google/wiki40b huggingface dataset:
Σουράλε

Ο Σουράλε (ταταρικά και μπασκιρικά: Шүрәле, Şüräle [ʃyræˈlɘ]; ρωσικά: Шурале‎, Šurale, τουρκικά: Şürele) είναι το πνεύμα του δάσους στην μυθολογία των Μπασκίρ και των Τάταρων. Σύμφωνα με θρύλους, ο Σουράλε ζει στα δάση. Έχει μακριά δάχτυλα, ένα κέρατο στο μέτωπό του, και ένα ασαφές σώμα. Παρασύρει τα θύματα σε ένα άλσος και μπορεί να τους γαργαλάει σκοτώνοντας τους.
Ο Σουράλε μοιάζει πολύ με άλλους παρόμοιους χαρακτήρες, όπως ο Αρτσούρι των Τσουβάς, τον Πιτσέν των Τάταρων της Σιβηρίας και τον Γιαριμτίκ των Τάταρων των Ουραλίων. 

Περιγραφή

Μπορεί να αλλάξει μορφή σε πολλές διαφορετικές μορφές. Ως άνθρωπος, φαίνεται σαν χωριάτης με μάτια που λάμπουν, και τα παπούτσια του είναι ανάποδα. Ένα άτομο που γίνεται φίλος με τον Σουράλε μπορεί να μάθουν τα μυστικά της μαγείας. Οι γεωργοί και οι βοσκοί θα κάνουν σύμφωνα με το λέσι για να προστατεύσουν τις καλλιέργειες και τα πρόβατα. Ο Σουράλε έχει πολλά κόλπα, συμπεριλαμβανομένης της παραστράτησης των κορυφαίων αγροτών, και τους αρρωσταίνει ή τους γαργαλάει. Είναι επίσης γνωστό ότι κρύβει τα τσεκούρια των ξυλοκόπων.
Εμπνευσμένος από την ταταρική λαογραφία, ο Γκαμπντούλα Τουκάι έγραψε το ποίημα Σουράλε. Το Σουράλε ήταν το ψευδώνυμο του Τουκάι. Το πρώτο Ταταρικό μπαλέτο από τον Φαρίτ Γιαρούλιν ονομαζόταν Σουράλε.
Παρένθετη μητέρα

Ως παρένθετη μητέρα ορίζεται η γυναίκα που κυοφορεί βρέφος το οποίο προορίζεται για άτεκνο ζευγάρι που δεν έχει τη δυνατότητα τεκνοποίησης.
Αν και δεν υπάρχουν ακόμη επίσημα στοιχεία, εκτιμάται στις αρχές του 2007 ότι οι παρένθετες μητέρες φτάνουν τις 500 κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η παρένθετη μητρότητα αποτελεί σήμερα απαγορευμένη πρακτική στην Ιταλία, την Αυστραλία, την Ισπανία και την Κίνα, ενώ επιτρέπεται υπό περιορισμούς στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Στη Ελλάδα, όπως και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, αποτρέπεται το εμπόριο τέτοιου είδους, καθώς υφίσταται σαφής νομοθεσία που επιτρέπει την παρένθετη μητρότητα και καθορίζει το πλαίσιο βάσει του οποίου μπορεί να διενεργηθεί. Η παρένθετη μητρότητα υφίσταται από το 2005 στην Ελλάδα, όποτε και μπήκε σε εφαρμογή η σχετική νομοθεσία του υπουργείου Υγείας. Ο νόμος προβλέπει τον τρόπο εφαρμογής αυτής της πρακτικής όσον αφορά το πλαίσιο που θα γίνονται αυτές οι επεμβάσεις, τις τεχνικές που θα χρησιμοποιηθούν, τις προδιαγραφές των μονάδων κλπ. Πρακτικά, το ενδιαφερόμενο ζευγάρι πρέπει να καταφύγει στο πρωτοδικείο με το αίτημα να κυοφορήσει μια άλλη γυναίκα το γενετικό υλικό τους. Όπως ορίζει ο νόμος, η παρένθετη μητέρα δεν μπορεί να προέρχεται από άλλη χώρα με σκοπό να αποκλειστεί τέτοιου είδους αθέμιτη επιχειρηματική εκμετάλλευση. Στη συνέχεια, μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία της επέμβασης, εφόσον η δικαστική πράξη κάνει δεκτή την κυοφορία του γενετικού υλικού.
Η αποτελεσματικότητα και η πιθανότητα επιτυχίας αυτής της πρακτικής εξαρτάται κατά κύριο λόγο από την ηλικία της γυναίκας στην οποία ανήκει το ωάριο.
Αθλητικά γεγονότα του 2009/Δεκέμβριος

Γεγονότα από το χώρο του αθλητισμού, που συνέβησαν το Δεκέμβριο του 2009.
Εθνική Δανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Η ιστορία της καλαθοσφαίρισης στη Δανία ξεκινά το 1946, οπότε και πρωτοπαρουσιάστηκε από Αμερικανούς στρατιώτες. Η επίσημη ομοσπονδία της χώρας ιδρύθηκε την ίδια χρονιά, για να ενταχθεί στους κόλπους της FIBA το 1951.
Τη Δανία αντιπροσώπευσε γυναικεία ομάδα στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα των ετών 1954 και 1956, ενώ μετρά μία ακόμη συμμετοχή το 1974. Σήμερα η ομοσπονδία της χώρας έχει επικεντρωθεί στη διάδοση του αθλήματος ανάμεσα στις αθλήτριες νεαρότερων ηλικιακών ομάδων, με τη γυναικεία ομάδα να παραμένει ανενεργή για περισσότερα από 40 χρόνια.
Ελαστομερές

Υπόβαθρο

Τα ελαστομερή είναι συνήθως θερμοσκληραινόμενα (απαιτώντας βουλκανισμό) αλλά μπορεί να είναι επίσης θερμοπλαστικά (δείτε θερμοπλαστικό πολυμερές). Οι μεγάλες αλυσίδες πολυμερούς διασταυρώνονται κατά τη διάρκεια της σκλήρυνσης (βουλκανισμός). Η μοριακή δομή των ελαστομερών μπορεί να θεωρηθεί ως δομή 'μακαρόνια και κεφτέδες', με τους κεφτέδες να σημαίνουν διασταυρώσεις. Η ελαστικότητα προέρχεται από την ικανότητα των μεγάλων αλυσίδων να αναδιαμορφώνονται για να κατανέμουν μια εφαρμοζόμενη τάση. Οι ομοιοπολικές διασταυρώσεις εξασφαλίζουν ότι το ελαστομερές θα επιστρέψει στην αρχική του διαμόρφωση όταν η τάση αφαιρεθεί. Ως αποτέλεσμα αυτής της ακραίας ελαστικότητας, τα ελαστομερή μπορούν να επεκταθούν αντιστρεπτά από 5-700%, ανάλογα με το συγκεκριμένο υλικό. Χωρίς τις διασταυρώσεις ή με μικρές, δύσκολα αναδιαμορφούμενες αλυσίδες, η εφαρμοζόμενη τάση θα κατέληγε σε μια μόνιμη παραμόρφωση.
Η εμφανιζόμενη ελαστικότητα ενός πολυμερούς επηρεάζεται επίσης από τη θερμοκρασία. Τα ελαστομερή που έχουν ψυχρή έως υαλώδη ή κρυσταλλική φάση θα έχουν λιγότερο κινητές αλυσίδες και συνεπώς μικρότερη ελαστικότητα, από αυτά που επεξεργάζονται σε θερμοκρασίες υψηλότερες από τη υαλώδη θερμοκρασία μετάπτωσης του πολυμερούς.
Μπορεί επίσης ένα πολυμερές να παρουσιάζει ελαστικότητα που δεν οφείλεται στις διασταυρώσεις, αλλά σε θερμοδυναμικά αίτια.
Μπόζο Β΄ του Αρλ

Βιογραφία

Ήταν, σύμφωνα με μία υπόθεση, γιος του Ρότμπολντ (γαλλ. Ρουμπώντ) ή Ρόαντμποαλντ του Άγκελ. Ήταν ευγενής από το Μακόν και το 903 ο συγγενής του Λουδοβίκος Γ΄ ο Τυφλός του έδωσε τον τίτλο του κόμη της Προβηγκίας. Η οικογένεια τού Ρότμπολντ είναι άγνωστη: μερικοί ιστορικοί θεωρούν, ότι σύζυγός του θα μπορούσε να είναι μία κόρη του Γουλιέλμου Α΄ των Γελλονιδών δούκα της Ακουιτανίας ή η Ερμενγάρδη των Μπιβινιδών, κόρη του Μπόζο βασιλιά της Προβηγκίας και αδελφή του Λουδοβίκου Γ΄. Το ότι ο Ράτμπολντ είναι γιος του Μπόζο Α΄ μαργράβου της Τοσκάνης αμφισβητείται, όμως η μητέρα του είναι μία από τις προηγούμενες.
Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Ζαν-Πιέρ Πολύ, που υποστηρίζει την τελευταία εκδοχή, η οικογένειά του -που η κομητεία τής δόθηκε από τον Ούγο της Προβηγκίας, αδελφό του Μπόζο Α΄- μάλλον προέρχεται από τη Σεπτιμανία. Το πιο σημαντικό μέλος της, ο Μπόζων, άλλαξε συμμάχους π. το 947/48 με το να ακυρώσει τον γάμο του με τη Μπέρτε, ανιψιά του Ούγου και να νυμφευτεί την ευγενή Κωνσταντία. Αυτή θεωρείται πως είναι η Κωνσταντία της Προβηγκίας, από την οποία έλαβε το όνομά της η εγγονή της Κωνσταντία του Αρλ, σύζυγος του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Η Κωνσταντία της Προβηγκίας ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού και της Άννας των Μακεδόνων, κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Ο αδελφός του Γουλιέλμος έδωσε το όνομά του σε έναν γιο του Μπόζονα, που ίσως συνδέεται με τους Γουλιελμίδες του Ωβέρν. Ο νέος βασιλιάς της Βουργουνδίας Κορράδος Α΄ ίσως βρήκε στον Μπόζονα έναν λιγότερο απειλητικό και φιλόδοξο κόμη, από μικρή οικογένεια, που μπορούσε να συμβιβαστεί με τους αξιωματούχους της Προβηγκίας.
Χαρά

Χαρά στον πολιτισμό

Στη γλωσσική εικόνα του κόσμου, η χαρά είναι μία από τις σημαντικότερες πολιτιστικές έννοιες. Αρχικά, το συναίσθημα της χαράς εκφράστηκε μέσα από συγκεκριμένες έννοιες - πράγματα, αντικείμενα ή γεγονότα που προκαλούν θετικά συναισθήματα (φαγητό, ομορφιά, εορτασμός, ανάπαυση. Με την έλευση του χριστιανισμού σε πολλές χριστιανικές γλώσσες, η έννοια της χαράς άρχισε να συνδέεται με τη καλοσύνη και την ηρεμία.

Χαρά στην θρησκεία

Η χαρά αναφέρεται στο Ευαγγέλιο σε σχέση με το ευαγγέλιο της γέννησης του Ιησού Χριστού (Λκ 1:28): 
Χαίρομαι, ευλογημένε! Ο Κύριος είναι μαζί σου!
 Σε επιστολή προς τους Γαλάτες, ο απόστολος Παύλος μιλάει για χαρά ως καρπό του πνεύματος του Θεού. Η χαρά των καλών ειδήσεων και η χαρά της υπηρεσίας του Θεού θεωρήθηκαν συχνά ως το κύριο χαρακτηριστικό του Χριστιανισμού.
Η χαρά, ως μία από τις κύριες ιδιότητες της θεότητας και της θρησκευτικής αίσθησης, είναι σημαντική και εκτός του χριστιανισμού.
Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς

Ζωή

Πήγε στη Ρώμη μετά το τέλος των εμφυλίων πολέμων, και πέρασε είκοσι δύο χρόνια σπουδάζοντας τη λατινική γλώσσα και λογοτεχνία και προετοιμάζοντας το υλικό για την ιστοριογραφία του. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου παρέδιδε μαθήματα ρητορικής, κι απολάμβανε τιμές μεταξύ της υψηλής κοινωνίας της εποχής. Η ημερομηνία θανάτου του παραμένει άγνωστη. Κατά κοινή υπόθεση είναι πρόγονος του Αιλίου Διονυσίου του Αλικαρνασσέως.

Έργο

Το σπουδαιότερό του έργο, με τον τίτλο «Ρωμαϊκή Ἀρχαιολογία», καλύπτει την ιστορία της Ρώμης από τη μυθική εποχή μέχρι τις αρχές του Α' Καρχηδονιακού Πολέμου. Διαιρέθηκε σε είκοσι τόμους, από τους οποίους οι πρώτοι εννέα διασώζονται ολόκληροι, ο δέκατος και ο ενδέκατος σχεδόν ολόκληροι, και οι υπόλοιποι τόμοι σε σπαράγματα σε αποσπάσματα του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου και μιας επιτομής που ανακάλυψε ο Angelo Mai σε χειρόγραφο του Μιλάνου. Τα πρώτα τρία βιβλία του Αππιανού, καθώς και του Βίου του Καμίλλου του Πλουτἀρχου επίσης δανείζονται πολλά από το Διονύσιο.
Ο κύριος στόχος του ήταν να συμφιλιώσει τους Έλληνες με το Ρωμαϊκό καθεστώς, διογκώνοντας τυχόν αξιόλογες ιδιότητες των κατακτητών τους, καθώς και επιχειρηματολογώντας με τη χρήση αρχαίων πηγών ότι οι Ρωμαίοι ήταν γνήσιοι απόγονοι (bοοκ 1,11) των παλαιών Ελλήνων . Σύμφωνα με το Διονύσιο, η ιστορία είναι φιλοσοφία που διδάσκει με παραδείγματα, και αυτήν την ιδέα την έχει φέρει εις πέρας από την οπτική του Έλληνα ρήτορα. Έχει ωστόσο συμβουλευτεί προσεκτικά τις μεγαλύτερες αυθεντίες, και το έργο το δικό του, μαζί με του Λιβίου είναι οι μόνες αφηγήσεις της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας που παρουσιάζουν συνέχεια και βάθος ανάλυσης.
Ο Διονύσιος ήταν επίσης ο συγγραφέας μερικών ρητορικών πραγματειών, στις οποίες δηλώνει ότι έχει μελετήσει εκτενώς τα καλύτερα από τα αθηναϊκά πρότυπα: Η Τέχνη της Ρητορικής (συλλογή περισσότερο δοκιμίων για τη θεωρία της ρητορικής), ανολοκλήρωτο, και προφανώς όχι όλη η δουλειά του· Περὶ συνθέσεως ὀνομάτων, πραγματεία για το συνδυασμό λέξεων σύμφωνα με τα διάφορα πρότυπα ρητορικής; Περὶ μιμήσεως, πάνω στα καλύτερα πρότυπα στα διάφορα είδη λογοτεχνίας και στον τρόπο με τον οποίο θα γίνουν τυχόν αντικείμενο μίμησης - αποσπασματική εργασία· Περὶ τῶν Ἀττικῶν ῥητόρων, το οποίο, εντούτοις, ασχολείται μόνο με το Λυσία, τον Ισαίο, τον Ισοκράτη και, ως παράρτημα, τον Δείναρχο; Περὶ λεκτικῆς Δημοσθένους δεινότητος· και Περὶ Θουκιδίδου χαρακτῆρος, μία λεπτομερειακή αλλά εν γένει μεροληπτική αποτίμηση. Οι δύο αυτές πραγματείς συμπληρώνονται με επιστολές προς τον Πομπήιο και τον Αμμαίο (2).
Αλβέρτος Γ΄ του Χάμπσμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Βέρνερ Β΄ κόμη του Χάμπσμπουργκ και της Ίντα του Χόμπεργκ.
Όπως και ο πατέρας του, υποστήριζε πιστά τους Χοενστάουφεν.
Ρενέ Κορνέχο

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Κορνέχο σπούδασε μηχανικός στο Περού και εργάστηκε ως εκτελεστικός διευθυντής στην επιχείρηση ProInversion, για την προώθηση επενδυτών.
Μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Ουμάλα, ο Κορνέχο υπηρέτησε ως υπουργός Οικισμού. Το 2014 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός  Βιγιανουέβα και διάδοχός του διορίστηκε ο Κορνέχο στις 24 Φεβρουαρίου 2014. Τον Ιούλιο του 2014 αντικαταστάθηκε από την Άνα Χάρα.
2686 Λίντα Σούζαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λίντα Σούζαν είναι άγνωστα.
Γκλεμπ του Κιέβου

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ του μακρόχειρα (dolgoruki) μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Ελένης από την Κωνσταντινούπολη. 
Αμφιθαλής αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ του Βλαντίμιρ, ο Βσέβολοντ Γ΄ ο πολύτεκνος και ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Ροστισλάβ Γιούριεβιτς, ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι, κά. Έγινε πρίγκιπας τού Κούρσκ (1147), τού Κάνεβ (1149), τού Περεγιασλάβ (1155-69) και μετά μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1169, 70-71). 
Ο Γκλεμπ εμφανίζεται στο ιστορικό μυθιστόρημα τού Λουί Λ'Αμούρ (1908-88) το Τύμπανο που βαδίζει (1984).
Μαντώ Μαυρογένους

Τα πρώτα χρόνια και δράση στην Επανάσταση

Καταγόταν από ελληνική οικογένεια της Ρουμανίας, η οποία έφυγε κρυφά, με την οικογένειά της, για την Ιταλία. Εγκαταστάθηκαν στην Τεργέστη και εκεί ο πατέρας της Νικόλαος ασχολήθηκε με το εμπόριο. Το 1796 η Μαντώ γεννήθηκε και λίγο καιρό πριν τη Μεγάλη Επανάσταση μετακόμισε με τον Θείο της τον Παπα-Μαύρο στη Τήνο. Τον Απρίλη του 1821 έμαθε για την επανάσταση και έλαβε μέρος σε αυτή. 
Με την έναρξη της Επανάστασης, η Μαντώ πήγε στην Μύκονο και ξεσήκωσε τους κατοίκους εναντίον των Τούρκων. Με πλοία εξοπλισμένα με δικά της έξοδα, καταδίωξε διακόσιους Αλγερινούς που λυμαινόταν τις Κυκλάδες και αργότερα πολέμησε στη Κάρυστο, στη Φθιώτιδα και στη Λιβαδειά. Κάτοχος της γαλλικής γλώσσας, συνέταξε συγκινητική έκκληση προς τις γυναίκες της Γαλλίας, ζητώντας τη συμπαράστασή τους στον πληθυσμό της Ελλάδας. Για τον Αγώνα διέθεσε όλη της την περιουσία. Για τη συνολική δραστηριότητά της ο Ιωάννης Καποδίστριας της απένειμε -τιμή μοναδική σε γυναίκα- το αξίωμα του επίτιμου αντιστράτηγου και της παραχώρησε κεντρικό σπίτι στο Ναύπλιο. Επίσης εκτός από τη Γαλλική, μιλούσε άπταιστα την Ιταλική, αλλά και την Τουρκική γλώσσα .

Ιστορικές αναφορές

Τη Μαντώ γνώρισε από κοντά ο Γάλλος Rybaud το 1821 και την περιγράφει σαν ευγενική προσωπικότητα με φλογερό πατριωτισμό. Συγκρίνοντάς την με τη Μπουμπουλίνα αναφέρει:

"Από τη μια μεριά [Μπουμπουλίνα] το θάρρος, σπάνιο σε γυναίκες, που συνοδεύεται όμως από τη βουλιμία για το κέρδος... Κι' από την άλλη [Μαντώ] η φιλοπατρία σε όλη της την καθαρότητα, χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας, η απόλυτη αυτοθυσία, η πιο  συγκινητική απρονοησία για το προσωπικό μέλλον. 
Μου έλεγε η Μαντώ: Δεν με νοιάζει τι θα γίνω αν είναι να ελευθερωθεί η πατρίδα μου. Όταν θα έχω χρησιμοποιήσει όλα όσα μπορώ να διαθέσω για την ιερή υπόθεση της ελευθερίας, θα τρέξω στο στρατόπεδο των Ελλήνων για να τους ενθαρρύνω με την απόφασή μου να πεθάνω, αν χρειαστεί, για την ελευθερία".

Παρόμοια εντύπωση για τη Μαντώ σχημάτισε και ο Άγγλος Eduard Blaquire, ο οποίος προσθέτει ότι του έκανε εντύπωση η φιλοδοξία της να δει όλες τις τάξεις ενωμένες.
Μετά την Επανάσταση, καταδιωκόμενη από τον Ιωάννη Κωλέττη (ο οποίος συμμετείχε και στην Α' Εθνοσυνέλευση που έγινε το Δεκέμβριο του 1821 στην Επίδαυρο), ξαναγύρισε στη Μύκονο και τον Ιούλιο του 1840 πέθανε στην Πάρο φτωχή και λησμονημένη.
Ορθόδωρον

Το ορθόδωρον ήταν αρχαία ελληνική μονάδα μέτρησης μήκους πολλαπλάσιο του δακτύλου. Υπολογιζόταν με το χέρι, με το μήκος της παλάμης, δηλαδή από το άκρο του καρπού μέχρι το άκρο του μεσαίου δακτύλου.
Κατά αρχαίους ορισμούς: "από άκρου καρπού μέχρι του δακτύλου" κατά τον Ησύχιο, ή "το από καρπού μέχρι άκρου δακτύλων, η πάσα χείρ, ορθόδωρον".
Το ορθόδωρο ισοσυναμεί με 11 δακτύλους και ήτο διάφορος της παλάμης, της σπιθαμής και της λιχάδος.

Σήμερα υπολογίζεται σε 203 χιλιοστά του μέτρου.
Τσιβιτά Καστελλάνα

Ιστορία

Η Τσιβιτά Καστελλάνα ιδρύθηκε κατά την Εποχή του Σιδήρου από τον ιταλικό λαό των Φαλίσκων, οι οποίοι ονόμασαν την πόλη Falerii (αρχαία ελληνικά: Φάληρο (Παλαιό)). Μετά την ήττα των Φαλίσκων στον πόλεμο με τους Ρωμαίους, χτίστηκε από τους τελευταίους μια νέα πόλη περίπου 5 χιλιόμετρα μακριά, που ονομάστηκε Falerii Novi (Νέοι Φαλέριοι).
Η εγκαταλελειμμένη πόλη άρχισε να κατοικείται ξανά την περίοδο των αρχών του Μεσαίωνα, με το νέο όνομα Τσιβιτά Καστελλάνα ("Πόλη του Κάστρου" σε ελεύθερη μετάφραση) να αναφέρεται πρώτη φορά το 994. Στους επόμενους αιώνες η πόλη ήταν ένας δήμους που ανθούσε, συχνά σε αντιμαχία με τον Πάπα και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αφού καταλήφθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα από τον  Πάπα Πασχάλη Β΄, δόθηκε ως φέουδου στην οικογένεια Σαβέλλι (Savelli) από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΔ΄.
Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ ανέθεσε την πόλη στον Καρδινάλιο Ροδρίγο Βοργία, τον μέλλοντα Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄, ο οποίος άρχισε την κατασκευή του Ρόκκα ("Rocca", Κάστρο), το οποίο ολοκληρώθηκε υπό τον Πάπα Ιούλιο Β΄.  
Η Τσιβιτά Καστελλάνα έγινε σημαντικός οδικός κόμβος με την σύνδεση με τη Βία Φλαμίνια (Via Flaminia) (1606) και την κατασκευή της Ponte Clementino (Γέφυρα του Κλήμη) μετά τη γαλλική νίκη εναντίον του Ναπολιτάνικου στρατού το 1709.
Όλιβερ Λαφαγιέτ

Κολλεγιακή καριέρα

Ο Όλιβερ Λαφαγιέτ εισήχθη το 2002 σε ηλικία 18 ετών στο Κολλέγιο Μπλιν, στο οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο. Στη συνέχεια εγγράφει στο Κολλέγιο Μπράουν Μάκι, στο οποίο παρέμεινε μέχρι το 2005. Το 2005 εισήχθη στο πανεπιστήμιο του Χιούστον, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνιζόταν στο κολλεγιακό πρωτάθλημα για δύο χρόνια. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα του Χιούστον τον οδήγησε στα Ντραφτ του NBA για το 2007, ωστόσο ο Λαφαγιέτ δεν κατάφερε να διακριθεί και να εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο με ομάδα του ΝΒΑ. Εντούτοις, ο Λαφαγιέτ, σπούδασε και κοινωνιολογία.

Επαγγελματική καριέρα

Το 2007, ο Λαφαγιέτ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στους Κορεκάμινος Βικτόρια, στους οποίους παρέμεινε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τους Έρι ΜπέιΧοκς (2008-09) και τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς (2009-10).
Στις 14 Απριλίου του 2010, ο Όλιβερ Λαφαγιέτ έκανε το όνειρό του πραγματικότητα και υπέγραψε για πρώτη φορά σε σύλλογο του ΝΒΑ. Ο λόγος για τους Μπόστον Σέλτικς, στους οποίους ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες καθώς στις 13 Οκτωβρίου 2010 αποφάσισε να αφήσει την Αμερική και να ταξιδέψει στην Ευρώπη με προορισμό τη Σερβία και συγκεκριμένα την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Η παρουσία του στην ομάδα του Βελιγραδίου ήταν μικρής διαρκείας 
καθώς ένα μήνα μετά την υπογραφή του συμβολαίου του, ο Λαφαγιέτ αποφάσισε να επιστρέψει στην Αμερική και τους Φορτ Ουέιν Μαντ Αντς.
Το 2011, ο Λαφαγιέτ ταξίδεψε στο Ισραήλ για λογαριασμό της Μακάμπι Ασντόντ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην Πολωνία προκειμένου να μεταγραφεί στην Ασέκο Πρόκομ Γκντίνια, με την οποία υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους.
Τον Ιανουάριο του 2012, ο Λαφαγιέτ ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Εφές Ανατολού, ενώ λίγους μήνες αργότερα μεταπήδησε στη Λιθουανία για λογαριασμό της Ζάλγκιρις Κάουνας, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρωτάθλημα Λιθουανίας για το 2013.
Το 2013 μετεγγράφει στην ισπανική Βαλένθια Μπάσκετ στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει το Eurocup του 2014.
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2014, ο Ολυμπιακός Πειραιώς απέκτησε τα δικαιώματα του Λαφαγιέτ, ο οποίος υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ έφτασε μέχρι τον τελικό της Ευρωλίγκα, όπου ηττήθηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης.
Στις 9 Ιουλίου 2015 υπέγραψε συμβόλαιο με την Αρμάνι Μιλάνο, κατακτώντας το κύπελλο Ιταλίας.
Στις 18 Ιουλίου 2016 υπέγραψε με την Μάλαγα. Τον Απρίλιο κατέκτησε για δεύτερη φορά στην καριέρα του το Γιούροκαπ.
Στις 31 Ιουλίου 2017 υπέγραψε με την ιταλική Βίρτους Μπολόνια.
Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Ιγκοκέα, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Βοσνίας.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Κροατίας ζήτησε άδεια προκειμένου να δώσει την κροατική υπηκοότητα στον Λαφαγιέτ, αίτημα που η Κροατική Ολυμπιακή Επιτροπή έκανε αποδεκτό. Ο Λαφαγιέτ απέκτησε λίγο καιρό αργότερα την κροατική υπηκοότητα και άμεσα ενίσχυσε την Εθνική Κροατίας στο Μουντομπάσκετ του 2014.
Βυλάζωρα

Ιστορία

Οι αρχαίες πηγές δεν είναι ιδιαίτερα αναλυτικές στην περιγραφή της πόλης. Σύμφωνα με τον Πολύβιο ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Παιονίας όταν κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Ε', ο οποίος την οχύρωσε με σκοπό την προστασία του περάσματος στη Μακεδονία από τις επιδρομές των Δαρδανών. Πιθανότατα ο Φίλιππος να πήρε την πόλη από τα χέρια των ίδιων των Δαρδανών και όχι των Παιόνων, που εκείνη την περίοδο είχαν πλέον χάσει τη δύναμή τους. Έπειτα η πόλη συμμετείχε στον πόλεμο του γιου του Φιλίππου, Περσέα στον πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων. Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ. εγκαταλείφθηκε και χρησίμευσε ως πηγή οικοδομικών υλικών.

Αρχαιολογικά ευρήματα

Η ανακάλυψη του χώρου συνέβη το 1976. Διάσπαρτες έρευνες έλαβαν χώρα μεταξύ 1980 και 1990 αλλά ο κύριος όγκος των ερειπίων της αποκαλύφθηκε μετά από ανασκαφές που πραγματοποίησαν το 2008 το Texas Foundation for Archaeological & Historical Research Αυτές έφεραν στο φως πολλά κατασκευαστικά στρώματα που περιλαμβάνουν αμυντικά τείχη, ένα μαγειρίο και ορισμένα κτήρια. Κυριαρχεί ο δωρικός ρυθμός. TFAHR Archaeology Projects (επιμ.). «June - July 2012. Bylazora (Sveti Nikole)».</ref>
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1999

Οι 54οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1999 έγιναν στην Κωνσταντινούπολη, στις 26 & 27 Ιουνίου. Μετείχαν εννιά βαλκανικές χώρες μετά την προσθήκη και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες. Το βαλκανικό πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη ξεχωριστά, στη Σόφια, και ήταν εκτός βαθμολογίας.

Ανδρών

*Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στη Σόφια, εκτός βαθμολογίας.

Γυναικών

*Διεξήχθη ξεχωριστό πρωτάθλημα στη Σόφια, εκτός βαθμολογίας.
Πάπας Σιλβέριος

Η ζωή του

Ήταν νόμιμος γιος του Πάπα Ορμίσδα, γεννημένος στο Φροζινόνε, Λάτιο, πριν ο πατέρας του εισέλθει στην ιεροσύνη. 
Πιθανότατα χειροτονήθηκε στις 8 Ιουνίου του 536.
Αντιτέθηκε στην αποκατάσταση του μονοφυσίτη, πρώην Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άνθιμου Α΄, τον οποίο είχε καθαιρέσει ο Πάπας Αγαπητός Α΄, προκαλώντας το μένος  της αυτοκράτειρας Θεοδώρας όπου κατ΄ εντολή της εξορίσθηκε στα Πάταρα στη Μικρά Ασία. Ως αποτέλεσμα η Θεοδώρα επιχείρησε να κάνει Πάπα τον Βιγίλιο. Όταν έμαθε όμως ο επίσκοπος Πατάρων την όλη αλήθεια επέτυχε από τον Ιουστινιανό την απελευθέρωση και την αποκατάσταση του Σιλβέριου Κατά τη διάρκεια της παποσύνης του Σιλβέριου, υπήρχε έντονη φημολογία ότι εξαγόρασε την άνοδο του στον παπικό θρόνο από τον αυτοκράτορα Θεοβάλδο.
Στις 9 Δεκεμβρίου του 536, ο βυζαντινός στρατηγός Βελισάριος μπήκε στη Ρώμη, με την έγκριση του Πάπα Σιλβέριου. Ο διάδοχος του Θεοβάλδου, Ουΐτιγγης, συγκέντρωσε στρατό και πολιόρκησε την πόλη, καταδικάζοντας την σε στερήσεις και πείνα. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι ο Πάπας έγραψε στον Ουΐτιγγη προσφέροντάς του την πόλη.
Ο Βελισάριος καθαίρεσε τον Σιλβέριο τον Μάρτιο του 537 με την κατηγορία της προδοσίας μέσω της αλληλογραφίας του με του Γότθους, καθιστώντας τον πλέον έναν απλό μοναχό. Κατέφυγε στη Κωνσταντινουπολη(?) αλλά ο Ιουστινιανός Α', τον έστειλε πίσω στη Ρώμη, όπου ο Βιγίλιος τον εξόρισε στο νησί φυλακή Παντατάρια στο Βεντοτένε, όπου πέρασε το υπολοιπο της ζωής του στην αφάνεια. Η ημερομηνία θανάτου του δεν είναι γνωστή.
Με βάση το Liber Pontificalis, ο Σιλβέριος δεν εξορίστηκε στη Βεντοτένε, αλλά πιθανότατα στην Παλμαρόλα, όπου και πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου του 537.
Ο Σιλβέριος αργότερα μακαριοποιήθηκε και αγιοποιήθηκε και είναι σήμερα ο προστάτης άγιος του νησιού Πόντζα στην Ιταλία.
Με βάση ένα θρύλο του νησιού Πόντζα, ψαράδες που έπλεαν κατά τη διάρκεια μιας θύελλας ανοικτά της Παλμαρόλα ζήτησαν τη βοήθεια του αγίου Σιλβέριου. Μία οπτασία του αγίου τους οδήγησε στην Παλμαρόλα και έτσι σώθηκαν. Το θαύμα αυτό αποτέλεσε αφορμή για την αγιοποίηση του.
Με βάση τη "Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια (New Catholic Encyclopedia)" (1966), οι ημερομηνίες της παποσύνης του Πάπα Σιλβέριου τίθενται υπό αμφισβήτηση: "1 ή 8 Ιουνίου του 536, έως περίπου 11 Νοεμβρίου του 537, θαν. Παλμαρία, πιθανότατα στις 2 Δεκεμβρίου του 537." Με βάση την ίδια πηγή, δεν μακαριοποιήθηκε ούτε αγιοποιήθηκε ποτέ, αλλά απλά ανακηρύχθηκε άγιος από τους πιστούς. Η πρώτη αναφορά του ονόματός του σε καταλόγους αγίων ανάγεται στον 11ο αιώνα.
Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 20 Ιουνίου.
Βαβυλωνιακός Χάρτης του Κόσμου

Ο Βαβυλωνιακός Χάρτης του Κόσμου είναι μια πήλινη πλάκα με χάρτη του κόσμου, με τη Βαβυλώνα στο κέντρο του. Ο χάρτης χρονολογείται στα 600 π.Χ. και ανακαλύφθηκε στο Σιππάρ, στο νότιο Ιράκ, μια πόλη η οποία βρίσκεται 96 χλμ. βόρεια της Βαβυλώνας, στην ανατολική όχθη του Ευφράτη.
Η πήλινη πλάκα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο (BM 92687).

Μυθολογικές ερμηνείες

Εικάζεται ότι οι τοποθεσίες των νησιών, αν και πιθανώς αναφέρονται σε αληθινές περιοχές, μπορεί επίσης να αναπαριστούν μια μυθολογική ερμηνεία του κόσμου.

Άλλοι Βαβυλωνιακοί παγκόσμιοι χάρτες

Ενώ αυτός ο Χάρτης του Κόσμου απεικονίζει τη Βαβυλώνα στο κέντρο του, ένας πρωιμότερος βαβυλωνιακός παγκόσμιος χάρτης που ανάγεται στον 9ο αιώνα π.Χ. απεικόνιζε τη Βαβυλώνα πιο βόρεια, χωρίς να είναι βέβαιο τι αντιπροσώπευε το κέντρο του κόσμου.