Ελληνο-Ινδικές σχέσεις

Αρχαία Εποχή

Για τους Έλληνες "Ινδία" σήμαινε μόνο ο άνω Ινδός ποταμός μέχρι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μετά το "Ινδία" σήμαινε για τους Έλληνες το μεγαλύτερο μέρος του βόρειο μισού της την Ινδική υποηπείρου. Οι Έλληνες αναφέρονταν στους ντόπιους (οι άνθρωποι της σημερινής Ινδίας και Πακιστάν) ως Ἰνδοί, που κυριολεκτικά σημαίνει "οι άνθρωποι του Ποταμού Ινδού".
Ο Κτησίας στο έργο του Ινδικά καταγράφει τις πεποιθήσεις και άποψη των Περσών για την Ινδία.
Ο έλληνας εξερευνητής Σκύλαξ ο Καρυανδεύς, περίπου το 515 π.Χ., εστάλη από το Βασιλιά Δαρείο Α΄ της Περσίας να ακολουθήσει την πορεία του Ινδού Ποταμού και να ανακαλύψει που οδήγησε.
Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο στρατός του, πολέμησε τον Ινδικό στρατό του Βασιλιά Πώρου στην Ινδική εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μέρος της σημερινής Ινδίας προσαρτήθηκε στα Ινδοελληνικά βασίλεια που ίδρυσε ο διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 
Σύμφωνα με Ινδικές πηγές, τα ελληνικά στρατεύματα φαίνεται να έχουν βοηθήσει τον Τσαντραγκούπτα Μαουρύα στην ανατορπή της δυναστείας των Νάντα και την ίδρυση της Αυτοκρατορίας των Μαουρύα.
Αργότερα, ο στρατός του Σέλευκου Α΄ πολέμησε τον στρατό του Τσαντραγκούπτα. Στο τέλος, ο Σέλευκος και ο Τσαντραγκούπτα σύναψε συμμαχία. Ο Σέλευκος έδωσε την κόρη του σε γάμο, παραχώρησε τα εδάφη της Αραχωσίας, το Χεράτ, τη Καμπούλ και τη Μακρανία και έλαβε 500 πολεμικούς ελέφαντες.
Ο έλληνας εθνογράφος και εξερευνητής της Ελληνιστικής περιόδου, Μεγασθένης ήταν ο πρέσβης του Σέλευκου στην Ινδία. Στο έργο του, Ινδικά, έγραψε την ιστορία των Ινδών και τον πολιτισμό τους. Ο Μεγασθένης αναφέρει επίσης σχετικά με την προϊστορική άφιξη του Θεού Διονύσου και του Ηρακλή στην Ινδία.
Επιπλέον, το επικό ποίημα Διονυσιακά, αναφέρεται σχετικά με την αποστολή του Θεού Διόνυσου στην Ινδία.
Ο Αρριανός, στο έργο του Ινδικά έχει γράψει για την Ινδία.
Ο Διονύσιος ήταν έλληνας πρέσβης στην Ινδία, που είχε σταλεί από τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο.
Ο πυλώνας Ηλιόδωρος είναι μια πέτρινη στήλη που στήθηκε γύρω στο 110 π.Χ. στη σημερινή κεντρική Ινδία στο Βιντίσα κοντά στο σημερινό Μπέσναγκαρ, από τον Ηλιόδωρο, έλληνα πρέσβη του ινδοέλληνα βασιλιά Αντιαλκίδα στην αυλή του βασιλιά των Σούνγκα Μπαγκαμπάντρα. Ο χώρος βρίσκεται μόνο 5 χιλιόμετρα από την Βουδιστική στούπα του Σάντσι.
Ο έλληνας ιστορικός Απολλόδωρος και ο Ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος, επιβεβαιώνουν ότι οι Βακτριανοί Έλληνες κατέκτησαν την Ινδία. Ο Ιουστίνος επίσης περιγράφει τον Δημήτριος Α΄ ως "Βασιλιά των Ινδών".
Ελληνικές και ινδικές πηγές αναφέρουν ότι οι Έλληνες εκστράτευσαν μέχρι τη Παταλιπούτρα μέχρι που αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από ένα πραξικόπημα στην Βακτρία το 170 π.Χ.
Ο έλληνας σοφιστής Φιλόστρατος στο έργο του η Βίος Απολλωνίου του Τυανέως αναφέρει ότι ο έλληνας φιλόσοφος Απολλώνιος έχει ταξιδέψει στην Ινδία.
Ο Βασιλιάς Φραότης έλαβε ελληνική εκπαίδευση στην αυλή του πατέρα του και μιλούσε άπταιστα ελληνικά.
Ο Διόδωρος, ανέφερε στον Ιάμβουλο ότι ο βασιλιάς της Παταλιπούτρα είχε "μεγάλη αγάπη για τους Έλληνες".
Ο Ευσέβιος αναφέρει ότι, σύμφωνα με τον Αριστόξενο, ο Ινδίας πήγε στην Αθήνα και συζήτησε με τον Σωκράτη.
Ο Βουδισμός άνθισε υπό τους Ινδοέλληνες, που οδήγησε στην Ελληνοβουδιστικό πολιτιστικό συγκρητισμό. Οι τέχνες στην Ινδική υποήπειρο επίσης επηρεάστηκαν αρκετά από την Ελληνιστική τέχνη κατά τη διάρκεια και μετά από αυτές τις αλληλεπιδράσεις.

18ος–19ος αιώνας

Τώρα υπάρχουν απτά στοιχεία που να δείχνουν ότι ο εποικισμός ελλήνων εμπόρων στη Βεγγάλη, πρέπει να έχει αρχίσει ήδη από την αρχή του δέκατου έβδομου αιώνα. Ο Δημήτριος Γαλανός (1760-1833) ήταν ο παλαιότερος καταγεγραμμένος έλληνας Ινδολόγος. Οι μεταφράσεις Σανσκριτικών κειμένων του στην ελληνικά έκανε διαθέσιμη την γνώση των φιλοσοφικών και θρησκευτικών ιδεών της Ινδίας σε πολλούς Ευρωπαίους. Η Έδρα Ελληνικών Σπουδών "Δημήτριος Γαλανός" ιδρύθηκε στο Πανεπιστήμιο Τζαβαρχλάλ Νεχρού στο Νέο Δελχί της Ινδίας τον Σεπτέμβριο του 2000.

Σύγχρονη Εποχή

Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας ξεκίνησαν τον Μάιο του 1950. Η Ινδία άνοιξε Πρεσβεία στην Αθήνα το Μάρτιο του 1978. Η νέα ελληνική Πρεσβεία στο Νέο Δελχί εγκαινιάστηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2001.
Τρεις Ινδικές εταιρείες είχαν συνεργάτες στην Ελλάδα και 15 ελληνικές εταιρείες λειτουργούν στην Ινδία.
Οι τάφοι των Ινδών, που πέθαναν στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων Πολέμων βρίσκονται στα μνημειακά νεκροταφεία των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Η Θεσσαλονίκη αδελφοποιήθηκε με τη Καλκούτα κατά τον Ιανουάριο του 2005.
Περίπου 12.000–13.000 Ινδοί ζουν στην Ελλάδα.
Η Ινδία και την Ελλάδα απολαμβάνουν στενές διπλωματικές σχέσεις και το διμερές εμπόριο ανέρχεται σε 650 εκατομμύρια δολάρια. Η Ελλάδα στηρίζει την υποψηφιότητα της Ινδίας ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
Στον οικονομικό τομέα, η Ινδία υπήρξε τιμώμενη χώρα στην 74η (2009) και στην 84 (2019) Διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης. Τον Ιούνιο του 2019 ιδρύθηκε στην Αθήνα ο πρώτος Ελληνο Ινδικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος.