google/wiki40b huggingface dataset:
Τάγμα της Δημοκρατίας (Μολδαβία)

Περιγραφή

Είναι φτιαγμένο από ασήμι και είναι ένα οκτάκτινο επιχρυσωμένο αστέρι. Στο κέντρο του βραβείου υπάρχει ένας επιχρυσωμένος κύκλος με το εθνόσημο της Μολδαβίας μέσα σε ένα κύκλο. Το φόντο του εθνόσημο είναι από σμάλτο κόκκινου και μπλε χρώματος. Η διάμετρος του τάγματος είναι 45 χιλιοστά.

Βράβευση

Το Τάγμα της Δημοκρατίας απονέμεται σε πολίτες, επιχειρήσεις, ιδρύματα, οργανώσεις, δημιουργικές ομάδες και στρατιωτικές ομάδες της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί σε αλλοδαπούς πολίτες και απάτριδες, καθώς και σε επιχειρήσεις, ιδρύματα, οργανισμούς και δημιουργικές ομάδες άλλων χωρών. Η απονομή του βραβείου μπορεί επίσης να γίνει μεταθανάτια. Η επαναπονομή του Τάγματος της Δημοκρατίας (ή οποιουδήποτε άλλου κρατικού βραβείου) δεν επιτρέπεται. Οι επιβραβεύσεις ανακοινώνονται με διατάγματα του Προέδρου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Σε περίπτωση βράβευσης από τον Πρόεδρο, η τελετή διεξάγεται στο Προεδρείο του Κοινοβουλίου. Ένα άτομο που βραβεύεται με αυτό το βραβείο λαμβάνει τον τίτλο του Ιππότη αυτού του Τάγματος.
Τα πρόσωπα που βραβεύονται με τον Τάγμα της Δημοκρατίας πρέπει να το αποθηκεύσουν προσεκτικά. Κάθε γεγονός βράβευσης του τάγματος εγγράφεται στην κάρτα εγγραφής του αναδόχου. Οι Ιππότες του Τάγματος έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τα σύμβολα αυτού του βραβείου ως αναπόσπαστο στοιχείο σε προσωπικές σφραγίδες ή επαγγελματικές κάρτες. Οι βραβευμένες επιχειρήσεις, ιδρύματα, οργανώσεις, δημιουργικές ομάδες και στρατιωτικές μονάδες έχουν το δικαίωμα να αναπαράγουν την εικόνα του Τάγματος σε επίσημα έγγραφα και έντυπα και τα βραβευμένα όργανα τύπου έχουν δικαίωμα να τοποθετήσουν την εικόνα του Τάγματος στα περιοδικά τους, τη μεγαλύτερη έκδοση στα κτίρια των γραφείων τους, στα μουσεία, σε συλλόγους, παλάτια και σπίτια του πολιτισμού, και να το χρησιμοποιήσουν ως στοιχείο καταχώρισης για συμμετοχή σε διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και άλλες εκδηλώσεις.
Μπάνια Ρουσάντα

Η Μπάνια Ρουσάντα (σερβικά : Бања Русанда) είναι λουτρόπολη της Βόρειας Σερβίας στην Βοϊβοντίνα. Βρίσκεται στην περιφέρεια Βανάτου στην βορειοανατολική όχθη της λίμνης Ρουσάντα. Είναι γνωστή για την θεραπευτική ιδιότητα των λασπόλουτρων της περιοχής ενώ διαθέτει και θεραπευτικά ιδρύματα που απασχολούν πάνω από 200 άτομα ιατρικό προσωπικό.

Ιστορία

Τα λουτρά λειτουργούν από το 1867. Κατά τη διάρκεια των τριάντα τελευταίων ετών του 20ου αιώνα έχει γνωρίσει μεγάλη έκρηξη στον τουρισμό, η λουτρόπολη διαθέτει νοσηλευτικό ίδρυμα, ένα ειδικό νοσοκομείο για τη θεραπεία της παραπληγίας και ημιπληγίας. Στις αρχές του 1959 άνοιξε ειδικό τμήμα για αποκατάσταση αναπηριών, και λίγο αργότερα ένα κέντρο για φυσική ιατρική, την αποκατάσταση και την πρόληψη της αναπηρίας. Το νοσοκομείο αποκατάστασης το 2013th είχε 260 εργαζόμενους.
Δήμος της Κοιλάδας του Μούνι

Ο Δήμος της Κοιλάδας του Μούνι (City of Moonee Valley) είναι δήμος στη μητροπολιτική περιοχή της Μελβούρνης. Αποτελείται από τα βορειοδυτικά προάστια μεταξύ 3 και 13 χιλιομέτρων από το κέντρο της Μελβούρνης. Έδρα του δήμου είναι το προάστιo Μόνι Ποντζ (Moonee Ponds). Το 2009 είχε πληθυσμό 111.268 κατοίκους.
Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Ιωάννη Μαυρογορδάτου. Είχε σπουδάσει ιατρική και ιδιώτευε ως γιατρός. Συμμετείχε στις αναπληρωματικές εκλογές του Νοεμβρίου 1933 για την Γερουσία, οι οποίες είχαν προκηρυχθεί λόγω του αιφνίδιου θανάτου του μέχρι τότε γερουσιαστή Χίου, Ιωάννη Κουντουρά, κατά τις οποίες εξελέγη γερουσιαστής Χίου με το Κόμμα των Φιλελευθέρων παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και την 1η Απριλίου 1935. Προς ενίσχυση της προεκλογικής του εκστρατείας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στο νησί και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Folk Singer

Πριν το άλμπουμ

Μετά την ιδιαίτερα επιτυχημένη εμφάνιση του στο φεστιβάλ τζαζ του Νιούπορτ και την επακόλουθη περιοδεία, η δισκογραφική εταιρεία "Chess Records" πρότεινε στον Waters να ηχογραφήσει κομμάτια για ένα νέο δίσκο. Η σύνθεση του συγκροτήματος του είχε αλλάξει, με το ντράμερ Γουίλι Σμιθ να αντικαθιστά τον Φράνσις Κλέι, ενώ ο Πατ Χέιρ δολοφόνησε την σύζυγο του και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, με αποτέλεσμα την θέση του να πάρουν ο Τζέιμς Μάντισον και ο Σάμι Λόχορν. Ο Λόχορν υπέφερε από ναρκοληψία, με αποτέλεσμα να προσληφθεί στην θέση του ο Buddy Guy.

Ηχογράφηση

Το "Folk Singer" αποτελείται εξ ολοκλήρου από ακουστικές ηχογραφήσεις, αλλάζοντας τον ήχο του Waters ο οποίος βασίζονταν στην ηλεκτρική κιθάρα στις προηγούμενες κυκλοφορίες του. Ο τίτλος του άλμπουμ επιλέχθηκε με σκοπό να προσελκύσει τους φίλους της φολκ μουσικής, σε μία περίοδο που το συγκεκριμένο είδος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές.
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στα "Tel Mar Recording Studios" του Σικάγο τον Σεπτέμβριο του 1963 με βασικό παραγωγό τον Γουίλι Ντίξον.

Κυκλοφορίες, προώθηση και υποδοχή

Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1964 από την "Chess Records", ενώ σε μορφή CD εκδόθηκε το 1993 από την "Mobile Fidelity Sound Lab", με μπόνους κομμάτια τα "You Can't Lose What You Never Had" και "The Same Thing". Η επανέκδοση του 1999, περιλαμβάνει πέντε επιπλέον τραγούδια, τα "The Same Thing", "You Can't Lose What You Never Had", "My John the Conqueror Root", "Short Dress Woman" και "Put MeiIn Your Lay Away".
Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα του Waters περιόδευσε στην Ευρώπη με το δεύτερο "American Folk Blues Festival", πραγματοποιώντας εμφανίσεις στην Αγγλία, το Βέλγιο, την Γερμανία, την Γαλλία και την Δανία.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν, κατά κύριο λόγο, θετικές, με το περιοδικό "Rolling Stone" να το κατατάσσει στην 282η θέση της λίστας με τους 500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Το "Allmusic" το βαθμολόγησε με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, ενώ το "Absolute Sound με 4 / 5. Επίσης, το "Discogs" του έδωσε 4,7 / 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και οι "Wilson & Alroy" 3,5 / 5.
Μάρσιπος

Μάρσιπος είναι ο κοιλιακός θύλακας που φέρουν τα θηλυκά μαρσιποφόρα ζώα. Μέσα σε αυτόν τοποθετείται το ατελές νεογνό μέχρι να επέλθει η πλήρης τελειοποίηση του. Μέσα στον μάρσιπο βρίσκονται οι θηλές του ζώου απ' όπου τρέφεται το νεογνό.
Σεργκέι Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Μιχαήλ Νικολάεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Καικιλίας-Αυγούστας (Όλγας Φεόντροβνας) των Τσέρινγκεν, κόρης του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν. 
Εκτελέστηκε το 1918 σε ορυχείο του Αλαπαγιέβσκ στα Ουράλια μαζί με τους Ιβάν, Κωνσταντίνο, Ιγκόρ (γιούς του εξαδέλφου του Κωνστανίνου Κωνσταντίνοβιτς) και τον Βλαδίμηρο (γιο του εξαδέλφου του Παύλου Αλεξάνδροβιτς). Ο Σεργκέι ήταν 49 ετών, άγαμος.
Κόριννα

Παραδοσιακή βιογραφία

Η ημερομηνία γέννησης της Κόριννας είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι γεννήθηκε το μήνα Μάιο. Αν ο Πίνδαρος ήταν όντως μαθητής της, μπορεί να υποτεθεί ότι είχε γεννηθεί μερικά έτη πιο νωρίς από τη χρονιά γέννησης του (522 π.Χ.). Μερικοί συγγραφείς, ωστόσο, την τοποθετούν στον 5ο ή 4ο αι. π.Χ. Ο Παυσανίας ισχυρίζεται ότι κέρδισε σε ποιητικό διαγωνισμό τον Πίνδαρο, γεγονός για το οποίο η ίδια παράγγειλε να της κατασκευάσουν μνημείο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η επιτυχία της μάλλον οφειλόταν κυρίως στην ομορφιά της και στη χρήση της τοπικής βοιωτικής διαλέκτου, σε αντίθεση με τη δωρική των ποιημάτων του Πινδάρου. Ο Αιλιανός ισχυρίζεται ότι νίκησε πέντε φορές τον Πίνδαρο, κι ως αντίδραση στις ήττες αυτές, ο Πίνδαρος την αποκάλεσε γουρούνα. Ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς τη συγκαταλέγει στις εννέα θνητές μούσες.
Η Κόριννα έγραψε χορική λυρική ποίηση για πανήγυρεις στη βοιωτική διάλεκτο. Λέγεται ότι επέκρινε τον Πίνδαρο για εισαγωγή αττικισμού στα ποιήματά του. Αντίθετα με τον Πίνδαρο, έδωσε έμφαση σε τοπικούς μύθους, και χάραξε παραλλήλους μεταξύ του κόσμου της μυθολογίας και της συνήθους ανθρώπινης συμπεριφορας. Τα σχεδιάσματα δύο ποιημάτων της έχουν επιζήσει. Το ποίημα Μινύαι μιλά για τις τρεις ενήλικες κόρες του βασιλιά Μινύα του Ορχομενού: τη Λευκίππη, την Αρσίππη, και την Αλκαθόη. Το ποίημα Κορωνίδες μιλά τις δύο κόρες του Ωρίωνα, τη Μενίππη και τη Μητιόχη, οι οποίες έκοψαν το λαιμό τους με τη σαΐτα του αργαλιού τους, θυσιάζοντας τον εαυτό τους για χάρη των συμπολιτών τους.

Νεότερη γνώση

Πολλοί νεότεροι κριτικοί έχουν αμφισβητήσει την παραδοσιακή θεωρία ότι η Κόριννα ήταν σύγχρονη του Πινδάρου, και αξιώνουν μια αρκετά μεταγενέστερη ημερομηνία για αυτή. Παραθέτοντας τη βοιωτική ορθογραφία των σπαραγμάτων της, ο David Campbell, ο οποίος διόρθωσε μια νεότερη έκδοσή τους, υποστηρίζει ότι έζησε περίπου στα 200 π.χ., και ότι η παραδοσιακή της βιογραφία, γεμάτη με αντιφατικές θεωρήσεις του χαρακτήρα της, αναδύθηκε σαν θρύλος σε αρκετά μεταγενέστερη ημερομηνία.
Άλλοι κλασσικοί φιλόλογοι, μεταξύ των οποίων και ο Peter Levi, την τοποθετούν επίσης σε μεταγενέστερη εποχή, βάσει των μυθολογικών της παραπομπών, οι οποίες προέρχονται από μεταγενέστερη εποχή, καθώς και της απουσίας οποιωνδήποτε συγχρόνων της μαρτυριών που να επιβεβαιώνουν τη νίκη της επί του Πινδάρου. Επιπλέον, τα αρχαιότερα από τα σπαράγματά της χρονολογούνται από το το 2ο αιώνα π.Χ., συμφώνως προς άλλες ενδείξεις σχετικά με το πότε πράγματι έζησε.
Λαύκα Κορινθίας

Η Λαύκα στις πηγές

Συνέλευση προκρίτων Κορινθίας: «...οι προκριτοδημογέροντες της επαρχίας Κορίνθου..πήγαν στη Λαύκα, για να εκλέξουν πληρεξούσιους. Από εκεί, στις 19 Αυγούστου 1826,..εξέλεξαν.., τον αιδεσιμώτατον Οικονόμου από Λαύκα, ...» Μ. Χ. Ανδρεάδη, Η Κορινθία μετά το 1821, Τόμος Α΄1823-1833, Αθήνα 1985.
Ιστορικά Κορινθιακά Ανάλεκτα.  Από την Λαύκα έγραφαν στις 21 Ιουνίου 1832 οι δημογέροντες στον Κολοκοτρώνη, ότι...«Χωρίον από τριακοσίους χρόνους φθιασμένo....θα υπάρξη έθνος». Απομνημονεύματα Φωτάκου.
Η Λαύκα αναφέρεται στον κώδικα της απογραφής Γκριμάνι που πραγματοποίησαν οι Βενετοί το 1700 και αφορούσε το σύνολο των οικισμών και του πληθυσμού  της Πελοποννήσου. Β. Παναγιωτόπουλου, Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου, Αθήνα 1985.
Μπεντούρα Ροδρίγεθ

Βιογραφία και έργο

Γεννήθηκε στο Θιενποθουέλος και ξεκίνησε την πορεία του ως σχεδιαστής υπό την καθοδήγηση του Φιλίπο Γιουβάρα, αρχιτέκτονα του Βασιλικού Ανακτόρου της Μαδρίτης. Με τον θάνατο του Γιουβάρρα το 1736, ο διάδοχός του, Τζοβάνι Μπατίστα Σακέτι, διατήρησε τον Ροδρίγεθ ως βοηθό που σταδιακά εξελίχθηκε σε γνώστη της ιταλικής αρχιτεκτονικής μέσω της μελέτης των σχεδίων των σπουδαίων αρχιτεκτόνων του ιταλικού μπαρόκ, Τζαν Λορέντζο Μπερνίνι και Φραντσέσκο Μπορομίνι. Το 1749 ο Φερδινάνδος Στ΄ του ανέθεσε τo βασιλικό παρεκκλήσι του Βασιλικού Παλατιού της Μαδρίτης, προσπερνώντας τον Σακέτι που ήταν ακόμη ο επικεφαλής αρχιτέκτονας του μεγάρου. Την ίδια περίοδο έφερε εις πέρας την ολοκλήρωση της Βασιλικής της Πιλάρ στη Σαραγόσα ενώ ορίστηκε υπεύθυνος του τμήματος αρχιτεκτονικής της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο.
Με τον θάνατο του Φερδινάνδου Στ΄ και την ανάρηση στον θρόνο του Καρόλου Γ΄, ο Ροδρίγεθ απομακρύνθηκε από τη βασιλική αυλή προς όφελος του Φραντσέσκο Σαμπατίνι, αρχιτέκτοντας που είχε εργαστεί με τον νέο μονάρχη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του στη Νάπολη. Εντούτοις, η δραστηριότητά του επεκτάθηκε τόσο με αναθέσεις ιδιωτικών (Μέγαρα της Λίρια και Αλταμίρα στη Μαδρίτη) όσο και δημοσίων έργων (π.χ. κεντρική πλατεία της Άβιλα, πρόσοψη του καθεδρικού ναού της Παμπλόνα).
Πέραν των αρχιτεκτονικών έργων, ο Μπεντούρα Ροδρίγεθ υπήρξε σημαντικός σχεδιαστής δημοσίων συντριβανιών (στη λεωφόρο του Πράδο) και επίπλων.
Εντ Γιοστ

Εφευρέτης

Ο Γιοστ από τα πρώτα του χρόνια ασχολήθηκε με την αεροπορία. Το 1960 δημιούργησε το πρώτο αερόστατο με ζεστό αέρα, στα πρότυπα αυτού των αδερφών Μονγκολφιέ, σχεδόν 150 χρόνια μετά το αερόστατο των τελευταίων.
Το πρώτο σύγχρονο αερόστατο με ζεστό αέρα σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε το 1960, από τον Γιοστ. Αυτός ήταν που πέταξε πρώτος με ένα τέτοιο αερόστατο στο Μπράνιγκ της Νεμπράσκα των ΗΠΑ, στις 22 Οκτωβρίου του 1960. Αρχικά ήταν εξοπλισμένο με ένα φάκελο από πλαστικό και καύσιμα κηροζίνης. Στη συνέχεια όμως ο Γιοστ χρησιμοποίησε προπάνιο για τη θέρμανση του αέρα και ελαφρύ ύφασμα από νάιλον αντί για το υλικό φακέλου.
Ο Γιοστ απεβίωσε στις 27 Μαΐου 2007 στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.
Ιδαίοι Δάκτυλοι (έπος)

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι (Ἰδαῖοι Δάκτυλοι) είναι χαμένο σήμερα αρχαίο ελληνικό έπος, που αποδόθηκε στον Ησίοδο από το λεξικό της Σούδας. Η απόδοση είναι αμφίβολη, αλλά δύο παραπομπές του «Ησιόδου» σε άλλους αρχαίους συγγραφείς αφορούν την ανακάλυψη των μετάλλων και έχουν ταξινομηθεί διστακτικά σε αυτό το ποίημα από σύγχρονους ερευνητές. Λεπτομέρειες τέτοιου είδους ήταν κατά πάσα πιθανότητα η εστίαση του ποιήματος, διότι οι Ιδαίοι Δάκτυλοι του τίτλου ήταν μυθολογικοί χύτες που πήραν τα εύσημα για την εφεύρεση της μεταλλουργίας, όπως επιβεβαιώνεται σε αυτό το απόσπασμα από τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα:
Ο Κέλμις και επιπλέον ο Δαμναμενεύς, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, ήταν οι πρώτοι που βρήκαν σίδηρο στην Κύπρο· ο δε Δέλας, ένας άλλος Ιδαίος, ανακάλυψε την κράση του χαλκού, όμως σύμφωνα με τον Ησίοδο ήταν ο Σκύθης.
Κέλμις τε αὖ καὶ Δαμναμενεὺς οἱ τῶν Ἰδαίων δάκτυλοι πρῶτοι σίδηρον εὗρον ἐν Κύπρῳ· Δέλας δὲ ἄλλος Ἰδαῖος εὗρε χαλκοῦ κρᾶσιν, ὡς δὲ Ἡσίοδος, Σκύθης.
2426 Σιμόνοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σιμόνοφ εκτιμάται σε 24,04 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,084 ± 0,014. Ο Σιμόνοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 49 λεπτά.
Αλέξανδρος Φρειδερίκος της Έσσης

Βιογραφία

Ο Αλεξάντερ-Φρήντριχ-Βίλχελμ-Άλμπρεχτ-Γκέορκ γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα της Πρωσίας.
Το 1884 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Γ΄, ο οποίος το 1888 ταξιδεύοντας από τη Μπατάβια (Τζακάρτα) στη Σιγκαπούρη, έπεσε από το πλοίο στη θάλασσα και πνίγηκε. Τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος-Φρειδερίκος ως τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης, μια και το εκλεκτοράτο της Έσσης είχε προσαρτηθεί στην Αυστρία από το 1866.
Ο Αλέξανδρος-Φρειδερίκος είχε οπτική αναπηρία εκ γενετής και έτσι παραιτήθηκε το 1925 υπέρ του νεότερου αδελφού του Φρειδερίκου-Καρόλου.
Κωνσταντίνος Κεφαλάς

Βιογραφία

Ταυτίζεται ίσως με τον ομώνυμό του «πρωτοπαπά» των ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης, που ανήκε στην αριστοκρατική τάξη των Κεφαλάδων , για τον οποίο υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες χρονολογούμενες γύρω στο 917. Ο Κεφαλάς είναι γνωστός για τη συγκρότηση μεγάλης συλλογής επιγραμμάτων στα τέλη του 9ου αι. Η συλλογή αυτή παραδίδεται έμμεσα από ένα και μοναδικό χειρόγραφο της Παλατινής Βιβλιοθήκης της Χαϊδελβέργης και ονομάστηκε γι΄αυτό Παλατινή Ανθολογία, χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στο Βυζάντιο τοσό από το λεξικο Σούδα όσο και από το Μάξιμο Πλανούδη. Ο Κεφαλάς άντλησε από παλαιότερες συλλογές (Στέφανος του Μελεάγρου, Παλλαδάς, Αγαθίας, Θεόδωρος Στουδίτης για να προχωρήσει στη σύνταξη της δικής του, η οποία όσο και αν αποτελεί «εγκυκλοπαίδεια» επιγραμμάτων, ταυτόχρονα είναι και μια προσωπική «εκλογή», καθώς εισάγει τη θεματική διάταξη διασπώντας την ενότητα των παλαιοτέρων συλλογών.
Μιχαλάκης Ζαμπάς

Αθλητική του καριέρα

Πρωταθλητής Κύπρου στη επιτραπέζια αντισφαίριση και αθλητής του ΑΠΟΕΛ. 6 συνεχόμενες φορές πρωταθλητής στο ατομικό πρωτάθλημα αντρών, και 6 συνεχόμενες φορές πρωταθλητής εφήβων. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Κύπρου και την εκπροσώπησε τελευταία φορά στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1972.
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1835

Οι δημοτικές εκλογές του 1835 ήταν οι πρώτες που διενεργήθηκαν σε όλο το κράτος. Δύο κόμματα πήραν μέρος. Το κόμμα των Κυβερνητικών, ή κόμμα του Άρμανσπεργκ, και το κόμμα των Αντιαρμανσπεργικών, το οποίο ήταν το ισχυρότερο.
Στην Αθήνα οι εκλογές διενεργήθηκαν μεταξύ 15ης και 20ής Μαρτίου.
Σίφνος Ι (Παναγιώτης Τέτσης)

Η Σίφνος του Τέτση

Το συγκεκριμένο έργο ανταποκρίνεται στην ώριμη περίοδο της δημιουργίας του Τέτση. Το κυκλαδίτικο νησί αποτελεί ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε αρκετούς πίνακες του καλλιτέχνη, ο οποίος τύγχανε συχνός επισκέπτης του, απεικονίζοντας μέσα από το εικαστικό του έργο διάφορα τοπία της Σίφνου με κύρια γνωρίσματά του η σχέση του φωτός με το ανάγλυφο της επιφάνειας και τη δυναμική του χρώματος.  
Το πράσινο και το βαθύ καφέ της γης λαμβάνουν πιο σκούρες αποχρώσεις ώστε να αποδώσουν την ένταση του μεσημεριάτικου φωτός. Οι αξίες του μαύρου θα αποδοθούν σε ένα μονοχρωματικό, μεγάλων διαστάσεων τόπο της Σίφνου. Στην ενότητα της Σίφνου έχει περισσότερο από όλους τους κύκλους της ζωγραφικής του χρησιμοποιήσει όλο το οπλοστάσιό του. Το έργο Σίφνος Ι χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη εξπρεσιονιστική διάθεση του Τέτση.

Στυλ και επιρροές

Ο Τέτσης διαμόρφωσε μια προσωπική αντίληψη του εξπρεσιονισμού. Τα έργα του περιλαμβάνουν σκηνές της καθημερινότητας, προσωπογραφίες, τοπία αλλά και νεκρή φύση. Στα έργα του παρατηρείται μια σημαντική μέριμνα στα χρώματα και στο φως. Πέραν από τη ζωγραφική, ο Τέτσης ασχολήθηκε και με τη χαρακτική αλλά και με τη δημιουργία τοιχογραφιών σε εκκλησίες και δημόσια κτήρια. Ο Τέτσης έθεσε από νωρίς ως έναν από τους κύριους άξονες του έργου του, τη μελέτη της έντασης του φωτός και τη μεταμόρφωσή του σε χρώμα και ζωγραφικές αξίες. Όπως αναφέρει η Ελένη Βακαλό «Το σημαινόμενο της ζωγραφικής του δεν είναι η ιστόρηση του θέματος (η παράσταση και το νόημά της) αλλά η ίδια η ζωγραφική. Σημαίνον και σημαινόμενο ταυτίζονται» ενώ σύμφωνα με την  Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, «Το ελληνικό φως, σύμφωνα με το ζωγράφο, «ισοπεδώνει δημοκρατικά» τους τόνους και ξεθωριάζει τα δυνατά χρώματα. Πώς να παραμείνεις πιστός σε δύο αντίπαλες ερωμένες; στην ζωγραφική του βλέμματος, που έχει ν' αναμετρηθεί μ΄ένα αμείλικτο φως και στην ζωγραφική του χρώματος, που φιλοδοξεί να διατηρήσει την καθαρότητα και την ένταση του τόνου; Ο ζωγράφος κατάφερε να κερδίσει αυτή τη μάχη. Δημιούργησε έτσι μια ζωγραφική ελληνική, που είναι ταυτόχρονα φωτοτροπική και χρωματική.»
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζέρσεϊ

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1905 με σκοπό την οργάνωση του αθλήματος στη νήσο Τζέρσεϊ και προσχώρησε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας ως μία από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της χώρας. Tο 2015 υπέβαλε αίτηση για να ενταχθεί στην Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) ως πλήρες μέλος.
Αντώνιος Σώχος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Ιστέρνια της Τήνου και καταγόταν από οικογένεια με μεγάλη παράδοση στον χώρο της γλυπτικής. Θείος του ήταν ο επίσης γλύπτης Λάζαρος Σώχος. Μεγάλωσε στην Πάτρα όπου ήταν εγκαταστημένη η οικογένειά του και όπου ο πατέρας του διατηρούσε μαρμαρογλυφείο. Σπούδασε στη Σχολή Καλών τεχνών της Αθήνας δίπλα στον Γεώργιο Βρούτο και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι και το Μόναχο χάρη σε υποτροφία του ελληνικού κράτους.
Με την επιστροφή του διορίστηκε καθηγητής της αρχιτεκτονικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1959. Το 1965 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τα έργα του είναι πάρα πολλά και κοσμούν συλλογές μουσειών και δημόσιους χώρους στην Ελλάδα, την Αίγυπτο, την Κύπρο, την Βουλγαρία κ.α. Χαρακτηριστικά αναφέρονται: το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Πάτρα, το άγαλμα του Καψάλη στο Μεσολόγγι κ.α. Είχε συγγράψει το βιβλίο «η Λαϊκή Τέχνη στην Τήνο».
Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ). 
Απεβίωσε το 1975. Τα τελευταία χρόνια στράφηκε προς την ξυλογλυπτική ενώ το 1964 δώρισε στον δήμο Πατρέων μερικά γλυπτά του. Ανιψιός του ήταν ο μουσικός Ονούφριος Σώχος.

Τεχνοτροπία

Ο Αντώνιος Σώχος παρόλο που φερόταν ως οπαδός του κλασικισμού δεν περιόρισε το έργο εντός των πλαισίων του συγκεκριμένου καλλιτεχνικού ρεύματος αλλά δεχόμενος επιρροές άλλα ρεύματα καθώς και από την αρχαϊκή γλυπτική και τη λαϊκή τέχνη, δημιούργησε τη δική του τεχνοτροπία. Τα θέματα των γλυπτών του, τα εμπνεόταν από τη μυθολογία, τους θρύλους και τις ελληνικές λαϊκές παραδόσεις.
Σχοινούσα

Τοποθεσία

Η Σχοινούσα βρίσκεται στο κέντρο περίπου του συμπλέγματος των Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων. Τη συναντάμε νότια της Νάξου και βορειανατολικά της Ηρακλειάς. Είναι ένα μικρό νησί, με 211 κατ. (απογρ.2011) και έκταση 8,144 τ. χλμ. που προσφέρεται για ήσυχες διακοπές. Ανήκει στην επαρχία της Νάξου και έχει τακτική συγκοινωνία, με το ταξίδι από τον Πειραιά ως το Μερσίνι, το ασφαλές λιμάνι της, να διαρκεί 7 – 8 ώρες. Το Μερσίνι, θεωρείται ένα από τα καλύτερα καταφύγια μικρών σκαφών σε όλο το Αιγαίο. Η ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι ο Μύλος με υψόμετρο 133 μέτρα.

Οικισμοί

Η Σχοινούσα έχει δύο οικισμούς, τη Χώρα και τη Μεσαριά. Ο οικισμός της Χώρας είναι κτισμένος σε ύψωμα, στην ενδοχώρα του νησιού και απέχει 1,2 χλμ. από το λιμάνι. Τα παλαιότερα χρόνια το νησί είχε υποστεί πολλές καταστροφές από πειρατικές επιδρομές. Έτσι, οι κάτοικοι έκτισαν το χωριό της Παναγιάς, όπως αλλιώς αποκαλούν τη Χώρα από την εκκλησία της Παναγιάς της Ακαθής, σε ύψωμα για να έχουν ορατότητα προς τη θάλασσα. Τα σπίτια είναι κτισμένα με τη χαρακτηριστική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.
Ο δεύτερος οικισμός του νησιού, η Μεσαριά διακρίνεται για την εκκλησία της Ευαγγελίστριας και απέχει 3 χλμ. από τη Χώρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία και τον τουρισμό.

Τουρισμός

Τα τελευταία χρόνια το νησί επισκέπτονται ολοένα και περισσότεροι ταξιδιώτες που αναζητούν ήσυχα μέρη με παρθένες ομορφιές για να περάσουν τις διακοπές τους. Οι τουριστικές υποδομές της Σχοινούσας ικανοποιούν τις ανάγκες των επισκεπτών του νησιού και τους προσφέρουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Οι φυσικές ομορφιές της Σχοινούσας την κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νησιά των Μικρών Κυκλάδων. Διαθέτει συνολικά 15 παραλίες. Κατά την περιήγηση στις ακρογιαλιές του νησιού, ξεκινώντας από το λιμάνι, συναντάμε την παραλία Μερσίνι, το Τσιγκούρι, το Λιβάδι, η Λιώλιου, την Ψιλή Άμμο, τον Αλμυρό, κ.α.Το οδικό δίκτυο είναι υποτυπώδες και στις περισσότερες παραλίες φτάνει μόνο χωματόδρομος, αυτό όμως αποτελεί μάλλον ακόμη ένα στοιχείο γραφικότητας.

Δημογραφία

Η Σχοινούσα είχε πληθυσμό 256 άτομα στην απογραφή του 2011.

Εκκλησιαστικά

Σήμερα η Σχοινούσα υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας Αμοργού και Νήσων και ειδικότερα στην αρχιερατική περιφέρεια Αμοργού.
Κάρολος του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο και της Μαγδαληνής-Σιβύλλας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Το 1688 απεβίωσε στο Γκύστροβ σε ηλικία 24 ετών. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1695 και το Μεκλεμβούργο-Γκύστροβ περιήλθε στον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν του κύριου κλάδου, αν και τον διεκδίκησε η πρωτότοκη Μαρία με τον σύζυγό της.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1687 τη Μαρία-Αμαλία των Χόεντσολερν, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Δημήτριος Καρακίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Φίλιππο Καρακίτη και είχε σπουδάσει νομικά.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1902.
Σάσα Γιοβάνοβιτς

Βιογραφικό

Ο Σάσα Γιοβάνοβιτς γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου 1974 στο Λέσκοβατς της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Ως έφηβος έπαιξε ποδόσφαιρο στην Ντουμπόσιτσα και από το 1995 στη Νάπρεντακ Κρούσεβατς. Το 1996 πήγε για πρώτη φορά στην Κύπρο, όπου αγωνίστηκε στην Ανόρθωση. Στη συνέχεια πέρασε από τον ΑΠΟΠ Πάφου, την ΑΕΛ Λεμεσού και το 1999 ήρθε στην Ελλάδα, στον Α.Ο. Τρίκαλα. Από το 2000 ως το 2002 αγωνίστηκεα στον Πανιώνιο και εν συνεχεία επέστρεψε στην Κύπρο. Έπαιξε διαδοχικά στην Αθλητική Ένωση Πάφου, ξανά στην ΑΕΛ, στον ΑΠΟΕΛ και έκλεισε την καριέρα του στην ΑΠΕΠ.
Το 2009 ξεκίνησε καριέρα προπονητή στον Ακρίτα Χλώρακα και από το 2010 υπέγραψε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας. Μετά από ένα ανεπιτυχές, σύντομο πέρασμα από την ομάδα της Λευκωσίας, το καλοκαίρι του 2010, σε συνεργασία με τον Βούλγαρο Σλάβκοβ ανέλαβε την ΑΕ Πάφου. Το καλοκαίρι του 2011 ανέλαβε τον Ατρόμητο Γεροσκήπου, από τον οποίο αποδεσμεύτηκε μετά την 7η αγωνιστική, αφού η ομάδα δεν είχε καταφέρει εξασφαλίσει βαθμό.