google/wiki40b huggingface dataset:
Οξυάρτης

Πρώτες αναφορές

Ο Οξυάρτης ήταν τοπικός πολέμαρχος της Βακτριανής και Σογδιανής, ορεινών περιοχών στα νοτιοανατολικά του σημερινού Αφγανιστάν και Τουρκμενιστάν. Το όνομα του αναφέρεται αρχικά ως ένας από τους άρχοντες που συνόδευσαν τον Πέρση Βήσσο, ο οποίος ήταν ο διοικητής της Βακτριανής και ο στρατηγός που δολοφόνησε τον Δαρείο Γ΄ ώστε να γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας στη θέση του μετά την ήττα στα Γαυγάμηλα. Κατά την υποχώρηση τους προς τον Ώξο ποταμό στη Σογδιανή το 329 π.Χ., ο Βήσσος τελικά συνελήφθη από τους Μακεδόνες και εκτελέστηκε. Ο Οξυάρτης κατέφυγε πίσω στον τόπο καταγωγής του, και τοποθέτησε την γυναίκα και τις κόρες του στον βράχο της Σογδιανής, ισχυρό πέτρινο οχυρό σε απόκρημνη βουνοκορφή το οποίο φαινόταν απόρθητο και αδύνατο να κατακτηθεί, και έκανε ετοιμασίες ώστε να αντιμετωπίσει τα προελαύνοντα Μακεδονικά στρατεύματα προς το οχυρό.

Ρωξάνη

Ο Αλέξανδρος βρήκε τρόπο με ένα έξυπνο τέχνασμα ψυχολογικού πολέμου να κατακτήσει το οχυρό, με πολύ λίγες απώλειες και για τις δύο πλευρές, κατά την Πολιορκία του βράχου της Σογδιανής. Με την παράδοση του οχυρού, ο Αλέξανδρος φέρθηκε στους αιχμάλωτους με σεβασμό και μεγαλοψυχία, και την ίδια στιγμή γοητεύτηκε από την ομορφιά της κόρης του Οξυάρτη, Ρωξάνης, και αποφάσισε να την κάνει γυναίκα του. Ο Οξυάρτης μαθαίνοντας τα νέα αυτά, επίσπευσε τις διαδικασίες για την πλήρη υποταγή της περιοχής που έλεγχε στον Αλέξανδρο, ο οποίος και τον δέχτηκε με μεγάλες τιμές και επισημότητα. Ο Οξυάρτης διοργάνωσε μια μεγάλη γιορτή και γιόρτασε τον γάμο της κόρης του με τον Αλέξανδρο το 327 π.Χ. Σύντομα μετά, με την παρέμβαση του Οξυάρτη παραδόθηκαν και άλλα απομακρυσμένα οχυρά της περιοχής υπό άλλους πολέμαρχους, και κατόπιν ο Αλέξανδρος τον διόρισε επίσημα σατράπη της επαρχίας των Παροπαμισάδων στην βορειοδυτική Ινδία.

Μετέπειτα

Στη θέση αυτή παρέμεινε και μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., κατά την Συμφωνία της Βαβυλώνας το 323 π.Χ. και την Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ..
Αργότερα, συμμάχησε με τον Ευμένη, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου, σύναψε ειρήνη με τον Αντίγονο, ο οποίος ήταν ικανοποιημένος με την θεωρητική υποταγή του Οξυάρτη, μια και το έβρισκε δύσκολο να απαλλαγεί από αυτόν. Είναι πιθανό πως πέθανε πριν την εκστρατεία του Σέλευκου στην Ινδία, καθώς αναφέρεται πως η περιοχή των Παροπαμισάδων δόθηκε στον Τσαντραγκούπτα της Ινδίας από τον Σέλευκο, και δεν γίνεται καμιά αναφορά στο όνομα του Οξυάρτη.
Μαυροβουνιακές βουλευτικές εκλογές 2012

Οι βουλευτικές εκλογές στο Μαυροβούνιο του 2012 διεξήχθησαν πρόωρα στις 14 Οκτωβρίου. Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η νίκη για τον κυβερνώντα Συνασπισμό για το Μαυροβούνιο στην Ευρώπη, υπό το Μίλο Τζουκάνοβιτς, ο οποίος κέρδισε 39 επί συνόλου 81 εδρών.
Ελισάβετ της Βοημίας (1358-1373)

Βιογραφία

Ήταν η 3η κόρη (1η από το 3ο γάμο) του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας και της Άννας των Πιάστ, κόρης του Ερρίκου Β΄ δούκα της Σβιντνίτσα. Αδελφός της αμφιθαλής ήταν ο Βεγκέσλαος Δ΄ της Βοημίας και ετεροθαλής ο Σιγισμόνδος της Ουγγαρίας & Γερμανίας.
Ήταν 8 ετών όταν έγινε ο γάμος της με τον Αλβέρτο Γ΄ δούκα της Αυστρίας. Απεβίωσε 15 ετών και τάφηκε στη μονή των Καρθουσιανών στα Γκάμινγκ της Κάτω Αυστρίας, μαζί με τους γονείς του συζύγου της.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1366 τον Αλβέρτο Γ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησε απογόνους.
Λάμπρος Λάμπρου (ποδοσφαιριστής)

Βιογραφικό

Ο Λάμπρου γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1977 και ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1997 από τον Εθνικό Άχνας.Το 1998 μεταγράφηκε στην Ανόρθωση Αμμοχώστου, την αμέσως επόμενη σεζόν όμως επέστρεψε στον Εθνικό όπου έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2006 όταν μεταγράφηκε για δεύτερη φορά στην Ανόρθωση.
Ο Λάμπρου είναι διεθνής με την Εθνική Κύπρου μετρώντας από το 2003 όταν και έκανε το ντεμπούτο του,33 συμμετοχές.
Κυβικό μέτρο

Το κυβικό μέτρο (m³) ή σπανιότερα κυβόμετρο είναι η μονάδα μέτρησης του όγκου.
Πρόκειται για τον όγκο που καταλαμβάνει ένας συμπαγής* κύβος, του οποίου κάθε ακμή είναι ίση με 1 μέτρο. Ειδικότερα ως μέτρο χωρητικότητας ο περιεχόμενος χώρος ενός δοχείου ή δεξαμενής με ακμή ίση μ΄ ένα μέτρο σε απεσταγμένο νερό και θερμοκρασία 4 βαθμών Κελσίου εκφράζεται και σε μονάδα βάρους που ισούται με 1000 χιλιόγραμμα καλούμενα τόνος ή παλαιότερα με 781,75 οκάδες.
(*) Πολλές φορές όταν ο κυβισμός μη συμπαγών υλικών, π.χ. σιτηρών, κάρβουνων κ.λπ. επειδή η χύμα (χύδην) στοιβασία τους παρουσιάζει διάκενα χρησιμοποιείται για τις περιπτώσεις αυτές ο όρος "χωρικό μέτρο" ή "κυβικό χωρικό μέτρο", που λαμβάνεται υπ΄ όψη σε ειδικές δεξαμενές ή κύτη φορτίων (π.χ. σιλό, πλοία κ.λπ.)
Κρόβα

Οικονομία

Η οικονομία της Κρόβα στηρίζεται κυρίως στη γεωργία: κύριο προϊόν, χαρακτηριστικό της περιοχής του Βερτσέλλι είναι το ρύζι. Σε περισσότερο από το 95% της αρδευομένης έκτασης καλλιεργείται ρύζι.
Κατερίνα Μπαλίβο

Βιογραφία και Καριέρα

Γεννημένη στη
Νάπολη, η Μπαλίβο μεγάλωσε στην Αβέρσα της επαρχίας Καζέρτα.
Το 1999 πήρε μέρος στον διαγωνισμό ομορφιάς Miss Italia και τελικά  κατέλαβε την τρίτη θέση.
Από το 2000 συνεργάζεται με την Rai 1 ως τηλεοπτική παρουσιάστρια.  Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός και εμφανίστηκε επίσης σε φωτορομάνζο. Από το 2012, η Μπαλίβο είναι ανεξάρτητη δημοσιογράφος.

Προσωπική ζωή

Το 2012 η Μπαλίβο γέννησε το πρώτο της παιδί, έναν γιο, από τον οικονομικό διευθυντή Guido Maria Brera. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 30 Αυγούστου 2014, σε μια πολιτική τελετή στο Κάπρι.
Επαρχία Νιονό

Γεωγραφία

Η Επαρχία Νιονό βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και βόρεια της Περιφέρειας Σεγκού. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Σεγκού, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Μακινά, στα βορειοδυτικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα βορειοανατολικά με την Περιφέρεια Μοπτί, στα βόρεια-κεντρικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα βόρεια με την Μαυριτανία.
Κοινόχρηστοι χώροι

Δημόσιοι χώροι είναι οι δημόσιοι κοινόχρηστοι χώροι όπως κάθε είδους δρόμοι, πλατείες άλση και γενικά οι προοριζόμενοι για κοινή χρήση ελεύθεροι χώροι, που καθορίζονται από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο του οικισμού ή έχουν τεθεί σε κοινή χρήση με οποιονδήποτε άλλο νόμιμο τρόπο. Μέρος των δημόσιων χώρων είναι και τα πεζοδρόμια, οι χώροι πρασίνου και το οδικό δίκτυο.
Στις πολυκατοικίες Κοινόχρηστοι χώροι ονομάζονται τα πλατύσκαλα, κλιμακοστάσια, το ασανσέρ, ο κήπος, η είσοδος, η ταράτσα και γενικά όλοι οι ιδιωτικοί χώροι που προορίζονται για κοινή χρήση.
Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Ιστορία του Μουσείου

Στεγάζεται σε κτήριο που κατασκευάστηκε στις αρχές του εικοστού αιώνα από τον Ιταλό Βιταλιάνο Ποζέλι. Στο πωλητήριο διατίθενται προς πώληση οι εκδόσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, του Πολεμικού Μουσείου, ιστορικά βιβλία και αναμνηστικά. Παράλληλα,  λειτουργεί βιβλιοθήκη με πλούσια βιβλιογραφία για τα στρατιωτικά θέματα και την ιστορία της Ελλάδας. Εξάλλου, τους χώρους του μουσείου συμπληρώνει ένα αμφιθέατρο με εξήντα θέσεις, καθώς και μία αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, εξοπλισμένα με όλα τα σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα, στα οποία οργανώνονται συνέδρια, διαλέξεις και διάφορες εκδηλώσεις.
Παρουσιάζονται η επανάσταση του 1821, ο Μακεδονικός Αγώνας, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Μικρασιατική Εκστρατεία, ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος (1940-1941), η Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, οι μάχες στη Γραμμή Μεταξά, η Μάχη της Κρήτης, η Εθνική Αντίσταση στην Ελλάδα, η δράση του ελληνικού στρατού στη Μέση Ανατολή, η απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Άξονα και η συμμετοχή των ελληνικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις των Συμμάχων στη Νορμανδία και στην Αφρική καθώς και η εμπλοκή στην Κύπρο το 1974.

Εκθέματα

Το Πολεμικό Μουσείο σήμερα φιλοξενεί στις συλλογές του περισσότερα από 10.000 κειμήλια που σχετίζονται με τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της Ελλάδος. Στα εκθέματα βλέπουμε μεταξύ άλλων στολές όλων των σωμάτων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και όπλα εποχής (τυφέκια, ξίφη, πολυβόλα κ.α), φωτογραφίες, χάρτες, λιθογραφίες, πίνακες ζωγραφικής, επιστολικά δελτάρια και παράσημα. Το Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης στεγάζει στο ισόγειο εκθεσιακό του χώρο την πιο ολοκληρωμένη συλλογή ταγμάτων αριστείας και στρατιωτικών μεταλλίων στην Ελλάδα.
Επίσης, ο επισκέπτης του Μουσείου μπορεί να δει παρόμοια κειμήλια προερχόμενα από στρατούς άλλων κρατών που συμμετείχαν σε όλες τις ιστορικές περιόδους ύπαρξης του ελληνικού κράτους είτε ως αντίπαλοι είτε ως σύμμαχοι του.
Στον προαύλιο χώρο του μουσείου εκτίθενται ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα M59, M8, Marmon M3, M901I ITV, ένα αυτοκινούμενο αντιαεροπορικό πυροβόλο τύπου M42 Duster , ένα μαχητικό αεροπλάνο F5-A, τορπίλες και πυροβόλα διαφόρων τύπων που χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Χώρος Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης

Ο Χώρος Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης εγκαινιάστηκε το 2017 και στεγάζεται μόνιμα σε αίθουσα του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης. Ο χώρος επιλέχθηκε διότι το κτίριο του σημερινού Μουσείου αποτελούσε κατά την περίοδο της χούντας τον χώρο ανακρίσεων και βασανιστηρίων της δικτατορικής ΚΥΠ. Στο κτίριο αυτό μαρτύρησαν πολλοί αντιστασιακοί πολίτες και στρατιωτικοί και στον χώρο αυτό βασανίστηκε και δολοφονήθηκε στις 9 Μαΐου 1968 το κορυφαίο στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα και βουλευτής της ΕΔΑ Γιώργης Τσαρουχάς.
Γήπεδο Γεώργιος Καμάρας

Γενικές πληροφορίες

Το γήπεδο χτίστηκε το 1948 και τα εγκαίνια του πραγματοποιήθηκαν στις 17 Οκτωβρίου εκείνου του έτους με παρουσία περίπου 10.000 φιλάθλων. Το 2002 έγινε ριζική ανακαίνιση από τον Ολυμπιακό, ώστε να το χρησιμοποιήσει ως προσωρινή έδρα της ομάδας του, μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή του νέου Σταδίου «Γεώργιος Καραϊσκάκης» στην θέση του παλιού στο Νέο Φάληρο του Πειραιά. Το 2003 το Γήπεδο Ριζούπολης πήρε την επωνυμία που έχει και σήμερα προς τιμήν του πρώην φημισμένου ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα Σμύρνης, Γιώργου Καμάρα. Το γήπεδο αποτέλεσε ένα από τα επίσημα προπονητήρια για το ποδοσφαιρικό τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το 2005 το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της ομάδας του Εθνικού Πειραιώς.
Η χωρητικότητα του σταδίου ανέρχεται στις 14.200 θέσεις. Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών έχει σημειωθεί το 1973 σε αγώνα ανάμεσα στον Απόλλωνα Σμύρνης και τον ΠΑΣ Γιάννινα με 21.231 φίλαθλους στις εξέδρες του γηπέδου.
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

Η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, προηγουμένως γνωστή ως Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είχε δικές της πινακίδες κυκλοφορίας.
Οι τυποποιημένες πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας αποτελούνταν από ένα κώδικα πόλεων δύο γραμμάτων ο οποίος χωριζόταν από τον Σερβικό σταυρό και δεξιά υπήρχαν τέσσερις έως έξι αριθμοί. Υπήρχαν 14 διαφορετικοί κωδικοί πόλεων στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας. Χρησιμοποιήθηκαν από το 1992 έως το 1998.
HTTP tunnel

Το HTTP Tunneling είναι μια τεχνική κατά την οποία οι επικοινωνίες που πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας διάφορα πρωτόκολλα δικτύου χρησιμοποιούν το πρωτόκολλο HTTP και γενικά πρωτόκολλα δικτύου που συνήθως ανήκουν στην οικογένεια των TCP/IP. Επομένως, το πρωτόκολλο HTTP λειτουργεί σαν ένα "περιτύλιγμα" για ένα συγκαλυμμένο κανάλι που χρησιμοποιεί για να επικοινωνήσει. Η ροή HTTP (HTTP stream) με το συγκαλυμμένο της κανάλι ονομάζεται HTTP Tunnel.
Το λογισμικό του HTTP Tunnel αποτελείται από εφαρμογές HTTP Tunneling πελάτη-διακομιστή που ενσωματώνονται με υπάρχουσες εφαρμογές λογισμικού, ώστε να χρησιμοποιούνται σε συνθήκες στις οποίες η συνδεσιμότητα του δικτύου είναι περιορισμένη.
Αεροακουστική

Η αεροακουστική ή ατμοσφαιρική ακουστική (aeroacoustics) αποτελεί κλάδο της ακουστικής που μελετά τον ήχο που παράγεται από αεροδυναμικά φαινόμενα. Έχει ιδιαίτερη εφαρμογή στην αεροναυπηγική και ειδικότερα σε ότι αφορά τον παραγόμενο ήχο από αεριωθούμενα σκάφη, καθώς επίσης και των κρουστικών κυμάτων πίεσης που παράγονται κατά το σπάσιμο της ταχύτητας του ήχου στον αέρα.
1-προπεν-2-αμίνη

Ταυτομέρεια

Βασική ιδιότητά της είναι η ταυτομέρεια με την προπανιμίνη-2, με την οποία βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία, έντονα μετατοπισμένη σε όφελος της ιμίνης, η οποία όμως δεν είναι δυνατό να απομονωθεί χωρίς την παρουσία ανιχνεύσιμων ιχνών προπεναμίνης-2. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων, βάσεων ή ουσιών που απομακρύνουν ποσότητες από τη μια από τις δύο ενώσεις:
Ανακριτική

Πρωτοπόροι

Πρωτοπόρος και πατέρας της Ανακριτικής ως επιστημονικού κλάδου θεωρείται ο Χανς Γκρος (1847 – 1915), Αυστριακός ανακριτής και στη συνέχεια καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς της Αυστρίας. Αυτός με τα περισπούδαστα έργα του «Handbuch für Untersuchungsrichter als System der Kriminalistik» και «Handbuch fur Untersuchungsrichter, Polizeibeamte, Gendarmen, USW» που αποτελούσαν Εγχειρίδια για τους ανακριτικούς υπαλλήλους της Αστυνομίας και της Αυτοκρατορικής χωροφυλακής, συστηματοποίησε και έθεσε σε ενιαίο σύγγραμμα τις βάσεις αλλά και τις αρχές καθώς και τις γνώσεις και μεθόδους που απαιτούνται για τον κάθε δικαστή – ανακριτή και ανακριτικό υπάλληλο προκειμένου να συλλέξει τις αποδείξεις και συνάγει αυτές σε κρίση και εκδίκαση υπόθεσης.

Το πρώτο παραπάνω σύγγραμμα του Χ. Γκρος μετέφρασε στην ελληνική ο μοίραρχος και μετέπειτα αντιστράτηγος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής Φ. Ζήρος.
Στην Ελλάδα πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με την Ανακριτική ήταν ο Χ. Γιώτης ο οποίος και εξέδωσε συστηματικό έργο με τον τίτλο Ανακριτική. Πραγματικός όμως θεμελιωτής της Ανακριτικής στην Ελλάδα θεωρείται ο καθηγητής Κ. Γαρδίκας που τιτλοφόρησε το δεύτερο τόμο της εγκληματολογίας του «Αστυνομική», όπως ομοίως τιτλοφόρησε ο παραπάνω αντιστράτηγος ε.α. Φ. Ζήρος. Στη συνέχεια ο Σ. Τσαούσης δημοσίευσε σχετική εργασία με τον τίτλο «Αστυνομική Ανακριτική», ενώ ο Δ. Καρανίκας κάνει λόγο για «Επιστημονική ή Τεχνική Αστυνομία ή Ανακριτική». Τέλος ο Κ. Πίττος ως και οι καθηγητές Χωραφάς και Φιλιππίδης χρησιμοποιούν τον όρο «Εγκληματολογική Τακτική» ή «Εγκληματολογική Τεχνική» και ο Μαρκάτος τον όρο «Επιστημονική Αστυνομία».
Ερνέστος Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Η΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουρκ.
Διαδέχθηκε το 1880 τον πατέρα του ως δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, εγγονή τού Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου, ο οποίος έστειλε στο γάμο ως δώρο τη μεγάλη ταινία του Τάγματος του Λεοπόλδου. Το ζεύγος δεν απέκτησε τέκνα και το 1920 ο Ερνέστος-Γκύντερ υιοθέτησε δύο από τα τέκνα τού Αλβέρτου πρίγκιπα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, τη Μαρία-Λουίζα και τον Ιωάννη-Γεώργιο.
Απεβίωσε το 1921 στο Πρίμκεναου της Πρωσίας (νυν Πσέμκουφ Πολωνίας) και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Αλβέρτος. Είχε τιμηθεί από τη Βαυαρία με τη διάκριση του ιππότη του Τάγματος του Αγ. Ουμβέρτου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1898 την Δωροθέα των Βέττιν, κόρη του Φιλίππου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα· δεν απέκτησε απογόνους.
Νικόλαος Τωμαδάκης

Βιογραφία

Ο Νικόλαος Τωμαδάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1907, γιος του Βασιλείου Τωμαδάκη και της Όλγας Θεοδωρακάκου. Κατά τα μαθητικά του χρόνια στην Κρήτη είχε δάσκαλο τον Εμμ.Γενεράλι, ο οποίος τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τα γράμματα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1924-1929), όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ με τη διατριβή του Εκδόσεις και χειρόγραφα του ποιητού Διονυσίου Σολωμού (1935).Πραγματοποίησε περαιτέρω μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία στην Πίζα της Ιταλίας. Από το 1950 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακόμα, διετέλεσε διευθυντής του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης και των Γενικών Αρχείων του Κράτους, κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1958-1959, 1965-1966, 1970-1971),μέλος του Ανατολικού Ινστιτούτου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ξένος εταίρος της Ακαδημίας Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών του Παλέρμο, επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Μιλάνο, γραμματέας και πρόεδρος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, εκδότης του επιστημονικού περιοδικού Αθηνά από το 1947, σύμβουλος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας Ελλάδος (διευθυντής του Δελτίου της), πρόεδρος της εταιρείας Ιστορικών Σπουδών επί του νεωτέρου ελληνισμού και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Μνημοσύνη. Ασχολήθηκε παράλληλα με την ποίηση, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Νίκος Θεοδωράκος. Το σύνολο των δημοσιευμάτων του σε επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδες και επιστημονικά έργα ξεπερνά τα χίλια, ενώ ολοκλήρωσε περισσότερα από εξηνταπέντε αυτοτελή έργα. Πέθανε στην Αθήνα το 1993.
Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Νικόλαου Τωμαδάκη βλ. Λιβαδάρας Ν., «Τωμαδάκης Νικόλαος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό 9β. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών,1988, Στεργιόπουλος Κώστας (επιμέλεια), «Ν.Β.Τωμαδάκης», Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία - Γραμματολογία, σ. 615. Αθήνα, Σοκόλης, 1980 και Χατζηφώτης Ι.Μ., «Τωμαδάκης Νικόλαος Β.», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 12. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ.
Ισαβέλλα του Αινώ

Γάμος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Β΄ Αύγουστο

Ο γάμος της με τον Φίλιππο Β΄ έγινε ύστερα από πρόταση του θείου της Ισαβέλλας Φιλίππου κόμητος της Φλάνδρας, που ήταν σύμβουλος του Γάλλου βασιλιά. Η τελετή του γάμου έγινε στη Μπαπώμ στις 28 Απριλίου 1180. Η Ισαβέλλα έλαβε σαν προίκα την κομητεία του Αρτουά· στέφθηκε βασίλισσα της Γαλλίας στην Βασιλική Σαιν-Ντενί στις 28 Αυγούστου 1180. Καθώς ο πατέρας της θεωρούσε τον εαυτό του απόγονο του Καρλομάγνου, ο γάμος καταγράφηκε σαν ένωση των δύο κορυφαίων δυναστειών.
Ο γάμος δυσαρέστησε έντονα την πεθερά της Αδέλα της Καμπανίας, επειδή διαλύθηκε ο αρραβώνας με τον ανιψιό της με αποτέλεσμα την υποτίμηση των αδελφών της Ερρίκου Α΄ της Καμπανίας, Θεοβάλδου Ε΄ του Μπλουά και των υπολοίπων συγγενών της από την Καμπανία στην βασιλική αυλή. Ο σύζυγός της έδειξε υποτιμητική συμπεριφορά απέναντι στην Ισαβέλλα, επειδή καθυστερούσε να του φέρει τον διάδοχο, αν και ήταν μόνο 14 ετών. Η συμμαχία τού πατέρα της Βαλδουίνου με τον κόμη της Φλάνδρας -με τον οποίο ο Φίλιππος Β΄ Αύγουστος βρισκόταν σε πόλεμο από το 1184- εξόργισε περισσότερο τον βασιλιά, που αποφάσισε να τη χωρίσει. H Ισαβέλλα τότε σύμφωνα με τον Γισλεβέρτο του Μόνς εμφανίστηκε ξυπόλητη και ντυμένη σαν ζητιάνα στις εκκλησίες της πόλης: αυτό της έφερε φανατικούς υποστηρικτές και ο Φίλιππος Β΄ Αύγουστος αναγκάστηκε να αναβάλει τα σχέδια του. Ο θείος τού Φιλίππου Β΄ Αυγούστου, Ροβέρτος Α΄ του Ντρε έκανε επιτυχή παρέμβαση στον ανιψιό του, ο οποίος, από φόβο μην τυχόν χάσει την κομητεία του Αρτουά, ματαίωσε όλες τις σκέψεις του για διαζύγιο. Η γέννηση του διαδόχου δελφίνου Λουδοβίκου (5 Σεπτεμβρίου 1187) έφερε την τελική αποκατάσταση στις σχέσεις τους. Η Ισαβέλλα απεβίωσε στις 15 Μαρτίου 1190 από επιπλοκές στην γέννα δύο δίδυμων γιων, που επέζησαν τρεις ημέρες.
Τάφηκε στην Παναγία των Παρισίων· η Ισαβέλλα, αν και ήταν μόλις 20 ετών, είχε γίνει αρκετά δημοφιλής βασίλισσα.
Dark Arena

Πλοκή

Μια εγκατάσταση προπόνησης για στρατιώτες χτίζεται σε ένα μικρό, απομονωμένο νησί. Μια γενετική συναρμογή διεξήχθη για τη δημιουργία γενετικών τροποποιημένων οργανισμών, και όταν τα failsafes ασφαλείας απέτυχαν, οι οργανισμοί γρήγορα κατέλαβαν τη βάση. Στη συνέχεια, η Angelina Bradshaw και η ομάδα ειδικών δράσεων πήγαν να εξαλείψουν την απειλή, αλλά απωθήθηκαν στο κέντρο της βάσης, και η Angelina είναι η μόνη που έχει μείνει ζωντανή. Στη συνέχεια, ξέρει ότι έχει να καταλήξουν σε υπόστεγο στα περίχωρα του νησιού πριν μια πυρηνική βόμβα σβήσει ως η λύση για να καταστραφούν τα πλάσματα.
Το παιχνίδι έχει διαφορετικά τέλη ανάλογα με τη δυσκολία: άμα ο παίκτης παίζει στην εύκολη δυσκολία, η Angelina πεθαίνει στο υπόστεγο. Άμα παίζει στην μέτρια δυσκολία, σχεδόν δραπετεύει, ενώ άμα παίξει στη σκληρή δυσκολία, δραπετεύει με ευκολία.
Αβέν-λεζ-Ωμπέρ

Ονομασία

Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1180 με την ονομασία Avesnæ Oberti.  Κατά τον 13ο αιώνα αναφέρεται ως Avesnæ Wauberti και Avesnes Woubiert, ενώ τον επόμενο αιώνα ως  Avesnes Gobert. 
Διάφορες ερμηνείες έχουν δοθεί για την προέλευση της ονομασίας της πόλης, όπως το λατινικό avena «βρώμη», με αναφορά στις καλλιέργειες της περιοχής, ή το επίσης λατινικό advenae «ξένοι, αυτοί που έχουν έρθει για εγκατάσταση». Σύμφωνα με τον Βονιφάτιο, η ονομασία προέρχεται από την κελτική λέξη ave ή aven «ρέμα, ποτάμι», από τη θέση της πόλης σχετικά με τον ποταμό Ερκλέν (Εrclin).  Ωστόσο, η πιθανότερη ρίζα του ονόματος της πόλης είναι η, γερμανικής προέλευσης, λέξη afisna ή avisna «βοσκότοπος».

Γεωγραφία/Γεωλογία

Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ είναι κτισμένο σε πεδινή τοποθεσία κοντά στον ποταμό Ερκλέν (Erklin), παραπόταμο του Εσκώ,  σε εύφορη περιοχή με εκτεταμένες καλλιέργειες, σιτηρών και τεύτλων. Το υπέδαφος χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αργιλώδεις κόκους (silt), που έχουν δημιουργηθεί από την επίδραση του ανέμου (αιολικός σχηματισμός), ενώ εδράζεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα κρητιδικής προέλευσης. Βρίσκεται περίπου 10 χλμ. Α. του Καμπραί, με κύριες οδικές αρτηρίες τις D74, D97, D114 και D942.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή ανήκε στην ισχυρή Γαλατοβελγική φυλή των Νερβίων (Nervii), των οποίων η αρχική πρωτεύουσα Μπαβέ (Bavay), αντικαταστάθηκε από το Καμπραί, τον 4ο μ.Χ. αιώνα. 
Κατά το 15ο αιώνα, το χωριό χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβέν-λεζ-Ωμπέρ έχει ως εξής: κάτοικοι 4.098 (1954), 4.426 (1962), 4.256 (1975), 4.031 (1982), 3.592 (1999), 3.706 (2006), 3.635 (2011).

Οικονομία

Η κύρια δραστηριότητα, όπως και σε πολλά άλλα χωριά του Καμπραί, υπήρξε ανέκαθεν η υφαντουργία, ειδικά εκείνη των βατιστών,  από πολύ ντελικάτα, λινά ή βαμβακερά υφάσματα, που έκανε την περιοχή ξακουστή σε όλη την Ευρώπη. Ενδεικτικά, το 1789 η πόλη διέθετε 433 αργαλειούς ύφανσης, ενώ μέχρι το 1910 απασχολούνταν στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, περίπου 1.600 άτομα. 
Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ ήταν γνωστό στους ντόπιους ως "Μεγάλο Χωριό", πιθανώς λόγω του μεγέθους του (Grand Village), αλλά και του πληθυσμού του, που έφθασε μέχρι και τους 5.052 κατοίκους το 1910. Αργότερα, η ύφανση γινόταν με μηχανές και, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δραστηριότητα περιορίστηκε σε ειδικά εργαστήρια (ateliers). Το 1954, απασχολούνταν 612 εργαζόμενοι σε 13 εργαστήρια ύφανσης.
Σεγκούντα Λίγκα 2003–04

Προεπισκόπηση

Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΓΝ Εστορίλ Πράια να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις Βιτόρια Σετούμπαλ και ΦΚ Πεναφιέλ να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι ΣΚ Κοβίλια και ΚΦ Ουνιάο Μαδέιρα υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο μαζί με την ΣΚ Σαλγκέιρος που υποβιβάστηκε για οικονομικούς λόγους.