google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοκρατικοί (Ελλάδα)

Ιστορικό και Στόχοι

Οι Δημοκρατικοί προήλθαν από διαδικασίες ανοιχτής ηλεκτρονικής διαβούλευσης και διαλόγου μεταξύ πολιτών ως συνέχεια της διακήρυξης της Νέας Μεταπολίτευσης. Πρώτος Πρόεδρος των Δημοκρατικών υπήρξε ο Μελέτης Μελετόπουλος και αναπληρωτής Γιάννης Σακιώτης οι οποίοι εξελέγησαν κατα την ιδρυτική συνδιάσκεψη στις 18 Ιανουαρίου 2009.

Το κόμμα

Οι Δημοκρατικοί αυτοπροσδιορίζονται ως ένα ανοιχτό κόμμα πολιτών. Το καταστατικό του αποτελεί ένα μοντέλο οργάνωσης και ενεργοποίησης των μελών του κόμματος, μέσα από ομάδες εργασίας στις οποίες οι ίδιοι κρίνουν ότι διαθέτουν τις γνώσεις και την εμπειρία να συμμετέχουν.
Η ηγετική ομάδα των Δημοκρατικών, η οποία διαμορφώθηκε από διαδικασίες αυτο-οργάνωσης των ιδρυτικών μελών, αποτελείται από πανεπιστημιακούς, εκπαιδευτικούς, επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες.

Όργανα

Η Κεντρική Επιτροπή των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ συνεδρίασε στις 14 Οκτωβρίου 2012 και εξέλεξε τα μέλη τους:

Πρόεδρος

Θεόδωρος Πολυζωίδης.

Αναπληρωτής Πρόεδρος

Αναπληρωτής Πρόεδρος εξελέγη ο Καθ. Αναστάσιος Τσάμης.

Επιτροπές

Αξιολογήσεως, Δεοντολογίας & Ελέγχου:
1. Γιαννακόπουλος Νικόλαος, Σύμβουλος Προσωπικής Ανάπτυξης & Ηγεσίας
2. Ηλιόπουλος Θεόδωρος, Σύμβουλος Διαχείρησης Ακινήτων
3. Κόκκινος Αθανάσιος, Πολιτικός Μηχανικός/Συγκοινωνιολόγος.
4. Μαρινοπούλου Αναστασία, MBA MCMI, Ειδική Σύμβουλος Διαχείρισης Αλλαγών/Στρατηγικό Μάρκετινγκ & Οργανωσιακή Ανάπτυξη
5. Μπακόπουλος Δημήτριος, Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος ΕΜΠ.

Πολιτικό Συμβούλιο

Το Πολιτικό Συμβούλιο των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ διαμορφώνεται πλέον ως εξής: 
1. Δρ. Θεόδωρος Πολυζωίδης, Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Μ. Αξιώτης & Σία ΑΕ., Πρόεδρος των Δημοκρατικών. 
2. Καθ. Αναστάσιος Τσάμης, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αναπληρωτής Πρόεδρος. 
3. Αργύρη Κοκκίνου  Άννα Αικατερίνη, Οικονομολόγος/Επιχειρηματίας.
4. Δρ. Βαρβατσουλάκης Μιχαήλ, Ηλεκτρολόγoς-Μηχανικός.
5. Δρ. Γιαννούλη Ευτυχία, Βιοαρχαιολόγος.
6. Καλαϊτζόπουλος Ευγένιος, ΜΒΑ, Οικονομολόγος/Διευθύνων Σύμβουλος της AF Co.
7. Κουλογιάννης Γεώργιος, Σύμβουλος Πληροφορικής.
8. Λυγεράκης Γεώργιος, M.Sc., Σύμβουλος Πληροφορικής/Επιχειρηματίας.
9. Μητρονίκας Παναγιώτης, M.Sc., Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός Η/Υ.
10.Σαμσούρης Ιωάννης, MBA, Στέλεχος Επιχειρήσεων
11.Σουλιώτης Γεώργιος, Αξ/κός ε.α. - Χειριστής Ε/Π-Α/Φ
Βούλγαροι στη Σερβία

Οι Βούλγαροι είναι μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα στη Σερβία.

Ιστορικά στοιχεία

Τα σύνορα της περιοχής έχουν μετατοπιστεί αρκετές φορές, πριν ακόμα από την οθωμανική κατάκτηση, μεταξύ Βυζαντινών, Βουλγάρων και Σέρβων αρχόντων. Ένας ταξιδιώτης από τη Σιλεσία, δήλωσε το 1596, ότι ο δρόμος του ταξιδιού του από τη Σόφια προς το Νις ήταν γεμάτος με πτώματα και χαρακτήρισε τις πύλες του Νις να στέκονται μπροστά σε φρεσκοκομμένα από τον οθωμανικό στρατό κεφάλια φτωχών Βουλγάρων αγροτών. Σύμφωνα με τις οθωμανικές στατιστικές κατά τη διάρκεια του Τανζιμάτ, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μέχρι το Σαντζάκι του Νις αντιμετωπιζόταν ως βουλγαρικό. Σύμφωνα με όλους τους συγγραφείς, μεταξύ του 1840-72, η οριοθέτηση μεταξύ Βουλγάρων και Σέρβων είναι αδιαμφισβήτητη και εκτεινόταν ακόμα και βόρεια του Νις. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα εδάφη θα ενσωματωθούν στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Βουλγαρία ανέκτησε τον έλεγχο αυτών των περιοχών, οι οποίες επεστράφησαν μεταπολεμικά στη Γιουγκοσλαβία.
Σπαρμός Λάρισας

Το μοναστήρι του Σπαρμού

Η Μονή είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1000 μ. στη νότια πλευρά του Ολύμπου. Ιδρύθηκε το 13ο αιώνα και έλαβε το όνομα του από το Βυζαντινό οικισμό, Σφαρημό. Έχει εξαιρετικές τοιχογραφίες, ανέδειξε αξιόλογους λόγιους μοναχούς (όπως ο Ιωνάς Σπαρμιώτης) και υπήρξε καταφύγιο κλεφτών και ανταρτών του Ολύμπου. Η μονή ανακαινίσθηκε τα τελευταία χρόνια και αναβιώνει με μοναστική αδελφότητα. Στο δρόμο προς το μοναστήρι υπάρχει πλατανόδασος στις όχθες του ποταμού, ιδανικό για εκδρομή και αναψυχή.

Διαδρομές

Από το Σπαρμό ξεκινάει ο δρόμος που οδηγεί στο χιονοδρομικό κέντρο Ολύμπου στη θέση "Βρυσοπούλες", σε υψόμετρο 1800 μ. Εκεί υπάρχει και ορειβατικό καταφύγιο που λειτουργεί όλο το χρόνο, ενώ υπάρχει και καταφύγιο ανάγκης λίγο ψηλότερα (2450 μ.). Εξαιρετική διαδρομή για ορειβάτες και φυσιολάτρες είναι από το καταφύγιο ως την κορυφή Άγιος Αντώνιος (2815 μ.), με εξαίρετη θέα.
Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία

Υπόθεση

Δυο σκληροτράχηλοι αστυνομικοί της Νέας Υόρκης, ο Τζίμι Ποπάι Ντόιλ (Τζιν Χάκμαν) και ο Μπάντι Κλάουντι Ρούσσο (Ρόι Σάιντερ), προσπαθούν να σταματήσουν μια σπείρα εμπόρων ναρκωτικών, η οποία διακινεί ηρωίνη από τη Γαλλία. Οι μέθοδοι του Ντόιλ, που είναι αποτελεσματικός στη δουλειά του, είναι αμφιλεγόμενες και σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν την παρανομία. Ο Αλέν Σαρνιέ (Φερνάντο Ρέι) εγκέφαλος της σπείρας των ναρκωτικών, είναι αντιθέτως αβρός και ευγενικός. Οι έρευνες των δυο αστυνομικών ξεκινούν μετά τη δολοφονία ενός αστυνομικού, που προσπαθεί να ξεσκεπάσει τα μέλη της σπείρας, στη Μασσαλία από τον εκτελεστή της σπείρας του Σαρνιέ, Πιερ Νικολί (Μαρσέλ Μποτζούφι). Ο Σαρνιέ σχεδιάζει να κρύψει φορτίο ηρωίνης αξίας 32 εκατομμυρίων δολαρίων στο αυτοκίνητο ενός στενού του φίλου, του τηλεπαρουσιαστή Ανρί Ντεβερώ (Φρεντερίκ Ντε Πασκάλ), ο οποίος πρόκειται να αναχωρήσει για τις Η.Π.Α. Οι δυο αστυνομικοί γίνονται μάρτυρες μιας συναλλαγής ναρκωτικών σε ένα κακόφημο μπαρ της Νέας Υόρκης και συλλαμβάνουν τον ιδιοκτήτη του, ο οποίος τραυματίζει τον Κλάουντι στο χέρι. Ο ιδιοκτήτης του μπαρ πέφτει θύμα ξυλοδαρμού από τους αστυνομικούς και αποκαλύπτει το όνομα του συνδέσμου του. Οι αποκαλύψεις του άνδρα οδηγούν τους δυο αστυνομικούς στο μπαρ Κοπακαμπάνα, του οποίου ο ιδιοκτήτης Σαλβατόρε Μπόκα (Τόνι Λο Μπιάνκο) και η σύζυγός του Άντζι (Αρλίν Φάρμπερ) διασκεδάζουν μέλη της μαφίας που έχουν σχέση με ναρκωτικά. Μετά από έρευνες οι Ποπάι και Κλάουντι ανακαλύπτουν ότι το ζευγάρι έχει βεβαρυμένο ποινικό μητρώο. Ανακαλύπτουν επίσης τη σχέση του ζευγαριού με το δικηγόρο Τζόελ Γουάινστοκ (Χάρολντ Γκάρι) που έχει συνδέσμους με τον κόσμο των ναρκωτικών. Οι έρευνες συνεχίζονται και οι αστυνομία τοποθετεί κριούς στα τηλέφωνα του ζευγαρίου, ενώ στην έρευνα συμμετέχει και ο ομοσποδιακός πράκτορας Μάλντερινγκ που αντιπαθεί τον Ποπάι. Παράλληλα ο Σαρνιέ που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη ετοιμάζεται για συναλλαγή με το ζεύγος Μπόκα και ανακαλύπτει ότι παρακολουθείται από τους άνδρες του Ποπάι. Ο εκτελεστής του Σαρνιέ αποπειράται να δολοφονήσει τον Ποπάι, αλλά αποτυγχάνει και τότε ξεκινάει ένα άγριο ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Παλαιοκαρυά Παραβόλας Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Παλαιοκαρυά βρίσκεται βόρεια της λίμνης Τριχωνίδας και απέχει 20,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο και 16,5 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 ως μέρος της τότε κοινότητας Ζακωνίνων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοκαρυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παραβόλας του Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 224  κατοίκους, ενώ ως οικισμός 132.
Ειδωλόθυτα

Ειδωλόθυτο (εἰδωλόθυτον), σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, ονομάζεται το κρέας που προσφέρθηκε ως θυσία σε ένα είδωλο. Οι παγανιστές χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα τον όρο ἱερόθυτον.
Κατά τους Βιβλικούς χρόνους, ο όρος αναφερόταν στο κρέας της θυσίας που προσφερόταν στους παγανιστικούς ναούς, ένα μέρος του οποίου καιγόταν στο θυσιαστήριο, ένα άλλο μέρος τρωγόταν ως ιερό γεύμα στον ναό και το υπόλοιπο μέρος το οποίο πουλιόταν στην αγορά για κατ' ιδίαν κατανάλωση.
Για τους Ιουδαίους, τέτοιου είδους κρέας θεωρούνταν τελετουργικά ακάθαρτο και κατά συνέπεια απαγορευμένο. Για τους Χριστιανούς, η αναγκαιότητα να απέχουν από τα ειδωλόθυτα επιβεβαιώθηκε με απόφαση των αποστόλων και πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ τον 1ο αιώνα Κ.Χ., ως εξής: «Να απέχετε από τα κρέατα που έχουν προσφερθή εις τα είδωλα, από το αίμα, από ό,τι έχει στραγγαλισθή και από την πορνείαν». Ένα μεταγενέστερο χριστιανικό σύγγραμμα, η Διδαχή των Αποστόλων, αναφέρει: «Ἀπὸ δὲ τοῦ εἰδωλοθύτου λίαν πρόσεχε· λατρεία γάρ ἐστιν θεῶν νεκρῶν». Επίσης, ο Β' κανόνας της Εν Γάγγρα Τοπικής Συνόδου επαναλαμβάνει την ανάγκη το κρέας προς βρώση να είναι «χωρὶς αἵματος, καὶ εἰδωλοθύτου, καὶ πνικτού».
Μεταξύ των δοκιμασιών που υφίσταντο οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων με σκοπό την αποκήρυξη της πίστης τους ήταν η βρώση ειδωλοθύτων. Η άρνησή τους να συμβιβασθούν σήμαινε μαρτυρικό θάνατο.
Εγκληματικότητα

Εγκληματικότητα ονομάζεται το σύνολο των αξιόποινων πράξεων που αποδοκιμάζονται ειδικότερα από τους ποινικούς νόμους.
Η Εγκληματικότητα προσδιορίζεται κατά τόπο (περιοχή, χώρα), χρόνο, μέγεθος, δομή (είδος - βαρύτητα) και εξέλιξη (αύξηση, μείωση). Κύρια στοιχεία που προσδιορίζουν τα παραπάνω είναι συνηθέστερα αστυνομικές στατιστικές καθώς και παρόμοιες ποινικών δικαστηρίων ή και άλλων δημόσιων φορέων.
Παρά ταύτα η εγκληματικότητα που προκύπτει από τις παραπάνω στατιστικές αποτελούν την λεγόμενη "φανερή εγκληματικότητα", σε αντίθεση με την "αφανή ή σκοτεινή εγκληματικότητα", που σαφώς υπάρχει αλλά δεν καταγράφεται για διάφορους λόγους, όπως π.χ. περιπτώσεις που δεν καταγγέλλονται.
Η έκταση της εγκληματικότητας σε μία χώρα υπολογίζεται με βάση τον δείκτη εγκληματικότητας.
769 Τατιάνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τατιάνας εκτιμάται σε 106,44 χιλιόμετρα. Το άλβεδό της είναι 0,0429. Η Τατιάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 35 ώρες και 5 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Μουσείο Ρουμιάντσεφ

Ιστορία

Η συλλογή Ρουμιάντσεφ είχε ανοίξει για το κοινό το 1831. Βρισκόταν στον Σπίτι Ρουμιάντσεφ στην Αγγλική Προκυμαία στην Αγία Πετρούπολη. Το πιο πολύτιμο μέρος της συλλογής ήταν η βιβλιοθήκη της, η οποία από το 1845 ήταν παράρτημα της Αυτοκρατορικής Δημόσιας Βιβλιοθήκης. Ήταν "αντικείμενο πόθου" για την Μόσχα η οποία δεν διέθετε βιβλιοθήκη. Ήταν ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ ο οποίος πρότεινε να μεταφερθεί η βιβλιοθήκη στη Μόσχα. Η πρότασή του έγινε δεκτή από το Συμβούλιο των Υπουργών το 1861. 
Για να στεγαστεί το Μουσείο Ρουμιάντσεφ αγοράστηκε το Σπίτι Πάσκοφ απέναντι από το Κρεμλίνο. Η κάτοικοι της Αγίας Πετρούπολης δεν ήθελαν την μετακόμιση αλλά δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν τίποτα. Ο  Αλέξανδρος Β' δώρισε τον τεραστίων διαστάσεων πίνακα Η Εμφάνιση του Χριστού στο Λαό (το αριστούργημα του Αλεξάντρ Ιβάνοφ) για τα εγκαίνια του μουσείου. Αφού μεταφέρθηκε στη Μόσχα και μετά, η Συλλογή Ρουμιάντσεφ διανθίστηκε παραπέρα με πολύτιμα αποκτήματα.       
Το Μουσείο Ρουμιάντσεφ χωριζόταν στα τμήματα της ζωγραφικής, χαρακτικής, νομισματολογίας, και αρχαιολογίας. Ένα ακόμα Τμήμα, γνωστό ως Μουσείο Ντάσκοφ, ιδρύθηκε μετά την Παν-Ρωσική Εθνογραφική Έκθεση το 1867. Ήταν σημαντικό κέντρο εθνογραφίας, εκθέτοντας αντικείμενα που είχαν συλλέξει οι Γιούρι Λισιάνσκι και Ιβάν Κρούσενστερν, και άλλοι Ρώσοι περιηγητές.
Άλμπερτ Ριέρα

Μαγιόρκα

Γεννημένος στο Μανακόρ (Manacor) των Βαλεαρίδων νήσων, ο Ριέρα ξεκίνησε την καριέρα του επαγγελματία με την ομάδα της γενέτειράς του, Μαγιόρκα.

Μπορντό

Το καλοκαίρι του 2003, ο Ριέρα μετακόμισε στη Μπορντό. Έκανε πάνω από πενήντα εμφανίσεις στη Ligue 1 για το γαλλικό σύλλογο και σημείωσε τέσσερα γκολ.

Εσπανιόλ

Ο Ριέρα επέστρεψε στην Ισπανία το 2005, όταν υπέγραψε στην Εσπανιόλ. Στην πρώτη του σεζόν, έπαιξε μόνο οκτώ αγώνες πρωταθλήματος, που τον οδήγησαν τον Ιανουάριο του 2006 δανεικό στη Μάντσεστερ Σίτι, σκοράροντας μία φορά κατά της Νιούκαστλ. Επέστρεψε στην Καταλωνία την επόμενη σεζόν 2006-07.
Εκείνη τη σεζόν, η Εσπανιόλ έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στο Hampden Park της Γλασκόβης, όπου έπαιξε με την επίσης ισπανική Σεβίλλη ΦΚ. Ο Ριέρα σκόραρε ισοφαρίζοντας το παιχνίδι σε 1-1, αλλά τελικά η Εσπανιόλ έχασε 3-1. Στο τέλος της σεζόν παρατέθηκε το συμβόλαιο του με Εσπανιόλ μέχρι το 2011.

Λίβερπουλ

Την 1η Σεπτεμβρίου 2008 ο Ριέρα υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Λίβερπουλ έναντι 9.000.000 ευρώ και πήρε τη φανέλα με το νούμερο 11. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα την 13η Σεπτεμβρίου, παίζοντας 72 λεπτά στη νίκη με 2-1 ενάντια στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Λίβερπουλ στη νίκη επί της Γουίγκαν με 3-2 στις 18 Οκτωβρίου.

Ολυμπιακός

Στις 23 Ιουλίου 2010, ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό η απόκτησή του.
Η μεταγραφή του Ριέρα στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2010 κόστισε στην πειραιωτική ομάδα κοντά στα 8.200.000 ευρώ (2.750.000 ευρώ ετησίως και με τα μπόνους οι απολαβές του έφταναν τα 3.500.000 για τον παίχτη,ενω η Λίβερπουλ έβαλε στα ταμεία της 4.700.000 ευρώ).

Γαλατάσαραι

Το καλοκαίρι του 2011 Ο Ριέρα πήρε μεταγραφή για την Γαλατάσαραι με ετήσιες απολαβές κοντά στα 3.000.000 ευρώ, ενώ ο Ολυμπιακός έβαλε στα ταμεία του 4.500.000 ευρώ.

Ουντινέζε

Το Μάρτιο του 2014 τον απέκτησε η ιταλική ομάδα, Ουντινέζε. Μόλις λίγες μέρες αργότερα τον έδωσε δανεικό στην αγγλική Γουότφορντ.
Κατερίνα Νικολαΐδου (κωπηλασία)

Βιογραφία

Προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια με 4 παιδιά συμπεριλαμβανομένης της Κατερίνας. Ο πατέρας της, Γιάννης Νικολαΐδης ήταν και ο ίδιος πρωταθλητής της κωπηλασίας και συναθλητής του Γιώργου Μπικογιάννη. Στην αρχή η Νικολαΐδου ασχολήθηκε με την κολύμβηση, αλλά μετά από παρότρυνση του πατέρα της και του Γιώργου Μπικογιάννη δοκίμασε και την κωπηλασία. Έγινε μέλος του Ναυτικού Ομίλου Κατερίνης το 2007.
Σύντομα η αθλήτρια σημείωσε επιτυχίες. Το 2008 αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ελλάδας στο αγώνισμα 1Χ (σκιφ) κορασίδων. Το 2010 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων.

Πρωταθλήτρια Ευρώπης

Στις 2 Ιουνίου 2013 η Νικολαΐδου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κωπηλασίας που διεξήχθη στη Σεβίλλη με σκιφ ελαφρών βαρών με χρόνο 8:32.92 στον τελικό. Ο χρόνος που σημείωσε η αθλήτρια από την Κατερίνη ήταν ο καλύτερος του αγωνίσματος στη διοργάνωση Την 1η Ιουνίου 2014 η αθλήτρια διατήρησε τον τίτλο της, καθώς πρώτευσε για δεύτερη συνεχή χρονιά στην ίδια διοργάνωση, η οποία έγινε στο Βελιγράδι.

Μεσογειακοί Αγώνες

Λίγες εβδομάδες μετά τη νίκη της στη Σεβίλλη, στις 23 Ιουνίου 2013, η Κατερίνα Νικολαΐδου κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 στη Μερσίνα της Τουρκίας. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν πρώτη στον τελικό  με χρόνο 7:45.71 και με 2η τη Λάουρα Μιλάνι από την Ιταλία (+3.76), ενώ 3η ήταν η Κύπρια Άννα Ιωάννου (+4.70).

Παγκόσμιο πρωτάθλημα

Η Νικολαΐδου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κωπηλασίας στο Άμστερνταμ, στις 29 Αυγούστου 2014.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 η Νικολαΐδου μαζί με τη Σοφία Ασουμανάκη κατέκτησαν το αργυρό μετάλλιο στο διπλό σκιφ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γαλλίας.

Ολυμπιακοί Αγώνες 2016

Στις 10 Αυγούστου 2016 το δίδυμο Νικολαΐδου - Ασουμανάκη κατέκτησαν την 4η θέση στον τελικό του διπλού σκιφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο με χρόνο 7:48.62.
Ντμίτρι Μαριάνοφ

Προσωπική ζωή

Διατηρούσε σχέση με μία ψυχολόγο ονόματι Ξένια Χάρκοβα, μαζί της είχε έναν γιο.
Σάκης Ιωαννίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα της Μακεδονίας. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου και μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Είναι οικονομολόγος- ασφαλιστικός σύμβουλος και διατηρεί το δικό του ασφαλιστικό γραφείο. Προηγουμένως έχει εργαστεί στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής" ως πολιτικός αναλυτής. Από το 2016 είναι μέλος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων και της Κεντρικής Διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας.

Πολιτική σταδιοδρομία

Από το 2004 μέχρι το 2006 ήταν πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου του Παντείου Πανεπιστημίου. Τη διετία 2010-2012 διατέλεσε γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για όλα τα Πανεπιστήμια της χώρας, ενώ το 2013 ανέλαβε υπεύθυνος Επαρχιακών Οργανώσεων της Οργάνωσης Νέων της Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ).
Στις 26 Μαΐου του 2013 εκλέχθηκε με την ψήφο 29.000 νέων, μέσα από ανοιχτή διαδικασία, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ πανελλαδικά. Κατά τη διάρκεια της θητείας του πρότεινε την κατάργηση του ασύλου, τον εκσυγχρονισμό των Πανεπιστημίων και τη σύνδεσή τους με την αγορά εργασίας.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Το 2016 στο 10ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας εκλέχθηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και της Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος.
Στις 30 Ιανουαρίου 2019 ανακοινώθηκε ότι θα είναι υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στον Βόρειο Τομέα Αθηνών στις εκλογές του 2019, ωστόσο δεν εξελέγη.
Kolf

Χαρακτηριστικά

Ο παίκτης βλέπει το περιβάλλον, το οποίο είναι υλοποιημένο με δισδιάστατα γραφικά, σε μορφή κάτοψης. Το περιβάλλον έχει διάφορα εμπόδια, όπως υδάτινα κωλύματα, αμμοπαγίδες και κεκλιμένο έδαφος. Το παιχνίδι είναι σχεδιασμένο να υποστηρίξει από ένα μέχρι 10 παίκτες. Επίσης ο χρήστης μπορεί να προσθέσει επιπλέον πίστες στις ήδη υπάρχουσες, είτε δημιουργώντας τες με τον ενσωματωμένο course editor ή χρησιμοποιώντας ήδη υπάρχουσες πίστες ανεπτυγμένες από τρίτους.
Πτελέα Έβρου

Ιστορία

Μέχρι το 1912 κατοικούνταν κυρίως από Τούρκους και Βούλγαρους. Το 1913 οι Βούλγαροι έφυγαν και επέστρεψαν το 1915 και ξαναέφυγαν το 1920. Οι Τούρκοι εγκατέλειψαν οριστικά τη Φτελιά κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.
Δεύτερος Ιερός Πόλεμος

Ιστορικό

Μετά το τέλος του Πρώτου Ιερού Πολέμου, το 585 π.Χ. οι Δελφοί που μέχρι τότε ανήκε άνηκαν στην Φωκική ομοσπονδία έγιναν ανεξάρτητη πόλη υπό την προστασία της Δελφικής Αμφικτυονίας. Η περίοδος αυτή ήταν περίοδος μεγάλης ευημερίας για την πόλη και το μαντείο των Δελφών. Το 457 π.Χ. οι Αθηναίοι έχοντας αποκτήσει τον έλεγχο της Βοιωτίας και της Φωκίδας μετά την Μάχη των Οινοφύτων αποφάσισαν να αποσπάσουν την πόλη των Δελφών από την Δελφική Αμφικτυονία και να την παραδώσουν στους Φωκείς. Οι λόγοι ήταν η φιλοπερσική στάση που είχε δέιξει η Δελφική Αμφικτυονία στο παρελθόν αλλά κυρίως η επιθυμία των Αθηναίων να ελέγξουν οι ίδιοι το μαντείο. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Σπάρτης με αποτέλεσμα να ξεσπάσει το 448 π.Χ. πόλεμος μεταξύ τους που αποκαλέστηκε δεύτερος ιερός.

Γεγονότα του πολέμου

Ο πόλεμος αυτός είχε μικρή διάρκεια. Για τα γεγονότα του πολέμου πληροφορούμαστε κυρίως από την αναφορά του Θουκυδίδη. Σύμφωνα με αυτήν οι Σπαρτιάτες έστειλαν στρατό στους Δελφούς και επανέφεραν την πόλη στην προηγούμενη κατάστασή αλλά λίγο μετά ο Περικλής εκστράτευσε ξανά στους Δελφούς και παρέδωσε ξανά την πόλη στους Φωκείς. Την ίδια αναφορά κάνει και ο Πλούταρχος στο έργο του για την ζωή του Περικλή 
Οι Φωκείς κράτησαν το ιερό μέχρι το 421 π.Χ., οπότε με τη Νικίειο ειρήνη κατέστη ανεξάρτητο.
Ψευδο-Αλέξιος Β΄

Βιογραφία

Ήταν ένας νέος από την Κωνσταντινούπολη, που η ομοιότητά του με τον εκλιπόντα Αυτοκράτορα και τον πατέρα αυτού Μανουήλ Α΄ έπεισε πολλούς για την εγκυρότητα των ισχυρισμών του. Επισκέφθηκε το Ικόνιο και ζήτησε τη βοήθεια του Κιλίτζ Αρσλάν Β΄. Ο σουλτάνος έκπληκτος από την ομοιότητα με τον Μανουήλ Β΄, του επέτρεψε να στρατολογήσει άνδρες, αλλά αρνήθηκε να σπάσει τη συνθήκη, που είχε συνάψει με τον Ισαάκιο Β΄ και να χάσει την απότιση φόρου από τη Ρωμανία.
Ο διεκδικητής συγκέντρωσε 8.000 στρατιώτες και λεηλάτησε την κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού, κάνοντας επιδρομή σε αρκετές πόλεις, όπως οι Χώνες, για να κατευνάσει το στράτευμά του με λάφυρα. Ο Ισαάκιος Β΄ έστειλε τον αδελφό του Αλέξιο να χειριστεί τον διεκδικητή, αλλά ο Αυτοκρατορικός στρατός είχε πολύ μικρή επιτυχία.
Η σταδιοδρομία του ψευδο-Αλεξίου τελείωσε απότομα, όταν δολοφονήθηκε από έναν ιερέα, που εξοργίστηκε με τη συμμαχία του με τους Μουσουλμάνους, την άδειά του να λεηλατήσουν τις πλουσιότερες πόλεις της Μικράς Ασίας και την ανοχή του για τη βεβήλωση των εκκλησιών, που διέπραξαν οι Τούρκοι στις πόλεις αυτές. Ο δολοφόνος έφερε το κεφάλι τού διεκδικητή στον σεβαστοκράτορα Αλέξιο, που τόσο ξαφνιάστηκε με την ομοιότητα των χαρακτηριστικών με αυτά του Μανουήλ Α΄, που αναφώνησε: "μετά από όλα αυτά, ίσως είναι αθώοι, όσοι τον ακολούθησαν".
Έπειτα από αυτόν και άλλοι εμφανίστηκαν με το όνομα του Αλεξίου Β΄· έναν από αυτούς στην Παφλαγονία τον θανάτωσαν. Άλλος αναφάνηκε στη Νικομήδεια το 1195/96, αλλά συνελήφθη και τυφλώθηκε.
Ένα τραγούδι για τον Αργύρη

Σύνοψη

10 Ιουνίου 1944. Δίστομο. Ένα μικρό χωριό, ένα βήμα από την θάλασσα, στο δρόμο από την Αθήνα προς τους Δελφούς. Στις 10 Ιουνίου του 1944, ο μικρός Αργύρης σχεδόν τεσσάρων χρονών, επιζεί μιας κτηνώδους σφαγής των Γερμανικών Δυνάμεων Κατοχής: «Μέτρο Εξιλέωσης» μιας ναζιστικής μεραρχίας ως αντίποινα για μία επίθεση ανταρτών εναντίον των Γερμανών στην περιοχή. Σε λιγότερο από δύο ώρες σκοτώνονται 218 κάτοικοι του χωριού – γυναίκες, άντρες, γέροι και βρέφη. Ο Αργύρης χάνει τους γονείς του και άλλους 30 συγγενείς.
Ο μικρός Αργύρης , γλυτώνει από τύχη και περνά τα επόμενα χρόνια σε ορφανοτροφεία στην Αθήνα, μαζί με άλλα παιδιά θύματα του πολέμου. Μία μέρα, εμφανίζεται μία αποστολή του Ερυθρού Σταυρού και διαλέγει κάποια παιδιά να κάνουν μια καινούρια αρχή σε άλλη χώρα. Ο Αργύρης θέλει οπωσδήποτε να πάει μαζί τους. Έτσι βρίσκεται στην Ελβετία, στο παιδικό χωριό Πεσταλότσι στο Τρόγκεν, όπου μεγαλώνει μακριά από την πατρίδα του αλλά και από τη δυστυχία που επικρατεί στην μεταπολεμική Ελλάδα. Χρόνια αργότερα κάνει τη διδακτορική του διατριβή στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ΕΤΗ) στα Μαθηματικά και την Αστροφυσική. Σύντομα αρχίζει να διδάσκει στα λύκεια της Ζυρίχης, μεταφράζει Έλληνες ποιητές στα γερμανικά, και για κάποια χρόνια εργάζεται ως βοηθός στην αναπτυξιακή βοήθεια του Ελβετικού Σώματος Βοήθειας για τα θύματα καταστροφών στη Σομαλία, το Νεπάλ και την Ινδονησία. Όταν επιστρέφει στην Ευρώπη, πραγματοποιεί τακτικά ταξίδια μεταξύ Ελβετίας και Ελλάδας και η παραμονή στην παλιά του πατρίδα γίνεται κάθε φορά όλο και πιο μακροχρόνια.  Ο Αργύρης Σφουντούρης περίπου 75 χρονών σήμερα, είναι ένας άνδρας με συναρπαστική γοητεία και μελαγχολική ευθυμία. Έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του με τα γεγονότα που συνέβησαν όταν ήταν μικρό παιδί. Την τραυματική αυτή εμπειρία του, δεν προσπάθησε να την ξεπεράσει και να «κλείσει» το κεφάλαιο με τις παιδικές του αναμνήσεις, αλλά αγωνίστηκε να μάθει να ζει με αυτές και να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ελπίδα του είναι τέτοια γεγονότα να μην επαναληφθούν ποτέ
Γρηγόρης Τζιστούδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1950 στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. Σε ηλικία 5 ετών έπαθε πολιομυελίτιδα και έμεινε σε νοσοκομείο για 8 χρόνια. Έμαθε μπουζούκι και έλαβε μέρος σε πολλές συναυλίες, μεταξύ των άλλων στην Ευρώπη, ΗΠΑ, Ασία, και αλλού. Διακρίθηκε στην Σουηδία, ενώ τιμήθηκε με δύο χρυσούς δίσκους. Έχει γράψει μουσική για θέατρο, κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ, τηλεόραση, κ.ά. Έκνε επτά δίσκους από τους οποίους οι δύο έγινα χρυσοί. Αναδείχτηκε το 1977 ως ο πιο δημοφιλής καλλιτέχνης στη Σουηδία και του απενεμήθη βραβείο από το Βασιλιά της Σουηδίας.