Δημοτικό ομόλογο

Ιστορία

Ιστορικά δημοτικό χρέος ήρθε πριν από εταιρικό χρέος αρκετούς αιώνες: την 
πρώιμη Αναγέννηση ιταλικές Νομαρχίες και δήμοι δανείστηκαν χρήματα από τις
μεγάλες τραπεζικές οικογένειες. Ο δανεισμός από αμερικανικές πόλεις χρονολογείται από τον δέκατο έβδομο 
αιώνα. Αρχεία των ΗΠΑ υποδηλώνουν τη χρήση δημοτικών ομόλογων γύρω στις αρχές 
του 1800.  Επισήμως η πρώτη καταγραφή δημοτικών ομολόγων, εκδόθηκε από το Δήμο της Νέας Υόρκης για ένα κανάλι το 1812.  Κατά 
τη διάρκεια της δεκαετίας του 1840, πολλές πόλεις στις ΗΠΑ ήταν χρεωμένες. 
Περίπου από 1843 πόλεις είχαν περίπου 25 εκατ. δολάρια ανεξόφλητο χρέος.
Στις δεκαετίες που ακολουθούν ταχεία ανάπτυξη των αστικών αποδειχθεί 
αντίστοιχα εκρηκτική αύξηση στο δημοτικό χρέους{ασαφές}.  Το χρέος είχε χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση στις αστικές βελτιώσεις και στο αυξανόμενο σύστημα της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης. 
Χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο, σημαντικό τοπικό χρέος εκδόθηκε για να κτιστεί το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Οι σιδηρόδρομοι ανήκαν σε ιδιωτικές εταιρείες και τα ομόλογα ήταν παρόμοια με τα βιομηχανικά ομόλογα των εσόδων του σήμερα. Το κόστος κατασκευής το 1873 για έναν διηπειρωτικό σιδηρόδρομο , του βορείου Ειρηνικού έκλεισε την πρόσβαση σε νέα κεφάλαια.  Η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας που ανήκε στον ίδιο επενδυτή της Βόρεια Pacific, κατέρρευσε. Οι μικρότερες επιχειρήσεις ακολούθησαν καθώς και η χρηματιστηριακή αγορά. Ο πανικός το 1873 και η χρόνια κατάθλιψη που ακολούθησαν έθεσαν μια απότομη, αλλά προσωρινή διακοπή στην ταχεία ανάπτυξη των αστικών χρεών.
Απαντώντας σε ευρεία προεπιλογές που συγκλόνισαν την δημοτική αγορά ομολόγων της ημέρας, νέα νομοθεσία περιόρισε  σε σχέση με την έκδοση των τοπικών χρέους. Αρκετά κράτη έγραψαν αυτούς τους περιορισμούς στο σύνταγμά τους. Ομόλογα σιδηρόδρομο και η νομιμότητά τους αμφισβητείται. Αυτό οδήγησε την αγορά σε επίπεδο ζήτησης ότι η γνώμη επιτροπή συμβούλου ομολόγων συνοδεύουν κάθε νέα έκδοση.
Η οικονομία ΗΠΑ άρχισε να κινείται μπροστά για μια ακόμη φορά, δημοτικό χρέος επανέλαβε τη δυναμική της, η οποία διατήρησε και στο πρόωρο μέρος του εικοστού αιώνα. Η μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του 1930 σταμάτησε την ανάπτυξή της, αν και προεπιλογές δεν ήταν τόσο σοβαρό όσο το 1870. Το ποσό της δημοτικής ανεξόφλητο χρέος στη συνέχεια μειώθηκε κατά τη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου.  
Δεδομένου ότι οι πόροι που διατίθενται για τον στρατό. Μετά τον πόλεμο, δημοτικό χρέος ξέσπασε σε μια νέα περίοδο ταχείας  για μια διαρκώς αυξανόμενη ποικιλία των χρήσεων. 
Λίγο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το πολιτειακό και τοπικό χρέος ήταν $ 145 ανά κάτοικο. Έως το 1998, σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ, το δημόσιο χρέος ήταν 1.791 δολάρια κατά κεφαλήν. Τοπικές κατά κεφαλήν χρέος το 1996, τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Απογραφής
Διαθέσιμο, ήταν 2704. Ομοσπονδιακή χρέος ήταν 20.374 δολάρια κατά κεφαλήν στο τέλος του 1998.
Εκτός από τις 50 πολιτείες και τις τοπικές κυβερνήσεις τους (συμπεριλαμβανομένων των πόλεων, επαρχιών, χωριά και σχολικές περιοχές), η Περιφέρεια της Κολούμπια των ΗΠΑ (Αμερικανική Σαμόα, την Κοινοπολιτεία του Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ, το Βόρειες Μαριάνες, και η Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι) . Μια άλλη σημαντική κατηγορία των δημοτικών 
ομολόγων περιλαμβάνει ειδικές αρχές και ειδικές περιοχές, οι οποίες έχουν αυξηθεί σε αριθμό τα τελευταία χρόνια.
Δύο εξέχοντες αρχές ήταν η λιμενική υπηρεσία της Νέας Υόρκης, η οποία συστάθηκε το 1921 και μετονομάστηκε σε Port Authority της Νέας Υόρκης και του New Jersey το 1972, και η Triborough Γέφυρα Αρχή (Γέφυρα Triborough και Αρχή σήραγγας), η οποία συστάθηκε το 1933.
Του χρέους αυτών των δύο αρχών απαλλάσσεται από ομοσπονδιακούς, πολιτειακούς και τοπικούς φόρους κυβερνήσεις.