Αλαμπάμα

Ετυμολογία

Η φυλή Αλαμπάμα, είναι μια φυλή με Μουσκογκιανή γλώσσα τα μέλη της οποίας ζούσαν λίγο κάτω από την σύζευξη των ποταμών Κούζα και Ταλλαπούζα στις ανώτερες περιοχές του Ποταμού Αλαμπάμα χρησιμοποιήθηκε ως ετυμολογική πηγή των ονομάτων του ποταμού και της πολιτείας. Στην γλώσσα Αλαμπάμα, η λέξη για ένα άτομο Αλαμπάμα είναι Albaamo (ή παραπλήσια Albaama ή Albàamo σε διαφορετικές διαλέκτους· ο πληθυντικός για «πρόσωπα Αλαμπάμα» είναι Albaamaha). Η λέξη Alabama πιστεύεται ότι προέρχεται από την γλώσσα Τσοκτάου και αργότερα υιοθετήθηκε από την φυλή Αλαμπάμα ως όνομα της. Ο συλλαβισμός της λέξης ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των πηγών. Η πρώτη χρήση εμφανίζεται σε τρεις απολογισμούς της αποστολής του Ερνάντο ντε Σότο του 1540 με τον Γκαρθιλάσσο ντε λα Βέγκα να χρησιμοποιεί το Alibamo, ενώ ο Ιππότης του Έλβας και ο Ροντρίγκο Ρανχέλ έγραφαν Alibamu και Limamu, αντίστοιχα. Από το 1702 περίπου, η φυλή ήταν γνωστή στους Γάλλους ως Alibamon με Γαλλικούς χάρτες να προσδιορίζουν τον ποταμό ως Rivière des Alibamons. Άλλοι συλλαβισμοί της ονομασίας περιλαμβάνουν τα Αλιμπάμου, Αλαμπάμο, Αλμπάμα, Αλέμπαμον, Αλιμπάμα, Αλίμπαμου, Αλαμπάμου, and Αλλιμπάμου.
Αν και η προέλευση της λέξης Αλαμπάμα μπορεί να καθοριστεί, οι πηγές διαφωνούν στο νόημά της. Ένα άρθρο του 1842 στην Jacksonville Republican πρότεινε την ιδέα ότι το νόημα ήταν «Εδώ Αναπαυόμαστε». Αυτή η θεωρία έγινε δημοφιλής στη δεκαετία του 1850 μέσω των κειμένων του Αλεξάντερ Μποφόρ Μικ. Ειδικοί στις Μουσκογκιανές γλώσσες δεν έχουν καταφέρει να βρουν στοιχεία για να αποδείξουν μια τέτοια μετάφραση. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η λέξη προέρχεται από τις λέξεις των Τσοκτάου alba (που σημαίνει «φυτά» ή «χόρτα») και amo (που σημαίνει «κοπή», «καλλωπισμός με κοπή» ή «συλλογή»). Η σημασία μπορεί να ήταν «καθαριστές της λόχμης» ή «συλλέκτες βοτάνων» κάτι το οποίο μπορεί να αναφέρεται στον καθαρισμό της γης για καλλιέργεια ή τη συλλογή φαρμακευτικών φυτών.

Προευρωπαϊκή εγκατάσταση

Οι ιθαγενείς διαφόρων πολιτισμών έζησαν στην περιοχή επί χιλιετίες πριν την Ευρωπαϊκή αποίκηση. Το εμπόριο με τα βορειοανατολικά μέσω του Ποταμού Οχάιο άρχισε κατά την Περίοδο των Ταφικών Λόφων (Burial Mound Period) (1000 π.Χ.–700 μ.Χ.) και συνέχισε μέχρι την επαφή με τους Ευρωπαίους. 
Ο αγροτικός πολιτισμός του Μισσισσιππή κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της πολιτείας από το 1000 μ.Χ. μέχρι το 1600 μ.Χ., με ένα από τα μεγάλα κέντρα του στον Αρχαιολογικό Χώρο της Μάουντβιλ στην Μάουντβιλ, Αλαμπάμα. Η ανάλυση τεχνέργων που ανασύρθηκαν από τις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Μάουντβιλ ήταν η βάση των ερευνητών που διατύπωσαν τα χαρακτηριστικά του Νοτιοανατολικό Σύμπλεγμα Τελετών (Southeastern Ceremonial Complex)(SECC). Αντίθετα με τις κοινές πεποιθήσεις, το SECC φαίνεται να μην έχει άμεσο σύνδεσμο με τον Μεσοαμερικανικό πολιτισμό, αλλά αναπτύχθηκε ανεξάρτητα. Το Ceremonial Complex αντιπροσωπεύει ένα μείζον συστατικό της θρησκείας των λαών του Μισσισσιππή· είναι ένα από τα κύρια μέσα με τα οποία γίνεται κατανοητή η θρησκεία τους.
Μεταξύ των ιστορικών φυλών των Ιθαγενών Αμερικανών που ζούσαν στην περιοχή της σημερινής Αλαμπάμα ήταν οι ομιλούντες γλώσσες Ιροκουά Τσερόκι, και οι ομιλούντες Μουσκογκιανές γλώσσες Αλαμπάμα (Alibamu), οι Τσίκασο, οι Τσόκταου, οι Κρικ, και οι Κοασάτι.

Ευρωπαϊκή εγκατάσταση

Οι Γάλλοι ίδρυσαν τον πρώτο Ευρωπαϊκό οικισμό στην περιοχή του Old Mobile, το 1702. Η πόλη μετακινήθηκε στη σημερινή τοποθεσία του Μόμπαϊλ το 1711. Αυτή η περιοχή ήταν Γαλλική από το 1702 μέχρι το 1763, μέρος της Βρετανικής Δυτικής Φλόριντα από το 1763 μέχρι το 1783, και διαιρέθηκε ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ισπανία την περίοδο 1783–1821. Ο Τόμας Μπάσσετ, έναν loyalist στην Βρετανική μοναρχία, ήταν ένας από τους νεότερους γνωστούς εποίκους στην πολιτεία πέραν της περιοχής του Μόμπαϊλ. Εγκαταστάθηκε στους του Τόμπιγκμπι, στην σημερινή Κομητεία Ουάσινγκτον, κατά τα πρώτα έτη της δεκαετίας του 1770. Οι σημερινές κομητείες Μπόλντουιν και Μόμπαϊλ έγινε μέρος της Ισπανικής Δυτικής Φλόριντα το 1783, μέρος της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Δυτικής Φλόριντα το 1810, και τελικά προστέθηκε στο Έδαφος του Μισισίπι το 1812. Η περιοχή που αποτελεί την σημερινή βόρεια και κεντρική Αλαμπάμα και Μισισίπι, τότε γνωστή ως Γαίες Γιαζού, ήταν αντικείμενο διεκδίκησης από την Επαρχία της Τζόρτζια μετά το 1767. Μετά τον Επαναστατικό Πόλεμο, παρέμεινε μέρος της Τζόρτζια, αν και υπήρχε γι' αυτό μεγάλη αμφισβήτηση.
Με εξαίρεση την άμεση περιοχή γύρω από το Μόμπαϊλ και τις Γαίες Γιαζού, η σημερινή κεντρική Αλαμπάμα έγινε μέρος του Έδαφος του Μισισίπι κατά την δημιουργία του το 1798. Οι γαίες Γιαζού προστέθηκαν στο έδαφος το 1804, μετά το σκάνδαλο γαιών Γιαζού. Η Ισπανία είχε διατηρήσει μια κυβερνητική παρουσία στο Μόμπαϊλ μετά το 1812. Όταν οι δυνάμεις του Άντριου Τζάκσον κατέλαβαν το Μόμπαϊλ το 1814 φάνηκε η ντε φάκτο εξουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή, η οποία ουσιαστικά τερμάτισε την Ισπανική επιρροή, αν και όχι τις ισπανικές αξιώσεις, ενώ απέκτησε μια απρόσκοπτη πρόσβαση προς τον Κόλπο του Μεξικού από την ενδοχώρα του εδάφους. Πριν την είσοδο του Μισισίπι ως πολιτεία στις 10 Δεκεμβρίου 1817, το πιο αραιοκατοικημένο ανατολικό ήμισυ του εδάφους διαχωρίστηκε και ονομάσθηκε Έδαφος της Αλαμπάμα. Το Έδαφος της Αλαμπάμα δημιουργήθηκε από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 3 Μαρτίου 1817. Το Σαιντ Στέβενς, σήμερα πόλη φάντασμα, χρημάτισε εδαφική πρωτεύουσα από το 1817 έως το 1819.

Πρώιμη περίοδος ως πολιτεία

Η Αλαμπάμα εισήλθε στην Ένωση το 1819 ως 22η πολιτεία. Η Καχάμπα, επίσης πόλη φάντασμα σήμερα, ήταν η πρώτη μόνιμη πολιτειακή πρωτεύουσα, από το 1820 έως το 1825. Ο Πυρετός της Αλαμπάμα ήταν ήδη καθ'οδόν όταν η πολιτεία εισήλθε στην Ένωση, με εποίκους και διεκδικητές γης να διαχέονται στην πολιτεία για να εκμεταλλευθούν την εύφορη γη που ήταν κατάλληλη για καλλιέργεια βαμβακιού. Μέρος της μεθορίου τις δεκαετίες του 1820 και του 1830, το σύνταγμα της προέβλεπε καθολική ψηφοφορία για τους λευκούς άνδρες. Οι νοτιοανατολικοί καλλιεργητές και έμποροι από τον Άνω Νότο έφεραν σκλάβους μαζί τους καθώς οι φυτείες βαμβακιού επεκτείνονταν. Η οικονομία της κεντρικής «Μαύρης Ζώνης» (η οποία πήρε το όνομά της από το σκούρο, εύφορο έδαφός της) κτίσθηκε πάνω στις μεγάλες φυτείες βαμβακιού των οποίων ο πλούτος των ιδιοκτητών τους αυξανόταν πολύ από την εργασία των δούλων. Η περιοχή επίσης δημιούργησε πολλούς φτωχούς, ανθρώπους χωρίς δικαιώματα οι οποίοι έγιναν subsistence farmers. Η Αλαμπάμα είχε εκτιμώμενο πληθυσμό κάτω από 10.000 το 1810, αλλά αυτός είχε αυξηθεί σε περισσότερους από 300.000 κατοίκους το 1830. Οι περισσότερες φυλές Ιθαγενών Αμερικανών εκριζώθηκαν εντελώς από την πολιτεία και μέσα σε λίγα έτη από την ψήφιση της Πράξης Απομάκρυνσης των Ινδιάνων από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1830. 
Από το 1826 έως το 1846, η Τασκαλούζα χρημάτισε πρωτεύουσα της Αλαμπάμα. Στις 30 Ιανουαρίου 1846, το νομοθετικό σώμα της Αλαμπάμα ανακοίνωσε ότι είχε ψηφίσει τη μεταφορά της πρωτεύουσας από την Τασκαλούζα στο Μοντγκόμερι. Η πρώτη νομοθετική συνεδρίαση διεξήχθη στη νέα πρωτεύουσα τον Δεκέμβριο 1847. Ένα νέο κτίριο καπιτωλίου ανεγέρθηκε υπό την καθοδήγηση του Στίβεν Ντέκατουρ Μπάττον της Φιλαδέλφεια. Η πρώτη κατασκευή κάηκε το 1849, αλλά ξανακτίστηκε στην ίδια θέση το 1851. Αυτό το δεύτερο καπιτώλιο στο Μοντγκόμειρ παραμένει μέχρι σήμερα. Σχεδιάσθηκε από τον Μπαράχιας χολτ απο το Έξετερ, Μέιν. Το 1860 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε συνολικά 964.201 άτομα, από τα οποία 435.080 ήταν σκλάβοι Αφροαμερικανοί και 2.690 ήταν ελεύθεροι έγχρωμοι.

1900–1960

Το νέο Σύνταγμα της Αλαμπάμα του 1901 περιελάμβανε εκλογικούς νόμους οι οποίοι ουσιαστικά στέρησαν τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών και των περισσότερων φτωχών λευκών μέσω περιορισμών ψήφου, περιλαμβανομένου του φόρου ψήφου και των απαιτήσεων αλφαβητισμού. Ενώ η τάξη των γαιοκτημόνων είχε πείσει τους φτωχούς λευκούς να υποστηρίξουν αυτές τις νομοθετικές προσπάθειες, οι νέοι περιορισμοί κατέληξαν στη στέρηση των δικών τους δικαιωμάτων επίσης, εξαιτίας κυρίως της επιβολής του σωρευτικού φόρου ψήφου. Το 1900, η Αλαμπάμα είχε πάνω από 181.000 Αφροαμερικανούς ικανούς για ψηφοφορία. Μέχρι το 1903, μόνο 2.980 πληρούσαν τις προϋποθέσεις για αν εγγραφούν, αν και τουλάχιστον 74.000 μαύροι ψηφοφόροι ήταν εγγράμματοι. Μέχρι το 1941, συνολικά περισσότεροι λευκοί από ότι μαύροι είχαν αποκλεισθεί: 600.000 λευκοί προς 520.000 μαύροι. Σχεδόν όλοι οι Αφροαμερικανοί έχασαν το δικαίωμα ψήφου τους.
Το σύνταγμα του 1901 επαναβεβαίωνε ότι τα σχολεία θα ήταν φυλετικά διαχωρισμένα. Επίσης επαναδιακήρυσσε ότι ο διαφυλετικός γάμος ήταν παράνομος, μολονότι ήταν ήδη ενάντια στο νόμο από το 1867. Περαιτέρω νόμοι φυλετικού διαχωρισμού πέρασαν μέχρι τη δεκαετία του 1950: για τις φυλακές το 1911· για τα νοσοκομεία το 1915· για τις τουαλέτες, τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια το 1928· για τις αίθουσες αναμονής των σταθμών λεωφορείων το 1945· και για όλες τις δημόσιες μεταφορές το 1955.
Το αγροτοκρατούμενο νομοθετικό σώμα της Αλαμπάμα υποχρηματοδοτούσε μονίμως τα σχολεία και τις υπηρεσίες για τους αποκλεισμένους από την ψηφοφορία Αφροαμερικανούς στην φυλετικά διαχωρισμένη πολιτεία, αλλά δεν τους ανακούφισε από την πληρωμή φόρων. Ο συνεχής φυλετικός σεκταρισμός, η αγροτική ύφεση, και η αποτυχία των καλλιεργειών βαμβακιού λόγω επιδρομών εντόμων οδήγησε δεκάδες χιλιάδες Αφροαμερικανούς να αναζητήσουν ευκαιρίες σε βόρειες πόλεις. Εγκατέλειψαν την Αλαμπάμα στις αρχές του 20ού αιώνα ως μέρος της Μεγάλης Μετανάστευσης προς αναζήτηση βιομηχανικών θέσεων εργασίας και καλύτερο μέλλον σε βόρειες βιομηχανικές πόλεις. Ο ρυθμός αύξησης πληθυσμού της Αλαμπάμα (βλέπε τον πίνακα «Ιστορικοί Πληθυσμοί» κάτωθεν) έπεσε σχεδόν στο μισό από το 1910 μέχρι το 1920, αντικατοπτρίζοντας την επίδραση της μετανάστευσης.
Την ίδια εποχή, πολλοί λευκοί των αγροτικών περιοχών και μαύροι μετανάστευσαν στην πόλη του Μπέρμιγχαμ για δουλειά σε νέες βιομηχανικές θέσεις. Έζησε τόσο ραγδαία ανάπτυξη που ονομάσθηκε «Η Μαγική Πόλη». Την δεκαετία του 1920, το Μπέρμιγχαμ ήταν η 19η μεγαλύτερη πόλη στις ΗΠΑ και περιείχε περισσότερο από το 30% του πληθυσμού της πολιτείας. Η βαριά βιομηχανία και η εξόρυξη ήταν η βάση της οικονομίας. Η βιομηχανική ανάπτυξη σχετικά με τις απαιτήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έφερε ευημερία. Το βαμβάκι έφθινε σε σημασία καθώς η πολιτεία ανέπτυξε μια βάση βιομηχανίας και υπηρεσιών.

1960–2000

Παρά τις μαζικές πληθυσμιακές μεταβολές στην πολιτεία από το 1901 μέχρι το 1961, το κυριαρχούμενο από αγροτικά συμφέροντα νομοθετικό σώμα αρνήθηκε να ανακατανείμει τις έδρες της Βουλής και της Γερουσίας με βάση τον πληθυσμό. Συνέχισαν την παλαιά αντιπροσώπευση για να διατηρήσουν την πολιτική και οικονομική δύναμη στις αγροτικές περιοχές. Επιπροσθέτως, το πολιτειακό νομοθετικό σώμα κατένειμε μεροληπτικά τις λίγες νομοθετικές έδρες του Μπέρμιγχαμ για να διασφαλίσει την εκλογή από ανθρώπους που ζούσαν εκτός του Μπέρμιγχαμ.
Ένα αποτέλεσμα ήταν ότι η Κομητεία Τζέφερσον, περιέχουσα τον βιομηχανικό και οικονομικό πυρήνα του Μπέρμιγχαμ, συνεισέφερε περισσότερα από το ένα τρίτο των φορολογικών εσόδων της πολιτείας, αλλά δεν λάμβανε αναλογικό ποσοστό υπηρεσιών. Τα αστικά συμφέροντα μονίμως υπεκπροσωπούνταν στο νομοθετικό σώμα. Μια έρευνα του 1960 έδειξε ότι λόγω της αγροτικής κυριαρχίας, «Μια μειοψηφία περίπου 25% του συνολικού πληθυσμού της πολιτείας ελέγχει την πλειοψηφία του νομοθετικού σώματος της Αλαμπάμα.»
Οι Αφροαμερικανοί θεωρούντο προσκείμενοι στους Ρεπουμπλικανούς για ιστορικούς λόγους, αλλά ήταν αποκλεισμένοι από το δικαίωμα ψήφου. Οι λευκοί της Αλαμπάμα ήταν εχθρικοί προς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και την Ανασυγκρότηση. Αυτοί οι παράγοντες δημιούργησαν μια μακρά παράδοση ότι κάθε υποψήφιος που ήθελε να είναι βιώσιμος στους λευκούς ψηφοφόρους έπρεπε να διαγωνίζεται ως Δημοκρατικός ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων. Η αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και ο διαχωρισμός άρχισε να τερματίζεται με το Αφροαμερικανικό Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων την περίοδο 1955–1968 και την ενεργοποίηση της Πράξης Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 και της Πράξης Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965 από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την δεκαετία του 1960, υπό τον Κυβερνήτη Τζορτζ Ουάλλας, έγιναν ανεπιτυχείς προσπάθειες για αντίσταση στις ομοσπονδιακά επιβεβλημένες προσπάθειες αποδιαχωρισμού.
Κατά τη διάρκεια του Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων, οι Αφροαμερικανοί πέτυχαν την προστασία των εκλογικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων μέσω του ψηφίσματος της Πράξης Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964, και της Πράξης Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965. Ο νομικός σεκταρισμός τελείωσε στις πολιτείες καθώς οι νόμοι Τζιμ Κρόου ακυρώθηκαν ή ανακλήθηκαν.
Υπό την Πράξη Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965, αρχειοθετήθηκαν υποθέσεις σε Ομοσπονδιακά δικαστήρια ώστε να αναγκάσουν την Αλαμπάμα να αναδιανείμει κατά πληθυσμό και τη Βουλή και τη Γερουσία του πολιτειακού νομοθετικού σώματος. Το 1972, για πρώτη φορά από το 1901, το νομοθετικό σώμα εφάρμοσε την πρόβλεψη του συντάγματος της Αλαμπάμα για περιοδική αναδιανομή με βάση τον πληθυσμό. Αυτό ωφέλησε τις αστικές περιοχές που είχαν αναπτυχθεί, καθώς και το τμήμα του πληθυσμού το οποίο είχε υποεκπροσωπηθεί για πάνω από 60 έτη.

Φυλή και καταγωγή

Σύμφωνα με την Απογραφή των Ηνωμένων Πολιτειών 2010, η Αλαμπάμα είχε πληθυσμό 4.779.736. Σε όρους φυλής και εθνότητας, οι κάτοικοι της πολιτείας ήταν 68,5% Λευκοί (67,0% Μη Ισπανόφωνοι Λευκοί), 26,2% Μαύροι ή Αφροαμερικανοί, 0,6% Ινδοαμερικανοί και Ιθαγενείς της Αλάσκα, 1,1% Ασιάτες, 0,1% Ιθαγενείς Χαβανέζοι και Άλλοι Νησιώτες του Ειρηνικού, 2.0% από Κάποια Άλλη Φυλή και 1,5% από δύο ή περισσότερες Φυλές. Οι Ισπανόφωνοι ή Λατίνοι κάθε φυλής αποτελούσαν το 3,9% του πληθυσμού.
Το 2011, 46,6% του πληθυσμού της Αλαμπάμα κάτω του 1 έτους ανήκαν σε μειονότητες.
Οι μεγαλύτερες αναφερόμενες ομάδες καταγωγής στην Αλαμπάμα είναι: Αφροαμερικανική (26,2%), Αγγλική (23,6%), Ιρλανδική (7,7%), Γερμανική (5,7%), και Σκοτωϊρλανδική (2,0%). Αυτοί που δηλώνουν «Αμερικανική» καταγωγή στην Αλαμπάμα είναι σε συντριπτικό ποσοστό Αγγλικής προέλευσης, όμως οι περισσότεροι Αγγλοαμερικανοί προσδιορίζονται απλά ως έχοντες Αμερικανική καταγωγή επειδή οι ρίζες τους έχουν υπάρξει στην Αμερική για πολύ μεγάλη περίοδο, σε μερικές περιπτώσεις από το 1600. Οι δημογράφοι εκτιμούν ότι ένα ελάχιστο 20–23% των κατοίκων της Αλαμπάμα είναι κυρίως Αγγλικής καταγωγής και πιθανόν το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο. Στην απογραφή του 1980, 41% των κατοίκων της Αλαμπάμα ανέφερε ότι ήταν Αγγλικής καταγωγής, κάνοντάς τους τη μεγαλύτερη εθνική ομάδα εκείνη την περίοδο. Υπάρχουν επίσης πολλοί περισσότεροι άνθρωποι στην Αλαμπάμα Σκωτοϊρλανδικών καταβολών από αυτούς που αυτοαποκαλούνται έτσι. Πολλοί άνθρωποι στην Αλαμπάμα ισχυρίζονται ότι έχουν Ιρλανδική καταγωγή λόγω του όρου Σκωτοϊρλανδοί, αλλά συνήθως στην Αλαμπάμα αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για εκείνους με Σκωτικές ρίζες, παρά Ιρλανδικές.
Το 1984, υπό την Πράξη Ντέιβις-Στρονγκ, το πολιτειακό νομοθετικό σώμα ίδρυσε την Επιτροπή Ζητημάτων των Ινδιάνων της Αλαμπάμα (Alabama Indian Affairs Commission) και επίσημα αναγνώρισε επτά Αμερικανικές φυλές Ινδιάνων. Σήμερα αυξημένες σε εννέα, αυτές περιλαμβάνουν την Poarch Band of Creek Indians, MOWA Band of Choctaw Indians, την Φυλή Άστρο των Κρικς του Μούσκογκε, την Φυλή Εκότα Τσερόκι της Αλαμπάμα, τους Τσερόκι της Βορειοανατολικής Αλαμπάμα, τους Τσερόκι της Νοτιοανατολικής Αλαμπάμα, Ma-Chis Lower Creek Indian Tribe, τους Piqua Sept της Φυλής Σόουνι του Οχάιο, και το Ηνωμένο Έθνος Cherokee Ani-Yun-Wiya Nation.

Χριστιανισμός

Η Αλαμπάμα βρίσκεται στο μέσο της Ζώνης της Βίβλου, μια περιοχή με μεγάλο Χριστιανικό πληθυσμό. Η Αλαμπάμα προσδιορίζεται ως μια από τις πλέον θρησκευόμενες πολιτείες στις ΗΠΑ, όπου περίπου 58% του πληθυσμού πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία. Μια απόλυτη πλειοψηφία των κατοίκων της πολιτείας προσδιορίζονται ως Προτεστάντες. Με στοιχεία του 2000, τα τρία μεγαλύτερα δόγματα στην Αλαμπάμα είναι το Ευαγγελικό, το Προτεσταντικό Κύριας Γραμμής, και το Καθολικό. Η Νότια Συνέλευση Βαπτιστών έχει τον υψηλότερο αριθμό πιστών στην Αλαμπάμα με 1.380.121, ακολουθούμενη από την Ενωμένη Εκκλησία Μεθοδιστών με 327.734 μέλη, και η Καθολική Εκκλησία με 150.647 πιστούς.
Σε έρευνα του 2007, σχεδόν 70% των ερωτώμενων γνώριζαν τα ονόματα από τα τέσσερα Ευαγγέλια. Από εκείνους που έδειχναν θρησκευτική προτίμηση, 59% είπε ότι κατείχαν "πλήρη κατανόηση" της πίστης τους και δεν χρειάζονταν περαιτέρω εκμάθηση. Σε έρευνα του 2007, 92% των κατοίκων της Αλαμπάμα ανέφεραν ότι είχαν τουλάχιστον μερική εμπιστοσύνη στις εκκλησίες της πολιτείας. Στην Αμερικανική Έρευνα Θρησκευτικού Προσδιορισμού του 2008, 80% των ερωτώμενων ανέφεραν την Χριστιανική ως θρησκεία τους, 6% την Καθολική, και 11% καμία θρησκεία.

Άλλες θρησκείες

Αν και σε πολύ μικρότερους αριθμούς, πολλές άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις εκπροσωπούνται στην πολιτεία, όπως ο Ιουδαϊσμός, το Ισλάμ, ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, ο Σιχισμός, και η Μπαχάι Πίστη.
Οι Εβραίοι έχουν παρουσία στην περιοχή της σημερινής Αλαμπάμα από το 1763, κατά την αποικιακή περίοδο του Μόμπαϊλ. Η παλαιότερη Εβραϊκή συναγωγή στην πολιτεία είναι το Congregation Sha'arai Shomayim στο Μόμπαϊλ. Αναγνωρίσθηκε επίσημα από το πολιτειακό νομοθετικό σώμα στις 25 Ιανουαρίου 1844. Τα Ιουδαϊκά δόγματα στην πολιτεία περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων δύο Ορθόδοξες, τέσσερις Συντηρητικές, δέκα Μεταρρυθμισμένες, και μια Ουμανιστική συναγωγή.
Το Ισλάμ έχει αυξανόμενη παρουσία στην Αλαμπάμα, με τριάντα ένα τζαμιά χτισμένα το 2011.
Υπάρχει ένας αριθμός Ινδουιστικών ναών και πολιτισμικών κέντρων στην πολιτεία, με τα πιο γνωστά να είναι το Shri Swaminarayan Mandir στο Μπέρμιγχαμ, ο Ινδουιστικός Ναός και Πολιτισμικό Κέντρο του Μπέρμιγχαμ στο Πέλχαμ, το Ινδουιστικό Πολιτισμικό Κεντρο της Βόρειας Αλαμπάμα στο Κάπσο, και το Hindu Mandir and Cultural Center στην Τασκαλούζα.
Υπάρχουν έξι κέντρα Ντάρμα και οργανώσεις για τους Βουδιστές που είναι διεσπαρμένοι στην πολιτεία. Οι περισσότεροι Βουδιστικοί μοναστικοί ναοί στην πολιτεία είναι συγκεντρωμένοι στη νότια Κομητεία Μόμπαϊλ, κοντά στο Μπαγιού Λα Μπατρ. Αυτή η περιοχή βίωσε μια εισροή προσφύγων από την Καμπότζη, το Λάος και το Βιετνάμ κατά την δεκαετία του 1970 και έκτοτε. Υπάρχουν τέσσερις ναοί μέσα σε μια ακτίνα δέκα μιλίων από το Μπαγιού Λα Μπατρ, περιλαμβανομένων των Ghua Chanh Giac, Wat Buddharaksa και Wat Lao Phoutthavihan.

Υγεία

Μια έρευνα των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών το 2008 έδειξε ότι η παχυσαρκία στην Αλαμπάμα ήταν πρόβλημα, με τις περισσότερες κομητείες να έχουν πάνω από το 29% των ενηλίκων παχύσαρκους, εκτός από δέκα που είχαν ποσοστό μεταξύ 26% και 29%. Οι κάτοικοι της πολιτείας, μαζί με εκείνους σε πέντε άλλες πολιτείες, είχαν τη μικρότερη πιθανότητα να είναι δραστήριοι σωματικά κατά τον ελεύθερο χρόνο τους. Η Αλαμπάμα, και οι νοτιοανατολικές ΗΠΑ γενικά, έχει τα περισσότερα περιστατικά διαβήτη τύπου II στους ενηλίκους στην χώρα, υπερβαίνοντας το 10% των ενηλίκων.

Οικονομία

Η πολιτεία έχει επενδύσει στην αεροδιαστημική, την εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη, τις τράπεζες και διάφορες βαριές βιομηχανίες, περιλαμβανομένης της παραγωγής αυτοκινήτων, της εξόρυξης της παραγωγής χάλυβα και τη μεταλλουργία. Το 2006, η ζωική παραγωγή και οι σοδειές στην Αλαμπάμα εκτιμώνταν σε $1,5 δισεκατομμύρια. Αντιθέτως με την κυρίως αγροτική οικονομία του προηγούμενου αιώνα, αυτό αντιπροσώπευε μόνο περίπου 1% του ΑΕΠ της πολιτείας. Ο αριθμός ιδιωτικών φαρμών έχει μειωθεί με σταθερό ρυθμό από την δεκαετία του 1960, καθώς η γη έχει πωληθεί σε επιχειρηματίες, εταιρείες ξυλείας και μεγάλους γεωργικούς συνεταιρισμούς. Τα επαγγέλματα εκτός γεωργίας είχαν επεκταθεί το 2008. Η απασχόληση εκείνο το έτος ήταν 121.800 σε επαγγέλματα management· 71.750 σε επιχειρήσεις και χρηματοοικονομικές λειτουργίες· 36.790 σε επαγγέλματα σχετικά με υπολογιστές και μαθηματικά· 44.200 στην αρχιτεκτονική και τη μηχανική· 12.410 σε επιστήμες του σώματος, της ζωής και κοινωνικές επιστήμες· 32.260 σε κοινοτικές και κοινωνικές υπηρεσίες· 12.770 σε νομικά επαγγέλματα· 116.250 στην εκπαίδευση και τις βιβλιοθήκες· 27.840 στην τέχνη, το σχέδιο και τα μέσα ενημέρωσης· 121.110 στην υγειονομική περίθαλψη· 44.750 στην πυρόσβεση, την επιβολή του νόμου και την ασφάλεια· 154.040 στην παρασκευή φαγητού και το σερβίρισμα· 76.650 στον καθαρισμό και στην συντήρηση κτιρίων και εδάφους· 53.230 στην προσωπική φροντίδα και τις υπηρεσίες· 244.510 στις πωλήσεις· 338.760 στην υποστήριξη και διαχείριση γραφείων· 20.510 στην γεωργία, την αλιεία και την δασοκομία· 120.155 στις κατασκευές και την εξόρυξη, και την εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου· 106.280 στην εγκατάσταση, την συντήρηση και τις επισκευές· 224.110 στην παραγωγή· και 167.160 στις μεταφορές και τη μεταφορά υλικών.
Σύμφωνα με το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης των Ηνωμένων Πολιτειών, το συνολικό ΑΕΠ του ήταν $170 δισεκατομμύρια, ή $29.411 κατά κεφαλήν. Το ΑΕΠ της Αλαμπάμα του 2008 ήταν αυξημένο κατά 0,7% από το προηγούμενο έτος. Η μοναδική μεγαλύτερη αύξηση συνέβη στον τομέα των πληροφοριών. Το 2010 το κατά κεφαλήν εισόδημα για την πολιτεία ήταν $22.984.
Τον Ιούνιο 2012 το ποσοστό ανεργίας της πολιτείας ήταν 7,8%.

Γεωργία

Η αγροτική παραγωγή της Αλαμπάμα περιλαμβάνει τα πουλερικά και τα αυγά, βοοειδή, προϊόντα φυτωρίων, το βαμβάκι, σιτηρά όπως το καλαμπόκι και το σόργο, λαχανικά, γάλα, η σόγια και τα ροδάκινα. Μολονότι γνωστή ως «Η Πολιτεία του Βαμβακιού» ("The Cotton State"), η Αλαμπάμα κατατάσσεται μεταξύ έκτης και δέκατης θέσης στην εθνική παραγωγή βάμβακος, σύμφωνα με διάφορες αναφορές, με το Τέξας, την Τζόρτζια και το Μισισίπι να αποτελούν τις τρεις κορυφαίες.

Βιομηχανία

Η βιομηχανική απόδοση της Αλαμπάμα περιλαμβάνει τον σίδηρο και προϊόντα του χάλυβα (περιλαμβανομένου του χυτοσιδήρου και χαλύβδινων σωλήνων)· το χαρτί, την ξυλεία, και προϊόντα του ξύλου· τις εξορύξεις (κυρίως άνθρακα)· πλαστικά προϊόντα· αυτοκίνητα και φορτηγά· και την ένδυση. Επίσης, η Αλαμπάμα παράγει προϊόντα αεροδιαστημικής και ηλεκτρονικής, κυρίως στην περιοχή της Χάντσβιλ, τοποθεσία του George C. Marshall Space Flight Center της NASA και το U.S. Army Materiel Command, που εδρεύουν στο Redstone Arsenal.
Ένας μεγάλος παράγοντας της οικονομικής ανάπτυξης της Αλαμπάμα από την δεκαετία του 1990 έχει υπάρξει η επεκτεινόμενη βιομηχανία αυτοκινήτων της πολιτείας. Στην πολιτεία βρίσκονται η Honda Manufacturing of Alabama, η Hyundai Motor Manufacturing Alabama, η Mercedes-Benz U.S. International και η Toyota Motor Manufacturing Alabama, καθώς και οι διάφοροι προμηθευτές τους. Από το 1993, η βιομηχανία αυτοκινήτων έχει δημιουργήσει περισσότερες από 67.800 νέες θέσεις εργασίας στην πολιτεία. Η Αλαμπάμα τρεχόντως κατατάσσεται 4η στη χώρα σε παραγωγή αυτοκινήτων.
Οι παραγωγοί χάλυβα Nucor, SSAB, ThyssenKrupp, και U.S. Steel έχουν εγκαταστάσεις στην Αλαμπάμα και απασχολούν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους. Τον Μάιο 2007, η Γερμανική χαλυβουργία ThyssenKrupp επέλεξε την Αλαμπάμα για ένα εργοστάσιο χαλυβουργίας $3,7 δισεκατομμυρίων, με την υπόσχεση 2.700 μόνιμων θέσεων εργασίας. Όταν οι εγκαταστάσεις της ThyssenKrupp φθάσουν σε μέγιστη δυναμικότητα, η Αλαμπάμα αναμένεται να γίνει η τρίτη σε παραγωγή χάλυβα πολιτεία στη χώρα μετά την Ιντιάνα και την Πενσυλβάνια.
Η Hunt Refining Company, θυγατρική της Hunt Consolidated, Inc., έχει έδρα στην Τουσκαλούζα και λειτουργεί ένα διυλιστήριο εκεί. Η εταιρεία επίσης λειτουργεί τερματικά στο Μόμπαϊλ, το Μέλβιν, και την Μάουντβιλ. Η JVC America, Inc. διατηρεί ένα εργοστάσιο αναπαραγωγής και συσκευασίας οπτικών δίσκων στην Τουσκαλούζα.

Τουρισμός

Κατ' εκτίμηση 20 εκατομμύρια τουρίστες ετησίως επισκέπτονται την πολιτεία. Πάνω από 100.000 από αυτούς προέρχονται από άλλες χώρες, όπως ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Ιαπωνία. Το 2006, 22,3 εκατομμύρια τουρίστες δαπάνησαν $8,3 δισεκατομμύρια παρέχοντας 162.000 θέσεις εργασίας στην πολιτεία.

Υγειονομική περίθαλψη

Το UAB Hospital είναι το μόνο κέντρο τραυμάτων Επιπέδου I στην Αλαμπάμα. Το UAB είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης στην πολιτειακή κυβέρνηση στην Αλαμπάμα, με εργατικό δυναμικό περίπου 18.000.

Τράπεζες

Η Αλαμπάμα φιλοξενεί την έδρα της Regions Financial Corporation, της BBVA Compass, της Superior Bancorp και της πρώην Colonial Bancgroup. Η Compass Banchshares με έδρα το Μπέρμιγχαμ εξαγοράσθηκε από την BBVA με έδρα στην Ισπανία τον Σεπτέμβριο 2007, αν και η έδρα της BBVA Compass παραμένει στο Μπέρμιγχαμ. Τον Νοέμβριο 2006, η Regions Financial ολοκλήρωσε την συγχώνευση της με την AmSouth Bancorporation, η οποία είχε επίσης έδρα στο Μπέρμιγχαμ. Η SouthTrust Corporation, μια άλλη μεγάλη τράπεζα με έδρα στο Μπέρμιγχαμ, εξαγοράσθηκε από την Wachovia το 2004 έναντι $14,3 δισεκατομμυρίων. Η πόλη ακόμη has major operations for Wachovia and its now post-operating bank Wells Fargo, οι οποίες περιλαμβάνουν μια περιφερειακή έδρα, ένα κέντρο επιχειρήσεων και ένα κέντρο δεδομένων $400 εκατομμυρίων. Περίπου δώδεκα μικρότερες τράπεζες εδρεύουν επίσης στο Μπέρμιγχαμ, όπως η Superior Bancorp, η ServisFirst και η New South Federal Savings Bank. Το Μπέρμιγχαμ επίσης αποτελεί την έδρα αρκετών μεγάλων εταιρειών διαχείρισης επενδύσεων, περιλαμβανομένης της Harbert Management Corporation.

Ηλεκτρονική

Η εταιρεία παροχής τηλεπικοινωνιών AT&T, πρώην BellSouth, επίσης έχει μεγάλη παρουσία στην Αλαμπάμα με αρκετά μεγάλα γραφεία στο Μπέρμιγχαμ. Η εταιρεία έχει πάνω από 6.000 υπαλλήλους και περισσότερους από 1.200 συμβασιούχους υπαλλήλους.
Πολλές εταιρείες εμπορικής τεχνολογίας εδρεύουν στη Χάντσβιλ, όπως η εταιρεία πρόσβασης στο διαδίκτυο ADTRAN, η εταιρεία γραφικών υπολογιστών Intergraph, η εταιρεία σχεδιασμού και κατασκευής υποδομών IT Avocent, και η εταιρεία παροχής τηλεπικοινωνιών Deltacom. Η Cinram κατασκευάζει και διανέμει DVD της 20th Century Fox και Δίσκους Blu-ray εκτός του εργοστασίου της Χάντσβιλ.

Κατασκευές

Η Rust International έχει μεγαλώσει για να συμπεριλάβει την Brasfield & Gorrie, την BE&K, την Hoar Construction και την B.L. Harbert International, οι οποίες αυτόματα συγκαταλέγονται στις λίστες Engineering News-Record κορυφαίου σχεδιασμού, διεθνών κατασκευών, και εταιρειών μηχανικής. (Η Rust International εξαγοράσθηκε το 2000 από την Washington Group International, η οποία με την σειρά της εξαγοράσθηκε από την URS Corporation, με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο, το 2007.)

Μεταφορές

Το Λιμάνι του Μόμπιλ, το μόνο θαλάσσιο λιμάνι της Αλαμπάμα, είναι ένα πολυάσχολο λιμάνι στον Κόλπο του Μεξικού με πρόσβαση σε υδάτινες οδούς της ενδοχώρας προς τα Μεσοδυτικά μέσω της Υδάτινης Οδού Τενεσσί-Τόμπιγκμπι. Το Λιμάνι του Μόμπιλ είναι τρεχόντως το 9ο μεγαλύτερο σε χωρητικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι μεταφορές με φορτηγίδες από και προς το Λιμάνι της Τασκαλούζα και άλλες εμπορικές πλοηγήσεις καθιστούν τον Ποταμό Μπλακ Γουόρριορ χρήσιμο στην πολιτεία της Αλαμπάμα.

Φόροι

Η Αλαμπάμα επιβάλλει 2, 4, ή 5 τοις εκατό φόρο προσωπικού εισοδήματος, ανάλογα με το ποσό που κερδίζεται και την κατάσταση αρχειοθέτησης. Οι φορολογούμενοι επιτρέπεται να αφαιρέσουν τον ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματός τους από τον πολιτειακό φόρο της Αλαμπάμα, και μπορούν να το κάνουν αυτό ακόμη και αν λάβουν την κανονική έκπτωση. Οι φορολογούμενοι που καταθέτουν αναλυτικές εκπτώσεις επιτρέπεται επίσης να απαλλαγούν από τους ομοσπονδιακούς φόρους για τα προγράμματα Social Security και Medicare.
Ο γενικός φόρος της πολιτείας επί των πωλήσεων είναι 4%. Ο ρυθμός συλλογής θα μπορούσε να είναι σημαντικά υψηλότερος, ανάλογα με τους επιπρόσθετους φόρους πόλεων και κομητειών επί των πωλήσεων. Για παράδειγμα, ο συνολικός φόρος πωλήσεων στο Μόμπαϊλ είναι 10% και υπάρχει επιπλέον φόρος εστιατορίων 1%, που σημαίνει ότι ένας πελάτης εστιατορίου στο Μόμπαϊλ θα πλήρωνε φόρο 11% σε ένα γεύμα. Ο φόρος πωλήσεων και ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στην Αλαμπάμα αποτελούν το 51% όλων των πολιτειακών και τοπικών εσόδων, συγκριτικά με ένα μέσο όρο περίπουt 36% πανεθνικά. Η Αλαμπάμα είναι επίσης μία από τις λίγες εναπομείνασες πολιτείες που επιβάλλουν φόρο στο φαγητό και την υγεία. Ο φόρος εισοδήματος της Αλαμπάμα στις φτωχές εργατικές οικογένειες είναι μεταξύ των πολύ υψηλών της χώρας. Η Αλαμπάμα είναι η μόνη πολιτεία που επιβάλλει φόρο εισοδήματος σε μια οικογένεια τεσσάρων μελών με χαμηλό εισόδημα, μέχρι και $4,600, όριο που αποτελεί το ένα τέταρτο του ομοσπονδιακού ορίου φτώχειας. Το όριο της Αλαμπάμα είναι το χαμηλότερο μεταξύ των 41 πολιτειών και της Περιφέρειας της Κολούμπια που έχουν φόρο εισοδήματος.
Ο τρέχων συλλογικός φόρος εισοδήματος είναι 6,5%. Το συνολικό ομοσπονδιακό, πολιτειακό και τοπικό φορολογικό βάρος στην Αλαμπάμα την κατατάσσει δεύτερη λιγότερο επιβαρυμένη φορολογικά πολιτεία στη χώρα. Οι φόροι ιδιοκτησίας είναι οι χαμηλότεροι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το παρόν πολιτειακό σύνταγμα απαιτεί τη διενέργεια δημοψηφίσματος για την αύξηση των φόρων εισοδημάτων.
Αφότου η φορολογική δομή της Αλαμπάμα εξαρτάται ευρέως από τις καταναλωτικές δαπάνες, υπόκειται σε δομή προϋπολογισμού υψηλής μεταβλητότητας. Για παράδειγμα, το 2003 η Αλαμπάμα είχε ετήσιο έλλειμμα προϋπολογισμού μέχρι και $670 εκατομμύρια.

Πολιτική

Κατά την περίοδο της Ανασυγκρότησης η οποία ακολούθησε τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, η Αλαμπάμα καταλήφθηκε από ομοσπονδιακά στρατεύματα της Τρίτης Στρατιωτικής Περιφέρειας υπό τον Στρατηγό Τζον Πόουπ. Το 1874, ο πολιτικός συνασπισμός γνωστός ως Redeemers πήρε τον έλεγχο της πολιτειακής κυβέρνησης από τους Ρεπουμπλικάνους, εν μέρει νοθεύοντας τις Αφροαμερικανικές ψήφους.
Μετά το 1890, ένας συνασπισμός λευκών πέρασε νόμους για να διαχωρίσει και να αποστερήσει από τα πολιτικά τους δικαιώματα τους μαύρους κατοίκους, μια διαδικασία που ολοκληρώθηκε με προβλέψεις στο σύνταγμα του 1901. Οι προβλέψεις αυτές που αποστέρησαν τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών έκαναν το ίδιο και για τους φτωχούς λευκούς. Μέχρι το 1941 είχαν χάσει τα πολιτικά τους δικαιώματα περισσότεροι λευκοί από ότι μαύροι: 600.000 προς 520.000, αν και οι επιπτώσεις ήταν μεγαλύτερες στην Αφρομαερικανική κοινότητα, καθώς όλα σχεδόν τα μέλη της είχαν χάσει τα δικαιώματά τους.
Από το 1901 μέχρι τη δεκαετία του 1960, η πολιτεία δεν επανασχεδίασε τις εκλογικές περιφέρειες καθώς ο πληθυσμός αυξανόταν και μετακινείτο μέσα στην πολιτεία. Το αποτέλεσμα ήταν μια αγροτική μειοψηφία η οποία δέσποσε στην πολιτική ζωή της πολιτείας μέχρις ότου μια σειρά δικαστικών υποθέσεων απαίτησε ανακατανομή των περιφερειών το 1972.
Τα πολιτειακά πολιτικά της Αλαμπάμα έτυχαν εθνικής και διεθνούς προσοχής τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 κατά τη διάρκεια του Αφροαμερικανικού Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων όταν οι πλειοψηφούντες λευκοί γραφειοκρατικά και ενίοτε βίαια αντιστάθηκαν στις διαμαρτυρίες για εκλογική και κοινωνική μεταρρύθμιση. Ο Δημοκρατικός Τζορτζ Ουάλλας, ο μόνος κυβερνήτης της πολιτείας με τέσσερις θητείες, ήταν μια αμφιλεγόμενη μορφή. Μόνο με την ψήφιση του Ομοσπονδιακού Νόμου Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 και του Νόμου Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965 απέκτησαν πάλι δικαίωμα ψήφου οι Αφροαμερικανοί, μεταξύ άλλων πολιτικών δικαιωμάτων.
Το 2007, το Νομοθετικό Σώμα της Αλαμπάμα πέρασε, και ο Ρεπουμπλικανός Κυβερνήτης Μπομπ Ράιλι υπέγραψε ένα ψήφισμα το οποίο εξέφραζε «βαθιά μετάνοια» για τη δουλεία και τη μακρά επιρροή της. Σε μια συμβολική τελετή, το νομοσχέδιο υπογράφηκε στο Πολιτειακό Καπιτώλιο της Αλαμπάμα, το οποίο φιλοξένησε το Κογκρέσο των Συνομόσπονδων Πολιτειών Αμερικής.
Το 2010, οι Ρεπουμπλικανοί απέκτησαν τον έλεγχο αμφότερων των σωμάτων του νομοθετικού σώματος για πρώτη φορά σε 136 έτη.

Πολιτειακές εκλογές

Με την αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων στους Αφροαμερικανούς, η πολιτεία έγινε μέρος του «Συμπαγούς Νότου», ένα σύστημα στο οποίο το Δημοκρατικό Κόμμα έγινε ουσιαστικά το μόνο πολιτικό κόμμα σε κάθε Νότια πολιτεία. Για σχεδόν μια εκατονταετία, το αποτέλεσμα των τοπικών και πολιτειακών εκλογών στην Αλαμπάμα καθοριζόταν στον προκριματικό του Δημοκρατικού Κόμματος, με τους Ρεπουμπλικανούς υποψηφίους να διαγωνίζονται μόνο συμβολικά ή ως write-ins στην Γενική Εκλογή.
Οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν τις εννέα έδρες του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αλαμπάμα και στις δέκα έδρες των πολιτειακών εφετικών δικαστηρίων. Μέχρι το 1994, ουδείς Ρεπουμπλικανός κατείχε κάποια από αυτές τις έδρες. Αυτή η αλλαγή επίσης άρχισε, πιθανώς εν μέρει, λόγω του αντίκτυπου στους ψηφοφόρους που είχε η προσπάθεια του Δημοκρατικού κόμματος να αποστερήσει ψηφοφόρους από τα πολιτικά τους δικαιώματα πάλι το 1994. Σε αυτή την γενική εκλογή, ο τότε κάτοχος του αξιώματος του Αρχιδικαστή της Αλαμπάμα, Έρνεστ Σ. Χόρνσμπυ, αρνήθηκε να αφήσει το αξίωμά του αφότου έχασε την εκλογή με περίπου 3.000 ψήφους υπέρ του Ρεπουμπλικανού Πέρρυ Χούπερ του νεότερου. Ο Χόρνσμπυ μήνυσε την Αλαμπάμα και προκλητικά παρέμεινε στο αξίωμα επί σχεδόν ένα έτος προτού τελικά παραδώσει την έδρα μετά την ήττα του στις δικαστικές αίθουσες. Αυτό οδήγησε τελικά στην κατάρρευση της υποστήριξης προς τους Δημοκρατικούς στην κάλπη στους επόμενους τρεις ή τέσσερις εκλογικούς κύκλους. Οι Δημοκρατικοί έχασαν την τελευταία από τις δεκαεννέα δικαστικές έδρες τους τον Αύγουστο 2011 με την παραίτηση του τελευταίου Δημοκρατικού που κατείχε έδρα.
Οι Ρεπουμπλικανοί κατέχουν τα επτά πολιτειακά αιρετά εκτελεστικά αξιώματα. Οι Ρεπουμπλικάανοί κατέχουν έξι από τις οκτώ αιρετές θέσεις στο Πολιτειακό Συμβούλιο Εκπαίδευσης της Αλαμπάμα. Το 2010, οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν ευρείες πλειοψηφίες και στα δύο σώματα του πολιτειακού νομοθετικού σώματος δίνοντάς τους τον έλεγχο του σώματος για πρώτη φορά από το 1874. Οι Δημοκρατικοί έχουν μία από τις τρεις έδρες στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας της Αλαμπάμα (Alabama Public Service Commission).
Μόνο δύο Ρεπουμπλικανοί έχουν εκλεγεί Αναπληρωτές Κυβερνήτες μετά την Ανασυγκρότηση. Μία εξ αυτών είναι η Κέι Άιβι, η Αναπληρώτρια Κυβερνήτης.

Τοπικές εκλογές

Πολλά τοπικά αξιώματα (Κομητειακοί Επίτροποι, Συμβούλια Εκπαίδευσης, Φοροεκτιμητές, Φοροσυλλέκτες, κλπ.) στην πολιτεία ελέγχονται ακόμα από τους Δημοκρατικούς. Τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών στις αγροτικές κομητείες γενικά καθορίζονται στους Δημοκρατικούς προκριματικούς και των τοπικών εκλογών στις μητροπολιτικές και ημιαστικές περιοχές γενικά στους Ρεπουμπλικανικούς προκριματικούς, αν και υπάρχουν εξαιρέσεις.
Οι 67 Κομητειακοί Σερίφες της Αλαμπάμα εκλέγονται σε κομματικές αναμετρήσεις και οι Δημοκρατικοί ακόμα διατηρούν την πλειοψηφία σε αυτά τα αξιώματα. Η τρέχουσα σύνθεση είναι 42 Δημοκρατικοί, 24 Ρεπουμπλικανοί, και ένας Ανεξάρτητος (Τσοκτάου). Όμως, οι περισσότεροι Δημοκρατικοί σερίφες προεδρεύουν σε αγροτικές και λιγότερο κατοικημένες περιοχές και η πλειονότητα των Ρεπουμπλικανών σεριφών προεδρεύουν σε πιο αστικές/ημιαστικές και πυκνοκατοικημένες κομητείες. Δύο κομητείες της Αλαμπάμα (Μοντγκόμερι και Κάλχουν) με πληθυσμό πάνω από 100.000 έχουν Δημοκρατικούς σερίφες και πέντε Κομητείες της Αλαμπάμα με πληθυσμό κάτω από 75.000 έχουν Ρεπουμπλικάνους σερίφηδες (Οτούγκα, Κόφι, Ντέιλ, Κούζα, και Μπλάουντ). Με δεδομένα του 2012, η πολιτεία της Αλαμπάμα έχει μια γυναίκα σερίφη, στην Κομητεία Μόργκαν, Αλαμπάμα, και εννέα Αφροαμερικανοί σερίφες.

Ομοσπονδιακές εκλογές

Οι δύο γερουσιαστές των ΗΠΑ είναι ο Τζέφερσον Μπ. Σέσσιονς ΙΙΙ και ο Ρίτσαρντ Σ. Σέλμπι, αμφότεροι Ρεπουμπλικανοί.
Στην Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών, η πολιτεία εκπροσωπείται από επτά μέλη, έξι από τα οποία είναι Ρεπουμπλικανοί: (Τζο Μπόνερ, Μάικ Ντ. Ρότζερς, Ρόμπερτ Άντερχολτ, Μόρις Τζ. Μπρουκς, Μάρθα Ρόμπι, και ο Σπένσερ Μπάχους) και μια Δημοκρατική: (Τέρρι Σούελ).
Βλέπε περαιτέρω:Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αλαμπάμα 2004

Πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Η δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αλαμπάμα τελεί υπό την επίβλεψη του Alabama State Board of Education καθώς και τοπικής επόπτευσης από 67 κομητειακά σχολικά συμβούλια και 60 συμβούλια εκπαίδευσης πόλεων. Συνολικά, 1.541 σχολεία παρέχουν εκπαίδευση για 743.364 μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Η χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων ρυθμίζεται από το Νομοθετικό Σώμα της Αλαμπάμα μέσω του Education Trust Fund. Στο FY του 2006–2007, η Αλαμπάμα διέθεσε $3.775.163.578 για την πρωτοβάθμια και την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αυτό αντιπροσώπευε μια αύξηση $444.736.387 επί του προηγούμενου δημοσιονομικού έτους. Το 2007, πάνω από 82 % των σχολείων made adequate yearly progress (AYP) toward student proficiency under the National No Child Left Behind law, using measures determined by the State of Alabama. Το 2004, 23% των σχολείων πληρούσαν το AYP.
While Alabama's public education system has improved, it lags behind in achievement compared to other states. Σύμφωνα με στοιχεία της Απογραφής των ΗΠΑ, το ποσοστό αποφοίτων μέσης εκπαίδευσης της Αλαμπάμα—75%—είναι το τέταρτο χαμηλότερο στις Ηνωμένες Πολιτείες (μετά το Κεντάκι, την Λουιζιάνα και το Μισισίπι). Τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά κέρδη ήταν μεταξύ των ανθρώπων με κάποια κολεγιακή εκπαίδευση αλλά χωρίς πτυχία.

Χώροι εκδηλώσεων

Η Αλαμπάμα έχει τέσσερα από τα μεγαλύτερα στάδια του κόσμου σε χωρητικότητα θεατών: το Talladega Superspeedway στην Ταλλαντέγκα, το Bryant-Denny Stadium στην Τασκαλούζα, το Jordan-Hare Stadium στο Όμπερν και το Legion Field στο Μπέρμιγχαμ.
Το συγκρότημα μηχανοκίνητου αθλητισμού Talladega Superspeedway φιλοξενεί μια σειρά εκδηλώσεων του NASCAR. Έχει χωρητικότητα 143.000 θεατών και είναι το δέκατο τρίτο μεγαλύτερο στάδιο στον κόσμο και το έκτο μεγαλύτερο στάδιο στην Αμερική. Το Bryant-Denny Stadium λειτουργεί ως έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του University of Alabama και έχει χωρητικότητα 101.821. Είναι το πέμπτο μεγαλύτερο στάδιο στην Αμερική και το όγδοο μεγαλύτερο που δεν χρησιμοποιείται για αγώνες στον κόσμο. Το Jordan-Hare Stadium είναι η έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Auburn University και έχει χωρητικότητα 87.451 θέσεων. Είναι το δωδέκατο μεγαλύτερο στάδιο κολεγιακού ποδοσφαίρου στην Αμερική. Το Legion Field είναι έδρα του ποδοσφαιρικού προγράμματος των UAB Blazers και των Papajohns.com Bowl. Έχει 71.594 θέσεις.
Το Ladd-Peebles Stadium στο Μόμπαϊλ είναι η έδρα του NCAA Senior Bowl, του GoDaddy.com Bowl, του Alabama-Mississippi All Star Classic και έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του University of South Alabama. Ladd-Peebles Stadium opened in 1948 and seats 40,646.
Το 2009, το Bryant-Denny Stadium και το Jordan-Hare Stadium έγιναν οι έδρες των πολιτειακών ποδοσφαιρικών αγώνων πρωταθλήματος της Alabama High School Athletic Association, γνωστών ως Super Six. Bryant-Denny hosts the Super Six in odd-numbered years, with Jordan-Hare taking the games in even-numbered years. Previously, the Super Six was held at Legion Field in Birmingham.

Σιδηρόδρομος

Για σιδηροδρομικές μεταφορές, η Amtrak λειτουργεί δρομολόγια με το Crescent, ένα καθημερινό επιβατικό τραίνο, που πηγαίνει από τη Νέα Υόρκη στη Νέα Ορλεάνη με στάσεις στο Άννιστον, το Μπέρμιγχαμ και την Τουσκαλούζα.

Δρόμοι

Η Αλαμπάμα έχει πέντε μεγάλους διαπολιτειακούς δρόμους που διασχίζουν την πολιτεία: ο I-65 διατρέχει από βορρά προς νότο σχεδόν από το μέσο της πολιτείας · ο I-59/I-20 διατρέχει από το κεντρικό δυτικό σύνορο προς το Μπέρμιγχαμ, όπου ο I-59 συνεχίζει προς την βορειοανατολική γωνία της πολιτείας και ο I-20 συνεχίζει ανατολικά προς την Ατλάντα· ο I-85 αρχίζει από το Μοντγκόμερι και διατρέχει από ανατολικά-βορειοανατολικά προς το σύνορο της Τζόρτζια, παρέχοντας έναν ανοιχτό δρόμο προς την Ατλάντα· και ο I-10 διασχίζει το νοτιότερο τμήμα της πολιτείας, διατρέχοντας από δυσμάς προς ανατολάς μέσω του Μόμπαϊλ. Ένας άλλος διαπολιτειακός δρόμος, ο I-22, είναι τρεχόντως υπό κατασκευή. όταν ολοκληρωθεί περίπου το 2014 θα συνδέει το Μπέρμιγχαμ με την Μέμφις, Τενεσσί. Επιπλέον, υπάρχουν τρεχόντως πέντε διαπολιτειακοί δρόμοι στην πολιτεία: ο I-165 στο Μόμπαϊλ, ο I-359 στην Τασκαλούζα, ο I-459 γύρω από το Μπέρμιγχαμ, ο I-565 στη Χάντσβιλ, και ο I-759 στο Γκάντσντεν. Ένας έκτος δρόμος, ο I-685, θα δημιουργηθεί όταν ο I-85 επανασχεδιάζεται κατά μήκος ενός νέου περάσματος από το Μοντγκόμερι. Ένα προτεινόμενο βόρειο πέρασμα από το Μπέρμιγχαμ θα ονομασθεί I-422.
Αρκετοί Αυτοκινητόδρομοι των Η.Π.Α. περνούν από την πολιτεία, όπως ο US 11, ο US 29, ο US 31, ο US 43, ο US 45, ο US 72, ο US 78, ο US 80, ο US 82, ο US 84, ο US 90, ο US 98, ο US 231, ο US 278, ο US 280, ο US 331, ο US 411 και ο US 431.
Υπάρχουν τέσσερις αυτοκινητόδρομοι με διόδια στην πολιτεία: ο Montgomery Expressway στο Μοντγκόμερι· ο Tuscaloosa Bypass στην Τασκαλούζα· ο Emerald Mountain Expressway στην Ουετούμπκα· και ο Beach Express στο Όραντζ Μπιτς.
Τον Μάρτιο 2011, η Αλαμπάμα κατατάχθηκε μεταξύ των κορυφαίων πέντε «Χειρότερων» πολιτειών στην American State Litter Scorecard, για την συνολική μικρή αποτελεσματικότητα και ποιότητα της καθαριότητας του πολιτειακού δημόσιου χώρου—κυρίως σχετικά με την συλλογή των απορριμάτων από τους δρόμους πολλών λωρίδων—από την πολιτεία και σχετικές προσπάθειες.