google/wiki40b huggingface dataset:
Nakajima Ki-87

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το Ki-87 αναπτύχθηκε για να αναχαιτίσει τα βαρέα Αμερικανικά βομβαρδιστικά B-29 Superfortress, τα οποία πραγματοποιούσαν καταστροφικές επιθέσεις στην μητροπολιτική Ιαπωνία στα 1944-45. Το σχέδιο της Nakajima ήταν προϊόν προγενέστερης έρευνας που είχε διεξάγει αυτή η εταιρεία από κοινού με το Τεχνικό Τμήμα του Αρχηγείου του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού πάνω σε αστεροειδή κινητήρα με τούρμπο-υπερσυμπιεστή. Οι εργασίες πάνω σε αυτό τον κινητήρα είχαν ξεκινήσει το 1942, δηλαδή πολύ πριν από τις επιθέσεις των B-29. Αποτέλεσμα των εργασιών αυτών ήταν το Tachikawa Ki-94-I, ενώ το Ki-87 αναπτύχθηκε ως εφεδρική πρόταση για την περίπτωση που το Ki-94 αποτύγχανε.
Η Nakajima ξεκίνησε την κατασκευή τριών πρωτοτύπων τον Ιούλιο του 1943, με στόχο να ολοκληρωθούν στο διάστημα Νοεμβρίου 1944 - Ιανουαρίου 1945. Θα ακολουθούσαν επτά αεροσκάφη προπαραγωγής μέχρι τον Απρίλιο του 1945. Το Τεχνικό Τμήμα του Αρχηγείου επέμεινε στην τοποθέτηση του υπερσυμπιεστή στο πίσω μέρος της ατράκτου, διάταξη που θα παρέμενε από το έκτο πρωτότυπο και μετά. Ο οπλισμός του αεροσκάφους αποτελούνταν από πυροβόλα στις πτέρυγες και το σύστημα προσγείωσης ήταν αναδιπλώνονταν με κατάλληλο τρόπο ώστε να επιτρέπει την αποθήκευση των πυρομαχικών των πυροβόλων.
Υπήρξαν σημαντικές καθυστερήσεις στο πρόγραμμα, κυρίως εξαιτίας προβλημάτων στον υπερσυμπιεστή και στο ηλεκτροκίνητο σύστημα προσγείωσης, με συνέπεια το αρχικό πρωτότυπο να ολοκληρωθεί μόλις τον Φεβρουάριο του 1945. Το Ki-87 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Απρίλιο, αλλά συνολικά ολοκληρώθηκαν μόνο πέντε πτήσεις. Σχεδιάζονταν η κατασκευή 500 αεροσκαφών, όμως μέχρι το τέλος του πολέμου δεν ολοκληρώθηκαν άλλα αεροσκάφη εκτός από το αρχικό πρωτότυπο.
Το Ki-87-II θα ήταν μια έκδοση με κινητήρα Nakajima Ha217 (Ha-46) των 3.000 hp και τον υπερσυμπιεστή στην ίδια θέση με το Αμερικανικό P-47 Thunderbolt. Δεν κατασκευάστηκε κανένα μαχητικό αυτής της έκδοσης.
Ευλόγιος Αλεξανδρείας

Βίος

Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τη ζωή του Ευλόγιου. Ήταν αρχικά πρεσβύτερος στην Αντιόχεια κι ακολούθως ηγούμενος στο μοναστήρι της Παναγίας της Θεοτόκου και το 581 επίσκοπος Αλεξανδρείας μέχρι τον θάνατό του το 608. Ο σύγχρονός του Γρηγόριος ο Μέγας, Πάπας της Ρώμης, τον εκτιμούσε σε τέτοιο βαθμό που τον χαρακτήριζε organum Dei.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 13 Ιουνίου.

Συγγραφικό έργο

Γι΄αυτά μας πληροφορεί ο Μέγας Φώτιος. Όλα του έχουν χαθεί. Αυτά είναι: α)Κατά Ναυάτου και περί οικονομίας, σε  πέντε βιβλία . Οι Ναυατιανοί  την εποχή εκείνη στην Αλεξάνδρεια απέρριπταν την απόδοση τιμής στα λέιψανα των μαρτύρων κι ο Ευλόγιος ανασκευάζει τις θέσεις τους αυτές. Β)Ένα έκτο ακόμα βιβλίο που ανασκεύαζε το Υπόμνημα περί αθλήσεως του Ναυάτου. Γ)Συνηγορίαι υπέρ του τόμου του Λέοντος-δύο βιβλία. Απευθύνονται στον Δομετιανό Μελιτηνής και υποστηρίζουν την επιστολή του Λέοντος κατά των επιθέσεων του Τιμόθεου Αίλουρου και του Σεβήρου Αντιοχείας. δ) Υπέρ των δογμάτων της ευσεβείας υπερασπιστικό του  τόμου του Λέοντος. ε) Λόγος Στηλιτευτικός κατά Θεοδοσιανών και  Γαϊανιτών στ)Έντεκα  Λόγοι.
2551 Ντεκαμπρίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ντεκαμπρίνα είναι άγνωστα.
Μετς (Γαλλία)

Ιστορία

Η Μετς ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους ως Divodurum, ενώ το σημερινό όνομα προέρχεται από την φυλή Mettis των Κελτών. Από το 1871 έως το 1918 ανήκε στη Γερμανική αυτοκρατορία, ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν πάντα Γαλλική.
Από το όνομα της Μέτς της Γαλλίας πήρε το όνομά του το Μετς της Αθήνας στον Ιλισό.
Ανρύ ντε Ροκφέιγ

Πρώτα χρόνια και στρατιωτική πορεία

Γεννήθηκε το 1869 και ήταν γόνος μιας ιστορικής οικογένειας στρατιωτικών και ευγενών του οίκου των Ροκφέιγ Μπλανκφόρ (Famille de Roquefeuil Blanquefort). Πρόγονος του στρατιωτικός με το ίδιο όνομα, πολέμησε στην Αμερικανική Επανάσταση. Αποφοίτησε το 1886 από την Γαλλική Ναυτική Σχολή (École navale) και το 1895 από την Σχολή Υποβρύχιας Άμυνας (École des défenses sous-marines). Υπήρξε επικεφαλής αξιωματικός του δευτέρου γραφείου του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής της Ναυτικής Σχολής Πολέμου έως το 1913. Έπειτα, διετέλεσε για πρώτη φορά καπετάνιος φρεγάτας στο «D’Entrecasteaux» από τις 7 Ιανουαρίου 1913, της οποίας ήταν και ο δεύτερος επικεφαλής του πληρώματος από την ναυπήγηση του πολεμικού πλοίου. Στην συνέχεια, επιλέχθηκε από τον υπουργό του Ναυτικού Λυσιέν Λακάζ (Lucien Lacaze) ως ναυτικός ακόλουθος και αξιωματικός πληροφοριών στην Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα.

Εθνικός διχασμός

Η εμπιστοσύνη του Γάλλου υπουργού Λακάζ στο πρόσωπό του, έγκειται στην εμπειρία του πάνω σε θέματα πολιτικής και διπλωματίας, και από στρατιωτικής πλευράς στον υποβρύχιο πόλεμο, όταν στο ξέσπασμα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η απειλή των γερμανικών υποβρυχίων έθετε σε κίνδυνο την επικράτηση των συμμαχικών πλοίων στην ανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα εκείνη την περίοδο που στην Ευρώπη είχε ξεσπάσει ο Μεγάλος Πόλεμος (Grande Guerre), όπως ήταν γνωστός ιστορικά μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, προσπαθούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της. Κύριος υποστηρικτής της πολιτικής μη εμπλοκής στον πόλεμο ήταν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, που έβλεπε με συμπάθεια τη γερμανική στρατιωτική μηχανή, αλλά διέβλεπε την επικράτηση των συμμαχικών δυνάμεων στη θάλασσα και με τη στάση του βοηθούσε τις Κεντρικές Δυνάμεις, και τα φιλομοναρχικά και συντηρητικά κόμματα που εκτός της αντίθεσης τους απέναντι σε νέα πολεμική επιχείρηση μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, αντιπολιτεύονταν τις διαδοχικές κυβερνήσεις του φιλελεύθερου πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου. Από την άλλη πλευρά, φιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις με την υποστήριξη της μεγαλοαστικής και μέρους της στρατιωτικής τάξης, ήθελαν την συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο με την προοπτική εδαφικών διεκδικήσεων σε νικηφόρα έκβαση και την αποφυγή της απώλειας εδαφών της ελληνικής επικράτειας σε αντίθετη περίπτωση.
Έπειτα από την τοποθέτησή του στην ελληνική πρωτεύουσα, οργανώνει μια μορφή παρακρατικής υπηρεσίας η οποία στοχεύει στην απεμπλοκή της Ελλάδας από το δόγμα της ουδετερότητας που εξυπηρετούσε τις Κεντρικές Δυνάμεις και την τελική σύμπραξη με τις δυνάμεις της Αντάντ. Στον σχεδιασμό του υπήρξε η πρόκληση θερμού επεισοδίου μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και του παλατιού με τις Δυτικές Δυνάμεις. Η επιχείρηση σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον ναυτικό ακόλουθο και οδήγησε στην βομβιστική επίθεση εναντίον της Γαλλικής Πρεσβείας, η οποία προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση των δυτικών κυβερνήσεων και ιδιαίτερα της βρετανικής κοινής γνώμης, που θορυβήθηκε από τις εξελίξεις. Στις συνέπειες της βομβιστικής επίθεσης συγκαταλέγεται η κατάληψη της Κέρκυρας από τον γαλλικό ναυτικό και το επόμενο χρόνο τα Νοεμβριανά του 1916 και ο βομβαρδισμός της Αθήνας.
Ανάκτηση πληροφοριών

Περίληψη

Μία διαδικασία ανάκτησης πληροφοριών ξεκινά όταν ο χρήστης εισάγει ένα ερώτημα (query) στο σύστημα. Τα ερωτήματα είναι αιτήσεις αναζήτησης σε κάποια βάση δεδομένων, όπως για παράδειγμα η αναζήτηση ενός αλφαριθμητικού σε κάποια μηχανή αναζήτησης του ιστού. Στην ανάκτηση πληροφοριών ένα ερώτημα δεν προσδιορίζει μονοσήμαντα ένα αντικείμενο, αλλά αντ’ αυτού, πολλά αντικείμενα μπορεί να ταιριάζουν στο ερώτημα, ίσως με διαφορετικούς βαθμούς σχετικότητας.
Ένα αντικείμενο είναι μια οντότητα που αντιπροσωπεύεται από κάποιες πληροφορίες σε μια βάση δεδομένων. Για να απαντηθούν τα ερωτήματα των χρηστών, γίνεται αναζήτηση ανάμεσα στα στοιχεία της βάσης για πιθανές απαντήσεις. Τα δεδομένα μπορεί να έγγραφα κειμένων, εικόνες, αρχεία ήχου ή  βίντεο. Συχνά τα ίδια τα έγγραφα δεν αποθηκεύονται ή διατηρούνται απευθείας στο σύστημα ανάκτησης πληροφοριών, αλλά αντ’ αυτού εκπροσωπούνται στο σύστημα από υποκατάστατα έγγραφα ή μεταδεδομένα.
Τα περισσότερα συστήματα ανάκτησης πληροφοριών υπολογίζουν μια αριθμητική βαθμολογία για το πόσο καλά κάθε αντικείμενο στη βάση δεδομένων ταιριάζει με το ερώτημα και κατατάσσει τα αντικείμενα σύμφωνα με αυτή την τιμή. Τα αντικείμενα που βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης εμφανίζονται στο χρήστη. Η διαδικασία μπορεί στη συνέχεια να επαναλαμβάνεται, αν ο χρήστης επιθυμεί να βελτιώσει το ερώτημα.
Διοίκηση πόλης Βελιγραδίου

Η Διοίκηση πόλης Βελιγραδίου (σερβικά : Управа града Београда) ήταν διοικητική διαίρεση της Σερβίας από το 1839 έως το 1944. Η Διαίρεση, αρχικά σαν Επαρχία, περιελάμβανε κυρίως το Βελιγράδι όπου διοικούνται από δύο αρχές, το δημοτικό συμβούλιο ως φορέας της αυτοδιοίκησης και την διοίκηση ως υπεύθυνη για την αστυνομία και την εκπροσώπηση κυβέρνησης.

Ιστορία

Δημιουργήθηκε πρώτη φορά σαν "Επαρχία Βελιγραδίου" (σερβικά: Београдски округ) το 1839 με την διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας και διατηρήθηκε στα πλαίσια του Βασιλείου της Σερβίας του Βασιλείου Σέρβων-Κροατών και Σλοβένων και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Το 1929 με την διαίρεση του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας σε επαρχίες σχηματίζεται η ξεχωριστή διοικητική και εδαφική μονάδα που ονομάστηκε "διοίκηση πόλης του Βελιγραδίου", η οποία είναι περιελάμβανε την πόλη του Βελιγραδίου αλλά και το Ζέμουν με το Πάντσεβο. Αυτή η διοικητική περιοχή περιβάλλεται από την Μπανόβινα του Δούναβη που είχε έδρα στο Νόβι Σαντ. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη του Βελιγραδίου συνέχισε να υπάρχει ως διοικητική και εδαφική ενότητα της Σερβίας.
Ίστοτσνι Μόσταρ

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Ο Δήμος του Ίστοτσνι Μόσταρ, στα ελληνικά «Ανατολικό Μόσταρ», δημιουργήθηκε μετά το πέρας του Πολέμου της Βοσνίας επί του εδάφους του παλαιού προπολεμικού Δήμου του Μόσταρ, με το υπόλοιπο τμήμα του δήμου να αποτελεί τμήμα της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έως το 2004, έφερε την ονομασία Σρπσκι Μόσταρ, το «Σερβικό Μόσταρ». Ο όρος Ίστοτσνι Μόσταρ είναι δυνατό, επίσης, να αναφέρεται στο ανατολικό τμήμα της Πόλεως του Μόσταρ, εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Οικισμοί

Πέραν του Ζίγιεμλιε, ο δήμος περιλαμβάνει τα χωριά Κοκόρινα και Κάμενα.
Λουδοβίκος Ερρίκος του Καϊζερσλάουτερν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου κόμη του Καϊζερσλάουτερν και της Μαρίας-Ελεονώρας, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου κόμη του Βρανδεμβούργου.
Το 1655 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση το 1673 και απεβίωσε ένα έτος μετά. Τάφηκε στο ναό του Αγ. Στεφάνου στο Ζίμερν. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1666 την Μαρία των Νασσάου, κόρη του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Μουσική της Αυστρίας

Το καθεστώς της Βιέννης ως πολιτιστικό κέντρο άρχισε την άνοδό του στις αρχές του 16ου αιώνα, και επικεντρώθηκε γύρω από μουσικά όργανα, όπως το λαούτο. Τον 18ο και 19ο αιώνα συνθέτες έφθασαν στην πόλη, υπό την προστασία των Αψβούργων, κάνοντάς την έτσι ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της κλασικής μουσικής. Ο Φραντς Γιόζεφ Χάυντν, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Σούμπερτ και ο Γιόχαν Στράους είναι μεταξύ αυτών που συνδέθηκαν με την πόλη, ενώ ο Φραντς Σούμπερτ γεννήθηκε εκεί το 1797. Κατά τη διάρκεια της μπαρόκ περιόδου, σλαβικές και ουγγρικές λαϊκές μορφές επηρέασαν την αυστριακή μουσική.

Λαρυγγισμός

Ο λαρυγγισμός, μια μορφή τραγουδιού που περιλαμβάνει ταχείες και επαναλαμβανόμενες αλλαγές της φωνής, ξεκίνησε να αναπτύσσεται στην περιοχή των Άλπεων. Το Ούρσπρουνγκ Μπούαμ είναι μια αυστριακή λαϊκή μουσική ομάδα από το Τσίλερταλ του Τυρόλου, που ειδικεύεται στο λαρυγγισμό.

Ροκ και ποπ μουσική

Ο Φάλκο ήταν ο πιο δημοφιλής Αυστριακός καλλιτέχνης σε όλη τη δεκαετία της δεκαετίας του 1980. Το τραγούδι του «Ροκ με Αμαντέους» έφτασε στο μουσική βαθμολογική λίστα Billboard Hot 100 το 1986. Ο αιφνίδιος θάνατός του το 1998 στη Δομινικανή Δημοκρατία έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τη μουσική του.
Υπάρχουν μερικοί σημαντικοί ροκ και ποπ μουσικοί και συγκροτήματα στην Αυστρία. Το συγκρότημα Όπους, από το Γκρατς, έφθασε με το τραγούδι του «Λιβ ιζ λάιφ» στην κορυφή των ευρωπαϊκών μουσικών λιστών. Τα τελευταία χρόνια, αρκετές ομάδες μουσικών έχουν περιοδεύσει στην Ευρώπη και είχαν εμπορική επιτυχία διεθνώς. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς είναι η Χριστίνα Στάρμερ και τα γκρουπ Σι Σέις, Άλμπουμ Οριέντιντ Ροκ και Κόρνερστοουν.
Το ντεθ μέταλ γκρουπ Μπελφίγκορ κυριαρχεί σήμερα στην αυστριακή μέταλ σκηνή, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Χόλεντον, Πούνκεντ Στεντς, Άμπιγκορ, Ντισαρμόνικ Όρκεστρα, Βίζιονς οφ Ατλάντις, Ντόρνενραϊχ, Ζαμόνινγκ και Εστάτικ Φίαρ.
Ο Κρίστιαν Φένες είναι ένας Αυστριακός καλλιτέχνης ηλεκτρονικής μουσικής. Άλλοι μουσικοί αυτού του είδους είναι οι Ντερ Μπλουτάρς, που δραστηριοποιούνται στην νεοφόλκ σκηνή, όπως και οι Στούρμπερχτ.
Ο ντράμερ Τόμας Λανγκ γεννήθηκε στη Βιέννη, το 1967, και έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Ρόμπερτ Φριπ, η Τζέρι Χάλιγουελ και ο Ρόμπι Γουίλιαμς.
Δεν υπάρχει μεγάλη ανεξάρτητη ροκ σκηνή στην Αυστρία. Ένα από τα λίγα συγκροτήματα, που πραγματοποιούν διεθνείς περιοδείες, είναι το Κίλντ μπάι 9βι Μπάτερις από τη Βιέννη.
Το ετήσιο μουσικό φεστιβάλ και συνέδριο Γουέιβς Βιένα πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο. Η σύνθεσή του επικεντρώνεται κυρίως στην εναλλακτική και ανεξάρτητη μουσική.

Σύγχρονη κλασική μουσική

Η Φιλαρμονική της Βιέννης είναι μιας παγκοσμίου φήμης κλασική μουσική ορχήστρα, που περιοδεύει όλο το χρόνο σε διάφορα μέρη του κόσμου. Κάθε χρόνο, την Πρωτοχρονιά, δίνει συναυλία στην αίθουσα Βίνερ Μουζικφεράιν, κάτι που αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές μουσικές διοργανώσεις κλασικής μουσικής στην Ευρώπη.
Αγία Πολυξένη

Η Αγία Πολυξένη είναι αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας.
Συνεορτάζεται με την αδελφή της Αγία Ξανθίππη στις 23 Σεπτεμβρίου 
και από τις 2 Εκκλησίες.
Ήταν Ισπανικής καταγωγής και έζησε στα μέσα του πρώτου αιώνα μετά 
Χριστόν όταν Καίσαρ ήταν ο Κλαύδιος ο Α' (41-54 μ.Χ.).  Άκουσε 
το κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου και του Αποστόλου Φιλίππου στην Ελλάδα και έγινε μαθήτρια του Αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος και την εβάπτισε.
Φωτογραμμετρία

Φωτογραμμετρία ονομάζεται μια ιδιαίτερη μέθοδος - τεχνική προσδιορισμού διαστάσεων αντικειμένων με χρήση φωτογραφιών. Στη μέθοδο αυτή ακολουθείται ιδιαίτερος τρόπος φωτογράφησης.
Εφευρέτης της μεθόδου αυτής ήταν ο Γάλλος ερευνητής Αιμέ Λωσεντά (Aimé Laussedat) όταν το 1851 πρώτος αντελήφθη την αξία της, που βασιζόταν σε κάθετη και πλάγια φωτογράφηση αντικειμένων. Χρειάστηκε όμως να παρέλθει σχεδόν μισός αιώνας για να γίνει αντιληπτή η αξιοποίηση της μεθόδου αυτής, ειδικά για τη χαρτογράφηση περιοχών, όπου συνετέλεσε βέβαια η εξέλιξη του αεροπλάνου.
Στη δεκαετία που προηγήθηκε του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η φωτογραμμετρία σημείωσε ευρύτατη χρήση ειδικά στην τοπογραφία. Με την έναρξη του πολέμου όπου για στρατιωτικές ανάγκες  άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η αεροφωτογραφία η μέθοδος αυτή έλαβε νέες διαστάσεις αποτελεσματικής εφαρμογής καλούμενη επί τούτου αεροφωτογραμμετρία.

Η αεροφωτογραμμετρία συνέχισε μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ν΄ αποτελεί περισσότερο στρατιωτική μέθοδο με ό,τι απαγορευτικό μπορεί να σήμαινε αυτό. Μετά τη λήξη όμως και αυτού του πολέμου η φωτογραμμετρία άρχισε να χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές ειρηνικές εφαρμογές καθιστάμενη ειδικό εργαλείο πολλών επιστημών και τεχνικών εφαρμογών.
Σήμερα η φωτογραμμετρία αποτελεί την κυρίαρχη μέθοδο στη χαρτογραφία και την τοπογραφία καθώς και σε πολλές οικολογικές μελέτες.
Ο εξοπλισμός και τα όργανα (φωτογραφικές μηχανές, κ.λπ.) που χρησιμοποιούνται στη μέθοδο αυτή έχουν ήδη εξελιχθεί σε πολύ υψηλό βαθμό μέχρι αυτοματοποίησης. Η δε παράλληλη εξέλιξη των μέσων από τα οποία πραγματοποιείται αυτή, ειδικότερα των διαστημικών μηχανών (τεχνητών δορυφόρων) επιτρέπει πλέον την  εφαρμογή σε υψηλό βαθμό ποιότητας, με κάλυψη και των τριών διαστάσεων καλούμενη επί τούτου στερεοφωτογραμμετρία.  Παράλληλα, η εξέλιξη των υπερευαίσθητων φιλμς σε ακτινοβολίες πέραν του ορατού φάσματος δημιούργησε νέα πεδία στρατιωτικού ενδιαφέροντος.
 
Με την εξέλιξη και της ψηφιακής φωτογραφίας, η λεγόμενη, κατ΄ επέκταση, ψηφιακή φωτογραμμετρία είναι αυτή που κυριαρχεί σήμερα στο χώρο των επίγειων υποτυπώσεων με επιπλέον εφαρμογές στην αρχαιολογία, αρχιτεκτονική, δασοκομία, ιατρική, ναυπηγική, κατασκευές μεγάλων έργων οδοποιίας κ.λπ.
Ανάλογα των παραπάνω τομέων εφαρμογών λαμβάνει εξ αυτού και το αντίστοιχο προσδιοριστικό ως επί μέρους κλάδος π.χ. αρχαιολογική, δασοκομική, ανακριτική κ.λπ. φωτογραμμετρία. Ειδικότερη περίπτωση ονομασίας εφαρμογής είναι η φωτογεωλογία. Παράλληλα όλων των παραπάνω είναι και η αντίστοιχη φωτοερμηνεία κατά την οποία γίνεται η ανάλυση των φωτογραφιών.
2829 Μπομπχόουπ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μπομπχόουπ εκτιμάται σε 38,25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,092 ± 0,013. Ο Μπομπχόουπ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4,5 ως 7,5 ώρες περίπου.
Νυχτερινά, Op. 9 (Σοπέν)

Nocturnes, Op. 9 είναι σύνθεση του Φρεντερίκ Σοπέν, που αποτελείται από 3 nocturnes (νυχτερινά), γραμμένα μεταξύ το 1830 και το 1832, κυκλοφορώντας κιόλας αυτήν τη χρονιά, αφιερωμένα στην Καμίλ Πλεγιέ. Το δεύτερο νυχτερινό, από τα τρία, θεωρείται ως ένα από τα πιο δημοφιλή κομμάτια του Σοπέν, ενώ χρησιμοποιήθηκε δεκάδες φορές σε ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και σε βιντεοπαιχνίδια. Μουσικά, το πρώτο μέρος είναι σε Σι ύφεση Μινόρε, το δεύτερο σε Μι ύφεση Μινόρε και το τρίτο σε Σι Ματζόρε.
Άγιος Στυλιανός

Εικονογράφία

Η ιαματική θαυματουργία του Αγίου πέρασε και στην εικαστική απόδοση του αγίου: σε βυζαντινές και κυρίως μεταβυζαντινές εικόνες παρουσιάζεται
ως γέροντας που κρατά με το αριστερό του χέρι σπαργανομένο βρέφος και με το δεξί ειλητάριο στο οποίο αναγράφεται, ΠΑΙΔΩΝ ΦΥΛΑΞ ΠΕΦΥΚΑ (ΑΛΛΑ) ΘΕΟΥ ΤΟ ΔΩΡΟΝ

Λαογραφία

Από παρετυμολογία του ονόματός του πιστεύεται ότι αυτός στυλώνει, δηλαδή ενισχύει την υγεία των παιδιών. Γι αυτό κατά την εορτή του οι μητέρες των βρεφών και των άλλων παιδιών απέχουν από κάθε δραστηριότητα. Έτσι στην Ικαρία τα σπίτια έχουν την εικόνα του αγίου και όταν αρρώσταινε κάποιο παιδί λειτουργούσαν την εικόνα και σταύρωναν με αυτήν το παιδί. Στην Κρήτη οι γονείς των παιδιών τα οποία πεθαίνουν, ονομάζουν το νεογέννητο μετά το θάνατο του παιδιού, Στυλιανό ή Στυλιανή. Σε κάποια, πάλι, ασθένεια, μπορούσε το όνομα να αλλάξει σε Στυλιανός. Εξαιρετικά διαδεδομένο είναι, κυριως ανάμεσα στους Θράκες αλλά και στους Βλάχους, το όνομα Στέργιος ως παραλλαγή του Στέλιος, το οποίο δίδεται κατόπιν τάματος για ευτοκία από επίτοκες γυναίκες, οι οποίες ενωρίτερα δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν παιδιά.
Οι αντιλήψεις αυτές για τον Άγιο Στυλιανό, είναι ακόμη και σήμερα διαδεδομένες μεταξύ των πιστών. Πιστεύεται ότι ο Άγιος ενισχύει την υγεία των νηπίων, των οποίων θεωρείται φύλακας. Στη Θεσσαλία τη μέρα της εορτής του γιορτάζουν κατά παράδοση και αυτοί που έχουν το όνομα Στέργιος.
Κάστρο Αγίου Κωνσταντίνου Τελένδου

Το Κάστρο Αγίου Κωνσταντίνου είναι οχυρωματικό έργο στην νησίδα Τέλενδο που βρίσκεται δίπλα στην Κάλυμνο στα Δωδεκάνησα. Το κάστρο στο εσωτερικό του περιελάμβανε μεσαιωνικό οικισμό, βρισκόταν απέναντι από το Καστέλλι και είχε οπτική επαφή με το Κάστρο Γαλατιανής. Είναι χτισμένο σε βραχώδες έδαφος στα βόρεια της νησίδας σε υψόμετρο 250 μέτρα και οφείλει το όνομα του στον ναό που βρίσκεται μέσα σε αυτό.
Το κάστρο είχε τείχη πάχους από 1 έως 1,5 μέτρα και είχε μόνο μία πύλη στο μοναδικό προσβάσιμο σημείο αφού περιβαλλόταν από γκρεμούς. Είχε προτείχισμα και διασώζεται σήμερα ερείπια μικρού πύργου-παρατηρητηρίου. Το κάστρο πιστεύεται ότι κτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 7ου αιώνα για προστασία του οικισμού από τις αραβικές επιδρομές της εποχής. Πιστεύεται ότι το κάστρο και ο οικισμός διατηρήθηκαν μέχρι τον 10ο αιώνα που επανακατοικήθηκαν τα παράλια της νησίδας.
Σήμερα διασώζονται τα τείχη του σε χαμηλό ύψος, ερείπια οικιών, και ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης που χτίστηκε πάνω σε ερείπια βασιλικής και διασώζονται τοιχογραφίες του 7ου αιώνα.
Πλάκα με παράσταση της Γέννησης (Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών)

Περιγραφή

Απεικονόζονται δύο σκηνές από τον κύκλο της Γέννησης σε επάλληλα επίπεδα. Στο επάνω εικονίζεται μικρό τμήμα από τον Ιωσήφ και τα πόδοα του όνου ,πιθανώς από τη φυγή στην Αίγυπτο. Στο κάτω συνοπτική απόδοση της Γέννησης Στο κέντρο υψηλή κτιστή φάτνη με το βρέφος εσπαργανωμένο και τα δύο συμμετρικά τοποθετημένα δεξιά και αριστερά. Τη σκηνή πλαισιώνουν δύο ανόμοια δέντρα με πλούσια φυλλώματα και δυνατούς κορμούς. Το αριστερό είναι κωνοφόρο, γνωστό από ρωμαϊκές σαρκοφάγους, με τη σημασία της διαιώνισης της ζωής και της αθανασίας Το δεξί δέντρο είναι άμπελος πιθανώς, συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Η επεξερφασία σε διαφορετικά επίπεδα της πλάκας μαρτυράει την επίδραση της αρχαιότητας. Η φάτνη θυμίζει τραπέζι σε συμπόσια νεκροδείπνων. Το κεφάλι των ζώων είναι έξεργο και το σώμα τους σε χαμηλό ανάγλυφο, σε πλάγια στάση, Η όλη παράσταση χαρακτηρίζεται από λιτότητα με επιδράσεις αρχαίων προτύπων, και κλασικίζουσα απόδοση των πτυχώσεων στο χιτώνα του Ιωσήφ. Χρονολογείται περί το 400 μ.Χ.
Ηθική κυρίων - δούλων

Το θέμα της ηθικής των κυρίων - δούλων, αποτελεί κεντρικό σημείο στα έργα του Φρειδερίκου Νίτσε, συγκεκριμένα στο έργο "Η Γενεαλογία της Ηθικής". Ο Νίτσε ισχυρίζεται ότι υπήρξαν δύο θεμελιώδεις τύποι ηθικής. Η ηθική των κυρίων και η ηθική των δούλων. Η ηθική των κυρίων ζυγίζει τις πράξεις με βάση τις καλές ή κακές συνέπειες. Αντίθετα η ηθική των δούλων εστιάζεται σε καλές και κακές προθέσεις μιας πράξης. Ενώ η ηθική των κυρίων δίνει αξία σε έννοιες όπως υπερηφάνεια, δύναμη και ευγένεια-αρχοντιά, η ηθική των δούλων δίνει αξία σε έννοιες όπως ευγένεια, ταπεινότητα και συμπάθεια. Σύμφωνα με τον Νίτσε η μελέτη των δύο αυτών τύπων ηθικής, αποτελεί τη βάση για την εξήγηση του δυτικού τρόπου σκέψης.
Προφήτης της παλίρροιας

Με το όνομα «Προφήτης της παλίρροιας» έμεινε στην ιστορία ένας πολύπλοκος μηχανισμός αλληλεξαρτημένων παλιρροιομέτρων θερμομέτρων και υγρομέτρων που οι ενδείξεις όλων κατέληγαν σ΄ ένα μηχανικό κύλινδρο στη κορυφή του οποίου υπήρχε κάθετος δίσκος (ωρολογιακός) επι του οποίου καθίστατο δυνατός ο καθορισμός της διαδρομής της παλίρροιας ενός τόπου για ένα ολόκληρο έτος.
Το σύστημα αυτό το είχε επινοήσει ο φυσικός Κέλβιν (1824-1907), βασιζόμενος στην «αρμονική ανάλυση», από τον οποίον και έλαβε αυτή την ονομασία. Λόγω όμως της πολυπλοκότητας, στην αναζήτηση της εκάστοτε απόλυτης τιμής της παλίρροιας, λαμβάνοντας υπόψη και άλλους εξωγενείς παράγοντες, αλλά και του πολύ μακρού χρόνου πρόβλεψης σχεδόν ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε.
 
Ανεξάρτητα όμως αυτού ο Προφήτης της παλίρροιας απετέλεσε αναμφίβολα τον πρόδρομο του σύγχρονου μηχανικού παλιρροιοδείκτη, (γνωστού και ως ρολόι παλίρροιας), καθώς και του παλιρροιογράφου.
Άκουα Κλάουντια

Δομή

Ανάλογα με την εποχή, το μήκος του καναλιού έφτανε τα περίπου 69 χιλιόμετρα (το περισσότερο υπογείως) και ο όγκος  νερού στις πηγές του άγγιζε τα 191 χιλιάδες κυβ. μέτρα ανά εικοσιτετράωρο. Μετά την κατασκευή του Acrus Neroniani, από τον Νέρωνα (που ήταν ένα κομμάτι του Άκουα Κλάουντια), το υδραγωγείο απέκτησε τη δυνατότητα να τροφοδοτεί και τις 14 περιοχές της Ρώμης. Ήταν ένα από τα δύο υδραγωγεία που κατέληγαν στην Πόρτα Μαγκιόρε (το άλλο ήταν το Άνιο Νόβους). Σήμερα διαθέτουμε λεπτομερειακές περιγραφές του έργου χάρη στον Φροντίνο, Ρωμαίο αριστοκράτη, του οποίου το έργο De aquaeductu δημοσιεύτηκε στα τέλη του 1ου αιώνα. 
Στον τόπο του υδραγωγείου χτίστηκε αργότερα η χριστιανική εκκλησία Σαν Τομμάσο ιν Φόρμις.