google/wiki40b huggingface dataset:
Τοιχοσφαίριση στην Ελλάδα

Το άθλημα της τοιχοσφαίρισης (αγγλικά :Squash Rackets) εμφανίστηκε στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα, κυρίως από αντισφαιριστές που έρχονταν από άλλες χώρες για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ή έλληνες του εξωτερικού ή μέλη διπλωματικών αποστολών και πληρώματα πλοίων. 
Αναφέρεται το 1927 αίτηση του Βρετανού αρχηγού ναυτικής δύναμης που ναυτολογούσε στον Πειραιά προς τον Όμιλο αντισφαίρισης Αθηνών να δημιουργήσει ανάλογο γήπεδο, ο σύλλογος απάντησε ότι τα οικονομικά του δεν το επέτρεπαν. Το 1938 ιδιόκτητο γήπεδο τοιχοσφαίρισης διατηρούσε ο Γουίλιαμ Ρίζ, στο ιπποδρόμιο του Φαλήρου όπου διέθετε και προπονητή για όσους ήθελαν να ασχοληθούν με το νέο άθλημα. 
Το 1940 ο Όμιλος αντισφαίρισης Αθηνών κατασκεύασε γήπεδο στις εγκαταστάσεις του, ουσιαστικά το πρώτο γήπεδο τοιχοσφαίριης στην Ελλάδα. Το 1947 κατασκετάστηκε και δεύτερο γήπεδο, και το 1967 το πρώτο για αγώνες διπλών, ενώ έφορος στο ανάλογο τμήμα διατέλεσε για πολλά χρόνια ο Παντελής Μ. Παπαδόπουλος, ταυτόχρονα διοργανώθηκε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τοιχοσφαίρισης Ανδρών και Γυναικών. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μάλιστα διοργανώνονταν από τον Όμιλο έως το 1967 όταν το άθλημα επίσημα αναγνωρίστηκε από τον ΣΕΓΑΣ και υπάχθηκε στην Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης όπου ανέλαβε και την διοργάνωση των πρωταθλημάτων. 
Η πρώτη επίσημη διοργάνωση τοιχοσφαίρισης στην Ελλάδα, η οποία διοργανώνεται έως σήμερα, είναι το Ανοιχτό πρωτάθλημα Ελλάδος τοιχοσφαίρισης από το 1945, αρχικά με την συμμετοχή ελλήνων αθλητών και ξένων που είχαν σχέση με την Ελλάδα, μέλη διπλωματικών αποστολών, πληρώματα πλοίων κ.τ.λ. Από το 1969 η συμμετοχή είναι ελεύθερη, την ίδια χρονιά το άθλημα πήρε και επίσημα την ονομασία τοιχοσφαίριση.
Το 1994 έγινε προσπάθεια δημιουργίας ανεξάρτητης ομοσπονδίας, έτσι με απόφαση του πρωτοδικείου Αθηνών αναγνωρίστηκε η "Ελληνική Ομοσπονδία Τοιχοσφαίρισης", με πρόεδρο τον Γεώργιο Μπαρλέτη, η οποία όμως δεν έγινε ανεξάρτητη αλλά εντάχθηκε στην Ομοσπονδία αντισφαίρισης και σταδιακά αδράνησε.
Το 1996 έγινε ένα δοκιμαστικό διασυλλογικό πρωτάθλημα με οκτώ συλλόγους, τον ΟΑΑ, Ο.Τ. Αθηνών, ΟΑ Βούλας, ΟΦΤΑ, Αγία Βαρβάρα, Πειραιά, Allsport, και Βριλλήσια .
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αρμενίας

Έμβλημα

Το έμβλημα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αρμενίας (ՀՖՖ) έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών.
Τα παιδιά των ανθρώπων

Πλοκή

Το 2027 ο κόσμος έχει βυθιστεί στην αναρχία, καθώς η γονιμότητα των ανθρώπων έχει φτάσει σε μηδενικά επίπεδα από έναν ιό και αυτό έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην παγκόσμια ισορροπία. Ο νεαρότερος άνθρωπος του πλανήτη, πέφτει θύμα δολοφονίας στα δεκαοκτώ του και η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει προοπτική σταδιακής εξαφάνισης. Με φόντο ένα Λονδίνο που σπαράσσεται από τη βία, την εγκληματικότητα και τον πόλεμο αντιμαχόμενων εθνικιστικών φατριών, ένας απογοητευμένος πρώην ακτιβιστής, που έχει γίνει γραφειοκράτης, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του. Συγκεκριμένα, θ’ αναλάβει το δύσκολο έργο της μεταφοράς και προστασίας της τελευταίας εγκύου γυναίκας σ’ ένα καταφύγιο στη θάλασσα, όπου επιστήμονες θα προσπαθήσουν να βρουν τη λύση για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Βραβεία και απονομές

Έχει 57 υποψηφιότητες για διάφορα βραβεία μεταξύ των οποίων για 3 Όσκαρ (φωτογραφίας, μοντάζ, διασκευασμένου σεναρίου). Επίσης, Έχει αποσπάσει 36 βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο φωτογραφίας στο 63ο Φεστιβάλ Βενετίας το 2006 και το 2007 βραβείο BAFTA στην κατηγορία καλύτερης φωτογραφίας.
Ο Άγγλος ασθενής

Υπόθεση

Στις αρχές του 1930, η ταινία περιγράφει την ιστορία του κόμη Almasy, ενός Ούγγρου χαρτογράφου, τον οποίο προσέλαβε η Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία προκειμένου να χαρτογραφήσει τις τεράστιες εκτάσεις της ερήμου Σαχάρας με τη βοήθεια άλλων εθελοντών εργαζομένων. Καθώς ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται επί θύραις, ο Almasy εισέρχεται στον κόσμο του έρωτα, της προδοσίας και της πολιτικής, έναν κόσμο που (ξανα)ζωντανεύει με μια σειρά απο flashbacks, καθώς ο Almasy βρίσκεται στο νεκρικό του κρεβάτι, με πολύ σοβαρά εγκαύματα σε όλο του το σώμα, έπειτα απο τη συντριβή του αεροπλάνου του.
823 Σισύγαμβις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σισίγαμβης εκτιμάται σε 16,62 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,179. Η Σισίγαμβις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με περίοδο περιστροφής μεγαλύτερη από 12 ώρες.
Φωνητική

Η σχέση με τη φωνολογία

Η φωνητική αντιδιαστέλλεται με τη φωνολογία, η οποία εξετάζει τη λειτουργία των φθόγγων στο πλαίσιο συγκεκριμένων γλωσσικών συστημάτων. Η φωνητική ασχολείται με τους ήχους καθ' εαυτούς και όχι με τον ρόλο τους στη γλώσσα. Ως εκ τούτου, τα ζητήματα που άπτονται της έννοιας (σημασιολογία) είναι άτοπα στο επίπεδο 
αυτό γλωσσολογικής ανάλυσης.
Βάιος

Βάιος (δισύλλαβο: v(ái)os, του Βάιου· τρισύλλαβο: váios, του Βαΐου), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Μεταγενέστερο όνομα από την Κυριακή των Βαΐων, την τελευταία Κυριακή πριν από το Πάσχα. Η λέξη βάιον (μεσαιωνικό βαγί) προέρχεται από το μεταγενέστερο βαΐον/βάιον, υποκοριστικό του βάϊς (ἡ), βαΐδος «φύλλο φοινικιάς» (< αρχαίο αιγυπτιακό b’j, κοπτικό bai). Στη Σύμη κ.α. η εβδομάδα του Λαζάρου λέγεται βαγιανή.
Σχετικό με το φοίνικα είναι το όνομα της Παλμύρας, της πόλης της σημερινής Συρίας, και το γυναικείο βαφτιστικό Παλμύρα.

Ονομαστική εορτή

Την Κυριακή των Βαΐων, την τελευταία Κυριακή πριν από το Πάσχα, κινητή εορτή κατά την οποία γιορτάζεται η θριαμβευτική είσοδος του Χριστού στην Ιερουσαλήμ, όπου τον υποδέχτηκε ο λαός της πόλης με κλαδιά φοίνικα (μετά βαΐων και κλάδων).
Η γιορτή καθιερώθηκε από την εκκλησία τον 9ο αιώνα και ονομάζεται στη Θεσσαλία και την Ήπειρο τα βάγια, στην Κύθνο Βαγιοτσυριατσή, στον Πόντο τη Βαγιού, στην Αμμόχωστο Κύπρου Τσερκατζή της ελιάς κτλ. Τα βάγια, κλαδάκια από διάφορα φυτά ή δέντρα, κυρίως δάφνης, φοίνικα, μυρτιάς κτλ., στην Αιτωλία και την Ήπειρο από δάφνη, στην Ανατολική Θράκη από ιτιά, που μοιράζονται στους εκκλησιαζομένους κατά την Κυριακή των Βαΐων, λέγονται στην Κεφαλλονιά τάταλο, στη Σύμη ματσίδι κτλ. και πιστεύεται ότι έχουν σπουδαίες και θαυματουργές ιδιότητες.
Η Κυριακή των Βαΐων, ως γιορτή της Άνοιξης, που προεικονίζει την Πρωτομαγιά, περνάει στα βουλγαρικά ως Nedelja Vaja και Връбница (Βραμπνίτσα < Върба, βαρμπά, «βάιον, ιτιά»), Cvétnica και Cvétna Nedélja (< cvéten «ανθοστόλιστος»). Κατά τα ελληνικά βαφτιστικά Βάιος, Βαΐα, Βάγια κτλ., έτσι και στα βουλγαρικά, λ.χ. Vájo αλλά και Vъrbo, Vъrbio, Върба (η Βάγια), Върбан και Vъrbén (ο Βαγιανός), Върбина, Върбана (Βαρμπάνια και Βαρμπένια, η Βαγιανή) κτλ.
Καθώς η Κυριακή των Βαΐων συμπίπτει με την έναρξη της Άνοιξης και μεταφέρονται λουλούδια για να ευλογηθούν στην εκκλησία, ο Βάιγκαντ πιστεύει ότι στην Κυριακή των Βαΐων ανήκουν οργανικά και τα βαφτιστικά που συνδέονται με το άνθος: Гладиола, Гюла, Лилия, Маргарит(а), Невен(а), Роза, Розалин(а) κτλ.

Διάδοση του ονόματος

Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το Βάιος παρουσιάζεται ως το 214ο πιο συχνό όνομα (74ο ανάμεσα στα αντρικά ονόματα), το Βάια ως το 74ο πιο συχνό όνομα (48ο ανάμεσα στα γυναικεία), το Βάγια ως το 258ο πιο συχνό όνομα (170ο ανάμεσα στα γυναικεία), το Βαΐτσα ως το 359ο πιο συχνό όνομα (251ο ανάμεσα στα γυναικεία), το Βαγιούλα ως το 829ο πιο συχνό όνομα (606ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Μαρώνεια Συρίας

Η Μαρώνεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Συρίας.
Λεγόταν αλλιώς Μαρωνία και Μαρωνιάς. Την αναφέρει ο Αππιανός  σαν μια από τις πόλεις που ίδρυσε ο Σέλευκος Α'. Αντλεί το όνομά της από την ομώνυμη θρακική πόλη. Ο Γκρέιντζερ υποστήριξε ότι την έκτισαν ναι μεν οι Θράκες Μαρωνείς, αλλά μετά το 190 π.Χ., οπότε ήλθαν εκεί σαν πρόσφυγες μαζί με Ευβοείς και Αιτωλείς. Ωστόσο υπήρχε και Μαρώνεια στην Κρήτη (πατρίδα του ποιητού Σωτάδου) και δεν αποκλείεται να ήταν η συριακή πόλη αποικία Κρητών μισθοφόρων. Ο Ιερώνυμος  την τοποθετεί 30 μίλια ανατολικά της Αντιοχείας, κοντά στην Δάφνη. Στο μοναστήρι του οικισμού της Μαρωνείας ασκήτευσε ο άγιος Μάλχος, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 21 Οκτωβρίου.
Δεν αποκλείται να είναι η σημερινή Maarat al Numan κοντά στην Απάμεια, με ερείπια. Την πόλη αναφέρει και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος.
Ιχθυοφάγοι

Οι Ιχθυοφάγοι ήταν αρχαίοι λαοί, διαφορετικής καταγωγής, οι οποίοι κατοικούσαν στις ακτές στις Αιθιοπίας, της Αραβίας, και των Ινδιών. Αναφέρονται από τον Ηρόδοτο, τον Πτολεμαίο, τον Αρριανό και άλλους αρχαίους συγγραφείς. Ο στόλος του Αλεξάνδρου υπό τον Νέαρχο τους συνάντησε στον παράπλου του Ινδικού Ωκεανού. Ονομάζονταν έτσι εξαιτίας της διατροφής τους που βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στα ψάρια και ζούσαν σε ημιάγρια κατάσταση. Έτρωγαν τα ψάρια ωμά, αλλά φυλές οι οποίες ζούσαν προς τα δυτικά ήταν πιο αναπτυγμένες. Οι περισσότεροι δεν είχαν καν καράβια για ψάρεμα και εξασφάλιζαν την τροφή τους από την άμπωτη. Έφτιαχναν ακόμα αλεύρι από τα ψάρια ενώ ακόμα και τα σπίτια τους τα έφτιαχναν από οστά κητών που ξεβράζονταν στην ακτή.
Windy (μετεωρολογική υπηρεσία)

Η Windy είναι τσεχική εταιρεία που παρέχει διαδραστικές υπηρεσίες πρόγνωσης καιρού για όλο τον κόσμο.
Η πύλη ιδρύθηκε από τον Ίβο Λουκάτσοβιτς τον Νοέμβριο του 2014. Επί του παρόντος οι καιρικές προβλέψεις βασίζονται σε δεδομένα από τα μοντέλα GFS, το ΕΚΠΚΜ και το μοντέλο NEMS από την Ελβετική εταιρεία Meteoblue. Αρχικά, η πύλη επικεντρώθηκε στην κίνηση του αέρα, αλλά επί του παρόντος υπάρχουν και άλλες βασικές μετεωρολογικές παράμετροι, όπως θερμοκρασία, πίεση, σχετική υγρασία, βάση νεφών και επιπλέον πάνελ με τα πιο προηγμένα δεδομένα. Η κίνηση του αέρα βασίζεται στο έργο ανοιχτού κώδικα earth του Κάμερον Μπεκάριο.
Κώστας Αλεξανδρίδης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1945 στην Κω, όπου και μεγάλωσε. Ήταν διαιτητής ποδοσφαίρου για πολλά χρόνια, ενώ αποφοίτησε και από τη Νομική Σχολή Αθηνών, ασκώντας στη συνέχεια τη δικηγορία. Δραστηριοποιήθηκε πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ ως μέλος του Τομέα Αθλητισμού (ήταν στενός φίλος με τον συντοπίτη του υπουργό Κώστα Σκανδαλίδη).
Από το 1976 έως το 1986 ο Κώστας Αλεξανδρίδης διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδας (ΟΔΠΕ). Το 1986 ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού Σήφης Βαλυράκης τον όρισε πρόεδρο του Συμβουλίου Επιλογής Διαιτητών Επαγγελματικών Πρωταθλημάτων (ΣΕΔΕΠ), θέση στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια, μέχρι το 1992.
Από το 1992 μέχρι το 1999 ήταν ξανά πρόεδρος της ΟΔΠΕ. Στις 22 Ιανουαρίου 2000 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΕΠΟ, διαδεχόμενος το φίλο του Σωτήρη Αλημίση που δεν θέλησε να θέσει ξανά υποψηφιότητα. Ηγήθηκε του ψηφοδελτίου της απερχόμενης διοίκησης Αλημίση και διατήρησε στη θέση του γενικού γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση. Τον Ιούλιο του 2001 παραιτήθηκε από την προεδρία της ΕΠΟ, και τον διαδέχτηκε ο Γκαγκάτσης.
Από το 2009 ήταν ξανά πρόεδρος της ΟΔΠΕ, θέση που διατήρησε μέχρι το θάνατό του τον Ιανουάριο του 2013, σε ηλικία 68 ετών. Υπέφερε από προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια της ζωής του, και τελικά απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς.
Ζήνων ο Σιδώνιος

Ζωή

Ο Ζήνων γεννήθηκε στην πόλη της Σιδώνος στη Φοινίκη. Ήταν σύγχρονος του Κικέρωνα, ο οποίος έτυχε να τον ακούσει, όταν βρέθηκε στην Αθήνα.
Έχει χαρακτηριστεί ως ο «κορυφαίος επικούρειος» (coryphaeus epicureorum). Ο Κικέρωνας αναφέρει ότι ο Ζήνων έδειχνε περιφρόνηση προς τους άλλους φιλοσόφους, φθάνοντας στο σημείο να αποκαλέσει τον Σωκράτη «ο παλιάτσος της Αττικής». Ήταν μαθητής του Απολλοδώρου, και χαρακτηρίστηκε τόσο από τον Κικέρωνα όσο και από τον Διογένη Λάερτιο ως ακριβής και άμεμπτος στοχαστής.

Φιλοσοφία

Ο Ζήνων έκρινε ότι η ευτυχία δεν εξαρτάται απόλυτα από την παρούσα απόλαυση και ευημερία, αλλά και από την εύλογη προσδοκία συνέχισης και εκτίμησης αυτών.
Όπως προαναφέρθηκε, κείμενα του Ζήνωνα δεν έχουν διασωθεί, αλλά ανάμεσα στα απανθρακωμένα απομεινάρια των παπύρων της Βίλλας των Παπύρων στο Herculaneum (Ηράκλειο), βρέθηκε μία Επιτομή της Συμπεριφοράς και του Χαρακτήρα από τις Διδασκαλίες του Ζήνωνα γραμμένη από τον μαθητή του Φιλόδημο. Περιέχει τα δοκίμια Περί Φρανκικής Κριτικής και Περί Θυμού.
Ο Ζήνων μελέτησε επίσης τη φιλοσοφία των μαθηματικών, βασιζόμενος στην παραγωγή όλων των γνώσεων από την εμπειρία του. Επέκρινε τον Ευκλείδη, επιδιώκοντας να αποδείξει ότι αφαιρέσεις από τις αρχές (ἀρχαί) της γεωμετρίας δεν είναι δυνατόν να αποδειχτούν από μόνες τους.
Αποκινησιακή πτώση

Ουραλικές γλώσσες

Στα φινλανδικά, η αποκινησιακή τυπικά σχηματίζεται προσθέτοντας «sta/stä», ενώ στα εσθονικά προσθέτοντας «-st» στο θέμα της γενικής. Στα ουγγρικά, το επίθεμα «-ból/-ből» εκφράζει την αποκινησιακή:
«talosta» - «εκτός του σπιτιού, εκ του σπιτιού» (Φινλανδικά «talo» = «σπίτι»)

«majast» - «εκτός του σπιτιού, εκ του σπιτιού» (Εσθονικά «maja» = «σπίτι»)

«házból» - «εκτός του σπιτιού» (Ουγγρικά «ház» = «σπίτι»)
Σε μερικές διαλέκτους της δημώδους φινλανδικής είναι κοινό να ρίπτεται το τελικό φωνήεν της αποκινησιακής κατάληξης, το οποίο στη συνέχεια γίνεται πανομοιότυπο με το αποκινησιακό μόρφημα των εσθονικών· για παράδειγμα: «talost».

Ρωσικά

Σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις η αποκινησιακή εξακολουθεί να υπάρχει στα σύγχρονα ρωσικά, αν και χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα σε κείμενα του 17-18ου αιώνα: и́з лесу (εκτός του δάσους), кровь и́з носу (αίμα εκ της ρινός), из Яросла́влю (εκ του Γιαροσλάβλ).
The Final Frontier

Ιστορία του δίσκου

Στις αρχές του 2010, οι Iron Maiden μπήκαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν τον διάδοχο του "A Matter of Life and Death". Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2010 στα "Compass Point Studios" του Νασσάου στις Μπαχάμες, σε παραγωγή του Κέβιν Σίρλι η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μάλιμπου της Καλιφόρνια. Στις 6 Απριλίου ο Σίρλι ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της μίξης του δίσκου, ενώ ένα μήνα αργότερα δήλωσε ότι βρισκόταν στα τελευταία στάδια της παραγωγής του. Στις αρχές Ιουνίου ανακοινώθηκε η λίστα των τραγουδιών του άλμπουμ, το εξώφυλλο του, αλλά και το promo σινγκλ "El Dorado".
Το "El Dorado" κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο για ελεύθερο download στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος και κέρδισε το βραβείο "Grammy" για την κατηγορία "Best Metal Performance" στην 53η απονομή των βραβείων. Το μοναδικό βίντεο κλιπ του άλμπουμ γυρίστηκε για το τραγούδι "Satellite 15... The Final Frontier", χωρίς να κυκλοφορήσει σαν σινγκλ.
Το "The Final Frontier" ανέβηκε στο # 1 σε 23 χώρες, ενώ μπήκε στο Top-5 τουλάχιστον 30 κρατών. Μεταξύ αυτών και η τέταρτη θέση του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υψηλότερη στην οποία είχε φθάσει άλμπουμ των Iron Maiden μέχρι τότε, πουλώντας 56.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Οι κριτικές που δέχτηκε ο δίσκος ήταν θετικές με το "AllMusic" να του δίνει 3,5 αστέρια, το "Blabbermouth" 9/10, το "PopMatters" 8/10, και το "Consequence of Sound" τέσσερα αστέρια.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε στις 9 Ιουνίου 2010 από το Ντάλας των Ηνωμένων Πολιτειών, με μοναδικό κομμάτι από το νέο δίσκο το οποίο παιζόταν ζωντανά να είναι το "El Dorado". Η βορειοαμερικανική περιοδεία συνεχίστηκε μέχρι τις 20 Ιουλίου και ολοκληρώθηκε μετά από 25 συναυλίες. Το συγκρότημα συνέχισε στην Ευρώπη με έντεκα συναυλίες μέχρι τις 21 Αυγούστου, ολοκληρώνοντας τις εμφανίσεις του για το 2010.
Μία μεγάλη περιοδεία ξεκίνησε στις 11 Φεβρουαρίου 2011 από το στάδιο "Olimpiyskiy" της Μόσχας, με τους Iron Maiden να μεταβαίνουν στη Σιγκαπούρη και την Ινδονησία για να συνεχίσουν στην Αυστραλία για επτά εμφανίσεις μέχρι τις 7 Μαρτίου. Ακολούθησε η Νότια Κορέα πριν συνεχίσουν στο Μεξικό, την Κολομβία, το Περού, τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Αργεντινή και το Πουέρτο Ρίκο και να κλείσουν με δύο εμφανίσεις στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις εμφανίσεις του 2011 προστέθηκαν στο set list τα κομμάτια "Satellite 15... The Final Frontier", "The Talisman", "Coming Home" και "When The Wild Wind Blows". Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με 35 συναυλίες σε ευρωπαϊκό έδαφος, από τις 28 Μαΐου μέχρι τις 6 Αυγούστου 2011.
Κορράδος Α΄ της Νυρεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Σοφίας του Ράαμπς.
Το 1261 απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Γ΄.
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου άμμου

Το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου άμμου (στα αγγλικά: FIFA Beach Soccer World Cup) είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση μπιτς σόκερ που τελεί υπό την αιγίδα της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (FIFA). Η τελευταία διοργάνωση έλαβε χώρα στο Ντουμπάι από τις 16 ως τις 22 Νοεμβρίου 2009 και νικήτρια αναδείχθηκε για 13η φορά στην ιστορία της διοργάνωσης η Βραζιλία.

Ιστορία

Η πρώτη διοργάνωση παγκοσμίου κυπέλλου μπιτς σόκερ έλαβε χώρα στη Βραζιλία το 1995, και οργανώθηκε από την Beach Soccer World Wide, με την ονομασία Παγκόσμιο πρωτάθλημα μπιτς σόκερ. Η διοργάνωση ήταν επιτυχής και η διοργανώτρια χώρα κατέκτησε τον πρώτο τίτλο. Η Βραζιλία διατήρησε τον τίτλο της ως το 2001, οπότε η Πορτογαλία πρώτευσε στη διοργάνωση. Την περίοδο εκείνη αυξήθηκε σταδιακά και ο αριθμός των χωρών που λάμβαναν μέρος. Το 2004 η διοργάνωση διεξήχθη για τελευταία φορά ως παγκόσμιο πρωτάθλημα, υπό την αιγίδα της BSWW και με τη συμμετοχή 12 ατόμων. Το 2005 η FIFA και η BSWW αποφάσισαν να συνδιοργανώνουν το παγκόσμιο κύπελλο και διατήρησαν τον αριθμό των ομάδων στις 12 και τον σταθερό τόπο διοργάνωσης (το Ρίο ντε Τζανέιρο). Το 2006 η ΦΙΦΑ αποφάσισε να σταθεροποιήσει τον αριθμό των συμμετεχόντων σε 16 και καθιέρωσε προκριματική φάση. Η ΦΙΦΑ ανέλαβε εξολοκλήρου τη διοργάνωση και αποφάσισε την αλλαγή του τόπου διοργάνωσης. Έτσι, τα Παγκόσμια κύπελλα του 2008 και του 2009 διεξήχθησαν στη Μασσαλία και στο Ντουμπάι αντίστοιχα. Η Βραζιλία κατέκτησε για 13η φορά στην ιστορία της διοργάνωσης τον τίτλο στις 22 Νοεμβρίου 2009, με νίκη επί της Ελβετίας με 10-5. Το χάλκινο μετάλλιο κέρδισε η Πορτογαλία, νικώντας την Ουρουγουάη με 14-7.
Επιτροπή των Εννέα

Η Επιτροπή των Εννέα ήταν μια ομάδα πολιτειακών ηγετών στη Βιρτζίνια, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, οι οποίοι ενορχήστρωσαν τον πολιτικό μηχανισμό ώστε η Παλαιά Κτήση να μπορέσει να γίνει πάλι δεκτή στην Ένωση.
Με ηγέτη τον Αλεξάντερ Χ. Χ. Στιούαρτ, έναν πρώην αξιωματούχο της Προεδρικής Κυβέρνησης των ΗΠΑ, η ομάδα των μετριοπαθών Συντηρητικών έπεισε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επιτρέψει στους κατοίκους της Βιρτζίνια να ψηφίσουν σχετικά με μία εναλλακτική σύνταξη ενός νέου πολιτειακού σντάγματος το οποίο δεν αποστερούσε τα πολιτικά δικαιώματα πολλών λευκών της Βιρτζίνια υπό τους Νόμους της Ανασυγκρότησης. Αφότου το σύνταγμα πέρασε, το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών επέτρεψε την επανεισδοχή της πολιτείας στην Ένωση στις 26 Ιανουαρίου 1870.
Τέμενος Φατίχ

Ιστορία

Το Φατίχ Τζαμί ήταν μια θρησκευτική και κοινωνική οικοδομή, πρωτοφανούς μεγέθους και πολυπλοκότητας και χτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1463 μέχρι το 1470 προς τιμήν του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Στην θέση του Τζαμιού υπήρχε η βυζαντινή εκκλησία των Άγιων Αποστόλων, η οποία κατεδαφίστηκε το 1461 για να φτιαχτεί το Τέμενος. Το Τέμενος κατασκευάστηκε από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Σινάν Ατίκ. Το Τέμενος Φατίχ ήταν το πρώτο μνημειακό έργο στην Οθωμανική Τούρκικη αρχιτεκτονική παράδοση.
Το αρχικό συγκρότημα περιλάμβανε μια σειρά από καλά σχεδιασμένα κτήρια. Περιλάμβανε 8 μεντρεσέδες, βιβλιοθήκη, νοσοκομείο, ξενώνα, πανδοχείο, αγορά, χαμάμ, δημοτικό σχολείο και δημόσια κουζίνα (Ιμαρέτ), που σέρβιρε φαγητά σε φτωχούς.Διάφοροι τουρμπέδες προστέθηκαν στα μεταγενέστερα χρόνια. Το αρχικό συγκρότημα κάλυπτε μία έκταση 325 μέτρων που εκτεινόταν κατά μήκος της οδού Φεβζίπασά.
Το αρχικό τζαμί υπέστη σοβαρές ζημιές από τον σεισμό του 1509 και μετά επισκευάστηκε, αλλά στη συνέχεια καταστράφηκε από τον σεισμό του 1557 και ανακατασκευάστηκε το 1574. Στη συνέχεια καταστράφηκε ολοσχερώς στις 22 Μαΐου 1766 όταν ο κύριος τρούλος κατέρρευσε και οι τοίχοι είχαν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Το σημερινό τζαμί (σχεδιασμένο με εντελώς διαφορετικό σχέδιο) ολοκληρώθηκε το 1771 υπό τον Σουλτάνο Μουσταφά Γ΄ και από τον αρχιτέκτονα Μιμάρ Μεχμέτ Ταχίρ.

Εξωτερικό

Το πρώτο Τέμενος είχε, εξωτερικά, έναν κεντρικό θόλο που στηριζόταν σε ένα ενιαίο ημιτρούλο στην ίδια διάμετρο και τέσσερις καμάρες. Ο θόλος είχε διάμετρο 26 μέτρα. Το δεύτερο τζαμί που χτίστηκε το 1771 από τον σουλτάνο Μουσταφά Γ΄, μετά τον σεισμό του 1766, χτίστηκε σε τετράγωνο σχέδιο. Έχει έναν κεντρικό τρούλο που στηρίζεται σε  τέσσερα ημιθόλια. Η αυλή, η πύλη της κύριας εισόδου και τα κάτω τμήματα των μιναρέδων παραμένουν από την πρώτη κατασκευή, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από την αναστύλωση του 1771.

Εσωτερικό

Το σημερινό εσωτερικό του τζαμιού είναι ουσιαστικά ένα αντίγραφο των σχεδίων που δημιουργήθηκαν από τον Σινάν Ατίκ και επαναχρησιμοποιούνταν από τους διαδόχους του στην Κωνσταντινούπολη (η τεχνική αυτή είναι με βάση την Άγια Σοφία). Η διάμετρος του θόλου είναι 26 μέτρα και υποστηρίζεται από τέσσερα ημιθόλια και σε κάθε άξονα στηρίζεται από 4 κολώνες.Υπάρχουν 2 μιναρέδες σε κάθε 2 στοές. Η καλλιγραφία στο εσωτερικό του τζαμιού και στο μιμπάρ παρουσιάζει μια Μπαρόκ επιρροή,αλλά τα λευκά πλακίδια δεν έχουν καμία σχέση με τα πλακίδια Νίκαιας όπως στο Τζαμί του Ρουστέμ Πασά.
Α.Ο. Κασσιόπης

Ιστορία

Η Κασσιόπη εξασφάλισε την άνοδό της στη Γ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 2011-12, τερματίζοντας πρώτη στον 5ο όμιλο της Δ΄ Εθνικής. Έγινε έτσι η δεύτερη επαγγελματική ομάδα του νησιού της Κέρκυρας μετά τον ΑΟ Κέρκυρας. Η Κασσιόπη αναδείχθηκε επίσης δύο φορές κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, τις περιόδους 1985-86 και 2011-12.
Τον Ιούλιο του 2013 κι ενώ ο σύλλογος μόλις είχε πετύχει την άνοδό του στη Φούτμπολ Λιγκ, προχώρησε σε συγχώνευση ή συνένωση με το επαγγελματικό τμήμα ποδοσφαίρου του ΑΟ Κέρκυρα, το οποίο είχε μόλις υποβιβαστεί στην ίδια κατηγορία. Ο νέος σύλλογος φέρει τον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) της Κασσιόπης, η δε επωνυμία του εμπεριέχει τη δική της (ΠΑΕ Αθλητικός Όμιλος Κασσιόπης «Κέρκυρα»), σύμφωνα με απόφαση του τοπικού Πρωτοδικείου από τον Οκτώβριο του 2013 και σε αντίθεση με την αίτηση αναγνώρισης σωματείου (ως Ποδοσφαιρική & Αθλητική Ένωση «Κέρκυρα» συγκεκριμένα) που είχαν καταθέσει οι εμπνευστές της κίνησης.

Έμβλημα

Έμβλημα της ομάδας ήταν μία καθιστή φιγούρα που συμβολίζει τον Κάσσιο Δία.

Τίτλοι-Διακρίσεις

Δ εθνική:1 (2011-12)
Πρωταθλήματα ΕΠΣ Κέρκυρας:2 (1993-94,2010-11)
Κύπελλα ΕΠΣ Κέρκυρας:2 (1985-86,2011-12)
Φιναλίστ σούπερ καπ ΕΠΣ Κέρκυρας:1 (2011)
Μητρόπολη Μεσσηνίας

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του νομού Μεσσηνίας υπήρχαν από τα βυζαντινά χρόνια οι επισκοπές, Μεσσήνης, Ανδρούσης, Μεθώνης, Κορώνης, Μονεμβασίας και Καλαμάτας. Από την συγχώνευση αυτών δημιουργήθηκαν τα σημερινά όρια της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας. Με το Βασιλικό Διάταγμα στις 20 Νοεμβρίου του 1833 ιδρύεται η επισκοπή Μεσσήνης με έδρα τη Μεσσήνη ή Νησί. Ταυτόχρονα στην επισκοπή Μεσσήνης συγχωνεύονται το 1833 οι επισκοπές Ανδρούσης και Κορώνης καθώς και η περιοχή της Καλαμάτας. Με το Βασιλικό Διάταγμα τις 21 Νοεμβρίου 1833 επίσκοπος Μεσσήνης καθίσταται ο Ιωσήφ Νικολάου ο από Ανδρούσης. Το 1835 προσαρτώνται στην επισκοπή Μεσσήνης τα χωριά της Αλαγονίας που αποσπάστηκαν από την επισκοπή Λακεδαίμονος. Με Βασιλικό Διάταγμα στις 28/10/1841 και μετά την παραίτηση του επισκόπου Μεθώνης Μακαρίου, συγχωνευθεί και η επισκοπή Μεθώνης με την επισκοπή Μεσσήνης. Έτσι από το 1841 η επισκοπή Μεσσήνης είχε πάρει τα σημερινά της όρια. 
Το 1850 εκδίδεται ο Συνοδικός τόμος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως περί της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος. Την 10ην και 24ην Ιουλίου 1852 αντιστοίχως εκδίδεται ο Καταστατικός νόμος «περί Επισκοπών και Επισκόπων και περί του υπό τους Επισκόπους τελούντος κλήρου» έτσι καταργείται η επισκοπή Μεσσήνης και ιδρύεται με Βασιλικό Διάταγμα η Αρχιεπισκοπή Μεσσηνίας, ενώ μεταφέρεται και η έδρα της επισκοπής από την Μεσσήνη στην Καλαμάτα. 
Το 1900 με την έκδοση του Βασιλικού Διατάγματος της 22ας Ιανουαρίου (Νόμος ΒΧΔ') αναδιαρθρώνονται τα εκκλησιαστικά πράγματα και ορίζεται μία Μητρόπολη, η των Αθηνών και ισοπεδώνονται όλες οι εκκλησιαστικές επαρχίες του κράτους και ονομάζονται Επισκοπές. Στο νομό Μεσσηνίας ορίζονται δύο επισκοπές: η Επισκοπή Μεσσηνίας που καταλαμβάνει τις επαρχίες Μεσσήνης, Πύλου και Καλαμάτας και η Επισκοπή Τριφυλίας και Ολυμπίας που καταλαμβάνει τις δύο ομώνυμες επαρχίες. Το τμήμα της Μεσσηνιακής Μάνης σήμερα, υπάγεται στην Επισκοπή Γυθείου και Οιτύλου. Με το Βασιλικό Διάταγμα στις 31 Δεκεμβρίου 1923 η επισκοπή Μεσσηνίας μετονομάζεται σε Μητρόπολη Μεσσηνίας.
2172 Πλαβσκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πλαβσκ είναι άγνωστα.