google/wiki40b huggingface dataset:
Νάστια Ζαντορόζναγια

Τα πρώτα χρόνια

Η Νάστια γεννήθηκε 30 στις Αυγούστου του 1985 στη περιοχή Βίτεγκρα της Ρωσίας, από οικογένεια στρατιωτικών.
Το 1996 έγινε σολίστ του παιδικού μουσικού συγκροτήματος« Νεποσέντι». Το 1999 έλαβε τον πρώτο ρόλο - στη σειρά Απλή αλήθεια. Το καλοκαίρι του 2002, μετά την αποφοίτησή της από το γυμνάσιο, εγγράφηκε στο Τμήμα Υποκριτικής της Ρωσικής Ακαδημίας Τέχνης Θεάτρου.

Καριέρα

Υποκριτική
Από το 1999-2003 έπαιξε στη σειρά «Απλή αλήθεια» και έπαιξε την μαθήτρια Αντζέλικα Σελιβεστρόβα (συμπρωταγωνίτησαν μαζί της και οι: Ντανίλα Κοζλόφσκι και Τατιάνα Αρντγκνόλτς.
Το 2005 , Αναστασία επιλέχθηκε για το ρόλο της Βασιλίσσας (Βάσια) - ο κύριος χαρακτήρας της σειράς Το Κλαμπ (Клуб). To Κλαμπ έγινε η πιο επιτυχημένη σειρά με πολύ υψηλή βαθμολογία στην ιστορία του καναλιού «MTV Russia». Η σειρά συνολικά περιείχε οκτώ κύκλους. Στη σειρά η Νάστια υποδύεται ένα κορίτσι το οποίο γίνεται ποπ σταρ, μαζί της συμπρωταγωνιστεί και ο ηθοποιός Πιότρ Φιόντοροφ.
Το 2009 έπαιξε στην ταινία Έρωτας στην πόλη (Любовь в большом городе), με τον Αλεξέι Τσάντοφ, την Βέρα Μπρέζνιεβα, την Σβετλάνα Χότσενκοβα και με μία γκεστ συμμετοχή του Φιλίπ Κιρκόροφ.Το 2010 η Νάστια παίζει στην ταινία Λέσχη Ευτυχίας (Клуб счастья), με την Σοφία Σκάγια και τον Αλεξέι Μπαρντουκόφ την ίδια χρονιά έπαιξε στο δεύτερο σίκουελ της ταινίας Έρωτας στην πόλη (Любовь в большом городе 2). Το 2013 έπαιξε στο τρίτο σίκουελ της ταινίας Έρωτας στην πόλη (Любовь в большом городе 3).
Μουσική
Η Νάστια έχει βγάλει πολλά τραγούδια με βίντεο κλιπ με πολλές συνεργασίες. Τα περισσότερα τραγούδια τα έχει βγάλει από τη σειρά Κλαμπ, ενώ έχει τραγουδήσει και με τον Ρουμάνο τραγουδιστή Morandi.
Θέατρο
Η Νάστια δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές παραστάσεις, άλλα έχει την ικανότητα, και έπαιξε σε επιτυχημένες και καλοσκηνοθετημένες.
Τσοντάλες

Γεωγραφία

Το Τσοντάλες βρίσκεται κεντρικά της χώρας και συνορεύει στα βόρεια με το Μποάκο, στα νότια με το Ρίο Σαν Χουάν, στα ανατολικά με το Ατλάντικο Σουρ και στα δυτικά βρέχεται από τη Λίμνη Μανάγουα.
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Ρουμανία)

Ιστορία

Η πρώτη μορφή της οργάνωσης των επαγγελματικών συλλόγων στη Ρουμανία δημιουργήθηκε στις 5 Οκτωβρίου του 1970 με την Κολεγιακή Κατηγορία Α (Colegiul Divizionar A), με πρόεδρο τον Μιρτσέα Αγκελέσκου. Μέχρι το 1990, στο κολέγιο δεν έχει ληφθεί καμία ουσιαστική απόφαση. Το 1990 η οργάνωση μετονομάστηκε σε Ένωση Ομάδων Κατηγορίας Α (Liga Echipelor Divizionare A), έπειτα σε Εθνική Ένωση Ποδοσφαίρου (Liga Naţională de Fotbal) και αεργότερα σε Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων (Liga Cluburilor Profesioniste).
Στις 10 Οκτωβρίου 1992, η ένωση άλλαξε και πάλι την ονομασία της σε Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Α Κατηγορίας (Liga Profesionistă de Fotbal a Diviziei A), στη συνέχεια, στις 22 Ιανουαρίου 1993, μετονομάστηκε εκ νέου σε Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ρουμανίας (Liga Profesionistă de Fotbal A României).
Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1996, ο Ντουμίτρου Ντράγκομιρ εξελέγη πρόεδρος της LPF, του οποίου τη θέση πήρε ο Μιχαήλ Εμινέσκου (Φεβρουάριος 1997). Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2000, όπως και στη συνέχεια το Νοέμβριο του 2005 ο Ντράγκομιρ επανεξελέγη πρόεδρος.
Στις 14 Νοεμβρίου του 2013, ο Γκίνο Γιοργκουλέσκου εκλέχθηκε πρόεδρος της LPF, 17 χρόνια έπειτα από την εκλογή του Νουμίτρου Ντράγκομιρ στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Liga Profesionistă de Fotbal).

Λογότυπο

Το πρώτο λογότυπο της οργάνωσης, με την πάροδο του χρόνου έχει αλλάξει.
Ρατσισμός στην Τουρκία

Ο ρατσισμός και οι εθνοτικές διακρίσεις στην Τουρκία είναι παρούσες στην κοινωνία της και σε καθ 'όλη την ιστορία της. Αυτός ο ρατσισμός και οι εθνικές διακρίσεις είναι επίσης θεσμικές εναντίον των μη μουσουλμανικών και των μη Σουνιτικών μειονοτήτων. Αυτό εμφανίζεται κυρίως με τη μορφή αρνητικών αντιλήψεων και ενεργειών από τους Τούρκους απέναντι σε ανθρώπους που δεν θεωρούνται εθνικώς Τούρκοι. Τέτοιες διακρίσεις κυριαρχούν κυρίως στις μη τουρκικές εθνοτικές μειονότητες όπως στους Αρμένιους, τους Ασσύριους, τους Έλληνες, τους Κούρδους, τους Εβραίους και τους Ζαζάκους καθώς και εχθρότητα προς τις μειονοτικές μορφές του Ισλάμ, όπως τους Αλεβίτες, τους Σούφηδες και τους Σιίτες.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1974

Το τουρνουά του 7ου παγκόσμιου πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης έλαβε χώρα στις εξωτικές Αντίλλες και, πιο συγκεκριμένα, στο Πουέρτο Ρίκο. Έλαβαν μέρος 14 ομάδες. Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Γιουγκοσλάβοι μαζί με τους διοργανωτές, τους Πορτορικανούς, οδηγήθηκαν απ' ευθείας στην τελική φάση. Οι υπόλοιπες ομάδες χωρίστηκαν σε τρία γκρουπ.
Οι Η.Π.Α., για άλλη μια φορά, κατέβασαν μια ομάδα με παίκτες από τα κολλέγια, η οποία, παρά την παρουσία των ικανοτάτων John Lucas και Tom Boswell, κατάφερε να φτάσει μόνο μέχρι το χάλκινο μετάλλιο. Τα αστέρια που έλαμψαν σε αυτήν τη διοργάνωση ήταν οι ρώσοι Αλεξάντερ Σάλνικοφ και Αλεξάντερ Μπελόφ, ο γιουγκοσλάβος Βίνκο Γιέλοβατς, ο ισπανός Γουέιν Μπραμπέντερ και ο κουβανός Αλεχάντρο Ουρχέγιες.
Δημήτριος Αντωνίου (ποιητής)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1906 στην Μπέιρα της Μοζαμβίκης, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένεια του λόγω των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων του πατέρα του. Καταγόταν από την Κάσο. Μετά την γέννηση του, η οικογένεια του μετακόμισε στο Σουέζ, όπου έμεινε μέχρι το 1912 όταν και επέστρεψαν στην Αθήνα. Εκεί, ο Δημήτριος Αντωνίου ολοκλήρωσε το γυμνάσιο και αργότερα εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών, και ερασιτεχνικά με τους κλάδους της ορυκτολογίας, της βοτανικής, της εντομολογίας, της ζωολογίας και της μουσικής. Επηρεασμένος όμως από τη ναυτική παράδοση της οικογενείας του, άφησε τις σπουδές του στη μέση και το 1928 έγινε δόκιμος πλοίαρχος σε εμπορικό πλοίο. Πήρε δίπλωμα πλοιάρχου και ως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδευε σε όλο τον κόσμο. Τότε, κατά τον Ελληνογερμανικό πόλεμο υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στο αντιτορπιλικό Κείος. Μετά τον πόλεμο, ταξίδευε με τα κρουαζιερόπλοια «Αχιλλεύς» και «Αγαμέμνων» και το 1968, μετά από 40 χρόνια στην θάλασσα, συνταξιοδοτήθηκε. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 1994.

Ποιητικό έργο

Από μικρή ηλικία εισχώρησε στον κύκλο ποιητών του Κωστή Παλαμά και γνωρίστηκε με άλλους ποιητές της γενιάς του '30, οι οποίοι προώθησαν την ανανέωση του ελληνικού ποιητικού λόγου. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ποίηση το 1936, γράφοντας στο περιοδικό «Τα Νέα Γράμματα» του Ανδρέα Καραντώνη. Νωρίτερα, το 1929, είχε παρουσιάσει κάποια πρώιμα ποιήματα στο περιοδικό «Πνοή». Αργότερα, δημοσίευσε ποιήματα και στο περιοδικό «Αγγλοελληνική Επιθεώρηση». Συμπεριέλαβε τα ποιήματα από τα περιοδικά αυτά, στα ποιητικά του βιβλία. Η πρώτη του ποιητική συλλογή τυπώθηκε το 1939, ενώ η δεύτερη μετά από 28 χρόνια και η τρίτη ακόμη 8 χρόνια αργότερα, λόγω των ταξιδιών του με τα πλοία. Σε πολλά από τα ποιήματα του εμπνεύστηκε από την θάλασσα και το δράμα της γυναίκας, χρησιμοποιώντας απλό και δωρικό λόγο. Δέχθηκε πολλές θετικές κριτικές από πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του όπως οι Γιώργος Σεφέρης (με τον οποίο ήταν φίλος), Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Κλέων Παράσχος και Ανδρέας Καραντώνης. Έργα του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες.
Εύβοια Μακεδονίας

Η Εύβοια ήταν αρχαία πόλη της Μακεδονίας.
Αναφέρεται από τους συγγραφείς Στέφανο τον Βυζάντιο και τον Στράβωνα. Ο Στράβωνας αναφέρει οι Ευβοείς γυρνώντας από την Τροία και περνώντας στη Μακεδονία, έμειναν κοντά στην Έδεσσα συμπολεμώντας μαζί με αυτούς που τους φιλοξένησαν, και εκεί έκτισαν πόλη με το όνομα Εύβοια.
Η πόλη μπορεί επίσης να είναι η Εύια που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης.
Η τοποθεσία της αρχαίας μακεδονικής Εύβοιας είναι άγνωστη, ενώ οι Χατζόπουλος και Πασχίδης αναφέρουν την Ευιαστική πύλη κοντά στη Βέροια, τον Πολύμηλο της Ελήμιας ή Εορδαίας, και το χωριό Σεβαστιανά της Πέλλας ως μέρη που μπορεί να σχετίζονται με την πόλη.
Έλιο Πέτρι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ρώμη το 1929. Σε μικρή ηλικία απεβλήθη από το καθολικό σχολείο Σαν Τζουζέπε ντι Μέροντε στην Πιάτσα ντι Σπάνια για πολιτικούς λόγους, για να γίνει στη συνέχεια μέλος της νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ιταλίας. Αρθρογράφησε στην εφημερίδα L'Unità και στα έντυπα Gioventù nuova και Città aperta. Το 1956 εγκατέλειψε το κόμμα μετά τα γεγονότα της Ουγγρικής Επανάστασης.

Καριέρα

Ο σεναριογράφος Τζάνι Πουτσίνι τον συστήνει στον σκηνοθέτη Τζουζέπε ντε Σάντις ο οποίος και τον προσλαμβάνει σαν βοηθό για την ταινία “Πικρό ρύζι” (Riso Amaro, 1949). Τα επόμενα 12 χρόνια θα εργαστεί σαν σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη ενώ παράλληλα γυρίζει δύο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.
Το 1961 κάνει το ντεμπούτο του σαν σκηνοθέτης με την ταινία “Η δολοφόνος της Ρώμης” (L'assassino) με τον Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι, σε σενάριο που έγραψε από κοινού με τον Τονίνο Γκουέρα. Το 1965, μετά από τρία μέτρια φιλμ, συνεργάζεται για μια ακόμη φορά με τον Γκουέρα στο φουτουριστικό “Δέκατον θύμα” (La decima vittima). Το 1967 μεταφέρει στο σινεμά το μυθιστόρημα του Λεονάρντο Σάσα “Στον καθένα το δικό του” (A ciascuno il suo), που στο πλαίσιο μιας αστυνομικής ιστορίας πραγματεύεται το θέμα της αδυναμίας του ατόμου να αντεπεξέλθει στην πραγματικότητα. Η ταινία αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της συνεργασίας του με τον σεναριογράφο Ούγκο Πίρο (που κράτησε έως και το 1973) αλλά και τον μεγάλο ερμηνευτή Τζιάν Μαρία Βολοντέ με τον οποίο συνεργάστηκε σε πέντε συνολικά ταινίες.
Το φιλμ “Ο Πύργος των εραστών” (Un tranquillo posto di campagna, 1968) αποτελεί την τελευταία του συνεργασία με τον Γκουέρα και εστιάζει στην μοναξιά και την αγωνία του καλλιτέχνη. Το φιλμ απέσπασε την Αργυρή Άρκτο στο 19ο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Συνεχίζει με τέσσερις ακόμα σπουδαίες ταινίες, ενδελεχείς σπουδές πάνω στη σχιζοφρένεια. Στο “Υπεράνω πάσης υποψίας” (Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto, 1970) -βραβευμένο με Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας- το αντικείμενο είναι η αστυνομία. Το “Η εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο” (La classe operaia va in paradiso, 1971) εστιάζει στην καθημερινότητα του εργάτη. Στο “Η ιδιοκτησία δεν είναι πια κλοπή” (La proprietà non è più un furto, 1973) αποτυπώνει το ρόλο του χρήματος στην κοινωνίας μας και το πως η εξουσία διαφθείρει το άτομο. Το “Μια σειρά δολοφονίες” (Todo modo, 1976), διασκευασμένο από διήγημα του Σάσα (Προσευχή και έγκλημα), αποτελεί μια ματιά στο διαταραγμένο ψυχισμό ηγετικών μορφών της πολιτικής.

Θάνατος

Το 1981 μετακομίζει στη Γενεύη για να σκηνοθετήσει το θεατρικό του Άρθουρ Μίλερ The American Clock. Το 1982 και ενώ το γύρισμα της νέας του ταινίας (Chi illumina la grande notte) βρίσκεται σε εξέλιξη πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 53 ετών.
Υπέρ Αδυνάτου

Προοίμιο

Η έναρξη της απολογίας του αδυνάτου με κάτι απροσδόκητο: «Δεν απέχω πολύ από τα να χρωστώ ευγνωμοσύνη στον κατήγορο, επειδή μου ετοίμασε αυτή εδώ τη δίκη μου δίνεται η αφορμή να λογοδοτήσω για τη ζωή μου» προκαλεί την προσοχή των βουλευτών - κριτών του και δημιουργεί την συμπάθειά τους.

Η κοινωνική πρόνοια στην αρχαία Αθήνα και οι μηχανισμοί ελέγχου

Στο λόγο του Λυσία Υπέρ Αδυνάτου αβίαστα μπορεί να διαπιστώσει ο κάθε ερευνητής-κοινωνιολόγος μια πτυχή του δημόσιου βίου της αρχαίας Αθήνας άκρως ενδιαφέρουσα για κάθε εποχή: είναι ο τρόπος παρέμβασης της συντεταγμένης πολιτείας απέναντι στις ευπαθείς ομάδες και η αποφασιστική της θέση και στάση να «επουλώσει» τις πληγές των μελών της που από τύχη, συγκυρίες ή «εγγενείς διαμαρτίες και παθολογικά σύνδρομα» ήταν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις προσωπικές τους ή τις οικογενειακές τους ανάγκες.
Η Αθηναϊκή πολιτεία είχε εκχωρήσεις το μηχανισμό ελέγχου - το δικαίωμα δηλαδή κρίσης για συνταξιοδότησηση ή μη - σε κάθε Αθηναίο πολίτη. Έτσι, όποιος Αθηναίος υποψιαζόταν ότι κάτι «δεν πήγαινε καλά» με τη συνταξιοδότηση ενός κοινωνικά αποκλεισμένου, είτε γιατί υποκρίθηκε τον ασθενή και ξεγέλασε τις αρμόδιες αρχές είτε γιατί αντιμετωπίστηκε η περίπτωσή του χαριστικά ή επιπόλαια, είχε ο κάθε Αθηναίος πολίτης να καταγγείλει στη Βουλή το συνταξιούχο, να παρουσιάσει με στοιχεία την υποφερτή οικονομική επιφάνεια του προστατευόμενου από την πολιτεία, να προτείνει «ανταλλαγή περιουσιών» και να ζητήσει να του κόψει το κράτος τη σύνταξη.

Προστασία από κακόπιστους συκοφάντες

Σε περίπτωση καταγγελίας για παράνομη και καταχρηστική συνταξιοδότηση ενός πολίτη από κάποιον συμπολίτη, το οργανωμένο κράτος απαιτούσε από τον κατήγορο ισχυρά στοιχεία και ακλόνητες αποδείξεις χαριστικής αντιμετώπισης του συνταξιούχου από τις αρμόδιες αρχές. Έτσι για παράδειγμα, αν υποστήριζε ο κατήγορος ότι ο ίδιος είναι φτωχότερος ή με περισσότερο επιβαρυμένη την υγεία του από τον «δήθεν» ανάπηρο, τότε η πολιτεία επέτρεπε την ανταλλαγή περιουσιών (Αντίδοσις)
Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι

Βιογραφία

Η Ντιλφιρίμπ Καντινεφέντι γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Σε πολύ μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι για υπηρεσία όπου έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση και μόρφωση. Ήταν πολύ μορφωμένη και ενδιαφέρθηκε πολύ για την ιστορία. Σύντομα τράβηξε την προσοχή του Μωάμεθ και παντρεύτηκαν το 1907 στο Παλάτι Βελιάχντ.
Μετά το θάνατο του σουλτάνου Μωάμεθ το 1918, παρέμεινε στο παλάτι για αρκετό καιρό και αφού μετακόμισε στη βίλα της στο Ερενκόι, ξαναπαντρεύτηκε έναν γιατρό με τον οποίο απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί, ένα γιο.
Πολύ μετά την εγκατάστασή της στο αρχοντικό της στο Βανικόι, πέθανε από καρκίνο το 1952 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στην Κωνσταντινούπολη.
Σάρα Σλοτ Πίτερσεν

Καριέρα

Η πρώτη μεγάλη της διάκριση ήταν η τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015, με 54.20 δευτερόλεπτα.
Η πιο επιτυχημένη της χρονιά ήταν το 2016, όπου κατέκτησε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016. Ένα μήνα μετά, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, μόλις πίσω από την Ντιλάιλα Μουχάμεντ, με ένα μεγάλο εθνικό ρεκόρ χρόνου 53.55 δευτερολέπτων.
Το 2017, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Ευρωπαϊκό Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 2017 στα 400 μέτρα, και του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 2017.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, ήταν 18η στους ημιτελικούς των 400 μέτρων με εμπόδια, και έτσι δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Δημήτρης Σπεντζόπουλος

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Σπεντζόπουλος γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1950 στην Καλαμάτα. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γεννέτειράς του Π.Σ. Καλαμάτα, με την οποία το 1972 πήρε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική.
Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε και ο Σπεντζόπουλος πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή. Στην ομάδα της Πάτρας έπαιξε για πολλά χρόνια γνωρίζοντας μεγάλες στιγμές, με κορυφαία την κατάκτηση της τέταρτης θέσης τη σεζόν 1973-74, που είχε ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή της ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ κάτι πρωτοφανές για επαρχιακό σωματείο.
Η συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το φθινόπωρο του 1974 συνοδεύτηκε από μια ιστορική πρόκριση της Παναχαϊκής στο β΄ γύρο. Απέκλεισε την αυστριακή Γκρατς με σκορ 2-1 (εντός), 1-0 (εκτός), με το Σπεντζόπουλο να πετυχαίνει από ένα γκολ σε κάθε ματς.
Ο Σπεντζόπουλος πέτυχε συνολικά 73 γκολ στην Α΄ εθνική: 67 με την Παναχαϊκή και 6 με την Καλαμάτα. Ήταν σπεσιαλίστας στο σκοράρισμα με το κεφάλι. Στην Α΄ Εθνική πέτυχε συνολικά 25 γκολ με κεφαλιές και είναι στην πρώτη εικοσάδα της σχετικής λίστας.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2017

Η 90η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, παρουσιάστηκε από την Ακαδημία Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS), τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2017 και έλαβε χώρα στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 2018, αντί για τέλη Φεβρουαρίου όπως συνηθίζεται, προκειμένου να μην συμπέσει με τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018.
Κατά την διάρκεια της απονομής, η AMPAS παρουσίασε τις υποψηφιότητες στις 24 κατηγορίες των Βραβείων Όσκαρ. Η απονομή προβλήθηκε στην αμερικανική τηλεόραση από το ABC, η παραγωγή ήταν των Michael De Luca και Jennifer Todd και η σκηνοθεσία ήταν της Glenn Weiss. Ο κωμικός ηθοποιός Τζίμι Κίμελ ήταν για δεύτερη φορά ο οικοδεσπότης και έγινε το πρώτο άτομο που παρουσίασε την εν λόγω εκδήλωση επί δυο συνεχόμενα έτη μετά τον Μπίλυ Κρίσταλ που παρουσίασε την ίδια εκδήλωση το 1997 και το 1998.
Παράλληλα, η Ακαδημία Κινηματογράφου παρουσίασε την 9η Απονομή των Governors Awards στο Grand Ballroom στο Χόλιγουντ στις 11 Νοεμβρίου 2017. Στις 10 Φεβρουαρίου 2018, σε μια τελετή στο ξενοδοχείο Beverly Wilshire στο Μπέβερλυ Χιλς, ο ηθοποιός Πάτρικ Στιούαρτ παρουσίασε τα Επιστημονικά και Τεχνολογικά Βραβεία της Ακαδημίας.
Η ταινία Η Μορφή του Νερού κέρδισε επτά βραβεία, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Φωτογραφίας και Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Η Δουνκέρκη κέρδισε τρία βραβεία ; οι ταινίες Blade Runner 2049, Coco, Η πιο σκοτεινή ώρα και Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι κέρδισαν από δυο βραβεία η καθεμιά. Οι ταινίες Εγώ, η Τόνια, Τρέξε!, Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου, Μία φανταστική γυναίκα, Icarus, Αόρατη Κλωστή, Heaven Is a Traffic Jam on the 405, The Silent Child και Dear Basketball κέρδισαν από ένα βραβείο η καθεμιά.

Governors Awards

Η Ακαδημία Κινηματογράφου πραγματοποίησε την 9η απονομή των Governors Awards στις 11 Νοεμβρίου 2017, όπου παρουσιάστηκαν και απονεμήθηκαν τα εξής βραβεία :
Ο μάγκας με το τρίκυκλο

Σχόλια

Ο Γιάννης Δαλιανίδης μεταφέρει στον κινηματογράφο το θεατρικό του μιούζικαλ "Το σεξ και πως να το αποκτήσετε", έργο που είχε αντικαταστήσει στη σκηνή στο θέατρο "Πάνθεον" τη σεζόν 1970-71, το "Μαριχουάνα Στοπ", αλλά με διαφορετική διανομή ρόλων. Ο Σταύρος Παράβας έπαιξε το ρόλο που στο θέατρο είχε παίξει πρώτα ο Γιώργος Πάντζας, η Τόνια Καζιάνη αντικατέστησε την Ζωή Λάσκαρη και η Μάρθα Καραγιάννη την Δέσποινα Στυλιανοπούλου. Η εμφάνιση βέβαια της τελευταίας στο έργο έκανε τον Δαλιανίδη να προσθέσει επιπλέον χορευτικά. Στην ταινία τραγουδά το αστέρι εκείνης της εποχής, ο Φίλιππος Νικολάου.
Καλλιπίδες

Καλλιπίδες (γένος Ελληνοσκυθικόν), ήταν σιτοφάγοι λαοί που γνώριζαν την καλλιέργεια της γης, ήξεραν να σπέρνουν να θερίζουν και να καταναλώνουν ψωμί.
2057 Ρόζμαρι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρόζμαρι εκτιμάται σε 16,1 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1185 ± 0,018.
Πετρωτό Αργιθέας Καρδίτσας

Εισόδημα κατοίκων

Οι κύριες πηγές εισοδήματος των κατοίκων είναι η γεωργία,η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία.

Αξιοθέατα

Αξιοθέατα που μπορεί να δει κάποιος στο Πετρωτό είναι το τοξωτό πέτρινο γεφύρι, η γέφυρα Κοράκου και η Κουτσομάρα.

Θρησκευτικά μνημεία

Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, κοντά στο κοιμητήριο βρίσκεται το εκκλησάκι του Άη Λια και στον οικισμό του Τρίλοφου ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου. Την ημέρα εορτής του Άη Λια γίνεται κάθε χρόνο μεγάλο πανηγύρι.
Έλληνες στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Οι πρώτες ελληνικές κοινότητες στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ιδρύθηκαν πριν την μετατροπή της χώρας σε αποικία του Βελγίου. Η ελληνική παρουσία στο Κονγκό κορυφώθηκε στη δεκαετία του 1950, όταν πολλοί Έλληνες εγκατέλειψαν την Αίγυπτο λόγω της εθνικοποίησης των περιουσιών τους. Οι ελληνικές κοινότητες οργάνωσαν δικά τους σχολεία, ενώ οι Έλληνες ήταν ενεργοί στην οικονομία της χώρας. Επίσης, μια μικρή ομάδα Ελληνοεβραίων μετανάστευσαν στην ΛΔ Κονγκό.

Ιστορία

Στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα σχεδόν όλες οι Κογκολέζικες πόλεις στην Βελγική πλευρά είχαν μια ελληνική κοινότητα, ενώ όλα τα μέλη συνήθως κατάγονταν από ένα ιδιαίτερο μέρος της Ελλάδας. Κατά την δεκαετία του 1920, υπήρχαν ελληνικές αλιευτικές και εμπορικές κοινότητες στην Λουαπούλα και τη Κατάνγκα, όπου ασχολούνταν με το ποτάμιο εμπόριο στο Κονγκό και λόγω της ενασχόλησης με το εμπόριο πολλοί Έλληνες μετοίκησαν στη Ζάμπια. Οι έμποροι και αλιείς είχαν καλή φήμη εντός των Κογκολέζων και Ζαμπιανών συναδέλφων τους, καθώς ήταν πάντα έτοιμοι να προσφέρουν ή να δανείσουν τον εξοπλισμό ή τις παραδοσιακές ικανότητές τους στην κατασκευή πλοίων και διχτυών. Αργότερα οι Έλληνες του Κονγκό συνέβαλλαν στην ανάπτυξη της μουσικής στη χώρα, ιδρύοντας δισκογραφικές εταιρείες όπως οι Ολυμπία, Νγκόμα, Οπίκα και άλλες.
Όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε το 1960, υπήρχαν βίαιες εντάσεις και αβεβαιότητα, η οποία ακολουθήθηκε από τρεις δεκαετίες απολυταρχικής εξουσίας του Μομπούτου Σέσε Σέκο. Κατά την θητεία του Μομπούτου, οι περισσότεροι Έλληνες του Κονγκό εγκατέλειψαν την χώρα. 
Γύρω στο 2000 υπήρχαν περίπου 100 Έλληνες στην Κινσάσα και 200 στο Λουμπούμπασι. Ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου και ο Ελληνικός Σύνδεσμος (Club Hellenique) είναι τα κύρια σημεία συναντήσεων μεταξύ της κοινότητας.
Η μητρική γλώσσα των περισσότερων Ελλήνων στην χώρα είναι τα γαλλικά. Μερικοί μιλούν μόνο τα ελληνικά, ενώ άλλοι ομιλούν γλώσσες Μπαντού.
Μητρόπολις Φρυγίας

Η Μητρόπολις ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία η οποία ίσως υπήρξε σελευκιδική αποικία..
Η πόλη αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Λίβιο, στην εποχή του πολέμου του Αντιόχου Γ΄ με τους Ρωμαίους. Βρισκόταν στην εμπορική οδό που ένωνε την Έφεσο με τη Λαοδίκεια και την Απάμεια. Γύρω από την πόλη ήταν η Μητροπολιτική πεδιάς (η σημερινή Col Ova). Κατά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή περίοδο αναφέρονται σε επιγραφή άνδρες με μακεδονικά ονόματα (Αμύντας, Σέλευκος, Άτταλος, Αλέξανδρος). Φαίνεται ότι, κατά την ελληνιστική περίοδο, η Μητρόπολις ανήκε σε συνομοσπονδία φρυγικών πόλεων (κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, μαζί με την Απάμεια), όπως αποδεικνύεται από ελληνιστική επιγραφή της λυδικής Σελεύκειας.
Πρόκειται για το σημερινό Ταταρλί (Tatarli) της Τουρκίας.
Ανδρέας Γιάγκου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Γιάγκου γεννήθηκε στο Κάτω Δίκωμο το 1916. Ήταν αγρότης και συνδικαλιστής. Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Παναγροτικής Ένωσης Κύπρου τις περιόδους 1959-1961 και 1976-1981.
Απεβίωσε το 1995.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με το Πατριωτικό Μέτωπο. Επανεξελέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ. Τον Φεβρουάριο του 1981 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ και συνέχισε ως ανεξάρτητος.
Τιάγκο Μπραζ ντα Σίλβα

Καριέρα

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012.
Στους Νοτιοαμερικανικούς Αγώνες 2013 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ με άλμα στα 5.83 και νέο Νοτιοαμερικανικό ρεκόρ.
Τα ρεκόρ του συνέχιζαν να σπάνε, από 5.83 σε 5.92, και 5.93 μέτρα. 
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ, με επίδοση 6.03 μέτρα, νέο Νοτιοαμερικανικό και Ολυμπιακό ρεκόρ.
Νικόλαος Μπουφίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1845 και ήταν γιος υπαλλήλου. Τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στην Τρίπολη. Αφού σπούδασε νομικά, έγινε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής και εργάστηκε ως δικηγόρος με ιδιαίτερη επιτυχία στις ποινικές υποθέσεις, ενώ παράλληλα δούλεψε και ως δημοσιογράφος.
Κατέβηκε για πρώτη φορά και εκλέχτηκε βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1874 με το κόμμα του Βούλγαρη. Στις εκλογές του 1875 όμως απέτυχε να επανεκλεγεί. Εκλέγεται το 1879 αλλά το 1881 αποτυγχάνει ξανά. Το 1885 κατεβαίνει με το κόμμα του Δηλιγιάννη που βρισκόταν στην αντιπολίτευση και εκλέγεται. Διαφωνεί όμως με τον προϋπολογισμό του υπουργείου Στρατιωτικών και συντάσσεται με τον Τρικούπη στις εκλογές του 1887.
Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών το 1893 στην κυβέρνησή Τρικούπη ενώ μετά το θάνατό του ακολούθησε το Γεώργιο Θεοτόκη και έγινε από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του. Εκλέχτηκε επανειλημμένα πρόεδρος της βουλής 1899, το 1900, το 1904, το 1905 και το 1906. Πρωτοστάτησε στην υλοποίηση της αποξήρανσης της λίμνης Κωπαΐδας και στην ίδρυση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς το 1899. Χάρη στις ενέργειες του έγινε πρωτεύουσα του νομού Βοιωτίας η Λιβαδειά παρά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν από τη Θήβα.
Απεβίωσε το 1912. Αδερφός του ήταν ο Μιλτιάδης Μπουφίδης (1857-1927), βουλευτής Λάρισας με το κόμμα των Φιλελευθέρων και γιος του ο Κρέων Μπουφίδης (1885-1944), αντιστράτηγος και Επίτροπος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου των Ενόπλων Δυνάμεων, που υπήρξε ένας από τους διαπρεπέστερους δικαστές της στρατιωτικής δικαιοσύνης.