google/wiki40b huggingface dataset:
Μόλιστα Ιωαννίνων

Οικονομική δραστηριότητα

Η οικονομία του χωριού ήταν σχετικά αυτάρκης. Η ντόπια φυτική και ζωική παραγωγή προϊόντων προορίζονταν αποκλειστικά για αυτοκατανάλωση, εκτός από την παραγωγή κρασιού και τσίπουρου προπολεμικά, το οποίο αποτελούσε ισοδύναμο του χρήματος και ανταλλάξιμο με άλλα αναγκαία διατροφικά προϊόντα (λ.χ. ελαιόλαδο). Οι γεωργικές αυτές δουλειές γινόταν ως επί το πλείστον από τον γυναικείο πληθυσμό του χωριού που είχε παράλληλα επωμιστεί και τη φροντίδα των νοικοκυριών.
Κυρίως λόγω  της στενότητας των πόρων και του εξαιρετικά άγονου εδάφους τα κυριότερα επαγγέλματα για τους άντρες ήταν αυτά των μαστόρων της πέτρας και των εμπόρων που υπήρξαν μετανάστες αρχικά στην Αίγυπτο και τη Ρουμανία.
Σήμερα, ελάχιστες δραστηριότητες έχουν απομείνει, όπως η μελισσοκομία, η καλλιέργεια κηπευτικών, η κτηνοτροφία και η υποδοχή επισκεπτών-τουριστών στον μοναδικό ξενώνα του χωριού. Αρκετά αναπτυγμένη ήταν και μέχρι πρόσφατα  η οικοδομική δραστηριότητα τους θερινούς μήνες, κυρίως λόγω επισκευής παλαιών σπιτιών αλλά και ανέγερσης νέων.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Πιστεύεται ότι πιθανότατα είναι 3.000 ετών, όπως φαίνεται από ληκύθους που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη και περιέχουν τέφρα. Από τα ίδια ευρήματα πιθανολογείται ότι οι πρώτοι κάτοικοι του οικισμού ήταν Μολοσσοί. Άλλες εκδοχές κάνουν λόγο για κατοίκηση του χωριού μεταγενέστερα, στα βυζαντινά  χρόνια και το 17ο αιώνα. Για την ονομασία, λέγεται πως αυτή προήλθε από το Μολοσσία ενώ άλλες εκδοχές θεωρούν την ονομασία του χωριού αλβανικής ή σλαβικής προέλευσης.
Η προφορική παράδοση αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Μόλιστας είναι εξελληνισμένοι βλάχικοι πληθυσμοί που έλκουν την καταγωγή τους από το Σκαμνέλι του Ζαγορίου απ΄όπου εκδιώχθηκαν από έναν πασά τον 17ο αιώνα. 
Στο παρελθόν η Μόλιστα μαζί με το Μοναστήρι και το Γανναδιό αποτελούσαν μια ενιαία κοινότητα που διαιρέθηκε αργότερα σε τρεις ξεχωριστές. Από το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας και οι τρεις κοινότητες αποτελούν τοπικά  διαμερίσματα (τοπικές κοινότητες με την νέα ορολογία του Προγράμματος Καλλικράτης) του Δήμου Κόνιτσας .

Αρχιτεκτονική

Εντυπωσιακή σε χρώμα και ποικιλία είναι η αρχιτεκτονική των σπιτιών της Μόλιστας, που χαρακτηρίζεται από έντονα παραδοσιακά στοιχεία αλλά και πρωτοτυπία. Το πιο επιβλητικό κτίσμα είναι αυτό του Αγίου Νικολάου, ενός μεσαίου μεγέθους ναού, με εντυπωσιακά εσωτερικά ξύλινα τέμπλα που σκαλίστηκαν  από Μετσοβίτες ξυλουργούς. Ο ναός οικοδομήθηκε το 1878 κατόπιν δωρεάς του Μολιστινού ευεργέτη Γέγιου.
Φράνσις Ουάλας

Βιογραφία

Ο Φράνσις Ουάλας γεννήθηκε στο Μπελέρ του Οχάιο, στις 12 Φεβρουαρίου 1894, και ήταν γιος του Τζων Σίμον Ουάλας (1848  - 1917) και της Μέρι Γκρίφιν (1856-1932), οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει από την Ιρλανδία στις ΗΠΑ. Ο Ουάλας παρακολούθησε μαθήματα στο Central Grade School και St. John Central High School, τα οποία και τα δύο βρίσκονταν στο Μπελέρ. Μετά την αποφοίτηση, ο Ουάλας ξεκίνησε να εργάζεται στην περιοχή, και σε μαγαζιά όπως με σιδηροδρομικά υλικά, σε χαλυβουργεία, σε εργοστάσια γυαλιών, για σχεδόν εφτά χρόνια. Κατόπιν, κατατάσσεται στην αεροπορία, αλλά τον πρόλαβε η ανακωχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και δεν εξελίχθηκε.
Περί του 1919, συγγενείς του, αναγνώρισαν τα ταλέντα του και τον βοήθησαν, ώστε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο Notre Dame. Κατά την παραμονή του εκεί, μελέτησε φιλοσοφία. Πάντως, είναι πιθανό, μία από τις μεγαλύτερες επιρροές του Ουάλας να ήρθε από τον Νάτι Ρόκνι, που εργαζόταν εκεί. Έτσι, ο Ουάλας ταξίδευε με την ομάδα του πανεπιστημίου, κάνοντας ρεπορτάζ δίπλα στον σπουδαίο προπονητή. Εν τέλει το 1923 αποφοίτησε. 
Μετά την αποφοίτησή του από το Notre Dame, δέχτηκε τη θέση που το προσφέρθηκε στην εφημερίδα Associated Press. Από εκεί κι έπειτα εργάσθηκε ως αθλητικόγραφος τόσο στη New York Post όσο και στην Daily News. Παράλληλα, έγραψε μία μικρή ιστορία για τον Νάτι Ρόκνι, το Win One for the Gipper, μέσω της οποίας έκανε διάσημη την ομάδα του πανεπιστημίου. Γενικότερα, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταρρύθμιση του κολεγιακού φούτμπολ. 
Το 1927 ξεκίνησε να γράφει φανταστικές και μη ιστορίες για διάφορα περιοδικά. Πολλές από αυτές τις ιστορίες του έγιναν σενάρια για ταινίες. Η πρώτη του ιστορία που έγινε ταινία ήταν στο Touchdown. 
Ο Ουάλας πέθανε στις 19 Αυγούστου 1977, στη Φλόριντα.
Η Παναγιά της θάλασσας

Συγγραφή και έκδοση

Ο συγγραφέας καθυστέρησε 4 χρόνια για να γράψει το μυθιστόρημα, επειδή έγραφε μια ώρα τα πρωινά, πριν πάει στη δουλειά του και όταν επέστρεφε τα βράδια.
Το βιβλίο έγινε γρήγορα μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Βγήκε προς πώληση στις 3 Μαρτίου του 2006 και ήδη στις 23 Απριλίου του ίδιου χρόνου, Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου και εορτής του Σαν Χόρχε , προς έκπληξη όλων, μετατράπηκε στο έργο με τις περισσότερες πωλήσεις, τόσο στην ισπανική όσο και στην καταλανική γλώσσα. Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο εκδοτικός οίκος Γριχάλμπο  ανακοίνωσε ότι το έργο έφτασε το ένα εκατομμύριο στις πωλήσεις του μόνο στην Ισπανία.
Το μυθιστόρημα, μεταφρασμένο σε τουλάχιστον 15 γλώσσες, βραβεύτηκε επίσης με  διάφορα βραβεία, ανάμεσα σε αυτά το βραβείο Euskadi de Plata 2006 για το καλύτερο μυθιστόρημα στην ισπανική γλώσσα, το βραβείο Qué Leer για το καλύτερο βιβλίο στην ισπανική γλώσσα του έτους 2006, το βραβείο Fundación José Manuel Lara για το μυθιστόρημα με τις περισσότερες πωλήσεις το 2006 και το περίβλεπτο ιταλικό βραβείο Giovanni Boccacio 2007 για τον καλύτερο ξένο συγγραφέα.

Υπόθεση

14ος αιώνας, Βαρκελώνη. Υπό τη βασιλεία της Αραγονέζικης Κορώνας , η Θιουδάδ Κοντάλ  διανύει περίοδο μεγάλης ακμής και οι κάτοικοι του φτωχικού οικισμού ψαράδων της Ριμπέρα  αποφασίζουν να χτίσουν, με τα χρήματα μερικών και την προσπάθεια κάποιων άλλων, το μεγαλύτερο ναό που έγινε ποτέ και να τον αφιερώσουν στην Παναγία: την Παναγιά της θάλασσας.
Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του κτηρίου, ο Αρνάου Εστανιόλ  μεγαλώνει και ταυτόχρονα ανακαλύπτει τη Βαρκελώνη. Παρόλο που ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Αρνάου, δε θα τον γνωρίζαμε χωρίς τον πατέρα του, τον Μπερνάτ Εστανιόλ , έναν εύπορο υποτελή  της γης, που εξαναγκάστηκε να αφήσει την περιουσία του και τη ζωή του, μαζί με τον σχεδόν νεογέννητο γιο του, εξαιτίας της φοβερής εκμετάλλευσης ενός φεουδάρχη (η εκμετάλλευση ξεκίνησε όταν, σύμφωνα με τα δικαιώματα που είχαν εκείνη την εποχή αυτοί οι άρχοντες, κοιμήθηκε με τη νιόπαντρη γυναίκα τού Μπερνάτ και από τότε σχεδόν την τρέλανε). Ο Αρνάου θα δουλέψει ως οδηγός αλόγων, φορτοεκφορτωτής πλοίων, στρατιώτης και αργυραμοιβός, ενώ κάνει μια ζωή εξοντωτική αλλά πάντα υπό την προστασία του Καθεδρικού του , της Παναγιάς της θάλασσας. Η ζωή του, με μια πολύπλοκη ιστορία αγάπης, θα περάσει από τη φτώχεια τού φυγάδα στον πλούτο τού αριστοκράτη. Όμως όλα αυτά δε θα συμβούν χωρίς να προκαλέσει το φθόνο των εχθρών του που θα υφάνουν μια συνωμοσία για να τον στείλουν  στην Ιερά Εξέταση.
Κίτρινο μυθιστόρημα

Ο όρος "κίτρινο"

Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται  μόνο στην ιταλική γλώσσα, και αυτό οφείλεται στη  σειρά  Το Κίτρινο της Μοντατόρι , σχεδιασμένη από τον Λορέντσο Μοντάνο, η οποία  δημοσιεύεται στην Ιταλία από τον Αρνόλντο Μοντατόρι από το 1929: ο όρος  κίτρινο, από το χρώμα του εξωφύλλου,  αντικατέστησε στην Ιταλία τον όρο αστυνομικό μυθιστόρημα, ο οποίος παρέμεινε ωστόσο στις γαλλόφωνες χώρες (αστυνομικό μυθιστόρημα και πολάρ μυθιστόρημα). 
Ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται και στα ισπανικά, αλλά μόνο με αναφορά στο χρονικό που μεταδίδει χωρίς λογοκρισία ένα γεγονός αίματος. Για το αστυνομικό είδος χρησιμοποιούνται οι όροι ''μαύρο μυθιστόρημα'' ή ''αστυνομικό μυθιστόρημα''.
Ροντόλφ Γκιγιάν

Ζωή

Γεννήθηκε το 1888. Ολοκλήρωσε τη διατριβή του στο Νικηφόρο Γρηγορά (μια βιογραφία του το 1926, την επιμελήθηκε το 1927), και διαδέχθηκε τον καθηγητή του Κάρολο Ντηλ στην έδρα των Βυζαντινών σπουδών στη Σορβόννη το 1934, την οποία κατείχε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1958. Ενδιαφερόταν κυρίως για την ύστερη Βυζαντινή περίοδο (1204-1453), ιδιαίτερα στην Παλαιολόγεια περίοδο. Οι βασικοί τομείς έρευνας ήταν η ιστορία του Μεγάλου Παλατιού της Κωνσταντινούπολης, και τα οφφίκια, αξιώματα και η διοίκηση του βυζαντινού κράτους.
Σημαία της Δομινίκας

Η σημαία της Δομινίκας καθιερώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1978 με κάποιες μικρές τροποποιήσεις να γίνονται τα έτη 1981, 1988 και 1990. Το φόντο είναι πράσινο, ενώ ένας κόκκινος κύκλος στο κέντρο απεικονίζει έναν παπαγάλο Σισερού (Amazona imperialis), ο οποίος περιβάλλεται από 10 πράσινα αστέρια, σύμβολα των 10 ενοριών. Υπάρχουν επίσης τέσσερις γραμμές από τρεις χρωματιστές λωρίδες (κίτρινες, μαύρες και άσπρες), οι οποίες διέρχονται οριζόντια και κάθετα από τον κύκλο.
Ο παπαγάλος είναι εθνικό πτηνό της χώρας και συμβολίζει τη θέληση του λαού για επίτευξη των στόχων του. Τα αστέρια είναι σύμβολα ελπίδας και ισότητας, εκτός από την αριθμητική εκπροσώπηση των ενοριών της χώρας. Οι ενωμένες γραμμές σχηματίζουν έναν σταυρό, αντανακλώντας τη χριστιανική πίστη του νησιού και οι τρεις γραμμές συμβολίζουν ξεχωριστά την Αγία Τριάδα. Τα χρώματα της σημαίας επίσης επιλέχθηκαν για τη σχέση τους με το έθνος: πράσινο για το φυσικό τοπίο, κόκκινο για την κοινωνική δικαιοσύνη, κίτρινο για τη λάμψη του ήλιου και τη γεωργική παραγωγή, μαύρο για τη γη και τις αφρικανικές ρίζες και τέλος άσπρο για τα καθαρά νερά και την αγνότητα.
Ηράκλειο Αττικής

Συγκοινωνίες

Από το κέντρο του δήμου διέρχεται ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος από τον ομώνυμο Σταθμό Ηρακλείου. Το 2004 κατασκευάστηκε και ο σταθμός Ηρακλείου του Προαστιακού σιδηρόδρομου που εξυπηρετεί τη βόρεια πλευρά του δήμου. Επιπλέον είναι ιδιαίτερα εμπλουτισμένες οι λεωφορειακές γραμμές προς τους όμορους δήμους, καθώς και η δημοτική συγκοινωνία με αφετηρία το σταθμό του ηλεκτρικού.

Ιστορικά

Στην αρχαία Ελλάδα, το Ηράκλειο αποτελούσε έναν από τους δήμους του Κλεισθένη με το όνομα Ιφιστιάδαι ή Ηφαιστιάδαι. Στα βόρεια του προαστίου υπήρχε το ιερό του Ηρακλή, από όπου πήρε και το νεότερο όνομά του. Την εποχή του Βυζαντίου ονομαζόταν Αράκλι ή Χαλκωματάδες. Στα νεώτερα χρόνια, την εποχή του Όθωνα χτίστηκε στο Παλαιό Ηράκλειο η Στρατιωτική αποικία των Βαυαρών (1837), που ήταν οι μισθοφόροι που είχε φέρει μαζί του ο Όθωνας όταν ήρθε ως βασιλιάς της Ελλάδας. Πρώτος μάλιστα διοικητής είχε οριστεί ο Χριστόφορος Νέζερ, παππούς του μεγάλου ηθοποιού.
Η περιοχή δεν επιλέχτηκε τυχαία. Λέγεται ότι οι αυλικοί του Όθωνα μετά από διαταγή του έσφαξαν αρνιά και τα άφησαν σε διάφορα σημεία της Αττικής. Εκεί που τα αρνιά θα σάπιζαν αργότερα θεωρούσαν ότι είχε λιγότερη υγρασία και καλύτερο κλίμα. Πράγματι τα αρνιά σάπισαν αργότερα στο Ηράκλειο και έτσι επέλεξαν την περιοχή.
Με το πέρασμα των χρόνων οι Βαυαροί κάτοικοι αφομοιώθηκαν από τους ντόπιους και εξελληνίστηκαν διατηρώντας μόνο το Καθολικό δόγμα και το όνομα. Συχνά είναι τα Βαυαρικά επώνυμα ακόμα και στις μέρες μας (Βάγγερ, Πίτλιγγερ, Κελμάγερ, Φιξ και άλλα).
Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, το 1922, εγκαθίστανται στην περιοχή Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες, αυξάνοντας ραγδαία τον πληθυσμό του Ηρακλείου.
Από τη δεκαετία του 1960 παρατηρείται εισροή και εγκατάσταση νέων κατοίκων λόγω της αστυφιλίας, από πολλές περιοχές της Ελλάδας.
Τη δεκαετία του 2000 λειτούργησε η Αττική οδός και ο Προαστιακός σιδηρόδρομος με σταθμό στο Ηράκλειο.

Συνοικίες

Ο παραδοσιακός οικισμός του Ηρακλείου αναπτύχθηκε στο δυτικό τμήμα του δήμου, πλησίον της Λεωφόρου Ηρακλείου που παρείχε πρόσβαση από την Αθήνα και τη Νέα Ιωνία. Το κέντρο μετατοπίστηκε στο Νέο Ηράκλειο, συνοικία η οποία αναπτύχθηκε στο ανατολικό τμήμα του δήμου, γύρω από τον ομώνυμο σταθμό του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου, ενώ στη βόρεια πλευρά, γύρω από τον Πράσινο Λόφο αναπτύχθηκε το Άνω Ηράκλειο, ενώ η συνοικία η οποία συνορεύει με τη Μεταμόρφωση είναι γνωστή ως Καναπίτσα. Η παραγωγική ζώνη βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά, άνωθεν της Αττικής Οδού.
Το Ηράκλειο Αττικής περιβάλλεται από τους δήμους Αμαρουσίου, Νέας Ιωνίας, Μεταμόρφωσης και Πεύκης.
Ευγένιος Μαυρίκιος του Σουασόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαμπερύ της Σαβοΐας (σήμερα στη Γαλλία) ως ο δευτερότοκος γιος του Θωμά-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Μαρίας των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρης του Καρόλου κόμη του Σουασσόν, απογόνου του Λουδοβίκου Θ΄. Ο πατέρας του ήταν δισεγγονός του Φραγκίσκου Α΄ και του Ερρίκου Β΄ βασιλέων της Γαλλίας. Η μητέρα του ήταν κόμισσα του Σουασσόν και του Ντρε (1641-1656), τίτλος που κληροδοτήθηκε στον ίδιο και τους απογόνους του.
Μέσω της επιρροής της συζύγου του Ολυμπίας Μαντσίνι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρίνου, απόκτησε υψηλές στρατιωτικές θέσεις. Έπαιξε ρόλο στην ήττα των Ισπανών στη μάχη της Δουνκέρκης (1658), έλαβε μέρος στις εκστρατείες στη Φλάνδρα (1667), στην Ελεύθερη Κομητεία (1668) και στην Ολλανδία (1672). Ως εξέχων πρέσβυς (αντιπρόσωπος) της Γαλλίας έλαβε μέρος στη στέψη του Καρόλου Β΄ βασιλιά της Αγγλίας και Σκωτίας. 
Νόσησε από πυρετό και απεβίωσε το 1673 στη Ούννα της Βεστφαλίας, αν και ορισμένοι λένε ότι δηλητηριάστηκε.
Αμιράλιος

Ο Αμιράλιος (αγγλικά: Amiral) ήταν στρατιωτικός ναυτικός βαθμός των τελευταίων χρόνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο τίτλος Αμιράλιος, που προέρχεται εκ του αραβικού "αμίρ", αντικατέστησε τον προηγούμενο παλαιότερο τίτλο "Μέγας Δρουγάριος των πλοΐμων" όπως αποκαλούνταν τότε ο ναύαρχος. Ο τίτλος αυτός απαντάται στα κείμενα και ως "Αμιράλης" σε αντιδιαστολή με τον στρατηγό που λεγόταν Αμιράς. Από τους Βυζαντινούς ο τίτλος αυτός πέρασε στους Ευρωπαίους, εκτός από τους Έλληνες (που χρησιμοποιούν τον αρχαίο ελληνικό τίτλο), με τις διάφορες παρουσιαζόμενες σήμερα παραλλαγές του.
Κωνσταντίνος Γκότσης

Οικογένεια Γκότση

Ήταν απόγονος γνωστής οικογένειας αγωνιστών: Ο ένας, ο Γκότσης ήταν διάσημος κλέφτης στενός συνεργάτης του Ζαχαριά. Αδελφός αυτού, ο Γιάννης, σκοτώθηκε ηρωικά στην Μάχη στο Μανιάκι. Ο παππούς του Κωνσταντίνου, ο Δημητράκης, ήταν αγωνιστής του 1821 είχε διατελέσει δήμαρχος Παναχαΐδας και έπειτα Φαρών.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μαζαράκι Φαρών και είχε σπουδάσει νομικά, αρχικά ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Περιστασιακά εργάστηκε ως δημοσιογράφος και για ένα μικρό διάστημα, το 1892, διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας «Φορολογούμενος».
Το 1902 πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Πατρών, το 1915 διετέλεσε γενικός γραμματέας υπουργείου οικονομικών και το 1920 γενικός διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας. Επίσης χρημάτισε υπουργός Οικονομικών (1924), Δικαιοσύνης (Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1924), Εσωτερικών σε ανασχηματισμό του 1928 της Κυβέρνησης Ζαΐμη, Υγιεινής και Ναυτικών (1945). Στις εκλογές του 1925 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο της Πάτρας αλλά έχασε από τον Ιωάννη Βλάχο. Ξαναπροσπάθησε τέσσερα χρόνια αργότερα αλλά ηττήθηκε για ακόμη μια φορά από τον Ιωάννη Βλάχο, αυτή τη φορά με διαφορά μόλις 8 ψήφων. Ως δικηγόρος και πολιτικός εργάστηκε για την ανέγερση δικαστικού μεγάρου, πράγμα που πέτυχε. Το σπίτι του ήταν κοντά στην Πλατεία Όλγας και γι' αυτό προς τιμήν του έχει δοθεί το όνομα του σε κοντινό δρόμο (η οδός Σατωβριάνδου μετονομάστηκε σε Κ. Γκότση).
Απεβίωσε στην Πάτρα το 1958 σε ηλικία 97 ετών και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών.
Η τυφλόμυγα (ταινία)

Πλοκή

Ο Σεργκέι και ο Σιμόν πρέπει να παραδώσουν μια βαλίτσα γεμάτη ηρωίνη στον Μιχάλιτς αλλιώς θα πρέπει να θανατωθούν. Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: η μόνη τεχνική επίλυσης προβλημάτων είναι το ότι οι δυο τους έχουν εξοικειωθεί να σημαδεύουν στο κεφάλι, πράγμα πολύ σημαντικό. Υπάρχουν περισσότεροι από 20 διάσημοι στην ρωσική ταινία, αλλά δεν θα είστε σε θέση να τους αναγνωρίσει αμέσως επειδή είναι όλοι τους μεταμφιεσμένοι.
Μπιβίν του Γκορζ

Βιογραφία

Έγινε ηγούμενος σε όλη την διάρκεια της ζωής του στο αβαείο του Γκορζ, από το οποίο πήρε την προσωνυμία του.
Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής Δημήτριος

Ακαδημία και Ιερά Σύνοδος

Το Νοέμβριο του 2002, ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος εξελέγη παμψηφεί από την Ακαδημία Αθηνών ως εξωτερικό προεδρεύον μέλος στην επιτροπή της Θεολογία, για τους τομείς της Ηθικής και των Πολιτικών Επιστημών. Εντάχθηκε επισήμως στην Ακαδημία στις 14 Νοεμβρίου 2003
Ως Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και Έπαρχος περιοχών Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού, ο Δημήτριος εξελέγη στις 19 Φεβρουαρίου 2004, μέλος της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αυτή η εκλογή ήταν μέρος της τροποποίησης της Συνόδου ώστε να συμπεριληφθούν έξι νέοι ιεράρχες από επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου εκτός Τουρκίας. Ο Αρχιεπίσκοπος συμμετείχε στη πρώτη σύγκληση της Ιεράς Συνόδου στην Κωνσταντινούπολη στις 9-11 Μαρτίου 2004.
Γλώσσα προγραμματισμού χαμηλού επιπέδου

Πρώτη γενιά

Η πρώτη γενιά γλώσσα προγραμματισμού, ή 1GL, είναι η γλώσσα μηχανής. Είναι η μόνη γλώσσα μικροεπεξεργαστή που μπορεί να επεξεργαστεί άμεσα χωρίς προηγούμενη μετατροπή. Επί του παρόντος, οι προγραμματιστές σχεδόν ποτέ δεν γράφουν τα προγράμματα άμεσα σε κώδικα μηχανής, επειδή απαιτεί προσοχή σε πολλές λεπτομέρειες οι οποίες σε γλώσσα μια υψηλού επιπέδου γίνονται αυτόματα, και επίσης απαιτεί απομνημόνευση κωδικών για κάθε οδηγία που χρησιμοποιείται. Για το λόγο αυτό, η δεύτερης γενιάς γλώσσες προγραμματισμού παρέχουν ένα επίπεδο αφαίρεσης πάνω από την γλώσσα μηχανής.
Παράδειγμα: Μια συνάρτηση σε 32-μπιτ x86 γλώσσα μηχανής για τον υπολογισμό της νιοστής ακολουθίας Φιμπονάτσι:

  8B542408 83FA0077 06B80000 0000C383
  FA027706 B8010000 00C353BB 01000000
  B9010000 008D0419 83FA0376 078BD98B
  C84AEBF1 5BC3

Δεύτερη γενιά

Η δεύτερη γενιά γλωσσών προγραμματισμού ή 2GL, είναι η συμβολική γλώσσα. Θεωρείται μία από τις γλώσσες της δεύτερης γενιάς, διότι ενώ δεν είναι η μητρική γλώσσα κάποιου μικροεπεξεργαστή, απαιτεί από τον προγραμματιστή της συμβολικής γλώσσας να γνωρίζει την μοναδικότητα και τις ιδιαιτερότητες κάθε μικροεπεξεργαστή (όπως είναι οι καταχωρητές και το σύνολο εντολών). Οι οδηγίες της συμβολικής γλώσσας μετατρέπονται σε γλώσσα μηχανής. Η συμβολική γλώσσα μπορεί να δεχτεί αφαίρεση σε κάποιο ανώτερο επίπεδο, παρόμοια με την αφαίρεση της γλώσσας μηχανής σε συμβολική γλώσσα.
Παράδειγμα: Η ίδια συνάρτηση υπολογισμού της ακολουθίας Φιμπονάτσι σε συμβολική γλώσσα:

fib:
   mov edx, [esp+8]
   cmp edx, 0
   ja @f
   mov eax, 0
   ret
   
   @@:
   cmp edx, 2
   ja @f
   mov eax, 1
   ret
   
   @@:
   push ebx
   mov ebx, 1
   mov ecx, 1
   
   @@:
       lea eax, [ebx+ecx]
       cmp edx, 3
       jbe @f
       mov ebx, ecx
       mov ecx, eax
       dec edx
   jmp @b
   
   @@:
   pop ebx
   ret
Τιμολόγιο (Ελλάδα)

Το τιμολόγιο είναι ένα λογιστικό παραστατικό πώλησης που κυρίως εκδίδεται για κάθε πώληση αγαθών και παροχή υπηρεσιών. Αυτό το λήμμα ασχολείται ειδικά με το Τιμολόγιο που εκδίδεται στην Ελλάδα και διέπεται από την Ελληνική νομοθεσία.

Νομικές διατάξεις

Το περιεχόμενο, τον χειρισμό, την μορφή, κλπ. των τιμολογίων στην Ελλάδα καθορίζει ο νόμος 4308/2014 με την ονομασία Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (ΕΛΠ), ο οποίος δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Α 251/2014 στης 24 Νοεμβρίου 2014. Ο νόμος αυτός αντικατάστησε τον παλαιότερο νόμο Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών (ΚΦΑΣ) του 2012, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον νόμο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων (ΚΒΣ) του 1992.

Ορισμός

Τιμολόγιο είναι το στοιχείο, π.χ. έγγραφο, που εκδίδεται από μια οντότητα (με εξαίρεση των οργανισμών δημοσίου δικαίου) που πωλεί αγαθά ή υπηρεσίες για κάθε πώληση αγαθών και παροχή υπηρεσιών εντός της χώρας ή άλλης χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή προς άλλη χώρα. Τιμολόγιο θεωρείται κάθε έγγραφο που περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται από το νόμο 4308/2014 (όπως αναφέρονται πιο κάτω στο σημείο Περιεχόμενο τιμολογίου), καθώς και κάθε έγγραφο ή μήνυμα που τροποποιεί και αναφέρεται ειδικά και αναμφισβήτητα σε ένα αρχικό τιμολόγιο, ενώ ο όρος τιμολόγιο μπορεί να υποκαθίσταται αναλόγως των καθιερωμένων πρακτικών σε διάφορους κλάδους της οικονομίας. Τα εκδιδόμενα ή λαμβανόμενα τιμολόγια αποτελούν μέρος των λογιστικών αρχείων της οντότητας.
Once In A LIVEtime

CD 1

1. The Crimson Sunrise (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:56

2. Innocence (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:05

3. Puppies on Acid (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 1:24

4. Just Let Me Breathe (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 5:53

5. Voices (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 10:34

6. Take the Time (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 12:20

7. Derek Sherinian Piano Solo (Sherinian) - 1:54

8. Lines in the Sand (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 13:13

9. Scarred (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 9:27

10. The Darkest of Winters (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:17

11. Ytse Jam (Petrucci, Moore, Myung, Portnoy) - 4:09

12. Mike Portnoy Drum Solo/Ytse Jam (Petrucci, Moore, Myung, Portnoy) - 6:59

CD 2

1. Trial of Tears (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 14:11

2. Hollow Years (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 7:01

3. Take Away My Pain (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 6:16

4. Caught In A Web (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:16

5. Lie (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 6:45

6. Peruvian Skies (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 7:50

7. John Petrucci Guitar Solo (Petrucci) - 8:06

8. Pull Me Under (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:15

9. Metropolis-Part I: "The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 6:16

10. Learning to Live (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 4:13

11. The Crimson Sunset (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 3:49
Σεργκέι Πριχόντκο

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το Ινσιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας το 1980. Μετά την αποφοίτηση του διορίστηκε Πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης στην Τσεχοσλοβακία. Στη συνέχεια υπηρέτησε σε διάφορες πολιτικές θέσεις εντός της ΕΣΣΔ καί της Ρωσίας. Για παράδειγμα διορίστηκε αναπληρωτής διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας την περίοδο 1993-1997 καθώς και βοηθός του Προέδρου. Το 2013 διορίστηκε β' αναπληρωτής πρωθυπουργός εντός της Κυβέρνησης Μεντβέντεφ.
Μαρίγια Σκάριτσιτς

Βιογραφία

Η Μαρίγια Σκάριτσιτς γεννήθηκε την 6 Αυγούστου 1977 στο Σπλιτ, όπου και μαθήτευσε στα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ενώ ήταν μαθήτρια λυκείου, παρακολούθησε μαθήματα στο Αστικό Θέατρο Νέων του Σπλιτ (Gradsko kazalište mladih). Το 2003, στην τρίτη προσπάθειά της, αποφοίτησε από την Ακαδημία Δραματικών Τεχνών. Ήδη από το 2001 είχε εμφανιστεί σε επαγγελματικές παραστάσεις του έργου ΗΝΚ Σπλιτ στο Εθνικό Θέατρο του Ριέκα, και στο έργο Žar ptica.
To 2004 πρωταγωνίστησε για πρώτη φορά στην ταινία Μια Υπέροχη Βραδιά στο Σπλιτ, σε σκηνοθεσία Αρσεν Αντον Οστοτζικ. Την ίδια χρονιά, η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο με τον Μάικ Λι στο τιμόνι της απένειμε την Καρδιά του Σεράγεβο, το βραβείο  καλύτερης γυναίκας ηθοποιού.
Συμμετείχε στην πολύ επιτυχημένη εμπορικά Κροατική ταινία Τι Είναι ένας Άντρας Χωρίς Μουστάκι; (2005), σκηνοθεσίας του Χρβόγε Χρίβαρ.
Το 2006 βραβεύτηκε για δεύτερη φορά με την Καρδιά του Σεράγεβο για την Καλύτερη Ηθοποιό, για την ερμηνεία της στην ταινία Das Fraulein, σε σκηνοθεσία Αντρέα Στάκα. Υποδύθηκε ένα νεαρό κορίτσι, την Άννα από το Σεράγεβο, που επρόκειτο να γίνει φίλη με μια γυναίκα από τη Σερβία, την Ρούζα. Η Μαρίγια Σκαριτσίτς σε αυτήν την ταινία εμφανίστηκε στο πλευρό των Μιριάνα Καράνοβιτς και Λιούμπιτσα Τζοβιτς.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε πολλούς μικρούς ρόλους του Κροατικού κινηματογράφου, και το 2010 υποδύθηκε την Λέιλα στη γερμανική ταινία Σαχάντα (Πίστη) (η οποία προτάθηκε για το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου). Για την συμμετοχή της στην ταινία του Νταλιβορ Ματανιτς με τίτλο Μητέρα της Ασφάλτου (2010) βραβεύτηκε με τη Χρυσή Αρένα Καλύτερης Ηθοποιού στο 57ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πούλα και με το Βραβείο Azimut D'OR Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Οπτικοακουστικών Προγραμμάτων στο Παρίσι.
Εμφανίστηκε στις σειρές Επιχείρηση Καγμαν και Μπούμερανγκ.
Το 2010 το Περιοδικό Globus την ανακήρυξε ως σημαντική μορφή του Κροατικού κινηματογράφου (μαζί με την Λεόνα Παραμίνσκι  και άλλους).
Η Μαρίγια Σκάριτσιτς είναι
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Ζάγκρεμπ, όπου διδάσκει ερμηνευτικές τέχνες.