google/wiki40b huggingface dataset:
Καζίμιες Ουιστσίνσκι

Ζωή, δίκη και εκτέλεση

Ο Ουιστσίνσκι είχε διαβάσει ένα βιβλίο του Henry Aldsted με τίτλο  Theologia Naturalis (Θεολογία της Φύσης) το οποίο προσπαθούσε να αποδείξει την ύπαρξη του Θεού. Αλλά τα επιχειρήματα ήταν τόσο μπερδεμένα, ώστε ο Ουιστσίνσκι να μπορούσε να εντοπίσει αρκετές αντιφάσεις. Γελοιοποιώντας τον Aldsted, ο Ουιστσίνσκι έγραψε στο περιθώριο του βιβλίο "ergo non est Deus" («άρα δεν υπάρχει θεός»).
Το βιβλίο αυτό ανακαλύφθηκε από ένα χρεώστη του Ουιστσίνσκι, Jan Kazimierz Brzoska. Ο Brzoska, ο οποίος δεν ήθελε να επιστρέψει ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων στον Ουιστσίνσκι, τον κατηγόρησε για αθεϊσμό και έδωσε τα τεκμήρια στον Επίσκοπο του Ποζνάν. O Brzoska επίσης έκλεψε και παρέδωσε στο δικαστήριο ένα χειρόγραφο αντίγραφο του Περί της μη ύπαρξης του θεού το οποίο ήταν το πρώτο πολωνικό φιλοσοφικό κείμενο που παρουσίαζε την αθεϊστική σκοπιά και για το οποίο ο Ουιστσίνσκι εργαζόταν από το 1674.
Ο Επίσκοπος του Πόζναν, με την συνδρομή του Επισκόπου του Κιέβου, ασχολήθηκαν με ζήλο για την υπόθεση. Ο βασιλειάς αποπειράθηκε να βοηθήσει τον Ουιστσίνσκι διατάζοντας να δικαστεί στο Wilno, αλλά αυτό δεν μπόρεσε να σώσει τον Ουιστσίνσκι από τον κλήρο. Το προνόμοιο του Ουιστσίνσκι ως ευγενή, να μην μπορεί να προφυλακιστεί, παραβιάστηκε. Η υπόθεση του Ουιστσίνσκι παρουσιάστηκε στο δικαστήριο το 1689 όπου κατηγορήθηκε πως αρνήθηκε την ύπαρξη του Θεού και πως βλασφήμισε την Παναγία και τους Αγίους. Καταδικάστηκε σε θάνατο για Αθεϊα. Η ποινή εκτελέστηκε στην παλαιά αγορά της Βαρσωβίας, όπου η γλώσσα του κόπηκε και ακολούθησε αποκεφαλισμός. Μετά, το πτώμα του μεταφέρθηκε έξω από τα σύνορα της πόλης και κάηκε. 
Ο Επίσκοπος Załuski δήλωσε μετά την εκτέλεση:
Ο ένοχος οδηγήθηκε στο ικρίωμα, όπου ο εκτελεστής, με ένα πυρακτωμένο σίδερο εκοψε τη γλώσσα και το στόμα, «με το οποίο ήταν σκληρός εναντίον του Θεού». Μετά έκαψε σε αργή φωτιά τα χέρια του, όργανα της απερίγραπτης παραγωγής. Τελικά ο ίδιος, το τέρας του αιώνα του, ρίχτηκε στις φλόγες.

Μνήμη στη σημερινή Πολωνία

Στην κομμουνιστική Πολωνία, ο Ουιστσίνσκι εορταζόταν ως μάρτυρας του αθεϊσμού. Σε μια σειρά άρθρων, ο φιλόσοφος Andrzej Nowicki τον παρουσίαζε με μια ρομαντική διάθεση, γράφοντας «με όρους ευρύτητας πενυματικών οριζόντων, πληρότητας φιλοσοφικών αναζητήσεων και τόλμης της σκε΄ψης, ήταν πέραν πάσις αμφιβολίας το κοφτερότερο μυαλό στην Πολωνία την εποχή του.»
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1954

Οι νικητές

*Ο Γεωργόπουλος ενώ προηγείτο σταμάτησε στα 80μ νομίζοντας πως τερμάτισε.
    
**Δεν δηλώθηκαν Έλληνες, διότι νόμισαν πως ο μαραθώνιος ήταν εκτός βαθμολογίας.
Φρειδερίκος της Τοσκάνης

Βιογραφία

Ο Φρειδερίκος, ο οποίος έφερε το όνομα του πάππου του από την πλευρά της μητέρας του, σε ορισμένες περιπτώσεις ονομαζόμενος και ως Βονιφάτιος (Δ΄), ήταν ακόμη ανήλικος όταν ο πατέρας του, Βονιφάτιος Γ΄, φονεύθηκε στην διάρκεια κυνηγιού στις 6 Μαΐου 1052, ενώ η μητέρα του ανέλαβε την αντιβασιλεία, ωστόσο ο ίδιος απεβίωσε λίγο καιρό αργότερα πριν από τα τέλη του 1053, υπό συνθήκες τις οποίες οι πηγές της εποχής δεν αναλύουν περαιτέρω. Σύμφωνα με την ερμηνεία του Ζοζέφ Καλμέτ, δεν άντεξε τις αντίξοες συνθήκες του ταξιδιού, όπως συνέβη με την αδερφή του, Βεατρίκη, κατά την μεταφορά τους προς την Γερμανία, μαζί με την μητέρα τους, η οποία και τους επιβλήθηκε από τον Αυτοκράτορα Ερρίκου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο θάνατός του αποτέλεσε την αφορμή για την οργή της Ματθίλδης της Τοσκάνης εναντίον της φρανκονικής αυτοκρατορικής οικογένειας.
Ετάφη στο Αββαείο της Παναγίας της Φελόνικα, υπέρ του οποίου η μητέρα του πραγματοποίησε δωρεά στις 17 Δεκεμβρίου 1053, εις μνήμη του συζύγου, του υιού και της μεγαλύτερης κόρης της.
Συνεκδοχή

Συνεκδοχή είναι το εκφραστικό-λογοτεχνικό σχήμα κατά το οποίο ένας όρος αντικαθίσταται από έναν άλλο, με τον οποίο βρίσκεται σε σχέση γενικού προς ειδικό ή αντίστροφα. Η πιο συνηθισμένη μορφή συνεκδοχής είναι η χρήση του μέρους αντί για το όλο (pars pro toto) ή του ενός αντί για τους πολλούς. Συνεκδοχή όμως είναι και το αντίστροφο.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2002

Το 67ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2002 διεξήχθη στο Εθνικό Στάδιο Τρικάλων στις 15 και 16 Ιουνίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2002. Οι αγώνες ήταν αφιερωμένοι στη μνήμη του Ηλία Μισαηλίδη, παλιού πρωταθλητή του Πανιωνίου, βαλκανιονίκη και εν συνεχεία αθλητικού παράγοντα που υπήρξε πρωτεργάτης του γυναικείου στίβου.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο, στις 3 Νοεμβρίου. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε η Γεωργία Αμπατζίδου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Παράλληλα ήταν δεύτερη στη γενική κατάταξη πίσω από την Γερμανίδα Κρόλικ.
Σε ξεχωριστές ημερομηνίες έγιναν τα πρωταθλήματα 20 χλμ βάδην και επτάθλου ενώ από το έτος αυτό καθιερώθηκε να διεξάγεται ξεχωριστά και ο αγώνας δρόμου 10.000μ εντός σταδίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά και 25η συνολικά. Παράλληλα, έκανε το ενδέκατο συνεχόμενο "νταμπλ" και 15ο συνολικά, αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα.
Καλυμνιώτικος (Χορός του μηχανικού)

Ο Καλυμνιώτικος ή Χορός του Μηχανικού είναι ο δημοφιλέστερος χορός της Καλύμνου.
Ο χορός χορεύεται σε διάφορες εκδηλώσεις όπως γάμοι, γλέντια και πανηγύρια και είναι πολύ αγαπητός. Είναι καθαρά αντρικός χορός. Αποτελεί αναπαράσταση του «πιασμένου» μηχανικού, δηλαδή του δύτη που βουτούσε με σκάφανδρο κι έχει πιαστεί, έχοντας πάθει τη νόσο των δυτών που ήταν η ημιπαράλυση.
Αυτός ο χορός ξεκίνησε σχεδόν πριν από 50 χρόνια, αλλά οι ρίζες του πραγματικού χορού με έναν ήρωα αληθινά πιασμένο μηχανικό, ανάγονται στα τέλη του περασμένου αιώνα. Τότε είχαμε τους πρώτους μηχανικούς και τους πρώτους «πιασμένους». Η παντελής άγνοια των κανόνων κατάδυσης, ήταν η αιτία που υπήρχαν πολλά άτυχα θύματα αυτού του τύπου, δηλαδή «σκασμένοι» και «πιασμένοι». Σύμφωνα με την ιστορία, ο μηχανικός τρεμουλιάζει, πέφτει κάτω και ξανά σηκώνεται για να χορέψει με συνοδεία την ειδική μελωδία του μηχανικού, εμπνευσμένη από τη σφουγγαράδικη αντρειοσύνη και γενναιότητα.
Γιούγκερμαν (βιβλίο)

Πλοκή

Στο μυθιστόρημα Γιούγκερμαν (1938), ο Καραγάτσης διηγείται την άφιξη στον Πειραιά του Βασίλη Κάρλοβιτς Σωρίνεν, κόμη φὸν Ρόττενπουργκ τσοὺ Γιούγκερμαν, που ήταν Φινλανδός  Ίλαρχος της  Λευκής Φρουράς του  τσάρου, έχοντας στην πλάτη του φόνο, κλοπή, μια γυναίκα που τη μοιραζόταν μ’ έναν  Ανθυπολοχαγό, δαιμόνιος και αδίστακτος, μπαίνει βαθιά στον υπόκοσμο (ναρκωτικά, πορνεία, απατεωνιές), γλεντώντας και πίνοντας μέχρι ορίων, ανέρχεται κοινωνικά και αποκτά σημαντική διοικητική θέση στην Τράπεζα και μαζί με την κοινωνική άνοδο, πλούτο και γόητρο.

Κριτική

Ο Καραγάτσης μέσα από το Συνταγματάρχης Λιάπκιν (βιβλίο) και τον Γιούγκερμαν πραγματεύεται την οπτική των Ρώσων  εμιγκρέδων, την  Μπολσεβικική επανάσταση και τον αντίκτυπο της, στην Ελλάδα του ΄30. Ο Καραγάτσης δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις αλλά καταγράφει μέσα από τον Γιούγκερμαν τις απόψεις του, σχετικά με τον  Κομμουνισμό. Μέσα από τον πρωταγωνιστή, αναδεικνύει την κομμουνιστική βία και τρομοκρατία της Ρωσικής Επανάστασης στεκόμενος όμως επικριτικά και στο  Τσαρικό καθεστώς. Παρουσιάζει τους κομμουνιστές ως κοινωνικούς ταραξίες και όχι ως φορείς ενός ταξικού αγώνα με αιτήματα και διεκδικήσεις. 
Το βιβλίο γυρίστηκε τηλεοπτική σειρά για πρώτη φορά, το 1976 με τίτλο Γιούγκερμαν με πρωταγωνιστή τον  Αλέκο Αλεξανδράκη.
Σταύρος Τσακυράκης

Βιογραφία

Φοίτησε με υποτροφία στο Κολέγιο Αθηνών. Έπειτα σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δραστηριοποιήθηκε πολιτικά. Κατά την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών διετέλεσε γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και μέλος της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη, φυλακίστηκε και βασανίστηκε στα κρατητήρια ΕΑΤ-ΕΣΑ.  
Ακολούθησαν μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ρώμης. Το 1990 αναγορεύθηκε διδάκτωρας Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Διατέλεσε  καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου τον Απρίλιο του 2018 έκανε το τελευταίο μάθημα σε μια κατάμεστη αίθουσα καθώς θα συνταξιοδοτούνταν στο τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς 2017-2018. Ταυτόχρονα υπήρξε ακαδημαϊκός επισκέπτης στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Κολούμπια και Νέας Υόρκης.  
Στις ευρωεκλογές του 2014 έθεσε υποψηφιότητα με Το Ποτάμι χωρίς όμως επιτυχία. Αρθρογραφούσε τακτικά σε νομικά περιοδικά και στον ημερήσιο τύπο και ήταν μέλος της επιστημονικής επιτροπής της επιθεώρησης The Books' Journal. 
Την 1η Φεβρουαρίου 2016 η Βασιλική Θάνου, τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου, κατέθεσε έγκληση εναντίον του για εξύβριση και δυσφήμηση, λόγω χαρακτηρισμών που είχε χρησιμοποιήσει προς το πρόσωπό της, σε άρθρο στο προσωπικό του ιστολόγιο. Με ανακοίνωσή τους, 14 καθηγητές συνταγματικού δικαίου εξέφρασαν την αντίθεση τους προς την κίνηση της Προέδρου του Αρείου Πάγου ζητώντας της να αποσύρει την έγκληση.
Πέθανε στις 21 Ιουλίου 2018 στη Μυτιλήνη από καρκίνο.
Κέρος Λήμνου

Το Κέρος είναι ακρωτήριο και όρμος στο νησί Λήμνος.

Ιστορικά στοιχεία

Ο όρμος και το ακρωτήρι Κέρος βρίσκονται στην ανατολική ακτή του νησιού, στα ανατολικά του χωριού Καλλιόπη. Το τοπωνύμιο είναι γνωστό από την αρχαιότητα, από το έργο "Βίοι Σοφιστών" του Λήμνιου λόγιου Φλάβιου Φιλόστρατου, όπου αναφέρεται:
"Εδείπνουν μεν κατά την Λήμνον υπό δρυΐ μεγάλη θερισταί οκτώ περί το καλούμενον Κέρας της νήσου, το δε χωρίον τούτο λιμήν εστίν ες κεραίας επιστρέφων λεπτάς, νέφους δε την δρυν περισχόντος και σκηπτού εις αυτήν εκδοθέντος η μεν εβέβλητο, οι θερισταί δε εκπλήξεως αυτοίς εμπεσούσης εφ ούπερ έτυχον έκαστος πράττων, ούτως απέθανεν."
Είναι προφανές, πως το τοπωνύμιο προήλθε από το κερατοειδές σχήμα του κόλπου, κατ’ αναλογία προς τον Κεράτιο κόλπο της Πόλης. Στη νότια πλευρά του κόλπου, πίσω από τους παράκτιους αμμόλοφους της εκκλησίας της Αγίας Κυριακής, υπήρχε παλιότερα ο μισοερειπωμένος σήμερα αραιός οικισμός Βουνοχώρι.
Λιμάνι αλλά όχι χωριό βρήκε εκεί ο περιηγητής Pococke το 1739, το οποίο προστάτευε κάποια παλιά οχύρωση. Το τοπωνύμιο άλλοι το αναφέρουν σωστά, όπως οι Conze (1858, Keros bucht) και Fredrich (1904, bucht Kairos) κι άλλοι ως Χάρος, όπως οι Hauttecoeur και De Launay (1894, Pt. Kharos) παρασυρμένοι από χάρτες του αγγλικού ναυαρχείου. Παρομοίως, ως υφάλους Χάρος ή Κέρος ονομάζήουν και τις ήξέρες Μύθωνες που βρίσκονται στα ανοικτά του κόλπου (αντίθετα ο Conze τις σημειώνει Mithonaes Untiefen), γι’ αυτό ορισμένοι σημειώνουν τη "ναυμαχία της Λήμνου" του 1913 ως "ναυμαχία του Χάρου", επειδή διεξήχθη σ’ εκείνα τα νερά.

Σύγχρονη περίοδος

Σήμερα η παραλία του Κέρους αποτελεί πόλο έλξης παραθεριστών, ειδικά τη θερινή περίοδο. Πολλοί κατασκηνώνουν στο κοντινό αλσύλλιο ενώ άλλοι μένουν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στο κοντινό χωριό Καλλιόπη.
Η παραλία του Κέρους είναι αμμώδης και τα νερά είναι ρηχά. Συχνά επικρατούν θαλάσσιοι άνεμοι, τα γνωστά μελτέμια, που την καθιστούν ιδανική για σέρφινγκ και γουίντ σέρφινγκ.
Επίσης, στην ενδοχώρα του Κέρους βρίσκεται ο σημαντικός υδροβιότοπος της Χορταρόλιμνης.
Περνώντας από την Περασιά μετά το Βραχούδι πηγαίνοντας προς Αγία Κυριακή, στο δεξιό μέρος επάνω στον λοφο της Φεράς υπήρχε ένας βράχος που οι ντόπιοι ονόμαζαν "Κέφαλο", γιατί είχε την μορφή ενός μεγάλου κεφαλιού. Ο Κέφαλος καταστράφηκε ύστερα από κατολίσθηση την δεκαετία του 1960, πιθανόν επειδή τον υπόσκαφταν και έπερναν το χαλίκι για να φτιανουν τα τσιμεντένια καλουπια στα πηγαδια εκείνη την εποχή. Οι κάτοικοι της περιοχής πίστευαν οτι στον Κέφαλο μέσα ζουσαν κάτι ωραίες γυναίκες οι Ξουτκιές ερμηνεία πιθανόν της λεξης "εξωτικες". Οταν πέρναγε κανένας δίπλα στον Κεφαλο στην άκρη που σκάει το κύμα, οπωςέλεγαν οι παλιοί, οι Ξουτκιες τον έπιαναν λέει στο χορό.
Πέντε W

Ετυμολογία

Δεν είναι σύμπτωση που τόσο τα Αγγλικά όσο και τα Λατινικά, οι περισσότερες ερωτηματικές λέξεις αρχίζουν με τους ίδιους ήχους, καθότι προέρχονται από την Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκή ρίζα kʷo-, αντικατοπτριζόμενη στην Πρωτο-Γερμανική ως χʷa- ή khʷa- και στα Λατινικά ως qu-.
Πρωκτοσκόπηση υψηλής ευκρίνειας

Η υψηλής ευκρίνειας πρωκτοσκόπηση (high resolution anoscopy) είναι μία πολύ πρόσφατη μέθοδος διάγνωσης των προκαρκινωματωδών δυσπλασιών στην περιοχή του πρωκτού. Οι δυσπλασίες αυτές προκαλούνται από τον ιό HPV (ιός των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων) και ειδικά από ορισμένους υποτύπους του. Οι υψηλόβαθμες ενδοεπιθηλιακές δυσπλασίες (HGAIN) είναι παρόμοιες με τις υψηλόβαθμες δυσπλασίες του τραχήλου της μήτρας και μπορεί να εξελιχθούν σε διηθητικό καρκίνο πρωκτού σε ένα ποσόστό 10-15% εντός 3-5 ετών.
Η εξέταση αυτή εκτελείται όταν η κυτταρολογική εξέταση του πρωκτού δείξει την ύπαρξη άτυπων κυττάρων ενδεικτικών δυσπλασίας. Μπορεί να γίνει και σε κάθε άλλη περίπτωση που υπάρχει υπόνοια δυσπλασίας στην περιοχή του πρωκτού (ομάδες υψηλού κινδύνου). Επιπλέον αποτελεί την καλύτερη εξέταση για διάγνωση των κονδυλωμάτων του πρωκτού. Η διαδικασία είναι απλή και έχει πολλές ομοιότητες με την κολποσκόπηση που γίνεται στον κόλπο. Αφού εμποτισθεί η περιοχή με οξεικό οξύ, εισάγεται ένα πρωκτοσκόπιο και εξετάζεται η περιοχή με μεγάλη μεγέθυνση. Γίνεται φωτογραφική αποτύπωση των ύποπτων περιοχών και λαμβάνονται βιοψίες. Πολλές φορές χρησιμοποιείται και διάλυμα Lugol (δοκιμασία Schiller).
Εάν οι βιοψίες αποβούν θετικες για δυσπλασία, η εξέταση επαναλαμβάνεται και γίνεται καυτηριασμός των προκαρκινωματωδών βλαβών υπο τοπική αναισθησία.
Αντζελίνο Αλφάνο

Βιογραφία

Ο Αλφάνο γεννήθηκε στο Αγκριτζέντο της Σικελίας στις 31 Οκτωβρίου 1970. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν δικηγόρος και πολιτικός του κόμματος Χριστιανική Δημοκρατία. Σπούδασε νομικά στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς του Μιλάνου και εταιρικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο.
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε στο κόμμα Χριστιανική Δημοκρατία, στο οποίο υπαγόταν μέχρι το 1994. Έπειτα εντάχθηκε στο κεντροδεξιό κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και εκλέχτηκε στο Επαρχιακό Συμβούλιο του Αγκριτζέντο. Το 1996 έγινε το νεαρότερο μέλος που εκλεγόταν στην Περιφερειακή Συνέλευση της Σικελίας.
Το 2001 έγινε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και από το 2005 ως το 2008 κατείχε τη θέση του περιφερειακού συντονιστή του κόμματος Φόρτσα Ιτάλια στη Σικελία.
Το 2008 επανεξελέγη ως βουλευτής, ενώ έγινε, σε ηλικία 37 ετών, ο νεώτερος υπουργός δικαιοσύνης στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Ο επονομαζόμενος Νόμος Αλφάνο (Lodo Alfano), που πήρε το όνομά του από τον Αντζελίνο Αλφάνο και ίσχυε μεταξύ των ετών 2008 και 2009, συνάντησε έντονη κριτική, καθώς χορηγούσε ασυλία έναντι ποινικών διώξεων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους Προέδρους των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου και στον Πρωθυπουργό. Τότε, θεωρήθηκε ότι ο νόμος είχε ως σκοπό να σταματήσει τις δίκες εναντίον του Μπερλουσκόνι. Ο Νόμος Αλφάνο κηρύχθηκε αντισυνταγματικός από το Ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο τον Οκτώβριο του 2009.
Στις 1 Ιουνίου 2011 ο Αντζελίνο Αλφάνο διορίστηκε ως Πολιτικός Γραμματέας του κόμματος Λαός της Ελευθερίας από τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, προκειμένου να το αναδιοργανώσει και να ηγηθεί με αυτό στις επόμενες εκλογές.
Στις 28 Απριλίου 2013 ανέλαβε καθήκοντα Αντιπροέδρου της ιταλικής κυβέρνησης και Υπουργού Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Λέτα. Στα τέλη του 2013, ο Αλφάνο και άλλοι πολιτικοί του κόμματος Λαός της Ελευθερίας εντάχθηκαν στο νέο πολιτικό φορέα Νέα Κεντροδεξιά. Τον Φεβρουάριο του 2014, με την ανάληψη των καθηκόντων της Κυβέρνησης Ρέντσι, ο Αλφάνο συνέχισε να υπηρετεί στο υπουργείο εσωτερικών.
Από τα πιο σημαντικό προβλήματα με τα οποία ήρθε αντιμέτωπος ο Αντζελίνο Αλφάνο ως υπουργός εσωτερικών ήταν αυτό της παράνομης μετανάστευσης στην Ιταλία, ως αποτέλεσμα των εμφυλίων πολέμων στη Λιβύη και στη Συρία.
Μάχη της Λυκανδού

Η μάχη

Τρεις μέρες πριν την μάχη ένας Βυζαντινός, ονόματι Σαχάκιος (στα αρμένικα) ή Βραχάμιος (που ήταν το όνομα που χρησιμοποιούταν) ήρθε σε επαφή με τον Βάρδα Σκληρό λέγοντάς του τις κινήσεις που θα ακολουθούσαν οι αυτοκρατορικοί. Ο Βάρδας Σκληρός ακολούθησε τις συμβουλές του και περικύκλωσε εξ' απροόπτου το φρούριο της Λυκάνδου. Οι επαναστάτες κατάφεραν να νικήσουν ενώ οι Βυζαντινοί τράπηκαν σε φυγή. Το φρούριο καταλήφθηκε τελικά από τον Βάρδα Σκληρό.
Νικόλαος Αβραάμ

Γέννηση

Ο Νικόλαος Αβραάμ γεννήθηκε στον συνοικισμό των Μακεδόνων της Άνω Πέλλης Αταλάντης.

Σπουδές-Στρατιωτική θητεία

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο αρρένων Αταλάντης και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στη Χαλκίδα. Το 1906 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1910 με άριστα. Κατά τον πόλεμο του 1912 – 1913 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό στο Σύνταγμα των Ευζώνων 5/42. Αργότερα, υπηρέτησε ως λοχαγός, υπασπιστής του Στρατηγού Δημήτρη Ιωάννου.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Μετά την αποφοίτηση του αρχίζει να δικηγορεί στο πρωτοδικείο Λαμίας, ενώ το 1914 μετατέθηκε στις Σέρρες. Το 1915 εισέρχεται στο δικαστικό σώμα ως πρωτοδίκης, αρχικά στη Χίο και αργότερα στον Πειραιά. Το 1922 ξεκινά να εργάζεται ως ποινικολόγος δικηγόρος και έλαβε μέρος στη δίκη του πρίγκιπα Ανδρέα.

Πολιτική καριέρα

Το 1923 πολιτεύεται με το κόμμα των Φιλελευθέρων στην Επαρχία Λοκρίδας και έλαβε μέρος στις εκλογές της Δ' Συντακτικής Εθνοσυνελεύσεως όπου και εκλέχτηκε βουλευτής Λοκρίδας. Στις εκλογές του 1928 εκλέγεται βουλευτής Πειραιώς με το κόμμα τον Φιλελευθέρων. Την περίοδο αυτή αναλαμβάνει για πρώτη φορά υπουργικά καθήκοντα. Ανέλαβε Υφυπουργός Συγκοινωνίας από τις 16 Δεκεμβρίου 1929 έως τις 22 Δεκεμβρίου 1930 στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου του Δεκεμβρίου του 1929 και Υπουργός Δικαιοσύνης από τις 22 Δεκεμβρίου 1930 έως τις 16 Ιανουαρίου 1931. Επανεξελέγη βουλευτής Πειραιώς το 1932 και το 1933 και Πειραιώς και Νήσων το 1936 με το κόμμα των Φιλελευθέρων και το 1946 με το Κόμμα των Βενιζελικών Φιλελευθέρων. Το 1944 λαμβάνει μέρος στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ως Υπουργός Δικαιοσύνης από τις 23 Οκτωβρίου 1944 ως τις 3 Ιανουαρίου 1945. Το 1947 ως Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία στην ανασυγκρότηση της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας επί κυβερνήσεως Δημητρίου Μαξίμου.

Το τέλος της πολιτικής σταδιοδρομίας του

Μετά την αποτυχία του στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 διακόπηκε η πολιτική του καριέρα και επέστρεψε στο δικηγορικό λειτούργημα ως το τέλος της ζωής του, το οποίο επήλθε στις 9 Ιανουαρίου του 1954, σε ηλικία μόλις 65 ετών.
Μαστόδοντας

Περιγραφή

Ο Μαστόδοντας ήταν γιγάντιο θηλαστικό και μπορούσε να φτάσει τα 2,8 μέτρα ύψος και τους 4,5 τόνους βάρος. Ήταν μικρότεροι από τους σημερινούς ελέφαντες, αλλά είχαν πιο γερή κατασκευή. Παρά το γεγονός ότι το κρανίο του μαστόδοντα ήταν μικρότερο και πιο επίπεδο από αυτό του ελέφαντα, ήταν παρόμιοι στην εμφάνιση. Τα αυτιά του ήταν μικρότερα και όχι τόσο εμφανή όσο των σημερινών ελεφάντων. Ο μαστόδοντας καλυπτόταν από μακρύ, καστανοκόκκινο τρίχωμα. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του μαστόδοντα, που φαίνεται πως τρεφόταν επί το πλείστον με φύλλα, είναι ο διακριτικός χαρακτήρας των δοντιών, που από πολλές απόψεις είναι σχετικά πρωτόγονα. Οι μεγάλοι άνω χαυλόδοντες ήταν μακριοί και μεγάλωναν παράλληλα μεταξύ τους με μια ανοδική καμπυλότητα. Οι μικροί κάτω χαυλιόδοντες ήταν μόνο στα αρσενικά, ενώ τα θηλυκά δεν είχαν.

Ταξινόμηση

Παρά τις ομοιότητες του με το μαμούθ, ο μαστόδοντας δεν είναι στενός του συγγενής. Και τα δύο είδη ανήκουν στην τάξη Προβοσκιδωτά, όμως το μαμούθ κατατάσσεται στην οικογένεια Ελεφαντίδες (που περιλαμβάνει και τους σύγχρονους ελέφαντες), ενώ ο μαστόδοντας κατατάσσεται στην εξαφανισμένη οικογένεια Μαστοδοντίδες (που περιλαμβάνει άλλα 4 γένη).

Βιολογία

Βασισμένοι στα απολιθώματα, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, όπως οι σημερινοί ελέφαντες, οι μαστόδοντες μετακινούνταν σε κοπάδια, που αποτελούνταν από ενήλικα θηλυκά και νεαρά άτομα. Τα αρσενικά ζούσαν μόνα ή πιθανόν να έφτιαχναν μικρές ομάδες και να συναντιόταν με τα θηλυκά κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Η τροφή του αποτελούνταν κυρίως από φύλλα και καρπούς.

Εξαφάνιση

Ο μαστόδοντας εξαφανίστηκε από την Βόρεια Αμερική πριν από 10.500 χρόνια. Η πιθανή κύρια αιτία ήταν η εξολόθρευσή του από τον άνθρωπο (όπου πριν από 15.000 χρόνια περίπου πέρασαν τον Βερίγγειο Πορθμό και έφτασαν στην Αμερική).
Μπάντα του Ελληνικού Ναυτικού

Η Μπάντα του Ελληνικού Ναυτικού είναι η ελληνική στρατιωτική μπάντα. Η μπάντα ιδρύθηκε το 1880. Η έδρα της μπάντας βρίσκεται στο ναυτικό οχυρό του Βοτανικού στην Αθήνα.
Στα 139 χρόνια ύπαρξής της, η μπάντα έχει εκπροσωπήσει το Πολεμικό Ναυτικό σε μεγάλες κρατικές εκδηλώσεις. Έχει εμφανιστεί στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ενώ στο ενεργητικό της υπάρχουν και πολλές περιοδείες στο εξωτερικό. Η μπάντα συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Επίσης έχει συμμετάσχει σε διάφορα φεστιβάλ για στρατιωτικές μπάντες στην Ευρώπη. Επικεφαλής και αρχιμουσικός της μπάντας είναι ο Γιώργος Τσιλιμπάρης.
Λεονέλ Φερνάντες

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1953. Ανήκει στο Κόμμα Απελευθέρωσης της Δομινικανής Δημοκρατίας (PLD). Ο Φερνάντες έγραψε πολλά βιβλία, με οικονομικά και πολιτικά θέματα.

Πρόεδρος

Εξελέγη για πρώτη φορά το 1996, στον β΄ γύρο, με 51,2% και ορκίστηκε πρόεδρος στις 16 Αυγούστου 1996. Στις 16 Μαΐου 2004 εξελέγη ξανά, έπειτα από τετραετή διακυβέρνηση από τον Ιπόλιτο Μεχία. Ορκίστηκε ξανά πρόεδρος στις 16 Αυγούστου 2004.
Ο Φερνάντες κέρδισε ξανά τις προεδρικές εκλογές στις 16 Μαΐου του 2008 με ποσοστό 53,22% έναντι 41,1% για τον ηγέτη του Επαναστατικού Κόμματος της Δομινικανής Δημοκρατίας, Μιγκέλ Βάργκας Μαλντονάδο.
Toyota Celica

Μηχανοκίνητος Αθλητισμός

Στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, το Celica είναι γνωστή για την επιτυχή πορεία του στο ράλλυ. Το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (WRC) για την Celica ήταν το 1972, όταν RAC Rally Ove Andersson οδήγησε το 1600 GTV (ΤΑ22) στην ένατη θέση. Η πρώτη νίκη ήρθε το 1982 στο Ράλλυ της Νέας Ζηλανδίας με την 2000GT (RA63). Από το 1983 έως το 1986 κέρδισε και τους έξι αγώνες του WRC. Η Celica GT-Four αγωνίστηκε στην ομάδα Α Ράλι από το 1988 έως το 1997, με την Celica GT-Four, και κέρδισε δύο τίτλους κατασκευαστή και τέσσερις τίτλους οδηγού. Ο Κάρλος Σάινθ ήταν ο πιο επιτυχημένος οδηγός, κερδίζοντας τίτλους WRC με το ST165 το 1990 και το ST185 το 1992. Η ST185 κέρδισε επίσης τον τίτλο το 1993 και το 1994, με τους Juha Kankkunen και Didier Auriol, αντίστοιχα. Η τέταρτη συνεχόμενη νίκη Safari Rally της ST185 ήρθε το 1995, η οποία ήταν επίσης και η 8-η νίκη της Toyota στην εκδήλωση αυτή. Λίγο μετά την εισαγωγή του ST205, το 1995, μια διαμάχη πυροδοτήθηκε όταν η Toyota Team Europe είχε απαγορευτεί για 12 μήνες από την WRC, λόγω μιας εξαπάτησης (χρήση παράνομων turbo περιοριστή αέρος). Κάποια στιγμή μετά την απαγόρευση, η ομάδα μεταπήδησε στο μικρότερο Toyota Corolla WRC.

Ειδικές εκδόσεις του GT

Τέσσερα μοντέλα παρήχθησαν για το κοινό σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό, μόλις 5.000 μονάδες, για τις απαιτήσεις WRC homologation. Θεωρούνται άκρως συλλεκτικά από αρκετούς ενθουσιώδες οπαδούς. Η έκδοση homogolation του ST185 ονομάζεται GT-Four RC στην Ιαπωνία, ομάδα Α Rallye στην Αυστραλία ή Carlos Sainz Limited Edition (CS, μετά του οδηγού) στην Ευρώπη και γενικά στις αγορές. Σε αγωνιστικά κύκλωμα, το Celica είχε αγωνιστεί με την ομάδα του Dan Gurney του All American Racers τα έτη 1983 έως 1988. Η ομάδα κατέλαβε πολλές νίκες στην κατηγορία και στο πρωτάθλημα GTO το 1987. 
Τα Celica έβδομης γενιάς, επίσης, κατάφερε επιτυχή καριέρα στη σειρά NHRA Sport Compact Drag Racing στις αρχές της δεκαετίας του 2000.