google/wiki40b huggingface dataset:
Στέφανος Τραχανάς

Σπουδές

Αφού αποφοίτησε από το νυχτερινό γυμνάσιο Αγίου Αρτεμίου Αθηνών, σπούδασε στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και στη συνέχεια ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» Το 1971 έγινε δεκτός ως υποψήφιος διδάκτορας στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Το 1973 εγκατέλειψε το Χάρβαρντ αφήνοντας ανολοκλήρωτη τη διδακτορική του διατριβή και αφοσιώθηκε στη συγγραφή επιστημονικών συγγραμμάτων.
834 Μπερναμία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μπερναμίας εκτιμάται σε 66,66 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,070.
1098 Χακόνε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χακόνε εκτιμάται σε 24,72 χιλιόμετρα. Η μάζα του εκτιμάται σε 16 τρισεκατομμύρια τόνους.O φασματικός τύπος του είναι Xe, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2404. Ο Χακόνε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 8,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια του Χακόνε εκτιμάται ότι είναι περίπου 100 ως 105 βαθμοί C υπό το μηδέν.
Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού

Ιστορικό

Το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού ιδρύθηκε στις αρχές του 1979 από στελέχη κυρίως προερχόμενα από τη διάσπαση της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου που είχε προηγηθεί το 1978. Την ιδρυτική ομάδα απετέλεσαν ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου, η Βιργινία Τσουδερού, ο Δημήτριος Καρδάρας, ο Κώστας Αλαβάνος, ο Χαράλαμπος Πρωτοπαπάς και ο Γεώργιος Μυλωνάς. Στην ιδρυτική συνδιάσκεψη της Θεσσαλονίκης (17-18 Μαρτίου 1979), πρόεδρος του νέου κόμματος εκλέχτηκε ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου. Δεδομένου ότι κάποια από αυτά τα στελέχη είχαν ήδη εκλεγεί βουλευτές στις εκλογές του 1977, το ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. εκπροσωπήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων με τέσσερις βουλευτές.
Μετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1981 σε κοινή κάθοδο με το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Κ.Α.Ε.) του Αλέξανδρου Μπαλτατζή (41.126 ψήφοι, 0,72% και καμία έδρα), ενώ στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα έλαβε 241.666 ψήφους (4,26%) και μία έδρα για τον πρόεδρο Γιάγκο Πεσμαζόγλου.
Ακολούθησε η κάθοδος στις ευρωεκλογές του 1984, όπου όμως ήρθε μία εκλογική ήττα (47.389 ψήφοι, 0,80% και καμία έδρα), πράγμα που οδήγησε τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου σε παραίτηση από την προεδρία και στη συνέχεια σε αποχώρηση από το κόμμα. 
Η αποχώρηση του Γιάγκου Πεσμαζόγλου (ο οποίος αργότερα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία) καθώς και οι αποχωρήσεις κι άλλων στελεχών που είχαν προηγηθεί (ανάμεσά τους οι Βιργινία Τσουδερού και Σωτήρης Κούβελας, μετέπειτα υπουργοί στην κυβέρνηση Μητσοτάκη), οδήγησαν το κόμμα στην απόφαση να μην κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές του 1985, αλλά να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία και να εξασφαλιστεί μία έδρα για τον πρόεδρο του κόμματος.
Στις 5 Ιουλίου 1988 ο Μπάμπης Πρωτοπαπάς (μερικά χρόνια νωρίτερα ο ίδιος είχε υπάρξει στέλεχος της Αριστερής Συμμαχίας) εκλέχθηκε πρόεδρος από το συνέδριο του κόμματος και έστρεψε το ΚΟ.ΔΗ.ΣΟ. σε πιο αριστερή κατεύθυνση, συμμετέχοντας στη δημιουργία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, μαζί με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, την Ελληνική Αριστερά, την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά και άλλα μικρότερα κόμματα.
Η ενσωμάτωση του κόμματος στο Συνασπισμό, σήμανε και την αναστολή της λειτουργίας του.
Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου

Βιογραφικό

Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών και στη Σχολή Υποκριτικής του Εθνικού Θεάτρου. Έπαιξε σε πολλές Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικά έργα.  
Επίσης συμμετείχε στους δίσκους Λιτανεία των Γρηγόρη Σουρμαΐδη (μουσική) και Φίλωνος Αρία (στίχοι) και Παράσταση του Μίμη Πλέσσα (μουσική) και στίχους διαφόρων στιχουργών.  
Παρουσίασε και εκπομπές στην τηλεόραση, όπως οι "Μικρές νυχτερινές μουσικές" (ΕΡΤ, 1979) και τελευταία η μουσική εκπομπή Πρόβα, η οποία μεταδιδόταν κάθε Σάββατο μετά το βραδινό δελτίο ειδήσεων.

Θάνατος

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1987, εισήλθε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός προκειμένου να κάνει ορισμένες εξετάσεις, οι οποίες έδειξαν πως είχε προσβληθεί από καρκίνο. Μόλις βγήκε από το νοσοκομείο, ξαναπήγε στο  Στούντιο της εκπομπής "Πρόβα" και συνέχισε κανονικά την παρουσίασή της. Στις 16 Μαρτίου του 1988 όμως, η κατάστασή της επιδεινώθηκε και αναγκάστηκε να μπει και πάλι στον Ευαγγελισμό, όπου νοσηλεύτηκε μέχρι το θάνατό της. Οι δυο τελευταίες εκπομπές της "Πρόβας" (στις 19 και 26 Μαρτίου 1988), μεταδόθηκαν χωρίς κανέναν παρουσιαστή. Μετά το θάνατό της η εκπομπή δεν ξαναμεταδόθηκε.
Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.
Μανώλης Πατεράκης

Ο Μανώλης Πατεράκης ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης με τομέα δράσης την Κρήτη. Καταγόταν από το Κουστογέρακο της επαρχίας Σελίνου.

Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε

Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Πατεράκης ήταν νεαρός χωροφύλακας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μετέβη στην Μέση Ανατολή όπου εκπαιδεύτηκε μαζί με άλλους κομάντος στα σαμποτάζ, ενώ τα υπόλοιπα αδέλφια του, με επικεφαλής τον Βασίλη Πατεράκη, συγκρότησαν μαζί με άλλους συγγενείς τους ένοπλη αντιστασιακή ομάδα με επίκεντρο τη δυτική Κρήτη.
Επιστρέφοντας στην Κρήτη ήταν, μαζί με τον Γιώργο Τυράκη, μόνιμος συνεργάτης του Πάτρικ Λη Φέρμορ. Μαζί με τον Τυράκη και τον Στάνλεϋ Μος απετέλεσαν τον πρώτο πυρήνα συνεργατών στον σχεδιασμό της απαγωγής του στρατηγού Κράιπε. Συνέλαβε μαζί με τον Λη Φέρμορ τον στρατηγό και τον οδήγησαν στα βουνά, και στη συνέχεια στον όρμο Χ75 στην περιοχή του Ροδάκινου, από όπου και επιβίβασαν τον Κράιπε σε υποβρύχιο με προορισμό το Κάιρο.

Μετά τον πόλεμο

Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι Γερμανοί δολοφόνησαν τον πατέρα του Πατεράκη και δύο αδερφούς του. Μετά τον πόλεμο, βρέθηκε χωρίς δουλειά. Αρκετά αργότερα, οι Γερμανοί, αναγνωρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε στον αιχμάλωτο Κράιπε, του προσέφεραν εργασία και τον διόρισαν φύλακα στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Μάλεμε.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1977-78

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1977-78 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 78 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Βύζας Μεγάρων και ο Άρης Νικαίας. Υπερπρωταθλητής αναδείχτηκε ο Βύζας, ο οποίος επικράτησε με σκορ 3-1 του αντιπάλου του. Και οι δυο πρωταθλητές ομίλων ανήλθαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Στη Β΄ ΕΠΣΠ, τους τίτλους κέρδισαν η Αναγέννηση Πειραιώς (που πετύχαινε έτσι τη δεύτερη συνεχή προαγωγή της σε ανώτερη κατηγορία) και ο Ορφέας Κερατσινίου. Στη Γ΄ Πειραιώς πρωταθλητές ανακηρύχθηκαν τα Πράσινα Πουλιά και η Α.Ε. Αίγινας.
Οινόη Αττικής

Ετυμολογία

Η ονομασία «Οινόη» είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Προέρχεται, κατά μια εκδοχή, από την γυναίκα Οινόη, αδερφή του Επόχου. (Παυσανίας, Ατ. κ. λγ' §7 )

Εορταστικές Εκδηλώσεις

Στην Οινόη εορτάζεται ανήμερα του Αγίου Πνεύματος τον Ιούνιο το πανηγύρι της Αγίας Τριάδος, ενώ τον Αύγουστο η γιορτή του Κρασιού. Το δεκαπενταύγουστο στήνεται λαϊκός εορτασμός από τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Παναγίτσας Μαρίζας στο ξωκλήσι της Παναγίας, ενώ στις 26 Οκτωβρίου τιμά τον Άγιο Δημήτριο στην παλαιά εκκλησία του προστάτη του χωριού.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1976

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 30 Μαΐου του 1976. Το Πατριωτικό Μέτωπο ήταν ο μόνος κομματικός οργανισμός που συμμετείχε στις εκλογές και είχε έναν υποψήφιο για κάθε εκλογική περιφέρεια. Από τους 400 υποψηφίους οι 272 ήταν μέλη του Κομμουνιστικού κόμματος της Βουλγαρίας, 100 ήταν μέλη της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης και οι υπόλοιπα 28 ήταν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων φέρεται να ήταν στο 99,9%.
Πέτερ Στερν

Βιογραφία

Έζησε τον 15ο μέχρι 16ο αιώνα. Υπηρέτησε ως μάχιμος γραμματέας του Φερδινάνδου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ως ύπατος δικαστής επί Αψβούργων. Έζησε ως πολιορκούμενος την πρώτη πολιορκία της Βιέννης μέσα από τα τείχη και έγραψε λεπτομερές χρονικό, το οποίο αμέσως μετά την διάσωση της πόλης το τύπωσε στο φημισμένο τυπογραφείο της Βιέννης του Χιερόνυμους Βίτορ. Στο χρονικό αυτό είναι βασισμένο το έπος του περίφημου Χανς Ζαξ με τίτλο «Ιστορία της πολιορκίας της Βιέννης από τους Τούρκους» (γερμ.  «Historia der türkischen Belagerung der Stadt Wien») που γράφτηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1529.
Μασιέλ Λίνο

Καριέρα

Ο Μασιέλ Λίνο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Κορίνθιανς το 1997 όπου όμως δεν είχε συμμετοχές. Στη συνέχεια πέρασε από πολλές ομάδες της πατρίδας του. Πρωτοήρθε στην Ευρώπη το 2006 για λογαριασμό της πορτογαλικής Ακαδέμικα Κοΐμπρα η πολύ καλή χρονιά του στην ομάδα τον έφερε την επόμενη σεζόν στην ΦΚ Πόρτο. Έμεινε στην ομάδα 1,5 χρόνο αγωνιζόμενος κυρίως ως αλλαγή, πανηγύρισε στο διάστημα αυτό δύο πρωταθλήματα. Τον Δεκέμβριο του 2008 ενδιαφέρθηκε για την απόκτησή του ο ΠΑΟΚ, που τελικά τον ενέταξε στο δυναμικό στις αρχές Ιανουαρίου του 2009. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην ομάδα της Θεσσαλονίκης ξεχώρισε, πέρα από τις αμυντικές του ικανότητες και για τη δεινότητά του στις εκτελέσεις φάουλ. Η παρουσία του στον ΠΑΟΚ υπήρξε πετυχημένη γεγονός που οδήγησε τον Απρίλιο του 2010, σε ανανέωση του συμβολαίου του για άλλα δύο χρόνια, με αύξηση στις απόδοχές του
Την περίοδο 2011-2012 πραγματοποίησε πολύ καλή χρονιά, κερδίζοντας διακρίσεις κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος,
 ενώ στην ετήσια βράβευση συμπεριλήφθηκε στους δεκαοκτώ καλύτερους παίκτες του πρωταθλήματος της περιόδου 2011-12. Πριν την ολοκλήρωση της χρονιάς ο ΠΑΟΚ φρόντισε να ανανεώσει την συνεργασία μαζί του, ανανεώνοντας το συμβόλαιό του για άλλα δύο χρόνια.
Ονάτας

Βιογραφία

Ο Ονάτας καταγόταν από την Αίγινα και εκπροσωπούσε την τοπική σχολή γλυπτικής που άνθισε στα τέλη της αρχαϊκής και την αρχή της κλασικής εποχής. Η υπογραφή του σώζεται σε μια βάση από την Ολυμπία και σε άλλη μια βάση χάλκινου αλόγου από την Ακρόπολη της Αθήνας. Στους Δελφούς φέρεται ως δημιουργός, μαζί με τον Αγελάδα από το Άργος, του γλυπτού αναθήματος των Ταραντίνων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Παυσανία, στα έργα του συγκαταλέγονταν ένα άγαλμα του Ερμή με ένα κριάρι, ένα άγαλμα της “Μαύρης Δήμητρας”, παραγγελία των πολιτών της Φιγάλειας, αλλά και το τέθριππο που στήθηκε στην Ολυμπία για τη νίκη του Ιέρωνα των Συρακουσών, αντίστοιχο με το τέθριπππο του Ηνίοχου στους Δελφούς για τον αδελφό του Πολύζαλο. Επίσης στην Ολυμπία ήταν εκτεθειμένο ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Ερμή, αλλά και ένα γλυπτό σύνταγμα εννέα μορφών με τον Νέστορα επικεφαλής. Δεν αποκλείεται να είχε εργαστεί και στην κατασκευή των αετωμάτων του ναού της Αφαίας στη γενέτειρά του, τα οποία σήμερα βρίσκονται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Αν ισχύει αυτό, τότε θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι το καλλιτεχνικό ιδίωμα του Ονάτα ήταν οι στιβαρές, αρρενωπές μορφές, οι οποίες ωστόσο δεν χαρακτηρίζονταν τόσο από πλαστικότητα όσο από μια ακίνητη μνημειακότητα. Για το λόγο αυτό και θεωρείται από τους σημαντικούς εκπροσώπους του “αυστηρού” ρυθμού.
Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό εργατικό κόμμα

Το Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό εργατικό κόμμα (βουλγαρικά : Българска работническа социалдемократическа партияdummy) ήταν αριστερό πολιτικό κόμμα της Βουλγαρίας από το 1894 έως το 1903.
Ιδρύθηκε το 1894 με την ενοποίηση του βουλγαρικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος του Ντιμιτάρ Μπλαγκόεφ και της Βουλγαρικής Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης με επικεφαλής τον Γιάνκο Σάκαζοφ. Από την ίδρυση του οι δύο οργανώσεις εξακολουθούν να υφίστανται ανεξάρτητα και πρέσβευαν διαφορετικές απόψεις σχετικά με την ανάπτυξη του σοσιαλιστικού κινήματος στη Βουλγαρία.
Μετά από θεωρητικές διαφωνίες και προσωπικές συγκρούσεις στο εσωτερικό του κόμματος το 1903 χωρίστηκε σε Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό κόμμα (Στενοί Σοσιαλιστές), με επικεφαλής τον Ντιμιτάρ Μπλαγκόεφ και στο Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό κόμμα (Ευρείς Σοσιαλιστές).
Το κόμμα έκδιδε τις εφημερίδες "Работнически вестник" (μτφ : Εφημερίδα των εργαζομένων) (μαρξιστική) και το "Социалист" (μτφ : Σοσιαλιστική) , "Народ" (άνθρωποι) (ρεφορμιστική) και τα περιοδικά "Ново време" (μτφ : Μοντέρνοι καιροί) (μαρξιστική) και το "Общо дело" (συνολικό έργο) (ρεφορμιστική).
Διονυσοβούνι

Το Διονυσοβούνι είναι μικρό βουνό της Αττικής που βρίσκεται βόρεια της Πεντέλης με την οποία συνδέεται. Έχει υψόμετρο 651 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στους οικισμούς Διόνυσος, Ροδόπολη και Σταμάτα. Το Διονυσοβούνι καλυπτόταν από πυκνό πευκοδάσος μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά του 2009, που έκαψε σχεδόν ολοσχερώς το βουνό. Πιο παλιά, την εποχή της Αρχαίας Αθήνας, το βουνό είχε πυκνό δάσος από βελανιδιές, καθώς και καρυδιές, το οποίο αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από την χαλέπιο πεύκη. 
Στην νότια πλαγιά του βουνού βρίσκονται τα λατομεία Διονύσου.

Βλάστηση

Πιο παλιά, την εποχή της Αρχαίας Αθήνας, το βουνό είχε πυκνό δάσος από βελανιδιές, καθώς και καρυδιές, το οποίο αντικαταστάθηκε σιγά-σιγά από την χαλέπιο πεύκη από την υπερβολική υλοτομία για ναυπήγηση των αθηναϊκών πλοίων. Ακόμα φυτρώνουν κουτσουπιές, πουρνάρια και κουμαριές. Το Διονυσοβούνι καλυπτόταν από πυκνό πευκοδάσος μέχρι την καταστροφική πυρκαγιά του 2009, που έκαψε σχεδόν ολοσχερώς το βουνό. Η φωτιά του 2009 έκαψε τα μικρά πεύκα που είχαν φυτρώσει στο βουνό μετά τις φωτιές το 1996 και το 1998 με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον δυνατή η φυσική αναδάσωση. Στο βουνό δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία αναδάσωση. Έχει προταθεί η αναδάσωση να γίνει με βελανιδιές, το κυρίαρχο είδος που ευδοκιμούσε από παλιά στο βουνό και το όποιο είναι πιο ανθεκτικό στη φωτιά.
Στο βουνό δεν παρατηρούνται πολλές πηγές παρά μόνο στο βόρειο κομμάτι του βουνού (στην πλευρά της Ροδόπολης). Πιο παλιά υπήρχε μια μεγάλη λίμνη στην νοτιοανατολική πλευρά του βουνού, η οποία σήμερα είναι κατεστραμμένη από το λατομείο. Πολλοί χείμμαροι υπάρχουν ακόμα, οι οποίοι δυστυχώς γεμίζουν με νερό μόνο όταν βρέχει ή χιονίζει.

Σημασία

Το νέο νεκροταφείο Ροδοπόλεως βρίσκεται στο βουνό και πίσω του παρατηρείται μια πεδιάδα με λεύκες με μια λίμνη κατά τους χειμερινούς μήνες.
Στο βουνό λειτουργούν λατομεία μαρμάρου, καθώς το μάρμαρο στο βουνό έχει την ίδια σύσταση και υφή με το πεντελικό μάρμαρο. Τα λατομεία Διονύσου έχουν κατέστρεψει ολοσχερώς την νότια πλευρά του Διονυσοβουνίου. Πέρα από την ηχορρύπανση, εκπομπή αερίων και σκόνη από την κοπή των μαρμάρων, λέγεται πως η εταιρία dionyssomarble θα συνεχίσει μέχρι να κοπεί όλο το βουνό.
Στα λατομεία τις 12 Ιουνίου 2015 έλαβε χώρα αγώνας του παγκόσμιου πρωταθλήματος ελεύθερου μότοκρος Red Bull X-Fighters.
Γκουαρανί (νόμισμα)

Ιστορία

Ο νόμος που δημιούργησε το γκουαρανί ψηφίστηκε στις 5 Οκτωβρίου 1943 και το νέο νόμισμα αντικατέστησε το πέσο με την ισοτιμία 1 γκουαρανί = 100 πέσο. Τα πρώτα γκουαρανί κυκλοφόρησαν το 1944. Μεταξύ 1960 και 1982, το γκουαρανί είχε την ακόλουθη μόνιμη ισοτιμία έναντι του αμερικανικού δολαρίου: PYG 126 = USD 1.

Κέρματα

Το 1944, κυκλοφόρησαν κέρματα αξίας 1, 5, 10, 25, και 50 σέντιμο από κράμα αλουμινίου-ορειχάλκου. Όλα είχαν κυκλικό σχήμα. Στη μπροστινή πλευρά είχαν ένα λουλούδι και τις λέξεις «Republica del Paraguay» («Δημοκρατία της Παραγουάης») και το έτος, εκτός από το κέρμα των 50 σέντιμο που απεικόνιζε το λιοντάρι και το σύμβολο της ελευθερίας. Η αξία αναγραφόταν στην πίσω πλευρά.
Η δεύτερη εκδοση έγινε το 1953 και αποτελείτο από κέρματα των 10, 15, 25, και 50 σέντιμο. Όλα ήταν και πάλι καμωμένα από κράμα αλουμινίου-ορειχάλκου, αλλά είχαν σχήμα λουλουδιού και απεικόνιζαν στην μπροστινή πλευρά το λιοντάρι και το σύμβολο της ελευθερίας. Κανένα κέρμα σέντιμο δεν κυκλοφορεί σήμερα.
Το 1975, κυκλοφόρησαν κέρματα αξίας 1, 5, 10, και 50 γκουαρανί, όλα κυκλικού σχήματος από ανοξείδωτο χρωμιούχο χάλυβα. Από το 1990, ο χάλυβας αντικαθίσταται με κράμα χαλκού-ψευδαργύρου-νικελίου (5, 10, 50, και τώρα και κέρματος 100 γκουαρανί) ή με χάλυβα καλυμμένο με κράμα χαλκού-ψευδαργύρου για το κέρμα του 1 γκουαρανί. Το 2006 κόπηκαν και κέρματα των 1000 γκουαρανί, αλλά κυκλοφόρησαν το 2007. Επίσης, το 2006 κόπηκαν νέου τύπου κέρματα των 50, 100, και 500 γκουαρανί στο Νομισματοκοπείο της Σλοβακίας. Το πρώτο είναι αλουμινένιο, ενώ τα άλλα δύο από νικελιούχο χάλυβα. Αυτά τα κέρματα κυκλοφόρησαν επίσης το 2007.

Τραπεζογραμμάτια

Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια κυκλοφόρησαν το 1943 και ήταν των 50 σέντιμο, και 1, 5, και 10 γκουαρανί τυπωμένα πάνω σε τραπεζογραμμάτια των 50, 100, 500, και 1000 πέσο. Κανονικά τραπεζογραμμάτια ακολούθησαν σύντομα και είχαν αξίες 1, 5, 10, 50, 100, 500, και 1000 γκουαρανί και είχαν τυπωθεί από την εταιρεία De La Rue.
Η σειρά του 1963 (με βάση το νόμο του 1952) αποτελούσε πλήρη επανασχεδιασμό, αλλά προστέθηκαν και τραπεζογραμμάτια των 5000 και 10000 γκουαρανί. Η σειρά διατηρήθηκε για δεκαετίες μέχρι που ο πληθωρισμός κατάργησε τα τραπεζογραμμάτια μέχρι και 500 γκουαρανί. Με την αναθεώρηση του 1982, η πίσω πλευρά είναι στη γλώσσα γκουαρανί.
Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια των 50000 γκουαρανί κυκλοφόρησαν το 1990 και ακολούθησαν 100000 γκουαρανί το 1998. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, τα τραπεζογραμμάτια τυπώνονται από περισσότερες από μία εταιρείες.
Αρχίζοντας από το 2004, στις υφιστάμενες αξίες, εκτός από τα 50000 γκουαρανί, έγιναν μικρές αλλά εύκολα αντιληπτές αλλαγές, όπως μια πιο προηγμένη και χωρίς πλαίσιο υποεκτύπωση και πιο εξελιγμένα χαρακτηριστικά ασφάλειας. Η εταιρεία Giesecke & Devrient τυπώνει το νέο τραπεζογραμμάτιο των 20000 γκουαρανί, ενώ η De La Rue τα υπόλοιπα. Νέα τραπεζογραμμάτια των 50000 γκουαρανί έχουν τυπωθεί με ημερομηνία το 2005, αλλά φαίνεται ότι ποσότητες κλάπηκαν και κυκλοφόρησαν πριν την επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας κι έτσι αυτή η σειρά κηρύχτηκε άκυρη και άνευ αξίας από την κεντρική τράπεζα.
Σονάτα για πιάνο No. 28 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Πιάνο No. 28 σε Λα μείζονα,  Op. 101 (αγγλικά: Piano Sonata No. 28, γερμανικά: Nr. 28 A-Dur op. 101) είναι σύνθεση Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1816, και αφιερωμένη στη Γερμανίδα πιανίστα,  Ντοροτέα φον Έρτμαν. Η συγκεκριμένη σονάτα σηματοδοτεί την έναρξη της τελευταίας περιόδου του Γερμανού συνθέτη, καθώς περιέχει χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου όπως πολυπλοκότητα στη δομή, περισσότερες ιδέες, περισσότερη πολυφωνία και αντιμετώπιση θεμάτων και μοτίβων με περισσότερη ωριμότητα από πριν.
Η εν λόγω σονάτα αποτελείται από τέσσερα μέρη: I. Etwas lebhaft und mit der innigsten Empfindung, II. Lebhaft, marschmäßig,  III. Langsam und sehnsuchtsvoll και IV.Geschwind, doch nicht zu sehr und mit Entschlossenheit. Είναι η μόνη από τις 32 σονάτες για πιάνο, που ο Μπετόβεν άκουσε ποτέ να παίζεται μπροστά σε κοινό, το 1816.
Φρέντερικ Τζον Κίσλερ

Έργα

Τα κτήρια που έχει κατασκευάσει είναι τα εξής: Film Guide Cinema (1929) στη Νέα Υόρκη και με τον Armand Phillip Bartos τη Λάρνακα του Βιβλίου (Shrine of the Book), κτίσμα όπου φυλάσσονται οι πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας, στην Ιερουσαλήμ (1959-1965).
Επιπλέον σχεδίασε το πρώτο κυκλικό θέατρο όταν ήταν αρχιτέκτονας και διευθυντής του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ της Βιέννης (1924). Σχεδίασε επίσης για το φεστιβάλ μια έκθεση βασισμένη στην αρχή των αναρτήσεων, την οποία αργότερα χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει μια «αιωρούμενη πόλη» στη Διεθνή Έκθεση των Διακοσμητικών Τεχνών και Σύγχρονων Βιομηχανιών στο Παρίσι (1925).
Κατασκεύασε το Space House για μία εταιρεία επίπλων (Modernage Furniture Company) στη Νέα Υόρκη (1933). Στο συγκεκριμένο έργο ο Kiesler καταργεί την ύπαρξη πρεκιού και το αντικαθιστά με ένα αυτοστηριζόμενο κέλυφος.
Ο Frederick Kiesler δημιουργεί μαζί με τον Μαξ Ερνστ, τον Ζουάν Μιρό, τον Μάτα, τον Μαρσέλ Ντυσάν και άλλους στην «Αίθουσα της δεισιδαιμονίας» ένα χώρο, οπού η αρχιτεκτονική, η γλυπτική και η ζωγραφική έχουν ισότιμη συμμετοχή (1947). Σχεδίασε την έκθεση Blood Flames (1947) στην Hugo Gallery στη Νέα Υόρκη, που περιλάμβανε τη δουλειά των Arshile Gorky, David Hare, Roberto Matta και Isamu Noguchi. Ο Kiesler μετέτρεψε τα μικρά δωμάτια της gallery σε έναν ατελείωτο χώρο με τη χρήση χρωμάτων. Το ενοποιημένο περιβάλλον προεικονίζει τη λογική σε ένα μετέπειτα σημαντικό έργο του, το Endless House.
Το έργο του Endless House (Σπίτι χωρίς τέλος), από το οποίο έγινε ευρέως γνωστός, είναι ένα ελευθέρου σχεδίου οικοδόμημα σε σχήμα γαστέρας. Το «Σπίτι χωρίς Τέλος» του Kiesler δεν οικοδομήθηκε ποτέ σε φυσικό μέγεθος, αλλά μια μεγάλη μακέτα από μπετόν εκτέθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (1960). Το οίκημα αυτό είχε περισσότερο τον χαρακτήρα γλυπτού παρά αρχιτεκτονήματος. Ακόμη έκανε σχέδια για έκθεση παραθύρων για το New York department store Saks on Fifth Avenue (1927).
Επίσης σχεδίασε μερικά συναρπαστικά έπιπλα. Το πιο δημοφιλές ήταν το αλουμινένιο «Two- Part Nesting Table» (1935).
Παρασκευή και 13 (ταινία, 2009)

Πλοκή

Στις 13 Ιουνίου 1980, ένας νεαρός Τζέισον Βόρχις παρακολουθεί τη μητέρα του, Πάμελα, να δολοφονείται από μια ομαδάρχη κατασκήνωσης, η οποία προσπαθούσε να γλυτώσει από τη δολοφονική μανία της κυρίας Βόρχις σε όλη τη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ. Περίπου τριάντα χρόνια αργότερα, μια παρέα φίλων αποτελούμενη από τους Γουέιντ, Ρίτσι, Μάικ, Γουίτνεϊ και Αμάντα, φτάνουν στη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ για να κάνουν κάμπινγκ και με κύριο στόχο το να βρουν κάνναβη στο δάσος. Εκείνη τη νύχτα, ένας ενήλικος Τζέισον σκοτώνει τους πάντες, εκτός από τη Γουίτνεϊ, την οποία αιχμαλωτίζει αφού του θύμιζε τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία.
Έξι εβδομάδες αργότερα, ο Τρεντ, η κοπέλα του, Τζίνα, και οι φίλοι τους Τσέλσι, Μπρι, Τσούι, Νόλαν και Λόρενς φτάνουν στο καλοκαιρινό ξυλόσπιτο του Τρεντ στη παραλία της Κρίσταλ Λέικ. Εντωμεταξύ, ο αδερφός της απαχθείσας Γουίτνεϊ, Κλέι Μίλερ, φτάνει στη λίμνη για να τη ψάξει. Ο Κλέι επισκέπτεται το ξυλόσπιτο του Τρεντ και η Τζίνα συμφωνεί να τον βοηθήσει να βρει τη Γουίτνεϊ. Καθώς εκείνοι ψάχνουν, ο Τζέισον δολοφονεί τη Τσέλσι και το Νόλαν όσο βρίσκονταν στη λίμνη. Ο Κλέι και η Τζίνα στο παλιό χώρο κατασκήνωσης της Κρίσταλ Λέικ, όπου βλέπουν το Τζέισον να σέρνει ένα πτώμα μέσα στο εγκαταλελειμμένο σπίτι.
Η Τζίνα και ο Κλέι τρέχουν για να προειδοποιήσουν τους άλλους σχετικά με το Τζέισον, ο οποίος καταφθάνει και χαλάει τη γεννήτρια ρεύματος της κατασκήνωσης. Ο Τζέισον σκοτώνει το Τσούι και τη Λόρενς έξω από το ξυλόσπιτο και μπαίνει ύπουλα μέσα καταφέρνοντας να σκοτώσει τη Μπρι. Οι Τρεντ, Κλέι και Τζίνα διαφεύγουν από το ξυλόσπιτο, όμως ο Τρεντ σκοτώνεται στο κύριο δρόμο. Ο Τζέισον κυνηγά τους δυο επιζώντες στο χώρο της κατασκήνωσης, όπου ο Κλέι ανακαλύπτει το λημέρι του Τζέισον και βλέπει την αιχμάλωτη αδερφή του. Ο Κλεί την απελευθερώνει και οι τρεις τους προσπαθούν να διαφύγουν καθώς ο Τζέισον καταφθάνει. Βρίσκουν μια έξοδο, όμως η Τζίνα δολοφονείται προτού διαφύγει. Ο Τζέισον τους στριμώχνει στη γωνία, αλλά η Γουίτνεϊ μπερδεύει το Τζέισον προσποιούμενη πως είναι η Πάμελα και τον καρφώνει στο στήθος με το δικό του μεγάλο μαχαίρι. Ο Κλέι πετάει το «πτώμα» του Τζέισον στη λίμνη, όμως προτού οι δυο τους φύγουν, εκτινάζεται δια μέσου της ξύλινης αποβάθρας και αρπάζει τη Γουίτνεϊ.
Φωνημική επίγνωση

Φωνημική επίγνωση είναι η δυνατότητα αντιστοίχισης της φωνολογικής εκφοράς κάθε φωνήματος με την αντίστοιχη γραπτή μορφή του. Αποτελεί μια από της παλαιότερες και συνηθέστερες μορφές διδασκαλίας της πρώτης ανάγνωσης στην Α' τάξη Δημοτικού. Αποτελεί χαρακτηριστικό των αλφαβητικών συστημάτων γραφής και εξαρτάται από το βαθμό αμφιμονοσημαντότητας (κάθε φώνημα αντιστοιχεί σε ένα γράφημα) της κάθε γλώσσας.
Μανώλης Πρέκας

Καριέρα

Ο Μανώλης Πρέκας βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς και συμμετείχε στα διάφορα πανελλήνια πρωταθλήματα μικρών ηλικιών. Η πρώτη του διάκριση ήρθε το 2012 όταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων.
Από το καλοκαίρι του 2012, ο Μανώλης Πρέκας ανήκει στο δυναμικό της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού κατακτώντας δύο Πρωταθλήματα (2013, 2014) αλλά και δύο Κύπελλα Ελλάδος (2013, 2014). Τις επόμενες 2 σεζόν παραχωρείται δανεικός στον ΑΝΟ Γλυφάδας πριν επιστρέψει στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2016.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Μανώλης Πρέκας είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα πόλο των Εφήβων, με την οποία μάλιστα κατέκτησε την 5η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων του 2012.