google/wiki40b huggingface dataset:
Ελληνική Εξόριστη Κυβέρνηση Μέσης Ανατολής

Η  ελληνική εξόριστη κυβέρνηση Μέσης Ανατολής ήταν η εξόριστη κυβέρνηση της Ελλάδος η οποία δημιουργήθηκε μετά την Μάχη της Ελλάδας, και την επακόλουθη κατάληψη της Ελλάδας από την Ναζιστική Γερμανία και την Φασιστική Ιταλία. Λόγω της κατάληψης της Ελλάδας από εχθρικές δυνάμεις και της αντίστασης που προέβαλαν οι εντός ελληνικών συνόρων αντιστασιακές ομάδες, η εξόριστη κυβέρνηση είχε ελάχιστη επιρροή στα πολιτικά γεγονότα εντός Ελλάδας.
Έδρα της εξόριστης κυβέρνησης ήταν το Κάιρο της Αιγύπτου, εξ'ου και είχε το προσωνύμιο ως "Κυβέρνηση του Καΐρου".
Επικεφαλής της ήταν ο Βασιλέας Γεώργιος Β΄, ο οποίος απεχώρησε από την Αθήνα τον Απρίλιο του 1941, έπειτα από την γερμανική εισβολή στην χώρα, αρχικά με προορισμό το νησί της Κρήτης και στην συνέχεια το Κάιρο της Αιγύπτου. Εκεί παρέμεινε έως και την αποχώρηση των γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων από την χώρα στις 17 Οκτωβρίου 1944. 
Ευρισκόμενη υπό στενό Βρετανικό έλεγχο, αποτελούσε την αναγνωρισμένη παγκοσμίως ελληνική κυβέρνηση, αν και η επιρροή της εντός της ίδιας της χώρας της ήταν ελάχιστη. Εκεί, μαζί με τις ελεγχόμενες από τις δυνάμεις του Άξονα δοσιλογικές κυβερνήσεις, ένα ισχυρό αντιστασιακό κίνημα αναπτύχθηκε, με επικεφαλής του τα ελεγχόμενα από τους Κομμουνιστές ΕΑΜ και ΕΛΑΣ, τα οποία και προχώρησαν στην de facto δημιουργία χωριστής κυβέρνησης, η οποία επισημοποιήθηκε τον Μάρτιο του 1944, έπειτα από εκλογές που διεξήχθησαν τόσο στα υπό κατάληψη όσο και στα απελευθερωμένα εδάφη, ενώ έγινε γνωστή υπό την επωνυμία Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ).

Ιστορία

Στις 25 Απριλίου 1941, με την έναρξη της Μάχης της Ελλάδας, ο Βασιλέας Γεώργιος Β΄ και η κυβέρνησή του εγκατέλειψαν την ελληνική ηπειρωτική χώρα με προορισμό την Κρήτη, η οποία δέχθηκε την επίθεση των δυνάμεων των Ναζί στις 20 Μαΐου 1941. Οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν μονάδες αλεξιπτωτιστών σε μία μαζική από αέρος εισβολή και επιτέθηκαν στα τρία κυριότερα αεροδρόμια του νησιού. Έπειτα από επτά ημέρες μαχών και σκληρής αντίστασης, οι διοικητές των στρατιωτικών δυνάμεων των Συμμάχων στο νησί αποφάσισαν ότι περαιτέρω αντίσταση ήταν ανώφελη και διέταξαν την απόσυρση από τα Σφακιά. 
Στην διάρκεια της νύχτας της 24ης Μαΐου, ο Γεώργιος Β΄ και η κυβέρνησή του φυγαδεύτηκαν από την Κρήτη στο Κάιρο. Η κυβέρνηση παρέμεινε στην Αίγυπτο έως και την απόσυρση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, η οποία έλαβε χώρα στις 17 Οκτωβρίου 1944.
Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Πειραιώς

Προσωπικό

Το σύνολο των υπηρεσιών και συλλογών της βιβλιοθήκης υποστηρίζει και υλοποιεί εξειδικευμένο προσωπικό, που κατανέμεται ως εξής: οψχτώ βιβλιοθηκονόμοι και ένας μηχανικός πληροφορικής. Το προσωπικό παρακολουθεί την επαγγελματική του εξέλιξη ακολουθώντας προγράμματα που έχουν οδηγήσει σε διδακτορικούς και μεταπτυχιακούς τίτλους και σε δεύτερα πανεπιστημιακά πτυχία, ενώ συμμετέχουν επίσης σε σεμινάρια και συνέδρια.

Συνεργασίες

Η βιβλιοθήκη πιστεύει στη συνεργατική δράση και επιδιώκει συνεργασίες με ομοειδείς οργανισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό προς επίτευξη των στόχων και του σκοπού της.
Σαπώρης Α΄ της Περσίας

Η άνοδος στον θρόνο και οι θρίαμβοι

Ο Σαπώρης συνόδευε τον πατέρα του, τον Αρδασίρ, σε όλες τις εκστρατείες εναντίον των Πάρθων στην πρώτη γραμμή. Αυτός τον αναγνώρισε ως τον πιο ανδρείο και ικανό μεταξύ των γιων του και τον όρισε διάδοχο του Περσικού θρόνου. Ο Αρδασίρ πέθανε το 242, αλλά ο Σαπώρης είχε γίνει σάχης από το 240.
Το 242, ο νεαρός Ρωμαίος αυτοκράτορας Γορδιανός Γ΄ εξεστράτευσε κατά των Περσών και ανάγκασε τον Σαπώρη να υποχωρήσει στην Αντιόχεια. Όμως, σε μια νέα εκστρατεία στη Μεσοποταμία το 244 οι Ρωμαίοι γνώρισαν συντριπτική ήττα, στην οποία μάλιστα έπεσε ο ίδιος ο Γορδιανός. Ο νέος Ρωμαίος αυτοκράτορας, Φίλιππος ο Άραβας, δεν ήθελε να επαναλάβει τα σφάλματα του προκατόχου του, γι' αυτό έκανε συνθήκη ειρήνης με τον Σαπώρη, πληρώνοντας στους Πέρσες αποζημίωση 500.000 χρυσών δηναρίων. H συνθήκη αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στη Ρώμη με τελικό αποτέλεσμα τη δολοφονία του Φιλίππου το 249 από τον διάδοχο του, τον αυτοκράτορα Δέκιο.
Ο Σαπώρης ξεκίνησε το 250 εκ νέου τις επιθέσεις στις Ρωμαϊκές επαρχίες της Μεσοποταμίας. Ο αυτοκράτορας Βαλεριανός ο οποίος ανέβηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο το 253 αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει ασταμάτητες εκστρατείες από το 253 ως το 256 για να τον αντιμετωπίσει. Στη μάχη της Μπαρμπαλισσού το 253, ο Σαπώρης συνέτριψε Ρωμαϊκή δύναμη 600.000 στρατιωτών κυριεύοντας τη Συρία. Στη συνέχεια κατέλαβε την Αρμενία, τοποθετώντας υποτελή ηγεμόνα τον γιο του Ορμίσδα, και τη Γεωργία εξασφαλίζοντας τα βόρεια σύνορα του. Ο Βαλεριανός επέστρεψε το 257 με 70.000 άνδρες ανακατέλαβε την Αντιόχεια και ολόκληρη τη Συρία, αλλά λόγω της επακόλουθης αδιαφορίας του και της εξασθένισης του στρατεύματος του από επιδημία δεν μπόρεσε να την κρατήσει πολύ. Ο Σαπώρης επέστρεψε το 259 και ανακατέλαβε την Αντιόχεια, ενώ ο Βαλεριανός υποχώρησε στην Έδεσσα, όπου ο Σαπώρης τον πολιόρκησε. Το 260, την ώρα που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για ειρήνη με πρωτοβουλία του Βαλεριανού, ο Σαπώρης τον συνέλαβε με δόλο, λόγω συνωμοσίας του Ρωμαίου Μαρκιανού, που ήθελε να σφετεριστεί τον θρόνο του. Ο Σαπώρης ταπείνωσε τον Βαλεριανό χρησιμοποιώντας τον σαν υποπόδιο για να ανέβει στο άλογό του και τελικά τον έγδαρε ζωντανό την ίδια χρονιά. Κατέλαβε και την Καισάρεια εξορίζοντας 400.000 από τους κατοίκους της στις νότιες επαρχίες της Περσίας.

Η καθιέρωση του ως μέγιστος ηγεμόνας

Μέχρι τον θάνατο του το 272, ο Σαπώρης καθιερώθηκε ως ο μέγιστος ηγεμόνας της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, ο οποίος δεν ηττήθηκε ποτέ. Πλήθος επιγραφές και ανάγλυφα σε ολόκληρη την Περσία υμνούν την δόξα του Σαπώρη με αναπαράσταση της ταπείνωσης του αυτοκράτορα Βαλεριανού. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ορμίσδας Α΄. Άλλοι δυο γιοι του ήταν ο Βαράμης Α΄ και ο Ναρσής.
Πέιτζ (παλαίστρια)

Προσωπική ζωή

Η Μπέβις ανήκει σε οικογένεια παλαιστών. Οι γονείς της, Ρίκι Νάιτ και Σουίτ Σαράγια, είναι επαγγελματίες παλαιστές, όπως και οι μεγαλύτεροι αδερφοί της, Ρόι και Ζακ. Η οικογένεια της διαχειρίζεται το World Association of Wrestling, που είναι επιχείρηση πάλης.

Πρώτα χρόνια

Η Μπέβις έκανε το ντεμπούτο της το 2006 στο World Association of Wrestling. Έπειτα άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Μπρίτανι Νάιτ" και τo 2010 πέρασε απο το Pro-Wrestling: EVE. Ένα χρόνο μετά μετακινήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για το Shimmer Women Athletes. Εκεί πάλευε σε ομαδικούς αγώνες με την μητέρα της, Σαράγια. Στο τέλος της πορείας της τον Οκτώβριο του 2011 κατάφερε να νικήσει την Σαράγια σε έναν μεταξύ τους αγώνα.

WWE

Αφού πέρασε απο δοκιμαστικά, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE τον Σεπτέμβριο του 2011. Με την έναρξη της επόμενης χρονιάς ξεκίνησε η εκπαίδευση της σε εκπαιδευτήριο του WWE. Εκεί χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο "Πέιτζ" και κέρδισε το Γυναικείο Πρωτάθλημα NXT, το οποίο κατέχει μέχρι σήμερα.
Τον Απρίλιο του 2014 η Πέιτζ έκανε το ντεμπούτο της στο WWE Raw. Μετά απο έναν αγώνα με την Έι Τζέι Λι, η Πέιτζ κατάφερε να κατακτήσει το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE, ούσα η νεότερη παλαίστρια (21) που κερδίζει τίτλο στην ιστορία του WWE. Για τρεις μήνες κατάφερε να διατηρεί το πρωτάθλημα απέναντι σε άλλες παλαίστριες του WWE, μέχρι που το έχασε απο την Έι Τζέι Λι τον Ιούλιο. Στο SummerSlam όμως, κατάφερε να ανακτήσει το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE
Σημαία του Μπρουνέι

Η εθνική σημαία του Μπρουνέι καθιερώθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1959, όταν η χώρα ήταν βρετανικό προτεκτοράτο και παρέμεινε όταν το Μπρουνέι έγινε ανεξάρτητο την Πρωτοχρονιά του 1984 με την ονομασία Μπρουνέι Νταρουσαλάμ (Κράτος του Μπρουνέι, Κατοικία της Ειρήνης). Η σημαία έχει το εθνόσημο της χώρας στο κέντρο, σε κίτρινο φόντο. Το φόντο διακόπτεται από μαύρες και λευκές διαγώνιες λωρίδες,παρά το γεγονός ότι λέγονται επίσημα παραλληλόγραμμα.
Το εθνόσημο έχει την ημισέληνο, που συμβολίζει το Ισλάμ ενωμένη με μια ομπρέλα για τον ήλιο, σύμβολο της μοναρχίας και δύο γάντια στις εκατέρωθεν πλευρές. Πάνω στην ημισέληνο σε κορδέλα υπάρχουν στα αραβικά οι επιγραφές, που γράφουν Κράτος του Μπρουνέι, Κατοικία της Ειρήνης και το εθνικό ρητό της χώρας, «Πάντα στην υπηρεσία με τη βοήθεια του Θεού».
Στη Νοτιοανατολική Ασία, το κίτρινο αποτελεί παραδοσιακά το χρώμα της βασιλικής οικογένειας. Το κίτρινο φόντο χρησιμοποιείται επίσης στη σημαία του Προέδρου της Ινδονησίας και στα βασιλικά εμβλήματα σε Μαλαισία και Ταϊλάνδη.
Frijid Pink

Βιογραφία

Οι Frijid Pink δημιουργήθηκαν το 1967 μετά την διάλυση του συγκροτήματος The Detroit Vibrations, από τον κιθαρίστα Γκάρι Ρέι Τόμπσον, τον μπασίστα Τομ Χαρις, τον τραγουδιστή Τομ Μπίντρι και το ντράμερ Ρικ Στίβενς. Ο τραγουδιστής υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα Κέλι Γκριν και το συγκρότημα έπαιζε ζωντανά επί δύο χρόνια στην περιοχή του Ντιτρόιτ.

Το 1969, υπέγραψαν στην "Parrot Records" και κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Tell Me Why" και "Drivin' Bles", πριν γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία με την διασκευή του "House of the Rising Sun" των Animals. Το συγκεκριμένο σινγκλ σκαρφάλωσε στο # 7 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, το # 1 στην Γερμανία, το # 4 στην Μεγάλη Βρετανία και το # 3 στον Καναδά, όπου έγινε χρυσό. Η δημοτικότητα των Frijid Pink ήταν τόσο μεγάλη στην γενέτειρα τους, όπου σε μία συναυλία τους στο "Grande Ballroom" του Ντιτρόιτ οι ανερχόμενοι, τότε, Led Zeppelin άνοιξαν την εμφάνιση τους. Το ομώνυμο άλμπουμ γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 11 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 5 στον Καναδά, ωθούμενο από τη επιτυχία του σινγκλ.

Ακολούθησε το "Defrosted" τον Ιούνιο του 1970 με την επιτυχία "Sing a Song for Freedom" να σκαρφαλώνει στο # 55 του Billboard και το Top-30 στον Καναδά, αλλά το άλμπουμ να μην καταφέρνει να μπει στο Top-100. Την ίδια περίοδο, εκδόθηκε και άλλο ένα σινγκλ από το ντεμπούτο τους με την διασκευή στο "Heartbreak Hotel" του Έλβις Πρίσλεϊ, όντας το τελευταίο επιτυχημένο κομμάτι των Frijid Pink.

Οι Μπίντρι και Τόμπσον αντκαταστάθηκαν από τον Τζον Γουίρινγκ στα φωνητικά και τον Γκρεγκ Γουέμπ στην κιθάρα, ενώ ο κιμπορντίστας Λάρι Ζελάνκα ολοκλήρωσε την σύνθεση του συγκροτήματος. Οι Frijid Pink ηχογράφησαν το "Earth Omen" με έντονες progressive rock επιρροές. Τρία χρόνια αργότερα, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "All Pink Inside" μέσω της "Fantasy Records", με τον Τζο Μπέικερ στα φωνητικά και τον Λάρι Ποπολίζιο στο μπάσο. Μετά από αυτή την κυκλοφορια, το συγκρότημα διαλύθηκε.

Το 2001, μία νέα εκδοχή των Frijid Pink δημιουργήθηκε με σκοπό την κυκλοφορία του άλμπουμ "Inner Heat", το οποίο δεν εκδόθηκε λόγω ανάκλισης από την "Dynasty Records".

Το 2005, οι Τομ Χάρις, Τομ Μπίντρι και Ρικ Στίβενς ένωσαν τις δυνάμεις τους με τον κιθαρίστα Στιβ Ντάνσμπι και τον κιμπορντίστα Λάριν Μάικλς. Δύο χρόνια αργότερα, με τον Στίβενς ως μοναδικό αρχικό μέλος τους, οι Frijid Pink ενέταξαν στην σύνθεση τον μπασίστα Μπρεντ Όστιν, τους κιθαρίστες Ρίκι Χάουκε και Ρικ Ζάιτμαλ και τον κιμπορντίστα Τσακ Μάνγκους.

Το 2014, υπέγραψαν στην "Dynasty Records" και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Made in Detroit".
Πέος (στρατιωτικός)

Ο Πέος (γενν. Αθήνα, τέλη 19ου αιώνα) ήταν Έλληνας επαναστάτης και στρατιωτικός, ο οποίος συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στα τέλη του 19ου αιώνα.  Ήταν στρατιωτικός και αξιωματικός. Ο Πέος συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και ηγήθηκε μονάδας. Μάλιστα, εστάλη στις Σέρρες από το Ελληνομακεδονικό κομιτάτο στην Αθήνα, για να οργανώσει ανταρτοπόλεμο. Δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή των Δαρνακοχωρίων.
The Kiss (ταινία, 1896)

Πλοκή

Η ταινία, που αποτελείται από μία μόλις σκηνή 18 δευτερολέπτων, δείχνει έναν άνδρα και μια γυναίκα που αγκαλιάζονται τρυφερά, συζητούν, και τελικά ο άνδρας, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία, της δίνει ένα φιλί.

Ιστορικό υπόβαθρο

Το 1895 ο Τόμας Έντισον για να αντιμετωπίσει την επιτυχία των ανταγωνιστών του από τη Γαλλία, ίδρυσε την εταιρεία Βίτασκόουπ και άρχισε και αυτός την παραγωγή κινηματογραφικών έργων προβολής. Τον Απρίλιο του 1896 ο Γουίλιαμ Χις, υπεύθυνος για την παραγωγή των ταινιών του Έντισον, γύρισε μία σκηνή εμπνευσμένη από την τελική σκηνή του δημοφιλέστατου θεατρικού έργου της τότε εποχής The Widow Jones. Το έργο έκανε ρεκόρ και έγινε το δημοφιλέστερο της Βίτασκόουπ τη δεκαετία του 1890, αφού παρουσιάζονταν συνέχεια πάνω από ένα χρόνο σε όλη την Αμερική, ενώ το ενθουσιασμένο κοινό ξέσπαγε μετά την παράσταση σε θερμά χειροκροτήματα. Απέσπασε όμως και μερικές κριτικές, αφού μερικοί θεώρησαν τη σκηνή ανήθικη.

Βραβεύσεις

Το φιλί θεωρείται σήμερα ως το διασημότερο αμερικάνικο κινηματογραφικό έργο του 19ου αιώνα. Το 1999 η National Film Registry αναγνώρισε το έργο ως «ιδιαίτερα πολύτιμο».
Θετικός αριθμός

Ιδιότητες Θετικών Αριθμών

Οι θετικοί αριθμοί είναι πάντα μεγαλύτεροι από τους αρνητικούς.
Η απόλυτη τιμή τους είναι ίση με την απόλυτη τιμή του αντίστοιχου τους αρνητικού. Δηλαδή αν δεχτούμε ότι ο +α αντιπροσωπεύει έναν θετικό αριθμό (π.χ +3) και ο -α τον αρνητικό αυτού (αντίστοιχα -3), τότε η απόλυτη τιμή του θετικού (η απόλυτη τιμή του +3 είναι [3]) είναι ίση με την απόλυτη τιμή του αρνητικού (η απόλυτη τιμή του -3 είναι [3]) και ισούται με [α]. Η απόλυτη τιμή δείχνει την αριθμητική αξία/ποιότητα του αριθμού.
Τριοξείδιο του άνθρακα

Το τριοξείδιο του άνθρακα (CO₃) είναι ασταθές οξείδιο του άνθρακα. Ανήκει στους οξάνθρακες. Υπάρχουν τρία (3) πιθανά  ισομερή του τριοξειδίου του άνθρακα, με μοριακές συμμετρίες σημειακών ομάδων  Cₛ, Δ₃ₕ, και C₂ᵥ, που μελετήθηκαν περισσότερο με θεωρητικές μεθόδους. Από αυτές, η κυκλική μορφή συμμετρίας C₂ᵥ, που με βάση την ονοματολογία των ετεροκυκλικών ενώσεων  ονομάζεται «διοξιρανόνη», έχει αποδειχθεί σταθερότερη, ώστε να είναι η βασική κατάσταση του μορίου, ενώ οι άλλες δύο (2) ισομερείς δομές είναι ασταθέστερες δομές τύπου υπεροξειδικής δίριζας, και αντιστοιχούν σε διεγερμένες καταστάσεις. Έχουν προταθεί και διμερείς (C₂O₆) θεωρητικές καταστάσεις, με δομές εξαμελούς δακτυλίου, όπως, επίσης, έχει διατυπωθεί και η πρόταση για ισομερή (με τον τύπο CO₃) δομική κατάσταση O=C=O⁺-O⁻, που περιέχει δομές συντονισμού παρόμοιες με αυτές του όζοντος (O₃: O=O⁺-O⁻). Όμως, πρακτικά η ύπαρξη των τελευταίων δομών δεν έχει (ακόμη τουλάχιστον) αποδειχθεί.
Το τριοξείδιο του άνθρακα είναι ασταθές αλλά ηλεκτρικά μη φορτισμένο χημικό είδος και δεν πρέπει να συγχέεται με το σταθερό αλλά ηλεκτρικά φορτισμένο ανθρακικό ανιόν (CO₃²⁻).
Το τριοξείδιο του άνθρακα μπορεί να παραχθεί, για παράδειγμα στη ζώνη ολίσθησης μιας αρνητική ηλεκτρικής εκκένωσης στέμματος, με αντιδράσεις μεταξύ διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) και ατομικού οξυγόνου (|Ο|), το οποίο δημιουργείται, με τη σειρά του, από το μοριακό (δι)οξυγόνο και ελεύθερα ηλεκτρόνια, σε κατάσταση πλάσματος.

Μια άλλη μέθοδος παραγωγής του τριοξειδίου του άνθρακα που έχει αναφερθεί είναι η φωτόλυση όζοντος διαλυμένου σε υγροποιημένο διοξείδιο του άνθρακα ή σε μείγματα διοξειδίου του άνθρακα και εξαφθοριούχου θείου (SF₆), σε θερμοκρασίες της τάξης των -45°C, ακτινοβολημένα με φως μήκους κύματος 253,7 nm. Ο σχηματισμός του τριοξειδίου του άνθρακα διαπιστώνεται, αλλά φαίνεται να διασπάται αυθόρμητα, με βάση τη διασπαστική οδό:
Έχει διάρκεια ύπαρξης πολύ μικρότερη από 1 λεπτό.
Το τριοξείδιο του άνθρακα μπορεί επίσης να παραχθεί με εμφύσιση όζοντος σε ξηρό πάγο (στερεό CO₂), ενώ έχει επίσης ανιχνευθεί και μετά από αντιδράσεις μεταξύ μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και διοξυγόνου (Ο₂).
Φαίδων Θεοφίλου

Στοιχεία Βιογραφίας

Γεννήθηκε το 1947 στη Μυτιλήνη. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στη Γερμανία και εργάστηκε στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας ως στέλεχος ευρωπαϊκής αεροπορικής εταιρείας. Στη δεκαετία του '70 έζησε για 4 χρόνια στη Γερμανία, (Κολωνία-Βερολίνο-Βόννη-Αμβούργο), στη Βιέννη και ταξίδεψε  στη  Ρώμη,   το Κάπρι, τη Βαρσοβία, το Πόζναν, τη Βουδαπέστη, το Άαχεν, το Μάαστριχτ, τη Λιέγη και τις Βρυξέλλες.
Αρθρογραφεί μόνιμα στον επαρχιακό και περιστασιακά στον αθηναϊκό τύπο, ενώ δραστηριοποιείται στο Διαδίκτυο επάνω σε θέματα τέχνης και πολιτισμού, καθώς και ζητήματα που αφορούν στην πολιτική και την κοινωνία. 
Είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαυστριακού πολιτιστικού και επιμορφωτικού Ινστιτούτου και του Θουκυδίδειου Κέντρου Επιστημών. Συνεργάστηκε για την έκδοση του ενδεκάτομου έργου «Πανόραμα ελληνικού διηγήματος» των εκδόσεων «Αλέξανδρος». Την εποπτεία του όλου έργου είχε ο συγγραφέας Τάσος Αθανασιάδης, ο πανεπιστημιακός καθηγητής Γεράσιμος Ζώρας και τη διεύθυνσή του ο κριτικός Παντελής Απέργης. Θήτευσε ως εκλεγμένο μέλος στο προεδρείο της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών κατά την περίοδο 1991-93.
Από τις αρχές του 2004 και για 2 χρόνια διηύθυνε το περιοδικό «Αιολίδα» με θέματα της Λέσβου και άλλες πολιτιστικές και λογοτεχνικές αναζητήσεις. 
Βιβλία του και αποσπάσματα από το έργο του έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά, τσέχικα, πολωνικά και βουλγαρικά και φιλοξενούνται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.
Σωμάτια συναρμογής

Το συρραφόσωμα (spliceosome) αποτελεί ένα σύμπλοκο το οποίο περιέχει πολλές διαφορετικές ριβονουκλεοπρωτεϊνες (που η κάθε μία περιέχει ένα μικρό μόριο RNA και πολλές πρωτεϊνες) και εμπλέκεται στη διαδικασία απομάκρυνσης των εσωνίων από τα ευκαρυωτικά προ-mRNA μόρια (Συναρμογή). Είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη δομή, ικανή να απομακρύνει εσώνια και να συνενώνει διαδοχικά εξώνια, σχηματίζοντας έτσι το ώριμο μόριο mRNA. Σημειώνεται ότι, στα σημεία της συρραφής υπάρχουν ορισμένες συντηρημένες βάσεις, ενώ το εσώνιο απομακρύνεται υπό τη μορφή δομής βρόγχου. Τα εσώνια που απομακρύνονται αποικοδομούνται από το κύτταρο.
Δουκάτο της Περούτζια

Το Δουκάτο της Περούτζια ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο. Διοικούνταν από έναν υψηλόβαθμο στρατιωτικό, συνήθως στρατηγό, με τον τίτλο του δουξ, αρχικά υπό την εποπτεία του έπαρχου της Ιταλίας (554-584) και αργότερα του Έξαρχου της Ραβένα (584 με 751). Διοικητικό του κέντρο ήταν η πόλη Περούτζια και βρισκόταν ενδιάμεσα στα βυζαντινά δουκάτα Πενταπόλεως και της Ρώμης όπου τα συνέδεε, ενώ στο υπόλοιπο γειτόνευε με το Λομβαρδικό βασίλειο της Ιταλίας και τα Δουκάτα του Σπολέτο και της Τούσκια. Είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τους Βυζαντινούς, δεδομένου ότι παρέχεται η επικοινωνία μεταξύ Ρώμης, την πόλη των Παπών, και της Ραβένας, την πρωτεύουσα της Εξαρχίας.
Περίπου το 727-730 υπήρξε μία εφήμερη κατάκτηση του από τους Λομβαρδούς όταν ο Αγάθων προσπαθούσε να ανακτήσει την Μπολόνια, η οποία ήταν μέρος του δουκάτου του έως ότου κατακτήθηκε από τον Λιουτπράνδο, και με τον τρόπο αυτό έσπασε την ανακωχή ανάμεσα στους Βυζαντινούς και Λομβαρδούς, προκαλώντας έτσι μια Λομβαρδική επίθεση στην Ραβένα.
Το 749, ο Λομβαρδός βασιλιάς Ρατχίς εισέβαλε στα δουκάτα της Περούτζια και Πενταπόλεως, ο Πάπας Ζαχαρίας συναντήθηκε με τον βασιλιά στην Περούτζια και τον έπεισε να άρει την πολιορκία και να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Έχει προταθεί ότι ο Λομβαρδός βασιλιάς αναγκάστηκε να επιτεθεί στη Βυζαντινή Ιταλία από πίεση Λομβαρδών εθνικιστών, ή αντιστρόφως, ότι επιτέθηκε επειδή ο πάπας Ζαχαρίας είχε σπάσει τους όρους του προκατόχου του στην Ειρήνη του Τερνί, είκοσι χρόνια πριν.
Με την κατάρρευση της Εξαρχίας και την κατάληψη της Ραβέννας από τους Λομβαρδούς το 751, το δουκάτο της Περούτζια αφέθηκε ντε φάκτο υπό την παπική εξουσία από το 752. Σε ένα απόσπασμα του "Ludovicianum" που χρονολογήτε όχι νωρίτερα από το 774, οι πόλεις του Ρωμαϊκού δουκάτου παρατίθενται με τις πόλεις του δουκάτου της Περούτζια και εκείνες της Ρωμαϊκής Τοσκάνης, δείγμα ότι η Περούτζια είχε ενσωματωθεί στο παπικό δουκάτο της Ρώμης. Στην πραγματικότητα, το δουκάτο της Περούτζια ως μια ξεχωριστή πολιτική ενότητα δεν μπορεί να χαρτογραφηθεί το αργότερο μέχρι το 740.
Ντάντα

Στα Ινδικά αλφάβητα, η ντάντα (Σανσκριτικά: दण्ड, daṇḍa, "κολλώ") είναι χαρακτήρας σημείου στίξης. Ο γλύφος αποτελείται από έναν ενιαίο κάθετο κτύπημα. Ο χαρακτήρας μπορεί να βρεθεί στο σημείο κώδικα U+0964 (।) σε Unicode. Το "διπλό ντάντα" είναι στο U+0965 (॥). Το ISCII κωδικοποιεί ντάντα στο 0xEA.
Η ντάντα σηματοδοτεί το τέλος μιας πρότασης ή περιόδου, συγκρίσιμη με τη τελεία (περίοδος) ως συνήθως χρησιμοποιείται το λατινικό αλφάβητο, και χρησιμοποιείται εναλασσόμενη με Δυτική σημεία στίξης σε πιο σύγχρονες Ινδικές γλώσσες. Σε έμμετρα κείμενα, ένα διπλό ντάντα χρησιμοποιείται για να οριοθετήσει στίχους, και ένα ενιαίο ντάντα να οριοθετήσει ένα πάντα ή ημι-στίχο.
Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας (1799)

Η Συνθήκη Ρωσοτουρκικής Συμμαχίας του 1799 υπήρξε μια ιστορική συνθήκη συμμαχίας που συνομολόγησαν στις 3 Ιανουαρίου του 1799 ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ο Σουλτάνος Σελήμ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σκοπός της παραπάνω συμμαχίας ήταν ο από κοινού αγώνας κατά των γαλλικών επεκτάσεων στο Αιγαίο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο που άρχισε να εμφανίζεται μετά τη συνομολόγηση της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο (1797), όπου τα Επτάνησα πέρασαν σε γαλλική κτήση.
Σημαντικότερος όρος της συνθήκης αυτής ήταν ένα μυστικό άρθρο βάσει του οποίου ο ρωσικός στόλος μπορούσε ελεύθερα να διέλθει τα Στενά των Δαρδανελίων όσο διαρκούσε ο πόλεμος κατά της Γαλλίας. Πριν ακόμα τεθεί σε εφαρμογή η συνθήκη αυτή ενώθηκαν οι στόλοι των δύο αυτοκρατοριών και κινήθηκαν κατά των Επτανήσων.

Συγκεκριμένα στις 16 Νοεμβρίου του 1798, ο Ρώσος υποναύαρχος Θεόδωρος Ουσάκωφ που «έτυχε» να φθάσει με το στόλο του στα Επτάνησα, ξεκινώντας πρώτα την κατάληψη των Κυθήρων ένα μήνα πριν, (στις 12 Οκτωβρίου του 1798), και γνωρίζοντας πολύ καλά τις αντιδράσεις των νησιωτών κατά της Γαλλοκρατίας των Επτανήσων, προσκάλεσε στην αρχή τους Κερκυραίους να πάρουν τα όπλα κατά των κατακτητών τους «αθέων» Γάλλων, με την περίφημη προκήρυξή του.
Στο μεταξύ παρακολουθώντας οι Άγγλοι τα τεκταινόμενα στο Ιόνιο Πέλαγος, δύο μόλις ημέρες μετά τη συνομολόγηση της ρωσοτουρκικής αυτής συμμαχίας, δηλαδή στις 5 Ιανουαρίου, συνομολογείται στη Κωνσταντινούπολη άλλη Συνθήκη Αγγλοτουρκικής Συμμαχίας με την οποία η Αγγλία αναλάμβανε την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για οκτώ χρόνια.
Αποτέλεσμα των συνθηκών αυτών ήταν η εδίωξη των Γάλλων από τα Επτάνησα από τις συνασπισμένες ρωσοτουρκικές δυνάμεις αλλά και η ήττα του Βοναπάρτη από τους Άγγλους κατά την επιχείρησή του εναντίον της Άκκρας.
Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης Ιωάννης Τασσιάς

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1958. Αποφοίτησε από την Εκκλησιαστική Παιδαγωγική Ακαδημία το 1979 και το τμήμα της Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το 1982. 
Την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε Διάκονος στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και ανέλαβε τη διεύθυνση του Γραφείου Νεότητος. Το 1983 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και υπηρέτησε στον Ιερό Ναό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου μέχρι το 1994. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στον ιερό ναό του πολιούχου Αγίου Δημητρίου ως ιερατικός προϊστάμενος. Από το 1983 υπηρέτησε ως ηγουμενοσύμβουλος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης, από το 1994 υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Τότε πρωτοστάτησε στην διεκδίκηση της Ροτόντας στη Θεσσαλονίκη από την Εκκλησία ως χώρου λατρείας και πλέον η Ροτόντα δίδεται από το Υπουργείο Πολιτισμού για ορισμένες λειτουργίες κάθε έτος.
Εξελέγη στις 10 Μαΐου 2010 από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης. 
Η χειροτονία του σε Επίσκοπο έγινε στις 16 Μαΐου 2010 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο Β΄ στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης. 
Έχει συγγράψει πολλά άρθρα και μελέτες θεολογικού περιεχομένου. Έχει λάβει μέρος σε Θεολογικά Συνέδρια. Έχει διδάξει σε Κατηχητικά Φροντιστήρια και στη Σχολή Μετεκπαίδευσης Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Για περίπου 20 χρόνια παρουσίασε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Ακόμα έχει διδάξει στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης.
Οικοδομικά υλικά

Οικοδομικά υλικά ονομάζονται τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην ανέγερση κτισμάτων. Τέτοια υλικά είναι τα παραδοσιακά, αυτά που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος μέχρι τον 19ο αιώνα όπως πέτρα, ξύλο, τούβλα, γυαλί αλλά και μια μεγάλη ποικιλία νεώτερων υλικών όπως τσιμέντο, χάλυβας, μονωτικά υλικά, αλουμίνιο και πολλά άλλα.