google/wiki40b huggingface dataset:
Νταβίντ ντε Χέα

Ατλέτικο Μαδρίτης

Ο Ντε Χέα γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες της Ατλέτικο Μαδρίτης. Τη σεζόν 2008-2009 ο Ντε Χέα αγωνίστηκε με την Ατλέτικο Β΄. Καθώς όμως το 2009 ο Ρομπέρτο, ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας της Μαδρίτης, τραυματίστηκε στο 27ο λεπτό της αναμέτρησης Πόρτο-Ατλέτικο Μαδρίτης, στα πλαίσια για το Τσάμπιονς Λιγκ 2009-10, ο Ντε Χέα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Δέχτηκε όμως 2 γκολ στο τέλος του αγώνα. Τρεις μέρες αργότερα ο Ισπανός τερματοφύλακας έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν ενάντια στη Σαραγόσα.
Τη σεζόν 2009-2010 ο Ντε Χέα έγινε βασικός στην εντεκάδα. Πήρε 2 φορές τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη, ενάντια στη Βαλένθια ΚΦ και στην Αθλέτικ Μπιλμπάο. Επίσης ήταν βασικός στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ 2009-10 με αντίπαλο τη Φούλαμ.
Την επόμενη σεζόν, ο Ντε Χέα βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει το Σούπερ Καπ έναντι της Ίντερ με 2-0 επειδή απέκρουσε πέναλτι του Ντιέγο Μιλίτο στην εκπνοή του αγώνα. Έτσι έγινε αναντικατάστατος κάτω από τα δοκάρια της Ατλέτικο Μαδρίτης. Συνολικά στην Ατλέτικο Β΄ αγωνίστηκε σε 35 ματς, ενώ με την πρώτη ομάδα σε 57 ματς.

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήθελε πολύ να αποκτήσει τον Ντε Χέα, λόγω του ότι ο βασικός τερματοφύλακας της αγγλικής ομάδας Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο. Στις 27 Ιουνίου 2011 ο Ντε Χέα συμφώνησε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έναντι 20.000.000€ περίπου.
Τη σεζόν 2011-2012 ο Ντε Χέα πραγματοποιούσε εξαιρετικές εμφανίσεις με αποκρούσεις πέναλτι ή με καταπληκτικές επεμβάσεις. Όμως μετά την ήττα από την Μπλάκμπερν, ο Ντε Χέα κατηγορήθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αγγλίας και αντικαταστάθηκε από τον Αντρές Λιντεγκαρντ. Ωστόσο ο Λιντεγκαρντ τραυματίστηκε και δόθηκε η ευκαιρία στον Ντε Χέα να ξαναγίνει βασικός στην εντακάδα.
Ο Ντε Χέα την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες με την Εθνική Ισπανίας U23. Έτσι έχασε την περίοδο πριν από την έναρξη της σεζόν. Λίγες μέρες πριν τον αγώνα με τη Μάντσεστερ Σίτι, ο πρώην τερματοφύλακας της Γιουνάιτεντ, Άλεξ Στέπνεϊ, δήλωσε ότι ο Ντε Χέα έχει τις δυνατότητες για τέτοια ματς, και αυτό αποδείχτηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2012 με εντυπωσιακές αποκρούσεις βοήθησε την ομάδα του να νικήσει με 3-2. Επίσης στο γύρο των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13 με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης ο Ντε Χέα πραγματοποίησε μία πολύ καλή εμφάνιση διατηρώντας το 1-1. Μετά τον αγώνα ο Άλεξ Φέργκιουσον επαίνεσε τον Ντε Χέα για την απόδοσή του. Μέχρι στιγμής έχει αγωνιστεί σε 68 αγώνες.

Εθνική Ομάδα

Παρόλο που δεν έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ισπανίας ανδρών, έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ισπανίας U15, U17, U19, U20, U21 και U23. Έχει κατακτήσει με την Εθνική Ισπανίας U17 ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Παίδων το 2007 και με την Εθνική Ισπανίας U21 ένα Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελπίδων το 2011.
Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Ιουλίου 1796 και οι γονείς του ήταν εύποροι έμποροι. Σπούδασε αρχικά στη Ρουέν και στη συνέχεια μαθήτευσε στο πλευρό ενός εμπόρου υφασμάτων, με την προοπτική να ακολουθήσει τις εμπορικές δραστηριότητες της οικογένειας. Ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι την ηλικία των είκοσι έξι ετών, όταν ο πατέρας του, έδωσε τη συγκατάθεσή του προκειμένου να αφοσιωθεί επαγγελματικά στη ζωγραφική. 
Θεωρείται πως ο Κορό έμαθε ελάχιστα από τους μεγάλους ζωγράφους της εποχής. Το 1825 επισκέφθηκε την Ιταλία και παρέμεινε για δύο χρόνια στη Ρώμη. Η εξοχή της Ρώμης θα του διδάξει το φως και την αξία της πινελιάς. Τα σχέδια που φιλοτέχνησε εκεί είναι αυθόρμητα, αντίθετα από τα τοπία που συνέθετε με μεγάλη και σοβαρή μελέτη. Το 1833 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Σαλόν ενώ το 1847 βραβεύτηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας Της Τιμής. Η καλλιτεχνική ωρίμανσή του, προετοίμασε το έδαφος για το πέρασμα στον νατουραλισμό. Από τη Γαλλία έκανε πολλά ταξίδια, επιστρέφοντας στην Ιταλία κατά καιρούς (1834, 1843), αλλά και στο Βέλγιο, στην Ολλανδία (1854), στην Αγγλία (1862) και μερικές φορές στην Ελβετία.

Η ζωγραφική του

Το 1850 η ζωγραφική του θα υποστεί μια σημαντική αλλαγή, προσεγγίζοντας ένα πιο νεφελώδες και τεχνικό ύφος, που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αποδοχή του κοινού και των κριτικών. Ειδικά τα τοπία του, αποκτούν μεγαλύτερη ελευθερία και φαντάζουν ασημένια, επηρεασμένα εν μέρει και από τον ιμπρεσσιονισμό. Οι εικόνες κι οι σπουδές του είναι χωρίς αυτή τη νέα επεξεργασία.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Κομμούνας (1868) εγκατέλειψε το Παρίσι και διέμεινε αρχικά στο Arras και στη συνέχεια στο Douai για να επισκεφτεί τον φίλο του, Alfred Robaut, που εργάστηκε για τη βιογραφία του. Το 1870 εκλέχθηκε μέλος της κριτικής επιτροπής του Σαλόν. 
Κατά τη διάρκεια του Γαλλο-Πρωσσικού Πολέμου (1870), διέθεσε σημαντικό μέρος της περιουσίας του, για την άμυνα της χώρας του. Το 1872 αγόρασε ένα σπίτι για τον Ονορέ Ντωμιέ, προκειμένου να τον βοηθήσει όταν έμεινε τυφλός και χρεωκόπησε. Υποστήριξε επίσης οικονομικά την οικογένεια και τη χήρα του ζωγράφου Ζαν Φρανσουά Μιγέ (Jean-François Millet), όταν εκείνος πέθανε.
O Κορό πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1875, στο Βιλ-ντ'Αβρύ (Ville-d'Avray), σε ηλικία 79 ετών.
Πρεσβεία των ΗΠΑ (Ιράκ)

Ιστορική αναδρομή

Οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να έχουν διπλωματικές σχέσεις με το Ιράκ το 1930 και θέσπισαν μόνιμη αντιπροσωπεία στη Βαγδάτη. Η αντιπροσωπεία αναβαθμίστηκε σε πρεσβεία το 1946. Ένα νέο κτίριο σχεδιάστηκε από τον Χοσέ Λουίς Σερτ το 1955 και ολοκληρώθηκε το 1957, με προτεραιότητα όμως τον καλό κλιματισμό του κτιρίου και όχι την ασφάλεια. 

Το κτίριο παρέμεινε πρεσβεία μέχρι τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967, όταν οι περισσότερες Αραβικές χώρες τερμάτισαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τις ΗΠΑ. Το 1972, η πρεσβεία έγινε το Τμήμα Συμφερόντων των ΗΠΑ της Βελγικής Πρεσβείας του Ιράκ, καθώς το Βέλγιο ήταν ο Διπλωματικός Εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η πρεσβεία των ΗΠΑ ξανάνοιξε το 1984 με την επανεκίννηση των Ιρακινοαμερικανικών σχέσεων. Το κτίριο ξαναέχασε την ιδιότητα της πρεσβείας με την αρχή του Πολέμου του Κόλπου το 1991, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών να τερματιστούν για ακόμη μία φορά.  Στο διάστημα αυτό η Πολωνία ανέλαβε τον ρόλο του Διπλωματικού Εκπροσώπου των ΗΠΑ.
Το 2003, οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ και ανέτρεψαν την κυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν. Οι ΗΠΑ στη συνέχεια αποκατέστησαν διπλωματικές σχέσεις με την νέα ιρακική κυβέρνηση. Επειδή η παλαιά πρεσβεία ήταν εκτός των ορίων της Πράσινης Ζώνης, κρίθηκε επικίνδυνο να επανεκκινηθεί η λειτουργία της και παρέμεινε ερημωμένη. Μία προσωρινή πρεσβεία θεσπίστηκε στο Παλάτι της Δημοκρατίας.

Περικοπές στο προσωπικό

Η πρεσβεία άνοιξε επίσημα ένα χρόνο καθυστερημένα, τον Ιανουάριο του 2009. Το συνολικό προσωπικό της ανερχόταν στους 16.000, με τους περισσότερους εκ των οποίων να είναι εξωτερικοί συνεργάτες και με γύρω στους 2.000 διπλωμάτες. Τον Φεβρουάριο του 2012, λίγες εβδομάδες μετά την αποχώρηση των Αμερικανικών Στρατευμάτων από το Ιράκ, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε πως το προσωπικό της πρεσβείας θα μειωνώταν σημαντικά λόγω προβληματισμών στον προϋπολογισμό καθώς και λόγω της αναθεώρησης των διπλωματικών σχέσεων με το Ιράκ μετά από την αποχώρηση των στρατευμάτων.

Εμπορία ανθρώπων

Έχουν διατυπωθεί ισχυρισμοί ότι η φίρμα First Kuwaiti Trading & Contracting η οποία και ανέλαβε την κατασκευή της πρεσβείας εκμεταλλευόταν τους εργάτες σε βαθμό που παραβίαζε τα ανθρώπινα τους δικαιώματα.
408 Φάμα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Φάμα υπολογίσθηκε σε 40,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 71,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,168 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Φάμα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Βαϊλέλε

Γεωγραφία

Η Βαϊλέλε βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, βόρεια-κεντρικά του Ουπόλου και βόρεια της Τουαμασάγκα. Βρίσκεται ανάμεσα στους δρόμους Ουτουμάπου Ρόουντ και Λετόγκο Ρόουντ.
Ιωάννης Παπαζαφειρόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1829. Σπούδασε στην Χαϊδελβέργη νομικά και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εγκαταστάθηκε ως δικηγόρος στο Ναύπλιο. 
Πήρε μέρος στην επανάσταση του Ναυπλίου και εξορίστηκε μετά την αποτυχία της. Κατέφυγε στην Αλεξάνδρεια μέχρι της Οκτωβριανής επανάστασης, οπότε και ξανά επέστρεψε στην Ελλάδα. 
Αναδείχτηκε πληρεξούσιος της Τρίπολης στην Β' Συνέλευση των Αθηνών, και έγινε Υπουργός Δικαιοσύνης. Από τότε αντιπροσώπευε συνέχεια την επαρχία του στην Βουλή και έγινε τέσσερις φορές Υπουργός Δικαιοσύνης. Απεβίωσε από τυφοειδή πυρετό στην Τρίπολη στις 5 Αυγούστου 1879.
Μάθημα του Μονάχου

Στις διεθνείς σχέσεις , ο όρος μάθημα του Μονάχου αναφέρεται ειδικά στην εξέλιξη που είχε ο κατευνασμός του Χίτλερ που επιχειρήθηκε κατά τη Διάσκεψη του Μονάχου το Σεπτέμβριο του 1938, προκειμένου να επέλθει η ομώνυμη συμφωνία. Για να αποφευχθεί τότε ο πόλεμος, η Γαλλία και η Βρετανία επέτρεψαν τη γερμανική προσάρτηση της Σουδητίας . Η ασκηθείσα τότε «πολιτική του κατευνασμού» υποτίμησε τις φιλοδοξίες του Χίτλερ και πίστευε πως με επαρκείς παραχωρήσεις θα εξασφαλιζόταν μια διαρκής ειρήνη .
Σήμερα, η παραχώρηση εκείνη, εκ του αποτελέσματος, θεωρείται ευρύτερα ως μια αποτυχημένη πράξη κατευνασμού προς τη Γερμανία, που αντίθετα αποτέλεσε ένα τεράστιο διπλωματικό θρίαμβο για τον Χίτλερ. Ουσιαστικά η επελθούσα συμφωνία όχι μόνο διευκόλυνε τη γερμανική κατάληψη της Τσεχοσλοβακίας, αλλά και προκάλεσε στον Χίτλερ την πεποίθηση ότι οι Δυτικοί σύμμαχοι δεν θα απειλούσαν κίνδυνο πολέμου κατά την προσάρτηση της Πολωνίας το επόμενο έτος. Η εξωτερική πολιτική του Βρετανού πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεν έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα γεγονότα εκείνης της "κρίσης του Μονάχου" και την πολιτική κατευνασμού, αντηχώντας στις επόμενες δεκαετίες ως παραβολή διπλωματικής αποτυχίας.

Στη σύγχρονη εποχή πολλοί θεωρούν ότι μαζί με το «Βατερλώ» και τις «Βερσαλίες», η Διάσκεψη του Μονάχου έχει φθάσει να σημάνει καταστροφική διπλωματική έκβαση. Τα μαθήματα αυτά έχουν βαθιά ριζώσει στη Δυτική εξωτερική πολιτική και ειδικότερα στην πολιτική προπαγάνδα. 
 Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, για παράδειγμα, οι Πρόεδροι έχουν αναφερθεί σ' αυτά τα μαθήματα στις κατά καιρούς αποφάσεις τους, όπως, στον πόλεμο στην Κορέα , το Βιετνάμ και το Ιράκ . Μάλιστα μετά την επίθεση στη Λιβύη, ο Ronald Reagan υποστήριξε ότι «οι Ευρωπαίοι οι οποίοι θυμούνται την ιστορία τους κατανοούν καλύτερα από τους περισσότερους ότι δεν υπάρχει ασφάλεια, μέχρι την εκτόνωση του κακού».
Αν και ο κατευνασμός συμβατικά ορίζεται ως η πράξη της ικανοποίησης κάποιων αιτημάτων-παραπόνων μέσω παραχωρήσεων, με στόχο την αποφυγή πολεμικής σύγκρουσης - τακτική που παλαιότερα θεωρούταν ως μια αποτελεσματική και έντιμη στρατηγική της εξωτερικής πολιτικής, μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου ήρθε να συμβολίσει δειλία, αποτυχία και αδυναμία, όπου κατά τον Ουίνστον Τσώρτσιλ παρομοιάζεται με  "κάποιον που ταΐζει ένα κροκόδειλο, ελπίζοντας ότι θα φαγωθεί τελευταίος.»
Οπλίτης

Εξοπλισμός

Για την προστασία του σώματος, αρχικά, οι οπλίτες φορούσαν κωδωνόσχημο θώρακα, ο οποίος λόγω της μονοκόμματης κατασκευής του, περιόριζε σημαντικά την ευκινησία του οπλίτη. Για αυτό, υιοθετήθηκε ο λινοθώρακας, ο οποίος προσέφερε μεγάλη ευκινησία και ποικιλία κινήσεων (απαραίτητη για την εκτέλεση του ωθισμού), καθώς και υψηλά επίπεδα προστασίας. Ο κωδωνόσχημος θώρακας, ήταν μπρούτζινος, ενώ ο λινοθώρακας έφερε ορειχάλκινες φολίδες. Για να προστατεύσουν τα πόδια από τα γόνατα έως τον αστράγαλο, χρησιμοποιούσαν περικνημίδες από ορείχαλκο. Οι ασπίδες των οπλιτών ήταν μεγάλες ( 1 μέτρο διάμετρος), κατασκευασμένες από ξύλο, φέροντας όμως μεγάλη ορειχάλκινη επένδυση. Τα πολεμικά όπλα τους ήταν ένα μακρύ δόρυ 2-3 μέτρα σε ύψος και ένα κοντό ( 40-50 εκ.) σιδερένιο ξίφος.Πολλές φορές, διέθεταν και εφεδρικά ξίφη.

Περικεφαλαίες

Οι περικεφαλαίες ήταν μπρούντζινες και είχαν συχνά στην κορυφή λοφίο από ουρά αλόγου. Τα μεγαλόπρεπα λοφία ήταν γνώρισμα των υψηλόβαθμων οπλιτών. Με το πέρασμα του χρόνου, οι τύποι περικεφαλαίας άλλαζαν, καθώς έπρεπε να συμβαδίζουν με τις ανάγκες της εποχής. Ο παλαιότερος τύπος ελληνικής περικεφαλαίας ήταν ένα κράνος που κάλυπτε όλο το κεφάλι, αφήνοντας άνοιγμα για το πρόσωπο, έχοντας όμως προέκταση που κάλυπτε την μύτη. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι τον 7ο αιώνα π.Χ. Η κορινθιακή περικεφαλαία κάλυπτε τη μύτη, άφηνε κενό για τα μάτια και το στόμα του οπλίτη, καθώς και για τα αυτιά του, και κάλυπτε όλο το υπόλοιπο κεφάλι. Εξέλιξή της ήταν η ιλλυρική. Αργότερα, εμφανίσθηκε η χαλκιδική. Στο διάστημα μεταξύ 5ου αιώνα και 2ου αιώνα, χρησιμοποιούταν και η θρακική περικεφαλαία, κυρίως όμως από το ιππικό. Η τελευταία είχε υψηλή κορυφή μπροστά και προφύλασσε τα μάγουλα.

Σχηματισμοί μάχης

Αντί να αγωνίζονται οι στρατιώτες σώμα με σώμα,όπως γινόταν τα παλαιότερα χρόνια, οι οπλίτες αγωνίζονταν σε σχηματισμό φάλαγγας. Αυτό σήμαινε πολεμιστές παρατεταγμένους κατά μέτωπο σε διάφορες σειρές, οπλισμένους με ακόντια και ασπίδες. Παραταγμένοι έτσι οι στρατιώτες, αποτελούν ανυπέρβλητο φραγμό για τις εχθρικές επιθέσεις. Η φάλαγγα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διασπάσει την εχθρική παράταξη. Οι στρατιώτες της φάλαγγας ήταν πολύ καλά εκπαιδευμένοι κι είχαν απόλυτη πειθαρχία. Ο κάθε στρατιώτης προστατευόταν από την δική του ασπίδα και από την ασπίδα του στρατιώτη στα δεξιά του.

Φάλαγγα

Η ελληνική φάλαγγα περιελάμβανε πλήθος οπλιτών. Είχε βάθος 8 ή 12 ζυγών (ήταν το ισχυρότερο, αλλά και το πιο βραδυκίνητο τμήμα κάθε στρατού). Αξιολογότερες φάλαγγες ήταν η σπαρτιατική, η θηβαϊκή και η μακεδονική.
Παναγία η Μαχαιριώτισσα

Η Εικόνα

Αυτή η εικόνα θεωρείται μία από τις 70 εικόνες της Παναγίας που αγιογράφησε ο Απόστολος Λουκάς και τον τότε καιρό βρισκόταν πάνω από την Αγία Σορό, δηλαδή την αγία Έσθητα (φόρεμα) και την αγία Ζώνη της Θεοτόκου, στον ναό της Παναγίας στις Βλαχέρνες. Αυτό ενισχύεται από την επιγραφή «Αγιοσορίτισσα» πάνω στην εικόνα, η οποία μεταλλάχθηκε αργότερα σε «Μαχαιριώτισσα». Σύμφωνα με μιά προφορική παράδοση, κατά τον καιρό της Εικονομαχίας (716-843 μ.Χ.) ένας ασκητής έφερε στην Κύπρο από την Κωνσταντινούπολη την εικόνα της Παναγίας της Αγιοσορίτισσας, και εγκαταστάθηκε σε μιά σπηλιά στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι. Μετά την κοίμηση του ασκητού η εικόνα ξεχάστηκε και βάτοι κάλυψαν την είσοδο της σπηλιάς μέχρι τον 12° αιώνα, όταν η Παναγία με θαυματουργικό τρόπο έδωσε ένα μαχαίρι στους οσίους ασκητές Νεόφυτο και Ιγνάτιο, για να κόψουν τους βάτους και έτσι να βρουν την εικόνα. Όταν ο όσιος Νεόφυτος κοιμήθηκε, κοντά στον Iγνάτιο προσήλθε ένας άλλος γηραιός μοναχός, ο Προκόπιος. Οι δύο αυτοί πατέρες αποφάσισαν, όταν η αδελφότητα έγινε πολυπληθής, να ανεγείρουν μοναστήρι, το όποιο θα λειτουργούσε σύμφωνα με το κοινοβιακό πρότυπο που ακολουθούσαν τα μεγάλα μοναστικά κέντρα της εποχής.
Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης

O Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης 112 ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1991 και χρησιμοποιείται για άμεση επικοινωνία επί 24ώρου βάσεως με τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αστυνομία, ΕΚΑΒ, πυροσβεστική). Από το 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχρεώνει τα κράτη-μέλη της να παρέχουν κλήση του «112» από σταθερό ή κινητό τηλέφωνο και από τηλεφωνικό θάλαμο χωρίς τηλεφωνική χρέωση. Οι Ευρωπαίοι πολίτες από οποιοδήποτε χώρα της ευρύτερης Ευρώπης καλούν τον πανευρωπαϊκό αριθμό «112» προκειμένου να εξυπηρετηθούν από τις αρμόδιες τοπικές αρχές για να ζητήσουν βοήθεια. Για τα GSM δίκτυα κινητής τηλεφωνίας ο αριθμός «112» είναι κοινός σε όλες τις χώρες της υφηλίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Υπουργών ανακήρυξαν την 11η Φεβρουαρίου ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα του 112», καθώς ο αριθμός 112 σχηματίζεται από τη συγκεκριμένη ημερομηνία (11/2).
Νήσος Ντιναγκάτ

Διοικητική διαίρεση

Το νησί Ντιναγκάτ διαιρείται στους δήμους Μπασίλισα, Καγκντιανάο, Ντιναγκάτ, Λίμπτζο, Λορέτο, Σαν Χοσέ και Τουμπατζόν.
Πλατεία Γουλιέλμου του Κατακτητή

Περιγραφή

Επί της πλατείας ευρίσκεται το Άγαλμα του Γουλιέλμου του Κατακτητή το οποίο είναι αφιερωμένο στον Γουλιέλμο τον Κατακτητή, ενώ, σε κοντινή απόσταση, βρίσκονται το δημαρχείο της πόλεως, η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας και το Κάστρο της Φαλαίζ.

Προστασία

Το έδαφος της πλατείας κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο στις 18 Ιανουαρίου 1935.
Κάτω Λουσοί Αχαΐας

Ιστορία

Το χωριό μέχρι το 1928 ονομαζόταν Σουδενά Αγίου Βασιλείου οπότε και μετονομάστηκε σε Κάτω Λουσοί. Η παλιά ονομασία Σουδενά Αγίου Βασιλείου προέρχεται από τον ενοριακό ναό του χωριού, τον Άγιο Βασίλειο, για να γίνεται διάκριση από τους Άνω Λουσούς που παλιά ονομάζονταν Σουδενά Θεοτόκου από τον ομώνυμο εκεί ενοριακό ναό. Την ονομασία Σουδενά το χωριό την οφείλει στην ιστορική οικογένεια των Πετιμεζαίων,  οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί  τον 17ο αιώνα προερχόμενοι από τα Σουδενά της Ηπείρου. Μάλιστα ο πύργος που έκτισε η οικογένεια ως κατοικία της διατηρείται μέχρι σήμερα σε περίοπτη θέση εντός του χωριού.  Από κατοίκους των Λουσών οικίστηκαν τα σημερινά χωριά Άνω Σουδεναίικα και Κάτω Σουδεναίικα.
Σήμερα άτυπα τα χωριά συνεχίζουν ακόμα να αποκαλούνται από τους ντόπιους Σουδενά. 
Η οικονομία των χωριών στηριζόταν στην κτηνοτροφία. Σε εποχές πριν τον πόλεμο είχαν αναπτυχθεί βιοτεχνικές δραστηριότητες για να καλύψουν τις ανάγκες σε κεραμίδια. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα οι γούβες που έβγαζαν τον πηλό και οι τρύπες από τα καμίνια. Επίσης είχε αναπτυχθεί και η εκτροφή μεταξοσκώληκα.

Τοπική Κοινότητα Κάτω Λουσών

Η Τοπική Κοινότητα Κάτω Λουσών συμπεριλαμβάνει, εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, και το μικρό χωριό Λουσικό. Ο πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 59 κάτοικοι.

Οικισμός Λουσικό

Το Λουσικό βρίσκεται λίγο ψηλότερα από τους Κάτω Λουσούς σε υψόμετρο 1.127 μέτρων. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Χαμάκον. Είναι σχεδόν έρημος οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 κατοίκους.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης 1995-96

Το 40ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών) της περιόδου 1995-96 διεξήχθη με το ίδιο σύστημα των προηγουμένων σεζόν, δηλαδή με προκριματική φάση (δυο γύρων) διπλών αναμετρήσεων, ημιτελική φάση δυο ομίλων των 8 ομάδων έκαστος (14 αγωνιστικών), φάση των Play-Off με 4 ζευγάρια αντιπάλων που αποτέλεσαν οι 4 πρώτοι κάθε ημιτελικού ομίλου και την τελική φάση (φάιναλ-φορ) η οποία ορίσθηκε να λάβει χώρα στο Στάδιο "Παλέ Ντε Μπερσί" του Παρισιού, το τριήμερο 9-11 Απριλίου 1996.
Ήταν η τρίτη και τελευταία χρονιά κατά την οποία ίσχυσε ειδική βαθμολογία ("point-system") της FIBA με την οποία "πριμοδοτούνταν" οι χώρες της Ευρώπης βάσει των αποτελεσμάτων των ομάδων τους ενόψει της σχεδιαζόμενης Ευρωλίγκας, με τη συμπλήρωση 40 διοργανώσεων του θεσμού.
Από ελληνικής πλευράς, η περίοδος 1995-96 ήταν εξαιρετική, καθώς ο Παναθηναϊκός έφθασε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο μεγάλο τελικό διεκδικώντας το τρόπαιο, ο μεν Ολυμπιακός αποκλείσθηκε από τη Ρεάλ Μαδρίτης στη φάση των Play-Off (όπου εισήλθε με μειονέκτημα έδρας), ο δε Ηρακλής κατετάγη τελευταίος στον Α' Όμιλο των οκτώ.

Α' όμιλος

Τρεις ομάδες ισοβάθμισαν στην κορυφή, έχοντας ρεκόρ 10-4 και 24 βαθμούς. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας με καλύτερο "γκολ-αβερέιτζ" κατατάχθηκε πρώτη, ενώ δεύτερη ήταν η Μπενετόν Τρεβίζο και τρίτος ο Ολυμπιακός. Και στην τέταρτη θέση όμως βρέθηκαν μαζί τρεις ομάδες (ρεκόρ 6-8, 20 βαθμοί), απ' τις οποίες στην επόμενη φάση προχώρησε μόνο η Τουρκική Ούλκερ. Αποκλείστηκαν Μάλαγα, Αντίμπ, Λεβερκούζεν (19 β.) και Ηρακλής (17).

Β' όμιλος

Εδώ πρώτη ήταν η Μπαρτσελόνα (24 βαθμοί) με δεύτερους τη Ρεάλ και τον ΠΑΟ (23 β.) Στην 4η προνομιούχο θέση τερμάτισε η Ορτέζ (22 β.), ενώ εκτός της συνέχειας τέθηκαν η Μπολόνια, η Μακάμπι και η Τσιμπόνα (που ισοβάθμισαν με 20 βαθμούς έκαστη) και η ουραγός Μπενφίκα (16).
Σύνοδος Ιασίου

Η Σύνοδος Ιασίου ήταν μια εκκλησιαστική σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας που συγκλήθηκε στο Ιάσιο το 1642.
Συγκεκριμένα λόγω της μεγάλης θρησκευτικής ταραχής που είχε επέλθει από την Ομολογία του Κυρίλλου Λούκαρη που περιελάμβανε καλβινικές δοξασίες ο Ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας Βασίλειος Λούπος συγκάλεσε στο Ιάσιο εκκλησιαστική σύνοδο προσκαλώντας με απεσταλμένους του το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ρωσίας όπως συμμετάσχουν και λάβουν σχετική θέση.
Πράγματι η εν λόγω σύνοδος συγκλήθηκε και άρχισε τις εργασίες της κατά τον Σεπτέμβριο του 1642 και περατώθηκαν ένα μήνα μετά στις 27 Οκτωβρίου (1642). Στη Σύνοδο αυτή συζητήθηκε και επικυρώθηκε η επιστολή του τότε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Παρθενίου Α΄ και της περί Αυτόν συνόδου στην οποία και καταπολεμήθηκαν οι καλβινικές δοξασίες που περιλαμβάνονταν στην Ομολογία του Κ. Λούκαρη, καθώς και η μετέπειτα Ομολογία του Μογίλα.

Το πρακτικό της Συνόδου αυτής στη συνέχεια στάλθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για επικύρωση, ενώ η επικυρωθείσα επιστολή του Πατριάρχη Παρθενίου Α΄ υπεβλήθη στον Ηγεμόνα Βασίλειο Λούπο με την επισυναπτόμενη παράκληση όπως επικυρώσει αυτήν ως περιέχουσα "γνωστά διδάγματα της Ανατολικής Εκκλησίας".
Κλειδωνιά Ιωαννίνων

Δραστηριότητες

Στο χωριό στις 6 Αυγούστου, πραγματοποιείται παραδοσιακό πανηγύρι προς τιμή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα, ενώ το Σεπτέμβριο πραγματοποιείται Γιορτή Πέστροφας.
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 2015

16ο Final Four

Διεξήχθη στις 8 και 9 Μαΐου 2015 στο Καρπενήσι.
Τσεχική γλώσσα

Μορφολογία

Εξαιτίας της πολυπλοκότητάς τους τα Τσέχικα θεωρούνται δύσκολη προς εκμάθηση γλώσσα. Η πολυπλοκότητα έγκειται στην εκτεταμένη μορφολογία και στην υψηλά ελεύθερη λεκτική σειρά. Όπως σε όλες τις Σλαβικές γλώσσες, πολλές λέξεις ( ιδιαίτερα ουσιαστικά, ρήματα και επίθετα ) έχουν πολλές μορφές ( κλίσεις ). Λαμβάνοντας υπόψιν αυτό, τα Τσέχικα και οι Σλαβικές Γλώσσες είναι εγγύτερες στις Ινδο-Ευρωπαϊκές πηγές απ’ ότι άλλες γλώσσες της ίδιας οικογένειας που έχουν χάσει πολλές από τις κλίσεις. Επιπλέον, στα Τσέχικα οι κανόνες μορφολογίας είναι εξαιρετικά ανώμαλοι και πολλές μορφές έχουν επίσημες, καθομιλούμενες και μερικές φορές ημι-επίσημες εκδοχές.

Φωνολογία

Η φωνολογία των Τσέχικων μπορεί να είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολη για ομιλητές άλλων γλωσσών. Παραδείγματος χάριν πολλές λέξεις δεν παρουσιάζουν φωνήεντα. Δημοφιλές παράδειγμα αυτού είναι η φράση "strč prst skrz krk"  που σημαίνει ‘χώσε ένα δάχτυλο στο λαιμό σου’.

Αλφάβητο και προφορά

Το τσεχικό αλφάβητο βασίζεται στο λατινικό. Ιδιαιτερότητα αποτελεί η ύπαρξη ενός διπλού γράμματος, του «ch», το οποίο θεωρείται σύμφωνο και ταξινομείται μετά το «h».  
Άλλη ιδιαιτερότητα είναι ο γραπτός τονισμός. Ο τονισμός φωνήεντος χρησιμοποιείται για να δείξει ότι το φωνήεν προφέρεται με χρόνο διπλάσιο, σαν διπλό γράμμα δηλαδή, και όχι ότι τονίζεται εκεί.
Γενικά οι λέξεις τονίζονται στην πρώτη συλλαβή.

Διάλεκτοι

Στην Τσέχικη Δημοκρατία συναντώνται 3 διακριτές διάλεκτοι, όλες αντίστοιχες λιγότερο ή περισσότερο σε γεωγραφικές περιοχές εντός της χώρας. Η πρώτη και πλέον διαδεδομένη είναι τα ‘Βοημικά Τσέχικα’, σε χρήση στην Βοημία. Διαθέτει πολλές γραμματικές διαφορές από τα ‘πρότυπα’ Τσέχικα, καθώς και μερικές διαφορές στην προφορά.
Η δεύτερη διάλεκτος ομιλείται στην Μοραβία. Αυτή διαθέτει και μερικές διαφορετικές λέξεις από τα πρότυπα Τσέχικα. Οι Μοραβοί θεωρούν πως μιλούν τα σωστά Τσέχικα σε αντίθεση με τους Βοημούς συμπατριώτες τους.
Η τρίτη διάλεκτος – τα Σιλεσιανά Τέσεν – ομιλείται στην Σιλεσία, γύρω από την πόλη Οστράβα. Αυτή η διάλεκτος είναι επίσης γραμματικά έγκυρη, αλλά σε αυτή τη διάλεκτο οι ομιλητές μιλούν πολύ γρήγορα και τα μακρά φωνήεντα γίνονται ίδια με τα αντίστοιχα βραχέα.
Φραγκίσκος Δ΄ Γκοντζάγκα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μάντουα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βικέντιου Α΄ και της Ελεονόρα των Μεδίκων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Ο πατέρας του ήταν προστάτης των Τεχνών. Στην Αυλή του ήταν αρχιμουσικός ο συνθέτης Κλαούντιο Μοντεβέρντι, ο οποίος το 1607 αφιέρωσε την όπερά του Ο Ορφέας στον Φραγκίσκο Δ΄. Τον Φεβρουάριο του 1612 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αλλά απεβίωσε δέκα μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Ήταν 26 ετών. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φερδινάνδος.
Άννα Φρανσίσκα ντε Μπρόινς

Βιογραφία

Η ντε Μπρόινς ήταν ανεψιά του επιφανούς χαράκτη Ζακόμπ Φρανκάρ, ο οποίος ήταν πιθανότατα ο Δάσκαλός της στη ζωγραφική. Ζωγράφιζε ήδη από τα 17 της χρόνια και ορισμένοι ιστορικοί τέχνης έχουν ισχυριστεί ότι ήταν η καλύτερη ζωγράφος ανάμεσα στις γυναίκες ζωγράφους της εποχής της.
Ζωγράφισε μερικούς πίνακες για την Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία. Κάποια χρονική στιγμή μεταξύ 1622 και 1629, έχοντας νυμφευτεί τον συγγραφέα από το Ρόττερνταμ Ίσαακ Μπούλαρτ, εγκαταστάθηκε στο Αρράς. Με τον σύζυγό της απέκτησαν 12 παιδιά.