google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Βαρβάρα Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

H Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη ΒΚ. Αιτωλοακαρνανία, σε λοφώδη περιοχή, νότια του οριζοντίου τμήματος του φράγματος Καστρακίου, κοντά στον Κοκκινόλογγο. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 140 και απέχει από το Μεσολόγγι 60 χλμ. περίπου, προς τα Β.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του  χωριού έχει ως εξής: κάτοικοι 58 (2001), 48 (2011).
Rising Star (Ελλάδα)

Pre-Auditions

Στα Pre-Auditions, οι κριτές διαλέγουν τους καλύτερους συμμετέχοντες. Όσοι έχουν επιλεγεί προχωρούν στα live auditions.

Live Auditions

Στα live auditons, ο διαγωνιζόμενος βρίσκεται μόνος πίσω από έναν τοίχο. Έξω από τον τοίχο βρίσκονται οι κριτές και το κοινό, παρακολουθώντας τον διαγωνιζόμενο να ερμηνεύει από μια γιγαντοοθόνη τοποθετημένη πάνω στον τοίχο. Η ψηφοφορία γίνεται ως εξής: το κοινό και οι τηλεθεατές μπορούν να ψηφίσουν τον διαγωνιζόμενο εκείνη τη στιγμή μέσω της αντίστοιχης εφαρμογής που έχουν κατεβάσει στο κινητό τους. Κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, εμφανίζεται στην οθόνη των τηλεθεατών ο δείκτης με το ποσοστό των ψήφων επί τις 100. Όταν οι ψήφοι ξεπεράσουν το 70%, τότε σηκώνεται ο τοίχος μπροστά από τον διαγωνιζόμενο περνώντας έτσι και στην επόμενη φάση. Οι κριτές έχουν κι εκείνοι επίσης την δυνατότητα να ψηφίσουν, έχοντας το ποσοστό των 7% των ψήφων ο καθένας και δίνονται μόνο σε θετική ψήφο.
Μετά την λήξη των live auditons, οι κριτές επιλέγουν τους παίκτες που οι ίδιοι θέλουν. Μπορούν να επιλέξουν μέχρι 16 άτομα ο καθένας.

Duels

Στα live επεισόδια των Duels, ένας διαγωνιζόμενος από κάθε ομάδα «μονομαχεί» τραγουδιστικά με διαγωνιζόμενο αντίπαλης ομάδας. Όποιος εκ των δύο καταφέρει να συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων, περνάει στην επόμενη φάση του προγράμματος.

Duets

Στο live επεισόδιο των Duets, οι τέσσερις ομάδες γίνονται δύο. Οι διαγωνιζόμενοι των δύο πλέον ομάδων χωρίζονται σε ντουέτα, τα οποία έπειτα μονομαχούν μεταξύ τους.

Hot Seat

Στα live επεισόδια Hot Seat οι διαγωνιζόμενοι που κατάφεραν να παραμείνουν στο μουσικό talent show ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε solo εμφανίσεις.

Semi Final

Ο ημιτελικός αποτελείται από 2 γύρους. Ο διαγωνιζόμενος με το μεγαλύτερο ποσοστό στον 1ο γύρο περνάει κατευθείαν στον τελικό. Στον 1ο γύρο του ημιτελικού, οι εναπομείναντες διαγωνιζόμενοι θα τραγουδήσουν ακόμα ένα τραγούδι και ο διαγωνιζόμενος με τον μεγαλύτερο ποσοστό περνά και εκείνος στον τελικό. Στην συνέχεια ο κάθε κριτής έχει την ευκαιρία να στείλει στον τελικό από έναν διαγωνιζόμενο.

Final

Ο τελικός του Rising Star αποτελείται από 3 γύρους. Στον 1ο γύρο, οι 6 φιναλίστ ερμηνεύουν ένα τραγούδι επιλογής του coach τους. Όποιος συγκεντρώσει τις περισσότερους ψήφους, περνά αυτόματα στον 3ο και τελευταίο γύρο. Στο 2ο γύρο, οι 5 διαγωνιζόμενοι τραγουδούν το αγαπημένο τους τραγούδι από όλες τις μέχρι τώρα εμφανίσεις τους στο Rising Star. Όποιος συγκεντρώσει το υψηλότερο ποσοστό περνά στον 3ο γύρο. Στον 3ο και τελευταίο γύρο, οι δύο φιναλίστ που πέρασαν με επιτυχία στους προηγούμενους γύρους ερμηνεύουν τραγούδι της επιλογής τους.
Ο διαγωνιζόμενος με τις περισσότερες ψήφους είναι ο νικητής του παιχνιδιού.

Πρώτη σεζόν

Γίωργος Λιάγκας (παρουσίαση)
Καλομοίρα (backstage)
Δέσποινα Βανδή (κριτής)
Αντώνης Ρέμος (κριτής)
Χρήστος Μάστορας (κριτής)
Κώστας Μακεδόνας (κριτής)
Επαρχία Νιλφαμάρι

Η Επαρχία Νιλφαμάρι (βεγγαλικά: নিলফামারী জেলা) είναι μια επαρχα στο βόρειο Μπαγκλαντές, στην διαίρεση Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το διοικητικό κέντρο είναι το Νιλφαμάρι. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 1.641 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.550.686 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 25.35%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Στη θρησκευτική σύνθεση, το 82.64% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι και το 17.17% του πληθυσμού είναι Ινδουιστές.
ISCED

Η Διεθνής Πρότυπη Ταξινόμηση της Εκπαίδευσης είναι έγγραφο που προορίζεται για την ταξινόμηση και την παρουσίαση στατιστικών δεδομένων συγκρίσιμα σε διεθνές επίπεδο. Η τρέχουσα έκδοση υιοθετήθηκε το 2011 από τη Γενική διάσκεψη της UNESCO, ενώ η προηγούμενη υιοθετήθηκε το 1997. Καλύπτει τα επίπεδα εκπαίδευσης 0 (προσχολική εκπαίδευση) έως 8 (διδακτορικές σπουδές).
Φεγγαράκι μου λαμπρό

Το Φεγγαράκι μου λαμπρό αποτελεί ένα δημοτικό παιδικό τραγούδι, άρρηκτα συνδεδεμένο με την περίοδο της τουρκοκρατίας και το κρυφό σχολειό. Η ελληνική λαογραφία αναφέρει ότι τα παιδιά τραγουδούσαν το συγκεκριμένο τραγούδι κατά τη διάρκεια της νύχτας πηγαίνοντας προς το Κρυφό Σχολειό. Η μελωδία βασίζεται στο γαλλικό τραγούδι "Ah! Vous dirais-je Maman" που δημοσιεύτηκε το 1761.

Στίχοι

Φεγγαράκι μου λαμπρό

Φέγγε μου να περπατώ

Να πηγαίνω στο σχολειό,

Να μαθαίνω γράμματα,

γράμματα σπουδάγματα,

Του Θεού τα πράγματα,

Ραψίματα, κεντίματα,

Του θεού θελήματα.
Όμπλαστ Τίμοτσκα

Η περιφέρεια Τίμοτσκα (σερβικά : Тимочка област) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Ζάγετσαρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η περιοχή είχε 240.506 κατοίκους κι έκταση 6.352 τετραγωνικά χλμ. Το 1929 καταργείται και προσαρτήθηκε στην Μπανόβινα του Μοράβα.
Γεωγραφικά καταλάμβανε την περιοχή της Τίμοτσκα Κράινα και την λεκάνη απορροής του ποταμού Τίμοκ όπου οφείλει και το όνομα της.
Τρεις Εκκλησιές Πάρου

Περίληψη

Στα Α. της πρωτεύουσας της Πάρου, Παροικιάς, στη θέση Τρεις Εκκλησιές ή Σταυρός, που βρίσκεται σε απόσταση 1.400μ. από το ναό της Παναγίας Καταπολιανής και επί του οδικού άξονα Παροικιάς-Νάουσας, ανεσκάφη το 1960-1961 από τον Αναστάσιο Κ. Ορλάνδο και τη Χαρίκλεια Μπάρλα τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με αξονική ημικυκλική αψίδα, ισοπλατή νάρθηκα και προσκτίσματα στα Β., Δ. και Ν., χρονολογούμενη πιθανώς στο α’ ήμισυ του 6ου αι. Τα κλίτη χωρίζονταν με κιονοστοιχίες εξ επτά κιόνων η καθεμία, στις οποίες εδράζονταν τόξα από πώρινους θολίτες, απολήγοντα στα Δ. και τα Α. σε παραστάδες. Τα μετακιόνια έφρασσαν θωράκια. Η είσοδος στο νάρθηκα είχε τη μορφή τριβήλου, που ανοιγόταν στο μέσον της δυτικής πλευράς. Ψηλότερα, ο ανασκαφέας υπέθεσε την ύπαρξη τριλόβου παραθύρου, κατά το πρότυπο της πρόσοψης της Καταπολιανής. Τον ανατολικό τοίχο διατρυπούσαν τρεις θύρες, προς τα αντίστοιχα κλίτη του κυρίως ναού. Η ανασκαφή αποκάλυψε πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη του ναού (βάσεις, κορμό και κιονόκρανα των κιόνων, επίκρανα παραστάδων, τμήματα των δύο φάσεων του τέμπλου, κιονίσκο της Αγίας Τραπέζης, επιθήματα και αμφικιονίσκους παραθύρων), τμήματα του άμβωνα, καθώς και αρχιτεκτονικά και ενεπίγραφα μέλη της αρχαιότητας. Σημαντικότερο εξ αυτών ήταν ένα μαρμάρινο ιωνικό κιονόκρανο της αρχαϊκής περιόδου, το οποίο κατόπιν νέας επεξεργασίας στις αρχές του 4ου π.Χ. αι. κατέστη η βάση της επιτύμβιας πλάκας του ποιητή του 7ου π.Χ. αι. Αρχιλόχου, που καταγόταν από την Πάρο. Η ανεύρεσή του καθιστά πολύ πιθανή την ύπαρξη αρχικώς ιερού του αφηρωισμένου ποιητή σε πολύ μικρή απόσταση από τη θέση που στη συνέχεια κατέλαβε ο χριστιανικός ναός.

Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία

Στα Α. της πρωτεύουσας της Πάρου, Παροικιάς, στη θέση Τρεις Εκκλησιές ή Σταυρός, που βρίσκεται σε απόσταση 1.400μ. από το ναό της Παναγίας Καταπολιανής και επί του οδικού άξονα Παροικιάς-Νάουσας, ανεσκάφη το 1960-1961 από τον Αναστάσιο Κ. Ορλάνδο παλαιοχριστιανική βασιλική. Το τοπωνύμιο οφείλεται στην ύπαρξη στον ίδιο χώρο τριών μονόχωρων θολωτών μεταβυζαντινών ναΐσκων, οι οποίοι ήταν ήδη ερειπωμένοι κατά την έναρξη της ανασκαφής: δύο αλληλοεφαπτόμενων (άγνωστης αφιέρωσης ο βόρειος, Αγίου Ελευθερίου ο νότιος) στο μέσον σχεδόν του μήκους του βόρειου και του κεντρικού κλίτους της βασιλικής και ενός ακόμη (Αγίου Βασιλείου) στη ΝΑ. της γωνία. Για την κατασκευή τους είχαν χρησιμοποιηθεί εκ νέου πολυάριθμα μέλη και επιγραφές από κτίσματα της αρχαιότητας και από τον παλαιοχριστιανικό ναό. Επιπλέον, ήταν ορατά τμήματα της αψίδας του Ιερού της βασιλικής. Η εύρεση πρόσθετων αρχαίων μελών κατά την ανασκαφή και ιδίως των καταλοίπων του μνημείου του Αρχιλόχου καθιστούν πολύ πιθανή την ύπαρξη αρχικώς ιερού του αφηρωισμένου ποιητή του 7ου αι. π.Χ. σε πολύ μικρή απόσταση από τη θέση που στη συνέχεια κατέλαβε ο χριστιανικός ναός.
Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Νεκτάριος Αντωνόπουλος γεννήθηκε το 1952 στο Μαρούσι. Είναι πτυχιούχος της Ανωτέρας Ιερατικής Σχολής Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά τη στρατιωτική του θητεία εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος στην Κέρκυρα το 1976 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κερκύρας και Παξών Πολύκαρπο. Το 1977 εγκαταβίωσε στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σαγματά. Το 1983 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας και νυν Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο. Διακόνησε στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας ως Ιεροκήρυκας και υπεύθυνος του τομέα νεότητος. 
Το 1991 μετά την παραίτηση για λόγους ασθενείας του μακαριστού καθηγουμένου Αρχιμανδρίτη Νικοδήμου Μπανταλούκα εξελέγη ηγούμενος της Ιερός Μονής Σαγματά. Μητροπολίτης Αργολίδος εξελέγη στις 18 Οκτωβρίου 2013 από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Η εις Επίσκοπον χειροτονία του έλαβε χώρα στις 20 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Η ενθρόνιση του στην πόλη του Ναυπλίου έγινε στις 24 Νοεμβρίου 2013, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου.
Συνέγραψε πλήθος βιβλίων ποιμαντικού περιεχομένου (κυρίως ως «Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Αντωνόπουλος» της Ι.Μ. Σαγματά).
Γιώργος Παπαστάμκος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παπαστάμκος γεννήθηκε το 1955 στο Πλατανόρρευμα Κοζάνης. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο, στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και στις Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (1979 - 1981), λαμβάνοντας τον τίτλο του διδάκτορα. Είναι καθηγητής του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς και έχει πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη ως υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας. Εκλέγονταν βουλευτής Ημαθίας από το 1989 έως το 1996 και ευρωβουλευτής από το 2004. Το 2012 ανέλαβε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στις 13 Μαρτίου του 2013 υπέστη σοβαρό Εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ προήδρευε στη συνδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μεταφέρθηκε στην εντατική νοσοκομείου του Στρασβούργου.
Μανίκια Εύβοιας

Τοποθεσία

Τα Μανίκια βρίσκονται στον επαρχιακό δρόμο που ξεκινά από την Αμάρυνθο και μέσω της Σέτας Εύβοιας καταλήγει στην Κύμη, απέχει 130 χλμ από την πόλη των Αθηνών, 55 χλμ από τη Χαλκίδα και 15 χλμ από τις ακτές του Αιγαίου.
Ο οικισμός είναι κτισμένος πάνω από τον ορμητικό ποταμό Μανικιάτη ο οποίος κατά την αρχαιότητα είχε την ονομασία Νέδων. Πάνω από το χωριό στέκει επιβλητικά ο Κόστυλας τον οποίο οι αρχαίοι ονόμαζαν Τρύχα.
Γειτονικά χωριά είναι η Σέτα και το Μακρυχώρι ερχόμενος από Χαλκίδα ενώ με κατεύθυνση το Αιγαίο συναντάμε τη Βρύση και το κέντρο του πρώην δήμου, τις Κονίστρες.

Διοικητική Ιστορία

Τα Μανίκια κατά τον 19ο αιώνα (28/12/1836) υπάγονταν στο Δήμο Κονιστρών. Στις αρχές του 20ου αιώνα (16/8/1912) ο οικισμός ορίζεται ως έδρα της κοινότητας Μανικίων. Το 1997 μετά την εφαρμογή του σχεδίου "Καποδίστριας" η κοινότητα Μανικίων καταργείται και υπάγεται στο δήμο Κονιστρών. Μετά τη τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση "Καλλικράτης" (1/1/2011) ο οικισμός των Μανικίων υπάγεται πλέον στο διευρυμένο δήμο Κύμης-Αλιβερίου.

Τοπική Ιστορία

Στη δυτική πλευρά του χωριού όπου βρίσκεται η πηγή με την ονομασία "Κρύο Νερό" έχουν ανακαλυφθεί ερείπια από οικίες και τάφους και εικάζεται ότι στη συγκεκριμένη τοποθεσία υπήρχε το χωριό Παλιοχώρι ή Παλιόσπιτα.
Από τα Μανίκια κατάγονταν αγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με πιο γνωστούς τους Γεώργιο και Σπυρίδωνα Λάμπρου. Ο πρώτος αφού πολέμησε σε σημαντικές μάχες σε Εύβοια, Αττική και Ρούμελη στο πλευρό του Κριεζώτη σκοτώθηκε κατά τη πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή. Ο δεύτερος πολέμησε επίσης σε μάχες σε Εύβοια, Αττική και Στερεά Ελλάδα με πιο σημαντική αυτή στα Βρυσάκια.  
Κάθε χρόνο στις 16 Ιουλίου παραμονή της γιορτής της Αγίας Μαρίνας πραγματοποιείται το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού στη γραφική πλατεία υπό την αιγίδα του εκπολιτιστικού συλλόγου Μανικίων.

Μνημεία

Τα κυριότερα μνημεία που θα συναντήσει κανείς στον οικισμό των Μανικίων είναι η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, η οποία βρίσκεται στη γραφική πλατεία του χωριού, τα εξωκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Κωνσταντίνου με το δεύτερο να είναι κρεμασμένο στα απόκρημνα βράχια του Κόστυλα και το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, το οποίο βρίσκεται στο δρόμο προς το υπό κατασκευήν φράγμα στο γεμάτο έλατα βουνό της Σκοτεινής.
Στο δρόμο προς τη Βρύση μπορεί κάποιος να επισκεφτεί το ξωκκλήσι της Παναγιάς της Δραγονέρας που δεσπόζει πάνω από τον Μανικιάτη ποταμό και εικάζεται ότι είναι χτισμένο πάνω σε αρχαίο ναό της θεάς Άρτεμις. Επίσης κοντά στο εκκλησάκι υπάρχουν τα ερείπια του κάστρου της Δραγονέρας το οποίο επόπτευε το φαράγγι του Μανικιάτη Ποταμού και κτίστηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ.
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 18

Ιστορικό

Το συγκρότημα χτίστηκε το 1956, αρχικά με μόνο μια εξέδρα εκτοξεύσεων, την LC-18Α. ΉΤαν προορισμένη για πυραύλους τύπου Vanguard, χρησιμοποιήθηκε όμως για δυο χρόνια ως εξέδρα εκτόξευσης πυραύλων Viking. Πρώτη εκτόξευση πυραύλου Vanguard έγινε στις 23 Οκτωβρίου 1957 και ώρα 19:22 UTC.
Η δεύτερη εξέδρα, η LC-18Β, άρχισε να λειτουργεί στις 4 Ιουνίου 1958. Ενώ η εξέδρα Α παρέμεινε για την εκτόξευση πυραύλων Vanguard, η εξέδρα Β εξυπηρετούσε μόνον πυραύλους τύπου Thor DM-18. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1959 έγινε η τελευταία εκτόξευση πυραύλου Vanguard από την LC-18A. Έπειτα ακολούθησαν για λίγους μήνες εκτοξεύσεις πυραύλων Thor-DM 18, και η εξέδρα έκλεισε για περίπου ένα χρόνο. Με την επαναλειτουργία της και μετά, η εξέδρα Α εξυπηρετούσε πυραύλους Blue Scout Junior και η εξέδρα B Blue Scout 1 und 2.

Περιγραφή του συγκροτήματος

Η δομή του συγκροτήματος είναι απλή. Περιλαμβάνει δυο εξέδρες, την εξέδρα LC-18Α και την εξέδρα LC-18Β. Οι εξέδρες είναι απλά βάσεις από μπετόν με εγκαταστάσεις εκτόξευσης πάνω τους.

Η εξέδρα εκτόξευσης 18-A

Ο πύραυλος είναι προσαρτημένος σε έναν μεταλλικό σκελετό ύψους πέντε μέτρων. Δίπλα είναι ένα μικρό υπόστεγο με εξοπλισμό, και πιο δίπλα βρίσκεται ένας κινητός πύργος εργασιών και συντήρησης, με έναν γερανό στην κορυφή του.

Η εξέδρα εκτόξευσης 18-B

Ο πύργος συντήρησης μοιάζει με αυτόν του συγκροτήματος LC-17. Ένας γερανός στο πλάι του πύργου φορτώνει τον πύραυλο, για να του βάλει π.χ. το διαστημόπλοιο ή την τελική βαθμίδα.
Μαρία Κισέλεβα

Βιογραφία

Άρχισε να ασχολείται με την κολύμβηση σε ηλικία 3 ετών χωρίς να προορίζεται για επαγγελματική ενασχόληση με αυτό, όπως είπαν οι γονείς της. 
Το 1996 μπήκε στο τμήμα δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Άρχισε τη σταδιοδρομία της στην τηλεόραση το 2001 ως συντάκτρια αθλητικών ειδήσεων στο NTV.
Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση

Η Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση (βουλγαρικά : Български земеделски народен съюз), αναφέρεται και με τη ονομασία "Αγροτικό κόμμα", είναι πολιτικό, αριστερό, κόμμα της Βουλγαρίας. Έμβλημα του κόμματος είναι ένα τετράφυλλο τριφύλλι και χρώματα το πορτοκαλί και το πράσινο.
Ιδρύθηκε το 1899 σαν κόμμα αγροτών και ήταν το κυβερνών κόμμα από το 1919 έως το 1923. Το 1923 το κόμμα διασπάστηκε σε δύο πτέρυγες όπου η αριστερή από το 1947 συντάχτηκε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας και ήταν τα μοναδικά κόμματα που υπήρχαν κατά την κομουνιστική διακυβέρνηση της χώρας έως το 1989. Η δράση του κόμματος είχε απαγορευτεί την περίοδο 1934-1944. Από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989 συνεχίζει τη δράση του ως ανεξάρτητο κόμμα.
Σαιντ Τζέιμς Παρκ

Το Σαιντ Τζέιμς Παρκ (St. James's Park) είναι το αρχαιότερο βασιλικό πάρκο στο Λονδίνο.  Έχει έκταση 23 εκτάρια και βρίσκεται στην πόλη Γουεστμίνστερ, στο κέντρο της βρετανικής πρωτεύουσας. Η θέση του είναι στο νοτιότατο άκρο της περιοχής Σαιντ Τζέιμς (Αγίου Ιακώβου), η οποία έλαβε το όνομά της από το λεπροκομείο που αφιερώθηκε στη μνήμη του Αγίου Ιακώβου του Λες.

Τοποθεσία

Το εν λόγω πάρκο συνορεύει με τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στα δυτικά, το  The Mall και το Ανάκτορο Σαιντ Τζέιμς  στα βόρεια, με την οδό Χορς Γκαρντς (Horse Guards) στα ανατολικά και με το Μπέρντκεϊτζ Γουόκ (Birdcage Walk) στα νότια. Στο πάρκο βρίσκεται μια μικρή λίμνη με το όνομα St. James's Park Lake, με δύο νησιά, το Νησί της Πάπιας (Duck Island), που έλαβε την ονομασία του από τη συλλογή πάπιας που  έχει και το Δυτικό Νησί (West Island). Μια γέφυρα διασχίζει τη λίμνη και επιτρέπει στον επισκέπτη να δει τη δυτική πλευρά του Παλατιού του Μπάκιγχαμ, πλαισιωμένου από δέντρα και σιντριβάνια, όπως και να δει το κυρίως κτήριο του Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign and Commonwealth Office) από τα ανατολικά.
Το Σαιντ Τζέιμς αποτελεί το ανατολικότερο πάρκο σε μια αλυσίδα από πάρκα, που συμπεριλαμβάνει το Γκριν Παρκ , το Χάιντ Παρκ και τους Κήπους του Κένσινγκτον. Οι κοντινότεροι σταθμός του μετρό είναι του Σαιντ Τζέιμς Παρκ, της Βικτόρια και του Γουεστμίνστερ.

Ιστορία

Το 1532, ο Βασιλιάς Ερρίκος Η΄ αγόρασε μία ελώδη περιοχή στην οποία γίνονταν συχνά πλημμύρες. Η περιοχή αυτή βρισκόταν στα δυτικά του Παλατιού του Γιορκ, που είχε πρόσφατα αποκτηθεί από τον Ερρίκο, μέσω του καρδιναλίου του Ουόλσεϊ. Έπειτα από την ανάρρηση του Ιακώβου Α΄ στο θρόνο, το 1603, ο Βασιλιάς διέταξε να αποξηρανθεί και να ανακηρυχθεί φυσικό μνημείο το πάρκο, ενώ φύλαγε και διάφορα εξωτικά ζώα μέσα σε αυτό, όπως καμήλες, κροκόδειλους, έναν ελέφαντα και πολλά εξωτικά πτηνά.
Στη διάρκεια της εξορίας του Καρόλου Β΄ στη Γαλλία, ο νεαρός βασιλιάς εντυπωσιάστηκε από τους περίφημους κήπους των γαλλικών βασιλικών ανακτόρων. Έτσι, μόλις έγινε βασιλιάς, επανασχεδίασε το πάρκο, πιθανότατα με τη βοήθεια του Γάλλου Αντρέ Μογιέ. Τότε δημιουργήθηκε μεταξύ άλλων ένα κανάλι 775 Χ 38 μέτρων, το οποίο φαίνεται στο παλιό σχέδιο που εικονίζεται στα δεξιά. Ο Κάρολος Β΄ άνοιξε το πάρκο για το κοινό και χρησιμοποίησε την περιοχή για να ψυχαγωγεί τους καλεσμένους του και τις μετρέσες του. Το πάρκο έγινε γνωστό για κάποιο χρονικό διάστημα ως σημείο συνάντησης για εκφυλιστικές πράξεις, για τις οποίες ο Τζον Ουίλμοτ, 2ος κόμης του Ρότσεστερ έγραψε το ποίημα A Ramble in St. James's Park.
Το 18ο αιώνα έγιναν εκ νέου αλλαγές στο πάρκο. Το 1761 η Βασιλική Οικογένεια αγόρασε το Μπάκιγχαμ Χάουζ (Buckingham House) το οποίο ονομάζεται σήμερα Παλάτι του Μπάκιγχαμ.
Το 1826-27 έγιναν νέες αλλαγές στο πάρκο και ο αντιβασιλέας, πρίγκιπας Γεώργιος, μετέπειτα βασιλιάς Γεώργιος Δ΄ της Αγγλίας, μετέτρεψε το κανάλι σε λίμνη με φυσικό σχήμα, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Τζον Νας. Την ίδια στιγμή, το Παλάτι του Μπάκιγχαμ επεκτάθηκε και έλαβε τη σημερινή του μορφή.
Κώνστας Β΄

Βιογραφία

Ήδη από τα χρόνια του παππού του Ηρακλείου, ο ισχυρότερος εχθρός της Αυτοκρατορίας ήταν οι Σαρακηνοί (οι Μουσουλμάνοι Άραβες), οι οποίοι με στρατηγό τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ κατέλαβαν στα πρώτα δύο χρόνια της βασιλείας του τεράστιες εκτάσεις, αποσπώντας από τους Βυζαντινούς μέχρι το 640 τη Παλαιστίνη, την Ιορδανία και τη Συρία. Το 641 την Αλεξάνδρεια μαζί με ολόκληρη την Αίγυπτο, το 642 ολόκληρη τη Συρία και την Παλαιστίνη, ενώ το 643 καταλήφθηκε και η Τρίπολη της σημερινής Λιβύης. Το 650 ο στρατός του χαλίφη Μουαΐγια κατέστρεψε την Κύπρο και το 654 τη Ρόδο και την Κω. Ο Κώνστας, που στο μεταξύ όπως και ο παππούς του για τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, παρακολουθούσε ανήμπορος και ανέτοιμος να τους αντιμετωπίσει, πέτυχε να συνάψει συμφωνία με τον Μουαΐγια το 659. Η συμφωνία έγινε δυνατή λόγω των εσωτερικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο χαλίφης. Σε όλα αυτά τα χρόνια, οι Άραβες εκτός των άλλων ανέπτυξαν ναυτική δύναμη, την οποία ως εκείνα τα χρόνια δε διέθεταν. Με το στόλο τους κατάφεραν να κυριαρχήσουν στο Αιγαίο και την υπόλοιπη νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Κατά τα χρόνια που οι Άραβες ανεμπόδιστοι ήλεγχαν τη θάλασσα και αντιλαμβανόμενος την ισχύ των εχθρών του, ο Κώνστας εξέτασε σοβαρά το ενδεχόμενο μεταφοράς της πρωτεύουσας στα δυτικά. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποίησε ταξίδι στην Ιταλία, επιλέγοντας τις Συρακούσες ως πιθανότερη θέση της νέας πρωτεύουσας. Την ίδια εποχή, διέταξε την εκτέλεση του αδελφού του Θεοδοσίου, προκειμένου να μη μοιραστούν την εξουσία, ορίζοντας διαδόχους του τους γιους του Κωνσταντίνο, Ηράκλειο και Τιβέριο. Στις 15 Σεπτεμβρίου του 668, σε ηλικία 38 ετών, ο Κώνστας Β' βρέθηκε δολοφονημένος στο λουτρό του στις Συρακούσες.
Ο Κώνστας δεν πραγματοποίησε μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες. Ασχολήθηκε πάντως με λεπτά θεολογικά ζητήματα, προσπαθώντας να εξουδετερώσει τις διάφορες αιρέσεις. Το 648, σε ηλικία μόλις 17 ετών, δημοσίευσε τον Τύπο, ένα έδικτο (edictum) που καθιστούσε ανενεργό το δόγμα του μονοθελητισμού. Το έδικτο καταδίκασε ο πάπας Μαρτίνος Α, με συνέπεια να συλληφθεί από τα αυτοκρατορικά αποσπάσματα και να οδηγηθεί στην Πόλη. Εκεί διαπομπεύθηκε και φυλακίστηκε.
O Κώνστας κατάφερε να διατηρήσει ζωντανή την αυτοκρατορία στα χρόνια του, δείχνοντας ικανότητα και θέληση.
Γιασμίν Σμιτ

Καριέρα

Η Γιασμίν Σμιτ έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της στην ολλανδική Χετ Ραβίν, με την οποία έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής τέσσερα πρωταθλήματα Ολλανδίας (2003, 2008, 2012, 2013), τέσσερα Κύπελλα Ολλανδίας (2006, 2007, 2008, 2010) καθώς και ένα Σούπερ Καπ Ολλανδίας (2008). Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με την ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2009. Μετά το πέρασμά της από την ομάδα του Πειραιά, η Σμιτ επέστρεψε στην Ολλανδία και τη Χετ Ραβίν, στην οποία παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2016, όπου επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Γιασμίν Σμιτ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Ολλανδίας και έχει πραγματοποιήσει επίσημες συμμετοχές σε διφορα διεθνή Πρωταθλήματα. Συγκεκριμένα, έχει συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου που πραγματοποιήθηκε στο Μόντρεαλ το 2005, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Γυναικών FINA του 2006 που έλαβε χώρα στην Κοζέντσα, καθώς επίσης και στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης γυναικών που διοργανώθηκε το ίδιο έτος στο Βελιγράδι.
Η μεγαλύτερη διάκριση της Γιασμίν Σμιτ με την εθνική της ομάδα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο το 2008, όπου η εθνική Ολλανδίας νίκησε στον τελικό τις ΗΠΑ με 9-8 σκορ.
Σαρλ Βαν ντερ Στάπεν

Βιογραφία

Το 1864, ο Βαν ντερ Στάπεν εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα γλυπτικής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αργότερα, διέμεινε κατά διαστήματα στη Φλωρεντία και τη Ρώμη. Εμπνέεται τα γλυπτά του από την ελληνική κλασική αρχαιότητα και τη γλυπτική της Ιταλικής Αναγέννησης. Από το 1883 ως το 1910, έτος του θανάτου του, δίδαξε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών.

Τα έργα

Το 1893, σε συνεργασία με τον Κονσταντέν Μενιέ, φιλοτέχνησε μια σειρά γλυπτών για το Βοτανικό Κήπο των Βρυξελλών. Ο κοινωνικός ρεαλισμός του Μενιέ επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τη γλυπτική του Βαν ντερ Στάπεν, όπως γίνεται εμφανές στο έργο του «Οι Οικοδόμοι των Πόλεων» (Les Bâtisseurs de villes) στο Πάρκο της Εκατονταετηρίδας στις Βρυξέλλες. Άλλα σημαντικά έργα του είναι «La Mort d’ Ompdrailles» (Βρυξέλλες, Βασιλικός Κήπος) και ο ανδριάντας του «Γουλιέλμου του Σιωπηλού» (Βρυξέλλες, Πλατεία Πτι Σαμπλόν). Το γλυπτό του «Μυστηριώδης Σφίγγα» (Sphinx mystérieux, 1897, Βασιλικά Μουσεία Τέχνης και Ιστορίας, Βρυξέλλες) θεωρείται ένα από τα πιο αξιόλογα Αρ Νουβό έργα της βελγικής γλυπτικής παραγωγής.

Το αριστούργημα

Το αριστούργημα όμως του Βαν ντερ Στάπεν θεωρείται το «Μνημείο του Άλφρεντ Βερβέε» (1899). Ο Άλφρεντ Βερβέε (Alfred Verwee, 1838 – 1895) ήταν Βέλγος ζωγράφος, ρεαλιστής και από τους ιδρυτές της Ελεύθερης Εταιρείας Καλών Τεχνών των Βρυξελλών (1868). Το μνημείο του βρίσκεται στην Πλατεία Κολινιόν στο προάστιο Σάερμπεεκ (Schaerbeek) της ευρύτερης περιοχής των Βρυξελλών.
Το Μνημείο του Άλφρεντ Βερβέε είναι μια σύνθεση με αλληγορίες και βιογραφικά στοιχεία. Απεικονίζεται σε προφίλ στάση ο ζωγράφος με την παλέτα και τα πινέλα του, ενώ στο επάνω μέρος της σύνθεσης είναι το ανάγλυφο μιας αγελάδας, που παραπέμπει στο πάθος του Βερβέε στην απεικόνιση ζώων και κυρίως βοοειδών (peintre des vaches). Κάτω ακριβώς από την αγελάδα είναι μια γυμνή νεαρή γυναίκα, που συμβολίζει την τέχνη. Στα εγκαίνια του γλυπτού, η γυμνότητα του νεαρού κοριτσιού σοκάρισε το κοινό, αλλά και τους δημοσιογράφους, οι οποίοι αρνήθηκαν να συνοδεύσουν τα άρθρα τους με φωτογραφίες του μνημείου.