google/wiki40b huggingface dataset:
Δρυμός Αιτωλοακαρνανίας

Ιστορικά στοιχεία

Στο ύψωμα «Τσούκα», που βρίσκεται ανάμεσα σε δυο ρέματα και πλάι ακριβώς στο σημερινό χωριό Δρυμός, εντοπίστηκε από τα αρχαιολογικά και επιγραφικά ευρήματα η θέση αρχαίου οικισμού, ο οποίος ήταν επίνειο του αρχαίου Θύρρειου και από το 31 π.Χ. υπαγόταν διοικητικά στη Νικόπολη. Επίσης, λίγο δυτικότερα (στη θέση «Παλιοκλήσι») διαπιστώθηκε η ύπαρξη σημαντικού ιερού (Ασκληπιείου), το οποίο παρουσιάζει αδιάκοπη λειτουργία από τον 4ο π.Χ. ως τον 2ο-3ο μ.Χ. αιώνα. Η ανεύρεση ρωμαϊκού μιλιάριου (3ου μ.Χ. αι.) μαρτυρεί την επίκαιρη θέση του οικισμού, καθώς από αυτό περνούσε ο ρωμαϊκός δρόμος Λιμναίας- Θύρρειου- Άκτιου / Λευκάδας.
 Πρόσφατα, εντοπίστηκε πρωτοχριστιανική τρίκλιτη βασιλική με βαπτιστήριο και πολλά προσκτίσματα καθώς και μεγάλο κτηριακό συγκρότημα με λουτρά δίπλα στο χωριό στα πλαίσια των έργων για την κατασκευή του δρόμου Σαμαρίου-Λευκάδας, η οποία είναι ορατή από την εθνική οδό.
1458 Μινέρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μινέρας εκτιμάται σε 17,19 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1502.
400 Ντουκρόζα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ντουκρόζα υπολογίσθηκε σε 33,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 40 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,142 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ντουκρόζα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Αρτέμης Φάουλ

Βιβλία

Τα Χίλια Πρόσωπα
Ο Αρτέμης Φάουλ ένα δωδεκάχρονο παιδί με εγκληματικό μυαλό, σκέφτεται ένα πανέξυπνο σχέδιο για να αποκαταστήσει την περιουσία της οικογένειας του. Απαγάγει ένα ξωτικό και ζητάει από τη φυλή του λίτρα σε χρυσό. Ωστόσο τα ξωτικά πολιορκούν το μέγαρο της οικογένειάς του με τον τεχνολογικό τους εξοπλισμό. Μετά από πολλές μάχες, ο Αρτέμης βγαίνει νικητής.
Περιπέτεια στην Αρκτική
Ο Κώδικας της Αιωνιότητας 
Η Παγίδα
Η Χαμένη Αποικία
Το παράδοξο του χρόνου

Ταινία

Η ταινία γυρίζεται από τη Miramax και πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους το 2014.
1170 Σίβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σίβα εκτιμάται σε 10,37 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1751. Ο Σίβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 5 ώρες περίπου.
Φώτιος Χρηματόπουλος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Μόσχα και σπούδασε νομικά. Μετά τη Μεταπολίτευση ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς στις εκλογές του 1974 και συγκέντρωσε 4.211 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977. με 10.671 σταυρούς (1ος σε σταυρούς από το κόμμα στην εν λόγω έδρα). Στις εκλογές του 1981 ήταν ξανά υποψήφιος και δεν εξελέγη βουλευτής, συγκεντρώνοντας 4.296 ψήφους. Το 1985 ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές, χωρίς πάλι να εκλεγεί.
Στις δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος δήμαρχος στη Νίκαια, χωρίς επιτυχία, καθώς έλαβε στον πρώτο γύρο ποσοστό 22,94%.
Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών, το 2006.
Γιώργος Παναγιωτόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1969 στην Ναύπακτο, και αρχικά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο με την ερασιτεχνική ομάδα του Προμηθέα Γαβρολίμνης. Ξεκίνησε τον στίβο στην Παναχαϊκή μέχρι το 1997 που πήγε στην ΑΕΚ αφού συμπλήρωσε τα 28 χρόνια και είχε δικαίωμα ελεύθερης μεταγραφής. 
Έχει πάρει μέρος σε δύο (2) Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 1994 ήταν 5ος με την εθνική ομάδα στα 4Χ100 μέτρα, και 7ος στα 200μέτρα. Το 1998 στο Πανευρωπαϊκό της  Βουδαπέστης ήταν 4ος θέση με την Εθνική ομάδα στα4Χ100 μέτρα και 13ος στα 200μ. Στο πανευρωπαϊκό κλειστού στίβου το 1994 στο Παρίσι ήταν τρίτος στα 200 μέτρα παίρνοντας το πρώτο του μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση και μετά από 18 χρόνια μετάλλιο για την Ελλάδα σε διοργάνωση κλειστού στίβου. 
Σήμερα είναι προπονητής αθλητών στίβου.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1939-40

Στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1939-40 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, αλλά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα προκρίθηκαν και οι δύο επόμενοι σύλλογοι, Εθνικός και Προοδευτική. Ο αριθμός των σωματείων-μελών της Ένωσης παρέμεινε 17, όπως είχε διαμορφωθεί από την περίοδο 1938-39
Πληθυσμιακή γενετική

Εξίσωση του ισοζυγίου

Θέτεται η εξής εξίσωση:
 όπου p είναι η συχνότητα του κυρίαρχου αλληλόμορφου και q η συχνότητα του υπολειπόμενου αλληλόμορφου σε έναν οργανισμό με γονίδια. Δηλαδή ουσιαστικά p είναι όλα τα αλληλόμορφα ομόζυγα γονίδια (ΑΑ) και q όλα τα ετερόζυγα γονίδια ενός πληθυσμού (Αα). Η απόδειξη είναι ως εξής:
Επειδή υπάρχουν δύο αλληλόμορφα, η συνολική συχνότητα θα πρέπει να ισούται με 100%
Επειδή το παραπάνω είναι λογικό, τότε θα ισχύει και:
Από αυτό μπορεί να γίνει δεκτό ότι όλες οι πιθανότητες για έναν πληθυσμό είναι οι εξής:
Και έτσι προκύπτει ότι:
 όπου p² είναι η προβλεπόμενη συχνότητα ομόζυγων επικρατών γονιδίων, 2pq είναι η προβλεπόμενη συχνότητα ετερόζυγων γονιδίων και q² είναι η προβλεπόμενη συχνότητα ομόζυγων υπολειπόμενων γονιδίων.
Γεώργιος Βολουδάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Χανιά και ήταν γιος του Ιωσήφ Βολουδάκη, απόγονου της ιστορικής οικογένειας των Βολουδάκηδων. Ήταν ανεψιός του Μανούσου Βολουδάκη, τον οποίο διαδέχθηκε και στην πολιτική. Παντρεύτηκε την Αλίκη Τζωρτζάκη και απέκτησαν 2 τέκνα, το Μανούσο και την Όλγα.

Σπουδές και αντιστασιακή δράση

Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καταφεύγοντας στο βουνό και για το λόγο αυτό, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από τους Ναζί. Το 1943 έφυγε προς τη Μέση Ανατολή, όπου φοίτησε στη Σχολή Δοκίμων. Ήταν εκδότης της ημερήσιας εφημερίδας "Εθνική Φωνή" από το 1958 (σταμάτησε κατά τη χούντα και συνεχίστηκε η έκδοσή της αργότερα).

Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά την αποχώρηση του θείου του από την πολιτική, τον διαδέχθηκε στο κόμμα της ΕΡΕ ως πολιτευτής. Εξελέγη βουλευτής Χανίων το 1958 και το 1961. Όταν εγκαθιδρύθηκε η χούντα των Συνταγματαρχών, ο Βολουδάκης αυτοεξορίστηκε μαζί με τον Νικήτα Βενιζέλο και τον Αντώνη Δροσογιάννη.
Αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1989 έγινε ξανά βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, καταλαμβάνοντας την έδρα του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Λάσκαρη με τη Νέα Δημοκρατία και υπηρετώντας ως τον Ιούνιο του 1989.

Θάνατος

Ο Γεώργιος Ι. Βολουδάκης πέθανε τον Οκτώβριο του 1989 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Ναό της Μητρόπολης, στις 6 Οκτωβρίου, ενώ η ταφή του έγινε την επομένη στα Χανιά.
Αβρααμικές θρησκείες

Οι Αβρααμικές θρησκείες (γνωστές και ως Αβρααμικές παραδόσεις, θρησκείες του Αβραάμ, Αβρααμικές μονοθεϊστικές θρησκείες, Σημιτικές θρησκείες και Σημιτικές μονοθεϊστικές θρησκείες κτλ.) είναι ιστορικά οι τρεις μεγαλύτερες θρησκείες στον κόσμο, δηλαδή ο Ιουδαϊσμός, ο Μουσουλμανισμός ή Ισλάμ και ο Χριστιανισμός. Η καταγωγή των Αβρααμικών θρησκειών εντοπίζεται πρώτα στον Ιουδαϊσμό, που εμφανίστηκε την πρώτη και τη δεύτερη χιλιετία Π.Κ.Ε. στην περιοχή του Ισραήλ και της Ιουδαίας, όταν γράφτηκε η Εβραϊκή Βίβλος. 1.500 χρόνια αργότερα οι οπαδοί του Ιησού από τη Ναζαρέτ, δημιούργησαν τη θρησκεία του Χριστιανισμού, η οποία στηρίζεται κυρίως στα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Το Ισλάμ ιδρύθηκε από τον Μωάμεθ τον 7ο αιώνα Κ.Ε., πάνω στις διδαχές του Κορανίου, το οποίο κάνει συχνά αναφορές στα πρόσωπα του Μωυσή, του Δαβίδ και του Ιησού. Για μία περίοδο μεγαλύτερη των 1.300 χρόνων, οι ιστορίες και των τριών θρησκειών μοιράζονται πολλά κοινά σημεία, και αυτό οφείλεται στο γεγονός πως βρίσκονται στην ίδια θρησκευτική οικογένεια. Σύμφωνα με τα ιερά συγγράμματα και των τριών θρησκειών, πρωταρχικό ρόλο στην ίδρυση αυτών έπαιξε το πρόσωπο του Αβραάμ. Στα σημεία που μοιράζονται τις ίδιες ιστορίες υπάρχουν μικρές, αλλά σημαντικές διαφορές, που τις διαφοροποιούν μεταξύ τους.
Στη σύγχρονη εποχή υπολογίζεται πως υπάρχουν 3,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν σε μία από αυτές τις θρησκείες, αριθμός λίγο μεγαλύτερος από τον μισό πληθυσμό της Γης.
Σε αντίθεση, οι μεγαλύτερες μη-Αβρααμικές θρησκείες είναι ο Ινδουισμός, ο Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός. Είναι οι «Ανατολικές θρησκείες» οι οποίες εμπεριέχουν τις «νταρμικές» Ινδικές θρησκείες και τις «ταοϊκές» Ανατολικές Ασιατικές θρησκείες.
Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέες μικρότερες Αβρααμικές θρησκείες, όπως ο Μπαχαϊσμός και ο Ρασταφαριανισμός.
Ναρκαμαούκα

Το Ναρκαμαούκα (λευκορωσικά: наркамаўка, narkamaŭka) είναι μια κοινή ονομασία για τη μεταρρυθμισμένη και σήμερα κανονιστική γραμματική της Λευκορωσικής γλώσσας. Εξελίχθηκε από το Λευκορωσικό ναρκάμ (наркам), συντομογραφημένο πρώιμο Σοβιετική όνομα για τον Υπουργό, ναρόντνι κομισάρ (народны камісар).
Το όνομα επινοήθηκε γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ή στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από το Λευκορώσο γλωσσολόγο Βιντσούκ Βιατσόρκα.
Ιβάν ο Νέος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας του Τβερ, κόρης τού Μπόρις Αλεξάντροβιτς πρίγκιπα τού Τβερ. 
Ο πατέρας του τού έδωσε την εξουσία να διαχειρίζεται τις πιο πολλές διοικητικές και στρατιωτικές υποθέσεις, ώστε οι Ρώσοι να τον συνηθίσουν ως μελλοντικό ηγεμόνα. Τού έδωσε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα και έτσι οι πρέσβεις της Μόσχας μιλούσαν, εκπροσωπώντας τους δύο πρίγκιπες. Οι πρέσβεις των άλλων Ρωσικών κρατών και των άλλων χωρών, μπορούσαν εξ ίσου να απευθύνονται στον έναν ή τον άλλον για ένα θέμα. Τα Ρωσικά χρονικά αναφέρουν ότι ο Ιβάν συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον τού Ιμπραχίμ τού Καζάν (1468) και τού Νόβγκοροντ (1471). 
Το 1476 και 1478, κατά τη διάρκεια απουσίας του, ο Ιβάν Γ΄ έθεσε τον Ιβάν υπεύθυνο της Μόσχας. Το 1480 ο Ακχμάτ χαν μετακινήθηκε στα Ρωσικά σύνορα και το ίδιο έκανε ο μέγας πρίγκιπας, στέλνοντας τον Ιβάν με πολλά συντάγματα. Τους χώριζε ο ποταμός Ούγκρα και οι δύο στρατοί έμειναν στάσιμοι για πολύ διάστημα. Ο Ιβάν Γ΄ μετακινήθηκε προς στον ποταμό Όκα· επέστρεψε στη Μόσχα και ζήτησε από τον γιο του να κάνει το ίδιο, φοβούμενος για τη ζωή του. Όταν αρνήθηκε, ο Ιβάν Γ΄ ζήτησε από τον βοηθό του πρίγκιπα Κόλμσκι να τον φέρει, αλλά ο Ιβάν ο νέος επέμενε να μείνει. Όταν ο ποταμός πάγωσε, ο πατέρας του τού είπε να τον διασχίσει: το σχέδιό του ήταν να επιτεθεί στους Τατάρους. Ωστόσο ο Ακχμάτ χαν, όταν είδε τον Ρωσικό στρατό, προτίμησε να φύγει και έτσι οι Ρώσοι επέστρεψαν στη Μόσχα. 
Το 1485 ο Ιβάν έλαβε την κληρονομία της μητέρας του στο Τβερ και εγκαταστάθηκε ως κυβερνήτης στην πόλη, που πρόσφατα είχε καταλάβει ο πατέρας του. Σύντομα ασθένησε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα). Ο ιατρός του Λέων υποστήριξε ότι θα μπορούσε να τον θεραπεύσει και ζήτησε την άδεια για να αρχίσει τη  θεραπεία· η υγεία του επιδεινώθηκε και απεβίωσε το 1490. Ο Λέων αργότερα εκτελέστηκε.
Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ελλάδα)

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) ιδρύθηκε το 1983  από την πρώτη Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου στα πλαίσια μεταρρύθμισης και αναβάθμισης της δημόσιας υγείας και της λειτουργικής ενοποίησης των δημόσιων υποδομών περίθαλψης. Σκοπός του είναι η ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη των αναγκών του ελληνικού πληθυσμού και όσων διαμένουν στην Ελλάδα, μέσω της παροχής δωρεάν υπηρεσιών. 
Οι υπηρεσίες υγείας οφείλουν να παρέχονται απρόσκοπτα και ισότιμα σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική τους κατάσταση μέσα από ένα ενιαίο και αποκεντρωμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. 
Αιχμή του συστήματος ήταν η δημιουργία Κέντρων Υγείας, περιφερειακών και νομαρχιακών Νοσοκομείων στην Ελλάδα. Η μεταρρύθμιση αυτή εισήχθη με το νόμο 1397/83.
Ευδαμίδας Β΄

Βιογραφία

Ο Ευδαμίδας Β' διαδέχτηκε τον πατέρα του το 275 πΧ. Νυμφεύτηκε τη θεία του Αγησιστράτη (κόρη του Ευδαμίδα Α') και είχε δύο γιούς: τον μεταρρυθμιστή Άγι Δ' και τον Αρχίδαμο Ε΄.
Ιωάννης Βαρύκας

Ο Ιωάννης Βαρύκας (; - 1871) ήταν Έλληνας ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από την Θράκη. Γεννήθηκε στο Άργος, όπου ο παππούς του είχε καταφύγει καταδιωγμένος από την Κωνσταντινούπολη. Από παιδί έχασε τους γονείς του. Δεν έμαθε γράμματα και ακολούθησε το επάγγελμα του κρεοπώλη. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 18 Αυγούστου 1871.
Κληροδότησε μεγάλες εκτάσεις στο Εθνικό Πανεπιστήμιο για την χρηματοδότηση υποτροφιών. Ενίσχυσε επίσης τον Εθνικό στόλο.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1983

Το 31ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στο Κουβέιτ, τον Ιούνιο του 1983. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Κουβέιτ.
Σύστημα Πολιβάνοφ

Το σύστημα Πολιβάνοφ είναι σύστημα μεταγραφής της ιαπωνικής γλώσσας σε ρωσική κυριλλική γραφή, είτε για να μεταγραφούν τα ιαπωνικά ονόματα ή όροι στα ρωσικά είτε ως μια βοήθεια στην εκμάθηση της ιαπωνικής στις κυριλλικές γλώσσες. Το σύστημα αναπτύχθηκε από τον Γιεβγκένι Πολιβάνοφ το 1917.
Το ακόλουθο κυριλλικό σύστημα για την ιαπωνική γλώσσα είναι γνωστό ως σύστημα Γιεβγκένι Πολιβάνοφ. Να σημειωθεί ότι περιέχει τους δικούς του κανονισμούς προφοράς και δεν αποτελεί απαραίτητα μια άμεση φωνητική απόδοση της προφοράς της συνηθισμένης χρήσης του κυριλλικού αλφαβήτου στην ρωσική γλώσσα.

Σύμφωνα

Τα σύμφωνα διπλασιάζονται ακριβώς με τον τρόπο που γίνεται στις λατινογενείς γλώσσες : π.χ. -kk- > -кк-.

Κοινά λάθη και αποκλίσεις

Στα αγγλικά κείμενα, τα ιαπωνικά ονόματα γράφονται σύμφωνα με τον λατινισμό Χέπμπορν. Προσπάθειες ίσως να γίνονταν για την μεταγραφή τους σαν να ήταν αγγλικά, αντί να ακολουθειται ένα ιαπωνικό-κυριλλικό σχήμα.
Ένα κοινό παράδειγμα αυτού είναι η προσπάθεια μεταγραφής του shi (Πολιανόβ : си) ως ши και του ji (Πολιβάνοφ: дзи) ως джи. Αυτό δεν ενθαρρύνεται προς χρήση στην ρωσική γλώσσα επειδή το ши στην ουσία προφέρεται ως шы στα ρωσικά και το джи προφέρεται ως джы, κάνοντας κατ'αυτό τον τρόπο το σύμφωνο (/ɨ/) πιο κοντά στο ιαπωνικό /u/ αντί για το ιαπωνικό /i/. Αντίθετα, το щи θα είχε έναν ορθό ήχο του φωνήεντος αλλά θα έμοιαζε περισσότερο με το ιαπωνικό sshi.
Αρκετά συχνά, οι άνθρωποι μεταγράφουν τα cha, chi, chu, cho ως ча, чи, чу, чо. Αυτά είναι φωνητικώς σωστά αλλά δεν συμμορφώνονται με το σχήμα του Πολιάνοβ (тя, ти, тю, тё), το οποίο μοιάζει περισσότερο με τον λατινισμό Kunrei-siki (tya, ti, tyu, tyo) για αυτούς τους συγκεκριμένους χαρακτήρες.
Κάποιες φορές το е, αντί για το э, χρησιμοποιείται για τις συλλαβές που λήγουν σε ε, παρόλο που το е προφέρεται ως γιε στα ρωσικά (κάτι που δεν γίνεται σε άλλες γλώσσες). Αυτό δεν γίνεται όταν η λέξη ξεκινά με το γράμμα αυτό παρόλο που συμβαίνει με παλαιότερους λατινισμούς όπως με το "Yedo". Σε κάθε περίπτωση, δεν συμμορφώνεται με το σχήμα Πολιβάνοφ, παρόλο που θεωρείται πιο αποδεκτό για λέξεις που χρησιμοποιούνται με γενικό τρόπο (π.χ. kamikaze > камикадзе αντί για камикадзэ). Η αντικατάσταση, ωστόσο, του ё (yo) με το е (ye) είναι λάθος καθώς θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό η ιαπωνική λέξη.
Ο ήχος yo (Πολιβάνοφ : ё), όταν η λέξη αρχίζει με αυτό το γράμμα ή όταν βρίσκεται μετά από φωνήεων, γράφεται ως йо (yo), το οποίο έχει την ίδια προφορά : Ёкосука -> Йокосука (Yokosuka), Тоёта -> Тойота (Toyota). Παρόλο που η γραφή "йо" δεν είναι κοινή στις ρωσικές λέξεις, αυτές είναι περισσότερο αποδεκτές για τα ιαπωνικά ονόματα παρά οι μεταγραφές που χρησιμοποιούν το "ё".
Πέτρος Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νιέγκος, κοντά στο Τσέτινγιε. Εκπαιδεύτηκε σε αρκετές μονές του Μαυροβουνίου και έγινε ο πνευματικός και πολιτικός ηγέτης της χώρας διαδεχόμενος τον θείο του Πέτρο Α΄. Αφού εξάλειψε την αντίθεση των οικείων του στη εξουσία του, επικεντρώθηκε στην ενοποίηση των φυλών του Μαυροβουνίου εγκαθιδρύοντας συγκεντρωτικό κράτος. Εισήγαγε τακτική φορολόγηση, δημιούργησε προσωπική φρουρά και νομοθέτησε νέους νόμους, αντικαθιστώντας παλαιούς των προκατόχων του. Η φορολόγηση τον έκανε αντιδημοφιλή στο λαό και σημειώθηκαν μερικές εξεγέρσεις.
Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς αγώνες εναντίον των Οθωμανών, από τις προσπάθειές του να επεκτείνει τα όρια του Μαυροβουνίου και από την άνευ όρων αναγνώρισή του από την Υψ. Πύλη. Ήταν υποστηρικτής της ενοποίησης και απελευθέρωσης των Σέρβων, πρόθυμος να παραχωρήσει τα ηγεμονικά του δικαιώματα για την ένωση με τη Σερβία και την αναγνώρισή του ως θρησκευτικού ηγέτη των Σέρβων (όπως ο Πατριάρχης τους). Η ενοποίηση δεν έγινε στην περίοδο εξουσίας του, ωστόσο ο Πέτρος Β΄ έθεσε μερικά θεμέλια της μετέπειτα Γιουγκοσλαβίας και εισήγαγε σύγχρονες πολιτικές αντιλήψεις στο Μαυροβούνιο.
Παναγιώτης Καυκής

Ως αθλητής

Ο Καυκής γεννήθηκε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ από τις ακαδημίες του Αετού Καλλιθέας (1993-98). Την πενταετία 1998-2003 φόρεσε τα χρώματα του Ηλυσιακού, ομάδα με την οποία αναδείχθηκε το 2003 κορυφαίος αθλητής της Α2 Εθνικής (δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος και πρώτος στις ασίστ).  Σε κορυφαίο επίπεδο αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως μέλος της ομάδας του Μακεδονικού Νεάπολης, που τότε έφτανε στο απόγειο της αγωνιστικής του ιστορίας. Με την ομάδα της Μακεδονίας αγωνίστηκε για δύο χρόνια, 2003-2005, συμμετέχοντας επίσης σε δύο διοργανώσεις του ULEB Cup. Τη δεύτερη χρονιά η ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό χάνοντας το τρόπαιο από τη λιθουανική Λιέτουβος Ρίτας. Την περίοδο 2005-06 ο Καυκής πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Πατρών, ενώ το 2006-07 συνέχισε τη μακρά του πορεία στην Α1 Εθνική φορώντας τη φανέλα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Σμύρνης συμμετείχε επίσης στο EuroCup (σημερινό EuroChallenge).
Την περίοδο 2007-08 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς, ο οποίος υπήρξε φιναλίστ του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδος. Ο Καυκής συμμετείχε με τους ερυθρόλευκους σε 11 αγώνες της EuroLeague, σημειώνοντας 0,4 πόντους μ.ό. ανά παιχνίδι. Τη διετία 2008-2010 ο αθλητής έκανε έδρα του τη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του ΠΑΟΚ, ενώ την περίοδο 2010-11 μετακόμισε στη Ρόδο προκειμένου να αγωνιστεί με τον τοπικό Κολοσσό. Την απόκτησή του εισηγήθηκε ο προπονητής Γιάννης Σφαιρόπουλος με τον οποίο είχε στο παρελθόν συνεργαστεί στον Ολυμπιακό. Το 2011-12, πάντα στα πλαίσια της Α1 Εθνικής, φόρεσε τα χρώματα του Περιστερίου του Αργύρη Πεδουλάκη. Ο Καυκής επέστρεψε το καλοκαίρι του 2012 στον Ηλυσιακό των νεανικών του χρόνων, όπου και αγωνίστηκε για δύο χρονιές, με  8,7 π., 3,2 ριμπάουντ., 3,4 ασίστ, 1,1 κλεψίματα σε 24 παιχνίδια κατά τη διάρκεια της δεύτερης σαιζόν.
Τη σαιζόν 2014-15 αγωνίστηκε με τη Νέα Κηφισιά, στην οποία μέτρησε 4,2 π., 1,3 ριμπάουντ., 2,1 ασίστ σε 11 παιχνίδια. Το καλοκαίρι του 2015 συνέχισε στην καριέρα του στο πρωτάθλημα της Α2, καθώς ανακοινώθηκε από τον Δούκα, από τον οποίο έφυγε δυο χρόνια μετά. Τον Σεπτέμβριο του 2017 ανακοινώθηκε από το Παγκράτι. Έτσι επέστρεψε επιστρέφει στην Β’ Εθνική μετά από 18 χρόνια. Το καλοκαίρι του 2018 ανακοινώθηκε από τον Ιπποκράτη της Κω, που ήταν νεοφώτιστος τότε στην Α2 Εθνική.
Στις 15 Ιουνίου 2019, ο πολύπειρος πλέι μέικερ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 39 ετών, μετά από 26 χρόνια καριέρας.

Ως προπονητής

Το καλοκαίρι του 2019, αμέσως μετά την απόσυρσή του από τα παρκέ, ανέλαβε την ομάδα του Ηλυσιακού του Αντώνη Φώτση.

Εθνική Ομάδα

Με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, ο Καυκής συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο.

Προσωπικά

Ο Παναγιώτης Καυκής και η σύζυγός του, Δέσποινα, έχουν δύο υιούς, τους Γιώργο και Χρήστο.
Ευρωπαϊκή Οδός 961

Η Ευρωπαϊκή Οδός 961 (E 961) είναι ευρωπαϊκός οδικός άξονας Β΄ κλάσης, στη Πελοπόννησο. Συνδέει την Τρίπολη με το Γύθειο. Το μήκος του είναι 101 χιλιόμετρα.
1625 Δε Νορκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Δε Νορκ εκτιμάται σε 45,75 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,048. Ο Δε Νορκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 57,5 λεπτά.
Κριστιάν ντε Ντυβ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ντε Ντυβ γεννήθηκε στο Τέιμς Ντίτον του Σάρεϋ, στην Αγγλία, ως γιος Βέλγων προσφύγων του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η οικογένεια επέστρεψε στο Βέλγιο το 1920. Ο Κριστιάν εκπαιδεύτηκε στο κολέγιο Onze-Lieve-Vrouwecollege των Ιησουιτών στην Αμβέρσα και στη συνέχεια σπούδασε στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λουβαίν (Université catholique de Louvain), όπου έγινε καθηγητής το 1947. Το 1962 ο Ντε Ντυβ εντάχθηκε και στο διδακτικό προσωπικό του σήμερα γνωστού ως Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ στη Νέα Υόρκη, μοιράζοντας τον χρόνο του ανάμεσα στο Βέλγιο και τις ΗΠΑ. Ανακηρύχθηκε ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λουβαίν το 1985 και στο Ροκφέλερ το 1988, αλλά συνέχισε να διεξάγει επιστημονική έρευνα. Ανάμεσα σε άλλα αντικείμενα, ο Ντε Ντυβ μελέτησε την κατανομή των ενζύμων σε ηπατικά κύτταρα αρουραίου χρησιμοποιώντας διαφορική φυγοκέντριση. Η εργασία του Ντε Ντυβ πάνω στην κυτταρική διαίρεση έδωσε μια αντίληψη σχετικά με τη λειτουργία των δομών του κυττάρου.
Τον Σεπτέμβριο 1943 ο Κριστιάν ντε Ντυβ νυμφεύθηκε την Τζανίν Χέρμαν, κόρη ενός γιατρού. Απέκτησαν 4 παιδιά και, μέχρι σήμερα, δύο εγγόνια.
Το 1960 ο Ντε Ντυβ τιμήθηκε με το Βραβείο Φρανκί (Francqui) για τις Βιολογικές και Ιατρικές Επιστήμες. Το 1974 μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής με τους Αλμπέρ Κλωντ και Τζωρτζ Παλέιντ «για την περιγραφή της δομής και της λειτουργίας των οργανιδίων (λυσοσωμάτων και υπεροξειδιοσωμάτων) στα βιολογικά κύτταρα». Οι μετέπειτα έρευνές του επικεντρώθηκαν κυρίως σε μελέτες για την προέλευση της ζωής, που, όπως παραδεχόταν, αποτελεί ακόμα ένα ερευνητικό πεδίο που κυριαρχείται από απλές εικασίες (βλ. θειεστέρας).
Η έρευνα του Ντε Ντυβ έχει συντελέσει στη δημιουργία ευρύτερης συμφωνίας ανάμεσα στους ερευνητές επιστήμονες ότι η ενδοσυμβιωτική θεωρία είναι σωστή. Αυτή η θεωρία διατείνεται ότι τα μιτοχόνδρια, οι χλωροπλάστες και ίσως και άλλα οργανίδια των ευκαρυωτικών κυττάρων προήλθαν από προκαρυωτικούς μικροοργανισμούς που ζούσαν συμβιωτικά στο εσωτερικό ευκαρυωτικών κυττάρων (ενδοσυμβίωση).
Ο Ντε Ντυβ πρότεινε ότι τα υπεροξειδιοσώματα υπήρξαν πιθανότατα οι πρώτοι ενδοσυμβιώντες οργανισμοί. Αυτά βοήθησαν τα κύτταρα να ανθέξουν τα αυξανόμενα ποσοστά ελεύθερου οξυγόνου στη γήινη ατμόσφαιρα. Επειδή τα υπεροξειδιοσώματα δεν έχουν δικό τους DNA, αυτός ο ισχυρισμός ήταν πιο τολμηρός από ό,τι οι αντίστοιχοι ισχυρισμοί για τα μιτοχόνδρια και τους χλωροπλάστες.
Ο Κριστιάν ντε Ντυβ ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών. Πέθανε στις 4 Μαΐου 2013, όταν ζήτησε να του γίνει ευθανασία.