google/wiki40b huggingface dataset:
Το Φιλί (Γκούσταφ Κλιμτ)

Ο πίνακας

Ο πίνακας έχει σχήμα τετράγωνο, με μέγεθος 180 x 180 εκατοστά. Είναι μια ελαιογραφία σε καμβά ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί και φύλλα χρυσού.
Στο κέντρο του πίνακα, αναπαριστάται ένα ζευγάρι που είναι έτοιμο να φιληθεί. Κατά κάποιους, τα μοντέλα στον πίνακα είναι ο ίδιος ο Κλιμτ και η αγαπημένη του, Emilie Flöge. Το υπόβαθρο είναι σε σκούρο χρυσό χρώμα, ενώ τα δύο σώματα καλύπτονται από χρυσά ενδύματα, διακοσμημένα με γεωμετρικά σύμβολα. Το ζευγάρι στέκεται πάνω σε ένα βράχο γεμάτο λουλούδια, ο οποίος κόβεται απότομα στα δεξιά του πίνακα, ενώ λουλούδια υπάρχουν και στα μαλλιά των δύο προσώπων. Επίσης, ένα χρυσό φυτό βρίσκεται στο δεξιό μέρος, μπροστά από την γυναίκα, ενώ ένα χρυσό φωτοστέφανο σε σχήμα καμπάνας διακοσμημένο με κυκλικά σχήματα, το οποίο ξεκινά πίσω από τους ώμους του άνδρα, περιβάλει το ζευγάρι.
Η γυναίκα, σε αντίθεση με όλα τα άλλα έργα του Κλιμτ, στα οποία ο ρόλος της είναι κυρίαρχος, εδώ είναι υποταγμένη στον άντρα. Κάθεται γονατισμένη μέσα στην αγκαλιά του συντρόφου της, με κλειστά τα μάτια περιμένοντας το φιλί με κάποια μικρή ταραχή. Το δεξί της χέρι έχει περάσει πίσω από τον λαιμό του άντρα ενώ το αριστερό της χέρι ακουμπά το χέρι του συντρόφου της. Τα ρούχα της γυναίκας είναι εφαρμοστά, προσδίδοντας της ακόμα περισσότερο ερωτισμό. Κυριαρχούν σε αυτά οι κύκλοι, που με το πράσινο φόντο τους μοιάζουν με τα λουλούδια στο έδαφος, και οι κυματιστές γραμμές, ενώ στο επάνω μέρος του υπάρχουν κάποια τετράγωνα σχήματα. Το φόρεμα αφήνει να φανούν οι ώμοι της γυναίκας και τα χέρια της, καθώς και τα γυμνά της πόδια, από το ύψος του γονάτου.
Το πρόσωπο του άντρα διακρίνεται ελάχιστα. Είναι όρθιος, έχει γείρει πάνω στην γυναίκα ενώ τα χέρια του κρατούν το κεφάλι της συντρόφου του. Το χρυσό του ένδυμα είναι βαρύ και καλύπτει όλο του το σώμα, αφήνοντας μόνο να φανούν το κεφάλι, ο λαιμός, ο ώμος και τα χέρια του. Το ρούχο είναι κυρίως διακοσμημένο με ορθογώνια σχήματα, σε αντίθεση με τους κυκλικούς σχηματισμούς σε αυτό της γυναίκας, αλλά και κάποιους σπειροειδής σχηματισμούς.

Προηγούμενα έργα

Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Κλιμτ παρουσιάζει ένα ζευγάρι να φιλιέται. Ένα σχεδόν παρόμοιο ζευγάρι μπορεί κάποιος να παρατηρήσει και στην μεγάλη τοιχογραφία της έπαυλης Στόκλετ, όπου ένα ζευγάρι φιλιέται κάτω από το Δέντρο της Ζωής (η λεπτομέρεια αυτή είναι γνωστή με το όνομα «Εκπλήρωση»), αλλά και στη Ζωφόρο του Μπετόβεν όπου σε κάποιο μέρος της απεικονίζεται ένα γυμνό, αυτή τη φορά, ζευγάρι να φιλιέται (γνωστό σαν «Αγκαλιά για όλο τον κόσμο»).
Νικίτα Νικίτιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικήτα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Μαρίας, κόρης του Ιλαρίονος κόμη Βοροντσόβ-Ντάσκοβ. 
Απεβίωσε το 2007 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 84 ετών.
Μουσείο Μαστίχας Χίου

Εκθέσεις

Το μουσείο μαστίχας άνοιξε για το κοινό το 2016 και αυτό το κάνει ένα σύγχρονο με μοντέρνο σχεδιασμό κτίριο. Στο ισόγειο του κτιρίου βρίσκονται τα εκδοτήρια, μια καφετέρια και ένας χώρος με εκθέματα ζωγραφικής. Στο κάτω μέρος βρίσκονται τα κύρια εκθέματα με σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή για την ελκυστική προσέλκυση, μια μικρή αίθουσα προβολής και 6 ηλεκτρονικοί υπολογιστές με πρόσβαση στην ιστοσελίδα του μουσείου μαστίχας. Επιπλέον, η έκθεση του μουσείου συνεχίζεται σε υπαίθριο χώρο στον οποίο παρουσιάζονται τα μαστιχόδεντρα και δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη να δει από κοντά την φυσική μαστίχα ακριβός πάνω στο δέντρο πριν συλλεχθεί για να συνεχίσει τον δρόμο της στα διαφορά στάδια παραγωγής. Τέλος, ενδιαφέρον είναι και ο τελευταίος όροφος στον οποίο βρίσκονται διαφορά μηχανήματα διαμορφωμένα έτσι ώστε με το πάτημα ενός κουμπιού να παρουσιάζουν την λειτουργία που είχαν όταν βρισκόντουσαν στην παραγωγική μονάδα τους.

Μοναδικότητα

Πιθανολογείται πως το κλίμα σε συνδυασμό με το γόνιμο έδαφος της Νότια Χίου που διατηρεί το κλίμα θερμό και ξηρό είναι η αιτία που η παραγωγή της μαστίχας περιορίζεται γεωγραφικά μόνο στα νότια του νησιού. Όμως τα μαστιχόδεντρα βρίσκονται σε κάθε πλευρά του νησιού με το δέντρο να μεγαλώνει χωρίς ποτέ του να παράγει μαστίχα.

Κατασκευή

Κίνητρο για την δημιουργία του μουσείου μαστίχας στάθηκε ένα ερευνητικό πρόγραμμα που οργάνωσε το ΠΙΟΠ 2007. Αργότερα υπογράφηκε συνεργασία με το υπουργείο πολιτισμού, την Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου και του ΠΙΟΠ με αποτέλεσμα το 2011 να ενταχθεί στο όλο πρόγραμμα και ο Δήμος Χίου. Ο χώρος που κατασκευάστηκε το σύγχρονο μουσείο παραχωρήθηκε από την Ένωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου και θα λειτουργεί υπό την αιγίδα του ΠΙΟΠ για τα επόμενα 50 χρόνια. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν κονδύλια από τα πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2007-2013 & 2014-2020 καθώς και από την τράπεζα Πειραιώς.

Μουσεία υπό την αιγίδα του ομίλου

Το μουσείο μαστίχας ανήκει στην οικογένεια των μουσείων του Πολιτιστικού ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Στο ίδρυμα αυτό ανήκουν ακόμα 8 μουσεία σε όλη την Ελλάδα. Το Μουσείο Μετάξης, Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού, Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου, Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα, Μουσείο περιβάλλοντος Στυμφαλίας και το Μουσείο Αργυροτεχνίας.
Νορβηγικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2014

Το Νορβηγικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2014 είναι η 70ή σεζόν του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Νορβηγίας της 1ης κατηγορίας της Νορβηγίας. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 28 Μαρτίου 2014,2 εβδομάδες πιο αργά σε σχέση με το 2013. Επίσης έγινε διάλειμμα 3 εβδομάδων τον Ιούνιο λόγω του Μουντιάλ 2014. Αποτελείται απο 16 ομάδες που φέτος όλες εκτός από 1 ομάδα προέρχονται από την κεντρική και νότια Νορβηγία. Περσινή πρωταθλήτρια είναι η Στρεμσγκότζετ από την πόλη Ντράμεν.
Ανσονγκό

Γεωγραφία

Η Ανσονγκό βρίσκεται νοτιοανατολικά του Μαλί, νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Γκαό και κεντρικά της Επαρχίας Ανσονγκό. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μονζονγκά. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Ποταμού Νίγηρα. Βρίσκεται σε συνταγμένες 15°39′34″B 0°30′6″A. Έχει έκταση 496 km².

Κλίμα

Το κλίμα της Ανσονγκό είναι Σαχελικό. Υπάρχουν δύο χρονικές περίοδοι: η υγρή, που διαρκεί 9 μήνες (από τον Οκτώβιο έως τον Ιούλιο) και η ξηρήνπου διαρκεί τους υπόλοιπους 3 μήνες (από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο). Η θερμοκρασία κάθε χρόνο κυμαίνεται από τους 15 °C έως τους 45 °C. Το μέσο ύψος βροχής κάθε χρόνο είναι 250 με 350 χιλιοστά.

Οικονομία

Η κύρια οικονομική δραστηριότητα είναι η γεωπονία. Περίπου το 80 % του συνολικού πληθυσμού της πόλης ασχολούνται με τη γεωπονία. Επίσης, η Ανσονγκό βρίσκεται στην ανατολική του Ποταμού Νίγηρα, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία της πόλης. Στην περιοχή του ποταμού μεγαλώνουν λαχανικά.
Ελαιούς Ιπποθοωντίδας

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος του Ελαιούντος, ήταν πιθανώς δήμος της Παραλίας. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, ότι ο δήμος βρίσκεται σε θέση ανατολικά της Μαγούλας, δημοτικής Ενότητας του Δήμου Ελευσίνας, κοντά στη περιοχή Μαυράκι.
Κατά τον 19ο αιώνα, ο Βρετανός, τοπογράφος, αρχαιολόγος και περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, πίστευε ότι ήταν δυτικά των Αφιδνών, στο χωριό που τότε ονομαζόταν Λιόσια, δεδομένου ότι το όνομα αυτό του φάνηκε να συνδέεται με το όνομα του αρχαίου δήμου. Ενώ, σύμφωνα με παλαιότερο ερευνητή (Διονύσιος Σουρμελής) ο δήμος βρισκόταν προ του ακρωτηρίου του Ζωστήρος, επί του νησιού Ελαιούσα ή Ελεούσσα ή Ελήσαν ή Ελίζαν, η οποία μετονομάστηκε σε Φλέγα.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ιπποθοωντίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500 κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.), με  1 βουλευτή στη Βουλή των 600 κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και επίσης με 1 βουλευτή κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Ο αριθμός βουλευτών για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) δεν είναι γνωστός, ενώ κατά την έναρξη της πέμπτης περιόδου (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος εντάχθηκε στην Αδριανίδα φυλή, επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.

Οι κάτοικοι του Ελαιούντος

Ο δημότης του αρχαίου Ελαιούντος ονομαζόταν Ελαιούσιος. Ο δημότες του Ελαιούντα έδιναν έμφαση στην λατρεία του Ηρακλή.

Προσωπικότητες από τον Ελαιούντα

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο του Ελαιούντος, όπως ο γυμνασίαρχος Διόδοτος ο Ελαιούσιος γιος του Σωσάνδρου, ο τριήραρχος Διοκλής ο Ελαιούσιος γιος του Διοκλέους, ο βουλευτής Διοκλής ο Ελαιούσιος γιος του Διοκλέους, ο Διονύσιος ο Ελαιούσιος γιος του Αρκεσιδήμου, ο Διονύσιος ο Ελαιούσιος γιος του Θεοφίλου, ο Διότιμος ο Ελαιούσιος γιος του Νικοστράτου, ο Δίφιλος ο Ελαιούσιος κ.α.
Σεντρίκ Φωρέ

Καριέρα

Μεγαλωμένος στο χωριό Μιρμόν της Ωτ-Γκαρόν, ο Φωρέ αγωνιζόταν ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, ενώ ταυτόχρονα εργαζόταν για μία εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών, προτού πραγματοποιήσει το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Τουλούζ το 2002. Στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα, πέτυχε 20 τέρματα (κάνοντάς τον τον κορυφαίο σκόρερ της Λιγκ 2 εκείνης της σεζόν), βοηθώντας έτσι την ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα και μαζί την άνοδο για την Λιγκ 1. Την επόμενη σεζόν, αν και αγωνιζόταν ελάχιστα, κατάφερε να πετύχει συνολικά 10 τέρματα.
Στην συνέχεια μεταγράφηκε στην Γκανγκάμπ, όπου ήλπιζε να πάρει περισσότερα λεπτά συμμετοχής. Παρά μια καλή σεζόν (13 γκολ σε 32 αγώνες πρωταθλήματος), αποχώρησε για την ΦΚ Ιστρ και, έξι μήνες αργότερα, δόθηκε δανεικός στην Λε Μαν, όπου ήταν αλλαγή του Βραζιλιάνου επιθετικού Γκραφίτε.
Στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Ρενς το καλοκαίρι του 2006. Σε σύντομο χρονικό διάστημα προσαρμόστηκε και τα πολλά του γκολ τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στις τάξεις των οπαδών της ομάδας. Παρόλα αυτά, ο ομάδα απέτυχε να πάρει την άνοδο για την Λιγκ 1. Τον Απρίλιο του 2008, ανακοίνωσε πως αποχωρούσε με προορισμό την Χάβρη, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Λιγκ 1. Στις 19 Δεκεμβρίου 2008, η Χάβρη ανακοίνωσε πως ο Φωρέ θα επέστρεφε στην Ρενς για διάρκεια 3,5 ετών.
Κύπελλο Ιντερτότο 1986

Στο Κύπελλο Ιντερτότο 1990 δεν υπήρχαν νοκ-άουτ γύροι και έτσι δεν υπήρξε τελικός νικητής.

Ομίλοι

Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 12 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Μαώ του Σατιγιόν

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ Δ΄ κόμη του Σαιν-Πολ και της Μαρίας των Ντρε, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα της Βρεττάνης.
Έγινε η τρίτη σύζυγος του Καρόλου δούκα του Βαλουά, γιου του Φιλίππου Γ΄ της Γαλλίας και αδελφού του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας.
Vought XSO2U

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 το Ναυτικό εξέδωσε απαίτηση που αφορούσε την ανάπτυξη νέου αναγνωριστικού αεροσκάφους για χρήση με τα καταδρομικά του. Το αεροσκάφος αυτό θα αναλάμβανε επίσης τον ρόλο του εντοπισμού και της κατάδειξης στόχων. Προορίζονταν να αντικαταστήσει τα διπλάνα Curtiss SOC που ήταν τότε σε υπηρεσία και θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη ακτίνα δράσης και να είναι ταχύτερο από αυτά. Το νέο αεροσκάφος θα έπρεπε επίσης να έχει αναδιπλούμενες πτέρυγες και να χρησιμοποιεί τον κινητήρα Ranger V-770. Οι εταιρείες Vought-Sikorsky και Curtiss-Wright υπέβαλαν προτάσεις, με την πρώτη να παρουσιάζει το Model 403 που ήταν παρόμοιο σχεδιαστικά με το OS2U Kingfisher, που θα αντικαθιστούσε τα SOC στα θωρηκτά. Οι κύριες διαφορές ανάμεσα στα δύο ήταν ότι στο Model 403 η πτέρυγα ήταν τοποθετημένη υψηλότερα και στον τρόπο πρόσδεσης του πλωτήρα του στην άτρακτο. Επίσης το Model 403 διέθετε τον κινητήρα V-770.
Το αεροσκάφος μπορούσε επίσης να προσγειωθεί σε αεροδρόμια διότι διέθετε συμβατικό σύστημα προσγείωσης. Ήταν ολομεταλλικής κατασκευής, με μόνη εξαίρεση τις επιφάνειες ελέγχου που είχαν υφασμάτινη επικάλυψη. Μετέφερε δύο απλές βόμβες ή δύο βόμβες βυθού για ανθυποβρυχιακές αποστολές και ήταν οπλισμένο με ένα πολυβόλο M2 Browning που έβαλε μπροστά και ακόμα ένα τέτοιο όπλο στο πίσω μέρος.

Επιχειρησιακή ιστορία

Το πρωτότυπο XSO2U-1 (είχε αριθμό σειράς 1440) πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση σαν συμβατικό αεροπλάνο τον Ιούλιο του 1939, ενώ σαν υδροπλάνο βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα τον Δεκέμβριο. Οι δοκιμές έδειξαν ότι αντιμετώπιζε προβλήματα κατευθυντικής ευστάθειας, τα οποία επιλύθηκαν τελικά με την εγκατάσταση μεγάλου κάθετου πτερυγίου. Πέραν αυτού, υπήρχαν σημαντικά προβλήματα με τον κινητήρα που υπερθερμαίνονταν και ήταν αναξιόπιστος. Ο αρχικός κινητήρας XV-770-4 αντικαταστάθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμών από τον XV-770-6, χωρίς όμως να βελτιωθεί η κατάσταση.
Παρά τα ζητήματα με το σύστημα πρόωσης, το αεροσκάφος κρίθηκε ανώτερο του ανταγωνιστικού Curtiss XSO3C-1· όμως η Vought ήταν ήδη  υπερφορτωμένη με την παραγωγή του Kingfisher καθώς και του μαχητικού F4U Corsair. Αποτέλεσμα ήταν η ένταξη του  XSO3C σε παραγωγή. Το αεροσκάφος αυτό αποδείχθηκε ανεπαρκές και αποσύρθηκε νωρίτερα από τα διπλάνα SOC που προορίζονταν να αντικαταστήσει.
Μετά την ολοκλήρωση των συγκριτικών δοκιμών, το μοναδικό XSO2U-1 χρησιμοποιήθηκε σαν αεροσκάφος γενικής χρήσης από το Ναυτικό ενώ τον Ιούλιο του 1942 δόθηκε στην Ranger Engine Corporation που το αξιοποίησε στις δοκιμές του κινητήρα V-770. Το XSO2U-1 πέρασε αργότερα ξανά στην ιδιοκτησία του Ναυτικού, που το διέγραψε τελικά από τις τάξεις του στις 6 Ιουλίου 1944.
Χάιμριχ του Άνω Ράινγκαου

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Κάνκορ κόμη τού Εσμπαί και της Ανγκίλα.
Έγινε ο αρχηγός των δυνάμεων τού Καρλομάγνου κατά τους Σαξονικούς Πολέμους (772-804)· σκοτώθηκε στη μάχη τού Λύνε και τού Έλβα, πολεμώντας τους Οβότριτες Σλάβους.
Ζωή Σαμαρά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κάρπαθο το 1935, όπου πήγε σχολείο και τελείωσε το γυμνάσιο. Σπούδασε κλασσική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και αποφοίτησε ως διδάκτωρ της φιλοσοφίας. Τιμήθηκε και με το ανώτατο παράσημο του εθνικού Τάγματος της Αξίας από τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Δουκάτο Νέων Πατρών

Ιστορία

Όταν ο Έλληνας ηγεμόνας της Θεσσαλίας, Ιωάννης Β' Δούκας, πέθανε το 1318 χωρίς κληρονόμους, η Θεσσαλία περιέπεσε σε αναρχία. Οι Αλμογάβαροι της Καταλανικής Εταιρείας, αφού κατέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του Δουκάτου των Αθηνών, εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση για να επεκταθούν προς τα βόρεια. Υπό τη ηγεσία του Αλφόνσο Φαδρίκ, οι Καταλανοί κατέλαβαν την πρωτεύουσα της Θεσσαλίας, τις Νέες Πάτρες (σημ. Υπάτη) το 1319, και ως το 1325 είχαν επίσης καταλάβει το Ζητούνι (σημ. Λαμία), το Λιδωρίκι, το Σιδηρόκαστρο, και την Βιτρινίτσα (σημ. Τολοφώνας) καθώς και--προφανώς για μικρό διάστημα--τον Δομοκό, το Γαρδίκι (σημ. Πελασγία Φθιώτιδος) και τα Φάρσαλα. Το κεντρικό και νότιο τμήμα της Θεσσαλίας παρέμειναν σε ελληνικά χέρια υπό μια σειρά τοπικών αρχόντων, ορισμένοι εκ των οποίων αναγνώριζαν την επικυριαρχία του Βυζαντίου, όπως ο Στέφανος Γαβριηλόπουλος στα Τρίκαλα. Άλλοι όμως, όπως η οικογένεια των Μαλιασηνών στην περιοχή του Βόλου, στράφηκαν στους Καταλανούς για υποστήριξη. 
Οι Έλληνες ηγεμόνες της Θεσσαλίας από καιρό, αν και λανθασμένα, ονομάζονταν "Δούκες των Νέων Πατρών" στις δυτικές πηγές, από την πρωτεύουσά τους, τη σημερινή Υπάτη. Αυτό ήταν αποτέλεσμα σύγχυσης μεταξύ του οικογενειακού επωνύμου «Δούκας» και του αξιώματος του «δούκα». Ως εκ τούτου, η περιοχή που κατέλαβαν οι Καταλανοί οργανώθηκε ως το «Δουκάτο Νέων Πατρών» και διαιρέθηκε σε πέντε καπετανάτα. 
Οι Καταλανοί επέλεξαν τον Μανφρέδο, τον ανήλικο γιο του βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκου Β΄, ως τον δούκα τους, αλλά πραγματική εξουσία βρισκόταν στα χέρια του τοπικού εκπρόσωπου του δούκα, του γενικού βικάριου, και του «μαρεσάλου του στρατού των δυο δουκάτων» (mariscalus exercitus ducatuum) της Αθήνας και των Νέων Πατρών, ως του εκλεγμένου επικεφαλής των μελών της Εταιρείας. Η πλειοψηφία των καταλανικών κτήσεων στην θεσσαλία χάθηκαν όταν η περιοχή κατελήφθη από τους Σέρβους του Στεφάνου Δουσάν το 1348, εκτός από την ίδια την πόλη των Νέων Πατρών και τα περίχωρά της. Το 1377, ο τίτλος του Δούκα των Αθηνών και των Νέων Πατρών περιήλθε στον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας. Αυτός ο τίτλος διατηρήθηκε από τους διαδόχους του, και συνέχισε να συμπεριλαμβάνεται στον πλήρη τίτλο των Ισπανών μοναρχών τουλάχιστον μέχρι την ανάληψη του ισπανικού θρόνου από τον Οίκο των Βουρβόνων.
Το 1378-1379, οι Καταλανοί έχασαν το μεγαλύτερο μέρος των κτήσεών τους στην Βοιωτία από την Εταιρεία των Ναβαρραίων, ενώ από τα νότια ο φιλόδοξος Φλωρεντίνος τυχοδιώκτης Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι, κύριος της Κορίνθου, κατέλαβε τα Μέγαρα το 1374 και άρχισε να απειλεί την Αθήνα. Ως το 1380, μόνο οι δυο πρωτεύουσες της Αθήνας και των Νέων Πατρών, καθώς και η Κομητεία των Σαλώνων είχαν απομείνει στα χέρια των Καταλανών. Η Αθήνα κατελήφθη από τον Ατσαγιόλι το 1388, ο οποίος το 1389 κατέλαβε και τις Νέες Πάτρες. Ο Ατσαγιόλι υιοθέτησε τον τίτλο «Κύριος της Κορίνθου και του Δουκάτου των Αθηνών και Νέων Πατρών», αλλά ο θρίαμβός του ήταν βραχύβιος: το 1393/1394, οι Οθωμανοί κατέκτησαν τις Νέες Πάτρες και ολόκληρη την κοιλάδα του Σπερχειού.
Εκκλησιαστικώς, το Δουκάτο των Νέων Πατρών βρισκόταν υπό την Λατινική Αρχιεπισκοπή των Νέων Πατρών (L'Arquebisbat de la pàtria), με έναν υπαγόμενο επίσκοπο, του Ζητουνίου.
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2011-2012

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2011–12 ήταν το 15ο στην ιστορία του θεσμού. Αυτή τη χρονιά επανήλθε η Β' Εθνική, κι έτσι τα σωματεία της Α' Εθνικής μειώθηκαν από δεκαέξι σε δώδεκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Αθήνα '90, ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάσθηκαν ο Πρωταθλητής Καλλιθέας και οι Γυπαετοί.

Κανονική περίοδος

Οι αγώνες της κανονικής περιόδου ξεκίνησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2011 και ολοκληρώθηκαν στις 12 Μαρτίου 2012. Οι οκτώ πρώτες ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος, ενώ οι δύο τελευταίες υποβιβάσθηκαν στη Β' Εθνική.

Play off

Στα Play off όλες οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες, εκτός από τον τελικό, ο οποίος από αυτή την περίοδο κρίνεται στις τρεις νίκες. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 26 Μαρτίου και ολοκληρώθηκαν στις 14 Μαΐου 2012.
Τεό βαν Γκογκ (έμπορος τέχνης)

Βιογραφία

Ο Τεό βαν Γκογκ γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1857 στο χωριό Groot-Zundert, στην επαρχία του Βορείου Μπράμπαντ της Ολλανδίας. Ήταν ο γιος του Τεοντόρους βαν Γκογκ και της Άννα Κορνέλια Κάρμπεντους. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Βίνσεντ βαν Γκογκ (1853-1890), ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος ζωγράφος.

Εργασία

Ο Τεό εργάστηκε για μερικά χρόνια στο ολλανδικό γραφείο των Παρισινών εμπόρων έργων τέχνης Goupil & Cie στη Χάγη. Εντάχθηκε στο γραφείο των Βρυξελλών την 1 Ιανουαρίου του 1873 ως ο νεότερος υπάλληλός τους. Μετά δούλεψε στο αγγλικό γραφείο και μετακόμισε στο γραφείο της Χάγης, όπου εξελίχθηκε σε έναν επιτυχημένο έμπορο έργων τέχνης. Από το 1884, μετατέθηκε στο κεντρικό γραφείο στο Παρίσι. Ξεκινώντας από τον χειμώνα του 1880-1881, άρχισε να στέλνει υλικά ζωγραφικής, καθώς και μηνιαία οικονομική υποστήριξη στον αδελφό του και ζωγράφο Βίνσεντ βαν Γκογκ, ο οποίος ζούσε πίσω στην Ολλανδία.

Προσωπική ζωή

Στο Παρίσι, ο Τεό γνώρισε τον Αντρές Μπόνγκερ και την αδελφή του Γιοχάνα, την οποία παντρεύτηκε στο Άμστερνταμ στις 17 Απριλίου 1889. Το ζευγάρι έζησε στο Παρίσι, όπου στις 31 Ιανουαρίου 1890 γεννήθηκε ο γιος τους Βίνσεντ Ουίλεμ. Στις 8 Ιουνίου, η οικογένεια επισκέφθηκε τον Βίνσεντ ο οποίος ζούσε κοντά στο Παρίσι στην Ουβέρ σουρ Ουάζ. Ο Βίνσεντ πέθανε τον Ιούλιο του 1890 στην ηλικία των 37 και ο Τεό πέθανε τον Ιανουάριο του 1891 στην ηλικία των 33, υποτίθεται από μια λοίμωξη του εγκεφάλου. Ο Τεό έπασχε από παραλυτική άνοια (dementia paralytica) και η υγεία του χειροτέρεψε γρήγορα μετά τον θάνατο του Βίνσεντ. Αδύναμος και ανίκανος να συμβιβαστεί με την απουσία του Βίνσεντ πέθανε έξι μήνες αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου, στην ολλανδική κωμόπολη Den Dolder.
Ο δισέγγονος του Τεό, που επίσης ονομαζόταν Τεό βαν Γκογκ ήταν ένας διάσημος και αμφιλεγόμενος σκηνοθέτης, ο οποίος δολοφονήθηκε στους δρόμους του Άμστερνταμ το 2004 από μια ισλαμική εξτρεμιστική οργάνωση αφού είχε κάνει μια ταινία μικρού μήκους που κριτίκαρε το Ισλάμ.
Ηλίας Μαγκλίνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1970 στην Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, πρώην Ζαΐρ, όπου είχε καταφύγει η οικογένειά του μετά από τη χρεοκοπία του παππού του, ιδιοκτήτη της «Υφασματεμπορικής», που έπεσε έξω μετά από την υποτίμηση της δραχμής από τον Μαρκεζίνη. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1973, όταν ο Μομπούτο έδιωξε όλους τους ξένους δημεύοντας την περιουσία τους. Εγκαταστάθηκε στη Γλυφάδα και άρχισε να γράφει. Στα 19 του πήγε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου σπούδασε αγγλική φιλολογία και πολιτικές επιστήμες. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1996 και από τότε ασχολείται με τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα Η Καθημερινή, τη μετάφραση και τη συγγραφή.
Επιχείρηση Έψιλον

Με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Έψιλον (Operation Epsilon), που δόθηκε εκ του προφερόμενου πέμπτου  γράμματος του ελληνικού αλφαβήτου, αναφέρεται η περί τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου επιχείρηση επιτήρησης δέκα Γερμανών πυρηνικών επιστημόνων που είχαν προηγουμένως συλληφθεί από τις δυτικές συμμαχικές δυνάμεις. Η επιτήρηση αυτών έγινε στα πλαίσια της Επιχείρησης Άλσους, σε ειδικά παγιδευμένο με μικρόφωνα οίκημα με στόχο να ηχογραφηθούν οι μεταξύ τους συνομιλίες προκειμένου να αποκαλυφθούν στοιχεία περί του γερμανικού πυρηνικού προγράμματος και πόσο κοντά ήταν στην παραγωγή της ατομικής βόμβας.
Οι Γερμανοί επιστήμονες είχαν συλληφθεί τον μήνα Μάιο του 1945 και μεταφέρθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και κρατήθηκαν έξι μήνες, κατά το διάστημα από 3 Ιουλίου 1945 μέχρι 3 Ιανουαρίου 1946 στο οίκημα «Farm Hall» στην περιοχή Γκοντμάντσεστερ κοντά στο Καίμπριτζ.
Οι δέκα Γερμανοί επιστήμονες που κρατήθηκαν στον παραπάνω χώρο ήταν κατ' ελληνική αλφαβητική σειρά οι εξής: Καρλ Βιρτς, Βάλτερ Γκέρλαχ, Χορστ Κόρσινγκ, Μαξ φον Λάουε, Έριχ Μπάγκε, Κουρτ Ντήμπνερ, Καρλ Φρήντριχ φον Βάιτσέκερ, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1932), Όττο Χαν (βραβείο Νόμπελ Χημείας 1944) και Πάουλ Χάρτεκ.
Από τη κράτηση των παραπάνω κανένα σημαντικό στοιχείο δεν αποκαλύφθηκε. Κατά την κράτησή τους ενημερώθηκαν για τη ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.
Μερικοί από τους παραπάνω επιστήμονες δεν είχαν σχεδόν καμία σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα. Για παράδειγμα, ο Ότο Χαν (με τον βοηθό του Φριτς Στράσμαν) είχε ανακαλύψει την πυρηνική σχάση, τον Δεκέμβριο του 1938, αλλά κατά τα άλλα δεν είχε καμία συμμετοχή. Ο Μαξ φον Λάουε ήταν, όπως και ο Χαν, ένθερμος αντι-Ναζιστής και δεν είχε εμπλακεί σε καμία σχετική εργασία στη Φυσική κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στις κρυφές μαγνητοφωνημένες καταγραφές, ο Ότο Χαν σκέφτηκε ακόμα και την αυτοκτονία όταν έμαθε για τον αμερικανικό βομβαρδισμό της Χιροσίμα, πιστεύοντας ότι ο ίδιος προσωπικά ήταν υπεύθυνος για το θάνατο και τη δυστυχία των δεκάδων χιλιάδων αθώων αμάχων του ιαπωνικού λαού, ενώ λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση του Χάιζενμπεργκ μπόρεσε να καταλάβει τη διαδικασία με την οποία η βόμβα είχε κατασκευαστεί και πυροδοτηθεί.
Οι συγκεκριμένες μαγνητοταινίες αρχικά στάλθηκαν ως αναφορές σε Βρετανούς αξιωματικούς, και στη συνέχεια διαβιβάστηκαν στο Τμήμα Πολέμου των ΗΠΑ, για να καταλήξουν στον αρχηγό - διοικητή του Προγράμματος Μανχάταν στρατηγό Λέσλι Γκρόουβς, ως τμήμα της Επιχείρησης «Άλσος». Τον Φεβρουάριο του 1992 οι ταινίες είχαν αποχαρακτηριστεί και μπορούσαν πλέον να δημοσιευθούν.
Τα γεγονότα στο Hall Farm αναφέρθηκαν δραματοποιημένα στο BBC Radio 4 στις 15 Ιουνίου 2010 στην παρουσίαση «Πυρηνικές Αντιδράσεις», που γράφτηκε από τον Adam Ganz.
Σίλβεστρος Συρόπουλος

Συγγράμματα

Έγραψε τα πρακτικά της Συνόδου της Φερράρας Φλωρεντίας με πολύ αφέλεια και ειλικρίνεια. Την ιστορία αυτή εξέδωσε το 1660 με σημειώσεις και με μακρύ πρόλογο και λατινική μετάφραση ο Ροβέρτος Creyghton με τίτλο «Vera Historia unionis non verae inter Graecos et Latinos, sive concilii Florentini narratio». Δυστυχώς, η αντιγραφή του κειμένου είναι πλήρης σφαλμάτων, και η μετάφραση όχι πολύ πιστή.
Έγραψε και Απομνημονεύματα γύρω στα 1444. Μετά από μια ανασκόπηση των προκαταρκτικών επαφών των δύο Εκκλησιών, που οδήγησαν τελικά στη Σύνοδο, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια τις θεολογικές συζητήσεις και τις παρασκηνιακές ενέργειες κατά τη σύνοδο αυτή, καθώς και τη μετέπειτα αντίδραση του λαού της Κωνσταντινούπολης στις αποφάσεις της συνόδου. Είναι φανερή η προσπάθεια του συγγραφέα να δικαιολογήσει την «επαίσχυντη» πράξη τηςυπογραφής του «ενωτικού όρου» από τους ορθόδοξους αντιπρόσωπους. Γι’ αυτό επιμένει ιδιαίτερα στηνπεριγραφή των πιέσεων και των εκβιασμών που άσκησαν στους ορθόδοξους σύνεδρους τόσο οιαντιπρόσωποι του πάπα, όσο και ο βυζαντινός αυτοκράτορας και το περιβάλλον του. Γενικά ταΑπομνημονεύματα του Σ. είναι ένα έργο πολύτιμο για τη μελέτη της εσωτερικής ιστορίας των τελευταίωνχρόνων του Βυζάντιου