google/wiki40b huggingface dataset:
Γενικές εκλογές στις Νήσους του Σολομώντα 2014

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους του Σολομώντα στις 19 Νοεμβρίου 2014. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κέρδισαν τις 32 από τις συνολικά 50 έδρες στο Εθνικό Κοινοβούλιο και το Κόμμα του Δημοκρατικού Συνασπισμού ήταν το μεγαλύτερο με 7 έδρες. Συνολικά 443 υποψήφιοι έκαναν αίτηση για συμμετοχή στις εκλογές.
Τα 50 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εξελέγησαν σε μονοεδρικές περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος "ο νικητής τα παίρνει όλα".

Πλαίσιο

Οι εκλογές ήταν οι πρώτες από τον τερματισμό της Αποστολής Περιφερειακής Βοήθειας στα μέσα του 2013. Σε προηγούμενες εκλογές το 2006 είχαν σημειωθεί επεισόδια φυλετικής βίας, με στόχο κυρίως κινέζους μετανάστες.
Οι ψηφοφόροι έπρεπε να είναι ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών και να είναι πολίτες των Νήσων του Σολομώντα. Οι κάτοικοι του εξωτερικού δεν μπορούσαν να ψηφίσουν, όπως και οι ψηφοφόροι που είχαν παραβιάσει τον εκλογικό νόμο, οι διανοητικά ανάπηροι και οι φυλακισμένοι για διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών ή όσοι είχαν καταδικαστεί στην ποινή του θανάτου.
Οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι ηλικίας 21 ετών και να κατοικούν στην περιφέρεια όπου κατήλθαν.
Το Μάρτιο του 2014 εισήχθη ένα βιομετρικό σύστημα εγγραφής ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους.Αυτό, σύμφωνα με την οργάνωση Διαφάνεια Νήσοι του Σολομώντα, οδήγησε πολλούς ψηφοφόρους να εκδίδουν πολυάριθμες ταυτότητες. Ωστόσο, το Μάιο η Εφορευτική Επιτροπή δήλωσε ότι δεν είχε γίνει αποδέκτης κανενός επίσημου παραπόνου. Έπειτα από τις εκλογές, ένας αξιωματούχος επεχείρησε να κλέψει μία κάλπη καθώς την μετέφερε για καταμέτρηση των ψηφοδελτίων κοντά στο Άουκι. Όταν η αστυνομία άρχισε να τον κυνηγά, εκείνος πέταξε την κάλπη και χάθηκε μέσα στη ζούγκλα. Οι παρατηρητές της Κοινοπολιτείας έκαναν λόγο για ειρηνική διαδικασία.
Γιούκο Σιμίζου (εικονογράφος)

Βιογραφία

Η Σιμίζου γεννήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, και μεγάλωσε κατά κύριο λόγο στην Kanagawa Prefecture αν και αυτή και η οικογένειά της πέρασαν τέσσερα χρόνια στο Westchester County, New York, κατά την διάρκεια των εφηβικών της χρόνων.
Αποφοίτησε από το Waseda University, Τμήμα Διαφήμισης το 1988 ως αριστούχος και σύντομα ξεκίνησε την πρώτη της δουλειά στο εταιρικό τμήμα δημοσίων σχέσεων σε ένα από τα μεγαλύτερα sogo shoshas στο Τόκιο.
Έντεκα χρόνια αργότερα, παραιτήθηκε και μετακόμισε στην Νέα Υόρκη (New York City) για να ακολουθήσει το παιδικό της όνειρο, να γίνει καλλιτέχνης. Άρχισε να σπουδάζει για το δεύτερο πτυχίο της, αυτήν την φορά με ειδικότητα στην εικονογράφηση στο School of Visual Arts. Παρόλα αυτά, αφού ολοκλήρωσε το πρώτο έτος των σπουδών της, έγινε δεκτή στο MFA Illustration στο Visual Essay πρόγραμμα. Αποφοίτησε τον Μάιο του 2003.
Λουδοβίκος Φρειδερίκος της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν και της Σοφίας-Αλμπερτίνας, κόρης του Γεωργίου-Λουδοβικου Α΄ κόμη του Έρμπαχ-Έρμπαχ.
Το 1759 απεβίωσε στο Νίγιμενγκεν του Γκέλντερλαντ (τώρα στην Ολλανδία) σε ηλικία 49 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1749 τη Χριστιανή-Λουίζα, κόρη του Ιωακείμ-Φρειδερίκου δούκα του Σλέσβιχ-Χολστάιν-Σόνντερμπουρκ-Πλεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Σεντ Χέλενς ΡΦΚ

Πρώτα χρόνια (1873–1945)

Η Σεντ Χέλενς είναι ένα από τα παλαιότερα μέλη της Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ. Ιδρύθηκε με την ονομασία Σεντ Χέλενς Φούτμπολ Κλαμπ στις 19 Νοεμβρίου 1873 στο Fleece Hotel από τον Γουίλιαμ Ντάγκλας Χέρμαν, ενώ έδωσε τον πρώτο της αγώνα στις 31 Ιανουαρίου 1874 με το Βασιλικό Νοσοκομείο του Λίβερπουλ. Ήταν γνωστή ως Σεντ Χέλενς Ρέιντζερς μέχρι το 1880. Ο σύλλογος μετακόμισε από το City Ground το 1890 το οποίο μοιράζονταν με την Σεντ Χέλενς Ρικς, όταν και οι δύο δύλλογοι ήταν μέλη της Βόρειας Ένωσης Ράγκμπι. Μπόρεσε να νικήσει τη Μάντσεστερ Ρέιντζερς στον πρώτο αγώνα που έπαιξε στο Knowsley Road.
Το 1895 ο σύλλογος ήταν ένας από τους 22 συλλόγους που παραιτήθηκαν από την Ένωση Ράγκμπι και ίδρυσαν τη Βόρεια Ένωση. Ο πρώτος αγώνας του νέου αθλήματος ήταν μια εντός έδρας νίκη με 8–3 επί της Ρότσντεϊλ Χόρνετς μπροστά σε 3.000 θεατές, ενώ ο Μπομπ Ντόχερτι σημείωσε την πρώτη προσπάθεια της Σεντ Χέλενς. Η ομάδα φορούσε μπλούζα ριγέ μπλε άσπρη, εντελώς διαφορετική από τη λευκή φανέλα με το κόκκινο «V» που υιοθέτησε αργότερα. Ο σύλλογος επανέφερε αυτή τη μπλούζα για μία περίοδο κατά τη διάρκεια του εορτασμού των εκατό χρόνων από την ίδρυσή της το 1996.
Πλατανιώτισσα Αχαΐας

Το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Πλατανιώτισσας

Το Ιερό Προσκύνημα της «Παναγίας της Πλατανιώτισσας» βρίσκεται στον οδικό άξονα Καλαβρύτων – Αιγίου μέσω Πτέρης, σε απόσταση 30 χιλιόμετρα από την πόλη των Καλαβρύτων.
Σε μια καταπράσινη τοποθεσία της κοιλάδας του Κερυνίτη, με άφθονα και κρύα νερά, βρίσκεται το εκκλησάκι της «Παναγίας της Πλατανιώτισσας» που έχει σχηματιστεί μέσα στο κοίλωμα (κουφάλα) ενός τεράστιου πλατάνου, ο οποίος προήλθε από τρία πλατάνια που φύτρωσαν μαζί, και με την πάροδο του χρόνου ενώθηκαν και δημιούργησαν το αξιοθαύμαστο αριστούργημα της φύσης.
Το ιστορικό αυτό πλατάνι έχει ύψος 25 μ. περίπου, περίμετρο στη βάση του 16 μ. και στο μέσο του 12,65 μ. και έχει χωρητικότητα 20 ατόμων. Υπάρχει ένα μικρό τέμπλο με δυο κίονες οι οποίοι σχηματίζουν την Ωραία Πύλη.
Η εικόνα της Παναγίας της «Βρεφοκρατούσας» είναι αποτυπωμένη πάνω στο πλατάνι, σε ύψος 3 μέτρων από το έδαφος στο εσωτερικό του κοιλώματος. Κατά την παράδοση η εικόνα αποτυπώθηκε στον πλάτανο στα χρόνια της εικονομαχίας, όταν μοναχοί του Μεγάλου Σπηλαίου για να σώσουν την εικόνα της Παναγίας της «Βρεφοκρατούσας», τη μετέφεραν από τόπο σε τόπο και έτσι διανυκτέρευσαν ένα βράδυ στο χωριό Κλαπατσούνα (όπως λεγόταν τότε), μέσα στο φυσικό κοίλωμα του πλατάνου. Το πρωί όταν πήραν την εικόνα για να συνεχίσουν το δρόμο τους είδαν έκπληκτοι το αποτύπωμά της στον κορμό του δέντρου, στην τοποθεσία που την είχαν ακουμπήσει. Έτσι ονομάστηκε «Παναγία η Πλατανιώτισσα», όνομα που πήρε αργότερα και το ίδιο το χωριό.
Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο χωριό και να γευθεί υπέροχο παραδοσιακό φαγητό με θέα το ποτάμι, στις τρεις ταβέρνες που λειτουργούν όλο τον χρόνο.
Πεζούλα Καρδίτσας

Τοπική Κοινότητα Πεζούλας

Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, με 367 κατοίκους συνολικά. Σε αυτήν περιλαμβάνονται, εκτός της Πεζούλας που αποτελεί την έδρα της, και οι οικισμοί Καλύβια ( 223 κάτοικοι ) και Νεράιδα ( 17 κάτοικοι).
Homat el Diyar

Homat el Diyar (αραβικά: حُمَاةَ الدِّيَار‎) σημαίνει Φρουροί της Πατρίδας και είναι ο εθνικός ύμνος της Συρίας. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον Καλίλ Μαρντάμ Μπέι και η μουσική από το Mohammed Flayfel, ο οποίος συνέθεσε επίσης τον εθνικό ύμνο της Παλαιστίνης, καθώς και διάφορα παραδοσιακά αραβικά τραγούδια. Υιοθετήθηκε το 1936, αλλά δε χρησιμοποιήθηκε από το 1958 ως το 1961.
Ιωάννης Χρυσοκέρης

Βιογραφία

Καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.
Δίδαξε στην ΑΣΟΕΕ και ήταν πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου από το 1970 ως το 1973.  
Επιμελήθηκε μεταφράσεις, όπως το έργο "Γενική οικονομική επιχειρήσεων" του Μ. Ρ. Λέμαν.
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών τον Ιούλιο του 1984 καταλείποντας τη σύζυγό του, Ελένη και ετάφη στις 16 Ιουλίου στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.
Μοσχοχώρι Πιερίας

Υποδομή

Ο κεντρικός ναός είναι της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το χωριό έχει ένα τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο νηπιαγωγείο, αγροτικό ιατρείο, κοινοτικό γυμναστήριο,φαρμακείο, τοπική ποδοσφαιρική ομάδα (Δόξα 10), η οποία αγωνίζεται στην Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία,και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών.  Η σημαντικότερη απασχόληση του πληθυσμού είναι η καλλιέργεια καπνού. Ενδιαφέρον από πολιτιστική άποψη παρουσιάζουν οι εκδηλώσεις που γίνονται την τρίτη ημέρα του Πάσχα , στις οποίες οι συμμετέχοντες καίνε τη ρόκα (ηλακάτη, εξάρτημα του αργαλειού). Οι εκδηλώσεις αυτές αφορούν το Έθιμο της Ρόκας.

Ιστορικά στοιχεία

Το Μοσχοχώρι ονομαζόταν Δέκατο Χιλιόμετρο μέχρι το 1962, επειδή βρίσκεται στο δέκατο χιλιόμετρο της Κατερίνης. Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου πυρπολήθηκε ο Μοσχοπόταμος και οι κάτοικοι αυτού του χωριού αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην περιοχή όπου βρίσκεται το σημερινό Μοσχοχώρι. Έτσι, οι παλαιότεροι κάτοικοι του Μοσχοχωρίου κατάγονται από το Μοσχοπόταμο.
Το Μοσχοχώρι ως κοινότητα αναγνωρίστηκε το 1966. Οι κοινοτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 1966 και η εγκατάσταση των νέων κοινοτικών αρχόντων έγινε την 1η Ιανουαρίου 1967.
Χαρακτηριστικό είναι το γλωσσικό ιδίωμα των κατοίκων του χωριού, που οδήγησε στην έκδοση πονήματος από την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.
2417 Μακβίτι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μακβίτι είναι άγνωστα. Ο Μακβίτι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 56 λεπτά.
Πυροπροστασία

Με τον όρο πυροπροστασία εννοούμε το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται για την προστασία από τη φωτιά και τις συνέπειές της. Μέτρα πυροπροστασίας λαμβάνονται σε οχήματα, πλοία, αεροπλάνα και κτίρια.
Ajet

Ιστορία

Η Ajet ήταν αεροπορική εταιρία που ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 2006 ως αντικαταστάτρια της Helios Airways. Στις 30 Οκτωβρίου 2006, η εταιρία ανακοίνωσε πως θα διακόψει τις δραστηριότητες της κατά την περίοδο των ακόλουθων 90 ημερών. Εξαιτίας αυτής της είδησης, η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ζήτησε άμεση πληρωμή των καθυστερούμενων φόρων. Επίσης, ιδιώτες απαίτησαν την άμεση αποπληρωμή σε μετρητά όλων των υπηρεσιών και αγαθών που παρείχαν στην εταιρία. Στις 31 Οκτωβρίου 2006, η εταιρία ανακοίνωσε πως θα παύσει αμέσως τις δραστηριότητες της. Στις 11 Νοεμβρίου 2006, η ιστοσελίδα της εταιρίας ανέφερε πως η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας «κρατούσε παράνομα τα αεροπλάνα της εταιρίας και πάγωσε τους λογαριασμούς της σε κυπριακές τράπεζες». Ως αποτέλεσμα, τη Δευτέρα 6 Νοεμβρίου 2006, η εταιρία ανακοίνωσε πως οι πτήσεις που προγραμμάτιζε θα εκτελεστούν από άλλες εταιρίες. Σύμφωνα με την ιδιοκτήτρια εταιρία, Libra Holidays, η απόφαση για κλείσιμο της Ajet οφείλεται στα ελάχιστα κέρδη και στην πίεση από τους πιστωτές.
Στήλη του Θρασέα και της Ευανδρίας (Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου SK 738 (K 34))

Περιγραφή

Η στήλη είναι από πεντελικό μάρμαρο. Εικονίζει τρία πρόσωπα μπροστά σε ναΐσκο. Στο αέτωμα υπάρχει επιγραφή με τα ονόματα του Θρασέα και της συζύγου του, Ευανδρίας. Αριστερά στέκει ο γενειοφόρος Θρασέας Περιθοίδης (από τον δήμο των Περιθοιδών), ντυμένος με μακρύ μανδύα, ενώ δεξιά κάθεται σε σκαμνί με μαξιλάρι η Ευανδρία, ντυμένη με μανδύα και χιτώνα. Αντικρίζουν ο ένας τον άλλο στα μάτια, ενώ αποχαιρετίζονται δίνοντας το δεξί χέρι, ως δείγμα του συζυγικού δεσμού που δεν χωρίζει ούτε ο θάνατος. Ανάμεσά τους στο βάθος εικονίζεται μια υπηρέτρια που πενθεί.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1973-74 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1973-74, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1973-74 και οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1973-74. 
Διεξήχθη σε 6 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν διπλοί. Κάθε ομάδα αγωνιζόταν στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1974-75. Επειδή η κυπελλούχος ομάδας είχε κατακτήσει και το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1973-74 (οπόταν εξασφάλισε συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1974-75), στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1974-75 είχε δικαίωμα συμμετοχής η φιναλίστ του Κυπέλλου Κύπρου 1973-74.
Μαύρος Κώδικας

Ο Μαύρος Κώδικας (γαλλ. Code Noir) ήταν το ονομα που δόθηκε σε μια σειρά διαταγμάτων του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ που ρύθμιζαν τη ζωή των μαύρων σκλάβων στις γαλλικές νήσους, και πιο συγκεκριμένα τη νομοθετική διάταξη αποτελούμενη από 60 άρθρα αστικού και ποινικού κώδικα που τέθηκε σε ισχύ το 1685, η οποία επεκτάθηκε αργότερα από επιπλέον διατάξεις και άρθρα.

Ιστορία

Ο Μαύρος Κώδικας του 1685 συντάχθηκε για να συμπληρώσει το νομικό κενό που υπήρχε σχετικά με τη δουλεία, η οποία εφαρμοζόταν στις γαλλικές νησιωτικές αποικίες ήδη από το 1625. Υπάρχουν δύο εκδοχές του Μαύρου Κώδικα. Η πρώτη προετοιμάστηκε από τον  Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ (1616-1683) και ολοκληρώθηκε από τον γιό του, τον μαρκίσιο του Σενιολέ. Διατάχθηκε τον Μάρτιο του 1685 από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ και εφαρμόσθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του Αγίου Δομίνικου το 1687, αφού το γαλλικό κοινοβούλιο είχε αρνηθεί να τον επικηρώσει. Η δεύτερη συντάχθηκε κατά την αντιβασιλεία του δούκα της Ορλεάνης και διατάχθηκε τον Μαρτιο του 1724 από τον Λουδοβίκο ΙΕ΄, ο οποίος ήταν μόλις 13 ετών. Τα άρθρα 5, 7, 8, 18 και 25 του Κώδικα του 1685 δεν υπάρχουν στην άλλη έκδοση.
Το νομοθέτημα αυτό εφαρμόστηκε στις Αντίλλες το 1867 και στη συνέχεια στη Γουϊάνα το 1704, στη Ρεουνιόν το 1723 και τη Λουιζιάνα το 1724. Δεν εφαρμόσθηκε στον Καναδά όπου η δουλεία ήταν περιορισμένη και αφορούσε κυρίως τους αυτόχθονες ινδιάνους.
Η δουλεία καταργήθηκε ολοκληρωτικά στη Γαλλία στις 4 Μαρτίου του 1848.

Το πνεύμα του διατάγματος

Ο πρόλογος του διατάγματος αυτού παρουσιάζει την ιδέα της σκλαβιάς ως ένα γεγονός, χωρίς να του δώσει ούτε την προέλευση ούτε την νομιμότητα. Με γενικό τρόπο, το διάταγμα ορίζει τον σκλάβο ως ένα άτομο χωρίς δικαιώματα στην καλύτερη περίπτωση ως ένα αντικείμενο. Για παράδειγμα, το άρθρο 44 δηλώνει ότι «οι σκλάβοι είναι έπιπλα». Επιπλέον, από το 1724 και μετά, ο Μαύρος Κώδικας απαγορεύει τον γάμο μεταξύ σκλάβων νέγρων και λευκών.
Η εκπληκτική πλειοψηφία των άρθρων αναφέρεται στις υποχρεώσεις των σκλάβων και στις ποινές που θα τους επιβληθούν σε περίπτωση που τις αθετήσουν, μεταξύ αυτών η ποινή του θανάτου αν χτυπήσει τον ιδιοκτήτη του (άρθρο 33), αν έχει κλέψει άλογο ή αγελάδα (άρθρο 35) ή αν έχει επιχειρήσει τρεις φορές να δραπετεύσει (άρθρο 38).
Τα άρθρα τα οποία είναι υπέρ των σκλάβων είναι πολύ ελάχιστα. Για παράδειγμα, το άρθρο 27 ορίζει την παροχή βοήθειας και ιατρικής περίθαλψης από τον ιδιοκτήτη στον σκλάβο σε περίπτωση που ο δεύτερος αρρωστήσει. Επιπλέον το διάταγμα αποβλέπει στο να εκχριστιανίσει τους σκλάβους και μάλιστα στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα και να τους παρέχει μια στοιχειώδη εκπαίδευση.
Ζντένεκ Σβέρακ

Βιογραφία

Ο Σβέρακ γεννήθηκε στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας (σημερινή Τσεχία), στις 28 Μαρτίου του 1936. Το 1958, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου, όπου σπούδασε Τσεχική Φιλολογία και Τσεχική λογοτεχνία. Έτσι, άρχισε να γράφει άρθρα σε περιοδικά, μικρές παιδικές ιστορίες και σενάριο για την τηλεόραση. Επίσης, εργάστηκε και στο ραδιόφωνο. Το 1966, ίδρυσε μαζί με τον φίλο του, Λάντισλαβ Μόλιακ, το θέατρο The Theater of Jára Cimrman, το οποίο συνεχίζει τη λειτουργία έως και σήμερα, το οποίο επικεντρώνεται στην έρευνα της ζωής και του θανάτου, σπουδαίων Τσέχων. Ένα χρόνο πριν, το 1965, είχε αποκτήσει τον γιο του και τον κατοπινό γνωστό σκηνοθέτη Γιαν Σβεράκ.
To 1968, έκανε το ντεμπούτο το στον κινηματογράφο ως ηθοποιός σε ένα έργο του Γίρι Μένζελ, το Zločin v šantánu. Συνολικά, συμμετείχε σε 51 ταινίες, με την πιο πρόσφατη να είναι του 2014, στην οποία συμμετείχε ως αφηγητής. Ωστόσο, έχει εμφανιστεί και σε τηλεοπτικές σειρές και σε τηλεταινίες. Ως ηθοποιός, βραβεύθηκε δις, μία το 1997, στο Pilsen Film Festival, ως Καλύτερος ηθοποιός και το 2007, στο Tallinn Black Nights Film Festival, πάλι ως Καλύτερος Ηθοποιός. To 1989, υπήρξε και μέλος της επιτροπής του 39ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Ως σεναριογράφος επίσης γνώρισε μεγάλη επιτυχία, ενώ του πιστώνονται έως τώρα, συνολικά, 41 σενάρια. Ωστόσο, το 1970, στο θέατρο που ίδρυσε με τον Μόλιακ, έκανε πρεμιέρα, ο δημοφιλής φανταστικός τους χαρακτήρας Γιάρα Κίμρμαν. Τα σενάρια του έχουν προταθεί αρκετές φορές για βραβεία. Μία από τις πιο γνωστές δουλειές του είναι 'ΤΤ'Ο μικρός Κόλυα (1996), ταινία που σκηνοθετήθηκε από τον γιο του. Το σενάριο γράφτηκε από τον Ζντένεκ, ο οποίος πρωταγωνίστησε κιόλας. Η ταινία αυτή βραβεύθηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ενώ συμμετείχε και σε μερικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ, παρόλα αυτά, μέσω αυτού του σεναρίου έλαβε από το Czech Lions, το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου.
Αν και προερχόταν από αντικομμουνιστική οικογένεια, το 1961, γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας.
Πεπτικό σύστημα

Πεπτικό σύστημα είναι το σύστημα των πολυκύτταρων οργανισμών το οποίο έχει ως λειτουργία την πέψη της τροφής και την αποβολή των ουσιών που δεν χωνεύτηκαν.
Το πεπτικό σύστημα ποικίλει από οργανισμό σε οργανισμό. 
Η πιο συνήθης μορφή του είναι ο πεπτικός σωλήνας, ο οποίος εμφανίζεται σε όλα τα σπονδυλωτά και σε μερικά ασπόνδυλα. 
Άλλοι οργανισμοί αντί για πεπτικό σωλήνα έχουν κοιλότητα στην οποία γίνεται η πέψη, όπως στα σαρκοφάγα φυτά. Άλλοι πολυκύτταροι οργανισμοί έχουν πεπτικό σύστημα χωρίς έντερα.
Αρχικά η πέψη στους πολυκύτταρους οργανισμούς γινόταν με φαγοκυττάρωση σε κάθε κύτταρο όπως στους μονοκύτταρους. 
Αργότερα, εμφανίστηκε το στόμα, το οποίο οδηγεί την τροφή σε μια ειδική κοιλότητα, το στομάχι. 
Η αρχική λειτουργία του στόματος εκτός από την είσοδο της τροφής ήταν και η αποβολή των αχώνευτων ουσιών. 
Στους πιό εξελιγμένους οργανισμούς υπάρχουν το έντερο και ο πεπτικός σωλήνας, δηλαδή η τροφή μπαίνει από το στόμα και εξέρχεται στην άλλη άκρη μετά από την πέψη. 
Υπάρχουν διάφορα είδη πεπτικών σωλήνων. 
Το πεπτικό σύστημα του κάθε οργανισμού αναπτύχθηκε και διαφοροποιήθηκε από τα υπόλοιπα πεπτικά συστήματα ανάλογα με τη διατροφή του κάθε οργανισμού. 
Ο πεπτικός σωλήνας αποτελείται από τα ίδια όργανα, στην ίδια σειρά σε κάθε οργανισμό.
Στο πεπτικό σύστημα, όπως και στο καλυπτήριο σύστημα υπάρχουν πάρα πολλοί μικροοργανισμοί, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι απαραίτητοι στην πέψη ορισμένων ουσιών.
Ευαντζελίστα Τοριτσέλι

Βιογραφία

Ο Τοριτσέλι γεννήθηκε στο παπικό κράτος Φαέντσα (Faenza). Όταν ήταν σε νεαρή ηλικία ο πατέρας του πέθανε και ο ορφανός Εβαντζελίστα εκπαιδεύτηκε υπό την φροντίδα ενός μοναχού Camaldolese, ο οποίος έβαλε αρχικά τον νέο Τοριτσέλι σε ένα κολλέγιο Ιησουϊτών το 1624, όπου σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία μέχρι το 1626.
Το 1627 τον έστειλαν στη Ρώμη για να συνεχίσει τις σπουδές του, στις επιστήμες και τα μαθηματικά. Το 1632, αμέσως μετά από την δημοσίευση του έργου του Γαλιλαίου Διάλογος για τα δύο παγκόσμια συστήματα ο Τοριτσέλι έγραψε μια επιστολή στον Γαλιλαίο, εκφράζοντάς του τον ενθουσιασμό του, για το έργο του. Το Βατικανό καταδίκασε τον Γαλιλαίο, τον Ιούνιο του 1633, και αυτό ήταν ο μόνος γνωστός λόγος για τον οποίο ο Τοριτσέλι, στη μοναδική αυτή περίπτωση, δήλωσε ανοιχτά ότι είχε τις ίδιες απόψεις με τον Κοπέρνικο, τη θεωρία του οποίου υποστήριζε ο Γαλιλαίος στο βιβλίο του.
Εκτός από διάφορες επιστολές, λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Τοριτσέλι στα έτη μεταξύ 1632 και 1641. Μετά από το θάνατο του Γαλιλαίου στις 8 Ιανουαρίου 1642, ο μεγάλος δούκας Φερδινάνδος ο Β' των Μεδίκων ζήτησε από τον Τοριτσέλι να πάρει τη θέση του Γαλιλαίου ως μαθηματικός της αυλής και καθηγητής των μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Πίζας. Υπό αυτόν τον ρόλο έλυσε μερικά από τα μεγάλα μαθηματικά προβλήματα της εποχής, όπως η εύρεση του εμβαδού μιας κυκλοειδούς περιοχής και του κέντρου βάρους. Σχεδίασε επίσης και κατασκεύασε διάφορα τηλεσκόπια και απλά μικροσκόπια. Ο Τοριτσέλι πέθανε στη Φλωρεντία από τυφοειδή πυρετό.
Ο αστεροειδής 7437 Τοριτσέλι ονομάστηκε προς τιμήν του.
Νίκανδρος Κεπέσης

Δράση και βουλευτική θητεία

Εντάχθηκε στη νεολαία του ΚΚΕ από την ηλικία των 16 ετών και έγινε μέλος του κόμματος το 1936. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και στη συνέχεια στην αντίσταση διακρίθηκε ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ στον Πειραιά με το 6ο ανεξάρτητο σύνταγμα, όπου και συμμετείχε στην Μάχη της Ηλεκτρικής. Έπειτα από την απελευθέρωση πιάστηκε και φυλακίστηκε, καταδικασμένος σε ισόβια, ενώ ως το 1963 παρέμεινε εκτοπισμένος. Κατά την περίοδο της δικτατορίας του 1967 διώχθηκε, φυλακίστηκε επί 4 και πλέον χρόνια.
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1977 ο Κεπέσης έγινε βουλευτής μετά την παραίτηση του Δημητρίου Γόντικα, τον Ιούλιο του 1978 στην Β΄ Πειραιά.
Εκλεγόταν συνεχώς στην Κ.Ε. του ΚΚΕ από τη δεκαετία του ' 50 ως το 1987. Πέθανε πλήρης ημερών το 2009.
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2021

Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2021 αποτελεί την 11η διοργάνωση του θεσμού αυτού. Θα διαξαχθεί το 2021 στο Κατάρ , τη χώρα που θα διοργανώσει και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.

Ομάδες

Οι ομάδες της διοργάνωσης θα είναι: ο νικητής του Κόπα Αμέρικα 2019 , ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 , ο νικητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 , ο νικητής του Ασιατικού Κυπέλου Εθνών Ποδοσφαίρου 2019 , ο διοργανωτής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 , Κατάρ , ο νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 , ο νικητής του Γκολντ Καπ 2019 και ο νικητής του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας.
Νικόλαος Καλογερόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1851 στη Χαλκίδα. Σπούδασε Νομική στην Αθήνα και το Παρίσι. Είχε γίνει υπουργός Δικαιοσύνης στη βραχύβια Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη του 1903, αλλά και υπουργός Εσωτερικών και Οικονομικών στην Κυβέρνηση Θεοτόκη του 1905. Προσχώρησε στο Λαϊκό Κόμμα από την ίδρυσή του το 1920 και εξελέγη βουλευτής Ευβοίας συνολικά δέκα φορές. Παράλληλα με την πρώτη του πρωθυπουργική θητεία, υπηρέτησε και ως υπουργός Οικονομικών και Στρατιωτικών, ενώ κατά τη δεύτερη θητεία είχε παράλληλα και το ρόλο του υπουργού Εξωτερικών. Και τις δύο φορές η πρωθυπουργική του θητεία ήταν βραχύβια: 3 Σεπτεμβρίου ως 16 Σεπτεμβρίου του 1916 η πρώτη και 24 Ιανουαρίου ως 25 Μαρτίου του 1921  Κατά τη δεύτερη αυτή πρωθυπουργική θητεία του διατέλεσε Υπουργός των Εξωτερικών από 24/01/1921 έως 26/03/1921/ Για δεύτερη φορά έγινε Υπουργός Εξωτερικών στη βραχύβια κυβέρνηση του Νικόλαου Τριανταφυλλάκου από 28/08/1922 έως 16/09/1922.
Πέθανε από μυοκαρδίτιδα στις 7 Ιανουαρίου του 1927.
Σπουδαστήριο της Ισαβέλλας των Έστε

Το Σπουδαστήριο της Ισαβέλλας των Έστε, ιταλ. Studiolo di Isabella d' Este, είναι ένα διακοσμητικό σύνολο, που φτιάχτηκε για το διαμέρισμα της Ισαβέλλας των Έστε, συζύγου του δούκα της Μάντοβας. Βρισκόταν αρχικά στο Κάστρο του Αγ. Γεωργίου και το 1519-22 μετακινήθηκε στην Παλαιά Αυλή (Corte Vecchio), άλλο τμήμα του δουκικού Ανακτόρου της Μάντοβας.
Γεώργιος Αύγουστος του Νασσάου-Ίντσταϊν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ίντσταϊν και ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη κόμη του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν και της Άννας, κόρης του Φιλίππου-Γεωργίου κόμη του Λάινινγκεν- Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ.
Φρανσουά Φιγιόν

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Η οικογένειά του κατάγεται από την περιοχή Σαρτέ. Γιος συμβολαιογράφου και διάσημης ιστορικού, ο Φιγιόν  είναι παντρεμένος με την Penelope, ουαλικής καταγωγής,  και έχουν  πέντε παιδιά.  Το 1972 απέκτησε τίτλο Baccalaureat στα Φιλοσοφικά Ρεύματα και το 1976 απέκτησε τίτλο Μάστερ στο Δημόσιο Δίκαιο, από το πανεπιστήμιο του Λε Μαν. Συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Ντεκάρτ, στο Παρίσι με DEA στο Δημόσιο Δίκαιο (1977) και στη συνέχεια στις Πολιτικές Επιστήμες.

Πολιτική καριέρα

Εξελέγη βουλευτής στο διαμέρισμα Σαρτ (Sarthe) την περίοδο 1981-1993 (περίοδος κατά την οποία ήταν και αντιδήμαρχος (1981-83) και έπειτα δήμαρχος (1983-2001) της πόλης Σαμπλέ-συρ-Σαρτ  (Sablé-sur-Sarthe) και το 1997-2002. Στις εκλογές του Ιουνίου του 2007 επανεξελέγη στην Εθνοσυνέλευση, ωστόσο εγκατέλειψε την έδρα του όταν διορίστηκε στην πρωθυπουργία.Από το 2005 ως το 2007 ήταν γερουσιαστής της Σαρτ. Χρημάτισε υπουργός Ανώτερης Εκπαίδευσης και Έρευνας (1993-95), Τύπου, Τεχνολογίας και Ταχυδρομείων (1995), Ταχυδρομείων, Τηλεπικοινωνιών και Διαστήματος (1995-97), Κοινωνικών Υποθέσεων, Εργασίας και Αλληλεγγύης (2002-04) και Εθνικής Παιδείας, Ανώτερης Εκπαίδευσης και Έρευνας (2004-05).

Πρωθυπουργός

Στις 17 Μαΐου 2007 ο Φιγιόν διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί. Μετά τις δημοτικές εκλογές του 2008 και τις ευρωεκλογές τον Ιούνιο του 2009 έγιναν αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα.
Λακκόπετρα Αχαΐας

Τοποθεσία

Η Λακκόπετρα βρίσκεται σε μια πεδινή περιοχή, κοντά στη θάλασσα, επί της Επαρχιακής Οδού Κάτω Αχαΐας-Άραξου, που οδηγεί συν τοις άλλοις στις πολύ γνωστές αχαϊκές παραλίες της Καλόγριας και του Γιανισκαρίου. Εγγύς της βρίσκονται τα χωριά Νιφοραίικα, Καλαμάκι και Λιμνοχώρι.
Απέχει λιγότερο από 3 χλμ από την ακτή του Πατραϊκού κόλπου, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μέτρων περίπου.

Ιστορικά στοιχεία

Πληθυσμοί από τα Ζουμπατοχώρια στα μέσα του 19ου αι. μετανάστευσαν στα πεδινά της δυτικής Αχαΐας και έφτιαξαν νέους μόνιμους οικισμούς, χωριά όπως η Λακκόπετρα, το Λιμνοχώρι, η Παραλίμνη κ.λπ. Σύμφωνα με την παρατιθέμενη βιβλιογραφία οι αρχικοί κάτοικοι του χωριού ήταν αλβανόφωνοι. Στα Ζουμπατοχώρια του Παναχαϊκού απαντάται η ονομασία Λακκοπετραίικο βουνό.

Λοιπά στοιχεία

Η Λακκόπετρα διαθέτει καταστήματα διαφόρων ειδών, όπως σούπερ-μάρκετ, παντοπωλεία, καφετέριες, καφενεία, ξενώνες, φαρμακείο κ.ά.