google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Κυζερίδης

Ποδοσφαιρική καριέρα

Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1971 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1990 από τη Νάουσα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφεται στον νεοφώτιστο τότε στην Α' Εθνική, Πανηλειακό όπου έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 1997/98. Έπειτα είχε ένα σύντομο πέρασμα από στην αγγλική Πόρτσμουθ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ, για να αποκτηθεί κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1998/1999 από τον Άρη.
Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε μέχρι το 2004, πετυχαίνοντας δυο εξόδους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και μια συμμετοχή σε τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, ενώ τη σεζόν 2003/04, που ο Άρης κινδύνευσε άμεσα με υποβιβασμό στην Β' Εθνική αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 7 τέρματα.
Αργότερα αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική με τη Βέροια, ενώ από το 2006 ως το 2009 ανήκε στον Αγροτικό Αστέρα με τον οποίο αγωνίστηκε κυρίως στη Β΄ Εθνική. Τον Ιανουάριο του 2009 μεταπήδησε στον Μακεδονικό και τη Γ΄ Εθνική, ενώ τη σεζόν 2009/10 αγωνίστηκε με τον Αετό Σκύδρας στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα όπου και έκλεισε την καριέρα του.
Στις 8 Απριλίου του 1998 αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρουμανίας.

Προσωπική ζωή

Το 2012 ο Κυζερίδης διαγνώστηκε με καρκίνο. Τη δημοσιοποίηση του προβλήματός του ακολούθησε κύμα συμπαράστασης από τον αθλητικό χώρο, καθώς και από το φίλαθλο κοινό. Τον Σεπτέμβριο του 2018 ο ίδιος ανακοίνωσε πως ξεπέρασε οριστικά την ασθένειά του.
Εμφάνιση φωτογραφικού φιλμ

Η Εμφάνιση φωτογραφικού φιλμ στην φωτογραφία ξεκινάει με την έκθεση του φιλμ στο φως. Με την έκθεση του φιλμ στο φως οι κρύσταλλοι αργύρου που περιέχει το φιλμ και εκτίθενται στο φως υφίστανται μια φωτοχημική μετατροπή. Όσοι κρύσταλλοι αργύρου έχουν εκτεθεί στο φως έρχονται σε επαφή με ηλεκτρόνια και μετατρέπονται σε άτομα μεταλλικού αργύρου. Όσοι κρύσταλλοι αργύρου δεν έχουν δεχτεί φως παραμένουν αμετάβλητοι και φωτοευαίσθητοι.
Η δεύτερη μετατροπή του φιλμ συμβαίνει με την χρήση ενός χημικού υγρού που λέγεται developer. Σε αυτή τη μετατροπή δημιουργείται η φωτογραφία όπως την ξέρουμε, με τον διαχωρισμό της σε σκούρες και ανοιχτές περιοχές. Σκούρες περιοχές στη φωτογραφία είναι αυτές που έχουν εκτεθεί περισσότερο στο φως και αντιστοιχούν στα φωτεινά σημεία της φωτογραφίας ενώ ανοιχτές περιοχές είναι αυτές που δεν φωτίστηκαν και αντιστοιχούν στα σκοτεινά σημεία της φωτογραφίας.
Για περιπτώσεις που δεν χρειάζεται οι εικόνες να έχουν παντού οξύτητα, ένα ρηχό βάθος πεδίου είναι πιο αποτελεσματικό καθώς δίνει έμφαση στο θέμα θολώνοντας το προσκήνιο και το παρασκήνιο. 
Η τελευταία ενέργεια που πρέπει να γίνει είναι η τοποθέτηση σε ένα ειδικό υγρό που λέγεται fixer και μετατρέπει τους κρυστάλλους αργύρου που δεν έχουν εμφανιστεί, σε διαλυτά στο νερό άλατα. Μόνο μετά από αυτή την διαδικασία είναι ασφαλής η τελική έκθεση σε φως.
Π.Α.Σ. Μινωική Ηρακλείου Κρήτης

Ο Π.Α.Σ. Μινωική Ηρακλείου είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Νέα Φορτέτσα του Ηρακλείου Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1959, χρώματα του συλλόγου είναι το βυσσινί και το λευκό και έμβλημα του συλλόγου είναι ο Διπλός πέλεκυς, κρητικό ιερογλυφικό της Μινωικής γλώσσας κατά τα χρόνια του Μινωικού πολιτισμού. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται αποκλειστικά το άθλημα του ποδοσφαίρου και διαθέτει πλήρη ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών όλων των ηλικιακών τμημάτων. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου στις οποίας τις διοργανώσεις και λαμβάνει μέρος. Έχει αγωνιστεί 3 φορές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής και 1 φορά στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο του Πανεπιστημίου στη συνοικία Νέα Φορτέτσα του Ηρακλείου.

Ιστορικό

Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Μινωική ιδρύθηκε επίσημα το 1959 και εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, έχοντας Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 799. Έχει αναδειχθεί 2 φορές (1986-87 και 2002-03) υπερπρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και 1 φορά (1987-88) κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Η Μινωική εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις εθνικές κατηγορίες τη σεζόν 1979-80, όποτε και αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας που ήταν πρόδρομος της Γ' Εθνικής. Τερμάτισε στη 18η θέση σε σύνολο 20 ομάδων του 1ου ομίλου και υποβιβάστηκε, έχοντας αντιπάλους μεταξύ άλλων τους Π.Α.Ο. Ρουφ, Αθηναϊκό, Ιωνικό Νίκαιας, Ατρόμητο Πειραιώς, Διαγόρα Ρόδου και τους συντοπίτες Π.Ο.Α. και Εργοτέλη. 
Τη σεζόν 1987-88 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Δ' Εθνική κατηγορία. Τερμάτισε τελευταία στην 16η θέση του 4ου ομίλου και υποβιβάστηκε. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε εκ νέου τη σεζόν 1990-91, όποτε και υποβιβάστηκε τερματίζοντας πίσω από τον Α.Ο. Πλατανιά Χανιών στην 16η θέση σε σύνολο 20 ομάδων του 10ου ομίλου και τη σεζόν 2003-04, όποτε και τερμάτισε στη 14η θέση σε σύνολο 17 ομάδων του 10ου ομίλου και υποβιβάστηκε.
Η Μινωική αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α1' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Τη σεζόν 2017-18 τερμάτισε στην 3η θέση διεκδικώντας την άνοδο. Στην ετήσια χοροεσπερίδα του συλλόγου στις 14 Ιουλίου του 2018 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ο ύμνος του συλλόγου, από τον καλλιτέχνη Στράτο Κουμπά. Ο ύμνος του συλλόγου γράφτηκε από τους Στράτο Κουμπά και Γιάννη Γιακανίκη και επισημοποιήθηκε από τον σύλλογο στις 2 Αυγούστου του 2018.
Αραβικό πληκτρολόγιο

Το αραβικό πληκτρολόγιο (αραβικά: لوحة المفاتيح العربية‎) διαθέτει την κατάλληλη διάταξη πλήκτρων για την γραφή της αραβικής γλώσσας. Καθώς η κατεύθυνση γραφής των αραβικών είναι από τα δεξιά προς τα αριστερά, όταν χρησιμοποιείται αραβικό πληκτρολόγιο οι χαρακτήρες εμφανίζονται στην δεξιά πλευρά του εκάστοτε πλαισίου κειμένου.

Διάταξη γραφομηχανής

Η πρώτη διάταξη γραφομηχανής για την αραβική γλώσσα εφευρέθηκε το 1899.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1981-82

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιά της περιόδου 1981-82 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 76 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Πανασπροπυργιακός και ο Αργοναύτης. Οι δυο πρωταθλητές ομίλων και η 3η ομάδα του ΑΟ Μοσχάτου ανέβηκαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1982-83. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα του Αργοναύτη, σαρώνοντας με σκορ 6-0 τον Ασπρόπυργο.

Η μάχη για την 3η θέση

Δικαίωμα ανόδου στο Εθνικό Ερασιτεχνικό είχε και ο τριταθλητής Πειραιά, ο οποίος έπρεπε να αναδειχτεί με αγώνα μπαράζ μεταξύ των δευτεραθλητών των δυο ομίλων. Στον Α΄ όμιλο υπήρχε ισοβαθμία, μεταξύ Α.Π.Ο. Κερατσινίου και Περαμαϊκού, ενώ στο Β΄ όμιλο, τη δεύτερη θέση είχε καταλάβει ο ΑΟ Μοσχάτου. 
Όμως, πριν οριστεί αγώνας κατάταξης μεταξύ Κερατσινίου-Περαμαϊκού, η Επιτροπή Κανονισμών της ΕΠΣΠ έκανε δεκτή μια ένσταση της "Αναγέννησης Πειραϊκής" κατά της ομάδας του Περάματος, για αντικανονική συμμετοχή του ποδοσφαιριστή Φιντάνη στον μεταξύ τους αγώνα πρωταθλήματος. Έτσι, ο Περαμαϊκός μηδενίστηκε στο συγκεκριμένο αγώνα, χάνοντας παράλληλα και τη δεύτερη θέση στην τελική βαθμολογία του ομίλου. Η απόφαση αυτή προκάλεσε τις έντονες διαμαρτυρίες του θιγόμενου συλλόγου, που εξέδωσε ανακοίνωση τόσο σε βάρος του προέδρου της ΕΠΣΠ, όσο και της διοίκησης του Κερατσινίου, κατηγορώντας τους για συμπαιγνία. Η απάντηση του Κερατσινίου επεσήμανε ότι παρόμοια ένσταση της ομάδας τους για τον ίδιο λόγο είχε προηγουμένως απορριφθεί, αρνούμενο έτσι τις αιτιάσεις του Περάματος. 
Τελικά, και ενώ ο Περαμαϊκός προσέφυγε στο ΑΣΕΑΔ (χωρίς όμως αποτέλεσμα), δόθηκε ο αγώνας μπαράζ για μια θέση στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1982-83 το Σάββατο 10 Ιουλίου 1983 μεταξύ του Κερατσινίου και του Μοσχάτου, ο οποίος βρήκε νικήτρια την ομάδα του Μοσχάτου με σκορ 2-1 στην παράταση.
Όμηρος (ταινία)

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία απέσπασε δυο Κρατικά Βραβεία Ποιότητος (Βραβείο σκηνοθεσίας και 3ο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους) στο 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και το Βραβείο του διεθνούς «Φόρουμ και Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Ταινίας» Βιέννης.
Surudi milli

Surudi milli είναι ο εθνικός ύμνος του Τατζικιστάν, που υιοθετήθηκε επισήμως το 1991. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γκιουλναζάρ Κελντί κι η μουσική από το Σουλεϊμάν Γιουντάκοφ.
Αντώνης Ξενάκης

Βιογραφία

Φοίτησε στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη Σχολή Δ. Ροντήρη. Το 1946 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τον Θίασο των Ηνωμένων Καλλιτεχνών, ενώ το 1948 συμμετείχε στο θίασο του Αδαμάντιου Λεμού. Κατά τα έτη 1948-1950 υπήρξε επικεφαλής του Στρατιωτικού Θιάσου, οπότε και παρουσιάζει την Αντιγόνη του Σοφοκλή, το "Σημάδι του σταυρού" του Ο'Νηλ και άλλα έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.
Το 1950-51 εργάζεται ως ηθοποιός στον θίασο της κυρίας Κατερίνας, ενώ το 1952-53 στον Θίασο Β. Διαμαντόπουλου. Από το 1955 ως το 1957 συνεργάζεται με τους θιάσους Ν. Σκιδά, Β.Λογοθετίδη, Ελ. Χατζηαργύρη και με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο. Από το 1958, ήταν μόνιμο μέλος του Πειραϊκού Θεάτρου και από τα ιδρυτικά του στελέχη. Έλαβε μέρος επανειλλημένως στα Φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών και περιόδευσε στην Ευρώπη, Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική, Σοβιετική Ένωση και Ασία. Διετέλεσε βοηθός του σκηνοθέτη και δάσκαλου Δημήτρη Ροντήρη και αντιπροσώπευσε την Ελλάδα σε πλήθος διεθνών Φεστιβάλ καθώς και στο μορφωτικό πρόγραμμα της Ολυμπιάδος του Μεξικού. Έχει λάβει το μετάλλιο του 2ου Φεστιβάλ μουσικής και δράματος του Ισραήλ, πλήθος διακρίσεων, ενώ ο χορός του Πειραϊκού Θεάτρου κάτω από τη διδασκαλία του στην "Ορέστεια" του Αισχύλου πήρε το 1ο βραβείο (χρυσό μετάλλιο) στο παγκόσμιο Φεστιβάλ Θεάτρου στην Αργεντινή.
Το 1969 επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε τον Οργανισμό Αττικού Θεάτρου, δίνοντας παραστάσεις με την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" και την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλέους το 1970, με σκοπό την διάδοση του αρχαίου ελληνικού πνεύματος στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Προς τον σκοπό αυτό η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού δι'εγκυκλίου διαταγής του Γενικού Γραμματέα Κωνσταντίνου Ασλανίδη του παρεχώρησε δωρεάν όλα τα στάδια και γυμναστήρια της χώρας, όπου έδωσε πάνω από 200 παραστάσεις σε 36 πόλεις.
Ως σκηνοθέτης ανέβασε την "Αντιγόνη" του Σοφοκλέους, το "Σημάδι του Σταυρού" του Ο'Νιλ, το "Κόκκινο Πουκάμισο" του Σπ. Μελά, τα "Δάκρυα στη θάλασσα" του Μπίστη, τη "Στέλλα Βιολάντη" του Ξενόπουλου, την "Ιφιγένεια εν Ταύροις", την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή και το 1971 σκηνοθέτησε στο Θεατρικό Εργαστήρι το "Παιχνίδι" του Σάμιουελ Μπέκετ. Σκηνοθέτησε το έργο "Υπάρχει δικαιοσύνη" (Τζόαν Ντάνβερς) το οποίο θεωρούσε ως ένα από τα καλλίτερα έργα του διεθνούς ρεπερτορίου. Επίσης ήταν καθηγητής της Δραματικής Σχολής <<Θεατρικό Εργαστήρι>> Αθηνών.

Συμμετοχές

Έχει παίξει πολλά έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου μεταξύ των οποίων: "Εκατομμυριούχοι της Νάπολης, "Θάψτε τους νεκρούς" του Ίρβινγκ Σόου, "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" του Άρθουρ Μίλερ, "Σιωπηλή τραγωδία", "Ατμόπλοιον" κλπ.
Από το κλασικό ρεπερτόριο: "Μάγδα" του Αούντερ Αν, "Λουίζα Μίλερ" του Σίλλερ στον ρόλο του Φερδινάρδου, "Οθέλλος" του Σαίξπηρ, "Οι γάμοι του Φίγκαρο" του Μπομαρσαί, "Λοκαντιέρα" του Κάρλο Γκολντόνι, "Πέρσες" του Αισχύλου, "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή, "Ευμενίδες" του Αισχύλου, "Μήδεια" του Ευριπίδου, "Ιππόλυτος" του Ευριπίδου, "Ιφιγένεια εν Αυλίδι".

Θάνατος

Πέθανε το 1979, έπειτα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, σε ηλικία 52 ετών. Τα καρδιακά προβλήματα που αντιμετώπιζε τον είχαν αναγκάσει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση τους τελευταίους μήνες της ζωής του.
Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1991 στο Βερολίνο της Γερμανίας, αν και το πρώτο συνέδριο της EHF συνήλθε στις 5 Ιουνίου του 1992, μεταφέροντας την έδρα της EHF στη Βιέννη της Αυστρίας την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2012 η EHF Γραφείο γιόρτασε τα 20 χρόνια από τότε που άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες της. Κατά τα επόμενα έτη, ο αριθμός των χωρών μελών έχει επεκταθεί από 29 που ήταν αρχικά σε 50, έπειτα από την προσχώρηση του Κοσόβου, κατόπιν χορήγησης πλήρης ένταξης στο συνέδριο της EHF στο Δουβλίνο της Δημοκρατάις της Ιρλανδίας το Σεπτέμβριο του 2014.
Η EHF εκπροσωπεί τα μέλη της με σκοπό την ανάπτυξη του αθλήματος, τόσο από άποψη ανάδειξης νέων ταλέντων, όσο και από άποψη εμπορικής ανάπτυξης. Η EHF διεξάγει ορισμένες διοργανώσεις όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, καθώς και το Τσάμπιονς Λιγκ, τα οποία αποτελούν τις κύριες πηγές εσόδων, ενώ οι πρωτοβουλίες σχετικά με το μπιτς χάντμπολ και η πετοσφαίριση σε σχολεία, επεκτείνουν την έλξη του αθλήματος.

Λογότυπο

Το λογότυπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Οδός Μιχαήλ Βόδα

Η Οδός Μιχαήλ Βόδα βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στην οδό Φυλής. Η οδός είναι γνωστή για τα εγκλήματα που έχουν λάβει χώρα εκεί.
Αγγέλα Παπάζογλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899. Ανήκε σε οικογένεια λαΐκών μουσικών. Ο πατέρας της Δημήτριος Μαρωνίτης έπαιζε βιολί και σαντούρι. Πρωτοτραγούδισε σε ηλικία 16-17 ετών στην μπίρα Μέλης, που ήταν και κινηματογράφος και θέατρο μαζί. Τραγούδησε επίσης στα κέντρα του Αράπογλου, του Τζίζικα, του Αυταρά και στη Σκάλα του Κορδελιού. Την φώναζαν Αγγελίτσα για να την ξεχωρίζουν από μιαν άλλη ονομαστή τραγουδίστρια την Αγγελάρα.
Το 1928, λίγο μετά το γάμο της με τον Βαγγέλη Παπάζογλου, τυφλώθηκε από πάθηση που είχε στα μάτια της από μικρή. «Η αυστηρότητα των ηθών και η επιμονή του άντρα της την απομάκρυναν οριστικά από το τραγούδι».
Πέθανε στις 17 Αυγούστου του 1983 στην Κοκκινιά. Ηχογραφημένα τραγούδια της είναι μόνο έξι αμανάδες και η Δερβίσαινα του Παπάζογλου.
Κωνσταντίνος Κριάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1797 στο χωριό Κουστογέρακο της επαρχίας Σελίνου της Κρήτης. Η καταγωγή του ήταν από την οικογένεια των Μπενήδων. Ο πατέρας του που παλιά τον αποκαλούσαν Μπενή μετονομάστηκε σε Κριάρης το 1769 επί Δασκαλογιάννη, λόγω του χειμαρρώδους χαρακτήρα του.
Ο Κωνσταντίνος μέχρι το 1821, ήταν τσοπάνος στον πλούσιο πατέρα του. Με την έναρξη της επανάστασης, αυτός και τα πέντε αδέλφια του άρπαξαν τα όπλα και τάχτηκαν υπό την σημαία του πατέρα τους. Μετά την μάχη της Μονής, ο Κωνσταντίνος ανέλαβε Καπετάνιος του Κουτσογεράκου, διότι ο πατέρας του ήταν πλέον προχωρημένης ηλικίας. Έκτοτε ακολούθησε παντού τον ήρωα Κουμή ως οπλαρχηγός και πρωτοπαλίκαρο αυτού.
Ο Κριάρης πρωταγωνίστησε και πάλι το 1841, όταν στην Κρήτη έγινε νέα εξέγερση. Συνενοούμενος με τον αρχηγό Χαιρέτη και με τους άλλους οπλαρχηγούς από το Ναύπλιο, ύψωσε πρώτος την σημαία της επανάστασης. Μαζί με τους άλλους αρχηγούς Χαιρέτη, Κουμή, Χάλη και Νιότη πολέμησε μαζί με τους Σελινιώτες ως αρχηγός πλέον της επαρχίας Σελίνου.
Ακολούθησε πολυτάραχη πολεμική ζωή και ξαναεμφανίστηκε στην επανάσταση του 1878 και πάλι ως εκλεγμένος αρχηγός των Σελινιωτών στην επανάσταση της Κρήτης.
Επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε.
Διαμέρισμα Λα Ουνιόν

Δημογραφία

Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 328.219 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν και το Διαμέρισμα Αουατσαπάν.
Σαρλ Αστρύκ

Βίος

Ο Σαρλ Αστρύκ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 2 Φεβρουαρίου 1916. Έδωσε έμφαση στην εκμάθηση των κλασσικών γλωσσών: ελληνικά, λατινικά. Πήρε δίπλωμα στη βιβλιοθηκονομία και εισήλθε στην υπηρεσία της Γαλλικής Εθνικής Βιβλιοθήκης. Απέκτησε, επίσης, δίπλωμα Νεοελληνικής στις Langues Orientales Vivantes. Απεβίωσε στις 18 Μαΐου 2011.
Παρασημοφορήθηκε δύο φορές,το 1954 και το 1969, από την Γαλλική Ακαδημία για το έργο του στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Μεταφραστικό-λογοτεχνικό και ερευνητικό έργο

Ασχολήθηκε με μεταφράσεις κλασσικών, βυζαντινών, και νεοελλήνων λογοτεχνών (Σολωμό, Παλαμάς, Εφταλιώτης). Εξέδωσε οκτώ, συνολικά, ποιητικές συλλογές. Επίσης, συνέγραψε μελέτες στην κωδικολογία, την παλαιογραφία, καθώς και την ελληνική φιλολογία.
Δαναΐς

Η Δαναΐς ήταν ένα, χαμένο πλέον, έπος που αποτελούνταν από 6.500 στίχους και διηγιόταν την ιστορία των Δαναΐδων. Ο συγγραφέας του και η εποχή στην οποία γράφτηκε μας είναι άγνωστοι.
Διασώθηκαν δύο μόνο στίχοι από τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα  και ένα απόσπασμα σε πεζό λόγο από τον Αρποκρατίονα.
Μονπελιέ (Βερμόντ)

Ιστορία

Το Μονπελιέ ιδρύθηκε το 1787 ή 1788 από τον συνταγματάρχη Τζέικομπ Ντέιβις, ο οποίος έκτισε εκεί ένα κατάλυμα. Η πόλη καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1791, όταν είχε 113 κατοίκους, αλλά ο πληθυσμός της γρήγορα αυξήθηκε. Το 1805, η πόλη επιλέχθηκε για πρωτεύουσα της πολιτείας του Βερμόντ, πιθανόν εξαιτίας της κεντρικής της τοποθεσίας και του γεγονότος ότι βρισκόταν κοντά σε πολλούς σημαντικούς εμπορικούς δρόμους της πολιτείας. Παλαιότερα, η Συνέλευση του Βερμόντ είχε συγκληθεί σε πολλές διαφορετικές πόλεις, αλλά ποτέ στο Μονπελιέ. To πρώτο καπιτώλιο ολοκληρώθηκε 1831, αλλά αντικαταστάθηκε από ένα μεγαλύτερο έξι χρόνια αργότερα. Το δεύτερο καπιτώλιο κάηκε το 1857 και το σημερινό χτίστηκε το 1859. 
Η πόλη αναπτύχθηκε  οικονομικά στις αρχές του 19ου αιώνα, με λατομεία γρανίτη και άλλες επιχειρήσεις, ενώ στα μέσα του αιώνα έφτασε στην πόλη ο σιδηρόδρομος, γεγονός που έδωσε ώθηση στον τουρισμό. Η πόλη χωρίστηκε στα δύο το 1849, με τη δημιουργία του ανατολικού Μονπελιέ. Στην πόλη ιδρύθηκε το 1848 η "National Life Insurance Company", μια από τις παλαιότερες ασφαλιστικές εταιρίες. Το 1895 το Μονπελιέ αναγνωρίστηκε ως πόλη. Κατά τον 20ό αιώνα, η ανάπτυξη του Μονπελιέ ήταν αργή. Το 1935 εγκαταστάθηκε κοντά στο Μονπελιέ ο πρώτος μηχανοκίνητος αναβατήρας στις ΗΠΑ. Τον Μάρτιο του 1992, μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από πλημμύρα, με ζημίες που εκτιμήθηκαν στο Μονπελιέ σε τέσσερα εκατομμύρια δολάρια. Η πλημμύρα δημιουργήθηκε όταν κομμάτια πάγου έφραξαν τη ροή του ποταμού Γουϊνούσκι.

Οικονομία

Ο μεγαλύτερος εργοδότης στην πόλη είναι η πολιτειακή κυβέρνηση, η οποία απασχολεί περίπου 2.300 εργαζόμενους. Στην πόλη βρίσκονται επίσης τα κεντρικά γραφεία της National Life Insurance Company, μιας από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες στις ΗΠΑ. Επίσης, το ίδιο το Μονπελιέ είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός, τόσο από μόνο του, όσο και για τα χιονοδρομικά κέντρα κοντά σε αυτό. Επίσης είναι σημαντικό κέντρο εξόρυξης γρανίτη. Τρία πολεμικά πλοία των ΗΠΑ έχουν πάρει το όνομα της πόλης και στην πόλη βρίσκεται μουσείο που εξυμνεί τα πολεμικά κατορθώματά τους.
Δουλειές με φούντες

Πλοκή

Ο Χοντρός και ο Λιγνός μαθαίνουν ότι έχουν δίδυμους αδελφούς, τους Άλφι και Μπερτ, που είναι ναύτες στο πλοίο SS Periwinkle.
Γεώργιος Δ. Δημητρακόπουλος

Ο Γεώργιος Δημητρακόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Αρχικά έγινε μέλος της εφορείας του στρατοπέδου των Τρικόρφων, μετά την άλωση της Τριπολιτσάς πήρε τα όπλα και βρέθηκε στην πρώτη πτώση της Κορίνθου. Μετά από αυτά χρησίμευσε κατά την πολιορκία της Πάτρας επί Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και αρίστευσε στην μάχη της 9ης Μαρτίου. Κατά την διάρκεια της μάχης εναντίον του Δράμαλη στο Δερβενάκι εκστράτευσε με τους συμπατριώτες του, υπήρξε μεταξύ των πρώτων της μάχης εκείνης, τα δε ταμπούρια του έμειναν θρυλικά στο Αγριλόβουνο. Μετά την νίκη πήραν τους θησαυρούς του Δράμαλη και τους μοίραζαν με το φέσι.
Έπεσε μαχόμενος στην ατυχή μάχη των Τρικόρφων εναντίον του Ιμπραήμ Πασά στις 24 Ιουνίου 1825.
2228 Σογιούζ-Απόλλων

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σογιούζ-Απόλλων είναι άγνωστα. Ο Σογιούζ-Απόλλων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 23 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα.
Αλεξάνδρεια στην Παρθυηνή

Η Αλεξάνδρεια στην Παρθυηνή ή Αλεξάνδρεια η εν Παρθυηνή ή Αλεξανδρούπολις στην Παρθυηνή ήταν ελληνιστική πόλη στην Παρθυηνή. Οικοδομήθηκε το 330 π.Χ., σε τοποθεσία, άγνωστη προς το παρόν, (πιθανόν κοντά στην σημερινή πόλη Σαχρούντ, στο βόρειο Ιράν.

Εκτιμήσεις περί της τοποθεσίας

Η ανοικοδόμηση της Αλεξάνδρειας στην Παρθυηνή έγινε σε τοποθεσία, που προς το παρόν είναι ακόμα άγνωστη, αλλά κάποιοι ερευνητές εκτιμούν ότι πιθανόν και να βρίσκεται κοντά στην σημερινή πόλη Σαχρούντ, στο βόρειο Ιράν.
BMW F30

Μηχανικά

Μηχανικά, η F30 ήταν η πρώτη στην ιστορία Σειρά 3 που έφερε turbo σε ολόκληρη την παλέτα των κινητήρων της, καθώς και η πρώτη Σειρά 3 που καθιέρωσε ηλεκτρική υποβοήθηση στο τιμόνι, αντικαθιστώντας την υδραυλική υποβοήθηση των προκατόχων της. Επίσης, κατά την ελαφρά ανανέωση που δέχτηκε το 2015, έγινε η πρώτη στην ιστορία Σειρά 3 που εισήγαγε και 3-κύλινδρο κινητήρα, και συγκεκριμένα ήταν ένας βενζίνης 1.5 λίτρων. Τον Ιανουάριο του 2016 εισήγαγε και μια υβριδική έκδοση plug-in, την BMW 330e.
2413 Βαν ντε Χουλστ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βαν ντε Χουλστ εκτιμάται σε 22,82 ± 2,0 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,162 ± 0,032.
Παλώδια

Τοποθεσία

Η Παλώδια απέχει 7 χιλιόμετρα από το κέντρο της Λεμεσού. Βρίσκεται σε υψόμετρο 290 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τον δήμο Λεμεσού (με τη συνοικία Αγίας Φύλας), στα νοτιοδυτικά με τα Κάτω Πολεμίδια, στα δυτικά με τον Ύψωνα, στα βόρεια με την Παραμύθα, στα βορειοανατολικά με το Σπιτάλι και στα ανατολικά με τη Φασούλα.
Αγία Βαρβάρα Παναιτωλικού Αιτωλοακαρνανίας

Ονομασία

Για την προέλευση της ονομασίας του οικισμού υπάρχουν δύο εκδοχές: η μία από το λυκόφως και η άλλη από την παρουσία λύκων στην περιοχή με πιο πιθανή την πρώτη. Το σημερινό όνομα δόθηκε από ένα εξωκλήσι με το όνομα Αγία Βαρβάρα.

Γεωγραφία

H Αγία Βαρβάρα βρίσκεται στη ΒΚ. Αιτωλοακαρνανία, σε ορεινή περιοχή του Παναιτωλικού, κάτω από την υψηλή κορυφή «Γιόρλα», με πλούσια βλάστηση και θέα στην Τριχωνίδα. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 760 και με έκταση 8,327 χμ². Απέχει από το Μεσολόγγι 55 χλμ. περίπου, προς τα ΒΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του  χωριού έχει ως εξής: κάτοικοι 271 (1961), 213 (1971), 181 (1991), 143 (2001), 146 (2011).

Αξιοθέατα

Μέσω του οικισμού Περιστέρι, ανάβαση στο ορειβατικό καταφύγιο του Παναιτωλικού και στην κορυφή «Γιόρλα» (1924 μ.)
Τόμας Καρλάιλ

Θρησκευτικές επιδράσεις

Οι αυστηροί καλβινιστές γονείς του προσδοκούσαν να γίνει ιεροκήρυκας, αλλά έχασε την πίστη του παρακολουθώντας μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Συνέχισε να πιστεύει στον Θεό και να αποδέχεται τις καλβινιστικές δοξασίες σε όλο το υπόλοιπο της ζωής του. Ο συνδυασμός της θρησκευτικής ιδιοσυγκρασίας του με την απώλεια της πίστης στην παραδοσιακή χριστιανοσύνη έκανε το έργο του Καρλάιλ ελκυστικό για πολλούς Βικτωριανούς που αντιμάχονταν τις όποιες επιστημονικές και πολιτικές αλλαγές απειλούσαν την παραδοσιακή κοινωνική τάξη.

Κοινωνική κριτική

Ο Καρλάιλ χρησιμοποιούσε δηκτικό ύφος στον κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό του, και ένα σύνθετο λογοτεχνικό στιλ για έργα όπως Η γαλλική επανάσταση: μια ιστορία (1837). Ο Ντίκενς χρησιμοποιούσε το έργο του Καρλάιλ ως πρωτογενή πηγή για τα γεγονότα της γαλλικής επανάστασης στο μυθιστόρημά του Η Ιστορία των δύο Πόλεων. Οι πεποιθήσεις του για την κοινωνικά ιεραρχημένη τάξη των πραγμάτων και το θεόπνευστο καθήκον διατρέχουν το σύνολο του έργου του. Αντιφατική φυσιογνωμία, αν και ήταν γνωστός για την αφιέρωσή του σε αγαθοεργίες και τους διαρκείς σχολιασμούς του υπέρ των φτωχών, είχε ξεσπάσματα ρατσισμού στη γραφή του, γεγονός που τον οδήγησε στην αποξένωση από σημαντικούς φίλους του. Ο ρατσισμός του υπήρξε εμφανέστερος στο Ζήτημα των Νέγρων, όπου υποστήριξε ότι οι νέγροι θα πρέπει να είναι υπηρέτες εκείνων που γεννιούνται σοφότεροι (τους) και κύριοί (τους).

Πολιτική φιλοσοφία

Ρομαντικός ως στοχαστής ο Καρλάιλ επιτέθηκε στον εκβιομηχανισμό και φαίνεται πως δεν εκτιμούσε ιδιαίτερα το σύστημα της δημοκρατικής διακυβέρνησης και τον φιλελευθερισμό γενικότερα, οραματιζόμενος μια αξιοκρατική και όχι κληρονομική μοναρχία υπαγόμενη, ωστόσο, στην τιμωρία. Στα κείμενά του διακρίνεται απαισιοδοξία σχετικά με θέματα που αφορούν στην εποχή του Διαφωτισμού και επίκριση προς τις δύο βασικές τάξεις που συμμετείχαν στις αποφάσεις, την αριστοκρατία και το προλεταριάτο, τους εμπόρους και τους κατασκευαστές που θεωρούσε ότι ασχολούνταν μόνο με τα κέρδη τους, και τους  οποίους θεωρούσε εξίσου υπεύθυνους για το πολιτικό κλίμα της εποχής του. Κατά την άποψή του η διακυβέρνηση θα έπρεπε να αφεθεί σε πιο αρμόδια μέλη της κοινωνίας, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονταν από την τάξη της αριστοκρατίας. Η ενσάρκωση αυτής της άρχουσας τάξης θα ήταν ο ήρωας, ο μεγάλος εκείνος άνθρωπος που θα διέθετε τη διορατικότητα να οδηγήσει την κοινωνία, όπως τουλάχιστον κατέγραψε στις διαλέξεις του για το ηρωικό πρότυπο. Υπήρξε σφοδρός πολέμιος του καθολικού δικαιώματος ψήφου ή οποιασδήποτε μορφής λαϊκή συμμετοχή στις υποθέσεις του δημοσίου και πίστευε στην «τευτονική υπεροχή" της λευκής φυλής των βορείων χωρών.