google/wiki40b huggingface dataset:
Τζαμάλα

Ζωή και καριέρα

Η  Τζαμάλα γεννήθηκε στο Ος της Κιργιζίας από Τάταρο πατέρα και Αρμένισα μητέρα. Οι πρόγονοι της είναι από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η ίδια ισχυρίζεται πως είχε συγγένεια διαμέσου της προ-γιαγιάς της με τον συνθέτη Αράμ Χατσατουριάν.  Μερικοί από τους προγόνους της διώχθηκαν βίαια από την Κριμαία στην Ασία υπό τον Ιωσήφ Στάλιν κατά την διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, αν και οι πρόγονοι της ήταν με το μέρος των Σοβιετικών. Κατά την διάρκεια αυτής της απέλασης, μια από τις γιαγιάδες της πέθανε μέσα σε ένα φορτηγό-φορτίο και την πέταξαν έξω σαν σκουπίδι. Μετά την ανεξαρτησία της Ουκρανίας, η οικογένειά της επέστρεψε πάλι στην Ουκρανία. Η  Τζαμάλα υπήρξε λάτρης της μουσικής από μικρή ηλικία. Έκανε την πρώτη επαγγελματική ηχογράφηση της στην ηλικία των εννέα, τραγουδώντας 12 λαϊκά παιδικά τραγούδια Τατάρων της Κριμαίας. Στην συνέχεια μπήκε στο μουσικό κολέγιο της Συμφερόπολης και αργότερα αποφοίτησε από την Εθνική μουσική ακαδημία της Ουκρανίας, ως τραγουδίστρια της όπερας, αλλά προτίμησε να κάνει καριέρα στην Ποπ μουσική.

Eurovision 2011

Στις αρχές του 2011 πήρε μέρος στην ουκρανική εθνική επιλογή για να αντιπροσωπεύσει την χώρα της με το τραγούδι 'Smile', στα ελληνικά χαμογέλα. Το τραγούδι ήταν το αγαπημένο του κοινού, αλλά στον εθνικό τελικό έφτασε στην 3η θέση, ανάμεσα σε 19 συμμετοχές.

Eurovision 2016

Η  Τζαμάλα στη δεύτερή της απόπειρα να αντιπροσωπεύσει την Ουκρανία στον διαγωνισμό στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Το τραγούδι της 1944 αναφέρεται στην απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας και κυρίως για την ιστορία της γιαγιάς της που έχασε την κόρη της στην διαδρομή τους προς την κεντρική Ασία. Η  Τζαμάλα έγραψε το τραγούδι της το 2014. Στον 2ο ημιτελικό  όπου εμφανίστηκε πήρε την πρόκριση για τον μεγάλο τελικό στην 21η θέση, καταφέροντας να συγκινήσει το κοινό και τις επιτροπές βγάζοντας της 2η, αλλά με το νέο σύστημα ψηφοφορίας βγήκε στην πρώτη θέση με 534, αφήνοντας πίσω της την Αυστραλία με 511 βαθμούς και την Ρωσία με 491 βαθμούς. Το τραγούδι της Τζαμάλα και οι στίχοι του τραγουδιού προκάλεσαν ηχηρές αντιδράσεις από την ρωσική πλευρά, υποστηρίζοντας ότι αναφέρεται στα γεγονότα της Κριμαίας. Κάποιοι θεωρούν ότι η Ρωσία δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό στην Ουκρανία ως μποϊκοτάζ. Τέλος, ο Ρώσος πολιτικός, Φράντς Κλίντσεβιτς, δήλωσε "η πολιτική νίκησε την τέχνη".
Έπειτα από τη νίκη της, τιμήθηκε με τον τίτλο Καλλιτέχνης του Λαού της Ουκρανίας από τον πρόεδρο Ποροσένκο.
Η Εκκλησία στην Ωβέρ

Ιστορία

"Η Εκκλησία στην Ωβέρ"- μαζί με άλλους πίνακες, όπως το "Δημαρχείο στην Ωβέρ" και αρκετά σχέδια με μικρά σπίτια με αχυρένιες σκεπές - θυμίζουν σκηνές από την περίοδό του στην Νουένεν . Σχετική νοσταλγία για το βορρά ήταν ήδη εμφανής στην τελευταία εβδομάδα του στο Σεν Ρεμί ντε Προβάνς: σε μια επιστολή που έγραψε μια-δυο εβδομάδες πριν από την αναχώρησή του, αναφέρει: «Ενώ ήμουν άρρωστος μπόρεσα ωστόσο να κάνω μερικούς μικρούς πίνακες από μνήμης τους οποίους θα δεις αργότερα στις μνήμες του Βορρά».
Ειδικά αναφέρεται σε παρόμοια δουλειά του πίσω στην Νουένεν στην περιγραφή του σε αυτόν τον πίνακα, σε γράμμα του προς την αδελφή του Γουιλχελμίνα στις 5 Ιουνίου του 1890:
Έχω μια μεγαλύτερη εικόνα για την εκκλησία του χωριού- ένα εφέ στο οποίο το κτήριο παρουσιάζεται βιολετί- με απόχρωση που έρχεται σε αντίθεση με το απλό βαθύ μπλε χρώμα του ουρανού, καθαρό κοβάλτιο. Το βιτρό παράθυρο φαίνεται σαν κηλίδες ουλτραμαρίνας, η οροφή είναι βιολετί και μερικώς πορτοκαλί. Σε πρώτο πλάνο μερικά πράσινα φυτά σε άνθιση και άμμος με την ροζ ακτίνα της ηλιοφάνειας μέσα της. Και για μια ακόμα φορά είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα με τις μελέτες που έκανα στην Νουένεν για τον παλιό πύργο και το νεκροταφείο, μόνο που τώρα ίσως το χρώμα είναι ακόμα πιο εκφραστικό, πιο πλούσιο.
Το "απλό βαθύ μπλε" χρησιμοποιείται ακόμα στο Πορτρέτο της Αντελίν Ραβού, ζωγραφισμένο την ίδια σύντομη περίοδο με την Οβέρ σουρ Ουάζ.
Το πρώτο πλάνο στο έργο "Η Εκκλησία στην Ωβέρ" λαμπυρίζει από τον ήλιο, αλλά η ίδια η εκκλησία παραμένει στη σκιά της και «ούτε αντικατοπτρίζει, ούτε απορρέει καμία δική της φωτεινότητα». Αργότερα ο Βαν Γκογκ απέρριψε την ευαγγελική καριέρα που ήλπιζε να συνεχίσει στο Borinage στο Βέλγιο, γράφοντας στον αδελφό του Τεό από το Cuesmes τον Ιούλιο του 1880 παραθέτοντας μια εικόνα του Σαίξπηρ από τον Henry IV, Μέρος 1 για το σκοτεινό κενό μέσα σε μια εκκλησία που συμβολίζει το "άδειο και μη φωτισμένο κήρυγμα" «ο Θεός τους είναι σαν τον Θεό του μεθυσμένου Φάλσταφ του Σαίξπηρ, "το εσωτερικό της εκκλησίας"».
Το μοτίβο με τις αποκλίνουσες πορείες εμφανίζεται επίσης στον πίνακά του Σιταροχώραφο με Κοράκια.
Ιωάννης Ξυδόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Είναι δικηγόρος. Στην κυβέρνηση Κόλλια διορίστηκε υπουργός Εργασίας ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1971, διορίστηκε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής νομοθετικής εργασίας.
60 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο δρόμος ταχύτητας 60 μέτρων διεξήχθη μόνο στις Ολυμπιάδες του 1900 στο Παρίσι και 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου.
Σήμερα το αγώνισμα διεξάγεται μόνο σε αγώνες κλειστού στίβου.
Φρανκ Μπέλο

Βιογραφία

Ο Μπέλο γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1965 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης από γονείς ιταλικής καταγωγής.
Στα είκοσι του χρόνια έγινε μέλος των Anthrax αντικαθιστώντας τον Ντάνι Λίλκερ, του οποίου πιο πριν ήταν ο roadie. Η πρώτη του κυκλοφορία με το συγκρότημα ήταν το "Spreading the Disease" του 1985, συμμετέχοντας στη συνθετική ομάδα του σχήματος από την ένταξη του και έπειτα. Δύο χρόνια αργότερα, οι Anthrax γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με το άλμπουμ "Among the Living", το οποίο ανέβηκε στο Top-20 των βρετανικών τσαρτ με τις επιτυχίες "Iam the Law" και "Indians". Ο δίσκος έγινε χρυσός, όπως και οι τρεις επόμενοι του συγκροτήματος, "State of Euphoria", "Persistence of Time" και "Sound of White Noise". Οι Anthrax καθιερώθηκαν ως ένα από τα τέσσερα μεγάλα συγκροτήματα του αμερικάνικου thrash metal μαζί με τους Metallica, τους Slayer και τους Megadeth.
Η άνοδος του grunge και η πτώση της εμπορικότητας του κλασικού heavy metal επέφερε πτώση στις πωλήσεις του συγκροτήματος, αλλά και πειραματικές τάσεις. Μετά από τρεις δίσκους με μέτρια εμπορική ανταπόκριση, ο Μπέλο αποχώρησε τοn Μάρτιο του 2004 από τους Anthrax, δίνοντας την θέση του στον Τζόι Βέρα. Παρ' όλα αυτά, επέστρεψε στο συγκρότημα την επόμενη χρονιά και παραμένει μέχρι σήμερα μαζί τους. Το 2011 κυκλοφόρησαν το δεύτερο πιο επιτυχημένο άλμπουμ τους, από άποψης θέσης τσαρτ, με τίτλο "Worship Music", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 12 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 2013, σχημάτισε τους Altitudes & Attitude μαζί με τον Ντέιβ Έλεφσον των Megadeth και τον Τζεφ Φριντλ των A Perfect Circle και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ΕΡ στις 14 Ιανουαρίου 2014.
Ζαφείρης Βάος

Βιογραφία

Τόπος γέννησής του ήταν η Πλάκα της Μήλου και είχε υπηρετήσει από τις θέσεις του Προέδρου της Κοινότητας Πλάκας, του Προέδρου της Τοπικής Επιτροπής Τουρισμού, του Αντιπροέδρου της Ενώσεως Μηλίων εν Αθήναις. Ήταν Έφορος του Λαογραφικού Μουσείου Μήλου την πρώτη συλλογή του οποίου είχε συγκροτήσει ο ίδιος το 1967 και είχε επίσης θητεύσει Γενικός Γραμματέας της Επιτροπής Αξιοποίησης των Χριστιανικών Κατακομβών.
Είχε σημαντική συλλογή οψιδιανών από τη Μήλο, η οποία βρίσκεται σήμερα στο Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου.
Εκλογές στις Τόνγκα

2017

Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 16 Νοεμβρίου 2017 για την εκλογή των 17 από τις συνολικά 26 έδρες στη νομοθετική συνέλευση. Το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων κέρδισε 14 έδρες, αριθμός επαρκής για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, χωρίς την υποστήριξη των ευγενών ή ανεξάρτητων.

1978 - 1984

Στις εκλογές που έγιναν από το 1978 ως και το 1984, 
Στις γενικές εκλογές που έγιναν στις 14 Απριλίου 1978 , την 1η Μαΐου 1981 και στις 7 Μαΐου 1984, εξελέγησαν 7 ευγενείς από τους συναδέρφους τους, ενώ 7 αντιπρόσωποι του λαού εξελέγησαν από το λαό. Όλοι οι υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές εκείνων των ετών ως ανεξάρτητοι.

2002

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Μαρτίου 2002 οι υποστηρικτές του Κινήματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία κέρδισαν 7 επί συνόλου 9 εδρών για τους αντιπροσώπους του λαού.  Η συμμετοχή ήταν 48,9%.
Μετά τις εκλογές, ο ηγέτης του HRDM  Σαμουέλα Ακιλίζι Ποχίβα συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για στάση, αναφορικά με τις καταγγελίες του περί βασιλικής διαφθοράς, οι οποίες δημοσιεύτηκαν πριν διεξαχθούν οι εκλογές. Αργότερα αθωώθηκε.

2014

Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Νοεμβρίου 2014. Το Δημοκρατικό Κόμμα Φιλικών Νήσων κέρδισε 9 έδρες και 8 οι ανεξάρτητοι.
Έρικ Β΄ της Νορβηγίας

Γάμοι

Ο Έρικ Β΄ παντρεύτηκε την Μαργαρίτα της Σκωτίας, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ της Σκωτίας στο Μπέργκεν (1281) αλλά πέθανε δυο χρόνια αργότερα στην γέννα γεννώντας την Μαργαρίτα της Νορβηγίας που έγινε βασίλισσα της Σκωτίας (1286 - 1290), ο θάνατος της οδήγησε στους πολέμους της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας,  ο Έρικ σύντομα διεκδίκησε το στέμμα της Σκωτίας για λογαριασμό της κόρης του. Ο Έρικ παντρεύτηκε στην συνέχεια την Ισαβέλλα Μπρους αδελφή του Ροβέρτου Μπρους αλλά χωρίς να αποκτήσει απογόνους, έκανε μόνο μια κόρη την Ίνγκεμποργκ Έρικσνταττερ της Νορβηγίας που παντρεύτηκε τον Βάλντεμαρ, δούκα της Φινλανδίας (1312) και έγινε δούκισσα του Έλαντ.

Πόλεμοι με την Δανία

O Έρικ Β΄ συμμετείχε στην συνέχεια στον πόλεμο των παρανόμων (1287 - 1295) στον οποίο ο Έρικ διεκδικούσε τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας για λογαριασμό της μητέρας του, συμμάχησε με μια σειρά από δυσαρεστημένους Δανούς ευγενείς (1287) με πρωταγωνιστές τον Γιάκομπ Νίλσεν, κόμη του Άλλαντ και του Στίγκ Άντερσεν Ιβίντ οι οποίοι είχαν επικηρυχτεί για την δολοφονία του Έρικ Ε΄ της Δανίας. Ο Έρικ Β΄ της Νορβηγίας έδωσε άσυλο στους Δανούς επικηρυγμένους και οδήγησε έναν μεγάλο Νορβηγικό στόλο εναντίον της Δανίας απειλώντας την Κοπεγχάγη (1289), έγιναν περισσότερες επιθέσεις του ναυτικού στην Δανία (1290, 1293) μέχρι την εποχή που κλείστηκε ειρήνη (1295). Πέθανε χωρίς γιους και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας, τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπέργκεν ο οποίος καταστράφηκε (1531).
Συνοικία του Ναού

Απεικονίσεις

Έργα του Γαλλογερμανού αρχιτέκτονα και ζωγράφου Τέοντορ Γιόζεφ Χούμπερτ Χοφφμπάουερ.
Γρεναδίνες

Γεωγραφία

Οι Γρεναδίνες βρίσκονται νότια του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Βικέντιο και βόρεια των νησιών Ντάιαμοντ Άιλαντ, Λόντον Μπριτζ, Μπερντ Άιλαντ, Γκρην Άιλαντ και Σάντυ Άιλαντ της ενορίας του Αγίου Πατρικίου στη Γρενάδα. Αποτελούνται πάνω από 600 νησιά, από τα οποία τουλάχιστον τα 18 ανήκουν στη Γρενάδα.

Νησιά

Οι Γρεναδίνες αποτελούνται πάνω από 600 νησιά, από τα οποία τουλάχιστον τα 18 ανήκουν στη Γρενάδα.
Γεώργιος Πεζόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Πεζόπουλου, καθηγητή ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αδέλφια του ήταν οι Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού, Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής στο ΕΜΠ, και Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής. Σπούδασε μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1926, και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.
Υπήρξε στέλεχος στην Ηλεκτρική Εταιρεία Διανομής και στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών - Πειραιώς ενώ είχε διατελέσει επιμελητής της έδρας της Εφηρμοσμένης Μηχανικής του ΕΜΠ και αντιπρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Οικονομικής Ανασυγκροτήσεως της Ελλάδας. Το 1951 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ. Υπήρξε, επίσης, γενικός διευθυντής (διοικητής) και Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ μέχρι το 1962, οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ύστερα από σκάνδαλο που ξέσπασε σχετικά με φερόμενες παράνομες πληρωμές γαλλικής εταιρείας προς την διοίκηση της ΔΕΗ και στον ίδιο προσωπικά. Στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπολου διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι και το 1972.
Απεβίωσε στην Αθήνα και δεν είχε απογόνους.
Τσάντε

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του Τσόσετσκι Πότοκ, παραποτάμου του Λούκαβατς.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, οι 377 κάτοικοι του χωριού ήσαν στο σύνολό τους Μουσουλμάνοι (Βόσνιοι).
Σεισμός στο Αγκαντίρ (1960)

Έκταση της καταστροφής

Χτυπημένο από τον Εγκέλαδο, το Αγκαντίρ, το παλαιό οχυρό των Πορτογάλων στο Μαρόκο, σχεδόν έσβησε από το χάρτη στις 29 Φεβρουαρίου του 1960. Μέσα σε λίγα λεπτά ο σεισμός και το τσουνάμι που προκάλεσε, ισοπέδωσε μια πόλη που δεν είχε μόνο μακρά ιστορία αλλά και αποκαλείτο ήδη στη γλώσσα των διαφημίσεων "Φλόριντα του Ατλαντικού" για τα πολυτελή ξενοδοχεία και την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρά της. Όταν αποτραβήχτηκε η θάλασσα, η πόλη δεν υπήρχε πια.
Το Κάσμπα, το ιστορικό κέντρο, που χρονολογείται από το 1540, καταποντίστηκε, παρασύροντας στο θάνατο όλους τους κατοίκους του. Ειδικότερα στη σύγχρονη συνοικία, το Ταλμπορίτ, τα εννέα στα δέκα κτίρια κατέρρευσαν, φτάνοντας έτσι στο επίπεδο XI (11) της κλίμακας Μερκάλι, δηλαδή «ασύλληπτα καταστροφικός» [με μέγιστο επίπεδο στην κλίμακα Μερκάλι το XII (12), δηλαδή «ολική καταστροφή»]. Επειδή όμως αυτή η ένταση καταγράφηκε μόνο σε μια μικρή περιοχή με κάκιστη συμπεριφορά υπεδάφους, επισήμως η μέγιστη αντιληπτή ένταση αυτού του σεισμού καταγράφτηκε ιστορικά στο επίπεδο X (10) και, κατά συνέπεια, ως «εξαιρετικά καταστροφικός».
Ο αριθμός των νεκρών δεν είναι επ' ακριβώς γνωστός, γιατί στη συνέχεια η περιοχή ισοπεδώθηκε για υγειονομικούς λόγους. Ωστόσο, υπολογίστηκε στα 12.000 - 15.000 θύματα. Επίσης, λόγω της τεράστιας καταστροφής, συνολικά 35.000 κάτοικοι έμειναν άστεγοι.

Ανοικοδόμηση

Το Αγκαντίρ στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε, πλέον με αντισεισμικά κτίρια. Το 1962 κατασκευάστηκε καινούριο λιμάνι στο βόρειο μύχο του κόλπου και βιομηχανικές ζώνες. Κατά μήκος της παραλίας κατασκευάστηκαν ξενοδοχειακές μονάδες και μέχρι το 1999 είχαν συνολικά 22.000 κλίνες.
Σούπερμαν 2

Πλοκή

Τρεις κακοποιοί με υπερφυσικές δυνάμεις (Τέρενς Στάμπ, Σάρα Ντάγκλας και Τζακ O' Χάλοραν) έχουν αποδράσει κατά λάθος από την Σκοτεινή Ζώνη της φυλακής του Πλανήτη Κρύπτον. Τώρα, το σχέδιο τους είναι να κατακτήσουν τη Γη, τη στιγμή που ο Σούπερμαν (Κρίστοφερ Ριβ) αποφασίζει να δείξει την ρομαντική του πλευρά στη Λόις Λέιν.

Box Office και κριτικές

Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές από τους κριτικούς κινηματογράφου οι οποίοι την επαίνεσαν τα οπτικά εφέ και την ιστορία, και ήταν μια επιτυχία στο box Office. Με προϋπολογισμό 54 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία ήταν μια οικονομική επιτυχία, αποφέροντας $108,185,706 στην Βόρεια Αμερική. Παγκοσμίως, απέφερε 190.400.000 δολάρια.
Ότο Χαν (πλοίο)

Το πυρηνοκίνητο πλοίο Ότο Χαν (NS Otto Hahn) ήταν ένα από τα μόλις τέσσερα πυρηνοκίνητα φορτηγά πλοία γενικού φορτίου μπαλκ κάριερ που ναυπηγήθηκαν παγκόσμια μέχρι σήμερα. Πρωτοποριακός σκοπός της ναυπήγησής του ήταν η ερευνητική εκμετάλλευση της πυρηνικής ενέργειας στις θαλάσσιες μεταφορές και η δυνατότητα αναπτυξιακής παραγωγής - ναυπήγησης πυρηνοκίνητων πλοίων. Καθελκύστηκε το 1964 και από το 1999 μέχρι τη διάλυσή του, το 2009, ανήκε σε ελληνική πλοιοκτησία. Το κόστος της κατασκευής του έφθασε στην εποχή του τα 56 εκατομμύρια μάρκα, εκ των οποίων τα 16 εκατομμύρια ήταν συγχρηματοδότηση από την ΕΥΡΑΤΟΜ.

Γενικά

Ο σχεδιασμός της ναυπήγησής του ξεκίνησε το 1960 υπό την εποπτεία του Γερμανού φυσικού Erich Bagge. Η τρόπιδα του πλοίου τέθηκε το 1963 στα Ναυπηγεία Howaldtswerke Deutsche Werft AG του Κιέλου. Καθελκύστηκε το 1964 όπου και έλαβε το όνομά του προς τιμή του εν ζωή και παρόντα (στη καθέλκυση) νομπελίστα καθηγητή Ότο Χαν, που το 1938 ανακάλυψε την πυρηνική σχάση. Πρώτος καπετάνιος του "Ότο Χαν" ήταν ο Ένριχ Λέχμαν Βίλενμπροκ (Heinrich Lehmann-Willenbrock), κυβερνήτης υποβρυχίων (U-boat) στον Β' Π.Π..
Το 1968 ξεκίνησαν οι θαλάσσιες δοκιμές του πλοίου υπό την ισχύ των 38-μεγαβάτ του εγκατεστημένου πυρηνικού αντιδραστήρα. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους το NS Otto Hahn πιστοποιήθηκε για μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων (μεταλλευμάτων) και την σχετική έρευνα. Το παρθενικό του ταξίδι έγινε το 1970 με πρώτο λιμένα κατάπλου το Σάφι του Μαρόκου όπου και φόρτωσε φωσφορικά ορυκτά.

Το 1972, μετά από τέσσερα χρόνια συνεχούς επιχειρησιακής εκμετάλλευσης, απαιτήθηκε ανεφοδιασμός του αντιδραστήρα με νέο πυρηνικά καύσιμα. Μέχρι την περίοδο αυτή είχε καλύψει περίπου 250.000 ναυτικά μίλια (463.000 χιλιόμετρα) με χρήση 22 κιλών ουρανίου.
Το 1979 το NS Otto Hahn απενεργοποιήθηκε και μετασκευάστηκε σε συμβατικό ντηζελοκίνητο πλοίο με αντικατάσταση του πυρηνικού αντιδραστήρα με ένα συμβατικό πετρελαιοκινητήρα ντήζελ.
Στα εννέα χρόνια πυρηνοκίνητης πρόωσής του είχε διανύσει 650.000 ναυτικά μίλια (1.200.000 χιλιόμετρα) έχοντας επισκεφτεί 33 λιμένες σε 22 χώρες κυρίως της Αφρικής και Νοτίου Αμερικής.
Το 1983, το NS Otto Hahn μετατράπηκε σε πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, εμπορευματοκιβωτιοφόρο (κοντέινερ) συνεχίζοντας να ναυλώνεται σε εμπορική υπηρεσία. Στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, μετονομάστηκε σε Norasia Susan. Στη συνέχεια ακολούθησαν διάφορες μεταβιβάσεις κυριότητας (πλοιοκτησία) μετονομαζόμενο σε Norasia Helga το 1985, Hua Kang He το 1989 (υπό την εταιρεία COSCO). To 1998 περιήλθε σε ελληνική πλοιοκτησία λαμβάνοντας αρχικά το όνομα Αναΐς, Κοιλάδα το 1999 και, τέλος, Madre κατά το ίδιο έτος. Τελευταίος πλοιοκτήτης του, ήταν η Domine Maritime Corporation, που είχε έδρα στη Λιβερία και τελούσε υπό τη διαχείριση της Alon Maritime Corporation της Αθήνας, Ελλάδα, φέροντας λιβεριανή σημαία και με διεθνές διακριτικό κλήσης "A8GI9", Αριθμός IMO 6416770. 
 
Τελικά το πλοίο οδηγήθηκε προς διάλυση στο Άλανγκ, της Ινδίας το 2009, αντί ποσού 2,45 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η Ψευδο-καπνοδόχος του με έμβλημα την απεικόνιση του ατόμου εκθέτεται σήμερα στο αίθριο του Γερμανικού Ναυτικού Μουσείου στον λιμένα της Βρέμης.
Καταπέλτης εκτέλεσης

Φαίνεται πως στην αρχαιότητα ο καταπέλτης και ειδικότερα ο μείζων χρησιμοποιήθηκε και ως μέσον, ή μέθοδος, εκτέλεσης θανατικής ποινής.
Ο τρόπος αυτός ίσως και να παρείχε υπέρμετρη αγωνία και σχετική αγριότητα θεάματος, ακριβώς λόγω της μεμονωμένης και ειδικής αυτής χρήσης. Στον καταπέλτη αυτό τη θέση του πολεμικού βέλους ή του ακοντίου λάμβανε ο θανατοποινίτης προσδεμένος σε ακόντιο με το οποίο και εξακοντίζονταν. Η διαφορετική αυτή χρήση του καταπέλτη, από εκείνη την πολεμική, ίσως και να αποτελούσε ένα αποτρεπτικό μέσο διάπραξης αδικημάτων την εποχή εκείνη.

Τη χρήση του καταπέλτη ως μέσον τιμωρίας μας παραδίδει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης ότι γίνονταν στις Συρακούσες επί εποχής του Αγαθοκλή του Συρακούσιου, ο οποίος τους θανατοποινίτες «εις καταπέλτας ενδεσμεύων κατετόξευεν».
Παραστατικές ως προς αυτό το θέαμα εκτέλεσης ήταν και οι παραστάσεις ατραξιόν «άνθρωπος βλήμα» που παρουσίαζαν παλαιότερα διάφορα περιφερόμενα τσίρκο όπου ζογκλέρ επιχειρούσαν την εκτίναξή τους από βάθρο που έφερε ελατήρια και που συνοδεύονταν με κρότους και καπνούς.
Τσιβδί

Ο όρος Τσιβδί χρησιμοποιήθηκε σε διαφορετικές εποχές για να υποδηλώσει συγκεκριμένη συνοικία της Πάτρας.

Περίοδος ως τη Ρωμαϊκή εποχή

Στην περιοχή μέχρι την βασιλεία του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Σεπτίμου Σεβήρου (193-211 π.Χ.) ήταν αγροί. Τότε ο Σεβήρος ανέσκαψε την περιοχή αυτή και κατασκεύασε το λιμάνι της πόλης, το οποίο χρησιμοποιήθηκε μέχρι την πρώτη περίοδο της Ενετοκρατίας ακόμα και από τους Ενετούς. Το λιμάνι αυτό καταλάμβανε τη σημερινή περιοχή από την οδό Δημ. Γούναρη μέχρι την οδό Τριών Ναυάρχων. Στην είσοδο του λιμένος υπήρχαν δύο πύργοι, στους οποίους δενόταν αλυσίδα. Το βάθος του ήταν περίπου 4 μέτρα η προβλήτα ήταν στη σημερινή Πλατεία Υψηλών Αλωνιών. Με την πρώτη κατάληψη της πόλης από τους Ενετούς, οι οποίοι στην αρχή χρησιμοποίησαν το λιμάνι, αλλά στην συνέχεια, λόγω κακής συντήρησης και επιχωματώσεων από τα γύρω ρέματα, εγκαταλείφθηκε και με τα χρόνια έγινε βάλτος δημιουργώντας πολλή δυσοσμία και λοιμούς στην πόλη. Το 1883 το έλος επιχωματώθηκε και αποξηράνθηκε και η πόλη επεκτάθηκε.

Εβραϊκή συνοικία

Πριν την Επανάσταση του 1821 από την εποχή ακόμα της Δεύτερης Ενετοκρατίας ήταν η εβραϊκή συνοικία της Πάτρας,  κλειστή συνοικία αλλά αρκετά ακάθαρτη. Η λέξη είναι παραφθορά της λέξης κίβδαι, γιατί έτσι αποκαλούσαν οι υπόλοιποι κάτοικοι της Πάτρας τους Εβραίους,  οι οποίοι ήταν όλοι τους έμποροι αλλά, όταν συναλλάσσονταν με κάποιον ξένο, πολλές φορές του έδιναν κίβδηλα νομίσματα . Μερικοί από αυτούς ήταν ιδιοκτήτες ακινήτων και γης.
Ήταν από τις μεγάλες συνοικίες και κατά το 12ο αιώνα κτίστηκε εκεί και συναγωγή. Σήμερα είναι μία ήσυχη συνοικία με πολλά νεοκλασικά και εμπορικά καταστήματα. Όλες οι κατοικίες έχουν κτιστεί μετά την Επανάσταση, αφού κατά την διάρκεια της καταστράφηκαν όλα τα σπίτια της Πάτρας, ενώ δεν έχει απομείνει κανένας Εβραίος.
Η ονομασία Τσιβδί διατηρήθηκε και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αναφερόταν, από αφηγήσεις παλαιοτέρων, στην παραθαλάσσια περιοχή μεταξύ των οδών Δημ. Γούναρη, Μαιζώνος και Κοραή.
Τζον Φροστ

Ο αντισυνταγματάρχης Τζον Φροστ (John Dutton «Johnny» Frost, Poona, Ινδία, 31 Δεκεμβρίου 1912 – Δυτικό Σάσεξ, Αγγλία, 21 Μαΐου 1993) ήταν Βρετανός στρατιωτικός που έλαβε μέρος στον Β’ Π.Π. και διακρίθηκε στη Μάχη του Άρνεμ (στο πλαίσιο του σχεδίου «Market Garden»), όπου τραυματίστηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος των Γερμανών. Προς τιμή του, μία γέφυρα του ποταμού Άρνεμ στην Ολλανδία φέρει το ονοματεπώνυμό του. Προηγουμένως, πήρε μέρος σε πολλές ακόμη στρατιωτικές επιχειρήσεις των Συμμάχων σε Βόρεια Αφρική, Σικελία και Ιταλία. Αποστρατεύτηκε το 1968. Θεωρείται εμβληματική μορφή του Βρετανικού στρατού.
Ο Φροστ σπούδασε στο κολέγιο Ουέλινγκτον του Μπέρκσαϊρ και στο Μόνκτον του Σόμερσετ και ακολούθως (1932) εντάχθηκε στο στρατό (στο στρατιωτικό Κολλέγιο του Σαντχερστ), όπως είχε κάνει και ο πατέρας του. Οκτώ χρόνια μετά (1940)και ενώ ενδιάμεσα είχε σταλεί για υπηρεσία στη Μέση Ανατολή, αργότερα δε στο Ιράκ,  ήταν ήδη λοχαγός. Το Σεπτέμβριο του 1941 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για την επιτυχή συμμετοχή του στην επιχείρηση «Biting» το Φεβρουάριο του 1942 εναντίον ενός σταθμού ραντάρ στην κατεχόμενη Γαλλία, ο Φροστ τιμήθηκε με στρατιωτικό Σταυρό Για τη δράση του στην Τυνησία του απονεμήθηκε μετάλλιο (1943) Η σπουδαιότερη στιγμή της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας ήρθε το Σεπτέμβριο του 1944 όταν επικεφαλής μίας δύναμης 745 ελαφρά οπλισμένων ανδρών πέτυχε να καταλάβει μία γέφυρα του ποταμού Άρνεμ στην Ολλανδία στο πλαίσιο αποβατικής επιχείρησης, πριν κυκλωθεί από τις Γερμανικές δυνάμεις των II. SS-Panzerkorps και αιχμαλωτισθεί, ύστερα από 4ήμερη αντίσταση. Μάλιστα τραυματίστηκε στο πόδι, από θραύσματα οβίδας. Κλείσθηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων και αργότερα νοσηλεύτηκε σε Ολλανδικό νοσοκομείο, από όπου ελευθερώθηκε από τα Αμερικανικά στρατεύματα το Μάρτιο του 1945. Για τη δράση του στη μάχη του Άρνεμ τιμήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
 Δύο χρόνια αργότερα (1947) ο Φροστ γνώρισε στην Παλαιστίνη τη μέλλουσα σύζυγό του, Jean McGregor Lyle την οποία νυμφεύτηκε στις 31 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά. Συνέχισε να υπηρετεί στο στρατό από διάφορες επιτελικές θέσεις ως διοικητής μονάδων, λαμβάνοντας ανώτερους βαθμούς και τιμητικές διακρίσεις. Στις 6 Απριλίου του 1977 ήταν ο βασικός πρωταγωνιστής ενός επεισοδίου της τηλεοπτικής σειράς «This is Your Life».Το 1978 μία γέφυρα του ποταμού Άρνεμ έλαβε το όνομά του, ενώ το  1982 ο Φροστ διορίσθηκε τοπικός αξιωματούχος στην επαρχία του Σάσεξ. Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Milland.