French House

H French House είναι μορφή της μουσικής "house", που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στη Γαλλία. Θεωρείται η τελευταία μορφή της Eurodisco. Στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, την ονομάζουν "Disco House". Οι ίδιοι οι Γάλλοι, την ονομάζουν "French Touch", ενώ οι Γερμανοί "Neu Disco" (δηλαδή νέα ντίσκο). Στην Αμερική και στην Αγγλία για τις λιγότερο εμπορικές παραγωγές, χρησιμοποιούν τον όρο "Tekfunk" και παλαιότερα "Filter house".
Κατά τη δεκαετία του 1990 αυτό το είδος μουσικής το χαρακτήριζε - εκτός των άλλων - ένας συγκεκριμένος ήχος παραμόρφωσης της φωνής, που ονομάζεται "filter effect". Οι πρώτοι του είδους ήταν οι Daft Punk. Ακολούθησαν ωστόσο αρκετοί άλλοι γαλλόφωνοι και Ιταλοί καλλιτέχνες, που εξέλιξαν τον ήχο και πρόσθεσαν φωνητικά επηρεασμένα από την Eurodisco.

Πηγές και επιρροές

Η French house έχει ως πηγή της την Eurodisco της δεκαετίας του 1970 και κυρίως μια υποκατηγορία της, την Space Disco, ένα γαλλοκεντρικό είδος μουσικής που αποτέλεσε μια Ευρωπαϊκή εκδοχή της αμερικανικής Hi-NRG Disco.
Η Space Disco υπήρξε πολύ δημοφιλής στη Γαλλία, με καλλιτέχνες όπως ο Γάλλος Cerrone (Supernature), η Βρετανίδα Sarah Brightman (I lost my heart to a starship trooper), το συγκρότημα Space (Magic Fly) και οι Γαλλο-αμερικανοί Sheila B. & Devotion (Spacer), μεταξύ της διετίας 1977 και 1979. Ο ήχος της Space Disco θύμιζε αρκετά την αμερικάνικη Hi-NRG disco της εποχής, με μεγάλες ωστόσο καλλιτεχνικές και ιδεολογικές διαφορές. Η Space Disco είχε και μία έμφαση στις ορχηστρικές εκτελέσεις, αλλά και θεματολογία που πηγάζει από την επιστημονική φαντασία. Αυτές οι καλλιτεχνικές ανησυχίες και η ακραία αισθητική εμφάνιση της Space Disco, καθώς και η θεματολογία που πηγάζει από την επιστημονική φαντασία, αποτελούν τμήμα της French House και αυτό είναι πασιφανές στα Video Clips των καλλιτεχνών της.
Η δεύτερη επιρροή είναι η P-Funk μουσική σκηνή των αρχών της δεκαετίας του 1980 και κυρίως οι επιτυχίες των George Clinton (γνωστός μουσικός της funk) και Bootsy Collins. Αυτό δικαιολογείται από το ότι κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι DJ στις ντισκοτέκ της Γαλλίας χρησιμοποίησαν τα τραγούδια της P-Funk ως τον αντικαταστάτη της αμερικανικής Disco μουσικής, που σταμάτησε να παράγετε μετά από τα γεγονότα που οι Αμερικάνοι ονομάζουν "Νύχτα κατεδάφισης της ντίσκο". Ένας δεύτερος λόγος, είναι ότι ένα θρυλικό αμερικανικό συγκρότημα της μουσικής Disco, οι "Chic", υπήρξαν οι παραγωγοί των Sheila B. Devotion, στο τραγούδι "Spacer", που αποτελεί σημείο αναφοράς στην space disco και για αρκετά χρόνια αποτελούσε για τους κεντρο/δυτικο Ευρωπαίους, μία σταθερή "αξία" στα πικάπ των DJs της εποχής. Ο τρίτος λόγος, ήταν η εμφάνιση των P-Funk καλλιτεχνών, που έδειχναν αρκετά "φουτουριστικοί", σε σημείο που να μπορούσε κάποιος να τους χαρακτηρίσεις ως τους συγγενείς των "Space Disco" καλλιτεχνών.
Μία τρίτη επιρροή, υπήρξαν οι παραγωγές του Γάλλου Thomas Bangalter κατά την δεκαετία του 1990. Το σόλο υλικό του, καθώς και η δουλειά του ως μέλος των Daft Punk, αποτέλεσαν την βάση αυτού του είδους μουσικής, τουλάχιστον για την πενταετία 1995-2000 (το επιβεβαιώνει και το περιοδικό "Mixmag" στο άρθρο "Return of the Cybermen" της Suzanne Ely, στο τεύχος Ιουλίου 2006, στις σελίδες 94-98

Χρονοδιάγραμμα

Οι πρώτες French house παραγωγές (που τότε ήταν γνωστές ως "Disco House" και "neu disco"), έκαναν αισθητή την παρουσία τους διεθνώς, την διετία 1997 - 1999. Οι Daft Punk, οι Stardust και οι Cassius ήταν οι πρώτοι εκπρόσωποι αυτού του ήχου με διεθνή επιτυχία και στα βιντεοκλίπ τους έδειχναν ξεκάθαρα τις "space disco" επιρροές τους.
Η μεγάλη διεθνής εμπορική επιτυχία ξεκίνησε το 2000, με καλλιτέχνες όπως ο Bob Sinclar, ο Etienne de Crécy και οι Modjo. Οι Galleon και ο David Guetta ακολούθησαν το επόμενο έτος.
Σήμερα, οι περισσότεροι French House καλλιτέχνες έχουν εξελίξει τον ήχο τους σε άλλα είδη μουσικής, κυρίως στο χώρο της electro. Καθαρόαιμες French House παραγωγές εξακολουθούν και παράγονται στην Γαλλία (2008), αλλά μόνο σε μορφή Single και κυρίως για χρήση σε Clubs και Discos.

Όροι, είδη και παραλλαγές

Ο όρος "French house" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο MTV UK & Ireland, τα Χριστούγεννα του 1999, σε ένα "MTV News special", που σκοπό είχε να περιγράψει το φαινόμενο "French house explosion", δηλαδή την έκρηξη και την επιτυχία της Γαλλικής House κατά το 1999. Σε αυτό το ρεπορτάζ, υπήρξε συνέντευξη του Bob Sinclar, των Air (που δεν έχουν σχέση βέβαια με την French House) και οι Cassius. Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ μεταδόθηκε από όλα τα τοπικά MTV παγκοσμίως, διαδίδοντας τον όρο "French House" και παρουσιάζοντας αυτό το είδος μουσικής στο ευρύ κοινό. Το MTV προέβη σε αυτήν την έμμεση διαφήμιση, διότι το 2000 δημιούργησε το γαλλόφωνο MTV France και θέλησε να δημιουργήσει διεθνές ενδιαφέρον για την τοπική αυτή μουσική βιομηχανία. Νωρίτερα (1996-2000) η "French house" ήταν γνωστή στους Ευρωπαίους DJ και Clubbers, ως "neu disco", "disco house" και "new disco".
Μία από τις μεγαλύτερες αγορές για την French House εκείνα τα χρόνια, ήταν η Ελλάδα και κυρίως η Αθήνα. Το γνωστό "δισκάδικο" Discobole Records εισήγαγε δίσκους "French House" απευθείας από τη Γαλλία και μεσαίου μεγέθους κλαμπ στην Αθήνα, με το πλέον χαρακτηριστικό το "City Groove" (παλαιότερα γνωστό ως "Βενζίνα Club", βρίσκονταν σε μικρό παράλληλο δρόμο στις αρχές της Λεωφ. Συγγρού), αφιερώθηκε αποκλειστικά σε αυτό το είδος μουσικής, μεταξύ του 1998 και του 2001. Στην Ελλάδα, αυτό το είδος μουσικής το προωθούσαν ως "Disco House". Ακόμα και σήμερα, την "French House" στην Ελλάδα οι περισσότεροι την ονομάζουν "Disco House". Την ίδια εποχή (2000), η Disco House άρχισε να έχει επιτυχία στον Καναδά (εξαιτίας των εκεί γαλλόφωνων). Από το καλοκαίρι του 1999 έως και το 2002, πολλά events με French House μουσική, ξεκίνησαν να γίνονται στο ισπανικό νησί Ibiza, ένα πολύ δημοφιλές τουριστικό προορισμό για τους νεαρούς Βρετανούς. Αυτό είχε ευεργετικά αποτελέσματα για την γνωριμία αυτού του ήχου με τους Βρετανούς γενικότερα.
Η French Ηouse πάντα είχε δύο τάσεις στις παραγωγές της: Η κυρίαρχη, είναι αυτό που οι Γάλλοι εξακολουθούν και ονομάζουν "the French touch" και είναι το είδος μουσικής που έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από την 1970s Space Disco. Η άλλη εκδοχή της, είναι πιο κοντά στην γνήσια Eurodisco και επηρεάζεται αρκετά από τις 1970s "επικές" παραγωγές του Alec R Costandinos.
Εντός του 2002, αυτές οι δύο τάσεις διαχωρίστηκαν και δημιούργησαν δύο διαφορετικές - αλλά συγγενείς - σχολές: Την French House και την Disco House. Η "French house" παρέμεινε πιστή στο "French touch" πνεύμα, εμπλουτίστηκε ωστόσο με περισσότερα φωνητικά που θυμίζουν Eurodisco και με αισθητό τον περιορισμό της "Space Disco" θεματολογίας. Η τελευταία -άξια αναφοράς - αναφορά στην Space Disco, ήταν η μεγάλη πανευρωπαϊκή επιτυχία του Bob Sinclar το 2006, με το τραγούδι "World, Hold On (Children of the Sky)" (το συγκεκριμένο βιντεοκλίπ έχει ως περιεχόμενό του θεματολογία που πηγάζει από την επιστημονική φαντασία). Παραγωγές με "Space disco" επιρροές υπήρξαν και κατά το 2007, αλλά με περιορισμένη -στην Γαλλία μόνο- επιτυχία. Η "Disco Ηouse" από την άλλη, γρήγορα εξελίχθηκε σε μια "βαριά" ορχηστρική εκδοχή της French Ηouse. Είναι πολύ δημοφιλής σε αρκετά ελληνικά νησιά, με gay τουρίστες. Στην ισπανική Ίμπιζα δημιουργήθηκε μια τοπική εκδοχή της Disco House, που συνδυάζει φωνητικά (συνήθως στην ισπανική) και στοιχεία από την βρετανική "Speed Garage House" (ένα 1990s βρετανικό μουσικό είδος).
Η French Ηouse επηρέασε και τον Benny Benassi, για να δημιουργήσει το "δικό" του είδος μουσικής, που ονομάστηκε "tek-house" και η εμπορική του επιτυχία ανάγκασε πολλούς στην Ευρώπη να το αντιγράψουν. (Το είδος αυτό ονομάζεται επίσης "pumping house"). Η Tek-House ήταν πολύ δημοφιλής το 2002-2004 στην Ευρώπη, με καλλιτέχνες όπως οι Benassi Bros., οι Royal Gigolos και οι Shana Vanguarde.
Μέσα στο 2007, στην Γαλλική μουσική αγορά δημιουργήθηκε ένα crossover της tek house και της French house ,με περιορισμένη επιτυχία (προωθείται από πολλά γαλλικά μουσικά κανάλια). Τα περισσότερα από αυτά τα τραγούδια, γίνονται remix σε εμπορικό "electro" στυλ, για να προσεγγίσουν το ραδιοφωνικό κοινό της εποχής μας. Τα remix αυτά στην Γαλλία ανήκουν στο νέο είδος μουσικής και χορού, που αποκαλείται "Tecktonik".