Αντρές Χιμένο

Βιογραφία

Ο Χιμένο ήταν από οικογένεια που αγαπούσε την αντισφαίριση, ο πατέρας του Εστεβάν ήταν και ο ίδιος αντισφαιριστής κι αργότερα προπονητής στο "Ρεάλ Κλαμπ ντε Τέννις ντε Μπαρσελόνα" και ο πρώτος προπονητής του. Στην ηλικία των δεκαέξι κέρδισε το πρωτάθλημα Ισπανίας κάτω των 18. Το 1954 κέρδισε το πρωτάθλημα της Ισπανίας στο διπλό με συμπαίκτη τον Juan Manuel Couder. Ταυτόχρονα, σταμάτησε να μελετάει για να επικεντρωθεί στην καριέρα του στην αντισφαίριση.
Εκπροσώπησε την Ισπανία σε πολλά τουρνουά, επίσης έπαιξε με την εθνική ομάδα στο Κύπελλο Γκαλέα, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 21, και το κέρδισε το 1956 και το 1957 και φιναλίστ το 1958. Μετά από αυτό, αποφάσισε να πάει στην Αυστραλία για να προπονηθεί με τον άνθρωπο ο οποίος θεωρήθηκε ο καλύτερος προπονητής του τένις στον κόσμο, τον Χάρι Χόπμαν. 
Το 1960 επέστρεψε στην Ισπανία, όπου έκανε την καλύτερη του χρονιά ως ερασιτέχνης, κερδίζοντας τους τίτλους της Βαρκελώνης, του Καράκας, και του Μόντε Κάρλο. Στη Βαρκελώνη, έγινε ο πρώτος Ισπανός παίκτης που κέρδισε το Torneo Conde de Godó, νικώντας τον Ιταλό παίκτη Γκιουζέπε Μέρλο. Την ίδια χρονιά έφτασε και στον τελικό του διπλού, αλλά απέτυχε να κερδίσει στον τελικό. Μετά εντάχθηκε στην επαγγελματική ομάδα "“World Championship Tennis” (WCT)", όπου ο Τζακ Κράμερ του προσέφερε 50.000 δολάρια για τρία χρόνια και περισσότερα χρήματα για κάθε νίκη. Ο Χιμένο κέρδισε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της WCT το 1966, κερδίζοντας τον Ροντ Λαβέρ σε πέντε σετ και το ίδιο τουρνουά στο διπλό.] Κέρδισε επίσης το Ολλανδικό Όπεν, το Πρωτάθλημα του Μάντισον σκουέαρ γκάρντεν το 1969, το Ντακάρ και το Αμβούργο το 1971.
Το 1969 έχασε στον τελικό του Αυστραλιανού όπεν από τον Λαβέρ σε τρία σετ. Το 1972 ήταν φιναλίστ στις Βρυξέλλες και στο Παρίσι και κέρδισε στο Λος Άντζελες, στο Ίστμπουρν στο Gstaad και στο Γαλλικό Όπεν. Στο Γαλλικό όπεν στον τελικό, κέρδισε τον γάλλο παίκτη Patrick Proisy σε τέσσερα σετ (4-6, 6-3, 6-1, 6-1). Επιπλέον, έφτασε στα ημιτελικά του Γουίμπλεντον. Το 1973 έφτασε στον τελικό στο Χίλφερσουμ, όπου ο Τομ Όκκερ τον νίκησε σε πέντε σετ.
Στο κύπελλο Ντέιβις είχε ρεκόρ 18-5 στο απλό και 5-5 στο διπλό. Το ντεμπούτο του ήταν στον αγώνα που η Ισπανία έπαιξε εναντίον της Αιγύπτου με συμπαίκτη τον Μανόλο Σαντάνα. Δεν μπορούσε να παίξει τον αγώνα ενώ ήταν μέλος της επαγγελματικής ομάδας, αλλά συμμετείχε ως προπονητής το 1966. Το 1973 τραυμάτισε στον μηνίσκο του και αποφάσισε να σταματήσει να παίζει αντισφαίριση. Έγινε προπονητής τένις στην Ισπανική ομοσπονδία αντισφαίρισης και στη συνέχεια στην Ελβετική ομοσπονδία.
Ήταν No. 6 στον κόσμο για το 1961 από την "L'Équipe", Νο 4 για το 1964 από τον Joe McCauley και Νο 3 για το 1962, 1963, 1966 και 1967 από τον Károly Mazák στις συνδυασμένες ερασιτεχνικές βαθμολογίες του.
Μετά την επαγγελματική του σταδιοδρομία και την αποχώρηση του συμμετείχε σε τουρνουά παλαιμάχων. Επίσης, ίδρυσε έναν σύλλογο αντισφαίρισης το 1974 με τίτλο "Club de Tenis Andres Gimeno" στο Castelldefels της Βαρκελώνης. Εργάστηκε επίσης ως σχολιαστής αντισφαίρισης στο τηλεοπτικό κανάλι "Espanola" και στην "Telecinco", και οι δύο ισπανικές τηλεοράσεις.
Εκλέχτηκε στην Διεθνή αίθουσα της φήμης το 2009. Παντρεύτηκε την Κριστίνα Κορόλα το 1962 και μαζί έχουν τρία παιδιά: τον Alejo Gimeno, τον Αντρές Χιμένο και την Κριστίνα Χιμένο. Το 2011 πτώχευσε και μερικοί από τους καλύτερους ισπανικούς παίκτες όπως ο Ραφαέλ Ναδάλ, ο Τόμι Ρομπρέντο, ο Φελιθιάνο Λόπεθ και ο Ντέιβιντ Φέρερ διοργάνωσαν κι έπαιξαν ένα τουρνουά τένις στο Παλάου Μπαουγκράνα για να συγκεντρώσουν χρήματα για αυτόν.