google/wiki40b huggingface dataset:
Ελάτη Κοζάνης

Ιστορία

Κοντά στο χωριό, στη θέση «Τουρνίκι», που βρίσκεται στην όχθη ενός παραπόταμου του Αλιάκμονα, επισημάνθηκαν τα λείψανα αρχαίου οικισμού, ο οποίος φαίνεται ότι έλεγχε τη φυσική διάβαση που οδηγούσε από την ορεινή αυτή περιοχή της  Ελιμιώτιδας  στον κάμπο της Δημηνίτσας.
Το χωριό συναντάται στον κώδικα της Ζάβορδας το 1532 με το όνομα Λουζιανή. Αναγράφονται 334 βαπτιστικά με την πρώτη γραφή και 293 με τη δεύτερη.
Λουζιανή είναι βουλγάρικη λέξη και σημαίνει «αμπελότοπος». Σύμφωνα με δημοσίευμα του Κ. Α. Γουναρόπουλου στο περιοδικό ΠΑΝΔΩΡΑ : «Τα ονόματα δε ταύτα βεβαίως κατέλιπον ενταύθα οι Βούλγαροι από τον 6ο αιώνος» (χωριό με το όνομα Λουζιανή υπάρχει τον 6ο αιώνα).
Το χωριό είναι γέννημα δύο οικισμών, Στεφάνης και Παλιόχωρας, που βρισκόταν ανατολικά από τη σημερινή θέση.
Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι των δύο οικισμών αλληλοεξοντώθηκαν όταν κατά την τέλεση του εθίμου «Ρουγκατζιάρια» συναντήθηκαν στη θέση «Παλικαριά». Σύμφωνα με το έθιμο δεν έπρεπε να συναντηθούν. Αν όμως συναντιόταν πολεμούσαν μέχρι τελικής πτώσεως.
Κάπως έτσι δικαιολογούν οι κάτοικοι την εξαφάνιση των δύο οικισμών και τη δημιουργία του νέου χωριού από όσους απέμειναν στην σημερινή θέση.
Η θέση αυτή προτιμήθηκε σαν η πιο κατάλληλη γιατί δεσπόζει της γύρω περιοχής, διαθέτει πηγές με νερό και έχει γύρω αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις.
Στα 1872 στο χωριό κατοικούσαν 80 οικογένειες Ελλήνων χριστιανών. Το 1901 είχε 127 οικογένειες και το 1906, 751 κατοίκους. Το 1907 είχε 127 οικογένειες και 780 κατοίκους. 
Το 1933 η Λουζιανή μετονομάστηκε σε Ελάτη προφανώς λόγω του δάσους των ελάτων που εκτείνεται πάνω από το χωριό, στο βουνό Μπουνάσια.

Μοναστήρι της Ζάβορδας

Απέναντι από το χωριό και σε επιβλητική θέση πάνω από τον Αλιάκμονα βρίσκεται το μοναστήρι της Ζάβορδας. Η μονή ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Γρεβενών.
Η μονή ιδρύθηκε από τον Όσιο Νικάνορα από τη Θεσσαλονίκη (1532 ή 1534) δίπλα σε Βυζαντινό ναϋδρίο του Αγίου Γεωργίου. Το καθολικό της Μονής διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες που αποδίδονται στον Θηβαίο ζωγράφο Φράγκο Κατελάνο.
Σύμφωνα με την παράδοση το όνομα Ζάβορδα οφείλεται στον Τούρκο πασά της περιοχής που είχε το παιδί του άρρωστο. Όταν ο Όσιος Νικάνορας το βοήθησε να γίνει καλά, ο Τούρκος είπε στον Όσιο Νικάνορα «Ζα Βαρδά», που σημαίνει παρ’ τα όλα.
Άνδειρα

Η Άνδειρα, ή Άνδιρα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μυσίας. Βρισκόταν κοντά στη Σκήψιν και την Πιονία.
Παρά την πόλη αυτή βρισκόταν στην αρχαιότητα σπουδαία μεταλλεία για τα οποία ο Στράβων αναφέρει μεταξύ άλλων: "έστι δε λίθος περί τα Άνδειρα, ος καιόμενος σίδηρος γίνεται είτα μετά γης τινός καμίνευσης αποστάζει ψευδάργυρον. η προσλαβούσα χαλκόν το καλούμενον γίνεται κράμα ό τινες ορείχαλκον καλούσι".
Στην Άνδειρα λατρευόταν ιδιαίτερα η μητέρα των θεών, η θεά Κυβέλη καλούμενη "Ανδιρηνή" προς τιμή της οποίας υπήρχε σπουδαίο ιερό με άλσος και σε απόσταση 130 σταδίων υπόγειο άντρο αυτής.
Τσουμπάκα

Χαρακτήρας

Ο Τσουμπάκα είναι ένα Γούκι ηλικίας 200 ετών. Γίνεται σύντροφος του Χαν Σόλο όταν ο Χαν, ο οποίος ήταν αξιωματικός της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, αρνήθηκε να εκτελέσει διαταγή για να τον σκοτώσει. Εξαιτίας αυτής της πράξης του ο Χαν εκδιώχθηκε από τον Αυτοκρατορικό Στρατό και έγινε λαθρέμπορος. Για να ξεπληρώσει το χρέος του, ο Τσουμπάκα προστάτευε τον Χαν για το υπόλοιπο της ζωής του, και έγινε συγκυβερνήτης του Μιλένιουμ Φάλκον. Με ύψος 2,28 μέτρα, ο Τσουμπάκα είναι τρομερός στην όψη. Το όπλο του είναι ένα τόξο-λέιζερ των Γούκι. Ο Τσουμπάκα ονομάστηκε ως ένας από "καλύτερους συντρόφους" στην κινηματογραφική ιστορία από το Entertainment Weekly.
Δήμος Ηρακλείας

Ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Ηρακλείας αποτελείται από 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Ligne claire

Ligne claire ή Klare lijn (γαλλικά και ολλανδικά για «καθαρή γραμμή») ονομάζεται ένα σχεδιαστικό στυλ που συναντάται στον χώρο των κόμικς, κυρίως στη γαλλοβελγική σχολή, και χαρακτηρίζεται από καθαρά περιγράμματα, απουσία σκίασης και φλατ χρωματισμό. Εισηγητής της τεχνοτροπίας αυτής είναι ο Hergé, δημιουργός του Τεντέν. Άλλοι δημιουργοί που συστηματικά χρησιμοποίησαν την ligne claire είναι οι Εντγκάρ Π. Ζακόμπς, Ζακ Μαρτέν και Τεντ Μπενουά. Ο όρος επινοήθηκε από τον Γιόοστ Σβάρτε, το 1977.

Ιστορία

Ο Hergé ξεκίνησε την καριέρα του σχεδιάζοντας σε ένα πιο πρόχειρο στυλ, με χαρακτηριστικότερο το πρώτο άλμπουμ του Τεντέν (Στη Χώρα των Σοβιέτ). Το 1934 ο Hergé συνεργάστηκε με τον Ζανγκ Τσόνγκρεν, Κινέζο φοιτητή στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, ο οποίος τον εισήγαγε στη χαρακτική της Άπω Ανατολής. Το σχέδιο του Hergé επηρεάστηκε σημαντικά και έγινε πιο ανάλαφρο και άνετο.
Το στυλ αυτό συνέχισε να εξελίσσεται και μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Hergé βρέθηκε να έχει τον πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο του περιοδικού Τεντέν, με αποτέλεσμα να επηρεάσει καθοριστικά τους δημιουργούς που εργάζονταν σε αυτό. Η επονομαζόμενη «σχολή των Βρυξελλών» περιελάμβανε ονόματα όπως ο Εντγκάρ Π. Ζακόμπς (Μπλέικ και Μόρτιμερ), ο Βίλυ Φαντερστέεν (Μπόμπυ και Λου), Ζακ Μαρτέν (Άλιξ) και ο Ροζέ Λελού (Γιόκο Τσούνο).
Κατά τη δεκαετία του 1960 η δημοφιλία της ligne claire μειώθηκε, καθώς ανέρχονταν καλλιτέχνες με διαφορετικό στυλ, όπως ο Αλμπέρ Ουντερζό. Ωστόσο, στα τέλη του 1970, η «καθαρή γραμμή» αναζωογονήθηκε στην Ολλανδία, κυρίως από τον Γιόοστ Σβάρτε, και ήταν πολύ προσφιλής στους underground κομίστες εξαιτίας της νοσταλγίας που απέπνεε. Η αναζωπύρωση αυτή πέρασε και στη Γαλλία τη δεκαετία του 1980, όπου οι Τεντ Μπενουά, Σερζ Κλερ και Floc'h το χρησιμοποίησαν ευρέως. Δημιουργοί όπως ο Ζακ Ταρντί έχουν επηρεαστεί από τη ligne claire, αλλά διατηρούν ένα πιο εξατομικευμένο στυλ.
Αν και χρησιμοποιείται κατά κόρον στα γαλλοβελγικά κόμικς, η ligne claire έχει εμφανιστεί και σε άλλες χώρες. Στις ΗΠΑ, την τεχνοτροπία αυτή έχουν χρησιμοποιήσει οι Κρις Γουέαρ και Τσαρλς Μπερνς, ενώ και το έργο του Βρετανού Γκάρεν Γιούινγκ χαρακτηρίζεται από την επιλογή της ligne claire.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2008

Το 73ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2008 διεξήχθη από 13 ως 15 Ιουνίου 2008 στο Ολυμπιακό Στάδιο, στην Αθήνα μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2008. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 29η φορά στην ιστορία του.

Χρονικό των αγώνων

Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ βάδην και του επτάθλου. Φυσικά, τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην τελική βαθμολογία. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 9 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο. Η διοργάνωση προσέλκυσε μεγάλο πλήθος δρομέων -τερμάτισαν 671 Ελληνίδες και ξένες αθλήτριες. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε για έκτη φορά η Γεωργία Αμπατζίδου που πέτυχε νέο ρεκόρ πανελληνίου πρωταθλήματος στην κλασική διαδρομή. Παράλληλα ήταν τρίτη στη γενική κατάταξη πίσω από τη Ρωσίδα Τιχόνοβα και την Ιαπωνέζα Ταγκάμι.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για 17η συνεχόμενη χρονιά και 31η συνολικά. Αλλά αυτή τη φορά τον απείλησε ο Ολυμπιακός που έμεινε δεύτερος με είκοσι βαθμούς διαφορά.
Επιφάνεια (θρησκειολογία)

Με τον όρο επιφάνεια απαντάται και εναλλακτικά ως ιεροφάνεια στη θρησκειολογία χωρίς ωστόσο να έχει το ίδιο νόημα, εννοείται η θεία εμφάνιση. Η λέξη έρχεται από το μακρινό παρελθόν, με το ύστερο Λατινικό epiphania να πηγάζει από το Αρχαιοελληνικό επιφάνεια, που σημαίνει εκδήλωση και το ρήμα επιφαίνω που σημαίνει εκδηλώνω, φανερώνω, αποκαλύπτω, εμφανίζω. Στο χριστιανικό πλαίσιο ο όρος υποδηλώνει τον εορτασμό της αποκάλυψης του Θεού σε ανθρώπινη μορφή στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στην ίδια λέξη αποδίδεται το νόημα μιας αιφνίδιας εκδήλωσης ή αντίληψης της ουσιαστικής φύσης του νοήματος ενός πράγματος. Από αυτή την άποψη η αντίληψη της ουσιαστικής φύσης γίνεται διαισθητικό άδραγμα της πραγματικότητας μέσω ενός γεγονότος. Σε μια άλλη απόδοση της αγγλικής κυρίως λέξης υποννοεί τη διαφωτιστική ανακάλυψη, τη συνειδητοποίηση.
Ηρακλής Ζουμπουλάκης

Βιογραφία

Πολέμησε γενναία σε όλους τους πολέμους. Υπηρέτησε στο ιππικό και ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα και αποστρατεύτηκε μετά τον Πόλεμο του 1940-41 με το βαθμό του Υποστράτηγου σε πολεμική διαθεσιμότητα. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 6.442 ψήφους. Ήταν από τους βουλευτές που ζήτησαν να ρυθμιστεί το θέμα της βασιλείας βάσει των συνταγματικών θεσμών και ένας από τους 17 βουλευτές που προσχώρησαν στο Νέο Κόμμα (1947-51). Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Πέθανε σε ηλικία 57 ετών από καρδιακή προσβολή τρία λεπτά μετά την αγόρευσή του κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως (της οποίας ήταν αναπληρωματικό μέλος από το 1947) μέσα στην αίθουσα της Βουλής. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Ζουμπουλάκη, χωρίς παιδιά. Κηδεύτηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το Δεκέμβριο του 1953, την έδρα του στην περιφέρεια Επιδαύρου Λιμηράς κέρδισε ο Ιωάννης Λύρας του Ελληνικού Συναγερμού.
Βοσνιακή Βικιπαίδεια

Κοινότητα

Στις 17 Νοεμβρίου 2007, μέλη της Βοσνιακής κοινότητας του βίκι έκαναν την πρώτη εκδήλωση συνάντησης στο Σεράγεβο. Μια άλλη συνάντηση πραγματοποιήθηκε το ίδιο έτος, ακολουθούμενη από συναντήσεις το 2008 και το 2011.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2010–11

Το Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών την περίοδο 2010-11 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 122 ομάδων συνολικά. Υπερπρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΑΟ Τραχώνων Αλίμου.
Χώρος αρνητικών διαστάσεων

Στην τοπολογία, που είναι κλάδος των μαθηματικών, χώρος αρνητικών διαστάσεων (negative-dimensional space) ονομάζεται η επέκταση της συνήθους έννοιας του χώρου, έτσι ώστε εντός αυτού να επιτρέπεται η ύπαρξη αρνητικών διαστάσεων.

Ορισμός

Ας υποθέσουμε ότι Mₜ₀ είναι ο συμπαγής χώρος της διάστασης Hausdorff t₀, η οποία αποτελεί στοιχείο της κλίμακας των συμπαγών χώρων που ενσωματώνεται σε άλλον και παραμετροποιείται με t (0 < t < ∞). Τέτοιες κλίμακες θεωρούνται ισοδύναμο σε σχέση με το Mₜ₀, όταν οι συμπαγείς χώροι που τις αποτελούν συμπίπτουν για t ≥ t₀. Λέγεται ότι ο συμπαγής χώρος Mₜ₀ είναι η τρύπα (hole) στο ισοδύναμο αυτό σύνολο κλιμάκων και −t₀ είναι η αρνητική διάσταση της αντίστοιχης κλάσης ισοδυναμίας.

Ιστορία

Από τη δεκαετία του 1940, η επιστήμη της τοπολογίας είχε αναπτύξει και μελετήσει σε βάθος τη βασική θεωρία των τοπολογικών χώρων θετικής διάστασης. Οι τοπολογιστές, παρακινημένοι από υπολογισμούς και σε κάποιο βαθμό την αισθητική, αναζήτησαν τα μαθηματικά πλαίσια για να επεκταθεί η αντίληψη μας σε έναν χώρο που θα επιτρέπει αρνητικές διαστάσεις. Τέτοιες διαστάσεις, όπως η τέταρτη και οι υψηλότερες διαστάσεις, είναι δύσκολο να τις φανταστεί κάποιος, δεδομένου ότι δεν είμαστε σε θέση να τις παρατηρήσουμε άμεσα. Έτσι χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1960 ώστε να κατασκευαστεί ένα ειδικό τοπολογικό πλαίσιο, η κατηγορία των φασμάτων. Το φάσμα είναι μια γενίκευση του χώρου που επιτρέπει αρνητικές διαστάσεις. Για παράδειγμα, η έννοια των χώρων αρνητικών διαστάσεων εφαρμόζεται για να αναλύσει γλωσσολογικές στατιστικές.
Rankism

Χρήση του όρου

Ο όρος rankism εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έντυπη μορφή στο περιοδικό Oberlin Alumni Magazine το Φθινόπωρο του 1997. Αργότερα εμφανίστηκε στο βιβλίο Somebodies and Nobodies: Overcoming the Abuse of Rank, του Fuller και εκδόθηκε το 2003.
Η πρώτη χρήση του όρου σε περιοδικό διαχείρισης έγινε το 2001 με άρθρο του Leader to Leader Institute. Το άρθρο αμφισβήτησε την κατάχρηση της κατάταξης σε εργασιακές ιεραρχίες. Η έννοια του rankism έκτοτε έχει καλυφθεί ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των The New York Times, του NPR, του C-SPAN, του The Boston Globe, του BBC, του Voice of America και του O, The Oprah Magazine.
Άλλες αξιοσημείωτες αναφορές σχετικά με το rankism περιλαμβάνουν το δεύτερο βιβλίο του Fuller πάνω στο θέμα, All Rise: Somebodies, Nobodies, and the Politics of Dignity, και ένας οδηγός με τίτλο Dignity for All: How to Create a World Without Rankism.
Το δίκτυο Human Dignity and Humiliation Studies (HumanDHS) έχει επίσης αποδεχθεί την έννοια του rankism ως κύριο θέμα των δράσεών του. Υποστηρίζει πως, «... η αποστολή που έχουμε αναλάβει στο HumanDHS, είναι η αντιμετώπιση της κατάχρησης στην ιστορική κλίμακα, του rankism και της ενδημικής ταπείνωσης που επιφέρει.»
Η επαγγελματίας μεσολαβητής Julia Ann Wambach χρησιμοποιεί τον ορισμό του Fuller για το rankism ώστε να εξερευνήσει την κατάχρηση της θέσης μέσα στην ιεραρχία σε οποιαδήποτε κατεύθυνση ισχύος, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου που το rankism αυτοτροφοδοτείται στα πλαίσια της ομάδας.

Rankism και αξιοπρέπεια

Σύμφωνα με τον Fuller, η κατάχρηση της θέσης κάποιου στην ιεραρχία βιώνεται από τα θύματα σαν μια προσβολή για την αξιοπρέπειά τους. Ο Fuller και οι υποστηρικτές του έχουν ξεκινήσει ένα νέο κοινωνικό κίνημα για την προώθηση της δημιουργίας μια αξιοπρεπούς κοινωνίας. Στόχος του κινήματος αξιοπρέπειας είναι να ξεπεραστεί το rankism με τον ίδιο τρόπο που τα πολιτικά δικαιώματα και τα γυναικεία κινήματα στοχεύουν εναντίον του ρατσισμού και του σεξισμού.
Αναστάσιος Κωλέτσης

Βιογραφία

Καταγόταν από τους Παπαδάτες και ήταν παντρεμένος με τη Λαμπρινή Σιώζη. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 6 Δεκεμβρίου 1915 ο Κωλέτσης εξελέγη βουλευτής με το συνδυασμό της Ηνωμένης Κυβερνητικής Παράταξης. 
Για μερικά χρόνια χρημάτισε Δήμαρχος Φιλιππιάδας.
Fiat Coupé

Αισθητική

Η εξωτερική εμφάνιση του Fiat Coupé διαμορφώθηκε το 1991 από τον Αμερικανό Chris Bangle, ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής στο Centro Stile Fiat, έως τον Σεπτέμβριο του 1992, και μετέπειτα τέθηκε επικεφαλής στο σχεδιαστικό τμήμα της BMW, όπου και παρέμεινε έως το 2009.
Κατά την εξέλιξη του Fiat Coupé, υπό τον κωδικό «type 175», ο Chris Bangle του προσέδωσε ένα άκρως φουτουριστικό ντιζάιν, με αρκετές στρογγυλευμένες γωνίες και ακμές. Παράλληλα, ενσωμάτωσε και ορισμένα στοιχεία επιθετικής αισθητικής, με μυώδεις γραμμές και φουσκώματα, λόγω αμερικανικών σχεδιαστικών επιδράσεων. Ένα ακόμα αξιοσημείωτο σχεδιαστικό στοιχείο του μοντέλου, ήταν τα κυκλικά και ελαφρώς βαθουλωτά πίσω φώτα, που ενίσχυσαν περαιτέρω το τότε δημοφιλές παρατσούκλι «η Ferrari των φτωχών».
Το σαλόνι του Coupé σχεδιάστηκε από τον οίκο Πινινφαρίνα και παρέπεμπε επίσης σε αυτοκίνητα μεγαλύτερου κυβισμού και από εταιρείες με πολλαπλάσια υψηλότερες εμπορικές τιμές για τα μοντέλα τους. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η μεταλλική λωρίδα κατά μήκος του ταμπλό, που ήταν βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος και συνέδεε νοητά τις αντίστοιχες λωρίδες στις πόρτες, δημιουργώντας την αίσθηση ότι «καμπύλωνε» γύρω από τους μπροστινούς επιβάτες.

Εισαγωγή

Η επίσημη παρουσίαση του Fiat Coupé έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στις Βρυξέλλες στα τέλη του 1993, με την παραγωγή του να ξεκινάει τον Δεκέμβριο. Για πρώτη φορά λανσαρίστηκε τον Ιανουάριο του 1994 στην Ιταλία, ενώ στα άλλα κράτη της Ευρώπης κυκλοφόρησε σταδιακά μέσα στην άνοιξη.
Αρχικά μπορούσε να παραγγελθεί μόνο σε κόκκινο ή κίτρινο χρωματισμό αμαξώματος, αλλά σύντομα προστέθηκαν στην παλέτα και τα μεταλλικό μπλε, μεταλλικό πράσινο, μαύρο και λευκό. Στα περισσότερα κράτη, πάντως, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, την μεγαλύτερη απήχηση στο ευρύ κοινό την γνώρισε ως κίτρινο.
Φερεγγυότητα

Ως φερεγγυότητα ορίζεται η δυνατότητα ενός οφειλέτη να αποπληρώνει τις υποχρεώσεις του όταν αυτές λήγουν. Επίσης χρησιμοποιούνται ως συνώνυμοι και οι όροι «αξιόχρεο» και «πιστωτική επιφάνεια». Η φερεγγυότητα αναφέρεται στην μακροπρόθεσμη επάρκεια των εσόδων και των στοιχείων του τρέχοντος ενεργητικού του δανειολήπτη να καλύψουν τις οφειλές του. Συχνά συγχέεται με τη ρευστότητα, ωστόσο οι δύο έννοιες διαφέρουν καθώς η ρευστότητα αναφέρεται στη βραχυπρόθεσμη επάρκεια των ρευστών διαθεσίμων.
Η φερεγγυότητα συνήθως ποσοτικοποιείται ως ο λόγος του τρέχοντος ενεργητικού προς τις τρέχουσες υποχρεώσεις. Χρησιμοποιείται γενικά ο εμπειρικός κανόνας ότι μια επιχείρηση έχει επαρκή πιστωτική επιφάνεια όταν ο λόγος αυτός είναι κοντά στο 2/1. Αυτό λαμβάνει υπόψιν το γεγονός ότι τα στοιχεία του τρέχοντος ενεργητικού δεν είναι όλα εύκολα ρευστοποιήσιμα στοιχεία και επομένως ενδέχεται να υπάρξουν απώλειες κατά την πώληση και μετατροπή τους σε ρευστό για την κάλυψη των οφειλών.
Γεώργιος Ισηγόνης

Καριέρα

Ο Γεώργιος Ισηγόνης γεννήθηκε στο Κορδελιό (Περαία), προάστιο της Σμύρνης, γύρω στο 1885 και ήταν γόνος φιλάθλου οικογένειας, αφού μέλη της ίδιας οικογένειας υπήρξαν αθλητικοί παράγοντες του Πανιωνίου: ο Κ. Ισηγόνης στο Δ.Σ. του 1906 και ο Μιλτιάδης Ισηγόνης στο Δ.Σ. του 1910. Ξεκίνησε τον αθλητισμό στον Α.Σ. Περαίας-Κορδελιού, με τα χρώματα του οποίου πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους στους Πανιώνιους Αγώνες του 1903, όταν κατέκτησε την πρώτη θέση στα 110 μ. με εμπόδια με επίδοση 18.0. Την ίδια χρονιά νίκησε στα Σάμια, στο νησί της Σάμου. Στο αγώνισμα των υψηλών εμποδίων υπήρξε ακατανίκητος στους Πανιώνιους Αγώνες επί μία τετραετία, ως το 1906, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Πανιωνίου από το 1904.
Το 1905 μετέχει για πρώτη φορά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου και κατακτά την πρώτη θέση στα υψηλά εμπόδια με 16.2, μια φαινομενικά εκπληκτική επίδοση, η οποία όμως οφειλόταν στο γεγονός ότι η απόσταση ήταν 100 μ. και τα εμπόδια εννέα αντί για δέκα.
Το 1906 ως νικητής των Πανιωνίων Αγώνων μετέχει στους Β΄ Διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες (Μεσοολυμπιακούς) στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τερματίζοντας δεύτερος στη σειρά του στον προκριματικό. Το 1907 μετέχει για τελευταία φορά στους Πανιώνιους Αγώνες αλλά αποκλείεται από τον τελικό. Έχουν πλέον αρχίσει να εμφανίζονται νεότεροι και ταχύτεροι εμποδιστές.
Eurocup Basketball

Ιστορικό

Η διοργάνωση ξεκίνησε την αγωνιστική περίοδο 2002-03 με την ονομασία ULEB Cup και με διοργανώτρια την ULEB, αντικαθιστώντας τα κύπελλα Σαπόρτα και Κόρατς που διοργάνωνε η FIBA και που ουσιαστικά συγχωνεύθηκαν στην εν λόγω διοργάνωση. 
Στις 2 Ιουλίου 2008 ανακοινώθηκε η συνεργασία της ULEB και της FIBA σε μία προσπάθεια επανένωσης των Ευρωπαϊκών ομοσπονδιών  και αυτό σαν αποτέλεσμα είχε την από κοινού διοργάνωση του Κυπέλλου αυτού εφεξής, το οποίο πλέον ονομάζεται Eurocup και δεν θα πρέπει να συγχέεται με το FIBA EuroCup το οποίο διοργάνωνε η FIBA και άλλαξε την ονομασία του σε EuroChallenge.

Φάσεις

Ξεκινώντας από τη σεζόν 2016-17, η πρώτη φάση του EuroCup είναι η κανονική περίοδος, στην οποία συμμετέχουν 24 ομάδες. Κάθε ομάδα παίζει δύο παιχνίδια (εντός και εκτός έδρας) εναντίον κάθε άλλης ομάδας. Στο τέλος της κανονικής περιόδου, η φάση περνά από 24 σε 16 ομάδες. Ακολούθως ξεκινά η επόμενη φάση, γνωστή ως Top 16, με τους 16 επιζώντες της κανονικής περιόδου να οργανώνονται σε γκρουπ τεσσάρων ομάδων. Όπως και στην κανονική περίοδο, κάθε ομάδα του Top 16 αγωνίζεται σε μορφή διπλού γύρου (εντός και εκτός έδρας). Οι πρώτοι και οι δεύτεροι του ομίλου, προχωρούν στην τρίτη φάση, τα Playoffs. Κάθε σειρά πλέι-οφ κρίνεται στις δυο νίκες και οι νικητές κάθε σειράς προχωρούν στον επόμενο γύρο μέχρι τους τελικούς. Το πλεονέκτημα έδρας της σειράς πηγαίνει στις ομάδες που βγήκαν πρώτες στον Top16. Οι Τελικοί διαθέτουν τους δύο νικητές των δύο τελευταίων σειρών σε μια σειρά που κρίνεται στις δυο νίκες, με το πλεονέκτημα της έδρας στη σειρά να πηγαίνει στην καλύτερη ομάδα του Top 16.

Λογότυπο

Το λογότυπο της διοργάνωσης όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 2007, το οποίο επίσης αντικαταστάθηκε το 2008.
Δάφνη Αμαλιάδας Ηλείας

Γενικά

Στην Δάφνη υπάρχουν πολλά παλιά, αλλά και νεόκτιστα κτίρια. Τα περισσότερα διαθέτουν κήπους. Η Δάφνη διαθέτει επίσης μία κεντρική πλατεία, δημοτικό σχολείο το οποίο δυστυχώς δεν λειτουργεί λόγω της υπογεννητικότητας, ένα εξαιρετικό ελαιοτριβείο και μεγάλο αριθμό φυτωρίων. Ακόμα υπάρχει ένα πρατήριο υγρών καυσίμων, ένα παντοπωλείο-καφενιο και μια ψησταριά που λειτουργεί τους καλοκαιρινούς μήνες. Το κοινοτικό γραφείο όπου κάθε δεύτερη  εβδομάδα ερχεται αγροτικός  γιατρός. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία (ελιές, σταφίδα). Όμως καλλιεργούν πιπεριές, καρπούζια, κολοκύθια, κρεμμύδια και τριφύλλι. Υπαρχει ενεργός ταχυδρομική υπηρεσία και money transfer. Υπάρχει νεολαία και κάθε καλοκαίρι γίνεται το φεστιβάλ Δάφνης, όπου λαμβάνουν χώρα ποικίλες εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, παραδοσιακοί χοροί, κλπ.), που συγκεντρώνουν αυξημένο ενδιαφέρον στην περιοχή. Πολύ κοντά στη Δάφνη βρίσκεται το αρχαίο μυκηναϊκό νεκροταφείο που έχει χαρακτηριστεί πολύ σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα.  
Γνωστό στην ευρύτερη περιοχή είναι το μη επανδρωμένο μοναστήρι του Αγίου Βλάσιου, που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό σε τοποθεσία με θέα τους κάμπους. Η γιορτή του Αγίου είναι στις 11 Φεβρουαρίου. Κάθε χρόνο εκείνη την μέρα  ο κάτοικοι του χωριού συρρέουν στο παλιό μοναστήρι για να τιμήσουν την μνήμη του Αγίου και να προσευχηθούν.  Μέσα στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίουκαι η γιορτή του Αγίου είναι στις 2 Μαϊου.Κοντα στο δημοτικό σχολείο βρίσκεται και το Κοιμητήριο του Αγίου Νικολάου, το οποίο ήταν μια δωρεά της Ευγενίας Λιακόπουλου για την μνήμη του γιου της . Τώρα ανακαινίστηκε πρόσφατα με την οικονομική βοήθεια της εκκλησίας.
Σταμάτης Φιλιππούλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου 1930 όπου σε ηλικία επτά ετών έγραψε το πρώτο του παραμύθι με τίτλο "Ο Καλός Μάγος Καλουπίν". Μεγάλωσε στη Χαριλάου Τρικούπη και στον Χολαργό. Έβγαλε την τότε Σχολή Μπερζάν (νυν Σχολή Μωραΐτη), ενώ στα 17 του μπήκε στην εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ως νυχτερινός κλητήρας και μπάρκαρε για ένα διάστημα με φορτηγά καράβια στην ηλικία των 18. Δούλεψε επίσης και ως βοηθός σκηνογράφου, κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρία, ενώ από το 1957 αφοσιώθηκε στην δημοσιογραφία, τα θεατρικά και κινηματογραφικά σενάρια και την ποίηση.

Δημοσιογραφική πορεία

Από το 1957 ως ελεύθερος ρεπόρτερ πήρε συνεντεύξεις από ορισμένες από τις μεγαλύτερες προσωπικότητας του Ελληνικού αλλά και διεθνούς καλλιτεχνικού χώρου για λογαριασμό εφημερίδων και περιοδικών. Πήρε συνεντεύξεις από δεκάδες διάσημα πρόσωπα, λογοτέχνες, διανοητές, ηθοποιούς, όπως η Μαρία Κάλλας, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μάρλον Μπράντο, ο Νόελ Κάουαρντ, ο Γκρέγκορι Πεκ, ο Ανρί Σαριέ και πολλοί άλλοι. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 1965, στην τηλεόραση που λειτούργησε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Έγινε γνωστός από την πολύ επιτυχημένη θεατρική τηλεοπτική του εκπομπή “Τα φώτα της ράμπας” (περίπου 150 εκπομπές), όπου φιλοξενούσε ηθοποιούς και καλλιτέχνες, καλεσμένους στο στούντιο σε μια εποχή όπου δεν υπήρχε ακόμα οπτικό υλικό από τις παραστάσεις γιατί οι κάμερες ήταν τεράστιες και πάρα πολύ βαριές για να πάνε στα θέατρα. 
Έγινε γνωστότατος ως δημοσιογράφος, σεναριογράφος και τηλεοπτικός παρουσιαστής με πηγαίο χιούμορ και χαρακτηριστική πένα. Είναι μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και μέλος της Εταιρίας των Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Εργάστηκε στις εφημερίδες "Ακρόπολις", "Εμπρός", "Εθνικός Κήρυξ", "Απογευματινή", και "Έθνος". Στα περιοδικά "Εικόνες", "Πρώτο", "Θησαυρός". Γράφει επίσης και με το ψευδώνυμο Αλέξης Κομνηνός.

Συγγραφική δουλειά

Βιογράφος πολλών Ελλήνων πρωταγωνιστών του θεάτρου όπως οι: Κάρολος Κουν, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Μίμης Φωτόπουλος, Άννα Καλουτά, Γιώργος Ζαμπέτας κ.α. Με πολλούς από αυτούς τον έδενε προσωπική φιλία όπως με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ που ήταν στενοί φίλοι και κουμπάροι του. Ως σεναριογράφος του θεάτρου και του κινηματογράφου έγραψε περισσότερα από 80 έργα, πολλά από τα οποία έγιναν σημαντικές επιτυχίες όπως τα: Η Μεσόγειος φλέγεται, Όχι (ταινία), Στα Σύνορα της Προδoσίας, 5.000 Ψέμματα, Στη μάχη της Κρήτης, Ο Παιχνιδιάρης, Ω Μαμά Ελλάς-20 Χρόνια Θεοδωράκης, Όλα τα Μασάει ο Κουταλιανός, Εδώ Ντόιτσε Βέλε κ.α.

Ποίηση

Στίχοι του Σταμάτη Φιλιππούλη έχουν μελοποιηθεί στα τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα 'Ο Πρωταθλητής' και 'Νά' χαμε ένα πορτοφόλι'. Το 2013 εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή 'Τα Πρωτάκουστα ή Η Ποίηση των Απλών Παλιανθρώπων'.