google/wiki40b huggingface dataset:
Γερουσία του Κοινοβουλίου της Τσεχικής Δημοκρατίας

Δομή

Η Γερουσία έχει 81 μέλη, που εκλέγονται για εξαετή θητεία, μέσω ενός εκλογικού πλειοψηφικού συστήματος, το οποίο αντιπροσωπεύει τις εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Ένας υποψήφιος για τη Γερουσία δεν απαιτείται να είναι μέλος κάποιου πολιτικού κόμματος (σε αντίθεση με την κάτω βουλή).
Η Γερουσία έχει ένα πρόεδρο και τέσσερις αντιπροέδρους. Τα μέλη της συμμετέχουν σε ειδικές και μη επιτροπές.
Η καγκελαρία της γερουσίας έχει δημιουργηθεί για να παρέχει επαγγελματικές, οργανωτικές και τεχνικές υπηρεσίες. Η γερουσία καταλαμβάνει διάφορα ιστορικά μέγαρα στο κέντρο της Πράγας, εντός του προαστίου Μάλα Στράνα. Το 2005 ο προϋπολογισμός του ήταν 561,2 τσεχικές κορώνες.

Εξουσίες

Η γερουσία μπορεί να καθυστερήσει έναν προτεινόμενο νόμο που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας, αν και το βέτο του μπορεί να αγνοηθεί όταν στη Βουλή υπάρχει απόλυτη πλειοψηφία (δηλαδή τουλάχιστον 101 από τα 200 μέλη) σε μια επαναλαμβανόμενη ψηφοφορία. Η γερουσία, εντούτοις, δεν μπορεί να αγνοηθεί όταν ψηφίζει συνταγματικούς νόμους και διεθνείς συνθήκες.
Επιπλέον, η γερουσία αποφασίζει σχετικά με το διορισμό των δικαστών στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Τσεχικής Δημοκρατίας, έχοντας το δικαίωμα να εμποδίσει υποψηφίους, και μπορεί να προτείνει νέους νόμους. Ωστόσο, η γερουσία δεν μπορεί να ψηφίσει τον προϋπολογισμό της χώρας και να προβεί σε πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης, σε αντίθεση με τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Ο πρόεδρος της γερουσίας είναι ο δεύτερος ισχυρότερος αξιωματούχος στην Τσεχία, για εθιμοτυπικούς κυρίως λόγους, μετά από τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Στην πράξη, όμως, η εξουσία του είναι ελάχιστη.

Ιστορικά στοιχεία

Η γερουσία ιδρύθηκε με το συνταγματικό νόμο του τσεχικού εθνικού συμβουλίου (ČNR), στις 16 Δεκεμβρίου 1992. Ο κύριος λόγος για τη δημιουργία της ήταν η ανάγκη να εξευρεθεί ένα μέρος για τα μέλη της ομοσπονδιακής συνέλευσης, που απολύθηκαν κατά την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας. Άλλοι λόγοι που δόθηκαν ήταν ο προσδιορισμός της θέσης της γερουσίας ως ένα ασφαλές όργανο επιδιόρθωσης νόμων της κάτω αίθουσας και ως εργαλείο εξισορρόπησης της εξουσίας, ενάντια στην κυριαρχία ενός μονοκομματικού κράτους.
Λόγω της αντιπολίτευσης από τη Δημοκρατική Συμμαχία Πολιτών και από τους πολιτικούς που φοβόντουσαν την αραίωση της κρατικής εξουσίας, η γερουσία δεν συστάθηκε τα πρώτα χρόνια μετά την ανεξαρτησία. Οι πρώτες εκλογές για τη γερουσία πραγματοποιήθηκαν το 1996, με τη συμμετοχή των ψηφοφόρων να φτάνει περίπου στο 35%.
Αέτωμα της Αποθέωσης του Ηρακλή (Ακρόπολη)

Ιστορικό της ανακάλυψης

Βρέθηκε θρυμματισμένο το 1888 ανατολικά και νοτιοανατολικά του Παρθενώνα. Η συναρμολόγηση έγινε από τον καθηγητή Ρούντολφ Χέμπερνταϊ.

Περιγραφή

Είναι από πώρινο λίθο. Από τα αρχικά 6,6 μέτρα της βάσης σώζονται μόλις 1,74 μέτρα. Αποκαταστάθηκε το κεντρικό τμήμα και το μισό περίπου της δεξιάς πτέρυγας του αρχικού αετώματος, ενώ η αριστερή πτέρυγα λείπει. Στο κεντρικό τμήμα εικονίζεται ένας γενειοφόρος άνδρας καθισμένος σε θρόνο προς τα δεξιά. Ακουμπάει τα πόδια του σε υποπόδιο. Στο κεφάλι φοράει διάδημα που είναι διακοσμημένο με μαιάνδρους και φύλλα. Λείπουν μέρη της κόμης, το αριστερό χέρι, το δεξί χέρι από τον αγκώνα, το αριστερό πόδι και μέρη του κάτω σώματος. Λείπουν επίσης τμήματα του θρόνου. Η κόμη είναι κυματιστή μπροστά και χωρισμένη με λεπτές ραβδώσεις, ενώ πίσω καταλήγει σε μακρές παχιές πλεξούδες μέχρι τους ώμους. Φοράει χιτώνα με κοντά μανίκια, και ιμάτιο με μπορντούρα από απλό μαίανδρο που σκεπάζει το δεξί χέρι και τον θρόνο. Στα πόδια φοράει κόκκινα σανδάλια. Στο χέρι κρατάει σκήπτρο ή κεραυνό, και ίσως έναν αετό. Στα δεξιά του μια γυναίκα καθιστή. Λείπει η κεφαλή, το μεγαλύτερο μέρος του αριστερού χεριού, ο δεξιός αγκώνας, και το κάτω σώμα, εκτός από ένα μέρος της δεξιάς πατούσας. Ένας άλλος άνδρας που φοράει χιτώνα και λεοντή βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά.

Ερμηνεία

Εικονίζεται ο Δίας με την Ήρα και ο Ηρακλής που ανέβηκε στον Όλυμπο μετά την ολοκλήρωση των άθλων του, συνοδευόμενος από την Ίριδα, αγγελιοφόρο των θεών. Πιστεύεται ότι κοσμούσε κάποιο μικρό κτίριο της Ακρόπολης ή τον παλαιότερο Παρθενώνα, τον λεγόμενο Εκατόμπεδο.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο αττικού εργαστηρίου της αρχαϊκής περιόδου.

Καλλιτεχνική ερμηνεία

Αξιοσημείωτη είναι η εμμονή του καλλιτέχνη στις διακοσμητικές λεπτομέρειες, που αποδίδονται με ανάγλυφο ή εγχάραξη.
Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα 1847

Λειτουργία της κυβέρνησης

Τα σημαντικότερα ζητήματα της περιόδου για την κυβέρνηση ήταν η καταστολή των κατά τόπους αντάρτικων και ληστρικών κινημάτων, που λυμαίνονταν την ύπαιθρο, και η επιτυχής διαχείριση του «επεισοδίου Μουσούρου», διπλωματικού επεισοδίου Τουρκίας-Ελλάδας. Τα κυβερνητικά στρατεύματα κατάφεραν να εξουδετερώσουν κάποια αντάρτικα σώματα αλλά όχι ριζικά, αλλά όχι όλα, και το «Επεισόδιο Μουσούρου», έληξε με τουρκική διπλωματική νίκη.
Μορίχοβο

Το Μορίχοβο είναι ορεινή περιοχή της Δευριόπου στη βορειοδυτική πλευρά του Βόρα στη Βόρεια Μακεδονία.

Γεωγραφία

Το μεγαλύτερο μέρος του Μοριχόβου βρίσκεται εντός της Βόρειας Μακεδονίας. Μικρό κομμάτι στα νότια, βρίσκεται στην Ελλάδα, στους νομούς Φλώρινας και Πέλλας. Η περιοχή είναι παραδοσιακά αγροτική, χωρίς αστικά κέντρα. Η μεγαλύτερη κωμόπολη είναι η Βιτόλιστα, εντός της Βόρειας Μακεδονίας.

Ιστορία

Κατά τη Βυζαντινή περίοδο ονομάζονταν Μερίχοβα. Αποτελούσε στο παρελθόν την «ακρόπολη του σλαβόφωνου Ελληνισμού». Απελευθερώθηκε και ανακηρύχθηκε «Ελεύθερη Ελλάδα» κατά τη Μακεδονική επανάσταση του 1867. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα οι Βούλγαροι κομιτατζήδες πυρπόλησαν αρκετά χωριά της περιοχής με σκοπό να κάμψουν το φρόνημα των Ελλήνων κατοίκων. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1912, το εθελοντικό σώμα του Αντώνιου Ζώη απελευθέρωσε το Μορίχοβο από τους Τούρκους και ύψωσε την Ελληνική σημαία δηλώνοντας ότι το απελευθερώνει εν ονόματι του Βασιλέως Γεωργίου. Τελικά μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η περιοχή πέρασε στο Βασίλειο της Σερβίας ως αντάλλαγμα για τα χωριά ανατολικά της Φλώρινας που είχαν καταλάβει οι Σέρβοι. Η ανταλλαγή κρίθηκε σκόπιμη για να εξορθολογιστεί η χάραξη της Ελληνοσερβικής μεθορίου.
Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει πλατεία στα Λαδάδικα, με το όνομα «Πλατεία Μοριχόβου».

Πόλτσιστα

Ο αρχαιολογικός χώρος της Πόλτσιστας χρονολογείται από την εποχή της αρχαιότητας (4ος αιώνας π.Χ.) και βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Σταράβινα και Πόλτσιστα. Στο κέντρο της Πόλτσιστας, μπορούν να παρατηρηθούν τα περιγράμματα ενός φρουρίου στον ορίζοντα. Από την Πόλτσιστα ήταν οι Μακεδονομάχοι Χρήστος Γιόρας, Βασίλειος Γλάμνος και Τραϊανός Μέσκος, που δολοφονήθηκαν από τους κομιτατζήδες.

Σταραβίνα

Το χωριό Σταραβίνα ήταν κάποτε η έδρα του ομώνυμου δήμου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Μοριχόβου, 50 χλμ. μακριά από τα Μπίτολα. Το ταξίδι προς τη Σταραβίνα ξεκινάει από τα Μπίτολα. Από εκεί πηγαίνει στο χωριό Νόβατσι, μετά πηγαίνει στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ΡΕΚ Μπίτολα και στη συνέχεια μέχρι το βουνό στο χωριό Μάκοβο. Από εκεί ο δρόμος οδηγεί στο χωριό Ραπές. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος τελειώνει μετά από εκείνο το χωριό και από εκεί είναι μια ανώμαλη διαδρομή σε χωματόδρομο μέχρι την Σταραβίνα. Για να πάει κάποιος εκεί απαιτείται άδεια λόγω του ότι βρίσκεται κοντά στα σύνορα. Από την Σταραβίνα ήταν οι Μακεδονομάχοι Στογιάννης Ιωάννου, Δημήτριος Κράιος, Τραϊανός Μήτρου, Ιωάννης Μήτρου, Δημοσθένης Χρίστου, Ιωάννης Πέτκου και Ιωάννης Στεφάνου, που δολοφονήθηκαν από τους κομιτατζήδες.
Κύπρια Έπη

Τα Κύπρια έπη είναι  έπη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ευρέως γνωστά στην κλασική περίοδο, αν και στη συνέχεια χάθηκαν. Το έργο αποτελεί τμήμα του τρωικού κύκλου σε επικό εξάμετρο στίχο. Η ιστορία του Κυπρίου έπους χρονολογικά κατατάσσεται πρώτο στον επικό κύκλο και ακολουθεί η Ιλιάδα του Ομήρου. Το ποίημα αποτελείται από 11 βιβλία με επικό στίχο.

Ημερομηνία και πιθανός συγγραφέας

Τα Κύπρια έπη πιθανολογούνται ότι γράφτηκαν περίπου τον 8ο αιώνα π.Χ και με τη μορφή που γράφτηκαν έγιναν γνωστά στην κλασική Ελλάδα . Ο συγγραφέας πρέπει να γνώριζε το κείμενο της Ιλιάδας, γιατί τα Κύπρια έπη προετοιμάζουν τον αναγνώστη για τα γεγονότα που συμβαίνουν στην Ιλιάδα. Τα περισσότερα γεγονότα των Κυπρίων τα ομηρικά έπη τα ήξεραν, με εξαίρεση τον θάνατο του Παλαμήδη. Το έπος πιστεύεται ότι το έγραψε ο Στασίνος ή ο Ηγησίας με επικρατέστερο τον Στασίνο, το οποίο δικαιολογεί το όνομα Κύπρια γιατί και οι δύο επικοί ποιητές κατάγονταν από την Κύπρο. Σύμφωνα με την παράδοση ο Στασίνος ήταν γαμπρός του Ομήρου και επειδή δεν είχε χρήματα τού έδωσε για προίκα το έπος Κύπρια έπη. Οι ακόλουθοι στίχοι περιγράφουν το γεγονός:
Στασῖνος ὁ τὰ Κύπρια συγγράμματα ποιήσας
ἅπερ οἱ πλείους λέγουσιν Ὁμήρου πεφυκέναι,
εἰς προῖκα δὲ σὺν χρήμασι δοθῆναι τῷ Στασίνῳ

Σωθέντα αποσπάσματα

Περίπου πενήντα τέσσερεις στίχοι από το αρχικό κείμενο επιβιώνουν σήμερα σε σύνοψη του έπους μαζί με με όλα τα κύκλια έπη από το Χρηστομάθεια γραμματική του Πρόκλου (πιθανώς νεοπλατωνικού λογίου του 2ου αιώνα, του Ευτύχιου Πρόκλου ή άλλου άγνωστου γραμματικού του 5ου αιώνα π.Χ.). Ελάχιστα αποσπάσματα σώζονται από τον Φώτιο στο Μυριόβιβλος.

Βασικά θέματα

Τα Κύπρια έπη διηγούνταν τα πριν την Ιλιάδα γεγονότα. Άρχιζαν με την πεποίθηση του συγγραφέα ότι ο Τρωικός πόλεμος έγινε από τη συνετή σκέψη του Διός γιά να ανακουφίσει την «πλατύστερνη» γη από τον υπερπληθυσμό. Στη συνέχεια αναφέρει τους γάμους της Θέτιδας και του Πηλέα και τη φιλονικία Ήρας, Αθηνάς και Αφροδίτης για το ποια είναι η «καλλίστη». Συνεχιζόταν με την κρίση του Πάρη, την αρπαγή της ωραίας Ελένης, τη σύναξη των Αχαιών στην Αυλίδα, την απόβαση στο Ίλιον και τα πρώτα εννέα χρόνια του τρωικού πολέμου.
Στρατώνας

Ο στρατώνας είναι κτίριο ή κτιριακό συγκρότημα που έχει κτιστεί για τη στέγαση στρατιωτών. Ο κύριος στόχος του στρατώνα είναι ο διαχωρισμός των στρατιωτών από τον άμαχο πληθυσμό και η ενίσχυση της στρατιωτικής πειθαρχίας, η κατάρτιση και η συναδέλφωση. Έχει ονομαστεί "εργοστάσιο πειθαρχίας για στρατιώτες".
Ο βουβός προφήτης

Περίληψη

Ο Φρέντερικ Κάργκαν, ο ήρωας του βιβλίου, γεννήθηκε στην Οδησσό από Αυστριακό πατέρα και Ρωσίδα μητέρα. Ωστόσο την παιδική του ηλικία την πέρασε στη Τεργέστη, μαζί με την μητέρα του. Θα μετοικήσει στη Βιέννη, για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιό της, και εκεί θα πρωτοέρθει σε επαφή με τις κομμουνιστικές ιδέες και θα πάρει μέρος στην οργάνωση της Ρωσικής Επανάστασης. Ύστερα από πολλές περιπέτειες και αφού ο πρώην σύντροφός του Σαβέλλι (Στάλιν) είχε εγκαταστήσει μια απολυταρχική εξουσία, ο Κάργκαν οικειοθελώς θα εξοριστεί μαζί με τους αντιφρονούντες συντρόφους στη Σιβηρία, αφού αδυνατεί να προδώσει τις ιδέες του και να αφομοιωθεί στη νέα τάξη πραγμάτων.
Αρχαία Μεσσηνία

Ιστορία

Κατά την Μυκηναϊκή περίοδο στην Μεσσηνία κυριάρχησε το Μυκηναϊκό βασίλειο των Νηλείδων. Από τον Όμηρο, τις ανασκαφές στην Πύλο αλλά και αρχαίες παραδόσεις φαίνεται πως το βασίλειο αυτό επικράτησε σε μία μεγάλη περιοχή της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου που περιλάμβανε την σημερινή Μεσσηνία, την Τριφυλία και τμήμα της Αρκαδίας. Οι Αχαιοί ιδρυτές του επικράτησαν των παλαιότερων φύλων της περιοχής, τους Καύκωνες και τους Πελασγούς. Ομιλούσαν την ελληνική γλώσσα της Μυκηναϊκής περιόδου και λάτρευαν τους θεούς των Ελλήνων καθώς και τοπικές θεότητες. Το βασίλειο αυτό κατέρρευσε τελικά μετά την εισβολή στην περιοχή των Δωριέων στα μέσα του 12ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση ηγέτης των Δωριέων που κατέλαβαν την Μεσσηνία ήταν ο Κρεσφόντης. Οι Δωριείς έκαναν πρωτεύουσα του κράτους που ίδρυσαν στην περιοχή την Στενύκλαρο.
Η Μεσσηνία φημιζόταν για την γονιμότητα του εδάφους της, γεγονός που οδήγησε στην Σπαρτιατική εισβολή στην περιοχή και στο ξέσπασμα του πρώτου Μεσσηνιακού πολέμου. Αποτέλεσμα του πολέμου ήταν να καταληφθεί η Μεσσηνία από την Σπάρτη και η Μεσσήνιοι να γίνουν Είλωτες. Οι Μεσσήνιοι επαναστάτησαν έναν αιώνα μετά με αποτέλεσμα το ξέσπασμα του δεύτερου Μεσσηνιακού πολέμου. Στον πόλεμο αυτόν συμμετείχαν και άλλα κράτη της Πελοποννήσου. Με τους Μεσσήνιους συμμάχησαν οι Αργείοι, οι Αρκάδες, οι Σικυώνιοι, οι Ηλείοι και οι Πίσατες ενώ με την Σπάρτη συμμάχησαν οι Κορίνθιοι οι οποίοι ήταν εχθροί των Αργείων και οι Λεπρεάτες που ήταν εχθροί των Ηλείων. Μετά από μακροχρόνιες συγκρούσεις οι Σπαρτιάτες κατάφεραν να καταστείλουν την εξέγερση. Μία ακόμα επανάσταση των Μεσσήνιων έγινε το 464 π.Χ. μετά τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την Σπάρτη. Οι Μεσσήνιοι εκμεταλλευτήκαν την ευκαιρία για να επαναστατήσουν. Μαζί τους συμμάχησαν και πολλές γειτονικές πόλεις με αποτέλεσμα η Σπάρτη να χρειαστεί εξωτερική βοήθεια για να καταστείλει την επανάσταση. Βοήθεια έστειλε και η Αθήνα η οποία μετά από σύντομη παραμονή στην Λακωνία αποχώρησε με επιθυμία των Σπαρτιατών καθώς η παρουσία των Αθηναίων στην Λακωνία είχε αρχίσει να προκαλεί ανησυχία στην Σπάρτη. Τελικά η αντίσταση των Μεσσήνιων κάμφθηκε το 460 π.Χ. Μετά την ήττα πολλοί Μεσσήνιοι κατέφυγαν στην Ναύπακτο. Η Μεσσηνία επελευθερώθηκε τελικά μετά την εκστρατεία των Θηβαίων στην Πελοπόννησο το 369 και 368 π.Χ. Τότε ιδρύθηκε η Μεσσήνη που αποτέλεσε την νέα πρωτεύουσα των Μεσσήνιων. Οι Μεσσήνιοι δεν απέκτησαν ποτέ μεγάλη δύναμη κατά τα επόμενα χρόνια. Μετά το τέλος της Θηβαϊκής ηγεμονίας έγιναν σύμμαχοί των Μακεδόνων και αργότερα συμμετείχαν στην Αχαϊκή Συμπολιτεία μέχρι την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Ρωμαίους.
1608 Μουνιόθ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μουνιόθ είναι άγνωστα.
Παύλος Σαρλής

Πολιτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εξελέγη βουλευτής στην Α΄ Πειραιά με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1981 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1985. Στη συνέχεια εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον 1989 ως το 1999 (δύο θητείες). Ως ευρωβουλευτής  μετέσχε επανειλημμένα στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού.
Το 2001 έγινε η προσχώρησή του στους Φιλελεύθερους του Στέφανου Μάνου.
Πέθανε σε ηλικία 79 ετών το 2011.
Με τη σύζυγό του, Αγγελική Τσιγαρίδα, απέκτησαν 1 κόρη.
Βασίλειος Λαμπρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1928 στο Δελβινάκι Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και το 1956 διορίστηκε ειρηνοδίκης στην Μονεμβασιά, ενώ το 1957 πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.
Το 1966 ως πρωτοδίκης μετείχε στην σύνθεση της δίκης των υπευθύνων για την δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, και η στάση του σε αυτήν (θεωρήθηκε «κρυπτοκομμουνιστική») οδήγησε στην απόλυσή του από το δικαστικό σώμα μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών.
Αποκαταστάθηκε το Δεκέμβριο του 1975 και επανήλθε στο δικαστικό σώμα ως εφέτης. Προήχθη σε πρόεδρο εφετών το 1983 και σε αρεοπαγίτη το 1985. Το 1991-92 αποτέλεσε ένα από τα 13 μέλη του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση Κοσκωτά, το οποίο μεταξύ άλλων δίκασε και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Λαμπρίδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε (ο Παπανδρέου αθωώθηκε τελικά και για τις τρεις, σε μία οριακά με ψήφους 7-6) και μαζί με τον αρεοπαγίτη Πρόδρομο Ασημιάδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας, με το οποίο ο Παπανδρέου αθωωνόταν. Το σκεπτικό της μειοψηφίας, που ζητούσε καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, συνέταξε ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου και τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασίλειος Κόκκινος, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ της ενοχής του Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες.
Το 1994 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα και συνεργάστηκε με τον τότε υπουργό Προεδρίας της Κυβερνήσεως Αναστάσιο Πεπονή στην δημιουργία του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), του οποίου υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη.
Τέλος, θήτευσε ως πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) από το 2000 έως το 2002.
Το 2016 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό βιβλίο «Αναμνήσεις και εκμυστηρεύσεις ενός δικαστή». Είναι νυμφευμένος με την συμβολαιογράφο Στέλλα Καΐση και έχουν μία κόρη.
Ελλάς Γουίνιπεγκ

Ίδρυση - Οι "Ολύμπιοι"

Το 1959 ο Μπιλ Πάπας και η Μαίρη Κελέκη ίδρυσαν στο Γουίνιπεγκ την ποδοσφαιρική ομάδα "Ολύμπιοι" (Olympians). Από το 1961 την προεδρία των Ολυμπίων ανέλαβαν ο Τζον Σκούρας και ο Ευγένης Παπαδάκης. Οι Ολύμπιοι αγωνίστηκαν στο τοπικό πρωτάθλημα Γουίνιπεγκ (The Division Greater Winnipeg) ως το 1969 και στη συνέχεια εντάχθηκαν στην Κεντρική Λίγκα της Μανιτόμπα  (Manitoba Central Soccer League-MCSL). Τότε ήταν που ανέλαβε μάνατζερ και προπονητής ο Τζον Σκούρας, ο οποίος ήταν η ψυχή της ομάδας ως το 1975.

Η μετονομασία σε "Ελλάς"

Το 1975 αποφασίστηκε η ομάδα να μετονομαστεί σε "Ελλάς" (Hellas Soccer Club) και με το νέο όνομα ξεκίνησε από την 4η κατηγορία της MCSL. Την ομάδα διοικούσαν οι Λίο Μίκος, Μπιλ Τσαμπούκος και Γκας Αγγελόπουλος μαζί με τον Τζον Σκούρα. Η Ελλάς προόδευε χρόνο με το χρόνο και έφτασε στην 1η κατηγορία του πρωταθλήματος Μανιτόμπα. Το 1981 ανέλαβαν τη διοίκηση οι Μπιλ Σαΐτης, Τζορτζ Μιχαλόπουλος, Πηλέας Οικονόμου και Γκας Αγγελόπουλος, οι οποίοι παρέμειναν ως το 1988.
Το 1988 ανέλαβαν ο Νικ Παπαδόπουλος με τον Τζόρτζ Υφαντή, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα παίκτης και προπονητής. Ο σύλλογος παρέμεινε στην 1η κατηγορία ως το 1994. Τότε κατέκτησε τον τίτλο και ανέβηκε στην Ανώτερη Kατηγορία (Premier Division). Από τη χρονιά αυτή και για τα δέκα επόμενα χρόνια πρόεδρος έγινε ο Τζον Βαγιανός με αντιπρόεδρο τον Πηλέα Οικονόμου, οι οποίοι από το 1996 και για αρκετές σεζόν ενέταξαν την ομάδα στην "Molson Super Soccer Alliance", μια ημιεπαγγελματική λίγκα.

Στην Ανώτερη κατηγορία

Το 2001 η Ελλάς εντάχθηκε τη νεοϊδρυμενη "Manitoba Major Soccer League" και έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου της πολιτείας με προπονητή τον Γκας Βίλας. Από το 2003 πρόεδρος ανέλαβε ο Τζορτζ Υφαντής και στο Δ.Σ. μαζί με τους παλιούς μπήκαν πολλοί νέοι παράγοντες, όπως: Γεωργία Κωστάκου, Τομ Παπαγιαννόπουλος, Τόνυ Μπακίρ, Φρανκ Πορπίλιας, Πολ Κώστας, Πολ Συμεωνίδης, Πηλέας Οικονόμου, Άγγελος Χαραλαμπόπουλος. Το 2006 έφτασε για δεύτερη φορά στον τελικό Κυπέλλου της πολιτείας με προπονητή τον Ραλφ Μπάκε. Το 2008, στην τρίτη της παρουσία σε τελικό, κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο, υπό τις οδηγίες του Πάτρικ Ντιστέφανι και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην τελική φάση (δωδεκάδα) του Καναδικού Κυπέλλου (Canadian National Challenge Cup), όπου τερμάτισε στην 8η θέση. Το 2009, αφού κατέκτησε το πολιτειακό κύπελλο κατάφερε να κατακτήσει και το Κύπελλο Καναδά, το Τσάλεντζ Τρόφι όπως έχει πλέον μετονομαστεί. 
Πρόεδρος της ομάδας παραμένει ο Τζορτζ Υφαντής και προπονητής ο Κώστας Βάιλας. Η ομάδα συνεχίζει να υποστηρίζεται από την ελληνική κοινότητα του Γουίνιπεγκ, η οποία θεωρεί πως ο σύλλογος αποτελεί ένα σημαντικό κρίκο που συνδέει τη νεολαία με τις ελληνικές της ρίζες, προωθεί την ελληνική κουλτούρα και ατνιπροσωπεύει την ισχυρή ελληνική παράδοση στο Γουίνιπεγκ. Στο ρόστερ της υπάρχουν αρκετοί παίκτες ελληνικής καταγωγής, όπως οι: Τζ. Καστελάνος, Μπιλ Οικονόμου, Δημ. Υφαντής, Γιάννης Τσαλατσίδης, Θεόδωρος Συμεωνίδης.
Extreme metal

Ορισμοί

Το "Extreme" μπορεί να περιγραφεί οποιοδήποτε από τα παρακάτω μουσικά στοιχεία: τα όργανα (είτε προορίζονται να είναι ταχύτερα, πιο επιθετικά, λειαντικά ή "βαρύτερα" από άλλα metal στυλ), στίχοι (ασχολούνται με πιο σκοτεινά), τα φωνητικά (τα οποία συχνά χρησιμοποιούν κοφτερό, σκληρό τραγούδι) ή την εμφάνιση και την πορεία του σκηνικού. Η "ακραία" ετικέτα εφαρμόζεται συνήθως στις ζώνες των οποίων η μουσική είναι ακραία. για παράδειγμα, λίγοι θα θεωρούσαν οι Kiss ή οι Alice Cooper extreme metal, αν και θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι χρησιμοποιούν ακραία στοιχεία για την εμφάνισή τους και τη σκηνική συμπεριφορά για το χρόνο τους.
"Η υπερβολική ηχητική περίσσεια του extreme metal χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα στρέβλωσης (επίσης στα φωνητικά - grunting ή κραυγή), λιγότερη εστίαση σε σόλο κιθάρας και μελωδία, έμφαση στον τεχνικό έλεγχο και γρήγορο ρυθμό (κατά καιρούς, πάνω από 200 beats ανά λεπτό) Η θεματική παράβασή του μπορεί να βρεθεί σε πιο εμφανείς και / ή σοβαρές αναφορές στον σατανισμό και τις σκοτεινότερες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης που θεωρούνται εκτός ορίων ή δυσάρεστες, όπως ο θάνατος, η αυτοκτονία και ο πόλεμος ». Η οπτική παραβατικότητα [μπορεί να περιλαμβάνει] ...μεσαιωνικά όπλα [και] αιματηρά/φρικιαστικά έργα τέχνης".
Σύμφωνα με τον εθνογράφο Keith Kahn-Harris, τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του extreme metal μπορούν όλοι να θεωρηθούν σαφώς παραβιαστά: τα "ακραία" χαρακτηριστικά που σημειώνονται παραπάνω αποσκοπούν στην παραβίαση ή παραβίαση συγκεκριμένων πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, κοινωνικών ή αισθητικών ορίων. Ο Kahn-Harris δηλώνει ότι το extreme metal μπορεί να είναι "...κοντά στο να είναι... άμορφος θόρυβος", τουλάχιστον στον αμύητο ακροατή. Αναφέρει ότι οι extreme metal στίχοι συχνά "...δεν προσφέρουν καμία δυνατότητα ελπίδας ή λύτρωσης" και ότι οι στίχοι συχνά αναφέρονται σε θέματα σχετικά με την αποκάλυψη. Οι extreme metal στίχοι περιγράφουν συχνά τον Χριστιανισμό ως αδύναμο ή υποτακτικό, και πολλά τραγούδια εκφράζουν μισανθρωπικές απόψεις όπως "σκοτώνουν τα πάντα".
Ένας μικρός αριθμός extreme metal συγκροτημάτων και στίχων τραγουδιών κάνουν αναφορά στην ακροδεξιά πολιτική: για παράδειγμα, η σουηδική black metal μπάντα Marduk έχει εμμονή με τη ναζιστική δεξαμενή Panzer, η οποία μπορεί να φανεί σε έργα όπως το άλμπουμ Panzer Division Marduk (1999).
Λόγω της ασάφειας των υφιστάμενων ορισμών και λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς αυτών των ορισμών, καθώς υπάρχουν πολλά υποκεφάλαια extreme metal, υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες για τους οποίους η χρήση του όρου "extreme metal" αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Ωστόσο, ο Kahn-Harris σημειώνει επίσης ότι πολλοί μουσικοί και οπαδοί θεωρούν ότι οι συζητήσεις αυτές σχετικά με το στυλ και το είδος είναι άχρηστες και περιττές, ή τουλάχιστον ότι τους δίνεται αδικαιολόγητη προσοχή.
Νούρι Μπουσαχμάιν

Πρόεδρος της Λιβύης

Ο Νούρι Μπουσαχμάιν συνετέλεσε στον τερματισμό της συνταγματικής κρίσης μετά την εκλογή του Αχμέντ Μάιτικ στην πρωθυπουργία, υπογράφοντας ένα διάταγμα που επιβεβαίωσε την πρωθυπουργική εκλογή και αψηφώντας την ακύρωση της εκλογής από τον αντιπρόεδρο του κοινοβουλίου.
Ζήσης Σκάρος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας το 1917. Το πραγματικό του όνομα ήταν Απόστολος Χρήστου Ζήσης. Στο Γυμνάσιο Καρδίτσας πρωτοστάτησε σε μαθητικές εξεγέρσεις, με αποτέλεσμα το 1933 να αποβληθεί από όλα τα σχολεία της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορία της 4ης Αυγούστου διώχτηκε για την παράνομη πολιτική δράση του. Το 1938 γράφτηκε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1942 εντάσσεται στο Ε.Α.Μ. με ενεργό δράση. Ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση στη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών οπότε και κατέφυγε στο εξωτερικό. Το 1980 τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας για την τριλογία του «Οι Ρίζες του Ποταμού». Το 1977 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1982. Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της πόλης της Καρδίτσας. Πέθανε ξαφνικά στην Αθήνα στις 8 Μαρτίου 1997 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1973-1974

Η Α' Εθνική 1973–74 ήταν το 15ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Υπήρξε η τελευταία χρονιά που μετείχε στο πρωτάθλημα ομάδα από την Κύπρο, ενώ τη χρονιά αυτή καθιερώθηκε νέο σύστημα βαθμολογίας (2 βαθμοί η νίκη, 1 βαθμός η ισοπαλία και κανένας βαθμός η ήττα), αντικαθιστώντας το αντίστοιχο 3–2–1. Το πρωτάθλημα κέρδισε σχετικά άνετα ο Ολυμπιακός, έχοντας υποστεί μόνο μία ήττα (από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα με σκορ 1–0). Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα έχοντας σκοράρει 102 γκολ, ρεκόρ που παραμένει μέχρι σήμερα, ενώ η νίκη του επί του Φωστήρα με 11-0 είναι η πιο ευρεία στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος.