google/wiki40b huggingface dataset:
Τασκένδη

Ιστορία

Η Τασκένδη ιδρύθηκε γύρω στον 5ο - 3ο αιώνα π.Χ. και από θρησκευτική άποψη περιήλθε υπό την επιρροή του Ισλάμ τον 8ο αιώνα μ.Χ. Το 1219 καταστράφηκε από τον Τζένγκις Χαν. Το 1809 ο πληθυσμός της πόλης έφτανε τους 100.000 κατ. και ήταν μία από τις πλουσιότερες πόλεις της κεντρικής Ασίας. Το 1865 η πόλη καταλήφθηκε από τον ρωσικό στρατό. Ο σιδηρόδρομος της Κασπίας έφθασε στην περιοχή το 1889, και μαζί με τους εργάτες που τον κατασκεύαζαν, έφτασε και η επανάσταση των Μπολσεβίκων. Το 1918 η Τασκένδη έγινε πρωτεύουσα της Αυτόνομης Σοβιετικής Δημοκρατίας του Τουρκεστάν. Το 1930 με την αλλαγή των συνόρων η πόλη συμπεριλήφθηκε εντός της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν, αποτελώντας πρωτεύουσά της, ενώ μέχρι τότε ήταν η Σαμαρκάνδη.
Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον ελληνικό εμφύλιο η πόλη δέχτηκε και αρκετούς Έλληνες κομμουνιστές πρόσφυγες, που δημιούργησαν εκεί ελληνική κοινότητα, οι οποίοι μετά την μεταπολίτευση, το 1974, άρχισαν σταδιακά να επαναπατρίζονται στην Ελλάδα με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν απομείνει ελάχιστοι, κυρίως ηλικιωμένοι. Κατά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991, η Τασκένδη ήταν η τέταρτη σε πληθυσμό πόλη του Σοβιετικού κράτους. Το 2007 η πόλη ονομάστηκε πολιτιστική πρωτεύουσα του Ισλαμικού κόσμου, καθώς εκεί βρίσκονται πολλά ιστορικά Τζαμιά και θρησκευτικές εγκαταστάσεις.

Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας

Στην Τασκένδη λειτουργούν 9 εφημερίδες στην Ουζμπέκικη γλώσσα, 4 στην Αγγλική και 9 έντυπα στη Ρώσικη γλώσσα. Ο Πύργος της Τασκένδης, ο οποίος είναι το ψηλότερο κτίσμα στην Κεντρική Ασία, χρησιμοποιείται από την τηλεόραση του Ουζμπεκιστάν.
895 Ηλιώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ηλιούς εκτιμάται σε 141,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι B, ενώ το άλβεδό της είναι 0,042. Η Ηλιώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 23,8 λεπτά.
Μικροαρχιτεκτονική Core

Μικρο-αρχιτεκτονική Core ονομάζεται μια Μικροαρχιτεκτονική επεξεργαστών πολλαπλού πυρήνα, η οποία παρουσιάστηκε το 1ο τρίμηνο του 2006 από την Intel. H μικροαρχιτεκτονική αυτή αρχικά βασίστηκε στην αναβαθμισμένη έκδοση του πυρήνα Yonah. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η τελευταία υλοποίηση της μικρο-αρχιτεκτονικής Ρ6, της οποίας η ιστορία ξεκίνησε με την παρουσίαση του επεξεργαστή Pentium Pro το 1995. Οι λόγοι για τους οποίους η Intel εγκατέλειψε την προηγούμενη μικρο-αρχιτεκτονική NetBurst για χάρη της καινούργιας ήταν κυρίως η υψηλή κατανάλωση ενέργειας, η ένταση της θερμότητας και η συνακόλουθη αδυναμία να αυξηθεί αποτελεσματικά ο χρονισμός του ρολογιού λόγων πολλών σημείων συμφόρησης (bottlenecks). H μικρο-αρχιτεκτονική Core κατασκευάστηκε από την ίδια κατασκευαστική ομάδα που σχεδίασε στο παρελθόν τον επεξεργαστή Pentium M για φορητές συσκευές.
Με την αρχιτεκτονική αυτή καταναλώνεται λιγότερη ενέργεια σε σχέση με το παρελθόν και είναι ανταγωνιστική με την AMD στον τομέα της έκκλησης θερμότητας. Υποστηρίζει πολλαπλούς πυρήνες και υλική υποστήριξη virtualization (Intel VT-x), όπως επίσης και τις τεχνολογίες Intel 64 και SSSE3.
Οι πρώτοι επεξεργαστές βασισμένοι σε αυτή την αρχιτεκτονική είχαν πυρήνες με το κωδικό όνομα ‘’’Merom’’’,’’’Conroe’’’ και ‘’’Woodcrest’’’. O Merom σχεδιάστηκε για φορητούς υπολογιστές, ο Conroe για σταθερούς υπολογιστές (desktop) και ο Woodcrest για servers και σταθμούς εργασίας. Παρ’ ότι αρχιτεκτονικά οι τρεις σειρές είναι πανομοιότυπες, διαφέρουν στην υποδοχή του επεξεργαστή, στην ταχύτητα των διαύλων και στην κατανάλωση ενέργειας. Οι μεσαίας κατηγορίας (χρηστών) επεξεργαστές πήραν την επωνυμία Pentium Dual-Core και οι επεξεργαστές για τη χαμηλή κατηγορία χρηστών, Celeron. Οι επεξεργαστές για τους servers και τους σταθμούς εργασίας πήραν την επωνυμία Xeon, ενώ οι desktop και οι ‘φορητοί’ ονομάστηκαν Core 2. Παρά την ονομασία τους, επεξεργαστές που πουλήθηκαν με το όνομα Intel Core στην πραγματικότητα δεν έχουν κατασκευαστεί με την μικρο-αρχιτεκτονική Core.

Steppings ("Βηματισμοί")

Η μικροαρχιτεκτονική Core χρησιμοποιεί έναν αριθμό από steppings, τα οποία δεν υποδηλώνουν μόνο σταδιακές βελτιώσεις αλλά και διαφορετικά σύνολα χαρακτηριστικών όπως διαφορετικό ποσό κρυφής μνήμης (cache) και διαφορετικές καταναλώσεις σε ενέργεια.
Steppings με μειωμένο μέγεθος κρυφής μνήμης χρησιμοποιούνται με διαφορετικό σύστημα ονοματοδοσίας, που σημαίνει ότι οι κυκλοφορίες δεν βγαίνουν με αλφαβητική σειρά. Σε εσωτερικά και βιομηχανικά δείγματα επεξεργαστών έχουν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά steppings από αυτά που δόθηκαν όταν βγήκαν στη κυκλοφορία, αλλά δεν συμπεριλαμβάνονται στους πίνακες.
Πολλοί από τους high-end Core 2 και Xeon επεξεργαστές είναι στην πραγματικότητα πολλαπλές διατάξεις από δύο ή τρία τσιπ, έτσι ώστε να αποκτήσουν είτε περισσότερη κρυφή μνήμη είτε περισσότερους από 2 πυρήνες.
Γιολάντα της Ουγγαρίας

Βασίλισσα της Αραγωνίας

Η Γιολάντα ήταν γιαγιά του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Δ' και του Καρόλου Βαλουά πατέρα του βασιλιά της Φιλίππου ΣΤ' μέσω της κόρης της Ισαβέλλας.
Περιγράφεται σαν μια γυναίκα με εξαιρετικές ικανότητες, ταλέντο και χαρακτήρα συμμετείχε σημαντικά μαζί με τον σύζυγο της σε όλες τις αποφάσεις του βασιλείου και ήταν από τους κύριους συμβούλους του Ιακώβου με ισχυρή επίδραση πάνω του. Επενέβη σε σημαντικές συνθήκες όπως στην Συνθήκη της Αλμίζα με την Καστίλλη (1244) και την παράδοση της Βαλένθιας από τον Ζαιάν ίμπντ Μαρντανίς όπου μπήκε θριαμβευτικά στην πόλη με τον σύζυγο της στις 9 Οκτωβρίου/1238. 
Η Γιολάντα πέθανε πιθανότατα το 1251,  αλλά διάφορες άλλες πηγές όπως τα Αραγωνικά Χρονικά γράφουν ότι εκείνη την χρονιά έγραψε την διαθήκη της και ο θάνατος της ήρθε μερικά χρόνια αργότερα,  κληροδότησε την κομητεία της Ποζάνα στους γιους της Πέτρο, Ιάκωβο και Σάντσο, στην διαθήκη της αναφέρονται ακόμα οι 5 θυγατέρες της.
Τα υπολείμματα της Γιολάντας και της κόρης της Σάντσας μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίας στην Μπαλμπόνα της Καταλονίας, η Γιολάντα διάλεξε το συγκεκριμένο μοναστήρι να ταφεί επειδή ανεγέρθη με δική της ευεργεσία, ο τάφος της ήταν απλός τα μοναδικά ορατά στολίδια ήταν τα βασιλικά σύμβολα του συζύγου της.
Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο

Το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο είναι ένα ιστορικό μουσείο που βρίσκεται στη Λευκωσία, πρωτεύουσα της Κύπρου.
Στεγάζεται σε ένα πετρόκτιστο νεοκλασικό κτίριο κοντά στην ενορία του Τρυπιώτη. Τα εκθέματά του παρουσιάζουν την ιστορία και την κοινωνική ανάπτυξη της Λευκωσίας από την χαλκολιθική περίοδο (3900 π.Χ.) μέχρι και σήμερα.
Το έμβλημα του περιλαμβάνει το περίγραμμα των εvετικώv τειχών της πόλης.
Το 1991 βραβεύτηκε με τη διάκριση «Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς».

Ιστορία

Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται σήμερα το μουσείο κτίστηκε το 1892. Πρώτος του ιδιοκτήτης ήταν ο έμπορος Ιωάννης Ευαγγελίδης. Αργότερα πέρασε στα χέρια του εγγονού του Θεμιστοκλής Δέρβης, γιατρός και δήμαρχος Λευκωσίας με το Κυπριακού Εθνικού Κόμματος για 28 συναπτά έτη. Ο Δέρβης εγκατέστησε στο κτίριο τόσο το ιατρείο του όσο και το πολιτικό του γραφείο.
Το 1984 ο δήμαρχος Λευκωσίας πρότεινε στο ίδρυμα  να αγοράσει το υπό κατεδάφιση κτίριο και να στεγάσει σε αυτό μουσείο, το οποίο θα λειτουργούσε υπό την εποπτεία του δήμου. Το μουσείο ονομάστηκε Λεβέντειο προς τιμήν του δημιουργού του ιδρύματος που το χρηματοδότησε, Αναστάσιου Γ. Λεβέντη. Ο Αναστάσιος Γ. Λεβέντης ήταν ο πρώτος πρέσβης της Κύπρου στην UNESCO.
Το μουσείο λειτούργησε για πρώτη φορά στις 20 Απριλίου του 1989.
Λεοπόλδος Ε΄, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας και της Μαρίας-Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας.
Γεννήθηκε στο Γκρατς και περιεβλήθη το αξίωμα του επισκόπου το 1598 σε ηλικία 12 ετών, αν και δεν είχε ακόμη χειροτονηθεί ιερέας. Το 1607 έγινε επίσκοπος του Στρασβούργου, θέση που την κράτησε ως το 1626. Από το 1609 και μετά πολέμησε με τους μισθοφόρους του στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στο Γιούλιχ εναντίον του εξαδέλφου του Μαξιμιλιανού Γ΄ αρχιδούκα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Πολέμησε για τον Ροδόλφο Β΄ της Βοημίας (αδελφό του Μαξιμιλιανού Γ΄). Το 1614 χρηματοδότησε την ανέγερση του ναού στο Κολλέγιο των Ιησουιτών στο Μόλσχαϊμ, μέσα στον οποίο υπάρχει σε εξέχουσα θέση ο θυρεός του από τότε.
Το 1618 απεβίωσε ο Μαξιμιλιανός Γ΄ και ο Λεοπόλδος Ε΄ έγινε το επόμενο έτος κυβερνήτης των περιοχών εκείνου, δηλ. της Πέραν Αυστρίας και του Τυρόλου. Το 1626 παραιτήθηκε από τις θέσεις του στην Εκκλησία και νυμφεύτηκε την Κλαυδία των Μεδίκων. Στην Πέραν Αυστρία και το Τυρόλο είχε θέση ηγεμόνα: ήταν αρχιδούκας το διάστημα 1626-1632. Έκτισε το Τελωνείο και τον ναό των Ιησουιτών στο Ίννσμπρουκ. Πολέμησε για την κοιλάδα Βέλτλιν της Λομβαρδίας και υπεραμύνθηκε του Τυρόλου εναντίον των Σουηδών το 1632. Απεβίωσε στο Σβατς του Τυρόλου 46 ετών.
Άγγελος Λασκαρίδης

Σπουδές και αντιστασιακή δράση

Μετά το Γυμνάσιο, που τελείωσε στην Καβάλα , εγγράφηκε στη σχολή Δασολογίας στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια οργανώθηκε στο ΕΑΜ. Στη συνέχεια ανέλαβε κρυπτογράφος και σε άλλες επιτελικές θέσεις στο ΕΛΑΝ, ως το 1945. Ως λιμενάρχης  της συμπρωτεύουσας, πέτυχε να καταληφθεί αναίμακτα το λιμεναρχείο της Θεσσαλονίκης, το 1944.
Για τους αγώνες του τιμωρήθηκε με εξορία στη Γιούρα και στη Λέρο, την περίοδο της χούντας και νωρίτερα, υπηρετώντας τη θητεία του σε στρατόπεδο στη Μακρόνησο. Έπειτα από παρέμβαση του συντοπίτη του υπουργού Θεολογίτη, αποφυλακίστηκε έπειτα από 3,5 χρόνια στη Μακρόνησο.

Πολιτική σταδιοδρομία

Επιστρέφοντας στην Καβάλα εντάχθηκε στην ΕΔΑ και πολιτεύτηκε χωρίς επιτυχία το 1952 συγκεντρώνοντας 8.744 ψήφους.
Εξελέγη βουλευτής εκλογική περιφέρεια Καβάλας με την ΕΔΑ το 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση, στην οποία ανήκε και η ΕΔΑ λαμβάνοντας 7.209 ψήφους με πρώτο στο ψηφοδέλτιο τον Ιωάννη Παπαδημητρίου), το 1958 (με 9.575 ψήφους) και τέλος , το 1963 (με 5.356 σταυρούς). Ως βουλευτής ενδιαφέρθηκε για αρκετά ζητήματα της Καβάλας και της Θάσου, όπως για το Καπνικό ζήτημα.
Στις εκλογές του 1961 ήταν επίσης υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ, όμως κατηγορήθηκε από τους συνεργάτες του για συνεργασία με την Ασφάλεια και δεν εξελέγη.
Έγινε γνωστός τόσο στην ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα για τους αγώνες του υπέρ της δημοκρατίας.
Τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του ασχολήθηκε με το εμπόριο. Με το συνδυασμό του Κώστα Τσολάκη εξελέγη Αντιδήμαρχος Καβάλας το 1975 και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το 1984 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Νοσοκομείου Καβάλας, θέση στην οποία έμεινε για 3 χρόνια. 
Απεβίωσε από καρκίνο στις 12 Δεκεμβρίου 2000 και η κηδεία του έγινε στην Καβάλα.
Σουηδικό Διαλεκτικό Αλφάβητο

Το Σουηδικό Διαλεκτικό Αλφάβητο (σουηδικά: Landsmålsalfabetet‎) είναι φωνητικό αλφάβητο που δημιουργήθηκε από τον Γιόχαν Άουγκουστ Λούντελ το 1878, για τη φωνητική μεταγραφή των σουηδικών διαλέκτων. Η αρχική έκδοση του αλφαβήτου αποτελούταν από 89 γράμματα, από τα οποία 42 προέρχονταν από το φωνητικό αλφάβητο που πρότεινε ο Καρλ Γιάκομπ Σούντεβαλ.
Από τότε με τη πάροδο του χρόνου έχει ξεπεράσει τα 200 γράμματα.
Το αλφάβητο περιείχε λατινικούς χαρακτήρες με σύμβολα προσαρμοσμένα από μια πληθώρα αλφαβήτων, όπως τροποποιημένες μορφές των þ και ð από γερμανικά αλφάβητα, τα γ και φ από το ελληνικό αλφάβητο και το ы από το κυριλλικό αλφάβητο, and τα οποία επεκτάθηκαν με συστηματική προσθήκη διακριτικών. Υπάρχει ένας αριθμός διακριτικών που αντιπροσωπεύει προσωδικά χαρακτηριστικά.
Το αλφάβητο έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για την περιγραφή των σουηδικών διαλέκτων στη Σουηδία και Φινλανδία.
Ήταν επίσης η πηγή πολλών συμβόλων που χρησιμοποιούνται από τον σουηδό σινολόγο Μπέρνχαρντ Κάρλγκρεν για την ανακατασκευή των Μέσων Κινεζικών.
Τρία επιπλέον γράμματα περιλαμβάνονται στην έκδοση 5.1.0 του Unicode (U+2C78 U+2C7A) για χρήση σε ένα λεξικό των σουηδικών διαλέκτων που ομιλούνται στη Φινλανδία.
Μια πρόταση για την κωδικοποίηση 106 επιπλέον χαρακτήρων έγινε το 2008. Το 2017 η πρόταση είχε μείνει ακόμα ανυλοποίητη.
Τρίεδρο

Στη στερεομετρία, τρίεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει τρεις έδρες.

Τρίεδρη γωνία

Μία τριάδα αυθαίρετων διανυσμάτων {T, N, B} με κοινή κορυφή το σημείο P, αποκαλείται συχνά τρίεδρη γωνία, δεδομένου ότι καθορίζει τρία επίπεδα.
Ο όρος «τρίεδρο» συναντάται συχνά στη μελέτη των ορθογωνίων μοναδιαίων διανυσμάτων, τα διανύσματα που αποτελούν την τρίεδρη γωνία είναι συχνά μοναδιαία και είναι το «εφαπτόμενο διάνυσμα» (tangent vector, που συμβολίζεται T), το «πρώτο κάθετο διάνυσμα» (normal vector, που συμβολίζεται N) και το «δεύτερο κάθετο διάνυσμα» (binormal vector, που συμβολίζεται B). Το τρίεδρο του Darboux, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, αποτελείται από τρία ορθοκανονικά διανύσματα e₁, e₂, e₃ με κοινή κορυφή το σημείο P στον Ευκλείδειο χώρο.
Η τριάδα διανυσμάτων {T, N, B} αποτελεί μία ορθοκανονική βάση του R³ και ονομάζεται «συνοδεύον τρίεδρο» (moving frame) ή «τρίεδρο Frenet» (Frenet frame) στο σημείο P.

Οσόεδρο

Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με τρεις έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται τριγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,3}. Το τριγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 3 ακμές και 3 έδρες (δίγωνα).
Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου δούκα του Ανγκουλέμ.
Η Ιωάννα Γ΄ ήταν η αναγνωρισμένη πνευματική και πολιτική αρχηγός του κινήματος των Γάλλων Ουγενότων (Προτεσταντών) και φυσιογνωμία-κλειδί στους Θρησκευτικούς Πολέμους της Γαλλίας: από το 1560, που μεταστράφηκε στον Καλβινισμό, εισήλθε στην παράταξη των Ουγενότων. Στον Α΄ και Β΄ Θρησκευτικό Πόλεμο έμεινε ουδέτερη, στον Γ΄ όμως διέφυγε στη Λα Ροσέλ και έγινε η πραγματική (de facto) αρχηγός τής από τους Ουγενότους ελεγχόμενης πόλης. Αφού διαπραγματεύτηκε την ειρήνη με την Αικατερίνη των Μεδίκων (χήρα του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας), η Ιωάννα Γ΄ κανόνισε τον γάμο του γιου της Ερρίκου με την κόρη τής Αικατερίνης, τη Μαργαρίτα των Βαλουά. Έπειτα απεβίωσε αιφνίδια στο Παρίσι.
Η Ιωάννα Γ΄ ήταν η τελευταία ενεργός ηγεμών της Ναβάρρας. Την διαδέχθηκε ο γιός της που, επειδή ήταν μόνιμα απασχολημένος με την ηγεσία των δυνάμεων των Ουγενότων, είχε εμπιστευτεί τη διακυβέρνηση τού Μπεάρν στην αδελφή του Αικατερίνη των Βουρβόνων· αυτή κράτησε την επιτροπεία για περισσότερο από 20 έτη. Το 1620 ο γιος τού Ερρίκου, ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας προσάρτησε τη Ναβάρρα στο Γαλλικό στέμμα.
Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο (1963)

Πλοκή

Ο κατάδικος Σαρλ (Ζαν Γκαμπέν) αποφυλακίζεται μετά από 5ετή φυλάκιση, αλλά στο μυαλό  του έχει την τέλεια νέα ιδέα, που θα του επιτρέψει να τα παρατήσει και να περάσει άνετα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. 
Την "δουλειά" θα την κάνει σε  ένα καζίνο στις Κάννες με βοηθό τον νεαρό Φρανσίς (Αλέν Ντελόν) που είχαν μοιραστεί ένα κελί στην φυλακή. 
Η δουλειά απαιτεί φινέτσα, οργάνωση, ταχύτητα και
απόλυτο συτνονισμό. Το ταλέντο υπάρχει και η διάθεση να τα καταφέρουν και έτσι βάζουν μπροστά το σχέδιο τους. 
Ο Σαρλ λέει στον Φρανσίς να πάει στο Καζίνο και να δημιουργήσει μια ιστορία κάλυψης ως ένας εύπορος νεαρός της υψηλής κοινωνίας, και να βρει έναν τρόπο για να αποκτήσει πρόσβαση στα παρασκήνια της αίθουσας δεξιώσεων, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την πορεία προς  το φρεάτιο του ανελκυστήρα, που είναι και το  μόνο μέσο για να φτάσουν στο  θησαυροφυλάκιο που βρισκέται στο υπόγειο του κτίριου, και στο οποίο φυλάσσονται όλα τα έσοδα του καζίνο. 
Ο Φρανσίς θα κάνει αυτό που του είπε ο Σαρλ και θα αρχίσει ένα ειδύλλιο με την ομόρφη χορεύτρια Μπριγκίτε. 
Τη νύχτα της ληστείας, ο Φρανσίς θα διαλύσει υπεροπτικά την σχέση με την Μπριγκίτε. Αφού  τελειώσει η παράσταση, θα  κρύφτει στα παρασκήνια, έπειτα πηγαίνει  στην οροφή του  καζίνο και θα μπει μέσα στο σύστημα εξαερισμού του καζίνο και τελικά στο φρεάτιο του ανελκυστήρα. 
Άπο έκει θα περάσει στο δωμάτιο όπου γίνεται η καταμέτρηση, και θα ακινητοποίησει τους υπαλλήλους με την απειλή όπλου και στη συνέχεια θα ανοίξει την πόρτα και θά μέσα και ο Σαρλ, ο οποίος θα βάλει τα χρήματα σε δύο σάκους.
Οι δυο τους θα φύγουν με συνολική λεία ένα δισεκατομμύριο φράγκα και ο Φρανσίς θα αναλάβει να κρύψει τα χρήματα σε ένα αποδυτήριο δίπλα από την πισίνα.

Διακρίσεις

Η ταινία είχε κερδίσει μια υποψηφιότητα για το Διεθνές Βραβείο Σάμιουελ Γκόλντγουιν  το 1964.
Ευδοκία (ταινία)

Πλοκή

Σε μία μικρή επαρχιακή πόλη της Βόρειας Ελλάδας, ο λοχίας Πεζικού Γιώργος Μπάσκος (Γιώργος Κουτούζης) θα γνωρίσει την Ευδοκία (Μαρία Βασιλείου), μία πόρνη. Οι δυο τους ερωτεύονται κεραυνοβόλα και παντρεύονται. Αλλά ο συντηρητισμός της επαρχίας, οι κατεστημένες αξίες, το κοινωνικό σύστημα και οι προκαταλήψεις δυσκολεύουν τη ζωή τους. Η απόπειρά τους να αντιμετωπίσουν την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων αποτυγχάνει και συντρίβεται, όπως στις αρχαίες τραγωδίες.

Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας

Σχεδόν μυθικές διαστάσεις έχει πάρει το μουσικό θέμα της ταινίας, ένα ζεϊμπέκικο που έγραψε ο Μάνος Λοΐζος. Το ζεϊμπέκικο αυτό χορεύει ο λοχίας Μπάσκος στα πρώτα λεπτά της ταινίας, στο μαγαζί που συναντά για πρώτη φορά την Ευδοκία, η οποία του χτυπά παλαμάκια, προκαλώντας την οργή του νταβατζή της, ενός διεφθαρμένου πρώην χωροφύλακα.
Όταν τελείωσε με τη μουσική του ζεϊμπέκικου, ο Λοΐζος το έδωσε στον Λευτέρη Παπαδόπουλο για να του γράψει στίχους, αλλά ο Παπαδόπουλος αρνήθηκε λέγοντάς του ότι «αυτό το πράγμα δεν παίρνει λόγια, δεν υπάρχουν στίχοι να το υποστηρίξουν».
Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, το συγκεκριμένο κομμάτι αναδείχθηκε στο πιο διάσημο ίσως ζεϊμπέκικο στην Ελλάδα, και ανάμεσα σ´ αυτούς που το χόρευαν ήταν και ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου.

Γυρίσματα

Παρόλο που σύμφωνα με το σενάριο η ταινία διαδραματίζεται σε «μια μικρή επαρχιακή πόλη της Βόρειας Ελλάδας», στην πραγματικότητα τα γυρίσματα έγιναν εξ ολοκλήρου στην Αττική (μεταξύ άλλων σε Χαϊδάρι, Αιγάλεω, Αγία Παρασκευή και Κηφισιά). Η διάσημη σκηνή του ζεϊμπέκικου γυρίστηκε σε ένα ταβερνάκι στην Κάτω Κηφισιά.
Ηρακλής και τα βόδια του Γηρυόνη (Μουσείο του Λούβρου αρ. ΜΑ720)

Ιστορία του ευρήματος

Βρέθηκε μαζί με άλλα σπαράγματα το 1829 στα ερείπια του ναού της Ολυμπίας από τους Γάλλους Ζαν Λεόν Ζοζέφ Ντυμπουά (Jean-Léon-Joseph Dubois) και Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ, διευθυντές του επιστημονικού μέρους της γαλλικής αποστολής της Εκστρατείας του Μωριά (1828-1833),  και το 1830 από εκεί μεταφέρθηκε στο Παρίσι, όπου τοποθετήθηκε στο Μουσείο του Λούβρου ως δωρεά της τότε ελληνικής βουλής.

Περιγραφή

Είναι από πάριο μάρμαρο. Στο τμήμα που σώζεται διακρίνουμε τον Ηρακλή να πολεμάει τον πάνοπλο Γίγαντα Γηρυόνη. Ο Ηρακλής πιέζει το αριστερό του καλάμι στο σώμα του αντίπαλού του, που κλίνει το κεφάλι προς τα κάτω, ενώ του καταφέρνει το τελικό πλήγμα με το ρόπαλό του. Αν και οι λεπτομέρειες του ανάγλυφου έχουν χαθεί, ο Γυρηώνης εικονίζονταν μάλλον ως τριπλός άνδρας, όπως συνιθίζεται και σε άλλα αρχαία γλυπτά, ενώ αργότερα συναντάται και η εκδοχή του τρικέφαλου πλάσματος. Η ολοστρόγγυλη ασπίδα που κρατάει ο τερατόμορφος Γίγαντας είναι στραμμένη προς τον θεατή, όπως επίσης συνιθίζεται στις αρχαίες απεικονίσεις και στις αρχαίες αγγειογραφίες, ενώ μια δεύτερη ασπίδα που ανήκει στο ίδιο ανάγλυφο προστάτευε ένα δεύτερο σώμα του τέρατος. Εκτός από την ασπίδα, ο Γηρυώνης φοράει κράνος και θώρακα.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο Παυσανίας αναφέρει στην περιγραφή του ναού της Ολυμπίας ότι η μετόπη του Ηρακλή με τον Γηρυόνη ήταν τοποθετημένη στον πρόναο του ναού. Είναι έργο του Καλλιτέχνη του ναού της Ολυμπίας και χρονολογείται στα 460 π.Χ.
Τάγμα προ μερίτο Μελιτένσι

Το Τάγμα προ μερίτο Μελιτένσι είναι ένα τάγμα αξίας του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας. Καθιερώθηκε το 1920. Απονέμεται σε πρόσωπα που τίμησαν το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας, προώθησαν χριστιανικές αξίες και φιλανθρωπίες, όπως ορίζονται από την Καθολική Εκκλησία. Σε αντίθετη με τους Ιππότες ή τις Ντέιμς του Τάγματος της Μάλτας (που είναι στρατιωτικά τάγματα ιπποσύνης), η απονομή του Τάγμα προ μερίτο Μελιτένσι δεν απαιτεί θρησκευτική τελετή, δεν απαιτεί όρκο και δεν απαιτεί την ανάληψη καμιάς θρησκευτικής δέσμευσης. Για το λόγο αυτό μπορεί να παραχωρηθεί και σε πρόσωπα που δεν είναι καθολικοί. Ανάμεσα στους παραλήπτες είναι οι Ρόναλντ Ρήγκαν και Τζορτζ Μπους (πρεσβύτερος). 
Το τάγμα περιλαμβάνει τρεις βαθμίδες: το περιδέραιο, ο σταυρός και το μετάλλιο.
Γαλαταριά

Τοποθεσία

Η Γαλαταριά βρίσκεται σε απόσταση 33 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου, σε υψόμετρο 730 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα βόρεια και στα δυτικά με την Κοιλίνια, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Ιωάννη, στα νότια με τη Σαλαμιού, στα ανατολικά με την Πενταλιά και στα βορειοανατολικά με την κοινότητα Στατός-Άγιος Φώτιος.

Ονομασία

Η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από την κύρια εκκλησία της, η οποία είναι αφιερωμένη στην Παναγία Γαλατούσα. Θεωρείται η προστάτιδα των γυναικών που δεν έβγαζαν αρκετό γάλα για τα νεογέννητα βρέφη τους.
Γεώργιος Στρίγκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Κρανίδι Ερμιόνης και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Στρίγκου, γιου του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννη Στρίγκου, και της Μαρίας Ζερβού. Το 1888 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Αρχικώς προσλήφθηκε το 1896 στην Τράπεζα Αθηνών, απ' όπου παραιτήθηκε το 1902 επειδή δυσαρεστήθηκε που δεν έγινε υποδιευθυντής του υποκαταστήματος Πειραιώς.
Το πέρασμά του από την τράπεζα Αθηνών στάθηκε αρκετά σημαντικό για την περαιτέρω πορεία του καθώς απέκτησε χρήσιμες γνώσεις επί των οικονομικών. Μετά την παραίτησή του συνεργάστηκε με τον έμπορο Ιωάννη Φραγκιάδη ιδρύοντας την εταιρεία Φραγκιάδης, Στρίγκος και Σία, η οποία σύντομα κατέστη κερδοφόρα. Το 1913 αποχώρησε από την εταιρεία λόγω διαφορετικών απόψεων και δημιούργησε τη δική του επιχείρηση. Εν συνεχεία ίδρυσε, μαζί με μέλη της οικογένειας Εμπειρίκου, την τράπεζα Εμπειρίκου - Στρίγκου.
Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική διατελώντας δημοτικός σύμβουλος Πειραιά. Στις εκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής Πειραιά, με το βενιζελικό κόμμα, ενώ στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη, για τριετή θητεία, γερουσιαστής από τον εκλογικό κατάλογο του Συλλόγου Εμπόρων. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 επανεξελέγη γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935.
Διετέλεσε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς, μέλος του δ.σ. της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και ιδρυτικό μέλος και μέλος του δ.σ. του Ναυτικού Μουσείου Πειραιά. Υπήρξε συλλέκτης σημαντικών έργων τέχνης. Η οικία του διατηρείται ακόμα και σήμερα, στο Πασαλιμάνι, και στεγάζει το ίδρυμα Λασκαρίδη.
Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στον Πειραιά. Είχε αποκτήσει τρία παιδιά, τον Κωνσταντίνο πού πέθανε σε μικρή ηλικία, τον Δημήτριο και την Αγνή Στρίγκου, σύζυγο του Νικολάου Μπουροπούλου.