Μοάνα Καρκάσις Καλόζιλ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ταραβάο της Ταϊτής, στη Γαλλική Πολυνησία. Η μητέρα του είναι ταϊτινής εθνικής προέλευσης. Ο πατέρας του είναι Γάλλος από την περιοχή της Καρκασόν της νότιας Γαλλίας.

Πολιτική καριέρα

Επί πρωθυπουργίας του Έντουαρντ Ναταπέι υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2003 ως το 2004. Έπειτα από τις βουλυτικές εκλογές του 2004 έγινε υπουργός Οικονομικών στις 28 Ιουλίου υπό πρωθυπουργό το Σερζ Βοχόρ. Αργότερα το 2004, ήταν υπουργός οικονομικών επί κυβερνήσεως του Χαμ Λίνι μέχρι τις 14 Νοεμβρίου 2005 που απολύθηκε για ακαθόριστα αίτια. Χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών και Εργασίας από το Δεκέμβριο του 2009 ως το Δεκέμβριο του 2010 στην κυβέρνηση Ναταπέι και από το Δεκέμβριο του 2010 ως τον Ιούνιο του 2011 διετέλεσε υπουργός Οικονομικών και Οικονομικής Διαχείρισης στην κυβέρνηση του Σάτο Κίλμαν. 
Στις γενικές εκλογές του 2008 επανεξελέγη βουλευτής και πρόεδρος του οικολογικού κόμματός του.
Τον Δεκέμβριο του 2008 μαζί με το βουλευτή Ραλφ Ρενγκενβάνου συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για παροχή βοήθειας προς κρατουμένους και παρακώλυση του έργου της αστυνομίας, όταν έγινε η απόδραση 30 κρατουμένων από την κύρια φυλακή του Βανουάτου, στην Πορτ Βίλα. Παρότι ο Ρενγκεβάνου παραδέχθηκε ότι είχε ρόλο στην υπόθεση, ο ρόλος του Καλόζιλ παραμένει άγνωστος . Απελευθερώθηκαν αμφότεροι προσωρινά και εμφανίστηκαν στο δικαστήριο στις αρχές του 2009. Τον Ιανουάριο του 2009 η κυβέρνηση του Ναταπέι δήλωσε ότι σκεφτόταν να προχωρήσει στο να ζητήσει την άρση της ασυλίας των 2 βουλευτών, αναφορικά με την υπόθεση για την οποία κατηγορούνταν.
Τον Σεπτέμβριο του 2009 με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι δύο άντρες απαλλάχθηκαν των κατηγοριών.
Τον Δεκέμβριο του 2009 ο Καρκάσις προσχώρησε στην κυβέρνηση Ναταπέι και ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών και Εργασίας. Υποστήριξε ότι για να αντιμετωπιστεί η ανεργία στη χώρα του, οι νέοι έπρεπε να επιστρέψουν στην ύπαιθρο και στις γεωργικές εργασίες αντί να επιζητούν δουλειά στις πόλεις. 
Μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Ναταπέι με πρόταση μομφής, ο Καρκάσις υποστήριξε το διάδοχό του, Σάτο Κίλμαν. Τον Απρίλιο του 2011 αποχώρησε από την κυβέρνηση μετά και την ανατροπή του Κίλμαν. Τρεις εβδομάδες μετά, επέστρεψε στην κυβέρνηση, καθώς στις 13 Μαΐου το Εφετείο αποφάνθηκε ότι ήταν αντισυνταγματική η εκλογή της κυβέρνησης του Σερζ Βοχόρ, επαναφέροντας την κυβέρνηση Κίλμαν. Ο δικαστής Βίνσεντ Λιούναμπεκ από το Ανώτατο Δικαστήριο, με νέα απόφαση στις 16 Ιουνίου έκρινε επίσης αντισυνταγματική την κυβέρνηση Κίλμαν, με αποτέλεσμα την παραίτησή της. Το Κοινοβούλιο επανέφερε τον πρωθυπουργό Κίλμαν στις 26 Ιουνίου και ο Καλόζιλ επέστρεψε στην κυβέρνηση.

Πρωθυπουργός

Ο Καρκάσις επανεξελέγη βουλευτής στις γενικές εκλογές του 2012 και ανανέωσε την εμπιστοσύνη του στην κυβέρνηση Κίλμαν, της οποίας πλέον δεν ήταν μέλος. Ωστόσο, στις 20 Μαρτίου 2013, μαζί με άλλου 7 βουλευτές έκανε ανταρσία, προσχωρώντας στην αντιπολίτευση και εξαναγκάζοντας τον Κίλμαν σε παραίτηση. Έπειτα από 3 ημέρες, εξελέγη από το Κοινοβούλιο πρωθυπουργός, με την υποστήριξη 34 βουλευτών επί συνόλου 52. 
Μέλημά του ήταν να ιδρύσει υπουργείο  Σχεδιασμού και Κλιματικής Αλλαγής, με υπουργό τον Τόμας Λέικεν.
Τον Μάιο του 2014 η κυβέρνησή του κατέρρευσε έπειτα από πρόταση δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο (πέρασε με 35 ψήφους υπέρ έναντι 11 κατά) και τον αντικατέστησε στην πρωθυπουργία ο Τζο Νάτουμαν.