Χρυσή Αυγή

Αρχή της οργάνωσης

Το 1973, ο 16χρονος τότε Νίκος Μιχαλολιάκος, γιος αξιωματικού της Χωροφυλακής που είχε θητεύσει στα Τάγματα Ασφαλείας, εντάχθηκε στη νεοφασιστική οργάνωση του Κώστα Πλεύρη, «4η Αυγούστου». Κατά την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν μέλος μιας ομάδας νεολαίων της «4ης Αυγούστου» που επιχείρησαν ανεπιτυχώς να εισβάλλουν στο κατειλημμένο από φοιτητές κτήριο του Πολυτεχνείου. Συνελήφθη για πρώτη φορά στις 24 Ιουλίου 1974 έξω από την Βρετανική Πρεσβεία στο Κολωνάκι, συμμετέχοντας σε διαμαρτυρία εθνικιστών για τη στάση της Μεγάλης Βρετανίας κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Το 1976, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, προφυλακίστηκε για δύο μήνες στις φυλακές Κορυδαλλού κατηγορούμενος για συμμετοχή στο λιντσάρισμα δημοσιογράφων που κάλυπταν την κηδεία του χουντικού αρχιβασανιστή Μάλλιου, που είχε δολοφονήσει η 17 Νοέμβρη, όπου γνώρισε τους πρωταίτιους της δικτατορίας. Αργότερα φυλακίστηκε για την εμπλοκή του στην υπόθεση των δεκατριών βομβιστικών επιθέσεων στην Αθήνα την τέταρτη επέτειο της Μεταπολίτευσης, στις 23 Ιουλίου 1978.
Μετά την αποφυλάκισή του το Δεκέμβριο του 1980, συνεργαζόμενος με άτομα που είχε γνωρίσει στην «4η Αυγούστου», ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού «Χρυσή Αυγή». Σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, η έμπνευση του ονόματος προήλθε από το ομώνυμο Αγγλικό ερμητικό τάγμα του 19ου αιώνα. Στο περιοδικό προβάλλονταν ο Χίτλερ, διάφοροι συνεργάτες του και Έλληνες δωσίλογοι. Παράλληλα, ξεκίνησε η έκδοση βιβλίων ίδιου περιεχομένου. Στα εξώφυλλα των δέκα πρώτα τευχών του περιοδικού, κάποια από τα οποία είχαν τον υπότιτλο «Εθνικοσοσιαλιστική Περιοδική Έκδοσις», εμφανιζόταν μια κυκλική σβάστικα, που αντικαταστάθηκε αργότερα από ένα ρούνο, τον Wolfsangel (λυκοπαγίδα). Αν και αρχικά η οργάνωση απέκλειε την πολιτική δραστηριοποίησή της και περιοριζόταν σε ιδεολογική προπαγάνδα, από το 1981 ξεκίνησε να έχει επικοινωνία με το νεοναζιστικό ισπανικό κόμμα Cedade και από τα μέσα του 1983 η εκδοτική δραστηριότητα διαχωρίστηκε από τη λειτουργία της οργάνωσης «Εθνικοσοσιαλιστικό Κινήμα Λαϊκός Σύνδεσμος».
Η έκδοση του περιοδικού διακόπηκε τον Απρίλιο του 1984. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαλολιάκος διορίστηκε από το φυλακισμένο πρώην δικτάτορα Παπαδόπουλο επικεφαλής της νεολαίας της ΕΠΕΝ, παραιτήθηκε όμως τον Ιανουάριο, λόγω αντιθέσεων στο χώρο της ακροδεξιάς μεταξύ εθνικοσοσιαλιστών και μη, και αντικαταστάθηκε από το Μάκη Βορίδη.

Δραστηριοποίηση του «Λαϊκού Συνδέσμου»

Μετά την αποχώρησή του από την ΕΠΕΝ, ο Μιχαλολιάκος αποφάσισε να προσανατολιστεί σε αυτόνομη δράση μαζί με μια μικρή ομάδα ομοϊδεατών. Το 1987 ξεκίνησε εκ νέου η έκδοση του περιοδικού, οπότε και συντάχθηκε για εσωτερική χρήση της οργάνωσης ένα καταστατικό, την ύπαρξη του οποίου η οργάνωση αρνήθηκε το 2013. Στο καταστατικό αυτό απορρίπτεται η δημοκρατική διακυβέρνηση υπέρ μιας «Νέας Ευρωπαϊκής εθνικοσοσιαλιστικής Πολιτείας», ενώ στα μέλη της ΧΑ επιβάλλεται ο ναζιστικός χαιρετισμός.
Η Χρυσή Αυγή εκμεταλλεύτηκε την εθνικιστική έξαρση του Μακεδονικού ζητήματος στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σύμφωνα με κατοπινό απολογισμό του στελέχους της οργάνωσης, Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, τα χρόνια αυτά γνώρισε «μια ποσοτική ανάπτυξη πρωτοφανή για τα μέχρι τότε δεδομένα και την εισαγωγή [της] στο πολιτικό προσκήνιο». Η Χρυσή Αυγή πραγματοποίησε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της στην Αθήνα στο συλλαλητήριο της 10ης Δεκεμβρίου 1992: μια ομάδα κρούσης 30 ατόμων οπλισμένων με ρόπαλα και ασπίδες επιτέθηκε στην κατειλημμένη από φοιτητές ΑΣΟΕΕ και έπειτα στην κατάληψη της Οικίας της Λέλας Καραγιάννη και σε δύο νεαρούς μέλη αριστερής οργάνωσης. Η αστυνομία αποδείχθηκε αναποτελεσματική, ενώ εννιά συλληφθέντες χρυσαυγίτες αφέθηκαν ελεύθεροι δίχως να κρατηθούν τα στοιχεία τους. Τα ΜΜΕ κατήγγειλαν «εμφάνιση νεοναζί», ενώ η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης σε «οργανωμένα αντεθνικά στοιχεία». Τον επόμενο μήνα η Χρυσή Αυγή ιδρύθηκε ως κόμμα και ξεκίνησε την έκδοση ομώνυμης εβδομαδιαίας εφημερίδας, ενώ τον Απρίλιο οργάνωσε διαμαρτυρία φωνάζοντας συνθήματα, όπως «Τα χέρια μας θα πλύνουμε στων Σκοπιανών το αίμα», έξω από το κτήριο όπου δικάζονταν δύο ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα από την περιοχή της Φλώρινας που είχαν δηλώσει «εθνικά Μακεδόνες».
Μέλη της οργάνωσης πολέμησαν στον πόλεμο της Βοσνίας στο πλευρό του σερβικού στρατού. Το Μάρτιο του 1995 σχημάτισαν την «Ελληνική Εθελοντική Φρουρά» (ΕΕΦ), μονάδα που ενσωματώθηκε στον τακτικό σερβοβοσνιακό στρατό με έδρα τη Βλασένιτσα, από την οποία πέρασαν 60 ως 100 εθελοντές. Την περίοδο εκείνη η δράση τους διαφημίστηκε από την εφημερίδα της οργάνωσης και προβλήθηκε με ενθουσιασμό από τα ελληνικά ΜΜΕ. Αποτελούσαν τμήμα του «σώματος Ντρίνα», υπεύθυνο για την κατάληψη και τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, ενώ σύμφωνα με έκθεση ολλανδικού ινστιτούτου ήταν παρόντες σε σφαγές αμάχων, αλλά οι ίδιοι αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους σε εγκλήματα πολέμου και αμφισβήτησαν την τέλεσή τους.
Την περίοδο αυτή στελέχη της Χρυσής Αυγής, όπως και άλλων ακροδεξιών οργανώσεων, προσκαλούνταν συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές ως συνομιλητές για θέματα της ελληνικής επικαιρότητας, ιδίως εξωτερικής πολιτικής. Σημαντικότερη ήταν η συμμετοχή το 1995 του Μιχαλολιάκου μαζί με στελέχη της οργάνωσης στην εκπομπή «Τέλος Εποχής» του Γιάννη Πρετεντέρη, που οδηγήθηκε σε επεισοδιακό τέλος με την αποχώρηση του Θεόδωρου Πάγκαλου.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας είχε διαμορφωθεί ένας στενός πυρήνας μελών γύρω από την ηγεσία αποτελούμενος από έναν περίγυρο περίπου 100 ατόμων (κυρίως νεαρών σκίνχεντς) στην Αττική και μικρότερων ομάδων στην επαρχία. Διαμορφώθηκε επίσης μια παραστρατιωτική δομή υπό τον υπ' αριθμόν 2 της οργάνωσης, τον αποστρατευμένο μετά τη μεταπολίτευση αξιωματικό Γιάννη Γιαννόπουλο, συγκατηγορούμενο του Μιχαλολιάκου το 1978 για την υπόθεση των βομβιστικών επιθέσεων, που τη δεκαετία του '80 βρισκόταν στη Νότιο Αφρική, όπου ισχυριζόταν πως είχε δράσει υπέρ του Άπαρτχαϊντ. Από το 1992 έως το 1997 καταγγέλθηκαν πάνω από 50 επιθέσεις χρυσαυγιτών. Η τυπολογία των επιθέσεων αυτών είναι ίδια με εκείνες που πραγματοποιούσαν οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι: αστραπιαίες επιδρομές ενόπλων με στόχο το σακάτεμα του θύματος (ή των θυμάτων) και εξαφάνιση των δραστών. Μετά τις καταγγελίες των συμβάντων, η Χρυσή Αυγή συνήθως διάψευδε τη συμμετοχή της σε αυτά, ακόμα κι όταν δράστες ήταν επώνυμα μέλη ή στελέχη της, ενώ στα έντυπα της οργάνωσης όπως την εφημερίδα της περιέχονταν σαφείς προτροπές προς τα μέλη και τους οπαδούς της για την ανάληψη τέτοιων ενεργειών με στόχο την «κυριαρχία στο πεζοδρόμιο» απέναντι σε «εθνικούς και φυλετικούς εχθρούς». Παρά τη στρατιωτική δομή της οργάνωσης, ο Μιχαλολιάκος απαντούσε στις αιτιάσεις ενός μέρους του Τύπου, το οποίο προς τα τέλη της δεκαετίας του 1990 χαρακτήριζε τη Χρυσή Αυγή «εγκληματική οργάνωση», ότι η Χρυσή Αυγή δεν ευθύνεται για τις πράξεις των οπαδών της και ότι κανένα μέλος της δεν είχε ποτέ καταδικαστεί.

Γαλάζια Στρατιά και White power μουσική

Η ΧΑ δημιούργησε μια νεολαιίστικη οργάνωση, το Μέτωπο Νεολαίας, που το 1998 ξεκίνησε να εκδίδει το περιοδικό Αντεπίθεση. Σύμφωνα με ένα κείμενο του 1999 από την Αντεπίθεση, το Μέτωπο Νεολαίας σχηματίστηκε στην προσπάθεια εκμετάλλευσης μιας θετικής προδιάθεσης σημαντικού μέρους της νεολαίας προς τη ΧΑ και ως χώροι δράσης του επελέγησαν εκείνοι «όπου η νεολαία δίνει το μαζικό παρών όπως η μουσική και τα γήπεδα». Με αφορμή το κάψιμο ελληνικών σημαιών από Αλβανούς φιλάθλους σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου τον Οκτώβριο του 1999, δημιουργήθηκε το 2000 από τη Χρυσή Αυγή μια νέα οργάνωση με το όνομα «Γαλάζια Στρατιά», αποσκοπώντας στην διείσδυση νεοναζιστικών ιδεών στο χώρο των οπαδών της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Έδρα της Γαλάζιας Στρατιάς ήταν η τοπική οργάνωση Παγκρατίου της Χρυσής Αυγής και πρόεδρός της το μέλος της Χρυσής Αυγής Ηλίας Παναγιώταρος, ο οποίος αρνούνταν ότι η Γαλάζια Στρατιά, που εμφανιζόταν ως ανεξάρτητος σύνδεσμος φιλάθλων, ήταν παράρτημα της Χρυσής Αυγής. Το 2001 η Γαλάζια Στρατιά οργάνωσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας με ρατσιστικά αντιτουρκικά συνθήματα στα γραφεία της ΕΠΟ, εναντίον της κοινής υποψηφιότητας της ελληνικής και της τουρκικής ομοσπονδίας για τη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2008, ενέργεια που έτυχε ευνοϊκής δημοσιογραφικής κάλυψης και σχολιασμού από το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ΜΜΕ. Σε αγώνες της ελληνικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου τα μέλη της Γαλάζιας Στρατιάς δημιουργούσαν επεισόδια, χαιρετούσαν ναζιστικά και ύψωναν πανό με τη σβάστικα ή τα σταυρωτά βέλη, φασιστικών υποδηλώσεων εμβλήματα της οργάνωσης. Πραγματοποιούσαν ακόμη από το φθινόπωρο του 2001 σποραδικές επιθέσεις σε νεαρούς, μετανάστες και έγχρωμους που περνούσαν κοντά από την έδρα της οργάνωσης.
Τον Ιούλιο του 2004 στους πανηγυρισμούς στην πλατεία Ομόνοιας για την νίκη της ελληνικής ομάδας στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, μέλη της Γαλάζιας Στρατιάς ξυλοκόπησαν Αλβανούς και άλλους μετανάστες. Δεύτερη σειρά βίαιων ενεργειών ακολούθησε όταν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μέλη της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν στην Αθήνα και άλλες πόλεις της επικράτειας όπως η Θεσσαλονίκη, σε Αλβανούς μετανάστες που πανηγύριζαν τη νίκη της Εθνικής Αλβανίας επί της ελληνικής ομάδας στα Τίρανα, με αποτέλεσμα ένα νεκρό και δεκάδες τραυματίες. Οι επιθέσεις χαρακτηρίστηκαν αναμενόμενες από μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης, τα οποία θεώρησαν υπεύθυνους τους Αλβανούς, που από την προηγουμένη ημέρα είχαν καλλιεργήσει κλίμα έντασης μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών. Η Γαλάζια Στρατιά συνέχισε την παρουσία της στα ποδοσφαιρικά γήπεδα για περισσότερο από μία δεκαετία, αλλά η δράση της ατόνησε την περίοδο πριν τις εκλογές του 2012.
Στο χώρο της μουσικής, η ΧΑ προσπάθησε να διαδώσει την ιδεολογία της και να στρατολογήσει νέα μέλη διοργανώνοντας Γιορτές Νεολαίας και προσεγγίζοντας τη μουσική σκηνή της άκρας δεξιάς, γνωστή ως "white power music", που υπάρχει στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1980. Η ΧΑ οργάνωσε δύο μεγάλες συναυλίες με μουσική white power το 1994 και το 2003, ενώ τον Ιανουάριο του 2005 ολόκληρη η ηγετική της ομάδα παρέστη σύσσωμη σε μία νεοναζιστική συναυλία με white power συγκροτήματα, που είχε οργανώσει και διαφημίσει μέσω των εντύπων της η ΧΑ. Η συναυλία περιγράφηκε σε ρεπορτάζ στην εφημερίδα της ΧΑ από τον Κασιδιάρη και η ηχογράφησή της κυκλοφόρησε τον επόμενο Σεπτέμβριο με την Αντεπίθεση. Στο χώρο της white power μουσικής δραστηριοποιούνται πολλά στελέχη της ΧΑ: ο βουλευτής της ΧΑ Γιώργος Γερμενής συμμετέχει από το 1994 ως μπασίστας με το ψευδώνυμο Καιάδας στο ελληνο-νορβηγικό black metal συγκρότημα Naer Mataron, το οποίο έχει κυκλοφορήσει τραγούδια με αναφορές στην παγανιστική νορβηγική μυθολογία και αντιχριστιανικούς στίχους, ο βουλευτής Αρτέμης Ματθαιόπουλος είναι μέλος στο ρατσιστικό συγκρότημα Pogrom, που δημιουργήθηκε το 2004 σε μια Γιορτή Νεολαίας της ΧΑ, πήρε το όνομά του από το αντιαλβανικό πογκρόμ της Γαλάζιας Στρατιάς το Σεπτέμβριο του 2004 και έχει αντισημιτικά, αντικοινοβουλευτικά και αντιμεταναστευτικά τραγούδια, ενώ ο θεωρητικός της ΧΑ και ένα από τα παλαιότερα στελέχη της, Γιώργος Μισιάκας ή «Μάστορας», έχει γράψει ένα από τα λίγα βιβλία για την ιστορία της "white power" μουσικής σκηνής στην Ελλάδα και συμμετέχει με το ψευδώνυμο «Qualiaron» στο συγκρότημα Iron Youth, που σχηματίστηκε το 1996 και κυκλοφορεί το τραγούδι «Whose flag?», που απορρίπτει τη σημαία της Ελλάδας ως «γαλανόλευκο κουρέλι» που συμβολίζει τη Σιωνιστική κατοχική κυβέρνηση και αναγνωρίζει μόνο «το κόκκινο, το λευκό και το μαύρο» της ναζιστικής σημαίας.

Πατριωτική Συμμαχία

Το 2002 η Χρυσή Αυγή παρουσίαζε στην ιστοσελίδα της οργανώσεις της σε 32 πόλεις, χαρακτηριζόμενες ως «πυρήνες αγωνιστικής πρωτοβουλίας» στα μεγάλα αστικά κέντρα και «ομάδες δράσης» σε μικρότερες πόλεις, με επικεφαλής ανώνυμα στελέχη.
Στις 21 Απριλίου 2004, επέτειο του πραξικοπήματος του 1967, ανακοινώθηκε η ίδρυση της «Πατριωτικής Συμμαχίας» από τη Χρυσή Αυγή, από μικρότερες, ιδεολογικά συγγενείς, οργανώσεις και αποχωρήσαντες από το ΛΑΟΣ με τη στήριξη του Γιάννη Σχοινά του ENEK και του πρώην ευρωβουλευτή της ΕΠΕΝ, Σπύρου Ζουρνατζή. H Πατριωτική Συμμαχία αποσκοπούσε στη σύγκλιση εθνικοσοσιαλιστών και φιλοχουντικών και εμφανιζόταν ως διάδοχος της Χρυσής Αυγής. Τα 3 από τα 9 γραφεία της ήταν γραφεία της Χρυσής Αυγής, τα κεντρικά γραφεία της Αθήνας στέγαζαν το βιβλιοπωλείο της οργάνωσης, ενώ επικεφαλής της ήταν ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, στέλεχος της Χρυσής Αυγής και εκδότης της χουντικής εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος». Στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004 η Πατριωτική Συμμαχία έλαβε 10.618 ψήφους (0,17%).
Το Νοέμβριο του 2005 τριάντα κουκουλοφόροι επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ και πέτρες στα γραφεία της Χρυσής Αυγής απ' όπου κάποιοι άνοιξαν πυρ με επαναληπτική καραμπίνα. Μετά από έρευνα της αστυνομίας στα γραφεία βρέθηκαν έξι βόμβες μολότοφ. Το Δεκέμβριο ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, ανακοίνωσε την παύση των αυτόνομων πολιτικών δραστηριοτήτων της οργάνωσης και διακόπηκε η κυκλοφορία της ομώνυμης εφημερίδας, προβάλλοντας ως λόγο την ενίσχυση της Πατριωτικής Συμμαχίας. Ο Μιχαλολιάκος ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος», και παρόλο που η Χρυσή Αυγή παρουσιαζόταν ως αδρανής, η εφημερίδα της επανακυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2006, ενώ ο Μιχαλολιάκος λάμβανε μέρος σε εκδηλώσεις με την ιδιότητα του γενικού γραμματέα της Χρυσής Αυγής.
Τον Ιανουάριο του 2007 η ΧΑ απέσυρε την υποστήριξή της στην Πατριωτική Συμμαχία, η οποία έπαυσε τη δράση της, καθώς ο Ζαφειρόπουλος συστρατεύτηκε με τους νοσταλγούς της δικτατορίας που φιλοξενούνταν στον Ελεύθερο Κόσμο. Η ΧΑ ισχυρίστηκε πως η Πατριωτική Συμμαχία ξεκίνησε ως ένας εθνικιστικός φορέας και πως τελικά η συνεργασία με διάφορες προσωπικότητες, άσχετες μέχρι εκείνη τη στιγμή με την οργάνωση, οδήγησαν στην εξαγωγή ενός θολού ιδεολογικοπολιτικού τοπίου, το οποίο έπρεπε να παύσει. Τον Απρίλιο η ΧΑ πραγματοποίησε το  συνέδριό της και υιοθέτησε το σύνθημα «Εναντίον Όλων». Σε άρθρο του στην εφημερίδα της ΧΑ το Σεπτέμβριο ο Μιχαλολιάκος δήλωσε τη μη κάθοδο της ΧΑ στις εκλογές και ότι ο ίδιος δεν επρόκειτο να ψηφίσει, αλλά ότι «εάν κατορθώσουμε να γίνουμε οι οδηγητές της οργής του λαού μας, θα είμαστε οι τελικοί νικητές».
Σύμφωνα με καταγγελία του Ζαφειρόπουλου και άλλων πρώην χρυσαυγιτών, το Φεβρουάριο του 2008 ο Ζαφειρόπουλος δέχτηκε επίθεση με σπρέι και ξυλοκοπήθηκε από μια ομάδα χρυσαυγιτών με επικεφαλής τον Ηλία Κασιδιάρη.

Τάγμα εφόδου Αγίου Παντελεήμονα

Το Μάιο του 2013 μια ομάδα πέντε ατόμων πυρπόλησε το μπαρ ενός 34χρονου από το Καμερούν στην πλατεία Αμερικής. Συνελήφθησαν δύο από τους δράστες, που καταδικάστηκαν για εμπρησμό, φθορά ξένης ιδιοκτησίας και παράνομη βία με τις επιβαρυντικές διατάξεις του αντιρατσιστικού νόμου. Σύμφωνα με την κατάθεση του ενός, στην Κυψέλη και τον Άγιο Παντελεήμονα είχε συγκροτηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν είχαν επιτεθεί στα γραφεία της τανζανικής κοινότητας, «επιτροπή» κατοίκων από τριάντα άτομα που είχε χωριστεί σε ομάδες εφόδου των πέντε ατόμων, οι οποίες «περιπολούσαν» κάθε βράδυ την περιοχή με σκοπό το κλείσιμο καταστημάτων που ανήκαν σε μετανάστες.

Υπόλοιπη χώρα

Στις 7 Ιουνίου 2009 η Χρυσή Αυγή συμμετείχε στις ευρωεκλογές όπου έλαβε 23.564 ψήφους (ποσοστό 0,46%), ενώ στις εθνικές εκλογές του 2009 έλαβε 19.624 ψήφους (ποσοστό 0,29%).
Την 1η Οκτωβρίου 2009, η τραγουδίστρια Σοφία Παπάζογλου υποστήριξε ότι δέχθηκε επίθεση από μέλη της Χρυσής Αυγής έξω από τον σταθμό Κατεχάκη. Η Χρυσή Αυγή με ανακοίνωσή της, υποστήριξε ότι η οργάνωση δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιστατικό και το απέδωσε σε προβοκάτσια. Η επίθεση αυτή έγινε η αφορμή να ζητήσουν με δελτίο Τύπου οι Οικολόγοι Πράσινοι να κηρυχθεί παράνομη η οργάνωση.
Το 2010, ο ηθοποιός και πρώην μέλος των Οικολόγων Πράσινων Αντώνης Καφετζόπουλος βρισκόταν, μαζί με την ηθοποιό Μίρκα Παπακωνσταντίνου, στην Καστοριά για θεατρική παράσταση, όταν μέλη της Χρυσής Αυγής πέταξαν φέιγ βολάν με τα οποία τον καλούσαν να φύγει από την πόλη. Ταυτόχρονα καλούσαν τους κατοίκους της Καστοριάς να απέχουν από την παράσταση, γιατί όπως ανέφεραν «θα τρίζουν τα κόκαλα του Παύλου Μελά και του Γερμανού Καραβαγγέλη», ωστόσο η παράσταση δόθηκε κανονικά.
Στις 11 Απριλίου 2011 δημιουργήθηκε ένταση στο δημοτικό συμβούλιο της Λαμίας, το οποίο συνεδρίαζε για τα κέντρα κράτησης μεταναστών, όταν ο Απόστολος Γκλέτσος (συγγενής του συνονόματου ηθοποιού και πολιτικού), μέλος της Χρυσής Αυγής ζήτησε να πάρει το λόγο. Κατά την αποχώρηση ένα από τα μέλη της Χρυσής Αυγής χαιρέτησε ναζιστικά.
Στις 14 Οκτωβρίου 2012 η Χρυσή Αυγή οργάνωσε μηχανοκίνητη πορεία, όπου ξεκινώντας από την Κομοτηνή και με κατεύθυνση το Δήμο Αρριανών, οι μοτοσυκλετιστές πέταξαν φυλλάδια απευθυνόμενα στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Στην πορεία κατέκριναν τον δήμαρχο Αρριανών, Ιμπραήμ Σερήφ. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκαν σχετικά με τον Δήμο Αρριανών ότι «είναι ο δεύτερος δήμος του νομού Ροδόπης που ξεπουλήθηκε από τους προδότες πολιτικάντηδες –μαζί με τον Δήμο Ιάσμου– στην Τουρκία και στα ντόπια τσιράκια της».

Επιθέσεις εναντίον της Χρυσής Αυγής

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1993 σημειώθηκε έκρηξη βόμβας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Η επίθεση είχε αποδοθεί στον ΕΛΑ. Στις 19 Μαρτίου 2010, τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην οδό Σωκράτους στο κέντρο της Αθήνας δέχθηκαν ισχυρή βομβιστική επίθεση, με αποτέλεσμα να καταστραφούν ολοκληρωτικά τα γραφεία και ένα μεγάλο μέρος του ορόφου, όπως επίσης και να προκληθούν υλικές ζημιές στις διπλανές οικοδομές. Την ευθύνη για την επίθεση είχε αναλάβει με προκήρυξη η τρομοκρατική οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς.
Στις 15 Μαρτίου 2012 αντιεξουσιαστές πραγματοποίησαν πορεία προς τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στην Πάτρα, τα οποία ήταν κλειστά, εισβάλλοντας και προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές. Η Χρυσή Αυγή σε ανακοίνωσή της κατήγγειλε συνεργασία των αντιεξουσιαστών με την αστυνομία.
Τα ξημερώματα της 4ης Δεκεμβρίου 2012, εξερράγη αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός στα γραφεία του κόμματος στον Ασπρόπυργο, με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές ζημιές στο κτίριο. Την ευθύνη της βομβιστικής επίθεσης ανέλαβε η διεθνής αναρχική τρομοκρατική οργάνωση «Άτυπη Αναρχική Ομοσπονδία (FAI)».
Στις 13 Φεβρουαρίου του 2013, εξερράγη εμπρηστικός μηχανισμός στα γραφεία του κόμματος στον Πειραιά. Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η τρομοκρατική οργάνωση «Οργάνωση Μηδενική Ανοχή».

Κοινοβουλευτική εκπροσώπηση

Όταν το Μάιο του 2011 ξεκίνησαν να λαμβάνουν χώρα στην πλατεία Συντάγματος μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης η ΧΑ τις αντιμετώπισε αρνητικά ως «καρναβάλι προοδευτικών»· ο Ηλίας Κασιδιάρης απέρριψε το «κίνημα των αγανακτισμένων» ως «απόλυτα βολικό για το βρώμικο και ανθελληνικό σύστημα εξουσίας» προκρίνοντας το «μαχητικό» τρόπο δράσης της ΧΑ που «στον δρόμο [...] καταλαμβάνει πόλεις, κυριαρχεί παντού», ενώ άλλο στέλεχος της ΧΑ επέκρινε την ιδεολογική ποικιλία και την πολυπολιτισμική σύνθεση του πλήθους των διαδηλωτών και απέρριψε ως εγωιστικά και υλιστικά τα κίνητρα της διαμαρτυρίας τους. Σε άρθρα τους στην εφημερίδα της ΧΑ τον Αύγουστο ο Μιχαλολιάκος και άλλο στέλεχος της οργάνωσης έγραψαν ότι επρόκειτο για  μία καθοδηγούμενη και ανώδυνη εκτόνωση, κάτι που δικαίωνε την αρνητική στάση της ΧΑ. Το Δεκέμβριο, όταν το κίνημα των «αγανακτισμένων» είχε πια κατασταλεί, η ΧΑ οργάνωσε στο Σύνταγμα μία δική της συγκέντρωση «κατά του Μνημονίου».
Ενώ η εκλογική ισχύς της Χρυσής Αυγής ως τις αρχές του 2012 ήταν μηδενική, από τον Φεβρουάριο ως τις εκλογές του Μαΐου του 2012 γνώρισε ταχεία άνοδο, επωφελούμενη από την κατάρρευση της επιρροής του ΛΑΟΣ, λόγω της συμμετοχής του στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, και την ανάδειξη της ασφάλειας και του μεταναστευτικού σε κύρια θέματα της προεκλογικής περιόδου. Στις εκλογές του Μαΐου αναδείχθηκε έκτο κόμμα λαμβάνοντας περίπου 440 χιλιάδες ψήφους (6,97%) και πέτυχε για πρώτη φορά την είσοδό της στη Βουλή εκλέγοντας 21 βουλευτές. Στις επόμενες εκλογές του Ιουνίου διατήρησε το ποσοστό της και κέρδισε 18 έδρες.

Ερμηνείες της ανόδου

Αρκετοί μελετητές ασχολήθηκαν με την εκλογική άνοδο της Χρυσής Αυγής διατυπώνοντας διάφορες ερμηνείες. 
Σύμφωνα με τον Γιάννη Μαυρή, σε μια ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος των εκλογών του 2012 κυριότεροι λόγοι για τους οποίους ψήφισαν τον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή, οι ψηφοφόροι του δήλωσαν την έκφραση της διαμαρτυρίας και της αγανάκτησής τους για την γενική κατάσταση στην χώρα, αλλά και το μεταναστευτικό ζήτημα. Υψηλά ποσοστά υποστήριξης σημειώθηκαν σε περιοχές της «Παλαιάς Ελλάδας» όπως η Λακωνία, κάτι που δείχνει την πολιτικο–ιδεολογική συνέχεια των ψηφοφόρων της περιοχής με την προδικτατορική, αλλά και μεταπολιτευτική δεξιά, συντηρητική παράταξη. Ωστόσο, η σημαντικότερη μερίδα των ψηφοφόρων προήλθε από εργατικές–λαϊκές περιοχές της πρωτεύουσας και σχετίζονταν με την υψηλή ανεργία και την παρουσία μεταναστών. 
Σύμφωνα με τον καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Θανάση Διαμαντόπουλο, η ενίσχυση της Χρυσής Αυγής οφείλεται στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, η οποία δημιουργεί οικονομικά προβλήματα ενισχύοντας τον εθνικισμό, αλλά και στην κατάρρευση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Κατά τον Διαμαντόπουλο, τα αντιδυτικά στοιχεία που φιλοξενούνταν στα δύο μεγάλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, βρήκαν καταφύγιο στη Χρυσή Αυγή που προβάλλει τη «δυνατότητα για μία δυναμική αντίδραση βίαιη, πεζοδρομιακού τύπου». 
Σύμφωνα με το δημοσιογράφο–ερευνητή Δημήτρη Ψαρρά, η αύξηση της απήχησης της ΧΑ την περίοδο αυτή οφείλεται στο ότι «είναι ο καλύτερος εκφραστής μιας διαδεδομένης στην ελληνική δημόσια σφαίρα, απλοϊκής και μανιχαϊστικής θεωρίας σύμφωνα με την οποία η ελληνική οικονομική κρίση, όπως και το μεταναστευτικό, ήταν αποτέλεσμα μιας συνωμοσίας των ξένων ισχυρών του πλανήτη που επιβουλεύονται την Ελλάδα».
Σύμφωνα με τις Βασιλοπούλου και Χαλικιοπούλου,  η εκλογική άνοδος της Χρυσής Αυγής οφείλεται στην στρατηγική απάντηση της οργάνωσης στην οικονομική ελληνική κρίση. Σε μια κοινωνία απογοητευμένη από την δημοκρατία και με ένα εκλογικά ρευστό σώμα, η Χρυσή Αυγή πρόταξε επιτυχημένα μία εθνικιστική λύση, μέσω της χρησιμοποίησης δυο φασιστικών μύθων, του μύθου της κοινωνικής παρακμής και τον μύθο της εθνικής παλιγγενεσίας. Με την εργαλειοποίηση αυτών των μύθων κατάφερε να προτείνει λύσεις για διάφορα οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά προβλήματα τα οποία είχαν συσσωρευτεί κατά την διάρκεια της κρίσης. Έτσι, η Χρυσή Αυγή παρουσίαζε τον εαυτό της ως σωτήρα του έθνους, ότι είχε να επιτελέσει εθνική αποστολή.

2012-2013

Σύμφωνα με έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη, από το 2012 ως το Σεπτέμβριο του 2013 σημειώθηκε ραγδαία αύξηση των περιστατικών ρατσιστικής βίας, φαινόμενο που συνδέεται με την είσοδο στο κοινοβούλιο της Χρυσής Αυγής, που εξέφερε «πρωτοφανή σε οξύτητα ρατσιστικό, ξενοφοβικό και μισαλλόδοξο πολιτικό λόγο» και ενθάρρυνε την απενοχοποίηση της ρατσιστικής ρητορικής. Το 2013 το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας κατέγραψε 166 περιστατικά ρατσιστικής βίας, τα περισσότερα από τα οποία ήταν σωματικές επιθέσεις σε αλλοδαπούς και έλαβαν χώρα σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας. Σε 75 από τα καταγραφέντα περιστατικά τα θύματα πιστεύουν ότι οι δράστες συνδέονται με εξτρεμιστικές ομάδες και σε 15 αναγνώρισαν ως δράστες μέλη της Χρυσής Αυγής.
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2013 εκατοντάδες χρυσαυγίτες και ολόκληρη η ΚΟ, εκτός από το Μιχαλολιάκο, προσήλθαν στο Μελιγαλά της Μεσσηνίας στο μνημόσυνο για τα θύματα της «πηγάδας», όπου παρατάχθηκαν σε στρατιωτικό σχηματισμό. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, χρυσαυγίτες προπηλάκισαν μέλη του ΛΑΟΣ, ο Λαγός μαζί με το Γερμενή γρονθοκόπησαν έναν αποχωρήσαντα από τη ΧΑ, ενώ ο Παναγιώταρος έδιωξε από το βήμα το δήμαρχο Μελιγαλά, προκαλώντας την αποχώρηση της οργανωτικής επιτροπής, και η ΧΑ ανέλαβε τη συνέχεια της εκδήλωσης, δίνοντάς της κομματικό χαρακτήρα.

Αποχωρήσεις στελεχών

Στις 15 Ιουνίου του 2018, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, μιλώντας από το βήμα της Βουλής, κάλεσε τον Ελληνικό Στρατό να συλλάβει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για να αποτρέψει την επικείμενη συνομολόγηση της συμφωνίας των Πρεσπών για το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα. Αμέσως, αποβλήθηκε όλη η κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής και αργότερα, ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος ζήτησε την ποινική δίωξη για εσχάτη προδοσία. Λίγες ώρες μετά το συμβάν ο Νίκος Μιχαλολιάκος ανακοίνωσε την οριστική διαγραφή του βουλευτή από το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Τον Ιανουάριο του 2019 ο Μπαρμπαρούσης έγινε πάλι δεκτός στην ΚΟ της Χρυσής Αυγής.
Πριν από τις ευρωεκλογές του 2019 και έπειτα από την αποτυχία της Χρυσής Αυγής να εκπροσωπηθεί στη Βουλή κατά τις βουλευτικές εκλογές του 2019, καταγράφηκε σειρά αποχωρήσεων κορυφαίων στελεχών. 
Στις 23 Απριλίου 2019, ο ευρωβουλευτής Γεώργιος Επιτήδειος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τη Χρυσή Αυγή. Στις 30 Απριλίου, ο επίσης ευρωβουλευτής Λάμπρος Φουντούλης ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη Χρυσή Αυγή. Ένα χρόνο νωρίτερα, στις 21 Απριλίου 2018, ο ευρωβουλευτής Ελευθέριος Συναδινός είχε ανακοινώσει μέσω Twitter την ανεξαρτητοποίηση του από την Χρυσή Αυγή, αφήνοντας αιχμές.
Λίγες μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές, στις 13 Ιουλίου 2019 ο Γιάννης Λαγός ανακοίνωσε την ανεξαρτητοποίηση του απο την Χρυσή Αυγή. Ακολούθησαν δύο πρώην βουλευτές, ο Νικόλαος Κούζηλος και ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος. Παραιτήθηκε επίσης και ο Δημήτρης Βογιατζής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χρυσής Αυγής.

Διακήρυξη Ιδεολογικών Αρχών

Το πιο συγκροτημένο ιδεολογικό κείμενο της Χρυσής Αυγής κυκλοφόρησε τη δεκαετία του 1980 με τον τίτλο «Διακήρυξη Ιδεολογικών Αρχών» και είναι ένα μανιφέστο του μεταπολεμικού νεοναζισμού, με αντιχριστιανικό, αντιμαρξιστικό και αντισημιτικό χαρακτήρα. Το κείμενο καταγγέλλει αρχικά τους νικητές του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και εξυμνεί τον εθνικοσοσιαλισμό, τον οποίο παρουσιάζει ως συνεχιστή της αρχαίας Ελλάδας. Έπειτα, καταφέρεται ενάντια στον «Εβραίο όλων των εποχών», τον οποίο κατηγορεί ότι μολύνει φυλετικά «το λευκό Άνθρωπο» και ότι δημιούργησε το Χριστιανισμό (που ονομάζει «Ιουδαιοχριστιανισμό» και χαρακτηρίζει «μπολσεβικισμό της Αρχαιότητος») και, αργότερα, τον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό. Απορρίπτει τη δημοκρατία ως «σύστημα ιστορικά καταδικασμένο ... γιατί στηρίζεται στη θέληση των πολλών» και καλεί σε μια «νέα εθνικοσοσιαλιστική σταυροφορία». Παρουσιάζει τους υποστηρικτές της διακήρυξης ως «αμετάκλητα φυλετιστές» και αντίθετους στη «φυλετική επιμειξία» και την ισότητα των ανθρώπων και προβάλλει το Άπαρτχαϊντ ως το «μοναδικό φυλετικό κράτος της οικουμένης σήμερα».  Η Διακήρυξη καταλήγει με τη διεκτραγώδηση μιας πολιτισμικής και καλλιτεχνικής παρακμής, που αποδίδει «στον Εβραίο», και αντιπαραβάλλει «λίγες προσωπικότητες» της «Λευκής φυλής», από τις οποίες ξεχωρίζει «(...) ο θεμελιωτής, ενσαρκωτής και πρωτοπόρος ήρωας του εθνικοσοσιαλισμού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ». Κλείνει με τις λέξεις: «ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!»
Σύμφωνα με το Γιάννη Περδικάρη, που από το 1982 έγραφε ιδεολογικά άρθρα σε έντυπα της ΧΑ με το ψευδώνυμο Ίων Φιλίππου και παρουσιάζεται ως συνιδρυτής της οργάνωσης και συγγραφέας της Διακήρυξης, η Διακήρυξη χρονολογείται στο 1986-7. Η Διακήρυξη προβαλλόταν επίσημα από το περιοδικό της Χρυσής Αυγής και ο Περδικάρης, που είχε αποχωρήσει το 1991, επανήλθε στη Χρυσή Αυγή από το 2009 ως ιδεολογικός καθοδηγητής και υπέγραφε και τα βασικά ιδεολογικά της κείμενα μέχρι τις εκλογές του 2012. Σε ανυπόγραφο κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ΧΑ το 2013, μετά τη δημοσίευση της Διακήρυξης, υποστηρίζεται ότι η Διακήρυξη είναι προσωπικό κείμενο του Περδικάρη που δεν έχει σχέση με την οργάνωση.

«Λαϊκός Εθνικισμός»

Από τα μέσα της δεκαετίας του '90 έπαψαν οι αναφορές στον εθνικοσοσιαλισμό στα έντυπα της οργάνωσης και η ιδεολογία της προβάλλεται από τα μέλη της ως «εθνικισμός». Ωστόσο, ο Μιχαλολιάκος διευκρίνιζε σε κείμενο του 2000 ότι η επιλογή του όρου «εθνικισμός» δεν «περιέχει ίχνος απολογίας» ούτε σημαίνει την απομάκρυνση των στελεχών της ΧΑ από τις έως τότε θέσεις της, αλλά οφείλεται στο ότι θεώρησαν τον όρο αυτό «πλέον δόκιμο και πολιτικά κατάλληλο», ενώ σύμφωνα με κείμενο της εφημερίδας της οργάνωσης από το 2006, η αντικατάσταση των αναφορών στον εθνικοσοσιαλισμό από «τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες», αλλά οφείλεται στο ότι η χρήση των δεύτερων κρίθηκε «περισσότερο πολιτικά δόκιμη». Αν και η Χρυσή Αυγή αρνείται το χαρακτηρισμό της ως εθνικοσοσιαλιστική ή ναζιστική, τα επίσημα κείμενα της ασπάζονται μία βιολογική αντίληψη του εθνικισμού, όμοια με εκείνη των Ναζί του μεσοπολέμου, ορίζοντας το λαό ως «μια ποιοτική σύνθεση ανθρώπων με την ίδια βιολογική και πνευματική κληρονομιά». Η βιολογική αυτή αντίληψη του έθνους και οι ρατσιστικές ιδέες, η πίστη, δηλαδή, στη «φυλετική ανισότητα των ανθρώπων», διαφοροποιούν την ιδεολογία της Χρυσής Αυγής από εκείνη των περισσότερων ακροδεξιών ευρωπαϊκών κομμάτων.
Άλλες όψεις της ιδεολογίας της Χρυσής Αυτής όμοιες με εκείνες του ναζισμού είναι ο αντισημιτισμός, ο αντικομμουνισμός και η εναντίωση στο κοινοβουλευτικό σύστημα και την ύπαρξη πολιτικών κομμάτων. Μιλώντας σε συγκέντρωση χρυσαυγιτών στη Λαμία το 2011, ο αρχηγός της ΧΑ, Νίκος Μιχαλολιάκος, ανέφερε ότι «[ο] στρατηγικός, ο απώτερος στόχος είναι να πάρουμε την εξουσία» που «σημαίνει να καταργήσουμε τη δημοκρατία».
Σε επίπεδο πολιτικών προτάσεων, η Χρυσή Αυγή βρίσκεται κοντά σε άλλα ελληνικά εθνικιστικά κόμματα, όπως ο ΛαΟΣ, προωθώντας τον αλυτρωτισμό όσον αφορά τη Βόρεια Ήπειρο και ζητώντας την απέλαση από την Ελλάδα όλων των παράτυπων μεταναστών. Απορρίπτει το Μνημόνιο διάσωσης της Ελλάδας και ζητά την ακύρωσή του και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους, ασκεί κριτική στην ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητά την εγκατάλειψη της Ευρωζώνης και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Η Χρυσή Αυγή αντιτίθεται με ακραίο τρόπο στη μετανάστευση (υποστηρίζοντας παράλληλα την απέλαση όλων των μεταναστών και Ρομά, τους οποίους αποκαλεί «ανθρώπινα σκουπίδια»), στο Μαρξισμό ως προς τη διεθνιστική του προσέγγιση, στην παγκοσμιοποίηση και στην πολυπολιτισμικότητα, εμφανίζοντας επίσης αντισημιτικές ιδεολογικές τάσεις. Οι βουλευτές Ηλίας Κασιδιάρης και ο Μιχάλης Αρβανίτης έχουν εκφράσει άρνηση του ολοκαυτώματος των Εβραίων.
Σύμφωνα με κοινωνιολόγους και αναλυτές, η Χρυσή Αυγή χρησιμοποιεί μια κλασική μορφή λαϊκισμού και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια προσπάθησε να χτίσει την εικόνα της φιλεργατικής οργάνωσης, πολιτευόμενη με όρους αίματος και φυλής ή με όρους αυστηρά έθνους ή πολιτευόμενη στη βάση του σωβινισμού, εξαιρετικά καχύποπτα απέναντι στις θεσμικές διαδικασίες.
Εγχώρια και διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν αναφερθεί σε θέσεις, πράξεις, και τη χρησιμοποίηση συμβόλων από μέλη της Χρυσή Αυγής, συμπεριφορές τις οποίες έχουν επισημάνει ως σχετιζόμενες με τις ιδεολογίες του ναζισμού και του φασισμού.
Ομάδες μελών της Χρυσής Αυγής έχουν παρομοιαστεί αρκετές φορές, με βάση τη δράση τους, με τα τάγματα εφόδου του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος του Χίτλερ (NSDAP).

Ιστορικές αναφορές

Βιβλία όπως το Ο Αγών μου του Χίτλερ αλλά και άλλα τα οποία πραγματεύονται την ανωτερότητα της λευκής φυλής βρίσκονται σε περίοπτη θέση τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης στην Αθήνα .
Σε άρθρο με τίτλο Χίτλερ για 1.000 χρόνια που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής τον Μάιο του 1987 και φέρει την υπογραφή του Νίκου Μιχαλιάκου αναφέρεται: «30 Απριλίου 1945, μια λαμπερή σελίδα της σύγχρονης Ιστορίας κλείνει. Ο Μεγάλος Άντρας του Εικοστού Αιώνα, ο εμψυχωτής και απόστολος της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού είναι νεκρός. Χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, όλοι αυτοί που επίστεψαν στα μεγάλα ιδανικά της Εθνικοσοσιαλιστικής Επαναστάσεως νιώθουν παγωμένοι, νιώθουν διστακτικοί απέναντι στο μέλλον, σε ένα μέλλον χωρίς την παρουσία και την καθοδήγηση Εκείνου [...] η γοητεία του Αγκυλωτού Σταυρού, το μεγαλείο της Μαυροκόκκινης Σημαίας είναι ζωντανό, σήμερα 42 χρόνια μετά συνεχίζουμε τη Μάχη για την τελική νίκη της Ράτσας μας.» Στο ίδιο άρθρο ο Αδόλφος Χίτλερ χαρακτηρίζεται ως Μεγάλος Οραματιστής της Νέας Ευρώπης και ο Ρούντολφ Ες ως σεβάσμιος γέροντας.
Στις 18 Αυγούστου του 1987, επομένη της αυτοκτονίας του Ρούντολφ Ες (κουμπάρου και αναπληρωτή του Χίτλερ και μέλους του υπουργικού συμβουλίου της ναζιστικής Γερμανίας, ο οποίος είχε καταδικαστεί στη Δίκη της Νυρεμβέργης σε ισόβια), η Χρυσή Αυγή μοίρασε στο κέντρο της Αθήνας προκηρύξεις με την φράση RUDOLF HESS ΑΘΑΝΑΤΟΣ.
Το Μάιο του 2005 ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, τίμησε μαζί με με το Εθνικοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (NPD) στο Βερολίνο, την επέτειο της ήττας του Αδόλφου Χίτλερ. Την περίοδο εκείνη της 60ης επετείου από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τα επίσημα έντυπα της ΧΑ κυκλοφόρησαν με κείμενα που ισχυρίζονταν ότι, όπως έγραφε ο Μιχαλολιάκος, «δεν έχουν τίποτε να γιορτάσουν για το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου», υμνούσαν τις στρατιωτικές δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας και τους εθελοντές των Waffen-SS και υπερασπίζονταν τη στάση της ναζιστικής Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα κατά τον πόλεμο και την κατοχή. Το Φεβρουάριο του 2011 αντιπροσωπεία της οργάνωσης συμμετείχε μετά από πρόσκληση του NPD σε πορεία μνήμης στη Δρέσδη για τους νεκρούς του συμμαχικού βομβαρδισμού της πόλης το 1945. Ο Μιχαλολιάκος έχει συμμετάσχει σε εκδήλωση του Ιταλικού νεο-φασιστικού κόμματος Forza Nuova, στην οποία ήταν και ομιλητής. Επίσης μέλη της Forza Nuova και του NPD έχουν συμμετάσχει ως ομιλητές σε επετειακή εκδήλωση της Χρυσής Αυγής για τα γεγονότα της κρίσης των Ιμίων.
Ο εκπρόσωπος τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Χρυσή Αυγή στις 20 Απριλίου του 2011 αναφέρει: «Ποιο θα ήταν το μέλλον της Ευρώπης και ολόκληρου του σύγχρονου κόσμου, αν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (που οι Δημοκρατίες, ή μάλλον οι εβραίοι - σύμφωνα με τον Στρατηγό Μεταξά - κήρυξαν στη Γερμανία) δεν σταματούσε την ανανεωτική πορεία του Εθνικοσοσιαλισμού; Είναι βέβαιο ότι θεμελιώδεις αξίες που πηγάζουν ως επί το πλείστον από την ελληνική αρχαιότητα, θα κυρίευαν πνευματικά όλα τα κράτη και θα όριζαν τις τύχες των λαών. Ο ρομαντισμός ως πνευματικό κίνημα και ο κλασικισμός θα υπερίσχυαν της παρακμιακής υποκουλτούρας που διέβρωσε τον λευκό άνθρωπο. Ο ακραίος υλισμός θα είχε προ πολλού τεθεί στο περιθώριο, δίνοντας τη θέση του στην εξύψωση του πνεύματος.» Στο ίδιο άρθρο χαρακτηρίζει τον Αδόλφο Χίτλερ ως μέγα κοινωνικό αναμορφωτή και στρατηγική ιδιοφυΐα.
Σε έρευνα που πραγματοποίησε η αστυνομία σε σπίτι του υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής Χρήστου Παππά στις 30 Σεπτεμβρίου του 2013 εντοπίστηκαν δύο γερμανικά κράνη, ένα με το σήμα των Ες-Ες και ένα με τη σβάστικα, σημαίες μικρού και μεγάλου μεγέθους με τον αγκυλωτό σταυρό, κάδρο με τη φωτογραφία του Αδόλφου Χίτλερ με την επιγραφή "Χρυσή Αυγή" πάνω από τη φωτογραφία, πινακίδα με την επιγραφή "Adolf Hitler Strasse" (Οδός Αδόλφου Χίτλερ), και μία φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ο Μπενίτο Μουσολίνι να χαιρετά φασιστικά.
Σε κείμενο του 1986 στο περιοδικό της οργάνωσης ασκούνταν κριτική στο δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος, σύμφωνα με το κείμενο, αν και «σαφώς γοητευμένος από τα εθνικοσοσιαλιστικά και τα φασιστικά πρότυπα», ήταν «ένας δοτός πρωθυπουργός, χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στην εξουσία, όργανο του πράκτορα των Άγγλων Γεωργίου και των μεγαλοαστικών συμφερόντων που αυτός εκπροσωπούσε», ενώ «το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν έγινε ποτέ ένα λαϊκό εθνικοσοσιαλιστικό ή έστω φασιστικό καθεστώς», αλλά έμεινε «έρμαιο της πλουτοκρατικής και ολιγαρχικής ακροδεξιάς και της αγγλόδουλης πολιτικής της» διώκοντας «κάθε αληθινό εθνικοσοσιαλιστή». Ωστόσο, σε κατοπινά κείμενά της η ΧΑ εμφανίζεται να υπεραμύνεται την ιστορική αποκατάσταση του δικτάτορα και να ζητά την «απόδοση ιστορικής δικαιοσύνης». Ο Μεταξάς εξυμνείται και τσιτάρεται μαζί με άλλους, μεταξύ των οποίων ο Χίτλερ, σε ιδεολογικό μανιφέστο της οργάνωσης του 2010 και κείμενα του 2012 και 2013 αναφέρονται στο Μεταξά και σε άλλους φασίστες, όπως τον Πρίμο ντε Ριβέρα και το Φράνκο. Καθώς η ΧΑ προσπαθεί να αποσυνδεθεί από το γερμανικό ναζισμό, που δε χαίρει εκτίμησης στην Ελλάδα εξαιτίας της εμπειρίας της κατοχής, παρουσιάζει τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου ως το ιδεώδες καθεστώς για την Ελλάδα και δίνει έμφαση στην οικονομική, κοινωνική και εργασιακή πολιτική του Μεταξά και την απόρριψη του Ιταλικού τελεσιγράφου το 1940.
Επίσης υπερασπίζεται την δράση των ταγμάτων ασφαλείας (τα οποία συγκροτήθηκαν από τον γερμανικό στρατό κατοχής και την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη) εναντίον των δυνάμεων του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού κατά την περίοδο της Κατοχής και αποδίδει τιμές στα ένοπλα θύματα της μάχης και της σφαγής του Μελιγαλά.

Σύμβολα

Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στις οποίες μέλη της Χρυσής Αυγής, συμπεριλαμβανομένου και του αρχηγού της Νίκου Μιχαλολιάκου, απηύθυναν χαιρετισμό όμοιο με αυτόν που απηύθυναν οι ναζί και οι φασίστες. Η θέση της Χρυσής Αυγής είναι πως ο χαιρετισμός αυτός είναι αρχαιοελληνικής προέλευσης, άποψη η οποία δεν είναι κοινώς αποδεκτή, καθώς και ότι αποτελεί αναφορά στον χαιρετισμό που υιοθετήθηκε από το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά.
Τα μέλη της Χρυσής Αυγής ενίοτε τιμούν τον αρχηγό της με ναζιστικό χαιρετισμό.
Το σύμβολο της Χρυσής Αυγής, ένας μαύρος μαίανδρος με λευκό περίγραμμα σε κόκκινο φόντο, μοιάζει με τη σβάστικα. Σε ιστολόγιο ιδεολογικού περιεχομένου που διατηρούσε η ΧΑ, η πρόσβαση στο οποίο μπλοκαρίστηκε το Φεβρουάριο του 2014, αναφερόταν η σβάστικα ως «αιώνιο σύμβολο», ο μαίανδρος ως σύμβολο της ΧΑ και ότι τέλεια μορφή του μαιάνδρου είναι ο «διπλός μαίανδρος, δηλαδή η σβάστικα».
Σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στο πρώτο Συνέδριο της Χρυσής Αυγής τον Φεβρουάριο του 1990, απεικονίζεται η αίθουσα του συνεδρίου διακοσμημένη με τη σβάστικα και με το αγκίστρι του λύκου (Wolfsangel) που απετέλεσε σύμβολο της παραστρατιωτικής οργάνωσης Werwolf, που δημιούργησε το 1944 ο αρχηγός των Ες-Ες, Χάινριχ Χίμλερ.
Το κεντρικό σύνθημα του κόμματος Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή προέρχεται από την Χιτλερική Νεολαία. Σε συναυλία του 2005 που διοργανώθηκε από τη ΧΑ και στην οποία έλαβαν μέρος μέλη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, οι παρευρισκόμενοι φωνάζουν συνθήματα όπως το «Sieg Heil» (Ζιγκ Χάιλ), «Juden Raus» (Έξω οι Εβραίοι) και Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή και χαιρετούν ναζιστικά, κρατώντας σημαίες των Ες-Ες και της Βέρμαχτ.
Στην ορκωμοσία των βουλευτών στις 17 Μαΐου 2012 η βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ελένη Ζαρούλια παρευρέθηκε φορώντας δαχτυλίδι που έφερε τον Σιδηρούν Σταυρό, σύμβολο που είχε χρησιμοποιηθεί από τους Ναζί, και στη μεταπολεμική εποχή έχει συνδεθεί με τον Ναζισμό. Σε φωτογραφία που λήφθηκε κατά την πανελλήνια ημέρα αιμοδοσίας της Χρυσής Αυγής, στις 14 Σεπτεμβρίου 2012, ο βουλευτής του κόμματος Παναγιώτης Ηλιόπουλος φέρει τατουάζ με την φράση Sieg Heil (Ζιγκ Χάιλ) που παραπέμπει σε ναζιστικό χαιρετισμό.

Διεθνείς σχέσεις

Λίγο μετά την αποφυλάκιση του Μιχαλολιάκου το Νοέμβριο του 1980 και την έκδοση του πρώτου τεύχους του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» τον επόμενο μήνα, η Χρυσή Αυγή ήλθε σε επαφή με το ισπανικό κόμμα Cedade και τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες της στη νεοναζιστική-εθνικιστική πανευρωπαϊκή συμμαχία «Νέα Ευρωπαϊκή Τάξη», που είχε ιδρυθεί το 1951. Το 1981 έλαβε μέρος στη 15η συνδιάσκεψή της στη Βαρκελώνη, όπου επικαιροποιήθηκε μία «Διακήρυξη της Βαρκελώνης», που είχε συνταχθεί προ διετίας. Η διακήρυξη ήταν ένα ρατσιστικό κείμενο που καλούσε μεταξύ άλλων στη χρήση ευγονικής για τη δημιουργία μιας «Ευρώπης των λευκών λαών». Η ΧΑ εξέδωσε τη διακήρυξη σε έντυπο στο εξώφυλλο του οποίου εμφανιζόταν ένας αξιωματικός των SS, εξηγώντας στον πρόλογο ότι πρόκειται για διασαφήνιση της θέσης της για «έναν διακρατικό εθνικοσοσιαλισμό όλων των λευκών».
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η ΧΑ ήλθε σε επαφή με το Βέλγο πρώην στρατηγό των Waffen-SS Λεόν Ντεγκρέλ που ζούσε στην Ισπανία. Εκεί τον επισκέφθηκαν δύο στελέχη της, ο Χρήστος Παππάς και ο Π. Ζουμπούλης, και του πήραν συνέντευξη που δημοσιευόταν στο περιοδικό της ΧΑ και σε έναν τιμητικό τόμο με τον τίτλο «Χίλια Χρόνια Χίτλερ». Τη δεκαετία του 1990 ο Μιχαλολιάκος γνώρισε το Ζαν-Μαρί Λε Πεν, ενώ η ΧΑ διατηρούσε σχέσεις με το ρατσιστικό «Κίνημα Αντίστασης των Αφρικάνερ» της Νότιας Αφρικής, που προσπαούσε να αποτρέψει με βία την κατάρρευση του απαρτχάιντ. Το 1996 η ΧΑ ήταν η ελληνική οργάνωση που προσκλήθηκε από το Ρώσο ακροδεξιό Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι να συμμετάσχει στην «Πατριωτική Διεθνή» (Patrintern), ένα συνασπισμό ευρωπαϊκών οργανώσεων της άκρας δεξιάς. Η αντιπροσωπεία της ΧΑ αποτελούνταν από το Μιχαλολιάκο, τον τότε υπαρχηγό Γιαννόπουλο και τον Ανδρουτσόπουλο.
Η Χρυσή Αυγή μαζί με την Πατριωτική Συμμαχία ήταν μέλη του «Ευρωπαϊκού Εθνικού Μετώπου», μιας ευρωπαϊκής συμμαχίας νεοφασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων που δημιουργήθηκε το 2004 για το συντονισμό τους πριν τις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου. Μέλη του ιταλικού νεοφασιστικού κόμματος Forza Nuova είχαν συμμετάσχει σε εκδηλώσεις της ΧΑ το Σεπτέμβριο του 2005.
Η Χρυσή Αυγή διατηρούσε κατά το παρελθόν επαφές με την αμερικάνικη οργάνωση Εθνική Συμμαχία.
Τη δεκαετία του 2000 η ΧΑ διατηρούσε σχέσεις με το γερμανικό νεοναζιστικό κόμμα NPD, συμμετέχοντας π.χ. το 2005 σε εκδήλωσή του για την ήττα του Χίτλερ. Οι ανοιχτές σχέσεις τους διακόπηκαν το 2010 μετά από διαμαρτυρία του NPD εναντίον της γερμανικής χρηματοδότησης των ελληνικών οικονομικών προγραμμάτων. Οι σχέσεις Χρυσής Αυγής και NPD αποκαταστάθηκαν αργότερα. Τον Ιούνιο του 2007 μέλη της ΧΑ συμμετείχαν στην πρώτη πανευρωπαϊκή εθνικιστική κινητοποίηση εναντίον της συνόδου των οκτώ ισχυρότερων οικονομικά κρατών (Σύνοδος G8) στο Βερολίνο, στο πλευρό του γερμανικού νεοναζιστικού NPD κι άλλων φασιστικών, εθνικιστικών οργανώσεων.
Η Χρυσή Αυγή δεν έχει σχέσεις με διάφορα ευρωπαϊκά κόμματα της ριζοσπαστικής δεξιάς. Υπάρχουν ωστόσο εξαιρέσεις όπως το βρετανικό BNP ή η ιταλική Λίγκα του Βορρά.  Η Μαρίν Λε Πεν του γαλλικού Εθνικού Μετώπου απέκλεισε τη συνεργασία μαζί της. Παρά την ύπαρξη κοινών σημείων με δυτικοευρωπαϊκά κόμματα της ριζοσπαστικής δεξιάς, όπως η αντίθεση στη μετανάστευση, ο προσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής προς τη Ρωσία, και το αντισυστημικό προφίλ, η ΧΑ έχει ιδεολογία πολύ πιο ακραία,  οργανωτική δομή πολύ πιο αρχηγική και συνδέεται με τη χρήση βίας. Από το Νοέμβριο του 2012 η ΧΑ διατηρούσε σχέσεις τη γερμανική νεοναζιστική οργάνωση Freies Netz Süd, μέλη της οποίας επισκέφτηκαν την ελληνική βουλή τον Φεβρουάριο του 2013, μετά από πρόσκληση της Χρυσής Αυγής. Από το 2014 ως και το 2016 μέλη του «Τρίτου Δρόμου» (Der Dritte Weg), διάδοχης οργάνωσης του Freies Netz Süd, επισκέφτηκαν την Αθήνα, όπου συμμετείχαν σε εκδήλωση της ΧΑ για τα Ίμια και τίμησαν τους νεκρούς Γερμανούς στρατιώτες της κατοχής στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο του Διονύσου. Συγγενές κόμμα της ΧΑ είναι το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο της Κύπρου. Όπως πολλά ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα και οργανώσεις από την Ευρώπη και αλλού, έτσι και το νεο-ναζιστικό κόμμα Σβομπόντα και ο Δεξιός τομέας της Ουκρανίας, μετά τις δολοφονίες των μελών της Χρυσής Αυγής Καπελώνη και Φουντούλη, πραγματοποίησαν συγκέντρωση έξω από την ελληνική πρεσβεία στο Κίεβο. Η Χρυσή Αυγή πάντως, σε ό,τι αφορά την ουκρανική εξέγερση εναντίον της κυβερνήσεως Γιαννουκόβιτσ ήταν εναντίον αυτής, όπως και των συγκεκριμένων δυνάμεων που συμμετείχαν σε αυτήν, όπως ακριβώς και στην ουκρανική και κριμαϊκή κρίση.
Η Χρυσή Αυγή συμμετείχε αρχικά στο ακροδεξιό ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία, αλλά όχι πλέον Τα κοινά γραφεία τους έχουν κλείσει. Διατηρεί επίσης επαφές με τον Γάλλο ακροδεξιό ευρωβουλευτή Ζαν Μαρί Λεπέν.

Αστυνομία

Υπολογίζεται ότι μόλις το 1-2% των περιπτώσεων επιθέσεων της Χρυσής Αυγής ή άλλων ακροδεξιών ομάδων εκδικάζονται. Η αδυναμία αυτή της πολιτείας οφείλεται στην αδράνεια των αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό των δραστών των επιθέσεων αυτών και το φόβο των παθόντων και των μαρτύρων από τη δράση της οργάνωσης.
Σύμφωνα με δημοσιογράφους και μαρτυρίες (μάλιστα και από πρώην στελέχη της) η Χρυσής Αυγή χρησιμοποιείται από τον κρατικό μηχανισμό για το χτύπημα συγκεντρώσεων Ελλήνων και αλλοδαπών εργαζομένων, όπως και άλλων πολιτών. Επίσης υπάρχουν μαρτυρίες για ευνοϊκή μεταχείριση από αρκετά ΜΜΕ (π.χ. δικαιολόγηση των περιπολιών μελών της οργάνωσης σε υποβαθμισμένες συνοικίες της Αθήνας παρόλο που υπάρχουν καταγγελίες για βιαιοπραγίες εναντίον Ελλήνων και μεταναστών, ή κλήση μελών της χ.α. για συνεντεύξεις σε ΜΜΕ μετά από χρησιμοποίηση απειλών και εκφοβισμών εκ μέρους της Χρυσής Αυγής).
Υπάρχουν επίσης αναφορές για ειδική μεταχείριση της Χρυσής Αυγής από την ελληνική αστυνομία πως λειτουργούν βοηθητικά και συμπληρωματικά κατά την διάρκεια συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων. Σύμφωνα με έκθεση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών που που δημοσιεύτηκε στις 17 Απριλίου 2004 «τα περισσότερα μέλη της Χρυσής Αυγής οπλοφορούν παράνομα, προμηθευμένοι με όπλα από ορισμένους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που παρουσιάζονται ως συνοδοί τους» αλλά και ότι «η Χρυσή Αυγή διατηρεί ακόμη και σήμερα πολύ καλές σχέσεις και επαφές με εν ενεργεία και απόστρατους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ελληνικού στρατού». Ένας αστυνομικός που το 1999 καταδικάστηκε επειδή το 1995 είχε επιτεθεί φορώντας πολιτικά σε μία διαδηλώτρια που συμμετείχε σε μία αντιφασιστική συγκέντρωση εναντίον της ΧΑ και είναι αρθρογράφος με το ψευδώνυμο «Αντίοχος» στην εφημερίδα και σε ιστοσελίδα της ΧΑ, έγινε το 2006 διοικητής του αστυνομικού τμήματος Μεσσήνης και, όταν η ΧΑ εισήλθε στο κοινοβούλιο, μέλος της φρουράς του Μιχαλολιάκου κ.ά. βουλευτών της ΧΑ.
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης της Χρυσής Αυγής για τα Ίμια που πραγματοποιήθηκε το 2008, διοργανώθηκε αντιδιαδήλωση από μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων. Στα σοβαρά επεισόδια που ακολούθησαν, τα μέλη της Χρυσής Αυγής, κατά την διάρκεια των συμπλοκών και σύμφωνα με τις μαρτυρίες πολιτών, μαχαίρωσαν δυο διαδηλωτές και χτύπησαν στο κεφάλι άλλοι δύο. Υπήρχαν καταγγελίες εκ μέρους πολιτών ότι οι Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) άφηναν να ενεργούν ανενόχλητα οπλισμένοι ακροδεξιοί, οι οποίοι φαίνονταν να διέρχονται δια μέσου των ΜΑΤ και πριν εφορμήσουν στους αντιρατσιστές και έπειτα, κατά την οπισθοχώρησή τους.
Σύμφωνα με την ανάλυση αποτελεσμάτων από εκλογικά τμήματα της Αθήνας στα οποία ψηφίζει σε ειδικούς εκλογικούς καταλόγους προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας, περίπου οι μισοί αστυνομικοί της Αθήνας στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ψήφισαν υπέρ της Χρυσής Αυγής.
Λίγες μέρες μετά τη δολοφονία Φύσσα ανακοινώθηκε η παραίτηση για προσωπικούς λόγους δύο ανώτατων αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Νίκος Δένδιας έδωσε εντολή για την πραγματοποίηση έρευνας από τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. για εμπλοκή αστυνομικών με τη δράση της Χρυσής Αυγής. Για να διασφαλιστεί η αντικειμενικότητα της έρευνας αντικαταστάθηκαν 8 αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε 319 αστυνομικούς, 2 λιμενικούς και 12 ιδιώτες, από τους οποίους συνελήφθησαν 15 αστυνομικοί, ένας λιμενικός και 6 ιδιώτες. Σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας, που ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2013, μόνο 10 αστυνομικοί από τους συλληφθέντες είχαν άμεση ή έμμεση διασύνδεση με εγκληματικές δράσεις της Χρυσής Αυγής. Η πρωτοβουλία δικηγόρων για την πολιτική αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος χαρακτήρισε το πόρισμα «σκανδαλωδώς ψευδές» ισχυριζόμενη ότι «μόνο από τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν την περίοδο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο αριθμός των αστυνομικών που προκύπτει ότι σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα, με πράξεις ή με παραλείψεις, με τη Χρυσή Αυγή υπερβαίνει κατά πολύ τους 10».

Εκκλησία

Καθώς κατά την ορθόδοξη παράδοση οι κατά τόπους επίσκοποι είναι υπεύθυνοι για την επισκοπή τους και η Ιερά Σύνοδος δεν έχει λάβει επίσημα θέση απέναντι στην οργάνωση, μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος τοποθετήθηκαν σχετικά με δική τους πρωτοβουλία. Κάποιοι εκφράστηκαν θετικά απέναντί της, οι περισσότεροι, όμως, αρνητικά, ισχυριζόμενοι ότι η παγανιστική και ρατσιστική ιδεολογία της είναι ασύμβατη με τη χριστιανική πίστη. Ανάμεσά τους και ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος ο οποίος, ενώ είχε παλαιότερα υποβάλει μήνυση κατά των συντελεστών και ηθοποιών της θεατρικής παράστασης «Corpus Christi» μαζί με βουλευτές της Χρυσής Αυγής, τον Απρίλιο του 2013 την κατηγόρησε ότι «εμφορείται από τις ιδεοληψίες σατανιστών αποκρυφιστών» και «αγωνίζεται για την επιβολή του νεοπαγανισμού της Νέας Εποχής».
Ωστόσο άλλοι μητροπολίτες εκφράστηκαν κατά καιρούς με πολύ θερμά λόγια υπέρ της Χρυσής Αυγής. Ο χρυσοπηγίτης μητροπολίτης Αμβρόσιος δήλωσε ότι «η Χ.Α. μπορεί να αναδειχθεί σε γλυκιά ελπίδα» για την Ελλάδα. Μητροπολίτες που βοήθησαν την Χρυσή Αυγή, σύμφωνα με δηλώσεις του Μιχαλολιάκου είναι ο χρυσοπηγίτης Σπάρτης Ευστάθιος, ο επίσης χρυσοπηγίτης πρώην Πειραιώς Καλλίνικος, ο νυν Πειραιώς Σεραφείμ, ο μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β'.

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Η Χρυσή Αυγή για πολλά χρόνια είχε μεγάλη προβολή (σε σχέση με το πολιτικό μέγεθός της) από μερίδα των ΜΜΕ. Ο Γιάννης Πρετεντέρης το 1995 έκανε εκπομπή με θέμα τα 50 χρόνια από τη λήξη του Β′ Παγκόσμιου Πολέμου και είχε καλεσμένο τον Μιχαλολιάκο και τον Κώστα Πλεύρη. Στο ακροατήριο της εκπομπής, άγνωστοι τότε, εμφανίστηκαν ο Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος και ο Χρήστος Παππάς. Στην εκπομπή βρισκόταν και ο τότε υπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος αποχώρησε όταν λέχθηκε από τον Πλεύρη ότι κάνει μόνο για σαπούνι.
Στις εκλογές του 2012 η εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" παρουσίασε στημένο ρεπορτάζ με ηλικιωμένη γυναίκα η οποία για λόγους ασφαλείας κάνει ανάληψη χρημάτων ΑΤΜ με συνοδεία χρυσαυγιτών. Η συγκεκριμένη γυναίκα αποδείχθηκε ότι είναι η μητέρα τοπικού στελέχους της οργάνωσης στον Άγιο Παντελεήμονα, του Αλέξανδρου Πλωμαρίτη.
Ωστόσο η Χρυσή Αυγή, όπως και άλλα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης, έχει αντιταχθεί στον δημοσιογραφικό κόσμο. Το ίδιο το κόμμα έχει κάνει λόγο σε μίσος κατά του τύπου. Το κόμμα έχει σημαντικό ιστορικό επιθέσεων μελών σε δημοσιογράφους. Στις 4 Νοεμβρίου 2012, μέλη του κόμματος ξυλοκόπησαν τον ρεπόρτερ του ΣΚΑΙ Μιχάλη Τέζαρη. Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, ο δημοσιογράφος του Σταρ Παναγιώτης Μπούσιος προπηλακίστηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής. Στις 4 Ιουλίου 2014, μέλη επίσης επιτέθηκαν σε δυο φωτορεπόρτερ μπροστά από το δικαστήριο, πριν την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής.
Σύμφωνα με τον Πρίνο Ιωάννη, η Χρυσή Αυγή ευνοήθηκε αρκετά από τα ΜΜΕ της Ελλάδας, καθώς η ρητορική και αφήγηση τους για την κρίση της Ελλάδας το 2008, ευθυγραμμίστηκε με την αντίστοιχη της Χρυσής Αυγής. Τα ΜΜΕ της Ελλάδας, τα οποία ήταν ιδιοκτησία ορισμένων ολιγαρχών, αναπαρήγαγαν ότι για την οικονομική κρίση έφταιγε το υπερμεγέθες και διεφθαρμένο δημόσιο ενώ παράλληλα έριχναν μερίδιο της ευθύνες σε διάφορες κοινωνικές ομάδες οι οποίες εξαρτούντω από την κοινωνική πρόνοια. Η ρητορική της Χρυσής Αυγής αποσύνδεσε τον μέσο Έλληνα από μέλη των φτωχών και μη προνομοιούχων στρωμάτων μέσω της επίκλησης του συναισθήματος, του πατριωτισμού και της θρησκείας, ενώ ταυτόχρονα χαρακτήριζε ως τους νέους απόκληρους τους μετανάστες. Η τακτική αυτή υπήρξε καταλύτης στην άνοδο της Χρυσής Αυγής

Καταστατικό και η Αρχή του Αρχηγού

Η Χρυσή Αυγή είναι μια προσωποπαγής οργάνωση της άκρας δεξιάς η πορεία της οποίας, όπως και εκείνη των νεοναζιστών στην Ελλάδα, ταυτίζεται με εκείνη του γενικού γραμματέα της οργάνωσης, Νίκου Μιχαλολιάκου. Ο Μιχαλολιάκος, βρίσκεται στη θέση αυτή από την ίδρυση του κόμματος. Σύμφωνα με το επίσημο καταστατικό του κόμματος, που κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο τον Αύγουστο του 2012, το υψηλότερα ιστάμενο όργανο είναι το τριετές συνέδριο, που αποτελείται από 300 μέλη τα οποία εκλέγουν το γενικό γραμματέα και τα μέλη της κεντρικής επιτροπής. Ο γενικός γραμματέας είναι το υψηλότερο όργανο μεταξύ συνεδρίων, οι αποφάσεις του είναι δεσμευτικές για όλα τα μέλη και η τριετής θητεία του ανανεώνεται αυτόματα εκτός αν μια πλειοψηφία των συνέδρων ζητήσει να γίνουν εκλογές. Σύμφωνα με το καταστατικό, ο γενικός γραμματέας ορίζει τα μέλη του πολιτικού συμβουλίου της ΧΑ και τους υποψήφιους στις εκλογές. Αποτέλεσμα της οργανωτικής αυτής δομής είναι να διαχωρίζεται από όλα τα υπόλοιπα μέλη του κόμματος ο γενικός γραμματέας, που αποκαλείται από όλους ανεξαιρέτως «αρχηγός». Η ΧΑ διακηρύσσει ότι είναι οργανωμένη με βάση στρατιωτικά πρότυπα και στελέχη της ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται την «αρχή του αρχηγού», που θεωρούν πλεονέκτημα του κόμματος, αν και δεν αναφέρεται στο επίσημο καταστατικό του.
Στην πράξη, ο Μιχαλολιάκος διαθέτει πολύ μεγαλύτερη εξουσία από αυτή που του αναγνωρίζεται με το επίσημο καταστατικό και η εσωτερική δομή της ΧΑ μοιάζει να συμμορφώνεται περισσότερο με τις αρχές που καταγράφονται σε ένα παλαιότερο καταστατικό, την ύπαρξη του οποίου η οργάνωση αρνείται. Το καταστατικό αυτό, σύμφωνα με ρεπορτάζ ελληνικών εφημερίδων, συντάχθηκε για εσωτερική χρήση της οργάνωσης το 1987 και είναι σφραγισμένο με το Wolfsangel. Διαχωρίζει τη Χρυσή Αυγή ως ιδεολογική οργάνωση από το Λαϊκό Σύνδεσμο, που αποτελεί την πολιτική έκφρασή της. Όπως προκύπτει από το καταστατικό, η οργάνωση χαρακτηρίζεται από πολύπλοκη δομή και τη διάκριση της "οργανωτικής" ιεραρχίας των μελών από τη "διοικητική" ιεραρχία, που έχει στρατιωτική δομή με 6 βαθμίδες και επιτάσσει την απόλυτη πειθαρχία των κατώτερων στους ανώτερους. Ακολουθώντας τη χιτλερική "Αρχή του Αρχηγού" (Führerprinzip), ο «εθνικοσοσιαλιστής Αρχηγός» αναγνωρίζεται ως «Ανώτατος Ηγέτης της Χρυσής Αυγής» με την «απόλυτη ευθύνη των τελικών αποφάσεων», ο «κατ’ εξοχήν Λαϊκός-Ηγέτης» που «είναι ο ίδιος ο Λαός, που έχει συνειδητοποιήσει το ιστορικό του πεπρωμένο» και το πρόσωπό του χαρακτηρίζεται «απαραβίαστο».
Σε μια ομιλία στα γραφεία της ΤΟ Νίκαιας το καλοκαίρι του 2012 ο πυρηνάρχης Γιώργος Πατέλης ενημέρωσε τους συγκεντρωμένους χρυσαυγίτες ότι μόνο εάν λάβει την έγκριση του βουλευτή και περιφερειάρχη Πειραιά Γιάννη Λαγού και της ηγεσίας θα στείλει γραπτά μηνύματα για τη συγκρότηση μιας ομάδας χρυσαυγιτών που θα πάει να «καθαρίσει» το πανηγύρι στην Παναγίτσα της Νίκαιας λέγοντας ότι «Δε θα μείνει τίποτα όρθιο. Τίποτα! Ό,τι κινείται, σφάζεται». Ο Πατέλης έστελνε μηνύματα στα μέλη της οργάνωσης με τη σημείωση ότι πρόκειται για «εντολή Λαγού». Σε τηλεφωνική συνομιλία του μετά τη δολοφονία Φύσσα στέλεχος της ΧΑ στον Πειραιά περιέγραφε την ιεραρχία της οργάνωσης λέγοντας ότι «για να κάνεις κάτι παίρνεις πρώτα τον Γιάννη [Λαγό], ο Γιάννης το λέει στον Μεγάλο [Μιχαλολιάκο] και αν δώσει το ok ο Μεγάλος πας».

Διαδικτυακή παρουσία

Τα τελευταία χρόνια η Χρυσή Αυγή έχει χρησιμοποιήσει τις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media), όπως ομάδες στο Facebook, κανάλια του YouTube, κ.ά, για να διαδώσει αδιαμεσολάβητα τις ιδέες της, διακινώντας μισαλλόδοξο λόγο, προτροπές σε βία και την εκδοχή της για την ιστορία και την πολιτική, που εκθειάζει ελληνικά δικτατορικά καθεστώτα και, συγκαλυμμένα, τον Χίτλερ. Η ΧΑ έχει ζητήσει από πολλά νέα μέλη της να είναι ενεργά στο διαδίκτυο.
Ως επίσημη ιστοσελίδα η ΧΑ χρησιμοποιούσε ένα ιστολόγιο που διατηρούσε στην πλατφόρμα ιστολογίων WordPress, στη σελίδα xryshaygh.wordpress.com. Τον Απρίλιο του 2012 αναρτήθηκε στο ιστολόγιο ένα κείμενο που αναφερόταν σε δημοσιογράφο της Καθημερινής που είχε αρθρογραφήσει εναντίον της Χρυσής Αυγής, περιέχοντας απειλές κατά της ζωής της. Στις 10 Μαΐου, η Wordpress διέκοψε την πρόσβαση στο ιστολόγιο για παραβίαση των όρων χρήσης των ιστοσελίδων της εταιρίας, ενώ η Χρυσή Αυγή δήλωσε ότι το μόνο που παραβιάστηκε ήταν κάποια μεγάλα συμφέροντα και όχι οι κανόνες λειτουργίας και λίγο αργότερα άνοιξε νέα ιστοσελίδα.
Το Νοέμβριο του 2012, μετά από διαμαρτυρίες Ελλήνων χρηστών, το Facebook διέγραψε τα προφίλ της Χρυσής Αυγής, των βουλευτών της και μελών της που το χρησιμοποιούσαν για ρατσιστική προπαγάνδα, επειδή παραβίαζαν τους όρους χρήσης του.
Μετά την ποινική δίωξη της ηγεσίας της ΧΑ το φθινόπωρο του 2013 γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί το διαδίκτυο για την απευθείας μετάδοση πληροφοριών για τη ΧΑ. Η ιστοσελίδα της ΧΑ χρησιμεύει ως ειδησεογραφική πύλη που καλύπτει ακόμη και μικρής κλίμακας κεντρικές δράσεις και δραστηριότητες των τοπικών οργανώσεων της ΧΑ, ενώ έχει ξεκινήσει και η προβολή μιας διαδικτυακής τηλεοπτικής εκπομπής.

Εφημερίδες

Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Χρυσή Αυγή» είναι το όργανο του κόμματος για προπαγάνδα. Χρησιμοποιεί ανεπίσημη γλώσσα, συχνά ειρωνική και προσβλητική, με στόχο να γίνει θελκτική και σε άτομα πέραν του στενού κομματικού κύκλου και να προσεγγίσει το ευρύτερο κοινό. Η Χρυσή Αυγή εκδίδει και την επίσης εβδομαδιαία εφημερίδα «Εμπρός».

Ετήσιες εκδηλώσεις

Από το 1997 κάθε χρόνο μέλη της Χρυσής Αυγής καταθέτουν στεφάνι στη μνήμη των τριών αξιωματικών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού που σκοτώθηκαν κατά τη συντριβή του ελικοπτέρου στα Ίμια. Η Χρυσή Αυγή συμμετέχει επίσης κάθε χρόνο στις εκδηλώσεις που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο όρος Βίτσι για το τέλος του Εμφυλίου πολέμου την 29η Αυγούστου 1949, που απέφερε την επικράτηση των κυβερνητικών δυνάμεων της Ελλάδας και ακολούθως την ήττα του, προσκείμενου στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ). Συμμετέχει επίσης στους εορτασμούς της Ημέρας Μακεδονικού Αγώνα που διοργανώνεται στο χωριό Μελάς της Καστοριάς. Διοργανώνει κάθε χρόνο μονομερείς εκδηλώσεις μνήμης για την Μάχη των Θερμοπυλών και την Μάχη των Δερβανακίων. Κάθε χρόνο μέλη της οργάνωσης συμμετέχουν στην πανευρωπαϊκή συνάντηση εθνικιστικών οργανώσεων στην επέτειο της πτώσης του Γ' Ράιχ στο Βερολίνο και στην μνήμη των θυμάτων των συμμαχικών βομβαρδισμών στην Δρέσδη.