google/wiki40b huggingface dataset:
Κιρχαντζής

Ο Κιρχαντζίς ή Οσμάν μπεης Μακρής ήταν Οθωμανός του 18ου αιώνα. Ήταν πλούσιος και είχε διοριστεί από την τουρκική εξουσία φύλακας των νησιών του Αιγαίου. Είχε μια γαλέρα και πενήντα ναύτες χριστιανούς από την Ύδρα, Σπέτσες, Πόρο και Αίγινα, και ληστές από την Μάνη, Σφακιά και Μάλτα. Το 1780 ή 1779 βοήθησε να εξοριστεί ο Χατζή Αλή Χασεκή, Τούρκος ιδιοκτήτης της Αθήνας, για να του πάρει την θέση και να γίνει αυτός ζαμπίτης. Δεν το κατόρθωσε όμως. Το 1782, όταν ο Χασεκή επέστρεψε από την εξορία, κακολόγησε τον Μακρή για να τον εκδικηθεί. Ο Μακρής κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη για να αθωωθεί. Εκεί ο Χασεκή έστειλε δυο ανθρώπους του, έπιασαν με δόλο τον Μακρή και τον έφεραν πίσω στην Αθήνα. Εκεί του έκανε εικονικό δικαστήριο που τον καταδίκασε και τον έπνιξε στην Ακρόπολη.
Γιόβαν Ατσίμοβιτς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε την 21η Ιουνίου του 1948 στο Βελιγράδι και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΟΦΚ Βελιγραδίου. Το 1965 μεταπήδησε στον Ερυθρό Αστέρα στον οποίο έμεινε έως το 1976, μετρώντας 237 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος και 43 τέρματα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μια διετία στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας και συγκεκριμένα στην Σααρμπρίγκεν, για να κλείσει την καριέρα του πρόωρα το 1979 στην FK Sinđelić Beograd.
Αγωνίστηκε 56 φορές με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας πετυχαίνοντας 3 τέρματα. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών του 1968 και του 1976 καθώς και στο Μουντιάλ του 1974.
Δηίπυρος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δηίπυρος (από τις λέξεις δαίω = καίω και πυρ = φωτιά) είναι γνωστός ένας Αχαιός πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο επικεφαλής 100 νέων. Ο Δηίπυρος, που σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Έλενο (τον γιο του βασιλιά της Τροίας Πριάμου), αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Ι, στίχος 83, και αλλού). Σύμφωνα με τον όμηρο, ο θάνατος του εξόργισε τον Μενέλαο, ο οποίος μονομάχησε με τον Έλενο και τον τραυμάτισε (Ιλιάδας Ν).
Στέφανος Ξενικάκης

Βιογραφία

Ο Στέφανος Ξενικάκης καταγόταν από το Πισκοκέφαλο της Σητείας. Κατά την επανάσταση του 1889 συνελήφθη από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε εκτοπισμό. Η εξορία του ματαιώθηκε έπειτα από επέμβαση των προξένων στα Χανιά. Στη τελευταία Κρητική Επανάσταση (1895-1898) συμμετείχε ως πληρεξούσιος της Σητείας όπου και είχε εκλεγεί με το κόμμα του Μιχελιδάκη. Αργότερα επί αρμοστείας του Πρίγκιπα Γεωργίου εκλέχθηκε κατ΄ επανάληψη βουλευτής. Το 1910 αποτελούσε μέλος της Επιτροπής που διαχειριζόταν το Κρητικό Ζήτημα μέχρι τη Ένωση με την Ελλάδα. Μετά την ένωση εξελέγη βουλευτής του Λασιθίου.
Σημειώνεται ότι κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο ο Σ. Ξενικάκης ηγούμενος σώματος Κρητών εθελοντών συμμετείχε στον πόλεμο στο μέτωπο της Ηπείρου. Στα τέλη του 1915 επανήλθε στην πολιτική και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στην ΚΑ΄ περίοδο (Δεκ. 1915-17).
Ψευδαργυρίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Ως πρωτογενές ορυκτό έχει ανευρεθεί στα στρωσιγενή ψευδαργυρούχα κοιτάσματα του «Sterling Hill» του Νιού Τζέρσεϊ (ΗΠΑ). Στις υπόλοιπες εμφανίσεις του αποτελεί δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από εξαλλοίωση άλλων ψευδαργυρούχων ορυκτών στις ζώνες οξείδωσης. Εμφανίζεται, επίσης, ως προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας. Σχετίζεται με σφαλερίτη, σμιθσονίτη, ημιμορφίτη και χαουσμανίτη.
Τα δείγματα από το Sterling Hill εμφανίζουν ανοικτό κίτρινο φθορισμό, ενώ το ορυχείο είναι το μόνο που παρέχει οικονομικά εκμεταλλεύσιμες ποσότητες ψευδαργυρίτη για την παραγωγή οξειδίου του ψευδαργύρου, που αποτελεί την βασική πρώτη ύλη για την βιομηχανική παρασκευή του μετάλλου.
Εκτός από την προαναφερθείσα περιοχή ανευρίσκεται στην Αριζόνα (όπου έχει προέλθει από πυρκαϊά ορυχείου), στο Κολοράντο, στην ηφαιστειακή στάχτη του Μάουντ Σεντ Χέλενς (ΗΠΑ), στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στην επαρχία Κατάνγκα του Ζαΐρ, στην Πολωνία, την Ισπανία και την Αυστραλία.
Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου.
Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά

Ιστορικό

Η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. ιδρύθηκε μετά από ένα κύκλο αντικαπιταλιστικών συνελεύσεων (Ιούνιος-Ιούλιος 2007) στις οποίες πήραν μέρος αρκετοί αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα.
Στην ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. συμμετείχε ένα τμήμα της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, καθώς και ένα τμήμα όσων στήριξαν αγώνες εργαζομένων και τους Πακιστανούς απαχθέντες στην υπόθεση του σκανδάλου των απαγωγών και την απόπειρα απέλασης του Τζαβέντ Ασλάμ, προέδρου της Πακιστανικής Κοινότητας.
Ο σχηματισμός υποστηρίχθηκε από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ενώ συμμετείχαν ανένταχτοι αγωνιστές που δραστηριοποιούνται μέσα από συνδικαλιστικά σχήματα (εκπαιδευτικοί, συσπειρώσεις σε εργασιακούς χώρους, ΕΑΑΚ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ), πρωτοβουλίες αγώνα για το περιβάλλον και τα δικαιώματα, δημοτικές και νομαρχιακές κινήσεις, αντιπολεμικές κινήσεις (Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο) και πρωτοβουλίες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, όπως η Πρωτοβουλία Αγώνα, η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ και το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. έλαβε 10,605 ψήφους (ποσοστό 0.15%).
Τον Μάρτιο του 2009 οι συνιστώσες της ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. μαζί με τις συνιστώσες του ΜΕ.Ρ.Α. (εκτός του Ε.Ε.Κ.) ίδρυσαν την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.. Έπειτα από τη συγκρότηση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., η ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. διαλύθηκε.
Κάστρο Ντεβίν

Ετυμολογία

Το όνομα του κάστρου πιθανόν προέρχεται από την παλιά ινδοευρωπαϊκή/πρωτοσλαβική ρίζα ντέιβ- με μετάπτωση ντόιβ-, η οποία σχετίζεται με το φως και την οπτική αντίληψη. Ντεβίν, Ντιβίν, Ντεβίνκα, Ντιβίνο, Ντζιβίν και παρόμοια σλαβικά ονόματα μπορούν να ερμηνευθούν ως παρατηρητήρια. Η ίδια ρίζα σχετίζεται με την όραση και βρίσκεται στη λέξη ντιβ (κακό πνεύμα), και έτσι σημαίνει «τόπος των κακών πνευμάτων». Λιγότερο πιθανή, αλλά δημοφιλής, είναι η προέλευση του ονόματος από την παλιά σλαβική λέξη ντέβα (κορίτσι), με το όνομα ντέβιν γκραντ να σημαίνει το σημαίνει το κάστρο του κοριτσιού.

Ιστορία

Το κάστρο του Ντεβίν είναι ανάμεσα στα παλαιότερα της Σλοβακίας. Πιθανότατα, η παλαιότερη μνεία στο κάστρο γίνεται σε έγγραφο του 864, όταν ο Λουδοβίκος ο Γερμανός πολιόρκησε τον πρίγκιπα Ράστισλαβ σε ένα από τους συχνούς πολέμους ανάμεσα στους Φράγκους και τη Μεγάλη Μοραβία στο κάστρο Ντόβινα. Η ταυτοποίηση του κάστρου Ντόβινα ως του κάστρου Ντεβίν έχει υπάρξει αντικείμενο συζητήσεων βασισμένες στα γλωσσολογικά επιχειρήματα και στην απουσία αποδεικτικών αρχαιολογικών στοιχείων.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μεγάλης Μοραβίας, το Ντεβίν ήταν το κέντρο ενός μεγάλου οικισμού. Ο αμυντικός του ρόλος ενισχυόταν από μικρότερα οχυρά στο Ντεβίνσκα Κομπίλα. Μια προ-ρωμανική εκκλησία είχε χτιστεί στο κάστρο ανάμεσα στο 850 και το 863/870.  Ο ρυθμός της πιο συγγενής με της εκκλησίες της Δαλματίας και του Νόρικουμ σε σχέση με εκκλησίες με συνεχή παράδοση της βυζαντινής και της αρχιτεκτονικής της ύστερης αρχαιότητας. Το εσωτερικό της εκκλησίας ήταν διακοσμημένο με αγιογραφίες των οποίων το χρώμα προερχόταν (σύμφωνα με τη χημική ανάλυση) από τη βόρεια Ιταλία. Οι δύο στύλοι που ανακαλύφθηκαν υποδεικνύουν ότι οι τοπικοί ιερείς επιτελούσαν διοικητικό ή εκπαιδευτικό έργο. Μαζί με άλλα τέχνεργα, έξι τάφοι που χρονολογούνται από την εποχή της Μεγάλης Μοραβίας βρέθηκαν κοντά στην εκκλησία και θεωρήθηκε ότι ανήκουν σε τοπικούς ηγεμόνες και στις οικογένειές τους.
Ένα ανάκτορο προστέθηκε το 15ο αιώνα. Οι οχυρώσεις ενισχύθηκαν κατά τη διάρκεια των πολέμων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αν και το κάστρο δεν καταλήφθηκε ποτέ, έπαψε να είναι σημαντικό όταν το βασίλειο της Ουγγαρίας ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία των Αψβούργων και έπαψε να αποτελεί συνοριακό φυλάκιο, με αποτέλεσμα να παύσει να χρησιμοποιείται από τον στρατό. O Στέφανος Μπάτορι παρέλαβε το κάστρο μετά από δωρεά. Σύμφωνα με τον Στέφανο Μπάτορι ιδιοκτήτης του κάστρου ήταν ο οίκος των Κέγκλεβιτς. Το 1609, ο Ματθαίος Β΄επιβεβαίωσε ότι οι Κέγκλεβιτς εξακολουθούσαν να είναι ιδιοκτήτες του κάστρου, αλλά ήταν ενέχυρο στους Παλοσκάι, από τους οποίους δεν μπορούσαν να το αγοράσουν. Το 1635, ο Παλ Πάλφι αγόρασε το κάστρο. Οι Πάλφι ήταν οι τελευταίοι ιδιοκτήτες του κάστρου. Το 1809, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Πρέσμπουργκ (Μπρατισλάβα), το κάστρο (το οποίου εξακολουθούσε να θεωρείται απειλή) καταστράφηκε από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα.
Γιόσιπ Παλάντα

Βιογραφία

Ο Παλάντα γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ και άρχισε να παίζει αντισφαίριση σε ηλικία δεκαπέντε ετών στα γήπεδα της της νευρολογικής κλινικής της ιατρικής σχολής στο Ζάγκρεμπ. Αρχικά εργαζόταν εκεί σαν παιδί που μάζευε τις μπάλες (ball-boy) όταν έπαιζαν αγώνες οι ιατροί της κλινικής. Το ταλέντο του ανακαλύφθηκε από τον ιατρό της ρευματολογίας Ντράνγκο Κοπ, ο οποίος αργότερα ήταν αρχηγός της Γιουγκοσλαβικής ομάδας του κυπέλλου Ντέιβις και πρόεδρος της Γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Ο Παλάντα ήταν αυτοδίδακτος παίκτης και εκπαιδεύτηκε παίζοντας σκουός μόνος του. Έκανε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση σε αγώνα μεταξύ Βουδαπέστης-Ζάγκρεμπ, στο μεταξύ άρχισε να εργάζεται ως κρατικός υπάλληλος.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Ο Παλάντα έκανε το ντεμπούτο του το 1933 με την ομάδα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας για το Ντέιβις καπ όπου αγωνίστηκε στην Ινδία τον χειμώνα του 1934. Ο Παλάντα κέρδισε ους αγώνες που έδωσε στη Βομβάη, στην Καλκούτα και στο Αλαχαμπάντ. Στο τελευταίο τελικό νίκησε τον Φράνιο Πάντσεκ και κέρδισε το πρωτάθλημα Ινδίας. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο απλό και το διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Πάντσεκ το 1934.
Το 1937 ταξίδεψε στη Νότιο Αφρική, όπου έγινε ο πρωταθλητής του διεθνούς τουρνουά της Νότιας Αφρικής. Έκανε παγκόσμια αίσθηση το 1938, επισκέπτοντας και κερδίζοντας σε διάφορες ηπείρους, όπως το Ίρις όπεν, το πρωτάθλημα του Ελσίνκι, στο Μπουένος Άιρες, στα πρωταθλήματα της Νότιας Αμερικής όπου τερμάτιζε δεύτερος, χάνοντας τον τελικό από τον Πάντσεκ. Το 1940 κέρδισε, ανάμεσα σε πολλά πρωταθλήματα, το Εθνικό πρωτάθλημα της Δανίας στην Κοπεγχάγη. Η ναζιστική εισβολή στη Γιουγκοσλαβία τον βρήκε σε αγώνες στη Γαλλική Ριβιέρα.
Ο Παλάντα συνέχισε τα καλά αποτελέσματα στα διάφορα τουρνουά που συμμετείχε. Στις κατακτήσεις του περιλαμβάνονται τρόπαια από την Οστάνδη, το Σααρμπρίκεν, το Λούμπεκ, τη Ντιζόν και αρκετούς άλλους με συμπαίκτη τον Ντράκουτιν Μίτιτς σε διεθνή τουρνουά διπλών. Στο τέλος της επιτυχημένης καριέρας του κέρδισε δύο φορές τον Γιουγκοσλαβικό τίτλο (1952 και 1955), παρότι ήταν πάνω από σαράντα χρόνια. Αποσύρθηκε από το τένις το 1956 σε ηλικία 44 ετών.
Αργότερα έκανε μια επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής και δάσκαλος, μεταφέροντας την πλούσια εμπειρία του στις νεότερες γενιές. Αργότερα διορίστηκε ο επίσημος εκλέκτορας, προπονητής και εκπαιδευτής της ομάδας του Ντέιβις Καπ της χώρας του. Υπό την ηγεσία του, η ομάδα πέτυχε σημαντική επιτυχία το 1963 κερδίζοντας το "Κύπελλο του Βασιλιά".
Σάντι Καθόρλα

Καριέρα

Ξεκίνησε το 2003 αγωνίζεται επαγγελματικά, αρχικά σε ισπανικούς συλλόγους. Το 2012 έφυγε από την Ισπανία και υπέγραψε στην Άρσεναλ.Το 2018 επέστρεψε ως ελεύθερη μεταγραφή στην Βιγιαρρεάλ για να ολοκληρώσει τη καριέρα του.
Από το 2008 παίζει στην Εθνική Ισπανίας, με την οποία έχει κερδίσει δύο φορές το Euro, το 2008 και το 2012.
Γιώργος Καστρινάκης

Καριέρα

Ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού και πρωταγωνιστής στα 2 πρωταθλήματα (1976, 1978) που κατέκτησε με την ομάδα του Πειραιά. Κατέκτησε ακόμα 4 κύπελλα Ελλάδος (1976, 1977, 1978, 1980) και ήταν άλλες 2 φορές φιναλίστ κυπέλλου (1979, 1983). 
Αγαπήθηκε από τους φιλάθλους για τις εντυπωσιακές του ενέργειες που αποτελούνταν από θεαματικά καρφώματα και επιδέξια ριμπάουντ καθώς ήταν ασυναγώνιστος κοντά στο καλάθι βασιζόμενος στη δύναμη χωρίς να είναι αντιαθλητικός.
Έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα του Ηλυσιακού.

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 158 αγώνες και σημείωσε 1612 πόντους (10,2 μ.ο.). Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1979. Συμμετείχε στα Ευρωμπάσκετ 1973, 1975, 1979 και 1981.
Παναγιώτης Κονδύλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1943 στο Δρούβα Ηλείας, κοντά στην Αρχαία Ολυμπία. Όταν ήταν μικρός, η οικογένειά του μετακόμησε στην περιοχή της πρωτεύουσας και ο Κονδύλης πήγε στο δημοτικό σχολείο της Νέα Ερυθραίας και στη συνέχεια στο γυμνάσιο της Κηφισιάς. Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και φιλοσοφία της μεσαιωνικής και σύγχρονης και νεότερης ιστορίας και πολιτικής επιστήμης στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης. Το 1977 του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για την - υπό την επίβλεψη του Ντίτερ Χένριχ - διδακτορική διατριβή του με τίτλο Η γένεση της διαλεκτικής. Μια ανάλυση του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της πνευματικής ανάπτυξης των Χαίλντερλιν, Σέλλινγκ και Χέγκελ έως το 1802 (γερμ. Die Entstehung der Dialektik. Eine Analyse der europäischen Aufklärung und der geistigen Entwicklung von Hölderlin, Schelling und Hegel bis 1802). Η διατριβή (που κυκλοφόρησε σε βιβλίο το 1979, από τον οίκο Klett-Cotta της Στουτγάρδης, με τίτλο Die Entstehung der Dialektik: Eine Analyse den geistigen Entwicklung von Holderlin, Schelling und Hegel bis 1802), θεωρήθηκε πρωτοποριακή για την εποχή της, καινοτόμα και ρηξικέλευθη, ενώ συνάμα διαφώτισε την προϊστορία του μαρξισμού και των κοσμοθεωρητικών προϋποθέσεων της μαρξιστικής φιλοσοφίας της ιστορίας. Εξαιρετικοί Γερμανοί ιστορικοί όπως ο Βέρνερ Κόνζε και ο Ράινχαρτ Κόσελεκ, υπήρξαν σημαντικές καθοδηγητικές επιρροές κατά την περίοδο διαμόρφωσης της σκέψης του στην Χαϊδελβέργη. Στην συνέχεια, ο Παναγιώτης Κονδύλης επικεντρώθηκε στις Διεθνείς Σχέσεις και την Στρατηγική Σκέψη και την κοινωνική φιλοσοφία.
Στις 21 Μαρτίου 1991 του απονεμήθηκε το «Μετάλλιο Γκαίτε» (Goethe-Medaille), καθώς και το βραβείο του «Ιδρύματος Χούμπολτ» (Humboldt-Stiftung) την ίδια χρονιά. Από το Σεπτέμβριο του 1994 μέχρι τα τέλη Ιουλίου του 1995 υπήρξε Wissenschaftskollege στο Βερολίνο, υπότροφος και εταίρος του Ιδρύματος Ανωτάτων Σπουδών. Ο Κονδύλης συνέγραψε βιβλία και στα ελληνικά και στα γερμανικά. Τα περισσότερα βιβλία είχαν εκδοθεί πρώτα  στα γερμανικά και στη συνέχεια στα ελληνικά, σε δική του μετάφραση. Ήταν τακτικός συνεργάτης του feuilleton της  εφημερίδας Frankfurter Αllgemeine Ζeitung. , και ως τον θάνατό του υπήρξε επιμελητής και υπεύθυνος σειρών σε εκδοτικούς οίκους. Απεβίωσε από ιατρικό λάθος στην Αθήνα στο Απολλώνιο  θεραπευτήριο, όπου είχε εισαχθεί για καρδιολογικό πρόβλημα,
Ο Παναγιώτης Κονδύλης ήταν από τους λίγους πρωτότυπους διανοούμενους-στοχαστές της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ο Κονδύλης με το έργο του προσπάθησε να δώσει, εκτός των άλλων, ορισμένα ερμηνευτικά κλειδιά για να κατανοήσουμε την ελληνική κοινωνία.
Ελένη Χαβιαρά

Έργο

Η Ελένη Κεχαΐδου το γένος Χαβιαρά γεννήθηκε στην Αίγυπτο και έζησε εκεί μέχρι τα δεκαεπτά της χρόνια. Η καταγωγή της είναι από τη Σύμη. Από το 1958 ζει στην Αθήνα. Σπούδασε αγγλική και ελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και έγινε Καθηγήτρια Αμερικανικής Λογοτεχνίας και Δημιουργικής Γραφής στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας.
Η ουσιαστική επαφή της με το θέατρο άρχισε με τη φοίτησή της στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη (1961-1964). Ως ηθοποιός εργάστηκε μέχρι το 1970. Από το 1973 μέχρι το 2008 δίδαξε θεατρική λογοτεχνία στο Αγγλικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου είναι σήμερα Ομότιμη Καθηγήτρια. Η συνεργασία της με τον Δημήτρη Κεχαΐδη ήταν μακρόχρονη. Το πρώτο, όμως, θεατρικό έργο που συνυπογράφουν είναι οι «Δάφνες και πικροδάφνες» που ανέβηκε πρώτη φορά στο «Θέατρο Τέχνης», το 1979, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Ακολούθησε το «Με δύναμη από την Κηφισιά» που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1995 στο θέατρο «Η νέα ΣΚΗΝΗ» σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Το έργο «Με άλλο μάτι», το οποίο είναι το πρώτο που έγραψε χωρίς τον Δημήτρη Κεχαΐδη, παρουσιάστηκε στις 4 Οκτωβρίου 2014 στο Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου), στο πλαίσιο των Αναλογίων της Σίσσυς Παπαθανασίου.
Το επιστημονικό συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει διδακτορική διατριβή με θέμα την κοινωνικο-πολιτιστική διαλεκτική στο αμερικανικό θέατρο (1987) και ποικίλες μελέτες στο χώρο του θεάτρου. Τρεις μονογραφίες της έχουν εκδοθεί στην αγγλική γλώσσα: Acting by Gender: Women in Arthur Miller’s Dramaturgy (1991), το οποίο αφορά τους γυναικείους χαρακτήρες στο έργο του Άρθουρ Μίλερ• American Women and Drama: Practices of Freedom (1997), το οποίο διερευνά τις πρακτικές της ελευθερίας στο αμερικάνικο γυναικείο θέατρο• Staging Hybridity: Hwang’s Chinese-American Quartet (2008), το οποίο εξετάζει την πολιτισμική υβριδικότητα στο έργο του Κινεζοαμερικανού θεατρικού συγγραφέα Ντέιβιντ Χένρυ Ουόνγκ.
Τζον Κόρφας

Καριέρα ως αθλητής

Αγωνίστηκε με την ομάδα του ΠΑΟΚ και κέρδισε το πρωτάθλημα το 1992, το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης το 1991 στη Γενεύη (αν και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής), το κύπελλο Κόρατς το 1994 και το κύπελλο Ελλάδας το 1995. Με τον ΠΑΟΚ συμμετείχε ακόμα στο Φάιναλ φορ Ευρωλίγκα το 1993 στην Αθήνα και σε 3 χαμένους τελικούς Kυπέλλου Ελλάδας (1989, 1990, 1991).
Στη συνέχεια το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς και στέφτηκε πρωταθλητής Ευρώπης κατακτώντας το πρώτο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του ΠΑΟ στο φάιναλ φορ του Παρισίου και το κύπελλο Ελλάδας το 1996, και λίγους μήνες αργότερα κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1996.
Τη σεζόν 1998-1999 αγωνίστηκε στο Μαρούσι βοηθώντας την ομάδα να καθιερωθεί στο ελληνικό πρωτάθλημα και την περίοδο 1999-2000 με την ίδια ομάδα κατέλαβε την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Kυπέλλου Ελλάδας.
Επιπλέον:
-από το 1988 έως το 1991, ο Κόρφας αναδείχτηκε για τρεις συνεχόμενες σεζόν πιο εύστοχος παίκτης του πρωταθλήματος στις βολές (με ποσοστά άνω του 90%)…
-από το 1989 έως το 1992 αναδείχτηκε για τρεις συνεχόμενες σεζόν πρώτος στις ασίστ,
-από το 1989 έως το 1992 αναδείχτηκε τρεις συνεχόμενες σεζόν «παίκτης – Οικονομία»
-το 1989 ήταν ο πιο εύστοχος παίκτης του πρωταθλήματος στα τρίποντα.

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 9 αγώνες και σημείωσε 68 πόντους (μ.ο. 7,6). Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989 όμως η ένσταση που έκαναν οι Γάλλοι αμφισβητώντας την υπηκοότητά του, του στέρησε την ευκαιρία να συμβάλει στην κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου.

Καριέρα ως προπονητής

Τον Απρίλιο του 2008 ανάλαβε πρώτος προπονητής στην ομάδα του ΠΑΟΚ, με συνεργάτη τον πρώην συμπαίκτη του, Νίκο Σταυρόπουλο.
Λαοτιανές βουλευτικές εκλογές 2016

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Λάος στις 20 Μαρτίου 2016. Το κυβερνών Επαναστατικό Λαϊκό Κόμμα του Λάος ήταν το μοναδικό που έλαβε μέρος στις εκλογές και διατήρησε την πλειοψηφία των εδρών στην εθνοσυνέλευση.

Εκλογικό σύστημα

Τα 149 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν από 18 πολυεδρικές περιφέρειες με τις 3-14 έδρες να αποφασίζονται με το πλειοψηφικό σύστημα. Οι υποψήφιοι απαιτείτο να κερδίζουν την υποστήριξη μιας τοπικής αρχής ή ενός ομαδικού οργανισμού προκειμένου να διεκδικήσουν την έδρα και οι υποψηφιότητες έπρεπε να εγκριθούν από τις εκλογικές επιτροπές. Λόγω της αύξησης του πληθυσμού, ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από τις 132 στις προηγούμενες εκλογές (2011) σε 149 σε αυτές.

Πλαίσιο

Οι συνολικά 149 έδρες διεκδικήθηκαν από 211 υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένων 50 γυναικών και 48 που ήταν ήδη βουλευτές στην προηγούμενη εθνοσυνέλευση. Το μεγαλύτερο μέρος της προεκλογικής εκστρατείας μονοπώλησε η οικονομική ανάπτυξη.

Επακόλουθα

Έπειτα από τις εκλογές, η εθνοσυνέλευση συνήλθε στις 20 Aπριλίου και εξέλεξε πρόεδρο της χώρας τον Μπουνχάνγκ Βορασίθ (αντικατέστησε τον Τσουμάλι Σαγιασόνε) και πρωθυπουργό τον Θόνγκλουν Σισουλίθ στη θέση του Τονγκσίνγκ Ταμαβόνγκ.
Αϊσέ Χατούν (σύζυγος του Σελίμ Α΄)

Βιογραφία

Η Αϊσέ γεννήθηκε το 1476 στο Χανάτο της Κριμαίας. Αρχικά, παντρεύτηκε τον Ηγεμόνα Μαχμούτ, γιο του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄. Μετά τον θάνατο του Ηγεμόνα Μαχμούτ παντρεύτηκε τον αδελφό του, τον Ηγεμόνα Σελίμ (μελλοντικό Σελίμ Α΄). Ο Σελίμ Α΄ τότε ήταν διοικητής στην Αμάσεια. Ο γάμος αυτός εξασφάλισε στον Σελίμ Α΄ έναν σύμμαχο για την μάχη που έδινε με τα αδέλφια του για τον θρόνο του πατέρα του, καθώς ο πατέρας της Αϊσέ Χατούν ήταν ένας ισχυρός άνθρωπος.
Ήταν μητέρα της Μπεϊχάν Σουλτάν, της Χαφιζέ Σουλτάν και της Σαχ Σουλτάν, πιθανότατα και της Γκεβχερχάν Σουλτάν. Η Αϊσέ Χατούν πέθανε το 1539 στην Κωνσταντινούπολη.
Νέδουσα Μεσσηνίας

Θέση.

Βρίσκεται στη βόρεια υδρολογική λεκάνη του ποταμού Νέδοντα και είναι χτισμένη αριστερά και δεξιά του Μεγαλοαναστασοβίτικου ρέματος ή ρέματος της Νέδουσας. Συναντάμε το χωριό  5 χιλιόμετρα περίπου μετά την παράκαμψη της εθνικής οδού Καλαμάτας - Σπάρτης  στο 17ο χιλιόμετρο, σε υψόμετρο 701 μέτρων.
Η αρχική θέση του οικισμού ήταν διαφορετική από αυτή που βρίσκεται σήμερα. Συγκεκριμένα  βρισκόταν λίγο πιο πάνω από εκεί που είναι χτισμένη σήμερα στη θέση Βυθισμένα κοντά στο εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας. Αυτό προκύπτει από τα αρχαία ερειπωμένα κτίσματα, καθώς και άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν εκεί. Κατά πάσα πιθανότητα οι κάτοικοι λόγω των κατολισθήσεων αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τη θέση αυτή και να εγκατασταθούν στη σημερινή θέση. Ορισμένες όμως οικογένειες εγκατέλειψαν την περιοχή αυτή και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που είναι το σημερινό χωριό Πηγαίς και δημιούργησαν τον συνοικισμό της Μικρής Αναστάσοβας.

Ιστορία

Από την 1-1-2011 με την εφαρμογή του Νόμου Καλλικράτης αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Καλαμάτας του Δήμου Καλαμάτας, με έδρα του Δήμου την Καλαμάτα.
Από 1-1-1999 έως 31-12-2010 με την εφαρμογή του Νόμου Καποδίστριας αποτελούσε Τοπικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαμάτας.
Από 31-8-1912 έως 31-12-1998 αποτελούσε αυτόνομη Κοινότητα της Επαρχίας Καλαμών του Νομού Μεσσηνίας.
Από 28-12-1836 έως 30-8-1912 αποτελούσε συνοικισμό του Δήμου Αλαγωνίας της Επαρχίας Καλαμών του Νομού Μεσσηνίας.
Το 1927 με Βασιλικό Διάταγμα το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α.306/22-12-1927. Μετονομάστηκε από Μεγάλη Αναστάσοβα σε Νέδουσα.
Από το 13⁰ αιώνα περίοδο της Φραγκοκρατίας μέχρι 27-12-1836 αποτελούσε συνοικισμό των Πισινών Χωριών της Επαρχίας Μυστρά (Λακεδαίμονος).
Από τον 8ο μ.χ. αιώνα μέχρι το 13ο μ.χ. αιώνα αποτελούσε συνοικισμό των Κουτσαβών και ανήκε διοικητικά στη Μεσσηνία.
Στην επανάσταση του 1821 έπαιξε σημαντικό ρόλο, αφού φιλοξένησε πολλούς κατοίκους της Μεσσηνίας που καταδιώχτηκαν από τον Ιμπραήμ. Εκεί γεννήθηκε ο  Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς.
Είναι ο τόπος καταγωγής της ποιήτριας Μαρία Πολυδούρη. Επίσης ο αντιστασιακός της χούντας, ήρωας του 1940 και μετέπειτα βουλευτής Τάσος Μήνης κατάγεται από τη Νέδουσα.
Είναι γνωστή για το αυθεντικό αγροτικό δρώμενο Ευετηρίας που τελείτε την Καθαρά Δευτέρα με στοιχεία από την αρχαία Διονυσιακή λατρεία.
Είναι γνωστή επίσης για τα δύο παραδοσιακά μουσικά όργανα και έναν μοναδικό σκοπό (πατινάδα) που ηχούν και που υπάρχουν στο χωριό τα οποία προέρχονται από την αρχαιότητα το τύμπανο από δέρματα ζώων και η καλαμένια φλογέρα (τσαφαράκι).
Μητροπολιτική περιοχή Αττικής

Γεωγραφία

Η Μητροπολιτική Περιοχή της Αττικής, διαμορφώθηκε σύμφωνα με τον Καλλικράτη στις Περιφερειακές Ενότητες του Πειραιά, τον Κεντρικό, το Βόρειο, το Δυτικό, το Νότιο τομέα Αθηνών, αλλά και τμήματα της Ανατολικής και Δυτικής Αττικής έχοντας πληθυσμό 3,761,810.
Devil Pray

Κυκλοφορία

Η demo έκδοση του "Devil Pray" διέρρευσε στο διαδίκτυο τον Δεκέμβριο του 2014 μαζί με άλλες δώδεκα demo ηχογραφήσεις, για το τότε άτιτλο άλμπουμ της. 
Στις 20 Δεκεμβρίου 2014 έγινε διαθέσιμο για προ-παραγγελία στα iTunes, μαζί με άλλα πέντε κομμάτια. 
Η Μαντόνα δήλωσε ότι τα κυκλοφόρησε ως πρόωρο χριστουγενειάτικο δώρο και ότι θα προτιμούσε οι φαν της να ακούσουν τις ολοκληρωμένες και τελειωμένες εκδόσεις των τραγουδιών, 
παρά τις ελλιπείς που διέρρευσαν.

Σύνθεση

Έχει περιγραφεί ως ένα πιο απλό κομμάτι σε σύγκριση με άλλα κομμάτια του άλμπουμ. Είναι ένα mid-tempo ποπ κομμάτι με στοιχεία country και ακουστική κιθάρα. 
Η Μαντόνα σε συνέντευξη με τον David Blaine σχολίασε:
Έχει να κάνει με το πώς οι άνθρωποι παίρνουν ναρκωτικά για να φτάσουν σε ένα υψηλότερο επίπεδο συνείδησης ή για να έρθουν πιο κοντά με τον Θεό. Γι' αυτό παίρνουν ναρκωτικά οι πιο πολλοί, επειδή θέλουν να έρθουν πιο κοντά στο Θεό, ενώ στην πραγματικότητα είναι μια απλή ψευδαίσθηση που τελικά σε σκοτώνει. Έχω δοκιμάσει τα πάντα από μια φορά, αλλά μόλις άρχισαν να με επηρεάζουν έπινα τόνους νερού για να τα βγάλω από μέσα μου. 
Στην ίδια συνέντευξη, είπε το τραγούδι δεν γράφτηκε για κάποιον συγκεκριμένα και ότι απλώς μοιραζόταν τις εμπειρίες της.