google/wiki40b huggingface dataset:
Ζινγκιάλοφ χατς

Το Ζινγκιάλοφ χατς (αρμενικά: Ժենգյալով հաց‎, επίσης γνωστό ως ζενγκιαλάβ χατζ, ζανγκιαλόφ χατς) είναι ένας τύπος γεμιστού ψωμιού με ψιλοκομμένο βότανα και πράσινα λαχανικά. Είναι ένα παραδοσιακό πιάτο των Αρμενίων από το Αρτσάχ. Το ζινγκιάλοφ χατς είναι παρόμοια με άλλα πιάτα των λαών του Καυκάσου: το βότανο κουτάμπ και το αφάρ.Το 2015, στα τέλη του Απριλίου, το Αρτσάχ διοργάνωσε το φεστιβάλ "Ζινγκιάλοβ χατς".

Προετοιμασία

Το Ζινγκιάλοφ χατς παρασκευάζεται από άζυμη ζύμη, που ανοίγεται με τον πλάστη μέχρι να γίνει λεπτή σαν χαρτί και μετά γεμίζεται με γέμιση που αποτελείται από 10 έως 20 τύπους κομμένων και περιχυμένων με λάδι άγριων και καλλιεργημένων βοτάνων. Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στην προετοιμασία ενός καλού ζινγκιάλοφ χατς είναι η σύνθεση των φυτών που χρησιμοποιούνται στη γέμιση. Τα φυλλώδη λαχανικά και βότανα χωρίς γεύση με λιγότερο σαφή γεύση συνθέτουν τη βάση της γέμισης, που περιλαμβάνει για παράδειγμα μαρούλι, ατρίπλεξ, σπανάκι. Βότανα με ιδιαίτερη γεύση (μυρώνια, τσουκνίδα και άλλα), ξινά (ρούμεξ) ή πικάντικα είναι απαραίτητα σε μικρότερες ποσότητες ενώ τα πικρά χόρτα όπως το ταράξακο πρέπει να είναι αραιά. Επιπλέον, η γέμιση μπορεί να περιέχει τυρί και τηγανιτά κρεμμύδια.
Μετά τη γέμιση, το ζινγκιάλοφ χατς ψήνεται για περίπου 10 λεπτά σε ένα ειδικό ταψάκι που ονομάζεται "σάι" ή "σαγίν" (αρμενικά: սաջին‎), ή στο ταντούρ για μερικά λεπτά.
Καταναλώνεται με μπύρα, ντόογκ ή κρασί. Το Ζινγκιάλοφ χατς είναι ιδιαίτερα δημοφιλές κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Τέρτιους Ζόνγκο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κουντουγκού στις 18 Μαΐου 1957. Σπούδασε Οικονομικά και Λογιστική.
Από το 1997 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας. Ήταν επίσης διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, ανάμεσα σε άλλες θέσεις που κατά καιρούς κατείχε. Από τον Ιανουάριο του 2002 μέχρι το διορισμό του στην πρωθυπουργία ήταν πρεσβευτής στις ΗΠΑ.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2007 ο Ζόνγκο διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Μπλεζ Κομπαορέ, στις 4 Ιουνίου του 2007.
Στις 13 Ιανουαρίου 2011 διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία, μία ημέρα μετά την παραίτηση της κυβέρνησής του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία Λικ Αντόλφ Τιαό.
Επαρχία Φρουνζιένσκι

Η επαρχία Φρουνζιένσκι (Λευκορωσικά: Фрунзенскі; Ρωσικά: Фрунзенский) είναι μια διοικητική υποδιαίρεση της πόλης του Μινσκ στη Λευκορωσία. Πήρε το όνομά της από τον Μιχαήλ Φρούνζε και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη επαρχία της πόλης.

Γεωγραφία

Η επαρχία, η μεγαλύτερη στο Μινσκ, βρίσκεται στην δυτική περιοχή της πόλης και συνορεύει με τις επαρχίες Τσεντράλνι και Μασκόβσκι.

Μεταφορές

Η επαρχία Φρουνζιένσκι εξυπηρετείται από τη γραμμή μετρό "Αβταζαβόντσκαγια". Επίσης, διασχίζεται από τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο "MKAD".
Πολιόχνη Ι (μελανή περίοδος)

Μελανή (ή Μαύρη) περίοδος της Πολιόχνης, της προϊστορικής πόλης που ανακαλύφθηκε στην ανατολική Λήμνο, κοντά στο χωριό Καμίνια, ονομάστηκε η πρώτη φάση της πόλης, η προαστική, που αντιστοιχεί στην περίοδο 3500-3200 π.Χ. σύμφωνα με τη χρονολόγηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.

Αρχαιολογικές πληροφορίες

Η προαστική φάση της Πολιόχνης είναι μακρόχρονη και περιλαμβάνει πολλά στρώματα. Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι κάτοικοί της ζουν σε μεγάλες ωοειδείς ή κυκλικές καλύβες διαμέτρου ως και 7 μ., οι οποίες ανακατασκευάστηκαν πολλές φορές πάνω σε πέτρινα θεμέλια. Ο οικισμός τους βρισκόταν στη μέση ενός λοφίσκου και είχε έκταση γύρω στα 5 στρέμματα.
Οι κάτοικοι κατασκευάζουν αγγεία σκουρόχρωμα, από τα οποία προέρχεται και το όνομα της περιόδου, διακοσμημένα με λεπτές γραμμές, που θυμίζουν ανάλογα μικρασιατικά. Δεν γνωρίζουν ακόμα το χαλκό. Τα εργαλεία τους είναι λίθινα και οστέινα και είναι αρκετά εξελιγμένα. Βρισκόμαστε στην τελευταία νεολιθική περίοδος, λίγο πριν από την εισβολή της νέας τεχνολογίας των μετάλλων.
Εκτός από τον οικισμό, κάτοικοι υπήρχαν και στη γύρω αγροτική περιφέρεια, όπως προκύπτει από τρεις φτωχικούς τάφους που βρέθηκαν το 1930-31 στην περιοχή Δερματά ή Αγία Τριάδα, κοντά στην Πολιόχνη. Χρονολογικά ανήκουν στο μεταίχμιο ανάμεσα στη μαύρη και στην κυανή περίοδο. Το ενδιαφέρον είναι ότι εντοπίστηκαν εκεί θραύσματα κυκλαδικών ειδωλίων από λευκό μάρμαρο, κάτι που δηλώνει πρώιμες επαφές με το νότιο Αιγαίο πριν από τη δημιουργία της Πολιόχνης.
Την ίδια περίοδο στην υπόλοιπη Λήμνο ανθρώπινη δραστηριότητα έχει εντοπιστεί μόνο στη Μύρινα και είναι ανάλογου πολιτισμικού επιπέδου. Η Τροία ακόμα δεν υπάρχει. Στην περιοχή της Τρωάδας υπάρχει μόνο ένα νεολιθικό χωριό στο σημερινό Kum Tepe.
Τζουνγκαρία

Η Τζουνγκαρία είναι γεωγραφική περιοχή στη βορειοδυτική Κίνα, που αντιστοιχεί στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Σιντζιάνγκ, γνωστή επίσης ως Μπέιτζιάνγκ (北疆, "Βόρειο [Σιν]τζιάνγκ"). Περικυκλωμένη από την οροσειρά Τιεν Σαν στα νότια και τα όρη Αλτάι στα βόρεια, καλύπτει 777.000 τ.χλμ., εκτεινόμενη στη Δυτική Μογγολία και το Ανατολικό Καζακστάν. Παλαιότερα, ο όρος κάλυπτε μια μεγαλύτερη περιοχή, ταυτόσημη με το Χανάτο των Τζουνγκάρων, ένα αυτόνομο κράτος των γηγενών Μογγόλων της συνομοσπονδίας των Οϊράτ τον 18ο αιώνα μ.Χ., που είχε την έδρα του στην περιοχή.
Αν και γεωγραφικώς, ιστορικώς, και εθνολογικώς διαφορετική από την τουρκόφωνη περιοχή του Λεκανοπεδίου Ταρίμ, η Δυναστεία των Τσινγκ και οι συνακόλουθες κινεζικές κυβερνήσεις ενσωμάτωσαν και τις δύο περιοχές σε μια επαρχία, την επαρχία Σιντζιάνγκ. Ως κέντρο της επαρχίας Σιντζιάνγκ, καθώς και έδρα της πόλης Ουρούμτσι, πολιτικής πρωτεύουσας της επαρχίας, η Βόρεια Σιντζιάνγκ συνεχίζει να προσελκύει μεταναστευτικές ροές στις πόλεις της, τόσο από την ίδια την επαρχία όσο και από άλλες επαρχίες. Σε σύγκριση με τη Νότια Σιντζιάνγκ (ή Ναντζιάνγκ ή Λεκανοπέδιο Ταρίμ), η Τζουνγκαρία είναι σχετικώς καλά συνδεδεμένη, όσον αφορά το κομμάτι των μεταφορών, με την υπόλοιπη Κίνα, με τρένο και εμπορικούς δρόμους.
Μαυροτράγανο

Μαυροτράγανο, η αρχαία αυτή ποικιλία σταφυλιού, που κινδύνευσε με εξαφάνιση, ευδοκιμούσε αιώνες στα ηφαιστειογενή, άγονα εδάφη της Σαντορίνης όπου είναι και η προέλευση της. Δεν χάθηκε, όμως, χάρη σε λίγα διάσπαρτα γέρικα αμπέλια και την πρωτοβουλία των τοπικών οινοπαραγωγών. Σήμερα, το Μαυροτράγανο θεωρείται μια από τις καλύτερες ερυθρές ελληνικές ποικιλίες και διαπιστώνεται μια τάση επέκτασης της καλλιέργειας δεδομένου ότι παράγει κρασιά με εξαιρετικό χαρακτήρα.

Καλλιέργεια

Η αξιόλογη αυτή γηγενής ποικιλία καλλιεργείται κυρίως στο νησί της Σαντορίνης και ελάχιστα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ακόμα και στην Σαντορίνη ωστόσο καλύπτει ένα πολύ μικρό ποσοστό του αμπελώνα του νησιού. Η ποικιλία αυτή μπορεί να βρεθεί κυρίως διασκορπισμένη σε ολόκληρο τον αμπελώνα, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες, στα πλαίσια της επέκτασης της καλλιέργειας της, για δημιουργία αμιγών αμπελώνων από Μαυροτράγανο. Το Μαυροτράγανο ως φυτό χαρακτηρίζεται ως ζωηρό, μέτρια παραγωγικό και ευπαθές στο ξηρό κλίμα. Ξεκινά την βλάστηση του μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Μάρτη, η άνθηση του τοποθετείται στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου και η τεχνολογική ωρίμανση του στο τέλος Αυγούστου. Κάθε καρποφόρα κληματίδα φέρνει μια σταφυλή μεγάλη και προς μεσαίου μεγέθους, κυλινδροκωνική και πυκνόρραγη. Η ρώγα του είναι μέσου μεγέθους, σφαιρική, με παχύ φλοιό, τραγανή και έντονου σκούρου ερυθροϊδούς χρωματισμού.

Οίνος

Το Μαυροτράγανο παράγει υψηλόβαθμους οίνους, μέτριας οξύτητας και με βαθύ ερυθρό χρώμα. Στον ουρανίσκο είναι συνήθως πληθωρικό, με έντονες τανίνες, αρώματα κόκκινων ώριμων φρούτων και μπαχαρικών. Παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν στην Σαντορίνη για να εμπλουτίσει το άρωμα και την γεύση του τοπικού παραδοσιακού ερυθρού γλυκού οίνου, μέχρι που ανακάλυψαν τις πραγματικές του δυνατότητες και δειλά δειλά άρχισαν οι πρώτες μονοποικιλιακές εμφιαλώσεις.
2595 Γκουντιατσβίλι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γκουντιατσβίλι εκτιμάται σε 32,3 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0223, δηλαδή η επιφάνειά του είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο. Ο Γκουντιατσβίλι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 4,7 ώρες.
160 Ούνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ούνας υπολογίσθηκε σε 81,2 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 560 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούνας εκτιμάται σε 2,27 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 431 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 42,9 m/sec (154 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,063. Η θερμοκρασία στην επιφάνεια της Ούνας υπολογίζεται σε 103 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Η Ούνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 37 λεπτά,
Σέρτζιο Πανούντσιο

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Σέρτζιο Πανούντσιο γεννήθηκε στη Μολφέττα της νότιας Ιταλίας, από γονείς μεγαλοαστούς, τον Βίτο Πανούντσιο και την Τζουζεππίνα (το γένος Πόλι). Μάλιστα η οικογένειά του ήταν μία από τις γνωστότερες στην πόλη. Ξεκίνησε νωρίς την ενασχόλησή του με την πολιτική, συνδεόμενος με συνδικαλιστικούς κύκλους το 1902. Στη συνέχεια πήρε δύο πτυχία από το Πανεπιστήμιο της Νάπολης, νομικής το 1908 και φιλοσοφίας το 1911.
Το 1928 ο Πανούντσιο τοποθετήθηκε επικεφαλής της Φασιστικής Σχολής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια.
Κατά τον Πανούντσιο, ο συνδικαλισμός συνιστά την ιστορική ανάπτυξη του μαρξισμού. Υπέδειξε τους Ζωρζ Σορέλ και Φραντσέσκο Σαβέριο Μερλίνο ως αναθεωρητές των ιδεών του Μαρξ, ώστε αυτές να προσαρμοσθούν στη νέα εποχή. Λέγεται ότι ο Πανούντσιο υπήρξε η αιχμή του ρεβιζιονισμού εκείνου που οδήγησε πολλούς συνδικαλιστές, μέσα από τον οικονομικό παρεμβατισμό στον κορπορατισμό. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι «χάρισε στη δικτατορία του Μουσολίνι έναν μανδύα επαναστατικής νομιμοποίησης».
Ο Πανούντσιο επέκρινε το σοβιετικό κράτος ως μια «δικτατορία επί του προλεταριάτου» και όχι «του προλεταριάτου». Αναφέρεται επίσης ότι δήλωσε: «η Μόσχα υποκλίνεται ενώπιον του φωτός που εκπορεύεται από τη Ρώμη. Η Κομμουνιστική Διεθνής δεν ομιλεί πλέον στο πνεύμα - είναι νεκρά.»
Από την άλλη, ο Πανούντσιο αντιτάχθηκε στην αντισημιτική εκστρατεία του 1938. Ισχυρός υποστηρικτής του κράτους για το κράτος, είχε μια μακρόχρονη ακαδημαϊκή αντιπαράθεση με τον κορπορατιστή Carlo Costamagna (1881-1965) σχετικά με τον ρόλο του φασισμού.
Ο Σέρτζιο Πανούντσιο πέθανε στη μόλις απελευθερωθείσα Ρώμη, σε ηλικία 58 ετών.
2283 Μπούνκε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μπούνκε είναι άγνωστα. Ο Μπούνκε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ως 5 ώρες περίπου.
Δολάριο Τουβαλού

Κέρματα

Το 1976 εισήχθησαν κέρματα του 1, 2, 5, 10, 20 και 50 λεπτών και 1 δολαρίου. Τα μπρούντζινα κέρματα του 1 και 2 λεπτών και τα χαλκονικέλινα των 5, 10 και 20 λεπτών ήταν στο μέγεθος και στη σύνθεση τα ίδια με τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα. Όπως έχει γίνει στην Αυστραλία, στη χώρα έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία τα κέρματα του 1 και 2 λεπτών, όμως αυτά των 2 δολαρίων δεν έχουν ακόμα εισαχθεί.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2016)

Βουλευτικές εκλογές στη Συρία διεξήχθησαν στις 13 Απριλίου 2016 για την εκλογή του Συμβουλίου του Λαού. Η Δύση καταδίκασε τις εκλογές ως "τέχνασμα αντιπερισπασμού από τον Μπασάρ αλ Άσαντ".

Πλαίσιο

Οι εκλογές έγιναν εν μέσω του εμφυλίου πολέμου που σοβει εδώ και 5 χρόνια και διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός. Ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ προκήρυξε τις εκλογές.

Εκλογικό σύστημα

Όλα τα 250 μέλη του Συμβουλίου του Λαού εξελέγησαν σε 15 πολυεδρικές περιφέρειες.
Λευκός θεός

Πλοκή

Όταν η μητέρα της Λίλι και ο καινούριος της σύντροφος ταξιδεύουν στην Αυστραλία για τρεις μήνες, η Λίλι πρέπει αυτό το διάστημα να μείνει με τον πατέρα της. Εκείνος δεν είναι ενθουσιασμένος που θα μείνει μαζί τους και ο μη καθαρόαιμος σκύλος της Λίλι, ο Χάγκεν. Στην Ουγγαρία υπάρχει η υποχρέωση οι κάτοικοι να πληρώνουν υψηλότερους φόρους για τους μη καθαρόαιμους σκύλους και για αυτόν τον λόγο πολλοί τους δίνουν σε καταφύγιο ζώων.
Κατά τη διάρκεια της πρόβας της σχολικής ορχήστρας, στην οποία η Λίλι παίζει τρομπέτα, ο Χάγκεν κάνει φασαρία και η Λίλι εγκαταλείπει την ορχήστρα. Στη συνέχεια, ο πατέρας της Λίλι βγάζει το ζώο έξω από το σπίτι σε έναν πολυσύχναστο δρόμο.

Βραβεία/Διακρίσεις

Στο 67ο φεστιβάλ των Καννών η ταινία κέρδισε το βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα. Επίσης, στους σκύλους που εμφανίστηκαν στην ταινία απονεμήθηκε ο Χρυσός Φοίνικας για Σκύλους.
Επίσης, η ταινία ήταν η πρόταση της Ουγγαρίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 87α Βραβεία Όσκαρ, ωστόσο δεν επελέγη.
Π.Α.Σ. Αχέρων Καναλακίου

Ιστορία

Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε στις τοπικές διοργανώσεις της (τότε) Ε.Π.Σ. Ηπείρου και από το 1981-82 μετέχει στην Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Το 1984 με προπονητή τον παλαιό ποδοσφαιριστή της Λάρισας κ.α. ομάδων αργεντίνο Χιλ, ο Αχέροντας κατακτά την άνοδο για πρώτη φορά στα χρονικά, στη Δ΄Εθνική. Μετά από αρκετές συμμετοχές στην κατηγορία αυτή, η ομάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια την περίοδο 1993-94 και ανέβηκε στη Γ΄Εθνική, τη σπουδαιότερη διάκριση στην ιστορία του.
Την περίοδο 2013-14 η ομάδα του Αχέροντα μετείχε σε όμιλο του Ειδικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο. διεκδικώντας την επιστροφή της στην (ερασιτεχνική) Γ΄ Εθνική, μαζί με την Αναγέννηση Άρτας, τον Όμηρο Νεοχωρίου και τον Αστέρα Ιτέας αλλά δεν κατάφερε να πετύχει την προαγωγή του. Την επόμενη χρονιά κατακτά και πάλι το πρωτάθλημα και συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου με επιτυχία.Ανέβηκε στην Γ εθνική για την σεζόν 2015-16 αλλά δεν μπόρεσε να σταθεί και υποβιβάστηκε αμέσως.Το 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας και ανέβηκε ξανά στην Γ εθνική. Την σεζόν 2018-19 κατέλαβε την τρίτη θέση στον όμιλο του, ισοβαθμώντας με τον δεύτερο Θεσπρωτό, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου.

Κύπελλο Ελλάδος

Το 1994-95 συμμετείχε στους ομίλους της πρώτης φάσης με ΠΑΟΚ,Εορδαικό,Απόλλων Κρύας Βρύσης και πέρασε ως δεύτερος.Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από την Καβάλα σε διπλά παιχνίδια με δυο ήττες με 1-4 (2-8)

Τίτλοι και διακρίσεις

Δ εθνική:1 (1993-94)
Πρωτάθλημα ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:7 (1983-84,1990-91,1998-99,2005-06,2013-14,2014-15,2017-18)
Κύπελλο ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:2 (1982-83,1993-94)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (1990-91)
Σούπερ καπ ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:2 (2014,2015)
Φιναλίστ σούπερ καπ ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2018)
Πρωτάθλημα Γ κατηγορίας ΕΠΣΗΠ:1 (1971-72)
Νίκος Βατόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Εργάζεται στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" στην οποία είναι υπεύθυνος του καθημερινού πολιτιστικού ρεπορτάζ. Στον παρελθόν έχει υπάρξει συντάκτης της εφημερίδας "Το Βήμα". Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου "Φίλοι του κτήματος Τατοΐου".
Κατοικεί στην Γλυφάδα.
Gotha Go 244

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το Go 244 ήταν έκδοση του μεταφορικού ανεμόπτερου Go 242 με αστεροειδείς κινητήρες. Μελέτες που αφορούσαν την εγκατάσταση κινητήρα στο Go 242 είχαν γίνει από τις αρχές του προγράμματος ανάπτυξης του. Μία από τις πρώιμες προτάσεις ήταν να εγκαθίσταται προσωρινά ένας κινητήρας Argus A 10C ή Junkers Jumo 211 στο ρύγχος,  ώστε το ανεμόπτερο να μπορεί να επιστρέψει στην βάση του όταν ολοκληρώσει την αποστολή του. Η ιδέα τελικά απορρίφθηκε, όμως κέρδισε έδαφος άλλη πρόταση που προέβλεπε την μόνιμη μετατροπή του ανεμόπτερου σε δικινητήριο μεταγωγικό. 
Τρία Go 242 μετατράπηκαν σε πρωτότυπα για το νέο σχέδιο. Δοκιμάστηκαν διάφοροι αστεροειδείς κινητήρες που ήταν διαθέσιμοι σε μεγάλα στοκ. Το πρώτο πρωτότυπο (Go 244 V1) προωθούνταν από δύο κινητήρες BMW 132 των 660 hp, το δεύτερο (Go 244 V2)
από δύο γαλλικής προέλευσης Gnome-Rhône 14M ισχύος 700 hp και το τρίτο (Go 244 V3) από σοβιετικής κατασκευής Shvetsov M-25A των 750 hp. Παρόλο που μόνο το τρίτο πρωτότυπο είχε κινητήρες με επαρκή ισχύ, η Luftwaffe είχε στην κατοχή της μεγάλα αποθέματα κινητήρων Gnome-Rhône (είχαν πέσει στα χέρια των Γερμανών μετά την πτώση της Γαλλίας) με αποτέλεσμα να επιλεχθεί αυτό το προωστικό σύστημα για το Go 244, αν και σε κάποια εγκαταστάθηκαν οι άλλοι δύο προαναφερθέντες τύποι κινητήρων.
Κύρια σειρά παραγωγής ήταν η Β, που ήταν βασισμένη στο Go 242B. Τα αεροσκάφη διέθεταν τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Τα λιπαντικά και τα καύσιμα ήταν αποθηκευμένα στο ουραίο, που ήταν μορφής "twin boom". Μετατράπηκαν σε Go 244 133 υπάρχοντα ανεμόπτερα και επιπλέον κατασκευάστηκαν 41 νέα.

Επιχειρησιακή ιστορία

Οι KgrzbV 105 και KgrzbV 106, με βάσεις στην Ελλάδα και την Κρήτη αντίστοιχα, ήταν οι πρώτες μονάδες που παρέλαβαν τον τύπο την άνοιξη του 1942. Κάποια εστάλησαν στην Βόρειο Αφρική και το Ανατολικό Μέτωπο. Στην Βόρειο Αφρική αποδείχθηκαν ευάλωτα στην αεράμυνα των Συμμάχων και σύντομα αποσύρθηκαν από αυτό το μέτωπο.
Τουρκική Ένωση Ξάνθης

Ιστορία

Η οργάνωση ιδρύθηκε το 1927 με την ονομασία "Οίκος της τουρκικής νεολαίας της Ξάνθης". Το 1936 μετονομάστηκε, μετά από αίτηση του σωματείου στο πρωτοδικείο της Ξάνθης, σε Τουρκική Ένωση Ξάνθης, που είναι το σημερινό της όνομα. Το Νοέμβριο του 1983 ο νομάρχης Ξάνθης Φάνης Ντονάς κατέθεσε στο μονομελές πρωτοδικείο Ξάνθης μία αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ζητώντας την απαγόρευση της χρήσης του όρου «τουρκικός», η οποία έγινε δεκτή. Τον Ιανουάριο του 1984 ο Ντονάς κατέθεσε αγωγή διάλυσης του σωματείου στο πολυμελές πρωτοδικείο Ξάνθης για λόγους προσβολής της δημόσιας τάξης. Το Μάρτιο του 1986 η αγωγή του Ντονά έγινε δεκτή με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να κριθεί η συμβατότητα του καταστατικού της ένωσης με τις αρχές της ελληνικής πολιτείας, επειδή στο καταστατικό της δεν διασαφηνιζόταν ποιες είναι οι κοινωνικές μεταρρυθμίσεις του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ η διάδοση των οποίων αναφερόταν εκεί ως ένας από τους στόχους της Ένωσης. Τον Νοέμβριο του 1987, μαζί με άλλες τουρκικές οργανώσεις της Δυτικής Θράκης, η Τουρκική Ένωση Ξάνθης απαγορεύτηκε, επειδή, σύμφωνα με το Εφετείο Θράκης, η λέξη "Τουρκική" στους τίτλους της ως περιγραφή των μελών της Μουσουλμανικής μειονότητας Δυτικής Θράκης απειλούσε τη δημόσια τάξη και θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για να αναφέρεται στους Τούρκους πολίτες. Σε απάντηση της απόφασης του δικαστηρίου, μεγάλες διαμαρτυρίες, που κατέχονται πρωτίστως από Πομάκους, πραγματοποιήθηκαν στην Κομοτηνή. Η οργάνωση άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ελλάδος. Το 2005, ο Άρειος Πάγος διέταξε τη διάλυση του οργανισμού, που σύμφωνα με το δικαστήριο "αποτελεί μια προσπάθεια επιβεβαίωσης της παρουσίας μιας τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα", παρότι αυτές οι αποφάσεις κρίθηκαν ότι παραβιάζουν το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Στη συνέχεια, η Τουρκική Ένωση της Ξάνθης άσκησε έφεση κατά της απόφασης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις 27 Μαρτίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεώρησε ότι είναι αντίθετη με τη σύμβαση η μή αναγνώριση των συλλόγων της τουρκικής μειονότητας, θίγοντας την ελευθερία έκφρασης και συνεταιρισμού. Η Ελληνική Κυβέρνηση άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής και αρνήθηκε να αναγνωρίσει την Τουρκική Ένωση της Ξάνθης; ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαίωσε την πρώτη του απόφαση. Το Δεκέμβριο του 2008 το Εφετείο Θράκης, το οποίο απέρριψε την επανεγγραφή της ένωσης, δήλωσε ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν μη δεσμευτική και ότι το δικαστήριο είχε παραμελήσει να λάβει υπόψη της τις "πολιτικές" παραμέτρους στην απόφασή του, επικαλούμενο και το δεδικασμένο.
Στις 10-10-2017 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε διάταξη που προβλέπει ότι και μετά τη δημιουργία δεδικασμένου, τα ελληνικά δικαστήρια πρέπει να μεταβάλλουν αποφάσεις αντίθετες σε εκείνες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η διάταξη επιτρέπει στην Τουρκική Ένωση Ξάνθης και ανάλογα σωματεία να ζητήσουν την αλλαγή της απόφασης
Γουρνιά

Τα Γουρνιά είναι  μινωικό συγκρότημα ανακτόρων που βρίσκεται στην Κρήτη στα βόρεια του Ισθμού της Ιεράπετρας κοντά στην Παχειά Άμμο. Ανασκάφτηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Αμερικανίδα αρχαιολόγο  Χάριετ Μπόιντ-Χόουζ. Τα Γουρνιά υπάγονται στο Δήμο Ιεράπετρας. Ο αρχαίος οικισμός χρονολογείται από την Υστερομινωική Ι Περίοδο (1550-1450 π.Χ.) και σώζεται σε καλή κατάσταση, ώστε να ονομαστεί "Πομπηία της μινωικής Κρήτης". Ο σημερινός αρχαιολογικός χώρος δίνει μία εικόνα της καθημερινής ζωής των Μινωιτών, οι οποίοι ασχολούνταν με την αλιεία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αγγειοπλαστική.

Ονομασία

Το όνομά τους οφείλεται στις κοίλες σκάφες που ανακαλύφθηκαν σε ολόκληρο τον οικισμό και μερικές σώζονται ακόμα στις εισόδους των δωματίων. Η αρχική ονομασία της πόλης δεν είναι γνωστή.

Θέση

Η τοποθεσία βρίσκεται σε έναν λοφίσκο, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τον Κόλπο του Μιραμπέλλου.

Ευρήματα

Εκτός από το ανάκτορο (έδρα του τοπικού άρχοντα), του οποίου το εσωτερικό δεν σώζεται σε καλή κατάσταση, έχουν βρεθεί ρυτά και σκεύη για τελετουργίες.  Το καλοκαίρι του 2014 Αμερικανοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν νέα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή, όπως κλιβάνους και χώρους ψησίματος για τα αγγεία.

Ιστορία

Η εγκατάσταση των πρώτων κατοίκων των Γουρνιών συντελέστηκε  κατά την Πρωτομινωική ΙΙΙ Περίοδο (2300 π.Χ.).
 Το ανάκτορό της οικοδομήθηκε προς το τέλος της Μεσομινωικής Περιόδου και καταστράφηκε μαζί με τον οικισμό και άλλες μινωικές πόλεις περί το 1450 π.Χ. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε οριστικά περί το 1200 π.Χ.
Έβελιν Μακχέιλ

Η Έβελιν Μακχέιλ (αγγλικα: Evelyn Francis McHale, γεν. 20 Σεπτεμβρίου 1923 - 1 Μαΐου 1947) ήταν μια αμερικανιδα λογιστρια που αυτοκτονησε πηδώντας από τον 86ο όροφο στο Παρατηρητήριο κατάστρωμα του Empire State Building την 1η Μαΐου 1947.
Μια φωτογραφία που τραβήχτηκε τέσσερα λεπτά μετά το θάνατό της από τον φοιτητή φωτογραφίας Robert Wiles έγινε μια εικονική φωτογραφία αυτοκτονίας, που αναφέρεται ως "η πιο όμορφη αυτοκτονία".