google/wiki40b huggingface dataset:
Εντέν Αζάρ

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα από την τοπική ομάδα της πόλης. Στη διάρκεια ενός τουρνουά ποδοσφαίρου τον εντόπισε ένας σκάουτερ της Λιλ και πρότεινε στους γονείς του συμβόλαιο για να αγωνιστεί στην ομάδα της Λιλ. Ο πατέρας του δέχεται την προσφορά με την προοπτική ότι στην Γαλλία θα είναι καλύτερες οι εγκαταστάσεις καθώς όπως είπε ο ίδιος: "Στο Βέλγιο είναι λίγες οι εγκαταστάσεις για τους νέους".
Το 2005 μετακόμισε στην ομάδα της Λιλ όπου για δυο χρόνια έμεινε στις ομάδες νέων και στις 28 Μαΐου 2007 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο για να αγωνιστεί στην δεύτερη ομάδα σε ηλικία μόλις 16 χρόνων. Στις 16 Νοεμβρίου 2007 μετά από απουσία πολλών παικτών κλήθηκε να κάνει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα. Συνέχισε την υπόλοιπη χρονιά με 3 εμφανίσεις στην πρώτη ομάδα και 11 εμφανίσεις και 1 γκολ στην δεύτερη ομάδα που τερμάτισε πέμπτη, η καλύτερη θέση που είχε ποτέ.
Το 2009 με την αλλαγή προπονητή, ο Ρούντι Γκαρσία προώθησε τον Αζάρ στην πρώτη ομάδα έχοντας τον αριθμό 26 στην πλάτη του. Έπαιξε στα περισσότερα παιχνίδια ως αλλαγή ενώ το πρώτο επίσημο γκολ σημειώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου σε αγώνα απέναντι στην Οσέρ κάνοντάς τον τον νεαρότερο παίκτη που σημειώνει γκολ. Οι καλές εμφανίσεις ανάγκασαν τους διοικούντες να του προσφέρουν επέκταση συμβολαίου, για τρία επιπλέον χρόνια μέχρι το 2012, το οποίο αποδέχτηκε. Το 2009 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος νέος παίκτης της σεζόν και έγινε ο πρώτος μη Γάλλος παίκτης που κέρδισε αυτό το βραβείο.
Την επόμενη χρονιά οι φήμες τον ήθελαν να έχει προτάσεις από τις Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Άρσεναλ, Ιντερ, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτη στην οποία προτάθηκε από τον Ζινεντίν Ζιντάν. Τελικά έμεινε στην ομάδα του και δήλωσε ότι δεν θέλει να φύγει ακόμα από την Γαλλία. Η χρονιά 2009-2010 ήταν ιδιαίτερα παραγωγική για τον ίδιο καθώς σκόραρε και στο πρωτάθλημα και στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Πολύ σημαντικό γκολ ήταν αυτό απέναντι στην ΡΚ Λανς στο τοπικό ντέρμπι φέρνοντας την ομάδα του πιο ψηλά στον πίνακα της βαθμολογίας και επιτρέποντάς της την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Τον Μάρτιο ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης του μήνα και για δεύτερη χρονιά ως ο καλύτερος νέος παίκτης ενώ ψηφίστηκε και στην καλύτερη ενδεκάδα του πρωταθλήματος.
Το 2011 ξεκίνησε τη χρονιά ως βασικός στην ενδεκάδα. Βοήθησε την ομάδα του αρκετά ενώ οι κλήσεις στην Εθνική έγιναν συχνότερες για τον παίκτη. Μαζί με τον Κουάσι Ζερβίνιο αποτέλεσαν φοβερό δίδυμο που σκόραρε και έδινε ασίστ στους υπόλοιπους παίκτες. Κέρδισε το σημαντικότερο βραβείο αυτό του καλύτερου παίκτη της σεζόν. Την ίδια σεζόν η ομάδα του κέρδισε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο Γαλλίας και ήταν και στην καλύτερη ενδεκάδα του πρωταθλήματος.
Ροβέρτος Α΄ του Ναμύρ

Βιογραφία

Η καταγωγή του είναι άγνωστη. έθεσε τον εαυτό του ανεξάρτητο και αντιτέθηκε στον Μπρούνο των Οθωνιδών αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας και δούκα της Λοθαριγγίας. 
Ο Ροβέρτος Α΄ αγνόησε το διάταγμα (edict) του Μπρούνο, που τον διέταζε να κατεδαφίσει όλα τα οχυρά που έκτισε, χωρίς να ζητήσει την άδειά του.
Πατσίνο

Αρχαιότητα

Η επιφάνεια του Πατσίνο σχηματίστηκε στην Κρητιδική εποχή πριν από 70.000.000 χρόνια. Η περιοχή στα γειτονικά σπήλαια κατοικήθηκε από τις αρχαιότερες προϊστορικές εποχές πριν από 10.000 χρόνια, βρέθηκαν αμέτρητα αρχαιολογικά ευρήματα που διατηρούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πάολο Όρσι στις Συρακούσες. Τα ευρήματα αποτελούν μαχαίρια, ακόντια, βελόνες, τόξα και πολλά άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσεις. Στα σπήλαια της Νεολιθικής εποχής βρέθηκε ανθρώπινη παρουσία, αργότερα στην Εποχή του Ορείχαλκου και την Εποχή του Σιδήρου έφτασαν στην περιοχή οι Σικελοί, οικοδόμησαν έναν οικισμό και μια Νεκρόπολη. Ο Πάολο Ρόσι ανακάλυψε ένα Ντολμέν για κάποιον νεκρό και έναν υπόγειο φούρνο για μεταλλουργία, σήμερα είναι όλα καλοδιατηρημένα.
Τους Φοίνικες αντικατέστησαν οι Έλληνες και οι Καρχηδόνιοι. Στην Ρωμαϊκή δημοκρατία έγινε μεγάλο αγροτικό κέντρο με καλλιέργειες από αμπέλια και σιτάρι. Στην Ελληνιστική εποχή οικοδομήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στον "Λιβυστίνο Απόλλωνα", τα ερείπια του είναι ορατά σήμερα στο "αρχαιολογικό πάρκο" του Χουτζίνι με πολλά ακόμα ευρήματα.

Μεσαίωνας

Την πόλη κατέκτησαν η Βυζαντινή αυτοκρατορία (300 - 800), οι Άραβες (800 - 1090) και τελικά οι Νορμανδοί. Οι Άραβες δημιούργησαν σημαντικά κέντρα αλιείας Τόννου που λειτουργούσαν μέχρι την δεκαετία του 1950, εισήγαγαν την καλλιέργεια των οπωροπωειδών και ολοκλήρωσαν το υδραγωγείο στον "Πύργο Ξιμπινί". Δημιούργησαν πηγές και πολλά αρδευτικά πηγάδια που τα χρησιμοποίησαν πολλοί διαφορετικοί λαοί όπως και οι πειρατές. Η πόλη έπεσε σε παρακμή με τους Νορμανδούς, το Στέμμα της Αραγωνίας και τους Ανδεγαυούς. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκαν νέες οχυρώσεις με στόχο να προστατεύσουν την πόλη από πειρατικές επιδρομές στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Ίδρυση νεώτερης πόλης

Την περίοδο 1583 - 1714 δημιουργήθηκαν στην Σικελία πολλά νέα φεουδαρχικά εδάφη, το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξει σημαντικά η γεωγραφία της περιοχής με την ίδρυση νέων πόλεων όπως το Πατσίνο. Οι αδελφοί Σταρράμπα που κυβερνούσαν την Πιάτσα Αρμερίνα αποφάσισαν να αποκτήσουν την περιοχή και να διεκδικήσουν τον τίτλο του κόμη (1734). Οι αδελφοί Γκαετάνο και Βίνσεντ Σταρράμπα ζήτησαν άδεια από τον Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας (1758) και τον Φερδινάνδο Α΄ των Δύο Σικελιών να ιδρύσουν μια πόλη. Το διάταγμα εκδόθηκε στην Νάπολη (21 Ιουλίου 1760) και τέθηκε σε εφαρμογή λίγους μήνες αργότερα (1 Δεκεμβρίου 1760). Ο Φερδινάνδος Α΄ προσπάθησε να ενισχύσει τις προσπάθειες για την ίδρυση της πόλης, κάλεσε τους γείτονες να μεταναστεύσουν στην νέα Μαλτέζικη συνοικία, περισσότερες από 30 οικογένειες ανταποκρίθηκαν. 
Το Πατσίνο ήταν από τις πόλεις στην Σικελία που έγιναν οι πρώτες μάχες όταν τελείωνε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και έγινε η Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία. Όταν έφτασαν οι Βρετανικές και οι Αμερικάνικες δυνάμεις στην Σικελία ο άμαχος πληθυσμός κουρασμένος με το Φασιστικό καθεστώς τους δέχτηκε με μεγάλο ενθουσιασμό. Το Πατσίνο καταλήφθηκε εύκολα από το 13ο Βρετανικό Σώμα Στρατού (10 Ιουλίου 1943). Ο στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ που βρισκόταν κοντά άκουσε τα νέα την επόμενη μέρα (13 Ιουλίου 1943) με μεγάλο ενθουσιασμό, όπως και οι Συρακούσες το Πατσίνο έπεσε στα χέρια των συμμάχων "άθικτο και χωρίς ζημιές".
Δομική ανομία

Δομική ανομία είναι έννοια που χρησιμοποιεί ο κοινωνιολόγος Ρόμπερτ Μέρτον (Robert K. Merton) προκειμένου να περιγράψει και να εξηγήσει την παρεκκλίνουσα συμπεριφορά. Ορίζοντάς την σε αδρές γραμμές, θα λέγαμε ότι πρόκειται για την ένταση που προκαλείται στο άτομο όταν οι παραδεδεγμένοι κανόνες συγκρούονται με την κοινωνική πραγματικότητα. Δανειζόμενος την έννοια αυτή από τον κοινωνιολόγο Εμίλ Ντιρκέμ, ο Μέρτον την επεκτείνει και της αποδίδει μεγαλύτερη πρακτική αξία απελευθερώνοντάς την από τα στενά όρια της μελέτης του κοινωνικού φαινομένου της αυτοκτονίας (La Suicide). Κατ' αυτόν το τρόπο, μάλιστα, εγκαινιάζει και τη μετάβαση από την κλασική στη μοντέρνα κοινωνιολογία. Αναπτύσσοντας, λοιπόν, τις θέσεις του περί ανομίας ο Μέρτον γίνεται ο εισηγητής μίας τυπολογικής προσέγγισης της εγκληματικής συμπεριφοράς, εκθέτοντας πέντε πιθανούς τρόπους αντίδρασης του κοινωνικού υποκειμένου.

Βιογραφία

Ο Ρόμπερτ Κ. Μέρτον (Robert K Merton) ήταν κοινωνιολόγος, παιδαγωγός και αναγνωρισμένος με τον τίτλο του ακαδημαϊκού σε διεθνές επίπεδο για τη σύγχρονη έρευνα στην κοινωνιολογία και την κοινωνική πολιτική. Θεωρείται μάλιστα, λόγω της συμβολής του στη μελέτη σε επιστημονικό επίπεδο μεγάλων κοινωνικών παραγόντων, ιδρυτής της κοινωνιολογίας της επιστήμης
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια στις 5 Ιουλίου 1910, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Temple και έλαβε το διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1936. Δέχτηκε μεγάλη επίδραση από τους: George E. Simpson, George Sarton, Pitirim Sorokin, Talcott Parsons και I. J. Henderson. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Τμήματος Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ενώ έλαβε εθνική και διεθνή αναγνώριση για τη συμβολή του στην κοινωνιολογική ανάλυση. Αντικείμενο των ενδιαφερόντων του ήταν η μελέτη θεμάτων κοινωνικοποίησης, η κοινωνική κανονικότητα και η παρέκκλιση, καθώς και η έννοια της πνευματικής ευελιξίας στην απάτη. Σημαντικά έργα του: Κοινωνική θεωρία και Κοινωνική Διάρθρωση(1949) και Η κοινωνιολογία της επιστήμης(1973). Κατέληξε στις 23 Φεβρουαρίου 2003, στη Νέα Υόρκη.
Χιονοδρομικό κέντρο Σελίου

Πρόσβαση

Απέχει 20 χλμ. από τη Νάουσα, 24 χλμ. από τη Βέροια, 74 χλμ. από την Κοζάνη και 95 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Το πιο κοντινό χωριό είναι το Σέλι, μέσα στα όρια του οποίου βρίσκεται και το χιονοδρομικό κέντρο. Κυρίως, η πρόσβαση μπορεί να επιτευχθεί μέσω της Εγνατίας Οδού και έπειτα μέσω της επαρχιακής οδού Βέροιας - Σελίου και δευτερευόντως μέσω της επαρχιακής οδού Νάουσας - Σελίου. Το χιονοδρομικό διαθέτει, επίσης, χώρους στάθμευσης έκτασης 36 στρεμμάτων ασφαλτόδρομου, όπου πάντοτε φροντίζεται ο αποχιονισμός τους.

Εγκαταστάσεις

Το Eθνικό Xιονοδρομικό Kέντρο Σελίου περιλαμβάνει 11 σύγχρονους αναβατήρες: 1 εναέρια διθέσια καρέκλα, 6 συρόμενους αναβατήρες (πιατάκια) και 4 baby lifts, τα οποία οδηγούν σε 17 αναγνωρισμένες πίστες καταβάσεων και δύο πίστες δρόμων αντοχής (langlauf) με δυνατότητα διεξαγωγής διεθνών αγώνων. Υπάρχουν μπλε, κόκκινες, πράσινες πίστες με ανάλογους βαθμούς δυσκολίας, οι οποίες χωρίζονται σε τουριστικές και αγωνιστικές. Επίσης διαθέτει μονοπάτια (διαδρομές) πορείας ορειβασίας. Διασχίζεται από το διεθνές ορειβατικό μονοπάτι Ε4.

Ιστορία

Το 1955 τοποθετήθηκε στο Χιονοδρομικό Κέντρο Σελίου ο πρώτος αναβατήρας της χώρας (εναέρια καρέκλα μήκους 750 μ.) που έφτανε σε υψόμετρο 1600 μ. ενώ το έτος 1968 επεκτάθηκε κατά 500 μ. φτάνοντας σε υψόμετρο 1730 μ. Στις 4-2-1972 με Βασιλικό Διάταγμα χαρακτηρίστηκε ως "εθνικό" με την ονομασία "Εθνικό Χιονοδρομικό Κέντρο Σελίου". Το καλοκαίρι του 2002, εγκαταστάθηκε μια εξ ολοκλήρου καινούρια διπλή καρέκλα μήκους 1750 μ., η οποία διαθέτει ενδιάμεσο σταθμό στο σημείο που τοποθετείται η κορυφή της παλιάς καρέκλας και τερματικό σταθμό στη Λάκα του Αρσούμπασι.
Πανλευκάδιος Α.Σ.Κ.

Ιστορία

Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών ιδρύθηκε το 1986 με την ονομασία ΑΟ Καλαμιτσίου. Από την ίδρυση του μέχρι και το 2017 συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας.

Μετονομασία

Στις 20 Ιουλίου 2013 μετά από Γενική Συνέλευση αποφασίστηκε με τροποποίηση του καταστατικού η μετονομασία της ομάδας από ΑΟ Καλαμιτσίου σε Πανλευκάδιος ΑΣ Καλαμίτσι. Η λέξη Καλαμίτσι και η χρονολογία ίδρυσης παρέμειναν τιμητικά για όσους πέρασαν από τον ΑΟ Καλαμιτσίου και προσπάθησαν να μην χαθεί η ιστορία του.

Πρωτάθλημα και άνοδος

Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας 2016-17 ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Γ εθνική.

Διακρίσεις

Πρωτάθλημα ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2016-17)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:3 (2014-15,2016-17,2018-19)
Σούπερ καπ ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2017)

Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών

Ο Πανλευκάδιος τον Σεπτέμβριο του 2016 δημιούργησε τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.Από την σεζόν 2017-18 συμμετέχει στην Γ εθνική γυναικών,στον τρίτο όμιλο.Τερμάτισε στην 4η θέση με 3 βαθμούς και πέρασε στην δεύτερη φάση.Εκεί αντιμετώπισε την Κέρκυρα 1996 εκτός έδρας,την οποία κέρδισε με 2-0 και προκρίθηκε στον τελικό.Στο τελικό αντιμετώπισε τις Σειρήνες Γρεβενών εκτός έδρας.Γνώρισε την ήττα με 2-1 στην παράταση (1-1 κ.α.) και έχασε την άνοδο στην Β εθνική.Την σεζόν 2018-19 συμμετείχε στον δεύτερο όμιλο της Γ εθνική γυναικών.Τερμάτισε στην 6η θέση του ομίλου με 7 βαθμούς.
Χουργκάντα

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα κι ήταν ένα μικρό ψαροχώρι, όταν μετά το 1980 επιχειρηματίες άρχισαν να χτίζουν ξενοδοχεία και να αξιοποιούν τουριστικά την περιοχή.
Πάιονηρ Η

Αποστολή

Σχεδιάζοντας τα «Πάιονηρ 10» και «11» οι επιστήμονες της αποστολής κατάλαβαν ότι χρειαζόταν ένα τρίτο διαστημικό σκάφος. Πρότειναν να κατασκευάσουν το «Πάιονηρ Η» χρησιμοποιώντας τα αχρησιμοποίητα ανταλλακτικά των δύο προηγούμενων αποστολών. Το σκάφος προοριζόταν να προσεγγίσει τον Δία, τον οποίο θα χρησιμοποιούσε ως «βαρυτική σφεντόνα» για να ταξιδέψει έξω από το Ηλιακό Σύστημα. Ωστόσο, η NASA δεν ενέκρινε την αποστολή και το διαστημόπλοιο δεν κατάφερε να εκτοξευθεί. Έτσι, το 1977 η NASA μετέφερε το σκάφος στο Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος.
Σήμερα το «Πάιονηρ Η» κρέμεται σε ένα σημείο στο Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος στην Ουάσινγκτον και αναπαριστά το διαστημικό σκάφος «Πάιονηρ 10».
88 Θίσβη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Θίσβης υπολογίσθηκε από μία επιπρόσθηση αστέρα στις 7 Οκτωβρίου 1981 σε 232 χλμ., ενώ η μέχρι τότε αποδεκτή τιμή ήταν 200,6 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 8,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Θίσβης εκτιμάται σε 5,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 175 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 106 m/sec (382 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Θίσβης είναι γενικώς ανθρακούχος (CF κατά Tholen, B κατά SMASSII). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,067 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Θίσβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 2,5 λεπτά.
Αφρικανοί μετανάστες στην Ελλάδα

Οι αφρικανοί μετανάστες στην Ελλάδα είναι πολίτες ή κάτοικοι της Ελλάδας που κατάγονται από έθνη της Αφρικής.

Επισκόπηση

Στο χωριό Άβατο ζουν μερικοί Σουνίτες Μουσουλμάνοι, οι οποίοι κατάγονται από αφρικανούς σκλάβους που μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα την εποχή της Τουρκοκρατίας. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, μερικοί από αυτούς ζούσαν στη Κρήτη.
Το κύριο κύμα μεταναστών από την Αφρική άρχισε να έρχεται το 1997. Οι περισσότεροι Αφρικανοί μετανάστες ήρθαν κατά την δεκαετία του 2000. Οι περισσότεροι μετανάστες κατάγονται από Μπιάφρα, τη Νιγηρία και τη Σενεγάλη. Αρκετοί μετανάστες κατάγονται από το Κονγκό, τη Ζάμπια και την Αγκόλα. Οι περισσότεροι ζουν στα Πατήσια και τη Κυψέλη. Μερικοί Αφρικανοί μετανάστες και Έλληνες αφρικανικής καταγωγής είναι θύματα ρατσιστικών επιθέσεων, οι οποίες προέρχονται κυρίως από μέλη της Χρυσής Αυγής.
Λίμνη Χιούρον

Γεωγραφία

Με βάση την έκταση η λίμνη Χιούρον είναι η δεύτερη μεγαλύτερη από τις Μεγάλες Λίμνες και η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη στο κόσμο (ή τέταρτη αν η Κασπία Θάλασσα θεωρηθεί λίμνη). Όσον αφορά όμως τον όγκο νερού, είναι η τρίτη μεγαλύτερη από τις Μεγάλες Λίμνες, καθώς η Μίσιγκαν είναι μεγαλύτερη. Υπολογίζοντας με ύψος επιφανείας στα 176 μέτρα, η Χιούρον έχει όγκο 3.540 κυβικά χιλιόμετρα και ακτογραμμή 6.157 χιλιομέτρων, τη μεγαλύτερη από όλες τις Μεγάλες Λίμνες. Η λίμνη Χιούρον βρίσκεται στο ίδιο υψόμετρο με τη λίμνη Μίσιγκαν και συνδέονται με τα στενά Μάκινακ.
Η λίμνη αποτελείται από επιμέρους κόλπους. Ο Γεωργιανός Κόλπος είναι ένας μεγάλος κόλπος που διεισδύει στο Οντάριο του Καναδά. Αυτός ο κόλπος μαζί με το Νορθ Τσάνελ χωρίζονται από την λίμνη με το νησί Μανίτουλιν. Ο κόλπος Σαγκινάου διεισδύει στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Τα περισσότερα από τα 30.000 νησιά της λίμνης βρίσκονται στο βορειοανατολικό άκρο της λίμνης. Ανάμεσα σε αυτά βρίσκεται και το νησί Μανιτούλιν, το μεγαλύτερο νησί παγκοσμίως που βρίσκεται μέσα σε λίμνη. Άλλα νησιά βρίσκονται στο Νορθ Τσάνελ και στον Γεωργιανό Κόλπο.
Οι κύριες εισροές της λίμνης είναι από τη λίμνη Μίσιγκαν, μέσω των στενών του Μάκινακ, η λίμνη Σουπίριορ, μέσω του ποταμού Σαιντ Μαίρυς, και πολλοί άλλοι μικροί ποταμοί και ρυάκια. Η λίμνη Χιούρον εκρέει μέσω του ποταμού Σαιντ Κλαιρ στη λίμνη Σαιντ Κλαιρ και στη συνέχεια στη λίμνη Ήρι. Σχηματίζει τμήμα των συνόρων Καναδά-ΗΠΑ.
Πυξίδα

Ιστορία

Από την εποχή που ο άνθρωπος επιδόθηκε στη Nαυτιλία παρατήρησε πως ο Πολικός αστέρας παρέμενε πάντα πλησίον ενός σημείου στον ουρανό του Β. ημισφαιρίου και αυτόν χρησιμοποιούσε για πυξίδα του. Όταν ο Πολικός δεν ήταν ορατός ο ναυτιλλόμενος χρησιμοποιούσε άλλους αστέρες. Η εφεύρεση της μαγνητικής πυξίδας, προ χιλιάδων ετών ίσως, και στη συνέχεια κατά τον 20ό αιώνα της γυροσκοπικής πυξίδας στα πλοία προσφέρουν σήμερα στον ναυτιλλόμενο μια βασική μέθοδο τήρησης πορείας με επιθυμητή ακρίβεια.

Η μαγνητική πυξίδα είναι από τα παλαιότερα όργανα στη ναυσιπλοΐα που όμως η καταγωγή της δεν είναι απόλυτα ακριβής. Το 203 π.Χ. ο Αννίβας όταν αναχώρησε από την Ιταλία λέγεται ότι πλοηγός του ήταν κάποιος ονόματι Πελόρους. Ίσως η πυξίδα να ήταν ήδη σε χρήση τότε. Κανένας όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτό με βεβαιότητα. Λέγεται επίσης πως έλκει τη καταγωγή της από την Κίνα, κατ΄ άλλους ότι από εκεί εισήγαγε αυτήν ο Μάρκο Πόλο στην Ιταλία κατά τον 13ο αιώνα. Μια μαγνητική βελόνη επιπλέουσα σε δοχείο ύδατος συνιστούσε την αρχαιότερη πυξίδα.
Το 1269 ο Peter Peregrinus στο βιβλίο του "Epistola de Magnete" έγραψε για "την στηριζόμενη επί αξονίσκου επιπλέουσα βελόνη με γραμμή πίστεως" και λέγεται πως ήταν εφοδιασμένη με υποτυπώδεις διόπτρες για λήψη διοπτεύσεων. Η πιστότητα της σημερινής μαγνητικής πυξίδας ανάγεται όμως στο μόλις πρόσφατο παρελθόν. Πριν από 100 περίπου χρόνια ο Λόρδος Κέλβιν τελειοποίησε την μαγνητική πυξίδα η οποία χρησιμοποιείται σήμερα.
Το ανεμολόγιο της πυξίδας, κατά την παράδοση χρονολογείται από τον 14ο αιώνα όταν ο Φλάβιο Τζιόια (Flavio Gioja) από το Αμάλφι προσάρμοσε τεμάχιο μαγνήτη κάτω από φύλλο χάρτου, όμως αυτό καθ΄ αυτό το ανεμολόγιο είναι αρχαιότερο της πυξίδας καθόσον αποτελούσε τον ανεμοδείκτη των αρχαίων Ελλήνων από την πρώιμη ακόμη ναυσιπλοΐα τους και πολύ - πολύ πριν ακόμη ανεγείρουν το 100 π.Χ. τον "Πύργο των Ανέμων" με τις οκτώ πλευρές που είναι και οι κύριες σήμερα κατευθύνσεις του ορίζοντα.
1021 Φλαμαριό

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φλαμαριό εκτιμάται σε 99,93 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι F, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0458. Ο Φλαμαριό περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 12 ώρες και 8,8 λεπτά.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1992–93

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία μετείχαν 37 ομάδες σε 3 ομίλους.

Γ κατηγορία

Στην Γ κατηγορία μετείχαν 39 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
11 Φεβρουαρίου 1993 Π.Α.Ε Πύργος - Αίας Γαστούνης 1-2 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Φρειδερίκος Α΄ του Μπερκ-Άλτενα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη του Μπερκ-Άλτενα και της Αδελαΐδας των Κούυκ, κόρης του Ερρίκος Α΄ κόμη φον Άρνσμπερκ. Είναι ο ιδρυτής ιδιαίτερου κλάδου, που από τον γιο του θα ονομαστεί του Λα Μαρκ.
Το 1180 απεβίωσε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος αδελφός του έλαβε το βορειο-δυτικό μέρος της κομητείας, με το όνομα Ίζενμπερκ, ενώ ο Φρειδερίκος Α΄ το νοτιο-ανατολικό με το κάστρο Άλτενα.
Το 1198 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφος Α΄. Το 1225 ο εξάδελφος του Αδόλφου Α΄, ο Φρειδερίκος κόμης του Ίζενμπουρκ, ήταν ύποπτος για τον φόνο του Ένγκελμπερτ Α΄ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας· του αφαιρέθηκε το Ίζενμπουρκ και δόθηκε στον Αδόλφο Α΄, ο οποίος έφτιαξε έτσι την κομητεία του Λα Μαρκ. Ο κλάδος, που ίδρυσε ο πατέρας του, ονομάστηκε του Λα Μαρκ.
Χάραμα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Χάραμα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, νότια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχει 57  χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο, 57 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Καρπενήσι και 1 χλμ. ΝΑ. από τη γέφυρα Επισκοπής που ενώνει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγαλιανού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Αγαλιανό και τα Λακώματα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγαλιανού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 9 κατοίκους.
Κυβερνείο Καλγιούμπια

Γεωγραφία

Βρίσκεται στο Δέλτα του Νείλου, δίπλα στο Κάιρο και μεγάλο μέρος του κυβερνείου είναι τμήμα του Μητροπολιτικού Καΐρου. Συνορεύει με το Κυβερνείο Γαρμπία,  στα ανατολικά με το Κυβερνείο Σαρκία, στα νότια με το Κυβερνείο Καΐρου και δυτικά με το Κυβερνείο Μενούφια.

Ιστορία

Το 1913 το κυβερνείο είχε 434,575 κατοίκους κι έκταση 923 τργ χλμ, στην απογραφή του 1937 είχε 607.304 κατοίκους κι έκταση 953 τργ χλμ, στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και πληθυσμό 693.908 κατοίκους.
Ναβαρίνον ΙΙΙ (φρεγάτα)

Δράση

Η φρεγάτα Ναβαρίνο ΙΙΙ, καθελκύστηκε στο Ναυπηγείο 'Koninlijke Maatschappij de Shelde' (Royal Shelde) στο Vlissingen της Ολλανδίας την 13η Ιουλίου 1978, σε εκτέλεση παραγγελίας του Βασιλικού Ναυτικού της χώρας. Εντάχθηκε στο Ολλανδικό Ναυτικό στις 24 Απριλίου 1980, με την ονομασία Van Kinsbergen f809). 
Όταν οι φρεγάτες τύπου S αποσύρθηκαν από το Ολλανδικό Ναυτικό, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενδιαφέρθηκε να τις αποκτήσει ώστε να αντικαταστήσει τον στόλο των αντιτορπιλικών του, λόγω της μεγάλης ηλικίας και των υψηλών αναγκών επάνδρωσης που είχαν τα τελευταία. Η ύψωση της ελληνικής σημαίας στη φρεγάτα πραγματοποιήθηκε στις 1 Μαρτίου 1995 στο Den Helder της Ολλανδίας. Το σκάφος κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 15 Μαΐου 1995.

Χαρακτηριστικά

Όπως όλες οι φρεγάτες τύπου S, η φρεγάτα ΝΑΒΑΡΙΝΟ έχει ολικό μήκος 130μ., μέγιστο πλάτος 14,6 και μέγιστο βύθισμα 6μ. Με πλήρες φορτίο, το σκάφος έχει εκτόπισμα 3.600 τόνων. Την κίνηση εξασφαλίζουν 2 κινητήρες Rolls Royce OLYMPUS (56.800 HΡ) και δύο κινητήρες Rolls Royce TYNE 10, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται μέγιστη ταχύτητα 30 κόμβων (αν και η συνήθης επιχειρησιακή ταχύτητα είναι 20 κόμβοι).
Στη φρεγάτα υπάρχει υποδομή για την ενδιαίτηση 198 ατόμων.
Η φρεγάτα ΝΑΒΑΡΙΝΟ δύναται να πλήξει εγγείς στόχους επιφανείας με το πυροβόλο 76 χιλιοστών (ΟΤΟ ΜΕLARA), και απομακρυσμένες μονάδες επιφανείας με κατευθυνόμενα βλήματα HARPOON (δύο συστοιχίες των τεσσάρων βλημάτων). Η αντιαεροπορική άμυνα της φρεγάτας εξασφαλίζεται με το σύστημα κατευθυνομένων βλημάτων SEA SPARROW. Επίσης η φρεγάτα είναι σε θέση να αναλάβει ανθυποβρυχιακές αποστολές χρησιμοποιώντας τορπίλες 324 χιλιοστών. Για την άμυνα του σκάφους, διατίθεται σύστημα ηλεκτρονικών αντίμετρων (SUPER R.B.O.C.) και πυροβόλο  Phalanx Mk15 CIWS 20 χιλιοστών. Τέλος, το πλοίο δύναται να μεταφέρει δύο ελικόπτερα και να τα χρησιμοποιεί εναλλάξ ή ταυτόχρονα σε διάφορες αποστολές.
Δημήτριος Τριγγέτας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κορώνη τον Νοέμβριο του 1814. Πατέρας του ήταν ο Διονύσιος Τριγγέτας.
Μπήκε στο Κεντρικό Στρατιωτικό Σχολείο (στη Σχολή Ευελπίδων) και αποφοίτησε με τον βαθμό του ανθυπασπιστή, και κατατάχτηκε στο σώμα του Μηχανικού την 1η Νοεμβρίου του 1833. Πήρε προαγωγή σε βαθμό λοχαγού το 1847 και υπηρέτησε ως Διευθυντής του Μηχανικού στο Ναύπλιο μέχρι το 1859, οπότε έγινε ταγματάρχης και αποχώρησε από την διεύθυνση.
Με την μεταπολίτευση ανέλαβε την Διεύθυνση των Βασιλικών Ανακτόρων και ταυτόχρονα διορίστηκε τον Οκτώβριο του 1862 Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου των Στρατιωτικών. Από εκεί ακολούθησε πολιτική καριέρα, εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής Πυλίας (αρχικά στη Β' Εθνική Συνέλευση του 1862) και χρημάτισε συγχρόνως Υπουργός των Στρατιωτικών το 1864 στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη και Θ. Ζαΐμη. Έγινε Αντισυνταγματάρχης το 1868 και διετέλεσε Υπουργός των Ναυτικών επί του Υπουργείου Ζαΐμη μέχρι της 27ης Δεκεμβρίου του 1869.
Διορίστηκε Γενικός Πρόξενος στην Αλεξάνδρεια, και τον Φεβρουάριο του 1874 ξαναέγινε Υπουργός των Στρατιωτικών.
Τιμήθηκε με το παράσημο των Ταξιαρχών.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 1886.