google/wiki40b huggingface dataset:
Ματθαίος Καμαριώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στα τέλη του 14ου αιώνα ή τις αρχές του 15ου. Ο πατέρας του ήταν ιερέας, που είχε μεταναστεύσει στην Κωνσταντινούπολη στα χρόνια των τελευταίων Παλαιολόγων, πιθανότατα πριν το χαμό της Θεσσαλονίκης το 1430. Απέκτησε πολύπλευρη παιδεία, κυρίως χάρη στον πατέρα του κι έμαθε να γράφει σε άριστη λόγια και πλούσια γλώσσα για λεπτά θέματα. Μεγάλωσε στο ίδιο περιβάλλον με τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Συμεών(πεθ. 1429), το Θεόδωρο Γαζή και τον Ανδρόνικο Κάλλιστο.
Στην Κωνσταντινούπολη δίδαξε φιλοσοφία σε πολλούς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο μετέπειτα Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος, ενω κατ' άλλη πηγή ήταν μαθητής του, καλλιεργησε μαζί του ιδιαίτερη φιλία και δίδασκε ιδιαίτερα από τότε που ο Γεννάδιος άφησε τη διδασκαλία κι έγινε καθολικός κριτής (δικαστικός), δηλ. το 1444. Κοντά του ήρθε σ' επαφή με έργα των Αριστοτέλη, Θωμά Ακινάτη, Νικηφόρου Γρηγορά και πολλών άλλων. 
Το 1453 ήταν παρών στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, γλίτωσε ο ίδιος αλλά και θρήνησε την υποδούλωση του Γένους και την απώλεια όλων του των συγγενών. Ο πατέρας του σφάχτηκε ή πουλήθηκε ως σκλάβος. Εκτός του πατέρα του ο Ματθαίος έχασε την μητέρα, την αδελφή, αδελφό, τρεις ανεψιές από το μέρος του αδελφού του και άλλους συγγενείς, όλους κατά την Άλωση. Για μέρες μαζί με φίλους του τους έψαχνε απεγνωσμένα στους δρόμους αλλα χωρίς αποτέλεσμα. Για κάποιους έμαθε αργότερα οτι είχαν σκοτωθεί ενώ για τρεις ανιψιούς έμαθε κάποτε νιώθοντας μεγάλη ντροπή οτι για να επιζήσουν αποκύρηξαν την πίστη τους κι ασπάστηκαν το Ισλάμ. Βρήκε όμως σε διαφορετικούς τόπους σκλαβωμενους τη μητέρα του, μια αδελφη κι ένα ανιψιό, που με την οικονομική βοήθεια και συνδρομή φίλων τους κατάφερε ν' απελευθερώσει.
Το 1454 του πρότεινε ο φίλος του και πλέον Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Σχολής της Κωνσταντινούπολης(Μεγάλη του Γένους). Τάχθηκε μαζί του εκεί να διατηρήσει ζωντανή την ελληνική Παιδεία ακόμα και υπό το ζυγό των Τούρκων. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις χειρογράφων που καταστράφηκαν στην Άλωση και τις δυσκολίες κάθε είδους που έθεταν οι κατακτητές, εργάστηκε ακατάπαυστα και δίδαξε με ζήλο φιλοσοφία, ρητορική και γραμματική. Βοηθοί του υπήρξαν ο Ιωάννης Δοκειανός, ο διάδοχός του στην σχολή αυτή Δημήτρης Καστρηνός (1490-1500) κι ο επόμενος διάδοχος Μανουήλ ο Κορίνθιος (από το 1500). Συνέγραψε δύο λόγους κατά της διδασκαλίας περί Ειμαρμένης που υποστήριζε ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων στο έργο του Νομων Συγγραφή.
Δεν απέκτησε δική του οικογένεια. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το Δεκέμβρη του 1490. Τον τίμησε με τα λόγια του για το έργο του σε επιστολή του ο Ιανός Λάσκαρης.
Γκόρνταν Πέτριτς

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ο Πέτριτς έκανε το ντεμπούτο του με την ΟΦΚ Βελιγραδίου την περίοδο 1985-86, όπου ο σύλλογος υποβιβάστηκε από το κορυφαία κατηγορία του ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας. Μετακινήθηκε στην Παρτιζάν στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1989. Στα επόμενα πέντε χρόνια, ο Πέτριτς κέρδισε ένα πρωτάθλημα και δύο κύπελλα, προτού μετακινηθεί στη Νταντί Γιουνάιτεντ το Νοέμβριο του 1993. Κέρδισε άμεσα τη θέση του ως βασικός από τον προπονητή Ίβαν Γκόλατς, κερδίζοντας το Κύπελλο Σκωτίαςτην πρώτη του σεζόν με το σύλλογο. Οι σταθερές εμφανίσεις του στο Τάνανταϊς Παρκ, του κέρδισαν τη μεταγραφή του στη Ρέιντζερς τον Ιούλιο του 1995. Παρέμεινε για τρία χρόνια στο σύλλογο, βοηθώντας τον να κατακτήσει το ένατο συνεχόμενο πρωτάθλημα, πριν από τη θητεία του στην αγγλική Κρίσταλ Πάλας. Σημείωσε ένα γκολ με το σύλλογο, στην ισοπαλία 1-1 εναντίον της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. 
Το καλοκαίρι του 1999, μετακόμισε στην Ελλάδα και την ΑΕΚ. Έφυγε από το σύλλογο μετά από λίγους μόνο μήνες και επέστρεψε στη Σκωτία, όπου υπέγραψε στην Χαρτ οφ Μιντλόθιαν το Δεκέμβριο του 1999. Παρέμεινε στην Χάρτ μέχρι το Μάρτιο του 2001, αφήνοντας το σύλλογο δυο χρόνια πριν από το τέλος του συμβολαίου του, με κοινή συναίνεση. Σημείωσε ένα γκολ με το σύλλογο, στη νίκη με 3-2 επί της Στουτγκάρδης για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. 
Μετά από έξι μήνες προπόνησης με τον πρώην σύλλογό του Παρτίζαν, ο Πέτριτς δανείστηκε στον κινεζικό σύλλογο Sichuan Dahe το Μάρτιο του 2002. Έμεινε για λίγο διάστημα στο σύλλογο, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Πέτριτς αγωνίστηκε με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας U20 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 1987, καθώς η ομάδα του κέρδισε τη διοργάνωση. Αργότερα, κλήθηκε στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, αλλά τελικά η ομάδα αποκλείστηκε από τη διοργάνωση λόγω των Γιουγκοσλαβικών πολέμων. 
Συνολικά, είχε 5 συμμετοχές με την Εθνική ανδρών μεταξύ 1989 και 1997.

Μετέπειτα σταδιοδρομία

Μεταξύ 2007 και 2008, υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας της Παρτιζάν.  Τον Οκτώβριο του 2008, ονομάστηκε αντιπρόεδρος του συλλόγου, μαζί με το Ζόραν Μίρκοβιτς.  Και οι δύο εγκατέλειψαν τις θέσεις τους το Σεπτέμβριο του 2009. 
Το Δεκέμβριο του 2012, προσλήφθηκε ως προπονητής της Μπεζανίγια. Έφυγε από το σύλλογο στα τέλη του 2013. Στη συνέχεια, μαζί με τον Ίβαν Τόμιτς, ονομάστηκε ως βοηθός προπονητής στην Εθνική Σερβίας, το Μάιο του 2014. 
Μετά από δύο σύντομα περάσματα από τις Σίντελιτς και Σεμλίνο, και στις δύο το 2015, ο Πέτριτς προσλήφθηκε ως προπονητής της Τσουκαρίτσκι το Σεπτέμβριο του 2016. Το συμβόλαιο του λύθηκε με αμοιβαία συγκατάθεση μετά από τρεις μήνες. 
Τον Ιούνιο του 2017, ορίστηκε προπονητής της Ραντ. 
Στις 12 Μαΐου 2019, η ΑΕΛ ανακοίνωσε την πρόσληψη του, με διετές συμβόλαιο. Προηγουμένως, ήταν βοηθός προπονητής στην Παρτιζάν. Δυστυχώς όμως, αποχώρησε από την ομάδα τον Αύγουστο του 2019.
Άγαλμα του Ηρακλή στο Μπεχιστούν

Ιστορικό

Σύμφωνα με την  επιγραφή το άγαλμα κατασκευάστηκε το 153 π.Χ. που συμπίπτει με τη βασιλεία του Μιθριδάτη Α΄ της Παρθίας. Bρίσκεται στο βουνό Μπεχιστούν (Behistun) και ανακαλύφθηκε το 1957. Ο Ηρακλής κρατάει κύπελλο στο αριστερό του χέρι και με το άλλο χέρι ακουμπάει το πόδι του. Το άγαλμα έχει μήκος 1,47 μ. και ενώνεται με το βουνό. Το κεφάλι του αγάλματος κλάπηκε δύο φορές, αλλά βρέθηκε και τις δύο. Ωστόσο, το σημερινό κεφάλι του αγάλματος είναι αντίγραφο, από το γνήσιο, το οποίο  φυλάσσεται στον  Πολιτιστικό Οργανισμό "Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization of Iran", στην Τεχεράνη.

Η επιγραφή

Η  αρχαία  ελληνική επιγραφή γράφει τα εξής:
ἔτους δξρ᾽, μηνὸς
Πανήμου, Ἡρακλῆν
Καλλίνικον
Ὑάκινθος Πανταύχου
ὑπὲ[ρ] τῆς Κλεομένου
τοῦ ἐπὶ τῶν ἄνω
σ[ατρ]απειῶν σωτηρίας
τῶν σατραπῶν
Το έτος 164,
το μήνα του Πανήμου (Iουνίου)
[στήθηκε  αυτό το άγαλμα του] Ηρακλή Καλλίνικου
Ο Υάκινθος, γιος του Πανταχού,
για την ευημερία του Κλεομένη,
διοικητή  των  άνω σατραπών.
Κορομηλιά Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Κορομηλιά βρίσκεται βόρεια της πόλης του Κιλκίς σε απόσταση 10 χλμ. και απέχει 65 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Ερεκελί ή Ερεκλή και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δουρακλή (Πλαγιάς). Μετονομάστηκε σε κορομηλιές το 1927.  Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Πλαγιά και την Αγία Κυριακή αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλαγιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Χέρσου του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 370 μόνιμους κατοίκους.
Φίλιππος της Γιουγκοσλαβίας

Βιογραφία

Είναι ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ διαδόχου και τιτουλάριου βασιλιά της Γιουγκοσλαβίας και της Μαρίας ντα Γκλόρια της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου-Γκαστάο πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητή αυτοκράτορα της Βραζιλίας. Είναι 2ος στη διαδοχή
Γεννήθηκε στο Φέιρφαξ της Βιρτζίνια, ΗΠΑ και είναι δίδυμος με τον τριτότοκο αδελφό του, τον Αλέξανδρο. Ανάδοχοί του (και τού Αλεξάνδρου) ήταν η Σοφία πριγκίπισσα της Ελλάδας, βασιλομήτωρ της Ισπανίας και ο αδελφός της Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας, που και οι δύο είναι εξαδέλφια του πατέρα του. Επίσης η Άννα των Βουρβόνων-Ορλεάνης, σύζυγος του Κάρλο δούκα της Καλαβρίας, εξαδέλφη της μητέρας του.
Έζησε από το 1984 στη Βιρτζίνια. Με τον αδελφό του Αλέξανδρο σπούδασε στο Λονδίνο και το Κάντερμπρυ. Το 2000 συμπλήρωσε την έκτη φόρμα στο Κινγκ'ς Σκουλ του Κάντερμπρυ. Έλαβε πτυχίο Διοίκησης Επιχειρήσεων (BA) από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, όταν συμπλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές. Εργάζεται για ένα οικονομικό ίδρυμα του εξωτερικού στο Σίτυ του Λονδίνου. 
Από το 2001 μαζί με την οικογένειά του διαμένουν στο β. παλάτι του Βελιγραδίου. Το 2017 ανακοινώθηκε ο αρραβώνας του με την Ντάνικα Μαρίνκοβιτς . Η Ντάνικα είναι σερβικής καταγωγής, Γαλλίδα πολίτης και σπούδασε και αυτή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Τεχνών του Τσέλση στο Λονδίνο και ξεκίνησε μία επιτυχή σταδιοδρομία ως σχεδιάστρια.
Ο Φίλιππος είναι εγγονός της Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Ελλάδας, εγγονής της Σοφίας συζύγου του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας, που ήταν εγγονή της Βικτωρίας της Βρεττανίας. Έτσι έχει μία σειρά διαδοχής στον Βρετανικό θρόνο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την 1η Οκτωβρίου 2017 τη Ντάνικα Μαρίνκοβιτς (γενν. 1986 στο Βελιγράδι) γραφίστα-σχεδιάστρια, κόρη του Μίλαν "Τσίλε" Μαρίνκοβιτς (γενν. 1947 στο Βελιγράδι) αξιοσέβαστου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου και της συζύγου του Μπέμπα. Ο γάμος έγινε στον καθεδρικό ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Βελιγράδι και μάρτυρες ήταν η Βικτώρια των Μπερναντότ, κόρη του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου της Σουηδίας και ο μεγαλύτερος αδελφός τού Φιλίππου, ο διάδοχος Πέτρος. Κουμπάρες ήταν η Σοφία της Ελλάδας, βασιλομήτωρ της Ισπανίας και η Άννα της Ορλεάνης, σύζυγος του δούκα της Καλαβρίας.
Σύροι

Εθνική ταυτότητα

Οι Σύροι είναι χωρισμένοι σε 3 βασικά εθνικές ταυτότητες: σε Άραβες, σε Ασσύριους/Αραμαίους, και σε αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους μόνο Σύρους. Η πλειοψηφία των μουσουλμάνων αλλά και ορισμένοι αραβόφωνοι χριστιανοί θεωρούν τους εαυτούς τους Άραβες. Η πλειοψηφία των χριστιανών αλλά και μια μειονότητα μουσουλμάνων θεωρούν τους εαυτούς τους Ασσύριους. Τέλος, υπάρχουν και κάποιοι Σύροι που αυτοπροσδιορίζονται ως αποκλειστικά Σύροι.

Γλώσσα

Τα αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα της Συρίας. Η διάλεκτος των αραβικής γλώσσας που ομιλείται στη Συρία λέγεται Λεβαντίνικη. Η προφορική διάλεκτος που χρησιμοποιούν οι Σύροι στην ομιλία δε θα πρέπει να μπερδεύεται με τη γραπτή διάλεκτο, την Επίσημη Αραβική, που βλέπουμε στην τηλεόραση, στο Διαδίκτυο, στις εφημερίδες και στα βιβλία .
Τα αραμαϊκά μιλιούνται επίσης στη Συρία. Η Δυτική Νεοαραμαϊκή ομιλείται σε 3 χωριά. Οι Ασσύριοι επίσης στα βορειοανατολικά μιλούν τη Σουραΐτ/Τουρόγιο, καθώς και τη Ασσυριακή Νεοαραμαϊκή στην κοιλάδα του Αβώρ. Η κλασσική Συριακή χρησιμοποιείται από τους χριστιανούς Σύρους στις θρησκευτικές λειτουργίες.
Τα αγγλικά και τα γαλλικά είναι επίσης ξένες γλώσσες που γνωρίζουν αρκετοί Σύροι.

Θρησκεία

Η μεγάλη πλειοψηφία των Σύρων ανήκουν στο Ισλάμ. Το 74% των Σύρων είναι Σουνίτες μουσουλμάνοι, ένα 12% είναι Αλεβίτες/ Σιίτες μουσουλμάνοι, ενώ ένα άλλο 10% είναι χριστιανοί.Οι χριστιανοί υπάγονται στην Εκκλησία της Αντιόχειας, καθώς και στη Μελχιτική Εκκλησία.
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου του Γκορνί Κοζυάκ

Περιγραφή

Η ημερομηνία ανέγερσης της εκκλησίας είναι άγνωστη, ωστόσο η αρχιτεκτονική της αντιστοιχεί σε εκείνη των περιόδων βασιλείας του Συμεών Α΄ και του Μπορίς Α΄ της Βουλγαρίας, οι οποίοι έζησαν στην διάρκεια του 9ου αιώνα. Η εκκλησία είναι τετραγωνικού σχήματος, με δύο τρούλους. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με τρία στρώματα τοιχογραφιών, οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ του 13ου και του 14ου αιώνα. Οι πλέον πρόσφατες εξ'αυτών φαίνεται να φιλοτεχνήθηκαν από εικονογράφους.
Νόρμαν Μπέητς

Βιογραφία

Τόσο στην νουβέλα όσο και στην ταινία, είναι φανερό πως ο Νόρμαν ως παιδί υπέστη ψυχολογική καταπίεση από την μητέρα του, που προσπαθούσε να τον πείσει ότι οι γυναίκες είναι σατανικές. Οι δυο τους ζούσαν με πολλά προβλήματα έπειτα τον θάνατο του πατέρα του, αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν ο Μπέητς όμως ήταν έφηβος, η μητέρα του γνώρισε έναν άντρα, κάνοντας τον να νιώσει τρομερή ζήλια. Τους δολοφόνησε με στρυχνίνη, αλλά στην συνέχεια, τον κυρίευσαν οι ενοχές. Στην απεγνωσμένη προσπάθειά του να διαγράψει την ανάμνηση του εγκλήματος από το μυαλό του, αναπτύχθηκε μία νέα προσωπικότητα στο μυαλό του, αυτή της μητέρας του.
Στο βιβλίο του ο Μπλοχ, αναλύει κάθε πτυχή του πολύπλοκου χαρακτήρα του Νόρμαν. Ως "Νόρμαν" Μπέητς, είναι απλά ο μικρός γιος της μητέρας του και πρέπει να κάνει ό,τι εκείνη του πει. Ως "Νόρμα" Μπέητς, ντύνεται με τα ρούχα της, μιμείται την φωνή της, και σκοτώνει οποιονδήποτε προσπαθεί να μπει ανάμεσά της και στον "Νόρμαν", ειδικά νεαρές όμορφες γυναίκες. Η φυσιολογική πλευρά του εαυτού του είναι ένας συνηθισμένος ενήλικας, ιδιοκτήτης ενός μοτέλ, που φροντίζει τους πελάτες του.
Μετά τον φόνο της Μαίρυ Κρέιν (Μάριον Κρέιν στην ταινία) και του Μίλτον Άρμπογκαστ, ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, συλλαμβάνεται από τις αρχές. Θεωρείται "τρελός" και στέλνεται σε ένα ψυχιατρείο, όπου η προσωπικότητα της μητέρας του υπερνικά τις δύο άλλες στο μυαλό του και κυριαρχεί: συμπεριφέρεται, μιλά και σκέφτεται ακριβώς όπως εκείνη.

Περιγραφή

Η εμφάνιση και ο χαρακτήρας του Νόρμαν μεταξύ του βιβλίου και της ταινίας διαφέρουν σε μερικά σημεία. Στην νουβέλα είναι ένας μεσήλικας, περίπου 45 ετών, κοντός και υπέρβαρος. Στην ταινία είναι περίπου 28 ετών, ψηλός, λεπτός και κομψός. Στην πραγματικότητα ο Άλφρεντ Χίτσκοκ αποφάσισε πως ήθελε οι θεατές να μπορέσουν να συμπαθήσουν τον Νόρμαν, γι'αυτό και τον παρουσίασε ως ένα "αγόρι της διπλανής πόρτας". Μία άλλη σημαντική διαφορά μεταξύ νουβέλας και ταινίας είναι πως ο Μπέητς του Μπλοχ παρίστανε την μητέρα του μόνο όταν μεθούσε, ενώ του Χίτσκοκ άλλαζε προσωπικότητα χωρίς να έχει πιει αλκοόλ. Ο Νόρμαν Μπέητς μπορεί να ξεκίνησε ως ο ανταγωνιστής της ταινίας "Ψυχώ", τελικά όμως εξελίχθηκε στον βασικό πρωταγωνιστή των επόμενων έργων, ως ένα τραγικό θύμα ψυχικής ασθένειας.
BRA Braathens Regional Airlines

Ιστορία

Η BRA Braathens Regional Airlines  ιδρύθηκε το 2016 με σκοπό να ενώσει την Malmö Aviation και την Sverigeflyg ώστε να προσφέρουν ένα ενιαίο εμπορικό σήμα στη σουηδική αγορά.
Αετός (ψάρι)

Λαογραφία

-"Έχει φτερά αρπαχτικού, ουρά φιδιού, κεφάλι βατράχου και φωνή βοδιού! Τι είναι;
2482 Πέρκιν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Πέρκιν είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης

Ιστορικά στοιχεία

Ο χώρος της Ρωμαϊκής Αγοράς ήταν καλυμμένος μέχρι το 1966 που πραγματοποιήθηκαν εκσκαφές με σκοπό την ανέγερση του Δικαστικού Μεγάρου της πόλης. Ενώ οι ανασκαφές είχαν ξεκινήσει, ανακαλύφθηκαν στο χώρο αυτό τα πρώτα ευρήματα μεγάλης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας. Ο έφορος αρχαιοτήτων Φώτης Πέτσας με την αναστήλωση του μοναδικού μονόλιθου μαρμάρινου κίονα με κιονόκρανο, που βρέθηκε ακέραιος, κατάφερε να ματαιωθούν τα σχέδια για την ανέγερση οποιουδήποτε κτιρίου στην περιοχή.
Σήμερα στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς λειτουργεί μουσείο η είσοδος του οποίου γίνεται από την Κρυπτή Στοά. Στο Ωδείο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Περιγραφή-χαρακτηριστικά

Κύριο χαρακτηριστικό των πόλεων κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο ήταν η ύπαρξη δύο λεωφόρων, μιας με διεύθυνση από βορρά προς νότο και μιας από ανατολή προς δύση. Στη Ρωμαϊκή Θεσσαλονίκη, οι κύριοι οδικοί άξονες ήταν η Via Regia (σημερινή οδός Εγνατία), που ξεκινούσε από την Πύλη του Βαρδαρίου και κατέληγε στην Κασσανδρεωτική Πύλη του ανατολικού άκρου της πόλης, και μία οδός κάθετη προς την Εγνατία που πιθανώς διέσχιζε την πόλη από τη θάλασσα μέχρι την Ακρόπολη. Στο σταυροδρόμι αυτών των οδών βρισκόταν η Ρωμαϊκή Αγορά.
Όταν λειτουργούσε κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η Αγορά αποτελούνταν από δύο πλατείες, αυτή που έχει ανασκαφεί και περιλαμβάνει την Κρυπτή Στοά, το Μουσείο της Ρωμαϊκής Αγοράς και το Ωδείο και αυτή που στα βυζαντινά χρόνια λειτουργούσε ως ανοιχτή πλατεία χωρίς στοές και παραμένει κάτω από το ανώτερο τμήμα της Πλατείας Αριστοτέλους χωρίς να έχει ερευνηθεί.
Σύμφωνα με τα τμήματα της Ρωμαϊκής Αγοράς που έχουν αποκαλυφθεί, αποτελούνταν από μία μεγάλη ορθογώνια πλατεία με ίχνη μαρμάρινων πλακοστρώσεων στο βορειοδυτικό τμήμα της, ένα Ωδείο-βουλευτήριο με διαμορφωμένες κτιστές κερκίδες και σκηνή στο ανατολικό τμήμα της και το ισόγειο τμήμα πολυώροφης στοάς (cryptoporticus-Κρυπτή Στοά) στο νότιο τμήμα της. Ακόμα στη νοτιοανατολική γωνία του χώρου έχει αποκαλυφθεί ένα τμήμα λουτρικού συγκροτήματος (βαλανείο) που περιλαμβάνει ένα πυριατήριο (κυκλική αίθουσα εφίδρωσης) με εικοσιπέντε λουτήρες.
Στα ευρήματα περιλαμβάνονται ψηφιδωτά δάπεδα, τμήμα λιθόστρωτου δρόμου, αγωγοί και οχετοί αποχέτευσης, καθώς και αργυρά νομίσματα και λίθινα και μαρμάρινα γλυπτά.
Η μεγαλοπρεπής αρχαία στοά των ειδώλων (Las Incantadas-Οι μαγεμένες) υπήρχε στο ύψος περίπου της σημερινής Εγνατίας και ήταν μέρος του συγκροτήματος της Ρωμαϊκής Αγοράς. Από τη στοά αυτή μάλιστα πραγματοποιούνταν η είσοδος στην Αγορά. Ανάγλυφες παραστάσεις οκτώ μυθικών προσώπων στόλιζαν τη στοά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της Τουρκοκρατίας τα ερείπια της στοάς βρίσκονταν στην αυλή ενός Εβραϊκού σπιτιού. Το 1864, μετά από εντολή της Οθωμανικής κυβέρνησης, τα γλυπτά μεταφέρθηκαν στο Μουσείο του Λούβρου από το Γάλλο E. Miller. Εκεί βρίσκονται μέχρι σήμερα.
Μία από τις αλλαγές της αγοράς κατά τα Παλαιοχριστιανικά χρόνια ήταν η μετατροπή της Κρυπτής Στοάς σε μεγάλη δεξαμενή ύδρευσης, όπως επίσης και η ίδρυση ενός ιαματικού «αγιάσματος» σε τμήμα της ίδιας στοάς. Εκεί αποκαλύφθηκε μία παλαιοχριστιανική τοιχογραφία μεγάλης σημασίας.
Ιωάννης Γεώργιος Δ΄ της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου Γ΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Άννας-Σοφίας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας.
1-μεθυλοκυκλοβουτανόλη

Κυκλοβουτάνια

«Κυκλοβουτάνια» ονομάζονται τα κυκλοαλκάνια με τετραμελή δακτύλιο, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό της δομής τους. Οι πλευρικές αλυσίδες, όταν υπάρχουν, διαμορφώνονται όπως στα αλκάνια. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μοριακής δομής τους είναι η εμφάνιση όχι επίπεδου τετραγώνου, όπως θα περίμενε κανείς, με βάση τα κυκλοπροπάνια, αλλά «πτυχωμένης» (Puckered), όπως αποδείχθηκε από πειράματα περίθλασης ηλεκτρονίων:
Στη δομή αυτή προκύπτουν δυο απέναντι ζεύγη γωνιών που δείνουν μέσο όρο ,
που είναι η συνηθισμένη γωνία δεσμού sp³-sp³ που αντιστοιχεί σε κορεσμένο, οπότε και πάλι προκύπτει «ενέργεια τάσης δεσμών», όπως παραπάνω στα κυκλοπροπάνια, αλλά μικρότερη: Υπολογίστηκε σε ΔQ = 109 kJ/mole. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι τα κυκλοβουτάνια να δείνουν αντιδράσεις προσθηκοδιάσπασης-1,4, αν και χρειάζονται πιο έντονες συνθήκες για να αντιδράσουν και δείνουν μικρότερες αντίστοιχες ταχύτητες αντίδρασης.
Σε σύγκριση με το κυκλοβουτάνιο, η 1-μεθυλοκυκλοβουτανόλη έχει ένα μεθύλιο (CH₃) και ένα υδροξύλιο (OH), αντί δύο ατόμων υδρογόνου, ενωμένα στο ίδιο άτομο άνθρακα #1.

Από μεθυλοκυκλοβουτάνιο

Με οξείδωση μεθυλοκυκλοβουτανίου με υπερμαγγανικό κάλιο παράγεται 1-μεθυλοκυκλοβουτανόλη:
Νικόδημος Καβάσιλας

Βιογραφία

Πριν γίνει μοναχός ονομάζονταν Νικόλαος. Γεννήθηκε στο χωριό της Αγίας Ευθυμίας στα Σάλωνα γύρω στα 1595. Από μικρό παιδί φόρεσε το μοναχικό τριβώνιο και υπηρέτησε στη μονή των περιχώρων. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα από κάποιον Χριστόφορο, τον οποίο ακολούθησε στην μονή Βαρνακόβης. Εκεί δίδαξε τα γράμματα και αναδείχτηκε στην σοφία, θεοσεβία και φιλελεημοσύνη, ενώ ήταν υπόδειγμα εγκράτειας και ηθικής. Μετά τον θάνατο του Χριστόφορου ο Καβάσιλας επέστρεψε στην γενέτειρά του και ίδρυσε σχολείο, στο οποίο εδίδασκε δωρεάν. Δεν είναι γνωστό πόσα χρόνια δίδαξε, ξέρουμε μόνο ότι το 1642 βρίσκονταν στην Βουνιχώρα και έγραφε σε διάφορους προκρίτους, για να γίνει επίσκοπος των Σαλώνων. Το 1648 ο Νικηφόρος ειδοποιήθηκε ότι αρρώστησε ο διδάσκαλος της μονής Κοσουρού στην Βαρνάκοβα. Αμέσως πήγε εκεί, και τον βρήκε ετοιμοθάνατο να μιλάει για την μέλλουσα ζωή. Ο Νικόδημος τον διαδέχτηκε και διετέλεσε διδάσκοντας μέχρι τον θάνατό του στις 3 Μαΐου 1652. Μαθητές του ήταν οι Ευγένιος ο Αιτωλός, Κωνστάντιος ο Αγιορίτης, Φίλιππος Κόρμας στην Ιταλία, Νικόλαος Λογοθέτης, Χαράλαμπος ο ιερέας Μαρούλης, και άλλοι, των οποίων τα ονόματα δεν διασώθηκαν.
Πωλίνα Ζερεμπτσόβα

Βιογραφία

H Πωλίνα Βίκτοροβνα Ζερεμπτσόβα, γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1985 στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας, Γκρόζνι, της τότε ΕΣΣΔ. 
Η ίδια θεωρεί τον εαυτό της κοσμοπολίτη, αφού έλκει την καταγωγή της από διάφορες εθνικότητες. Το συγγραφικό της έργο ανήκει στη σχολή της ιστορικής τεκμηρίωσης. Έχει τιμηθεί με το βραβείο "Γιάνους Κορτσάκ", ήταν στην μικρή λίστα του βραβείου "Αντρέι Σάχαροφ" για "την δημοσιογραφία ως γενναιότητα". 
Το 1994 η Πωλίνα ξεκίνησε να γράφει τα ημερολόγιά της, στα οποία κατέγραφε όλα όσα συνέβαιναν γύρω της. Τα Ημερολόγια καλύπτουν την παιδική της ηλικία, την εφηβεία και τη νεότητα, κατά την διάρκεια των οποίων έγιναν οι τρεις πόλεμοι της Τσετσενίας. Το 2004 ολοκλήρωσε τη συγγραφή του   Ημερολογίου της Τσετσενίας. Ήταν μόλις 19 ετών. 
Την 21η Οκτωβρίου τραυματίστηκε από θραύσματα βολών πυροβολικού στην Κεντρική Αγορά του Γκρόζνι. 
Το 2002 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. 
Το 2003 – 2004 φοίτησε στη Σχολή Ανταποκριτών. 
Το 2013 ζήτησε και έλαβε πολιτικό άσυλο στην Φινλανδία.

Κριτικές

Η Πολιτκόφσκαγια περιέγραψε τον πόλεμο ως δημοσιογράφος που τον παρατηρούσε. Η Πωλίνα Ζερεμπτσόβα αφηγήθηκε τον πόλεμο εκ των έσω, από την καρδιά του σκότους. Περιοδικό Σπίγκελ, Νο 10 - 2015
Π.Α.Σ. Ελλάς Βέλου

Ιστορία

Η Ελλάς Βέλου ιδρύθηκε το 1928 και αναγνωρίσθηκε με την υπ' αριθμόν 299/31-03-1928 απόφαση του Πρωτοδικείου Κορίνθου, έπειτα από πρωτοβουλία μεταξύ άλλων των Α. Καλλίρη, Λ. Οικονομόπουλου, Α. Παπακυριάκου, Β. Ραυτόπουλου. Ο σύλλογος καλλιέργησε διάφορα αθλήματα, ενώ κατά την ίδρυσή του διέθετε τμήμα κλασσικού αθλητισμού, ελεύθερης πάλης και ποδοσφαίρου. 
Καθοριστικός και ιδιαίτερα τιμητικός σταθμός της ιστορίας της «Ελλάς Βέλου» έμελλε να γίνει το έτος 1936. Και αυτό, διότι τότε κλήθηκε από τον ΣΕΓΑΣ  να μεταφέρει την Ολυμπιακή φλόγα από το Δερβένι μέχρι τους Αγ. Θεοδώρους, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, όπου για πρώτη φορά εφαρμόσθηκε ο θεσμός της μεταφοράς της Ολυμπιακής φλόγας, πράγμα το οποίο  επαναλαμβανόταν έως και το έτος 1940. 
Η ανέλιξη του σωματείου όμως, διακόπηκε άρδην τη δεκαετία 1940 – 1950, λόγω των αντίξοων πολεμικών συνθηκών. Μετά το 1951 άρχισε σιγά και ακροθιγώς η επαναδραστηριοποίηση του σωματείου.
Τότε, όμως, τη νεολαία της πόλης θα την προσελκύσει το ποδόσφαιρο, εντελώς ερασιτεχνικά και σε επίπεδο γειτονιάς ή συνοικίας.
Το έτος 1953, κάποιοι φίλαθλοι της τοπικής κοινωνίας του Βέλου, κατόρθωσαν ν’ αναγνωρισθεί η «Ελλάς Βέλου» ως ποδοσφαιρικό σωματείο και έτσι αρχίζει να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της  Β΄ Αργολιδοκορινθίας, για την αγωνιστική περίοδο 1953-1954. 
Έκτοτε, συμμετέχει συνεχώς στο Πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας Αργολιδοκορινθίας μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 1963-1964 όπου κατέλαβε την 1η θέση στον όμιλό  της και αντιμετώπισε σε διπλούς αγώνες μπαράζ τον  "Απόλλων Κορίνθου" - πρωταθλητή του άλλου ομίλου,  με αποτελέσματα 3-3 και 4-2 και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Από την αγωνιστική περίοδο 1964-65 αγωνίζεται ανελλιπώς στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το 1966-67 κέρδισε προβιβασμό στην Γ΄ Εθνική, ύστερα από νίκη στα μπαράζ με τον Παγκορινθιακό. 
Την περίοδο 1978-1979 αναδεικνύεται πρωταθλήτρια και ακολουθεί άνοδος στην Α’ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία (την 3η κατά σειρά κατηγορία της τότε Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας), αλλά στην επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε οριακά. Αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική από το 1984 έως το 1987, ενώ επανήλθε στην Δ΄ Εθνική για την σεζόν 1994-95 (και πάλι για τις περιόδους 2005-2006  και 2006-2007).
Σε όλη την διαδρομή του το σωματείο μας έχει κατακτήσει και 2 φορές το Κύπελλο Ερασιτεχνών Κορινθίας, την περίοδο 1979-1980 και 2010-2011 όπου επικράτησε στον Τελικό και τις 2 φόρες επί του αθλητικού σωματείου «ΠΕΛΟΠΑ ΚΙΑΤΟΥ». 
Διατηρεί τμήματα υποδομών και το παιδικό τμήμα της έχει κερδίσει δύο φορές το επίσημο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ Κορινθίας, το 2004-05 και 2006-07.
Η "ΕΛΛΑΣ ΒΕΛΟΥ" έχει ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Βέλου που περιλαμβάνει γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και βοηθητικό γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα.
Σημαντικοί ποδοσφαιριστές όπως ο Γιάννης Γεωργόπουλος και ο Νίκος Κουρμπανάς  έχουν αγωνιστεί με τα χρώματα του συλλόγου.