google/wiki40b huggingface dataset:
Ναρασίμχα

Ναρασίμχα είναι η τέταρτη Αβατάρα του θεού Βισνού. Η θεότητα πέρνει την μορφή λεοντανθρώπου κι έτσι κατέρχεται στον κόσμο για να τον σώσει από τον κακό δαίμονα Χιρανυακασίπου, ο οποίος επειδή προικίστηκε από τον Βράχμα με διάφορα χαρίσματα, είχε αποκτήσει υπερβολική δύναμη και βασάνιζε θεούς και ανθρώπους. Ήταν προικισμένος κι με αθανασία ώστε δεν φοβόταν τον θάνατο, ούτε από θεό ούτε από άνθρωπο, ούτε ημέρα ούτε νύχτα. Ο Βισνού κατά το ηλιοβασίλεμα, το οποίοδεν είναι ούτε ημέρα ούτε νύχτα, μεταμορφώθηκε σε μισό άνθρωπο και μισό λιοντάρι, έτσι που να μην είναι ούτε άνθρωπος, ούτε ζώο, σκότωσε το δαίμονα.
Αγία Ειρήνη Λασιθίου

Γεωγραφία

Η Αγία Ειρήνη βρίσκεται στο απώτατο ΝΑ. άκρο του νομού, σε λοφώδη θέση που δεσπόζει στο Λιβυκό Πέλαγος. Έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 120 και βρίσκεται ΝΑ. του Αγίου Νικολάου, από τον οποίο απέχει περίπου 105 χλμ. Μαζί με τον Ξερόκαμπο είναι οι απώτατοι οικισμοί της ΝΑ. Κρήτης.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του χωριού έχει ως εξής: κάτοικοι 11 (1971), 2 (2001), 0 (2011).
Μαλλός Τρωάδος

Η Μαλλός ή Μαλός ήταν μια αρχαία πόλη της Τρωάδος, στα βορειοανατολικά της Τροίας. Κατά τον Στράβωνα στα γεωγραφικά του, από την πόλη έρρεε ο ποταμός Κάρησσος. Η τοποθεσία της κατά τον Αμάσειο γεωγράφο προσδιορίζεται μεταξύ της Παλαισκήψεως και του λιμένος των Αχαιών (κοντά στο Σίγειον).
1040 Κλούμπκεα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κλούμπκεας εκτιμάται σε 35,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,063. Η Κλούμπκεα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 59 ώρες και 12 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
2700 Μπαϊκονούρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπαϊκονούρ είναι άγνωστα.
Γεώργιος Αλεξιάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα από το 1932. Υπήρξε γενικός διευθυντής ΕΙΡ (1953-54) και υποδιευθυντής δικαστικού της Εθνικής Τράπεζας. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός απασχολήσεως.
Από τον Οκτώβριο του 1982 ως το 1984 υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής με το κόμμα των Προοδευτικών, αντικαθιστώντας τον αποβιώσαντα Ηλία Γλυκοφρύδη.
Πέθανε το 1999.
Λάνειον Μυσίας

Το Λάνειον ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μυσίας.
Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα της χώρας, στα δυτικά της Περιχαράξεως και απείχε 15 μίλια βορειοδυτικά των Θηρών του Αδριανού. Η πόλη έμεινε γνωστή επειδή εκεί είχε κτηματική περιουσία ο Έλληνας ρήτωρ Αίλιος Αριστείδης (117 -181 μ.Χ.) στην εποχή του Μάρκου Αυρηλίου. Εκεί αποσυρόταν πολλές φορές ο ρήτωρ πότε για να ξεκουραστεί -εν μέσω περιοδειών-, αλλά και για να συγγράψει. Εκεί μάλιστα συνέγραψε και τους Ιερούς λόγους, μέσα στους οποίους ανέφερε το αδύναμο της σωματικής του υγείας (αρρώσταινε μικρός πολύ συχνά) καθώς επίσης και τα οράματα που τον ενθάρρυναν στο να ακολουθήσει την ρητορική επιστήμη. Φαίνεται ότι όταν το 178 μ.Χ. η Σμύρνη ισοπεδώθηκε από καταστροφικό σεισμό, η πόλη του Λανείου δεν έπαθε καμμιά ζημιά.
Η αρχαία πόλη βρισκόταν βόρεια του σημερινού Γκιοκτσέντερε (Gökçedere) και κοντά στο Ομέρκιοϊ (Omer Koy) της Τουρκίας.
Νίκη Ελευθεριάδη

Σπουδές και Θεματογραφία

Είναι κόρη του ζωγράφου Τάκη Ελευθεριάδη. Σπούδασε Γραφικές Τέχνες και Διακόσμηση στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρμογών (1972-74), καθώς και Πλαστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Paris VIII (1975-77). Το ζωγραφικό έργο του πατέρα της και η αγάπη του για τη λαϊκή κεραμική επηρέασαν τη ζωγραφική της. Η θεματογραφία της κινείται γύρω από τα τοπία, τα εσωτερικά αρχοντικών σπιτιών, κά. Κινείται ως καλλιτέχνις στα πλαίσια της λαϊκής ζωγραφικής, ενώ αντλεί εικόνες από την πλούσια φαντασία της και τα πολυποίκιλα βιώματά της από την παιδική της ηλικία. Το 2003 εικονογράφησε το βιβλίο Το ταίρι της αταίριαστης της Φωτεινής Φραγκούλη (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα).

Εκθέσεις

Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στη Μυτιλήνη τις χρονιές 1977, 1979, 1983, 1988, 1992, στην αίθουσα τέχνης «Κρεωνίδης» τα έτη 1978, 1981, 1983, 1986, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας το 1982, στη γκαλερί «Ώρα» το 1989, στην αίθουσα «Σκουφά» το 1994, το 1991 και 1996 στη Θεσσαλονίκη, το 1992 στον τόπο σπουδών της, το Παρίσι. 
Έργα της κοσμούν την Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, το Μουσείο Βορρέ, το Μουσείο «Max Fourny» του Παρισιού, την Πινακοθήκη του Δήμου Μυτιλήνης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυτιλήνης, την Αγροτική Τράπεζα, την Alpha Bank, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Τελλόγλειο Ίδρυμα, τη συλλογή Χατζηϊωάννου.

Η ζωγραφική της

Η Νίκη ζωγραφίζει τα παιδικά της όνειρα. Κόρη του ζωγράφου Τάκη Ελευθεριάδη από την Πέτρα, ενός πολύ σημαντικού ανθρώπου που ανάλωσε τη ζωή του στην τέχνη, έζησε σαν παιδί μέσα στα βιβλία και τις συλλογές του πατέρα της. Είναι ασπούδαχτα σπουδασμένη. Ζει τη ζωή με το δικό της γήινο ταπμεραμέντο που την οδηγεί ερωτικά στα πράγματα. Στις ζωγραφιές της βρίσκουμε αυτό το πάντρεμα, του μυθολογικού με το αισθησιακό. Η εικαστική διατύπωση που προτείνει με τα έργα της μεταφέρει με ακρίβεια το αίσθημά της. 
Δεν την ενδιαφέρει η ακαδημαϊκή εκτέλεση. Το σχέδιο είναι συνεπές με τα υπόλοιπα στοιχεία του πίνακα, το χρώμα και τη σύνθεση. Έτσι οι ζωγραφιές της είναι πειστικές, γιατί υπάρχει συνέπεια των μορφοπλαστικών στοιχείων με το περιεχόμενο του έργου.
Οι νωχελικές κυρίες με τους μακριούς λαιμούς και τα ονειροπόλα μάτια στη βεράντα του παλλαϊκού σπιτιού ατενίζουν το τοπίο με την πλούσια βλάστηση. Υπάρχουν στη φαντασία των παιδιών της χρόνων, στην αναμονή μιας ασχημάτιστης επιθυμίας. Δεν διηγείται μια καθημερινή στιγμή. Οι παρουσίες είναι έξω από το χρόνο, σε έναν κόσμο που απουσιάζουν οι αντιφάσεις και όλα συνυπάρχουν και συνομιλούν ποιητικά.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954

Επιλογή Διοργανωτή

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 πάρθηκε στις 26 Ιουλίου 1946 στην Πόλη του Λουξεμβούργου την ίδια μέρα όπου αποφασίστηκε ο διοργανωτής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Ο λόγος της επιλογής της Ελβετίας ως οικοδέσποινα του Μουντιάλ του 1954 έγινε λόγω του ότι το 1954 η ΦΙΦΑ θα γιόρταζε τα 50άχρονα της και θεώρησαν ότι το καλύτερο θα ήταν η διοργάνωση να γίνει στην έδρα της διοργανώτριας αρχής.

Προκριματικά

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 συμμετείχαν 45 ομάδες. Στη συνέχεια η ΦΙΦΑ αρνήθηκε τη συμμετοχή 7 εθνικών ομάδων και έμειναν 37 ομάδες για τη διεκδίκηση των 14 θέσεων της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου καθώς οι 2 από τις 16 θέσεις καλύφθηκαν από την προηγούμενή νικήτρια Ουρουγουάη και τη διοργανώτρια Ελβετία. Για πρώτη φορά στη διοργάνωση συμμετείχαν η Τουρκία, η Νότια Κορέα και η Σκωτία.

Φάση Ομίλων

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Ελβετίας UTC +1
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πακιστάν

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1948. Έπειτα, το 2004 αναμορφώθηκε.
Γεώργιος Μαρκοράς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Ασχολήθηκε κυρίως με τα νομικά. Από το 1825 ως το 1833 διετέλεσε δικηγόρος του δημοσίου στην Κεφαλλονιά. Μέχρι το 1840, όταν μπήκε βουλευτής στο 7ο κοινοβούλιο, ήταν γραμματέας της γερουσίας επί του τμήματος των Οικονομικών. Διετέλεσε έπαρχος Κερκύρας για δύο περιόδους, μέλος της επιτροπής επί της σύνταξης των Ιονίων Κωδίκων, και μέλος του ανώτατου συμβουλίου της δικαιοσύνης από το 1840 ως το 1862. Τιμήθηκε με το παράσημο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου.
Eraserhead

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά με ένα από τα όνειρα -ή παραισθήσεις- του Σπένσερ (δείχνοντας έναν πλανήτη) στο οποίο κάτι που μοιάζει με σπερματοζωάριο, βγαίνει από το στόμα του και πέφτει στο κενό, ενώ εκείνος αιωρούνταν, αφού πριν είδε έναν άνδρα με περίεργη όψη να κάθεται στο σπίτι του, στο διάστημα, με κάτι μοχλούς γύρω του.
Κατόπιν δείχνοντας τον Σπένσερ να γυρίζει στο σπίτι, με συνοδεία το έρημο τοπίο και κρατώντας ψώνια, φτάνει σπίτι και μαθαίνει από την όμορφη γειτόνισσά του, ότι η ερωμένη του, τον έχει καλέσει σε τραπέζι, στο σπίτι της. Ο Σπένσερ θα βιώσει αρκετές άβολες στιγμές σε εκείνο το σπίτι, αφού η μητέρα της ερωμένης θα τον βάλει στη γωνία και θα προσπαθήσει να τον φιλήσει, ενώ προηγουμένως τον ρώταγα αν έχει συνευρεθεί με την κόρη της. Τέλος, ο Σπένσερ, θα πληροφορηθεί από τη μητέρα της κοπέλας, ότι πρέπει να παντρευτούν γιατί γέννησε ένα παιδί, για το οποίο δεν είναι σίγουρη ότι είναι παιδί. Ο Σπένσερ δεν αρνήθηκε.
Έτσι το ζευγάρι μετακομίζει στο ασφυκτικά μικρό δωμάτιο του Χένρι. Εκεί η μητέρα δε θα αντέξει άλλο το μωρό της και θα φύγει αφού δεν την άφηνε να κοιμηθεί όλο το βράδυ, πηγαίνοντας στο πατρικό της σπίτι. Ο Σπένσερ θα φροντίσει το παιδί, αφού κατέληξε άρρωστο. Ωστόσο δε σταματάνε τα όνειρα (παραισθήσεις) του. Παράλληλα ο Σπένσερ θα βρει στο κρεβάτι του αυτή τη φορά, αυτά που έμοιαζαν με σπερματοζωάρια.
Τα οράματα του Χάρι συνεχίζουν κανονικά, βλέποντας την κυρία στο καλοριφέρ, που τραγουδούσε. Αργότερα θα κάνει σεξ με την όμορφη γειτόνισσά του. Τελειώνοντας το σεξ ο Χένρι θα βιώσει άλλο ένα έντονο όραμα: βλέπει το κεφάλι του να φεύγει από το σώμα του και στη θέση του να έρχεται ένα κεφάλι, σαν του παιδιού του. Κατόπιν το κεφάλι του σκάει στο έδαφος και έρχεται ένα παιδί και το παίρνει. Το πήγε σε ένα εργοστάσιο μολυβιών. Εκεί το κεφάλι του, βλέπει, ότι γίνεται γόμα, για το άνω μέρος των μολυβιών.
Στη συνέχεια ο Σπένσερ θα αναζητήσει την γειτόνισσά του, η οποία θα λείπει από το σπίτι. Επιστρέφοντας όμως έχει μαζί της έναν άνδρα και τον οποίον τον παίρνει μαζί της στο διαμέρισμά της. Τότε, συντετριμμένος ο Σπένσερ μπαίνει στο σπίτι του, όπου έκλαιγε το μωρό. Αρχικά ο Σπένσερ παίρνει ένα ψαλίδι για να κόψει τους επιδέσμους, που κατά τη διάρκεια της ταινίας, κάλυπταν ολοκληρωτικά το μωρό, πλην τον λαιμό και το κεφάλι. Μετά την κοπή, θα δει ότι τόσο καιρό οι επίδεσμοι κρατούσαν τα εντόσθια του μωρού, καθότι τώρα άρχισαν να σκορπίζουν. Βλέποντας το μωρό να υποφέρει, ο Σπένσερ, το καρφώνει με ψαλίδι. Η πληγή θα αρχίσει να βγάζει πυκνό υγρό, που τέλος καλύπτει ολοκληρωτικά το μωρό. Εν συνεχεία το δωμάτιο θα αρχίσει να επηρεάζεται από κάποια δύναμη. Τα φώτα άρχισαν να αναβοσβήνουν και η πρίζα να βγάζει σπίθες, παράλληλα ο Σπένσερ έβλεπε το κεφάλι του μωρού, πολύ μεγαλύτερο από ό,τι ήταν. Αφότου τα φώτα έσβησαν οριστικώς, η ταινία επέστρεψε στο αρχικό όρμα του Σπένσερ. Αυτή τη φορά ξαναβλέπει τον πλανήτη, ο οποίος άρχισε να διαλύεται. Και ο άνδρας, αυτή τη φορά πάλευε με τους μοχλούς του, από τους οποίους έβγαιναν πολλές σπίθες. Και τότε, μέσα στις σπίθες ασπρίζει όλη η εικόνα και κατόπιν μαύρισε, σηματοδοτώντας το τελείωμα της ταινίας.
Γυψ

Περιγραφή

Όλα τα είδη του γένους έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά: γυμνός λαιμός και κεφάλι, σκουρόχρωμο φτέρωμα, φαρδιές φτερούγες και χοντρό ράμφος. Τα πουλιά αυτά είναι καθαριστές, δηλαδή τρέφονται με θνησιμαία μεγάλων θηλαστικών. Οι γύπες του Παλαιού Κόσμου βρίσκουν τα θνησιμαία χάρις την όραση.

Άλλα είδη

Ένα προϊστορικό είδος είναι γνωστό μόνο από απολιθωμένα λείψανα από το Μέσο μέχρι το Ύστερο Πλειστόκαινο σε τοποθεσίες σε όλη τη κεντρική και ανατολική Μεσόγειο: ο Μαλτέζικος γύπας (Gyps melitensis). Πρόσφατα, ένα άλλο απολιθωμένο είδος, ο Βουλγαρικός γύπας (Gyps bochenskii) έζησε κατά το Ύστερο Πλειόκαινο στη Βουλγαρία.
Διονύσιος Βισβάρδης

100ή επέτειος της γέννησής του

Το 2010, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τιμήθηκε η συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννηση του Διονύσιου Βισβάρδη, με τη διοργάνωση πολύμηνου πολιτιστικού αφιερώματος στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE), που περιελάμβανε έκθεση προσωπικών καλλιτεχνικών ενθυμημάτων και κειμηλίων του μουσουργού, ιστορικά φωτογραφικά, χειρόγραφα και έντυπα ντοκουμέντα της ζωής και της δημιουργίας του, μουσικό ρεσιτάλ έργων του και την έκδοση του Λευκώματος "Ο Ζακύνθιος ρομαντικός συνθέτης Διονύσιος Βισβάρδης μας ξεναγεί στα χορωδιακά τραγούδια του συνοδεία πιάνου ή a capella". Το υλικό των σημαντικών αυτών εκθεμάτων ευρίσκεται από του έτους  2014 στο Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, ύστερα από δωρεά της οικογένειας Βισβάρδη.
Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου

Δωρεά Παραχώρηση στο Κράτος

Ο ιδρυτής της Σχολής Σταυράκου, Λυκούργος Σταυράκος, είχε προτείνει ήδη από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980, τη δωρεάν παραχώρηση της Σχολής Σταυράκου στο Ελληνικό κράτος, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο, αρνήθηκε για λόγους οργανωτικούς, αλλά και με την πρόθεση ότι θα ιδρυθεί από την ίδια την Πολιτεία, Κρατική Σχολή Κινηματογραφίας.

Απόφοιτοι και Καθηγητές

Από τα θρανία και τις καθηγητικές έδρες της Σχολής Σταυράκου έχουν περάσει οι περισσότεροι Έλληνες σκηνοθέτες και τεχνικοί κινηματογράφου, καθώς και σημαντικοί καθηγητές του κινηματογράφου του θεάτρου των οπτικοακουστικών και εικαστικών τεχνών όπως οι: Μάριος Γεωργιάδης, Μάριος Αγγελόπουλος, Σπύρος Κουκουλομάτης, Γιώργος Ανεμογιάννης, Γιώργος και Ελένη Βακαλό, Μίνως Βολανάκης, Ντίνος Δημόπουλος, Δέσπω Διαμαντίδου, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Τάσος Ζωγράφος, Ευγενία Χατζίκου Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Κατράκης, Κάρολος Κουν, Αργύρης Κουνάδης, Θάνος Κωτσόπουλος, Σπύρος Μελάς, Μάριος Πλωρίτης, Άγγελος Προκοπίου, Θανάσης Βαλτινός, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Γιώργος Πετρίδης, Γιάννης Σιδέρης, Άγγελος Τερζάκης, Μάνος Χατζιδάκις, Γιάννης Τσαρούχης, Γιώργος Σκαλενάκης, Νίκος Γαρδέλης, Σωτήρης Πλίακος, Νεοκλής Σαρρής Γιώργος Λανθιμός και άλλοι γνωστοί Τεχνικοί και Σκηνογράφοι.

Εκπαιδευτικοί Οργανισμοί

Η Σχολή Σταυράκου είναι ιδρυτικό μέλος του C.I.L.E.C.T (CENTRE INTERNATIONAL DE LIAISON DE ECOLES DE CINEMA ET DE TELEVISION) 

και μόνιμο μέλος των 
U.F.V.A.(UNIVERSITY FILM AND VIDEO ASSOCIATION) 
G.E.E.C.T.(GROUPEMENT EUROPEEN DES ECOLES DE CINEMA ET DE TELEVISION)
Παπικό κονκλάβιο

Το εκλεκτοράτο

Καθώς οι Χριστιανικές κοινότητες σταθεροποιήθηκαν άρχισαν να εκλέγουν επισκόπους, επιλεγμένους από τον κλήρο και τους λαϊκούς της κοινότητας με την βοήθεια των επισκόπων γειτονικών επισκοπών.
168 Σίβυλλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σίβυλλας εκτιμάται σε 148,4 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Η Σίβυλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 49 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Άρης (Γκρατς)

Ιστορία

Ναυπηγήθηκε το 1926 στη Γαλλία, στα ναυπηγεία «Forges et Chantiers de la Méditerranée, La Seyne», ειδικά για την εκπαίδευση των Ναυτικών Δοκίμων. Kαθελκύθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1927. Η δαπάνη κατασκευής του αναλήφθηκε στο μεγαλύτερο ποσό από τα χρήματα της δωρεάς του εξ Αιγύπτου ομογενούς αείμνηστου Γεωργίου Μηντάκη. Κατέπλευσε στην Ελλάδα τον Μάιο του 1928 ενώ ο πρώτος εκπαιδευτικός πλους άρχισε στις 26 Ιουνίου 1928.

Σχολή Ναυτικών Δοκίμων

Το πλοίο «Άρης» ήταν ημιολικός ατμομυοδρόμωνας, του οποίου ο ακάτιος ιστός με κοίλο ύψος 7,52 μέτρα έφερε τετράγωνα ιστία, ενώ οι λοιποί δύο ιστοί έφεραν ημιόλια. Η ολική επιφάνεια των ιστίων του ήταν 1600 τ.μ. και η εσωτερική διαρύθμιση του πλοίου διέθετε εγκαταστάσεις για επιτελείο 17 αξιωματικών, 110 δοκίμους (πέντε τάξεις), 140 ναυτόπαιδες, 40 υπαξιωματικούς και 80 ναύτες. Η πρόωση του γινόταν με παλινδρομικό κινητήρα, τριπλής εκτονώσεως, δυνάμεως 100 ίππων. Είχε δύο υδραυλωτούς πετρελαιολέβητες τύπου «Babcock & Wilcox» με 160 τόννους χωρητικότητα καυσίμου ύλης. Η ταχύτητά του δια της μηχανής ήταν 11 κόμβων. Επιπλέον, είχε τεχνητό αερισμό, κεντρική θέρμανση, φυκτική εγκατάσταση, βαστήρες, παρασκευή πόσιου ύδατος, πλυντήρια και λουτήρες, ευρύχωρο νοσοκομείο, εργοστάσιο για τους δοκίμους, βιβλιοθήκη, εργαστήρια φυσικής και ναυτικών οργάνων.
Χρησιμοποιήθηκε εντατικά για τον σκοπό που είχε αγοραστεί και περήφανα περιέφερε την Ελληνική Σημαία στη Μεσόγειο και πολλές φορές πέρα από αυτή.

Πλωτό νοσοκομείο

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκε ως Πλωτό νοσοκομείο. Λόγω της μικρής του ταχύτητος δεν ακολούθησε τον Ελληνικό Στόλο στην Αίγυπτο, έτσι τον Μάιο του 1941 αιχμαλωτίσθηκε από τους Γερμανούς στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας και στις 28 Νοεμβρίου 1941 μετονομάσθηκε σε «Γκρατς» αναλαμβάνοντας πλέον δράση ως πλωτό νοσοκομείο του ναζιστικού στόλου. Ως νοσοκομειακό είχε διαμορφωθεί για περίθαλψη 299 τραυματιών, έχοντας πλήρωμα 38 ατόμων. Με πρόωση 1000 ίππους επαγόμενους από έναν κινητήρα τριών κυλίνδρων με μία άτρακτο και έναν λέβητα. Η ταχύτητά του δια της μηχανής ήταν 10 κόμβων.
Στις 5 Δεκεμβρίου 1942 6:15 π.μ., με το όνομα «Γκρατς» και υπό την Σημαία της Γερμανίας, προσέκρουσε σε νάρκη ανοικτά της νήσου Κανι 10 ν.μ. βορειοανατολικά από το λιμάνι Μπιζέρτα της Τυνησίας και βυθίστηκε. Από τους Έλληνες του πληρώματος απωλέσθησαν 50 και διεσώθησαν 11.
Μονή Διονυσίου

Τοποθεσία

Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της χερσονήσου μεταξύ των μονών Γρηγορίου και Αγίου Παύλου. Είναι κτισμένη σε απόκρημνο παραθαλάσσιο βράχο  ύψους 80 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, δίπλα στο λεγόμενο «αεροπόταμο», (μεγάλη κατεβασιά), σε μορφή πυργωτού κάστρου.

Ιστορία

Ιδρύθηκε μετά τα μέσα του 14ου αιώνα από τον όσιο Διονύσιο, από την Κορησό Καστοριάς. Την ουσιαστική βοήθεια για την αποπεράτωσή της έδωσε ο Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, Αλέξιος Γ' Μέγας Κομνηνός. Μετά την άλωση (1453) ευεργέτησαν τη μονή πολλοί ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας.

Κτίρια

Tο Kαθολικό της μονής Διονυσίου, τιμώμενο στο όνομα του Γενεσίου του Προδρόμου, οικοδομήθηκε λίγο πριν από τα μέσα του 16ου αιώνα (1537 - 1547) επί ηγουμενίας Mατθαίου.  H μονή Διονυσίου έχει δεκατέσσερα παρεκκλήσια. Οι τοιχογραφίες του καθολικού είναι του Τζώρτζη, μαθητή του Θεοφάνη.
Στο Καθολικό της μονής και αριστερά της λιτής βρίσκεται το θολωτό παρεκκλήσιο της Παναγίας του Aκαθίστου, με τοιχογραφίες του ζωγράφου Mακαρίου του 1615, όπου φυλάσσεται η ομώνυμη εικόνα της Παναγίας, έργο του Eυαγγελιστή Λουκά, φτιαγμένη από κηρομαστίχα. Αυτές επιζωγραφήθηκαν το 1890 από τον Mιχαήλ Kαισαρέα. Στον περίβολο της μονής βρίσκονται επτά παρεκκλήσια του Aγίου Nήφωνα, του Aγίου Γεωργίου, των Aρχαγγέλων, του Aγίου Iωάννου του Θεολόγου, με τοιχογραφίες στο νάρθηκα του 1608 των μοναχών Δανιήλ και Μερκουρίου. Επίσης τα παρεκκλήσια του Aγίου Nικολάου και του Aγίου Iωάννου του Xρυσοστόμου με τοιχογραφίες του 1795. Τέλος, έξω από τη μονή Διονυσίου βρίσκονται έξι παρεκκλήσια μεταξύ των οποίων, των δώδεκα Aποστόλων και το παρεκκλήσι των Aγίων Πάντων με τοιχογραφίες του 1627 από τον μοναχό Mερκούριο. Στο Κοιμητήριο της μονής βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Νήφωνα, μοναχού της μονής, Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης και αργότερα Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης.

Εξαρτήματα

H μονή Διονυσίου διαθέτει επτά εξαρτηματικά κελιά και το αντιπροσωπείο της στις Καρυές, του Aγίου Στεφάνου. Τα πέντε από τα επτά κελιά της μονής Διονυσίου βρίσκονται τις Καρυές, μεταξύ των οποίων το κελί Γεννέσιο της Θεοτόκου, στην πλατεία του Πρωτάτου. Στις παρυφές της πολίχνης των Καρυών βρίσκεται το ιστορικό κελί Ευαγγελισμός της Θεοτόκου του 15ου αιώνα.
Στα κελιά της διαμένουν συνολικά δέκα οκτώ μοναχοί. Επίσης έχει εξάρτημά της ένα Κάθισμα κοντά στην μονή. Σε μικρή απόσταση από τη μονή Διονυσίου, βρίσκεται το κάθισμα των Αγίων Αποστόλων, στο οποίο κατοικούσε ο μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης.

Μοναστική δύναμη

Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 55 άτομα.

Άξια ενδιαφέροντος

Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες τις τοιχογραφίες του καθολικού, (1547), καθώς και τις τοιχογραφίες με τις περίφημες παραστάσεις από την Αποκάλυψη που βρίσκονται στον διάδρομο έξω από την τράπεζα όπως και το ιερό σκευοφυλάκιο και την πλούσια ιστορική βιβλιοθήκη της Μονής. Στο σκευοφυλάκιο φυλάσσεται αρχιερατικός σάκος και επιγονάτιο του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Φώτης Μότσης

Ο Φώτης Μότσης (1955, Ζωτικό) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας. Σπούδασε φιλολογία στη Ζυρίχη και ήταν ιδρυτικό μέλος της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων (ΕΠΟΣ). Έχει εργαστεί ως ανταποκριτής της εφημερίδας Η Αυγή στην Ελβετία και κατόπιν έγινε αρθρογράφος σε αυτή. Έχει εργαστεί ως μεταφραστής στην ΕΡΤ2 και ως καθηγητής Γερμανικών σε σχολεία και φροντιστήρια. Κατοικεί στο Ναύπλιο.
Κορόνα Νορβηγίας

Ιστορία

Η κορόνα είναι νόμισμα της Νορβηγίας από το 1875, οπότε η χώρα προσχώρησε στη Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μεταξύ Δανίας και Σουηδίας. Η Ένωση διαλύθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι τρεις χώρες διατήρησαν τα ανεξάρτητα νομίσματά τους με το ίδιο όνομα.
Λόρδος των Νήσων

Ο Λόρδος των Νήσων (σκωτικά γαελικά: Triath nan Eilean ή  Rìgh Innse Gall) είναι ένας τίτλος της Σκωτικής αριστοκρατίας οι ιστορικές ρίζες του οποίου οδηγούν στο Βασίλειο της Σκωτίας. Φαίνεται να έχει την προέλευσή του σε μια σειρά από ηγεμόνες της δυτικής ακτής και των νησιών της Σκωτίας κατά την περίοδο του Μεσαίωνα, οι οποίοι άκμασαν στις παράκτιες περιοχές. Αν και ήταν, κατά καιρούς, υποτελείς των Βασιλέων της Νορβηγίας, της Ιρλανδίας ή της Σκωτίας, παρέμειναν ανεξάρτητοι για πολλούς αιώνες. Η επικράτειά τους περιλάμβανε τις Εβρίδες (από το 1438 και τις περιοχές Σκάι και Ρος) και τις χερσονήσους Νόινταρτ, Αρντναμέρκαν και Κιντάιρ χερσόνησος. Στο αποκορύφωμα της δύναμής τους ήταν οι μεγαλύτεροι γαιοκτήμονες και οι ισχυρότεροι άρχοντες στη Βρετανία μετά από τους Βασιλείς της Αγγλίας και της Σκωτίας.
Το τέλος των Λόρδων ΜακΝτόναλντ ήρθε το 1493 όταν ο Ιωάννης ΜακΝτόναλντ Β΄ είχε η η πατρίδα, τα ακίνητα και οι τίτλοι του κατασχέθηκαν από τον Βασιλιά Ιάκωβο Δ΄ της Σκωτίας. Το επόμενο διάστημα η Φατριά των ΜακΝτόναλντ αμφισβήτησε την εξουσία του Ιακώβου και την κυριαρχία του επί των νησιών, ενώ ξέσπασαν πολλές εξεγέρσεις εναντίον του μονάρχη της Σκωτίας. Αργότερα, όμως, το αξίωμα του Λόρδου των Νήσων δόθηκε στο Δούκα του Ρόθσι, μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Βασιλιά της Σκωτίας. Ο τίτλος αυτός, από τη δημιουργία του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, αποδίδεται στον Πρίγκιπα της Ουαλίας. Ο σημερινός Λόρδος των Νήσων είναι ο Πρίγκιπας Κάρολος.
Την περίοδο των ΜακΝτόναλντ η έδρα των Λόρδων των Νήσων βρισκόταν στο Φινλάγκαν.
Ξενοδοχείο Μετροπόλ (Βρυξέλλες)

Ιστορία

Το Ξενοδοχείο «Μετροπόλ» εγκαινιάστηκε το 1895. Η ζυθοποιία Wielemans είχε αγοράσει το κτίριο και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Άλμπαν Σαμπλόν να σχεδιάσει το ξενοδοχείο, που γειτόνευε με την παρακείμενη μπιραρία της. 
Οι αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις του 1900 – 1910 μετέτρεψαν το εσωτερικό του ξενοδοχείου σε ένα εξαιρετικά εντυπωσιακό δείγμα τεχνοτροπίας αρ-νουβό. Η κεντρική του είσοδος είναι σε ρυθμό γαλλικής αναγέννησης, η οποία οδηγεί στη θαυμαστή αίθουσα υποδοχής (reception hall) με τα υπέροχα βιτρώ και την πλούσια αρ-νουβό διακόσμηση. 
Το παρακείμενο καφέ «Μετροπόλ», με την περίτεχνη διακόσμηση που ανάγεται περίπου στο 1890, είναι ανοικτό στο κοινό και συγκεντρώνει πολιτικούς, διπλωμάτες και ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών.
Στο ξενοδοχείο «Μετροπόλ» πραγματοποιήθηκε το 1911 το επιστημονικό συνέδριο φυσικής Σολβέ (Solvay Conference), στο οποίο έλαβαν μέρος η Μαρία Κιουρί, ο Μαξ Πλανκ και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Εδώ είχε διαμείνει και το πλήρωμα του αμερικανικού διαστημοπλοίου Τσάλεντζερ.

Διάσημοι επισκέπτες

Το Ξενοδοχείο «Μετροπόλ» των Βρυξελλών, κατά τη διάρκεια των 115 ετών λειτουργίας του,  από το 1895 μέχρι σήμερα, έχει φιλοξενήσει διάσημους επισκέπτες: εστεμμένους και μέλη βασιλικών οικογενειών, αρχηγούς κρατών, πολιτικούς ηγέτες, συγγραφείς και καλλιτέχνες.
Όπως προκύπτει από το «βιβλίο φιλοξενουμένων», μεταξύ των διάσημων επισκεπτών του περιλαμβάνονται: οι βασιλείς Λεοπόλδος ο Γ΄ και Αλβέρτος του Βελγίου,  ο βασιλιάς Ουμβέρτος της Ιταλίας, ο Σάχης του Ιράν, οι πρώην πρόεδροι των Η.Π.Α. Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και Λίντον Τζόνσον, ο Σαρλ Ντε Γκωλ, ο καγκελάριος της Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ, ο Αμερικανός γερουσιαστής Τεντ Κέννεντυ κ. ά. Από τον τομέα της επιστήμης η Μαρία Κιουρί και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν.
Στις διασημότητες από το χώρο των γραμμάτων και της τέχνης περιλαμβάνονται: οι  συγγραφείς Ζαν Κοκτώ, Αντρέ Μωρουά και Αντρέ Ζιντ, ο θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός Σασά Γκιτρύ, οι συνθέτες Ρίχαρντ Στράους και Άρθουρ Ρουμπινστάιν, ο Ιταλός τενόρος Ενρίκο Καρούζο, οι σκηνοθέτες Φρανσουά Τριφό και Αντρέι Βάιντα, η Ισιδώρα Ντάνκαν και ο Ρώσος χορευτής Ρούντολφ Νουρέγιεφ, οι ηθοποιοί  Σάρα Μπερνάρ, Φερναντέλ, Ζαν Πιερ Ωμόν, Υβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Μισέλ Μοργκάν, Άντονι Πέρκινς, Ανί Ζιραρντό, Άντονι Κουίν, Βιτόριο Γκάσμαν, Κλαούντια Καρντινάλε, Αλαίν Ντελόν, Πίτερ Ο’ Τουλ, Μισέλ Πικολί και Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο τενόρος της όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο Γάλλος τραγουδιστής Σαρλ Αζναβούρ κ. ά.