google/wiki40b huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Τάττης

Βιογραφία

Γεννήθηκε την 1η Ιουνίου του 1787 στο Βυθικούκι του νομού Κορυτσάς. Ασχολήθηκε με την οικογενειακή του επιχείρηση που ασχολούνταν με το εμπόριο του καπνού. Η φύση της εργασίας, του επέβαλε διαρκή επαγγελματικά ταξίδια στην Ήπειρο, στην Μακεδονία και στην Θράκη,όπου είχε την δυνατότητα της επικοινωνίας με όλα τα σημαίνοντα πρόσωπα του ελληνικού στοιχείου στις προαναφερθείσες περιοχές. Το γεγονός αυτό τον έκανε πολύτιμο στο έργο του συντονισμού αλλά και της διάδοσης των ιδεών της Φιλικής εταιρείας, στην οποία μυήθηκε.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1815, παντρεύτηκε την Αικατερίνη Καυταντζόγλου, η οποία ήταν κόρη του Ιωάννη Πούλιου Καυταντζόγλου, από την οποία και απέκτησε δυο αγόρια, τον Στέφανο και τον Ιωάννη. Κατά την επανάσταση του 1821, βρισκόταν στις Σέρρες, όπου και συνελήφθη, βασανίσθηκε και φυλακίσθηκε από τους Οθωμανούς. Όταν μετά από χρόνια κατάφερε να αφεθεί ελεύθερος δωροδοκώντας τις τοπικές οθωμανικές αρχές, εγκαταστάθηκε οριστικά στην Θεσσαλονίκη το 1832.
Στην Θεσσαλονίκη συνέχισε να ασχολείται με το εμπόριο του καπνού, από το οποίο και κέρδισε αρκετά ώστε να αγοράσει αρκετά ακίνητα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και να καταστεί σημαντικός οικονομικός παράγοντας με μεγάλη κοινωνική προσφορά στην ελληνική κοινότητα της πόλης. Πέθανε στις 24 Ιουλίου του 1864.
Κράι Αζόφ-Μαύρης Θάλασσας

Το Κράι Αζόφ-Μαύρης Θάλασσας (ρωσικά: Азово-Черноморский край‎, Αζόβο-Τσερνομόρσκι κράι) ήταν πρώιμο κράι από τη Ρωσική ΣΟΣΔ της Σοβιετικής Ένωσης. Πρωτεύουσα ήταν το Ροστόφ επί του Ντον.
Ιδρύθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1934 όταν αποσπάστηκε από το Κράι Βόρειου Καυκάσου. Σύμφωνα με την πανενωσιακή απογραφή του 1937, είχε πληθυσμό 5.601.759 κατοίκων.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1937 χωρίστηκε στις περιφέρειες Κρασνοντάρ και Ροστόφ.
Εθνική Αυστραλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Γενικά

Η Αυστραλία έπαιξε το πρώτο ποδοσφαιρικό παιχνίδι με τη Νέα Ζηλανδία στην πόλη Ντούνεντιν της ίδιας χώρας το 1922 και έχασε με 3 - 1. Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της χώρας (αγγλ.: Football Federation Australia ή FFA) ιδρύθηκε πολύ αργότερα, το 1961 και αναγνωρίστηκε από τη FIFA το 1963.

1974: Δυτική Γερμανία

Η Αυστραλία στην πρώτη τς συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο κληρώθηκε να παίξει με τη διοργανώτρια Δυτική Γερμανία, τη «γειτόνισσα» Ανατολική Γερμανία και τη Χιλή. Στον πρώτο αγώνα στις 14 Ιουνίου στο Αμβούργο η Αυστραλία έχασε 2 - 0 με αυτογκόλ του Κιούραν και τέρμα του Στράιχ. Στις 18 Ιουνίου η Δυτική Γερμανία αυτή τη φορά και πάλι στο Αμβούργο επικράτησε με 3 - 0 και «γκρέμισε» τα όνειρα της νεοφώτιστης Αυστραλίας για πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης. Στον τελευταίο αγώνα στις 22 Ιουνίου στο Δυτικό Βερολίνο η ομάδα έμεινε στο 0 - 0 με τη Χιλή και κατάφερε να πάρει τον πρώτο της πόντο χωρίς όμως να καταφέρει να σκοράρει ακόμα. Με αυτήν την επίδοση, λοιπόν, η Αυστραλία κατέλαβε την τέταρτη και τελευταία θέση στον πρώτο όμιλο.

2006: Γερμανία

Στις 12 Ιουνίου 2006 στο Καϊζερσλάουτερν η Αυστραλία αν και ήταν πίσω στο σκορ μέχρι το 84ο λεπτό με 1 - 0 με την Ιαπωνία, ο Τιμ Κέιχιλ μείωσε με το πρώτο τέρμα της χώρας του σε τελική φάση. Ο ίδιος παίκτης έδωσε το προβάδισμα στην Αυστραλία στο 89ο λεπτό και ο Τζον Αλοΐζι στο 2ο λεπτό των καθυστερήσεων έκανε το 3 - 1. Η χώρα κατέκτησε τους πρώτους της 3 βαθμούς σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Στο επόμενο παιχνίδι στις 18 Ιουνίου με τη Βραζιλία στο Μόναχο απέφερε ήττα από τη «Σελεσάο» με 2 - 0. Τα γκολ πέτυχαν οι Αντριάνο και Φρεντ. Στις 22 Ιουνίου στη Στουτγκάρδη ακολούθησε η ισοπαλία με την Κροατία και παράλληλα η δεύτερη θέση στον 6ο όμιλο, κάτι που σηματοδοτούσε την πρόκριση στη φάση νοκ-άουτ. Το επόμενο (και τελευταίο όπως αποδείχθηκε παιχνίδι) της Αυστραλίας έγινε και πάλι στο Καϊζερσλάουτερν στις 26 Ιουνίου με την Ιταλία. Ο Τότι σκόραρε με πέναλτι στο 5ο λεπτό των καθυστερήσεων και χάρισε την πρόκριση στην Ιταλία και παράλληλα το τέλος της διοργάνωσης για την ομάδα της Αυστραλίας.

2010: Νότια Αφρική

Στην τρίτη συμμετοχή της Αυστραλίας σε τελική φάση, κληρώθηκε στον 4ο όμιλο με Γερμανία, Σερβία και Γκάνα. Η 13η Ιουνίου αποδείχτηκε εφιαλτική βραδιά, καθώς γνώρισε την ήττα από τη μεγάλη Γερμανία με 4 - 0 στο Ντέρμπαν. Έξι ημέρες μετά, στον αγώνα με τη Γκάνα στο Ράστενμπεργκ, η Αυστραλία προηγήθηκε με τον Χόλμαν αλλά ο Ασαμόα Γκίαν από το σημείο της εσχάτης των ποινών έκανε το 1 - 1, το οποίο ήταν και το τελικό σκορ. Στις 23 Ιουνίου στο τελευταίο παιχνίδι με τη Σερβία που έγινε στο Νελσπρούιτ η νίκη ήρθε με 2 - 1 αλλά η πρόκριση δεν ήρθε καθώς κατέκτησε την τρίτη θέση. Τα γκολ πέτυχαν οι Τιμ Κέιχιλ και Μπρέτ Χόλμαν για την Αυστραλία και για τη Σερβία μείωσε ο Πάντελιτς.
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2008-2009

Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2008–09 ξεκίνησε στις 15 Νοεμβρίου 2008 και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου 2009 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 24η φορά στην ιστορία του και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος, που το κατέκτησε μόνο με νίκες. Χαρακτηριστικό επίσης της περιόδου είναι ότι η ομάδα με τα περισσότερα πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης ανδρών, ο Εθνικός Πειραιώς, υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α2 Κατηγορία.
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (Τουρκία)

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (τούρκικα: Kültür ve Turizm Bakanlığı) είναι κυβερνητικό υπουργείο της Δημοκρατίας της Τουρκίας, υπεύθυνο για τις υποθέσεις πολιτισμού και τουρισμού στην Τουρκία. Στις 25 Ιανουαρίου 2013 διορίστηκε υπουργός ο Ομέρ Τσελίκ διαδεχόμενος τον Ερτογρούλ Γκιουνάυ, που βρισκόταν στη θέση του υπουργού από το 2008.
Πιερικός (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Η ίδρυση

Τον Σεπτέμβριο του 1969 ο Γιάννης Φαρδέλλας εκλέχθηκε για πρώτη φορά στο Δ.Σ. του Σ.Φ.Κ. Πιερικός και ανέλαβε Έφορος Ιματισμού του Συλλόγου. Ονειρεύτηκε την δημιουργία τμήματος μπάσκετ και το εισηγείθηκε στο Δ.Σ. και αφού παρέκαμψε όλες τις αντιρρήσεις των υπολοίπων μελών του Δ.Σ., πήρε τελικά την έγκριση του. Δημιουργήθηκε η θέση Εφόρου Μπάσκετ και έγινε ο πρώτος Έφορος. Έτσι άρχισε η δημιουργία του μπάσκετ στην Κατερίνη. Το Δ.Σ. όρισε προπονητή τον καθηγητή σωματικής αγωγής, Στάθη Ζάννα, μετά από εισήγηση του Γ. Φαρδέλλα. Στην είδηση της ίδρυσης τμήματος Μπάσκετ προσήλθαν πολλοί νέοι τηνς πόλης και έτσι ξεκίνησε η πρώτη ομάδα, στην οποία έπαιξαν οι Ζάννας Στάθης, Ζάννας Γρηγόρης, Νέστωρας Νίκος, Μπάμπας Γιάννης, Κοσμάς Γρηγόρης, Γκοτζαμανίδης Χρήστος, Ταρσινός Ιωάννης, Δήμκαρος Αθανάσιος, Πατσίκας Ελευθέριος, Κοντσαλής Ηλίας, Καστανάρας Χρήστος, Κουρτίδης Λούης, Ευφραιμίδης Κωνσταντίνος και Σιδηρόπουλος Χαρίλαος.
Την ίδια περίοδο άρχισε το πρωτάθλημα Κ.Δ. Μακεδονίας στο οποίο συμμετείχε και ο Πιερικός, επιτυχώς.

Η άνοδος στην Α' Εθνική

Το 1982 ο Πιερικός έπαιξε στο μπαράζ της Λάρισας για την άνοδο στην Α' εθνική. Ήταν η χρονιά που σημάδεψε την ιστορία του μπάσκετ της Κατερίνης.
Η ομάδα μπάσκετ του Πιερικού, εκείνη την περίοδο (1981-1982), έγραψε ιστορία με χρυσά γράμματα για το μπάσκετ στην Κατερίνη με τους: Χελιδώνη, Πετρίδη, Βαφείδη, Χοτοκουρίδη, Παπαπέτρου, Νάστο, Καλαντίδη, Γκοτζαμάνη, Μπουμπουλέντρα και τον Μιχαηλίδη. Για εκείνη την εποχή αυτα ήταν ονόματα θρύλοι για τον αθλητισμό της Κατερίνης και τον Πιερικό. Προπονητής τότε ήταν ο Γιώργος Αντωνακόπουλος. Έφορος και «Πατριάρχης» του Πιερικού μπάσκετ, ο Αλέκος Τσιώτσιος.
Το μπαράζ στη Λάρισα με αντίπαλο τον Νέστωρα Θεσ/νικης τον Απρίλη του '82 αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς αγώνες του σωματείου στην ιστορία του και συγκεκριμένα για το τμήμα του μπάσκετ τον σπουδαιότερο. Η νίκη και η άνοδος στην Ά Εθνική ήταν μοναδική επιτυχία για μια επαρχιακή ομάδα. Στο κλειστό γυμναστήριο της Λάρισας παρευρέθηκαν περίπου 2000 Κατερινιώτες φίλαθλοι, οι οποίοι δεν σταματήσανε στιγμή, καθ'όλη τη διάρκεια του αγώνα, να εμψυχώνουν με συνθήματα την ομάδα. Αγώνες και προσπάθειες 13 ετών δικαιώθηκαν εκείνο βράδυ του Σαββάτου. Σκόρερ του αγώνα ήταν ο Χελιδώνης με 28 πόντους. Μετά τον αγώνα έδωσαν συνεντεύξεις στην τηλεόραση της ΕΡΤ ο προπονητής κ. Αντωνακόπουλος και οι καλαθοσφαιριστές Χελιδώνης και Καλαντίδης.
Αργά το ίδιο βράδυ στην πλατεία της Κατερίνης είχε στηθεί ολόκληρο πανηγύρι και οι πάντες περίμεναν να φθάσουν οι νικητές. Με την άφιξη της αποστολής ησείσθη η ατμόσφαιρα με την ιαχή: «απόψε γιορτάζει η Κατερίνη». Όταν η είδηση της επιτυχίας του Πιερικού μαθεύτηκε, αμέσως εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την πόλη της Κατερίνης με γρήγορο ρυθμό.
Πέταρ Βελιμίροβιτς

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το πολυτεχνείο της Ζυρίχης το 1876. Συνελήφθη ως οπαδός του Σβέτοζαρ Μάρκοβιτς για το ρόλο του στις σοσιαλιστικές εκδηλώσεις στο Κραγκούγεβατς και στη συνέχεια μετανάστευσε στην Ουγγαρία.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1880 και ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ριζοσπαστικού κόμματος. Μετά την εξέγερση της Timočke  το 1883 μετανάστευσε στη Βουλγαρία.
Το 1887 εξελέγη υπουργός κατασκευών στις κυβερνήσεις του Γιόβαν Ρίστιτς, Τζόρτζε Σίμιτς, του Νικόλα Πάσιτς και του Σάβα Γκρούιτς. Στο τέλος του 1902 σχηματίζει υπουργικό συμβούλιο, πρωθυπουργός, το οποίο ήταν βραχύβιο (ένας μήνας).
Το 1903 προέδρευσε για πρώτη φορά στη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης και για δεύτερη φορά από τις 7 Ιουλίου 1908 έως τις 11 Φεβρουάριου 1909.
Γιλντίζ (Μπεσίκτας)

Μία από τις σημαντικότερες αριστοκρατικές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης είναι το Γιλντίζ (= άστρο) που βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Διπλοκιονίου, σημερινό Μπεσικτάς, νότια του Ορτάκιοϊ, επί της ευρωπαϊκής Τουρκίας.
Η συνοικία αυτή εκτείνεται από την παραλία του μέσου Βοσπόρου σε τριγωνικό σχήμα με κορυφή τη λοφοσειρά που συνεχίζει στη περιοχή Ορτάκιοϊ. Πρόκειται για μια δασόφυτη περιοχή που παλαιότερα μέχρι τον 16ο αιώνα αποτελούσε τόπο για κυνήγι κυρίως από τους Σουλτάνους που θαυμάζοντας την ομορφιά του τοπίου και την ωραία θέα που παρείχε επί της ασιατικής ακτής του Βοσπόρου έθεσαν αυτή υπό την προστασία τους μεταμορφώνοντάς την σε ένα τεράστιο άλσος.

Ιδιαίτερο υπήρξε το ενδιαφέρον του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ όπου επέλεξε σε μία από τις κορυφές των λόφων αυτής και ανήγειρε το ομώνυμο ανάκτορο Γιλντίζ, ένα συγκρότημα κτιρίων, χωρίς ενιαίο αρχιτεκτονικό σχέδιο, που χωρίζεται σε τρεις ζώνες. Αργότερα άρχισε και η κατασκευή σ' αυτό μεγάλου στρατοπέδου, με χώρους παρατάξεων καθώς και ξύλινων επαύλεων για κατοικίες στρατιωτικών επιβαρύνοντας έτσι ιδιαίτερα το χώρο.
Μετά δε τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας η περιοχή αυτή άρχισε να επιβαρύνεται οικιστικά ακόμα περισσότερο. Το 1950 η κατασκευή του νέου περιφερειακού αυτοκινητοδρόμου χώρισε την περιοχή στα δύο, καταστρέφοντας κυριολεκτικά το βορειοδυτικό τμήμα του άλσους, ενώ το 1970 ξεκινώντας η κατασκευή της γέφυρας του Βοσπόρου στο Γιλντίζ επιλέχθηκε η κατασκευή του μεγάλου ευρωπαϊκού οδικού κόμβου σύνδεσης των λεωφόρων και άλλων δρόμων με αυτή επιφέροντας έτσι τεράστια συγκοινωνιακή κίνηση στη περιοχή με ότι επιβαρυντικό για το περιβάλλον μπορεί αυτό να σημαίνει.
Σήμερα στο Γιλντίζ υφίστανται εκτός του ομώνυμου ανακτόρου, το ομώνυμο άλσος, που αποτελεί τμήμα πλέον του αρχικού, το ομώνυμο τζαμί, καθώς και το ομώνυμο τεχνολογικό Πανεπιστήμιο. Η δε παραλία του Γιλντίζ αποτελεί μια ιδιαίτερα πολυσύχναστη περιοχή.
Φαμπρίσιο Ομπέρτο

Καριέρα

Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο του επαγγελματικού μπάσκετ σε ηλικία 17 ετών, όταν και πήγε να δοκιμαστεί στην Ατένας ντε Κόρδοβα, μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Αργεντινής. Από πολύ νωρίς έδειξε τις ικανότητές του, γεγονός που οδήγησε την τότε διοίκηση της Αργεντίνικης ομάδας να προσφέρουν στον Ομπέρτο επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην Ατένας ντε Κόρδοβα αγωνίστηκε μέχρι και την περίοδο 1997-1998.
Το καλοκαίρι του 1998, ο Ομπέρτο άφησε την Αργεντινή και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με τον Ολυμπιακό του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στη μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή διοργάνωση καλαθοσφαίρισης, την Ευρωλίγκα. Μάλιστα, ο Ολυμπιακός κατάφερε εκείνη τη σεζόν να κατακτήσει την τρίτη θέση στο συγκεκριμένο θεσμό, με τον Ομπέρτο να παίζει κατά διαστήματα πολύ καλό μπάσκετ και να προσελκύει το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων της Ευρώπης. Τελικά, το καλοκαίρι του 2000, ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο μεταπήδησε στην Ισπανία παίρνοντας μεταγραφή στην Τάου Θεράμικα.
Μετά από δύο χρόνια στην Ταού, ο Ομπέρτο μετεγγράφη στην επίσης Ισπανική Παμέσα Βαλένθια, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005.
Το 2005, Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του και πήρε μεταγραφή στους Σαν Αντόνιο Σπερς, ομάδα του ΝΒΑ. Μάλιστα, στους Σπερς συνάντησε έναν ομοεθνή του σούπερ σταρ, τον Μανού Τζινόμπιλι. Με τους Σαν Αντόνιο Σπερς αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, κατακτώντας μάλιστα το πρωτάθλημα του ΝΒΑ το 2007.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς.
Το 2010, έμεινε ελεύθερος από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς. Παρά το γεγονός ότι είχε ιδιαίτερα καλές προτάσεις από την Εφές Πίλσεν και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο προτίμησε να περιμένει κάποια πρόταση από ομάδα του ΝΒΑ, προκειμένου να συνεχίσει να αγωνίζεται στο καλύτερο Πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου. Τελικώς, ήρθε η πρόταση από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, η οποία και έγινε αποδεκτή από τον Αργεντίνο σέντερ.
Μέσα στο 2010, κάποια προβλήματα υγείας ανάγκασαν τον Φαμπρίσιο Ομπέρτο να δώσει ένα πρόωρο τέλος στη μπασκετική του καριέρα, για να προφυλάξει την υγεία του. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2013 επέστρεψε στην ενεργό δράση υπογράφοντας επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ατένας Ντε Κόρδοβα, ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα, στην οποία επέστρεψε μετά από 14 ολόκληρα χρόνια.
Τελικώς, το καλοκαίρι του 2013 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, αυτή τη φορά οριστικά.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Φαμπρίσιο Ομπέρτο αγωνιζόταν στην Εθνική Αργεντινής από το 1995 μέχρι και το 2011. Έχει αγωνιστεί σε πολλές διοργανώσεις και έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων ένα αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2002, ένα χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Αυχένας

Ο αυχένας (κοινώς σβέρκος) είναι άνω τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Πρόκειται για διάταξη επτά διαδοχικών οστών, των λεγόμενων αυχενικών σπονδύλων, που στηρίζουν το κρανίο.
Ναυτικό δάνειο

Το ναυτικό δάνειο, λεγόμενο και ναυτοδάνειο, είναι ένα ιδιαίτερο είδος δανειακής συναλλαγής που ουδεμία σχέση έχει με το κοινό δάνειο. Η ουσιαστική νομική διαφορά του είναι ότι το δανειζόμενο χρηματικό ποσό συνδέεται είτε με το πλοίο, είτε με το μεταφερόμενο φορτίο πλοίου - εμπόρευμα, είτε και με τα δύο (μικτό), ακολουθώντας την τύχη αυτών, όπου και χαρακτηρίζεται αντίστοιχα σε "θαλασσοδάνειο", ή "φορτοδάνειο" (περίπτωση μόνο για φορτίο).
 
Σημαντική επίσης διαφορά είναι ότι η εξόφληση αυτού δεν εξαρτάται από την παρέλευση κάποιου προκαθορισμένου χρόνου, αλλά αντίθετα από την αίσια άφιξη του πλοίου. ή του φορτίου ή πλοίου και φορτίου στον λιμένα προορισμού της ναυτικής δανειακής σύμβασης.
Το ναυτοδάνειο ήταν ήδη γνωστό από την αρχαιότητα, ακολουθώντας την ανάπτυξη της ναυτιλίας των αρχαίων Ελλήνων όπου και φέρεται ιστορικά ως δική τους επινόηση. Η πλήρης διαμόρφωσή του συνέβη στην κλασική περίοδο όπως τούτο αποκαλύπτεται από τους λόγους Ελλήνων ρητόρων της εποχής όπως στη του Δημοσθένη προς Ζηνόθεμιν παραγραφή στην οποία γίνεται παρουσίαση του θεσμού "ναυτικά δανείσματα". Ακολουθεί η παρουσία του στο Νόμο των Ροδίων για να μεταλαμπαδευτεί στο Ρωμαϊκό Δίκαιο όπου από τους Πανδέκτες πέρασε στους μεσαιωνικούς κώδικες και στις νεότερες ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
Σημειώνεται ότι κατά την ελληνική αρχαιότητα η χρήση του ναυτοδανείου ήταν ευρύτατα διαδεδομένη καθώς ο θεσμός της ασφάλισης ήταν ακόμα άγνωστος ακόμα και μέχρι τον μεσαίωνα με συνέπεια τούτο να αποτελεί τη σπουδαιότερη πράξη του κατά θάλασσα εμπορίου και παρά την τότε σημειούμενη αντίδραση της Καθολικής Εκκλησίας στην είσπραξη τόκων.

Στη σύγχρονη όμως εποχή με την ανάπτυξη της ασφάλισης ως τελείως ανεξάρτητης σύμβασης άρχισε να υποχωρεί ο θεσμός του ναυτικού δανείου στην έκταση που αυτό συνομολογούταν. Παρά ταύτα μέχρι τον προηγούμενο αιώνα συνέχιζε να υφίσταται, ειδικότερα όταν ο Πλοίαρχος του πλοίου έπρεπε να βρει χρήματα για να αντιμετωπίσει μια έκτακτη ανάγκη (π.χ. επισκευή, αντικατάσταση υλικών κ.λπ.) σε ξένο λιμένα, μακριά από τους πλοιοκτήτες και φορτωτές όπου και η επικοινωνία μ΄ αυτούς ήταν αδύνατη.
Στην ελληνική νομοθεσία το ναυτικό δάνειο προβλεπόταν στα άρθρα 451-462 του παλαιού Εμπορικού Νόμου, καθώς και στο νόμο "Περί θαλασσίας εμπορίας" όπως είχε τροποποιηθεί με τον ν. ΓΨΙΖ/1910 που επέτρεπε τη σύναψή του εκ μέρους του πλοιάρχου. Από της εφαρμογής όμως του Κ.Ι.Ν.Δ. που επικυρώθηκε δια του ν.3816/1958, τούτο καταργήθηκε (η σύναψη από τον πλοίαρχο). Αντ΄ αυτού θεσπίστηκαν ως όργανα ναυτικής πίστης: α) την πιστωτική μεταβίβαση της κυριότητας του πλοίου, β) την ναυτική υποθήκη και γ) το ναυτικό δάνειο της πλοιοκτησίας, αντί του πλοιάρχου "ως ουδένα πλέον εξυπηρετούν σκοπόν", όπως αναφέρθηκε στην εισηγητική έκθεση της συντακτικής επιτροπής του Κ.Ι.Ν.Δ.
Σομπρίνο δελ Μποτίν (Μαδρίτη)

Ιστορία

Το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» ιδρύθηκε από τον Γάλλο Ζαν Μποτέν (Jean Botin) και τη γυναίκα του το 1725, με την επωνυμία «Casa del Botίn». Πολύ αργότερα και μετά το θάνατο του Ζαν Μποτέν, η ταβέρνα κληρονομήθηκε από κάποιον ανιψιό του (ισπ.: sobrino = ανηψιός), ο οποίος και την μετονόμασε σε «El Sobrino del Botίn», δηλαδή «Ο Ανηψιός του Μποτίν», ονομασία που διατηρείται μέχρι και σήμερα.
Ο αυθεντικός φούρνος με τα ξύλα χρησιμοποιείται και σήμερα ακόμη για την ετοιμασία του παραδοσιακού ψητού χοιρινού γάλακτος (ισπ. cochinillo asado, αγγλ. roast suckling pig), που τόσο πολύ είχε εκθειάσει ο Έρνεστ Χέμινγουέι.

Διάσημοι Θαμώνες

Το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» συντηρεί μέχρι και σήμερα τον ιστορικό μύθο του, ως τόπος συνάντησης διανοούμενων της ισπανικής πρωτεύουσας. Αρχηγοί κρατών, συγγραφείς, καλλιτέχνες, ηθοποιοί και διάσημες προσωπικότητες έχουν συνδέσει το όνομά τους με το δημοφιλές αυτό φιλολογικό στέκι της Μαδρίτης, όπως ο Ισπανός συγγραφέας Μπενίτο Πέρεθ Γκαλντός και ο Αμερικανός Έρνεστ Χέμινγουέι.
Τις ζωηρές φιλολογικές συζητήσεις και την καλλιτεχνική ατμόσφαιρα του εστιατορίου «Σομπρίνο δελ Μποτίν» περιγράφει με έντονα χρώματα στο μυθιστόρημά του «Φορτουνάτα και Υακίνθη» (Fortunata y Jacinta) ο Πέρεθ Γκαλντός, που δημοσιεύθηκε στα 1886 - 1887. Λέγεται ακόμη ότι ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Φρανθίσκο Γκόγια (Goya), νεαρός και πριν γίνει ακόμη ζωγράφος, εργαζόταν εδώ το 1765. Ο Χέμινγουέι το επισκεπτόταν συχνά στα ταξίδια του στην Ισπανία και απολάμβανε με πάθος την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, το ψητό γουρουνάκι του γάλακτος.
Ανάμεσα σ' άλλους συγγραφείς, που είχαν επισκεφθεί το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους στην ισπανική πρωτεύουσα, ήταν ο Τζων Ντος Πάσσος, ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ και ο Γκράχαμ Γκρην.
Αβαρβαρέα

Παρατηρήσεις

Από ιστορικής άποψης ολόκληρος ο μύθος της Αβαρβαρέης μαρτυρεί τη φυλετική συγγένεια μεταξύ των Ελλήνων Αχαιών και των Τρώων, οι οποίοι μιλούσαν την ίδια γλώσσα ως μητρική, την ελληνική, και οι οποίοι ήταν πολιτισμένοι όσο οι Αχαιοί. Το επίθετο αβάρβαρος, αβάρβαρη, από όπου και η ονομασία της Ναϊάδας επιβεβαιώνει ετυμολογικά το γεγονός της φυλετικής αυτής συγγένειας παράλληλα με τα ονόματα Βουκολίων, Καλύβη κ.λπ. που αποτελούν δηλωτικά ενός ανεπτυγμένου αγροτικού (βουκολικού) πολιτισμού κατά τους μυθικούς εκείνους χρόνους της Τροίας.
 
Το αυτό βέβαια συμβαίνει και με την απόμακρη Αβαρβαρέα, που κατανικώντας τους Γίγαντες (σε πολλαπλάσιο αριθμό) κατοίκους μακρυνής χώρας ίδρυσε την Τύρο.
Εθνική Αργεντινής U23 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Αργεντινής U23 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αργεντινής για τις διεθνείς διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων. Στην ομάδα συμμετέχουν ποδοσφαιριστές μέχρι 23 ετών, εκτός από 3 μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας. Η ομάδα ελέγχεται από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Στάδιο Μονουμεντάλ. Έχει κατακτήσει το χρυστό μετάλλι στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 και 2008 και το ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 και 1996.
Πίτσος

Ιστορία

Ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1865 και ξεκίνησε ως εταιρεία κατασκευής μικρών οικιακών συσκευών και θερμοσιφώνων λαδιού. Το 1959 ξεκίνησε την παραγωγή ψυγείων σε νέο εργοστάσιο, ενώ σύντομα επένδυσε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη και την παραγωγή ευρέως φάσματος από σύγχρονες οικιακές συσκευές της εποχής, συμπεριλαμβανομένων και τηλεοράσεων. Παρήγαγε επίσης μεταλλικές κατασκευές όπως ένα τρίτροχο φορτηγό. Το 1976 αγοράστηκε από την Bosch-Siemens Hausgeräte GmbH. Το 1996 μετονομάστηκε σε «BSP Α. Β. Ε. Οικιακών Συσκευών». Οι Gaggenau και Neff εντάχθηκαν στην εταιρεία το 1998 και το 2002 αντίστοιχα. Πρόσφατα, η εταιρεία μετονομάστηκε σε «BSH Οικιακές Συσκευές» («BSH Οικιακές Συσκευές Α.Β.Ε»). Οι εγκαταστάσεις παραγωγής βρίσκονται στην Αθήνα και η εταιρεία απασχολεί 1.400 άτομα.

Καινοτομίες προϊόντων

Η εταιρεία κατασκευάζει προϊόντα που διαθέτουν καινοτομίες όπως οι τεχνολογίες «No Frost» και «Super Frost» σε συστήματα ψύξης και το σύστημα πυρόλυσης για αυτόματο καθαρισμό μαγειρικών συσκευών.

Οικονομικά στοιχεία

Στην ελληνική αγορά οικιακών συσκευών το μερίδιο της εταιρείας είναι περίπου 40%. Είναι η κορυφαία κατασκευαστική εταιρεία λευκών ειδών (καταψύκτες, ψυγεία, φούρνοι και, σε μικρότερο βαθμό, πλυντήρια) στην Ελλάδα, με παραγωγή 400.000 προϊόντων ετησίως, το 30% των οποίων προορίζεται για εξαγωγή. 
Τα έσοδά της ανήλθαν σε €308 εκατ. ευρώ το 2005. Περίπου το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων της, προέρχεται από εξαγωγές, κυρίως στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1869 στο Σότσι. Το πραγματικό της όνομα ήταν Φατμά. Η Μιχρενγκίζ είχε ένανν αδελφό, τον Ιμπραήμ Μπέη. Το 1893, κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι οικογένεια της μετανάστευσε από τον Καύκασο στην Κωνσταντινούπολη όπου παραδόθηκε στην Αυλή του Οθωμανού σουλτάνου.
Στο παλάτι της δόθηκε ιδιωτική εκπαίδευση και μαθήματα πιάνου. Πρώτα υπηρέτησε τον επικεφαλής του δικαστηρίου. Ωστόσο, σύντομα ο πρίγκιπας Μωάμεθ Ρεσάντ πρόσεξε την Μιχρενγκίζ και παντρεύτηκαν στις 4 Απριλίου 1887 στο Παλάτι Βελιάχντ.
Ένα χρόνο αργότερα στις 2 Μαρτίου 1888 γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Ηγεμόνα Ομέρ Χιλμί Εφέντι. Σε αντίθεση με τις άλλες συζύγους του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄, η Μιχρενγκίζ ήταν λεπτή, ενώ οι άλλες ήταν αρκετά βαρύτερες. Η Σαφιγιέ Ουνιουβάρ δασκάλα στο σχολείο του παλατιού έγραψε στα απομνημονεύματά της για την Μιχρενγκίζ:
...Η δεύτερη σύζυγος, η κυρία Μιχρενγκίζ και ο γιος της, ο Ηγεμόνας Ομέρ Χιλμί, ήταν στην καλοκαιρινή τους κατοικία, οπότε δεν μπορέσαμε να γνωριστούμε μέχρι το χειμώνα, όταν επέστρεψαν στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ...
...Τώρα, εκτός από την τέταρτη σύζυγο, οι άλλες ήταν πολύ βαρύτερες, οπότε δεν μπορώ να αποφύγω να λέω ότι ποτέ δεν περίμενα να συναντήσω κάποια τόσο λεπτή. Αργότερα άκουσα ότι πάσχει από μια ασθένεια τα τελευταία χρόνια...
Το 1924 πήγαν στην εξορία και εγκαταστάθηκαν στην Αλεξάνδρεια. Ο γιος της υπέφερε από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε σύντομα μετά την εγκατάστασή τους στην Αλεξάνδρεια. 
Η Μιχρενγκίζ Καντινεφέντι πέθανε 12 Δεκεμβρίου 1938 στην Αλεξάνδρεια σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του Χεβίδη Τεβφίκ στο Κάιρο.
Επαρχία Λαλμονιρχάτ

Η Επαρχία Λαλμονιρχάτ (βεγγαλικά: লালমনিরহাট জেলা, Lalmonirhat Jela, επίσης Lalmonirhat Zila) είναι μια επαρχία που βρίσκεται στο βόρειο Μπαγκλαντές. Αποτελεί μέρος της Διαίρεσης Ρανγκπούρ. Το Λαλμονιρχάτ περιλαμβάνει πέντε ουπαζίλα (υποεπαρχίες): Πάτγκραμ, Χατιμπάντα, Αντιτμάρι, Καλιγκάντζ και Λαλμονιρχάτ Σαντάρ. Η μικρότερη είναι η Αντιτμάρι και η μεγαλύτερη είναι η Χατιμπάντα. Το Λαλμονιρχάτ αποτελούσε μέρος του τομέα 6 κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου. Οι κυριότεροι ποταμοί είναι οι Τίστα, Ντάρλα και Ροτνάι.

Εκπαίδευση

Το Λαλμονιρχάτ περιλαμβάνει 27 κολέγια, 200 σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, 597 δημοτικά σχολεία και 269 μεντρεσέδες. Το Λαλμονιρχάτ είναι μια από τις 7 επαρχίες του Μπανγκλαντές ελεύθερες από αναλφαβητισμό.

Οικονομία

Η γεωργία είναι η κύρια πηγή εισοδήματος. Το 72.78% των κατοίκων είναι αγρότες, το 10.49% είναι επιχειρηματίες, το 3.46% είναι εργάτες και το 4.45% είναι υπάλληλοι.