Α.Σ. Πετράλωνα

O Αθλητικός Σύλλογος "Πετράλωνα" είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Αθήνας που εδρεύει στην ομώνυμη συνοικία της. Ιδρύθηκε το 1983 κατόπιν της συγχώνευσης δύο παλαιών συλλόγων της περιοχής, του ΑΟ Πετραλώνων (από το άνω τμήμα της), ο οποίος σε δύο διαστήματα κατά τη δεκαετία του '70 είχε αγωνιστεί τρεις συνολικά χρονιές στη Β΄ Εθνική, και του ΓΣ "Πετράλωνα" (από το κατώτερο). Το 2009 απορρόφησαν επίσης την Ένωση-Βικτώρια Κάτω Πετραλώνων, ίδρυσης το 1967.
Την περίοδο 2014-15 μετείχε στη Β΄ κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ). Σύμφωνα με το ιδρυτικό του έγγραφο έχει χρώματα μπλε-λευκό, χρησιμοποιεί όμως και τα κυανέρυθρα. Αγωνιστική έδρα του αποτελεί το δημοτικό γήπεδο Ρουφ "Δημήτρης Γιαννακόπουλος", της γειτονικής συνοικίας, το οποίο διαθέτει χωρητικότητα 800 θεατών.
Το 2017 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Αθλητική Ένωση Πετραλώνων»

Τα πρώτα σωματεία

Προπολεμικά στην περιοχή κυριαρχεί ο Απόλλων Σμύρνης, ο οποίος χρησιμοποιούσε ως έδρα το κοντινό γήπεδο του Ρουφ. Σε εκείνο καταγράφεται τον Αύγουστο του 1926 ο αγώνας των ανεπίσημων ομάδων Νίκη Πετραλώνων – Αετός 2-1, με σύνθεση για τη νικήτρια: Γ. Παππαγεωργίου (τερμ.), Γ. Μήτσορας, Σ. Βενόπουλος, Μ. Κροντηράς, Κ. Τζωρτζόπουλος, Γ. Σφυράς, Γ. Τσιρογιάννης, Σ. Μιτσόπουλος, Γ. Δαλακούρας, Σ. Μπούσουλας, Α. Παπακώστας.
Το 1927 αναφέρεται ο Ηρακλής Πετραλώνων, ενώ το Φεβρουάριο του ίδιου έτους ιδρύεται η Ένωσις Θησείου-Πετραλώνων (συχνά αποκαλούταν με το δεύτερο μόνο συνθετικό) από τους αδερφούς Ρούσου, τον Σίσκο και τον Γριμανέλλη. Το 1928 αγωνίζονταν σε αυτή οι Σαχλίκης, Τοτόμος, Γαβριάς, Φρυγανάς, Αγγελόπουλος, Ναυπλιώτης, Μήτσος Μπαλτάσης κ.ά, οι οποίοι μεταπήδησαν σε επίσημα σωματεία με συνέπεια την αδρανοποίησή του γύρω στο 1929. Ο τελευταίος ακολούθησε (όπως και ο πρώτος) τη διαδρομή προς τον Παναθηναϊκό του μεγαλύτερου αδελφού του Κώστα και δημιούργησαν ένα από τα αρκετά ζεύγη αδελφών-συμπαικτών στην προπολεμική εθνική Ελλάδας. Το 1930, πάντως, η Ένωσις διατηρούσε τμήμα βόλεϊ με τους Μπούκα (αρχηγός), Μήτσορη, Κοκορέμπα, Κατσέλλη, Αναγνωστόπουλο και Δούκα. Επανιδρύθηκε περί τα 1930-1931, με πρόεδρο τον Δακουλάκο και μέλη στο ΔΣ τους Παντελή, Καλαϊτζή, Σίσκο, Μήτσορη, Ρούσσο, Αδάμ και Γραικό. Το 1934 στεγαζόταν στο καφενείο του Φοίφα επί της οδού Τριών Ιεραρχών, το οποίο ήταν διακοσμημένο με τα κύπελλα του συλλόγου, ενώ πρωτεργάτης του ήταν τότε ο Νικόλαος Χουμουζιάδης.
Την ίδια περίοδο αναφέρεται ο ΑΠΣ Ολυμπιακός Πετραλώνων, με ίδρυση από το 1924. Πρωτεργάτες του ήταν οι Κ & Γ. Δούμας, Α. & Π. Κυριακού, Α. Φλωράκης και Γ. Σφυράς. Το 1933 σημείωσε 23 νίκες, 13 ισοπαλίες και 7 ήττες. Από εκείνον προήλθαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού Κ. Κυρίτσης και Α. Μπινιάρης.
Το 1937 καταγράφεται το ανεξάρτητο σωματείο (μη ενταγμένο στην ΕΠΣ Αθηνών όντας ανεπίσημο, δηλαδή χωρίς ακόμα αναγνώριση από το Πρωτοδικείο) Δικέφαλος Πετραλώνων, αρχικά μόνο αθλητικό, στη συνέχεια δε και ποδοσφαιρικό. Σε αυτόν αγωνιζόταν ο 17χρονος Βαγγέλης Νικολόπουλος, ο οποίος το 1939 μετακινήθηκε στο Φωστήρα Ταύρου και το 1943 στον Παναθηναϊκό, για να χριστεί τρεις φορές διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας μεταξύ 1948 και 1949. Ισχυρότερος της συνοικίας το 1938, θεωρείται ο Εθνικός Πετραλώνων (Κάτω) δραστηριότητας από το 1927, με επίσης τμήμα γυναικείου βόλεϊ και πρόσφατα συστημένο αθλητικό.
Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια εμφανίζονται στα Πετράλωνα διάφορες ανεξάρτητες ομάδες, με κάποιες να μετέχουν στο πρωτάθλημα ανεπίσημων συλλόγων της ΟΠΑΣΑ (Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ανεξαρτήτων Σωματείων Αθηνών) και από την περίοδο 1949-50 στη Δόκιμη κατηγορία της ΕΠΣΑ. Το 1945 υπήρχε η Ένωσις Αγίου Ανδρέα Πετραλώνων, η οποία στις 14 Οκτωβρίου νίκησε τον Αστέρα Αγ. Γεωργίου Κολωνού με 3-2 και την εξής ενδεκάδα: Ανδρ. Τσιάρας (τερμ.), Θεόδ. Κατσίνης, Νικ. Καλακόνας, Θεόδ. Παπασωτηρίου, Γεώργ. Γρηγορίου, Γεώργ. Κόης, Κολοβάσος, Γεώργ. Πασχάλης, Αθαν. Μπέμπης, Γεώργ. Χατζηδάκις, Γεώργ. Κατσίνης. Από τα ονόματα ξεχωρίζει εκείνο του έφηβου τότε Θανάση Μπέμπη, σε μερικά χρόνια αρχηγό του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Εθνικής.
Το Μάιο του 1946 αναφέρεται ο εκ νέου ο Εθνικός Κάτω Πετραλώνων, να επικρατεί 4-3 του Αστέρα Ρουφ στην ακόμη έδρα του Απόλλωνα Αθηνών (ενδιάμεσα, μετονομασία από Σμύρνης) γήπεδο του Ρουφ. Κατά την ίδια περίοδο δραστηριοποιούνται ο Θησεύς Κάτω Πετραλώνων που νίκησε 5-1 τη Βικτώρια Ρουφ και τα Πράσινα Πουλιά (πρόγονος της παραπάνω Ένωσης Αγ. Ανδρέα Πετραλώνων) που ανάμεσα στους ιδρυτές τους το 1943 περιλαμβανόταν ο Μπέμπης σε ηλικία 14 ετών.
Από το καλοκαίρι έως το Δεκέμβριο του 1946 καταγράφονται οι: Πετραλωνιακός, Δυναμώ Κάτω Πετραλώνων, Ακράτητος Α.Π (όπου μεταπήδησε στο μεταξύ ο Μπέμπης), Άμυνα Κ.Π, Άφοβος, Αστραπή, Ερμής Α.Π, Αστήρ Α.Π, Ατρόμητος Κ.Π, Θύελλα Κ.Π, όπως και η Δάφνη Πετραλώνων, ισχυρή ομάδα που υπήρξε το αργότερο από το 1931 και προκρίθηκε μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος ανεξάρτητων της περιόδου 1947-48. Εκτός φυσικά του Απόλλωνα, τον μοναδικό επίσημο σύλλογο (στη Β΄ κατηγορία ΕΠΣΑ) από όλους τους προαναφερόμενους αποτέλεσε ο ΠΑΣ Βικτώρια του γειτονικού Ρουφ, ο οποίος το Σεπτέμβριο του 1946 προκήρυξε πρωτάθλημα ανεξαρτήτων σωματείων των συνοικιών Ρουφ, Πετραλώνων, Σφαγείων (Ταύρου), Μεταξουργείου και Περιστερίου.
Το Φεβρουάριο του 1947 αναφέρεται ξανά η Ένωσις Πετραλώνων (μετέπειτα ΑΕΠ) και το Μάιο του 1948 η προσφυγική Ένωσις Νέας Μελανδίας (ίδρυση στις αρχές του '30 και αργότερα ΠΑΟ Νέας Μελανδίας), στην οποία ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία ο Ανδρέας Σταματιάδης, πριν μετακινηθεί στην ΑΕΚ με ενδιάμεσο πέρασμα την επίσημη Σπάρτα Πετραλώνων.

Ίδρυση

Ο "Αθλητικός Όμιλος Πετραλώνων" πήρε αυτό το όνομα το 1964 και αποτελεί τη συνέχεια του παλιού συλλόγου "ΑΟ Σπάρτα Πετραλώνων", ο οποίος υπήρχε από το 1945. Το 1964 η Σπάρτα ανέβηκε από τη Β΄ κατηγορία στην Α2 και προκειμένου να δημιουργηθεί μια δυνατή ομάδα στα Άνω Πετράλωνα απορρόφησε τον Ακράτητο Πετραλώνων (ομάδα της Β1 κατηγορίας) και δημιουργήθηκε ο Α.Ο.Π. Τα αποτελέσματα της συγχώνευσης ήταν εντυπωσιακά, αφού τις επόμενες τρεις σεζόν ο Α.Ο.Π. πήρε τρεις διαδοχικούς τίτλους, της Α2, της Α1 και το 1966-67 αναδείχθηκε πρωταθλητής Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣΑ. Η επικράτηση της χούντας είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Γ΄ Εθνικής, στην οποία θα ανέβαινε ως πρωταθλητής Αθηνών. Έτσι διεκδίκησε χωρίς επιτυχία την άνοδό του στη Β΄ Εθνική. 
Τις επόμενες χρονιές παρέμεινε μια υπολογίσιμη ομάδα της Α΄ ΕΠΣΑ. Το 1970 αναδείχθηκε δευτεραθλητής (πρωταθλητής α΄ ομίλου), αλλά δεν πέτυχε την άνοδο. Το 1972 κατέκτησε ξανά τον τίτλο στον α΄ όμιλο κερδίζοντας ταυτόχρονα στο ειδικό πρωτάθλημα την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Υποβιβάστηκε το 1974 και το 1978 αναδείχθηκε ξανά δευτεραθλητής και ανέβηκε στη Γ΄ Εθνική. Την επόμενη σεζόν πήρε τη 2η θέση στον όμιλό του και ανέβηκε πάλι στη Β΄ Εθνική. Ακολούθησαν συνεχείς υποβιβασμοί, στη Γ΄ Εθνική, στην Α΄ ΕΠΣΑ και στη Β΄ ΕΠΣΑ και το 1983 η διοίκησή του αποδέχθηκε πρόταση του Γ.Σ. Πετραλώνων να συγχωνευτούν δημιουργώντας τον Α.Σ. Πετράλωνα.

Α.Σ. Πετράλωνα (1983)

Τον Ιούνιο του 1983 με πρωτοβουλία της διοίκησης του ΓΣ Πετραλώνων ξεκίνησε η προσπάθεια συγχώνευσης των τριών σωματείων της συνοικίας: του ΓΣΠ που είχε αναδειχθεί πρωταθλητής του ομίλου του στην Α΄ κατηγορία και διεκδικούσε την ένταξή του στη Δ΄ Εθνική, του ΑΟΠ που είχε υποβιβαστεί στη Β΄ ΕΠΣΑ και της Ένωσης ΚΠ που είχε υποβιβαστεί στη Γ΄. Τελικά, η Ένωση ΚΠ δεν συμφώνησε αλλά τα δυο πιο δυναμικά σωματεία στις 8 Ιουλίου 1983 προχώρησαν σε συμφωνία και δημιούργησαν τον "Αθλητικό Σύλλογο Πετράλωνα" με νέα κοινή διοίκηση, ο οποίος έκτοτε αποτελεί την δυναμικότερη αθλητική ομάδα της περιοχής, χωρίς όμως να καταφέρει να ανεβεί σε εθνική κατηγορία και πολύ περισσότερο να επαναλάβει το κατόρθωμα του ΑΟΠ που είχε παίξει στη Β΄ Εθνική.
Ο ΑΣ Πετράλωνα για πολλά χρόνια παρέμεινε μια υπολογίσιμη ομάδα της Α΄ ΕΠΣΑ, ως το 1989 που υποβιβάστηκε στη Β΄. Έκτοτε, με εξαίρεση τρεις-τέσσερις σεζόν που ανέβηκε στην Α΄, παίζει σε αυτή την κατηγορία. Το 2008 απορρόφησε και την άλλη ομάδα της περιοχής, την Ένωση-Βικτώρια Κάτω Πετραλώνων.