google/wiki40b huggingface dataset:
Μεσορράχη Σερρών

Αρχαιότητα

Στα βορειανατολικά του χωριού, υπάρχει ο λόφος με το εκκλησάκι του Αι-Γιωργη, όπου έχουν βρεθεί τάφοι και κτερίσματα της παλαιολιθικής εποχής, ενω το 2016 βρέθηκε και Μακεδονικός τάφος.
Σε απόσταση περίπου 500 μ. βορειοδυτικά από το χωριό, συγκεκριμένα στο τραπεζοειδές ύψωμα «Αθάνατο νερό», έχουν εντοπιστεί ίχνη (όστρακα αγγείων και τάφοι) αρχαίου πολίσματος, το οποίο, κατά τη ρωμαϊκή τουλάχιστον εποχή, ανήκε στη «χώρα» της αρχαίας πόλης Γαζώρου. Στη βόρεια πλαγιά του υψώματος, γνωστή με την ονομασία «Ανά τσεσμέ», καθώς και λίγο βορειότερα στη θέση «Ραχόβουνα», εκτεινόταν η νεκρόπολη του πολίσματος, όπως μαρτυρούν οι αρχαίοι (λακκοειδείς και κιβωτιόσχημοι) τάφοι που αποκαλύφτηκαν εκεί κατά καιρούς. Από τα διάφορα ευρήματα η ακμή του πολίσματος χρονολογείται από τα κλασικά ως τα ρωμαϊκά χρόνια.
Το χωριό μέχρι το 1927 ονομαζόταν Ράχωβα (σλαβική λέξη που το απέδωσαν οι Τούρκοι) και αρχικά βρισκόταν νοτιοανατολικά της σημερινής του θέσης, αλλά το σημείο εγκαταλείφθηκε λόγω εξάπλωσης χολέρας. Στην ευρύτερη περιοχή, έχουν βρεθεί και ευρήματα στρατοπέδευσης αρχαίου στρατού και βρίσκεται, πάνω σε πλαγιά, ένας βράχος με αποτυπωμένο ένα άνοιγμα σε άσχημα ποδιού. Η τοπική δοξασία αναφέρει ότι αυτό σκαλίστηκε από το πόδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν αυτός στρατοπέδευσε εκεί, καθώς η περιοχή υπήρξε το φυσικό σύνορο της Μακεδονίας με τη Θράκη.

Νεότεροι χρόνοι

Τα ιστορικά στοιχεία της περιοχής [πηγή Ζχίνας,1866] αναφέρουν συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των κατοίκων και την θρησκεία τους,η οποία παραπέμπει, κατά κύριο λόγο και σε εθνικότητα. Πιο συγκεκριμένα, το 1866,στην Μεσορράχη ζούσαν 400 Έλληνες και 450 Οθωμανοί. Οι Οθωμανοί έφυγαν από το χωριό κυρίως κατά την ανταλλαγή πληθυσμών υποχρεωτικά, στα πλαίσια της συμφωνίας Ελευθέριου Βενιζέλου - Κεμάλ Ατατούρκ το 1923, όπου τον ίδιο περίπου καιρό εγκαταθίστανται και Έλληνες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Η μετακίνηση των Οθωμανών είχε αρχίσει να γίνεται ήδη από τις αρχές του 1900, οπότε και η περιοχή είχε επιστρέψει στα χέρια των Ελλήνων μετά από 400 και πλέον χρόνια τουρκικού ζυγού.
Μεγάλος αριθμός Οθωμανών στο χωριό ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες και Τούρκοι προύχοντες, οι οποίοι απέσπασαν προνόμια και μεγάλες εκτάσεις γύρω από την Μεσορράχη από τον σουλτάνο. Οι Οθωμανοί με την κυριαρχία των Ελλήνων, άρχισαν να φεύγουν ήδη πριν την συνθήκη ενώ πολλοί Έλληνες που είχαν εξισλαμιστεί ξαναέγιναν χριστιανοί κι παρέμειναν στην περιοχή.
Οι κάτοικοι πολέμησαν κατά της επεκτατικής πολιτικής των Βουλγάρων στους Βαλκανικούς πολέμους, με πολλά θύματα και αγνοούμενους.
Μάνφρεντ Ρόμμελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Στουτγκάρδη. Πατέρας του ήταν ο Γερμανός στρατάρχης Έρβιν Ρόμελ. Τελείωσε το γυμνάσιο και σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο. Διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος και προάχθηκε ως τον βαθμό του υπουργικού διευθυντή στο υπουγείου οικονομικών. Διετέλεσε γενικός δήμαρχος της Στουτγκάρδης και διακρίθηκε ως διαλλακτικός πολιτικός με πολλά και σημαντικά δημόσια έργα.
Απεβίωσε στις 7 Νοεμβρίου 2013 στη γενέτειρά του.
Ε.Α.Ν.Κ. Ιωαννίνων

Το Εθνικό Αθλητικό & Ναυτικό Κέντρο (Ε.Α.Ν.Κ.) Ιωαννίνων είναι κομμάτι των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης των Ιωαννίνων.Βρίσκεται στην περιοχή της Λιμνοπούλας. δίπλα στην λίμνη Παμβώτιδα.Ανήκει στην ΓΓΑ και η διαχείριση του γίνεται από μια επιτροπή.

Σύλλογοι-Χρήση

Αρκετοί σύλλογοι διάφορων αθλημάτων χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις για τις προπονήσεις τους και για τις αγωνιστικές τους δραστηριότητες.

Ιδιοκτησία

οι εγκαταστάσεις ανήκουν στην Γ.Γ. Αθλητισμού.Η διαχείριση γίνεται από το ΠΕΑΚΙ που είναι Ν.Π.Δ.Δ..
Ιάκωβος της Μοραβίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Ερρίκου μαργράβου της Μοραβίας και της Μαργαρίτας των Πρεμυσλιδών, κόρης του Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα (Τρόππαου). Ο πατέρας του ήταν μικρότερος αδελφός του Καρόλου Δ΄ .
Το 1375 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Συχνά διαφωνούσε με τον μικρότερο αδελφό του Προκόπιο και τους επισκόπους του Ολομούκ. Το 1388 ο εξάδελφός του Βεντσεσλάβος Δ΄ της Γερμανίας & Βοημίας του έδωσε ως ενέχυρο το δουκάτο του Λουξεμβούργου. Το ίδιο έτος ο αδελφός του Βεντσεσλάου Δ΄, ο Σιγισμούνδος, που το προηγούμενο έτος είχε αναλάβει βασιλιάς της Ουγγαρίας και ήθελε να επικεντρωθεί σε αυτό, ενεχυρίασε το εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου στον Ιάκωβο.
Το 1394 ο Ιάκωβος ακολούθησε μία εξέγερση Βοημών ευγενών εναντίον του Βεντσεσλάου Δ΄, ο οποίος τον συνέλαβε στο κάστρο της Πράγας και τον μετέφερε στο Βίλτμπερκ, όπου τον κράτησε αιχμάλωτο. Οι δύο μικρότεροι αδελφοί του Βεντσεσλάου Δ΄, ο Σιγισμούνδος και ο Ιωάννης τον παρακίνησαν να ειρηνεύσει. Πράγματι έγινε ειρήνη, αλλά ο Ιάκωβος εκδιώχθηκε από τον Πράγα. Ο Σιγισμούνδος και ο Ιάκωβος συμφώνησαν αυτός που θα αποβιώσει πρώτος να κληρονομηθεί από τον άλλον, αλλά μετά διαφώνησαν. Ο Ιάκωβος συμφιλιώθηκε με τον Βεντσεσλάβο Δ΄.
Τον Βεντσέσλαο Δ΄ διαδέχθηκε ο Ρούπρεχτ Βίττελσμπαχ, που απεβίωσε το 1410. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου για την ανάδειξη βασιλιά της Γερμανίας, από τους επτά εκλέκτορες οι 4 ψήφισαν τον Ιάκωβο και οι 3 τον Σιγισμούνδο. Ένας από τους εκλέκτορες, ο Βεντσέσλαος Δ΄ της Βοημίας, ψήφισε τον Ιάκωβο. Αυτός όμως απεβίωσε τρεις μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 1411, ίσως δηλητηριασμένος. Έτσι έμεινε η θέση κενή για τον Σιγισμούνδο, που εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας .
Τον διαδέχθηκαν τα εξαδέλφια του, ο Σιγισμούνδος στη Μοραβία, στο Βρανδεμβούργο και στη Γερμανία και η Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη στο Λουξεμβούργο.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Πιάστ, κόρη του Βλαδισλάου Β΄ δούκα του Οπόλ. Το 1370 απεβίωσε η Ελισάβετ.
Το 1374 ο Ιάκωβος έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή των Πιάστ, κόρη του Μπόλκο Β΄ δούκα του Οπόλ. Η Αγνή ήταν αδελφή του Βλαδισλάου Β΄. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Συμεών Σαββίδης

Βιογραφία

Οι γονείς του Σαββίδη ήταν ευκατάστατοι έμποροι και γι' αυτό αρχικά τον έστειλαν να σπουδάσει στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη. Κατόπιν πραγματοποίησε σπουδές αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο της Αθήνας (1878–1880). Χάρη σε ιδιωτική υποτροφία του τραπεζίτη Στ. Ζαφειρόπουλου  συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου (1880–1887) με δασκάλους τον Γύζη, τον Λούντβιχ φον Λεφτς (Ludwig von Löfftz) και τον Βίλχελμ φον Ντιτς (Wilhelm von Diez). 
Έμεινε στο Μόναχο για αρκετά χρόνια, πραγματοποιώντας ελάχιστα ταξίδια προς την Ελλάδα και την Μικρά Ασία κατά την δεκαετία του 1900 προκειμένου να συγκεντρώσει θεματικό υλικό για τα έργα του. Παρουσίασε πίνακές του σε μεγάλες διεθνείς εκθέσεις στο Βερολίνο, την Λειψία, το Αμβούργο, την Βιέννη, το Παρίσι και το Λονδίνο. Συμμετείχε επίσης με έργα του σε εκθέσεις της Αθήνας. 
Το 1925 επέστρεψε φτωχός και άρρωστος στην Αθήνα και πέθανε δύο χρόνια αργότερα. Το 1931, το Λύκειο Ελληνίδων διοργάνωσε συγκεντρωτική έκθεση με περισσότερα από 180 έργα του (ελαιογραφίες, υδατογραφίες και ιχνογραφήματα του Σαββίδη).

Το έργο του

Ο Σαββίδης θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες Έλληνες ζωγράφους τού 19ου αι.  Στο έργο του, το οποίο εστιάζεται στην ανθρώπινη μορφή και τα ανατολίτικα ηθογραφικά θέματα, αναζήτησε το τέλειο σχέδιο και την τέλεια χρωματική αρμονία. Χαρακτηριστικά δείγματα της δουλειάς του αποτελούν οι ελαιογραφίες Το άναμμα του τσιμπουκιού, η αριστοτεχνική Μελέτη χρωμάτων και οι ιμπρεσιονιστικής τάσης Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου. 
Τις απόψεις του για την τεχνική της ζωγραφικής τις παρουσίασε στο σύγγραμμά του Έργα και πάρεργα, το οποίο εξέδωσε στην γερμανική γλώσσα. Υπέγραφε πολλά από τα έργα του ως «S. Sabbides». Το προσωπικό του σημειωματάριο με τίτλο Έργα και πάρεργα, γραμμένο στα γερμανικά, φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και αποτελεί σημαντική πηγή για τη ζωή αλλά και για την τεχνοτροπία και τις απόψεις του Σαββίδη πάνω στη ζωγραφική. 
Οι ιστορικοί της τέχνης τον κατατάσσουν στην Σχολή του Μονάχου και πιο συγκεκριμένα στους «οριενταλιστές» («orientalistes») που καταπιάνονταν κυρίως με ανατολίτικα θέματα. Εντούτοις, στα τελευταία  χρόνια της ζωής του ζωγράφισε πολύ ύπαιθρο με πλούσιο φως, τόσο που να κατηγορηθεί ότι «αφήνει τον γερμανικόν τρόπον της εκφράσεως διά να μαθητεύση εις το σχολείον της φύσεως».
Ύψωνας

Τοποθεσία

Ο Ύψωνας στα συνορεύει με τον Δήμο Κάτω Πολεμιδιών, βορειοανατολικά με την Παλώδια και την Παραμύθα, βορειοδυτικά με την Άλασσα, δυτικά με το Κολόσσι, την Ερήμη και το Καντού και στα νότια με το Τραχώνι και το Τσερκέζ Τσιφλίκ. Το νότιο μέρος της διοικητικής του έκτασης υπάγεται στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου.

Γεωμορφολογία

Ο Ύψωνας βρίσκεται κτισμένος σε μέσο υψόμετρο 90 μέτρων. Το τοπίο του χωριού έχει μια κλίση από τα βόρεια προς τα νότια. Το υψόμετρο από τα 476 μέτρα που έχει στα βόρεια σύνορα του μειώνεται στα 90 μέτρα στον οικισμό και στα 20 μέτρα στα νότια σύνορα του.

Ονομασία

Δεν υπάρχουν ιστορικά τεκμήρια σχετικά με την προέλευση της ονομασίας του Ύψωνα. Μια πιθανή υπόθεση αναφέρει ότι η ονομασία προέρχεται από τη γυψόπετρα που υπήρχε στην περιοχή από τα βυζαντινά χρόνια. Η εξαγωγή γύψου συνεχίστηκε μέχρι τα νεότερα χρόνια.

Ιστορία

Στην περιοχή του Ύψωνα έχουν ανευρεθεί αρχαία κατάλοιπα, αλλά όχι αρχαία πόλη. Πιθανόν να πρόκειται για αγροτικούς οικισμούς.
Υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι ο Ύψωνας δημιουργήθηκε κατά τα νεώτερα χρόνια από κατοίκους άλλων χωριών, κυρίως της Λόφου, που είχαν κτήματα στην περιοχή. Ωστόσο, αυτή η άποψη δεν ευσταθεί αφού ο Ύψωνας υπήρχε από τα μεσαιωνικά χρόνια. Σύμφωνα με τον Λουί ντε Μας Λατρί, ο Ύψωνας, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1192-1489 μ.χ.), άνηκε στον βασιλιά της Κύπρου. Το 1426 πιθανόν το χωριό να  καταστράφηκε από επίθεση των Μαμελούκων της Αιγύπτου. Ωστόσο, είναι πιθανόν να καταστράφηκε το 1570 από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Ύψωνας αποτελούσε τσιφλίκι Τούρκων αγάδων. Το 1910, επί Αγγλοκρατίας, ο Ύψωνας μετετράπη σε χωριό.
Τη δεκαετία του 1950, σταδιακά εγκαταστάθηκαν στον Ύψωνα οι κάτοικοι του χωριού Λόφου, επειδή κάποιες εποχές του χρόνου μετακινούνταν στην περιοχή για να καλλιεργήσουν ή να θερίσουν τα χωράφια που είχαν εκεί. Στον Ύψωνα εγκαταστάθηκαν και κάτοικοι άλλων γειτονικών χωριών.
Τις επόμενες δεκαετίες το χωριό γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση γεγονός που οδήγησε στην μετεξέλιξη της κοινότητας σε δήμο από το 2012. Η απόφαση πάρθηκε στις 3 Ιουλίου 2011 μέσω δημοψηφίσματος.

Αδελφοποιήσεις

Ο Δήμος Ύψωνα είναι αδελφοποιημένος με τον Δήμο Τρικκαίων. Η αδελφοποίηση έγινε στις 4 Ιουνίου 2018.

Αθλητικά σωματεία

Αθλητικά σωματεία της περιοχής είναι o Ύψωνας FC και η Αθλητική Ποδοσφαιρική Ένωση Ύψωνα (ΑΠΕΫ).
La Combattante IIIb

Τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων Βλημάτων (ΤΠΚ ή απλά Πυραυλάκατοι, όπως έχει καθιερωθεί να αποκαλούνται) κλάσης La Combattante IIIb είναι παρόμοιας σχεδίασης με τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante III, με μόνη διαφορά την χρήση των πυραύλων Penguin Mk 2 Mod 3 (αντί των Aerospatiale MM 38 Exocet). Κατασκευάστηκαν έξι πλοία από τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Δυστυχώς όμως η ΤΠΚ Κωστάκος (P 25) βυθίστηκε σε τραγικό ατύχημα μετά από σύγκρουση με το Ε/Γ- Ο/Γ EXPRESS SAMAINA στις 4 Νοεμβρίου 1996

Αναβάθμιση

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αναβαθμίσει τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante III και La Combattante IIIb. Για τις τέσσερις Combattante III η εταιρεία Thales ανέπτυξε το σύστημα διαχείρισης μάχης TACTICOS, το οποίο περιλαμβάνει τέσσερις πολυλειτουργικές τερματικές κονσόλες ελέγχου, ένα ραντάρ επιτήρησης, ένα σύστημα ελέγχου και ανίχνευσης πυρός, ένα σύστημα ηλεκτρο-οπτικής ανίχνευσης και ελέγχου πυρός, ενσωματωμένο ραντάρ αναχαίτισης, δύο καταδείκτες στόχων και σύστημα τακτικής ζεύξης δεδομένων.Ο οπλισμός των πλοίων δεν θα μεταβληθεί και η Thales θα αναλάβει να ενσωματώσει τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα στα νέα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου. Το πρώτο από τα τέσσερα πλοία θα είναι έτοιμο στα μέσα του 2006, ενώ τα υπόλοιπα τρία θα παραδίδονται ένα ανά έξι μήνες.
Γναίος Πομπήιος (γιος του Πομπήιου του Μεγάλου)

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος από τους δύο γιους του Γναίου Πομπήιου του Μεγάλου και της 3ης συζύγου του Μούκιας Τέρτιας. Αυτός και ο νεότερος αδελφός του Σέξτος Πομπήιος μεγάλωσαν στη σκιά του πατέρα τους, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Ρώμης, που ήταν αρχικά με τους Populares, όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έγινε απειλή, μεταστράφηκε στους Optimates. Όταν ο Καίσαρας διέσχισε τον Ρουβίκωνα το 49 πΧ και έτσι ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο, ο Γναίος ακολούθησε τον πατέρα του στη διαφυγή του στην Ανατολή, όπως έκαναν οι περισσότεροι συντηρητικοί συγκλητικοί. Ο στρατός του Πομπήιου χάθηκε στη μάχη των Φαρσάλων το 48 πΧ και ο Πομπήιος ο ίδιος έτρεξε για να σώσει τη ζωή του. Μετέβη στην Αίγυπτο, αλλά εκεί τον πρόδωσαν και τον φόνευσαν στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. 
Έπειτα από τον φόνο, ο Γναίος και ο αδελφός του Σέξτος ενώθηκαν εναντίον του Καίσαρα στην επαρχία της Αφρικής. Εκεί, μαζί με τον Μέτελλο Σκιπίωνα, τον Κάτωνα τον Νεότερο και άλλους συγκλητικούς, προετοιμάστηκαν να εναντιωθούν στον Καίσαρα και τον στρατό του ως το τέλος. Ο Καίσαρας νίκησε στη μάχη της Θάψου το 46 πΧ τον Μέτελλο Σκιπίωνα και τον Κάτωνα, ο οποίος ακολούθως αυτοκτόνησε. Ο Γναίος διέφυγε, αυτή τη φορά στις Βαλεαρίδες νήσους, όπου ενώθηκε με τον Σέξτο. Μαζί με τον Τίτο Λαβιηνό, πρώην στρατηγό του Καίσαρα, οι αδελφοί Πομπήιοι διέσχισαν την Ισπανία (έτσι ονομαζόταν τότε όλη η Ιβηρική), όπου συγκέντρωσαν άλλο στρατό.
Ο Καίσαρας σύντομα τους ακολούθησε και στις 17 Μαρτίου 45 πΧ οι στρατοί συναντήθηκαν στη μάχη της Μούνντα. Και οι δύο ήταν μεγάλοι στρατοί, καθοδηγούμενοι από ικανούς στρατηγούς. Η μάχη ήταν εκ του σύνεγγυς, αλλά τελικά ένα σώμα ιππικού από τον Καίσαρα έγειρε το αποτέλεσμα προς το μέρος του. Στη μάχη και στην άτακτη φυγή που ακολούθησε, ο Τίτος Λαβιηνός και 30.000 άνδρες (σύμφωνα με εκτιμήσεις) από τη μεριά των Πομπηίων, σκοτώθηκαν. Ο Γναίος και ο Σέξτος κατάφεραν να δραπετεύσουν ακόμη μία φορά, αλλά ήταν δύσκολο να βρουν υποστηρικτές. Ήταν πια ξακάθαρο, ότι ο Καίσαρας είχε κερδίσει τον εμφύλιο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ο Γναίος στη μάχη του Λάουρο στην Καμπανία στριμώχτηκε και σκοτώθηκε από τον Λεύκιο Καισέννιο Λέντο. Ο Σέξτος ήταν ικανός να κρατηθεί ένα βήμα εμπρός από τους εχθρούς του και επέζησε του αδελφού του, αγωνιζόμενος για μία δεκαετία.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Κλαυδία Πούλχρα, που επέζησε αυτού· δεν απέκτησαν τέκνα.
Θερμική τάση

Στη Θερμοδυναμική και κατ΄ εφαρμογή στη Μηχανολογία με τον όρο θερμική τάση χαρακτηρίζεται το σύνολο των δυνάμεων που δημιουργούνται στο εσωτερικό ενός σώματος, υπό μορφή μηχανικής τάσης, όταν εμποδίζεται η διαστολή ή συστολή, μέρους ή ολόκληρου του σώματος, υπό την επίδραση θερμοκρασιακών αλλαγών.
Τέτοιες θερμικές τάσεις προκαλούνται σε διάφορα υλικά, κυρίως στις περιπτώσεις ταχείας θερμοκρασιακής αλλαγής όπως π.χ. σε τοπικές ηλεκτροκολλήσεις, βαφές χαλύβων κ.λπ., οι οποίες μπορεί να καταστούν ιδιαίτερα επικίνδυνες σε περιπτώσεις δυσθερμαγωγών υλικών.
Επιπτώσεις των ασκουμένων θερμικών τάσεων που μπορεί να προκύψουν είναι οι ρηγματώσεις σωμάτων, θραύσεις, ή μόνιμες παραμορφώσεις, όπως χαρακτηριστικά συμβαίνουν σε σιδηροδρομικές γραμμές όταν δεν έχουν προβλεφθεί ανοχές διαστολής. Για την αποτροπή ή και ελαχιστοποίηση του κινδύνου εκδήλωσης των παραπάνω ανεπιθύμητων καταστάσεων, ακολουθείται συνήθως, κατά τη θερμική κατεργασία των μετάλλων, ή κραμάτων, ή και γυαλιού να παρεμβάλλονται διάφορες μεταλλουργικές κατεργασίες, όπως π.χ. της ανόπτησης ή επαναφοράς έτσι ώστε η θερμική αντοχή τους να είναι υψηλή.
Ελβετικά δημοψηφίσματα (2015)

Αρκετά δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στην Ελβετία στη διάρκεια του 2015, τα πρώτα από τα οποία έγιναν στις 8 Μαρτίου.

Δημοψηφίσματα Μαρτίου

Δύο δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στις 8 Μαρτίου. Η πρωτοβουλία για την οικογένεια ήταν η πρόταση να εξαιρεθούν από το φόρο εισοδήματος τα επιδόματα τέκνου και παιδείας, ενώ η δεύτερη πρωτοβουλία ήταν να τεθεί σε δημοψήφισμα η πρόταση για την εισαγωγή ενός φόρου στην μη ανανεώσιμη ενέργεια, με το υψηλότερο κόστος για την ενεργειακή κατανάλωση να αντισταθμίζεται από την κατάργηση του ΦΠΑ. Η πρωτοβουλία για την οικογένεια ξεκίνησε από το Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα η ενεργειακή πρωτοβουλία άρχισε από το Κόμμα Οικολόγων Φιλελευθέρων. Η ελβετική κυβέρνηση πρότεινε την απόρριψη αμφότερων των πρωτοβουλιών, όπως και έγινε.
Η πρόταση για την ενέργεια είχε το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα για μία πρωτοβουλία από το 1929.

Δημοψηφίσματα Ιουνίου

Τέσσερα δημοψηφίσματα διενεργήθηκαν στις 14 Ιουνίου 2015, καλύπτοντας την αναθεώρηση του συντάγματος αναφορικά με τα αναπαραγωγικά φάρμακα και την τεχνολογία των ανθρώπινων γονιδίων, τις πρωτοβουλίες από το λαό για υποτροφίες και το φόρο κληρονομιάς και την τροποποίηση στον ομοσπονδιακό νόμο για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Σπυρίδων Αλεξ. Μαλασπίνας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του πολιτικού Αλέξανδρου Μαλασπίνα. Καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Σαντορίνης και παππούς του ήταν ο Σπυρίδων Μαλασπίνας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1914 διορίστηκε σύμβουλος στρατιωτικής δικαιοσύνης και το 1929 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων.
Είχε πλούσια κοινωνική δράση και διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και του Ερυθρού Σταυρού (από το 1977 ως το θάνατό του). Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου (1958) διορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά, τη Γιόλα (σύζυγο του Frank Wear) και τον Αλέξανδρο (Alex), ο οποίος έγινε (1978) αντιπρόεδρος στην "Κόκα Κόλα".
Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1983 και κηδεύτηκε στις 14 Ιουνίου από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Κλιούτσι (Κράι Καμτσάτκα)

Γεωγραφία

Ο οικισμός βρίσκεται κοντά στο σημείο όπου η διαδρομή του ποταμό Καμτσάτκα αλλάζει από τα βόρεια προς τα ανατολικά. 

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1731. Το 1951, χορηγήθηκε το καθεστώς οικισμού αστικού τύπου, ενώ το 1979 χορηγήθηκε το καθεστώς πόλης. Το 2004, υποβιβάστηκε σε αγροτική περιοχή, προκειμένου να καταστεί επιλέξιμη η αύξηση της χρηματοδότησης από τον Ρωσικό κρατικό προϋπολογισμό. 

Στρατός

Το Κλιούτσι, καθώς βρίσκεται σε πολύ απομονωμένο μέρος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, βρίσκεται κοντά σε ένα πεδίο δοκιμών διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, το Πεδίο Δοκιμών Πυραύλων Κούρα, το οποίο υπάρχει από την περίοδο του Ψυχρού Πόλεμου. Η περιοχή εξυπηρετείται από την Αεροπορική βάση του Κλιούτσι, που βρίσκεται δυτικά της πόλης. Το αρχικό αεροδρόμιο της πόλης αποτελούνταν από έναν χωμάτινο αεροδιάδρομο, ο οποίος βρισκόταν περίπου 15 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Κλιούτσι. Εγκαταλείφθηκε στη δεκαετία του 1960 και είναι καλυμμένη από το δάσος.
Υδραλογόνα

Υδραλογόνα και υδραλογονικά οξέα

Τα υδραλογόνα έχουν διατομικά μόρια, που δεν έχουν την τάση να ιονίζονται στην αέρια φάση (αν και το υγροποιημένο υδροφθόριο είναι πολικός διαλύτης, κατά κάποιον τρόπο παρόμοιος με το νερό). Έτσι, οι χημικοί διαχωρίζουν τις ενώσεις αυτές από τα υδατικά διαλύματα αυτών, δηλαδή τα υδραλογονικά οξέα. Στα τελευταία, το κάθε πρώην αέριο υδραλογόνο αντιδρά με το νερό δίνοντας το αντίστοιχο υδραλογονικό οξύ. Το αρχικό (αέριο) υδραλογόνο μπορεί να ανακτηθεί, αλλά με δυσκολία και όχι με απλή απόσταξη. Τα ονόματα υδραλογόνο και υδραλογονικό οξύ δεν διαχωρίζονται ξεκάθαρα στην εργαστηριακή διάλεκτο, και συχνά η έκφραση «HX» μπορεί σημαίνει υδραλογονικό οξύ, και όχι το αντίστοιχο αέριο υδραλογόνο.

Σύνθεση

Η απευθείας αντίδραση υδρογόνου και αλογόνου δίνει αξιόπιστα το αντίστοιχο υδραλογόνο, αν και για μερικά, όπως π.χ. για την παραγωγή υδροβρωμίου, χρειάζεται η χρήση υψηλής θερμοκρασίας και παρουσία λευκόχρυσου ως καταλύτη. Ωστόσο, βιομηχανικά, αυτά τα αέρια παράγονται συχνά με επίδραση θειικού οξέος στα αντίστοιχα αλογονούχα άλατα. Το υδροϊώδιο είναι ακόμη ασταθέστερο, όταν παράγεται με απευθείας άμεση σύνθεση, και γι' αυτό για την παραγωγή του συνήθως χρησιμοποιούνται πιο έμμεσες μέθοδοι, όπως η επίδραση ιωδίου σε υδρόθειο (H₂S) ή σε υδραζίνη (NH₂NH₂).

Φυσικές ιδιότητες

Τα υδραλογόνα είναι άχρωμα αέρια στις κανονικές συνθήκες, εκτός από το υδροφθόριο που έχει θερμοκρασία βρασμού 19 °C. Μόνο το υδροφθόριο, από όλα τα υδραλογόνα, σχηματίζει διαμοριακούς δεσμούς υδρογόνου, και γι' αυτό έχει και το υψηλότερο σημείο βρασμού από όλα τα υδραλογόνα. Από το υδροχλώριο ως το υδροϊώδιο, τα σημεία βρασμού ανέρχονται, γεγονός που αποδίδεται στη σχετική αυξανόμενη ισχύ των διαμοριακών δυνάμεων van der Waals. Τα πυκνά διαλύματα υδραλογονικών οξέων «ατμίζουν», δηλαδή σχηματίζουν ορατούς λευκούς ατμούς. Αυτή η ορατή ομίχλη σχηματίζεται από την ανύψωση σταγονιδίων πυκνών διαλυμάτων υδραλογονικών οξέων.
Δημήτρης Γ. Σταμάτης

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Δημήτρης Γ. Σταμάτης, γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1952, στην Παραβόλα Αγρινίου, του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), ενώ ειδικεύτηκε στο Ποινικό Δίκαιο στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Κατά τις σπουδές του, ήταν μέλος του Δ.Σ. της ΔΑΠ ΝΔΦΚ.
Το 1998, εξελέγη για πρώτη φορά Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, θέση την οποία διατήρησε για δυο τετραετίες, δηλαδή κατά την περίοδο 1998 - 2006. Το 2006, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία, μέχρι το 2009. Από το 2009 έως το 2012, διατέλεσε Τομεάρχης Περιφερειακής Ανάπτυξης της ΝΔ, αλλά και Αναπληρωτής Γραμματέας προγράμματος του κόμματος.
Τον Απρίλιο του 2012, εντάσσεται στο κόμμα του Πάνου Καμμένου, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, με τους οποίους εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Μαΐου 2012. Ωστόσο δεν κατάφερε να επανεκλέγει στις Εκλογές του Ιουνίου 2012. Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, μαζί με τον Χρήστο Ζώη και τον Γιάννη Μανώλη, αποχώρησαν από του ΑΝ.ΕΛ.
Τον Φεβρουάριο του 2013 πρωτοστατεί στην ίδρυση του φόρουμ «Ελλήνων Πρωτοβουλία» και την μετεξέλιξή του σε κόμμα, συμμετέχοντας ενεργά στην ίδρυση της Νέας ΜΕΡΑς.
Έχει ένα γιο, ο οποίος εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και μία κόρη απόφοιτος της Νομικής του Α.Π.Θ. Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά.
Κυβερνείο Γκίζας

Ιστορία

Είναι ένα από τα παλαιότερα κυβερνεία της Αιγύπτου. Στην απογραφή του 1913 είχε 460.080 κατοίκους και έκταση 1.031 τργ χλμ. Στις απογραφές του 1937 και 1947 είχε 682.174 και 818.168 κατοίκους αντίστοιχα κι έκταση 1.059 τργ χλμ. Το 2008 αποσπάστηκε από το κυβερνείο η Πόλη 6ης Οκτωβρίου για να δημιουργηθεί το Κυβερνείο 6ης Οκτωβρίου. Το 2012 το Κυβερνείο 6ης Οκτωβρίου καταργήθηκε και τα εδάφη προσαρτήθηκαν ξανά στο Κυβερνείο της Γκίζας.
Δήμος Διδύμων Αργολίδας

Διοικητικές μεταβολές

Ο δήμος σχηματίστηκε με τη διοικητική διαίρεση του 1833 αλλά με βασιλικό διάταγμα του 1841 καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε στους δήμους Ερμιόνης και Μάσητα (Κρανιδίου). Επανασυστάθηκε το 1866 (με Β.Δ. της 29ης Ιουλίου 1866) και διατηρήθηκε μέχρι την κατάργηση των διευρυμένων δήμων, το 1912. Στην θέση του δημιουργήθηκαν οι κοινότητες Διδύμων, Φούρνων και Ηλιοκάστρου.
Ιβάνα Σπάνοβιτς

Καριέρα

Το πρώτο της μετάλλιο σε διοργάνωση ανωτέρου επιπέδου το πήρε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 6.82 μέτρα, τότε ρεκόρ Σερβίας. 
Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014. Στη σεζόν του ανοιχτού στίβου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, με επίδοση 6.81 μ.
Το 2015, κατέκτησε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015, με επίδοση 6.98 και ρεκόρ Σερβίας. Επίσης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, με επίδοση 7.01 που κατέρριψε το ρεκόρ Σερβίας.
Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, με επίδοση 7.07 - ξανά ρεκόρ Σερβίας - πίσω από τη Μπρίτνεϊ Ριζ. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ με 6.94 μ. Στη μεγαλύτερη διοργάνωση της χρονιάς (τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016) κατάφερε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 7.08 μέτρων και νέου ρεκόρ Σερβίας.
Με 7.24 μέτρα (νέο ρεκόρ Σερβίας) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017, στο Βελιγράδι. Και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 τερμάτισε ακριβώς έξω από τα μετάλλια, με επίδοση 6.96 μ.
Τη σεζόν 2018 την άρχισε με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε εύκολα τον αγώνα, αφού μόλις στην πρώτη προσπάθεια πήδηξε 7.04 μ. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 προκρίθηκε ως πρώτη στον τελικό, αλλά δεν άρχισε τον αγώνα της στον τελικό και έτσι έμεινε εκτός.