google/wiki40b huggingface dataset:
Γιορτές Παλιάς Πόλης

Ο δεύτερος μεγάλος θεσμός στην Ξάνθη είναι οι γιορτές Παλιάς Πόλης, μετά το Ξανθιώτικο Καρναβάλι οι οποίες διοργανώθηκαν για πρώτη φορά το 1991 και γίνονται κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Το όνομά τους το έλαβαν για τον λόγο ότι το μεγαλύτερο μέρος των εκδηλώσεων αυτών πραγματοποιείται στον παραδοσιακό διατηρητέο οικισμό της Ξάνθης, τη λεγόμενη «Παλιά Πόλη», στα σοκάκια της οποίας στήνονται τα στέκια των πολιτιστικών και καρναβαλικών συλλόγων για να προσφέρουν φαγητό και ποτό.
Στα στέκια των συλλόγων στήνονται γλέντια, και με τα λεφτά που συγκεντρώνονται διοργανώνεται το Καρναβάλι από τους συλλόγους.
Ιδρυτής των γιορτών ήταν ο Φίλιππος Αμοιρίδης καθώς θεωρούσε πως η παραδοσιακή πόλη ήταν ελκυστική και θα είχε επιτυχία το εγχείρημα, πράγμα που έγινε.
Το κύριο κομμάτι των γιορτών γίνεται στην Πλατεία Μητροπόλεως με ξεχωριστούς καλλιτέχνες και πολιτιστικά δρώμενα.
Φρειδερίκος του Χοεντσόλερν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Χοεντσόλερν, και της Μαρίας-Τερέζας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Λουδοβίκου, κόμη του Τράνι.
Το 1965 απεβίωσε στο Κράουχενβης της Βάδης-Βυρτεμβέργης σε ηλικία 74 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Γουλιέλμος.
Πύργος της Ζαρούχλας

Ο Πύργος της Ζαρούχλας ή (λανθασμένα) Πύργος του Ασημάκη Φωτήλα είναι οχυρή οικία, ευρισκόμενη στο χωριό Ζαρούχλα Αχαΐας, και αποτελεί διατηρητέο μνημείο από το 1985. Ήταν οχυρωμένη κατοικία της οικογένειας Ντεμίρη, και κατόπιν πέρασε στην οικογένεια Φωτήλα. Ο πύργος σήμερα διατηρείται σε άριστη κατάσταση, ανακαινισμένος, και λειτουργεί σαν ξενώνας, 38 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα .
Άγνωστο πότε κατασκευάστηκε πρώτη φορά· η παράδοση λέει για τον δεσπότη του Μυστρά που έμεινε για λίγο καιρό στο χωριό και έχτισε τον πύργο. Άλλοι αναφέρουν ότι κατασκευάστηκε πιθανότατα τον 17ο αιώνα. Γνωστοί είναι οι ιδιοκτήτες του μετά την επανάσταση του 1821, όπου λανθασμένα έχει επικρατήσει η παράδοση ότι ιδιοκτήτης του ήταν και ο Ασημάκης Φωτήλας.
Είναι χτισμένος σε οχυρή θέση δίπλα σε ρέμα με δύο πατώματα και είσοδο από τον 1ο όροφο ενώ το ισόγειο δεν είχε θύρα ούτε παράθυρα κι η είσοδος γινόταν από κάποια εσωτερική σκάλα. Στον δεύτερο και τελευταίο όροφο ο πύργος έχει πολεμίστρες ενώ πάνω από την είσοδο στον 1ο όροφο ζεματίστρα. Στον 1ο όροφο διασώζεται και σήμερα το οθωμανικό τζάκι που είχε.
Foreman For Real

Gameplay

Το Foreman For Real έχει παρόμοιο gameplay με το Punch-Out!! και αποτελείται από τρία διαφορετικά είδη παιχνιδιού, Exhibition, Career και Tournament. Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν μεταξύ τρεις ως δώδεκα γύρους. Στο Career ο παίκτης ξεκινάει στο κάτω μέρος της παγκόσμιας κατάταξης και κερδίζοντας μάχες κινείται επάνω στη σκάλα μέχρι να αντιμετωπίσει τον Τζόρτζ Φόρμαν. Ένα σύστημα κωδικών είναι διαθέσιμο, το οποίο επιτρέπει την συνέχεια γύρων στο παιχνίδι.
Το παιχνίδι διαθέτει φωτορεαλιστικές απεικονίσεις των παικτών μέσω μιας τεχνολογίας της Acclaim. Δύο γωνιές κάμερας είναι διαθέσιμες.
Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων

Ιστορία

Η πρώτη φορά που υπάρχει γραπτή αναφορά στην Εμπορική Οδό Βαράγγων - Ελλήνων είναι στο ρωσικό Πρώτο Χρονικό. Οι συνέπειές της όμως είχαν παρατηρηθεί νωρίτερα, όταν οι βυζαντινοί κατέγραψαν την ύπαρξη ενός νέου λαού στα βόρειά τους, των Βαράγγων. Αν και σήμερα για κάποιους λαούς η ονομασία Βάραγγος είναι συνώνυμο του Βίκινγκ, οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο μόνο για τους Σκανδιναβούς που εγκαταστάθηκαν και βασίλευσαν στη Ρωσία.
Πιθανώς η Οδός πρωτοξεκίνησε στα τέλη του 8ου αι. μ.Χ., όταν Βάραγγοι εξερευνητές κατευθύνθηκαν προς τα ανατολικά και τα νότια, αναζητώντας σκλάβους αλλά και εμπορικά αγαθά.
Η σημασία της για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ιστορία είναι τεράστια. Η εγκατάσταση των Βαράγγων ανάμεσα στους ανατολικούς Σλάβους, η ίδρυση του κράτους των Ρως (πρώτο ρωσικό βασίλειο) και η ανάπτυξή του, ίσως να μην είχαν συμβεί ποτέ εάν δεν υπήρχε η Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων.
Η Οδός άρχισε να ατονεί στα τέλη του 11ου αιώνα, όταν το κράτος των Ρως απέκτησε ισχυρότερους δεσμούς με τη δυτική Ευρώπη και έστρεψε προς εκεί τα εμπορικά ενδιαφέροντά του, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε φάση αποσύνθεσης. Σταμάτησε οριστικά με την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204.
2649 Οονγκάκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Οονγκάκ είναι άγνωστα. Ο Οονγκάκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 10 ώρες περίπου.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Κω

Δήμος Κω

Έδρα του Δήμου είναι η Κως. Ο Δήμος Κω έχει μόνιμο πληθυσμό 53388 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Destiny (album)

Τραγούδια

1. Ride Like the Wind (Cross) - 4:28

2. Where the Lightning Strikes (Byford, Quinn, Oliver) - 4:19

3. I Can't Wait Anymore (Byford, Quinn, Oliver) - 4:24

4. Calm Before the Storm (Byford, Quinn, Oliver) - 3:46

5. S.O.S. (Byford, Quinn, Oliver) - 6:02

6. Song for Emma (Byford, Galfas) - 4:45

7. For Whom the Bell Tolls (Byford, Quinn, Johnson) - 3:54

8. We Are Strong (Byford, Quinn) - 3:55

9. Jericho Siren (Byford, Quinn, Johnson) - 3:36

10. Red Alert (Byford, Quinn, Johnson) - 4:34

Τα μέλη των Saxon

Το Destiny ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά
Γκράχαμ Όλιβερ - κιθάρα
Πωλ Κουήν - κιθάρα
Πωλ Τζόνσον - μπάσο
Νάιτζελ Ντάρχαμ - τύμπανα
Σκοτ Ίαν

Βιογραφία

Ο Ίαν γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1963 από γονείς εβραϊκής καταγωγής στο Κουίνς της Νέας Υόρκης. Οι μουσικές του επιρροές προέρχονται από μεγάλα ονόματα της χαρντ ροκ και χέβι μέταλ μουσικής όπως οι Kiss, Iron Maiden, Judas Priest, Black Sabbath, Motörhead, αλλά και της αμερικάνικης πανκ σκηνής. Όταν φοιτούσε στο λύκειο "Bayside High School" γνώρισε τους μετέπειτα συναδέλφους του στους Anthrax, Ντάνι Λίλκερ και Νιλ Τάρμπιν.
Το 1981 δημιούργησε τους Anthrax, οι οποίοι αποτέλεσαν ένα εκ των μεγαλύτερων ονομάτων της thrash metal μουσικής και συναποτελούν τους Big Four του είδους μαζί με τους Metallica, Slayer και Megadeth. Μαζί τους έχει κυκλοφορήσει δέκα στούντιο άλμπουμ, εκ των οποίων τα τέσσερα έχουν βραβευθεί ως χρυσά, ενώ θεωρούνται ένας από τους δημιουργούς του Nu Metal λόγω της συνεργασίας τους με τους Public Enemy το 1991, για το τραγούδι "Bring the Noise".
Μετά την ακμή του συγκροτήματος στα τέλη της δεκαετίας του '80 και τις αρχές της επόμενης, η άνοδος του grunge ανάγκασε τους Anthrax να αλλάξουν τον ήχο τους, περιλαμβάνοντας alternative στοιχεία, ένα πείραμα που οδήγησε στο Top-10 άλμπουμ "Sound of White Noise". Παρ' όλα αυτά, η εμπορική ανταπόκριση προς το συγκρότημα έπεσε, με αποτέλεσμα τα "Volume 8: The Threat Is Real" (1998) και "We've Come for you All" (2003) να μην καταφέρουν να μπουν στο Top-100 του Billboard. Η επιτυχία επέστρεψε στο συγκρότημα με τον δίσκο "Worship Music" του 2011, ο οποίος σκαρφάλωσε ως το # 12 του καταλόγου επιτυχιών της πατρίδας τους.
Το 2001, ο Ίαν ανέλαβε ως παρουσιαστής του "Rock Show" του VH1, δίκτυο με το οποίο συνεργάστηκε για αρκετές εκπομπές και αφιερώματα όπου εμφανίστηκε ως σχολιαστής. Το καλοκαίρι του 2006, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ριάλιτι εκπομπή "SuperGroup", μαζί με τους Τεντ Νούτζεντ, Σεμπάστιαν Μπαχ, Τζέισον Μπόναμ και Έβαν Σάινφελντ.
Από το 2009 και έπειτα παίζει στους The Damned Things, με τους οποίους κυκλοφόρησε τον δίσκο "Ironiclast" τον Δεκέμβριο του 2010. Στο συγκρότημα συμμετείχε και ο Ρομπ Κατζιάνο των Anthrax, όπως και ο Κιθ Μπάκλεϊ και ο Τζος Νιούτον των Every Time I Die και ο Τζο Τρόμαν και ο Άντι Χάρλεϊ των Fall Out Boy.
Ο Ίαν έχει δύο δικά του μοντέλα κιθάρας, το ένα με την εταιρεία "Jackson Guitars" και ένα με την "Washburn Guitars". Είναι παντρεμένος με την Περλ Αντέι, κόρη του διάσημου τραγουδιστή Meat Loaf, με την οποία έχει μία κόρη.
Άντα Λιβιτσάνου

Βιογραφικό

Μεγάλωσε στην Γλυφάδα. Το όνομα της δεν είναι υποκοριστικό κάποιου ονόματος αφού Άντα ονομάζονταν και η γιαγιά της, που ήταν Ιταλίδα. Είναι απόφοιτη της Ανώτερης Δραματικής σχολής Κ.Ε.Α της Μαρίας-Μπέλλου Σανικοπούλου (1997-2000). Εκτός από ηθοποιός είναι και τραγουδίστρια. Ήταν η front woman του συγκροτήματος Volt (2008-2011). Έχει συνεργαστεί με τα μουσικά σύνολα του Δήμου Αθηναίων, με τον Γιώργο Κατσαρό και τον Μ. Πλέσσα, τον Ησαΐα Ματιάμπα, τον Lefo-X. Παράλληλα κάνει επιλεγμένες εμφανίσεις με τον σύνθετη Γιώργο Σπανό και μαζί έχουν και ένα ακουστικό cover σχήμα. Έχει εμφανιστεί με live μπάντα επίσης με επιτυχία σε τηλεοπτικές εκπομπές Χ-factor /Alpha – «Chart Show με τη Ναταλία Γερμανού», Greek idol και στα καλλιστεία για την ανάδειξη της Μις Κύπρος.
Τα τελευταία χρόνια, απέχει από τα τηλεοπτικά και θεατρικά δρώμενα, αφού έχει ανοίξει το δικό της ζαχαροπλαστείο στη Γλυφάδα, το οποίο ονομάζεται  «Ada's Little Kitchen» και φτιάχνει η ίδια τα γλυκά που πουλάει, ενώ επίσης έχει δημιουργήσει τούρτες για παιδιά επωνύμων όπως της Σίσσυς Χρηστίδου και της Βάσως Λασκαράκη.
890 Βαλτράουτ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βαλτράουτ εκτιμάται σε 27,3 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,115.
Αθηνά Δηλαβέρη

Καριέρα

Η Αθηνά Δηλαβέρη έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου, στις οποίες βρέθηκε το 1996, σε ηλικία 14 ετών. Στην ομάδα από το Ρέθυμνο παρέμεινε μέχρι το 2002, όταν και μεταπήδησε στην Αρτέμιδα Κορυδαλλού. Στην ομάδα του Κορυδαλλού παρέμεινε για ένα χρόνο.
Την περίοδο 2003-04, η Αθηνά Δηλαβέρη αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Ο. Αιγάλεω, με το οποίο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις που προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικώς, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν η ΑΕΚ. Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε για τρία χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. 
Το 2007 μεταπήδησε στον Κτησιφώντα Παιανίας, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια. Επόμενος σταθμός της καριέρας της ήταν ο Πανελλήνιος, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε τη σεζόν 2009-10.
Το 2010, η Αθηνά Δηλαβέρη μετεγγράφη στον Παναθηναϊκό. Στην Αθηναϊκή ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 2011. 
Επόμενος σταθμός της καριέρας της Δηλαβέρη ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτησή της τον Αύγουστο του 2011. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος του 2012, νικώντας μάλιστα στον τελικό την πρώην ομάδα της, τον Παναθηναικό, έπειτα από ένα συγκλονιστικό ματς που διεξήχθη στις 7 Απριλίου του 2012 στο Κλειστό της Πρέβεζας (3-2 σετ).
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2011-12, η Αθηνά Δηλαβέρη έμεινε ελεύθερη από τον Ολυμπιακό και μετεγγράφη στον ΟΠΕ Ρεθύμνου, ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα της, ενώ την περίοδο 2013-14, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νίκης Αμαρουσίου.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Αθηνά Δηλαβέρη έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
NGC 5090 και NGC 5091

Ο NGC 5090 και ο NGC 5091 είναι δύο γαλαξίες σε απόσταση 150 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό του Κενταύρου οι οποίοι βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης ενώ o NGC 5091. Ο NGC 5090 είναι ελλειπτικός γαλαξίας και ο NGC 5091 σπειροειδής. Η ταχύτητα του πυρήνα του NGC 5091 υπολογίζεται στα 3429 km/s, ενώ του NGC 5090 στα 3185 km/s. Ο πρώτος σχετίζεται με ισχυρή, διπλή ραδιοπηγή (PKS 1318-43).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1937

Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1937 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Μαΐου 1937.  Νικητής αναδείχθηκε ξανά ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και έκτη συνολικά.

Χρονικό

Σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά στους αγώνες του 1937 υπήρξε μεγάλη συμμετοχή. Συνολικά έλαβαν μέρος 78 αθλήτριες και για πρώτη φορά μετείχαν και κοπέλες από επαρχιακά σωματεία, από Θεσσαλονίκη, Βόλο και Αλεξάνδρεια. Σε κάθε αγώνισμα υπήρχε μια δεκάδα αθλητριών, ενώ στην κερκίδα πολλά μικρά κορίτσια από τις ακαδημίες των σωματείων με τους γονείς και τους συγγενείς τους έδωσαν ζωντάνια στη διοργάνωση. Οι καινούργιες κοπέλες που μετείχαν πρόσφεραν έντονο συναγωνισμό στις καθιερωμένες πρωταθλήτριες Λανίτου και Στεργίου και υπήρξαν εκπλήξεις. Πολυνίκης αναδείχθηκε και πάλι η Δόμνα Λανίτου που επικράτησε σε τέσσερα ατομικά αγωνίσματα. Η άλλη σπουδαία πρωταθλήτρια Γεωργία Στεργίου μετείχε μόνο σε ένα αγώνισμα λόγω τραυματισμού. Έτσι ο σύλλογος της Λανίτου, ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου, κατέκτησε σχετικά εύκολα τον τίτλο στην ομαδική βαθμολογία για άλλη μια χρονιά.
Παράλληλα, την πρώτη ημέρα των αγώνων στο Στάδιο διεξήχθησαν και ορισμένα σπάνια ανδρικά και εφηβικά αγωνίσματα (300μ, 1.000μ, 3.000μ, 200μ εμπ.) καθώς και αγώνας επλογής άλματος εις ύψος για την εθνική ομάδα.

Οι Α΄ Παγκοινοτικοί Αγώνες

Το 1937 διεξήχθη άλλη μια αθλητική διοργάνωση με γυναικεία συμμετοχή που αξίζει να αναφεθεί, μιας και ήταν ελάχιστες οι γυναικείες αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονταν προπολεμικά. Ήταν οι "Α΄ Παγκοινοτικοί Αθλητικοί Αγώνες", που έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 12 και 13 Ιουνίου 1937. Διοργανώτρια ήταν η "Αθλητική Γυμναστική Ένωση Μοσχάτου", με τη συνδρομή του Υπουργού Πρωτευούσης Κώστα Κοτζιά. 
Οι αγώνες, που συγκέντρωσαν πολλούς θεατές, περιλάμβαναν τα γνωστά αθλητικά αγωνίσματα στίβου και σε αυτούς μετείχαν πάνω από 200 αθλητές και αθλήτριες από 12 κοινότητες της Αττικής: Παλαιό Φάληρο, Νέα Σμύρνη, Χαλάνδρι, Γλυφάδα, Κηφισιά, Νέα Χαλκηδόνα, Ταύρος (Σφαγεία), Νέα Ερυθραία, Παιανία (Λιόπεσι), Ηράκλειο Αττικής, Τζιτζιφιές και Μοσχάτο.
Στα αγωνίσματα γυναικών πολυνίκεις ήταν οι αθλήτριες της Κοινότητας Νέας Σμύρνης.
Κωνσταντίνος Φωτιάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου τού 1869. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1887 και ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Μηχανικού στις 26 Ιουλίου τού 1892. Υπήρξε συσπουδαστής τού Παύλου Μελά (κατά τάξη μικρότερος) και τού Γεωργίου Τσόντου (Καπετάν Βάρδα) (κατά τάξη μεγαλύτερος). Συμμετείχε ως Ανθυπολοχαγός στη μάχη τού Δομοκού κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο τού 1897 κατά την οποία και σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης.

Η συνεργασία με τον Παύλο Μελά

Ο Φωτιάδης, υπήρξε συνεργάτης και φίλος τού Παύλου Μελά όπως προκύπτει από το βιβλίο "ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ", εκδόσεως 1964. Στην, από 24\3\1897, επιστολή τού Μελά προς τον πατέρα του Μιχαήλ αναφέρει, "....Έφυγα δια Βόλον την παρελθούσαν Πέμπτην με έναν άλλον Αξιωματικό από τους δικούς μας, τον Ανθυπολοχαγό τού Μηχανικού Φωτιάδην, ο οποίος επρόκειτο να με βοηθήσει.". Επίσης, στην από 17/5/1897 επιστολής του Μελά προς τη γυναίκα του Ναταλία γράφει, "....Επεσκέφθειν την οικίαν, όπου είχα κατοικήσει με τους άλλους Αξιωματικούς προ τού πολέμου..... Από τα δικά μας πράγματα δεν πήρα παρά το κιβώτιον της σέλλας μου, σχεδόν όλα τα βιβλία του καημένου τού Κώστα Φωτιάδη, που έπεσεν εις Δομοκό...". Προ τού πολέμου, υπηρετούντες στη Λάρισα, οι δύο άνδρες έμεναν στο ίδιο σπίτι.

Θάνατος

Ο Φωτιάδης πέθανε στις 5 Μαΐου τού 1897 στη μάχη τού Δομοκού. Οι συνθήκες θανάτου του περιγράφονται από τον Διοικητή του, Ταγματάρχη Μιχαήλ Χορς, ως εξής, "Ο Ανθυπολοχαγός Μηχανικού, Φωτιάδης Κωσταντίνος, έπεσε ηρωικώς βληθείς κατά το στήθος υπό τεμαχίου οβίδος και απέθανε εις τας χείρας στρατιωτικών του Μηχανικού.".
Γεώργιος Παπαχατζής

Βιογραφία

Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και του απονεμήθηκε Διδακτορικό Δίπλωμα το 1932. Ο Γεώργιος Παπαχατζής ήταν τακτικός Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, από το 1943 εώς το 1967 όταν και απομακρύνθηκε από τη Χούντα των Συνταγματαρχών. Ήταν ανάμεσα στους επιφανείς Έλληνες Ακαδημαϊκούς της πρώτης περιόδου του Παντείου Πανεπιστημίου, αμέσως μετά την ίδρυσή του το 1927, που συνέβαλαν στο πρόγραμμα σπουδών της Σχολής, στην οποία διετέλεσε και Πρύτανης από το 1964 ως το 1965.
Το 1929, εισήχθη στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κατά την ίδρυση του θεσμού, ερχόμενος δεύτερος σε σειρά μετά τον Καθηγητή Μιχαήλ Στασινόπουλο στις εξετάσεις εισαγωγής, από περίπου 120 υποψηφιότητες για τις δέκα προκηρυχθείσες θέσεις Εισηγητών του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπου και  ανέλαβε Πρόεδρος του Β΄ Τμήματος (1963-1968) και Αντιπρόεδρος το 1969.
Διετέλεσε Γραμματέας της Πρώτης Ελληνικής Διοίκησης Δωδεκανήσου το 1947. Ήταν επίτιμος Αντιπρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός».

Συγγράμματα

Ο Γεώργιος Παπαχατζής εξέδωσε εργασίες κυρίως στα πεδία των Κοινωνικών & Ανθρωπιστικών Επιστημών και Διοικητικού Δικαίου.
Ανάμεσα στις εκδόσεις του είναι και το ημερολόγιο του Πάουλ Αμαντέους Ντήναχ (γερμανικά: Paul Amadeus Dienach ‎) αρχικά το 1973 και αργότερα το 1979 υπό τον τίτλο «Η Κοιλάδα των Ρόδων» καθώς και διάφορες μελέτες πάνω σε αυτό.
Ο φωτογράφος του χωριού

Υπόθεση σειράς

Η υπόθεση της σειράς εκτυλίσσεται σε ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση ελληνικό χωριό του Παρνασσού, τη Βάργιανη. Ο φωτογράφος του χωριού είχε ξενιτευτεί στην Αμερική με τον πατέρα του, αλλά σύντομα επέστρεψε στον τόπο του, αφού δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στους ρυθμούς δουλειάς εκεί. Στο χωριό ασχολείται με το μεράκι του, ως φωτογράφος, αλλά και ως καπνοκαλλιεργητής προκειμένου να τα βγάλει πέρα. Πολλοί από τους συγχωριανούς του, αλλά και άλλοι από τα γειτονικά χωριά, τον επισκέπτονται για φωτογράφιση, ενώ η προσωπική τους ιστορία γίνεται το θέμα κάθε επεισοδίου.
Τζουράσικ Παρκ

Περίληψη

Ο εκατομμυριούχος οραματιστής, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρίας InGen, Τζον Χάμοντ, δημιουργεί ένα θεατικό πάρκο με κλωνοποιημένους δεινόσαυρους, όπου το αίμα ενός δεινοσαύρου βρέθηκε μέσα σε ένα κουνούπι, το οποίο ήταν παγιδευμένο σε ένα κεχριμπάρι. Αποφασίζει να καλέσει κάποιους κορυφαίους επιστήμονες με στόχο να εγκρίνουν το πάρκο του. Δυστυχώς εξαιτίας ενός κατασκόπου, τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο. Το ηλεκτρικό ρεύμα πέφτει και οι δεινόσαυροι το σκάνε σκορπώντας τον τρόμο και τον πανικό. Έτσι ο Τζον Χάμοντ θα προσπαθήσει να αποκαταστήσει την ισορροπία στο νησί και να αποδράσουν από εκεί ζωντανοί.

Δεινόσαυροι

Τα είδη δεινοσαύρων που εμφανίζονται στην ταινία είναι ο Τυραννόσαυρος, ο Βελοσιράπτορας,ο Τρικεράτωψ, ο Βραχιόσαυρος, ο Κομψόγναθος, ο Παρασαυρόλοφος, ο Στρουθιόμιμος και ο Διλοφόσαυρος.
Φάγρης

Η Φάγρης ήταν αρχαία ελληνική πόλη ευρισκόμενη στη Θράκη και αργότερα στη Μακεδονία, εντός της περιοχής μεταξύ του ποταμού Στρυμόνα και του ποταμού Νέστου, η οποία είναι γνωστή ως Ηδωνίδα. Ιδρύθηκε από αποίκους προερχόμενους από τη Θάσο.  Πιθανώς, μαζί με τη Γαληψό και την Απολλωνία, να κατελήφθη και να καταστράφηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, έπειτα από την κατάληψη της Αμφίπολης. Παρόλα αυτά, μεταξύ των αρχαιολογικών καταλοίπων περιλαμβάνονται ευρήματα της ελληνιστικής περιόδου και ενδείξεις για το γεγονός πως η Φάγρης εξακολούθησε να υφίσταται έως και την ρωμαϊκή περίοδο. Η θέση της σήμερα τοποθετείται κοντά στο χωριό Ορφάνι.
Μαξουμπί

Ορισμένα στοιχεία για τη ζωή τους

Οι άνδρες της φυλής αυτής είχαν μακρυά μαλλιά, τα οποία έπεφταν πάνω στους ώμους τους, ενώ οι γυναίκες είχαν κοντά. Κατοικούσαν όλοι μαζί σε μεγάλες καλύβες, κάποιες εκ των οποίων ήταν δώδεκα μέτρα ψηλές και είχαν διάμετρο τριάντα μέτρων στη βάση τους. Καλλιεργούσαν καπνό και τεράστια φιστίκια, τα οποία τα έτρωγαν καθισμένοι μέσα στην καλύβα τους, οι άνδρες από τη δική του κολοκύθα ο καθένας, μιας και ως πιάτα χρησιμοποιούσαν αυτές, ενώ οι γυναίκες από μια κοινή, μεγάλη γαβάθα.

Νεκρικά έθιμα

Όταν ένας πολεμιστής των Μαξουμπί πέθαινε στη μάχη, οι συγκάτοικοι του έβγαζαν τα όργανα του και τα έθαβαν μέσα σε πήλινο δοχείο, ενώ το υπόλοιπο σώμα του τεμαχιζόταν και μοιραζόταν στους συγκατοίκους του νεκρού για να το φάνε, με σκοπό να περάσουν σε αυτούς οι ιδιότητες του νεκρού. Οι Μαξουμπί δεν έτρωγαν ποτέ τα θύματά τους, μα μόνο τις σάρκες των πολεμιστών τους που σκοτώθηκαν στη μάχη.

Χρώμα δέρματος και μαλλιών

Τα μαλλιά τους είχαν πυρόξανθο χρώμα, ενώ το δέρμα τους ήταν χαλκόχρωμο. Ορισμένοι εξ αυτών είχαν γαλάζια μάτια. Ίσως η φυλή αυτή να είναι εκφυλισμένος απόγονος ενός εξελιγμένου πολιτισμού του παρελθόντος, ίσως των Τολτέκων.
Φλαγγίνειος Σχολή

Ιστορική αναδρομή

Η Σχολή ιδρύθηκε κατόπιν επιθυμίας και από κληροδότημα του Θωμά Φλαγγίνη (1578-1648), εξέχουσας προσωπικότητας της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας. Ο Φλαγγίνης προσπαθούσε από το 1624 να ιδρύσει ένα ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα για Έλληνες μαθητές που κυρίως θα προορίζονταν για τα ανώτερα ορθόδοξα εκκλησιαστικά αξιώματα αλλά οι προσπάθειές του αποτύγχαναν εξαιτίας της άρνησης των Βενετών να δώσουν την άδεια για την ίδρυση της Σχολής. Λίγο πριν το θάνατό του ο Φλαγγίνης προέβλεψε στη διαθήκη του (1644) την ίδρυση ελληνικής σχολής και όρισε τα άτομα που θα αναλάμβαναν την ίδρυση και την επίβλεψη της λειτουργίας της. Η άδεια για την ίδρυση της Σχολής δόθηκε το 1662 και η λειτουργία της ξεκίνησε το 1665. 
Σύμφωνα με τον αρχικό κανονισμό, εισήχθηκαν 12 μαθητές, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, η χωρητικότητά του αυξήθηκε κατά δύο θέσεις, με κληροδότημα του Κυπρίου Βερνάρδου Σάκρη. Οι υποτροφίες προορίζονταν για Ελληνόπουλα από την Κέρκυρα ηλικίας 12-16 ετών για σπουδές εξαετούς διάρκειας. Προαπαιτούμενη ήταν η καλή γνώση της ελληνικής και της λατινικής γλώσσας και τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν γραμματική, «ανθρωπιστικά γράμματα», ρητορική, φιλοσοφία και λογική. Στη συνέχεια προστέθηκαν στο πρόγραμμα η θεολογία και αργότερα (περίπου το 1750) μαθηματικά και γεωγραφία. Μετά την αποφοίτησή τους οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Η λειτουργία του έπαψε όταν εξαιτίας έριδας στην μικρή Ελληνική κοινότητα της Βενετίας υπέθαλψε κίνδυνος επέμβασης της ιταλικής κυβέρνησης.
Συναγωγή του Όνι

Ιστορία

Η Συναγωγή του Όνι χτίστηκε το 1895 με τεχνοτροπία εκλεκτικισμού. Είναι σχέδιο του Ελιάχου Αμσικισβίλι, ο οποίος εμπνεύστηκε από τις συναγωγές της Πολωνίας του 16ου-17ου αιώνα. 
Το κτίριο υπέστη ζημιές κατά το σεισμό της Ράτσα το 1991. Τέσσερα χρόνια αργότερα ανακαινίστηκε και ο τότε Πρόεδρος της Γεωργίας, ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε, παρευρέθηκε στην τελετή εορτασμού.
Την 2η Σεπτεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε μία τελετή εορτασμού για την 120η επέτειο της συναγωγής, στην οποία παρευρέθηκε ο τότε Πρωθυπουργός της Γεωργίας, ο Ιρακλί Γκαριμπασβίλι.
Επί του παρόντος, η συναγωγή δεν λειτουργεί. Το 1972 η συναγωγή αριθμούσε 3150 πιστούς ενώ το 2015 μόνο 16.

Περιγραφή

Η συναγωγή είναι θολωτό ορθογώνιο κτίριο με εσωτερικές διαστάσεις 15 x 13 μ. και μέγιστο ύψος 7,5 μ. Έχει μία είσοδο στα βόρεια. Το εσωτερικό φωτίζεται από συνολικά 46 παράθυρα και φεγγίτες. Είναι διακοσμημένη με ανάγλυφα που απεικονίζουν φύλλα και το Άστρο του Δαβίδ. Διαθέτει τοιχογραφίες και επιγραφές. Στο εξωτερικό, οι προσόψεις της είναι διακοσμημένες στα παράθυρα και στις πόρτες.
Γιάννης Μαρτιναίος

Ποδοσφαιριστής

Το καλοκαίρι του 1977 ο Μαρτιναίος μεταγράφεται στο Λεβαδειακό, με τον οποίο αγωνίσθηκε από την Γ΄ Εθνική έως και την Α΄Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας τη "σημαία" της ομάδας, σύμφωνα με την καθιερωμένη έκφραση για ποδοσφαιριστές που ταυτίζουν την αγωνιστική τους διαδρομή με τα χρώματα ενός συγκεκριμένου σωματείου.
Από το 1987 αγωνίσθηκε στην Α΄Εθνική, όπου έλαβε μέρος σε 173 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.
Συνολικά, ξεπέρασε τις 600 συμμετοχές με την ομάδα του, ενώ αγωνίσθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων.
To 1997 ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Β΄Εθνική.

Προπονητής

Ο Μαρτιναίος έχει θητεύσει σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της Βοιωτίας, όπως η Α.Ε. Ορχομενού, ο Κηφισσός Κάτω Τιθορέας και ο Πήγασος Αγίας Άννας.