google/wiki40b huggingface dataset:
Ουβερτούρα

Η ουβερτούρα είναι αυτόνομη μουσική σύνθεση που ακούγεται συνήθως πριν σηκωθεί η αυλαία, σε μία όπερα ή σε ένα ορατόριο. Σκοπός της είναι, να μας προετοιμάσει για την τραγική ή τη χαρούμενη διάθεση του έργου που θα ακολουθήσει. Είναι το εισαγωγικό τμήμα που προηγείται της σκηνικής δράσης.

Ιστορικά στοιχεία

Ο όρος ουβερτούρα εμφανίζεται στη Γαλλία, για πρώτη φορά, το 17ο αιώνα κατά τα χρόνια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και δήλωνε ένα πανηγυρικό εμβατήριο που παιζόταν κατά την είσοδο του βασιλιά. Στα μέσα του 17ου αιώνα αναπτύχθηκαν δύο είδη. Η γαλλική ουβερτούρα του Λυλί Ζαν Μπατίστ, χωριζόταν σε δύο μέρη, αργό και γρήγορο, ενώ η ιταλική ουβερτούρα που καθιερώθηκε από τον Αλεσσάντρο Σκαρλάττι, αποτελείται από τρία μέρη, γρήγορο αργό και γρήγορο.

Προς το τέλος του 18ου αιώνα, η ουβερτούρα ενσωματώνει θεματικό υλικό της όπερας που ακολουθεί, ώστε να δένει με το υπόλοιπο έργο. Ο Βίλιμπαλντ Γκλουκ ήταν από τους πρώτους που εφάρμοσαν αυτή την υλοποίηση και η επιρροή του είναι εμφανής στις όπερες του Μότσαρτ. Η συσχέτιση αυτή, μεταξύ εισαγωγής και όπερας εξελίχθηκε από το Μότσαρτ, ώστε το τμήμα της οβερτούρας να συνδέεται μουσικά και ατμοσφαιρικά με την όπερα που ακολουθούσε.
Η ουβερτούρα του 19ου αιώνα συνεχίζει την εξέλιξή της και μοιάζει πλέον με το πρώτο μέρος της συμφωνίας (σονάτα). Εμφανίζεται η λεγόμενη συναυλιακή ουβερτούρα, που γράφεται και εκτελείται ανεξάρτητα από άλλο έργο, όπως η Ουβερτούρα 1812 του Τσαϊκόφσκι.
Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ την επεκτείνει, σε σημείο που να αποδίδει τη δραματικότητα του χαρακτήρα του έργου που ακολουθούσε. Αυτή η παραλλαγή σε εκτεταμένο πρελούδιο ενσωματωνόταν στην όπερα χωρίς διακοπή, υλοποίηση που ακολούθησε και ο Βέρντι. Ο Μπετόβεν, στη μοναδική του όπερα Φιντέλιο, συνέθεσε τέσσερις διαφορετικές εισαγωγές, ενώ ο Ροσσίνι, έκανε χρήση της ίδιας εισαγωγής από την όπερα Κουρέας της Σεβίλλης και σε άλλα έργα του. Αν και ο 19ος αιώνας ήταν και ο τελευταίος στη χρήση ουβερτούρας για όπερα, αυτή συνέχισε να χρησιμοποιείται κατά τον 20ο αιώνα, σε άλλες σκηνικές μορφές, όπως της οπερέτας.
Aξιοσημείωτη είναι η ουβερτούρα της τελευταίας όπερας του Ροσσίνι Γουλιέλμος Τέλλος, αφού αποτέλεσε μοντέλο για πολλές άλλες εισαγωγές σε όπερες του 19ου αιώνα. Το γεγονός αυτό κατέστησε αυτή την ουβερτούρα κλασικό κομμάτι του ορχηστρικού ρεπερτορίου και αγαπημένο μουσικό θέμα που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα, σε διάφορα καλλιτεχνικά δρώμενα.
Κάρολος Αλβέρτος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Κάρολος-Αλβέρτος-Νικόλαος-Λέων-Γρατιανός γεννήθηκε στην Πούλα (ελλ. Πόλαι) της Ιστρίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Στεφάνου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου-Σαλβαδόρ πρίγκιπα της Τοσκάνης.
Κατείχε έκταση στο Ζύβιετς της Νότιας Πολωνίας. Έγινε συνταγματάρχης του Πυροβολικού στον Αυστρο-Ουγγρικό στρατό και στον Πολωνικό στρατό. Χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Το 1918 και το 1939 εισήλθε εθελοντικά στον Πολωνικό στρατό: πολέμησε στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο. Το 1920 διοίκησε το φρούριο Γκρούτζοντς της Βόρειας Πολωνίας. Κατά τη Γερμανική κατοχή της Πολωνίας δήλωσε Πολωνός και αρνήθηκε να υπογράψει στη Λίστα του Λαού (Γερμανοί εκτός της Γερμανίας) των Ναζί· φυλακίστηκε το 1939 στο Συετσίν και βασανίστηκε από τη Μυστική Κρατική Αστυνομία (Gestapo). Η σύζυγός του εγκλείστηκε στη Βίσλα. Ο Κάρολος-Αλβέρτος άφησε τη φυλακή τυφλός από το ένα μάτι και ημι-παράλυτος. Το 1942 εστάλη με την οικογένειά του σε ένα στρατόπεδο εργασίας στο Στράουσμπερκ. Μετά την απέλευθέρωσε μετακινήθηκε στην Κρακοβία και μετά στη Σουηδία. Η ιδιοκτησία του, που είχε κατασχεθεί από τους εισβολείς Γερμανούς το 1939, ξανακατασχέθηκε το 1945 από την Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας.

Διακρίσεις

Είναι ο 1175ος ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Έλαβε τη διάκριση του Τάγματος της Πολωνικής Αναγέννησης και τον σταυρό της Αξίας της Πολωνίας.
Εβραϊκή ηγεσία

Η εβραϊκή ηγεσία (εβραϊκά: מנהיגות יהודית‎) έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Από την καταστροφή του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ το 70 Κ.Χ., δεν έχει υπάρξει ενιαίο σώμα που να κατέχει ηγετική θέση σε ολόκληρη την εβραϊκή διασπορά. Διάφοροι κλάδοι του Ιουδαϊσμού, καθώς και εβραϊκές θρησκευτικές ή κοσμικές κοινωνίες και πολιτικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, εκλέγουν ή διορίζουν τα διοικητικά τους όργανα, που συχνά υποδιαιρούνται ανά χώρα ή περιοχή.
Τζέισον Ντέιβιντ Φρανκ

Καριέρα

Ξεκίνησε από την πρώτη σεζόν των Mighty Morphin Power Rangers 1993 ως Tommy Oliver, ο Πράσινος Ranger. Ο χαρακτήρας του έγινε αργότερα ο Λευκός Ranger. Μετά συνέχισε στην τέταρτη (Power Rangers Zeo 1996) και πέμπτη σεζόν (Power Ranger Turbo 1997) ως κόκκινος Ranger. Στα μέσα της έκτης σεζόν έδωσε τον ρόλο του. Επέστρεψε για ένα επεισόδιο το 2002 Power Rangers Wild Force (Forever Red) σε ένα διάσημο επεισόδιο στην επανένωση όλων των κόκκινων Ranger έως τότε. Μετά ξανά το 2004 Power Rangers Dinothunder ως μέντορας και μαύρος Ranger. Τέλος το 2014 έπαιξε στους Power Rangers Super Megaforce στο τελευταίο επεισόδιο.
Είναι επίσης αθλητής του MMA (Μεικτές πολεμικές τέχνες) καθώς έχει συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες αλλά έχει και την δικιά του σχολή καράτε.
Μάικλ Ράις

2019–σήμερα: Eurovision

Τον Ιανουάριο του 2019 ο Ράις ανακοινώθηκε ως ένας από τους έξι συμμετέχοντες του Eurovision: You Decide, τον Βρετανικό τρόπο επιλογής για τη Eurovision 2019. Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, νίκησε το σόου με το τραγούδι "Bigger than Us", γραμμένο από τους Λώρελ Μπάρκερ, Άννα-Κλάρα Φολίν, Τζον Λούντβικ και Τζόνας Θάντερ και εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ, όπου όμως κατέλαβε την 26η και τελευταία θέση στον τελικό, με 11 βαθμούς.
Εθνική Σάο Τομέ και Πρίνσιπε (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Σάο Τομέ και Πρίνσιπε είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σάο Τομέ Πρίνσιπε. Είναι μέλος της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και της FIFA. Πρώτο παιχνίδι της ομάδας ήταν με αντίπαλο την Εθνική Τσαντ (ποδόσφαιρο ανδρών) στην Γκαμπόν όπου έχασε με 5–0.
2001 Αϊνστάιν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αϊνστάιν δεν είναι γνωστή. O φασματικός τύπος του είναι X (κατά Tholen) ή Xe (κατά SMASSII). Ο Αϊνστάιν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 29 λεπτά.
Τιθορέα

Η αρχαία Τιθορέα

Η αρχαία Τιθορέα ήταν φωκική πόλη, κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού, στην ίδια θέση όπου ευρίσκεται σήμερα το ομώνυμο χωριό. Η αρχαία πόλη κτίστηκε μετά την καταστροφή των γειτονικών Φωκικών πόλεων από τον στρατό του Ξέρξη. Όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος, οι κάτοικοι των κατεστραμμένων πόλεων που βρίσκονταν στις όχθες του Κηφισού κατέφυγαν στις πλαγιές του Παρνασσού στην περιοχή της Τιθορέας.  Μετά την απομάκρυνση των Περσών οι Φωκείς οχύρωσαν την περιοχή της Τιθορέας η οποία από φρούριο σταδιακά εξελίχθηκε σε μία ακμάζουσα πόλη που αφομοίωσε τον πληθυσμό των παλαιότερων γειτονικών πόλεων -- του Νεώνα της Τριταίας και των Παραποτάμιων. Στην μέγιστη ακμή της η Τιθορέα έφτασε τον τρίτο αιώνα π.Χ., οπότε και έκοψε δικό της νόμισμα.
Σαϊέν (Ουαϊόμινγκ)

Ιστορία

Στην περιοχή πριν ιδρυθεί η πόλη ζούσαν οι Αλγκονκίνοι. Η πόλη ιδρύθηκε το 1867 από τον στρατηγό και μηχανικό Γκρένβιλ Ντότζερ, ο οποίος αναζητούσε μια δίοδο για το σιδηρόδρομο της Union Pacific Railroad στα βουνά Λαμαρί και ίδρυσε ένα τερματικό. Ο Ντότζερ έδωσε στη πόλη το σημερινό της όνομα. Η πόλη τότε ανήκε στη δικαιοδοσία του Εδάφους της Ντακότα. Μέχρι τα τέλη του 1867, όταν έφτασε το πρώτο τραίνο, η πόλη αριθμούσε 4.000 κατοίκους, ενώ η πόλη ανάπτυχθηκε ακόμη περισσότερο όταν ανακαλύφθηκε χρυσός στους Μαύρους Λόφους. Το 1869 επιλέχθηκε ως η πρωτεύουσα του νεοσύστατου Εδάφους του Ουαϊόμινγκ και το 1890 πρωτεύουσα της πολιτείας. Η πόλη αναπτύχθηκε αρχικά παράλληλα με τις σιδηροδρομικές γραμμές και έτσι οι δρόμοι του ήταν διαγώνιοι με τα σημεία του ορίζοντα, κάτι που στη συνέχεια άλλαξε, όταν η πόλη επεκτάθηκε.

Οικονομία

Ο σημαντικότερος εργοδότης σήμερα στη πόλη σήμερα είναι η πολιτειακή κυβέρνηση και η Αεροπορική Βάση Γουόρεν. Άλλες σημαντικές πηγές εισοδήματος είναι η γεωργία, η εκτροφή αγελάδων και προβάτων και ο σιδηρόδρομος.
Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Ιστορία

Το σημερινό κρατίδιο πρωτοκατοικήθηκε από το 4000 π.Χ. Στο δυτικό μέρος βρίσκονται ευρήματα Γερμανικών φύλων, ενώ στο ανατολικό Σλαβικών φύλων. Ο Καρλομάγνος καταπολέμησε μεταξύ το 768 και το 811 τις τοπικές φυλές. 
Το προηγούμενο δουκάτο του Χόλσταϊν αποτελεί το νότιο μέρος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ενώ το Σλέσβιχ  αποτελεί το βόρειο μέρος. Επίσης, το δουκάτο Lauenburg και η προηγούμενη ελεύθερη και χανσεατική πόλη Λύβεκ στο νοτιοανατολικό σημείο του κρατιδίου είναι μέρος του σημερινού Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το προηγούμενο δουκάτο Σλέσβιχ (γερμ:Schleswig, δανικά: Slesvig) ή της νότιας Γιουτλάνδης (γερμ:Herzogtum Schleswig/Südjütland,δανικά: Sønderjylland) έχει διαιρεθεί μεταξύ της Δανίας και την Γερμανία το 1920.
Το 1987 κλονίστηκε η πολιτική της Γερμανίας με την αυτοκτονία (ή την δολοφονία) του πρωθυπουργού του κρατιδίου, Ούβε Μπάρσελ.

Γεωγραφία

Στο δυτικό μέρος του κρατιδίου υπάρχουν πεδινά με ουσιαστικά κανέναν λόφο. Τα Νησιά βόρειας Φρισίας, καθώς επίσης και σχεδόν όλη η ακτή Βόρειας Θάλασσας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, είναι εθνικό πάρκο (Nationalpark Schleswig - Holsteinisches Wattenmeer) που είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην κεντρική Ευρώπη. Το μόνο σε διεθνή ύδατα νησί της Γερμανίας, το Χέλγκολαντ, βρίσκεται απομακρυσμένο στη Βόρεια Θάλασσα. Η ακτή της θάλασσας της Βαλτικής στην ανατολή του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν χαρακτηρίζεται από τους κόλπους, τα φιόρδ και τις ακτές απότομων βράχων.
Μεγάλες πόλεις είναι η πρωτεύουσα Κίελο, η πολύ κοντά στα σύνορα Φλένσμπουρκ και η ιστορική Λυβέκη.
Νίκος Χαλκίδης

Βιογραφικό

Ο Νίκος Χαλκίδης γεννήθηκε το 1960. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού μπακ και του λίμπερο. Έπαιξε στην ομάδα του Πανιώνιου από το 1977 ως ημιεπαγγελματίας κι από το καλοκαίρι του 1978 ως το Δεκέμβριο του 1989 ως επαγγελματίας. Διακρινόταν για την ταχύτητά του και την μαχητικότητά του.
Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Αφού απέκλεισε τον Άρη με 2-5, 5-1 και τον Ολυμπιακό με 2-1, 2-3 (με το εκτός έδρας γκολ), νίκησε στον τελικό την ΑΕΚ με 3-1.
Μετείχε στην ομάδα που έπαιξε δύο συνεχόμενες σεζόν (1983 και 1984) σε αγώνα μπαράζ για τη σωτηρία της, αλλά και στην αναγεννημένη ομάδα της πενταετίας 1984-1989, που τερμάτισε δυο φορές στην πρώτη πεντάδα του πρωταθλήματος εξασφαλίζοντας μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1988.
Επίσης, έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου το 1988, όπου αποκλείστηκε από τον ΠΑΟ με σκορ: 1-3, 1-0. Στην ιστορία έμεινε το σουτ με ανάποδο ψαλίδι που επιχείρησε στο τελευταίο λεπτό του δεύτερου αγώνα στη Νέα Σμύρνη, στο γάμα της εστίας του Παναθηναϊκού. Όλη η κερκίδα ετοιμάστηκε να πανηγυρίσει το γκολ που θα έδινε την πρόκριση αλλά απέκρουσε ο Νίκος Σαργκάνης με εκπληκτική εκτίναξη, μία από τις καλύτερες της καριέρας του.
Το Δεκέμβριο του 1988 αποχώρησε πικραμένος από τον Πανιώνιο, στην ουσία οδηγήθηκε στην αποχώρηση από τη νέα διοίκηση, και αγωνίστηκε στον Εθνικό Π. για ένα ακόμα χρόνο.

Στην Εθνική

Ο Νίκος Χαλκίδης υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε στο εντός έδρας φιλικό παιχνίδι με τη Σοβιετική Ένωση (σκορ 0-2) στις 10/3/1982, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 75΄.
Επίσης, υπήρξε παίκτης της Εθνικής Ελπίδων.
Βουκ Γέρεμιτς

Βιογραφία

Είναι γιος του Μιχαήλο και της Σένα και προγονός του ήταν αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης και από τους ηγέτες της Κράινας Μουράτ Αγάς Πόζντερατς. Αποφοίτησε από το πρώτο γυμνάσιο του Βελιγραδίου όπου δίδασκε ψυχολογία ο Μπόρις Τάντιτς. Αποφοίτησε από την σχολή θεωρητικής και πειραματικής φυσικής του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ το 1998. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της δημόσιας διοίκησης και της διεθνούς ανάπτυξης, Μάστερ στη δημόσια διοίκηση στη διεθνή ανάπτυξη, απέκτησε το 2003 στο Χάβαρντ των ΗΠΑ.
Είναι παντρεμένος με την Νατάσα Γέρεμιτς μία πολύ γνωστός δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Από το 2011 είναι πρόεδρος της ομοσπονδίας τένις της Σερβίας .

Πολιτική σταδιοδρομία

Εισήλθε στην πολιτική ως μέλος του Δημοκρατικού κόμματος. Το 2004 όταν ο Μπόρις Τάντιτς έγινε πρόεδρος της Σερβίας, ο Γέρεμιτς έγινε σύμβουλος του στην εξωτερική πολιτική.
Υπουργός εξωτερικών της Δημοκρατίας της Σερβίας εξελέγη στις 15 Μαΐου 2007 παράμενοντας στην θέση έως τις 7 Ιούλιος 2008 παρόλο που άλλαξαν 2 ακόμα κυβερνήσεις , του Σλάβιτσα Ντιούκιτς Ντεγιάνοβιτς και του Μίρκο Τσβέτκοβιτς.
Στις 8 Ιούνιος 2012 εξελέγη πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Από ένα σύνολο 190 ψηφίσαντον ο Γέρεμιτς πήρε 99 ψήφους και ο αντίπαλός του Λιθουανός Daliujus Čekuolis πήρε 85 ψήφους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 18 Σεπτέμβριος 2012.
Στις 14 Φεβρουάριο του 2013 η εκτελεστική επιτροπή του Δημοκρατικού κόμματος αποφάνθηκε ότι ο Γέρεμιτς παραβίασε την κομματική πειθαρχία και το καταστατικό της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και έπρεπε να επιστρέψει την υπουργική του θέση στο κόμμα. Ο Γέρεμιτς κατέθεσε ενώπιον του συνταγματικού δικαστηρίου και έφυγε από το Δημοκρατικό κόμμα.
Δολάριο Νήσων Σολομώντα

Ιστορία

Τα νησιά χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη λίρα των Νήσων του Σολομώντα και τη λίρα της Ωκεανίας. 
Το δολάριο εισήχθη στα νησιά το 1977 , έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, και αντικατέστησε το Δολάριο της Αυστραλίας , με το οποίο είχε ίση αξία. Ως το 1979 τα δύο δολάρια είχαν ίδια αξία. Έπειτα από περιόδο πέντε μηνών, το δολάριο των Νήσων του Σολομώντα απέκτησε ισοτιμία με το αυστραλιανό δολάριο της στα 1,05 Δολάρια Νήσων του Σολομώντα προς 1 αυστραλιανό δολάριο.
Τα επόμενα 28 χρόνια και ιδιαίτερα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (2000-2003) η αύξηση του πληθωρισμού ήταν αλματώδης και το εθνικό νόμισμα έγινε ίσο σήμερα με 20 αυστραλιανά σεντς.

Κέρματα

Το 1977 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 2, 5, 10 και 20 cents και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα των σεντς ήταν όλα ίδια στο μέγεθος και στη σύνθεση όπως τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα, ενώ το 1 δολάριο ήταν φτιαγμένο από χαλκονικέλιο. Η σύνθεση άλλαξε τις επόμενες δεκαετίες. Το 1990 κυκλοφόρησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 50 σεντς, τα οποία μάλιστα ήταν δωδεκαγωνικά. Το 1987 κυκλοφόρησαν τα τελευταία κέρματα του 1 και των 2 σεντς, τα οποία πλέον έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία.
Σε όλα τα κέρματα της νησιωτικής χώρας υπάρχει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

Τραπεζογραμμάτια

Τα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 δολαρίων κυκλοφόρησαν το 1977. Το 1981 ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και το 1986 και 2006 αυτά των 50 και των 100 δολαρίων αντίστοιχα. ΄Ενα πολυμερές χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων τυπώθηκε το 2001 και αντικατέστησε τη σειρά που ήταν φτιαγμένη από ίνες βαμβακιού, για να επανέλθει στην αρχική του σύνθεση το 2006.
Νέο Μυριόφυτο Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Νέο Μυριόφυτο βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες των Κρουσσίων (όρος Δύσωρο). Είναι κτισμένο ανατολικά της λίμνης Δοϊράνης και δίπλα στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης. Απέχει 29,5 χλμ. βόρεια από το Κιλκίς και 75 χλμ. βόρεια από τη Θεσσαλονίκη. Το 1920 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Πόντιοι πρόσφυγες από το Γιόλγκετσμεζ (τουρκ. Yölgeçmez) της περιοχής του Καρς. Ως οικισμός αναφέρεται στις απογραφές από το 1940 ως μέρος της τότε κοινότητας Ροδώνος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Μυριόφυτο και την Καλλιρρόη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μυριοφύτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μουριών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.
Λαδόπουλου Πάτρας

Λαδόπουλου ονομάζεται μια συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης. 
Με τη διοικητική διαίρεση του «Σχεδίου Καποδίστριας» (1997-2010) η περιοχή υπαγόταν στο Νότιο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Πατρέων ενώ με το «Σχέδιο Καλλικράτης» (1/1/2011 κ.εξ.) υπάγεται στο Δεύτερο Δημοτικό Διαμέρισμα του διευρυμένου Δήμου Πατρέων. 
Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και προήλθε από την χαρτοβιομηχανία του επιχειρηματία Ευάγγελου Λαδόπουλου, που λειτουργούσε εκεί από την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα μέχρι και τη δεκαετία του '80. Σήμερα, στο μεγαλύτερο κομμάτι των εγκαταστάσεων της χαρτοβιομηχανίας έχει δημιουργηθεί κλειστό προπονητήριο στίβου ενώ σε κάποια άλλα κτίρια διεξάγονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου

Η Οργάνωση Νέων της Ένωσης Κέντρου (Ο.Ν.Ε.Κ.) ήταν η πολιτική νεολαία της Ένωσης Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου που έδρασε από το 1961 έως το 1965.
Από την ίδρυση του κόμματος το 1961, η Ο.Ν.Ε.Κ. πρωτοστάτησε στον Α' Ανένδοτο αγώνα για την ανατροπή του αποτελέσματος των εκλογών του 1961, που έχουν χαρακτηριστεί ως εκλογές βίας και νοθείας. 
Η Ο.Ν.Ε.Κ. μετονομάστηκε σε Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία (Ε.ΔΗ.Ν.) τον Ιανουάριο του 1965 και συμβολικά ο Γεώργιος Παπανδρέου ανέλαβε την αρχηγία της.
Περικλής Μωραϊτίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1837 και πατέρας του ήταν ο Αριστείδης Μωραϊτίνης, δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας μετά το θάνατο του ίδιου. Εκπαιδεύτηκε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων την περίοδο που έδρευε στον Πειραιά, από την οποία εξήλθε το 1859 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Μηχανικού. Φονεύθηκε στην Κύθνο από κυβερνητικό στρατιωτικό απόσπασμα, κατά την επαναστατική κίνηση εναντίον του Βασιλέα Όθωνα που έμεινε γνωστή ως Κυθνιακά.
Ανδρέας Ξανθός

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1960 στο Ρέθυμνο, είναι γιατρός-μικροβιολόγος και έχει διατελέσει για πολλά χρόνια πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ του νομού Ρεθύμνου.

Πολιτική σταδιοδρομία

Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. 
Εκλέγεται βουλευτής Ρεθύμνου με τον ΣΥΡΙΖΑ από τις εκλογές του Μαΐου του 2012. Στην πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν αναπληρωτής υπουργός Υγείας και στη δεύτερη ήταν υπουργός Υγείας.
Παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα

Το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι τμήμα του αυτόνομου νευρικού συστήματος ή φυτικού νευρικού συστήματος. Το σύστημα αυτό διανέμεται σε διάφορα όργανα και ρυθμίζει τις λειτουργίες του. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα μέσω της δράσης τους καθορίζουν όλες τις ενέργειες του φυτικού νευρικού συστήματος.
Κόπα Λιμπερταδόρες 2012

Δεύτερος γύρος

Ο δεύτερος γύρος (ομίλοι) ξεκίνησε στις 7 Φεβρουαρίου και τελείωσε στις 19 Απριλίου . Οι πρώτες δύο ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη φάση των 16.

Νοκ-άουτ γύροι

Οι τελευταίοι τέσσερις γύροι της διοργάνωσης (γύρος των 16, προημιτελικά, ημιτελικά και τελικοί) διεξήχθησαν με τη μέθοδο νοκ-άουτ (με εντός και εκτός έδρας παιχνίδια).

Διάγραμμα

Σε όλες τις περιπτώσεις, η πρώτη ομάδα που αναφέρεται για κάθε αγώνα έδωσε το δεύτερο αγώνα εντός έδρας.

Βραβείο Fair Play

Το βραβείο Fair Play απονεμήθηκε στην ΣΚ Κορίνθιανς.
Ελληνική Ατμοπλοΐα

Στοιχεία

Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1857 στην Ερμούπολη της Σύρου με πρωτοβουλία της Εθνικής Τράπεζας. Το αρχικό κεφάλαιο ήταν τρία εκατομμύρια δραχμές αλλά παρ'όλα αυτά η εταιρεία ξεκίνησε με 1.094.500 δραχμές. Το πρώτο πενταμελές διοικητικό συμβούλιο αποτελείτο από τους Αμβρόσιο Δαμαλά, Πέτρο Ράλλη, Ηλία Κεχαγιά, Γεώργιο Τομπάζη και Κωνσταντίνο Βολονάκη.
Βοήθησε επίσης τον Κρητικό αγώνα με τα πλοία της "Καρτερία".
Το 1988 εκδόθηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας το έργο του Κωνσταντίνου Παπαθανασόπουλου, καθηγητή πανεπιστημίου, για την "Εταιρεία Ελληνικής Ατμοπλοΐας".
Νοτς Κάουντι

Ιστορία

Οι ιδρυτές της ομάδας ήταν οι Αρκραιτ και Ντίγκιν. Τη Δεκαετία του 1880 ήταν από τις καλύτερες ομάδες της Αγγλίας. Η παλιά της έδρα από το 1883 μέχρι το 1910 ήταν το Τρεντ Μπριτζ όπου αργότερα μετατράπηκε σε γήπεδο του Κρίκετ. Από το 1910 και μετά έχει για έδρα της το Μέντοου Λείν. Το Ψευδώνυμο της Ομάδας είναι The Magpies.

Επιτυχίες

Η πρώτη επιτυχία της ομάδας ήταν το 1888 όπου έφτασε μέχρι τα Ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας χάνοντας από την Μπλάκμπερν Ρόβερς με 3-1. Το 1894 κατέκτησε το πρώτο και το μοναδικό της Κύπελλο Αγγλίας νικώντας την Μπόλτον Γουόντερερς με 4-1. Το 1900 τερμάτισαν 3οι και ανέβηκαν για πρώτη φορά στη Λιγκ Ουάν όπου έμειναν μέχρι το 1912-1913. Η Μεγαλύτερη θεαματικότητα της Νοτς ήταν 40.000 θεατές το 1955 ενάντια στην Αγγλική Γιορκ Σίτι. Η μεγαλύτερη της νίκη ήταν στο Κύπελλο F.A.Cup που νίκησε την Τότεναμ Χότσπουρ με 1-0 εντός έδρας και 2-1 εκτός, αλλά και το 1994 που τη νίκησε με 3-0 για το Κόκα-Κόλα Καπ. Το 1995-1996 η Νοτς άλλαξε σελίδα, παίρνοντας το Πρωτάθλημα της Λιγκ Ουάν. Από τότε μέχρι σήμερα έχει κάνει μεγάλες επιτυχίες.Τελευταία φορά που αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία Αγγλίας ήταν την σεζόν 1991-92.
Σιπριάνο Χόρχε Ντομίνγκες

Βιογραφία

Τις πρώτες του σπουδές έκανε στο Collège Français και στο Salesian collège στη γενέτειρα του, απ' όπου αποφοίτησε το 1922. Το 1924 έγινε δεκτός από το Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας όπου απέκτησε το τίτλο του πολιτικού μηχανικού και το 1928 του διδάκτορα στη φυσική και τα μαθηματικά. Σε μία περίοδο που η αρχιτεκτονική δεν υπήρχε ως επάγγελμα στη Βενεζουέλα απέκτησε το 1955 το τίτλο του αρχιτέκτονα.
Αργότερα ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε την σχολή αρχιτεκτονικής του Παρισιού. Στην παραμονή του εκεί εργάστηκε στο στούντιο του Λε Κορμπυζιέ το 1931-1932 και επηρεάστηκε από τις ιδέες του προς μια Νέα Αρχιτεκτονική. Το 1933 επιστρέφει στην Βενεζουέλα όπου και διορίζεται μηχανικός στο Υπουργείο Δημόσιων Έργων. Το ίδιο έτος, στο Πανεπιστήμιο Μηχανικών της Βενεζουέλας παρέδωσε μία διάλεξη μιλώντας για τα πέντε σημεία της νέας αρχιτεκτονικής του Λε Κορμπυζιέ.
Ο ίδιος υπήρξε συνεργάτης του περιοδικού της Σχολής Μηχανικών της Βενεζουέλας από το 1936-1944. Από το 1947-1955 ήταν μέλος της αντιπροσωπίας που εκπροσωπεί τη Βενεζουέλα σε διάφορα παν-αμερικανικά συνέδρια Αρχιτεκτονικής και προήδρευσε της Εθνικής Επιτροπής πολεοδομίας στην οποία υπήρξε μέλος από το 1943.
Το 1990, τέλος, του απένειμαν το Εθνικό Βραβείο Αρχιτεκτονικής.

Σημαντικά έργα

To 1936 σχεδίασε το δημόσιο σχολείο Φέρμιν Τόρο ( Liceo Bolivariano de Formación Cultural Fermín Toro) στο Καράκας, στη Βενεζουέλα .
Το 1945 ιδρύει τον αρχιτεκτονικό σύλλογο αρχιτεκτόνων στη Βενεζουέλα και τη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Κεντρικού Πανεπιστημίου της Βενεζουέλας.
Το 1948 κλήθηκε από την Εθνική Επιτροπή της Πολεοδομίας να σχεδιάσει ένα αστικό συγκρότημα, το Centro Simón Bolivar, επίσης γνωστό και ως οι πύργοι της σιωπής (Towers of Silence) . Το έργο το οποίο χτίστηκε στην κορυφή της λεωφόρου Ρότιβαλ (Avenida Rotival), σημείωσε μία τελείως διαφορετική προσέγγιση της πόλης. Σχεδιάστηκε ώστε να αποτελεί από μόνο του μία πόλη, αφού περιελάμβανε όλα τα υπουργικά γραφεία της κυβέρνησης, αλλά και συγκροτήματα κατοικιών, μαγαζιά, εστιατόρια, στοές, χώρους στάθμευσης, πεζοδρόμους σε διάφορες στάθμες και την κεντρική στάση του λεωφορείου. Το σχέδιο ήταν μνημειώδες και συμμετρικά τοποθετημένο και στις δύο πλευρές της λεωφόρου, οι οποίες επικοινωνούσαν μεταξύ τους μέσω μιας υπόγειας διάβασης. Το 1954-1957, έγινε πρόεδρος του Simón Bolivar Center, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1957.
Ιωάννης Ε΄ του Βέρλε

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Γ΄ κυρίου του Βέρλε και της Αγνής, κόρης του Ερρίκου Β΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου.
Το 1378 απεβίωσε και ο μεγαλύτερος αδελφός του Λαυρέντιος έμεινε μόνος κύριος του Βέρλε-Γκύστρο.
Ράγια (υποδιαίρεση χώρας)

Ο Ράγια ή Ράια είναι όρος που χρησιμοποιείται στη ρουμανική ιστοριογραφία για να αναφερθεί σε πρώην εδάφη των μεσαιωνικών ηγεμονιών της Βλαχίας και της Μολδαβίας που ήταν υπό την άμεση διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε αντίθεση με τα πριγκιπάτα, τα οποία διατήρησαν την εσωτερική αυτονομία υπό Οθωμανική επικυριαρχία. Ο όρος προέρχεται από τη λέξη ραγιάχ, ένα γενικό όνομα για τους μη Μουσουλμάνους υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αν και κατά κύριο λόγο κατοικούνταν από Χριστιανικό πληθυσμό, τα ράγια κυβερνώνταν σύμφωνα με το Οθωμανικό δίκαιο.
Ένα ράια αποτελούνταν από ένα σημαντικό φρούριο και την ενδοχώρα της, η οποία γενικά σχημάτιζε ένα καζά στο Οθωμανικό διοικητικό σύστημα. Στην Βλαχία, το ράια βρίσκεται στη βόρεια όχθη του Δούναβη, γύρω από τα φρούρια των Τούρνου Μαγκουρέλε, Τζιούρτζιου και Βραΐλα, ενώ στη Μολδαβία βρίσκονταν στα ανατολικά σύνορα, γύρω από τα φρούρια Κιλίγια, Ακκερμάν, Μπέντερ και Χοτίν. Τα εδάφη της Βλαχίας επεστράφησαν στη τελευταία το 1829 από τη Συνθήκη της Αδριανουπόλεως.