google/wiki40b huggingface dataset:
Φερδινάνδος Β΄ της Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου Β΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα, κ.λπ. και της Ιωάννας ντε Κάστρο, κυρίας τού Κανταβάλ.
Ήταν ικανός ως νέος και γρήγορα έγινε δημοφιλής μεταξύ των ευγενών της Πορτογαλίας. Τον εκτιμούσε πάρα πολύ ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας (εξάδελφος τού πατέρα του) και πάντα ο Φερδινάνδος Β΄ τον συνόδευε στις διάφορες επιδρομές στο Μαρόκο. Έτσι συμμετείχε σε αρκετές εκστρατείες και εξερευνήσεις. Καθώς ήταν ευνοούμενος τού βασιλιά, έγινε 1ος κόμης -και σύντομα δούκας- τού Γκουιμαράες. 
Ο Φερδινάνδος Β΄ έλαβε μέρος στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στην Καστίλη: το 1474 απεβίωσε ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και το μόνο τέκνο του, η Ιωάννα παντρεύτηκε το επόμενο έτος τον Αλφόνσο Ε΄. Η Ιωάννα διεκδίκησε τον θρόνο της Καστίλης, όμως τον διεκδίκησε και η ετεροθαλής αδελφή τού Ερρίκου Δ΄, η Ισαβέλα, που ισχυριζόταν ότι η Ιωάννα ήταν κόρη τού Βελτράν δε λα Κουέβα. Τότε οι Πορτογάλοι εισέβαλαν στην Καστίλη· στη μάχη τού Τόρο ο Φερδινάνδος Β΄ ανέλαβε την ασφάλεια της Ιωάννας. 
Το 1478 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης της Μπραγκάνσα και στους άλλους τίτλους του. Στην εποχή του ο Οίκος του ήταν ο πιο ισχυρός μέσα στους ευγενείς της χώρας και της Ιβηρικής· είχε έδρα τη Βίλα Βισόσα, στο κάστρο της οποίας έμεναν οι δούκες.
Το 1481 τον βασιλιά διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄, που ήθελε να μειώσει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε τόσο αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού Αλφόνσου Ε΄. Ο νέος βασιλιάς έβαλε στόχο τους δύο πιο ισχυρούς ευγενείς, πρώτα τον εξάδελφό του Ντιόγκο δούκα τού Βιζέου & Μπέζα· τον κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τον εκτέλεσε βάναυσα. Σύντομα κατηγόρησε και τον Φερδινάνδο Β΄, αν και ήταν 2ος εξάδελφός του και τον εκτέλεσε ο ίδιος στην Έβορα το 1483. Έπειτα οι ιδιοκτησίες τού Οίκου της Μπραγκάνσα κατασχέθηκαν και η οικογένεια διέφυγε στην Καστίλη. Επέστρεψε το 1498 και της αποδόθηκε η περιουσία.
Ψηφιακό χάσμα

Η αποδοχή του όρου

Γνωστός και ως ψηφιακός αποκλεισμός ο όρος αποτελεί ουσιαστικά νεολογισμό. Το περιεχόμενό του έγινε αντικείμενο έρευνας από τη δεκαετία του '70, όταν ξεκίνησαν και οι μελέτες για την ανισότητα πρόσβασης στην πληροφορία. Το θέμα βγήκε από τη σχετική του αφάνεια στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξαιτίας της απαίτησης για ευρεία χρήση του διαδικτύου. Οι δυσανάλογες οικονομικές επιβαρύνσεις παρήγαγαν ουσιαστικά ομαδοποιήσεις χρηστών και μη χρηστών ανάλογα με την κοινωνική τάξη και την περιοχή. Το ψηφιακό χάσμα έγινε αντικείμενο ακαδημαϊκών συζητήσεων από το 1989, αλλά η χρήση του όρου απέκτησε κανονικότητα στα μέσα περίπου της δεκαετίας του '90, όταν εμφανίστηκε σε αρκετά άρθρα και σχετικές πολιτικές ομιλίες. Αργότερα, η αμερικανική περιοδική έκδοση Journal of Communication δημοσίευσε ένα ειδικό άρθρο για το πληροφοριακό χάσμα που δημιουργεί η νέα τεχνολογία στην πληροφορία. Η χρήση του όρου έγινε ευρύτερα γνωστή από το 1996 και μετά, όταν τον χρησιμοποίησαν ο πρόεδρος και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και Αλ Γκορ αντίστοιχα σε επίσημη ομιλία τους.
Ζίγκα

Η ζίγκα ή ζιγκ (ιτ. giga, γαλλ. gigue) είναι ζωηρός χορός της εποχής του Μπαρόκ, με καταγωγή από τη βρετανική jig. Εισήχθη στη Γαλλία στα μέσα του 17ου αιώνα  και έλαβε τη θέση της ως κατακλείδα της σουίτας. Πιθανότατα να μην υπήρξε ποτέ αυλικός χορός, ωστόσο ήταν παρούσα στις κοινωνικές εκδηλώσεις των ευγενών. Αρκετοί προκλασικοί συνθέτες, αλλά και μετέπειτα, έγραψαν ζίγκες, είτε ως μέρος μιας σουίτας, είτε ως αυτόνομο κομμάτι.
Στο πρώιμο αγγλικό θέατρο ήταν συνηθισμένο να κλείνει η παράσταση με μια ζίγκα, παίζοντας και χορεύοντας επί σκηνής.
Ο ρυθμός της ζίγκας είναι τρίσημος, με πιο χαρακτηριστική τη διάταξη των 3/8· συχνά προτιμούνται οι παράγωγοι σύνθετοι ρυθμοί, όπως 6/8, 9/8 και 12/8, αν και ορισμένες ζίγκες είναι γραμμένες σε άλλο ρυθμό, όπως για παράδειγμα η ζίγκα από την πρώτη Γαλλική Σουίτα (BWV 812) του Μπαχ, η οποία είναι σε ρυθμό 4/4. Συχνά η υφή τους είναι αντιστικτική, ενώ ο χαρακτηριστικός τονισμός της τρίτης κίνησης του μέτρου την καθιστά ως έναν πολύ ζωηρό παραδοσιακό χορό.
Γνωστές ζίγκες περιέχονται σε πολλά έργα (κυρίως σουίτες) του Μπαχ και του Χαίντελ, τόσο για οργανικά σύνολα, όσο και σε σολιστικές συνθέσεις.

Ετυμολογία

Ο όρος giga εμφανίζεται ως πρώιμος ιταλικός χορός, δανειζόμενος το όνομά του από κάποιο συνοδευτικό έγχορδο μουσικό όργανο, με το ίδιο όνομα. Ο ιστορικός Charles Read Baskerville ισχυρίζεται ότι ο συσχετισμός του όρου με την ιδιότητα του χορού λαμβάνει χώρα πρώτα στην Αγγλία και κατόπιν στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο. Κατ' άλλους, η ιρλανδική jig προέρχεται ετυμολογικά από το γαλλικό ρήμα giguer  (=πηδώ), ενώ η ιταλική της προέλευση ενδέχεται διάφορες άλλες ερμηνείες.
Χρόνος (γραμματική)

Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου υπάρχουν ξεχωριστοί ρηματικοί τύποι που φανερώνουν πότε γίνεται αυτό που σημαίνει το ρήμα. Οι τύποι αυτοί λέγονται χρόνοι. Οι χρόνοι είναι τριών ειδών: α) παροντικοί, β) μελλοντικοί και γ) παρελθοντικοί.
Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ

Πλοκή

Ο Ντάνιελ Μπλέικ είναι ένας χήρος ξυλουργός που ζει στο Νιούκασλ. Όταν παθαίνει έμφραγμα στη δουλειά, ο γιατρός του κρίνει πως είναι ακατάλληλος για εργασία. Ωστόσο, η Αξιολόγηση Ικανοτήτων Εργασίας του Βρετανικού κράτους κρίνει πως μπορεί να εργαστεί και δεν του παρέχει επίδομα. Τότε, ο Ντάνιελ αποφασίζει να κάνει έφεση, όμως δυσκολεύεται, αφού δεν ξέρει να χειρίζεται υπολογιστή.
Γνωρίζει και γίνεται φίλος με μία ανύπαντρη μητέρα, την Κέιτι, που είναι από το Λονδίνο και έμενε σε ξενώνα αστέγων. Ο Ντάνιελ τους βοηθάει με τις επισκευές του σπιτιού και κάνει παρέα με τα δύο παιδιά της. Η οικονομική της κατάσταση είναι τόσο άσχημη, που μία μέρα στο σούπερ μάρκετ την πιάνουν να κλέβει. Μετά από αυτό, ο φύλακας της λέει πως μπορεί να βγάλει πολλά χρήματα αν γίνει συνοδός κυριών. Η Κέιτι δέχεται, και ο Ντάνιελ αρχίζει σιγά σιγά να υποψιάζεται τη νέα της δουλειά. Όταν μαθαίνει τι γίνεται, η Κέιτι του λέει πως δεν έχει άλλη επιλογή για τα παιδιά της και πως αν δεν το αντέχει, να μην κάνουν παρέα πλέον.
Ο Ντάνιελ, απογοητευμένος από τις πολλές προσπάθειες για το επίδομα, βγαίνει έξω από την Υπηρεσία Ευρέσεως Εργασίας και γράφει με σπρέι: "Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, απαιτώ τον ορισμό της έφεσής μου πριν λιμοκτονήσω και να αλλάξετε την κωλομουσική στον τηλεφωνητή". Συλλαμβάνεται και η αστυνομία τον αφήνει ελεύθερο με προειδοποίηση. Στη συνέχεια, πουλά τα περισσότερα από τα πράγματά του και αποκόβεται από τον υπόλοιπο κόσμο. 
Την ημέρα της έφεσης, η Κέιτι βρίσκεται μαζί του για συμπαράσταση, ενώ ο δικηγόρος του λέει πως είναι πολύ αισιόδοξος. Ο Ντάνιελ πηγαίνει για λίγο στην τουαλέτα λόγω άγχους και εκεί πεθαίνει από έμφραγμα. Η ταινία κλείνει με την κηδεία του Ντάνιελ και την Κέιτι να διαβάζει ως επικήδειο τα λόγια που θα έλεγε ο Ντάνιελ την ημέρα της έφεσης.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 69ο φεστιβάλ των Καννών και το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για το βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας και για το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας.
Στα BAFTA του 2017 έλαβε 5 υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, καλύτερης βρετανικής ταινίας, σκηνοθέτη (Κεν Λόουτς), πρωτότυπου σεναρίου (Πολ Λάβερτι) και Β' Γυναικείου ρόλου (Χέιλι Σκουάρες), κερδίζοντας στην κατηγορία της καλύτερης βρετανικής ταινίας.
Ιωάννης Β΄ του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αδόλφου Β΄ κόμη του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν και της Μαργαρίτας, κόρης του Βερνάρδου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.
Το 1426 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. 
Ο ίδιος απεβίωσε το 1480 σε ηλικία 61 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Αδόλφος Γ΄ στο Βήσμπαντεν και ο Φίλιππος στο Ίντσταϊν.
Κωνσταντίνος Μανασσής

Βιογραφία

Οι διαθέσιμες πληροφορίες για την ζωή του Κωνσταντίνου Μανασσή είναι ελάχιστες και προέρχονται από τα έργα του. Γεννήθηκε το 1115 στην Κωνσταντινούπολη και έλαβε επιμελημένη μόρφωση. Μετά τον θάνατο τού Σεβαστοκράτορος Ανδρόνικου Κομνηνού (1142) εργάστηκε ως διδάσκαλος της ρητορικής στην Κωνσταντινούπολη και σύντομα ενετάγη στο διδακτικό προσωπικό της πατριαρχικής σχολής. Κατά τη διδακτική δραστηριότητά του στην Κωνσταντινούπολη, απέκτησε φιλικές σχέσεις με τοπικές ισχυρές οικογένειες, όπως εκείνης του Ιωάννου Κοντοστεφάνου, συγγενή τού αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνού.
Το 1160 περίπου συνόδευσε τον Ιωάννη Κοντοστέφανο στη διπλωματική του αποστολή στις λατινοκρατούμενες περιοχές της Παλαιστίνης, που αποσκοπούσε στην εξεύρεση νύφης για τον αυτοκράτορα Μανουήλ. Από το ταξίδι αυτό έγραψε μια έμμετρη περιγραφή το "Οδοιπορικόν" και στο οποίο μεταξύ των άλλων φαίνεται η βαθιά περιφρόνησή του σε ό,τι δεν ήταν Κωνσταντινουπολίτικο. Έγραψε επίσης χρονογραφία σε στίχους, πολλούς ρητορικούς λόγους, εκφράσεις και κυρίως σκηνές κυνηγιού και το ερωτικό μυθιστόρημα Αρίσταρχος και Καλλιθέα.
Παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα στην Κύπρο και επέστρεψε στην Βασιλεύουσα το 1162. Λίγο αργότερα μετά την επιστροφή του από την αποστολή αυτή, εξελέγη επίσκοπος, από τον μητροπολίτη Ηρακλείας, της θρακικής πόλης του Πανίου και κατόπιν, μετά τον Μάιο του 1172, έγινε μητροπολίτης Ναυπάκτου. Ο θάνατός του τοποθετείται μετά το 1173-1175 ή περί το 1187.

Εργογραφία

Η χειρόγραφη παράδοση των έργων του Κωνσταντίνου Μανασσή, και κυρίως της χρονογραφίας του, μαρτυρούν ότι υπήρξε ένας από τους πλέον δημοφιλής συγγραφείς, τόσο κατά τους βυζαντινούς, όσο και κατά τους μεταβυζαντινούς χρόνους. Τα διασωθέντα έργα του μπορούν να διαιρεθούν στις εξής κατηγορίες:

Ιστορικά

Ο Κωνσταντίνος Μανασσής συνέταξε μία έμμετρη χρονογραφία σε δεκαπεντασύλλαβους με τίτλο “Σύνοψις ιστοριών” πιθανότατα το 1150. Το χρονογραφικό αυτό έργο αποτελείται από 6.620 δεκαπεντασύλλαβους στίχους και αφηγείται την ιστορία από κτίση τού κόσμου ως την παραίτηση τού Βυζαντινού αυτοκράτορα Νικηφόρου Βοτανειάτη το 1081, οπότε ανήλθε στην εξουσία η δυναστεία των Κομνηνών με αυτοκράτορα τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό. Το έργο γράφτηκε μεταξύ των ετών 1142 και 1153, κατά παραγγελία της Σεβαστοκρατόρισας Ειρήνης (συζύγου του Ανδρόνικου Κομνηνού) με την προοπτική να συνεχιστεί και για τα γεγονότα τής δυναστείας των Κομνηνών. Γνώρισε ευρύτατη κυκλοφορία στο Βυζάντιο, κάτι που φαίνεται από τον μεγάλο αριθμό των διασωθέντων χειρογράφων. Η μετάφρασή του στην παλαιοσλαβική, κατά τον 14ο αι., αποτελεί έκφραση τής ευρύτερης αυτής αναγνωστικής κυκλοφορίας τού έργου, το οποίο επηρέασε βαθιά τη σλαβική και τη ρωσική γραμματεία των μέσων χρόνων.
Carcharhinus melanopterus

Ζωική περιγραφή

Είναι μεταξύ των πιο άφθονων καρχαριών που διαβιούν στους τροπικούς κοραλλιογενείς υφάλους του Ινδικού και του Ειρηνικού ωκεανού. Το είδος αυτό προτιμά ρηχά, παράκτια ύδατα και το πρώτο ραχιαίο πτερύγιό του εκτίθεται, με αποτέλεσμα να αποτελεί κοινή θέα στην περιοχή. Οι περισσότεροι μαυροπτέρυγοι υφαλοκαρχαρίες απαντώνται πάνω από προεξοχές υφάλων και αμμώδη επίπεδα, αν και είναι γνωστό επίσης ότι μπορεί να εισέλθει σε υφάλμυρα και γλυκά υδάτινα περιβάλλοντα. Το είδος αυτό φτάνει συνήθως σε μήκος το 1,6 m.
Οι μαυροπτέρυγοι υφαλοκαρχαρίες έχουν εξαιρετικά μικρές οικίες ζώνες και επιδεικνύουν ισχυρή πίστη χώρο, παραμένοντας εντός της ίδιας περιοχής έως και αρκετά χρόνια τη φορά. Είναι ενεργοί θηρευτές των μικρών οστεϊχθύων, κεφαλόποδων και οστρακόδερμων, και είναι επίσης γνωστό ότι τρέφονται με θαλάσσια φίδια και θαλασσοπούλια. Οι πτυχές της ιστορίας της ζωής του μαυροπτέρυγου υφαλοκαρχαρία είναι μεταβλητές και ορισμένες φορές αντικρουόμενες, και εν μέρει αντανακλούν τις γεωγραφικές διαφορές στο εσωτερικό του είδους. Όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς του, αυτός ο καρχαρίας είναι ζωοτόκος με τα θηλυκά γεννούν 2-5 μικρά σε διετή, ετήσιο, ή ενδεχομένως εξαμηνιαίο κύκλο. Οι εκθέσεις της περιόδου κύησης ποικίλουν από 7-9, σε 10-11, και ενδεχομένως 16 μήνες. Στο ζευγάρωμα προηγείται το αρσενικό, που παρακολουθεί στενά πίσω από το θηλυκό, πιθανόν προσελκυόμενο από χημικά σήματα. Οι νεογέννητοι καρχαρίες βρίσκονται περαιτέρω παράκτια και σε πιο ρηχά νερά από τους ενήλικες, περιτριγυρίζοντας σε μεγάλες ομάδες σε περιοχές που πλημμυρίζουν από την υψηλή παλίρροια.
Ντροπαλός και δειλός, ο μαυροπτέρυγος υφαλοκαρχαρίας είναι δύσκολο να προσεγγιστεί και σπάνια αποτελεί κίνδυνο για τον άνθρωπο. Ωστόσο, οι άνθρωποι που περπατούν μέσα στα ρηχά νερά διατρέχουν κίνδυνο να δαγκωθούν τα πόδια τους κατά λάθος. Αυτός ο καρχαρίας χρησιμοποιείται για το κρέας, τα πτερύγια , και το λάδι από το συκώτι του, αλλά δεν θεωρείται ότι είναι εμπορικώς σημαντικό είδος. Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) έχει αξιολογήσει το μαυροπτέρυγο υφαλοκαρχαρία ως σχεδόν απειλούμενο. Παρά το γεγονός ότι το είδος στο σύνολό του εξακολουθεί να είναι εκτεταμένο και σχετικά άφθονο, η υπεραλίευση αυτού του καρχαρία, σε συνδυασμό με την αργή αναπαραγωγή του έχει οδηγήσει σε πτώση του πληθυσμού του.
Τζον Κέιλ

Προσωπική ζωή

Ο Κέιλ παντρεύτηκε το 1968 με τη σχεδιάστρια μόδας Μπέτσι Τζόνσον. Το ζευγάρι χώρισε σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά.
Το 1971, ο Κέιλ γνώρισε τη Σίνθια ("Σίντι" Ουέλς, περισσότερο γνωστή ως Miss Cindy των The GTOs. Χώρισαν το 1975.
Στις 6 Οκτωβρίου 1981, ο Κέιλ παντρεύτηκε την τρίτη του σύζυγο, Ριζέ Ιρουσάλμι. Έχουν ένα παιδί, γεννημένο το 1985. ΟΙ δυο τους πήραν διαζύγιο το 1997.
Σήμερα κατοικεί στο Λος Άντζελες.
Δίβουνο Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Δίβουνο βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Δύσωρον (μέρος από τα Κρούσσια όρη). Το χωριό απέχει 16 χλμ. Β.-ΒΑ. της πόλης του Κιλκίς και 67,5 χλμ. Β. της Θεσσαλονίκης. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 20 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Η παλιά του ονομασία, από την τουρκοκρατία, ήταν Οτμανλή ή Οτμανλί και με αυτό αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Φαναρλή που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάζεται σε Άγιος Παύλος και το 1951 σε Διβούνιον. Τον Σεπτέμβριο του 1943 πραγματοποιήθηκε στον οικισμό ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΛΑΣ και της ΠΑΟ.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Τριπόταμο αποτελούν την τοπική κοινότητα Τριποτάμου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει  πληθυσμό 46 κατοίκους.
Άννα Γερασίμου

Προσωπική ζωή

Η Άννα Γερασίμου γεννήθηκε στην Καβάλα αλλά πολύ νέα μετακόμισε στην Αθήνα για να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τένις. Το 2004 μπήκε στην εθνική ομάδα των γυναικών. Αγωνίζεται με ρακέτες Prince speed port tour και έχει ως προπονητή τον Στάθη Χαριτωνίδη ενώ προπονητής της υπήρξε ο Καλοβελωνης Γιώργος. Είχαν προηγηθεί 6 πρωταθλήματα Ελλάδος στις εκάστοτε αντίστοιχες κατηγορίες της ηλικίας της (2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005).

2003

Το 2003 κατακτά την 3η θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη (girls under16), την 2η θέση στα διεθνή πρωταθλήματα (girls under16) στο Eching της Γερμανίας και στο Le ponte της Γαλλίας και την 3η θέση στα διεθνή πρωταθλήματα (girls under16) στο Anderlecht του Βελγίου και στο Ulm της Γερμανίας.

2004

Το 2004 η καριέρα της εκτοξεύτηκε με την είσοδό της στην εθνική ομάδα και τις συμμετοχές στα προημιτελικά στο τουρνουά της Αθήνας (test event ολυμπιακών αγώνων), στα ημιτελικά στο τουρνουά της Ορεστιάδας.Παρόλο αυτά είχε μια μεγάλη ατυχία με το σπάσιμο του αριστερού καρπού και την αποχή από αγώνες για περίπου 6 μήνες.

2005

Το 2005 επανήλθε κατακτώντας την 1η θέση στο διεθνές πρωτάθλημα (girls under18) στο Αμβούργο της Γερμανίας, την 2η θέση στο ITF (girls under18) στο SAlssomagiore της Ιταλίας, την 2η θέση στο τουρνουά στην Αθήνα, και σε ημιτελικό στο τουρνουά στην Πάτρα και το Βόλο.

2006

Το 2006 βγήκε νικήτρια 3 φορές σε τουρνουά (Αττάλεια της Τουρκίας, Μυτιλήνη, Βόλο) ενώ κατέκτησε την 2η θέση στο τουρνουά στο Haskovo της Βουλγαρίας και έφτασε 4 φορές σε προημιτελικό.

2007

Το 2007 ήταν νικήτρια στο τουρνουά στο Mont de Marsan της Γαλλίας και στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Μέσα στις επιτυχίες της είχε 2η θέση στην Τυφλίδα της Γεωργίας και 2η θέση στο στη Melilla της Ισπανίας.

2008-2011

Το 2008 συμμετείχε μαζί με την Λένα Δανιηλίδου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008. Μετά από 3 πρωταθλήματα Ελλάδας (2005, 2006, 2007) και την παραμονή της σταθερά ως Ελληνίδα στην 2 θέση στη διεθνή κατάταξη μετά τη Λένα Δανιηλίδου αποφάσισε να αποσυρθεί από τους αγωνιστικούς χώρους για να τελειώσει τις σπουδές της στην Παιδαγωγική.
Άλως (Δελφοί)

Η Άλως ήταν μια πλατεία κοντά στο ναό του Απόλλωνα στου Δελφούς, όπου λάμβαναν χώρα ιερές τελετουργίες.

Περιγραφή

Μεταξύ του Βουλευτηρίου και του βράχου της Σίβυλλας στο ιερό τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς υπάρχει ένα στενό πέρασμα που οδηγεί στην πηγή την οποία λέγεται ότι φύλαγε ο Πύθωνας. Μπροστά από τους βράχους δημιουργείται μία στρογγυλή πλατεία, η Άλως (αλώνι), όπου τελούνταν διάφορες τελετές, μεταξύ των οποίων και το Σεπτήριον, η τελετουργική αναπαράσταση του φόνου του Πύθωνα από τον Απόλλωνα, που τελούνταν κάθε οκτώ χρόνια. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι κατά την τελετουργία καθαρμού ένας “παις αμφιθαλής”, ένα αγόρι δηλαδή που είχε και τους δυο γονείς του στη ζωή, έβαζε φωτιά σε ένα ξύλινο κατασκεύασμα που συμβόλιζε την κατοικία του Πύθωνα και στη συνέχεια πήγαινε να καθαρθεί ο ίδιος, όπως είχε κάνει και ο Απόλλων καταφεύγοντας στα Τέμπη. Σε διάφορα σημεία της πλατείας, κυρίως στα βόρεια, ανεγέρθηκαν κατά τα ελληνιστικά κυρίως χρόνια εξέδρες και βάσεις για μνημεία, εκ των οποίων ξεχωρίζει η βάση για το έφιππο άγαλμα του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β' (159-138 π.Χ.), που αφιέρωσε η ίδια η πόλη των Δελφών. Στα βορειοδυτικά, η πλατεία οριοθετείται από τον Πολυγωνικό Τοίχο, που κτίστηκε μετά την καταστροφή του ναού του Απόλλωνα το 548 π.Χ., ως αντιστήριγμα στο έδαφος όπου θα κτίζονταν ο ναός των Αλκμαιωνιδών, ενώ βόρεια οριοθετείται από τη Στοά των Αθηναίων, η οποία επίσης στηριζόταν στον πολυγωνικό τοίχο που αποτελούσε και το οπίσθιο τείχισμά της. Το 1939 κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της Ιεράς Οδού μπροστά από την Άλω ανακαλύφθηκε αποθέτης εντός του οποίου είχαν ενταφιαστεί πλήθος αναθημάτων που είχαν καταστραφεί από πυρκαγιά, σεισμό ή άλλη αιτία και που, σύμφωνα με τα ήθη της εποχής, απαγορευόταν να μετασκευαστούν ή να πωληθούν. Τα σημαντικότερα από τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, τον αργυρό ταύρο, το θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου και το ζεύγος αθλητών που εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.
Χαράλαμπος Περρούκας

Βιογραφία

Καταγόταν από παλιά οικογένεια του Άργους που προεπαναστατικά μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα και με προσφορά στον απελευθερωτικό αγώνα . Ήταν γιος του Νικολάου Περρούκα και της Αγγελικής Συλλιβέργου, είχε άλλα δύο αδέλφια τον Ιωάννη και τον Δημήτριο . Ήταν έμπορος και προεπαναστατικά διατηρούσε εμπορικό οίκο στην Πάτρα και αργότερα στο Άργος. Στην Πάτρα μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία. Είχε πάρει μέρος σε πολλές μάχες, κυρίως κατά του Δράμαλη.
Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1824.

Πολιτική

Χρημάτισε προεπαναστατικά Βεκίλης, μέλος της πελοποννησιακής γερουσίας, έφορος Άργους και το 1823 Μίνιστρος (υπουργός) των οικονομικών. Είχε πάρει μέρος ως πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.
Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα

Ιδεολογία και θέσεις

Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι υπήρξαν πάντα δεσμευμένοι από τις βασικές αρχές της πολιτικής οικολογίας, όπως η περιβαλλοντική ευθύνη, οι ατομικές ελευθερίες, η συμμετοχική δημοκρατία, η ποικιλομορφία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η σφαιρικά βιώσιμη ανάπτυξη και η μη-βία.
Εντούτοις, η σχέση τους με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα όργανα της έχουν αλλάξει εντυπωσιακά και αποτελεί ακόμα αντικείμενο συζήτησης. Στη δεκαετία του '70 και του '80 οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ήταν γενικά σκεπτικιστές για την ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική ολοκλήρωση, την οποία εκλάμβαναν ως αντίθετη με τα περιβαλλοντική και κοινωνική πολιτική. Στο πρόγραμμα του 1984, οι Ευρωπαίοι Πράσινοι υποστήριξαν το όραμα για τον σχηματισμό μιας εναλλακτικής Ευρώπης, πολιτικά ουδέτερης και αποκεντρωμένης. Το 1989, μερικά πράσινα κόμματα σε όλη την Ευρώπη υιοθέτησαν μια πιο κοινοβουλευτική δράση, και ενθάρρυναν περισσότερο την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Το πρόγραμμα των πρασίνων υποστηρίζει τον πλήρη εκδημοκρατισμό των οργάνων της Ευρώπης. Στο πρόγραμμα του 1994 εγκατέλειψαν πλήρως την αντίθεση τους προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και άρχισαν να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις για τις πολιτικές και τα όργανά της. Τα προγράμματα του 1999 και του 2004 απεικονίζουν επίσης τη θέση τους αυτή.
Νιμπς Κάρτερ

Καριέρα

Ο Κάρτερ, συνεργάστηκε με τον Πητ Γουέι των UFO και τον "Fast" Έντι Κλαρκ των Motörhead, στο συγκρότημα Fastway, για το δίσκο "On Target" του 1988. Οι ικανότητες του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των Saxon, οι οποίοι είχαν μείνει χωρίς μπασίστα λόγω της αποχώρησης του Πωλ Τζόνσον κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Destiny".
Ο Κάρτερ, ο οποίος ήταν οπαδός του συγκροτήματος, εντάχθηκε στους Saxon, παραμένοντας στη σύνθεση τους μέχρι σήμερα. Αποτέλεσε τη πηγή συνθετικής έμπνευσης κατά την ποιοτική αναμόρφωση του συγκροτήματος, η οποία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '90, στην προσπάθεια να αποκολληθούν από την εμπορική τάση την οποία ακολούθησαν από το 1985 και έπειτα.
Ο πρώτος δίσκος του Κάρτερ με τους Saxon ήταν το ζωντανά ηχογραφημένο "Rock 'n' Roll Gypsies" του 1989, ενώ το πρώτο στούντιο άλμπουμ ήταν το "Solid Ball of Rock", δύο χρόνια αργότερα. Από τότε, έχει ηχογραφήσει πάνω από δέκα δίσκους με το συγκρότημα, συμμετέχοντας στη συνθετική ομάδα περισσοτέρων από τα μισά τραγούδια των Saxon.
Δημήτριος Χριστογιάννης

Σπουδές, επιστημονική και ερευνητική δραστηριότητα

Παιδί προσφύγων, σπούδασε Ιατρική στο Παλέρμο της Ιταλίας. Εργάστηκε στο νοσοκομείο της Κατερίνης και στο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε διοικητής στο αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Θεαγένειο,  από το 2007 έως το 2009. Συνέγραψε πολλά επιστημονικά έργα και έλαβε μέρος σε ακτινολογικά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν ιδρυτικό στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Πανεπιστημίου του Παλέρμου. Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία. Στις νομαρχιακές εκλογές του 1998 εξελέγη Νομαρχιακός Σύμβουλος και επανεξελέγη στις εκλογές των ετών 2002 και 2006. Υπηρέτησε ως Αντινομάρχης  Υγείας Πρόνοιας, Γεωργίας, Δημόσιας Διοίκησης, Παιδείας, Πολιτισμού, Τουρισμού, Αθλητισμού και Ισότητας της Νομαρχίας Πιερίας.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 2012 και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2012 συγκεντρώνοντας στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση 5.143 σταυρούς.  
Είναι μέλος πολλών κοινοβουλευτικών επιτροπών, μεταξύ των οποίων και της υποεπιτροπής για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών.
Σιγισμούνδος της Πρωσίας (1896-1978)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Ειρήνης, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ μεγάλου δούκα της Έσσης.
Από τη μεριά της μητέρας του ήταν ανιψιός της Σοφίας, συζύγου του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και εξάδελφος του Παύλου της Ελλάδας.
Το 1978 απεβίωσε στο Εσπάρζα της Κόστα Ρίκα σε ηλικία 82 ετών.