google/wiki40b huggingface dataset:
Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ Στεφάνου

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ (κατά κόσμο Βύρων) γεννήθηκε στο Φανάρι του Νομού Καρδίτσας το 1932.
Φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1955.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1965 και Πρεσβύτερος το 1966.
Στις 31 Μαΐου 1970, εξελέγη Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε σε Επίσκοπο. Στις 13 Ιουλίου 1974 κηρύχθηκε έκπτωτος του Μητροπολιτικού Θρόνου της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών, χωρίς να δικαστεί. Αμέσως μετά την έκπτωσή του ανακηρύχθηκε σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη με την τίτλο της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Ωρεού.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1991, εξελέγη Μητροπολίτης της προσωποπαγούς Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων, η οποία μονιμοποιήθηκε με απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 9 Οκτωβρίου 2015.
Στις 18 Μαρτίου 2017 εκοιμήθη στην εντατική του Νοσοκομείου Τρικάλων μετά από σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 85 ετών. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλαμπάκας, που συνεδρίασε εκτάκτως το Σάββατο 18 Μαρτίου 2017, την αναγγελία της κοίμησης, του Μακαριστού Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων Σεραφείμ, αποφάσισε ομόφωνα: να κηρύξει τριήμερο πένθος για το Δήμο Καλαμπάκας.
Τσανάκλειος Σχολή

Νέστορας Τσανακλής

Ο Νέστορας Τσανακλής γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1841 από μικροαστική οικογένεια. Τότε η Κομοτηνή είχε 10-12 χιλιάδες κατοίκους. Δεκαπέντε ετών ο Τσανακλής ξενιτεύεται στην Αίγυπτο όπου γίνεται βιομήχανος με το εμπόριο καπνού και τσιγάρων. Το 1859 φέρνει καπνό και εργάτες από την Θράκη και ιδρύει το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής τσιγάρων στο Σουέζ. Γυρίζει στην Κομοτηνή το 1859. Με δαπάνες του Τσανακλή το διάστημα 1906-1907 ανοικοδομήθηκε η Τσανάκλειος Σχολή και λειτούργησε πρώτη φορά το 1908 με την μεταφορά της Αστικής Σχολής Αρρένων (Αρρεναγωγείο ή Σχολαρχείον). Το κτήριο κόστισε 10.000 Οθωμανικές χρυσές λίρες και για την συντήρηση και μισθοδοσία του σχολείου ο Τσανακλής διέθετε κάθε χρόνο 300 χρυσές λίρες.
Καζιμίρ Β΄ ο Δίκαιος

Βιογραφία

Ήταν ο έκτος γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ τού στραβόστομου δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Σαλομέα, κόρης τού Ερρίκου κόμη τού Μπερκ. Γεννήθηκε λίγο πριν αποβιώσει ο πατέρας του ή μάλλον λίγο μετά, γι' αυτό ήταν απών από τη διαθήκη αυτού και έμεινε χωρίς γη.
Κατά τα πρώτα έτη του έζησε με την αδελφή του Αγνή και τη μητέρα τους στις κτήσεις της Σαλομέα στη Βέντσιτσα. Εκεί έμεινε μακριά από τους αγώνες μεταξύ των αμφιθαλών αδελφών του Μπολέσλαφ Δ΄ τού σγουρού και Μιέσκο Γ΄ τού γηραιού εναντίον τού ετεροθαλούς αδελφού τους Βλάντισλαφ Β΄ τού εξόριστου, ο οποίος προσπάθησε να επανενώσει την Πολωνία υπό την εξουσία του, αλλά τελικά εξορίστηκε.
Μάχη του Τσαλντιράν

Η μάχη του Τσαλντιράν (περσικά: چالدران , τουρκικά: Çaldiran) έγινε στις 23 Αυγούστου του 1514 και έληξε με νίκη των Οθωμανικών στρατευμάτων ενάντια στην περσική Αυτοκρατορία των Σαφαβιδών. Η νίκη αυτή είχε ως αποτέλεσμα οι Οθωμανοί να αποκτήσουν τον έλεγχο του βορείου Ιράκ και της ανατολικής Ανατολίας. Η μάχη, όμως, ήταν μόνο η αρχή 41 χρόνων καταστροφικού πόλεμου μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών που έληξε μόλις το 1555 με τη Συνθήκη της Αμάσειας . Ενώ οι Οθωμανοί είχαν συχνά το πάνω χέρι, οι Πέρσες για το μεγαλύτερο μέρος του διατηρούσαν τα εδάφη τους. Όλες οι απώλειες των Σαφαβιδών στις κυρίως σιιτικές μητροπολιτικές περιοχές της Περσίας, όπως το Αζερμπαϊτζάν, το Λουριστάν και το Κιρμανσαχάν, αποδείχθηκαν προσωρινές, αφού ανακτήθηκαν από τους Οθωμανούς αμέσως μετά από κάθε μάχη. Ωστόσο, η απώλεια του Ιράκ, καθώς και ανατολικής Ανατολίας, έγινε μόνιμη.
Στο Τσαλντιράν, οι Οθωμανοί είχαν μεγαλύτερο, καλύτερα εξοπλισμένο στρατό με δύναμη μεταξύ 60.000 και 200.000, ενώ οι Κιζιλμπασί Τουρκομάνοι αριθμούσαν περίπου 40.000 έως 80.000. ο Σάχης Ισμαήλ Α΄, ο οποίος τραυματίστηκε και παραλίγο να αιχμαλωτιστεί στη μάχη, αποσύρθηκε στο παλάτι του και αποχώρησε από την κυβέρνηση αφού οι σύζυγοί του συνελήφθησαν από Σελίμ Α΄, και τουλάχιστον μία δόθηκε για να παντρευτεί έναν από τους κυβερνητικούς του Σελίμ. Η μάχη έχει σημαντική ιστορικά ιδιαίτερη σημασία, γιατί όχι μόνο καταργούσε την ιδέα ότι ο Μουρσίντ (δάσκαλος) των Σιιτών Κιζλιμπασί ήταν αλάνθαστος,, αλλά, επίσης, όρισε πλήρως τα Οθωμανικά-Σαφαβιδικά σύνορα και οδήγησε τους Κούρδους αρχηγούς να διεκδικήσουν την εξουσία τους και να στρέψουν την υποταγή τους από την Σαφαβίδες στους Οθωμανούς.
Επαρχία του Οριστάνο

Όρια

Οι ακτές της βρέχονται από τον κόλπο του Ορινιάνο, το έδαφος είναι επίπεδο με πολλά έλη. Η επαρχία του Οριστάνο περιέχει την κοινότητα Σάντα Γκιούστα και την αρχαία πόλη Θάρρος, ιδρύθηκαν και οι δύο από την Καρχηδόνα.
Η περιοχή βρίσκεται στο κέντρο της Μεσαιωνικής "Δικαιοδοσίας της Αρμπορέα". Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Σάσσαρι, ανατολικά με την επαρχία του Νουόρο, νότια με τις επαρχίες του Κάλιαρι και του Μέντιο Καμπιντάνο , ενώ δυτικά βρέχεται από την θάλασσα της Σαρδηνίας.

Νέες επαρχίες

Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, στην επαρχία του Οριστάνο ενσωματώθηκαν 10 δήμοι από την επαρχία του Νουόρο, με συνολικό πληθυσμό περίπου 15.000 κατοίκους και έκταση 410 τ.χλμ..
Εμμανουήλ Λαζαρίδης

Βιογραφικό

Ο Εμμανουήλ Παναγ. Λαζαρίδης βρέθηκε στο προσκήνιο της επικαιρότητας του Μεσοπολέμου, σημαδεύοντας την ιστορία του κέντρου της Αθήνας ως αρχιτέκτων του μνημείου του Άγνωστου στρατιώτη (1928-1932). Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1894 και αφού τελείωσε το Ζωγράφειο Γυμνάσιο εκεί, αναχώρησε το 1913 για να ακολουθήσει σπουδές αρχιτεκτονικής στην École Nationale Supérieure des Beaux Arts στο Παρίσι. Διέκοψε τις σπουδές του για να έρθει στην Ελλάδα και να ενταχθεί, ως εθελοντής, στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας του Βενιζέλου.
Παράλληλα, γράφτηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και μέχρι τη λήξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου εργάστηκε ως βοηθός στα γραφεία των καθηγητών Α. Νικολούδη και Β. Κουρεμένου. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Παρίσι για να ολοκληρώσει τις σπουδές του και διακρίθηκε επανειλημμένα, με ιδιαίτερες επιδόσεις στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής και στα συνθετικά μαθήματα. Επιστρέφοντας στην Αθήνα παντρεύεται το 1924 την Κωνσταντινουπολίτισσα Αγνή Κ. Δημητρακοπούλου, με την οποία απόκτησε την πρόωρα χαμένη μοναχοκόρη του, Κατερίνα. Το ξεκίνημα της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας συνέπεσε με τη θητεία του βενιζελικού δημάρχου Σπυρίδωνα Πάτση και ο Λαζαρίδης, ως τμηματάρχης των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων συμβάλλει αποφασιστικά στο εξωραϊστικό πρόγραμμα της τετραετίας 1925-1929. Η ήττα του Πάτση στις δημοτικές εκλογές θα τερματίσει τη γόνιμη θητεία του Λαζαρίδη. Ακολούθησε η βράβευση του στον διαγωνισμό για το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και αλλεπάλληλες διακρίσεις σε άλλοτηυς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς μέχρι το 1935 που τον έκαναν διάσημο και μπόρεσε να φτιάξει το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Σε συνεργασία με τους αρχιτέκτονες Λ. Μπόνη, Ν. Κακούρη και Γ. Βυργιώτη ίδρυσε την Σχολή Αρχιτεκτονικών Μελετών φροντιστηριακού χαρακτήρα για τους σπουδαστές του ΕΜΠ που στεγάζονταν στο γραφείο του και απευθυνόταν κυρίως σε όσους ήθελαν να σπουδάσουν στην École des Beaux Arts. Ήταν κάτοχος εργοληπτικού πτυχίου Δ΄ τάξης από το 1948 και έτσι εκτός από την μελέτη και την επίβλεψη έπαιρνε μέρος και στην κατασκευή. Πέθανε στην Αθήνα το 1961.

Μεταπολεμική Αρχιτεκτονική (1949-1961)

Λιγότερα έργα και μικρότερης σημασίας, προσπαθεί κυρίως να ακολουθήσει τα νέα ρεύματα της εποχής, έντονη συνεργασία με τον Λ. Μπόνη
Λίνα Σακκά

Βιογραφικό

Μεγάλωσε στην Αθήνα. Αφού τελείωσε το σχολείο και τις σπουδές, μπήκε στον χώρο της υποκριτικής λαμβάνοντας μέρος σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και τηλεοπτικές σειρές. Το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το έκανε το 1998, σε ηλικία μόλις 22 ετών, μέσα απο τη σειρά του Mega, Η ζωή που δεν έζησα.
Ένα χρόνο αργότερα, πρωταγωνίστησε στη σειρά του ΑΝΤ1, "Αθώος ή ένοχος" ενώ το 2000, συμμετείχε σε 3 επεισόδια της αστυνομικής σειράς του Alpha, "Κόκκινος Κύκλος". Τη σεζόν 2001-2002 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Για μια γυναίκα κι ένα αυτοκίνητο ενώ την επόμενη σεζόν (2002-2003) πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του  ΑΝΤ1, "Η αγάπη ήρθε από μακριά" μαζί με τον Κώστα Σόμμερ.
Ακολούθησαν πολλές ακόμη τηλεοπτικές αλλά και θεατρικές δουλειές, καθώς και δύο κινηματογραφικές. Κάποιες απο τις πιο γνωστές τηλεοπτικές της δουλειές, είναι οι "Γοργόνες" (2007-2008), τα "40 Κύματα" (2008-2009), αλλά και οι "Κούκλες" (2010-2011). Πιο πρόσφατη εμφάνισή της (στην τηλεόραση) είναι η σειρά/θρίλερ "Εκδρομή" που προβλήθηκε τη σεζόν 2014-2015 απο τον ΑΝΤ1.
Τα τελευταία χρόνια έχει αποστασιοποιηθεί από την τηλεόραση κάνοντας θέατρο και ασχολείται περισσότερο με τις επιχειρήσεις εστίασης που διαθέτει.

Προσωπική ζωή

Για αρκετά χρόνια (αρχές δεκαετίας 2000) ήταν ζευγάρι με τον επίσης ηθοποιό Γιώργο Χρανιώτη.
Αργότερα, διατηρούσε σχέση με τον γυμναστή Μάρκο Καραμάνη, με τον οποίο μάλιστα απέκτησε ένα γιο, τον Μάριο (16 Ιανουαρίου 2012). Το ζευγάρι χώρισε πριν ακόμη γεννηθεί ο γιος τους, με τις σχέσεις τους να παραμένουν φιλικές και πάρα πολύ καλές.
Θεόδωρος Κιζάνης

Βιογραφία

Γεννήθηκε (γύρω στο 1887 ή 1888) στον Πόρο και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Κιζάνη. Καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών. Κατατάχθηκε στον οικονομικό κλάδο του Πολεμικού Ναυτικού και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Ναυτικών. Το 1919 μετατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα, διετέλεσε διοικητής της σχολής Λιμενικών Δοκίμων και έφτασε μέχρι τον βαθμό του επιλιμενάρχη Β΄ (Αντιπλοιάρχου).
Το 1933 παραιτήθηκε από το Λ.Σ. και πήρε μέρος στις εκλογές με το κόμμα των Φιλελευθέρων. Εκλέχτηκε βουλευτής Ύδρας το 1933 και στη συνέχεια Πειραιώς και νήσων το 1936, 1946 και 1950. Διετέλεσε τρεις φορές υπουργός εμπορικής ναυτιλίας (1947 - 1948, 1950), όντας ο μόνος αξιωματικός του Λ.Σ. που ανήλθε ποτέ στην θέση του υπουργού εμπορικής ναυτιλίας.
Πέθανε στην Αθήνα, το 1958, σε ηλικία 71 ετών.
Ρίχαρντ Σένε

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1840 στη Δρέσδη. Άρχισε να σπουδάζει κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας το 1858, και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1861. Αφού στράφηκε για λίγο καιρό προς τη ζωγραφική στη Βαϊμάρη, επέστρεψε στην αρχαιολογία και περιόδευσε το 1864 την Ιταλία. Από τότε αφοσιώθηκε στην μελέτη της αρχαίας τέχνης. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1868 και αναγορεύτηκε καθηγητής (habilitation) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Λίγο αργότερα διορίστηκε έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χάλε το 1869. Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1872 για να εργαστεί στο Υπουργείο Πολιτισμού της Πρωσίας. Διετέλεσε διευθυντής του βασιλικού αρχαιολογικού μουσείου επί εικοσιπενταετίας. Την εποχή της υπηρεσίας του αναβάθμισε και λάμπρυνε το αρχαιολογικό μουσείο, ενίσχυσε τις αρχαιολογικές συλλογές και ανανέωσε τα εκθέματα με αγορές και ανασκαφές. Ανήγειρε επίσης καινούργια οικοδομήματα για την στέγαση των εκθεμάτων. Απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 1922 στο Βερολίνο. Προς τιμή της μνήμης του λειτουργεί η εταιρεία Richard-Schöne-Gesellschaft für Museumsgeschichte e. V., η οποία ιδρύθηκε το 1994.
Φώτης Μήτσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1926 στο Φοινίκι Θεσπρωτίας και σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1951. Αναγορεύθηκε διδάκτορας της ίδιας Σχολής το 1962, ενώ δυο χρόνια αργότερα (1964) έλαβε το πτυχίο της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Ως υπότροφος του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (NIH) των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα στους τομείς της Ενδοδοντίας και της Περιοδοντολογίας, στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια (1964–1965).
Άρχισε την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του το 1956 στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρώτα ως βοηθός (1956), θέση από την οποία και εξελίχθηκε έως και καθηγητής στην έδρα Οδοντικής Παθολογίας και Θεραπευτικής της Οδοντιατρικής Σχολής. Διετέλεσε κοσμήτορας (1975–1977) και Πρόεδρος (1983–1987) της Οδοντιατρικής Σχολής, ενώ επί σειρά ετών (1974–1985) υπήρξε μέλος της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978 εξελέγη από τη Γενική Συνέλευση των Καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών στη θέση του Πρύτανη, όπου και υπηρέτησε ως Αντιπρύτανης (1978–1979), Πρύτανης (1979–1980) και Προπρύτανης (1980–1981). Ως Πρόεδρος της Επιτροπής Πρυτάνεων (1979 – 1980), εργάστηκε για την εκπόνηση σχεδίου νόμου που ως στόχο είχε τον εκσυγχρονισμό και τη μεταρρύθμιση της Ανώτατης Παιδείας. Επίσης, χρημάτισε Πρόεδρος του Νοσηλευτικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1985 και 1986. Το έτος 1977 εκλήθη και δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης (Η.Π.Α.). Τέλος, διατέλεσε τακτικό μέλος (1981 – 1990) της Συμβουλευτικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Ευρωπαϊκή Επιτροπή) για τον εκσυγχρονισμό της οδοντιατρικής εκπαίδευσης και την εναρμόνιση της με τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στον δημόσιο βίο, διετέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός κατά τα έτη 1987–1988 και 1997–2001, πρόεδρος της επιτροπής Στοματικής Υγείας, πρόεδρος (1976 - 1979) του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Οδοντιατρικού Συλλόγου, ενώ επί σειρά ετών υπήρξε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ), μέλος ΔΣ του ΔΙΚΑΤΣΑ, μέλος της Επιτροπής Αγωγής της Υγείας και της Εθνικής Επιτροπής κατά του AIDS και μέλος του ΔΣ στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο κ.α.
Στo πλαίσιο της δραστηριότητάς του συμμετείχε ως μέλος στην Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, συνέβαλε αποφασιστικά στην ίδρυση και οργάνωση του Λαογραφικού Μουσείου Φοινικίου Θεσπρωτίας. Τέλος, έχει τιμηθεί με Μετάλλιο και Δίπλωμα Εξαιρέτων Πράξεων για τη συμμετοχή και δράση του στην Εθνική Αντίσταση κατά των Ιταλογερμανών.
Διετέλεσε τακτικός καθηγητής έως το 1994, και εν-συνεχεία, ομότιμος καθηγητής.

Επιστημονική Δράση και Εργογραφία

Ανέπτυξε ευρεία επιστημονική δράση με ενεργό συμμετοχή σε επιστημονικές εταιρείες, συμβούλια και σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά συνέδρια. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 200 ερευνητικές και επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, ενώ πολυάριθμες αναφορές στο έργου του υπάρχουν στην ελληνική και τη διεθνή βιβλιογραφία.
Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει:
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1986

Το 27ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 29 Σεπτεμβρίου 1986 έως τις 5 Οκτωβρίου 1986 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στους κινηματογραφούς: Αριστοτέλειον και Μακεδονικόν.

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Ήταν ένας ήσυχος θάνατος: 5 βραβεία (α’ γυναικείου ρόλου, φωτογραφίας, μοντάζ, ηχητικής μπάντας και ειδικών εφέ)
Καραβάν σαράι: 4 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, β’ γυναικείου ρόλου, σκηνογραφίας και ενδυματολογίας)
Νοκ άουτ: 4 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας, α’ ανδρικού ρόλου και β’ ανδρικού ρόλου)
Καλή πατρίδα σύντροφε: 2 βραβεία (μουσικής και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)
Η φωτογραφία: 2 βραβεία (σεναρίου και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Αλληγορία: 1 βραβείο (ειδική μνεία ΠΕΚΚ)
Το δένδρο που πληγώναμε: 1 βραβείο (ειδική μνεία ΠΕΚΚ)

Συμμετοχές ταινιών μεγάλου μήκους

Άλκηστη
Γαλάζιες νύχτες (πληροφοριακό τμήμα)
Εθελουσία έξοδος (πληροφοριακό τμήμα)
Ένας μελισσοκόμος πεθαίνει
Επάγγελμα γυναίκα μια ζωή πατίνι (πληροφοριακό τμήμα)
Η νύχτα με τη Σιλένα
Κουρεμένα κεφάλια (πληροφοριακό τμήμα)
Ντανίλο τρέλες
Ο μελισσοκόμος (εκτός συναγωνισμού)
Πόθος Ιουλίου (πληροφοριακό τμήμα)
Συνοικία το όνειρο (εκτός συναγωνισμού)
Σχετικά με τον Βασίλη
Τηλεκαννίβαλοι (πληροφοριακό τμήμα)

Βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους

Αδάμ: 1 βραβείο (α’ βραβείο μικρού μήκους)
Κυριακή: 1 βραβείο (γ’ βραβείο μικρού μήκους)
Το τέλειο έγκλημα: 1 βραβείο (β’ βραβείο μικρού μήκους)
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1936-37

Η ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέκτησε το 6ο πρωτάθλημα μπάσκετ την περίοδο 1936-37. Υπήρξε η μοναδική ομάδα από φοιτητές πανεπιστημίου που κατέκτησε το ελληνικό πρωτάθλημα. Δεύτερη αναδείχθηκε η κάτοχος του τίτλου Νήαρ Ηστ και στην τρίτη θέση κατατάχθηκε ο Πειραϊκός.
Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών αγωνίζονταν οι: Μπαχώμης, Κουτσαλέξης, Μερκούρης, Αγγέλου, Χατζηγιωργάκης, Κοτσώνης, Μπέμπης, Ελευθερουδάκης.
Στην ομάδα του Πειραϊκού αγωνίζονταν οι: Χ. Αμαραντίδης, Δ. Σιδηρόπουλος, Μ. Σοβρό, Κ. Παπαδόπουλος, Σ. Σακελλαρίου.

Το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης

Στο πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε πρωταθλήτρια η ομάδα Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης επικρατώντας απέναντι στις ομάδες ΧΑΝΘ, ΒΑΟ, Αρμενική Ένωση, Αετός, Παπάφη, Αστέρας, Μάκαρντ.
Πουρνιά Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Πουρνιά βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Σμόλικα στην κοιλάδα του Βουρκοπόταμου, παραπόταμου του Σαραντάπορου. Το χωριό είναι κτισμένο σε επικληνές έδαφος ανάμεσα σε δάση από δρυς και μαύρη πεύκη. Απέχει 87 χλμ. Β. από τα Ιωάννινα και 25,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Κόνιτσα. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Σταρίτσιανη.και χαραρακτηριστικά του είναι τα πλούσια νερά, οι ανακαινισμένες πέτρινες βρύσες, ο φωτισμός του και οι λιθόστρωτοι δρόμοι του.

Γεφύρι μαύρης Πέτρας

Στην είσοδο του χωριού και σε απόσταση 3,5 χλμ. περίπου  βρίσκεται το πέτρινο γεφύρι της "Μαύρης Πέτρας" ή "Σελλού" ή "Σελιού" χρονολογίας 1817 το οποίο έχει χαρακτηριστεί από το 2010 ως μνημείο και δείγμα της λαϊκής Ηπειρώτικης αρχιτεκτονικής, αποτελεί τοπόσημο και σημείο αναφοράς για την περιοχή και τους κατοίκους της και ταυτόχρονα αποτελεί σημαντική ιστορική μαρτυρία για τον τρόπο επικοινωνίας και την κοινωνικοοικονομική οργάνωση της περιοχής. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι τα τεταρτοκυκλικά ανακουφιστικά τόξα του και μαζί με τον απότομο βράχο (ζωγραφισμένο με αγιογραφία του Παντοκράτορα) πάνω από το γεφύρι, την πέτρινη βρύση, τον ερειπωμένο νερόμυλο συνθέτουν ιδιαίτερο τοπίο.ref>«Αποκατάσταση αγιογραφίας στην Πουρνιά Κόνιτσας». Κόνιτσα Ιωαννίνων (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2018-09-28.</ref>.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται με το όνομα Σταρίτσιανη, μετά την ενσωμάτωση στην Ελλάδα, το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Πουρνιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πουρνιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόνιτσας του Δήμου Κόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 35 κατοίκους.
Καρνοσίνη

H καρνοσίνη (β-αλανυλ-L-ιστιδίνη) είναι ένα διπεπτίδιο που προέρχεται από συνένωση αλανίνης και ιστιδίνης. Βρίσκεται σε υψηλή συγκέντρωση στους μύες και τον εγκέφαλο.
Σύμφωνα με πολλές μελέτες η καρνοσίνη έχει αντιοξειδωτική δράση. Έχει επίσης προταθεί ότι μπορεί να ενεργεί ως αντιγηραντικός παράγοντας, χωρίς ωστόσο αυτή η άποψη να τυγχάνει κοινής αποδοχής.
Ζίρος Λασιθίου

Θέση

Η Ζίρος είναι κτισμένη σε υψόμετρο 590, στους νότιους πρόποδες του υψώματος «Εγκρεμνός» (785 μ.), στο βορειοδυτικό άκρο του οροπέδιου των Αρμενοχαντράδων ή οροπέδιο της Ζίρου. Στο εύφορο οροπέδιο καλλιεργούνται ελιές και αμπέλια. Παλαιότερα, στη θέση της σημερινής κεντρικής πλατείας υπήρχε μικρή λίμνη. Στην περιοχή γύρω από το χωριό παρατηρούνται ασβεστολιθικά πετρώματα με καρστικές γεωμορφές όπως σπηλαιοβάραθρα και καταβόθρες. Τα πιο γνωστά σπήλαια της περιοχής είναι το σπήλαιο της Αγριλιάς, της Λυγιάς και το σπήλαιο του Βοεβόδα στον Λαγκαδά.
Απέχει 31 χιλιόμετρα από τη Σητεία, ενώ σε μικρή απόσταση προς τα δυτικά βρίσκεται ο οικισμός Χαντράς.

Σημεία ενδιαφέροντος

Στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες του αγίου Νικολάου, του αγίου Γεωργίου και της αγίας Παρασκευής. Ο ναός της αγίας Παρασκευής είναι αγιογραφημένος και οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται από το 1523. Στο κεντρικό τμήμα του χωριού σώζεται κατοικία με ενετική αρχιτεκτονική, με κυβική μορφολογία και είναι διώροφη.
Συνέλευση του Τάκοβι

Η Συνέλευση του Τάκοβι (σερβικά : Састанак у Такову) ήταν μία Σερβική εθνική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στις 24 Απριλίου την κυριακή των Βαΐων του 1815. Έγινε στον χώρο του ναού του Αγίου Γεωργίου του Τάκοβι, με το τέλος της ξεκίνησε η δεύτερη σερβική εξέγερση.
Στην συνέλευση ή οποία είχε χαρακτήρα Εθνικής Συνέλευσης των επαναστατημένων Σέρβων. Συμμετείχαν όσο περισσότεροι Κνεζ μπορούσαν κυρίως από τα γειτονικά χωριά, ιερείς και απλός κόσμος. Η διάρκεια της ήταν μία ημέρα, εξάλλου ο βασικός σκοπός της ήταν η συνέχιση ή όχι της επανάστασης.
Στην εθνοσυνέλευση αποφασίστηκε ότι, μετά την αποτυχία της πρώτης σερβικής εξέγερσης, έπρεπε να συνεχιστεί η εξέγερση , ηγέτης της εξέγερσης εξελέγη ο Μίλος Ομπρένοβιτς. Μία άλλη απόφαση της συνέλευσης ήταν η δημιουργία παρασήμου με την ονομασία "Σταυρός του Τάγματος του Τάκοβυ". Ο σταυρός του Τάκοβι χρησιμοποιήται και σήμερα ως σύμβολο στις στολές του στρατού της Σερβίας .
Με το τέλος της συνέλευσης οι παρευρισκόμενοι βγήκαν στο προαύλιο της εκκλησίας όπου περίμενε κόσμος να ακούση τις αποφάσεις τους. Ο Μίλος Ομπρένοβιτς ανέβηκε σε μία μεγάλη πέτρα και απηύθυνε λόγο κυρήσοντας την Δεύτερη Σερβική Εξέγερση. Ανάμεσα στα λόγια που είπε ήταν και τα : "Εδώ είμαι, και εδώ είναι ο πόλεμος εναντίον των Τούρκων."
Λύσανδρος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λύσανδρος είναι γνωστός ένας από τους Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Λύσανδρος σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού μαζί με άλλους 4 Τρώες (τον Δόρυκλο, τον Πάνδοκο, τον Πύρασο και τον Πυλάρτη) από τον Αίαντα τον Τελαμώνιο. Ο Λύσανδρος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Λ, στίχος 491).
Σάρα Κουγκονγκέλουα

Εξορία

Η γεννημένη στο Οκαχάο του Ομουσάτι Κουγκονγκέλουα εξορίστηκε με το SWAPO το 1980 και έφυγε για τη Σιέρα Λεόνε το 1982 σε ηλικία 15 ετών. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Θηλέων του Κόιντου από το 1982 ως το 1984 και στο Γυμνάσιο του Σεντ Τζόζεφ από το 1984 ως το 1987. Την περίοδο από το 1991 ως το 1994 παρακολούθησε μαθήματα στο  Πανεπιστήμιο Λίνκολν της Πενσιλβάνια, από όπου πήρε πτυχίο Οικονομικών Επιστημών.

Πολιτική σταδιοδρομία

Η Σάρα επέστρεψε στη Ναμίμπια μετά την αποφοίτησή της από το Λίνκολν και εργάστηκε στο γραφείο του Προέδρου Σαμ Νουτζόμα. Το 1995 σε ηλικία 27 ετών η Κουγκονγκέλουα διορίστηκε γενική διευθύντρια της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού. Το 2003 ορκίστηκε υπουργός Οικονομικών.
Κατά τον εορτασμό της Ημέρας των Ηρώων το 2014 τιμήθηκε από το Υπέρλαμπρο Τάγμα του Ήλιου, Δευτέρας Τάξεως.
Στις 21 Μαρτίου 2015 ανέλαβε πρωθυπουργός.
Σόλομον Οκπάκο

Βιογραφικό

Ο Σόλομον Οκπάκο ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 2003 στην ερασιτεχνική Μπέντελ Γιουνάιτεντ και σε ηλικία 15 ετών, το 2005, εντάχθηκε στην α΄ ομάδα της. Το 2006 υπέγραψε στην επαγγελματική Κάνοου Πιλάρς (Kano Pillars F.C.), ομάδα της ανώτερης κατηγορίας της Νιγηρίας, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2008 και έφτασε ως τα ημιτελικά του Αφρικανικού Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Πανιώνιο.

Διεθνής

Ο Σόλομον Οκπάκο έχει αγωνιστεί με την ομάδα Νέων (Κ20) της Νιγηρίας και μετείχε στην προετοιμασία για την τελική φάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων 2009 στην Αίγυπτο αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή. Με την ίδια ομάδα, ως Β΄ Ομάδα της Νιγηρίας, τον Απρίλιο του 2010 κατέκτησε το Κύπελλο Δυτικής Αφρικής. Μάλιστα, πέτυχε το δεύτερο γκολ στον τελικό στο 87΄, στη νίκη με 2-0 επί της Σενεγάλης .
Στη συνέχεια κλήθηκε στην ομάδα που προετοιμάστηκε για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής αλλά τελικά δε συμπερλήφθηκε στους 23 που ταξίδεψαν εκεί.
Cricklewood Green

Τραγούδια του δίσκου

1. Sugar the Road (Alvin Lee) - 4:06
2. Working on the Road (Alvin Lee) - 4:18
3. 50,000 Miles Beneath My Brain (Alvin Lee) - 7:39
4. Year 3000 Blues (Alvin Lee) - 2:27
5. Me and My Baby (Alvin Lee) - 4:18
6. Love Like a Man (Alvin Lee) - 7:32
7. Circles (Alvin Lee) - 3:59
8. As the Sun Still Burns Away (Alvin Lee) - 4:44

Μπόνους κομμάτια στην επανέκδοση

1. Warm Sun (Alvin Lee) - 3:08
2. To No One (Alvin Lee) - 3:49
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1990

Το πολιτικό πλαίσιο

Η αρχική ιδέα που οδήγησε στο σχηματισμό της οικουμενικής κυβέρνησης ήταν να διαρκέσει μέχρι τον Απρίλιο του 1990, οπότε το κοινοβούλιο θα έπρεπε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η συγκεκριμένη ιδέα υλοποιήθηκε εν μέρει, δεδομένου ότι η Βουλή δεν μπορούσε να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας αφού δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των κομμάτων για κοινό υποψήφιο. Η διάλυση της Βουλής ήταν αναπόφευκτη και η πιο πιθανή ερμηνεία για τους λόγους διάλυσής της έχει σχέση με τη στρατηγική της ΝΔ: Ο Κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ θεωρούσαν ότι το κόμμα είχε το προβάδισμα και ότι σε περίπτωση νέων εκλογών θα μπορούσε να εξασφαλίσει οριακά την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο».