google/wiki40b huggingface dataset:
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017

Τοποθεσία

Η EBU επιβεβαίωσε, τον Φεβρουάριο 2017, πως ο διαγωνισμός θα διεξαχθεί στη Γεωργία. Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που η Γεωργία θα φιλοξενήσει τον διαγωνισμό, παρά τις 3 νίκες που έχει κάνει. Στις 26 Φεβρουαρίου 2017, επιβεβαιώθηκε πως η Τιφλίδα θα είναι η πόλη που θα διεξαχθεί ο διαγωνισμός. Στις 16 Μαρτίου 2017, ανακοινώθηκε πως το Tbilisi Sports Palace θα είναι ο χώρος διεξαγωγής. Στις 9 Αυγούστου, επιβεβαιώθηκε πως ο χώρος διεξαγωγής θα είναι το Olympic Palace και όχι το Tbilisi Sports Palace, επειδή οι υποδομές είναι πιο κατάλληλες για τις αποστολές των χωρών, τους δημοσιογράφους και το κοινό.

Μορφή

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του νικητή στον Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision 2016, ο Jon Ola Sand, υπεύθυνος για τα live events, ανακοίνωσε ότι η EBU θα προσκαλούσε να υποβάλλουν υποψηφιότητες για την φιλοξενία του διαγωνισμού του 2017, ο οποίος αναμένεται να διεξαχθεί μέσα στον Νοέμβριο 2017. Η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Γεωργία (GPB) ανακοίνωσε στις 22 Νοεμβρίου 2016 ότι έχει ξεκινήσει συζητήσεις με την EBU για την φιλοξενία του διαγωνισμού. Το να γίνεται η πρώτη πρόταση για την φιλοξενία του διαγωνισμού στην νικήτρια του προηγούμενου είναι κάτι που η EBU εισήγαγε για πρώτη φορά στον διαγωνισμό του 2013.

Λογότυπο

Στις 12 Μαΐου 2017, η GPB και η EBU επιβεβαίωσαν πως το slogan του διαγωνισμού είναι "Shine Bright" ("Λάμψε Δυνατά"), κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κιέβου στην Ουκρανία (Διοργανώτρια χώρα του Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2017). Το επίσημο λογότυπο του διαγωνισμού παρουσιάστηκε και αυτό στη συνέντευξη τύπου.

Παρουσιαστές

Στις 3 Οκτωβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Έλεν Καλαντάντζε και η Λίζι Ζαπαρίντζε θα παρουσιάσουν τον διαγωνισμό. Η Japaridze είναι το πρώτο άτομο ηλικίας κάτω των δεκαέξι ετών που παρουσιάζει ποτέ την Παιδική Eurovision, καθώς και ο πρώτος πρώην συμμετέχοντας που φιλοξένησε μια έκδοση του διαγωνισμού. Προηγουμένως, εκπροσώπησε τη Γεωργία στη Junior Eurovision του 2014. Η Καλαντάντζε είναι τηλεοπτική παρουσιάστρια και τραγουδίστρια, όπου προηγουμένως ήταν τραγουδίστρια φωνητικών στη Γεωργιανή συμμετοχή στη Eurovision του 2010, "Shine", της Σοφία Νιζχαράντζε.

Άλλες χώρες

Για να συμμετάσχει μια χώρα στον Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού Eurovision, πρέπει να είναι ενεργός μέλος της EBU. Είναι άγνωστο αν η EBU έχει στείλει προσκλήσεις συμμετοχής στα 56 ενεργά μέλη, όπως γίνεται και στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.
Βασίλειο της Σερβίας (1718-1739)

Το Βασίλειο της Σερβίας (σερβικά : Краљевина Србија, γερμανικά : Königreich Serbien) ήταν επαρχία της Μοναρχίας των Αψβούργων από το 1718 έως το 1739. Προήλθε από τα εδάφη στα νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη που είχε κατακτήση η Αυστροουγγαρία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1718, αλλά τα επανέκτησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1739.
Η Σερβία των Αψβούργων κατοικούνταν από ντόπιους Σέρβους, οι Σέρβοι επωφελήθηκαν από την αυτοδιοίκηση που είχαν, μία αυτόνομη επαρχία που οι πολιτικοί της υπάλληλοι ήταν Σέρβοι και είχαν κυρίως οικονομικούς δεσμούς με την μοναρχία των Αψβούργων. Ο πληθυσμός της Σερβίας γρήγορα αυξήθηκε σε αυτή την περίοδο από 270.000 σε 400.000.

Ιστορία

Τον 17ο αιώνα, ολόκληρη η επικράτεια της σημερινής Σερβίας ήταν υπό οθωμανική διοίκηση. Το 1688-1689, κατά τη διάρκεια του μεγάλου Τουρκικού πολέμου τα στρατεύματα της Αυστροουγγαρίας των Αψβούργων ανέλαβαν προσωρινά τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σερβίας , αλλά στη συνέχεια εξαναγκάστηκαν σε υποχώρηση. Με την Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699 αναγνωρίζεται η οθωμανική εξουσία στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σερβίας, ενώ η περιοχή της Μπάτσκα και το δυτικό τμήμα της περιοχής του Σρεμ αποδόθηκαν στην μοναρχία των Αψβούργων.
Το 1718 η Αυστροουγγαρία κατέκτησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κάποια επιπλέον τμήματα της σημερινής Σερβίας συμπεριλαμβανομένης της Μπανάτ του νοτιο-ανατολικπύ Σρεμ και το βόρειο τμήμα της σημερινής κεντρικής Σερβίας . Στα πλαίσια αυτής της περιοχής στα νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη σχηματίζεται μια επαρχία που ονομάζεται Βασίλειο της Σερβίας. Ο Αψβούργος αυτοκράτορας χρησιμοποιούσε τονν τίτλο του βασιλιά της Σερβίας, ενώ διαχειριστής της επαρχίας διορίστηκε ένας κυβερνήτης - διοικητής. Έδαφος της σημερινής ανατολικής Σερβίας κατακτήθηκε αργότερα από την Αυστροουγγαρία το 1718, δεν συμπεριλήφθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας, αλλά ήταν διοικητικά μέρος του Βανάτου της Temeswar .
Μετά από τον Αυστρο-Οθωμανικό πόλεμο του 1739, η μοναρχία των Αψβούργων έχασε όλα τα εδάφη νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη , συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης την επικράτειας του Βασιλείου της Σερβίας. Μπανάτ και Σίρμια, μόνο το βόρειο τμήμα της σημερινής Σερβίας παρέμεινε υπό Αψβούργων διοίκηση μέχρι το 1918. Μέρη της σημερινής Σερβίας στα νότια του Δούναβη και Σάβα ήταν προσωρινά υπό έλεγχο από την Αυστροουγγαρία και πάλι μεταξύ 1789 και 1791, μετά την Εξέγερση του Κράινα Κότσινα το 1788.
Άλφρεντ Χιρβ

Βιογραφία

Ο Χιρβ γεννήθηκε το 1880 στο Πετσόρι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (στη σημερινή εποχή υπάγεται στην περιφέρεια Πσκοφ της Ρωσίας και βρίσκεται πολύ κοντά στη ρωσοεσθονική μεθόριο). Σε ηλικία 15 ετών μετοίκησε στην Αγία Πετρούπολη όπου δύο χρόνια αργότερα εγκαινίασε την εκθεσιακή του δραστηριότητα συμμετέχοντας στην ομαδική έκθεση μιας τοπικής καλλιτεχνικής ομάδας. Στη ρωσική μητρόπολη σπούδασε στη Σχολή Τέχνης Στίεγκλιτζ και στο εργαστήριο του Τζούλιους φον Κλέβερ, ενώ αργότερα πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στη Ρώμη και το Μόναχο (υπό τον Άντον Άζμπε). Παράλληλα παρουσίασε τα έργα του στο Ταλίν και το Τάρτου και στη συνέχεια έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γαλλία και την Ισπανία προτού εγκατασταθεί μόνιμα στην Αγία Πετρούπολη. Απεβίωσε στις 26 Μαΐου του 1918 στο Πσκοφ. Έργα του βρίσκονται στις συλλογές των Μουσείων Τέχνης του Ταλίν και του Κράσνονταρ. Υπέγραφε τους πίνακές του με το κυριλλικό Гирв.

Χαρακτηριστικά και αποτίμηση

Αν και οι δημιουργίες του χαρακτηρίζονται από ποικιλία και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων προσωπογραφίες, ημίγυμνα, καθώς και έργα εικονιστικής τέχνης, ο Χιρβ απέκτησε μεγάλη αναγνωρισιμότητα - που διήρκησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του - κατά κύριο λόγο για τα έργα του με θέμα τη νεκρή φύση. Οι συγκεκριμένοι πίνακες του Χιρβ ήταν επηρεασμένοι από τα αντίστοιχα έργα της Χρυσής Περιόδου της ολλανδικής ζωγραφικής και διακρίνονταν για τα ήπια χρώματα και τα νατουραλιστικά χαρακτηριστικά τους. Μερικά από τα στοιχεία που συνήθως επαναλαμβάνονταν στα εικαστικά του μοτίβα ήταν αντικείμενα όπως τα σταφύλια, τα καλάθια και τα μπουκάλια, με τον ίδιο να δίνει ιδιαίτερη σημασία στη εκάστοτε σύνθεση αλλά και στη θέση με την οποία παρουσιαζόταν το κάθε αντικείμενο.
Ουροκύων

Το γένος Ουροκύων (δηλ. "σκύλος με ουρά") είναι γένος που περιέχει δύο (ή ενδεχομένως τρεις) ζωντανές αλεπούδες του δυτικού ημισφαιρίου στην οικογένεια των Κυνιδών· τη γκρίζα αλεπού (Urocyon cinereoargenteus) και την στενά συγγενική νησιωτική αλεπού (Urocyon littoralis), που είναι ένας ξάδερφος νάνος της γκρίζας αλεπούς· καθώς και ένα απολιθωμένο είδος, τον Urocyon progressus.
Ο ουροκύων και ο σκύλος ρακούν είναι τα μόνα κυνοειδή που μπορούν να αναρριχηθούν σε δέντρα. Ο ουροκύων είναι ένα από τα παλαιότερα γένη αλεπούδων που υπάρχουν ακόμη. Απόδειξη της ύπαρξης της αλεπούς Κοσουμέλ, ένα αμφισβητούμενο εξαφανισμένο ή επικίνδυνο για εξαφάνιση είδος τρίτου βαθμού, βρέθηκε στο νησί Κοσουμέλ του Μεξικού. Η αλεπού του Κοσουμέλ, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει περιγραφεί επιστημονικά, είναι μια μορφή νάνου όπως η νησιωτική αλεπού, αλλά λίγο μεγαλύτερη, περίπου στα τρία τέταρτα του μεγέθους της γκρίζας αλεπούς.
Μποάκο

Γεωγραφία

Το διαμέρισμα συνορεύει με τα διαμερίσματα Μούυ Μούυ στα βόρεια, Σαν Λορένσο στα νότια, Καμοάπα στα νότια και ανατολικά και Τεουστέπε, Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες και Σάντα Λουσία στα δυτικά. Το ψηλότερο σημείο είναι το Σέρρο δε λα Βιέχα, με ύψος 1.020 μ.

Ονομασία

Το όνομα Μποάκο προέρχεται από την λέξη Boa(j) που σημαίνει <<μάγοι>> και την κατάληξη -ο που σημαίνει <<τόπος>>. Ονομάζεται δε και Πόλη των Δύο Ορόφων (Ciudad de Dos Pisos) από τον Αρμάντο Ινσέρ Μπαρκέρο (Armando Incer Barquero).

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε από Ισπανούς αποίκους που μετανάστευσαν από την σημερινή Γουατεμάλα. Στο παρελθόν ανήκε στο διαμέρισμα Τσοντάλες. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1910 η κυβέρνηση Χοσέ Μαδρίς ίδρυσε το διαμέρισμα Χερές (Jerez) με πρωτεύουσα την πόλη του Μποάκο. Ωστόσον ο εν λόγω νόμος ανηρέθη ώσπου στις 18 Ιουλίου του 1935 η κυβέρνηση Χουάν Μπαουτίστα Σακάσα δημιούργησε το διαμέρισμα Μποάκο.

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται 88 χιλιόμετρα ανατολικά της Μανάγουα. Η ψηλότρη κορυφή είναι ο Λόφος της Γραός (El Cerro de la Vieja).

Κλίμα

Η μέση θερμοκρασία της πόλης κυμαίνεται μεταξύ 27 και 30°C κατά το θέρος και 18°C κατά τον χειμώνα, ενώ ο ετήσιος υετός είναι 1.200-2.000 mm.
Tower House (Τόκιο)

Γενικά στοιχεία

Το Tower House (ελληνικά: Σπίτι Πύργος) ή αλλιώς Azuma Residence (塔の家 - Tō no ie) είναι ένα σπίτι στο Τόκιο, που χτίστηκε από τον Takamitsu Azuma το 1966, όταν εκείνος μετακόμισε από την Οσάκα στο Τόκιο, για την οικογένεια του.  Το Tower House ανεγέρθηκε σε οικόπεδο 20,5 τετραγωνικών μέτρων.  Αναπτύσσεται σε έξι επίπεδα για να προσφέρει 65 τετραγωνικά μέτρα χώρου διαβίωσης. Είναι σχεδιασμένο λοιπόν ως συνεχής κατακόρυφος χώρος όπου η σκάλα εμφανίζεται ως η σημαντικότερη δομή στο εσωτερικό της κατοικίας. Συνδέει τους επιμέρους χώρους οι οποίοι τοποθετούνται ελεύθερα ο ένας πάνω από τον άλλο χωρίς διαχωριστικά.
Το τριγωνικό οικόπεδο βρίσκεται στην “Killer Street” του Aoyama, μπροστά από το Watari-um του Mario Botta (Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Watari, 1990).
Χρησιμοποιείται ένα μικρό δημόσιο πέρασμα καθώς και χώρος στάθμευσης.
Η κόρη του αρχιτέκτονα, Rie Azuma, ζει τώρα στο σπίτι. Το κτίριο είναι καλύτερα ορατό το χειμώνα, ενώ κατά τις άλλες εποχές ένα δέντρο το σχεδόν σκιάζει από το μέτωπο του δρόμου.
Όταν ολοκληρώθηκε, ο πρώτος πύργος σκυροδέματος θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ο “ουρανοξύστης” της περιοχής αφού υπερέβαινε τα γειτονικά κτίρια. Σήμερα είναι απλά μια μινιατούρα ανάμεσα στους ουρανοξύστες που έχουν ανυψωθεί γύρω του. Θα ήταν λάθος να το συσχετίσουμε με τα πολυάριθμα “μικροσκοπικά σπίτια” που κατασκευάστηκαν μεταγενέστερα. Το Tower House είναι ένα συναρπαστικό πορτρέτο για το πώς η κοινωνία της Ιαπωνίας αντιμετώπισε τις αστικές και κοινωνικές αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες.

Διάταξη χώρων

Οι  χώροι της οικίας διατάσσονται ως εξής:
Υπόγειο: Η πρόσβαση γίνεται από μία κατακόρυφη ξύλινη και στενή σκάλα. Στο χώρο αυτό συναντώνται έπιπλα αποθήκευσης και ένα τραπέζι. 
Ισόγειο: Ο χώρος του ισογείου χωρίζεται σε δύο ημιυπαίθριες στάθμες, μία του χώρου στάθμευσης ενός αυτοκινήτου και μία ανώτερη, του χώρου υποδοχής της οικίας (κατώφλι). Οι δύο αυτές στάθμες έχουν διαφορά ύψους μισού ορόφου και επικοινωνούν με κλίμακες τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. 
1ος  Όροφος: Αφού βρίσκεσαι στο κατώφλι της οικίας εισέρχεσαι σε αυτήν και ανεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια συναντάται το καθημερινό που περιλαμβάνει μια μικρή κουζίνα και το καθιστικό. Από αυτόν τον όροφο ξεκινά το εσωτερικό κλιμακοστάσιο όπου, τοποθετημένο στη γωνία του οικοπέδου, οδηγεί στους πιο ιδιωτικούς χώρους τηςοικίας.
Ημιόροφος (πατάρι): Ανάμεσα στους δημόσιους και τους ιδιωτικούς χώρους της οικίας τοποθετείται ένας ημιόροφος, με χώρο υγιεινής που εξυπηρετεί όλα τα επίπεδα. 
2ος - 3ος  Όροφος: Στον 2ο όροφο βρίσκει κανείς το κυρίως υπνοδωμάτιο με ένα χώρο αποθήκευσης (ντουλάπα), το οποίο φωτίζεται από ένα υαλοστάσιο σε εσοχή του κτηρίου, ενώ στον 3ο όροφο υπάρχει ένα μικρότερο υπνοδωμάτιο, ενός ατόμου, που έχει την δυνατότητα εκτόνωσης σε υπαίθριο δώμα.
Σε όλους τους χώρους χρησιμοποιούνται τα ελάχιστα μεγέθη επίπλωσης αφού πρόκειται για μια κατοικία, όπως προαναφέρθηκε, που αναπτύσσεται καθ΄ ύψος σε οικόπεδο 20,5 τ.μ.
Γλυκαιμία

Με τον όρο γλυκαιμία, (glycemia), χαρακτηρίζεται το φυσιολογικό επίπεδο περιεκτικότητας της γλυκόζης στο αίμα και που προσδιορίζεται στο ένα γραμμάριο ανά λίτρο. Ανώτερο επίπεδο του φυσιολογικού χαρακτηρίζεται "υπεργλυκαιμία" ενώ το αντίθετο "υπογλυκαιμία".
Η ρύθμιση του φυσιολογικού επιπέδου εξαρτάται από το πάγκρεας και συγκεκριμένα από τα νησίδια του Λάγκερχανς από τα οποία και εκκρίνεται η ινσουλίνη η οποία και είναι υπεύθυνη για την αποθεματοποίηση, (γλυκοπηξίας), της πλεονάζουσας στο αίμα γλυκόζης.
Με τις σύγχρονες μικρομεθόδους ο προσδιορισμός της γλυκαιμίας στο αίμα, που βασίζεται κυρίως στις αναγωγικές ιδιότητες της γλυκόζης, φθάνει ακόμη και στο δέκατο του χιλιοστόλιτρου του αίματος (0,1 ml), που κρίνεται αρκετά ικανοποιητικό.
Ντρέμπαχ

Γεωγραφία

Το μήκους 6 km Ντρέμπαχ βρίσκεται στην πλευρά της κοιλάδας του ποταμού Τσόπαου (ποταμός) με νοτιοδυτική-βόρειοανατολική κατεύθυνση. Το υψηλότερο σημείο του χωριού είναι στα 600 μέτρα στα σύνορα με Ερενφρίντερσντορφ και το χαμηλότερο σημείο στο Τσόπαου (340 μέτρα). Στα ανατολικά του δήμου βρίσκεται το Γκροσόλμπερσντορφ, στα νοτιοανατολικά και νότια το Βόλκενσταϊν, στα νότια το Τερμάλμπαντ Βίζενμπαντ και στα δυτικά το Ερενφρίντερσντορφ και η Τουμ.
Προς την Νίκην (χριστιανικό περιοδικό)

Κριτική

Το περιοδικό έχει συγκεντρώσει την κριτική του Τύπου πολλές φορές, κυρίως για το περιεχόμενό του, αλλά και για τις πρακτικές διάδοσής του στα σχολεία. Το 2005, χαρακτηρίστηκε από δημοσιογράφο της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας ως «χριστιανική προπαγάνδα σε σχολεία».

Ομώνυμη έκδοση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος

Με τον ίδιο τίτλο Προς την Νίκη κυκλοφορούσε και η καθημερινή εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος κατά την περίοδο 1948-1949. Σκοπός της εκδόσεως με το σύνθημα "Όλοι στα άρματα! Όλα για τη νίκη!" αποτελούσε η καθημερινή ενημέρωση των μαχητών του ΔΣΕ.
Φιλόλαος

Αστρονομία

Σύμφωνα με τον Αέτιο, ο Φιλόλαος υποστήριξε ότι η Γη δεν βρίσκεται στο κέντρο του (σφαιρικού) Κόσμου, όπου και τοποθετούσε, όπως όλοι οι Πυθαγόρειοι, το "Κεντρικό Πυρ". Γύρω από αυτό περιφέρονταν κατά σειρά η Αντίχθων, η Γη, η Σελήνη, ο Ήλιος, ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος και η σφαίρα των απλανών αστέρων ή, κατά τον Φιλόλαο, ο Όλυμπος. Ο Όλυμπος συνόρευε με το "εξωτερικό" ή "υπέρτατο πυρ", που έφτανε μέχρι τα όρια του Σύμπαντος.
Οι απόψεις του Φιλολάου αμφισβητήθηκαν από τους αντιπάλους του λόγω της αδυναμίας να παρατηρήσει κανείς το κεντρικό πυρ. Από το σύστημά του βλέπουμε να απαλείφονται τα στοιχεία εκείνα (κεντρικό πυρ, Αντίχθων) των οποίων η ύπαρξη αποδίδεται σε γενικές μεταφυσικές δοξασίες ενώ δεν απορρίπτεται τελείως η ιδέα της κινούμενης ή/και περιστρεφόμενης γης (μερικά μέλη της Σχολής των Πυθαγορείων εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν κοσμικά συστήματα με βάση την ιδέα της κινούμενης / περιστρεφόμενης γης, θεωρώντας πως ένα ορισμένο είδος κίνησης της γης ήταν αρκετό για να ερμηνεύσει -τουλάχιστον ποιοτικά- τα βασικά ουράνια φαινόμενα). 
Σταδιακά δημιουργείται η ανάγκη αναζήτησης νέων γεωμετρικών μοντέλων -που θα προκύψουν με μαθηματικούς υπολογισμούς και όχι με απλές παρατηρήσεις- τα οποία όχι μόνο θα μπορούν να αναπαράγουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των φαινόμενων τροχιών των πλανητών αλλά επιπλέον θα είναι ικανά να χρησιμεύσουν και για τον υπολογισμό της θέσης ενός πλανήτη σε μια δεδομένη χρονική στιγμή.
Χοσβάιν φαν ντερ Βάιντεν

Βιογραφία

Ο Χοσβάιν φαν ντερ Βάιντεν γεννήθηκε το 1455 στις Βρυξέλλες. Ήταν γιος του Πέτερ και εγγονός του Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν. Το 1497 έγινε πολίτης της Λίερ, αλλά τελικά εγκαταστάθηκε στην Αμβέρσα, όπου καταγράφεται, από το 1503 ως το 1530, ως μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, στην οποία και απεβίωσε.
Ζωγράφισε μια σειρά έργων για την μονή του Tongerlo, συμπεριλαμβανομένου ενός ρετάμπλ, το οποίο είχε παραγγείλει ο Ηγούμενος της μονής Αντόνιους Τσχρόοτεν ( Antonius Tsgrooten) για το παρεκκλήσιο της Αγίας Ντύμφνα (Dymphna). Επίσης, το τρίπτυχο Colibrant (1516), το οποίο βρίσκεται στην εκκλησία του Αγίου Χομμάρους (Sint-Gummaruskerk) του Λίερ αποδίδεται σε αυτόν. Το τρίπτυχό του Ο Ιησούς στον Ναό βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης της Λισαβόνας.
Μεσογειακοί Αγώνες

Διοργάνωση

Ξεκίνησαν επίσημα το 1951 αλλά το 1947 και 1948 είχαν διεξαχθεί μεσογειακές διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Μεσογειακοί αγώνες στίβου είχαν διεξαχθεί και προπολεμικά, στις 28-30 Ιουνίου 1935 στην Αθήνα με συμμετοχή επτά κρατών: Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Τουρκία, Γιουγκοσλαβία, Αίγυπτος, Παλαιστίνη.
Τους Μεσογειακούς Αγώνες διοργανώνει η Διεθνής Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων (Δ.Ε.Μ.Α.) (γαλ. Committee International Jeux Méditerranéens (C.I.J.M.) - αγγλ. International Mediterranean Games Committee (I.M.G.C.)) και διεξάγονται ανά τετραετία. Η πρώτη διοργάνωση έγινε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου προς τιμή του Ταχήρ Πασά που είχε την έμπνευση της σύστασής τους και πήρε την πρωτοβουλία να προωθήσει την ιδέα. Αρχικά υπήρχαν μόνο ανδρικά αγωνίσματα. Από το 1967 μετέχουν και γυναίκες.
Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι 23 χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο θάλασσα. Στην Ελλάδα έχουν διεξαχθεί μία φορά, στην Αθήνα το 1991. Οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013 ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθούν στη Λάρισα και το Βόλο, όμως τελικά η διοργάνωση αφαιρέθηκε από τις πόλεις αυτές και ανατέθηκε στη Μερσίνη της Τουρκίας.

Σημαία

Η σημαία των αγώνων είναι γαλάζια από το χρώμα της θάλασσας και έχει στο κέντρο της το έμβλημα των Μεσογειακών Αγώνων. Αυτό αποτελείται από τρεις τεμνόμενους κύκλους που αντιπροσωπεύουν τις τρεις ηπείρους (Ασία, Ευρώπη, Αφρική) που περιβάλλουν τη Μεσόγειο, οι οποίοι βυθίζονται εν μέρει στο νερό της. 
Η σημαία παραδίδεται στην επόμενη διοργανώτρια πόλη κατά την τελετή λήξης των αγώνων.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – 400 μέτρα ανδρών

Ημιτελικοί

Στους ημιτελικούς, υπήρχαν τρεις σειρές. Διοργανώθηκαν στις 14 Ιουλίου. Οι δύο πρώτοι από κάθε σειρά προκρίνονταν στον τελικό.
Γιώργος Δερτιλής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε δημόσιο δίκαιο και οικονομικές επιστήμες στη Νομική Σχολή Αθηνών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Θεωρία και την Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Sheffield. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, το 1978, διορίστηκε ειδικός επιστήμονας της οικονομικής ιστορίας στη Νομική Σχολή Αθηνών, της οποίας έγινε υφηγητής το 1980. Τρία χρόνια αργότερα, το 1983, εξελέγη τακτικός καθηγητής Κοινωνικής και Οικονομικής Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής Αθηνών, από το οποίο αποχώρησε το 2002 με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Το 2000 εξελέγη καθηγητής στην École des Hautes Études en Sciences Sociales στο Παρίσι ενώ έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης κ.α. Το 1989 εξελέγη μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών.
Έχει διατελέσει πρόεδρος του δ.σ. του ιστορικού αρχείου του Πανεπιστημίου Αθηνών (1987 - 2002), γενικός γραμματέας του δ.σ. του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας (1986 - 1991), διευθυντής ερευνών στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, τακτικό μέλος της  καθώς και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Οικονομικής Ιστορίας.
Έχει τιμηθεί με το Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής και του έχει απονεμηθεί η γαλλική υπηκοότητα. Σήμερα κατοικεί στο Παρίσι.
Σπυρίδων Καραμούτσος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πολυστάφυλο Πρέβεζας το 1938.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου (γνωστό στην Ελλάδα και ως Πανευρωπαϊκοί Αγώνες Στίβου ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αθλητισμού) είναι διοργάνωση αγώνων στίβου ανδρών και γυναικών και διεξάγεται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού. Στη διοργάνωση δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα ευρωπαϊκά κράτη - μέλη της ομοσπονδίας.

Ιστορία

Η διοργάνωση ξεκίνησε το 1934 και από τότε διεξάγεται ανελλιπώς, πλην του 1942, όταν και δεν διεξήχθη λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το 2010, η διοργάνωση διεξαγόταν κάθε τέσσερα χρόνια, σε ζυγές χρονιές, ανάμεσα στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξάγονται επίσης ανά τετραετία σε ζυγές χρονιές και ανάμεσα στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ανοιχτού Στίβου που διεξάγονται ανά διετία τις μονές χρονιές. 
Μέχρι το 1966, το πρωτάθλημα γινόταν κανονικά ανά τετραετία και η επόμενη φορά θα ήταν το 1970. Όμως λόγω κάποιων τεχνικών προβλημάτων, έγιναν δύο διοργανώσεις, η πρώτη το προηγούμενο έτος (1969) και η δεύτερη το επόμενο (1971). Από το 1974 επανήλθε και πάλι η διοργάνωση ανά τετραετία, όμως από το 2010 αποφασίστηκε η ανά διετία διεξαγωγή των αγώνων, πράγμα που σημαίνει ότι Πανευρωπαϊκοί και Ολυμπιακοί Αγώνες μπορούν να συνυπάρξουν την ίδια χρονιά. Στη δεύτερη διεξαγωγή των αγώνων (1938), υπήρξε διαχωρισμός των αθλημάτων, καθώς τα αγωνίσματα των ανδρών έγιναν στο Παρίσι και των γυναικών στη Βιέννη.
Η Ελλάδα φιλοξένησε δύο φορές τη διοργάνωση. Το 1969 στο παλιό Στάδιο Καραϊσκάκη και το 1982 στο νεόχτιστο Ολυμπιακό Στάδιο. Μάλιστα η τελετή έναρξης των αγώνων συνδυάστηκε και με την τελετή εγκαινίων του Σταδίου. Η πιο πρόσφατη διοργάνωση διεξήχθη το 2016 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Άμστερνταμ , ενώ η επόμενη είναι προγραμματισμένη για το 2018 στο Βερολίνο.
Ψηλά τα χέρια Χίτλερ

Πλοκή

Η ταινία ξεκινά, στη μεταπολεμική Ελλάδα, με τους ανθρώπους να κάνουν εκδρομές και να τραγουδούν. Δύο οχήματα που πήγαν να συγκρουστούν ήταν η αιτία, ώστε δύο φίλοι που είχαν να ειδωθούν από την Κατοχή, να βρίσκονται ξανά, με τον Παναγή να έχει παντρευτεί και να έχει αποκτήσει και παιδιά. Όταν ο Παναγής συστήνει τον Ανέστη στη γυναίκα του, και της λέει ότι γνωρίζονται από την Κατοχή, τότε και οι δύο βυθίζονται στις σκέψεις τους και αρχίζει η πρόδρομη αφήγηση.
Οι δυο τους ζουν σε μία αυλή, σε ένα μικρό σπίτι. Δίπλα τους ζει η Δανάη, την οποία την αγαπούν πολύ και αλληλοφροντίζονται. Διακαής πόθος και των δύο είναι να φύγουν από τη χώρα και να πάνε στην Αίγυπτο. Σε κάποια φάση, ένα βράδυ, περιθάλπουν έναν πληγωμένο άντρα, ο οποίος είναι της αντίστασης. Εξ αιτίας αυτού, κοντεύουν να χάσουν τόσο το ταξίδι αλλά και μπλέκονται με αυτά τα θέματα.
Αφού πια έχουν πάρει την απόφαση να τα αφήσουν όλα και να φύγουν, ένα Γερμανικό μπλόκο τους σταματά. Ένας αντιστασιακός που τους κατεύθυνε λαβώνεται και πεθαίνει. Τότε αυτοί τρέχουν να σωθούν και χωρίζονται. Κι έτσι οι δύο φίλοι χάνονται οριστικά, μέχρι που συναντιούνται ξανά σε εκείνη την εκδρομή χρόνια μετά. Τέλος ο Ανέστης αλλάζει όχημα και πάει με αυτό που ήταν ο Παναγής και η ταινία τελειώνει.
Μπολέσλαφ Β΄ της Μαζοβίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Α΄ δούκα της Μαζοβίας και της Περεγιασλάβας των Ρουρικιδών, κόρης τού Ντανίλο της Γαλικίας-Βολινίας.
Δεν γνωρίζουμε για τα νεανικά του έτη· δεν ήταν μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Κορράδο Β΄ κατά την πολιορκία και τη μάχη τού Γιάζντουφ, όπου το 1262 ο Σιεμόβιτ Α΄ σκοτώθηκε και ο Κορράδος Β΄ αιχμαλωτίστηκε. Ο Μπολέσλαφ Β΄ ήταν μόλις 6-7 ετών και έτσι επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο 3ος εξάδελφός τους Μπολέσλαφ ο Ευσεβής δούκας της Μεγάλης Πολωνίας ως το 1264, οπότε επέστρεψε ο αδελφός του και ανέλαβε την αρχή.
Σπούτνικ 5

Αποστολή

Κύριος στόχος της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων υποστήριξης ζωής στα πλαίσια της προετοιμασίας για την πρώτη αποστολή ανθρώπου στο διάστημα. 
Το Σπούτνικ 5 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Αυγούστου 1960. Το σκάφος ήταν μία «κιβωτός» που περιείχε διάφορα φυτά, φύκια, σιτάρι, μικροοργανισμούς, μύγες, 40 ποντίκια, δύο αρουραίους και δύο σκυλίτσες, τη Στρέλκα («μικρό βέλος») και την Μπέλκα («σκίουρος»), οι οποίες ήταν εγκατεστημένες σε ειδική καμπίνα πλήρως εξοπλισμένη και για την επιβίωση ανθρώπων. Το σκάφος μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης κάμερας που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα ώστε να παρακολουθείται η κατάσταση των σκύλων.
Την επόμενη ημέρα και αφού το σκάφος διέγραψε 17 τροχιές γύρω από τη Γη, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε στη Γη. Όλα τα ζώα επέστρεψαν στο έδαφος χαίροντας άκρας υγείας. Ήταν οι πρώτοι ταξιδιώτες του Διαστήματος που επέστρεψαν στο έδαφος χωρίς το διαστημόπλοιό τους να αποτεφρωθεί από την τριβή.