Διεθνές Αεροδρόμιο Σχίπχολ

Ιστορία

Το όνομα Σκίπχολ προέρχεται από παλαιά οχύρωση που ονομαζόταν Fort Schiphol, η οποία ήταν τμήμα των οχυρωματικών έργων Stelling van Amsterdam. Πριν από το 1852, το πόλντερ Χααρλεμμερμέιρ, στο οποίο βρίσκεται σήμερα το αεροδρόμιο ήταν μια μεγάλη λίμνη με ρηχές περιοχές. Υπάρχουν πολλές εκδοχές για το πώς ο τόπος πήρε το όνομά του. Η πιο δημοφιλής είναι ότι στα ρηχά νερά ξαφνικές βίαιες καταιγίδες είχαν βυθίσει πολλά πλοία. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος για την ανάκτηση του. Στα αγγλικά, το Schiphol μεταφράζεται σε «Τάφο του πλοίου», μια αναφορά σε πολλά πλοία που υποτίθεται ότι χάθηκαν στη λίμνη. Όταν η λίμνη αποξηράνθηκε, ωστόσο, δεν βρέθηκαν ναυάγια. Μια άλλη πιθανή προέλευση του ονόματος είναι η λέξη «scheepshaal». Μια scheepshaal είναι ένα χαντάκι ή τμήμα καναλιού, στο οποίο το πλοία θα πρέπει να ρυμουλκείται από τη μια λίμνη στην άλλη. Μια τρίτη εξήγηση θα ήταν ότι το όνομα προέρχεται από τις λέξεις «scip hol». Η έννοια αντιπροσωπεύει μια δασωμένη περιοχή χαμηλού υψομέτρου (hol, όπως και στο όνομα της Ολλανδίας), από όπου λαμβανόταν ξυλεία για τη ναυπήγηση πλοίων.
Το Σκίπχολ άρχισε να λειτουργεί στις 16 Σεπτεμβρίου 1916 ως βάση της στρατιωτικής αεροπορίας, με λίγα στρατιωτικά παραπήγματα και ένα πεδίο που χρησίμευε ως πλατφόρμα και διέθετε διαδρόμους. Όταν πολιτικά αεροσκάφη άρχισαν να χρησιμοποιούν το πεδίο (17 Δεκεμβρίου, 1920) συχνά το αποκαλούσαν Schiphol-les-Bains. Η κατασκευαστική των αεροσκαφών Fokker δημιούργησε εργοστάσιο κοντά στο αεροδρόμιο Σκίπχολ το 1919. Το τέλος του Α΄  Παγκοσμίου Πολέμου σηματοδότησε την απαρχή της μη στρατιωτικής χρήσης του αεροδρομίου Σκίπχολ και το αεροδρόμιο έχασε τελικά εντελώς τον στρατιωτικό ρόλο του.
Μέχρι το 1940, το Schiphol είχε τέσσερις ασφαλτοδιαδρόμους σε γωνίες 45 μοιρών, όλοι με μήκος 1.020 μέτρα (3.350 πόδια) ή λιγότερο. Ένας επεκτάθηκε για να γίνει ο σημερινός διάδρομος 04/22. Δύο άλλοι τον διέσχιζαν στις συντεταγμένες 52.312 ° N 4.800 ° E . Το αεροδρόμιο καταλήφθηκε από τους Γερμανούς το ίδιο έτος και μετονομάστηκε σε Fliegerhorst Schiphol. Ένα μεγάλο μέρος της αντιαεροπορικής άμυνας είχε εγκατασταθεί στην περιοχή γύρω από το Σκίπχος και ψεύτικοι αεροδιάδρομοι κατασκευάστηκαν στις περιοχές κοντά στο Μπέννεμπρουκ, (Bennebroek), στο Φαϊφχάουζεν (Vijfhuizen) και στο Φοχελενζανχ (Vogelenzang), σε μια προσπάθεια να παραπλανώνται τα συμμαχικά βομβαρδιστικά. Κατασκευάστηκε επίσης σιδηροδρομική σύνδεση. Παρά τα αμυντικά αυτά εργα, το αεροδρόμιο βομβαρδίστηκε έντονα, και μια εξαιρετικά ισχυρή επίθεση στις 13 Δεκεμβρίου 1943 προκάλεσε τόσο μεγάλη ζημιά που κατέστησε το αεροδρόμιο άχρηστο ως ενεργή βάση. Μετά από αυτό χρησιμοποιήθηκει μόνον ως πεδίο προσγείωσης έκτακτης ανάγκης, έως ότου οι ίδιοι οι Γερμανοί κατέστρεψαν τα απομεινάρια του αεροδρομίου κατά την έναρξη της επιχείρησης "Λαχαναγορά" (Operation Market Garden). Στο τέλος του πολέμου, το αεροδρόμιο αποκαταστάθηκε γρήγορα, με το πρώτο αεροσκάφος, ένα Douglas DC-3 , να προσγειώνεται στις 8 Ιουλίου του 1945.
Ένα νέο κτίριο του τερματικού σταθμού ολοκληρώθηκε το 1949 και αποφασίστηκε ότι το Σκίπχολ επρόκειτο να γίνει το κύριο αεροδρόμιο της Ολλανδίας. Η επέκταση ήρθε εις βάρος της μικρής πόλης που ονομάζεται Ράικ (Rijk), η οποία κατεδαφίστηκε για να δημιουργηθεί χώρος για την επέκταση του αεροδρομίου. Το όνομα αυτής της πόλης έχει μείνει στο όνομα της σύγχρονης βιομηχανικής ζώνης, που ονομάστηκε Schiphol-Rijk. Το 1967, ο Ολλανδός σχεδιαστής Μπένο Βίσσινγκ (Benno Wissing) δημιούργησε τη σήμανση για το αεροδρόμιο, η οποία είναι γνωστή για τη σαφήνειά της  και τον εμπεριστατωμένο χρωματικό κώδικα: για να αποφευχθεί η σύγχυση, ο ίδιος απαγόρευσε οποιαδήποτε άλλη σήμανση σε αποχρώσεις του κίτρινου και του πράσινου που χρησιμοποιείται.  Αυτό ήταν τμήμα του νέου κτιρίου του τερματικού σταθμού, που αντικατέστησε τις παλαιότερες εγκαταστάσεις που βρίσκονταν σε αυτό που είναι τώρα η ανατολική πλευρά του αεροδρομίου. Η αποβάθρα Α του αεροδρομίου τροποποιήθηκε το 1970 για να επιτρέψει σε αεροσκάφη Boeing 747 να κάνουν χρήση των πυλών επιβίβασης.
Η κατασκευή του νέου πύργου ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας ολοκληρώθηκε το 1991, καθώς ο υπάρχων πύργος δεν ήταν πλέον σε θέση να επιβλέπει ολόκληρο το αεροδρόμιο. Νέα σήμανση προσανατολισμού σχεδιάστηκε εκείνη τη χρονιά από τον Πάουλ Μάικσενααρ (Paul Mijksenaar). Ο έκτος διάδρομος ολοκληρώθηκε σε αρκετή απόσταση δυτικά από το υπόλοιπο αεροδρόμιο το 2003 και έλαβε το προσωνύμιο Polderbaan, με γέφυρα τροχιοδρόμησης να διασχίζει τον αυτοκινητόδρομο Α5. Η απόσταση του διαδρόμου σημαίνει ότι οι χρόνοι τροχοδρόμησης προς και από αυτόν τον διάδρομο μπορεί να ανέλθουν μεταξύ 10 και 20 λεπτών. Απαιτήθηκε, επίσης, η κατασκευή ενός επιπλέον πύργου ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, καθως ο κύριος πύργος είναι πολύ μακριά για να επιβλέπει αυτό το τμήμα του αεροδρομίου.
Στις 25 Φεβρουαρίου του 2005, ληστεία διαμαντιών σημειώθηκε στο τερματικό εμπορευμάτων του Σκίπχολ. Οι ληστές χρησιμοποίησαν ένα κλεμμένο φορτηγό της KLM να αποκτήσουν πρόσβαση στον ελεγχόμενο χώρο του αερολιμένα. Η εκτιμώμενη αξία των διαμαντιών ήταν περίπου 75 εκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες ληστείες διαμαντιών της ιστορίας. Αργότερα εκείνο το έτος ξέσπασε πυρκαϊά  στο κέντρο κράτησης του αεροδρομίου, με απολογισμό 11 νεκρούς και 15 τραυματίες. Στο συγκρότημα βρίσκονταν 350 άνθρωποι κατά τη στιγμή του συμβάντος. Τα αποτελέσματα από την έρευνα σχεδόν ένα χρόνο αργότερα έδειξε ότι οι προφυλάξεις πυρασφάλειας δεν είχαν εφαρμοστεί. Ξεσηκώθηκε εθνική κατακραυγή, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του υπουργού Δικαιοσύνης Πιτ Χέιν Ντόννερ (Piet Hein Donner) του δημάρχου Χάρτοχ (Hartog) του Χααρλεμμερμέιρ. Παραιτήθηκε επίσης  η υπουργός Χωροταξίας Σύμπιλλα Ντέκκερ (Sybilla Dekker), επειδή αυτή έφερε την ευθύνη για την κατασκευή, την ασφάλεια και τη συντήρηση κρατικών κτιρίων.