google/wiki40b huggingface dataset:
Πασοκοποίηση

Με τον όρο Πασοκοποίηση (διεθνώς Pasokification) περιγράφεται η μείωση της εκλογικής επιρροής των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην Δυτική Ευρώπη κατά τη δεκαετία του 2010 και η ταυτόχρονη ανάδυση εθνικιστικών, αριστερών ή δεξιών λαϊκιστικών εναλλακτικών. 
Ο όρος προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ, του οποίου η εκλογική δύναμη έπεσε από το 44% στις εθνικές εκλογές του 2009 στο 5% το 2015, εξαιτίας του χειρισμού της κρίσης του ελληνικού δημοσίου χρέους . Στο ίδιο διάστημα, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. παρουσίασε αύξηση του εκλογικού ποσοστού και της επιρροής του. Έκτοτε, ο όρος χρησιμοποιήθηκε σε παρόμοιες μειώσεις που υπέστησαν πολλά άλλα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.

Γαλλία

Πασοκοποίηση θεωρείται ότι υπέστη το Σοσιαλιστικό Κόμμα στη Γαλλία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2010, όπως και στις γαλλικές περιφερειακές εκλογές του 2015, οπότε αναδείχθηκε τρίτο με βάση τον αριθμό των ψήφων που έλαβε κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου των εκλογών (μέχρι τότε το κόμμα κατελάμβανε την πρώτη ή δεύτερη θέση σε αριθμό ψήφων). Το κόμμα αυτό έχασε τις περισσότερες έδρες του στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2017, στον πρώτο γύρο των οποίων έλαβε μόλις το 10% των ψήφων. Οι προεδρικές εκλογές του 2017 ήταν επίσης χωρίς προηγούμενο, καθώς κανένας υποψήφιος των δύο παραδοσιακών μεγάλων κομμάτων (Σοσιαλιστικό και Ρεπουμπλικανικό) δεν πέρασε στον δεύτερο γύρο.

Γερμανία

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) πέτυχε το χειρότερο ιστορικό αποτέλεσμά του στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2017, αποσπώντας μόνο το 20,5% των ψήφων. Το 2018, αφού το κόμμα εντάχθηκε σε μεγάλο κυβερνητικό συνασπισμό με την Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) της Άνγκελας Μέρκελ, τον τρίτο από το 2005, υπέστη σειρά εκλογικών αποτυχιών στις περιφερειακές εκλογές της Βαυαρίας και της Έσσης, όπου ουσιαστικά έχασε το στάτους του παγγερμανικά δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος. Παράλληλα, το κόμμα κυμαινόταν περί το μόλις 14% στις δημοσκοπήσεις που διεξάγονταν σε εθνικό επίπεδο, στις οποίες συχνά βρισκόταν πίσω από τους Πράσινους (Grüne) και την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα επανήλθε στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο, ενώ η Αριστερά (Die Linke) σημείωσε επίσης μικρά κέρδη.

Ιρλανδία

Το Εργατικό Κόμμα έπεσε από τις 33 στις 7 έδρες μετά τις γενικές εκλογές του 2016.

Ιταλία

Το Δημοκρατικό Κόμμα έχασε 227 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και 65 έδρες στη Γερουσία στις γενικές εκλογές του 2018.

Ολλανδία

Το Εργατικό Κόμμα έχασε σημαντική επιρροή στις γενικές εκλογές του 2017 με το μερίδιο ψήφων του να μειώνεται από το 25% (στις προηγούμενες εκλογές) στο 6%.

Ηνωμένο Βασίλειο

Το Σκωτικό Εργατικό Κόμμα κατείχε την πλειοψηφία των σκωτσέζικων εδρών του Κοινοβουλίου του Westminster από τις γενικές εκλογές του 1964 έως τις αυτές του 2015, στις οποίες το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας κέρδισε 56 από τις 59 έδρες και στη συνέχεια 35 από τις 59 έδρες στις γενικές εκλογές του 2017. 
Το Εργατικό Κόμμα αντέδρασε στην παρακμή των κεντροαριστερών πολιτικών κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη εκλέγοντας στην ηγεσία του τον Τζέρεμι Κόρμπιν, σε μια προσπάθεια να συνεχίσει να υπάρχει στην ευρωπαϊκή πολιτική. Η ηγεσία του Κόρμπιν χαρακτηρίστηκε ως πιο αριστερή από αυτή των προκατόχων του της εποχής των «Νέων Εργατικών».
Ευρώπη (ύμνος)

Ευρώπη είναι ο εθνικός ύμνος της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου Η μουσική είναι σύνθεση του Μεντί Μεντζίτσι (Mendi Mengjiqi). Ο ύμνος δεν έχει στίχους. Καθιερώθηκε στις 11 Ιουνίου του 2008. Η επιλογή του ύμνου έγινε με το κριτήριο να μην συμπεριλαμβάνει αναφορά σε κάποια εθνοτική ομάδα. Την απόφαση για την υιοθέτηση του ύμνου έλαβε η Συνέλευση του Κοσόβου, με 72 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ και 15 κατά της επιλεγμένης σύνθεσης. Υπήρχαν επίσης πέντε αποχές.

Διαγωνισμός για τον ύμνο

Στις 12 Μαρτίου του 2008 η Συνέλευση ανακοίνωσε έναν ανοικτό διαγωνισμό για την επιλογή ύμνου στον Τύπο στην Πρίστινακαι επίσης στον επίσημο ιστότοπο της Συνέλευσης. Ανάμεσα στους όρους ήταν και ότι η σύνθεση έπρεπε να είναι ξεχωριστή, μία και αρχική και ότι η διάρκεια του ύμνου δεν θα έπρεπε να είναι λιγότερη από 30 δευτερόλεπτα και μεγαλύτερη από 60 δεύτερα. Επίσης, θα  μπορούσε να είναι σε οποιαδήποτε γλώσσα από εκείνες του Κοσόβου.
Τελικά όμως δεν επιλέχθηκε τελικά ύμνος με κείμενο  και η κυβέρνηση τόνισε ότι καμία εθνοτική ομάδα δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στον ύμνο, καθώς το Κοσσυφοπέδιο είναι "δημοκρατική, κοσμική και πολυεθνική δημοκρατία". Παρόμοιο πρόβλημα προέκυψε κατά την επιλογή της σημαίας.

Η Ωδή στη Χαρά

Η "Ωδή στη Χαρά", ο ύμνος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παίχθηκε κατά την επίσημη ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, στις 17 Φεβρουαρίου του 2008. Η προσωρινή κυβέρνηση αποφάσισε να πράξει έτσι ως φόρο τιμής στην ΕΕ σε αναγνώριση των προσπαθειών της για την ανεξαρτησία.

Ύμνος στη Σημαία (Himni i Flamurit)

Ο "Ύμνος στη Σημαία", εθνικός ύμνος της Αλβανίας, χρησιμοποιήθηκε ευρέως στο Κόσοβο, μαζί με άλλα αλβανικά εθνικά σύμβολα. Ήταν επίσης ο ύμνος της ανεπίσημης Δημοκρατίας του Κοσόβου (1990–2000), όταν η επαρχία τέθηκε υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών.

Όταν ξεκίνησε η πολεμική κραυγή στο Κόσοβο (Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë)

Το τραγούδι "Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë" του  Ραούφ Δόμι προτάθηκε από τον πρώην ηγέτη του Κοσόβου, Ιμπραχίμ Ρουγκόβα ως ύμνος, το 2000. Ωστόσο, δεν είχε παρθεί τότε καμία απόφαση. Οι στίχοι του ύμνου είναι στην αλβανική γλώσσα.
Χρήστος Γκοσλιόπουλος

Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα

Γεννήθηκε το 1956 στο Νεστόριο Καστοριάς, όπου ολοκλήρωσε τις μαθητικές του σπουδές. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έγινε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών. Υπηρέτησε τη θητεία του στο στρατό στο Μηχανικό, στην περιοχή του Έβρου. Το 1982, χρονιά διορισμού του στη δημόσια εκπαίδευση, εγκαταστάθηκε στην πόλη της Καστοριάς, όπου διαμένει με την οικογένειά του. Εργάστηκε επί αρκετά χρόνια ως καθηγητής σε Λύκεια στην πόλη της Καστοριάς και στο Άργος Ορεστικό. Συνταξιοδοτήθηκε το 2014.

Συνδικαλιστική δράση και πολιτική σταδιοδρομία

Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στην ΕΛΜΕ Καστοριάς, στο Δ.Σ. της οποίας ήταν μέλος.
Τον Νοέμβριο του 1993 διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας και υπηρέτησε ως τις 31 Δεκεμβρίου 1994. Από το 1995 ως το 1996 διετέλεσε Περιφερειακός Διευθυντής Θεσσαλονίκης, και από το 2002 ως το 2004 ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΕΟΜΜΕΧ.
Η θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε με την εκλογή του ως κοινοτικού συμβούλου Νεστορίου το 1990. Πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1996 με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς.
Εξελέγη δήμαρχος Νεστορίου για πρώτη φορά το  2002 συγκεντρώνοντας το 78,74% των ψήφων και επανεξελέγη με ποσοστό 51,6% στον πρώτο γύρο το [2006.
Το 2010 επανεξελέγη δήμαρχος με ποσοστό 68,86% από τον πρώτο γύρο.
Ο Γκοσλιόπουλος εξελέγη ξανά δήμαρχος στις εκλογές του 2019 με συντριπτικό ποσοστό 80,11% από τον 1ο γύρο.

Οικογένεια

Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Παπατέρπου και έχουν έναν γιο, τον Μιχάλη.
Σελλασία Λακωνίας

Ιστορία

Στην αρχαιότητα υπήρχε φυλάκιο των Σπαρτιατών για να ελέγχει τη διάβαση προς τη Λακωνία.
Το 222 π.Χ. έγινε εκεί μία μάχη που έκλεισε το κεφάλαιο πόλις-κράτος στην Αρχαία Ελλάδα. Ο Αντίγονος Γ΄ Δώσων, αντιβασιλιάς της Μακεδονίας και η Αχαϊκή Συμπολιτεία (που ανάμεσα στα στρατεύματά της βρισκόταν ο νεαρός τότε Φιλοποίμην) πολέμησαν με τους Σπαρτιάτες του μεταρυθμιστή βασιλιά Κλεομένη Γ'. Η Σπάρτη ήταν η τελευταία πόλη-κράτος της παλαιότερης εποχής που συνέχιζε να αντιστέκεται, τόσο στην εξουσία των Μακεδόνων όσο και στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Τελικά οι δυνάμεις των συμμάχων νίκησαν τους Σπαρτιάτες και ενέταξαν τη νικημένη πόλη στην Αχαϊκή Συμπολιτεία.

Προσωπικότητες

Η Σελλασία είναι τόπος καταγωγής της επιχειρηματικής οικογένειας Γιαννακόπουλου.
Φακούντο Πάρρα

Καριέρα

Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2004 από την Τσακαρίτα Τζούνιορς και την πρώτη κατηγορία της Αργεντινής σκοράροντας 2 φορές σε 20 αγώνες.Τις επόμενες δύο σεζόν σε 70 συμμετοχές στην Β' Κατηγορία της Αργεντινής είχε 20 τέρματα,γεγονός που προσέλκυσε το 2007,το ενδιαφέρον της τότε κυπελλούχου Ελλάδος Λάρισας,η οποία και τον απέκτησε για δύο χρόνια με τη μορφή δανεισμού.Κατά τα δύο χρόνια παραμονής του στην ομάδα του κάμπου, ο Πάρρα αγωνίστηκε σε 52 αγώνες πρωταθλήματος βρίσκοντας 10 φορές το δρόμο προς τις αντίπαλες εστίες.Τον Ιούλιο του 2009 το συμβόλαιο του παίκτη λύθηκε με υπαιτιότητα του ποδοσφαιριστή έπειτα από γνωμάτευση της Επιτροπής Επίλυσης Οικονομικών Υποθέσεων της ΕΠΟ. 
Στην συνέχεια επέστρεψε στην Τσακαρίτα Τζούνιορς για να δοθεί το 2010 εκ νέου δανεικός,αυτή τη φορά στην Ιντεπεντιέντε όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα.Μάλιστα ήταν ο πρωταγωνιστής στον επαναληπτικό τελικό του Κόπα Σουδαμερικάνα κόντρα στην ΓΚΟΙΑΣ καθώς πέτυχε δύο τέρματα ενώ η ομάδα του κατέκτησε το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι.Την κατάκτηση του τροπαίου μαζί με τον Πάρρα, πανηγύρισαν άλλοι δύο πρώην παίκτες ελληνικής ομάδας,ο Λεάντρο Γκρατσιάν και ο Ρομπέρτο Μπατιόν (αγωνίστηκαν με τη φανέλα του Άρη).
Ντερβίς Έρογλου

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου το 1938. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Το 1976 έγινε βουλευτής και το 1976 μέλος της Τουρκικής Ομοσπονδίας της Βόρειας Κύπρου. Την περίοδο 1976-1977 υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας και Αθλητισμού. Το Νοέμβριο του 1983 έγινε μέλος της de facto Συντακτικής Συνέλευσης. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία σε 4 κυβερνήσεις της ΤΔΒΚ, από το 1985 ως το 1994 και από το 1996 ως το 2004. Την περίοδο από το 1994 ως το 1996 ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις 21 Νοεμβρίου του 2005 ο Έρογλου παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματός του, για να δώσει τόπο στο "νέο αίμα". Το Νοέμβριο του 2008 επανεξελέγη στην προεδρία του κόμματος.
Το κόμμα του ηττήθηκε από το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα στις αποκαλούμενες εκλογές του 2004. Το UBP κέρδισε ξανά την πλειοψηφία των εδρών στην Βουλή στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Απριλίου του 2009 με ποσοστό της τάξεως του 44% επί του συνόλου των ψήφων. Σε δηλώσεις του, ο Έρογλου τάχθηκε υπέρ της συνέχισης των συνομιλιών για το Κυπριακό. Την 1η Μαΐου του 2009 έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ.

Εκλογή στην προεδρία 2010

Στις 18 Απριλίου 2010 κέρδισε τις αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό της τάξεως του 50,37% έναντι 42,84% για τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ανέλαβε καθήκοντα στις 23 Απριλίου 2010.
UTC−08:30

UTC−08:30 είναι το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC-08:30.
Αυτή η ζώνη χρησιμοποιούταν στα Νησιά Πίτκαιρν μέχρι τις 26 Απριλίου 1998. Στις 27 Απριλίου η ζώνη ώρας άλλαξε στην UTC−08, οπότε αμέσως μετά τις 23:59:59 η ώρα άλλαξε στις 00:30:00.
Τάνος (ποταμός)

Ιστορία

Ο ποταμός Τάνος αναφέρεται για πρώτη φορά από την τραγωδία του Ευριπίδη, Ηλέκτρα. Εκεί μας δίνει την πρώτη γραπτή μαρτυρία για τον ποταμό του οποίου η κοίτη διασχίζει 65 χιλιόμετρα μέσα στον ορεινό όγκο της Βόρειας Κυνουρίας. Στην αρχαία τραγωδία χωρίς να αποκαλύψει το πραγματικό του όνομα ο Ορέστης αναγγέλλει στην Ηλέκτρα πως ο αδερφός της, δηλαδή ο ίδιος, ζει. Χαρούμενη αυτή στέλνει τον άντρα της στον γέροντα παιδαγωγό που τον μεγάλωσε κοντά στον ποταμό Ταναό, ο οποίος αποτελεί σύνορο μεταξύ Άργους και Σπάρτης. Με το ίδιο όνομα θα σημειώσει έξι αιώνες αργότερα και ο Παυσανίας τον ποταμό ο οποίος κατεβαίνει από τον Πάρνωνα και διαμέσου της γης των Αργείων χύνεται στον Θυρεάτη κόλπο. Με το όνομα των πρώτων ελληνικών φύλων, των Δαναών, που περιέχει την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα Danu (υγρασία, νερό, ποταμός) σχετίζεται το όνομα του ποταμού.

Ο ποταμός

Τα αρχαία χρόνια ο Τάνος κατέβαζε ορμητικά τα νερά του από τη δασοσκεπασμένη περιοχή της μεγάλης ορεινής διαδρομής του. Στα νεότερα όμως χρόνια, με την καταστροφή των δασών, λιγόστεψαν τα νερά του και έγινε χείμαρρος, ο οποίος το καλοκαίρι είναι εντελώς ξερός, ενώ τον χειμώνα γίνεται απειλητικός προκαλώντας, κάποιες φορές, καταστροφές. Από τις πλημμύρες στις 9 Νοεμβρίου του 1911 παρασύρθηκε η γέφυρα των Κάτω Δολιανών, ενώ στις 4 Δεκεμβρίου του 1921 τα πολλά νερά του κατέστρεψαν αρκετά σπίτια του Παραλίου Άστρους αλλά και τον Δεκέμβριο του 1967 καταστράφηκαν σπίτια, δρόμοι και δέντρα.
Ο πρώτος που προσδιόρισε με τοπογραφική σαφήνεια την ταυτότητα του ποταμού ήταν ο Γάλλος γεωγράφος Μπομπλάζ, όταν πέρασε από την Κυνουρία το 1829. Αυτός επιβεβαίωσε τη μαρτυρία του Λήκ, πως σε παλιότερα χρόνια ο Τάνος σχημάτιζε Δέλτα στο Θυρεατικό κάμπο και έχυνε στη θάλασσα τα νερά του νότια στη θέση Πόρτες αλλά και εκεί που εκβάλει σήμερα κοντά στο Παλιόχανο.
Οι πρώτες πηγές του ποταμού είναι στα πρόβουνα της βόρειας πλευράς του Πάρνωνα (Μαλεβού), σε ύψος 880 μέτρων. Προχωρά βορειοδυτικά, όπου θα συγκεντρώσει όλα τα νερά της περιοχής του Αγίου Πέτρου και θα ονομαστεί Αγιοπετρίτικο ποτάμι, ενώ στην περιοχή της Ωριάς θα μετονομαστεί σε Ραγκαβά. Δύο μεγάλα ρέματα που κατεβαίνουν από τα Καστριτοχώρια, του Σημάδη και του Σεούλου, θα δυναμώσουν τη ροή του κατά τους χειμερινούς μήνες. Όταν φτάσει στην Περδικόβρυση αφήνει στα δεξιά του το μοναστήρι του Προδρόμου και εμπλουτίζεται με νερά από τους χείμαρρους που κατεβαίνουν από τις δύο όχθες. Στην περιοχή του Στόλου θα σμίξουν τα νερά τους στην κοίτη του, ο Ξεριάς που ξεκινάει από την περιοχή του Παρθενίου, ο χείμαρρος της Γαλτενάς (Αετοχώρι) κι εκείνος του Στόλου. Εδώ θα εγκαταλείψει την ορεινή του διαδρομή και θα μπει στην πεδινή περιοχή των Κάτω Δολιανών, όπου η κοίτη του πλαταίνει, ακολουθεί ανατολική κατεύθυνση και εκβάλλει βόρεια από το Παράλιο Άστρος στον Θυρεατικό κόλπο.
Πάουλ Ρόιτερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Γερμανίας, από οικογένεια Εβραίων. Ο πατέρας του ήταν ραβίνος και γεννήθηκε ο ίδιος με το όνομα Ισραέλ Μπέρε Γιοσαφάτ. Στο Γκέτιγκεν συναντήθηκε με τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους, ο οποίος έκανε πειράματα στη μετάδοση ηλεκτρικών σημάτων μέσω καλωδίου.
Ο Ρόιτερ εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο στις 29 Οκτωβρίου 1845 και έλαβε την ονομασία Ιωσήφ Γιοσαφάτ. Στις 16 Νοεμβρίου ασπάστηκε το χριστιανικό δόγμα σε τελετή στον γερμανικό λουθηρανικό ναό του Αγίου Γεωργίου και άλλαξε το όνομά του σε Πάουλ Γιούλιους Ρόιτερ. Μία εβδομάδα μετά, στις 23 Νοεμβρίου παντρεύτηκε στο Βερολίνο την Ίντα Μαρία Ελίζαμπεθ Κλεμεντίν Μάγκνους . Έπειτα από την αποτυχημένη Επανάσταση του 1848 έφυγε από τη Γερμανία και πήγε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε στο πρακτορείο ειδήσεων του Σαρλ-Λουί Αβάς (Charles-Louis Havas), το μελλοντικό Agence France Presse.
Με την ανάπτυξη της τηλεγραφίας, ο Ρόιτερ ίδρυσε αρχικά στο Άαχεν Ινστιτούτο Οικονομικών Πληροφοριών  και μετέφερε μηνύματα από τις Βρυξέλλες ως το Άαχεν και αντίστροφα με ταχυδρομικά περιστέρια. Τα τελευταία ήταν γρηγορότερα από τα τρένα που χρησιμοποιούνταν για το ταχυδρομείο και έτσι έφθαναν πολύ γρήγορα οι ειδήσεις από το χρηματιστήριο. Το 1851 τα περιστέρια αντικαταστάθηκαν από τηλεγραφική σύνδεση. Ειδικότερα, δημιουργήθηκε τηλεγραφική σύνδεση μεταξύ Βρετανίας και Ευρώπης μέσω της Μάγχης. Η σύνδεση επεκτάθηκε στις νοτιοδυτικές ακτές της Ιρλανδίας, στην πόλη Κορκ, το 1863. Στο σημείο εκείνο ρίχνονταν κάνιστρα με ειδήσεις στη θάλασσα, από αμερικανικά σκάφη. Τα νέα μεταφέρονταν τηλεγραφικά προς το Λονδίνο.
Το 1851 ο Ρόιτερ επέστρεψε στο Λονδίνο και άνοιξε γραφεία στο Χρηματιστήριο Λονδίνου. Ίδρυσε το Reuters, ένα από τα σημαντικότερα πρακτορεία οικονομικών ειδήσεων διεθνώς. Στις 17 Μαρτίου 1857 έγινε Βρετανός υπήκοος και το Σεπτέμβριο του 1871 του αποδόθηκε ο τίτλος του βαρώνου από τον δούκα του Σαξ Κοβούργου-Γκότα, Ερνέστο Β΄. Η απόδοση αυτή επικυρώθηκε από τη Βασίλισσα Βικτωρία.
Ο Βαρόνος ντε Ρόιτερ απέκτησε δύο γιους, τον Τζορτζ, 3ο Βαρώνο ντε Ρόιτερ και τον Αντρέ. Η μοναδική του κόρη, Κλεμεντίνη Μαρία, παντρεύτηκε τον Κόμη Όττο Στένμποκ και έπειτα από το θάνατο του τελευταίου, τον Σερ Χέρμπερτ Τσερμσάιντ, Κυβερνήτη του Κουίνσλαντ. Ο Τζορτζ, τρίτος βαρώνος ντε Ρόιτερ, απέκτησε δύο γιους, τον Όλιβερ, 4ο βαρώνο και τον Ρόναλντ Ρόιτερ. Το τελευταίο μέλος της δυναστείας ήταν η χήρα του 4ου βαρώνου, Μαργαρίτα, η οποία απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 2009.
Ο Πολ Ρόιτερ πέθανε στη βίλα του στη Νις της Γαλλίας και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Δυτικού Νόργουντ στο Λονδίνο.
Για τον Ρόιτερ γυρίστηκε η ταινία της Warner Bros. A Dispatch from Reuter's (1940).
Στις 25 Φεβρουαρίου 1999, το πρακτορείο Reuters τιμώντας την 100ή επέτειο από το θάνατο του ιδρυτή του, θεσμοθέτησε το πανεπιστημιακό βραβείο Ρόιτερ στη Γερμανία (Paul Julius Reuter Innovation Award).
Μαχητές των Δρόμων: Tokyo Drift

Πλοκή

Η ταινία ακολουθεί τον Σον Μπόσγουελ (Μπλακ), ο οποίος μετακομίζει στην άλλη μεριά του κόσμου, στο Τόκυο, όπου μένει ο πατέρας του, αφού στην Αμερική τον περιμένει μία καταδίκη. Εκεί, όμως, μπλέκει με τον γιαπωνέζικο υπόκοσμο και τους παράνομους αγώνες ταχύτητας σε δρόμους της πόλης, το περιβόητο drift στους δρόμους του Τόκυο. Ο Σον γίνεται ένας από τους οδηγούς που προσπερνούν τα άλλα αυτοκίνητα σε απόσταση αναπνοής και σε πολύ κλειστές στροφές, αψηφώντας τη βαρύτητα και τον θάνατο, στο κυνήγι της υπέρτατης οδηγικής εμπειρίας....
Βικτώρια της Σαξονίας-Κόμπουρκ-Ζάαλφελτ

Πρώιμα χρόνια

Η Βικτώρια γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1786 στο Κόμπουρκ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν η τέταρτη κόρη και το έβδομο παιδί του Φραγκίσκου δούκα της Σαξονίας-Κόμπουρκ-Ζάαλφελτ και της Αυγούστας κόμισσας του Ρόις-Έμπερσντροφ. Ένας από τους αδελφούς της ήταν ο Ερνέστος Α΄ δούκας τοης Σαξονίας-Κόμπουρκ-Γκότα, και ο άλλος αδελφός της, ο Λεοπόλδος Α΄ ιδρυτής του Βελγικού βασιλείου, που νυμφεύτηκε το 1816 την Καρλόττα πριγκίπισσα της Ουαλίας, τη μοναδική νόμιμη κόρη του μελλοντικού βασιλιά Γεωργίου Δ΄ και κληρονομικό διάδοχο στο βρετανικό θρόνο.

Δεύτερος γάμος

Ο θάνατος το 1817 της Καρλόττας πριγκίπισσας της Ουαλίας, συζύγου του αδελφού τής Βικτώριας Λεοπόλδος Α΄, προκάλεσε μία κρίση διαδοχής, ενώ τρεις από τους θείους του Καρλότας, οι γιοι του Γεωργίου Γ΄, ήταν έτοιμοι να νυμφευτούν.
Ένας από τους θείους του Καρλότας, ο Πρίγκιπας Εδουάρδος, Δούκας του Κεντ και του Στράθερν έκανε πρόταση γάμου στη Βικτώρια και αυτή δέχτηκε. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 29 Μαΐου 1818 στο Άμορμπαχ και πάλι στις 11 Ιουλίου 1818 στο Παλάτι Κιού, όπου η δεύτερη τελετή ήταν κοινή, στην οποία ο αδελφός του Εδουάρδου, ο Δούκας του Κλάρενς, αργότερα βασιλιάς Γουλιέλμος Δ΄, παντρεύτηκε την Αδελαΐδα πριγκίπισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Λίγο μετά τον γάμο, το ζεύγος μετακόμισε στη Γερμανία, όπου το κόστος ζωής θα ήταν μικρότερο. Λίγο αργότερα η Βικτώρια έμεινε έγκυος και ο δούκας και η δούκισσα, αποφασισμένοι να γεννήσουν το παιδί τους στην Αγγλία, επέστρεψαν στο Ντόβερ στις 23 Απριλίου 1819 και μετακόμισαν στο Παλάτι του Κένσινγκτον, όπου σύντομα γεννήθηκε η κόρη τους, Αλεξανδρίνα Βικτώρια πριγκίπισσα του Κεντ.

Θάνατος

Η Δούκισσα Βικτώρια πέθανε στις 16 Μαρτίου 1861 στο Φρόγκμουρ Χάουζ σε ηλικία 74 ετών. Τάφηκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο Ουίνσδορ και την 1 Αυγούστου 1861, μεταφέρθηκε στο Μαυσωλείο της Δούκισσας του Κεντ στο Φρόγκμουρ. 
Η Βασίλισσα Βικτώρια και ο Αλβέρτος αφιέρωσαν ένα παράθυρο στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Πάντων στο Μεγάλο Πάρκο Ουίνσδορ προς τη μνήμην της.
Η βασίλισσα επηρεάστηκε πολύ από το θάνατο της μητέρας της. Ήταν η αρχή σε ένα καταστροφικό έτος, το οποίο θα τελείωνε με το θάνατο του Αλβέρτου.
Πον Κασσέ

Γεωγραφία

Η Πον Κασσέ βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Παύλου. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Μορν Τρουά Πιτόν και βορειοανατολικά της Μαώ.
Γρηγόριος Σαπουντζής

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γρηγόριος Σαπουντζής γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Γκορνίτσοβο (Κέλλη) Φλώρινας. Ο Στέργιος (Τέγος) Σαπουντζής ήταν ανηψιός του, γιος του αδελφού του Αναστάσιου. Δραστηριοποιήθηκε στον ένοπλο αγώνα κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων, ήδη από το 1903, χρονιά κατά την οποία εντάχθηκε ως οπλίτης στο σώμα του γαμπρού του, οπλαρχηγού Μηνά Τσάλκου, που δρούσε στην περιοχή Αμυνταίου. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Φλώρινα, όπου συνεργάστηκε με το Εθνικό Κέντρο Φλωρίνης. Πολλές φορές συνεργάστηκε σε επιχειρήσεις με τους οπλαρχηγούς Ευάγγελο Νικολούδη και Ιωάννη Καραβίτη.
Στις 15 Ιουλίου του 1906 οργάνωσε την επιχείρηση του Γκορνιτσόβου (Κέλλης), συντονίζοντας τα σώματα των Ευ. Νικολούδη και Ι. Καραβίτη. Στη γενέτειρα του Γρηγόριου Σαπουντζή, κρύβονταν Βουλγαρικά σώματα με την ανοχή μέρους των κατοίκων. Έτσι σε συνεννόηση με το Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου και τον πρόξενο Νικόλαο Ξυδάκη, συναποφασίστηκε η επίθεση στο χωριό. Η επιχείρηση όμως προδώθηκε, καθώς ο Γρηγόριος Σαπουντζής στον ενθουσιασμό του, εκμυστηρεύτηκε σε δύο Οθωμανούς, γνωστούς του, ότι προτίθεται να επιτεθεί στο Γκορνίτσοβο. Έτσι κατά την είσοδο των Ελληνικών σωμάτων, συνάντησαν Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα. Ακολούθησε σφοδρή μάχη κατά την οποία οι Έλληνες είχαν δώδεκα νεκρούς, μεταξύ των οποίων και τον Ευάγγελο Νικολούδη. Ο Γρηγόριος Σαπουντζής συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές Μοναστηρίου, από τις οποίες δραπέτευσε λίγο αργότερα.
Μπάρνιμ Γ΄ της Πομερανίας-Στεττίν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Όθωνα Α΄ δούκα της Πομερνίας-Στεττίν και της Ελισάβετ των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Γκέρχαρτ Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Πλεν.
Το 1320 ο πατέρας του τον έκανε συγκυβερνήτη· είχε εξέχουσα θέση στην άμυνα και τη διοίκηση. Ήθελε την ανεξαρτητοποίηση από το Βρανδεμβούργο και γι' αυτό συμμάχησε με την Πολωνία και τη Βοημία. Πράγματι το 1338 το Βρανδεμβούργο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την επικυριαρχία της Πομερανίας. Εν τω μεταξύ ο πατέρας του απεβίωσε το 1344. Το 1348 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας αναγνώρισε την Πομερανία ως φέουδο της Γερμανίας· αυτό προστάτευσε τη χώρα από τους μαργράβους τού Βρανδεμβούργου. Το 1349-54 έγινε εμφύλιος πόλεμος στο Βρανδεμβούργο και αυτό επέτρεψε στον Μπάρνιμ Γ΄ να επεκτείνει με κατακτήσεις το δουκάτο του. Έγινε ο πρώτος δούκας των Κασουβιανών (Σλάβων της ανατολικής Πομερελίας).
Πλοία αλιείας τορπιλών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Άραχθος

Το ΠΑΤ Άραχθος (Α-461) (πρώην γερμανικό TF 108, πρώην Y 874), ναυπηγήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 12 Απριλίου 1990

Ευρώτας

Το ΠΑΤ Ευρώτας (Α-460) (πρώην γερμανικό TF 106, πρώην Y 872), ναυπηγήθηκε στις 10 Ιουνίου 1966. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε τον Νοέμβριο του 1989.

Νέστος

Το ΠΑΤ Νέστος (Α-463) (πρώην γερμανικό TF 4, πρώην Y 854), ναυπηγήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 28 Σεπτεμβρίου 1990.

Στρυμών

Το ΠΑΤ Στρυμών (Α-462) (πρώην γερμανικό TF 107, πρώην Y 873), ναυπηγήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 16 Νοεμβρίου 1989.
Ύπνος REM

Ο ύπνος REM (Rapid Eye Movement) γνωστός και ως ύπνος γρήγορων κινήσεων των ματιών είναι το πέμπτο στάδιο του ύπνου και χαρακτηρίζεται από γρήγορες κινήσεις των ματιών, από εγκεφαλικά κύματα που δείχνουν ενεργοποιημένα και μοιάζουν με πολύ ελαφρύ ύπνο ή με την εγρήγορση, αλλά και από βαθιά χαλάρωση των μυών, παρόμοια με αυτή στο βαθύ ύπνο. O ύπνος REM χωρίζεται σε δυο κατηγορίες: τονικός και αφασικός. Ο ύπνος REM χαρακτηρίζεται από έλλειψη νορεπινεφρίνης στον εγκεφαλικό φλοιό, στην οποία οφείλονται και τα χαρακτηριστικά των ονείρων.
Ο ύπνος REM στους ενήλικες συνήθως καταλαμβάνει το 20% με 25% του συνολικού ύπνου και διαρκεί για 90-120 λεπτά. Κατά τη διάρκεια ενός φυσιολογικού ύπνου, συνήθως βιώνουμε 4 με 5 περιόδους ύπνου REM, όσο προχωρά η νύκτα τόσο αυξάνεται και η περίοδος των σταδίων REM και μειώνεται ο βαθύς ύπνος. Κατά τις πρωινές ώρες, το περισσότερο μέρος του ύπνου αποτελείται από τον ελαφρύ ύπνο και από περιόδους REM. Η σχετική διάρκεια του ύπνου REM διαφέρει ανάλογα με την ηλικία. Σε ένα νεογέννητο ο ύπνος REM καταλαμβάνει το 80% του συνολικού ύπνου. Κατά την περίοδο REM, η δραστηριότητα των νευρώνων του εγκεφάλου είναι παρόμοια με εκείνη που υπάρχει τις ώρες που είμαστε ξύπνιοι, για αυτό τον λόγο ο ύπνος REM αποκαλείται και παράδοξος ύπνος. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κυρίαρχα εγκεφαλικά κύματα κατά την διάρκεια ύπνου REM.
Ο οργανισμός έχει απόλυτη ανάγκη τον ύπνο τύπου REM. Εάν για διάφορους λόγους οργανισμός στερηθεί του ύπνου τύπου REM, τότε την επόμενη φορά που αποκοιμηθεί θα πάει πιο γρήγορα στο στάδιο REM, μειώνοντας τη διάρκεια των υπόλοιπων σταδίων.
Ο ύπνος REM είναι φυσιολογικά διαφορετικός απο τις άλλες περιόδους ύπνου οι οποίες συνολικά αποκαλούνται μη REM ύπνος. Οι άνθρωποι που ξυπνούν από ύπνο REM μπορούν να θυμηθούν πολλά όνειρα, ενώ όσοι ξυπνούν από ύπνο μη REM θυμούνται ελάχιστα ή και καθόλου όνειρα.