Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας

Μετατροπή της Βουργουνδίας σε ισχυρή δύναμη

Ο Φίλιππος διαδέχτηκε τον πατέρα του στην Βουργουνδία, την Φλάνδρα και το Αρτουά μετά την δολοφονία του πατέρα (1419). 
Ο Φίλιππος κατηγόρησε τον γαμπρό του δελφίνο Κάρολο  ότι σχεδίαζε την δολοφονία του πατέρα του στο Μοντερώ. Συμμάχησε  με τον Ερρίκο Ε΄ της Αγγλίας με την Συνθήκη του Τρουά (1420) η συμμαχία επικυρώθηκε με τον γάμο της αδελφής του Άννας με τον Ιωάννη του Λάνκαστερ (1423).
Τα στρατεύματα του Φίλιππου συνέλαβαν την Ιωάννα της Λωρραίνης και την παρέδωσαν στους Άγγλους (1430), οι Άγγλοι την έκαψαν σαν αιρετική στη Ρουέν. Η συμμαχία του Φιλίππου με τους Άγγλους έσπασε όταν ο Φίλιππος επιτέθηκε στο Καλαί (1435) και αναγνώρισε τον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας. Οι σχέσεις του με τον Κάρολο χάλασαν (1440) όταν υποστήριξε επανάσταση ευγενών (1440), Ο Φίλιππος υπέγραψε την συνθήκη του Αρράς που ανακαλούσε την συνθήκη του Τρουά. 
Ενσωμάτωσε το Ναμύρ στην Βουργουνδική επικράτεια  μετά τον θάνατο του τελευταίου μαργράβου Ιωάννη Γ΄ ο οποίος του το είχε κληροδοτήσει (1429). Κληρονόμησε το Αινώ την Ολλανδία (1432), το Δουκάτο της Βραβάντης (1430) και αγόρασε το δουκάτο του Λουξεμβούργου από την Ελισάβετ της Βοημίας, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1443). Κατηύθυνε τις προσπάθειες ώστε ο νόθος γιος του Δαυίδ να εκλεχθεί επίσκοπος Ουτρέχτης (1456). Αποκλήθηκε "μέγας δούκας της Δύσης", αλλά τελικά αναγκάστηκε να παραδώσει μερικές από τις περιοχές του στον Λουδοβίκο ΙΑ΄. Δημιούργησε τις πολιτείες της Βουργουνδίας κατά τα πρότυπα του Γαλλικού βασιλείου, και προσπάθησε να εξασφαλίσει δάνειο για πόλεμο κατά της Αγγλίας ώστε να εγγυηθεί η ομαλή διαδοχή υπέρ του γιου του.

Συμπεράσματα, ευημερία, ακμή των γραμμάτων και των τεχνών

Παρά την αυξημένη αστικοποίηση της Βουργουνδίας στους εσωτερικούς του κύκλους διατηρήθηκε ένας μεγάλος βαθμός ιπποσύνης. Αρνήθηκε να ενταχθεί στο Τάγμα της Περικνημίδας (1422) κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν προδοσία απέναντι στον κυρίαρχο του Άγγλο βασιλιά. Δημιούργησε το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος που βασίστηκε στους ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης (1430).
Δεν είχε σταθερή πρωτεύουσα μετακινώντας την αυλή του σε ανάκτορα διάφορων πόλεων όπως Βρυξέλλες, Μπρυζ και Λιλ. Έκανε πολλά πανηγύρια και διοργανώσεις, ενώ οι ιππότες του ταξίδευαν σε όλη την χώρα. Σχεδίαζε Σταυροφορία ενάντια των Οθωμανών (1454), κάτι που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. 
Την περίοδο (1444 - 1446) εκτιμάται ότι ξόδεψε το 2% του εσωτερικού κρατικού φόρου προκειμένου να εφοδιαστεί με Ιταλικά ασημένια προϊόντα και χρυσά ρούχα. Τα πολυτελή προϊόντα που προμηθευόταν υπήρχαν μονάχα στις ανώτερες τάξεις της Ευρωπαϊκής κοινωνίας. Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες και τα γράμματα ήταν πολύ μεγάλο: εκτιμάται ότι πρόσθεσε στην ιδιωτική του συλλογή περίπου 600 χειρόγραφα.
Συγκέντρωσε πολλά κοσμήματα, γλυπτά, και έργα τέχνης, η χώρα του έγινε κέντρο καλλιτεχνών, συνθετών, ζωγράφων και τραγουδιστών. Ο Γιαν βαν Άικ ταξίδεψε στην Πορτογαλία προκειμένου να ζωγραφίσει την Ισαβέλλα, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας με την ευκαιρία των γάμων της με τον Φίλιππο. (1428) 
Με την βοήθεια έμπειρων Πορτογάλων μηχανικών δημιούργησε στη Μπριζ στόλο πλοίων. Ο Ρογήρος βαν ντερ Βάιντεν ζωγράφισε δύο φορές το πορτραίτο του που σώζεται μόνο σε αντίγραφα φορώντας το μενταγιόν του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.