Οικογένεια Ραούλ

Η Οικογένεια Ραούλ, ήταν βυζαντινή αριστοκρατική οικογένεια, ίσως Νορμανδικής καταγωγής, κατά την περίοδο των Παλαιολόγων. Η θηλυκή μορφή του ονόματος ήταν Ραούλαινα. Από τον 14ο αιώνα, ήταν επίσης γνωστή ως Ράλλης ή Ράλης.

Προέλευση

Η ακριβής προέλευση της οικογένειας είναι άγνωστη. Έχει προταθεί ότι προέρχεται από τον Ρούντολφ Πήλ ντε Λαν (Rudolph Peel de Lan, αποδόθηκε σαν Ραούλ ο Λυκοδέρμων), έναν Νορμανδό που στάλθηκε ως πρεσβευτής στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Γ΄ Βοτανειάτη (1078 - 1081) και τον οποίο η Άννα Κομνηνή τον αναφέρει ως «Ραούλ» στην Αλεξιάδα. Μια άλλη άποψη είναι ότι ο Ραούλ ήταν ένα άλλος πρέσβης όπου ήλθε στην Κωνσταντινούπολη το 1080, αδελφός του Ρογέρου (Roger) "ο γιος του Dagobert", ο οποίος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς. 
Ο τελευταίος Ρογήρος ταυτίζεται με τον μέγα κύρη Κωνσταντίνο Ρογήρο που είχε γιο τον Ιωάννη Ρογήρο Δαλασσηνό. Παιδιά του Ιωάννη ήταν ο Ανδρόνικος, ο Κωνσταντίνος, ο Αλέξιος και ο , με το ίδιο όνομα και με τον τίτλο του σεβαστού Ανδρόνικος.
Το 1108, ο Ουμπέρτος (Humbert), γιος του Γραούλ (Ραούλ) και σύμβουλος του αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (1081-1118) ήταν μέρος της βυζαντινής αντιπροσωπείας που υπέγραψαν τη Συνθήκη της Δεαβόλεως. Η οικογένεια είναι λιγότερο εμφανή κατά το υπόλοιπο του αιώνα, αν και ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες, με μεγάλες εκτάσεις στη Θράκη, και μέλη της αυτοκρατορικής αριστοκρατίας. 
Το 1125 αναφέρεται ο νοβελίσιμος Νικήτας. Στα 1195, ο σεβαστός Κωνσταντίνος Ραούλ υποστήριξε τον σφετερισμό του Αλεξίου Γ΄ (r. 1195 με 1203). Ο γιος του, ο πρωτοβεστιάριος Αλέξιος Ραούλ, ήταν ένας ανώτερος στρατιωτικός ηγέτης υπό τον Ιωάννη Γ΄ (1222 με 1254), αλλά δεν ευνοήθηκε επί Θεοδώρου Β΄ Λασκάρεως (1254 έως 1258), ο οποίος του αφαίρεσε τον τίτλο του και φυλάκισε τέσσερις γιους του. Επί Μιχαήλ Η 'Παλαιολόγου (1259-1282) ο πρωτότοκος γιος του Αλεξίου, Ιωάννης Ραούλ Πετραλίφας, έγινε πρωτοβεστιάριος, ενώ ένας άλλος, ο Μανουήλ, ήταν πιγκέρνης. Ο Μανουήλ και ένας τρίτος αδελφός, ο Ισαάκ, υποστήριξαν τον Πατριάρχη Αρσένιο που ήταν κατά της Ένωσης των Εκκλησιών, ωστόσο, συνελήφθησαν και τυφλώθηκαν. Ο Ιωάννης εν τω μεταξύ είχε παντρευτεί τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, η οποία μετά το θάνατό του έγινε μοναχή και μία από τις πιο γνωστές λόγιους της Κωνσταντινούπολης στις τελευταίες δεκαετίες του 13ου αιώνα. Ο γιος τους Αλέξιος επί Ανδρόνικου Παλαιολόγου (1282-1328), ήταν μέγας δομέστικος και ένας από τους γιους του έγινε μεγάλος στρατοπεδάρχης.
Ένας άλλος Αλέξιος Ραούλ ήταν μέγας δομέστικος μετά το 1333, αλλά ο πιο αξιοσημείωτος είναι ο συγγραφέας Μανουήλ Ραούλ Μετοχίτης, ο οποίος πέρασε μέρος της ζωής του στο Δεσποτάτο του Μυστρά. Η οικογένεια στα μέσα του 14ου αιώνα εξαφανίστηκε από το προσκήνιο, εκτός τον κλάδο του Μορέως, όπου άκμασε και ήταν ενεργός μέχρι την οθωμανική κατάκτηση. Οι αδελφοί Θωμάς Ράλλης και ο Γεώργιος Ράλλης οδήγησαν μια εξέγερση εναντίον των Οθωμανών το 1458/1460. Άλλα μέλη της οικογένειας συνόδευαν την πριγκίπισσα Σοφία Παλαιολογίνα μεγάλη Δούκισσα της Μόσχας, όπου υπηρέτησαν ως διπλωμάτες. Το 1451 αναφέρεται στον Μυστρά ο Μανουήλ Ραούλ τω Οισή και το 1485 αναφέρεται ο Θωμάς Παλαιολόγος Ράλης κεφαλή της Πάτρας. Άλλα μέλη του ήταν ο Νικόλαος Ραούλ τω Οισή και ο γιος του Θεόδωρος Ραούλ τω Οισή. Γνωστός από μία προσωπογραφία είναι ο Ιωάννης Δούκας Άγγελος Παλαιολόγος Ραούλ Λάσκαρις Τορνίτζης Φιλανθρωπηνός Ασάνης το όνομα του δείχνει τις σχέσεις συγγένειας που είχε κάνει η οικογένεια με άλλες επιφανείς βυζαντινές οικογένειες.
Η οικογένεια, με το όνομα Ράλλης, έκανε κλάδους σε πολλές περιοχές , όπως στην Πελοπόννησο, Αθήνα και Χίο,  κι έπειτα σε πολλές χώρες όπως στην Ιταλία, Ρωσία, Αγγλία από το 1066 όπου το όνομα αναφέρεται σαν Ρόλινς κ.α. , Ιρλανδία, Καναδά τον 18ο αιώνα κ.α.