google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννα των Βαλουά, βασίλισσα της Ναβάρρας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και της Μπόννης του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Ιωάννη της Βοημίας.
Γεννήθηκε στο Σατωνέφ-συρ-Λουάρ και αρχικά είχε μνηστευθεί με τον Ιωάννη, γιο του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. Παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο Β΄ της Ναβάρρας στο Σατώ ντυ Βιβιέ, κοντά στο Φοντεναί-Τρεζινύ, στο Μπρι του Κουτεβρώλ. 
Απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών στο Εβρέ και τάφηκε στο βασιλικό αββαείο του Σαιν-Ντενί.
2063 Βάκχος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις του Βάκχου εκτιμώνται σε 2,6 Χ 1,1 Χ 1,1 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι Q ή Sq (κατά SMASSII). Ο Βάκχος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του υπολογίζεται σε 50 περίπου βαθμούς C υπό το μηδέν.
Άγιος Νεκτάριος (Λεμεσός)

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με την Αγία Ζώνη, στα ανατολικά με τον Άγιο Νικόλαο, στα βορειοανατολικά με τη Χαλκούτσα (Δήμος Μέσα Γειτονιάς), στα βόρεια με τα Κοντοβάθκια (Δήμος Μέσα Γειτονιάς), στα βορειοδυτικά με τον Κάψαλο και στα δυτικά με τη συνοικία Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Ιερός ναός

Ο ιερός ναός της ενορίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νεκτάριο. Αρχικά, το 1957 κατασκευάστηκε στο χώρο του σημερινού ναού ένα ναΰδριο (μικρό εκκλησάκι) αφιερωμένο στον Άγιο Νεκτάριο. Στη θέση του ναΰδριου κατασκευάστηκε ο σημερινός, μεγαλύτερος ναός. Ο ναός ολοκληρώθηκε το 1997.
Μιλένα Ντράβιτς

Βιογραφία

H Ντράβις γεννήθηκε το 1940, στο Βελιγράδι, της Γιουγκοσλαβίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με τα καλλιτεχνικά ήδη από την ηλικία των τεσσάρων χρόνων, όταν άρχισε χορό και, αργότερα, κλασικό μπαλέτο. Το 1959, κι ενώ ήταν στο γυμνάσιο, ο σκηνοθέτης František Čáp, την είδε σε ένα εξώφυλλο νεανικού περιοδικού σχετικά με χορευτές μπαλέτου, και αμέσως αποφάσισε να την προσεγγίσει. Έτσι, το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το έκανε σε μικρή ηλικία, συμμετέχοντας στην ταινία Vrata ostaju otvorena. Κατόπιν, ακολούθησαν κι άλλες μικρές συμμετοχές στον κινηματογράφο, έως ότου αποφάσισε να ακολουθήσει επαγγελματικά την υποκριτική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να πάω να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή Βελιγραδίου.
Η μεγάλη της επιτυχία ήρθε το 1962, όταν κέρδισε  στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Pula, το Golden Arena Α' Γυναικείου Ρόλου, για τον ρόλο της στην ταινία του Μπράνκο Μπάουερ, Prekobrojna. Η διοργάνωση αυτή ήταν η αντίστοιχη των Όσκαρ στην Γιουγκοσλαβία. Αυτό ήταν η απαρχή ενός από τα μεγαλύτερα αστέρια γυναίκες που είχε ποτέ ο γιουγκοσλαβικός κινηματογράφος.
Η σπουδαία καριέρα της συνεχίστηκε για πολύ καιρό, στην οποία επέδειξε μεγάλη γκάμα και πολύ ταλέντο. Ιδιαίτερα, επίσης, γνωστή είναι ως η τραγική ηρωίδα της ταινίας WR: Mysteries of the Organism, καθώς, επίσης, και για τις αισθηματικές κωμικές ταινίες της. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980 συνέχισε να διαπρέπει. Αυτήν την περίοδο και συγκεκριμένα το 1980, κερδίζει κι άλλο βραβείο, αυτή τη φορά το Β' Καλύτερης Ηθοποιού, στο Φεστιβάλ Κανών, για την ταινία Special Treatment. 
Τον Αύγουστο 1994, τιμήθηκε από τη χώρα της για την προσφορά της στον κινηματογράφο με εξέχον βραβείο Pavle Vujisić. Τις τελευταίες δεκαετίες συνεχίζει και ασχολείται με την υποκριτική, περισσότερο όμως στην τηλεόραση, με σειρές όπως Lud, zbunjen, normalan (2007-2016) και Sindjelici (2013-2016), η οποία είναι και η τελευταία της συμμετοχή έως τώρα.

Προσωπική ζωή

Η Μιλένα Ντράβις έχει παντρευτεί τρις φορές. Την πρώτη με τον Κόκαν Ροκάνοβιτς, τη δεύτερη με τον σκηνοθέτη Πουρίσα Τζόρτζεβιτς και την τρίτη και τελευταία με τον ηθοποιό Ντράγκαν Νίκολις, με τον οποίον χώρισαν το 2016. Με τον τελευταίο, μάλιστα, είχε συμπρωταγωνιστεί και στη δημοφιλή σερβική τηλεοπτική σειρά Obraz uz obraz.
Ισαάκ Αλμανίδης

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Α.Ο. Κορυδαλλού, ομάδα της γειτονιάς του και από την αρχή σκόραρε με τρομερούς ρυθμούς στα πρωταθλήματα Πειραιά, από όπου και ξεχώρισε. 
Έτσι, το 1992 αποκτήθηκε από την Προοδευτική, με την οποία διακρίθηκε και συνέδεσε το όνομά του. Σε ηλικία 20 ετών έκανε ντεμπούτο με την φανέλα της Προοδευτικής στη Β' Εθνική, στις 29/11/1992 για την 9η αγωνιστική του πρωταθλήματος 1992-93 στον αγώνα Προοδευτική - Ε.Α.Ρ. 3-1, όπου μάλιστα σημείωσε και τα δύο από τα τρία γκολ της νίκης της ομάδας του, αγωνιζόμενος ως δεξιός μπακ υπό τις οδηγίες του Γιάννη Κυράστα. Συνέχισε με τη φανέλα της Προοδευτικής να αγωνίζεται στη Β' Εθνική και τη σεζόν 1996-1997, πετυχαίνοντας 14 γκολ και συνέβαλε σημαντικά στην επάνοδο της ομάδας στην Α' Εθνική μετά από 26 χρόνια! Ντεμπούτο στην Α' Εθνική με την φανέλα της Προοδευτικής έκανε στις 31/8/1997, στον αγώνα Προοδευτική - Αθηναϊκός 3-0 για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος 1997-1998, πετυχαίνοντας μάλιστα 1 γκολ.
Το καλοκαίρι του 1999 παίρνει μεταγραφή στον Πανηλειακό. Με τη φανέλα του Πανηλειακού αγωνίστηκε σε 31 αγώνες πρωταθλήματος Α' Εθνικής 1999-00, πετυχαίνοντας 4 γκολ. Συνέχισε να αγωνίζεται στον Πανηλειακό μέχρι το α' μισό της επόμενης περιόδου, 2000-01, όπου αγωνίστηκε σε 10 σύνολο αγώνες πρωταθλήματος, χωρίς να σκοράρει. Τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου επέστρεψε ξανά στην Προοδευτική, με τη μορφή δανεισμού από τον Πανηλειακό για το επόμενο εξάμηνο, με την οποία και ολοκλήρωσε τη σεζόν, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής. 
Το καλοκαίρι του 2001, έπειτα τη λήξη του δανεισμού επέστρεψε ξανά στον Πανηλειακό, του οποίου αποτέλεσε παίκτης τη σεζόν 2001-2002, χωρίς ωστόσο να αγωνίζεται στους αγώνες, έπειτα από οικονομικές διαφορές με τη διοίκηση και τον Απρίλιο του 2002 έμεινε ελεύθερος. Το καλοκαίρι του 2002 επέστρεψε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Α' Εθνική τη σεζόν 2002-2003.
Το καλοκαίρι του 2003 πήρε μεταγραφή στον Αίαντα Σαλαμίνας, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ένα χρόνο στην Δ' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2004 πήρε μεταγραφή στον Αετό Κορυδαλλού, και τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στους Α.Ο. Κορυδαλλού και Σαλαμινομάχους Σαλαμίνας, όπου και έκλεισε την καριέρα του το 2010 σαν παίκτης-προπονητής.

Προπονητική καριέρα

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αποτέλεσε προπονητής διαφόρων συλλόγων, μεταξύ των οποίων οι Αίαντας Σαλαμίνας, Σαλαμινομάχοι Σαλαμίνας και η Ειρήνη 2005.
Ειδικοί φρουροί

Οι Ειδικοί φρουροί είναι κατηγορία προσωπικού της Ελληνικής Αστυνομίας που συστάθηκε το 1999 αρχικά με σκοπό τη φύλαξη και προστασία σημαντικών εγκαταστάσεων, υψηλών προσώπων και ευπαθών στόχων, ενώ αργότερα χρησιμοποιήθηκε και σε καθαρά αστυνομικά καθήκοντα καταστολής του εγκλήματος.
Επίσης, διατίθενται για τη στελέχωση ειδικών αστυνομικών υπηρεσιών, τη συγκρότηση ειδικών μάχιμων μονάδων και αποσπασμάτων για την αντιμετώπιση ιδιαίτερων μορφών εγκληματικότητας, και, τέλος, την αναζήτηση διωκομένων ή εξαφανισθέντων προσώπων. 
Η ιδέα για τη δημιουργία τους ανήκει στον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον τότε αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. αντιστράτηγο Ιωάννη Γεωργακόπουλο. Ειδικότερα, στις 5 Αυγούστου του 1999 (N.2734/1999) συστάθηκαν οι χίλιες (1.000) πρώτες οργανικές θέσεις επί θητεία Ειδικών Φρουρών οι οποίες και συμπληρώθηκαν στις 4 Αυγούστου του 2000 (N.2838/2000) με 1.300 νέες θέσεις και στις 22-02-2007 με 2.000 θέσεις (Π.Δ 39/2007).

Τρόπος πρόσληψης

Οι υποψήφιοι ειδικοί φρουροί προσλαμβάνονται με το σύστημα των αντικειμενικών κριτηρίων (μόρια). Πρέπει να είναι Έλληνες πολίτες (άνδρες και γυναίκες), απόφοιτοι Λυκείου που δεν έχουν υπερβεί το 28ο έτος της ηλικίας τους και έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Κριτήρια πρόσληψης αποτελούν ο γενικός βαθμός απολυτηρίου Λυκείου, η γνώση ξένης γλώσσας και η εκπλήρωση, για τους άνδρες, των στρατιωτικών υποχρεώσεων κατά προτίμηση ως έφεδρων αξιωματικών ή σε ειδικές δυνάμεις των Ενόπλων Δυνάμεων (αλεξιπτωτιστές, καταδρομείς κτλ) ή ως εθελοντών Οπλιτών πενταετούς υποχρέωσης.

Εξέλιξη

Οι Ειδικοί Φρουροί πριν λήξει η θητεία τους μπορούν μετά από αίτηση τους να παραμείνουν ως μόνιμο προσωπικό στην Ελληνική Αστυνομία. Στην Συνέχεια τρία χρόνια μετά από την μονιμοποίηση τους εντάσσονται στο Αστυνομικό Προσωπικό Γενικών Καθηκόντων με τον βαθμό του αστυφύλακα και εκτελούν καθήκοντα του βαθμού τους πλην των Ανακριτικών Καθηκόντων.
Στην συνέχεια εξελίσσονται βαθμολογικά όπως το υπόλοιπο αστυνομικό προσωπικό.

Σωματείο

Το Σ.Ε.Φ.Ε.Α.Α. ιδρύθηκε το 2001, με αποστολή του να προασπίζεται τα συμφέροντα των μελών του - Ε.Φ. Με παρεμβάσεις του στους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες αγωνίζεται να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας τους, ενώ συντονίζει και βοηθά τα Σωματεία άλλων πόλεων. Παρέχει επίσης, στα μέλη του νομική κάλυψη και διαρκή ενημέρωση για τα θέματα ευθύνης του, ενώ προβάλλει προς τα έξω το έργο των Ε.Φ. 
Οι προσπάθειές του αυτές, αναγνωρίζονται από το σύνολο των συναδέλφων, καθώς και από την ηγεσία του Υπουργείου. Αποτέλεσμα της αναγνώρισης αυτής και της δικαίωσης των συνδικαλιστικών αγώνων είναι – με νόμο που προωθείται από το Υπουργείο Εσωτερικών στη Βουλή προς ψήφιση- η πλήρης ένταξη των Ειδικών Φρουρών στην Ελληνική Αστυνομία ως Αστυφυλάκων μετά την συμπλήρωση οχτώ ετών προϋπηρεσίας.
Ηλεκτρικό κύκλωμα

Είδη κυκλωμάτων

Τα κυκλώματα που λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα διαχωρίζονται σε ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά. Τα ηλεκτρονικά κυκλώματα αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από ημιαγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος και τις προσμίξεις τους. Τα υπόλοιπα κυκλώματα ονομάζονται ηλεκτρικά. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια εντοπίζονται σε ηλεκτρονικά κυκλώματα στοιχεία ηλεκτρικών κυκλωμάτων (όπως είναι τα πηνεία στη μητρική πλακέτα του υπολογιστή) και ηλεκτρονικά στοιχεία (μικροαντιστάσεις) σε ηλεκτρικά κυκλώματα. Επιπλέον, υπάρχουν και διατάξεις οι οποίες λειτουργούν σαν κυκλώματα χωρίς να διαρρέονται από ηλεκτρικό ρεύμα, όπως τα μαγνητικά κυκλώματα, τα οπτικά κυκλώματα και ακόμη πιο σύνθετες διατάξεις όπως αυτές της μηχανοτρονικής.

Λειτουργία κυκλώματος

Η ηλεκτρική εγκατάσταση στο σπίτι αποτελεί μια εφαρμογή της παράλληλης σύνδεσης αντιστάσεων. Οι ηλεκτρικές οικιακές συσκευέςκαι τα φώτα είναι συνδεδεμένα παράλληλα ώστε σε κάθε κύκλωμα να μη μειώνεται η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος και καθένα από αυτά να λειτουργεί ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα.
Καστέλλο ντι Σαν Τζόρτζιο, Μάντοβα

Ιστορία

Κτίστηκε το διάστημα 1395-1406 στα ερείπια της εκκλησίας της Σάντα Μαρία ντι Κάπο Μπόβε για τον Φραγκίσκο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντοβας, σε σχέδια του Μπαρτολίνο ντα Νοβάρα. Ο εγγονός του Λουδοβίκος Γ΄ Γκοντζάγκα παραχώρησε τα δωμάτιά του στην Παλαιά Αυλή (άλλο τμήμα του συγκροτήματος του δουκικού Ανακτόρου της πόλης) στον πάπα Πίο Β΄ για το Συνέδριο της Μάντοβας (1459). Το έτος αυτό παρήγγειλε στον Λούκα Φαντσέλλι να ξανακτίσει το κάστρο ως ανάκτορο (palazzo) μάλλον, παρά ως αμυντικό κάστρο. Επίσης ανάθεσε τις νωπογραφίες του δωματίου των Συζύγων στον Μαντένια. Το 1490 το κάστρο έγινε η διαμονή της Ισαβέλλας των Έστε, που παρήγγειλε εδώ το σπουδαστήριό της με περίτεχνες ξύλινες επενδύσεις στους τοίχους. Ήταν σύζυγος τού Φραγκίσκου Β΄, εγγονού του Λουδοβίκου Γ΄. Το σπουδαστήριο μετακινήθηκε το 1520 στην Παλαιά Αυλή. Το 1496 ο κονντοτιέρος Πάολο Βιτέλλι αιχμαλωτίστηκε από τον Φραγκίσκο Β΄ και φυλακίστηκε στο Κάστρο. Ο οικοδόμημα ήταν η κύρια κατοικία των Έστε για έναν αιώνα, ώσπου ο Γουλιέλμος Γκοντζάγκα μετακόμισε τα διαμερίσματά του στην ανακαινισμένη Παλαιά Αυλή.
Το 1810 ο Τυρολέζος αγωνιστής Ανντρέας Χόφερ φυλακίστηκε στο Κάστρο, πριν εκτελεστεί από το βασίλειο της Ιταλίας. Η Μάντοβα έγινε μέρος της Αυστριακής αυτοκρατορίας το 1814 και το 1815 ήταν φυλακή υψίστης ασφαλείας για τους πολιτικούς αντιπάλους της, όπως οι μάρτυρες Μπελφιόρε από το 1852 και μετά. Άλλες μορφές πριν την Επανένωση της Ιταλίας (Risorgimento) που φυλακίστηκαν εδώ, ήταν ο Κίρο Μενόττι και η Τερέζα Αρριβαμπένε. Η δομή του κτηρίου βλάφτηκε από τον σεισμό στην Αιμίλια-Ρομάνα το 2012.
Μιχάλης Βλάχος

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Απόλλωνα Σμύρνης (τότε Απόλλωνα Αθηνών) το 1985. Έξι χρόνια αργότερα, το 1991, μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιά, παραμένοντας για δύο χρόνια, για να συνεχίσει στην ΑΕΚ από το 1993 μέχρι το 1997. Ακολούθησε μια διετία στην Αγγλία (1998-2000) με τις Πόρτσμουθ και Γουόλσολ, για να επιστρέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ιωνικού Νίκαιας (2000-02). Την περίοδο 2002-03 επέστρεψε έπειτα από 11 χρόνια στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την Εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1989-97. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1989 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Ουγγαρία (1-1), όταν υπό τις οδηγίες του Αντώνη Γεωργιάδη αγωνίστηκε ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος της αναμέτρησης.
Γιορκσάιρ τεριέ

Οι σκύλοι Γιορκσάιρ τεριέ, γνωστοί με το υποκοριστικό Yorkie, αποτελούν σήμερα μία από τις πιο δημοφιλείς φυλές τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως. Το χρώμα του τριχώματός τους, εντυπωσιακό και μεταξένιο, παραμένει μαύρο ως και την ηλικία των 3 μηνών, όπου ένα σκούρο μπλε – αργυρό χρώμα κάνει την εμφάνισή του. Πολλοί ιδιοκτήτες κόβουν τις ουρές τους, αν και το κόψιμο της ουράς όπως και κάθε άλλη καλλωπιστική παρέμβαση είναι παράνομη στην Ελλάδα από το 1992. 
Μεταξύ των χαρακτηριστικών τους είναι το επίπεδο κεφάλι, τα κανονικού μήκους δόντια και τα μάυρια νύχια. Έχουν ζωηρά μάτια και αυτιά όρθια κατά το ήμισυ. Στο κεφάλι έχουν τόσα πολλά μαλλιά που σχεδόν πάντα είναι αναγκαίο να μαζεύονται πάνω. Πολλές φορές οι ιδιοκτήτες των Yorkie τους κόβουν τα μαλλιά στο κεφάλι. 
Όσον αφορά στα ενήλικα Γιορκσάιρ Τεριέ, το βάρος τους, σύμφωνα με τον Αμερικανικό Κυνολογικό Όμιλο, κυμαίνεται από 1.8 έως 3.2 κιλά. Ανάλογα μάλιστα με το μέγεθός των σκύλων, το προσδόκιμο ζωής τους μπορεί να φτάσει έως και τα 15 χρόνια.
Μυριστική η ευώδης

Περιγραφή

Η μοσχοκαρυδιά ή Μυριστική η ευώδης (Myristica fragrans), είναι ένα μικρό αειθαλές δέντρο, συνήθως 5 - 13 μ. (16 - 43 πόδια) ψηλό, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις φθάνει και τα 20 μ. (66 πόδια). Τα εναλλάξ τοποθετημένα φύλλα του είναι σκούρο πράσινα, 5 - 15 εκ. (2,0 - 5,9 ίντσες) από 2-7 εκ. (0,8 - 2,8 ίντσες) με μίσχους περίπου 1 εκ. (0,4 ίντσες).
Το δέντρο αργεί να καρποφορήσει και πρέπει να περάσουν τουλάχιστον οκτώ χρόνια μετά τη σπορά του. Έχει τη μεγαλύτερη απόδοση σε καρπούς όταν φτάσει την ηλικία των 25 ετών. Τα φύλλα του είναι μεγάλα ωοειδή-λογχοειδή.
Το είδος είναι δίοικο, δηλαδή «αρσενικό» ή staminate λουλούδια και «θηλυκό» ή carpellate λουλούδια βαρύνουν σε διαφορετικά φυτά, αν και περιστασιακοί ιδιώτες παράγουν και τα δύο είδη των λουλουδιών. Τα λουλούδια είναι καμπανόσχημα, υποκίτρινα και κάπως κηρώδη και σαρκώδη. Τα staminate άνθη, διατάσσονται σε ομάδες από ένα έως δέκα, το καθένα μήκους 5 - 7 χιλ. (0,2 - 0,3 ίντσες)· τα carpellate λουλούδια είναι σε μικρότερες ομάδες, από ένα έως τρία και κάπως μακρύτερα, μήκους έως 10 χιλ. (0,4 ίντσες).
Τα δέντρα carpellate παράγουν ομαλά κίτρινα ωοειδούς σχήματος ή αχλαδόσχημα φρούτα, 6 - 9 εκ. (2,4 - 3,5 ίντσες), με διάμετρο 3,5 - 5 εκ. (1,4 - 2,0 ίντσες). Ο καρπός έχει σαρκώδες περίβλημα και μοιάζει με το βερίκοκο. Όταν ωριμάσει, το περίβλημα σχίζεται σε δύο ίσα μέρη, κατά μήκος μιας κορυφογραμμής η οποία διατρέχει όλο το μήκος του καρπού και απελευθερώνεται ένας μωβ-καφέ γυαλιστερός σπόρος, μήκους 2 - 3 εκ. (0,8 - 1,2 ίντσες) και πλάτους περίπου  2 εκ. (0,8 ίντσες), με ένα κόκκινο ή βυσσινί κάλυμμα (ένα περικάρπιο). Ο σπόρος είναι το μοσχοκάρυδο και το περικάρπιο το οποίο αποτελείται από ένα σαρκώδες ερυθρό περίβλημα, είναι γνωστό με την ονομασία μασίς.

Ταξινόμιση

Η διωνυμική ονομασία Myristica fragrans (Μυριστική η ευώδης), δόθηκε το 1774, από τον Ολλανδό βοτανολόγο Martinus Houttuyn (Houtt.). Είχε προηγουμένως μεταξύ άλλων, περιγραφεί από τον Georg Eberhard Rumphius. Το συγκεκριμένο επίθετο "fragrans" σημαίνει «αρωματική».

Παλαιότερη ταξινόμηση

Παλαιότερα στο Σύστημα κατά Βέτσταϊν (1935), η οικογένεια των Μυριστικοειδών ανήκε στην τάξη των Πολυκαρπικών (Polycarpicae), η οποία ανήκε στην υφομοταξία των Χωριστοπετάλων (Choripetalae).
Δολίχη Συρίας

Η Δολίχη ήταν αρχαία πόλη στη βόρεια Συρία.
Βρισκόταν στη Σελευκίδα και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία της Κυρρηστικής. Από τη Δολίχη περνούσε η εμπορική οδός που ένωνε τη Γερμανίκεια με το Ζεύγμα του ποταμού Ευφράτη. Η πόλη ιδρύθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, πάνω σε θέση με αρχαιότερη κατοίκηση.
Μέρος των αποίκων της ίσως προερχόταν από την ομώνυμη πόλη στην Περραιβία της Θεσσαλίας, ωστόσο αυτό παραμένει απλή υπόθεση. Οι παλαιότερες μαρτυρίες για τη Δολίχη ξεκινούν από τον δεύτερο αιώνα μ.Χ., όπως και η νομισματοκοπία της. Ωστόσο, η ανεύρεση θραυσμάτων ροδιακών αμφορέων προδίδει ανταλλαγή εμπορευμάτων με τη λεκάνη του Αιγαίου, κατά τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ.
Η συριακή Δολίχη έμεινε στην ιστορία για την ιδιότυπη λατρεία του Διός Δολιχηνού. Επρόκειτο για τη συγχώνευση της ελληνικής θεότητος του Διός με την φοινικικο-βαβυλωνιακή του Βάαλ. Στον ναό του Διός Δολιχηνού, η νέα θεότητα παριστανόταν με διπλό πέλεκυ και κεραυνό και εθεωρείτο ως θεός του πολέμου και της νίκης. Επίσης και η βαβυλωνιακή θεότητα του καιρού, Χαντάντ, είχε προσλάβει ελληνικό χαρακτήρα: στο εξής απεικονιζόταν να κάθεται πάνω σε ταύρο με διπλό πέλεκυ και δέσμη κεραυνών.
Μετά την κατάλυση του κράτους των Σελευκιδών από τους Ρωμαίους του Πομπηίου το 64 π.Χ., η λατρεία του Διός Δολιχηνού διαδόθηκε σε ολόκληρη τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Φαίνεται ότι οι Σασσανίδες Πέρσες του Σαπώρ Α΄ κατέστρεψαν το ιερό του Διός και η λατρεία άρχιζε σταδιακά να παρακμάζει από τα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ.
Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στον λόφο Κεμπέρ Τεπέ (Keber Tepe), ανατολικά της σημερινής Ντιλίκ (Dülük), 10 χλμ βορείως του Γκαζιαντέπ, στη νότια Τουρκία.
Κώστας Ουράνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γιος του Νικόλαου Νιάρχου από τα Πούλιθρα Κυνουρίας και της Αγγελικής Γιαννούση από το Λεωνίδιο Αρκαδίας. Εκεί ο ποιητής πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Φοίτησε στο γυμνάσιο του Ναυπλίου και αποφοίτησε από το Λύκειο Χατζηχρήστου και τη Ροβέρτειο Σχολή στην Κωνσταντινούπολη.
Στα 1908 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και για κάποιο διάστημα έγραφε στην εφημερίδα Ακρόπολις του Βλάση Γαβριηλίδη. Στη συνέχεια θέλησε να συνεχίσει τις σπουδές του όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Γαλλίας,της Ελβετίας καί του Βελγίου αλλά και να ταξιδεύει, όπως του άρεσε, προσβλήθηκε όμως στο Παρίσι από φυματίωση και νοσηλεύτηκε σε σανατόριο του Νταβός της Ελβετίας, όπου γνώρισε την πρώτη του γυναίκα, την Πορτογαλέζα Μανουέλα Σαντιάγκο. Διορίστηκε στα 1920 και για τέσσερα χρόνια γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Λισαβόνα. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σαν χρονογράφος, συντάκτης, ανταποκριτής ή έκτακτος απεσταλμένος: διευθυντής στον Ελεύθερο Λόγο, συνεργάτης στο Νουμά, τα Γράμματα και τη Νέα Ζωή Αλεξάνδρειας, τη Δάφνη, τον Καλλιτέχνη, τη Μούσα, το Ελεύθερο Βήμα, τον Ελεύθερο Λόγο, τον Εθνικό Κήρυκα της Αμερικής κ.ά.Επίσης διετέλεσε καί ανταποκριτής καί διευθυντής της μεγάλης εφημερίδας του Καΐρου της Αιγύπτου «Άλ Αχράμ» στην Ελλάδα.
Στα 1930 χώρισε και παντρεύτηκε την συγγραφέα και κριτικό της λογοτεχνίας Ελένη Νεγρεπόντη, που είχε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος.
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής η υγεία του επιδεινώθηκε. Πέθανε τελικά στα 1953 στο σανατόριο Παπανικολάου από καρδιακή προσβολή.
Πόλεις του Σονσονάτε

Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων του Διαμερίσματος Σονσονάτε, Ελ Σαλβαδόρ:
Ιωάννης Γεώργιος της Σαξονίας (1704-1774)

Βιογραφία

Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας και, ως Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄, εκλέκτορα της Σαξονίας και της ερωμένης του Ούρσουλας-Αικατερίνης του Άλτενμποκουμ.
Άαρ

Ροή

Πηγάζει στις ελβετικές Άλπεις, στο καντόνι της Βέρνης, βόρεια του Γκρίμσελ και σε υψόμετρο 1880 μέτρα. Η δε λεκάνη απορροής του έχει συνολική έκταση 17.000 τ.χλμ. εκ των οποίων περίπου 400 καλύπτεται από τον ομώνυμο παγετώνα Άαρ. Ο ποταμός Άαρ σε κάποιο σημείο του ρου του σχηματίζει καταρράκτη ύψους 75 μέτρων. Στη συνέχεια από το σημείο εκείνο ρέει μέσα από στενή κοίτη ανάμεσα σε ψηλούς κατακόρυφους βράχους και χύνεται διαδοχικά στις λίμνες Μπριντζ (Brienzersee) και 'Τουν (Thunersee). Στο σημείο αυτό βρίσκεται και ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά κέντρα της χώρας, το Ιντερλάκεν. Από εκεί συνεχίζει βορειοδυτικά και διέρχεται από τη Βέρνη, την πρωτεύουσα της Ελβετίας. Μετά τη Βέρνη συνεχίζει δυτικά και στη συνέχεια βόρεια όπου και καταλήγει στη λίμνη Μπιέλ (Bielersee).
Η ροή αυτή είναι αποτέλεσμα εκτροπής που έγινε το 19ο αιώνα για να αποφευχθούν οι πλημμύρες στη γειτονική περιοχή. Στη συνέχεια ακολουθεί βορειοανατολική πορεία, διασχίζει τα καντόνια Σόλοτουρν και Άαργκαου και τελικά ενώνεται με το Ρήνο στη βόρεια Ελβετία, λίγο πριν τα σύνορα με τη Γερμανία.
Ο ποταμός Άαρ διέρχεται από μαγευτικά τοπία που προσελκύουν πλήθος τουριστών και περιηγητών σχεδόν όλες τις εποχές του έτους. Στο τέλος του ρου του υφίσταται μεγάλος υδροηλεκτρικός σταθμός, χάρη του οποίου κυρίως οι πόλεις Μπιέν, Σολέρ, Άαραου και Όλντεν αναπτύχθηκαν βιομηχανικά.
Πάμφιλα Λέσβου

Περιγραφή του χωριού

Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το «Βοστάνειο» δημοτικό σχολείο, χτισμένο στα 1928 με χορηγία των Παναγιώτη και Γεωργίου Βοστάνη.

Ιστορία

Το 1849, το χωριό αποτελούταν από 300 σπίτια, ενώ το 1908 είχε 550 σπίτια. Το χωριό αποτελούταν από Χριστιανούς κατοίκους. Το 1928 είχε πληθυσμό 2.198 κατοίκων, μαζί με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, ενώ το 1971 ο πληθυσμός μειώθηκε στους 1.482 κατοίκους. Το 1981 και το 1991 υποχώρησε περαιτέρω στους 1.342 και 1.224 κατοίκους.
Φώτης Μεταξόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σε ηλικία πέντε ετών έχασε τη μητέρα του και την κηδεμονία του ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο πατέρας του. Στα 19 του παρακολούθησε μαθήματα στις Σχολές Παλμέρ με σκοπό να εργαστεί ως ασυρματιστής στο Εμπορικό Ναυτικό. Επηρεάστηκε από την ταινία "Η Ζωή του Ροδόλφο Βαλεντίνο" και αποφάσισε να ασχοληθεί με τον χορό. Την ίδια χρονιά (1954), ο Άγγελος Γριμάνης, χορογράφος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αναζητούσε χορευτές για να συνθέσει ένα μπαλέτο που θα περιόδευε στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο Γριμάνης δεν προσέλαβε τον άπειρο τότε Μεταξόπουλο, αλλά τον σύστησε στην Ελβετίδα χορεύτρια Μύριαμ Σουαζί (Myriam Choisy), που με τη σειρά της τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό.
Η πρώτη του επαγγελματική επαφή με το χορό έγινε στη θεατρική παράσταση "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" του Σαίξπηρ στο Θέατρο του Εθνικού Κήπου σε χορογραφίες του Γιάννη Φλερύ. Συνέχισε τις θεατρικές του εμφανίσεις και παράλληλα προετοιμαζόταν επί τρία χρόνια στη Σχολή της Σουαζί για να αποκτήσει τελικά το 1957 άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του χορευτή.