google/wiki40b huggingface dataset:
Οικογένεια Καλαμογδάρτη

Η οικογένεια Καλαμογδάρτη είναι παλιά οικογένεια των Πατρών που ανέδειξε πολιτικούς και διαννοούμενους.

Στοιχεία

Εγκαταστάθηκε το 17ο αιώνα στην Πάτρα και προερχόταν απο την Δημητσάνα. Το πρώτο μέλος το οποίο εμφανίζεται στην Πάτρα είναι ο Ιωάννης Καλαμογδάρτης, έμπορος, ο οποίος απέκτησε μεγάλη περιουσία. Το 1778 η οικογένεια Καλαμογδάρτη κατέφυγε στην Ζάκυνθο λόγω των Ορλωφικών. Η ακμή της οικογένειας ξεκίνησε κυρίως μετα τον γάμο του Γεώργιου Καλαμογδάρτη με την Χρυσάνθη, αδερφή του Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η επιρροή των Καλαμογδάρτηδων στην πολιτική ζωή του τόπου σφραγίστηκε με τον θάνατο του Περικλή Καλαμογδάρτη το 1887. Η οικογένεια συνδέθηκε με δεσμούς αίματος, εκτός απο την οικογένεια του Μητροπολίτη Γερμανού και με άλλες ισχυρές οικογένειες της Πάτρας όπως με την οικογένεια Λόντου, Παπαλεξοπούλου, Bertiny, Πετιμεζά, Δρακοπούλου, Green και Παπαδιαμαντοπούλου.
Η οικογένεια ανέδειξε μεγάλες πνευματικές και πολιτικές μορφές του τόπου όπως οι: Αντώνιος, Περικλής, Ανδρέας, Παναγιώτης και Ηλίας Καλαμογδάρτης καθώς και μια απο τις σπουδαιότερες γυναίκες της εποχής, την Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου. Αποσπασματικά η οικογένεια Καλαμογδάρτη κατέλαβε θέσεις όπως του νομάρχη, του βουλευτή, του προξένου, του δημάρχου, του γερουσιαστή, του εκπροσώπου των Εθνοσυνελεύσεων και του ανώτερου διπλωματικού υπαλλήλου. Σήμερα το επώνυμο Καλαμογδάρτης έχει εξαφανιστεί λόγω έλλειψης αρρένων τέκνων. Απόγονος της οικογένειας ήταν και η Θεώνη Δρακοπούλου καθώς και η Τιτίνα Γεωργακοπούλου, η οποία είχε νυμφευθεί τον Ανδρέα Ζωιόπουλο.
Η πολιτεία τίμησε την προσφορά των μελών της οικογενείας δίνοντας σε μια κεντρική οδό της Πάτρας το όνομα του Περικλή Καλαμογδάρτη. Σημαντικό για την ιστορική μνήμη της οικογένειας είναι ότι μέχρι τις μέρες μας συναντάται το τοπονύμιο Καλαμογδαρταίικα στα Βραχνέικα, μέρος στο οποίο είχαν μεγάλες εκτάσεις γής. Επίσης μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα στην συνοικία του Χαλκωματά ακουγόταν το τοπονύμιο "Αμπελώνες του Καλαμογδάρτη", αφού στην περιοχή εκείνη ήταν το κυρίως σπίτι της οικογενείας. Η πλατεία Γεωργίου Α' παλιότερα ονομαζόταν "πλατεία Καλαμογδάρτη". Ο οικογενειακός τάφος διατηρείται ακόμα και σήμερα στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών.
Δημήτρης Πετρακάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αρεόπολη Λακωνίας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο εκκλησιαστικό δίκαιο στα πανεπιστήμια της Γερμανίας.Το 1939 έθεσε υποψηφιότητα για την έδρα του εκκλησιαστικού δικαίου στη Νομική σχολή Αθηνών χωρίς επιτυχία, απόφαση για την οποία προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1942 διορίστηκε τακτικός καθηγητής εκκλησιαστικού δικαίου στη θεολογική σχολή του Πανεπιστημιακού Θεσσαλονίκης και τον ίδιο χρόνο, με κανονιστικό διάταγμα, μετατέθηκε στην έδρα του εκκλησιαστικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποχώρησε το 1945 λόγω ορίου ηλικίας. Η απόφαση του διορισμού του προκάλεσε τις αντιδράσεις των καθηγητών της νομικής σχολής.
Την περίοδο 1909 - 1912 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης ενώ το 1914 ορίστηκε μελος της «Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπείας προς αναθεώρησιν και
σύνταξιν της εκκλησιαστικής νομοθεσίας». Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λακωνίας στις εκλογές του 1915 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1920 και 1926. 
Το 1936 διορίστηκε βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Από τη θέση αυτή έδρασε παρασκηνιακά υπέρ της υποψηφιότητας του Δαμασκηνού ερχόμενος σε ευθεία σύγκρουση με τον Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος και τον εκτόπισε για ένα έτος στην Αίγινα και το Λουτράκι. Εν συνεχεία επανήλθε στη θέση του, στην οποία παρέμεινε μέχρι και την απελευθέρωση της Ελλάδος.
Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο σε ζητήματα εκκλησιαστικού δικαίου.
Ελληνο-Αρμενικές σχέσεις

Ιστορικό

Καθώς και οι δύο είναι αρχαίοι λαοί, οι Αρμένιοι και οι Έλληνες συνυπήρξαν για αιώνες. Υφίστανται σημειώσεις αρχαίων Ελλήνων ιστορικών οι οποίοι προτείνουν ερμηνείες για τις καταβολές των Αρμενίων. Η παλαιότερη αναφορά στην Αρμενία έγινε από τον Εκαταίο τον Μιλήσιο το 525 π.Χ.
Σύμφωνα με μια υπόθεση που προτάθηκε από γλωσσολόγους κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, η Αρμενική και η Έλληνική γλώσσα μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο. Αυτό οδήγησε στην πρόταση μιας ελληνο-αρμενικής γλώσσας, μετά τη χρονολόγηση της Πρωτο-Ινδο-ευρωπαϊκής γλώσσας. Ο Ηρόδοτος υποστηρίζει ότι οι Αρμένιοι είναι απόγονοι των Φρύγων. Ο Πλάτων εξάλλου είχε νωρίς παρατηρήσει τις ομοιότητες μεταξύ της ελληνικής και της φρυγικής γλώσσας. Επίσης, ο Στράβων έχει γράψει ότι η προγονική πατρίδα των Αρμενίων, πριν από τη μετανάστευση τους στη Μικρά Ασία, ήταν μια κοιλάδα στην Θεσσαλία. Η Αρμενική αλφάβητος, η οποία δημιουργήθηκε το 405, έχει μια ορισμένη Ελληνική γεύση.
Μετά την καταστροφή της Ελληνιστικής Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, διαδόχου της βραχύβιας αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλέξανδρου, προέκυψε ένα ελληνιστικό αρμενικό κράτος που ιδρύθηκε το 190 π.Χ.
Τα δύο έθνη συνυπήρχαν επίσης κάτω από το Σουλτανάτο των Σελτζούκων και αργότερα κάτω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Σήμερα

Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Αρμενίας στις 21 Σεπτεμβρίου του 1991. Και οι δύο χώρες διατηρούν αντίστοιχα πρεσβείες στις πρωτεύουσες τους. Επίσης, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που έχουν αναγνωρίσει επισήμως τη γενοκτονία των Αρμενίων, και μία από τις λίγες χώρες που έχουν ποινικοποιήσει την άρνηση της Αρμενικής γενοκτονίας. Η Ελλάδα είναι, μετά τη Ρωσία, μία από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς εταίρους της Αρμενίας. Αρμένιοι αξιωματικοί εκπαιδεύονται σε ελληνικές στρατιωτικές σχολές ενώ παρέχεται στις Αρμενικές ένοπλες δυνάμεις ποικίλη τεχνική βοήθεια που παρέχεται από την Ελλάδα. Σε στρατιωτικούς ακόλουθους της Αρμενίας στην Ελλάδα και Κύπρο, ο συνταγματάρχης Samvel Ramazyan είπε το 2011 ότι η αρμενική-Ελληνική στρατιωτική συνεργασία συνεχίζει να αναπτύσσεται σταθερά.
Μοχάμετ Ουλντ Γκαζουανί

Προσωπική ζωή

Ο Γκαζουανί γεννήθηκε στην Μπουμντέιντ της περιφέρειας Ασάμπα στις 31 Δεκεμβρίου 1956. Προέρχεται από ονομαστή οικογένεια των Σούφι. Είναι γιος του πνευματικού ηγέτη της φυλής Μαραμπουτίκ Ιντεϊμπουσάτ. Είναι παντρεμένος με τη γιατρό Μαριάμ Μιντ Μοχάμετ Βαντέλ Ουλντ Ντα (Mariam Mint Mohamed Vadhel Ould Dah). Έχουν πέντε παιδιά.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Εισήλθε στις τάξεις του μαυριτανικού στρατού στα τέλη της δεκαετίας του '70. Συνέχισε την εκπαίδευσή του ως αξιωματικού στο Μαρόκο. Απέκτησε διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση και τις Στρατιωτικές Επιστήμες και παρακολούθησε σειρά μαθημάτων για την πολεμική εκπαίδευση, αποκτώντας αρκετά διπλώματα και πτυχία.
Είναι σύμμαχος του προκατόχου του στην αρχηγία του κράτους Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ, και ήταν συνεργάτης του όταν εκδηλώθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα του 2008, το οποίο οδήγησε στην ανατροπή του προέδρου Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Επίσης ήταν μέλος του Στρατιωτικού Συμβουλίου που ανέτρεψε το 2005 τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια.

Πολιτική σταδιοδρομία

Τον Οκτώβριο του 2018 διορίστηκε από τον πρόεδρο Αμπντέλ Αζίζ ως υπουργός Άμυνας της Μαυριτανίας.
Την 1η Μαρτίου 2019 ο Γκαζουανί ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία.
Λίγες ημέρες μετά, στις 15 Μαρτίου 2019, παραιτήθηκε από υπουργός Άμυνας, προκειμένου να κατέλθει υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές.
Εξελέγη πρόεδρος στις 22 Ιουνίου 2019, κερδίζοντας άλλους 5 υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές. Με τον απερχόμενο πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ  να μην κατέρχεται υποψήφιος, οι εκλογές αναφέρθηκαν ως η πρώτη ειρηνική μεταφορά της εξουσίας από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960.  
Την 1η Αυγούστου 2019 ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας.
Ιωάννης Προκοπάκης

Βιογραφία

Καταγόταν από το χωριό Καρήνες του Αγίου Βασιλείου.
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και μαζί με άλλα πρόσωπα ήταν μέλος της επιτροπής για την επαρχία Αγίου Βασιλείου.
Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνου με το κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1950. 
Απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών στις 21 Ιουνίου 1974.
Μεθειονίνη

Από 2-αλο-4-(μεθυλοθειο)βουτανικό οξύ

1.. Με επίδραση αμμωνίας:
2. Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αλαμίνης με εστεροποίηση για «προστασία» της καρβοξυλομάδας:
3. Με φθαλιμιδικό κάλιο (σύνθεση Gabriel):

Αντίδραση Stracker

Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH₃) σε 3-(μεθυλοθειο)προπανάλη (CH₃SCH₂CH₂CHO):

Με αναγωγική αμμωνίωση 2-οξο-4-(μεθυλοθειο)βουτανικού οξέος

Με αναγωγική αμμωνίωση 2-οξο-4-(μεθυλοθειο)βουτανικού οξέος::

Με αναγωγή 4-(μεθυλοθειο)-2-νιτροβουτανικού οξέος

Από 4-(μεθυλοθειο)-2-νιτροβουτανικό οξύ με αναγωγή:

Από [2'-(μεθυλοθει)αιθυλο]μηλονικό οξύ

Από [2'-(μεθυλοθει)αιθυλο]μηλονικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann:

Από 2-αμινο-4-(μεθυλοθειο)βουτανονιτρίλιο

Από 2-αμινο-4-(μεθυλοθειο)βουτανονιτρίλιο με υδρόλυση:

Αναγωγή αντίστοιχου σουλφοξειδίου

Με αναγωγή 2-αμινο-4-(μεθυλοσουλφοξυ)βουτανικού οξέος από υδροϊώδιο παράγεται μεθειονίνη:

Εστεροποίηση

Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της καρβοξυλομάδας.

Αλκυλίωση

Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:

Ακυλίωαη

Με επίδραση ακυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμιδοξέα. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της αμινομάδας, αφού τα αμίδια υδρολύονται.

Απαζώτωση

Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 4-μεθυλοθειο-2-υδροξυβουτανικό οξύ:

Επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου

Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου (HgX₂) παράγονται θειοϋδραργιρικά άλατα:

Επίδραση αλκυλαλογονιδίων

Με επίδραση αλκυλαλογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου:

Οξείδωση προς σουλφοξείδια

Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς 2-αμινο-4-μεθυλοσουλφοξυβουτανικό οξύ:
Νόσος του Fahr

Περίληψη

Το σύνδρομο Fahr αποτελεί μία ομάδα σπάνιων διαταραχών με σποραδικό, οικογενή ή αυτοσωματικό επικρατή χαρακτήρα, που έχουν κοινό γνώρισμα την παρουσία αμφοτερόπλευρων, σχεδόν συμμετρικών αποτιτανώσεων στην ωχρά σφαίρα, το ραβδωτό σώμα και στους οδοντωτούς πυρήνες της παρεγκεφαλίδας, ενίοτε και σε άλλους υποφλοιώδεις πυρήνες φαιάς ουσίας και στη λευκή ουσία. Στο σύνδρομο αυτό δεν υπάρχουν έως σήμερα γνωστές διαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου. Οι ασθενείς μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί, τελευταία ωστόσο, πληθαίνουν οι αναφορές ασθενών οι οποίοι εμφανίζουν νόσο του Parkinson, αταξία, άνοια και διαταραχές συμπεριφοράς, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η ακτινολογική διερεύνηση της νόσου.

Ιστορία και ορολογία

H πάθηση αυτή περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό νευρολόγο Dr. Karl Theodor Fahr το έτος 1930. Μια λιγότερο γνωστή ονομασία για την πάθηση είναι Σύνδρομο Τσαβάνι Μπρούνες (Chavany-Brunhes syndrome) και Σύνδρομο Φρίτσες (Fritsche's syndrome), από αυτούς που έδωσαν όνομα μεταγενέστερα, δηλαδή τον Jacques Brunhes, τον Jean Alfred Émile Chavany, και R. Fritsche.

Επιδημιολογία

Η πάθηση είναι τόσο σπάνια που η πλειοψηφία των ιατρών ούτε καν την έχουν ακούσει. Υπολογίζεται συχνότητα λιγότερη από ένα περιστατικό στα 5.000.000. Είναι χαρακτηριστικό ότι λιγότερα από 20 περιστατικά έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία παγκοσμίως από το έτος 1997. Στην Ελλάδα ένα περιστατικό άρρενος ασθενούς 50 ετών δημοσιεύθηκε από τους ακτινολόγους Δ.Στασινόπουλο, Ε. Κυριακόπουλο και Σ.Πέτροβα στην Καλαμάτα . Επίσης οι ακτινολόγοι Β. Σαββοπούλου, Ε. Λαζαρίδου, Ν. Ανανιάδης, Αι. Παυλοπούλου, Α. Σκουλά, Δ. Χονδρός, του Νοσοκομείου Γ.Ν.Α. «Ο Ευαγγελισμός», Τμήμα Αξονικού και Μαγνητικού Τομογράφου, Αθήνα, δημοσίευσαν ανασκόπηση της νόσου με τρία περιστατικά.

Πρόγνωση

Η πρόγνωση των ασθενών με Νόσο του Fahr κυμαίνεται από περιστατικό σε περιστατικό και είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Δεν αποδείχθηκε συσχέτιση της πρόγνωσης με την ηλικία εκδήλωσης, ούτε με τις ασβεστοποιήσεις του εγκεφάλου, ούτε με το αρχικό νευρολογικό έλλειμμα. Δεδομένου ότι έχουν εντοπισθεί και ασβεστοποιήσεις εγκεφάλου σε υγιή άτομα, ανάλογα με την ηλικία, μια αξονική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να είναι αρνητική σε ένα φορέα παθολογικού αλληλομόρφου που είναι μικρότερος των 55 ετών. Αρκετοί ασθενείς έχουν σταθεροποιημένες ασβεστοποιήσεις εγκεφάλου, αλλά έχουν σταδιακή νευρολογική επιδείνωση. Άρα οι ασβεστοποιήσεις και η κλινική εικόνα δεν συμβαδίζουν πάντα. Πάντως δυστυχώς για τους ασθενείς, δεδομένου ότι δεν υπάρχει θεραπεία για την νόσο σήμερα, η σταδιακή νευρολογική επιδείνωση οδηγεί σε καθήλωση και σταδιακά σε πλήρη αναπηρία και αργά ή γρήγορα στο θάνατο.
Μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος Συνετός

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1959 μεταφέρθηκε στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά, όπου χειροθετήθηκε μοναχός. Το 1961 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1962 Πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε στο Μετόχι της Ιεράς Μονής στη Ζάκυνθο, όπου και έμεινε μέχρι το 1972. Το 1972, τοποθετήθηκε στο Μετόχι της Ιεράς Μονής Σινά στα Ιωάννινα. Το 1974, ανέλαβε καθήκοντα Ηγουμένου στην Ιερά Μονή Πεντέλης.
Είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, ενώ έχει παρακολουθήσει μαθήματα στη Νομική του ίδιου Πανεπιστημίου. 
Το 1976, χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Επίσκοπος Δωδώνης από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το 1991, προήχθη σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη, φέροντας τον ίδιο τίτλο της Πάλαι ποτέ Διαλαμψάσης Μητροπόλεως Δωδώνης. Στις 9 Ιουνίου 1992 εξελέγη Καθηγούμενος από την Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Πεντέλης. 
Το 1993, του ανετέθει η διακονία του Εκπροσώπου Τύπου του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ. Το ίδιο έτος ανέλαβε με εντολή του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, Τοποτηρητής Μητροπολίτης της Μητροπόλεως Αττικής και μετέπειτα Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της ίδιας Μητροπόλεως.
Στις 25 Μαΐου 1994 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου.
Στις 18 Αυγούστου 2011, παραιτήθηκε από Μητροπολίτης Ζακύνθου, μετα την εξαρθρωση σπείρας νονών, εν μεσω φημων για σχέσεις που διατηρούσε με κάποια μέλη  της σπείρας.
Στις 13 Οκτωβρίου 2011, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος του απέδωσε τον τίτλο του Μητροπολίτη της Πάλαι ποτέ Διαλαμψάσης Μητροπόλεως Δωδώνης.
Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο σάλας ανδρών)

Η Κυπριακή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου σάλας είναι εθνική ομάδα που ελέγχεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, το διοικητικό όργανο για το ποδόσφαιρο σάλας και το ποδόσφαιρο γενικότερα στην Κύπρο. Εκπροσωπεί τη χώρα σε διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου σάλας, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Περιβόλι Γρεβενών

Γεωγραφία

Το Περιβόλι βρίσκεται 45 χλμ δυτικά της πόλης των Γρεβενών. Είναι χτισμένο στις πλαγιές της οροσειράς της Βόρειας Πίνδου, πιο συγκεκριμένα στο όρος Λύγκος με υψηλότερη κορυφή του το Αυγό, στα όρια Μακεδονίας – Ηπείρου, σε υψόμετρο 1.260-1.370 μέτρων και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την ομώνυμη δημοτική ενότητα της.οποίας είναι έδρα. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή 2011 είναι 21 κάτοικοι, ενώ με τα στοιχεία της απογραφής του 2001 ήταν 547 κάτοικοι. Η διοικητική περιοχή της κοινότητας καλύπτει 450.000 στρέμματα περίπου. Η περιοχή του Περιβολιού χαρακτηρίζεται από πλούσια βιοποικιλότητα και μεγάλα ύψη χιονιού το χειμώνα ενώ και το καλοκαίρι οι βροχές είναι συχνές με την θερμοκρασία ακόμη και την περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου να μην ξεπερνάει τους 26-27 °C. Στα διοικητικά όρια της κοινότητας ανήκει ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου Βάλια Κάλντα.
Οι κάτοικοι είναι στο σύνολό τους Βλάχοι και ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και την υλοτομία. Από το αιγοπρόβειο γάλα παράγονται παραδοσιακά τυροκομικά προϊόντα φέτα, κεφαλοτύρι, βούτυρο και μυζήθρα. Εξαιρετικής ποιότητας είναι και η ξυλεία της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται στην περιοχή ο οικοτουρισμός. Από τα μέσα Μαΐου ως τα μέσα Οκτωβρίου επιστρέφει για τις θερινές διακοπές η Περιβολιώτικη Διασπορά και το χωριό μετατρέπεται σε μικρή πολιτεία (μέχρι και 5.000 παραθεριστές τον Αύγουστο).

Ιστορία

Από το Περιβόλι κατάγονταν ο Ρήγας Φεραίος, του οποίου ο παππούς Κωνσταντίνος Κυριαζής ή Κυρατζής μετεγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Βελεστίνο που είχε μεταβληθεί σε Περιβολιώτικη παροικία. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Περιβολιώτες ξεσηκώθηκαν με κυριότερο αγωνιστή τον Αθανάσιο (Νάσιο) Μάνταλο. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, διακρίθηκε για την προσφορά του ο Περιβολιώτης μακεδονομάχος οπλαρχηγός Ζήσης Βράκας, καθώς και ο οπλαρχηγός Γεώργιος Τσιουκαντάνας. 
Το χωριό αναφερόταν πάντα με το ίδιο όνομα και στον Κώδικα της Ζάβορδας καταγράφονται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή).
Κρατιδιακές εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ (2016)

Οι κρατιδιακές εκλογές του 2016 στη Σαξωνία-Άνχαλτ διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016 για την εκλογή των 87 μελών του κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag). Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Ράινερ Χάζελοφ από το CDU ηγήθηκε κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού με το SPD είχε κερδίσει και τις προηγούμενες εκλογές του 2011).
Μετά τις εκλογές, ο Χάζελοφ επανεξελέγη ως πρωθυπουργός και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες και με τους Πράσινους.
Κοίμηση Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Ο οικισμός ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Πλατανόβρυσης του νεοπαγούς Δήμου Ερυμάνθου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος «Καλλικράτης» που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Πλατανόβρυσης σε όλες τις διοικητικές μεταβολές. Μέχρι το 1965 ο οικισμός ονομαζόταν Κυδωνίαι.
Κώμη Αχαΐας

Ιστορία

Η Κώμη κατά την Ενετοκρατία αποτελούσε μέρος της Βαρωνίας της Μιτόπολης που ιδρύθηκε το 1209 από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Σύμφωνα με την αραγονική έκδοση του Χρονικού του Μορέως, δόθηκε στον Γάλλο ιππότη Γιλβέρτο ντε Κορ. Ανάμεσα στην Κώμη και την Μιτόπολη υπάρχουν σήμερα τα απομεινάρια του κάστρου, που είχε χτίσει ο Κορ και χρησιμοποιούσε ως έδρα της βαρωνίας.

Διοικητική εξέλιξη

Στις 20 Απριλίου του 1835 η Κώμη προσαρτήθηκε στον δήμο Τριταίας, στις 28 Αυγούστου του 1912 με την θέσπιση των κοινοτήτων και την διάλυση των δήμων το χωριό αποσπάστηκε από τον δήμο Τριταίας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χίονας μέχρι τις 23 Ιανουαρίου του 1932 που εντάχτηκε στην κοινότητα Μιτοπόλεως. Στις 4 Δεκεμβρίου του 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας και την επαναφορά των δήμων η Κώμη προσαρτήθηκε στον δήμο Ωλενίας έως τις 7 Ιουνίου του 2010 που με το Πρόγραμμα Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Αχαΐας που προήλθε από την συνένωση του δήμου Ωλενίας με άλλους τρεις δήμους της Αχαΐας.
Άλωση του Μπρεσλάου

Η πολιορκία και άλωση του Μπρεσλάου (επίσης γνωστή ως μάχη του Μπρεσλάου), ήταν τρίμηνη πολιορκία της γερμανικής αυτής πόλης στην κάτω Σιλεσία  (σημερινό Βρότσουαφ της Πολωνίας), η οποία διήρκεσε μέχρι το τέλος του Β΄ ΠΠ στην Ευρώπη. Από τις 13 Φεβρουαρίου 1945 έως τις 6 Μαΐου 1945 οι γερμανικές δυνάμεις μάχονταν με τους Σοβιετικούς, οι οποίοι περικύκλωσαν την πόλη κατά την εκστρατεία των Σοβιετικών στην Κάτω Σιλεσία. Η γερμανική φρουρά παραδόθηκε στις 6 Μαΐου και δύο μέρες αργότερα παραδόθηκαν όλες οι γερμανικές δυνάμεις, τελειώνοντας τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη.

Παρασκήνιο

Τον Αύγουστο του 1944, ο Αδόλφος Χίτλερ κήρυξε την πόλη του Μπρεσλάου "φέστουνγκ" (οχυρό), διατάζοντας την υπεράσπισή της με κάθε κόστος. Διόρισε τον Καρλ Χάνκε (γκαουλάιτερ της Σιλεσίας από το 1941) διοικητή. 
Στις 19 Ιανουαρίου 1945 οι πολίτες του Μπρεσλάου διατάχθηκαν να εκκενώσουν την πόλη. Αρκετές χιλιάδες πέθαναν από το κρύο κατά τη μετακίνησή τους προς τα δυτικά χωρίς μεταφορικά μέσα, πολλοί κατέφυγαν  στη Δρέσδη  (η οποία υπέστη  εκτεταμένους βομβαρδισμούς λίγες εβδομάδες αργότερα). Τον Μάιο-Ιούνιο 1945, εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι (μεταξύ των οποίων και χιλιάδες κάτοικοι του Μπρεσλάου) προσπάθησαν να επιστρέψουν στις οικίες τους αλλά λίγο αργότερα εκδιώχθηκαν από τις πολωνοσοβιετικές δυνάμεις. Ο γερμανικός στρατός, με τη βοήθεια της λαϊκής πολιτοφυλακής (Φόλκσστουρμ) και ατόμων που είχαν καταδικαστεί σε καταναγκαστικά έργα, μετέτρεψαν την πόλη σε φρούριο: Το Μπρεσλάου ήταν ικανό να αντιτάξη άμυνα εναντίον των Σοβιετικών οι οποίοι προέλαυναν με γρήγορες ταχύτητες. Τον Ιανουάριο ένα τάγμα της νεολαίας του Χίτλερ εστάλη για να ενισχύει τη φρουρά του φέστουνγκ του Μπρεσλάου. Το τάγμα των Ες-Ες, Μπέσλαϊν (στο οποίο είχαν ενταχθεί και εθελοντές από Γαλλία και Ολλανδία), επίσης συμμετείχε στη μάχη
Ανρί-Αλεξάντρ Ντελάντρ

Βιογραφικά στοιχεία

Τα φοιτητικά χρόνια του Ντελάντρ στην École Polytechnique σημαδεύτηκαν από τις επιπτώσεις του Γαλλοπρωσικού Πολέμου και το χάος της Κομμούνας των Παρισίων, έτσι ώστε ευθύς μετά την αποφοίτησή του το 1874, επεδίωξε μία στρατιωτική σταδιοδρομία. Αποκτώντας τον βαθμό του λοχαγού του Μηχανικού, άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για τη φυσική και το 1881 παραιτήθηκε από το στράτευμα για να εργασθεί στο εργαστήριο του Α. Κορνύ στην École Polytechnique, σε θέματα φασματοσκοπίας. Συνέχισε τις έρευνές του στη φασματοσκοπία στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, παίρνοντας διδακτορικό το 1888 και ανακαλύπτοντας αριθμητικές συσχετίσεις στις φασματικές γραμμές που παρέπεμπαν στα ευρήματα του Γιόχαν Μπάλμερ και που θα συνέτειναν στην ανάπτυξη της κβαντομηχανικής κατά τον 20ό αιώνα.
Το 1868, οι ηλιακές παρατηρήσεις του Πιερ Ζανσέν τον έκαναν να αναφέρει στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών ότι «Δεν είναι πλέον η γεωμετρία και η μηχανική που κυριαρχούν [στην αστρονομία], αλλά η φυσική και η χημεία.» Αυτή η θέση απορριπτόταν από τον τότε διευθυντή του Αστεροσκοπείου των Παρισίων Ουρμπέν Λεβεριέ, οποτε η γαλλική κυβέρνηση διέθεσε στον Ζανσέν ένα ποσό για να ιδρύσει αστροφυσικό αστεροσκοπείο στο Μεντόν, στα προάστια των Παρισίων. Το 1889 ο Αμεντέ Μουσέ διαδέχθηκε τον Λεβεριέ και άρχισε να ενθαρρύνει την αστροφυσική προσλαμβάνοντας τον Ντελάντρ. Εκείνη την περίοδο ο Ντελάντρ ανέπτυξε τον φασματοηλιογράφο, παράλληλα με τον Τζορτζ Χέιλ.
Το 1898 ο Ντελάντρ προσλήφθηκε στο Μεντόν από τον Ζανσέν, που ήταν τότε ο μόνος ερευνητής εκεί. Με τον θάνατο του Ζανσέν το 1907, ο Ντελάντρ έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Μεντόν και άρχισε ένα πρόγραμμα επεκτάσεων. Με την κήρυξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου το 1914, παρότι ήδη 61 ετών, επέστρεψε στην ενεργό στρατιωτική υπηρεσία στο Μηχανικό ως ταγματάρχης και αργότερα αντισυνταγματάρχης. Μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε στη θέση του στο Μεντόν μέχρι το 1926, οπότε το αστεροσκοπείο ενώθηκε διοικητικά με το Αστεροσκοπείο των Παρισίων και ο Μουσέ είχε τον ρόλο του γενικού διευθυντή.
Ο Ντελάντρ συνταξιοδοτήθηκε το 1929, αλλά παρέμεινε ενεργός στην έρευνα μέχρι τον θάνατό του.