google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Α΄ του Σαλόν-Αρλαί

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη του παλαιού κόμη του Σαλόν & Ωξόν και της Λάουρας/Λωρέτ, κόρης του Σίμωνα Β΄ κυρίου του Κομμερσύ. Ο πατέρας του αντάλλαξε το Σαλόν & Ωξόν με πόλεις και κάστρα (Σαλίν, Αρλαί, κά) και έκτισε άλλα. Συνολικά οι γονείς του είχαν 30 κάστρα στην περιοχή του Ιούρα της κομητείας της Βουργουνδίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του Ούγος νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα κόμισσα της Βουργουνδίας και έγινε έτσι κόμης συζυγικώ δικαιώματι· το 1248 απεβίωσε ο Ούγος και ο γιος του Όθων Δ΄ ήταν ενός έτους. Τότε ο Ιωάννης ο παλαιός ανέλαβε τη διακυβέρνηση της κομητείας.
Πολέμησε με την ένωση των βαρόνων εναντίον τού Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας στη μεταξύ τους διαμάχη (1294-1301). Το 1305 πολέμησε εναντίον του ανιψιού του Ρέτζιναλντ για να τον πιέσει να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του επί των γειτονικών του κάστρων Ντραμελαί, Μπινάν και Πιμορίν. Μετά το 1315 δεν έχουμε ιστορικές αναφορές γι' αυτόν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Α΄ ως κύριος του Αρλαί.
Άνθιμος Σίσκος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σίσκος γεννήθηκε στον Πύργο Καρδίτσας, σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου απεφοίτησε το 1922, και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας, κανονικού Δικαίου και κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Από μικρή ηλικία χειροτονήθηκε κληρικός και υπηρέτησε διαδοχικά ως συνήγορος στα εκκλησιαστικά δικαστήρια στην Αθήνα, διευθυντής του ιεροδιδασκαλείου Λαμίας και, το 1927, εφημέριος του ελληνικού ναού της Βουδαπέστης. Από το 1930 το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τού ανέθεσε τη διοργάνωση των πατριαρχικών δικαστηρίων και της αρχιγραμματείας της Ιεράς Συνόδου του, αλλά και τη διδασκαλία των θρησκευτικών στα εκεί ελληνικά σχολεία. Στις 8 Δεκεμβρίου 1940 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστοφόρο Β΄ και έγινε Μητροπολίτης Νουβίας, «υπέρτιμος και Έξαρχος παντός Σουδάν, Συήνης και Πτολεμαΐδος», με έδρα το Χαρτούμ. Από το 1947 και μετά όμως διέμενε κυρίως στην Ελλάδα.
Το 1950 με τη διατριβή του με τίτλο Η κυριαρχική εξουσία εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία και τη Αλεξανδρινή ιδία ο Άνθιμος ανακηρύχθηκε διδάκτορας θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1951 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής του Κανονικού Δικαίου και της Ποιμαντικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου δίδαξε μέχρι την κοίμησή του, σε ηλικία 68 ετών. Διακρίθηκε για τον πράο χαρακτήρα του και ως συγγραφέας.
Κόζινο

Το Κόζινο (κροατικά: Kožino) είναι ένα χωριό που βρίσκεται 9 χλμ. βορειοδυτικά του Ζάνταρ, στη βόρεια Δαλματία της Κροατίας. Έχει πληθυσμό 815 κατοίκων (σύμφωνα με την απογραφή του 2011).
Η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ του Αρχάγγελου χτίστηκε το 1522.
Λου Άλμπανο

Καριέρα ως παλαιστής

Ο Άλμπανο, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη το 1953 και πέρασε όλη την καριέρα του στο WWE, τότε γνωστό με άλλη ονομασία. Κατέκτησε μόλις έναν τίτλο στην καριέρα του. Αποσύρθηκε από τα ρινγκ το 1969, όχι όμως και από την επαγγελματική πάλη.

Καριέρα ως μάνατζερ

Μετά το τέλος της καριέρας του ως παλαιστής, έγινε μάνατζερ άλλων παλαιστών από το 1970. Μέχρι το 1983, μαζί με τους επίσης μάνατζερ Γκραντ Γουίζαρντ και Φρεντ Μπλασιέ, έκαναν ότι ήθελαν στο WWE. Κατεύθυνε δεκαπέντε διαφορετικές ομάδες και άλλους τέσσερις παλαιστές. Παλαιστές που καθοδήγησε ως μάνατζερ ήταν οι: Νικολάι Βολκόφ, Τζορτζ Στιλ, Ιβάν Κόλοφ, Αντρέ ο Γίγαντας, Άιρον Σέικ, Τζίμι Σνούκα, Χαλκ Χόγκαν και άλλοι.

Στυλ και ηθοποιία

Ήταν ένας μοναδικός σόουμαν, με τεράστια γενειάδα, πολλά σκουλαρίκια στο πρόσωπο και ιδιαίτερα ρούχα. Ο Άλμπανο, ήταν εκείνος που πρωτοξεκίνησε την σύνδεση της ροκ μουσικής με το κατς, έχοντας ως μουσική εισόδου ροκ κομμάτια. Βοήθησε πολύ στο να αποκτήσει μια κύρια μάζα οπαδών το άθλημα. Η επιτυχία του, τον οδήγησε και στο Χόλιγουντ, όπου έπαιξε σε αρκετές σειρές τηλεόρασης, ταινίες κινηματογράφου και μουσικά πρότζεκτ.
Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων

Το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων είναι ένας κλειστός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων που βρίσκεται στην πόλη των Τρικάλων, στον ομώνυμο νομό. Συγκεκριμένα βρίσκεται στην οδό Κατσιμήδου, παραπλεύρως του Δημοτικού Σταδίου. Παραδόθηκε προς χρήση στα μέσα της δεκαετίας του 1980  και διαθέτει χωρητικότητα 2.500 θεατών.
Εργασίες συντήρησης και επέκτασης του χώρου πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 2009, οπότε και η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Τρίκαλα 2000, εξασφάλισε την παραμονή της για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Ανάμεσα σε αυτές ήταν η τοποθέτηση επιπλέον κερκίδας αυξάνοντας τη χωρητικότητά του κατά 540 θέσεις. Σήμερα εκεί φιλοξενούνται οι αγώνες μιας έτερης ομάδας της πόλης για την ίδια διοργάνωση, του Τρίκαλα BC.
Εκτός από αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξάγονται στο χώρο και άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορες περιστάσεις από την Εθνική Ομάδα Πετοσφαίρισης Ανδρών. 
Την πρωτοκαθεδρία στις αθλητικές κλειστές εγκαταστάσεις των Τρικάλων αναμένεται να παραλάβει μόλις ολοκληρωθεί το ημιτελές λόγω έλλειψης πόρων Κλειστό Γυμναστήριο στην περιοχή Καρυές.
Ακρορριζεκτομή

Ακρορριζεκτομή ή περιακρορριζική χειρουργική είναι χειρουργική μέθοδος απομάκρυνσης του κατώτατου τμήματος της ρίζας ενός δοντιού, προκειμένου το τελευταίο να διασωθεί από προϋπάρχουσα φλεγμονή εντός της πολφικής του κοιλότητας και να διατηρηθεί στο στόμα. Θεωρείται το έσχατο μέσο στο οποίο καταφεύγει ο θεράπων γενικός οδοντίατρος ή γναθοχειρουργός, πριν την εξαγωγή.

Ενδείξεις

Σε περιπτώσεις ιδιαίτερα στενών ή κεκαμμένων ριζικών σωλήνων, όπου η εφαρμοσθείσα για διάφορους λόγους ενδοδοντική θεραπεία πιθανόν να είναι ατελής, εφαρμόζεται η ακρορριζεκτομή αφού έχουν αποτύχει απόπειρες για επανάληψη της θεραπείας και η φλεγμονή παραμένει στην περιακρορριζική περιοχή ως χρόνια παθολογική κατάσταση (απόστημα ή κοκκίωμα), γεγονός που επιβεβαιώνεται από τον ακτινογραφικό έλεγχο. Επίσης σε περιπτώσεις κατάγματος ή διάτρησης της ρίζας, η ακρορριζεκτομή είναι η θεραπεία εκλογής.

Διαδικασία

Το υπαίτιο δόντι απομονώνεται με τη χρήση ελαστικού απομονωτήρα και γίνεται τοπική ή στελεχιαία αναισθησία. Απομακρύνονται τα προσπεφυκότα ούλα με χειρουργικό κρημνό και στο ύψος του ακρορριζίου εφαρμόζεται τρυπανισμός του οστού, με κατάλληλη εγγλυφίδα (τροχός). Όταν αποκτηθεί οπτική επαφή με την πάσχουσα περιοχή, απομακρύνεται ο κοκκιώδης ιστός με ένα κοχλιάριο απόξεσης και αφαιρείται το ακρορριζικό τμήμα με δίσκο αποκοπής. Στο εναπομένον τμήμα γίνεται ανάστροφη έμφραξη με αμάλγαμα. Ακολουθεί η επανατοποθέτηση του κρημνού στη θέση του, η συρραφή του τραύματος και η κάλυψή του με χειρουργική κονία, ενώ στον ασθενή χορηγείται αντιβίωση δια της γενικής οδού. Η μετεγχειρητική πορεία είναι γενικά ομαλή και η ανακούφιση του πάσχοντος άμεση.
Ευρωμπάσκετ 2007

Το 35ο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών, γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 2007, διεξήχθη στην Ισπανία από τις 3 Σεπτεμβρίου ως τις 16 Σεπτεμβρίου του 2007. Συμμετείχαν 16 ομάδες, χωρισμένες σε τέσσερις ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι αγώνες του Α' ομίλου έγιναν στη Γρανάδα, του Β' στη Σεβίλλη, του Γ' στην Πάλμα της Μαγιόρκας και του Δ' στο Αλικάντε. Ο δεύτερος γύρος καθώς και η τελική φάση των αγώνων (αγώνες νοκ-αουτ) έγιναν στη Μαδρίτη.
Νεύρο

Περιγραφή

Τα νεύρα αποτελούνται από νευράξονες οργανωμένους σε δεσμίδες οι οποίες συγκροτούνται με τη βοήθεια συνδετικού ιστού. Οι δεσμίδες αυτές περιβάλλονται από αρκετές στιβάδες αποπλατυσμένων επιθηλιοειδών κυττάρων, που αποτελούν το περινεύριο και σχηματίζουν αποφρακτικές ενώσεις μεταξύ. Το περινεύριο χωρίζεται από το συνδετικό ιστό του νεύρου με βασικούς υμένες, τόσο στην εσωτερική όσο και εξωτερική του πλευρά και φέρει μικρά αιμοφόρα αγγεία. Κάθε νευράξονας περιβάλλεται από κύτταρα Σβαν, τα οποία τον προστατεύουν και θρέφουν. Το κύτταρο Σβαν περιβάλλει το ενδονεύριο, το οποίο αποτελείται από ένα βασικό υμένα που είναι σε επαφή με τα κύτταρα Σβαν και ένα πλέγμα δικτυωτών ινών. Στον ενδονεύριο διακρίνονται ινοβλάστες. Κάθε νεύρο περιβάλλεται από το επινεύριο.
Κώστας Λαζαρίδης

Νεανικά Χρόνια

Γεννήθηκε στους Ασώματους Ιάσμου της Ροδόπης το 1900. Από μικρός έγινε στέλεχος του ΚΚΕ. Το 1932 ήταν υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών. Το 1934 συμμετείχε στην Ενωτική Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας ως γενικός γραμματέας της. Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου θα περάσει στην παρανομία.

Δράση στην Κατοχή, ΕΕΑΜ

Το 1937 κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 4ης Αυγούστου θα συλληφθεί από την Ασφάλεια και θα φυλακιστεί στην Ακροναυπλία μαζί με πολλούς άλλους κομμουνιστές. Μετά την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς όντας φυλακισμένος από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν θα ελευθερωθεί αλλά θα παραδοθεί μαζί με χιλιάδες άλλους πολιτικούς κρατουμένους στους κατακτητές. Οι Γερμανοί τον απελευθέρωσαν σαν Σλαβομακεδόνα από την Ακροναυπλία στις 30 Ιουνίου 1941 μαζί με 27 άλλους κρατούμενους κατόπιν παρέμβασης της Βουλγαρικής πρεσβείας. Ο Λαζαρίδης για να αποφυλακιστεί παρίστανε τον Σλαβομακεδόνα βάσει κάποιων σλάβικων λέξεων που είχε μάθει μέσα στη φυλακή. Μετά την απελευθέρωσή του πήγε στην Αθήνα για να ενταχθεί και να δουλέψει στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ. 
Στις αρχές Ιουλίου 1941 συγκροτήθηκε η λεγόμενη Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ΝΚΕ) με τέσσερα μέλη: τον Πέτρο Ρούσο, την Χρύσα Χατζηβασιλείου, τον Παντελή Καραγκίτση και τον Ανδρέα Τσίπα. Πιο συγκεκριμένα στις 1-3 Ιούλη του 1941 συνήλθε στην Αθήνα η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ από τα 4 μέλη της ΝΚΕ και τους Κώστα Λαζαρίδη και Ανδρέα Τζήμα. Η Ολομέλεια κάλεσε τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του σε ένα εθνικό μέτωπο απελευθέρωσης.
Ο Κώστας Λαζαρίδης στις 16 Ιούλη του 1941 υπέγραψε το συμφωνητικό του Εργατικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΕΑΜ), εκ μέρους της Ενωτικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας που έλεγχε το ΚΚΕ.

Εκτέλεση

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής συνελήφθη και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου. Εκτελέστηκε στις 10-5-1943 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής για την αντιστασιακή του δράση, ενώ οι Γερμανοί του πρότειναν να ενταχθεί στους δωσιλογικούς μηχανισμούς με αντάλλαγμα την ζωή του καθώς και χρήματα.

Οικογενειακή κατάσταση

Ήταν νυμφευμένος με τη Σουλτάνα Λαζαρίδου (είχε καταδικαστεί σε ισόβια από τους Βουλγάρους για την αντιστασιακή της δράση) και είχε δυο παιδιά. Ο γιος του ο Τάκης Λαζαρίδης καταδικάστηκε σε θάνατο στην "Υπόθεση Μπελογιάννη", χωρίς τελικά να εκτελεστεί. Ενώ η κόρη του Σταυρούλα (Ρούλα) Λαζαρίδου ήταν η ασυρματίστρια που συνεργαζόταν με τον Νίκο Βαβούδη.
Κάρολος Λουδοβίκος του Μαρσάν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου κόμη του Μαρσάν και της Αικατερίνης-Θηρεσίας, κόρης του Ερρίκου ντε Γκογιόν ντε Ματινόν. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Φρανσουά-Μισέλ λε Τελιέ μαρκήσιου του Λουβουά, υπουργού Πολέμου του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Πιο πριν ήταν παντρεμένη με τον γιο του Ζαν-Μπατίστ Κολμπέρ, υπουργού Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και ήταν κάτοχος σημαντικής περιουσίας.
Η μητέρα του είχε τέσσερα τέκνα από τον πρώτο της γάμο. Ως απόγονος του Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης, είχε τον τίτλο του πρίγκιπα. Στην Αυλή της Γαλλίας ήταν ξένος πρίγκιπας και στην ιεραρχία ήταν μετά τους πρίγκιπες εξ αίματος. Από τη μεριά της μητέρας του ήταν εξάδελφος του Ιακώβου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό. Επίσης ήταν πρίγκιπας του Μορτάν-συρ-Ζιρόν. Τον προσφωνούσαν πρίγκιπα του Πονς.
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και το 1717 εστάλη στην Ουγγαρία. Το 1724 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος, της πιο υψηλής διάκρισης της εποχής. Προήχθη το 1734 σε ταξίαρχο, το 1738 σε υποστράτηγο (maréchal de camp) και το 1744 σε αντιστράτηγο. Οι γιοί του ήταν βοηθοί στρατοπέδου, ο Γκαστόν στην εκστρατεία του 1736 και ο Κάμιλλος στην εκστρατεία του 1741-42.
Είχε διαδεχθεί τον πατέρα του το 1708 ως κόμης του Μαρσάν. Το 1752 απεβίωσε η Ελισάβετ και το 1755 και ο ίδιος στο Παρίσι σε ηλικία 59 ετών. Ετάφη στις Κατακόμβες του Παρισιού. Επειδή ο πρώτος γιος του είχε αποβώσει 22 ετών από ευλογιά, τον διαδέχθηκε ο γιός του Κάμιλλος.
Πακαλίτα Μοσισίλι

Βιογραφία και καριέρα

Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1993 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Παιδείας. Στις 14 Απριλίου του 1994 απήχθη για λίγο μαζί με άλλους τρεις υπουργούς από στρατιώτες. Στο επεισόδιο σκοτώθηκε ένας πέμπτος υπουργός, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Σελομέτσι Μπαχόλο . Στα τέλη Ιανουαρίου του 1995 ο Μοσισίλι διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και την ίδια χρονιά διορίστηκε επίσης υπουργός εσωτερικών και τοπικής αυτοδιοίκησης . Τον Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη ηγέτης του κόμματος Κογκρέσο για τη Δημοκρατία (LCD).O Μοσισίλι οδήγησε το κόμμα του σε σχεδόν σαρωτική νίκη στις εκλογές του 1998. Στις εκλογές αυτές υπήρχαν καταγγελίες για παρατυπίες και νοθεία, που οδήγησαν σε έκτροπα από πλευράς Αντιπολίτευσης. Η κατάσταση εξομαλύνθηκε μόνο με την επέμβαση του SADC.

Εκλογικές νίκες 2002 και 2007

Έγινε πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 1998. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές τον Μάιο του 2002, στις οποίες η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Μάλιστα απειλήθηκε με επέμβαση του στρατού και αναγκάστηκε να καλέσει βοήθεια από την Νοτιαφρικανική Αναπτυξιακή Κοινότητα (SADC). Ακολούθησε και νέα εκλογική νίκη, τον Φεβρουάριο του 2007. Οι εκλογές του 2007 ήταν πρόωρες και έγιναν μετά την αποχώρηση 18 βουλευτών από το κυβερνών κόμμα (η ισχνή πλειοψηφία που είχε τότε στη Βουλή το LCD ήταν 61 επί συνόλου 120 εδρών). Το LCD κέρδισε τις εκλογές με 61 έδρες ενώ ο σύμμαχός του, το Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα πήρε επιπλέον 21 έδρες.

Απόπειρα δολοφονίας

Ένοπλοι επιτέθηκαν στην κατοικία του Μοσισίλι στις 22 Απριλίου του 2009 σε μία προφανή απόπειρα δολοφονίας του. Τρεις από τους επίδοξους δολοφόνους σκοτώθηκαν από την αστυνομία, ενώ ο Μοσισίλι δεν έπαθε τίποτε.
Το 2012 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε ο Τομ Ταμπάνε.

Εκλογές 2015

Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2015, ο Μοσισίλι σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Μαρτίου 2015.

Εκλογές 2017 και παραίτηση από την πρωθυπουργία

Δυο χρόνια αργότερα, την 1η Μαρτίου 2017, ηττήθηκε σε πρόταση δυσπιστίας και θεωρήθηκε πιθανή η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός πρότεινε στο βασιλιά Λετσίε Γ΄ να διαλύσει το κοινοβούλιο και ο βασιλιάς το έκανε στις 7 Μαρτίου.
Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουνίου 2017 και είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη για τον Τομ Ταμπάνε και το κόμμα του, το ABC, το οποίο κέρδισε 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι. Στη συνέχεια, ο Μοσισίλι υπέβαλε την παραίτησή του στο βασιλιά Λετσίε και παρέμεινε υπηρεσιακά στην πρωθυπουργία. Ο Ταμπάνε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Ιουνίου.
Ιερά Μητρόπολις Τριφυλίας και Ολυμπίας

Η Ιερά Μητρόπολις Τριφυλίας και Ολυμπίας περιλαμβάνει την τέως επαρχία Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας και την τέως επαρχία Ολυμπίας του Νομού Ηλείας. Έδρα της Μητροπόλεως είναι η Κυπαρισσία.

Ιστορικά Στοιχεία

Ιστορικά δεν γνωρίζουμε πότε η Κυπαρισσία έγινε έδρα επισκοπής, πάντως το 347 μ.Χ. ο επίσκοπος Κυπαρισσίας Μάρτυρας συμμετέχει στην Σαρδική Σύνοδο. Ανήκε στην Μητρόπολη Κορίνθου. Μετά το 733 μ.Χ. ιδρύεται αυτοκέφαλος αρχιεπισκοπή η οποία καταργήθηκε το 807 μ.Χ. Λίγο αργότερα θα ιδρυθεί η μητρόπολη Χριστιανουπόλεως η οποία θα παράμεινε μέχρι και την απελευθέρωση του Ελληνικού κράτους. Μετά την απελευθέρωση με το Β.Δ. στις 20 Νοεμβρίου 1833 περί ιδρύσεως επισκοπής ιδρύεται η επισκοπή Τριφυλίας και Ολυμπίας καταλαμβάνοντας τις δύο ομώνυμες επαρχίες του τότε νομού Μεσσηνίας. Το 1850 εκδίδεται ο Συνοδικός τόμος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο περί Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος. Την 10ην και 24ην Ιουλίου 1852 αντιστοίχως εκδίδεται ο Καταστατικός νόμος «περί Επισκοπών και Επισκόπων και περί του υπό τους Επισκόπους τελούντος κλήρου» έτσι καταργείται η επισκοπή και ιδρύεται η αρχιεπισκοπή Τριφυλίας και Ολυμπίας. Με το Β.Δ. τις 11 Ιουλίου 1856 καθορίστηκαν οι έδρες των επισκοπών, έτσι η έδρα της επισκοπή Τριφυλίας και Ολυμπίας ορίζεται η πόλη της Κυπαρισσίας. Το 1900 με την έκδοση του Β.Δ. της 22ας Ιανουαρίου (Νόμος ΒΧΔ') αναδιαρθρώνονται τα εκκλησιαστικά πράγματα και ορίζεται μία Μητρόπολη, η των Αθηνών και ισοπεδώνονται όλες οι εκκλησιαστικές επαρχίες του κράτους και ονομάζονται Επισκοπές. Στο νομό Μεσσηνίας ορίζονται δύο επισκοπές: η επισκοπή Μεσσηνίας και η επισκοπή Τριφυλίας και Ολυμπίας. Με το νόμο 2891/1922 οι επίσκοποι ονομάζονται μητροπολίτες.

Γενικά Στοιχεία

Η Ιερά Μητρόπολις έχει 159 ενορίες χωρισμένες σε 7 αρχιερατικές περιφέρειες (Κυπαρισσίας, Ζαχάρως, Κρεστένων, Ανδριτσαίνης, Κοπανακίου, Γαργαλιάνων και Φιλιατρών), 124 παρεκκλήσια, 429 εξωκκλήσια, 130 κοιμητηριακούς ναούς, 32 ιδιωτικούς ναούς και 13 ναούς Ιερών Μονών.
Το Τσίρκο

Φόντο

Ο πίνακας ήταν το τρίτο μεγάλο έργο του Σερά με θέμα το τσίρκο, μετά την Παρέλαση του Τσίρκου (Circus sideshow) του 1887-1888 και Le Chahut του 1889-1890. Απεικονίζει μια ακροβάτισσα που στέκεται πάνω σε άλογο στο Circus Fernando (μετονομάστηκε σε τσίρκο Medrano το 1890, από τους διάσημους κλόουν του). Το τσίρκο Medrano βρισκόταν στη γωνία των Rue des Martyrs και της Boulevard de Rochechouart, κοντά στο στούντιο του Σερά. Ήταν ένα δημοφιλές είδος διασκέδασης στο Παρίσι, που απεικονίζεται στη δεκαετία του 1880 και από άλλους καλλιτέχνες όπως ο Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ (για παράδειγμα στο έργο του Οι ακροβάτες του Τσίρκου Φερνάντο (Francisca and Angelina Wartenberg)), ο Εντγκάρ Ντεγκά (για παράδειγμα στο έργο του Miss La La at the Cirque Fernando) και ο Τουλούζ Λωτρέκ (για παράδειγμα, η Ιππεύτρια (στο τσίρκο Fernando)).
Ο Σερά κάνει χρήση των θεωριών του Τσάρλς Χένρυ για τη συναισθηματική και συμβολική σημασία των γραμμών και χρωμάτων και τα έργα του Chevreul και του Ogden Rood πάνω στα συμπληρωματικά χρώματα. Επηρεάστηκε επίσης από τις Ιαπωνικές εκτυπώσεις και τα γραφικά έργα του Jules Chéret. Το έργο είναι παρόμοιο με τη χρωμολιθογραφία Au Cirque από τον Karl Gampenrieder, αλλά δεν είναι σαφές αν Σερά την είχε δει.

Περιγραφή

Το έργο έχει διαστάσεις 185 × 152 εκατοστά (οι διαστάσεις με πλαίσιο ζωγραφισμένο από τον καλλιτέχνη: 232 x 198,5 εκατοστά). Ο Σερά χρησιμοποιεί ένα νεο-ιμπρεσιονίστικο ντιβιζιονισμό, με πουαντιγιστικές τελείες δημιουργώντας την αίσθηση των άλλων χρωμάτων. Το έργο κυριαρχείται από το λευκό και τα τρία βασικά χρώματα, κυρίως το κόκκινο και το κίτρινο με μπλε σκίαση. Ένα βαθύτερο μπλε περίγραμμα είναι ζωγραφισμένο γύρω από την άκρη του καμβά, που συγχωνεύεται σε ένα επίπεδο πλαίσιο στην ίδια απόχρωση του μπλε.
Ο πίνακας χωρίζεται σε δύο μέρη, με τους καλλιτέχνες του τσίρκου να καταλαμβάνουν το κάτω δεξιά, που χαρακτηρίζεται από καμπύλες και σπείρες δημιουργώντας την αίσθηση της κίνησης και με τους θεατές να καταλαμβάνουν το άνω αριστερό μέρος, περιορισμένοι σε σειρές καθισμάτων. Στους θεατές διακρίνονται οι διαφορές μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, από τους πιο καλοντυμένους που ανήκουν στην ανώτερη τάξη και κοντά στο μπροστινό μέρος, (στην πρώτη σειρά με ένα καπέλο, είναι ο φίλος και συνεργάτης του ζωγράφου Charles Angrand) με τις κατώτερες τάξεις που βρίσκονται πίσω στη γαλαρία.
Λάρι Γεωργίας

Κουπόνι λάρι

Τα μανέτι και αμπάζι ήταν τα παλαιότερα νομίσματα στη Γεωργία. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε το σοβιετικό ρούβλι. Το ρωσικό ρούβλι αντικαταστάθηκε με το κουπόνι Λάρι kupon lari στις 5 Απριλίου του 1993 και με αυτό είχε ίδια αξία. Το νόμισμα αυτό αποτελούνταν αποκλειστικά από χαρτονομίσματα και δεν είχε υποδιαιρέσεις. Υπέφερε από υπερπληθωρισμό. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες μεταξύ του 1 και του 1 εκατομμυρίου λάρι, ανάμεσά τους και τα κάπως ασυνήθιστα τραπεζογραμμάτια των 3, 3.000, 30.000 και των 150.000 λάρι.

Λάρι

Στις 2 Οκτωβρίου του 1995,η κυβέρνηση του Έντουαρντ Σεβαρντνάτζε αντικατέστησε το προσωρινό νόμισμα- κουπόνι με το λάρι, σε ισοτιμία του 1.000.000 προς ένα. Έκτοτε παραμένει σχετικά σταθερό ως προς την αξία του.

Κέρματα

Τα κέρματα που κυκλοφορούν σήμερα είναι στις αξίες του 1 και των 2, 5, 10, 20 και 50 τέτρι, όπως επίσης και των 1 και των 2 λάρι.

Τραπεζογραμμάτια

Τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούνται πιο συχνά είναι αυτά των 1, 2, 5 και  10 λάρι.
Γιόζεφ Άλμπερς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1888 στο Μπότροπ της Γερμανίας. Παρακολούθησε μαθήματα στην Παιδαγωγική Ακαδημία από το 1905 ως το 1908 και υπηρέτησε οκτώ χρόνια σε σχολείο. Φοίτησε στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών στο Βερολίνο από το 1913 ως το 1915 και πήρε το πτυχίο του καθηγητή Καλών Τεχνών. Το 1916 άρχισε σπουδές στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Έσσης χωρίς να πάψει να διδάσκει.
Παρακολούθησε την Ακαδημία του Μονάχου στην τάξη του  καθηγητή Φραντς φον Στουκ (Franz von) Stuck, 1919-20. Γράφτηκε στο Μπαουχάους από το 1920 ως τον Οκτώβρη του 1923, παρακολούθησε την προκαταρκτική τάξη του Ίτεν και μετά οργάνωσε το εργαστήριο των υαλογραφημάτων. Πήρε το βαθμό του τεχνίτη το 1922. 
Δίδαξε στο Μπαουχάους από τον Οκτώβρη του 1923 ως τον Απρίλη του 1933. Η τάξη του για τη μελέτη των υλικών στο πρώτο εξάμηνο ήταν το πιο σπουδαίο μάθημα της προκαταρκτικής τάξης, της οποίας έγινε διευθυντής το 1928. Επικεφαλής του εργαστηρίου των επίπλων από το Μάιο του 1928 ως τον Απρίλιο του 1929. Από τον Οκτώβριο του 1930 δίδαξε σχέδιο εκ του φυσικού σε σπουδαστές του τελευταίου εξαμήνου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έφτιαξε ασαμπλάζ από γυαλί, υαλογραφήματα και σχέδια για τυπογραφία, έπιπλα και σκεύη από γυαλί και μέταλλο. 
Μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1933 μετά την άνοδο των  ακραίων δεξιών πολιτικών ομάδων και το βίαιο κλείσιμο του Μπαουχάους. Στο Σικάγο δίδαξε στο τμήμα προετοιμασίας στο πρωτοποριακό κολέγιο Μπλακ Μαουντεν. Από το 1950 ως το 1959 διετέλεσε διευθυντής του Τμήματος Σχεδίου  στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Επίσης επισκέπτης καθηγητής σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές ακαδημίες μεταξύ άλλων και στην Ανώτατη Σχολή Σχεδίου του Ουλμ. Πέθανε το 1976 στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ.

Αποτίμηση

Ο Γιόζεφ Άλμπερς στο Μπαουχάους χρησιμοποίησε την προκαταρκτική του τάξη  για να μελετήσει προβλήματα σχεδίου και υλικών, την εμφάνισή τους και την εικαστική τους απόδοση. Από την δεκαετία του '40 και μετά, ωστόσο, αφιέρωσε τη διδασκαλία του και την ζωγραφική του σχεδόν αποκλειστικά  στα χρωματικά οπτικά εφέ. Ενέπνευσε έτσι την αμερικανική πρωτοπορία του '60 και του '70, αποτελώντας τον προάγγελο της οπ αρτ. Η σειρά Φόρος τιμής στο τετράγωνο, την οποία δούλευε από το 1950 και μετά, αποτελεί την κορύφωση της καλλιτεχνικής του καριέρας.
Δημήτρης Ανδρέου

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε δημοσιογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Δημοσιογραφίας της Λιλ στη Γαλλία. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, πήρε μέρος στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μάη του ’68 και συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της Δικτατορίας στην Ελλάδα.
Το 1971 επέστρεψε στη Κύπρο και προσλήφθηκε από το ΡΙΚ ενώ παράλληλα ήταν ανταποκριτής της Le Monde και του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων. Το 1999, αποχώρησε από το ΡΙΚ προκειμένου να συνεργαστεί με ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια όπως το Mega Κύπρου, η Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ και το Plus TV. Πέρα από την τηλεόραση, ο Δημήτρης Ανδρέου αρθρογραφούσε τακτικά σε πολιτικές εφημερίδες. Κατά τη τουρκική εισβολή το 1974 και μεταγενέστερα, κάλυψε με μεγάλη επιτυχία κρίσιμα ρεπορτάζ για τη μεγαλόνησο, όπως οι συνεδρίες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και άλλα γεγονότα της κρίσιμης αυτής ιστορικής περιόδου, ενώ σημαντική καμπή στην καριέρα του αποτέλεσε η εκπομπή "Μαρτυρίες" (ΡΙΚ), όπου το 1994, πρόβαλε ένα αφιέρωμα στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή του 1974. Για την εργασία του, τιμήθηκε με έξι βραβεία.
Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 2008, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου νοσηλευόταν, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη στις 20 Ιουλίου του ιδίου έτους, κατά τη διάρκεια ζωντανής τηλεοπτικής εκπομπής του τηλεοπτικού σταθμού Plus TV.
Βασίλειος Παπακώστας

Βιογραφικά στοιχεία

Διορίστηκε Νομάρχης Χίου υπηρετώντας στο νησί ως το 1960. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 1960, μετατέθηκε στο Νομό Σερρών. Παρέμεινε Νομάρχης Σερρών ως το 1964, οπότε ανέλαβε Νομάρχης Δωδεκανήσου για πρώτη φορά. Η πρώτη του εκείνη νομαρχία διακόπηκε από τη χούντα το 1967, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Καμπαδέλλη. Επανήλθε στα Δωδεκάνησα μεταπολιτευτικά, το 1974.
Με τη σύζυγό του, Πόπη, είχαν μία κόρη, τη Ρενάτα.
Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2002 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Αντωνίου του Β΄ Κοιμητηρίου Αθηνών.