google/wiki40b huggingface dataset:
OBJ3

Η OBJ3 είναι μια έκδοση της OBJ που βασίζεται στην επαναγραφή διατεταγμένων τύπων (order-sorted rewriting). Η OBJ3 είναι προσανατολισμένη σε agents και εκτελείται στην AKCL. Έχει πια (σημαντικό) ιστορικό ενδιαφέρον, λόγω της ύπαρξης νεότερων εκδόσεων της οικογένειας OBJ.
Λουίς Αραγονές

Βιογραφικά στοιχεία

Ξεκίνησε την καριέρα του ως παίχτης με τα χρώματα της Χετάφε το 1957. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αν και ποτέ δεν αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Μέχρι το 1960 αγωνίστηκε ως δανεικός σε διάφορους συλλόγους, όταν μεταγράφηκε στη Ρεάλ Οβιέδο, όπου και παρέμεινε για μια περίοδο. Από το 1961 έως το 1964 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Μπέτις. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής (1964–1974) το πέρασε στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Το 1974 αποσύρθηκε από ποδοσφαιριστής, και έγινε κατευθείαν προπονητής της Ατλέτικο (1974-1980 και 1982-1987). Η Ατλέτικο έκανε πάντα πρωταθλητισμό και οι επιτυχημένες αυτές πορείες οδήγησαν τον Αραγονές στην Μπαρτσελόνα, αλλά μετά από μια απογοητευτική χρονιά πήγε στη Ρεάλ Μπέτις, για να ξαναγυρίσει το 1991 στην Ατλέτικο. Τη σεζόν 1991-92 οι ροχιμπλάνκος ήρθαν τρίτοι στην Primera Division, ένα βαθμό πίσω από την πρωταθλήτρια Ισπανίας και Ευρώπης Μπαρτσελόνα. Την άλλη χρονιά η Ατλέτικο έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Μετά ο Αραγονές πήγε στη Σεβίλλη, βάζοντάς την στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Το 1995 ο Αραγονές μετακομίζει στη Βαλένθια ΚΦ, και εκείνη τη χρονιά (1995-96) οι νυχτερίδες παίρνουν τη δεύτερη θέση στην Primera Division, τέσσερις βαθμούς πίσω από την Ατλέτικο. Ακολούθησαν δύο μονοετείς θητείες στη Μπέτις και στην Οβιέδο. Το 2000-01 έκανε μια φανταστική χρονιά με τη Μαγιόρκα, οδηγώντας την ομάδα στην τρίτη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος και στην έξοδο στο Champions League. Μετά, ο Λουίς Αραγονές ξαναγύρισε στην Ατλέτικο, και την ανέβασε κατευθείαν στην Primera, αλλά το 2003 επέστρεψε στη Μαγιόρκα.
Το καλοκαίρι του 2004 η Ισπανική Ομοσπονδία κάλεσε τον Αραγονές να αναλάβει την Εθνική Ισπανίας. Με τους furias rochas ο Αραγονές άρχισε άσχημα, και η Εθνική Ισπανίας δεν κατάφερε να διακριθεί στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 2006. Μετά όμως από αυτά, η Ισπανία έμεινε αήττητη και με μαγευτικές εμφανίσεις κατέκτησε το Euro 2008, νικώντας στον τελικό 1-0 τη Γερμανία. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία των Ισπανών μετά το 1964.
Barrett M95

Περιγραφή

Το M95 είναι μια βελτιωμένη έκδοση του προηγούμενου Barrett M90. Είναι ένα  τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή σε σχεδίαση bullpup (γεμιστήρας πίσω από την σκανδάλη). Η κύρια διαφορά μεταξύ του M95 και M90 είναι το ότι η πιστολοειδής λαβή και η σκανδάλη έχουν μετακινηθεί προς τα εμπρός κατά 1 ίντσα (25 mm) για την καλύτερη αφαίρεση του γεμιστήρα. Επίσης, η χειρολαβή του κλείστρου έχει επανασχεδιαστεί και είναι λυγισμένη προς τα πίσω, η θαλάμη της κάννης έχει χρωμιοθεί, ενώ υπάρχουν και κάποιες μικρές αλλαγές στη σκανδάλη και στον επικρουστήρα.

XM 107

Το 1999, το M95 κέρδισε σε ένα στρατιωτικό διαγωνισμό για να γίνει το νέο XM107. Ένας μικρός αριθμός αγοράστηκε από τον αμερικανικό στρατό για περαιτέρω δοκιμές, αλλά τελικά, το M82 επιλέχθηκε. Στον δικτυακό τόπο της Barrett ανακοινώθηκε επίσης ότι το τουφέκι M95 χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς αλλά και σε άλλα σώματα ασφαλείας σε τουλάχιστον άλλες 15 χώρες.
Μιζένγκο Πίντα

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου του 1948 στην επαρχία Ρουκούα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλάμ και πήρε το Πτυχίο του το 1974
Υπηρέτησε ως βοηθός γραμματέα παρά τω Προέδρω την περίοδο 1982-1992 και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2000. Στη συνέχεια έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρμόδιος για περιφερειακά ζητήματα.
Στις 8 Φεβρουαρίου του 2008 ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Τζακάγια Κικουέτε , έπειτα από την παραίτηση του Έντουαρντ Λογουάσα. Ο τελευταίος ενεπλάκη σε σκάνδαλο διαφθοράς. Την επόμενη ημέρα, ο διορισμός του Πίντα στο πρωθυπουργικό αξίωμα εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο με 279 υπέρ, 2 κατά και 1 άκυρη ψήφο.
Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής (Καλύβες Αποκορώνου)

Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής (Καλύβες Αποκορώνου). Καθεδρικός του παραθαλάσσιου, γραφικού οικισμού των Καλυβών Αποκορώνου, ο ναός της Αγίας Παρασκευής κτίστηκε την περίοδο 1946-1952 στη θέση παλαιότερου εικονοστασίου προς τιμήν της ίδιας Αγίας. Από το παλαιό διπλό αυτό εικονοστάσι σώζεται η βάση του, που σήμερα είναι καλυμμένη με το κουβούκλι και την εικόνα της Αγίας στην αριστερή πλευρά του καθολικού. Ο ναός είναι κτισμένος στον αρχιτεκτονικό τύπο του σταυροειδούς με τρούλο, που κυριάρχησε στη βυζαντινή ναοδομία από τον 7ο αι. Εδώ έγκειται και η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου ναού, καθώς ακολουθεί πιστά το βυζαντινό ρυθμό τόσο στη μορφή όσο και στην εσωτερική του διακόσμηση.
Κλειδί Φλώρινας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Κλειδί βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία και τα δυτικά όρια του νομού με το νομό Πέλλας. Είναι κτισμένη ανάμεσα στις ανατολικές πλαγιές του όρους Βίτσι (Βέρνο) και τις δυτικές του Καιμακτσαλάν (Βόρας), δυτικά της λίμνης Βεγορίτιδας και βορειοδυτικά της μικρότερης λίμνης των Πετρών. Απέχει 9,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Αμύνταιο και 22 χλμ. Δ. από την Φλώρινα.   
Η τοποθεσία που βρίσκεται ήταν στρατηγικής σημασίας από τους αρχαίους χρόνους και πιθανολογείται ότι το 423 π.Χ., σύμφωνα με το Θουκυδίδη, συγκρούστηκαν οι δυνάμεις του βασιλιά της Μακεδονίας Περδίκκα Β΄ με συμμάχους τους Σπαρτιάτες του Βρασίδα εναντίον των δυνάμεων του βασιλέα των Λυγκηστών Αρραβαίου. Την ρωμαϊκή περίοδο περνούσε η Εγνατία οδός που ένωνε το Βυζάντιο με την Αδριατική Θάλασσα ως το Δυρράχιο. Στην περιοχή έχουν βρεθεί  οδοδείκτες (miliaria).  
Την περίοδο της τουρκοκρατίας και μέχρι την επανάσταση του 1821, στο Κλειδί, όπως και στις γειτονικές Βεύη, Κέλλη, Πισοδέρι, Τρίβουνο υπήρχαν πάντοτε αρματολίκια. Το 1845 ο ρώσος σλαβιστής Βίκτορ Γκριγκόροβιτς κατέγραψε το Κλειδί με την ονομασία ''Τσρέβο'' ως κυρίως βουλγαρικό χωριό. Στο βιβλίο "Ethnographie de Vilayets d'Adrianople, de Monastir et de Salonique", που δημοσιεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878, αναφέρονται τα στατιστικά στοιχεία του ανδρικού πληθυσμού το 1873. Το Τζέροβο είχε σημειωθεί ως χωριό με 30 νοικοκυριά και 76 άνδρες βούλγαρους κατοίκους. 
Το 1941, σε μικρή απόσταση από το χωριό έγινε η μάχη της Βρύης μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων και των στρατευμάτων της Ναζιστικής Γερμανίας.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 με το όνομα Τσέρνοβο να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάστηκε σε Κλειδί. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κλειδιού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66  κατοίκους.
Απόδημοι Γάλλοι

Οι Απόδημοι Γάλλοι είναι οι Γάλλοι πολίτες οι οποίοι ζουν εκτός των σημερινών εδαφών της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Πολιτικά Κινήματα

Δύο κύριοι αντίπαλοι σχηματισμοί εκπροσωπούν τα συμφέροντα των Γάλλων εγκατεστημένων εκτός Γαλλίας σε πολιτικό επίπεδο : ο Συναγερμός των Γάλλων του Εξωτερικού (RFE), σχετιζόμενος με την γκωλιστική δεξιά και το Συναγερμό για την Δημοκρατία (RPR) και στη συνέχεια την Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP), την Δημοκρατική Ένωση Γάλλων του Εξωτερικού - Γάλλοι του Κόσμου (ADFE-FDM) της προοδευτικής αριστεράς και τον Πυρήνα των Γάλλων του Εξωτερικού του Εθνικού Μετώπου (FN).

Προεδρικές Εκλογές και Δημοψηφίσματα

Οι Γάλλοι εγκατεστημένοι εκτός Γαλλίας μπορούν, πλέον, να ψηφίζουν από το Εξωτερικό για την ανάδειξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και περιπτώσεις εθνικών δημοψηφισμάτων.

Ευρωπαϊκές Εκλογές

Οι Γάλλοι του Εξωτερικού μπόρεσαν να ψηφίσουν σε εκλογικά κέντρα που είχαν δημιουργηθεί από τις προξενικές αρχές για τους γαλλικούς εκλογικούς σχηματισμούς των ευρωπαϊκών εκλογών όσο διήρκεσε το σύστημα μιας μοναδικής εθνικής εκλογικής περιφέρειας. 
Από την δημιουργία αριθμού εκλογικών περιφερειών για τις Ευρωπαϊκές Εκλογές το 2003, μονάχα όσοι ήταν εγγεγραμμένοι στους καταλόγους των ψηφοφόρων της Γαλλίας μπορούσαν να ψηφίσουν στα εκλογικά κέντρα της Γαλλίας. 
Επίσης, η ψήφος στις ευρωπαϊκές εκλογές σε δύο διαφορετικές χώρες είναι απαγορευμένη, τόσο για τους διεθνείς όσο και για τους Γάλλους που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας διαμονής τους. Πρακτικά, δεν υπάρχει κανένας έλεγχος για την εφαρμογή του βασικού συνθήματος "ένας άνθρωπος, μία ψήφος", καθώς κάθε έλεγχος είναι αδύνατος για λόγους εθνικής κυριαρχίας, λόγω του γεγονότος ότι καμία χώρα δεν υποχρεούται να παραδίδει το περιεχόμενο ενός εκλογικού καταλόγου σε μία άλλη.

Κυβέρνηση

Η Κυβέρνηση Φρανσουά Φιγιόν (3) υιοθέτησε εντός του Υπουργείου Εξωτερικών Υποθέσεων ένα Υφυπουργείο με αρμοδιότητα τους Γάλλους του Εξωτερικού. Η θέση καλύφτηκε διαδοχικά από τους Νταβίντ Ντουγιέ (Ιούνιος-Σεπτέμβριος 2011) και Εντουάρ Κουρσιάλ (Σεπτέμβριος 2011- Μάιος 2012).
Στην πρώτη κυβέρνηση του Αιρώ, η οποία δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2012, το συγκεκριμένο υφυπουργείο προβιβάστηκε σε υπουργείο, αναλαμβάνοντας την Γαλλοφωνία επιπροσθέτως των Γάλλων του Εξωτερικού. Η θέση αυτή δόθηκε στην Γιαμινά Μπενγκιγκί. Στη διάρκεια της δημιουργίας της δεύτερης κυβέρνησης Αιρώ, τον Ιούνιο του 2012, στην ατζέντα του συγκεκριμένου υπουργείου περιλαμβανόταν, και πάλι, η Γαλλοφωνία, με την Ελέν Κόνγουεϊ-Μουρέ να αναλαμβάνει την θέση αυτή.
Παλάτσο Αλτέμπς

Ιστορία

Το ανάκτορο βρίσκεται βόρεια της πιάτσα Ναβόνα, μεταξύ της πλατείας και του ποταμού Τίβερη (στο ύψος της γέφυρας Ουμπέρτο Α'), δηλαδή στην περιοχή του Πεδίου του Άρεως της αρχαίας Ρώμης. Το κτήριο κατασκευάστηκε τον 15ο αι. για τον Τζιρόλαμο Ριάριο, διοικητή του στρατού της Εκκλησίας (Capitano generale della Chiesa) και ανεψιό εκ μητρός του πάπα Σίξτου Δ' ντέλλα Ρόβερε, από τον αρχιτέκτονα Μελότσο ντα Φορλί. Το 1477 ο Ριάριο νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Σφόρτσα, κόρη του Γκαλεάζο-Μαρία δούκα του Μιλάνου. Η τοιχογραφία στην αίθουσα του μπουφέ δείχνει την προσφορά των γαμήλιων δώρων στο ζεύγος. Το 1484 ο πάπας Σίξτος Δ΄ απεβίωσε και οι συγγενείς του έπεσαν σε δυσμένεια: ο Τζιρόλαμο εγκατέλειψε τη Ρώμη και το ανάκτορο λεηλατήθηκε. 
Έπειτα αγοράστηκε από τον Φραντσέσκο Σοντερίνι, επίσκοπο της Βολτέρα, ο οποίος το εξωράισε με τους αρχιτέκτονες Σανγκάλο τον πρεσβύτερο και Μπαλτασάρε Περούτζι.
Το 1568 πωλήθηκε στον καρδινάλιο Μαρκ Σίτικχ φον Χόχενεμπς, ανεψιό εκ μητρός του πάπα Πίου Δ΄. Ο καρδινάλιος, που είχε αυστριακή καταγωγή, άλλαξε το όνομά του σε Μάρκο Σίτικο Αλτέμπς (το γερμ. χόχεν, ιταλ. αλτ, σημαίνει υψηλό). Ζήτησε από τον αρχιτέκτονα Μαρτίνο Λόνγκι τον πρεσβύτερο να επεκτείνει και να βελτιώσει το κτήριο. Τότε προστέθηκε ο πύργος του παρατηρητηρίου (belvedere), που στη στέγη του έχει έναν μονόκερο και τέσσερεις οβελίσκους. Ο καρδινάλιος συγκέντρωσε μια εντυπωσιακή συλλογή αρχαίων ρωμαϊκών γλυπτών και βιβλίων. Ο Αλτέμπς έγινε κληρικός, επειδή ήταν ο δεύτερος γιος της οικογένειάς του και χωρίς να είναι η κλίση του: έκανε έναν νόθο γιο, τον Ρομπέρτο Αλτέμπς, που νυμφεύτηκε την Κορνηλία Ορσίνι, αλλά εκτελέστηκε για μοιχεία. Η εγγονή του Μαρία-Κριστίνα Αλτέμπς παντρεύτηκε τον Ιππόλυτο-Λάντε ντέλλα Ρόβερε.
Τον 19ο αι. το κτήριο έγινε ιδιοκτησία της Αγίας Έδρας, που το χρησιμοποίησε ως ιερατική σχολή. Το 1982 παραχωρήθηκε στο Ιταλικό κράτος, όπου έπειτα από 15 έτη αποκατάστασης το έκανε μουσείο το 1997. Είναι ένα από τα κτήρια του Εθνικού Ρωμαϊκού Μουσείου. Στεγάζει κυρίως ρωμαϊκά γλυπτά, όπως αυτά της συλλογής της οικογένειας Λουντοβίζι, πχ εδώ βρίσκεται ο θρόνος Λουντοβίζι (ελληνικό έργο του 5ου πΧ αι.), ο Άρης Λουντοβίζι, ο αυτοκτονών Γαλάτης με τη σύζυγό του (τμήμα από το σύμπλεγμα της Περγάμου), ο Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο (και τα τρία είναι ρωμαϊκά αντίγραφα του 2ου αι. από πρωτότυπα ελληνικά έργα), η σαρκοφάγος με πολεμικές σκηνές (του 3ου αι.), κά.
Α.Σ. Ασβεστοχωρίου

Ιστορική αναδρομή

Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο σύλλογος του Ασβεστοχωρίου ήταν μία από τις 14 ομάδες που συνέθεσαν τον 2ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Κλείνοντας τη χρονιά με 20 νίκες και 6 ήττες, βρέθηκε στην 3η θέση της βαθμολογίκης κατάταξης. Η θέση αυτή δεν ήταν αρκετή ώστε να τον οδηγήσει στην αμέσως ανώτερη κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 2009-10, στον ίδιο όμιλο και υπό τις ίδιες διοργανωτικές συνθήκες, το Ασβεστοχώρι ισοβάθμισε στην κορυφή της βαθμολογίας με τον Σ.Α. Στρατωνίου, καταλαμβάνοντας όμως τη 2η θέση βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Συνεπώς δεν είχε την ευκαιρία να προβιβαστεί στη Β' Εθνική Κατηγορία. Τη χρονιά 2010-11 ο σύλλογος έχασε την ορμητικότητά του και σταμάτησε στις 8 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων. Ισοβάθμισε δε με τον Μακεδονικό Νεάπολης. Στην τελική βαθμολογία τοποθετήθηκε στη 10η θέση και το επόμενο φθινοπωρο έπεσε στο τοπικό του Πρωτάθλημα.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα του Ασβεστοχωρίου διεκδίκησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Θ. απέναντι σε 13 συλλόγους. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών της υποχρεώσεων είχε μαζέψει 13 νίκες και 13 ήττες, όσες και οι Μαχητές Πεύκων. Τελικά, τερμάτισε στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Παραμένοντας στην ίδια κατηγορία, το Ασβεστοχώρι βρέθηκε στην 11η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης της περιόδου 2012-13 με 7 νίκες και 19 ήττες. Κατά συνέπεια την επόμενη χρονιά, 2013-14, η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία και εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο αυτής. Στη λήξη της κανονικής περιόδου είχε συγκεντρώσει μόλις 2 νίκες σε 26 παιχνίδια, κλείνοντας τη χρονιά στη 14η και τελευταία θέση.
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 το Ασβεστοχώρι βρέθηκε πλέον στη Γ1 Κατηγορία της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο. Έχοντας να ανταγωνιστεί 13 συλλόγους, κατάφερε να συλλέξει 23 νίκες και 3 ήττες και να κατακτήσει την κορυφή της τελικής βαθμολογίας. Στη συνέχεια, στο μίνι-πρωτάθλημα που διοργανώθηκε ανάμεσα στους πρωτοπόρους των τριών ομίλων της κατηγορίας, το Ασβεστοχώρι σημείωσε δύο νίκες (62-64 απέναντι στη Δόξα Δρυμού και 66-49 απέναντι στα Βασιλικά) και αναδείχθηκε Υπερπρωταθλητής της Γ1 Κατηγορίας.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Α.Σ. Ασβεστοχωρίου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης.
Έδρα του συλλόγου είναι Δημοτικό Γυμναστήριο Ασβεστοχωρίου, χωρητικότητας 200 θεατών.
Τζέισον Γιαμπλόνσκι

Καριέρα

Ο Τζέισον Γιαμπλόνσκι πρωτοέπαιξε βόλει με την Κολλεγιακή ομάδα του Πανεπιστημίου Ιρβάϊν της Καλιφόρνια, στο οποίο εισήχθη το 2003. Μετά την αποφοίτησή του, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στο Πουέρτο Ρίκο και τους Πλεϊέρος Σαν Χουάν.
Το 2008 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα και την ΑΕΚ. Ωστόσο, στην ΑΕΚ δεν έκατσε παρά μόνο λίγους μήνες, ενώ στην συνέχεια μεταπήδησε στην Ιταλία για λογαριασμό της Μπολόνια.
Το 2009 επέστρεψε στο Πουέρτο Ρίκο και μετεγγράφη στους Λεόνες Ντε Πονς, ωστόσο λίγο καιρό αργότερα επέστρεψε ξανά στην Ελλάδα αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε το εγχώριο νταμπλ του 2011.
Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε στο γαλλικό πρωτάθλημα με την Τουρκουά, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2012 μετεγγράφη στην Σλοβενική ACH Βόλεϊ. Τον Ιανουάριο του 2013 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Σαουδική Αραβία και συγκεκριμένα στην Αλ Αχλί, ωστόσο πέντε μόλις μήνες μετά την μετακίνησή του αυτή, ο Γιαμπλόνσκι επέστρεψε στη Γαλλία παίρνοντας μεταγραφή στην Τουρ.
Την περίοδο 2014-2015 αγωνίστηκε στο κινεζικό πρωτάθλημα με την Φουτζίαν, ενώ τον Ιανουάριο μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ. με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2016. Από το 2016 αγωνίζεται με τους Ίντιος ντε Μαγιαγκέζ του Πουέρτο Ρίκο

Διεθνείς συμμετοχές

Ένα αργυρό μετάλλιο στο πρωτάθλημα εθνών Βορείου Αμερικής το 2011 και ένα χρυσό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Εθνών το 2015.
Ανδρέας Ξυγγόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1891 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αποφοίτησε το 1924 και ιστορία της Βυζαντινής Τέχνης στο Παρίσι από το 1928 έως το 1930. Μπήκε στην αρχαιολογική εταιρεία το 1921 ως επιμελητής αρχαιοτήτων το 1920. Έγινε ο πρώτος έφορος των Βυζαντινών αρχαιοτήτων  Μακεδονίας το 1925  και ύστερα στην Αθήνα μετά την επιστροφή του από το Παρίσι.Αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Αθηνών το 1937 και το 1940 εξελέγη τακτικός καθηγητής της Βυζαντινής αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και το 1952-1953 πρύτανις. Το 1956 παραιτήθηκε για λόγους υγείας.
Διηύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στις Σέρρες, Καλαμπάκα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Παλαιόπολη Κερκύρας, Γεράκι και αλλού και δημοσίευσε πολλές πραγματείες στην Αρχαιολογική Εφημερίδα, στο Αρχαιολογικό Δελτίο, στην Επετηρίδα Βυζαντινών σπουδών,  στα Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας και αλλού. Συνέταξε εκτενή κατάλογο των εικόνων του Μουσείου Μπενάκη. Απεβίωσε στις 24 Απριλίου 1979.
Αστροναυτιλία (βιβλίο)

Σύνοψη

Το ποίημα αποτελεί δείγμα της επικής ποίησης, και απαρτίζεται από 6.575 στίχους σε εξάμετρο στην ομηρική διάλεκτο, διατηρώντας το εξάμετρο και στην τσεχική μετάφραση του. Σε αυτό γίνονται περιγραφές φιλοσοφικών εννοιών της κβαντικής φυσικής, όπου κάτι μπορεί να συνυπάρχει παράλληλα σε πολλές καταστάσεις έως ότου παρατηρηθεί. Αυτός που παρατηρεί το Σύμπαν αποκαλύπτεται πως είναι κάποιο πρόβατο -μῆλον κοσμοθεωροῦν-, και αν το πρόβατο πεθάνει θα σημάνει το τέλος των πάντων. Το πρόβατο ωστόσο απαγάγεται από κάποιον κακοποιό ο οποίος ονομάζεται Μανδύς, ο οποίος μετέπειτα καταδιώκεται από μια δύναμη κομάντο ταχείας αντίδρασης της οποίας ο αρχηγός ονομάζεται Ουδείς.

Περιγραφή

Εκτός από τα χαρακτηριστικά της επιστημονικής φαντασίας και της ποιητικής φύσης του, το έργο διαθέτει και μεταμοντερνιστικά φιλολογικά χαρακτηριστικά καθώς ο Κρεσάντλο στον πρόλογο του ισχυρίστηκε πως ο ίδιος δεν είναι ο συγγραφέας αλλά απλώς έκανε την μετάφραση του ελληνικού πρωτότυπου από άγνωστο συγγραφέα (Ποιητοῦ ἀδήλου) στα τσέχικα, και πως τα γραφόμενα αποτελούν πραγματικό οδοιπορικό. Ενδεικτικά για το ελληνικό τμήμα του κειμένου, τα πνευματικά δικαιώματα αποδίδονται σε κάποιον Νέμο, ο οποίος αντιστοιχεί στον χαρακτήρα Ουδείς της ιστορίας.
Συνεχίζει περιγράφοντας πως το οδοιπορικό του Νέμο του υπαγορεύτηκε από τον οικουμενικό μεταφραστή του που ονομάζεται Φράντα -πλάσμα που μοιάζει με ασβό, αλλά αποτελείται εξ'ολοκλήρου από εγκεφαλική υφή- και ο οποίος δεν διαθέτει κοινή λογική και έτσι αποφάσισε να τα γράψει όλα στην ομηρική διάλεκτο έτσι ώστε το έργο να γίνει ακόμα πιο διάσημο.
Το κείμενο ξεκινά με σύντομη εισαγωγή στα λατινικά για τον μορφωμένο αναγνώστη που δεν γνωρίζει τσέχικα. Οι ελληνικοί νεολογισμοί, όπως π.χ. το ρομπότ το οποίο αποδίδεται ως ῥόβοτος (αντί για αὐτόματον), ενώ το φέιζερ ως φεῖσρος, παρατίθονται σε ελληνοαγγλικό γλωσσάριο εντός του βιβλίου. Παράλληλα στο κείμενο υπάρχουν και κάποιες λέξεις οι οποίες είναι μεταγενέστερες όπως το ἄνδρες σε σύγκριση με το ομηρικό ἄνηρες.
Μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας

Ιστορία

Μετά την υποχώρηση των δυνάμεων της Κουομιντάνγκ από το Ναντσίνγκ το 1938 και μετά την ήττα τους στη μάχη του Ναντσίνγκ, οι Ιάπωνες εξουσιοδότησαν τη δημιουργία ενός συνεργαζόμενου καθεστώτος για να προσδώσουν "νομιμότητα" τοπικού ελέγχου στις κατεχόμενες περιοχές της κεντρικής και της νότιας Κίνας. Η Βόρεια Κίνα βρισκόταν ήδη υπό την Προσωρινή Κυβέρνηση της δημοκρατίας της Κίνας από τον Δεκέμβριο του 1937 και ανέλαβε τον έλεγχο των επαρχιών Τσιανγκσού, Τσετσιάνγκ και Ανχουέι όπως επίσης και των δύο δήμων του Ναντσίνγκ και της Σανγκάης. Οι δραστηριότητες της κυβέρνησης επιβλέπονταν από "συμβούλους" του ιαπωνικού αυτοκρατορικού στρατού. Η αποτυχία των Ιαπώνων να δώσουν πραγματική εξουσία στη μεταρρυθμιστική κυβέρνηση την απαξίωσε στα μάτια των γηγενών, γεγονός που την περιόρισε στο ρόλο της περιορισμένης προπαγάνδας των ιαπωνικών αρχών.
Η μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, μαζί με την προσωρινή κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας συγχωνεύτηκαν στην αναδιοργανωμένη εθνική κυβέρνηση στις 30 Μαρτίου 1940.
Πέγκυ Σταθακοπούλου

Βιογραφικά στοιχεία

Είναι το πρώτο παιδί της οικογένειας του Διονύση και της Ευαγγελίας Σταθακοπούλου. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Είναι παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Καλδή και έχουν αποκτήσει μια κόρη, τη Χριστίνα.
Τον Μάρτιο 2019 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της με τη Νέα Δημοκρατία για τις ευρωεκλογές 2019.
Ευστάθιος Γαϊτανίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1969 στο Άνω Ζερβοχώρι Ημαθίας. Τα γυμνασιακά του χρόνια τα πέρασε στην Νάουσα. Από το 1993 είναι υπάλληλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης και ζει μόνιμα στην Λάρισα.  Είναι παντρεμένος με την Ελένη και έχει δυο παιδιά, την Ολυμπία και τη Μαρία. 
Η πρώτη του προσπάθεια έκδοσης έργου, γίνεται με τα Διηγήματα μόνο για φίλους Τον επόμενο χρόνο εκδίδεται το δεύτερο έργο του Παρόντες και απόντες, το οποίο λαμβάνει πολλές τιμητικές διακρίσεις, με σημαίνουσα τη βράβευσή του, με το Β' βραβείο μυθιστορήματος  από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Tο ίδιο έτος έγινε τακτικό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Τον Οκτώβριο του 2009, έλαβε τιμητική διάκριση για διήγημά του και διακρίθηκε μαζί με άλλους λογοτέχνες, στον 2ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος που διοργάνωσε ο Δήμος Βέροιας. Έργα του έχουν επίσης βραβευτεί ή λάβει τιμητικές διακρίσεις από διάφορους φορείς, όπως η Πνευματική Συντροφιά Λεμεσού της Κύπρου και ο Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός». κ.άλ. To 2018 διήγημά του, διακρίθηκε στον Διαγωνισμό Διηγήματος "Ιστορίες του τόπου μας", έναν διαγωνισμό υπό την αιγίδα του δήμου της ηρωικής πόλης Νάουσας.
Πολλά διηγήματά του και χρονογραφήματα, δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς σε λογοτεχνικά περιοδικά, δικτυακούς τόπους και στις εφημερίδες Μακεδονικά Νέα, Η Γνώμη (καθημερινή εφημερίδα της Θράκης) , Ελευθερία Λάρισας.  Εβδομαδιαία εφημερίδα Θεσσαλονίκης THESSNEWS
Στα Βάθη της Ανατολής (σειρά)

Υπόθεση

Ο Σεϊμέν (Οζτζάν Ντενίζ), ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας, μετά τη δολοφονία του πατέρα του, αναλαμβάνει τη φροντίδα των υπολοίπων μελών αλλά και την εποπτεία της έπαυλης. Σε ένα ταξίδι του στη Νέα Υόρκη γνωρίζει και ερωτεύεται την Μπαχάρ (Νουργκιούλ Γεσιλτσάι). Όταν παντρεύονται, εκείνη εγκαταλείπει μια φιλόδοξη καριέρα ζωγράφου στη Νέα Υόρκη για να τον ακολουθήσει στην Καππαδοκία. Η προσαρμογή στα νέα δεδομένα δεν θα είναι εύκολη για κανέναν. Από τη μια, η συντηρητική οικογένεια του Σεϊμέν προσπαθεί να προσαρμοστεί στο σύγχρονο τρόπο ζωής της Μπαχάρ και από την άλλη εκείνη προσπαθεί να διατηρήσει την προσωπικότητά της, αλλά και να παλέψει για την αγάπη της με τον Σεϊμέν. Πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή τους παίζει η μητέρα του Σεϊμέν, η κυρία Σουμπούλ (Σελντά Αλκόρ), μία αυταρχική γυναίκα που έχει μάθει να διευθύνει τις ζωές των υπολοίπων μελών της οικογένειας και ακόμα θρηνεί τον άντρα της, που δολοφονήθηκε από τους εχθρούς του.

Προβολή στην Ελλάδα

Η σειρά "Στα Βάθη της Ανατολής" ξεκίνησε τη προβολή της στις 22 Αυγούστου 2005 από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Από την αρχή, ωστόσο, η σειρά βρισκόταν πολύ χαμηλά στους πίνακες τηλεθέασης, με αποτέλεσμα να διακοπεί η μετάδοσή της στις 18 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Αν και υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες επαναπροβολής της σειράς, η σειρά διεκόπη στα 65 επεισόδια (κανονικά θα προβάλλονταν 108 επεισόδια και η σειρά θα ολοκληρωνόταν στις 18 Ιανουαρίου 2006). Η σειρά αντικαταστάθηκε από τη σειρά "Στη Καρδιά της Πόλης".
Κορράδος Β΄ του Λουξεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της Ματίλντε ή Λουιτγκάρντε του Νόρτχαϊμ, κόρης του Κούνο/Κόνρατ κόμη του Μπάιχλινγκεν.
Το 1131 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Από τον γάμο του δεν απέκτησε άρρεν τέκνο, έτσι όταν απεβίωσε το 1136 η κομητεία του Λουξεμβούργου επέστρεψε στον βασιλιά της Γερμανίας. Ο Λοθάριος Β΄ των Σούπλινμπουρκ της Γερμανίας έπρεπε να δώσει την κομητεία στην αδελφή του Κορράδου Β΄, τη Λουιγκάρντε και το σύζυγό της Ερρίκο Β΄ κόμη του Γκρανντπρέ, ο οποίος ήταν υποτελής του βασιλιά της Γαλλίας. Για να μην προσδεθεί το Λουξεμβούργο στα συμφέροντα του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας, προτίμησε να δώσει την κομητεία στην θεία του Κορράδου Β΄, την Ερμεζίντα και τον σύζυγό της Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Ναμύρ, που ήταν υποτελής του βασιλείου της Γερμανίας.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ερμενγκάρντε, κόρη του Όττο Β΄ του Τσούτφεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
2869 Νεπριάντβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νεπριάντβα είναι άγνωστα.