Δημήτριος Χατζηγιάννης

Βιογραφικό

Ο Δημήτριος Χατζηγιάννης γεννήθηκε  στη  Χάλκη στις 6 Αυγούστου 1888  (στο μητρώο  γερουσιαστών και βουλευτών αναφέρεται έτος γέννησης του  το 1887) . Στην ηλικία των δεκαέξι ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελείωσε το γυμνάσιο και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τόσο κατά τη διάρκεια των γυμνασιακών του σπουδών όσο και στο Πανεπιστήμιο παράλληλα με τις σπουδές του εργαζόταν. 
Από νωρίς ασχολήθηκε με το αγροτικό ζήτημα. Ενώ φοιτούσε στην Νομική σχολή δημοσίευε σχετικά άρθρα σε εφημερίδες της Θεσσαλίας και της Αθήνας  και στα τέλη του 1909- αρχές του 1910 συμμετείχε στην προετοιμασία συγκεντρώσεων για το αγροτικό ζήτημα σε χωριά της Λάρισας. Μετά την εξέγερση στο Κιλελέρ, στις 6 Μαρτίου 1910, συνελήφθη και κατηγορήθηκε, όπως και άλλα άτομα, ως υποκινητής  της εξέγερσης. Τελικά απαλλάχτηκε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Λάρισας. 
Στις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 εκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής. Καθώς δεν ήταν τριάντα ετών, όπως προέβλεπε το αρ. 70 του Συντάγματος του 1864, που ίσχυε τότε, έγινε ένσταση κατά της εκλογής του αλλά τελικά η εκλογή του επικυρώθηκε από τη Βουλή. Δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, όπως και άλλοι πέντε ανεξάρτητοι βουλευτές, καθώς αντίθετα με το Βενιζέλο που δήλωσε ότι η Βουλή θα ήταν αναθεωρητική, ο Χατζηγιάννης και οι πέντε συνάδελφοί του υποστήριζαν ότι θα έπρεπε να είναι Συντακτική, προκειμένου να μπορέσουν να γίνουν θεμελιώδεις αλλαγές στο Σύνταγμα, που θεωρούσαν ότι ήταν αναγκαίες για την αντιμετώπιση του αγροτικού ζητήματος. Ακολούθησαν νέες εκλογές, τον Νοέμβριο του 1910, στις οποίες ο Χατζηγιάννης δεν εκλέχθηκε. Εκλέχθηκε όμως στις εκλογές του 1912 και του 1915 ως συνεργαζόμενος με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.  Το 1914 διορίσθηκε δικηγόρος αρχικά Αθηνών και στη συνέχεια μετατέθηκε στο Πρωτοδικείο Λάρισας. 
Το 1925 ίδρυσε μαζί με άλλα άτομα από τη Θεσσαλία το Πανελλήνιο Αγροτικό Ριζοσπαστικό Κόμμα. Τον Μάιο του 1929, εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας του Αγροτικού Κόμματος και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1932. Στις εκλογές που διεξήχθησαν τη χρονιά αυτή εκλέχθηκε βουλευτής με το Αγροτικό Κόμμα ενώ στις εκλογές του επόμενου έτους εκλέχθηκε με το Κόμμα της Ηνωμένης Αντιπολίτευσης.
Από το 1943 μέχρι το 1946 ήταν Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας.
Στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 και της 5ης Μαρτίου 1950 εκλέχτηκε βουλευτής με το Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, του Γεωργίου Παπανδρέου.  Στις εκλογές το Σεπτέμβριο του 1951 εκλέχτηκε βουλευτής με την ΕΠΕΚ.  
Διετέλεσε Υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Μαξίμου και Υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Πλαστήρα.
Εκλέχτηκε Δήμαρχος Λάρισας δύο φορές, στις εκλογές του 1954 και στις εκλογές του 1959. Το 1955 εκλέχτηκε μέλος και το 1959 Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας ενώ το 1960 αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Δήμων και Κοινοτήτων της Ευρώπης.Το 1967 η δικτατορία έδιωξε τον εκλεγμένο, στις εκλογές του 1964, υποψήφιο με την ΕΔΑ, δήμαρχο Λάρισας, Αλ. Χονδρονάσιο, και διόρισε το Δημήτριο Χατζηγιάννη. Δύο χρόνια αργότερα, μετά την απόφαση του Στυλιανού Παττακού να επιτραπεί η ρήψη αποβλήτων εργοστασίου στον ποταμό Πηνειό, ο Χατζηγιάννης προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας αλλά καθώς η εκδίκαση της προσφυγής του αναβάλλονταν διαρκώς και είχε φανεί η πρόθεση των αρχών να προχωρήσει η λειτουργία του εργοστασίου τελικά παραιτήθηκε.
Πέθανε στη Λάρισα τον Μάιο του 1973. Προς τιμήν του ιδρύθηκε στη θεσσαλική πρωτεύουσα το Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο.