google/wiki40b huggingface dataset:
Αλέξης Αλεξανδρής

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πέλοπα Κιάτου και το 1986, σε ηλικία 18 ετών, πήγε στη Βέροια. Έδωσε τα πρώτα του διαπιστευτήρια στη μεγάλη κατηγορία σημειώνοντας συνολικά 10 γκολ με τη φανέλα της Βέροιας μέχρι τον Μάιο του 1988, όταν η "Βασίλισσα της Ημαθίας" υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική. Συνέχισε να αγωνίζεται με τη φανέλα της Βέροιας για τα επόμενα τρία χρόνια στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, στο οποίο αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ την περίοδο 1989-90.
Το 1991 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή για την ΑΕΚ, όπου την περίοδο εκείνη με προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς, κατέκτησε 3 πρωταθλήματα και αναδείχθηκε μία φορά πρώτος σκόρερ.
Το 1994 ολοκληρώθηκε το συμβόλαιο του στην ΑΕΚ και ο Αλεξανδρής αποδεχόμενος την πρόταση του Ολυμπιακού αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην ομάδα του Πειραιά.
Στον Ολυμπιακό πήγε στα λεγόμενα "πέτρινα χρόνια", σε μια περίοδο που είχε να κατακτήσει το πρωτάθλημα 9 χρόνια και συνέβαλε στην αναγέννησή του. Την περίοδο 1996-97 αναδείχθηκε και πάλι πρώτος σκόρερ. Αξιομνημόνευτο έχει μείνει το τέρμα που σημείωσε εναντίον του Άγιαξ στις 23 Οκτωβρίου 1998 στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ (1998-99). Χαρακτηριστικά έχουν μείνει επίσης τα τέρματα του με ανάποδο ψαλίδι.
Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, έχοντας συνολικά 504 συμμετοχές πρωταθλήματος και 249 τέρματα, καθώς και 48 συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με 10 τέρματα. Επίσης, μαζί με τους Γιώργο Ανατολάκη και Μίμη Δομάζο είναι οι τρεις ποδοσφαιριστές που έχουν κατακτήσει 10 πρωταθλήματα Ελλάδας. Τους ξεπερνούν μόνο οι Αντώνης Νικοπολίδης (11 πρωταθλήματα) και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (12 πρωταθλήματα).

Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε 42 φορές, έχοντας σημειώσει 10 τέρματα. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1991, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με το Μαρόκο (0–0). Συμμετείχε στην αποστολή της Ελλάδας που έλαβε μέρος στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου των ΗΠΑ το 1994, αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα.
Υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1988, εναντίον της Γαλλίας.

Προπονητική καριέρα

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ο Αλέξης Αλεξανδρής ξεκίνησε καριέρα προπονητή. Υπήρξε προπονητής στα τμήματα υποδομών του Ολυμπιακού, ενώ έχει εργαστεί ακόμη στην κυπριακή ΠΑΕΕΚ, στην Κέρκυρα και στην Ελασσόνα. Ακολούθησε η Σεβερίν από τη Ρουμανία, την οποία ανέλαβε τον Δεκέμβριο του 2012. Το 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα, πιο συγκεκριμένα στη Ρόδο, αναλαμβάνοντας την ομάδα του Ιάλυσου, ενώ το 2014 "μετακόμισε" μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα στον Άρη Αρχαγγέλου. Τον Ιανουάριο του 2016 επέστρεψε για δεύτερη φορά στην προπονητική του καριέρα στην Ελασσόνα.
Δημήτρης Μάρδας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και από το 1956 ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στα Πανεπιστήμια Paris Ι – Sorbonne (1979-1980) και Paris II – Panthéon (1980-1982). Πήρε διδακτορικό το 1990 από το Paris II. Εργάζεται ως καθηγητής Οικονομικών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Μεταξύ 1992-1994 εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στη συνέχεια υπηρέτησε στο Yπουργείο Ανάπτυξης, αρχικά ως Γενικός
Γραμματέας Εμπορίου (Απρίλιος 2000 – Φεβρουάριος 2002) επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη, και ακολούθως ως Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου (Οκτώβριος 2002 – Απρίλιος 2004).
Από τις 27 Ιανουαρίου 2015 ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα αρμόδιος για θέματα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Ανεμοστρόβιλος Νταουλατπούρ-Σατούρια

Ο ανεμοστρόβιλος Νταουλατπούρ-Σατούρια χτύπησε την επαρχία Μανικγκάντζ του Μπανγκλαντές στις 26 Απριλίου 1989. Ήταν ο πιο δαπανηρός και ο πιο θανατηφόρος σίφωνας στην ιστορία του Μπαγκλαντές. Υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με τις απώλειες, αλλά οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ήταν άκρως καταστροφικός και ότι σκότωσε 1.300 άτομα, κάνοντάς τον επίσης και τον πιο θανατηφόρο σίφωνα στην παγκόσμια ιστορία. Ο ανεμοστρόβιλος έπληξε κυρίως τις πόλεις Νταουλατπούρ και Σατούρια, κινούμενος προς ανατολικά στο Νταουλατπούρ και φτάνοντας τελικώς στην Σατούρια. Προηγουμένως, η περιοχή που χτυπήθηκε ήταν σε κατάσταση ξηρασίας για 6 μήνες, ενδεχομένως παράγοντας συνθήκες ευνοϊκές για δημιουργία σίφωνα.

Γεγονός και επακόλουθα

Γύρω στις 6:30 μ.μ. (18:30) τοπική ώρα, ένας σίφωνας εντοπίστηκε νοτιοδυτικά της περιοχής όπου συνέβησαν η πλειοψηφία των θανάτων. Οι πληροφορίες σχετικά με τον ανεμοστρόβιλο είναι περιορισμένες λόγω της αγροτικής και απομονωμένης φύσης του γεγονότος, αλλά και επειδή αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου ξεσπάσματος σιφώνων που σκότωσε επίσης άλλα 5 άτομα και τραυμάτισε 500. Οι ζημιές ήταν εκτεταμένες πάνω από την περιοχή, με αμέτρητα ξεριζωμένα δέντρα και κάθε σπίτι σε περιοχή εντός 6 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά μήκος της πορείας του ανεμοστρόβιλου είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Μετά την καταιγίδα, ένα άρθρο στον Bangladesh Observer δήλωσε ότι "Η καταστροφή ήταν τόσο πλήρης, που εκτός από κάποιους σκελετούς δέντρων, δεν υπήρχαν σημάδια στεκόμενων υποδομών".
Ο σίφωνας εκτιμήθηκε ότι είχε πλάτος 1 μίλι / 1,6 χιλιόμετρα στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του, και είχε μήκος διαδρομής 80 χιλιομέτρων, περνώντας από τις φτωχές περιοχές και παραγκουπόλεις του Μπαγκλαντές. Επίσης 80.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι από την καταιγίδα, και 12.000 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Οι Σατούρια και το Μανικγκάντζ καταστράφηκαν εντελώς από τον σίφωνα, που μάλιστα υπολογίστηκε ότι κάποια στιγμή έφτασε σε σε μέγιστο πλάτος το 1,5 μίλι / 2,4 χιλιόμετρα. Συνολικά, προκάλεσε ζημιές γύρω στα 1,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι άνεμοι πιθανότατα έφτασαν σε ταχύτητες από 338 έως 418 χιλιόμετρα ανά ώρα (210 έως 260 μίλια ανά ώρα).

Συχνότητα

Το Μπαγκλαντές είναι μια από τις χώρες με την υψηλότερη συχνότητα σιφώνων, πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Διαχρονικά, το Μπαγκλαντές έχει χτυπηθεί από άλλους θανατηφόρους ανεμοστρόβιλους, αλλά αυτή η συγκεκριμένη καταιγίδα ήταν η χειρότερη στην ιστορία της χώρας.
2160 Σπίτζερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σπίτζερ είναι άγνωστα. Ο Σπίτζερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ως 7 ώρες περίπου.
Ένωση για τις Υπηρεσίες Βιβλιοθηκών σε Παιδιά

Η Ένωση για τις Υπηρεσίες Βιβλιοθηκών για Παιδιά (αγγλ.Association for Library Service to Children - ALSC) εργάζεται για την υποστήριξη και την ενίσχυση των υπηρεσιών των βιβλιοθηκών που απευθύνονται σε παιδιά. Εκπροσωπεί όσους ενδιαφέρονται και εργάζονται για την κοινωνική, πολιτιστική και ψυχοσωματική ευημερία και ανάπτυξη των παιδιών, μέσω των παρεχόμενων υπηρεσιών των βιβλιοθηκών.

Διοίκηση

Τα ανώτερα στελέχη της ALSC είναι ο Πρόεδρος (President), ο Αντιπρόεδρος (Vice-President) ο Οικονομικός Διευθυντής (Fiscal Officer) και ο Εκτελεστικός Διευθυντής (Executive Director), τα οποία απαρτίζουν την Εκτελεστική Επιτροπή (Executive Committee). Το κυνερνών όργανο της ένωσης είναι το Διοικητικό Συμβουλίο  που εκλέγεται από τα μέλη του και περιλαμβάνει τα ανώτερα στελέχη, έναν Σύμβουλο της ALSC και της ALA (ALSC/ALA Councilor) και οκτώ Διευθυντές (Directors).

Σκοπός

H ALSC εστιάζει  στην προώθηση του επαγγέλματος της Βιβλιοθηκονομίας ενθαρρύνοντας τους εργαζόμενους στις βιβλιοθήκες να παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στα παιδιά. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της, η ALSC εργάζεται για τη βελτίωση και την επέκταση των υπηρεσιών που παρέχουν οι βιβλιοθήκες κάθε τύπου σε παιδιά.

Δράση

Η ALSC μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της συμβάλλει στη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουν οι βιβλιοθήκες και απευθύνονται σε παιδιά και κατ’ επέκταση στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών. Η ALSC δημοσιεύει ενημερωτικό υλικό και διαθέτει διαδικτυακά εργαλεία επικοινωνίας με τα μέλη της. Παράλληλα, διατηρεί ένα ιστολόγιο (ALSC Blog) το οποίο περιλαμβάνει πληροφορίες και τρέχουσα ενημέρωση σχετικά με το έργο της και τη Βιβλιοθηκονομία γενικότερα. Επιπλέον, διοργανώνει ποικίλες δραστηριότητες, συνέδρια και εργαστήρια, τα οποία διευρύνουν το γνωστικό πεδίο των μελών της και συμμετέχει στο ετήσιο συνέδριο της ALA (ALA Annual Conference). Στα πλαίσια της δράσης της έγκειται η οικονομική ενίσχυση των μελών της, μέσω της χορήγησης υποτροφιών και της απονομής τιμητικών βραβεύσεων για τη σημαντική συνεισφορά τους στο έργο της και συναφή επιτεύγματα.
Κάρολος Γουλιέλμος Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Χριστιανής-Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ.
Το 1757 απεβίωσε στο Γκούντσενχάουζεν σε ηλικία 45 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος (επιζών) γιος του Κάρολος-Αλέξανδρος.
Πανώλη του Ιουστινιανού

Η Πανώλη του Ιουστινιανού (541-542) ήταν μια πανδημία που έπληξε την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και ιδιαίτερα την πρωτεύουσα της την Κωνσταντινούπολη, επίσης την αυτοκρατορία των Σασσανιδών, και της παραθαλάσσιες πόλεις σε όλη την λεκάνη της Μεσόγειου. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες πληγές στο ιστορία, αυτή η καταστροφική πανδημία προκάλεσε το θάνατο περίπου 25  εκατομμυρίων ανθρώπων (πρώτο κρούσμα) με 50.000.000 μετά από δύο αιώνες από το πρώτο κρούσμα.

Ποσοστό τοξικότητας και τη θνησιμότητας

Ο αριθμός των θανάτων είναι αβέβαιος, ενώ οι σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν ότι η πανούκλα σκότωνε πάνω από 5.000 άτομα την ημέρα στην Κωνσταντινούπολη κατά την κορύφωση της πανδημίας. Η αρχική πανούκλα σκότωσε τελικά ίσως το 40% των κατοίκων της πόλης και προκάλεσε το θάνατο έως και του ενός τέταρτου του ανθρώπινου πληθυσμού της Ανατολικής Μεσογείου. Τα συχνά μετέπειτα κύματα της πανώλης συνέχισαν να εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των 6ου, 7ου και 8ου αιώνα, με την ασθένεια να γίνεται πιο περιορισμένη γεωγραφικά και λιγότερο λοιμογόνα.
Αυτή η επιδημία φαίνεται να έχει αφήσει ένα ίχνος στο γονιδίωμα του Y. pestis μόνη της.
Μετά την τελευταία επανεμφάνιση κατά το 750, οι πανδημίες της κλίμακας της πανούκλας του Ιουστινιανού δεν εμφανίστηκαν ξανά στην Ευρώπη μέχρι τον Μαύρο Θάνατο του 14ου αιώνα.
Μηδενισμός (ποδόσφαιρο)

Ο μηδενισμός υπήρξε κανονισμός της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) επί σειρά δεκαετιών στις διοργανώσεις πρωταθλήματος. Προέβλεπε για σύλλογο την αφαίρεση από τον πίνακα κατάταξης του βαθμού της ήττας (ή συμμετοχής) σε αγώνα με το σύστημα βαθμολογίας 3–2–1 (νίκη–ισοπαλία–ήττα).
Επιβαλλόταν για σοβαρές παραβάσεις του καταστατικού, των γενικών κανονισμών ή των προκηρύξεων πρωταθλημάτων της Ομοσπονδίας και των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), από παίκτες, διοικητικά στελέχη, μέλη ή/και οπαδούς. Αποτελούσε μία πρόσθετη πειθαρχική ποινή στο σύλλογο, έπειτα την κατακύρωση της συγκεκριμένης αναμέτρησης με "τεχνικό" αποτέλεσμα 2-0 τέρματα υπέρ του αντιπάλου και αφορούσε σε ένα προηγούμενο αγώνα του, αλλά ενίοτε επεκτεινόταν (όπως και η "τεχνική" ήττα) σε κάποιον αριθμό από όσους θα έδινε το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα στο ίδιο πρωτάθλημα.

Μετέπειτα χρήση του όρου

Παρά την κατάργησή του ως κανονισμού, ο όρος "μηδενισμός" εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στη σύγχρονη ποδοσφαιρική διάλεκτο, ταυτιζόμενος πλέον με το "τεχνικό" αποτέλεσμα 0-3 (ή 0-2 έως το 2006), παρότι κατά την 35ετία της κοινής τους ύπαρξης συνιστούσαν δύο διαφορετικές ποινές (που απλά, συνήθως επιβάλλονταν παράλληλα). Πρόκειται όμως για αποκλειστικά "δημοσιογραφική" λέξη και οι ελληνικές θεσμικές αρχές του ποδοσφαίρου δεν την χρησιμοποιούν ως διατύπωση στη σύνταξη των επίσημων εγγράφων τους (κανονισμοί, κώδικες, προκηρύξεις διοργανώσεων κλπ), με λίγες εξαιρέσεις σε ανακοινώσεις. Συνώνυμη έκφραση στη νέα αυτή έννοια του μηδενισμού, αποτελεί το (πλήρως ανεπίσημο) ήττα στα "χαρτιά".
Blue Air

Προορισμοί

Η Blue Air πραγματοποιεί πτήσεις προς 70+ προορισμούς σε Ελλάδα, Κύπρο, Βέλγιο, Γαλλία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ρουμανία, Σουηδία, Ισπανία καθώς και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης πραγματοποιεί πτήσεις charter σε όλη την Ευρώπη και σε ένα μέρος της Ασίας. Ακόμα από 25 Οκτωβρίου πραγματοποιεί πτήσεις εσωτερικού μεταξύ Βουκουρεστίου, Cluj - Napoca, Ιάσιου, Οράντεας καθώς και Τιμισοάρας.
Γκουάμ

Γεωγραφία

Το Γκουάμ βρίσκεται στην Ωκεανία, στα τρία τέταρτα της απόστασης μεταξύ Χαβάης και Φιλιππίνων. Οι  γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι 13 28 N, 144 47 E. Έχει έκταση 549 τ.χλμ. και ακτογραμμή μήκους 125,5 χλμ. Είναι ηφαιστειογενές νησί, περικλειόμενο από κοραλλιογενείς υφάλους. Βρίσκεται κοντά στην Τάφρο των Μαριάνων, το βαθύτερο σημείο όλων των ωκεανών της Γης. Ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών Μαριάνες και είναι το μεγαλύτερο νησί της Μικρονησίας.
Οι ακτές της είναι απότομες, με στενές πεδιάδες στις βόρειες ακτές, χαμηλούς λόφους στο  κέντρο και βουνά στο νότιο τμήμα του νησιού.

Δημογραφία

Ο πληθυσμός της χώρας είναι 160.378 με βάση εκτιμήσεις για τον Ιούλιο του 2018. Κατατάσσεται 193ο στον κόσμο. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,54% (εκτίμηση 2015). Ρυθμός γεννήσεων 16,82 γεννήσεις/1000 άτομα πληθυσμού και θανάτων 5,12 θάνατοι/1000 άτομα πληθυσμού (εκτίμηση 2015). Το 37,1% του πληθυσμού ανήκουν στην τοπική φυλή Τσαμόρο, το 26,3% είναι Φιλιππινέζοι, το 6,9% λευκοί και το υπόλοιπο είναι Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες κ.ά. Το 85% είναι, ως προς το θρήσκευμα Ρωμαιοκαθολικοί. Επίσης, υπάρχουν 738 Μάρτυρες του Ιεχωβά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2018, το προσδόκιμο ζωής στους άνδρες είναι 73,9 χρόνια, στις γυναίκες 78,9 χρόνια και στο σύνολο του πληθυσμού τα 76,4 χρόνια

Οικονομία

Το ΑΕΠ της περιοχής είναι $ 2.500.000.000 (184η στον κόσμο) (εκτ.2005). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι $15.000 (εκτ. 2005). Η οικονομία του Γκουάμ στηρίζεται κυρίως στον τουρισμό (ειδικά από την Ιαπωνία) και στις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ. Οι τελευταίες καταλαμβάνουν το ένα τρίτο της έκτασης του νησιού. Το 2004 οι εξαγωγές της χώρας ήταν 
$ 45.000.000 ενώ οι εισαγωγές ήταν $ 701.000.000.

Κυβέρνηση

Κυβερνήτρια  από τις 7 Ιανουαρίου 2019 είναι η Λου Λέον Γκερέρο έπειτα από τις εκλογές που διενεργήθηκαν το 2018. Η Γκερέρο εξελέγη υποστηριζόμενη από το Δημοκρατικό Κόμμα με ποσοστό 50,79% των ψήφων έναντι 26,39% για τον Ρέι Τενόριο από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Αντικυβερνήτης ορκίστηκε ο Δημοκρατικός Τζος Τενόριο. Η Γκερέρο έγινε η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης σε αμερικανική πολιτεία ή έδαφος με καταγωγή από τον Ειρηνικό.
Τάσος Δήμας

Καριέρα

Ο Δήμας εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Μέγα Αλέξανδρου Θεσσαλονίκης σε ηλικία δέκα ετών και έφθασε να αγωνίζεται μέχρι την Β΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος το 2010-11.
Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη. Στην πρώτη του σεζόν αγωνίστηκε σε έντεκα παιχνίδια, πετυχαίνοντας πέντε πόντους, ενώ στους δύο αγώνες των πλέι-οφ εναντίον του Παναθηναϊκού πέτυχε τρεις ακόμη πόντους. Επίσης, έπαιξε σε εννέα αγώνες για την διοργάνωση του ULEB Eurocup.
Το 2012-13, αγωνίστηκε σε επτά αγώνες για την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, με μέσο όρο 2,3 πόντων, ενώ το 2013-14 δόθηκε δανεικός στην ομάδα των Ίκαρων Σερρών. Την επόμενη χρονιά, ενημερώθηκε από τον προπονητή του Άρη, Δημήτρη Πρίφτη, ότι δεν τον χρειάζεται στην ομάδα των "κίτρινων", αλλά τελικά παρέμεινε στον Άρη μέχρι το τέλος της σεζόν παίζοντας σε έντεκα αγώνες.
Συνέχισε στην ομάδα των "κίτρινων" και το 2015-16, όπου επανήλθε με τον Άρη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από τέσσερα χρόνια, παίζοντας εναντίον της τουρκικής Μπάνβιτ και της ιταλικής Αρμάνι Μιλάνο.
Το καλοκαίρι του 2016, αφέθηκε ελεύθερος από την ομάδα του Άρη και υπέγραψε στον Γ.Σ. Κορωπίου για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.
Μάχη του Αγιονορίου

Τα γεγονότα πριν τη μάχη

Μετά τη μάχη στα Δερβενάκια, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συνέλαβε και εφάρμοσε σχέδιο πλήρους αποκλεισμού της στρατιάς του Δράμαλη, τον οποίο περίμενε πως θα επιχειρούσε να περάσει από το Ναύπλιο στην Κόρινθο. Τελικά το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε σωστά με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να διαφύγουν προς το Αγιονόρι όπου ο μόνος που απέμενε να τους αντιμετωπίσει ήταν ο Νικηταράς με τον Νικήτα Φλέσσα. Τη νύχτα της 27ης/28ης Ιουλίου, ο  Δράμαλης έμαθε ότι η χαράδρα του Μπερμπατιού ήταν αφύλακτη και αποφάσισε να περάσει από αυτήν για να βγει στην οδό του Αγιονορίου και από εκεί, μέσω της Κλένιας, να φτάσει στην Κόρινθο.

Η μάχη

Στην αρχή ο Δράμαλης στράφηκε εναντίον του σώματος του Νικηταρά στον Άγιο Βασίλειο, το οποίο ήταν πιο απομονωμένο και άφησε μικρή δύναμη στον δρόμο του Αγιονορίου για να απασχολεί τους Φλεσσαίους. Οι άνδρες του Νικηταρά υπέστησαν απώλειες και άρχισαν να υποχωρούν προς το Στεφάνι, όπου όμως αντιστάθηκαν αποτελεσματικά, συνεπικουρούμενοι από το σώμα του Νικήτα Φλέσσα. Τελικά οι Τούρκοι, ευρισκόμενοι ανάμεσα σε δύο πυρά, ηττήθηκαν χάνοντας τουλάχιστον 600 περίπου άνδρες (πολλοί ιστορικοί ανεβάζουν τις απώλειες στους 1.000 άνδρες). Θα είχαν μεγαλύτερες απώλειες αν οι Έλληνες συνέχιζαν να τους καταδιώκουν αλλά φαίνεται πως θαμπώθηκαν από τα πλούσια λάφυρα και σταμάτησαν. Μόνο ο Νικηταράς με λίγους άνδρες συνέχισε την καταδίωξη, βοηθούμενος από τις γυναίκες του Αγιονορίου οι οποίες πετούσαν πέτρες στους Τούρκους από ψηλά. Έτσι μεγάλος αριθμός των ηττημένων διέφυγε, μαζί με τον ίδιο τον Δράμαλη, στην Κορινθία όπου και πάλι αποκλείστηκαν από τους Έλληνες.

Η κατάληξη της στρατιάς του Δράμαλη

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1822, ο Δράμαλης ανασυνέταξε τα υπολείματα της στρατιάς του και προσπάθησε τρεις φορές να διασπάσει, ανεπιτυχώς, τον ελληνικό κλοιό. Μετά από αυτές τις αποτυχίες, προσπάθησε να βοηθήσει τους Τούρκους πολιορκημένους του Ναυπλίου. Στα τέλη Οκτωβρίου ή Νοεμβρίου 1822, πέθανε από τη λύπη του ή από τύφο. Οι άνδρες του, με ορμητήριο την Κόρινθο, επανηλειμμένα τροφοδότησαν το Ναύπλιο και, μετά την πτώση του τελευταίου, όσοι απέμειναν από τις αρρώστιες και τις κακουχίες, έφυγαν για την Πάτρα, αφήνοντας φρουρά 500 ανδρών στον Ακροκόρινθο.
Βιβαραί

Το Βιβαραί (γαλλικά: Vivarais, οξιτανικά: Vivarés), είναι μια ιστορική περιοχή στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας, η οποία καλύπτει το σημερινό νομό Αρντές. Η περιοχή έλαβε το όνομα από την πρωτεύουσά της, το Βιβιέ, στον ποταμό Ροδανό. Στους φεουδαρχικούς χρόνους αποτελούσε τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τον επίσκοπο της ως κόμη. Το 1309 έγινε τμήμα των γαλλικών βασιλικών κτήσεων και περιλαμβάνονταν στην επαρχία Λανγκεντόκ του γαλλικού βασιλείου. Συνέχισε να είναι  γαλλική επαρχία μέχρι το 1789.
Το 1999, το όνομα χρησιμοποιήθηκε για τα Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης Côtes du Vivarais, μια ονομασία για τα κόκκινα, λευκά και ροζέ κρασιά από μια περιοχή που καλύπτει το νότο του νομού Αρντές και το βόρειο τμήμα του νομού Γκαρ.

Φυσιογραφία

Το Βιβαραί εκτείνεται στις ανατολικές παρυφές του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Το βορειοδυτικό τμήμα της περιοχής είναι ορεινό με την οροσειρά Σεβέν να καλύπτει το δυτικό τμήμα και τα όρη του Βιβαραί, που αποτελούνται από στενά οροπέδια με κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα με μέγιστο ύψος 1753 μέτρα στο όρος Μεζέν, στον βορρά. Στα ανατολικά βρίσκεται η κοιλάδα του ποταμού Ροδανού, που σχηματίζει το ανατολικό σύνορο. Στο νότο διασχίζει την περιοχή ο ποταμός Αρντές.
Η περιοχή διαιρείται στο Άνω Βιβαραί (βόρειο τμήμα) και στο Κάτω Βιβαραί (νότιο τμήμα). 
Το Άνω Βιβαραί έχει κρυσταλλικό έδαφος και η υγρασία του περιβάλλοντος είναι αρκετά υψηλή καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους, δημιουργώντας πολύ πράσινα τοπία και λιβάδια, καθώς και δάση  όπου κυριαρχούν η οξιά, η καστανιά και τα κωνοφόρα. Το κλίμα είναι ακραίο, με χιόνι για πολλούς μήνες, πολύ βίαιους ανέμους το φθινόπωρο και το χειμώνα, συχνές ομίχλες στις κοιλάδες, ακραίες πτώσεις θερμοκρασίας μεταξύ των εποχών και βροχοπτώσεις (1.500 mm ετησίως μέσος όρος), πολύ έντονες τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
Το Κάτω Βιβαραί χαρακτηρίζεται από καρστικά ασβεστολιθικά εδάφη μέσα από τα οποία διεισδύουν οι βροχοπτώσεις, και η μεγαλύτερη εγγύτητά του με την Προβηγκία κάνει το μεσογειακό κλίμα να κυριαρχεί, με περιοχές κατάφυτες από ελιές και αμπέλια. Το Κάτω Βιβαραί περιλαμβάνει σημαντικά συστήματα σπηλαίων όπως το σπήλαιο του Ορνιάκ, το σπήλαιο Μαρζάλ, κ.α., όπου έχουν ανακαλυφθεί οστά από γιγαντιαία ζώα της περιόδου του Πλειστόκαινου.
Λάιονελ της Αμβέρσας

Κυβερνήτης της Ιρλανδίας

Σε πολύ μικρή ηλικία αρραβωνιάστηκε την Ελισάβετ Μπεργκ, 4η κόμισσα του Όλστερ (1332 - 1363), κόρη και διάδοχο του Γουλιέλμου Ντόν του Μπούργκ, 3ου κόμη του Όλστερ. O γάμος έγινε το 1362 αλλά πριν τον γάμο είχε πάρει τον τίτλο του κόμη του Όλστερ (1347) και ήταν ο υποψήφιος κληρονόμος της Ιρλανδίας, απέκτησε μια κόρη την Φιλίππη, 5η κόμισσα του Όλστερ.  
Ο πατέρας του τον όρισε εκπρόσωπο του στην Αγγλία (1345, 1346), συμμετείχε μαζί του σε στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Γάλλων (1355) αλλά ο Εδουάρδος Γ' του πρότεινε να εγκαταλείψει τις Γαλλικές εκστρατείες, και να ασχοληθεί με τα νέα του καθήκοντα στην διακυβέρνηση της Ιρλανδίας.
Έγινε επίσημα κυβερνήτης της Ιρλανδίας (1361) την ίδια χρονιά έφτασε στο Δουβλίνο, τον Νοέμβριο του επόμενου έτους (1362) ο πατέρας του δημιούργησε και του έδωσε το δουκάτο του Κλάρενς το τρίτο νέο δουκάτο που δημιούργησε, έκανε επιπλέον σοβαρές προσπάθειες να του δώσει και το στέμμα της Σκωτίας. Οι προσπάθειες του να κυριαρχήσει στην Ιρλανδία τελικά αποδείχτηκαν άκαρπες, εγκατέστησε Κοινοβούλιο στο Κίλκενι (1366) αλλά αισθανόμενος απέχθεια για τους Ιρλανδούς επέστρεψε στην Αγγλία την επόμενη χρονιά.

Δεύτερος γάμος και πρόωρος θάνατος

Η σύζυγος του πέθανε στο Δουβλίνο (1363), είχαν αποκτήσει μια κόρη την Φιλίππη. Οι απόγονοι της Φιλίππης θα διεκδικήσουν το Αγγλικό στέμμα με τον Οίκο της Υόρκης χάρη στον γάμο της Φιλίππης με τον Εδμόνδο Μόρτιμερ 3ο κόμη του Μαρς (1368) , η εγγονή τους Άννα Μόρτιμερ ήταν η μητέρα του Ριχάρδου Πλανταγενέτη, 3ου δούκα της Υόρκης. Στην συνέχεια ο Λάιονελ της Αμβέρσας προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τη Γιολάνδη, κόρη του Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι, άρχοντα της Παβία με τεράστια περιουσία σαν προίκα στην Ιταλία και στην Γαλλία. Ο γάμος με την Γιολάνδη Βισκόντι έγινε στο Μιλάνο τον Ιούνιο του 1368, τους επόμενους μήνες έγιναν μεγαλοπρεπείς εορταστικές τελετές στην Άλμπα της Ιταλίας, κατά την διάρκεια των τελετών αυτών αρρώστησε και πέθανε αιφνίδια στις 7 Οκτωβρίου 1368.  Ο πρόωρος θάνατός του έδωσε αφορμή να ακουστούν κακές φήμες ότι δηλητηριάστηκε από τον πεθερό του αλλά δεν αποδείχθηκε τίποτα.
Μανώλης Κανελλόπουλος

Αγωνιστική σταδιοδρομία

Ο Κανελλόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρή ηλικία από τα "τσικό" (δηλαδή την εφηβική ομάδα) του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1956 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη μεγάλη Α΄ Κατηγορία της Ένωσης Αθηνών, όπου συμμετείχαν επίσης ο ΠΑΟ, η ΑΕΚ, ο Απόλλων Αθηνών, ο Πανιώνιος, ο Αστέρας Αθηνών, ο Φωστήρας Ταύρου κ.λ.π..
Η δεξιοτεχνία του και το ισχυρό, ευθύβολο σουτ που διέθετε, παρότι ακραίος οπισθοφύλακας, αλλά και η ψηλόλιγνη αθλητική σιλουέτα του, είχαν σαν αποτέλεσμα να προσελκύσει το ενδιαφέρον της ΑΕΚ, η οποία τον απόκτησε το καλοκαίρι του 1962. Με την "Ένωση" αγωνίσθηκε για τα επόμενα τρία χρόνια, τις δυο πρώτες χρονιές μάλιστα σαν βασικότατο στέλεχος. Το 1963-64 χρησιμοποιήθηκε στη βασική ενδεκάδα και των δυο αγώνων με τη γαλλική Μονακό, στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Το καλοκαίρι του 1965 επέστρεψε στο Αιγάλεω, όπου και έκλεισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στη μεγάλη κατηγορία, δυο χρόνια αργότερα. Συνολικά, έλαβε μέρος σε 127 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής, επιτυγχάνοντας παράλληλα και 10 τέρματα. Την περίοδο 1968-69 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική κατηγορία, με τα χρώματα του Ατρομήτου Αθηνών. Μετά το πέρας της αγωνιστικής του δράσης, ανέλαβε προπονητής σε διάφορους μικρούς επαρχιακούς συλλόγους, έως και το 1980 που αποτραβήχτηκε από το ποδοσφαίρο, παραμένοντας απλός φίλαθλος της ομάδας του Αιγάλεω.
Έμενε μόνιμα στο Αιγάλεω, όπου και απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου το 2017. Ήταν παντρεμένος και είχε δυο γιους.