google/wiki40b huggingface dataset:
Αδόλφος Η΄ του Χόλσταϊν

Διεκδίκηση του Σλέσβιχ

Ο Αδόλφος ήταν μόλις τεσσάρων ετών όταν σκοτώθηκε ο πατέρας του στις 4 Αυγούστου 1404 στην μάχη του Χάμ, ανατράφηκε στην αυλή του θείου του Φρειδερίκου Α, μαργράβου του Βρανδεμβούργου στο κάστρο των Χοεντσόλερν.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδόλφου Ερρίκος Δ΄ κόμης τού Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ διαδέχθηκε τον πατέρα τους υπό την κηδεμονία του στέμματος της Δανίας έως το 1414 επειδή ο ίδιος ήταν ανήλικος. Οι βασιλείς της Δανίας αρνήθηκαν να αναγνωρίζουν τα δικαιώματα της οικογένειας του Αδόλφου στο δουκάτο του Σλέσβιχ , ο Αδόλφος, η μητέρα του και τα αδέλφια του αγωνίστηκαν σκληρά για να τα διεκδικήσουν. Στην διάρκεια του πολέμου αυτού ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος σκοτώθηκε στο Φλένσμπουργκ στις 28 Μαΐου 1427.
Ο Αδόλφος και ο μικρότερος αδελφός του Γεράρδος Ζ΄ του Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ διαδέχθηκαν τον Ερρίκο σαν κόμητες του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ εξακολουθώντας να διεκδικούν συνεχώς το δουκάτο του Σλέσβιχ, ο Γεράρδος πέθανε (1433) και ο Αδόλφος έμεινε μόνος. Τον Ιούλιο του 1435 ο Αδόλφος και ο Έρικ της Πομερανίας πραγματοποίησαν την Συνθήκη του Βόρτινγκμποργκ σύμφωνα με την οποία κατοχυρώθηκε στον Αδόλφο το δουκάτο του Σλέσβιχ. Ο Χριστόφορος Γ΄ της Δανίας προκειμένου να πετύχει την αναγνώριση του παραχώρησε στον Αδόλφο το δουκάτο του Σλέσβιχ περιλαμβάνοντας τμήματα τα οποία ανήκαν τόσο στην Δανία όσο και στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Διαδοχή

Ο κύριος κλάδος του βασιλικού Οίκου της Δανίας ξεκληρίστηκε με τον θάνατο του Χριστόφορου Γ΄ της Δανίας (1448). Ο Αδόλφος ήταν μακρινός απόγονος του Έρικ Ε΄ της Δανίας του οποίου η μητέρα Μάργκαρετ Σαμπίρια είχε απαιτήσει επικύρωση από τον πάπα να μπορούν οι γυναίκες να διεκδικήσουν την διαδοχή στον θρόνο της Δανίας, ο Αδόλφος ήταν απόγονος του Άβελ της Δανίας μέσω της κόρης του Σοφίας. Το στέμμα προσφέρθηκε στον Αδόλφο αλλά επειδή ο ίδιος ήταν ηλικιωμένος και άτεκνος το πρόσφερε στον ανιψιό του, τον κόμη του Όλντεμπουργκ ο οποίος έγινε νέος βασιλιάς ως Χριστιανός Α΄ της Δανίας.
Ο Αδόλφος παντρεύτηκε στις 5 Μαρτίου 1435 την Μαργαρίτα του Χόλλενστειν μια Γαλλία ευγενή από τον Οίκο του Χόνστειν απέκτησαν έναν μόνο γιο που πέθανε πρόωρα. Ο Αδόλφος πέθανε χωρίς απογόνους (1459), είχε δυο αδελφές η μεγαλύτερη Ίνγκεμποργκ του Χόλσταϊν έγινε μοναχή και η μικρότερη Χάιλβιχ του Χόλσταϊν παντρεύτηκε τον Θεόδωρο του Όλντενμπουργκ παιδί τους ήταν ο Χριστιανός Α΄. Ο αδελφός του Γεράρδος είχε κάνει δίδυμα τον Ερρίκο που πνίγηκε νέος και την Κατερίνα που έγινε μοναχή. 
Οι αντιπρόσωποι του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν επικύρωσαν την διαδοχή στις 5 Μαρτίου 1460 στο Ρίμπε στον Χριστιανό Α΄ της Δανίας.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2009

Χρονικό των αγώνων

Είχαν προηγηθεί σε ξεχωριστές ημερομηνίες τα πρωταθλήματα του δρόμου 10χλμ εντός σταδίου, των 20χλμ βάδην και του δεκάθλου. Φυσικά, τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην τελική βαθμολογία. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 8 Νοεμβρίου στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο. Η διοργάνωση προσέλκυσε μεγάλο πλήθος δρομέων και σημειώθηκε ρεκόρ συμμετοχών. Ξεκίνησαν 3.279 και τερμάτισαν 3.209Έλληνες και ξένοι δρομείς, που σημείωσαν πολύ καλούς χρόνους παρά τη σφοδρή καταιγίδα που ξέσπασε τα πρώτα 90 λεπτά του αγώνα. Ο πανελληνιονίκης Δημήτρης Θεοδωρακάκος ήταν δωδέκατος στη γενική κατάταξη και πρώτος Ευρωπαίος, αφού οι έντεκα πρώτοι ήταν οκτώ Κενυάτες, δύο Αιθίοπες και ένας Γιαπωνέζος.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με μεγάλη διαφορά βαθμών από τον δεύτερο Πανελλήνιο Γ.Σ.
Παύλος ο Σιλεντιάριος

Βιογραφία

Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τη ζωή του. Προερχόταν από οικογένεια ευγενών και ο πατέρας του ήταν ο ύπατος Κύρος. Από την έκταση και το περιεχόμενο του έργου του συμπεραίνουμε πως είχε λάβει φροντισμένη κλασική παιδεία.

Το επώνυμό του

Το επώνυμό του ‘’’Σιλεντιάριος’’’ υποδηλώνει το αξίωμα που κατείχε κατά τις τελευταίες δεκαετίες της αυτοκρατορίας του Ιουστινιανού: ήταν μέλος του ανώτατου αυτοκρατορικού Συμβουλίου, του Σιλεντίου ή Σιγής.

Συγγραφικό έργο

Μας σώζονται εβδομήντα τρία από τα επιγράμματα που συνέταξε, κυρίως ερωτικού περιεχομένου. Αν και επιδέξια συντεθειμένα ως προς τη μορφή, χαρακτηρίζονται από υπερβολική δόση ερωτισμού Επίσης είναι συντάκτης Εκφράσεων', δηλαδή έμμετρων περιγραφών αρχιτεκτονικών μνημείων της εποχής του: η πρώτη Ἔκφρασις ναοῦ Ἁγίας Σοφίας και η δεύτερη Έκφρασις εἰς τὸν ἄμβωνα του ναού της Αγίας Σοφίας. Η πρώτη Έκφρασις γράφτηκε κατ΄εντολή του Ιουστινιανού με αφορμή την ανοικοδόμηση της Αγίας Σοφίας μετά την κατάρρευση του τρούλου το 558. Αποτελούμενο από 1029 στίχους το κύριο μέρος αυτών είναι εξάμετροι ενώ οι αποστροφές προς τον αυτοκράτορα και τον πατριάρχη είναι στίχοι από 134 ιαμβικά τρίμετρα. Απαγγέλθηκε στη εορτή των Θεοφανείων το 563. Μεταξύ άλλων μνημονεύει τη λαμπρότητα των χρωματιστών μαρμάρων, τον τρόπο στήριξης του τρούλου, τα ψηφιδωτά των τόξων τα οποία παρομοιάζει με το ‘’πολύχρωμο τόξο της Ίριδος’’, το ασημένιο κιβώριο, και την ολόχρυση πλάκα της Αγίας Τράπεζας στηριγμένης σε χρυσούς κίονες, το μεταξωτό κάλυμμά της επενδυμένο από χρυσό και άργυρο.  Αργότερα γράφτηκε η έκφραση του μεγάλου άμβωνα της Αγίας Σοφίας σε 275 εξαμέτρους και εισαγωγή σε ιαμβικό μέτρο και αποτελείται από είκοσι εννέα ιάμβους.

Αποτίμηση του συγγραφικού έργου του

Η σημασία των δύο αυτών έργων είναι μεγάλη για την ιστορία της αρχιτεκτονικής και της τέχνης. Επίσης, τέτοια κείμενα όπως αυτά εξυπηρετούσαν την αυτοκρατορική προπαγάνδα του Ιουστινιανού τόσο για τον ίδιο όσο και για την αυτοκρατορία την ίδια.  Η ποιητική περιγραφή του Σιλεντιάριου μας επιτρέπει να υποθέσουμε πως ο βυζαντινός άνθρωπος μέσα σε μνημεία όπως η Αγία Σοφία «αντιδρούσε όχι μόνο ως πιστός, αλλά και ως θεατής έργων τέχνης εκφράζοντας το θαυμασμό του και εντυπωσιασμένος από τα σαφώς αισθητικά αποτελέσματα αυτού του αριστουργήματος…»
Πολύ μεγάλη σημασία έχουν επίσης τα επιγράμματα του Παύλου. Θαυμάσια κατά τον Σίμο Μενάρδο, πιστοποιούν την εκπληκτική άνθηση του είδους κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα και φανερώνουν την επιβίωση των κλασικών ελληνικών προτύπων, τόσο ως προς την γλώσσα όσο και ως προς το περιεχόμενο (κυρίως ερωτικό), μεταξύ των ανωτέρων στρωμάτων της -ιδεολογικά ρωμαιοχριστιανικής- Βυζαντινής κοινωνίας. Είναι άξιο προσοχής το ότι ο αυλικός ποιητής του Ιουστινιανού, που έγραψε τα ποιήματα για την Μεγάλη Εκκλησία προς δόξαν του Χριστιανισμού, έγραψε και τόσο τολμηρά ερωτικά επιγράμματα.
Φρειδερίκος Γ΄ της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Το 1525 απεβίωσε στο Λόχαου, κυνηγετικό κάστρο κοντά στο Άνναμπουρκ του Βίττενμπερκ. Τάφηκε στο ναό του ανακτόρου του Βίττενμπερκ και το επιτάφιο μνημείο έφτιαξε ο Πέτερ Βίσερ ο Νεότερος. Ο Φρειδερίκος Γ΄ ήταν 62 ετών και άγαμος· τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ιωάννης ο σταθερός.
Κρυονέρι Άρτας

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Το Κρυονέρι γειτνιάζει με το Κεντρικό, τον Ανδρέα, τον Βαθύκαμπο, τα Λαγκάδια, την Φτέρη, τον Κάρδαμο, τον Κάμπο και τη Ντάρα.

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νησίστας (παλαιά ονομασία του Κεντρικού). Το 1997 ο οικισμός εντάχθηκε στο δήμο Αθαμανίας και το 2010 στο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 39 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 64 κατοίκους. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 100 κατοίκους ήταν το 1928 και υπήρξε ο μέγιστος αριθμός κατοίκων. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού σημείωσε το χαμηλότερο ρεκόρ. Η μείωση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μετακίνηση πολλών κατοίκων στην πόλη της Άρτας και στη μετανάστευση.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Παραγωγή και Απασχόληση

Οι κάτοικοι έχουν ως κύρια ασχολία την κτηνοτροφία. Αξιόλογα προϊόντα της περιοχής είναι το το μέλι και τα αρωματικά φυτά όπως η ρίγανη, το χαμομήλι και το τσάι βουνού.
Στα Τζουμέρκα αλλά και στην περιοχή του κάμπου, ευδοκιμεί μια ποικιλία σταφυλιού με την ονομασία «ιζαμπέλα» ή ζαμπέλα. Η ζαμπέλα είναι ένα υβριδικό σταφύλι ιδιαίτερα ανθεκτικό και γευστικό και είναι ιδανικό για την παραγωγή τσίπουρου αλλά αντίθετα δεν ενδείκνυται για παραγωγή κρασιού.  Έχει χρώμα σκούρο κόκκινο ή μαύρο και θεωρείται αγριόκλημα. Δεν έχει τη δυνατότητα να καλλιεργηθεί σε αμπέλι.
Στρατηγίς Βελεχατίβης

Η Στρατηγίς Βελεχατίβης ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 12ο και αιώνα.
Βρισκόταν στην Θεσσαλία και αναφέρεται σαν «provintia» (επαρχία) στην Partitio Romaniae του 1204 και στο Περί Διανονής του 1198 και πιθανότατα ήταν μικρό θέμα, στρατηγίδα, δεδομένου ότι η διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ήταν τα θέματα. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για το Θέμα.
Θεόδωρος Γρίβας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα και καταγόταν από την σπουδαία οικογένεια Γρίβα της Ακαρνανίας από την Περατιά. Συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 με δικό του στρατιωτικό σώμα ενώ την περίοδο της ανεξαρτησίας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο. Το 1836 κατέστειλε την εξέγερση της Στερεάς Ελλάδας εναντίον του Όθωνα ενώ το 1847 οργάνωσε ο ίδιος επανάσταση με σκοπό να καταψηφιστεί η κυβέρνηση Μαυροκορδάτου. Το κάστρο του Τεκέ στην Αιτωλοακαρνανία, πρώην μοναστήρι, σύμφωνα με τις πηγές παραχωρήθηκε στο Γρίβα αφότου το κατέλαβε.
Με την έκρηξη του Κριμαϊκού πολέμου εισέβαλε στην Ήπειρο. Η σημαντικότερη στιγμή όμως της πορείας του ήταν τον Οκτώβριο του 1862 όταν και επαναστάτησε εναντίον του Όθωνα καταλαμβάνοντας την Βόνιτσα. Από εκεί σχημάτισε κυβέρνηση με αρχηγό τον ίδιο και προχώρησε στο Αγρίνιο. Εν τω μεταξύ πληροφορήθηκε ότι ο Όθων είχε κηρυχθεί έκπτωτος και ότι όλη η Ελλάδα είχε επαναστατήσει. Κατέλαβε το Μεσολόγγι του οποίου την φρουρά και διέλυσε. Φήμες που κυκλοφόρησαν τότε ανέφεραν πως βάδιζε εναντίον της Αθήνας επί κεφαλής στρατιωτικού σώματος, προκειμένου να καταλάβει την εξουσία. Ο Μπενιζέλος Ρούφος τότε έστειλε ως απεσταλμένο τον Αθανάσιο Κανακάρη Ρούφο, ο οποίος του πρόσφερε 40.000 δραχμές (κατά τον Παύλο Καρολίδη, ο οποίος αναφέρει επίσης ότι ο Γρίβας δέχθηκε τα χρήματα), αφού πρώτα ο Μπενιζέλος Ρούφος υποθήκευσε τα κτήματά του στην Ηλεία και του προσέφερε την προαγωγή στον βαθμό του στρατάρχη, με την σύμφωνη γνώμη του Δημητρίου Βούλγαρη. Τότε ο Γρίβας λέγεται πως του έδειξε το σπαθί του και του είπε: «Αυτό θα με κάνει στρατάρχη». Στην πραγματικότητα, ο Γρίβας ήταν ήδη ετοιμοθάνατος όταν τον συνάντησε η κυβερνητική αποστολή στις 23 Οκτωβρίου 1862. Μολαταύτα, του ανέγνωσε την απόφαση της προαγωγής του σε στρατάρχη, αποδίδοντάς του τον βαθμό. Ο Γρίβας απεβίωσε τελικά την επόμενη ημέρα. Υποστηρίχθηκε ότι δηλητηριάστηκε από Άγγλους πράκτορες, ενώ ο Γιάννης Κορδάτος αναφέρει την πληροφορία, μνημονεύοντας ως πηγή του χειρόγραφο που του έδωσε το 1933 ο στρατηγός Παπούλιας. Κατά τον Κορδάτο, ο Γρίβας επέσυρε την ανησυχία των Άγγλων, επειδή πληροφορήθηκαν πως θα κατέλυε τη μοναρχία και θα ανακηρυσσόταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Γιος του ήταν ο Δημήτριος Γρίβας.

Παράδοση

Η αντιπαράθεση κατά διαστήματα του Θεόδωρου Γρίβα με τον βασιλιά Όθωνα έχει αποτυπωθεί και σε δημοτικό τραγούδι (Τσάμικο):
Η αρχική  μορφή είχε ως εξής: 
Το συγκεκριμένο τραγούδι στη διάρκεια του χρόνου, έχει αλλάξει μορφή, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται ως τραγούδι κυρίως φιλοβασιλικών κύκλων του παρόντος με την εξής παραλλαγή στον στίχο:
Κουόπιον Παλοσέουρα

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1923. Έχει 59 συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, 2 κύπελλα και ένα Λιγκ Καπ. Επίσης, έχει τερματίσει στη δεύτερη θέση εννέα φορές.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο Γκετί αρ. 93.AE.55)

Περιγραφή

Η όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της προς τα δεξιά. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με ακάνθους. Στην κορυφή των κιόνων στέκουν δύο Νίκες στραμμένες προς την Αθηνά. Ο αμφορέας φέρει την επίσημη επιγραφή «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ» και την υπογραφή του κεραμέα, «ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΕΠΟΙΕΣΕΝ». Η οπίσθια πλευρά εικονίζει μια Νίκη που στεφανώνει έναν νικητή του αγώνα της πυγμαχίας.

Ιστορική τοποθέτηση / δημιουργοί

Κατά την αγγειογραφία την έμπροσθεν όψης το αγγείο χρονολογείται ακριβώς στο έτος 363-362 π.Χ. Οι μελετητές αποδίδουν την ζωγραφική του αμφορέα στον Ζωγράφο της γαμήλιας πομπής, ενώ ο κεραμέας που υπογράφει ήταν ο Νικόδημος.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1971-72

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1971-72 ήταν η έκτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Σε αυτήν, πρώτευσε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και αναδείχθηκε ως τροπαιούχος η ιταλική Σίμενταλ Μιλάνο (Simmenthal Milano), επικρατώντας στη Θεσσαλονίκη (καθώς η FIBA επανέφερε οριστικά τον απλό Τελικό, έπειτα από μια διετία διπλών αναμετρήσεων στα 1970 και 1971) του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου.

Διαδικασία διεξαγωγής

Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε δύο προκριματικούς γύρους (ο πρώτος με δέκα ζευγάρια σε διπλές αναμετρήσεις και ο δεύτερος με πέντε) και στη συνέχεια μια προημιτελική φάση δύο ομίλων (των τριών ομάδων έκαστος) στον οποίο συμμετείχε και η κάτοχος του τίτλου Σίμενταλ, ως 21η ομάδα. Από τη φάση των ομίλων (σε δυο αγωνιστικές-μονές συναντήσεις) περνούσαν οι δυο πρώτες κάθε γκρουπ και οδηγούνταν με το σύστημα "χιαστί", στην ημιτελική φάση (διπλών συναντήσεων). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

Α' γύρος

Από τη φάση αυτή προκρίθηκαν δέκα ομάδες: Η ισπανική "Σουέπς" Ζουβεντούτ σε βάρος της Παρτιζάνι Τιράνων (χωρίς αγώνες), η Σάτον Λονδίνου σε βάρος της  "Γκλάντσαξε" Κοπεγχάγη (με συνολικό σκορ 171-118), η τσέχικη Σπαρτάκ του Μπρνο επί της Λαφοσέτ Αράντια (από το Λουξεμβούργο) με 224-150, η "Παρτενοπέι" Νάπολη επί της USC Μάιντς (Γερμανίας) με 164-120, η αυστριακή Χάντελς επί των "Λύκων του Άμστερνταμ" χωρίς αγώνες, ο Ερυθρός Αστέρας επί της φινλανδικής "Κίσα-Τόβεριτ" Ελσίνκι (196-139), η Λέφσκι Σόφιας σε βάρος της συριακής (!) Γκούθα Δασμασκού (που δεν αγωνίσθηκε), η ΑΕΚ σε βάρος της τουρκικής Μπεσίκτας Ιστανμπούλ (139-111), η AS Ντενάν Βολτέρ Γαλλίας επί της ισραηλινής Μακάμπι Χάιφα με 200-158 και η βελγική Ρασίνγκ Μαλίν σε βάρος της Ακαντέμικα Κοίμπρα από την Πορτογαλία (190-144).
Ευρωμπάσκετ 1969

Το 16o τουρνουά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1969 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1969) διοργανώθηκε από τη FIBA Europe. Σ' αυτή τη διοργάνωση συμμετείχαν δώδεκα εθνικές ομάδες, καθώς οι αγώνες με 16 όμαδες ήταν πάρα πολλοί (72 σε σχέση με τους 42, όταν μειώθηκαν οι ομάδες). Το τουρνουά διοργάνωσε η Ιταλία και έλαβε χώρα στη Νάπολι και στην Καζέρτα, στο διάστημα 27 Σεπτεμβρίου ως 5 Οκτωβρίου.
Οι Γιουγκοσλάβοι, υπό την καθοδήγηση του Ράνκο Ζεράβιτσα, και έστω και χωρίς τον Ράντιβοϊ Κόρατς που χάθηκε άδοξα σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, πετυχαίνουν την πρώτη τους νίκη στην φάση των ομίλων επί της Σοβιετικής Ένωσης σε Ευρωμπάσκετ. Οι δε Σοβιετικοί υποχρεώνονται στην πρώτη τους ήττα μετά από 14 χρόνια. Η μάχη επαναλήφθηκε στον τελικό με τη Σοβιετική Ένωση αυτή την φορά να κερδίζει και να κατακτά το χρυσό μετάλλιο, σε ένα ματς όπου, υπό το ασφυκτικό μαρκάρισμα του Ζαρμουκαχμέντοφ, ο αείμνηστος θρύλος του Γιουγκοσλάβικου μπάσκετ, ο σέντερ ύψους 2.11μ, Κρέσιμιρ Τσόσιτς είχε μόλις 3/20 σουτ και 6 πόντους. Η Γιουγκοσλαβία πέρασε στον τελικό νικώντας την Πολωνία στον ημιτελικό, αφού γύρισε το παιχνίδι ενώ βρισκόταν για 30 λεπτά πίσω στο σκορ. Αυτό επιτεύχθη και με την αποβολή με ντισκαλιφιέ των Πολωνών Μπόγκνταν Λίκσο και Έντβαρντ Γιουρκιέβιτς.
Μεγάλη ομάδα κατέβασε και πάλι η Τσεχοσλοβακία κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο επικρατώντας της Πολωνίας στον μικρό τελικό. Εντυπωσιακή είναι η πρόοδος των Ισπανών, που αυτή τη φορά είχαν στο ρόστερ τους, εκτός από τον ξανά MVP Εμιλιάνο Ροδρίγκεθ, τους Φρανθίσκο Μπουσκατό, Ενρίκε Μαργάλ και τον Αμερικανοισπανό της Ρεάλ Μαδρίτης Λιουκ. Από αυτή τη διοργάνωση ξεκίνησαν και οι μεγάλες τους κόντρες με τους Ιταλούς, του νεαρού τότε Μενεγκίν.
Αποτέλεσμα που προκάλεσε εντύπωση ήταν η απίστευτη συντριβή με 72 πόντους διαφορά (115-43) της Σουηδίας από την Γιουγκοσλαβία επειδή τέτοιου είδους αποτελέσματα είχαν αρχίσει να σπανίζουν.
Η Ελληνική ομάδα συμμετείχε στην διοργάνωση όπου κατέκτησε τη 10η θέση, αλλά και μόνο η είσοδος της στους 12 του τουρνουά αποτέλεσε επιτυχία διότι το επίπεδο ήταν πολύ υψηλό. Παρόλ' αυτά, διαθέτει στην σύνθεσή της και πάλι τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης, τον Κολοκυθά (με 22,7 πόντους μ.ο.) αλλά και τους Χριστοφόρου (13,9 πόντοι μ.ο.), για τον οποίο ειπώθηκε ότι ήταν Αμερικάνος, τον Τρόντζο (10,1 πόντοι μ.ο.) και τον Γκούμα (9,1 πόντοι μ.ο.).
Πασχαλίτσα

Περιγραφή

Το ζώο έχει μικρό κεφάλι, που κρύβεται κάτω από τον προθώρακα και κεραίες που έχουν την ικανότητα να συστέλλονται. Τα φτερά του καλύπτονται από έλυτρα, τα οποία έχουν χρώμα κόκκινο. Επάνω τους υπάρχουν επτά μαύρα στίγματα (βούλες). Στο γεγονός οφείλεται και η επιστημονική ονομασία του εντόμου.

Αναπαραγωγή

Η πασχαλίτσα γεννά πολλά αυγά. Όταν βγαίνουν από αυτά οι προνύμφες είναι μεγάλες σε μήκος και έχουν έξι πόδια. Οι προνύμφες, όπως και τα τέλεια έντομα, μπορούν να τραφούν με αφίδες και επίσης με άλλα έντομα,  που είναι επιζήμια για τη γεωργία.
Θωμάς Φλαγγίνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήρθε στην Βενετία με υποτροφία κάποιου μοναχού από την Πάδοβα. Καταγράφηκε μεταξύ των μαθητών του Πανεπιστημίου της πόλης και διακρίθηκε για την λιτότητα του βίου του, την ταπεινότητα του ήθους του, και την δίψα του για μάθηση. Αναδείχτηκε ένας από τους πιο καλούς μαθητές. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Κανονικού και του Αστικού δικαίου. Επέστρεψε στην Βενετία, και μετά τον θάνατο του προστάτη του επιδόθηκε στην άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος. Διέπρεψε ως ρήτορας, πλούτισε, και κληροδότησε την περιουσία του προς ίδρυση του Ελληνομουσείου Φλαγγίνη που ονομάστηκε έτσι προς τιμή του. Είχε μια θυγατέρα, την οποία πάντρεψε με τον Βενέδικτο Σουπεράντιο, και η οποία απέθανε άτεκνη. Χάρισε όλη του την περιουσία σε κοινωφελείς και φιλανθρωπικούς σκοπούς, για το ελληνικό νοσοκομείο του Αγίου Γεωργίου, προίκισε και νύμφεψε φτωχές Ελληνίδες και εξαγόρασε από την τουρκική δουλεία πολλούς χριστιανούς. Παρά την ορθόδοξη πίστη του, έγινε δομινικανός μοναχός πριν πεθάνει. Μετά θάνατο πρόσφερε 171.715 δουκάτα για την ίδρυση του Ελληνικού Φροντιστηρίου στην Βενετία, για να εκπαιδεύονται άπορα παιδιά των Ελλήνων ορθόδοξων χριστιανών, και προπαντός από την Κέρκυρα και από την Κύπρο.

Συγγράμματα

Είναι άγνωστο αν άφησε συγγράμματα, ή αν εκδόθηκαν έργα του.
Θεόδωρος Μαριόλης

Βιογραφία

Από το 1954 ως το 1959 ήταν Νομάρχης Δράμας. Στη συνέχεια έγινε Νομάρχης Κεφαλληνίας τον Ιούλιο του 1959   και Νομάρχης Ροδόπης.
Απεβίωσε την 1η Ιουλίου 1965 και κηδεύτηκε στις 2 Ιουλίου.
Στη Σκιά των Κατασκόπων

Πλοκή

Δύο χρόνια πριν, ο Τζέισον Μπορν νόμιζε ότι είχε αφήσει πίσω του το παρελθόν του ως εκπαιδευμένος δολοφόνος. Τώρα για μία ακόμη φορά η CIA απειλεί να καταστρέψει την καινούρια ζωή που ξεκίνησε μαζί με την αγαπημένη του Μαρί σε μια μικρή πόλη της Ινδίας. Οι εφιάλτες όμως του Μπορν από το στοιχειωμένο παρελθόν του, τους αναγκάζει να μετακινούνται από πόλη σε πόλη διατηρώντας πάντα την ανωνυμία τους. Αφού ανακαλύπτει ότι κάποιος προσπαθεί να τον ενοχοποιήσει, ο Μπορν αναγκάζεται να εμφανιστεί και να ξεκαθαρίσει τα πράγματα.

Παραγωγή

Αρχικά δεν υπήρχαν σχέδια για μια συνέχεια της ταινίας Χωρίς Ταυτότητα (The Bourne Identity). Ο Ματ Ντέιμον σχολίασε "Υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να κάνουμε μια δεύτερη ταινία, επειδή κανένας από την ομάδα που έκανε την πρώτη, δεν θέλει να κάνει άλλη αν δεν είναι όσο καλή ή καλύτερη από την πρώτη". Σύμφωνα με τον παραγωγό Φρανκ Μάρσαλ, η πλοκή της απαγωγής της Μαρί που ανάγκασε τον Μπορν να μπει στην περσόνα του δολοφόνου στη νουβέλα "The Bourne Supremacy" και η απειλή του Μπορν να κυνηγήσει τη CIA αν τον ξαναενοχλούσαν στην προηγούμενη ταινία, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για το σενάριο. Ο παραγωγός Πολ Λ. Σάντμπεργκ πίστευε ότι η εκδοχή του Γκίλροϊ που ξέφευγε από το βιβλίο ήταν απαραίτητη. Οι παραγωγοί αντικατέστησαν το σκηνοθέτη Νταγκ Λάιμαν. Αυτό έγινε περισσότερο εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετώπισε το στούντιο με τον Λάιμαν στην πρώτη ταινία και δεν ήθελαν να ξανασυνεργαστούν. Ο Βρετανός σκηνοθέτης Πολ Γκρίνγκρας επιλέχθηκε να αναλάβει τη σκηνοθεσία αφού οι παραγωγοί παρακολούθησαν τη δουλειά του στην ταινία Ματωμένη Κυριακή (Bloody Sunday, 2002).

Box office

Με προϋπολογισμό 75.000.000 δολάρια, η ταινία Στη Σκιά των Κατασκόπων έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 52,5 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 176,2 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 112,2 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 288,5 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 8η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2004 και η 14η παγκοσμίως. Ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς καταλαμβάνει τη 2η θέση.
Γιώργος Βέης

Βιογραφικό

Ο Γιώργος Βέης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου το 1955. Μαθήτευσε στην Ιωνίδειο Σχολή Πειραιώς και κατόπιν φοίτησε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης και ακολούθησε την διπλωματική σταδιοδρομία, υπηρετώντας στον Διπλωματικό Κλάδο του Υπουργείου Εξωτερικών. Το πρώτο του βιβλίο "Φόρμες και άλλα ποιήματα" εκδόθηκε το 1974.
Έχει γράψει πεζογραφία, ποίηση και έχει κάνει μεταφράσεις. Από το 1976 ασχολείται με την κριτική της λογοτεχνίας.
Το 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας για το βιβλίο του "Ασία, Ασία", και το 2010 απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας για το βιβλίο "Από το Τόκιο στο Χαρτούμ". Το 2007 η ποιητική του συλλογή "Λεπτομέρειες κόσμων" απέσπασε το Βραβείο Λάμπρος Πορφύρας της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2014 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του.
Έδωσε σειρά διαλέξεων για τα ελληνικά γράμματα στη Βιβλιοθήκη του αμερικανικού Κογκρέσου, σε ιδρύματα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και σε πανεπιστήμια της Μελβούρνης. Το 1989 τιμήθηκε με το βραβείο «Ανδρέας Κάλβος» του Queens College του Πανεπιστημίου της Πόλης της Νέας Υόρκης για τη στήριξη που παρείχε εκεί, ως πρόξενος, στον τομέα των βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε επτά ευρωπαϊκές γλώσσες και στα κινεζικά. Τον Απρίλιο του 2017 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης Σάμου. 
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Είναι Διπλωματικός υπάλληλος από το 1980. Διετέλεσε Πρόξενος στο Γενικό Προξενείο της Νέας Υόρκης (1983-1989), Γενικός Πρόξενος στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας (1989-1991), Σύμβουλος στην Πρεσβεία του Πεκίνου και στη Σεούλ, (1991-1994)  και Γενικός Πρόξενος στη Μελβούρνη της Αυστραλίας από το 1994. Επίσης διετέλεσε επιτετραμμένος στο Καμερούν, στο Τσαντ, στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, στην Γκαμπόν, στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και στην Ισημερινή Γουινέα καθώς και Πρέσβης στο Σουδάν με παράλληλη διαπίστευση στην Σομαλία. Το 2010 τοποθετήθηκε ως πρέσβης στην Ινδονησία με παράλληλη διαπίστευση στην Μαλαισία, στο Σουλτανάτο του Μπρουνέι και στο Ανατολικό Τιμόρ. Το 2012 του απονεμήθηκε ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Φοίνικος για τις υπηρεσίες του στον διπλωματικό κλάδο. Τον Ιούλιο του  2015 προήχθη κατ' απόλυτη εκλογή από τον βαθμό του Πληρεξούσιου Υπουργού Α' στον βαθμό του Πρέσβεως και τοποθετήθηκε Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO.