google/wiki40b huggingface dataset:
Άμα

Ως Άμα (ιαπωνικά: 海人‎) (γυναίκες 海女 άνδρες 海士, ουμίτσου (στη γλώσσα της Οκινάβα ή κάιτο (στη χερσόνησο Ίζου) είναι Ιάπωνες δύτες, διάσημοι ως αλιείς μαργαριταριών.  Στην πλειοψηφία τους οι άμα ειναι γυναίκες.

Ιστορία

Σύμφωνα με την ιαπωνική παράδοση η πρακτική των άμα είναι πιθανώς 2.000 χρόνων. Παραδοσιακά, ακόμα και πρόσφατα στη δεκαετία του 1960, οι ama καταδύονταν φορώντας ένα απλό πανί κάλυμμα. Ακόμη και σήμερα, οι άμα καταδύονται  χωρίς εξοπλισμό αυτόνομης κατάδυσης, κάτι που τις κατατάσσει στους ελεύθερους δύτες της υποβρύχιας αλιείας.

Δραστηριότητες

Ανάλογα με την περιοχή, οι άμα είναι δυνατόν να καταδύονται με μάσκες, πέδιλα  στολές υγρού τύπου. Μόνο δύτες που εργάζονται σε τουριστικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν το παραδοσιακό κάλυμμα.
Παρόλο που είναι αλιείς μαργαριταριών, αρχικά καταδύονταν για φύκια, μαλάκια, αστακούς, χταπόδια και αχινούς — και όστρεα που περιέχουν ενίοτε μαργαριτάρια
Οι άμα καταδύονται ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία. Οι Ιάπωνες πιστεύουν ότι ασχολούνται περισσότερο οι γυναίκες, γιατί τα σώματά τους διαφέρουν ως προς την κατανομή λίπους από τα ανδρικά, γεγονός που τους εξασφαλίζει μεγαλύτερη αντοχή σε παγωμένα νερά.
Ερμογένης (φιλόσοφος)

Βιογραφία

Ο Ερμογένης ήταν γιος του Ιππόνικου, αδελφός του εύπορου Καλλία, και κάτοικος του δήμου Αλωπεκής, όπως και ο Σωκράτης. Αν και ανήκε στην ευρύτερη οικογένεια του Καλλία, αναφέρεται από τον Ξενοφώντα ότι είχε πολύ μικρή περιουσία, υποδεικνύοντας ότι ενδεχομένως να ήταν νόθος γιος του Ιππόνικου. Ο Πλάτων από την άλλη αναφέρει ότι η περιουσία του είχε αρπαχτεί αδίκως από τον αδερφό του, Καλλία. 
Ο Ερμογένης είναι συνομιλητής στον Κρατύλο του Πλάτωνα, όπου εκφράζει την άποψη ότι όλες οι λέξεις μίας γλώσσας σχηματίζονται από την συμφωνία των ανθρώπων μεταξύ τους. Ο Ξενοφών αναφέρει τον Ερμογένη ως την πηγή του για τη δίκη του Σωκράτη στο έργο του Απολογία Σωκράτους, ενώ ο Πλάτων τον αναφέρει στον κατάλογο των ατόμων που ήταν παρόντα στην εκτέλεση του Σωκράτη. Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει ότι ήταν ένας από τους δασκάλους του Πλάτωνα, όμως αυτός ο ισχυρισμός δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού στην επιζώσα βιβλιογραφία.
Αλβέρτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φρειδερίκου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ και της Αδελαΐδας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Σάουμπουρκ-Λίππε.
Γεννήθηκε στο Κίελ του Χόλσταϊν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος δούκας του Σ.Χ.Σ.Μπεκ που, όταν εξέλειπε ο πρεσβύτερος κλάδος του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ, κληρονόμησε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ο Αλβέρτος ήταν ανιψιός του Χριστιανού Θ΄ και εξάδελφος του Φρειδερίκου Η΄ βασιλέων της Δανίας. 
Απεβίωσε το 1948 στο Γκλύκσμπουρκ του Σλέσβιχ-Φλένσμπουρκ σε ηλικία 85 ετών.
Φούρνος

Ο φούρνος είναι μια συσκευή ή μια εγκατάσταση για την δημιουργία υψηλής θερμοκρασίας. Στον οικιακό χώρο δημιουργήθηκε από την εστία, τον ειδικό χώρο που χρησιμοποιούνταν εν είδει κουζίνας στους προϊστορικούς οικισμούς. Εκτός από την χρήση στη μαγειρική, μεγάλοι φούρνοι χρησιμοποιούνται και στη βιομηχανία, καθώς και στη φανοποιΐα για την εκτέλεση συγκεκριμένου τύπου βαφών αυτοκινήτου. Η θέρμανση του φούρνου μπορεί να δημιουργηθεί με ηλεκτρισμό ή με φλόγα. Υπάρχουν και φούρνοι που χρησιμοποιούν την ηλιακή ενέργεια.
Βοχαϊκό

Ιστορία

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικης περιόδου ο οικισμός ονομαζόταν Χασάν-Αγά, ονομασία που πιθανόν να προήλθε κατά την πρώτη οθωμανική περίοδο στην Πελοπόννησο (1460-1665) από κάποιον ομώνυμο αγά. Η πρώτη γραπτή αναφορά βρίσκεται σε βενετικό έγγραφο της Β' Βενετοκρατίας της οικογένειας Αντρέα Νανέτι όπου η περιοχή γράφεται ως Casan Aga.
Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους από το 1833 ο οικισμός Χασάναγα ανήκε στο δήμο Αιγιαλείας με πρωτεύουσα το Ζευγολατιό, ο οποίος το 1840 απορροφήθηκε από τον δήμο Κορινθίων. Το 1927 αποσπάστηκε διοικητικά από το Βραχάτι και έγινε αυτόνομη κοινότητα και τον επόμενο χρόνο μετονομάστηκε σε Κροκιδά, προς τιμή του ομώνυμου πολιτικού. Τον Ιούλιο του 1930 η κοινότητα μετονομάστηκε προσωρινά σε Ασωπίας αλλά τον Δεκέμβριο επέστρεψε στην ονομασία Κροκιδάς. Τον Δεκέμβριο του 1933 μετονομάστηκε οριστικά σε Βοχαϊκό. 
Το Βοχαϊκό ήταν αυτόνομη κοινότητα μέχρι το 1997 που εντάχθηκε στον νεοσυσυσταθέντα Δήμο Βόχας.

Πρόσβαση

Το ΒοχαΪκό απέχει 96 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο. Απέχει 2 χιλιόμετρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ζευγολατιού.
Βλαδίμηρος Μπένσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 1877. Ήταν γιος του εισαγγελέα εφετών Γεωργίου Μπένση (1838-1914) και της μονογενούς κόρης του Ρώσου εμβληματικού κριτικού λογοτεχνίας Βησσαρίων Μπελίνσκυ (1811-1848). Γυμνάσιο πήγε στην Κέρκυρα, σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε επιμελητής της Παθολογικής κλινικής του Εθνικού Πανεπιστημίου. Διετέλεσε διευθυντής του Σανατορίου «Σωτηρία», αργότερα διορίστηκε γενικός διευθυντής της υγιεινής. Αντιπροσώπευσε το Πανεπιστήμιο κατά την εκαντοταετηρίδα της Ιατρικής Ακαδημίας των Επιστημών στην Αγία Πετρούπολη.
Ήταν λάτρης των οχημάτων και τους πρωτοπόρους του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Αυτοκινητιστικών, της σημερινής ΕΛΠΑ που ιδρύθηκε το 1924, και πρώτος πρόεδρος του μέχρι το 1926, οπότε και τον διαδέχτηκε ο Α. Σταθάκης.
Ζαρκαδαίικα Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στη Βλαχέρνα. Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Βλαχέρνας και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και πρόσβαση

Ο οικισμός γειτνιάζει με τα χωριά Γραμμενίτσα και Γρίμποβο.
Μπάριτσε (Στάρι Γκραντ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κακόπετρος Χανίων

Γεωγραφικά στοιχεία

Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο από 400 μέχρι 800 μέτρα. Απέχει από τα Χανιά 35 χλμ. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 86 κάτοικοι. Οι συνοικίες (γειτονιές) του χωριού είναι οι: Ποντικού Πλάτανος, Μιχελιανά, Κοτσιφιανά, Μαρκετιανά, Γανιανά, Σελί, Παπαδιανά, Σχολείο, Μετόχι, Τσιχλιανά, Χατζιανά. Τα κυριότερα προϊόντα της περιοχής είναι λάδι, κάστανα, κρασί, φρούτα εποχής, μέλι, κτηνοτροφία.

Ονομασία

Για την ονομασία του χωριού, αναφέρονται δύο εκδοχές. Η μία τον αποδίδει στο κακοτράχαλο του εδάφους και η άλλη, που θεωρείται επικρατέστερη, στο ότι στο χωριό, κατά την Τουρκοκρατία, ζούσε κάποιος Πέτρος, τον οποίο φοβούνταν πολύ οι ντόπιοι Τούρκοι και  διερχόμενοι Τούρκοι της Καντάνου και γι αυτό τον αποκαλούσαν Κακόπετρο.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης 2011

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ελληνορωμαϊκής πάλης ανδρών 2011 ήταν το 70ο στην ιστορία του θεσμού και διεξήχθη το Σάββατο 9 Ιουλίου στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο της πάλης των Άνω Λιοσίων με τη συμμετοχή 51 αθλητών από 23 συλλόγους. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Π.Ο.Π. Χαλκίδας για 4η συνεχή χρονιά.
Α.Π.Ο.Κ. Βελούχι

Ιστορία

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Καρπενησίου "Το Βελούχι" ιδρύθηκε το 1968. Έως και την αγωνιστική περίοδο 1989-90 λάμβανε μέρος στα πρωταθλήματα της Φθιωτιδοφωκίδας. Από το 1991 αγωνίστηκε στην κορυφαία κατηγορία της Ευρυτανίας.
Αγωνίστηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, ενώ η σπουδαιότερη εμφάνισή του ήταν το 1997-98, όταν μετείχε στον 4ο όμιλο και κατετάγη έκτο, με 60 βαθμούς. Από το 2006-07 έως και το 2009-10 έπαιζε συνεχώς στην κατηγορία, με αξιοσημείωτες εμφανίσεις. Τερμάτησε στην 11η, 10η, 7η και 13η θέση αντίστοιχα. Την περίοδο 2008-09 η ομάδα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ερασιτεχνών, αλλά αποκλείστηκε, χάνοντας στο γήπεδο της Άρτας, από τη Βολίδα Κάτω Γαρούνας.
Το 2011-12 τερμάτισε στην 7η θέση του 4ου ομίλου της Δ΄ Εθνικής, με 33 βαθμούς. Το 2017 κατέκτησε το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας στην ΕΠΣ Ευρυτανίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνικη ερασιτεχνική κατηγορία.

Έδρα

Ο ΑΠΟΚ αγωνίζεται στο Εθνικό Δημοτικό Στάδιο Καρπενησίου, 2.500 θεατών, το οποίο διαθέτει πλαστικό χλοοτάπητα. Το γήπεδο κατασκευάσθηκε το 1969 και ανακαινίσθηκε το 2010.
Αμφορέας Burgon (Βρετανικό Μουσείο αρ. B130)

Περιγραφή

Ο αμφορέας έχει σχήμα κοντό και κάπως πλατύ στην κοιλιά, με πολύ κοντό λαιμό και χαμηλό στόμιο. Ο πόδας του είναι εξαιρετικά μικρός σε σχέση με το ύψος του σώματος. Οι δύο λαβές είναι πολύ μικρές και πολύ κοντά στο σώμα. Η πίσω όψη φέρει σημαντικές φθορές που προξενήθηκαν από την αρχαιολογική σκαπάνη.
Φέρει μελανόμορφη αγγειογραφία της Αθηνάς, μιας σειρήνας και μιας γλαύκης. Η Αθηνά εικονίζεται προς τα αριστερά. Φοράει περικεφαλαία, ενώ ένας παχύς βόστρυχος φτάνει μέχρι τους ώμους. Κάνει ένα βήμα μπροστά κραδαίνοντας ένα αιχμηρό δόρυ στο αριστερό, υψωμένο χέρι. Η θεά φοράει μακρύ πέπλο με ζώνη και χωρίς μανίκια. Η αιγίδα καταλήγει σε τρία ελισσόμενα φίδια. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα, η οποία φέρει ως σύμβολο ένα δελφίνι που κάνει βουτιά προς τα αριστερά.
Ο αμφορέας φέρει την επιγραφή ΤΟΝΑΘΕΝΕΘ(Ε)ΝΑΘΛΟΝΕΜΙ, δηλαδή «Των Αθενέθεν άθλων εμί» σε μετάφραση «Είμαι (αμφορέας) των άθλων που έγιναν στην Αθήνα (των Παναθηναϊκών αγώνων)».
Στην πίσω μεριά εικονίζεται ένας αρματοδρόμος καθιστός. Το πρόσωπο είναι χωρίς γενειάδα. Φοράει κόκκινο χιτώνα. Ακουμπάει τα πόδια σε σανίδα και οδηγεί το δύιππο άρμα προς τα δεξιά. Στο δεξί χέρι κρατάει αγκίδα, στο αριστερό καλαύροψ με κουδουνάκια για να παρακινεί τα άλογα. Οι τροχοί του άρματος είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικοί και ομοιάζουν με αυτούς άλλου ευρήματος από την Ολυμπία.

Ερμηνεία

Ο αμφορέας συγκαταλέγεται στους Παναθηναϊκούς αμφορείς. Ήταν το επίσημο βραβείο που απονεμόταν στους νικητές των Παναθηναίων, όπως αποδεικνύει η επιγραφή «Των Αθήνηθεν άθλων ειμί», δηλαδή η κρατική σφραγίδα προς εξασφάλιση του γνησίου του αμφορέα.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο αμφορέας Burgon είναι ο αρχαιότερος Παναθηναϊκός αμφορέας που έχει βρεθεί. Η επιγραφή ακολουθεί την γραμματοσειρά του 6ου αιώνα π.Χ., ενώ ο άγνωστος αγγειογράφος, καθώς και ο αμφορέας πήραν το όνομά τους από τον Thomas Burgon, συλλέκτη και αρχαιολόγο, πρώην κάτοχο του Αμφορέα. Η ομάδα των αγγειογράφων, στους οποίους συγκαταλέγεται και ο άγνωστος ζωγράφος του αμφορέα μας άκμασε στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.. Το έτος κατασκευής του αμφορέα ανάγεται στο 560 π.Χ..
Κηφισός

Μόλυνση του ποταμού κατά τον 20ό αιώνα

Στη νεότερη ιστορία, και κυρίως την μεταπολεμική περίοδο, το νοτιοδυτικό τμήμα του ποταμού εγκλωβίστηκε στη βιομηχανική ζώνη της Αττικής. Αμφίπλευρα του Κηφισού εγκαταστάθηκαν με γοργούς ρυθμούς εργοστάσια, βιομηχανίες και βιοτεχνίες βαρέως τύπου επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε ένα άναρχο και άτυπο βιομηχανικό πάρκο. Ταυτόχρονα, δεν υπήρχε σχέδιο διευθέτησης των εκτάσεων, ούτε και σχέδιο απορροής των βιομηχανικών αποβλήτων που κατέληγαν στον ποταμό. Στις όχθες του Κηφισού ανεγέρθηκε, ακόμη, πληθώρα από παραπήγματα, στις Αχαρνές μέχρι το Περιστέρι (Άγιος Ιωάννης Θεολόγος και Τσαλαβούτα) και τον Ταύρο.

Εγκιβωτισμός την δεκαετία του 2000 και κατασκευή αυτοκινητοδρόμου

Μέχρι και το 2000, η έλλειψη σχεδιασμού και υλοποίησης κατάλληλων υποδομών αντι-πλημμυρικής προστασίας, σε συνδυασμό με την έντονη ανοικοδόμηση εκατέρωθεν της κοίτης, διατηρούσαν σε υψηλά επίπεδα τον κίνδυνο πρόκλησης πλημμυρών κάθε φορά που σημειώνονταν έντονες βροχοπτώσεις, οι οποίες είχαν ποικίλες επιπτώσεις στους κατοίκους των γύρω περιοχών και τις περιουσίες τους. 
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και στο πλαίσιο των μεγάλων τεχνικών έργων που προωθήθηκαν εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004, προχώρησε ο εγκιβωτισμός του Κηφισού σε μήκος 13 χιλιομέτρων, δηλαδή η κατασκευή μεγάλου αγωγού από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν) για την διοχέτευση των νερών από το ύψος της Νέας Φιλαδέλφειας μέχρι τις εκβολές του στον Φαληρικό όρμο. Το τεχνικό αυτό έργο εξυπηρετούσε και την κατασκευή αυτοκινητόδρομου (τμήματος της Εθνικής Οδού Αθηνών - Λαμίας) πάνω από τον ποταμό. Το έργο αυτό επέλυσε μεν το ζήτημα των πλημμυρών, αλλά είχε τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, καθώς αφάνισε την φυσική κοίτη και τα πρανή του ποταμού σε μεγάλο μέρος της συνολικής του διαδρομής και συνεπώς κατέστρεψε το οικοσύστημα που υπήρχε στο τμήμα αυτό.
Παρά το γεγονός ότι ψηφίστηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο νόμος που απαγορεύει την εγκατάσταση βιομηχανιών κοντά στον ποταμό και την ρίψη σκουπιδιών, δεν υπήρξαν αρκετές προσπάθειες αστυνόμευσης.
Ωστόσο, μετά από καταστροφές στην ευρύτερη περιοχή, όπως οι πυρκαγιές στην Πάρνηθα το 2007 και οι κατά διαστήματα πλημμύρες, αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον για τον Κηφισό και έγιναν προσπάθειες από εθελοντές να καθαριστούν οι κοίτες και οι άλλες ακάθαρτες απολήξεις του ποταμού στις όχθες του από το 2008 μέχρι και το 2012.
Στατιστική μέθοδος

Ιστορία

Η ιστορία της στατιστικής μεθόδου με την αρχική περιγραφική μορφή της ταυτίζεται με την ιστορία της Στατιστικής. Με την αναλυτική όμως μορφή της ως ανεξάρτητη μέθοδος της παρατήρησης και του πειράματος άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ιδιαίτερα από τους ψυχολόγους, όπου και αποτελεί τη μοναδική μαθηματική μέθοδο που χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα. Ένας από τους πρωτοπόρους του χώρου ήταν ο Βέλγος μαθηματικός Quetelet (1796-1874) που εφάρμοσε την καμπύλη Λαπλάς - Γκάους στη κατανομή ανθρωπομετρικών δεδομένων.

Κύριος όμως εισηγητής της στατιστικής μεθόδου στη Ψυχολογία ήταν ο Άγγλος Φράνσις Γκάλτον (Francis Galton) με το βιβλίο του "Hereditary Genius" στη μέτρηση μεγαλοφυΐας. Το 1877 ο Γκάλτον εισήγαγε την τεχνική της συνάφειας, την οποία όμως είχε επινοήσει ο Γάλλος Α. Μπραβέ (Auguste Bravais) το 1846, καθώς και τις γραφικές αναπαραστάσεις. Το 1896 ο Καρλ Πίρσον (Karl Pearson) διαμόρφωσε μια ειδική μαθηματική θεωρία που υπήρξε γόνιμη μετά τη συνεργασία του με τον Φ. Γκάλτον.
Από το 1900 και μετά η στατιστική μέθοδος αρχίζει να εμφανίζεται με γοργό ρυθμό σε πολλά συγγράμματα όπως του Theorndike και του Woodworth. Σημαντική επίσης υπήρξε η συνεισφορά του Εργαστηρίου της Ευγονικής του Λονδίνου όπου το 1901 συγχωνεύτηκε με το Εργαστήριο Βιομετρίας με την προσάρτησή τους στο University College των οποίων οι διευθυντές (K. Pearson και R. Fisher) ταύτισαν την ανατολή του αιώνα με την εισαγωγή της στατιστικής μεθόδου τόσο στη πειραματική όσο και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία. Στα δε επόμενα χρόνια προστέθηκε και η λεγόμενη παραγοντική ανάλυση.
Ντούντο Ερρίκος του Λάουρενμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ρούπρεχτ διοικητή (vogt) του Ζήγκερλαντ, διορισμένου από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Από τα πατρικά του κτήματα στο Λίππορν υποθέτουμε ότι ήταν απόγονος των κυρίων του Λίππορν, που αναφέρονται από το 881. Το 950 ο Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών δούκας της Σουαβίας τους παραχώρησε το Έστεραου. Το 991 ο Ντρούτβιν του Λίππορν ήταν κόμης του Κενιγκσόντεργκαου.
Ο Ντούντο, μάλλον μαζί με τον πατέρα του, έκτισε το κάστρο του Λάουρενμπουργκ. Το 1093 ως κόμης του Λάουρενμπουργκ ίδρυσε το αββαείο Μαρία Λάαχ και το 1117 αναφέρεται ως διοικητής (vogt) του Ζήγκερλαντ. Υποστήριξε τους Σάλιους βασιλείς εναντίον των αρχιεπισκόπων του Μάιντς, της Κολωνίας, του Τρίερ και των κομήτων του Κατσενελνμπόγκεν. Το 1100 άρχισε την οικοδόμηση του κάστρου Νασσάου, που θα γίνει η έδρα του Οίκου. Το 1117 παραχώρησε γη για την ίδρυση μονής στο Λίππορν· ο γιος του Ρούπρεχτ Α΄ το 1126 έκτισε εκεί το αββαείο των Βενεδικτίνων Σέναου, όπου έζησε η αγία Ελισάβετ του Σέναου. 
Το 1122 έλαβε το κάστρο του Ίντσταϊν στην οροσειρά Τάουνους, ως φέουδο υποτελές στον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Επίσης έλαβε και τη διοίκηση (vogtship) του πλούσια προικισμένου αββαείου των Βενεδικτίνων Μπλάιντενστατ (νυν Τάουνουσταϊν).
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019

Τοποθεσία

Ο διαγωνισμός του 2019 θα διεξαχθεί στην Πολωνία για πρώτη φορά μετά τη νίκη της χώρας το 2018, με τη Roksana Węgiel και το τραγούδι "Anyone I Want To Be".

Χώρος διεξαγωγής

Ο διαγωνισμός θα λάβει χώρα στη Gliwice Arena, έναν χώρο για διεξαγωγή αθλητικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων, με χωρητικότητα 17.178 θεατών. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα στάδια του είδους του στην Πολωνία.

Οπτικός σχεδιασμός

Το σλόγκαν του διαγωνισμού, Share the Joy, παρουσιάστηκε στις 13 Μαΐου 2019 κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου πριν τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Στη συνέντευξη τύπου συμμετείχαν η Gert Kark (διευθύντρια σχεδίου), ο Konrad Smuga (διευθυντής δημιουργικού), η Marta Piekarska (συντονίστρια σχεδίου) και η Roksana Węgiel, νικήτρια του 2018.
"Το λογότυπο περιλαμβάνει έναν χρωματιστό χαρταετό ο οποίος συμβολίζει την ελευθερία, το φως και κοινές χαρούμενες στιγμές. Το δημιουργικό στοιχείο αντιπροσωπεύει το πώς όταν εργαζόμαστε μαζί μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα, δυνατότεροι και πώς μας φέρνει χαρά και ευτυχία όταν γιορτάζουμε όμορφα πράγματα στη ζωή".

Άλλες χώρες

Προκειμένου μια χώρα να επιλεγεί για πιθανή συμμετοχή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, πρέπει να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU). Είναι άγνωστο αν η EBU έστειλε προσκλήσεις συμμετοχής σε όλα τα 56 ενεργά μέλη, όπως κάνει για τo Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.
Agents of Fortune

Ο δίσκος

Από το 1972 ως το 1974, οι Blue Öyster Cult κυκλοφόρησαν τρία επιτυχημένα στούντιο άλμπουμ και περιόδευαν συνεχώς, προσελκύοντας νέους φίλους, όμως η μεγάλη εμπορική επιτυχία ήλθε με το ζωντανά ηχογραφημένο "On Your Feet or on Your Knees" του 1975 και άνοιξε το δρόμο για το ύφος του "Agents of Fortune".
Ο δίσκος αποτελούσε συνέχεια της πρώτης τριάδας δίσκων, αλλά με μία πιο εμπορική χροιά στον ήχο τους, με αποτέλεσμα να είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος που βραβεύθηκε ως πλατινένιο. Κομμάτια όπως τα "True Confessions", "Morning Final", "Tenderloin" και "Debbie Denise" περιελάμβαναν ποπ στοιχεία, ενώ συμμετείχαν και οι Ράντι και Μάικλ Μπρέκερ στα πνευστά.
Η μεγαλύτερη σινγκλ επιτυχία των BOC βρίσκεται εδώ, με το κομμάτι "(Don't Fear) The Reaper" να φθάνει ως το # 12 του Billboard το καλοκαίρι του 1976. Το ριφ του ήταν εμπνευσμένο από την μουσική των The Byrds, αλλά μέλη του συγκροτήματος έχουν δηλώσει ότι πίστευαν ότι ήταν υπερβολικά εμπορικό για το ύφος τους. Το "This Ain’t the Summer of Love" επίσης κυκλοφόρησε σαν σινγκλ, αλλά δεν κατάφερε να μπει στο Hot-100.
Ένα άλλο κομμάτι του δίσκου ήταν το "The Revenge of Vera Gemini", το οποίο συνέθεσε ο ντράμερ Άλμπερτ Μπουσάρντ με την Πάτι Σμιθ, η οποία εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε σχέση με τον κιμπορντίστα του συγκροτήματος, Άλεν Λάνιερ. Η Σμιθ ηχογράφησε τον μονόλογο στην εισαγωγή του κομματιού, όπως και τα δεύτερα φωνητικά του.
Το συγκρότημα δεν κατάφερε ποτέ να πλησιάσει τις πωλήσεις που έκανε το "(Don't Fear) The Reaper" με κάποιο άλλο σινγκλ, αν και το "Burnin' for You" του 1981 ήταν το δεύτερο και τελευταίο Top-40 τους. Ο δίσκος μπήκε στο Top-30 σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και το Top-10 στην Σουηδία, με το βρετανικό περιοδικό NME να το συμπεριλαμβάνει στην λίστα με τα δέκα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.
Χρυσά και ασημένια συλλεκτικά νομίσματα Ευρώ

Στην ευρωζώνη, κάθε χώρα έχει το δικαίωμα η κοπής ασημένιων και χρυσών συλλεκτικών κερμάτων. Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα θέματα, τα κέρματα αυτά δεν είναι νόμιμα σε όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, αλλά μόνο στη χώρα όπου το κέρμα εκδόθηκε. Για παράδειγμα, το φινλανδικό συλλεκτικό κέρμα των 10 € δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Ολλανδία.
Τα νομίσματα αυτά έχουν νόμιμη αξία μόνο στη χώρα έκδοσης τους , σε αντίθεση με τα υπόλοιπα νομίσματα ευρώ, τα οποία είναι νόμιμα σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης. Αυτό σημαίνει ότι τα χρυσά και ασημένια νομίσματα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χρήματα σε άλλες χώρες. Επιπρόσθετα, τα νομίσματα αυτά υπερβαίνουν την ονομαστική τους αξία, λόγο του υλικού κατασκευής τους και για το λόγο αυτό δεν χρησιμοποιούνται στις συναλλαγές. Σε αυτό οφείλεται η ονομασία τους ως Συλλεκτικά νομίσματα. 
Τα νομίσματα αυτά απεικονίζουν ιστορικές επετείους ή δείνουν προσοχή σε συγκεκριμένα γεγονότα ξεχωριστής σημασίας.
Για να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχυση στο κοινό, τα τεχνικά χαρακτηριστικά των συλλεκτικών κερμάτων διαφέρουν από εκείνα των κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία. Από τις τρεις τεχνικές παραμέτρους των κερμάτων, δηλαδή το χρώμα, τη διάμετρο, και το βάρος, τουλάχιστον οι δύο θα πρέπει να είναι διαφορετικές από εκείνες των κερμάτων που προορίζονται για κυκλοφορία.
Είναι αβέβαιο κατά πόσον το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα τους χορηγήσει την ιδιότητα του νομίμου νομίσματος εκτός των εθνικών ορίων. Εκτός από τα μέλη της ευρωζώνης, τα 3 κρατίδια τα οποία χρησιμοποιούν τα ευρώ (Άγιος Μαρίνος, Μονακό και Βατικανό) έχουν το δικαίωμα παραγωγής χρυσών και ασημένιων συλλεκτικών νομίσματων ευρώ.
Ο φάρος στην άκρη του κόσμου

Περίληψη της πλοκής

Οι Βάσκεθ, Μόρις και Φελίπε είναι οι φαροφύλακες που επανδρώνουν τον φάρο στην Ίσλα δε λος Εστάδος, στο νότιο άκρο της Αργεντινής.
Δύο από αυτούς δολοφονούνται από μία ομάδα νεοαφιχθέντων στην περιοχή πειρατών με αρχηγό κάποιον Κονγκρ. Ο Βάσκεθ, ο μοναδικός επιζών, διαφεύγει και περνά αρκετούς μήνες μέχρι την άφιξη του σκάφους τροφοδοσίας του φάρου «Σάντε Φε», τρεφόμενος με τις κρυμμένες σε μια σπηλιά προμήθειες των πειρατών. Το αμερικανικό πλοίο «Σέντσουρι» από το Μομπίλ ναυαγεί στα βράχια του νησιού επειδή το φως του φάρου έχει σβηστεί από τους πειρατές και τότε ο Βάσκεθ ενώνει τις δυνάμεις του με τον (μοναδικό επίσης) επιζήσαντα του ναυαγίου υποπλοίαρχο Τζων Ντέιβις για να αποτρέψουν τη διαφυγή των πειρατών προς τον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό.
Κατορθώνουν να περισώσουν ένα κανόνι από το ναυάγιο και να ρίξουν με αυτό στο πειρατικό πλοίο «Maule» καθώς αυτό ετοιμάζεται να σαλπάρει. Η οβίδα προκαλεί περιορισμένες ζημιές και ο ξυλουργός των πειρατών μπορεί και τις επιδιορθώνει μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Τη νύκτα πριν την ημέρα που έχει ορισθεί εκ νέου για την αναχώρηση του πλοίου, ο Βάσκεθ κολυμπά μέχρι την αποβάθρα του και εμφυτεύει μια βόμβα στο πηδάλιό του. Αυτό προκαλεί και πάλι μικρή μόνο ζημιά, που επιδιορθώνεται μέσα σε μόλις μία ημέρα. Την επόμενη μέρα ωστόσο ο Καρκάντ, ο υπαρχηγός των πειρατών, διακρίνει το «Σάντε Φε» στον ορίζοντα. Ευτυχώς για τους πειρατές, δεν θα φθάσει μέχρι να βραδιάσει, και τότε δεν θα μπορεί με τίποτα να μπει στον όρμο χωρίς το φως του φάρου. Αυτό θα δώσει στους πειρατές την ευκαιρία να αποπλεύσουν προς τη νότια πλευρά του νησιού, που πλέον την γνωρίζουν αρκετά καλά.
Τότε οι Βάσκεθ και Ντέιβις αποφασίζουν και επιστρέφουν στον φάρο, και τον ξανανάβουν. Οι πειρατές προσπαθούν να επανακαταλάβουν τον φάρο και να τους σκοτώσουν, αλλά βρίσκουν την κάτω σιδερένια πόρτα πολύ ενισχυμένη για να την παραβιάσουν. Ο αρχιπειρατής Κονγκρ διατάζει τον Καρκάντ και τον ξυλουργό να σκαρφαλώσουν στον τοίχο του φάρου και να σκοτώσουν τους Βάσκεθ και Ντέιβις στην κορυφή, αλλά μόλις τα κεφάλια τους ξεπροβάλουν από το κάγκελο πυροβολούνται. Ο Κονγκρ και οι υπόλοιποι πειρατές συνειδητοποιούν ότι είναι πλέον πολύ αργά για να φύγουν με το πλοίο τους και τρέχουν προς το εσωτερικό του νησιού. Οι περισσότεροι από αυτούς παραδίδονται αργότερα, λίγοι πεθαίνουν από την πείνα και ο Βάσκεθ γίνεται αυτόπτης μάρτυρας καθώς ο Κονγκρ αυτοκτονεί. Ο Βάσκεθ επιστρέφει σπίτι του με το «Σάντε Φε», αφού πρώτα βεβαιωθεί ότι το νησί είναι ασφαλές για τους νέους φαροφύλακες.