google/wiki40b huggingface dataset:
Bachelor of Arts

Bachelor of Arts (εν συντομία: B.A. ή Α.Β., από το λατινικό baccalaureus artium ή artium baccalaureus) είναι πτυχίο που απονέμεται για προπτυχιακό μάθημα ή πρόγραμμα είτε στις τέχνες, στις επιστήμες ή και στα δύο. Τα προγράμματα σπουδών Bachelor of Arts γενικά διαρκούν τρία έως τέσσερα χρόνια, ανάλογα με τη χώρα, ίδρυμα, και συγκεκριμένες ειδικότητες, majors, ή minors. Η λέξη baccalaureus (από το λατινικό bacca, ένα μούρο, και laureus, "η δάφνη") δεν πρέπει να συγχέεται με το baccalaureatus (το οποίο μεταφράζεται ως "χρυσό σκήπτρο", χρησιμοποιώντας τα λατινικά bacum και aureatus), που αναφέρεται σε πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών με διάρκεια ένα ή δυο χρόνια Bachelor of Arts with Honors degree (Baccalaureatus σε Artibus Cum Honore) σε ορισμένες χώρες.
Τα διπλώματα γενικά αναγράφουν το όνομα του ιδρύματος, έχουν υπογραφές αξιωματούχων του ιδρύματος (γενικά τον πρόεδρο ή τον πρύτανη του πανεπιστημίου, καθώς και το γραμματέα ή τον πρόεδρο του επιμέρους τμήματος ή του κολλεγίου), το είδος του πτυχίου, την απονέμουσα αρχή, και την τοποθεσία στην οποία δόθηκε το πτυχίο. Τα διπλώματα γενικά εκτυπώνονται σε υψηλής ποιότητας χαρτί ή περγαμηνή. Το κάθε ίδρυμα καθορίζει  την προτιμώμενη συντομογραφία για τα διπλώματα που απονέμει.
Το Bachelor of Arts συνήθως απονέμεται σε τέσσερα χρόνια στο Αφγανιστάν, στο Λίβανο, στην Αρμενία, στον Καναδά, στην Ελλάδα, στο Μπαγκλαντές, στο Αζερμπαϊτζάν, στην Αίγυπτο, στο Ιράν, στην Ιαπωνία, στη Νιγηρία, στη Σερβία, στην Ισπανία, στο Πακιστάν, στις Φιλιππίνες, στην Ταϊλάνδη, στη Ρωσία, στην Ιρλανδία, στη Νότια Κορέα, στο Ιράκ, στο Κουβέιτ, στην Τουρκία, στο Χονγκ Κονγκ, στις Ηνωμένες Πολιτείες, και στις περισσότερες χώρες της Αμερικής.  Σε άλλες χώρες γενικά διαρκεί τρία χρόνια: σχεδόν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αλβανία, Αυστραλία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Ινδία, το Ισραήλ, τη Νέα Ζηλανδία, την Ισλανδία, την Νορβηγία, τη Σιγκαπούρη, την Καραϊβική, τη Νότια Αφρική και την Ελβετία. Στο Πακιστάν, το Bachelor of Arts μπορεί επίσης να επιτευχθεί εντός δύο ετών ως εξωτερικό πτυχίο.
Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος

Στη κλιματολογία και ειδικότερα στην ιστορία του κλίματος, με τον όρο Μεσαιωνική Θερμή Περίοδος, (ΜΘΠ, διεθνώς MWP), αλλιώς και Μεσαιωνικό Κλιματικό Βέλτιστο ή Μικρό Κλιματικό Βέλτιστο, χαρακτηρίζεται η χρονική περίοδος που εκτείνεται από το 750 μέχρι το 1250 μ.Χ. (1.200 – 700 cal BP), κατά την οποία το κλίμα παρουσίαζε ιδιαίτερα υψηλή θερμοκρασία σε πολλές περιοχές της Γης, συγκριτικά με προηγούμενες και νεότερες εποχές. Η κλιματολογική εκείνη αλλαγή σημειώθηκε την περίοδο του Μεσαίωνα, για αυτό και έχει αποδοθεί επίσημα ο χαρακτηρισμός «μεσαιωνική».
Έχουν εκφραστεί διαφωνίες ως προς την παγκοσμιότητα της μεσαιωνικής θερμής περιόδου, λαμβάνοντας υπόψη πως ο χρόνος των παρατηρούμενων αλλαγών διαφέρει σημαντικά ανά γεωγραφική περιοχή. Yποστηρίζεται πως σε μεγάλο βαθμό περιορίστηκε στην ευρύτερη περιοχή του Βόρειου Ατλαντικού. Άλλες εκτιμήσεις υποστηρίζουν πως υπήρξε παγκόσμιο φαινόμενο, χωρίς ωστόσο να αποφαίνονται οριστικά.
Συμπεράσματα για το κλίμα της μεσαιωνικής εποχής λαμβάνονται με διάφορους τρόπους μετρήσεων, ραδιοχρονολογήσεις, παρατηρήσεις πυρήνων πάγου και ιζημάτων σε ορισμένα σημεία της Γης, με κυρίαρχο σημείο τη θάλασσα των Σαργασσών. Διαφορετικές εκτιμήσεις της μέσης θερμοκρασίας του βόρειο ημισφαιρίου συγκλίνουν στο συμπέρασμα πως οι θερμοκρασίες από τον 11ο αιώνα έως τον 14ο αιώνα ήταν υψηλότερες κατά 0,2 °C, συγκριτικά με τις θερμοκρασίες του 15ου - 19ου αιώνα, αλλά μάλλον χαμηλότερες από αυτές στα μέσα του 20ού αιώνα . Από δενδροχρονολογήσεις σε 14 τοποθεσίες, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία, η θέρμανση κατά την μεσαιωνική περίοδο βρέθηκε μεγαλύτερη κατά την περίοδο 950 - 1045. Όπως προκύπτει από άλλους υπολογισμούς που συνδυάζουν δεδομένα διαφορετικών μετρήσεων ποικίλων μεθόδων, η περίοδος μέγιστης θέρμανσης τοποθετείται χρονικά στο διάστημα 1000 - 1100, με θερμοκρασίες που πλησιάζουν εκείνες του 20ου αιώνα πριν το 1990.
H ύπαρξη μεσαιωνικής θερμής περιόδου έχει χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα κατά της ερμηνείας της παγκόσμιας υπερθέρμανσης του 20ου αιώνα ως αποτέλεσμα της βιομηχανικής ανάπτυξης, με δεδομένο ότι εκείνη προηγήθηκε της βιομηχανικής επανάστασης.
Μετά την Μεσαιωνική Θερμή Περίοδο ακολούθησε η λεγόμενη Μικρή Εποχή των Πάγων (ΜΕΠ), ειδικότερα από τον 13ο μέχρι τον 18ο αιώνα.
Κενταυρόπολη

Η Κενταυρόπολη ήταν μεσαιωνικός, βυζαντινός, οικισμός στην Θεσσαλία, από ορισμένους συγγραφείς ταυτίζεται με το σημερινό Κάστρο Σκήτης στο χωριό Σκήτη Λάρισας χωρίς να έχει αποδεικτή αυτό. Κατά άλλους ταυτίζεται με το Κάστρο Βελίκας. 
Αναφέρεται ότι κτίστηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα για την προστασία των κατοίκων της περιοχής πιθανότατα από τις αραβικές επιδρομές. Κατά άλλη εκδοχή η πόλη υπήρχε πρωτύτερα και ο Ιουστινιανός επισκεύασε τα τείχη της.
Wiki συντακτικό σήμανσης

Γλώσσα κειμένου wiki, ή  wiki σήμανση, είναι μια  ελαφριά γλώσσα σήμανσης   που χρησιμοποιείται για να γράφουμε σελίδες σε wiki ιστοχώρους, όπως η  Βικιπαίδεια, και είναι μια απλοποιημένη εναλλακτική/ενδιάμεση επιλογή ως προς την HTML. Ο απώτερος σκοπός της είναι να μετατραπεί μέσω  λογισμικού wiki σε  HTML, που με την σειρά του χρησιμοποιείται από τους φυλλομετρητές.
Δεν υπάρχει μια κοινά αποδεκτή πρότυπος γλώσσα κειμένου wiki. Η γραμματική, η δομή, η δικαιολόγηση, οι λέξεις κλειδιά και τα λοιπά εξαρτώνται από το συγκεκριμένο λογισμικό wiki που χρησιμοποιείται στον συγκεκριμένο ιστότοπο. Για παράδειγμα, όλες οι γλώσσες σήμανσης wiki έχουν έναν απλό τρόπο  δημιουργίας συνδέσμων προς άλλες σελίδες εντός του ιστότοπου, αλλά υπάρχουν πλήθος διαφορετικές  συμβάσεις σύνταξης για αυτούς τους συνδέσμους. Πολλά wikis, ιδιαίτερα τα πιο παλιά, χρησιμοποιούσαν το  CamelCase για να σημάνουν τις λέξεις που θα έπρεπε αυτόματα να παίρνουν σύνδεσμο. Στο  MediaWiki, αυτή η σύμβαση έχει αντικατασταθεί από την  [[…]] σημειογραφική ένδειξη, που η Βικιπαίδεια αποκαλεί "ελεύθερους συνδέσμους".
Διάφορα προγράμματα  Wiki μπορούν να υποστηρίξουν τη χρήση διαφορετικών ομάδων στοιχείων της HTML μέσα στο βικικείμενο. Σε μερικές περιπτώσεις, τα επιτρεπόμενα στοιχεία της  HTML θα μπορούσαν να εμφανίζονται σε ξεχωριστά  wiki sites. Το λογισμικό MediaWiki υποστηρίζει τις πιο συνηθισμένες  ετικέτες της  HTML.

Προτυποποίηση

Η Creole είναι μια προσπάθεια για μια  "κοινή βίκι γλώσσα σήμανσης που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα Wikis". Υπάρχουν μια σειρά από μηχανές βίκι που έχουν  εφαρμόσει την Creole. Η Version 1.0 της συγκεκριμένης γλώσσας εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2007.
Γιώργος Δουατζής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου του 1948 και ακολούθησε σπουδές Οικονομίας (παν. Θεσσαλονίκης) και Κοινωνιολογίας (Paris VIII). Το 1974 ξεκίνησε να δημοσιογραφεί. Εργάστηκε σε εφημερίδες, περιοδικά, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, ως ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολιτικός αναλυτής, διευθυντής σύνταξης και διευθυντής ειδήσεων της ΕΡΤ.
Γράφει συστηματικά από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Πρώτη του εμφάνιση το 1971, στην «Ποιητική Ανθολογία της Νέας Ελληνικής Γενιάς» των εκδόσεων Άγκυρα.
Έχει γράψει ποίηση, διηγήματα. μυθιστορήματα, δοκίμια. Αποσπάσματα ή ολόκληρα έργα του έχουν μεταφραστεί αγγλικά, ρωσικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, τσεχικά.
Πλατεόσαυρος

Ο πλατεόσαυρος είναι γένος πλατεοσαυριδού δεινόσαυρου που έζησε κατά τα τέλη της Τριαδικής περιόδου, περίπου 214 με 204 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη σημερινή Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, τη Γροιλανδία, τη Βόρεια Αμερική. Ο πλατεόσαυρος είναι βασικός πρώιμος σαυροποδόμορφος δεινόσαυρος που ονομάζεται προσαυρόποδο. Το 2011, αναγνωρίζονταν δύο είδη: το είδος P. engelhardti και ο ελαφρώς νωρίτερος P. gracilis από το χαμηλότερο. Ωστόσο, άλλοι έχουν προστεθεί στο παρελθόν, και δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με το ταξινόμηση ειδών των πλατεοσαυρειδών δεινοσαύρων. Ομοίως, υπάρχει μια πληθώρα συνωνύμων στο επίπεδο γενών.
Το γένος ανακαλύφθηκε το 1834 από τον Γιόχαν Φρίντριχ Ένγκελχαρτ και περιγράφηκε τρία χρόνια αργότερα από τον Χέρμαν φον Μέγιερ. Ο πλατεόσαυρος είναι το πέμπτο όνομα γένους δεινοσαύρων που εξακολουθεί να θεωρείται έγκυρο. Έχουν βρεθεί πάνω από 100 σκελετοί, ενώ κάποιοι είναι ολοκληρωμένοι. Η αφθονία των απολιθωμάτων στη Σουηβία, της Γερμανίας οδήγησε στο παρατσούκλι Schwäbischer Lindwurm.
Η ουρά του πλατεόσαυρου ήταν συνήθως δεινοσαυρική, μυώδης και με υψηλή κινητικότητα.
Ακρωτήριο Αράξου Αχαΐας (οικισμός)

Τοποθεσία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 19 μέτρων στη γεωγραφική περιοχή του Λαρισσού. Βρίσκεται πολύ κοντά στο ομώνυμο ακρωτήρι, τα «Μαύρα βουνά» και τη λεγόμενη «λιμνοθάλασσα του Αράξου». Εγγύς του βρίσκεται το χωριό Άραξος, το ναυτικό οχυρό του πολεμικού ναυτικού, η πολυσύχναστη ειδυλλιακή παραλία «Γιαν(ν)ισκάρι» και η πολύ μικρή παραλία «Βορός».

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν βοσκοί που περνούσαν εκεί το χειμώνα μαζί με τα κοπάδια τους και κατάγονταν από το χωριό Γκέρμπεσι (νυν Προφήτης Ηλίας) των Καλαβρύτων. Αυτός ήταν ο λόγο που το αρχικό όνομα του χωριού ήταν Μέσα Γκέρμπεσι.

Διοικητική εξέλιξη

Την 16/10/1940 αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Μέσα Γκέρμπεσι και υπήχθη στην κοινότητα Λακκόπετρας. Με το ΦΕΚ 148Α της 18/07/1947 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λακκόπετρας και υπήχθη σε αυτήν της τότε Παραλίμνης (νυν Άραξος). Με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Μαύρον Όρος. Με το ΦΕΚ 18Α της 28/02/1986 μετονομάστηκε σε Παραλίμνη. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λαρισσού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Με το ΦΕΚ 185Α της 05/09/2006 μετονομάστηκε σε Ακρωτήριο Αράξου.

Λοιπά στοιχεία

Στο χωριό υπάρχει ο ναός της Παναγίας που γιορτάζει τη Δευτέρα του Πάσχα.
Ζαν Αντουάν Νολέ

Επιστημονικό έργο

Ο Νολέ επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην νέα επιστήμη του ηλεκτρισμού, τον οποίο μελέτησε με τη βοήθεια του Κ. Φ. Ντι Φε και του Ρενέ Αντουάν Φερσό ντε Ρεομίρ. Έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου το 1734 και αργότερα έγινε ο πρώτος καθηγητής Πειραματικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων.
Το 1746 συγκέντρωσε γύρω στις 2.000 μοναχούς που έκαναν έναν κύκλο σε ακτίνα 1,6 χλμ συνδέοντάς τους με κομμάτια από σιδερένια καλώδια. Στη συνέχεια απελευθέρωσε μια μπαταρία των δοχείων Λέιντεν μέσω της ανθρώπινης αλυσίδας και παρατήρησε ότι κάθε άντρας αντέδρασε ταυτόχρονα στην ηλεκτροπληξία, δείχνοντας ότι η ταχύτητα της διασποράς του ηλεκτρισμού ήταν πολύ υψηλή. Το 1748 ανακάλυψε το φαινόμενο της ώσμωσης στις φυσικές μεμβράνες.
Το 1750 ο Νολέ παρουσίασε πρόοδο στον ηλεκτροψεκασμό. Παρατήρησε ότι το νερό που τρέχει από ένα δοχείο θα αερολυθεί εάν στο δοχείο διοχετευτεί ηλεκτρισμός και τεθεί δίπλα σε ηλεκτρική γείωση. Επίσης παρατήρησε ότι με τον ίδιο τρόπο “ένα άτομο που θα ηλεκτροδιεγερθεί μέσω σύνδεσης με γεννήτρια υψηλής τάσης, δεν θα αιμορραγήσει φυσιολογικά εάν ήταν να κοπεί. Αντίθετα, το αίμα θα τιναχθεί σαν να ψεκάζεται από την πληγή.”
Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βερολίνο, και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Χάλε υπό τον Φρίντριχ Άουγκουστ Βολφ (Friedrich August Wolf), σημαντικό φιλόλογο της εποχής, ο οποίος θεωρούσε τον Μπέκερ ως τον πλέον πολλά υποσχόμενο μαθητή του. Το 1810 ο Μπέκερ διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Για αρκετά χρόνια, μεταξύ του 1810 και 1821, ταξίδεψε στην Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία καθώς και άλλες περιοχές της Γερμανίας, εξετάζοντας τα διασωζόμενα χειρόγραφα της κλασικής εποχής και συγκεντρώνοντας υλικό για τα συγγράμματα του.
Κάποια από τα αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύτηκαν στο έργο Anecdota Graeca (3 τόμοι, 1814–1821), αλλά οι περισσότερες πληροφορίες ενσωματώθηκαν στα σχόλια και εκδόσεις του τεράστιου αριθμού έργων κλασικών συγγραφέων τα οποία επιμελήθηκε. Ασχολήθηκε σχεδόν με το σύνολο των έργων της ελληνικής γραμματολογίας εκτός από τους τραγικούς και λυρικούς ποιητές. Οι πιο γνωστές εκδόσεις συγγραφέων του, είναι αυτές των έργων του Πλάτωνα (1816–1823), των αττικών ρητόρων (1823–1824), του Αριστοτέλη (1831–1836), του Αριστοφάνη (1829), καθώς και 25 τόμοι σχετικά την βυζαντινή ιστορία στο Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae (γραπτό σώμα βυζαντινής ιστορίας). Σε σχέση με τα έργα των λατίνων συγγραφέων, οι μόνοι συγγραφείς με τους οποίους ασχολήθηκε ήταν οι ιστορικοί Λίβιος (1829–1830) και Τάκιτος (1831).
Ασχολήθηκε αποκλειστικά με τις έρευνες των χειρογράφων, και με την κριτική των κειμένων, χωρίς να συνεισφέρει ιδιαίτερα σε άλλους τύπου λογοτεχνικές διεργασίες, ωστόσο η αρίθμηση Μπέκερ είναι ο καθιερωμένος τρόπος αναφοράς στα έργα του Αριστοτέλη και το αριστοτελικό σώμα κειμένων.
Εκλέχθηκε επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1861, και πέθανε στο Βερολίνο 10 χρόνια αργότερα το 1871 σε ηλικία 86 ετών.
2765 Ντινάν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντινάν είναι άγνωστα.
Όλα είναι δρόμος

Πλοκή

Χαρώνειο νόμισμα

Ένας αρχαιολόγος ταξιδεύει να συναντήσει τους φίλους του γιου του, ο οποίος αυτοκτόνησε όταν ήταν φαντάρος. Παράλληλα, κάνει μια αρχαιολογική ανακάλυψη.
Η τελευταία νανόχηνα

Κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα ζει ένας ηλικιωμένος, ο Αντώνης, ο οποίος έχει συναισθηματικό δέσιμο με τα σπάνια πουλιά που ζουν στην περιοχή. Φιλοξενεί με χαρά τους ορνιθολόγους που επισκέπτονται την περιοχή για να δουν τα πουλιά. Η συμπεριφορά του όμως αλλάζει, όταν ένας ασυνείδητος σκοτώνει την τελευταία νανόχηνα.
Βιετνάμ

Ο Τσετσένογλου, ένας πρόσφατα χωρισμένος μεγαλέμπορος επίπλων πολυτελείας στο Κιλκίς δεν μπορεί να ξεπερασει ότι η γυναίκα του πήρε το παιδί μαζί της. Για να πνίξει τον πληγωμένο του εγωισμό πηγαίνει στο επαρχιακό σκυλάδικο ονόματι Βιετνάμ όπου και είναι τακτικός θαμώνας, και αφού σπάσει όλα τα πιάτα, ραντίσει την τραγουδίστρια με καλάθια ροδοπέταλα, ξηλώσει μέχρι και τις πορσελάνες από τις τουαλέτες, αποφασίζει να σπάσει και το μαγαζί. Διαπραγματεύεται επί τόπου με τον μαγαζάτορα, δίνει όλα του τα εκατομμύρια σε επιταγή και φωνάζει τον Ηλία με την μπουλντόζα του. Το γλέντι μεταφέρεται μπροστά στο μαγαζί, τα όργανα συνεχίζουν το πρόγραμμα, ο Ηλίας καταφτάνει με την μπουλντόζα, και υπό την συνοδεία της μουσικής ισοπεδώνεται το κτίριο. Ο επιπλάς εξιλεωμένος περιλούζει τα ρούχα του με την τελευταία μπουκάλα ουίσκι, ανάβει φωτιά στη καπαρντίνα του που πάντοτε τη φοράει και δεν την βγάζει ποτέ, και με τα όργανα να ξεφαντώνουν, ενώ ο ήλιος στο βάθος ανατέλει, χορεύει το τελευταίο του ζειμπέκικο απομακρυνόμενος μέσα στα χωράφια.
Αυτές οι τρεις διαφορετικές ιστορίες έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την ανθρώπινη μοναξιά.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία απέσπασε δύο βραβεία: μακιγιάζ και Α' ανδρικού ρόλου (Γιώργος Αρμένης) στα Κρατικά Βραβεία Υπουργείου Πολιτισμού του 1998.
Τροχαλία

Η τροχαλία είναι κυκλικός δίσκος περιστρεφόμενος γύρω από άξονα διερχόμενο από το κέντρο του δίσκου και κάθετο στο επίπεδό του. Ο άξονας αυτός συνήθως είναι γερά συνδεδεμένος με το δίσκο και στηρίζεται στη λεγόμενη τροχαλιοθήκη. Κατά μήκος της περιφέρειας της τροχαλίας υπάρχει αυλάκι (λαιμός), εντός του οποίου διέρχεται σκοινί ή συρματόσχοινο ή αλυσίδα ή ιμάντας, στα άκρα του οποίου εφαρμόζεται δύναμη ή αντίσταση. Χρησιμεύει για την έλξη ή την ανύψωση βαρών και διακρίνεται σε δύο κύρια είδη: στην πάγια και στην ελεύθερη τροχαλία.
Η πάγια τροχαλία έχει μόνιμο άξονα και διευκολύνει την ανύψωση βαρών μόνο με την αλλαγή της διεύθυνσης της ελκτικής δύναμης που χρειάζεται γι' αυτό και όχι με τη μείωση της απαιτουμένης δύναμης. Αντίθετα, η ελεύθερη τροχαλία έχει άξονα που μετατίθεται στο χώρο. Σ' αυτήν το προς ανύψωση βάρος εξαρτάται από την τροχαλιοθήκη με άγκιστρο: το ένα άκρο του σχοινιού στερεώνεται ακλόνητα, ενώ στο άλλο εφαρμόζεται η ανυψωτική δύναμη. Στην ελεύθερη τροχαλία επιτυγχάνεται μείωση της απαιτουμένης δύναμης κατά το μισό του ανυψούμενου βάρους. Με συνδυασμό παγίων κι ελευθέρων τροχαλιών σχηματίζονται τα πολύσπαστα.

Σύστημα ιμάντα-τροχαλίας

Στο σχήμα φαίνεται σύστημα μετάδοσης με δύο τροχαλίες συνδεδεμένες με ιμάντα. Το μήκος του ιμάντα με βάση τις διαμέτρους τροχαλιών και τη μεταξύ τους απόσταση δίνεται από τη σχέση
(Απόδειξη)
Πολιορκία της Γαστούνης

Η εξέλιξη των γεγονότων

Οι Οθωμανοί της γύρω περιοχής της Γαστούνης μετά την κατάληψη της Καλαμάτας από τους Έλληνες αποσύρθηκαν στο παλιό φρούριο Χλεμούτσι του οποίου τον ανεφοδιασμό ανέλαβαν Αλβανοί της περιοχής. Αυτόν τον ανεφοδιασμό προσπάθησαν ν΄ ανακόψουν άτακτες ομάδες Ελλήνων της ίδιας περιοχής ξεκινώντας πολιορκία, έχοντας επί κεφαλής τον Γεώργιο Σισίνη και τον Χαράλαμπο Βιλαέτη.

Λέγεται ότι οι πολιορκημένοι Τούρκοι κινδύνευαν τότε να παραδοθούν λόγω έλλειψης νερού, όταν κατέφθασαν 400 - 500 Αλβανοί από την περιοχή του Λάλα για ενίσχυση. Έτσι η παρουσία των Λαλαίων εξανάγκασε τους Έλληνες, μετά από μικρή αψιμαχία, να λύσουν την ασκούμενη πολιορκία. Στη συνέχεια οι Λαλαίοι επέστρεψαν στο χωριό τους.
Το γεγονός αυτό δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, ως πολύ περιορισμένης κίνησης που οφείλονταν κυρίως στον ενθουσιασμό της εκδηλωμένης επανάστασης και περισσότερο για εκφοβισμό χωρίς προηγούμενη οργάνωση. Παρά ταύτα η εμπλοκή αυτή ανέδειξε όχι μόνο την αναγκαιότητα αλλά και την άμεση προτεραιότητα στρατιωτικής επιχείρησης εξουδετέρωσης των Λαλαίων. Γεγονός που συνέβη αμέσως μετά στη μάχη του Λάλα.
Καλγιούμπ

Ιστορία

Η παράδοση αναφέρει ότι η πόλη χτίστηκε με υλικά από τη γειτονική αρχαία Ηλιούπολη. Κατά την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου ο Αμε ιμντν αλ ας έχτισε στη πόλη μια γέφυρα . Τον 19ο αιώνα λεηλατήθηκε από τους Μαμελούκους,.
Από το όνομα της πόλης είναι γνωστός και ένας ιός που μεταφέρεται από ένα είδος τσιμπουριού που ανακαλύφθηκε πρώτη φορά εδώ.
Γεώργιος Καραμήτσας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1834 στη Μήθυμνα της Λέσβου, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Αν και εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τελικά σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μονάχου και του Βύρτσμπουργκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Βιέννης και του Βερολίνου και επέστρεψε στην Αθήνα και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού, ενώ εξέδιδε ιατρικό περιοδικό με τίτλο «Ασκληπιός». Διορίστηκε ιατρός στην Αστυκλινική, υφηγητής της Παθολογικής Ανατομικής το 1862, έκτακτος καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας το 1875 και υποδιευθυντής της Αστυκλινικής. Στο τέλος το 1880 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας και της Παθολογικής κλινικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1886-1887. 
Μετέφρασε το έργο «Ειδική Νοσολογία» του Γερμανού ιατρού Νιεμάγερ, ενώ συνέγραψε και τις δικές του επιστημονικές εργασίες. 
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 1904 από αποπληξία, τη στιγμή που επέστρεφε από γαμήλια τελετή.
Σωτηρούλα Χαραλάμπους

Βιογραφικά στοιχεία

Η Σωτηρούλα Χαραλάμπους γεννήθηκε στον Άγιο Μέμνωνα του Δήμου Αμμοχώστου στις 25 Δεκεμβρίου 1963. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη βουλγαρική γλώσσα. Σπούδασε πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών και Κοινωνικής Διοίκησης της Σόφιας, από όπου αποφοίτησε το 1986. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο προσλήφθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα της ΠΕΟ, υπηρετώντας από διάφορες θέσεις. Είναι συνδικαλίστρια. 
Είναι νυμφευμένη με τον Νίκο Χαραλάμπους και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Στα μαθητικά της χρόνια εντάχθηκε στην ΠΕΟΜ Αμμοχώστου και στη συνέχεια στην ΕΔΟΝ. Το 1995 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Διετέλεσε κεντρική οργανωτική γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ), εκπρόσωπος της ΠΕΟ στον Εθνικό Μηχανισμό για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Γυναικείων Οργανώσεων (ΠΟΓΟ) και μέλος του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος. Επιπλέον, διετέλεσε πρεδρος στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών.
Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού.
Την 1η Μαρτίου 2008 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της θητείας της κυβέρνησης, δηλαδή έως την 28η Φεβρουαρίου 2013.
Πρεσβεία του Ισραήλ (Αθήνα)

Τοποθεσία

Η Πρεσβεία βρίσκεται σχεδόν επί της Λεωφόρου Κηφισιάς (στη διασταύρωση με την οδό Κατεχάκη), όχι ιδιαίτερα μακριά από το κέντρο της Αθήνας.

Ανακαίνιση της Πρεσβείας

Εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης το 2007 είχαν ως αποτέλεσμα να αλλάξει η εξωτερική όψη του κτηρίου της Πρεσβείας και να αναμορφωθούν οι εσωτερικοί χώροι.
Τσεχικές εκλογές Γερουσίας (2010)

Εκλογές για το 1/3 των εδρών στην Γερουσία της Τσεχίας διενεργήθηκαν στις 15-16 Οκτωβρίου και στις 22-23 Οκτωβρίου 2010. Συνολικά αποφασίστηκαν 27 έδρες. Στις εκλογές σημείωσε μεγάλη νίκη το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Τσεχίας, κερδίζοντας 12 έδρες και έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στην Γερουσία, έχοντας συνολικά 41 έδρες. Αντίθετα, το Φιλελεύθερο Συντηρητικό Κόμμα μείωσε την δύναμη του και έφτασε τις 25 έδρες, ενώ το TOP 9 της Κεντροδεξιάς απώλεσε 4 έδρες και περιορίστηκε στις 5, όσες ακριβώς και η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση– Λαϊκό Τσεχοσλοβακικό Κόμμα.
Τιγκράν Σαρκισιάν

Βιογραφία

Έκανε σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες και το 1998 διορίστηκε επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας του. Το 2005 επαναδιορίστηκε στη θέση αυτή για άλλη μια επταετία. Το 2008 έπειτα από τη διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών, το Συμβούλιο του κυβερνώντος Ρεπουμπλικανικού Κόμματος της Αρμενίας ψήφισε ομόφωνα υπέρ του Σαρκισιάν για το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Η υποψηφιότητα του Τιγκράν προτάθηκε από τον ίδιο τον νέο πρόεδρο. Ειδικότερα, επί συνόλου 98 ψηφισάντων, τα 90 μέλη του Συμβουλίου του κυβερνώντος κόμματος ενέκριναν την πρόταση του προέδρου για τον Τιγκράν στην πρωθυπουργία.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από το νέο πρόεδρο Σερζ Σαρκισιάν, στις 9 Απριλίου του 2008, την ίδια μέρα που ο Σερζ ανέλαβε καθήκοντα. Με βάση το άρθρο 55 του Συντάγματος, ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Πρόεδρο εντός δέκα ημερών αφότου γίνει δεκτή η παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να έχει σχηματιστεί σε χρονική περίοδο εντός 20 ημερών μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας.

Παραίτηση

Ο Σακισιάν ανακοίνωσε την παραίτησή του στις 3 Απριλίου 2014 χωρίς να αναφέρει το λόγο. Έπειτα από διαδηλώσεις, το Συνταγματικό Δικαστήριο ότι ο νόμος για τη μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό έρχεται σε αντίθεση με το Θεμελιώδη Νόμο της Αρμενίας.