google/wiki40b huggingface dataset:
Γαλήνη (μυθιστόρημα)

Υπόθεση

Το μυθιστόρημα αρχίζει με την επική πορεία ενός πλήθους εξαντλημένων και απογοητευμένων ανθρώπων, Μικρασιατών προσφύγων του 1922, που κατευθύνονται προς κάποια έρημη ακτή της Αττικής, την οποία θα προσπαθήσουν να μεταβάλουν σε κατοικήσιμο χώρο. Στο κεντρο του έργου τοποθετείται η οικογένεια του γιατρού Βέννου, η τύχη της οποίας συμβολίζει σε κάποιο βαθμό και την τύχη όλων των προσφύγων, με καθένα από τα μέλη της να αντιπροσωπεύει και μία ομάδα τους.
Βασικός πυρήνας της αφήγησης είναι οι περιπέτειες δυο οικογενειών του γιατρού Δημήτρη Βένη, και του απλού αγρότη Φώτη Γλάρου, προσφύγων από την Παλαιά Φώκαια της Μικράς Ασίας, που εγκαταστάθηκαν μαζί με άλλους Φωκιανούς το Φθινόπωρο του 1924 στην παραλία της Αναβύσσου.
Ο ίδιος ο γιατρός Βέννος ζει με το όνειρο να καλλιεργήσει ροδώνες στο ξερό και άνυδρο έδαφος της Αναβύσσου. Πρόκειται για μια χίμαιρα, που θα αποδειχθεί απραγματοποίητη, χωρίς αυτό να είναι ικανό να τον απογοητεύσει. Η σύζυγός του, απογοητευμένη από τον νεανικό της έρωτα, θα ζητήσει την έξοδο από την αφόρητα πεζή καθημερινότητα, μέσα στην οποία υποχρεώνεται να ζήσει, στην αγκαλιά ενός περαστικού μηχανικού. Η γιαγιά ζει με το όνειρο της επιστροφής του χαμένου στα τάγματα εργασίας της Ανατολίας αγοριού της. Στη θεία Μαρία προσφέρεται μία παράταση της αγωνίας της με τη δημιουργία ενός μύθου. Τέλος, η κόρη του Βέννου, ένα πραγματικά αγγελικό πρόσωπο, βρίσκει τραγικό θάνατο μετά από τον βιασμό της στο δάσος της Αναβύσσου. Δίπλα στα κύρια αυτά πρόσωπα του μυθιστορήματος κινούνται και πολλά άλλα, αγωνιζόμενα (το καθένα με τον δικό του τρόπο) να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν συνθήκες μιας ανεκτής διαβιώσεως σε μια νέα πατρίδα.

Σχολιασμός του έργου

Καθώς συμβαίνει και στο μυθιστόρημα Το Νούμερο 31328, παντοδύναμη εμφανίζεται και εδώ η μοίρα, σκληρή και αδυσώπητη, εναντίον της οποίας ματαίως αγωνίζονται οι άνθρωποι, που πάντα ελπίζουν και πάντα διαψεύδονται, αλλά και συνεχίζουν την πάλη τους. Με την πάλη αυτή βρίσκουν τη δικαίωση και από αυτή αποκτούν τη συμπάθεια του συγγραφέα. Οι ήρωες αποτελούν περισσότερο σύμβολα, παρά ζωντανά πρόσωπα. Δεν συνθέτουν έναν «πίνακα της ζωής», αλλά αρκούνται στο να αποκαλύπτουν αποσπασματικές όψεις του εσωτερικού τους τοπίου. Αν και αντικειμενικό στη μορφή του, το μυθιστόρημα μοιάζει περισσότερο με εξομολόγηση.
Νικαρέ

Μαρτυρίες

Ο Νικαρέ είναι γνωστός μόνο χάρη στο Κατάλογο βασιλέων της Αβύδου, ένα κατάλογο που καταρτίστηκε κατά τη διάρκεια βασιλείας του Σετί Α΄, όπου το όνομά του εμφανίζεται στη καταχώριση 48. Ο Νικαρέ ίσως αναφερόταν και στον Κανόνα του Τορίνο αλλά το όνομά του και η διάρκεια βασιλείας έχουν χαθεί σε ένα μεγάλο κενό τους καταλόγου που αφορά τους βασιλιάδες 2 ως 11 της Όγδοης Δυναστείας.

Αντικείμενα

Σύμφωνα με τον αιγυπτιολόγο Peter Kaplony, μία μόνο κυλινδρική σφραγίδα από φαγεντιανή ίσως φέρει το όνομα του Νικαρέ και μπορεί έτσι να είναι η μοναδική σύγχρονη με την εποχή του μαρτυρία για αυτόν.
Μια χρυσή πλάκα, σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο, έχει επιγραφή με το όνομά του μαζί με εκείνο του Νεφερκαμίν, όμως τώρα πιστεύεται ότι το αντικείμενο αυτό είναι σύγχρονη πλαστογραφία.
Αχιλλέας Κ. Γεροκωστόπουλος

Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεροκωστόπουλου, επίσης πολιτικού και της Μαρίας Ρούφου. Είχε σπουδάσει νομικά και άσκησε την δικηγορία. Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Γεροκωστόπουλος που ακολούθησε το διπλωματικό σώμα.

Πολιτική καριέρα

Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές 1950, 1951, 1952, 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1956. Ήταν υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1961 και υφυπουργός Εξωτερικών στην Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967 .
Ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων το 1957 συνόδευσε την σορό του Καζαντζάκη παρότι τον είχε αφορίσει η εκκλησία.
Τον Οκτώβριο του 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής, στις πρώτες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τη ΝΔ. Υπηρέτησε στη θέση αυτή ως το 1985.
Πέθανε στο Παρίσι και κηδεύτηκε στις 29 Μαρτίου 1988.
Γιάννης Ξανθόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Δράμα και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ιστορική ομάδα της γενέτειρας του Δόξα Δράμας, όπου έπαιξε από πολύ νεαρή ηλικία στην Α΄Εθνική έως και το καλοκαίρι του 1990, οπότε μεταγράφηκε στον Ιωνικό Νίκαιας. Αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους παίκτες του πειραιώτικου συλλόγου, με πολυετή επιτυχημένη παρουσία. Αγωνιζόταν στην άμυνα φορώντας το νούμερο 5 και φημιζόταν για το πάθος και την αγωνιστικότητά του. Αγαπήθηκε από τους φίλους της ομάδας για την πολυετή προσφορά του στο σύλλογο.
Συμμετείχε στις μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας του Ιωνικού, με την συμμετοχή της ομάδας στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα το 1999 και με την συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 2000. Έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα του στην ομάδα της Νίκαιας το 2004 και ανέλαβε τη θέση του γενικού διευθυντή της ΠΑΕ. Αργότερα ασχολήθηκε με το μάνατζμεντ ποδοσφαιριστών όπως ο Γκάμπριελ.
Κλαούντιο Άντζελο Τζουζέππε Καλαμπρέζε

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Φουρνώ στις 18 Φεβρουαρίου 1867, όπου χειροτονήθηκε ιερέας το 1889. Στις 7 Μαΐου 1920, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο της Αόστα. Απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1932 στην Αόστα.
Μάκρη Έβρου

Γενικά στοιχεία

Είναι κτισμένη σε απόσταση περίπου 12 χιλιομέτρων δυτικά από το κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Η πρόσβαση στο οικισμό γίνεται μέσω κόμβου στην Εγνατία Οδό. Η Μάκρη είναι γνωστή για τον αρχαίο "Ελαιώνα της Μάκρης" και η κύρια ασχολία των κατοίκων της είναι παραδοσιακά οι αγροτικές εργασίες και τις τελευταίες δεκαετίες τα τουριστικά επαγγέλματα.

Ιστορικά στοιχεία

Σύμφωνα με τις διεξαχθείσες αρχαιολογικές ανασκαφές, η περιοχή της Μάκρης φέρεται να κατοικήθηκε ήδη από την νεολιθική περίοδο (3000 π.Χ.) ενώ γύρω στον 5ο αιώνα π.Χ. διέθετε οχυρωμένο εμπορικό σταθμό (ονομαζόμενο "Τέμπυρα"), κατασκευασμένο από Έλληνες αποίκους. Στο χωριό έχουν βρεθεί και απομεινάρια τειχών και λοιπών κτισμάτων της βυζαντινής περιόδου. Η Μάκρη αποτέλεσε από τον 9ο μέχρι τον 14ο αιώνα έδρα επισκοπής. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1361 και κατά την ύστερη τουρκοκρατία υπαγόταν διοικητικά στο σαντζάκι Δεδεαγάτς και εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Μαρωνείας. Σύμφωνα με μελέτη του Αλεξάντρ Συνβέ κατά το 1878 στον οικισμό κατοικούσαν 1200 Έλληνες. Λίγα χρόνια αργότερα (1886) αναφορά της εφημερίδας Ανατολικός Αστήρ της Κωνσταντινούπολης αναβίβαζε τον ελληνικό πληθυσμό της Μάκρης σε 320 οικογένειες, ενώ έτερη μέτρηση της ίδιας χρονολογίας υπολόγιζε την ελληνική κοινότητα σε 120 οικογένειες, αναφέροντας παράλληλα πως αυτή διέθετε ένα σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 45 μαθητές. Αντίστοιχη μελέτη του Βούλγαρου ιστορικού και εθνογράφου Λιούμπομιρ Μίλετιτς ανέφερε πως το 1912 ζούσαν στον οικισμό 80 οθωμανικές οικογένειες, 22 ελληνικές οικογένειες και άλλες οκτώ Βουλγάρων πατριαρχικών.
Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου η Μάκρη κατελήφθη από στρατεύματα της Βουλγαρίας στην οποία επικυρώθηκε μέσω της συνθήκης του Βουκουρεστίου παρά το γεγονός πως ενδιάμεσα, στα πλαίσια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, είχε περάσει όπως και η υπόλοιπη Δυτική Θράκη υπό ελληνικό έλεγχο. Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέρασε βάσει της συνθήκης του Νεϊγύ στον έλεγχο της Αντάντ και το 1920 αποδόθηκε επίσημα στην Ελλάδα.
Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία, η Μάκρη (όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης) πέρασε υπό βουλγαρική Κατοχή που διήρκησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944.

Αξιοθέατα

Κύρια αξιοθέατα της Μάκρης είναι η προϊστορική τούμπα και το ονομαζόμενο σπήλαιο του Κύκλωπα όπου έχουν βρεθεί απομεινάρια νεολιθικού οικισμού, αλλά και βυζαντινών οχυρωματικών έργων. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι ο λόφος του Προφήτη Ηλία όπου υπάρχουν ερείπια έτερων οχυρώσεων, ο ναός της Αγίας Αναστασίας που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα και φέρεται να χτίστηκε στη θέση παλιότερου ναού, τα απομεινάρια τρίκλιτης βασιλικής στη θέση της οποίας οικοδομήθηκε αργότερα τζαμί και ενός άλλου ναού του 12ου αιώνα στη θέση Επισκοπείο, τα διασωθέντα οθωμανικά λουτρά (χαμάμ) καθώς και ο παλιός εμπορικός σταθμός.
Λον Τσάνεϊ

Ταινιες

1919 The Miracle man (Paramount pictures)
1924 He who gets slapped 
1925 Το φαντασμα της Όπερας (Universal pictures)
1926 Η Παναγία των Παρισίων 
1927 Λονδινο μετά τα Μεσάνυχτα (MGM) 
1929 The Unholy three

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κολοράντο Σπρινγκς την 1 Απριλίου του 1883 και απεβίωσε στις 26 Αυγούστου του 1930. Πέθανε στα 1930 από καρκίνο στο λάρυγγα, λίγους μήνες πριν υποδυθεί το ρόλο του Δράκουλα, ο οποίος πήγε στον Μπέλα Λουγκόζι.

Καριέρα

Αρχικά ήταν ηθοποιός του θεάτρου, αργότερα όμως μεταπήδησε και στον κινηματογράφο. Καθιερώθηκε με ρόλους μεταμφιέσεων, όπως αυτόν του Κουασιμόδου στην Παναγία των Παρισίων το 1923, του Φαντάσματος στο Φάντασμα της Όπερας, ωστόσο έχει παίξει και σε άλλες ταινίες, όπως το Λονδίνο Μετά τα Μεσάνυχτα του Τοντ Μπράουνιγκ το 1927.

Προσωπική ζωή

Είχε ένα γιο, τον Λον Τσάνεϊ Τζούνιορ, ο οποίος ακολούθησε τη δεκαετία του '40 τα βήματα του πατέρα του, υποδυόμενος τέρατα όπως το Λυκάνθρωπο ή το τέρας του Φρανκενστάιν.
Χασέμ ελ Ταρίφ

Το Χασέμ ελ Ταρίφ είναι βουνό της βορειοανατολικής Αιγύπτου τμήμα της Οροσειράς του Σινά στα σύνορα της χώρας με το Ισραήλ. 
Το βουνό είναι ένα από τα πολλά που προτείνονται σύμφωνα με διάφορες θεωρίες, σαν το βιβλικό όρος Σινά. Ωστόσο, άλλες πηγές αμφισβητούν αυτή την εκδοχή.
Κουρούνα

Συστηματική ταξινόμηση

Είναι τόσο όμοια από άποψη συμπεριφοράς και εμφάνισης με τη μαυροκουρούνα, που θεωρούνταν ότι αυτά τα δύο είδη αποτελούν δύο διαφορετικούς γεωγραφικούς πληθυσμούς ενός είδους και η κουρούνα ήταν γνωστή ως Corvus corone cornix. Η θεωρία αυτή ενισχύθηκε από το γεγονός ότι όταν αυτοί οι δύο διαφορετικοί πληθυσμοί ήρθαν σε επαφή διασταυρώθηκαν. Όμως καλύτερες παρατηρήσεις και το γεγονός ότι τα υβρίδια, δηλαδή τα πουλιά που ήταν αποτέλεσμα της διασταύρωσης των δύο πληθυσμών ήταν πιο αδύναμα από τα άλλα, οδήγησε τους ειδικούς το 2002 να θεωρήσουν την κουρούνα ένα ξεχωριστό είδος.

Περιγραφή

Η κουρούνα έχει σταχτί χρώμα, ενώ το κεφάλι, ο λαιμός, τα φτερά, η ουρά, το ράμφος και τα πόδια είναι μαύρα και τα μάτια έχουν σκούρο καφέ χρώμα. Το αρσενικό είναι μεγαλύτερο από το θηλυκό, αλλά κατά τα άλλα τα δύο φύλα είναι πανομοιότυπα. Η πτήση είναι αργή, βαριά και ασυνήθιστα ίσια. Προς στιγμήν όταν πετάει μπορεί να μπερδευτεί με αρπακτικό. Το μήκος της κουρούνας ποικίλει μεταξύ 48 και 52 εκατοστών, το άνοιγμα φτερών του είναι σχεδόν ένα μέτρο και έχει κατά μέσο όρο βάρος 510 γραμμάρια.

Συμπεριφορά

Η κουρούνα είναι παμφάγα και ψάχνει συνεχώς στα σκουπίδια για τροφή. Για να ανοίξει τα όστρακα καβουριών και μαλάκιων τα πετάει από μεγάλο ύψος. Επίσης κλέβει αφύλακτα αυγά και τα τρώει. Τέλος τρώει μικρά θηλαστικά, απορρίματα και μικρότερα πουλιά.
Οι κουρούνες, επειδή σχεδόν παντού βρίσκονται "εκτός νόμου", είναι πουλιά προσεκτικά και καχύποπτα. Είναι ευφυές πτηνό, καθώς είναι ικανή να κλέψει το δόλωμα από αφύλαχτη πετονιά.
Οι κουρούνες φτιάχνουν τη φωλιά τους από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τα μέσα Ιουνίου, ανάλογα με την περιοχή. Η ογκώδης φωλιά τους φτιαγμένη με κλαδιά φτιάχνεται ψηλά στα δέντρα, όπως και της συγγενικής καρακάξας, αλλά επίσης γκρεμοί, παλιά κτήρια και πιλώνες μπορεί να χρησιμοποιηθούν, ενώ μέσα στη φωλιά μπορούν να ενσωματωθούν κόκκαλα και καλώδια. Γεννάει τέσσερα με έξι μπλε αύγα με καφέ κηλίδες. Η θηλυκή κουρούνα κλώσσαει τα αυγά για 17 με 19 ημέρες, ενώ το αρσενικό φέρνει την τροφή.
Σχέδιο Σλίφεν

Το σχέδιο Σλίφεν (γερμ. der Schlieffen-Plan) ήταν στρατηγικό πολεμικό σχέδιο του γενικού επιτελείου της Γερμανίας. Φέρει το όνομα του Στρατάρχη Άλφρεντ φον Σλίφεν που το επινόησε. Περιεχόμενο του σχεδίου ήταν η διεξαγωγή μάχης δύο μετώπων, εναντίον της Γαλλίας και της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένων όλων των πιθανών συγκυριών, με σκοπό την νίκη της Γερμανίας. Το σχέδιο τέθηκε σε εφαρμογή στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο χωρίς όμως να φέρει τα ποθητά αποτελέσματα.
Θανάσης Χατζής

Βιογραφικό

Ο Θανάσης Χατζής γεννήθηκε το 1905 στο Αμύνταιο της Φλώρινας. Η οικογένειά του, αγροτική και σχετικά εύπορη, ήταν δοσμένη εκείνα τα χρόνια στον Μακεδονικό Αγώνα για την υπεράσπιση των ελληνικών πληθυσμών από τη βουλγαρική εθνικιστική δράση. Αποτέλεσμα της έκθεσής της στα μάτια των οθωμανικών αρχών ήταν να διωχθεί από τους Τούρκους και να βρεθεί φτωχή στη Θεσσαλονίκη.
Ο Χατζής τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη όπου ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Έγινε μέλος του ΚΚΕ και έπειτα πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Νομική Σχολή. Αναδείχθηκε στις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1929-30 σαν ηγετικό στέλεχος της νεολαίας. Στη συνέχεια, σαν επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ, δούλεψε σε οργανώσεις της Αθήνας, του Πειραιά και της επαρχίας.
Για την επαναστατική του δράση φυλακίστηκε και την περίοδο της Μεταξικής Δικτατορίας στάλθηκε στην Ακροναυπλία. Δραπέτευσε στις αρχές της Κατοχής και εργάστηκε για την οργανωτική αναγέννηση του ΚΚΕ. Εντάχθηκε στο ΕΑΜ από την ίδρυσή του και αργότερα εξελέγη γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τον Αύγουστο του 1944, όταν διαφώνησε με τη Συνθήκη του Λιβάνου και αντικαταστάθηκε από τον Παρτσαλίδη.
Ο Χατζής έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά και μετά στάλθηκε σαν υπεύθυνος του ΚΚΕ στη Στερεά Ελλάδα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε γραμματέας της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μακεδονίας-Θράκης. Το καλοκαίρι του 1946 συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία μαζί με άλλα στελέχη της Αριστεράς. Το 1947 δραπέτευσε από την Ικαρία και πέρασε στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ). Στην 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, τον Δεκέμβριο του 1948, διαφώνησε με την ηγεσία του κόμματος και απομακρύνθηκε από την Κεντρική Επιτροπή.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε σαν πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση, όπου ήρθε σε ρήξη με τον Ζαχαριάδη και διαγράφηκε από το ΚΚΕ. Μετά τη καθαίρεση του Ζαχαριάδη το 1956 επανήλθε ενεργά στο κόμμα για να διαγραφεί και πάλι στην 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ. Επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα το 1974 και πέθανε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 1982. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου. Συνέγραψε το τετράτομο έργο Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε.
2565 Γκρέγκλερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκρέγκλερ είναι άγνωστα.
Γεώργιος Πατρώνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1935 στο Λέχοβο Φλώρινας και αρχικά σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου έλαβε το πτυχίο του. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Μπέρμιγχαμ στο οποίο αναγορεύθηκε διδάκτορας, σπουδάζοντας στα πεδία των βιβλικών σπουδών και της ιεραποστολής. Ακόμη, πραγματοποίησε μετεκπαιδευτικές σπουδές στο International Mission Center και τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε ως καθηγητής σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης, ενώ το 1970 διορίστηκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε μέχρι το 1975 ως βοηθός. Τότε κατέθεσε την διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Σχέσις παρόντος και μέλλοντος εις την περί βασιλείας του Θεού διδασχαλίαν της Ορθοδόξου θεολογίας» και αναγορεύθηκε διδάκτορας. Αργότερα εργάστηκε ως επιμελητής (1976-1981), λέκτορας (1981-1984), ενώ από το 1985 και έπειτα ως επίκουρος, αναπληρωτής και τακτικός καθηγητής. Εκτός από το πανεπιστήμιο Αθηνών, δίδαξε σε εκκλησιαστικές και ανώτερες σχολές. Μετά την αποχώρηση του από την ενεργό διδασκαλία το 2002 ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Πλέον συνεργάζεται με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για την ιεραποστολή στην Άπω Ανατολή και την Ασία.

Έργο

Συμμετείχε σε πολλές επιτροπές, επιστημονικά σωματεία και φορείς. Ακόμη, παρουσιάζει σημαντικό ιεραποστολικό έργο στην Ουγκάντα, την Κένυα και την Τανζανία. Σημαντική θεωρείται η συμβολή του στον τομέα της εσχατολογίας, μιας και εισήγαγε τον όρο «λειτουργική εσχατολογία» στην ορθόδοξη θεολογία. Το 2014 χειροθετήθηκε Άρχοντας Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, μετά από πρόταση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, από τον Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου Ναθαναήλ.
Ταυτότητα του Όιλερ

Όνομα

Αν και ο Όιλερ έγραψε για τη φόρμουλά του συνδέοντας το e με τους όρους ημίτονο και συνημίτονο, δεν υπάρχει πουθενά αναφορά ότι ο ίδιος απέδειξε την απλοποιημένη μορφή της ταυτότητας. Ακόμα η ίδια η φόρμουλα είναι πιθανό να ήταν γνωστή πριν από τον Όιλερ. Είναι λοιπόν αδύνατο να απαντηθεί το ερώτημα αν η ταυτότητα μπορεί να αποδοθεί στον Όιλερ.
Σχολή Θετικών Επιστημών Α.Π.Θ.

Ιστορία

Η Σχολή Θετικών Επιστημών ιδρύθικε το 1925 ως Φυσικομαθηματική Σχολή, ενώ η λειτουργία της ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος 1927-28 και αποτελούνταν από τα τμήματα Μαθηματικών και Φυσικής. Τα υπόλοιπα τμήματα ιδρύθηκαν μεταγενέστερα. Το 1943 ιδρύθηκε το τμήμα Χημείας, ενώ ακολούθησαν τα τμήματα Βιολογίας και Γεωλογίας το 1973 και τέλος το τμήμα Πληροφορικής το 1992. Το 1982 μετά από αλλαγές στην διοικητική δομή του πανεπιστημίου η σχολή απέκτησε την σημερινή της ονομασία.

Προσωπικό

Στα 6 τμήματα της Σχολής φοιτούν περίπου 11.000 φοιτητές. Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι περίπου 360 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες).

Εγκαταστάσεις

Οι εγκαταστάσεις τις Σχολής βρίσκονται στο Βόριο-Δυτικό τμήμα του campus, του Α.Π.Θ. Τα κτήρια που χρησιμοποιούνται είναι τα Α, Β & Δ Φυσικομαθηματικής,τα κτήρια Χημείας (Παλαιό Α & Νέο Β) και το κτήριο Βιολογίας.

Βιβλιοθήκες

Κάθε Τμήμα της Σχολής έχει την δικιά του βιβλιοθήκη, που είναι διασυνδεδεμένη με το Σύστημα Βιβλιοθηκών του Α.Π.Θ. Στις διάφορες βιβλιοθήκες, υπάρχουν περίπου 55.000 τίτλοι βιβλίων, αλλά και εκατοντάδες επιστημονικά περιοδικά και άρθρα. Επίσης, οι φοιτητές έχουν πρόσβαση και σε όλες τις διπλωματικές εργασίας, αλλά και στις διδακτορικές διατριβές που έχουν εκπονηθεί από φοιτητές του εκάστοτε τμήματος.
Άκρινγκτον Στάνλεϊ

Ιστορία

Η Άκρινγκτον Στάνλει ιδρύθηκε το 1968. Δημιουργήθηκε μετά την διάλυση της πρώτης Άκρινγκτον Στάνλει το 1966. Η πρώτη Άκρινγκτον Στάνλει ήταν απο τα 12 ιδρυτικά μέλη της δημιουργίας της Φούτμπολ Λιγκ το Σεπτέμβριο του 1888.
Neon Genesis Evangelion

Ιστορία

Τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη σειρά λαμβάνουν χώρα το 2015 μ.Χ., δεκαπέντε χρόνια μετά την καταστροφική Δεύτερη Πρόσκρουση (Second Impact) που σύμφωνα με επίσημες πηγές προκλήθηκε από πρόσκρουση μετεωρίτη στη Γη. Κατά τη Δεύτερη Πρόσκρουση αφανίστηκε ο μισός πληθυσμός της γης καθώς και έκλεινε ο άξονας της. Την περίοδο που η ανθρωπότητα επανέρχεται από αυτή την καταστροφή, το Τόκυο-3 (η τρίτη αναδόμηση της πόλης του Τόκυο) δέχεται επιθέσεις από τεράστιες οντότητες που καλούνται Άγγελοι. Τα συμβατικά όπλα δεν είναι αποτελεσματικά ενάντια στους Αγγέλους και η μόνη γνωστή άμυνα είναι τα Ευαγγέλια (Evangelions ή EVAS). Tα EVAS είναι τεράστια ανθρωπόμορφα ρομπότ των οποίων η κατασκευή και λειτουργία ελέγχεται από τον παραστρατιωτικό οργανισμό NERV.

Επιρροές

Η σειρά ξεκινά σαν ένα συμβατικό άνιμε με ανθρωπόμορφα ρομπότ, αλλά σύντομα η δράση μεταφέρεται σε χρονικές αναδρομές και αναλύσεις των προσωπικοτήτων των βασικών χαρακτήρων, όπως του Σίντζι Ίκαρι και των άλλων παιδιών που πιλοτάρουν τα Ευαγγέλια. Ο δημιουργός και σκηνοθέτης, Χιντεάκι Άννο, έπασχε για αρκετό καιρό από κατάθλιψη. Μεγάλο μέρος της σειράς βασίζεται στις εμπειρίες του αντιμετωπίζοντας την ασθένεια και στις γνώσεις που απέκτησε επί της ψυχαναλυτικής θεωρίας, από την ψυχοθεραπεία στην οποία υποβλήθηκε. Ως αποτέλεσμα αυτού, μέσω των χαρακτήρων της σειράς παρουσιάζονται διάφορες πνευματικές διαταραχές και προβλήματα της ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη, το μετατραυματικό σοκ και η αγχώδης διαταραχή του αποχωρισμού.

Ταινίες

Τη σειρά ακολούθησαν δύο ταινίες, το Evangelion: Death and Rebirth και το The End of Evangelion, κάθε μία εκ των οποίων προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1997. Το Death and Rebirth είναι μία σύμπτυξη των επεισοδίων της σειράς με μία προσθήκη του πρώτου μισού του The End of Evangelion (Rebirth), ενώ το The End of Evangelion είναι μία επέκταση του 26ου επεισοδίου της σειράς που έχει ως στόχο μία εναλλακτική παρουσίαση του τέλους της σειράς. Οι ταινίες αυτές επανακυκλοφόρησαν ως μία, μετά από κάποιες περικοπές, με τίτλο Revival of Evangelion, το 1998. Τέλος, κυκλοφόρησαν δύο επιπρόσθετα DVD με υπό-τίτλο Genesis Reborn και Resurrection. Περιλαμβάνουν τα τελευταία έξι επεισόδια και εκτεταμένες εκδόσεις (Director's cut) των επεισοδίων 21, 22, 23 και 24 της σειράς.
Το The End of Evangelion έλαβε διθυραμβικές κριτικές, έχοντας χαρακτηριστεί ως μία απο τις καλύτερες ταινίες anime όλων των εποχών και αριστούργημα του Χιντεάκι Άννο.
To 2007 κυκλοφόρησε το Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone. Πρόκειται για το πρώτο μέρος της τετραλογίας Rebuild of Evangelion, η οποία πρόκειται ουσιαστικά για remake της κανονικής σειράς, καθώς αφηγείται την ίδια ιστορία. Τα επόμενα δύο μέρη, Evangelion: 2.0 You Can (Not) Advance και Evangelion: 3.0 You Can (Not) Redo κυκλοφόρησαν το 2009 και το 2012 αντίστοιχα, ενώ το τελευταίο μέρος, Evangelion: 3.0+1.0 είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2020.
Έκδοση

Ως όρος αναφέρεται στην παραγωγή, δημοσίευση και διάθεση κάθε πνευματικού προϊόντος που κατατίθεται σε μορφή εντύπου και φέρει επίσημα το όνομα του πνευματικά υπεύθυνου και του φορέα παραγωγής και διάθεσης. Αυτή τη διαδικασία την αναλαμβάνουν είτε συλλογικά όργανα, ή εκδοτικός οίκος, είτε μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα, ο εκδότης. Ουσιαστικά ο κύριος σκοπός των εκδόσεων είναι να κάνουν το περιεχόμενο ενός έργου ευρέως γνωστό. Με τα συνεχώς εξελισσόμενα μέσα τεχνολογίας ο τρόπος της εκδοτικής παραγωγής έχει αλλάξει κατά πολύ σήμερα με αποτέλεσμα να μειωθεί το κόστος και έτσι γίνεται πιο προσιτή η έκδοση για τους συγγραφείς.
Αγιοσοφίτες

Με την προσωνυμία Αγιοσοφίτες αποκαλούνταν οι κληρικοί που ιερουργούσαν στον Ναό της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη, σε αντιδιαστολή με εκείνους που ιερουργούσαν στον επίσης μεγάλο ναό των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι αποκαλούνταν Αγιαποστολίτες.
Οι Αγιοσοφίτες, σύμφωνα με την «έκθεση της Βασιλείου τάξεως» του Πορφυρογέννητου, διακρίνονταν ανάλογα με το βαθμό τους και το έργο που επιτελούσαν σε Πρεσβυτέρους, Διακόνους και Διακόνισσες, υποδιακόνους, αναγνώστες, ψάλτες και πυλωρούς ή οστιαρίους. Οι Αγιοσοφίτες είχαν εν προκειμένω ιδιαίτερο οργανισμό, πρότυπα του οποίου υφίστανται μέχρι σήμερα στο «Τυπικό της Εκκλησίας».
Προϊστάμενος των Πρεσβυτέρων ήταν ο Πρωτοπαπάς (ή Πρωτόπαπας) της Μεγάλης Εκκλησίας ο οποίος χαρακτηριζόταν «έκδικος και πρώτος του βήματος» και έφερε τα «δευτερεία» του αρχιερέως. Πρόκειται για τον σημερινό αρχιερατικό επίτροπο. Τον Πρωτόπαπα ακολουθούσε ο Δευτερεύων των Πρεσβυτέρων, ο «εισοδεύων τους ιερείς», υπεύθυνος για την ευταξία εντός του ναού. Αυτόν ακολουθούσε ο ρήτωρ που ερμήνευε τις γραφές· πρόκειται για τον σημερινό ιεροκήρυκα.
Προϊστάμενος των Διακόνων ήταν ο Δευτερεύων των Διακόνων, ο σημερινός αρχιδιάκονος. Μετά απ΄ αυτόν ακολουθούσε ο προϊστάμενος των ψαλτών, ο λεγόμενος Πρωτοψάλτης, θέση την οποία κατείχαν οι δύο «δομέστικοι» των δύο χορών, του δεξιού και αριστερού. Αυτούς ακολουθούσε ο «άρχων των κοντακίων» που ήταν ο προϊστάμενος των αναγνωστών καλούμενος ιδιαίτερα και «πριμμικήριος των αναγνωστών» ή «πρωτοκανόναρχος». Τέλος, προϊστάμενος των πυλωρών ήταν ο «πρώτος οστιάριος», ο οποίος και κρατούσε τις θύρες στις χειροτονίες.
Άλλοι εκκλησιαστικοί τίτλοι που απαντώνταν στην Αγία Σοφία ήταν του ρεφενδαρίου, του ναρθηκοφόρου, του στράτωρος (= ιπποκόμος του Πατριάρχη), του διποτάτου του ιερού ναού κ.ά.

Σημείωση

Σήμερα Αγιοσοφίτες ή Αγιασοφίτες ονομάζονται οι μόνιμοι κάτοικοι της ομώνυμης συνοικίας του Πειραιά.