google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρομέδα Α´

Η Ανδρομέδα Α΄ (Andromeda I) είναι νάνος σφαιροειδής γαλαξίας τύπου dSph ο οποίος απέχει περίπου 2,4 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Ανήκει στην Τοπική ομάδα γαλαξιών και είναι γαλαξίας-δορυφόρος του Γαλαξία της Ανδρομέδας (M31). Βρίσκεται περίπου 3,5 μοίρες νότια και λίγο πιο ανατολικά από τον Μ31. Με βάση όσα ήταν γνωστά μέχρι το 2005, η Ανδρομέδα Ι είναι ο κοντινότερος γνωστός συνοδός-γαλαξίας του Μ31 τύπου dSph διότι εκτιμάται πως απέχει ~40 kpc ή ~150.000 έτη φωτός.
Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Sidney van den Bergh το 1970 με χρήση του τηλεσκοπίου των 48 ιντσών στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Περαιτέρω έρευνα διεξήχθη χάρη στο Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ και έδειξε ότι οι αστέρες στον οριζόντιο κλάδο της είναι, όπως συμβαίνει και στους άλλους νάνους σφαιροειδείς γαλαξίες, κατά κύριο λόγο ερυθροί. Βάσει αυτού και από την αφθονία μπλε αστέρων στον οριζόντιο κλάδο, μαζί με 99 αστέρες RR Λύρας που ανακαλύφθηκαν το 2005, προκύπτει ότι υπήρξε παρατεταμένη περίοδος γενέσεως αστέρων. Η ηλικία εκτιμάται στα δισεκατομμύρια χρόνια. Το Χαμπλ εντόπισε επίσης ένα σφαιρωτό σμήνος στην Ανδρομέδα Ι, καθιστώντας την τον λιγότερο φωτεινό γνωστό γαλαξία όπου εντοπίστηκε τέτοιου είδους αστρικό σμήνος.
Ναύαρχος (ταινία)

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά με την αναμέτρηση μιας ρωσικής ναρκοθέτιδος και του γερμανικού πολεμικού πλοίου. Μετά από σκληρή μάχη, στη Θάλασσα της Βαλτικής, το γερμανικό πλοίο ανατινάσσεται στον αέρα. Τότε, ο Τσάρος Νικόλαος Ρομανόφ ανεβάζει τον Κολτσάκ στη βαθμίδα του Διοικητή του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας.
Καθώς κατευθύνεται στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξανδρος Κολτσάκ μαθαίνει για την επανάσταση και επιστρέφει στην Ρωσία. Εκεί, ο Κερένσκι (ηγέτης της Προσωρινής Κυβέρνησης) του προτείνει να αναλάβει το Υπουργείο Αμύνης, αλλά ο Κολτσάκ αρνείται αυτή τη θέση και ζητά να σταλθεί στις ΗΠΑ για να βοηθήσει τους Σύμμαχους στον πόλεμο κατά των Γερμανών (Α' Παγκόσμιος Πόλεμος).
Ενώ γίνονται όλ' αυτά, ο Κολτσάκ ερωτεύεται την Άννα, σύζυγο του συνεργάτη του, Σεργκέι Τιμίρεφ - ο Κολτσάκ είναι παντρευμένος και έχει δύο παιδιά. Όταν ξεκινά η γνωστή Οκτωβριανή Επανάσταση, ο Κολτσάκ βρίσκεται στη Σιβηρία, όπου συναντά ένα ικανό στρατηγό, τον Βλαντιμίρ Κάππελ, ο οποίος αναλαμβάνει την ηγεσία τον αντικομμουνιστικών δυνάμεων.
Αν και οι δυνάμεις των Λευκών είχαν επιτυχία, η Τσεχική Λεγεώνα του Γάλλου στρατηγού Ζανίν παραδίδει τον Κολτσάκ στους Κόκκινους, όσο ο Ναύαρχος βρίσκεται στον δρόμο για το Ιρκούτσκ (πήγαινε να μεταφέρει εκεί την πρωτεύουσα του) και περίμενε τις δυνάμεις του Κάππελ. Οι Κόκκινοι τον φυλακίζουν μαζί με την Άννα και τον Βίκτορ Πεπελάγιεφ, Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης του Κολτσάκ.
Καθώς ο Κάππελ πλησιάζει το Ιρκούτσκ, μαζί με το άλογο του πέφτει σε παγωμένο νερό, γι' αυτό και αναγκάζεται να κόψει το ένα του πόδι. Όταν φτάνει στο Ιρκούτσκ, οι Κόκκινοι εκτελούν τον Πεπελάγιεφ και τον Κολτσάκ, τελευταία επιθυμία του οποίου ήταν η αποστολή της συζύγου του και της Άννας στο Παρίσι, και ρίχνουν τα πτώματα τους στον ποταμό Ανγκαρά. Οι δυνάμεις του Κάππελ απωθήθηκαν.
Η ταινία περιστρέφεται στις αναμνήσεις της Άννας, η οποία στο τέλος βρίσκεται σε σοβιετικό στούντιο ως κομπάρσος, την οποία όμως ο σκηνοθέτης αρνείται να δεκτεί, παρά τα καλά χαρακτηριστικά του προσώπου της.

Γυρίσματα

Η ταινία γυρίστηκε στο Ιρκούτσκ, στη Μικρή Θάλασσα, στην Αγία Πετρούπολη, στη Βαϊκάλη, στο Νίζνι Νόβγκοροντ, στη Κολόμνα και στη Σεβαστούπολη. Ο προϋπολογισμός της ταινίας ανέρχεται στα 20.000.000 δολάρια.
Ανδρόνικος Δούκας (συναυτοκράτορας)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη και μίας ανιψιάς τού Πατριάρχη Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου.
Σπούδασε υπό τον Μιχαήλ Ψελλό και αρκετά έργα επέζησαν, που συντέθηκαν από εξέχοντες λογίους της εποχής του για να τον βοηθήσουν στις σπουδές του: μία διατριβή Περί Γεωμετρίας τού Ψελλού και δύο φιλοσοφικά δοκίμια τού Ιωάννη τού Ιταλού. Ο Ψελλός συνέταξε μία πανηγυρική μονωδία για τον Ανδρόνικο, όταν εκείνος απεβίωσε.
Αντίθετα με τους άλλους δύο αδελφούς του Μιχαήλ Ζ΄ και Κωνστάντιο, δεν αξιώθηκε από τον πατέρα του στη θέση τού συμβασιλέως. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του ακολούθησε σύντομη αντιβασιλεία της μητέρας του και των δύο άλλων αδελφών του. Την Ευδοκία νυμφεύτηκε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης, ο οποίος τον έκανε συμβασιλέα, ίσως με αίτημα της Ευδοκίας. Αλλά αυτό δεν είχε μεγάλη σημασία, μια και συμβασιλείς ήταν και οι δύο αδελφοί του και τα δύο τέκνα τού Ρωμανού Δ΄ με την Ευδοκία, πέντε συνολικά. Σύντομα μετά την ανάρρησή του ο Ρωμανός Δ΄ άφησε την Κωνσταντινούπολη για την εκστρατεία του στην Ανατολή· μαζί του πήρε και τον Ανδρόνικο, ουσιαστικά ως όμηρο.
Κατά τη βασιλεία τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄, ο Ανδρόνικος συνέχισε να είναι συν-Αυτοκράτορας, μάλλον σε προτεραιότητα από τον μικρότερο Κωνστάντιο. Ήταν προφανής η έλλειψη ικανότητάς του και η θέση του ήταν απλά διακοσμητική, ωστόσο περιλαμβάνεται σε μερικούς καταλόγους Αυτοκρατόρων, μεταξύ τού Ρωμανού Δ΄ και τού Μιχαήλ Ζ΄. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· ο Δ. Πολέμης κρίνει ότι αυτό έγινε μετά το 1081, αλλά ο Τόμας Κόνλεϋ θεωρεί ότι απεβίωσε στις αρχές τού 1077, καθώς δεν αναφέρεται στην επίθεση τού Νικηφόρου Βοτανειάτη στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος.

Οικογένεια

Σύμφωνα με τη μονωδία τού Ψελλού, ο Ανδρόνικος νυμφεύτηκε μία, που δεν γνωρίζουμε το όνομά της, η οποία απεβίωσε λίγο μετά από αυτόν. Δεν είχαν αποκτήσει απογόνους.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1966-67

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1966-67 ήταν μια διασυλλογική διοργάνωση που λάμβανε χώρα για πρώτη φορά και η οποία εξελίχθηκε παράλληλα με το θεσμό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης.
Σε αυτήν, πρώτευσε και αναδείχθηκε ως τροπαιούχος η ιταλική Ίνις Παλακανέστρο Βαρέζε (Ignis Pallacanestro Varese), η οποία στη συνέχεια πρωταγωνίστησε επί σειρά ετών στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.

Αναλυτικά η διοργάνωση

Με τεχνικό τον κόουτς Βιτόριο Τρακούτσι και παίκτες τους Ντίνο Μενεγκίν, Στάνλεϊ Μακένζι (ΗΠΑ), Σάουρο Μπουφαλίνι, Ενρίκο Μποβόνε, Οτορίνο Φλαμπορέα, Όσολα, Τζιαμπατίστα "Νίνο" Τσεσκούτι, Πάολο Βιτόρι, Μάσιμο Βιλέτι και τους αδελφούς Πιεράντζελο Τζεργκάτι, η ομάδα του Βαρέζε κατέκτησε το πρώτο Κύπελλο, υποτάσσοντας στο διπλό Τελικό τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με νίκη εντός έδρας και μια ανώδυνη ήττα στη ρεβάνς του Ισραήλ.

Διαδικασία διεξαγωγής

Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε συνεχείς γύρους με διπλές αναμετρήσεις έως και τον (επίσης διπλό) Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν δεκαεννέα και έτσι χρειάσθηκε να προηγηθεί αναγκαστικά μια μίνι προκριματική φάση με τρεις διπλές αναμετρήσεις.
Ερρίκος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην ιστορική πόλη Γκόσλαρ, της ορεινής περιοχής Χαρτς της Κάτω Σαξονίας, και το 1099, έγινε βασιλιάς των Γερμανών. Έγινε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1111 μέχρι το τέλος του το 1125. Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας και της Μπέρτας, κόρης του Όθωνα κόμη της Σαβοΐας. Υπήρξε ο τέταρτος και ο τελευταίος βασιλιάς από τον Οίκο των Σαλίων.
Η βασιλεία του Ερρίκου Ε΄ συνέπεσε με την τελική φάση της μεγάλης διαμάχης και της αμφισβήτησης του παπισμού, που είχαν προκαλέσει τις εντάσεις του Πάπα εναντίον του αυτοκράτορα. Με τη διευθέτηση του Κονκορδάτου της Βορμς, ο Ερρίκος Ε΄ παραδόθηκε στις απαιτήσεις της δεύτερης γενιάς των Γρηγοριανών μεταρρυθμιστών. Έχοντας εισέλθει στη Ρώμη και ορκιστεί με τους συνήθεις όρκους, ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ παρουσιάστηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στις 12 Φεβρουαρίου του 1111, για τη στέψη του και την επικύρωση της συνθήκης, και στη συνέχεια, ο Πάπας Πασχάλης Β΄ τον έστεψε ως αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις 13 Απριλίου του ιδίου έτους.
Το 1124, ηγήθηκε της εκστρατείας εναντίον του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας, και έστρεψε τα όπλα του εναντίον των πολιτών της Βορμς. Στις 3:20 μ.μ. την 23η Μαΐου του 1125 ο Ερρίκος Ε΄ απεβίωσε σε χώρο ελλιμενισμού στην Ουτρέχτη, και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Σπάιερ. Η καρδιά και τα σπλάγχνα του είναι θαμμένα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μαρτίνου, στην Ουτρέχτη. Αφού δεν απέκτησε νόμιμα τέκνα, άφησε τα υπάρχοντά του στον ανιψιό του, Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Σουηβίας και έτσι με το θάνατό του, εξέλιπαν οι αυτοκράτορες της δυναστείας της Φραγκονίας (ή Salian).
Ματζουράνα

Χαρακτηριστικά

Τα φύλλα της είναι μικρά, αντίθετα, χνουδωτά, ωοειδή και έχουν μία χαρακτηριστική όμορφη οσμή λεβάντας. Τα άνθη της είναι μικρά λευκού χρώματος.

Χρήσεις

Τα φύλλα της χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό, συνήθως στο κρέας και το ψάρι, αλλά και ως αφέψημα. Από τα φύλλα του φυτού λαμβάνεται αιθέριο έλαιο που χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό και αντισπασμωδικό ενώ έχει χρήσεις και στην αρωματοποιία.

Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα η ματζουράνα είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια όπου την χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο κατά στομαχικών και εντερικών ενοχλήσεων. Ο Γαληνός προτρέπει την χρήση της ως χωνευτικού. Σήμερα καλλιεργείται ως καλλωπιστικό και αρωματικό φυτό σε γλάστρες και κήπους.
Κλάουντιο Κολντεμπέλα

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από την Μέστρε και τη αγωνιστική περίοδο 1986-87 μετακόμισε στην Αουρόρα Μπάσκετ Ντέσιο. Στη συνέχεια έπαιξε στη Βίρτους Μπολόνια, από το 1989 ως το 1995. Το καλοκαίρι του 1996 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ. Επόμενος σταθμός του ήταν ο ΠΑΟΚ, ενώ το 2002-03 επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Ολύμπια Μιλάνο. Στέφθηκε πρωταθλητής Ιταλίας τρεις φορές (1994, 1995, 1996), ενώ έχει κατακτήσει και ένα Κύπελλο Ιταλίας (1990), όλα αυτά με την Βίρτους Μπολόνια. Επίσης με την Βίρτους κατέκτησε το 1990 το Κύπελλο Σαπόρτα. Επίσης, το 1999 πήρε με τον ΠΑΟΚ το Κύπελλο Ελλάδας.
Αγωνιζόμενος με την εθνική Ιταλίας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1993. Επίσης κατέκτησε το ασημένιο μετάλιο στους Αγώνες Καλής Θέλησης το 1995 και το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ το 1997.
Τα τελευταία χρόνια τα πέρασε στην Μιλάνο, με τη φανέλα της Αρμάνι. Στις 30 Ιουνίου 2006 αποφάσισε να δοθεί τέλος στην καριέρα του και γνωστοποίησε ότι θα παραμείνει στην ομάδα του Μιλάνο ως βοηθός του πρώην μεγάλου αστέρα και νυν προπονητή της ομάδας, Σάσα Τζόρτζεβιτς.
HMS Champion (1915)

Περιγραφή

Στα πλαίσια του προϋπολογισμού του Ναυτικού για το 1913 παραγγέλθηκαν οκτώ νέα ελαφρά καταδρομικά. Τα έξι εξ αυτών ήταν της υποκλάσης 
Caroline και διέθεταν συμβατικό σύστημα πρόωσης, όμως τα άλλα δύο (τα HMS Champion και HMS Calliope) 
διέθεταν νέες διατάξεις που αξιοποιούσαν μειωτήρες ώστε να επιτυγχάνονται οι βέλτιστες ταχύτητες στροβίλων και ελίκων. Οι διατάξεις αυτές ακολουθούσαν την εμπειρία που είχε αποκομηθεί προηγουμένως με τα αντιτορπιλικά HMS Badger,  HMS Beaver, HMS Leonidas και HMS Lucifer.
Το Champion ναυπηγήθηκε από την Hawthorn Leslie and Company στο Tyneside της Αγγλίας.<name="conway" /> Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 9 Μαρτίου 1914, η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 29 Μαΐου 1915 και το σκάφος ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1915.
Στα Champion και Calliope δοκιμάστηκαν διαφοροποιημένα συστήματα πρόωσης. Κατά; την διάρκεια των συγκριτικών δοκιμών και τα δύο έφθασαν στους 41.000 shp , όμως το Champion έφθασε σε μέγιστη ταχύτητα 29,5 kn καταναλώνοντας 470 τόνους καυσίμου ανά ημέρα ενώ το Caroline στους 29 kn καταναλώνοντας 550 τόνους καυσίμου ανά ημέρα.

Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Το Champion εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 20 Δεκεμβρίου 1915, ως αρχηγίδα του 13 Στολίσκου Αντιτορπιλικών του Μεγάλου Στόλου. Παρέμεινε σε αυτό τον σχηματισμό μέχρι τις αρχές του 1919, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος στη ναυμαχία της Γιουτλάνδης ως ναυαρχίδα του Αρχηγού της Δύναμης Αντιτορπιλικών του στόλου.

Μεσοπόλεμος

Το 1919 εντάχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στην 2η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών και στην συνέχεια στάλθηκε στο Σχολείο HMS  Vernon όπου και παρέμεινε μέχρι τον παροπλισμό του το 1924. Τον Μάιο του 1925 το Champion επέστρεψε στην ενεργό δράση ξανά ως εκπαιδευτικό πλοίο, αναλαμβάνοντας τέτοια καθήκοντα μέχρι και το 1928. Επίσης πραγματοποιήθηκαν επί του πλοίου οι δοκιμές των πρώτων RPC συστημάτων του Βασιλικού Ναυτικού.
Το Champion παροπλίστηκε οριστικά το Δεκέμβριο του 1933 και το επόμενο έτος πωλήθηκε για σκραπ.
As Salam al Amiri

To As Salam al Amiri είναι ο εθνικός ύμνος του Κατάρ. Γράφτηκε από τον Sheikh Mubarak bin Saïf al-Thani.

Αραβικοί στίχοι

قسما بمن رفع السماء
قسما بمن نشر الضياء
قطر ستبقي حرة تسمو
بروح الاوفياء
سيروا على نهج الألى سيروا
وعلى ضياء الانبياء
قطر بقلبي سيرة
عز وأمجاد الاباء
قطر الرجال الاولين
حماتنا يوم النداء
وخمائم يوم السلام
جوارح يوم الفداء
قسما قسما
قسما بمن رفع السماء
قسما بمن نشر الضياء
قطر ستبقى حرة تسمو
بروح الأوفياء
Σχολή Αξιωματικών Τεθωρακισμένων

Ιστορία

Τον Αύγουστο του 1861, ιδρύθηκε και οργανώθηκε το Εκπαιδευτικό Κέντρο Ιππικού με την επωνυμία Ιπποδρόμιο Φρουράς Αθηνών με έδρα την Αθήνα και το 1926 μετονομάσθηκε σε Σχολή Εφαρμογής Ιππικού.
Το 1935 συγκροτήθηκε η Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών με έδρα την Αθήνα, η οποία το 1937 εντάχθηκε στη Σχολή Εφαρμογής Ιππικού με έδρα την Λάρισα. 
Τον Δεκέμβριο του 1940, συγκροτήθηκε η Σχολή Αρμάτων, σε αντικατάσταση της Σχολής Εφαρμογής Ιππικού, με έδρα την Αθήνα.
Το έτος 1945, λειτούργησε στο Γουδί, η Σχολή Τεθωρακισμένων, προερχόμενη από την τέως Πτέρυγα Τεθωρακισμένων του Γενικού Κέντρου Εκπαιδεύσεως Αξιωματικών (ΓΚΕΑ). 
Το έτος 1946 συγκροτήθηκε το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων (ΚΕΤ) στο Γουδί, στο οποίο και ενσωματώθηκε η Σχολή Τεθωρακισμένων. Στην συνέχεια ΚΕΤ και Σχολή, μεταφέρθηκαν στις Αχαρνές. Το 1954 το ΚΕΤ μεταστάθμευσε στο Γουδί , όπου και ανασυγκροτήθηκε. Το έτος 1971 μετονομάζεται σε ΚΕΤΘ. 
Το έτος 1975 το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων και η Σχολή μετασταθμεύουν στο Στρατόπεδο «Επιλάρχου Μελίδη Γεωργίου», στον Αυλώνα Αττικής. Από τότε και μέχρι τον Ιούνιο του 2008, η Σχολή παραμένει ενταγμένη στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων, με την ονομασία Σχολή Αξιωματικών Τεθωρακισμένων (ΣΑΤΘ).
Τον Απρίλιο του 2008 μετονομάζεται σε Σχολή Τεθωρακισμένων (ΣΤΘ) και από τον Ιούνιο του 2008 υπάγεται οργανικά και διοικητικά στη Διεύθυνση Ιππικού Τεθωρακισμένων.
Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι

Καριέρα

Ο Καζιμιέρσκι γεννήθηκε στην Βαρσοβία,στις 17 Αυγούστου του 1959 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Αγκρίκολα Βαρσοβίας.Το 1978 πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καρίερα του με την μεταγραφή του στην Λέγκια Βαρσοβίας.Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις είχαν ως αποτέλεσμα την κλήση του στην Εθνική Πολωνίας με τη φανέλα της οποίας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 25 Ιανουαρίου του 1981 στο Τόκυο σε φιλική αναμέτρηση με την Ιαπωνία.
Το καλοκαίρι του 1987 και έπειτα από 9 χρόνια και 225 συμμετοχές με τη φανέλα της Λέγκια μεταγράφηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στον πρωταθλητή της προηγούμενης σεζόν Ολυμπιακό. Αν και κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας έδειξε καλά δείγματα γραφής η πορεία του στο πρωτάθλημα δεν ήταν ανάλογη καθώς προέβη σε μια σειρά απογοητευτικών εμφανίσεων με αποκορύφωμα την εμφάνισή του στην εκτός έδρας ήττα με 4-1 από τον ΠΑΟ στις 8 Νοεμβρίου του 1987 στο ΟΑΚΑ,που είχε ως επακόλουθο την αποχώρησή του από την ομάδα του Πειραιά τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έπειτα από μόλις 7 συμμετοχές με την ερυθρόλευκη φανέλα.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η βελγική Γάνδη όπου και κρέμασε τα γάντια του το 1991.
Ο Καζιμιέρσκι ήταν 23 φορές διεθνής με την Εθνική Πολωνίας και συμμετείχε μάλιστα στις αποστολές για τα Μουντιάλ του 1982 (όπου η Πολωνία κατέκτησε την 3η θέση) και του 1986.
Καρίνι

Ιστορία

Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Ύκκαρα, η μοναδική εγκατάσταση Σικανών στην ακτή, πιθανότατα ήταν μικρός αλιευτικός οικισμός. Η Ύκκαρα λεηλατήθηκε και κατακτήθηκε από τους Αθηναίους (415 π.χ.), οι κάτοικοι του χωριού ανάμεσα στους οποίους και η διάσημη εταίρα Λάις της Ύκκαρας πουλήθηκαν δούλοι. Στην Βιλλαγκράζια βρέθηκαν χριστιανικές κατακόμβες.
Η πρώτη ιστορική αναφορά για την ύπαρξη τοπικού επισκόπου στο Καρίνι φαίνεται σε δύο γράμματα που έγραψε τον 6ο αιώνα ο Πάπας Γρηγόριος Α΄, το πρώτο στον Βονιφάτιο του Ρήγιο και το δεύτερο στον Μπαρμπάρους του Καρίνι. Οι κατακόμβες στην ευρύτερη περιοχή δείχνουν ότι ο χριστιανισμός ήταν διαδεδομένος από τον 3ο αιώνα, μια σφραγίδα καταγράφει το όνομα ενός επισκόπου του Φελίξ. 
Τα γράμματα του πάπα Γρηγορίου του Μέγα δείχνουν ότι η επισκοπή ενσωματώθηκε τον Σεπτέμβριο του 595 στο Ρήγιο αλλά το Καρίνι ανεξαρτητοποιήθηκε ξανά με δικό του επίσκοπο (602), ένας επίσκοπος της πόλης συμμετείχε σε μία Σύνοδο στην Ρώμη (649). Η τελευταία αναφορά για χριστιανό επίσκοπο παρουσιάζεται τον 8ο αιώνα, η Σικελία κατόπιν κατακτήθηκε από τους Άραβες που κατάργησαν την επισκοπή του Καρίνι. Η Καθολική Εκκλησία καταγράφει τους μετέπειτα επισκόπους σαν "τιτλούχους" ή "επίτιμους επισκόπους".

Τουρισμός

Ο τουρισμός αποτελεί την βασική πηγή εσόδων για την οικονομία του Καρίνι, δέχεται πολλούς επισκέπτες για την αγορά, τις αρχαιότητες και τα αξιοθέατα που διαθέτει. Το Καρίνι έχει τη σημαντικότερη εμπορική ζώνη στην Σικελία, την "Βιομηχανική Ζώνη" με δέκα μεγάλα εμπορικά κέντρα, προσελκύει πολύ κόσμο απο τις γειτονικές περιοχές ιδιαίτερα το καλοκαίρι και τα Σαββατοκύριακα. Το Καρίνι έχει δυο εμπορικά πολυκαταστήματα ή "Μόλλ" : το "Ποσειδών" το μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Σικελία και το "Πόρτομπελλο".
Ρίτσαρντ Βίτσχε

Συλλογική Καριέρα

Ο Βίτσχε γεννήθηκε στο Άμστερνταμ της Βόρειας Ολλανδίας. Αποτελώντας προϊόν των περίφημων ακαδημιών του ΑΦΚ Άγιαξ, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Ερεντιβίζιε στις 26 Οκτωβρίου 1986, σε ηλικία μόλις 17 ετών, ενώ πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα σχεδόν έναν χρόνο αργότερα. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ρομπ, επίσης αγωνιζόταν στην ομάδα.
Αφού κατάφερε να καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, ο Βίτσχε μεταγράφηκε στην ΦΚ Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ, όπου, όμως, αγωνίστηκε ελάχιστα, καθώς η ομάδα της Καταλωνίας κατακτούσε συνεχόμενους τίτλους πρωταθλητή στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην διοργάνωση στις 14 Σεπτεμβρίου 1991, αγωνιζόμενος και στα 90 λεπτά μιας εντός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 3–1 επί της Ρεάλ Σαραγόσα.
Στην συνέχεια, ο Βίτσχε αγωνίστηκε με τις Ζιροντέν Μπορντό, Μπλάκμπερν Ρόβερς (ως δανεικός από τον Μάρτιο του 1995, αγωνίστηκε μονάχα μία φορά απέναντι στην Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, καθώς η ομάδα του κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ), Άγιαξ (στην δεύτερη θητεία του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, πρόσθεσε περισσότερες από 150 επίσημες εμφανίσεις στο ενεργητικό του, βοηθώντας την να κατακτήσει δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα και εγχώρια κύπελλα, ενώ παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ισπανική Ντεπορτίβο Αλαβές για την σεζόν 2001–02), τους ερασιτέχνες της ΑΝΤΟ' 20 Χέεμσκερκ, καθώς και την ιαπωνική Όιτα Τρινιτά, όπου και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση τον Ιούνιο του 2004 σε ηλικία σχεδόν 35 ετών.

Διεθνής Καριέρα

Ο Βίτσχε μέτρησε συνολικά 31 διεθνείς συμμετοχές με την Ολλανδία, στις οποίες πέτυχε ένα τέρμα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 21 Φεβρουαρίου 1990 σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Ιταλία (0–0), ενώ κλήθηκε να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, το οποίο διεξήχθη στην Ιταλία, από τον, τότε, προπονητή της Ολλανδίας, Λέο Μπένακερ.
Ωστόσο, ένας τραυματισμός όσο αγωνιζόταν με την Μπαρτσελόνα του στέρησε την συμμετοχή από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, ενώ δεν αγωνίστηκε σε άλλη σημαντική διοργάνωση μέχρι του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996, το οποίο διεξήχθη στην Αγγλία. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής την θέση του στην εθνική ομάδα είχε πάρει ο μεγαλύτερος σε ηλικία αδερφός του.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1929-1930

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της περιόδου 1929-30 διεξήχθη με τη συμμετοχή τριών ομάδων, των πρωταθλητών των ιδρυτριών Ενώσεων της ΕΠΟ: Αθηνών, Πειραιώς  και Μακεδονίας, στα οποία τερμάτισαν πρώτοι οι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός Πειραιά και Άρης Θεσσαλονίκης αντίστοιχα. Πρωταθλητής Ελλάδος αναδείχθηκε αήττητος ο Παναθηναϊκός, ο οποίος μεταξύ άλλων την 1η Ιουνίου 1930 σημείωσε την ιστορική νίκη με 8-2 επί του Ολυμπιακού, που αποτελεί την ευρύτερη νίκη σε αγώνα των δύο αιωνίων αντιπάλων.
Συκούλα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Συκούλα βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας σε απόσταση 32 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Αμφιλοχία (μέσω Ιονίας Οδού) και 15 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα. Καταγράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1997 να ανήκει στην τότε κοινότητα Μενιδίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μενίδι, το Ελαιοχώρι, τη Λαγκάδα, το Θεριακήσι και το Κατσούλι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μενιδίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 189 κατοίκους.
Μοχάμετ Ε΄ του Κελαντάν

Σπουδές και διάδοχος του θρόνου του Κελαντάν

Έγινε διάδοχος του θρόνου του Κελαντάν στις 30 Μαρτίου 1979 και η επίσημη στέψη του έγινε το 1985. Ακολούθησε διπλωματικές σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποφοιτώντας το 1991. Επίσης, σπούδασε στον Καναδά και στο Βερολίνο.

Άνοδος στο θρόνο του Κελαντάν

Ο πατέρας του Μοχάμετ Ε΄ υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 2009 και ο γιος έγινε αντιβασιλιάς. Ανακηρύχθηκε Σουλτάνος του Κελαντάν στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, διαδεχόμενος τον ασθενή και ανίκανο να κυβερνήσει πατέρα του, Ισμαήλ Πετρά του Κελαντάν.

Αρχηγός κράτους

Στη συνέχεια έγινε Yang di-Pertuan Agong (εκλεγείς τον Οκτώβριο του 2016) και στέφθηκε επίσημα στις 13 Δεκεμβρίου 2016. Ως αρχηγός κράτους ήταν και επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων της Μαλαισίας, με βάση το σύνταγμα της χώρας. Σε μία άνευ προηγουμένου ενέργεια, έγινε ο πρώτος αρχηγός κράτους της Μαλαισίας που παραιτήθηκε από τον θρόνο, με την παραίτησή του σε ισχύ από τις 6 Ιανουαρίου 2019.

Προσωπική ζωή

Ο Μοχάμετ Ε΄ παντρεύτηκε την Tengku Zubaidah binti Tengku Norudin bin Tengku Muda (née Kangsadal Pipitpakdee), μέλος της βασιλικής οικογένειας Πατάνι, στις 15 Νοεμβρίου 2004. Χώρισαν το 2008. 
Ως διαζευγμένος, ήταν ο πρώτος Yang di-Pertuan Agong στην μαλαισιανή ιστορία που κυβέρνησε χωρίς να έχει σύντροφο βασίλισσα (Raja Permaisuri Agong).
Στη διάρκεια άδειάς του και ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό, ο Μοχάμετ φέρεται να παντρεύτηκε την καλλονή και Μις Μόσχα 2015, Οξάνα Βοεβοντίνα στις 22 Νοεμβρίου 2018. Ο υποτιθέμενος γάμος αναφέρθηκε και σχολιάστηκε ευρέως στα κοινωνικά δίκτυα, όμως δεν επιβεβαιώθηκε ή διαψεύστηκε από επίσημες πηγές.
Ολυμπία Μαντσίνι, κόμισσα του Σουασσόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ρώμη· ήταν κόρη του βαρόνου Λορέντσο Μαντσίνι, Ιταλού αριστοκράτη, νεκρομάντη και αστρολόγου και της Τζιρολάμα Μαζαρίνι, αδελφής του καρδιναλίου Μαζαρίνου, πρωθυπουργού της Γαλλίας. Αυτή και οι τέσσερις αδελφές της, έμειναν γνωστές στην Αυλή ως οι Μαζαρινέτες.
Αντώνιος Γεωργαντάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το Μάρτιο του 1799. Με την έκρηξη της επανάστασης μπήκε στον αγώνα και υπηρέτησε ως υπασπιστής του Οδυσσέα Ανδρούτσου και γραμματέας του Καραϊσκάκη. Πολέμησε στο Φάληρο, στην Πέτρα, στην Κάρυστο, στο Δίστομο, όπου και διακρίθηκε, και ο Οδυσσέας του ανέθεσε σπουδαία αποστολή στον Τούρκο πασά.
Ο Γεωργαντάς εξελέγη αρχηγός των Δερβενοχωρίων, και χιλίαρχος. Παραιτήθηκε του αξιώματος από μετριοφροσύνη γιατί είπε ότι ήταν και άλλοι οπλαρχηγοί εξίσου άξιοι του βαθμού, και ο απλός βαθμός του στρατιώτη της εθνικής παλιγγενεσίας είναι επαρκής τιμή για αυτόν. 
Όταν επί Όθωνος, το 1835 δημιουργήθηκε το σώμα των φαλαγγιτών στο οποίο κατατάχθηκαν «τιμής ένεκεν» αγωνιστές της επανάστασης, ονομάστηκε συνταγματάρχης της Φάλαγγας. Από το 1836 άρχισε να ασχολείται με την πολιτική και έγινε Δήμαρχος Λεβαδειάς, ενώ στη συνέχεια έγινε πρόεδρος στο επαρχιακό συμβούλιο. Ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 και στις εκλογές που επακολούθησαν εκλέχθηκε πληρεξούσιος Λεβαδίας στην Α΄ Εθνική Συνέλευση του 1843. Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής Λεβαδίας στις εκλογές του 1847 και κατή την διάρκεια της διακυβέρνησης Κριεζή εκλέχθηκε Πρόεδρος της Βουλής στις 21 Δεκεμβρίου 1849. Έμεινε στη θέση του προέδρου μέχρι τις 27 Ιουλίου 1850. Εκλέχθηκε ξανά στις εκλογές του 1850, αλλά και στις περιόδους 1859-1862 και 1872-1874. Το 1860 διορίστηκε στη Γερουσία, όπου έμεινε μέχρι την κατάργησή της το 1864. Το 1861 είχε διοριστεί Νομάρχης Λεβαδίας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου του 1884.