google/wiki40b huggingface dataset:
Άραγκορν (άλογο)

Ο Άραγκορν (το οποιο γεννήθηκε το 2002) είναι ιρλανδικό άλογο ιπποδρομοιών το οποίο κέρδισε τους αγώνες Γκρέιντιντ Στέικς το 2005 και το 2006. 
Συνταξιούχος πια, ο Αραγκόρνς βρίσκεται στο αγρόκτημα Εντ οφ Λέιν στο Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα συνολικά κέρδη από τους αγώνες του Άραγκορν ανέρχονται σε 1.529.362 δολάρια (περίπου 1.365.000 ευρώ).
Ενέλε Σοποάγκα

Προσωπική ζωή και εκπαίδευση

Έκανε διπλωματικές σπουδές και έχει σχετικό πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης  (1990) και Μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ. Ο Σοποάγκα και η σύζυγός του, Σαλίλο Ενέλε, έχουν 3 παιδιά.
Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Σαουφάτου Σοποάγκα, υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 2002 ως το 2004.

Σταδιοδρομία στη διοίκηση και στη διπλωματία

Από το 1980 ως το 1986 ο Σοποάγκα υπηρέτησε ως διευθυντής εκπαίδευσης, εντός του υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών. Το 1986 έγινε βοηθός υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Αργότερα υπηρέτησε και σε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Εξωτερικών και ως ύπατος αρμοστής στα νησιά Φίτζι, ενώ παράλληλα ήταν ύπατος αρμοστής του Τουβαλού στην Παπούα Νέα Γουινέα και στη Σαμόα.
Έπειτα υπηρέτησε ως μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας του στα Ηνωμένα Έθνη
και ως αντιπρόεδρος του Συνασπισμού των Μικρών Κρατών. Εκπροσώπησε τα κράτη αυτά στη σύνοδο του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές, το 2009 στην Κοπεγχάγη. Εκεί ήταν ένας από τους κύριους διαπραγματευτές για την αλλαγή της κλιματικής πολιτικής. Πρότεινε την τροποποίηση του σχεδίου συνθήκης για το κλίμα ώστε να απαιτείται από όλες τις χώρες να περιορίσουν την αύξηση των αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδα κάτω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Η πρόταση εκείνη τελικά απορρίφθηκε.
Παράλληλα υπηρέτησε ως μόνιμος αντιπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας του.

Πολιτική καριέρα

Το 2010 αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά και έθεσε υποψηφιότητα για τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Εξελέγη βουλευτής το Σεπτέμβριο στην εκλογική περιφέρεια της Νουκουφετάου. 
Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Τοάφα και στην κυβέρνησή του ο Σοποάγκα διορίστηκε αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών, Περιβάλλοντος και Εργασίας.
Το Δεκέμβριο του 2010 ήταν επικεφαλής της αποστολής του Τουβαλού στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στο Κανκούν
Μετά την πτώση της κυβέρνησης Τοάφα με πρόταση μομφής ο Σοποάγκα ήταν υποψήφιος για την πρωθυπουργία αλλά ηττήθηκε από το Γουίλι Τελάβι με 7 ψήφους έναντι 8.
Ο Σοποάγκα έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης και το 2012 επέκρινε την κυβέρνηση Τελάβι για την απόφασή της να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με χώρες που έχουν πολιτικά ζητήματα που δεν έχουν επιλυθεί, ονομαστικά με την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και την Αρμενία (η τελευταία επειδή βρίσκεται σε διένεξη με το Αζερμπαϊτζάν. Έχει ταχθεί υπέρ της λήψης τέτοιων αποφάσεων (αναγνώρισης χωρών) από το Κοινοβούλιο και όχι μόνο από την κυβέρνηση.
Έπειτα από τις εκλογές του 2015, ο Ενέλε Σοποάγκα ορκίστηκε στην πρωθυπουργία στις 10 Απριλίου.
Ντιρκ Α΄ της Ολλανδίας

Βιογραφία

Θεωρείται γιος του Γκέρολφ κόμη της Φρισίας (Ολλανδίας) και μερικές πηγές τον ονομάζουν ως έναν από τους κόμητες που δολοφόνησαν τον Γοδεφρείδο τον βασιλιά της θάλασσας, αρχηγό των Βίκινγκς που είχαν μετά από επιδρομές, εγκατασταθεί στη Φρισία και ήταν στην πραγματικότητα κύριοί της. Ο φόνος του ηγέτη τους έγινε το 885 στο Χέρεσπιχ (νυν Σπίικ). 
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ντιρκ Β΄. Νεότερες έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει ένας ακόμη με το όνομα αυτό μεταξύ του Ντιρκ Α΄ και Ντιρκ Β΄, που θα μπορούσε να ονομαστεί Ντιρκ Α΄ δις, ώστε γιος του είναι ακριβέστερα ο Ντιρκ Α΄ δις και γιος αυτού ο Ντιρκ Β΄.
Είναι ο ιδρυτής του αββαείου του Έγκμοντ.
Μάχη των Πέντε Πηγαδιών

Η εξέλιξη των γεγονότων

Η θέση «Πέντε Πηγάδια» ήταν ένας κόμβος της Άρτας και των Ιωαννίνων. Τη θέση αυτή είχαν καταλάβει οι Σουλιώτες από τον Δεκέμβρη του 1820. Ο Σελήμ πασάς προσπάθησε να την επανακτήσει με 5.000 άντρες αλλά ηττήθηκε με μεγάλες απώλειες από τον Μάρκο Μπότσαρη.
Όταν απειλήθηκε το Τοσκέσι, ο Χουρσίτ έστειλε 3.500 στρατό με τον Σούλτζη Κόρτσα να ενισχύσει τη φρουρά. Τότε ο Γεώργιος Δράκος με 350 Σουλιώτες και ο Αλβανός σύμμαχος Μουχουρδάρης με 200 άντρες του κατέλαβαν τα Πέντε Πηγάδια. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1821 συγκρούσθηκαν με τους Τούρκους και τους κατατρόπωσαν.
Δύο μέρες αργότερα οι Τούρκοι επιτέθηκαν πάλι. Έκαναν μάλιστα μία απόπειρα να τους περικυκλώσουν αλλά ηττήθηκαν από τους άντρες του Μουχουρδάρη. Η επίθεση τους στοίχισε 200 νεκρούς και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Οι Σουλιώτες έχασαν 3 ενώ οι Αλβανοί σύμμαχοι δώδεκα.
ROM (μνήμη)

Ιστορία

Οι περισσότεροι οικιακοί υπολογιστές τη δεκαετία του '80 χρησιμοποιούσαν τη μνήμη ROM, για τη μόνιμη αποθήκευση του λειτουργικού συστήματος (που τότε ήταν σαφώς απλούστερο και μικρότερο σε χωρητικότητα ως πρόγραμμα ), και για μία απλή έκδοση της BASIC. Για παράδειγμα ο Commodore 64 είχε 20 Kb ROM ενώ o ZX Spectrum είχε 32 Kb. Αργότερα  το μέγεθος του λειτουργικού συστήματος μεγάλωσε σημαντικά και έτσι προτιμήθηκε από τους κατασκευαστές υπολογιστών, λόγω υψηλού κόστους, το λειτουργικό να φορτώνεται από ένα μαγνητικό μέσο, με τη βοήθεια μιας στοιχειώδους αρχικοποίησης από ένα λογισμικό που εγγράφεται στο BIOS. Παλαιότερα το BIOS αποθηκευόταν σε μια μνήμη EPROM ενώ τώρα αποθηκεύεται σε μνήμη τύπου Flash ROM.
Σπύρος Αντωνιάδης

Βιογραφία

Εξελέγη πληρεξούσιος (βουλευτής) Ροδόπης στην Δ' Εθνοσυνέλευση το 1923. Σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Υποστράτηγου. Αργότερα εργάστηκε στην ΑΤΕ και έφτασε στον βαθμό του Τμηματάρχη.
Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών τον Απρίλιο του 1982 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Χαλανδρίου στις 8 Απριλίου.
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Αντωνιάδη και απέκτησαν δύο κόρες.
Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς

Πριν την χιλιανή επανάσταση

Ήταν νόθο παιδί του Αμπρόσιο Ο' Χίγκινς, Ιρλανδού στρατιωτικού στην υπηρεσία της Ισπανικής αυτοκρατορίας, που είχε χρηματίσει διοικητής της περιοχής της Χιλής (1789-1796) και αντιβασιλιάς της επαρχίας του Περού (1796-1801). Κατά την παιδική του ηλικία έλαβε ιδιαίτερα προσεγμένη μόρφωση, ενώ αργότερα πήγε για ανώτερες σπουδές σε Αγγλία και Ισπανία (1795-1802). Στην Αγγλία μάλιστα είχε την ευκαιρία να μελετήσει τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και τον φιλελευθερισμό, θεσμούς και πεποιθήσεις τις οποίες ασπάστηκε σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής του. Το 1801, με τον θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε μεγάλες αγροτικές εκτάσεις, στο Τσιγιάν της Χιλής, όπου και αρχικά εγκαταστάθηκε.

Χιλιανή επανάσταση

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1810, ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία της Χιλής, ενώ η Ισπανία είχε καταληφθεί από τη Γαλλία του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη. Ο Ο' Χίγκινς ξεκίνησε να αναμειγνύεται στην πολιτική από το 1811 όπου εκλέχτηκε πληρεξούσιος στο Συντακτικό Κογκρέσο, ενώ τα δύο επόμενα έτη διακρίθηκε για την ρητορεία του και μετείχε στην σύνταξη του πρώτου Συντάγματος της Χιλής.
Το 1814, καθώς σταθεροποιήθηκε η πολιτική κατάσταση στην Ισπανία, και ο ισπανικός στρατός ξεκίνησε να εισβάλει σε Χιλή και Περού, ανατέθηκε στον Ο' Χίγκινς η ηγεσία του στρατιωτικού αγώνα. Μετά την ήττα όμως των Χιλιανών στην Ρανκάγουα, αναγκάστηκε να καταφύγει στην γειτονική Αργεντινή, η οποία είχε καταφέρει να αποτινάξει τον ισπανικό ζυγό επιτυχώς. Το 1817, μαζί με τον Αργεντίνο Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, επέστρεψε στην Χιλή, επικεφαλής Χιλιανών και Αργεντίνικων στρατευμάτων, και εκδίωξαν οριστικά τους Ισπανούς από την Χιλή στην επιτυχή για τους επαναστάτες Μάχη του Τσακαμπούκο. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους ανακηρύχτηκε ηγέτης του χιλιανού κράτους.

Ηγέτης της Χιλής

Ο Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς κυβέρνησε την Χιλή για έξη έτη, όπου διακρίθηκε για την εργατικότητα και προσήλωση στις ηθικές αξίες. Την περίοδο εκείνη ψηφίστηκε νέο, πιο φιλελεύθερο Σύνταγμα, κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Επίσης, οργανώθηκε τακτικός στρατός που ενίσχυσε τον επαναστατικό αγώνα στο Περού.
Προκάλεσε όμως την αντιπάθεια των Συντηρητικών κύκλων, με την δήμευση εκκλησιαστικής εξουσίας και τον διαμοιρασμό της σε ακτήμονες, όπως και για την προστατευτική δημοσιονομική πολιτική, όπως και των ακραίων φιλελεύθερων που τον κατηγορούσαν για τάσεις εγκαθίδρυσης δικτατορίας. Τελικά, ανατράπηκε με πραξικόπημα το 1823.
Ο Ο' Χίγκινς κατέφυγε στο Περού όπου και έζησε ως τον θάνατό του.
Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί

Ιστορία

Γενάρχης τού Οίκου είναι ο Αμωρί Α΄ (κυβ. 1028-1053), γιος τού Γουλιέλμου τού Αινώ, εγγονού τού Ρενιέ Β΄ κόμη τού Αινώ. Ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας ανέθεσε στον Γουλιέλμο την κατασκευή δύο φρουρίων, τού Μονφόρ και τού Επερόν. Πολλοί απόγονοι έφεραν το όνομα Αμωρί και η πόλη που σχηματίστηκε γύρω από το πρώτο φρούριο, ονομάστηκε Μονφόρ-λ'Αμωρί.
Σημαντικός ήταν ο Σίμων Α΄ (κυβ. 1053-1087), που ο 2ος γάμος του με την Αγνή κόμισσα τού Εβρέ, έφερε το Εβρέ στον Οίκο του.
Σκανδαλώδης ήταν η Βερτράδη, που άφησε τον πρώτο της σύζυγο Φούλκωνα Δ΄ κόμη τού Ανζού για να παντρευτεί τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας.
Ο Σίμων Γ΄ (απεβ. 1181) νυμφεύτηκε την Αμισί κόμισσα τού Λέστερ στην Αγγλία και έτσι πρόσθεσε την κομητεία αυτή στον Οίκο του. Συμμετείχε στη Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών και απέκτησε (θεωρητκά) τις κτήσεις τού κόμη της Τουλούζης, που είχε υποστηρίξει τους Καθαρούς. Ο γιος του δεν άντεξε την αντίσταση τού κόμη της Τουλούζης και μεταβίβασε τα δικαιώματά του στον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας. 
Τελευταίο άρρεν μέλος τού Οίκου ήταν ο Ιωάννης Α΄, που η κόρη του Βεατρίκη παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε. Η κόρη αυτών Γιολάντα παντρεύτηκε τον Αρθούρο Β΄ δούκα της Βρετάνης (από τον ίδιο Οίκο του Ντρε) και ο γιος τους Ιωάννης έγινε κόμης τού Μονφόρ, έτσι η κομητεία πέρασε στον Οίκο του Ντρε.
Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου - Βιβλίο 3: Φωτιά

Παραγωγή

Ο τρίτος κύκλος της σειράς Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου προβλήθηκε από την Nickelodeon, το οποίο ανήκει στη Viacom. Οι δημιουργοί της σειράς είναι ο Κονιέτζκο και ΝτιΜάρτινο, με κύριο βοηθό τον Άαρον Έχασζ. Πολλά από τα επεισόδια του τρίτου κύκλου σκηνοθετήθηκαν από τους Έθαν Σπάουλντιγκ, Λόρεν ΜακΜούλλαν και Τζιανκάρλο Βόλπ. Τα επεισόδια γράφτηκαν από μια ομάδα συγγραφέων με αρχηγό τον Άαρον Έχασζ, την Ελίζαμπεθ Βέλτς Έχασζ, τον Τιμ Χέντρικ, τον Τζον Ο' Μπράιν σε συνεργασία με τους Κονιέτζκο και ΝτιΜάρτινο. Η μουσική γράφτηκε από τους  "The Track Team", μαζί με τους Τζέρεμι Ζούκερμαν και Μπεντζαμίν Βινν.

Κριτική

Όπως και οι 2 προηγούμενοι κύκλοι της σειράς Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου, έτσι και ο τρίτος έλαβε σχετικά καλή κριτική. Στα 36α Annie Awards, ο τρίτος κύκλος έλαβε το βραβείο «Best Animated Television Production for Children». Επίσης, στα 36α Annie Awards, ο Ιοακίμ Ντος Σάντος έλαβε το βραβείο "Best Directing in an Animated Television Production" για τη σκηνοθεσία του στο επεισόδιο Ο Κομήτης του Σόζιν: Μέσα στον Άδη (20ο επεισόδιο). Στα Annecy International Animated Film Festival του 2008, ο Ιοακίμ Ντος Σάντος ήταν υποψήφιος για το επεισόδιο Η ημέρα του Μαύρου Ήλιου, Μέρος 2: Έκλειψη. Επίσης, ο Τζέρεμι Ζούκερμαν ήταν υποψήφιος για το βραβείο «Best Sound Editing in a Television Animation» στο φεστιβάλ Golden Reel Award για τη δουλειά του στο επεισόδιο Ο Κομήτης του Σόζιν: Αβατάρ Άανγκ (21ο επεισόδιο).

Σε βιντεοπαιχνίδια

Στον τρίτο κύκλο της σειράς Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου βασίζεται το βιντεοπαιχνίδι Avatar: The Last Airbender – Into the Inferno, το οποίο κυκλοφόρησε στις 13 Οκτωβρίου 2008.

Σε ταινίες

Στον τρίτο κύκλο της σειράς Αβατάρ: Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου βασίζεται η ταινία The Last Airbender 3, το 3ο μέρος της τριλογίας The Last Airbender, και η οποία θα κυκλοφορήσει το 2014.
Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου (Κόζαρατς)

Τοποθεσία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Αρχιτεκτονική

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Μπορ (Σουδάν)

Ιστορία

Το Μπορ είναι ιστορικής σημασίας για το λαό του Νότιου Σουδάν. Στο Μάλεκ, ένα μικρό οικισμό περίπου 19 χιλιόμετρα (12 μίλια) νότια της Μπορ εγκαταστάθηκε μία από τις πρώτες σύγχρονες χριστιανικές αποστολές στο σημερινό Νότιο Σουδάν  από τον Άρτσιμπαλντ Σόου Archibald Shaw τον Δεκέμβριο του 1905. Το Μπορ ήταν η πρώτη περιοχή στην οποία δημιουργήθηκε σταθμός της Ιεραποστολικής Κοινωνίας της Εκκλησίας το 1905.
Το Μάλεκ σταδιακά μετατράπηκε σε ιεραποστολικό προπύργιο στην περιοχή του Μείζονος Άνω Νείλου. Ο Σόου άνοιξε το πρώτο δημοτικό σχολείο στο Μάλεκ, από το οποίο αποφοίτησαν οι πρώτοι αυτόχθονες επίσκοποι της Αγγλικανικής εκκλησίας με πρώτον τον αιδ. Ντάντιελ Ντενγκ Άτονγκ και δεύτερο τον Νικονόρα Άτσιεκ Ντενγκ Αρίρ. Ο Τζον Άρουορ (John Aruor) έγινε ο πρώτος Ντίνκα που βαπτίστηκε το 1916 στο Μπορ μετά από προσπάθειες σχεδόν δύο δεκαετιών του Σόου.
Το Μπορ έγινε διοικητικό κέντρο του Αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν (1899-1956) για τους Ντίνκα. Επίσης, ήταν το επίκεντρο του Β' σουδανικού εμφυλίου. Ο Τζον Γκαράνγκ, αξιωματικός του σουδανικού στρατού ηγήθηκε της εξέγερσης της πόλης Μπορ, τον Μάιο του 1983, με αποτέλεσμα τη γέννηση του Λαϊκού Απελευθερωτικού κινήματος του Σουδάν και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (SPLM / SPLA). Έγινε τόπος της σφαγής του 1991, κατά την οποία περίπου 20.000 άμαχοι βρήκαν τον θάνατο. Τελικά το Νότιο Σουδάν έγινε ανεξάρτητο στις 9 Ιουλίου 2011.
Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2013 στο Νότιο Σουδάν, η πόλη έγινε αντικείμενο εχθροπραξιών μεταξύ του εθνικού στρατού και των ανταρτών υπό την ηγεσία του Ρίεκ Ματσάρ. Στις συγκρούσεις έλαβε μέρος και η παραστρατιωτική ομάδα Λευκός στρατός των Νούερ.

Γεωγραφία

Η πόλη βρίσκεται στην πολιτεία Τζονγκλέι  στο κεντρικό Νότιο Σουδάν, περίπου 190 kilometres (120 mi) οδικά, βόρεια της Τζούμπα, της πρωτεύουσας και μεγαλύτερης πόλης της χώρας. Επίσης κείται στην ανατολική όχθη του Λευκού Νείλου.

Δημογραφία

Το 2006 ο πληθυσμός της πόλης εκτιμάτο σε 26.782  κατοίκους.

Μεταφορές

Οι μεταφορές εξυπηρετούνται από το Αεροδρόμιο Μπορ, τις ποτάμιες οδούς του Λευκού Νείλου και τρεις μεγάλους οδικούς άξονες που οδηγούν έξω από την πόλη.
Βίστονες

Οι Βίστονες ή Βίστωνες ήταν αρχαίος λαός της Μακεδονίας που οι παλαιότερες αντιλήψεις τον κατέτασσαν στα θρακικά ή Παιονικά φύλα Ιδρυτής φέρεται ο Βίστωνας του Άρεος ή του Κίκονος και της Καλλιρρόης του Νέστου, αδελφός του Οδόμαντος και Ηδωνού.
Μυθικός βασιλεύς του λαού φέρονταν ο Διομήδης, τους ανθρωποφάγους ίππους του οποίου διατάχθηκε να φέρει στις Μυκήνες ο Ηρακλής. Κυριότερη πόλη των Βιστόνων ήταν κατά την αρχαία παράδοση η Κάρτερα, ενώ η παρακείμενη πόλη Άβδηρα φέρεται να ιδρύθηκε αργότερα προς τιμή του φίλου του Ήρακλή, του Αβδήρου τον οποίον κατασπάραξαν οι αρπαγέντες ίπποι κατά το χρόνο που προσπαθούσε ο Ηρακλής ν΄ ανοίξει δίαυλο προκειμένου να εισχωρήσει στη πεδιάδα η θάλασσα και να καταπνίξει τους ερχόμενους εναντίον του Θράκες ιππείς.
Από την ονομασία του λαού αυτού ονομάστηκε και όλη η περιοχή Βιστονία, όπως και η υφιστάμενη εκεί λιμνοθάλασσα, (Λίμνη Βιστονίδα), καθώς και η έναντι θάλασσα - κόλπος, (Βιστονικός Κόλπος), που είναι το σημερινό Πόρτο Λάγος.
Οριάν Εξπρές

Το Οριάν Εξπρές (Οrient Express = Ταχεία της Ανατολής) ήταν το πρώτο διηπειρωτικό τρένο της Ευρώπης που έκανε τη διαδρομή των 2.740 χιλιομέτρων περίπου από το Παρίσι (Gare de l'Est) έως την Κωνσταντινούπολη, με ενδιάμεσες σύντομες στάσεις στο Στρασβούργο, το Μόναχο, τη Βιέννη, τη Βουδαπέστη και το Βουκουρέστι. Το Οριάν Εξπρές, το οποίο ταυτίστηκε με την ταξιδιωτική πολυτέλεια, άρχισε να λειτουργεί στις 5 Ιουνίου του 1883, ενώ το 1919 ξεκίνησε να λειτουργεί η γραμμή Simplon Orient Express, η οποία περιλάμβανε διαφορετικό δρομολόγιο και περνούσε από τους σταθμούς της Λωζάνης, του Μιλάνου, της Βενετίας, της Τεργέστης, του Βελιγραδίου. Το 1977 οι τακτικές υπηρεσίες του σταμάτησαν καθώς δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει τον ανταγωνισμό με το αεροπλάνο. Ωστόσο, το θρυλικό αυτό τρένο εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα και να προσφέρει πολυτελείς υπηρεσίες στους επιβάτες αλλά πλέον το δρομολόγιο του είναι κάπως σύντομο, σε σύγκριση με το δρομολόγιο του παρελθόντος. Καθημερινά συνδέει το Παρίσι με την Βιέννη, περνώντας από το Στρασβούργο, το Μπάντεν-Μπάντεν, το Μόναχο και πολλούς άλλους σταθμούς. Δύο από τα βαγόνια του τραίνου - μια κλινάμαξα και το εστιατόριο - διασώζονται και εκτίθενται στο Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, στην περιοχή Κορδελιό.

Επιρροές στον πολιτισμό

Το Οριάν Εξπρές, λόγω της φήμης του στην εποχή του ως πολυτελούς τραίνου, αποτέλεσε σκηνικό για το γνωστό μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές και για την ομώνυμη υποψήφια για έξι Όσκαρ ταινία του 1974 αλλά για και το βιβλίο του Γκράχαμ Γκρην Το Τραίνο της Σταμπούλ. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σαν σκηνικό σε αρκετές ταινίες. Η διάσημη ταινία του Τζέιμς Μποντ Από τη Ρωσία με αγάπη (From Russia with Love) παρουσιάζει σκηνές δράσης που διαδραματίζονται στο Οριάν Εξπρές.
Μια μεγάλη περιπέτεια για το παιχνίδι ρόλων τρόμου Call of Cthulhu της εταιρείας παιχνιδιών Chaosium εξελίσσεται στο θρυλικό Οριάν Εξπρές και συγκεκριμένα στο Simplon-Orient Express. Η περιπέτεια αυτή ονομάζεται Horror on the Orient Express και είχε κερδίσει το 1991 από την Origin Awards τα βραβεία καλύτερης περιπέτειας παιχνιδιού ρόλων και καλύτερης γραφικής παρουσίασης
Αγνή Μπάλτσα

Βιογραφία

Ξεκίνησε να παίζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών και το 1958 μετακόμισε στην Αθήνα για να επικεντρωθεί στο τραγούδι. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο το 1965 και ταξίδεψε στο Μόναχο προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές της με υποτροφία "Μαρία Κάλλας".
Η Μπάλτσα έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1968 στην Όπερα της Φρανκφούρτης με το έργο Οι Γάμοι του Φίγκαρο (του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ) και ακολούθησε το έργο Ο ιππότης με το ρόδο (Der Rosenkavalier) του Ρίχαρντ Στράους στην Όπερα της Βιέννης το 1970. Με την καθοδήγηση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, o οποίος είχε πει για αυτήν ότι ήταν «η σπουδαιότερη δραματική μεσόφωνος της εποχής μας». γρήγορα τράβηξε την προσοχή του κόσμου πάνω της και άρχισε να κάνει τακτικές εμφανίσεις στο αναγνωρισμένου κύρους Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ (Salzburger Festspiele).
Η πιο γνωστή της ερμηνεία είναι στην Κάρμεν του Ζωρζ Μπιζέ, την οποία έχει επαναλάβει πολλές φορές, τις περισσότερες με τη συνοδεία του Χοσέ Καρρέρας. Έχει ερμηνεύσει έργα των Μότσαρτ (Οι γάμοι του Φίγκαρο, Έτσι κάνουν όλες), Ροσίνι (Ο Κουρέας της Σεβίλλης, Η Ιταλίδα στο Αλγέρι), Μασκάνι (Καβαλερία Ρουστικάνα), Βέρντι (Αΐντα, Η δύναμη του πεπρωμένου, Τροβατόρε, Δον Κάρλος) και Μπελίνι (Καπουλέτοι και Μοντέκκοι), Ρ. Στράους (Ηλέκτρα).
Έχει επίσης παίξει στη Γερμανική ταινία Duett το 1992, υποδυόμενη μια τραγουδίστρια της όπερας.
Πέτρος Νικολάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Μέλη της οικογένειας Νικολάκου με καταγωγή από την Μάνη, έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση. Ο Πέτρος Νικολάκος αγωνίσθηκε κατά των Οθωμανών κατακτητών σε πολλές μάχες που έλαβαν χώρα στην Μάνη καθώς και στην τριήμερη Μάχη του Πολυάραβου. Για τον αγώνα του για την εθνική ανεξαρτησία, του απονεμήθηκε Αριστείο το οποίο υπογράφει ο Ιωάννης Μαυρομιχάλης το έτος 1840.
Διονύσιος Φραγκόπουλος

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη Φραγκόπουλου και ήταν από τους πρώτους κατοίκους της κάτω πόλης της Πάτρας. Μαζί με τον αδερφό του Αναστάσιο διατηρούσε εμπορικό οίκο στην Αγγλία με παράρτημα στην Πάτρα ενώ ήταν και από τους ιδρυτές της ασφαλιστικής εταιρείας «Ανατολή». Θεωρείτο επίσης ως ένας από τους σημαντικότερους τραπεζίτες της εποχής εκείνης στην Πάτρα.
Ο εμπορικός του οίκος ήταν από τους αξιοπιστότερους και σημαντικότερους της εποχής, γι' αυτό και δεν επηρεάστηκε από την σταφιδική κρίση. Με τις ενέργειες του συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της Πάτρας. Είχε σταλεί ως αντιπρόσωπος της λιμενικής επιτροπής στον υπουργό εσωτερικών Μεταξά, με σκοπό την μείωση του κόστους των λιμενικών έργων καταφέρνοντας να μειώσει την δαπάνη κατά 800.000 δραχμές. Και στην σταφιδική κρίση όμως ήταν από τους πρώτους που πρότεινε την παρακράτηση έτσι ώστε να αποφευχθεί μια επικείμενη οικονομική καταστροφή. Ήταν μέλος στην επιτροπή κατασκευής του Α΄ νεκροταφείου Πατρών καθώς και χρηματοδότης του δημοτικού θεάτρου Απόλλων. Βέβαια υπάρχουν και αντίθετες απόψεις όπως αυτές που δημοσιεύτηκαν την 3η Νοεμβρίου του 1897, έναν ακριβώς χρόνο μετά τη δολοφονία του, στην εφημερίδα Πελοπόννησο και οι οποίες περιέγραφαν τον Φραγκόπουλο ως έναν ευφυή μεν έμπορο και τραπεζίτη, ο οποίος όμως χρησιμοποιούσε τις ικανότητες του μόνο για τον εαυτόν και ποτέ για το κοινό συμφέρον.
Η οικία του, η οποία είχε κατασκευαστεί το 1830, ήταν από τις ωραιότερες της πόλης και βρισκόταν επί των οδών Αγίου Ανδρέου-Πατρέως-Όθωνος Αμαλίας. Το 1848 φιλοξενήθηκε ο αυτοκράτορας της Γαλλίας Ναπολέων για τρεις μέρες. Τελικά κατεδαφίστηκε το 1898.
Στις 3 Νοεμβρίου του 1896, καθώς περπάταγε με τον στενό του φίλο Ανδρέα Κόλλα στην πλατεία Γεωργίου Α΄ επί της Γεροκωστοπούλου, δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι από τον σανδαλοποιό Δημήτριο Ματσάλη. Τραυμάτισε σοβαρά τον σταφιδέμπορα Ανδρέα Κόλλα και δολοφόνησε τον Φραγκόπουλο. Συνελήφθη αμέσως και κατόπιν ανάκρισης δήλωσε: «ό,τι έκανα, το έκανα χάριν της ιδέας. Κανένας δεν μ΄ έβαλε. Μόνος μου ενήργησα. Φονεύσας δεν απέβλεψα εις τα πρόσωπα, αλλά κτύπησα το Κεφάλαιον. Είμαι αναρχικός και ως αναρχικός είμαι υπέρ της βίας». Πράγματι ο Ματσάλης ήταν μέλος αναρχικής ομάδας και είχε επηρεαστεί σημαντικά από αυτή. Τελικά αυτοκτόνησε στις 7 Νοεμβρίου στη φυλακή της Ακροπόλεως στην Πάτρα.
Η δολοφονία του Φραγκόπουλου συγκλόνισε την πατραϊκή κοινωνία. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην κηδεία του παρευρέθηκε πλήθος κόσμου και φυσικά αρκετοί έμποροι, πολιτικοί κ.α. Κηδεύτηκε στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών, στο οικογενειακό τάφο της οικογένειας Φραγκόπουλου, που υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Κολχίδα

Η Κολχίδα (γεωργιανά: კოლხეთი, προφορά: Κολχέτι, αρχ.: Κολχίς) ήταν ένα αρχαίο βασίλειο , στη σημερινή δυτική Γεωργία, στα ανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου και νότια του Καυκάσου.

Ιστορία - Γεωγραφία

Ανέκαθεν, ιστορικώς η Κολχίδα αναφέρεται ως τόπος πλούσιος τόσο στη γεωργία, λόγω του ευνοϊκού της κλίματος, όσο και σε ορυκτά. Ήταν γνωστή κυρίως για τον χρυσό και ανέπτυξε ιδιαίτερα την τέχνη της χρυσοχοΐας, η οποία αποδεικνύεται από τα πολλά ευρήματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές του Βάνι, λατρευτικού κέντρου της Κολχίδας. Το αρχαίο βασίλειο της Κολχίδας είχε συνεχείς εμπορικές επαφές με τον ελληνικό κόσμο και υπήρξε κοιτίδα πολιτισμού για την ευρύτερη περιοχή της Γεωργίας και της Υπερκαυκασίας. Η περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Πσου και Μπζίφι, κοντά στη σημερινή πόλη Γκάγκρα, φαίνεται ότι αποτελούσε το κύριο τμήμα του βασιλείου. 
Τον 10ο π.Χ. αιώνα ναυτικοί από την Καρία εξερεύνησαν την περιοχή λόγω των πλούσιων μεταλλείων σιδήρου και χαλκού που υπήρχαν. Αναφέρεται μάλιστα ότι οι τρομακτικοί μύθοι για την περιοχή αυτή ήταν δική τους επινόηση, με σκοπό ν΄ αποτρέπεται η πρόσβαση άλλων στην περιοχή αυτή.
Το 630 π.Χ. περίπου, ιδρύθηκαν οι αποικίες Διοσκουριάδα και Φάση από Μιλήσιους.
Η Κολχίδα, μετά την ολοκλήρωση της κατάκτησης του Καυκάσου από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γύρω στο 66 π.Χ., αποτέλεσε υποτελές στη Ρώμη κράτος, για σχεδόν 400 χρόνια.    
Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, το βασίλειο της Κολχίδας συνενώθηκε με άλλα γεωργιανά βασίλεια της ενδοχώρας, αποτελώντας  τον πυρήνα του μετέπειτα Βασιλείου της Γεωργίας. 
Γεωγραφικώς, η περιοχή περιλαμβάνει τις περιοχές της σημερινής Αμπχαζίας και του Μπατούμι (αρχ.: Βάθυς) στη δυτική Γεωργία, και της Ριζούντας στην Τουρκία.

Μυθολογία

Κατά την ελληνική μυθολογία, μυθικός βασιλιάς της Κολχίδας ήταν ο Αιήτης, ο οποίος είχε υπό την κατοχή του το Χρυσόμαλλο δέρας. Αυτός ήταν και ο λόγος, σύμφωνα με το μύθο, που ο Ιάσονας με τους Αργοναύτες έφτασε στην περιοχή, όπου αφού το απέσπασε, πήρε μαζί του και την κόρη του Αιήτη, Μήδεια. Η Κολχίδα έχει προταθεί και ως πατρίδα των Αμαζόνων.
Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι

To Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι (Liliana Ronchetti) ήταν μία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης για τις γυναίκες.
Ήταν η δεύτερη ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά την Ευρωλίγκα Γυναικών.