Αικατερίνη του Βαλουά

Πρώτα χρόνια

Η Αικατερίνη γεννήθηκε στο ξενοδοχείο του Αγίου Παύλου ένα από τα βασιλικά ανάκτορα των Παρισίων, από τα παιδικά της χρόνια ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας την προόριζε νύφη στον γιο και διάδοχο της Ερρίκο, πρίγκιπα της Ουαλίας αλλά ο βασιλιάς πέθανε πριν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις. Ο πρίγκιπας της Ουαλίας διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Ερρίκος Ε΄ και επανέφερε ξανά το ζήτημα του γάμου με την Αικατερίνη αφού πήρε πρώτα υποσχέσεις για μια μεγάλη προίκα και κληρονομικά δικαιώματα στον θρόνο της Γαλλίας. Άν και μερικοί συγγραφείς αναφέρουν ότι παραμελήθηκε σαν παιδί από την μητέρα της η σύγχρονη εξέταση των γεγονότων απέδειξε το αντίθετο. Η Ισαβέλλα της έκανε δώρα πολλά παιχνίδια, θρησκευτικά κείμενα και την έστειλε στην μονή του Πουασί για θρησκευτική εκπαίδευση.

Βασίλισσα της Αγγλίας

Ο Ερρίκος Ε΄ πήγε να πολεμήσει στην Γαλλία και μετά την μεγάλη του νίκη στην μάχη του Αζινκούρ επανέφερε το θέμα του γάμου του με την Αικατερίνη, ήταν πολύ ελκυστική και όταν ο Άγγλος βασιλιάς την συνάντησε στο Μελάν γοητεύτηκε μαζί της. Όταν έκλεισε ειρήνη ανάμεσα στην Αγγλία και την Γαλλία με την Συνθήκη του Τρουά ο Κάρολος ΣΤ΄ αναγνώρισε τον Ερρίκο Ε΄ σαν διάδοχο του στον Γαλλικό θρόνο. Ο γάμος ανάμεσα στον Ερρίκο Ε΄ και την Αικατερίνη των Βαλουά έγινε στην ενοριακή εκκλησία του Σαιν Τζων ή στον Καθεδρικό ναό του Τρουά (2 Ιουνίου 1420), η Αικατερίνη συνόδευσε τον σύζυγο της στην Αγγλία και στέφτηκε βασίλισσα στο Αββαείο του Ουέστμινστερ (23 Φεβρουαρίου 1421). Ο Ερρίκος Ε΄ επέστρεψε στην Γαλλία τον Ιούνιο του 1421 για να συνεχίσει τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις.
Την ίδια εποχή η Αικατερίνη ήταν έγγυος λίγων μηνών, γέννησε έναν γιο στο Γουίντσορ που ονομάστηκε επίσης Ερρίκος (6 Δεκεμβρίου 1621) αλλά ο σύζυγος της δεν είδε ποτέ το παιδί του. Στην πολιορκία της Μω ο Ερρίκος Ε΄ αρρώστησε από δυσεντερία και πέθανε λίγο πριν τα 36α γενέθλια του (31 Αυγούστου 1422), αφήνοντας την Αικατερίνη χήρα βασίλισσα μόλις 21 έτους. Ο πατέρας της πέθανε λίγους μήνες μετά τον σύζυγο της αφήνοντας τον γιο της κληρονόμο του Γαλλικού βασιλείου, η Αικατερίνη ονόμασε τον γιο της με το όνομα του πατέρα του σε πολύ μικρή ηλικία. Η Αικατερίνη ήταν ακόμα μικρή και σε ηλικία γάμου, σύμφωνα με μια πληροφορία υποψήφιος μνηστήρας της ήταν ο κουνιάδος της Χάμφρεϊ, δούκας του Γκλόστερ αλλά σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές ετοιμαζόταν να παντρευτεί τον ξάδελφο του συζύγου της Εδμόνδο Μπωφόρ, κόμη του Μορτέν. Ο δούκας του Γκλόστερ ήταν έντονα αντίθετος με τον γάμο και το Κοινοβούλιο πέρασε διάταγμα (1427 - 1428) με το οποίο αν η χήρα βασίλισσα παντρευτεί ξανά χωρίς την συγκατάθεση του βασιλιά η περιουσία και οι τίτλοι του συζύγου της θα κατασχεθούν χωρίς να τιμωρηθούν απαραίτητα τα παιδιά του. Ο βασιλιάς μπορούσε να δώσει την συγκατάθεση μονάχα αν είχε φτάσει στην ενηλικίωση αλλά τότε ο Ερρίκος ΣΤ΄ ήταν μόλις έξι ετών.

Θάνατος

Η Αικατερίνη πέθανε λίγο μετά την γέννα του τελευταίου της παιδιού (3 Ιανουαρίου 1437). Η αιτία του θανάτου της είναι άγνωστη, πολλοί ιστορικοί τονίζουν ότι δεν πέθανε από επιπλοκές στην γέννα αλλά την ταλαιπωρούσε από καιρό μια ασθένεια γι'αυτό είχε εισέλθει στο αβαείο του Μπέρμοντσι για θεραπεία. Έκανε την διαθήκη της τρεις μέρες πριν τον θάνατο της (3 Ιανουαρίου 1437) και τάφηκε στο Αβαείο του Ουέστμινστερ. Μετά τον θάνατο της οι εχθροί της αποφάσισαν να κινηθούν νομικά εναντίον του Όουεν Τυδώρ που τον κατηγόρησαν για παραβίαση του νόμου που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο το 1427 σχετικά με την χηρεία της βασίλισσας. Ο Όουεν κλήθηκε από το Κοινοβούλιο να απολογηθεί, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο του Νιουγκέιτ. Προσπάθησε να δραπετεύσει στις αρχές του 1438 αλλά τελικά απέτυχε και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς μεταφέρθηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ.
Οι δυο μεγαλύτεροι γιοι της Αικατερίνης Εδμόνδος και Τζάσπερ ανατράφηκαν από την Αικατερίνη ντε λα Πολ, ηγουμένη του Μπάρκινγκ και αδελφή του Γουίλιαμ ντε λα Πολ, 1ου δούκα του Σάφοκ αλλά μετά το 1442 ο βασιλιάς ανέλαβε προσωπικά την ανατροφή τους. Ο πατέρας τους Όουεν ελευθερώθηκε πληρώνοντας 2.000 στερλίνες αλλά συγχωρέθηκε τον Νοέμβριο του 1439 και την επόμενη χρονιά ακυρώθηκαν τα λύτρα, ο Όουεν Τυδώρ παρέμεινε στο βασιλικό νοικοκυριό μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1450. Ο Όουεν Τυδώρ μετά τον θρίαμβο των Υορκιστών στην μάχη του Μόρτιμερς Κρος εκτελέστηκε στο Χερεφορντσάιρ (1461). Οι γιοι τους είχαν πάρει τίτλους και κομητείες από τον Ερρίκο ΣΤ΄ γιο της Αικατερίνης, ο μεγαλύτερος Εδμόνδος παντρεύτηκε την Μαργαρίτα Μπωφόρ με αποτέλεσμα ο γιος τους Ερρίκος Τυδώρ να αποκτήσει ισχυρά δικαιώματα και να ανέβει στον θρόνο ως Ερρίκος Ζ΄.
Το ξύλινο ταφικό ομοίωμα που χρησιμοποιήθηκε στην κηδεία της τοποθετήθηκε σε δημόσια θέα στο μουσείο του Ουέστμινστερ και στην συνέχεια μεταφέρθηκε στον τάφο της. Το 2018 παρουσιάστηκε στην νέα βασιλική Αδαμάντινη Τζούμπιλι Συλλογή του αβαείου. Ο τάφος της κατασκευασμένος αρχικά από αλάβαστρο καταστράφηκε όταν ο εγγονός της Ερρίκος Ζ΄ έκανε επισκευές για την επέκταση του αβαείου, ακούγεται ότι τον κατέστρεψε σκόπιμα για να μην θυμίζει σε κανέναν την παράνομη καταγωγή του. Την ίδια εποχή το καπάκι από το φέρετρο της έσπασε σε σκόπιμο ατύχημα και αποκαλύφτηκε η σωρός της που ήταν σε δημόσια θέα πολλούς αιώνες, ο πολιτικός Σάμιουελ Πέπις (1633 - 1703) την φίλησε στα γενέθλια του (1669) αναφέροντας :
"Βρέθηκα την Τρίτη στο αβαείο και είδα το σώμα της μπροστά μου, έπιασα το πάνω μέρος της στα χέρια μου, έσκυψα στην συνέχεια και της φίλησα τον στόμα, είμαι πολύ υπερήφανος που στα 36α γενέθλια μου φίλησα μια βασίλισσα".
H Αικατερίνη των Βαλουά παρέμεινε στον ίδιο τάφο πολλούς αιώνες, η αναταφή της έγινε από την Βασίλισσα Βικτώρια.