Infinite (άλμπουμ)

Ιστορία του άλμπουμ

Οι Deep Purple έπαιξαν για πρώτη φορά κομμάτια του νέου δίσκου στην συναυλία τους στο Λοτζ της Πολωνίας στις 25 Οκτωβρίου 2015, αν και οι συνθέσεις δεν είχαν ακόμη ολοκληρωθεί, σύμφωνα με δηλώσεις του Στηβ Μορς.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου ξεκίνησαν στα μέσα Ιανουαρίου του 2016, λίγους μήνες πριν το συγκρότημα ενταχθεί στο Rock and Roll Hall of Fame. Τα στούντιο που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το The Tracking Room και τα Anarchy Studios στο Νάσβιλ των ΗΠΑ, τα Noble Street Studios στο Τορόντο του Καναδά, τα X-Level Studios της Στοκχόλμης, τα Doron Plascow (Pluto) Studios στο Τελ Αβίβ και τα Headline Studios στο Χάρστον της Βρετανίας.
Παραγωγός του άλμπουμ ήταν και πάλι ο Μπομπ Έζριν, που είχε συνεργαστεί με τους Deep Purple στον προηγούμενο τους δίσκο, "Now What?!". Ο Έζριν συνεισέφερε και μουσικά, παίζοντας πλήκτρα, κρουστά και τραγουδώντας, ενώ γκεστ συμμετοχή πραγματοποίησε και ο κιθαρίστας Τόμι Ντινάντερ των Radioactive.
Το συγκρότημα διέκοψε τις ηχογραφήσεις τον Μάιο, για να περιοδεύσει στην Ιαπωνία. Στις 14 Ιουνίου του 2016, ο ντράμερ Ίαν Πέις υπέφερε ένα ελαφρύ εγκεφαλικό, όταν ξύπνησε και δεν είχε τον έλεγχο του δεξιού του χεριού. Η διάγνωση έγινε σε νοσοκομείο της Στοκχόλμης, όπου βρισκόταν εκείνη την περίοδο και μετά από αξονική και μαγνητική τομογραφία διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε κάποιο μόνιμο πρόβλημα.
Στα τέλη της χρονιάς, έγινε γνωστό ότι η περιοδεία του νέου άλμπουμ θα ονομάζεται Long Goodbye Tour, πυροδοτώντας τις φήμες για διάλυση του συγκροτήματος μετά από αυτήν.
Οι τίτλοι των κομματιών του άλμπουμ ανακοινώθηκαν την 1 Φεβρουαρίου του 2017, ενώ δύο ημέρες αργότερα κυκλοφόρησε το ΕΡ "Time For Bedlam", με ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις.
Στις 7 Μαρτίου 2017, το συγκρότημα κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο το πρώτο βίντεο κλιπ του δίσκου, για το κομμάτι "All I Got Is You", το οποίο αποτελείται από εικόνες προερχόμενες από το ντοκιμαντέρ "From Here To inFinite". Τρεις ημέρες αργότερα, κυκλοφόρησε το ΕΡ του ίδιου κομματιού, αποτελούμενο από πέντε κομμάτια, εκ των οποίων τα δύο είναι παλιά τραγούδια του συγκροτήματος σε ανέκδοτες εκτελέσεις τους. Στις 30 του ίδιου μήνα, το βελγικό RTBF παρουσίασε το προαναφερθέν ντοκιμαντέρ, με την παρουσία του Ρότζερ Γκλόβερ.
Στις 7 Απριλίου, την ημέρα κυκλοφορίας του άλμπουμ, η Playground, παράρτημα της Ear Music στην Σουηδία, πραγματοποίησε πάρτι για το άλμπουμ στο Hard Rock Cafe της Στοκχόλμης.

Εξώφυλλο και τίτλος

Το εξώφυλλο του δίσκου γνωστοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου του 2016, παράλληλα με το πρώτο κομμάτι που δόθηκε στην δημοσιότητα με τίτλο "Time For Bedlam". Παρουσιάζει το USCGC Healy, το μεγαλύτερο παγοθραυστικό της αμερικάνικης ακτοφυλακής. Το ίχνος που αφήνει πίσω του σχηματίζει τα γράμματα "D" και "P", αρχικά του ονόματος των Deep Purple, με τέτοιο τρόπο που φαίνεται το σύμβολο του απείρου (μτφ. Infinite).
Όταν τα μέλη του συγκροτήματος ρωτήθηκαν για τον τίτλο του άλμπουμ, ο Ρότζερ Γκλόβερ απάντησε ότι "είναι αυτό ακριβώς που ακούγεται. Δεν μπορούσαμε να βρούμε τίτλο για το άλμπουμ. Όχι ότι σκεφτόμαστε να σταματήσουμε ή κάτι τέτοιο, αλλά αφήσαμε το θέμα στην δισκογραφική εταιρεία. Αυτοί βρήκαν αυτό τον τίτλο, κυρίως γιατί το "Now What?!" είχε μία ωραία εικόνα στο εξώφυλλο - ένα ερωτηματικό - κάτι που ήταν άμεσο. Και έψαχναν για κάτι τέτοιο, οπότε μας έστειλαν μία εικόνα με το σύμβολο του απείρου".

Ανάλυση τραγουδιών

Ο δίσκος ξεκινάει με το "Time for Bedlam", του οποίου οι στίχοι αναφέρονται στην αγανάκτηση που νιώθει κάποιος εναντίον του "συστήματος". Η ένταση του σόλο πλήκτρων έδωσε την ιδέα στον Ρότζερ Γκλόβερ για τον τίτλο του κομματιού (Bedlam = φρενοκομείο) και ήταν υπό σκέψη να αποτελέσει και τον τίτλο του άλμπουμ.
Ακολουθεί το "Hip Boots", που βασίστηκε στην φράση του αμερικάνικου νότου "you can bury me up to my knees in shit, but I've got my hip boots on" (μτφ. μπορείς να με βάλεις στα σκατά μέχρι τα γόνατα, αλλά εγώ φοράω τις γαλότσες μου). Αναφέρεται στις ψηλές μπότες που φορούσαν οι σκλάβοι κατά την απόδραση τους από τον ποταμό Μισσισσιππή, κουβαλώντας μαζί τους την μουσική τους.
Τρίτο κομμάτι του άλμπουμ είναι το "All I Got is You", με τον τίτλο του να έρχεται από μία συνηθισμένη φράση του Ίαν Πέις, "Look at it this way. You've got me: all I've got is you!" (μτφ. Κοίτα προς τα εδώ, εσύ έχεις εμένα κι εγώ μόνο εσένα!). Μιλάει για ένα ζευγάρι που χωρίζει και φανερώνει την φυσικότητα του να παίζει το συγκρότημα στο στούντιο.
Το, βασισμένο στα μπλουζ, "One Night in Vegas" αναφέρεται σε έναν άντρα που πάει στο Λας Βέγκας και αφού μεθύσει, γνωρίζει μία κοπέλα και την παντρεύεται μέσα σε δέκα λεπτά. Παρά το γεγονός αυτό, παραμένουν παντρεμένοι για τριάντα χρόνια. Σύμφωνα με τον Γκλόβερ είναι αληθινό γεγονός και συνέβη σε μπασίστα ενός συγκροτήματος.
Η βάση του "Get Me Outta Here" προέρχεται από το κομμάτι "Bodyline" του "Now What?!", σε πιο αργή μορφή. Τα τύμπανα ακούγονται πιο βαριά και οι στίχοι του Γκλόβερ μιλούν για την κατάσταση του κόσμου αυτή την περίοδο.
Έκτο τραγούδι είναι το "The Surprising", το οποίο προήλθε από μία μελωδία του Στηβ Μορς, όπου το υπόλοιπο συγκρότημα ακολούθησε. Πρόχειρος του τίτλος ήταν ο "The Surprising Mr Morse" και οι στίχοι του Γκίλαν είναι διφορούμενοι, αν και ο μπασίστας του συγκροτήματος αναφέρει ότι μιλούν για τον πειρασμό.
Το "Johnny’s Band" ήταν ένα ακόμη κομμάτι του Μορς, που όμως δεν συμπάθησαν ιδιαίτερα όλοι οι μουσικοί στο συγκρότημα εξ αρχής, αλλά ο Ίαν Γκίλαν τους έπεισε να το δουλέψουν. Οι στίχοι του μιλούν για κάποια παιδιά που σχηματίζουν ένα μουσικό συγκρότημα, γνωρίζουν επιτυχία, αλλά βυθίζονται στις καταχρήσεις. Αφού διαλυθούν, απομένουν δύο μουσικοί και τελικά επανενώνονται. Ουσιαστικά, είναι η ιστορία πολλών καλλιτεχνών, οι οποίοι ένωσαν και πάλι τις δυνάμεις τους.
Το "On Top of the World" βασίστηκε σε μία ιστορία του Γκίλαν, η οποία έλαβε χώρα στην Κουάλα Λουμπούρ. Αν και ήταν ιδιαίτερα μακροσκελές, τελικά μία συντομότερη εκδοχή του κατέληξε στον δίσκο.
Προτελευταίο κομμάτι του "Infinite" είναι το "Birds of Prey". Το συγκρότημα δούλεψε πάνω σε ένα ριφ που είχε προβάρει και μετά από μία σύντομη ενορχήστρωση πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ηχογράφηση. Οι στίχοι του μιλούν για την ανθρώπινη φύση και την τάση της προς σύγκρουση.
Ο δίσκος κλείνει με την διασκευή στο "Roadhouse Blues" των The Doors, μία ιδέα του Ίαν Πέις, ο οποίος έπαιζε κατά καιρούς αυτό το κομμάτι με άλλα πρότζεκτ. Η ηχογράφηση του ολοκληρώθηκε σε διάστημα μικρότερο της μισής ώρας.

Εμπορική επιτυχία

Το "Infinite" υπήρξε το πιο επιτυχημένο άλμπουμ του συγκροτήματος από το 1990 και έπειτα, μπαίνοντας στο Top-10 σε δεκαεπτά χώρες και σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των γερμανικών και των ελβετικών τσαρτ. Μόλις στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στην Ρωσία και την Τσεχία, ενώ ανέβηκε στην έκτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών, την υψηλότερη τα τελευταία τριάντα χρόνια, πιάνοντας κορυφή στην κατηγορία των ανεξάρτητων άλμπουμ και των Rock & Metal κυκλοφοριών.
Αποτέλεσε τον όγδοο # 1 δίσκο του συγκροτήματος στην Γερμανία, ενώ η τρίτη θέση στην Ιταλία και η έκτη θέση στην Ολλανδία είναι οι υψηλότερες για τους Deep Purple από την δεκαετία του '70. Επίσης, το άλμπουμ έβαλε το συγκρότημα στους καταλόγους επιτυχιών από χώρες στις οποίες η εμπορικότητα των Deep Purple είχε πέσει μετά τα μέσα της δεκαετίας του '90, όπως στην Αυστραλία και την Πορτογαλία που μπήκε στο Top-20 και στον Καναδά που ανέβηκε στο Top-50. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έφθασε ως το # 105, με το συγκρότημα να παραμένει εκτός Top-100 από το 1990 και το "Slaves and Masters".

Περιοδεία

Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα έχει ανακοινώσει την περιοδεία Long Goodbye Tour, χωρίς να έχει αναφερθεί αν θα είναι η τελευταία στην μακρόχρονη ιστορία τους. Στην συγκεκριμένη περιοδεία θα συμμετέχουν και οι Alice Cooper και Edgar Winter Group. Η πρώτη τους εμφάνιση θα πραγματοποιηθεί στη Romexpo Arena του Βουκουρεστίου στις 13 Μαΐου 2017, για να συνεχίσουν σε όλη την Ευρώπη μέχρι τις αρχές Ιουλίου. Στην συνέχεια, θα περιοδεύσουν για ένα μήνα στη Βόρεια Αμερική, πριν επιστρέψουν για πέντε συναυλίες στην Μεγάλη Βρετανία το Νοέμβριο.