google/wiki40b huggingface dataset:
Ηλιακό φάσμα

Ηλιακό φάσμα λέγεται το φάσμα της φωτόσφαιρας, δηλαδή του ηλιακού δίσκου, το οποίο και είναι συνεχές. Λόγω όμως της χαμηλότερης θερμοκρασίας της υπερκείμενης ατμόσφαιρας το φως του Ήλιου παρέχει φάσμα απορρόφησης με πολλές σκοτεινές γραμμές.
Κατά τις ολικές όμως εκλείψεις του Ήλιου, μόλις ολοκληρωθεί η πλήρης απόκρυψη του ηλιακού δίσκου, οι σκοτεινές γραμμές του ηλιακού φάσματος παύουν προς στιγμή να είναι σκοτεινές και γίνονται όλες λαμπρές. Αυτό συμβαίνει γιατί παύει πλέον να έρχεται το φως απ΄ ευθείας από τη φωτόσφαιρα αλλά από το χαμηλότερο στρώμα της χρωμόσφαιρας, που απορροφά το φως, και που ονομάζεται, εκ του λόγου αυτού και "απορροφητική στοιβάδα". Ονομάζεται επίσης και "ανατρεπτική στοιβάδα" από τη παρατηρούμενη ανατροπή των σκοτεινών γραμμών σε λαμπρές κατά τις εκλείψεις.
Επειδή το παραπάνω φαινόμενο, διαρκεί για ελάχιστο χρόνο, μόλις δύο δευτερόλεπτα, στην αρχή και στο τέλος των ολικών φάσεων των ηλιακών εκλείψεων, για το λόγο αυτό και το φάσμα με τις λαμπρές γραμμές ονομάζεται "αστραπιαίο φάσμα". Σήμερα με τα τελειοποιημένα μέσα φωτογράφησης διαπιστώνονται και σε μικρότερο ακόμη χρόνο "αστραπιαία φάσματα" χωρίς να συμβαίνει ηλιακή έκλειψη.
1992 Γκαλβαρίνο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκαλβαρίνο είναι άγνωστα. Ο Γκαλβαρίνο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ώρες και 14 δευτερόλεπτα.
Φαλξ

Περιγραφή και χρήση

Η φαλξ είχε μήκος 50 έως 130 εκατοστά και ήταν γυρτή προς τα κάτω. Η λαβή της ήταν από ξύλο. Οι Ρωμαίοι πολέμησαν τους Δάκες υπό του βασιλέα Δεκέβαλου το 106 μ.Χ. Η Φαλξ ήταν τρομακτικό πολεμικό όπλο που επεφερε μεγάλες απώλειες, ιδίως όταν την χρησιμοποιούσαν δυνατοί πολεμιστές. Ήταν σε θέση να διαπεράσει δερμάτινες πανοπλίες, καθώς και λεπτές μεταλλικές πανοπλίες της εποχής και περικεφαλαίες. Η απάντηση των Ρωμαίων ήταν η ενίσχυση της πανοπλίας των λεγεωνάριων κατά την διάρκεια της εκστρατείας του Τραϊανού εναντίον των Δακών.
Χένρικ Γκαλέεν

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Χάινριχ Βίζενμπεργκ (Heinrich Wiesenberg). Πριν εργαστεί ως ηθοποιός σε διάφορα θέατρα, ο Γκάλεεν σπούδασε σε σχολή εφαρμοσμένης μηχανικής. Το πρώτο έργο του ως σκηνοθέτη ήταν η ταινία Der Golem από το 1915.
Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως σεναριογράφος και συνέβαλε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία διαφόρων κλασικών γερμανικών ταινιών, όπως το Der Golem, wie er in die Welt kam (1920), Nosferatu (1922) και Das Wachsfigurenkabinett (1924).
Από το 1928 μέχρι το 1931 εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και από το 1931 ξανά στη Γερμανία. Η τελευταία του ταινία ήταν το Salon Dora Green (1933).
Το ίδιο έτος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γερμανία, λόγω της επικράτησης του ναζιστικού καθεστώτος και επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1940 εγκαταστάθηκε τελικά στις ΗΠΑ. Σχεδίαζε ομιλούσα ταινία με θέμα το Golem, την οποία όμως δεν γύρισε ποτέ. Τελικά δεν εργάστηκε ξανά στην βιομηχανία ταινιών. Ο Χένρικ Γκάλεεν πέθανε το 1949.
Παρά τη σημασία του για την παραγωγή διάσημων γερμανικών εξπρεσιονιστικών ταινιών, ο Γκάλεεν και το έργο του έχουν σχεδόν ξεχαστεί.
Τοπογράφος μηχανικός

Τοπογράφος ή Τοπογράφος Μηχανικός ή Αγρονόμος & Τοπογράφος Μηχανικός  (αγγλ. Geomatics Engineer or Surveying Engineer or Surveyor) είναι ο επαγγελματίας μηχανικός ο οποίος ασχολείται με τις μεθόδους και τις αρχές αποτύπωσης του φυσικού και τεχνικού περιβάλλοντος, εφαρμόζοντας τις αρχές της επιστήμης της τοπογραφίας (σύγχρονος (εναλλακτικός) όρος: Γεωματική). 

Πιο αναλυτικά ο τοπογράφος μηχανικός, εκτελεί τοπογραφικές, κτηματογραφικές, χαρτογραφικές και άλλες μελέτες, που χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη μεθοδικότητα και αποσκοπούν στην ακριβή καταμέτρηση και αποτύπωση τμημάτων ή και ολόκληρης της Γης. Ο τοπογράφος παίζει κομβικό ρόλο στο σχεδιασμό έργων υποδομής, όπως το σχεδιασμό οδών (μελέτες οδοποιίας), τις χωροταξικές μελέτες κτλ. Αποτελεί μία από τις τρεις βασικές ειδικότητες μηχανικών του κατασκευαστικού τομέα και συνεργάζεται άμεσα με τον αρχιτέκτονα και τον πολιτικό μηχανικό. Οι μελέτες του αποτελούν ουσιαστικά την αρχή κάθε τεχνικού έργου και θέτουν τη βάση για την υλοποίηση του, ενώ οι εργασίες του, βρίσκουν έδαφος και κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το τέλος ενός τεχνικού έργου. Επιπλέον, η ύπαρξη του αποτελεί προϋπόθεση της δημιουργίας του εθνικού κτηματολογίου.  
Στις μελέτες του συμπεριλαμβάνονται συγκοινωνιακές μελέτες, μελέτες μικρών τεχνικών έργων, καθώς και μελέτες εγγειοβελτιωτικών και υδραυλικών έργων. Οι μελέτες αυτές, αποτελούν κύριο αντικείμενο της επιστήμης των πολιτικών μηχανικών, ωστόσο υπάρχει επικάλυψη.

Σύγχρονες τάσεις

Ο ρόλος του τοπογράφου στη σύγχρονη εποχή δεν σταματά στα παραπάνω. Οι συνεχώς αυξανόμενες τεχνολογικές ανακαλύψεις έχουν αλλάξει αρκετά το προφίλ της επιστήμης του και υπάρχει μία συνεχής και ταχεία εξέλιξη στο τομέα του. Οι σύγχρονες τάσεις της Γεωματικής και της Γεωπληροφορικής, έχουν ανοίξει νέους δρόμους για τους τοπογράφους μηχανικούς.
Air Koryo

Ιστορία

Η Air Koryo  ιδρύθηκε το 1954 και ξεκίνησε το πτητικό έργο στις 21 Σεπτεμβρίου του 1955. Η αρχική της ονομασία ήταν Κορεατικές Αερογραμμές Τσοσονμινχάνγκ (CAAK) και δημιουργήθηκε ως συνεχιστής της SOKAO, που ήταν κοινοπραξία μεταξύ της ΕΣΣΔ και της Β. Κορέας. Η CAAK άρχισε το πτητικό έργο με τα Σοβιετικά αεροσκάφη τύπου Lisunov Li-2, Antonov An-2 και Ilyushin Il-12. Τα turboprop Il-14 και τα  Il-18 προστέθηκαν στον στόλο κατά την δεκαετία του 1960.
Τα πρώτα αεροσκάφη τζετ έφτασαν το 1975, με την μορφή των Tupolev Tu-154. Η πρώτες πτήσεις αυτών των αεροσκαφών, ήταν από την Pyongyang προς Ανατολικό Βερολίνο, Μόσχα και Πράγα. Ο στόλος των Tu-154 αυξήθηκε στη μέσα της δεκαετίας του 1980 και το πρώτο Ilyushin Il-62 παραδόθηκε στην CAAK το 1982, επιτρέποντας στην εταιρεία να πετάσει για Μόσχα χωρίς ενδιάμεσο σταθμό. Αυτή την περίοδο, η CAAK ξεκίνησε και δρομολόγιο προς Σόφια. 
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ευρώπη ανάγκασε την CAAK να αποσυρθεί από όλους του Ευρωπαϊκούς της προορισμούς. το 1993 η CAAK θα μετονομαστεί σε Air Koryo. Λόγω του εμπάργκο, αλλά και της οικονομικής κατάστασης της Air Koryo, κανένα αεροσκάφος δεν προστέθηκε στον στόλο μετά το 1990, και σήμερα, ο μέσος όρος ηλικίας του στόλου είναι ιδιαίτερα μεγάλος, με ορισμένα αεροσκάφη να είναι σχεδόν 40 χρονών.
352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων

Η 352 Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων (352MMYΠ) αποτελεί Μοίρα Μεταφορών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας 
έχει ώς έδρα το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο της Ελευσίνας και ανήκει στην 112 Πτέρυγα Μάχης .

Ιστορικό

Η Ιστορία της Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων ξεκινάει το 1956 όταν διατέθηκαν δύο αεροσκάφη C-47 DAKOTA με έδρα το 
Αεροδρόμιο Δεκέλειας (Τατόι) .
Το 1957 συγκροτήθηκε το Σμήνος Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων (ΣΜΥΠ) .
Στις 21-03-1964 μετονομάστηκε σε Σμήνος Μεταφοράς Ιδιαιτέρως Υψηλών Προσώπων (ΣΜΙΥΠ) . 
Στις 30-03-1964 προστέθηκε ένα αεροσκάφος GULFSTREAM 1 (G159) και ένα Ελικόπτερο BELL 47G2 .
Στις 17-07-1967 προστέθηκε ένα επιπλέον Ελικόπτερο Αgusta Βell-206Α.
Στις 11-02-1975 με διαταγή του Αρχηγείου Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΕΔ) μετονομάστηκε σε 352 ΣΜΥΠ.
Στις 22-03-1976 και στις 05-04-1976 προστέθηκαν στη δύναμη του ΣΜΥΠ δύο ελικόπτερα BELL-212 ενώ 
αποσύρθηκαν τα BELL-47G2 και Agusta Bell-206.
Τον Αύγουστο του 1981 προστέθηκαν στη δύναμη του ΣΜΥΠ δύο επιπλέον Ελικόπτερα Bell 212 .
To Δεκέμβριο του 1984 με διαταγή του ΓΕΑ το ΣΜΥΠ έπαψε να λειτουργεί και τα υπάρχοντα Αερόσκαφη και ελικόπτερα 
διατέθηκαν σε άλλες Μοίρες όπου και ανέλαβαν τα καθήκοντα της Μοίρας .

Σύγχρονη Ιστορία

Η σύγχρονη ιστορία της Μοίρας ξεκινάει ως Σμήνος ενταγμένο στην 356 ΜΤΜ το 1999 με την έναρξη 
εκπαίδευσης τεσσάρων ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας στο εξωτερικό.
Στην συνέχεια και με τη παραλαβή του πρώτου Αεροσκάφους Embraer EMB-135BJ Legacy τον Ιανουάριο του 2000, θα 
δημιουργηθεί ο πρώτος πυρήνας για την μετέπειτα εξέλιξή της . Εντάσσεται στην 356 ΜΤΜ ως τρίτο Σμήνος 
VIP και αρχίζει η εκπαίδευση πτήσεων των πληρωμάτων του. 
Η πρώτη Επιχειρησιακή Αποστολή μεταφοράς VIP έγινε τον Μάρτιο του 2000 με σκοπό την μετακίνηση του Υπουργού 
Εθνικής Άμυνας στις Βρυξέλλες.
Στις 19-07-2002 παραλαμβάνει το δεύτερο αεροσκάφος Embraer EMB-135BJ Legacy
Το 2002 αρχίζει η εκπαίδευση έξι Ιπταμένων στις ΗΠΑ για την προετοιμασία της παραλαβής του αερσκάφους 
Gulfstream V . Το αεροσκάφος αυτό φέρει τα διακριτικά "Hellenic Air Force" και στο ρύγχος  "Hellenic Republic".
Τον Ιανουάριο του 2003 το  Σμήνος γίνεται ανεξάρτητο από την 356 ΜΤΜ και συγκροτείται το ΣΜΥΠ υπαγόμενο 
στην 112 ΠΜ.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 το Σμήνος συγκροτείται πλέον σε Μοίρα με δυο Σμήνη αεροσκαφών ένα για EMBRAER και 
ένα για GULFSTREAM.
Το Μάιο του 2008 η ονομασία της Μοίρας γίνεται 352 ΜΜΥΠ (Μοίρα Μεταφοράς Υψηλών Προσώπων), με χαρακτηριστικό 
κλήσης "ΚΟΣΜΟΣ"

Αποστολή

Αποστολή της Μοίρας με την  άριστη συντήρηση των αεροσκαφών και την άρτια εκπαίδευση του προσωπικού , είναι 
η έγκαιρη και ασφαλή αεροπρορική μεταφορά των Υψηλών Προσώπων της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ηγεσίας της Χώρας .
Himat Al Hima

Humat Al-Hima (αραβ. حماة الحمى, Διαφεντευτές της πατρίδας) είναι ο εθνικός ύμνος της Τυνησίας από το Νοέμβριο του 1987.
Οι στίχοι γράφτηκαν από το Mustafa Sadiq Al-Rafi'i και τον Aboul-Qacem Echebbi, ενώ η μουσική από το Mohammed Abdelwahab.
Grumman E-1 Tracer

Σχεδίαση και εξέλιξη

Το Tracer έφερε το ραντάρ Hazeltine AN/APS-82 στο θόλο, στο επάνω μέρος της ατράκτου. Το ραντάρ διέθετε τη λειτουργία Εναέριας Κατάδειξης Κινούμενων Στόχων (Airborne Moving Target Indicator - AMTI), η οποία ανέλυε τα κύματα Ντόπλερ σε αντανακλώμενη ενέργεια του ραντάρ, ώστε να διακρίνει τα αεροσκάφη από το θόρυβο που δημιουργούνταν από τα κύματα στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο διαχωρισμός των κινούμενων αντικειμένων από το στατικό υπόβαθρο του περιβάλλοντος επιτυγχανόταν με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού.
Η αρχική ονομασία του E-1, με το παλιό σύστημα ονοματοδοσίας του Αμερικανικού Ναυτικού ήταν WF, γεγονός που του χάρισε το παρατσούκλι "Willy Fudd". Λόγω της αρχικής ονομασίας του S-2 Tracker, στο οποίο βασιζόταν το C-1 και κατά προέκταση και το E-1, ως S2F, το οποίο του είχε προσδώσει το παρατσούκλι "Stoof", το WF/E-1, με το χαρακτηριστικό θόλο του ραντάρ πήρε το παρατσούκλι "Stoof with a Roof".
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1987

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1987 διεξήχθη στις 22 Φεβρουαρίου στην Καλαμπάκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Θεοδωρίδου του ΓΣ Κοζάνης (απόσταση 4.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1977-78

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1977-78 ήταν το εικοστό τρίτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Λίβερπουλ για δεύτερη συνεχόμενη φορά κερδίζοντας στον τελικό την Κλαμπ Μπρυζ με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου, στο Λονδίνο και τον παρακολούθησαν 92.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1982-83

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1982-83 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1983-84.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1983-84. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983-1984.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1981-82, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1982-83 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1981-82 Αλκή Λάρνακας και Άρης Λεμεσού. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Κεραυνός Στροβόλου και ο Ευαγόρας Πάφου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1982-83.
Λιθίνες Λασιθίου

Σημεία ενδιαφέροντος

Στο χωριό βρίσκεται μονόχωρος, καμαροσκεπής ναός αφιερωμένος στη Παναγία ο οποίος χρονολογείται από το 10ο αιώνα και φέρει αγιογραφίες του 13-14ου αιώνα. Στο τέμπλο του βρίσκεται η εικόνα της «Παναγίας των Λιθινών», του 12ου αιώνα, στην οποία αποδίδονται πολλά θαύματα. Επίσης, η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου χρονολογείται πριν τον 15ο αιώνα, στον οποίο βρίσκεται ο οικογενειακός τάφος της Ενετικής αρχοντικής οικογένειας των Βλάχων. Σύμφωνα με τη κτητορική επιγραφή, ο ναός ανεκαινήσθει το ΑΦΠΖ (1587). Στη θέση του παλιού οικισμού Αδρόμυλοι βρίσκεται ο μονόχωρος βυζαντινός ναός των Αγίων Αποστόλων, με τοιχογραφίες του 14ου αιώνα.
Από το 1944 στις Λιθίνες λειτουργεί Αγροτικός Συνεταιρισμός με στόχο την παραγωγή και πώληση ελαιολάδου, ο οποίος διατηρεί βιομηχανικές εγκαταστάσεις δυναμικού φυγοκέντρησης 10 τόνων ελαιολάδων την ημέρα. Το 1979 ιδρύθηκε πολιτιστικός σύλλογος. Το παλιό σχολείο του χωριού σήμερα στεγάζει το πνευματικό κέντρο του χωριού.
Χρωμόσωμα Χ

Το χρωμόσωμα Χ είναι ένα από τα δύο (μαζί με το Ψ) φυλετικά χρωμοσώματα του ανθρώπου, δηλαδή εκείνα που καθορίζουν το φύλο του. Διαθέτει μεγάλο αριθμό γονιδίων που κωδικοποιούν σημαντικές  για την υγεία του ανθρώπου πρωτεΐνες. Στο Χ χρωμόσωμα υπάρχουν περίπου 1500 γονίδια, μερικά απ' τα οποία δεν έχουν αντίγραφα στο μικρότερου μεγέθους ομόλογο χρωμόσωμα Ψ. Τα γονίδια αυτά ονομάζονται φυλοσύνδετα και κληρονομούνται με τον φυλοσύνδετο τύπο κληρονομικότητας.

Καθορισμός του φύλου

Το χρωμόσωμα Χ συμμετέχει στον καθορισμό του φύλου του ανθρώπου. Συγκεκριμένα τα θηλυκά άτομα έχουν ένα ζεύγος Χ και 44 αυτοσωμικά χρωμοσώματα. Αντίθετα τα αρσενικά έχουν ένα ζεύγος ΧΨ και 44 αυτοσωμικά. Η παρουσία του Ψ λοιπόν καθορίζει το αρσενικό άτομο ενώ η απουσία του το θηλυκό. Ο καθορισμός του φύλου γίνεται με παρόμοιο τρόπο και σε πολλούς άλλους οργανισμούς.

Φυλοσύνδετη κληρονομικότητα

Τα γονίδια του Χ που δεν έχουν αντίστοιχα αλληλόμορφα στο Ψ κληρονομούνται με φυλοσύνδετο τύπο κληρονομικότητας. Για παράδειγμα ένα φυλοσύνδετο υπολειπόμενο γονίδιο εκφράζεται μόνο στα θηλυκά που είναι ομόζυγα σ' αυτό, δηλαδή έχουν δύο ίδια αλληλόμορφα, το καθένα σ' ένα από τα δύο χρωμοσώματα Χ, αλλά σε όλα τα αρσενικά άτομα που το διαθέτουν ακριβώς γιατί δεν υπάρχει ομόλογό του στο Ψ χρωμόσωμα. Παρόμοια προκύπτουν τα συμπεράσματα για έναν επικρατή χαρακτήρα. 
Αυτόν τον τύπο κληρονομικότητας ακολουθούν μερικά βασικά χαρακτηριστικά καθώς και πολλές ασθένειες. Οι πιο γνωστές από τις τελευταίες είναι η αιμορροφυλία και αχρωματοψία στο πράσινο και στο κόκκινο χρώμα. Ο συγκεκριμένος τύπος κληρονομικότητας εξηγεί την μεγάλη συχνότητα εμφάνισης αυτών των ασθενειών στα αρσενικά άτομα και την χαμηλή στα θηλυκά. Ένας άνδρας αρκεί να έχει ένα αντίγραφο του προβληματικού γονιδίου για να πάσχει αφού δε διαθέτει αλληλόμορφα στο Ψ που θα κάλυπταν την έκφρασή του. Αντίθετα μία γυναίκα πρέπει να έχει δύο αντίγραφα του προβληματικού γονιδίου για να πάσχει.
Ένα Χ χρωμόσωμα ενδεχομένως αντικαθίσταται κατά μήκος μιας αλυσίδας γενεαλογικού δέντρου, σε αντίθεση με το Ψ χρωμόσωμα, που είναι το μοναδικό που σίγουρα κληρονομείται από πατέρα σε γιο και ακολουθεί την αλυσίδα πατέρα-γιου ως και τον πιο παλαιό πρόγονο.
Μη ενσωματωμένες περιοχές των Η.Π.Α.

Μη ενσωματωμένη περιοχή (λιγότερα συχνά απαντάται και ως μη ενσωματωμένο έδαφος) είναι νομικός όρος των Η.Π.Α., ο οποίος αναφέρεται σε περιοχή η οποία ελέγχεται από την κυβέρνηση των Η.Π.Α., "όπου ισχύουν τα βασικά δικαιώματα ως νόμοι, όμως άλλα συνταγματικά δικαιώματα δεν είναι εφαρμόσιμα".  Κάποιες συνταγματικές διατάξεις ισχύουν κατά περίπτωση με βάση Οργανικούς Νόμους του Κογκρέσου και δεδικασμένα σύμφωνα με την πρακτική εφαρμογής του Συντάγματος των Η.Π.Α. και τις τοπικές παραδόσεις και νόμους. Και οι πέντε σύγχρονες κατοικημένες περιοχές είναι οργανωμένες αλλά μη ενσωματωμένες. Υπάρχουν ακόμα εννιά μη κατοικημένες περιοχές, από τις οποίες μόνο η Ατόλη Παλμύρα είναι ενσωματωμένη.  
Όλες οι σύγχρονες κατοικημένες περιοχές υπό τον έλεγχο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης μπορούν να θεωρηθούν ως κομμάτι των "Ηνωμένων Πολιτειών" όσον αφορά τον νόμο όπως αυτός καθορίζεται από συγκεκριμένα νομοθετήματα. Αλλά ο δικαστικός όρος "μη ενσωματωμένη" (περιοχή) εισήχθη για να νομιμοποιήσει τις εδαφικές προσαρτήσεις των Η.Π.Α. στο τέλος του 19ου αιώνα, χωρίς να παρέχεται η ιδιότητα του πολίτη στα προσαρτημένα εδάφη, και χωρίς προστατευτικές συνταγματικές διατάξεις, προσωρινά μέχρι την περαιτέρω νομοθέτηση του Κονγκρέσου. Με αυτόν τον τρόπο, το τελευταίο μπορούσε να επιβάλει φορολογικά καθεστώτα που έκαναν διακρίσεις στις περιοχές αυτές, οι οποίες δεν ήταν πολιτείες των Η.Π.Α.  
Από το 1901 ως το 1905, το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. σε μια σειρά γνωμοδοτήσεων γνωστών ως Νησιωτικές Υποθέσεις, αποφάσισε ότι το Σύνταγμα ίσχυε ex proprio vigore στις ηπειρωτικές περιοχές των Η.Π.Α., όμως επίσης καθιέρωσε την έννοια της εδαφικής ενσωμάτωσης, κατά την οποία το Σύνταγμα έχει ισχύ μόνο σε ενσωματωμένες περιοχές όπως η Περιοχή της Αλάσκας και η Περιοχή της Χαβάης, ενώ έχει μερική μόνο ισχύ στις (τότε) νέες μη ενσωματωμένες περιοχές των Πουέρτο Ρίκο, Γκουάμ, και Φιλιππίνων.
Γκνόινιτσε (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ο οικισμός ευρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Λότσε

Ορειβασία

Πρώιμη προσπάθεια ανάβασης του Λότσε έγινε το 1955 από τη Διεθνή Ιμαλαϊκή Αποστολή, με επικεφαλής τον Νόρμαν Ντίρενφουρτ. Στην αποστολή συμμετείχαν δύο Αυστριακοί χαρτογράφοι, ο Έρβιν Σνάιντερ και ο Ερνστ Σεν και δύο Ελβετοί, ο Μπρούνο Σπίριγκ και ο Άρτουρ Σπέλερ. Επίσης, για πρώτη φορά στην περιοχή των Ιμαλαΐων συμμετείχαν Αμερικανοί, ο Τζορτζ Ίρβινγκ Μπελ και ο Ρίτσαρντ ΜακΓκόουαν. Ο Νεπαλέζος μεσολαβητής αξιωματικός ήταν ο Γκάγια Νάντα Βαΐντια. Η αποστολή συνοδευόταν από 200 βαστάζους και αρκετούς Σέρπα ορειβάτες .Μετά από μια σύντομη ματιά στις επικίνδυνες νότιες πλαγιές του Λότσε, η αποστολή στράφηκε στις βορειοδυτική όψη του Λότσε, στην οποία έφθασε σε υψόμετρο 8.100 metres (26.600 ft). Εκεί συνάντησαν ισχυρούς ανέμους και χαμηλές θερμοκρασίες. Υπό την καθοδήγηση του Σνάιντερ ολοκλήρωσαν τον πρώτο χάρτη της περιοχής του Έβερεστ (1:50.000 φωτογραμμετρικό). Η αποστολή τράβηξε αρκετά φιλμ για τοπικά πολιτισμικά θέματα και έκανε πρώτες αναβάσεις σε μικρότερες κορυφές της περιοχής Κούμπου.
Η υψηλότερη κορυφή του Λότσε κατακτήθηκε στις 18 Μαΐου 1956 από την ελβετική ομάδα του Ερνστ Ράις και του Φριτς Λούσινγκερ Από την Αποστολή Όρος  Έβερεστ/Λότσε. Στις 12 Μαΐου 1970, ο Σιπ Μάγερλ και ο Ρολφ Γουόλτερ από την Αυστρία έκαναν την πρώτη ανάβαση του Λότσε Σαρ. Η μεσαία κορυφή Λότσε Μιντλ παρέμεινε για μεγάλο διάστημα το υψηλότερο απάτητο σημείο στη Γη. Στις 23 Μαΐου η πρώτη ανάβαση έγινε από τους Ευγκένι Βινογκράτσκι, Σεργκέι Τιμοφέεβ, Αλεξέι Μπολότοβ και Πιοτρ Κουζνέτσοφ μέλη ρωσικής αποστολής.
Η στάνταρ διαδρομή ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι με τη διαδρομή του Έβερεστ προς το Νότιο Πέρασμα έως την Κατασκήνωση 3. Κατόπιν οι διαδρομές χωρίζουν και οι ορειβάτες που έχουν ως στόχο το Έβερεστ φεύγουν αριστερά, προς το Νότιο Πέρασμα, ενώ οι ορειβάτες που στοχεύουν στο Λότσε φεύγουν δεξιά προς την όψη του Λότσε. Το τελευταίο τμήμα προς την κορυφή οδηγεί μέσα από μία στενη χαράδρα ως την κύρια κορυφή του Λότσε.
Έως τον Δεκέμβριο του 2009, 371 έφτασαν στην κορυφή του Λότσε και 21 πέθαναν προσπαθώντας.

Έλληνες ορειβάτες στο Λότσε

Η πρώτη ανάβαση Έλληνα στο Λότσε έγινε στις 19 Μαϊου 2008 από τον Ζαχαρία Κυριακάκη, ενώ η πρώτη Ελληνίδα ήταν η Χριστίνα Φλαμπούρη στις 14 Μαΐου 2019.
Στην ίδια αποστολή με την Φλαμπούρη, ανέβηκε και ο Αντώνης Σύκαρης.
Επαρχία Μοπτί

Γεωγραφία

Η Επαρχία Μοπτί βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Γιουβαρού, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Τενενκού, στα νότια με την Επαρχία Ντζεννέ και στα βόρεια με την Μπουρκίνα Φάσο.
2980 Κάμερον

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κάμερον είναι άγνωστα.
Αζουλένιο

Ιστορία

Το αζουλένιο έχει (σχετικά) μακρά ιστορία, αφού χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, ως το γαλάζιο-μπλε «χρωμοφόριο», που λαμβάνεται με απόσταξη με υδρατμούς από το γερμανικό χαμομήλι. Το χρωμοφόριο ανακαλύφθηκε στην αγριαψιθιά και στην αρτεμισία, και ονομάστηκε με την ονομασία αυτή («χρωμοφόριο») το 1863 από το Σέπτιμους Πιζ (Septimus Piesse). Η δομή του αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Λαβοσλάβ Ρουζίκα (Lavoslav Ružička). Ακολούθησε η αναφορά της οργανικής του σύνθεσης, το 1937 από τον Πλακίδους Πλάττνερ (Placidus Plattner).

Παραγωγή

Οι συνθετικές οδοί για το αζουλένιο παρουσίασαν για (σχετικά) μεγάλο χρονικό διάστημα ερευνητικό ενδιαφέρον, εξαιτίας της ασυνήθιστης δομής τπυ. Το 1939 αναφέρθηκε η πρώτη σχετικήμέθοδος, από τους Στ. Πφάου (St. Pfau) και Πλάττνερ (Plattner), ξεκινώντας από το ινδάνιο () και τον διαζωαιθανικό αιθυλεστέρα (CHN₂COOCH₂CH₃), ως πρόδρομες ενώσεις. 

Μια αποτελεσματική συνθετική οδός ενός σταδίου συνεπάγεται την αννουλίωση του 1,3-κυκλοπενταδιενίου με ακόρεστα C₅-συνθόνια. Η εναλλακτική προσέγγιση από το 1,3,5-κυκλοεπτατριένιο είναι από καιρό γνωστή. Τα χαρακτηριστικά αυτής της μεθόδου φαίνονται στο παρακάτω συνθετικό διάγραμμα:

Οργανομεταλλικά σύμπλοκα

Στην οργανομεταλλική χημεία, το αζουλένιο χρησιμεύει ως συναρμοτής για τα μεταλλικά κέντρα χαμηλού σθένους, που είναι επίσης γνωστά με τη μορφή των d-συμπλόκων με δύο (2) κυκλοπενταδιενυλο- ή και κυκλοεπτατριενυλο- ως συναρμοτές. Ενδεικτικά παραδείγματα τέτοιων ενώσεων είναι το αζουλενοεξακαρβονυλοδιμολυβδένιο [(azulene)Mo₂(CO)₆] και ο αζουλενοπεντακαρβονυλοδισίδηρος  [(azulene)Fe₂(CO)₅] .

«Θυγατρικά» αζουλένια

Ο όρος «αζουλένιο» επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης, και σε έναν αριθμό «θυγατρικών» παραγώγων αυτής, που εμπεριέχουν τη αζουλενιανή δομή. Τα παράγωγα αυτά συχνά αναφερονται συλήβδην ως «αζουλένια».

Παραδείγματα

Δύο τερπενοειδή, το βετιβαζουλένιο (4,8-διμεθυλ-2-ισοπροπυλαζουλένιο) και γουαιαζουλένιο (1,4-διμεθυλ-7-ισοπροπυλαζουλένιο) είναι παραδείγματα «θυγατρικών» αζουλενίων, που βρίσκονται στη φύση ως συστατικά  χρωστικών ουσιών μανιταριών, του γουαιελαίου, και κάποιων θαλάσσιων ασπόνδυλων.
Η 1-αζουλενόλη είναι ένα ασταθές πράσινο έλαιο, που δεν δίνει την συνηθισμένή κετοενολική ταυτομέρεια. Η 2-αζουλενόλη λαμβάνεται με υδρόλυση του 2-μεθοξυαζουλένιου με υδροβρωμικό οξύ (HBr). Είναι σταθερή και δίνει την κετοενολική ταυτομέρεια. Η pKₐ της 2-αζουλενόλης στο νερό είναι 8,71. Επομένως, είναι πιο όξινη από τη φαινόλη (PhOH) και τις ναφθόλες. Η pKₐ της 6-αζουλενόλης στο νερό είναι 7,38. Επομένως είναι πιο όξινη και από την 2-αζουλενόλη.  Στο ναφθ[a]αζουλένιο, ένα ναφθαλινικό σύστημα συμπυκνώνεται στις θέσεις #1,2 με ένα αζουλενικό. Στο σύστημα που διαμορφώνεται, παρατηρείται παρόμοια παραμόρφωση από την επιπεδότητα με την αντίστοιχη στο τετραελικένιο.
NGC 40

Το NGC 40 ή Caldwell 2 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Κηφέα, το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Νοεμβρίου 1788. Αποτελείται από θερμά αέρια που περιβάλλουν έναν αστέρα, που βρίσκεται στα τελευταία στάδια του βίου του. Το άστρο αυτό έχει εκτινάξει το εξωτερικό του στρώμα και πλέον έχει απομείνει ένας μικρότερος πρόδρομος λευκός νάνος, με επιφανειακές θερμοκρασίες της τάξεως των 50.000 βαθμών Κελσίου και η ραδιενέργεια που εκπέμπει θερμαίνει το υλικό που εκτινάχθηκε στους 10.000 βαθμούς Κελσίου. Η διάμετρος του όλου σχηματισμού υπολογίζεται στο ένα έτος φωτός. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως σε 30.000 χρόνια το νεφέλωμα θα έχει διαλυθεί, αφήνοντας στην θέση του μονάχα ένα λευκό νάνο, περίπου στο μέγεθος της Γης.