google/wiki40b huggingface dataset:
Γλώσσα Μαρβάρι

Ιστορία

Λέγεται ότι τα Μαρβάρι και τα Γκουτζαράτι εξελίχθηκαν από την Γκουτζάρ Μπάχα ή Μάρου-Γκουρτζάρ, τη γλώσσα των Γκουρτζάρων. Η επίσημη γραμματική των Γκουρτζάρ Απαμπράμσα γράφτηκε από τον Τζαϊνιστή μοναχό και εξέχων λόγιο Χεματσάντρα Σούρι.

Γεωγραφική κατανομή

Τα Μαρβάρι ομιλούνται κυρίως στην ινδική πολιτεία του Ρατζαστάν. Οι ομιλητές της Μαρβάρι έχουν διασκορπιστεί ευρέως σε ολόκληρη την Ινδία και άλλες χώρες, αλλά βρίσκονται κυρίως στη γειτονική πολιτεία του Γκουτζαράτ και στο ανατολικό Πακιστάν. Επίσης, υπάρχουν ομιλητές της γλώσσας στο Μποπάλ. Με περίπου 13.2 εκατομμύρια ομιλητές (το 1997, περίπου 13 εκατομμύρια στην Ινδία και 200.000 στο Πακιστάν) είναι η μεγαλύτερη γλώσσα της υποομάδας Μαρβάρι.
Υπάρχουν διάφορες διάλεκτοι: η Θάλι (που ομιλούνται στην ανατολική επαρχία Τζαϊσαλμέρ και στη βορειοδυτική επαρχία Τζοντπούρ), η Μπάγκρι (κοντά στη Χαρυάνα), η Μπιτραούτι, η Σιρόχι και η Γκοντουάρι.

Λέξεις

Η γλώσσα μοιράζεται μια λεξική ομοιότητα 50-65% με τα Χίντι (αυτό βασίζεται σε μια λίστα Σουαντές σύγκρισης 210 λέξεων). Η Μαρβάρι έχει πολλές συγγενείς λέξεις με τα Χίντι. Οι αξιοσημείωτες φωνητικές αντιστοιχίες συμπεριλαμβάνουν το /s/ στα Χίντι με το /h/ στα Μαρβάρι. Για παράδειγμα, το sona (Χίντι) και hono (Μαρβάρι) σημαίνουν και τα δύο χρυσός.
Το λεξιλόγιο της Μαρβάρι είναι κάπως παρόμοιο με άλλες δυτικές Ινδοάριες γλώσσες, ειδικά με τα Ρατζαστανικά και τα Γκουτζαρατικά, ωστόσο,τα στοιχεία της γραμματικής και της βασικής ορολογίας διαφέρουν αρκετά ώστε να παρεμποδίσουν σημαντικά την αμοιβαία κατανόηση. Επιπλέον, τα Μαρβάρι χρησιμοποιεί πολλές λέξεις που βρίσκονται στα Σανσκριτικά (ο πρόγονος των περισσότερων ινδικών γλωσσών της Βορείου Ινδίας) που δεν απαντώνται στα Χίντι.

Φωνολογία

Το /h/ μερικές φορές αποκόπτεται. Υπάρχουν επίσης διάφορες αλλαγές φωνηέντων. Οι περισσότερες αντωνυμίες και ερωτήσεις είναι διαφορετικές από αυτές των Χίντι.

Μορφολογία

Η γλώσσα Μαρβάρι έχει μια δομή παρόμοια με αυτή των Χίντι. Η κύρια σειρά λέξεων είναι υποκείμενο-αντικείμενο-ρήμα. Οι περισσότερες αντωνυμίες και ερωτήσεις που χρησιμοποιούνται στα Μαρβάρι είναι διαφορετικές από αυτές που χρησιμοποιούνται στα Χίντι. Τα Μαρβάρι και Χαραούτι έχουν διάκριση συνεκτικότητας.

Σύστημα γραφής

Το Μαρβάρι γενικά γράφεται στο αλφάβητο Ντεβανάγκαρι, αν και το αλφάβητο Μαχατζάνι συνδέεται παραδοσιακά με τη γλώσσα. Παραδοσιακά γραφόταν στο αλφάβητο Μαχατζάνι (που δεν έχει φωνήεντα, μόνο σύμφωνα). Στο Πακιστάν είναι γραμμένο στο τροποποιημένο περσοαραβικό αλφάβητο. Η ιστορική ορθογραφία της Μαρβάρι για το Ντεβανάγκαρι χρησιμοποιεί άλλους χαρακτήρες αντί των τυπικών γραμμάτων του Ντεβανάγκαρι.
Χρόνος προθρομβίνης

Εργαστηριακή μέτρηση

Το εύρος αναφοράς για τον χρόνο προθρομβίνης εξαρτάται από την αναλυτική μέθοδο που χρησιμοποιείται, αλλά συνήθως είναι περίπου 12-13 δευτερόλεπτα (τα αποτελέσματα πρέπει πάντα να ερμηνεύονται χρησιμοποιώντας το εύρος αναφοράς του εργαστηρίου που πραγματοποίησε τη δοκιμή) και το INR απουσία αντιπηκτικής αγωγής είναι 0,8 -1,2. Το επιθυμητό εύρος για το INR με αντιπηκτική χρήση (π.χ. βαρφαρίνη) είναι 2 έως 3. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αν θεωρηθεί ότι απαιτείται πιο έντονη αντιπηκτική αγωγή, το εύρος-στόχος μπορεί να είναι μέχρι και 2,5-3,5 ανάλογα με την ένδειξη για αντιπηκτική αγωγή.

Ερμηνεία

Ο χρόνος προθρομβίνης είναι ο χρόνος που χρειάζεται το πλάσμα για να πήξει μετά την προσθήκη ιστικού παράγοντα (ανασυνδυασμένου ή που λαμβάνεται από ζώα όπως κουνέλια, ή από εγκέφαλο ασθενών κατά την αυτοψία). Έτσι μετράται η ποιότητα του εξωγενούς μονοπατιού της πήξης. Η ταχύτητά του επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τα επίπεδα του λειτουργικού παράγοντα VII στο σώμα. Ο παράγοντας VII έχει σύντομο χρόνο ημιζωής και η καρβοξυλίωση των καταλοίπων γλουταμινικού του απαιτεί βιταμίνη Κ. Ο χρόνος προθρομβίνης μπορεί να παραταθεί ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας βιταμίνης Κ, θεραπείας με βαρφαρίνη, δυσαπορρόφησης ή έλλειψης εντερικής βακτηριακής χλωρίδας (για παράδειγμα στα νεογέννητα). Επιπλέον, η κακή σύνθεση του παράγοντα VII (λόγω ηπατικής νόσου) ή η αυξημένη κατανάλωσή του (στη διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη) μπορεί να επιμηκύνει τον PT. 
Το INR χρησιμοποιείται συνήθως για την παρακολούθηση των ασθενών υπό θεραπεία βαρφαρίνης ή σχετικής από του στόματος αντιπηκτικής θεραπείας. Το φυσιολογικό εύρος για ένα υγιές άτομο που δεν χρησιμοποιεί βαρφαρίνη είναι 0,8-1,2, ενώ για τα άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με βαρφαρίνη συνήθως στοχεύεται ένα INR 2,0-3,0, αν και το INR μπορεί να είναι υψηλότερο σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως για τους ασθενείς με μηχανική καρδιακή βαλβίδα. Εάν το INR βρίσκεται εκτός του εύρους-στόχου, ένα υψηλό INR υποδηλώνει υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας, ενώ ένα χαμηλό INR υποδηλώνει υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβου.

Παρακλίνια εξέταση

Εκτός από την εργαστηριακή μέθοδο που περιγράφεται παραπάνω, συσκευές παρακλίνιων εξετάσεων (γνωστά ως near-patient testing) χρησιμοποιούνται όλο και συχνότερα σε ορισμένες χώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, παραδείγματος χάριν, η παρακλίνια εξέταση χρησιμοποιείται τόσο από τους ασθενείς στο σπίτι όσο και από ορισμένες κλινικές (συχνά νοσοκομειακές), ως μια γρήγορη και βολική εναλλακτική λύση της εργαστηριακής μεθόδου. Μετά από μια περίοδο αμφιβολίας για την ακρίβεια των αποτελεσμάτων τέτοιων συσκευών, μια νέα γενιά μηχανών και αντιδραστηρίων φαίνεται να κερδίζουν αποδοχή για την ικανότητά τους να αποδίδουν αποτελέσματα με παρόμοια ακρίβεια με τα εργαστηριακά.
Θανατική ποινή στην Αμπχαζία

Η θανατική ποινή στην Αμπχαζία επιτρέπεται μόνο για εμπόλεμες περιόδους, αν και η χώρα είναι κατά της ποινής. Από το 2007, έχει εφαρμοσθεί ένα μορατόριουμ στην θανατική ποινή. Μέχρι το 2007, η Αμπχαζία είχε καταδικάσει δέκα ανθρώπους σε θανατική ποινή, αλλά καμία καταδίκη δεν εκτελέστηκε.
Σαντζάκι της Ιερουσαλήμ

Ιστορία

Το 1841, η περιοχή αποσπάστηκε από τη Δαμασκό και εντάχθηκε στην άμεση διοίκηση της Πύλης, ενώ τυπικά συστάθηκε ως ανεξάρτητο σαντζάκι το 1872. Πριν από το 1872 υπαγόταν στο βιλαέτι της Συρίας που δημιουργήθηκε το 1864, μετά από τις μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ. Τα νότια σύνορα του σαντζακίου της Ιερουσαλήμ είχαν επανασχεδιαστεί το 1906, με πρωτοβουλία των Βρετανών, οι οποίοι ενδιαφέρονταν για την προστασία των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων τους, καθιστώντας τα σύνορα όσο το δυνατόν ποιο ελεγχόμενα.
Προς το τέλος του 19ου αιώνα, η αίσθηση ότι στην περιοχή της Παλαιστίνης ή του σαντζακίου της Ιερουσαλήμ σχηματίζεται μια ξεχωριστή πολιτική οντότητα έγινε ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των μορφωμένων Αράβων της περιοχής. Το 1904, ο πρώην υπάλληλος της Ιερουσαλήμ, Νατζίμπ Αζουρί, σχημάτισε στο Παρίσι το Σύνδεσμο της Αραβικής Πατρίδας (Ligue de la Patrie Arabe) του οποίου στόχος ήταν η απελευθέρωση της Οθωμανικής Συρίας και του Ιράκ από την τουρκική κυριαρχία. Το 1908, ο Αζουρί πρότεινε στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο την αναβάθμιση του καθεστώς της περιοχής σε βιλαέτι, μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908.
Η περιοχή κατακτήθηκε από τις Συμμαχικές Δυνάμεις το 1917 κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη Νότια Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών (OETA South) που δημιουργήθηκε για να αντικαταστήσει την οθωμανική κυβέρνηση. Η Νότια Διοίκηση αποτελούνταν από τα οθωμανικά σαντζάκια της Ιερουσαλήμ, της Ναμπλούς και της Άκρας. Η στρατιωτική διοίκηση αντικαταστάθηκε από μια βρετανική πολιτική διοίκηση το 1920 και η περιοχή της Νότιας Διοίκησης μετεξελίχθηκε στο έδαφος της υπό Βρετανική Εντολή Παλαιστίνης το 1923, με κάποιες προσαρμογές στα σύνορα με το Λίβανο και τη Συρία.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004

Επιλογή διοργανώτριας

Κατά τον Οκτώβριο του 1999, τρεις υποψηφιότητες είχαν απομείνει για να αναλάβουν τη διοργάνωση: της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και η συνδιοργάνωση Αυστρίας-Ουγγαρίας. Στις 11 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, η Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΥΕΦΑ διενήργησε ψηφοφορία από την οποία επιλέχθηκε η Πορτογαλία.

Φάση ομίλων

Η UEFA ανακοίνωσε το επίσημο πρόγραμμα στις 10 Μαρτίου 2003 στο Πόρτο.
Όλες οι ώρες που αναφέρονται είναι με βάση την επίσημη ώρα της Πορτογαλίας (UTC+01:00).
Πάπυρος Ομήρου του Χάρις

Ο Όμηρος του Χάρις (αναφερόμενος στην διεθνή βιβλιογραφία ως «the Harris Homer, B.M. Pap. 126» (British Museum Papyrus 126), αλλά και «Cat. Anc. MSS., i., pi. 1») είναι χειρόγραφο αντίγραφο μέρους της Ιλιάδας του Ομήρου που έχει παλαιογραφική σημασία.

Προέλευση και ιστορική αναδρομή

Το όνομα του παπύρου προέρχεται από τον πρώτο καταγεγραμμένο αγοραστή του, Άντονυ Τσαρλς Χάρρις. Αναφέρεται ότι βρέθηκε στο Φαγιούμ το 1849-1850 στον «λάκκο των κροκοδείλων» και ότι το 1899 βρισκόταν στην ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου. Ενώ αρχικά οι μελετητές τον χρονολογούσαν στον 1ο αι. π.Χ., σήμερα τοποθετείται στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ.

Παλαιογραφική σημασία

Το χειρόγραφο κείμενο είναι γραμμένο σε πάπυρο και περιέχει τμήματα του 18ου βιβλίου της Ιλιάδας. Αποτελεί δείγμα αναφοράς της ελληνικής φιλολογικής γραφής των βιβλίων, δηλαδή χρησιμοποιείται από τους παλαιογράφους ως χαρακτηριστικό δείγμα ελληνικής γραφής της εποχής του. Η γραφή διαφέρει ως προς τις παλαιότερες. Τα γράμματα είναι τετραγωνικότερα και ακαμπτότερα. Το σχήμα τους είναι πολύ λεπτό, και γενικά θυμίζουν την αρχαία ελληνική επιγραμματική γραφή.
Αλφόνσος Ιορδάνης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ραϋμόνδου Δ΄ κόμη της Τουλούζης, μαργράβου της Προβηγκίας & δούκα τού Ναρμπόν, ιδρυτή της κομητείας της Τρίπολης στην Εγγύς Ανατολή και της Ελβίρας των Χιμένεθ, νόθης κόρης τού Αλφόνσου ΣΤ΄ της Λεόν & Καστίλης.
Γεννήθηκε στο κάστρο Μον Πελερίν στην Τρίπολη, καθώς ο πατέρας του ήταν στην Α΄ Σταυροφορία. Όταν βαπτίστηκε στον ποταμό Ιορδάνη, τού δόθηκε το όνομα Ιορδάνης. Το 1105 απεβίωσε ο Ραϋμόνδος Δ΄ αφήνοντας τον Αλφόνσο-Ιορδάνη δύο ετών. Τέθηκε υπό την επιτροπεία τού συγγενούς του Γουλιέλμου Β΄ Ιορδάνη κόμη της Σερντάνυα. Το 1108 μετέβη στην Ευρώπη, όπου ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Βερτράνδος κόμης της Τουλούζης τού έδωσε την κομητεία τού Ρουέργκ. Το 1112 απεβίωσε ο Βερτράνδος και τον διαδέχθηκαν ο γιος του Πονς στην Τρίπολη και ο Αλφόνσος-Ιορδάνης στην Τουλούζη και την Προβηγκία.
Το 1114 ο Γουλιέλμος Θ΄ δούκας της Ακουιτανίας διεκδίκησε την Τουλούζη στο όνομα της συζύγου του Φιλίππας, κόρης τού Γουλιέλμου Δ΄ κόμη της Τουλούζης (μεγαλύτερου αδελφού τού Ραϋμόνδου Δ΄). Εισέβαλε στη χώρα και την κατέκτησε. Το 1119 ο Αλφόνσος-Ιορδάνης ανέκτησε ένα μέρος της· τον πλήρη έλεγχό της τον απέκτησε το 1123. Τους μοναχούς τού Σαιν-Ζιλ, που βοήθησαν τους εχθρούς του, τους έδιωξε με αποτέλεσμα να τον αφορίσει ο Πάπας Κάλλιστος Β΄.
Ιωάννης Κυφωνίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Σόλιγκεν της τότε Δυτικής Γερμανίας από Έλληνες μετανάστες, τον Θεόδωρο Κυφωνίδη και τη Ζωγράφα Κυφωνίδου. Τα πρώτα του μουσικά βήματα τα έκανε σε ηλικία 7 ετών. Στην ηλικία των 15 πραγματοποίησε τις πρώτες του συνθέσεις κι εμφανίσεις με το μουσικό συγκρότημα "Bonus", στο Ντύσελντορφ. Το 1991 ήρθε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με πολλούς καλλιτέχνες όπως η Κατερίνα Στανίση, Κώστας Μπίγαλης, Βασίλης Παπακωνσταντίνου και άλλους καλλιτέχνες. Ορόσημο στην καριέρα του αποτελεί από το 2001 έως το 2014, η συνεργασία του με την Άννα Βίσση, ως μουσικός διευθυντής.
Ενδεκάεδρο

Στη στερεομετρία, ενδεκάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει 11 έδρες. Υπάρχουν πολυάρυθμα τοπολογικώς σαφή ενδεκάεδρα, όπως η δεκαγωνική πυραμίδα και το εννεαγωνικό πρίσμα.
Δύο κατηγορίες, τα δις συμμετρικά και τα σφηνοειδή ενδεκάεδρα, είναι πολύεδρα space-filling.

Κυρτά ενδεκάεδρα

Υπάρχουν 440.564 τοπολογικώς διακριτά κυρτά ενδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 8 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.

Οσόεδρο

Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 11 έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται ενδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,11}. Το ενδεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 11 ακμές και 11 έδρες (δίγωνα).
Οϊέρ Ολαθάμπαλ

Συλλογική Καριέρα

Γεννημένος στο Ιρούν, στη Γκιπούθκοα της Χώρας των Βάσκων, ο Οϊέρ κατέφθασε στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Μπαρτσελόνα σε ηλικία 18 ετών, προερχόμενος από την τοπική Ρεάλ Ουνιόν. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια στον σύλλογο ως στέλεχος των ρεζερβών αποτελώντας αναπληρωματικό ενός άλλου προϊόντος της Λα Μασία, του Ρουμπέν.
Στις 2 Ιανουαρίου 2008, ο Οϊέρ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με σκορ 2–2 απέναντι στην ΚΝ Αλκογιάνο για το Κύπελλο Ισπανίας εκείνης της σεζόν. Κάτι παραπάνω από έναν χρόνο αργότερα, στις 17 Μαΐου, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, καθώς η Barça είχε ήδη στεφθεί πρωταθλήτρια, σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 1–2 από την Ρεάλ Μαγιόρκα.
Για την σεζόν 2009–10, μετά την αποχώρηση του Αλμπέρτ Γιορκέρα με προορισμό την γειτονική Χιρόνα ΦΚ, ο Οϊέρ προβιβάστηκε ως τρίτος τερματοφύλακας. Ωστόσο, εξακολούθησε να αγωνίζεται αρκετά συχνά με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου.
Στις 11 Ιουλίου 2014, ο Οϊέρ υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών με την Γρανάδα ΚΦ έναντι άγνωστου ποσού.
Σταύρος Ξενίδης

Βιογραφικά Στοιχεία

Φοίτησε στο Λεόντειο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1944. Εμφανίστηκε σε περισσότερες από 70 ταινίες, σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους και συνήθως στο πλευρό κωμικών ηθοποιών, με πρώτη Το τραγούδι του πόνου (1953) και τελευταία το Γραφείο ιδεών (1989).
Ο Σταύρος Ξενίδης συνέδεσε την θεατρική πορεία με το Θέατρο του Κώστα Μουσούρη με το οποίο συνεργάστηκε και πρωταγωνίστησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες (δεκαετίες '50 και '60).  "Οταν ένα ρόλο τον παίζει ο Σταύρος, θα αναδειχθούν χωρίς τεχνάσματα και υπερβολές όλες οι πτυχές του. Είναι λαμπρός ηθοποιός, εξαιρετικός άνθρωπος. Στην σκηνή ακτινοβολούσε με το ταλέντο του και με το ήθος του. Είχαμε την μεγάλη τύχη να τον έχουμε μαζί μας", έλεγε ο Κώστας Μουσούρης (όπως αναφέρεται στο Λεύκωμα "Κώστας Μουσούρης-Πάθος Θεάτρου" του Μίλτου Λιδωρίκη).
Εμφανίστηκε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές από τη δεκαετία του '70 και μετά, με πιο χαρακτηριστικό το ρόλο του αστυνόμου Μπέκα του Γιάννη Μαρή, τον οποίο ενσάρκωσε 3 φορές: το 1987 στο Θάνατο του Τιμόθεου Κώνστα (ΕΤ2), το 1991 στο Μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη (Mega) και το 1992 στο Μια γυναίκα από το παρελθόν (Ant1)  
Από τις 27 Μαΐου 2008 ο Σταύρος Ξενίδης (καθώς και η σύζυγός του) φιλοξενείτο στο Γηροκομείο Αθηνών, έχοντας σοβαρά προβλήματα υγείας που του προκάλεσαν αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια. Πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 2008.
Κονσταντίν Κριούκοφ

Βιογραφία

Ο Κονσταντίν Κριούκοφ γεννήθηκε 7 Φεβρουαρίου του 1985 στη Μόσχα, από οικογένεια καλλιτεχνών, γιος της ηθοποιού Ελένα Μπονταρτσούκ (1962-2009) και του Δόκτωρα Φιλοσοφίας Βιτάλι Κριούκοφ. Ο Κωνσταντίν είναι εγγονός του θρυλικού σοβιετικού σκηνοθέτη και ηθοποιού Σεργκέι Μπονταρτσούκ και της ηθοποιού Ιρίνα Σκομπτσέβα, είναι ανηψιός του διάσημου Ρώσου σκηνοθέτη, σεναριογράφου και ηθοποιού Φιόντορ Μπονταρτσούκ. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Ελβετία. Κατά την προτροπή του παππού του, αποφοίτησε με άριστα από το σχολείο τέχνης στη Ζυρίχη. Πήγε σχολείο στη γερμανική πρεσβεία στη Μόσχα.
Το 2001, σε ηλικία 16 ετών έγινε ένας από τους νεότερους αποφοίτους του Αμερικανικού Ινστιτούτου Γεμολογίας (GIA). Την ίδια χρονιά μπήκε στο παράρτημα της Μόσχας, Ακαδημίας Δικαίου, από την οποία αποφοίτησε το 2006.
Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην ταινία του θείου του Φιόντορ Μπονταρτσούκ «9 рота», με τον Αλεξέι Τσάντοφ.
Έχει ενδιαφέρον για τη ζωγραφική (έχει το δικό του καλλιτεχνικό εργαστήρι στην Πράγα), του αρέσει η φωτογραφία, η κολύμβηση και του αρέσει να διαβάζει.
Βάγεις Λυδίας

Τοποθεσία

Από τις επιγραφές που ανακάλυψε ο Keppel, προσδιόρισε την θέση της πόλης απέναντι από την σημερινή Sirghe, επί της βόρειας όχθης του ποταμού Έρμου.

Ιστορία

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας, μεταξύ των Τημένου Θηρών και της Φιλαδελφείας. Για πρώτη φορά η ύπαρξή της γνωστοποιείται από τα νομίσματα που έκοψε στην ρωμαϊκή εποχή, ενώ τον 6ο αιώνα ο Ιεροκλής στον Συνέκδημόν του, την αναφέρει ως Βάγις και στο notitiae episcopatuum ως Βάγη. Στα νομίσματα της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου ήταν γνωστή ως Καισάρεια Βάγεις και στην άλλη όψη εικονίζεται η θεότητα του Έρμου.
Φίλιππος Β΄ της Σαβοΐας

Βιογραφία

Διαδέχθηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα της Σαβοΐας, εγγονό του μεγαλύτερου αδελφού του Αμεδαίου Θ΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο Αμαδαίος Θ΄ ήταν υιός της Άννας Πουατιέ-Λουζινιάν κληρονόμου του βασιλείου της Κύπρου και αδελφός του Λουδοβίκου κόμη της Γένουας και συζύγου της Καρλόττας Πουατιέ-Λουζινιάν βσίλισσας της Κύπρου. Γι' αυτό ο Φίλιππος Β΄ διεκδίκησε το βασίλειο της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Μικράς Αρμενίας, αλλά αυτοί οι τίτλοι μπορούσαν να κληρονομηθούν και σε θήλυ απόγονο, που ήταν η Γιολάντα-Λουίζα, αδελφή του Καρόλου Β΄. Έτσι ο Φίλιππος Β΄ πάντρεψε τον πρώτο υιό του Φιλιβέρτο με τη Γιολάντα-Λουίζα, για να εξασφαλίσει τους τίτλους στους απογόνους του. Δυστυχώς και οι δύο απεβίωσαν, ο ένας 24ετής και η άλλη 12ετής, χωρίς να έχουν απογόνους. Η διεκδίκηση των τριών βασιλείων πέρασε στην εξαδέλφη της Γιολάντας-Λουίζας, την Καρλόττα Τραστάμαρα.
Ωστόσο οι απόγονοι του Φιλίππου Β΄ συνέχισαν να φέρουν τους τίτλους. 
Ήταν δούκας για 19 μήνες· πέρασε όλο το προηγούμενο διάστημα ως κύριος του Μπρέσε, που ήταν στα σύνορα Γαλλίας-Βουργουνδίας και που γρήγορα καταλήφθηκε. Έτσι τον αποκαλούσαν Ακτήμονα.
Βλαντίμιρ Ολγκερντόβιτς

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Μαρίας, κόρης τού Γιαροσλάβ πρίγκιπα τού Βιτέρμπσκ. 
Έπειτα από τη μάχη των Κυανών Υδάτων το 1362, το πριγκιπάτο τού Κιέβου έπεσε μόνιμα στα χέρια της Λιθουανίας. Πιστεύεται, ότι ο Βλαντίμιρ εγκαταστάθηκε στο Κίεβο αμέσως μετά τη μάχη και αντικατέστησε τον μεγάλο θείο του Φιόντορ του Κιέβου. Ο Βλαντίμιρ διεξήγε δική του πολιτική και έκοψε δικά του νομίσματα. Αρχικά τα νομίσματά του ήταν έντονα επηρεασμένα από αυτά της Χρυσής Ορδής: αντέγραψε σύμβολα τού Γιάνι Μπεγκ χαν και Μουχάμμαντ Μπολάκ χαν, όπως τη σφραγίδα (tamga) της φυλής των Τατάρων. Αυτό ίσως δηλώνει, ότι πλήρωνε φόρο υποτέλειας στην Ορδή. Αργότερα αντικατέστησε τα Ταταρικά σύμβολα με το Κ (=Κίεβο) και τον σταυρό, σύμβολο της Ορθόδοξης πίστης. Αυτά ήταν τα πρώτα νομίσματα, που κόπηκαν στη Λευκορωσία. 
Το 1384 ο στρατός του συνέλαβε τον Διονύσιο μητροπολίτη τού Κιέβου, που απεβίωσε στην αιχμαλωσία το επόμενο έτος. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της διαμάχης του Διονυσίου, τού Ποιμένος και τού Κυπριανού, που διεκδικούσαν τη μητρόπολη της Μόσχας.
Το 1386 ο αδελφός του Γιαγκελόν μέγας δούκας της Λιθουανίας έγινε, λόγω τού γάμου του, βασιλιάς της Πολωνίας και ο Βλαντίμιρ ορκίστηκε υποτέλεια σε αυτόν. Το 1392 με τη συμφωνία τού Οστρόβ, ο εξάδελφός τους Βυτάουτας έγινε μέγας δούκας της Λιθουανίας και άρχισε να μειώνει τους δούκες της επαρχίας, αντικαθιστώντας τους με αντιπροσώπους του. Αυτό ξεκίνησε ένεκα απείθαρχων δουκών, αλλά κατέληξε σε πιο συγκεντρωτική εξουσία. Έτσι το 1393 ο Βυτάουτας κατάσχεσε το Βολοντιμίρ-Βολίνσκι από τον εξάδελφο τού Βλαντίμιρ, τον Φεντόρ, γιο τού Λιουμπάρτας, το Νόβχοροντ-Σιβέρκι από τον αδελφό τού Βλαντίμιρ, τον Καριμπούτας και το Βιτέρμπσκ από τον Σβιτριγκάιλα, επίσης αδελφό τού Βλαντίμιρ. Το 1394 ο Βυτάουτας και ο Σκιργκάιλα, άλλος αδελφός τού Βλαντίμιρ, βάδισαν εναντίον τού Βλαντίμιρ, που παραδόθηκε χωρίς μάχη. Ο Σκιργκάιλα εγκαταστάθηκε στο Κίεβο, ενώ ο Βλαντίμιρ έλαβε το Σλουτσκ-Καπύλ ως δούκας. Ο Βλαντίμιρ αναφέρεται για τελευταία φορά στις πηγές το 1398.
Λεπτή κόκκινη γραμμή

Η φράση Λεπτή κόκκινη γραμμή χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει το έσχατο όριο μιας υποχώρησης.
Η φράση χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τον ηρωισμό των ανδρών του βρετανικού 93ου Συντάγματος Πεζικού κατά τη Μάχη της Μπαλακλάβας, στις 25 Οκτωβρίου του 1854, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Εκείνη τη μέρα το 93ο Σύνταγμα και μια δύναμη Βασιλικών Πεζοναυτών και Οθωμανών στρατιωτών, υπό τη διοίκηση του σερ Κόλιν Κάμπελ, αντιμετώπισαν επίθεση 400 ουσάρων της 6ης Ταξιαρχίας Ουσάρων του ρωσικού ιππικού. Το 93ο Σύνταγμα ήταν η μοναδική οργανωμένη δύναμη που μπορούσε να αντιμετωπίσει τους Ρώσους ουσάρους που είχαν ως στόχο το στρατόπεδο της Μπαλακλάβας, όπου βρισκόταν αποδιοργανωμένοι περί τους 20.000 άνδρες (Βρετανοί, Γάλλοι και Οθωμανοί). Ο Κάμπελ διέταξε τους άνδρες του να παραταχθούν σε βάθος δύο ανδρών, αντί του συνηθισμένου τεσσάρων, επειδή έπρεπε να καλυφθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέτωπο. Το σκωτσέζικο απόσπασμα περίμενε να πλησιάσουν οι Ρώσοι ιππείς και στη συνέχεια άνοιξε ομαδικό πυρ, προκαλώντας σοβαρές απώλειες. Ο Ρώσος διοικητής, πιστεύοντας πως η παρουσία του εχθρικού αποσπάσματος αποτελεί αντιπερισπασμό, σήμανε υποχώρηση.
Ο ανταποκριτής των "Times" Ουίλιαμ Ράσελ, έγραψε αργότερα ότι δε μπορούσε να δει τίποτα άλλο μεταξύ των Ρώσων που επέλαυναν και του στρατοπέδου, παρά μόνο μια λεπτή κόκκινη γραμμή από ατσάλι.
Oceania

Ιστορικό

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανέθεσε ένα τραγούδι στη Μπιορκ ειδικά για την τελετή έναρξης των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Η τραγουδίστρια αποκάλυψε ότι η επιτροπή της ζήτησε να κάνει ένα τραγούδι σε στυλ "Ebony and Ivory" ή "We Are the World", που σύμφωνα με αυτή είναι πιασάρικοι ήχοι, αλλά σκέφτηκε: «Ίσως υπάρχει άλλη οπτική γωνία για αυτό. Όταν προσπαθούσα να γράψω έναν Ολυμπιακό στίχο, όμως, ήταν γεμάτο αθλητικές κάλτσες και κορδέλες. Κατέληξα να γονατίζω στο γέλιο». Στη συνέχεια, κάλεσε τον Sjón, ισλανδό ποιητή που είχε προηγουμένως συνεργαστεί μαζί της σε τραγούδια όπως το "Bachelorette" από το τρίτο της άλμπουμ Homogenic (1997). Όταν του είπε ότι θα χρειαστούν κάτι "κατάλληλα επικό" για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο ποιητής παρακολούθησε ακόμη και ένα σύντομο σεμινάριο για την ελληνική μυθολογία στο Πανεπιστήμιο του Ρέικιαβικ. Το "Oceania" ήταν το τελευταίο τραγούδι που γράφτηκε για το Medúlla. Η Μπιορκ είπε για το τραγούδι: «Νιώθω μεγάλη τιμή που μου ζητήθηκε να γράψω ένα τραγούδι και να το τραγουδήσω στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το τραγούδι γράφτηκε από την οπτική γωνία του ωκεανού που περιβάλλει όλη τη γη και παρακολουθεί τους ανθρώπους για να δει πως τα πηγαίνουν μετά από εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης. Δε κάνει διακρίσεις σε σύνορα, διαφορετικές φυλές ή θρησκείες, κατι που ήταν πάντα ο πυρήνας αυτών [των παιχνιδιών]».
Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο βρετανικό ραδιοφωνικό σταθμό XFM, η Μπιορκ εξήγησε τη διαδικασία συγγραφής του, λέγοντας ότι η ηχογράφηση του "Oceania" καθυστέρησε επειδή ήθελε να το κάνει ειδικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας ημέρας μίξης του, σκέφτηκε ότι χρειάζεται "σειρήνες", όπως στην ελληνική μυθολογία. Κάλεσε μια αγγλική χορωδία να ηχογραφήσει αυτούς τους ήχους. Επίσης είχε κάνει μια σύνθεση για πιάνο στον υπολογιστή της, που ήταν όμως αδύνατο για ένα πιάνο να την παίξει και έτσι το πήρε ώστε να το τραγουδήσει. Έπειτα, κάλεσε τον beatboxer Shlomo, ώστε να της ηχογραφήσει ένα πιο τέκνο beat.

Ρεμίξ

Μια ρεμίξ εκδοχή του τραγουδιού, με επιπλέον στίχους από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Kelis ηχογραφήθηκε, αφού συναντήθηκαν σε ένα σόου μόδας στο Λονδίνο και αποφάσισαν αργότερα να συνεργαστούν. Αρχικά, δεν είχαν ως στόχο να το κυκλοφορήσουν εμπορικά, αλλά διέρρευσε μετά την αναπαραγωγή του στην εκπομπή The Breezeblock του BBC Radio 1 και αργότερα συμπεριλήφθηκε ως B-side στο πρώτο σίνγκλ του άλμπουμ, "Who Is It".
Μια πιάνο εκδοχή του "Oceania" εμφανίστηκε στο DVD single του "Who Is It", για την οποία υποβοηθήθηκε στη δημιουργία του από τον Nico Muhly. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, εκείνος δήλωσε: «Όταν μου ζήτησε να παίξω πιάνο στο "Oceania", μου έστειλε τη μουσική και ήταν τόσο περίπλοκη και με πολλά στρώματα όσο κάθε κλασική μουσική που έπαιζα». Η Μπιορκ αποφάσισε να ακολουθήσει σε αυτό την ιδέα των φωνητικών της εκδοχής του άλμπουμ και να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικά τροποποιημένες χορωδιακές φωνές.