google/wiki40b huggingface dataset:
Ιουδαία

Η Ιουδαία (Εβρ. יהודה‎) είναι αρχαία γεωγραφική περιοχή του Λεβάντε. Διακρινόταν μεταξύ της Ιουδαίας δυτικά του Ιορδάνη με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία ανατολικά του Ιορδάνη.

Η Ιουδαία δυτικά του Ιορδάνη

Η Ιουδαία αυτή συμπεριλάμβανε την περιοχή του αρχαίου Ισραηλιτικού βασιλείου του Ιούδα. Από το 6 μ.Χ. η περιοχή αυτή έγινε Ρωμαϊκή επαρχία όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος καθαίρεσε τον εθνάρχη Αρχέλαο, γιο του Ηρώδη του Μέγα και της Σαμαρείτισσας Μαλθάκης.
Την διοίκηση είχε ο Ρωμαίος επίτροπος με έδρα του το μεσογειακό λιμάνι της Καισάρειας (Caesarea Maritima). Από το 6 μ.Χ. μέχρι το 66 μ.Χ. ο επίτροπος υποταγόταν του Ρωμαίου λεγάτου της Συρίας. Ο πιο γνωστός απεσταλμένος ήταν ο Πόντιος Πιλάτος. Από το 41 ως το 44 μ.Χ. η Ιουδαία ήταν τμήμα του βασιλείου του Ηρώδη Αγρίππα Α', εγγονού του Ηρώδη.

Η Ιουδαία ανατολικά του Ιορδάνη

Το τμήμα αυτό της Ιουδαίας συμπεριλάμβανε τις περιφέρειες Γαυλωνίτιδα, Βαταναία, Αυρανίτιδα και Τραχωνίτιδα. Βρισκόταν ανατολικά του άνω Ιορδάνη και βόρεια του ποταμού Γιάρμουκ. Κατά την περίοδο πριν τη βαβυλωνιακή εξορία, η περιοχή αυτή προσδιοριζόταν με το όνομα Βασάν.
Lacrimosa (Ρέκβιεμ)

Lacrimosa ονομάζονται οι δυο τελευταίες στροφές (18η και 19η) του Λατινικού ύμνου Dies Irae γνωστού από τη χρήση του παλαιότερα στη νεκρώσιμη λειτουργία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Βαλέρια Γκολίνο

Βιογραφία

Γεννημένη στη Νάπολη από πατέρα Ιταλό και μητέρα Ελληνίδα, η Γκολίνο ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία 14 ετών.

Καριέρα

Στα 16 της, η σκηνοθέτις Λίνα Βερτμίλερ της έδωσε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία «Scherzo del destino in agguato dietro i'angolo come un brigante da strada».
Την επόμενη χρονιά, το 1984,  εμφανίστηκε στην αμερικάνικη ταινία «Blind date», που γυρίστηκε στην Αθήνα, κι έπειτα στην κωμωδία «Detective school  dropouts». Ο πρωταγωνιστικος ρόλος ήρθε το  1985 στην ταινία «Piccoli fuochi» του Πίτερ Ντελ Μόντε, με τον οποίο αρραβωνιάστη κε την ίδια χρονιά. 
Μετά τη συμμετοχή σε πολλές ακόμα ιταλικές παραγωγές, η Γκολίνο εγκαταστάθηκε  στο Λος Άντζελες κι έγινε ευρέως γνωστή με το ρόλο της Σουζάννα στην ταινία «Ο Άνθρωπος της Βροχής», στο πλευρό του Ντάστιν Χόφμαν και του Τομ Κρουζ. Επίσης πήρε μέρος και σε κάποιες από τις πιο εμπορικές ταινίες του Χόλυγουντ, όπως «Στραβοί πιλότοι σε F -16» (1991), «Αφήνοντας το Λας Βέγκας» του Μάικ Φίγκις (1995), «Απόδραση από το Λος Άντζελες» του Τζον Κάρπεντερ (1996) και «Φρίντα» (2002), χτίζοντας μια διεθνή καριέρα.
Επιστρέφοντας στη Ιταλία η Γκολίνο επαίξε σε παραγωγές, όπως «Οι χείμαρροι της άνοιξης» με πρωταγωνιστή τον Τίμοθυ Χάτον και «Η ερωμένη του βασιλιά» με τον Τίμοθυ Ντάλτον.
Στην Ελλάδα ηρθε το 1996 και συνεργάστηκε με τον Κύπριο σκηνοθέτη Ανδρέα Πάντζη αναλαμβάνοντας η ίδια την παραγωγή  και πρωταγωνιστώντας στην ταινία «Η σφαγή του κόκορα». 
Μετά από 90 ταινίες και 3 σειρές ως ηθοποιός, η Βαλέρια  Γκολίνο θα κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με τη ταινία «Μέλι» (2013) με υπόθεση μιας νεαρής κοπέλας  που κάνει παράνομη εισαγωγή φάρμακων ευθανασίας στη Ευρώπη.
Ενδοσπόριο

Ορισμένα βακτήρια, όταν βρεθούν σε αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες (π.χ. πολύ υψηλές ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες,ακτινοβολία ), αφυδατώνονται και μετατρέπονται σε  ανθεκτικές μορφές που ονομάζονται ενδοσπόρια. Όταν οι συνθήκες ξαναγίνουν ευνοϊκές, από κάθε ενδοσπόριο θα προκύψει ένα βακτήριο.
Σχέσεις Ελλάδας και Ερυθραίας

Επισκόπηση

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, οι σχέσεις αναφέρονται ως καλές ως εξής: "Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και υπάρχει ικανοποιητική διμερής συνεργασία"
Σαλάτα

Η σαλάτα είναι έδεσμα ορεκτικό ή συμπληρωματικό του κυρίως φαγητού, που αποτελείται από ετερογενή υλικά, όπως ωμά ή βρασμένα λαχανικά, ζυμαρικά, κομμάτια κρέατος, τόνου κ.λπ. με προσθήκη αρτυματικού, πχ. λάδι, ξύδι, αλάτι, ή σάλτσας. Σερβίρεται συνήθως κρύα, αν και κάποιες πατατοσαλάτες σερβίρονται ζεστές.
Η λέξη χρησιμοποιείται επίσης μεταφορικά στην έκφραση «τα κάνω σαλάτα» δηλαδή, προκαλώ μπέρδεμα ή αποτυγχάνω παταγωδώς.
Κούλες

Το κτήριο

Το φρούριο κατασκευάστηκε με ογκώδεις δομούς που μεταφέρθηκαν από τα Φρασκιά και τη Ντία. Είναι διώροφο και κάλυπτε περίπου 3.600 τ.μ.
Στο ισόγειο χωρίζεται σε 26 διαμερίσματα που χρησίμευαν κυρίως ως αποθήκες τροφίμων και πολεμοφοδίων, αλλά και ως κελιά φυλακής. Στον όροφο υπήρχαν δωμάτια για τους αξιωματικούς μαζί και φούρνος, μύλος και μια μικρή εκκλησία.
Στις τρεις πλευρές προς τη θάλασσα άνοιγαν θυρίδες για τα κανόνια που προστάτευαν το λιμάνι. Το 1630 υπήρχαν 18 κανόνια στο ισόγειο και 25 στον όροφο. Στη ΒΑ, Δ και Ν πλευρά εξωτερικά ήταν εντοιχισμένες μαρμάρινες ανάγλυφες παραστάσεις του φτερωτού λέοντα της Βενετίας που σήμερα σώζονται ακρωτηριασμένες.
Κατά την περιόδο της αιγυπτιακής κυριαρχίας στην Κρήτη (1830-1840), κατασκευάστηκε πάνω στη βορειοανατολική γωνία του Κούλε ένας φάρος. Το 1930 προστίθενται στο φάρο τσιμεντένια υποστηλώματα. Ο φάρος καταστράφηκε στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά επανακατασκευάστηκε και συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1960, όταν ανακαινίστηκε και αφαιρέθηκαν τα τσιμεντένια υποστηλώματα.

Σήμερα

Σήμερα ο Κούλες είναι επισκέψιμος, ενώ χρησιμοποιείται και για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ανά περιόδους εκτελούνται εργασίες αναστήλωσης και το φρούριο μένει ανοιχτό για το κοινό.
Γεράσιμος Α. Μεταξάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1816. Η καταγωγή του ήταν από τον ιστορικό οίκο των Μεταξάδων. Πατέρας του ήταν ο κόμης Μεταξάς, και θείος του ο Ανδρέας Μεταξάς. 
Εκπαιδεύτηκε στην Στρατιωτική Σχολή των Ευελπίδων, και συνέχισε τις στρατιωτικές μελέτες του στο Παρίσι επί τέσσερα χρόνια. Το 1854 συγκρότησε δικό του σώμα και ήταν έτοιμος να εκστρατεύσει στην Καλαμπάκα, αλλά εμποδίστηκε από την κατοχή. 
Ο Μεταξάς έγινε μέλος της αποστολής που πήγε στην Κοπεγχάγη για να προσφέρει το στέμμα της Ελλάδας στον Βασιλέα Γεώργιο. Κατά τον χρόνο της προσάρτησης των νέων επαρχιών της Θεσσαλίας και της Άρτας το 1881, απεστάλη ως πρόεδρος της επιτροπής, η οποία χάραξε τα νέα όρια της Ελλάδας. 
Τιμήθηκε με πολλά παράσημα. Απεβίωσε στις 30 Δεκεμβρίου 1890. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Μεταξάς.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Σημείο στίξης

Σημεία στίξης λέμε τα σύμβολα-σημάδια που βάζουμε ανάμεσα στις λέξεις και μας διευκολύνουν στην ανάγνωση. Δείχνουν δηλαδή πώς διαβάζεται ένα κείμενο (επιτονισμός), πού και πόσο γίνεται διακοπή κάθε φορά, τι αίσθημα εκφράζεται και τι ακριβώς θέλει να πει ο γράφων.
ΙΦ Έλφσμποργκ

Ιστορία

H ΙΦ Έλφσμποργκ ιδρύθηκε το 1904 στην πόλη Μπόρος της Σουηδίας. Έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και χρησιμοποιεί το στάδιο Μπόρος Αρένα χωρητικότητας 17.800 θεατών.
Αμωρί Γ΄ του Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σίμωνα Α΄ του Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Το 1098 ο Γουλιέλμος Β΄ της Αγγλίας εκστράτευσε στη Γαλλία και πέρασε το Βεκσάν (βόρεια τού Σηκουάνα). Το πρώτο κάστρο στο οποίο επιτέθηκε, ήταν τού Ουντάν, που το υπερασπιζόταν ο Αμωρύ Γ΄. Ο τελευταίος παραδόθηκε γρήγορα και ακολούθησε τον στρατό τού Γουλιέλμου Β΄. Ο Αμωρί Γ΄ βοήθησε τον βασιλιά εναντίον των κάστρων τού αδελφού του Σίμωνα Β΄, δηλ. των κάστρων Μονφόρ-λ'Αμωρί και Επερνόν. Αλλά ο Σίμων Β΄ και άλλοι καστελάνοι αμύνθηκαν με επιτυχία, ώσπου υπογράφτηκε ανακωχή και ο Γουλιέλμος Β΄ επέστρεψε στην Αγγλία. Περί το 1104 απεβίωσε ο Σίμων Β΄ και ο Αμωρί Γ΄ τον διαδέχθηκε ως κύριος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί.
Όταν ο εκ μητρός θείος του Γουλιέλμος κόμης του Εβρέ απεβίωσε το 1118, δεν είχε απογόνους, έτσι ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας κατέλαβε τα εδάφη του. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο πιο απεχθής εχθρός τού βασιλιά: αδελφή του ήταν η διάσημη Βερτράνδη του Μονφόρ, μητέρα τού Φούλκωνα Ε΄ κόμη τού Ανζού, από τον πρώτο της γάμο, ενώ ο δεύτερος σύζυγός της είχε -από προηγούμενό του γάμο- γιο τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Αμωρί Γ΄ είχε παρακινήσει τον Φούλκωνα Ε΄ να επιτεθεί στα εδάφη τού Ερρίκου Α΄ στο παρελθόν· τώρα οι βασιλείς της Γαλλίας και της Αγγλίας ήταν πάλι σε αντιπαράθεση. Ο Αμωρί Γ΄ ήταν ο τελευταίος, που ο Ερρίκος Α΄ θα ΄θελε να είναι κόμης στο κέντρο της Νορμανδίας. Ο Αμωρί Γ΄ που εδικαιούτο την κομητεία τού Εβρέ, παραπονέθηκε στον Λουδοβίκο ΣΤ΄, ο οποίος τού παραχώρησε την κομητεία. Για έξι μήνες ο Ερρίκος Α΄ κρατούσε τον Αμωρύ μακριά από το Εβρέ και τού αρνιόταν την κομητεία, με το να διατηρεί φρουρά στο κάστρο από τον στρατό του. Όταν όμως ο Ερρίκος Α΄ ήταν στο Ρουέν, ο κοντόσταυλός του Γουλιέλμος Πουαντέλ έδωσε το κάστρο στον Αμωρί Γ΄. Ο Ερρίκος Α΄ πρότεινε στον Αμωρί Γ΄ την κομητεία, με τον όρο να τού επιστρέψει το κάστρο, αλλά ο Αμωρί Γ΄ δεν δέχθηκε. Η διαμάχη συνεχίστηκε και ο Αμωρί Γ΄ ενθάρρυνε περισσότερους Νορμανδούς να επιτεθούν στον Ερρίκο Α΄.
Το 1119 ο Ερρίκος Α΄ πολιόρκησε το κάστρο τού Εβρέ εκ νέου, αλλά ο ανιψιός του Θεοβάλδος Β΄ κόμης της Καμπανίας, διαπραγματεύθηκε ανακωχή μεταξύ τους. Ο Αμωρί Γ΄ παρέδωσε το κάστρο στον βασιλιά, ο οποίος τον επικύρωσε ως κόμη τού Εβρέ. Το επόμενο έτος ο Αμωρί πολέμησε στη μάχη τού Μπουργκτερούλντ, υποστηρίζοντας τον Γουλιέλμο Κλίτο εναντίον τού θείου εκείνου Ερρίκου Α΄, αλλά καθώς διέφευγε από τη μάχη, αιχμαλωτίστηκε από τον Γουλιέλμο τού Γκραντκούρ. Όμως ο τελευταίος, αντί να τον παραδώσει στον Ερρίκο Α΄, τον ακολούθησε στην εξορία. Αργότερα το ίδιο έτος ο Αμωρί Γ΄ έκανε ειρήνη με τον Ερρίκο Α΄ και για το υπόλοιπο της βασιλείας του έμεινε σε φιλικές σχέσεις με αυτόν.
Λυκόφως Έβρου

Ιστορία

Οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.Οφείλει το όνομά του στο γεγονός οτι εξαιτίας των υψωμάτων τα οποία βρίσκονται στα δυτικά του χωριού ο ήλιος φαίνεται να δύει νωρίτερα απο την πραγματική ώρα της δύσης του,προσδίδοντας στο χωριό ένα παρατεταμένο λυκόφως ,δηλαδή το διάστημα απο τη φαινομενική δύση του ήλιου μέχρι να νυχτώσει. Η περιοχή παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Στην πηγή Ανάβρας σώζονται τα ίχνη μιας παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, το ιερό της οποίας είναι σκαμμένο στη βραχώδη πλαγιά του λόφου. Στις πέτρινες όχθες του ποταμού φαίνονται λαξευμένοι αρχαίοι τάφοι, κάτω από τις σκιές των πεύκων. Στα γύρω υψώματα βρέθηκαν σαρκοφάγοι της Ρωμαϊκής εποχής.Το κατάφυτο της περιοχής και το υγιεινό κλίμα, ευνόησαν να γίνουν εδώ κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις. Στους καταπράσινους λόφους λειτουργεί ένας όμορφος κατασκηνωτικός χώρος για τους λάτρεις της φύσης. Από δω, ξεκινά στενός δρόμος ανάμεσα στο πυκνό δάσος και με υπέροχη διαδρομή, καταλήγει στο Μοναστήρι της Δαδιάς.
Κυνόσουρα Σαλαμίνας

Η Κυνόσουρα είναι χερσόνησος στην ανατολική Σαλαμίνα. Βρίσκεται δύο χιλιόμετρα ανατολικά των Αμπελακίων και έχει 92 κατοίκους. Για την ονομασία Κυνόσουρα (=ουρά σκύλου) υπάρχουν δύο εκδοχές. Στη πρώτη οφείλει την ονομασία της από το σκυλί του Θεμιστοκλή που ετάφη εκεί σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Ενώ στη δεύτερη και επικρατέστερη, ονομάστηκε Κυνόσουρα λόγω του χαρακτηριστικού σχήματος της χερσονήσου που μοιάζει με ουρά σκύλου. Η Κυνόσουρα βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή όπου πραγματοποιήθηκε η περίφημη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας της, έδρασε καταλυτικά στην νικηφόρα έκβασή της. Καθώς το στενό Κυνόσουρας, Περάματος και Ψυτάλλειας λειτούργησε ως "Θερμοπύλες" στην παρεμπόδιση της μαζικής επίθεσης των Περσών. Σήμερα λέγεται και "Κάβο Βάρβαρος", γιατί ακριβώς εκεί σταμάτησε η ασιατική δύναμη. Στην περιοχή υπάρχει μνημείο προς τιμή των Σαλαμινομάχων.
Αναστασία Κωστάκη

Βιογραφικές πληροφορίες

Η Αναστασία Κωστάκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 1978. Οι γονείς της ονομάζονται Κωνσταντίνος και Κατερίνα και έχει δυο αδέρφια, τη Δήμητρα και το Νίκο. Το όνειρό της, όταν σταματήσει, είναι να δουλέψει για το γυναικείο μπάσκετ στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 
Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ σε ηλικία εννέα ετών. Ήταν το 1987, όταν η Εθνική Ελλάδος με ηγέτη το Νίκο Γκάλη κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ενθουσιασμένη από το μπάσκετ και από το ίνδαλμά της Νίκο Γκάλη πήγε σε ένα συνοικιακό σωματείο, τον Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων, που όμως είχε την καλλιέργεια του γυναικείου μπάσκετ σε προτεραιότητα. Σταδιακά ανέβαινε κατηγορίες για να φτάσει να κατακτήσει το Ελληνικό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών τη σεζόν 2000-01. 
Όμως, η Αναστασία ήδη από το 1997, με την παρότρυνση της Κατερίνας Δελή, είχε μετεγγραφεί στον "Α.Σ. Ακαδημία 1975". Ταυτόχρονα αλλάζει ρόλο στο γήπεδο και καθιερώνεται ως πόιντ-γκαρ αντί για σούτιν-γκαρ που αγωνιζόταν ως τότε. Το 1999 πηγαίνει στον Αστέρα Εξαρχείων, όπου αγωνίζεται με επιτυχία για τρεις περιόδους. Η παρουσία της ανεβάζει τις απαιτήσεις της ομάδας, η οποία τερματίζει στην 3η θέση για δύο συνεχείς χρονιές, το 2000-01 και το 2001-02 και συμμετέχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Νέοι ορίζοντες ανοίγονται για την Κωστάκη και αποφασίζει να συνεχίσει σε ευρωπαϊκούς συλλόγους, με καλύτερες οικονομικές απολαβές. Από το 2002 ως το 2007 παίζει σε Ιταλία, Γαλλία και Ρωσία συλλέγοντας εμπειρίες. Το Μάιο του 2006 καταφέρνει το πρωτοφανές για Ελληνίδα μπασκετμπολίστρια. Υπογράφει στους Χιούστον Κόμετς και αγωνίζεται την καλοκαιρινή σεζόν στο ΝΒΑ γυναικών. Παίζει 32 ματς ως τον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, με καλές επιδόσεις: 67 πόντους, 25 ριμπάουντ, 19 ασίστ και 7 κλεψίματα. 
Το 2008 επιστρέφει στην Α1 για μια σεζόν στον Παναθηναϊκό, δανεική από τον Αστέρα Εξαρχείων (στον οποίο ανήκουν τα δικαιώματα στην Ελλάδα) και το 2009 ξαναφεύγει, αυτή τη φορά για τη σλοβακική Κόζιτσε, με την οποία είχε συνεργαστεί ξανά το 2007 για δύο μόνο ματς. Όμως, η κακή χημεία με τον κόουτς της ομάδας και η μη χρησιμοποίησή της στα ματς της Ευρωλίγκας, είχε ως αποτέλεσμα την αμοιβαία διακοπή της συνεργασίας στις 30 Νοεμβρίου 2009.  Προηγουμένως είχε βοηθήσει την Κόζιτσε να πετύχει την πρώτη της νίκη στην Ευρωλίγκα επικρατώντας της USK Πράγας με 73-70, σε ένα ματς που αποτελούσε μια ελληνική "μονομαχία" ανάμεσα στις κορυφαίες Ελληνίδες μπασκετμπολίστριες, την Αναστασία Κωστάκη και την Εβίνα Μάλτση! Η Κωστάκη σε 22 λεπτά είχε 3 πόντους, 2 ασίστ και ένα κλέψιμο, αλλά η Μάλτση ήταν καλύτερη στο παρκέ, αν και ηττήθηκε στο τέλος, αφού σε 34 λεπτά είχε 21 πόντους, 3 ριμπάουντ και ένα κλέψιμο.  
Στις 30 Ιανουαρίου 2014 υπέγραψε ξανά στον Παναθηναϊκό και επιστρέφει στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Λουφιλούφι

Γεωγραφία

Η Λουφιλούφι βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα και του Ουπόλου και βόρεια της Άτουα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Ιστ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Σαολουαφάτα και την Φαλεαπούνα.

Επαίδευση

Στην Λουφιλούφι βρίσκεται το Θεολογικό Κολλέγιο Πιούλα.
Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας

Η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας (ΕΠΝ) είναι ο τίτλος που απονέμεται σε μια Ευρωπαϊκή πόλη για 1 έτος, κατά την οποία δίνεται η ευκαιρία να παρουσιάσουν, μέσα από ένα πολύπλευρο πρόγραμμα, τη πολιτιστική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή και ανάπτυξη που σχετίζεται με την νεολαία. Ο τίτλος είναι μια πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Νεολαίας, και η πρώτη πρωτεύουσα επιλέχθηκε το 2009. Από το 2014, το Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι επίσημος χορηγός εταίρος του τίτλου της Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Νεολαίας. Η τρέχουσα πρωτεύουσα για το 2018 είναι το Κασκάις, μια πόλη στη Πορτογαλία.

Στόχος

Η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας αποσκοπεί στην προώθηση της διευρωπαϊκής συνεργασίας μεταξύ των νέων. Από τις πιο σημαντικές πτυχές του ιδρύματος είναι η βελτίωση της καθημερινής ζωής των νέων στην πόλη που έχει επιλεχθεί ως πρωτεύουσα νεολαίας, όχι μόνο για τη διάρκεια των εορτασμών, αλλά σε μακροπρόθεσμη βάση. Επιπλέον, η συμμετοχή των νέων στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των σχεδίων για κάθε κεφάλαιο της νεολαίας ενθαρρύνεται από την Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας. Η διασφάλιση ότι οι νέοι είναι ενημερωμένοι και συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία, καθώς και ότι τους δίνεται η ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον αποτελεί επίσης προτεραιότητα για την πρωτοβουλία της ΕΠΝ. Ο τουρισμός και η αύξηση του διεθνούς κύρους είναι μερικά από τα πρόσθετα οφέλη για τη πόλη που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας.
Παραυαία

Η Παραυαία ήταν αρχαία ελληνική περιοχή στην Ήπειρο. Η συγκεκριμένη περιοχή ενσωματώθηκε στη Μακεδονία το 350 π.Χ. ως μέρος της Άνω Μακεδονίας. Η θεσπρωτική φυλή η οποία την κατοικούσε ήταν γνωστή ως Παραυαίοι. Οι Παραυαίοι υπό τον βασιλέα Όροιδο, καθώς και 1.000 Ορέστες, σταλμένοι στον Όροιδο από τον Αντίοχο, τον βασιλέα τους, ενώθηκαν με τους Σπαρτιάτες υπό τον Κνέμο κατά την διάρκεια του τρίτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου. Ο Ριανός (3ος αιώνας π.Χ.) τους χαρακτηρίζει ως θεσπρωτικό έθνος, ενώ κάτι ανάλογο πράττει και ο Στέφανος ο Βυζάντιος, κάνοντας αναφορά στον Ριανό. Η ονομασία τους, Παραυαίοι, σήμαινε, εκείνοι οι οποίοι κατοικούν πλησίον του Αώο, ποταμού της Ηπείρου.
BMW E28

M5

Όπως προαναφέρθηκε, με την Σειρά 5 E28 εισήχθη για πρώτη φορά η κορυφαία έκδοση BMW M5 και από τότε όλες οι BMW Σειράς 5 προσφέρουν μία τέτοια έκδοση υψηλών επιδόσεων υπό την ονομασία M5. Η πρώτη γενιά της M5 κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1985 και, με ισχύ 285 hp, ήταν τότε το ταχύτερο sedan παγκοσμίως. Ωστόσο, στη Βόρεια Αμερική η M5 της σειράς E28 διατέθηκε επίσημα μόλις την τελευταία σεζόν πώλησης του μοντέλου, δηλαδή του 1988.
Μετάλλιο Πούσκιν

Το Μετάλλιο Πούσκιν (ρωσικά: медаль Пушкина‎) είναι ένα κρατικό μετάλλιο της Ρωσίας το οποίο απονέμεται σε πολίτες για τα επιτεύγματα τους στην τέχνη και στον πολιτισμό, στην εκπαίδευση, στις ανθρωπιστικές επιστήμες και στη λογοτεχνία. Ονομάστηκε Μετάλλιο Πούσκιν προς τιμήν του Ρώσου συγγραφέα και ποιητή Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν.
Εκτός από Ρώσους πολίτες, το μετάλλιο απονέμεται και σε πολίτες άλλων χωρών.
Τρστέντσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Terminus ante quem

Terminus ante quem (λατ.- κυριολεκτικά «ημερομηνία προ της οποίας») στην αρχαιολογία ονομάζεται το υστερότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, πριν το οποίο γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι δημιουργήθηκε ένα αρχαιολογικό μνημείο ή άλλο αντικείμενο ιστορικής αξίας, αν και η ακριβής χρονική στιγμή της δημιουργίας του δε μας είναι γνωστή. Παραδείγματος χάριν, σε περίπτωση που το υλικό των ανασκαφών δε δίνει πληροφορίες για το έτος κατασκευής ενός αρχιτεκτονικού μνημείου (ναού, φρουρίου, μοναστηρίου κ.λπ.), αλλά στις γραπτές πηγές υπάρχουν μαρτυρίες για ιστορικά συμβάντα που σχετίζονται με αυτό (μάχες, επίσημες επισκέψεις κ.λπ.) και η χρονολογία των συμβάντων αυτών μας είναι γνωστή, γνωρίζουμε και το terminus ante quem για το συγκεκριμένο μνημείο, δηλαδή ότι χωρίς καμία αμφιβολία είχε χτιστεί πριν από την αναφερόμενη χρονολογία.
Αντιθέτως, terminus post quem (ημερομηνία μετά την οποία) είναι το πρωιμότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, που προηγήθηκε της δημιουργίας του μνημείου.Έτσι, ένα νόμισμα τοποθετημένο μέσα στον τάφο μας πληροφορεί για το γεγονός ότι η ταφή δεν έγινε νωρίτερα, αλλά οπωσδήποτε μετά από το έτος κυκλοφορίας του συγκεκριμένου νομίσματος.
Στη στρωματογραφία για να οριστούν το terminus ante quem και το terminus post quem τη θέση των γραπτών ή άλλων εξακριβωμένων πηγών καταλαμβάνουν οποιαδήποτε ευρήματα, εδαφικά υλικά ή μορφώματα που μπορούν να χρονολογηθούν στα πλαίσια της απόλυτης χρονολόγησης.
Θανάσης Μάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1946. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 1990, με αποτέλεσμα την έδρα του να καταλάβει ο Ιωάννης Ζιάγκας. Επανεξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1993, το 1996 και το 2000 (στις 9 Απριλίου, αντικαθιστώντας τη Σούλα Μερεντίτη).
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από ασθένεια. Πέθανε τον Ιούλιο του 2015 και η σορός του αποτεφρώθηκε, κατά την επιθυμία του.
Γεώργιος Καρπετόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από το Άργος. Ήταν αξιωματικός του Ιππικού, από το οποίο αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Άργους στις εκλογές του 1902 με το κόμμα του Γεωργίου Θεοτόκη, και επανεξελέγη στις εκλογές του 1905 και του 1906. Στις εκλογές του 1910 (Αυγούστου) εξελέγη βουλευτής Αργολίδος & Κορινθίας επανεκλεγόμενος το 1914, αντί του αποβιώσαντος Γεωργίου Νέζου, καθώς και σε αυτές του Μαΐου και του Νοεμβρίου του 1915, του 1920 και του του 1926 (με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος). Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Αργολίδος & Κορινθίας για τριετή θητεία με το Λαϊκό Κόμμα. 
Στην κυβέρνηση Στράτου διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών ενώ στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη Υπουργός - Γενικός Διοικητής Κρήτης
Απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 1929 εν ενεργεία γερουσιαστής.
Παλαιά Περιστέρα Αχαΐας

Ιστορία

Οι αρχικοί του κάτοικοι είχαν αρβανίτικη καταγωγή. Το χωριό αναφέρεται στην απογραφή Corner του 1689 να έχει 86 κάτοικους ενώ αναφέρεται στην ενετική κατάσταση του 1697 ως «χωρίον Πατρών». Καταγράφεται και το 1700 στη βενετική απογραφή Grimani να έχει πληθυσμό 16 οικογένειες (64 κάτοικοι).
Το 19ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κάτοικοι από τα Κλουκινοχώρια της Νωνάκριδας. Τη δεκαετία του 1950 κάτοικοι από την τότε Περιστέρα, όπως ονομαζόταν παλιότερα η Παλαιά Περιστέρα, δημιούργησαν έναν νέο οικισμό, το σημερινό χωριό του Αγίου Στεφάνου, και το αρχικό χωριό απέκτησε τον επιθετικό προσδιορισμό "παλιός" και ονομάστηκε πλέον Παλιά Περιστέρα σε αντιδιαστολή με τη «νέα» Περιστέρα.
Διοικητικά, το αρχικό χωριό υπαγόταν από το 1835 έως το 1912 στον τότε Δήμο Φαρρών ενώ μέχρι το 1929 υπαγόταν στην κοινότητα Μιτοπόλεως ώσπου και αποτέλεσε αυτόνομη κοινότητα, τμήμα της οποίας αποτέλεσαν και τα Διδαχαίικα κατά το διάστημα 1946-1951.
Στις 19/03/1961 το αρχικό χωριό, η Παλαιά Περιστέρα, και αφότου είχε δημιουργηθεί το νέο χωριό, αναγνωρίστηκε ως οικισμός και προσαρτήθηκε του στην κοινότητα Αγίου Στεφάνου. 
Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", η Παλαιά Περιστέρα προσαρτάται στο Δήμο Ωλενίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης «Καλλικράτης».

Λοιπά στοιχεία

Στο χωριό υπάρχει ο ναός του Αγίου Αθανασίου, οποίος είναι κοιμητηριακός. 
Να μην συγχέεται με το ομώνυμο χωριό της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων.