google/wiki40b huggingface dataset:
Κάστρο Οριόντα Αρκαδίας

Ιστορία

Το όνομα του κάστρου, προέρχεται από τον αρχαίο οικισμό Ορειάται, που υπήρξε περιφερειακός οικισμός των Πρασιών και έγινε στην Τσακώνικη διάλεκτο Οριόντας. Από τον Οριόντα, προέρχεται ο εκκλησιαστικός τίτλος της επισκοπής Ρέοντος (αργότερα και Πραστού), που αναφέρεται τον 13ο αιώνα σε Χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, αλλά και το τοπωνύμιο Ρεοντινό, που φέρει το γειτονικό ερειπωμένο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου. Ο οικισμός, αναφέρεται επίσης στο Χρονικόν του Μορέως το 1435, από τον Γεώργιο Σφραντζή. Το κάστρο, ήταν άγνωστο στις μεσαιωνικές πηγές, αλλά αναφέρεται από διάφορους περιηγητές. Τα βυζαντινά χρόνια, ο οικισμός άνθησε και οχυρώθηκε, αλλά εγκαταλείφθηκε τον 17ο αιώνα, όταν άρχισε να ακμάζει ο γειτονικός Πραστός. Κατά τα χρόνια της Επανάστασης, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε για την αντίσταση των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων.

Το κάστρο

Το κάστρο, κτίσμα των βυζαντινών χρόνων, βρίσκεται χτισμένο στην κορυφή του ομώνυμου βουνού. Το κάστρο, είναι σήμερα ερειπωμένο, σώζονται όμως ακόμη κάποιες οχυρώσεις. Τα τείχη, ήταν κυρίως κατασκευασμένα από ξερολιθιές, εκτός από την βόρεια πλευρά, όπου είχε προστεθεί ασβεστοκονίαμα. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από ένα παράθυρο, κοσμημένο με κεραμίδια, το οποίο έχει καταρρεύσει. Το μεγαλύτερο μέρος των τειχών και των οικημάτων των Τσακώνων, που υπήρχαν στο πλάτωμα της κορυφής, έχουν μετατραπεί σε λιθοσωρούς. Μόνο ένας τετράγωνος πύργος στην κορυφή του λόφου σώζεται, ο οποίος διατηρεί το ύψος του, στα 3 μέτρα.
Παναγιώτης Φέρμπος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1851 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός, όντας υπεύθυνος και διευθυντής για πολλά χρόνια της βιβλιοθήκης του συλλόγου. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας το πρώτο έργο του, Μύθοι, το 1884 ενώ θεωρήθηκε ως πρωτεργάτης της παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, με πολλά από τα έργα του να δημοσιεύονται σε περιοδικά της εποχής και το πρώτο του έργο να μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες. Συνεργάστηκε με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, στο περιοδικό Η Διάπλασις των Παίδων. Απεβίωσε το 1932 στον Βόλο.
2740 Τσόι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τσόι εκτιμάται σε 21,4 χιλιόμετρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0805 ± 0,024.
Κλήμα Ευπαλίου Φωκίδας

Ιστορία

Το Κλήμα πήρε το όνομά του από τα πολλά αμπέλια που καλλιεργούσαν ο προγενέστερος πληθυσμός, που ήταν κάτοικοι μιας μεγάλης έκτασης που ονομαζόταν "Κλήματα". Ο καθηγητής Σωτηριάδης αναφέρει ότι το 1907 είχε πέντε οικισμούς (Μπαστέσι ή Μπασταίοι, Κούκουρα, Κουπλαίοι, Κοκκιναίοι, Νεραντζιές) που τα ονόματά τους προερχόντουσαν κυρίως από τους πρώτους οικιστές. Το σημερινό χωριό από το 1859 αποτελούσε έδρα Δημαρχίας με 15 χωριά συνόλου 15.000 κατοίκων. Σήμερα παράγει κτηνοτροφικά προϊόντα και δημητριακά.
Στο χωριό Κλήμα ήταν το αρχηγείο του "5/42 Συντάγματος Ευζώνων", στο σπίτι του Παπα-Γιώργη Μπαράκου. Στο χωριό Κλήμα σκοτώθηκε ο Δημήτριος Ψαρρός, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΚΑ και διοικητής του στρατιωτικού της σκέλους, "5/42 Σύνταγμα Ευζώνων". Στο σημείο της εκτέλεσής του υψώνεται σταυρός και ένα εκκλησάκι, της Αναλήψεως του Σωτήρος, όπου και φυλάσσονται τα οστά των πεσόντων. Στο χωριό τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια αρκετά καλή ανάπτυξη σε σχέση με την υπόλοιπη επαρχία της Στερεάς Ελλάδας.
Φαρμάν

Η Φαρμάν (Farman Aviation Works) ήταν αεροναυτική επιχείρηση που ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε από τους αδερφούς Ανρί και Μωρίς Φαρμάν. Σχεδίασαν και κατασκεύασαν αεροσκάφη από το 1908 έως το 1936. Κατά τη διάρκεια της εθνικοποίησης της Γαλλικής αεροδιαστημικής βιομηχανίας της, η Farman ενσωματώθηκε στη Société Nationale de Constructions Aéronautiques du Centre (SNCAC).
Το 1941 οι αδερφοί Φαρμάν επανίδρυσαν την εταιρία με την επωνυμία Société Anonyme des Usines Farman (SAUF), όμως τρία χρόνια αργότερα απορροφήθηκε από την Sud-Ouest. Ο γιος του Μωρίς, Μαρσέλ Φαρμάν, επανίδρυσε την SAUF το 1952, όμως η προσπάθειά του αποδείχθηκε ανεπιτυχής και η εταιρία διαλύθηκε το 1956.
Οι αδερφοί Φαρμάν κατασκεύασαν περισσότερους από 200 τύπους αεροσκαφών μεταξύ του 1908 και 1941.
Ράιμοντς Βίλντε

Καριέρα

Γεννημένος στην πόλη Ρίγα, της σημερινής Λετονίας, ο Ράιμοντς Βίλντε έκανε τα πρώτα του βήματα σε ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με σημαντικότερη όλων τη Ραδιοτεκνίκ Ρίγας, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1984, μετά απο 14 συνεχόμενες κατακτήσεις της ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Με την Ραδιοτεκνίν Ρίγας, ο Βίλντε κατέκτησε επισης στο Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας δύο φορές το ασημένιο μετάλλιο (1986, 1987) και δύο φορές το χάλκινο μετάλλιο (1990, 1991). Επίσης, έχει φτάσει με την ομάδα της Ρίγα και μέχρι τον τελικό του CEV Cup του 1991.
Από το 1991 και μετά αγωνίστηκε σε ομάδες της υπόλοιπης Ευρώπης, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Η σεζόν 1991-92 ήταν άκρως επιτυχημένη για τον Βίλντε καθώς κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας, ενώ παράλληλα έφτασε και μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ωστόσο, στον τελικό της διοργάνωσης εκείνης στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος καθώς τραυματίστηκε λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του παιχνιδιού, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να βοηθήσει την ομάδα του.
Το 1992 κατέκτησε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.

Προπονητική καριέρα

Μετά το τέλος της καριέρας του ως πετοσφαιριστής, αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από άλλο πόστο, και συγκεκριμένα από αυτό του προπονητή.
Σήμερα, είναι προπονητής της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Λετονίας.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Ράιμοντς Βίλντε έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα βόλλευ της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαικο πρωταθλημα πετοσφαιρισης του 1985, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986, καθώς επίσης και στους Ολυμπιακους Αγώνες του 1988.
Νείλος Νταμιλάς

Βιογραφία

Καταγόταν από αστική οικογένεια της Ανατολικής Κρήτης, η παρουσία της οποίας αρχίζει από το 13ο αιώνα και συνεχίζεται ως σήμερα στην Κρήτη. Έζησε σε όλη του τη ζωή στη Μονή Καρκασίων. Στα ανατολικά της Μονής Καρκασίων έχτισε γυναικείο μοναστήρι της Παναγίας Βαγιοναίας Παντάνασσας, στη Βαγιονιά. Η ανέγερση του καθολικού της μονής έγινε στις 9 Μαΐου 1399 και τα εγκαίνια τελέστηκαν έναν χρόνο αργότερα.
Ο Δαμιλάς ήταν αντικαθολικός συγγραφέας, ασκήτεψε και πίστευε ότι η μάθηση έπρεπε να συνδυάζεται με την καλλιέργεια της ψυχής. Κινήθηκε στο χώρο του δογματισμού και ενεπλάκη στις θρησκευτικές έριδες με της εποχής του με  λογίους και θεολόγους που ήταν φίλα προσκείμενοι στην Καθολική Εκκλησία.  Τάχθηκε κατά της ένωσης των Εκκλησιών και ένα από τα έργα τπυ δημοσιεύτηκε και στα ρώσικα το 19ο αιώνα.
Έγραψε επίσης τυπικό για το μοναστήρι, το οποίο επέχει θέση διαθήκης. Έχει σωθεί η αλληλογραφία του με άλλους λογίους της εποχής του, με σημαντικότερη την επιστολή του προς το λατινόφιλο θεολόγο Μάξιμο Χρυσοβέργη (1400). Εκεί αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα και στο από πού εκπορεύεται. Έγραψε επίσης μια επιστολή προς τους ιερείς της Ιεράπετρας και τη διαθήκη του, η οποία εμπεριέχει την εργογραφία του.
Πέθανε μετά το 1417, καθώς η διαθήκη του έχει χρονολογία 22 Απριλίου 1417.
Νικόλαος Τσολάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νικόλαος Τσολάκης γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στα Γρεβενά. Από πολύ νωρίς ανέπτυξε κλέφτικη αντάρτικη δράση σε όλη την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, από την Πελαγονία, το Περιστέρι και τη Φλώρινα έως τα Κορέστια, το Άσκιο και την περιοχή Γρεβενών. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα συγκρότησε δικό του ένοπλο σώμα και τέθηκε επικεφαλής. Συνεργάστηκε σε πολλές επιχειρήσεις με τον Ιωάννη Καραβίτη. Ως οπλαρχηγός έδρασε στα παλιά του λημέρια στη Δυτική Μακεδονία φτάνοντας έως το Μορίχοβο. Τον Οκτώβριο του 1905 το 15μελές σώμα του Νικόλαου Τσολάκη επιτέθηκε κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων στο Παρόρειο (Μπίτουσα) Φλώρινας. Στις 3 Νοεμβρίου του 1905 συνελήφθη από Οθωμανικό απόσπασμα στο Εθνικό (Οψίρινα) Φλώρινας και κρατήθηκε σε υπόγεια κρυψώνα εντός κάποιας οικίας του χωριού.
Γιάννης Ταραλίδης

Καριέρα

Ο Ταραλίδης γεννήθηκε στην Αριδαία Αλμωπίας και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αλμωπό Αριδαίας. Το 1999, σε ηλικία 18 ετών ξεκινά την επαγγελματική του καριέρα με τον Πανηλειακό. Παρέμεινε στην ομάδα μέχρι το 2003. Ο Πανηλειακός αγωνιζόταν τις 2 πρώτες χρονιές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, τις επόμενες δύο στη Β΄ Εθνική και την περίοδο 2003-2004 πάλι στην Α' Εθνική.
Τον Ιανουάριο του 2004, ο Ταραλίδης παίρνει μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι το 2007. Με τον Ολυμπιακό κατακτά 3 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Συμμετείχε στον νικηφόρο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 2005. Στον Ολυμπιακό υπήρχαν μεγάλοι ποδοσφαιριστές εκείνη την τριετία, που αγωνίζονταν στην ίδια θέση με τον Ταραλίδη (Καρεμπέ, Γιαγιά Τουρέ, Ιεροκλής Στολτίδης, Παντελής Καφές) με αποτέλεσμα να μην πάρει πολλές ευκαιρίες. Στις 18 Φεβρουαρίου 2005 συμμετέχει για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό αγώνα, στα πλαίσια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2005 με αντίπαλο τη ΦΚ Σοσό (νίκη με 1-0) Επιπρόσθετα, ήταν στην αποστολή του Ολυμπιακού σε δύο παιχνίδια για τη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06 και ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07.
Ακολούθως, εντάσσεται στον ΟΦΗ μέχρι το 2009. Και τις δύο χρονιές, η ομάδα συμμετείχε στην Α' Εθνική. Το 2007 συμμετείχε με τον ΟΦΗ στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Το καλοκαίρι του 2008 είχε σημαντικές προτάσεις από την Ομόνοια και την Ανόρθωση, τις οποίες απέρριψε λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, παραμένοντας στον ΟΦΗ, όντας ο 3ος αρχηγός της ομάδας. Το 2009 αγωνίζεται με τη φανέλα του Λεβαδειακού. Την πρώτη του σεζόν στην ομάδα, ο Λεβαδειακός συμμετέχει στην Α' Εθνική, αλλά διαβαθμίζεται και τη δεύτερη σεζόν συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ. Το 2011, ο ποδοσφαιριστής εντάσσεται στον Α.Ο. Γλυφάδας, ο οποίος αγωνίζεται στη Φούτμπολ Λιγκ 2. Το 2012-2013 αγωνίζεται με τα χρώματα της Δόξας Δράμας, η οποία συμμετείχε στη Φούτμπολ Λιγκ. Ήταν αρχηγός της ομάδας.
Το καλοκαίρι του 2013 εντάσσεται στο δυναμικό της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου η οποία αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία της Κύπρου. Εκλέγεται αρχηγός της ομάδας.

Εθνικές ομάδες

Συμμετείχε στην Εθνική Ελπίδων Ελλάδος (ποδόσφαιρο) την περίοδο 2000-2001. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στην Ολυμπιακή ομάδα της Ελλάδας το 2004, αγωνιζόμενος και στα τρία παιχνίδια που έδωσε η ομάδα. Σκόραρε στο ισόπαλο παιχνίδι με την Εθνική Νοτίου Κορέας και στο παιχνίδι με αντίπαλο το Μεξικό. Επιπρόσθετα, το 2001 συμμετείχε στην Εθνική μεσογειακή ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας.
Νεοχώρι Δομοκού Φθιώτιδας

Ιστορία

Το Νεοχώρι χτίστηκε πάνω στον παλαιό οικισμό Οθρό περί το 1750, ως νέος οικισμός (Νέο-χώριο) και προήλθε από τη συνένωση των παλαιοτέρων οικισμών Ορθού, Καλαμακίου, Μαύρης και Αγίας Παρασκευής .
Ανήκε από το 1883 έως το 1912 στο Δήμο Μελιταίας και έκτοτε αποτέλεσε ίδια κοινότητα χωρίς άλλη μεταβολή έως το 1998 και την Διοικητική μεταρρύθμιση του «Νόμου Καποδίστρια», οπότε και εντάχθηκε ως Δημοτικό Διαμέρισμα στο Δήμο Δομοκού.

Το κτίριο

Οι μαθητές στεγάζονταν σε κοινοτικό κτίριο και μετά το 1930, αλλά αυτό κρίθηκε ακατάλληλο και κατεδαφίστηκε. Με ενέργειες του βουλευτή Ευστ. Μαλαμίδα ξεκίνησε το νέο κτίριο που πρωτολειτούργησε το 1935 περίπου. Ως τότε πήγαιναν στην εκκλησία.
Τελικός Κόπα Αμέρικα 2015

Υπόβαθρο

Αυτή η διοργάνωση ήταν η έβδομη που φιλοξενήθηκε από τη Χιλή. Ο αγώνας σηματοδίτησε την πέμπτη φορά που Χιλή έφτασε σε τελικό. Ποτέ ξανά δεν είχε κερδίσει τη διοργάνωση και η τελευταία της εμφάνιση σε τελικό ήταν το 1987, όταν ηττήθηκε από την Ουρουγουάη. Εν τω μεταξύ, η Αργεντινή έφτασε στον εικοστό έβδομο τελικό. Η τελευταία της εμφάνιση σε τελικό ήταν το 2007, όταν ηττήθηκε από τη Βραζιλία, ενώ η τελευταία της κατάκτηση πρωταθλήματος (συμπεριλαμβανομένων των παγκόσμιων διοργανώσεων) ήταν το 1993.
Νίκαια (κόρη Αντίπατρου)

Βιογραφία

Η Νίκαια γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Μακεδονία, όταν ο πατέρας της Αντίπατρος ήταν κυβερνήτης την εποχή του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μέγα. Όταν ο Αλέξανδρος Γ΄ απεβίωσε και οι διάδοχοι έριζαν για την εξουσία, ο πατέρας της, προκειμένου να αποκτήσει καλές σχέσεις με τον διεκδικητή Περδίκκα, συμφώνησε τον γάμο της. Έτσι το 323 πΧ την έστειλε με τη συνοδεία του αδελφού της Ιόλλα. Ο Περδίκκας, αν και δεν είχε φιλικές σχέσεις με τον Αντίπατρο, παντρεύτηκε τη Νίκαια. Όμως ο φίλος του Περδίκκα Ευμένης τον συμβούλευσε πως για το σκοπό που θέλει, δηλ. τη διαδοχή του βασιλείου, καλύτερα θα ήταν να νυμφευτεί την αμφιθαλή αδελφή του Αλεξάνδρου Γ΄. Πράγματι ο Περδίκκας χώρισε τη Νίκαια και νυμφεύτηκε την Κλεοπάτρα. Αυτό όμως οδήγησε σε ρήξη των σχέσεών του με τον Αντίπατρο, που συνασπίστηκε με τον Κρατερό, τον Αντίγονο Α΄ και τον Πτολεμαίο Α΄ εναντίον του Περδίκκα. Είναι ο Πρώτος Πόλεμος των Διαδόχων και ο Περδίκκας θανατώνεται στη σκηνή από τους στρατηγούς του.
Περίπου το 321 πΧ, ο Αντίπατρος πάντρεψε τη Νίκαια με το νέο του σύμμαχο Λυσίμαχο, κυβερνήτη της Θράκης. Ο σύζυγός το 306 πΧ έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μικράς Ασίας και της Μακεδονίας, έτσι η Νίκαια έγινε βασίλισσα. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 302 πΧ και 300 πΧ. Το 300 πΧ ο Λυσίμαχος μετονόμασε μία πόλη της Βιθυνίας σε Νίκαια (νυν Ιζνίκ), προς τιμήν της.
Μιρ Σαμίρ

Γεωγραφία

Το Μιρ Σαμίρ βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της άνω κοιλάδας Παντζσίρ στο Αφγανιστάν, στα σύνορα με το Νουριστάν. Βρίσκεται 150 χιλιόμετρα βόρεια της Τζαλαλαμπάντ και 160 χιλιόμετρα από την πόλη Τσαρικάρ μέσω της κοιλάδας Παντζσίρ.
Μέχρι το 1966, το Μιρ Σαμίρ θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων, αλλά τότε αυτό αναθεωρήθηκε στα 5.809 μέτρα.
Το Αφγανιστάν τοπογραφήθηκε από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου μεταξύ 1878 και 1880. Ωστόσο οι τοπογράφοι εργαζόταν πυρετωδώς και δεν μπορούσαν να διασχίσουν την οροσειρά Χίντου Κους. Ο τοπογράφος κύριος Σκοτ μπόρεσε να ανέβει στο όρος Σικαράμ στο Σαφίντ Κοχ, από όπου ανέφερε πως προς βορρά βρισκόταν «μια πυραμίδα πολύ υψηλότερα από τις γύρω κορυφές της Χίντου Κους». Ο ορειβάτης Μπόλεσλαβ Κβατσίνσκι γράφει πως πιθανόν επρόκειτο για το Μιρ Σαμιρ.

Ορειβασία

Στο βιβλίο του An Unexpected Light: Travels in Afghanistan, ο Τζέισον Έλιοτ καταγράφει πως οι Αφγανοί χωρικοί θεωρούσαν πως «το Μιρ Σαμίρ είναι απροσπέλαστο για ανθρώπους», το οποίο ήταν ο λόγος για τον οποίο οι επισκέπτες που προσπάθησαν δεν κατάφεραν να ανέλθουν.
Οι Έρικ Νιούμπι και Χιού Κάρλες «σχεδόν ανήλθαν» στην κορυφή το 1956, όπως αναφέρει ο Νιούμπι στο χιουμοριστικό βιβλίο του A Short Walk in the Hindu Kush, αν και υπό ορειβατικούς όρους η αναγνώριση του κεντρικού Χίντου Κους απορρίφθηκε αργότερα ως ασήμαντη προσπάθεια.
Ο Χάραλντ Μπίλερ, ο οποίος ηγούνταν της αποστολής Αναγνώρισης του Χίντου Κους από τη Νυρεμβέργη το 1959, αναρριχήθηκε στο Μιρ Σαμίρ μαζί με τη σύζυγο και δύο συναδέλφους του στις 24 Ιουλίου ερχόμενος αντίθετος με βράχους 5ου βαθμού. Το βουνό θεωρούνταν πως είχε υψόμετρο 6.059 μέτρων. Η επιτυχία του Μπίλερ δεν ήταν μόνο η πρώτη αναρρίχηση στο Μιρ Σαμίρ αλλά και «η πρώτη αναρρίχηση σε μεγάλη κορυφή στο Αφγανιστάν». Αρκετές ανεπιτυχείς απόπειρες πραγματοποιήθηκαν σε δεύτερη ανάβαση. Το 1965 η αποστολή του Πανεπιστημίου Χιτοτσουμπάσι, υπό τον Τζίρο Αμόρι, κατάφερε να ανέβει στην κορυφή στις 26 Αυγούστου χρησιμοποιώντας νέα διαδρομή.
Τον Ιανουάριο του 2012, η αποστολή του Βρετανικού Ορειβατικού Συμβουλίου απέτυχε να πραγματοποιήσει την πρώτη χειμερινή ανάβαση στο Μιρ Σαμίρ λόγω κλοπής του εξοπλισμού και του μεγάλου ύψους χιονιού.
Τάλιν

Ιστορία

Η σημερινή πόλη πρωτοκατοικήθηκε από την Φινλανδία τον δεύτερο αιώνα μετά Χριστόν. 
Όντας ένας σημαντικός εμπορικός σταθμός ανάμεσα στη Ρωσία και τη Σκανδιναβία, έγινε στόχος των επεκτατικών τάσεων των Τευτόνων Ιπποτών και του Βασιλείου της Δανίας την περίοδο των Βόρειων Σταυροφοριών στις αρχές του 13ου αιώνα, όταν οι ντόπιοι πληθυσμοί εκχριστιανίστηκαν με τη βία. Οι Δανοί επέβαλλαν το ζυγό τους στην Εσθονία το 1219.
To 1285 έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Οι Δανοί πούλησαν το Τάλιν μαζί με άλλες κτήσεις τους στους Τεύτονες Ιππότες το 1346. Κατά το μεσαίωνα, η θέση τις πόλης ήταν ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας και πολλές φορές κατακτήθηκε από Σουηδούς και Ρώσους. 
Το 1561 η Σουηδία ανέλαβε τη διοίκηση του Τάλιν και της υπόλοιπης Εσθονίας. Το 1710, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, το Τάλιν μαζί με τη Σουηδική Εσθονία και τη Λιβονία παραχωρήθηκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Παρά τις τελευταίες εξελίξεις, το Τάλιν και οι γύρω περιοχές διατήρησαν την εθνική και οικονομική τους αυτονομία ως Δουκάτο της Εσθονίας. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, οι τακτικές εκρωσσοποίησης στην Εσθονία έγιναν ακόμα πιο σκληρές.
Το 1918 έγινε πρωτεύουσα τις ανεξάρτητης Εσθονίας, με τη Ρωσία να αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της. Στο ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1940 κατακτήθηκε από τη Σοβιετική Ρωσία, για να περάσει στην κατοχή της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την περίοδο 1941 - 1944. Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ξαναπέρασε στην κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης και προσαρτήθηκε στα εδάφη της ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας. Από το 1991, ακολουθώντας τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ, είναι πάλι πρωτεύουσα του νέου ανεξάρτητου κράτους.

Πολιτισμός

Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το Τάλιν υπήρξε εμπορικό κέντρο και προορισμός, καθώς και τόπος-πέρασμα διάφορων λαών, πράγμα που εξηγεί την ανάπτυξη του κέντρου του και την ποικιλία των μνημείων του. Το κέντρο του Τάλιν εσωκλείει το κάστρο της Τόομπεα, χτισμένο από τους Δανούς τον μεσαίωνα, και του οποίου τα τείχη στέκονται ακόμα. Εντός των τειχών βρίσκεται και ο Ρωσικός Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός του Αλεξάνδρου Νιέφσκι, χτισμένος στα χρόνια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, και η Εκκλησία του Αγ. Νικολάου. Στον λόφο της Τόομπεα βρίσκεται επίσης το παλιό Εσθονικό παλάτι, όπου τώρα στεγάζεται η Βουλή.
Το Τάλιν είναι γνωστό και για την Εκκλησία του Αγ. Όλαφ, η οποία είναι και η παλαιότερη της πόλης. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα από την ντόπια Σκανδιναβική κοινότητα και ανάμεσα στον 14ο και τον 15ο υπήρξε το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο.
Δήμος Αμφίπολης (πρόγραμμα Καποδίστριας)

Δήμαρχοι

Ο τελευταίος Δήμαρχος Αμφίπολης ήταν ο Πέτρος Πετρίδης του Βασιλείου, ο οποίος είχε εκλεγεί δυο φορές, το 2006 και το 2002. Πρώτος Δήμαρχος Αμφίπολης είχε εκλεγεί το 1998 ο Τάσος Καρυπίδης.
Ηλίας Ποταμιάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο από πατέρα Κεφαλληνό και μέλους της Φιλικής Εταιρείας. 
Αν και νεότατος, σε ηλικία είκοσι ετών πήρε μέρος στην επανάσταση του Ναυπλίου το 1862. Επιδόθηκε με την δημοσιογραφία. Ενώ σπούδαζε την νομική, έγραφε στην «Αυγή» και αργότερα στην «Εφημερίδα των Συζητήσεων». 
Επί Καποδίστρια διετέλεσε διευθυντής της Αστυνομίας. 
Από το έτος 1869 εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου με μεγάλη επιτυχία. Δίδαξε ως καθηγητής του Στρατιωτικού Δικαίου στην Σχολή των Ευελπίδων. Παραιτήθηκε οριστικά το έτος 1879 οπότε στράφηκε στην πολιτική. 
Εκλέχτηκε βουλευτής το 1882 με μεγάλη πλειοψηφία στην επαρχία Ναυπλίας και χρημάτισε αντιπρόεδρος της Βουλής.
Πέθανε το 1911 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Ποταμιάνου.
Φιλοσοφική λίθος

Η φιλοσοφική λίθος (λατινικά: lapis philosophorum‎) είναι μια θρυλική αλχημική ουσία που είναι ικανή να μετατρέψει βασικά μέταλλα όπως ο υδράργυρος σε χρυσό ή άργυρο. Επίσης, είναι σε θέση να παρατείνει τη ζωή κάποιου και λέγεται το ελιξίριο της ζωής, χρήσιμο για την αναζωογόνηση και για την επίτευξη αθανασίας. Για πολλούς αιώνες, ήταν ο πιο περιζήτητος στόχος στην αλχημεία. Η φιλοσοφική λίθος ήταν το κεντρικό σύμβολο της μυστικής ορολογίας της αλχημείας, που συμβολίζει την τελειότητα, τον πνευματικό διαφωτισμό, και ουράνια μακαριότητα. Οι προσπάθειες για να την ανακάλυψη της φιλοσοφικής λίθου ήταν γνωστές ως Magnum Opus («Μεγάλο Έργο»)
Χρήστος Μαντάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1957 στα Ιωάννινα. Σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είναι λέκτορας Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Πολιτική σταδιοδρομία

Από το 1974 ήταν μέλος της ΚΝΕ και και του ΚΚΕ και στη συνέχεια του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012, καθώς και σε αυτές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Από τις 4 Οκτωβρίου του 2015 έως τις 16 Ιουλίου το 2019 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Χάρτινος κόσμος

Πλοκή

Η Μυρτώ είναι ένα οκτάχρονο κοριτσάκι που ζει με τους γονείς της σε μια μεγαλούπολη. Λόγω της έντονης επαγγελματικής τους ζωής, οι γονείς της Μυρτώς αρχίζουν να απομακρύνονται από κοντά της. Παγιδευμένη σ' αυτή την κατάσταση, στον (φαινομενικά) πραγματικό κόσμο των ενηλίκων, η Μυρτώ προσπαθεί να δημιουργήσει με τη φαντασία της έναν κόσμο διαφορετικό, εμπνευσμένο από τα παιχνίδια της. Ένας κόσμος που όμως, μήπως είναι εν τέλει και ο πραγματικός;
Λουκάς Μπάρλος

Η ζωή του

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1920, στην οποία και μεγάλωσε, αλλά η καταγωγή του ήταν από το Δίστομο Βοιωτίας. Ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίων βωξίτη και λοιπών μεταλλευτικών επιχειρήσεων. Η πρώτη του εξαδέλφη παντρεύτηκε τον οικονομολόγο και γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Πέτρο Λάμπρου, που κατείχε πολύ σημαντικές κρατικές θέσεις, όπως αυτή του διοικητή του ΟΤΕ επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, και αυτή του διοικητή της Αγροτικής Τράπεζας επί κυβέρνησης Κώστα Σημίτη.
Ως παιδί και έφηβος, ο Λουκάς Μπάρλος υποστήριζε την ομάδα του Άρη και προσπάθησε να ασχοληθεί με τον σύλλογο. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, αντίθετα ασχολήθηκε με τα κοινά της ΑΕΚ και αγάπησε την ομάδα, σε σημείο που υποθήκευσε για τα οικονομικά της συμφέροντα, την περιουσία του. Πέθανε στις 20 Οκτωβρίου του 1999, από καρκίνο του πνεύμονα.

Άλλα έργα

Εκτός από την αγωνιστική αναγέννηση της ομάδας, ο Μπάρλος έγινε ευεργέτης της και σε θέματα εγκαταστάσεων, αφού επί των ημερών του θεμελιώθηκε το κλειστό γήπεδο μπάσκετ του συλλόγου και η διώροφη «σκεπαστή» εξέδρα στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Παρόλο που μεγάλωσε ως οπαδός του Άρη, αγάπησε τόσο την ΑΕΚ, που δεν δίστασε να υποθηκεύσει την περιουσία του και το σπίτι του, για να την βοηθήσει οικονομικά. Η θητεία του ως πρόεδρος της ΑΕΚ ολοκληρώθηκε το 1981. Ο ίδιος δεν ασχολήθηκε ποτέ ξανά με τον αθλητισμό μην μπορώντας να προσαρμοστεί και εναρμονιστεί με τις νέες συνθήκες του επαγγελματισμού.
Μεσιέ 80

Ιστορικό

Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1781. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1785 και το χαρακτήρισε ως ένα από τα πλουσιότερα και πυκνότερα σμήνη που είχε παρατηρήσει.

Καινοφανής αστέρας

Στις 21 Μαΐου 1860, στο Μεσιέ 80 παρατηρήθηκε ένας καινοφανής αστέρας, ο οποίος άλλαξε τελείως την εμφάνιση του σμήνους για κάποιες μέρες. Αυτός ο καινοφανής ονομάστηκε T Σκορπιού και ανακαλύφθηκε από τον Auwers στο Βερολίνο και έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος +7 στις 21 και 22 Μαΐου και είχε εξασθενήσει σε 10,5 ένα μήνα μετά. Παρατηρήθηκε ανεξάρτητα από τον Pogson. Η μέγιστη φωτεινότητα του καινοφανή αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος -8,5, αν ήταν μέλος του σμήνους. Στο μέγιστο μέγεθός του, ο καινοφανής ήταν αξιοσημείωτα λαμπρότερος από ολόκληρο το σμήνος.
Ένας άλλος καινοφανής παρατηρήθηκε στο Μεσιέ 14 το 1938, αλλά ανακαλύφθηκε χρόνια αργότερα με βάση φωτογραφίες του σμήνους.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 80 έχει διάμετρο περίπου 95 έτη φωτός και αποτελείται από περίπου 100.000 άστρα. Είναι ένα από τα πυκνότερα του Γαλαξία με τάξη συγκέντρωσης ΙΙ. Το Μ80 περιέχει ένα μεγάλο αριθμό άστρων blue stragglers, δηλαδή άστρων που φαίνονται πολύ νεότερα από ότι το σμήνος στο οποίο ανήκουν.