google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1999

Τη σεζόν 1998-1999 καθιερώθηκε η τελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών να διεξάγεται σε ένα κολυμβητήριο με σύστημα φάιναλ-φορ. Η «παρθενική» διεξαγωγή του νέου συστήματος έγινε στην Κέρκυρα στις 3 και 4 Μαΐου 1999. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης για 2η φορά στην ιστορία του.
Καμπούλι παλάο

Το Καμπέλι ή μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ως Καμπούλι παλάο είναι Αφγανικό πιάτο ρυζιού, μια ποικιλία πιλαφιού, που αποτελείται από ρύζι βρασμένο στον ατμό ανεμειγμένο με σταφίδες, καρότα, και αρνί. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα στο Αφγανιστάν και θεωρείται το Αφγανικό εθνικό πιάτο. 
Το Καμπέλι γίνεται με το μαγείρεμα μπασμάτι η μακρύκοκκο ρύζι σε σάλτσα ζωμού (που κάνει το ρύζι καφέ). Αυτό το πιάτο μπορεί να παρασκευαστεί και με αρνί, κοτόπουλο ή μοσχάρι. Το Καμπέλι πάλο ψήνεται στο φούρνο και μπορεί να ολοκληρωθεί με τηγανισμένες φέτες καρότων, σταφίδων, φλούδων πορτοκαλιού σε λωρίδες, και ψιλοκομμένους ξηρούς καρπούς, όπως τα φιστίκια ή τα αμύγδαλα. Το κρέας καλύπτεται από το ρύζι ή θάβεται στο μίγμα του ρυζιού.
Το Καμπέλι είναι δημοφιλή σε άλλες χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, που είναι επίσης γνωστή ως ροζ μπουχάρι (αραβικά: رز بخاري), που σημαίνει "ρύζι της Μπουχάρας", η οποία αποτελεί την απλούστερη μορφή που εισαχθεί από Αφγανούς μετανάστες που ζουν στη Σαουδική Αραβία.
Όρος Παντοκράτορας

Τηλεπικοινωνίες

Υπάρχουν στο βουνό, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές κεραίες για την καλύτερη κάλυψη, των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας και των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών της Κέρκυρας και της Δυτικής Ελλάδας, των ραδιοφωνικών σταθμών του νησιού και των κρατικών ραδιοφωνικών σταθμών της ΕΡΑ. Το κέντρο εκπομπής του Παντοκράτορα καλύπτει σχεδόν όλο τον νόμο Κερκύρας (με συμπληρωματικά κέντρα εκπομπής για το βόρειο και νότιο τμήμα του νησιού της Κέρκυρας τα κέντρα εκπομπής «Ρόδα» και «Παλαιοκαστρίτσα»), τους παρακείμενους όμορους νομούς της Ηπείρου: Θεσπρωτίας (κυρίως τα παράλια, και την πόλη της Ηγουμενίτσας) και Πρέβεζας (κυρίως την περιοχή της Πάργας), ένω λήψη έχει αναφερθεί και σε ορεινές περιοχές του νομού Ιωαννίνων, καθώς και στα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου (πλην της Ζακύνθου), με ικανοποιητική λήψη κυρίως στα βόρεια τμήματα της Λευκάδας και της Κεφαλλονιάς (με συμπληρωματικά κέντρα εκπομπής για τις υπόλοιπες περιοχές των νησιών αυτών τα κέντρα εκπομπής «Ακαρνανικά» και «Αίνος»). Λήψη έχει αναφερθεί επίσης και εκτός ελληνικής επικράτειας, στα παράλια της Νότιας Αλβανίας (Άγιοι Σαράντα, Εξαμίλι κ.α.), καθώς και της Ιταλίας (τους καλοκαιρινούς μήνες μόνο την πόλη Λέτσε και τους γύρω οικισμούς).
Θυλακική υπερκεράτωση

Κατηγοριοποίηση

Παγκοσμίως, η θυλακική υπερκεράτωση επηρεάζει περίπου το 40% του ενήλικου πληθυσμού και περίπου το 50%-80% όλων των εφήβων. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες παρά στους άντρες.
Η πάθηση χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μικρών και τραχέων εξογκωμάτων στο δέρμα. Σαν αποτέλεσμα, πολλοί άνθρωποι με θυλακική υπερκεράτωση δεν γνωρίζουν πώς την έχουν και την μπερδεύουν συχνά με την ακμή.

Συμπτώματα και Σημάδια

Η Θυλακική Υπερκεράτωση εμφανίζεται όταν το ανθρώπινο σώμα παράγει περίσσεια κερατίνη, μια φυσική πρωτεΐνη του δέρματος. Η περίσσεια, κρεμοειδούς χρώματος, περικυκλώνει και εγκλωβίζει τους θύλακες της τρίχας στους πόρους.  Αυτό προκαλεί τον σχηματισμό "σκληρών βυσμάτων" (η γνωστή διαδικασία της υπερκερατινοποιήσης). Αν και οι άνθρωποι με θυλακική υπερκεράτωση έχουν τα συμπτώματα όλο το χρόνο, αυτά γίνονται εμφανέστερα τους χειμερινούς μήνες όταν τα επίπεδα υγρασίας στον αέρα είναι χαμηλότερα.
2273 Γιαρίλο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γιαρίλο είναι άγνωστα.
Αδόλφος Β΄ του Χόλσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος επιζών γιος τού Αδόλφου Α΄ κόμη τού Σάουενμπουρκ & Χόλσταϊν και της Χίλντεβα.
Το 1130 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά ήταν δύο ετών και επίτροπος ανέλαβε η μητέρα του. Το 1137 απεβίωσε ο Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ της Γερμανίας και ο διάδοχός του Κορράδος Γ΄ των Χοενστάουφεν παραχώρησε στον Αλβέρτο των Ασκάνια την άρκτο, το δουκάτο της Σαξονίας, που ανήκε στον Λοθάριο Β΄. Από τον Αδόλφο Β΄ αφαιρέθηκε το Χόλσταϊν, διότι είχε υποστηρίξει τους Γουέλφους και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Αλβέρτο ως δούκα. Το έλαβε πίσω το 1142, όταν ο Κορράδος Γ΄ και ο Ερρίκος των Γουέλφων ο λέων, συμφιλιώθηκαν.  
Το 1143 ο Ερρίκος και ο Αδόλφος Β΄ διαίρεσαν τα εδάφη των Σλάβων, που είχαν καταλάβει ανατολικά. Ο Αδόλφος Β΄ έλαβε τη Βάγκρια με κυριότερη πόλη το Ζίγκμπερκ, κτισμένη από τον Λοθάριο Β΄ και ο Ερρίκος έλαβε την Πολάμπια με πρωτεύουσα το Ράτσεμπουρκ. Το Ζίγκμπερκ έγινε το φρούριο τού Αδόλφου Β΄ και η έδρα του. Προώθησε τον Χριστιανισμό στα νέα του εδάφη με τη βοήθεια τού ιεραποστόλου Βικελίνου. Ο Αδόλφος Β΄, ενθαρρυμένος από τον Λοθάριο Β΄, προώθησε τον αποικισμό με Γερμανούς από τις κομητείες του, αλλά και από τη Βεστφλία, τη Φλάνδρα, την Ολλανδία, την Ουτρέχτη και τη Φρισία. 
Το 1143/4 έκτισε τη Λυβέρκη, το πρώτο Γερμανικό λιμάνι στη Βαλτική. Εκεί έκτισε το πρώτο κάστρο από ξύλο και λάσπη. Το 1157 η Λυβέκη κάηκε και ξανακτίστηκε από τον Ερρίκο τον λέοντα· ο Αδόλφος Β΄ τού παραχώρησε την πόλη το 1159.
Ο Αδόλφος Β΄ υποστήριξε τον Σβεν Γ΄ έναντι τού διεκδικητή Κνούτου Ε΄ 2ου εξαδέλφου του από τον Οίκο των Έστριντσεν, στη διαμάχη τους για τον θρόνο της Δανίας. Τότε ο Κνούτος Ε΄ επιτέθηκε στο Χόλσταϊν, έκαψε το Όλντενμπουρκ τού Χόλσταϊν και κατάστρεψε τη βόρεια Γερμανική ακτή. 
Το 1159 ο Αδόλφος Β΄ συνόδευσε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας στην Ιταλία και το 1164 βοήθησε τον Ερρίκο τον λέοντα εναντίον των Οβοτριτών, όπου σκοτώθηκε στη μάχη τού Βέρχεν. Τάφηκε στο Μίνντεν. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αδόλφος Γ΄ υπό την επιτροπεία της χήρας του.
Πύθιο Λάρισας

Ιστορικά στοιχεία

Οι αναφορές του Πυθίου ανάγονται στην ομηρική εποχή, όπως προκύπτει και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη (επιγραφές, κολώνες, νομίσματα, ναός του Απόλλωνα). Αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Πλούταρχο, τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, τον Έλληνα Πτολεμαίο στη «Γεωγραφία» του  με γεωδαιτικές συντεταγμένες και από πολλούς άλλους. Το Πύθιο αποτέλεσε στην αρχαιότητα μαζί με τα χωριά Δολίχη και Άζωρος την Περραιβική Τρίπολη (Perrhaebia, συμπολιτεία, το Κοινόν των Περραιβών) παίζοντας κυρίαρχο ρόλο.
Πιθανολογείται ότι στον λατρευτικό χώρο του Πυθίου, θυσίασε στο θεό Δία ο Μέγας Αλέξανδρος (πριν από μερικές δεκαετίες σώζονταν ο αντίστοιχος βωμός)  λίγο πριν εκστρατεύσει προς την Ασία κατά την στρατολόγηση πολεμιστών και ιππέων από τη Θεσσαλία. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στην Εθνική οδό Κατερίνης – Ελασσόνας (25 Km από Ελασσόνα) και η στρατηγική θέση που κατέχει υπήρξε παλαιότερα καθοριστική αφού ελέγχονταν τα στενά της Πέτρας μεταξύ των Πιερίων και του Ολύμπου, θέση όπου διαδραμματίστηκε στην αρχαιότητα η μάχη της Πύδνας μεταξύ των Ρωμαίων και των Μακεδόνων.
Ο Πλούταρχος στο βίο του "Αιμιλίου Παύλου" αναφέρεται στην πρώτη μέτρηση της υψομετρικής διαφοράς που έγινε από τον Ξεναγόρα στο ιερό του Πύθιου Απόλλωνα στην κορυφή του Ολύμπου. Ακόμα στο Πύθιο υπάρχουν κτερίσματα βυζαντινού φρουρίου, καθώς και βυζαντινές αγιογραφίες και επιγραφές σε βράχους όπου υπήρχαν ασκητάρια. Πρόσφατες ανασκαφές, σε απόσταση δυο χιλιομέτρων από το χωριό στη θέση "Τοπόλιανι", έφεραν στο φως πιθανότατα τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα.
Δημήτρης Καμμένος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1966 στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα διοίκησης επιχειρήσεων του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Αγγλία και τις ΗΠΑ. Ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις διατελώντας μεταξύ άλλων εκτελεστικός διευθυντής της American Express.

Με τους Ανεξάρτητους Έλληνες

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του κόμματος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Β΄ Πειραιώς στις εκλογές του Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου του 2015. Στην κυβέρνηση Τσίπρα που σχηματίστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2015 τοποθετήθηκε υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, θέση στην οποία όμως παρέμεινε μόλις μία μέρα λόγω αντιδράσεων. Στις 5 Ιουλίου 2017, εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Στις 16 Ιουνίου 2018, ψήφισε θετικά στην πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με αφορμή το Μακεδονικό και την ίδια ημέρα διεγράφη από την ΚΟ των ΑΝΕΛ. Εν συνεχεία, αρνήθηκε να παραιτηθεί και να παραδώσει την αντιπροεδρία της Βουλής, αλλά τελικώς το έπραξε.

Ίδρυση νέου κόμματος

Στις 10 Ιουλίου 2018, ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος μαζί με το πρώην στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Τάκη Μπαλτάκο, που θέτει ως στόχους τη «μη παράδοση του ονόματος "Μακεδονία" σε Σλάβους», καθώς και τον αγώνα ενάντια στην αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τον Οκτώβριο γνωστοποίησε από κοινού με τον Μπαλτάκο, ότι το όνομα του κόμματος είναι Δύναμη Ελληνισμού.

Αμφιλεγόμενες δηλώσεις

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2015 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων ύστερα από αντιδράσεις σχετικά με ρατσιστικά, αντισημιτικά και ομοφοβικά σχόλιά του στα μέσα δικτύωσης, που υποστήριξε ότι δεν έγραψε ο ίδιος. Ανάμεσα στα tweets του βρέθηκε μία επεξεργασμένη φωτογραφία από την πύλη του Άουσβιτς, η οποία από "Arbeit macht frei" μετατράπηκε σε «Μένουμε Ευρώπη» με σκοπό τον εμφανή χλευασμό του κινήματος υπέρ της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με αφορμή την ψήφιση διάταξης του 2018 που επιτρέπει σε ομόφυλα ζευγάρια τα οποία έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης να γίνουν ανάδοχοι γονείς, αρνήθηκε να υπερψηφίσει και ανέφερε ότι δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα ότι θα έχουν μια φυσιολογική ζωή. Έκανε λόγο, επίσης, για πιθανό bullying και δήλωσε μεταξύ άλλων «Σκεφτείτε σε ένα σχολείο τι θα τους λένε για δύο μπαμπάδες και δύο μαμάδες».
NGC 320

Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Φράνσις Πριζέρβντ Λίβενγουορθ (Francis Preserved Leavenworth) το 1886.
Τάνγκα (νόμισμα)

Το Τάνγκα ήταν νόμιμο νόμισμα σε Τατζικιστάν μεταξύ της 10ης Μαΐου 1995 και της 29ης Οκτωβρίου 2000, και ήταν άξιζε ένα εκατοστό του Τατζικιστανικού ρουβλιού. Δεν εκδόθηκαν ποτέ κέρματα ή χαρτονομίσματα εκφρασμένα σε Τάνγκα.
Τον Ιανουάριο του 1997, η συναλλαγματική ισοτιμία ήταν 350 ρούβλια Τατζικιστάν ανά δολάριο ΗΠΑ, με αποτέλεσμα 1 τάνγκα να αντιστοιχεί σε 0.003 αμερικάνικα σεντς.
Σημαία της Μπελίζ

Η εθνική σημαία της Μπελίζ καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1981, την ίδια ημέρα που η χώρα έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σημαία είναι μια έκδοση- συνέχεια της σημαίας της Βρετανικής Ονδούρας, όπως ονομαζόταν η χώρα κατά την αποικιοκρατία. Αυτή η σημαία δημιουργήθηκε το 1950. Οι δύο κόκκινες λωρίδες στην κορυφή και στο κάτω μέρος προστέθηκαν στο αρχικό σχέδιο έπειτα από την ανεξαρτησία. Στο κέντρο της σημαίας υπάρχει το Εθνόσημο της Μπελίζ. Η σημαία της Μπελίζ κατέχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να διαθέτει 12 χρώματα, τρία περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη εθνική σημαία στον κόσμο.
Ιερά Μητρόπολις Πισιδίας

Ιστορία

Στη δικαιοδοσία της Μητρόπολης ανήκαν οι επισκοπές: Καστελλορίζου, Μάκρης, Λειβησσού, Βουρδουρίου, Πάρλας, Πόρλου, Μύρων, Σπάρτης, Ατταλείας, Ελμαλού, Φοινίκης, Νησίου και Αντιφέλλου.
Ο Μητροπολιτικός ναός ήταν αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο Μητροπολίτης έφερε τον τίτλο:Μητροπολίτης Πισιδίας, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Λυκίας, Σίδης, Μυρέων και Αττάλειας και Μικράς Αντιόχειας.
Από το 1924 με την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επισκοπή έπαψε να υφίσταται ουσιαστικά αλλά ο τίτλος του επισκόπου Πισιδίας δινόταν τιμητικά σε επισκόπους του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τα τελευταία χρόνια επανασυστάθηκε ως κανονική επισκοπή για την διαποίμανση των ορθοδόξων της περιοχής με λειτουργούντες ναούς.

Αττάλεια

Στην Αττάλεια, στην παλία ελληνική συνοικία Καλιτσασλάν είχε κτισθεί από Έλληνες το 1843-1844 ο ναός του Αγίου Αλυπίου, ο οποίος μετά το 1922 περιήλθε στην ιδιοκτησία ιδιώτη. Το κτήριο είχε εγκαταλειφθει και έγιναν μικρές εργασίες συντήρησης. Αφού περιήλθε στην ιδιοκτησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, πραγματοποιήθηκε η συνολική στερέωση και αποκατάσταση του ναού , ενώ εξοπλίστηκε με ξυλόγλυπτα και εικόνες. Καθώς δέν υπήρχε πλέον ναός του Αποστόλου Παύλου στην Αττάλεια, από όπου πέρασε κατά τήν Α΄Ἀποστολική περιοδεία του, αποφασίσθηκε ο ναός να τιμάται και στο όνομα του Αγ. Παύλου. Το 2011 έγιναν τα θυρανοίξια του ναού και σε ξυλόγλυπτο Προσκυνητάρι τοποθετήθηκε η ιερά Εικόνα της Παναγίας του Κύκκου, όμοιο αντίγραφο της Θαυματουργής Εικόνας, η οποία επί αιώνες βρισκόταν στον Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Ατταλείας και την οποία οι πρόσφυγες Ατταλειώτες πήραν μαζί τους και σήμερα βρισκεται στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου Αθήνας.

Αλάγια

Στις 15 Νοεμβρίου 2015, στην πόλη της Αλάγιας (ή αλλιώς της Αλάνυας), έγιναν τα θυρανοίξια του νέου ναού της Παναγίας Πισιδιώτισσας, του πρώτου ορθόδοξου Ιερού Ναού που κτίστηκε στην ευρύτερη Μικρά Ασία μετά το 1922.
Περιστασιακά λειτουργεί και ο πρόσφατα ανακαινισμένος, από τον Δήμο Αλάνυας, ιστορικός Ι. Ναός Αγ. Γεωργίου του Βουνού. Πρόκειται για ναό του 1873, ο οποίος βρίσκεται δέκα χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης Αλάνια, μέσα στο όρια του ορεινού χωριού Μεχμετλί.
Κυνηγοί ονείρων

Είδος Μουσικής

Το είδος μουσικής των Κυνηγών Ονείρων είναι ένα μείγμα που αποτελείται από  heavy/power κιθάρες με ατμοσφαιρικά και συμφωνικά στοιχεία στα πλήκτρα, δυναμικό rythm section και  φωνητικές μελωδίες επηρεασμένες από την ελληνική_μουσική αλλά και από το ευρωπαϊκό και αμερικάνικο heavy/power. Σε μερικά από τα τραγούδια υπάρχουν οπερατικά φωνητικά, αφηγήσεις, χορωδιακά μέρη αλλά και παραδοσιακά στοιχεία .
Η μουσική, γράφεται από μέλη του συγκροτήματος,  και βασίζεται πάνω στην κύρια ιδέα που φέρνει κάποιο από τα μέλη, αφού πρώτα αυτή εγκριθεί για τραγούδι της μπάντας, από την πλειοψηφία των μελών.

Στίχοι

Οι στίχοι των Κυνηγών Ονείρων είναι στην Ελληνική γλώσσα, περιγραφικοί και γεμάτοι εικόνες αλλά ταυτόχρονα είναι λυρικοί-ποιητικοί και ως επι το πλείστον αλληγορικοί. Η θεματολογία τους καταπιάνεται συνήθως με ιστορίες και πρόσωπα από την ελληνική και παγκόσμια μυθολογία και ιστορία, αλλά και με κοινωνικά, πολιτικά και εσωτερικά προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου, πάντα δοσμένα μέσα από μία ιστορία, από ένα παραμύθι. Το σύνηθες "παιχνίδι" των στίχων των Κυνηγών Ονείρων είναι με μία ιστορία του παρελθόντος να παρουσιάζεται μια σημερινή κατάσταση. 
Αποκλειστικός στιχουργός μέχρι το 2012, είναι ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Θοδωρής Γεωργόπουλος, ενώ από το 2012 και μετά συνεργάζεται στο μεγαλύτερο μέρος των  στίχων με την έτερη τραγουδίστρια του σχήματος, Βίκυ Λαζάρου.
Ραφαέλ Αλκόρτα

Καριέρα

Γεννημένος στο Μπιλμπάο, ο Αλκόρτα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου στις ακαδημίες της τοπικής Αθλέτικ Μπιλμπάο, στις οποίες βρέθηκε το 1978 σε ηλικία μόλις 10 ετών. Το 1984, ο Αλκόρτα προβιβάστηκε στην Αθλέτικ Μπιλμπάο Β, η οποία αποτελεί την αναπληρωματική ομάδα της Αθλέτικ Μπιλμπάο και αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Β' κατηγορίας της Ισπανίας. 
Στην Αθλέτικ Μπιλμπάο Β πήρε αρκετές ευκαιρίες, κάποιες από αυτές μάλιστα ως βασικός, πραγματοποιώντας κατά διαστήματα αρκετά καλές εμφανίσεις. Το 1987, κι ενώ μέχρι τότε είχε πραγματοποιήσει 40 συμμετοχές με την Αθλέτικ Μπιλμπάο Β, ο Αλκόρτα προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Στις 24 Οκτωβρίου του 1987 πραγματοποίησε και το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Αθλέτικ Μπιλμπάο σε έναν αγώνα με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Από το 1987 και για τα επόμενα χρόνια, ο Αλκόρτα αποτελούσε μόνιμο στέλεχος της βασικής ενδεκάδας της Αθλέτικ Μπιλμπάο, προκαλώντας παράλληλα με τις εμφανίσεις του το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων τόσο εντος όσο και εκτός συνόρων της Ισπανίας. Τελικώς, η ομάδα που κατάφερε να τον αποκτήσει ήταν η Ρεάλ Μαδρίτης, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε από το 1993, μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1996-97, έχοντας ενδιάμεσα καταφέρει να κατακτήσει με το σύλλογο της Μαδρίτης δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας (1995, 1997) αλλά και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας (1993). Συνολικά, με την ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης πραγματοποίησε σε όλες τις διοργανώσεις περισσότερες από 150 συμμετοχές.
Το 1997 επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την Αθλέτικ Μπιλμπάο, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ισπανίας του 1998, ένα μόλις χρόνο δηλαδή μετά την επιστροφή του στην ομάδα. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στην ομάδα της Αθλέτικ Μπιλμπάο, ο Αλκόρτα πραγματοποίησε σε όλες τις διοργανώσεις περισσότερες από 100 συμμετοχές, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2001-02, ο Αλκόρτα πραγματοποίησε με την ομάδα του Μπιλμπάο μόλις έξι συμμετοχές. Μετά το τέλος της σεζόν αυτής, ο Αλκόρτα αποφάσισε να τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα σε ηλικία 34 ετών.
Το καλοκαίρι του 2014, ο Αλκόρτα αποδέχθηκε την πρόταση του Μίτσελ Γκονθάλεθ, πρώην συμπαίκτη του στη Ρεάλ Μαδρίτης για τρία χρόνια (1994-96) προκειμένου να αναλάβει το πόστο του βοηθού προπονητή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, πρόταση που τελικά και αποδέχθηκε.
Ο Ραφαέλ Αλκόρτα εργάζεται ως βοηθός προπονητή στο πλευρό του Μίτσελ μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ραφαέλ Αλκόρτα έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές (16) με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας (Κ16, Κ18, Κ21), ενώ από το 1990 και μέχρι το 1998 ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Ισπανίας σε επίπεδο ανδρών, συμμετέχοντας μάλιστα και σε τρία Μουντιάλ (1990, 1994, 1998).
Συνολικά, με την Εθνική Ισπανίας έχει πραγματοποιήσει αυτά τα οκτώ χρόνια 54 συμμετοχές, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.
Ουμάρ Ντιένγκ

Συλλογική Καριέρα

Γεννημένος στο Ντακάρ της Σενεγάλης, ο Ντιένγκ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία από την ΑΣΚ Ζαν ντ'Αρκ. Ο νεαρός αμυντικός μετακόμισε στην Γαλλία σε ηλικία 15 ετών, όπου και υπέγραψε στην Λιλ ΟΣΚ, έπειτα από σχετική εισήγηση του Μπερνάρ Λαμά. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 με την Λιλ το 1989. Έπειτα από αριθμό λίγων αναμετρήσεων με την Λιλ, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Λουάν-Κουισό για διάστημα μίας σεζόν. Ο Ντιένγκ επέστρεψε στην Λιλ, όπου και παρέμεινε μέχρι την μεταγραφή του στην Παρί Σεν Ζερμέν το 1996.
Ο Ντιένγκλ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην γαλλική Λιγκ 1, ωστόσο αγωνίστηκε και για λογαριασμό της Σαμπντόρια της ιταλικής Σέριε Α, της Ρίζεσπορ, της Τραμπζονσπόρ και της Κόνιασπορ της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, καθώς και της Καβάλας της ελληνικής Σούπερ Λίγκας.

Διεθνής Καριέρα

Ο Ντιένγκ αγωνίστηκε με τα χρώματα της Γαλλίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα.
Ιβάν Μπιλίμπιν

Βιογραφία

Ο Μπιλίμπιν γεννήθηκε στην πόλη Τάρκοβκα, ένα προάστιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 1898 σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών Anton Ažbe στο Μόναχο και στη συνέχεια στην Ilya Repin στην Αγία Πετρούπολη. Μετά την αποφοίτησή του τον Μάιο του 1900, πήγε στο Μόναχο όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του με τον ζωγράφο Anton Ažbe. Το 1902-1904 ο Μπιλίμπιν ταξίδεψε στον ρωσικό βορρά όπου γοητεύτηκε από την παλιά ξύλινη αρχιτεκτονική και την ρώσικη λαογραφία. Την ίδια περίοδο πήγε και στο εθνογραφικό τμήμα του Μουσείου του Αλεξάνδρου Γ' ώστε να συλλέξει εθνογραφικό υλικό και να φωτογραφίσει μνημεία της αρχαίας υπαίθριας αρχιτεκτονικής στις περιοχές Vologda, Archangelsk, Tver; Skaja; Olonezkaja και Petrozavodsk. Δημοσίευσε τα ευρήματά του στην μονογραφία Λαϊκές Τέχνες του Ρωσικού Βορρά το 1904. Μια άλλη επίδραση στην τέχνη του ήταν οι παραδοσιακές ιαπωνικές εκτυπώσεις.
Μετά την ίδρυση της Ένωσης Καλλιτεχνών Mir Iskusstva, στην οποία ήταν ενεργό μέλος, η είσοδός του στον κόσμο της γραφιστικής των εφημερίδων και των βιβλίων ξεκίνησε με ένα έργο για τον σχεδιασμό του περιοδικού Mir Iskusstva το 1899. Ακολούθησε ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός άλλων περιοδικών όπως το Dog Rose (Шиповник) και οι δαπάνες του εκδοτικού οίκου της Μόσχας. Ο Μπίλιμπιν κέρδισε φήμη το 1899 όταν κυκλοφόρησαν οι εικονογραφήσεις του στα ρώσικα παραμύθια. Κατά την Ρώσικη Επανάσταση του 1905, σχεδίασε επαναστατικές γελοιογραφίες, κυρίως για το περιοδικό Župel, το οποίο απαγορεύτηκε το 1906. Θα χρησιμεύσει και ως σχεδιαστής για την παραγωγή του 1909 The Golden Cockerel του Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, εγκατέλειψε την Ρωσία. Μετά από σύντομη παραμονή στο Κάιρο και την Αλεξάνδρεια, το 1925 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι όπου ανέλαβε την διακόσμηση ιδιωτικών αρχοντικών και ορθόδοξων εκκλησιών. Εξακολουθούσε να φιλοξενεί σε αυτά την πατρίδα του και, μετά την διακόσμηση της Σοβιετικής Πρεσβείας το 1936, επέστρεψε στην Σοβιετική Ρωσία παραδίδοντας διαλέξεις στη Ρωσική Ακαδημία Τεχνών μέχρι το 1941. Ο Μπίλιμπιν πέθανε κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ και τάφηκε σε μαζικό τάφο.

Προσωπική ζωή

Το 1902 ο Μπίλιμπιν παντρεύτηκε την μαθήτριά του Μαρίγια Γιακόβλεβνα Τσέμπερς (Мария Яковлевна Чемберс). Απέκτησαν δυο γιους, τον Αλέξανδρο (1903) και τον Ιβάν (1908). Το 1912 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά μια φοιτήτριά του, την Ρενέ Ρουντόλφοβνα Ο' Κόνελ (Рене Рудольфовна О'Коннель). Το 1923 παντρεύτηκε την ζωγράφο Αλεξάνδρα Βασιλίβγινα (Александра Васильевна Щекатихина-Потоцкая), με την οποία έκανε μια κοινή έκθεση στο Άμστερνταμ το 1929.
Ελληνική απογραφή 1889

Απογραφή αποδήμων

Στην απογραφή των προξενικών αρχών του 1889 καταγράφηκαν 135.500 Έλληνες υπήκοοι στο εξωτερικό, εκ των οποίων το 37% στο ευρωπαϊκό τµήµα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το 32% στο ασιατικό, το 15,5% στην Αφρική (Αίγυπτο) και το 12,5% στην ανατολική Ευρώπη.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου ανδρών

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χόκεϊ στον πάγο ανδρών είναι η γνωστότερη ίσως διεθνής διοργάνωση του χειμερινού αυτού αθλήματος. Διοργανώνεται από τη Διεθνή Ομοσπονδία Χόκεϊ επί Πάγου (IIHF). Από το 1920 μέχρι και το 1968, τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα που συνέπιπταν με τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες διεξάγονταν ταυτόχρονα με αυτούς. Από το 1990 είναι Παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών. 
Στον τελικό της διοργάνωσης που διεξήχθη στη Λευκορωσία, στις 25 Μαΐου 2014, η Ρωσία κατέκτησε  τον 5ο της τίτλο (και 27ο αν υπολογιστούν και οι νίκες της ΕΣΣΔ), νικώντας με 5-2 τη Φινλανδία στον τελικό του Μινσκ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Σουηδία με νίκη επί της Τσεχίας με 3-0. 
Ο πιο πρόσφατος τελικός, του 2017, είχε νικήτρια ομάδα τη Σουηδία, που κέρδισε τον 10ο της τίτλο.
Δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014

Το δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 έγινε στο κέντρο χιονοδρομιών και διάθλου Λάουρα, κοντά στην Κρασνάγια Πολιάνα του Σότσι, στη Ρωσία. Συνολικά 11 αγωνίσματα διεξήχθησαν στις 8–22 Φεβρουαρίου 2014.
Για πρώτη φορά στα χρονικά, ένα αγώνισμα μικτής σκυταλοδρομίας διεξήχθη έπειτα από σχετική απόφαση του 2011 για ένταξη στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων.
Γεβρέμ Γκρούιτς

Βιογραφία

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτηρά του και το γυμνάσιο και λύκειο στο Βελιγράδι. Στο λύκειο ασχολήθηκε πρώτη φορά με την πολιτική, το 1847 ήταν από τους ιδρυτές της κοινότητας των νέων της Σερβίας. Σπούδασε νομικά στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι όπου έγραψε τα πρώτα έργα του.
Με την επιστροφή του στη Σερβία εντάχθηκε στον κύκλο των φιλελευθέρων, ανάμεσα τους ήταν ο Μίλοβαν Γιάνκοβιτς, ο Αλίμπιγιε Βασιλίγιεβιτς, ο Γιοβάν Μπόσκοβιτς, ο Βλαντιμίρ Γιοβάνοβιτς και άλλοι, είχε θεωρηθεί ως πνευματικός ηγέτης τους. 
Από το 1854 μέχρι το 1859 εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος. Ως Γραμματέας της Συνέλευσης του Αγίου Ανδρέα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αλλαγή του καθεστώτος την πτώση και εξορία πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιόργεβιτς και την άνοδο στην εξουσία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.
Ήταν ο αναπληρωτής υπουργός εσωτερικών και δικαιοσύνης την περίοδο 1859-1860. Έπειτα έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση του πρίγκιπα Μιχαήλο, αλλά σύντομα, όπως και όλοι φιλελεύθεροι, έπεσε σε δυσμένεια όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε το 1864. Δικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων αλλά μετά από έναν χρόνο του δόθηκε χάρη.
Στις 6 Αύγουστος 1867 εξελέγη πρόεδρος της Ηνωμένης νεολαίας Σερβίας. Το 1869 έγινε διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη και μέλος του συμβουλίου της επικρατείας. Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών το 1875 και υπουργός δικαιοσύνης το 1875. Κατά την περίοδο 1880 - 1892 ήταν διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Παρίσι και τις Βρυξέλλες.
Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη (συνοικία Ιδαλίου)

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Γεώργιο (Δήμος Λατσιών), στα ανατολικά και νότια με την Παναγία Ευαγγελίστρια και στα νοτιοδυτικά και δυτικά με τη Νήσου.

Ιστορία

Η συνοικία Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη δημιουργήθηκε το 1983 στη βορειοανατολική περιοχή του Ιδαλίου.