google/wiki40b huggingface dataset:
Ευανθία Μάλτση

Βιογραφικά στοιχεία

Η Ευανθία Μάλτση γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1978 στη Γουμένισσα του Κιλκίς και έχει άλλα δυο αδέλφια.

Στην Ελλάδα

Η Μάλτση ξεκίνησε το μπάσκετ στην ομάδα της πατρίδας της, τον ΑΟΚ Γουμένισσας το 1990, με την οποία έπαιξε στην Α2 εθνική κατηγορία. Το 1997 πήγε στο Μέγα Αλέξανδρο και το 1998 στη ΜΕΝΤ της Θεσσαλονίκης, ομάδες της Α1. Από το 2000 ως το 2004 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο έπαιξε στην Ευρωλίγκα, αφού είχε κάνει το νταμπλ το 2000 κατακτώντας Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδος.

Στο εξωτερικό

Τα επόμενα χρόνια συνέχισε σε ευρωπαϊκές ομάδες, σε Γαλλία και Ισπανία και το 2007 αγωνίστηκε στο WNBA στις Κονέκτικατ Σαν, μόλις η δεύτερη Ελληνίδα που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο μετά την Αναστασία Κωστάκη. Συμμετείχε σε 26 παιχνίδια, έχοντας κατά μέσο όρο 5,7 πόντους, 2,5 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ. Ο καλύτερός της αγώνας ήταν στις 7 Ιουλίου του 2007, στη νίκη απέναντι στις Λος Άντζελες Σπαρκς, όπου πέτυχε 23 πόντους με 5/5 τρίποντα. Ώστόσο, δεν μπόρεσε να συνεχίσει, αν και η ομάδα την ήθελε.

Με την εθνική ομάδα

Το 2009 αναδείχθηκε πολυτιμότερη παίκτρια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών, με μ.ο. πόντων 22,5, αν και η Ελλάδα τερμάτισε στην 5η θέση. Με την εθνική ομάδα έχει λάβει επίσης μέρος στην Ολυμπιάδα 2004, όπου τερμάτισε στην 7η θέση και στο Ευρωμπάσκετ 2005, όπου η ομάδα τερμάτισε 10η αλλά η ίδια ήταν στην 9η θέση των σκόρερ με 92 πόντους (13,1 μ.ο.) και συμπεριλήφθηκε στην τιμητική δωδεκάδα.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Βρετανικό Μουσείο αρ. 610)

Περιγραφή

Η μορφή της Αθηνάς παρουσιάζει ορισμένες ιδιομορφίες ως προς το κράνος και την ασπίδα. Οι κίονες είναι δωρικού ρυθμού χωρίς ακάνθους. Στον κάθε κίονα εικονίζεται από μία γυμνόστηθη Νίκη που στέκει όρθια σε πλώρη καραβιού και κρατάει στα χέρια ένα στεφάνι. Δίπλα στον αριστερό κίονα διακρίνουμε την επιγραφή με το όνομα του επώνυμου άρχοντα «ΝΙΚΗΤΗΣΑΡΧΩΝ» (ο άρχων του 332 π.Χ. ονομαζόταν Νικήτης), ενώ δίπλα στον δεξιό κίονα η επιγραφή «ΤΩΝΑΘΗΝΗΘΕΝΑΘΛΩΝ» πιστοποιεί το γνήσιο του αμφορέα.
Η όπισθεν άποψη εικονίζει δύο γενειοφόρους παγκρατιατιστές με γυμνό σώμα την στιγμή που αγωνίζονται. Ο αριστερός σφίγγει με το ένα χέρι το κεφάλι του ανταγωνιστή του και είναι έτοιμος να τον χτυπήσει. Αριστερά των δύο παγκρατιαστής στέκει ένας έφεδρος αγωνιστής, περιμένοντας την σειρά του για να ανταγωνιστεί στην συνέχεια με τον νικητή. Δεξιά στέκει ένας γενειοφόρος διαιτητής που φοράει μανδύα και είναι στεφανωμένος με άσπρο στεφάνι.
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1964

Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1964 διεξήχθησαν σε όλη την Ελλάδα την Κυριακή 5 Ιουλίου του 1964. Ήταν οι τελευταίες δημοτικές εκλογές πριν από την επιβολή του καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, το οποίο εφάρμοσε δικτατορία, καταργώντας τα πολιτικά κόμματα και αναστέλλοντας τις συνταγματικές ελευθερίες του ελληνικού λαού επί μια ολόκληρη επταετία (1967-1974). Έτσι, οι επόμενες ελεύθερες δημοτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν έπειτα από συνολικά 11 έτη, το 1975. Στις εκλογές του 1964 υπήρξε μεγάλη πολιτική ένταση, λόγω του κλίματος πόλωσης μεταξύ Ενώσεως Κέντρου και ΕΡΕ.

Εκλογική συνεργασία

Στις δημοτικές εκλογές του 1964 υπήρξε εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ της τότε κυβερνώσας Ε.Κ. του Γεωργίου Παπανδρέου με την Ε.Δ.Α., κάτι που είχε ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι δήμαρχοι που προέκυψαν να προέρχονται από το χώρο της κεντροαριστεράς. Από τη σύμπραξη αυτή περισσότερο κερδισμένη αναδείχθηκε η Αριστερά, η οποία ενίσχυσε περαιτέρω τη θέση της στο πολιτικό προσκήνιο. Αντίθετα, η ΕΡΕ σημείωσε σημαντική οπισθοχώρηση. Από τους τρεις μεγάλους δήμους, μόνο η Θεσσαλονίκη εξέλεξε ανώτατο άρχοντα την Α΄ Κυριακή, τον Κ. Τσίρο που υποστηρίχθηκε από την ΕΔΑ και την Ε.Κ. και συγκέντρωσε το 49,7% των ψήφων ξεπερνώντας κατά σχεδόν 10 ποσοστιαίες μονάδες την εκλογική βάση (40%)

Αδυναμία άμεσης εκλογής

Στην Αθήνα πρώτευσε (χωρίς όμως να εκλεγεί απευθείας) ο καθηγητής Νίκος Κιτσίκης (της ΕΔΑ) με 30%, έναντι των Γ. Πλυτά (Ε.Ρ.Ε.), Π. Κατσώτα (Ε.Κ.) και Άγ. Τσουκαλά. Στον Πειραιά πρώτος ήρθε ο συνδυασμός του Γ. Κυριακάκου της ΕΔΑ. Παρόμοια αποτελέσματα υπήρξαν και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως στο Βόλο και στα Ιωάννινα, αλλά στην Πάτρα ανέλπιστα πρώτος αναδείχθηκε ο Νικόλαος Βέτσος της ΕΡΕ, οποίος όμως παραιτήθηκε τον Αύγουστο υπέρ του συμβούλου του Απ. Τσιτσάρα. Το Σεπτέμβριο του 1964 ανέλαβε οριστικά ο Θεόδωρος Άννινος. Σε όσους δήμους ή κοινότητες δεν κατέστη δυνατή η άμεση εκλογή ανωτάτων αρχόντων, διενεργήθηκαν έμμεσες εκλογές, από ψηφοφορία μεταξύ των εκλεγέντων δημοτικών /κοινοτικών συμβούλων.
Εθνικός Άσσιας

Ιστορία

Ο Εθνικός Άσσιας ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 1966 και το πρώτο διάστημα από τη δημιουργία του έδινε φιλικές αναμετρήσεις με ομάδες γειτονικών χωριών. Χρώματα του Εθνικού είναι το μπλε και το άσπρο και έμβλημα της ο πυρσός. Η ομάδα αγωνιζόταν σε ιδιόκτητο γήπεδο στην Άσσια έως το 1974.
Το 1967 εντάχθηκε στην Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) στην οποία παρέμεινε έως το 1970 που εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Στα τρία χρόνια συμμετοχής του στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ κατέκτησε το κύπελλο ΕΠΟΠΛ την περίοδο 1968-69 κερδίζοντας στον τελικό τη ΛΑΛΛ Λύσης με 1-0 (ενώ τερμάτισε και στη δεύτερη θέση του ομίλου του στο πρωτάθλημα) και το πρωτάθλημα του ομίλου του την περίοδο 1969-70 (ενώ ήταν και φιναλίστ του κυπέλλου την ίδια περίοδο). Λόγω των καλών πορειών που είχε η ομάδα στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ, το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Άσσιας αποφάσισε να αιτηθεί ένταξη στην ΚΟΠ. Με επιστολή που απέστειλε στις 19 Αυγούστου 1970 στον πρόεδρο της ΚΟΠ η ομάδα ζητούσε την ένταξη της στις τάξεις της ομοσπονδίας. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1970 η ΚΟΠ απέστειλε επιστολή στον Εθνικός Άσσιας ενημερώνοντας το σωματείο ότι η Τακτική Γενική Συνέλευση της ομοσπονδίας ενέκρινε την ένταξη του σωματείου στη Γ΄ κατηγορία.
Η τραγικότερη ημέρα στην ιστορία του σωματείου καταγράφεται το καλοκαίρι του 1974, με την κατάληψη της Άσσιας από τα τουρκικά στρατεύματα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, γεγονός που κατέστησε το σωματείο προσφυγικό. Ο εκτοπισμός δημιούργησε πολλά προβλήματα στην ομάδα που βρέθηκε χωρίς έδρα και χωρίς αθλητικό υλικό. Ο Εθνικός Άσσιας αναδιοργανώθηκε στην προσφυγιά και συνέχισε να συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Τζον Ντραμάνι Μαχάμα

Πρόεδρος

Ο Μαχάμα ορκίστηκε Πρόεδρος στις 24 Ιουλίου 2012 μετά το θάνατο του προκατόχου του, Τζον Άτα Μιλς. Κατά την ομιλία του στο Κοινοβούλιο, ο νέος Πρόεδρος εξέφρασε τη βαθύτατη θλίψη του για το θάνατο ενός φίλου.
Ο Μαχάμα έγινε ο πρώτος ηγέτης της χώρας του που γεννήθηκε μετά την ανεξαρτησία της, το 1957 (ειδικότερα ο Μαχάμα γεννήθηκε το 1958).
Ήταν ο μοναδικός υποψήφιος του Εθνικού Δημοκρατικού Κογκρέσου και κέρδισε τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Δεκεμβρίου του 2012, με ποσοστό 50,70% επικρατώντας του σημαντικότερου αντιπάλου του, Νάνα Ακούφο-Άντο  από το αντιπολιτευόμενο Νέο Πατριωτικό Κόμμα, που συγκέντρωσε το 47,74%.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2002

Το 88ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2002 διεξήχθη στο Εθνικό Στάδιο Τρικάλων στις 15 και 16 Ιουνίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2002. Οι αγώνες ήταν αφιερωμένοι στη μνήμη του Ηλία Μισαηλίδη, παλιού πρωταθλητή του Πανιωνίου, βαλκανιονίκη και εν συνεχεία αθλητικού παράγοντα που υπήρξε πρωτεργάτης του γυναικείου στίβου.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο στις 3 Νοεμβρίου. Ο αγώνας έγινε υπό ευνοϊκές συνθήκες και αναπτύχθηκε έντονος ανταγωνισμός ανάμεσα στον εξάκις πανελληνιονίκη Νίκο Πολιά και τον Βασίλη Ζαμπέλη που τελικά επικράτησε με διαφορά μόλις εννιά δευτερολέπτων. Στη γενική κατάταξη ήταν 6ος, έπειτα από πέντε Κενυάτες.
Σε ξεχωριστές ημερομηνίες έγιναν τα πρωταθλήματα 50 και 20 χλμ βάδην και δεκάθλου ενώ από το έτος αυτό καθιερώθηκε να διεξάγεται ξεχωριστά και ο αγώνας δρόμου 10.000μ εντός σταδίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε με μεγάλη διαφορά από τους άλλους συλλόγους ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για δωδέκατη συνεχόμενη χρονιά και συμπλήρωσε 33 τίτλους συνολικά. Παράλληλα, έκανε το ενδέκατο συνεχόμενο "νταμπλ" και 15ο συνολικά, αφού κατέκτησε και το γυναικείο πρωτάθλημα.
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1848

Κυβερνητικό έργο

Τον Μάρτιο του 1849 ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την δημιουργία «Διοικητικής Αστυνομίας» η οποία συμπεριέλαβε και τις διευθύνσεις Αγορανομίας και Αγροφυλακής - στους δήμους Αθήνας και Πειραιά. Αστυνομικά καθήκοντα ασκούσαν μέχρι τότε οι δημοτικοί υπάλληλοι, ενώ με το νέο νομοσχέδιο, τη διεύθυνση της Αστυνομίας αναλάβει ιδιαίτερη δημόσια υπηρεσία, υπαχθείσα στο υπουργείο των Εσωτερικών.  Παράλληλα, δημιουργήθηκαν και τέσσερα αστυνομικά τμήματα στην Αθήνα και ένα στον Πειραιά.
Σίντι Γκάμπερ

Το Σίντι Γκάμπερ είναι παραθαλάσσια συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο και μία από της ομορφότερες της πόλης. Ονομάστηκε από έναν τοπικό άγιο που σύμφωνα με τη παράδοση τα βράδια φυλάει τα παιδιά. Στην περιοχή υπάρχει και το ομώνυμο τζαμί. Συνορεύει στα ανατολικά με τη συνοικία του Μουσταφά Καμέλ, στα δυτικά με τη Κλεοπάτρα και στα νότια με τη Σμούχα.
Το έσω τμήμα της συνοικίας περιλαμβάνει τον σιδηροδρομικό σταθμό Σίντι Γκάμπερ, στον οποίον φτάνει το μεγαλύτερο μέρος των ταξιδιωτών που έρχονται στη πόλη με τραίνο. Ο σταθμός αυτός είναι ένας από τους παλαιότερους όλης της Αιγύπτου, ο οποίος εξυπηρετούσε τα ανατολικά τμήματα της πόλης πολύ πριν αστικοποιηθούν, όταν ήταν ακόμη εξοχικές περιοχές στις οποίες παραθέριζαν Ευρωπαίοι και αστοί και μεγαλοαστοί από το Κάιρο. Το 2011 στον σιδηροδρομικό σταθμό αρχίσανε επεκτατικά έργα έτσι ώστε τα παλιότερα τμήματα του σταθμού να μετατραπούν σε σιδηροδρομικό μουσείο και να δημιουργηθεί χώρος για εμπόρειο στα νεότερα τμήματα.

Στρατιωτικές εγκαταστάσεις

Στο Σίντι Γκάμπερ βρίσκεται το αρχηγείο της Βόρειας Περιοχής του Αιγυπτιακού Στρατού καθώς και ένα Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Πολιτική

Ο Θάνατος του Χαλίντ Μοχάμεντ Σαΐντ ο οποίος πυροδότησε την Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011 έλαβε χώρα στο αστυνομικό τμήμα του Σίντι Γκάμπερ. Στη συνέχεια έγιναν σοβαρά επεισόδια στη συνοικία τα οποία καταστάλθηκαν βίαια από την αστυνομία.
Πύργος της Ροτσέτα

Ο Πύργος της Ροκέτα (ιταλικά : Torre della Rocchetta) είναι πύργος στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας της επαρχίας Βίμπο Βαλέντια. Βρίσκεται κτισμένος δίπλα στην θάλασσα και σήμερα διασώζεται σε ερειπωμένη κατάσταση.
Ο Πύργος κατασκευάστηκε από του βυζαντινούς τον 10ο αιώνα ή κατά άλλη εκδοχή τον 13ο αιώνα για παρατήρηση της θάλασσας λόγω τον Σαρακηνών. Ο πύργος είναι μοναδικός στο είδος του ανάμεσα στους άλλους παράλιους πύργους της περιοχής, ο μοναδικός που έχει ορθογώνιο σχήμα και δεν είναι κτισμένος σε κάποιο ύψωμα μακριά από την ακτή.
Μακρίνος

Η ταχύτατη εξέλιξη του

Ως ικανότατος δικηγόρος ανέβηκε γρήγορα την πολιτική ιεραρχία φτάνοντας στο αξίωμα του πραιτωριανού έπαρχου. Η ανέλιξη του πραγματοποιήθηκε επί αυτοκρατορίας Καρακάλλα, ενώ υποστηρίζεται ότι συμμετείχε στη συνωμοσία για τη δολοφονία του αυτοκράτορα από έναν αξιωματικό τον Απρίλιο του 217, στη διάρκεια εκστρατείας κατά των Πάρθων.

Η ανάρρηση του στο θρόνο

Τρεις ημέρες μετά τη δολοφονία του Καρακάλλα ο Μακρίνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα του. Συνέχισε τον πόλεμο κατά των Πάρθων στην Μεσοποταμία, ωστόσο σύνηψε ειρήνη όχι ιδιαίτερα ευνοϊκή για τη Ρώμη. Αυτή η απόφαση του αποδείχθηκε μοιραία καθώς η οικονομική επιβάρυνση λόγω της ατυχούς συμφωνίας μείωσε τα εισοδήματα του στρατού του. Τα συριακά στρατεύματα έπαψαν να τον υποστηρίζουν και συμμάχησαν με τον μετέπειτα αυτοκράτορα Ηλιογάβαλο γιο ενός εξάδελφου του Καρακάλλα.

Το τέλος

Κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής του επιστροφής στη Ρώμη με τις λίγες δυνάμεις που του είχαν απομείνει, συγκρούστηκε με τους αντιπάλους του, επίσης ρωμαϊκά στρατεύματα. Ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε κοντά στην Αντιόχεια μαζί με τον γιο του και τυπικά συναυτοκράτορα Διαδυμενιανό.
Γκίτι ουντ Έρικα

Ιστορική αναδρομή

Η πρώτη σύνθεση του ντουέτου αποτελείτο από τις αδελφές Γκίττι (βαφτιστικό Μπριγκίττε Γκέτς, γερμ. Brigitte Goetz, γενν. 17 Ιανουαρίου 1958) και Έρικα (γερμ. Erica Bruhn, γενν. 17 Ιουλίου 1956). Το 1972 πήραν μέρος σε ραδιοφωνικό μουσικό διαγωνισμό, όπου και ανακαλύφθηκε το ταλέντο τους. Το 1975 άρχισαν να κυκλοφορούν δίσκους. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και τιμήθηκαν με διάφορα σημαντικά βραβεία.
Το ντουέτο άλλαξε σύνθεση το 1990, και η Έρικα Μπρουν αντικαταστάθηκε από την Έρικα (Γιανίν Όλσεν, γερμ. Janine Ohlsen). Ένα χρόνο αργότερα, το ντουέτο αποκαταστάθηκε και έκτοτε εμφανίζεται στην αρχική του σύσταση.
Κάτω τα κεφάλια!

πλοκή

Μεξικό. Ο Χουάν Μιράντα (Ροντ Στάιγκερ) είναι ένας ευκαιριακός ληστής, πού με τη βοήθεια των γιων του, επιτίθεται σε διερχόμενες άμαξες και τις ληστεύει.
Μετά από μια τέτοια ληστεία θα συναντήσει τον Τζον Σον (Τζέιμς Κόμπερν), έναν Ιρλανδό και μέλος του ΙΡΑ, ο οποίος έχει φύγει απ’ την χώρα του κυνηγημένος. 
Ο Χουάν, θέλοντας να έκμεταλλευτεί τον Ιρλανδό, ο οποίος είναι εν τω μεταξύ ειδικός στις εκρηκτικές ύλες, του προτείνει να κάνουν μια ληστεία στη τράπεζα του Μέσα Βέρντε. 
Ο Σον δέχεται αλλά παράλληλα συμφωνεί και με τους επαναστάτες του Ζαπάτα, να χρησιμοποιήσει  το εκρηκτικό του ταλέντο για  τους σκοπούς τους.
Εθνικό Κοινωνικό Κίνημα (Βουλγαρία)

Το Εθνικό Κοινωνικό Κίνημα (βουλγαρικά : Народно социално движение, НСД,) ήταν ένα πολιτικό κόμμα της Βουλγαρίας που δημιουργήθηκε το 1932 από τον Αλεκσάνταρ Τσάνκοφ.
Ο Τσάνκοφ ήταν μέλος της κυβέρνησης της Λαϊκής συμμαχίας του Νίκολα Μουσάνοφ, κι έγινε ισχυρός θαυμαστής του Αδόλφου Χίτλερ και ως εκ τούτου ίδρυσε το Εθνικό κοινωνικό κίνημα με βάσει τον ναζισμό. Η παράταξη όμως είχε κηρύξει την ιδέα του «κοινωνικού εθνικισμού», που είχε προϋπόθεση τη συμμετοχή και την υποστήριξη των εθνικών εργαζομένων και την ένωση ενάντια στην ταξική πάλη. Το κόμμα δεν κατάφερε να αποκτήσει πολλά υπέρ στη κοινωνία, παρά τη ένταξη σε αυτό ενός μεγάλου αριθμού οπαδών, ιδίως μεταξύ των νέων ανθρώπων στα αστικά προάστια, παρότι η ίδρυση της βοήθησε να επιταχύνει την κατάρρευση της κυβέρνησης συνασπισμού. Η ομάδα κατάφερε να επιτύχει κάποια αποτελέσματα το 1934 , όταν μέλη του Ζβενό αποχώρησαν από αυτό κι εντάχθηκαν σε άλλες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων και του Εθνικού κοινωνικού κινήματος. Ωστόσο ο τσάρος Μπότις Γ΄ και η κυβέρνηση του Ζλάτεφ εφάρμοσαν πολιτική καταστολής των Εθνικοσοσιαλιστών και ως αποτέλεσμα το κίνημα τέθηκε εκτός νόμου.
Η ομάδα παρέμεινε στην παρανομία και διατήρησε με τη ναζιστική Γερμανία , όπως αποδεικνύεται από το διορισμό του Τσάνκοφ στην ηγεσία της κυβέρνησης στην εξορία στο 1944.
Queen's English Society

H Queen's English Society (Aγγλική Kοινωνία της Βασίλισσας) είναι μια εθελοντική οργάνωση που έχει ως στόχο να κρατήσει την αγγλική γλώσσα ασφαλή από την αντιληπτή μείωση των προτύπων. Ο Πρόεδρος της οργάνωσης είναι ο Μπέρναρντ Λαμπ, ένας πρώην καθηγητής γενετικής στο Imperial College.
Τον Ιούνιο του 2012, η οργάνωση ανακοίνωσε το κλείσιμό της λόγω της μείωσης της συμμετοχής, αλλά εξακολούθησε να υφίσταται, καθώς εθελοντές επανασύστησαν την επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 2012.
Γιάννης Νταγκίνης

Βιογραφία

Ξεκίνησε από το εφηβικό τμήμα του Αιγάλεω το 1978 και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα από την περίοδο 1982-83, κατακτώντας μάλιστα και τον τίτλο του πρωταθλητή Β΄Εθνικής, με τη λήξη της πρώτης του εκείνης χρονιάς. Συνέχισε με το Αιγάλεω και στην Επαγγελματική Α΄Εθνική το 1983-84 με προπονητή το Γιάννη Μαντζουράκη.
Κατά το διάστημα 1980-1982 είχε 12 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα των Νέων, με προπονητή τον Στέφανο Πετρίτση. Οι παρουσίες του αυτές πραγματοποιήθηκαν σε δυο διεθνή τουρνουά ποδοσφαίρου Νέων, τα οποία έλαβαν χώρα στο Ισραήλ και τη Γαλλία.
Το καλοκαίρι του 1984 υπέγραψε στο Βύζαντα Μεγάρων, με τον οποίο αγωνίσθηκε για 1 χρόνο στη Γ΄Εθνική, ενώ την επόμενη χρονιά (1985-86) ήταν παίκτης της Προοδευτικής, στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής. Την άνοιξη του 1986 έφυγε στις ΗΠΑ, προκειμένου να αγωνισθεί για λίγους μήνες με την ομάδα των ελλήνων ομογενών Greek-American (όπου είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του σαν προπονητής ο Αλκέτας Παναγούλιας), στη Λίγκα της Νέας Υόρκης. Στους Γκρικ-Αμέρικανς ο Νταγκίνης είχε προπονητή αρχικά τον Τότη Φυλακούρη και στη συνέχεια τον πρώην τερματοφύλακα του Πανσερραϊκού Λούκοβιτς και τον Άγγελο Αναστασιάδη.
Οι λίγοι μήνες μετατράπηκαν σε 8,5 συνολικά έτη, αφού ο Νταγκίνης ουσιαστικά μετανάστευσε στην Αμερική, παίζοντας με τα χρώματα του συλλόγου αυτού, έως και την περίοδο 1992-93, ενώ την επόμενη διετία συνέχισε να αγωνίζεται στον Παγκύπριο. Στη μετακίνησή του έπαιξε σημαντικότατο ρόλο ο πρόεδρος του σωματείου Φίλιπ Κρίστοφερ, ο οποίος παράλληλα ήταν ο κύριος εκπρόσωπος του Ελληνοαμερικανικού ποδόσφαιρου αλλά και των γενικότερων συμφερόντων της ομογένειας. Με τους Γκρικ-Αμέρικανς ο Νταγκίνης κατέκτησε  4 τίτλους πρωταθλητή (1987, 1988, 1989, 1991) και 2 κύπελλα (1987, 1993). Στην ομάδα σαν πρόεδροι διατελούσαν εκείνη την περίοδο ο Κώστας Γεωργιάδης και ο Στιβ Πάντιος, ενώ σαν συμπαίκτες, ο Νταγκίνης είχε, κατά καιρούς, τους Μπάμπη Υφαντή (πρώην παίκτη του Απόλλωνα Αθηνών), Βένο Βαλαχά (Καλλιθέας, Αιγάλεω),  Κώττη (Ρόδου, ΑΕΚ, Αιγάλεω), Τσιβόγλου (Απόλλωνα), Σταύρο Μισαηλίδη (Ατρομήτου Αθηνών), Αποστολίδη και Ισαακίδη (Άρη Θεσσαλονίκης) κ.α.
Από το 1995 που τερμάτισε την αγωνιστική του καριέρα έως το 1997 παρέμεινε στις ΗΠΑ, ασχολούμενος με επιχείρηση εστιατορίου. Στα τέλη του 1997 επέστρεψε στην Ελλάδα. Είναι παντρεμένος (δυο παιδιά) και από χρόνια αποτελεί βασικό μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Βετεράνων ποδοσφαιριστών του Αιγάλεω, όπου επανειλημμένα έχει εκλεγεί πρώτος σε ψήφους στις αρχαιρεσίες του.
Ανάγλυφον ψηφίσματος Σαμίων

Περιγραφή

Η στήλη, της οποίας διακοσμητικό στοιχείο αποτελεί το ανάγλυφο, είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο Πεντέλης. Έχει συνολικό ύψος 1,65 μέτρα, και πλάτος 52 ως 55 εκατοστά. Η ανάγλυφη παράσταση περιβάλλεται από προεξέχον οριζόντιο επιστύλιο που υποστηρίζεται από δύο πλάγιες λεπτές παραστάδες με κορωνίδα. Παρουσιάζει την θεά Αθηνά στα δεξιά και την θεά Ήρα στα αριστερά. Η Αθηνά σφίγγει το χέρι της Ήρας. Κάτω από το ανάγλυφο είναι σκαλισμένα τρία Αθηναϊκά ψηφίσματα της Βουλής και του δήμου των Αθηναίων, τα οποία έχουν πλήρως μελετηθεί και μεταφραστεί.
Φέρει τις εξής επιγραφές: «ΚΗΦΙΣΟΦΩΝ ΠΑΙΑΝΕΥΣ ΕΓΡΑΜΜΑΤΕΥΕ» και «ΣΑΜΙΟΙΣ ΟΣΟΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟ ΤΟ ΑΘΗΝΑΙ ΩΝ ΕΓΕΝΟΝΤΟ».

Ιστορικό υπόβαθρο

Μετά την καταστροφή στους Αιγός Ποταμούς, μόνον οι Σάμιοι παρέμειναν πιστοί σύμμαχοι στους Αθηναίους. Ο δήμος των Σαμίων εξόρισε από την πόλη τους ολίγαρχους και έστειλε δύο πρέσβεις στην Αθήνα, προσφέροντας εκ νέου την βοήθειά τους για να συνεχιστεί ο αγώνας. Το 404 π.Χ. ο Λύσανδρος πολιόρκησε και κατέλαβε την πόλη των Σαμίων, εξόρισε με την σειρά του τον δήμο και επανέφερε την ολιγαρχία. Μετά την επαναφορά της δημοκρατίας στην Αθήνα, οι Αθηναίοι έκαναν ψήφισμα προς τιμήν των εξόριστων Σαμίων δημοκρατών. Το προκείμενο έργο τέχνης είναι σπουδαιότατης σημασίας για την κατανόηση των γεγονότων των τελευταίων χρόνων του Πελοποννησιακού πολέμου.

Ερμηνεία

Το ανάγλυφο ανήκει στην τάξη των διακοσμητικών καλλιτεχνημάτων, που χρησίμευαν ως συμπληρωματικό ή επεξηγητικό στοιχείο στήλης ψηφίσματος. Ως γνωστό, η θεά Αθηνά αντιπροσωπεύει την πόλη της Αθήνας, ενώ η θεά Ήρα ήταν η προστάτιδα της Σάμου. Η συμβολική χειραψία επιβεβαιώνει την εκτίμηση των Αθηναίων προς τους πιστούς συμμάχους και αποδεικνύει την συμμαχία μεταξύ των δύο πόλεων.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο περιέχει τρία ψηφίσματα. Το πρώτο ψήφισμα χρονολογείται επί άρχοντος Αλεξίου το 405/404 π.Χ.. Η χάραξη των τριών ψηφισμάτων και του ανάγλυφου έγινε ταυτόχρονα με το ψήφισμα των τελευταίων δύο ψηφισμάτων, τα οποία χρονολογούνται επί άρχοντος Ευκλείδιου το 403/402 π.Χ.. Η μορφή της Ήρας μπορεί να ανάγεται σύμφωνα με τους Πέτερσεν και Κολλινιόν στην Ήρα του Αλκαμένη.
Τοξικό περιβάλλον εργασίας

Εταιρικά και οργανωτικά αποτελέσματα

Το φαινόμενο αυτό βλάπτει τόσο την εταιρεία όσο και τους άλλους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν είναι άμεσοι στόχοι τέτοιων συμπεριφορών. Αποσπάται η προσοχή των συναδέλφων τους από τα δράματα, τα κουτσομπολιά και παίρνοντας θέση στη συνεχιζόμενη εχθρότητα. Αυτό μπορεί να μεταφραστεί σε απώλεια παραγωγικότητας.
Ενώ διασπάται η προσοχή των εργαζομένων από τέτοια φαινόμενα, δεν μπορούν να αφιερώσουν το χρόνο τους και την προσοχή τους στην επίτευξη των επιχειρηματικών τους στόχων. Οι εργαζόμενοι με θετικά κίνητρα και ηθική μπορεί να προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν έναν τοξικό εργαζόμενο, αλλά κάτι τέτοιο μπορεί να τους στοχοποιήσει. Με την πάροδο του χρόνου, οι εργαζόμενοι με θετικά κίνητρα απομακρύνονται από το χώρο εργασίας και μόνο οι εργαζόμενοι που αισθάνονται άνετα σε μια αρνητικά φορτισμένη ατμόσφαιρα παραμένουν στην εργασία τους.
Οι συνάδελφοί τους μπορεί να αρχίσουν να βιώνουν σωματικά συμπτώματα από το άγχος και να ανησυχούν για το αν οι ίδιοι ή κάποιος που νοιάζονται στον χώρο εργασίας μπορούν να αποτελέσουν στόχο. Αυτό μπορεί ακόμα και να εξελιχθεί σε κλινική κατάθλιψη που χρήζει θεραπείας.

Πρόληψη και επίλυση

Οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση αυτής της αρνητικής συμπεριφοράς στον χώρο εργασίας πρέπει να γίνονται προσεκτικά.  Προτείνεται από τον Δρ Gerald Hickson και τους συνεργάτες του στο Vanderbilt University School of Medicine μια προσέγγιση με τέσσερα στάδια με τη συμμετοχή των συναδέλφων τους. Αυτή η προσέγγιση ξεκινά με μια άτυπη παρέμβαση, στη συνέχεια αν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, συνεχίζει με μια πραγματική παρέμβαση ευαισθητοποίησης, μια αυταρχική παρέμβαση και τέλος, με την πειθαρχία.
Όταν οι τοξικοί εργαζόμενοι αποχωρούν από τον χώρο εργασίας, μπορεί να βελτιωθεί η εργασιακή κουλτούρα συνολικά, μιας και το υπόλοιπο προσωπικό γίνεται πιο ενεργό και παραγωγικό. Οι εταιρείες που προβάλλουν ένα ισχυρό σύνολο πολιτιστικών αξιών όσον αφορά την επικοινωνία, το σεβασμό και τον επαγγελματισμό, καθώς και ένα σύστημα αξιολόγησης των επιδόσεων τόσο της τεχνικής απόδοσης όσο και του επαγγελματικού τρόπου αντιμετώπισης των συναδέλφων, εκλαμβάνονται από τους επαγγελματίες στο χώρο του ανθρώπινου δυναμικού, ως λιγότερο ευάλωτες.