google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1966 ως τμήμα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης και αρχικά στεγάστηκε σε δύο αίθουσες που της παραχωρήθηκαν εντός του μεγάρου της ΧΑΝΘ. Το 1974 αποσπάστηκε από τη δικαιοδοσία της Βιβλιοθήκης ως μέλος της κοινής διεύθυνσης Βιβλιοθήκης – Πινακοθήκης – Φιλαρμονικής του Δήμου Θεσσαλονίκης. Εξαιτίας του μεγάλου σεισμού που έπληξε το 1978 την πόλη, η πινακοθήκη σταμάτησε τη λειτουργία της μέχρι το 1982 ενώ τον Δεκέμβριο του 1986 μεταφέρθηκε στη Βίλλα Μορντώχ. Κατά το 2013, η πινακοθήκη μεταστεγάστηκε στο παλιό αρχοντικό Κάζα Μπιάνκα.

Συλλογές

Η πρώτη της συλλογή της πινακοθήκης συγκροτήθηκε από έργα που βρίσκονταν στην κατοχή του δήμου Θεσσαλονίκης μέσω δωρεών και αγορών των προηγούμενων ετών. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 πραγματοποιήθηκε η συγκρότηση της συλλογής έργων χαρακτικής, τα οποία εκτέθηκαν στους χώρους της πινακοθήκης αλλά και σε άλλα κτίρια της πόλης. Το 1985 η συλλογή της πινακοθήκης εμπλουτίστηκε σημαντικά μέσω της μαζικής απόκτησης έργων Θεσσαλονικιών καλλιτεχνών. Η πινακοθήκη διαθέτει μεταξύ άλλων, έργα του Νικόλαου Γύζη, του Γιώργου Παραλή, του Πολύκλειτου Ρέγκου, του Ν.Γ. Πεντζίκη, της Βάσως Κατράκη, του Σπύρου Βασιλείου, της Όπυς Ζούνη, του Αλέκου Φασιανού, του Παναγιώτη Τέτση, του Σπύρου Παπαλουκά, του Μιχαήλ Τόμπρου, του Κενάν Μεσαρέ, του Σωτήρη Χρηστίδη, του Αγήνορα Αστεριάδη κλπ. Επίσης διαθέτει και σημαντική συλλογή εικόνων που χρονολογούνται από τον 14ο μέχρι και τον 19ο αιώνα.

Εκθεσιακοί χώροι

Εκτός από το κεντρικό κτίριο της Κάζα Μπιάνκα, περιοδικές εκθέσεις και εκδηλώσεις της Δημοτικής Πινακοθήκης Θεσσαλονίκης πραγματοποιούνται κατά καιρούς και στους χώρους του Αλατζά Ιμαρέτ και του Γενί Τζαμιού ( παλιότερα στέγαζε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης).
Ελληνιστική τέχνη

Ελληνιστική τέχνη είναι η τέχνη της Ελληνιστικής περιόδου, δηλαδή της περιόδου από το 323 π.Χ. μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. Αναπτύχθηκε στα ελληνιστικά κράτη, δηλαδή στα κράτη που δημιουργήθηκαν μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν διαλύθηκε η αυτοκρατορία του. Οι καλλιτέχνες της Ελληνιστικής περιόδου στηρίχθηκαν στην αρχαία ελληνική τέχνη των προηγούμενων αιώνων (της Αρχαϊκής και της Κλασικής εποχής δηλαδή) και διέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό σε όλη την ανατολή. Στην αρχιτεκτονική συνέχισαν να χρησιμοποιούνται οι τρεις αρχαίοι ελληνικοί ρυθμοί, ο δωρικός, ο ιωνικός και κορινθιακός, αλλά άρχισαν να συνδυάζονται μεταξύ τους. Από τον 3ο αιώνα και μετά τα κτίρια ήταν λιγότερο αυστηρά σε σχέση με εκείνα της Κλασικής εποχής, και έγιναν πιο κομψά. Επίσης, άρχισαν να χρησιμοποιούνται και στοιχεία από την αρχιτεκτονική των πολιτισμών της Αιγύπτου και της Συρίας. Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού στη Μικρά Ασία είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της εποχής. Ιδιαίτερη ανάπτυξη γνώρισε η τέχνη της γλυπτικής. Τα αγάλματα απέκτησαν περισσότερο όγκο σε σχέση με εκείνα των προηγούμενων αιώνων και άρχισαν να απλώνονται περισσότερο στο χώρο. Η απεικόνιση θεμάτων από την καθημερινή ζωή έγινε συχνή, ενώ οι γλύπτες άρχισαν παράλληλα να εικονίζουν και τοπία στο βάθος των παραστάσεων. Παράλληλα, διατηρήθηκαν πολλά στοιχεία της γλυπτικής της Κλασικής περιόδου. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το έργο του Λυσίππου, ο οποίος ήταν ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες της εποχής του. Η αγγειογραφία δεν παρουσίασε τα αριστουργήματα της Κλασικής περιόδου. Τα σημαντικότερα έργα της εποχής είναι οι λεγόμενοι ομηρικοί σκύφοι, δηλαδή κύπελλα με μαύρο χρώμα με ανάγλυφες σκηνές από τα έπη του Ομήρου.

Ελληνιστική ζωγραφική

Η ζωγραφική γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη την Ελληνιστική εποχή και σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις στην απεικόνιση ανθρώπινων μορφών. Επίσης, άρχισαν να ζωγραφίζονται και τοπία με αρκετές λεπτομέρειες. Τα σημαντικότερα έργα είναι οι τοιχογραφίες στους μακεδονικούς τάφους, κυρίως στα Λευκάδια (κοντά στη Νάουσα). Αξιοσημείωτα έργα είναι και οι επιτύμβιες στήλες σε τάφους στη Δημητριάδα της Θεσσαλίας. Κατά την Ελληνιστική περίοδο σημειώθηκε ιδιαίτερη εξέλιξη και στην τέχνη του ψηφιδωτού: Άρχισαν να χρησιμοποιούνται ψηφίδες από επεξεργασμένο γυαλί, οι οποίες έδιναν μεγάλη ποικιλία στα χρώματα. Το πιο γνωστό ψηφιδωτό της Ελληνιστικής περιόδου είναι το δάπεδο στη λεγόμενη Οικία των Προσωπείων στη Δήλο, το οποίο εικονίζει τον Διόνυσο πάνω σε πάνθηρα. Η ζωγραφική της Ελληνιστικής περιόδου διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο και τη Συρία και επηρέασε τη ζωγραφική και των επόμενων αιώνων. Οι ζωγράφοι της Ρωμαϊκής περιόδου αντέγραψαν πολλές φορές ελληνιστικά έργα και ακόμα και η βυζαντινή ζωγραφική χρησιμοποίησε στοιχεία της Ελληνιστικής περιόδου.
Καίτη Βλαντή

Προσωπικά στοιχεία

Η Βλαντή γεννήθηκε στο Κάιρο από Έλληνες γονείς. Σε ηλικία πέντε ετών η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της, Νικόλας, ήταν παλιός παίκτης και προπονητής μπάσκετ.
Είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Κουτσοθανάση, με τον οποίο έχουν αποκτήσει ένα γιό, το Νικόλα. Εργάστηκε για χρόνια σε φαρμακευτική εταιρεία, στη μηχανοργάνωση και στο οικονομικό τμήμα και σήμερα είναι συνταξιούχος.

Συλλογικό επίπεδο

Σε μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το στίβο κάνοντας εγγραφή στο Ζ.Α.Ο.Ν., σύλλογο της Κηφισιάς. Απογοητευμένη από τις συνθήκες που επικρατούσαν, σε ηλικία 13 ετών στράφηκε στην καλαθοσφαίριση. Έπαιξε για λίγο με τα χρώματα του Ζ.Α.Ο.Ν., αλλά προτίμησε να μην συνεχίσει στον σύλλογο, τον οποίο ο πατέρας της λίγο καιρό μετά ανέλαβε ως προπονητής.
Με τον τρόπο αυτό βρέθηκε στο Σπόρτιγκ Αθηνών, ο οποίος αναδημιούργησε γυναικεία ομάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με προπονητή το Γιώργο Νικητόπουλο.
Το 1976 η ομάδα κατέκτησε το πρώτο - από μια μεγάλη σειρά που έμελε να ακολουθήσουν - Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του στο ανοιχτό γήπεδο του Κολλεγίου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη. Στο καθοριστικό ματς με αντίπαλο τον Απόλλωνα Καλαμαριάς (53-44), το οποίο διεξήχθη σε εχθρικό για την αθηναϊκή ομάδα περιβάλλον, η Βλαντή ήταν η κορυφαία του αγώνα.
Λίγο, μετά την κατάκτηση του πρώτου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος από το Σπόρτιγκ, ωστόσο, σε ντέρμπι με αντίπαλο την Γλυφάδα, που έγινε σε κλίμα μεγάλης έντασης, η Βλαντή τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο αριστερό γόνατο. Καθώς η αθλητριακή ήταν λιγότερο εξελιγμένη από ό,τι σήμερα, δεν διαπιστώθηκε το ακριβές μέγεθος του τραυματισμού, ο οποίος αντιμετωπίστηκε σταδιακά τις επόμενες δεκαετίες. Η Βλαντή συνέχισε με κάποια αναπόφευκτα διαλείμματα να αγωνίζεται έως το 1984, ωστόσο δεν επανήλθε ποτέ στα επίπεδα απόδοσης που είχε φτάσει πριν τον τραυματισμό της.
Εξακολούθησε, ωστόσο να παραμένει ηγέτιδα του Σπόρτιγκ και αρχηγός της ομάδας τα τελευταία επτά χρόνια της καριέρας της. Έχει κατακτήσει τα πρώτα επτά Πανελλήνια Πρωταθλήματα της «αυτοκρατορίας» του Σπόρτιγκ ('76, '77, '79, '80, '81, '83 και '84).

Με την Εθνική Ελλάδος

Το ταλέντο της Βλαντή είχε ξεχωρίσει από νωρίς και είναι χαρακτηριστικό ότι σε ηλικία 16 ετών είχε κληθεί στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1973, που έλαβαν χώρα το 1972 στο Μπάρι της Ιταλίας. Ένα χρόνο νωρίτερα είχε συμμετάσχει σε έναν αγώνα στα πλαίσια του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Νεανίδων, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε από τη Βουλγαρία με σκορ 31-77. Με τη φανέλα της Εθνικής έχει συλλέξει 36 πόντους σε 7 αγώνες, 5,14 κατά μ.ό.
Ναυμαχία της Σάμου

Η εξέλιξη των γεγονότων

Μετά την καταστροφή των Ψαρών ο οθωμανικός στόλος υπό τον Χοσρέφ Πασά είχε αποσυρθεί στην Μυτιλήνη και διέμεινε περίπου ένα μήνα. Τότε ο Χοσρεφ Πασάς ειδοποίησε τους Σαμίους με κάποιον Άγγλο υπήκοο πλοίαρχο του στόλου του να δηλώσουν υποταγή και δεν θα έχουν να φοβηθούν τίποτα. Οι Σάμιοι στη συνέλευσή τους απέκρουσαν την πρόταση του Χοσρέφ έτσι ο φόβος των Ελλήνων ήταν μεγάλος, ότι μετά από αυτό και η Σάμος θα κινδύνευε. Την ίδια εκείνη εποχή οι Σάμιοι άρχισαν να αποκρούουν με επιτυχία διάφορες αποβατικές επιχειρήσεις των Τούρκων στη περιοχή του Καρλοβασίου και στο ακρωτήριο Κότσικα κοντά στο Βαθύ. Ακολούθως ο Ελληνικός στόλος παίρνοντας δάνειο περί τις 90 χιλιάδες δίστηλα ετοιμάστηκε η μεν πρώτη μοίρα υπό τον Γ. Σαχτούρη με είκοσι επτά Υδραίικα και οκτώ Πετζώτικα πλοία, υπό τον Γ. Ανδρούτζο, η δε δεύτερη μοίρα υπό τον Α. Μιαούλη.

Ναυμαχία

Στις 28 Ιουλίου του 1824 ξεκινάει ο Χοσρέφ Πασάς με σχεδόν ολόκληρο τον οθωμανικό στόλο αποτελούμενο από 300 πλοία και πλοιάρια κατά της Σάμου. Ο δε ανασυγκροτηθείς ελληνικός στόλος άρχισε να πλέει προς την περιοχή όπου η πρώτη μοίρα εντοπίζοντας σαράντα μικρά πλοία, αναμεταξύ τους και είκοσι σακολέβες με Τουρκική σημαία, πλέοντας προς την Σάμο και φέροντας δύο χιλιάδες στρατιώτες προς απόβαση ξημερώθηκε στις 30 Ιουλίου στην Ικαρία. Η Ελληνική μοίρα κατεδίωξε τα καράβια αυτά, και τα ανάγκασε να φύγουν μακρυά ή να πέσουν στην ξηρά. Φτάνοντας στην Μυκάλη είδαν πλήθος στρατευμάτων έτοιμα προς αποβίβαση σε δύο βρίκια και πλήθος μικρών πλοίων. Τα βρίκια κόψανε τις άγκυρες και έφυγαν. Ο Οθωμανικός στόλος βρίσκονταν ελλιμενισμένος πίσω από το ερημονήσι Μαρίνα. Εκεί ο Ελληνικός στόλος τους ανακάλυψε, και αφού έριξε μια κανονιά άραξε και έκανε την μεταγωγή του οθωμανικού στρατού αδύνατη. Τέσσερις ώρες μετά την ανατολή του ήλιου δεκαοκτώ πλοία της πρώτης γραμμής κατέπλευσαν κατά των Ελληνικών. Ο Σαχτούρης έδωσε τότε διαταγή να ναυμαχήσουν, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το απόγευμα όρμησαν κατά των εχθρών δύο πυρπολικά του Ρομπότση και του Τζάπελα. Οι Τούρκοι φοβήθηκαν και απομακρύνθηκαν. Το ίδιο συνέβη και την επόμενη μέρα. Στις 4 Αυγούστου κατέπλευσε ο Οθωμανικός στόλος κατά του Ελληνικού. 17 πλοία με τον αντιναύαρχο και τον Κανάρη με το πυρπολικό του όρμησαν πάνω στον εχθρό και ναυμάχησαν επί πέντε ώρες, μέχρι που ανάγκασαν τον εχθρό να απομακρυνθεί. Ο Οθωμανικός στόλος μάταια αποπειράθηκε να κινηθεί και τις επόμενες μέρες. Η αγκυροβολια των Ελλήνων συνεχίστηκε για πέντε εβδομάδων χωρίς αποτέλεσμα, και μετά αποχώρησαν.
Ντάριελ Άλμπο

Καριέρα

Ο Ντάριελ Άλμπο ξεκίνησε την καριέρα του στην Λα Αβάνα της Κούβας αγωνιζόμενος για αυτήν την περίοδο 2015–2016. Τον Ιούνιο του 2016 πήρε μεταγραφή για την ομάδα του Παναθηναϊκού, η οποία τελικά ακυρώθηκε λόγω σεξουαλικού σκανδάλου που ξέσπασε στην εθνική ομάδα της Κούβας.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ντάριελ Άλμπο αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2015.
Ιιλάνλι

Το Ιιλάνλι ή Γιλάνλι είναι μια πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Γκουρμπανσολτάν Ετζέ στην περιφέρεια Ντασογούζ του Τουρκμενιστάν. Το 2009 εκτιμάται ότι είχε πληθυσμό 26.901 κατοίκων.
Η πόλη ονομαζόταν για πολύ καιρό ως Γκουρμπανσολτάν Ετζέ, καθώς ο πρόεδρος Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ είχε μετονομάσει πάρα πολλά μέρη στη χώρα, και το όνομά αυτό ήταν της μητέρας του.
Κρίναν του Ντάνκελντ

Ο Καθεδρικός ναός του Ντάνκελντ

Ο εκπληκτικός ήμι-κατεστραμμένος ναός του Ντάνκελντ οικοδομήθηκε την περίοδο 1260 - 1501 πάνω στα ερείπια του παλιότερου μοναστηριού. Ο Καθεδρικός περιείχε όλα τα υπολείμματα από τα κειμήλια της παλιότερης μοναστηριακής κοινωνίας : μια σειρά από κόκκινες πέτρες ορατές στο ανατολικό τείχος ανήκαν σε παλιότερη κατασκευή και δυο εγκάρσιες πλάκες του 9ου και του 10ου αιώνα βρίσκονται στο Καθεδρικό μουσείο. Το 1045 ο Κρίναν κήρυξε την επανάσταση εναντίον του Μάκβεθ της Σκωτίας για να υποστηρίξει τα δικαιώματα στον θρόνο του 14χρονου εγγονού του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας γιου του Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας που σκοτώθηκε σε μάχη στο Έλγιν (1040).
Ο Κρίναν αρκετά ηλικιωμένος σκοτώθηκε και ο ίδιος στην συνέχεια σε μάχη στο Ντάνκελντ (1045).
Πόλεμος των Χωρικών

Ο Πόλεμος των Χωρικών ήταν μια θρησκευτική-κοινωνική εξέγερση των χωρικών, των αγροτών και των μικρών γαιοκτημόνων της Γερμανίας ενάντια στους μεγάλους γαιοκτήμονες και την Καθολική εκκλησία, στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα.
Η εξέγερση ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1524 στη κοινότητα του Στίλινγκεν και στις άλλες περιοχές της Άνω Σουηβίας με αιτήματα που έθιγαν θεολογικά, αλλά και κοινωνικά ζητήματα. Στους μήνες που ακολουθούν, πριν ακόμα υπάρξουν ένοπλες συγκρούσεις, οι ταραχές εξαπλώνονται και στην υπόλοιπη Γερμανία, κυρίως στη Θουριγγία και τη Σαξωνία. Ηγέτης της εξέγερσης ήταν ο Τόμας Μίντσερ (1490-1525), ο οποίος αρχικά υπήρξε μαθητής του Μαρτίνου Λούθηρου, όμως αργότερα αναδείχθηκε σε αντίπαλό του. Αυτό συνέβη καθώς ο Λούθηρος δεν υποστήριξε τους φτωχούς αγρότες, αλλά πήρε το μέρος των φεουδαρχών και των ιπποτών.
Το Μάιο του 1525 οι μισθοφόροι στρατιώτες των φεουδαρχών και οι άπειροι σε πολεμικές συγκρούσεις χωρικοί, 8.000 περίπου από κάθε μεριά, θα συγκρουστούν έξω από τη πόλη Φρανκενχάουζεν. Οι χωρικοί ηττούνται και ο πρωτεργάτης της εξέγερσης Μίντσερ, πεθαίνει λίγο αργότερα, στα χέρια των στρατιωτών. Οι φεουδάρχες συνέχισαν το κύμα της ένοπλης καταστολής σε όλη τη κεντρική και νοτιοδυτική Γερμανία, που οδήγησε στον σφαγιασμό περίπου 100.000 χωρικών. Αργότερα, γύρω στο 1533 η εξέγερση θα αναζωπυρωθεί με το κίνημα των Αναβαπτιστών και την κατάληψη της πόλης του Μύνστερ.
Λεωνίδας Ποζάνης

Βιογραφία

Ο Ποζάνης έκανε την εμφάνιση του την σεζόν 1947-48 για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, αλλά ξεκίνησε να παίζει ως βασικός από το 1949-50 και έπειτα. Διακρινόταν για τα αμυντικά του καθήκοντα, αγωνιζόμενος στον χώρο του κέντρου. Συμμετείχε σε όλους τους αγώνες για την διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας του 1950, όπου ο Άρης έφθασε ως τον τελικό και ηττήθηκε από την ΑΕΚ.
Στις 8 Απριλίου 1951, η ελληνική εθνική ομάδα αγωνίστηκε στο στάδιο Κομουνάλε του Παλέρμο της Ιταλίας, αντιμετωπίζοντας την Β' Ιταλίας, με τον Ποζάνη να καλείται για μία και μοναδική φορά στην αποστολή του ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, αλλά να μην χρησιμοποιείται στον αγώνα από τον προπονητή Αντώνη Μηγιάκη. Παρ' όλα αυτά, ο Ποζάνης κέρδισε το παρωνύμιο "Παλέρμο" λόγω του συγκεκριμένου αγώνα.
Αγωνίστηκε σαν μέσος μέχρι το 1955, συμμετέχοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1953, έχοντας κερδίσει πιο πριν τον ΠΑΟΚ με 1-0 στον επαναληπτικό αγώνα μπαράζ που πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου 1953, για τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης. Στην τελική φάση, ο Ποζάνης αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός και στους τέσσερις αγώνες, διακρινόμενος στον εντός έδρας αγώνα με τον Ολυμπιακό, που έληξε ισόπαλος με 0-0.
Την τελευταία τριετία της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αγωνίστηκε ως αμυντικός και όντας αρχηγός του Άρη κατέκτησε το πρωτάθλημα βορείου ομίλου του 1956 και κατατάχθηκε έκτος στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά, αποκλείοντας τον Απόλλωνα Καλαμαριάς και τον Ηρακλή, ο Άρης έφθασε στον ημιτελικό του κυπέλλου, πριν ηττηθεί εντός έδρας από τον Ολυμπιακό στις 10 Ιουνίου 1956.
Το 1956-57, ο Άρης κατέκτησε την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ στην τελευταία του χρονιά με τους "κίτρινους", ο Ποζάνης αγωνίστηκε στους δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπως και στον αγώνα κατάταξης με τον ΠΑΟΚ στις 2 Ιανουαρίου 1958.
Ο Άρης απέκλεισε τον "δικέφαλο του Βορρά" για την διοργάνωση του κυπέλλου και κληρώθηκε να αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό για την προημιτελική φάση. Ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος για τις 9 Ιουλίου 1958, αλλά η αλλαγή της έδρας του αντιμετωπίστηκε με σφοδρή διαμαρτυρία από την διοίκηση του συλλόγου, η οποία απέσυρε την ομάδα από την διοργάνωση, μία κίνηση η οποία στηρίχθηκε από την διοίκηση του ΠΑΟΚ, με τις δύο ομάδες να παίζουν φιλικό αγώνα διαμαρτυρίας στις 13 Ιουλίου του ίδιου έτους στο γήπεδο του Συντριβανίου, ο οποίος έληξε ισόπαλος με 1-1. Αυτός ήταν και ο τελευταίος αγώνας της πολυετούς καριέρας του Λεωνίδα Ποζάνη.
Στις 26 Ιουλίου 2013, ο 85χρονος Ποζάνης χειροκροτήθηκε από τους φίλους του Άρη, όταν διέσχισε τον αγωνιστικό χώρο πριν από το φιλικό ματς με την ιταλική ΑΣ Ρόμα.
Γκαετάν Μπονγκ

Βιογραφία

Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της Μετς, ο Μπονγκ δυσκολεύτηκε, σε πρώτη φάση, να βρει χρόνο παιχνιδιού στην πρώτη ομάδα του συλλόγου από την Μοζέλ.
Στις 8 Αυγούστου 2008, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Τουρ ΦΚ, ώστε να εξασφαλίσει περαιτέρω αγωνιστικό χρόνο.
Στις 28 Ιουλίου 2009, η Βαλανσιέν και η Μετς ήρθαν σε συμφωνία για την μεταγραφή του Γαλλο-Καμερουνέζου στην ομάδα του γαλλικού βορρά, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Το ύψος της συγκεκριμένης μεταγραφής ανήλθε στα €700.000.
Στις 20 Ιανουαρίου 2010, πέτυχε απέναντι στη Μπουλόνι-συρ-Μερ το πρώτο του τέρμα στην Λιγκ 1 και άνοιξε, με την ίδια ευκαιρία, το σκορ για την Βαλανσιέν, κάτι που βοήθησε την ομάδα της Βαλανσιέν στο να πάρει τη νίκη στη συγκεκριμένη αναμέτρηση με τελικό σκορ 0-2.
Παρά το γεγονός ότι μετρούσε ορισμένο αριθμό συμμετοχών με την Εθνική Γαλλίας U-21, δήλωσε ότι επιθυμούσε να αγωνιστεί με τα Lions Indomptables του Καμερούν. Στις 21 Μαΐου 2010, κλήθηκε για πρώτη φορά από τον Πολ Λε Γκεν. Αγωνίστηκε στην πρώτη του διεθνή αναμέτρηση την 1η Ιουνίου 2010 απέναντι στην Πορτογαλία, ενώ ήταν μέλος και της αποστολής που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.
Αποχώρησε από την Βαλανσιέν στις 20 Αυγούστου 2013 με προορισμό τον Ολυμπιακό.
Στι 30 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε επίσημα η λήξη συνεργασίας του με τον Ολυμπιακό.
Στις 2 Φεβρουαρίο 2015, υπέγραψε συμβόλαιο μικρής διάρκειας με την  Γουίγκαν. Αποδεσμεύτηκε από αυτό στο τέλος της σεζόν μετά τον υποβιβασμό της Γουίγκαμ από το Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ. 
Τον Ιούνιο του 2015, εντάχτηκε στην Μπράιτον υπογράφοντας αρχικό συμβόλαιο για δύο χρόνια.
Εύμαιος

Ο ρόλος του Ευμαίου

Ο Εύμαιος ήταν ο πιστός χοιροβοσκός του Οδυσσέα, που έκανε κάθε προσπάθεια για να διατηρηθεί η περιουσία του κυρίου του κατά τη διάρκεια της εικοσάχρονης απουσίας του. Είναι το μοναδικό πρόσωπο στην Οδύσσεια στο οποίο ο ποιητής της απευθύνεται στο δέυτερο πρόσωπο: «δι Ευμαίη» = «εσύ, Εύμαιε».

Η καταγωγή του Ευμαίου

Ο Εύμαιος ήταν γιος του Κτησία του Ορμενίδη, βασιλιά της νήσου Συρίης, που βρισκόταν πάνω από την Ορτυγία, στις Κυκλάδες. Αλλά μια δούλη από τη Φοινίκη έκλεψε τον Εύμαιο όταν αυτός ήταν μικρό παιδί και τον πούλησε σε φοινικικό πλοίο. Από το πλοίο αυτό πουλήθηκε στον Λαέρτη, τον πατέρα του Οδυσσέα, οπότε παρέμεινε πλέον στην Ιθάκη για όλη του τη ζωή. Μόλις ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη μετά το δεκάχρονο ταξίδι του, ύστερα από συμβουλή της θεάς Αθηνάς πήγε και συνάντησε πρώτο τον Εύμαιο στην καλύβα του, και από αυτόν έμαθε λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν κατά την απουσία του. Τις ίδιες ημέρες επέστρεψε στην Ιθάκη και ο Τηλέμαχος από τη Σπάρτη και την Πύλο. Ο Εύμαιος τον υποδέχθηκε με πατρική στοργή και τον άφησε να πάει να αναγγείλει στην Πηνελόπη το χαρμόσυνο γεγονός.

Η επέμβαση της Αθηνάς

Στην καλύβα του Ευμαίου, με τη θεϊκή επέμβαση της Αθηνάς έγινε η αναγνώριση Τηλεμάχου και Οδυσσέα. Μετά από αυτά, ο Εύμαιος οδήγησε τον Οδυσσέα μεταμφιεσμένο σε φτωχό ζητιάνο στο παλάτι, για να ξεγελάσει τους μνηστήρες, και τον παρουσίασε στην Πηνελόπη.
Στο τέλος ο Εύμαιος απέκτησε την ελευθερία του από τον Τηλέμαχο και έγινε ο γενάρχης του γένους των Κολιαδών στην Ιθάκη.

Νεότερη αναφορά

Στο κλασικό μυθιστόρημα του Γουόλτερ Σκοτ Ιβανόης (1819), ο χοιροβοσκός Gurth αναφέρεται ως «αυτός ο δεύτερος Εύμαιος» μετά τη συζήτηση για την άδικη κατάσχεση του κρέατος των κοπαδιών από τους Νορμανδούς βαρόνους.
Ο ποδηλάτης του κόσμου

Ως ποδηλάτης του κόσμου για την Ελλάδα είναι γνωστός ο δημοσιογράφος και ποδηλάτης Γρηγόρης Βερροιώτης. Ο ποδηλάτης του κόσμου ως ευρύτερη δράση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχει ως στόχο του τη διαπολιτισμική κινητικότητα, και τη δημιουργία ενεργών δικτύων πολιτών αλλά και οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οργανισμών μη κερδοσκοπικού και μη κυβερνητικού χαρακτήρα, για τον πολιτισμό, την παιδεία, το περιβάλλον, τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη, τον θεματικό τουρισμό και τις εναλλακτικές μορφές επιχειρηματικότητας σε 22 χώρες της Ευρώπης. Σε εθνικό επίπεδο ο ποδηλάτης εκφράζει ένα ενωμένο δίκτυο 51 δήμων και οργανώσεων όπως το Εθνικό Συμβούλιο Νεολαίας, που είναι ευαισθητοποιημένοι σε ζητήματα που αφορούν στο ποδήλατο, ως ένα σύγχρονο εναλλακτικό και οικολογικό μέσο μεταφοράς. Στο δίκτυο μαζί του έχει το σύνολο των ποδηλατικών ενώσεων στην Ελλάδα, 233 οργανώσεις και άτυπες ομάδες. Στην πορεία της δράσης που αναφέρεται τουλάχιστον ως τετραετής ο ποδηλάτης θα περάσει από 22 χώρες, θα επισκεφθεί το ελάχιστο 120 Ευρωπαϊκές Περιφέρειες 920 Δήμους και προβλέπεται να συναντηθεί με 2780 φορείς. Στους στόχους του ποδηλάτου του κόσμου περιλαμβάνεται η ανάδειξη της πόλης της Θεσσαλονίκης ως Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας για το 2014 
Στις 31 γενάρη του 2012, ο Γρηγόρης Βερροιώτης, απο το Μπάρι (Ιταλίας) ξεκίνησε μια δράση με την υποστήριξη του Paolo Scagliarini, πρόεδρος του Centro Scambi Mediterranei,  επισκέφτηκε ομάδες ποδηλάτων σε πολλές πόλεις της Ιταλίας.
Γιώργος Σιδέρης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γειτονιάς του Απόλλων Ρέντη, όπου και υπέγραψε δελτίο για πρώτη φορά. Κατόπιν, μεταπήδησε στον Ατρόμητο Πειραιώς και το 1959 πήρε μεταγραφή για τον γείτονα Ολυμπιακό.
Το 1969 είχε καταταγεί 17ος στο δημοψήφισμα για τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης, πρώτος είχε ψηφιστεί ο Γερμανός Φραντς Μπεκενμπάουερ. Το 1970 πήγε στην Αντβέρπ στο Βέλγιο, για να ξαναγυρίσει στον Ολυμπιακό τον Ιανουάριο του 1972. Τελευταίος του επίσημος ή φιλικός αγώνας του υπήρξε το ντέρμπι πρωταθλήματος Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 0-0 της 20ης Φεβρουαρίου 1972, όπου σχεδόν 34ετής αντικαταστάθηκε στο 55' από τον Γιώτη Παπαδημητρίου.
Το 1962 φόρεσε τη φανέλα της ιταλικής Λανερόσι σε φιλικούς αγώνες μετά από πρόσκληση της ιταλικής ομάδας, ενώ την ίδια χρονιά είχαν δείξει ενδιαφέρον για την απόκτησή του οι Ίντερ, Φιορεντίνα, και Ατλέτικο Μαδρίτης. 
Συνολικά με τη φανέλα του Ολυμπιακού (1959-1970, 1972) είχε 285 συμμετοχές και 224 τέρματα σε αγώνες της Α' Εθνικής κατηγορίας, επίδοση που τον καθιστά πρώτο σκόρερ όλων των εποχών για τους "ερυθρόλευκους" και τέταρτο συνολικά στην ιστορία του θεσμού.
Το 1969, με 35 γκολ αναδείχθηκε 2ος σκόρερ των ευρωπαϊκών εθνικών πρωταθλημάτων και πήρε το "αργυρό παπούτσι".

Στην Εθνική Ελλάδας

Χρίστηκε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, για την οποία αγωνίστηκε πρώτη φορά στις 3 Δεκεμβρίου 1958 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Γαλλίας (1-1), για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών 1960. Υπήρξε μέλος της ομάδας από το 1958 έως το 1970 επιτυγχάνοντας 14 τέρματα σε 28 συνολικά συμμετοχές, που τον καθιστούν ένατο στη σχετική λίστα με τους σκόρερ όλων των εποχών της Ελλάδας.
Σύμφωνα με ψηφοφορία μεταξύ των Ελλήνων φιλάθλων, που διοργάνωσε το 2010 ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ, ο Σιδέρης συγκαταλέγεται στην καλύτερη ενδεκάδα της δεκαετίας του '60.
Κωστής Δερμιτζάκης

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Επισκοπή Λασιθίου. Ακολούθησε Φαρμακευτικές σπουδές και το 1978 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιεράπετρα.
Κατά τα φοιτητικά του χρόνια ήταν πρόεδρος του Δημοκρατικού Συλλόγου Ελλήνων Φοιτητών στο Παλέρμο της Ιταλίας. Το 1989 εντάχθηκε στο Συνασπισμό και κατήλθε υποψήφιος με το κόμμα αυτό στις εκλογές.

Πολιτική καριέρα

Υπηρέτησε σε διάφορα αξιώματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, μεταξύ των οποίων εκείνα του αντιδημάρχου, νομαρχιακού συμβούλου και του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δήμο Ιεράπετρας.
Ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας 6.391 ψήφους και δεν εξελέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέφυγε στο Εκλογοδικείο, καθώς η διαφορά από τον δεύτερο και τελικό εκλεγέντα Ιωάννη Πλακιωτάκη ήταν μερικές δεκάδες ψήφοι. Ωστόσο, στις εκλογές του Ιουνίου, ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πρώτο κόμμα στο Λασίθι για πρώτη φορά στην ιστορία του νομού και ο Κωστής Δερμιτζάκης εξελέγη βουλευτής.
Από τους πρώτους μήνες της θητείας του, ο Δερμιτζάκης ασχολήθηκε με τα προβλήματα στο χώρο της υγείας που ταλανίζουν το νομό και στήριξε τις απεργιακές κινητοποιήσεις διαφόρων κλάδων. Ο βουλευτής κατέθεσε ερώτηση αναφορικά με την ενοποίηση των νοσοκομείων στο Λασίθι και έλαβε μέρος στο παλλασιθιώτικο συλλαλητήριο στο Σεληνάρι Λασιθίου εναντίον της υποβάθμισης του νομού, που έγινε στις 20 Φεβρουαρίου 2013.
Επανεξελέγη βουλευτής με 6.413 σταυρούς στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και έγινε ο πρώτος βουλευτής της Αριστεράς στο Λασίθι που εξελέγη για δεύτερη συνεχή κοινοβουλευτική θητεία. Αργότερα προσχώρησε στη Λαϊκή Ενότητα με την οποία ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 αλλά χωρίς να εκλεγεί, αφού το κόμμα του συγκέντρωσε 2,86%, μη καταφέρνοντας να μπει στην Βουλή.

Συγγραφικό έργο

Έχει εκδόσει τις ποιητικές συλλογές Όραση, Θυρίδες και Λευκό χαρτί, και τη συλλογή διηγημάτων Μαγικός αριθμός. Έχει συνεργαστεί με πολλά τοπικά ΜΜΕ και περιοδικά, ενώ υπήρξε η ψυχή της "Γεραπετρίτικης Απόπειρας". Έχει επίσης επιμεληθεί την παρουσίαση της ραδιοφωνικής εκπομπής Ταξίδι στην ελληνική ποίηση. Αρκετά από τα έργα του έχουν βραβευτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.