google/wiki40b huggingface dataset:
Έξω Γωνιά Θήρας

Εκκλησίες

Στην Έξω Γωνιά δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, η οποία είναι μία από τις τρεις μεγαλύτερες εκκλησίες της Σαντορίνης.

Η παραλία ΑΒΙΣ

Η παραλία της Έξω Γωνιάς ονομάζεται και παραλία ΑΒΙΣ από το εργοστάσιο ντομάτας Α.ΒΙ.Σ. (Αγροτική Βιομηχανία Σαντορίνης) που υπήρχε εκεί. Βρίσκεται στα ανατολικά παράλια της Σαντορίνης, σε απόσταση 2,6 χιλιομέτρων από το χωριό.
Ρος 128

Χαρακτηριστικά

Ο Ρος 128 κατηγοριοποιείται στην αστρική ταξινόμηση ως M4 V, γεγονός που τον τοποθετεί στην κατηγορία άστρων που είναι γνωστοί ως κόκκινοι νάνοι. Έχει 15% της μάζας του Ήλιου και το 21% της ηλιακής ακτίνας, αλλά παράγει ενέργεια με τόσο αργούς ρυθμούς που έχει μόνο το 0,036% της φωτεινότητας του Ήλιου. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας που εκπέμπει ο Ρος 128 είναι στην υπέρυθρη ζώνη, με τη βολομετρική φωτεινότητα να είναι ίση με το 0,35% της ηλιακής. Η ενέργεια που εκπέμπεται από την εξωτερική ατμόσφαιρα  του Ρος 128 έχει ενεργό θερμοκρασία στους 3.180 Κ . Αυτό του δίνει την σχετικά ψυχρή πορτοκαλί-κόκκινη λάμψη του αστέρα τύπου M.
Ο Ρος 128 είναι αστέρας που βρίσκεται στον παχύ δίσκο του γαλαξία, ως εκ τούτου έχει μικρή αφθονία από στοιχεία εκτός από υδρογόνο και ήλιο, βάσει του οποίου οι αστρονόμοι ορίζουν τη μεταλλικότητα, και τις τροχιές αστέρων κοντά στο επίπεδο του γαλαξία μας. Είναι ταξινομημένος ως  αστέρας εκλάμψεων, δεδομένου ότι μπορεί να παρουσιάσει απρόβλεπτες και δραματικές αυξήσεις στη φωτεινότητα του για μια περίοδο αρκετών λεπτών. Λόγω της χαμηλής συχνότητας εκλάμψεων που παρουσιάζει, θεωρείται μαγνητικά εξελιγμένος αστέρας.

Πιθανότητα συνοδού αστέρα

Ο Ρος 128 είναι αντικείμενο έρευνας για την πιθανότητα ύπαρξης ενός συνοδού αστέρα χαμηλής μάζας ή καφέ νάνου σε τροχιά, σε απόσταση τουλάχιστον μίας αστρονομικής μονάδας . Ωστόσο συνοδοί αστέρες δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί. Το αστέρι επίσης δεν διαθέτει ισχυρή περίσσεια υπέρυθρης ακτινοβολίας. Μια υπέρυθρη υπέρβαση είναι συνήθως δείκτης ενός δακτυλίου σκόνης σε τροχιά γύρω από το αστέρι.
Ο Ρος 128 είναι σε τροχιά μέσα στον γαλαξία με μια τροχιακή εκκεντρότητα της τάξεως του 0,122, έτσι ώστε η απόσταση από το Γαλαξιακό Κέντρο να κυμαίνεται μεταξύ 26,8 και 34,2 χιλιάδων ετών φωτός. Αυτή η τροχιά θα φέρει το αστέρι κοντά στο Ηλιακό Σύστημα στο μέλλον. Η κοντινότερη προσέγγιση θα συμβεί σε περίπου 71.000 χρόνια, όταν θα είναι σε απόσταση 6,233 +/- 0,085 ετών φωτός .
Δημοσθένης Ελευθεριάδης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1885. Ήταν καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης (πληρεξούσιος) το 1923 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. 
Στην κυβέρνηση Δεμερτζή διετέλεσε υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως από τις 21 Μαρτίου 1936 ως τις 5 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.
Πέθανε το 1963.
Συνέγραψε βιβλία στατιστικής και άλλα επιστημονικά έργα.
Οδοάρδος Φαρνέζε, διάδοχος της Πάρμας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ρανούτσο Β΄ δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας και της Ισαβέλλας των Έστε, κόρης τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα. Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο στο Κολόρνο, έξω από την Πάρμα. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια. Ο Οδοάρδος είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, τη Μαργαρίτα-Μαρία και την Τερέζα.
Ο πατέρας του είχε τρεις γάμους: πρώτα με τη Γιολάντα της Σαβοΐας, εξαδέλφη τού Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, χωρίς επιζώντα τέκνα. Έπειτα με την Ισαβέλλα των Έστε και όταν αυτή απεβίωσε, αφήνοντας τον Οδοάρδο 12 ετών, ο Ρανούτσο Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την αδελφή της Μαρία των Έστε, με την οποία απέκτησε δύο γιους, τους Φραγκίσκο και τον Αντώνιο.
Τον γάμο του κανόνισε ο κόμης Φάμπιο Περλέττι, σύμβουλος και πρέσβης τού δούκα, με τη Δωροθέα-Σοφία, κόρη τού εκλέκτορα τού Παλατινάτου. Η σύζυγός του έφερε μεγάλη προίκα και είχε τρεις αδελφές, που έγιναν βασίλισσες στην Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Γερμανία. 
Το 1693 απεβίωσε ο Οδοάρδος· το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ρανούτσο Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος, ο οποίος το 1695 νυμφεύτηκε τη χήρα του Οδοάρδου.
516 Αμχερστία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αμχερστίας εκτιμάται σε 73,1 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της σε 410 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της από 0,163 ως 0,173. Η Αμχερστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7,5 ώρες.
Ζήσης Σαρικόπουλος

Καριέρα

Αγωνίστηκε στην εφηβική ομάδα του Ολυμπιακού σημειώνοντας 20 πόντους και 16 ριμπάουντ μ.ό., με συνέπεια να αποκτηθεί από το Πανεπιστήμιο των Αλαμπάμα-Μπέρμιγχαμ στις Η.Π.Α. Ακολούθως πήρε μεταγραφή για το Οχάιο Στέιτ, σπουδάζοντας διοίκηση επιχειρήσεων. Το καλοκαίρι του 2007 αγωνίστηκε με τους UAB Μπλέιζερς. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αμερική βραβεύτηκε για το ταλέντο του μαζί με 12 συνομηλίκους του από τον ίδιο τον Μάικλ Τζόρνταν στο «Jordan Brand All American Classic» της Νέας Υόρκης.
Αποφασίζοντας να επιστρέψει στην Ελλάδα, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Αμαρουσίου, την οποία και θα προπονούσε ο Γιώργος Μπαρτζώκας, όμως προβλήματα που προέκυψαν στο διοικητικό κομμάτι του συλλόγου ανάγκασαν τον παίκτη να μην το ενεργοποιήσει. Τελικά υπέγραψε συμβόλαιο με τον Πανιώνιο Σμύρνης, όπου παρέμεινε για το διάστημα 2010-2012. Το καλοκαίρι του 2012 μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να φορέσει τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης.
Το 2014 υπέγραψε στην ΑΕΚ. Μετά από δύο χρόνια υπέγραψε στην ομάδα του Προμηθέα Πατρών που μόλις ανέβηκε στην Α1 Εθνική.
Το 2017 υπέγραψε στον Πανιώνιο Γ.Σ.Σ.
Το 2018, συμφώνησε με την Τσμόκι Μινσκ της VTB Λίγκα. Με την ομάδα του κατέκτησε το νταμπλ στην Λευκορωσία ενώ στην VTB Λίγκα ο ίδιος είχε σε 26 παιχνίδια διψήφιο αριθμό πόντων (10.1), 61.4% δίποντα, 65% βολές και συνεισφορά σε ριμπάουντ (6.7), ασίστ (1.2) και άμυνα (0.8 κλεψίματα, 0.8 μπλοκ).

Εθνική Ελλάδας

Ο Σαρικόπουλος θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της θαυματουργού «φουρνιάς του '90», η οποία κατέκτησε διαδοχικά  μετάλλια ως Εθνική Εφήβων και ως Εθνική Νέων. Συγκεκριμένα το 2007 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων στη Μαδρίτη, ενώ το 2008 στέφθηκε με τους συμπαίκτες του πρωταθλητής στην ίδια διοργάνωση στον Πύργο Ηλείας. Το 2009 τραυματίστηκε στο γόνατο, ενώ βρισκόταν στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, όπου και η ελληνική ομάδα βρέθηκε στη δεύτερη θέση του βάθρου. Το 2009 στέφθηκε ξανά Πρωταθλητής Ευρώπης στη Ρόδο με την ομάδα των Νέων, ενώ την επόμενη χρονιά στην ίδια διοργάνωση, στην Κροατία αυτή τη φορά, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Έχει επίσης συμμετάσχει στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2005 και το 2006, καθώς και στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Παίδων το 2006.
Στάδιο ντε Φλιέρτ

Ιστορία

Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1951 και εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, ενώ είχε χωρητικότητα πάνω από 25.000 .
Το 1996 κατεδαφίστηκε μερικώς για να ανακατασκευαστεί ένα χρόνο αργότερα. Επίσης οι εξέδρες ανακατασκευάστηκαν το 2000-2002, με χωρητικότητα 8.500 ατόμων.
Κάμψη

Κάμψη είναι το αποτέλεσμα  κάθετων δυνάμεων ή ροπών που ασκούνται σε ένα μακρόστενο σώμα. Όπως το σώμα τείνει να καμπυλωθεί στη μία πλευρά του προκαλείται θλίψη (συμπίεση) και στην άλλη εφελκυσμός (τράβηγμα). Η κάμψη προκαλεί την παραμόρφωση ή ακόμα και την θραύση του σώματος.

Εσωτερικές τάσεις

Ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα προβλέπει ότι για να υπάρχει ισορροπία σε ένα σώμα πρέπει οι δυνάμεις που του ασκούνται να εξουδετερώνουν η μία την άλλη. Πρέπει συνεπώς, σε κάθε σημείο του καμπτόμενου σώματος, οι εξωτερικές δυνάμεις να εξουδετερώνονται από άλλες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του. Σε ένα σώμα σε κάμψη λοιπόν εμφανίζονται εσωτερικές τάσεις. Οι τάσεις που είναι κάθετες στη διατομή του στοιχείου ονομάζονται ορθές. Οι εφελκυστικές θεωρούνται θετικές ενώ οι θλιπτικές αρνητικές. Η γραμμή όπου μηδενίζονται οι ορθές τάσεις ονομάζεται ουδέτερη γραμμή και χωρίζει τη διατομή στην εφελκυόμενη και τη θλιβόμενη περιοχή. Ο υπολογισμός των τάσεων είναι πολύ σημαντικός για τον έλεγχο της αντοχής του σώματος.

Ελαστοπλαστική ανάλυση

Ροπή μεγαλύτερη από την μέγιστη ελαστική προκαλεί θραύση στα ψαθυρά υλικά. Στα όλκιμα υλικά όμως το όριο διαρροής δεν ταυτίζεται με το όριο θραύσης. Όπως φαίνεται στο σχήμα 3 σε μεγαλύτερη φόρτιση τα πιο απομακρυσμένα τμήματα της διατομής εμφανίζουν πλαστικές παραμορφώσεις, ενώ το κέντρο της διατομής παραμένει στην ελαστική περιοχή. Το εύρος του ελαστικού πυρήνα μειώνεται συνεχώς με την αύξηση της φόρτισης έως την πλήρη πλαστικοποίηση όλης της διατομής. Στην ελαστοπλαστική ανάλυση κατά προσέγγιση θεωρείται ότι το υλικό υπακούει στο νόμο του Χούκ μέχρι το όριο διαρροής του αλλά για επιπλέον παραμόρφωση η τάση παραμένει σταθερή (Σχήμα 4 απλοποιημένη καμπύλη τάσεων - παραμορφώσεων). Μετά την πλήρη πλαστικοποίηση οι παραμορφώσεις γίνονται πολύ μεγάλες και σχηματίζεται πλαστική άρθρωση.
Μάκης Καραγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μάκης Καραγιάννης γεννήθηκε στις Γούλες Κοζάνης το 1958. Σπούδασε Mαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.  Ήταν συνεκδότης του περιοδικού Παρέμβαση  και συμμετείχε στη διεύθυνσή του (1988-1993). Έχει δημοσιεύσει πεζογραφία, λογοτεχνική κριτική, δοκίμια και μελέτες. Ασκεί συστηματικά κριτική βιβλίου από τις στήλες της εφημερίδας Η Αυγή, το περιοδικό Παρέμβαση και από το ιστολόγιο Τοις Εντευξομένοις. Έχει επιμεληθεί εκτενή αφιερώματα με συνεντεύξεις και κριτικές όπως του Ντίνου Χριστιανόπουλου ( H Αυγή), Έκτορα Κακναβάτου (Παρέμβαση),  Αndrew Crumey (The Books’ Journal).
Σχολή της Αβινιόν

Με τον όρο Σχολή της Αβινιόν (γαλλικά: École de peinture d'Avignon) είναι γνωστό ένα σύνολο έργων (corpus) υστερογοτθικής ζωγραφικής που φιλοτεχνήθηκαν στην και γύρω από την πόλη της Αβινιόν στη Νότια Γαλλία, από το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα μέχρι το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Η εποχή αυτή συνδέεται με την προσωρινή μεταφορά της Παπικής Έδρας από τη Ρώμη στην Αβινιόν, γεγονός που άσκησε έλξη σε πολλούς καλλιτέχνες της εποχής.
Υπό την καθοδήγηση του Σιμόνε Μαρτίνι (περ. 1284–1344), το παπικό ανάκτορο στην Αβινιόν και άλλα κοσμικά κτίρια της περιοχής διακοσμήθηκαν με τοιχογραφίες. Η πόλη υπήρξε ένα από τα κανάλια δια μέσου των οποίων η ιταλική τέχνη του 14ου αιώνα έγινε γνωστή στη Γαλλία. Μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα η φλαμανδική τέχνη είχε φτάσει στην πόλη, ενοποιώντας σε κοινό μείγμα την ιταλική με τη βορειοευρωπαϊκή τεχνοτροπία. 
Στα έργα αυτά είναι εμφανείς επιρροές τόσο ιταλικές όσο και φλαμανδικές, αντίθετα με την παραγωγή της ίδιας εποχής στη βόρεια Γαλλία, η οποία ήταν αποκλειστικά φλαμανδικού χαρακτήρα.
Η τέχνη της Αβινιόν, όπως και της κοντινής Αιξ-αν-Προβάνς και άλλων κέντρων της ευρύτερης περιοχής της Προβηγκίας, επιδεικνύει ορισμένες από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην γοτθική γαλλική ζωγραφική. Η καλλιτεχνική δραστηριότητα στην πόλη άσκησε επιρροή με τη σειρά της στη γαλλική ζωγραφική του ύστερου 15ου και του 16ου αιώνα.
Ζερβάτι

Δημογραφία

Ο πληθυσμός είναι ελληνικής εθνικότητας (αλβανοί υπήκοοι), χριστιανοί ορθόδοξοι, με μητρική γλώσσα την ελληνική. Έφτασε την απόγειό του μέχρι το 1990 με 700-800 άτομα. Μετά το άνοιγμα των συνόρων Αλβανίας-Ελλάδας, το 1990, ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε δραματικά, φτάνοντας τους 100-130 μόνιμους κατοίκους.
Γούρνες Γουβών Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του χωριού η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε τα ερείπια ενός μινωικού συνοικισμού. Ειδικότερα, σε ανασκαφές που διενεργήθηκαν από ομάδα με επικεφαλής τον Ιωσήφ Χατζηδάκη ανασκάφηκαν τάφοι που χρονολογούνται από τη Μεσομινωική Εποχή. Μέσα σε αυτούς βρέθηκαν αγγεία, ειδώλια και σφραγίδες. Σε λόφους, κοντά στο σημείο (στα ανατολικά) όπου είχε εγκατασταθεί η Αμερικανική Βάση Γουρνών, βρέθηκαν απολιθώματα θαλασσίων οργανισμών.
Ο οικισμός αναγράφεται με την ονομασία Gurnes και με 146 κατοίκους το 1583.  H ονομασία αυτή οφείλεται στις γούρνες (urna), δηλαδή δοχεία με νερό για το πότισμα των ζώων.
692 Ιπποδάμεια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιπποδαμείας εκτιμάται σε 45,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1785. Η Ιπποδάμεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 59 λεπτά.
Τουρσούνοβο Μπρντο (Τέοτσακ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Αγία Μαργαρίτα η Οσιομάρτυς

Βιογραφία

Είχε ελληνική καταγωγή και οργάνωσε το μοναστήρι της κατά τα πρότυπα των παλαιών μοναστηριών της Ελλάδος. Επί των ημερών της, το μοναστήρι παρουσίασε ιδιαίτερη πνευματική άνθιση. Διακρινόταν για τη μόρφωση, τη σύνεση αλλά και την αυστηρή ασκητική ζωή, την οποία με την καθοδήγηση της ακολουθούσαν και οι μοναχές. Το μοναστήρι είχε φυτείες με οπωροφόρα δένδρα, λαχανόκηπους, εργαστήρια εικόνων, χρυσοκεντήματος και φωτογραφίας. 
Όταν τον Σεπτέμβριο του 1918, τα ''λευκά'' στρατεύματα έφυγαν από την περιοχή του Καζάν, η γερόντισσα Μαργαρίτα, φοβούμενη τους Μπολσεβίκους τα ακολούθησε με τους άλλους πρόσφυγες. Ο Άγιος Νικόλαος όμως εμφανίστηκε στον ύπνο της και της είπε: ''Γιατί φεύγεις από τον στέφανό σου;''. Η Γερόντισσα επέστρεψε στο Μοναστήρι και ετοίμασε τα της κηδείας της. Την επομένη, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, οι επαναστάτες την συνέλαβαν, την έσυραν στην πόρτα του Ναού και την εκτέλεσαν. Η μνήμη της τιμάται την Κυριακή πριν την 25η Ιανουαρίου, ημέρα που τελείται η σύναξη όλων των Νεομαρτύρων της Ρωσικής εκκλησίας του 20ου αιώνα.
Νικόλαος Θεοχάρης

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από την Καστοριά και την Έδεσσα, από οικογένειες εμπόρων. Σπούδασε στην Λειψία νομικά και πολιτικές επιστήμες. Επί Καποδίστρια διετέλεσε έφορος της στρατιωτικής και ναυτικής γραμματείας και μέλος της πολιτογραφικής επιτροπής.
Διετέλεσε επίσης υπουργός επί των Οικονομικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1833, στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη του 1834 και στην Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ του 1835. Στην Κυβέρνηση του Όθωνα, είχε τη θέση του υπουργού επί των Εσωτερικών, των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως μετά το 1939. Από το 1855 έως το 1863 ήταν Γενικός Επίτροπος Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το 1862 πήρε τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης και Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Ιωάννη Κολοκοτρώνη.
Ήταν νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, γενικός επίτροπος της Επικρατείας, και εκτός αυτού, ιδρυτικό μέλος της αρχαιολογικής εταιρείας. Πέθανε το 1867.
Δίκαιη Ρωσία

Ιστορία του κόμματος

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 2006 από την ένωση των κομμάτων «Ρόντινα» και του Κόμματος Συνταξιούχων Ρωσίας. Στις 14 Απριλίου του 2007, στο κόμμα εντάχθηκαν και οι βουλευτές του Λαϊκού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Υπήρχε μάλιστα και η ιδέα το κόμμα να ενωθεί με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αλλά ο ηγέτης του, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ απόρριψε την ιδέα, ισχυριζόμενος ότι η αίτηση της «Δίκαιης Ρωσίας» για να γίνει ένα αριστερό κόμμα ήταν μια αστεία ιδέα. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2007, το κόμμα «Δίκαιη Ρωσία» ψήφισε υπέρ της υποψηφιότητας του Ντμίτρι Μεντβέντεφ για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Στις 25 Απριλίου του 2008, στο τρίτο ετήσιο συνέδριο της «Δίκαιης Ρωσίας», τροποποιήθηκε ο «χάρτης» του κόμματος για να διευκολύνει τις συγχωνεύσεις. Το 2008, το Ηνωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ρωσίας και το Ρωσικό Οικολογικό Κόμμα «Οι Πράσινοι» επίσης εντάχθηκαν στο κόμμα.

Αποτέλεσμα των εκλογών

Στις 11 Μαρτίου του 2007, στις βουλευτικές εκλογές το κόμμα τα πήγε καλά, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει την δεύτερη θέση στις εκλογές, την οποία κατέχει έως σήμερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ήρθε δεύτερο σε 6 από τις 14 περιφέρειες που έπαιρναν χώρα οι εκλογές, και ήρθε πρώτο στη Σταυρούπολη. Σε αυτές τις εκλογές που έγιναν σε αυτές τις 14 περιφέρειες της χώρας, με μέσο όρο το κόμμα πήρε 15% των ψήφων και ήρθε τρίτο μετά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας που πήρε 16% και την «Ενωμένη Ρωσία» που πήρε 45% των ψήφων. Οι δημοσκοπήσεις του Αυγούστου έδειχναν ότι η δημοτικότητα του κόμματος αυξήθηκε από το 7% στο 11%, και έχανε με μικρή διαφορά το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας. Στις 8 Δεκεμβρίου του 2007, ανακοινώθηκε ότι το κόμμα είχε λάβει 38 έδρες στην Κρατική Δούμα.
Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη

Η Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη, ή (ευρύτερα λεγόμενη) Μεσο-Ατλαντική Ράχη (ΜΑΡ) είναι μια οροσειρά της ωκεάνειας λεκάνης του Ατλαντικού που εκτείνεται σε όλο το μήκος του από Βορρά μέχρι Νότου. Πρόκειται για επιμήκη ζώνη τεκτονικού ρήγματος, συνολικού μήκους 40.000 χλμ. αποτελούμενη από βουνά, ηφαίστεια και οροπέδια μεταπτώσεων. Ουσιαστικά πρόκειται για την μεγαλύτερη σε μήκος οροσειρά του κόσμου αποτελώντας και το όριο μεταξύ τεσσάρων κύριων τεκτονικών πλακών, Ευρασίας και Βορείου Αμερικής στο Βόρειο ημισφαίριο και Αφρικής και Νοτίου Αμερικής στο Νότιο ημισφαίριο.

Ανακάλυψη

Πρώτος που φέρεται να σημείωσε την ύπαρξη ενός μικρού τμήματος της εν λόγω υφαλορράχης ήταν ο σπουδαίος πολυεπιστήμονας αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού Μάθιου Μώρυ (Matthew F. Maury) (1806 - 1873), περί το 1850. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1872, κατά τις προκαταρκτικές έρευνες για την πόντιση του υπερατλαντικού τηλεγραφικού καλωδίου που διενεργούσε μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Τσαρλς Τόμσον επιβαίνοντας στο αγγλικό πολεμικό πλοίο Τσάλετζερ κατέγραψε μια μεγάλου εύρους μεσο-ατλαντική ανύψωση του βυθού. Μετά την εφεύρεση και χρήση του βυθόμετρου το 1925 άρχισε η σταδιακή αποκάλυψη της υφαλορράχης σε όλο το μήκος της η οποία και εκτείνεται νότια της Αφρικής στον Ινδικό ωκεανό.

Τέλος με τη συστηματική βυθομετρική χαρτογράφηση που ξεκίνησε το 1950 ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Κολούμπια έδωσε σπουδαία στοιχεία του ωκεάνιου ανάγλυφου του Ατλαντικού επιβεβαιώνοντας την αρχική θεωρία του Βέγκενερ με την εξελικτική θεωρία των τεκτονικών πλακών που αποτελεί και το σύγχρονο δόγμα των Γεωεπιστημών.
Ανθρακικό λίθιο

Ιδιότητες

Όπως σχεδόν όλες οι ενώσεις του λιθίου, το ανθρακικό λίθιο είναι πολυμερικό, δηλαδή η βασική δομική του μονάδα αντιστοιχεί σε πολυμερές, αν συγκριθεί με τον χημικό του τύπο. Είναι μια ιοντική ένωση. Το ανθρακικό λίθιο είναι διαλυτό στο νερό και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή ιόντων λιθίου ή και ανθρακικών. Όμως δεν είναι και τόσο ευδιάλυτο, όσο θα περίμενε κανείς, με βάση τις υπόλοιπες ανόργανες ενώσεις του λιθίου, που έχουν συνήθως εξαιρετική διαλυτότητα στο νερό. Η απομόνωση του λιθίου από υδατικά διαλύματα αξιοποιεί αυτήν τη σχετικά χαμηλή διαλυτότητα του ανθρακικού λιθίου. Η φαινομενική διαλυτότητά του αυξάνεται στο δεκαπλάσιο με την επίδραση διοξειδίου του άνθρακα υπό ήπια πίεση, λόγω σχηματισμού του πιο ευδιάλυτου όξινου ανθρακικού λιθίου:
To ανθρακικό λίθιο διασπάται σε θερμοκρασίες άνω των 1300 °C:
Ακόμη, μπορεί να αναχθεί από άνθρακα, σχηματίζοντας καρβίδιο του λιθίου και μονοξείδιο του άνθρακα:

Εφαρμογές

Το ανθρακικό λίθιο είναι σημαντικό βιομηχανικό χημικό. Σχηματίζει χαμηλού σημείου τήξης συντήγματα με το πυρίτιο και άλλα υλικά. Γυαλικά που παράγονται από ανθρακικό λίθιο είναι χρήσιμα ως σκεύη φούρνου. Το ανθρακικό λίθιο είναι ένα συνηθισμένο συστατικό για κεραμικά λούστρα. Οι αλκαλικές του ιδιότητες είναι ευνοϊκές για την αλλαγή της κατάστασης των χρωστικών οξειδίων μετάλλων σε λούστρα, ιδιαίτερα για το κόκκινο του τριοξείδιου του σιδήρου (Fe₂O₃). Το τσιμέντο πήζει πιο γρήγορα αν παραχθεί με ανθρακικό λίθιο. Όταν προσθέτεται σε χλωριούχο αργίλιο (AlF₃), παράγει φθοριούχο λίθιο (LiF) που δίνει ένα ανώτερο ηλεκτρολύτη για την κατεργασία του αλουμίνιου. Το ανθρακικό λίθιο χρησιμοποιήθηκε ως ενεργό υλικό σε αισθητήρες διοξείδιου του άνθρακα. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη στην κατασκευή των περισσότερων καθόδων μπαταριών λιθίου, που είναι φτιαγμένες από οξείδιο λιθίου-κοβαλτίου.

Πυροτεχνήματα

Το ανθρακικό λίθιο χρησιμοποιείται σε πυροτεχνήματα, γιατί το λίθιο χρωματίζει σε βαθύ κόκκινο τις φλόγες.
Πιεζοηλεκτρισμός

Ο πιεζοηλεκτρισμός είναι η ιδιότητα κάποιων υλικών (κυρίως κρυσταλλικών υλικών αλλά και μερικών κεραμικών υλικών) να παράγουν
ηλεκτρική τάση όταν δέχονται κάποια μηχανική τάση/πίεση ή ταλάντωση. Το φαινόμενο μπορεί να εξηγηθεί ποιοτικά με τη μεταφορά ελεύθερων φορτίων στα άκρα του κρυσταλλικού πλέγματος. Επίσης, ο όρος περιλαμβάνει και το αντίστροφο φαινόμενο, κατά το οποίο το υλικό παραμορφώνεται, όταν βρεθεί κάτω από ηλεκτρική τάση. Ο πιεζοηλεκτρισμός ανακαλύφθηκε από τον Πιερ Κιουρί το 1880. Οφείλεται σε κρυσταλλικές ασυμμετρίες και αποτελεί φαινόμενο πρώτης τάξης. Παραδείγματα υλικών με πιεζοηλεκτρικές ιδιότητες είναι ο χαλαζίας (SiO₂), το αλάτι Rochelle ή Seignette (τρυγικό καλιονάτριο, NaKC₄H₄O₆·2H₂O), το ADP (δισόξινο φωσφορικό αμμώνιο,  NH₄H₂PO₄), το ένυδρο θειικό λίθιο,  (LiSO₄.H₂O), ο τουρμαλίνης, το συνθετικό πολυμερές PVDF (polyvinylidene difluoride), κτλ. Πέρα από τα προαναφερθέντα υλικά στη δεκαετία του 1950-60 βρέθηκε ότι το ανθρώπινο οστό επίσης επιδεικνύει ένα πιεζοηλεκτρικό δυναμικό όταν εφαρμόζεται σε αυτό στρεπτική φόρτιση ( Fukada & Yasuda 1957 )
Το πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο δεν θα πρέπει να συγχέεται με το φαινόμενο της ηλεκτροσυστολής, που είναι διαφορετικό (δεν αποτελεί το ένα αντίστροφο του άλλου, όπως λανθασμένα γράφεται σε κάποιες αναφορές). Και τα δύο φαινόμενα είναι δυνατό να συνυπάρχουν στο ίδιο κρυσταλλικό υλικό, με κάποιο από τα δύο να είναι επικρατέστερο του άλλου. 
Το φαινόμενο τυγχάνει ευρείας εκμετάλλευσης σε διάφορες εφαρμογές της ακουστικής (ηλεκτροακουστική, ηλεκτροακουστικοί μορφοτροπείς, βιοϊατρική, μικροζυγαριές κτλ).
Μια κυρία στα μπουζούκια

Πλοκή

Η Αννούλα (Ζωή Λάσκαρη) έχει τρία αδέρφια τα οποία την υπερπροστατεύουν, τον Κώστα (Κώστας Βουτσάς), που είναι ποδοσφαιριστής στον Ολυμπιακό (το οποίο όνομα όμως του Ολυμπιακού δεν αναφέρεται στην ταινία), ενώ παράλληλα δουλεύει στο λιμάνι, τον Θανάση (Γιάννης Βογιατζής) και τον Ηλία (Χρήστος Δοξαράς), που δουλεύουν επίσης στο λιμάνι. Η Αννούλα είναι ερωτευμένη με τον φίλο των αδερφών της, τον Γιώργο (Φαίδων Γεωργίτσης), εργάτη στο λιμάνι και ποδοσφαιριστής στην ίδια ομάδα με τον Κώστα. Όμως ο Γιώργος ερωτεύεται μια κυρία των βορείων προαστίων, την Έλενα Απέργη (Μαίρη Χρονοπούλου), ενώ ο Κώστας την υπηρέτρια της Απέργη, Μαρία (Μάρθα Καραγιάννη), η οποία του υποδύεται την πλούσια. Όταν μια μέρα που θα λείπει η Απέργη σε ραντεβού με τον Γιώργο, η Μαρία θα καλέσει τον Κώστα και την Αννούλα κάνοντας την πλούσια κυρία, θα αποκαλυφθεί το ποιόν της Μαρίας και ο Κώστας θα την παρατήσει, ενώ η Αννούλα θα ομολογήσει στον Κώστα πως αγαπάει τον Πέτρο. Το τέλος θα δωθεί στα Καλλιστεία, όπου συμμετέχει η Αννούλα υπό την καθοδήγηση του έμπειρου Βανζέλ Παπαδό (Χρόνης Εξαρχάκος). Την τελευταία στιγμή ο Γιώργος θα εγκαταλείψει την Απέργη και θα γυρίσει στην Αννούλα, η οποία παραιτείται και την θέση της παίρνει η Μαρία, που ξανασμίγει με τον Κώστα.
Κέλλη Φλώρινας

Ιστορία

Το χωριό  μετονομάστηκε από Γκορνίτσοβο σε Κέλλα το 1926 (με το ΦΕΚ 55/1926) . Η ονομασία οφείλεται στην παρακείμενη αρχαία ελληνική πόλη Κέλλα (ή Κέλλη στην ελληνιστική κοινή) που κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, αποτέλεσε σημαντικό κόμβο της Εγνατίας οδού, καθώς από τα ρωμαϊκά οδοιπορικά αναφέρεται εδώ η ύπαρξη ρωμαϊκού σταθμού (mansio). Η Κέλλα υπήρξε έδρα επισκοπής κατά τους χριστιανικούς χρόνους. Η Επισκοπή Κέλλας δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τις σλαβικές επιδρομές, καθώς υπάρχει σε αναφορές έως και τον 8ο αιώνα. Οι Γκορνιτσοβίτες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής ήταν ο Στάικος. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, οι Γκορνιτσοβίτες συμμετείχαν, με κυριότερους αγωνιστές, τον οπλαρχηγό Μηνά Τσάλκο και το μετέπειτα δήμαρχο Φλώρινας, Τέγο Σαπουντζή. Άλλοι σημαντικοί Γκορνιτσοβίτες Μακεδονομάχοι ήταν οι Γρηγόριος Σαπουντζής, Λάζαρος Γέτσιος, Παπαπέτρος, Γεώργιος Ζήσης (Παπάς), Γεώργιος Ρώμας, Ιωάννης Σαπουντζής, Χρήστος Σαπουντζής, Σταύρος Τζώγας, Ιωάννης Τράικος (Χαλκίδας) και Κωνσταντίνος Τράικος.Η ονομασία Γκορνίτσοβο συνέχισε να χρησιμοποιείται και στον προφορικό λόγο (ομιλίες - ενημερώσεις κλπ) αλλά και σε επίσημα έγγραφα μέχρι την δεκαετία του 60. Το 1963 η υπ' αριθμό 111989/1963 Διαταγή του Υπουργείου Εσωτερικών, κοινοποιηθείσα με την 31444/27-Φεβ-1968 από τον Νομάρχη Φλώρινας, απαγόρευσε στους κατοίκους τη χρήση της παλαιότερης ονομασίας. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, την εποχή εκείνη, όποιος σε έγγραφο αναφερόταν στο παλαιότερο όνομα θα τιμωρούνταν με πρόστιμο αλλά και φυλάκιση.

Γεωγραφία

Το χωριό βρίσκεται 27 χιλιόμετρα ανατολικά από την Φλώρινα και 22 χιλιόμετρα από το Αμύνταιο.