Δημογραφία της Γερμανίας

Η δημογραφία της Γερμανίας παρακολουθείται από το Statistisches Bundesamt (Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας). Σύμφωνα με την πρώτη απογραφή από την επανένωση, ο πληθυσμός της Γερμανίας υπολογίζονταν να είναι 80.219.695 στις 9 Μαΐου του 2011, καθιστώντας την 16η πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο. Μέχρι το 2014, ο Γερμανικός πληθυσμός είχε χαρακτηριστεί με μηδενική ή πτωτική τάση, με γήρανση του πληθυσμού και μικρότερη ομάδα νέων. Το συνολικό ποσοστό γονιμότητας έχει υπολογιστεί περίπου 1,4 το 2010 (η υψηλότερη τιμή από το 1990) και το 2011 ακόμη εκτιμόντας ότι θα ανέλθει σε 1,6 υπολογίζοντας το γεγονός ότι οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, συμβάλλουν περισσότερο στον αριθμό των γεννήσεων σε σχέση με τα προηγούμενα στατιστικά μοντέλα, και τα συνολικά ποσοστά γονιμότητας αυξήθηκαν στις νεότερες γενιές. Το 2008, η γονιμότητα σχετιζόταν με τα εκπαιδευτικά επίτευγματα (με τις λιγότερο μορφωμένες γυναίκες να έχουν περισσότερα παιδιά από ό, τι οι μορφωμένες). Το 2011, αυτό πλέον δεν ισχύει για την Ανατολική Γερμανία, όπου οι γυναίκες με πανεπιστημιακή εκπαίδευση τώρα είχαν ένα κάπως υψηλότερο ποσοστό γονιμότητας από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Άτομα που δεν ακολουθούν καμία θρησκεία έχουν λιγότερα παιδιά από ό, τι οι Χριστιανοί, και μελέτες διαπίστωσαν επίσης ότι μεταξύ των Χριστιανών, οι πιο συντηρητικοί είχαν περισσότερα παιδιά από ό, τι οι πιο φιλελεύθεροι. In vitro γονιμοποίηση είναι νόμιμη στη Γερμανία, με όριο ηλικίας τα 40.
Το Ίδρυμα των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό υπολογίζει ότι η Γερμανία φιλοξενεί τον δεύτερο υψηλότερο αριθμό των διεθνών μεταναστών σε όλο τον κόσμο, πίσω από τις ΗΠΑ. Πάνω από 16 εκατομμύρια άνθρωποι με καταγωγή από αλλοδαπούς/μετανάστες (πρώτης και δεύτερης γενιάς, συμπεριλαμβανομένων της μικτής προέλευσης και τους γερμανικής καταγωγής παλιννοστούντες και τους απογόνους τους). 96.1% αυτών κατοικούν στη δυτική Γερμανία και το Βερολίνο. Περίπου επτά εκατομμύρια από αυτούς είναι αλλοδαποί, υπό τον ορισμό ότι δεν έχουν γερμανική υπηκοότητα. Η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα μη γερμανικής καταγωγής είναι η τουρκική. Από τη δεκαετία του 1960, η Δυτική και αργότερα η επανενωμένη Γερμανία έχει προσελκύσει μετανάστες, κυρίως από τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη , καθώς και την Τουρκία, πολλοί από τους οποίους (ή τα παιδιά τους) με την πάροδο του χρόνου απέκτησαν τη γερμανική υπηκοότητα. Ενώ οι περισσότερες από αυτές τις μεταναστεύσεις είχαν οικονομικό υπόβαθρο, η Γερμανία είναι επίσης ένας πρωταρχικός προορισμός για τους πρόσφυγες από πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, εν μέρει επειδή το Σύνταγμα από καιρό είχε μια ρήτρα που δίνει το «δικαίωμα» για πολιτικό άσυλο, αλλά περιορισμοί με την πάροδο των ετών το έκαναν λιγότερο ελκυστικό.
Η Γερμανία έχει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης, τεχνολογικής ανάπτυξης και οικονομικής παραγωγικότητας. Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο αριθμός των φοιτητών που εισέρχονται τα πανεπιστήμια υπερτριπλασιάστηκε, και οι εμπορικές και τεχνικές σχολές είναι από τις καλύτερες του κόσμου. Με κατά κεφαλήν PPP εισόδημα της τάξης των $41.370 το 2012, η Γερμανία είναι μια κοινωνία με ευρεία μεσαία τάξη. Ωστόσο, υπήρξε έντονη αύξηση του αριθμού των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Ενώ το 1965 ένα στα 75 παιδιά ήταν ζούσε με επίδομα πρόνοιας, το 2007 ήταν 1 στα 6 παιδιά – αν και πρέπει να σημειωθεί ότι τα παιδιά αυτά ζουν σε σχετική φτώχεια, αλλά όχι απαραίτητα σε απόλυτη φτώχεια. Οι Γερμανοί είναι επίσης πολύ κινητικοί. Εκατομμύρια ταξιδεύουν στο εξωτερικό κάθε χρόνο. Το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας προβλέπει την καθολική υγειονομική περίθαλψη, επιδόματα ανεργίας, επιδόματα τέκνων και άλλα κοινωνικά προγράμματα. Λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και προβληματικής οικονομίας, το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας υπέστη μεγάλη πίεση κατά τη δεκαετία του 1990. Αυτό οδήγησε την κυβέρνηση να υιοθετήσει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα λιτότητας μεταρρυθμίσεις, με την Ατζέντα 2010, συμπεριλαμβανομένων και των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, γνωστών ως Hartz I - IV.

Ιστορία

Τα σύγχρονα δημογραφικά στοιχεία της Γερμανίας μετρούνται επίσης από μια σειρά πλήρων απογραφών, με την πιο πρόσφατη που πραγματοποιήθηκε το 1987. Μετά την επανένωση, οι γερμανικές αρχές βασίζονται σε μικρο-απογραφή.

1945-1990

Μετά τις μετακινήσεις συνόρων και απελάσεις του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου, οι Γερμανοί από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και τις πρώην ανατολικές περιοχές μετακινήθηκαν προς τα δυτικά στη μεταπολεμική Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της διαίρεσης της Γερμανίας, πολλοί Γερμανοί από την Ανατολική Γερμανία κατέφυγαν στη Δυτική Γερμανία για πολιτικούς και επίσης για οικονομικούς λόγους. Μετά την επανένωση της Γερμανίας, υπάρχουν συνεχείς μεταναστεύσεις από τα ανατολικα Νέα Κρατίδια προς τα δυτικά Παλιά Κρατίδια για οικονομικούς λόγους.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους, σε ότι αφορά τα δημογραφικά στοιχεία. Η πολιτική της Λαοκρατικής Γερμανίας ήταν υπέρ της μητρότητας,  ενώ αυτή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας ήταν αντισταθμιστικά. Η γονιμότητα στη ΛΔΓ ήταν υψηλότερη από ότι στην ΟΔΓ. Η δημογραφική πολιτική ήταν μόνο ένας από τους λόγους. Οι γυναίκες στη ΛΔΓ είχαν λιγότερες "βιογραφικές επιλογές", η μητρότητα σε νεαρή ηλικία ήταν αναμενόμενη. Η χρηματοδοτούμενη από το κράτος δωρεάν φροντίδα παιδιών ήταν διαθέσιμη σε όλες τις μητέρες.

Γεωγραφία

Με ένα εκτιμώμενο περισσότερο από 81,8 εκατομμύρια κατοίκους στα τέλη του 2011, η Γερμανία είναι η πολυπληθέστερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κατατάσσεται ως η 16η μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά τον πληθυσμό. Η πυκνότητα του πληθυσμού ανέρχεται σε 229,4 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Κρατίδια

Η Γερμανία αποτελείται από δεκαέξι πολιτείες, που συλλογικά αναφέρονται ως Κρατίδια (Länder). Λόγω διαφορών στο μέγεθος και τον πληθυσμό, η υποδιαίρεση των κρατιδίων αυτών ποικίλλει, ιδίως μεταξύ πόλεων-κρατών (Stadtstaaten) και τα κρατίδια με μεγαλύτερα εδάφη (Flächenländer). Για την περιφερειακούς διοικητικούς λόγους πέντε κρατίδια, ήτοι η Βάδη-Βυρτεμβέργη, η Βαυαρία, η Έσση, η Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και η Σαξονία, αποτελούν ένα σύνολο 22 Διοικητικών Περιφερειών (Regierungsbezirke). Από το 2009, η Γερμανία διαιρείται σε 403 επαρχίες (Kreise) σε δημοτικό επίπεδο, αυτές αποτελούνται από 301 αγροτικές περιοχές και 102 αστικές περιοχές.