google/wiki40b huggingface dataset:
Βαλέρι Μπριούσοφ

Βιογραφία

Ο Μπριούσοφ γεννήθηκε στη Μόσχα στις 13 Δεκεμβρίου (1η Δεκ., με το παλ. ημερ.) 1873. Η οικογένειά του ήταν εύπορη, καθώς ο πατέρας του ήταν έμπορος, αν και είχε ταπεινή προέλευση. Ο παππούς του, από τη μεριά του πατέρα του, ήταν πρώην δουλοπάροικος που ανέπτυξε εμπορική δραστηριότητα, ενώ εκείνος από την πλευρά της μητέρας του υπήρξε ερασιτέχνης ποιητής. Έλαβε φιλελεύθερη παιδεία. Μελέτησε διάφορα επιστημονικά αντικείμενα, ήταν ευρυμαθέστατος, πραγματικός «βιβλιοφάγος» και πολύγλωσσος.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1890, ξεκίνησε να ενδιαφέρεται για τη γαλλική συμβολική ποίηση. Ως φοιτητής μετέφρασε Στεφάν Μαλλαρμέ, καθώς και Πόε. Οι πρώτες στιχουργικές απόπειρές του έφεραν επιρροές από το κίνημα της  Παρακμής και την καταραμένη ποίηση των Βερλαίν (τα Romances sans paroles του οποίου είχε μεταφράσει) και Ρεμπώ. 
To 1894 τύπωσε σε βιβλίο την πρώτη συλλογή του από νεανικά ποιήματα. Μεταξύ 1894 και 1895 εξέδωσε τρια μικρά φυλλάδια, υπό μορφή συλλογής, με τίτλο Ρώσοι συμβολιστές. Ως εκδότης κι επιμελητής εμφανιζόταν κάποιος Βλαντίμιρ Αλεξάντροβιτς Μάσλοφ (Владимир Александрович Маслов), στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Μπριούσοφ. Τα περισσότερα ποιήματα, άλλωστε, ήταν γραμμένα από αυτόν, με διάφορα ψευδώνυμα (В. Даров, А. Бронин, К. Созонтов, З. Фукс). Με το έργο αυτό κέρδισε για πρώτη φορά την αναγνώριση των κριτικών, καθώς αποτέλεσε σταθμό για το ρωσικό κίνημα. 
Το 1904 ο Μπριούσοφ έγινε διευθυντής της περιοδικής φιλολογικής έκδοσης Ζυγός (Весы), που ήταν το έντυπο όργανο έκφρασης των Ρώσων συμβολιστών. 
Παράλληλα, διηύθυνε τον εκδοτικό οίκο «Σκορπιός» (Скорпион) και από το 1909 δημοσίευε τακτικά στο δημοφιλέστατο περιοδικό Ρωσική Σκέψη (Русская мысль). 
Ο Μπριούσοφ καθιερώθηκε ως ηγετική μορφή του συμβολιστικού κινήματος. Νέοι ταλαντούχοι ποιητές, όπως ο Αλεξάντρ Μπλοχ, τον ανέδειξαν σε πρότυπό τους, ενώ οι Γκόρκι και Γκουμιλιόφ (σύζ. της Άννας Αχμάτοβας) τον ανεγνώρισαν ως τον πλέον καλλιεργημένο Ρώσο συγγραφέα της εποχής του. Δεν έλλειψαν, ωστόσο, και οι επικρίσεις, καθώς με την πάροδο του χρόνου, η ποίηση του Μπριούσοφ γινόταν όλο και πιο ψυχρή και απόμακρη. Αρκετοί ομότεχνοί του (η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Λεονίντ Αντρέγιεφ) είδαν στη λεπτολόγο τεχνική του Μπριούσοφ μια παγερή, μαθηματική προσέγγιση της ποιητικής δημιουργίας. 
Το 1910 ο Μπριούσοφ απομακρύνθηκε από το συμβολισμό. Αντιμετώπισε αρχικά τη Ρωσική Επανάσταση με επιφύλαξη, το 1919 όμως έγινε μέλος του μπολσεβίκικου - κομμουνιστικού κόμματος (ΡΣΔΕΚ). Μέχρι το 1921 ήταν πρόεδρος της Πανρωσικής Ένωσης Ποιητών (Всероссийского союза поэтов) και υπήρξε ιδρυτής του σοβιετικού Ανώτατου Ινστιτούτου Λογοτεχνίας και Τέχνης (Высший литературно-художественный институт —ВЛХИ).
Ο Μπριούσοφ πέθανε στη Μόσχα το 1924. Σύζυγός του ήταν η Ιωάννα Μπριούσοβα (Иоанна Матвеевна Брюсова), το γένος Ρουντ (Рунт), η οποία ήταν Τσέχα.
Αριαράθης Γ΄ της Καππαδοκίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αριαράμνης Β' περιγράφεται από το Διόδωρο ιδιαίτερα αφοσιωμένος στα παιδιά του. Όσο ήταν ακόμη εν ζωή, όρισε γύρω στο 255 π.Χ. τον πρωτότοκο γιο του, Αριαράθη Γ', συμβασιλιά τοποθετώντας στο κεφάλι του το βασιλικό διάδημα και αναγνωρίζοντάς του ίσα δικαιώματα στην άσκηση της αρχής. Μετά το θάνατό του, ο Αριαράθης κυβέρνησε μοναχός του την Καππαδοκία.
Ο πατέρας του, όσο βρισκόταν εν ζωή, φρόντισε να συσφίξει τους δεσμούς του οίκου του με τους Σελευκίδες, κανονίζοντας γάμο ανάμεσα στον Αριαράθη και τη Στρατονίκη, κόρη του Αντιόχου Β' του Θεού και της Λαοδίκης Α'. Οι Σελευκίδες, έχοντας εμπλακεί στο Δεύτερο Συριακό πόλεμο (260-253 π.Χ.), είχαν κάθε συμφέρον να αναγνωρίσουν τη Μεγάλη Καππαδοκία την περίοδο αυτή ως ανεξάρτητο βασίλειο προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνεργασία της. Κατά μία εκδοχή την περίοδο αυτή πέρασε στους Αριαραθίδες η περιοχή της Καταονίας, ίσως ως προίκα της πριγκίπισσας Στρατονίκης ή μέσω κατακτητικών πολέμων.  
Από τις πηγές είναι γνωστό πως ο Αριαράθης Γ' είχε εξ αγχιστείας συγγένεια με τον πρίγκιπα των Σελευκίδων, Αντίοχο Ιέρακα. Ο τελευταίος ενεπλάκη σε μακρόχρονο πόλεμο με τον αδερφό του, Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο, στον οποίο η Καππαδοκία δεν έμεινε αμέτοχη, σύμφωνα πάντα με το συμφέρον της. 
Ο Αριαράθης Γ' πεθαίνοντας κληροδότησε το βασίλειό του στο γιο του, Αριαράθη Δ' τον Ευσεβή, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία.
Ζουμπουλιά

Ζουμπουλιά (τρισύλλαβο: zumbuĺá), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα προέρχεται από το λουλούδι ζουμπούλι «υάκινθος», από το τουρκικό zümbül (sümbül) -ι, με υποκατάσταση [y > u]. Λόγω ίσως του τουρκικού κλειστού φθόγγου το ζουμπούλι εκφέρεται και ζιμπούλι.
Ο Μπούτουρας συγκαταλέγει το βαφτιστικό στα «Ονόματα εκ παρομοιώσεων προς φυτά». Σημασιολογικά ταυτίζεται με τα ονόματα Υακίνθη και Διατσέντα.
Η άνθιση του ζουμπουλιού, το πανέμορφο χρώμα και άρωμα του άνθους του είναι χαρίσματα της φύσης που οι άνθρωποι αποδίδουν σε ανθρώπους για λόγους επαινετικούς.

Ονομαστική εορτή

Συμβατικά, συνήθως στις 3 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του μάρτυρα Υακίνθου.

Διάδοση του ονόματος

Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Ζουμπουλιά παρουσιάζεται ως το 631ο πιο συχνό όνομα (460ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Έρικ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου και της Σοφίας των Έστριντσεν, κόρης του Βαλντεμάρ Β΄ της Δανίας.
Από νέος προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Εμφανίζεται σε έγγραφα ως μέλος των Συλλόγων των μονών του Αγ. Βονιφατίου (δεκαετία του 1360) και του Αγ. Μαυρικίου (δεκαετία του 1370), οι οποίες βρίσκονται στο Χάλμπερστατ. Οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του μάργραβοι του ρανδεμβούργου προσπάθησαν, για πολιτικούς λόγους, να τον τοποθετήσουν ως μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού, για να γίνει μετά αρχιεπίσκοπος, του Μαγδεβούργου. Το 1264 ο πάπας Ουρβανός Δ΄ διέταξε τον Σύλλογο να αποδεχθούν τον Έρικ ως αρχιεπίσκοπο, αλλά τα μέλη του Συλλόγου τον αγνόησαν. Οι αδελφοί του προσπάθησαν και μετά να αποκτήσει βάση στην αρχιεπισκοπή, αλλά δεν επέτυχαν· αντίθετα ο τότε αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου Κορράδος Β΄ έκανε συμμαχία με τους πρίγκιπες του Βέρλε, Ρούγκια και Μεκλεμβούργου εναντίον τους.
Το 1272 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ και ο Σύλλογος διχάστηκε σε δύο μέρη. Το ένα προτιμούσε τον Έρικ και το άλλο τον Μπούρχαρτ του Κβέρφουρτ. Για να αποφευχθεί η επικείμενη διαμάχη, συμφώνησαν να γίνει αρχιεπίσκοπος ο Γκύντερ Α΄ του Σβάλενμπερκ. Η ειρήνη δεν κράτησε πολύ: ο Όθων Δ΄, αδελφός του Έρικ, έκανε πόλεμο με τον νέο αρχιεπίσκοπο, αλλά ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Αν και ελευθερώθηκε, ο πόλεμος συνεχίστηκε.
Το 1295 απεβίωσε σε ηλικία 50 ετών.
Στέφαν Κρασενινίκοφ

Πρώτα χρόνια

Ο Κρασενινίκοφ εκπαιδεύτηκε στη Σλαβική Ελληνολατινική Ακαδημία της Μόσχας (1724-32), όπου ο Λομονόσοφ ήταν συμμαθητής του. Στο πλαίσιο των εκτεταμένων προετοιμασιών του Βίτους Μπέρινγκ για τη δεύτερη αποστολή στην Καμτσάτκα, επιλέχθηκαν 12 μαθητές από την ακαδημία για την αποστολή - ο Κρασενινίκοφ ήταν ένας από αυτούς. Έτσι, συνέχισε την εκπαίδευσή του στην Αγία Πετρούπολη προτού ξεκινήσει για τη δεύτερη αποστολή της Καμτσάτκα (1731-42).

Η δεύτερη αποστολή της Καμτσάτκα

Ο Κρασενινίκοφ επρόκειτο να μελετήσει φυτά, ζώα και ορυκτά, αλλά επιπλέον εξέφρασε έντονο ενδιαφέρον για την ιστορία και τη γεωγραφία της Σιβηρίας. Κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης της αποστολής, συνόδευσε τον καθηγητή Γκμέλιν στο ταξίδι μέσω των Ουραλίων και της δυτικής Σιβηρίας στο Γιενισέισκ. Έκανε πολλές παρατηρήσεις σχετικά με τη φυσική ιστορία, την εθνολογία και τη γλωσσολογία, π.χ. καταγραφές της γλώσσας Εβένκι (τουνγκούς) και του λεξιλογίου της Μπουργιατικής γλώσσας. Από την έδρα του Μπέρινγκ στο Γιακούτσκ, οι καθηγητές της αποστολής, ο Γκμέλιν και Γκέρχαρντ Φρίντριχ Μίλλερ έστειλαν τον Κρασενινίκοφ μπροστά στο Οχότσκ και τη Καμτσάτκα για να χτίσει σπίτι και να προβεί σε προκαταρκτικές παρατηρήσεις. Έτσι, έγινε μέλος της αποστολής με την πιο εκτεταμένη γνώση της χερσονήσου. Δημοσίευσε τις παρατηρήσεις του το 1755 ("Описание земли Камчатки"). Ωστόσο, σχεδίασε εκτενώς τα χειρόγραφα του αποθανόντος Γκεόργκ Βίλχελμ Στέλερ. Εκτός από τις λεπτομερείς αναφορές των φυτών και των ζώων της περιοχής, υπήρξαν επίσης αναφορές σχετικά με τη γλώσσα και τον πολιτισμό των Ιτελμέν και των Κοριάκων, όπου σύμφωνα με πληροφορίες τα πήγαινε πολύ καλά με αυτούς.

Ύστερα χρόνια

Ο Κρασενινίκοφ πέρασε δέκα χρόνια στη δεύτερη αποστολή της Καμτσάτκα. Κατά την επιστροφή του στην Αγία Πετρούπολη, έγραψε και υπερασπίστηκε τη διδακτορική του διατριβή για την ιχθυολογία το 1745. Διορίστηκε επικεφαλής της Ακαδημίας Επιστημών και αργότερα επικεφαλής του Βοτανικού Κήπου της Ακαδημίας και καθηγητής φυσικής ιστορίας στο πανεπιστήμιο. Ήταν ένας από τους 26 Ρώσους που έγιναν μέλη της Ακαδημίας τον 18ο αιώνα. Το 1752, ο Κρασενινίκοφ πήγε στην τελευταία του αποστολή, στις εκτάσεις της λίμνης Λάντιογκα και του Νόβγκοροντ για να ερευνήσει τη χλωρίδα. Πέθανε πριν μπορέσει να δημοσιεύσει τις παρατηρήσεις του, οι οποίες αντ 'αυτού δημοσιεύθηκαν από τον Νταβίντ ντε Γκορτέρ.
Γεώργιος κόμης Παλαιόκαπας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κρήτη και σπούδασε στην Ιταλία. Διορίστηκε έφορος του Γυμνασίου της Πάδουα το 1544. Επέστρεψε στην πατρίδα του και ασπάστηκε τον μοναχικό βίο. Μετονομάστηκε Γεράσιμος και χρημάτισε ηγούμενος της μονής Αγκαράθου. Χειροτονήθηκε αργότερα επίσκοπος Κισάμου και διέθεσε την περιουσία του υπέρ της επισκοπής με την υποχρέωση να στέλνει ετησίως είκοσι τέσσερις Έλληνες, από τους οποίους δεκαέξι από την Κρήτη, στην Ιταλία προς εκπαίδευση. Μετά τον θάνατό του η Ενετική Δημοκρατία παρέμβη και διέταξε η δαπάνη της αρχιεπισκοπής να περιοριστεί σε δώδεκα νέους ετησίως, αρχικά στη Ρώμη και αργότερα στην Πάντοβα για εκπαίδευση.
Πέθανε το 1590.
Αγγλικανική Εκκλησία

Ιστορία

Η Αγγλία είχε αρχικά εκχριστιανιστεί από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Όταν αποχώρησαν οι Ρωμαίοι το 410 μ.Χ., οι εισβολές Αγγλοσαξώνων εξαφάνισαν τον Χριστιανισμό. Η διαδικασία επαναφοράς του Χριστιανισμού ξεκίνησε το 597 με τους ιεραποστόλους του Αγίου Αυγουστίνου ο οποίος ξεκίνησε το έργο του στο Καντέρμπουρυ (αγγ.: Canterbury, λατ.: Cantuaria) και έγινε ο πρώτος αρχιεπίσκοπός της. Σημαντικό έργο στον εκχριστιανισμό της Αγγλίας έκανε ο Έλληνας Άγιος Θεόδωρος Ταρσού ο οποίος έγινε ο όγδοος αρχιεπίσκοπος. Παράλληλα με τους ρωμαϊκούς ιεραποστόλους της Καντουαρίας δρούσαν και οι ανεξάρτητες Κελτικές Εκκλησίες της Ιρλανδίας οι οποίες εκχριστιάνισαν τη Σκωτία. Με τη Σύνοδο του Γουίτμπι (Synod of Whitby) το 664 όλη η Βρετανία άρχισε να υπάγεται στον Πάπα και οι Κελτικές Εκκλησίες σιγά-σιγά εξαφανίστηκαν.
Η μεταρρύθμιση στην Αγγλία ξεκίνησε οριστικά το 1534 όταν ο Βασιλιάς Ερρίκος Η΄ και το αγγλικό κοινοβούλιο ανακοίνωσαν την απόσχιση από τη Ρώμη. Οι αιτίες ήταν πολιτικές. Ο βασιλιάς είχε ανάγκη από διάδοχο και η σύζυγός του, η Αικατερίνη της Αραγωνίας, είχε φτάσει σε ηλικία στην οποία γέννηση διαδόχου φαινόταν απίθανη. Ο βασιλιάς έκανε αίτηση στον Πάπα να ακυρώσει το γάμο του για να μπορέσει να ξαναπαντρευτεί με την Άννα Μπολέυν, αλλά ο Πάπας δεν μπορούσε επειδή ο ανιψιός της Αικατερίνης, ο Αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε μόλις καταλάβει τη Ρώμη και δεν το επέτρεπε.
Με την εξάπλωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας σε όλο τον κόσμο, Αγγλικανοί ιεραπόστολοι ίδρυσαν τοπικές εκκλησίες σε όλες τις αποικίες.
Αναπαράσταση των κυρίων δογμάτων του Χριστιανισμού. Δεν αποτελεί εξαντλητική αναπαράσταση.
Μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο

Το μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο (μογγολικά: Монгол Кирилл үсэг, Mongol Kirill üseg ή Кирилл цагаан толгой, Kirill tsagaan tolgoi) είναι το σύστημα γραφής που χρησιμοποιείται για τη πρότυπη διάλεκτη της μογγολικής γλώσσας στο σύγχρονο κράτος της Μογγολίας. Έχει σε μεγάλο βαθμό φωνολογική ορθογραφία, με την έννοια ότι υπάρχει μια δίκαιη αντιστοιχία στην εκπροσώπηση των επιμέρους ήχων. Το κυριλλικό δεν έχει υιοθετηθεί ως το σύστημα γραφής στην Εσωτερική Μογγολία της Κίνας, η οποία συνεχίζει να χρησιμοποιεί το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο.

Ιστορία

Το μογγολικό κυριλλικό αλφάβητο είναι το πιο πρόσφατο από τα πολλά συστήματα γραφής που έχουν χρησιμοποιηθεί για τα μογγολικά. Είναι το Κυριλλικό αλφάβητο και είναι, συνεπώς, παρόμοιο για παράδειγμα με το βουλγαρικό αλφάβητο και πανομοιότυπο με το ρωσικό αλφάβητο, εκτός από τους δύο επιπλέον χαρακτήρες Өө ⟨ö⟩ και Үү ⟨ü⟩.
Εισήχθη στη δεκαετία του 1940 στην Μογγολική λαϊκή Δημοκρατία υπό Σοβιετική επιρροή, μετά από μια σύντομη περίοδο όπου το λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε ως το επίσημο αλφάβητο. Μετά την μογγολική δημοκρατική επανάσταση το 1990, το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο προτάθηκε ως αντικαταστάτης για το Κυριλλικό, αλλά το σχέδιο ακυρώθηκε στο τέλος. Ωστόσο, το μογγολικό αλφάβητο έχει γίνει υποχρεωτικό μάθημα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σιγά-σιγά επανακτά τη φήμη του. Το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο έχει πολλές γραμμές και έχει ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Σε αντίθεση με άλλα ιστορικά μόνο κάθετα αλφάβητα όπως η Κινεζική γραφή δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα για οριζόντια χρήση, βάζοντας το σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με το Κυριλλικό για πολλούς σύγχρονες σκοπούς. Έτσι, το Κυριλλικό αλφάβητο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή.
Κώστας Γείτονας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1939 στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Συμμετείχε στην Νεολαία των Φιλελευθέρων και αργότερα στην Νεολαία της Ένωσης Κέντρου (ΕΔΗΝ). Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και αργότερα μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.
Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δημοσίων Έργων (1981–85), εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ (1985–86), αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου (1986–89, με γενικό διευθυντή τον Αντώνη Λιβάνη).
Χρημάτισε βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 2012, με εξαίρεση την περίοδο 1991–93,όταν έχασε την έδρα του στο Εκλογοδικείο από τον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, επίσης του ΠΑΣΟΚ. 
Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη διατέλεσε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης (1993–94), αναπληρωτής υπουργός ΠΕΧΩΔΕ (1994–96), υπουργός Δημόσιας Τάξης (1996), υπουργός Υγείας και Πρόνοιας (1996–98) και υπουργός Επικρατείας παρά τω Πρωθυπουργώ (1998–2000). Τέλος, την τετραετία 2000–04 ήταν Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του Ομίλου «Γεώργιος Γεννηματάς».
Είναι νυμφευμένος με την Βούλα Δεληγιάννη–Γείτονα και έχουν δύο κόρες και πέντε εγγόνια
Κρίση της Ευρωζώνης

Η κρίση της Ευρωζώνης (συχνά αναφέρεται και ως ευρωκρίση) είναι μια συνεχιζόμενη κρίση που επηρεάζει τις χώρες της ευρωζώνης από τις αρχές του 2009, όταν μια ομάδα 10 τραπεζών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης ζήτησαν να λάβουν πακέτο διάσωσης. Τον καιρό εκείνο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε πρόβλεψη για πτώση 1,8% της οικονομικής απόδοσης της ΕΕ για το 2009.
Η κρίση έκανε δύσκολο ή αδύνατο για κάποιες χώρες της ευρωζώνης να εξοφλήσουν ή να αναχρηματοδοτήσουν το δημόσιο χρέος τους χωρίς τη βοήθεια τρίτων μερών όπως η ΕΚΤ ή το ΔΝΤ. Οι τράπεζες της ευρωζώνης ήταν υποκεφαλαιοποιημένες και αντιμετώπιζαν προβλήματα ρευστότητας και χρέους. Επιπλέον, η οικονομική μεγέθυνση ήταν αργή στο σύνολο της ευρωζώνης και άνισα κατανεμημένη ανάμεσα στις χώρες μέλη της. Οι κυβερνήσεις των κρατών που επηρεάστηκαν περισσότερο από την κρίση έχουν συμμορφώσει τις αντιδράσεις τους με μια επιτροπή που έγινε γνωστή ως «Τρόικα» και σχηματίστηκε από τρεις διεθνείς οργανισμούς: την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Κρόκος Τήνου

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Κρόκος βρίσκεται προς τα βόρεια της πόλης της Τήνου (Χώρα) σε απόσταση 9,5 χλμ. βόρεια από αυτήν, επάνω στην ΕΟ Τριπόταμου - Καλλονής και ανάμεσα στα χωριά Σκαλάδος και Λουτρά. Το χωριό είναι κτισμένο σε κατάφυτη ρεματιά πριν το "Λιβάδι της Κώµης" και είναι τόπος καταγωγής της οικογένειας ιατρών Ζαλλώνη του 17ου αιώνα, με πιο γνωστό μέλος της τον ιατροφιλόσοφο Μαρκάκη Ζαλλώνη. Αυτός είναι που έγραψε το 1809 το βιβλίο "Ταξίδι στην Τήνο", το οποίο ήταν η πρώτη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας της Τήνου. Αξιοθέτα της περιοχής είναι ο Ιερός Καθολικός Ενοριακός Ναός Ευαγγελιστρίας που ανοικοδομήθηκε το 1834, το παραδοσιακό καφενείο της Κυρά Λένης και το Bistro "Κρόκ Μεσιέ" με την υπέροχη αυλή του. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους, και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Εξωμβούργου του Δήμου Τήνου.
Μασενγκό Ιλουνγκά

Συλλογική Καριέρα

Ο Ιλουνγκά ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΤΠ Μαζεμπέ.
Ο Ιλουνγκά μετακόμισε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1982, μεταγραφόμενος στον σύλλογο της Α΄ Εθνικής, Εθνικό Πειραιώς. Πραγματοποίησε συνολικά 151 συμμετοχές στο πρωτάθλημα στην διάρκεια των συνολικά έξι σεζόν παρουσίας του με την ομάδα.

Διεθνής Καριέρα

Ο Ιλουνγκά πραγματοποίησε αριθμό συμμετοχών με τα χρώματα της Εθνικής Ζαΐρ, συμπεριλαμβανομένων έξι προκριματικών αναμετρήσεων ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982. Ήταν μέλος της ομάδας του Ζαΐρ η οποία έλαβε μέρος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 1976, ενώ αγωνίστηκε σε συνολικά δύο αναμετρήσεις της διοργάνωσης.
Κάμπο Τούρες

Ιστορία

Η ιστορία της κωμόπολης είναι στενά συνδεμένη με τους μεσαιωνικούς κύριους του Τάουφερ, η οικογένεια αυτή αρχικά της ανήκε η περιοχή όπου αργότερα πέρασε στην εξουσία των επισκόπων του Μπρίξεν. Ο πιο διάσημος εκπρόσωπος της οικογένειας ήταν ο Ούγκο φον Τάουφερς επίσκοπος του Μπρίξεν.
Το σημερινό όνομα της κωμόπολης είναι η ιταλική εκδοχή του γερμανικού ονόματος που σημαίνει "η Τάουφερς στην άμμο" χτισμένη στην άμμο. Ίσως λόγω του εδάφους που είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Αχρ. 
Το όνομα για πρώτη φορά αναφέρεται γύρω στο 1050 - 1060 ως Tufers και που ίσως προέρχεται από έναν όρο *tob-, *tub-, *tuf-  με την έννοια-"χαράδρα". Το 1410 αναφέρεται με το Sandt in Tawffers, το 1334 ως Tauferer Feld, και ως Taufferser Feld το 1360.

Μνημεία

Κοντά στην πόλη υπάρχει το κάστρο Καστέλο Τούρες στο οποίο πραγματοποιούνται πολλές εκθέσεις κι είναι επισκέψιμο. Στην πόλη υπάρχουν και μερικές κατοικίες του 15ου αιώνα σε αναγεννησιακό ρυθμό. Επίσης 2 χλμ από το Τάουφερς στο όρος monte Spicco υπάρχει χιονοδρομικό κέντρο με τελεφερίκ.
Σημαία του Λουξεμβούργου

Η σημαία του Λουξεμβούργου αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες, χρωμάτων κόκκινου, λευκού και μπλε και μπορεί να είναι σε αναλογία 1:2 ή 3:5 . Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε το 1845 με 1848 και καθιερώθηκε επίσημα στις 23 Ιουνίου 1972. Τα χρώματα της σημαίας ήδη ήταν σε χρήση γύρω στο 1830. στη διάρκεια της Βελγικής Επανάστασης.
Το 2006, ένας βουλευτής της χώρας πρότεινε την αντικατάσταση της σημαίας με τη σημαία του Κόκκινου Λιονταριού, που ανάγεται στο εθνόσημο του Λουξεμβούργου. Ως αιτιολόγηση τόνισε ότι οι περισσότεροι συγχέουν την παρούσα σημαία με τη σημαία της Ολλανδίας. Με ειδικό διάταγμα ορίστηκε ότι το γαλάζιο στη σημαία του Λουξεμβούργου είναι ανοικτό, για να ξεχωρίζει από το αντίστοιχο χρώμα στην ολλανδική σημαία.

Έμβλημα Κόκκινου Λιονταριού

Το Κόκκινο Λιοντάρι είναι το επίσημο σύμβολο για τα πλοία στη χώρα. Χρησιμοποιείται επίσης στην Αεροπορία και βασίζεται στο Εθνόσημο του Λουξεμβούργου. Η αναλογία της σημαίας είναι 5:7.
Ο Πύργος της κολάσεως

Πλοκή

Ο αρχιτέκτονας Νταγκ Ρόμπερτς (Πολ Νιούμαν) θα επιστρέψει στο Σαν Φρανσίσκο για τα εγκαίνια ενός ουρανοξύστη, τον οποίο είχε σχεδιάσει για τον εργολάβο Τζιμ Ντάνκαν (Γουίλιαμ Χόλντεν). 
Ο ουρανοξύστης των 138 ορόφων, είναι το υψηλότερο κτήριο στο κόσμο. Κατά την διάρκεια ενός έλεγχου πριν τα εγκαίνια, θα ξεσπάσει μια μικρή φωτιά στον 81ο όροφο από βραχυκύκλωμα στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις.Ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου θα ειδοποιήσει τον Ντάνκαν για την φωτιά και θα προτείνει την ακύρωση των εγκαινίων. 
Ο Ντάνκαν θα αρνηθεί να το κάνει και θα συνεχίσει κανονικά την τελετή. Ο Ντάγκ Ρόμπερτς μόλις μάθει το συμβάν θα κατηγορήσει ευθέως τον ηλεκτρολόγο μηχανικό των εγκαταστάσεων και γαμπρό του Ντάνκαν, Ρότζερ Σίμμονς(Ρίτσαρντ Τσάμπερλαιν) για κακή  κατασκευή και περικοπές στο προϋπολογισμό που είχε προβλέψει. Η φωτιά θα αρχίσει να εξαπλώνεται ραγδαία και παρά πολλοί καλεσμένοι θα εγκλωβιστούν στους ορόφους πάνω από τον 81ο. Θα προκληθεί πανικός και ο Ντάνκαν θα αρχίσει να συγκεντρώνει όλους τους ανθρώπους στον τελευταίο όροφο του ουρανοξύστη, ελπίζοντας ότι η πυροσβεστική υπηρεσία του Σαν Φρανσίσκο με επικεφαλής τον διοικητή Μάικ Ό Χάλοραν (Στηβ ΜακΚουήν), θα καταφέρει να σβήσει την πυρκαγιά, που ήδη έχει αρχίσει να κατακαίει πολύ γρήγορα όλους τους ορόφους πάνω από τον 81ο. 
Ο Χάλοραν θα  ζητήσει τα σχέδια κατασκευής του ουρανοξύστη και την βοήθεια του Νταγκ Ρότζερς. Η λύση που θα βρεθεί για την κατάσβεση της φωτιάς θα είναι η ανατίναξη των δεξαμενών νερού που βρίσκονται στην ταράτσα του ουρανοξύστη.
1999 MTV Europe Music Awards

Υποψηφιότητες

Οι νικητές είναι σε έντονο κείμενο.

Τοπικές υποψηφιότητες

Οι νικητές είναι σε έντονο κείμενο.
Goodbye (άλμπουμ των Cream)

Τραγούδια

1. I'm So Glad (James) - 9:11

2. Politician (Bruce, Brown) - 6:19

3. Sitting on Top of the World (Vinson, Chattmon) - 5:01

4. Badge (Clapton, Harrison) - 2:45

5. Doing That Scrapyard Thing (Bruce, Brown) - 3:14

6. What a Bringdown (Baker) - 3:56
Alfa Romeo 164

Συγγενικά μοντέλα

Η Alfa Romeo 164 κατασκευαζόταν σε συνεργασία με τις FIAT, Lancia και SAAB, των οποίων τα αντίστοιχα μοντέλα, με κοινά σασί και συγγενικό τεχνολογικό υπόβαθρο, ονομάζονταν Croma, Thema και 9000.
Porsche Cayenne

Βασικά στοιχεία

Διαχρονικά, σε όλες τις γενιές της, η Cayenne έχει εξελιχθεί από κοινού με την Volkswagen και συγγενεύει τεχνικά με το Volkswagen Touareg και τα Audi Q7 και Audi Q8. Τρεις γενιές του μοντέλου έχουν παραχθεί μέχρι σήμερα, με την πρώτη να κατασκευάζεται από τον Δεκέμβριο του 2002 έως τον Μάιο του 2010 και τη δεύτερη από τον Μάρτιο του 2010 έως τον Αύγουστο του 2017, ενώ η τρίτη αποκαλύφθηκε επίσημα στις 29 Αυγούστου 2017, σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη της παραγωγής της, και κυκλοφόρησε ως μοντέλο 2018. Οι δύο πρώτες γενιές του, κατασκευάζονταν κυρίως στις εγκαταστάσεις της Volkswagen στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, ενώ η προσθήκη του σαλονιού και ο τελικός τεχνικός έλεγχος γινόταν στη Λειψία, της Γερμανίας. Ωστόσο, από την έναρξη της παραγωγής της τρίτης γενιάς, η συναρμολόγηση γίνεται εξ ολοκλήρου στη Μπρατισλάβα.
Ορεινός όγκος

Στη γεωλογία το μασίφ ή ορεινός όγκος είναι ένας τομέας του φλοιού που οροθετείται από γεωλογικά ρήγματα ή λιθοσφαιρικές κάμψεις. Σε ό,τι αφορά στην κίνηση του φλοιού, το μασίφ τείνει να διατηρεί την εσωτερική του δομή καθώς μετατοπίζεται ως σύνολο. Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης ως αναφορά σε συστάδα βουνών που σχηματίζονται από μία τέτοια δομή.
Στην ορειβατική και αναρριχητική λογοτεχνία, το μασίφ χρησιμοποιείται συχνά για να υποδηλώσει την κύρια μάζα ενός ατομικού βουνού. Το μασίφ είναι μικρότερη δομική μονάδα του φλοιού από την τεκτονική πλάκα και θεωρείται η τέταρτη μεγαλύτερη ωθητική δύναμη στη γεωμορφολογία
Η λέξη μασίφ είναι Γαλλική,όπου χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει μεγάλη μάζα βουνού ή ομάδα συνδεόμενων βουνών που σχηματίζουν ανεξάρτητο τμήμα οροσειράς. Ένα από τα πλέον αξιοσημείωτα παραδείγματα στην Ευρώπη είναι το Μασίφ Σαντράλ της περιοχής Ωβέρνη της Γαλλίας.
Μασίφ δημιουργούνται και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, όπως υποδεικνύει το Μασίφ Ατλαντίς.
Βλαντυσλάβ Ταρνόβσκι

Βιογραφία

Ο Βλαντυσλάβ Ταρνόβσκι ήταν ένας μαθητής του Ντανιέλ Ωμπέρ και Φραντς Λιστ.