Κάρολος Β΄ του Μπουρμπόν

Αρχιεπίσκοπος της Λυών

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Αγνής των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη του Άφοβου δούκα της Βουργουνδίας. Διορίστηκε ιερέας στη Λυών και στη συνέχεια στις (6 Ιουνίου/1444) αρχιεπίσκοπος της Λυών σε ηλικία μόλις 11 ετών. H συγκεκριμένη εκλογή ακολούθησε τον θάνατο του Αμεδαίου ντε Ταλαρού και του παραίτηση του Ιωάννη Γ΄ του Μπουρμπόν, νόθου απόγονου του παππού του Ιωάννη Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. Η εκλογή επικυρώθηκε από τον πάπα Ευγένιο Δ' στις 14 Νοεμβρίου/1446 μετά τον θάνατο του Γοδεφρείδου Βασσάλ αρχιεπισκόπου της Βιέννης, που ο ίδιος πάπας είχε διορίσει κατά παράβαση (1444).  Λόγω της πολύ μικρής ηλικίας του, η διοίκηση της αρχιεπισκοπής ανατέθηκε στους Ιωάννη Ρολίν επίσκοπο του Οτόν (1446 - 1447), Ντι Γκι επίσκοπο της Ορλεάνης (1447 - 1449) και Ιωάννη Γ΄ του Μπουρμπόν επίσκοπο του Πι (1449 - 1466).

Σύμβουλος του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ'

Στο διάστημα αυτό ο Κάρολος διατηρούσε άριστες σχέσεις με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΑ' ο οποίος εμπιστευόταν το θρησκευτικό του συναίσθημα.  Μετά την εξέγερση εναντίον του από την Ομάδα του Δημόσιου Συμφέροντος (1465) ο Λουδοβίκος ΙΑ' έστειλε τον Κάρολο μαζί με τον επίσκοπο του Μάνς Θιμπώ του Λουξεμβούργου σαν απεσταλμένους στον νεοεκλεγέντα πάπα Παύλο Β' (1464). 
Στις (7 Ιανουαρίου/1469) ο Κάρολος Β' υπέγραψε μια σειρά από γράμματα σαν σύμβουλος του βασιλιά στην κατοικία του στο Τούρ,  σαν ομώνυμος με τον δελφίνο Κάρολο έγινε ο νονός του μαζί με την Ιωάννα του Βαλουά, δούκισσα του Μπουρμπόν και τον Εδουάρδο του Ουέστμίνστερ.
O ίδιος βασιλιάς όπως είναι γνωστό διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις και με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν

Συνθήκη του Πικινί

Μετά την λήξη του Εκατονταετούς πολέμου ο αρχιεπίσκοπος ανέθεσε στον Κάρολο Β' τις διαπραγματεύσεις για την σύναψη ειρήνης. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' κλήθηκε μαζί με τον Κάρολο Β' και τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄ δούκα του Μπουρμπόν στο Πικινί στις 19 Αυγούστου να υπογράψουν την τελική συμφωνία ειρήνης με τον Κάρολο της Βουργουνδίας ο οποίος ήταν σύμμαχος του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Δ'.  Στην συνέχεια ο Κάρολος ανέλαβε προσπάθειες να συμφιλιώσει τον Γάλλο βασιλιά με τον Φραγκίσκο Β' της Βρετάνης.
Στις 8 Ιανουαρίου/1476 σαν βασιλικός σύμβουλος υπέγραψε 4 γράμματα ένα εκ των οποίων αφορούσε την ανεξαρτησία της Γαλλικής εκκλησίας απο τον πάπα.
Διορίστηκε παπικός απεσταλμένος στην Αβινιόν (1472 - 1476) αλλά έφτασε στην επισκοπή το 1473.
Οι σχέσεις του με τον πάπα Σίξτο Δ' στην συνέχεια πέρασαν περίοδο κρίσης αφού στις 23 Μαΐου/1474 ο πάπας διόρισε επίσκοπο της Αβινιόν τον ανιψιό του Τζουλιάνο ντελλα Ροβέρ στερώντας την θέση απο τον Κάρολο Β'. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα, ενώ ετοιμαζόντουσαν για ένοπλη μάχη η διαφορά τελικά λύθηκε με την αποδοχή της απώλειας της Αβινιόν από τον ίδιο τον Κάρολο Β' και την παραίτηση του υπέρ του Τζουλιάνο ντελλα Ροβέρ.
Ακολούθησε στην συνέχεια ξανά τον Γάλλο βασιλιά και βρισκόταν μαζί του στην μάχη του Αρράς στις 18 Μαρτίου/1477.
Περιγράφεται σαν λάτρης των γραμμάτων και των τεχνών, διέθεσε μετά το 1486 πολλά χρήματα για την αναστήλωση του καθεδρικού ναού της Λυών κάτι που συνεχίστηκε και μετά τον θάνατο του απο τον αδελφό του Πέτρο.

Δούκας του Μπουρμπόν

Τον Απρίλιο του 1488 έγινε δούκας του Μπουρμπόν για πολύ σύντομη περίοδο σαν διάδοχος του τίτλου με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη Β΄ στις 1 Απριλίου του ίδιου έτους. Ωστόσο ο αδελφός του Πέτρος και η σύζυγος του Άννα της Γαλλίας αμφισβήτησαν έντονα την διαδοχή και τον πίεσαν να τους παραδώσει τον τίτλο με χρηματική ανταμοιβή. Η σύγκρουση διακόπηκε μέσα σε λίγες βδομάδες με τον αιφνίδιο θάνατο του Καρόλου Β΄, ο οποίος κατέρρευσε, την ώρα που βρισκόταν σε κάποιο σπίτι στην Λυών. Έτσι ο Πέτρος πήρε στην συνέχεια σαν κληρονόμος τον τίτλο, αφού ο Κάρολος Β΄ δεν είχε νόμιμους απογόνους.
O Κάρολος Β΄ δούκας του Μπουρμπόν περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Βίκτορος Ουγκώ "Η Παναγία των Παρισίων"