google/wiki40b huggingface dataset:
Κυδωνιές Γρεβενών

Πληθυσμός

Στην απογραφή του 2001 ο πληθυσμός ήταν 163 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός μειώθηκε στους 81 μόνιμους κατοίκους.

Ιστορική αναδρομή

Η ακριβής χρονολογία δημιουργίας του οικισμού είναι άγνωστη, ωστόσο το βέβαιο είναι πως προήλθε από συνένωση άλλων μικρότερων που προϋπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή. Οι Κυδωνιές αναπτύχθηκαν στο βάθος του χρόνου και έγιναν ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια των Γρεβενών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απογραφή του 1904, ήταν ο έκτος μεταξύ 79 οικισμών με 445 Ελληνόφωνους Χριστιανούς κατοίκους.

Διοικητική μεταβολή οικισμού

Βαντσικό (Κοζάνης)
1918 - Ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Βαντσικού (ΦΕΚ 260Α – 31/12/1918) 
Κυδωνιές (Κοζάνης)
1927 - Ο οικισμός μετονομάζεται σε Κυδωνιές (ΦΕΚ 18Α – 01/02/1927)
Κυδωνιές Γρεβενών
1964 - Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών (ΦΕΚ 185Α – 30/10/1964)
1997 - Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Κυδωνιών και προσαρτάται στο δήμο Κοσμά του Αιτωλού (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997)

Διοικητική διαίρεση

Με την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστρια» (Ν.2539/97), οι Κυδωνιές αυτοδιοικητικά αποτελούσαν την τοπική κοινότητα Κυδωνιών και υπάγονταν στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά Αιτωλού του Δήμου Γρεβενών. Κατά τη νέα διοικητική διαίρεση που προέκυψε με το σχέδιο «Καλλικράτης» (Ν.3852/2010) η τοπική κοινότητα Κυδωνιών προσαρτήθηκε στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά του Δήμου Γρεβενών, της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών, της ευρύτερης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1973-1974

Το Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1973−1974 ήταν το έκτο πρωτάθλημα της Εθνικής κατηγορίας. Συμμετείχαν 13 ομάδες, όπως και στο πρωτάθλημα της σαιζόν 1971−1972. Το πρωτάθλημα κατέκτησε για 3η φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός, αήττητος με 24 νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, καθώς η Ανόρθωση Αμμοχώστου, η μόνη ομάδα από την Κύπρο που μετείχε στο πρωτάθλημα της Ελλάδας, αποχώρησε λόγω της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ενώ υπολείπονταν 5 αγώνες της ενάντια σε Ηρακλή, Άρη, Εθνικό Αλεξανδρούπολης, Δημόκριτο και Μίλωνα.
Μις Κόσμος

Ο διαγωνισμός ομορφιάς Μις Κόσμος μαζί με τον διαγωνισμό Μις Υφήλιος είναι οι σημαντικότεροι παγκόσμιοι διαγωνισμοί ομορφιάς, ενώ και οι δύο διεξάγονται κάθε χρόνο. Ο διαγωνισμός Μις Κόσμος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος σε αριθμό χωρών διαγωνισμός ομορφιάς, καθώς ο αριθμός των χωρών που συμμετέχουν ξεπερνάει ακόμα και τις 120. Αξιοσημείωτη είναι η κοινωνική προσφορά του θεσμού, με φιλανθρωπική δράση σε όλο το κόσμο.
Είναι επίσης και ο αρχαιότερος διεθνής διαγωνισμός ομορφιάς και θεσμοθετήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον Έρικ Μόρλεϊ το 1951. Μετά το θάνατό του, το 2000, η σύζυγός του, Τζούλια Μόρλεϊ, είναι συνδιοργανώτρια των καλλιστείων.
H Βενεζουέλα, με 6 τίτλους συνολικά, κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων νικών στο θεσμό και ακολουθούν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ινδία (δείτε αναλυτικά τις νικήτριες παρακάτω).   
Τυπικώς, η Ειρήνη Σκλήβα είναι η μοναδική Ελληνίδα που έχει κερδίσει το τίτλο της Μις Κόσμος, το 1996, έχοντας κερδίσει νωρίτερα μέσα στο έτος τον τίτλο της Μις Ελλάς. Στην πραγματικότητα όμως, είχε προηγηθεί η Αντιγόνη Κωνσταντά το 1954, αλλά ως μις Αίγυπτος.
Ελληνορθόδοξος ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Τεχεράνη)

Ο Ελληνορθόδοξος ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Τεχεράνη, βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Ταλεγκχανί (Taleghani) και  Μοφαττέχ (Mofatteh), που πριν την Ισλαμική Επανάσταση ονομάζονταν οδός Ρούζβελτ και  οδός Ταχτ ε Γιαμσχιντ (Takht-e Jamshid) αντίστοιχα. Κατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες της ελληνικής κοινότητας της ιρανικής πρωτεύουσας, που μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση αριθμούσε 3.000 άτομα και εγκαινιάστηκε το 1951.
Ευρωλίγκα ανδρών 2002-2003

Η Ευρωλίγκα ανδρών 2002-2003 ήταν η τρίτη σεζόν της σύγχρονης εποχής της κορυφαίας Ευρωπαϊκής διασυλλογικής επαγγελματικής διοργάνωσης μπάσκετ. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή είναι η 55η σεζόν της σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Την σεζόν 2002–03 συμμετείχαν 24 σύλλογοι από 13 διαφορετικές χώρες. Το Φάιναλ 4 έλαβε χώρα στο στάδιο Palau Sant Jordi, στην πόλη Βαρκελώνη, της Ισπανίας, με τους οικοδεσπότες της Μπαρτσελόνα να επικρατούν στον τελικό της Μπένετον Τρεβίζο με σκόρ 76-65.

Final − 4

Το Final−4 της Ευρωλίγκας ανδρών 2002-03 διεξήχθη στην Βαρκελώνη, 9 και 11 Μαΐου.
Νοηματική γλώσσα

Η νοηματική γλώσσα είναι οπτικο-κινησιακή γλώσσα, δηλαδή βασίζεται στην κίνηση των χεριών, στην στάση ή την κίνηση του σώματος καθώς και στις εκφράσεις του προσώπου για να αποδώσει ένα νόημα. Διαθέτει λεκτικές και συντακτικές δομές για να εκφράσει οποιοδήποτε αφηρημένη έννοια.
Οι γλωσσολόγοι διακρίνουν τις φυσικές νοηματικές γλώσσες από άλλα συστήματα που είναι πρόδρομοι ή προέρχονται από αυτές, όπως είναι οι τεχνητοί ανθρώπινοι κώδικες για ομιλούμενες γλώσσες, η οικιακή νοηματική γλώσσα, η "βρεφική νοηματική γλώσσα" και νοήματα που αποκτούνται από πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου.

Διάφορα είδη/παραλλαγές

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μία παγκόσμια, συγκροτημένη νοηματική γλώσσα. Πάρα πολλές είναι οι παραλλαγές αυτές. Ακόμα και σε μία συγκεκριμένη χώρα δεν έχει καθιερωθεί μία νοηματική γλώσσα. Κάθε περιοχή έχει τις δικές της παραλλαγές.
Σε ορισμένα παγκόσμια συνέδρια χρησιμοποιείται ένα διεθνές σύστημα επικοινωνίας. Το σύστημα αυτό ονομάζεται Διεθνές Σύμβολο (ΔΣ). Παρόλα αυτά, αυτή η κοινή γλώσσα συνεννόησης δεν θεωρείται ολοκληρωμένη γλώσσα καθώς είναι ελλιπής από άποψη γραμματικής και λεξιλογίου.  
Δεν είναι σαφές πόσες νοηματικές γλώσσες υπάρχουν σήμερα παγκοσμίως. Γενικά κάθε χώρα έχει τη δική της νοηματική γλώσσα αλλά μερικές έχουν περισσότερες από μία. Η έκδοση του Εθνολόγου για το 2013 απαριθμεί 137 νοηματικές γλώσσες. Μερικές νοηματικές γλώσσες έχουν λάβει κάποια μορφή νομικής αναγνώρισης, ενώ άλλες δεν έχουν κάποιο καθεστώς.
Κάθε νοηματική γλώσσα είναι αυτόνομη και ολοκληρωμένη. Έχει κανονικά γραμματικά φαινόμενα, ιδιωματισμούς και συγκεκριμένες και μοναδικές λέξεις. Όλα αυτά μεταφράζονται αντίστοιχα σε συγκεκριμένες και μοναδικές χειρονομίες.

Χρήσεις Νοηματικής

Το να γνωρίζει κάποιος την νοηματική γλώσσα δεν σημαίνει πως είναι ο ίδιος κωφός ή δυσκολεύεται να ακούσει. Την νοηματική γλώσσα μπορεί να την χρησιμοποιεί κάποιος που έχει κωφούς κοντά στο οικογενειακό  ή φιλικό του περιβάλλον, κάποιος που η εργασία του απαιτεί να την χρησιμοποιεί ή κάποιος που ενδιαφέρεται να έχει πολλές γλώσσες ή να έρχεται σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβάνου

Ιστορία

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβάνου ιδρύθηκε το 1933, ενώ το 1936 προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
LNB Pro B

Σύστημα Διεξαγωγής

Δεκαοκτώ ομάδες συμμετέχουν στην διοργάνωση. Με το πέρας της κανονικής σεζόν, οι ομάδες που βρίσκονται στις βαθμολογικές θέσεις από 1 ως 8 λαμβάνουν μέρος στην διαδικασία των play-offs. Ο νικητής αυτών των play-off ανακηρύσσεται Πρωταθλητής Γαλλίας και παίρνει την άνοδο για την Pro A της επόμενης σεζόν, όπως και ο πρώτος της βαθμολογίας του πρωταθλήματος της κανονικής περιόδου. Εάν ο τελευταίος είναι και ο τελικός πρωταθλητής, τότε, η ομάδα που βρίσκεται δεύτερη στην βαθμολογία της Pro B παίρνει, επίσης, την άνοδο για την Pro A.
Οι ομάδες που τερμάτισαν στην 17η και 18η θέση με το πέρας της κανονικής σεζόν υποβιβάζονται στην Nationale 1.
Δύμη

Η Δύμη ή Δύμαι ήταν αρχαία πόλη - κράτος της Αχαΐας προϊόν συνοικισμού.
Η Δύμη ιδρύθηκε από τούς Ίωνες ως Στράτος της Αχαΐας και Ηλείας. Σύμφωνα με ανασκαφικές έρευνες που έχουν γίνει, η Δύμη δημιουργήθηκε από την ένωση των κωμών που προ υπήρχαν εκεί. Άλλη ονομασία της Δύμης ήταν Πάλεια και Καυκωνία, όπως μας αναφέρει ο Στράβωνας. Πιθανόν είχαν έρθει και εγκατασταθεί στην περιοχή άποικοι από την Καυκωνία της Τριφυλίας. Δεν είχε δικό της λιμάνι και απείχε από τον ποταμό Λάρισσο τριάντα στάδια. Η θεά Αθηνά ήταν η προστάτιδα της πόλης και λεγόταν και Κλειδούχος. Από την Δύμη πήρε και το όνομα της όλη η περιοχή Δυμαία χώρα ενώ το όνομα της προέρχεται από τον Δύμα, που θεωρούνταν ο ιδρυτής της πόλης. Οι Δυμαίοι πήραν μέρος στον πόλεμο ανάμεσα στους γιους του Οιδίποδα με την πλευρά του Πολυνείκη, επίσης βρίσκονταν συνέχεια σε πολεμική αντιπαράθεση με του γειτόνους Ηλείους. 
Δυμαίος ήταν ο Οιβώτας, αλλά οι συμπολίτες του δεν τον τίμησαν για την νίκη του και αυτός τους καταράστηκε να μην ξανακερδίσουν σε ολυμπιακούς αγώνες, όπως και γινόταν μέχρι που του αποδόθηκαν οι τιμές που που άρμοζαν και η κατάρα λύθηκε. Επίσης ολυμπιονίκης από την πόλη ήταν και Πάταικος στην 71η Ολυμπιάδα 496 π.Χ.  
Έξω από την πόλη υπήρχε κατά την αρχαιότητα τάφος του Σώστρατου, φίλου του Ηρακλή ενώ τον τάφο τον είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο μυθικός ήρωας. Στην πόλη υπήρχε και ναός της Λαρισαίας Αθηνάς που όπως αναφέρει ο Παυσανίας την εποχή που πέρασε από εκεί ήταν ήδη αρχαίος.
Η Δύμη ήταν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας και στην περιοχή έγιναν πολλές μάχες με τους Ρωμαίους οι οποίοι την κατέστρεψαν πολλές φορές. Σε άγνωστο χρόνο η πόλη εγκαταλείφθηκε και κατά το 47 μ.Χ. ιδρύθηκε από του Ρωμαίους, επάνω στα ερείπια της παλιάς πόλης, αποικία με την ονομασία "Colonia Iulia Augusta Dymaeorum".
Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί στην θέση της σημερινής πόλης της Κάτω Αχαΐας.
Ραγκούζα

Αρχαιότητα

Τα ίχνη της πόλης παραπέμπουν στην 2η χιλιετία π.Χ. μαζί με άλλες σποραδικές εγκαταστάσεις Σικελών, τρίτο τμήμα των προϊστορικών κατοίκων του νησιού. Ο προϊστορικός οικισμός της Ραγκούζας έχει αναγνωριστεί την ίδια εποχή με το όνομα "Ύβλα Ηραία". Η αρχαία πόλη βρίσκεται σε έναν λόφο με ύψος 300 μέτρα σε επαφή με πολλές Ελληνικές αποικίες ιδιαίτερα με το γειτονικό λιμάνι Καμερίνο. Κατακτήθηκε από την Καρχηδόνα, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και την Βυζαντινή αυτοκρατορία που οχύρωσε την πόλη και έκτισε ένα μεγάλο κάστρο. Οι Άραβες κυρίευσαν την Ραγκούζα (848) και την διατήρησαν μέχρι τον 11ο αιώνα, στην συνέχεια την κατέλαβαν οι Νορμανδοί. Οι Νορμανδοί την έκαναν κομητεία με πρώτο κόμη τον Γοδεφρείδο τον λεπρό νόθο γιο του Ρογήρου Α΄ της Σικελίας.

Νεώτερα χρόνια

Η Ραγκούζα ακολούθησε από τότε πιστά την τύχη των υπόλοιπων πόλεων στο Βασίλειο της Σικελίας που δημιουργήθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα. Μια οικογένεια από το Κιαραμόντε Γκούλφι πήρε την πόλη σαν δώρο και παρέμεινε πρωτεύουσα της κομητείας και στην συνέχεια ενώθηκε με την Μόντικα (1296), η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε μέχρι τον 15ο αιώνα και ανατράπηκε από μία λαϊκή επανάσταση. Η Ραγκούζα ισοπεδώθηκε από έναν ισχυρό σεισμό (1693) με περισσότερους από 5.000 νεκρούς, τα περισσότερα σπίτια καταστράφηκαν και κτίστηκαν ξανά σε ρυθμό Μπαρόκ. Οι κάτοικοι μετακινήθηκαν σε μια γειτονική συνοικία και έκτισαν ένα νέο προάστιο την "Άνω Ραγκούζα", η αρχαία πόλη πήρε το όνομα "Κάτω Ραγκούζα". Οι δύο πόλεις παρέμειναν χωριστές μέχρι το 1926 και πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Μόντικα, στην συνέχεια ενώθηκαν και αντικατάστησαν την Μόντικα σαν πιο δημοφιλής πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Από το 1938 ξεκίνησαν εργασίες ασφαλτόστρωσης στους δρόμους της πόλης που βρίσκονται σε λειτουργία μέχρι σήμερα. 
Η Ραγκούζα βρίσκεται σήμερα σε έναν λόφο κάτω από τα Υβλαία Όρη και χωρίζεται διακριτά σε δύο περιοχές την παλιότερη και την νεώτερη πόλη. Οι δύο πόλεις χωρίζονται με ένα φαράγγι που συνδέεται με έξι γέφυρες, πιο διάσημη από αυτές είναι η Πόντε ντε Καπουτσίνι.
Νταουλαγκίρι (ζώνη)

Γεωγραφία

Το Νταουλαγκίρι είναι η δεύτερη βορειότερη ζώνη του Νεπάλ μετά το Καρνάλι και η μικρότερη στην Κεντρική περιφέρεια. Έχει έκταση 8,148 km² (3,146 τ.μ.). Συνορεύει με την Κίνα και τις συνοικίες Καρνάλι, Ράπτι, Γκαντάκι και Λουμπίνι.
Θετικός και αρνητικός αθεϊσμός

Πεδιο εφαρμογής

Επειδή υπάρχει μεγάλο εύρος στο νόημα το οποίο λαμβάνει η λέξη θεός, είναι πιθανόν κάποιος να είναι θετικός/δυνατος αθεϊστής σε ορισμένους συγκεκριμένους όρους για τον θεό, ενώ να είναι αρνητικός/αδύνατος για άλλους. Για παράδειγμα, ο Θεός στον κλασσικό θεϊσμό, πολλές φορές θεωρείται παντοδύναμός, πανταχού παρον, πανάγαθος, ο οποίος ενδιαφέρται για τους ανθρώπους. Κάποιος μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν υπάρχει μια τέτοια θεότητα, ωστόσο για άλλες θεότητες, να μην μπορεί να δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχουν.
Υπό την κατηγορία του αρνητικού αθεϊσμού, εντάσσονται οι αγνωστικιστές αθεϊστές. Ορισμένοι γνωστοί άθεοι όμως, όπως ο Ρίτσαρντ Ντόκινς αρνούνταουται τον όρο. Στο έργο του Η περί θεού Αυταπάτη, περιγράφει το φάσμα της πιθανότητας ύπαρξης του θεού, και κατατάσσει την πίστη των ανθρώπων από «πολύ ψηλή» και «πολύ χαμηλή» ως αγνωστικιστές και αφήνει τον όρο σκληρός αθεϊστής για όσους ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει θεός. Στον αρνητικό αθεϊσμό, ο φιλόσοφος Anthony Kenny διαχωρίζει μεταξυ τους αγνωστικιστές, οι οποίοι δεν ξέρουν αν υπάρχει θεός και όσους έχουν θεολογική αγνωσία οι οποίοι θεωρούν κάθε ερώτηση για τον θεό ως χωρίς νόημα καθώς δεν μπορούν να γνωρίζουν τι περιέχει ο όρος θεός.

Εναλλακτικά νοήματα

Ο Jacques Maritain χρησιμοποίησε τον όρο αρνητικος/θετικός αθεϊσμός από το  1949, αλλά με διαφορετικό νόημα, καθώς μιλούσε αυστηρά ως καθολικός απολογιτής.
Ο Goparaju Ramachandra Rao (1902–1975), γνωστότερος ως Gora, ήταν Ινδός ακτιβιστής κατά του συστήματος των καστών, και αθεος. Πρότεινε την χρήση την όρου θετικός αθεϊσμός σαν φιλοσοφική στάση ζωής στο βιβλίο του του Θετικός αθεϊσμός (1972).
Παρόμοια, η αθεϊστική κοινότητα του Ώστιν χρησιμοποίησε τον όρο θετικός αθεϊσμός για να παρακάμψει την αρνητική εικόνα που δίνανε στον αθεϊσμό θρησκευόμενοι, ιδίως στους χώρους λατρείας.
Έκτωρ Νασιώκας

Σπουδές και επαγγελματική πορεία

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ειδικεύθηκε στην παθολογία και την ογκολογία. Εργάστηκε στη Λάρισα, αρχικά ως Επιμελητής Α΄στην ογκολογική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου και εν συνεχεία ως ιδιώτης γιατρός.

Πολιτική δραστηριότητα

Ο Έκτορας Νασιώκας ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974 μέχρι το 2011 και υπήρξε Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Λάρισας και μετέπειτα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος. Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλίας, αιρετό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας και Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Γόννων. Για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Αργιθεατών Λάρισας και Γενικός Γραμματέας του ιδρύματος "Η Φιλόπτωχος Στέγη". Στις Δημοτικές Εκλογές του 1990 εκλέχθηκε Δημοτικός Σύμβουλος Λάρισας με το συνδυασμό του Αριστείδη Λαμπρούλη. Το Νοέμβριο του 1993 διορίστηκε Νομάρχης Ημαθίας από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις αρχές του 1995.Το 1996 ήταν Υποψήφιος Βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ. Στις Εθνικές Εκλογές του 2000,του 2004,του 2007 και του 2009 εκλέχθηκε Βουλευτής Λάρισας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Από τον Οκτώβριο του 2001 έως το Μάρτιο του 2004 διατέλεσε Υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη. Τον Ιούνιο του 2011 παραιτήθηκε του βουλευτικού αξιώματος και παρέδωσε την έδρα στο κόμμα με το οποίο εκλεγόταν, αποχωρώντας από το ΠΑΣΟΚ. Στις Δημοτικές Εκλογές του 2014 ήταν Υποψήφιος Δήμαρχος Λαρισαίων, Επικεφαλής της Ανεξάρτητης Παράταξης «ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ», και εκλέχθηκε εκ νέου Δημοτικός Σύμβουλος.

Συγγραφική δραστηριότητα

Έχει συγγράψει δυο βιβλία: "Ο Αγωγιάτης"(εκδόσεις ΑΝΕΜΗ,2012) και "Ο Χρησμός"(εκδόσεις ΑΝΕΜΗ,2013).
Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα

Μικρή Μαρτινίκα

Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει έκταση μόλις 586 άκρα (acres). Το μέγιστο υψόμετρο είναι 756 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται βορειοανατολικά του νησιού Καρριακού και νότια του νησιού Μικρός Άγιος Βικέντιος, που ανήκει στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες.

Κλίμα

Στην Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα διακρίνονται δύο χρονικές περίοδοι: η ξηρή, που διαρκεί πέντε μήνες (από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο) και η υγρή, που διαρκεί εφτά μήνες (από τον Ιούλιο έως τον Ιανουάριο).

Μικρή Μαρτινίκα

Ο πρώτος που επισκέφθηκε την Μικρή Μαρτινίκα ήταν ο "Κύριος Πιέρ" από τη Μαρτινίκα. Λέγεται ότι πίστευε πως η Μικρή Μαρτινίκα είχε σχήμα που έμοιαζε με αυτό της Μαρτινίκας. Έτσι ονόμασε το νησί Μικρή Μαρτινίκα.

Πρόσφατη ιστορία

Σήμερα, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Αφρικανοί. Υπάρχει ακόμα μια βρετανική και μια γαλλική επίδραση προς την Καρριακού. Η "Εκκλησία της Φοβισμένης Καρδιάς" ήταν η πρώτη Καθολική Εκκλησία της Μικρής Μαρτινίκας και ήταν το πρώτο ξύλινο κτήριο. Το 1940 καταστράφηκε από τυφώνα, αλλά ξαναχτίστηκε το 1947.
Το 2004, ο Τυφώνας Ιβάν χτύπησε το νησί της Γρενάδα, και επηρέασε λιγότερο την Καρριακού και Μικρή Μαρτινίκα. Όμως, το 2005, ο Τυφώνας Έμιλι Though χτύπησε την Καρριακού, καταστρέφοντας πολλά σπίτια και κτήρια, μεταξύ των οποίων και το μοναδικό νοσοκομείο που είχε.

Πολιτικά

Ο πρόεδρος της Καρριακού είναι ο Τζωρτζ Πράιμ, ενώ ο αντιπρόσωπος ο Έλβιν Νίμροντ.

Λογοτεχνία

Στην Καρριακού γράφτηκαν μερικά μυθιστορήματα, όπως η αυτοβιογραφία του Οντρ Λορντ: "Ζαμί: Ένας Νέος Συλλαβισμός του Ονόματός Μου" και το βιβλίο του Πωλ Μάρσαλ: "Ύμνος στην Χήρα".

Μικρή Μαρτινίκα

Η Μικρή Μαρτινίκα είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γρενάδα. Έχει πληθυσμό περίπου 900 κατοίκων (2001).

Ραδιοφωνικοί σταθμοί

Οι τρεις ρεδιοφωνικοί σταθμοί της Καρριακού είναι ο ΚΥΑΚ106 (106.3 FM), o The Harbor Light of the Windwards και ο Sister Isles (92.9 FM).

Καρριακού

Η Καρριακού σμπεριλαμβάνει διάφορα αεροδρόμια. Το κυριότερο είναι το Αεροδρόμιο του Λώριστον που βρίσκεται στο χωριό Λώριστον.
Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επιπρόσθετα, υπάρχει ένα φέρι μπόουτ που λέγεται Όσπρεϋ και πηγαίνει στη Γρενάδα, στην Καρριακού και τη Μικρή Μαρτινίκα. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων.
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.

Μικρή Μαρτινίκα

Τα κυριότερα μέσα μεταφοράς είναι το αμάξι, το λεωφορείο, η βάρκα και το φέρι μπόουτ. Επειδή η απόσταση μεταξύ των Γρεναδίνων είναι μικρή, πηγαίνουν και πολλές βάρκες στα νησιά των Γρεναδίνων.
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Αντουάν Ετέξ

Οι σπουδές

Σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού στο εργαστήριο του Ζαν–Ζακ Πραντιέ (Jean – Jacques Pradier, 1792 – 1852) και ζωγραφική με τον Ενγκρ. Το 1829 κέρδισε το Β΄ Βραβείο Ρώμης με το γλυπτό του «Ο θνήσκων Υάκινθος» (Hyacinthe mourant, μάρμαρο).

Διακρίσεις

Διακρίθηκε στο Σαλόν του 1833 με το κολοσσιαίο μαρμάρινο γλυπτό σύμπλεγμα «Ο Κάιν και η καταραμένη από το Θεό φυλή του» (Cain et sa race maudite de Dieu, Μουσείο της Λυών). Φιλοτέχνησε επίσης το 1836 δύο ανάγλυφα για την Αψίδα του Θριάμβου της Πλατείας Ετουάλ του Παρισιού: «Ειρήνη του 1815» και «Αντίσταση του 1814».

Τα έργα του

Το έργο του Ετέξ περιλαμβάνει επίσης επιτάφια μνημεία, όπως το αριστουργηματικό ταφικό μνημείο του ζωγράφου Τεοντόρ Ζερικώ (Gericault, 1841), διακοσμημένο στη βάση του με μπρούντζινο ανάγλυφο του περίφημου πίνακά του «Η Σχεδία της Μέδουσας» (1819) στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ του Παρισιού. Εδώ βρίσκεται και το ταφικό μνημείο σε σχήμα φυλακής του επί πολλά χρόνια φυλακισμένου Γάλλου επαναστάτη των εξεγέρσεων του 1830 και 1840 Φρανσουά Ρασπάιγ (Fr. Raspail), όπου αναπαρίσταται «Γυναίκα κλαίουσα μπροστά σ’ ένα κελί φυλακής» (1878).
Άλλα έργα του Ετέξ στο Παρίσι είναι: «Η Αγία Άννα» (Ιησουιτική Εκκλησία Σαιν Πωλ – Σαιν Λουί, Μαραί), «Άγιος Λουδοβίκος» (Avenue du Trone, 1844), «Ναυαγοί» (Πάρκο Μονσουρί), καθώς και προτομές των Ωγκύστ Ντορνές, Βομπάν και Ροσίνι στο Μουσείο του Λούβρου. Ο Ετέξ έγραψε και «Δοκίμια» (Essais) και ένα «Μάθημα σχεδίου» (Cours de dessin).
Αζουρόλη

Παραγωγή

Η αζουρόλη παράγεται από το 1,5-ναφθοδισουλφονικό οξύ [C₁₀H₆(SO₃H)₂], μετά από υδρόλυσή του, παρουσἰα ισχυρής βάσης. Μετά την υδρόλυση ακολουθεί οξίνιση, για τη λήψη της αζουρόλης.

Εφαρμογές

«Ζευγαρώνει »με διάφορα διαζωνιακά άλατα και δίνει διαζωχρώματα. Η οξείδωση της αζουρόλης με τριοξείδιο του χρωμίου (Cr₂O₃), δίνει τζουγλόνη, που είναι μια φυσική χρωστική ουσία.
Βραβεία Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης

Τα Βραβεία κορυφαίων καλαθοσφαιριστών πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ είναι τα βραβεία που δίνονται κάθε χρόνο στο τέλος κάθε πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ. Τα βραβεία αποτελούνται από τις εξής κατηγορίες: Πολυτιμότερος παίκτης, Πολυτιμότερος παίκτης των τελικών, Καλύτερος νέος παίκτης, Καλύτερος αμυντικός, Πιο βελτιωμένος παίκτης, Προπονητής της χρονιάς, Πιο θεαματικός παίκτης, Πιο δημοφιλής παίκτης και η Καλύτερη Πεντάδα.
Γκαμπρίνους

Ο Γκαμπρίνους (Gambrinus) αναφέρεται σε μυθικό βασιλιά ή κόμη της Φλάνδρας και μυθικός βασιλιάς της μπίρας και της ζυθοποιίας, που εορτάζεται σε ευρωπαϊκές χώρες στις 11 Απριλίου κάθε έτους. Απεικονίζεται είτε ως μυθικός βασιλιάς της Φλάνδρας είτε ως ιππότης των μεσαιωνικών χρόνων κι ακόμη ως ένας χοντρός γέρος.
Πρότυπο της καταγωγής του Γκαμπρίνους πιστεύεται ότι είναι ο Ιωάννης ο Άφοβος (Jean sans Peur), δούκας της Βουργουνδίας (1371 – 1419), ο οποίος θεωρείται και ο εφευρέτης της βύνης. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι κάποιος από τους οινοχόους του Καρλομάγνου (742 – 814) έφερε το όνομα Γκαμπρίνους. Το 1543, ο Γερμανός Λουθηρανός ιερωμένος και ποιητής Μπούρκαρτ Βάλντις (Burkart Waldis, 1495 – 1557) έγραψε για τον Γκαμπρίνους, υποστηρίζοντας ότι ο Γκαμπρίνους διδάχτηκε την τέχνη της ζυθοποιίας από την Ίσιδα, την αρχαία αιγυπτιακή θεότητα της γονιμότητας. 
Μια άλλη εκδοχή δέχεται ότι ο Γκαμπρίνους ήταν ο Δούκας Ιωάννης Α΄ της Βραβάντης (1254 – 1298), γνωστός επίσης ως “Jan Primus” (Ιωάννης ο Πρώτος), παραφθορά του οποίου είναι το όνομα «Γκαμπρίνους». Άλλες ετυμολογικές αναλύσεις δέχονται ότι το όνομα Γκαμπρίνους προέρχεται από το λατινικό “cambarus”, που σημαίνει κελάρης.
Λόγω της μυθικής και ιστορικής προέλευσης του χαρακτήρα του Γκαμπρίνους, πολλές ευρωπαϊκές ζυθοποιίες έχουν ως σήμα κατατεθέν ή μάρκα τους το όνομά του, όπως η βελγική Rose de Gambrinus, η τσέχικη Gambrinus της Πίλσεν, η λουξεμβουργιανή Gambrinus της ζυθοποιίας Battin, η αλσατική Gambrinus της Μυλούζ κ. ά., αλλά και μπιραρίες ή παμπ σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχουν την επωνυμία «Γκαμπρίνους». Το 1898, αναφέρεται στην περιοχή του Κολωνακίου της Αθήνας το ζυθοπωλείο του Έλληνα ζυθοποιού Λ. Μάμου με το όνομα Γαμβρίνος (βλ. Το Ζυθοπωλείο Γαμβρίνος).
Όιγκεν Μπραχτ

Βιογραφία

Ο Μπραχτ γεννήθηκε στη Morges, Waadt (κοντά στη λίμνη της Γενεύης) στην Ελβετία από Γερμανούς γονείς. Στη συνέχεια μετακόμισε με τους γονείς του στο Ντάρμστατ, Γερμανία, όπου ήταν μαθητής του Friedrich Frisch, Charles Seeger και φοιτητής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Καρλσρούης. Αργότερα σπούδασε στο Ντίσελντορφ, δυσαρεστημένοι με τη καλλιτεχνική του εργασία το 1864 μετακόμισε στο Βερολίνο και έγινε έμπορος. Το 1876 ήθελε να γίνει παλι ζωγράφος.
Ήταν γνωστός για τα τοπία και σκηνές της Βόρειας Γερμανίας και το 1880 και το 1881, έκανε ταξίδια μέσα από τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο.
Το 1882 έγινε καθηγητής της τοπιογραφίας στην Πρωσική Ακαδημία των Τεχνών και το 1883 ζωγράφισε ένα πανόραμα της Μάχης της Σεντάν μαζί με τον Anton von Werner. Αργότερα έγινε ένας εκπρόσωπος του γερμανικού ιμπρεσιονισμού.
Το 1901 απέκτησε μια θέση διδασκαλίας στο Ακαδημία Καλών Τεχνών Δρέσδης που κατείχε μέχρι το 1919. Μετά τη συνταξιοδότησή του έζησε στο Ντάρμστατ, όπου και πέθανε το 1921.
Φρειδερίκος Β΄ του Τσόλερν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Τσόλερν και της Ούλντιχιλτ των Ούραχ-Ντέττινγκεν.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1125. Υποστήριξε τον Λοθάριο Β΄ των Σούπλινμπουρκ της Γερμανίας το διάστημα 1125-37 εναντίον του Οίκου των Χοενστάουφεν. Το 1137 απεβίωσε ο Λοθάριος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Κορράδος Γ΄ των Χοενστάουφεν· ο Φρειδερίκος Β΄ υποστήριξε τον νέο βασιλιά εναντίον του Οίκου των Γουέλφων.
Την εποχή εκείνη οι κόμητες του Τσόλερν μπορούσαν να αυξήσουν τις κτήσεις τους σε γαίες και κάστρα της τωρινής νοτιοδυτικής Γερμανίας. Επεκτάθηκαν στο Ρήνο, στον κάτω Δούναβη, στην Αλσατία και στο Νέκαρ. Οι γαίες αυτές ήταν ελεύθερες φεουδαλικά (in allodium). Σε αυτές τις με απόλυτη κατοχή γαίες προστέθηκαν γαίες με φεουδαλική υποτέλεια και έτσι δημιουργήθηκε η ιδιοκτησία των κομήτων του Τσόλερν.