Ίνγκριντ της Σουηδίας

Πρώιμα χρόνια

Η Ίνγκριντ γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου 1910 στο Παλάτι της Στοκχόλμης. Ήταν το τρίτο κατά σειρά παιδί του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας του Κονώτ.
Η βάπτισή της έγινε στις 5 Μαΐου 1910 στο Βασιλικό Παρεκκλήσι της Στοκχόλμης. Ανάδοχοί της ήταν ο Γουσταύος Ε΄ της Σουηδίας, η Βικτώρια της Βάδης, η Σοφία του Νασσάου, ο Πρίγκιπας Αρθούρος του Κόνακτ και του Στράθερν, η Λουίζα Μαργαρίτα της Πρωσίας, η Λουίζα της Πρωσίας, η Χίλντα του Νασσάου, η Θηρεσία της Σαξονίας-Άλντενμπουρκ, η Αλεξάνδρα Φεοντόροβνα, η Αλίκη του Αθλόουν, ο Αδαλβέρτος της Πρωσίας και ο Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μεγάλωσε στο Βασιλικό Παλάτι της Στοκχόλμης, αλλά πέρασε επίσης μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας στη θερινή κατοικία των γονιών της, στο Κάστρο Σοφιέρο της επαρχίας Σκάνια. Το 1920, όταν η Ίνγκριντ ήταν μόλις δέκα χρονών, η μητέρα της πέθανε από μηνιγγίτιδα, ενώ βρισκόταν στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης του έκτου παιδιού της. Ο πατέρας της, τρία χρόνια αργότερα, παντρεύτηκε την Λουίζα Μαουντμπάττεν. Η Λουίζα ήταν δεύτερη εξαδέλφη της Ίνγκριντ. Από το δεύτερο γάμο του πατέρα της δεν προέκυψε άλλο παιδί.
Η Ίνγκριντ μεγάλωσε σε μια αίσθηση του καθήκοντος και σοβαρότητας. Ήταν καλά μορφωμένη και ενδιαφερόταν για τον αθλητισμό, και ιδιαίτερα για την ιππασία, το σκι και το τένις.

Πριγκίπισσα της Δανίας

Η Ίνγκριντ, ως Πριγκίπισσα της Δανίας, ήταν προστάτηδα διαφόρων φιλανθρωπικών οργανώσεων. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Δανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τις ενέργειές της χαρακτηρίστηκε ως σύμβολο αντίστασης και άτομο με δημόσιο πατριωτικό ήθος. Ως ένδειξη απήθειας προς τις κατοχικές δυνάμεις θεωρείται η πράξη της να κρεμάσει τις σημαίες της Δανίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στο παράθυρο του παιδικού σταθμού των Ανακτόρων Αμάλιενμποργκ, της επίσημης δηλαδή βασιλικής κατοικίας στο κέντρο της Κοπεγχάγης.

Βασίλισσα της Δανίας

Η Ίνγκριντ έγινε Βασίλισσα της Δανίας μετά την άνοδο του συζύγου της στο θρόνο στις 20 Απριλίου 1947. Με αυτή της την ιδιότητα έδειξε ενδιαφέρον για τις τέχνες και την κηπουρική, ενώ με πρωτοβουλία της ανακαινίστηκε το Κάστρο Γκράστεν, βάση της δικής της ιστορικής έρευνας σχετικά με την αρχική εμφάνιση του Κάστρου.
Το 1972 η Ίνγκριντ έμεινε χήρα. Την ίδια χρονιά, αφού ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα της Δανίας, θα διοριστεί Αντιβασιλέας και εκπρόσωπος του μονάρχη, σε περίπτωση που η κόρη της ήταν απών, ένα καθήκον που εκτέλεσε σε πολλές περιπτώσεις. Αυτός ο διορισμός ήταν κατ' εξαίρεση, καθώς το σύνταγμα του 1871 προέβλεπε ότι αντιβασιλέας διοριζόταν μόνο ο διάδοχος του θρόνου.
Υπήρξε προστάτιδα σε μια σειρά από κοινωνικές οργανώσεις, στις περισσότερες εκ των οποίων παραχώρησε τη θέση της στην Πριγκίπισσα Βενεδίκτη. Η Ίνγκριντ είχε χαρακτηριστεί ως άτομο του καθήκοντος, καλά προετοιμασμένη και ενεργητική. Θεωρούνταν επίσης φεμινίστρια και επιδίωκε την ισότητα των δύο φύλων.

Θάνατος

Η Βασίλισσα Ίνγκριντ πέθανε σε ηλικία 90 ετών στις 7 Νοεμβρίου 2000 στο Παλάτι Φρέντενσμποργκ, με τις τρεις κόρες της και δέκα εγγόνια της να βρίσκονται δίπλα της. Η κηδεία της έγινε στις 14 Νοεμβρίου 2000 και ο ενταφιασμός της έγινε δίπλα στο σύζυγό της, Φρειδερίκο, έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Ροσκίλντε.