google/wiki40b huggingface dataset:
Σουνίλ Τσέτρι

Σταδιοδρομία

Ο Τσέτρι ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Μοχούν Μπαγκάν το 2002. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΤΚΤ όπου σκόραρε 21 γκολ σε 48 αγώνες. Το 2010 υπέγραψε στους Κάνσας Σίτι Ουίζαρντς της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ και έγινε ο τρίτος παίκτης από την υποήπειρο που αγωνίστηκε στο εξωτερικό. Ωστόσο, η παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν κράτησε πολύ και σύντομα επέστρεψε στην Ι-Λιγκ της Ινδίας, όπου έπαιξε για την Τσιράγκ Γιουνάιτεντ και τη Μοχούν Μπαγκάν, προτού επιστρέψει στο εξωτερικό. Αυτή τη φορά υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας της Πριμέιρα Λίγα, όπου αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου.
Βοήθησε την Ινδία να κερδίσει το Κύπελλο Νεχρού το 2007, το 2009 και το 2012, καθώς και το Πρωτάθλημα Νότιας Ασίας του 2011. Ήταν επίσης ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ινδίας κατά τη διάρκεια του Ασιατικού Τσάλεντζ Καπ το 2008, όπου η Ινδία κέρδισε το τουρνουά και έτσι προκρίθηκε για πρώτη φορά στο Ασιατικό Κύπελλο σε 27 χρόνια. Στη συνέχεια, βοήθησε την Ινδία να σκοράρει κατά τη διάρκεια της σύντομης πορείας της στο Ασιατικό Κύπελλο του 2011 με δύο τέρματα. Ο Τσέτρι ονομάστηκε επίσης Παίκτης της Χρονιάς στην Ινδία τέσσερις φορές το 2007, το 2011, το 2013 και το 2014.

Προσωπική ζωή

Ο Σουνίλ Τσέτρι γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1984 στην Σεκουντεραμπάντ της Τελανγκάνα στην Ινδία. Είναι παιδί του Κ. Μ. Τσέτρι, αξιωματικού του Σώματος Ηλεκτρονικών και Μηχανολόγων Μηχανικών του Ινδικού Στρατού και Σουσίλα Τσέτρι. Ο πατέρας του έπαιξε για την ομάδα του Ινδικού Στρατού, ενώ η μητέρα του και οι δίδυμες αδελφές του έπαιξαν για την εθνική ομάδα γυναικών του Νεπάλ. Ο Τσέτρι άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο από νεαρή ηλικία όταν συμμετείχε σε διάφορα τουρνουά.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2017, ο Τσέτρι παντρεύτηκε τη σύντροφό του Σονάμ Μπατατσάρια.
Λιμός στο Καζακστάν (1932-33)

Ο Λιμός του Καζακστάν του 1932-33, περιγράφεται ως Καζακική καταστροφή από τον Ρόμπερτ Κόνκουεστ, ήταν μέρος του Σοβιετικού λιμού το 1932-33. Ενώ η Ουκρανία επλήγη χειρότερα, ο λιμός εξαπλώθηκε επίσης σε περιοχές της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, όπως το Καζακστάν και άλλες περιοχές. Οι Καζάκοι ήταν αυτοί που επλήγησαν χειρότερα όσον αφορά το ποσοστό των ανθρώπων που πέθαναν (περίπου 38%). Περίπου 1.5 εκατομμύρια (ή ενδεχομένως 2.0 με 2.3 εκατομμύρια) άνθρωποι πέθαναν στο Καζακστάν, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν Καζάκοι.
Στο Καζακστάν ο λιμός είναι γνωστός ως ''γενοκτονία Γκολοστσέκιν" (καζακικά: Голощекиндік геноцид‎), που αναφέρεται στον Φιλίππ Γκολοστσιόκιν, που διενήργησε την Σοβιετοποίηση του Καζακστάν εκείνη την εποχή.
Αν συμπεριλάβουμε τον Καζακικό λιμό του 1919-22, σε 10 με 15 χρόνια οι Καζακικές περιοχές έχασαν τον περισσότερο από τον μισό πληθυσμό τους λόγω της Σοβιετικής εξουσίας.

Συνέπειες

Ο λιμός είχε ως αποτέλεσμα οι Καζάκοι να γίνουν μειονότητα στην δική τους δημοκρατία, με αποτέλεσμα οι Καζάκοι να γίνουν ξανά η μεγαλύτερη εθνική ομάδα στο Καζακστάν την δεκαετία του 1990. Πριν το λιμό, το ποσοστό των Καζάκων ήταν περίπου στο 60%. Μετά τον λιμό, το ποσοστό είχε πέσει περίπου στο 38%.
Θεμιστοκλής Λάζος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Διετέλεσε πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Λαμίας και το 1887 ανέλαβε πρώτος δήμαρχος Λαμιέων (1887 - 1891). Υπήρξε βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος, απεβίωσε δε εν ενεργεία βουλευτής στις 12 Ιανουαρίου 1911 (ημερομηνία αναγγελίας του θανάτου του στη Βουλή). Προς τιμή του δόθηκε από τον Δήμο Λαμίας το όνομά του σε μια εκ των οδών της πόλης.
Αδελφή του ήταν η Ολυμπιάδα Λάζου, σύζυγος του Αχιλλέα Παπαλουκά.
Μάγκνους Β΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Βρανδεμβούργου.
Το 1503 απεβίωσε στο Βίσμαρ σε ηλικία 62 ετών.
Τίγρες ΟΑΝΛ

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου απεικονίζει την κατάκτηση κάθε πρωταθλήματος με αστέρι.
Χριστόφορ

Ιστορία

Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Ανταγωνισμών, ο οικισμός βρέθηκε όπως και οι υπόλοιποι οικισμοί της περιοχής, στη δίνη των δραματικών γεγονότων κατά την πρώτη περίοδο των ελληνοβουλγαρικών διενέξεων (1880-1912). Μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων και με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913, ο οικισμός και η ευρύτερη περιοχή, κατακυρώθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας.
Μπαρτ Σχένκεβελτ

Πρώιμη ζωή

Ο Σχένκεβελτ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Den Hoorn της Νότιας Ολλανδίας, ένα χωριό ανάμεσα στις πόλεις Χάγη και Ρότερνταμ στην Ολλανδία.

Νεανική σταδιοδρομία

Σε ηλικία πέντε ετών, ο Σχένκεβελτ ξεκίνησε τη νεανική σταδιοδρομία του στο τοπικό ερασιτεχνικό σωματείο SV Den Hoorn. Μετά από μία σεζόν, εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Φέγενορντ ως δεξιός πλάγιος μέσος, αλλά γρήγορα μετατράπηκε σε αμυντικό. Πέρασε με επιτυχία από όλα τα επίπεδα της ακαδημίας, αλλά είχε μεγάλο κώλυμα λόγω τραυματισμού σε ηλικία 15 ετών. Ο νεαρός έκοψε εν μέρει τον χιαστό σύνδεσμο του, κάτι που προκάλεσε να μείνει εκτός δράσης για πέντε μήνες. Όταν έφτανε η στιγμή να επιστρέψει, έσχισε εντελώς τον χιαστό σύνδεσμό του. Συνολικά, ο Σχένκεβελτ αναγκάστηκε να αναρρώνει για σχεδόν δύο χρόνια. 
Στις 29 Νοεμβρίου 2008, ο Σχένκεβελτ ήταν σε θέση να κάνει την επιστροφή του για τη Φέγενορντ U19 στον αγώνα νέων εναντίον της Σπάρτα Ρότερνταμ U19 (2-1). Ο προπονητής της ομάδας νέων της Φέγενορντ, Jean-Paul van Gastel, εντυπωσιάστηκε από την επιστροφή του Σχένκεβελτ, δηλώνοντας: «Αν δουλέψεις τόσο σκληρά για ενάμιση χρόνο και γυρίσεις έτσι, είναι απίστευτο. Στεκόμουν στην πλάγια γραμμή και είχα ανατριχίλες».

Φέγενορντ (2009-2012)

Στις 29 Νοεμβρίου 2009, ακριβώς ένα χρόνο μετά την επιστροφή του, ο Σχένκεβελτ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα, στον εκτός έδρας αγώνα για την Ερεντιβίζιε εναντίον της ΑΝΤΟ Ντεν Χάαγκ (0-2). Λόγω της τιμωρίας του Τζιοβάνι φαν Μπρόνκχορστ, ο Σχένκεβελτ έπαιξε στη θέση του δεξιού πλάγιου αμυντικού, καθώς ο Κέλβιν Λίρνταμ μετατοπίστηκε στα αριστερά. 
Στις 7 Ιανουαρίου 2010, ο Σχένκεβελτ υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του με τον σύλλογο του Ρότερνταμ. Βεβαιώθηκε ότι θα παραμείνει στο Ντε Κάιπ μέχρι το καλοκαίρι του 2012, με επιλογή ανανέωσης για ακόμη μία σεζόν.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2011, ο Σχένκεβελτ μετακινήθηκε με δανεισμό σε άλλη ομάδα του Ρότερνταμ, την Εξέλσιορ.

Χεράκλες Άλμελο και Ζβόλε (2012-2017)

Μεταξύ 2012 και 2017, ο Σχένκεβελτ έπαιξε για τους συλλόγους της Ερεντιβίζιε Χεράκλες Άλμελο και Ζβόλε.

Μέλμπουρν Σίτι

Τον Αύγουστο του 2017, η ομάδα της A-League Μέλμπουρν Σίτι, ανακοίνωσε την υπογραφή του Σχένκεβελτ με διετές συμβόλαιο. Στις 22 Ιανουαρίου 2019, ο Σχένκεβελτ σημείωσε το πρώτο του γκολ για το σύλλογο, σε μία νίκη στις καθυστερήσεις εναντίον της Γουέστερν Σίντνεϊ Γουόντερερς. Αποχώρησε από την ομάδα τον Ιούλιο του 2019.

Παναθηναϊκός

Στις 28 Αυγούστου 2019, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την υπογραφή του Σχένκεβελτ με διετές συμβόλαιο.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Σχένκεβελτ έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας U15 στις 6 Δεκεμβρίου 2005, όπου ήταν ο αρχηγός της ομάδας στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Ιρλανδίας U15 (3-1). Ο νεαρός συνέχισε τη διεθνή του σταδιοδρομία στην Εθνική Ολλανδίας U16, αλλά αναγκάστηκε να παραλείψει τις αντιπροσωπευτικές ομάδες U17 και U18, λόγω του μεγάλου τραυματισμού του.

Ολλανδία U19

Μετά την επιστροφή του, ξεκίνησε ξανά τη διεθνή του σταδιοδρομία στις 20 Αυγούστου 2009, καθώς επιλέχθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ολλανδίας U19.
Γκιουλφέμ Χατούν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1497. Ήταν ή απο την Σικελία ή από την Πολωνία. Ήταν πιθανότατα να ήταν μία Ιταλίδα παλλακίδα. Το ονομά της σημαίνει "σαν τριαντάφυλλο". Μπήκε στο χαρέμι ​​περίπου το 1511 και γέννησε ένα γιο, τον Ηγεμόνα Μουράτ το 1519.Ο Ηγεμόνας Μουράτ πέθανε από ευλογιά στις 12 Οκτώβριου του 1521,το έτος που γεννήθηκε ο γιος της Χασεκί Χουρέμ Σουλτάν,ο Ηγεμόνας Μεχμέτ. Η Γκιουλφέμ στραγγαλίστηκε το 1562 από την διαταγή του Σουλεϊμάν σε ηλικία 65 ετών. Είχε ένα τζαμί που χτίστηκε στην Σκούταρι για λογαριασμό της.

Γκιουλφέμ Χατούν Τζαμί

Το 1543 η Γκιουλφέμ, άρχισε να χτίζει ένα τζαμί με ξύλινο σκελετό, γνωστό σήμερα ως «Γκιουλφέμ Χατούν Τζαμί» στην Γκιουλφέμ Χατούν γειτονιά, στην συνοικία Σκούταρι στην Κωνσταντινούπολη. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε μετά το θάνατό της το 1561 ή το 1562 και θάφτηκε εκεί. Υπάρχουν μεντρεσές, τάφος και οθωμανικά δημοτικά σχολεία δίπλα στο Γκιουλφέμ Χατούν Τζαμί.
Αυτό το συγκρότημα κάηκε σε μια πυρκαγιά το 1850, μαζί με όλη τη γειτονιά.Εννέα χρόνια μετά την πυρκαγιά το τζαμί και τα δημοτικά σχολεία αποκαταστάθηκαν από το δημόσιο το 1868-1869. Αλλά ο μεντρεσές και ο τάφος δεν αποκαταστάθηκαν. Έτσι το μνήμα της Γκιουλφέμ Χατούν κατεδαφίστηκε και μόνο ο τάφος της έφθασε στις ημέρες μας. Είχε ως στόχο τη χρήση από τις γυναίκες και άνοιξε για τους άνδρες τα τελευταία χρόνια.

Μύθος σχετικά με τον θάνατο της Γκιουλφέμ Χατούν

Σύμφωνα με το θρύλο, η Γκιουλφέμ επιθυμούσε να χτίσει ένα τζαμί στο Σκούταρι, ωστόσο δεν είχε αρκετά χρήματα για να ολοκληρώσει το τζαμί και πήρε δάνειο από μερικές άλλες γυναίκες στο χαρέμι. Πολλές από τις παλλακίδες αρνήθηκαν επειδή την ζήλευαν που ήταν κοντά στο Σουλτάνο, μόνο μία γυναίκα που εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της, της είπε ότι θα της δώσει τα χρήματα αν της επιτρέψει να πάει αυτή στο Σουλτάνο, αντί η Γκιουλφέμ.
Η Γκιουλφέμ αποδέχθηκε την προσφορά της και της επέτρεψε να πάει στο σουλτάνο. Αυτό εξόργισε τον Σουλεϊμάν και διέταξε τους φρουρούς του να εκτελέσουν την Γκιουλφέμ Χατούν, επειδή της ζήτησε να μοιραστούν το κρεβάτι του και αυτή αρνήθηκε. Το επόμενο πρωί το πτώμα μιας γυναίκας, της Γκιουλφέμ Χατούν έφυγε από το παλάτι. Στη συνέχεια ο Σουλεϊμάν ολοκλήρωσε την κατασκευή του τζαμιού το οποίο αυτή είχε αρχίσει.
Μάθιου Φίσερ

Βιογραφία

Ο Μάθιου Τσαρλς Φίσερ, όπως είναι το πλήρες όνομά του (Matthew Charles Fisher) γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1946 στο Αντισκόουμπ του Κρόιντον, στην κομητεία του Σάρεϊ στην Αγγλία. Σήμερα εργάζεται ως προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, στη γενέτειρά του.

Καλλιτεχνική πορεία

Ο Φίσερ είχε ενεργή παρουσία στους Procol Harum και μάλιστα είναι ο άνθρωπος που φρόντισε για τον οργανικό ήχο στο τραγούδι του 1967 «A Whiter Shade of Pale», το οποίο έκανε το συγκρότημα πιο δημοφιλές και έγινε πολλές φορές πλατινένιο.
Έπειτα από την αποχώρησή του από το συγκρότημα, το 1969, είχε πετυχημένη ατομική καριέρα. Μάλιστα, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα τη δεκαετία του ' 80. Το τραγούδι του «Why did I have to fall in love with you» έκανε μεγάλη επιτυχία και ήταν πρώτο σε ελληνικούς μουσικούς καταλόγους επιτυχιών τα έτη 1986 και 1987. Το τραγούδι αυτό προέρχεται από το άλμπουμ με το ονοματεπώνυμο του καλλιτέχνη, το οποίο κυκλοφόρησε το 1980 αλλά έκανε επιτυχία στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του ' 80.
Δύο από τις δισκογραφικές δουλειές που επιμελήθηκε για το Ρόμπιν Τράουερ , το Bridge of Sighs (1974) και το For Earth Below (1975), έγιναν χρυσά.
Το παίξιμο εκκλησιαστικού οργάνου (Hammond organ) στην εκδοχή σε πιάνο για το "A Whiter Shade of Pale" το 1988 στη δισκογραφική δουλειά με τίτλο Cristofori's Dream, βοήθησε το album αυτό  να γίνει επίσης χρυσό.
Ο Φίσερ ήταν συμπαραγωγός ενός άλμπουμ από το συγκρότημα Prairie Madness το 1972, στο οποίο ο ίδιος έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο και πιάνο κλαβενσίνο. Με το συγκρότημα αυτό δεν έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία.
Η αποχώρησή του από τους Procol Harum έγινε μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ τους A Salty Dog, του οποίου υπήρξε επίσης παραγωγός. Το 1991 επέστρεψε στο συγκρότημα για το άλμπουμ The Prodigal Stranger και κυκλοφόρησε δύο ακόμα δισκογραφικές δουλειές με αυτούς, τις One More Time - Live in Utrecht 1992 και The Well's on Fire. Εκτός αυτού εμφανίστηκε σε δύο DVD με ζωντανή ηχογράφηση, στα "Live in Copenhagen" και "Live at the Union Chapel". Αποχώρησε οριστικά από το συγκρότημα το 2004.
Το 2005, ο τραγουδιστής έκανε μήνυση  εναντίον του πιανίστα, τραγουδιστή και ιδρυτή των Procol Harum, Γκάρι Μπρούκερ και διεκδίκησε τα πνευματικά δικαιώματα της σύνθεσης του τραγουδιού "A Whiter Shade of Pale." Στις 20 Δεκεμβρίου 2006, ο Φίσερ κέρδισε τη δίκη. Η εν λόγω απόφαση θα πρέπει να επικυρωθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο, κάτι που θα γίνει μέσα στο 2007.
Κοκοφοίνικας

Περιγραφή

Ο κοκοφοίνικας είναι ένα μεγάλο είδος φοίνικα, το οποίο φτάνει σε ύψος μέχρι τα 30 μέτρα. Έχει λεπτό, κυλινδρικό και εύκαμπτο κορμό, στην κορυφή του οποίο φέρει ρόδακα σύνθετων πτεροειδών, κιτρινοπράσινων φύλλων, μήκους 4-6 μέτρων. Τα παλιά φύλλα αποπτώνται και αφήνουν το κορμό λείο. Οι κοκοφοίνικες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, ψηλοί και νάνοι. Τα άνθη του είναι μονόοικα, δηλαδή τα άνθη μπορεί να αρσενικά ή θηλυκά, ενώ υπάρχουν και τα δύο είδη ανθών πάνω στο ίδιο δέντρο. Εμφανίζονται κάτω από τον ρόδακα των φύλλων και προστατεύονται αρχικά από μεγάλα βράκτια φύλλα.  Τα άνθη είναι οργανωμένα σε σπάνδικες, οι οποίοι μπορεί να έχουν μήκος μέχρι 1,2 μέτρα. Τα θηλυκά άνθη είναι πολύ μεγαλύτερα από τα αρσενικά, ενώ τα αρσενικά είναι πολύ περισσότερα. Κάποιοι κοκοφοίνικες δεν διαθέτουν καθόλου θηλυκά άνθη. Κάθε χρόνο ένας κοκοφοίνικας μπορεί να παράγει σε πολύ γόνιμα εδάφη μέχρι 75 καρπούς το χρόνο, αλλά συνήθως ο αριθμός τους είναι μικρότερος από 30 όταν δεν καλλιεργείται.

Καρπός

Ο καρπός του κοκοφοίνικα ονομάζεται ινδική καρύδα ή απλά καρύδα. Είναι ωοειδής δρύπη, με μήκος 18-30 εκ., διάμετρο 10-25 εκ. και βάρος περίπου 1,5 κιλό. Όπως και άλλα φρούτα έχει εξωκάρπιο, μεσοκάρπιο και ενδοκάρπιο. Το εξωκάρπιο είναι πράσινο ή ιώδες. Όταν οι καρύδες πωλούνται συνήθως το εξωκάρπιο έχει αφαιρεθεί. Το μεσοκάρπιο είναι ξυλώδες και ινώδες και το ενδοκάρπιο είναι πολύ σκληρό. Το ενδοκάρπιο έχει τρεις θέσεις εκβλαστήσεις (στόματα), τα οποία είναι εύκολα ορατά όταν αφαιρεθεί το εξωκάρπιο και το μεσοκάρπιο. Το σπέρμα είναι σαρκώδες εξωτερικά και υγρό, γλυκό και γαλακτώδες προς το κέντρο, πλούσιο σε πρωτεΐνες και λιπαρές ουσίες.
Ο καρπός είναι εδώδιμος και θεωρείται το σημαντικότερο χρηστικά τμήμα του φοίνικα. Η καρύδα μπορεί να αποξηρανθεί και η αποξηραμένη σάρκα, που ονομάζεται κόπρα, αποτελεί πηγή ενός σημαντικού εδώδιμου φυτικού λίπους, ενώ χρησιμοποιείται για την εξαγωγή κοκοφοινικέλαιου. Υπολογίζεται ότι 6.000 καρύδες χρειάζονται για να παραχθεί ένας τόνος κόπρα.
Ένοπλες δυνάμεις

Οι ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας αποτελούν την αμυντική δύναμη και τους αντίστοιχους φορείς της κυβέρνησης. Υπάρχουν με σκοπό την προώθηση την εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του κυβερνητικού σώματος στο οποίο υπάγονται, όπως και για την προστασία του σώματος αυτού και του έθνους που αντιπροσωπεύουν από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς. Με την ευρεία έννοια, οι όροι «ένοπλες δυνάμεις» και «στρατός» εκλαμβάνονται συχνά ως συνώνυμοι, αν και ο στρατός συνδέεται κυρίως με τις επίγειες δυνάμεις, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις απαρτίζονται συνήθως από ένα συνδυασμό επίγειων, θαλάσσιων και εναέριων μέσων.
Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων

Η Συνθήκη μη διάδοσης πυρηνικών όπλων σκοπεύει στον περιορισμό της εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων. Τέθηκε σε ισχύ στις 5 Μαρτίου 1970 και έχει υπογραφεί από 189 κράτη, πέντε εκ των οποίων αναγνωρίζονται ως πυρηνικά κράτη: Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Κίνα. Αυτά τα κράτη είναι και τα μόνα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Αν και αρχικά είχε οριστεί να έχει διάρκεια 25 χρόνια, στη συνέχεια έπαψε να έχει ημερομηνία λήξης.
Η συνθήκη αποτελείται, γενικά, από τρεις πυλώνες: Μη διάδοση, αφοπλισμός και ειρηνική χρήση.

Πρώτος Πυλώνας: Μη διάδοση

Τα πέντε πυρηνικά κράτη συμφωνούν να μη μεταφέρουν πυρηνικά όπλα ή άλλες πυρηνικές εκρηκτικές συσκευές και να μη βοηθήσουν, ενθαρρύνουν, παρακινήσουν ένα μη πυρηνικό κράτος να αποκτήσει ή να κατασκευάσει πηρηνικά όπλα (Άρθρο Ι). Τα μη πυρηνικά κράτη που έχουν υπογράψει τη συνθήκη συμφωνούν να μην αποδεχτούν, κατασκευάσουν, ή αποκτήσουν πυρηνικά όπλα. Συμφωνούν, επίσης, να μην αναζητήσουν ή αποδεχτούν καμία βοήθεια στην κατασκευή πυρηνικών όπλων (Άρθρο ΙΙ).

Δεύτερος Πυλώνας: Αφοπλισμός

Στο άρθρο VI καταγράφεται μία ασαφής δέσμευση για όλα τα κράτη που υπέγραψαν τη συνθήκη. Βάση αυτού του άρθρου όλα τα μέλη θα συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις, με καλή πίστη, έτσι ώστε σε σύντομο χρόνο να επιτευχθεί πυρηνικός αφοπλισμός και γενικότερα πλήρης αφοπλισμός. Συμβουλευτική γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ορίζει ότι τα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με καλή πίστη και να καταλήξουν σε πυρηνικό αφοπλισμό κάτω από αυστηρό και διεθνή έλεγχο.

Τρίτος πυλώνας: Ειρηνική χρήση πυρηνικής ενέργειας

Η συνθήκη επιτρέπει τη μεταφορά τεχνολογίας και υλικών σε μη πυρηνικά κράτη που έχουν υπογράψει τη συνθήκη με σκοπό την ανάπτυξη προγραμμάτων ειρηνικής χρήσης πυρηνικής ενέργειας. Τα μη πυρηνικά κράτη θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι τα προγράμματά τους δε σχετίζονται με την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Τζόζεφ Ράιτ του Ντέρμπυ

Η καλλιτεχνική του τεχνοτροπία

Ο Ράιτ υπήρξε επιφανής όσον αφορά την χρήση εκ μέρους του της τεχνικής κιαροσκούρο, που δίνει έμφαση στην αντίθεση του φωτός και του σκότους, και για τις ζωγραφιές από φωτιζόμενα με κερί αντικείμενα. Οι πίνακες του για τη γέννηση της επιστήμης από την αλχημεία, συχνά βασισμένοι στις συναντήσεις της Lunar Society του Μπέρμιγχαμ, μιας ομάδας επιστημόνων με μεγάλη επίδραση και βιομηχάνων που ζούσαν στην Κεντρική Αγγλία, αποτελούν ένα εξαιρετικό αρχείο της μάχης της επιστήμης ενάντια στις θρησκευτικές αξίες στην περίοδο που είναι γνωστή ως Διαφωτισμός.
Πολλά από τα σχέδια και τους πίνακες του Ράιτ αποτελούν ιδιοκτησία του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης Ντέρμπι, και εκτίθενται στο Μουσείο και Πινακοθήκη του Ντέρμπι, απ΄όπου περιστασιακά τη συλλογή του δανείζονται και σε άλλες πινακοθήκες.
Ιππόλυτος Α΄ των Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και της Ελεονόρα της Ιβρέας-Τρασταμάρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης.
Από μικρός εκπαιδεύτηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1485, έξι ετών, έγινε επικεφαλής αβαείου. Δύο έτη μετά η θεία του Βεατρίκη της Ιβρέας-Τρασταμάρα, σύζυγος του Ματθία Κορβίνου της Ουγγαρίας, μεσολάβησε και ο Ιππόλυτος Α΄ ορίστηκε αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ στη χώρα αυτή. Ως τη ενηλικίωσή του σπούδαζε στην Αυλή της Ουγγαρίας και όταν έγινε 18 ετών ο πάπας Ιννοκέντιος Η΄ επιβεβαίωσε την εκλογή του.
Όταν απεβίωσε ο Ματθίας το 1490, ο Ιππόλυτος Α΄ ταξίδευε συχνά στην Ιταλία. Σε ένα ταξίδι του το 1493 ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο. Τρία έτη αργότερα, για να αποφύγει μία επιδημία στην Ουγγαρία, ξαναταξίδευσε στη Ρώμη με άλλα 250 άτομα. Το 1497 ορίστηκε αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου και το 1509 καρδινάλιος ιερέας. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Ρώμη και έστειλε εκπρόσωπο (vicar) στο Μιλάνο. Στις φορολογικές καταγραφές της παπικής Αυλής (Curia) του έτους 1500 εμφανίζεται ως ο πέμπτος πλουσιότερος από τα μέλη της. Η επιρροή του μεγάλωσε όταν ο αδελφός του Αλφόνσος Α΄ νυμφεύτηκε την Λουκρητία Βοργία, κόρη του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, ο οποίος του απένειμε τον τίτλο του αρχιπρεσβύτερου του Αγ. Πέτρου. Έμεινε στη Ρώμη ως το 1503, αν και η σχέση του με τον πάπα έφθινε όσο ο Αλφόνσος Α΄ προσέγγιζε τους Γάλλους.
Το 1503 απεβίωσε ο Αλέξανδρος ΣΤ΄ Βοργίας και ο νέος πάπας Πίος Γ΄ Πικολομίνι τον έθεσε επίσκοπο της Φερράρα. Ήλθε σε αντίθεση με τον επόμενο πάπα Ιούλιο Β΄ ντελλα Ρόβερε και το 1507 έφυγε από την Αυλή· πάντως ο πάπας τον ευχαρίστησε για την ανάμειξή του στην υπόθεση Μπεντιβόλιο. Το 1509 οδήγησε με επιτυχία στρατό και ανάκτησε τα εδάφη του Πολεζίνε, που οι Έστε είχαν απωλέσει το 1484 στον πόλεμο με τη Βενετία, κερδίζοντας στην κρίσιμη μάχη της Πολεζέλλα. Ο πάπας τον ανακάλεσε στη Ρώμη, αλλά ένοιωθε τη ζωή του ανασφαλή και διέφυγε στην Ουγγαρία.
Το 1511 πήγε με το μέρος των σχισματικών στην Πίζα και υπέγραψε με άλλους πρόσκληση στον πάπα να έρθει να μιλήσει. Ο αδελφός του Αλφόνσος Α΄ τον έπεισε να εγκαταλείψει τους σχισματικούς και τότε ο πάπας του επέτρεψε να επιστρέψει στη Φερράρα. Το 1513 πήγε στην Ουγγαρία και όταν εκλέχθηκε νέος πάπας ο Λέων Ι΄ των Μεδίκων, επέστρεψε πάλι στη Φερράρα. Το 1514 αυτός και ο Οίκος των Έστε συγχωρέθηκαν για όλες τις αντι-παπικές τους πράξεις. Το 1519 παραχώρησε την αρχιεπισκοπή του Μιλάνου στον ανιψιό του Ιππόλυτο Β΄.
Ήταν διάσημος προστάτης καλλιτεχνών, όπως του ποιητή Λουντοβίκο Αριόστο και του αρχιτέκτονα Μπιάτζο Ροσέττι. Απεβίωσε στη Φερράρα κατά την επιστροφή του στην Ιταλία το 1520 από δυσπεψία αστακών. Τάφηκε στον Καθεδρικό ναό της πόλης. Ο αδελφός του Αλφόνσο Α΄ κληρονόμησε την περιουσία του που ήταν 200.000 δουκάτα.

Οικογένεια

Ο Ιππόλυτος Α΄ είχε δύο νόθα τέκνα.
Μους (πόλη)

Ιστορία

Αρχαία και μεσαιωνικά χρόνια
Η ημερομηνία ίδρυσης της πόλης Μους είναι άγνωστη, παρόλο που πιστεύεται ότι υπήρχε κάποιος οικισμός τον καιρό του Μένουα, βασιλιά του Ουραρτού (περίπου 800 π.Χ.), του οποίου μια σφηνοειδής επιγραφή βρέθηκε κοντά στην πόλη.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα το Μους ήταν το κέντρο της περιοχής Ταρόν της Αρμενίας. Στα τέλη του 8oυ αιώνα μ.Χ., το Μους μαζί με την περιοχή Ταρόν, πέρασε στον έλεγχο της δυναστείας των Βαγρατιδών, που την ανακατέκτησαν από τους Άραβες. Αναφέρεται πρώτη φορά ως πόλη σε αρμενικές επιγραφές του 9ου και 10ου αιώνα μ.Χ.. Το 969 μ.Χ., το Μους και η ευρύτερη περιοχή Ταρόν κατελήφθησαν από τους Βυζαντινούς και προσαρτήθηκαν στην επικράτειά τους.
Μετά τον 11ο αιώνα, η πόλη κυβερνήθηκε από ισλαμικές δυναστείες όπως οι ηγεμόνες του Αχλάτ (περιοχή στην Αρμενία), κατόπιν οι Αγιουβίδες, οι Ιλχανίδες και οι Καρά Κογιουνλού. Τους 10ο και 13ο αιώνες, το Μους αναπτύχθηκε σε μεγάλη πόλη με πληθυσμό 20.000-25.000 κατοίκων. Το 1387 ο Ταμερλάνος διέσχισε την περιοχή και κατέλαβε την πόλη χωρίς μάχη. Αργότερα, οι Ακ Κογιουνλού κυβέρνησαν την περιοχή, ενώ τον 16ο αιώνα οι Οθωμανοί Τούρκοι πήραν τον έλεγχό της από τους Σαφαβίδες του Ιράν. Το 1821 μια περσική εισβολή πλησίασε την πόλη, όμως το Μους παρέμεινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, διατηρώντας έναν μεγάλο αρμενικό πληθυσμό.
2555 Τόμας

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Τόμας είναι άγνωστα.