google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Ράγκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1790 στο Σύντεκνο της επαρχίας Βάλτου. Πατέρας του ήταν ο αρματολός Γεώργιος Ράγκος. Το 1808 αιχμαλωτίστηκε από τον Αλή Πασά, και η οικογένειά του καταδιώχτηκε. Βλέποντας όμως ο Αλής ότι τον είχε ανάγκη, τον αποφυλάκισε πάλι, μαζί με την οικογένειά του και του έδωσε εξουσία και τιμές. Όταν ο Αλή Πασάς ξέπεσε στην οργή του σουλτάνου το 1820, ο Ράγκος, ο οποίος στο μεταξύ είχε μυηθεί στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας ξεκίνησε εκστρατεία προσποιούμενος ότι πάει να ενισχύσει τον πολιορκημένο Αλί πασά. Όταν ξεκίνησε η Ελληνική επανάσταση ο Ράγκος ήταν έτοιμος και πρόθυμος να πολεμήσει, συνεισφέροντας πολλά στην παράδοση του φρουρίου στους Σουλιώτες. Μετά από αυτά, συνεννοήθηκε με τον Γώγο Μπακόλα, καπετάνιου του Ραδοβιτσίου, και πολέμησε στον Σταυρό κατά μεγάλης δύναμης Τούρκων, από τους οποίους οι περισσότεροι έπεσαν.
Ο Ιωάννης Ράγκος διακρινόταν για την προσαρμοστικότητά του και την ικανότητά του να προσεγγίζει τους εκάστοτε ισχυρούς πολιτικούς όπως τον Δημήτριο Υψηλάντη, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και Ιωάννη Καποδίστρια, κατορθώνοντας τελικά να αναρριχηθεί στα ανώτερα στρατιωτικά αξιώματα. Το 1822 διορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας στην Θεσσαλία. Πολέμησε μαζί με τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και διακρίθηκε. Το 1823 διορίστηκε στρατηγός και επιφορτίστηκε από την κυβέρνηση με την καταδίωξη του Καραϊσκάκη, ο οποίος στο μεταξύ είχε αποστατήσει. Για τις υπηρεσίες που προσέφερε τότε τού παραχωρήθηκε το αρματολίκι των Αγράφων και ο βαθμός τού στρατηγού. Το 1824 έσωσε το Μεσολόγγι από τον κίνδυνο του πολυάριθμου στρατού του Ομέρ Πασά.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των όπλων στην Συνέλευση του Μεσολογγίου, και αντιπροσώπευσε τα όπλα των στρατηγών της δυτικής Ελλάδας στην Εθνική Συνέλευση του Άστρους.
Την εποχή της διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια ο Ιωάννης Ράγκος ξαναβρήκε την χαμένη στρατιωτική του αίγλη προσεταιριζόμενος τον Αυγουστίνο Καποδίστρια "Πληρεξούσιο Τοποτηρητή" της Κυβέρνησης στη Στερεά Ελλάδα και ανταμείφθηκε με τη θέση του συνταγματάρχη των Ελαφρών Ταγμάτων της Ανατολικής Στερεάς. Μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη παραμερίστηκε ενώ επί της βασιλείας του Όθωνα συμμετείχε στα αντιοθωνικά κινήματα, φυλακίστηκε μαζί με άλλους αλλά αφέθηκε και πάλι ελεύθερος. Επί Γεωργίου Α' διορίστηκε μέλος της επιτροπής επί των αδικηθέντων ανδρών του αγώνα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Μεσολόγγι ενώ ασχολιόταν με την τοπική πολιτική ζωή του Αιτωλικού όπου είχε εγκατασταθεί μετά τα καποδιστριακά χρόνια.
Εκκλησία του Μπζιμπ

Ιστορία

Η εκκλησία και το φρούριο του Μπζιμπ κατασκευάστηκαν τον 8ο-10ο αιώνα. Η εκκλησία ίσως έχει λειτουργήσει ως έδρα του Βυζαντινού επισκόπου της Σωτηρόπολις, τον 10-12ο αιώνα. 
Στα μέσα του 20ου αιώνα έγιναν αρχαιολογικές μελέτες και ανασκαφές στο Μπζιμπ, και τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν φυλάσσονται στο Κρατικό Μουσείο της Αμπχαζίας. 
Το 2006 η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας, με τη σημείωση ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τη διατήρηση του μνημείου είναι ανεπαρκή.

Περιγραφή

Η εκκλησία είναι ένα μεγάλο, θολωτό, σταυροειδές σε ορθογώνια βάση σχέδιο. Στα ανατολικά της καταλήγει σε 3 αψίδωτά  ημικύκλια, εκ των οποίων το μεσαίο ήταν το ιερό με την Αγία Τράπεζα. Επί του παρόντος έχουν διασωθεί μόνο ερείπια των πέτρινων τοίχων.   
Το ερειπωμένο φρούριο του Μπζιμπ καλύπτει έκταση 7.000 τ.μ. Περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος ενισχυμένο με αμυντικές δομές, από τις οποίες έχουν διασωθεί 7 πύργοι ορθογώνιου και κυκλικού σχήματος και 2 πύλες, στα δυτικά και ανατολικά. Στην περιοχή του φρουρίου υπάρχουν τα ερείπια και άλλων κτιρίων και εκκλησιών.
Μπιλ Στιρ

Καριέρα

Ο Στιρ γεννήθηκε στο Στόκτον-ον-Τις και οι κύριες μουσικές επιρροές του ήταν από συγκροτήματα της Hard Rock και Heavy Metal σκηνής όπως οι Motörhead, Deep Purple, Led Zeppelin, Black Sabbath, UFO και Iron Maiden, όπως και από ονόματα του New Wave of British Heavy Metal.

Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα κατά τα εφηβικά του χρόνια και το 1985 σχημάτισε τους Carcass με τον τραγουδιστή και μπασίστα Τζεφ Γουόκερ και το ντράμερ Κεν Όουεν. Το 1987, παράλληλα με την δραστηριότητα του με τους Carcass, εντάχθηκε στους Napalm Death ηχογραφώντας μαζί τους τα άλμπουμ "Scum" και "From Enslavement to Obliteration".

Οι Carcass κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ μέχρι το 1995 όταν διαλύθηκαν και ένα ακόμη το 1996. Μετά την διάλυση του συγκροτήματος, ο Στιρ μετακόμισε στην Αυστραλία και εντρύφησε στην μπλουζ μουσική μαθαίνοντας να παίζει φυσαρμόνικα.

Το 1999 επέστρεψε στην Μεγάλη Βρετανία και δημιούργησε τους Firebird, οι οποίοι διαλύθηκαν το 2011 έχοντας κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ.

Από το 2009 και έπειτα, παίζει στους Gentlemans Pistols, ενώ έχει γίνει μέλος του ιστορικού New Wave of British Heavy Metal συγκροτήματος Angel Witch. Ταυτόχρονα, οι Carcass επανενώθηκαν κυκλοφορώντας το επιτυχημένο "Surgical Steel" το 2013, ανεβαίνοντας στο Top-10 στην Γερμανία και την Φινλανδία, ενώ μπήκαν για πρώτη φορά στο Top-50 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οίκος των Βαγρατιδών

Η Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι (γεωργιανά: ბაგრატიონი, [bɑɡrɑtʼiɔni]) είναι μια βασιλική οικογένεια που κυριάρχησε στη Γεωργία από το Μεσαίωνα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα και είναι μία από τις αρχαιότερες και μακροχρόνια διατηρηθείσες Χριστιανικές δυναστείες του κόσμου. Στη σύγχρονη εποχή, οι απόγονοι αυτής της βασιλικής γραμμής αναφέρονται ως Γεωργιανοί Βαγρατίδες (που είναι η εξελληνισμένη μορφή του δυναστικού τους ονόματος, το οποίο στα αγγλικά αποδίδεται ως Bagrations).
Η κοινή προέλευση με την αρμενική Δυναστεία Μπαγρατούνι (Bagratuni)  έχει γίνει αποδεκτή από τους μελετητές .    Τον 8ο αιώνα η οικογένεια, με τον Ashot Α΄, εγγονό του  πρίγκιπα της Αρμενίας Ashot III Bagratuni, κατέκτησε το Βασίλειο της Ιβηρίας. Οι απόγονοί του κατάφεραν να καταστούν μονάρχες  στο ενωμένο Βασίλειο της Γεωργίας για περίπου 1000 χρόνια. Το Βασίλειο αυτό άκμασε από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα. Αυτό το χρονικό διάστημα, και ιδιαίτερα υπό την ηγεμονία του Δαβίδ Δ΄ του Χτίστη (1089-1125) και της εγγονής του βασίλισσας  Ταμάρ (1184-1213), χαρακτηρίζεται ως "Χρυσή Εποχή" στην ιστορία της Γεωργίας.
Αριοσοφία

Αριοσοφία ονομάζεται το ιδεολογικό σύστημα εσωτερικής φύσης με πρωτοπόρο τον Γκουίντο φον Λιστ, που αντλεί επιρροές από το γερμανικό ρομαντισμό και τη θεοσοφία. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο φον Λιστ χρησιμοποίησε τη θεοσοφική θρησκευτική θεωρία παρερμηνεύοντάς την, ώστε να βρει ιδεολογική βάση για τα εθνοφυλετικά και συντηρητικά πιστεύω του. Αργότερα, ο Γιέργκ Λαντζ φον Λίμπενφελς συνέχισε την εξέλιξη της αριοσοφικής διδασκαλίας (θεοζωολογία). Οι αριοσοφιστικές ιδέες βρήκαν εκ νέου οπαδούς μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σε διάφορους νεογερμανικούς, δεξιούς συνδέσμους, όπως π.χ. στο τάγμα Armanenorden, το οποίο ίδρυσε ο Αδόλφος Σλάιπφερ το 1976, ή στο Artgemeinschaft όπου προεδρεύει σήμερα ο Γιούργκεν Ρίγκερ.

Θεμελιώδη στοιχεία

Στο πλαίσιο της αριοσοφίας συνθέτονται οι ρατσιστικές θεωρίες του Αρθούρου ντε Γκομπινώ (κοινωνικός δαρβινισμός) με την αποκρυφιστική μελέτη των ρούνων και τη θεοσοφική πολιτιστική θεωρία της Έλενας Μπλαβάτσκυ. Το κεντρικό αξίωμα είναι η ύπαρξη της άριας φυλής, ένα είδος τέλειας φυλής θεανθρώπων, στην Ευρώπη του απώτερου παρελθόντος, η οποία ήταν η περισσότερο εξελιγμένη από όλες. Με το αξίωμα αυτό, οι αριοσοφιστές δικαιολογούν την υποτιθέμενη ανωτερότητα των απογόνων της άριας φυλής σε σχέση με άλλους λαούς. Ως απόγονοι των αρίων υπολογίζονται τα ευρωπαϊκά φύλα και μεταξύ αυτών κυρίως οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι και οι Γερμανοί.
Επομένως η κάθε γενετική ανάμιξη με ξένα φύλα σημαίνει την εξασθένιση της «ηρωικής άριας φυλής» και πρέπει οπωσδήποτε να αποτραπεί. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, ο φον Λιστ πρότεινε την ανάλογη καλλιέργεια «αριοποίησης» και τη στείρωση των κατωτέρων φυλών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί μια θεμελιώδης αντίθεση μεταξύ αριοσοφίας και της θεωρίας του Γκομπινώ, ο οποίος μεν υποστήριζε ότι η άρια φυλή ήταν η ανώτατη φυλή αλλά επίσης υποστήριζε ότι λόγω ανάμιξης με άλλες φυλές ανήκει στο παρελθόν και έχει χαθεί.
Η αριοσοφική θεωρία είναι η ιδεολογική βάση της «φυλετικής υγιεινής», η οποία αποτελούσε βασικό αίτημα των εθνικοσοσιαλιστών.

Αριοσοφία και θεοσοφία

Ενώ δεν υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ δυο αυτών διδασκαλιών, ο Γκουίντο φον Λιστ χρησιμοποιεί την θεοσοφική πολιτιστική θεωρία ερμηνεύοντάς την έτσι ώστε να βρει ιδεολογική βάση για τον ρατσισμό της διδασκαλίας του. Η θεωρία πολιτισμού των θεοσοφιστών υποστηρίζει την άποψη, ότι η ανθρωπότητα εξελίχθηκε φυλετικά, από φυλές χαμηλού επιπέδου σε όλο και υψηλότερα στάδια, με υψηλότατο την «άρια φυλή». Οι φυλές αυτές πάλι διαιρούνται σε υποφυλές. Σε αντίθεση με τον φον Λιστ, οι θεοσοφιστές χρησιμοποιούν τον όρο της «φυλής» ως υποθετικό όρο. Η σημερινή φυλή (η πέμπτη) κατά τους θεοφιστές έχει τη ρίζα της στην Ατλαντίδα και είναι χωρισμένη σε πέντε υποφυλές, οι οποίες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια εξέλιξης, με ανώτατη την άρια φυλή. Στο σημείο αυτό ο φον Λιστ βρίσκει περιθώριο να τεκμηριώσει τον μυστικιστικό ρατσισμό και τον κοινωνικό δαρβινισμό που υποστηρίζει.
Ενώ όμως οι θεωρίες του φον Λιστ είναι επηρεασμένες πολύ από τη θεοσοφία, διαφέρουν σε βασικά σημεία. Πρόκειται δηλαδή για παρερμηνεία ή και κατάχρηση της θεοσοφίας.
Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη

Ιστορικό

Αμέσως μετά την πρώτη εμφάνιση της Πρωτοβουλίας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, εμφανίστηκε θετικός ως προς την κίνηση και εξέφρασε την συμπαράστασή του στις νέες κινήσεις στο χώρο της Κεντροαριστεράς.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποήθηκε στο θέατρο Ακροπόλ  η πρώτη κεντρική εκδήλωση της Πρωτοβουλίας των 58. H εκδήλωση ξεκίνησε με τα ηχογραφημένα μηνύματα του υποψήφιου των ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών για τη θέση του προέδρου της Κομισιόν, Μάρτιν Σουλτς και του επικεφαλής της ομάδας των ευρωσοσιαλιστών, Χάνες Σβόμποντα. Στην εκδήλωση κεντρικός ομιλητής ήταν ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Γιάννης Βούλγαρης, ενώ μίλησε ο πρώην υπουργός Παρασκευάς Αυγερινός, ο οικονομολόγος Πασχάλης Αγανίδης, η οδοντίατρος Αθηνά Δρέττα, ο πρώην προέδρος του ΕΟΦ Γιάννης Τούντας εκπροσωπώντας τις κινήσεις Μπροστά, Νέοι Μεταρρυθμιστές, Πολιτεία 2012 και Πρωτοβουλία Β', η πολιτική επιστήμων Χαριτίνη Καρακωστάκη και ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος. Επιπλέον, παρευρέθηκαν ο Κώστας Σημίτης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Γιώργος Καμίνης, ο Τάσος Γιαννίτσης, ο Γιώργος Γραμματικάκης, ο Γιάννης Μανιάτης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ο Χρήστος Πρωτόπαπας, ο Νάσος Αλευράς, ο Νίκος Αλιβιζάτος, ο Παντελής Καψής, ο  Νίκος Μπίστης, ο Γιώργος Βερνίκος, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Γρηγόρης Ψαριανός, η Εύη Χριστοφιλοπούλου, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Παναγιώτης Ρήγας, ο Σίμος Α. Κεδίκογλου, η Άντζελα Γκερέκου, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, ο Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος αλλά και πολλές ακόμα προσωπικότητες.
Στην Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη θετικά έχουν ανταποκριθεί αρκετές πολιτικές κινήσεις, όπως η Δυναμική Ελλάδα,οι Νέοι Μεταρρυθμιστές, η ΠΟΛΙΤΕΙΑ 2012, η Πρωτοβουλία Β κ.ά. αλλά και μεμονωμένοι πολιτικοί. Παράλληλα, πάνω από 4.000 πολίτες έχουν συνυπογράψει online το αίτημα των 58. Ακόμα, ο Γιώργος Φλωρίδης ζήτησε να αυτοδιαλυθούν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ προκειμένου να δημιουργηθεί ένα νέο κόμμα και η Άννα Διαμαντοπούλου υποστηρίζει τη μετεξέλιξη της πρωτοβουλίας των «58» σε κόμμα μέσω της επιστράτευσης πολιτικών προσώπων. 
Στις 2 Φεβρουαρίου 2014, δημιουργήθηκε η Αριστερή Μεταρρυθμιστική Κίνηση, κίνηση στήριξης της πρωτοβουλίας των «58» από διαφωνούντα στελέχη της ΔΗΜΑΡ.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2014, ο πρόεδρος της Συμφωνίας για τη Νέα Ελλάδα Ανδρέας Λοβέρδος, ανακοίνωσε την συμμετοχή και υποστήριξη του κόμματός του στην Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη.
Στις 30 Μαρτίου 2014, η Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη παρουσίασε το ψηφοδέλτιό της για τις επικείμενες Ευρωεκλογές του 2014, σε αυτό συμμετέχουν πέντε εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας των 58 (Αγανίδης Πασχάλης, Βερνίκος Γιώργος, Θεοδωρόπουλος Κώστας, Μπίστης Νίκος, Χειμωνάς θανάσης).
Στόμαχος

Το στομάχι (επιστημονικά στόμαχος, αρχαία ελληνικά γαστήρ) είναι μια διεύρυνση του πεπτικού σωλήνα του ανθρώπου και των ζώων. Είναι βασικό όργανο πέψης και ένα από τα όργανα που συγκροτούν το γαστρεντερικό σύστημα.
Στον άνθρωπο, το στομάχι έχει χωρητικότητα 2.001 κυβ. εκ. και βρίσκεται στο πάνω μέρος της κοιλιακής κοιλότητας. Συγκοινωνεί με τον οισοφάγο με ένα στόμιο, που ονομάζεται καρδιακό στόμιο. Προς τα κάτω συγκοινωνεί με το λεπτό έντερο, με το πυλωρικό στόμιο. Το πάνω μέρος του στομαχιού ονομάζεται θόλος και περιέχει συνήθως αέρια. Η περιοχή που βρίσκεται κάτω από το θόλο, λέγεται σώμα του στομαχιού, ενώ η περιοχή που βρίσκεται προς τον πυλωρό λέγεται πυλωρικό άντρο. Το τοίχωμα του στομαχιού αποτελείται από 4 χιτώνες, που είναι από τα έξω προς τα μέσα: ο ορογόνος, ο μυϊκός (πολύ αναπτυγμένος και αποτελείται από λείες μυϊκές ίνες), ο υποβλεννογόνος και ο βλεννογόνος, στον οποίο υπάρχουν οι γαστρικοί αδένες που εκκρίνουν το γαστρικό υγρό (υδροχλωρικό οξύ και ένζυμα).
Στα μηρυκαστικά ζώα το στομάχι αποτελείται από τέσσερα τμήματα (μεγάλη κοιλία, κεκρύφαλος, εχίνος και ήνυστρο) και προσφέρεται για το μηρυκασμό. Στα πτηνά το στομάχι περιλαμβάνει εκτός από το μυώδες στομάχι, το αδενώδες στομάχι και τον πρόλοβο. Τα περισσότερα από τα άλλα ζώα, έχουν έναν ή περισσότερους πεπτικούς θύλακες.
Οι ασθένειες που προσβάλλουν το στομάχι είναι πολλές και οφείλονται είτε σε ανωμαλία στην έκκριση του γαστρικού υγρού (υπερχλωρυδρία - υποχλωρυδρία), είτε σε πάθηση του ίδιου του οργάνου (γαστρίτιδα, έλκος ή καρκίνος). Για την εξέταση του χρησιμοποιούνται η απλή ακτινογραφία κοιλίας, το βαριούχο γεύμα, η αξονική τομογραφία καθώς και ενδοσκοπικές μέθοδοι.
Ο Καταδότης

Υπόθεση

Στο Δουβλίνο της δεκαετίας του '20, ο Γκίπο Νόουλαν (Βίκτορ ΜακΛάγκλεν), ένας δυνατός αλλά όχι ιδιαίτερα έξυπνος άνδρας εξοστρακίζεται από το επαναστάτικό κίνημα των Ιρλανδών, επειδή αρνήθηκε να εκτελέσει μέλος του αντίπαλου στρατού που είχε σκοτώσει μέλος του ΙΡΑ. Όντας περιθωριοποιημένος από τους πάντες, ο Νόουλαν φτάνει στα όρια της πείνας, ενώ παράλληλα εξοργίζεται όταν μαθαίνει ότι η επίσης πάμφτωχη κοπέλα του, Κέιτι Μάντεν (Μάργκο Γκράχαμ) έχει γίνει πόρνη για να τα βγάλει χρήματα προκειμένου να φύγει για την Αμερική. Ο Γκίπο αργότερα συναντά έναν φίλο του και σύντροφο από την οργάνωση του ΙΡΑ, τον Φράνκι ΜακΦίλιπ (Γουάλας Φορντ), ο οποίος κρύβεται καθώς οι Άγγλοι τον έχουν επικυρήξει για 20 λίρες. Ο Φράνκι έχει βαρεθεί να κρύβεται και βρίσκεται καθ' οδόν για να συναντήσει τη μητέρα (Ουνα Ο' Κόνορ) και την αδελφή του Μαίρη (Χέδερ Έιντζελ). Τότε ο Γκίπο αποφασίζει να τον καταδώσει στον αντίπαλο και οι Βρετανοί βρίσκουν τον Φράνκι σπίτι του και τον σκοτώνουν. Ο Γκίπο λαμβάνει την ανταμοιβή του κι έπειτα πηγαίνει να βρει την Κέιτι λέγοντάς της ότι βρήκε τα χρήματα έχοντας ξυλοκοπήσει έναν Αμερικανό ναύτη, έπειτα πηγαίνει στην κηδεία του Φράνκι όπου συμπεριφέρεται αλλόκοτα όταν μερικά από τα χρήματα πέφτουν από την τσέπη του. Οι πρώην συντρόφοι του αναρωτιούνται ποιος ήταν ο υπαίτιος για το θάνατο του Φράνκι. Παράλληλα ο Γκίπο σπαταλώντας την ανταμοιβή του ενισχύει τις υποψίες των πρώην συντρόφων του.

Υποδοχή

Η ταινία ήταν δημοφιλής στο Box Office όπου απέφερε κέρδη της τάξης των 325.000 δολαρίων.
2-φθοροπροπένιο

Από προπίνιο

Με μερική υδροφθορίωση αιθινίου παράγεται ισοπροπενυλοφθορίδιο:

Από αλοφθοροπροπάνιο

Με απόσπαση ενός ατόμου υδραλογόνου από 1-αλο-2-φθοροπροπάνιο ή 2-αλο-2-φθοροαιθάνιο, με καλύτερα αποτελέσματα αν το άλλο αλογόνο δεν είναι κι εκείνο φθόριο, παράγεται ισοπροπενυλοφθορίδιο:

Με αφυδάτωση 2-φθοροπροπανόλης-1

Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-φθοροπροπανόλης-1 παράγεται ισοπροπενυλοφθορίδιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C:

Με απόσπαση αλογόνου

Με απόσπαση αλογόνου (X₂) από 1,2-διαλο-2-φθοροπροπάνιο παράγεται ισοπροπενυλοφθορίδιο. Καλύτερη απόδοση αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο:

Καταλυτική υδρογόνωση

Με καταλυτική υδρογόνωση ισοπροπενυλοφθορίδιου σχηματίζεται ισοπροπυλοφθορίδιο. Π.χ.:

Αλογόνωση

Με επίδραση αλογόνου (X₂) (αλογόνωση) σε ισοπροπενυλοφθορίδιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλο-2-φθοροπροπάνιο. Π.χ.:

Υδραλογόνωση

Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε  ισοπροπενυλοφθορίδιο  παράγεται 2-αλο-2-φθοροπροπάνιο:

Υδροκυάνωση

Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε ισοπροπενυλοφθορίδιο παράγεται μεθυλο-2-φθοροπροπανονιτρίλιο:

Οζονόλυση

Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε ισοπροπενυλοφθορίδιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε ακετυλοφθορίδιο και μεθανάλη:

Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου

Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO₄) παράγονται ακετυλοφθορίδιο και μεθανικό οξύ:

Παραγωγή αιθέρα

Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλο(μεθυλοβινυλ)αιιθέρα :

Παραγωγή αλκενινίου

Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλκενίνιο (RC≡CC(CH₃)=CH₂). Π.χ.:

Παραγωγή εστέρα

Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό (μεθυλοβινυλ)εστέρα [RCOOC(CH₃)=CH₂]:

Παραγωγή νιτριλίου

Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς μεθυλοπροπενονιτρίλιο (CH₃CH=CHCN):

Παραγωγή αλκενίου

Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκένιο:

Παραγωγή θειαιθέρα

Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλομεθυλοβινυλοθειαιθέρα (RSCH=CHCH₃):

Παραγωγή νιτροπαραγώγων

Με νιτρώδη άργυρο (AgNO₂) προς 2-νιτροπροπένιο [CH₂=C(NO₂CH₃)]:

Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων

1. Με λίθιο (Li). Παράγεται προπεν-1-υλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard):

Παραγωγή στυρολίου

Με βινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου πσράγεται 2-φαινυλοπροπένιο:
Το Κύκνειο άσμα (Τσέχωφ)

Το κύκνειο άσμα (Лебединая_песня) είναι θεατρικό έργο - δραματική σπουδή σε μία πράξη - του Άντον Τσέχωφ. Γράφτηκε το  1887, και πρόκειται για θεατρική μεταφορά του διηγήματός του «Ο Κάλχας». Αφορά στον μονόλογο ενός ηθοποιού που αναμετρά τα θετικά και τα αρνητικά μιας ζωής σαράντα χρόνων αφιερωμένη στο θέατρο.
Παραστάθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο «Κορς» της Μόσχας τον Φεβρουάριο του 1888.
Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε στις 20 Απριλίου του 1929 στην αίθουσα του Ωδείου Αθηνών, από τον Μιχάλη Κουνελάκη, πρωταγωνιστή, μεταφραστή και σκηνοθέτη του έργου.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το κύκνειο άσμα"
Τούσιας Μπότσαρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1750 στο Σούλι. Νεότατος ακόμη μετέβη επικεφαλής αντιπροσωπείας οπλαρχηγών στην Αγία Πετρούπολη, στην Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας από την οποία και έλαβε πολλά δώρα μεταξύ των οποίων και την περίφημη σημαία που χρησιμοποιήθηκε ως μπαϊράκι από τους Μποτσαραίους, καθ' όλο τον Αγώνα μέχρι το τέλος της Επανάστασης, ονομάζοντάς τον επίσης «ταγματάρχη του ρωσικού στρατού».
Ο Τούσιας διέπρεψε στη συνέχεια στους αγώνες κατά του Αλή Πασά κυρίως την περίοδο 1789-1797. Ειδικότερα όμως στη 2η εκστρατεία του Αλή Πασά κατά των Σουλιωτών, το 1792, φόνευσε σε μονομαχία το διαβόητο αρχηγό των Λιάπηδων Μουσλή Γκιολέκα ή Γκιουλέκα, που διεύθυνε την τουρκική στρατιά.
Από την αρχή όμως o Τούσιας, όταν ανέλαβε αρχηγός της φάρας, μετά την παραίτηση του πατέρα του, από φιλοτιμία και μόνο, παρέσυρε την οικογένειά του σε θηριώδη πάλη με τη φάρα των Τζαπαραίων, Τουρκαλβανών Αγάδων της περιοχής, όπου σε μια συμπλοκή, το 1792, φονεύτηκε. Δύο μήνες μετά το θάνατό του γεννήθηκε ο γιος του που προς τιμή του έλαβε το ίδιο όνομα Τούσιας Μπότσαρης.
Την αρχηγία της φάρας, μετά το χαμό του Τούσια ανέλαβε ο δευτερότοκος γιος του Γιώργη, αδελφός του Τούσια, Κίτσος Μπότσαρης, αν και ζούσε ακόμα ο πατέρας τους.
Ράφα (Αίγυπτος)

Η Ράφα ή Αιγυπτιακή Ράφα (αραβικά: رفح‎) είναι πόλη της Αιγύπτου στη χερσόνησο του Σινά στην ακτή της Μεσογείου και στα σύνορα της χώρας με τη Λωρίδα της Γάζας. Έχει 31.095 κατοίκους που αποτελούνται από Άραβες, Βεδουίνους και ισχυρή μειοψηφία εκτοπισμένων Παλαιστινίων. Διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Βορείου Σινά και συνορεύει με τη παλαιστινιακή πόλη Ράφα που θεωρούνται η ίδια πόλη.
Η αιγυπτιακή κυβέρνηση ανακοίνωσε στις αρχές του 2015 ότι θα ισοπεδώσει ολόκληρη την πόλη, 800 σχεδόν σπίτια, και θα οικοδομήσουν έναν νέο οικισμό για τους κατοίκους της, προκειμένου να επεκτείνει μία νεκρή ζώνη ασφαλείας μεταξύ Αιγύπτου και Λωρίδας της Γάζας. Στη πόλη υπάρχει το μεθοριακό Πέρασμα της Ράφας.
Lucifer (τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Η σειρά εστιάζει στον Lucifer Morningstar, τον Διάβολο, που έχει βαρεθεί και είναι δυστυχισμένος ως ο Άρχοντας της Κόλασης, και παραιτείται από το θρόνο του και εγκαταλείπει το βασίλειό του για το Λος Άντζελες. Ο Lucifer έχει ένα κλαμπ στο Λος Άντζελες, που ονομάζεται "Lux", με τη βοήθεια της δαιμονικής συμμάχου του Mazikeen. Ο Lucifer εμπλέκεται με την Αστυνομία, όταν ξεκινάει να βοηθήσει την  Ντετέκτιβ Χλόη Ντέκερ σε μια αστυνομική υπόθεση. Γοητεύεται από την Decker, όταν αυτή φαίνεται να είναι απρόσβλητη από τις δυνάμεις του. Η μητέρα του Lucifer αργότερα δραπετεύει από την Κόλαση, και η τιμωρία του Lucifer γι' αυτήν είναι να μείνει στη Γη, και έτσι η ουράνια οικογένειά του αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις.

Μουσική

Το τραγούδι των τίτλων είναι ένα κλιπ έξι δευτερολέπτων από το Being Evil Has A Price, που ανήκει στο συγκρότημα Heavy Young Heathens. Σε μια μήνυση που κατατέθηκε εναντίον της Warner Bros., οι συνθέτες του τραγουδιού, ο Robert και ο Aron Marderosian, ισχυρίζονται ότι το τραγούδι έχει χρησιμοποιηθεί χωρίς να τους δώσει την κατάλληλη πίστωση ή την άδεια χρήσης.
Μερικά επεισόδια περιλαμβάνουν μουσικές παραστάσεις από τον Tom Ellis, παρόλο που ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του ότι, ενώ τα φωνητικά είναι δικά του, το συνοδευμένο πιάνο που φαίνεται στην οθόνη δεν είναι ο ίδιος στην πραγματικότητα.

Αναμετάδοση

Η αναμετάδοση έγινε στο δίκτυο Fox στις ΗΠΑ, και στο κανάλι FX στην Αυστραλία.

Οικιακά μέσα

Η σειρά μπορεί να μεταδοθεί στο Amazon Prime στο Ηνωμένο Βασίλειο, και την πρώτη του σεζόν στο κανάλι CraveTV στον Καναδά.
Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας του Σαιν-Μπριέκ

Ιστορία

Το μουσείο του Saint-Brieuc δημιουργήθηκε μετά τη γαλλική επανάσταση. Οι συλλογές του, που προσανατολίζονται προς τις καλές Τέχνες, εμπλουτίστηκαν με συλλογές φυσικής ιστορίας κατα τον 19ο αιώνα. Το μουσείο μεταφέρθηκε πολλές φορές (δημαρχείο, το κτίριο της τρέχουσας δημοτικής βιβλιοθήκης, Pavillon de Bellescize, κ. λπ.).
Το 1960 ήταν η δεκαετία κατα την οποία οι λαϊκές τέχνες και παραδόσεις έγιναν το κεντρικό θέμα των συλλογών του μουσείου, το οποίο συνεχίζει να διατηρείται ακόμη και σήμερα για τη μόνιμη συλλογή του.Ο René-Yves Creston ανέλαβε τη διεύθυνση του μουσείου το 1961 και η σύζυγός του συνέχισε τη δουλειά του μετά το θάνατό του.
Μετά από μια μακρά περίοδο παύσης, το «νέο» μουσείο ανοίγει τις πόρτες του το 1983 (περίπτερο προσωρινών εκθέσεων) και το 1986 (μόνιμη γκαλερί) εγκατεστημένο πλέον στο κτήριο της (σταθερό και διοικητικό κτίριο) πρώην χωροφυλακής του δέκατου ένατου αιώνα.

Συλλογές

Τα εκθέματα της μόνιμης συλλογής του μουσείου αφορούν την ιστορία του Côtes-d'armor, ουσιαστικά, κατα τον 19ο αιώνα. Διάφορα θέματα εκπροσωπούνται : η υποθαλάσσια κληρονομιά (η υποβρύχια αρχαιολογία, η ναυσιπλοΐα και η αλιεία στη Newfoundland και την Ισλανδία), η γεωργία (ξέφωτα, καλλιέργεια άγριων εκτάσεων...), η κλωστοϋφαντουργία (όλοι οι αργαλείοι από το εργαστήριο Léauté Planeix στο Uzel, κοστούμια από την βρετάνη...), η πολιτιστική κληρονομιά και οι τέχνες (αγγειοπλάστες, υποδηματοποιοί...), καθώς και εκθέματα που σχετίζονται με την κοινωνία και την θρησκεία (γέννηση του τουρισμού, τα συγχωροχάρτια, τα μικρά αντικείμενα λατρείας...) και τα έπιπλα.
Όσον αφορά τις τέχνες, το μουσείο διαθέτει σχέδια των Ματουρέν Méheut και René-Yves Creston, καθώς και έργα ζωγραφικής εμπνευσμένα από τη βρετάνη, όπως αυτά του Alfred Guillou, Xavier de  Langlais και ούτω καθεξής. Το συνολικό φωτογραφικό υλικό του φωτογράφου Lucien Bailly περιλαμβάνει περίπου 10.000 εκτυπωμένες φωτογραφίες και αρνητικά.
Οι προσωρινές εκθέσεις φιλοξενούν σύγχρονους καλλιτέχνες και οπτικοακουστικές παρουσιάσεις.
Γεώργιος Τσατσάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μονπελιέ, τη Ζυρίχη και το Παρίσι, από το πανεπιστήμιο του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ Φαρμακευτικής Χημείας. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την περίοδο 1968 - 1969 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Το 1974 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. 
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1987.