Μπέιρα

Γεωγραφία

Η Μπέιρα βρίσκεται κεντρικά της Μοζαμβίκης και της Σοφάλα, στο σημείο που ο ποταμός Πουνγκ συναντά τον Ινδικό Ωκεανό. Βρίσκεται πολύ κοντά στους ποταμούς Μπούζι, Μετουτσίρα και Χόντε. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης Ντόντο, βορειοδυτικά του Τζανέιρο και της Ματσέσσε, ανατολικά των Μπούζι και Γκοόντα και βόρεια της Σοφάλα.

Τουρισμός

Μερικά αξιοθέατα που προσελκύουν τους τουρίστες στην Μπέιρα είναι ο φάρος της, ο καθεδρικός ναός, η Παραλία Μακούτι και το Ξενοδοχείο Γκράντε Οτέλ Μπέιρα που φιλοξενεί περίπου 1.000 άστεγους. Βόρεια της πόλης υπάρχει το Εθνικό πάρκο της Γκορονγκόσα. Μάλιστα υπάρχουν εστιατόρια και ξενοδοχεία και σε κάποιες περιοχές της πόλης η ασφάλεια είναι λιγοστή.

Κυβέρνηση

Ο δήμαρχος της πόλης είναι ο Νταβίς Σιμάνγκο (Daviz Simango). Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1964. Είναι ο γιος του Ούρια Σιμάνγκο και έγινε από πολιτικός και Πρόεδρος ΔΜΜ (Δημοκρατική Μετατόπιση της Μοζαμβίκης) δήμαρχος της Μπέιρα το 2003.

Κτήση από την Πορτογαλία

Η Μπέιρα ιδρύθηκε το 1890 από τους Πορτογάλους και σύντομα αντικατέστησε την σημερινή πόλη Σοφάλα και έγινε έδρα της ομώνυμης επαρχίας. Στο παρελθόν ονομαζόταν Τσιβένε, από έναν τοπικό ποταμό και μετονομάστηκε για να τιμήσει τον Πορτογάλο πρίγκηπα Λουίς Φιλίπε, ο οποίος, το 1907, ήταν το πρώτο μέλος της Πορτογαλικής βασιλικής οικογένειας που επισκέφθηκε τη Μοζαμβίκη. Ο πρίγκηπας αυτός συχνά αποκαλείτο Πρίγκηπας της Μπέιρα, μιας ιστορικής επαρχίας της Πορτογαλίας. Οι Πορτογάλοι έχτισαν ένα λιμάνι και σιδηροτροχιά στην τότε Ροδεσία. Πορτογαλικές οικογένειες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αυτή και άρχισαν να αναπτύσσουν εμπορικές δραστηριότητες.
Από το 1891 καθώς οι έδρες της Εταιρείας της Μοζαμβίκης (Companhia de Moçambique), η διαίρεση της πόλης πέρασαν από την εταιρεία στην Πορτογαλική κυβέρνηση το 1942.
Το 1966 είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή ενός σταθμού σιδηροτροχιών.
Πριν την ανεξαρτησία της από την Πορτογαλία, η Μπέιρα, ως πόλη της Πορτογαλικής Μοζαμβίκης, ήταν γνωστή για το καλά εξοπλισμένο λιμάνι της, μία από τις κύριες εγκαταστάσεις της σε όλη την Ανατολική Αφρική, τον τουρισμό, το ψάρεμα και το εμπόριο.
Ένας μεγάλος αγγλόφωνος πληθυσμός ήταν το αποτέλεσμα του να είναι η Μπέιρα ένας αγαπημένος προορισμός για διακοπές των Λευκών Ροδεσιανών. Ένα ωραίο μέρος ήταν το Γκράντε Οτέλ, το οποίο είναι μέχρι σήμερα ένας προορισμός φτιαγμένος από τους Πορτογάλους που προσελκύει πολλούς τουρίστες, κοντά στον Ινδικό Ωκεανό.
Το 1970 η πόλη είχε 113.770 κατοίκους.

Ανεξαρτησία από την Πορτογαλία

Μετά την ανεξαρτησία της Μπέιρα από την Πορτογαλία το 1975, πολλοί Πορτογάλοι την εγκατέλειψαν. Η Μοζαμβίκη καταστράφηκε από εμφύλιο πόλεμο από το 1977 έως το 1992.
Στην πόλη της Μπέιρα υπάρχει το διάσημο Γκράντε Οτέλ που φιλοξενεί περίπου 1.000 άστεγους της Μπέιρα και στο τέλος του εμφυλίου πολέμου σχεδόν ερειπώθηκε.
Η Μπέιρα, όπως και πολλές άλλες πόλεις της Μοζαμβίκης, επηρεάστηκε από την Πλημμύρα της Μοζαμβίκης που ερήμωσε την πόλη και τις γύρω περιοχές, άφησε πάρα πολλούς ανθρώπους άστεγους, σκότωσε πολλούς άλλους και φυσικά προκάλεσε μεγάλη ακμή στην οικονομία της πόλης. Η πλημμύρα αυτή προκλήθηκε από μια βροχή που διήρκεσε πέντε περίπου εβδομάδες.

Μεταφορές

Η Μπέιρα από καιρό είναι κύριο σημείο εμπορίου για εξαγωγές που έρχονται από τη Ζιμπάμπουε, το Μαλάουι, τη Ζάμπια και άλλα νοτιοαφρικανικά έθνη. Χάρη σε αυτό η Μπέιρα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Μοζαμβίκης. Η σημασία του λιμανιού αναδείχθηκε κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου της Μοζαμβίκης, όταν οι ζιμπαμπουανές ομάδες προστάτευσαν τη σιδηροτροχιά και τον σιδηρόδρομο από την Μπέιρα στη Μουτάρε, προκειμένου να συνεχιστεί το εμπόριο.
Υπάρχει επίσης μια υπηρεσία πορθμείου στην Μπέιρα, που συνδέει την πόλη με άλλες γειτονικές πόλεις, κυρίως με τη Νόβα Σοφάλα (Nova Sofala, Νέα Σοφάλα) και άλλες παράκτιες κωμοπόλεις.

Σιδηρόδρομοι και σιδηροτροχιές

Η σιδηροτροχιά της Μπέιρα ήταν το 1890 0,610 μέτρο (2 πόδια), αλλά το 1900 μετατράπηκε σε 1,067 μέτρο. Το 1966 η σιδηροτροχιά ολοκληρώθηκε.
Πρόσφατα, ο υπουργός μεταφορών της Μοζαμβίκης, Πάουλο Ζουκούλα, ανέφερε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να ανανεώσει τα λιμάνια της Μπέιρα και περισσότερα από τα λιμάνια της βόρειας Νακάλα για κόστος $900m, $500m και 400m σεβαστά. Η κυβέρνηση ανέφερε επίσης ότι σχεδιάζει να ανανεώσει τους γύρω σιδηρόδρομους και σιδηροτροχιές, έτσι ώστε η πόλη και λιμάνι να συνδέεται καλύτερα με άλλα μέρη.