google/wiki40b huggingface dataset:
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2004-2005

Το πρωτάθλημα Ελλάδος βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2004−05, ήταν το 17ο από καταβολής της Α1. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Νέες συμμετοχές ήταν ο Πανελλήνιος και ο Μίλωνας, οι οποίοι αντικατέκτησαν τον Άρη Θεσσαλονίκης και την ΑΕΚ που υποβιβάστηκαν την προηγούμενη σαιζόν. Ο Ηρακλής ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος καθώς κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αήττητος. Κατέκτησε και το κύπελλο Ελλάδας, ενώ έχασε μεγάλη ευκαιρία να κάνει το τρεμπλ, καθώς στο Τσάμπιονς Λιγκ έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε από την Τουρ. Στην Α2 υποβιβάστηκαν το Ρέθυμνο και ο Μίλωνας.

Θέσεις 5–6

Για τις θέσεις 5-6 αναμετρήθηκαν η ΕΑ Πατρών και ο Πανελλήνιος για το τελευταίο Ευρωπαϊκό εισιτήριο. Η σειρά κρίθηκε στις 2 νίκες. Η ΕΑΠ επικράτησε με 2-0 και κατέλαβε την 5η θέση.

Μεγάλος τελικός

Στη σειρά των τελικών βρέθηκαν αντιμέτωποι ο Ηρακλής με τον Ολυμπιακό. Ηρακλής επικράτησε με 3−0 νίκες και κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητος, συμπληρώνοντας 31 νίκες σε ισάριθμους αγώνες.
Γλωσσικός Άτλας της Κίνας

Δεύτερη έκδοση

Οι εργασίες ξεκίνησαν για την αναθεωρημένη έκδοση το 2002. Το έργο δημοσιεύθηκε το 2012, ως κοινοπραξία μεταξύ της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Κίνας και το Πανεπιστήμιο Πόλεις του Χονγκ Κονγκ. Αποτελείται από δύο τόμους, που ασχολούνται αντίστοιχα με τις ποικιλίες των Κινεζικών και των μειονοτικών γλωσσών. Η αναθεώρηση ακολουθεί την ίδια δομή όπως και στην πρώτη έκδοση, αλλά ο αριθμός των χαρτών έχει αυξηθεί σε 79, και το επεξηγηματικό κείμενο έχει επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό. Ο αριθμός των μειονοτικών γλωσσών που καλύπτονται έχει επίσης αυξηθεί, από 81 σε 130.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1964-65

Την περίοδο 1964-65 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, η οποία νίκησε στο Γουέμπλεϊ τη Μόναχο 1860 με 2-0. Το τρόπαιο σήκωσε ο αρχηγός της, Μπόμπι Μουρ.
Παναγιώτης Σπυρόπουλος

Τα πρώτα βήματα

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Δ' εθνική με τον Αήττητο Σπάτων, από εκεί, ο Πανιώνιος τον πήρε τον Ιούλιο του 2010 και τον ενέταξε στην ομάδα Κ-20 του συλλόγου. Το 2011 εντάχθηκε στη Νίκη Βόλου, ομάδα της Γ' Εθνικής, δανεικός από τον Πανιώνιο.

Πανιώνιος

Στις 27 Αυγούστου 2012 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' κατηγορία στον νικητήριο αγώνα ενάντια στον Άρη για την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, ένας αγώνας που και οι δύο ομάδες χρησιμοποίησαν μόνο Έλληνες παίκτες στις βασικές τους ενδεκάδες για πρώτη φορά σε αγώνα Α' Εθνικής από το 1990.

Παναθηναϊκός

Στις 4 Ιανουαρίου 2013, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την υπογραφή του Σπυρόπουλου σε τετραετές συμβόλαιο με ημερομηνία έναρξης τις 4 Ιουλίου 2013, τελικά όμως, στις 31 Ιανουαρίου 2013, εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό, μιας και δεν υπολογιζόταν από τον Πανιώνιο. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015 ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας του με τον Παναθηναϊκό.

Μετέπειτα καριέρα

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 έγινε γνωστή η συμφωνία του με την Καλλονή, ενώ το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τη Λαμία.
Μάρθα Βίκερς

Βιογραφία-Σταδιοδρομία

Η Μάρθα Βίκερς (πατρικό όνομα Μάρθα ΜακΒίκαρ) γεννήθηκε στο Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν. Αφού φοίτησε σε διάφορα σχολεία στη Φλόριντα, στο Τέξας και στην Καλιφόρνια εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένεια της στην Δυτική Ακτή των Η.Π.Α. Η εξαιρετική ομορφιά της τη βοήθησε να ξεκινήσει την σταδιοδρομία της σαν φωτομοντέλο. Γρήγορα τράβηξε την προσοχή του μεγαλοπαραγωγού Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ που της πρόσφερε συμβόλαιο. Από το συμβόλαιο εκείνο δεν προέκυψε κάποια δουλειά και τελικά η Μάρθα υπέγραψε στη Universal Pictures όπου και χρησιμοποιήθηκε σε κάποιες φθηνές παραγωγές χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Η πρώτη της κινηματογραφική δουλειά ήταν ένας ρόλος κομπάρσου στην ταινία τρόμου Φρανκενστάιν εναντίον Λυκανθρώπου (Frankenstein Meets the Wolf Man 1943). Τα χρόνια εκείνα απέκτησε κάποια πρόσθετη δημοσιότητα εμφανιζόμενη σαν πιν-απ γκερλ σε διάφορα περιοδικά που απευθύνονταν σε στρατιώτες που πολεμούσαν στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ακολούθησε ένα συμβόλαιο με την ισχυρή τότε RKO Pictures και η εμφάνιση της σε καλύτερους ρόλους από ακριβές παραγωγές όπως τα φιλμ Marine Raiders (1944) και The Falcon in Mexico (1944). Η εταιρεία που την έκανε πραγματικά σταρ όμως ήταν η Warner Bros. όταν της εμπιστεύτηκε ένα ρόλο στην ταινία του Χάουαρντ Χοκς Πάθος και αίμα. Το κλασσικό πλέον φιλμ νουάρ με πρωταγωνιστές τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και τη Λορίν Μπακόλ ήταν η μεταφορά των περιπετειών του διάσημου ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, που γέννησε η πένα του Ρέημοντ Τσάντλερ, στη μεγάλη οθόνη. Η Μάρθα υποδύθηκε το ρόλο της κακομαθημένης και ατίθασης μικρής αδερφής της Λορίν Μπακόλ και προκάλεσε αίσθηση. Σύμφωνα με τον ίδιο το Τσάντλερ η ερμηνεία της επισκίασε αυτή της Μπακόλ αλλά επειδή ήταν β' ρόλος αδικήθηκε από το τελικό μοντάζ.
Η μεγάλη επιτυχία της εξασφάλισε τη συμμετοχή σε μερικές ακόμα καλές ταινίες σε διαφορετικά είδη αλλά σχεδόν πάντα σε δεύτερους ρόλους. Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν στο φιλμ That Way with Women (1947) στο πλευρό του Ντέιν Κλαρκ. Μετά από σύντομες σχέσεις με τον ηθοποιό Τζέιμς Στιούαρτ και το σκηνοθέτη Φρέντερικ Ντε Κόρντοβα παντρεύεται τον παραγωγό Α. Σ. Λάιλς το Μάρτιο του 1948. Ο γάμος θα διαρκέσει μόλις δυο μήνες. Ένα χρόνο αργότερα θα παντρευτεί τον μεγάλο σταρ της εποχής Μίκι Ρούνεϊ και θα αποκτήσουν μαζί ένα γιο, τον Τέντι Ρούνεϊ το 1950. Παραδόξως ο γάμος της με το σταρ Ρούνεϊ δεν θα βοηθήσει την καριέρα της αφού από τις αρχές τις δεκαετίας του '50 η καριέρα του Ρούνεϊ έχει φθάσει στο ναδίρ και αποτραβιέται πλέον μόνο σε τηλεοπτικές παραγωγές. Σε σύντομο χρονικό διάστημα ακολουθεί ένα ακόμη διαζύγιο και ένας ακόμα γάμος το 1954 με το Χιλιανό πολίστα και μετέπειτα ηθοποιό Μανουέλ Ρόχας. Από το γάμο αυτό απέκτησε δύο κόρες, την Τίνα και την Τερέζα.
Τον επόμενο χρόνο επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με την ταινία The Big Bluff αλλά είναι πλέον αργά για την καριέρα της. Θα ακολουθήσουν λιγοστές ταινίες και κάποιες εμφανίσεις στην τηλεόραση μέχρι το 1960 που αποσύρεται σε ηλικία 35 ετών. Δεν θα ξανααπασχολήσει την δημοσιότητα μέχρι το θάνατο της το 1971 από καρκίνο του οισοφάγου σε ηλικία μόλις 46 ετών.
Κωστής Βελμύρας

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Κώστας Ι. Βελιμέζης. Έκανε σπουδές θεατρικής σκηνοθεσίας στο Βερολίνο και στο Παρίσι. Αργότερα ίδρυσε τ Θίασο των Νέων (1925) και τρία χρόνια μετά το Πειραματικό Θέατρο.
Από πολύ νέος ξεκίνησε τη συνεργασία του με διάφορα περιοδικά. Υπήρξε αρχισυντάκτης στα περιοδικά "Παρασκήνια" και "Πάνθεον". Επίσης, εξέδωσε το περιοδικό "Πυρσός" (1917, μαζί με τον Πάνο Ταγκόπουλο και την "Φιλολογική και Καλλιτεχνική Ζωή". Έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα. Ως ποιητής ανήκε στον μετασυμβολισμό. Τα πρώτα ποιήματά του τα εξέδωσε στα γαλλικά κατά την παραμονή του στη Γαλλία.
Απεβίωσε το 1960.
Βαφή (μεταλλουργία)

Η βαφή του χάλυβα είναι μια θερμική κατεργασία κατά την οποία ένας χάλυβας, αφού θερμανθεί σε υψηλή θερμοκρασία, ώστε να σχηματιστεί ωστενίτης (γ-Fe), κατόπιν ψύχεται απότομα έτσι ώστε να σχηματιστεί μαρτενσίτης και το κράμα να αποκτήσει μεγάλη σκληρότητα.
Η βαφή γίνεται και με άλλα κράματα, όπως π.χ. με κράματα Al–Cu, με σκοπό να συγκρατηθούν σε μετασταθή διάλυση ορισμένα κραματικά στοιχεία.
Στην περίπτωση του χάλυβα, η θερμοκρασία για τον σχηματισμό ωστενίτη εξαρτάται από τον ποσοστό του περιεχόμενου άνθρακα, καθώς και από την παρουσία άλλων κραματικών στοιχείων που βοηθούν ή αποτρέπουν τον σχηματισμό ωστενίτη. Γενικά, η θερμοκρασία σχηματισμού ωστενίτη πρέπει να είναι υψηλότερη από την ευτηκτοειδή θερμοκρασία του διαγράμματος φάσεων Fe–C (> 723°C). Η θερμοκρασία της ψύξης εξαρτάται από το επιθυμητό ποσοστό μαρτενσίτη και πρέπει να είναι χαμηλότερη από μία χαρακτηριστική τιμή που είναι η θερμοκρασία έναρξης σχηματισμού μαρτενσίτη, Mₛ. Η θερμοκρασία Mₛ, καθώς και η θερμοκρασία ολοκλήρωσης του μαρτενσιτικού μετασχηματισμού, Mf, εξαρτώνται από το ποσοστό του περιεχόμενου άνθρακα και την περιεκτικότητα σε άλλα κραματικά στοιχεία.
Ανάλογως με την εμβαπτισιμότητα του χάλυβα, δηλαδή αναλόγως με την ευκολία σχηματισμού μαρτενσίτη υπό συγκεκριμένη ταχύτητα απόψυξης, η βαφή γίνεται σε νερό, υδατικό διάλυμα, ορυκτέλαιο, στον αέρα, σε υδρατμούς ή σε ατμόσφαιρα άλλων αερίων. Το αποτέλεσμα της βαφής εξαρτάται κυρίως από την σύνθεση του χάλυβα και τον ρυθμό μεταφοράς θερμότητας από το εσωτερικό του θερμού κράματος προς τον κύριο όγκο του μέσου της βαφής.
Ο βαμμένος χάλυβας είναι ψαθυρός και μπορεί να παρουσιάσει μικρορωγματώσεις. Για να γίνει και πάλι όλκιμος, χωρίς να χάσει την σκληρότητά του, υποβάλλεται σε επαναφορά, δηλ. σε αναθέρμανση σε θερμοκρασία 150 με 650°C.
Καλτ ταινία

Η καλτ ταινία (αγγλικά: cult movie) είναι καλλιτεχνικό δημιούργημα του κινηματογράφου, με μεγάλο πυρήνα λατρών, και πρόχειρο σαν παραγωγή και σενάριο και καμιά φορά ίσης ποιότητας με το καθιερωμένο και συνηθισμένο θέαμα που αναπαριστά την εκάστοτε εποχή και την ιδεολογία της. Βεβαίως υπάρχει δυσκολία να καθοριστεί, υποκειμενικά, μία ταινία ως καλτ. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1970, για να περιγράψει την περιρρέουσα κουλτούρα γύρω από τις underground ταινίες και τις  Midnight ταινίες.
Ζαν-Ζακ Ανό

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζαν-Ζακ Ανό κατάγεται από οικογένεια μέσων οικονομικών δυνατοτήτων. Ίνδαλμά του ήταν ο όμοτεχνός του, Ζαν Ρενουάρ. Πραγματοποίησε φιλολογικές σπουδές, σπουδάζοντας τα αρχαία ελληνικά. Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στη Σχολή Λουί-Λυμιέρ, και κατόπιν στο IDHEC, εργάστηκε γυρίζοντας διαφημιστικά σποτ για την τηλεόραση, κάτι που του εξασφάλισε αρκετά χρήματα. Σύμφωνα με τον ίδιο τότε βίωσε μια οξύτατη «ηθική κρίση», επειδή δεν ένιωθε ικανοποιημένος με αυτό το είδος ζωής. Έτσι προέκυψε η ταινία «Μαύρο και άσπρο σε χρώμα» που, αν και αποτυχημένη, του εξασφάλισε το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και την ευχέρεια να πραγματοποιήσει «τις πιο παλαβές φαντασιώσεις του». Κατόπιν γύρισε μια ταινία που θεωρείται "καλτ" στη Γαλλία, το «Coup de tête».
Έπειτα αφιερώθηκε σε ακριβές και φιλόδοξες παραγωγές, όπως η ταινία «Ο πόλεμος για τη φωτιά» (1981) και «Η αρκούδα» (1988). Ακολουθούν δύο αναγνωρισμένες διασκευές: «Το όνομα του ρόδου» του Ουμπέρτο Έκο (1986) και «Ο εραστής» της Μαργκερίτ Ντυράς (1992). Εξαιτίας της ταινίας του «Επτά χρόνια στο Θιβέτ» (1997) του απαγορεύτηκε δια βίου η είσοδος στην Κίνα.
Ο Ανό, αν και υποφέρει συχνά από τα αρνητικά σχόλια του Τύπου, έχει τη φήμη του τελειομανούς και του απαράμιλλου τεχνίτη, καθώς επιβλέπει προσωπικά κάθε βήμα της παραγωγής των ταινιών του, όπως και της εξόδου τους σε DVD.
Αγαπά τις ανιμιστικές και παγανιστικές θρησκείες, ενώ αυτοπροσδιορίζεται ως πολέμιος της αποικιοκρατίας. Λατρεύει τη Φύση, ενώ δηλώνει ότι «αυτό που τον ενεργοποιεί είναι η ανάγκη του να κάνει μια ταινία που να μη μοιάζει με τις άλλες». Εκτός από το «Coup de tête» οι ταινίες του αναφέρονται στο παρελθόν. Έχει εκφράσει την επιθυμία να γυρίσει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, αν και δεν έχει βρει ακόμη το κατάλληλο σενάριο.
Στις 21 Νοεμβρίου του 2007, εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών.
Νεράιδα Τρικάλων

Ιστορικό πλαίσιο

Μετά τον  Αφοπλισμό της Μεραρχίας Πινερόλο οι 2500 Ιταλοί στάλθηκαν βιαστικά στην Νεράιδα, όπου ο αριθμός τους έχει φτάσει στις έξι χιλιάδες , και η κατάσταση με την τροφοδοσία τους ήταν οριακή. Η Γερμανική επίθεση συνεχίστηκε και οι Γερμανοί μπήκαν στην Nεράιδα στις 27 Νοεμβρίου και οι Ιταλοί σκορπίσαν στα βουνά χωρίς τρόφιμα, πολλοί αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Με το τέλος των γερμανικών επιχειρήσεων οι Ιταλοί που επέστρεψαν στην Nεράιδα, έχοντας ζήσει ένα τραγικό χειμώνα μέχρι το Μάρτιο του 1944, με εντολή του ΕΛΑΣ διασκορπίστηκαν στα χωριά για να σωθούν από βέβαιο θάνατο. Όμως, παρά τις προσπάθειες και τη διασπορά των Ιταλών στην δυτική περιοχή της Θεσσαλίας,οι αριθμοί των θανάτων από την πείνα και τις ασθένειες είχαν φτάσει τους 1.500. Οι Ιταλικές πηγές αναφέρουν 1150 νεκρούς , 2250 τραυματίες και 1500 αγνοούμενους.
Στην περιοχή ο  ΕΔΕΣ, συνάπτει διήμερη σκληρή μάχη στις 30/31 Οκτωβρίου 1943 με τους Γερμανούς και τον ΕΛΑΣ,ο αγώνας όμως, είναι άνισος και τελικά οι Εδεσίτες αντάρτες υποχρεώνονται να συμπτυχθούν με μεγάλες απώλειες.
Αισχριώνη

Η Αισχριώνη ή Αισχριωνία ήταν μια φυλή των Σαμίων, η οποία εγκαταστάθηκε στην πόλη Όαση της Λιβύης. Η Όαση απείχε επτά μέρες δρόμο μέσω της ερήμου από την αιγυπτιακή πόλη Θήβα, ονομαζόταν δε στα ελληνικά «Μακάρων Νήσος», σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.
Inscriptiones Graecae

Το Inscriptiones Graecae (IG) (λατινική ονομασία του Ελληνικές επιγραφές) είναι ένα ακαδημαϊκό πρόγραμμα της Πρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών, που σήμερα συνεχίζεται από την Ακαδημία των Επιστημών του Βερολίνου. Στόχος του είναι να συγκεντρώσει και να δημοσιεύσει όλες τις γνωστές αρχαίες επιγραφές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας.
Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε σαν συνέχεια του Corpus Inscriptionum Graecarum (Σύνταγμα Ελληνικών Επιγραφών) που εκδόθηκε μεταξύ του 1825 κα του 1860 από τον Αουγκούστ Μπέκχ, και σαν το αντίστοιχο του Corpus Inscriptionum Latinarum (Σύνταγμα Λατινικών Επιγραφών) που ιδρύθηκε από τον Τέοντορ Μόμσεν το 1847. Από το 1869 ως το 1902 την διεύθυνση του προγράμματος είχε ο Άντολφ Κίρκχοφ. Από το 1902 ως το 1921 και υπό την διεύθυνση του Ούλριχ φον Βιλάμοβιτς-Μέλλεντορφ το IG αναδιοργανώθηκε και έγινε ένα από τα σημαντικότερα μέσα για την έκδοση πρωτογενούς υλικού στις Κλασσικές σπουδές.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πρόγραμμα αντιμετώπισε έλλειψη οικονομικών πόρων και κινήτρων υποστήριξης. Προσωρινά σχεδόν έκλεισε αλλά αναζωογονήθηκε από την νεοϊδρυθείσα Ακαδημία του Βερολίνου το 1994.
Μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί 49 τεύχη, μερικά από τα οποία σε αρκετές εκδόσεις. Η προετοιμασία των τόμων δίνεται μερικώς και σε εξωτερικούς ειδικούς, αλλά την τελική σύνταξη κάνει η Ακαδημία του Βερολίνου. Η Ακαδημία επί πλέον συλλέγει και έκτυπα ελληνικών επιγραφών (ανάγλυφες αποτυπώσεις της επιφάνειας των επιγραφών που γίνονται με ειδικό στυπόχαρτο). Σήμερα το πρόγραμμα διευθύνει ο Peter Funke. Μεταξύ των συντακτών των προηγουμένων τόμων περιλαμβάνονται οι Wilhelm Dittenberger, Friedrich Hiller von Gaertringen, Johannes Kirchner και Günther Klaffenbach.
Η σύνταξη γίνεται εξ ολοκλήρου στα λατινικά, έχοντας προκαλέσει κατά καιρούς κριτική καθώς η χρήση της λατινικής μειώνεται συνεχώς και απαιτείται επιπλέον προσπάθεια από τους συντάκτες. Μέχρι σήμερα οι επιγραφές εκδίδονταν χωρίς μετάφραση, αλλά εδώ και λίγο καιρό είναι διαθέσιμες γερμανικές μεταφράσεις για όλους τους νέους τόμους στην ιστοσελίδα του IG.
Σφήκα αραχνών

Οι σφήκες της οικογένειας Pompilidae αποκαλούνται και σφήκες αραχνών (στη Νότιο Αφρική, κάποια είδη αναφέρονται και ως marabunta ή maribondo, αν και αυτά τα ονόματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κάθε σφήκα με μεγάλο κεντρί). Η οικογένεια αυτή είναι πολυπληθής με 4.200 είδη σε 4 υποκατηγορίες. Όλα τα είδη είναι μοναχικά, και τα περισσότερα αιχμαλωτίζουν και παραλύουν θηράματα. Ωστόσο μέλη της υποοικογένειας Ceropalinae είναι παράσιτα-κλέφτες άλλων σφηκών, ή παράσιτα ζωντανών αραχνών.
Βραβείο Golden Boy

Το Golden Boy είναι ένα βραβείο το οποίο δίνεται από αθλητικούς δημοσιογράφους σε νεαρούς ποδοσφαιριστές της Ευρώπης, οι οποίοι κατά τη διάρκεια μιας ημερολογιακής χρονιάς εξέπληξαν με την απόδοσή τους. Οι δύο προϋποθέσεις του βραβείου είναι ο παίχτης να είναι κάτω των 21 ετών και να αγωνίζεται σε κάποιο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Επιλογή

Το βραβείο καθιερώθηκε στην ιταλική αθλητική εφημερίδα Tuttosport, το 2003. Πλέον συμμετέχουν αρκετές εφημερίδες από όλη την Ευρώπη για την ανάδειξη του νικητή: Bild (Γερμανία), Blick (Ελβετία), A Bola (Πορτογαλία), L'Équipe (Γαλλία), France Football (Γαλλία), Marca (Ισπανία),  Mundo Deportivo (Ισπανία), Τα Νέα (Ελλάδα), Sport Express(Ρωσία), De Telegraaf (Ολλανδία) και, τέλος, The Times. Kάθε κριτής μπορεί να ψηφίσει 5 νέους παίχτες, δίνοντας τη βαθμολογία 10 στον καλύτερο, και στους υπόλοιπους 7, 5, 3 και 1.
Μονή Πετράκη

Ονομασία

Η ονομασία της προέρχεται από τον Παρθένιο Πετράκη, ιερομόναχο από τη Δημητσάνα, ο οποίος ανακαίνισε τη μονή το 1673.

Αρχιτεκτονική

Ο ναός κατασκευάστηκε τον 13ο ή 14ο αιώνα. Είναι τύπου εγγεγραμμένου σταυροειδών με τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Τα κιονόκρανα είναι κορινθιακού ρυθμού. Ο διπλός νάρθηκας είναι μεταγενέστερη προσθήκη.

Ιστορία

Η μονή παλιά ήταν πατριαρχικό σταυροπήγιο. Αρχικά η μονή των Ταξιαρχών ήταν μετόχιο της Μονής Καρέα επί του Υμηττού, αργότερα όμως οι μοναχοί μετοίκησαν για λόγους ασφαλείας στην Μονή των Ασωμάτων. Κατά το 1834, όταν η πρωτεύουσα του Κράτους μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα, η μονή Πετράκη μεταβλήθηκε σε πυριτιδαποθήκη.
Ζβόρνικ

Κύρια αξιοθέατα

Το μεσαιωνικό φρούριο του Ζβόρνικ βρίσκεται στο Κούλα Γκραντ, που αποτελεί μέρος του δήμου του Ζβόρνικ. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Επίσης, το Ζβόρνικ έχει ένα μουσείο. 

Πολιτισμός

Το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Ζβόρνικ λαμβάνει χώρα συνήθως κάθε Αύγουστο. Ο στόχος είναι να γίνει μία παραδοσιακή πολιτιστική γιορτή που ανοίξει τις πόρτες του Ζβόρνικ για τις αναγνωρισμένες πολιτιστικές αξίες.

Αθλητισμός

Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, ο ΦΚ Ντρίνα Ζβόρνικ, αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Επίσης, υπάρχει μία ομάδα μπάσκετ που ονομάζεται ΚΚ Ντρίνα Ζβόρνικ. 

Οικισμοί

Ο δήμος του Ζβόρνικ αποτελείται από τους εξής οικισμούς: Αντροβίτσι, Μπαλικόβιτσα, Μπαλικόβιτσα Ντόνια, Μποσκοβίτσι, Μπουλοζάνι, Τσέλοπεκ, Ντίβιτς, Ντόνια Πίλιτσα, Ντόνγι Λοκάνι, Ντρινγιάτσα, Ντούγκι Ντιό, Τζεβάνιε, Τζουλίτσι, Γκλόντι, Γκλούμινα, Γκόντους, Γκόρνγια Πίλιτσα, Γκόρνγι Λοκάνι, Γκρμπάβτσι Ντόνγι, Γκρμπάβτσι Γκόρνγι, Γκούστερι, Γιάρνταν, Γιασένιτσα, Γιούσιτσι, Κάμενιτσα Ντόνγια, Καμένιτσα Γκόρνγια, Κίσελιακ, Κιτόβνιτσε, Κλίσα, Κοστιγιέρεβο, Κόζλουκ, Κραλιεβίτσι, Κριζεβίτσι, Κούτσιτς Κούλα, Κούλα Γκραντ, Λιγιεσάνι, Λίπλιε, Μαλεσίτσι, Μαρτσίτσι, Μετζέτζα, Μεχμεντίτσι, Νέζουκ, Νόβο Σέλο, Πάτζινε, Παλιεβίτσι, Πετκόβτσι, Ποτοτσάνι, Ραστόσνιτσα, Ρότσεβιτς, Ροζάνι, Σάπνα, Σκότσιτς, Σνάγκοβο, Σνάγκοβο Ντόνιε, Σνάγκοβο Γκόρνγιε, Σόποτνικ, Σέπακ Ντόνγι, Σέπακ Γκόρνγι, Σέτιτσι, Ταμπάντσι, Τρνόβιτσα, Τρσιτς, Ουγκλιάρι, Βιτίνιτσα, Βρέλα, Ζάσεοκ και Ζελίνιε.
Σουνιφρέδος Β΄ της Σερδάνια

Βιογραφία

Ο Σουνιφρέδος Β΄ ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιρό Β΄ κόμη της Σερδάνια & της Μπεζαλού και της Άβα, κόρης τού Φιδέλ ή του Βερνάρδου Ουνιφρέδου της Ριβαγόρθα.
Κληρονόμησε από τον πατέρα του τη Σερδάνια και το Κονφλάν το 927. Η χήρα Άβα ήταν επίτροπος της αρχής ως το 941. Το 951 ο Σουνιφρέδος Β΄ ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου έλαβε με παπικές βούλες κάποια προνόμια για τη μονή της Σάντα Μαρία ντελ Ριπόλ και για το αββαείο της Λεγράσσε. Προώθησε την κατασκευή τού ναού τού Σαν Μιγέλ ντε Κούξα, ο οποίος καθαγιάσθηκε το 953, και την κατασκευή της μονής. Προστάτευσε τη μονή τού Σαν Πέδρο ντε Ρόδα.
Το 957 απεβίωσε ο αδελφός του Βιφρέδο Β΄ κόμης της Μπεζαλού και τον διαδέχθηκε. Έτσι επανενώθηκαν οι κτήσεις τού πατέρα του. Όταν ορισμένοι υποτελείς του εξεγέρθηκαν, παρενέβη φέρνοντας ειρήνη μεταξύ τους· διέταξε την κατάσχεση των ιδιοκτησιών των στασιαστών. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Μιρό Γ΄.
Ροδρίγο Ρέι

Καριέρα

Ο Ρέι βγήκε από την ακαδημία νέων της Ριβέρ Πλέιτ και ανέπτυξε ένα πάθος για το άθλημα από μικρή ηλικία. Οι ικανότητές του ήταν ο λόγος που κλήθηκε στην Αργεντινή U20 για το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ20 του 2011 στην Κολομβία. Οι προπονητές της Ρίβερ πειραματίστηκαν με διάφορους τερματοφύλακες που θα αντικαθιστούσαν τον θρυλικό Χουάν Πάμπλο Καρίθο. Εκεί, είχε λίγες πιθανότητες να είναι μέρος της αρχικής ενδεκάδας, μαζί με το γεγονός ότι η Ρίβερ αποφάσισε να αγοράσει τον Μαρσέλο Μπαροβέρο για 2 εκατομμύρια δολάρια. Έτσι, ο Ρέι υπέγραψε με ελεύθερη μεταγραφή στους Νιούελς Ολντ Μπόις το καλοκαίρι του 2012. 
Στην ομάδα, έπρεπε να ανταγωνιστεί για μία θέση βασικού μαζί με τον Ναουέλ Γκουζμάν, έναν από τους καλύτερους τερματοφύλακες της χώρας, κάνοντας τον ανταγωνισμό για τη θέση πιο δύσκολο καθώς ο σύλλογος έπαιζε για τον τίτλο στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, τον οποίο και κέρδισε εκείνη τη χρονιά με το προπονητικό τιμ να αποφασίζει ότι ο Γκουζμάν ήταν αναντικατάστατος. Ο Ρέι ήξερε καλά ότι η μόνη λύση για να πάρει αγωνιστικό χρόνο ήταν να ενταχθεί σε μία ομάδα εκτός από κάποιο κορυφαίο σύλλογο. Με ένα σταθερό ρόλο σε έναν μικρότερο σύλλογο, επέλεξε την Γοδόι Κρουζ, μία ομάδα με μέτρια επιτυχία στο Αργεντίνικο πρωτάθλημα στη σύγχρονη ιστορία.  Στην Γοδόι, πήρε την φανέλα του βασικού και έμεινε εκεί για τρία χρόνια. Το καλοκαίρι του 2017 έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ και γίνεται αμέσως ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας. Σύντομα όμως έχασε την θέση του από τον έτερο τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ, Αλέξανδρο Πασχαλάκη. Το υπόλοιπο εκείνης της χρονιάς, όπως και την επόμενη (2018-2019) θα έχει δεύτερο ρόλο στην ομάδα. Με την λήξη της αγωνιστικής περιόδου του 2018-2019 έφτασε σε συμφωνία με την ομάδα του ΠΑΟΚ για να μετακομίσει δανεικός, στην Μεξικάνικη ΚΦ Πατσούκα, με σκοπό να λάβει περισσότερες ευκαιρίες.  Με την ομάδα του ΠΑΟΚ έφτασε στην κατάκτηση δύο κυπέλλων (2017-2018 και 2018-2019) καθώς και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος την σεζόν 2018-2019 (την χρονιά 2018-2019 έκανε το νταμπλ).
Λεοπόλδος Α΄, πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου

Πρώτα χρόνια

Ο Λεοπόλδος γεννήθηκε στο Ντεσάου, το ένατο από τα δέκα παιδιά, ο μόνος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της γυναίκας του Εριέττας Αικατερίνης., κόρης του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης.
Από νεαρή ηλικία ενασχολήθηκε με τον στρατό, πράγμα για το οποίο εκπαίδευσε τον εαυτό πνευματικά και σωματικά. Το 1693 έγινε συνταγματάρχης στον πρωσικό στρατό, διοικώντας ένα σύνταγμα και τον ίδιο χρόνο ανέλαβε και την διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Για το υπόλοιπο της ζωής του, εκτελούσε χρέη ηγεμόνα και Πρώσου αξιωματικού ταυτόχρονα. Η πρώτη εκστρατεία στην οποία συμμετείχε ήταν το 1695 στις Κάτω Χώρες στην πολιορκία της πόλης Ναμύρ.

Εκπαιδεύοντας τον πρωσικό στρατό

Ο στρατός της Πρωσίας είχε αποκτήσει καλή φήμη στους πολέμους που συμμετείχε στο χρονικό διάστημα από το 1675 μέχρι το 1715 αλλά δεν θεωρούνταν από τους ισχυρούς στρατούς της Ευρώπης, έως και το 1740, στην αρχή του Πολέμου της Αυστριακής διαδοχής. Το επίτευγμα του Λεοπόλδου πριν τον πόλεμο, ήταν η εκπαίδευση του πεζικού. Ήταν από τους αυστηρότερους εκπαιδευτές και κάτω από την επίβλεψή του το πρωσικό πεζικό έγινε μια περίφημη δύναμη που ακόμα δεν είχε κάνει επίδειξη των δυνατοτήτων του. Ουσιαστικά ο Λεοπόλδος ήταν στρατιώτης πεζικού καθώς στην εποχή του, το πυροβολικό δεν καθόριζε το αποτέλεσμα των μαχών. Εν τούτοις η απόφασή του να παραμελήσει το ιππικό είχε εμφανή αποτελέσματα στην μάχη του Μόλβιτς.
Εκτός από την αφοσίωση του στην εκγύμναση του στρατού, ο Λεοπόλδος είχε επιρροή στον βασιλιά, καθώς η ανάμειξη του στην υπόθεση της φυγής του Φρειδερίκου, έσωσε τον πρίγκιπα που είχε καταδικαστεί σε θάνατο λόγω λιποταξίας.

Θητεία υπό τον Φρειδερίκο Β΄

Με την άνοδο του Φρειδερίκου Β΄ στον θρόνο και την αρχή των Σιλεσιανών πολέμων, οι προσπάθειες του Λεοπόλδου ανταμείφθηκαν στα πεδία των μαχών. Ο ίδιος ο Λεοπόλδος δεν συμμετείχε συχνά στον στρατό που διοικούσε ο βασιλιάς σε αντίθεση με τους γιους του και αυτό γιατί ο Φρειδερίκος δύσκολα μπορούσε να χειριστεί τον ηλικιωμένο στρατάρχη. Στο μεγαλύτερο μέρος του πολέμου μέχρι το 1745, ο Λεοπόλδος είχε την διοίκηση ενός στρατού, στα σύνορα με την Σαξωνία.
Την χρονιά εκείνη ο γερό-Ντεσάουερ πλησίαζε τα 70 και η τελευταία του εκστρατεία έμελλε να είναι και η πιο επιτυχημένη. Στις 14 Δεκεμβρίου ο Λεοπόλδος κατάφερε μια αποφασιστική νίκη ενάντια των Αυστροσαξώνων στο Κέσσελντορφ. Ο Λεοπόλδος ήταν ένας ευσεβής λουθηρανός και ήταν συνήθεια του να προσεύχεται πριν τις μάχες. Έτσι και στην τελευταία του μάχη προσευχήθηκε με τα λόγια της προσευχής του να είναι τα εξής «Ω Κύριε, μην με Αφήσεις να ντροπιαστώ στις τελευταίες μέρες μου. Αν δεν Επιθυμείς να με Βοηθήσεις τουλάχιστον μη Βοηθήσεις αυτά τα καθάρματα αλλά Άσε εμάς να προσπαθήσουμε» και πράγματι η καριέρα του τελείωσε με μια μεγάλη νίκη. Μετά την μάχη αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και πέρασε το σύντομο υπόλοιπο της ζωής του στο Ντεσάου, όπου και πέθανε σε ηλικία 71 ετών. Tον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδος Β΄.
2029 Μπινόμι

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Μπινόμι είναι S (λιθώδης).