google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Λούνδρας

Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού με συμμετοχή στο κίνημα του 1935. Είχε τη νεότερη συμμετοχή αθλητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα, καθώς σε ηλικία 11 ετών ήταν μέλος της ομάδας του δίζυγου μαζί με τους Ι. Χρυσάφη, Ι. Μητρόπουλο και Φ. Καρβελά, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Σκοπευτικής ομοσπονδίας ενώ το 1964 τιμήθηκε από την Γενική Γραμματεία αθλητισμού για την προσφορά του στον αθλητισμό με το παράσημο του Ανωτέρου ταξιάρχου του τάγματος Γεωργίου του Α' .  
Το 1936 διορίστηκε νομάρχης Λέσβου, παραιτήθηκε όμως λίγους μήνες αργότερα.
Απεβίωσε το 1970 και κηδεύτηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1970. Γιος του ήταν ο αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κώστας Λούνδρας, σύζυγος της Ελένης Βλάχου.
Κλερ Ντέινς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1979 στο Μανχάταν. Ξεκίνησε να σπουδάζει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, ωστόσο δεν αποφοίτησε ποτέ. Είναι τελειόφοιτη του Ινστιτούτου Θεάτρου του Λι Στράσμπεργκ. Συμμετέχει σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες από την εφηβική της ηλικία. Έχει κερδίσει τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, δύο για το Homeland και μία για το My So-Called Life και το Ζωή σαν τριαντάφυλλο.
Είναι παντρεμένη από το 2009 με τον επίσης ηθοποιό Χιου Ντάνσι και από το 2012 είναι μητέρα ενός γιου.
Κόμμα Πειρατών

Κόμμα Πειρατών (αγγλικά: Pirate Party) είναι ένα όνομα που έχουν υιοθετήσει πολιτικά κόμματα σε διαφορετικές χώρες. Τα Κόμματα Πειρατών έχουν ως βασικές αρχές την προάσπιση των Δικαιωμάτων του πολίτη, την άμεση και συμμετοχική δημοκρατία (με εξαίρεση το Κόμμα Πειρατών Ελλάδας που απέρριψε την άμεση δημοκρατία σε συνέδριο το 2013), τη διαφάνεια, την αλλαγή του νομικού πλαισίου που αφορά τα πνευματικά δικαιωμάτα και τις εμπορικές πατέντες, την ελεύθερη διασπορά της γνώσης (Ελεύθερο περιεχόμενο), την προστασία της ιδιωτικότητας καθώς και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των χρηστών στο Διαδίκτυο.

Ιστορικό

Το πρώτο Κόμμα Πειρατών ιδρύθηκε στη Σουηδία, τον Ιανουάριο του 2006 από τον Ρίκαρντ Φάλβινκε. Το όνομα του κόμματος προέρχεται από το Piratbyrån («Πειρατικό Γραφείο»), μια οργάνωση που δημιουργήθηκε για να στηρίξει ανθρώπους που αντιτίθενται στις ιδέες της πνευματικής ιδιοκτησίας. Μέλη του Piratbyrån είχαν προηγουμένως ιδρύσει την ιστοσελίδα ανταλλαγής αρχείων “The Pirate Bay”. Το Piratbyrån είναι το Σουηδικό κομμάτι της οργάνωσης PiratGruppen με έδρα τη Δανία, που ονομάστηκε έτσι ως αντίδραση στην οργάνωση AntiPiratGruppen. Κατά συνέπεια, ο όρος «πειρατικό» που είχε προηγουμένως χρησιμοποιηθεί από τη βιομηχανία μουσικής και κινηματογράφου στις εκστρατείες κατά της  παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων αποτελεί επανοικειοποίηση του όρου.
Το 2006 πήρε μέρος στις Γενικές εκλογές στη Σουηδία συγκεντρώνοντας ποσοστό 0,63% (το τρίτο μεγαλύτερο για κόμματα εκτός του κοινοβουλίου). Έλαβε επίσης μέρος στις Ευρωεκλογές του 2009, συγκεντρώνοντας ποσοστό 7,1%, εκλέγοντας έναν Ευρωβουλευτή.
Το παράδειγμα της δημιουργίας του Πειρατικού Κόμματος ακολούθησαν σειρά από χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, αποδεικνύοντας ότι οι θέσεις του Κόμματος Πειρατών βρίσκουν ανταπόκριση σε πολίτες ανεξαρτήτως της χώρας που διαμένουν.
Τον Οκτώβριο του 2006 ιδρύεται το Διεθνές Κόμμα Πειρατών, που αποτελεί τη διεθνή οργάνωση των κομμάτων, μέλη της οποίας είναι τα Εθνικά Κόμματα Πειρατών.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2011, τo «Κόμμα των Πειρατών του Βερολίνου» (γερμανικά: Piratenpartei Berlin) συγκέντρωσε 8.9% στις τοπικές εκλογές της «πόλης-κράτους» του Βερολίνου.
Τον Απρίλιο του 2012, δημοσκοπήσεις εμφάνισαν το «Κόμμα Πειρατών Γερμανίας» (γερμανικά: Piratenpartei Deutschland) ως τρίτο κόμμα, με ποσοστό που υπερβαίνει το 13% .
Ικάλουιτ

Ιστορία

Το Ικάλουιτ ιδρύθηκε το 1942 ως Αμερικανική αεροπορική βάση. Οι ντόπιοι αποκαλούσαν την περιοχή αυτή ως Ικαλούιτ (χώρα των πολλών ψαριών), ενώ οι Αμερικανοί την αποκαλούσαν Φρόμπισερ Μπέι, προς τιμήν του Μάρτιν Φρόμπισερ, ενός Βρετανού εξερευνητή που ανακάλυψε την ευρύτερη περιοχή. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο πληθυσμός της περιοχής αυξήθηκε κατακόρυφα. Σε απογραφή του 1957, ο πληθυσμός της πόλης έφτασε τους 1.200 κατοίκους, εκ των οποίων οι 489 ήταν Ινουίτ, που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση σχολείου και την ύπαρξη γιατρών στην πόλη. Οι Αμερικανοί στρατιώτες εγκατέλειψαν την περιοχή το 1963. Το 1964 διεξήχθησαν οι πρώτες εκλογές για δημοτικό συμβούλιο, ενώ το 1979 εξελέγη ο πρώτος δήμαρχος. Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη το 1995 σχετικά με την επιλογή πρωτεύουσας του νεοσύστατου, τότε, Νούναβουτ, το Ικάλουιτ επικράτησε έναντι του ορμίσκου Ράνκιν. Το 2001 αναγνωρίστηκε και επισήμως ως πόλη, ενώ το 2010 φιλοξένησε τη σύνοδο των υπουργών οικονομικών των κρατών-μελών της G7.
Απόστολος Ζάππας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Λάμποβο Τεπελενίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ήταν γιος του Αθανάσιου Ζάππα, Αδέρφου του Κωνσταντίνου και  του πρώτου ξαδέρφου Ευάγγελου Ζάππα. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στη Γενεύη και εργάστηκε ως διευθυντής στις τεράστιες εκτάσεις των θείων του στη Θεσσαλία.
Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1902 και του 1906.
Απεβίωσε στο Βουκουρέστι.
Μίκαελ Άντονσον

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου του 1981 στην Καλσκρόνα της Σουηδίας και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από την AIK Sillhövda.Από το 1998 μέχρι το 2004 αγωνίστηκε στην Γκέτεμποργκ,για να ακολουθήσει μια διετία στην Αούστρια Βιέννης,καθώς η ομάδα της Βιέννης τον απέκτησε καταβάλωντας 450.000 € στον σουηδικό σύλλογο. Το καλοκαίρι του 2006 έμεινε ελεύθερος από τους Αυστριακούς και ο Παναθηναϊκός κινήθηκε για την απόκτησή του, έπειτα από εισήγηση του τότε προπονητή της ομάδας Χανς Μπάκε. Το πέρασμά του από την Ελλάδα ήταν μικρό και χωρίς επιτυχία καθώς δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του και παροπλίστηκε. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Φ.Κ. Κοπεγχάγη, στην οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Ο Άντονσον έχει διατελέσει διεθνής με την εθνική ομάδα της χώρας του,μετρώντας 4 συμμετοχές από το 2004.
Αίμονας

Αντιγόνη

Όταν η Αντιγόνη, αρραβωνιαστικιά του Αίμονα, έθαψε τον αδερφό της Πολυνείκη, παρακούοντας την εντολή του Κρέοντα, καταδικάστηκε να μπει ζωντανή στον τάφο. Εκεί η Αντιγόνη αυτοκτόνησε. Μόλις το έμαθε και ο Αίμονας, αυτοκτόνησε με το σπαθί του. Η Ευρυδίκη, μην αντέχοντας τον θάνατο του γιου της, κρεμάστηκε.
Η μορφή του Αίμονα που τη βρίσκουμε τόσο στην αρχαία όσο και στη σύγχρονη λογοτεχνική δημιουργία προέρχεται από θηβαϊκούς μύθους. Στη σκηνή παρουσιάστηκε περίπου το 442 π.Χ. από το Σοφοκλή στην τραγωδία του Αντιγόνη.
Βιομηχανικό πάρκο

Ένα βιομηχανικό πάρκο (επίσης γνωστό ως βιομηχανικό ακίνητο, ακίνητο συναλλαγών) είναι μια περιοχή που έχει προγραμματιστεί και οριστεί για το σκοπό της βιομηχανικής ανάπτυξης. Ένα βιομηχανικό πάρκο μπορεί να θεωρηθεί ως μια πιο "βαρέων βαρών" έκδοση του επιχειρηματικού πάρκου ή πάρκου γραφείων, το οποίο έχει γραφεία και ελαφριά βιομηχανία, και όχι βαριά βιομηχανία.

Κριτική

Διάφορα βιομηχανικά πάρκα εκπληρώνουν τα κριτήρια αυτά σε διαφορετικό βαθμό. Πολλές μικρές κοινότητες έχουν καθοριστεί βιομηχανικά πάρκα με μόνη πρόσβαση σε ένα κοντινό αυτοκινητόδρομο, και μόνο με βασικά εργαλεία και οδοστρώματα. Οι επιλογές δημόσιας συγκοινωνίας μπορεί να είναι περιορισμένες ή ανύπαρκτες. Μπορεί να υπάρχουν λίγες ή καθόλου ειδικές περιβαλλοντικές διασφαλίσεις.

Παραλλαγές

Ένα βιομηχανικό πάρκο που ειδικεύεται στην βιοτεχνολογία λέγεται βιοτεχνολογικό βιομηχανικό πάρκο. Μπορεί επίσης να είναι γνωστό ως βιοβιομηχανικό πάρκο ή οικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
Τα διαμερισμένα εργοστάσια υπάρχουν σε πόλεις όπως η Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ, όπου η γη είναι σπάνια. Συνήθως, αυτά είναι παρόμοια με τα διαμερίσματα, αλλά είναι μεμονωμένες οικιακές βιομηχανίες αντ'αυτού.Τα διαμερισμένα εργοστάσια έχουν ανελκυστήρες φορτίου και δρόμους που εξυπηρετούν κάθε επίπεδο, παρέχοντας πρόσβαση σε κάθε μέρος του εργοστασίου. 
Ο ΟΒΙΗΕ Βιετνάμ (Οργανισμός Βιομηχανικής Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών) έχει συντάξει μια λίστα με τα Βιομηχανικά Πάρκα στην Οικονομική Κοινότητα της ASEAN σε μια έκθεση με τίτλο "Οικονομικές Ζώνες στην ASEAN" που γράφτηκε από τον Αρνό Μορισσόν.
Λίτρα (νόμισμα)

Η λίτρα ήταν μικρών διαστάσεων αργυρό νόμισμα των αρχαίων ελληνικών αποικιών στη Μεγάλη Ελλάδα, και ειδικά των αποικιών στη Σικελία.

Άλλες χρήσεις

Το νόμισμα συνέχισε να χρησιμοποιείται κατά αραιά χρονικά διαστήματα, έως και την εποχή του Βασιλείου των δύο Σικελιών στις αρχές του 19ου αιώνα.
Υπάρχει επίσης αναφορά του νομίσματος στο Ταλμούδ, όπου η λίτρα ως μονάδα βάρους ισούται με 60 σέκελ.
Δημήτρης Κάζαγλης

Διακρίσεις

Ως Ομοσπονδιακός Προπονητής Ξιφασκίας με αμαξίδιο:
Ροδιά

Η ροδιά είναι φυτό του γένους πουνική (Punica) της οικογένειας πουνικίδες (Punicaceae). Ανήκει στην τάξη μυρτώδη (Myrtales). Το γένος πουνική περιλαμβάνει δύο είδη, με σημαντικότερη την Πουνική τη ροιά ή Ροιά η κοινή (Punica granatum). Αυτή είναι γνωστή με τα κοινά ονόματα ροδιά, ροϊδιά, ρογδιά και ρωβιά (στην Κύπρο). Καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς της, από τους οποίους παρασκευάζονται δροσιστικά ποτά και σιρόπια (γρεναδίνη), όπως επίσης και για καλλωπιστικούς σκοπούς (νάνες και διπλανθείς ποικιλίες κυρίως).

Περιγραφή

Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και ευδοκιμεί σε θερμές περιοχές, στα νησιά και στις εσωτερικές πεδιάδες. Στην Θεσσαλονίκη καλλιεργείται στην περιοχή 40 Εκκλησιές.
Είναι φυλλοβόλος και αγκαθωτός θάμνος μέχρι 1-1,5 μέτρα ύψος ή μικρό δέντρο , που δεν ξεπερνά όμως τα 5 μέτρα. Έχει μεγάλα μονήρη άνθη,και βγαίνουν είτε στην άκρη των βλαστών από ένα, είτε πολλά μαζι. συνήθως κόκκινα και σπανιότερα λευκά. Τα φύλλα της είναι πράσινα, ωοειδή, γυαλιστερά. Η ροδιά απαντάται σε διάφορες μορφές, οι κυριότερες από τις οποίες είναι: οι οξύκαρπες (ξινόρροδα) και οι γλυκόκαρπες (γλυκόρροδα) καθώς και σε μορφή νάνου. Δέντρο ανθεκτικό, σπάνια προσβάλλεται από παράσιτα. Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα ή παραφυάδες.
Ο καρπός της είναι το ρόδι και είναι σωροκάρπιο ή συγκάρπιο από πολλές δρύπες (παλαιότερα ονομαζόταν σίδιο). Απ' τα ρόδια παράγεται το αναψυκτικό ροδάδα. Ο χυμός του ροδιού αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα του βάρους του. Ο φλοιός των καρπών είναι πλούσιος σε ταννίνη και χρησιμοποιείται στην κατεργασία των δερμάτων, ακόμα και στη βαφή των μαλλιών. Αφέψημα του φλοιού του καρπού και της ρίζας χρησιμοποιείται ως ανθελμινθικό και ιδίως κατά της ταινίας, γιατί περιέχει ένα αλκαλοειδές. Οι καρποί της ωριμάζουν το φθινόπωρο και συλλέγονται πριν αρχίσουν οι βροχές. Έπειτα, αποθηκεύονται σε ξηρό περιβάλλον. Επίσης το ρόδι έχει κουκούτσια.

Ιστορικά Στοιχεία

Το δέντρο ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα. Στον Όμηρο και στην Οδύσσεια υπάρχει αναφορά στη ροδιά. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι το φυτό καλλιεργούνταν στους κήπους του βασιλέα Αλκίνοου. Ο Θεόφραστος την αναφέρει ροιά ή ρόα. Ήδη από την αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν τη φλούδα της στη βυρσοδεψία και στην ιατρική. Η Θεά Αφροδίτη συνέδεσε το όνομά της με την καταγωγή της ροδιάς, μιας και όπως λέει ο μύθος, η ίδια φύτεψε την πρώτη ροδιά στην Κύπρο.
Αντώνιος Βιτσάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1820. Διασώθηκε από την καταστροφή της πατρίδας του. Πήγε σχολείο και έμαθε γράμματα με μεγάλο ζήλο. Σπούδασε ιατρική στην Γερμανία με κρατική υποτροφία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην καταπολέμηση της χολέρας και διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος της Β΄ Εθνοσυνέλευσης στην Αθήνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου 1882.
Βαλκανική Εκστρατεία

Προοίμιο – Ιταλική εισβολή στην Αλβανία

Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ολοκληρωτική κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, οι Αλβανοί στράφηκαν προς το Βασίλειο της Ιταλίας για την προστασία τους από τους εχθρούς τους.
Το 1919 η ακεραιότητα των αλβανικών εδαφών διασφαλίστηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι, ύστερα από την άρνηση του Αμερικανού Προέδρου Γούντροου Ουίλσον να επικυρώσει το σχέδιο των ευρωπαϊκών δυνάμεων για τον διαμελισμό της Αλβανίας και την παραχώρηση των εδαφών της στις γειτονικές της χώρες.
Μετά το 1925, όμως, ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι επιδίωξε να κατακτήσει την Αλβανία. Το 1928 η Αλβανία έγινε βασίλειο υπό τον Ζόγου Α’. Ο Ζόγου, ο οποίος ήταν πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας, απέτυχε να εμποδίσει τις ιταλικές παρεμβάσεις στις αλβανικές εσωτερικές υποθέσεις.
Στις 7 Απριλίου 1939 στρατεύματα του Μουσολίνι κατέλαβαν την Αλβανία, απομάκρυναν τον Ζόγου και η χώρα εντάχθηκε στην Ιταλική Αυτοκρατορία.

Η βουλγαρική παρέμβαση

Στις 6 Απριλίου 1941, παρ' όλο που είχε επίσημα εισέλθει στον Άξονα, η βουλγαρική κυβέρνηση διατήρησε μία στάση στρατιωτικής ουδετερότητας κατά τα πρώτα στάδια της εισβολής στη Γιουγκοσλαβία και της Μάχης της Ελλάδας. Καθώς τα γερμανικά, ιταλικά και ουγγρικά στρατεύματα εισέβαλαν σε Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα, οι Βούλγαροι παρέμειναν αμέτοχοι. Η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση παραδόθηκε στις 17 Απριλίου. Η ελληνική κυβέρνηση άντεξε έως τις 30 Απριλίου. Στις 20 Απριλίου η περίοδος της βουλγαρικής ουδετερότητας έληξε. Ο βουλγαρικός στρατός εισήλθε στο ελληνικό έδαφος με σκοπό να αποκαταστήσει την προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου δίοδο προς το Αιγαίο στη Θράκη. Τα βουλγαρικά στρατεύματα κατέλαβαν επίσης την Ανατολική Μακεδονία και αρκετά εδάφη από την ανατολική Σερβία, όπου η αποκαλούμενη «Επαρχία του Βαρδάρη» (Vardar Banovina) μοιράστηκε μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ιταλίας.

Συνέπειες

Ως την 1η Ιουνίου 1941 ολόκληρη η Αλβανία, η Γιουγκοσλαβία και η Ελλάδα βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Άξονα. Η Ελλάδα τέθηκε υπό τριπλή κατοχή και η Γιουγκοσλαβία διαμελίστηκε και τέθηκε υπό κατοχή. Η Γερμανία απέκτησε ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα, άμεση πρόσβαση στη Μεσόγειο. Η Συμμαχική Ανώτατη Διοίκηση φοβήθηκε ότι η Κρήτη και η Ελλάδα θα χρησιμοποιούνταν ως εφαλτήριο για μία εισβολή στην Αίγυπτο ή την Κύπρο. Όμως κάθε σχέδιο για μεγάλης κλίμακας εισβολή από τους Γερμανούς στην Αίγυπτο ή την Παλαιστίνη εγκαταλείφθηκε με την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα στις 22 Ιουνίου.
Τουρνουά Άλμπερτ Σβάιτσερ

Ιστορία

Το πρώτο Τουρνουά Άλμπερτ Σβάιτσερ τουρνουά έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 1958. Διοργανώθηκε με οκτώ ομάδες, και το οποίο κέρδισε το Βέλγιο. Ο Hans-Joachim Babie και ο Γερμανός μπασκετμπολίστας, Hermann Niebuhr, ζήτησε από τον θεολόγο και γιατρό, Αλβέρτο Σβάιτσερ, αν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το όνομα του για το όνομα του τουρνουά. Μετά το δεύτερο τουρνουά το 1960, υπήρξε μια διακοπή στο παιχνίδι μέχρι το 1966. Το τουρνουά του 1991 ακυρώθηκε, λόγω του Πολέμου του Κόλπου. Από το 1994, το τουρνουά έχει πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των άρτιων ετών.
Οι ΗΠΑ έχει κερδίσει τους περισσότερους τίτλους, κερδίζοντας δέκα. Ακολουθεί η Ιταλία με τέσσερις τίτλους. Το ρεκόρ προσέλευσης ήταν 28.763 θεατές.
Καταρράκτης Άρτας

Θέση

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 800 μέτρων στα Αθαμανικά Όρη που είναι γνωστότερα με την παραδοσιακή ονομασία Τζουμέρκα, σε απόσταση 62,5 χλμ. (μέσω γέφυρας Πλάκας) ή 55 χλμ. (μέσω Ράμιας) βόρεια της πόλης της Άρτας. Αποτελείται από το βασικό χωριό και μέσα σε έκταση 30 τ.χμ. περιλαμβάνει τέσσερις συνοικισμούς: την Κρυοπηγή - πρώην Μουτσιάρα, τη Μηλέα, τη Σγάρα και τα Βλάγκαδα και όλοι μαζί απαρτίζουν την κοινότητα Καταρράκτη.

Ιστορία

Ο Καταρράκτης ήταν ένας από τους 26 οικισμούς των Τζουμέρκων που περιήλθαν στην Ελλάδα το 1881. Το μαρτυρικό χωριό Καταρράκτης Άρτας, είναι το πρώτο στην περιοχή των Τζουμέρκων, που εντάσσεται πλέον στον κατάλογο των Μαρτυρικών χωριών,με Προεδρικό διάταγμα που δημοσιεύτηκε (ΦΕΚ Α/79/1-06-2017). Ήταν το διήμερο 26 και 27 Οκτωβρίου του 1943, όταν η ορεινή ταξιαρχία Εντελβάις των Ναζί, πυρπόλησε σπίτια, έκαψε σοδειές και εκτέλεσε 11 κατοίκους που δεν μπόρεσαν να διαφύγουν από το χωριό. Η θηριωδία, είχε χαρακτήρα αντιποίνων όπως υποστήριξαν οι Ναζί, για τις εχθροπραξίες που προκάλεσαν οι δυνάμεις της Εθνικής Αντίστασης σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των κατακτητών.
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού, μέχρι το 1927, ήταν Σχωρέτσα(ι)να.  Με το διάταγμα της 17ης Σεπτεμβρίου 1926,  “ίνα μεταβληθώσι ξενόφωνα ή κακόηχα ονόματα συνοικισμών, πόλεων ή κωμών”,οι επιλογές ονομασίας ήταν 2, η πρώτη Αγία Αικατερίνη απο το ομώνυμο Μοναστήρι και η άλλη Καταρράκτης. Τελικά επικράτησε  η δεύτερη  και πήρε το σημερινό του όνομα από τους δίδυμους καταρράκτες που βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση, λίγο πιο ψηλά από το χωριό, κοντά στον συνοικισμό Κρυοπηγή.
Στον μύλο της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Σχωρετσάνων συνήλθαν οι Τζουμερκιώτες οπλαρχηγοί για την προετοιμασία του ιερού αγώνα : Κατσαντώνης (Αντώνης Μακρυγιάννης)8, Καραϊσκάκης, Μακρυγιάννης, Κουτελίδας, Τσαρακλής, ο ηγούμενος της Μονής Διονύσιος και οι δημογέροντες των Σχωρετσάνων, Αγνάντων,Μελισσουργών, Πραμάντων και Χόσεψης (έτος 1819-1820).

Αξιοθέατα

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Είναι πλακοσκέπαστος ναός τρίκλητης θολωτής βασιλικής χωρίς τρούλο με ενσωματωμένο κωδωνοστάσιο. Ιδρύθηκε το 1730 αλλά ανακατασκευάστηκε εκ θεμελίων το 1827. Ξεχωρίζουν για την τέχνη τους το ξυλόγλυπτο τέμπλο και η μεγάλη εικόνα της Αγίας Αικατερίνης με επίχρυσο ανάγλυφο επικάλυμμα.
Άνγκελ Ιορντανέσκου

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Ιορντανέσκου υπήρξε ένας λαμπρός επιθετικός με πολύ καλή τεχνική. Στη Ρουμανία αγωνίστηκε μόνο με τα χρώματα της Στεάουα Βουκουρεστίου, από το 1962 στην ομάδα νέων (σε ηλικία 12 ετών) και από το 1968 στην πρώτη ομάδα, έως το 1982.
Την περίοδο 1982-83, σε ηλικία 32 ετών, άφησε τη Ρουμανία για να αγωνιστεί με τη φανέλα του ΟΦΗ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1984.
Την περίοδο 1985-86 επέστρεψε στη Στεάουα (κι ενώ από την προηγούμενη περίοδο εκτελούσε ήδη καθήκοντα βοηθού προπονητή του Έμεριχ Γιένεϊ), αγωνιζόμενος μάλιστα ως αλλαγή στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών, στον οποίο η Στεάουα κατέκτησε το τρόπαιο, επικρατώντας στα πέναλτι της Μπαρτσελόνα.

Στην εθνική ομάδα

Στη Ρουμανία αγωνίστηκε από το 1971 έως το 1981. Συμμετείχε σε 57 αγώνες, πετυχαίνοντας 21 τέρματα.

Προπονητική καριέρα

Με την πρόσληψη του Γένεϊ στην τεχνική ηγεσία της Ρουμανίας το καλοκαίρι του 1986, ο Ιορντανέσκου ανέλαβε πρώτος προπονητής της Στεάουα, με την οποία κατέκτησε τρία διαδοχικά νταμπλ, το διάστημα 1986-1989. Σε διεθνές επίπεδο, κορυφαία του στιγμή υπήρξε την περίοδο 1987-88, όταν η Στεάουα αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Το 1990 άφησε τη Στεάουα για λογαριασμό της κυπριακής Ανόρθωσης, για να επιστρέψει και πάλι δύο χρόνια αργότερα (1992-93).
Το καλοκαίρι του 1993 ανέλαβε ομοσπονδιακός προπονητής της Ρουμανίας, την οποία οδήγησε στην τελική φάση του Μουντιάλ 1994, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, του Euro 1996 και του Μουντιάλ 1998.
Το 1998 αντικατέστησε τον Κώστα Πολυχρονίου στον πάγκο της Ελλάδας, από την οποία αποχώρησε μερικούς μήνες αργότερα για να αναλάβει την Αλ Χιλάλ από τη Σαουδική Αραβία.
Το 2000 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο της Ραπίντ Βουκουρεστίου για να ακολουθήσει η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Αλ Αΐν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το διάστημα 2002-2004 επέστρεψε στην εθνική ομάδα της Ρουμανίας, την περίοδο 2005-06 βρέθηκε στην Αλ Ιτιχάντ, για να κλείσει την πρώτη περίοδο της προπονητικής του καριέρας στην Αλ Αΐν το 2006, στη δεύτερη θητεία του στον πάγκο του ασιατικού συλλόγου.
Τον Οκτώβριο του 2014, έπειτα από οκτώ χρόνια απουσίας, επέστρεψε στην προπονητική αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Ρουμανίας, για τρίτη συνολικά φορά στην καριέρα του, θέση από την οποία αποχώρησε το 2016.
Gaumii salaam

Το Gavmee Salaam (στην ντιβέχι: ޤައުމީ ސަލާމް, Εθνικός Χαιρετισμός) είναι ο σύγχρονος εθνικός ύμνος στις Μαλδίβες. Τους στίχους έγραψε ο Mohamed Jameel Didi το 1948 και συνθέτης είναι ο μαέστρος από τη Σρι Λάνκα, Pandith Amaradeva , το 1972.
Το Gavmee Salaam η διακήρυξη με περηφάνια ενός λαού ότι έχει εθνική ενότητα, την ισλαμική πίστη και έχει κερδίσει σε ιστορικές μάχες, τιμώντας τους πεσόντες ήρωες. Στον ύμνο επίσης υπάρχει η ευχή για περαιτέρω ανάπτυξη, ενώ γίνεται μνεία και στους ηγέτες που έχουν υπηρετήσει τη χώρα μέχρι σήμερα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2010–11

Α1 Κατηγορία

Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 18 συλλόγων.Η πρώτη στην τελική κατάταξη ομάδα κερδίζει την άνοδο στη Δ΄ Εθνική και οι πέντε τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται, λόγω του υποβιβασμού της Λαμίας και της Ένωσης 2010 από την Δ' Εθνική. Για την σεζόν 2010-11 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των Καμένων Βούρλων και συμμετείχε στην Δ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου.

Α΄ Κατηγορία

Η Α΄ Κατηγορία της περιόδου 2010-11 διεξήχθη με τη συμμετοχή 52 συνολικά συλλόγων, χωρισμένων σε 4 ομίλους.

Β΄ Κατηγορία

Την περίοδο 2010-11 διεξήχθη και πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας με συμμετοχή 11 συλλόγων οι οποίοι ήταν οι εξής:
ΑΟ Μακρακώμης , ΑΣ Κόμμα , Παρνασσός Αμφίκλειας , ΑΣ Μάκρη 2007 , Ελπίδες Φθιώτιδας , ΑΟ Γραμμένης , Ατσαλένιος Πετρωτού , ΑΣ Πλατύστομου , Κεραυνός Γοργοποτάμου , ΑΕ Νέας Άμπλιανης , Παμφθιωτικός
Σόλων Χατζησολωμός

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Έμπα Πάφου της Κύπρου στις 8/10/1938 (της παλαιάς ιστορικής οικογενείας των Σολομωνιδών της Έμπας).
Σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, σπούδασε Βυζαντινή Μουσική στο Ωδείο Αθηνών και στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, καθώς και Κλασσικό Τραγούδι (Μονωδία - Ορθοφωνία) στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, για 6 χρόνια, με την καλλιτέχνιδα της Λυρικής Σκηνής Ναυσικά Βουτυρά, θυγατέρα του διηγηματογράφου Δημοσθένη Βουτυρά. Ως φοιτητής στην Αθήνα, συνεργάστηκε με τον Σπύρο Δ. Περιστέρη, τ. Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών, στο Μουσικολογικό Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, όπου ειδικεύτηκε στη Μουσική Λαογραφία. Κατά την ίδια εποχή, στην Αθήνα, έψαλε αρχικά με τη χορωδία της Μητροπόλεως και έπειτα, στον Ι.Ν. Αγ. Στυλιανού Γκύζη, Αγ. Φιλοθέη και Ναό Ταξιαρχών (Παναγία Γρηγορούσα).
Στην Κύπρο διετέλεσε Β. Δ/ντής σε Σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης και Καθηγητής Βυζ. Μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Κύπρου, καθώς και Πρωτοψάλτης σε διάφορους Ναούς, τώρα δε Πρωτοψάλτης της Ι. Μητροπόλεως Πάφου. Τυγχάνει δε επίσης Καθηγητής της Βυζαντινής Μουσικής και της Βυζαντινής Μουσικολογίας στο Ελληνικό Κολλέγιο Μουσικής Κύπρου.
Το 1971 ίδρυσε την Παγκύπρια Ένωση Ιεροψαλτών, της οποίας έκτοτε τυγχάνει Πρόεδρος και Δ/ντής του Βυζαντινού της Χορού, με πολλαπλές εκδηλώσεις, τόσο στην Κύπρο(φιλολογικές αίθουσες,θέατρα, ραδιόφωνο, τηλεόραση), όσο και στο εξωτερικό (Αγγλία, Γαλλία, Συρία, Ισραήλ, Αμερική, Καναδά, Ιταλία).
Με υποτροφία του Εθνάρχη Μακαρίου, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης (MONUMENTA MUSICAE BYZANTINAE) Βυζαντινή Μουσικολογία (1977-1982), πλησίον του διεθνούς φήμης Μουσικολόγου, Παλαιογράφου και Φιλολόγου, Ακαδημαϊκού, αειμνήστου Dr. Jorgen Raasted (+1995).
Το 1985 ανακηρύκτηκε ομόφωνα Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας - Τέχνης από την Ακαδημία Επιστημών της Βουλγαρίας, ύστερα από πρόταση του Ινστιτούτου Μουσικολογίας της Χώρας και μετά από υποβολή σχετικής Διατριβής.
Επί σειράν ετών διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Επιτροπής Μουσικής εκ μέρους της UNESCO και το 1990 προσφώνησε τη Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Επιτροπής στό Παρίσι. Έλαβε μέρος σε Διεθνή Επιστημονικά Συνέδρια, με ειδικές ανακοινώσεις. Τυγχάνει εξ αρχής Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μελετών της Ιεράς Μονής Κύκκου και επιστημονικός του συνεργάτης .