google/wiki40b huggingface dataset:
Καζιμίρ Α΄ της Πομερανίας-Ντεμμίν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1135 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Α΄ και άφησε δύο γιους, τον πενταετή Μπόγκισλαβ Α΄ 5 ετών και τον μικρότερο Καζιμίρ Α΄. Επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο θείος τους Ράτιμπορ Α΄, που απεβίωσε το 1156 και τον διαδέχθηκαν. Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν. 
Στην εξέγερση των Οβοτριτών εναντίον τού Ερρίκου Γ΄ της Σαξονίας έλαβαν το μέρος των πρώτων, αλλά στη μάχη τού Βέρχεν ηττήθηκαν το 1164. Ο Ερρίκος ΙΓ΄ τούς απέδωσε τα δουκάτα ως φέουδα, μάλιστα ο Καζιμίρ Α΄ έλαβε το 1/3 τού Βόλγκαστ. Ως υποτελείς ακολούθησαν τον Ερρίκο ΙΓ΄ στον πόλεμο, που έκανε μαζί με τη Δανία, εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ρύγκεν το 1168. Ο Καζιμίρ Α΄κατάφερε να λάβει την Κιρκιπάνια και έτσι να επεκτείνει την Πομερανία δυτικά.
Συμμετείχε και σε άλλες εκστρατείες τού Ερρίκου ΙΓ΄, όπως σε αυτήν των ετών 1178-80 στη Λουσατία και το Γύτερμπορκ. Στη μάχη εναντίον τού Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μαργράβου τού Βρανδεμβούργου, ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν περιήλθε στον αδελφό του. Το 1187 απεβίωσε ο Μπόγκισαβ Α΄, που άφησε το Στεττίν στον γιο του Μπόγκισλαβ Β΄ και το Ντεμμίν στον νεότερο γιο του Καζιμίρ Β΄.
Ο Καζιμίρ Α΄ ίδρυσε τις μονές της Μπρόντα το 1170 και τού Μπέλμπουκ το 1177. Συμμετείχε στην ίδρυση της μονής Νταργκούν το 1173 και παραχώρησε προνόμια στον επίσκοπο τού Βολλίν ο 1178. Ο τελευταίος, λόγω των εκστρατειών των Δανών, μετακίνησε την έδρα της επισκοπής του στο Καμμίν (νυν Καμιέν Πομόρσκι).

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Πριλοτάβα, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.
Οι φιλόσοφοι του οικονομικού κόσμου

Διάρθρωση

Το βιβλίο των 470 περίπου σελίδων, χωρίζεται σε ένδεκα ενότητες μαζί με την εισαγωγή του έργου, αρχίζει από τη οικονομική επανάσταση, τον υπέροχο κόσμο του Άνταμ Σμιθ και τα άσχημα προαισθήματα του Τόμας Μάλθους και του Ντέηβιντ Ρικάρντο με ενδιάμεσες αναφορές στα όνειρα των ουτοπικών σοσιαλιστών, το αμείλικτο σύστημα του Καρλ Μαρξ και τον βικτοριανό κόσμο και υπόκοσμο των οικονομικών για να καταλήξει στις αιρετικές απόψεις του  Τζων Κέυνς και τις αντιφάσεις του Γιόζεφ Σουμπέτερ με πλήθος βιβλιογραφικών αναφορών και περιστατικών.
Μιχαήλ Σοφιανός (Χίος)

Ο Μιχαήλ Σοφιανός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Χίο. Ξάδελφός του ήταν ο Νικόλαος Πετροκόκκινος. Μετανάστευσε στην Ιταλία όπου και σπούδασε στην Πάδουα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξαναγύρισε στην Ιταλία όπου ανέλαβε την εκπαίδευση του γιου του δούκα της Σαβοΐας.
Πέθανε σε ανθηρή ηλικία.

Η υπόθεση της Κύπρου

Το 1563 ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν Β’ αποφάσισε να αφαιρέσει την νήσο Κύπρο από τους Ενετούς, με τους οποίους μεν είχε συνυπογράψει συνθήκη ειρήνης. Προσκάλεσε λοιπόν τον ευπατρίδη Χίο και αντιπρόσωπο του τότε βασιλιά της Πορτογαλίας Νικόλαο Πετροκόκκινο, για να ακούσει τις αξιώσεις του οίκου εκείνου επί της Κύπρου. Ο Πετροκόκκινος επιφορτίστηκε από την Πύλη με την διαπραγμάτευση της μεταβιβάσεως των δικαιωμάτων, και ήλθε στις 20 Φεβρουαρίου 1564 στην Νίκαια και το Πεδεμόντιο για να ενημερώσει τον δούκα της Σαβοΐας. Μετά από πολλές συζητήσεις αποφασίστηκε να αναβληθεί η διαπραγμάτευση.
Ο δούκας, για να φωτιστεί προσέλαβε τον Μιχαήλ Σοφιανό, ίσως μετά από σύσταση του Πετροκόκκινου και του ανάθεσε την εκπαίδευση του γιου του. Από εκείνη την στιγμή άρχισε να διατηρείται ενεργητική αλληλογραφία του δούκα με την Πύλη διαμέσου του Σοφιανού και του πανίσχυρου Εβραίου Ιωσήφ Νέζη, ευνοουμένου του Σουλτάνου Σελίμη.
Στην υπόθεση αυτή ενεργητικό μέρος έλαβε και ο Χίος Νικόλαος Ιουστινιάνης, αντί του Πετροκόκκινου, τον οποίο έστειλε ο βασιλιάς της Πορτογαλλίας ως διοικητήτή των Ινδικών κτήσεων. Αντί άλλης λύσης η Κύπρος κατάληξε να γίνει οθωμανική επαρχία, ο δε δούκας της Σαβοΐας αντεκδικούμενος έλαβε μέρος στην φοβερή εκείνη συμμαχία κατά των Τούρκων που οδήγησε στην ναυμαχία της Ναυπάκτου και την καταστροφή των Μουσουλμάνων.
Ασπασία Τζιτζικάκη

Βιογραφία

Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη θεατρική της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε το 1985.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, συνεργάσθηκε με γνωστούς σκηνοθέτες του θεάτρου, ενώ έλαβε μέρος και σε διάφορα σίριαλ της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης που την κατέστησαν ιδιαίτερα δημοφιλή, όπως "Και οι Παντρεμένοι έχουν Ψυχή", "10 Λεπτά Κήρυγμα" κλπ.
Το 1993 πραγματοποίησε τολμηρή φωτογράφιση για λογαριασμό ελληνικού περιοδικού.
Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε τηλεοπτικές σειρές της Κύπρου. Το 2010 ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος στο νέο Δήμο Παλλήνης με τον συνδυασμό του Αθανασίου Ζούτσου.
Το 2015 συμμετείχε στον Πολιτιστικό Σεπτέμβρη 2015 και σκηνοθέτησε την θεατρική ομάδα εφήβων του Δήμου Παλλήνης, ανεβάζοντας τον "Αρχοντοχωριάτη" του Μολιέρου στο Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα. Το 2016 συμμετείχε στον Πολιτιστικό Σεπτέμβρη 2016 σκηνοθετώντας την θεατρική ομάδα ενηλίκων του Δήμου Παλλήνης και ανεβάζοντας στο ίδιοο μέρος τα έργα "Καυγάδες στην Κιότζια" του Κάρλο Γκολντόνι και "Συμπέθεροι από τα Τίρανα" των Ρέππα-Παπαθανασίου.
Κινεζική γλώσσα

Γραφή

Παραδοσιακά η κινεζική γραφόταν κυρίως από χαρακτήρες-λέξεις μέσα σε ιδεατά παραλληλόγραμμα ταξινομημένα σε στήλες τα οποία διαβάζονταν από πάνω προς τα κάτω σε κάθε στήλη και η κάθε στήλη από δεξιά προς τα αριστερά. 
Όλοι οι κινέζικοι χαρακτήρες αναπτύχθηκαν από παλαιότερες φόρμες ιερογλυφικών. Η κοινή άποψη πως οι κινέζικοι χαρακτήρες είναι ιδεογράμματα ή εικονογράμματα είναι εσφαλμένη. Οι περισσότεροι χαρακτήρες είναι σύνθετοι από φωνητικές συνιστώσες και σημασιολογικές ρίζες. Μόνο οι απλοί χαρακτήρες όπως 人(ανθρώπινο), 日(ήλιος), 山(βουνό) μπορούν να χαρακτηριστούν ως εικονογράμματα. Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες περιέχουν ένα φωνητικό στοιχείο που υποδεικνύει την προφορά και ένα σημασιολογικό στοιχείο που υποδεικνύει το νόημα. Γενικά το φωνητικό στοιχείο είναι πιο βασικό από το σημασιολογικό.
Υπάρχουν αυτή τη στιγμή δύο συστήματα για τη γραφή. Το παραδοσιακό σύστημα που χρησιμοποιείται ακόμα στο Χονγκ Κονγκ, την Ταϊβάν και το Μακάου και η απλοποιημένη κινεζική γραφή που δημιουργήθηκε από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας το 1954 κυρίως για την προώθηση της παιδείας.
Μάικλ Φασμπέντερ

Πρώτα χρόνια

Ο Φασμπέντερ γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας. Η μητέρα του, Αντέλ, είναι Ιρλανδή και ο πατέρας του, Τζόσεφ, Γερμανός. Όταν ήταν δύο χρονών, οι γονείς του μετακόμισαν στο Κιλάρνεϊ της Ιρλανδίας, όπου ο πατέρας του δούλευε ως σεφ σε ένα εστιατόριο.

Πρώτες δουλειές

Ο Φασμπέντερ έπαιξε στη βραβευμένη μίνι σειρά Στην Πρώτη Γραμμή (Band of Brothers) σε παραγωγή Τομ Χανκς και Στίβεν Σπίλμπεργκ. Το 2006 υποδύθηκε τον Μάικλ Κόλινς στο Allegiance, ένα θεατρικό έργο βασισμένο στη συνάντηση του Κόλινς με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ. Επίσης, πρωταγωνίστησε, σκηνοθέτησε και ανέλαβε την παραγωγή στη θεατρική εκδοχή της ταινίας Reservoir Dogs (1992) του Κουέντιν Ταραντίνο.
Το 2007 εμφανίστηκε στο Angel: Μια Ζωή σαν Ονειρο (Angel) και έκανε μια μικρή εμφάνιση στη βρετανική τηλεταινία Wedding Belles.

Επιτυχία και αναγνωρισιμότητα

Ο Φασμπέντερ έγινε γνωστός όταν υποδύθηκε τον Στέλιο στην ταινία 300 το 2007. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στο Hunger σε σκηνοθεσία Στιβ Μακ Κουίν. Για να προετοιμαστεί για το ρόλο του αιχμάλωτου Μπόμπι Σαντς, ο Φασμπέντερ έκανε αυστηρή δίαιτα, κατά την οποία κατανάλωνε 600 θερμίδες τη μέρα. Για την ερμηνεία του έλαβε το βραβείο British Independent Film Award.
Μετά την επιτυχία του Hunger τόσο στο Φεστιβάλ Καννών όπου βραβεύτηκε με το βραβείο Χρυσή Κάμερα όσο και στα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου του 2008, ο Φασμπέντερ εμφανίστηκε σε δύο ταινίες. Η πρώτη ήταν το Άδωξοι Μπάσταρδη (Inglourious Basterds, 2009) και η δεύτερη το Fish Tank. Το 2010 εμφανίστηκε στο Jonah Hex και ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του Haywire. Επίσης συμμετείχε στο πολεμικό δράμα Σιωπηλός Εχθρός (Centurion). Το 2011 υποδύθηκε τον Έντουαρντ Ροτσέστερ στο Τζέιν Έιρ (Jane Eyre).
Η πλήρης αναγνωρισιμότητα ήρθε με την ταινία X-Men: Η Πρώτη Γενιά (X-Men: First Class, 2011), prequel της τριλογίας X-Men, όπου υποδύθηκε τον Μαγκνέτο. Τοποθετημένο στο 1962, το X-Men: Η Πρώτη Γενιά έδινε έμφαση στη φιλία μεταξύ του Τσαρλς Εξέβιερ και του Μαγκνέτο. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου 2011, έλαβε κυρίως καλές κριτικές ενώ απέφερε 353,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με τους Βίγκο Μόρτενσεν και Κίρα Νάιτλι στην ταινία Μια Επικίνδυνη Μέθοδος (A Dangerous Method) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, όπου υποδύθηκε τον ψυχολόγο Καρλ Γιουνγκ και στο Shame σε σκηνοθεσία Στιβ Μακ Κουίν. Το Shame έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2011 όπου ο Φασμπέντερ κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού. Επίσης έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA και για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου στην κατηγορία δράμα.

2012-σήμερα

Το 2012, πρωταγωνίστησε στην ταινία Προμηθέας (Prometheus) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ. Η ταινία αποτελεί άτυπο prequel της ταινίας Άλιεν: Ο Επιβάτης του Διαστήματος (Alien, 1979) και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 8 Ιουνίου 2012.
Τατουάζ φλας

Ένα τατουάζ φλας είναι ένα στερεότυπο  σχέδιο τατουάζ τυπωμένο ή σχεδιασμένο σε χαρτί ή χαρτόνι και μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος βιομηχανικού σχεδιασμού. Συνήθως υπάρχει αναρτημένο στους τοίχους των αιθουσών τατουάζ ώστε να δώσει ιδέες στους πελάτες που μπαίνουν. Τα περισσότερα παραδοσιακά τατουάζ φλας έχουν σχεδιαστεί για γρήγορα τατουάζ και για να χρησιμοποιηθούν σε πρόχειρα καταστήματα που χειρίζονται μεγάλο όγκο έτοιμων τατουάζ για τους υποψήφιους πελάτες.
Το τατουάζ φλας είτε ζωγραφίζεται από τον καλλιτέχνη τατουάζ με σκοπό να το χρησιμοποιήσει για επίδειξη στο κατάστημά του ή για να το ανταλλάξει ή να το πουλήσει σε άλλους επαγγελματίες του τατουάζ. Τα χειροποίητα τατουάζ φλας που πωλούνταν σε τοπικό επίπεδο (καταστήματα), έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο ποσοστό από τα σχέδια επαγγελματιών "καλλιτεχνών τατουάζ φλας" που παράγουν φλας με πνευματικά δικαιώματα που θα πουληθούν σε σχετικές εκθέσεις ή μέσω του διαδικτύου. Μέχρι το 2000 ήταν συνηθισμένη πρακτική τα τατουάζ φλας στα περισσότερα στούντιο τατουάζ να εξυπηρετούν περισσότερο για να δώσουν ιδέες στους πελάτες. Τα περισσότερα σχέδια δημιουργούνται από τον καλλιτέχνη τατουάζ βασισμένα σε μια ιδέα του πελάτη. Δεν υπάρχει τυποποιημένο μέγεθος για το φλας, αλλά συναντάται πιο συχνά έτοιμο για εκτύπωση σε διαστάσεις 11x14 ιντσών στη Βόρεια Αμερική, και σε μέγεθος χαρτιού Α3 στην Ευρώπη. Το τατουάζ φλας μπορεί να έχει ή όχι περίγραμμα, που είναι γνωστό ως γραμμικό σχέδιο. Αυτό το σχέδιο συνήθως εκτυπώνεται σε ξεχωριστό φύλλο χαρτιού, πράγμα που είναι βολικό για τον καλλιτέχνη τατουάζ, ο οποίος διαφορετικά θα έπρεπε να το σχεδιάσει μόνος του.
Μωρίς Τάμπετ

Βιογραφία

Ο Τάμπετ σπούδασε νομικά στην Γαλλία κι έπειτα στον Λίβανο, για μερικά χρόνια εργάστηκε σε εφημερίδες και έντυπα έως ότου εισήλθε στο διπλωματικό σώμα του Λιβάνου από το 1945 ως το 1961 που επέστρεψε στον Λίβανο κι ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Ήταν πρόεδρος της ομοσπονδίας αντισφαίρισης και της ομοσπονδίας σκοποβολής του Λιβάνου. Αδελφός του ήταν ο επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης Τζόι Τάμπετ.

Αθλητική καριέρα

Αρχικά ήταν πρωταθλητής Λιβάνου στο αλπικό σκι και το σλάλομ, αναφέρεται η ασχολία του από το 1935, αργότερα της αντισφαίρισης και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τέλος της σκοποβολής όπου συμμετείχε και σε Ολυμπιακούς αγώνες. Πρωτοπόρος στις χιονοδρομίες στον Λίβανο, το 1934 ήταν ιδρυτικό μέλος του πρώτου συλλόγου στην χώρα, του "The Lebanese Club".

Σκοποβολή

Σαν σκοπευτής ήταν 13 φορές πρωταθλητής του Λιβάνου και πρωταθλητής Ευρώπης το 1956 και το 1957. Συμμετείχε και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1955 όπου πλασαρίστηκε σε καλές θέσεις. Συμμετείχε για τον Λίβανο στους Μεσογειακούς αγώνες του 1959 και τους Μεσογειακούς αγώνες του 1963.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960 στην Ρώμη ήταν 24ος παίζοντας στην τελική φάση. Ήταν 54ος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 στο Μόναχο.
Βέγας A-478 (υδρογραφικό)

Ναρκαλιευτικό

Ναυπηγήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1942 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στα ναυπηγεία "Wheeler Shipbuilding Corp., Whitestone" της Νέας Υόρκης, ως «BYMS-78» ναρκαλιευτικό βρετανικού τύπου BYMS. Καθελκύστηκε στις 22 Μαΐου 1943 και μεταφέρθηκε, ως «HMS J-878», στην υπηρεσία του πολεμικού ναυτικού της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Ιουλίου 1943. Στη συνέχεια μετονομάστηκε εκ νέου σε «HMS BYMS-2078».
Τον Ιανουάριο του 1948, ο έλεγχός του μεταφέρθηκε στην Επιτροπή Ρευστοποίησης Εξωτερικού του Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και πωλήθηκε στο Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών, αν και από τις 12 Φεβρουαρίου 1948 παρέμεινε στην επιμέλεια των Η.Π.Α., αλλά ουσιαστικά μόνο «στα χαρτιά».

Υδρογραφικό

Στη συνέχεια μετετράπηκε σε υδρογραφικό και μετονομάστηκε σε «Βέγας» Α-478, από τον Βέγα τον φωτεινότερο αστέρα του αστερισμού Λύρα. Παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών στην Υδρογραφική Υπηρεσία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού όπου ανέλαβε αμέσως υπηρεσία. Αναφέρεται ότι συμμετείχε στην ανέλκυση αεροσκάφους από τον βυθό του Τορωναίου κόλπου το 1954. Υδρογράφησε μεταξύ άλλων τις σεισμόπληκτες περιοχές της Κεφαλληνίας το 1953, του Βόλου κατά την περίοδο 1954–1955 και της Θήρας το 1956. Μετά τη συμπλήρωση της υπηρεσίας του ως υδρογραφικό, παροπλίστηκε στις 6 Νοεμβρίου 1972.

Πλοία με το όνομα «Βέγας»

Το υδρογραφικό «Βέγας» Α-478 είναι μέχρι σήμερα το μοναδικό πλοίο στον ελληνικό στόλο που έφερε το όνομα αυτό.
Κινητική ενέργεια ανέμων

Απορίες

Και εύλογα στο σημείο αυτό εκφράζεται η μεγάλη απορία: Πως παράγεται η κινητική αυτή ενέργεια έστω και από άλλες μορφές ενέργειας; Πριν περίπου 70 χρόνια ο Αυστριακός μετεωρολόγος Μ. Μαργκούλες απέδειξε πως η ατμοσφαιρική κινητική ενέργεια παράγεται από ένα σύστημα μεταφοράς που συνδέει τον ανερχόμενο θερμό αέρα με τον κατερχόμενο ψυχρό. Κάτω από τέτοιες συνθήκες ο βαρύτερος ψυχρός αέρας υποβιβάζει το κέντρο βάρους όλου του συστήματος χαμηλότερα και μειώνει έτσι την "γεωδυναμική ενέργεια" της ατμόσφαιρας. Αυτό έχει σαν επακόλουθο το ποσό της κινητικής ενέργειας αν δεν μετατραπεί σε άλλες ενεργειακές μορφές ν΄ αυξάνει ανάλογα με την ελάττωση της γεωδυναμικής ενέργειας. Αν όμως αντίθετα οι συνθήκες εξαναγκάσουν τον θερμό αέρα να κατέβει και τον ψυχρό ν΄ ανέβει, με αποτέλεσμα ν΄ ανυψωθεί το κέντρο βάρους του συστήματος και ν΄ αυξηθεί έτσι η γεωδυναμική ενέργειά του, τότε η κινητική του ενέργεια θα ελαττωθεί.

Μετρήσεις

Εκείνο που δεν θα πρέπει να διαφεύγει από τον παρατηρητή είναι πως, η ατμόσφαιρα στο σύνολό της μεταφέρει ενέργεια σε διάφορες μορφές, μη μετατρέψιμες όμως όλες σε κινητική ενέργεια. Εκείνο που θα πρέπει να υπολογισθεί κάθε φορά είναι το ποσοστό της δυναμικής ενέργειας που (συμποσούμενο στη πραγματικότητα σε λιγότερο από το 0,5%) μπορεί να μετατραπεί σε κινητική, προκαλώντας έτσι την κίνηση της ατμόσφαιρας. Δηλαδή θα πρέπει να υπολογίζεται τα αποθέματα της ατμόσφαιρας σε διαθέσιμη δυναμική ενέργεια, δηλαδή εκείνη που παράγεται από τις ανισότητες της θέρμανσης της Γης. Και οι ανισότητες αυτές μπορεί να υπάρχουν ανάμεσα σε δύο γεωγραφικά πλάτη ή γρωγραφικά μήκη, οπότε και εξ αυτού διακρίνεται συνήθως σε ζωνική διαθέσιμη δυναμική ενέργεια, που παράγεται από αντιθέσεις στη θερμοκρασία των τροπικών και των Πόλων, και σε στροβιλοειδή διαθέσιμη δυναμική ενέργεια, που παράγεται κυρίως από άνιση θέρμανση ξηράς ή θάλασσας.

Παρατηρήσεις

Σημειώνεται πως η ζωνική διαθέσιμη μορφή, είναι 10 φορές περισσότερη από την στροβιλοειδή διαθέσιμη. Παρά ταύτα ο δεύτερος τύπος έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα στη παραγωγή κινητικής ενέργειας αφού η πρώτη μορφή μετατρέπεται στη δεύτερη χάρις ενός φαινομένου που λέγεται στροβιλώδης θερμική ροή.
Άνσκαρ του Σπολέτο

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άνταλμπερτ Α΄ μαργράβου της Ιβρέας και της Ερμενγάρδης των Τοσκάνης, κόρης του Άνταλμπερτ Β΄ μαργράβου της Τοσκάνης. Η Ερμενγάρδη ήταν αδελφή του Ούγου των Μποζονιδών της Λομβαρδίας και η σύζυγος του Άνσκαρ, η Βίλλα ήταν ανιψιά του Ούγου. Ίσως γεννήθηκε το 915, αλλά αυτό αμφισβητείται.

Κόμης της Παβίας

Όπως και τα άλλα μέλη του Οίκου του, υποστήριξε τον Ροδόλφο Β΄ (των Παλαιών Γουέλφων) της Βουργουνδίας έναντι του Βερεγγάριου Α΄ (των Ουνρουοχιδών) μαρκήσιου του Φρίουλι για το στέμμα της Λομβαρδίας ("Ιταλίας"). Το 922 ο Ροδόλφος Β΄ εισέβαλε στη Βόρειο Ιταλία. Ένα έγγραφο του 924 από το ναό του Σαν Τζοβάννι Ντομνάρουμ της Παβίας αναφέρει τον Άνσκαρ ως dilectus fidelis (αγαπητό πιστό) και inluster comes (επιφανή κόμη), μάλλον λοιπόν ήταν κόμης της Παβίας. Και σε άλλο έγγραφο αναφέρεται ως comes (κόμης).

Μάργραβος της Ιβρέας

Το 929 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μάργραβος (μαρκήσιος) της Ιβρέας. Εγκατέλειψε τον Ροδόλφο Β΄ και υποστήριξε τον Ούγο, που του επέτρεψε την Ιβρέα, του αύξησε την επικράτεια και του έδωσε την ανιψιά του Βίλλα ως σύζυγο. Αγόρασε τα κάστρα Νόνε και Άστι. Ως μαρκήσιος έπρεπε να φυλά την περιοχή από τις επιθέσεις Σαρακηνών και των Μαγυάρων. Οι τελευταίοι κατέστρεψαν τον Σαν Τζοβάννι Ντομνάρουμ. Θα συμμετείχε σε συγκεντρώσεις (placitum), όπως αυτή του 935 στην Παβία από τον Σάρλιο παλατινό κόμη του Λοθάριου Β΄ της Λομβαρδίας (γιου του Ούγου) με σκοπό τα νέα όρια της επισκοπής της Πάρμας.

Δούκας του Σπολέτο

Το 936 απεβίωσε ο Θεοβάλδος Α΄ δούκας του Σπολέτο. Ο Ούγος όρισε τον Άνσκαρ δούκα του Σπολέτο και έκανε τον ετεροθαλή αδελφό εκείνου, τον Βερεγγάριο Β΄, μάργραβο της Ιβρέας. Επίσης ο Ούγος αφαίρεσε από τον αδελφό του Μπόζο το μαργραβάτο της Τοσκάνης και το έδωσε στον γιο του Ουμβέρτο. Ο Μπόζο και ο Αλμπέρικ κυβερνήτης της Ρώμης (προγονός του Ούγου) είχαν κατηγορηθεί για συνωμοσία. Έτσι ο Ούγος περικύκλωσε τον Αλμπέρικ.
Όταν ο Ούγος προσπάθησε να καταλάβει το Εξαρχάτο της Ραβένννας (939), που ήταν υπό Ρωμαϊκό έλεγχο, ο Αλμπέρικ και ο Άνσκαρ, που δεν τον ήθελαν κοντά τους, συμμάχησαν (940). Ο Λιουτπράνδος επίσκοπος της Κρεμόνας αναφέρει ότι τότε ο Ούγος έδωσε χρήματα στον Σάρλιο για να δημιουργήσει αντίδραση στον Άνσκαρ. Πράγματι ο Σάρλιο βρήκε άλλους και εξεγέρθηκε εναντίον του Άνσκαρ, ο οποίος τον αντιμετώπισε στη μάχη του Σπολέτο. Όμως οι στρατιώτες του Σάρλιο ήταν περισσότεροι· ο στρατός του Άνσκαρ νικήθηκε και ο ίδιος σκοτώθηκε. Ο Σάρλιο ανέλαβε το δουκάτο του Σπολέτο.
Γιάννης Νταγρές

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Καρυά Άργους. Έγινε περίφημος για τους στρατιωτικούς του αγώνες, οι οποίοι περιγράφονται στα απομνημονεύματα του Φωτάκου. Διέπρεψε στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Επίσης διακρίθηκε στη μάχη της Γράνας, στη θέση Καπνίστρα, όπου οι 200 άνδρες του Νταγρέ πολέμησαν εναντίον πολύ μεγαλύτερου αριθμού πεζών και ιππικού και, μετά από σημαντικές απώλειες (σκοτώθηκε και ο αδελφός του Θανάσης Νταγρές), κλείστηκαν με τον αρχηγό τους στη «σπηλιά του Μπούρμπουνα». Εκεί παραλίγο να πνιγούν από τους καπνούς που διοχέτευσαν σ' αυτή οι Τούρκοι, μέχρις ότου έσπευσε άλλο ελληνικό τμήμα σε βοήθεια.
Μετά την άλωση της Τριπολιτσάς, αυτός και οι στρατιώτες του συνέλαβαν τον πρόκριτο της επαρχίας Σωτήριο Κουγιά γιατί, όπως έλεγαν, πρόδωσε τα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας. Ο Κουγιάς βασανίστηκε από τον Νταγρέ και πέθανε.
Ο Νταγρές πήρε μέρος και σε άλλες πολλές μάχες, στην πολιορκία του Ναυπλίου και την εισβολή του Δράμαλη. Υπάρχει προτομή της κεφαλής του , στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου , στην Καρυά Αργολίδας .
2857 NOT

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του NOT είναι T. Ο NOT περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 38 λεπτά και 7 δευτερόλεπτα.
1910 Μιχαήλοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μιχαήλοφ είναι άγνωστα. Ο Μιχαήλοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 11 ώρες περίπου.
Λεσβοφοβία

Με τον όρο λεσβοφοβία εννοείται ο αρνητισμός, η απέχθεια, οι διακρίσεις ή η αποστροφή προς τις λεσβίες ως άτομα ή κοινωνική ομάδα. Ο όρος προέκυψε από την ανάγκη του διαχωρισμού της έννοιας αυτής από την ομοφοβία, δηλαδή την αποστροφή ή τις διακρίσεις με αφετηρία τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αν και ο όρος ομοφοβία ως ευρύτερη έννοια αφορά όλα τα ΛΟΑΤ άτομα, σύμφωνα με ορισμένους επικεντρώνεται αποκλειστικά στους ομοφυλόφιλους άνδρες.
Αυτό ως αποτέλεσμα έχει να παρατηρείται μία μορφή ανυπαρξίας των λεσβιών ως οντοτήτων, η αποσιώπηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των λεσβιών σε σχέση όχι μόνο με τη ΛΟΑΤ κοινότητα αλλά και το φεμινιστικό κίνημα γενικότερα, αλλά και να δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις πως οι λεσβίες δεν υφίστανται διακρίσεις.
Ο όρος λεσβοφοβία, αν και δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια και αναφέρεται σε συνέδρια, ημερίδες και σε διάφορα forum, επίσημα ζητήθηκε να γίνει αποδεκτός τον Νοέμβριο του 2003 στο συνέδριο του κοινωνικού forum στο Παρίσι από τις Γαλλίδες λεσβίες σε ημερίδα που ήταν αφιερωμένη στη ΛΟΑΤ κοινότητα.
Ο όρος έγινε αποδεκτός από τους εκπροσώπους των παρευρισκομένων χωρών, ανάμεσά τους οι Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Μεγάλη Βρετανία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Τουρκία και Ιράκ. Παράλληλα προτάθηκαν και οι όροι αμφιφοβία και τρανσοφοβία, έτσι ώστε να υπάρξει ένας επιμέρους διαχωρισμός από τη γενική ορολογία ομοφοβία.
Τζον Μπανί

Προφίλ

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1941 και κατάγεται από το Νησί της Πεντηκοστής. H επαφή του με τα κοινά άρχισε από τη δεκαετία του 1970. Την εποχή εκείνη εξέδιδε μία εφημερίδα με συνεργάτες τους Ουόλτερ Λίνι και Ντόναλντ Καλπόκας. Υπήρξε θερμός υποστηρικτής της ανεξαρτησίας των νησιών, που επιτεύχθηκε το 1980. Έγινε πρόεδρος της νησιωτικής χώρας στις 25 Μαρτίου του 1999, όταν εξελέγη από το κοινοβούλιο με 43 ψήφους. Το μόνο κόμμα που τον καταψήφισε ήταν το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα. Διατηρήθηκε στο αξίωμά του ως τις 24 Μαρτίου του 2004. To 2002 έδωσε αμνηστία στον πολιτικό Μπαράκ Σοπέ, ο οποίος είχε κριθεί ένοχος για πλαστογραφία. Απέτυχε να επανεκλεγεί το 2004. Ανήκει στο συντηρητικό κόμμα των Γαλλόφωνων, Ένωση των Μετριοπαθών Κομμάτων.
Ευάγγελος Δαδιώτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1900 στις Κυδωνίες ή Αϊβαλί της Μικράς Ασίας από εύπορους γονείς Κυδωνιάτες, τους Δημήτριο Α. Δαδιώτη και  Αναστασία, το γένος Ευάγγελου Καραφύλλα.
Τα πρώτα γράμματα τα έλαβε στο Αρρεναγωγείο της Κάτω Παναγιάς, στην ενορία της Ζωοδόχου Πηγής, και κατόπιν αποφοίτησε από την Αστική Σχολή του περίφημου Γυμνασίου των Κυδωνιών. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου (1914-18), ο μεγαλέμπορος πατέρας του συνελήφθη όμηρος των Τούρκων και οδηγήθηκε στο Μπαλί-κεσέρ, όπου και πέθανε από τις κακουχίες μαζί με έκατοντάδες άλλους στα τρομερά Τάγματα Εργασίας.
Ο Ευάγγελος Δαδιώτης κατέφυγε με την οικογένειά του, τις δύο αδελφές του Δήμητρα και Αικατερίνη, και τη μητέρα του Αναστασία στην Κωνσταντινούπολη, κοντά στον εκεί εγκατεστημένο και εύπορο αδελφό του πατέρα του Ιωάννη Δαδιώτη. Αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Γλωσσών και Εμπορίου ενώ διατέλεσε Υπαρχηγός της Έκτης Προσκοπικής Ομάδας του Πέρα. Το 1920, μετά την απελευθέρωση των Κυδωνιών, επέστρεψε μαζί με την οικογένεια τους στο αρχοντικό τους στο Αϊβαλί και ίδρυσε την Πρώτη Προσκοπική Ομάδα των Κυδωνιών. 
Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή του 1922, με κίνδυνο να συλληφθεί από τους Τούρκους, βρήκε την οικογένεια του, που προσωρινά έχει εγκατασταθεί στο μέγαρο του Θρασύβουλου Αλεπουδέλλη στη Σουράδα της Μυτιλήνης.  
Το 1927 μαζί με τα μέλη της οικογένειας του και την γκουβερνάντα τους Βασιλική Καρδερίνη, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1938 νυμφεύθηκε στη Νέα Σμύρνη την Αριάδνη Βλαδίμυρου Χατζηκομνηνου, κόρη αρχοντικής οικογενείας του Φρένελι Αδραμυτίου, την οικογένεια της οποίας είχαν σφάξει οι Τούρκοι το 1922.
Διετέλεσε επί πολλά έτη διευθυντής του λογιστηρίου μεγάλης εισαγωγικής επιχείρησης της Αθήνας και μετά εικοσιπενταετία προσελήφθη ως Διευθυντής Λογιστηρίου και οικονομικός διαχειριστής μεγάλης φαρμακευτικής βιομηχανίας. Το 1954 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Νέας Σμύρνης και τιμήθηκε για τα 15 έτη προσφοράς της εφημερίδας Κήρυξ της Νέας Σμύρνης που από  το 1961 μέχρι το 1992 (έτος θανάτου του) ακούραστα εξέδιδε.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και για πολλά χρόνια γενικός γραμματέας της Ένωσης Κυδωνιατών. Προσωπικός φίλος του Φώτη Κόντογλου, του Ηλία Βενέζη, του Πάνου Βαλσαμάκη και άλλων διακριθέντων Κυδωνιατών, αγωνίστηκε με συνέπεια για τη διατήρηση της μνήμης των αλησμόνητων ελληνικών πατρίδων της Μικράς Ασίας. Υπήρξε επίσης Πρόεδρος του Εθνικού Μουσείου της Ανατολής και επίτιμο μέλος της Εστίας της Νέας Σμύρνης. Έδωσε αρκετές συνεντεύξεις στην κρατική τηλεόραση σε αφιερώματα για τις Κυδωνίες. Ο Ευάγγελος Δαδιώτης προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες στον ξεριζωθέντα Ελληνισμό της Ανατολής. Από τις εκδόσεις της Ένωσης Κυδωνιατών κυκλοφορούν τα έργα του Πώς; Περιστατικά στη Μικρασία (1986) και το 1922. Εσαεί (1989).