google/wiki40b huggingface dataset:
Εθνικό Μέτωπο (Ελλάδα)

Ιστορικό

Οι πρώτες διαβουλεύσεις για την ίδρυση του κόμματος πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ιουνίου του 2011 όταν στην ιστοσελίδα του κόμματος δημοσιεύτηκε διακήρυξη που προμήνυε τις επικείμενες εξελίξεις. Αργότερα ακολούθησε δημοσίευση των προτάσεων του κόμματος για τη χάραξη πολιτικής Τον Απρίλιο του 2012, και ενώ το κόμμα βρισκόταν ακόμη σε φάση συγκρότησης, αποφασίστηκε η μη κάθοδος στις εκλογές εκείνου του έτους. 
Η επίσημη ίδρυση του Εθνικού Μετώπου πραγματοποιήθηκε το 2012 και πρώτος γενικός γραμματέας ορίστηκε το παλιό στέλεχος της Ε.Π.ΕΝ. Μάνος Κώνστας. Παράλληλα, δόθηκε στη δημοσιότητα και το καταστατικό του κόμματος.
Το Εθνικό Μέτωπο συμμετείχε στις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 με μια λίστα 38 υποψηφίων και απέσπασε 8.783 ψήφους (0,15%) με αποτέλεσμα να καταλάβει την τριακοστή θέση σε σύνολο 43 συνδυασμών.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές, το Εθνικό Μέτωπο παρείχε υποστήριξη στις υποψηφιότητες του Γιάννη Κουριαννίδη, μέλους του πολιτικού γραφείου του κόμματος, για το Δήμο Θεσσαλονίκης (απέσπασε ποσοστό της τάξης του 1,45%), του Γιώργου Σαγιά για το Δήμο Λαμιέων (πήρε 8,14%) και του πρώην μέλους της Χρυσής Αυγής, Γιώργου Δημητρούλια για το Δήμο Καλαμάτας που απέσπασε το 3,05% των ψήφων.
Το Δεκέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε η συνένωσή του Εθνικού Μετώπου με τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.).
Το Φεβρουάριο του 2019, ανακοινώθηκε η συμπόρευση του Πατριωτικού Συνδέσμου με το Εθνικό Μέτωπο.
Στις ευρωεκλογές του 2019 συνεργάστηκε με τον Πατριωτικό Σύνδεσμο και τα Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στήριξε στήριξε στο Δήμο Γλυφάδας το συνδυασμό του Τάσου Γκουριώτη-Η Γλυφάδα μπροστά, στο Δήμο Πύργου το συνδυασμό του Χάρη Μιχαλακόπουλου-Αναγέννεσις στο δήμο Πύργου και στο Δήμο Θεσσαλονίκης το συνδυασμό του Γιάννη Κουριαννίδη-Θεσσαλονίκη Πόλη Ελληνική

Στελέχη και ιδεολογία

Σημαντική μερίδα των στελεχών του Εθνικού Μετώπου προέρχεται από παλαιότερα εν ενεργεία ή μη κόμματα του ευρύτερου εθνικιστικού και ακροδεξιού χώρου όπως το ΕΝ.Ε.Κ., η Ε.Π.ΕΝ., το Ελληνικό Μέτωπο, ο ΛΑ.Ο.Σ. και η Χρυσή Αυγή.
Το Εθνικό Μέτωπο αυτοπροσδιορίζεται ως κόμμα που εκφράζει τον ελληνικό εθνικισμό. Βασικές θέσεις του κόμματος είναι ο εθνοπλουραλισμός, η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για σοβαρά εθνικά και κοινωνικά ζητήματα, η ισχυροποίηση του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο κοινοτισμός, ο συντηρητισμός, η ξενοφοβία, η ανάπτυξη των τεχνολογιών και η προστασία του περιβάλλοντος.

Κριτική και επιθέσεις

Κατά την προεκλογική περίοδο ενόψει των Ευρωεκλογών του 2014, το Εθνικό Μέτωπο εξέδωσε αφίσα με την οποία καυτηρίαζε την νίκη της Κοντσίτα Βουρστ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision εκείνης της χρονιάς ως ένδειξη παρακμής της κοινωνίας. Κατά την ίδια προεκλογική περίοδο, μέλη του κόμματος στη Θεσσαλονίκη δέχτηκαν επίθεση από ομάδα αντιεξουσιαστών με επακόλουθο την μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αχαΐας 2005–06

Το Πρωτάθλημα Α΄κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Αχαΐας για την αγωνιστική περίοδο 2005-2006 ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 2005 (1η Αγωνιστική) και έληξε στις 20 Ιουνίου 2006. περιλαμβάνοντας 34 αγωνιστικές. Πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Α.Σ. Ατρόμητος Λάππα.

Κανόνες διεξαγωγής

Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος πρωταθλητής αναδεικνύεται ο πρώτος, μόνο εάν πάρει διαφορά από 6 βαθμούς και πάνω από τον δεύτερο. Σε αντίθετη περίπτωση παίζουν μπαράζ οι τέσσερις πρώτοι με την εξής σειρά: 4ος-2ος και ο νικητής με τον 3ο, και οι νικητές στον τελικό ,υποβιβάζονται οι 3 τελευταίες του πρωταθλήματος εκτός και εάν υποβιβαστή ομάδα της ΕΠΣ από την Δ΄εθνική υποβιβάζετε και ο 15ος.
Τρίτωνας ποταμός

Περιγραφή

Ο Τρίτων Ηρακλείου: Το Αστρακιανό και το Κουναβιανό είναι δύο καταπράσινα φαράγγια που ενώνονται κοντά στο Σκαλάνι και συνεχίζουν ενιαία την πορεία τους ως τον Καρτερό. Το συνολικό μήκος του δικτύου των δύο φαραγγιών είναι 21 χλμ. Βρίσκονται ανατολικά της πόλης του Ηρακλείου και εντάσσονται στην ευρύτερη περιοχή του Γιούχτα. Είναι πολύ εύκολα για πεζοπορία, ιδανικά για παιδιά και οικογένειες. Το μεγαλύτερο φαράγγι, το Αστρακιανό, ξεκινάει βορειοδυτικά από τη θέση Κολομόδι (τοποθεσία Παλιάρδας) και διατρέχει την περιοχή του έρημου χωριού Κάτω Αστρακοί με την περίτεχνη Αστρακιανή Καμάρα. Από τους Κάτω Αστρακούς ξεκινάει μονοπάτι που οδηγεί στην τοποθεσία Νεραϊδόσπηλιο με την όμορφη λίμνη και με το σπήλαιο μέσα από το οποίο αναβλύζει νερό.
Από εδώ ουσιαστικά ξεκινάει η πορεία κατά μήκος του ποταμού Καρτερού σε κατάφυτο μονοπάτι που έχει διαμορφωθεί με ξύλινες γεφυρούλες και κιγκλιδώματα στα δύσκολα σημεία. Αφού περάσουμε τη γέφυρα των Αϊτανίων, φτάνουμε στην περιοχή Καλή Ράχη όπου το Αστρακιανό ενώνεται με το Κουναβιανό Φαράγγι. Από την Καλή Ράχη το ενιαίο πλέον φαράγγι προχωράει ως τον Καρτερό μέσα από πολύ καλά οργανωμένο μονοπάτι. Το κοινό τμήμα, γνωστό ως Φαράγγι Καρτερού, διέρχεται δίπλα από παλιούς νερόμυλους και την παλιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Στην έξοδό του, στην τοποθεσία Μέσα Καρτερός, δίπλα στο παλιό χάνι και στον δεύτερο ναό του Αγίου Νικολάου, υπάρχει θέση ανάπαυσης ιδανική για πικ νικ. Εδώ φτάνει δρόμος που ξεκινάει από τον Καρτερό.
Το Αστρακιανό φαράγγι (Αστρακοί – Καλή Ράχη) έχει μήκος περίπου 7 χλμ και η χαλαρή πορεία σε αυτό διαρκεί 3-4 ώρες. Αντίστοιχα το μονοπάτι στο Κουναβιανό Φαράγγι (Πεζά – Καλή Ράχη) έχει μήκος περίπου 4 χλμ και η πορεία διαρκεί περίπου 2 ώρες. Το κοινό τμήμα του Φαραγγιού του Καρτερού ως τον ναό του Αγίου Νικολάου (Καλή Ράχη - Μέσα Καρτερός) έχει μήκος περίπου 6 χλμ. Η διαδρομή μέσα στα φαράγγια είναι πλούσια σε φυσικά, μορφολογικά, αισθητικά, ιστορικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Ένα τοπίο εξαιρετικού φυσικού κάλλους, με πηγές, λιμνούλες, ποτάμι, μικρούς καταρράκτες και πλούσια βλάστηση. Στο φαράγγι προπολεμικά λειτουργούσαν 10 νερόμυλοι, ενώ οι ντόπιοι ψάρευαν στα νερά χέλια και καβούρια που, απ’ ότι λένε, υπάρχουν ακόμα . 
Ο Τρίτων Ηλείας: Πηγάζει από το όρος Μίνθη και κατά την πορεία του περνά κοντά από την αρχαία Αλίφειρα και σύμφωνα με μία εκδοχή της ελληνικής μυθολογίας?? είναι ο αρχαίος ποταμός Τρίτωνας όπου γεννήθηκε η θεά Αθηνά. Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ο αρχαίος ποταμός Τρίτωνας  που γεννήθηκε η θεά βρίσκεται στην Κρήτη και πιθανότατα είναι ο Γιόφυρος. Στην περιοχή της σημερινής ιεράς μονής Σεπετού σχηματίζει μικρό φαράγγι με καταρράκτες. Συναντά τον Αλφειό και χύνεται σε αυτόν στο χωριό Ηραία.
Ford Tempo

Σημασία για τη Ford

Μαζί με το σχεδόν πανομοιότυπο Mercury Topaz, το Tempo έπαιξε καθοριστικό ρόλο την τότε εποχή στην προσπάθεια της Ford για αλλαγή πορείας και εισαγωγή οικονομικότερων μοντέλων, με πιο σύγχρονο και, για πρώτη φορά, πιο αεροδυναμικό ντιζάιν, ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει απέναντι στον εισαγόμενο ανταγωνισμό. Με τις υψηλές πωλήσεις του και τις καινοτομίες του, ιδίως στην αισθητική, στην αεροδυναμική (με συντελεστή Cd 0,36 για την 2-πορτη έκδοση και 0,37 για την 4-πορτη έκδοση) και στην ασφάλεια, το Tempo άνοιξε το δρόμο για το ακόμα πιο ρηξικέλευθο και αντισυμβατικό Ford Taurus πρώτης γενιάς του 1986.

Ασφάλεια

Τον Φεβρουάριο του 1985, εμφανίστηκε στο Tempo έξτρα αερόσακος οδηγού, αρχικά μόνο σε πωλήσεις προς μέλη της κυβέρνησης, αλλά από τα μέσα του 1986, για την σεζόν του 1987, ξεκίνησε να διατίθεται προαιρετικά και στο ευρύ κοινό, παραμένοντας έξτρα έως και τη λήξη της παραγωγής. Έγινε έτσι το πρώτο στην ιστορία προσιτό τιμολογιακά αυτοκίνητο που μπορούσε να παραγγελθεί με αυτή την πατέντα και έως το 1989 ήταν και το μοναδικό μοντέλο της Ford με αυτόν. Ενδεικτικώς, στα περισσότερα από τα άλλα μοντέλα της αμερικανικής Ford, ο αερόσακος οδηγού πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα του 1989, για την σεζόν του 1990, ενώ σε αυτά της γερμανικής Ford μέσα στο 1993.
Από την άλλη πάντως, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) δεν προσφερόταν σε καμία έκδοση του Ford Tempo και σε κανένα έτος παραγωγής.
Πιέρρος Πετροπουλάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1889 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια. Ήταν γιος του Λεωνίδα Πετροπουλάκη.
Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και πολιτεύτηκε μετά την αποστρατεία του. Κατά την κατοχική περίοδο ήταν Στρατηγός Διοικητής Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και πρώτος Στρατιωτικός Διοικητής του ΕΛΑΣ Λακωνίας. Το 1944 εξελέγη εθνοσύμβουλος Λακεδαιμονίας της ΠΕΕΑ.
Το 1956 εξελέγη βουλευτής Πειραιά με την ΕΔΑ, η οποία στις εκλογές εκείνες είχε κατέλθει ως συνασπισμός κομμάτων, με την ονομασία Δημοκρατική Ένωση. 
Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε στις 14 Αυγούστου στο νεκροταφείο της Καλλιθέας. Απέκτησε δυο γιους το Λεωνίδα, που σκοτώθηκε στο Πέτα στις 4 Οκτωβρίου 1943 και το Νίκο και δυο κόρες με τη σύζυγό του, Μαριάνθη.
Αρτάπανος (στρατηγός)

Ο Αρτάπανος ήταν Πέρσης στρατηγός του Ξέρξη Α'. Σύμφωνα με τα Περσικά του Κτησία, ο Αρτάπανος ήταν ο αρχηγός της πρώτης δύναμης που στάλθηκε να αντιμετωπίσει τους Σπαρτιάτες στη μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Παρόλο που διοικούσε ένα σώμα από 10.000 άνδρες, το σώμα του διαλύθηκε από τους Σπαρτιάτες.
Ο Αρτάπανος δεν αναφέρεται ονομαστικά στην ιστορία του Ηροδότου για τη μάχη.
Ιμπραχίμ Μπαρέ Μαϊνασαρά

Καταγωγή

Γεννήθηκε στο Ντογκοντουσί στις 9 Μαΐου του 1949 και ήταν μέλος της φυλής Χάουσα. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και ορίστηκε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Στρατού το Μάρτιο του 1995, με βάση ένα Σύνταγμα που μετέτρεψε το πολίτευμα από το στρατιωτικό καθεστώς του 1991.

Πολιτική διένεξη

Τον Ιανουάριο του 1995 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές και οδήγησαν σε συγκατοίκηση του προέδρου Μαχαμάνε Ούσμανε με ένα Κοινοβούλιο ελεγχόμενο από τους αντιπάλους του, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Χαμά Αμαντού.
Η αντιπαλότητα μεταξύ των Ούσμανε και Αμαντού παρέλυσε τελικά την κυβέρνηση και επέτρεψε στο στρατό να καταλάβει την εξουσία. Στις 27 Ιανουαρίου του 1996 ο Μαϊνασαρά έγινε νέος αρχηγός κράτους με στρατιωτικό πραξικόπημα, δικαιολογώντας την πράξη του τονίζοντας τη δυσχερή πολιτική κατάσταση.

Καθεστώς

Το Μάιο του 1996 το νέο καθεστώς προχώρησε στην έγκριση νέου Συντάγματος με δημοψήφισμα και με βάση εκείνο διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 7- 8 Ιουλίου του 1996, στις οποίες ο Μαϊνασαρά πήρε γύρω στο 52% των ψήφων. Ωστόσο οι εκλογές θεωρήθηκαν παράτυπες. Τη δεύτερη ημέρα της ψηφοφορίας διέλυσε την εκλογική επιτροπή και την αντικατέστησε με άλλη. Την ίδια ημέρα τέθηκαν σε κατ' οίκον περιορισμό 4 υποψήφιοι της αντιπολίτευσης. Αυτό διήρκεσε επί δύο εβδομάδες. Ο Μαϊνασαρά ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Αυγούστου.
Η Εθνική Ένωση Ανεξάρτητων για τη Δημοκρατική Ανανέωση (UNIRD) συστάθηκε το 1996 με σκοπό την υποστήριξη του Μαϊνασαρά στις εκλογές εκείνης της χρονιάς, ωστόσο τελικά ως κυβερνών κόμμα συστάθηκε ο Συναγερμός για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο. Με το Σύνταγμα να απαγορεύει τους προέδρους από το να ηγούνται κομμάτων, στο κυβερνών κόμμα πρόεδρος ανέλαβε ο Χαμίντ Αλγκαμπίντ τον Αύγουστο του 1997.
Το Φεβρουάριο του 1999 διεξήχθησαν τοπικές εκλογές και τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στις αρχές Απριλίου έδειχναν ότι η αντιπολίτευση είχε κερδίσει περισσότερες έδρες από τους υποστηρικτές του Μαϊνασαρά. Σε πολλές περιοχές τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν και διατάχθηκε να διεξαχθούν εκ νέου εκλογές. Η Αντιπολίτευση κάλεσε σε πορείες διαμαρτυρίας για τις εξελίξεις.

Θάνατος

Στις 9 Απριλίου ο Μαϊνασαρά σκοτώθηκε από πυροβολισμούς που του έριξαν στρατιώτες στο αεροδρόμιο της Νιαμέυ, λίγο πριν επιβιβαστεί σε ελικόπτερο. Οι συνθήκες της δολοφονίας παραμένουν άγνωστες. Οι φημολογίες αναφέρουν ότι ο πρόεδρος ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει τη χώρα. Αρχικά ο θάνατός του είχε περιγραφεί ως "ατυχές περιστατικό", ωστόσο αυτό θεωρήθηκε ότι δεν ήταν λογικό. Ο αρχηγός του πραξικοπήματος, Νταούντα Μαλάμ Γουανκέ έγινε αρχηγός κράτους και ξεκίνησε τη μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία με τη διεξαγωγή εκλογών εντός ενός χρόνου.
Το Σύνταγμα που καθιερώθηκε τον Ιούλιο του 1999 με δημοψήφισμα χορήγησε αμνηστία στους πραξικοπηματίες του 1996 και του 1999. Η έρευνα για τις συνθήκες θανάτου του Μαϊνασαρά ξεκίνησε τον Ιούνιο του 1999 και τερματίστηκε, μετά την ανακοίνωση της αμνηστίας, τον Σεπτέμβριο του ιδίου χρόνου. Το κόμμα RDP-Jama έκτοτε απαιτεί τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για τη δολοφονία.
Λίμνη Οντάριο

Αναφορές στην ποπ κουλτούρα

Στο ιταλικής προέλευσης κόμικς «Περιπέτεια» που κυκλοφορεί και στην Ελλάδα,το φρούριο των αντρών του Λοχαγού Μαρκ βρίσκεται πάνω στη λίμνη Οντάριο.
Αλένα Αρζαμάσκαγια

Η ζωή της

Η Αρζαμάσκαγια γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στο Αρζαμάς. Σε νεαρή ηλικία εξαναγκάστηκε να παντρευτεί έναν ηλικιωμένο χωρικό, αλλά πολύ σύντομα έγινε χήρα και από ανάγκη έγινε μοναχή στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στο Αρζαμάς. Εκεί έμαθε ανάγνωση και πρακτική ιατρική. 
Όταν το 1669 ξέσπασε η επανάσταση των Αγροτών, η Αρζαμάσκαγια έφυγε από το μοναστήρι και κατατάχθηκε στον στρατό των επαναστατών αφού έκοψε τα μαλλιά της και φόρεσε αντρικά ρούχα. Οι ικανότητές της στην τοξοβολία και την ιατρική κέρδισαν τον σεβασμό και την δημοφιλία των επαναστατών και κατάφερε να συγκεντρώσει υπό την ηγεσία της 300-400 άντρες, που δεν γνώριζαν ότι ο ηγέτης τους ήταν γυναίκα, με τους οποίους συμμετείχε στον αγώνα για την κατάληψη του Τέμνικοφ . Το 1670 ενώθηκε με τις δυνάμεις του Φιοντόρ Σιντόροφ και μαζί νίκησαν τον κυβερνήτη του Αρζαμάς, Λεόντι Σαϊσούκοφ. Μετά, αφού κατέλαβε το Σατσκ με 700 άντρες, επέστρεψε και μέσα σε δύο μήνες είχε καταλάβει το Τέμνικοφ. Το τάγμα της περιλάμβανε πια πάνω από 2.000 άντρες.
Στις 30 Νοεμβρίου 1670 ο στρατός της ηττήθηκε από το τσαρικό στρατό και η Αρζαμάσκαγια πιάστηκε αιχμάλωτη ενώ το Τέμνικοφ  επέστρεψε υπό τον έλεγχο του Τσάρου. Σύμφωνα με μαρτυρίες του 1677, την ημέρα που την συνέλλαβαν είχε κρυφτεί σε μία εκκλησία και κατάφερε να σκοτώσει πολλούς στρατιώτες πριν τελικά να την πιάσουν ενώ εκείνη αγκάλιαζε την Ιερή Τράπεζα. 
Κατά την αιχμαλωσία της βασανίστηκε με σκοπό να αποκαλύψει πληροφορίες για τους άλλους επαναστάτες, αλλά δεν ομολόγησε ποτέ τίποτα. Τελικά την καταδίκασαν να καεί ζωντανή, άλλοι λένε με την κατηγορία ότι ήταν μάγισσα και αιρετική και άλλοι λόγω των λεηλασιών που υπέστη το Τέρμικοφ κατά την κατάληψή του από τους επαναστάτες. 
Η πυρά στήθηκε σε μία μικρή καλύβα με άνοιγμα στην οροφή. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η Αρζαμάσκαγια ανέβηκε στην καλύβα, έκανε την προσευχή της, έπεσε μέσα στο άνοιγμα και κάηκε σιωπηλά.
Η εκτέλεση της Αρζαμάσκαγια προκάλεσε το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας και το 1677 δημοσιεύθηκε φυλλάδιο στη Γερμανία που παρουσίαζε τη ζωή της και την εκτέλεσή της. Από τον 20ο αιώνα και μετά η ζωή της  Αρζαμάσκαγια έγινε αντικείμενο πολλών μυθιστορημάτων, ποιημάτων και θεατρικών έργων στη Ρωσία.
Περιφέρεια Μάρα

Εθνικά πάρκα και μνημεία

Η Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) είναι η έδρα το σπίτι του Εθνικού Πάρκου Σερενγκέτι (Serengeti National Park), παγκοσμίως, ένα από τα πιο διάσημα εθνικά πάρκα. Αναφερόμενο ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, το εθνικό πάρκο καταλαμβάνει μια μεγάλη περιοχή με πεδιάδες και δάση και είναι ο τόπος που περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα άγριων ζώων. Ετησίως, προσελκύει περί τους 150.000 τουρίστες. Το καταφύγιο, φιλοξενεί περισσότερα από ένα εκατομμύριο γκνου, 200.000 ζέβρες και 300.000 γαζέλες Τόμσον. Στο πάρκο, εκτός από το συμβατικό τουρισμό, υπάρχουν επίσης και μια σειρά από ευκαιρίες οικοτουρισμού, οι οποίες είναι διαθέσιμες στην Περιφέρεια Μάρα (Mara Region).
Μπέκια

Γεωγραφία

Στο νησί, εκτός από την πρωτεύουσα, βρίσκονται και τα χωριά Πέιτζετ Φαρμ (Paget Farm), Λόουερ Μπέι (Lower Bay), Λα Πομπ (La Pompe), Χάμιλτον (Hamilton), Μάουντ Πλέζαντ (Mount Pleasant) και Μπέλμοντ (Belmont). Κυριότερο φυσικό λιμάνι είναι το Αντμιράλτι Μπέι (Admiralty Bay). Στις δυτικές ακτές βρίσκεται η Πορτ Ελίζαμπεθ.

Δημογραφία

Ο συνολικός πληθυσμός είναι γύρω στους 4.300 κατοίκους. Ο ιθαγενής πληθυσμός είναι κυρίως μίγμα Αφρικανών, Καρίβων Ινδιάνων και Σκωτσέζων.

Ονομασία

Το όνομα του νησιού σημαίνει "νησί των σύννεφων" στην αρχαία γλώσσα των Αραουάκων. Το όνομα των νησιών ήταν επίσης 'Becouya' . Ανεπίσημος ύμνος της Μπέκια θεωρείται το Only in Bequia, που έγραψε ένας ντόπιος, ο Ράφαελ Χόλντερ (Raphael "Socony" Holder).

Ιστορία

Το νησί αποτελούσε προορισμό εμπόρων και αλιέων, καθώς η απομακρυσμένη του θέση καθυστέρησε τον εποικισμό του. Το 18ο αιώνα τέθηκε υπό γαλλικό έλεγχο και με τη Συνθήκη του Παρισιού, το 1763, το νησί, μαζί με τη Γρενάδα και τις υπόλοιπες Γρεναδίνες, παραχωρήθηκε στη Βρετανία. Το 1779 καταλήφθηκε από τους Γάλλους σε παραβίαση της συμφωνίας, για να δοθεί στους Άγγλους αργότερα. Στις αρχές του 18ου αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται η βιομηχανία ζάχαρης. Παράλληλα, το νησί απέκτησε παγκόσμια φήμη για την παραγωγή του φυτού αραρούτι.
O πατέρας του Αλεξάντερ Χάμιλτον, Τζέιμς, εγκαταστάθηκε το 1774 βάσει ειδικού προγράμματος της βρετανικής κυβέρνησης στην Μπέκια από το νησί Σαιν Κρουά, όπου είχε μεγαλώσει ο γιος του. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Αλέξανδρου επισκέφθηκε την Μπέκια το 1790, σε αντίθεση με τον Αλέξανδρο. Επίσης, ο Τζέιμς Χάμιλτον ποτέ δεν επισκέφθηκε το γιο του Αλέξανδρο στην Αμερική, παρότι ο τελευταίος του έστελνε συχνά χρήματα και παρακλήσεις για να επισκεφθεί τουλάχιστον την περιοχή.
Ζακ-Λουί Νταβίντ

Βιογραφία

Ο Νταβίντ ακολουθούσε τη νεοκλασική τεχνοτροπία, αντλώντας τα θέματά του από την κλασική εποχή. Σπούδασε την τέχνη του για ένα διάστημα στη Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με τους παραδοσιακούς συγγραφείς και τις τέχνες της Αναγέννησης. Το 1787 ζωγράφισε τον Θάνατο του Σωκράτη, πίνακα στον οποίο απεικονίζεται ο Σωκράτης πριν πιει το κώνειο, περιτριγυρισμένος από τους δώδεκα μαθητές του. Ο Νταβίντ προσπαθεί να πετύχει συσχετισμό με τους δώδεκα μαθητές και το τελευταίο δείπνο του Ιησού Χριστού.
Ο Νταβίντ ήταν δραστήριος καλλιτεχνικά κατά την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, την οποία υποστήριζε. Ένα από τα πιο διάσημα έργα του αυτής της περιόδου είναι ο Θάνατος του Μαρά, έργο που φιλοτέχνησε το 1793.
Το 1797 ο Νταβίντ γνωρίζει τον Ναπολέοντα Α΄. Από το 1799 ως το 1815 γίνεται ο επίσημος ζωγράφος του Ναπολέοντα, απεικονίζοντας τη ζωή του σε διάφορα έργα όπως η Στέψη του Ναπολέοντα και της Ιωσηφίνας.
Ο Νταβίντ έζησε για ένα διάστημα στις Βρυξέλλες. Στο εργαστήριό του εκεί, ζωγράφισε το τελευταίο μεγάλο έργο του, Ο Άρης αφοπλίζεται από την Αφροδίτη. Πέθανε στις Βρυξέλλες το 1825, όπου και ετάφη το σώμα του. Η καρδιά του ετάφη στο κοιμητήριο Περ-Λασέζ στο Παρίσι.
Planeshift (βιντεοπαιχνίδι)

Υπόβαθρο

Το PlaneShift διαδραματίζεται μέσα σε ένα τεράστιο σταλακτίτη με το όνομα Yliakum. Ο παίκτης ξεκινά στη βασική πόλη, τη Hyldaa, όπου ξεκινά το ταξίδι του. Το παιχνίδι διαθέτει εννέα διαθέσιμες φυλές, καθεμία από τις οποίες έχει τη δική της πατρίδα και χαρακτηριστικά. Οι φυλές περιλαμβάνουν συγκεκριμένα είδη φανταστικών πλασμάτων, όπως ξωτικά, νάνους, ανθρωποειδή αποτελούμενα από πέτρα, αλλά και φτερωτά αμφίβια. Ενώ τοποθετείται κάτω από τη γη, η ζωή είναι δυνατή λόγω ενός κρυστάλλου με το όνομα Azure Sun, ο οποίος απορροφά φως από την επιφάνεια του πλανήτη.
Φτέρη Πιερίας

Ιστορικά στοιχεία

Η Φτέρη ήταν η πρώτη κατοικία των Βλάχων κατοίκων της Καρίτσας της Πιερίας, οι οποίοι είχαν έλθει από την Ήπειρο. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά την Ελληνική Απελευθερωτική Επανάσταση του 1821, καθώς πολλές οικογένειες αρματωλών του Ολύμπου κατάγονταν από εκεί. Μεταξύ αυτών ο πατέρας του Γιωργάκη Ολύμπιου, η οικογένεια του οπλαρχηγού Βλαχομιχάλη και πρόγονοι των Λαζαίων. Σύμψωνα με τον ιστορικό Βακαλόπουλο ο Γεωργάκης Ολύμπιος γεννήθηκε στην Φτέρη. Κατά τα χρόνια της κατοχής αποτέλεσε το κρησφύγετο των Αυστραλών, Νεοζηλανδών και Αγγλων στρατιωτών οι οποίοι μαζί με τους ντόπιους πολεμούσαν κατά των ναζί. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1943 το χωριό πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς οι οποίοι έκαψαν 146 σπίτια και τις 3 εκκλησίες της Παναγίας η ενοριακή, του Αγίου Αθανασίου, του νεκροταφείου και της Αγίας Παρασκευής. Για την προσφορά των Καρτσιωτών-Φτεριωτών η Κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας και η βασίλισσα της Αγγλίας απένειμαν στην κοινότητα Καρίτσας αλλά και σε πολλούς κατοίκους της μετάλλια ανδρείας.
Αν και το όνομα Φτέρη είχε επικρατήσει από παλιά, οι Βλάχοι της περιοχής Ολύμπου χρησιμοποιούσαν κάποτε και το όνομα Φεάρικα, που είναι η βλάχικη ονομασία του φυτού "φτέρη". Σε κάποιες μάλιστα καταγραφές του 19ου αιώνα, αναφέρεται και ως Βλαχοφτέρη.
Η οικιστική απαρχή της Φτέρης σχετίζεται με την άφιξη και την εγκατάσταση προσφύγων από τη Μηλιά Μετσόβου (Αμέρου). Άλλοτε κεφαλοχώρι της περιοχής μέχρι το 1890, η Φτέρη είχε 214 κατοίκους το 1928, μόλις 12 κατοίκους το 1991 και 50 κατοίκους το 2001. Το 2011 είχε πληθυσμό 16 κατοίκους, οι οποίοι είναι κυρίως κτηνοτρόφοι και κατοικούν εκεί κατά την περίοδο Μαΐου- Οκτωβρίου. Σήμερα έχουν κτισθεί πάνω από 150 σπίτια. Σώζεται μέχρι σήμερα ο άλλοτε ενοριακός ναός της Παναγίας.
1017 Ζακλίν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ζακλίν εκτιμάται σε 39,66 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Η Ζακλίν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 52 λεπτά.
Δοτική

Δοτική είναι η πτώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και άλλων γλωσσών, την οποία μεταχειριζόμαστε όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε σε ποιόν πρέπει να δοθεί κάτι. Η δοτική ήταν στην αρχαία ελληνική γλώσσα μία από τις πλάγιες πτώσεις. Χρησιμοποιώντας τη δοτική απαντούμε στην ερώτηση σε ποιον; (Παράδειγμα από τα ευαγγελικά κείμενα : ἀπόδοτε οὖν τά τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.)
Υπάρχουν στην νέα ελληνική γλώσσα κατάλοιπα χρήσης της δοτικής από αρχαιότερες φάσεις της γλώσσας, και χρησιμοποιούνται συνήθως επιρρηματικά, για πάράδειγμα, τω όντι, εν τω μεταξύ, τοις μετρητοίς και άλλα. Κάποιες εκκλησιαστικές εκφράσεις πολύς κόσμος τις αντιλαμβάνεται εσφαλμένα. Όταν λένε δόξα τω Θεώ, νομίζουν ότι λένε δόξα(ζε) το(ν) Θεό(ν) αντί δόξα στο Θεό κι όταν λένε δόξα σοι ο Θεός, νομίζουν ότι λένε δόξα εσύ ο Θεός αντί δόξα σε σένα (που είσαι) ο Θεός.
Από τα αρχαία χρόνια, η απλοποίηση της προφοράς είχε σαν αποτέλεσμα πολλές δοτικές στον ενικό να μη διαφέρουν ακουστικά από τις αντίστοιχες αιτιατικές. Παραδείγματα, τω ουρανώ / τον ουρανό και τη πόλει / την πόλι(ν). Έτσι, η δοτική άρχισε να εκφράζεται περιφραστικά με την πρόθεση «εις» και αιτιατική. Σιγά-σιγά, από το «εις» έμεινε μόνο το σίγμα που επικολλήθηκε στην αρχή του άρθρου. Όταν το άρθρο δε χρησιμοποιείται, μπαίνει μπροστά από το ουσιαστικό η νεοελληνική μορφή της πρόθεσης, δηλαδή «σε». Η γραμματική της νέας ελληνικής γλώσσας δεν αναγνωρίζει δοτική πτώση, αλλά αυτή υπάρχει με τη νέα της μορφή εκφράζοντας το έμμεσο αντικείμενο του ρήματος. Για παράδειγμα, οι αγγλικές εκφράσεις to school, at school, και in school όλες αποδίδονται στο σχολείο στα ελληνικά. Παράδειγμα πρότασης με έμμεσα αντικείμενα: Ο ερευνητής γράφει τις μετρήσεις στην ειδική φόρμα με μαύρο στυλό. Άμεσο αντικείμενο: τις μετρήσεις (αιτιατική). Έμμεσα αντικείμενα: στη φόρμα (δοτική) και με στυλό (οργανική).
Η πτώση αυτή απαντάται στις γραμματικές άλλων γλωσσών, όπως στη γερμανική.

Νέα ελληνικά

Η δοτική πτώση δεν υπάρχει πλέον στα νέα ελληνικά, εκτός των απαρχαιωμένων εκφράσεων όπως είναι το δόξα τω Θεώ (από το εκκλησιαστικό τῷ Θεῷ δόξα) ή το εντάξει (ἑν τάξει).Oι περισσότερες από τις λειτουργίες της δοτικής έχουν ενσωματωθεί στην αιτιατική.
Ακαντέμια φουτμπόλα Γιούρια Κονοπλιόβα

Ιστορία

Η ακαδημία ιδρύθηκε το 2003 υπό την ονομασία SDYuShOR Krylia Sovetov. Το 2007 άλλαξε το όνομα της προς τιμή του ιδρυτή της Γιούρι Κονοπλιόφ, ενός τοπικού επιχειρηματία που απεβίωσε το 2006 σε ηλικία 39 ετών. Από τότε χορηγείται κυρίως από την Εθνική Ακαδημία Ποδοσφαίρου του Ρομάν Αμπράμοβιτς.

Παρόν

Η ακαδημία διαθέτει ηλικιακές κατηγορίες από την U8 έως την U18 ετών. Οι ομάδες U18 συμμετέχουν στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, την 4η κατηγορία του ρωσικού ποδοσφαίρου, υπό την ονομασία Τογκλιάτι-ντουμπλ. Η ΦΚ Ακαντέμιγια Τογκλιάτι, η οποία συμμετέχει στην Β΄ Κατηγορία Ρωσίας, τροφοδοτείται από την ακαδημία, όπως παλαιότερα και η ΦΚ Τολιάτι, η οποία δεν υπάρχει πλέον.

Απόφοιτοι

Από τους πλέον γνωστούς αποφοίτους της ακαδημίας είναι ο πλάγιος μέσος της Εθνικής Ρωσίας Αλάν Τζαγκόεφ και οι πρωταθλητές του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U17 του 2006 Αντόν Βλασόφ, Γιεβγένι Κοροτάγιεφ, Ντένις Σχέρμπακ, Ιγκόρ Γκορμπατένκο, Ντμίτρι Ριζόφ και Ρομάν Σαβένκοφ.
Στην λίστα των αποφοίτων της ακαδημίας περιλαμβάνονται ακόμη οι Αρτούρ Γιουσούποφ (που υπέγραψε στη ΦΚ Ντιναμό Μόσχας), Γιεβγένι Πεσέγκοφ (ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα), Αλεκσάντρ Στολιαρένκο (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Βλαντιμίρ Ντρουκόφσκι (ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα), Μακσίμ Φιοντόροφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Ιβάν Στάιν (ΦΚ Νίζνι Νόβγκοροντ) και Σεργκέι Μποροντίν (ΦΚ Νίζνι Νόβγκοροντ).