google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρία των Μεδίκων (1573-1642)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ιταλική πόλη της Φλωρεντίας, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Μεδίκων, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Ιωάννας, αρχιδούκισσας της Αυστρίας. Πανέμορφη στα νιάτα της, έγινε σύζυγος του βασιλιά, αφού πρώτα πήρε το διαζύγιο με την πρώτη σύζυγο του, Μαργαρίτα των Βαλουά. Η τεράστια προίκα της περιελάμβανε 600.000 κορώνες και τον αμέσως επόμενο χρόνο μετά τον γάμο γέννησε στο Φονταινεμπλώ τον διάδοχο Λουδοβίκο.
Ο γάμος δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχής, καθώς αμέσως ήρθε σε διαμάχες με τις ερωμένες του συζύγου της με εκφράσεις που σόκαραν τους Γάλλους αυλικούς. Η μεγαλύτερη διαμάχη της ήταν με την Αικατερίνη Εριέττα του Μπαλζάκ, στην οποία ο βασιλιάς Ερρίκος είχε υποσχεθεί γάμο μετά τον θάνατο της επίσημης ερωμένης του, Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ. Αντί γι' αυτήν, ο βασιλιάς νυμφεύτηκε την Μαρία, με αποτέλεσμα να υπάρχουν στο παρασκήνιο σκληροί καυγάδες μεταξύ των δύο γυναικών. Ο βασιλιάς απέφυγε να υποστηρίξει ανοιχτά την σύζυγό του, μέχρι που αυτή του ζήτησε να επαναφέρει από την εξορία την πρώτη σύζυγό του, Μαργαρίτα των Βαλουά.
Όσο ζούσε ο σύζυγός της δεν έδειχνε κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα κρατικά θέματα. Μετά την δολοφονία του το 1610, έγινε αντιβασίλισσα και επίτροπος του ανήλικου διαδόχου, εξορίζοντας την Κατερίνα-Εριέττα του Μπαλζάκ.

Αποτυχημένη αντιβασιλεία

Απέλυσε τον πιο έμπιστο υπουργό του Ερρίκου Δ΄, δούκα του Συλλύ (Sully). Ενώ οι αντιπρόσωποι της Καθολικής Εκκλησίας ήλπιζαν να πιέσουν την καταδίωξη των Προτεσταντών στην Γαλλία, η Μαρία, ως μισή Αψβούργα, ακολούθησε φιλοαψβουργική πολιτική. Τακτοποίησε τον γάμο των παιδιών της, του μέλλοντα βασιλιά Λουδοβίκου και της Ελισάβετ, με μέλη της Αψβουργικής Ισπανικής βασιλικής οικογένειας.
Το κύριο καλλιτεχνικό της ενδιαφέρον ήταν η κατασκευή, διακόσμηση και επίπλωση του ανακτόρου του Λουξεμβούργου, του αναφερόμενου και ως «παλάτι των Μεδίκων». Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1612 με διακοσμήσεις του Σαλομόν ντε Μπροσσέ, ενώ ζωγράφος διορίστηκε ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς.
Κάτω από την κακή της διακυβέρνηση, οι πρίγκιπες της βασιλικής οικογένειας εξεγέρθηκαν το 1614 και η Μαρία, αισθανόμενη αδυναμία, προσπάθησε να τους ικανοποιήσει. Ο κυριότερος από αυτούς, ο Ερρίκος Β΄ των Βουρβόνων του Κοντέ, την πίεσε να συγκαλέσει το Γενικό συμβούλιο. Αλλά η δύναμή της ανέβηκε ξανά με την άνοδο του έμπιστου συμβούλου της, Ρισελιέ. Όμως το 1617, ο γιος της Λουδοβίκος, φτάνοντας στην κατάλληλη ηλικία, ανέλαβε τις νόμιμες εξουσίες του και ήρθε σε ρήξη μαζί της. Εγκατέλειψε την φιλοαψβουργική πολιτική της, διέταξε την εκτέλεση του Κοντσίνι, εξόρισε την βασίλισσα στο ανάκτορο του Μπλουά και διόρισε τον Ρισελιέ καρδινάλιο.
Μετά από δύο χρόνια αιχμαλωσίας, η Μαρία δραπέτευσε από τον πύργο το 1619 και ενώθηκε με τον γιο της Γκαστόν, που επαναστάτησε κατά του αδελφού του. Η κίνηση απέτυχε, αλλά ο βασιλιάς Λουδοβίκος συμφιλιώθηκε με τη μητέρα του με την επέμβαση του Ρισελιέ, επιτρέποντάς της να διατηρεί μια μικρή αυλή στην Ανζέρ.
Πάμπλο Ιγλέσιας Τουριόν

Νεαρή ηλικία και σπουδές

Γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου το 1978 στη Μαδρίτη. Από την ηλικία των 13 άρχισε να ασχολείται με την αριστερά, διαβάζοντας Καρλ Μαρξ και Βλαντίμιρ Λένιν, ενώ εντάχθηκε και στην κομμουνιστική νεολαία, σε ηλικία 15 ετών. Κατόπιν, εν έτη 2001, έλαβε το πτυχίο του από τη Νομική, αλλά δεν τον ικανοποίησε τελικώς. Έτσι, συνέχισε με άλλο πτυχίο από τις Πολιτικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, καθώς και με διδακτορικό, που το πήρε το 2008, με τη διατριβή του στη συλλογική δράση.

Ακαδημαϊκή καριέρα

Η ακαδημαϊκή του καριέρα και τα επιστημονικά του άρθρα έχουν κερδίσει βραβεία και επαίνους. Από το 2002 και έπειτα έχει δημοσιεύσει πάνω από 30 άρθρα σε ακαδημαϊκά περιοδικά.  Οι σπουδές, παρά το νεαρό της ηλικίας, τον οδήγησαν στη θέση του καθηγητή των Πολιτικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης.

Πολιτική

Εκτός από τη μελέτη στα βιβλία των Λένιν, Μαρξ, μεγάλο ρόλο, ώστε να ασχοληθεί με την πολιτική έπαιξε, αρχικά η θανατική ποινή, που επιβλήθηκε στον παππού του, επί Φράνκο (η οποία ανακλήθηκε), και δεύτερον οι γονείς του, που ήταν μέλη και δη ενεργά του σοσιαλιστικού κινήματος.
Ο Ιγλέσιας έλαβε μέρος σε πολλά κινήματα, παγκόσμιας εμβέλειας, εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Εκτός αυτών, μελέτησε τους Ζαπατίστας, και ίδρυσε διάφορες οργανώσεις, όπως τη Νεολαία χωρίς μέλλον.
Τον Ιανουάριο του 2014, μαζί με άλλους ανθρώπους δημιούργησαν το κόμμα Ποδέμος. Με σκοπό να συμμετάσχουν στις Ευρωεκλογές του 2014. Ο Πάμπλο εκλέχτηκε, σε ανοιχτή ψηφοφορία τόσο ως ο επικεφαλής του Ποδέμος, όσο και ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές.
Ως μέλος του Ευρωκοινοβουλίου ορκίστηκε: «Ναι, ορκίζομαι μέχρι οι πολίτες της χώρας μου να ανακτήσουν την κυριαρχία τους  και τα κοινωνικά τους δικαιώματα».

Τηλεόραση

Γενικώς, ο Ιγλέσιας θεωρείται άκρως επικοινωνιακός άνθρωπος, έτσι ασχολείται και με διάφορες εκπομπές στην τηλεόραση. Μάλιστα, παρουσιάζει και μια πολιτική εκπομπή La Tuerka. Επίσης, παρουσιάζει και την εκπομπή Fort Apache. Οι εμφανίσεις του έχουν τόση μεγάλη επιτυχία, ώστε μια τηλεοπτική του συνέντευξη είχε συγκεντρώσει 3.000.000 θεατές.
Λουσιάνα Σαλασάρ

Βιογραφία

Η Σαλασάρ άρχισε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία τεσσάρων ετών, όταν γύρισε την πρώτη τηλεοπτική διαφήμιση της. Ως έφηβη, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο στο Μπουένος Άιρες και άρχισε να παίρνει μαθήματα του χορού και του τραγουδιού.

Τηλεόραση

Η σημαντική εξέλιξη της ήρθε με την παράσταση της στην τηλεοπτική εκπομπή Poné a Francella. Το 2003, πραγματοποίησε διάφορες δημοσιογραφικές σημειώσεις για το αργεντίνικο τηλεοπτικό κανάλι America TV και έκανε μια αμφιλεγόμενη εμφάνιση στα MTV Video Music Awards Latin America, προωθώντας την εικόνα της ακόμα περισσότερο. Έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές Costumbres argentinas, de las buenas y de las malas (2003), Los Roldán (2004), Amo de casa, Gladiadores de Pompeya. Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία film Bañeros III, Todopoderosos.
Εμφανίστηκε επίσης στην χιλιανή τηλεόραση, προσκεκλημένη από το κανάλι Televisión Nacional de Chile στην εκπομπή De Pé a Pá στις 24 Οκτωβρίου 2004. Συμμετείχε στην ερωτική τηλεοπτική σειρά Luli in Love στο Playboy TV.

Καριέρα στο μόντελινγκ

Το Φεβρουάριο του 2005 ψηφίστηκε Βασίλισσα του Διεθνούς Φεστιβάλ Τραγουδιού Βίνια ντελ Μαρ στη Χιλή, και έγινε πολύ δημοφιλής προσωπικότητα στη χώρα αυτή. Συμμετείχε στις διάφορες επιδείξεις μόδας, και αυτό το ίδιο έτος ήταν το αστέρι του Abtao Fashion 2005, μια εκδήλωση στο Περού, μαζί με 70 άλλα περουβιανά μοντέλα που επέδειξαν τα τελευταία σχέδια.
Βυζαντινισμός

Ο Βυζαντινισμός (ή Βυζαντισμός) ήταν το πολιτικό σύστημα και ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, καθώς και των πνευματικών διαδόχων της, και πιο συγκεκριμένα, των βαλκανικών κρατών, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ρωσίας. Ο όρος βυζαντινισμός αυτός καθαυτός επινοήθηκε τον 19ο αιώνα. Ο όρος είχε αρχικά αρνητική σημασία, καθώς ισοδυναμούσε με την πολυπλοκότητα και απολυταρχία της διακυβέρνησης.
Η αρνητική αυτή φήμη τόνιζε τις συγκεχυμένες πολυπλοκότητες των Βυζαντινών υπουργείων, την πολυπλοκότητα των αυλικών τελετών, καθώς και την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στις στρατιωτικές συγκρούσεις. Επίσης, το "Βυζαντινό σύστημα" υποδηλώνει, ταυτόχρονα, μία προτίμηση για τις ίντριγκες, τις δολοπλοκίες και τις δολοφονίες και μία γενικότερα ασταθή πολιτική κατάσταση. Ο όρος έχει δεχθεί έντονη κριτική από σύγχρονους ακαδημαϊκούς, καθώς αποτελεί μία γενίκευση η οποία δεν είναι ιδιαίτερα αντιπροσωπευτική της πραγματικής διάστασης της Βυζαντινής γραφειοκρατίας και αριστοκρατίας.
Καλλίνικος Γ΄ Κωνσταντινουπόλεως

Σημείωση

Κάποιοι δεν τον συναριθμούν στους Πατριάρχες, καθώς δεν πρόλαβε να ενθρονιστεί. Αυτοί ονομάζουν Καλλίνικο Γ΄ τον Καλλίνικο Δ΄. Βλέπε και: Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
Βενιζελοκομμουνισμός

Ο όρος Βενιζελοκομμουνισμός χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους αντιβενιζελικούς και βασιλόφρονες την περίοδο του μεσοπολέμου.
Ο Ριζοσπάστης αποκάλυψε τη Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα μεταξύ του  Παλαϊκού Μετώπου και των  Φιλελευθέρων για την υπερψήφιση του αρχηγού των Φιλελευθέρων ως προέδρου της Βουλής. 
Το Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα, το οποίο υπεγράφη στις 19 Φεβρουαρίου 1936 και προοριζόταν να μείνει μυστικό, ήταν μια προσπάθεια στοιχειώδους συνεννόησης ανάμεσα στους Φιλελεύθερους και στους Κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές δεσμεύονταν να στηρίξουν την υποψηφιότητα Σοφούλη για τη θέση του προέδρου της Βουλής, με αντάλλαγμα κάποιες παραχωρήσεις που θα έκανε το κόμμα Φιλελευθέρων, όταν αυτό σχημάτιζε κυβέρνηση, οι οποίες αφορούσαν κυρίως οικονομικά αιτήματα, όπως την ελάφρυνση των χρεών των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων, τη μείωση της τιμής του ψωμιού, την εφαρμογή των κοινωνικών ασφαλίσεων, την κατάργηση του περίφημου  Ιδιωνύμου, όπως επίσης και της Υπηρεσίας Αμύνης του Κράτους, την παροχή γενικής πολιτικής αμνηστίας, την καταπολέμηση των φασιστικών τάσεων και των οργανώσεων τους. Η αποκάλυψη του Συμφώνου, όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε την οργή των άλλων κομμάτων, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων όχι μόνο των αντιβενιζελικών. 
Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν ότι "Η Ελλάς παραδίδεται υπό του Σοφούλη αιχμάλωτος εις τους κομμουνιστάς".
Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς

Καριέρα

Η Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στις ακαδημίες της Πόσταρ 064, στις ακαδημίες της οποίας βρέθηκε το 2002, σε ηλικία 15 ετών. Από την ομάδα του Βελιγραδίου αποχώρησε το 2007, έπειτα από πέντε χρόνια συνεχούς παρουσίας. Ενδιάμεσα, η Τσερντσέβιτς είχε καταφέρει να κατακτήσει με την Ποστάρ δύο Πρωταθλήματα (2006, 2007) και τέσσερα Κύπελλα Σερβίας (2004, 2005, 2006, 2007).
Την περίοδο 2007-08, η Τσερντσέβιτς μεταπήδησε στη Δυναμό Παντσέβο, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς όμως να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Κατάφερε ωστόσο να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Σερβίας, στον οποίο και ηττήθηκε από την προηγούμενη ομάδα της, την Πόσταρ 064 (3-1 σετ).
Το 2008 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα της τη Σερβία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ιωνικού. Στην ομάδα της Νίκαιας παρέμεινε για ένα χρόνο.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Ο. Μαρκοπούλου, με τον οποίο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις προκαλώντας έτσι το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικά, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν ο  Ολυμπιακός Πειραιώς. Ωστόσο, το πέρασμα της Τσερντσέβιτς από την ομάδα του Πειραιά αποδείχθηκε ιδιαίτερα σύντομο καθώς τα δεινά οικονομικά προβλήματα του συλλόγου ανάγκασαν την Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς να ζητήσει την αποχώρησή της από την ομάδα, αίτητμα το οποίο έγινε αποδεκτό από τη διοίκηση του ερυθρόλευκου συλλόγου.
Λίγες μέρες μετά την αποχώρησή της από τον Ολυμπιακό, η Τσερντσέβιτς αποκτήθηκε από τη Δυναμό Βουκουρεστίου. Στην ομάδα της Ρουμανίας παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11.
Το 2011 μεταπήδησε στη Γαλλία και μετεγγράφη στη Χάινό Βόλλει, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Το 2013 ταξίδεψε στην Ιαπωνία για λογαριασμό της Πιονίρ Ρεντ Ουίνγκς. Στην ομάδα της Ιαπωνίας παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Αλεξάνδρα Τσερντσέβιτς ήταν διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες πετοσφαίρισης της Σερβίας για τρία χρόνια και συγκεκριμένα το 2002, το 2003 και το 2004.
Εθνική Βρετανικών Παρθένων Νήσων (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων εκπροσωπεί τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βρετανικών Παρθένων Νήσων. Είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής. 
Στον προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου κληρώθηκε με αντίπαλο την Αγία Λουκία και αποκλείστηκε με συνολικό σκορ 10-0. Στα Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 κληρώθηκε με τις Μπαχάμες. Αποκλείστηκε με συνολικό σκορ 3-3 λόγω του κανονισμού Εκτός έδρας γκολ. Και τα δύο παιχνίδια διεξήχθησαν στις Μπαχάμες, αλλά η Εθνική Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι θεωρήθηκε οικοδέσποινα στο δεύτερο αγώνα που τελείωσε 2-2. Παρόλο που αποκλείστηκε από τον πρώτο προκριματικό γύρο, ήταν η μόνη ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010 και παρέμεινε αήττητη, τόσο μεταξύ των ομάδων που συμμετείχαν στα προκριματικά όσο και στην τελική φάση).
Γραμματόσημο

Συλλογή

Η συλλογή γραμματοσήμων, γνωστή και με το όνομα φιλοτελισμός, αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα χόμπι παγκοσμίως. Το γεγονός ότι κάθε χώρα παράγει συνεχώς μια πληθώρα από διαφορετικά γραμματόσημα, οδήγησε από την αρχή πολλούς ανθρώπους στην αναζήτηση και συγκέντρωση όσων περισσότερων μπορούσαν. Το μικρό τους μέγεθος κάνει εύκολη τη συλλογή και τοποθέτησή τους (συνήθως σε ειδικά άλμπουμ) και ενθαρρύνει την αλληλογραφία με ανθρώπους από διάφορα μέρη του πλανήτη. Πολλά σπάνια γραμματόσημα έχουν αποκτήσει μεγάλη φήμη και είναι αρκετά ακριβά, ενώ κάποιες μικρές χώρες παράγουν περισσότερα γραμματόσημα από όσα «χρειάζονται», απευθυνόμενες στους συλλέκτες και στο κέρδος που θα προέλθει από τη διάθεσή τους. 
Με τη βελτίωση των εκτυπωτικών μεθόδων, τα γραμματόσημα απέκτησαν καλύτερες εκτυπώσεις, περισσότερα χρώματα και μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Ποικίλα, επίσης, είναι και τα σε αυτά απεικονιζόμενα θέματα, με αποτέλεσμα πολλοί συλλέκτες να κάνουν θεματικές συλλογές (π.χ. γραμματόσημα με θέμα νομίσματα, ζώα, φυτά, το Διάστημα κτλ.).
Σημαντικό παράγοντα, επίσης, για τους συλλέκτες και το "φιλοτελικό χρηματιστήριο", αποτελεί η σφράγιση ή μη ενός συγκεκριμένου γραμματοσήμου. Υπάρχουν, π.χ., γραμματόσημα των οποίων η αξία είναι μεγαλύτερη όταν είναι ασφράγιστα και άλλα, των οποίων η αξία είναι μεγαλύτερη όταν είναι σφραγισμένα. Έχει εμφανισθεί και σε αυτή την περίπτωση παραχάραξη σφραγίδων, των οποίων η γνησιότητα σήμερα διαπιστώνεται με ειδική εξέταση της μελάνης της σφραγίδας.
Το ασφράγιστο γραμματόσημο θα πρέπει να έχει από πίσω πλήρη και γνήσια γόμα. Στο παρελθόν οι συλλέκτες επικολλούσαν τα γραμματόσημα στα λευκώματά τους με γομμόχαρτο (σαρνιέρα). Για το λόγο αυτό τα κλασικά γραμματόσημα είναι πολύ σπάνιο να βρεθούν με άψογη γόμα. Χρειάζεται προσοχή γιατί μερικές φορές γίνεται επίστρωση με νέα γόμα, πράγμα που γίνεται δύσκολα αντιληπτό. 
Η χρησιμοποίηση λάμπας υπεριωδών ακτίνων (UV) βοηθάει στον εντοπισμό ελαττωμάτων, παραποιήσεων και των ειδικών χαρακτηριστικών που διαφοροποιούν ορισμένα γραμματόσημα (π.χ. λωρίδες φωσφόρου) και τους δίνουν μικρότερη ή μεγαλύτερη αξία.
Η τιμή ενός συλλεκτικού γραμματοσήμου διαμορφώνεται ανάλογα με πολλούς παράγοντες: Το αρχικό "τιράζ" (ο συνολικός αριθμός γραμματοσήμων που τέθηκαν σε κυκλοφορία), την εποχή κυκλοφορίας, το αν είναι σφραγισμένα ή ασφράγιστα (γραμματόσημα των Παγκοσμίων Πολέμων, π.χ., έχουν μεγαλύτερη αξία σφραγισμένα και όχι ασφράγιστα), το ενδιαφέρον των συλλεκτών κτλ.
Μεγάλη αξία έχουν, επίσης, και τα κακέκτυπα γραμματόσημα, επειδή ακριβώς το ελάττωμα της εκτύπωσης εμφανίζεται σε ελάχιστα τεμάχια, αυξάνοντας έτσι τη σπανιότητά τους.
Για τη σωστή ενημέρωση των συλλεκτών έχουν κυκλοφορήσει κατάλογοι γραμματοσήμων. Οι πλέον γνωστοί είναι του Scott (Η.Π.Α.), του Michel (Γερμανία-Ελβετία), των Yvert et Tellier (Γαλλία),του Stanley Gibbons (Βρετανία) κλπ. Στην Ελλάδα ένας από τους έγκυρους καταλόγους είναι αυτός του Βλαστού. Οι κατάλογοι εκδίδονται σε ετήσια βάση και περιλαμβάνουν πλήθος πληροφοριών τόσο για την έκδοση / εκτύπωση του κάθε γραμματοσήμου όσο και την τρέχουσα τιμή του.
Γιαν Μαντάιν

Βιογραφία

Ο Μαντάιν εκπαιδεύτηκε στο Χάαρλεμ αλλά μετοίκησε στην Αμβέρσα το 1530. Διετέλεσε Δάσκαλος των Γιαν φαν ντερ Έλμπουρχτ Χίλλις Μόστερτ και Μπαρτολομέους Σπράνγκερ. Απεβίωσε στην Αμβέρσα.

Έργο

Έχει διασωθεί μόνον ένα υπογεγραμμένο έργο του, Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου (σήμερα στο Μουσείο Φρανς Χαλς του Χάαρλεμ). Είναι παρόμοιο σε ύφος με αυτό του Ιερώνυμου Μπος, γι' αυτό και αποκαλείται οπαδός του Μπος. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον πρώιμο βιογράφο Κάρελ φαν Μάντερ, ο οποίος ανέγραψε ότι ο Μαντάιν ήταν πολύ καλός στο να ζωγραφίζει φοβικές και αστείες σκηνές, όπως ο Μπος. Ο Πειρασμός αντλεί την έμπνευσή του από τον Μπος, αλλά το ύφος του Μαντάιν είναι πιο ελεύθερο και χαλαρό, ενώ τα χρώματα και τα φανταστικά πλάσματα είναι λιγότερο αρμονικά. Ως αποτέλεσμα, το σύνολο είναι λιγότερο δυναμικό σε σχέση με τον Μπος. Οι πίνακες του Μαντάιν ενσωματώνουν στοιχεία τυπικά του Μπος, όπως υβριδικούς δαίμονες, που συνίστανται από διάφορα τμήματα εντόμων, αμφιβίων, ερπετών και πτηνών.
Τα υφολογικά χαρακτηριστικά του Μαντάιν έχουν εντοπιστεί σε μια σειρά "διαβολικών απεικονίσεων" στην Αμβέρσα, που έχουν αποδοθεί σε αυτόν, όπως Ο πειρασμός του Αγίου Χριστοφόρου (σημερα στην Alte Pinakothek του Βερολίνου).
Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου Άαλτο

Η  Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου Άαλτο (Άαλτο ΟΙΚΟ, φινλ.: Aalto-yliopiston kauppakorkeakoulu, σουηδ.: Aalto-universitets handelshögskola) γνωστή και ως Σχολή Οικονομικών του Ελσίνκι (ΣΟE) έως το 2009, είναι το μεγαλύτερο και σημαντικότερο επιχειρηματικό σχολείο στη Φινλανδία και ένα από τα πιο γνωστά στην Ευρώπη. 
Ιδρύθηκε το 1911, είναι η αρχαιότερη σχολή επιχειρήσεων στη Φινλανδία και μια από τις παλαιότερες σχολές των επιχειρήσεων στις Σκανδιναβικές χώρες. Η Σχολή Οικονομικών έγινε μέρος του Πανεπιστημίου Άαλτο, από την 1η Ιανουαρίου του 2010.
Αποτελούμενη από περίπου 3.300 προπτυχιακούς φοιτητές και 270 μεταπτυχιακούς φοιτητές, η Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου Άαλτο είναι μια καινοτόμος και ζωηρή κοινότητα που πραγματοποιεί υψηλής ποιότητας έρευνα, με στενές σχέσεις με την επιχειρηματική κοινότητα. Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στην περιοχή Etu-Töölö του Ελσίνκι και η άλλη στην πόλη Mikkeli.
Χοσέ Ορτίς

Καριέρα

Αγωνιζόμενος με το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον (1985-1987) τιμήθηκε με τα βραβεία Pac 10 Player και NCAA All-American honors το 1987. Η στατιστική του στο κολλεγιακό πρωτάθλημα ήταν 19.8 πόντοι, 8.7 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ, 1.4 κοψίματα και 0.9 κλεψίματα (μ.ο.).
Το 1987 οι Γιούτα Τζαζ τον επέλεξαν στο νούμερο 15 του ντραφτ του ΝΒΑ, όμως εκείνος προτίμησε να αγωνιστεί στην Ισπανία και να επιστρέψει στους Γιούτα Τζαζ τη σεζόν 1989-90. Την επόμενη χρονιά γυρίζει στην Ευρώπη για να αγωνιστεί στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπαρτσελόνα. Μετά το 1992 αγωνίστηκε στις ομάδες Festina Andorra, CB Málaga, San Germán Athletics, Toritos Cayey.
Το 1995 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με το Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας. Την επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα του Ηρακλείου και με 13,3 ριμπάουντ ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ της Α1 για τη σεζόν 1995-1996.
Από το 1996 έως το 1998 αγωνίστηκε στον Άρη έχοντας σημαντική παρουσία και συμβολή στν κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς. Με καταλυτικές εμφανίσεις απέναντι στη Μπεννετόν Τρεβίζο με 26 και 17 πόντους σε Ελλάδα και Ιταλία αντίστοιχα οδήγησε τον Άρη στον τελικό, όπου με 19 πόντους στη Θεσσαλονίκη και 25 στην Μπούρσα οδήγησε τον Άρη στην ανατροπή της διαφοράς των 11 πόντων, που είχε ηττηθεί στη Θεσσαλονίκη, σε μια εκπληκτική νίκη με 18 μέσα στην έδρα της Τόφας Μπούρσα δίνοντας το κύπελλο στον Άρη. Το καλοκαίρι του 1998 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ. Βρέθηκε ντοπαρισμένος και αρχικά τιμωρήθηκε με διετή αποκλεισμό.Προσέφυγε στο ΑΣΕΑΔ όπου δικαιώθηκε αλλά δεν επέστρεψε στην ομάδα του ΠΑΟΚ. Αγωνίστηκε σε αρκετές πορτορικάνικες ομάδες μέχρι το τέλος της καριέρας του.Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 του 2004,στα 41 του ήταν ο αρχηγός της Εθνικής ομάδας του Πουέρτο Ρίκο
Εμμανουήλ Φαρλέκας

Βιογραφία

Ο Φαρλέκας γεννήθηκε το 1877 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας όπου διδάχτηκε εκκλησιαστική μουσική. Εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ως δάσκαλος στη γενέτειρά του και στη συνέχεια προσλήφθηκε αρχιγραμματέας του μητροπολίτη Ηλιουπόλεως και Θείρων, Ταρασίου. Μετά τον θάνατο του Ταρασίου διετέλεσε αρχιγραμματέας της μητρόπολης Εφέσου και το 1922 ως συνέπεια της Μικρασιατικής καταστροφής κατέφυγε στην Ελλάδα όπου προσλήφθηκε πρωτονοτάριος της αρχιεπισκοπής Αθηνών από τον τότε προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας, Χρυσόστομο. 
Συν τοις άλλοις διετέλεσε καθηγητής του Ωδείου Αθηνών και υπήρξε βαθύτατος γνώστης της εκκλησιαστικής μουσικής και του τυπικού της Εκκλησίας. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1958 στην Αθήνα.

Συγγραφικό έργο

Παράλληλα υπήρξε συγγραφέας βιβλίων βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής. Κυριότερο έργο του θεωρείται το Συνοπτικό Εκκλησιαστικό Ημερολόγιο, το οποίο εξέδιδε από το 1923 μέχρι το 1951, όταν την έκδοσή του ανέλαβε η Εκκλησία της Ελλάδος. Άλλα έργα του είναι το Πεντηκοστάριον, το Τριώδιον και η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς.
Τσαρλς Φίνεϊ

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Ήταν συνιδρυτής με τον Robert Warren Miller των Duty Free Shoppers Group.</ref name=info> Το "duty-free shopping" προσέφερε υψηλές υπηρεσίες προς ταξιδιώτες, οι οποίοι απαλάσσονταν στις αγορές τους, στα duty free, από φόρους.

Φιλανθρωπία

"Είχα μια ιδέα που ποτέ δεν άλλαξε- ότι πρέπει να χρησιμοποιείς τον πλούτο σου για να βοηθάς τους ανθρώπους"
Αυτή είναι η φιλοσοφία πίσω από την ίδρυση της Atlantic Philanthropies
Τηλέπυλος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τηλέπυλος αναφέρεται στην Οδύσσεια (κ 82, ψ 318) η πόλη ή η χώρα των Λαιστρυγόνων («λαιστρυγονίη»). Το όνομα, από το τηλε- = μακριά και το πύλη, έχει ίσως σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς την έννοια του «ευρύπυλος, μεγαλόπυλος», ή και «μακρόπυλος» (Ευστάθιος: «ου τω διαστήματι απ' αλλήλων, αλλά τω πλάτει των πυλών ή τω μήκει»). Κατά τη γνώμη των μεταγενέστερων αρχαίων Ελλήνων (π.χ. Θουκυδίδης, 6.2) η Τηλέπυλος βρισκόταν στη Σικελία, ενώ οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν στην κυρίως Ιταλία, στις Φορμίες (τη σημερινή Mola di Gaeta).
Η Τηλέπυλος ήταν παραθαλάσσιος τόπος και λιμάνι, στα οποία κυριαρχούσε επιβλητικό το απόκρημνο κάστρο του Λάμου («αιπύ πτολίεθρον»):
«... και φτάσαμε την έβδομη στ' ορθοχτισμένο κάστρο / του Λάμου, στην Τηλέπυλο, τη γη των Λαιστρυγόνων ... / ... Σαν ήρθαμε στο ξακουστό λιμάνι, που τριγύρω / το κλειούσαν βράχοι απότομοι κι από τα δυο τα μέρη, / κι έβγαιναν άκρες πεταχτές, αγνάντια η μια στην άλλη / στη θάλασσα, κι ήταν στενό του λιμανιού το στόμα / εκεί τ' αψηλοκέφαλα τ' αράξαμε καράβια ... / ... γιατί ποτέ δε φούσκωνε το κύμα στο λιμάνι ...»
(Οδύσσεια, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, κ 81-82, 87-91, 93)
1448 Λιντμπλαντία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λιντμπλαντίας εκτιμάται σε 20,65 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0378. Η Λιντμπλαντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 58 λεπτά.
1173 Αγχίσης

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αγχίση εκτιμάται σε 126,27 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι P, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0308. Ο Αγχίσης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 11,6 ώρες.
Κώστας Βουτσάς

Βιογραφία

Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από προσφυγική οικογένεια με καταγωγή από τους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης. Το οικογενειακό επίθετο ήταν Σαββόπουλος, αλλά το «Βουτσάς» επικράτησε από τον παππού του που έφτιαχνε βαρέλια και τα βαρέλια παλαιότερα τα έλεγαν «βουτσιά». Όταν ξεκίνησε την καριέρα του, τού είχε προτείνει θιασάρχης να το αλλάξει σε «Βέσελης», αλλά αρνήθηκε. 
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου, απ' όπου αποφοίτησε το 1953 και αρχικά έλαβε μέρος σε παραστάσεις περιπλανώμενων θιάσων (μπουλούκια). 
Υπήρξε σύζυγος της ηθοποιού και χορεύτριας Έρρικας Μπρόγερ, με την οποία απέκτησε μια κόρη, τη Σάντρα (1972). Έχει άλλες δύο κόρες από τον δεύτερο γάμο του, με τη Θεανώ Παπασπύρου, τη Θεοδώρα (1977) και τη Νικολέτα (1979), με την πρώτη να ακολουθεί τα δικά του βήματα στο χώρο της ηθοποιίας. Ο θετός γιος του (από προηγούμενο γάμο της τρίτης γυναίκας του Εύης Καραγιάννη, πρώην μοντέλου και ηθοποιού), Άνθιμος Ανανιάδης, είναι επίσης ηθοποιός. 
Το 2015, ο Κώστας Βουτσάς έκανε σχέση με τη 39 χρόνια μικρότερή του ηθοποιό, Αλίκη Κατσαβού, με την οποία παντρεύτηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2016 και στις 23 Ιουλίου του ίδιου έτους απέκτησαν ένα γιο, τον Φοίβο.

Πολιτικές απόψεις

Έχει στηρίξει και ψηφίσει πολλάκις το ΚΚΕ, ως φόρο τιμής στον πατέρα του.