google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Όλγα

Καταγωγή και πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Πσκοβ, μεταξύ 890 και 925 - η ακριβής ημερομηνία γέννησης είναι άγνωστη- και ήταν κόρη βαράγγων ευγενών - το αυθεντικό σκανδιναβικό της όνομα ήταν Χέλγκα (Helga). Για το ακριβές έτος γέννησής της δεν είμαστε βέβαιοι. Το μεταγενέστερο Πρώτο Χρονικό την τοποθετεί το 879, όμως με βάση αυτή τη χρονολογία φαίνεται πως γέννησε το μοναχογιό της Σβιάτοσλαβ σε ηλικία άνω των 60 ετών! Πιθανότερο είναι να γεννήθηκε το 889.
Σε πολύ νεαρή ηλικία (~903) η Όλγα παντρεύτηκε το ρουρικίδα Ιγκόρ, μετέπειτα αρχηγό του Κράτους των Ρως, και εγκαταστάθηκε στο Κίεβο.

Διοίκηση

Ο σύζυγός της δολοφονήθηκε το 945 από τους Δρεβλιανούς κατά τη συλλογή φόρου υποτέλειας, με αποτέλεσμα ο θρόνος να περάσει στο μικρό γιο τους Σβιάτοσλαβ που ήταν ακόμη βρέφος. Έτσι η Όλγα ανέλαβε χρέη επιτρόπου μέχρι την ενηλικίωσή του, ασκώντας για σχεδόν δύο δεκαετίες την πραγματική εξουσία στο κράτους.
Πρώτο μέλημά της ήταν να λάβει εκδίκηση για το χαμό του άνδρα της, πράγμα που έπραξε με μεγάλη αγριότητα. Σε μια εποχή που δεν υπήρχε γραπτή καταγραφή και είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την αλήθεια από το παραμύθι, λέγεται ότι κατέσφαξε πολλούς Δρεβλιανούς και έκλεισε άλλους ζωντανούς μέσα σε πλοία, τα οποία κατόπιν βύθισε. Άλλοι εκτελέσθηκαν στην πυρά, ενώ τέλος μαρτυράται η εξής χαρακτηριστική ιστορία: Ενώ πολιορκούσε μια πόλη, υποσχέθηκε να αποχωρήσει εάν κάθε σπίτι τής χάριζε από ένα οικόσιτο περιστέρι για εξευμενισμό. Οι πολιορκημένοι την πίστεψαν και της παρέδωσαν τα δώρα, αλλά καθώς αποχωρούσε η Όλγα έβαλε φωτιά στα πόδια των περιστεριών. Αυτά τρομαγμένα γύρισαν ενστικτωδώς στις εστίες τους, βάζοντας φωτιά στις ξύλινες στέγες των σπιτιών. Έτσι κάηκε ολόκληρη η πόλη.

Θρησκευτική ηγέτης

Σε θρησκευτικό επίπεδο, η Όλγα ήταν ο πρώτος ηγέτης των Ρως που εγκατέλειψε τον παγανισμό για το χριστιανισμό. Η βάπτισή της έγινε το 955 μ.Χ. με μεγάλη επισημότητα στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε το χριστιανικό όνομα Ελένη από τη νονά της Ελένη Λεκαπηνή, σύζυγο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ'. Μία άλλη επίσκεψή της στην Πόλη, δύο χρόνια αργότερα, περιγράφεται λεπτομερώς από τον Κωνσταντίνο στο σύγγραμμά του De Ceremoniis Aulae Byzantinae. Σλαβικές πηγές αναφέρουν ότι ο Κωνσταντίνος εντυπωσιάσθηκε από την ομορφιά της και την ζήτησε σε γάμο, φήμη όμως που αναιρείται τόσο από την ηλικία της όσο και από το γεγονός ότι ήδη ο Κωνσταντίνος ήταν παντρεμένος.

Τελευταία χρόνια

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, μετά την ενηλικίωση του Σβιάτοσλαβ και τη λήξη της επιτροπείας (965), τα πέρασε στο κάστρο του Βίσγκοροντ κοντά στο Κίεβο μαζί με τα εγγόνια της. Ένας από τους εγγονούς της, ο Βλαδίμηρος, θα γινόταν αργότερα ο ηγέτης των Ρως που εισήγαγε το χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους. Ταυτόχρονα η Όλγα ασκούσε την εσωτερική διοίκηση, αφού ο Σβιάτοσλαβ απουσίαζε διαρκώς σε μακροχρόνιες εκστρατείες. 
Ο θάνατος την βρήκε σε προχωρημένη ηλικία το 969. Για τις προσπάθειές της να διαδώσει το χριστιανισμό στην επικράτεια των Ρως ανακηρύχθηκε αγία και ισαπόστολος από την ρωσική ορθόδοξη εκκλησία το 1587. Η μνήμη της εορτάζεται την ημερομηνία του θανάτου της (σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο), στις 11 Ιουλίου.
Γκενάντι Βολνόφ

Βιογραφία και καριέρα

Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1939 στη Μόσχα. Ξεκίνησε παίζοντας στην ομάδα Μπουρεβέστνικ (Burevestnik) της Μόσχας, από το 1956 ως το 1958. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας (1958-1970) με την οποία κατέκτησε 10 συνολικά πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης (1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1969, 1970) και 3 πρωταθλήματα στην Ευρωλίγκα (1961, 1963, 1969). Κατέκτησε επίσης ένα χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1967, 1 χάλκινο μετάλλιο στην ίδια διοργάνωση του 1963 και 6 χρυσά μετάλλια σε ισάριθμα Ευρωμπάσκετ (1959, 1961, 1963, 1965, 1967, 1969).

Ολυμπιονίκης

Ο Βολνόφ κέρδισε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, με την ομάδα της ΕΣΣΔ. Κέρδισε δύο ασημένια μετάλλια στις Θερινές Ολυμπιάδες του 1960 και του 1964. Επίσης, κατέκτησε 1 χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968.

Θάνατος

Ο ολυμπιονίκης απεβίωσε στις 15 Ιουλίου του 2008 σε ηλικία 67 ετών.
Ιησούς στην έρημο

Ιστορική αναδρομή

Το θέμα του πειρασμού απασχολούσε τον Κραμσκόι από τις αρχές της δεκαετίας του 1860, όταν και αποτύπωσε το πρώτο σχέδιο του πίνακα. Η πρώτη έκδοση του πίνακα χρονολογείται το 1867, και απορρίφθηκε από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, λόγω του όρθιου σχήματός του. Ακολούθησε μια νέα απόδοση σε πλατύτερο σχήμα με την έρημο στο υπόβαθρο. Πελάτης του πίνακα ήταν ο Τρετυάκοφ, που πλήρωσε 6000 ρούβλια.

Περιγραφή του πίνακα

Ο Ιησούς στην έρημο ανήκει στον κύκλο των έργων του Κραμσκόι με θέμα τον Χριστό. Χρησιμοποιεί κυρίως ψυχρά χρώματα για την απόδοση της αυγής. Ο Ιησούς παρουσιάζεται σκεπτικός, ενώ είναι ντυμένος με μελανό και ερυθρό μανδύα.

Κριτικές

Ο πίνακας έτυχε ευρείας αναγνώρισης και φιλοξενήθηκε στην δεύτερη έκθεση των Πιριντβίζνικι το 1873.
Επίκτητος

Βίος

Ο Επίκτητος αναφέρεται ως παιδί δούλων και φέρεται ότι γεννήθηκε στην Ιεράπολη της Φρυγίας (Izmit, σημερινή Τουρκία), εξ ου ενίοτε και το προσωνύμιο Ιεραπολίτης. Φθάνοντας στη Ρώμη, τον αγόρασε ο Επαφρόδιτος, ο οποίος ήταν απελεύθερος του Νέρωνα. Ο Επίκτητος υπήρξε θύμα του Επαφρόδιτου. Ο δεύτερος του έβαλε το πόδι σ'ένα μάγγανο και το έσφιγγε, για να τον κάνει να χάσει τη στωικότητά του και να φωνάξει. «Θα μου σπάσεις το πόδι», τον προειδοποίησε ο Επίκτητος, αλλά ο Επαφρόδιτος συνέχισε το σφίξιμο, μέχρι που έγινε το κακό. «Δε στο είπα πως θα μου σπάσεις το πόδι;» αρκέστηκε να πει ο Επίκτητος.  Σε αυτή την περίοδο φαίνεται πως παρακολούθησε τα μαθήματα φιλοσοφίας του Μουσώνιου Ρούφου και συνόψισε τη φιλοσοφία του στις λέξεις «ανέχου και απέχου» (στα νέα ελληνικά: « Να έχεις υπομονή και αντοχή »). Όταν στη συνέχεια έγινε απελεύθερος, εγκαταστάθηκε για λίγο καιρό στη Ρώμη, όπου ζούσε σε μια καλύβα που έμενε πάντα ανοιχτή. Εξαιτίας διατάγματος του Δομιτιανού το 93, διώχνονται όλοι οι φιλόσοφοι από την Ιταλία και ο Επίκτητος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρώμη και να μεταβεί στη Νικόπολη της Ηπείρου (Νομός Πρέβεζας), όπου ίδρυσε φιλοσοφική σχολή. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγεται ο ιστορικός και έπαρχος της Καππαδοκίας Φλάβιος Αρριανός από τη Νικομήδεια, ο οποίος συγκέντρωσε τις ομιλίες του, από τις οποίες διασώζονται μόνο τα τέσσερα πρώτα βιβλία. Έπειτα έβγαλε από αυτές ένα απάνθισμα σκέψεων που είναι γνωστές με το όνομα «Εγχειρίδιον Επικτήτου».

Φιλοσοφία

Ο Επίκτητος ανέπτυξε ένα φιλοσοφικό σύστημα που θεμελίωνε σε βάσεις από την ηθική του Σενέκα και το οποίο ήταν κυρίως ένα είδος θρησκευτικής διδασκαλίας που έμοιαζε πολύ με τον χριστιανισμό. Επίκεντρο της φιλοσοφίας του Επίκτητου είναι ο άνθρωπος και η εκπαιδευτική αγωγή του με έμφαση στην ηθική. Η εκπαίδευση για τον φιλόσοφο είναι το μέσο με το οποίο μπορεί να κατοχυρώσει ο άνθρωπος την ελευθερία του. Μέσω της άσκησης της φιλοσοφίας ο άνθρωπος μπορεί να διακρίνει τα πράγματα που βρίσκονται υπό την εξουσία του από εκείνα που δεν βρίσκονται υπό την εξουσία του. Κατά τον Επίκτητο, η έννοια της ευδαιμονίας εδράζεται στη γνώση των «εφ' ημίν» (στα οποία υπάγονται οι προσωπικές μας πράξεις, οι σκέψεις κλπ.) και των «ουκ εφ' ημίν» (στα οποία υπάγονται ο πλούτος, η δόξα κλπ.).

Έργα

Όπως προειπώθηκε ο Φλάβιος Αρριανός ήταν εκείνος ο οποίος κατέγραψε τις φιλοσοφικές απόψεις του σε οκτώ βιβλία με τον γενικό τίτλο Διατριβαί, από τα οποία όμως έχουν διασωθεί μόνον τέσσερα. 
Ο Αρριανός είναι και ο καταγραφέας της διδασκαλίας που παρατίθεται στο Εγχειρίδιον, ένα είδος συνοπτικής παρουσίασης των Διατριβών. 
Το έργο του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τους φιλοσόφους του Νεοπλατωνισμού αλλά και από την χριστιανική Εκκλησία. 
Από τον Σιμπλίκιο διασώθηκε ένα υπόμνημα γραμμένο τον 6ο αι. και από τον Γεώργιο Λεκαπηνό άλλο ένα γραμμένο κατά τον 14ο αι. 
Το συνολικό έργο του μεταγράφηκε σε μικρογράμματη γραφή (Στουδιτική) κατά το 900 υπό την επιμέλεια του Αρέθα.
Χλωμός Κερκύρας

Ονομασία

Πολλά έχουν υποστηριχθεί κατά καιρούς για τη γραφή και την ιστορία της λέξης «Χλομός».
Μια εκδοχή είναι ότι προέρχεται από το φυτό «σπλόνος» (γνωστό στους κατοίκους αφού το χρησιμοποιούσαν για να ζαλίζουν (σπλονίζουν) τα ψάρια της Λίμνης και να τα πιάνουν. Έτσι  έχουμε σπλόνος - φλόμος (φλομώνω) – χλόμος - χλομός.  Άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το τοπωνύμιο της Κεφαλληνίας, Κουλούμι, λατινικά Κολόμο (1261) – Κλόμο -  Χλόμο - Χλομός.  Μια τρίτη άποψη υποστηρίζει ότι προέρχεται από τη χλομάδα των κατοίκων που είχαν έρθει από την  παραλίμνια περιοχή «Κορίσσια», που τη μάστιζε η ελονοσία, έτσι έχουμε Χλομός ή Χλωμός. Τέλος είναι πιθανό να προέρχεται από το Χλομούτσι που είναι κάστρο στην Ηλεία της Πελοποννήσου  1200 μ.χ. CLERMONT ή ΧΛΟΜΟΥΤΣΙ.
Αλμπαντέ Αμπουμπά

Προφίλ

Ο Αμπουμπά ανήκει στη φυλή Φουλά Μπορόρο Γουοντααμπέ από την περιοχή του Κάο, στην περιφέρεια Τσιν-Ταμπαραντέν. Έχει υπηρετήσει ως υποέπαρχος της επαρχίας Αρλίτ, στο διαμέρισμα Ταχούα Διορίστηκε υπουργός εσωτερικών από τον πρόεδρο Μαμαντού Ταντζά στις 8 Νοεμβρίου 2002. Το Δεκέμβριο του 2004 έμεινε εκτός χαρτοφυλακίου εξαιτίας του γεγονότος ότι ήδη ήταν άλλοι δύο υπουργοί από το ίδιο διαμέρισμα με τον Ουμαρού. Έτσι ο Ουμαρού έγινε σύμβουλος του προέδρου, με βαθμό υπουργού. Εν συνεχεία ο Αμπουμπά διορίστηκε ξανά υπουργός την 1η Μαρτίου του 2007 και στις 9 Ιουνίου του 2007, στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σεϊνί Ουμαρού, προήχθη στο αξίωμα του υπουργού προεδρίας για εσωτερικά ζητήματα, για τη δημόσια τάξη και για την αποκέντρωση.
Μετά την παραίτηση του Ουμαρού από την πρωθυπουργία στις 23 Σεπτεμβρίου του 2009, για να είναι υποψήφιος στις εκλογές για κοινοβούλιο του Οκτωβρίου, ο Αμπουμπά διορίστηκε αντικαταστάτης του. Έγινε προσωρινά πρωθυπουργός την ίδια ημέρα.
Στις 2 Οκτωβρίου του 2009 τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Αλί Μπαντζό Γκαματιέ.
Semper fidelis

Η έκφραση Semper fidelis είναι μια λατινική έκφραση η οποία σημαίνει: "Για πάντα πιστός" ή "Για πάντα εύπιστος". Χρησιμοποιείται ευρέως ως μόττο σε στρατιωτικές μονάδες ή τάγματα.Στις ΗΠΑ αποτελεί ρητό του σώματος των πεζοναυτών.
Σπυρίδων Δενδρινός

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1811 στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του χρημάτισε εκεί αντιπρόσωπος, δηλαδή πρεσβευτής της Επτανησιακής Πολιτείας. Το 1821 με τις σφαγές των Χριστιανών η οικογένειά του ακολούθησε την Ρωσική πρεσβεία και κατέφυγε στην Οδησσό για να σωθούν. Εκεί ο Σπυρίδων πήγε στο σχολείο. Το 1839 1830 διορίστηκε από τον πληρεξούσιο πρόεδρο των Ηγεμονιών Κόμη Κίσσελφ, και εργάστηκε στην εφαρμογή των νέων οργανικών νόμων και μεταρρυθμίσεων. Μετά την εκλογή των ηγεμόνων (Οσποδάρων) ο Δενδρινός έμεινε στο Βουκουρέστι ως γραμματέας στο εκεί Γενικό Προξενείο της Ρωσίας. Το 1850 διορίστηκε πρόξενος στην Τραπεζούντα.
Μετά την έκρηξη του πολέμου κατέφυγε στην Τιφλίδα, επέστρεψε αργότερα στην Τραπεζούντα και διορίστηκε Γενικός Πρόξενος στην Βραζιλία, από εκεί στην Ήπειρο, και αργότερα στην Κρήτη.
Χλωριούχο κυάνιο

Χημικά χαρακτηριστικά

Αν και πολύ συχνά ο χημικός τύπος του χλωριούχου κυανίου γράφεται CNCl, η ορθή γραφή του είναι ClCN. Το χλωριούχο κυάνιο είναι ένα τριατομικό ψευδαλογόνο, στο οποίο το χλώριο συνδέεται με απλό δεσμό με τον άνθρακα, ενώ ο άνθρακας και το άζωτο συνδέονται με τριπλό δεσμό .
To χλωριούχο κυάνιο παρασκευάζεται με την επίδραση χλωρίου σε κυανιούχα άλατα:
Το χλωριούχο κυάνιο, αν και είναι σταθερό σε καθαρή κατάσταση, παρουσία προσμίξεων, πολυμερίζεται προς το στερεό κυανουρικό χλωρίδιο:
Επίσης, η ουσία υδρολύεται αργά από το νερό προς υδροκυάνιο και υποχλωριώδες οξύ:

Χρήσεις

Το χλωριούχο κυάνιο, λόγω των τοξικών ιδιοτήτων του, χρησιμοποιήθηκε δοκιμαστικά από τους Γάλλους κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αμιγές υπό το όνομα "Mauguinite" ή σε μίγμα με τριχλωριούχο αρσενικό, με την ονομασία "Vitrite". Ωστόσο, η χρήση του εγκαταλείφθηκε γρήγορα, καθώς όπως και το υδροκυάνιο, το χλωριούχο κυάνιο είχε την ιδιότητα να μην διασκορπίζεται πολύ μακριά από το σημείο ρίψης του.
Παλαιότερα, η ουσία προστίθετο σε παρασιτοκτόνα και απολυμαντικά, μαζί με υδροκυάνιο. Η χαρακτηριστική μυρωδιά τους προειδοποιούσε για τυχόν διαρροές.
Σήμερα, το χλωριούχο κυάνιο χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή κυανοσουλφονυλίων  και στην παραγωγή του ισοκυανικού χλωροσουλφονυλίου, ενός χρήσιμου αντιδραστηρίου σε οργανικές συνθέσεις.

Επικινδυνότητα

Το χλωριούχο κυάνιο, όπως και το υδροκυάνιο, είναι ισχυρό δηλητήριο που επιδρά στο αίμα. Λόγω της ιδιότητας της κυανιούχου ρίζας (C≡N) να σχηματίζει εύκολα ενώσεις με τον σίδηρο, ο σίδηρος της αιμοσφαιρίνης του αίματος, η οποία μεταφέρει οξυγόνο για τις ανάγκες του οργανισμού, σχηματίζει σταθερά, μη διασπώμενα  κυανιούχα άλατα με την επίδραση του χλωριούχου κυανίου και, επομένως, παρεμποδίζεται η ζωτική διαδικασία της κυτταρικής αναπνοής. Έτσι, το θύμα πεθαίνει από την έλλειψη οξυγόνου.
Αν έρθει σε επαφή με τα μάτια, λειτουργεί ως ισχυρό δακρυγόνο. 50 χιλιοστόγραμμα χλωριούχου κυανίου ανά κυβικό μέτρο αέρα καθιστούν την παραμονή ανθρώπου σε αυτόν αδύνατη. Η μέση θανατηφόρος δόση (LD₅₀) για το χλωριούχο κυάνιο μέσω κατάποσης είναι 10 mg · min · m³.
Συμπτώματα της έκθεσης σε χλωριούχο κυάνιο, εκτός από τα δάκρυα,είναι η λιποθυμία, οι σπασμοί, η παράλυση, η ρινόρροια, ο πονόλαιμος, η υπνηλία, η ναυτία, ο εμετός, ο βήχας, το οίδημα και τελικά, αν συνεχιστεί η έκθεση, ακολουθεί ο θάνατος. Σύμφωνα με Αμερικανούς αναλυτές, το χλωριούχο κυάνιο είναι ικανό να διαπεράσει το φίλτρο που διαθέτουν οι μάσκες αερίων. Το χλωριούχο κυάνιο είναι ασταθές, καθώς έχει την ιδιότητα να πολυμερίζεται πολύ εύκολα, συχνά με έκρηξη.
Κατά συνέπεια, το χλωριούχο κυάνιο έχει ταξινομηθεί ως χημικό όπλο από τα Ηνωμένα Έθνη και επομένως όλη η παραγωγή του πρέπει να αναφέρεται στον Οργανισμό για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ).
Δημήτριος Σαράβας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στους Δολούς της Μάνης το έτος 1820 από γονείς εμπόρους. Πατέρας του ήταν ο Στασινός και μητέρα του η Ελένη το γένος Κετσέα.
Έμαθε γράμματα και σπούδασε νομικά πάντα με βαθμό άριστα. Εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στο Δικαστήριο της Καλαμάτας και ανέβηκε τα αξιώματα του δικαστή μέχρι τον Άρειο Πάγο.
Παντρεύτηκε το 1860 την Πηνελόπη Δεληγιάννη από την επιφανή οικογένεια των Δεληγιαννέων.
Από την μεταπολίτευση του 1862 και μετά ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε πληρεξούσιος της επαρχίας Οιτύλου στην Εθνική συνέλευση και στη Βουλή. Έγινε υπουργός Δικαιοσύνης και Υπουργός των Εκκλησιαστικών.
Απεβίωσε στην Αθήνα στα τέλη Ιουνίου 1885.
Μπρούνο Βάλε

Ποδοσφαιρική Καριέρα

Αποτελώντας προϊόν των ποδοσφαιρικών ακαδημιών της ΦΚ Πόρτο, ο Βάλε κλήθηκε προς γενικότερη έκπληξη για μία φιλική αναμέτρηση της Πορτογαλίας απέναντι στο Καζακστάν (1–0) τον Αύγουστο του 2003, όπου και αγωνίστηκε για 22 λεπτά ως αλλαγή – εκείνη την περίοδο, δεν ήταν παρά μονάχα τρίτη επιλογή στον σύλλογό του για την θέση του τερματοφύλακα. Την αμέσως επόμενη χρονιά εκπροσώπησε την χώρα του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, παίρνοντας την θέση του τερματοφύλακα της Μπενφίκα Ζοζέ Μορέιρα.
Στη συνέχεια, ο Βάλε αγωνίστηκε για την σεζόν 2005–06 ως δανεικός με την ΚΦ Εστρέλα ντα Αμαδόρα στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου, ενώ ταυτόχρονα επελέγη στην 23μελή αποστολή της Πορτογαλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Ωστόσο, τραυματίστηκε στο πόδι σε μία αναμέτρηση απέναντι στην Γερμανία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2006 το οποίο ελάμβανε χώρα στην Πορτογαλία, και ως εκ τούτου υποχρεώθηκε να μείνει εκτός αποστολής του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας του.
Την σεζόν 2006–07, ο Βάλε παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αυτή την φορά στην ομάδα της πρώτης κατηγορίας Ουνιάο ντε Λεϊρία, όπου και κατάφερε να περάσει απαρατήρητο σχεδόν το σύνολο της σεζόν, μετακινούμενος για την επόμενη σεζόν στη δεύτερη κατηγορία, προκειμένου να αγωνιστεί με τα χρώματα της Βαρζίμ ΣΚ.
Τον Ιούλιο του 2008, ο Βάλε παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, περνώντας την σεζόν 2008–09 αγωνιζόμενος με την Βιτόρια ντε Σετούμπαλ στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου. Το ίδο ακριβώς συνέβη και το επόμενο καλοκαίρι, καθώς ήταν για μια ακόμη φορά αναπληρωματικός ή τρίτος τερματοφύλακας στην διάρκεια της σεζόν 2009–10, αυτή την φορά για την, έχουσα ως έδρα την πόλη της Λισαβόνας, ΚΦ Ος Μπελενένσες – ένας τραυματισμός του Νέλσον Περέιρα τελικά του έδωσε την θέση του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας, ενώ τελικά ο σύλλογος υποβιβάστηκε στο τέλος της σεζόν ως προτελευταίος του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2010, ο Βάλε έμεινε τελικά ελεύθερος από την Πόρτο, συνεχίζοντας την καριέρα του στην ΟΝ Ολιβεϊρένσε στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας. Στις 26 Ιουνίου 2012, ο 29χρονος τερματοφύλακας πήρε μεταγραφή για πρώτη φορά στην καριέρα του σε ομάδα εκτός Πορτογαλίας, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών με τον Απόλλωνα Λεμεσού από την Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου.
Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America (soundtrack)

Παραγωγή

Τον Ιούνιο του 2011, η Buena Vista Records ανακοίνωσε τις λεπτομέρειες για την κυκλοφορία του soundtrack Captain America: The First Avenger. Το άλμπουμ περιλαμβάνει την αυθεντική μουσική που συνέθεσε για την ταινία ο Άλαν Σιλβέστρι, καθώς και το πρωτότυπο τραγούδι «Star Spangled Man» σε μουσική του Άλαν Μένκεν και στίχους του Ντέιβιντ Ζίπελ. Το soundtrack ηχογραφήθηκε στα Air Studios στο Λονδίνο και κυκλοφόρησε στις 19 Ιουλίου 2011.
Αθανάσιος Μινόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μινόπουλος γεννήθηκε στη Βαρβάρα Χαλκιδικής την 1η Ιανουαρίου του 1874. Το 1897 κατατάχθηκε εθελοντής στο ανεξάρτητο τάγμα μηχανικών. Το 1903 προσέφερε πολύτιμες πληροφορίες στο γενικό προξενείο Θεσσαλονίκης για τον εφοδιασμό όπλων άμυνας κατά των Βουλγάρων ως πράκτορας και μόνος εκτελεστής όπου εκτέθηκε πολλές φορές σε μεγάλους κινδύνους. Από το 1904 ως το 1908 έδρασε ως οπλαρχηγός-αρχηγός σώματος. Το 1904 εξόντωσε τη ληστοσυμμορία του καπετάν Νίκου Τρομάρα στη περιοχή Πετροκεράσων - Ζαγκλιβερίου. Το 1912-13 πήρε μέρος στους απελευθερωτικούς αγώνες της Μακεδονίας ως οπλαρχηγός στη Χαλκιδική και τις Σέρρες. Το 1938 του απονεμήθηκε το αναμνηστικό μετάλλιον του Μακεδονικού αγώνα «δια τάς εξαιρετικάς υπηρεσίας του εις τον αγώνα τούτον, δι' ας ενεγράφεις εις την επετηρίδα των Μακεδονομάχων 1903-1909 εις την κατηγορίαν οπλαρχηγού β τάξεως ύπ'αυξ αριθμόν πίνακος 31». Το Σεπτέμβριο του 1962 ορίστηκε από το ΓΕΕΘΑ μέλος της 10μελούς επιτροπής αναγνώρισης Μακεδονομάχων.
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, σε ηλικία 88 ετών.
Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Νίκαιας

Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης βρίσκεται στη Νίκαια Αττικής, επί της οδού Π.  Τσαλδάρη 185-187.
Δημιουργήθηκε με τη συνεργασία του Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ιωάννη Ρέντη, της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιάς και με την υποστήριξη της Εταιρείας Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων (Ε.Δ.Ι.Α). Περιλαμβάνει σπάνιο υλικό ιστορικών κειμηλίων, πολεμικών τεκμηρίων και αρχειακού υλικού όπως σημαίες, όπλα, φωτογραφικό υλικό, ασυρμάτους, αποκόμματα εφημερίδων και εντύπων εποχής, χειρόγραφα σημειώματα, φωτογραφίες, οπτικοακουστικό υλικό κτλ.
Πεϊνιρλί

Το πεϊνιρλί (ή πενιρλί) είναι ένα είδος μακρόστενης ανοιχτής πίτας σε σχήμα βάρκας, που στο εσωτερικό της περιέχει κατά βάση κίτρινο τυρί, πάνω στο οποίο, μπορούν να προστεθούν αλλαντικά ή λαχανικά, διαφόρων ειδών. Η καταγωγή του είναι από την Τουρκία, όπου είναι γνωστό ως pide (πιντέ). Υπάρχουν δύο είδη pide: το peynirli pide, στο οποίο το τυρί καλύπτει όλη την επιφάνεια της γέμισης και το karışık pide, που έχει τυρί μόνο σε ένα σημείο (συνήθως το ένα τρίτο), απο την γέμιση.

Ετυμολογία

Η λέξη πεϊνιρλί ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη peynirli (όπου peyinir = τυρί) που σημαίνει «με τυρί». Η κατάληξη -li χρησιμοποιείται και για άλλα υλικά όπως kıymalı (= «με κιμά»), pastırmalı (= «με παστουρμά»), ıspanaklı (= «με σπανάκι») κ.ο.κ.

Περιγραφή

Το πεϊνιρλί είναι παραδοσιακό τούρκικο ορεκτικό, το οποίο έφτασε στην Ελλάδα μαζί με τις έντονες προσφυγικές ροές του 20ού αιώνα. Είναι ένα είδος ζύμης σε σχήμα μακρόστενης βάρκας. H βασική πρώτη ύλη είναι μαλακή ζύμη, που γεμίζεται με τυρί αλλαντικά και λαχανικά. Ψημένο το πεϊνιρλί έχει μια τραγανή υφή αλλά όχι σκληρή κρούστα. Παραδοσιακά στο κέντρο περιείχε παστουρμά, ο οποίος με το πέρασμα των χρόνων αντικαταστάθηκε από κιμά, σαλάμι, ζαμπόν, μπέικον κλπ. Μπορούμε να συναντήσουμε διάφορα είδη πεϊνιρλί, όπως το πεϊνιρλί με κιμά, το απλό(μόνο με τυρί), το  πεϊνιρλί με 4 τυριά, το πεϊνιρλί με φέτα, το λαχανικών και άλλα πολλά.
Γιακόμπ Μπερνούλι

Τα πρώτα χρόνια

Ο Γιακόμπ γεννήθηκε στη Βασιλεία. Ακολουθώντας την επιθυμία του πατέρα του, σπούδασε θεολογία και έγινε κληρικός. Αντιθέτως όμως με τις επιθυμίες των γονέων του σπούδασε επίσης μαθηματικά και αστρονομία. Ταξίδεψε στην Ευρώπη από το 1676 μέχρι το 1682, ενημερωνόμενος για τις τελευταίες ανακαλύψεις στα μαθηματικά και τις επιστήμες, όπως τα έργα του Ρόμπερτ Μπόιλ και του Ρόμπερτ Χουκ.

Η καθιέρωση

Εξοικειώθηκε με τον λογισμό μέσω της αλληλογραφίας του με τον Γκότφριντ Λάιμπνιτς, και μετά συνεργάστηκε με τον αδερφό του, Γιόχαν, σε διάφορες εφαρμογές, με πιο σημαντικές την δημοσίευση διατριβών στις υπερβατικές καμπύλες (1696) και την ισοπεριμετρική ανισότητα (1700, 1701). Το 1690, ο Γιακόμπ έγινε ο πρώτος ο οποίος ανέπτυξε την τεχνική για την επίλυση διαχωρίσιμων διαφορικών εξισώσεων.
Όταν γύρισε στη Βασιλεία το 1682 ίδρυσε σχολή για μαθηματικά και επιστήμες. Διορίστηκε καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας το 1687, παραμένοντας σε αυτή την θέση για την υπόλοιπη ζωή του.

Το πλέον γνωστό του έργο

Το πιο γνωστό έργο του Γιακόμπ είναι το Ars Conjectandi, το οποίο δημοσιεύτηκε οκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1713 από τον ανεψιό του, Νίκολας. Στο έργο αυτό περιέγραψε τα γνωστά αποτελέσματα της θεωρίας των πιθανοτήτων και της απαρίθμησης, συχνά παρέχοντας εναλλακτικές αποδείξεις. Το έργο περιλαμβάνει επίσης της εφαρμογή της θεωρίας πιθανοτήτων σε τυχερά παιχνίδια και την εισήγηση ενός θεωρήματος γνωστού ως ο νόμος των μεγάλων αριθμών. Οι όροι δοκιμές Μπερνούλι και αριθμοί Μπερνούλι προέρχονται από το έργο αυτό. Ο σεληνιακός κρατήρας Μπερνούλι έχει ονομαστεί προς τιμήν του ιδίου και του αδερφού του, Γιόχαν.

Το τέλος

Ο Μπερνούλι επέλεξε το σχήμα μίας λογαριθμικής σπείρας και τη φράση Eadem mutata resurgo (Αλλαγμένος και όμως ο ίδιος, ανασταίνομαι) για την ταφόπλακά του. Η σπείρα που κατασκευάστηκε ωστόσο τελικά από τους τεχνίτες ήταν σπείρα του Αρχιμήδη.