google/wiki40b huggingface dataset:
Αντώνης Κοντογεωργίου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945. Σπούδασε θεωρία της μουσικής, πιάνο και τραγούδι στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης παράλληλα με τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ. Συνέχισε τις μουσικές σπουδές του στο R. Strauss Konservatorium και κυρίως στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου, απ' όπου αποφοίτησε με δύο διπλώματα - Magister Artium-Διεύθυνσης Χορωδίας και Lied-Ορατορίου. Παρακολούθησε μαθήματα στην Καλοκαιρινή Ακαδημία Mozarteum του Ζάλτσμπουργκ και στα Τμήματα Αριστούχων Τραγουδιού της Ζυρίχης.
Κατά καιρούς οργάνωσε και διηύθυνε πολλές χορωδίες, με πρώτη χρονολογικά την παιδική χορωδία των ΧΜΟ Θεσσαλονίκης. Διηύθυνε τα μεγάλα χορωδιακά σύνολα στo Millenium και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Δίδαξε μουσική στο ελληνοαμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια, σε πολλά ωδεία, σε 34 σεμινάρια, και οργάνωσε πολλές Συναντήσεις Χορωδιών. Δημοσίευσε πλήθος ειδικών άρθρων για τη χορωδιακή μουσική, εξέδωσε 11 βιβλία μεταξύ των οποίων 5 τόμους υπό τον γενικό τίτλο "ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΜΑΣ", 29 δισκογραφικές παραγωγές, πάνω από 600 ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, συνεργάστηκε κατ’ επανάληψη με το Εθνικό Θέατρο, πολλούς άλλους θιάσους, τα Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, Θεσσαλονίκης, Ηρακλείου, δίδαξε στη Σχολή Σπ. Ευαγγελάτου, ίδρυσε και διηύθυνε το συγκρότημα Pro Musica για τη διάδοση της παλιάς μουσικής και το σολιστικό φωνητικό συγκρότημα "Οι Τραγουδιστές", με το οποίο πέραν των πολλών συναυλιών, παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση όλο το σωζόμενο έργο του Φραγκίσκου Λεονταρίτη.
Το 1977 με πρόσκληση του τότε Διευθυντή του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ, Μάνου Χατζιδάκι, οργάνωσε για πρώτη φορά χορωδία στην ΕΡΤ, τη Χορωδία του Τρίτου Προγράμματος, σημερινή Χορωδία της ΕΡΤ, της οποίας ήταν ο μόνιμος διευθυντής της για 32 χρόνια. Υπήρξε από τα βασικά στελέχη του Τρίτου Προγράμματος του Μάνου Χατζιδάκι, μέλος της Επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ) για τη Χορωδιακή ανάπτυξη και επί σειράν ετών Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε διευθυντής και καθηγητής ωδείων, διευθυντής του Κέντρου Χορωδιακής Πράξης του Υπουργείου Πολιτισμού και μεταξύ άλλων, των χορωδιών, Ωδείου Αθηνών, «Μακεδονία», Ελληνικού Φεστιβάλ και Δήμου Αθηναίων. Δίδαξε ως προσκεκλημένος καθηγητής στα μεταπτυχιακά τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου σε συνεργασία με την καθηγήτρια Μιράντα Καλδή. Σαν σολίστ ή μαέστρος, πραγματοποίησε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πάνω από 1200 παραστάσεις, (Γερμανία, Αυστρία, Ισπανία, Φινλανδία, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ιταλία, Κίνα, Κύπρος, Αίγυπτος, Τουρκία, Τυνησία, Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς), και συνεργάστηκε με όλες τις ελληνικές ορχήστρες και με πολλές ξένες, καθώς επίσης και με διάσημους μαέστρους, (Bernstein, Rilling, Askenazy, Menuhin, Mazur, Marriner).
Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει 142 χορωδιακά έργα με ορχήστρα, (87 σε πρώτη ελληνική εκτέλεση), 1030 άλλα χορωδιακά, 21 όπερες και πάνω από 800 Lieder. Πολλοί Έλληνες συνθέτες του έχουν αφιερώσει έργα τους, (Θεόδωρος Αντωνίου, Περικλής Κούκος, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μπαλτάς, Σαμαράς, Νεζερίτης, Σφακιανάκη, Χριστοδούλου κ.α.)
Πρέμιερσιπ Σκωτίας

Τρόπος διεξαγωγής

Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις βαθμούς για κάθε νίκη και ένα βαθμό για κάθε την ισοπαλία. Στις ήττες δεν λαμβάνονται βαθμοί. Οι ομάδες κατατάσσονται ανάλογα με τη συνολική βαθμολογία, τη διαφορά τερμάτων και στη συνέχεια τον αριθμό τερμάτων. Στο τέλος της κάθε περιόδου, ο σύλλογος με τους περισσότερους βαθμούς στέφεται πρωταθλητής. Αν προκύψει ισοβαθμία, η διαφορά των τερμάτων και στη συνέχεια ο αριθμός τερμάτων καθορίζει το νικητή του θεσμού.

Λογότυπο

Το λογότυπο της διοργάνωσης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Κύριο στοιχείο του αποτελεί ο λέων. Από την περίοδο 2015–16 εμπεριέχεται στο λογότυπο η αναγραφή «Ladbrokes Premiership», λόγο της υφιστάμενης χορηγίας του πρωταθλήματος από τη Ladbrokes.
Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήρας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήρας είναι ένα μουσείο στα Φηρά της Σαντορίνης στην Ελλάδα . Χτίστηκε το 1960 για να αντικαταστήσει ένα παλαιότερο που είχε καταρρεύσει από τον σεισμό της Αμοργού το 1956 . 
Η συλλογή του φιλοξενεί αντικείμενα που ξεκινούν από πρωτοκυκλαδικά μαρμάρινα ειδώλια της 3ης χιλιετίας π.Χ. και συνεχίζουν στην κλασική περίοδο. 
Υπάρχουν προϊστορικά αγγεία από το Ακρωτήρι που χρονολογούνται από τον 20ο έως τον 17ο αιώνα π.Χ. 

Τα μεταγενέστερα αντικείμενα περιλαμβάνουν αγγεία και αμφορείς γεωμετρικών και αρχαϊκών περιόδων. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα προέρχονται από το αρχαίο νεκροταφείο της Θήρας. Ένας από αυτούς είναι ένας κρατήρας με αττικές μαύρες φιγούρες από τον τάφο, με τέσσερα πλοία στην εσωτερική επιφάνεια, γύρω από το χείλος.
Ελεονώρα του Βελγίου

Γέννηση

Η Ελεονώρα γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 2008 στις 04:50 π.μ. (ώρα Βρυξελλών) στο Νοσοκομείο Έρασμος του Άντερλεχτ. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Φίλιππου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Ματθίλδης. Έχει τρία μεγαλύτερα αδέλφια, την πριγκίπισσα Ελισάβετ, τον πρίγκιπα Γαβριήλ και τον πρίγκιπα Εμμανουήλ. 
Στις 14 Ιουνίου 2008 βαπτίστηκε στο παρεκκλήσι του Κάστρου Σιερνιόν από τον Καρδινάλιο Γκόντφριντ Ντάνιλς. Ονομάσθηκε Ελεονώρα επειδή άρεσε στους γονείς της, Φαμπιόλα από την βασίλισσα Φαμπιόλα (θεία εξ αγχιστείας του πατέρα της), Βικτώρια από την νονά της, Διάδοχο Πριγκίπισσα Βικτώρια της Σουηδίας, Άννα από την γιαγιά της, Άννα Μαρία Κομορόβσκα και Μαρία από την Παρθένο Μαρία. Νονοί της ήταν η Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια της Σουηδίας, η Πριγκίπισσα Κλαίρη του Βελγίου (σύζυγος του Πρίγκιπα Λαυρέντιου, θείου της Ελεονώρας) και ο Κόμης Σεβαστιανός Φον Βέστφαλεν του Φίρστενμπεργκ.
Πάιονηρ 6, 7, 8, 9, και Ε

Στόχος

Τα Πάιονηρ 6-Ε δημιουργήθηκαν για να κάνουν τις πρώτες λεπτομερείς μετρήσεις του ηλιακού ανέμου, του ηλιακού μαγνητικού πεδίου και των κοσμικών ακτίνων. Είχαν σχεδιαστεί για να μετρήσουν τα μεγάλης κλίμακας μαγνητικά φαινόμενα και σωματίδια και τον διαπλανητικό χώρο. Τα δεδομένα που μας έστειλαν είχαν χρησιμοποιηθεί για την καλύτερη κατανόηση των αστρικών διαδικασίες και τη δομή και τη ροή του ηλιακού ανέμου. Τα οχήματα αυτά ήταν τα πρώτα που παρατήρησαν τον διαστημικό καιρό, παρέχοντας πρακτικές πληροφορίες για τις ηλιακές καταιγίδες στη Γη.
Τα πειράματα που έγιναν βοήθησαν να μελετηθούν τα θετικά ιόντα (κατιόντα) και τα ηλεκτρόνια του ηλιακού ανέμου, η πυκνότητα των διαπλανητικών ηλεκτρονίων, οι ηλιακές και οι γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες και το διαπλανητικό μαγνητικό πεδίο.

Οι αποστολές και τωρινή τους κατάσταση

Τα Πάιονηρ 6-Ε ήταν από τα λιγότερο ακριβά προγράμματα διαστημικών σκαφών της NASA. Αν και τα διαστημικά σκάφη δεν είχαν τακτική παρακολούθηση για πληροφορίες τα τελευταία χρόνια, μια επιτυχημένη επαφή με το Πάιονηρ 6 έγινε στις 8 Δεκεμβρίου του 2000 για να γιορτάσουν τα 35 χρόνια συνεχούς λειτουργίας από τότε που εκτοξεύθηκε, παρόλο που το αρχικό προσδόκιμο ζωής του ήταν μόνο 6 μήνες.
Το Πάιονηρ 6 εξακολουθεί να λειτουργεί και είναι το παλαιότερο διαστημόπλοιο σε λειτουργία. Πιστεύεται, επίσης, ότι η επαφή είναι ακόμη δυνατή με το Πάιονηρ 7 και 8. Μόνο το Πάιονηρ 9 είναι σίγουρα εκτός λειτουργίας.

Πάιονηρ 6

16 Δεκεμβρίου 1965:
Εκτοξεύθηκε στις 7:31:00 UTC από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με μια κυκλική τροχιά με μέση απόσταση 0,8 AU.
8 Δεκέμβρη 2000:
Μια επιτυχής επαφή με την Γη για περίπου δύο ώρες.

Πάιονηρ 7

17 Αυγούστου 1966:
Εκτοξεύθηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ σε ηλιακή τροχιά με μέση απόσταση 1,1 AU από τον Ήλιο.
20 Μαρτίου του 1986:
Πέταξε μέσα σε 12,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον κομήτη του Χάλεϋ και παρακολούθησε την αλληλεπίδραση μεταξύ της ουράς του κομήτη και του ηλιακού ανέμου.
31 Μαρτίου 1995:
Εντοπίστηκε με επιτυχία. Το διαστημικό σκάφος και ένα από τα όργανά του εξακολουθούν να λειτουργούν.

Πάιονηρ 8

13 Δεκεμβρίου 1967:
Εκτοξεύθηκε στις 14:08:00 UTC από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ σε ηλιακή τροχιά με μέση απόσταση 1,1 AU από τον Ήλιο.
22 Αυγούστου 1996:
Το όχημα εντοπίστηκε εκ νέου και ένα από τα επιστημονικά όργανα τέθηκε πάλι σε λειτουργία.

Πάιονηρ 9

8 Νοεμβρίου 1968:
Εκτοξεύθηκε στις 09:46:00 UTC από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ σε ηλιακή τροχιά με μέση απόσταση 0,8 AU από τον Ήλιο.
1983:
Το διαστημικό όχημα απέτυχε.

Πάιονηρ Ε

27 Αυγούστου 1969:
Εκτοξεύθηκε στις 21:59:00 UTC από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ και στην συνέχεια το όχημα εκτόξευσης καταστράφηκε.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2009)

Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του πρωταθλήματος

(1): Μετά το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας, η Φερράρι αποφάσισε ότι ο Μίχαελ Σουμάχερ πρόκειται να αντικαταστήσει τον Βραζιλιάνο Φελίπε Μάσα, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του τελευταίου. Όμως ένας τραυματισμός του Μίχαελ Σουμάχερ στις αρχές του έτους και οι πόνοι που ένιωθε στον αυχένα κατά την διάρκεια των δοκιμών για την επιστροφή του, δεν του επέτρεψαν να λάβει μέρος, έτσι πήρε τη θέση του ο Ιταλός Λούκα Μπαντοέρ. Δύο αγώνες αργότερα όμως, ο Μπαντοέρ απογοήτευσε με τις επιδόσεις του, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Τζιανκάρλο Φιζικέλα.
(2): Μετά το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας, η Ρενώ αντικατέστησε τον Νέλσον Πικέ Τζούνιορ με τον Ρομαίν Γκροζάν που μέχρι τότε ήταν δοκιμαστής της. Τότε, ο Πικέ αποκάλυψε ότι το 2008 στη Σιγκαπούρη είχε εξαναγκασθεί σε εσκεμμένο ατύχημα από τα στελέχη της ομάδας.
(3): Κατά τη διάρκεια των κατατακτήριων δοκιμών του Γκραν Πρι Ιαπωνίας τραυματίστηκε ο Τίμο Γκλοκ. Την θέση του στα δύο επόμενα Γκραν Πρι (Βραζιλία και Άμπου Ντάμπι) πήρε ο δοκιμαστής της ομάδας της Toyota, Καμούι Κομπαγιάσι.
(4): Τον Ιούλιο του 2009, μετά το Γκραν Πρι Γερμανίας, ο Ισπανός Χάιμε Αλγκερσουάρι αντικατέστησε τον Γάλλο Σεμπαστιάν Μπουρντέ, στην ομάδα της Toro Rosso.
(5): Μετά την μεταγραφή του Φιζικέλα στη Φερράρι, για τα πέντε τελευταία γκραν πρι, η Force India τον αντικατέστησε με τον δοκιμαστή της, Βιταντόνιο Λιούτζι.

Αγώνες

Για το 2009 προγραμματίστηκαν 17 αγώνες. Σε σχέση με το 2008 δεν θα διεξαχθούν τα Γκραν Πρι της Γαλλίας και του Καναδά, ενώ με την είσοδο του Γκραν Πρι Άμπου Ντάμπι για πρώτη φορά θα διεξαχθεί αγώνας της Φόρμουλα 1 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Αθανάσιος Καραγκάνης

Βιογραφία

Σπούδασε χημικός και μετά το στρατό δίδαξε στο ημιγυμνάσιο Βάλτας και εν συνεχεία στη Θεσσαλονίκη, για να παραιτηθεί από καθηγητής τον Οκτώβριο του 1926, με σκοπό να πολιτευθεί.
Στις εκλογές του 1926 ήταν υποψήφιος με τη Δημοκρατική Ένωση, όμως δεν εξελέγη βουλευτής, καθώς  συγκέντρωσε 146 ψήφους. Κατήλθε ως υποψήφιος ξανά στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και πήρε 507 ψήφους χωρίς να εκλεγεί για μία ακόμη φορά.
Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη Δήμαρχος Πολυγύρου και επανεξελέγη το 1954, το 1959 και το 1964, υπηρετώντας συνεχώς επί 16 χρόνια, ως το 1967.
Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από το Ροταριανό Όμιλο Θεσσαλονίκης.
Απεβίωσε το 1988 έχοντας κάνει δωρεά τη διώροφη οικία του στο Δήμο, ώστε να ιδρυθεί το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Πολυγύρου.
1048 Θεοδοσία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Θεοδοσίας εκτιμάται σε 70,16 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0452. Η Θεοδοσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 28 λεπτά.
Γιολάντα της Φλάνδρας

Λατίνη Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης

Ήταν κόρη του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και της κόμισσας Μαργαρίτας της Αλσατίας, δυο από τους αδελφούς της ο Βαλδουίνος Α' και στην συνέχεια ο Ερρίκος της Φλάνδρας στέφθηκαν Λατίνοι αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατο του δεύτερου (1216) μεσολάβησε μία σύντομη περίοδος ενός έτους που ο θρόνος έμεινε κενός μέχρι την εκλογή του συζύγου της Πέτρου των Καπετιδών του Κουρτεναί.
Ο Πέτρος έστειλε τη Γιολάντα στην Κωνσταντινούπολη αφού ο ίδιος βρισκόταν σε πόλεμο με το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Δούκα Άγγελο, από τον οποίο ο Πέτρος αιχμαλωτίστηκε. Εξ αιτίας της αβέβαιης τύχης του (αν και πιθανότατα είχε σκοτωθεί) η Γιολάντα κυβέρνησε ως αντιβασίλισσα. Συμμάχησε με τους Βουλγάρους ενάντια των διαφόρων επιγόνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κρατών και ήταν έτοιμη να κάνει ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της αυτοκρατορίας της Νικαίας ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη της Μαρία. 
Πέθανε αιφνίδια (1219) την ίδια χρονιά που φημολογείται οτι πέθανε και ο σύζυγος της στην αιχμαλωσία, την διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί λόγω της άρνησης του μεγαλύτερου αδελφού του Φιλίππου να αναλάβει τον θρόνο.  Ο Ροβέρτος βρισκόταν εκείνη την εποχή ακόμα στη Γαλλία και ουσιαστικά ο θρόνος παρέμεινε κενός έως την άφιξή (1221).
Φραγκίσκος Λάσκαρις

Ο Φραγκίσκος Λάσκαρις ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος ή εγγονός του Ιάνου.

Συγγράμματα

Έγραψε σημειώσεις εις Ηλιόδωρον, οι οποίες εκδόθηκαν στην Βασιλεία το 1534.
Τα ποδήλατα του Φερνάνδο Τραβέρσο

Στις 24 Μαρτίου του 2001, ο Φερνάντο Τραβέρσο, ένας Αργεντίνος νοσηλευτής, πολιτικός ακτιβιστής και καλλιτέχνης, ξεκίνησε  να ζωγραφίζει με στένσιλ μια σειρά από είκοσι-εννέα αληθινού μεγέθους ποδήλατα σε όλους τους δρόμους της πόλη Ροσάριο ως συμβολικό μνημείο στη μνήμη των είκοσι-εννέα φίλων του που απήχθησαν, βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Βρώμικου Πολέμου της Αργεντινής . Σήμερα, υπάρχουν 350 ποδήλατα ζωγραφισμένα με στένσιλ σε ολόκληρο το Ροσάριο, που μνημονεύουν κάθε έναν από τους 350 πολίτες της που εξαφανίστηκαν κάτω από την στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής, και την Εθνική Διαδικασία Αναδιοργάνωσης (1976 έως το 1983).

Υπόβαθρο

Για τα περισσότερα μέλη της αντίστασης, τα ποδήλατα ήταν ο κύριος τρόπος μεταφοράς. Όταν οι φίλοι του Τραβέρσο άρχισαν να εξαφανίζονται μετά το πραξικόπημα της Ιζαμπέλ Μαρτίνες ντε Περόν το 1976 και την επακόλουθη de facto προεδρία του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, μόνο τα ποδήλατα τους θα έμεναν πίσω. Βλέποντας ένα παρατημένο ποδήλατο ήταν συχνά το πρώτο σημάδι ότι ο ιδιοκτήτης του είχε εξαφανιστεί. Αυτά τα ποδήλατα που αφέθηκαν να στέκονται στους δρόμους του Ροσάριο έμειναν ως μνημεία σε εκείνους που συνελήφθησαν. Ο Τραβέρσο έκανε αυτά τα μνημεία πιο μόνιμα μέσω της ζωγραφικής με στένσιλ της εικόνας των ποδηλάτων σε κτίρια σε όλη την πόλη. Τώρα, αυτό έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και ο Τραβέρσο συνεργάζεται με πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και με πληγείσες κοινότητες για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για εκείνους που εξακολουθούν να εξαφανίζονται σήμερα.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1997-1998

Το πρωτάθλημα της Α2΄ Εθνικής κατηγορίας μπάσκετ ανδρών της σεζόν 1997-98 διεξήχθη σε έναν όμιλο, με συμμετοχή 14 ομάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Νήαρ Ηστ Καισαριανής, που ανέβηκε στην Α1΄ μαζί με τον δευτεραθλητή Γ.Σ. Αμαρουσίου.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1976

Σύμβολα

Το επίσημο λογότυπο είναι έργο του γραφίστα Ζόρζ Χουέλ. Αναπαριστά τους πέντε ολυμπιακούς κύκλους που βρίσκονται πάνω σε ένα βάθρο ή στο τερραίν του στίβου. Διακρίνεται ο σχηματισμός του γράμματος «Μ», το πρώτο γράμμα της λέξης Μόντρεαλ. Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη το λογότυπο συμβολίζει «την παγκόσμια αδελφοσύνη που αντιποροσωπεύει το ολυμπιακό ιδεώδες, τη δόξα των νικητών και την ευγενή άμιλλα στους Αγώνες». Ο Χουέλ σχεδίασε μαζί με τον Μισέλ Νταλέρ και την Ολυμπιακή δάδα.
Η μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ είναι ένας κάστορας με το όνομα «Άμικ». Επιλέχθηκε όντας ένα ζώο με μεγάλη επιμονή και όρεξη για δουλειά. Όμως είναι και ένα από τα σύμβολα του Καναδά, εμφανίζεται σε νομίσματα και γραμματόσημα.

Κόστος

Η κατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου του Μόντρεαλ κόστισε ένα δισεκατομμύριο δολάρια, τρεις φορές περισσότερο απ' ό,τι είχε αποφασιστεί, λόγω καθυστερήσεων, αλλά και κακού σχεδιασμού της οργανωτικής επιτροπής.
Εξεταστική επιτροπή υπό τον δικαστή Αλμπέρ Μαλούφ, κατηγόρησε τον δήμαρχο Ζαν Ντραπό στο πόρισμα που δημοσιεύθηκε το 1980. Οι εργασίες κατασκευής του Ολυμπιακού Χωριού, του Ποδηλατοδρομίου και της μετατροπής του σε Βιοθόλο, ολοκληρώθηκαν τελικά μόλις τον Ιούνιο του 2006.
Ο πύργος του Ολυμπιακού Σταδίου δεν είχε ολοκληρωθεί το 1976, παρά μόνο ο μισός. Το γρασίδι ήταν έτοιμο μόλις την παραμονή της έναρξης. Τελικά το Στάδιο αποπερατώθηκε το 1987.
Μπραϊάν Ζουμπέρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Πουατιέ της Γαλλίας και σε μικρή ηλικία πέρασε μια σοβαρή ασθένεια που οδήγησε στην απώλεια του ενός νεφρού του. Λόγω της ασθένειας, επέλεξε να ασχοληθεί με το πατινάζ αντί για άλλα μαχητικά σπορ που του άρεσαν περισσότερο. Ξεκίνησε να κάνει πατινάζ στην ηλικία των τεσσάρων, μαζί με τις δυο μεγαλύτερες αδερφές του.
Ο Ζουμπέρ είναι διασημότητα στη Γαλλία, εν μέρει λόγω και της σχέσης του με την πρώην Μις Γαλλία Λετίσια Μπλεζέ. Αργότερα ο Ζουμπέρ υπέβαλε μήνυση εναντίον της, επειδή εκείνη δήλωσε σε περιοδικά πως ήταν ομοφυλόφιλος και η σχέση ήταν "απλή βιτρίνα", κερδίζοντας τη δίκη και αποζημίωση 17.000 ευρώ.
Ο Γάλλος παγοδρόμος είναι γνωστός για τη δεινότητά του στα άλματα. Συνηθίζει τα τετραπλά salchow και τα τετραπλά toe loop. Στο Κύπελλο Ρωσίας του 2006, ο Ζουμπέρ εισήλθε στην ελίτ των ανδρών παγοδρόμων εκτελώντας τρία τετραπλά άλματα κατά τη διάρκεια του μεγάλου προγράμματός του.  Έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις ότι θεωρεί τα τετραπλά άλματα σημαντικά για το μέλλον του καλλιτεχνικού πατινάζ ως αθλήματος.
Ο αθλητής χρηματοδοτεί επίσης μια ένωση που υποστηρίζει τα παιδιά με σύνδρομο Ουίλιαμς. Το 2006 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Brian Joubert: le Feu sur la Glace (Μπράιαν Ζουμπέρ, Η Φωτιά Πάνω στον Πάγο).
Ανδρέας Πουλάς

Βιογραφία

Σπούδασε ιατρική και ασκεί το επάγγελμα μέχρι σήμερα. 
Από το 2011 έως το 2014 ήταν αντιπεριφερειάρχης Πελοποννήσου και από το 2014 έως το 2019 ήταν περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου. Εξελέγη βουλευτής Αργολίδας με το Κίνημα Αλλαγής στις εκλογές του 2019. Στις 17 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε τομεάρχης Υγείας της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος.
Ωραιοζήλη

Ωραιοζήλη, είναι ελληνικό γυναικείο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία

Το όνομα Ωραιοζήλη συνήθως ετυμολογείται από το ωραιο- και ζήλη (από το αρχαιοελληνικό ζῆλος, αβέβαιου ετύμου, που πιθανόν συνδέεται με το ρήμα ζητῶ, ίσως και με τη λέξη ζημιά), «αυτή που επιθυμεί, αγωνίζεται για το ωραίο, το σωστό». Κατά μία άλλη εκδοχή προέρχεται από το εβραϊκό θεοφορικό όνομα ορ ου οζί ελί, που σημαίνει «φως και δύναμίς μου ο Θεός». (Πρβλ. Παλαιά Διαθήκη, «Ο Θεὸς ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, βοηθὸς ἐν θλίψεσι ταῖς εὑρούσαις ἡμᾶς σφόδρα.») Τη δεύτερη αυτή εκδοχή ενισχύει το γεγονός ότι το όνομα ανευρίσκεται και στο εβραϊκό ονοματολόγιο (βλ., λ.χ., την Ωραιοζήλη Λεβή, κόρη του Ελληνοεβραίου βιομήχανου Λέοντα Λεβή).

Διάδοση του ονόματος

Από τα ασυνήθιστα ονόματα. Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το Ωραιοζήλη παρουσιάζεται ως 561ο πιο συχνό όνομα (408ο ανάμεσα στα γυναικεία).

Τύποι του ονόματος

Το όνομα εμφανίζεται και με τους τύπους Ωραιοζηλία, Ζήλια, Ζήλη, Ζέλια.

Λογοτεχνία

Ωραιοζήλη και Ζήλη, ηρωίδα στο μυθιστόρημα της Ζυράννας Ζατέλη, Το πάθος χιλιάδες φορές, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2009.
Οχιά

Περιγραφή

Το σώμα της οχιάς έχει σχήμα κυλίνδρου, χρώμα σταχτί προς το ξανθό και καλύπτεται από φολίδες, όπως και το κεφάλι. Επίσης, στη ράχη το φίδι έχει σκούρα σχέδια σε σχήμα τεθλασμένης γραμμής, ενώ στο κεφάλι τα σχήματα που έχει σχηματίζουν το γράμμα Χ ή Λ. Το μήκος φθάνει στα αρσενικά μέχρι 60 εκατοστά. Τα θηλυκά έχουν πιο μικρό μήκος. Το κεφάλι της είναι πιο πλατύ προς τα πίσω και διακρίνεται έντονα από το σώμα. Η ουρά της είναι κοντή. Έχει δυνατή όραση ακόμα και στο σκοτάδι, ενώ η ίριδα των ματιών της έχει την ιδιότητα να αλλάζει ανάλογα με την ένταση του φωτός. Στην άνω γνάθο είναι εξοπλισμένη με δύο μυτερά δόντια, μεγαλύτερα από τα κοινά που έχει, τα οποία συνδέονται με αδένες που εκκρίνουν δηλητήριο.

Αναπαραγωγή

Τα περισσότερα είδη είναι ωοζοτόκα (ovovivipar). Η ίδια η λέξη «viper» (επιστημονική ονομασία του φιδιού) προέρχεται από τις λατινικές λέξεις vivo = «ζω» και pario = «γεννώ» Γεννά 10-20 ζωντανά μικρά, τα οποία έχουν δηλητήριο. Η τροφή τους είναι κυρίως σαύρες.

Συμπεριφορά

Όταν η οχιά δαγκώσει τη λεία, τότε πιέζονται οι αδένες και εκκρίνεται δηλητήριο, το οποίο μέσω των δοντιών περνά στην πληγή του θύματος. Ανάλογα με τις περιστάσεις, η οχιά έχει την ικανότητα να καθορίζει την ποσότητα δηλητηρίου που θα χύσει στο θύμα της. Γενικότερα, η ποσότητα του δηλητηρίου είναι ανάλογη του μεγέθους του φιδιού. Επίσης, κάποια είδη τσιμπούν περισσότερο από άλλα. Κάθε χρόνο το δέρμα της αλλάζει, ενώ ανήκει στα είδη που πέφτουν σε χειμερία νάρκη,

Τροφή και επικινδυνότητα

Οι ενήλικες οχιές τρέφονται με μικρά ζώα, όπως ποντίκια, άλλα ερπετά και πτηνά. Το δηλητήριό της είναι επικίνδυνο. Τυπικά περιέχει πολλές πρωτεϊνάσες (ένζυμα που διαλύουν πρωτεΐνες). Αυτές προκαλούν συμπτώματα πόνου, οίδημα και νέκρωση, όπως επίσης και απώλεια αίματος. Ο θάνατος συνήθως επέρχεται από την πτώση της αρτηριακής πίεσης. Οι οχιές δεν επιτίθενται ποτέ στον άνθρωπο εάν δεν πατηθούν, πιαστούν ή απειληθούν άμεσα. Τα περισσότερα δήγματα οχιάς στον άνθρωπο είναι «στεγνά» και προειδοποιητικά, χωρίς την έγχυση δηλητηρίου.
Αν δεχθεί κάποιος δηλητηριώδες δήγμα από οχιά, απαιτείται έγκαιρη ιατρική φροντίδα. Είναι σημαντικό να μην σκιστεί ή κοπεί το δέρμα στο σημείο του δήγματος και να μην δεθεί το δαγκωμένο μέλος. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου και όχι της φλεβικής ή αρτηριακής οδού, έτσι το να προκληθεί αιμορραγία στο σημείο του δαγκώματος είναι ανούσιο αλλά και επικίνδυνο, λόγω του τραυματικού σοκ που μπορεί να προκληθεί και να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς. Επίσης μία σφιχτή περίδεση του δαγκωμένου μέλους φράσσει την κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να προκαλέσει νέκρωση, γάγγραινα και θρομβώσεις, έτσι είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ομαλή κυκλοφορία του αίματος.  Στις σοβαρότερες περιπτώσεις, αν δε φέρει το θάνατο, το δήγμα οχιάς αφήνει μόνιμη ουλή στο σημείο του δαγκώματος, ή μπορεί να απαιτηθεί ακρωτηριασμός του μέλους. Μπορεί επίσης ο ασθενής ή η ασθενής να είναι αλλεργικός στο δάγκωμα.  Κατά την συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δηλητηριωδών δηγμάτων στην χώρα μας τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και επέρχεται η πλήρης ίαση του ασθενούς.
Flora Graeca

Flora Graeca (Ελληνική Χλωρίδα) είναι ένα δεκάτομο έργο το οποίο εκδόθηκε στο Λονδίνο το 1806-1840. Στο έργο αυτό περιγράφονται και εικονίζονται 966 αυτοφυή φυτά της Ελλάδας τα οποία μελέτησε ο John Sibthorp κατά τη διάρκεια των δυο ταξιδιών του στην Ελλάδα. Ο John Sibthorp (1758-1796) ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1784-1796). Το πρώτο ταξίδι του Sibthorp στην Ελλάδα έγινε το 1786-1787 και το δεύτερο το 1794-1795.O Sibthorp γνώριζε το έργο του Θεόφραστου (372-287 πΧ) για την χλωρίδα της Ελλάδας και του Διοσκουρίδη (40-90 μΧ) για την φαρμακευτική χρήση φυτών. Δυστυχώς πέθανε νέος σε ηλικία 37 ετών και δεν πρόφτασε να δει ολοκληρωμένο το έργο του, το οποίο συνέχισαν συνάδελφοί του και μαθητές του.
Το δεκάτομο έργο της Flora Graeca ολοκληρώθηκε από μια ομάδα συνεργατών 44 χρόνια μετά τον θάνατό του Sibthorp και τυπώθηκε σε 25 αντίτυπα στο Λονδίνο σε διάρκεια 34 ετών (1806-1840). Το πιο αξιοπρόσεκτο στοιχείο του έργου είναι οι υδατογραφίες του Αυστριακού Ferdinard Bauer (1760-1828) που θεωρείται ο μεγαλύτερος ζωγράφος φυτών όλων των εποχών.
Ακολούθησε δεύτερη έκδοση της Flora Graeca και τυπώθηκαν 40 αντίτυπα τον 19ο αιώνα, ένα από αυτά κοσμεί την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Ένα αντίτυπο υπάρχει και στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.