google/wiki40b huggingface dataset:
Μωμπέζ

Ιστορία

Το Μωμπέζ (αρχαίο Malbodium, από τα Λατινικά, η οποία ονομασία προερχόταν από την Αρχαία Φραγκική ονομασία Malboden, που σημαίνει «ασσίζες του Μπόντεν») προέρχεται από το Αββαείο του Μωμπέζ, ένα μικτό μοναστήρι, τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, το οποίο ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα από τον Άγιο Αλντέγκο, τα λείψανα του οποίου διατηρούνται στην εκκλησία. Στη συνέχεια ανήκε στην επικράτεια των Αινώ. Κάηκε από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας, τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας, και τον Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας, και τελικά αποδόθηκε στην Γαλλία μέσω της συνθήκης του Ναϊμέγκεν.
Οχυρώθηκε από τον Βωμπάν μετά από εντολή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, ο οποίος είχε την πρώτη του στρατιωτική θητεία εκεί υπό τον Τυρέν.
Το 1793 πολιορκήθηκε από τον πρίγκιπα Ζοζιάς του Κομπούργκ και αντικαταστάθηκε με τη νίκη στο Βατινί, η οποία τιμάται με μνημείο στην πόλη. Πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία το 1814, αλλά υποχρεώθηκε να συνθηκολογήσει, μετά από σθεναρή αντίσταση, κατά την διάρκεια του πολέμου του Έβδομου Συνασπισμού.
Ως φρούριο, το Μωμπέζ έχει ίχνη μιας παλαιάς περιβόλου προμαχώνων η οποία ήταν το επίκεντρο ενός οχυρωμένου στρατοπέδου περιμέτρου 29 χιλιομέτρων (18 μίλια). Το φρούριο κατασκευάστηκε μετά τον Πόλεμο του 1870 και έκτοτε εκσυγχρονίστηκε και ενισχύθηκε.
Οι οχυρώσεις πολιορκήθηκαν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από την Γερμανική Αυτοκρατορία. Το Μωμπέζ υπέφερε σε μεγάλο βαθμό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: το 90% του κέντρου της πόλης καταστράφηκε από βομβαρδισμούς τον Μάιο του 1940. Οι μάχες συνέχισαν στις αρχές Σεπτεμβρίου 1944, εντός και γύρω από την πόλη του Μωμπέζ, στις οποίες συμμετείχαν μονάδες της 1ης Διοίκησης Πεζικού των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την διάρκεια της Αμερικανικής προώθησης στο Βέλγιο.

Οικονομία

Υπάρχουν σημαντικά χυτήρια, σιδηρουργεία και υψικάμινοι, μαζί με τις βιομηχανίες εργαλειομηχανών και πορσελάνης.
Στην πόλη υπάρχει συμβούλιο εμπορικής διαιτησίας, κοινοτικό κολέγιο καθώς και εμπορική και βιομηχανική σχολή.
Ο μέσος μηνιαίος μισθός στην πόλη είναι 1.038 ευρώ.

Ποδηλατικός Γύρος της Γαλλίας

Ο Μωρίς Γκαρέν, νικητής του πρώτου Ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας του 1903, ξεκίνησε την ποδηλατική σταδιοδρομία του το 1892 στον τοπικό ποδηλατικό σύλλογο του Μωμπέζ, όταν τερμάτισε 5ος στον ποδηλατικό αγώνα Μωμπέζ-Χιρσόν-Μωμπέζ απόστασης 200 χιλιομέτρων (124 μίλια). Το 2003, κατά την 100ή επέτειο από τη νίκη του, μια οδός της πόλης απέκτησε το όνομα του.
Άγιος Ιωάννης Σπάτων

Θέση

Βρίσκεται στα δεξιά της Λεωφόρου Σπάτων - Λούτσας/Καραμανλή μετά το Αεροδρόμιο των Σπάτων στην αρχή του σύγχρονου πολεοδομικού συγκροτήματος της Αρτέμιδας, στην περιοχή που βρίσκεται η διασταύρωση με το φανάρι της Λεωφόρου Καραμανλή με την οδό Αγίας Κυριακής που οδηγεί σε Άγιο Σεραφείμ - Αγία Κυριακή και την οδό Αγίου Κοσμά που οδηγεί στον λόφο του Αγίου Ιωάννη. Συνορεύει στα βόρεια με την Νεάπολη Σπάτων με όριο την Λεωφόρο Καραμανλή, στα νότια με τον Πράσινο Λόφο Αρτέμιδας, στα δυτικά με τον Αερολιμένα Ελευθέριος Βενιζέλος και ανατολικά με την ίδια τη πόλη της Αρτέμιδας με όριο την Οδό Γιούργια.

Ο οικισμός

Ο οικισμός άρχισε να δημιουργείται από τα μέσα του 20ου αιώνα σαν συνοικία των Σπάτων, η περιοχή ασκούσε μεγάλη έλξη στους Σπαταναίους λόγω του ψηλού λόφου με την πανοραμική θέα και το γραφικό εκκλησάκι, οι κάτοικοι δημιούργησαν τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Η πληθυσμιακή εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής της ΕΛΣΤΑΤ είναι 241 μόνιμοι κάτοικοι στην απογραφή του 2001 και 284 μόνιμοι κάτοικοι στην απογραφή του 2011 κάτι που δείχνει ότι ο μόνιμος πληθυσμός παραμένει σταθερός. Η οδός Αγίου Κοσμά διασχίζει τον οικισμό με κατεύθυνση τον λόφο του Αγίου Ιωάννη, στην διασταύρωση με την Λεωφόρο Καραμανλή βρίσκεται η σύγχρονη εκκλησία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, έδρα ενορίας που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής και στην Β' Αρχιερατική Περιφέρεια Αρτέμιδας, στην ενορία Αγίου Κοσμά ανήκουν η γειτονική Νεάπολη και ο λόφος του Αγίου Ιωάννη. Οι πιο προβληματικές συνοικίες του δήμου είναι ο Άγιος Ιωάννης με την γειτονική Νεάπολη από την έντονη ηχορύπανση των αεροπλάνων λόγω της θέσης τους πολύ κοντά στο διεθνές Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Ο λόφος του Αγίου Ιωάννη

Ο λόφος του Αγίου Ιωάννη είναι ο ψηλότερος λόφος του δήμου Σπάτων - Αρτέμιδος ύψους 200 περίπου μέτρων μαζί με τον Πράσινο Λόφο που βρίσκεται λίγο νοτιότερα στην ομώνυμη συνοικία της Αρτέμιδας με το ίδιο περίπου ύψος. Έγινε διάσημος από το γραφικό εκκλησάκι που χτίστηκε την ίδια εποχή που δημιουργήθηκε ο οικισμός των Σπάτων στις αρχές του 19ου αιώνα, ο λόφος ασκούσε μεγάλη έλξη λόγω της πανοραμικής του θέας στην πεδιάδα των Μεσογείων και σε ολόκληρη την παραλία. Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου δεν αποτελεί σήμερα αυτόνομη ενορία, ανήκει στην εκκλησιαστική ενορία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην οποία συμπεριλαμβάνεται ολόκληρος ο οικισμός. Είναι μονόκλιτη θολωτή βασιλική όπως όλοι οι μεταβυζαντινοί ναοί με δίκλινη στέγη, ο κύριος ναός έχει διαστάσεις 8,7 Χ 4 μέτρα με πολλές επεκτάσεις, το 2003 έγινε μεγάλη ανάπλαση γύρω απο τον χώρο του ναού με πλακόστρωση. Η εκκλησία ανήκει διοικητικά στην Αρτέμιδα βρίσκεται εκτός των ορίων του οικισμού όπως και ο λόφος, θεωρείται μεγάλο θρησκευτικό μνημείο.
Τόμπι Μπέιλι

Καριέρα

Ο Μπέιλι αγωνίστηκε στο πανεπιστήμιο του UCLA από το 1994 ως το 1998, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει την πρώτη θέση στο πρωτάθλημα της περιφέρειας τους το 1995, με 26 πόντους και 9 ριμπάουντ στον τελικό εναντίον των Ρέιζορμπακς του Αρκάνσας. Επιλέχθηκε στην καλύτερη δεκάδα της δυτικής περιφέρειας το 1996, 1997 και 1998, ενώ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του το 1996 και το 1998.
Το καλοκαίρι του 1998, επιλέχθηκε στην 45η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Λος Άντζελες Λέικερς και δόθηκε στους Φοίνιξ Σανς όπου παρέμεινε μέχρι το 2000, παίζοντας συνολικά σε 73 παιχνίδια με 3,3 πόντους μέσο όρο.
Το 2000-01, αγωνίστηκε στο ABA με τους Λος Άντζελες Σταρς και την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην ιταλική Ίμολα. Το 2002-03 κατέκτησε την ενδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος με την ομάδα του Πανιωνίου και το 2003-04 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας με την ομάδα του Άρη, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο, αλλά έπεσαν στην πέμπτη θέση μετά την διαδικασία των πλέι-οφ. Ο Μπέιλι πέτυχε 367 πόντους σε 26 αγώνες (μ.ο. 14,1), ενώ έκανε το καλύτερο του παιχνίδι στην ήττα του Άρη από την ΑΕΚ με 101-107 στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ, όπου πέτυχε 37 πόντους.
Το 2004-05, φόρεσε την φανέλα της ΑΕΚ, η οποία παρά το γεγονός ότι τερμάτισε έκτη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, κατατάχθηκε δεύτερη μετά τα πλέι-οφ, χάνοντας με 3-1 στις νίκες από τον Παναθηναϊκό. Σε 33 αγώνες με τον δικέφαλο του Νότου, πέτυχε συνολικά 449 πόντους (μ.ο. 13,6).
Το 2005-06, φόρεσε την φανέλα της Οστάνδης από το Βέλγιο και αν και δεν ανανεώθηκε για δεύτερη χρονιά, μετά τον τραυματισμό του Βέσελιν Πέτροβιτς επέστρεψε εκεί τον Οκτώβριο του 2006. Ολοκλήρωσε την σεζόν 2006-07 στους Ολίμπιανς Πεκίνου και ξεκίνησε την επόμενη χρονιά στους Σάντα Μπάρμπαρα Μπρέικερς του IBL, συνεχίζοντας στους 99ers της Κολωνίας.
Το 2009 και το 2010, αγωνίστηκε στους Άρτλαντ Ντράγκονς από την Γερμανία και τους Λος Άντζελες Λάιτνινγκ του IBL, για να κλείσει την καριέρα του στην γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ το 2010-11.
Το 2012, ίδρυσε το "Sky Sports Management" μαζί με τον Ντιν Γουόλ, το οποίο ενώθηκε με το "Rival Sports Group" δύο χρόνια,με τους δύο μάνατζερ να συνεχίζουν ως αντιπρόεδροι του τμήματος καλαθοσφαίρισης.
Αλεξάνδρα Δεληγιώργη

Βιογραφικά στοιχεία

Η Αλεξάνδρα Δεληγιώργη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Είναι ομότιμη καθηγήτρια φιλοσοφίας στο Τμήμα Φιλοσοφίας και παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε φιλοσοφία στο Α.Π.Θ. και κοινωνιολογία-εθνολογία στο Πανεπιστήμιο Rene Descartes, Paris V της Σορβώνης (Mairtrise, D.E.A.) και τιμήθηκε με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης για σπουδές στη Γαλλία, με υποτροφία από το Ίδρυμα Fullbright για έρευνα στο Πανεπιστήμιο City University of New York και με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Princeton των Η.Π.Α. για έρευνα στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Είναι μέλος της Εταιρίας Ευρωπαίων Συγγραφέων, της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρίας, της Εταιρίας Ελλήνων Συγγραφέων και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Έχει δημοσιεύσει πολλές φιλοσοφικές μελέτες, ενώ στη λογοτεχνία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1969 με το αφήγημα Ιστορίες στο πρώτο πρόσωπο. Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο δοκιμίου-κριτικής το 1998.
Greatest Hits: Back to the Start

Τραγούδια

1. Holy Wars... The Punishment Due (Mustaine) - 6:32

2. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:26

3. Peace Sells (Mustaine) - 4:02

4. Sweating Bullets (Mustaine) - 5:26

5. Angry Again (Mustaine) - 3:47

6. À Tout le Monde (Mustaine) - 4:25

7. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:12

8. Kill the King (Mustaine) - 3:42

9. Symphony of Destruction (Mustaine) - 4:06

10. The Mechanix (Mustaine) - 4:21

11. Train of Consequences (Mustaine) - 3:30

12. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:38

13. Hangar 18 (Mustaine) - 5:12

14. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:23

15. Skin O' My Teeth (Mustaine) - 3:15

16. She-Wolf (Mustaine) - 3:39

17. Prince of Darkness (Mustaine, Friedman) - 6:28

Βραβεία

Greatest Hits: Back to the Start (άλμπουμ)
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μέδουσα (μυθολογία)

Ο μύθος

Κόρη του Φόρκυ ή Φορκέα και της Κητούς, αδελφή των Γοργόνων Σθενώ και Ευρυάλη, και των Γραιών Δεινώ, Ενυώ και Πεφρηδώ, ήταν στην αρχή Κενταύρισσα.
Κατά μια εκδοχή ήταν μια πανέμορφη ιέρεια της Αθηνάς που ο Ποσειδώνας τη γονοιμοποίησε μεταμορφωμένος σε άλογο στον ιερό χώρο της Αθηνάς. Η θεά, εξοργισμένη με το γεγονός, δεν μπορούσε να έρθει σε ρήξη με τον Ποσειδώνα και έτσι ξέσπασε πάνω στη Μέδουσα. Την μεταμόρφωσε σε απεχθές τέρας, που αντί για μαλλιά είχε φίδια. Η ασχήμια της ήταν τέτοια, που όποιος την κοιτούσε στο πρόσωπο πέτρωνε.
Τελικά τη σκότωσε ο Περσέας, με την βοήθεια της Αθηνάς. Το κεφάλι της, το περίφημο «Γοργόνειο», το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε.
35η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 35η Συμφωνία σε Ρε μείζονα, K. 385 (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 385), γνωστή και ως Χάφνερ είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η οποία γράφτηκε το 1782. Την ονομασία της την πήρε, φυσικά, επειδή του Μότσαρτ, του ανατέθηκε από την οικογένεια Χάφνερ. Η Χάφνερ, δεν πρέπει να συγχέεται με την σύνθεση του Μότσαρτ Haffner Serenade, την οποία έγραψε για την ίδια οικογένεια, το 1776.
Τσελεπίτσαρης

Ο Τσελεπίτσαρης ήταν ένας λαϊκός τύπος φουστανελοφόρος της παλιάς Αθήνας. Το κανονικό του όνομα ήταν Τσέλιος Πίτσαρης που όμως είχε συμμετάσχει επικεφαλής μικρού σώματος στην επανάσταση της Θεσσαλίας του 1878 και είχε πολεμήσει στη μάχη της Μακρυνίτσας.

Αργότερα μη έχοντας εργασία του προσφέρθηκε από τον Δήμο Αθηναίων θέση φανοκόρου που όμως ο Τσελεπίτσαρης δεν την δέχθηκε θεωρώντας την πολύ υποτιμητική για ένα "Καπετάνιο του Αγώνα" με συνέπεια να περιέλθει σε φτώχεια. Όμως για την κακοδαιμονία του περιερχόμενος τους δρόμους της Αθήνας αναθεμάτιζε τον Χαρίλαο Τρικούπη και πρωτοστατούσε σε όλες τις εναντίον του διαδηλώσεις. Έμπαινε επικεφαλής των διαδηλωτών ή εύρισκε "μαρίδα" παιδιών από γειτονιές και περιζωσμένος με το "κορδόνι", κομματικό έμβλημα του Θ. Δηλιγιάννη και υψώνοντας με τη γκλίτσα του ένα παλιοτσάρουχο, ως έμβλημα της έντιμης φτώχειας του κραύγαζε διάφορα συνθήματα ρυθμικά, μεταξύ των οποίων και χαρακτηριστικότερα ήταν: "κάτω ο πετρέλαιος", "κάτω ο πακετάκιας" υπονοώντας τον Τρικούπη που είχε υπαγάγει το πετρέλαιο και τον καπνό στο μονοπώλιο.

Ο Τσελεπίτσαρης που διέμενε στη περιοχή του Θησείου πέθανε στα τέλη του 19ου αιώνα.
Υπόθεση νομικού καθεστώτος της Ανατολικής Γροιλανδίας (1933)

Η Υπόθεση νομικού καθεστώτος της Ανατολικής Γροιλανδίας (Affaire du statut juridique du Groenland oriental) εκδικάστηκε το 1933 από το Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης της Χάγης και αφορά την διαμάχη μεταξύ Δανίας και Νορβηγίας περί κυριαρχίας στην περιοχή της Ανατολικής Γροιλανδίας.

Η διαμάχη

Το 1919 η Δανία κήρυξε τη Γροιλανδία έδαφός της με τη συγκατάθεση (acquiescence) του υπουργού εξωτερικών της Νορβηγίας (σε αντάλλαγμα της αναγνώρισης της Νορβηγικής κυριαρχίας στις νήσους Σβάλμπαρντ). Το 1931 η Νορβηγία κήρυξε μέρος της Ανατολικής Γροιλανδίας έδαφος υπαγόμενο στην κυριαρχία της.

Η απόφαση

Tο Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης απεφάνθη ότι:
-Οι ιστορικοί τίτλοι της Δανίας ήταν πιο έγκυροι από αυτούς της Νορβηγίας
-Στις πολικές περιοχές η ανάγκη εμπράγματης άσκησης κυριαρχίας είναι σχετική. Άρα το γεγονός ότι οι αρχές της Δανίας δεν εγκαταστάθηκαν στην παγωμένη περιοχή της Ανατολικής Γροιλανδίας δεν απέκλειε την κυριαρχία της Δανίας εκεί. 
-Τέλος η προφορική δέσμευση του υπουργού εξωτερικών Ίχλεν (Ihlen) θεωρήθηκε δεσμευτική.
Το δικαστήριο επιβεβαίωσε την εγκυρότητα της Δανικής κυριαρχίας στην Ανατολική Γροιλανδία.
Έχει επισημανθεί ότι μία διαφορετική απόφαση (βλ. επιχειρήματα μειοψηφούντος δικαστή Ανζιλότι
) θα μπορούσε να είχε δημιουργήσει αστάθεια σε πολλές αραιοκατοικημένες διαφιλονικούμενες περιοχές.
Επίκρανο παραστάδας με ερωτιδέα (4ος-5ος αι.) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών

Περιγραφή

Το Επίκρανο παραστάδας κοσμείται με σύμπλεγμα ερωτιδέα και παγωνιού σε έξεργο ανάγλυφο. Είναι από ασβεστόλιθο και προέρχεται από την Αίγυπτο, έργο κοπτικής τέχνης.Οι δύο μορφές ίπτανται, με κατεύθυνση προς τα αριστερά. Η παράσταση πλαισιώνεται στα πλάγια από ημίφυλλα άκανθας και έλικες στις δύο πάνω γωνίες του επικράνου.
Εκλογές στη Σουηδία

Στη Σουηδία διεξάγονται σε εθνικό επίπεδο γενικές εκλογές. Το Ρίκσταγκ (Σουηδικά: Sveriges riksdag) είναι η εθνική νομοθετική συνέλευση της χώρας. Αποτελείται από 349 μέλη (Σουηδικά: riksdagsledamöter), τα οποία εκλέγονται σε αναλογική βάση για την εξυπηρέτηση ορισμένης θητείας 4 ετών.
Σίρις (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σίρις είναι γνωστή η «επώνυμη ηρωίδα» (δηλαδή το πρόσωπο που έδωσε το όνομά του) της πόλεως Σίρις, στον Κόλπο του Τάραντα, στην Ιταλία.
Η Σίρις γενεαλογείται ως θυγατέρα του Μόργητα, βασιλιά στην Ιταλία. Τη θεωρούσαν επίσης ως μία από τις Νηρηίδες και την πρώτη σύζυγο του βασιλιά Μεταπόντου. Είναι πιθανό ότι ο Μετάποντος την έδιωξε για να παντρευτεί την Άρνη, κόρη του Αιόλου. Σύμφωνα με μία παράδοση, η Σίρις είχε δύο γιους, τον Αίολο και τον Βοιωτό, τους οποίους μετά από καιρό έβαλε να σκοτώσουν την `Αρνη.
Γιανίς Σαλιμπύρ

Συλλογική Καριέρα

Ο Γιανίς ξεκίνησε την καριέρα του από την τοπική ομάδα της Ρεντ Σταρ Παρί. Στις αρχές του 2004, ήταν ένας από τους συνολικά τρεις παίκτες της Ρεντ Σταρ που επελέγησαν για να εισαχθούν στην περίφημη ποδοσφαιρική σχολή της Κλαιρφοντέν. Αφότου πέρασε εκεί συνολικό διάστημα τριών ετών, υπέγραψε συμβόλαιο με την Λιλ ΟΣΚ.
Παρά το φερόμενο ενδιαφέρον για την απόκτησή του των ιταλικών ΑΣ Ρόμα, Τορίνο και Ουντινέζε, ο Γιανίς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Λιλ τον Ιούνιο του 2008. Το συμβόλαιο αυτό ήταν διάρκειας τριών ετών. Για την σεζόν 2008–09, εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Λιλ, αν και δεν έλαβε αριθμό φανέλας. Αντιθέτως, συνέχισε να αγωνίζεται με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο CFA. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Λιλ στις 23 Ιανουαρίου 2009, μία μόλις ημέρα πριν από τα 18α γενέθλιά του, σε μια αναμέτρηση για τον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας απέναντι στην ΟΣΛ Ντανκέρκ, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 76ο λεπτό. Στην διάρκεια της τριετούς παρουσίας του στην Λιλ αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου συνολικά 41 φορές πετυχαίνοντας 4 τέρματα.
Στις 13 Ιανουαρίου 2011, ο Σαλιμπύρ μεταγράφηκε στην ΟΣ Μπουλόν, ομάδα της Λιγκ 2, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας 18 μηνών.
Στις 6 Αυγούστου 2012, ο Σαλιμπύρ υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με την ομάδα της Κλερμόν Φουτ από την Λιγκ 2.

Διεθνής Καριέρα

Ο Γιανίς είναι νεαρός διεθνής με την Γαλλία καθώς έχει αγωνιστεί με τις ηλικιακές κατηγορίες U-16 και U-17, ενώ έχει αγωνιστεί και με την ηλικιακή κατηγορία U-18. Ήταν μέλος της ομάδας της Εθνική Γαλλίας U-17 που τερμάτισε φιναλίστ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2008.
Λάλου Μοχάμεντ Ζόρι

2018

Στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων που διεξήχθη στο Γκιφού της Ιαπωνίας, ο Λάλου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, με χρόνο 10,27 δευτερόλεπτα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Κ-20 2018 που διεξήχθη στην Τάμπερε της Φινλανδίας, ο Λάλου κατέκτησε πάλι χρυσό μετάλλιο. Το μετάλλιο του ήταν το πρώτο μετάλλιο της Ινδονησίας σε οποιοδήποτε παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Τρέλες (Γκόγια)

Η σειρά έργων Τρέλες (Ισπανικά: Los Disparates), γνωστή και ως Παροιμίες (Ισπανικά: Proverbios) ή Όνειρα (Ισπανικά: Sueños) είναι μια ομάδα χαρακτικών που φιλοτέχνησε ο Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης Φρανθίσκο Γκόγια κατά τη χρονική περίοδο 1815 - 1823. Ο Γκόγια φιλοτέχνησε αυτή τη σειρά ενόσω κατοικούσε στην Έπαυλη του Κουφού (Quinta del Sordo) στους τοίχους της οποίας είχε φιλοτεχνήσει τους φημισμένους Μαύρους Πίνακες. Όταν αναγκάστηκε να φύγει για τη Γαλλία, για να εγκατασταθεί στην Μπορντώ το 1824 μετά από διώξεις κατά των φιλελεύθερων και αντιμοναρχικών στοιχείων, άφησε τα έργα αυτά στη Μαδρίτη προφανώς ημιτελή. Όσο ο Γκόγια ήταν εν ζωή, η σειρά δεν δημοσιεύθηκε λόγω των πολιτικών συνθηκών που επικρατούσαν στην Ισπανία και της Ιεράς Εξέτασης. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από την Ακαδημία του Σαν Φερνάντο το 1864 με τον τίτλο Παροιμίες (Proverbios). Σε αυτή την έκδοση, σε κάθε έργο έχει δοθεί ως τίτλος μια Ισπανική παροιμία. Σε εκτυπώσεις αρκετών πλακών της σειράς υπάρχουν τίτλοι γραμμένοι από τον Γκόγια, οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν τη λέξη Disparate (Τρέλα). Η σειρά Τρέλες είναι μια αινιγματική ομάδα 22 χαρακτικών (αρχικά ήταν 18 - 4 έργα προστέθηκαν αργότερα) που αποτελεί την τελευταία μεγάλη σειρά χαρακτικών του Γκόγια, την οποία ο καλλιτέχνης φιλοτέχνησε προς το τέλος της ζωής του. Οι σκηνές που απεικονίζονται είναι δύσκολο να ερμηνευθούν, περιλαμβάνουν σκοτεινές σκηνές που μοιάζουν να είναι βγαλμένες από όνειρα, συμπεριλαμβάνουν στοιχεία σάτιρας και έχουν συσχετιστεί από τους ειδικούς με πολιτικά θέματα, παροιμίες, και με το Ισπανικό καρναβάλι.
Χούτου

Οι Χούτου είναι μία από τις εθνικές ομάδες Μπαντού που κατοικούν στο Μπουρούντι και στη Ρουάντα, σε ποσοστό 85%. Οι Χούτου υπήρξαν πρωταγωνιστές της γενοκτονίας που πραγματοποιήθηκε το 1994, όπου σε 2-3 μέρες σφαγιάστηκαν με μασέτες περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι στη Ρουάντα και στο Μπουρούντι.
Η γενοκτονία των Τούτσι κατέστη δυνατή καθώς οι Χούτου είχαν επιβάλει μια πολιτική διακρίσεων με την αναγραφή της φυλής στην ταυτότητα τού κάθε πολίτη της Ρουάντα.
Με τη σειρά της, έκθεση του Ο.Η.Ε. χαρακτηρίζει στο πόρισμά της γενοκτονία τις σφαγές εκατοντάδων χιλιάδων Χούτου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό τη δεκαετία του 1990 που διέπραξαν δυνάμεις ενόπλων από τη Ρουάντα και την Ουγκάντα. Η κυβέρνηση της Ρουάντα χαρακτήρισε την έκθεση «κακή, επικίνδυνη και προσβλητική για την Ιστορία».
Τ Ηνιόχου

Ο τ (ταυ) Ηνιόχου (τ Aurigae, τ Aur) είναι αστέρας στον αστερισμό Ηνίοχο. Είναι ορατός διά γυμνού οφθαλμού και έχει φαινόμενο μέγεθος 4,505. Απέχει από τη Γη περίπου 207 έτη φωτός (63 παρσέκ). Είναι γίγαντας αστέρας φασματικού τύπου G8 III. Έχει έντεκα φορές την ακτίνα του Ήλιου και 63 φορές τη φωτεινότητά του. Η ενεργός θερμοκρασία του ανέρχεται σε 4.887 Κ και του δίνει τη χαρακτηριστική κίτρινη απόχρωση ενός αστέρα τύπου G, όπως ο Ήλιος.
Ζλότι

Βασίλειο τη Πολωνίας και Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία

Γενικά το ζλότι είναι μια παλιά λογιστική μονάδα που χρονολογείται από το μεσαίωνα. Αρχικά το όνομα χρησιμοποιήθηκε για όλα τα είδη ξένων χρυσών νομισμάτων που κυκλοφορούσαν στην Πολωνία αλλά και ειδικότερα για τα δουκάτα.
Το 1496 το Κοινοβούλιο αποφάσισε τη δημιουργία εθνικού νομίσματος. Το νέο νόμισμα αντιστοιχούσε σε 30 γρόσια ενώ τα παλιά δουκάτα άρχισαν να ονομάζονται κόκκινα ζλότι.
Το Νομισματοκοπείο της Βαρσοβίας εξέδιδε χρυσά νομίσματα μέχρι το 1841 με ένα σταθερό ποσοστό ανταλλαγής μεταξύ των πολωνικών και ρωσικών νομισμάτων 1 καπίκι = 2 γρόσια. Το πολωνικό νομισματικό σύστημα απαγορεύθηκε από τους Ρώσους μετά από την αποτυχημένη εξέγερση του Ιανουαρίου του 1863. Εντούτοις, τα χρυσά νομίσματα παρέμειναν σε χρήση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όπως και άλλα χρυσά νομίσματα της εποχής, και ειδικότερα τα χρυσά ρούβλια (που αναφέρονται σαν χρυσά «γουρούνια») και οι χρυσές λίβρες.
Από το 1916 έως το 1924 το ζλότι δεν ήταν επίσημο νόμισμα της Πολωνικής επικράτειας.

Δεύτερη Δημοκρατία

Από τις 29 Απριλίου 1924, λόγω νομισματικής μεταρρύθμισης, (από το νομισματικό χάος των ετών μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο) επανακυκλοφόρησε. Αντικατέστησε το Πολωνικό Μάρκο το όποιο ήταν σε χρήση από το 1916. Αντιστοιχία: 1 ζλότι = 100 γρόσια = 0.1687 γραμμάρια καθαρού χρυσού ή 1 ζλότι = 1.800.000 Πολωνικά Μάρκα.
Μετά το 1939 οι Γερμανοί κυκλοφόρησαν στην επικράτεια του Γενικού Κυβερνείου νέο νόμισμα με την ίδια ονομασία (ζλότι). Τα παλαιότερα νομίσματα σφραγίστηκαν και ανταλλάχθηκαν το 1940 με τα κατοχικά. Η ανταλλαγή χρημάτων περιορίστηκε ανά άτομο και όρια που ποίκιλλαν σύμφωνα με την εθνικότητα και το θρήσκευμα καθενός.
Κήλεος

Ως φυτό κήπου

Το φυτό είναι ετήσιο (annual). Η παραγωγή των σπόρων προς σπορά σε αυτά τα είδη μπορεί να είναι πολύ υψηλή, 200 έως 700 kg ανά εκτάριο. Μια ουγγιά (oz) σπόρων, μπορεί να περιέχει έως και 43.000 σπόρους. Χίλιοι σπόροι μπορεί να ζυγίζουν 1,0-1,2 γραμμάρια. Ανάλογα με την τοποθεσία και τη γονιμότητα του εδάφους, η ανθοφορία μπορεί να διαρκέσει 8-10 εβδομάδες.
Η Κήλεος η λοφιοφόρος (Celosia cristata) στην Κίνα και σε άλλα μέρη είναι ένα κοινό καλλωπιστικό φυτό κήπου.

Ως τροφή

Η Κήλεος η αργυρά ποικ. αργυρά (Celosia argentea ποικ. argentea) ή Σπανάκι Λάγος επίσης γνωστό ως χόρτο ορτυκιού, Soko, Celosia, cockscomb φτερό) είναι ένα πλατύφυλλο ετήσιο φυλλώδες λαχανικό. Φυτρώνει σε ολόκληρο το Μεξικό, όπου είναι γνωστό ως «Βελούδινο λουλούδι», στη βόρεια Νότια Αμερική, τροπική Αφρική, δυτικές Ινδίες, Νότια, Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία, όπου καλλιεργείται ως μητρικό ή εγγενές αγριολούλουδο και καλλιεργείται ως θρεπτικό πράσινο φυλλώδες λαχανικό. Είναι παραδοσιακή τροφή των χωρών της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής και είναι ένα από τα κορυφαία φυλλώδη πράσινα λαχανικά στη Νιγηρία, όπου είναι γνωστό ως "soko yokoto", που σημαίνει «κάνει τους συζύγους χοντρούς και ευτυχισμένους». Στην Ισπανία, είναι γνωστό ως «λειρί Πετεινού», λόγω της εμφάνισής του.
Ως κόκκος, η χτένα πετεινού (Cockscomb) είναι ένα ψευδοδημητριακό, δεν είναι αληθινό δημητριακό.
Αυτά τα φύλλα, οι νεαροί βλαστοί και οι νεαρές ταξιανθίες χρησιμοποιούνται για βραστό, καθώς μαλακώνουν εύκολα στο μαγείρεμα. Τα φύλλα, επίσης, έχουν μια μαλακή υφή και μια ήπια γεύση σαν σπανάκι. Επίσης, ταιριάζει γευστικά με γεύσεις όπως της καυτερή πιπεριάς, του σκόρδου, του φρέσκου λάιμ, του κόκκινο φοινικέλαιου και τρώγονται ως συνοδευτικό πιάτο.

Καλλιέργεια

Παρά την Αφρικανική της προέλευση (ισχυρισμός ο οποίος αμφισβητείται), η Celosia είναι γνωστή ως είδος διατροφής στην Ινδονησία και την Ινδία. Επιπλέον, στο μέλλον μπορεί να τρώγεται από ευρύτερο πληθυσμό, ιδιαίτερα στις θερμές και υποσιτισμένες περιοχές της ισημερινής ζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει ήδη χαιρετιστεί ως το-συχνά-επιθυμούμενο-λαχανικό που «φυτρώνει σαν ζιζάνιο χωρίς απαιτητική φροντίδα που τ' άλλα λαχανικά φαίνεται να χρειάζονται», λέει ο Martin Price από την Φλόριντα. Και συνεχίζει: «Κάθε μέρος που το έχω δοκιμάσει, μεγαλώνει χωρίς εργασία. Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα ασθένειας και πολύ μικρή ζημία από τα έντομα. Παράγει σπόρους σε αφθονία και τα νέα φυτά φυτρώνουν σε άμεση γειτνίαση.»
Λειτουργεί καλά στις υγρές περιοχές και είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο φυλλώδες φυτό στη Νιγηρία. Φύεται στις υγρές περιόδους και αναπτύσσεται καλά, ενώ άλλα φυτά υποκύπτουν στη μούχλα και άλλες ασθένειες, όπως τον περονόσπορο. Αν και ένα πολύ απλό φυτό, η Celosia χρειάζεται μέτρια υγρασία εδάφους.
Ελισάβετ της Αυστρίας (1436-1505)

Βιογραφία

Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και της Ελισάβετ του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρη του Σιγισμούνδου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και βασιλιά της Ουγγαρίας & Γερμανίας.