Κάστρο του Συλλί-συρ-Λουάρ

Ιστορικό

Οι παλιότερες αναφορές για το κάστρο χρονολογούνται από το 1102, όταν ήταν ένα αμυντικό φυλάκιο που έλεγχε μια γέφυρα στην αριστερή όχθη του Λίγηρα. Κατά τη διάρκεια των αιώνων ανήκε σε τρεις οικογένειες: τους πρώτους άρχοντες του Συλλί, τον οίκο Τρεμουάιγ και τον οίκο Μπετύν.
Το 1218, ο Φίλιππος Αύγουστος, επωφελούμενος από μια διαφωνία σχετικά με υπερβολική φορολογική επιβάρυνση μεταξύ του άρχοντα του κάστρου και του επισκόπου, για να κατέλαβε τον τόπο για μια σύντομη περίοδο και έχτισε έναν επιβλητικό κυλινδρικό πύργο που δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον. Το κάστρο υπέστη βλάβες από τις μεγάλες πλημμύρες του 1363 και αργότερα άλλαξε ιδιοκτήτη αφού η τελευταία κληρονόμος παντρεύτηκε τον Γκυ ΣΤ΄ ντε λα Τρεμουάιγ. 
Ο  Γκυ ΣΤ΄ ντε λα Τρεμουάιγ ξεκίνησε μια μακρά διαδικασία ανακαίνισης και ανέθεσε στον βασιλικό αρχιτέκτονα και σχεδιαστή του Λούβρου, Ρεϊμόν ντυ Ταμπλ την κατάρτιση των νέων σχεδίων. Ο ίδιος ανέθεσε συγκεκριμένες εργασίες για το κάστρο, το οποίο χτίστηκε τόσο για να υπερασπιστεί τη γέφυρα πάνω στο Λίγηρα όσο και για να φιλοξενήσει πλούσιες γιορτές για τους σημαντικούς επισκέπτες του. 
Το κάστρο του Συλλί-συρ-Λουάρ έχει φιλοξενήσει πολλά σημαντικά ιστορικά πρόσωπα. Η Ιωάννα της Λωρραίνης παρέμεινε στο Συλλί δύο φορές για να επισκεφθεί τον βασιλιά Κάρολο Ζ΄  που διέμενε στο κάστρο.  Επίσης, ο ανήλικος Λουδοβίκος ΙΔ΄ και η μητέρα του Άννα της Αυστρίας κατέφυγαν εκεί μαζί με τον Μαζαρίνο κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων της Σφενδόνης, ο Βολταίρος επίσης. Η περιοχή αργότερα υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια των γαλλικών θρησκευτικών πολέμων  και παρήκμασε.
Ευτυχώς, αγοράστηκε και σώθηκε το 1602 από τον Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν, τότε υπουργό του Ερρίκου Δ΄, που ονομάστηκε δούκας του Συλλί, και παρέμεινε στην ίδια οικογένεια από τότε για μια περίοδο τεσσάρων αιώνων. Ο Μεγάλος Συλλί, όπως ήταν γνωστός, ξεκίνησε ένα μεγάλο έργο ανακαίνισης στο αναγεννησιακό εσωτερικό και στο εξωτερικό του κάστρου, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας του παρακείμενου πάρκου. Ο πύργος του πυροβολικού χτίστηκε επίσης αυτήν την εποχή και συνδέθηκε με το κάστρο με δύο καλυμμένες γκαλερί, ενώ μία τρίτη συνέδεσε το κτήριο με το μικρό κάστρο. Για πρώτη φορά, ο χώρος περιβάλλεται πλήρως από εξωτερικά τείχη.
Από τον 18ο αιώνα και μετά, το κάστρο του Συλλί-συρ-Λουάρ υποβλήθηκε σε πολυάριθμα έργα κατεδάφισης και ανακατασκευής, τα οποία σταδιακά μεταμόρφωσαν τη διάταξη του. Πολλά κτίρια καταργήθηκαν, ενώ κατασκευάστηκαν νέα, όπως το πολυτελές τμήμα της κύριας κατοικίας. Ο 20ός αιώνας είδε επίσης σημαντικές αρχιτεκτονικές τροποποιήσεις. Οι κορυφές των ανατολικών πύργων ανακαινίστηκαν λίγο πριν μια φοβερή φωτιά, το 1918, καταστρέψει την πτέρυγα που χτίστηκε τον 18ο αιώνα. Το κάστρο καταχωρήθηκε ως Ιστορικό Μνημείο το 1928, αλλά δυστυχώς υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αγοράστηκε από το νομό Λουαρέ το 1962 και ξεκίνησαν νέα έργα ανακαίνισης και αποκατάστασης.
Παρά την ταραγμένη ιστορία του, το κάστρο, που περιβάλλεται από τάφρο που έχει ακόμη νερό, εξακολουθεί να προστατεύει τους μεγάλους θησαυρούς του, συμπεριλαμβανομένης της ξύλινης οροφής του 14ου αιώνα και των επιπλωμένων δωματίων καθώς και του τάφου του ίδιου του Συλλί.  Η διαδρομή επίσκεψης έχει σχεδιαστεί προσεκτικά και επιδέξια, οδηγώντας τους επισκέπτες σε παλιές ζωγραφιές και ταπετσαρίες και εν μέσω έπιπλα εποχής.

Το κάστρο σήμερα

Ταξινομημένο ως ιστορικό μνημείο από το 1928, το κάστρο άνοιξε για επισκέψεις του κοινού από το 1933. Είναι ιδιοκτησία του Γενικού Συμβουλίου του Λουαρέ από το 1962. Επί του παρόντος 15 αίθουσες επισκέψεων είναι ανοιχτές και προσφέρουν μια συναρπαστική επίσκεψη στους επισκέπτες, παρουσιάζοντας ένα πανόραμα από την εποχή του Μεσαίωνα έως τον 19ο αιώνα με συλλογές ζωγραφικής, ταπισερί και έπιπλα εποχής.
Διάφορες εκθέσεις και εκδηλώσεις οργανώνονται καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους. Από το 1973, το κάστρο φιλοξενεί κάθε χρόνο τον Μάιο και τον Ιούνιο ένα διεθνές φεστιβάλ κλασικής και σύγχρονης μουσικής, το φεστιβάλ Συλλί και Λουαρέ.