google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη των Κομψάδων

Η εξέλιξη των γεγονότων

Οι Κομψάδες ή Κουμτζάδες ή Κουμουτζάδες ήταν ένα στενό πέρασμα στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται ο Αμμότοπος Άρτας. Η πρώτη μάχη που έγινε εκεί ήταν στις 22 Δεκεμβρίου 1820 όταν ο Μάρκος Μπότσαρης διέλυσε μία σουλτανική εφοδιοπομπή με 200 Σουλιώτες ιππείς.
Ύστερα από την ήττα των Τούρκων στη Ραψίστα, ο Χουρσίτ έδωσε διαταγή στον πασά της Άρτας Χασάν να εισέλθει στα Γιάννενα. Εκείνος, αφού κατάφερε να συγκεντρώσει 5.000 Αρβανίτες, ξεκίνησε αλλά ο Μάρκος Μπότσαρης μαζί με κάμποσους Σουλιώτες κατέλαβε το στενό των Κομψάδων, το μόνο αφύλακτό τότε πέρασμα. Στις 24 Αυγούστου 1821 ξέσπασε η άγρια μάχη στις Κομψάδες κατά την οποία ο Χασάν Πασάς αποπειράθηκε να περάσει από εκεί. Όμως, ύστερα από πολλές ώρες, βλέποντάς τις απώλειες να αυξάνονται διέταξε υποχώρηση. Το ένα τρίτο περίπου του στρατού είχε σκοτωθεί. Η νίκη αυτή όχι μόνο τόνωσε το ηθικό των επαναστατών αλλά άνοιξε το δρόμο για τη κατάληψη της Άρτας.
Ανέτα Γκερμάνοβα

Καριέρα

Από το 1999 και μέχρι το 2003, η Ανέτα Γκερμάνοβα αγωνιζόταν με την ομάδα της ιταλικής Ρομανέλι Φιρέντσε, ενώ το καλοκαίρι του 2003 μεταπήδησε στη Σκαβολίνι Πεζάρο.
Το 2004 άφησε την Ιταλία και ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Τουρκ Τέλεκομ Ανκάρα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην Ισπανία, στην οποία παρέμεινε για κάτι λιγότερο από δύο χρόνια αγωνιζόμενη στις Βόλει Σάνσε και Ουνιβερσιτάντ ντε Βαλένσια.
Τον Ιανουάριο του 2007 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Μετά το πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό, η Γκερμάνοβα επέστρεψε στην Ιταλία, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Βόλλει Βόρλι, στην οποία όμως παρέμεινε για μόλις λίγους μήνες, καθώς στη συνέχεια μετεγγράφη στην ισπανική Βόλει Σάνσε.
Το 2008 μετεγγράφη στην ιταλική Σέα Ουρμπίνο, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2009 επέστρεψε στην Τουρκία στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια αγωνιζόμενη στις Μπανκάσι Ανκάρα (2009-11) και Γεσίλγιουρτ Ιστανμπουλ (2011-12).
Το 2012 ταξίδεψε στην Κύπρο για λογαριασμό της ΑΕΚ Λάρνακας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στον Απόλλωνα Λεμεσού, ομάδα επίσης της Κύπρου. Στην ομάδα της Λεμεσού παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Ανέτα Γκερμάνοβα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Βουλγαρίας από το 2001 και έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.
Ουκίγιο-ε

Ουκίγιο-ε ή όκιο-ε (浮世絵 ή εικόνες του επιπλέοντος κόσμου) είναι ένα είδος ξυλογραφίας και ζωγραφικής που γνώρισε άνθηση τον 17ο εώς τον 20ο αιώνα στην Ιαπωνία. Το Ουκίγιο παραπέμπει στην νεανική παρορμητική κουλτούρα που άνθησε στα αστικά κέντρα του Έντο (σημερινό Τόκυο), Κυότο και Οζάκα. Το όνομα παραπέμπει ειρωνικά στην ομόηχη λέξη Θλιβερός κόσμος (憂き世), ο τόπος από που ο θάνατος και η ανάσταση γλιτώνουν τον άνθρωπο σύμφωνα με τη βουδιστική θεολογία.
Η τέχνη αυτή γνωρισε ιδιαίτερη άνθηση στο Έντο (σημερινό Τόκυο) το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, εμπνευσμένη από τα μονόχρωμα έργα του Χισικάουα Μορονόμπου στα 1670. Αρχικά μόνο ινδικό μελάνι χρησιμοποιούνταν, αργότερα οι τυπωμένες αφίσες ζωγραφιζόταν αλλά τον 18ο αιώνα ο Σουζούκι Χαρουνόμπου εξέλιξε την τεχνική της πολύχρωμης τυπογραφίας σε ένα νέο έιδος το νισίκι-ε (nishiki-e).
Τα Ουκίγιο-ε έργα ήταν προσίτα στο ευρύ κοινό γιατί μπορούσαν να παραχθούν μαζικά. Προοριζόταν αρχικά για αστούς που δεν ήταν αρκετά πλούσιοι για να αγοράσουν ένα αυθεντικό πίνακα. Τα αρχικά θέματα ήταν παραστάσεις από τη ζωή της πόλης, σκηνές διασκέδασης, αθλητές του σούμο και φημισμένοι ηθοποιοί. Αργότερα, η θεματολογία επικεντρώθηκε στα τοπία. Το σεξ δεν ήταν επιτρεπόμενο θέμα αλλά παρουσιαζόταν συχνά σαν θέμα στα ουκίγιο-ε. Συχνά οι εκδότες και οι δημιουργοί τιμωρούταν για την δημιουργία των σεξουαλικών ουκίγιο-ε ή σούνγκα (shunga).
Εθνική Μοζαμβίκης (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στα Αφρικανικά Πρωταθλήματα που διοργανώθηκαν αμφότερα στη Μοζαμβίκη το 1986 και το 2003.
Μαλάικα Μιχάμπο

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη, από Γερμανίδα μητέρα και Τανζανό από τη Ζανζιβάρη πατέρα.

Καριέρα

Η Μιχάμπο ήταν 18η στα προκριματικά του μήκους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013.
Με άλμα στα 6.90 και νέο ρεκόρ πρωταθλήματος, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων 2014. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 κατέκτησε την τέταρτη θέση στον τελικό.
Ήταν έκτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με άλμα στα 6.79 μέτρα.
Με άλμα στα 6 μέτρα και 96 εκατοστά τερμάτισε τέταρτη στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο.
Κατέκτησε την πέμπτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 κατέκτησε την τέταρτη θέση, με 6.83 μέτρα.
Έχει ατομικό ρεκόρ 7.16 μέτρων, που έκανε στο Γερμανικό Πρωτάθλημα στις 4 Αυγούστου 2019.
Γκονθάλο του Σοβράρμπε και της Ριβαγόρθα

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνα και της Μουνιαδόνα τού Οίκου των Μπενί Μαμαδούνα.
Πριν το 1035 ο πατέρας του αποφάσισε ο Γκονθάλο να κυβερνήσει τις δύο κομητείες. Το 1035 τον διαδέχθηκε ως υποτελής τού δευτερότοκου αδελφού του Γκαρθία Γ΄ της Παμπλόνα. Ο Γκονθάλο θεωρείται αναποτελεσματικός και αντιδημοφιλής. Οι υποτελείς του αποστατούσαν προς τον πρωτότοκο Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας και δέκα έτη μετά την αποβίωσή του, ένας ιστορικός παρέλειψε το όνομά του από τον κατάλογο των κυβερνητών της Ριβαγόρθα.
Η Σιωπηλή Ιστορία της Λεόν του 1115 δεν τον αναφέρει στη διαίρεση του βασιλείου του 1035. Αναφέρει ότι ο Ραμίρο Α΄, ως νόθος, έλαβε την απομακρυσμένη Αραγωνία, ωστόσο ο Γκονθάλο, αν και γνήσιος γιος είχε λάβει πιο απομακρυσμένη περιοχή. Στο Χρονικό της Νάχερα (π. 1200) ο ανώνυμος συγγραφέας, βασιζόμενος στη Σιωπηλή Ιστορία, δεν αναφέρει τον Γκονθάλο και επαναλαμβάνει τα ίδια για τον Ραμίρο Α΄. Το Βασιλικό βιβλίο (π. 1200), ανεξάρτητη πηγή επηρεασμένη όμως από λαϊκούς θρύλους και μπαλλάντες, επίσης δεν αναφέρει τον Γκονθάλο.
C είσοδος/έξοδος αρχείων

Η γλώσσα προγραμματισμού C παρέχει μια πρότυπη βιβλιοθήκη με συναρτήσεις για προσπέλαση αρχείων. Αυτές οι συναρτήσεις βρίσκονται στο αρχείο επικεφαλίδας <stdio.h> . Αυτή η συλλογή συναρτήσεων προέρχεται από την βιβλιοθήκη "portable I/O package" (=φορητή βιβλιοθήκη συναρτήσεων εισόδου/εξόδου) του Mike Lesk από τα εργαστήρια της Bell αρχές της δεκαετίας του 1970 .
Η λειτουργικότητα εισόδου-εξόδου της C είναι χαμηλού επιπέδου συγκρινόμενη με τα σύγχρονες βιβλιοθήκες. Σήμερα οι λειτουργίες προσπέλασης αρχείων γίνεται με αφαιρετικές δομές ροών δεδομένων (bytes) streams εισόδου ή εξόδου. Σε αντίθεση με ορισμένες μεταγενέστερες γλώσσες προγραμματισμού η γλώσσα C δεν έχει απευθείας δυνατότητα τυχαίας προσπέλασης αρχείων δεδομένων. Για να διαβαστεί η πληροφορία στο κέντρο του αρχείου ο προγραμματιστής θα πρέπει να δημιουργήσει μια ροή δεδομένων (stream) και στην συνέχεια να προσπελάσει το σημείο αυτό.
Το μοντέλο με τις ροές δεδομένων για είσοδο/έξοδο αρχείων έχει χρησιμοποιηθεί στο λειτουργικό σύστημα Unix το οποίο έχει υλοποιηθεί σε γλώσσα προγραμματισμού C. Αρκετά σύγχρονα λειτουργικά συστήματα έχουν κληρονομήσει τις ροές δεδομένων του Unix και πολλές γλώσσες προγραμματισμού της κατηγορίας γλωσσών C έχουν κληρονομήσει την διεπαφή ροών δεδομένων της C (για παράδειγμα η γλώσσα σεναρίων PHP). Η γλώσσα προγραμματισμού C++ στην πρότυπη βιβλιοθήκη χρησιμοποιεί την ιδέα της ροής δεδομένων στο συντακτικό των βιβλιοθηκών όπως της iostream.

Παράδειγμα

Ο παρακάτω κώδικας προγραμματισμού στην γλώσσα C ανοίγει ένα δυαδικό αρχείο myfile, διαβάζει πέντε bytes, τα εμφανίζει στην οθόνη και στην συνέχεια κλείνει το αρχείο.
#include <stdio.h>#include <stdlib.h> // για ορισμούς των EXIT_FAILURE και EXIT_SUCCESSint main(void) {
    char buffer[5] = {0};  /* αρχικοποίηση του πίνακα με μηδενικά */
    int i, rc;
    FILE *fp = fopen("myfile", "rb");

    if (fp == NULL) {
        // το λάθος αυτό παρουσιάζεται όταν δεν υπάρχει το αρχείο myfile
        perror("Λάθος στο άνοιγμα του αρχείου \"myfile\"");
        // το μήνυμα που εμφανίζεται συμπληρωμένο από την perror είναι:
        // "Λάθος στο άνοιγμα του αρχείου "myfile": No such file or directory"
        return EXIT_FAILURE;
    }

    for (i = 0; (rc = getc(fp)) != EOF && i < 5; buffer[i++] = rc) { }
        
    fclose(fp);

    if (i == 5) {
        puts("Τα παρακάτω bytes διαβάστηκαν...");
        printf("%x %x %x %x %x\n", buffer[0], buffer[1], buffer[2], buffer[3], buffer[4]);
    } 
    else
        // το σφάλμα αυτό παρουσιάζεται όταν το αρχείο είναι μικρότερο από 5 bytes
        fputs("Ένα σφάλμα προέκυψε στο διάβασμα του αρχείου.\n", stderr);

    return EXIT_SUCCESS;}
Νόελ Κάουαρντ

Ζωή και σταδιοδρομία

Ο Νόελ Κάουαρντ γεννήθηκε στο Τέντινγκτον (περιοχή σήμερα του Ρίτσμοντ) της τέως Κομητείας του Μίντλσεξ (υπαγόμενης σήμερα στο Μείζον Λονδίνο), στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν παιδί των καλλιτεχνών Άρθουρ Σέιμπιν Κάουαρντ και Βάιολετ Κάουαρντ. Οι γονείς του ήταν πιανίστες και μέλη της τοπικής χορωδίας του Σαιντ Όλμπανς. Σπούδασε υποκριτική τέχνη στην "Εδουαρδιανή σκηνή" και εν συνεχεία εντάχθηκε στο θίασο του σπουδαίου ηθοποιού Τσαρλς Χότρι (Charles Hawtrey). Όντας από πολύ μικρός ένα αναγνωρισμένα πολύπλευρο ταλέντο, ο Κάουαρντ πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο σε ηλικία μόλις δέκα ετών (ως παιδί θαύμα) στο μουσικό έργο "Το Χρυσόψαρο" ερμηνεύοντας το ρόλο ενός "Πρίγκηπα-μυδιού". Για την ερμηνεία του εισέπραξε κολακευτική κριτική από την έγκριτη εφημερίδα "Daily Mirror". Προσπαθώντας να καθιερωθεί επαγγελματικά ο Κάουαρντ αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη νομοθεσία, σε σχέση με το νεαρό της ηλικίας του, αλλά δεν πτοήθηκε. Το 1912 πηγαίνοντας με το τρένο προς το Λίβερπουλ, προκειμένου να συμμετάσχει στα γυρίσματα του έργου "Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο"  του Χάουπτμαν γνωρίστηκε με την Γκέρτρουντ Λόρενς, που αποτέλεσε την αχώριστη σύντροφο και συνεργάτιδά του. Το ίδιο έτος πρωταγωνίστησε σε παράσταση του χαρακτήρα "Πήτερ Παν". Το 1917 κατατάχθηκε υποχρεωτικά στο στρατό, για να απολυθεί εννέα μήνες μετά, για λόγους υγείας.
Επιστρέφοντας στο "σανίδι" ο Κάουαρντ βρέθηκε αντιμέτωπος με την απόλυση, λόγω του ότι αστειευόταν με ηλικιωμένες κυρίες του θιάσου που έπαιρναν μέρος στην παράσταση "Σκάνδαλο". Παράλληλα με την ηθοποιία, ασχολήθηκε με τη συγγραφή μυθιστορημάτων και θεατρικών μουσικών έργων, αλλά και με το τραγούδι (σύνθεση και ερμηνεία).
Σε ηλικία μόλις 21 ετών ο Κάουαρντ ευτύχησε να ανεβάσει στη σκηνή το πρώτο του θεατρικό δημιούργημα "Βασίσου πάνω σου", ενώ τρία χρόνια αργότερα (1923) δημιούργησε τη μουσική παράσταση (βαριετέ) "Εδώ Λονδίνο", με τη σύμπραξη της συντρόφου του, ένα έργο που αποτέλεσε σταθμό στο συγκεκριμένο είδος. Ωστόσο, καθώς κατηγορήθηκε για "ελαφρότητα" στα έργα του, επιχείρησε γρήγορα μια στροφή προς την ποιοτική γραφή, με τον "Στρόβιλο", που πραγματοποίησε την πρεμιέρα του στις 26 Δεκεμβρίου του 1924 (ήταν τα 25α γενέθλια του δημιουργού του) και άγγιξε θέματα - ταμπού της εποχής, όπως η ομοφυλοφιλία και τα ναρκωτικά.
Ο Κάουαρντ δεν παντρεύτηκε ποτέ, καθότι ήταν ομοφυλόφιλος. Σύντροφος των τελευταίων τριών περίπου δεκαετιών της ζωής του ήταν ο Άγγλος ηθοποιός και τραγουδιστής Γκρέιαμ Πέιν (Graham Payn).

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο εξοχικό του (Κτήμα Φάιρφλαϊ), κοντά στην πόλη Ορακαμπέσα της Τζαμάικα, στις 26 Μαρτίου 1973.

Χαρακτηριστική ρήση

Σε ερώτηση «Ποια είναι η ιδανική ζωή για σας;», ο Κάουαρντ απάντησε: «Η δική μου».
1588 Ντεσκαμισάδα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ντεσκαμισάδα είναι άγνωστα.
Ντε Μπιλτ

Δημοτικά διαμερίσματα

Ο δήμος του Ντε Μπιλτ συνίσταται από τα ακόλουθα χωριά και πόλεις: το Μπιλτχόβεν, το Ντε Μπιλτ, το Χρούνεκαν, το Χολάντσε Ράντινγκ, το Μάαρτενσνταϊκ και το Βέστμπρουκ.

Η πόλη του Ντε Μπιλτ

Το Ντε Μπιλτ (πληθυσμός το 2001: 14.800) είναι η έδρα του Βασιλικού Ολλανδικού Μετεωρολογικού Ινστιτούτου, του ΚΝΜΙ. Στο δημοτικό διαμέρισμα του Μπιλτχόβεν εδρεύει το Βασιλικό Ινστιτούτο για τη Δημόσια Υγεία και το Περιβάλλον (Ολλανδικά: RIVM). Βρίσκεται στην άκρη του δημοφιλής άλσους Utrechtse Heuvelrug με το τουριστικά αξιοποιημένο ιστορικό χωριό Μάαρτενσνταϊκ (Maartensdijk).
833 Μόνικα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μόνικας είναι άγνωστα.
Κοσμάς ο Θεσπρωτός

Ζωή

Ο Κοσμάς γεννήθηκε ως Κυρίτσης Κότρας στο χωριό Γεωργουτσάτες, στην Δρόπολη στη σύγχρονη νότια Αλβανία, τότε έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1805 έγινε ιερέας και άλλαξε το όνομά του σε Κοσμάς. Τα επόμενα χρόνια έγινε μαθητής του Αθανασίου Ψαλλίδα, μιας μεγάλης μορφής του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Αποφοίτησε από τη Καπλάνειο Σχολή των Ιωαννίνων στο 1815. Δίδαξε σε διάφορα σχολεία στην Ήπειρο και μετά την επιτυχημένη ελληνική επανάσταση (1821-1830) μετακόμισε στην Αθήνα όπου συνέχισε την εκπαιδευτική δραστηριότητα. Πέθανε στο Καρπενήσι το 1852.
Βερχογιάνσκ

Ιστορία

Οι Κοζάκοι ίδρυσαν ένα οστρόγκ το 1638, 90 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της σύγχρονης πόλης. Το όνομα του οστρόγκ ήταν "Βερχογιάνσκι", το οποίο μεταφράζεται προσεγγιστικά ως Άνω Γιάνα από τα Ρώσικα, το οποίο προέρχεται από την γεωγραφική του τοποθεσία στο άνω μέρος του ποταμού Γιάνα. Το 1775, μετακινήθηκε στην αριστερή όχθη του ποταμού για να διευκολύνει τη συλλογή φόρων. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1817. Από την δεκαετία του 1860 έως το 1917, η πόλη ήταν χώρος πολιτικής εξορίας, από τους οποίους μερικοί από τους πιο προεξέχοντες εξορισμένους είναι ο Πολωνός συγγραφέας Βατσλάβ Σιεροσζέφσκι, καθώς και οι Μπολσεβίκοι επαναστάτες Ιβάν Μπαμπούσκιν και Βίκτορ Νογκίν.

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς

Ως κατοικημένη περιοχή, το Βερχογιάνσκ ταξινομείται ως πόλη υπό την επαρχιακή δικαιοδοσία. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο εντός της Επαρχίας Βερχογιάνσκι ως Πόλη του Βερχογιάνσκ. Ως διοικητική διαίρεση, η πόλη του Βερχογιάνσκ είναι ενσωματωμένη εντός της Δημοτικής Επαρχίας Βερχογιάνσκι ως Αστικός Οικισμός Βερχογιάνσκ.

Οικονομία

Υπάρχει ένα ποτάμιο λιμάνι, αεροδρόμιο, σταθμός συλλογής γούνας και κέντρο περιοχής εκτροφής ταράνδων. Στην πόλη εδρεύει το Μουσείο της Πόλης του Κρύου.
Κόπα Λιμπερταδόρες U20

Ιστορία

Η διοργάνωση είχε μόνο δύο εκδόσεις από το 2011 έως το 2012. Η πρώτη έκδοση αυτής της U20 διοργάνωσης διεξήχθη στη Λίμα του Περού . Οι παίκτες που γεννήθηκαν την 1η Ιανουαρίου 1990 ή αργότερα ήταν επιλέξιμοι να συμμετάσχουν στο πρώτο τουρνουά, κάνοντας το τεχνικά ένα τουρνουά U21 ετών. Αρχικά, το τουρνουά θα άρχιζε το Νοέμβριο του 2010, ωστόσο, λόγω της αναβολής, άλλαξε το ηλικιακό όριο.   
Το τουρνουά διεκόπη προσωρινά μετά το 2012. Η CONMEBOL στόχευε στην επανέναρξη της διοργάνωσης το 2015. Το Μάρτιο του 2015, η εκτελεστική επιτροπή της CONMEBOL ενέκρινε την Παραγουάη ως διοργανώτρια χώρα του επόμενου Κόπα Λιμπερταδόρες U20 τον Ιανουάριο του 2016.

Μορφή

Το κύπελλο παίζεται από δώδεκα ομάδες, μία από κάθε χώρα της CONMEBOL, χωρισμένη σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων ο κάθε ένας. Οι νικητές των ομίλων και η καλύτερη δεύτερη ομάδα προκρίνονται στα ημιτελικά και οι νικητές παίζουν στη συνέχεια τον τελικό, ενώ οι ηττημένοι παίζουν αγώνα για την τρίτη θέση.
Ιωάννα Ενρίκεθ

Η Ιωάννα, ισπαν. Juana (1425 - 13 Φεβρουαρίου 1468) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης-Ενρίκεθ ήταν κόρη του κόμη του Μελγάρ & της Ρουέντα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας, Σικελίας & Ναβάρρας.

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Φαδρίκε δε Μεντόθα κόμη του Μελγάρ & της Ρουέδα, υποναυάρχου της Καστίλης και 2ου κυρίου της Μεδίνα & Ριοσέκο, και της 1ης συζύγου του Μαριάνα Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Αγιάλα, κόρης του Ντιέγκο Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Καρίγιο 1ου κυρίου της Μπαένα.
Νεκρόπολη

Ως νεκρόπολη (νεκρόπολις) στην αρχαιολογία αναφέρεται ταφικό πεδίο ή ταφικό σύμπλεγμα με ακανόνιστη ή κανονική σχεδίαση που θυμίζει ενίοτε αστικό πολεοδομικό σχεδιασμό. Σε αρκετές περιπτώσεις (βλ. Ταρκινία και Κερβετέρι των Ετρούσκων αιγυπτιακές και ελληνικές νεκροπόλεις) οι εκτάσεις που καλύπτουν τα ταφικά πεδία είναι μεγαλύτερες από εκείνες που καλύπτουν οι κατοικήσεις από τις οποίες εξαρτώνται.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων η αρχαιολογική μαρτυρία υποδεικνύει ένα πρότυπο ανάπτυξης, σύμφωνα με το οποίο μικρά ταφικά πεδία αναπτύχθηκαν, σταδιακά περιβαλόμενα από μεγάλους αριθμούς τάφων. O ιστορικός της τέχνης Νάιτζελ Σπίβι (Nigel Spivey) θεωρεί ότι ο όρος κοιμητήριο είναι ανεπαρκής για να αιτιολογήσει τέτοιες πολύπλοκες θέσεις ταφής.
Ελεύθερος συνειρμός

Ο ελεύθερος συνειρμός είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα άτομο σκέφτεται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς, σχετικά με ένα θέμα, μια εικόνα, μια λέξη, μια σκέψη, κ.ά., όπως, για παράδειγμα, τη λέξη «φιλία». Οι όποιες σκέψεις, εικόνες, αναμνήσεις, άλλες λέξεις σχετικές με τη φιλία (π.χ., αγάπη) η μία μετά την άλλη, σχεδόν αυτόματα αποτελούν τη διαδικασία του ελεύθερου συνειρμού.
Ως θεραπευτική τεχνική χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ζίγκμουντ Φρόιντ, γιατρό και θεμελιωτή της ψυχανάλυσης. Στην ψυχανάλυση ο ελεύθερος συνειρμός επιτρέπει στο άτομο να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις του, χωρίς να προβλέπει σε τι θα τον οδηγήσουν άλλες σκέψεις, φόβοι, συναισθήματα, εικόνες ή χωρίς να τον απασχολεί αν αυτό που λέει είναι ωραίο ή άσχημο, σωστό ή λάθος. Με αυτό τον τρόπο έχει τη δυνατότητα να καταλάβει καλύτερα πώς νιώθει πραγματικά, ποιες είναι οι ανάγκες του και έτσι να αναγνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Η τεχνική του ελεύθερου συνειρμού χρησιμοποιείται επίσης και στον κλάδο της γνωστικής ψυχολογίας, και ιδιαίτερα σε έρευνες που αφορούν στην ανθρώπινη μνήμη.
Ολυμπιάς

Το 1987, για λογαριασμό του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, ολοκληρώθηκε η ναυπήγηση και καθέλκηση ομοιώματος αρχαίας ελληνικής τριήρους, με το όνομα ΟΛΥΜΠΙΑΣ, βάσει όλων των αρχαιολογικών στοιχείων και των νόμων ναυπηγικής μηχανικής.
Με τη ναυπήγηση αυτή, δόθηκε οριστικό τέλος σε πολλές διαφωνίες που υπήρξαν, τόσο ως προς τις πραγματικές διαστάσεις όσο και προς τη λειτουργικότητα που είχε αυτός ο τύπος σκάφους, κατά την αρχαιότητα. Μετά την καθέλκυση (θέρος του 1987) και τις δοκιμές που ακολούθησαν, οι επιδόσεις που κατέγραψε η ΟΛΥΜΠΙΑΣ υπήρξαν αξιοσημείωτες. Κατάφερε και ανέπτυξε ταχύτητα πλεύσης, η οποία προσέγγιζε τους εννέα (9) κόμβους. Έπλευσε, επί ώρες, με ταχύτητα τεσσάρων (4) κόμβων, με τον μισό αριθμό κωπηλατών εκ περιτροπής. Εκτέλεσε στροφή πλοίου 180° σε χρόνο ενός λεπτού της ώρας και με τόξο μικρότερο των 2,5 μηκών του πλοίου. Επιπλέον, η εκπαίδευση των κωπηλατών στον συγχρονισμό της ερεσίας (κωπηλασίας) υπήρξε, σχετικά, σύντομη (δύο εβδομάδες).
Porsche 996

Βασικά στοιχεία

Η Porsche 996, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1997, ήταν ένα εντελώς καινούριο αυτοκίνητο και είχε πολύ περισσότερα από το όνομα του μοντέλου 911 στο κάλυμμα του κινητήρα. Το αμάξωμα της 996 ήταν εξ ολοκλήρου νέο και μεγαλύτερο, ενώ προσέφερε καλύτερους χώρους επιβατών και πιο πολυτελές σαλόνι από τα προηγούμενα μοντέλα. Αυτό εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό, με εξαίρεση λίγους σκληροπυρηνικούς οπαδούς της 911 που διαμαρτυρήθηκαν ότι το νέο αυτοκίνητο ήταν ένα πιο άνετο Gran Turismo παρά ένα καθαρόαιμο σπορ αυτοκίνητο.
Στα πλαίσια αυτού του εξορθολογισμού, έφερε πολλά κοινά στοιχεία με την μικρότερη Porsche Boxster, με εμφανέστερη λεπτομέρεια την αισθητική στο μπροστινό μέρος, η οποία ήταν πανομοιότυπη με την Boxster, ενώ και ο κινητήρας της είχε κοινά σχεδιαστικά στοιχεία. Για πρώτη φορά σε γενιά της 911 τοποθετήθηκε ψυκτικό υγρό, καθώς και ο πρωτοποριακός σχεδιασμός με τους δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής.
Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd της Porsche 996 ήταν 0,30 - μια εντυπωσιακή βελτίωση ως προς το 0,34 της προκατόχου Porsche 993.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Έβρου 2014–15

Α΄ Κατηγορία

Με τη συμμετοχή 19 συλλόγων σε δυο ομίλους (9 και 10 ομάδων), διεξάγεται η Α΄ Κατηγορία, αντί για 20 όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί, καθώς η Α.Ε. Καρωτής αποχώρησε και δε συμμετείχε σε καμία διοργάνωση.
Το επόμενο πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε έναν όμιλο των 14 ομάδων. Οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου συμμετέχουν σε αγώνες κατάταξης για την ανάδειξη του πρωταθλητή, οι ομάδες στις θέσεις 3η-8η σε αγώνες κατάταξης για την παραμονή τριών ομάδων από κάθε όμιλο, ενω οι ομάδες στην 9η και 10η θέση υποβιβάζονται. 
Στα Play Off Πρωταθλητή συμμετείχαν η ΑΕ Διδυμοτείχου , ΜΑΣ Άρδας Καστανιών από τον 1ο όμιλο και ΑΟ Καππαδοκών , ΑΟ Ένωση Άνθειας-Αρίστεινου από τον 2ο με την ομάδα της Α.Ε. Διδυμοτείχου να κατακτά τον τίτλο, αλλά να μην καταφέρνει να ανέβει στη Γ΄ Εθνική μέσω του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΕΠΣ.
Υποβιβάστηκαν οι Ατρόμητος Ασπρονερίου από τον 1ο όμιλο των 9 ομάδων και οι Θράκη Φερρών, Σάος Σαμοθράκης από τον 2ο.
Ιρανικό Κουρδιστάν

Το Ιρανικό Κουρδιστάν ή Ανατολικό Κουρδιστάν (κουρδικά: Rojhilata Kurdistanê‎, ڕۆژھەڵاتی کوردستان) είναι ανεπίσημο όνομα για το τμήμα του Ιράν, το οποίο κατοικείται κυρίως από τους Κούρδους. Το έδαφος συνορεύει με το Ιράκ και την Τουρκία, Εκεί ζουν 1.2 εκατομμύριο Κούρδοι στην επαρχία Κουρδιστάν, 1 εκατομμύριο στην επαρχία Κερμανσάχ και 100.000 στην επαρχία Ιλάμ. Περιλαμβάνει και την επαρχία Δυτικού Αζερμπαϊτζάν.  
Οι Κούρδοι θεωρούν το βορειοδυτικό Ιράν ως ένα από τα 4 μέρη του Μεγάλου Κουρδιστάν, μαζί με τμήματα της νοτιοανατολικής Τουρκίας (Βόρειο Κουρδιστάν), της βόρειας Συρίας (Δυτικό Κουρδιστάν) και του βόρειου Ιράκ (Νότιο Κουρδιστάν).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, οι τέσσερις κουρδικές επαρχίες του Ιράν - οι επαρχίες Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, Κερμανσάχ, Κουρδιστάν και Ιλάμ έχουν πληθυσμό 6.730.000 κατοίκων. Στη νότια επαρχία Ιλάμ ζουν και Λούροι. 
Οι Ιρανοί Κούρδοι αποτελούν το 7-10% του πληθυσμού της χώρας. Σύμφωνα με μια πηγή η πλειοψηφία των Κούρδων του Ιράν είναι Σιίτες, ενώ μια άλλη θεωρεί ότι είναι Σουνίτες. Οι σιίτες Κούρδοι ονομάζονται Φεϋλί. Κατοικούν το Κερμανσάχ και περιοχές γύρω από το Χενεγκίν, εκτός από τις περιοχές όπου ζει η κουρδική φυλή Τζαφ, καθώς και τμήματα στην επαρχία Κουρδιστάν και Χαμαντάν. Οι κούρδοι της επαρχίας Χορασάν στο βορειοανατολικό Ιράν είναι και αυτοί Σιίτες. Κατά την Ιρανική Επανάσταση τα κουρδικά κόμματα δεν κατάφεραν να απορροφήσουν τους Σιίτες Κούρδους, οι οποίοι δεν είχαν ενδιαφέρον για αυτονομία εκείνη την εποχή. Ωστόσο από την δεκαετία του 1990 ο κουρδικός εθνικισμός έχει εισχωρήσει σε μια μικρή μειονότητα Σιιτών Κούρδων, εν μέρει ως οργή για την βάναυση αντιμετώπιση των Κούρδων βορειότερα.
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 16

Ιστορικό

Χτίστηκε το 1959 μαζί με τα συγκροτήματα LC-15, LC-19 και LC-20 και προορίστηκε για τους πυραύλους Τιτάνας. Πρώτη εκτόξευση έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 1959, με έναν Τιτάνα Ι. Η εκτόξευση απέτυχε, αφού ο πύραυλος ανατινάχτηκε λίγα μέτρα μετά από την απογείωση.
Επειδή στις επόμενες πέντε εκτοξεύσεις Τιτάνων το 1960 μόνο δύο είχαν επιτυχία, οι Τιτάνες Ι εγκαταλείφθηκαν και οι εκτοξεύσεις συνέχισαν με πυραύλους Τιτάνας ΙΙ. Η πρώτη εκτόξευση ήταν επιτυχημένη. Ο πύραυλος διάνυσε μια απόσταση 8.000 km πάνω από τον Ατλαντικό. Ακολούθησαν συνολικά επτά εκτοξεύσεις, από τις οποίες μέχρι τις 29 Μαΐου 1962 απέτυχαν μόνο τρεις.
Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος Τιτάνας παραχωρήθηκε τον Ιανουάριο του 1965 από την πολεμική αεροπορία USAF στην NASA για δοκιμαστικά του προγράμματος Απόλλων. Η NASA τελικά το επέστρεψε πίσω στην πολεμική αεροπορία.
Μέχρι τις 22 Μαρτίου 1988 διενεργήθηκαν περισσότερες από εκατό εκτοξεύσεις πυραύλων Pershing και οι εγκαταστάσεις αποσυναρμολογήθηκαν.

Περιγραφή του συγκροτήματος

Η αρχική μορφή του συγκροτήματος ήταν παρόμοια με αυτήν των άλλων συγκροτημάτων του 1959. Είχε έναν σταθερό βοηθητικό πύργο για την εκτόξευση και έναν κινούμενο πύργο εργασιών και συντήρησης. Ο πύργος αυτός κατέκλεινε για να πάρει οριζόντια θέση στο έδαφος.
Σημαντική λεπτομέρεια ήταν η «γκαρνταρόμπα», (αγγλ. "Suiting Trailer"), μια αίθουσα στην οποία οι αστροναύτες έμπαιναν στην στολή υπό την βοήθεια τεχνικού προσωπικού, πριν την εκτόξευσή τους από το γειτονικό συγκρότημα LC-19.
Αργότερα το συγκρότημα τροποποιήθηκε για τις ανάγκες των πυραύλων Pershing.