google/wiki40b huggingface dataset:
Πόλη που μαθαίνει

Περιγραφή

Η δια βίου μάθηση αποτελεί το θεμέλιο για μια βιώσιμη κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική ανάπτυξη. Η ιδέα της μάθησης καθ 'όλη τη διάρκεια του βίου είναι βαθιά ριζωμένη σε όλους τους πολιτισμούς. Ωστόσο, καθίσταται όλο και πιο επιτακτική στον σημερινό, δυναμικά μεταβαλλόμενο κόσμο, όπου συνεχώς επαναπροσδιορίζονται κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά πρότυπα. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι δια βίου εκπαιδευόμενοι - οι πολίτες, δηλαδή, που αποκτούν νέες γνώσεις, δεξιότητες και συμπεριφορές σε ένα ευρύ φάσμα γνωστικών πεδίων - είναι καλύτερα εξοπλισμένοι στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν στις αλλαγές του περιβάλλοντός τους. Η διά βίου μάθηση και η κοινωνία της μάθησης οφείλουν, κατά συνέπεια, να διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στην ενίσχυση των πολιτών και στην πραγματοποίηση της μετάβασης σε αειφόρες κοινωνίες.
Ενώ οι εθνικές κυβερνήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη δημιουργία στρατηγικών για την οικοδόμηση κοινωνιών μάθησης, οι διαρκείς αλλαγές απαιτούν δέσμευση σε τοπικό επίπεδο. Μια κοινωνία μάθησης πρέπει να οικοδομηθεί βήμα βήμα: επαρχία - επαρχία, πόλη - πόλη, και κοινότητα - κοινότητα.
Τζοβάννι Μπαττίστα Πινέλλο ντι Γκιράρντι

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1544 στην Γένουα. Ήταν γόνος ευγενούς οικογένειας. Ξεκίνησε ως τραγουδιστής στην Βιτσέντσα και μετά το 1570 στην αυλή του Ίνσμπρουκ, και από εκεί συνέχισε την καριέρα του στην Πράγα στο παλάτι του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄. Όταν πέθανε ο Αντόνιο Σκαντέλλο διορίστηκε διευθυντής ορχήστρας το 1581 στην Δρέσδη. Παραιτήθηκε όμως σύντομα λόγω έντονων διαφωνιών και επέστρεψε στην Πράγα. 
Απεβίωσε στις 15 Ιουνίου 1587 στην Πράγα.
Μηχανή σειράς Α.301 ΟΣΕ

1950: Οι απαρχές της World Locomotive

Το 1953, η American Locomotive Company (Alco), εισήγαγε ένα στάνταρ σχεδιασμό ντηζελάμαξας υπό τον γενικό τίτλο DL-500 ALCO's "World Locomotive", βασισμένο πάνω στην FA-2. Η πρώτη μονάδα κατασκευάστηκε τον Μάιο του ιδίου έτους στο Μόντρεαλ του Καναδά με αριθμό 1953E και εμπορική ονομασία FD-3 και παρουσιάστηκε επίσημα στην ένωση κατασκευαστών και πρωτότυπου σιδηροδρομικού υλικού του παναμερικανικού σιδηροδρομικού συνεδρίου τον Ιούνιο, πριν μεταφερθεί στην Ισπανία για δοκιμές.

1960-1980: Τα πρώτα χρόνια στην Ελλάδα

Το 1962, οι  Σ.Ε.Κ.  υπέγραψαν την με αριθμ. 1910 σύμβαση στις 5 Ιανουαρίου 1962 για την προμήθεια δέκα δηζελαμάξων πορείας, συνολικής αξίας 2.437.400 δολαρίων ΗΠΑ. Οι μονάδες εντάχθηκαν στο δίκτυο το 1963 και αριθμήθηκαν από Α.301 έως Α.310. Δρομολογήθηκαν σε ταχείες επιβατικές και βαριές εμπορικές αμαξοστοιχίες στον άξονα Πειραιά-Θεσσαλονίκης, καθώς και στην έλξη των διεθνών δρομολογίων της περιόδους (Acropolis Express, Athens Express, Hellas Express, κλπ.) Ο αρχικός τους χρωματισμός, ήταν ασημί λωρίδες σε μπλε χρώμα. Από τις 3 μονάδες, οι 3 καταστράφηκαν σε ατυχήματα και εκποιήθηκαν. Μετά την έλευση των MLW σειράς Α.501 και Α.451, μεταφέρθηκαν στο Μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, όπου εκτελούσαν δρομολόγια προς Κοζάνη και Αλεξανδρούπολη.
Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος (βιβλίο)

Θετική υποδοχή

Ο Michael Kinsley, στην ανασκόπηση βιβλίων του The New York Times Book Review, χαιρέτησε το βιβλίο του Χίτσενς γράφοντας πως το βιβλίο είναι μια  εντυπωσιακή και απολαυστική επίθεση σε όλους. Κλείνοντας αναφέρει πως ο Χίτσενς με αυτό το βιβλίο του ξεπέρασε σε εξυπνάδα τους αντιπάλους του γράφοντας ένα βιβλίο σοβαρό και συμβατό με τις πεποιθήσεις που είχε μια ζωή. Αναφέρει η ανασκόπηση πως και ο θεός πρέπει να είναι ικανοποιημένος με το βιβλίο, γιατί ο Χίτσενς, σε αντίθεση με όσους φωνάζουν για την προσοχή του, τον αντιμετωπίζει ως ενήλικα.
Ο Bruce DeSilva θεωρεί πως είναι το καλύτερο αθεϊστικό κείμενο μετά το  «Γιατί δεν είμαι Χριστιανός» Μπέρτραντ Ράσελ το 1927. Ισχυρίζεται πως ο λόγος του Χίτσενς είναι κομψός και δεικτικός, ενώ καταλήγει πως ενώ δεν έγραψε κάτι νέο, πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο Χίτσενς γράφει εξαιρετικά καλά.
Το βιβλίο εξυμνήθηκε και από το Kirkus Reviews.

Αρνητική κριτική

Ο David Bentley Hart γράφοντας στο Χριστιανικό περιοδικό First Things, τόνισε πως το βιβλίο δεν έχει ακαδημαϊκή αυστηρότητα ούτε αυστηρή τάξη, ενώ αναφέρει πως το βιβλίο έχει πολλά ιστορικά λάθη..
Ο Ross Douthat, στο  Claremont Review of Books έγραψε πως κάθε ταλαντούχος συγγραφέας δικαιούται να βαριέται σε ένα θέμα, αλλά ο Χίτσενς το παράκανε. Ο Χίτσενς προωθεί τα επιχειρήματα του με μη αυστηρό τρόπο. "

Ιστορία πωλήσεων

Το βιβλίο εκδόθηκε την 1η Μαϊου 2007 και σε μια εβδομάδα έφτασε το No. 2 στην λίστα καλύτερων πωλήσεων της  Amazon (πίσω από το Harry Potter and the Deathly Hallows). Έφτασε το  No. 1 στο New York Times Bestseller list την τρίτη εβδομάδα
Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία

Η Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία (Association Onomastique Grecque) ιδρύθηκε το 1980 στην Αθήνα από τον Ιωάννη Θωμόπουλο.

Σκοπός

Ως κύριο σκοπό της η Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία έχει την προαγωγή της επιστήμης της Ονοματολογίας στον χώρο του Ελληνισμού με κάθε νόμιμο μέσο έχοντας ως αντικείμενο τη συλλογή, επεξεργασία και μελέτη (συγχρονική και ιστορική-ετυμολογική) των κυρίων ονομάτων: τοπωνυμίων (ονόματα τόπων), οικωνυμίων (ονόματα κατοικημένων περιοχών), ανθρωπωνυμίων (βαφτιστικά, επώνυμα/επίθετα, παρωνύμια/παρατσούκλια), ζωωνυμίων (ονόματα ζώων ή ονόματα περιοχών που πήραν την ονομασία τους με βάση κάποιο ζώο), κτλ.

Μέλη

Ως τακτικά μέλη η Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία έχει σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο των γραμμάτων όπως Ακαδημαϊκούς, Πανεπιστημιακούς, Διδάκτορες, Ερευνητές, Εκπαιδευτικούς και γενικότερα οποιονδήποτε επιδεικνύει έμπρακτο ενδιαφέρον και ασχολείται ερευνητικά με τα κύρια ονόματα (βαφτιστικά, επώνυμα, παρωνύμια, τοπωνύμια).
Παπαγεώργης

Ο ιερέας Παπαγεώργης ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από τον Λάτικα της Λιοδώρας. Πολέμησε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς και τα ανδραγαθήματα του είναι όμοια θαυματουργίας.
Αρρώστησε βαριά μετά την άλωση της Τριπολιτσάς στην επιδημία του τύφου που ξέσπασε και πέθανε.
Αγία Γοργονία

Βιογραφία

Η καταγωγή της ήταν από οικογένεια αγίων. Πατέρας της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο πρεσβύτερος, ενώ αδελφοί της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο Καισάριος Ναζιανζηνός, που τιμώνται όλοι από την εκκλησία ως άγιοι. Παντρεύτηκε έναν ισχυρό άνδρα της Πισιδίας, τον οποίο οι πηγές αναφέρουν άλλοτε ως Βιτολιανό, και άλλοτε Μελέτιο. Απέκτησε πολλούς γιους και τρεις θυγατέρες, από τις οποίες μνημονεύεται ιδίως η Αλυπανία. Αργότερα έπεισε τον σύζυγό της να ασπασθεί τον Χριστιανισμό και βαφτίστηκε μαζί του και με όλους τους γιους και εγγονούς της. Βρέθηκε δυο φορές πολύ κοντά στον θάνατο και ανάρρωσε ως εκ θαύματος. Ποδοπατήθηκε από ένα κοπάδι ζώων που της προκάλεσαν πολλά κατάγματα και εσωτερικές αιμορραγίες. Η Γοργονία αρνήθηκε να την δει γιατρός και ανάρρωσε μόνο με την ισχυρή της πίστη. Μια άλλη φορά βασανίστηκε από βαριά αρρώστια με συμπτώματα πυρετού, πονοκεφάλου, παράλυσης και σποραδικού κώματος, από την οποία ανράρρωσε αφού έλαβε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας που είχε προηγουμένως βρέξει με τα δάκρυά της προσευχόμενη μπροστά στην Αγία Τράπεζα. 
Απεβίωσε περίπου το 375 από φυσικό θάνατο, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία. Στην κηδεία της εκφώνησε λόγο ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο οποίος την εγκωμίασε με τα πιο ένθερμα και χριστιανικά λόγια.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 23 Φεβρουαρίου και η Καθολική στις 9 Δεκεμβρίου.
Alfa Romeo Giulia (2015)

Giulia Quadrifoglio

Η κορυφαία έκδοση της σημερινής Giulia ονομάζεται Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio (τετράφυλλο τριφύλλι) και μάλιστα παρουσιάστηκε πρώτη χρονολογικά ανάμεσα σε όλες τις εκδόσεις. Φέρει αλουμινένιο κινητήρα V6 σε γωνία 90° και με bi-turbo απευθείας ψεκασμού, κυβισμού 2.9 λίτρων, με σύστημα απενεργοποίησης κυλίνδρων, ιπποδύναμη 510 ίππους, επιτάχυνση 0 - 100 χλμ./ώρα σε μόλις 3,9 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 307 χλμ./ώρα. O κινητήρας αυτός είναι ένας νέος V6 σε γωνία 90°, που δεν έχει καμία σχέση με το αντίστοιχο σύνολο V6 γωνίας 60° των 3 λίτρων της Maserati. Το μπλοκ του έχει καταβολές από τον V8 κινητήρα F154 της Ferrari, κάτι που είναι εμφανές από τη διάμετρο 86,5 χιλιοστών των κυλίνδρων, ενώ μοιράζεται και τη διαδρομή με την έκδοση F154 BB που χρησιμοποιεί η Ferrari California T και την έκδοση F154 DB που χρησιμοποιεί η Ferrari GTC4Lusso T.
Αρχικά συνδυαζόταν με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Τον Ιούλιο του 2018 όμως, η εταιρεία ανακοίνωσε επίσημα ότι το 6-τάχυτο μηχανικό καταργήθηκε και ότι από την έναρξη της σεζόν του 2019 η Giulia Quadrifoglio θα προσφέρεται μόνο με το 8-τάχυτο αυτόματο.
Η έκδοση Quadrifoglio ήταν και η πρώτη με την οποία έκανε ντεμπούτο η Giulia, κατά την παρουσίασή της στις 24 Ιουνίου 2015, ταυτόχρονα με τον εορτασμό των 105 ετών της εταιρείας. Η σημερινή Alfa Romeo Giulia διαθέτει ιδανική κατανομή βάρους 50/50 ανάμεσα στους δύο άξονες. Ο αεροδυναμικός συντελεστής αντίστασης Cd της Giulia είναι μόλις 0,25 στις στάνταρ εκδόσεις, ενώ στη Giulia Quadrifoglio είναι αυξημένος στο 0,32 λόγω μιας σειράς αλλαγών ώστε να επιτύχει ένα αεροδυναμικό φορτίο 100 κιλών στα 300 χλμ./ώρα. Μάλιστα σε αυτή την έκδοση έχει ενεργή αεροδυναμική, χάρη στην ενεργή μπροστινή αεροτομή active splitter, η οποία παίρνει κλίση στις στροφές και στο φρενάρισμα με σκοπό να αυξήσει περαιτέρω το αεροδυναμικό φορτίο / αντίσταση. Η οικονομική έκδοση Advanced Efficiency έχει μειωμένο αεροδυναμικό συντελεστή αντίστασης στο 0,23.  
H αυτόματη Giulia Quadrifoglio πέτυχε χρόνο 7'32" στη πίστα του Nürburgring, επίδοση που αποτελεί το απόλυτο ρεκόρ για σεντάν στην «πράσινη κόλαση».

Άλλες εκδόσεις

Την 1η Μαρτίου 2016, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, παρουσιάστηκαν και οι πρώτες εκδόσεις turbodiesel, όλες με κυβισμό 2.2 λίτρων, αν και η μαζική παραγωγή της δεν είχε ξεκινήσει ακόμα, ενώ σύντομα προστέθηκαν και εκδοχές 2.0 λίτρων βενζίνης. Τελικώς, μετά από αρκετές διαδοχικές αναβολές, η μαζική παραγωγή της Giulia ξεκίνησε στις 19 Απριλίου 2016 και σταδιακά άρχισε η κυκλοφορία της στις διεθνείς αγορές. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία λανσαρίστηκε στις 10 Μαΐου και στην Ελλάδα στις 6 Ιουλίου.
Ιωάννης Τραμπατζής

Βίος

Ο Ιωάννης Τραμπατζής γεννήθηκε το 1813 στη Σιάτιστα του νομού Κοζάνης. Ο πατέρας του λεγόταν Μιχαήλ και η μητέρα του Πολυζώτρα. Από νωρίς μετανάστευσε στην Ρουμανία, συγκεκριμένα στην πόλη Ζλάτινα και στο Βουκουρέστι, όπου έζησε μέχρι τα γεράματα, πριν γυρίσει ξανά στην Ελλάδα. Ήταν πολύ εργατικός και επιτυχής έμπορος, και έτσι απόκτησε τεράστια για την εποχή εκείνη περιουσία. Μετά το 1878 επαναπατρίσθηκε και εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα, της οποίας έγινε δημότης.
Ο καημός του ήταν όμως να κάνει κάτι καλό για τη γενέτειρά του. Υπό τη μεσολάβηση του Ιωάννη Πάικου, ιατρού το επάγγελμα, ήλθε σε επαφή με την τότε Δημογεροντία, η οποία του πρότεινε να διαθέσει ένα ποσό για την ίδρυση ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος. Ο Τραμπατζής διέθεσε πέρα του συμφωνηθέντος ποσού και ανέγειρε το 1888 το οικοδόμημα, κατά το σχέδιο του αρχιτέκτονα Κ. Πιπιλιάγκα.
Για την κατοχύρωση του πνευματικού του έργου ο Τραμπατζής διετύπωσε δωρεά του ανεγερθέντος γυμνασίου στην Ελληνική Ορθόδοξο Κοινότητα Σιατίστης και εξασφάλισε οικονομικώς τη συντήρηση και τη λειτουργία του ιδρύματος. Με αναφορά του της 24ης Ιουνίου 1899 προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εξασφαλίζει την αναγνώριση και δημοσίευση στις στήλες της «Εκκλησιαστικής Αληθείας».
Στις 3 Ιανουαρίου 1890 απεβίωσε ο φιλογενής ευεργέτης στην Αθήνα.
Κύπελλο "ΟΧΙ" ποδοσφαίρου 1945

Η διοργάνωση

Τον Οκτώβριο του 1945 η "παράταξη του ΠΑΟ", την οποία αποτελούσαν 14 σύλλογοι της Αθήνας, δημιούργησε την "Ένωση Συνεργαζομένων Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών" (ΕΣΠΣΑ), με προσωρινό πρόεδρο τον Ανδρέα Σπανό. Τα συνεργαζόμενα σωματεία προκήρυξαν το "Κύπελλον 28ης Οκτωβρίου 1940-45 ΟΧΙ" ή Κύπελλον Αθηνών, όπως το αποκάλεσε ο τύπος για συντομία. 
Η δημιουργία της σχισματικής Ένωσης προκάλεσε την αντίδραση της ΕΠΣΑ, η οποία όρισε την έναρξη του πρωταθλήματος το ίδιο Σαββατοκύριακο με την έναρξη των αγώνων του Κυπέλλου ΟΧΙ. Η ΕΠΟ απείλησε να "θέσει εκτός νόμου" τον Παναθηναϊκό και τα συνεργαζόμενα σωματεία, αλλά παράλληλα ζήτησε τη "συμφιλίωση" με την ΕΠΣΑ, κάτι που συνέβη σύντομα και η απειλή δεν υλοποιήθηκε.
Οι αγώνες του Κυπέλλου διεξήχθησαν με σύστημα νοκ-άουτ στα γήπεδα Παναθηναϊκού και Πανελληνίου από τις 13 Οκτωβρίου ως τον τελικό που έγινε στις 4 Νοεμβρίου στο γήπεδο Λεωφόρου με νικητή τον Παναθηναϊκό. Το έπαθλο ήταν μια ασημένια πλακέτα με δάφνη και τις λέξεις "ΟΧΙ, 28η Οκτωβρίου".
Ρόκο Μπλάζεβιτς

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Σπλιτ της Κροατίας το 2001. Η μητέρα του είναι η Marija Saratlija-Blažević, επίσης τραγουδίστρια. Ο πατέρας του, ο Tonći Blažević είναι και αυτός τραγουδιστής της klapa, μουσική της Δαλματίας. Ο αδερφός του παίζει κιθάρα.

Καριέρα

Τον Ιούλιο του 2017, ο Blažević κέρδισε το Σερβικό ρεσιτάλ Pinkove Zvezdice, καθώς και τον Δεκέμβριο του 2018, όταν κέρδισε τη δεύτερη θέση στο ριάλιτι σόου, "Zvijezde". Στις 16 Φεβρουαρίου 2019, ο Blažević κέρδισε το Dora 2019 με το τραγούδι "The Dream". Ο μέντοράς του είναι ένας διάσημος Κροάτης τραγουδιστής, ο Jacques Houdek. Πολλοί άνθρωποι ονόμαζαν τον Roko "τον Κροάτη Michael Bublé" (ο Bublé είναι καναδός τραγουδιστής κροατικής καταγωγής). Ο Blažević επίσης παίζει στη μουσική του μπάντα με τους Rando και Luka, γιους των Κροατών τραγουδιστών Zlatan Stipišić Gibonni και Tomislav Mrduljaš.
Σάντσο Αλφόνσος του Αλμπουρκέρκε

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος από τα επιζήσαντα, νόθα παιδιά τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης και της ερωμένης του Ελεονόρας ντε Γουθμάν.
Γεννήθηκε στη Σεβίλη. Συμμετείχε σε μία εξέγερση των ευγενών εναντίον της δεσποτικής εξουσίας του ετεροθαλούς αδελφού του Πέτρου της Καστίλης.
Το 1374 απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών.
Ακροπόταμος Θεσσαλονίκης

Ιστορία

Ο πληθυσμός του Ακροποτάμου αποτελείται από Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο.
Μπρούνο ο Μέγας

Bιογραφία

Ήταν ο νεότερος γιος του Ερρίκου Α΄ του Κυνηγού και της δεύτερης συζύγου του Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Όθων Α΄ της Γερμανίας. Από τότε που ήταν παιδί, προοριζόταν να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία· το 953 διορίστηκε επίσκοπος Κολωνίας, θέση που είχε μείνει κενή, όταν ο προηγούμενος επίσκοπος Κορράδος ο Ερυθρός δούκας της Λοθαριγγίας, που -αν και ήταν γαμπρός του Όθωνα- εξεγέρθηκε εναντίον του. Την επόμενη χρονιά κατέστειλε οριστικά την εξέγερση και απέβαλλε τον Κορράδο από το δουκάτο της Λοθαριγγίας, τοποθετώντας στην θέση του τον αδελφό του, Μπρούνο. 
Αρχικά ο Μπρούνο ήταν δούκας σε ολόκληρη την Λοθαριγγία (Λωρραίνη)· το 959 τοποθέτησε δύο ντόπιους ευγενείς, τον Γοδεφρείδο και τον Φρειδερίκο ως μαργράβους στην Κάτω Λοθαρριγία και Άνω Λοθαρριγία αντίστοιχα. Οι δύο μαργράβοι αναγνωρίστηκαν ως δούκες ανεξάρτητων δουκάτων μετά τον θάνατο του Μπρούνο, ωστόσο το δουκάτο ενώθηκε ξανά το 1044 υπό τον Γκοθέλο Α΄. Οι συνδυασμένες δυνάμεις που είχε σαν δούκας και αρχιεπίσκοπος Κολωνίας έδωσαν στον Μπρούνο τεράστιες δυνάμεις στην αυτοκρατορία· ήταν ο δεύτερος σε ισχύ μετά τον αδελφό του αυτοκράτορα Όθωνα, αντιβασιλιάς για λογαριασμό των ανηλίκων βασιλέων της Γαλλίας Λοθαρίου και Ούγου Καπέτου. 
Απο το 961 ο Μπρούνο διορίστηκε αναπληρωτής αυτοκράτορας για λογαριασμό του αδελφού του Όθωνα την εποχή που απουσίαζε στην Ιταλία, ενώ τα βασιλικά του καθήκοντα περιλάμβαναν την κοπή νομισμάτων, τη συλλογή φόρων, αλλά και την κατασκευή οχυρώσεων. Η αυλή του Μπρούνο στην Κολωνία ήταν την εποχή του το μεγαλύτερο κέντρο τέχνης και πολιτισμού σε ολόκληρη την Γερμανία· χαρακτηριστικά, τον καθεδρικό ναό της πόλης τον πλούτισε τόσο πολύ ώστε να συναγωνίζεται τον ναό του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη.
Το 985 συμμετείχε στην λεγόμενη Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών (colloquium dominarum) ως υπερασπιστής του κληρονομικού δικαιώματος του ανiψιού του Όθωνα Γ΄ στον Γερμανικό θρόνο, μετά το τέλος του Όθωνα Β΄.
Αρκάντι Ντβορκόβιτς

Σταδιοδρομία

Το 1994 έγινε Ανώτερος εμπειρογνώμονας  Διευθύνων Σύμβουλος και επιστημονικός διευθυντής της ομάδας εμπειρογνωμόνων της Οικονομικής του Υπουργείου Οικονομικών της Ρωσίας, ενώ το 2000 εμπειρογνώμονας «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών" Τον Αύγουστο του 2000 ανέλαβε σύμβουλος του υπουργού Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Τζέρμαν Γκρέφ. Στη συνέχεια, το 2001 διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τον τον Απρίλιο του 2004  ήταν επικεφαλής της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Έπειτα, στις 13 Μαΐου 2008 ανέλαβε βοηθός του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Τέλος, στις 21 Μαΐου 2012 διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσίας εντός της κυβέρνησης Μεντβέντεφ. Στο περιοδικό Business το 2003 είχε συμπεριληφθεί στην λίστα των 50 πιο πιθανών επερχόμενων ηγετών  του κόσμου. Στις 3 Οκτωβρίου 2018 εξελέγη πρόεδρος της FIDE. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά και Ρωσικά.
Επιφάνιος Καλαφάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1912. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, εισήλθε στις τάξεις του κλήρου της Εκκλησίας της Ελλάδος ως διάκονος και στην συνέχεια το 1941, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Στην αρχή, υπηρέτησε ως εφημέριος και ιεροκήρυκας στη γενέτειρά του, στην Ιερά Μητρόπολις Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Πόρου, Τροιζήνας και Μεθάνων, ενώ στη συνέχεια διορίσθηκε πρωθιερέας του Βασιλικού Ναυτικού. Ως αρχιμανδρίτης του στόλου, είχε μεταβεί επανειλημμένα στο εξωτερικό. 
Το 1960, εκλέχθηκε από την Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Παροναξίας. Στη διάρκεια της αρχιεροσύνης του, είχε επίσης διατελέσει, και τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας και της Ιεράς Μητροπόλεως Σάμου, Ικαρίας και Κορσεών. Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου του 1990. Διάδοχος μητροπολίτης, εκλέχθηκε το 1991, ο μέχρι πρότυνος μητρολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πολυανής και Κιλκισίου, Αμβρόσιος Στάμενας.
Αθήναι (εφημερίδα)

Ιστορικό

Την εφημερίδα εξέδωσε για πρώτη φορά ο Γεώργιος Πωπ, με το πρώτο φύλλο της να κυκλοφορεί στις 20 Οκτωβρίου 1902 σε μεγάλο σχήμα εκτύπωσης. Ήταν η μόνη εφημερίδα που κόστιζε 10 λεπτά την εποχή που εκδόθηκε για πρώτη φορά. Όλες οι υπόλοιπες κόστιζαν 5 λεπτά. Όμως χάρη στο υψηλής ποιότητας περιεχόμενό της και την καλλιτεχνική της εκτύπωση, έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από το αναγνωστικό κοινό.
Ήταν τετρασέλιδη και η πρώτη που δημοσίευσε καλλιτεχνικά κλισέ. Στο διάστημα 1907-1912 διένειμε δωρεάν μηνιαίο φιλολογικό παράρτημα με μεταφράσεις ξένων λογοτεχνικών κειμένων, κείμενα Ελλήνων λογοτεχνών και θέματα επιστημονικού ενδιαφέροντος. Κατείχε την πρωτιά στην κυκλοφορία, πουλώντας 2.000 φύλλα στην Αθήνα και στον Πειραιά και 3.000 στην επαρχία. Είχε επίσης πολλούς αναγνώστες συνδρομητές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό.
Μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας ήταν οι Εμμανουήλ Λυκούδης, Σπύρος Παγανέλης, Θεόδωρος Βελλιανίτης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Γεώργιος Τσοκόπουλος, Πολύβιος Δημητρακόπουλος, Νικόλαος Ποριώτης, Γεώργιος Κορομηλάς, Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, Παναγιωτίδης και πολλοί άλλοι. Η τιμή της κατέβηκε στα 5 λεπτά μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, ενώ έγινε και εξασέλιδη. Είχε ανεξάρτητη γραμμή και δεν υποστήριζε κανένα κόμμα.
Με το στρατιωτικό κίνημα του 1922, η εφημερίδα διέκοψε την κυκλοφορία της για να μην υποτάξει τις απόψεις της στις επιλογές του νέου καθεστώτος. Με την επάνοδο στην πολιτική ομαλότητα, το 1924 επανακυκλοφόρησε υπό τη διεύθυνση του Δ. Μοσχονά. Αλλά ένα χρόνο αργότερα την έκλεισε η δικτατορία του Πάγκαλου, επειδή ακολουθούσε σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή. Έκτοτε δεν επανακυκλοφόρησε.
Ντάβιντ Στράους

Αρχική Ζωή

Γεννήθηκε στο Ludwigsburg, κοντά στην Στουτγκάρδη . Σε ηλικία 12 ετών στάλθηκε σε ευαγγλικό σχολείο για να προετοιμαστει για σπουδές στην θεολογία. Αργότερα φοίτησε στο University of Tübingen

Das Leben Jesu

Το έργο του Das Leben Jesu, kritisch bearbeitet (Η ζωή του Ιησού, κριτικά εξεταζόμενη) προκάλεσε αίσθηση. Ενώ δεν αρνιόταν πως ο Ιησούς όντως υπήρξε, υποστήριξε πως οι ιστορίες με τα θαύματα δεν ήταν πραγματικά γεγονότα. Ο Carl August von Eschenmayer έγραψε μια ανασκόπηση το 1835, με τιλτο «Ο Ιούδας Ισκαριώτης των ημερών μας» στην οποία ο Στραους χαρακτηριζόταν ως το νόμιμο παιδί του γάμου της θεολογικής άγνοιας και θρησκευτικής έλειψης ανεκτικότητας, ευλογημένη από την υπνοβατούσα φιλοσοφία.» Ο The Earl of Shaftesbury χαρακτήρισε μια μετάφραση ως «το πιο σάπιο βιβλίο το οποίο ξεπετάχθηκε από τα σαγόνια της κόλασης» " Οταν ο Στράους έλαβε την έδρα της θεολογίας στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, προκάλεσε αντιδράσεις ωστε οι αρχές τον επαυσαν πριν καν ξεκινήσει να εργάζεται.
Κούμπαο

Ονομασία

Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν Χρυσάμπελος από τις πλούσιες ποικιλίες των αμπελώνων που καλλιεργούνταν εκεί. Υπαγόταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι και Καζά Ραιδεστού και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηρακλείας.

Στοιχεία

Το 1873 είχε 2.500 κατοίκους, ένα σχολείο κοινό με 110 μαθητές και ένα δάσκαλο, μια Δημοτική Σχολή με 120 μαθητές και 2 δασκάλους και ένα Παρθεναγωγείο με 40 μαθητές και έναν δάσκαλο. Το 1905 είχε 3.250 κατοίκους και τον ίδιο αριθμό σχολείων.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αμπελουργία, την αλιεία και το εμπόριο, ενώ τα προϊόντα τους προωθούνταν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Ραιδεστού. 
Είχε 2 εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα (1837) και της Αγίας Παρασκευής. Υπήρχαν 6 αγιάσματα, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Γαλατερής, της Αγίας Κυριακής, των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας. 
Στο Κούμβαο γεννήθηκε το 1844 ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Ηρακλείας και Ραιδεστού.
Ανδρέας Πασιουρτίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Πασιουρτίδης γεννήθηκε στην Λάρνακα στις 25 Νοεμβρίου 1984. Σπούδασε νομική στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 2008. Ακολούθησες μεταπτυχιακές σπουδές νομική στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, στο πρόγραμμα  LLM in Commercial Law (εμπορικό δίκαιο), με εξειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο, στο Τραπεζικό Δίκαιο, στο Δίκαιο των Συμβάσεων και στο Δίκαιο Τεχνολογίας και Πληροφοριών. Αφότου εργάστηκε για τρία χρόνια ως δικηγόρος, το 2014 δημιούργησε την δική του δικηγορική εταιρεία. 
Είναι νυμφευμένος με την Τάρσια Σταύρου και έχει ένα παιδί.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο των σπουδών του συμμετείχε στην Προοδευτική Κίνηση Φοιτητών. Το 2010 έγινε μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρνακας και του Παγκύπριου Δικηγοριού Συλλόγου.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΑΚΕΛ στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας, Γιώργου Γεωργίου ως ευρωβουλευτή στις Ευρωεκλογές του 2019, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 28 Ιουνίου 2019 ο Ανδρέας Πασιουρτίδης ως πρώτος επιλαχών.
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών.
Γεώργιος Μυλωνάς (αρχαιολόγος)

Βιογραφία

Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1898 στη Σμύρνη. Σπούδασε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1922 ενώ υπηρετούσε με τον ελληνικό στρατό στη Μικρά Ασία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1927. Το 1929 ολοκλήρωσε και δεύτερο διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ. Διετέλεσε επίκουρος καθηγητής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου (1929) καθώς και στο Πανεπιστημίου του Ιλινόις (1931-1933) και από το 1933 ανέλαβε τη θέση Καθηγητού Αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον του Σαιντ Λούις. Στο Σαιντ Λουις δίδαξε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1966, χρόνια κατά τα οποία υπηρέτησε και ως Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας της Τέχνης και Αρχαιολογίας και Διακεκριμένος Καθηγητής.  
Το 1950 υπήρξε καθηγητής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα καθώς και στη περίοδο 1963-1964. Το 1954 δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ειδικός σύμβουλος του Βασιλέως Παύλου επί θεμάτων του αντικειμένου του, καθώς και στη συνέχεια του Βασιλέως Κωνσταντίνου Β΄ για την ίδρυση του Διεθνούς Αμφικτιονικού κέντρου των Δελφών. 
Το 1970 έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Διηύθυνε ανασκαφές στην Όλυνθο, Άγιο Κοσμά Αττικής, Ελευσίνα, Ακροπόταμο Καβάλας και κυρίως στις Μυκήνες. To 1987 τιμήθηκε με το βραβείο «Ολυμπία», από το ίδρυμα "Αλέξανδρος Ωνάσης".
Πέθανε στην Αθήνα, ενώ διατελούσε γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών στις 17 Απριλίου 1988. Η ταφή του έγινε στις Μυκήνες.