google/wiki40b huggingface dataset:
Επιδερμίδα

Η επιδερμίδα, ως επιστημονικός διεθνής όρος  της βιολογίας και της ιατρικής (epidermis), είναι η εξωτερική λεπτή επιφανειακή προστατευτική στιβάδα του δέρματος των ζώων και του ανθρώπου. Ανάλογα με τη θέση της στο ανθρώπινο σώμα και το πόσο νερό συγκρατεί το πάχος της ποικίλλει, αν και ο μέσος όρος είναι 0,2 mm. Δεν έχει φλέβες και τριχοειδή αγγεία να τη διαπερνούν αλλά διαθέτει πλήθος αριθμού λιπιδίων που της προσδίδουν στηρικτικό ρόλο, ανακλαστική ικανότητα και αμφίφυλες ιδιότητες.

Βασική στιβάδα

Είναι η βαθύτερη στιβάδα της επιδερμίδας και διαθέτει μελανοκύτταρα. Εδώ παράγονται τα κερατινοκύτταρα. Τα επιθηλιακά κύτταρά της διατάσσονται το ένα δίπλα στο άλλο, είναι ορθογώνια και συνδέονται μεταξύ τους με τονοϊνίδια που σχηματίζουν τα δεσμοσώματα. Παρουσιάζουν μιτώσεις και πολλαπλασιάζονται ανεβαίνοντας προς την επιφάνεια για να σχηματίσουν την κεράτινη στιβάδα. Είναι το όριο μεταξύ της επιδερμίδας και του χόριου. Αποτελείται κατά 8% σε νερό και με τη γήρανση χάνει την ικανότητα συγκράτησης νερού και λεπταίνει.

Ακανθωτή στιβάδα

Τα βασικά κύτταρα μέσω της διαδικασίας turn-over αποκτούν πιο επίπεδο σχήμα και συγκρατούν 14 στρώματα. Η υποστιβάδα αυτή ονομάζεται έτσι γιατί τα δεσμοσώματα που διαθέτει έχουν σχήμα άκανθου μιας και έχουν αγκάθια στις εξωτερικές μεμβράνες τους. Αποτελείται από στοίχους κυττάρων που καθώς ανεβαίνουν προς τα πάνω σχηματίζουν την κοκκώδη στιβάδα. Το πάχος της ακανθωτής στιβάδας κυμαίνεται από 50 μm έως 150 μm.

Κοκκώδης στιβάδα

Εδώ ξεκινά η  κερατινοποίηση  των κερατινοκυττάρων. Τα λιπίδια που υπάρχουν εδώ βοηθούν στην κυτταρική συνοχή και αποβάλλονται στο μεσοκυττάριο διάστημα. Έχει 2 έως 4 στρώματα κοκκώδων κυττάρων και το πάχος της είναι συνήθως 3 μm. Καθώς τα κύτταρα γεμίζουν με ίνες  κερατίνης μειώνεται η υγρασία τους και τελικά το σχήμα τους αλλάζει και γίνονται πεπλατισμένα.

Διαυγής στιβάδα

Υπάρχει ανάμεσα στην κεράτινη και την κοκκώδη στιβάδα και είναι μια επιπλέον στιβάδα που υπάρχει μόνο στα πέλματα και τις παλάμες. Διακρίνεται για τη μεγάλη διαθλαστική της ικανότητα και την πυκνή διάταξη των κυττάρων της.

Κεράτινη στιβάδα

Η εξωτερική στιβάδα της επιδερμίδας είναι η κεράτινη. Τα κύτταρα που την αποτελούν είναι πιο επιπεδωμένα, απύρηνα κύτταρα (πετάλια) και με κεραμωτή αλληλουχία. Επίσης λόγω της σταθερότητας της συνένωσή τους δίνουν στην επιδερμίδα την ικανότητα της αδιαπερατότητας. Η κεράτινη στιβάδα έχει πάχος από 8-15 μm. Διατηρεί την υγρασία του δέρματος εξαιτίας του παράγοντα NMF (naturalmoisturizingfactor). Κατέχει το 10%-15% της συνολικής ποσότητας του αποθηκευμένου στην επιδερμίδα νερού.
Ρουπακιά Αχαΐας

Γενικά

Στα 1885 αναφέρεται ότι οικισμός απείχε δυόμιση ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τρεις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, καθώς και ότι διέθετε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).
Η κάρα του καπετάνιου του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ Καπετάν Νικήτα (Νικόλαος Πολυκράτης) φωτογραφήθηκε και εκτέθηκε στα χωριά της Τριταίας και στο χωριό Ρουπακιά. Ο καπετάνιος σκοτώθηκε μαχόμενος στις 12 Μαρτίου του 1949 στο χωριό Παλαιοκωσταίικα, κοντά στην Ρουπακιά, μετά από προδοσία.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Ιωάννης Γεωργιάδης (ολυμπιονίκης)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Τρίπολη στις 29 Μαρτίου 1874 ή 1876. Σπούδασε ιατρική και αργότερα έγινε καθηγητής ιατροδικαστικής και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, εξέδωσε πολλά βιβλία ιατρικής και επιστημονικά συγγράμματα. Ήταν αθλητής της Γυμναστικής Εταιρείας Πατρών και της Αθηναϊκής Λέσχης. Το 1933 με δική του πρωτοβουλία άνοιξε μουσείο Εγκληματολογίας. Νωρίτερα, ίδρυσε το Ανθρωπομετρικό Τμήμα της Αστυνομίας (1909) και το Νεκροτομείο Αθηνών (1912).
Στους Α΄ Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες σπαθασκίας φιλάθλων. Το αγώνισμα έγινε στις 8 Απριλίου στο Ζάππειο Μέγαρο, συμμετείχαν πέντε αθλητές -δύο ξένοι και τρεις Έλληνες- και αγωνίστηκαν όλοι εναντίον όλων με τον Γεωργιάδη να νικά και τους τέσσερις αντιπάλους του. Συμμετείχε και στους επόμενους Ολυμπιακούς αγώνες του 1900 στο Παρίσι, αλλά αποκλείστηκε από τους κριτές για αντικανονικά χτυπήματα. Ο Γεωργιάδης και πριν τους αγώνες βρισκόταν στην γαλλική πρωτεύουσα, όπου σπούδαζε Ιατρική. Σε διεθνείς αγώνες σπάθης που έγιναν το 1900 στο Παρίσι νίκησε τον Γάλλο ολυμπιονίκη Κοστέ, όπως και το 1901. 
Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 κατέκτησε άλλα δύο μετάλλια, ένα χρυσό κι ένα αργυρό. Ήταν πρώτος στην σπάθη ενώ ήταν δεύτερος με την εθνική ομάδα οπλομαχίας στο ομαδικό της σπάθης. Ο Ιωάννης Χρυσάφης αναφέρει ότι πριν τους αγώνες «το σπαθί του ήταν 10 χρόνια αήττητο» είχε να χάσει δηλαδή 10 χρόνια σε αγώνα.
Η τελευταία του συμμετοχή σε αθλητική διοργάνωση ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 1924, χωρίς όμως κάποια επιτυχία. Πάντως, μέχρι την δεύτερη πρωτιά του Πύρρου Δήμα στην Ατλάντα (1996), ο Γεωργιάδης ήταν ο μόνος έλληνας ολυμπιονίκης με δύο χρυσά μετάλλια. Από το 1918 έως το 1936 διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1960.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1984-1985

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1984-85 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, τους οποίους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής, αλλά έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου, όπως και στην Γ΄ φάση (των 32), όπου μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής. Από τη Δ΄ φαση (των 16) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Ο τελικός διεξήχθη στις 9 Μαΐου 1985 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους τον Παναθηναϊκό και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

Α΄ φάση

Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Ίδας ο Αιτωλικός

Ίδας και Μάρπησσα

Σε μία άλλη παράτολμη πράξη, ο Ίδας απήγαγε τη Μάρπησσα, εγγονή του θεού του πολέμου, του Άρη. Η απαγωγή αυτή έγινε με ένα φτερωτό άρμα, δώρο του θεού Ποσειδώνα. Ο πατέρας της Μάρπησσας, ο ποτάμιος θεός Εύηνος, τους κατεδίωξε, και μη μπορώντας να τους φθάσει, σκοτώθηκε. Ο Ίδας και η Μάρπησσα κατέφυγαν στη Μεσσήνη. Αλλά ο θεός Απόλλων, που είχε ερωτευθεί και αυτός τη Μάρπησσα, θέλησε να την πάρει από τον Ίδα. Ο ήρωας και ο θεός ήρθαν σε ρήξη, οπότε διαμεσολάβησε ο Δίας και ρώτησε την ίδια τη Μάρπησσα ποιον από τους δύο προτιμούσε. Η Μάρπησσα είπε ότι ήθελε τον Ίδα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Απόλλων κατάφερε να του την κλέψει και να την κρατήσει κάμποσο καιρό χωρίς εκείνη να διαμαρτυρηθεί. Ο Ίδας πάντως τελικά την ξαναπήρε πίσω.

Ίδας εναντίον Διοσκούρων

Ο Ίδας έμεινε ονομαστός για τους αγώνες του εναντίον των εξαδέλφων του Διοσκούρων. Στους αγώνες αυτούς δύο είναι τα κυριότερα επεισόδια-εκδοχές. Αρχικώς οι Διόσκουροι μαζί με τον Ίδα και τον Λυγκέα οργάνωσαν μια ζωοκλοπή στην Αρκαδία. Μετά την κλοπή, όρισαν τον Ίδα για να μοιράσει τη λεία. Τότε ο Ίδας έσφαξε ένα βόδι, το έκοψε στα τέσσερα και πρότεινε εκείνος που θα το έτρωγε γρηγορότερα να πάρει τα μισά από όλα τα κλεμμένα βόδια, και όποιος τελείωνε δεύτερος να πάρει τα άλλα μισά. Χωρίς να χάσει καιρό, άρπαξε το κομμάτι του, το έφαγε, άρπαξε μετά και το τέταρτο του αδελφού του, το έφαγε και αυτό, και έτσι ιδιοποιήθηκε όλη τη λεία. Οι Διόσκουροι, δυσαρεστημένοι από τη συμπεριφορά του, δεν είπαν εκείνη την ώρα τίποτα και έφυγαν. Αργότερα όμως έκαναν επίθεση κατά της Μεσσηνίας και πήραν πίσω τη λεία μαζί με πολλά άλλα. Στη συνέχεια έστησαν ενέδρα και περίμεναν τον Ίδα και τον Λυγκέα. Αλλά ο Λυγκέας, που φημιζόταν για το οξύ του βλέμμα, είδε τον Κάστορα κρυμμένο στη σχισμάδα ενός δένδρου, το είπε στον Ίδα και εκείνος τον σκότωσε με τη λόγχη του. Επιτιθέμενος ταυτοχρόνως, ο Πολυδεύκης σκότωσε τον Λυγκέα. Ο Ίδας άρπαξε τότε μία μεγάλη πέτρα (καθώς λένε από τον γειτονικό τάφο του πατέρα του, του Αφαρέως) και πλάκωσε με αυτή τον Πολυδεύκη. Τότε ο Δίας, ως πατέρας των Διοσκούρων, κεραυνοβόλησε τον Ίδα και τον σκότωσε.
Στην άλλη εκδοχή, η αιτία ήταν η αρπαγή των Λευκιππιδών: Ο Λυγκέας και ο Ίδας είχαν αρραβωνιαστεί τις εξαδέλφες τους Ιλάειρα και Φοίβη. Οι Διόσκουροι τις απήγαγαν, οπότε σε εκδίκηση ο Λυγκέας σκότωσε τον Κάστορα και ο Πολυδεύκης τον Λυγκέα. Ο Ίδας ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον Πολυδεύκη, όταν παρενέβηκε ο Δίας και έβαλε τέλος στη μάχη. Υπάρχουν και άλλες παραλλαγές: Σε μία από αυτές, ο Κάστορας και ο Λυγκέας αποφασίζουν να λύσουν τη διαφορά τους με μονομαχία. Σε αυτή ο Κάστορας νίκησε και σκότωσε τον Λυγκέα. Ο Ίδας θέλησε να εκδικηθεί τον αδελφό του, αλλά την ώρα που ετοιμαζόταν να σκοτώσει τον Κάστορα τον κεραυνοβόλησε ο Δίας. Σε αυτή την παραλλαγή ο Πολυδεύκης δεν συμμετέχει καθόλου. Ο Υγίνος διηγείται ότι μετά τη θανάτωση του Λυγκέα από τον Κάστορα ο Ίδας θέλησε να τον θάψει και ο Κάστορας τον εμπόδισε λέγοντάς του ότι ο Λυγκέας δεν έδειξε θάρρος κατά την πάλη και ότι πέθανε «σαν γυναίκα». Εξοργισμένος τότε ο Ίδας τράβηξε το σπαθί του Κάστορα και του τρύπησε την κοιλιά. Στη συνέχεια, ο Πολυδεύκης σκότωσε τον Ίδα.
IC 65

Ο IC 65 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SAB(s)bc στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει 115 εκατομμύρια έτη φωτός και η διάμετρός του είναι περίπου 130.000 έτη φωτός.
Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον IC 65 στις 25 Σεπτεμβρίου 1890.
Παλαιά εκκλησία του Κέμπελε

Περιγραφή

Υπεύθυνος για τον σχεδιασμό και την διεύθυνση των εργασιών ανέγερσης της εκκλησίας ήταν ο Μάττι Χέρμε. 
Ο Μίκαελ Τοππέλιους φιλοτέχνησε και διακόσμησε το 1785–1786 και το 1795 τους τοίχους, τις οροφές, καθώς και τα πρόσωπα τα οποία αναπαριστώνται στον άμβωνα.
Καθώς το αρχικό κωδωνοστάσιο σταδιακά ερειπώθηκε, νέο κωδωνοστάσιο ανεγέρθηκε το 1769.
Rolls-Royce Nene

Ανάπτυξη

To 1944 η Rolls-Royce ανταποκρινόμενη σε μία απαίτηση του Υπουργείου Παραγωγής Αεροσκαφών (MAP) που αφορούσε ένα στροβιλοκινητήρα ώσης 4200lb παρουσίασε το σχέδιο RB.40. Οι μηχανικοί της Rolls-Royce Stanley Hooker και Adrian Lombard, που είχαν αναλάβει το σχεδιασμό του νέου κινητήρα, γνώριζαν ότι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού δοκιμαζόταν είδη στροβιλοκινητήρες των 4000lb. Έτσι αποφάσισαν ο κινητήρας να σχεδιαστή ώστε να αποδίδει 5000lb ώσης. Το νέο σχέδιο ονομάστηκε RB.41 και ήταν αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Nene.

Η πρώτη δοκιμαστική εκκίνηση του Nene έγινε στις 27 Οκτωβρίου 1944 ενώ με τη δεύτερη μόλις φορά που λειτούργησε πέτυχε την απόδοση των 5000lb. Για τη δοκιμαστική λειτουργία του σε πτήση τοποθετήθηκε σε ένα de Havilland Vampire F.1 το οποίο πέταξε για πρώτη φορά προωθούμενο με τον κινητήρα Nene το Μάρτιο του 1946.

Περιγραφή

Ο Nene ήταν ένας μονοβάθμιος φυγοκεντρικός αεροστρόβιλος κινητήρας διπλής εισόδου. Ο άξονας του αποτελείτο από δύο τμήματα, το μπροστινό που βρισκόταν ο δίσκος του συμπιεστή και το πίσω όπου βρισκόταν ο στρόβιλος. Η σχεδίαση αυτή βοηθούσε στην απομάκρυνση οποιουδήποτε τμήματος του άξονα χωρίς να επηρεάζεται ο υπόλοιπος κινητήρας.

Ο συμπιεστής ήταν μονοβάθμιος με το δίσκο του να έχει πτερύγια και στις δύο πλευρές (διπλής εισόδου) ενώ ο λόγος συμπίεσης που πετύχαινε ήταν 4:1. Μετά το συμπιεστή και πάνω στο μπροστινό τμήμα του άξονα βρισκόταν ένας μικρότερος συμπιεστής απλής εισόδου ο οποίος έστελνε αέρα για τη ψύξη του στροβίλου. Ο Nene είχε εννέα θαλάμους καύσης ενώ ένας μονοβάθμιος στρόβιλος παρείχε την ισχύ που χρειαζόταν ο συμπιεστής και τα παρελκόμενα του κινητήρα. Τα τελευταία βρισκόταν στο μπροστινό μέρος.

Εφαρμογές και Χρήστες

Στη Μ.Βρετανία ο Nene χρησιμοποιήθηκε για τη πρόωση πολλών πειραματικών αεροσκαφών αλλά τοποθετήθηκε μόνο σε δύο αεροσκάφη παραγωγής, στο Supermarine Attacker και στο Hawker Sea Hawk.

Οι Βρετανοί δεν εξέλιξαν περαιτέρω τον Nene γιατί βλέπανε ότι οι στροβιλοκινητήρες αξονικής ροής, σε αντίθεση με τους φυγοκεντρικούς είχαν τεράστια περιθώρια εξέλιξης. Ήταν ίσως αυτός ο λόγος που η Βρετανική κυβέρνηση επέτρεψε τη πώληση 25 Nene μαζί με 30 Rolls-Royce Derwent στη Σοβιετική Ένωση το 1947.

Οι Σοβιετικοί εφαρμόζοντας ανάστροφη μηχανική (reverse engineering) κατασκεύασαν τον RD-45 ο οποίος είχε παρόμοιες επιδόσεις με τον Nene. Ο VK-1 ήταν το αποτέλεσμα της εξέλιξης του RD-45 και ήταν αυτός ο κινητήρας μαζί με τις μετέπειτα εκδόσεις του, που κατασκευάστηκε σε χιλιάδες μονάδες για να προωθήσει αεροσκάφη όπως το Mig-15, Mig-17 και Il-28.

Ο Nene κατόπιν αδείας κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. από την Pratt & Whitney ως J42 επίσης στη Γαλλία από τη Hispano-Suiza, στον Καναδά και στην Αυστραλία. Έξω από τη Μεγάλη Βρετανία και τη Σ. Ένωση τα αεροσκάφη που παρήχθησαν έχοντας για κινητήρα τον Nene ήταν το Γαλλικό μαχητικό της Dassault M.D.450 Ouragan και τα εκπαιδευτικά Canadair CT-33 Silver Star και το Fiat G.82.
.org

Το .org είναι ένας από του γενικούς τομείς ανωτάτου επιπέδου (gTLD) που χρησιμοποιείται στην διευθυνσιοδότηση ιστότοπων στο διαδίκτυο (DNS). Το όνομα προέρχεται από την αγγλική λέξη "organization". Ήταν ένας από τους αρχικούς τομείς που δημιουργήθηκε το 1985 και λειτουργεί από το Μητρώο Δημοσίου Ενδιαφέροντος (ICANN) από το 2003. Ο τομέας προοριζόταν αρχικά για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν επιβλήθηκε και ουσιαστικά καταργήθηκε. Ο τομέας χρησιμοποιείται συνήθως από τα σχολεία, τα έργα ανοιχτού κώδικα και τις κοινότητες, αλλά και από ορισμένες οντότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Ο αριθμός καταχωρημένων τομέων ανέρχεται, στα δέκα εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2012.
Συνοίκια

Συνοίκια ονομαζόταν μια αρχαία τοπική γιορτή στην Αττική προς τιμή του Θησέα και της Αθηνάς.

Η παράδοση της γιορτής

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, ο Θησέας ήταν αυτός που ένωσε τους δήμους της Αττικής και έκανε την Αθήνα πρωτεύουσα. Πριν από τον Θησέα, οι διάφοροι οικισμοί της Αττικής αντιμαχούσαν και συχνά είχαν διχόνοια. Ο Θησέας τότε τερμάτισε τις αψιμαχίες «καταλύοντας» την αυτονομία των δήμων και ορίζοντας την Αθήνα ως πρωτεύουσα, φέρνοντας με αυτόν τον τρόπο την ειρήνη.
Ο Πλούταρχος αναφέρει την γιορτή «Μετοίκια» στις 16 του Εκατομβαιώνα, η οποία μάλλον είναι τα Συνοίκια. Μας λέει επίσης ότι γινόταν θυσία. Επίσης μεμονωμένα, άλλες πηγές αναφέρουν την γιορτή αυτή ως «Μεταγείτνια».

Εορτασμός

Τα Συνοίκια, που λέγονταν και «Συνοικέσια» εορτάζονταν στις 16 του Εκατομβαιώνα, όπως μας μαρτυράει ένας σχολιαστής. 
Κατά την διάρκεια της γιορτής γινόταν αναίμακτη θυσία ενός μοσχαριού για την Ειρήνη.
Η γιορτή γινόταν στο βόρειο τμήμα της Ακρόπολης, εκεί που ήταν το πολύ παλιό Πρυτανείο.  
Κατά την διάρκεια της γιορτής αυτής, γινόταν μια τελετή στην οποία τιμούσαν την πρόεδρο του Πρυτανείου Εστία και αναφέρονταν οι τρεις τάξεις των πολιτών που εγκαθίδρυσε ο Θησέας και τα ονόματα των δώδεκα δήμων της Αττικής. Αναφερόταν επίσης το Πρυτανείο ως διοικητική υπηρεσία όλης της Αττικής.
Κυρίως όμως τιμούσαν την θεά Αθηνά. Γινόταν πομπή από το παλιό Πρυτανείο ως το Πανδρόσιο, τον περίβολο του Ερεχθείου.

Συμφώνα με τον Αριστοφάνη

Εἰρήνη (1019)
ΤΡ. τιὴ τί δή;
ΟΙ. οὐχ ἥδεται δήπουθεν Εἰρήνη σφαγαῖς,
1020οὐδ᾽ αἱματοῦται βωμός. ΤΡ. ἀλλ᾽ εἴσω φέρων
θύσας τὰ μηρί᾽ ἐξελὼν δεῦρ᾽ ἔκφερε,
χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σῴζεται. 
ΤΡΥ. Γιατί; ΥΠΗ. Δεν αγαπά σφαγές η Ειρήνη
κι ούτε να χύνεται αίμα στο βωμό της.
1020ΤΡΥ. Τότε, πάρ᾽ το στο σπίτι, κάνε μέσα
τη θυσία, και τα μπούτια μόνο φέρε·
έτσι τ᾽ αρνί στο θέατρο θ᾽ απομείνει.

Συμφώνα με τον Θουκυδίδη

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ -  Ἱστορίαι
2.15.2] ἐπειδὴ δὲ Θησεὺς ἐβασίλευσε, γενόμενος μετὰ τοῦ ξυνετοῦ καὶ δυνατὸς τά τε ἄλλα διεκόσμησε τὴν χώραν καὶ καταλύσας τῶν ἄλλων πόλεων τά τε βουλευτήρια καὶ τὰς ἀρχὰς ἐς τὴν νῦν πόλιν οὖσαν, ἓν βουλευτήριον ἀποδείξας καὶ πρυτανεῖον, ξυνῴκισε πάντας, καὶ νεμομένους τὰ αὑτῶν ἑκάστους ἅπερ καὶ πρὸ τοῦ ἠνάγκασε μιᾷ πόλει ταύτῃ χρῆσθαι, ἣ ἁπάντων ἤδη ξυντελούντων ἐς αὐτὴν μεγάλη γενομένη παρεδόθη ὑπὸ Θησέως τοῖς ἔπειτα· καὶ ξυνοίκια ἐξ ἐκείνου Ἀθηναῖοι ἔτι καὶ νῦν τῇ θεῷ ἑορτὴν δημοτελῆ ποιοῦσιν. 
[2.15.2] Όταν, όμως, βασιλεύς έγινε ο Θησεύς, που ήταν δυνατός και σώφρων, έκανε πολλές μεταρρυθμίσεις, κατάργησε τις βουλές και τις αρχές των άλλων οικισμών και οργάνωσε την πολιτεία στην σημερινή της μορφή μ᾽ ένα βουλευτήριο κι ένα πρυτανείο. Άφησε τους κατοίκους να νέμονται τα κτήματά τους όπως και πριν, αλλά τους ανάγκασε να έχουν μια κοινή πολιτεία, την Αθήνα, η οποία εξελίχθηκε σε μεγάλη πολιτεία, και τέτοια την παράδωσε ο Θησεύς στους μεταγενεστέρους. Από την εποχή εκείνη οι Αθηναίοι εορτάζουν τα «Ξυνοίκια» προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. Η εορτή γίνεται με δημόσια δαπάνη.
2418 Βόσκοβετς-Βέριχ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βόσκοβετς-Βέριχ είναι άγνωστα.
Καινήπολις

Η Καινήπολις (αρχαία ελληνικά: Καινήπολις), ήταν πόλη της αρχαίας Λακωνίας, η οποία ανήκε στο Κοινό των Ελευθερολακώνων.

Τοποθεσία

Η ονομασία Καινήπολις (Καινή πόλη = νέα πόλη), ήταν η μεταγενέστερη ονομασία της προϋπάρχουσας πόλης Ταίναρον. Τα ερείπια της Καινήπολις, βρίσκονται κοντά στο σύγχρονο οικισμό Κυπάρισσο της Λακωνίας. Η αρχαία πόλη απείχε από το ακρωτήριο του Ταινάρου σαράντα στάδια (περίπου 7.3 χιλιόμετρα), δια θαλάσσης, και αποτέλεσε την μετεξέλιξη της αρχαιότερης πόλης.

Ιστορία

Στη στήλη της Καινήπολης υπάρχει επιγραφή με το όνομα Γάϊος Ιούλιος Λάκων, γιός του Ευρυκλή, που χρησιμοποιούσε το Πόρτο Κάγιο ως επίνειο. Όπως μαρτυρούν τα ευρήματα της περιοχής η Καινήπολη ήταν θρησκευτικό κέντρο, γνώρισε μεγάλη ακμή στη Ρωμαϊκή εποχή που διατηρήθηκε και τη Βυζαντινή εποχή μέχρι την εποχή του Ιουστινιανού. Το 467 οι κάτοικοι απέκρουσαν τους Βανδάλους του Γιζερίχου, ενώ το 533 ο Βελισσάριος προσέγγισε στο λιμάνι με τον αυτοκρατορικό στόλο. Η πόλη εγκαταλείφθηκε τον 6ο αιώνα, μάλλον μετά από ισχυρό σεισμό.

Λατρευτικές παραδόσεις

Στη περιοχή βρίσκονται ορισμένες εκκλησίες, που μερικές έχουν κτιστεί στη θέση αρχαιοελληνικών ναών και με τα υλικά αυτών. Διακρίνουμε στον Άγιο Αντρέα κιονόκρανα και επιγραφή, στην Αγία Παρασκευή και στον Άγιο Πέτρο (Βασιλική 5ου ή 6ου αι.). Ο ναός της Αγίας Παρασκευής ταυτίζεται με το ιερό της Αφροδίτης που αναφέρει ο Παυσανίας και ο ναός της Παναγίας λέγεται ότι είναι ο ναός της Δήμητρας.
Ευρωπαϊκή Οδός 003

.
H Ευρωπαϊκή Οδός 003 είναι μια οδική αρτηρία του Διεθνούς Δικτύου Εθνικών Οδών της Ευρώπης. Η διαδρομή ξεκινάει από το Ουζμπεκιστάν και καταλήγει στο Τουρκμενιστάν.
Έλβιο Μάνα

Ποδοσφαιριστής

Ο Έλβιο Μάνα γεννήθηκε το 1950 στο Μπουένος Άιρες, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα Κίλμες μαζί με τον Σέρτζιο Εσπινόζα που επίσης ήρθε στην Ελλάδα. Το 1971 που η Κίλμες υποβιβάστηκε πραγματοποίησε ανανέωση και ο Μάνα προωθήθηκε στην α΄ ομάδα του συλλόγου. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις Αργεντίνους, τους: Ραούλ Βάλιαν, Σέρτζιο Εσπινόζα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.
Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη Καλαμάτα, βοηθώντας την να ανεβεί ξανά στην Α΄ εθνική, από όπου υποβιβάστηκε. Διακρινόταν για την επιβλητικότητά του στην αμυντική γραμμή, με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν διάφορες ομάδες όταν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε ξανά. Τελικά πήγε στην Παναχαϊκή, όπου έπαιξε τρεις σεζόν κι έπειτα στον Α.Ο. Καβάλα, όπου αγωνίστηκε άλλες τρεις χρονιές.
Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε μικρότερες ομάδες, πήρε την ελληνική υπηκοότητα, δημιούργησε οικογένεια με Ελληνίδα σύζυγο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καλαμάτα, όπου εργάζεται ως προπονητής σε τοπικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και της Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Το καλοκαίρι του 2010 ανέλαβε για τρίτη φορά την ομάδα του Π.Σ. Καλαμάτα.
Ποδοσφαιριστής είναι και ο γιος του Στέφανος Μάνα (γεν. 1977), ο οποίος έχει αγωνιστεί ως επιθετικός σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες των τοπικών κατηγοριών Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Λεωνίδας Σπάρτης, Αίας Καλαμάτας, Σπερχογεία, Δόξα Καλαμάτας, Άρhς, Ομόνοια Καλαμάτας κ.ά.).
Άνθος (μυθολογία)

Στην Ελληνική Μυθολογία ο Άνθος ήταν γιος του Αυτονόου και της Ιπποδάμειας, αδελφός του Ακάνθου και της Ακανθίδος.

Τούτον φέρεται κατά τους μύθους να τον κατασπάραξαν τα άλογα του πατέρα του, όταν τότε οι Ολύμπιοι θεοί βλέποντας τη σκηνή, τον λυπήθηκαν και τον μεταμόρφωσαν στο ομώνυμο μικρό πτηνό, που όταν ακούει χλιμιντρίσματα αλόγων έχει την φωνητική ικανότητα να τα επαναλαμβάνει εγκαταλείποντας με τρόμο την περιοχή.
Περί του πτηνού αυτού κάνει λόγο ο Αριστοτέλης στο έργο του «Περί τα ζώα ιστορίαν» όπου διηγείται ότι το πτηνό αυτό ζει σε όχθες ποταμών και ελών και τρέφεται με χλόη και σκώληκες έχοντας πτέρωμα με θαυμάσιους χρωματισμούς και ότι εχθρεύεται κυρίως τα άλογα παρότι μιμείται τη φωνή τους.
Φρειδερίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Γουσταύας-Καρολίνας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Το 1785 απεβίωσε στο Λούντβιχσλουστ του Σβερίν, σε ηλικία 68 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Α΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1746 τη Λουίζα-Φρειδερίκη, κόρη του Φρειδερίκου-Λουδοβίκου διαδόχου της Βυρτεμβέργης. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα, που απεβίωσαν νωρίς.
Ερόντε

Ιστορία

Το όνομα της πόλης μπορεί να προέρχεται από την φράση των Ταμίλ Ερού Οντάι (δύο ρεύματα) και βασίζεται στην παρουσία των υδάτινων διαδρομών των καναλιών Περουμπάλαμ και Καλινγκαράγιαν. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να προέρχεται από την ταμιλική Ιρά Οντού (υγρό κρανίο) με βάση την Ινδική μυθολογία. Κατά τη διάρκεια της εποχής Σάνγκαμ, η περιοχή του Ερόντε αποτελούσε μέρος του ιστορικού Κόνγκου Ναντού που κυβερνούσαν οι Τσέρα, και στη συνέχεια από τους Καλάμπρα που εκδιώχθηκαν από τους Πάντια γύρω στο 590 μ.Χ. 
Στη συνέχεια, κυβερνήθηκε από τους Ραστρακούτα και Τσόλα από τον 10ο έως τις αρχές του 13ου αιώνα, Αργότερα προσαρτήθηκε για λίγο από το Σουλτανάτο του Δελχί. Η Ερόντε προσαρτήθηκε από την αυτοκρατορία Βιτζαγιαναγκάρ το 1378 μ.Χ., μέχρι την ανεξαρτησία της το 1559 μ.Χ. από τους ναγιάκ του Μαντουράι, οι οποίοι νικήθηκαν από τον Χάιντερ Αλί το 1736. Μετά τη πτώση του Τιπού Σουλτάν της Μαϊσόρ, το Ερόντε ελεγχόταν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών ινδιών με το Μαχαραγιά της Μαϊσόρ ως κύριο κυβερνήτη. Παρέμεινε υπό Βρετανική κυριαρχία μέχρι την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947.

Γεωγραφία

Η πόλη έχει ημιάνυδρο κλίμα με μέτριες έως υψηλές θερμοκρασίες όλο το χρόνο και σχετικά χαμηλή βροχόπτωση. Η θερμοκρασία κυμαίνεται από 27 °C έως 36 °C με μέση βροχόπτωση 812 χιλιοστών. Όπως και το υπόλοιπο της πολιτείας, το διάστημα Μάρτιος-Ιούνιος είναι το ζεστότερο μέρος του χρόνου και ο Δεκέμβριος-Ιανουάριος είναι οι πιο κρύοι μήνες του έτους. Ενώ οι νοτιοδυτικοί μουσώνες (Ιούνιος-Αύγουστος) δίνουν λίγες βροχοπτώσεις, το μεγαλύτερο μέρος των βροχοπτώσεων λαμβάνονται κατά το Βορειοανατολικό μουσώνα του Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου. Ο δήμος καλύπτει έκταση 844 τ.χλμ.
Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Αλβέρτου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Λουίζας-Αλμπερτίνας, κόρης του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλστα¨¨ιν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν.
Το 1834 απεβίωσε στο Μπάλλενστετ του Άνχαλτ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλέξανδρος-Κάρολος.
Αλέξανδρος του Μπάττενμπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ιουλίας Χάουκε. Η μητέρα του ήταν κυρία των τιμών της τσαρίνας και εκεί τη γνώρισε ο Αλέξανδρος. Ο γάμος του πατέρα του ήταν μοργανατικός. Στην Ιουλία και στα παιδιά της δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα του Μπάττενμπερκ, από το όνομα μίας παλαιάς κατοικίας των μεγάλων δουκών της Έσσης. Ο πατέρας του ανήκε στον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ και έγινε ιδρυτής του κλάδου του Μπάττενμπεργκ, που μετονομάστηκε σε Μαουντμπάττεν.
Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος νυμφεύτηκε τη Βικτωρία, κόρη της Αλίκης (κόρης της Βικτωρίας της Βρετανίας), ενώ ο τρίτος αδελφός Ερρίκος νυμφεύτηκε την Βεατρίκη, κόρη της Βικτωρίας. Οι ανιψιές του Αλεξάνδρου έκαναν γάμους με βασιλείς.