Φοίνιξ (χρηματική μονάδα)

Ο φοίνικας ή φοίνιξ ήταν η πρώτη χρηματική μονάδα που χρησιμοποίησε το κράτος της σύγχρονης Ελλάδας. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1828 με 1 φοίνικα να υποδιαιρείται σε 100 λεπτά, και αποτέλεσε τη βασική νομισματική μονάδα. Καθορίσθηκε από την Δ' Εθνοσυνέλευση (στο Άργος). Το όνομα του προέρχεται από το μυθικό πουλί Φοίνικα και συμβολίζει την αναγέννηση της Ελλάδας, το σύμβολο που αποτελεί και τον θυρεό της Φιλικής Εταιρείας. 
Μόνο ένας μικρός αριθμός νομισμάτων κατασκευάστηκε ενώ οι περισσότερες συναλλαγές στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να πραγματοποιούνται με ξένα νομίσματα, κυρίως τουρκικούς παράδες και ισπανικά δίστηλα. Λόγω της έλλειψης πολύτιμων μετάλλων για την κοπή νομισμάτων, η κυβέρνηση δημιούργησε το 1831 τραπεζογραμμάτια αξίας 5, 10, 50 και φοινίκων χωρίς να έχει τα αντίστοιχα κεφάλαια. Το αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί καθολικά από το κοινό. Το 1832, με την έλευση του Όθωνα το νομισματικό σύστημα αναμορφώθηκε και δημιουργήθηκε η δραχμή η οποία και αντικατέστησε τον φοίνικα.

Θέσπιση

Με την δημιουργία του ελληνικού κράτους το 1827, το νομισματικό σύστημα της χώρας θεσπίστηκε το 1828 και βασίζονταν στον άργυρο, με την νομισματική μονάδα να είναι ο φοίνικας. Ήταν βάρους κατά τα σταθμά της εποχής ενός δραμίου και 3/8 αυτού, ενώ αποτελούνταν από εννέα μέρη καθαρού αργύρου και ένα μέρος χαλκού. Κυκλοφόρησε σε υποδιαιρέσεις του ενός, πέντε, δέκα, και είκοσι λεπτών, ενώ πέντε φοίνικες αντιστοιχούσαν σε μία αιγίδα. Ο φοίνιξ αντικατέστησε το Οθωμανικό κουρούς (γρόσι) με την ισοτιμία 6:1 (έξι φοίνικες προς ένα γρόσι), και ίδια ισοτιμία με το ισπανικό δίστηλο. 
Παρότι η ισοτιμία ήταν ένα προς έξι με το διεθνώς δημοφιλές ισπανικό δίστηλο (το οποίο ζύγιζε 4,511 γρ. με 4,074 γρ. να είναι άργυρος), ο φοίνικας ζύγιζε μόνο 4,163 γρ. συνολικά και είχε 3,747 γρ. άργυρου. Η διαφοροποίηση αυτή οφείλεται είτε σε σφάλμα, είτε αποτελούσε μέσο προστασίας έναντι της επικράτησης των ισπανικών δίστηλων, καθώς υπήρχαν πάρα πολλά κίβδηλα δίστηλα και υπήρχε κίνδυνος επικράτησης τους στην αγορά έναντι των φοινίκων. Αυτό εξηγείται στην οικονομία με τον νόμο του Γκρέσαμ, ο οποίος δηλώνει ότι το κακό χρήμα εξωθεί το καλό, καθώς τα πολλά νοθευμένα ισπανικά δίστηλα (κακό) ήταν νομίσματα τα οποία δεν θα κρατούσε ως απόθεμα κανείς αλλά θα τα διοχέτευε στην αγορά, ενώ ο φοίνικας εάν ήταν πραγματικά σε ισοτιμία 1/6 (καλό) τότε θα κρατούνταν σε απόθεμα και δεν θα κυκλοφορούσε στην αγορά. Με τον φοίνικα να είναι ελλιποβαρές νόμισμα υπήρχε έως κάποιο βαθμό προστασία έναντι στο παραπάνω ενδεχόμενο.

Νομισματοκοπείο

Με δάνειο 15.000.000 ρουβλιών που σύνηψε το νεοσύστατο ελληνικό κράτος από τη Ρωσία, η μηχανή κοπής που αγοράστηκε από τον Αλέξανδρο Κοντόσταυλο στη Μάλτα για το ποσό των 100 αγγλικών λιρών ήταν κατασκευής των τελών του 18ου αιώνα και ανήκε παλαιότερα στους Ιωαννίτες ιππότες, ωστόσο θεωρείται λάθος το ότι χρονολογούνταν από το 1530 όπως αναφέρουν παλαιότερες πηγές. Μαζί με το μηχάνημα αυτό αγοράστηκαν και άλλα από τη Μασσαλία, Αγκόνα καθώς και από τη Σύρο, φέρνοντας το σύνολο των μηχανημάτων σε 5, ένα για κάθε τύπο νομίσματος. Κατόπιν στεγάστηκαν στην αυλή του σπιτιού του Καποδίστρια προκειμένου να υπάρχει επαρκής έλεγχος της διαδικασίας κοπής. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η σύμπτωση το ότι τα πρώτα νομίσματα του ελληνικού κράτους κόπηκαν στην Αίγινα, όπου πριν από 2.500 χρόνια είχαν κοπεί οι αργυροί στατήρες των αιγινίτικων χελωνών, οι οποίοι ήταν τα πρώτα νομίσματα τα οποία δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη -τα πρώτα ελληνικά ήταν στην Ιωνία της Μ. Ασίας με τους στατήρες του Φάνη, ενώ τα πρώτα γενικώς ήταν τα λίγο παλαιότερα της Λυδίας-.
Ως προς το απαιτούμενο μέταλλο για την παραγωγή των νομισμάτων, αυτό συγκεντρώθηκε από νηοψίες πλοίων για το υλικό των αργυρών νομισμάτων, και από τα λάφυρα που περισυνελέγησαν από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης για τα χάλκινα. Στη μία όψη τους είχαν την συμβολική παράσταση του Φοίνικα, του μυθικού πουλιού που αναγεννάται από τις στάχτες του, και στην άλλη την ονομαστική αξία περιβαλλόμενη από δάφνινο στεφάνι. Η ένδειξη αωκα´ στο κάτω μέρος των νομισμάτων πρόκειται για χρονολογία κατά το ελληνικό σύστημα αρίθμησης και αντιστοιχεί στη χρονολογία 1821 όταν και έγινε η έναρξη της ελληνικής επανάστασης.