Σιουδάδ δελ Έστε

Ονομασία

Η σύγχρονη ονομασία είναι περιγραφική και σημαίνει «Πόλη της Ανατολής». Η πόλη σχεδόν δεν έχει ιστορία, αφού ιδρύθηκε το 1957 με το όνομα Πουέρτο Φλορ δε Λις (Puerto Flor de Lis, «Λιμάνι του Κρίνου») και μετά, μέχρι το 1989, ονομαζόταν Πουέρτο Πρεζιντέντε Στρέσνερ (Puerto Presidente Stroessner), προς τιμή του Αλφρέδο Στρέσνερ (ορθή προφορά «Στροσνέρ»). Η πόλη αποτελεί έδρα Ρωμαιοκαθολικής επισκοπής.

Γεωγραφία

Η πόλη, που αντιστοιχεί σε ομώνυμο διαμέρισμα, βρίσκεται, όπως υποδεικνύει το όνομά της, στα ανατολικά σύνορα της Παραγουάης, καθώς στην απέναντι όχθη του ποταμού απλώνεται η Βραζιλία και η βραζιλιάνικη πόλη Φοζ ντου Ιγκουασού, με την οποία συνδέεται με τη Γέφυρα της Φιλίας. Μόλις 9 χιλιόμετρα νοτιότερα βρίσκεται το τριεθνές σημείο της Αργεντινής, της Βραζιλίας και της Παραγουάης, το οποίο με τη σειρά του απέχει 18,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από τους περίφημους τεράστιους Καταρράκτες Ιγκουασού. Στα βόρεια, σε ευθεία απόσταση 11,5 χιλιομέτρων από τη Σιουδάδ δελ Έστε (κέντρο), έχει ανεγερθεί το μεγάλο Φράγμα Ιταϊπού πάνω στον ποταμό Παρανά. Η Σιουδάδ δελ Έστε, μαζί με τις γειτονικές πόλεις/διαμερίσματα Μίνγκα Γκουασού και Πρεζιντέντε Φράνκο, σχηματίζει ένα ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα, γνωστό ως «Γκραν Σιουδάδ δελ Έστε». Το υψόμετρο της πόλης είναι περίπου 160 ως 200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι πλάτος 25°30΄ Νότιο και μήκος 54°37΄ Δυτικό.
Η θέση της Σιουδάδ δελ Έστε, πάνω στον διεθνή διαδρομή που ενώνει τη νοτιοανατολική Βολιβία με την Κουριτίμπα και το Πόρτο Αλέγκρε, συνέτεινε στο να καταστεί η πόλη σταθμός λαθρεμπορίου μεταξύ Παραγουάης και Βραζιλίας, καθώς και διακινήσεως κοκαΐνης μεταξύ της νότιας Βολιβίας και των μεγάλων πόλεων της Βραζιλίας.

Πληθυσμός

Η Σιουδάδ δελ Έστε είναι μία πολυπολιτισμική και πολυεθνοτική πόλη. Φιλοξενεί μεγάλο πληθυσμό Ασιατών μεταναστών, ιδίως Ταϊβανέζων, Κορεατών, Λιβανέζων και Ιρανών, γεγονός εμφανές στις παγόδες και τα τζαμιά της. Η κυβέρνηση της Ταϊβάν πλήρωσε για την ανέγερση του δημαρχείου της πόλεως με αντάλλαγμα τη στήριξη της Παραγουάης στον ΟΗΕ (για τον λόγο αυτόν η ταϊβανέζικη σημαία κυματίζει πάνω στο δημαρχείο). Σουνίτες Άραβες εγκαταστάθηκαν στην πόλη από τη δεκαετία του 1970, ενώ την επόμενη δεκαετία 1980 εγκαταστάθηκαν και Σιίτες Άραβες από τον νότιο Λίβανο.

Οικονομία

Στη Σιουδάδ δελ Έστε εδρεύει η εταιρεία που λειτουργεί το παρακείμενο Φράγμα Ιταϊπού, το οποίο είχε τη μεγαλύτερη παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας στον κόσμο από κάθε άλλο το 2016. Η οικονομία της πόλεως (και σε κάποιο βαθμό και όλης της Παραγουάης) εμφανίζει μεγάλη εξάρτηση από τις διαθέσεις της βραζιλιάνικης οικονομίας, καθώς το 95% του μεριδίου της Παραγουάης από την ενέργεια που παράγεται στο Φράγμα Ιταϊπού πωλείται στη Βραζιλία (αξία πάνω από 250 εκατομμύρια ευρώ ετησίως) και κάθε μέρα πολλοί Βραζιλιάνοι διασχίζουν τη Γέφυρα της Φιλίας και τα σύνορα για να αγοράσουν φθηνότερα αγαθά στη Σιουδάδ δελ Έστε, ιδίως ηλεκτρονικά. Το λαθρεμπόριο ανθεί με κάποιες εκτιμήσεις να ανεβάζουν την αξία των αγαθών που διακινούνται λαθραία στο πενταπλάσιο της αξίας των φορολογούμενων. Στην πόλη υπάρχει περιφερειακό γραφείο της Ιντερπόλ.

Μεταφορές

Το Διεθνές Αεροδρόμιο Γκουαρανί στη Μίνγκα Γκουασού, σε απόσταση 24 χιλιομέτρων από τη Σιουδάδ δελ Έστε, συνδέει την πόλη με νοτιοαμερικανικούς κυρίως προορισμούς.