google/wiki40b huggingface dataset:
Highway Star

Ηχογράφηση και σύνθεση

Η ηχογράφηση του έγινε στο Μοντρέ της Ελβετίας τον Δεκέμβριο του 1971 και σκοπός των Deep Purple ήταν να αντικαταστήσουν το τραγούδι "Speed King" με το οποίο άνοιγαν τις συναυλίες τους μέχρι τότε, με ένα κομμάτι ανάλογης ταχύτητας και έντασης. Το "Highway Star" έχει διάρκεια 6 λεπτών και 9 δευτερολέπτων και περιέχει δύο έντονα σόλο από τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ και τον κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, τα οποία είναι επηρεασμένα από κλασικές ενορχηστρώσεις, ιδιαίτερα από τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν και μιλάνε για την αγάπη ενός άνδρα για το αυτοκίνητο του.

Ζωντανές εκτελέσεις

Το κομμάτι αυτό, οι Deep Purple το έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά τον Σεπτέμβριο του 1971 για την γερμανική τηλεοπτική εκπομπή "Beat Club" και αποτέλεσε μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων από εκεί και έπειτα. Η συγκεκριμένη εκτέλεση υπάρχει στο DVD "History, Hits & Highlights '68–'76".

Σινγκλ

Το "Highway Star" κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1972 σε μορφή 7" σινγκλ με το "Lazy" στη δεύτερη πλευρά του, στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Διασκευές

Το Highway Star είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της χαρντ ροκ μουσικής της δεκαετίας του '70 και της πρώιμης εποχής του χέβι μέταλ κινήματος, το οποίο αναδείχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '80 και γι' αυτό το λόγο έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες του χώρου, όπως οι Dream Theater, οι Metal Church, οι Faith No More, οι Stryper, οι Chickenfoot, οι Type O Negative, οι Night Ranger, οι Buckcherry, ο Λες Φράντκιν, οι Alter Bridge, οι Cactus Jack, κ.α.

Τα μέλη των Deep Purple

Το Highway Star ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Ίαν Γκίλαν - φωνητικά
Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα
Τζον Λορντ - πλήκτρα
Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο
Ίαν Πέις - τύμπανα
Δήμος Βερμίου

Ο Δήμος Βερμίου ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Καταλάμβανε το βορειότερο τμήμα του νομού. Είχε  πληθυσμό 3483 κατοίκους (απογραφή 2001). Η έδρα του δήμου Βερμίου ήταν τα Κομνηνά.
Δημήτριος Πλέσσας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ζάκυνθο , ήταν γιος του Ιωάννη Δημητρίου Πλέσσα , σπούδασε νομικά στη Μπολόνια και διετέλεσε δικαστής Κεφαλληνίας. Το 1828 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και αναφέρεται ότι βοήθησε στην επανάσταση του 1821 προσφέροντας χρήματα και πολεμοφόδια.
Χρημάτισε βουλευτής της Ιονίου πολιτείας στην Στ' βουλή, στη Θ' βουλή και γερουσιαστής το 1834. Κατά την βουλευτική του θητεία πρότεινε πολλές μεταρρυθμίσεις ανάμεσα τους την μείωση του μισθού του αρμοστή, για αυτές τις προτάσεις του συνελήφθη και φυλακίστηκε στο φρούριο Ζακύνθου.
Πέθανε στην Ζάκυνθο στις 9 Απριλίου 1859.
Γιούρι της Μόσχας

Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Δανιήλ πρώτου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας. 
Η πρώτη του επίσημη ενέργεια ήταν να υπερασπιστεί το Περεγιασλάβ-Ζαλέσκι εναντίον τού θείου του Ανδρέα Γ΄ πρίγκιπα τού Γκόροντετς. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ανδρέας, αλλά ο Γιούρι είχε να ανταγωνιστεί στον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ τον Μιχαήλ πρίγκιπα τού Τβερ (εξάδελφο τού πατέρα του). Ενώ ο στρατός τού Τβερ πολιορκούσε το Περεσλάβλ και την ίδια τη Μόσχα, ο Γιούρι Γ΄ μετέβη στη Χρυσή Ορδή, όπου ο χάνος της τον αναβίβασε στην υψηλότερη θέση μεταξύ των πριγκίπων των Ρως.
Εν τω μεταξύ ο Γιούρι κανόνισε τον φόνο τού Κωνστατίν πρίγκιπα τού Ριανζάν. Ο άτυχος αυτός ηγεμόνας είχε συλληφθεί από τον πατέρα τού Γιούρι το 1302 και από τότε εκρατείτο φυλακισμένος στη Μόσχα. Αν και οι κάτοικοι τού Ριαζάν έμειναν έκπληκτοι από μία τέτοια βαρβαρότητα, ο Γιούρι προσάρτησε το φρούριο κλειδί Κολόμνα τού Ριαζάν στο πριγκιπάτο της Μόσχας· επίσης κατέλαβε το Μοζαΐσκ, που ανήκε στο πριγκιπάτο τού Σμολένσκ. Ως το 1314 ο Γιούρι εξασφάλισε την υποστήριξη τού Πέτρου μητοπολίτη της Μόσχας και έκανε συμμαχία με το Νόβγκοροντ εναντίον τού Τβερ. Τώρα ένοιωθε αρκετά ισχυρός, ώστε να προκαλέσει τον Μιχαήλ του Τβερ στην Ορδή.
Ηρακλής Γενική Εταιρεία Τσιμέντου

Εγκαταστάσεις

Η ΑΓΕΤ Ηρακλής λειτουργεί τρία εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου, ένα από τα οποία, στον Βόλο και είναι το μεγαλύτερο εργοστάσιο τσιμέντου στην Ευρώπη. Διαθέτει επίσης έξι κέντρα διανομής σε όλη την Ελλάδα.
Η εταιρεία προσφέρει υπηρεσίες μεταλλικών κατασκευών και μηχανικής συντήρησης, καθώς και υπηρεσίες θαλάσσιας μεταφοράς και διαχείρισης πλοίων. Τα κύρια προϊόντα της περιλαμβάνουν διάφορες ποιότητες τσιμέντου, σε σάκο ή χύμα, αδρανή υλικά και σκυρόδεμα, για κατασκευές ή για άλλους σκοπούς. Επίσης πωλεί ενδιάμεσα υλικά παραγωγής τσιμέντου, όπως κλίνκερ.
Αβραάμ Παυλίδης

Σχετικά Άρθρα

Culture now
Τα Νέα online
Καθημερινή
Fmag photography magazine
Φωτογραφική Λέσχη Βόλου
Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού
El Culture
Biblionet - "Το Τελευταίο Βλέμμα", Αβραάμ Παυλίδης
Γνώμων (αστερισμός)

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

Επειδή τέμνεται από τον γαλαξιακό ισημερινό (ο οποίος περνά σχεδόν ακριβώς από τον γ²), ο Γνώμων είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία:
- Το έτος 1893 εμφανίσθηκε εκεί ένας καινοφανής αστέρας («νόβα»), που ανακαλύφθηκε από τη Margaret Fleming σε φωτογραφική πλάκα που λήφθηκε στις 1 Ιουλίου 1893 από το Σταθμό του Αστεροσκοπείου του Harvard στην Arequipa του Περού.
- Τα ανοικτά σμήνη αστέρων NGC 6067 και NGC 6087 έχουν φαινόμενα μεγέθη 5,6 και 5,4 αντιστοίχως. Ο λαμπρότερος αστέρας από τους 40 περίπου του δεύτερου σμήνους είναι μεταβλητός αστέρας (Κηφείδης), ο S Γνώμονος, με φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 6,1 ως 6,8.
- Το πλανητικό νεφέλωμα Shapley 1 είναι προσιτό σε ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.
- Το ανοικτό σμήνος αστέρων NGC 6167 έχει φαινόμενο μέγεθος 6,7 και βρίσκεται πάνω στο σύνορο με τον αστερισμό Βωμό.
Δήμος Λεβαδέων

Πρώτος διευρυμένος δήμος Λεβαδέων

Ο Δήμος Λεβαδεών συστάθηκε το 1835 και περιλάμβανε εκτός από τη Λιβαδειά, τα χωριά Σούρπη, Γρανίτσα, Πουρνάρι και Τσουκαλάδες. Το 1840 διευρύνθηκε με την προσάρτηση των χωριών Ρωμαίικο, Αραποχώρι, Μπράμαγα και Βελής που μέχρι τότε ανήκαν στον δήμο Χαιρώνειας. Ο Δήμος καταργήθηκε το 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες.

Κοινότητα Λεβαδέων

Η κοινότητα Λεβαδέων λειτούργησε στο διάστημα 1912-1929. Περιλάμβανε εκτός από την Λιβαδειά τους οικισμούς Πέρα Χωριό, Ανάληψη (τότε Σούρπη) και Τσουκαλάδες καθώς και τους οικισμούς που καταργήθηκαν τα επόμενα χρόνια Γεφυράκι, Καρβούνι, Κουρούπι και Λυκούρεσι. Το 1929 η κοινότητα Λιβαδειάς αναγνωρίστηκε σε δήμο.

Δήμος Λεβαδέων 1929-1998

Ο Δήμος Λεβαδέων που συστάθηκε το 1929 προήλθε από αναγνώριση της μέχρι τότε κοινότητας Λιβαδειάς σε δήμο. Το 1934 αποσπάστηκε από τον δήμο ο οικισμός Ανάληψη (τότε Σούρπη) που αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας μέχρι το 1953 οπότε επανεντάχθηκε στον δήμο. Το 1946 αποσπάστηκε από τον δήμο ο οικισμός Άγιος Μελέτιος ο οποίος ορίστηκε έδρα κοινότητας μέχρι το 1962 οπότε επανεντάχθηκε στον δήμο. Το 1974 εντάχθηκε στον δήμο Λιβαδειάς ο οικισμός Ελικώνας που αποτελούσε μέχρι τότε ξεχωριστή κοινότητα.

Καλλικρατικός Δήμος Λεβαδέων

Από την 1η Ιανουαρίου τέθηκε σε εφαρμογή η συνένωση των Δήμων Λεβαδέων, Δαυλείας, Κορώνειας και Χαιρωνείας, καθώς και της Κοινότητας Κυριακίου. Οι αντίστοιχες Δημοτικές Ενότητες διαρθρώνονται ως εξής ( σε αγκύλες ο πληθυσμός κατά την Απογραφή του 2011) :

Πολιτικά

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Κωνσταντίνος Νέγρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1804. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Νέγρης, ο τρίτος γιος του πατριάρχη της οικογένειας Νέγρη, του Θεόδωρου Νέγρη . Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Χίο από τον Νεόφυτο Βάμβα. Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης το 1821 αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους και σώθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Από εκεί μετακόμισε στην Ελλάδα και πήρε μέρος στις μάχες.
Σπούδασε στο Γαλλικό Λύκειο (Lycée de France) στην Γαλλία υπό την προστασία του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Συνέχισε τις σπουδές του στην Πολυτεχνική Σχολή και και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. 
Ήταν από τους πρώτους τακτικούς καθηγητές του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου στην Αθήνα, και ήταν ο πρώτος καθηγητής που άρχισε να διδάσκει φυσικομαθηματικά στο Πανεπιστήμιο. Δίδαξε Γεωμετρία, Αριθμητική, Άλγεβρα και Τριγωνομετρία.Διορίστηκε με το διάταγμα της 22ας Απριλίου 1837 Περί συστάσεως του Πανεπιστημίου. 
Απαλλάχτηκε για πολιτικούς λόγους το 1843 και ξαναδιορίστηκε μετά από μερικούς μήνες. Έπαψε να διδάσκει το 1845.
Παιδιά του ήταν ο Φωκίων Νέγρης (Κωνσταντινούπολη, 31 Μαρτίου 1846 - 15 Ιανουαρίου 1928) και ο Θεόδωρος Νέγρης (Αθήνα, 22 Ιουνίου 1836 - 30 Ιουνίου 1888).
Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1880 στην Αθήνα. Στην διαθήκη του όρισε ετήσια δωρεά σεβαστού ποσού για το πτωχοκομείο Αθηνών.
Προγκρές Μ-57

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 24 Ιουνίου 2006 (15:08:18 GMT). Συνδέθηκε με το τμήμα Πιρς του σταθμού στις 26 Ιουνίου (16:25 GMT) και παρέμεινε εκεί για πεντέμισι μήνες, μέχρι τις 16 Ιανουαρίου 2007 (23:23:52 GMT). Αποσυνδέθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για το διαστημόπλοιο ανεφοδιασμού Προγκρές Μ-59. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 17 Ιανουαρίου 2007 (02:29 GMT, τα θραύσματα κατέπεσαν στη θάλασσα γύρω στις 03:15:20 GMT).
Ανδρέας Θεοδώρου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1922 ή 1923 στη Λάρνακα της Κύπρου. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας (1940) και στην Πάφο, ως μαθητής του εκεί Νικολαΐδειου Ελληνικού Γυμνασίου (1943). Το 1946 εγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1950 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Ορθοδόξου Θεολογίας «Άγιος Σέργιος» στο Παρίσι (1950-1951), το Κολλέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου (1951-1952) και για ένα εξάμηνο στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου (1958-1959). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδας, το 1952 και για 16 χρόνια δίδαξε στο Αρσάκειο Σχολείο Θηλέων.
Το 1955 με τη διδακτορική διατριβή «Η Χριστολογική ομολογία και διδασκαλία Κυρίλλου του Αλεξανδρείας και Θεοδωρήτου Κύρου» έγινε διδάκτορας ενώ δύο χρόνια αργότερα το 1957 με την εργασία «Η περί θεώσεως του ανθρώπου διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας μέχρις Ιωάννου του Δαμασκηνού» έγινε υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, στην έδρα της Ιστορίας των Δογμάτων και της Συμβολικής. Στη συνέχεια το 1962 έγινε εντεταλμένος υφυγητής, το 1966 έκτακτος καθηγητής και το 1968 τακτικός παραμένοντας μέχρι το 1986 όταν και παραιτήθηκε. Πολλοί ήταν οι φοιτητές και συνάδελφοι του οι οποίοι του ζητούσαν να παραμείνει. Το ακαδημαϊκό έτος 1977-1978 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.
Με τη σύζυγο του Χαρίκλεια Μοσχονά απέκτησε τέσσερα παιδιά. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2004.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1992

Η 65η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1992, έλαβε χώρα στις 29 Μαρτίου 1993. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Κοκσετάου

Γεωγραφία

Το Κοκσετάου απέχει 300 χιλιόμετρα (185 μίλια.) βορειοδυτικά από την Αστάνα. Είναι γνωστή για τα εθνικά πάρκα της και μέρη όπως του Μπουραμπάι και το Κοκσατάου. Βρίσκεται δίπλα από την ακτή της λίμνης Κόπα. 

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1824 από τον ρωσικό στρατό ως φυλάκιο. Το όνομα είναι καζακικής προέλευσης που σημαίνει ''ένα μπλε-καπνιστό βουνό''. Το 1868 έγινε κέντρο επαρχίας του γκουμπέρνιγια του Όμσκ, στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Το 1944 έγινε το διοικητικό κέντρο της νεοϊδρυθέντας περιφέρειας Κοκτσετάφσκαγια. Το 1997, στο πλαίσιο καταργήσεων περιφερειών στο Καζακστάν, καταργήθηκε η περιφέρεια Κοκσετάου. Το 1999, μετά από διοικητικές αλλαγές στις περιφέρειες Ακμόλα και Βόρειου Καζακστάν, έγινε πρωτεύουσα της περιφέρειας Ακμόλα. 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 έγινε η πολωνική επιχείρηση του Εν-Κα-Βε-Ντε, με θύματα πολίτες της ΕΣΣΔ πολωνικής καταγωγής, όπως επίσης με τους Γερμανούς της Καζακικής ΣΣΔ, από το 1939 Πολωνοί εκτοπίστηκαν μαζικά στην περιοχή, και το Κοκσετάφ έγινε το κέντρο της πολωνικής κοινότητας στο Καζακστάν. 

Βιομηχανία

Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, οι περισσότερες βιομηχανίες και εργοστάσια σταμάτησαν τις εργασίες τους για πάντα. Σήμερα υπάρχουν εργοστάσια, κυρίως μύλοι σιτηρών και μερική γαλακτοκομική παραγωγή. Βόρεια του Κοκσετάου υπάρχει παραγωγή χρυσού. 

Μεταφορών

Το Κοκσετάου έχει ένα πρόσφατα ανακαινισμένο αεροδρόμιο. Μέχρι τον Ιούνιο 2016 είχε μόνο για πτήσεις εσωτερικού. Η πόλη είναι τυχερή καθώς υπάρχει σιδηρόδρομος προς όλες τις κατευθύνσεις. Ακόμη, υπάρχει οδός προς την Αστάνα. Αυτό το ταξίδι διαρκεί τρεις ώρες.
Horrorcore

To Horrorcore είναι ένα είδος χιπ χοπ και ραπ μουσικής που είναι εμπνευσμένη από τους στίχους που έχουν θέμα φρίκη και τρομακτικό σχέδιο μόδας,οι Ράπερς που τραγουδάνε horrorcore μπορούν να φοράνε τρομακτικά ρούχα ή να δείχνουν επιθετικοί, τρελοί και θυμωμένοι.

Χαρακτηριστικά

Το Horrorcore ορίζει ένα ύφος της μουσικής χιπ χοπ, που επικεντρώνεται κυρίως γύρω από θέματα που επηρεάζονται από φρίκη τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν κανιβαλισμό, αυτοκτονία, δολοφονία, και σατανισμό. Οι στίχοι συχνά είναι εμπνευσμένοι από ταινίες τρόμου πάνω από ιδιότροπους hardcore ρυθμούς.
Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα (13.2.1955) και σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αθηνών (πτυχιούχος 1978), Λονδίνου (Master of Philosophy) και Θεσσαλονίκης (διδακτορικό). Είναι καθηγητής Ιστορίας Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Χρόνων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (Καλαμάτα), Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Διαχείρισης Πολιτισμικών Αγαθών (για την περίοδο 2010-2015). Aπό το 2016 Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Καλαμάτα), με πενταετή θητεία. Την  περίοδο 1985-2001 υπήρξε ερευνητής στο Κέντρο (Ινστιτούτο) Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Αθήνα), ενώ το 2001 εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών/ Ρόδος), όπου το 2005 έγινε καθηγητής. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού και έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή επιστημονικά συνέδρια, ενώ είναι επιμελητής έκδοσης ειδικού βυζαντινολογικού περιοδικού (Βυζαντινός Δόμος) καθώς και βυζαντινολογικού προσωπογραφικού λεξικού με διεθνείς συμμετοχές και παράλληλη αγγλική έκδοση στον επιφανή βελγικό εκδοτικό οίκο Brepols. Είναι επίσης αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, στην Αθήνα από το 2010.Το 1997 τιμήθηκε στην Κωνσταντινούπολη με το Α΄ Βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί για τη συμβολή του στη μελέτη των βυζαντινοτουρκικών σχέσεων και την προώθηση της ελληνοτουρκικής συνεργασίας, ενώ το 2016 έλαβε το Βραβείο Οδυσσέα Λαμψίδη για την τριανταπεντάχρονη ερευνητική/συγγραφική του συμβολή στη μελέτη της ιστορίας και του πολιτισμού του μεσαιωνικού Πόντου.
Βασικοί τομείς των ερευνών του είναι οι σχέσεις του Βυζαντίου με τα τουρκόφωνα φύλα, η βυζαντινή προσωπογραφία και γενεαλογία, η ιστορία του βυζαντινού Πόντου και του κράτους των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας, καθώς και η ιστορία και ιστορική γεωγραφία του ελλαδικού χερσαίου και νησιωτικού χώρου κατά τον μεσαίωνα και τις απαρχές της οθωμανικής κυριαρχίας. Πέρα από το πλούσιο ιστορικό ερευνητικό/ συγγραφικό του έργο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με βιβλία, μονογραφίες και μελέτες-άρθρα καθώς και με συνεργασίες σε διεθνούς κύρους εγκυκλοπαιδικά έργα όπως την Encyclopaedia of Islam, την Encyclopaedia of the Crusades και το Lexikon der Byzantinistik, έχει ασχοληθεί επί δεκαετίες με ζητήματα ερμηνείας  της έντεχνης μουσικής και έχει κατά τα τελευταία χρόνια συγγράψει βιβλία και άρθρα γύρω από ποικίλα μουσικολογικά ζητήματα, εκδίδοντας μεταξύ άλλων το βιογραφικό λεξικό Μεγάλοι μαέστροι (Αθήνα, εκδόσεις Πατάκη, 2008, 2η έκδ. 2009 και 3η έκδ. υπό ετοιμασία), τη συλλογή άρθρων Δοκίμια κλασσικής μουσικής παιδείας (Αθήνα, εκδ. Παπαζήση, 2009, 2η έκδ. 2013, 3η έκδ. 2016) και τη μονογραφία Μαέστροι στο διαδίκτυο (Αθήνα, εκδ. Ηρόδοτος, 2014, 2η έκδ. 2015, 3η έκδ. 2016, 4η έκδ. 2017). Συνεργάζεται αρθρογραφώντας τακτικά στο ιστοσελιδικό μουσικολογικό περιοδικό tar.  
Ακολουθεί πίνακας αυτοτελών δημοσιευμάτων:
Σημαία των Καναρίων Νήσων

Η σημαία της αυτόνομης κοινότητας των Καναρίων Νήσων αποτελείται από τρεις κάθετες λωρίδες, ίδιες στο μέγεθος χρωμάτων λευκού, μπλε και κίτρινου.
Η κρατική σημαία συμπεριλαμβάνει το εθνόσημο των Καναρίων Νήσων στην κεντρική λωρίδα. Αυτό δεν υπάρχει στη σημαία των πολιτών. Τα σχέδια επισημοποιήθηκαν με διάταγμα στις 16 Αυγούστου του 1982, με το οποίο τα Κανάρια Νησιά έγιναν αυτόνομα.
Η τρίχρωμη σημαία έχει τις ρίζες της στο κίνημα Canarias Libre που έδρασε τη δεκαετία του ' 60. Σχεδιάστηκε από την Κάρμεν Σαρμιέντο και τους γιους της και για πρώτη φορά παρουσιάστηκε σε μορφή χαρτιού στις 8 Σεπτεμβρίου του 1961. Συνδύαζε το μπλε και το λευκό χρώμα της επαρχίας Σάντα Κρουζ ντε Τενερίφε , όπως επίσης και το μπλε και κίτρινο χρώμα της άλλης επαρχίας, Λας Πάλμας.
Τζάνικ Γκερς

Βιογραφία

Ο Γιάνικ Τζερς γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1957 στο Χάρτλπουλ της βορειοανατολικής Αγγλίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με την κιθάρα σε ηλικία έντεκα ετών, παίζοντας την πρώτη του συναυλία στα σχολικά του χρόνια.

White Spirit και Gillan

Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι White Spirit, οι οποίοι έγιναν επαγγελματίες το 1975 και έπαιζαν κυρίως διασκευές σε τραγούδια των Pink Floyd και των Led Zeppelin. Το 1980, υπέγραψαν συμβόλαιο με τη "Neat Records" και κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Backs to the Grind" και το άλμπουμ "White Spirit", τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς. Την παραγωγή του δίσκου είχε αναλάβει αρχικά ο τραγουδιστής των Deep Purple, Ίαν Γκίλαν, αφήνοντας τη δουλειά τελικά στον Τζον ΜακΚόι. Οι White Spirit περιόδευσαν ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Gillan, αλλά στο τέλος της περιοδείας τους παρουσιάστηκαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα όταν δεν μπορούσαν να αντικαταστήσουν το φορτηγάκι με το οποίο μετακινούνταν, όταν αυτό διαλύθηκε σε ατύχημα.
Τον Ιούνιο του 1981, ο κιθαρίστας Μπέρνι Τορμ αποχώρησε από τους Gillan, με τον Τζερς να παίρνει τη θέση του, κυκλοφορώντας το δίσκο "Double Trouble" τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Το συγκρότημα εμφανίστηκε σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, ενώ το 1982 κυκλοφόρησαν το "Magic" και έπαιξαν με τους Status Quo, τους Saxon και τους Uriah Heep στο "Monsters of Rock" του Ντόνινγκτον. Παρά την επιτυχία τους, οι Gillan διαλύθηκαν όταν ο Ίαν Γκίλαν αποφάσισε να συνεχίσει με τους Black Sabbath, κυκλοφορώντας το δίσκο "Born Again".
Ο Τζερς επέστρεψε στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει Κοινωνιολογία και Αγγλική λογοτεχνία, ενώ ταυτόχρονα έπαιξε στους Gogmagog μαζί με τον Πολ Ντι Άνο ηχογραφώντας το ΕΡ σινγκλ "I Will Be There". Το 1988, συνεργάστηκε με τον τραγουδιστή Ντέρεκ Ντικ, γνωστό με το ψευδώνυμο "Fish", ο οποίος ήταν παλιότερα μέλος των Marillion. Μαζί, συνέθεσαν το κομμάτι "View From The Hill" από το άλμπουμ "Vigil in a Wilderness of Mirrors" το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιανουαρίου 1990.
Στη συνέχεια, ο Τζερς δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον παλιό του συμμαθητή του, Μπρους Ντίκινσον, ο οποίος τον προσκάλεσε να παίξει στον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "Tattooed Millionaire" και στην επακόλουθη περιοδεία.

Προσωπική ζωή και χαρακτηριστικά

Είναι παντρεμένος με τη Σάρα Τζερς και έχουν δύο παιδιά, τη Σιαν και τον Ντίλαν, ενώ είναι οπαδός της Χάρτλπουλ Γιουνάιτεντ.
Τα συγκροτήματα τα οποία τον επηρέασαν ήταν οι Deep Purple, Led Zeppelin, Beatles, Free, Black Sabbath, Pink Floyd, κ.α. ενώ οι πιο επιδραστικοί προς αυτόν κιθαρίστες ήταν οι Ρίτσι Μπλάκμορ, Τόνι Αϊόμι, Ρόρι Γκάλαχερ, Τζίμι Πέιτζ, Ντέιβιντ Γκίλμορ και Πωλ Κοσσόφ.
Η κιθάρα την οποία χρησιμοποιεί είναι Fender Stratocaster, ενώ έχει παίξει και με Gibson για το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου "Dance of Death".
Στσέτσιν

Διάσημα άτομα

Κατά τη μακρά πορεία της ιστορίας του, το Στσέτσιν υπήρξε τόπος γέννησης και διαμονής για πολλά διάσημα πρόσωπα, όπως της αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Μεγάλης, του συνθέτη Καρλ Λούβε, του συγγραφέα Άλφρεντ Ντέμπλιν, της ηθοποιού Ντίτα Πάρλο, του μαθηματικού Χέρμαν Γκιούντερ Γράσσμαν, του ρωμαιοκαθολικού ιερέα Καρλ Λάμπερτ, του ποιητή Κονστάντι Ιλντέφονς Γκαλτσίνσκι, της Χελένα Μάιντανιετς - «η βασίλισσα του πολωνικού Τουίστ», και της τραγουδίστριας Βιολέττα Βίλλας.
Αριοβαρζάνης Α΄ της Καππαδοκίας

Βιογραφία

Ευγενής από την Καππαδοκία, τοποθετήθηκε στον θρόνο το 95 π.Χ. από τους εκπροσώπους της Συγκλήτου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στην θέση του Αριαράθη Θ΄ Φιλοπάτορος, υιού του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου. Ο νέος βασιλιάς σύντομα καθαιρέθηκε από δύο στρατηγούς του Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου της Αρμενίας, συμμάχου και γαμπρού τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, ο οποίος, μετά την προσάρτηση της Σωφηνής, απέκτησε κοινά σύνορα με την Καππαδοκία.
Η Γερουσία απέστειλε άμεσα τον Σύλλα, ο οποίος απεκατέστησε τον Αριοβαρζάνη Α΄ στον θρόνο του, το 92 π.Χ.. Από το επόμενο, κιόλας, έτος, ο Αριοβαρζάνης εκδιώχθηκε εκ νέου από τον Μιθριδάτη και υποχρεώθηκε σε εξορία στην Ρώμη. Απεκατεστάθη εκ νέου το 89 μέσω αποστολής της Γερουσίας, της οποίας ηγήθηκε ο Μ. Ακουίλιος.
Εκδιωχθείς από τον Μιθριδάτη και έχων βρει καταφύγιο στην Ρώμη, για ακόμη μια φορά, κατά την διάρκεια του Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου (88 - 84 π.Χ.), απεκατεστάθη στον θρόνο του μετά την Συνθήκη του Δαρδάνου.
Πάντοτε πιστός σύμμαχος των Ρωμαίων ενάντια στον Μιθριδάτη ΣΤ΄, έλαβε την Μικρά Αρμενία από τον Λούκουλλο και κατέστη υποτελής του Πομπήιου κατά την επέμβαση του τελευταίου στην Ανατολή.
Ο Αριοβαρζάνης Α΄ όρισε τον υιό και ομώνυμό του, Αριοβαρζάνη Β΄ Φιλοπάτωρα, ως διάδοχό του.
Μπασκιρικό άλογο

Ιστορία

Η προέλευση των Μπασκιρικών αλόγων δεν είναι γνωστή. Τα κέντρα εκτροφής δημιουργήθηκαν το 1845.
Το Μπασκορτοστάν έχει το τρίτο μεγαλύτερο πληθυσμό αλόγων στα ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας, μετά από τοΚράι Αλτάι και τηνΔημοκρατία των Σαχά. Το 2003, ο πληθυσμός των Μπασκιρικών αλόγων ανερχόταν στα 94,470 άλογα.

Χαρακτηριστικά

Γενικά, το Μπασκιρικό άλογο είναι ένα μικρό άλογο, και στέκεται περίπου στα 142 εκατοστά (14 χάντρες, 56 ίντσες) στο ακρώμιο..
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι του Μπασκιρικού αλόγου: ένας μικρότερος, που χρησιμοποιείται κυρίως για ιππασία, και έναν κάπως βαρύτερο τύπο στέπας.
Το Μπασκιρικό άλογο είναι εξαιρετικά σκληραγωγημένο. Μπορούν να παραμείνουν σε ανοιχτό χώρο των χειμώνα. Επίσης, μπορούν να αντέξουν σε συνθήκες χιονιού και χιονοθύελλας, σε θερμοκρασίες που φτάνουν μέχρι τους -40°C.