google/wiki40b huggingface dataset:
Ευδοκία Λασκαρίνα

Οικογένεια

Η Ευδοκία ήταν η τέταρτη κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη και της Ελένης Ασενίνας της Βουλγαρίας. Η Ευδοκία μεγάλωσε σαν πριγκίπισσα στην αυλή της Νικαίας, όπου ζούσε και η Κωνσταντία των Χόενστάουφεν, χήρα τού παππού της Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη. Ενώ ήταν μικρή, η οικογένειά της, είχε υποσχεθεί στην βασιλική οικογένεια της Αραγονίας, ότι θα την έδιναν για νύφη στο γιο τους, τον μελλοντικό βασιλιά Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας. Μετά τον σφετερισμό του θρόνου από τους Παλαιολόγους, και οι δύο κυρίες (η χήρα αυτοκράτειρα Κωνσταντία και η Ευδοκία) έφυγαν, ταξιδεύοντας στην ίδια διαδρομή από την Κωνσταντινούπολη στο Τένντε και τη τη Σικελία αντίστοιχα και χρόνια αργότερα και οι δύο αναζήτησαν προστασία στο βασίλειο της Αραγονίας υπό το βασιλιά Ιάκωβο Α΄.

Στο τέλος της ζωής της

Το 1296 ίδρυσε ένα μοναστήρι των Πτωχών Κλάρες (Clares) και το Ιερό τής Mare de Déu de la Serra στο Λευκό Όρος, στο οποίο μπήκε από το τέλος του 1306. Επίσης δώρισε στο μοναστήρι μια ιταλική εικόνα της Παναγίας, που υπάρχει ακόμα εκεί. Το σώμα της παραμένει στο Δομινικανό μοναστήρι στη Σαραγόσα.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1983-84

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1983-84 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1984-85.  
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης

Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ.
Κλήρου

Ονομασία

Το όνομα «Κλήρου» εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου στον χριστιανισμό.
Γύρω στο 392 μ.Χ. η Κλήρου, μετατράπηκε σε στρατιωτική βάση και κέντρο διάδοσης του χριστιανισμού στην ευρύτερη περιοχή. Σύμφωνα  με την  αντι παγανιστική νομοθεσία  της εποχής, που  έθεσε εκτός νόμου την αρχαία ελληνική θρησκεία   όλοι έπρεπε να πάνε να δηλώσουν χριστιανοί στους Κληρικούς, για να έχουν δικαιώματα ιδιοκτησία γης, και το δικαίωμα ιδιοκτησίας στα υπάρχοντά τους. Από την πρότασή "θα πάμε στους κληρικούς" στην κυπριακή διάλεκτο πάμε να δούμε τούς Κλήρους, ήρθε στην ύπαρξη το όνομα Κλήρου. Κατά την περίοδο αυτή  καταστράφηκαν οι ναοί του Απόλλωνα στη Μαλούντα, του Διόνυσος στον Ζυθκιώνα (Καλό Χωριό Ορεινής)

Ιστορία

Η Κλήρου ήταν αναπόσπαστο μέρος του αρχαίου βασιλείου της Ταμασσού, καθώς η περιοχή είναι διάσπαρτη με εκατοντάδες γαλαρίες και τόπους επεξεργασίας μετάλλου. Σύμφωνα με τον Στράβωνα στην Ταμασό υπήρχαν ορυχεία αργύρου στην περιοχή Αετόβρυση και Κουλουπάδες. Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, η μεταλλευτική βιομηχανία στην Κύπρο ήταν υπό τον τον έλεγχο Ρωμαίων αξιωματούχων (Λατινικά Procurator). Μέχρι τον 5ο αιώνα η Κλήρου δεν ήταν το χωριό που γνωρίζουμε σήμερα αλλά ένα σύνθετο άνω των 10 χωριών. Η Κλήρου ήταν το βιομηχανικό κέντρο επεξεργασίας μετάλλου στη περιοχή. Το κέντρο τροφοδοτείτο με υπόγεια παροχή νερού από τα λαγούμια του Σταυρού.
Σύμφωνα με την τοπική εκδοχή του μύθου, γύρω στο  (650-700 μ.χ) τμήμα στρατού  των  Αράβων,  με αποστολή την κατάληψη της Πιτσιλιάς, επλήγη από σφοδρή  χαλαζοθύελλα στην  περιοχή Κλήρου – Φικάρδου. Ο στρατιωτικός διοικητής με μερικούς στρατιώτες αναζήτησαν καταφύγιο στο μικρό ξωκλήσι του Λάγνη.
Ο αλλόθρησκος  αξιωματικός διαισθάνθηκε τη σύνδεση της καταιγίδας με την ιερότητα του χώρου και έκανε τάμα να ανοικοδόμηση  το μικρό εκκλησάκι, αν σταματήσει η τρομερή καταιγίδα, πράγμα που έγινε. Η ίδια πηγή αναφέρει πως ο στρατιωτικός αυτός, αν  και μετέπειτα προήχθη σε αξιωματούχο, στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, όχι μόνο επισκεύασε το εκκλησάκι, αλλά και το  επισκεπτόταν συχνά.
Από το 1200 έως το 1490 Φραγκοκρατία  η Κλήρου ήταν φέουδο των Μοντολίφς. Ένας από τους Μοντολίφς ο Σίμονr (1294-1310) ήταν από τους ηγέτες των Ναϊτών στην Κύπρο.Το 1308 ο Πάπας διέταξε τη σύλληψη όλων των Ναϊτών   στο νησί. Ο Αμάλριχος (Αμορί) πρίγκιπας της Τύρου κυβερνούσε την Κύπρο εκείνη την εποχή και είχε ανατρέψει τον αδελφό του  Ερρίκος Β΄ της Κύπρου   με τη βοήθεια των Ναϊτών και τον εξόρισε στην Αρμενία. Οι Ναΐτες υποψιάστηκαν τον Αμαλρίκ για τις συλλήψεις και ανέθεσαν στον Σίμον  την εξόντωση του. Ο Σίμον Μοντολίφ μαζί με έμπιστους από την Κλήρου, ενέδρευσαν στην πλατεία του χωριού Πεντάγεια και ντυμένοι ως ιπποκόμοι (σταβλίτες) αφόπλισαν τους φρουρούς του Αντιβασιλιά. Ο Σίμον Μοντολίφ αφού αποκεφάλισε σε μονομαχία τον Αμάλριχο, του αφαίρεσε το βασιλικό περιδέραιο. Οι σύντροφοι του απαίτησαν και το δαχτυλίδι και τότε ο Σίμον ντε Μοντολίφ έκοψε το δεξί χέρι του Αμάλριχου και το πήραν μαζί τους. Αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στον γιο της, η μητέρα του Λάουρα Μοντολίφ, προίκισε σε επτά οικογένειες το γνωστό κτήμα στην Κλήρου Λαουρα
Ραμγκάρ (Τσατίσγκαρ)

Λόφοι

Οι λόφοι Ραμγκάρ είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Υπάρχουν πολλές σπηλιές στο Ραμγκάρ. Πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο θέατρο στον κόσμο.
Πιστεύεται επίσης ότι ο λόρδος Ράμα έχει έρθει εδώ και έζησε κατά την εξορία του. Αυτό είναι το θέατρο του Καλιντάσα (ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές στον κόσμο στα Σανσκριτικά). Εδώ, αν κάποιος μιλήσει στο θέατρο ο ήχος του/της μπορεί να ακουστεί μακριά. Σε μια άλλη σπηλιά, υπάρχουν κάποια έργα της αρχαίας εποχής. Επίσης υπάρχει μια μεγάλη τρύπα, και πιστεύεται ότι όταν ο θεός Ραμ έζησε εδώ αυτή η τρύπα χρησιμοποιήθηκε για να κρατήσει ένα ρολόι για τους εισβολείς. Πιστεύεται επίσης ότι ο Ραμγκάρ βρίσκεται στο δρόμο για Λάνκα, το Ραβάν (ο δαίμονας που απήγαγε τη Σίτα) πήρε τη Σίτα (γυναίκα του θεού Ραμ).
Κόρη (Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή Μονάχου αρ. SL 4)

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από φαιοκίτρινο πηλό. Παριστάνει κόρη σε σεμνή στάση που στέκει όρθια. Φοράει μανδύα που είναι περίτεχνα διπλωμένος και καλύπτει όλο το σώμα και τα χέρια. Η κεφαλή είναι ακάλυπτη και γέρνει προς τα εμπρός, ενώ είναι ελαφρά στραμμένο στο πλάι.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Πρόκειται για τερακότα. Παρουσιάζει μια νεαρή κόρη. Είναι έξοχο δείγμα πλαστικής τέχνης.
Χαρακτηριστική Όιλερ

Επίπεδα γραφήματα

Η χαρακτηριστική Όιλερ μπορεί να οριστεί για ενωμένες επίπεδες γραφικές παραστάσεις από τον ίδιο τύπο V - E + F όπως στις πολυεδρικές επιφάνειες όπου F είναι ο αριθμός των εδρών στο γράφημα, συμπεριλαμβανομένης και της εξωτερικής έδρας. Η χαρακτηριστική του Όιλερ για κάθε επίπεδο ενωμένο γράφημα G είναι 2. Αυτό αποδεικνύεται εύκολα από επαγωγή στον αριθμό των εδρών που προσδιορίζονται από το G ,ξεκινώντας από ένα δέντρο όπως στην αρχική υπόθεση. Για δέντρα, E = V-1 και F = 1. Εάν το G έχει C συνιστώσες, το ίδιο επιχείρημα με επαγωγή στο F δείχνει ότι V - E + F - C = 1. Mία από τις λίγες δημοσιεύσεις θεωρίας γραφημάτων του Κοσύ αποδεικνύει επίσης αυτό το αποτέλεσμα.
Διαμέσου της στερεογραφική προβολής οι χάρτες των αεροπλάνων για τη δισδιάστατη σφαίρα, όπως ακριβώς ένα ενωμένο γράφημα χαρτών σε μια πολυγωνική αποσύνθεση της σφαίρας, η οποία έχει χαρακτηριστική Όιλερ 2. Αυτή η άποψη είναι σιωπηρή στην απόδειξη του Κωσύ για τον τύπο του Όιλερ που δίνεται παρακάτω.

Ιδιότητες

Η χαρακτηριστική Όιλερ κάθε κλειστής περιττής διάστασης πολλαπλότητας είναι μηδέν. Η υπόθεση προσανατολισμένων παραδειγμάτων είναι απόρροια της δυαδικότητας Πουανκαρέ. Αυτή η ιδιότητα εφαρμόζεται γενικά σε κάθε συμπαγές στρωματοποιημένo χώρο του οποίου όλα τα στρώματα είναι περιττής διάστασης. Επιπλέον, η χαρακτηριστική Όιλερ ανταποκρίνεται καλά όσον αφορά πολλές βασικές ιδιότητες τοπολογικών χώρων, ως ακολούθως.

Ομότοπη αναλλοίωτη

Δεδομένου ότι η ομολογία είναι μια τοπολογική αναλλοίωτη (όντως, ομότοπη αναλλοίωτη — δύο τοπολογικοί χώροι που είναι ομότοπα ισοδύναμοι έχουν ομολογικά ισόμορφες ομάδες), όπως η χαρακτηριστική Όιλερ.
Για παράδειγμα, οποιοδήποτε κυρτό πολύεδρο είναι ομομορφικό στην τρισδιάστατη μπάλα, ώστε η επιφάνειά του να είναι ομομορφική (εξ ού ομότοπα ισοδύναμο) με τη δισδιάστατη σφαίρα, η οποία έχει χαρακτηριστική Όιλερ 2. Αυτό εξηγεί γιατί τα κυρτά πολύεδρα έχουν χαρακτηριστική Όιλερ 2.
Τζαμέλ ΜακΛίν

Επαγγελματική καριέρα

Το 2011, συμμετείχε στα Draft, χωρίς όμως να επιλεγεί από κάποια ομάδα, έτσι τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στη βελγική Leuven Bears. Τον Οκτώβριο του 2012, υπέγραψε συμβόλαιο για δύο μήνες με τη βελγική B.C. Oostende. Μετά τη λήξη του συμβολαίου αποχώρησε.
Το υπόλοιπο τη σεζόν αγωνίστηκε στη γερμανική Telekom Baskets Bonn. Στις 28 Ιουνίου του 2013, ανανέωσε για έναν ακόμη χρόνο στη γερμανική ομάδα. Στις 5 Αυγούστου του 2015, ο ΜακΛίν, υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική Άλμπα Βερολίνου. Τη σεζόν 2014-15, ανακηρύχθηκε ο MVP του γερμανικού πρωταθλήματος. Τον Ιούλιο του 2015 αποχώρησε από τη γερμανική ομάδα.
Στις 9 Ιουλίου του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο διετούς ισχύος με την ιταλική ομάδα Εμπόριο Αρμανί Μιλάνο. 
Στις 12 Ιουλίου του 2017, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειριαώς, διετούς ισχύος, επίσης.
Η παρέλαση

Η Παρέλαση είναι θεατρικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη. Αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας Η Τριλογία της Πόλης, με την οποία η Αναγνωστάκη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην σκηνή το 1965, από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, σε σκηνοθεσία του Κουν.
Οι χαρακτήρες του έργου είναι δύο, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, η Ζωή και ο Άρης, που είναι αδέλφια.

Πλοκή

Ένα δωμάτιο αποτελεί τον μοναδικό σκηνικό χώρο του έργου, όπου δύο αδέλφια, η Ζωή και ο Άρης, ζουν απομονωμένα. Μοναδική τους επικοινωνία με τον έξω κόσμο αποτελεί ένας φεγγίτης. Από το παράθυρο αυτό κάποια στιγμή παρακολουθούν πλήθος ανθρώπων να συγκεντρώνεται στην γειτονική πλατεία, υποθέτοντας ότι πρόκειται για την προετοιμασία κάποιας παρέλασης. Οι σκέψεις τους όμως θα διαψευστούν από την πορεία των γεγονότων, όταν το πλήθος αυτό θα εισβάλει απρόσμενα στην ζωή τους.
Η Παρέλαση είναι ένα δράμα δωματίου, μια αλληγορία που πραγματεύεται την έννοια της απομόνωσης ως μέσο προστασίας, την τραυματική μνήμη και κυρίως τις σχέσεις ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας και τον τρόπο που αυτές οι σχέσεις διαμορφώνουν το άτομο.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Η Παρέλαση"
Αρέθας

Βίος

Ο Αρέθας γεννήθηκε στην Πάτρα γύρω στο 850
. Αφού σπούδασε αρχικά στη γενέτειρά του πρέπει να βρέθηκε σχετικά νωρίς στην Κωνσταντινούπολη όπου και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Πιθανότατα έγινε κληρικός μετά του 888. Το 902 χειροτονήθηκε μητροπολίτης Καισαρείας, αλλά λόγω της θέσης της Μητροπόλεως ως πρωτόθρονης του Οικουμενικού Πατριαρχείου παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη κατά το μεγαλύτερο διάστημα. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία γύρω στα 944.

Έργο

Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους εκδότες κλασικών και εκκλησιαστικών κειμένων και θεωρείται κάτοχος μιας από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του καιρού του, αποτελούμενη από χιλιάδες έργα της κλασσικής αρχαιότητας και της πρωτοχριστιανικής περιόδου. Επιμελήθηκε και χρηματοδότησε τη μεταγραφή μεγάλου αριθμού χειρογράφων από τη Μεγαλογράμματη στη μικρογράματη γραφή, σε πολλά από τα οποία σώζονται ιδιόχειροι σχολιασμοί. Αν και το έργο του στερείται πρωτοτυπίας όμως θεωρείται πολύ σημαντικό γιατί διασώζει πολλά έργα που αλλιώς θα είχαν χαθεί. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί πως τα έργα των απολογητών του 2ου και του 3ου αιώνα σώζονται μόνο σε χειρόγραφα προερχόμενα από τη βιβλιοθήκη του. Προϊόντα του εργαστηρίου του βρίσκονται στις κυριότερες βιβλιοθήκες του κόσμου, όπως στο Βατικανό, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Μόσχα και αλλού.
Γεώργιος Αγαλλόπουλος

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από τον Μυστρά. Εγκαταστάθηκε στην Ύδρα όπου και ασχολήθηκε με το εμπόριο πριν από την επανάσταση. Υπήρξε συνεταίρος του Αντωνίου Οικονόμου μετά την επανάσταση της Ύδρας και αργότερα βοήθησε τον Νικολή Σπηλιωτόπουλο για τη σύσταση της καγκελαρίας του Άργους.
Πήρε μέρος στην πολιορκία του φρουρίου της Ναυπλίας, και σε άλλες μάχες μαζί με τον Νικήτα Σταματελόπουλο στην Πελοπόννησο και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Πολέμησε σε όλες τις μάχες της εποχής του Δράμαλη και πήρε μέρος στην περίφημη μάχη της Ράχοβας υπό τις διαταγές των Καραΐσκάκη και Νικήτα Σταματελόπουλου, όπου σκοτώθηκε ο Μουστάμπεης.
Plawres Sanshiro

Υπόθεση

Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από ένα αγόρι, τον Sanshiro Sugata, ο οποίος έχει θέσει ως σκοπό να γίνει ο καλύτερος χειριστής Plawres (Plastic Wrestling) σε ολόκληρη την Ιαπωνία, παρά τις βλέψεις του παππού του που θέλει να τον κάνει μεγάλο Judoka. Έχοντας στο πλευρό του ένα από τα πιο δυνατά plawres, τον Jumaru (Juohmaru είναι η κανονική ονομασία του), θα αντιμετωπίσουν στα ιαπωνικά τουρνουά Plawres (και όχι μόνο) άλλα αδίστακτα και εξίσου δυνατά Plawres, όπως για παράδειγμα τον Mad Hurricane, τον Blue Hawaii, τον Mosquito (Κουνούπη) και τον El Matador (Ταύρο).

Χαρακτήρες

Ο Sanshiro είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς και ο χειριστής του πιο δυνατού plawres, του Jumaru, τον οποίο κατασκεύασε ο πατέρας του που δεν είναι εν ζωή. Αρχικά ο Sanshiro είναι ένας φιλόδοξος πρωτάρης που μοναδική του σκέψη είναι να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής με τον Jumaru. Οι αντίπαλοί του είναι θρασείς προκειμένου να τον προκαλέσουν σε μονομαχία. Στην αρχή της σειράς δεν μαθαίνει από τα λάθη του, όμως καθώς η σειρά και η πλοκή εξελίσσεται αρχίζει να σκέφτεται πιο λογικά και χωρίς εγωισμό κάθε φορά που τον προκαλεί κάποιος αντίπαλος.
Η Kyoko είναι φίλη του Sanshiro και που έχει αισθήματα αγάπης γι'αυτόν. Είναι βοηθός εκπαιδευτής του τζούντο στην οικογένεια Sugata. Είναι ενεργητική και ειλικρινής και δεν διστάζει να επιπλήξει τον Sanshiro όποτε κάνει λάθος. Η Kyoko εργάζεται επίσης στην επιχείρηση εστιατορίων της οικογένειας της και οδηγεί μοτοσυκλέτα.
Ο Shota είναι ο καλύτερος φίλος του Sanshiro, ο οποίος συλλέγει πληροφορίες οποιουδήποτε είδους, ιδιαίτερα για τα αντίπαλα plawers. Ο Shota είναι υπερενεργητικός και παρουσιάζεται συχνά τρέχοντας με ένα ιδιαίτερο στυλ. Είναι επίσης ερωτύλος, φωνακλάς και κρίνει γρήγορα τους άλλους βασίζόμενος στην πρώτη εντύπωση. Εντούτοις, αντιμετωπίζει τα καθήκοντά του σοβαρά.
Ο Tetsuya είναι ο μηχανικός του Jumaru και αρμόδιος να επιδιορθώνει τα όποια μηχανικά προβλήματα μπορεί να παρουσιάσει ο Jumaru κατά τη διάρκεια της μάχης. Αποδεικνύεται πολύ ικανός, εύστροφος και καινοτόμος πάνω σε μηχανικά θέματα, αν και κατα περιόδους ενοχλείται όταν ο Sanshiro τον παρακάμπτει για τη συντήρηση του Jumaru.
Ο Shinji είναι ο προγραμματιστής του Jumaru. Ο προγραμματισμός του σε συνδυασμό με τον χειροκίνητο έλεγχο του Jumaru από τον Sanshiro, καθοδηγούν τον Jumaru στο ρινγκ.
Υψηλάντης Βοιωτίας

Μεταφορές

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού συνδέοντάς το με τη Θήβα, τη Λειβαδιά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.
Στύλο

Ιστορία

Η προέλευση της πόλης Στύλο σχετίζεται άμεσα με την καταστροφή της πόλης Καυλωνίας (Caulonia) της Κάτω Ιταλίας από τον Διονύσιο Β΄ τον Νεότερο, τύραννο των Συρακουσών το 389 π.Χ. και πιο συγκεκριμένα με την δεύτερη καταστροφή της Κολωνίας το 270 π.Χ., γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη της φυγής των κατοίκων και την ίδρυση της πόλης του Στύλο. Ειδικότερα μετά τις Λογγοβαρδικές επιδρομές, κατά τις οποίες οι κάτοικοι των γύρω πόλεων άφηναν τις πόλεις τους για μια πιο προστατευμένη περιοχή στους πρόποδες του βουνού Κονσολίνο (Consolino), τα φυσικά χαρακτηριστικά του τόπου όπου βρίσκεται σήμερα η πόλη έδωσαν την δυνατότητα στον πληθυσμό να βρει καταφύγιο και να υπερασπιστεί την ύπαρξη του πιο εύκολα. 
Τον 7ο αιώνα μ.Χ. παρατηρείται μία μαζική άφιξη Βυζαντινών η οποία σηματοδοτεί και την χρυσή εποχή της πόλης του Στύλο. Προς τα τέλη του 7ου αιώνα έχουμε και την κατασκευή της Ιεράς Μονής του Στύλου (Cattolica di Stilo). Μέχρι τον 10ο αιώνα η πόλη έχει γίνει το πιο σημαντικό Βυζαντινό κέντρο στην Κάτω Ιταλία και σημείο αντίστασης των Νορμανδών. 
Από την συγκεκριμένη πόλη έλκει επίσης την καταγωγή του και ο Οίκος Στύλου από τον οποίο προερχονταν και οι Κόμητες της Κομητείας του Στύλο. Το 1599 ο φιλόσοφος Τομάζο Καμπανέλα (Tommaso Campanella) κηρύσσει την έναρξη της εξέγερσης κατά των Ισπανών κατακτητών σε όλη την σημερινή επαρχία της Καλαβρίας. Τον 18ο-19ο αιώνα η ανακάλυψη σιδήρου και χαλκού στην περιοχή ευνοεί την ανάπτυξη βαριάς βιομηχανίας. Στις αρχές του 1800 η μεγάλη εταιρεία Bourbon Ferdinandea κάνει την πόλη του Στύλο έδρα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της, ενώ και το Βασιλικό Σιδηρουργείο της Ιταλίας μεταφέρει στην πόλη αυτήν την έδρα του. Το 1783 ένας σεισμός καταστρέφει μεγάλο τμήμα της πόλης. 
Περίπου 10 χιλιόμετρα από την πόλη είναι το ακρωτήρι του Στύλο, όπου το 1940 έλαβε χώρα η ναυμαχία του Στύλο (Punta Stilo) όπου αγωνίστηκε το ιταλικό πολεμικό ναυτικό κατά τού βρετανικού πολεμικού ναυτικού. Επίσης εκεί έλαβε χώρα η μεγάλη μάχη του Στύλο μεταξύ των Γερμανών και των Αράβων τoν 11ο αιώνα. Σήμερα η οικονομία της πόλεως βασίζεται στην γεωργία, την παραγωγή δημητριακών, ελαιολάδου, κρασιού, τυριού και του τουρισμού ενώ επίσης υπάρχουν ορυχεία μολύβδου και σιδήρου.
Πρόσφυγες στο Αζερμπαϊτζάν

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία στο Αζερμπαϊτζάν μένουνε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους που έχουν το καθεστώς των προσφύγων και των εσωτερικά εκτοπισμένων (στοιχεία για το 2009 ). Η συντριπτική πλειοψηφία είναι εθνικοί Αζέροι που εκδιώχθηκαν από τους τόπους καταγωγής τους στην ΣΣΔ Αρμενία, καθώς και Ναγκόρνο-Καραμπάχ και επτά γειτονικές περιοχές του Αζερμπαϊτζάν, που ελέγχονται από την αυτοανακηρυχθείσα Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Πρόσφυγες απο την Αρμενία

Από τις αρχές του 20ού αιώνα, οι Αρμένιοι πραγματοποιήθηκαν μαζικές μετακινήσεις τους αζέρους από το έδαφος της Αρμενίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1979, οι Αζέροι αποτελούσε το 5,3% του πληθυσμού της Αρμενίας.  Σύμφωνα με την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν στην περίοδο κατάπαυσης του πυρός το 1994 υπήρχαν περίπου 250.000 πρόσφυγες από την Αρμενία.

Το 1998, εγκρίθηκε ο νόμος "για την ιθαγένεια", το 1999 ο νόμος "για το καθεστώς των προσφύγων".

Πρόσφυγες πολέμου Καραμπάχ

Στη διάρκεια του πολέμου του Καραμπάχ, οι αρμενικές δυνάμεις κατέλαβαν επτά περιοχές του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ως αποτέλεσμα περίπου 350 χιλιάδες Αζέροι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο διαμονής τους και να μετακομίσουν σε άλλες πόλεις και περιφέρειες του Αζερμπαϊτζάν. Και στην αρχή της σύγκρουσης οι 40 χιλ. Αζέροι εκδιώχθηκαν από το κατεχόμενο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν με τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας ξεκίνησε την ξεκίνησε την εκπόνηση για την επιστροφή των εκτοπισμένων σε κατεχόμενες περιοχές μετά την επίλυση της σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Άλλοι πρόσφυγες

Το 1990 περίπου 50.000 Μεσκιτιανοί Τούρκοι απελάθηκαν από την Κεντρική Ασία (Ουζμπεκιστάν) και έχουν δοθεί άσυλο στο Αζερμπαϊτζάν . Σύμφωνα με το νόμο περί ιθαγένειας του 1998, όλοι τους έχουν το δικαίωμα στην ιθαγένεια.
Περικλής Ι. Αργυρόπουλος

Οικογενειακή καταγωγή

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου του 1871.

Σπουδές

Ακολούθησε το ναυτικό στάδιο όπου και εξήλθε από τη Σχολή Δοκίμων. Στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο ήταν κυβερνήτης του τορπιλοβόλου 14 με το οποίο και τορπίλισε μέσα στον όρμο του Αϊβαλί την τουρκική κανονιοφόρο "Τραπεζούντα".
Παράλληλα από το 1909 που αναμίχθηκε στο Κίνημα του 1909 ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1917 διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνίας επί κυβερνήσεως Ζαΐμη, καθώς και το 1926 επί κυβερνήσεως Αθανάσιου Ευταξία. Αργότερα επί κυβερνήσεως Ι. Μεταξά διορίστηκε πρέσβης στη Μαδρίτη.
 
Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 και συγκεκριμένα στις 17 Δεκεμβρίου τον συνάντησε ο εκεί πρέσβης της Ουγγαρίας στρατηγός Ρούντολφ Αντόρκα, με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις, ο οποίος και του μετέφερε γερμανική πρόταση ανακωχής του ελληνοϊταλικού πολέμου. Ο Αργυρόπουλος στην αρχή ξαφνιάστηκε με τους όρους του προτεινόμενου σχεδίου. Λόγω της μεγάλης όμως σπουδαιότητας ζήτησε από τον συνομιλητή του να μάθει τίνος πρωτοβουλία ήταν αυτή ή αν ομιλούσε εξ ονόματος της Γερμανίας ή της Ιταλίας. Τότε ο Αντόρκα του γνώρισε ότι ερχόταν από μια μεγάλη γερμανική προσωπικότητα, που βεβαίως αμέσως αντιλήφθηκε ο Αργυρόπουλος ότι μιλούσε για τον Φον Κανάρι, με τον οποίο οι συνεργασίες του συνομιλητή του του ήταν γνωστές. Πρόσθετα ο Αντόρκα του μετέφερε τη διαβεβαίωση "πως καμία άλλη αξίωση δεν θα ήγειραν οι Γερμανοί".
Τη ίδια ημέρα ο Περικλής Αργυρόπουλος, μη χάνοντας χρόνο, διαβίβασε τηλεγραφικά στην Αθήνα στον Ιωάννη Μεταξά τη γερμανική πρόταση με μια συμπληρωματική έκθεση (εισήγηση) αποδοχής της. Την πρόταση εκείνη βέβαια αρχικά απέρριψε ο Ιωάννης Μεταξάς πλην όμως φαίνεται πως αργότερα περί το τέλος του ίδιου μήνα, μετά την άφιξη στην Ελλάδα του Γκρατσία Πονιέρο, την επανεξέτασε μαζί με τον Βασιλέα Γεώργιο όπου και τελικά απορρίφθηκε.
Συγγραφικά έργα του Περικλή Αργυρόπουλου είναι "Το Ναυτικόν της Ελλάδος πρόγραμμα" (1905), "Οι Έλληνες και η Θάλασσα" που εξέδωσε το 1909 και οι "Αναμνήσεις" που εκδόθηκαν μετά το θάνατό του και που αποτελούν στοιχεία του προσωπικού του ημερολόγιου.
Ο Περικλής Αργυρόπουλος πέθανε το 1953. Αδερφή του ήταν η Μαρία Αργυροπούλου, μητέρα της Ασπασίας Μάνου.
Σάαρεμαα

Ετυμολογία

Το νησί στην εσθονική γλώσσα ονομάζεται Saaremaa (Σάαρεμαα) και στη φινλανδική Saarenmaa, κυριολεκτικά «γη του νησιού». Στα παλιά όμως σκανδιναβικά σάγκα το Σάαρεμαα ονομάζεται Eysysla και στα ισλανδικά σάγκα Eysýsla, που σημαίνει ακριβώς το ίδιο με το όνομα του νησιού στην εσθονική γλώσσα, δηλαδή «η περιοχή (γη) του νησιού». Αυτή είναι και η προέλευση του ονόματος του νησιού στα δανικά Øsel, στα γερμανικά και στα σουηδικά Ösel και στα λατινικά Osilia. Το όνομα Eysysla εμφανίζεται μερικές φορές μαζί με το όνομα Adalsysla, δηλαδή «η μεγάλη γη», ίσως «Suuremaa» ή «Suur Maa» στα εσθονικά, το οποίο αναφέρεται στην ηπειρωτική Εσθονία. Στα λεττονικά, το νησί ονομάζεται Sāmsala, που σημαίνει «το νησί των Σαάμι».

Γεωγραφία

Το νησί αποτελεί το κύριο φυσικό εμπόδιο μεταξύ του Κόλπου της Ρίγας και της Βαλτικής θάλασσας. Στα νότια του νησιού βρίσκεται το κύριο πέρασμα από τον κόλπο, το στενό Irbe, δίπλα στην χερσόνησο Sõrve, το νοτιότερο τμήμα του νησιού. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους νησιώτες διέσχισαν το στενό και έχτισαν ψαροχώρια στην ακτή της Λιβονίας. Το υψηλότερο σημείο στο νησί είναι 54 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του νησιού είναι ο κρατήρας Kaali. Στο νησί υπάρχουν μεγάλες δασικές εκτάσεις και ένα από τα σύμβολα του νησιού είναι το δέντρο Άρκευθος.