google/wiki40b huggingface dataset:
Βασιλάτικα Κέρκυρας

Γενικά Στοιχεία

Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν διάφορες απόψεις. Η επικρατέστερη όμως άποψη και καταγεγραμμένη στα ιστορικά αρχεία της Κέρκυρας είναι η ακόλουθη:

Το 1439 συνήλθε στην Φλωρεντία η τελευταία σύνοδος για την ένωση των δύο εκκλησιών. Στην σύνοδο αυτή την ανατολική εκκλησία εκπροσωπούσε ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Παλαιολόγος. Μαζί με τον αυτοκράτορα ήταν ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Ιωσήφ οι εκπρόσωποι των πατριαρχείων της Ανατολής μητροπολίτες Εφέσου Μάρκος ο Ευγενικός, Ηρακλείας Αντώνιος και Σάρδεων Διονύσιος. Επίσης ο Νίκαιας Βησσαρίων, ο μητροπολίτης Ρωσίας Ισίδωρος, ο Μονεμβασιάς Δωρόθεος και πολλοί μοναχοί και ιερομόναχοι. Επίσης ο αδελφός του αυτοκράτορα Δημήτριος. Εκείνη την εποχή η Κέρκυρα ήταν υπό Ενετική κατοχή. Την κεντρική διοίκηση την ασκούσε ο Βάιλος με έδρα την Κέρκυρα και την διοίκηση στην επαρχία οι ευγενείς, που είχαν τον Ιταλικό τίτλο του "ΚΟΝΤΕ". Μια αποκεντρωμένη επαρχιακή διοίκηση ήταν και αυτή του χωριού με προσαρτημένες και άλλες περιοχές. Το 1439 διοικητής αυτής της επαρχίας ήταν ο ευγενής Βενετός, ο γνωστός με το όνομα ΚΟΝΤΕ ΛΙΒΙΟΣ, ο οποίος είχε έδρα το σημερινό χωριό Βασιλάτικα. Ακόμη σήμερα σώζονται ερείπια από τις επαύλεις του, που είχαν την ιταλική ονομασία ΚΟΥΡΤΗ.
Η αντιπροσωπεία, λοιπόν της Βυζαντινής αυτοκρατορίας άρχισε το ταξίδι της από την Κωνσταντινούπολη για να παραστεί στην Οικουμενική Σύνοδο της Φλωρεντίας. Με την σημερινή κλασσική διαδρομή. Έφτασε οδικώς στην Ηγουμενίτσα και από εκεί πέρασε με πλοιάριο απέναντι στην Κέρκυρα. Τα ποιο κοντινά λιμάνια ήταν αυτά της Μπούκαρης και του Πετριτή, έδρα του πανίσχυρου Ενετού έπαρχου ΚΟΝΤΕ ΛΙΒΙΟΥ. Ο Κόντε τους φιλοξένησε, δεν γνωρίζουμε για πόσο χρονικό διάστημα στις επαύλεις του και φρόντισε για την επικοινωνία τους με τον Βάιλο και την μετάβαση τους στην απέναντι Ιταλία.
Οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού, υποτακτικοί του ΚΟΝΤΕ και με έντονο το Ελληνικό και Χριστιανικό τους συναίσθημα, βλέποντας τον Βασιλιά του Βυζαντίου και το Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να διανυκτερεύουν στο ασήμαντο και χωρίς όνομα χωριό τους, έδωσαν στο χωριό το όνομα Βασιλάτικα, τιμώντας τον Βασιλιά Παλαιολόγο που πέρασε από το χωριό τους. Αυτή την ονομασία δέχθηκε και ο Ενετός διοικητής ΚΟΝΤΕ ΛΙΒΙΟΣ.
Ακόμη σήμερα ο επισκέπτης θα παρατηρήσει έντονη την Ενετική παρουσία στο χωριό.

Ασχολία Κατοίκων

Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός για το καλοκαίρι(ξενοδόχοι, ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων, εστιατορίων, ξενοδοχοϋπάλληλοι στα μεγάλα ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής κλπ) και η ελαιοκαλλιέργεια τον χειμώνα.

Πολιτιστικός Σύλλογος

Ο Σύλλογος του χωριού με την ονομασία "Εκπολιτιστικός-Μορφωτικός Σύλλογος Βασιλατίκων" υπάρχει από το 1982 καιι δραστηριοποιείτε μέχρι σήμερα.
Ο Πολιτιστικός σύλλογος Βασιλατίκων μετέτρεψε το παλιό Δημοτικό σχολείο σε αίθουσα συνεύρεσης των κατοίκων, με δορυφορική τηλεόραση ,τραπεζοκαθίσματα, μπαρ, πινγκ πονγκ, χαρτιά, βιβλιοθήκη, αρχείο κλπ.
Πολιτιστικός Σύλλογος Βασιλατίκων δίνει ζωή στο χωριό και όχι μόνο με της εκδηλώσεις του. Το 2002 ιδρύθηκε το χορευτικό συγκρότημα για την διάδοση και παρουσίαση των Κερκυραϊκών χορών με συμμετοχές σε εκδηλώσεις και πανελλήνια φεστιβάλ παραδοσιακών χορών.
Γιόχαν Μπάζεντοβ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1724 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του εξασκούσε το επάγγελμα του κατασκευαστή περουκών. Άρχισε να σπουδάζει θεολογία στο πανεπιστήμιο της Λειψίας και συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Κίελου, όπου και αποφοίτησε. Στο Κίελο αναγορεύτηκε Μάγιστρος το 1752. Διορίστηκε καθηγητής της ηθικής, ρητορικής και θεολογίας στην Ιπποτική Ακαδημίας της Δανίας. Έγραψε και δημοσίευσε διάφορα συγγράμματα περί ρασιοναλισμού, με αποτέλεσμα να έρθει σε θεολογική ρήξη με την εκκλησία και να μετατεθεί το 1761 σε κάποιο άλλο γυμνάσιο στην Άλτονα και εν συνεχεία να απολυθεί το 1767.
Ο Μπάζεντοβ ήταν ο κορυφαίος διανοούμενος των φιλανθρώπων, μιας ανακαινιστικής κίνησης παιδαγωγών την εποχή του διαφωτισμού. Οι φιλάνθρωποι πίστευαν ότι ο κάθε άνθρωπος είναι χρήσιμος για την κοινωνία, και ήθελαν να επιφέρουν ένα νέο σύστημα μόρφωσης, με το οποίο θα πετύχαιναν κοινωνικές αλλαγές, σύμφωνες με το πνεύμα του διαφωτισμού. Το 1771 δέχτηκε πρόσκληση του Δούκα Λέοπολντ Γ' στην Ντέσαου, όπου ίδρυσε και οργάνωσε την Φιλανθρωπινή Σχολή (Philanthropinum), στην οποία μπορούσαν να εγγραφούν μαθητές οποιασδήποτε προέλευσης. Η συρροή των μαθητών ήταν αθρόα και μεγάλη, ενώ κορυφαίοι παιδαγωγοί του διαφωτισμού έγιναν διδάσκαλοι. Το 1793 η σχολή έκλεισε λόγω συνεχών διαπληκτισμών μεταξύ των καθηγητών, ενώ υπήρχαν επίσης οργανωτικά και οικονομικά προβλήματα. Ο Μπάζεντοβ όμως είχε ήδη παραιτηθεί το 1776, διότι είδε ότι οι στόχοι του δεν μπορούσαν να εκπληρωθούν, ενώ κατηγορήθηκε ότι δεν είχε διοικητικές ικανότητες, αρκετές για να διευθύνει το νεοσυσταθέν εκπαιδευτικό ίδρυμα. Απεβίωσε στις 25 Ιουλίου 1790 στο Μαγδεμβούργο. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στο Αμβούργο, Μαγβεμβούργο και Ντέσαου.
Ηλίας Μόσιαλος

Ακαδημαϊκή καριέρα

Ο Ηλίας Μόσιαλος  είναι καθηγητής της πολιτικής της υγείας και Διευθυντής του LSE Health στο London School of Economics and Political Science στο Λονδίνο, με σημαντικό αριθμό δημοσιεύσεων και βιβλίων, επιμελητής πολλών επιστημονικών εκδόσεων και αρχισυντάκτης επιστημονικού περιοδικού. Έχει χρηματίσει σύμβουλος σε θέματα υγείας σε πολλούς διεθνείς οργανισμούς.
Ανδρέας Λαγωνικάκης

Βιογραφικό

Ο Ανδρέας Λαγωνικάκης γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1972 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Κεραυνό Κερατέας, με τον οποίο αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική τη σεζόν 1989-90. Πήγε στον Πανιώνιο την περίοδο 1990-91 και έµεινε στη Νέα Σμύρνη µέχρι το 1994. Στην πρώτη σεζόν είχε μόνο 5 συµµετοχές αλλά την επόµενη καθιερώθηκε στην πρώτη οµάδα και έπαιξε σε 29 αγώνες (5 γκολ). Στην τρίτη σεζόν είχε 22 συµµετοχές και 5 γκολ ενώ την τελευταία χρονιά στον Ιστορικό (1993-94) είχε 30 συµµετοχές και 7 γκολ. Ως παίκτης του Πανιωνίου κλήθηκε και αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων και στην Ολυμπιακή ομάδα. 
Τις περιόδους 1994-95 ως 1998-99 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Ήταν βασικός και είχε 111 συµµετοχές και 6 γκολ. Ακολούθως συνέχισε την καριέρα του στο εξωτερικό και έγινε ο πρώτος Έλληνας παίκτης που αγωνίστηκε στην Αυστρία, στη Ραπίντ Βιέννης. Εκεί έµεινε για τρία χρόνια: 1999-2000 ως 2001-02. Στο διάστηµα αυτό είχε 80 συµµετοχές και πέτυχε 8 γκολ. Υπήρξε βασικό στέλεχος της οµάδας της Βιέννης και η απόδοση του κυµαινόταν σε υψηλά επίπεδα.
Το 2002 επέστρεψε στη Νέα Σμύρνη, στον Πανιώνιο, στον οποίο διατέλεσε αρχηγός. Έκλεισε την επαγγελµατική του καριέρα στους κυανερύθρους τη σεζόν 2004-05. Τη νέα περίοδο της παρουσίας του στον Πανιώνιο είχε 23 συµµετοχές και 2 γκολ την πρώτη σεζόν, 12 ματς και 2 γκολ τη δεύτερη και την τελευταία 11 συµµετοχές. 
Ο επίλογος της ποδοσφαιρικής του καριέρας γράφτηκε στον Κεραυνό Κερατέας, όπου αγωνίστηκε ως το 2007-08.
Εργάστηκε στο τμήμα scouting του Πανιωνίου την περίοδο 2010-11, ενώ υπήρξε για μια πενταετία (2013-18) στέλεχος των Ακαδημιών του Παναθηναϊκού, αλλά και μέλος του τμήματος scouting της πρώτης ομάδας.
Τώρα εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων (σκάουτερ) στην ΑΕΚ.
Γώγος Μπακόλας

Ο Γεώργιος "Γώγος" Μπακόλας (1770-1826) ήταν  Αρτινός οπλαρχηγός από τη Σκουληκαριά της ομώνυμης περιοχής, Σαρακατσάνος στην καταγωγή. Είχε διοριστεί από τον Αλή Πασά αρματολός του Ραδοβιζίου και των Τσουμέρκων. Όταν ο Αλή διόρισε τον Κίτσο Μπότσαρη για αντικαταστάτη του, λέγεται πως ο Μπακόλας έστειλε ανθρώπους και σκότωσαν τον Μπότσαρη (1813). Ήταν 51 ετών όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821. Τότε αφιερώθηκε ολόψυχα στον Αγώνα. Μαζί με Ακαρνάνες οπλαρχηγούς απελευθέρωσε πολλές περιοχές. Στις 18 Ιουνίου 1821 μαζί με 81 άντρες νίκησε 4 χιλιάδες τούρκους στη Λαγκάδα.  Αντιμετώπισε τον Χουρσίτ Πασά με επιτυχία στο Μακρυνόρος (Ιούλ. 1821) προκειμένου ο τουρκικός στρατός να μη προχωρήσει στη Δυτική Ελλάδα. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1821 μαζί με 350 άντρες και τον Μακρυγιάννη νίκησε περίπου 9.000 τούρκους του Χασάν μπέη στο χωριό Πέτα. Ένα χρόνο αργότερα πήρε μέρος στη Μάχη του Πέτα (4 Ιουλίου του 1822). Κατηγορήθηκε μετέπειτα ως υπαίτιος της ήττας, γιατί άφησε αφύλακτο ένα λόφο από όπου πέρασαν οι Τούρκοι.

Υστεροφημία

Κατά τον Δημήτριο Φωτιάδη και άλλους ιστορικούς της εποχής, ο Γεώργιος Μπακόλας ήταν το εξιλαστήριο θύμα για να μην αποδοθούν ευθύνες στον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Με αυτόν τον κατατρεγμό, ουδέποτε επέστρεψε στα ελληνικά σώματα. Ακόμα και ο Κρυστάλλης στο πεζογράφημά του «Σκιαί του Άδου», για να καταδείξει το ασυγχώρητο των ατιμωτικών πράξεων και μετά θάνατο, αναφέρεται στο Μπακόλα: «Η άτιμη η προδοσιά του Γώγου του Μπακόλα». O Μακρυγιάννης όμως εξαίρει τη γεναιότητα και το ήθος του ανδρός: «Ήταν τίμιος άνθρωπος και γενναίος πατριώτης κι΄αγαθός... Η πατρίς χάριτες χρωστάγει εις αυτό τον γενναίο άνδρα». 
Το 2011 του αποδόθηκε ο επιθετικός προσδιορισμός "μασκαράς" κλπ στα πλαίσια ντοκυμανταίρ ιστορίας που προβλήθηκε σε πανελλήνια εμβέλεια.
Ανδρέας Β. Γεωργιάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Χανιά και το 1912 πήγε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι κατατάχθηκε και πολέμησε στη Μακεδονία και στην Ήπειρο όπου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να χάσει το ένα του μάτι. Για τη δράση του στο μέτωπο των μαχών τιμήθηκε με μετάλλιο. Το 1916 επέστρεψε στην πρωτεύουσα, συνεχίζοντας τις σπουδές του στο πλευρό μεγάλων δασκάλων, όπως ο Γεώργιος Ροϊλός και ο Γεώργιος Ιακωβίδης. 
Με υποτροφία σπούδασε και στη Γαλλία και μετά στην Ισπανία, στο Βέλγιο και στη Γερμανία. Έλαβε μέρος σε ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του πανελλήνιου διαγωνισμού ζωγραφικής για το έργο του "Έξοδος Μεσολογγίου" (1922), με το Αβερώφειο βραβείο του ΕΜΠ (1924), το Βόλτειο Α΄Βραβείο του Πανεπιστημίου Αθηνών (1928) και με το βραβείο της Πανελλήνιας Έκθεσης Ζωγραφικής (1937). Το 1937 συμμετείχε μαζί με καλλιτέχνες όπως ο Απόστολος Γεραλής, ο Γεώργιος Προκοπίου και ο Σπυρίδων Βικάτος στην κίνηση των Ακαδημαϊκών ζωγράφων και μεταπολεμικά υπήρξε ένα από πιο δραστήρια στελέχη του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. 
Το 1947 εξελέγη καθηγητής στην ΑΣΚΤ. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονται καλλιτέχνες όπως ο Σπύρος Βασιλείου, ο Ράλλης Κοψίδης, ο Δημήτρης Περδικίδης, ο Πάρις Πρέκας, ο Κωνσταντίνος Κοντογιάννης και η Χρύσα Ρωμανού. Συνήθιζε να υπογράφει τα έργα του με το όνομα "Κρης". Πέθανε στην Αθήνα το 1981.
Κωνσταντίνος Ε΄

Πηγές και αποτίμηση

Ό,τι γνωρίζουμε για τους εικονομάχους αυτοκράτορες προέρχεται από εικονόφιλους ιστορικούς. Τα έργα των εικονομάχων «εξηφανίσθησαν…υπό της θρησκομανίας της βραδύτερον θριαμβευσάσης αντιπάλου μερίδος». Η κρίση μας για τον Κωνσταντίνο Ε΄, καθώς και για τον πατέρα του Λέοντα Γ΄, βασίζεται πρωτογενώς  σε έργα σχεδόν συγχρόνων του και ιδεολογικώς εχθρών του, στην Χρονογραφία του Θεοφάνη του Ομολογητή και στην Ιστορίαν Σύντομον του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νικηφόρου Α΄.
Κατά τον Θεοφάνη, τον σημαντικότερο χρονογράφο της εποχής, ο Κωνσταντίνος Ε΄ήταν «πανώλης και εμβρόντητος αιμοβόρος τε και αγριώτατος θηρ», έκδοτος σε κάθε διαστροφή και κακία. Ο πατριάρχης Νικηφόρος είναι ηπιότερος στους χαρακτηρισμούς του, εξιστορεί όμως κι αυτός τις διώξεις του Κωνσταντίνου κατά των εικονόφιλων. Αλλά ενώ ο Θεοφάνης προσπαθεί να αμαυρώσει εκτός από τις δοξασίες και το σύνολο της πολιτείας του Κωνσταντίνου, από τον Νικηφόρο μαθαίνουμε για τις λαμπρές πολεμικές του επιτυχίες κατά των Αράβων και κυρίως κατά των Βουλγάρων, για την σωστή του εσωτερική διοίκηση και την άκρως επιτυχή οικονομική του πολιτική.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Κωνσταντίνος ήταν πιο επίμονος από τον πατέρα του στην επιδίωξη των σκοπών του και ότι επί της βασιλείας του πολλοί οπαδοί των εικόνων ταλαιπωρήθηκαν έως και μαρτύρησαν. Ο Λέων Γ΄ διατύπωσε τις αρχές της εικονομαχίας και δεν επέμεινε στην εφαρμογή τους. Αυτήν την ανέλαβε ο Κωνσταντίνος, εκτελεστής και θεωρητικός συγχρόνως των εικονομαχικών δογμάτων. Για τον λόγο αυτό βρίστηκε και συκοφαντήθηκε από τους εικονόφιλους συγγραφείς όσο κανείς άλλος. Μια πρώτη απόδειξη γι’ αυτό είναι το προσωνύμιό του «Κοπρώνυμος».
Ο Κων. Παπαρρηγόπουλος ανέλαβε την «ανακάθαρσιν» της Ιστορίας σχετικά με τον 
Κωνσταντίνο Ε΄. Και καταλήγει ότι «ενώ ουδεμία εκ των αποδιδομένων εις τον Κωνσταντίνον κακιών πιστοποιείται αποχρώντως, πολλαί των αρετών αυτού συνομολογούνται και υπ’ αυτών των ασπονδοτέρων του ανδρός πολεμίων».
Τιμολόγηση

Γενικά

Βασικό στοιχείο του marketing μιας εταιρίας είναι η διαδικασία τιμολόγησης των προϊόντων της. Παρ’ όλο που παράγοντες άλλοι πλην της τιμής έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σπουδαιότητα στη συμπεριφορά του αγοραστή στις πρόσφατες δεκαετίες, η τιμή συνεχίζει να παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που καθορίζουν το μερίδιο αγοράς της εταιρίας και την αποδοτικότητά της. Εξάλλου η τιμή είναι η μόνη, από τα συστατικά του μίγματος μάρκετινγκ, που παράγει έσοδα. Είναι λοιπόν φανερή η σπουδαιότητα της επιλογής της κατάλληλης στρατηγικής τιμολόγησης για το εκάστοτε προϊόν. 
Δυστυχώς όμως πολλές είναι οι εταιρίες που δε χειρίζονται σωστά το θέμα της τιμολόγησης. Είναι πολύ συχνό, για παράδειγμα, η τιμολόγηση να είναι έντονα προσανατολισμένη προς το κόστος ή να μην αναθεωρείται αρκετά συχνά ώστε να ενσωματώνει τις αλλαγές που σημειώνονται στην αγορά. Επίσης έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο η τιμολόγηση να καθορίζεται ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα στοιχεία του μίγματος μάρκετινγκ και να μην διαφοροποιείται αρκετά για διαφορετικά προϊόντα, τμήματα και περιπτώσεις αγοράς.
Για την αποφυγή φαινόμενων όπως τα παραπάνω η επιχείρηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη της πέντε σημαντικούς παράγοντες στην επιλογή της στρατηγικής τιμολόγησης που θα ακολουθήσει. Πρώτα απ’ όλα τους στόχους της, πωλήσεις, μερίδιο πελάτη, εταιρική εικόνα,  και άλλους εσωτερικούς παράγοντες όπως τη γραμμή προϊόντων και υπηρεσιών. Έξω από τα ενδοεπιχειρησιακά πλαίσια η εταιρία είναι σημαντικό να εξετάζει τον ανταγωνισμό της, τους αγοραστές της και τους συνεργάτες της που επηρεάζουν τα κανάλια προμηθειών και διανομής. Τέλος δε θα πρέπει να ξεχνάει ότι κινείται σε ένα γενικότερο περιβάλλον (οικονομικό, πολιτικό, νομικό) που έχει επιρροή πάνω της.
TuxGuitar

Το TuxGuitar είναι ένα ελεύθερο, ανοικτού κώδικα λογισμικό για επεξεργασία ταμπλατούρας, το οποίο περιλαμβάνει βασικά χαρακτηριστικά όπως την επεξεργασία ταμπλατούρας, επεξεργασία παρτιτούρας, υποστήριξη για τριπλέτες και με την ικανότητα εισαγωγής και εξαγωγής αρχείων μορφής Guitar Pro gp3, gp4, και gp5.[5][6] Επιπρόσθετα, το TuxGuitar μπορεί να λειτουργήσει ως ένας βασικός επεξεργαστής MIDI χρησιμοποιώντας τη διεπαφή ταμπλατούρας ή staff, και από την έκδοση 1.0 και μετά, μπορεί να κάνει εισαγωγή και εξαγωγή αρχείων MIDI. Η μασκότ του TuxGuitar και ο θεματοφύλακας του ονόματος είναι ο Tux, ο πιγκουίνος-μασκότ για πολλά παιγνίδια και προγράμματα που σχεδιάσθηκαν εγγενώς για Linux. Είναι γραμμένο με χρήση της γλώσσας προγραμματισμού Java,[7] με τα GUI toolkits SWT και το GTK[citation needed]. Κυκλοφόρησε στην έκδοση 2.1 της GNU Lesser General Public License, και το TuxGuitar είναι ένα ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λογισμικό. Από τον Οκτώβριο 2011, το έργο μοιάζει να έχει εγκαταλειφθεί. Μερικοί ενθουσιώδεις έχουν, από τότε, κλωνοποιήσει το έργο στο SourceForge.
Εκκλησιαστική ιστορία

Εκκλησιαστική Ιστορία ονομάζεται η επί της βάσης της αντικειμενικής εκτιμήσεως και της εκκλησιολογικής αξιολογήσεως των σωζόμενων πηγών επιστημονική έκθεση της όλης εξελίξεως του εσωτερικού και του εξωτερικού βίου της Εκκλησίας κατά την ανάπτυξη της στο χώρο και στο χρόνο, ως μιας αδιάκοπης και αυθεντικής συνεχίσεως της ιστορικής πορείας για την εκπλήρωση της αποστολής στον κόσμο. 
Ο Ιησούς Χριστός σε αυτή προβάλλεται ως όχι μόνο ως κέντρο αλλά και ανακεφαλαίωση της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους.
Γιάννης Κώτσιρας

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Η πρώτη του ομάδα ήταν η Δόξα Μεγαλόπολης, η ομάδα της πατρίδας του, και στη συνέχεια ακολούθησε η μετακίνηση του στον ΑΟ Φαλαισίας, με τις οποίες αγωνίστηκε στις τοπικές κατηγορίες.
Την 1η Ιουλίου 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναρκαδικό στη Γ΄ Εθνική.
Την 1η Ιουλίου 2016, εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης.

Διεθνής σταδιοδρομία

Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας, από τον προπονητή Άγγελο Αναστασιάδη, για το φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας στις 30 Μαΐου 2019, στον οποίο έκανε την πρώτη του συμμετοχή, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 73ο λεπτό, στη θέση του Χάρη Μαυρία.

Προσωπική ζωή

Έχει πάρει πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Μαρτίν Μοντόγια

Συλλογική Καριέρα

Γεννημένος στην Γκαβά, στην Επαρχία της Βαρκελώνης, στην Καταλωνία, ο Μοντόγια ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γενέτειράς του, την ΚΦ Γκαβά, μετακομίζοντας στα τμήματα υποδομών της ΦΚ Μπαρτσελόνα, την La Masia, σε ηλικία 8 ετών. Προοδεύοντας εντός των ηλικιακών κατηγοριών της, προβιβάστηκε στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου το 2009.
Την σεζόν 2009–10, ο Μοντόγια μέτρησε συνολικά 22 συμμετοχές, καθώς η ομάδα υπό τις οδηγίες του Λουίς Ενρίκε επέστρεψε στην δεύτερη κατηγορία έπειτα από διάστημα απουσίας 11 ετών. Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου, μπαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Αντριάνο Κορέια στα τελευταία λεπτά μιας εκτός έδρας νίκης με σκορ 3–0 επί της Μαγιόρκα.
Προς τα τέλη Μαρτίου του 2011, φήμες έφεραν τον Μοντόγια κοντά σε μεταγραφή στην Βαλένθια ΚΦ, με τους Che να είναι πρόθυμοι να καταβάλουν ποσό μέχρι και €3 εκατομμυρίων για την απόκτηση του παίκτη. Στις 30 Απριλίου, πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή ως βασικός με την Μπαρτσελόνα σε μια ήττα με σκορ 1–2 από την Ρεάλ Σοσιεδάδ στα πλαίσια της Πριμέρα Ντιβιζιόν, όπου υπέστη ρήξη κλείδας κατά τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης, με αποτέλεσμα να παραμείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για το υπόλοιπο της σεζόν.
Ο Μοντόγια πέρασε εκ νέου το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2011–12 αγωνιζόμενος με τις ρεζέρβες του συλλόγου. Η πρώτη του συμμετοχή ως βασικός με την πρώτη ομάδα έλαβε χώρα στις 12 Ιανουαρίου 2012, σε μια εκτός έδρας επικράτηση με σκορ 2–1 επί της ΚΑ Οσασούνα για το Κύπελλο Ισπανίας εκείνης της σεζόν (6–1 συνολικό σκορ). Λόγω τραυματισμού του Ντάνιελ Άλβες αγωνίστηκε στον τελικό του εγχώριου κυπέλλου, αγωνιζόμενος και στα 90 λεπτά μιας νίκης με σκορ 3–0 επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Στις 1 Ιουνίου 2013, ο Μοντόγια πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας, πετυχαίνοντας το τρίτο της ομάδας του σε μια εντός έδρας νίκη με σκορ 4–1 επί της Μάλαγα ΚΦ. Ολοκλήρωσε την σεζόν μετρώντας συνολικά 24 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, με συνολική αγωνιστική παρουσία διάρκειας 1.678 λεπτών.

Διεθνής Καριέρα

Το 2011, ο Μοντόγια έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Ισπανίας U21. Συγκεκριμένα, επελέγη από τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λουίς Μίγια στην αποστολή που θα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 εκείνης της χρονιάς, ενώ αγωνίστηκε ως βασικός σε όλες τις αναμετρήσεις της Ισπανίας, με την εθνική του ομάδα να κατακτά, τελικά, την διοργάνωση στη Δανία.
Στις 25 Αυγούστου 2011, ο Μοντόγια κλήθηκε για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα της Ισπανίας από τον προπονητή Βιθλεντε ντελ Μπόσκε, για τις αναμετρήσεις απέναντι στην Χιλή και το Λίχτενσταϊν.
Σαγγάριος

Ιστορικά στοιχεία

Ο Σαγγάριος ήταν ο κύριος ποταμός της Φρυγίας. Στις όχθες του ήταν χτισμένη η πρωτεύουσά τους Γόρδιον. Τον τρίτο αιώνα π.Χ. στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Γαλάτες που είχαν εισβάλει στις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου. Τον 6ο αιώνα ο Ιουστινιανός έκτισε μεγάλη γέφυρα πάνω στον Σαγγάριο για να διευκολύνει την σύνδεση της Κωνσταντινούπολης με τις ανατολικές επαρχίες.
Στον Σαγγάριο στην όχθη δίπλα από το Γόρδιο/Polatli (βλέπε χάρτη) σταμάτησε η προέλαση του ελληνικού στρατού κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία ύστερα από μία πολύνεκρη μάχη τον Αύγουστο του 1921.
Κόλμαν Χόκινς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σαίντ Τζόζεφ του Μιζούρι και φοίτησε σε γυμνάσια του Σικάγο και του Κάνσας. Σε ηλικία πέντε ετών ξεκίνησε να εξασκείται στο πιάνο και δύο χρόνια αργότερα στο τσέλο, πριν στραφεί οριστικά στο τενόρο σαξόφωνο, όργανο που την εποχή εκείνη δεν ήταν έντονα συνδεδεμένο με τη τζαζ μουσική. Στην ηλικία των δεκαέξι ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός και αποτέλεσε μέλος της ορχήστρας της Μέιμι Σμιθ, με την οποία περιόδευσε μέχρι το 1923, χρονιά κατά την οποία εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Τον Ιανουάριο του 1923 συμμετείχε στην πρώτη του ηχογράφηση, συνεργαζόμενος με τον Φλέτσερ Χέντερσον, ο οποίος, όταν αργότερα σχημάτισε μία μόνιμη προσωπική ορχήστρα, έδωσε στον Χόκινς τη θέση του βασικού σαξοφωνίστα, την οποία διατήρησε μέχρι το 1934.
Μετά την αποχώρησή του από την ορχήστρα του Χέντερσον, περιόδευσε στην Ευρώπη, από το 1934 μέχρι το 1939, περίοδο κατά την οποία συνεργάστηκε επίσης με τους Τζακ Χίλτον και Τζάνγκο Ράινχαρντ. Μετά την επιστροφή του στην Αμερική, ηχογράφησε το δίσκο Body and Soul, που αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη του επιτυχία.
Μετά από μία ανεπιτυχή προσπάθεια δημιουργίας μίας προσωπικής μεγάλης ορχήστρας, ο Χόκινς συνέχισε να εμφανίζεται με μικρότερα μουσικά σχήματα, σε μουσικά κέντρα του Μανχάτταν, χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων, ως μουσικούς, τους Τελόνιους Μονκ, Μάιλς Ντέηβις και Μαξ Ρόουτς. Την ίδια περίοδο, ηγήθηκε της πρώτης ηχογράφησης στα πρότυπα του μπίμποπ, μαζί με τον Ντίζι Γκιλέσπι, ενώ αποτέλεσε γενικά σημαντική επιρροή των ανερχόμενων μουσικών του μπίμποπ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Χόκινς είχε άρχισε να ασκεί ολοένα και μικρότερη επίδραση σε νέους μουσικούς, οι οποίοι είχαν περισσότερο ως πρότυπο τον Λέστερ Γιανγκ. Ο Χόκινς συνέχισε ωστόσο να δίνει συναυλίες και να ηχογραφεί, ενώ στα μέσα της δεκαετίας, η καριέρα του γνώρισε μία νέα άνθιση, συνεργαζόμενος με τον Ρόι Έλντριτζ και συμμετέχοντας σε ηχογραφήσεις δίσκων των Τελόνιους Μονκ, Μαξ Ρόουτς, Τζον Κολτρέιν καθώς και άλλων σημαντικών μουσικών. Το 1962, ηχογράφησε επίσης μαζί με τον Ντιούκ Έλλινγκτον.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Χόκινς ολοκλήρωσε ελάχιστες ηχογραφήσεις, ενώ αντιμετώπισε και πρόβλημα αλκοολισμού. Το Φεβρουάριο του 1967, κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Τορόντο, κατέρρευσε επί σκηνής, ενώ στις αρχές του 1968, αναβλήθηκαν συναυλίες του στη Δανία, κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Ευρώπη, εξαιτίας προβλημάτων υγείας του. Η τελευταία του συναυλία έγινε στις 20 Απριλίου του 1969, στο Σικάγο. Πέθανε τον ίδιο χρόνο, στις 19 Μαΐου, από πνευμονία.
Περιφέρειες και επαρχίες της Σιέρρα Λεόνε

Η Σιέρρα Λεόνε διαιρείται σε 4 περιφέρειες, οι οποίες υποδιαιρούνται σε 14 επαρχίες.
Λεβερκούζεν

Σύντομη ιστορία

Το όνομά της η πόλη το έλαβε από τον φαρμακοποιό Καρλ Λεβέρκους (Κarl Leverkus), ο οποίος ήδη από το 1861 είχε ιδρύσει στην περιοχή Κάλενμπεργκ (Kahlenberg), κοντά στο Βίζντορφ, μια βιοτεχνία βαφών. Η πόλη δημιουργήθηκε με αυτό το όνομα μόλις την 1η Απριλίου 1930, όταν συγχωνεύθηκαν σε μία οι γειτνιάζουσες κωμοπόλεις Σλέμπους (Schlebusch), Στάινμπυχελ (Steinbüchel), Ράιντορφ (Rheindorf) και Βίζντορφ (Wiesdorf). Την εποχή εκείνη αριθμούσε 42.619 κατοίκους. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα (1-4-1955) η πόλη αποκτά διοικητική αυτονομία και αριθμεί 78.623 κατοίκους, ενώ ο αριθμός τους ξεπερνά τους 100.000 το 1963 και τους 170.000 το 1975.
Σιχισμός

Διδασκαλία

Το κύριο δόγμα του Σιχισμού είναι η πίστη στον Waheguru (Θεό). Ο Σιχισμός απαιτεί την αναζήτηση της σωτηρίας μέσω της πειθαρχημένης, προσωπικής περισυλλογής, στο όνομα και στο μήνυμα του Θεού. Ο εγωισμός, ο θυμός, η απληστία, η προσκόλληση και η λαγνεία είναι γνωστά ως "Τα Πέντε Κακά", τα οποία επιφέρουν χωρισμό από το Θεό και μπορούν να θεραπευθούν μόνο με την έντονη και αδιάκοπη αφοσίωση προς αυτόν. Οι οπαδοί του Σιχισμού πρέπει να ακολουθούν τις διδασκαλίες των δέκα γκουρού (διαφωτισμένοι ηγέτες), καθώς επίσης και την ιερή τους γραφή, την Guru Granth Sahib.

Ο Σιχισμός ανά τον κόσμο

Οι παραδόσεις και οι διδασκαλίες του Σιχισμού συνδέονται ευδιάκριτα με την ιστορία, την κοινωνία και τον πολιτισμό του Παντζάμπ, όπου ζει το 75% των Σιχ σήμερα, ενώ αριθμούν 25,8 εκατομμύρια παγκοσμίως. Πολλοί Σιχ συναντώνται  σε χώρες του δυτικού κόσμου, όπως ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, ενώ στις αρχές του 20ου αιώνα δημιουργήθηκε μια σημαντική κοινότητα στη Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, σημαντικοί πληθυσμοί υπάρχουν στην Ανατολική Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία.