google/wiki40b huggingface dataset:
Αγκαντέζ

Ιστορία

Η πόλη ανακαλύφθηκε τον 14ο αιώνα και σύντομα έγινε η κυριότερη πόλη των Τουαρέγκ στη Σαχάρα συμπεριλαμβάνοντας μαζί της την πόλη "Ασσοντέ". Η πόλη δέχεται συχνά τα καραβάνια των Τουαρέγκ που καταφθάνουν από την Μπίλμα γεμάτα με στήλες άλατος από τα αλατωρυχεία της.
Το 1449 η πόλη έγινε σουλτανάτο όπου και αργότερα, το 1500 καταλήφθηκε από την Αυτοκρατορία Σονγκάι. Εκείνη την περίοδο, η πόλη είχε πληθυσμό που έφθανε τους 30.000 κατ. περίπου και ήταν ένα πέρασμα κλειδί για τα καραβάνια που όδευαν για τις πόλεις της Δυτικής Αφρικής, το Τιμποκτού στο Μάλι και την Κάνο στη Νιγηρία και στις πόλεις της Βόρειας Αφρικής όπως το Γκατ, την Γκανταμές και την Τρίπολη, όλες στη Λιβύη. Μετά όμως την Μαροκινή εισβολή, ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε σημαντικά, φθάνοντας μόνο σε λιγότερους από 10.000 κατ.
Η πόλη καταλήφθηκε από τους Γάλλους γύρω στο 1900, όπου βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ισχυρή αντίσταση του Κάοκεν Αγκ Μοχάμεντ το 1916. Στην δεκαετία του 90', η πόλη έγινε κύριος πυρήνας της επανάστασης των Τουαρέγκ.

Τουρισμός

Σήμερα η Αγκαντέζ είναι ξακουστή για την αγορά της, και είναι το κέντρο της διακίνησης ουρανίου, το οποίο εξορύσσεται από τις γύρω περιοχές του Αϊρ. Στην πόλη υπάρχουν πολλά σημαντικά ιστορικά κτήρια συμπεριλαμβανομένων το Μεγάλο Τζαμί της Αγκαντέζ, σουδανικής αρχιτεκτονικής το οποίο αρχικά χτίστηκε το 1515 και ανακατασκευάστηκε με την ίδια πάντα αρχιτεκτονική το 1844, το Παλάτι Κάοκαν το οποίο σήμερα χρησιμοποιήται ως ξενοδοχείο και το Παλάτι του Σουλτάνου της Αγκαντέζ. Η πόλη είναι επίσης φημισμένη για το παζάρι καμηλών και για την κατασκευή ασημιού και την επεξεργασία δέρματος.

Αερομεταφορές

Η Αγκαντέζ διαθέτει ένα διεθνές αεροδρόμιο ονόματι Μανό Νταγιάκ, ονόματος ενός ηγέτη των Τουαρέγκ, ο οποίος κατάγεται από την περιοχή.
Χετί Α΄

Βιογραφία

Ήταν μέλος μια μακράς γραμμής νομαρχών στο Ασιούτ με ισχυρούς δεσμούς με τη βασιλική οικογένεια και φιλική σχέση με τη 10η, Ηρακλεοπολιτική δυναστεία: ως παιδί ανατράφηκε μαζί με τους βασιλικούς πρίγκιπες της Ηρακλεοπόλεως, και ο πατέρας τους, ο φαραώ, διόρισε τον Χετί νομάρχη και συμμετείχε επίσης στο πένθος του θανάτου του παππού του Χετί. 
Ο Χετί διοίκησε το νομό του σε ειρηνική περίοδο, και είναι γνωστό ότι διέταξε την κατασκευή πολλών νέων αρδευτικών καναλιών, καθώς και τη συντήρηση υπαρχόντων, επεκτείνοντας έτσι την καλλιεργήσιμη γη. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου λιμού που προκλήθηκε από ιδιαιτέρως χαμηλή πλημμύρα του Νείλου, έδωσε στο λαό της περιοχής του σιτάρι, αν και αρνήθηκε να δώσει και στους ανθρώπους των γειτονικών νομών που είχαν επηρεαστεί επίσης από το λιμό, κλείνοντας τα σύνορα του νομού του. Αν και η θητεία του ήταν κατά τη διάρκεια ειρηνικής περιόδου, ο Χετί καυχιόταν την ικανότητά του ως πολεμιστή και είχε διατάξει την οργάνωση πολιτοφυλακής για άμυνα. 
Μετά το θάνατό του ο Χετί θάφτηκε στο Ασιούτ (Τάφος V) και οι τίτλοι του πέρασαν στον γιο του Ταφιμπί, που πιθανόν έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ουακαρέ Χετί και του Μερικαρέ.
Ατροπίνη

Η ατροπίνη είναι φυσικό αλκαλοειδές με αντιμουσκαρινική δράση το οποίο παράγεται από το φυτό μπελαντόνα. Η ατροπίνη είναι αναστολέας των μουσκαρινικών υποδοχέων της ακετυλοχολίνης, δηλαδή συνδέεται με τον υποδοχέα, αλλά σε αντίθεση με την ακετυλοχολίνη δεν προκαλεί μεταβίβαση του σήματος, και με αυτό τον τρόπο αποκλείονται οι δράσεις του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η ατροπίνη χρησιμοποιείται στον οφθαλμό για την πρόκληση «μυδρίασης» (διαστολή της κόρης), την χαλάρωση της ουροδόχου κύστης και του γαστρεντερικού, αναστολή εκκρίσεων. Επίσης χρησιμοποιείται ως αντίδοτο σε δηλητηρίαση από χολινεργικούς παράγοντες, όπως η νεοστιγμίνη, τα οργανοφωσφορικά και τα αέρια νεύρων, όπως το σαρίν. Μικρές δόσεις καταστέλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα ενώ μεγαλύτερες δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε διέγερση, παραλήρημα ή ψευδαισθήσεις  ή ακόμη και σε κώμα.
Ποταμός Όνυξ

Ο ποταμός Όνυξ είναι ρέμα που προκλήθηκε από λιώσιμο πάγων της Ανταρκτικής το οποίο ρέει δυτικά μέσω της Κοιλάδας Ράιτ από τον Κάτω Παγετώνα Ράιτ και τη λίμνη Μπράουνγουορθ στους πρόποδες του παγετώνα στη λίμνη Βάνδα, κατά τους λίγους μήνες του καλοκαιριού της Ανταρκτικής. Παρά το γεγονός ότι έχει μήκος μόνο 32 χιλιόμετρα, είναι ο μακρύτερος ποταμός της Ανταρκτικής.

Γεωγραφία

Ο ποταμός Όνυξ ρέει μακριά από τον ωκεανό, παράδειγμα ενδορροϊκής λεκάνης απορροής, καθώς ο παγετώνας Ράιτ αποκλείει την είσοδο στην κοιλάδα. Έχει αρκετούς παραποτάμους και υπάρχουν αρκετοί μετεωρολογικοί σταθμοί κατά μήκος του ποταμού. Τα επίπεδα ροής είναι πολύ μεταβλητά τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και μεταξύ των καλοκαιριών, με τον ποταμό να μην καταφέρνει να φτάσει στη λίμνη κάποια χρόνια. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει σημαντική αποσάθρωση σε χρόνια πλημμύρων, και έγινε ράφτινγκ το 1984 από ερευνητές της Νέας Ζηλανδίας. Κάποια στιγμή, η περιεκτικότητα του ποταμού έφτασε τα 20 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Περιβάλλον

Δεν υπάρχουν ψάρια στον ποταμό Όνυξ, αλλά εξυπηρετεί ζωή μικροοργανισμών, και η άνθιση φυτοπλαγκτού μπορεί να είναι αρκετά εκτενής. Το περιβάλλον αποτελείται κυρίως από κυανοβακτήρια και άλλα φύκια. Μερικά μικρά ζώα (νηματώδη, βραδύπορα, και τροχοφόρα) ζουν στον ποταμό. Οι γλάροι είναι επίσης περιστασιακά παρόντες στην περιοχή.

Παρακολούθηση

Ο ποταμός Όνυξ είναι ένας από τους πολλούς τόπους που μελετώνται από το Ανταρκτικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Πολιτειών του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών. Το πρόγραμμα της Νέας Ζηλανδίας της Ανταρκτικής κάποτε διατήρησε μια ημι-μόνιμη βάση στη λίμνη Βάνδα, που από τότε έχει αφαιρεθεί. Σήμερα υπάρχει ένα μικρό καταφύγιο έρευνας στη λίμνη Βάνδα στο ανατολικό άκρο της. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται ο σεισμικός σταθμός συνθήκης πλήρους απαγόρευσης δοκιμών στο Πέρασμα του Ταύρου (Bull Pass).
Αρτούρ Μαζουακού

Καριέρα

Ο Αρτούρ Μαζουακού έχει καταγωγή από τη Δημοκρατία του Κονγκό, ωστόσο γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Λιλ της Γαλλίας. Το 2001, σε ηλικία μόλις 8 ετών, εισήχθη στις ακαδημίες της τοπικής Λιλ ΟΜΣ Φάϊβς, στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 2003. Μετά την ομάδα της Λιλ, ο Μαζουακού μεταήδησε στις ακαδημίες της Λανς. Στη Λανς παρέμεινε για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Το 2008 αποκτήθηκε από τη Βαλενσιέν, στις ακαδημίες της οποίας εντάχθηκε αμέσως. Μετά από τρία χρόνια παραμονής στην ομάδα νέων της Βαλενσιέν, τη σεζόν 2011-12 συμμετείχε για πρώτη φορά στην αποστολή της πρώτης ομάδας της Βαλενσιέν, σε έναν αγώνα που αφορούσε το Λιγκ Καπ Γαλλίας με αντίπαλο τη Ντιζόν. Τελικά, το ντεμπούτο του Μαζουακού δεν πραγματοποιήθηκε τότε, καθώς ο παίκτης παρέμεινε στον πάγκο καθ'όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. 
Τον αμέσως επόμενο χρόνο, ο Μαζουακού συμμετείχε και πάλι σε αποστολή της ομάδας των ανδρών της Βαλενσιέν, αρχικά σε αγώνα Κυπέλλου με αντίπαλο την Ιστρ, με τον Μαζουακού να κάνει το ντεμπούτο του με την φανέλα της Βαλενσιέν σε επίπεδο ανδρών και να αγωνίζεται 30 λεπτά, και στη συνέχεια σε αγώνα Πρωταθλήματος με αντίπαλο την Εβιάν, με τον Μαζουακού ωστόσο να παραμένει στον πάγκο καθ'όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Η σταθερή βελτίωση που παρουσίαζε στις προπονήσεις του γαλλικού συλλόγου, οδήγησαν στον προβιβασμό του Μαζουακού στην πρώτη ομάδα της Βαλενσιέν.
Το ντεμπούτο του στο γαλλικό πρωτάθλημα το πραγματοποίησε στις 10 Αυγούστου 2013, όταν και πέρασε αλλαγή στο '75 στον αγώνα με αντίπαλο την Τουλούζ. Από την 14η αγωνιστική και μέχρι το τέλος του γαλλικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2013-14, ο Μαζουακού αγωνιζόταν βασικός στη Βαλενσιέν, αγωνιζόμενος κυρίως ως αριστερό μπακ. Συνολικά, πραγματοποίησε 27 συμμετοχές, ενώ κατάφερε να πετύχει και ένα γκολ.
Το καλοκαίρι του 2014, ο Ολυμπιακός Πειραιώς κατέθεσε πρόταση ύψους 300.000 ευρώ για την απόκτηση του Μαζουακού. Η διοίκηση του γαλλικού συλλόγου αποδέχθηκε την πρόταση και ο Μαζουακού ανακοινώθηκε και επίσημα από τον Πειραϊκό σύλλογο.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αρτούρ Μαζουακού πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Γαλλίας Κ18 το 2011, ενώ μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει συνολικά με τις Εθνικές Γαλλίας Κ18 και Κ19 πέντε συμμετοχές, χωρίς παράλληλα να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.
Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βαλ ντι Γκρέβε, κοντά στη Φλωρεντία, αν και σε νεότερες έρευνες ιστορικών φέρεται ίσως να γεννήθηκε στη Λυών (Γαλλία) υπό το πλήρες όνομα Πιέρο Αντρέα ντι Βερνάντο ντα Βερρατσάνο. Αρχικά εργάσθηκε ως πλοηγός στη Διέππη όπου  είχε εγκατασταθεί (1506) και καπετάνιος σε φορτηγά πλοία που ταξίδευαν στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο.

Το 1522 μετά το τέλος της αποστολής του Φερδινάνδου Μαγγελάνου, που είχε ολοκληρώσει σχεδόν το γύρο της Γης, ο θαλάσσιος εμπορικός ανταγωνισμός των τότε ναυτικών κρατών ήταν σε έξαρση σε αναζήτηση νέων θαλασσίων οδών. Τότε ο Βερρατσάνο κλήθηκε από τον Βασιλέα της Γαλλίας Φραγκίσκο τον Α΄ και ανέλαβε αρχηγός αποστολής εξερεύνησης των βορείων ακτών της αμερικανικής ηπείρου προς ανεύρεση νέας θαλάσσιας οδού προς τον Ειρηνικό. Έτσι το 1524 πλέοντας δυτικά  σε γεωγραφικό πλάτος 34 μοιρών φθάνει με δύο πλοία στις βορειοανατολικές ακτές της αμερικανικής ηπείρου αναγνωρίζοντας τις ακτές της Νέας Γης, τις εκβολές του ποταμού Χάντσον όπου στη συνέχεια προχωρώντας νότια του Λονγκ Άιλαντ έφθασε στην ακτή του σημερινού Νιου Τζέρσεϋ, ονομάζοντας όλη αυτή την περιοχή ξηράς "Φραγκίσκη" (Φραντζέσκα) προς τιμή του Βασιλέως της Γαλλίας. Παραμένοντας στη Φραγκίσκη και χαρτογραφώντας την ήλθε σε επαφή και με τους ιθαγενείς των περιοχών, όπου στη συνέχεια επέστρεψε στη Γαλλία, (Αύγουστος του 1524).
Τρία χρόνια αργότερα την Άνοιξη του 1527 ο Βερρατσάνο επιχειρεί δεύτερο ταξίδι  με τέσσερα πλοία, αυτή τη φορά νοτιότερα, φθάνοντας στις ακτές της Βραζιλίας, χάνοντας στο μεταξύ ένα πλοίο σε θύελλα κοντά στο Πράσινο Ακρωτήρι. Στην αποστολή αυτή φόρτωσε τα τρία πλοία με τοπικά προϊόντα κυρίως ξυλεία βαφής και επέστρεψε στη Γαλλία.

Την Άνοιξη του 1528 επεχείρησε τρίτο ταξίδι, με δύο ή τρία πλοία, αυτή τη φορά στη Κεντρική Αμερική φθάνοντας στη σημερινή Φλόριντα και από εκεί κινούμενος νότια στις Μπαχάμες και τις Μικρές Αντίλλες. Το ταξίδι αυτό κατέστη τελικά και το μοιραίο όταν δέχθηκε επίθεση από ανθρωποφάγους ιθαγενείς  που τον συνέλαβαν και στη συνέχεια τον σκότωσαν τρώγοντάς τον μαζί με τους συντρόφους του. Πιθανώς λόγο της μεγάλης απόστασης που βρίσκονταν τα πλοία του αγκυροβολημένα δεν κατάφεραν να προσφέρουν βοήθεια και αποτρέψουν την έκβαση αυτή.
Ο άγριος αυτός θάνατος του τολμηρού θαλασσοπόρου  Βερρατσάνο συγκίνησε και συνεχίζει να συγκινεί ακόμη και σήμερα ιδιαίτερα τον ναυτικό κόσμο. Η συμβολή του στη χαρτογράφηση των ακτών που επισκέφθηκε  στα ταξίδια του υπήρξε μεγάλη. Με βάση τις διάφορες πληροφορίες και σημειώσεις του Βερρατσάνο, λίγο αργότερα, ο αδελφός του Τζιρόλαμο Βερρατσάνο, εξέδωσε τον πρώτο ναυτικό χάρτη των αμερικανικών ακτών.
Ιστορικά ο Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο θεωρείται ο πρώτος Ευρωπαίος που αντίκρισε τις εκβολές του ποταμού Χάντσον και τη νήσο Μανχάταν επί της οποίας οικοδομήθηκε αργότερα η Νέα Υόρκη. Προς τιμή του φέρουν σήμερα δύο μεγάλες γέφυρες των ΗΠΑ το όνομά του, η γέφυρα Βερρατσάνο Νάροους στη Νέα Υόρκη και η γέφυρα Βερρατσάνο στο Μέριλαντ, ενώ το ιταλικό ναυτικό έδωσε το όνομά του σ΄ ένα πολεμικό πλοίο. Επίσης το όνομά του έφεραν κατά καιρούς πορθμεία ενώ στη πατρίδα του ανεγέρθηκε ανδριάντας του.
Audi RS3

Το Audi RS3 είναι η πιο εξελιγμένη έκδοση της σειράς A3 της Audi. Είναι η ισχυρότερη έκδοση του εν λόγω μοντέλου, καθώς η ιπποδύναμή του φτάνει τα 400 άλογα. Πρόκειται για ένα σπορ αυτοκίνητο. Βάσει της ισχύος τους, τα μοντέλα της σειράς A3 κατατάσσονται ως εξής, από το ισχυρότερο προς το λιγότερο ισχυρό: RS3, S3 και A3. Το RS3 είναι το ταχύτερο και πιο σπορ αυτοκίνητο που βασίζεται στο αμάξωμα του A3. Η παραγωγή του ξεκίνησε το Νοέμβριο του 2010, με τα πρώτα αυτοκίνητα να κυκλοφορούν στην αγορά τους πρώτους μήνες του 2011. Αυτή είναι η τρίτη γενιά του μοντέλου και η τιμή του ξεκινά από 69.000€.

Εμφάνιση

Το RS3 ξεχωρίζει εμφανισιακά από τα δύο συγγενικά υποδεέστερα μοντέλα της Audi. Το νέο στυλ του αμαξώματος του περιλαμβάνει φαρδύτερα φτερά και εμπρόσθιο προφυλακτήρα για καλύτερη αεροδυναμική απόδοση. Στο πίσω μέρος διαθέτει μια μικρή αεροτομή, ξεχωριστό προφυλακτήρα με τον απαραίτητο διαχυτή και δύο εξατμίσεις, σχήματος οβάλ, στο κάτω μέρος των άκρων του. Οι τροχοί αποτελούνται από ζάντες αλουμινίου 19 ιντσών και 5 ακτίνων. Τα LED φώτα στα εμπρός και πίσω φώτα, συμπληρώνουν με τον ιδανικό τρόπο τη δυναμική του οχήματος. Το αυτοκίνητο κυκλοφορεί σε Sedan και Sportback εκδόσεις. Όσον αφορά το εσωτερικό του, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ο ψηφιακός πίνακας οργάνων Audi Virtual Cockpit, τα πολύ άνετα bucket καθίσματα και το ηχοσύστημα Bang & Olufsen με απόδοση 705 Watt.

Μηχανικά στοιχεία

Αυτή τη στιγμή το Audi RS3 είναι το ισχυρότερο εργοστασιακό hatchback της αγοράς. Κάτω από το καπό του βρίσκεται ο πανίσχυρος 5-κύλινδρος υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας TSFI των 2.5 λίτρων, ο οποίος πλέον μπορεί να αποδίδει ισχύ έως 400 ίππους και 480 N·m ροπής από τις 1.700 ως τις 5.850 στροφές το λεπτό. Ο νέος αυτός κινητήρας έχει 26 κιλά λιγότερο βάρος, λόγω της χρήσης αλουμινίου σε ορισμένα τμήματά του. Χρησιμοποιεί διπλή έγχυση στην πολλαπλή εισαγωγή και στους θαλάμους καύσης, για να επιτυγχάνεται η καλύτερη προετοιμασία μίγματος. Επίσης, το RS3 εξοπλίζεται με το 7-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη S tronic και η κίνηση μεταφέρεται στους τροχούς μέσω του συστήματος Quattro. Η ανάρτηση του RS3 είναι χαμηλότερη κατά 25 χιλιοστά και το εμπρός μετατρόχιο φαρδύτερο κατά 20 χιλιοστά. Τα φρένα αποτελούνται από 8-πίστονες δαγκάνες στους μπροστινούς τροχούς και δισκόπλακες διαμέτρου 370 χιλιοστών.

Επιδόσεις

Τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου προϊδεάζουν κατάλληλα και για τις επιδόσεις του. Η επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα του RS3 επιτυγχάνεται σε μόλις 4,1 δευτερόλεπτα, σύμφωνα με τις μετρήσεις της εταιρείας. Η τελική ταχύτητα περιορίζεται στα 250 χλμ/ώρα μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων, πλην όμως υπάρχει δυνατότητα απενεργοποίησης του κόφτη από τον οδηγό και τότε το αυτοκίνητο μπορεί να φτάσει έως και τα 280 χλμ/ώρα. Το Audi RS3 καταναλώνει 8,3 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα και οι εκπομπές ρύπων διοξειδίου του άνθρακα είναι 189 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο.
Μουσείο Ζυγομαλά

Ιστορικό

Ιδρύθηκε το 1937 από την Λουκία Ζυγομαλά με την υποστήριξη του συζύγου της Αντώνιου Ζυγομαλά, με την εξοχική κατοικία της οικογένειας να αποτελεί τον χώρο του μουσείου. Μετά τον θάνατο της το μουσείο περιήλθε στην κυριότητα του ελληνικού κράτους σύμφωνα με τη διαθήκη της, και κατα περιόδους ήταν ανοικτό για το κοινό. Η πλήρης επαναλειτουργία του μουσείου έγινε κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1990 με την διεύθυνση του μουσείου να αναλαμβάνεται από επιτροπή σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού.

Εκθέματα

Ανάμεσα στα εκθέματα του περιλαμβάνονται πλήθος χειροποίητων παραδοσιακών κεντημάτων, παραδοσιακές φορεσιές, παλαιές οικοσυσκευές και έπιπλα, καθώς και πληροφορίες για τα εργαλεία και τρόπους παραγωγής των αντικειμένων που εκτίθενται. Η συλλογή κεντημάτων που διαθέτει θεωρείται ιδιαίτερης αξίας καθώς αποτελεί ένα σημαντικό δείγμα της κεντητικής παράδοσης της Αττικής και Βοιωτίας, και βραβεύτηκε στη 13η Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1925 με 2 χρυσά βραβεία. και είναι ένα σημαντικό δείγμα της ελληνικής κεντητικής του 20ου αιώνα.
Γέφυρα Συρίας

Η Γέφυρα ήταν οικισμός ρωμαϊκής και υστερο-ρωμαϊκής περόδου, στη βόρεια Συρία. 
Βρισκόταν στα ανατολικά της Αντιόχειας, προς τη σημερινή λίμνη Αμίκ (Amik), εκεί που εκβάλλει ο παραπόταμος του Ορόντη Αφρίν (Afrin, αρχ. Οινοπάρας). Ανήκε στην επαρχία της Αντιοχίδος και στην ευρύτερη επαρχία της Σελευκίδος. Στο σημείο εκείνο υπάρχουν σήμερα αξιόλογα ερείπια. Η πόλη πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε από Μακεδόνες αποίκους από την ομώνυμη πόλη στα σύνορα Βοττιαίας -Ημαθίας. Μνημονεύεται από τον Πτολεμαίο στην Γεωγραφική Υφήγησίν του.  
Από τη Σελεύκεια μέχρι τη Γέφυρα, ο ποταμός Ορόντης ήταν πλωτός και έτσι έρχονταν τα εμπορεύματα στην σελευκιδική πρωτεύουσα, Αντιόχεια. Εν συνεχεία από τη Γέφυρα η επικοινωνία συνεχιζόταν με εμπορικές οδούς που έφταναν στον Ευφράτη ποταμό. 
Η σημερινή τοποθεσία της πόλεως είναι το Jisr al-Hadid (ή Demirköprü) της Τουρκίας, στα σύνορα με τη Συρία.
Studio ATA

Ιστορικό

Η Αστήρ TV ήταν μια ελληνική εταιρεία παραγωγών που έκανε ελληνικές παραγωγές για τους τηλεοπτικούς σταθμούς ΕΙΡΤ, ΤΕΔ, ΥΕΝΕΔ και ΕΡΤ. Θεωρείται ως η μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων που ιδρύθηκε ποτέ στην Ελλάδα, η αντίστοιχη της Φίνος Φιλμ όσον αφορά τις τηλεοπτικές παραγωγές. Η εταιρεία είχε επίσης στη διάθεσή της και δύο πλήρως εξοπλισμένα τηλεοπτικά πλατώ, το ATA 1 και το ATA 2.
Η τελευταία παραγωγή της ήταν η σειρά Χαμογελάστε παρακαλώ η οποία προβλήθηκε το 1983. Γενικώς, ήταν μία από τις δημοφιλέστερες εταιρείες τη δεκαετία του 1970. 
Το Studio ATA ιδρύθηκε το 1971 από τον Γιώργο και την Ελβίρα Ράλλη, μετά την συμβουλή του Νίκου Μαστοράκη, και είχε έδρα την οδό Λένορμαν. Ήταν στούντιο για τα γυρίσματα τηλεοπτικών εκπομπών μέχρι το 1983, χρονιά κατά την οποία και έγινε εταιρεία παραγωγής. Το 1987 μετακόμισε στα Μελίσσια, όπου συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα.
Είχε πολλές και σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό της. Είχε κάνει τηλεοπτικές παραγωγές για τα κανάλια Mega, ANT1 και Alpha, ενώ έχει κάνει παραγωγές και για τα κρατικά κανάλια ΕΡΤ1 και ΕΡΤ2.
Η εταιρεία έχει πουληθεί στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη. Ο ιδρυτής της, Γιώργος Ράλλης, πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 2013.
Τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού

Εξέλιξη

Κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου όταν τα πρώτα τεθωρακισμένα εξελισσόταν, το βρετανικό Mark V είχε σχεδιαστεί με χώρο για επιβάτες. Κατά τον ορισμό αυτό μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο ΤΟΜΠ. Όμως το πρώτο εξειδικευμένο ΤΟΜΠ είναι το Mark IX που σχεδιάστηκε το 1918.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το αμερικάνικο M3, το γερμανικό SdKfz 251 και το βρετανικό Universal Carrier ήταν οι πρόδρομοι τον σημερινών ΤΟΜΠ. Στην αρχή ήταν απλά θωρακισμένα οχήματα με την δυνατότητα να μεταφέρουν προσωπικό, αλλά σύντομα εξελίχθηκαν σε εξειδικευμένα οχήματα για να συμβαδίζουν με τον μηχανοκίνητο τρόπο διεξαγωγής πολέμου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1944 ο διοικητής του δεύτερου καναδικού σώματος στρατού, στρατηγός Γκάι Σίμοντς, διέταξε την μετατροπή 72 αμερικανικής κατασκευής M7 Priest. Το όχημα ονομάστηκε Kangaroo. Αργότερα στον πόλεμο για την μετατροπή χρησιμοποιήθηκαν τα καναδικής κατασκευής Ram καθώς τα αυθεντικά Kangaroo έπρεπε να αντικατασταθούν.
Μετά το τέλος του πολέμου τα ΤΟΜΠ άρχισαν να σχεδιάζονται σε διαφορετική βάση. Οι Η.Π.Α. σχεδίασαν μια σειρά από ερπυστριοφόρα οχήματα, που αποτέλεσαν τους πρόδρομους του γνωστού M113. Το όχημα, που έχει χαρακτηρισθεί λόγω του σχήματός του ως "κουτί σε ρόδες" (box in wheels), ήταν από τα πιο διαδεδομένα ΤΟΜΠ, τουλάχιστον στις ένοπλες δυνάμεις του δυτικού κόσμου, καθώς παράχθηκαν 80.000 κομμάτια. Στην πρώην ΕΣΣΔ σχεδιάσθηκε η σειρά οκτάτροχων ΤΟΜΠ BTR .
Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1980 το Ισραήλ μετέτρεψε μερικά Τ-55, που ήταν λάφυρα πολέμου. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα από τα πιο καλά προστατευμένα ΤΟΜΑ. 
Η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων έχει σχεδιάσει και κατασκευάσει το ΤΟΜΠ Λεωνίδας, που χρησιμοποιείται από τον ελληνικό στρατό και από την εθνοφρουρά της Κύπρου.

Τεχνολογία

Τα περισσότερα ΤΟΜΠ κινούνται με μηχανές ντίζελ, παρόμοιες με αυτές που έχουν μεγάλα φορτηγά ή κοινά λεωφορεία. Για παράδειγμα το αμερικάνικο Μ113 χρησιμοποιεί την ίδια μηχανή όπως το λεωφορεία της Τζένεραλ Μότορς. Μπορεί να μετακινούνται με ρόδες ή με ερπύστριες, αν και μερικές εκδόσεις είχαν τις πίσω ρόδες με ερπύστριες και τις μπροστινές με ρόδες. Πολλά ΤΟΜΠ είναι αμφίβια, ή μπορούν να διαβούν υδάτινα κωλύματα με μικρές μετατροπές, με την προϋπόθεση ότι τα νερά είναι ήρεμα και οι εκατέρωθεν όχθες είναι ομαλές. Κατά τη διέλευση υδάτινων κωλυμάτων, τα ερπυστριοφόρα συνήθως κινούνται με τις ερπύστριές τους, ενώ τα τροχοφόρα διαθέτουν προπέλες. Η ταχύτητα μέσα στο νερό ποικίλλει από 3 ως 6 χλμ./ώρα. Η θωράκιση των ΤΟΜΠ κατασκευάζεται συνήθως από αλουμίνιο και παρέχει επαρκή προστασία από τα περισσότερα ελαφρά όπλα, αλλά όχι από τα αντί-αρματικά πυρά.
Σάντα Δημόπουλος

Μέλη σε λίστα

Έρικα Γκέρτσεκ 
 (2013-σήμερα) 
 Μίσα Ρομάνοβα 
 (2013-σήμερα) 
 Αναστασία Κοζεβνίκοβα 
 (2013-σήμερα)
Αλιόνα Βίνιτσκαγια
 (2000-2003)
Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια
 (2000-2002)
(2002-2006)
(2009-2011)
Τετιάνα Νάϊνικ
 (2002)
Άννα Σεντοκόβα 
(2002-2004)
Βέρα Μπρέζνιεβα
 (2003-2007)
Σβετλάνα Λομπόντα 
(2004) 
Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα
 (2004-2012) 
Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ
(2006) 
Όλγα Ρομανόφσκαγια
(2006-2007)
Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα
 (2007-2009) 
Τατιάνα Κοτόβα
 (2008-2010) 
Σάντα Δημόπουλος
 (2011-2012) 
Γιέβα Μπουσμινά
(2010-2012).
Γκολ (ποδόσφαιρο)

Γκολ (στα ελληνικά τέρμα) είναι όρος του ποδοσφαίρου, αλλά και άλλων αθλημάτων, ο οποίος χρησιμοποιείται για να περιγράψει ότι η μια ομάδα πέτυχε να βάλει την μπάλα στα δίχτυα του τέρματος της αντίπαλης ομάδας. Για να μπει γκολ πρέπει η μπάλα να έχει περάσει εξ ολοκλήρου τη γραμμή του τέρματος. Αυτογκόλ είναι όταν μία ομάδα βάλει την μπάλα στο τέρμα της. Η λέξη προέρχεται από την αγγλική goal (που σημαίνει σκοπός).
Ζερμαίν ντε Σταέλ

Βίος

Η Ζερμαίν ντε Σταέλ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1766. Προερχόταν από Ελβετική οικογένεια Διαμαρτυρομένων . Ο πατέρας της Ζακ Νεκέρ ήταν φημισμένος χρηματσιτής της Γενεύης και διετέλεσε υπουργός Οικονομικών του Λουδοβίκο ΙΣΤ' κατά τη Γαλλική Επανάσταση. 
Η οικονομική της άνεση, την έκανε να είναι περιζήτητη νύφη. Οι γονείς της ήθελαν να παντρευτεί Διαμαρτυρόμενο. Αρχικά θέλησαν να την παντρέψουν με τον μετέπειτα πρωθυπουργό Ουίλλιαμ Πιτ, μα εκείνη δεν ήθελε να ζήσει μακρυά από τον πατέρα της. Το 1786 παντρεύτηκε τελικά τον Έρικ Μάγκνους ντε Σταέλ, Σουηδό διπλωμάτη. Το πρώτο της παιδί, ένα κοριτσάκι,πέθανε μετά από είκοσι μήνες από τη γέννησή της. Οι ερωτικές της περιπέτειες ήταν πολλές και με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, όπως ο Ταλλεϋράνδος και ο Λουί ντε Ναρμπόν.
Πέθανε στις 14 Ιουλίου 1817 μετά από περιπέτειες που είχε με την υγεία της: είχε υποστεί εγκαφαλική συμφόρηση και παράλυση των κάτω άκρων.
Προς τιμήν της άρχισε να λειτουργεί ένα ομώνυμο σχολείο στην Ελβετία από το 1980.
Η Ώρα των Φούρνων (φιλμ)

Υποδοχή

Ο κριτικός Vincent Canby της New York Times  περιέγραψε την ταινία ως "μια μοναδική κινηματογραφική  εξερεύνηση της ψυχής ενός έθνους."