google/wiki40b huggingface dataset:
Σαμσάρα

Η Σαμσάρα (σανσκριτικά: संसार, θιβετιανά: སམསར, σινχαλέζικά: "සංසාර), είναι η ανάκληση των υπάρξεων. Σύμφωνα με αυτή η τα έμβια όντα δε ζουν μόνο μια φορά αλλά και αφού μια μορφή ύπαρξης διαλυθεί, κάτι από αυτήν επιβιώνει και μεταβαίνει σε άλλη μορφή ύπαρξης. Δημιουργείται έτσι ένας ατέρμων κύκλος μετενσαρκώσεων που διατηρεί συνεχώς τα όντα σε κάποια μορφή ύπαρξης. Σε μεταφυσικό επίπεδο, ως Σαμσάρας ή κοινώς ονομαζόμενος Σασάρας, παρουσιάζεται ένας δαίμονας μεσαίας τάξης που οι ιδιότητες του, του δίνονται από τη σημασία του ονόματος του. Η μυθολογία αναφέρει ότι μοιράζει την συνείδηση του σε διάφορους φορείς, ώστε σε περίπτωση που κατατροπωθεί, να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει μέσω αυτών και να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο τον αέανο κύκλο της ύπαρξης του.
Μάλα Σοτσάνιτσα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
NSA

Ιστορία

Η ίδρυση της υπηρεσίας ανάγεται στο 1952, το δε διάταγμα ίδρυσης υπογράφει ο Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν. Προηγήθηκε, ωστόσο, μια κίνηση κρυπτολόγων, η οποία ενημέρωσε την κυβέρνηση για τη χρησιμότητα της κρυπτολογίας και τελικά την έπεισε να δημιουργήσει την NSA. Ήδη, από το 1949, ο Αμερικανικός Στρατός είχε δημιουργήσει μια ανάλογη υπηρεσία, την AFSA (Armed Forces Security Agency), έχοντας συνειδητοποιήσει τη σημασία της κρυπτογραφίας από τις εμπειρίες των δύο Παγκόσμιων Πολέμων, και ιδιαίτερα του Δεύτερου. Υπενθυμίζεται ότι οι Αμερικανοί είχαν καταφέρει να "σπάσουν" τον Ιαπωνικό κώδικα μετάδοσης μηνυμάτων και σε αυτό οφείλονταν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους στον Πόλεμο του Ειρηνικού, όπως η απόβαση στη Μίντγουαίη και η εξουδετέρωση του Ναυάρχου Γιαμαμότο. Ωστόσο, η υπηρεσία αυτή δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα στρατιωτικά της όρια, εξ ου και η ανάγκη δημιουργίας μιας πιο ανεξάρτητης υπηρεσίας.

Τεχνολογία

Η NSA χρησιμοποιεί σήμερα τεχνολογίες που δεν υπάρχουν στο εμπόριο και δεν προβλέπεται να φθάσουν στο στάδιο της εμπορίας πριν περάσουν αρκετά ακόμη χρόνια: Αναπτύσσει νανοτεχνολογία, κβαντικούς υπολογιστές, τεχνολογίες επικοινωνιών, αλλά βασικός τομέας στην έρευνά της παραμένουν τα συστήματα ασφάλειας διακίνησης των πάσης φύσεως "λεπτών" δεδομένων, από απλές τηλεφωνικές συνομιλίες μέχρι ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ υπολογιστών. Συνεργάζεται, επίσης, με τις αντίστοιχες βιομηχανίες των Η.Π.Α., θεωρώντας τις, όχι άδικα, πολύτιμους συμμάχους για την επίτευξη των στόχων της.
Ένας σημαντικός τομέας της υπηρεσίας είναι αυτός της επεξεργασίας σημάτων. Φέρει το όνομα SIGINT (SIGnals INTelligence) και αναλαμβάνει τη συλλογή και ανάλυση των πάσης φύσεως σημάτων επικοινωνίας ξένων δυνάμεων, προσώπων ή οργανώσεων, με τη χρήση τελευταίας τεχνολογίας και ειδικευμένου επιστημονικού προσωπικού. "Σύνθημα" της υπηρεσίας αυτής είναι το ρητό "Η γνώση είναι δύναμη".
Νύχτα κατεδάφισης της ντίσκο

Ως νύχτα κατεδάφισης της ντίσκο (αγγλικά: Disco Demolition Night) είναι γνωστή η ανατίναξη μεγάλου αριθμού δίσκων μουσικής ντίσκο που συνέβη κατά την διάρκεια αγώνων μπέιζμπολ στις 12 Ιουλίου του 1979 στο Σικάγο των ΗΠΑ.Το συμβάν έχει συνδεθεί τόσο με την σταδιακή απώλεια της δημοφιλίας της ντίσκο στα τέλη του 1970 όσο και με ρατσιστικά κίνητρα και την γενικότερη υποκίνηση μίσους.

Περιγραφή

Οι αγώνες ήταν μεταξύ της τοπικής ομάδας Chicago White Socks και της φιλοξενούμενης Detroit Tigers, όπου και οι 2 συνέβαιναν μέσα στην ίδια ημέρα με το διάλειμμα μεταξύ των αγώνων να είναι 30λεπτο. Οι αρχές του γηπέδου αποφάσισαν κατά την διάρκεια του διαλείμματος ως επιπλέον κίνητρο για μεγαλύτερη προσέλευση θεατών να γεμίσουν ένα μεγάλο κιβώτο με δίσκους μουσικής ντίσκο και να το ανατινάξουν στην μέση του γηπέδου, σκεπτόμενοι πως -κατά το πνεύμα της εποχής- θα υπήρχαν πολλοί οπαδοί της ροκ μουσικής οι οποίοι θα συνέρρεαν για να παρακολουθήσουν το θέαμα, και προσκαλώντας τους να φέρουν μαζί τους όποιους δίσκους με μουσική ντίσκο διέθεταν ή εύρισκαν.
Κατά την διάρκεια διαλείμματος ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός πυροδότησης στο κιβώτιο και ακολούθησε μεγάλη έκρηξη. Το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί μέρος του χλοοτάπητα του γηπέδου, τόσο από την έκρηξη και την διασκόρπιση των κομματιών των δίσκων, όσο και από την μαζική εισροή χιλιάδων οπαδών που ακολούθησε στον αγωνιστικό χώρο.Η κατάσταση ξέφυγε εκτός ελέγχου πολύ γρήγορα και χρειάστηκε η παρέμβαση των αστυνομικών μονάδων καταστολής ώστε να αποκατασταθεί η τάξη και να εκκενωθεί ο χώρος, ενώ ο αγώνας που ήταν προγραμματισμένος να ακολουθήσει ακυρώθηκε. Πολλοί θεατές είχαν φέρει μαζί τους δίσκους της ντίσκο τους οποίους δεν τους είχαν παραδόσει ώστε να μπουν στο κιβώτιο αλλά τους πετούσαν από την εξέδρα στο γήπεδο ως φρίσμπι μαζί και με μπουκάλια, κέρματα, αναπτήρες και άλλα αντικείμενα, ή τους έκαιγαν μόνοι τους στον χώρο του γηπέδου. Παρατηρήθηκε επίσης το φαινόμενο η συρροή να είναι τόσο μαζική ώστε πολλοί είχαν μπει στο γήπεδο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο, και αρκετοί είχαν μαζί τους πλακάτ και πανό με υβριστικό περιεχόμενο.
Πολιτισμικά θεωρείται ως ημερομηνία ορόσημο ως προς την σταδιακή απώλεια δημοφιλίας της μουσικής ντίσκο στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με τις αρχές του 1980.Η συγκεκριμένη εκδήλωση περιγράφθηκε ως υποκίνηση μίσους και μουσική εθνοκάθαρση, καθώς και αποδόθηκαν ανοικτά ρατσιστικά κίνητρα καθώς η ντίσκο ήταν αντιπροσωπευτικότερη ως είδος και ιδιαίτερα δημοφιλής στις κοινότητες των Αφροαμερικανών, Λατινοαμερικανών και των ομοφυλοφίλων ενώ οι οπαδοί της ροκ ήταν κυρίως λευκοί.Οι διοργανωτές των αγώνων ανέφεραν πως ήταν απλώς μια αθώα εκδήλωση για τους σκοπούς της διασκέδασης, και δεν υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο πολιτιστικό υπόβαθρο ή ρατσιστικά κίνητρα κατά την εποχή όπου έγινε η εκδήλωση.
949 Χελ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Χελ εκτιμάται σε 69,16 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,049. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Χελ γύρω από τον εαυτό της.
Μαρία Μιλοσλάφσκαγια

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ηλία Δανιήλοβιτς Μιλοσλάφσκι βογιάρου & διπλωμάτη και της Αικατερίνας Φεοντόροβνας Ναρμπέκοβας .
Ραούλ Μπομπαντίγια

Σταδιοδρομία

Ο Μπομπαντίγια ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ρίβερ Πλέιτ και το 2006 μεταγράφηκε στην Ελβετική Κονκόρντια Βασιλείας, ομάδα δεύτερης κατηγορίας. Μετά από μια άκρως επιτυχημένη χρονιά με την Κονκόρντια (28 συμμετοχές και 18 γκολ), υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Γκρασχόπερς Ζυρίχης Ζυρίχης, όπου και συνέχισε το πετυχημένο σερί του (33 συμμετοχές και 18 γκολ τη σεζόν 2007-08) αναδεικνυόμενος στον κορυφαίο επιθετικό της ομάδας και παράλληλα δεύτερος σκόρερ του Ελβετικού πρωταθλήματος για τη σεζόν 2007–08. Η ομάδα του τελικά κατέκτησε την 4η θέση στο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα και ένα εισιτήριο για το Κύπελλο Ιντερτότο. Μάλιστα, στον 3ο γύρο του τουρνουά, στις 26 Ιουλίου 2008 ο Μπομπαντίγια σκόραρε το νικητήριο γκολ για την ομάδα του απέναντι στην βουλγαρική Τσερνομόρετς Μπουργκάς. Την επόμενη σεζόν, (2008-09), συνεχείς τραυματισμοί τον ανάγκασαν να αγωνιστεί μόνο σε 13 αγώνες όπου σημείωσε με 8 γκολ και στις 11 Ιουνίου 2009 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την στην γερμανική Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ αντί τεσσάρων εκατομμυρίων ευρώ. Την πρώτη χρονιά αγωνίστηκε σε 30 αγώνες (ξεκίνησε βασικός σε 25 αγώνες) και πέτυχε 4 γκολ. Τη δεύτερη σεζόν (2010-11), ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, η αγωνιστική απειθαρχία του αλλά και η συνολικώς κακή αγωνιστική πορεία της ομάδας, τον έφεραν σε προστριβή με τον προπονητή της ομάδας με αποτέλεσμα να χάσει σταδιακά την θέση του στην ενδεκάδα. Στις 6 Δεκεμβρίου 2010, στον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον του Αννόβερου, φανερά εκνευρισμένος, χτύπησε αντιαθλητικά τον παίκτη του Ανοβέρου Σέρτζιο Πίντο (τον κλώτσησε), με αποτέλεσμα να αποβληθεί και να τιμωρηθεί με 5 αγωνιστικές και χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ ενώ παράλληλα του ανακοινώθηκε ότι δεν υπολογίζεται πλέον στα αγωνιστικά πλάνα της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Το Γενάρη του 2011, παραχωρήθηκε ως δανεικός για έξι μήνες στον Άρη, για να επιστρέψει από το καλοκαίρι στην Μπορούσια.
Αώος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Αώος ήταν επίκληση του Άδωνις αλλά και βασιλιάς της αρχαίας Κύπρου.
Ο Αώος ήταν ο πρώτος βασιλιάς της νήσου γιος του Κέφαλου και της Ηούς από την Αττική. Κατά μία άλλη παράδοση αδελφός του ήταν ο Πάφος επώνυμος και ιδρυτής της Πάφου.
Γιοάχιμ Μπεκελάερ

Βιογραφία

Ο Μπεκελάερ γεννήθηκε στην Αμβέρσα και πιθανόν έμαθε να ζωγραφίζει στο εργαστήριο του θείου του, Πίτερ Έρτσεν (Pieter Aertsen), που είχε νυμφευτεί τη θεία του. Ο Έρτσεν ήταν πολύ γνωστός για τις σκηνές της αγοράς και της κουζίνας που ζωγράφιζε, είδος ζωγραφικής το οποίο ο Μπεκελάερ συνέχισε όταν έγινε ανεξάρτητος «Δάσκαλος» το 1560.

Έργο

Στις σκηνές της αγοράς, όπως ο Έρτσεν, συχνά ενσωματώνει βιβλικά επεισόδια στο περιθώριο. Η σειρά πινάκων "Τα τέσσερα στοιχεία", που αποκτήθηκε από την Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου το 2001 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σε μεγάλη κλίμακα. Το "Νερό", για παράδειγμα, αναπαριστά την ψαραγορά, στην οποία πωλούνται δώδεκα είδη ψαριών, αντιπροσωπεύοντας τους δώδεκα μαθητές του Ιησού. Πίσω από μιαν αψίδα στο βάθος μπορεί κανείς να διακρίνει τον Ιησού να βαδίζει στη θάλασσα της Γαλιλαίας μετά την Ανάστασή του, κάνοντας τα ψάρια να εμφανίζονται ως εκ θαύματος στα άδεια δίχτυα.
Τόσο ο Έρτσεν όσο και ο Μπεκελάερ σταδιακά δημιούργησαν εικόνες που διαχώριζαν τον κόσμο της παραγωγής από το θρησκευτικό περιεχόμενο των προγενέστερων "υβριδικών" εικόνων. Οι μεταγενέστερες εικόνες είτε απεικονίζουν σκηνές στην αγορά ή στην κουζίνα και οι μορφές που σχετίζονται με τις δραστηριότητες αυτές είναι συχνότερα γυναίκες παρά άνδρες. Οι τελευταίες δημιουργίες του Μπεκελάερ εμφανίζουν μεγαλύτερη αφθονία τροφίμων στις σκηνές της αγοράς, μαζί με εξέχουσες γυναικείες μορφές να είναι κυριολεκτικά βυθισμένες στο εμπόρευμά τους. Ο Μπεκελάερ δημιούργησε, επίσης, εικόνες πάγκων με ψάρια, συχνά με θρησκευτικές σκηνές ως περιθώριο, αλλά μερικές φορές τελείως ξεχωριστές από οποιαδήποτε αφήγηση ή αναφορά.
Κατά τη δεκαετία του 1560 και ιδιαίτερα κατά τα πρώτα της χρόνια, ζωγράφισε μερικούς αποκλειστικά θρησκευτικού περιεχομένου πίνακες για τους οποίους, αντίθετα με τους πίνακες με τις σκηνές της αγοράς ή της κουζίνας, είναι γνωστά σχέδια. Την περίοδο αυτή έφτιαξε επίσης σχέδια για βιτρώ.
Ο Μπεκελάερ συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες για τη δημιουργία του "staffage" σε πίνακες, όπως τους Αντόνις Μορ και Κορνέλις φαν Ντάλεμ. Ο βιογράφος του 17ου αιώνα Κάρελ φαν Μάντερ ισχυρίζεται ότι ο καλλιτέχνης μπορούσε να πωλεί τους πίνακές του μόνο σε χαμηλές τιμές, ενώ απέκτησαν μεγαλύτερη αξία μετά τον θάνατό του. Εν τούτοις, το μεγάλο μέγεθος των πιο πρόσφατων πινάκων του και ο μεγάλος αριθμός παραλλαγών που δημιουργούνταν στο εργαστήριό του, μπορούν να θεωρηθούν ενδείξεις ενός βαθμού επιτυχίας, τουλάχιστον κατά τα τέλη της ζωής του.
Η νεκρή φύση που απεικονίζει ένα κουφάρι και τιτλοφορείται "Ο σφαγμένος χοίρος", χρονολογούμενη από το 1653, είναι πιθανότατα το παλαιότερο παράδειγμα πίνακα με αυτή τη θεματολογία.
Η έρευνα για την τεχνική που υποκρύπτεται κάτω από τον καμβά των πινάκων του καλλιτέχνη έδειξε ότι συχνά ανακύκλωνε συνθέσεις του από τη μια εικόνα στην άλλη. Υιοθετούσε μοτίβα συμπλεγμάτων αντικειμένων μέσω αντιγραφής τους, ώστε να συνθέσει νέες εικόνες με εμφανή ποικιλία. Η τεχνική αυτή του επέτρεπε να αυξάνει την παραγωγικότητά του και συνεπώς να μειώνει το κόστος τόσο σε χρόνο όσο και σε κόπο.
Οι εργασίες του άσκησαν επίδραση σε ζωγράφους της βόρειας Ιταλίας, ιδιαίτερα στον Βιντσέντσο Κάμπι.
Martin T4M

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η κατασκευάστρια ανέπτυξε το Model 74 προκειμένου να συνεχίσει τις δοκιμές με αστεροειδείς κινητήρες που είχαν γίνει με τα Τ3Μ. Το πρωτότυπο ονομάστηκε XT4M-1 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Απρίλιο του 1927 και αργότερα πέρασε στην κατοχή του Ναυτικού για περαιτέρω δοκιμές. Είχε πτέρυγες μεταλλικής κατασκευής με υφασμάτινη επικάλυψη, που ήταν μικρότερου εκπετάσματος συγκριτικά με του Τ3Μ. Προωθούνταν από κινητήρα Pratt & Whitney Hornet (όπως το XT3M-3) και είχε επανασχεδιασμένο πηδάλιο. Η άτρακτος του ήταν παρόμοια με του Τ3Μ-2, ενώ ήταν δυνατή η εγκατάσταση συμβατικού συστήματος προσγείωσης ή πλωτήρων για χρήση σαν υδροπλάνο.  
Στις 30 Ιουνίου 1927, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών, το Ναυτικό παρήγγειλε 102 αεροσκάφη με την ονομασία T4M-1. Τον Οκτώβριο του 1938 η Martin πούλησε το εργοστάσιο της στο Κλίβελαντ, όπου παράγονταν τα Τ4Μ, στην Great Lakes Aircraft Company. Η τελευταία έλαβε παραγγελία για την κατασκευή επιπλέον 18 αεροσκαφών στα οποία θα ενσωματώνονταν μικροβελτιώσεις. Στις 2 Ιουλίου 1930 το Ναυτικό ζήτησε από την Detroit Aircraft Corporation την κατασκευή ακόμα 32 αεροσκαφών με τον ισχυρότερο αστεροειδή κινητήρα Wright Cyclone. Αυτά ονομάστηκαν ΤΕ-1. Η εταιρεία αυτή επίσης πέρασε στην ιδιοκτησία της Great Lakes και τα αεροσκάφη ολοκληρώθηκαν σαν TG-2.

Επιχειρησιακή ιστορία

Οι παραδόσεις αεροσκαφών ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1928, προς αντικατάσταση των Τ3Μ-2 επί των αεροπλανοφόρων USS Saratoga και 
USS Lexington, συνεχίστηκαν δε μέχρι το 1931. Σε αντίθεση με τα Τ3Μ που χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο σαν υδροπλάνα παρά σαν συμβατικά αεροσκάφη, τα Τ4Μ επιχειρούσαν κυρίως από τα αεροπλανοφόρα, κάτι που αντανακλούσε εν πολλοίς το γεγονός ότι οι επιτελικοί σχεδιαστές αναγνώριζαν σταδιακά την αξία του αεροπλανοφόρου σαν όπλου. 
Τα T4M και TG παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1938. Αεροσκάφη που προτάθηκαν προς αντικατάστασή τους, όπως τα XT6M και XT3D, δεν είχαν σημαντικά ανώτερες επιδόσεις ώστε να δικαιολογείται η αγορά τους. Τα Τ4Μ παρέμειναν μέχρι την έλευση των Douglas TBD Devastator, όντας τα τελευταία διπλάνα βομβαρδιστικά του Ναυτικού.
Κοινότητα Υπηρεσιών Πληροφοριών Ηνωμένων Πολιτειών

Αρμοδιότητες

Μεταξύ των ποικίλων καθηκόντων τους, τα μέλη της Κοινότητας συλλέγουν ξένες και εγχώριες πληροφορίες, συμβάλλουν στον στρατιωτικό σχεδιασμό και την εκτέλεση της κατασκοπείας. Η IC ιδρύθηκε από το Εκτελεστικό Διάταγμα 12333, που υπεγράφη στις 4 Δεκεμβρίου του 1981, από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρίγκαν.

Στατιστικά στοιχεία

Η Washington Post ανέφερε το 2010 ότι υπήρχαν 1.271 κυβερνητικοί οργανισμοί και 1.931 ιδιωτικές εταιρείες σε 10.000 τοποθεσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, που εργάζονται για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την εσωτερική ασφάλεια, και τη συλλογή πληροφοριών, και ότι η κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών στο σύνολό της περιλαμβάνει 854.000 άτομα που κατέχουν άκρως απόρρητη εξουσιοδότηση. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2008 από το γραφείο του διευθυντή των Υπηρεσιών Πληροφοριών (DNI), οι ιδιωτικές εταιρείες αποτελούν το 29% του εργατικού δυναμικού στην κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ και το κόστος τους είναι το ισοδύναμο του 49% των προϋπολογισμών του προσωπικού.
2374 Βλαντβισότσκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βλαντβισότσκι είναι άγνωστα.
Θεοβάλδος Α΄ του Μπλουά

Σύγκρουση με την Νορμανδία

Η αδελφή του Θεοβάλδου παντρεύτηκε τον Αλέν Β΄ της Νάντης, δούκα της Βρετάνης δίνοντας υπό την επιρροή του Θεοβάλδου ολόκληρο τον δρόμο προς την Ρεν. Ο θάνατος του Αλαίν Β΄ ωστόσο άφησε ένα μεγάλο κενό στην Βρετάνη η οποία καταπατήθηκε τόσο από τους Νορμανδούς όσο και από τους Ανδεγαυούς. Ο Θεοβάλδος προχώρησε σε συμμαχία με τον Φούλκων Β΄ του Ανζού, του παραχώρησε το χωριό Σαουμούρ το οποίο ήταν στρατηγικό σημείο στην συμβολή των ποταμών Λίγηρα και Θουέτ, αυτό του επέτρεψε να ελέγξει το μοναστήρι του Αγίου Φλωρεντίου το οποίο βρισκόταν μέσα στα τείχη του Σαουμούρ. Σε αντάλλαγμα ο Φούλκων παντρεύτηκε την αδελφή του Θεοβάλδου η οποία ήταν και χήρα του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης. Το 960 ήρθε σε σύγκρουση με τον Ριχάρδο Α΄ της Νορμανδίας κάτι που τον οδήγησε σε πόλεμο με τους Νορμανδούς, επιτέθηκε στο Εβρέ (961) και οι Νορμανδοί απάντησαν με επίθεση στο Ντουνουά. Η επίθεση του στην Ρουεν απέτυχε (962) αλλά οι Νορμανδοί σαν απάντηση έκαψαν την Σαρτρ. Την εποχή που ο Ούγος Καπέτος ήταν ακόμα ανήλικος ενίσχυσε το Σαρτρ και το Σατεντάν, ίδρυσε τον πύργο της Σινόν, την εποχή του θανάτου του έκτιζε έναν μεγάλο πύργο στον Λίγηρα για να μπορεί να έχει την επίβλεψη σε ολόκληρη την κεντρική Γαλλία.
Βασιλική Παπούλια

Βίος

Η Βασιλική Δ. Παπούλια γεννήθηκε το 1929 στην Τρίπολη Αρκαδίας, μεγάλωσε όμως σε άλλες πόλεις (Ιωάννινα, Σύρο) ακολουθώντας τον πατέρα της Δημήτριο Παπούλια ανώτερο εκπαιδευτικό στις μετακινήσεις του. Εγγράφεται στη Σχολή Καλών Τεχνών και το 1947 φοίτησε στη Φιλοσοφική Αθηνών. Στην πνευματική της πορεία, αποφασιστικά επέδρασαν οι καθηγητές Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Διονύσιος Ζακυθηνός, Αναστάσιος Ορλάνδος και Νικόλαος Βλάχος. Ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilians του Μονάχου (1957-1962) απέκτησε μια βαθειά φιλοσοφική κατάρτιση κοντά στον Αυστρο-Γερμανό φιλόσοφο Wolfgang Stegmüller, γνωστό από τις σημαντικές του συμβολές στη νεότερη επιστημολογία και την αναλυτική φιλοσοφία.  Ειδικεύθηκε, ωστόσο, στην οθωμανική ιστορία και νεoτάτη το 1961 εκπόνησε υπό την καθοδήγηση του βυζαντινολόγου Franz Dölger, τη διδακτορική της διατριβή με θέμα Ursprung und Wesen der Knabenlese im Osmanischen Reich, όπου προβαίνει σε μια καινούργια κοινωνιολογική προσέγγιση του θέματος. Βραβεύτηκε από τη Sudosteuropa Gesellschaft. Στην Ελλάδα επέστρεψε και εργάστηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών από το 1966 έως το 1975. Το πολύπλευρο έργο της διαπνέεται από διαχρονικό και διεπιστημονικό χαρακτήρα· διανοίγεται προς ένα φιλοσοφικό προβληματισμό με επίκεντρο τη μελέτη των κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών δομών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των σχέσεων μεταξύ των Ελλήνων, των λαών της Χερσονήσου του Αίμου και των Οθωμανών. Το 1975 εκλέχτηκε καθηγήτρια στην έδρα της Ιστορίας των Λαών της Χερσονησου του Αίμου στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημιου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ιστορικής Εταιρείας και εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Διεθνή Επιτροπή Ιστορικών Σπουδών. Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας και από το 1994 έως το 1996 Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής και μέλος της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαονίκης. To 2012 προς τιμή της εκδόθηκε ο τόμος Ανοιχτοσύνη. Μελέτες προς τιμήν της Βασιλικής Παπούλια. Openess. Studies in honour of Vasiliki Papoulia, Θεσσαλονίκη, Βάνιας, 2012. 
Πέθανε στις 27 Απριλίου 2014.
Κοινότητα Αφιδνών

Ιστορική εξέλιξη της Κοινότητας

Η κοινότητα Αφιδνών (με αρχικό όνομα κοινότητα Κιούρκων) συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 με την οποία καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι και αντικαταστάθηκαν από μικρότερες κοινότητες. Μέχρι τότε η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Μαραθώνα. Στην κοινότητα εκτός από τις Αφίδνες που ορίστηκαν έδρα εντάχθηκαν οι  οικισμοί  Μπογιάτι (Άνοιξη), Λιοσάτι (Κοκκινόβραχος) και Άγιος Μερκούριος, Νέα Ζοργιάνη και Άγιος Στέφανος. Το 1929 Άγιος Στέφανος αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα στην οποία εντάχθηκε δέκα χρόνια αργότερα και ο οικισμός Μπογιάτι  (με την ονομασία εκείνη την περίοδο Παλαιό Μπογιάτι). Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών μέσα στα όρια της κοινότητας Αφιδνών αναγνωρίστηκαν οι οικισμοί η Αγία Τριάδα
,Δροσοπηγή ,  Κοσμοθέα και  Σταθμός Αφιδνών. Η κοινότητα διατηρήθηκε αμετάβλητη με την διοικητική διαίρεση του 1997 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2011 οπότε εντάχθηκε στον νέο δήμο Ωρωπού.
Κώστας Χατζηκακού

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κώστας Χατζηκακού γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1924. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και την τουρκική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο ιατρικής με ειδικότητα στην ορθοπαιδική στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργαζόταν ως ορθοπαιδικός.
Επέστρεψε από τις σπουδές του το 1961 και άνοιξε την κλινική Χατζηκακού στην Αμμόχωστο, την οποία επισκέπτονταν καθημερινά δεκάδες ασθενείς από ολόκληρη την Κύπρο.
Στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974 πρόσφερε εθελοντικά τις υπηρεσίες του προς τους τραυματίες του πολέμου, είτε υπηρετώντας σε στρατιωτικές θέσεις είτε σε πρόχειρο νοσοκομείο που στήθηκε στην Αμμόχωστο είτε σε αντίσκηνο σε προσφυγικό καταυλισμό.
Μετά την κατάληψη της Αμμοχώστου από τον τουρκικό στρατό, εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα, όπου και λειτούργησε κλινική. Συνέχισε να προσφέρει αμισθί τις υπηρεσίες του στους πρόσφυγες.
Απεβίωσε στις 11 Ιουλίου 1982.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με την Προοδευτική Παράταξη για την περίοδο 1970-1976.
Επανεξελέγη στις Βουλευτικές εκλογές 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ.
Μαξιμιλιανός του Μπάντεν (γενν. 1933)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέρτολτ τιτουλάριου μεγάλου δούκα του Μπάντεν και της Θεοδώρας πριγκίπισσας της Ελλάδας, κόρης του Ανδρέα πρίγκιπα της Ελλάδας.
Μεσιέ 49

Ιστορικό

Ο Μεσιέ 49 ανακαλύφθηκε το 1771 από τον Τσαρλς Μεσσιέ. Ήταν ο πρώτος γαλαξίας από το σμήνος της Παρθένου που ανακαλύφθηκε και ο δεύτερος γαλαξίας που ανακαλύφθηκε και δεν ανήκει στην τοπική ομάδα γαλαξιών μετά τον Μεσιέ 83.
Το 1969 ανακαλύφθηκε ένας πιθανός υπερκαινοφανής αστέρας στον Μεσιέ 49, ο 1969Q.

Χαρακτηριστικά

Ο Μεσιέ 49 είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας στο σμήνος της Παρθένου με λαμπρότητα 8,5, η οποία αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος -22,8, αν βρίσκεται σε απόσταση 60 MLy. Αν έχει φαινόμενο μέγεθος 9,5' τότε έχει διάμετρο στον μεγαλύτερο άξονα 160.000 έτη φωτός. Παλιότερες μελέτες έδειχναν ότι μπορεί να είναι βαρύτερος από τον Μεσιέ 87, αλλά ο Μεσιέ 87 πρέπει να είναι πιο πυκνός. Υπολογίζεται ότι έχει 6300 ± 1900 σφαιρωτά σμήνη αστέρων. Είναι μία ισχυρή ραδιοπηγή και πηγή ακτίνων Χ.

Κοντινοί γαλαξίες

Ο NGC 4467 βρίσκεται σε απόσταση 4,2 λεπτά της μοίρας από τον Μεσιέ 49, ενώ λίγο μακρύτερα είναι ο UGC 7636, ένας ακανόνιστος γαλαξίας. Σε απόσταση 10,5 λεπτών της μοίρας βρίσκεται ο παράξενος γαλαξίας NGC 4470.
Τζαμού

Ετυμολογία

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το Τζαμού έλαβε το όνομά του από τον ιδρυτή του, τον Ραγιά Τζαμπουλοτσάν, ο οποίος πιστεύεται ότι κυβέρνησε την περιοχή τον 9ο αιώνα. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι η πόλη είναι 3000 ετών, αλλά αυτό δεν υποστηρίζεται από ιστορικούς.
Λεωνίδιο Αρκαδίας

Ιστορικά στοιχεία

Αναπτύχθηκε μετά το 1826, όταν ο τουρκικός στρατός του Ιμπραήμ κατέστρεψε την παλιά πρωτεύουσα της Κυνουρίας, τον Πραστό. Οι περισσότεροι κάτοικοι του Πραστού κατέφυγαν στο Λεωνίδιο, που από το 1845 έγινε η νέα πρωτεύουσα της Κυνουρίας. 
Το Λεωνίδιο υπήρξε έδρα του δήμου Λιμναίου που σχηματίστηκε το 1835. Στο διάστημα 1912-1947 υπήρξε έδρα της κοινότητας Λεωνιδίου. Η κοινότητα αναβαθμίστηκε σε δήμο το 1947. Το 1999 ο Δήμος Λεωνιδίου διευρύνθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας. Από το 2011 το Λεωνίδιο αποτελεί έδρα του δήμου  Νότιας Κυνουρίας.
Το Λεωνίδιο και η περιοχή του χαρακτηρίζονται από γραφική τοπική αρχιτεκτονική, μοναδική στην Αρκαδία. Τυπικά δείγματά της είναι η αγορά στο κέντρο της πόλης, με τον κεντρικό της δρόμο και πολλά όμορφα αρχοντικά διεσπαρμένα στην πόλη μερικά εκ των οποίων έχουν τη μορφή πύργου. Ανάμεσά τους, ξεχωριστή θέση κατέχει ο Πύργος Τσικαλιώτη(1808). Ο πύργος αυτός έχει κατασκευαστεί το 1808 και σήμερα φιλοξενεί κατά καιρούς καλλιτεχνικές εκθέσεις και εκδηλώσεις.
Στο Λεωνίδιο υπάρχουν αρκετές εκκλησίες, όπως η μητρόπολη (της Παναγίας), η Αγία Αικατερίνη, η Αγία Κυριακή, οι Άγιοι Ταξιάρχες, ο άγιος Ιωάννης, ο άγιος Βασίλειος, ο άγιος Χαράλαμπος και η Παναγία Χατζαλιού. Πάνω σε κατάφυτο λόφο νότια της πόλης είναι το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία το οποίο γιορτάζει με πανηγύρι το καλοκαίρι. Σε ύψωμα που δεσπόζει της πόλης σώζονται τρεις χαρακτηριστικοί παλιοί ανεμόμυλοι.

Πολιτισμός - Αθλητισμός

Μια παραδοσιακή γιορτή που λαμβάνει χώρα τους καλοκαιρινούς μήνες, είναι η γιορτή της μελιτζάνας. Οι εκδηλώσεις που γίνονται στο επίνειο του Λεωνιδίου, την Πλάκα, περιλαμβάνουν χορούς από τοπικά χορευτικά συγκροτήματα, καθώς και το διαγωνισμό της μελιτζάνας, δηλαδή τη βράβευση του καλύτερου πιάτου μελιτζάνας από ειδικούς chefs από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το Πάσχα στο Λεωνίδιο γιορτάζεται με παραδοσιακό τρόπο. Οι κάτοικοι κατασκευάζουν τα λεγόμενα αερόστατα και τα πετούν το βράδυ της Ανάστασης προσφέροντας ένα ξεχωριστό θέαμα στους επισκέπτες. 
Το Λεωνίδιο διαθέτει το αθλητικό σωματείο Α.Σ. Λεωνίδιο, το «Λεωνίδιον» που ιδρύθηκε το 1969 διατηρώντας τμήματα μπάσκετ και ποδοσφαίρου. Έχει καταφέρει να αγωνιστεί στη Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου.