google/wiki40b huggingface dataset:
Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής)

Βιογραφία

Ο Γιώργος Χουλιάρας γεννήθηκε στα Καστέλια της Παρνασσίδος το 1914. Σε νεαρή ηλικία μπήκε στο κομμουνιστικό κίνημα, στην ΟΚΝΕ, και εργάστηκε στην Ηλεκτρική Εταιρεία της Λαμίας. Στα μέσα Μαΐου 1941, μόλις δύο βδομάδες μετά την έναρξη της Κατοχής, μαζί με άλλους κομμουνιστές στην πόλη του αναλαμβάνει πρωτοβουλία για την συγκρότηση των κομματικών οργανώσεων του ΚΚΕ στην Φθιώτιδα και συμμετέχει στην πατριωτική οργάνωση "Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας".

Στον ΕΛΑΣ

Η αντάρτικη ομάδα του στη περιοχή του Παρνασσού συγχωνεύτηκε με αυτή του Βελουχιώτη. Πήρε μέρος στη Μάχη του Γοργοποτάμου. Έγινε καπετάνιος του 42ού συντάγματος του ΕΛΑΣ.

Προσπάθεια για ανατροπή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

Μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, στάλθηκε σε στρατόπεδο στο Τέτοβο, όπου ήταν πολέμιος της συμφωνίας, και προσπάθησε το διάστημα του Μάη του 1945 μαζί με άλλα στελέχη του ΕΛΑΣ να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να πετύχουν τις πολιτικές/πολεμικές τους επιδιώξεις. Συνελήφθη και επέστρεψε στο Μπούλκες κατηγορούμενος ως αντικομματικό στοιχείο και φυλακίστηκε για 3 μήνες. Ο Αλέκος Κουτσούκαλης αναφέρει ότι η τιμωρία του Χουλιάρα ήταν δυσανάλογη για τη πράξη του, και ότι απλώς διαγράφηκε από το ΚΚΕ που τον έστειλε στο μεταφραστικό του τμήμα για εργασία. Κατηγορήθηκε επανειλημμένως για αντικομματικό, φραξιονιστικό στοιχείο, ότι έλεγε την συμφωνία της Βάρκιζας προδοσία και ότι υποστήριζε τη μεταβαρκιζιανή πολιτική του Βελουχιώτη.

Στον εμφύλιο

Μαζί με άλλους 26 ρουμελιώτες, στα τέλη του 1946 στελέχωσε τον ΔΣΕ αρχικά ως συναρχηγός του Αρχηγείου Οθρύος, μετέπειτα υπαρχηγός του Αρχηγείου Δυτικής Ελλάδας και μετά τη μετατροπή του ΔΣΕ σε τακτικό στρατό έγινε διοικητής τάγματος της 144ης ταξιαρχίας.  Στις 2 Απριλίου 1947 σκοτώθηκε σε ένοπλη σύγκρουση στο Λιδωρίκι από τμήμα του Περικλή ο Θύμιος Δεδούσης. Στα μέσα του Απρίλη του 1949 τμήμα υπό τον Περικλή συνέλαβε τον ταξίαρχο Δημήτριο Μαρκόπουλο.  Ο Περικλής αναφέρει ότι το Πάσχα του 1949 ζήτησε από τον υποστράτηγο του ΔΣΕ Διαμαντή να μεταβεί στο Καρπενήσι ώστε να συγκροτήσει ομάδες από υπολείμματα ασύνδετων μαχητών του ΔΣΕ ενάντια στις εντολές του στρατηγείου του ΔΣΕ ώστε να παραμείνουν στη θέση τους. Ο Διαμαντής του έδωσε την άδεια, και ο Περικλής πήγε μαζί με τη γυναίκα του και με έναν ακόμη μαχητή του ΔΣΕ. Τον Δεκέμβρη του 1949 πέρασε στην Αλβανία.

Απέναντι στον Γούσια

Ο Περικλής είχε άσχημες σχέσεις με τον αντιστράτηγο του ΔΣΕ Γιώργο Βοντίτσιο Γούσια. Ο Γούσιας είχε κατηγορήσει τον Περικλή για φραξιονιστικές εκδηλώσεις εντός του ΔΣΕ, ενώ ο Περικλής στο βιβλίο του, αναφέρεται σε γεγονότα όπου ο Γούσιας έκανε ανήθικες προτάσεις στη μέλλουσα γυναίκα του.

Πολωνία

Μετά την ήττα του ΔΣΕ εγκαταστάθηκε στην Πολωνία. Το 1952 διαγράφηκε από μέλος του ΚΚΕ ενώ αποκαταστάθηκε το 1956. Διετέλεσε ως το 1968 πρόεδρος της Ένωσης των Ελλήνων Πολιτικών Προσφύγων στην Πολωνία.

Επιστροφή στην Ελλάδα

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1977 και από το 1979 ζούσε στην πόλη του στην Λαμία μέχρι το θάνατό του το 2001, σε ηλικία 87 ετών. Υποστήριζε το ΚΚΕ εσωτερικού.
Πέτρος Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος

Βιογραφία

Ήταν ο πιο λαοφιλής πνευματικός και στρατιωτικός ηγέτης του Οίκου του. Διαδέχθηκε τον εξάδελφο του πατέρα του Μάρκο, τον Αρσένιο Πλάμενατς. Κατά τη μακρά του διακυβέρνηση ενδυνάμωσε τη χώρα με τη συμφιλίωση των διαπληκτιζόμενων φυλών και παγίωσε την εξουσία του στα εδάφη του Μαυροβουνίου. Εισήγαγε τον πρώτο Κώδικα νόμων (Ζakonik Petra I) και ένα πρόγραμμα ελευθέρωσης και ενοποίησης των Σέρβων. Η διοίκησή του προετοίμασε το Μαυροβούνιο για την μετέπειτα εισαγωγή σύγχρονων θεσμών του κράτους: φορολόγησης, σχολείων και μεγάλων επιχειρήσεων. Αγιοποιήθηκε από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ως άγιος Πέτρος του Τσέτινγιε. 
Περιγράφεται ως "μεγάλου αναστήματος, ωραίων χαρακτηριστικών, αξιωσημείωτων δεξιοτήτων και πολύ αξιοσέβαστου χαρακτήρα" από τη συγγραφέα Τερέζα-Αλμπερτίνα-Λουίζα Ρόμπινσον. Τον διαδέχθηκε ο γιος του αδελφού του Θωμά, ο Πέτρος Β΄ ως μητροπολίτης του Τσέτινγιε.
Πλωτάρχης

Υπηρεσίες στο Πολεμικό Ναυτικό

Οι Πλωτάρχες του Π.Ν. υπηρετούν συνήθως σε μικρά πολεμικά πλοία όπως μικρά αντιτορπιλικά, υποβρύχια, κανονιοφόρους, τορπιλακάτους, πυραυλακάτους κ.λπ., καθώς και ως διευθυντές αξιωματικοί πυροβολικού, ναυτιλίας - κατεύθυνσης και συνεννόησης σε επιτελέια ναυτικών δυνάμεων, επιχειρήσεων κ.λπ και σε ανάλογες θέσεις στη ξηρά.

Υπηρεσίες στο Λιμενικό Σώμα

Αντίστοιχα, οι Πλωτάρχες του Λ.Σ. υπηρετούν ως υπολιμενάρχες, λιμενάρχες, και επιτελικοί αξιωματικοί, τμηματάρχες στις διάφορες διευθύνσεις του ΥΕΝ.

Άλλες χώρες

Ο βαθμός αυτός υφίσταται στις ναυτικές δυνάμεις όλων των Χωρών. Στη Λιβύη ο Πλωτάρχης είναι ο ανώτατος βαθμός του πολεμικού ναυτικού, ομοίως απαντάται και σε Χώρες της Αφρικής (με λίμνες) και της Ασίας που διατηρούν μικρούς στόλους.
Βίτο Τζενοβέζε

βιογραφία

Γεννήμενος σε ένα χωριό κοντά στην Νάπολι της Ιταλίας το 1897 ο Τζενοβέζε μετανάστευσε στις Ήνωμενες Πολιτείες το 1913 με την οικογένεια του, όπως πολλές οικογένειες της Νάπολης, ελπιζόντας για μια καλύτερη ζωή.
Η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Μικρή Ιταλία του Μανχάτταν  και γρηγόρα  ο Τζενοβέζε εντάχθηκε σε μικρές συμμορίες της περιοχής. Η ένταξη του στους κόλπους της ιταλικής μαφίας θα γίνει στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης, δουλευόντας για τον Τζο Μασερία μαζί με τον Λάκι Λουτσιάνο, που τον είχε γνωρίσει αρκετά χρόνια νωρίτερα.
Το 1931 όταν ξεκινήσε ο πόλεμος του Καστελαμαρέζε ανάμεσα στον Μασερία και τον  Μαραντζάνο, ο Τζενοβέζε μαζί με τον Λουτσιάνο συνωμότησαν μυστικά με τον Μαραντζάνο για την δολοφονία του Μασερία, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 31 Απριλίου 1931.
Μετά την δολοφονία του Μασερία ο Μαραντζάνο αναδιοργάνωσε όλες τις συμμορίες στις διαβόητες πέντε οικογένειες της Νέας Υόρκης. Ο Λουτσιάνο ανέλαβε την συμμορία του Μασερία και η οποία θα ονομαστεί Οικογένεια Λουτσιάνο με τον Βίτο Τζενοβέζε ως υπαρχηγό.
Εξι μήνες αργοτερα ο Λουτσιάνο, ο Τζενοβέζε και ο Κοστέλο θα δολοφονήσουν τον Μαραντζάνο, επειδή δεν ηθέλαν τον ρόλο του ως Αφεντικό όλων των Αφεντικών (Capo di tutti Capi) και θα δημιουργήσουν την περιφήμη Επιτροπή.
Το 1936 μετά την καταδικη του Λάκι Λουτσιάνο σε 50 χρόνια καθειρξη και την φυλάκιση του, ο Βίτο Τζενοβέζε θα γίνει αρχηγός της οικογένειας, η οποία θα γίνει γνωστή μετά ως Οικογένεια Τζενοβέζε.
Το 1934 διέταξε την δολοφονία κάποιου Φερνινάντ Μποκία. Μετά την απαγγελία κατηγορίας περί ηθικής αυτουργίας και την καταβολή εγγύησης ο Τζενοβέζε θα γυρίσει στην Ιταλία, όπου θα αναπτύξει ισχυρή φιλία με τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι και το φασιστικό κόμμα.
Όταν τελειώσε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Τζενοβέζε θα επιστρέψει στην Νέα Υόρκη.
Θα δραστηριοποιηθει κυρίως στο εμπόριο ναρκωτικών, κάτι που θα τον οδηγήσει και στη φυλάκιση του το 1958 σε 15 χρόνια κάθειρξη.
Ο Βίτο Τζενοβέζε θα πέθανει απο καρδιακή προσβολή στις φυλακές του Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι.
Σεφταλιά

Η σεφταλιά είναι ένα δημοφιλές παραδοσιακό κυπριακό φαγητό. Αν και έχουν πολλές ομοιότητες με τα γαλλικά crépinette (η χρονική περίοδος της ονομασία τους τοποθετείται γύρω στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα), ωστόσο, δεν υπάρχουν καθόλου ιστορικές πηγές ή  αναφορές, εάν οι σιεφταλιές εισήχθηκαν στην Κύπρο από τους Φράγκους (13ος - 15ος αιώνα). 
Αποτελείται από μείγμα χοιρινού κεϊμά, ψιλοκομμένου κρεμμυδιού, μαϊντανού, κανέλας, άλας, κίμυνου (στην κυπριακή διάλεκτο αρτυσιάς) και μαύρο πιπέρι. Κάποιες παραλλαγές θέλουν να προσθέτουν και άλλα καρυκεύματα, όπως δυόσμο ή ακόμη ψίχα από βρεγμένο ψωμί και λίγο ελαιόλαδο.  Ένα γεμάτο κουτάλι της σούπας από το μείγμα τυλίγεται σε αρνίσια μπόλια (σκέπη) (στην κυπριακή διάλεκτο πάννα), περνιέται έπειτα σε σιδερένια μακριά καλαμάκια (στην κυπριακή διάλεκτο σμίλες) και ψήνεται στα κάρβουνα. Τυγχάνει της ίδιας μεταχείρισης με τα σουβλάκια, αφού όταν ψηθούν, τότε μπαίνουν σε ζεστή κυπριακή πίτα μαζί με κομμένη ντομάτα, αγγουράκι, κρεμμύδι, λεπτοκομμένο λάχανο (γραμπί)  και μαϊντανό. Απαραίτητα στην πίτα τοποθετείται και μισό λεμόνι. Είναι πάρα πολύ διαδεδομένο να σερβίρονται μαζί με τα σουβλάκια, οπότε η παραγγελία σε αυτή την περίπτωση παίρνει το όνομα "μιξ" (ανάμεικτα).
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92

Ομάδες

Η Λιντς Γιουνάιτεντ κέρδισε το τελευταίο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ πριν η Πρέμιερ Λίγκ γεννηθεί χάρη στις προσπάθειες των παικτών, όπως ο Γκόρντον Στραχάν, ο Λι Τσάπμαν, ο Ντέιβιντ Μπάτυ και ο Γκάρι ΜακΆλιστερ. Στις 26 Απριλίου 1992, η Λιντς έχασε από την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ 3-2 στο Μπράμαλ Λέιν μαζί με την είδηση ​​ότι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχασε 2-0 από την Λίβερπουλ στο Άνφιλντ.
Η πρόσφατη προωθημένη Σέφιλντ Γουένσντεϊ, που γρήγορα αναδύθηκε ως μία από τις πιο φοβισμένες πλευρές στην Αγγλία, τελείωσε στην τρίτη θέση και εξασφάλισε το κύπελλο UEFA.
Οι προπονητές της Άρσεναλ της προηγούμενης χρονιάς, έπεσαν στην 4η θέση και ποτέ δεν έκαναν σοβαρή απειλή για να διατηρήσουν τον τίτλο τους. Οι επιλαχόντες της Λίβερπουλ της προηγούμενης σεζόν έπεσαν στην 6η θέση στην πρώτη τους πλήρη περίοδο υπό τη διαχείριση του Γκρέιαμ Σούνες.
Η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ υποβιβάστηκε τελευταία. Στις 25 Απριλίου 1992, ο υποβιβασμός της Γουέστ Χαμ επιβεβαιώθηκε όταν έχασε 1-0 από την Κόβεντρι Σίτι. Αυτή η νίκη για την Κόβεντρι υποβίβασε επίσης και την Νοτς Κάουντι που και αυτή ηττήθηκε με 2-0 από την Μάντσεστερ Σίτι στην ίδια μέρα με την ακαδημαϊκή. Στην τελευταία ημέρα της σεζόν, η Λούτον Τάουν είχε χάσει την κατάσταση ποιότητας της  μετά από δέκα χρόνια. Χρειάστηκαν να κερδίσουν την Νοτς Κάουντι και την Κόβεντρι και να χάσουν από την Άστον Βίλα. Η Κόβεντρι έχασε με 2-0 στο Βίλα Παρκ αλλά δυστυχώς για την Λούτον, έχασε με 2-1 που προσπάθησε να κράτησει το αποτέλεσμα από την Κόβεντρι αλλά έστειλε την Λούτον στον υποβιβασμό. Δεκαέξι χρόνια αργότερα θα έπεφταν στη κατηγορία (στην 5ο κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαιρικού συστήματος).
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2004-2005

Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2004–05 ήταν το 8ο στην ιστορία του θεσμού και το πέμπτο που διεξήχθη ως ενιαία Α' Εθνική. Έγινε με τη συμμετοχή δέκα ομάδων. Ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ, τα οποία όμως ματαιώθηκαν κι έτσι δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής. Στη Β' Εθνική υποβιβάστηκαν Αίας Παλλήνης και Γέρακας.

Play off

Στα play off προκρίθηκαν οι τέσσερεις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικοί αλλά και ο τελικός θα κρίνονταν σε μονούς αγώνες. Τελικά τα πλέι οφ ματαιώθηκαν και δεν αναδείχθηκε πρωταθλητής για την περίοδο 2004-05.
Εθνική Νεπάλ (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Μέχρι σήμερα το Νεπάλ δεν έχει συμμετάσχει σε καμία μεγάλη διεθνή διοργάνωση, ενώ η ομοσπονδία της χώρας προσχώρησε σχετικά πρόσφατα στη FIBA. 
Θεωρητικά διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και στις διοργανώσεις της SABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Νότιας Ασίας. 
Επίσης, το Νεπάλ διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Η ομάδα μετρά μόλις μία συμμετοχή στους Ασιατικούς Αγώνες, και συγκεριμένα στη διοργάνωση του 2014.
Κάσια Μος

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Η Κάσια είναι κόρη του Μάρεκ Μος, μέρος της μουσικής ομάδας Άουκσο. Είναι απόφοιτη της Μουσικής Σχολής Φρεντερίκ Σοπέν στο Μπίτομ, όπου σπούδασε τσέλο και πιάνο. Έχει πτυχίο στη τζαζ και τη σύγχρονη μουσική, αποφοιτώντας από τη Φωνητική Ακαδημία Μουσικής Κάρλο Σιμάνοφσκι του Κατοβίτσε. Στην ηλικία των 15 ετών, η Μος ξεκίνησε μαθήματα φωνητικής με την Ελζμπιέτα Χλέμπεκ, και ήταν στα πρώτα βήματά της για μια επαγγελματική καριέρα στο τραγούδι.
Πληκτροφόρο

Πληκτροφόρο θεωρείται κάθε μουσικό όργανο που χρησιμοποιεί μουσικό πληκτρολόγιο, με το πιάνο να είναι το πιο γνωστό. Άλλα πληκτροφόρα περιλαμβάνουν διάφορους τύπους οργάνων, καθώς επίσης διάφορα μηχανικά, ηλεκτρομηχανικά και ηλεκτρονικά μουσικά όργανα.

Ιστορικά στοιχεία

Η παλαιότερη μορφή πληκτροφόρου θεωρείται η ύδραυλις, μια προγενέστερη μορφή του οργάνου, που επινοήθηκε περί τον 3ο π.Χ. αιώνα από τον Κτησίβιο τον Αλεξανδρινό. Από τεχνικής άποψης η ύδραυλις δεν διέθετε πληκτρολόγιο, αλλά ένα σύστημα με μοχλούς, οι οποίοι αργότερα αντικαταστάθηκαν από κουμπιά. Τον 14ο αιώνα μ.Χ. πήρε την μορφή του οργάνου, διαθέτοντας ένα ή και περισσότερα πληκτρολόγια. Το πληκτρολόγιο του οργάνου μέχρι τον 15ο αιώνα διέθετε μόνο τις φυσικές νότες σε κάθε οκτάβα, ενώ στη συνέχεια προστέθηκε το σι ύφεση καθώς και οι υπόλοιπες αλλοιώσεις. Μέχρι τον 15ο αιώνα το όργανο υπήρξε το μόνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, δανείζοντας στη συνέχεια αυτό το χαρακτηριστικό σε πλήθος άλλων μουσικών οργάνων.
Μια ιδιαίτερη περίπτωση υπήρξε το Αρχιτσέμπαλο, εφεύρεση του Νίκολα Βιτσεντίνο, το 1555. Το όργανο αυτό είναι ουσιαστικά ένα τσέμπαλο, με την ιδιαιτερότητα ότι τα πλήκτρα για τις αλλοιωμένες νότες είναι χωρισμένα στα δύο. Αυτό επέτρεπε πειραματισμούς στο χόρδισμα και στη μικροτονική, αλλά καθιστούσε το όργανο εξαιρετικά δύσχρηστο, κάτι που οδήγησε στην εγκατάλειψή του. 
Μια άλλη ιδιαίτερη περίπτωση είναι το αυστριακής κατασκευής πιάνο Bösendorfer (μοντέλο Imperial). Πρόκειται για το μοναδικό πιάνο με ουρά που διαθέτει εκτεταμένο πληκτρολόγιο 97 πλήκτρων (μια έκτη χαμηλότερα από το πρώτο Λα του κανονικού πιάνου, το οποίο διαθέτει κανονικά 88 πλήκτρα). Πρωτοκατασκευάστηκε το 1900 κατά σύσταση του Φερρούτσιο Μπουζόνι, ο οποίος επιζητούσε ένα πιάνο με μεγαλύτερη έκταση, για την εκτέλεση των μεταγραφών του από έργα του Μπαχ.

Τεχνικά στοιχεία

Τα πλήκτρα συνήθως ήταν κατασκευασμένα από φυσικά υλικά, όπως κόκκαλο και ξύλο. Σε ιδιαίτερη προτίμηση ήταν ο έβενος, λόγω της ανθεκτικότητάς του στην υγρασία, αν και σώζονται κάποια πληκτρολόγια από όστρακο και ελεφαντόδοντο. Μέχρι το 1800 περίπου, τα περισσότερα πληκτρολόγια είχαν μαύρο χρώμα για τις φυσικές νότες και λευκό για τις αλλοιώσεις, μια παράδοση που διατηρούν ακόμη και σήμερα κάποιοι κατασκευαστές αντιγράφων μουσικών οργάνων. Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιούνται πιο φθηνά αλλά εξίσου ανθεκτικά υλικά, όπως διάφορες ποιότητες πλαστικού και πιο σπάνια οξιά, καρυδιά και άλλα μαλακά ξύλα.

Κατάλογος πληκτροφόρων μουσικών οργάνων

Τα πληκτροφόρα μουσικά όργανα χωρίζονται στις εξής κατηγορίες που ακολουθούν:
Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας

Συμβασιλεία με τα ανήλικα αδέλφια του υπο την προστασία των κηδεμόνων τους

Ο πατέρας του σκοτώθηκε από έναν άλλο νεοεμφανιζόμενο διεκδικητή του θρόνου τον Σίγκουρντ Σλέμπ (1136), στην συνέχεια έγιναν τα ανήλικα παιδιά του συμβασιλείς υπό την προστασία των κηδεμόνων τους οι οποίοι πολέμησαν τον δολοφόνο του πατέρα τους Σίγκουρντ Σλέμπ και τον σύμμαχο του πρώην βασιλιά Μάγκνους τον τυφλό. Οι κηδεμόνες τους κατόρθωσαν τελικά με τον στρατό τους να νικήσουν και να σκοτώσουν τους εχθρούς τους στην μάχη του Ομένγκρα (1139). Την επόμενη περίοδο η Νορβηγία βρέθηκε σε περίοδο ειρήνης, η αριστοκρατία του βασιλείου στάθηκε στο πλευρό των ανήλικων παιδιών, ο ένας αδελφός ο Μάγκνους πέθανε πολύ πρόωρα γύρω στο 1140. Στην συνέχεια ήρθε άλλος ένας αδελφός από την Ιρλανδία (1142) ο Έιστεν ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είναι νόθος γιος του Χάραμλντ Γκίλλε, οι κηδεμόνες τον δέχτηκαν αμέσως επειδή είχαν ακούσει για ταξίδια του πατέρα τους στην Ιρλανδία χάρη μιας ερωμένης και για κάποιο παιδί που απέκτησε μαζί της. Το 1152 επισκέφτηκε την Νορβηγία ο παπικός απεσταλμένος Νίκολας Μπρίσπιρ προκειμένου να διευθετήσει την δημιουργία της αρχιεπισκοπής της Νορβηγίας με έδρα το Νιδάρος.

Εμφύλιος με τα αδέλφια του

Μετά τον θάνατο των κηδεμόνων τους και την ενηλικίωση των αδελφών ξέσπασε εμφύλια σύγκρουση μεταξύ τους, συναντήθηκαν (1155) στο Μπέργκεν προκειμένου να κάνουν μια τελευταία προσπάθεια για να κλείσουν ειρήνη. Ο Ίνγκε ο οποίος ήταν ο μοναδικός νόμιμος γιος του πατέρα τους κατηγόρησε τον Σίγκουρντ και τον Έιστεν ότι συνωμότησαν να τον ανατρέψουν και να μοιράσουν μεταξύ τους το βασίλειο, σε λίγες μέρες ένας φρουρός του Ίνγκε σκοτώθηκε από έναν φρουρό του Σίγκουρντ. Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν το περιστατικό της συνωμοσίας ως ψευδές, εφευρέθηκε για να δικαιολογήσουν την μεγάλη επιθετικότητα του Ίνγκε. Η Ίνγκε ύστερα από συμβουλή της μητέρα του επιτέθηκε στο κάστρο που έμεινε ο Σίνγκουρντ το οποίο είχε ελλειπή φύλαξη, δεν έδειξε κανένα έλεος και ο Σίγκουρντ δολοφονήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1155. Τάφηκε στον παλιό Καθεδρικό ναό του Μπέργκεν ο οποίος αργότερα κατεδαφίστηκε για να αντικατασταθεί με τον σύγχρονο καθεδρικό ναό.
Γιώργος Ηλιακόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Αττικής το 1938 και από πολύ νέος ασχολήθηκε με τα κοινά. Σε ηλικία 23 ετών εντάχθηκε στους κόλπους της Ένωσης Κέντρου.
Στη συνέχεια εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου Εμποροϋπολλήλων Αθήνας, ενώ στις 10 Ιουνίου 1967 συνελήφθη από τη χούντα για συμμετοχή στην αντιστασιακή οργάνωση ΔΕΚΑ και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών. Αποφυλακίστηκε με την αμνηστία που δόθηκε στα τέλη του 1968. Μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και ανέλαβε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Βορειοανατολικών προαστίων. Το 1975 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου Αττικής και στον ίδιο δήμο διατέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου όταν ήταν δήμαρχος ο Γιώργος Μαστοράκος.
Στις δημοτικές εκλογές του 1978 κέρδισε τη δημαρχία Ηρακλείου, υπηρετώντας από το 1979 ως το 1986, καθώς επανεξελέγη το δημοτικές εκλογές του 1982.
Τον Ιανουάριο του 1987 διορίστηκε ως Νομάρχης Κυκλάδων, στη θέση της Ελισάβετ Παπαζώη, η οποία έγινε πρέσβειρα στην Αβάνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου 2013 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από το κοιμητήριο του Παλαιού Ηρακλείου.
Μαρία Σπανού

Βιογραφικά στοιχεία

Η Μαρία Σπανού γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Χρούπιστα (σημερινό Άργος Ορεστικό) της Καστοριάς και κατάγονταν από παλιά οικογένεια που ασχολούνταν με τη ραπτική. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Χρούπιστα ξεσηκώθηκε και ο μεγαλύτερος αδελφός της Ευάγγελος έγινε αρχηγός των επαναστατικών δυνάμεων. Όταν σκοτώθηκε ο Ευάγγελος, ο άλλος αδελφός της Στέργιος ανέλαβε την αρχηγία των ενόπλων δυνάμεων των επαναστατών. Στη συνέχεια σκοτώθηκε και αυτός σε συμπλοκές με τους Τούρκους και τελικά ανέλαβε την αρχηγία η ίδια η Μαρία. Πολέμησε τους Τούρκους στην περιοχή της Ορεστίδας και Καστοριάς, αλλά η επανάσταση της περιοχής ήταν καταδικασμένη να αποτύχει, καθώς δεν υπήρχε βοήθεια από πουθενά αφενός, και αφετέρου η μεγάλη ευημερία της πόλης της Καστοριάς τότε, ήταν αποτρεπτικός παράγοντας για τους κατοίκους της που δεν επιθυμούσαν να την διακινδυνεύσουν, μεταφέροντας την εξέγερση εντός της πόλης. Μετά την αποτυχία της επανάστασης στην περιοχή, η Σπανομαρία όπως έμεινε γνωστή, προσέφυγε με όλη την οικογένεια Σπανού (που πήρε το επώνυμο Σπανομαρία πλέον) στη Νιγρίτα, όπου διασώθηκε
Σκουλήκι Μπόμπιτ

Το Σκουλήκι Μπόμπιτ, επιστημονική ονομασία Eunice aphroditois, ανήκει στην οικογένεια σκουληκιών Πολύχαιτοι (Polychaete) όπου το μήκος του συνήθως κυμαίνεται από1 εκατοστό έως 300 εκατοστά. Το είδος του συγκεκριμένου σκουληκιού βρίσκετε στον πυθμένα των ωκεανών και κυρίως στον Ατλαντικό Ωκεανό καθώς και στην περιοχή Ινδικού Ωκεανού και την Μεσόγειο. Ώς είδος είναι ένας θηρευτής που κυνηγά το θήραμά του αντιλαμβανόμενο με τις αισθητήριες κεραίες του και του επιτίθεται με δύο αιχμηρές και πολύ δυνατές δαγκάνες  έως ότου να καταφέρει να το αποκτήσει. Μάλιστα είναι τόσο δυνατές οι δαγκάνες του που περιστασιακά σπάει το μικρότερο θήραμα του εντελώς στη μέση.
Είναι γνωστό διεθνώς επίσης με τις ονομασίες Biting reef worm, Bristle worm, και Bobbit Worm. Ο φαραώ είναι ασπόνδυλο και αποτελείτε από σώμα όπου είναι τεμαχισμένο και διαθέτει ένα πολύπλοκο σύστημα στο στόμα του. Εμφανίζει ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων από μαύρο σε πορφυρό έως και μεταλλικό. Γενικός ζει σε θερμά νερά και επιλέγει κοραλλιογενείς υφάλους για να κυνηγήσει όπου βρίσκει την κύρια τροφή του σε μεγάλη ποικιλία. Το συγκεκριμένο είδος σκουληκιού ζευγαρώνει με μια τεχνική που ονομάζεται μεταδιδόμενη ωοτοκία και επειδή ζει μοναχική ζωή η περίοδος ωοτοκίας του είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Αντώνιος Μηλιαράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου του 1841. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε το 1864. Αργότερα εργάστηκε ως ιστορικός, γεωγράφος και καθηγητής νομικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών και παράλληλα, διετέλεσε από το 1862 στενογράφος στo κοινοβούλιο, θέση την οποία κράτησε μέχρι το θάνατό του.
Το διάστημα 1867 - 68, διετέλεσε γραμματέας της «Κεντρικής Επιτροπής» που διηύθυνε την Κρητική Επανάσταση που βρισκόταν σε εξέλιξη ενώ το 1879 συμμετείχε στην ακολουθία της τριμερούς επιτροπής που στάλθηκε από την Ελλάδα στην οθωμανική, τότε, Πρέβεζα για να διαπραγματευτεί τον καθορισμό των νέων συνόρων μεταξύ των δύο κρατών. 
Το 1882, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, στην οποία διετέλεσε έφορος του αρχείου και αργότερα ισόβιος γραμματέας, αναπτύσσοντας ποικίλο και σημαντικής σημασίας ερευνητικό έργο μέσω μελετών που κάλυπταν ζητήματα ιστορικού και γεωγραφικού περιεχομένου.
Απεβίωσε στις 8 Απριλίου του 1905 στην Αθήνα όπου και κηδεύτηκε.

Συγγράμματα

Ο Μηλιαράκης συνέγραψε μια πληθώρα αξιόλογων ιστορικών και γεωγραφικών έργων τα οποία διακρίνονται για την επιστημονική μεθοδολογία και την έμφαση στα ιστορικά, δημογραφικά, εθνολογικά, πολιτισμικά, λαογραφικά στοιχεία. Τρία από αυτά τα έργα, τα «Κυκλαδικά» ( 1874 ), η «Νεοελληνική γεωγραφική φιλολογία, ήτοι, κατάλογος των από του 1800-1889 γεωγραφηθέντων υπό Ελληνών» ( 1889 ) και η «Ιστορία του βασιλείου της Νικαίας και του Δεσποτάτου της Ηπείρου» βραβεύτηκαν από τον Σύλλογο προς προαγωγήν των ελληνικών σπουδών του Παρισιού.
Άλλα συγγράμματα του Μηλιαράκη είναι τα «Υπομνήματα περιγραφικά των Κυκλάδων νήσων κατά μέρος» ( 1880, 1901 ), το εκδοθέν το 1876 «Ολίγαι λέξεις περί της καταγωγής του Σκενδέρμπεη» με το οποίο προσπάθησε να αντικρούσει τα επιχειρήματα Γερμανών ιστορικών περί σλαβικής καταγωγής του Γεωργίου Καστριώτη, η «Γεωγραφία Πολιτική Νέα και Αρχαία του Νομού Κεφαλληνίας» κ.ά.
Ερντενέτ

Γεωγραφία

Βρίσκεται στο αιμάγκ Ορκχόν και η πόλη έχει πληθυσμό 83.160 κατοίκους (Μογγολική απογραφή του 2011), κάνοντας την, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Μογγολία μετά την πρωτεύουσα Ουλάν Μπατόρ. Βρίσκεται στην βόρεια Μογγολία και η κοντινότερη πόλη είναι το Ζαργκαλάντ.
Αντώνιος Αθηνογένης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1875 στην Σμύρνη. Ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης ενώ θείος του ήταν ο Παύλος Αθηνογένης, ιδρυτής του Ομήρειου Παρθεναγωγείου της Σμύρνης. Μάλιστα στη διαθήκη του θείου του, ορίστηκε ισόβιο μέλος της εφορείας του Ομηρείου.  
Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Οθώνειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πολέμησε ως εθελοντής στον πόλεμο του 1897 και μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως δικηγόρος στη Σμύρνη. Αργότερα συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους και στην μικρασιατική εκστρατεία. 
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα όπου ακολούθησε πολιτική καριέρα διατελώντας πρώτα βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα και έπειτα βουλευτής Αττικής του Εθνικού Ριζοσπαστικού Κόμματος. Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της βουλής (1933-35) και υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως στην Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935. 
Μεταπολεμικά ηγήθηκε κίνησης που στρεφόταν εναντίον των μαυραγοριτών που κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχαν αγοράσει εκατοντάδες ακίνητα σε εξευτελιστικές τιμές. Υπήρξε επίσης γενικός γραμματέας του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου και αρθρογραφούσε σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, κυρίως προσφυγικού ενδιαφέροντος. Σύμφωνα με τις λίστες της Μεγάλης Στοάς των μασόνων της Ελλάδας, υπήρξε ελευθεροτέκτονας.
Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1963. Προς τιμή του, το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της Νέας Σμύρνης.