Ο Πλανήτης των Θησαυρών

Πλοκή

Ο Τζιμ Χόκινς ως παιδί, γοητεύεται από τις ιστορίες του θρυλικού πειρατή Κάπταιν Φλίντ και την ικανότητά του να εμφανίζεται από το πουθενά, να κάνει επιδρομές σε πλοία και να εξαφανίζεται ώστε να κρύψει τα λάφυρα στον μυστηριώδη «Πλανήτη των Θησαυρών». Δώδεκα χρόνια αργότερα ο Τζιμ, έφηβος πια, είναι ένας αποστασιοποιημένος και απομονωμένος νεαρός, ο οποίος έχει εγκαταλειφθεί από τον πατέρα του. Απρόθυμα, βοηθά τη μητέρα του Σάρα στη διοίκηση του πανδοχείου της οικογένειας και αντλεί διασκέδαση από το «ηλιακό σερφάρισμα», ένα υβριδικό σερφάρισμα στον αέρα με ιστιοσανίδα συνδεδεμένη με ένα ηλιακό ιστίο που τροφοδοτείται από έναν πύραυλο.
Μια μέρα, ένα διαστημόπλοιο συντρίβεται κοντά στο πανδοχείο. Ο ετοιμοθάνατος πιλότος, Μπίλι Μπόουνς, δίνει στον Τζιμ μια σφαίρα λέγοντάς του να «προσέχει το σάιμποργκ». Μετά από αυτό, μια συμμορία πειρατών εισβάλει στο πανδοχείο και το καίει. Ο Τζιμ, η μητέρα του και ο φίλος τους, Δρ. Ντέλμπερτ Ντόπλερ (ο οποίος έχει μορφή σκύλου), το σκάνε για να σωθούν. Στο γραφείο του Ντόπλερ, ο Τζιμ συνειδητοποιεί ότι η σφαίρα είναι ένας προτζέκτορας ολογραφημάτων, ο οποίος εμπεριέχει τον χάρτη που οδηγεί στον Πλανήτη των Θησαυρών.
Ο Ντόπλερ ναυλώνει ένα πλοίο με το όνομα RLS Legacy σε αποστολή για να βρουν τον Πλανήτη των Θησαυρών. Καπετάνιος του πλοίου είναι η έξυπνη Κάπταιν Αμέλια (έχει μορφή γάτας) μαζί με τον πειθαρχημένο αρχηγό πληρώματος, Κύριο Άροου. Το πλήρωμα είναι ένα μάτσο ετερόκλητων πλασμάτων, το οποίο καθοδηγεί μυστικά ο μάγειρας του πλοίου, Τζον Σίλβερ, ο οποίος είναι μισός ρομπότ, τον οποίο ο Τζιμ υποπτεύεται ως το σάιμποργκ για το οποίο τον προειδοποίησε ο πιλότος. Ο Τζιμ στέλνεται να δουλέψει στο μαγειρίο, όπου τον επιβλέπει ο Σίλβερ και το κατοικίδιό του, Μορφ, που μπορεί να παίρνει όποια μορφή θέλει. Παρά το ότι ο Τζιμ δεν εμπιστεύεται τον Σίλβερ, οι δυο τους αναπτύσσουν σύντομα μια σχέση πατέρα-γιου.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, το πλοίο πέφτει πάνω σε έναν υπερκαινοφανή αστέρα (σούπερ νόβα). Ο Τζιμ ασφαλίζει όλα τα σχοινιά με τα οποία είναι δεμένα τα μέλη του πληρώματος στο πλοίο, ώστε να μην χαθούν στο κενό. Σώζει τον Σίλβερ πριν πέσει στο κενό αλλά ο υπερκαινοφανής αστέρας περιέρχεται σε μαύρη τρύπα, όπου ο Άροου πέφτει και χάνεται στο κενό και πεθαίνει. Η έκρηξη των κρουστικών κυμάτων σε συνδυασμό με τη μηχανή στη μέγιστη δύναμή της, καθιστούν την Κάπταιν Αμέλια ικανή να πιλοτάρει το πλοίο στην ασφάλεια. Το πλήρωμα θρηνεί την απώλεια του Άροου και αρχίζουν να υποπτεύονται ότι ο Τζιμ δεν ασφάλισε το σχοινί του. Ο Τζιμ κατηγορεί τον εαυτό του για το λάθος, ενώ στην πραγματικότητα, το αδίστακτο εντομοειδές μέλος του πληρώματος, ο Σκρούπ, έκοψε το σχοινί.
Καθώς το πλοίο φτάνει στον Πλανήτη των Θησαυρών, ξεσπά ανταρσία την οποία καθοδηγεί ο Σίλβερ. Ο Τζιμ, ο Ντόπλερ, η Αμέλια και ο Μορφ εγκαταλείπουν το πλοίο, αφήνοντας καταλάθος τη σφαίρα-χάρτη πίσω στο πλοίο. Νομίζοντας ότι ο Τζιμ έχει τον χάρτη, ο Σίλβερ έχει την ευκαιρία να τον σκοτώσει αλλά αρνείται να το κάνει εξαιτίας της σύνδεσης που απέκτησε με το αγόρι. Οι φυγάδες, στην προσπάθειά τους να δραπετεύουν από το πλοίο, δέχονται πυρά και η Αμέλια τραυματίζεται.
Καθώς εξερευνεί τα δάση του Πλανήτη των Θησαυρών, ο Τζιμ συναντά τον B.E.N., ένα εγκαταλελειμένο, φαντασιόπληκτο ρομπότ, το οποίο λέει ότι έχει χάσει κυριολεκτικά το μυαλό του καθώς ένα μέρος του εγκεφάλου του έχει χαθεί. Ο Β.Ε.Ν. οδηγεί τον Τζιμ και του υπόλοιπους στο σπίτι του, όπου μπορούν να περιθάλψουν την Αμέλια. Οι πειρατές περικυκλώνουν το σπίτι και απομονώνουν την ομάδα, καθώς ο Τζιμ, ο Β.Ε.Ν. και ο Μορφ χρησιμοποιούν την πίσω πόρτα για να επιστρέψουν στο πλοίο και να βρουν τον χάρτη. Ο Σκρουπ τους αντιλαμβάνεται και παλεύει με τον Τζιμ. Ενώ ο Β.Ε.Ν. προσπαθεί να σαμποτάρει το κεντρικό σύστημα του πυροβολικού του πλοίου, ακούσια θέτει σε εφαρμογή την τεχνητή βαρύτητα, με αποτέλεσμα ο Τζιμ και ο Σκρουπ να αρχίσουν να αιωρούνται κινδυνεύοντας να χαθούν το διάστημα. Παλεύοντας στο κατάρτι, ο Τζιμ καταφέρνει να κρατηθεί, ενώ ο Σκρουπ χάνεται στο διάστημα. Ο Τζιμ και ο Β.Ε.Ν. βρίσκουν τον χάρτη και επιστρέφουν στο σπίτι, αλλά εκεί τους περιμένει ο Σίλβερ, ο οποίος έχει ήδη αιχμαλωτίσει τον Ντόπλερ και την Αμέλια.
Ο Τζιμ αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει τον χάρτη και όλοι μαζί βρίσκουν την πύλη που οδηγεί σε οποιοδήποτε μέρος του σύμπαντος. Η πύλη ήταν ο τρόπος που ο Φλιντ έκανε τις επιδρομές και έκλεβε τους θησαυρούς των πλοίων. Ο θησαυρός είναι μαζεμένος στο κέντρο του πλανήτη και προσβάσιμος μόνο μέσω αυτής. Βρίσκουν στην πύλη την είσοδο του Πλανήτη των Θησαυρών και εισέρχονται σε αυτόν. Ο Τζιμ βρίσκει τον σκελετό του Φλιντ, ο οποίος κρατάει το χαμένο κομμάτι από τον εγκέφαλο του Β.Ε.Ν. Ο Τζιμ το τοποθετεί στον Β.Ε.Ν., ο οποίος αμέσως θυμάται ότι ο πλανήτης είναι παγιδευμένος με εκρηκτικά και θα ανατιναχθεί αν κάποιος προσπαθήσει να πάρει τον θησαυρό. Στην επακόλουθη καταστροφή, ο Σίλβερ επιλέγει να σώσει τον Τζιμ παρά να κρατήσει ένα πλοίο φτιαγμένο από χρυσό και αργότερα όλη ο ομάδα καταφέρνει να φτάσει στο Legacy. Το πλοίο όμως φέρει ζημιές και δεν έχει την απαιτούμενη δύναμη για να φύγει από τον πλανήτη έγκαιρα, πριν εκείνος ανατιναχθεί. Ο Τζιμ κάνοντας σέρφινγκ κατευθύνεται πίσω προς τον πλανήτη, ώστε να χρησιμοποιήσει την πύλη ανοίγοντας δρόμο προς μια νέα τοποθεσία, ενώ ο Ντόπλερ πιλοτάρει το πλοίο ακολουθώντας τον. Ο Τζιμ καταφέρνει να ανοίξει τη νέα πύλη για το κόσμο όπου βρίσκεται το σπίτι του και μέσω αυτής, ξεφεύγουν από την καταστροφή του Πλανήτη των Θησαυρών.
Μετά την απόδραση, η Αμέλια διατάζει τη φυλάκιση των πειρατών που συμμετείχαν στην ανταρσία και προσφέρεται να συστήσει τον Τζιμ στην Διαστρική Ακαδημία λόγω των ηρωικών πράξεών του. Ο Σίλβερ ξεγλιστρά προς το κάτω κατάστρωμα, όπου ο Τζιμ τον βρίσκει να ετοιμάζεται για την απόδρασή του. Τελικά τον αφήνει να φύγει και ο Σίλβερ του ζητάει να κρατήσει τον Μορφ. Πριν φύγει, του δίνει κάποια από τα κοσμήματα που κατάφερε να πάρει από τον Πλανήτη των Θησαυρών, έτσι ώστε η μητέρα του να μπορέσει να επαναλειτουργήσει το πανδοχείο. Ο Τζιμ επανενώνεται με τη μητέρα του και λίγο καιρό αργότερα, διοργανώνεται ένα πάρτυ για την επαναλειτουργία του πανδοχείου. Ο Ντόπλερ και η Αμέλια είναι παντρεμένοι έχοντας αποκτήσει οικογένεια και ο Τζιμ είναι πλέον δόκιμος στρατιωτικός.

Ανάπτυξη

Ο Πλανήτης των Θησαυρών χρειάστηκε περίπου τεσσεράμιση χρόνια για να ολοκληρωθεί, αλλά η ιδέα για την ταινία (η οποία είχε τον τίτλο «Το Νησί των Θησαυρών στο Διάστημα» εκείνη την περίοδο) πρωτοέπεσε στο τραπέζι το 1985 από τον Ρον Κλέμεντς, κατά τη διάρκεια της συνάντησης όπου εκείνος και Τζον Μάσκερ έδωσαν επίσης την ιδέα για τη Μικρή Γοργόνα. Ο Κλέμεντς δήλωσε ότι ο Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, ο οποίος ήταν ο διευθυντής των Walt Disney Studios εκείνη την εποχή, «απλά δεν ενδιαφερόταν» για την ιδέα. Ο Μάσκερ και ο Κλέμεντς ήθελαν να είναι ικανοί να «κινούν την κάμερα γύρω γύρω όπως ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ή ο Τζέιμς Κάμερον», έτσι η καθυστέρηση στην παραγωγή της ταινίας λειτούργησε ευεργετικά, μιας και «η τεχνολογία είχε χρόνο να αναπτυχθεί με όρους πραγματικής κίνησης της κάμερας». Η βασική εικονογράφηση για την ταινία ξεκίνησε το 2000 με περίπου 350 άτομα να εργάζονται σε αυτήν. Το 2002, ο Ρόι Κόνλι υπολόγισε ότι υπήρχαν περίπου 1027 άτομα που εμφανίζονταν στους τίτλους τέλους της ταινίας με «περίπου τετρακόσιους καλλιτέχνες, εκατόν πενήντα μουσικούς και άλλους διακόσιους τεχνολόγους».
Σύμφωνα με τον Κόνλι, ο Κλέμεντς ήθελε να δημιουργήσει έναν διαστημικό κόσμο ο οποίος θα ήταν «ζεστός και θα είχε περισσότερη ζωή από αυτή που φυσιολογικά θα περίμενε κανείς να έχει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας», σε αντίθεση με τη θεραπεία του «ανοξείδωτου χάλυβα και του καπνού που βγαίνει από τα έγκατα της γης» που υπάρχει σε τέτοιου είδους ταινίες. Για να κάνουν την ταινία «διασκεδαστική» δημιουργώντας πιο συναρπαστικές σκηνές δράσης και επειδή πίστευαν ότι το να έχουν τους χαρακτήρες να φοράνε διαστημικά κοστούμια και κράνη «θα αφαιρούσε το ρομαντισμό της ταινίας»,<ref«TREASURE PLANET Q&A with producers / directors / co-writers RON CLEMENTS & JOHN MUSKER». Phase 9 Entertainment. 2005. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2016.</ref> η ομάδα δημιούργησε την έννοια του «Etherium», ενός «εξωτερικού χώρου γεμάτου με ατμόσφαιρα».
Έγιναν πολλές αλλαγές στην ταινία κατά τα τελευταία στάδια στης παραγωγής. Ο πρόλογος της ταινίας αρχικά είχε τον Τζιμ Χόκινς, ως ενήλικα, να διηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του Κάπταιν Φλιντ, αλλά η ομάδα θεώρησε ότι αυτό ήταν πολύ «σκοτεινό» και ένιωσε ότι η συμμετοχή του χαρακτήρα ήταν ελλιπής. Η ομάδα είχε επίσης σκοπό να συμπεριλάβει στην ταινία μια σκηνή όπου ο Τζιμ θα δούλευε πάνω στην ηλιακή του σανίδα καθώς συναναστρέφεται με ένα εξωγήινο παιδί, και η οποία θα έδειχνε μια πιο ευαίσθητη πλευρά του Τζιμ ως φόρο τιμής στον Φύλακα στη σίκαλη. Εξαιτίας όμως της πρόθεσης να ξεκινήσει η ταινία με τον Τζιμ να σερφάρει με την ηλιακή σανίδα του, η σκηνή έπρεπε να κοπεί.

Σενάριο

Ο σεναριογράφος Ρομπ Έντουαρντς δήλωσε ότι «ήταν πολύ μεγάλη πρόκληση» να πάρεις ένα κλασικό μυθιστόρημα και να το τοποθετήσεις στο διάστημα και ότι έκαναν πίσω σε μερικά από τα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας («πράγματα όπως τα μεταλλικά διαστημόπλοια και το αίσθημα του ψύχους») από νωρίς. Ο Έντουαρντς συνεχίζει λέγοντας ότι «έκαναν αρκετά πράγματα για να κάνουν την ταινία πιο σύγχρονη» και ότι η ιδέα πίσω από την τοποθέτηση της ταινίας στο διάστημα ήταν «για να γίνει η ιστορία τόσο συναρπαστική για τα παιδιά του σήμερα όπως ήταν και το βιβλίο για τα παιδιά του τότε».
Όσον αφορά την προσαρμογή των χαρακτήρων του βιβλίου στην ταινία, ο Ρον Κλέμεντς αναφέρει ότι ο Τζιμ Χόκινς στο βιβλίο είναι «ένα πολύ έξυπνο, πολύ ικανό παιδί». Ήθελαν όμως στην αρχή της ταινίας να τον δείξουν ως κάποιον που «έχει μπλεξίματα» και «που δεν ξέρει στα αλήθεια ποιος είναι», ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά από τον αυθεντικό χαρακτήρα του βιβλίου. Οι «φιγούρες πρότυπα, μέντορες» του Τζιμ Χόκινς στο βιβλίο ήταν οι Σκουάιρ Τρέλονεϊ και Δρ. Λίβερσεϊ, τους οποίος ο Τζον Μάσκερ περιέγραψε ως «ο ένας είναι πολύ κωμικός και ο άλλος πολύ ντόμπρος». Αυτοί οι δύο χαρακτήρες ενώθηκαν και δημιούργησαν τον Δρ. Ντόπλερ. Ο Κλέμεντς αναφέρει επίσης ότι παρόλο που η σχέση πατέρα-γιου ανάμεσα στον Τζιμ Χόκινς και τον Τζον Σίλβερ ήταν υπαρκτή «ως ένα βαθμό» στο βιβλίο, ήθελαν να την τονίσουν περισσότερο στην ταινία.

Διανομή ρόλων

Ο υπεύθυνος για το κάστινγκ, Ρουθ Λάμπερτ, διοργάνωσε μια σειρά από ακροάσεις για την ταινία στη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες και στο Λονδίνο, αλλά η παραγωγή είχε ήδη κάποιους ηθοποιούς υπόψη για δύο από τους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας. Ο χαρακτήρας του Δρ. Ντόπλερ γράφτηκε έχοντας υπόψη τον Ντέιβιντ Χάιντ Πιρς. Ένα αντίγραφο του σεναρίου του Πλανήτη των Θησαυρών μαζί με κάποια πρώτα σκίτσα του χαρακτήρα και γραφικά στοιχεία της ταινίας δόθηκαν στον Πιρς ενώ δούλευε στην ταινία Ζουζούνια. Δήλωσε ότι «το σενάριο ήταν φανταστικό και η εμφάνιση τόσο συναρπαστική», κάτι που τον έκανε να αποδεχτεί το ρόλο. Παρομοίως, ο χαρακτήρας της Κάπταιν Αμέλια δημιουργήθηκε με την ιδέα ότι η Έμμα Τόμσον θα χάριζε τη φωνή της σε αυτόν. «Της προσφέραμε τον ρόλο και ήταν πραγματικά ενθουσιασμένη» λέει ο Κλέμεντς. Ο Μάσκερ είπε: «Αυτός είναι ο πρώτος χαρακτήρας δράσης/περιπέτειας που έπαιξε ποτέ η Έμμα ενώ κατά τη διάρκεια αρκετών συναντήσεων, ήταν έγκυος. Ήταν ευτυχισμένη γιατί θα μπορούσε να συμμετέχει σε όλη αυτή τη δράση χωρίς να χρειάζεται να προπονηθεί για το ρόλο». Αρχικά, δεν υπήρχαν ηθοποιοί στα υπόψιν για τους χαρακτήρες των Τζον Σίλβερ και Τζιμ Χόκινς. Ο Μπράιαν Μούρεϊ (Τζον Σίλβερ) και ο Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ (Τζιμ Χόκινς) υπέγραψαν έπειτα από ακροάσεις μηνών. Ο Γκόρντον-Λέβιτ δήλωσε ότι τον είχε ελκύσει ο ρόλος επειδή «είναι μια ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney και αυτές οι ταινίες είναι από μόνες τους μια ξεχωριστή κατηγορία» και ότι «το να είναι μέρος αυτής της παράδοσης είναι κάτι το απίστευτο για μένα». Ο Μάσκερ ανέφερε ότι ο Γκόρντον-Λέβιτ «συνδύαζε αρκετά την ευαλωτότητα και την εξυπνάδα και ένα συνδυασμό νεανικότητας» και ότι τους άρεσε η προσέγγισή του.
Από στους βασικούς ηθοποιούς της ταινίας, μόνο ο Πρις είχε εμπειρία ως ηθοποιός φωνής πριν από τον Πλανήτη των Θησαυρών. Ο Κόνλι εξήγησε ότι έψαχναν για «φυσικές φωνές ηθοποιών» και ότι μερικές φορές ήταν καλύτερα να έχουν ηθοποιούς χωρίς προηγούμενη εμπειρία καθώς θα χρησιμοποιούσαν τη φυσική τους φωνή αντί μια «επηρεασμένη φωνή». Οι συνεδρίες για τη φωνή γίνονταν κυρίως χωρίς οποιαδήποτε αλληλεπίδραση με τους άλλους ηθοποιούς, αλλά ο Γκόρντον-Λέβιτ εξέφρασε την επιθυμία του να αλληλεπιδράσει με τον Μπράιαν Μούρεϊ επειδή το βρήκε δύσκολο να υποδυθεί τις περισσότερες από τις σκηνές μεταξύ του Τζιμ Χόκινς με τον Τζον Σίλβερ μόνος του.

Σχεδιασμός και εικονογράφηση

Κατά τον σχεδιασμό του Πλανήτη των Θησαυρών, η ομάδα εργαζόταν με βάση τον κανόνα «Νόμος 70/30» (μια ιδέα την οποία ο καλλιτεχνικός διευθυντής πίστωσε τον Ρον Κλέμεντς), ο οποίος σήμαινε ότι η συνολική εμφάνιση της ταινίας θα έπρεπε να είναι 70% παραδοσιακή και 30% επιστημονική φαντασία. Η συνολική εμφάνιση του Πλανήτη των Θησαυρών ήταν βασισμένη στο καλλιτεχνικό στυλ που προωθούσαν οι εικονογράφοι που σχετίζονταν με τη Σχολή Μπράντιγουάιν (όπως οι Χάουαρντ Πάιλ και Ν.Σι. Γουάιεθ). Οι εικονογραφήσεις τους περιγράφτηκαν από την ομάδα της ταινίας ως «κλασικές εικονογραφήσεις ιστοριών», έχοντας μια αίσθηση ζωγραφικής σε αυτές και αποτελείτο από μια παλέτα ζεστών χρωμάτων. Οι εικονογραφιστές πήραν το Deep Canvas, μια τεχνολογία την οποία είχαν πρωτοαναπτύξει για την ταινία Ταρζάν, και κατέληξαν με μια διαδικασία την οποία ονόμασαν «Virtual Sets», όπου δημιούργησαν σκηνικά 360 μοιρών πριν ξεκινήσουν να τοποθετούν τις σκηνές σε αυτά. Συνδύασαν αυτή τη διαδικασία με παραδοσιακά σχεδιασμένους χαρακτήρες έτσι ώστε να πετύχουν μια «ζωγραφισμένη εικόνα με αντίληψη του βάθους» και επέτρεψαν στην ομάδα να τοποθετήσει την κάμερα οπουδήποτε και να τη χρησιμοποιεί όπως θα τη χρησιμοποιούσε σε μια live-action ταινία. Με σκοπό να δοκιμάσουν το πώς τα κομμάτια που δημιουργήθηκαν σε υπολογιστή (κυρίως το ρομποτικό χέρι του Τζον Σίλβερ) θα ενώνονταν με τους παραδοσιακά εικονογραφημένους χαρακτήρες, η ομάδα πήρε ένα βίντεο του Κάπταιν Χουκ από τον ταινία Πίτερ Παν και αντικατέστησε το χέρι του με ένα ρομποτικό.
Υπήρχαν περίπου σαράντα εικονογραφιστές στην ομάδα, οι οποίοι ήταν χωρισμένοι σε ομάδες. Για παράδειγμα, δεκαέξι εικονογραφιστές είχαν αναλάβει την εικονογράφηση του Τζιμ Χόκινς επειδή εμφανίζεται στην ταινία τον περισσότερο χρόνο σε σχέση με άλλους χαρακτήρες, και δώδεκα είχαν αναλάβει τον Τζον Σίλβερ. Για να εξασφαλίσουν την «στερεότητα» στην εικονογράφηση και προσωπικότητα των χαρακτήρων, κάθε βασικός χαρακτήρας στην ταινία είχε τη δική του ομάδα εικονογραφιστών, η οποία είχε έναν υπέυθυνο επίβλεψης. Ο Κόνλι ανέφερε ότι οι προσωπικότητες των υπεύθυνων των εικονογραφιστών επηρέαζαν τον τελικό χαρακτήρα, επικαλούμενος τον Γκλεν Κίαν (υπεύθυνος επίβλεψης του Τζον Σίλβερ) καθώς και τον Τζον Ρίπα (υπεύθυνος επίβλεψης του Τζιμ Χόκινς) ως παραδείγματα. Η φυσική εμφάνιση, οι κινήσεις και οι γκριμάτσες των προσώπων των ηθοποιών που χάρισαν τη φωνή τους στους χαρακτήρες ενσωματώθηκαν επίσης στους χαρακτήρες.
Όταν ρωτήθηκε αν εμπνεύστηκε για το σχεδιασμό των χαρακτήρων από προηγούμενες προσαρμογές του Νησιού των Θησαυρών, ο Γκλεν Κίαν δήλωσε ότι δεν του άρεσε να να κοιτάει προηγούμενες απεικονίσεις των χαρακτήρων έτσι ώστε να «καθαρίσει το μυαλό του από στερεότυπα», αλλά ότι εμπνεύστηκε λίγο από τον τρόπο ομιλίας του ηθοποιού Γουάλας Μπίρι για τον Σίλβερ, τον οποίο «αγαπούσε λόγω του τρόπου που μιλούσε με την άκρη του στόματός του». Για τον χαρακτηρισμό και τον σχεδιασμό του Τζιμ Χόκινς, ο Τζον Ρίπα επικαλέστηκε τον Τζέιμς Ντιν ως μια σημαντική αναφορά επειδή «υπήρχε το όλο υφάκι, μια στάση σώματος» στα οποία «ένιωθες τον πόνο και την νεανική αθωότητα», καθώς επίσης και την ταινία Braveheart επειδή «υπάρχουν πολλά κοντινά στους χαρακτήρες...οι οποίοι περνάνε κάποιες διαδικασίες απλά με το να χρησιμοποιούν τα μάτια τους».
Οι εικονογραφιστές χρησιμοποίησαν επίσης μακέτες, μικρά αγάλματα των χαρακτήρων της ταινίας, ως αναφορές κατά τη διάρκεια της εικονογράφησης. Ο γλύπτης χαρακτήρων Κεντ Μέλτον, ανέφερε ότι η πρώτη ταινία της Disney που χρησιμοποίησε μακέτες ήταν ο Πινόκιο, και αυτό άνοιξε το δρόμο στη δημιουργία ενός ολόκληρου τμήματος αφιερωμένο στην γλυπτική των χαρακτήρων. Ο Κίαν σημείωσε ότι οι μακέτες δεν είναι απλά «όπως μια κούκλα μανεκέν σε ένα μαγαζί», αλλά περισσότερο πρέπει να είναι «κάτι το οποίο σου λέει την προσωπικότητα [του χαρακτήρα]» και ότι οι μακέτες ενέπνευσαν επίσης τους ηθοποιούς στον τρόπο που θα απεικόνιζαν τους ρόλους τους.

'Ηχος

Ο «Νόμος 70/30» δεν εφαρμόστηκε μόνο στα οπτικά σχέδια της ταινίας, αλλά και στα ηχητικά εφέ και στη μουσική. Ο ηχολήπτης Ντέιν Ντέιβις ανέφερε ότι εκείνος και η ομάδα του «έτρεξαν σε καταστήματα αναζητώντας παλιά παιχνίδια, αντίκες και παιχνίδια με παλιούς μηχανισμούς» έτσι ώστε να δημιουργήσουν τα ηχητικά εφέ για τον Τζον Σίλβερ έτσι ώστε να «αποφύγουν το να ακούγεται λείος ή επιστημονικής φαντασίας». Η ομάδα έκανε κάποιους πειραματισμούς με τον ήχο που χρησιμοποιήθηκε σε διαλόγους, ειδικά με το ρομπότ B.E.N., αλλά επέλεξαν να κρατήσουν τη φυσική φωνή του Σορτ επειδή ό,τι και να δοκίμασαν «επηρέαζε την κωμικότητά του» και «το τελευταίο πράγμα που θέλεις να κάνεις σε μια ιστορία σαν και αυτήν, είναι να επηρεάσεις τις ερμηνείες».
Η μουσική της ταινίας είναι εκ φύσεως σε μεγάλο βαθμό ορχηστρική, ωστόσο περιέχει δύο ποπ σινγκλς με μέτρια επιτυχία («I'm Still Here» και «Always Know Where You Are») από τον φρόντμαν του συγκροτήματος The Goo Goo Dolls, Τζον Ρζένζνικ και το Βρετανικό ποπ-ροκ συγκρότημα, BBMak. Και τα δύο τραγούδια γράφτηκαν και ερμηνεύτηκαν από τον Τζον Ρζένζνικ στην ταινία, αλλά οι BBMak ηχογράφησαν το «Always Know Where You Are» για το soundtrack. Τη μουσική επένδυση συνέθεσε ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ, ο οποίος είπε ότι ακολουθεί «την υπέροχη παράδοση του Κόρνγκολντ του Τιόμκιν και του Στάινερ». Περιγράφηκε ως μια μίξη μοντέρνας μουσικής στο πνεύμα του Πόλεμου των Άστρων και της Κέλτικης μουσικής. Ο Σκωτσέζος Αλασντάιρ Φρέισερ πιστώνεται ως ο συν-συνθέτης του κομματιού «Silver Leaves», και βρίσκεται επίσης ως σολίστ στους τίτλους της ταινίας. Η Walt Disney Records κυκλοφόρησε το soundtrack της ταινίας στις 19 Νοεμβρίου 2002.

Προώθηση

Πριν και κατά τη διάρκεια της προβολής της ταινίας στις αίθουσες, Ο Πλανήτης των Θησαυρών είχε προωθητική υποστήριξη από τις εταιρείες McDonald's, Pepsi Cola, Dreyer's και Kellogg Company. Τα McDonald's συμπεριελάμβαναν στα παιδικά τους γεύματα αντικείμενα προώθησης όπως φιγούρες και παζλ, η Pepsi-Cola τοποθέτησε γραφικά της ταινίας στα πακέτα μερικών από τα αναψυκτικά της, η Dreyer's χρησιμοποίησε τα φορτηγά παράδοσης για την προώθηση παγωτών με γεύσεις εμπνευσμένα από την ταινία (όπως «Γαλαξιακή Σοκολάτα» και «Θησαυρός Βανίλια») και η Kellogg συμπεριελάμβανε κουτάλια με σχέδια από την ταινία στα πακέτα των δημητριακών της. Η εταιρεία παιχνιδιών Hasbro κυκλοφόρησε επίσης μια σειρά από φιγούρες και παιχνίδια εμπευσμένα από τον Πλανήτη των Θησαυρών.

Κυκλοφορία

Η παγκόσμια πρεμιέρα του Πλανήτη των Θησαυρών έγινε στο Cinerama Dome στο Χόλυγουντ στις 17 Νοεμβρίου 2002, αν και προβλήθηκε επίσης στη Γαλλία (Παρίσι) στις 6 Νοεμβρίου 2002. Η ταινία είναι «η πρώτη ταινία από μεγάλο στούντιο» που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε τακτικές αίθουσες και σε ΙΜΑΧ αίθουσες: αυτό έγινε με αφορμή την επιτυχία που είχαν ταινίες της Disney οι οποίες επανακυκλοφόρησαν σε μορφή ΙΜΑΧ, όπως οι Φαντασία 2000 και Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Ο Ντικ Κουκ, ο τότε διευθυντής των στούντιο της Walt Disney Entertainment, ανέφερε επίσης ότι η ταυτόχρονη κυκλοφορία ήταν ένας καλός τρόπος να διακρίνουν τους εαυτούς τους κατά την ανταγωνιστική περίοδο των διακοπών.
Ο Πλανήτης των Θησαυρών κυκλοφόρησε σε DVD και VHS στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά στις 29 Απριλίου 2003. Το DVD περιέχει σκηνές πίσω από τις κάμερες, οπτικό σχολιασμό, κομμένες σκηνές, κινηματογραφικά τρέιλερ, το μουσικό βίντεο του τραγουδιού «I'm Still Here» από τον Τζον Ρζένζνικ και μια εικονική περιήγηση στο RLS Legacy. Το DVD διατηρήθηκε στην πρώτη θέση της λίστας του Billboard με τις υψηλότερες πωλήσεις για δύο εβδομάδες και η VHS για τρεις εβδομάδες. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 2003, ο Πλανήτης των Θησαυρών απέφερε έσοδα $64 εκατομμυρίων από τις πωλήσεις του DVD.
Η Disney κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση Blu-ray/DVD σε πακέτο για τα δεκάχρονα της ταινίας στις 3 Ιουλίου 2012.

Κριτική

Η ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό θετικών κριτικών 69% βασισμένο σε 147 κριτικές με μέσο όρο 6.5/10. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Αν και οι χαρακτήρες είναι ασθενέστεροι απ' ό,τι συνήθως, Ο Πλανήτης των Θησαυρών προσφέρει ένα γρήγορο ρυθμό και ένα όμορφο όραμα του διαστήματος».
Ο Στέφεν Χάντερ από την εφημερίδα The Washington Post βαθμολόγησε την ταινία με 4/5 και δήλωσε ότι η ταινία «υπερηφανεύεται την αγνότερη ευδαιμονία της Disney: Ενώνει τις γενιές αντί να τις απομακρύνει». Η Λία Ρόζεν του περιοδικού People δήλωσε ότι η ταινία «έχει φαντασία, άφθονο χιούμορ και κινείται γρήγορα», και ότι «η εικονογράφηση, η οποία συνδυάζει παραδοσιακή και ψηφιακή τεχνική, είναι γοητευτική». Η Κλαούντια Πούιγκ από την εφημερίδα USA Today είπε ότι το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της ταινίας είναι «ο επιδέξιος τρόπος που συνδυάζει το φουτουριστικό με το ρετρό», και συνέχισε λέγοντας ότι η ταινία δεν έχει την «γοητεία του Λίλο και Στιτς» ούτε την «εκθαμβωτική δεξιοτεχνία του Ταξιδιού στη Χώρα των Θαυμάτων», αλλά έκλεισε συμπεραίνοντας ότι ο Πλανήτης των Θησαυρών είναι «μια ικανή και διασκεδαστική περιπέτεια για την περίοδο των διακοπών για όλη την οικογένεια». Η Κιμ Χόλις από την ιστοσελίδα Box Office Prophets δήλωσε ότι «υπάρχουν αρκετά πράγματα που θα την έκαναν να προτείνει την ταινία –», αν και εξέφρασε την απογοήτευσή της επειδή ένιωσε ότι οι χαρακτήρες «δεν ήταν όλοι τόσο δημιουργικά κατεστημένοι».
Υπήρχαν επίσης πολλοί οι οποίοι επέκριναν την ταινία. Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times βαθμολόγησε την ταινία με 2.5/4. Ένιωσε ότι μια πιο παραδοσιακή προσέγγιση της ιστορίας θα ήταν «πιο συναρπαστική» και «λιγότερο φορτωμένη για λόγους εντυπωσιασμού». Ο Άντι Κλέιν από το περιοδικό Daily Variety Gotham παραπονέθηκε για το σενάριο, περιγράφοντάς το ως «αδιάφορο» επισημαίνοντας «μακάρι το σενάριο να ήταν τόσο διασκεδαστικό όσο τα οπτικά εφέ». Ο Α. Ο. Σκοτ από την εφημερίδα The New York Times περιέγραψε την ταινία ως «μια πράξη φόρου τιμής παρά μια αδέξια και κυνική πειρατική ταινία», και συνέχισε λέγοντας ότι «δεν είναι και τόσο πολύ ταινία» και ότι είναι «μια άμυαλη, μηχανική εικόνα». Ο Όουεν Γκλέιμπερμαν από το περιοδικό Entertainment Weekly περιέγραψε την ταινία ως «γλυκανάλατη, γεμάτη φανταχτερά κοσμήματα και μηδενική δυναμική».

Box office

Η ταινία ήταν εμπορική αποτυχία (βόμβα στο box office), με έσοδα μόλις $38 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά και $110 εκατομμύρια παγκοσμίως. Το 2014, η εφημερίδα Los Angeles Times την κατέταξε στη λίστα με τις πιο ακριβές πτώσεις στο box office όλων των εποχών. Κατά συνέπεια, στο τέταρτο τρίμηνο της χρονιάς, η Buena Vista Distribution μείωσε τα κέρδη της κατά $47 εκατομμύρια μέσα σε λίγες μέρες από την κυκλοφορία της ταινίας.

Διακρίσεις

Η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, αλλά έχασε από την ταινία Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων (2001). Ήταν επίσης υποψήφια για αρκετά Βραβεία Annie.

Ακυρωμένη συνέχεια

Πριν Ο Πλανήτης των Θησαυρών προβληθεί στις αίθουσες, ο Τόμας Σιουμάχερ, ο τότε πρόεδρος της Walt Disney Feature Animation, ανέφερε τις πιθανότητες του να υπάρξει μια συνέχεια της ταινίας που θα κυκλοφορούσε απευθείας σε βίντεο, καθώς επίσης και μια τηλεοπτική σειρά. Δήλωσε ότι ήδη «είχαν μια ιστορία, μερικές εικονογραφημένες σκηνές, και μια γενική ιδέα σεναρίου για το τι θα μπορούσε να είναι η συνέχεια του Πλανήτη των Θησαυρών» και ότι επίσης είχαν μια «αντίληψη» για το τι θα ήταν η σειρά.
Ο σκηνοθέτης Τζουν Φάλκεστεϊν και ο σεναριογράφος Έβαν Σπηλιοτόπουλος ξεκίνησαν νωρίς την ανάπτυξη του Ο Πλανήτης των Θησαυρών 2. Στη συνέχεια, ο Τζιμ Χόκινς και η Κέιτ, το ερωτικό του ενδιαφέρον και συμμαθήτριά του στην Διαστρική Ακαδημία, πρέπει να συνεργαστούν με τον Τζον Σίλβερ για να σταματήσουν τον αχρείο Άιρονμπίαρντ από το να παγώσει τους τρόφιμους στις φυλακές του αστεροειδή Μπότανι Μπέι. Ο Γουίλεμ Νταφόε θα χάριζε τη φωνή του στον Άιρονμπίαρντ. Η συνέχεια ακυρώθηκε όταν Ο Πλανήτης των Θησαυρών απογοήτευσε στο box office.

Βιντεοπαιχνίδια

Κυκλοφόρησαν αρκετά βιντεοπαιχνίδια βασισμένα στην ταινία. Η Disney Interactive κυκλοφόρησε το παιχνίδι ναυτικής στρατηγικής Treasure Planet: Battle at Procyon για Ηλεκτρονικό υπολογιστή τον Οκτώβριο του 2002, ενώ η Sony Computer Entertainment America κυκλοφόρησε το παιχνίδι δράσης Treasure Planet για τις κονσόλες PlayStation, PlayStation 2 και Game Boy Advance τον Νοέμβριο, το οποίο αναπτύχθηκε από την Bizarre Creations. Η εταιρεία χρησιμοποίησε τη μηχανή Softimage's XSI για τη διαμόρφωση, την υφή και την εικονογράφηση του παιχνιδιού και το 2008 ανέβασε ένα βίντεο στη σελίδα τους στο Facebook για το πώς δημιουργήθηκε το παιχνίδι.
Μια σειρά συλλογικών παιχνιδιών με τον τίτλο Disney's Treasure Planet: Training Academy (ή Disney's Treasure Planet Collection) κυκλοφόρησε επίσης το 2002. Η σειρά απαρτιζόταν από τρία παιχνίδια (Broadside Blast, Treasure Racer και Etherium Rescue), και οι παίκτες που είχαν και τα τρία παιχνίδια, μπορούσαν να ξεκλειδώσουν ένα τέταρτο παιχνίδι (Ship Shape).