google/wiki40b huggingface dataset:
272 Αντωνία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αντωνίας εκτιμάται σε 25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,144. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αντωνία γύρω από τον εαυτό της.
Σεβίλλη

Ιστορία

Η αρχαία ελληνική πόλη Ίσπαλις κτίσθηκε στη Χώρα των Τουρδηνανών, σημερινή Ανδαλουσία, επί της αριστερής όχθης του ποταμού Βαΐτιου, σημερινού Γουαδαλκιβίρ, 76 χλμ από τις εκβολές του. Κατά την ελληνική μυθολογία ιδρυτής της πόλης ήταν ο Ηρακλής και αργότερα κατακτήθηκε και επανιδρύθηκε από τους Φοίνικες. Ο Στράβων (ΙΙΙ, 131) την αποκαλεί Ίσπαλις επιφανής. Επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν πολύ ακμαιότατη και εμπορική πόλη και απέκτησε ρωμαϊκό υδραγωγείο. Γύρω στον 6ο με 7ο μ.Χ. αιώνα, οι μεγάλοι επίσκοποι έκαναν τη Σεβίλλη κέντρο του ρωμαϊκού πολιτισμού ολόκληρης της Δύσης, όντας υπό βραχύχρονη Βυζαντινή κυριαρχία. Αργότερα, επί Βανδάλων και Γότθων, έγινε πρωτεύουσα της Νότιας Ισπανίας. Οι Άραβες την κατέλαβαν το 712 μ.Χ. και αραβοποίησαν το όνομά της σε Ισμπιλίγια, αργότερα όμως έγινε ανεξάρτητη. Οι Άραβες οχύρωσαν την πόλη κι άφησαν πολλά μνημεία που διασώζονται έως και σήμερα. Ο Φερδινάνδος Γ´ της Καστίλης την κατάκτησε το 1248 και ισπανοποίησε το όνομά της σε Σεβίγια (Sevilla). Η Σεβίλλη έγινε η πιο σημαντική εμπορική πόλη του βασιλείου του. Κατά το 15ο αιώνα, η Σεβίλλη ήταν ένα από τα κυριότερα κέντρα του εμπορίου της Γένοβας και της Φλωρεντίας.
Αεροδρόμιο Πορτοχελίου

Ιστορικό

Το αεροδρόμιο λειτούργησε κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Ανήκε στον επιχειρηματία Τάσο Αλεξίου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, υπήρξε ενδιαφέρον και κινητικότητα έτσι ώστε να κατασκευαστεί αεροδρόμιο κοντά στην είσοδο του χωρίου, κάτι που όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, εξαιτίας σκανδαλωδών αποζημιώσεων που δοθήκαν. Το 2004 τo αεροδρόμιο έκλεισε από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, λόγω προβλημάτων συντήρησης, ενώ το 2008 το πιστοποιητικό αεροδρομίου δεν ανανεώθηκε, και έτσι το αεροδρόμιο έκλεισε οριστικά.

Υποδομή

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 21 μέτρων (69 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει έναν τσιμεντένιο διάδρομο μήκους 678 μέτρων (2.224 πόδια).
Χάρης Μητσίδης

Βιογραφία

Ο Χάρης γεννήθηκε στο Λονδίνο από πατέρα Έλληνα και μητέρα από την Νότια Αφρική. Μέχρι το 2001 επισκέφτηκε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες (με τελευταία την Λευκορωσία), αποφασίζοντας κατόπιν να ‘κατακτήσει’ όλο τον κόσμο. Πέτυχε το στόχο του στην ηλικία των 36 ετών, ταξιδεύοντας στην Ησημερινή Γουινέα τον Μάρτιο του 2008 (και επισκεπτόμενος το Νότιο Σουδάν μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της το 2011).
Ο Χάρης και τα κατορθώματά του αναφέρονται λεπτομερώς στο βιβλίο του γερμανο-ελβετού Kolja Spori ‘Ήμουν Παντού’ (Ich war Uberall) όπως και στο βιβλίο ‘Συναντήσεις με Εξαιρετικούς Ταξιδιώτες’ (Encuentros con Viajeros Notables) του ισπανού ταξιδιώτη και συγγραφέα Χόρχε Σάντσεζ. Ο ίδιος ο Χάρης έχει παρουσιάσει τα ταξίδια του αρκετές φορές. Πέρα από επιπλέον αναφορές σε αυτόν, ο ίδιος διατηρεί μηνιαία στήλη στο γνωστό ταξιδιωτικό περιοδικό Duke & Peterson Travel Magazine (Σερβική έκδοση), όπου κυρίως γράφει για περίεργους και δύσκολους ταξιδιωτικούς προορισμούς. Γνωστές σερβικές εφημερίδες ή ιστοσελίδες, όπως το B92 ή η Politika έχουν πάρει συνεντεύξεις από τον Ελληνοβρετανό ταξιδιώτη αρκετές φορές, κυρίως επειδή είναι από τους λίγους παγκόσμιους ταξιδιώτες που μιλούν άπταιστα τη Σερβική γλώσσα, αλλά και επειδή διέμεινε στη Σερβική πρωτεύουσα Βελιγράδι το 2008.

The Best Travelled – TBT

Ο Χάρης ίδρυσε την ιστοσελίδα www.thebesttravelled.com τον Απρίλιο του 2012, εγκαινιάζοντάς την επίσημα στις 13 Οκτωβρίου του ιδίου έτους. Το ΤΒΤ προτείνει μία νέα διαίρεση του κόσμου σε 1281 ‘περιοχές’ – σε αντίθεση με τις 193 χώρες των Ηνωμένων Εθνών, τις 242 της Wikipedia και τις 324 του Travel Century Club. Η νέα διαίρεση συμπεριλαμβάνει τα περισσότερα τμήματα της διαίρεσης του Travel Century Club, με πιο λεπτομερή ανάλυση των περιοχών ανάλογα με το μέγεθος ή το πληθυσμό τους. Ο κύριος ανταγωνιστής του ΤΒΤ είναι η ιστοσελίδα ΜΤΡ που ίδρυσε ο Charles Veley, που φέρεται ως ο πιο καλοταξιδεμένος άνθρωπος στο πλανήτη.
Φίλιππος Ντην Τσιγάντες

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν γιος του Χριστόδουλου Τσιγάντε και της Μαρίας Δρακούλη, καταγόμενης από παλιά οικογένεια της Ιθάκης. Έλαβε μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αξιωματικός του βρετανικού βασιλικού ναυτικού και στη συνέχεια εργάστηκε στα Ηνωμένα Έθνη διατελώντας στενός συνεργάτης του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ. Υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής, αιχμαλωτίστηκε δε στον πόλεμο της Κορέας. Την δεκαετία του 1960 χρημάτισε γραμματέας των Ανακτόρων (Ελλάδα). Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος γερουσιαστής στον Καναδά και διατελώντας βοηθός του πρωθυπουργού του Καναδά Πιερ Τριντό.
Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία μεταξύ των οποίων το "Ι should HaveDied" (Νέα Υόρκη, 1977) κ.α.
Θεόδωρος Ρούζβελτ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και ήταν γιος του μεγαλοτραπεζίτη Θεόδωρου Ρούζβελτ, γόνου εύπορης οικογένειας της Νέας Υόρκης. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ενώ παράλληλα καταπιανόταν με την ιστορία, τη φυσική κ.α. Το 1881 εκλέχτηκε με το ρεπουμπλικανικό κόμμα μέλος του πολιτειακού κοινοβουλίου της Νέας Υόρκης αλλά το 1884 παραιτήθηκε εξαιτίας μιας μοιραίας σύμπτωσης, όταν η μητέρα και η γυναίκα του πέθαναν την ίδια μέρα. Κουμπάρος στον πρώτο του γάμο ήταν ο αδερφός του Έλιοτ.
Το 1886 προσπάθησε να εκλεγεί χωρίς επιτυχία δήμαρχος Νέας Υόρκης και το 1897 διορίστηκε υφυπουργός ναυτικών. Με τις πολιτικές του κινήσεις ώθησε τις ΗΠΑ στον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο του 1898, όπου συγκρότησε σώμα εθελοντών πολεμώντας στις περισσότερες μάχες. Ο ηρωισμός που επέδειξε ήταν τόσο μεγάλος που ανακηρύχθηκε σε εθνικό ήρωα. Την ίδια χρονιά έγινε κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης και το 1900 εκλέχτηκε αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Μετά την δολοφονία του Ουίλλιαμ ΜακΚίνλεϊ ανήλθε στον προεδρικό θώκο, όπου επανεξελέγη θριαμβευτικά το 1904. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ήρθε σε οριστική ρήξη με την πλειοψηφία του Ρεπουμπλικανικού κόμματος με αποτέλεσμα να θέσει υποψηφιότητα στις αμερικανικές εκλογές του 1912 ως ανεξάρτητος. Παρά τη μεγάλη δημοτικότητα του δεν κατάφερε να εκλεγεί. Το 1906 κέρδισε το Νόμπελ ειρήνης για την συμβολή του στη λήξη του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου.
Η εξωτερική του πολιτική μπορεί να χαρακτηριστεί ιμπεριαλιστική. Κατά την εποχή του οι Η.Π.Α. εξασφάλισαν τη Χαβάη και τη διώρυγα του Παναμά. Η προεδρία του σημαδεύτηκε από την κατακόρυφη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, οι οποίες βέβαια κατέστησαν τις Η.Π.Α. στρατιωτική υπερδύναμη. Στον τομέα της εσωτερικής πολιτικής ο Ρούζβελτ ήρθε σε σύγκρουση με τα μεγάλα κεφάλαια και προσπάθησε να περιορίσει την δύναμη των μεγάλων επιχειρήσεων. 
Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου του 1919 στο Όιστερ Μπέι. Ο μετέπειτα πρόεδρος των Η.Π.Α. Φραγκλίνος Ρούζβελτ ήταν μακρινός ξάδερφος του.
Διαχείριση Θαλάσσιου Χώρου

Η Διαχείριση Θαλάσσιου Χώρου (αγγλικά:Water Space Management) είναι ένα σύστημα ελέγχου των εν καταδύσει μετακινήσεων των υποβρυχίων, ανάλογο με τα συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας. Η έννοια υιοθετήθηκε από το ΝΑΤΟ από τις πρώτες ημέρες του ψυχρού πολέμου και έχει σκοπό τον ασφαλή πλου των υποβρυχίων σε παγκόσμιο επίπεδο. Εφαρμόζεται τόσο από τις ΝΑΤΟϊκές όσο και από τις εθνικές αρχές επιχειρησιακού ελέγχου των υποβρυχίων (SUBOPAUTHs).
Η διαχείριση του θαλάσσιου χώρου βασίζεται στην έκδοση πληροφοριακών σημάτων SUBNOTE, τα οποία παρέχουν τα απαιτούμενα στοιχεία των περιοχών περιπολίας (submarine patrol areas) και μετακίνησης των υποβρυχίων (moving & static havens).
Όκρος Τσίχε

Αρχιτεκτονική

Το φρούριο Όκρος Τσίχε είναι μια από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές οχυρώσεις στη Γεωργία. Οι παχιοί τοίχοι του είναι χτισμένοι από χοντρικά ξακρισμένους ογκόλιθους, που ορθώνονται σε ύψος 10 μέτρων. Η ακρόπολη βρίσκεται πάνω σε μια βραχώδη κορυφογραμμή του βουνού και οι προμαχώνες του - ενισχυμένοι με μεγάλους πύργους - κάνουν απότομη κάθοδο στις νότιες και βόρειες πλαγιές. Το σχέδιό του είναι περίπλοκο, με αρκετά επίπεδα που ακολουθούν την ακανόνιστη βραχώδη επιφάνεια και ανθρωπογενή τεχνητά τοιχώματα που συνδυάζονται με τα φυσικά βραχώδη.

Ιστορία

Το φρούριο Όκρος Τσίχε χτίστηκε στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα και ήταν ένα από τα κύρια οχυρά στην κατοχή της δυναστείας των Ζακέλι του πριγκιπάτου του Σάμτσχε. Λόγω της εξέχουσας θέσης του στην κοιλάδα Κβαμπλιάνι, το φρούριο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση του Σάμτσχε από τις εισβολές του Οθωμανικού στρατού κατά την Καυκάσια εκστρατεία του Λαλά Μουσταφά Πασά, το 1578. Είναι το φρούριο στο οποίο είχε οχυρωθεί η πριγκίπισσα Ντεντισμέντι (Γεωργιανά: დედისიმედი) προτού διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία με τον Οθωμάνο διοικητή. Μετά την ολοκληρωτική κατάκτηση της επαρχίας από τους Οθωμανούς, το φρούριο ήταν γνωστό με το τουρκικό όνομά του, Αλτουνκάλα, και λειτουργούσε ως κέντρο της ομώνυμης περιοχής (λίβα).
Κανό

Το κανό είναι στενόμακρο πλοιάριο από κορμό δέντρου, με την πλώρη και την πρύμνη του ίδιου σχήματος. Κινείται με ένα κουπί ή και με πανιά. Από τα πιο παλαιά πλοία, χρησιμοποιείται και σημερα από τους ιθαγενείς της Αμερικής, της Αφρικής και της Ωκεανίας. Κανό λέγονται και τα πλοιάρια με πανιά με σκεπασμένη την πλώρη και την πρύμνη, που χρησιμοποιούνται για αναψυχή.
Η ονομασία έχει δοθεί και σε θαλάσσια σπορ με μικρά κωπήλατα πλοιάρια, σε ήρεμα νερά. Τα κουπιά τους δεν είναι στερεωμένα σε σκαρμούς.
Κατασκευασμένο ανάμεσα στο 8200 με 7600 π.Χ. και ανακαλυμμένο στην Ολλανδία, το κανό του Πέσσε μπορεί να είναι το παλαιότερο γνωστό κανό. Εκσκαφές στη Δανία αποκαλύπτουν την χρήση κουπιών κατά τη διάρκεια της περιόδου Ερτεμπέλε (περίπου 5300 με 3950 π.Χ.).
Hermes Airlines

Γενικά

Η Hermes Airlines ιδρύθηκε στις 24 Μαΐου 2011, για να εξυπηρετήσει την Ευρωπαϊκή αγορά, αλλά και τις αναπτυσσόμενες αγορές της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Η εταιρεία είναι μέλος του ομίλου εταιρειών της Air Mediterranée ο οποίος κατέχει μια σταθερή θέση παρουσίας στην Ευρωπαϊκή βιομηχανία τουρισμού για πολλά χρόνια.
Η Hermes κατέχει ελληνικό πιστοποιητικό αερομεταφορέα (AOC) καθώς και ελληνική άδεια λειτουργίας (OL) και κατέχει έξι αεροσκάφη. Τα αεροσκάφη πετούν σε πολλούς προορισμούς ξεκινώντας από διαφορετικές βάσεις.
Η εταιρεία είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA).
Η Hermes διαθέτει το δικό της δίκτυο τακτικών και ναυλωμένων πτήσεων εντός και εκτός Ευρώπης, καθώς και ναύλωση αεροσκαφών με αερομεταφορείς από όλο τον κόσμο, για μακροχρόνια ή σύντομη περίοδο.
Βίβα Ζαπάτα!

Υπόθεση

Ένας μεξικάνος ινδιάνος γεωργός, ο Εμιλιάνο Ζαπάτα (Μάρλον Μπράντο), αποτελεί μέλος μιας αντιπροσωπείας αγροτών που συναντούν το δικτάτορα του Μεξικού, Πορφίριο Ντίαζ (Φέι Ρούπι), για να διαμαρτυρηθούν για την καταπάτηση της γης τους. Ο Ντίαζ όμως δεν ακούει τις διαμαρτυρίες τους και μετά από αυτή τη συνάντηση ο Ζαπάτα, μαζί με τον αδελφό του, Έουφέμιο (Άντονι Κουίν), αναγκάζεται να γίνει αντάρτης προκειμένου να αντιμετωπίσει τη διαφθορά της κρατικής μηχανής. Το αίτημα για ανακατανομή της γης οδηγεί όλη τη χώρα σε εξέγερση, υπό την αρχηγεία του Φρανσίσκο Μαντέιρο (Χάρολντ Γκόρντον). Όταν τελικά η κυβέρνηση του Ντίαζ πέφτει, τη θέση του παίρνει ο Μαντέιρο κι ο Ζαπάτα διαπιστώνει ότι τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Πληροφορίες

Το σενάριο της ταινίας ανέλαβε ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, γνωστός για τα μυθιστορήματά του Τα σταφύλια της οργής, Άνθρωποι και ποντίκια και Ανατολικά της Εδέμ, ενώ ο σκηνοθέτης της ταινίας, Ηλία Καζάν μελέτησε μια σειρά φωτογραφιών της εποχής της Μεξικάνικης Επανάστασης προκειμένου ν'αναπαραστήσει σωστά την περίοδο. Επιρροή στη δουλειά του Καζάν γι'αυτή την ταινία αποτέλεσε το Αυτοί που έμειναν ζωντανοί (Paisa, 1948) του Ρομπέρτο Ροσελίνι.
Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Εμιλιάνο Ζαπάτα ήταν ο Τάιρον Πάουερ, ενώ η Μέριλιν Μονρόε προσπάθησε να αποσπάσει κάποιο ρόλο στην ταινία, αλλά ο διευθυντής της 20th Century Fox, Ντάριλ Φ. Ζάνουκ, δεν είχε εμπιστοσύνη στις υποκριτικές της ικανότητες. Εν τέλει Μπράντο επελέγη για το ρόλο του Ζαπάτα, προς απογοήτευση του Άντονι Κουίν, ο οποίος πίστευε ότι τα χαρακτηριστικά του που παρέπεμπαν περισσότερο σε Λατίνο απ'ότι εκείνα του Μπράντο θα του εξασφάλιζαν το ρόλο, κάτι που τόνισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Παρόλα αυτά ο Κουίν κέρδισε το πρώτο του, από τα δύο όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Κουίν και ο Μπράντο δέθηκαν σαν αδέρφια.
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Μεξικό, στο Ρώμη, στο Κολοράντο και στο Ντουράνγκο.
Η ταινία σηματοδότησε τη δεύτερη συνεργασία του Μπράντο με τον Καζάν μετά το Λεωφορείον ο Πόθος (A Streetcar Named Desire) της προηγούμενης χρονίας και για την οποία ο Μπράντο έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ.
Η ταινία δεν προσφέρει πραγματικές πληροφορίες πάνω στη δράση και την προσωπικότητα του Ζαπάτα, αλλά πάνω στο μύθο του. Ο Ζαπάτα που παρουσιάζεται αναλφάβητος στην πραγματικότητα είχε στοιχειώδη μόρφωση και προέρχονταν από σχετικά εύρωστη οικογένεια.

Λογοκρισία

Ο Καζάν (πρώην κομμουνιστής), την ίδια εποχή είχε καταδώσει κάποιους ομοϊδεάτες συναδέλφους του στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων ενώ η Αμερική μαστίζονταν από την πολιτική του γερουσιαστή ΜακΚάρθι και το κυνήγι των μαγισσών, προσπάθησε με το Βίβα Ζαπάτα και με Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954), δύο ταινίες με έντονο πολιτικό ύφος (όπου γίνεται αναφορά σε συνδικάτα και σε επανάσταση), να δικαιολογήσει τις πράξεις του. Την ιστορία του Ζαπάτα ο Καζάν χρησιμοποίησε για να κάνει ένα έμμεσο σχόλιο πάνω στον σταλινισμό, ενώ στην αυτοβιογραφία του ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ταινία αντικομουνιστική.
Κωνσταντία

Τοποθεσία

Η Κωνσταντία βρίσκεται βρίσκεται στο δυτικό άκρο της ομώνυμης λίμνης. Ο ποταμός Ρήνος, που ξεκινά από στις Ελβετικές Άλπεις, περνά μέσα από τη λίμνη της Κωνσταντίας. Βόρεια του ποταμού βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της πόλης, με κατοικημένες περιοχές, βιομηχανικές περιοχές, και το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας. Ενώ νότια του ποταμού είναι η παλιά πόλη, που στεγάζει το διοικητικό κέντρο και καταστήματα. Υποδιαιρείται σε 15 περιφέρειες ή περιοχές (Stadtteile). Το νησί του Μαϊνάου (Mainau) ανήκει στην πτέρυγα των Litzelstetten, ένα ξεχωριστό δήμο μέχρι την ενσωμάτωσή στην Κωνσταντία την 1η Δεκεμβρίου 1971.
H Παλαιά Πόλη (Altstadt) έχει πολλά παλιά κτίρια και σοκάκια. Στον ορίζοντα της πόλης δεσπόζουν ο μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός "Münster"  ("Münster unserer Lieben Frau"), αλλά και αρκετές άλλες εκκλησίες και τρεις πύργοι που έχουν απομείνει από το τείχος της πόλης.

Πανεπιστήμιο

Το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας ιδρύθηκε το 1966. Στεγάζει μια εξαιρετική βιβλιοθήκη με περίπου δύο εκατομμύρια βιβλία, όλα ελεύθερα προσβάσιμα, καθώς και ένα βοτανικό κήπο (Botanischer Garten der Universität Konstanz). Στην κατάταξη του 2007 το πανεπιστήμιο θεωρείτο ένα από τα εννέα καλύτερα γερμανικά πανεπιστήμια.
Καστέλλι Πεδιάδας Ηρακλείου

Δ.δ. Καστελλίου

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Καστελλίου περιλαμβάνει εκτός από την έδρα, που είναι το Καστέλλι και το μικρότερο χωριό, Λαγός. Ο Λαγός έχει 99 κατοίκους (2001) και είναι χτισμένος σε υψόμετρο 400μ.  Συνολικά, το Δημοτικό διαμέρισμα έχει 1791 κατοίκους.
Αλέκος Μαθιουδάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1919 στο χωριό Κοξαρέ του Δήμου Φοίνικα του Νομού Ρεθύμνου. Από πολύ νέος συμμετείχε στο λαϊκό κίνημα, αρχικά ως μέλος της ΟΚΝΕ και αργότερα ως μέλος του ΚΚΕ. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, αμέσως μετά τη στρατιωτική του θητεία, που ολοκλήρωσε λίγο καιρό νωρίτερα. Όταν κατέρρευσε το μέτωπο με την εισβολή των Γερμανών, έμεινε στην Αθήνα χωρίς να καταφέρει να φτάσει στην Κρήτη.
Μέσα από το ΕΑΜ στο οποίο εντάχθηκε από την ίδρυσή του, το Σεπτέμβριο του 1941, συμμετείχε στις κινητοποιήσεις κατά των Γερμανών στην Αθήνα. Στις αρχές του 1942 κατάφερε να φτάσει με πλοίο με στην Κρήτη, όπου και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μαζί με άλλους καπετάνιους στην πρώτη ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ στο Ρέθυμνο. Αναδείχθηκε καπετάνιος λόχου και ένας από τους πρωταγωνιστικούς παράγοντες της αντίστασης στην περιοχή των επαρχιών Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου. Κορυφαίο γεγονός της αντιστασιακής του δράσης ήταν η Μάχη των Ποταμών Αμαρίου εναντίον των Γερμανών, τον Σεπτέμβριο του 1944.
Μετά την απελευθέρωση πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '50, στις φυλακές λόγω των αριστερών πεποιθήσεών του. Αργότερα αποφυλακίστηκε και έγραψε σε τέσσερα βιβλία τα περισσότερα γεγονότα της Κατοχής και της Αντίστασης στο Νομό Ρεθύμνου.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής νομού Ρεθύμνης με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Δραστηριοποιήθηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Ρεθύμνου και εκλεγόταν για 8 χρόνια ως πρόεδρος της κοινότητας Κοξαρέ.
Ήταν νυμφευεμένος με την Στυλιανή Σ. Βότζη απο τον Κοξαρέ με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων.
Πέθανε το 2002 σε ηλικία 83 ετών.
Δήμος Εκάλης Ιωαννίνων

Δήμαρχοι

Στις δημοτικές εκλογές του 1998 είχε εκλεγεί ο Χρήστος Ζαχάρης του συνδυασμού  Ανεξαρ. Δημ. Κιν. Εκάλη-Αναγεν. Δημιουργία.
Στις εκλογές του 2002 είχε εκλεγεί ο ίδιος από τον πρώτο γύρο.
Στις εκλογές του 2006 δήμαρχος είχε εκλεγεί ο ίδιος, στο δεύτερο γύρο των εκλογών.
Μονή Αγίας Τριάδος Λειβαρτζίου Αχαΐας

Ιστορία της Μονής

Η Μονή, ανεγέρθη - ως έχει σήμερα - το 1650 (κείμενο του αγιογράφου της μονής - Λειβαρτζινοί συγγραφείς). Αγιογραφήθηκε 100 χρόνια αργότερα, από τον εκ Νεζερών αγιογράφο Αντώνιο..., που αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας. Γνώρισε πολύ μεγάλη ακμή. Σύμφωνα με γραπτές πηγές (Λειβαρτζινοί συγγραφείς), στα μέσα του 19ου αιώνα είχε 40 μοναχούς. Επί Τουρκοκρατίας παρείχε μεγάλες υπηρεσίες στο Έθνος, ως Κρυφό Σχολειό και διέθετε μεγάλη βιβλιοθήκη. 
Η παρακμή άρχισε μετά το 1900, ο δε τελευταίος μοναχός πέθανε στη δεκαετία του 1950. Τελευταίος στυλοβάτης του μοναστηριού ήταν ο παπα-Σωτήρης Κλεπετούνας, που φρόντιζε για τη συντήρησή του. Και μετά απ' αυτόν όμως, ο μεγάλος Λειβαρτζινός ευεργέτης (και ευεργέτης όλης της Επαρχίας Καλαβρύτων) κ. Γιάννης Ανδρόπουλος χρηματοδότησε μεγάλες εργασίες στο μοναστήρι. Αποτέλεσμα να είναι σήμερα σε άριστη κατάσταση και παρέχει τη δυνατότητα διαμονής μοναχού - μοναχών.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 βρέθηκε σφραγίδα του μοναστηριού (του έτους 1698) στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, από τον εκεί μοναχό Μάξιμο (από το γειτονικό χωριό Καμενιάνοι).
Το 2006 ξεράθηκε και το συνομήλικο με τη Μονή κυπαρίσσι, τεράστιου ύψους. Σημειώνεται ότι η Μονή πολλά χρόνια πριν βρισκόταν στη θέση «Θουγέικα» (του Λειβαρτζίου), απ' όπου «μετακόμισε» λόγω της περιορισμένης έκτασης του εδάφους. 
Η Μονή είναι γνωστή σε όλη την ευρύτερη περιοχή της Αχαΐας.
1549 Μίκκο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μίκκο εκτιμάται σε 9,91 ± 1,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,376 ± 0,086. Ο Μίκκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 11,5 ώρες.
Opportunity

Επισκόπηση της αποστολής

Τα ρομποτικά οχήματα Opportunity και Spirit ήταν μέρος του προγράμματος Mars Exploration Rover το οποίο ανήκει στο μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Εξερεύνησης του Άρη της NASA.  Οι τέσσερις κύριοι στόχοι του προγράμματος ήταν να καθοριστεί εάν υπάρχει η δυνατότητα ζωής στον Άρη (ειδικότερα, αν μπορεί να βρεθεί ανακτήσιμο νερό στον πλανήτη), να χαρακτηριστεί το κλίμα του Άρη και η γεωλογία του και να προετοιμαστεί μια πιθανή ανθρώπινη αποστολή στον πλανήτη.  
Τα δύο ρόβερ είχαν ως στόχο να ταξιδέψουν στην επιφάνεια του Άρη και να εκτελέσουν περιοδικές γεωλογικές αναλύσεις για να προσδιορίσουν εάν υπήρχε ποτέ νερό στον Άρη, τους τύπους ορυκτών που υπάρχουν, καθώς και για να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία που έλαβε η διαστημοσυσκευή Mars Reconnaissance Orbiter.  Τα Spirit και Opportunity εκτοξεύθηκαν με ένα μήνα διαφορά, στις 10 Ιουνίου και στις 7 Ιουλίου 2003 αντίστοιχα, και έφθασαν και τα δύο στην επιφάνεια του Άρη μέχρι τον Ιανουάριο του 2004.

Σχεδιασμός και κατασκευή

Τα Spirit και Opportunity είναι δίδυμα ρόβερ. Το καθένα λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια και έχει 6 ρόδες, 1,5 μέτρα ύψος, 2,3 μέτρα πλάτος, 1,6 μέτρα μήκος και βάρος 180 κιλών.  Η μέγιστη ταχύτητα αγγίζει τα 5 εκατοστά το δευτερόλεπτο αν και η μέση ταχύτητα είναι περίπου το ένα πέμπτο αυτής (0,9 εκατοστά το δευτερόλεπτο). Τόσο το Spirit όσο και το Opportunity έχουν κομμάτια από το μέταλλο των κτηρίων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου  που "μετατράπηκαν σε ασπίδες για να προστατεύσουν τα καλώδια του μηχανισμού γεωτρήσεων".

Προσεδάφιση

Στις 25 Ιανουαρίου 2004, το προστατευμένο με αερόσακο σκάφος προσγείωσης άγγιξε την επιφάνεια του Άρη στον κρατήρα Eagle.

Θέση πρόσκρουσης ασπίδας θερμότητας

Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2004, το Opportunity έφτασε στο χώρο πρόσκρουσης της θερμικής του ασπίδας και τράβηξε μια πανοραμική φωτογραφία περίπου την αρειανή ημέρα 325.

Επιστημονικά συμπεράσματα

Το Opportunity έχει προσφέρει σημαντικά στοιχεία που υποστηρίζουν τους πρωταρχικούς επιστημονικούς στόχους της αποστολής: την αναζήτηση και χαρακτηρισμό ενός ευρέος φάσματος πετρωμάτων και εδαφών που περιέχουν ενδείξεις για παρελθοντική δραστηριότητα νερού στον Άρη.  Εκτός από τη διερεύνηση του νερού, το Opportunity έχει επίσης καταγράψει αστρονομικές παρατηρήσεις και ατμοσφαιρικά δεδομένα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1930

Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1930 διεξήχθη την Κυριακή 6 Απριλίου 1930, στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ, τρία χρόνια μετά τη διεξαγωή του προηγούμενου. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε διαδρομή μήκους 9 χλμ. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο. Μετείχαν αθλητές από Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Σάμο και Σέρρες.
Ιλ (ποταμός)

Περιβάλλον

Αρκετές φυσικές προστατευόμενες περιοχές βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού, συμπεριλαμβανομένων αρκετών φυσικών περιοχών οικολογικού ενδιαφέροντος, πανίδας και χλωρίδας (ZNIEFF) κοντά στις πηγές του ποταμού.
Στη Ρεν, ο Ιλ και το κανάλι Σαιν-Μαρτέν σχηματίζουν ένα μικρό νησί περίπου τριάντα εκταρίων, ένα φυσικό πάρκο στο κέντρο της Ρεν.

Δραστηριότητες

Η τουριστική δραστηριότητα του ποταμού αναπτύσσεται κατά μήκος του καναλιού. Το Ευρωπαϊκό μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων 37 περνάει πάνω από τον ποταμό στο Μοντρέιγ-συρ-Ιλ.
Ο σύλλογος κανόε-καγιάκ του Σαιν-Γκρεγκουάρ έχει ναυτική βάση.
Δημήτρης Μυταράς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα τον Ιούνιο του 1934. Σπούδασε ζωγραφική στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1958) έχοντας καθηγητές τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. Συνέχισε σπουδές στη σκηνογραφία στην "École Supérieure des Arts Décoratifs" καθώς  και εσωτερική διακόσμηση στη "Métiers d'Art" στο Παρίσι (1960-1964) με υποτροφία του Ι.Κ.Υ.
Το 1975 εκλέχθηκε καθηγητής της ΑΣΚΤ. Έργα του έχουν εκτεθεί στην Αθήνα, σε ατομικές εκθέσεις στις γκαλερί "Ζυγός", "Άστορ", "Μέρλιν", αίθουσα Τέχνης (Θεσσαλονίκη), καθώς επίσης και στη Μπολόνια, Φλωρεντία, Ρώμη, Γένοβα κ.ά.. To Μάρτιο του 2008 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Η Ακαδημία τον διέγραψε από την επετηρίδα της διότι μετά από ασθένεια έμεινε τυφλός
Πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 2017, σε ηλικία 82 ετών.  Τον τελευταίο καιρό αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας.