google/wiki40b huggingface dataset:
Μητρόπολη Κορέας

Η Μητρόπολη Κορέας είναι μία από τις Ορθόδοξες Μητροπόλεις οι οποίες ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η έδρα της είναι η Σεούλ, η πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας. Ο επίσημος τίτλος του μητροπολίτη είναι Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορέας, υπέρτιμος και έξαρχος Ιαπωνίας.

Τα πρώτα χρόνια

Η ιστορία της Ορθοδοξίας στην Κορέα ξεκινά το 1900, όταν το Πατριαρχείο Ρωσίας στέλνει ιεραποστολικό κλιμάκιο, το οποίο προχωρά το 1903 στην κατασκευή ναού στη Σεούλ και το 1911-3 στη χειροτονία 2 ιθαγενών κληρικών. Το 1910 η Ιαπωνία καταλαμβάνει την Κορέα και οι Ορθόδοξοι υφίστανται διώξεις. Το 1921 το Πατριαρχείο Ρωσίας αποφασίζει να σταματήσει τη βοήθεια προς την Εκκλησία της Κορέας, με συνέπεια να πάψει να υφίσταται και η όποια δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Ιαπωνίας επ' αυτής. Το 1946 η Εκκλησία της Κορέας αυτοδιοργανώθηκε πλέον σε επίπεδο ενορίας. Το 1947 χειροτονείται τρίτος ιθαγενής ιερέας, ο οποίος μετά την αναχώρηση του τελευταίου Ρώσου το 1947, παρέμεινε ο μοναδικός ιερέας στην Κορέα. 
Λόγω του πολέμου στην Κορέα , οι ορθόδοξοι διασκορπίστηκαν και πολλοί κατέφυγαν στο Πουσάν, στα νότια. Το 1953 ο στρατιωτικός ιερέας του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος της Κορέας, ανακάλυψε την εκκλησία και ρύθμισε την οργάνωση της ενορίας της Σεούλ. Το 1954 χειροτονήθηκε ιθαγενής ιερέας από τον Αρχιεπίσκοπο Ιαπωνίας.

Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Στις 24 Δεκεμβρίου 1955 η Ορθόδοξη Ενορία με ομόφωνη απόφασή της, ζητά να υπαχθεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφού δεν υπαγόταν σε καμία εκκλησιαστική δικαιοδοσία. Το Πατριαρχείο κάνει δεκτό το αίτημα το 1956 και διορίζει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο ως Έξαρχο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κορέας. Το 1970 η Εξαρχία της Κορέας υπάγεται στη δικαιοδοσία της νεοΐδρυτης Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας. Το 1977 πεθαίνει ο τελευταίος ιθαγενής ιερέας της πρώτης περιόδου. Το 1978 αναστηλώνεται και εγκαινιάζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου της Σεούλ. Το 1980 χειροτονείται ο πρώτος ιθαγενής ιερέας της νέας περιόδου. Το 1982 ιδρύεται το Ορθόδοξο Θεολογικό Σεμινάριο στη Σεούλ, με σκοπό την κατάρτιση κληρικών και κατηχητών. Το 1993 το Πατριαρχείο αποφασίζει τη χειροτονία βοηθού επισκόπου του Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας, με τον τίτλο του Επισκόπου Ζήλων, ο οποίος θα επιβλέπει την περιοχή της Κορέας. Εν τω μεταξύ κτίζονται και άλλοι ιεροί ναοί, χειροτονούνται ιθαγενείς ιερείς και μεταφράζονται πολλά βιβλία στα Κορεατικά. Το 1996 η Εκκλησία αναγνωρίζεται επίσημα από την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας. Το 2000 εορτάζεται η εκατονταετηρίδα από την ίδρυση της Εκκλησίας της Κορέας παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Εξύψωση σε Μητρόπολη

Το 2004 το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφασίζει την εξύψωση της Εξαρχίας Κορέας σε Μητρόπολη. Πρώτος μητροπολίτης διορίζεται ο μέχρι τότε επίσκοπος Ζήλων Σωτήριος. Το 2006 χειροτονείται βοηθός επίσκοπος ο Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος. Το 2008 ο Μητροπολίτης Κορέας Σωτήριος μετατέθει στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πισιδίας. Νεὀς Μητρπολίτης Κορέας εξελέγει ο μέχρι τότε Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος.
Η Μητρόπολη Κορέας περιλαμβάνει τις χώρες της Νότιας Κορέας, της Βόρειας Κορέας και της Ιαπωνίας.
Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας

Ιστορία

Η επιτροπή ιδρύθηκε το 1995, εννέα χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας και τέσσερα χρόνια μετά την την προσχώρησή της στον ΟΗΕ. Αναγνωρίστηκε από την ΔΟΕ το 1997. Η έδρα της βρίσκεται στο Παλικίρ, στην Πολιτεία του Πόνπεϊ, πρωτεύουσα της χώρας · . Πρόεδρός της διατελεί ο Μάρτιν Μπέρνι, ενώ γενικός γραμματέας διατελεί ο Τζιμ Τόμπιν.

Ρόλος

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό και την διαχείριση των ομάδων και των αθλητών οι οποίοι συμμετέχουν στους Αγώνες του Ειρηνικού, στους Μικροαγώνες του Ειρηνικού και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν είναι υπεύθυνη για τους αθλητές οι οποίοι συμμετέχουν στους Αγώνες της Μικρονησίας, καθώς καθεμία εκ των τεσσάρων συνιστωσών πολιτειών της χώρας συμμετέχει αυτόνομα.
Η Επιτροπή ήταν υπεύθυνη για την δημιουργία, καθώς και για την διοργάνωση των Αγώνων των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας, πολυαθλητική διοργάνωση η οποία περιλαμβάνει, συνολικά, δώδεκα αγωνίσματα και η οποία διεξήχθη τρεις φορές, το 1995, το 1997 και το 2001 και η οποία συγκέντρωσε συνολικό αριθμό αθλητών της τάξεως μεταξύ των 800 και 1000.
Συνολικά, δέκα εθνικές ομοσπονδίες είναι μέλη του FSMNOC: συγκεκριμένα, οι ομοσπονδίες στίβου, μπέιζμπολ, καλαθοσφαίρισης, άρσης βαρών, πάλης, κολύμβησης, σόφτμπολ, αντισφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και πετοσφαίρισης.
Κριναγόρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και έζησε στη Ρώμη (70 ή 65 π.Χ. - 10 μ.Χ.). Πριν εγκατασταθεί εκεί είχε πάει δύο φορές σαν πρεσβευτής της πατρίδας του, το 45 και το 26. Προσκολλήθηκε στην οικογένεια του Αυγούστου και αφιέρωσε πολλά του επιγράμματα σε μέλη της. Θεωρείται από ορισμένους ως ένας από τους καλύτερους ποιητές της Παλατινής Ανθολογίας. Ο Albin Lesky τον θεωρεί «φορέα νεωτερισμού», καθώς τα επιγράμματά του άντλησαν στοιχεία εκτός του παλαιού θεματικού κύκλου, ενώ ο Ελύτης τον παρουσιάζει σαν ξεριζωμένο ειδωλολάτρη, ελάσσονα ποιητή, στον οποίο πάτρωνες ανέθεταν τη συγγραφή επιγραμμάτων, από τα οποία λιγοστά μόνον φέρουν ίχνη αυθεντικής ποιητικής φωνής. Σώζονται 52 του επιγράμματα, από τον Στέφανο του Φιλίππου.
Βραβείο Ντέιβιντ Κοέν

Το Βραβείο Ντέιβιντ Κοέν για τη Λογοτεχνία (έτος θεσμοθέτησης: 1993) είναι ένα διετήσιο λογοτεχνικό βραβείο. Απονέμεται σε έναν συγγραφέα,  μυθιστοριογράφο, ποιητή ή δοκιμιογράφο για το σύνολο του έργου του, γραμμένου στην αγγλική γλώσσα. Το βραβείο χρηματοδοτείται από το  ίδρυμα του Τζον Σ. Κοέν υπό την αιγίδα του Συμβουλίου Τεχνών της Αγγλίας (Arts Council England). Ο συγγραφέας πρέπει να είναι Βρετανός ή Ιρλανδός πολίτης. Το βραβείο συνοδεύεται από το ποσό των 40.000 £.
Το 2005 στο βραβείο Ντέιβιντ Κοέν ενσωματώθηκε το βραβείο Κλάρισα Λουάρντ (Clarissa Luard Award), αξίας 12.500 £.Το βραβείο Λουάρντ δίνεται σε ένα έργο που ενθαρρύνει τη φιλαναγνωσία.
Τέλχις

Στην ελληνική μυθολογία ο Τέλχις ήταν ο ένας από τους δύο ηνιόχους των Διοσκούρων κατά την Αργοναυτική Εκστρατεία. Ο άλλος ηνίοχος ήταν ο Άμφιτος. Ο Τέλχις και ο `Αμφιτος παρέμειναν στον Πόντο, όπου ίδρυσαν την πόλη Διοσκουριάδα και έζησαν σε αυτή. Εκεί έγιναν γενάρχες του λαού των «Ηνιόχων» και όλη η περιοχή πήρε το όνομα «Ηνιοχία Χώρα».
Ουίλιαμ Ράμσεϊ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ γεννήθηκε στη Γλασκώβη στις 2 Οκτωβρίου 1852. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στην Ακαδημία της γενέτειράς του και ακολούθως στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Συνεχίζοντας τις σπουδές του στη Γερμανία, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1871) και τελικά ανέλαβε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ την περίοδο 1880-1887 και μετά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University College) την περίοδο 1887-1913 στην έδρα της Οργανικής Χημείας.
Αρχικά ασχολήθηκε με την έρευνα της φυσιολογικής δράσης των αλκαλοειδών, όπου και αποκάλυψε τη σχέση τους με την περιδίνη. Συνεργαζόμενος με τον Τζων Σηλντς, επαλήθευσε τον νόμο του Έτβες αναφορικά με τη σταθερότητα της μεταβολής της επιφανειακής ενέργειας των υγρών με τη θερμοκρασία.
Ο επίσης Βρετανός φυσικός, λόρδος Τζων Ρέιλι κάνοντας μια διάλεξη, ζήτησε από τους μαθητές του να εξηγήσουν γιατί το ατομικό βάρος του Αζώτου φέρεται μεγαλύτερο στην ατμόσφαιρα από εκείνο που εμφανίζει στις ενώσεις του. Έτσι ο Ράμσεϊ, προσπαθώντας να εξηγήσει το φαινόμενο, κατέληξε στη σκέψη ότι το στοιχείο αυτό, όταν απομονώνεται από την ατμόσφαιρα, θα πρέπει να περιέχει διάφορες προσμίξεις. Ερευνώντας επί της ιδέας αυτής, ο Ράμσεϊ και ο Ρέιλι ανακάλυψαν το 1894 ένα αδρανές χημικά αέριο στοιχείο, που αργότερα εκ της ιδιότητάς του αυτής το ονόμασαν εκ της ελληνικής αργόν και αποτελεί ουσιαστικά το 1% της ατμόσφαιρας. Το 1895, ακριβώς τον επόμενο χρόνο, ο Ράμσεϊ επέτυχε την απομόνωση ενός νέου αερίου, που προερχόταν από το ορυκτό κλεβεΐτης, το οποίο ονόμασε ήλιον.
Το 1903 ο Ράμσεϊ επέτυχε νέα σημαντική ανακάλυψη, όταν διαπίστωσε, ότι το ήλιον παράγεται συνέχεια κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου. Η ανακάλυψη αυτή ουσιαστικά αποκάλυψε τον μηχανισμό του φαινομένου της ραδιενέργειας.
Με τα δεδομένα μέχρι εκείνη την εποχή οι θέσεις των στοιχείων των ηλίου και αργού στον περιοδικό πίνακα φανέρωναν τρεις ακόμα ενδιάμεσες «κενές θέσεις», που θα έπρεπε να συμπληρωθούν με νέα αέρια. Στις επισταμένες έρευνες που ακολούθησε ο Ράμσεϊ συνεργαζόμενος με τον Μ. Τράιβερς, κατάφεραν το 1898 να βρουν και να απομονώσουν τα νέα στοιχεία, δίνοντας τις ονομασίες νέον, κρυπτό και ξένο μετά από απόσταξη υγροποιημένου υπό πίεση αέρα. Το 1910 ο Ράμσεϊ κατάφερε να απομονώσει και το τελευταίο μέλος της ομάδας των αδρανών αερίων (που αργότερα χαρακτηρίστηκαν ως ευγενή), του ραδονίου κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου.
Γιαν Σίμπελινκ

Βιογραφία

Ο Σίμπελινκ μεγάλωσε σε οικογένεια με αυστηρές θρησκευτικές αρχές.
Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του ως καθηγητής ολλανδικής και γαλλικής γλώσσας.

Γενικά για το έργο του

Στον ελεύθερο χρόνο του μελετούσε γαλλική λογοτεχνία. Το ενδιαφέρον του προσέλκυσε η παρακμιακή λογοτεχνία (décadence) και ιδιαίτερα η νουβέλα À rebours του Γαλλο-Ολλανδού Γιόρις Καρλ Ίσμανς ή Σαρλ-Μαρί Ζωρζ Ίσμανς (Charles-Marie-Georges Huysmans).
Παράλληλα με τα εκπαιδευτικά του καθήκοντα άρχισε και ο ίδιος να συγγράφει. Έχει εκδώσει σημαντικό αριθμό μυθιστορημάτων.
Τα σημαντικότερα έργα του είναι τα Nachtschade (Μπελαντόννα), De herfst zal schitterend zijn (Το φθινόπωρο θα είναι θαυμάσιο), En joeg de vossen door het staande koren (Και κυνήγησε τις αλεπούδες μέσα στα στάρια), De overkant van de rivier (Η άλλη όχθη του ποταμού), Vera (Βέρα), Margaretha (Μαργκαρέτα) και Knielen op een bed violen (Γονατίζοντας σε ένα παρτέρι με βιολέτες) , το οποίο υπήρξε τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ολλανδία.
Το ντεμπούτο του με το Nachtschade (Μπελαντόνα) προκάλεσε εντύπωση λόγω της σκοτεινής και ρομαντικής εμμονής του με το μαρασμό, το θάνατο και τη θρησκεία.
Στο Knielen op een bed violen ο Σίμπελινκ αναφέρεται στα όσα συνέβαιναν στο συντηρητικό θρησκευτικό κύκλο στον οποίο ανήκε ο πατέρας του και πώς επηρεάστηκε ο ίδιος από αυτόν.
Who's Last

Μέρος πρώτο

1. My Generation (Townshend) - 3:23
2. I Can't Explain (Townshend) - 2:35
3. Substitute (Townshend) - 2:57
4. Behind Blue Eyes (Townshend) - 3:40
5. Baba O'Riley (Townshend) - 5:37
6. Boris the Spider (Entwistle) - 2:41
7. Who Are You (Townshend) - 6:35
8. Pinball Wizard (Townshend) - 2:52
9. See Me Feel Me/Listening to You (Townshend) - 4:41

Μέρος δεύτερο

10. Love Reign O'er Me (Townshend) - 5:13
11. Long Live Rock (Townshend) - 3:34
12. Reprise (Townshend) - 1:38
13. Won't Get Fooled Again (Townshend) - 11:21
14. Doctor Jimmy (Townshend) - 4:56
15. Magic Bus (Townshend) - 6:54
16. Summertime Blues (Capehart, Cochran) - 3:07
17. Twist and Shout (Medley, Russell) - 3:59

Βραβεία

Who's Last (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
MySQL

Χρήσεις

Η MySQL είναι δημοφιλής βάση δεδομένων για διαδικτυακά προγράμματα και ιστοσελίδες. Χρησιμοποιείται σε κάποιες από τις πιο διαδεδομένες διαδικτυακές υπηρεσίες, όπως το Flickr, το YouTube, η Wikipedia, το Google, το Facebook και το Twitter.
Γεώργιος Γρηγόριος Καντακουζηνός

Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε γόνος της αρχοντικής οικογένειας των Καντακουζηνών και κληρονόμος τεράστιας περιουσίας. Υπήρξε ένας εκ των ευπορότερων ρουμάνων της εποχής. Σπούδασε νομικά στο Βουκουρέστι και στο Παρίσι, όπου και αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Ασχολήθηκε με την πολιτική διατελώντας μεταξύ άλλων υπουργός εσωτερικών, δικαιοσύνης, αρχηγός του συντηρητικού κόμματος καθώς και πρόεδρος της Γερουσίας. Το 1899 ανέλαβε την πρωθυπουργία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 19 Ιουλίου 1900. Στις 4 Ιανουαρίου 1906 ανέλαβε για δεύτερη φορά την πρωθυπουργία παραμένοντας στον θώκο μέχρι και την παραίτησή του στις 24 Μαρτίου 1907.
Στην ιδιοκτησία του ήταν το Κάστρο των Καντακουζηνών και το Παλάτι των Καντακουζηνών στο Βουκουρέστι. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων τον Μιχαήλ Καντακουζηνό.
Βιτάλλιο

Με την εμπορική ονομασία Βιτάλλιο (Vitallium) φέρεται ένα ιδιαίτερο δύστηκτο κράμα που αποτελείται από  κοβάλτιο σε ποσοστό 60-65% ,  χρώμιο 20%,  μολυβδαίνιο 5%, και από διάφορα άλλα στοιχεία όπως σίδηρος, νικέλιο κ.ά. σε μικρότερα ποσοστά.

Χρήσεις

Το κράμα αυτό, όπως και ανάλογα άλλα κράματα αρχικά χρησιμοποιήθηκε στην οδοντιατρική και τεχνητές αρθρώσεις , λόγω του μικρού βάρους του και της ιδιαίτερης αντιδιαβρωτικής συμπεριφοράς του. Σήμερα όμως λόγω και της μεγάλης αντοχής σε υψηλές θερμοκρασίες χρησιμοποιείται περισσότερο εκτεταμένα κυρίως στη κατασκευή των πτερυγίων των στροβιλοσυμπιεστών, ή στροβιλοαντιδραστήρων, καθώς επίσης και στη χύτευση διαφόρων αντικειμένων που υπόκεινται σε υψηλές θερμοκρασίες. Η εφαρμογή χρήσης εν προκειμένω εκτείνεται και στην κατασκευή των θαλάμων καύσης των αεριοστροβίλων. 
Το κράμα αυτό φέρεται να πρωτοαναπτύχθηκε από τον Αλβέρτο Μέρικ (Albert W. Merrick) για λογαριασμό της AUSTENAL Laboratories, το 1932.
Μάνος Καρατζογιάννης

Βιογραφία

Είναι αριστούχος της Ανωτέρας Σχολής Δραματικής Τέχνης του Γιώργου Αρμένη (2003). Έχει σπουδές στην Αγγλική και στη Γερμανική γλώσσα καθώς επίσης και στην κλασσική κιθάρα.
Έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις για τους Αλεξίου, Αναγνωστάκη, Δημουλά, Ελευθερίου, Κοντό, Κουμανταρέα, Νιάρχο, Ρίτσο, Φυντανίδη, Χειμωνά, Τσαρούχη κ.α, σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, τις εκδόσεις  Καστανιώτη, Κέδρος, Μεταίχμιο κ.α.
Έχει επίσης λάβει μέρος στις Αναγνώσεις του Εθνικού θεάτρου σε έργα των Β. Κατσικονούρη (η Φανέλα), Κ. Λιονάκη (η Λίστα), Ν. Ράπη (Ακροβασία), με σκηνοθέτες τους Ν. Διαμαντή, Ε. Φεζολάρι και Τ. Τζαμαργιά αντίστοιχα και σε επιμέλεια Σ. Παπαθανασίου.
Γαλατία (Μικρά Ασία)

Γαλατία ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα, η περιοχή στα υψίπεδα της κεντρικής Ανατολίας στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα η πρωτεύουσα της Τουρκίας, η Άγκυρα. Πήρε το όνομά της από το μεταναστευτικό ρεύμα κελτικών φυλών Γαλατών κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.: μια ομάδα περίπου 10.000 Κελτών πολεμιστών με δούλους και γυναικόπαιδα διέσχιζαν τη Θράκη και κατευθύνονταν στη Μικρά Ασία, έπειτα από έκκληση του βασιλιά του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα, στη διαμάχη ενάντια στον αδερφό του. Τελικώς, η ομάδα αυτή εγκαταστάθηκε στις περιοχές της ανατολικής Φρυγίας και Καππαδοκίας στην κεντρική Ανατολία, στην περιοχή που πήρε και το όνομά τους. 
Τα εδάφη της επαρχίας διαιρούνταν ανάμεσα στις 3 φυλές των Γαλατών, καθεμία από τις οποίες είχε τον ηγέτη της. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει τις φυλές αυτές με τα λατινικά ονόματα Τεκτόσαγες, Τολιστοβόγιοι και Τρόκμοι .
Μετά το θάνατο του Αμύντα το 25 π.Χ., η ελληνιστική επαρχία της Γαλατίας ενσωματώνεται στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον Οκταβιανό Αύγουστο.
Η Επιστολή προς Γαλάτες του Αποστόλου Παύλου, που είναι ένα από τα 27 βιλία της Καινής Διαθήκης, αναφέρεται σε αυτή την επαρχία και όχι στους κατοίκους της ομώνυμης ιστορικής περιοχής της Δυτικής Ευρώπης.
2886 Τινκαπίνγκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τινκαπίνγκ είναι άγνωστα. Ο Τινκαπίνγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 12 ώρες περίπου.
2367 Πράγα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Πράγας είναι άγνωστα.
Ρούπρεχτ του Βελντέντς

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος Αλεξάνδρου παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Κραφτ ΣΤ΄ κόμη του Χοενλόε.
Ο πατέρας του τον προόρισε για σταδιοδρομία στην Εκκλησία. Το 1517 έγινε μέλος του καθεδρικού του Στρασβούργου, θέση που κράτησε ως το 1533. Το 1543 με το Συμβόλαιο του Μάρμπουργκερ του δόθηκε η κομητεία του Βελντέτς, περιοχή του ανιψιού του Βόλφγκανγκ παλατινού κόμη του Τσβάιμπρυκεν.
Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γεώργιος-Ιωάννης.
Πίζα (επαρχία)

Γεωγραφία

Η βόρεια ζώνη της επαρχίας καλύπτεται από την χαμηλή οροσειρά του Μόντε Πιζάνο, συνέχεια των Απεννίνων και παρακλάδι των Άλπεων, που είναι και το φυσικό όριο της επαρχίας από την επαρχία της Λούκα. Η επαρχία έχει διέξοδο στη θάλασσα από μια μικρή λωρίδα 15χλμ. Γενικά, η επαρχία της Πίζας είναι κυρίως πεδινή, με εξαίρεση το νότιο κομμάτι της, όπου κυριαρχούν δασώδεις λόφοι, χαρακτηριστικοί της Τοσκάνης. Εκεί εξάλλου βρίσκεται και το υψηλότερο σημείο της επαρχίας, το «Αλώνι των Διαβόλων» (Monte Aia dei Diavoli) με υψόμετρο 867 μ.

Ιστορία

Η σημερινή επαρχία της Πίζας αποτελεί συνέχεια του ομώνυμου διαμερίσματος του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης, που σε μεγάλο μέρος περιελάμβανα εκτάσεις της ναυτικής δημοκρατίας της Πίζας.
Ριχάρδος του Εβρέ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ροβέρτου αρχιεπισκόπου τού Ρουέν & κόμη τού Εβρέ και της Χερλέβα.
O Ριχάρδος δώρησε έναν μύλο από το Εβρέ στο αββαείο τού Ζυμιέζ με καταστατικό τού 1039. Αναφέρεται σε ένα καταστατικό τού Γουλιέλμου Α΄, που επιβεβαιώνεται ότι ο Ριχάρδος είναι δωρητής στο αββαείο. Ο Ριχάρδος και η σύζυγός του Γκοντεχίλντις ίδρυσαν το Σαιν-Σωβέρ στο Εβρέ. Ως κόμης τού Εβρέ, δώρησε την εκκλησία τού Γκραβινύ στο Σαιν-Τρινιτέ της Ρουέν το 1052/66. Ο Ριχάρδος δώρησε το 1/10 μίας πόλης στο αββαείο τού Σαιν-Τωρίν.
Αναφέρεται από κάποιον, ότι έλαβε μέρος στη μάχη τού Χάστινγκς το 1066, αλλά είναι απίθανο λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Απεβίωσε το επόμενο έτος. Ο γιος του Γουλιέλμος είναι από τους λίγους γνωστούς συντρόφους τού Γουλιέλμου Α΄ στη μάχη τού Χάστινγκς. Ο Γουλιέλμος συνεισέφερε 80 πλοία στην εισβολή στην Αγγλία το 1066 και εμφανίζεται ως κόμης τού Εβρέ.
División Mayor del Fútbol Profesional Colombiano

Λογότυπο

Η División Mayor del Fútbol Profesional Colombiano παρουσίασε ένα νέο λογότυπο το 2016, με κύρια στοιχεία τα γεωμετρικά σχήματα, εν αντιθέσει με τις προηγούμενες παραδοσιακές εκδοχές του.
Αρμενικό σχολείο Λεμεσού

Το αρμενικό σχολείο στη Λεμεσό, γνωστό από το 1972 ως "Ναρέκ", βρίσκεται στην οδό Βασίλη Μιχαηλίδη 16 στη κεντρική Λεμεσό, δίπλα στην εκκλησία Σουρπ Κεβόρκ. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε το 2006-2007 από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και εγκαινιάστηκε στις 5 Νοεμβρίου 2008, από τον Πρόεδρο της Κύπρου Δημήτρη Χριστόφια. Επί του παρόντος, το σχολείο έχει περίπου 35 μαθητές. Όπως και στα υπόλοιπα Σχολεία Ναρέκ (Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσός), έχουν τον ίδιο διευθυντή (τον Βέρα Ταχμαζιάν) και υπάγονται στην Επιτροπή Αρμενικών Σχολείων Ναρέκ. 
Το πρώτο αρμενικό σχολείο στη Λεμεσό λειτούργησε το 1928, με πρωτοβουλία του αρμένιου αρχιεπισκόπου Μπεντρός Σαρατζιάν, στον οίκο του Σιρανούς Αβεντικιάν στην οδό Ζένα Γκούντερ. Μετά την ανέγερση της εκκλησίας Σουρπ Κεβόρκ (1939-1940), τα μαθήματα πραγματοποιούνταν μέσα στην εκκλησία. Το 1951, με πρωτοβουλία του ιερέα Σαχέ Σεμερτζιάν και μια δωρεά από τον Αιθιωποαρμένιο Ρουπέν Μπαμπιγκιάν, το αρχικό κτίριο το Αρμενικό Σχολείο εγκαινιάστηκε στις 17 Νοεμβρίου 1951. Το 1954, με τη δωρεά της αρμενικής νεολαίας της Λεμεσού, το κτίριο επεκτάθηκε και στη συνέχεια όλα τα μαθήματα γίνονταν μέσα στο σχολείο.
Υπογλώσσιο νεύρο

Το υπογλώσσιο νεύρο αποτελεί το κινητικό νεύρο της γλώσσας. Εκφύεται από τον ομώνυμο κινητικό πυρήνα και αναδύεται από την πρόσθια παρελαϊκή αύλακα, εξέρχεται από το κρανίο από τον υπογλώσσιο πόρο. Πορεύεται προς τα κάτω και εμπρός αρχικά στο γναθοφαρυγγικό διάστημα και μετά στο καρωτιδικό τρίγωνο. Μετά φέρεται στο υπογνάθιο τρίγωνο και στη συνέχεια πορευόμενο επί τα εκτός του υογλωσσικού μυός φθάνει στη γλώσσα, όπου αποσχίζεται στους τελικούς του κλάδους. Από το υπογλώσσιο νεύρο εκφύονται οι εξής κλάδοι:
1. Μηνιγγικός κλάδος για τη σκληρή μήνιγγα.
2. Αναστομωτικοί κλάδοι με τα γειτονικά νεύρα.
3. Ο κατιών κλάδος από ίνες Α1 νεύρου, φέρεται προς τα κάτω, πάνω στην έξω καρωτίδα και αναστομώνεται με το κατιόν αυχενικό νεύρο (Α2 και Α3 ίνες) σχηματίζοντας έτσι την αγκύλη του υπογλώσσιου νεύρου.
4. Ο θυρεοϋοειδής κλάδος (αυχενικός κλάδος) νευρώνει τον θυρεοϋοειδή μυ.
5. Ο γενειοϋοειδής κλάδος (αυχενικός κλάδος) για τον ομώνυμο μυ.
6. Οι γλωσσικοί κλάδοι, οι οποίοι νευρώνουν όλους τους μυς της γλώσσας.
Μπουγάτσα

Διαφορές ανά περιοχή

Οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ελλάδας είναι στο δίπλωμα του φύλλου κατά την παρασκευή της και στον τρόπο  σερβιρίσματος. Στην Β. Ελλάδα πουλιέται με το κιλό (μία μερίδα ισοδυναμεί με 160 γραμμάρια και πριν το σερβίρισμα το προϊόν ζυγίζεται) ενώ στην Ν. Ελλάδα με το κομμάτι. Αυτό συμβαίνει επειδή στην Ν. Ελλάδα το κλείσιμο της γέμισης στο φύλλο γίνεται σε μορφή φακέλου και κόβεται στη μέση κατα το σερβίρισμα, ενώ στη Βόρεια το φύλλο είναι μεγαλύτερου μεγέθους καθώς και η γέμιση, οπότε πουλιέται με το κιλό κατά το σερβίρισμα.

Βόρεια Ελλάδα

Στη Βόρεια Ελλάδα παραγγέλνεται συνήθως απλά σαν «μια με τυρί» ή «μια με κρέμα», μια και αποτελεί δημοφιλή πρόχειρη τροφή, και σερβίρεται κομμένη σε κομμάτια μεγέθους μπουκιάς (και, η γλυκιά, πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη ή/και κανέλλα). Εκτός από τις δύο αυτές δημοφιλείς γεύσεις, υπάρχει ακόμα μπουγάτσα με κιμά, με σπανάκι, αλλά και σκέτη (σκέτο φύλλο, χωρίς γέμιση, η οποία σερβίτεται συνήθως πασπαλισμένη με κρυσταλλική ζάχαρη). Αν και οι κάτοικοι της νοτιότερης Ελλάδας μπερδεύουν συνήθως την μπουγάτσα με τυρί με την τυρόπιτα, πρόκειται για διαφορετική συνταγή μιας και διαφέρουν στο φύλλο που χρησιμοποιείται. Στην νότια Ελλάδα δεν συναντάται με την ποικιλία που υπάρχει στην βόρεια.

Νότια Ελλάδα

Στη Νότια Ελλάδα, παραγγέλνεται ως «τυρόπιτα ταψιού» (μπουγάτσα με τυρί) ή «μπουγάτσα» (μπουγάτσα με κρέμα) και σερβίρεται ολόκληρη.
Στην Νότια Ελλάδα μπουγάτσα αποκαλείται μόνο αυτή με "γέμιση" κρέμας διότι δεν γίνεται ο διαχωρισμός με βάση τον τύπο του φύλλου που χρησιμοποιείται.

Τουρκία

Στην Τουρκία, η πογάτσα (τουρκ boğaça) συνήθως έχει λιγότερη γέμιση από την μπουγάτσα που σερβίρεται στην Ελλάδα.

Ρεκόρ

Μπουγάτσα Θεσσαλονίκης, μήκους 2,5 μέτρων, με γέμιση τυρί και ρύζι, κέρδισε τις εντυπώσεις στο Παρίσι, στη διεθνή έκθεση Γεωργίας «Salon international de l' Agriculture», στα τέλη Φεβρουαρίου του 2008. Επίσης, τον Ιούνιο του 2008 παρασκευάστηκε στις Σέρρεςη μεγαλύτερη μπουγάτσα στον κόσμο, που μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.
Γ.Σ. Ερμής Αλεξανδρούπολης

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε αρχικά το 1919. Διέθετε τμήματα ψυχαγωγίας, καλλιτεχνικών, μουσικής, στίβου, ποδοσφαίρου και κολύμβησης. Τμήματα του συλλόγου έλαβαν μέρος στους 1ους Πανθρακικούς Αγώνες του 1923, όπως και σε αυτούς του 1924, του 1925, του 1928, του 1929, του 1930 ως διοργανωτής, του 1933 και του 1935. Διοργάνωσε επίσης του 6ους Πανέβριους Αγώνες του 1937. Μετείχε, ακόμη, στους Παμμακεδονικούς Ποδηλατικούς Αγώνες του 1931. Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετείχε στο Πρωτάθλημα Θράκης του 1927, ενώ το ίδιο έτος διέκοψε τη λειτουργία του και ορισμένοι παίκτες μεταγράφηκαν στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Ο σύλλογος πέρασε σε περίοδο αδράνειας το 1937.
Οι πρώτες προσπάθειες επανασύστασης του συλλόγου έγιναν το 1947. Εν τέλει, το 1952 έγινε η επίσημη αναγνώριση του σωματείου με την ονομασία Γυμναστικός Σύλλογος «Ερμής» Αλεξανδρούπολης. Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετείχε στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Θράκης και σε άλλες ανεπίσημες διοργανώσεις και φιλικές αναμετρίσεις. Ο σύλλογος διαλύθηκε το 1961.
Μισογυνισμός

Μισογυνισμός είναι το μίσος και η δυσαρέσκεια απέναντι στις γυναίκες και τα κορίτσια. Ο μισογυνισμός μπορεί να εκδηλωθεί με πολυάριθμους τρόπους, μεταξύ των οποίων η σεξουαλική διάκριση (όχι σεξισμός), η εχθρότητα, οι αντιλήψεις περί ανδρικής υπεροχής, η υποτίμηση των γυναικών, η βία κατά των γυναικών και η σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών. Ο μισογυνισμός συναντάται περιστασιακά σε αρχαία κείμενα σχετικά με τις διάφορες μυθολογίες. Επιπλέον, Δυτικοί φιλόσοφοι με διάφορες επιρροές και στοχαστές έχουν περιγραφεί ως μισογυνιστές. Το 2012 το Λεξικό Macquarie (το οποίο τεκμηριώνει Αυστραλιανά Αγγλικά και Αγγλικά Νέας Ζηλανδίας) έχει επεκτείνει τον ορισμό, ούτως ώστε να περιλαμβάνει όχι μόνο το μίσος για τις γυναίκες αλλά και "οχυρωμένες προκαταλήψεις εναντίον των γυναικών".