google/wiki40b huggingface dataset:
Μιχάλης Χριστογιώργος

Δράση

Γεννήθηκε στο Καλέντζι Ιωαννίνων. Σπούδασε στη Νομική Σχολή και δικηγόρησε στα Γιάννενα. Έγινε μέλος του ΕΑΜ το 1942 και το 1946 ανέλαβε υπεύθυνος στην εφημερίδα "Αγωνιστής". Για τα άρθρα του και για την αντιστασιακή του δράση καταδικάστηκε σε φυλάκιση και και εξορία, ως το 1952. Μετά την αποφυλάκισή του ανέλαβε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ιωαννίνων της ΕΔΑ. Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1958. 
Την περίοδο της χούντας εξορίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο. Έπειτα από την πτώση της χούντας ήταν υποψήφιος βουλευτής ξανά με την ΕΔΑ και με το ΚΚΕ Εσωτερικού, συνολικά 4 φορές. Την περίοδο εκείνη (1974-81) βοήθησε πολλούς πολιτικούς πρόσφυγες να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
Κηδεύτηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2008.
Ιωάννης Σπυρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Λειψίας, του οποίου έγινε διδάκτωρ. Την περίοδο 1927 - 1928 δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Κιέλου ενώ την περίοδο 1928 - 1938 υπήρξε τακτικός καθηγητής δημοσίου διεθνούς δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1938 εξελέγη τακτικός καθηγητής της Νομικής σχολής Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1958, οπότε και αποχώρησε με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητού. Την περίοδο 1947 - 1948 διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.
Υπήρξε πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Κωδικοποίησης Διεθνούς Δικαίου, αντιπρόσωπος της Ελλάδας στις τρεις Βαλκανικές συνδιασκέψεις, αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Ο.Η.Ε. (1945 - 1957) κ.α. Το 1955 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1972.
Μίτρα (1715) Μουσείο Μπενάκη

Περιγραφή

Η Μίτρα με χρονολογία 1715 προέρχεται από την κοινότητα της Άγκυρας και φέρει πάνω στη θολωτή επιφάνεια χρυσκέντητο σταυρό εγγεγραμμένο σε κύκλο. Στον διάκοσμο χρησιμοποιούνται μικρού σχήματος μαργαριτάρια. Οι πλευρές της μίτρας χωρίζονται σε δύο επάλληλες άνισες ζώνες. Στην πάνω στενή ζώνη πάνω σε επιθήματα από μεταξωτό κόκκινο ύφασμα ολοκέντητο, υπάρχουν οι εξείς παραστάσεις μέσα σε μικρούς κύκλους: Γέννηση, Ανάσταση, και Ανάληψη και μεταξύ τους οι προφήτες Βαρλαάμ, Μωυσής, Ααρών, Σολομών, Ηασΐας. Στην πλατύτερη κάτω ζώνη, στην πρόσθια όψη, η Δέηση με τον Χριστό Μεγάλο Αρχιερέα, ανάμεσα στον Πρόδρομο και την Θεοτόκο. Στην άλλη όψη ο δικέφαλος με στέμμα και η χρονολογία ΑΨΙΕ μεταξύ των παραστάσεων πλούσιος ανθικός διάκοσμος.
Γιώργος Τζιφός

Βιογραφία

Έπαιξε σε δεύτερους ρόλους σε κωμωδίες, όπως στο δράμα Νόμος 4000 του Δαλιανίδη, Θα σε κάνω βασίλισσα (στο ρόλο του μεταφορέα) και Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα στο ρόλο του σοφέρ. Το 1982 εμφανίστηκε στην ταινία Αλαλούμ με το Χάρρυ Κλυνν. Επίσης, την ίδια περίπου περίοδο πρωταγωνίστησε σε τηλεοπτική διαφήμιση γνωστού γάλακτος, με ήρωα τον μικρό Μπόμπο. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Κάρολος της Πρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βέττιν και ο αδελφός του Γουλιέλμος Α΄ αυτοκράτορας της Γερμανίας νυμφεύτηκε την Αυγούστα των Βέττιν, αδελφή της Μαρίας. Το 1883 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 82 ετών και τάφηκε στο ναό των Αγ. Πέτρου & Παύλου στο Βάνζεε του Βερολίνου.
1790 Βολκόφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βολκόφ είναι άγνωστα. Ο Βολκόφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες 44 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα.
Μπάναστρ Τάρλετον

Τα πρώτα χρόνια

Ο Μπάναστρ ήταν το τέταρτο από τα εφτά παιδιά του βαρώνου εφοπλιστή και δουλέμπορου Τζον Τάρλετον (1718-1773) του Λίβερπουλ, ο οποίος χρημάτισε και δήμαρχος της πόλης στα 1764 και του οποίου οι επαγγελματικές ενασχολήσεις εκτείνονταν έως την αμερικανική ήπειρο.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης προαλειφόμενος για καριέρα νομικού. Το 1773, με το θάνατο του πατέρα του κληρονόμησε 5.000 αγγλικές λίρες, ποσό τεράστιο εκείνη την εποχή. Οι κακές του συνήθειες όμως, ο τζόγος και οι γυναίκες, τον άφησαν με ελάχιστα από αυτά μόλις σε διάστημα ενός χρόνου. Το 1775 αγόρασε το αξίωμα (συνήθης πρακτική για τους ευγενείς στους ευρωπαϊκούς στρατούς της εποχής, με εξαίρεση τον Ρωσικό και Πρωσικό Στρατό) του δόκιμου αξιωματικού στο 1ο Σύνταγμα Δραγώνων της Αυτοκρατορικής Φρουράς.

Αμερικανική Επανάσταση

Το Δεκέμβριο του 1775, εθελοντής σάλπαρε από το λιμάνι του Κορκ της Ιρλανδίας για τη Βόρεια Αμερική, όπου η επανάσταση βρισκόταν στα σπάργανα. Σάλπαρε υπό την αρχηγία του λόρδου Κορνουόλις με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της πόλης του Τσάρλεστον στην πολιτεία της Νότιας Καρολίνας, η οποία βρισκόταν σε στρατηγική θέση. Μετά την αποτυχία αυτής της προσπάθειας, ενσωματώθηκε στον κύριο κορμό του Βρετανικού Στρατού που ήταν στη Νέα Υόρκη υπό τις προσταγές του στρατηγού Χάουι. Η δράση του εκεί τού έδωσε τη θέση του ταξίαρχου του Ιππικού.
Γρήγορα ανέλαβε τη διοίκηση μονάδας ιππικού με αποστολή τις καταδρομικές ενέργειες στο έδαφος του εχθρού και τη συλλογή πληροφοριών. Η μονάδα του απέκτησε το προσωνύμιο Οι Κυνηγοί του Τάρλετον.
Ιωάννα Κουτσουραντί

Βιογραφικό

Ελληνικής καταγωγής (Ρωμιά), η Κουτσουραντί γεννήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1936 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Αφού τελείωσε το Ελληνικό Γυμνάσιο Θηλέων Ζάππειον στην Κωνσταντινούπολη το 1954, σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, από όπου πήρε το πτυχίο της το 1959. Το διδακτορικό της το πήρε από το ίδιο Πανεπιστήμιο το 1965. Η Ιωάννα Κουτσουραντί εργάστηκε σαν βοηθός καθηγητού στο πανεπιστήμιο που σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο Ατατούρκ του Ερζερούμ.
Υπήρξε ιδρυτής και επικεφαλής του Τμήματος Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Χασετέπε της Άγκυρας, όπου επίσης δίδαξε ως καθηγήτρια της Φιλοσοφίας. Από το 1997 ως το 2005, η Κουτσουραντί ήταν ιδρυτική διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης και Εφαρμογής της Φιλοσοφίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Πανεπιστημίο Χασετέπε. Επίσης κατέχει την έδρα της Φιλοσοφίας της UNESCO από το 1998. Από το 2006, η Κουτσουραντί διδάσκει φιλοσοφία και εκτελεί καθήκοντα διευθύντριας του Κέντρου Ερεύνης και Εφαρμογής των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ.

Θέσεις

Η Ιωάννα Κουτσουραντί κατέχει την έδρα της UNESCO της Φιλοσοφίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το 1998 στο Πανεπιστήμιο Χασετέπε και από το 2009 στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ. 
Επίσης, είναι διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης και Εφαρμογής των Ανθρωπίων Δικαιωμάτων στο Πανεπιστήμιο Μαλτέπε. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολη, στο Πανεπιστήμιο Ατατούρκ, στο Πανεπιστήμιο Χασετέπε  και στο Πανεπιστήμιο Γεντιτέπε από το 1959.
Σοφία της Λιθουανίας

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Βυτάουτας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της πρώτης συζύγου του Άννας.
Σεμπάστιαν Φρανξ

Βιογραφία

Διετέλεσε μαθητής στο εργαστήριο του Άνταμ φαν Νόορτ, ο οποίος εκπαίδευσε επίσης πολλούς επιφανείς καλλιτέχνες, όπως οι Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Γιάκομπ Γιόρντενς και Χέντρικ φαν Μπάλεν. Επισκέφθηκε, επίσης, το εργαστήριο του ζωγράφου από την Αμβέρσα Πάουλ Μπριλ στη Ρώμη περί το 1600.
Τον εκτιμούσαν ως έναν από τους πρωτεύοντες ζωγράφους σκηνών μάχης και ο Ρούμπενς είχε στη συλλογή του έργα του Φρανξ. Συνεργάστηκε κατά καιρούς με τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο. και μαζί με τους Ρούμπενς, Φρανς Φράνκεν τον νεότερο, Χέντρικ φαν Μπάλεν, Φρανς Σνάιντερς και Γιόος ντε Μόμπερ δημιούργησαν την Αλληγορία των Αισθήσεων, δύο έργα που είχε παραγγείλει ο Αρχιδούκας Αλβέρτος Ζ΄ της Αυστρίας κατά την επίσκεψή του στην Αμβέρσα. Γνωστότερος από τους μαθητές του ήταν ο Πίτερ Σνάιερς.
Οι περισσότεροι από τους πίνακές του αναπαριστούν βιβλικές σκηνές ή σκηνές πολέμων, όπως η λεηλασία πόλεων, μάχες ιππικού, ρωπογραφίες και αλληγορικά θέματα.
Ταυτόχρονα, ήταν συγγραφέας ποιημάτων, κωμωδιών και τραγικωμωδιών για λογαριασμό της Συντεχνίας Ρητόρων De Violieren. Υπηρέτησε ως επικεφαλής στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά των ζωγράφων της Αμβέρσας και ήταν τοπικός επικεφαλής και λοχαγός της πολιτοφυλακής (militia).
Έργα του βρίσκονται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, στο Groeningemuseum της Μπρυζ, στο Μουσείο Βόρειας Βραβάντης στο Ντεν Μπος και στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ. Ορισμένα σχέδια ή πίνακές του υπάρχουν επίσης στο Μουσείο Ερμιτάζ (Αγία Πετρούπολη), στο Μουσείο Τέχνης του Χάρβαρντ, στο Μουσείο του Λούβρου, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης και ορισμένα άλλα μουσεία.
Αν και κατά κύριο λόγο ήταν ζωγράφος τοπίων και μικρών σκηνών μάχης, ζωγράφισε και ορισμένα αρχιτεκτονικά εσωτερικά, με την τεχνοτροπία του Πίτερ Νέιφς Ι.
Ρολάντ Ζαΐμι

Συλλογικό επίπεδο

Προτού έρθει στην Ελλάδα αγωνιζόταν στο Αλβανικό πρωτάθλημα και αξιοσημείωτα, ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο πατέρας του, Ντασαμίρ Ζαΐμι, κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Από το 1993 μέχρι το 1995 έπαιξε στην Ντιναμό Τιράνων και στη συνέχεια, την περίοδο 1995-1996 έπαιξε κατά σειρά στις Ολιμπίκ Τιράνων και Παρτιζάνι Τιράνων. 
To 1996 τον απέκτησε η Προοδευτική. Αγωνίστηκε αρχικά στη Β' Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο και το 1997 έκανε ντεπούτο στην Α' Εθνική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής συνέχισε μέχρι τα μισά της σεζόν 1999-2000, όταν τον Φεβρουάριο του 2000 παραχωρήθηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου συνέχισε το υπόλοιπο της σεζόν, αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική. Το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μια χρονιά στη Β' Εθνική και το 2001 αποκτήθηκε από την Κασσάνδρα. Το 2002, επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρόνια (2002-2003 και 2003-2004) στην Α' Εθνική. Το 2004 μετακομίζει στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, με τον οποίο αγωνίστηκε μια χρονιά και το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Β' Εθνική. 
Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, με τον οποίο αγωνίστηκε μία σεζόν στην Β' Εθνική. Το 2008 μετακινήθηκε στην Πιερία για τον Πιερικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στην Β' Εθνική το πρώτο μισό της περιόδου 2008-2009 και κατόπιν μεταπήδησε στον Ελπιδοφόρο Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη σεζόν και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, βοηθώντας τον να προβιβαστεί στη Δ' Εθνική.
Το Νοέμβριο του 2009 ο βετεράνος πλέον ποδοσφαιριστής, εργάστηκε ως βοηθός προπονητή του Σούλη Παπαδόπουλου στον Πιερικό.

Διεθνές επίπεδο

Με την Εθνική Αλβανίας συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες, μεταξύ των οποίων οι τρεις ήταν φιλικοί αγώνες.
1206 Νουμεροβία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Νουμεροβίας είναι άγνωστα. Η Νουμεροβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 46,5 λεπτά (Molnar et al. 2008).
Δελφικό τοπίο

Ως Δελφικό τοπίο χαρακτηρίζεται η περιοχή που εκτείνεται από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών ως την Ιτέα, περιλαμβάνοντας τον ελαιώνα της Άμφισσας και την κοιλάδα του Πλειστού.

Περιγραφή του Δελφικού Τοπίου

Το Δελφικό τοπίο περιλαμβάνει μια έκταση που αρχίζει από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών και καταλήγει στην Ιτέα. Στην αρχαιότητα η περιοχή αυτή περιλάμβανε την κοιλάδα όπου κυλούσαν οι ποταμοί Πλειστός και Ύλαιθος, και οι δύο σήμερα χείμαρροι. Στα σημεία όπου οι κοίτες των χειμάρρων αυτών στενεύουν πολύ προκαλούνται υπερχειλίσεις και πλημμύρες. 
Το βασικό χαρακτηριστικό της χλωρίδας της περιοχής είναι η θαμνώδης βλάστηση. Μεγάλο μέρος όμως, ίσως και η μισή επιφάνεια της έκτασης αυτής, καλύπτεται από ελαιώνες. Τα ελαιόδεντρα έχουν προέλθει από εμβολιασμό αγριελιών και ανήκουν στη γνωστή ποικιλία “Αμφίσσης”. Τα περισσότερα από τα δέντρα αυτά στον επονομαζόμενο "Ελαιώνα" είναι αιωνόβια, γεγονός που τα καθιστά προστατευόμενα. Το “Δελφικό τοπίο” θεωρείται άρρηκτα δεμένο, τόσο αισθητικά όσο  και αρχαιολογικά, με τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών. Για το λόγο αυτό έχει ανακηρυχθεί προστατευόμενη περιοχή από το 1981 (ΦΕΚ 551/τ.β./15-09-1981) και έχει οριοθετηθεί σε ζώνη προστασίας Α και Β από την αρχαιολογική υπηρεσία με κηρύξεις του 1991 και του 2012. Στη ζώνη προστασίας Α απαγορεύονται οι οικοδομικές και γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες, ενώ για κάθε παρέμβαση απαιτείται άδεια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Δυστυχώς, όμως, η ανακήρυξή του δεν απέτρεψε την καταστροφή μεγάλου μέρους του από πυρκαγιά τον Αύγουστο του 2013. Πενήντα με εξήντα χιλιάδες αιωνόβια δέντρα καταστράφηκαν και το Δελφικό τοπίο επλήγη ανεπανόρθωτα. Πρόσφατα έχει εκπονηθεί σχέδιο διαχείρισης του Δελφικού τοπίου με γνώμονα την αειφόρο ανάπτυξη, αλλά και την προστασία του.
Γκραν Πρι Σιγκαπούρης 2018 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2018.
Λαγυνά

Θέση

Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη και ακολουθώντας βόρεια το δρόμο προς Καβάλα, αφού περάσουμε τον αυχένα του Δερβενίου της οροσειράς Χορτιάτη, στο 14ο χλμ. θα συναντήσουμε το χωριό Λαγυνά. Είναι χτισμένο στη βόρεια πλαγιά της κορυφογραμμής, του Χορτιάτη (Κισσός) και στο νότιο άκρο της πεδιάδας του Λαγκαδά, σε υψόμετρο 200m κατα μεσω ορο περίπου. Η έκταση της κοινότητας Λαγυνών είναι 1500 στρ. και ολόκληρης της περιοχής 5120 στρέμματα. Από νότο προς βορρά, δυο κύριες χαράδρες αυλακώνουν το χωριό. Δεξιά του παλιού δρόμου Θεσσαλονίκης-Καβάλας, που έγινε το 1939-40, υπάρχει δασάκι με πεύκα που φυτεύτηκαν την ίδια περίοδο με προσπάθειες του τότε διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Παναγιώτη Τσίκουτα, από το Δρυμό. Το άλσος αυτό είναι εξαιρετικό στολίδι του χωριού, ζωτικός πνεύμονας πρασίνου. Η θέα από εκεί ψηλά είναι υπέροχη. Φαίνεται ολόκληρο το χωριό, το λεκανοπέδιο του Λαγκαδά, η λίμνη του Αγίου Βασιλείου καθώς και οι τρεις οδικές αρτηρίες: Θεσ/νίκης-Καβάλας, η νέα εθνική οδός Θεσ/νίκης-Σερρών που έγινε το 1979-80 και η οδός Θεσ/νίκης-Λαγκαδά-Σοχού-Νιγρίτας. Το άλσος αυτό είναι σήμερα φυσικός χώρος αναψυχής. 
Η ονομασία του χωριού προήλθε από έναν κατασκευαστή λαγυνιών που κατασκεύαζε λαγύνια από το κατάλληλο χώμα της περιοχής. Οι άνθρωποι εκεί που δεν ήξεραν την ονομασία του τόπου, την αποκαλούσαν λαγυνά. Έτσι έμεινε αυτό το όνομα. Είναι άγνωστο όμως το πότε ιδρύθηκε. 
Ο πληθυσμός του χωριού σήμερα είναι περίπου 3000 κάτοικοι και υποστηρίζετε ότι θα σημειωθεί ραγδαία αύξηση τα επόμενα χρόνια.
Τόνι Σαβέβσκι

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής

Γεννήθηκε στην πόλη Μπίτολα της Βόρειας Μακεδονίας το 1963. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της πόλης του, την Πέλιστερ Μπιτόλα και σε ηλικία 17 ετών μεταγράφηκε στην Βαρντάρ Σκοπίων η οποία αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Με την Βαρντάρ κατέκτησε το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1987  ενώ ενάμισι περίπου χρόνο μετά, τον Δεκέμβρη του 1988 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ. Στην ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το 2001 οπότε και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έχει συνδέσει το όνομά του με την χρυσή περίοδο της ιστορίας της ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε συνολικά 4 πρωταθλήματα,3 κύπελλα, 1 Λιγκ καπ και δύο Σούπερ Καπ. Ο Σαβέβσκι ήταν από τους σημαντικότερους συντελεστές των επιτυχιών αυτής της περιόδου.
Συνολικά έχει αγωνιστεί σε 181 αγώνες στην Βαρντάρ Σκοπίων πετυχαίνοντας 10 γκολ, και σε 357 αγώνες στην ΑΕΚ πετυχαίνοντας συνολικά 52 γκολ. Μάλιστα είναι ο τρίτος κατά σειρά ξένος ποδοσφαιριστής σε συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα μετά τους Κριστόφ Βαζέχα και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Συνολικά στην καριέρα του στους δύο συλλόγους έπαιξε σε 537 αγώνες και σημείωσε 62 γκολ. Αγωνίστηκε επίσης στην εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας σε δύο αγώνες (Ολυμπιάδα 1988 στην Σεούλ) και στην εθνική ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας σε εννέα αγώνες.

Σταδιοδρομία ως προπονητής

Ο Τόνι Σαβέβσκι ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής αμέσως μετά την λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, τον Ιανουάριο του 2001, όταν διαδέχτηκε στον πάγκο της ΑΕΚ τον Γιάννη Παθιακάκη. Την επόμενη χρονιά ανέλαβε προπονητής του Απόλλωνα Λεμεσού όπου παρέμεινα μία χρονιά και στην συνέχεια ανέλαβε προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου το 2003. Από το 2004 ανέλαβε τεχνικός διευθυντής της ομάδας νέων της ΑΕΚ μέχρι το 2012. Το 2012 ανέλαβε ξανά προπονητής στην Ομόνοια Λευκωσίας, μέχρι τον Δεκέμβρη του 2013 όταν και παραιτήθηκε.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2017–18

Β΄ Κατηγορία

Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 18 συνολικά ομάδες. Χωρίστηκαν σε δυο ομίλους και από κάθε όμιλο οι πέντε πρώτοι συμμετείχαν στα play off για την ανάδειξη δυο ομάδων που θα κέρδιζαν την άνοδο στην Α κατηγορία.
Διονύσιος ο Κυρηναίος

Περιγραφή

Ήταν μαθητής των στωικών φιλοσόφων Διογένη του Βαβυλώνιου και του Αντίπατρου του Ταρσέα.
Φημίζοντας ωστόσο και ως μαθηματικός, και πρόκειται πιθανώς για τον ίδιο Διονύσιο στου οποίου τα επιχειρήματα επιτίθεται ο φιλόσοφος του 1ου αιώνα π.Χ. Φιλόδημος ο Επικούρειος στο έργο του Περί σημείων καί σημειώσεων, όπου ο Διονύσιος αναφέρεται πως επιχειρηματολογούσε ότι ο Ήλιος πρέπει να έχει πολύ μεγάλο μέγεθος γιατί ανατέλλει αργά πίσω από τα εμπόδια του ορίζοντα.
Σάιμον Κερκ

Βιογραφία

Ο Κερκ γεννήθηκε στο Λάμπεθ του κεντρικού Λονδίνου, αλλά μεγάλωσε στην επαρχία της Ουαλίας. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε παιδική ηλικία και έγινε ημί-επαγγελματίας στα 14 του χρόνια. Τρία χρόνια αργότερα άφησε το σχολείο για να συνεχίσει ως επαγγελματίας μουσικός.
Το 1968 σχημάτισε τους Free μαζί με τους Πωλ Ρότζερς, Πωλ Κοσσόφ και Άντι Φρέιζερ, με τους οποίους κυκλοφόρησε έξι στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ σε πέντε χρόνια. Η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος ήταν το τραγούδι "All Right Now" που σκαρφάλωσε στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Κατά τη διάρκεια της διάλυσης των Free για το δεύτερο μισό του 1971, ο Κερκ σχημάτισε τους Kossoff Kirke Tetsu Rabbit μαζί με τον Πωλ Κοσσόφ, τον Τετσού Γιαμαούτσι και τον Τζον Μπούντρικ, κυκλοφορώντας τον ομώνυμο δίσκο τους.
Οι Free διαλύθηκαν οριστικά το 1973 και ο Κερκ δημιούργησε τους Bad Company με τον Ρότζερς στο φωνητικά, τον κιθαρίστα Μικ Ραλφς και τον μπασίστα Μποζ Μπάρελ. Μέχρι το 1982 ηχογράφησαν έξι στούντιο άλμπουμ, εκ των οποίων τα τέσσερα σκαρφάλωσαν στο Top-5 του Billboard και έγινε πολυπλατινένια.
Μετά τη διάλυση των Bad Company το 1982, ο Κερκ συμμετείχε στους Wildlife, περιοδεύοντας με τους Michael Schenker Group και κυκλοφορώντας το ομώνυμο τους άλμπουμ την επόμενη χρονιά, χωρίς να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία.
Το 1986 επέστρεψε στους επανενωμένους Bad Company, ηχογραφώντας μαζί τους άλλα έξι στούντιο άλμπουμ, όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "What You Hear Is What You Get: The Best of Bad Company". Επίσης, συμμετείχε σε τρεις περιοδείες των All Star Band του Ρίνγκο Σταρ, το 1997, το 1999 και το 2000.
Έχει κυκλοφορήσει δύο προσωπικούς δίσκους, το "Seven Rays of Hope" το 2005 και το "Filling the Void" το 2011.

Διαμένει στο Μανχάταν με τη σύζυγο του Λορέην Ντελάλ και τα τέσσερα παιδιά τους.
Πάρκο

Ιστορία

Τα πρώτα πάρκα ήταν πάρκα που προορίζονταν για το κυνήγι των βασιλέων και των αριστοκρατών στη μεσαιωνική εποχή. Είχαν τοίχους ή πυκνούς φράχτες γύρω τους. Αυτά τα πάρκα εξελίχθηκαν σε όμορφα διαμορφωμένους χώρους που βρίσκονται γύρω από τα αρχοντικά κατά τον δέκατο έκτο αιώνα και μετά. Χρησιμοποιώντουσαν ως τόπος για κυνήγι, αλλά επίσης και για άλλες ασχολίες του ιδιοκτήτη. Η αθλητική δραστηριότητα έγινε σημαντική χρήση για τα νεότερα αστικά πάρκα. Περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους επίσης μετατράπηκαν σε εθνικά πάρκα για να προστατευτούν από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη.
Με τα βιομηχανικά πάρκα, ο όρος απέκτησε νέα έννοια, ως εκτάσεις που έχουν παύσει να διατηρούν την αίσθηση της φύσης στις πόλεις και κωμοπόλεις. Επίσης στα αιολικά πάρκα, η λέξη πάρκο περιγράφει την έκταση.
Ελένη Βιτάλη

Καριέρα

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Σεπτεμβρίου του 1954  μέσα σε μουσική οικογένεια και μεγάλωσε ταξιδεύοντας από παιδί σε όλη την επικράτεια. Ο πατέρας της Τάκης (Δημήτρης) Λαβίδας έπαιζε σαντούρι και η μητέρα της Λούση (Χαρίκλεια) Καραγεωργίου ήταν τραγουδίστρια σε πανηγύρια. Έτσι, από μικρή μπαίνει και η ίδια στο χώρο των πανηγυριών, παρέα με τσιγγάνους μουσικούς και δημοτικούς οργανοπαίκτες. Αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 το μπουζούκι είχε αρχίσει να διαδέχεται το σαντούρι.
Συνέπεια αυτών είναι η πολυσχιδής μουσική προσωπικότητα που είχε όταν αποφάσισε να λάβει μέρος στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης (με το τραγούδι Χωρίς δεκάρα) και να μπει στο χώρο της δισκογραφίας. Κάνει την πρώτη δισκογραφική της εμφάνιση το 1973, στο πλευρό της Σωτηρίας Μπέλλου («Δεν περισσεύει υπομονή» Α. Κουνάδη-Β. Γκούφα), και με το «Αϊ γαρούφαλό μου» ως καθοριστικό στοιχείο στην ταυτότητά της (και την παράλληλη συμμετοχή στο Φεστιβάλ με τον «Μανωλιό») γίνεται αμέσως γνωστή. Με το ξεκίνημά της, η Βιτάλη φανερώνει το βασικό χαρακτηριστικό, που θα καθορίσει, εξ αρχής, την πορεία της: την συνύπαρξη εντός της, δύο κόσμων, συμπληρωματικών αλλά και συχνά αντιφατικών. Χαρακτηριστική είναι η μεγάλη έκταση και η χροιά της φωνής της.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, δραστηριοποιείται στο λαϊκό τραγούδι συνεργαζόμενη με τους καλύτερους του είδους (Χρήστος Νικολόπουλος, Τ. Σούκας κ.ά.). Ταυτόχρονα συμμετέχει σε δουλειές έντεχνων συνθετών (Μίκης Θεοδωράκης, Σταμάτης Σπανουδάκης, Νότης Μαυρουδής, Σπύρος Σαμοΐλης, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Ανδρέου, Σταμάτης Κραουνάκης, Γιώργος Σταυριανός, Νίκος Πορτοκάλογλου κ.ά.) και ηχογραφεί επανεκτελέσεις ρεμπέτικων, παλιών λαϊκών και δημοτικών.
Το 1989 ηχογραφεί το «Απέναντι Μπαλκόνι» και το 1993 το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» σε δικούς της στίχους και μουσική μπαίνοντας σε μια περίοδο ωριμότητας, που εν έτει 2000 με το άλμπουμ «Προσκήνιο» ανακεφαλαιώνεται.
Έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ από τα πρώτα χρόνια της πορείας της κάνει συναυλίες στο εξωτερικό τραγουδώντας για τον απόδημο ελληνισμό. Το 1975 παντρεύτηκε το μουσικό Βαγγέλη Ξύδη και το 1976 γέννησε τον γιο τους Νίκο Ξύδη, γνωστό τραγουδοποιό και παραγωγό της ελληνικής μουσικής και δισκογραφίας.
Το τραγούδι της με τίτλο "Κλαίει μια καρδιά" ντύνει τους τίτλους αρχής της σειράς Δίδυμα Φεγγάρια του ANT1.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2010 (FIBA World Championship for Women 2010) έλαβε χώρα στη Δημοκρατία της Τσεχίας από τις 23 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 3 Οκτωβρίου 2010. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε τρεις πόλεις: την Οστράβα, το Μπρνο και το Κάρλοβι Βάρι.

Σύστημα διεξαγωγής

Συνολικά έλαβαν χώρα 60 αγώνες. Οι ομάδες σχημάτισαν τέσσερις ομίλους των τεσσάρων χωρών, όπου όλοι αντιμετώπισαν όλους. Οι τρεις πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη Φάση των 12. Εκεί σχημάτισαν δύο ομίλους των 6 ομάδων, καθεμία από τις οποίες θα αντιμετωπίσει τρεις αντιπάλους. Σημειώνεται πως οι ομάδες διατήρησαν τη βαθμολογία που συνέλεξαν κατά την προηγούμενη φάση.
Οι τέσσερις πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στη Φάση των 8 όπου ξεκίνησαν τα knockout παιχνίδια: προημιτελικοί (8 ομάδες), ημιτελικοί (4 ομάδες), τελικός (2 ομάδες). Συμπληρωματικά διεξήχθησαν αγώνες για την 7η, 5η και 3η θέση. 
Οι τέταρτες ομάδες της φάσης των 16 διαγωνίστηκαν για τις θέσεις 13 έως 16, ενώ οι πέμπτες και έκτες ομάδες της φάσης των 12 διαγωνίστηκαν για τις θέσεις 9 έως 12.
Φάση των 16

4 όμιλοι, 2 x Μπρνο, 2 x Οστράβα

24 αγώνες σύνολο (23 έως 25 Σεπτεμβρίου)
Φάση των 12
 
2 όμιλοι, 6 ομάδες ο καθένας (1 x Μπρνο, 1 x Οστράβα)
 
18 αγώνες σύνολο (27 έως 29 Σεπτεμβρίου) 
Αγώνες για θέσεις 13 έως 16
 
Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο  (28 έως 29 Σεπτεμβρίου)
Αγώνες για θέσεις 9 έως 12
 
Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο  (1 έως 2 Οκτωβρίου) 
Προημιτελικοί

Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο  (1 Οκτωβρίου) 
Ημιτελικοί

Κάρλοβι Βάρι, 2 αγώνες σύνολο  (2 Οκτωβρίου)
Τελικός + αγώνες για 3η, 5η και 7η θέση

Κάρλοβι Βάρι, 4 αγώνες σύνολο  (3 Οκτωβρίου)
Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1964

Το Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1964 ή "Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Β΄κατηγορίας" όπως μάλλον καταχρηστικά αποκλήθηκε ήταν το δεύτερο στα χρονικά τουρνουά αυτής της συγκεκριμένης κατηγορίας που έλαβε χώρα στην Ελλάδα. Διεξήχθη στο κλειστό γήπεδο του ΠΑΟ, από το Σάββατο 26 Δεκεμβρίου έως και την Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου του 1964 με τη συμμετοχή 6 ομάδων, των Α.Ο. Παγκρατίου, Πανιωνίου από την Αθήνα, των ΠΑΟΚ και Αετού Θεσσαλονίκης από τη συμπρωτεύουσα και των Ε.Α.Π. και Ολυμπιάδας από την Πάτρα. Οι αντίπαλοι έδωσαν συνολικά 5 μονούς αγώνες, έναν κάθε ημέρα και οι δυο τελικοί νικητές (1ος και 2ος) της κατάταξης κέρδισαν την άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία για την περίοδο 1964-65. Ο ΠΑΟΚ ήταν ο πρωταθλητής του τουρνουά, με 5 νίκες σε ισάριθμους αγώνες και 15 βαθμούς, σύμφωνα με το τότε ισχύον βαθμολογικό σύστημα (νίκη: 3 βαθμοί, ήττα: 1 βαθμός, μηδενισμός: 0 βαθμοί). Το Παγκράτι τερμάτισε στη δεύτερη θέση με 4 νίκες (έχασε μόνο από τον ΠΑΟΚ, την τελευταία ημέρα, με 69-66), τρίτος ήταν ο Αετός (11 βαθμοί), τέταρτος ο Πανιώνιος (9 β.), πέμπτη η ΕΑΠ (7 β.) και ουραγός η Ολυμπιάδα, με 5 ήττες.