google/wiki40b huggingface dataset:
Λέφσκι Σόφιας (ποδόσφαιρο)

Η Ιστορία

Η Λέφσκι είναι ένας από τις δύο πιο επιτυχημένες ομάδες της χώρας, έχοντας κερδίσει 26 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας και 27 Κύπελλα Βουλγαρίας.Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ στο Βουλγαρικό πρωτάθλημα. Στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις η Λέφσκι έχει φτάσει 3 φορές στα προημιτελικά του Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και 2 φορές στα προημιτελικά του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Έχει κατακτήσει τίτλους ως Λέφσκι-Σπαρτάκ όταν και αναγκάστηκε να συγχωνευτεί με την Σπαρτάκ Σόφιας, το σύλλογο της αστυνομίας από το κομμουνιστικό καθεστώς και Βίτοσα  μετά από ταραχές στον τελικό κυπέλλου το 1985 εναντίον της ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Το 2006 έγινε η πρώτη βουλγαρική ομάδα που κατάφερε να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. 
Στη Λέφσκι αγωνίστηκε και ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που γέννησε το ποδόσφαιρο της Βουλγαρίας, σύμφωνα με ψηφοφορία που έγινε το 2000, ο Γκεόργκι Ασπαρούχωφ, που σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1971. Προς τιμήν του το γήπεδο της Λέφσκι φέρει το όνομα του.

Αντίπαλοι

Η μεγαλύτερη αντίπαλος της Λέφσκι είναι η ΤΣΣΚΑ Σόφιας , καθώς και αγώνες μεταξύ των δύο πλευρών αναφέρονται συνήθως ως τα αιώνια Ντέρμπι στη Βουλγαρία.

Η υπόθεση του ντέρμπι του 2009

Το 2009  η Λέφσκι Σόφιας έλαβε ένα φαξ σύμφωνα με το οποίο η ομάδα της Ρουμπίν Καζάν ενδιαφερόταν για 4 παίκτες της βουλγαρικής ομάδας (Ζίφκο Μιλάνοφ, Γιουσέφ Ραμπέχ, Ντάρκο Τάσεφσκι και Ζε Σοάρες). Σύμφωνα με αυτό η ομάδα της Ρούμπιν προσέφερε 4 εκατομμύρια για τους παίκτες, παρά την λήξη της μεταγραφικής περιόδου, καθώς η γρίπη των χοίρων υποτίθεται πως είχε χτυπήσει την ομάδα της και η UEFA έδωσε ειδική άδεια για έξτρα μεταγραφές. Ταυτόχρονα στην ομάδα της Λέφσκι παρουσιάστηκε κάποιος παράγοντας που έπεισε τη διοίκηση της να δώσει άδεια στους παίκτες για να μεταβούν στη Ρωσία, μια μέρα πριν το ντέρμπι της Λέφσκι με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Στην Μόσχα τους υποδέχθηκε κάποιος που παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος της Ρούμπιν, ο οποίος όμως την επόμενη ημέρα εξαφανίστηκε. Τότε έγινε γνωστό πως δεν υπήρχε καμία σχέση με την Ρούμπιν, ενώ οι παίχτες γύρισαν στην Σόφια, χωρίς όμως να προλάβουν να αγωνιστούν στο ντέρμπι με τη ΤΣΣΚΑ Σόφιας, όπου η Λέφσκι έχασε με 0-2. Στο παιχνίδι σημειώθηκαν επεισόδια, ενώ έγινε γνωστό πως υπήρξε αύξηση του πονταρίσματος στη νίκη της ΤΣΣΚΑ σε διάφορα στοιχηματικά γραφεία.
Έμενταλ

Το έμενταλ ή έμμενταλ είναι κίτρινο ημίσκληρο τυρί από γάλα αγελάδας το οποίο προέρχεται από την περιοχή γύρω από το Έμενταλ (κοιλάδα του Έμμε) στο καντόνι της Βέρνης στην Ελβετία. Η ονομασία Έμενταλ (Emmentaler Switzerland) είναι προϊόν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, αλλά η ονομασία εμμεντάλερ όχι, και έτσι τυριά που αποκαλούνται εμμεντάλερ παράγονται και στη Γαλλία και στη Βαυαρία. Πολλές φορές αναφέρεται απλά ως ελβετικό τυρί. Το έμενταλ έχει γλυκιά, αλλά όχι πολύ έντονη, γεύση .
Το έμενταλ πρέπει να παλαιωθεί για τουλάχιστον 4 μήνες. Υπάρχουν τρεις τύποι βακτηρίων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή του: ο στρεπτόκοκκος ο θερμόφιλος, λακτοβάκιλλοι και προπιονιβακτήριο του Φρόιντενράιχ (Propionibacterium freudenreichii). Στο τελικό στάδιο της παραγωγής του τυριού, το P. freudenreichii καταναλώνει το γαλακτικό οξύ που παρήγαγαν τα άλλα βακτήρια και απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο σχηματίζει φυσαλίδες. Η αδυναμία να απομακρυνθούν αυτές οι φυσαλίδες, εξαιτίας της ανεπαρκούς πίεσης, δημιουργεί και τις τρύπες που χαρακτηρίζουν αυτό το τυρί. Ιστορικά, οι τρύπες θεωρούνταν σημάδι ατέλειας και οι τυροκόμοι προσπαθούσαν να τις αποφύγουν.
Το έμενταλ χρησιμοποιείται σε μια ποικιλία πιάτων, όπως το σουφλέ και το ογκρατέν, καθώς και σαν κολατσιό. Επίσης χρησιμοποιείται και στο φοντύ.
Αοιδός

Ο αοιδός   στην Αρχαία Ελλάδα ήταν επικός ποιητής που αυτοσχεδίαζε,συνέθετε αλλά και τραγουδούσε επικά ποιήματα. Αυτοσχεδίαζαν προφορικά βοηθούμενοι από τη Μούσα, ότι τάχα αυτή τους απάγγελε τα θέματα που επέλεγαν να τραγουδήσουν. Στο έπος Οδύσσεια του Ομήρου ο αοιδός εμφανίζεται σαν πρόσωπο σεβαστό, στο παλάτι του βασιλιά Μενέλαου να τραγουδάει με τη συνοδεία κιθάρας/φόρμιγγας και στην Ιλιάδα σαν μοιρολογητής. Επώνυμοι αοιδοί της Οδύσσειας ήταν ο Φήμιος και ο Δημόδοκος. Συμμετείχαν σε λαϊκά πανηγύρια, συμπόσια αρχόντων,εορταστικές εκδηλώσεις της κοινότητας, δημόσιους αγώνες κλπ  και έτερπαν τους ακροατές ψάλλοντας ή απαγγέλοντας τα επικά αυτά ποιήματα. Σύντομα έγιναν επαγγελματίες περιζήτητοι και το κάθε ανάκτορο ήθελε να έχει τον αοιδό του. Η αλήθεια είναι ότι οι αοιδοί μπορούσαν να αυτοσχεδιάζουν γιατί, εκτός από το ταλέντο που σίγουρα διέθεταν, εκπαιδεύονταν για το έργο τους, οι νεότεροι από τους παλαιότερους, γονείς ή δασκάλους.
Είχαν στη διάθεσή τους ένα "ρεπερτόριο" θρύλων και μοτίβων, μεταβιβασμένα από γενιά σε γενιά, το οποίο μπορούσαν να προσαρμόσουν με παραλλαγές και αυτοσχεδιασμούς κατά περίπτωση.
Κώστας Γκόντζος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1959 στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας. Τελείωσε το 2ο Λύκειο Ζωγράφου στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1973. Είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την διάρκεια των σπουδών του, υπήρξε στέλεχος της ΚΝΕ.

Δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος ξεκίνησε από την Αθλητική Ηχώ, απ' όπου αποχώρησε το 1991 μαζί με αρκετούς συναδέλφους του με προορισμό την νεοσύστατη τότε ΩΡΑ ΓΙΑ ΣΠΟΡ, για να επανέλθει τελικά στην Αθλητική Ηχώ και να αναλάβει υπεύθυνος του ρεπορτάζ του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 2000 ξεκίνησε την έκδοση, με δική του πρωτοβουλία, της εβδομαδιαίας αθλητικής εφημερίδας Fair-play.
Αποχωρώντας εκ νέου από την εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, ανέλαβε από την πρώτη μέρα λειτουργίας της (2001) την διεύθυνση της καινούριας αθλητικής εφημερίδας DERBYsports. Μετά την αναστολή της λειτουργίας της τον Ιούνιο του 2009 από τον εκδότη της Αντώνη Δελλατόλα, ο Κώστας Γκόντζος προχώρησε σε συνεργασία με συναδέλφους του στην έκδοση της εφημερίδας DERBYnews, η οποία αποτέλεσε συνέχεια της DERBYsports, διατηρώντας την θέση του διευθυντή.
Έχει συνεργαστεί, ως ραδιοφωνικός παραγωγός και παρουσιαστής, με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΡΑΔΙΟ 5, Αθήνα 9.84, ΣΚΑΙ και NOVASPORTFM. Από το 2017 αρθρογραφεί στην αθλητική ιστοσελίδα sportdog.gr

Σχέσεις με Γιάννη Βαρδινογιάννη

Ο Κώστας Γκόντζος ανέκαθεν στήριζε την διοίκηση της οικογένειας Βαρδινογιάννη, τόσο επί Γιώργου Βαρδινογιάννη όσο και επί Γιάννη Βαρδινογιάννη. Για αυτόν τον λόγο, έχει έλθει σε σύγκρουση με ένα τμήμα των φιλάθλων του Πανθηναϊκού, και κυρίως τους οργανωμένους. Μετά τις αγωνιστικές αποτυχίες της πολυμετοχικότητας και της διοίκησης Αλαφούζου, ο Γκόντζος υποστηρίζει ότι οι απόψεις του έχουν δικαιωθεί.
Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων

Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (Γ.Γ.Δ.Ε.) ήταν κομμάτι του Οργανογράμματος του Υπουργείου Οικονομικών έως το 2016.

Οργάνωση

Με τον Νόμο 4389/2016 (Φ.Ε.Κ. 94/Α) η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων καταργήθηκε και στη θέση της συστάθηκε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ως Ανεξάρτητη Αρχή δίχως νομική προσωπικότητα.

Διοίκηση

Γενικός Γραμματέας δημοσίων εσόδων ήταν ο Γιώργος Πιτσιλής, ο οποίος μετά την κατάργησή της ανέλαβε τη θέση του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων. Ως γενικός γραμματέας δημοσίων εσόδων λογοδοτούσε στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη και προΐστατο της Γενικής Διευθύνσεως Τελωνείων και ειδικών Φόρων κατανάλωσης.
Βίκτωρ Φρειδερίκος του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Σοφίας-Αλμπερτίνας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου κόμη του Ζολμς-Ζόννενβαλντε.
Το 1765 απεβίωσε στο Μπέρνμπουρκ σε ηλικία 65 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος-Αλβέρτος.
Εξέγερση στο Σινά

Η εξέγερση στο Σινά είναι μια συνεχιζόμενη σύγκρουση στη χερσόνησο του Σινά της Αιγύπτου μεταξύ Ισλαμιστών μαχητών και αιγυπτιακών δυνάμεων ασφαλείας, η οποία περιλαμβάνει επιθέσεις εναντίον αμάχων. Η εξέγερση άρχισε μετά την έναρξη της αιγυπτιακής κρίσης, κατά την οποία ανάπηκε ο επί σειρά ετών πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ στην αιγυπτιακή επανάσταση του 2011.
Φρειδερίκος ΣΤ΄ του Τσόλερν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Ε΄ κόμη του Τσόλερν και της Ούντιλχιλτ, κόρης του Χάρτμαν κόμη του Ντίλλινγκεν.
Περί το 1288 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Φρειδερίκο τον νεότερο. Αργότερα ο ίδιο έτος, οι δύο αδελφοί διαίρεσαν την πατρική επικράτεια: ο πρώτος έλαβε το μεγαλύτερο μέρος της κομητείας και ο δεύτερος τις κυριότητες του Σάλκσμπουρκ & Μύλχαϊμ. Το 1296 ο Φρειδερίκος ΣΤ΄ πώλησε μία περιοχή στο αββαείο του Μπέμπενχαουζεν.
Το 1298 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φρειδερίκος Ζ΄ και μετά ο Φρειδερίκος Η΄.
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004

Ιστορία

Η καταγωγή του διαγωνισμού χρονολογείται από το 2000, όταν το Danmarks Radio πραγματοποίησε διαγωνισμό τραγουδιού για τα παιδιά της Δανίας το έτος αυτό και το επόμενο έτος. Η ιδέα επεκτάθηκε σε ένα σκανδιναβικό φεστιβάλ τραγουδιού το 2002, MGP Nordic, με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ως συμμετέχοντες. Η EBU πήρε την ιδέα για έναν διαγωνισμό τραγουδιού με παιδιά και άνοιξε τον διαγωνισμό σε όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU, καθιστώντας την πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", με το όνομα του ήδη δημοφιλούς ανταγωνισμού τραγουδιού της EBU, του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Ζητήθηκε από τη Δανία να φιλοξενήσει το πρώτο πρόγραμμα μετά από την εμπειρία τους με τους δικούς τους διαγωνισμούς και το MGP Nordic.

Τοποθεσία

Η Νορβηγία ήταν η τρίτη χώρα που επέλεξε για αυτόν τον διαγωνισμό, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοφωνίας (EBU) είχε αρχικά επιλέξει την ITV του Ηνωμένου Βασιλείου για να την φιλοξενήσει στο Μάντσεστερ. Ωστόσο, η ITV έβγαλε τον Μάιο του 2004 λόγω προβλημάτων χρηματοδότησης και προγραμματισμού. [9] Ο τόπος διοργάνωσης της εκδήλωσης μεταφέρθηκε στην Κροατία, τη χώρα που κέρδισε το 2003 [10], αλλά ο Κροάτης ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός HRT είχε ξεχάσει ότι ο μελλοντικός τόπος της εκδήλωσης είχε ήδη κλείσει για την περίοδο που έπρεπε να πραγματοποιηθεί ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Νέου Ευρωβίσκου [11] Έτσι, η NRK πρότεινε να διοργανώσει τον επόμενο διαγωνισμό.
Η αίθουσα Håkons, που μερικές φορές ασκείται ως Håkon Hall και Haakons Hall, είναι ένας αρένα που βρίσκεται στο Stampesletta στο Lillehammer της Νορβηγίας. Με μια ικανότητα θεατών 11.500 ατόμων, είναι ο μεγαλύτερος χώρος χάντμπολ και χόκεϊ επί πάγου στη χώρα. Το Håkons Hall χρησιμοποιείται συχνά για τουρνουά χάντμπολ και χόκεϊ επί πάγου, συναυλίες, εκθέσεις, συνέδρια και δεξιώσεις. Ο χώρος ανήκει στο Δήμο Lillehammer μέσω της θυγατρικής εταιρείας Lillehammer Olympiapark, η οποία κατέχει όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις στο Lillehammer. Το Νορβηγικό Ολυμπιακό Μουσείο βρίσκεται στην αρένα, η οποία βρίσκεται δίπλα στο μικρότερο Kristins Hall. Η αίθουσα άνοιξε την 1η Φεβρουαρίου 1993 με κόστος 238 εκατομμύρια νορβηγικές κορόνες (NOK).

Δομή ψηφοφορίας

Όλες οι χώρες χρησιμοποίησαν τηλεοπτικές εκπομπές για να αποφασίσουν για την πρώτη τους δέκα. Κατά τη συνήθη μόδα της Eurovision, το αγαπημένο τραγούδι της κάθε χώρας έλαβε 12 πόντους, το δεύτερο το αγαπημένο τους 10, και το τρίτο με το δέκατα αγαπημένα έδωσαν 8-1 πόντους.
Tsopana Rave

Πρώτα Χρόνια, Κορνηλία & Πρώτοι Δίσκοι

Τα πρώτα δύο τους χρόνια τα πέρασαν γράφοντας κομμάτια και ερμηνεύοντάς τα live, σε όλη την Ελλάδα περιοδεύοντας με ιδιόκτητο βαν. Το 1995 κυκλοφορούν το πρώτο τους single με τίτλο H Κορνηλία από δική τους Δισκογραφική εταιρία. Το 1997 κυκλοφορεί ο πρώτος κανονικής διάρκειας δίσκος τους: Tsopana Rave από την EMI. Ο ήχος του άλμπουμ χαρακτηρίζεται ως εναλλακτική ροκ αλλά παραμένει πολύπλευρος καθώς είναι ταυτόχρονα χαλαρός και σκληρός ενώ ο στίχος μεταβάλλεται από δυναμικό ή κωμικοτραγικό σε μυστηριώδη εκφράζοντας σκέψεις και εσωτερικές αναζητήσεις. Ιδιαίτερη επιτυχία γνωρίζουν τα τραγούδια Δώσε ότι έχεις και "Μου το'χα πει" . Μετά από δύο χρόνια κυκλοφορούν το δεύτερο δίσκο τους Tsopana Rave II από την EMI, που ακολουθεί το ίδιο μοτίβο μουσικά αλλά προσθέτονται νέα στοιχεία όπως οι ερωτικοί στίχοι και τα landscape tracks. Τα μέλη του συγκροτήματος έχουν δηλώσει ότι ο 2ος δίσκος ήταν το αδύναμο σημείο της σταδιοδρομίας τους επειδή δεν είχαν την ελευθερία που είχαν στην πρώτη δουλειά τους αν και περιέχει τα επιτυχημένα Αν μου κρύβεις την αλήθεια και Προυπήρχα.

Tsopana Rave 3 & Νεότερα Χρόνια

Ακολούθησε η αποχώρηση του Παναγιώτη Νταβέλου από το συγκρότημα. Μετά από πέντε χρόνια σιωπής κυκλοφορούν τελικά τον τρίτο τους δίσκο από την δική τους εταιρία Live Records Τsopana Rave III, που χαρακτηρίζεται ως μίξη του πρώτου και του δεύτερου δίσκου. Ο ήχος του άλμπουμ συνδυάζει όλα τα προηγούμενα στοιχεία με μυστηριώδη αλλά και ερωτικό στίχο και φορτισμένη,έντονη ή απαλή μουσική μαζί με ένα dvd με συνεντεύξεις, video από συναυλίες, ηχογραφήσεις, πρόβες και video clips. Ακολούθησε η διάλυση του συγκροτήματος. 

Τα χρόνια που ακολούθησαν οι Tsopana Rave επανασυνδέθηκαν σε αρκετές περιστάσεις για να παίξουν live συναυλίες. Το 2007 η ""EΜΙ" βγάζει από τη σειρά συλλογών "Μεγάλα Τραγούδια", cd με κομμάτια των "Τσοπάνα Rave" επιλεγμένα από όλη τους τη δισκογραφία. Έκαναν δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις στην σατιρική εκπομπή Ράδιο Αρβύλα για να ερμηνεύσουν τα κομμάτια Μου το 'χα πει και Είμαι ninja. Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκαν με τα side projects τους για να επανενωθούν οριστικά το 2013 όπου ερμήνευσαν live για πρώτη φορά στο Park Festival στο Ίλιον Αττικής με το νέο μέλος τους, τον Σπύρο Σπυρόπουλο (κιθάρα) και τον Παναγιώτη Νταβέλο (ως guest).

Μέλη

Τωρινή σύνθεση:
Δημήτρης Καλαντζής (φωνή) 
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (κιθάρα) 
Duru (μπάσο) 
Νίκος Σπυρόπουλος (τύμπανα)
Σπύρος Σπυρόπουλος (κιθάρα)
Πρώην Μέλη:
Παναγιώτης Νταβέλος (πιάνο/πλήκτρα)
Διαμαντίδης Διαμαντής  (Κιθάρα, Φωνητικά)

Δισκογραφία

*Η Κορνηλία - 1995
*Tsopana Rave - 1997
*Tsopana Rave II - 2000
*Tsopana Rave III - 2005
Πολιορκία της Πάτρας (1687)

Η μάχη

Από τις 10-20 Ιουλίου του 1687, το βράδυ, τα Ενετικά στρατιωτικά αγήματα ξεκίνησαν από το Εγκλιμενό της Λευκάδας που ανήκε στην Βενετία για την Πάτρα. Την επόμενη μέρα έπλεαν στον Πατραϊκό κόλπο και στην περιοχή του Ρίου προσπαθώντας να βρουν παραλία ελεύθερη να κάνουν εκεί απόβαση, πράγμα δύσκολο επειδή οι Οθωμανοί περίμεναν την επίθεση τους είχαν οχυρώσει όλη την παραλία. Έτσι οι Ενετοί αποβιβάστηκαν κοντά στην Πάτρα χωρίς να αντιμετωπίσουν αντίσταση κι έπιασαν κι αιχμαλώτους.
Λίγη ώρα μετά την απόβαση τους δέχτηκαν επίθεση από Οθωμανικό ιππικό, 100 ιππείς που έρχονταν από τα νότια, μετά από μικρή μάχη οι Ενετοί είχαν 7 τραυματίες ενώ οι Οθωμανοί 20 νεκρούς. Επειδή οι Οθωμανοί είχαν στήσει πολυβόλα στον δρόμο της παραλίας περιμένοντας τους από εκεί, οι Ενετοί αποφάσισαν να διασχίζουν ένα δύσβατο δρόμο μέσα από δάσος. Ξεκίνησαν το βράδυ και ο δρόμος ήταν τόσος δύσβατος που αναγκάστηκαν να περνάνε ένας ένας οι στρατιώτες σε πολλά σημεία του κουβαλώντας και τα πολυβόλα. Την άλλη μέρα το μεσημέρι είχαν φτάσει κοντά στην πόλη. Παράλληλα την ίδια ώρα που ξεκίνησαν την πορεία στο δάσος Ενετικά πλοία με επτανήσιους καπεταναίους παρενοχλούσαν τα δύο κάστρα και εμπόδιζαν την συγκοινωνία των Οθωμανών από το στενό του Ρίου.
Μόλις οι δύο στρατοί ήρθαν σε επαφή ξεκίνησε η μάχη η οποία ξεκίνησε με επίθεση του οθωμανικού ιππικού που αντιμετωπίστηκε από το σύνταγμα του Ανοβέρου με επιτυχία. Έπειτα το Οθωμανικό ιππικό επιτέθηκε ξανά κατά των Ενετών όπου κι πάλι βρήκαν μεγάλη αντίσταση αλλά τράπηκαν και σε φυγή καταδιωκόμενοι από τους Δραγώνους και Σκλαβούνους του συντάγματος του Ανοβέρου. Αναφέρεται ότι ο κόμης Καίνιγσμαρκ βλέποντας το σύνταγμα να τρέπει σε φυγή τους Οθωμανούς σύμφωνα με το σχέδιο που είχε καταρτίσει δεν μπόρεσε να κρατήσει την χαρά του και φώναζε χαρούμενος. Οι Οθωμανοί εγκατέλειψαν το στρατόπεδο τους μάλιστα φεύγοντας του έβαλαν φωτιά, ανάμεσα τους ήταν και 2.000 γενίτσαροι.
Μετά το τέλος της μάχης οι Βενετοί βρήκαν γύρω στους 2000 Οθωμανούς νεκρούς και τραυματίες ενώ στην κατοχή τους έπεσε και η σημαία του Σερασκέρη , πολλά πολυβόλα, προμήθειες και πολεμοφόδια. Κατά της πόλης κινήθηκε ο λοχαγός Νέγκρο αλλά βλέποντας εκεί οι Οθωμανοί τι έγινε στο πεδίο της μάχης εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και έφυγαν μαζί με τα πολυβόλα που είχαν. Έτσι ο Νέγκρο μπήκε στην πόλη και την κατέλαβε αναίμακτα. Το ίδιο έγινε και στο Αντίρριο όπου ο διοικητής του φρουρίου Μεχμέτ Πασάς με 6000 στρατιώτες το εγκατέλειψε κι έφυγε, στο Ρίο το ίδιο έκανε και ο εκεί διοικητής του Χουσελδερέμ Μεχμέτ, όπως και στην Ναύπακτο.
Από τις πρώτες ενέργειες του Μοροζίνη ήταν να αλλάξει τα τζαμιά της πόλης σε λατινικούς ναούς κι διόρισε προβλεπτή της πόλης τον Ιερόλυμο Πριούλη όπου έπειτα αντικαστάθηκε από τον Φαλιέρο Γκάρζονη
Ιωάννης του Βρανδεμβούργου-Κύστριν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρης του Ιωάννη της Δανίας.
Το 1571 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών.
Λαδοχώρι Θεσπρωτίας

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την αυτοκρατορική περίοδο (1ο -3ο μ.Χ. αιώνα), μαρτυρείται η ύπαρξη ρωμαϊκού οικισμού σ' ένα αντέρεισμα του βουνού Ζούμπρι, που υψώνεται βορειοανατολικά από το σημερινό Λαδοχώρι, πλάι στο ρέμα που διασχίζει το χωριό. Οι κάτοικοί του θα ασχολούνταν με την αλιεία και την κτηνοτροφία, ενώ θα εκμεταλλεύονταν και ένα μέρος του κάμπου που εκτείνεται μεταξύ Λαδοχωρίου, Ηγουμενίτσας και Γραικοχωρίου. Η ιδιαίτερη πάλι ανάπτυξη της ελαιοκαλλιέργειας στα νεότερα χρόνια, που μαρτυρείται κι από την ονομασία του χωριού, ήταν ενδεχομένως διαχρονική και θα μπορούσε να αναχθεί ως την αυτοκρατορική ακόμη περίοδο.  Οι ανασκαφές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στην περιοχή του Λαδοχωρίου έχουν φέρει στο φως τμήματα του οδικού δικτύου του οικισμού και κατόψεις κατοικιών και καταστημάτων. Το πιο σημαντικό εύρημα των ανασκαφών αποτελεί η "ρωμαϊκή έπαυλη". Πρόκειται για ένα ερθογώνιο κτίσμα με δωμάτια και διάφορα εργαστήρια εργαστήρια. Στα δυτικά του ανακαλύφτηκε ταφικός θάλαμος με τρεις σαρκοφάγους του 2ου αιώνα π.Χ.

Δημογραφικά στοιχεία

Στο παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζεται η εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού:
Γεώργιος Γεωργαντάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1967 στην Αγία Παρασκευή Κιλκίς. Αποφοίτησε από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Κομοτηνής. Μετακόμισε στο Κιλκίς όπου εργάστηκε ως δικηγόρος. Είναι αντιπρόεδρος του Α.Ο. Κιλκισιακού.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2009. Έχει εκλεγεί βουλευτής Κιλκίς από τον Μάιο του 2012 σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Από τις 9 Ιουλίου 2019 είναι υφυπουργός Απλούστευσης Διαδικασιών στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1959-1960

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1959–60 διεξήχθη για δεύτερη συνεχή χρονιά στη Θεσσαλονίκη. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1960 και ολοκληρώθηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου. Η έναρξη ήταν προγραμματισμένη να γίνει στις 10 Σεπτεμβρίου, όμως αναβλήθηκε δύο φόρες λόγω βροχής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο αήττητος Ολυμπιακός για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Οι αγώνες εγιναν στο γυμναστήριο της ΧΑΝΘ, με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων, τριών από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης (ΠΑΟΚ, Άρης και Ηρακλής), τεσσάρων από το πρωτάθλημα Κέντρου (Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Σπόρτινγκ και Πανελλήνιος) καθως και του Ολυμπιακού Αντίς Αμπέμπα, μια ομάδα ελλήνων ομογενών από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας.
Η σύνθεση του πρωταθλητή Ολυμπιακού: Γιάννης Σπανουδάκης, Αλέκος Σπανουδάκης, Αργυρόπουλος, Καλούδης, Γερακαράκης, Βαμβακούσης, Πολυχρονίου, Φασίλης, Δουράτσος, Νικολαΐδης, Σπανός, Καζουνίδης. Προπονητής: Γιάννης Σπανουδάκης.
Αλί Σοϊλί

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Μαζούνγκα της Μαδαγασκάρης στις 7 Ιανουαρίου 1937. Έζησε εκεί τα περισσότερα από τα παιδικά του χρόνια. Μορφώθηκε στη Μαδαγασκάρη και στη Γαλλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στα νησιά Κομόρες και εργάστηκε για την αγροτική και την οικονομική ανάπτυξη. Αποφάσισε την κάθοδό του στην πολιτική και έγινε θαυμαστής του Μαοϊσμού.

Άνοδος στην εξουσία

Τον Ιούλιο του 1975 οι Κομόρες απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τη Γαλλία. Σχεδόν έναν μήνα μετά, στις 3 Αυγούστου του 1975 ο Σοϊλί ανέτρεψε με πραξικόπημα τον πρόεδρο Αχμέτ Αμπνταλά με τη βοήθεια του Γάλλου μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ, και έγινε αρχηγός ενός επαναστατικού συμβουλίου του οποίο κατέλαβε την εξουσία. Έγινε επίσημα πρόεδρος του επαναστατικού συμβουλίου τον Ιανουάριο του 1976. Στις 28 Οκτωβρίου του 1977 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε η παραμονή του Σοϊλί στην εξουσία, με ποσοστό 56,6% υπέρ του ηγέτη. Ακολούθησε σοσιαλιστική οικονομική πολιτική και προσπάθησε να μεταβάλλει την κομοριανή κουλτούρα, μακριά από τα δυτικά πρότυπα. Μεταξύ άλλων άλλαξαν οι ονομασίες των 4 νησιών από Ανζουάν, Μοελί, Μεγάλη Κομόρα και Μαγιότ στα μη γαλλικά: Nzwani, Mwali, Ngazidja, και Mahore. Επί των ημερών του επιδεινώθηκαν οι σχέσεις των Κομορών με τη Γαλλία. Επέτρεψε σε νεότερα σε ηλικία άτομα να αναλάβουν περισσότερες πρωτοβουλίες (το ηλικιακό όριο για τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου μειώθηκε στα 14 χρόνια) και αποθάρρυνε την μελέτη της Ιστορίας. Επίσης, νομιμοποίησε την κάνναβη.

Ανατροπή και θάνατος

Ο Αμπνταλά πλήρωσε τον μισθοφόρο Μπομπ Ντενάρ, ο οποίος ανέτρεψε με ένα ακόμα πραξικόπημα τον Σοϊλί, στις 13 Μαΐου του 1978. Ο Αμπνταλά έγινε ξανά πρόεδρος και λίγο αργότερα ο Σοϊλί σκοτώθηκε υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες από τους υποστηρικτές του Αμπνταλά, στις 29 Μαΐου του 1978. Επίσημα, αναφέρθηκε η εκδοχή ότι είχε αποπειραθεί να δραπετεύσει. Ο μεγαλύτερος δίδυμος αδερφός του, Σαΐντ Μοχάμετ Τζοχάρ, ανέτρεψε τον Αμπνταλά, πιθανότατα με τη βοήθεια του Ντενάρ, το 1989 και θήτευσε ως πρόεδρος των Κομορών ως το 1996.