google/wiki40b huggingface dataset:
Ο Θρίαμβος της Αγάπης

Υπόθεση

Η Βικτόρια, ένα κορίτσι ταπεινής καταγωγής, ερωτεύεται τον Χουάν Πάμπλο, μελλοντικό ιερέα και γιο της πλούσιας οικογένειας, Ιτουρμπίδε, στο σπίτι της οποίας εργάζεται. Η έλξη είναι αμοιβαία και ένας δυνατός έρωτας γεννιέται με σοβαρές όμως συνέπειες! Η Βικτόρια μένει έγκυος, η Μπερνάρδα, μητέρα του Χουάν Πάμπλο, ανακαλύπτει την αλήθεια και τη διώχνει από το σπίτι. 
Ο Χουάν Πάμπλο δεν γνωρίζει ότι η Βικτόρια είναι μόνη, ανυπεράσπιστη και χωρίς δουλειά βρίσκεται πια στο δρόμο. Τη Βικτόρια βοηθάει η Αντονιέτα. Εργάζονται μαζί σε ένα οίκο μόδας που ανήκει στον Ροδόλφο Παδίγια. Η κόρη της Βικτόρια, Μαρία, εξαφανίζεται μετά από ένα ατύχημα που προκλήθηκε από την κακιά Μπερνάρδα, η οποία τυφλωμένη από το μίσος της, δεν επιτρέπει να είναι στη ζωή το παιδί μιας τέτοιας παράνομης σχέσης. Η Βικτόρια προσπαθεί να βρει το μωρό της, αλλά δεν τα καταφέρνει. Γεμάτη οργή, ορκίζεται ενώπιον του Θεού ότι δεν θα επιτρέψει να ταπεινωθεί ξανά!
Τα χρόνια περνούν και η Βικτόρια έχει κρατήσει την υπόσχεση της. Τώρα μαζί με την Αντονιέτα έχουν στην κατοχή τους ένα μεγάλο οίκο μόδας. Είναι παντρεμένη με τον δημοφιλή ηθοποιό, Οσβάλντο Σαντοβάλ, ο οποίος έχει δύο παιδιά, το Μαξιμιλιάνο και τη Φερνάντα. Η Μαρία είναι πλέον μια νεαρή γυναίκα έτοιμη να αφήσει το ορφανοτροφείο όπου μεγάλωσε, να βγει στον κόσμο και να θριαμβεύσει. Στην πορεία της, εμφανίζονται δυο καλές φίλες, η Λίντα και η Νάτι, γίνονται συγκάτοικοι και αποφασίζουν να βοηθήσουν η μια την άλλη.
Η ζωή προκαλεί τη Μαρία διασταυρώνοντας την με τον Οσβαλντο, ο οποίος μαθαίνει ότι το όνειρό της είναι να γίνει ένα διάσημο μοντέλο και ότι θαυμάζει πολύ τη Βικτόρια. Την προσκαλεί να γνωρίσει τη γυναίκα του αλλά η συνάντηση τους δεν είναι καθόλου φιλική. Η Βικτόρια την αντιμετωπίζει με αλαζονεία και περιφρόνηση ακόμα περισσότερο όταν συνειδητοποιεί ότι η Μαρία μοιάζει πολύ σε εκείνη.
H Μαρία γνωρίζει τον Μαξιμιλιάνο και μια μεγάλη αγάπη αναπτύσσεται μεταξύ τους. Μια αγάπη η οποία απορρίπτεται από τη Βικτόρια και απειλείται από την ιδιότροπη φίλη του Μάξ, τη Χιμένα. Ο Μαξιμιλιάνο είναι ο θετός γιος της Βικτόρια, αλλά εκείνος πιστεύει ότι είναι η αληθινή του μητέρα. Έχει συνηθίσει να έχει όποια γυναίκα θέλει αλλά έχει καταφέρει να διατηρήσει μια σχέση - αν και ασταθής – μόνο με τη Χιμένα. Προσπαθεί να σαγηνεύσει την Μαρία με τα συνήθη κόλπα του ωστόσο, βρίσκει την αληθινή αγάπη στο πρόσωπο της. Απογοητεύεται όμως όταν η Χιμένα του λέει ότι είναι έγκυος και ότι θα πρέπει να αφήσει τη Μαρία.
Γεμάτη οργή και θλίψη που προκαλείται από την συνεχή περιφρόνηση της Βικτόρια και από την ανακάλυψη ότι είναι και η ίδια είναι έγκυος, ζητάει βοήθεια από τον πάτερ Χουάν Πάμπλο, ένα σεβαστό ιερέα τώρα. Εκείνος πρόθυμος να τη βοηθήσει στέκεται στο πλευρό της μη γνωρίζοντας ότι είναι η χαμένη του κόρη, όταν η Μπερνάρδα του αποκαλύπτει ότι η Μαρία είναι το παιδί που είχε με τη Βικτόρια.
Πάνορμος Φωκίδας

Ιστορία

Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της πόλης Πάνορμος εντοπίζονται στις πλαγιές του όρους Άγιος Ηλίας. Η πόλη ταυτίζεται από τους μελετητές με την αρχαία πόλη της δυτικής Λοκρίδας, Φαιστίνο, όπου υπήρχε το σημαντικό ιερό του Απόλλωνος του εν Φαιστίνω. Σημαντικά ευρήματα από τον ευρύτερο χώρο αναδεικνύουν τη σημασία της περιοχής στα αρχαία χρόνια: η πλούσια κλασσική πιθοταφή (θέση Λούζα), ο αρχαίος αμυντικός πύργος στα ΒΔ του χωριού και βέβαια ο αριθμός των επιγραφών με τις οι λεγόμενες ωνές, απελευθερωτικές πράξεις δούλων σύμφωνα με τις οποίες ο δούλος πωλούνταν στον Θεό εντός του ιερού του Απόλλωνα, οι οποίες ανακαλύφθηκαν το 1947. Η έγκυρη πώληση δούλων ενώπιον μαρτύρων με το σκοπό την απελευθέρωση, ήταν μια πρακτική πολύ διαδεδομένη στην Κεντρική Ελλάδα και κυρίως στους Δελφούς. 
Η Πάνορμος παλαιότερα ονομαζόταν Κίσσελη, γραφόταν και Κύσσελη. Το 1912 αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα Κύσσελης ενώ το 1928 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Λεμονιάς και το 1931 σε Κοινότητα Πανόρμου.
Χώρα Αρκαδίας

Επισκόπηση

Κύρια ασχολία των κατοίκων η γεωργία και η κτηνοτροφία. Τοπίο πράσινο με πεύκα, κυπαρίσσια, αυτοφυή φυτά και καλλιέργειες ελαιόδεντρων. Η εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Κοντά στο χωριό βρίσκεται το γνωστό μοναστήρι της Τίμιας Ζώνης. Το χωριό είναι έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Στην κοινότητα ανήκουν επίσης οι οικισμοί Δωδεκάμετρο και Ελαία.

Ιστορία

Είναι το αρχαιότερο χωριό του τέως δήμου Θελπούσης. Ήταν η έδρα του δήμου από την ίδρυση του μέχρι το 1855 και από το 1870 μέχρι το 1912 πού καταργήθηκε ο δήμος Θελπούσης. Το χωριό εμφανίζεται στα Βενετικά αρχεία το 1698 με το όνομα Τσακοναίοι Χώρα και αργότερα στις αρχές του 18ου αιώνα με το σημερινό όνομα Χώρα. Σύμφωνα με τους ερευνητές Τσακονιές κατά τη βυζαντινή περίοδο ήταν οι στρατιωτικές φρουρές. Το χωριό σε απογραφή του 1698 έχει 23 οικογένειες και το 1815 στην απογραφή από τον Pouqueville 30 οικογένειες. Η Χώρα προσφέρει στην επανάσταση του 1821 με πιο γνωστό τον αγωνιστή Αθανάσιο Μπράμο. Μαύρη σελίδα για το χωριό είναι η εκτέλεση Ελλήνων πατριωτών από τον Ναζιστικό στρατό κατά την γερμανική κατοχή μέσα στην εκκλησία του χωριού.
Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν υιός του Ριχάρδου κόμη του Ετάμπ και εγγονός του δούκα Ιωάννη Ε΄, διάδοχος του θείου του Αρθούρου Γ΄ δούκα της Βρετάνης, τελευταίος δούκας από τον κλάδο των Καπετιδών-Ντρε. 
Η ζωή του χαρακτηρίζεται από συνεχείς συγκρούσεις με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τον γιο του, Κάρολο Η΄.

Αγώνες του κατά της Γαλλίας

Στην μάχη του Μπόσγουορθ, έστειλε στρατεύματα προς υπεράσπιση του Άγγλου βασιλιά Ερρίκου Ζ΄. Κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Η΄, συμμάχησε με τον δούκα της Ορλεάνης και τον δούκα του Ανγκουλέμ κατά της αντιβασιλείας της Άννας της Γαλλίας. Παρεμβαίνοντας συνέχεια στην Γαλλική πολιτική, παραμέρισε τις φροντίδες του δικού του δουκάτου. Οι αυταρχικές μέθοδοι του πρωθυπουργού του, Γουλιέλμου Σωβέν, έφεραν εξέγερση στο δουκάτο, υποκινούμενη από την αντιβασίλισσα Άννα. Οι παραδοσιακοί του σύμμαχοι, οι Άγγλοι, ήταν απασχολημένοι με τον πόλεμο των Ρόδων χωρίς να μπορούν να τον βοηθήσουν. Το εξαγριωμένο πλήθος συνέλαβε και κρέμασε τον Πιέρ Λαντέ, θησαυροφύλακα που είχε ανατρέψει τον πρωθυπουργό Σωβίν, και από τότε το σύνολο του λαού έβλεπε με καχυποψία και τον ίδιο τον δούκα, που μειώθηκε σημαντικά η δύναμη του.
Στην συνέχεια, εξασφάλισε τη διαδοχή του δουκάτου στην κόρη του, Άννα, αγνοώντας τον Σαλικό νόμο (1486). Με τη Συνθήκη του Σατωμπριάν (1487) αναγνωρίστηκε σαν ανεξάρτητος ηγεμόνας από την Γαλλία. Συμμάχησε με τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ κατά της Γαλλίας, αλλά ο στρατός της Βρετάνης συνετρίβη από τους Γάλλους και αναγκάστηκε να υπογράψει την ειρηνική Συνθήκη του Σαμπλέ. Σύμφωνα με την Συνθήκη, ο Φραγκίσκος δήλωνε υποτέλεια στον Γάλλο βασιλιά, ενώ η κόρη του δεν μπορούσε να παντρευτεί χωρίς την συγκατάθεση του. 
Πέθανε σύντομα από πτώση από το άλογο του. Η κόρη του απειθάρχησε απέναντι στους Γάλλους και ο βασιλιάς Κάρολος Η΄ της Γαλλίας επιτέθηκε στην Βρετάνη και την ανάγκασε να τον παντρευτεί.
Φραντς Ξάβερ Μέσερσμιτ

Πρώιμα χρόνια

Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1736, στη νοτιοδυτική πόλη της Γερμανίας, Βίζενσταϊγκ. Ο Μέσερσμιτ μεγάλωσε στο Μόναχο, στο σπίτι του θείου του, γλύπτη Γιόχαν Μπαπτίστ Στράουμπ, ο οποίος έγινε ο πρώτος του διδάσκαλος. Πέρασε δύο έτη στο Γκρατς, στο εργαστήριο του άλλου μητρικού θείου του και επίσης γλύπτη Φίλιπ Γιάκομπ Στράουμπ. Κατά τα τέλη του 1755 εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης και έγινε μαθητής του Γιάκομπ Σλέτερερ. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε στην αυτοκρατορική συλλογή όπλων. Εκεί, στο σαλόνι του κτιρίου, τα έτη 1760-63, έφτιαξε τα πρώτα του γνωστά έργα τέχνης, τις χάλκινες προτομές του αυτοκρατορικού ζεύγους και ανάγλυφα που αντιπροσωπεύουν το διάδοχο του θρόνου και τη σύζυγό του. Με αυτές τις εργασίες ένωσε την πρόσφατη μπαρόκ τέχνη της αριστοκρατικής αναπαράστασης, η οποία βρισκόταν κάτω από την καθοριστική επιρροή του Μπάλταζαρ Φέρντιναντ Μολ. Σε αυτή την τάση ανήκουν δύο άλλα, μεγαλύτερα από τα πραγματικά πρόσωπα, αγάλματα κασσίτερου των ετών 1764 ως 1766, που αντιπροσωπεύουν το αυτοκρατορικό ζεύγος και ανατέθηκε η κατασκευή τους από την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία. Εκτός από μερικά άλλα πορτρέτα, κατασκεύασε, επίσης, προτομές θρησκευτικού θέματος. Έχουν επιζήσει ακόμη διάφορα αγάλματα που ανατέθηκαν σε αυτόν από την πριγκίπισσα της Σαβοΐας.

Ωριμότητα

Η μπαρόκ περίοδος των έργων του έληξε το 1769 με την προτομή του γιατρού της αυλής Γκέραρντ βαν Σβίτεν, που ανατέθηκε στον Μέσερσμιτ από την αυτοκράτειρα. Την ίδια περίοδο εμφανίζονται τα πρώτα έργα του νεοκλασικού ρυθμού, τα οποία έκανε για να τα προσφέρει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Σε αυτά και σε μετέπειτα έργα πρόσθεσε πολλές εμπειρίες που απέκτησε το 1765 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στη Ρώμη. Μία από αυτές τις πρώτες προτομές του, των ετών 1769 έως 1770, που επηρεάστηκαν από τη ρωμαϊκή τέχνη, αντιπροσωπεύει το γνωστό γιατρό Φραντς Άντον Μέσμερ. Την ίδια περίπου εποχή (1770-1772) ο Μέσερσμιτ άρχισε να εργάζεται για τις προτομές των χαρακτήρων του, που έχει υποστηριχθεί (κυρίως από την Ερνστ Κρις) ότι συνδέθηκαν με ορισμένες παρανοϊκές ιδέες και ψευδαισθήσεις από τις οποίες έπασχε ο καλλιτέχνης στις αρχές της δεκαετίας του 1870. Ο Μέσερσμιτ βρισκόταν όλο και περισσότερο σε αντίθεση με το περιβάλλον του. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε το 1774, όταν έκανε αίτηση για την κενή έδρα κύριου καθηγητή στην Ακαδημία, όπου δίδασκε από το 1769, αντί να την πάρει εκδιώχθηκε από πλήρως από εκεί. Σε επιστολή του προς την Αυτοκράτειρα, ο Βέντζελ Άντον, Πρίγκιπας του Κάουνιτς-Ρίτμπεχ εξήρε τις ικανότητες του Μέσερσμιτ, αλλά ανέφερε ότι εξαιτίας της φύσης της ασθένειάς του ο διορισμός του σε θέση διδασκαλίας θα ήταν επιζήμιος για το ίδρυμα.

Τελευταία χρόνια

Πικραμένος, έφυγε από τη Βιέννη και μετακόμισε στην γενέτειρά του, το Βίζενσταϊγκ, και από έπειτα από εκεί στο Μόναχο. Εκεί παρέμεινε δύο χρόνια περιμένοντας να εργαστεί στην αυλή. Το 1777 πήγε στο Πρέσμπουργκ (σημερινή Μπρατισλάβα), όπου ο αδελφός του, Γιόχαν Άνταμ εργαζόταν και εκείνος ως γλύπτης. Εκεί πέρασε τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του, βρισκόμενος στα περίχωρα της πόλης. Απεβίωσε στις 19 Αυγούστου 1783.
Ντρίσα Ντιακιτέ

Καριέρα

Ο Ντιακιτέ ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 19 ετών από την ομάδα της πατρίδας του, Τζολιμπά. Το 2005 μεταγράφηκε στην αλγερινή Αλζέ και έμεινε εκεί μόνο ένα χρόνο. Το 2006 πήρε μεταγραφή στη Νις. Το 2012 ο Ντιακιτέ ήρθε στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο, με ελάχιστο όμως χρόνο συμμετοχής. Κατόπιν, μεταγράφηκε στην ΣΚ Μπαστιά το 2013 και ακολούθως το 2015 στην Τουρ ΦΚ. Τον Ιανουάριο του 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου μεταγράφηκε στην Γ.Σ. Καλλιθέα. Το καλοκαίρι του 2018 μεταγράφηκε στον Ιωνικό Νίκαιας.

Εθνική ομάδα

Το 2004 κλήθηκε στην εθνική ομάδα του Μάλι. Μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί 17 αγώνες, ενώ δεν έχει πετύχει ακόμη γκολ. Ο τελευταίος αγώνας που έχει παίξει με τη φανέλα της εθνικής ήταν στις 10 Ιουνίου 2012 απέναντι στην Αλγερία.

Τίτλοι

Κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 2013 με τον Ολυμπιακό.
Μέλαμπες Ρεθύμνης

Γεωγραφική θέση

Βρίσκεται σε απόσταση 42 χλμ. από το Ρέθυμνο στο δρόμο προς Αγία Γαλήνη και 10 χλμ. πριν την τελευταία, στις νότιες πλαγιές του όρους Κέδρος σε υψόμετρο 600 μ., απ' όπου φαίνεται πανοραμικά προς Βορρά ο Ψηλορείτης και ειδικότερα από το ύψωμα Βουβάλα προς τα Νότια η πεδιάδα της Μεσαράς και το λιβυκό πέλαγος. Παλαιότερα αποτελούσε το κυριότερο κέντρο του ανατολικού τμήματος της επαρχίας με αξιόλογη κτηνοτροφία, αμπελοκαλλιέργεια και ελαιουργική δραστηριότητα.

Διοικητική διαίρεση

Οι Μέλαμπες αποτελούσαν άλλοτε (1881) πρωτεύουσα ομώνυμου δήμου. Με την καποδιστριακή διαίρεση αποτελούσε ένα από τα 21 χωριά του Δήμου Λάμπης. Το 1928 αριθμούσε 1289 κατοίκους, ηλεκτροδοτείτο και διέθετε δημοτικό σχολείο, σταθμό χωροφυλακής και ταχυδρομικό γραφείο. Σήμερα διαθέτει επίσης νηπιαγωγείο, δημοτικό, αγροτικό ιατρείο, γεωργικό συνεταιρισμό, πολιτιστικό και αθλητικό σύλλογο. Στην απογραφή του 2001 είχε  853 κατοίκους. Στο δημοτικό διαμέρισμα των Μελάμπων υπάγεται και το χωριό Άγιος Γεώργιος Μελάμπων με 56 κατοίκους.

Εκκλησιαστική υπαγωγή

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, εκκλησιαστικά υπάγεται στη Β΄ Αρχιερατική Επιτροπεία της Ιεράς Μητρόπολης Λάμπης και Σφακίων, της Εκκλησίας της Κρήτης.

Ιστορία

Οι Μέλαμπες είναι τοπωνύμιο αρχαίο ελληνικό, με ιδιαίτερο αρχαϊκό χαρακτήρα, τυπικά και φθογγικά αλώβητο (βλ. "Κρητικά Χρονικά", τόμ.Ι, σ.400). Πλησίον του χωριού στη θέση Κούροι βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας πόλης Κώριο, όπου και τα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στην Ηλέκτρα, από την οποία πήρε το όνομα και ο ποταμός Ηλέκτρας. Πρώτη ιστορική αναφορά των Μελάμπων γίνεται επί Ενετοκρατίας το 1577 από τον Φ. Μπαρότσι. Το 1583 αναφέρεται σε σχετική απογραφή ν΄ αριθμεί 338 κατοίκους. Επί τουρκοκρατίας οι κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά σ΄ όλους τους αγώνες από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 την Κρητική Επανάσταση του 1866 μέχρι την τελευταία Κρητική Επανάσταση (1895-1898). Στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο κάτοικοι των Μελάμπων μαζί με άλλους κοντοχωριανούς συγκρότησαν εθελοντικό σώμα που έσπευσε στον αγώνα της Ηπείρου.
Πιέτρο Λάντο

Τριετής φυλάκιση

Σπούδασε Πλατωνική φιλοσοφία και ασχολήθηκε με το εμπόριο, διορίστηκε από την Δημοκρατία της Βενετίας πρέσβης στο Βατικανό, στην συνέχεια επέστρεψε στην Βενετία και διακρίθηκε σαν Ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου. Ο Πιέτρο Λάντο απέκτησε πολλές διοικητικές ευθύνες με αποτέλεσμα μετά την ήττα της Βενετίας από την "Συμμαχία του Καμπραί" στην μάχη του Αγκναντέλλο (1509) κρίθηκε υπεύθυνος και φυλακίστηκε. Ελευθερώθηκε ύστερα από τρία χρόνια αλλά η αιχμαλωσία του στοίχισε σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικά και αποχώρησε από την πολιτική μέχρι το 1534, μετά την επιστροφή του έγινε συνεργάτης του προηγούμενου δόγη Αντρέα Γκρίττι και ο ευνοούμενος του για την διαδοχή .

Δόγης της Βενετίας

Εξελέγη Δόγης της Βενετίας μετά τον θάνατο του προκατόχου του Αντρέα Γκρίττι (28 Δεκεμβρίου 1538). Μετά την  εκλογή του αναγκάστηκε να γράψει ταπεινωτική συνθήκη με τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή με την οποία παραχωρούσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τις τελευταίες κτήσεις της Βενετίας στην Πελοπόννησο (1540). Μετά τις αποτυχίες του είχε ελάχιστη συμμετοχή στην κυβέρνηση της Βενετίας ενώ πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι καθαιρέθηκε λόγω ανικανότητας. Τάφηκε στον Ναό του Αγίου Πέτρου στο Καστέλο που κατεδαφίστηκε το 1807. Παντρεύτηκε την Μαρία Πασκουαλίγκο.
Λάμπερτ δούκας της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριχέτσας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.
Ο πατέρας τού Μπέλα Α΄, ο Βαζούλ ανήκε σε πλάγιο κλάδο τού Οίκου και εκτελέστηκε το 1031. Τότε ο Μπέλα Α΄ και ο αδελφός του Ανδρέας Α΄ έφυγαν στην Πολωνία· ο Μπέλα Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού εκεί βασιλιά. Όταν εξέλιπε ο κύριος κλάδος το 1046, ο μεγαλύτερος αδελφός Ανδρέας Α΄ έγινε βασιλιάς· κάλεσε τον Μπέλα Α΄ πίσω και τον έκανε δούκα τού 1/3 της Ουγγαρίας. Τότε γεννήθηκε ο Λάμπερτ. 
Το 1060 ο πατέρας τού Λάμπερτ εκθρόνισε τον Ανδρέα Α΄, που απεβίωσε· το ίδιο και ο Μπέλα Α΄ το 1063. Ο γιος τού Ανδρέα Α΄, ο Σολομών έγινε βασιλιάς με τη βοήθεια τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ο Λάμπερτ με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Γκέζα Α΄ και Λαδίσλαο Α΄ διέφυγαν στη Πολωνία. Όταν ο Γερμανικός στρατός άφησαν το βασίλειο, οι τρεις αδελφοί, ακολουθούμενοι από στρατό τού εξαδέλφου τους Μπολεσλάβ Β΄ της Πολωνίας, επέστρεψαν. Και οι δύο μεριές ήθελαν να αποφύγουν την εμφύλια διαμάχη. Με τη μεσολάβηση των επισκόπων το 1064 συμφωνήθηκε στο Γκυόρ, οι τρεις αδελφοί να αποδεχθούν τη βασιλεία τού Σολομώντα και να λάβουν το δουκάτο τού πατέρα τους (το 1/3 της Ουγγαρίας).
Τα επόμενα έτη οι τρεις αδελφοί συνεργάστηκαν με τον Σολομώντα ενάντια στους εχθρούς της χώρας, αλλά έπειτα εξεγέρθηκαν εναντίον του και αφού νίκησαν τον στρατό του το 1074, ο Γκέζα Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Το 1077 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λαδίσλαος Α΄. Κατά τη βασιλεία τους ο Λάμπερτ θα συνέχισε την  κυβέρνηση τού δουκάτου (ή μέρους του) με έδρα το Μπιχάρ (τώρα βρίσκεται στη Ρουμανία). Προσκάλεσε Σάξονες εποίκους και ίδρυσε την πόλη Λάμπερτσζαζ, που έγινε ο πυρήνας της μέλλουσας Μπέρεγκσζαζ (νυν Μπερεχόβε Ουκρανίας). Ίδρυσε τη μονή των Λευκών Ιερέων (τού Πρεμοντρέ) στο Τίτελ (τώρα βρίσκεται στη Σερβία).
Τραμ Καλαμάτας

Ιστορία

Το 1898, επί δημαρχίας του Πέτρου Αντ. Μαυρομιχάλη, το δημοτικό συμβούλιο της Καλαμάτας ενέκρινε σύμβαση με τη γερμανική εταιρεία Χίντερμαν και Σια Περί εγκαταστάσεως Ηλεκτρικού Σταθμού εν Καλάμαις προς φωτισμόν και κινητήριον δύναμιν. Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή η ανάδοχος εταιρία θα κατασκεύαζε και θα εκμεταλλευόταν τροχιόδρομον ηλεκτρικού συστήματος εναερίου άνευ τινός απαιτήσεως παρά του Δήμου.... Τελικά όμως η εν λόγω σύμβαση δεν υλοποιήθηκε.
Δέκα χρόνια αργότερα, επί δημαρχίας Μπενάκη, με το υπ' αριθ. 21243/1908 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αγγ. Λίγγρη, παραχωρήθηκε στον Ιπποκράτη Απέργη το προνόμιο της εγκατάστασης και εκμετάλλευσης των ηλεκτρικών τροχιοδρόμων. Όπως προέβλεπε το συμβόλαιο, κατασκευάστηκαν δύο τροχιοδρομικές γραμμές που ένωναν την πόλη με την παραλία. Η μία γραμμή είχε αφετηρία στην Κάτω Πλατεία και αφού περνούσε την οδό Αριστομένους κατέληγε στην παραλία στη συμβολή με τον Νέο Δρόμο (σήμερα Φάρων). Η άλλη ξεκινούσε από την πλατεία Φραγκόλιμνα, περνούσε από τον Νέο Δρόμο και κατέληγε στη συμβολή Φαρών και Ναυαρίνου. Οι δύο γραμμές εγκαινιάστηκαν τον Απρίλιο του 1910 και ο Απέργης όφειλε να πραγματοποιεί τους θερινούς μήνες 24 δρομολόγια ημερησίως και 20 τους χειμερινούς μήνες. Η εταιρεία που συνέστησε ο Ι. Απέργης για την εκμετάλλευση του τροχιοδρόμου της Καλαμάτας ονομαζόταν Ηλεκτρικοί Τροχιόδρομοι Καλαμών.
Το τραμ είχε 6 βαγόνια δύο αξόνων με 16 θέσεις, τα οποία κατασκευάστηκαν από τη Siemens. Οι θέσεις βρίσκονταν εκατέρωθεν με την μορφή ξύλινων πάγκων ενώ στην μέση υπήρχε χώρος για όρθιους. Κατά μήκος των βαγονιών υπήρχε ένα σχοινί στο οποίο ήταν δεμένο ένα καμπανάκι για να ειδοποιούν οι επιβάτες τον οδηγό όταν επιθυμούσαν να αποβιβαστούν. Στο τραμ υπήρχε και εισπράκτορας.
Το 1915 το δίκτυο του τραμ επεκτάθηκε προκειμένου να εξυπηρετηθεί και η Πάνω Πόλη. Για να γίνει όμως αυτό κατεδαφίστηκε το εκκλησάκι του Αϊ-Θανάση.
Μετά από 30 χρόνια λειτουργίας το τραμ στην Καλαμάτα διέκοψε την λειτουργία του στις 25 Νοεμβρίου 1939 ή το χειμώνα του 1940. Η αφαίρεση των γραμμών του τραμ έγινε σταδιακά και ολοκληρώθηκε το 1962.

Πρόσφατες εξελίξεις

Το 1996, ύστερα από σχετικό αίτημα του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ποσό 1,8 δισ. δραχμών για την εκ νέου εγκατάσταση τροχιοδρομικού δικτύου στην Καλαμάτα. Η πρόθεση αυτή δεν έχει υλοποιηθεί και μέχρι σήμερα η Καλαμάτα δεν έχει αποκτήσει ξανά τραμ.
Αρχές Λογικής

Αρχή Λογικής και επικρατέστερα στον πληθυντικό Αρχές Λογικής, ή Λογικές Αρχές χαρακτηρίζονται οι θεμελιώδεις αρχές βάσει των οποίων βασίζονται και διευθύνονται οι ορθές διανοητικές ενέργειες του ανθρώπου. Οι Αρχές αυτές όπως και τα μαθηματικά αξιώματα δεν χρήζουν αποδείξεων.

Αρχή της ταυτότητας

Σύμφωνα με την αρχή αυτή κάθε έννοια νοείται ίση ή η αυτή προς αυτήν, ή προς το σύνολο των γνωρισμάτων της, όπου και εκφράζεται ως "Α είναι Α", και "Α είναι (α+β+γ), π.χ.: ο Άνθρωπος είναι άνθρωπος και ο Άνθρωπος είναι ζώο λογικό.
Την Αρχή αυτή όρισε ο Αριστοτέλης λέγοντας:
"Δει παν το αληθές αυτό εαυτό ομολογούμενον είναι πάντη" (Αναλυτ. Προτ. Α΄ 32)
Παρά την πραγματική όμως ταυτότητα διακρίνεται και η φαινομενική, όταν μία έννοια εκφράζεται με συνώνυμη που δηλώνεται το ίδιο, π.χ.: τετράγωνο - τετράπλευρο.
Στην Αρχή της ταυτότητας βασίζονται οι ακόλουθοι κανόνες: α) η έννοια ισούται προς τα γνωρίσματά της, β) το όλο ισούται προς τα μέρη του και γ) το γένος ισούται προς τα είδη του.

Αρχή της μη αντίφασης

Σύμφωνα με την αρχή αυτή κάθε έννοια δεν είναι δυνατόν να νοείται ως αντίθετη προς τον εαυτό της, αλλά ούτε και έχει αντιφατικά γνωρίσματα, η οποία και διατυπώνεται ως Α είναι όχι Α, ή Α είναι όχι (α+β+γ), π.χ.: ο Άνθρωπος είναι όχι Άνθρωπος, ή μη Άνθρωπος, ή ο Άνθρωπος είναι όχι ζώο λογικό.
Την Αρχή αυτή ο Αριστοτέλης την αποκάλεσε "βεβαιοτάτην των αρχών απασών" (Μεταφ. Γ΄, 3, 1005, β, 11) την οποία και διατύπωσε λέγοντας:
"το αυτό άμα υπάρχειν τε και μη υπάρχειν αδύνατον, τω αυτώ και κατά το αυτόν" (Μεταφ. Γ΄, 3, 1005, β, 19)
Επί της Αρχής αυτής βασίζονται οι κανόνες "η άρνηση επί άρνησης είναι άμεση κατάφαση" και "η διπλή άρνηση είναι κατάφαση", η κατά τους Λατίνους "duplex negatio affirmat".

Αρχή του αποκλειομένου μέσου

Κατά την Αρχή του αποκλειομένου μέσου ή τρίτου, όπως αναφέρεται, δύο έννοιες αντιφατικά αντικείμενες που λέγονται για το ίδιο αντικείμενο δεν μπορεί να είναι και οι δύο ψευδείς. αλλά ούτε και νοούνται ως τέτοιες, αλλά αν η μία είναι αληθής, τότε η άλλη είναι υποχρεωτικά ψευδής χωρίς άλλο περιθώριο. Η Αρχή αυτή διατυπώνεται ως εξής: Α, ή είναι, ή δεν είναι Β, π.χ.: το διαστημόπλοιο Χ ή είναι ή δεν είναι επανδρωμένο.
Ο Αριστοτέλης διατύπωσε την Αρχή αυτή ως εξής:
"παν ή φάναι ή αποφάναι αναγκαίον, ανάγκη της αντιφάσεως θάτερον είναι μόριον αληθές, αδύνατον γαρ αμφότερα ψευδή είναι" (Μεταφ. Γ΄, 8, 1012, β, 10,11)

Νεότερη άποψη

Νεότεροι μελετητές των Αρχών της Λογικής όπως ο Χάμιλτον και ο Μάνσελ αποκλείουν την τελευταία αυτή Αρχή ως θεμελιώδη Αρχή της διανόησης ευρύτερα, υποστηρίζοντας ότι αν για κάθε κρίση απαιτούμε αποχρώντα λόγο τότε καθίσταται ανάγκη να αποκλείσουμε από τις κρίσεις την "πιθανότητα" που βασίζεται επί λόγου αλλά όχι αποχρώντος.
Εστέμπαν Γκουτιέρες

Πρώτα χρόνια

Ο Γκουτιέρες γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1991 στο Μοντερρέι, της πολιτείας Νουέβο Λεόν στο δυτικό Μεξικό. Η οικογένειά του περιλαμβάνει αυτόν, άλλους τρεις αδελφούς και μία αδελφή. Ο πατέρας του Ρόμπερτ Μανουέλ Γκουτιέρες και η μητέρα του Κλάρα Γκουτιέρες, πήγαιναν συχνά να δουν το γιο τους να τρέχει σε αγώνες. Ο Εστέμπαν έτρεχε στα καρτ μαζί με τον κατά επτά χρόνια μεγαλύτερο αδερφό του Αντρές. Επίσης συμμετέχει στο πρόγραμμα νέων ταλέντων της Εσκουδερία Τέλμεξ.