Μπρίντιζι

Γεωγραφία

Το Μπρίντιζι βρίσκεται σε ένα  φυσικό λιμάνι που εισδύει βαθειά μέσα στην Αδριατική ακτή της Απουλίας. Ο συνολικός δήμος είναι μέρος της Πεδιάδας του Μπρίντιζι, που χαρακτηρίζεται από υψηλό ποσοστό γεωργικής χρήσης της γης. Βρίσκεται  στο βορειοανατολικό τμήμα της πεδιάδας του Σαλέντο, περίπου 40 χλμ.  από την Κοιλάδα Ιτρια και το χαμηλό Μούρτζε. Κοντά στην πόλη είναι το Φυσικό Θαλάσσιο Kαταφύγιο της WWF του Τόρε Γκουατσέτο. Το Ιόνιο Πέλαγος είναι περίπου σε απόσταση 45 χλμ. Η περιοχή του Μπρίντιζι χαρακτηρίζεται από μια ευρεία επίπεδη έκταση, από την οποία επιμέρους κοιτάσματα ασβεστόλιθου και άμμου θαλάσσιας προέλευσης, που με τη σειρά τους έχουν ένα βαθύτερο αργιλικό στρώμα του Πλειστόκαινου και ένα ακόμη μεταγενέστερο Μεσοζωικών ανθρακικών αλάτων, αποτελούμενο από ασβεστόλιθο και χώματα. Η ανάπτυξη της γεωργίας έχει προκαλέσει αύξηση της χρήσης των υδατικών αποθεμάτων, με αποτέλεσμα αύξηση της ανεξέλεγκτης χρήσης.

Αρχαία εποχή

Το Μπρίντιζι ήταν Αρχαία Ελληνική αποικία που προηγήθηκε της Ρωμαικής  επέκτασης. Το Λατινικό όνομα Brundisium ή Brundisium προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό Βρεντέσιον (ονομασία που μοιάζει ιλλυρική) ή Βρενδέσιον ή Βρεντήσιον, που σημαίνει ΄΄κεφάλι ελαφιού΄΄, που αναφέρεται στο σχήμα του φυσικού λιμανιού. Έχει αναφερθεί και η μεταγενέστερη εξελληνισμένη ονομασία Βρινδήσιον. Πάντως σε αρχαίες παραδόσεις σαν ιδρυτής της πόλης φέρεται ο Διομήδης, σύντροφος του Οδυσσέα και ότι ήταν αποικία των Κρητών. Το 267 π.Χ. (245 π.Χ., σύμφωνα με άλλες πηγές) κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Στο ακρωτήριο της Πούντα, που βρίσκεται στο εξωτερικό λιμάνι, έχει ταυτοποιηθεί ένα χωριό της Εποχής του Ορείχαλκου (16ος αιώνας π.Χ.), όπου ένα σύνολο από καλύβες, προστατευμένες από επίχωμα από πέτρες απέφερε κομμάτια Μυκηναικής κεραμικής. Ο Ηρόδοτος έχει αναφερθεί στη Μυκηναϊκή προέλευση αυτών των πληθυσμών. Η νεκρόπολη του Τορ Πιζάνα (νότια της παλιάς πόλης του Μπρίντιζι) απέφερε Κορινθιακά πιθάρια του πρώτου μισού του 7ου αιώνα π.Χ. Οι Μεσσάπιοι του Μπρίντιζι είναι βέβαιο ότι διατηρούσαν έντονες εμπορικές σχέσεις με την απέναντι πλευρά της Αδριατικής και τους Ελληνικούς πληθυσμούς του Αιγαίου Πελάγους. Μετά τους Καρχηδονιακούς Πολέμους (264 - 146 π.Χ.) έγινε σημαντικό κέντρο της ναυτικής δύναμης και του θαλάσσιου εμπορίου της Ρώμης. Στο Συμμαχικό Πόλεμο (90 - 88 π.Χ.) απέκτησε τα δικαιώματα των Ρωμαίων πολιτών και έγινε ελεύθερο λιμάνι από το Σύλλα. Δεινοπάθησε όμως από μια πολιορκία από τον Ιούλιο Καίσαρα και δέχθηκε νέες επιθέσεις το 42 και το 40 π.Χ. Εδώ γεννήθηκε ο ποιητής Πακούβιος περί το 220 π.Χ. και πέθανε ο διάσημος ποιητής Βιργίλιος το 19 π.Χ. Υπό τους Ρωμαίους το Μπρουντίζιουμ - μεγάλη πόλη την εποχή του με περίπου 100.000 κατοίκους - ήταν λιμάνι με μεγάλη κίνηση, το κύριο σημείο επιβίβασης για την Ελλάδα και την Ανατολή, μέσω Δυρραχίου και Κέρκυρας. Συνδεόταν με τη Ρώμη μέσω της Βία Αππια και της Βία Τραιάνα. Η κατάληξη της Βία Αππια στην άκρη της θάλασσας πλαισιωνόταν στο παρελθόν από δύο ωραίες κολόνες. Μόνο η μία παραμένει, η άλλη έχει υπεξαιρεθεί και μεταφερθεί στη γειτονική πόλη Λέτσε.

Μεσαίωνας και νεότερα χρόνια

Κατά τον Μεσαίωνα, το Μπρίντιζι κατακτήθηκε από τους Οστρογότθους και ανακαταλήφθηκε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Το 674 καταστράφηκε από τους Λομβαρδούς του Ρομουάλδου Α΄, αλλά το εξαιρετικό φυσικό του λιμάνι οδήγησε στην ταχεία επανοικοδόμηση της πόλεως. Τον 9ο αιώνα οικισμός των Σαρακηνών αναπτύχθηκε δίπλα στην πόλη μετά την επιδρομή πειρατών του 836. Το 1070 κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς και έγινε τμήμα του Πριγκηπάτου του Τάραντα και του Δουκάτου της Απουλίας και ήταν η πρώτη κτήση των Κομήτων του κονβερσάνο και κατόπιν, μετά τη βαρονική εξέγερση του 1132, η πόλη ανέκτησε μέρος του περασμένου μεγαλείου της την περίοδο των Σταυροφοριών, οπότε ανέκτησε την Επισκοπική Εδρα, κατασκευάσθηκε ο νέος καθεδρικός και ένα κάστρο με ένα σπουδαίο νέο οπλοστάσιο και έγινε προνομιούχο λιμάνι για τους Αγιους Τόπους. Στον Καθεδρικό του Μπρίντιζι έγινε ο γάμος του Νορμανδού Πρίγκιπα Ρογήρου Γ΄της Σικελίας , γιού του Βασιλιά Ταγκρέδου της Σικελίας. O Aυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄, κληρονόμος του στέμματος της Ιερουσαλήμ και η Ισαβέλλα ντε Μπριέν (9 Νοεμβρίου 1225) ξεκίνησαν από το λιμάνι του Μπρίντιζι το 1227 για την ΣΤ΄ Σταυροφορία. Οπως άλλα λιμάνια της Απουλίας, το Μπάρι για μικρό διάστημα κυβερνήθηκε από τη Βενετία, αλλά γρήγορα ανακαταλήφθηκε από την Ισπανία. Επιδημία πανούκλας και σεισμός κτύπησαν την πόλη το 1348 και 1456, αντιστοίχως. Το Mπρίντιζι ήταν στα χέρια των Αυστριακών από το 1707 ως το 1734 και μετά το κατέλαβαν οι Βουρβόνοι. Μεταξύ Σεπτεμβρίου 1943 και Φεβρουαρίου 1944 η πόλη λειτούργησε ως προσωρινή πρωτεύουσα της Ιταλίας. Το Μπρίντιζι φιλοξένησε το Βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ΄, τον Πιέτρο Μπαντόλιο και τμήμα της διοίκησης των Ιταλικών ενόπλων δυνάμεων το Σεπτέμβριο του 1943, μετά την ανακωχή της Ιταλίας.