google/wiki40b huggingface dataset:
Kawanishi E15K

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το 1939 το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό ζήτησε από την Kawanishi να αναπτύξει νέο ταχύ διθέσιο αναγνωριστικό υδροπλάνο, το οποίο θα έπρεπε να έχει επαρκείς επιδόσεις ώστε να μπορεί να ξεφεύγει από τα εχθρικά μαχητικά. Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό τα καινούργια υδροπλάνα θα επιχειρούσαν από μια νέα κλάση καταδρομικών που θα συντόνιζαν στολίσκους υποβρυχίων. Αποστολή των υδροπλάνων θα ήταν ο εντοπισμός στόχων. Η ναυπήγηση του πρώτου εκ των καταδρομικών αυτών, του Ōyodo, επίσης ξεκίνησε το 1939.
Το E15K ήταν ένα μονοκινητήριο χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο το οποίο προωθούνταν από ένα αστεροειδή κινητήρα Mitsubishi MK4D Kasei 14 μέγιστης ισχύος 1.460 hp. Ο κινητήρας κινούσε δύο δίφυλλες έλικες που στρέφονταν με αντίθετη φορά, επρόκειτο δε για το πρώτο ιαπωνικό αεροσκάφος με αυτή την διάταξη. Υπήρχε ένας κύριος πλωτήρας κάτω από την άτρακτο καθώς και δύο αναδιπλούμενοι βοηθητικοί στις πτέρυγες. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ο κύριος πλωτήρας μπορούσε να αποσπασθεί εν πτήσει προκειμένου να αυξηθεί η ταχύτητα του αεροσκάφους.) to escape enemy fighters.
Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 5 Δεκεμβρίου 1941, ενώ άλλα πέντε πρωτότυπα ολοκληρώθηκαν στα 1941-42. Παρουσιάστηκαν διάφορα προβλήματα, ειδικά με τους ανασυρόμμενους βοηθητικούς πλωτήρες, ενώ συνέβησαν και αρκετά ατυχήματα. Τελικά αποφασίστηκε οι πλωτήρες να είναι σταθεροί ενώ τοποθετήθηκε ο ισχυρότερος κινητήρας Mitsubishi MK4S Kasei 24 προκειμένου να αντισταθμιστούν οι απώλειες στις επιδόσεις.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το E15K1 παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς: έξι στάλθηκαν στο Παλάου, αλλά όλα τους καταρρίφθηκαν σύντομα από εχθρικά μαχητικά. Ο κύριος πλωτήρας πολλές φορές δεν αποσυνδέονταν όπως προβλέπονταν. Τελικά αποφασίστηκε η διακοπή της παραγωγής του τύπου, μετά από μόλις 15 μονάδες (συμπεριλαμβανομένων των πρωτοτύπων).
Βορειοδυτική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)

Γεωγραφία

Η Βορειοδυτική Περιφέρεια βρίσκεται βορειοδυτικά της Μποτσουάνα. Συνορεύει στα νότια με το Γκλάνζι, στα νοτιοανατολικά με την Κεντρική Περιφέρεια, στα βόρεια και δυτικά με τη Ναμίμπια και στα ανατολικά με τη Ζιμπάμπουε. Έχει έκταση 129.930 km².
.et

.et είναι ο top-level domain κωδικός για την Αιθιοπία στο διαδίκτυο. Δημιουργήθηκε το 1995. 
Οι υπηρεσίες εγγραφής παρέχουν τομείς δεύτερου και τρίτου επιπέδου.
Τζανέτος Κουτούφαρης

Ιστορική αναδρομή

Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1769, η Μάνη ήταν η μοναδική αντιστεκόμενη περιοχή. Επειδή οι Τούρκοι δεν έβρισκαν τρόπο να κατευνάσουν τα πνεύματα των Μανιατών, δέχτηκαν και έδωσαν το προνόμιο στη Μάνη να έχει ηγεμόνα (τον λεγόμενο Μπέη) έναν από τους κατοίκους της. Ο Βεζίρης της Μάνης πρότεινε τον Τζανέτο Κουτούφαρη, ο οποίος και έγινε πρώτος ηγεμόνας της Μάνης.
Οξιρένιο

Παραγωγή οξιρενίων

Τα οξιρένια μπορούν να παρασκευαστούν με αντίδραση αλκινίων (RC≡CR) με καρβοξυλικά υπεροξέα (RCO₃H). Η αντίδραση αυτή είναι παρόμοια με την αντίδραση Prileschajew, για τη σύνθεση των οξιρανίων, κατά την οποία αντιδρούν αλκένια με οργανικά υπεροξείδια. Παράδειγμα αποτελεί η ακόλουθη σύνθεση 2,3-διβουτυλοξιρένιου από 4-οκτίνιο και αιθανικό υπεροξύ:
Μια άλλη σύνθεση ξεκινά από α,α-διβρωμοκετόνες, οπότε με πυρηνόφιλη προσβολή από βάση (όπως το μεθανολικό νάτριο) στο άτομο οξυγόνου (του καρβονυλίου) σχηματίζει οξιρενικό δακτύλιο:

Χημική συμπεριφορά οξιρενίων

Στο μόριο του οξιρενίου υπάρχει μεγάλη ενέργεια γωνιακής παραμόρφωσης δεσμών, λόγω αναγκαστικής παραμόρφωσης δεσμικών γωνιών, περίπου όπως συμβαίνει και στο κυκλοπροπένιο. Συνεπώς, τα οξιρένια συνδυάζουν τις ιδιότητες κυκλοπροπενίων και οξιρανίων. Δηλαδή, τα οξιρένια αντιδρούν εύκολα και με ηλεκτρονιόφιλα και με πυρηνόφιλα με άνοιγμα του δακτυλίου (αντιδράσεις 1,3-κυκλοπροσθήκης με διάνοιξη δακτυλίου), σχεδόν πάντα με διάσπαση ενός δεσμού C-O. Επιπλέον, ο διπλός δεσμός είναι διαθέσιμος για αντιδράσεις προσθήκης και σε αυτόν.
Death Rap

Death Rap ονομάζεται ο πέμπτος προσωπικός μουσικός δίσκος του Αμερικάνου καλλιτέχνη χιπ χοπ Necro, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007, από την εταιρία Psycho+Logical-Records. Όπως φαίνεται κι από τον τίτλο, το άλμπουμ ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια επιστροφή στο στην death rap θεματολογία του Necro, η οποία περιστρεφόταν, στον τελευταίο του δίσκο με τίτλο The Sexorcist, γύρω από το σεξ.

Πληροφορίες για το δίσκο

Οι φήμες σχετικά με το νέο προσωπικό δίσκο που ετοίμαζε ο Necro ξεκίνησαν στις αρχές του 2007, μετά από την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του γκρουπ The Circle of Tyrants με τίτλο The Circle of Tyrants.
Στις 15 Ιουλίου του 2007 ο δικτυακός τόπος SMNnews.com ανακοίνωσε ότι ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007 και ονομάζεται Death Rap. Επίσης ανακοίνωσαν τη λίστα τραγουδιών του δίσκου.
Στις 19 Ιουλίου του 2007 η Myspace σελίδα του Necro ανανεώθηκε με ένα καινούργιο κομμάτι από τον δίσκο Death Rap με τίτλο "Some Get Back (Revenge)". Επίσης αναρτήθηκε και το εξώφυλλο του δίσκου.
Γκουίντο Ασκάνιο Σφόρτσα ντι Σάντα Φιόρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν γιος τού Μπόζιο Β΄ κόμη της Σάντα Φιόρα και της Κωνστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού πάπα Παύλου Γ΄. Καρδινάλιοι έγιναν επίσης ο αδελφός του Αλέξανδρος, ο ανιψιός του Φραγκίσκος και ο μικρανιψιός του Φεντερίκο. 
Έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) και διοικητής διαφόρων πόλεων και επισκοπικών εδρών. Η Εκκλησιαστική του σταδιοδρομία ξεκίνησε νωρίς με την εκλογή του ως επισκόπου τού Μοντεφιασκόνε ε Κορνέτο (νυν επισκοπή των Βιτέρμπο, Ακουαπενντέντε, Μπανονέτζιο, Μοντεφιασκόνε, Τουσκάνια ε Σαν Μαρτίνο αλ Μόντε Κιμίνο) το 1528, όταν ήταν ακόμη 10 ετών. Παραιτήθηκε το 1548. Έγινε καρδινάλιος-διάκονος στο Εκκλησιαστικό συμβούλιο (Consistorium) το 1534 από τον πάππο του Παύλο Γ΄ με τη διακονία τού Σάντι Βίτο, Μοντέστο ε Κρεσέντσια. Έπειτα έγινε θαλαμηπόλος (camerlengo) της Ιεράς Ρωμαϊκής Εκκλησίας το 1537, μία θέση που κράτησε ως το τέλος του. Επέλεξε τη διακονία της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν το 1540, τού Σάντ'Εουστάκιο το 1540 και τέλος της Σάντα Μαρία ιν Βία Λάτα το 1552. Συμμετείχε στους δύο Συλλόγους των καρδιναλίων (Conclavium) τού 1555, όπου ο πρώτος εξέλεξε πάπα τον Μάρκελο Β΄ και ο δεύτερος τον Παύλο Δ΄ και στον Σύλλογο τού 1559, πού εξέλεξε τον Πίο Δ΄, ο οποίος συγκάλεσε τη Σύνοδο τού Τρέντο.
Απεβίωσε το 1564 σε ηλικία 46 ετών από πυρετό, στη Μάντουα. Η σορός του μεταφέρθηκε στη Ρώμη και τάφηκε στο παρεκκλήσιο τού Οίκου του στην πατριαρχική βασιλική Σάντα Μαρία Ματζόρε, που είχε κτίσει ο πάπας Λιβέριος.
Κίμτσι

Στην κορεάτικη κουζίνα, Κίμτσι (Kimchi) ονομάζεται κάθε ένα από τα παραδοσιακά πιάτα λαχανικών τουρσί και καρυκευμάτων που αποτελούν τα πιο διαδεδομένα ορεκτικά (banchan) στη Νότια Κορέα. Το κίμτσι φτιάχνεται με γαλακτική ζύμωση λαχανικών, κυρίως λαχάνου, ενώ συνδυάζεται με άλλα συστατικά για να δημιουργήσει νέα πιάτα όπως το kimchi jjigae και το τηγανητό ρύζι κίμτσι.

Ιστορία

Αναφορές στο κίμτσι μπορούν να βρεθούν έως και 3000 χρόνια πριν. Το 12ο αιώνα προστέθηκαν σε αυτό διάφορα άλλα καρυκεύματα, δημιουργώντας γεύσεις όπως η γλυκόξινη, και χρώματα όπως το λευκό και το πορτοκαλί. Στη σύγχρονη εποχή, το κύριο καρύκευμα για τα περισσότερα κίμτσι είναι μια μίξη από σκόνη αποξηραμένης Κορεατικής κόκκινης πιπεριάς.

Ποικιλίες Κίμτσι

Τα κίμτσι στις βόρειες περιοχές της Κορέας έχουν λιγότερο αλάτι καθώς και λιγότερο κόκκινο τσίλι. Στο κίμτσι των νότιων τμημάτων της Κορέας χρησιμοποιούν αλάτι, πιπεριές τσίλι και myeolchijeot (γαύρος που έχει υποστεί ζύμωση) ή saeujeot (αλμυρές γαρίδες), και διάφορες σάλτσες ψαριών, παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούν στη Νοτιοανατολική Ασία. Στη Σεούλ χρησιμοποιούν το συνήθως το saeujeot ως συνοδευτικό συστατικό των πιάτων με κίμτσι.

Λευκό kimchi

Το Λευκό kimchi (baek kimchi) είναι από λάχανο. Δεν περιέχει πιπέρι τσίλι και δεν είναι πικάντικο. Το λευκό dongchimi (με ραπανάκι) αποτελεί ένα παράδειγμα κίμτσι που δεν είναι πικάντικο.
95 Αρέθουσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αρέθουσας υπολογίσθηκε σε 136,0 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αρέθουσας εκτιμάται σε 3,8 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 71,9 m/sec (259 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Αρέθουσας είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,070 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 114 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
H Αρέθουσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 42 λεπτά.
2692 Τσκάλοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τσκάλοφ είναι άγνωστα.
Χρήστος Αντύπας

Αγωνιστική σταδιοδρομία

Ο Αντύπας ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία από το σύλλογο της "Αρτέμιδας Αιγάλεω" και το 1950 αποκτήθηκε από τον Αιγάλεω Α.Ο. και τοποθετήθηκε στη β΄ομάδα. Το 1952 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α2 Κατηγορία Αθηνών και δυο χρόνια αργότερα (1954) αναδείχτηκε πρωταθλητής της. Την εποχή εκείνη, την εστία του Αιγάλεω υπεράσπιζε επίσης και ο Νίκος Μπαϊρακτάρης, μετέπειτα γνωστός προπονητής ποδοσφαίρου, με τον οποίο ο Αντύπας εναλλάσονταν κάτω από τα γκολπόστ.
Συνέχισε να αγωνίζεται πάντα στο Αιγάλεω για όλη την επόμενη πενταετία σαν βασικός γκολκίπερ, με 73 επίσημες συμμετοχές, μια σπουδαία για την εποχή επίδοση, στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών έχοντας να αντιμετωπίσει τους καλύτερους επιθετικούς των σπουδαίων αθηναϊκών συλλόγων (ΠΑΟ, ΑΕΚ, Απόλλων Αθηνών, Πανιώνιος, Αστέρας Αθηνών, Φωστήρας Ταύρου). Το 1961 αναδείχτηκε πρωταθλητής Β΄Εθνικής και τα επόμενα τρία χρόνια έπαιξε με το Αιγάλεω και στην Α΄Εθνική, φτάνοντας σε αυτήν τις 45 συμμετοχές. Έκλεισε την καριέρα του παίζοντας για 6 ακόμη μήνες στον Ατρόμητο Περιστερίου. Ουδέποτε τιμήθηκε πάντως από την ΠΑΕ Αιγάλεω για τη μεγάλη προσφορά του, κάτι που έφερνε βαρέως έως το τέλος της ζωής του.

Η ιδιαιτερότητά του

Σαν αθλητής υπήρξε σπουδαίος, σε σημείο που ακόμη και ξένα περιοδικά ασχολήθηκαν μαζί του συγκρίνοντάς τα προσόντα του με εκείνα άλλων σύγχρονών του (του σοβιετικού Λεβ Γιασίν, του ιρλανδού Γκρεκ κ.α.) Όμως, ο Αντύπας είχε ένα σημαντικό αδύνατο σημείο, τον παρορμητικό και απρόβλεπτο χαρακτήρα του, ο οποίος ανάγκασε τον προπονητή του Τρύφωνα Τζανετή να πει κάποτε πως "αν ο Αντύπας είχε μυαλό, θα έφτανε πολύ ψηλά". Είναι γεγονός, σύμφωνα με εκτιμήσεις αθλητικογράφων της εποχής, ότι μόνοι ο Νίκος Πεντζαρόπουλος και ο Στάθης Μανταλόζης τον ξεπερνούσαν σε ικανότητες, με την επισήμανση όμως που αγωνίζονταν σε πιο διάσημους συλλόγους. Μερίδιο στην μη προώθησή του τέλος, διεκδικεί και το γεγονός πως το Αιγάλεω κατά την 5ετία 1955-1959 δεν κατάφερε να προκριθεί ποτέ στα Τελικά του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Και όταν η ομάδα εισήλθε στην Α΄ Εθνική, το φθινόπωρο του 1961, ο Αντύπας απέδειξε με το παραπάνω την αξία του.

Προσωπική ζωή

Ο Αντύπας δεν είχε σπουδάσει, ούτε τον είχαν διορίσει σε κάποια δημόσια υπηρεσία, όπως συνηθίζονταν τότε για τους ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, οπότε ήταν αναγκασμένος να βιοπορίζει ως οικοδόμος-εργατοτεχνίτης, σχεδόν μέχρι το θάνατό του που ήρθε αρκετά πρόωρα, το 2001. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά και εγγόνια.
Σίλβια (όνομα)

Σίλβια ή Σύλβια [sílvia] (γενική: της Σίλβιας/Σύλβιας), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα Σίλβια, από το μεταγενέστερο αγιωνυμικό Σιλβία (λατινικά Silvia, αρσενικό Σίλβιος), προέρχεται από το  λατινικό silvia «αυτή που κατοικεί στα δάση», το οποίο ετυμολογείται από το λατινικό silva «δάσος δρυμός». Το y/υ στο όνομα Sylvia / Σύλβια προέκυψε από συσχετισμό του λατινικού silva με το αρχαιοελληνικό ὕλη «δάσος». Σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, οι επιχειρηθείσες συνδέσεις του αρχαιοελληνικού ὕλη «δάσος» με το λατινικό silva «δρυμός, δάσος, ξυλεία» δεν έχουν επιστημονική βάση. Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Ρέα Σιλβία (λατινικά: Rhea Silvia) ήταν η μητέρα των ιδρυτών της Ρώμης Ρωμύλου και Ρέμου.
Από το λατινικό silva παράγονται επίσης και τα ονόματα Σίλβεστρος, Σιλβανός ή Σιλουανός / Σιλβάνα, Σιλβέριος.

Ονομαστική εορτή

Στις 3 Νοεμβρίου στη Καθολική Εκκλησία και στις 15 Δεκεμβρίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εορτάζεται τη μνήμη της Αγίας Σύλβιας, μητέρας του πάπα της Ρώμης Γρηγορίου του Διαλόγου. Στις 15 Μαρτίου τιμάται από την Καθολική Εκκλησία και η μνήμη της Οσίας Σύλβιας (4ος αι.), αδελφής του Φλάβιου Ρουφίνου, ύπαρχου του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄. (Στον Παλλάδιο της Γαλατίας αναφέρεται ως Σιλβανία). Άλλες ημερομηνίες που συναντάται να γιορτάζει σε άλλες χώρες είναι 5 Νοεμβρίου και 11 Μαρτίου.

Διάδοση του ονόματος Σίλβια

Όνομα της μητέρας του πάπα της Ρώμης Γρηγορίου του Διαλόγου (6ος αι.) ήταν όνομα αρκετά κοινό στην Ιταλία τον Μεσαίωνα, ενώ στη Βρετανία θεωρείται ότι το εισήγαγε ο Σαίξπηρ, δίνοντας το όνομα Σίλβια σε έναν από τους χαρακτήρες του έργου του Οι δύο άρχοντες της Βερόνας (The Two Gentlemen of Verona, 1594).
Το όνομα είναι σήμερα αρκετά διαδεδομένο στον ελληνόφωνο χώρο. Ενδεικτικά, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Σίλβια / Σύλβια παρουσιάζεται ως το 333ο πιο συχνό όνομα (229ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Ναδίρ

Ναδίρ (Nadir) καλείται στην Αστρονομία το σημείο εκείνο της Ουράνιας σφαίρας στο οποίο την συναντά η κατακόρυφος του παρατηρητή (δια του κέντρου της Γης) προεκτεινόμενη προς τα κάτω.

Το αντιδιαμετρικό σημείο της Ουράνιας σφαίρας ονομάζεται Ζενίθ.

Ο όρος προέρχεται από την αραβική γλώσσα, όπου και συναντάται ως ανδρικό όνομα.
Σε καθομιλούμενες εκφράσεις αποδίδεται ως έννοια κατώτατου σημείου (οικονομικού, επαγγελματικού κλπ), αλλά και ως τελείωμα της ζωής, τα βαθιά γηρατειά.
Ντμίτρι Καλντούν

Фабрика звёзд: Россия-Украина

Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ
Afzelia

Ετυμολογία

Η ονομασία «Afzelia», προέρχεται από τον Σουηδό βοτανολόγο, μαθητή του Λινναίου, Αδάμ Αφζέλιους (Adam Afzelius, Λαρφ 1750 – Ουψάλα 1837).

Χρήσεις

Το είδος Afzelia χρησιμοποιείται κυρίως για ξυλεία, αν και ορισμένα είδη έχουν επίσης φαρμακευτικές χρήσεις. Η ξυλεία, συνήθως διακινείται υπό τη συλλογική ονομασία «ντουσιέ» («doussie»), καθώς και υπό την ονομασία «afzelia». Μια από τις κοινές ονομασίες είναι επίσης, «μαόνι γλάστρας», προσθέτοντας τη σύγχυση γύρω από την ονομασία μαόνι.
Οι σπόροι, είναι κόκκινοι και μαύροι και χρησιμοποιούνται ως χάντρες.
Η ξυλεία, συχνά χρησιμοποιείται ως υλικό εξωτερικής επιφάνειας, στα ποδηλατοδρόμια (velodromes).
Η πολυπαινεμένη ξυλεία από το Ασιατικό είδος, Afzelia xylocarpa, πωλείται ως Afzelia xylay. Οι σπόροι και ο φλοιός του είδους αυτού, χρησιμοποιούνται ως φάρμακο.
Η πυκνή και κυματιστή ξυλεία της Afzelia africana, χρησιμοποιείται στη ναυπηγική.
Βαθ

Το Βαθ ήταν μια βιβλική μονάδα μέτρησης ποσότητας υγρών που χρησιμοποιούνταν κατά την Παλαιά Διαθήκη. Το ένα βαθ ήταν κανάτα που η χωρητικότητά της αντιστοιχούσε κατά προσέγγιση με 22 λίτρα. Υποδιαιρέσεις αυτού του μέτρου ήταν το ιν, ο κάβος και το λογ. Πολλαπλάσια μονάδα ήταν το χομόρ.
Το βαθ αναφέρεται στα εδάφια: 1 Βασιλέων 7:26, 7:38, 2 Χρονικών 2:10, 4:5, Εσδράς 7:22, Ησαΐας 5:10, Ιεζεκιήλ 45:10, 45:11, 45:14.
Αντίο φίλε

Πλοκή

Μετά τον Πόλεμο της Αλγερίας, δύο λεγεωνάριοι φτάνουν στη Μασσαλία για ένα νέο ξεκίνημα στην ζωή τους. Ο Ντίνο Μπαράν (Αλέν Ντελόν), γιατρός της Λεγεώνας των Ξένων, θα πεισθεί να βοηθήσει μια μυστηριώδη γυναίκα, την Ιζαμπέλ, για να τοποθετήσει κάποια κλεμμένα ομόλογα μέσα στο χρηματοκιβώτιο της εταιρείας όπου εργάζεται. Θα προσληφθεί στην εταιρεία ως γιατρός, με βοηθό μία νεαρή που την αποκαλούν «Βατερλώ». Τα Χριστούγεννα επιδιώκει να διαρρήξει το χρηματοκιβώτιο, αλλά βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον άλλο λεγεωνάριο, αντίπαλό του Φραντς Προπ (Τσαρλς Μπρόνσον). Κλειδωμένοι στο υπόγειο ανοίγουν τελικά το χρηματοκιβώτιο, αλλά ανακαλύπτουν ότι τους έχουν εξαπατήσει και τους έχουν στήσει ενέδρα.
Γουλιέλμος Α΄ της Γερμανίας

Νεότητα και στρατιωτική καριέρα

Ο μελλοντικός βασιλιάς και αυτοκράτορας γεννήθηκε ως Γουλιέλμος Φρειδερίκος Λουδοβίκος της Πρωσίας (Wilhelm Friedrich Ludwig von Preußen) στο Βερολίνο. Ως δεύτερος γιος του βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ και της Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς, ο Γουλιέλμος δεν αναμενόταν να ανέβει στον θρόνο και η εκπαίδευσή του δεν ήταν πλήρης.
Ο Γουλιέλμος υπηρέτησε στον στρατό από το 1814 και μετά. Πολέμησε εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους και αποδείχτηκε πολύ γενναίος στρατιώτης. Πολέμησε υπό τον Μπλύχερ στις μάχες του Βατερλώ και του Λινύ. Έγινε επίσης ένας εξαιρετικός διπλωμάτης ασχολούμενος με διπλωματικές αποστολές μετά το 1815.
Κατά τις επαναστάσεις του 1848 ο Γουλιέλμος κατέπνιξε επιτυχώς μια εξέγερση που στόχευε τον μεγαλύτερο αδελφό του βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄. Η χρήση κανονιών τον έκανε αντιδημοφιλή την εποχή εκείνη και του προσέδωσε το προσωνύμιο Kartätschenprinz (Πρίγκιπας των Μύδρων [Grapeshot]).
Το 1854 ο πρίγκιπας έλαβε τον τίτλο του στρατάρχη και έγινε κυβερνήτης του ομοσπονδιακού φρουρίου του Μάιντς. Το 1857 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έμεινε πνευματικά ανάπηρος για το υπόλοιπο της ζωής του. Στις 7 Οκτωβρίου του 1858 ο Γουλιέλμος έγινε πρίγκιπας αντιβασιλιάς υποκαθιστώντας τον αδελφό του.

Άνοδος στο θρόνο

Στις 2 Ιανουαρίου 1861 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος πέθανε και ο Γουλιέλμος ανέβηκε στον θρόνο ως Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας. Κληρονόμησε μια διαμάχη μεταξύ του Φρειδερίκου Γουλιέλμου και του φιλελεύθερου κοινοβουλίου. Θεωρήθηκε πολιτικά ουδέτερο πρόσωπο, καθώς παρενέβη στην πολιτική λιγότερο από τον αδελφό του. Παρ' όλ' αυτά ο Γουλιέλμος βρήκε μια συντηρητική λύση για τη διαμάχη: διόρισε τον Όττο φον Μπίσμαρκ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Σύμφωνα με το πρωσικό σύνταγμα, ο πρωθυπουργός ήταν υπεύθυνος μόνο απέναντι στον βασιλιά, όχι στο κοινοβούλιο.
Φώτα των Χριστουγέννων

Τα χριστουγεννιάτικα φώτα είναι εθιμοτυπική διακόσμηση που στολίζει το χριστουγεννιάτικο δέντρο, αλλά και γενικότερα τα σπίτια και τους κήπους από πριν τα Χριστούγεννα και μέχρι τα Θεοφάνια.
Διατίθενται σε διάφορα μεγέθη και χρώματα, ενώ μπορεί να προορίζονται για χρήση σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Τα λαμπάκια που προορίζονται για χρήση σε εσωτερικούς χώρους είναι ειδικής ευρεσιτεχνίας και έχουν την ιδιότητα όταν καίγονται να βραχυκυκλώνουν έτσι ώστε να μη διακόπτεται η ροή του ρεύματος.

Ιστορική εξέλιξη

Το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο που στολίστηκε με ηλεκτρικά φωτάκια ήταν εφεύρεση του Edward H. Johnson, που ήταν συνεργάτης του Τόμας Έντισον.
Μαρία Πλυτά

Βιογραφία

Η Μαρία Πλυτά γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1925 στη Θεσσαλονίκη. Λίγο μετά την Κατοχή εκδόθηκαν δύο μυθιστορήματά της, τα Δεμένα φτερά (1944) και οι Aλυσίδες (1946). Σύντομα την κέρδισε ο κινηματογράφος και το 1947 συμμετείχε ως καλλιτεχνική διευθύντρια στην ταινία Μαρίνος Κονταράς του Γιώργου Τζαβέλλα.
Η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε η Πλυτά ήταν Τα αρραβωνιάσματα (1950), στην οποία πρωταγωνίστησαν οι Ντίνος Ηλιόπουλος και Αιμίλιος Βεάκης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και το 1986 ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της,, σε ένδειξη αναγνώρισης της κινηματογραφικής προσφοράς της. Ανάμεσα στις επιτυχίες της ήταν το 1962 η ταινία Ο Λουστράκος με πρωταγωνιστή τον Βασιλάκη Καΐλα. Ήταν επίσης στιχουργός τραγουδιών, ενώ είχε συγγράψει και δύο θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο.
Αλεξάντερ Σαφράνοβιτς

Καριέρα

O Αλεξάντερ Σαφράνοβιτς, ο οποίος γεννήθηκε στο Πριλούκι της Ουκρανίας, έχει σπουδαία καριέρα αγωνιζόμενος σε μεγάλα πρωταθλήματα όπως αυτά της Γαλλίας και Γερμανίας. Το 2005 αγωνίστηκε στην γεμανική Φριντρισχάφεν, με την οποία κατέκτησε το νταπλ. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με την Ε.Α. Πατρών, ενώ το καλοκαίρι του 2006 μετεγγράφηκε στην ουκρανική Μαριουπόλ. Την περίοδο 2007-2010 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Γαλλίας με δύο ομάδες. Αρχικά στην Μποβέ, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο του 2008 και τις επόμενες χρονιές στην Μονπελιέ.
Το καλοκαίρι του 2010 μετεγγράφη στην Μπούντβα και το πρωτάθλημα Μαυροβουνίου, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ του 2011, ενώ την περίοδο 2011-2013 επέστρεψε στο γερμανικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Ουντερχάκινγκ, με την οποία κατέκτησε ένα κύπελλο (2013). Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε ξανά στο πρωτάθλημα της Γαλλίας με την Ναντ ενώ το καλοκαίρι του 2014 μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ.. Ο Αλεξάντερ Σαφράνοβιτς συνέβαλλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του πρώτου νταμπλ στην ιστορία του συλλόγου της Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 2015-2016 αγωνίστηκε στο πολωνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό της Γιαστρέμπσκι Βέγκελ, ενώ τον Μάιο του 2016 επέστρεψε στον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2017) και δύο κύπελλα (2018, 2019).

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αλεξάντερ Σαφράνοβιτς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης του Ισραήλ από το 2001, έχοντας πάνω από 100 συμμετοχές ενώ είναι και ο αρχηγός της.
Ηλιέλαιο

Το ηλιέλαιο είναι λάδι εδώδιμο που παράγεται από τους σπόρους του φυτού Ηλίανθος και πιο συγκεκριμένα της ποικιλίας Helianthus annuus. Το λάδι που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο υφίσταται κατάλληλη επεξεργασία, έτσι ώστε να προκύψει ένα υψηλής ποιότητας προϊόν, διαυγές, με ξανθωπό χρώμα και ελαφρά γλυκιά γεύση, πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και ελεύθερο από τοξικές ουσίες. Το ηλιέλαιο παράχθηκε πρώτη φορά βιομηχανικά στη Ρωσική αυτοκρατορία το 1835 Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί παγκοσμίως σήμερα είναι η Ουκρανία η Ρωσία και η Αργεντινή. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αύξηση στη ζήτηση για καλλιέργειες ηλίανθου. Μέτρα όπως η ανάπτυξη υβριδικών ηλιοτροπίων με σκοπό την αύξηση της παραγωγής έχουν εισαχθεί για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση.

Χρήσεις

Χρησιμοποιείται ωμό στις σαλάτες , σε σάλτσες για σαλάτες, στην παρασκευή μαγιονέζας και στην παρασκευή μαργαρίνης. Επίσης χρησιμοποιείται στη μαγειρική και στο τηγάνισμα όπου είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό λόγω της υψηλής θερμοκρασίας στην οποία καπνίζει, δηλαδή ξεκινούν οι αντιδράσεις που απελευθερώνουν τοξικές ουσίες και  ελεύθερες ρίζες, και η οποία φτάνει στους 230 βαθμούς Κελσίου. Το ηλιέλαιο έχει σημαντική χρήση και στη βιομηχανία για την παραγωγή χρωμάτων, πλαστικών και βερνικιών. Τέλος εφαρμογές του Ηλιελαίου βρίσκουμε στη σαπωνοποιία και στη χρήση του ως λιπαντικού μέσου. Το χρησιμοποιημένο Ηλιέλαιο (από τηγάνισμα), όπως και όλα τα σπορέλαια, χρησιμοποιείται με την κατάλληλη επεξεργασία σε πιλοτικό στάδιο στην Ελλάδα, ως καύσιμο βιοντίζελ σε πετρελαιοκινητήρες εσωτερικής καύσης με σημαντικές προοπτικές εκτεταμένης χρήσης του στο μέλλον.
Γιώργος Φάνος

Διάφορα

Ο Γιώργος Φάνος αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του αθλητικού σωματείου Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Διετέλεσε πρόεδρος του σωματείου από τον Νοέμβριο του 1948 έως το 1951.
Παναγιότατος

Το Παναγιότατος, αποτελεί προσφώνηση που χρησιμοποιείται στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία (στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα πατριαρχεία καθώς και στις μοναστικές πολιτείες και ιερές μονές ακολουθείται η μορφή στην καθαρεύουσα, Παναγιώτατος).
Η προσφώνηση χρησιμοποιείται κυρίως για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ενώ το ίδιο προνόμιο διατηρεί και ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από τον 13ο αιώνα και μόνο εντός των ορίων της επικράτειάς του. Την ίδια προσφώνηση είχαν μέσα στην επαρχία τους από το 1204 ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος και από της εποχής του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ (1282 - 1328) ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας, χωρίς να διατηρείται, πλέον, το προνόμιο αυτό στους δύο τελευταίους.
Φιλ Μογκ

Καριέρα

Ο Μογκ υπήρξε ένα εκ των ιδρυτικών μελών των UFO, τους οποίους σχημάτισε μαζί με τους Πιτ Γουέι, Άντι Πάρκερ και Μικ Μπόλτον, το 1969. Είναι ο βασικός στιχουργός του συγκροτήματος καθ' όλη την καριέρα τους, η οποία γνώρισε το εμπορικό της απόγειο στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '70, με τα άλμπουμ "Obsession" και "No Place to Run" να μπαίνουν στο αμερικάνικο Top-50, ενώ το ζωντανά ηχογραφημένο "Strangers in the Night" σκαρφάλωσε μέχρι την έβδομη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους και βραβεύθηκε ως ασημένιο.
Το 1997, σχημάτισε τους Mogg/Way μαζί με τον Πιτ Γουέι, την σύνθεση των οποίων συμπλήρωναν ο ντράμερ Όνσλεϊ Ντάνμπαρ και ο Αμερικανός κιθαρίστας Τζορτζ Μπέλας. Με το συγκεκριμένο σχήμα, ο Μογκ κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Edge of the World" και "Chocolate Box", αλλά οι Mogg/Way διέκοψαν την δραστηριότητα τους λόγω των υποχρεώσεων των μελών τους με τα κύρια συγκροτήματα τους.
Ο Μογκ σχημάτισε τους Stonetowne, οι οποίοι μετονομάστηκαν σε $ign of 4 τον Ιούλιο του 2002, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Dancing With St. Peter". Την σύνθεση του σχήματος αποτελούσαν ο κιθαρίστας Τζεφ Κόλμαν, ο μπασίστας Μπάρι Σπαρκς και ο ντράμερ Σέιν Γκάλας.
Από το 2003 και έπειτα, οι UFO επανήλθαν στο προσκήνιο, πραγματοποιώντας αρκετές κυκλοφορίες, με το "A Conspiracy of Stars" του 2015 να επαναφέρει το σχήμα στο βρετανικό Top-50 μετά από τριάντα χρόνια.