google/wiki40b huggingface dataset:
Μητροπολίτης Μάνης Χρυσόστομος Παπαθανασίου

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος (κατά κόσμον Χρήστος Παπαθανασίου), γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 1950.
Φοίτησε στη Νομική Σχολή και ακολούθως στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Είναι Διδάκτωρ Κανονικού Δικαίου της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου.
Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 20 Φεβρουαρίου 2000 και Πρεσβύτερος στις 28 Μαΐου 2000 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρό Χριστόδουλο, λαμβάνοντας το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Έκτοτε έως της εκλογής του σε Μητροπολίτη υπηρέτησε ως Τακτικός Ιεροκήρυκας του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αθηνών και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών γενικότερα. Παράλληλα από την εις Πρεβύτερον χειροτονία του έως της εκλογής του, ήταν Ιερατικός Υπεύθυνος των Αρσακείων Σχολείων του Ψυχικού. 
Από τις 21 Μαΐου 2010, με απόφαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Β' ανέλαβε Διευθυντής του Ιδιαιτέρου Γραφείου του Αρχιεπισκόπου στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, θέση την οποία διατήρησε έως της εκλογής του σε Μητροπολίτη.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2018 εξελέγη Μητροπολίτης Μάνης από την Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 10 Φεβρουαρίου 2018 στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Β´, συλλειτουργούντων Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ενθρονίστηκε στην πόλη του Γυθείου στις 28 Μαρτίου 2018, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, μεγάλου αριθμού Μητροπολιτών και Επισκόπων, Τοπικών Αρχών, κλήρου και λαού.
Έχει συγγράψει σημαντικό αριθμό βιβλίων και μελετών, ενώ έχει λάβει μέρος σε μεγάλο αριθμό Συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη της Ρώμης

Ιστορία

Η Εθνική Κεντρική Βιβλιοθήκη της Ρώμης εγκαινιάσθηκε στις 14 Μαρτίου 1876 στο εσωτερικό του Collegio Romano, πρώην έδρα της Bibliotheca Secreta των Ιησουιτών, που απετέλεσε τον αρχικό πυρήνα της νέας βιβλιοθήκης. Σχεδόν εκατό χρόνια αργότερα η βιβλιοθήκη μετεγκαταστάθηκε στη σημερινή της θέση. Το σημερινό κτήριο σχεδιάσθηκε από τους αρχιτέκτονες Massimo Castellazzi, Tullio Dell'Anese και Annibale Vitellozzi, και άνοιξε τον Ιανουάριο του 1975.
Μάτια της Πέλιστερ

Λαϊκή παράδοση για τις Λίμνες

Στην προφορική παράδοση υπάρχει ένας μύθος για το πώς δημιουργήθηκαν αυτές οι δύο λίμνες πάγου, τα Μάτια της Πέλιστερ: «Κάποτε στο βουνό Μπαμπα του Πέλιστερ ζούσαν ευχαριστημένα δυο παιδιά, ο Γιώργος και η αδελφή του, η Φλόρα, με τα πρόβατά τους  . Μια μέρα ο Γιώργος χάθηκε, και η αδελφή του απέτυχε να τον βρει και άρχισε να κλαίει και να θρηνεί γι'αυτόν ασταμάτητα. Τα δάκρυά της έπεσαν στις δύο κοιλότητες και έτσι σχηματίστηκαν οι δύο λίμνες. Η κοπέλα, εξαντλημένη από τη θλίψη, λίγο πριν πεθάνει είδε τις όμορφες λίμνες που δημιουργήθηκαν και τους μίλησε. Τους είπε αν ποτέ δουν τον αδελφό της να τον πλύνουν και να τον δροσίσουν με το νερό τους για να χαρεί.»   .
Ελληνική Αποικία (Ιερουσαλήμ)

Η Ελληνική Αποικία (εβραϊκά: המושבה היוונית‎, HaMoshava HaYevanit) είναι συνοικία στην Ιερουσαλήμ του Ισραήλ, η οποία συνορεύει με την Γερμανική Αποικία και την Καταμόν.

Ιστορία

Τα εδάφη της Ελληνικής Αποικίας αγοράστηκαν από εύπορα μέλη της Ελληνορθόδοξης κοινότητας στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο Αρχιμανδρίτης Ευθύμιος του Ναού του Παναγίου Τάφου τους ενεθάρρυνε να ιδρύσουν συνοικία εκτός της πυκνοκατοικημένης Χριστιανικής Συνοικίας της Παλαιάς Πόλης. Ο Αρχιτέκτονας Σπύρος Χουρί σχεδίασε τις είκοσι πρώτες οικίες και ένα κοινοτικό κέντρο προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πλειοψηφία των Ελληνορθόδοξων κατοίκων έφυγαν πριν από τον Ισραηλινό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1948. Μετά τον πόλεμο, συγκροτήματα κατοικιών κατασκευάστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα για την στέγαση του μεγάλου αριθμού Εβραίων μεταναστών που προέρχονταν από την Υεμένη και το Μαρόκο.
Στην διάρκεια του 21ου αιώνα, η συνοικία υπέστη ολική αναπαλαίωση και αποτελεί σήμερα μία από τις ακριβότερες της Ιερουσαλήμ.
Το κοινοτικό κέντρο της Ελληνικής Αποικίας, το οποίο αποτελείτο από πέντε κτίρια, οργανώνει τακτικές πολιτισμικού περιεχομένου δράσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται μαθήματα ελληνικών παραδοσιακών χορών, καθώς και εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας.

Αρχαιολογία

Τον Ιούλιο του 2007, αρχαιολογικές ανασκαφές εντός της Ελληνικής Αποικίας που έλαβαν χώρα προ της ανέγερσης μεγάλης έκτασης κατοικίας και οι οποίες διεξήχθησαν από την Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων, έφεραν στο φως ερείπια του βορειοανατολικού-νοτιοδυτικού τείχους της αρχαίας πόλης της Ιερουσαλήμ. Με βάση τα συγκεκριμένα ευρήματα, θεωρείται πιθανό να επρόκειτο για τείχος αντιστήριξης γεωργικών αναβαθμίδων. Ορισμένα ευρήματα κεραμικών χρονολογούμενα από την Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο, επίσης, ανασκάφηκαν, καθώς και μεγάλου μεγέθους λίθινο τμήμα, το οποίο χρονολογείται από την Βυζαντινή περίοδο.
Δουκάτο του Νασσάου

Γεωγραφία

Το δουκάτο εκτεινόταν σε μήκος 105 χιλιομέτρων από βορρά προς νότο και 75 από ανατολή προς δύση. Πρωτεύουσα ήταν το Βάιλμπουργκ και από το 1816 το Βίζμπαντεν. Η περιοχή διασχίζεται από την οροσειρά του Βέστερβαλντ, ενώ διαπλέεται από τον Λαν, τον Μάιν, τον Ζιγκ και τον Ρήνο.

Ιστορία

Αρχικά το Νάσσαου ήταν ένα μικρό δουκάτο στο σημερινό ομόσπονδο γερμανικό κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Η πόλη Νάσσαου ιδρύθηκε το 915, το Κάστρο Νάσσαου χτίστηκε το 1125 και από 1160 όλος ο νομός πήρε το όνομα Νάσσαου. Το 1255 διαιρέθηκε σε δυο κομμάτια και δημιουργήθηκαν δύο κλάδοι: Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και Νάσσαου-Βάιλμπουργκ (ο οίκος που μέχρι σήμερα βασιλεύει στο Λουξεμβούργο). Μετά την επανένωσή του σε ένα δουκάτο το 1806, το κράτος έχασε την αυτονομία του το 1866 στην Πρωσία.
Το Δουκάτο του Νάσσαου δημιουργήθηκε με σύμφωνο που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 12 Ιουλίου 1806, του οποίου το άρθρο 5 έδινε τον τίτλο του Δούκα στον ηγέτη του Οίκου του Νάσσαου, Φρειδερίκο-Αύγουστο πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν.
Πριν την ενσωμάτωσή του στην Πρωσία, το Δουκάτο είχε μία ψήφο, την οποία μοιραζόταν με το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ στις κοινές συνελεύσεις (Δίαιτες) και δύο για το ίδιο στη γενική συνέλευση. Στρατιώτες του Νάσσαου συμμετείχαν και στην Μάχη του Βατερλώ. Προσαρτημένο στο Βασίλειο της Πρωσίας, το Δουκάτο συγχωνεύτηκε με το Ελεκτοράτο της Έσσης-Κάσσελ και την Ελεύθερη Πόλη της Φραγκφούρτης για να αποτελέσει την Επαρχία της Έσσης-Νάσσαου. Σήμερα στα εδάφη του κράτους βρίσκεται η σημερινή Έσση και το τοπωνύμιο έχει πλέον χαθεί.
Αθλητικό Σωματείο Αστέρας Γλυκών Νερών

Ο Α.Σ. Αστέρας Γλυκών Νερών (Αθλητικό Σωματείο Αστέρας Γλυκών Νερών) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο ποδοσφαίρου με έδρα τα Γλυκά Νερά Αττικής. Έτος ίδρυσης του είναι το 2005, ανήκει στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής και έχει κυρίαρχα χρώματα το μπλε και το άσπρο με έμβλημα ένα αστέρι. Αγωνίζεται στις εγκαταστάσεις των Γλυκών Νερών με συνθετικό χλοοτάπητα, όπου παράλληλα εδρεύει ο Ολυμπιακός Σχολή Ποδοσφαίρου Γλυκά Νερά, μέλος του δικτύου σχολών ποδοσφαίρου της Π.Α.Ε. Ολυμπιακός.
The Platinum Collection (Deep Purple album)

Τα τραγούδια

CD 1
1. Hush (South)
2. Mandrake Root (Evans, Blackmore, Lord)
3. Hey Joe (Roberts)
4. Kentucky Woman (Diamond)
5. Wring that Neck Blackmore, Simper, Lord, Paice)
6. Shield (Evans, Blackmore, Lord)
7. Bird Has Flown (Evans, Blackmore, Lord)
8. Emmaretta (Evans, Blackmore, Lord)
9. Hallelujah (Cook, Greenaway)
10. Black Night (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
11. Speed King (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
12. Flight of the Rat (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
13. Child in Time (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
CD 2
1. Fireball (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
2. Strange Kind of Woman (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
3. Demon's Eye (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
4. No One Came (1996 remix (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
5. Highway Star (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
6. Smoke on the Water (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
7. When a Blind Man Cries (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
8. Space Truckin' (1997 remix) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
9. Lazy (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
10. Never Before (Live) (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
11. Woman from Tokyo (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
12. Mary Long (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
13. Burn (Coverdale, Blackmore, Hughes, Lord, Paice)
CD 3
1. Might Just Take Your Life (Coverdale, Blackmore, Lord, Paice)
2. Coronarias Redig (Blackmore, Lord, Paice)
3. Stormbringer (Coverdale, Blackmore)
4. Hold On (Coverdale, Hughes, Lord, Paice)
5. Soldier of Fortune (Coverdale, Blackmore)
6. Mistreated (Live) (Coverdale, Blackmore)
7. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)
8. Love Child (Coverdale, Bolin)
9. Drifter (Coverdale, Bolin)
10. Perfect Strangers (Live) (Gillan, Blackmore, Glover)
11. Vavoom: Ted the Mechanic (Live) (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice)
12. Any Fule Kno That (Gillan, Morse, Glover, Lord, Paice)
13. Bludsucker (Gillan, Blackmore, Glover, Lord, Paice)
14. Sun Goes Down (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice)
Ping flood

Η επίθεση Ping flood ανήκει στην κατηγορία επιθέσεων άρνησης υπηρεσιών (DOS - Denial of Service) και περιλαμβάνει την συνεχή αποστολή πακέτων ping (ICMP Echo Request) από τον υπολογιστή του επιτιθέμενου προς τον υπολογιστή του αμυνόμενου. Για να επιτύχει αυτή η επίθεση θα πρέπει ο επιτιθέμενος να διαθέτει μεγαλύτερο bandwidth (εύρος ζώνης) από το θύμα, δηλαδή η σύνδεσή του με το διαδίκτυο να είναι πιο γρήγορη σε σχέση με του θύματος (για παράδειγμα γραμμή DSL έναντι απλής dial-up σύνδεσης). Εάν σε κάθε πακέτο ping (ICMP Echo Request) το θύμα απαντήσει με πακέτο ICMP Echo Reply, τότε καταναλώνει όλη την ευρυζωνική της σύνδεσής του και κατά συνέπεια οι υπηρεσίες που προσφέρει δεν είναι πλέον διαθέσιμες στους χρήστες του.

Άμυνα

Για την μείωση των συνεπειών από μία επίθεση ping, το θύμα μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα firewall ούτως ώστε τα πακέτα ping να σταματάνε σε αυτό και να απορρίπτονται. Έτσι λοιπόν αποτρέπεται η αποστολή πακέτων ICMP Echo Reply από το θύμα και κατά συνέπεια δεν σπαταλιέται πολύτιμη ευρυζωνική και δεν δίνει πληροφορίες στον επιτιθέμενο για την εξέλιξη της επίθεσής του.
Μία άλλη τακτική είναι η εξής: Αντί να απορρίπτονται όλα τα πακέτα ping, καταγράφεται ο αριθμός των πακέτων που δέχεται το firewall και εάν διαπιστωθεί ότι ο αριθμός αυτός υπερβαίνει κάποιο ανώτατο όριο που έχει προκαθοριστεί, τότε το firewall αρχίζει να τα απορρίπτει.
Τις περισσότερες φορές ο επιτιθέμενος δεν χρησιμοποιεί τον δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή για να επιτεθεί, αλλά χρησιμοποιεί άλλους υπολογιστές που έχει παραβιάσει προηγουμένως. Με τον τρόπο αυτό καταφέρνει να καλύψει τα ίχνη του και ο εντοπισμός του καθίσταται πολύ δύσκολος.
Δαμία

Η Δαμία ήταν αρχαία ελληνική δευτερεύουσα θεότητα, προστάτης της γονιμότητας, από τις παλαιότερες του ελληνικού χώρου, που λατρεύονταν, μαζί με την Αυξησία, σύμφωνα με την παράδοση που διέσωσε ο Ηρόδοτος, σε πολλές πόλεις όπως στην Επίδαυρο, την Αίγινα, τη Σπάρτη και τη Τροιζήνα, όπως επιμαρτυρεί και ο Παυσανίας. Η Δαμία ταυτίζονταν περισσότερο με τη θεά Δήμητρα και την Περσεφόνη από το γεγονός ότι και τις δύο αυτές θεότητες οι Τροιζήνιοι τις αποκαλούσαν επίσης Αμαίαν την Δήμητρα, και Αζισίαν την κόρη της.
Φαίνεται όμως ότι η Δαμία λατρεύονταν ιδιαίτερα και στις Κυκλάδες. Συγκεκριμένα στη Θήρα, (Σαντορίνη), λατρευόταν, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ως προστάτης των εγκύων και των λεχωνών, μάλιστα νότια του αρχαίου ναού του Καρνείου Απόλλωνα βρέθηκε σε βράχο η εγχάρακτη επιγραφή "ΛΟΧΑΙΑ ΔΑΜΙΑ".
887 Αλίντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Πρόκειται περί ουράνιου σώματος ελάχιστων διαστάσεων, αφού η διάμετρός της δεν υπερβαίνει τα 4-5 χιλιόμετρα, ενώ το φαινόμενο μέγεθος αυτής κατά τη μέση αντίθεσή της φθάνει το 17. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,31. Η Αλίντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 73 ώρες και 58 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Σφαιροβασία

Κατασκευή

Η κυρίως σφαίρα αποτελείται από δύο τμήματα και συγκεκριμένα από δύο ομόκεντρες σφαίρες την μία μέσα στην άλλη. Με αυτόν τον τρόπο το σύνολο δρα σαν αμορτισέρ απορροφώντας τις έντονες δονήσεις και τα χτυπήματα καθώς η σφαίρα κατρακυλά. Λόγω αυτού του σχεδίου είναι δυνατή η κατασκευή της από εύκαμπτο πλαστικό, σε αντίθεση με τις πολύ μικρότερου κλίμακας σφαίρες για κατοικίδια χάμστερ, που είναι φτιαγμένες από σκληρό υλικό. Μερικές σφαίρες έχουν ενσωματωμένους ιμάντες που χρησιμοποιούνται σαν ζώνες ασφαλείας κρατώντας σταθερό τον αναβάτη στη θέση του, ενώ άλλες δεν έχουν αυτά τα λουριά, αφήνοντας τον αναβάτη ελεύθερο να στριφογυρίζει. Για μια εναλλακτική εμπειρία ορισμένοι προσθέτουν και λίγο νερό στην εσωτερική σφαίρα - κάτι που ονομάζεται "υγρή σφαιροβασία". Μια τυπική σφαίρα έχει περίπου 3μ διάμετρο, με την εσωτερική σφαίρα στα 2μ, αφήνοντας ένα στρώμα αέρα 50–60cm γύρω από τους αναβάτες. Το πλαστικό έχει πάχος περίπου 0,8mm. Η εξωτερική και η εσωτερική σφαίρα ενώνονται με πάρα πολλά (ακόμα και εκατοντάδες) μικρά κορδόνια. Οι σφαίρες έχουν μία ή δύο σωληνοειδείς εισόδους.
Ζαν-Ζακ Πιερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Πιερ γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1981 στην πόλη Λεοζάν (Léogâne) της Αϊτής και ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα Καβαλύ (AS Cavaly) το 2001. Την επόμενη σεζόν μετακινήθηκε στην Άρσεναλ Σαραντί της Αργεντινής και ακολούθως ως το 2005 έπαιξε σε άλλες νοτιοαμερικάνικες ομάδες: Ντεπορτίβο Μορόν και Πενιαρόλ, με την οποία τη σεζόν 2004-05 αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός του πρωταθλήματος Ουρουγουάης. Τον Αύγουστο του 2005 μεταγράφηκε στη γαλλική Ναντ Φ.Κ., στην οποία αγωνίστηκε με επιτυχία επί έξι συνεχείς σεζόν, ως το 2011, αποτελώντας βασικό στέλεχος της αμυντικής γραμμής της ομάδας. Μια διαφωνία με τον προπονητή της ομάδας τον ανάγκασε να αναζητήσει αλλού την τύχη του και τον Ιανουάριο του 2012 υπέγραψε στον Πανιώνιο.

Διεθνής

Υπήρξε διεθνής με την εθνική ελπίδων (Κ-23) της Αϊτής και αρχηγός της ομάδας. Στη συνέχεια, έγινε βασικό στέλεχος της ανδρικής ομάδας κάνοντας ντεμπούτο το Δεκέμβριο του 2001 σε φιλικό αγώνα με το Ελ Σαλβαδόρ. Έχει αγωνιστεί σε 56 ματς της εθνικής, μεταξύ των οποίων στους τελικούς του Κυπέλλου Κεντρικής Αμερικής "Γκολντ Καπ" το 2002 και το 2007.
Καλλιθέα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Καλλιθέα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Παναιτωλικό. Απέχει 23 χλμ. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το όνομα Προστοβά το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμου Ταξιαρχίδος. Το 1952 αποσπάται και αποτελεί ξεχωριστή κοινότητα ενώ λίγο αργότερα μετονομάζεται από Προστοβά σε Καλλιθέα (ΦΕΚ 73Α - 24/03/1952). Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα Λούστρα  αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιθέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 366 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 313.
Αξιοθέατα του χωριού είναι το Δημοτικό Σχολείο, μοναδικής ομορφιάς κτίσμα του 19ου αιώνα, δωρεά του Ανδρέα Συγγρού καθώς και το εκκλησάκι της Παναγίας, κτίσμα του 14ου αιώνα.
STUDIO - παράλληλο κύκλωμα

Ίδρυση και λειτουργία

Η αστική μη κερδοσκοπική κινηματογραφική εταιρεία STUDIO-παράλληλο κύκλωμα ιδρύθηκε το 1986. Ιδρυτικά μέλη  ήταν  σκηνοθέτες, κριτικοί και θεωρητικοί του κινηματογράφου,  μέλη των κινηματογραφικών λεσχών, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το STUDIO-παράλληλο κύκλωμα ενισχύθηκε οικονομικά από το Υπουργείο Πολιτισμού και ήταν επιχορηγούμενος οργανισμός. Τη διοίκηση ασκούσε πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο που εκλεγόταν κάθε τρία χρόνια από τα ιδρυτικά μέλη της εταιρείας.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο του STUDIO-παράλληλο κύκλωμα, στους στόχους του ήταν «η δημιουργία ταινιοθήκης για την ευρύτερη διάδοση στο ελληνικό κοινό ελληνικών και ξένων κινηματογραφικών ταινιών με ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία, η δημιουργία κινηματογραφικής βιβλιοθήκης, η πραγματοποίηση εκδόσεων, η διοργάνωση κινηματογραφικών προβολών, εκδηλώσεων, σεμιναρίων, συνεδρίων, η παροχή υποστηρικτικού κινηματογραφικού υλικού στους φορείς για την ενίσχυση της κινηματογραφικής τέχνης και παιδείας, η προώθηση της έρευνας στο χώρο της έβδομης τέχνης αλλά και άλλων τεχνών που «ενέχονται» σ’ αυτήν ή τη «χρησιμοποιούν»».

Συνεργασία με το Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Το 2012, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε το STUDIO-παράλληλο κύκλωμα ,  συνεργάζεται με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με σκοπό τη μεταβίβαση του συνόλου των συλλογών του στο Μουσείο Κινηματογράφου -Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης.
Ελισάβετ Κωνσταντινίδου

Βιογραφία

Έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραστάσεις από νεαρή ηλικία. Το 2005 έλαβε μέρος στη θεατρική παράσταση "Μύγα Τσε Τσε". Το 2006 συμμετείχε στην θεατρική παράσταση TRANSIT σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη. Το 2009, πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Τρομεροί γονείς" με την Χριστίνα Αλεξανιάν και άλλους ηθοποιούς.
Έγινε γνωστή με την συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά "Για πάντα φίλες". Έχει επίσης μικρούς ρόλους σε σειρές όπως "Οι γυναίκες της ζωή της" (2001) "Ο πειρασμός" (1995), "Δύο Ξένοι" (1997), "Τζιβαέρι" (1997), "Οι Μεν και οι Δεν" (1993), "Κωνσταντίνου και Ελένης" (1998), "Αν μ' αγαπάς" (2006).
Το 2005 εμφανίστηκε σε τέσσερις τηλεοπτικές σειρές του Mega: Επτά Θανάσιμες Πεθερές, Safe Sex TV Stories, Οι μάγισσες της Σμύρνης, Στο Παρά 5, όπου είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, και στη σειρά "Βέτα Queen" του Alpha. Έπαιξε επίσης στις σειρές "Το κλειδί" και "Αριστοτέλης ο Άριστος", στην οποία υποδύθηκε τη μητέρα του Γιάννη Μπέζου. Το Φεβρουάριο του 2010 εμφανίστηκε στη σειρά του ΑΝΤ1, Ο Πόλεμος των Άστρων. Στην τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 πρωταγωνίστησε στην κυπριακή σειρά "Αλλού ξημερωμένοι" (2010 - 2011) του Sigma TV. Στην σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε στην Κυπριακή σειρά "Άσπρα μπαλόνια" του Sigma. Το 2012 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 Το Αμάρτημα της Μητρός Μου. Βασικο ρόλο είχε και στην ελληνοκυπριακή σειρά του Alpha Παραμύθι Αλλιώς. Επίσης είχε κάνει και guest εμφάνιση στην σειρά του Ant1 "Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια" και στη σειρά ''Μην αρχίζεις την μουρμούρα'' του τηλεοπτικού καναλιού Alpha.

Προσωπική ζωή

Έχει μια κόρη από το γάμο της με τον επίσης ηθοποιό Ταξιάρχη Χάνο, που κράτησε 10 χρόνια, η οποία συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά «Οι Μάγισσες της Σμύρνης» στο ρόλο της Κατίνας σε παιδική ηλικία.
Πεδιάδα του Γιβραλτάρ

Η φυσική επαρχία της Πεδιάδας του Γιβραλτάρ (ισπανικά: Comarca del Campo de Gibraltar) είναι μια φυσική επαρχία της επαρχίας του Κάδιθ στην Ανδαλουσία.
Αποτελεί μία από τις κομάρκας με τον πιο ιδιαίτερο χαρακτήρα, που υπερτονίζεται από την έντονη βιομηχανική της δραστηριότητα, από την ύπαρξη του λιμανιού της Αλχεθίρας, που μετακινεί τον μεγαλύτερο όγκο εμπορευμάτων στην Ισπανία και από την ύπαρξη σημαντικών τουριστικών προορισμών όπως η Ταρίφα.
Πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας είναι η Αλχεθίρας. Μέχρι το 1707 το σύνολο των αστικών πυρήνων της πεδιάδας είχαν ως κέντρο τους την ομώνυμη πόλη, η οποία ωστόσο από την βρετανική κατάκτηση κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής κι έπειτα αποτελεί έδαφος της Μεγάλης Βρετανίας. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκαν νέοι αυτόνομοι οικισμοί όπως το Σαν Ρόκε και η Λίνεα δε λα Κονθεπθιόν έξω από τα νέα σύνορα. Η ιδιαίτερη ταυτότητα της φυσικής επαρχίας. Πολλοί κάτοικοί της εργάζονται στο Γιβραλτάρ, και μιλούν την ισπανική διάλεκτο llanito, μια μείξη ανδαλουσιανικών ισπανικών με πλήθος αγγλικών δανείων.

Αξιοθέατα

Στα όρια του δήμου της Ταρίφα υφίσταται η τέως ρωμαϊκή αποικία Baelo Claudia, δίπλα ακριβώς στην περίφημη για τους αέρηδες της και την εξάσκηση wind surfing παραλία της Μπολόνια. Στα όρια της πόλης της Ταρίφα εντοπίζεται το νοτιότερο ηπειρωτικό έδαφος της Ευρώπης, γνωστό ως punta de Tarifa ενώ γενικότερα η πόλη χαρακτηρίζεται από ένα αρκετά γραφικό ιστορικό κέντρο.
Νέρων Ιούλιος Καίσαρ

Πρώτα χρόνια

Από τα εννέα παιδιά του Γερμανικού και της Αγριππίνας, δύο πέθαναν στη βρεφική ηλικία και άλλα ως παιδί, αλλά έξι, τρία αρσενικά και τρία θηλυκά, επέζησαν μέχρι την ωριμότητα. Κοντά στο τέλος της ζωής του, ο Αύγουστος έφερε τα δύο μεγαλύτερα, τον Νέρωνα και τον Δρούσο, στο βασικό κουτί στα παιχνίδια και τα έδειξε για να διαφημίσει τη συνέχεια της οικογένειας.
Το 12 μ.Χ. ο Γερμανικός ανέλαβε τη διοίκηση των λεγεώνων στα σύνορα του Ρήνου. Η Αγριππίνα τον συνόδευσε μέχρι το 17, μαζί με τον μικρό τους γιο Γάιο Καλιγούλα. Οι δύο πρώτες αδελφές του Νέρωνα (Αγριππίνα η Νεότερη και Δρουσίλλα) γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο Γερμανικός ανακλήθηκε στη Ρώμη, μαζί με την Αγριππίνα και τα παιδιά τους, που τώρα ήταν πέντε, και πήραν μέρος στη θριαμβευτική παρέλαση του πατέρα τους τον Μάιο του 17ου αιώνα. Η μικρότερη αδελφή του Νέρωνα Ιουλία Λιβίλλα γεννήθηκε το φθινόπωρο του 19 μ.Χ., ο Γερμανός πέθανε υπό ύποπτες συνθήκες. Ο Γνώριος Καλπουργίος Πίσων διέταξε τις λεγεώνες στη Συρία. Η εξουσία του Γερμανικού τον επικάλυπτε. Ακολούθησε προβλέψιμη εχθρότητα και ο Πίσωνας κατηγορήθηκε ότι δηλητηρίασε τον νεαρό και δημοφιλή πρίγκιπα. Λέγεται πως η χήρα του Αυγούστου Λιβία έβαλε τη σύζυγο του Πίσωνα Πλανκίνα εναντίον της Αγριππίνας. Έτσι κι αλλιώς, η Πλανκίνα την ζήλευε Μετά τον θάνατο του Γερμανικού, η Αγριππίνα πέστρεψε στην Ιταλία και έφερε δραματικά την στάχτη του συζύγου της. Συναντήθηκε πρώτα από μια συνοδεία πραιτορίων και στη συνέχεια, πιο κοντά στη Ρώμη, από τα μέλη της οικογένειάς της κι έγινε γνωστή ως σύζυγος του ήρωα.

Θάνατος

Παρά την προειδοποίηση του Γερμανικού να είναι ψύχραιμη, η Αγριππίνα συμμετείχε στην δικαστική πολιτική ως δικηγόρος για τους δικούς της γιους. Οι υποστηρικτές του νεκρού Γερμανικού έδωσαν την προσοχή τους στον Νέρωνα και στον Δρούσο, που ήταν στις αρχές της εφηβείας όταν πέθανε ο πατέρας τους. Οι ίντριγκες του φιλόδοξου νομαρχιακού νομάρχη, Λουκίου Αηλιού Σενιανού, κατέστησαν τη σύγκρουση πιο θανατηφόρα, αλλά η προσωπικότητα της Αγριππίνας προφανώς συνέβαλε στην εχθρική ατμόσφαιρα. 
Η σύγκρουση μεταξύ της χήρας και του αυτοκράτορα έγινε πιο σοβαρή. Σε ένα σημείο η Αγριππίνα ζήτησε από τον αυτοκράτορα Τιβέριο την άδεια να ξαναπαντρευτεί, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Ένας νέος γάμος θα είχε επιτρέψει στην εγγονή του Αυγούστου να εισαγάγει έναν προστάτη για τους γιους της. Εκτός αυτού, παρόλο που δεν ήταν πλέον πολύ νέα, η γνωστή της γονιμότητα θα μπορούσε να επιφέρει επιπλοκές. Η δυσπιστία κλιμακώθηκε. Ο Λούκιος είπε στην Αγριππίνα ότι ο Τιβέριος ήθελε να την δηλητηριάσει, και ως αποτέλεσμα εκείνη αρνήθηκε τροφή από το χέρι του. Τελικά, ο Νέρων και η Αγριππίνα συνελήφθησαν. Όταν εξορίστηκαν στα ποντιακά νησιά στα ανοικτά των ακτών της Νάπολης στα 29, πολλοί διαμαρτυρήθηκαν στους δρόμους. Ο Δρούσος συνελήφθη στις 30 και κρατήθηκε στη Ρώμη. Ο Νέρων αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει το 31. Η Αγριππίνα πέθανε είτε από πείνα είτε από αυτοκτονία το 33, την ίδια χρονιά με τον Δρούσο, που πέθανε από πείνα. Η ημέρα που πέθανε χαρακτηρίστηκε αργία.