Ραϋμόνδος της Αντιόχειας

Πρίγκιπας της Αντιόχειας

Μετά τον θάνατο του πρίγκιπα Βοϊμόνδου Β΄ της Αντιόχειας (1130) το πριγκιπάτο διοικήθηκε από τον Βαλδουίνου Β΄ των Ιεροσολύμων (1130 - 1131), τον Φούλκων των Ιεροσολύμων (1131 - 1135) και τελικά την Αλίκη της Αντιόχειας χήρα του Βοϊμόνδου Β΄ (1135 - 1136). Η Αλίκη στην συνέχεια αναζήτησε σύζυγο για την 9χρονη διάδοχο Κωνσταντία της Αντιόχειας, τον επέλεξε στο πρόσωπο του Ραϋμόνδου ο οποίος βρισκόταν εκείνη την εποχή στην Αγγλία και αναχώρησε μετά τον θάνατο του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας, στις 1 Δεκεμβρίου 1135.  Όταν ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας άκουσε ότι ο Ραϋμόνδος βάδιζε για την Αντιόχεια για να παντρευτεί την Αλίκη διέταξε την σύλληψη του. Ο Ραϋμόνδος βάδισε μέσω της Νότιας Ιταλίας και έφτασε ύστερα από πολλές περιπέτειες στην Αντιόχεια στις 19 Απριλίου 1136, η φρουρά της πόλης του απαγόρευσε την είσοδο. Ο πατριάρχης της πόλης Ραλφ έπεισε την Αλίκη ότι ο επισκέπτης ήταν ο Ραϋμόνδος ο μνηστήρας της Κωνσταντίας, η Αλίκη διέταξε την φρουρά της πόλης να του επιτρέψουν να μπει στην πόλη, στην συνέχεια ο πατριάρχης Ραλφ τον πάντρεψε με την Κωνσταντία. Μετά τον γάμο η Αλίκη εγκατέλειψε την πόλη αφήνοντας τη διακυβέρνηση της στον Ραλφ και στον γαμπρό της Ραϋμόνδο.

Σύγκρουση με τον Ιωάννη Κομνηνό

Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους ξέσπασαν συγκρούσεις με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό. Ο Ιωάννης είχε εκστρατεύσει να ανακαταλάβει Κιλικία από τον Λέων Β΄ της Αρμενίας και να διεκδικήσει με την ευκαιρία τα δικαιώματα και στην Αντιόχεια. Ο Ραϋμόνδος πιέστηκε να πληρώσει φόρο υποτέλειας στον Ιωάννη, πιέστηκε να παραδώσει την Αντιόχεια στους Βυζαντινούς και να δεχτεί σαν αντάλλαγμα μια περιοχή ανατολικά της Αντιόχειας την οποία θα ανακαταλάβουν μαζί απο τους μουσουλμάνους. Η εκστρατεία κατέληξε σε αποτυχία, ο Ιωάννης Κομνηνός και ο Ραϋμόνδος ηττήθηκαν από τους μουσουλμάνους στην μάχη της Σαϊζάρ, ο Ιωάννης αναγκάστηκε τελικά να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη όταν διέκοψε ο Ραϋμόνδος τις συνομιλίες μαζί του. Ακολούθησε σύγκρουση του Ραϋμόνδου με τον πατριάρχη, ο πατριάρχης ζήτησε από τον Ραϋμόνδος να πληρώσει φόρο υποτέλειας αλλά εκείνος αρνήθηκε λόγω αμφιβολίας στην εκλογή του (1135), ο Ραϋμόνδος θριάμβευσε και ο πατριάρχης εξέπεσε από το αξίωμα του (1139). Ο Ιωάννης Κομνηνός επέστρεψε (1142) και ζήτησε από τον Ραϋμόνδο να πληρώσει φόρο υποτέλειας, μετά την άρνηση του ο Ιωάννης λεηλάτησε τα περίχωρα της πόλης και ο Ραϋμόνδος στάθηκε ανίκανος να τον αντιμετωπίσει. Ο Ραϋμόνδος δήλωσε υποταγή στον διάδοχό του Ιωάννη Μανουήλ Α΄ παραχωρώντας του μερικές πόλεις της Κιλικίας (1143). Πιέστηκε για ταπεινωτική επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη στην οποία αναγκάστηκε να δώσει όρκο υποταγής στον Βυζαντινό αυτοκράτορα και υποσχέθηκε να αναγνωρίσει Έλληνα πατριάρχη.

Επίσκεψη στην Αντιόχεια της ανιψιάς του Ελεονώρας της Ακουιτανίας

Η ανιψιά του Ελεονώρα της Ακουιτανίας επισκέφθηκε την Αντιόχεια μαζί με τον σύζυγο της Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας (1148). Ο Λουδοβίκος ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα αλλά ο Ραϋμόνδος τον έπεισε να μείνει στην Αντιόχεια και να τον βοηθήσει στην κατάκτηση της Αλέππο και της Καισάρειας. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης ακούστηκαν ψίθυροι για αιμομικτικές σχέσεις του Ραϋμόνδου με την ανιψιά του Ελεονώρα, ο Ιωάννης του Σάλσμπουρι αναφέρει ότι ο ίδιος ο σύζυγος της το υποπτεύθηκε από τις πολλές συνομιλίες μεταξύ τους. Ο Γουλιέλμος της Τύρου αναφέρει ότι ήθελε να εκδικηθεί τον Λουδοβίκο γιατί δεν του πρόσφερε καμιά βοήθεια στην μάχη κατά των Σαρακηνών. Όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν στο γεγονός ότι ο Ραϋμόνδος με την ανιψιά του Ελεονόρα είχαν μεταξύ τους πολύ στενές σχέσεις από την παιδική τους ηλικία.

Θάνατος σε μάχη

Ο Λουδοβίκος ο οποίος ήταν αρκετά ευσεβής δεν είναι βέβαιο ότι έβαλε τέτοιες σκέψεις για την σύζυγο του, το βέβαιο είναι ότι εγκατέλειψε βιαστικά την Αντιόχεια. Ο Ραϋμόνδος σκοτώθηκε την επόμενη χρονιά στην μάχη του Ινάμπ σε εκστρατεία εναντίον του Νουρεντίν Ζενγκί (1149), το κεφάλι του κόπηκε από τον Σιρκού τον θείο του Σαλαντίν και απεστάλη μέσα σε ένα ασημένιο κουτί σαν δώρο στον χαλίφη της Βαγδάτης. Ο Γουλιέλμος της Τύρου περιγράφει τον Ραϋμόνδο σαν ψηλό, χαριτωμένο, με φωτεινό πρόσωπο, πιστό σύζυγο και χριστιανό αλλά με πάθος στα τυχερά παιχνίδια.