google/wiki40b huggingface dataset:
Μιχαήλ της Γιουγκοσλαβίας

Βιογραφία

Ο Μιχαήλ-Νικόλαος-Γεώργιος-Μαρία γεννήθηκε στο Μπουλόν-Μπιλανκούρ του Ωτ-ντε-Σεν στο Ιλ-ντε-Φρανς και είναι γιος του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Γιουγκοσλαβίας και της Μαρίας-Πίας της Σαβοΐας. 
Ο πατέρας του ήταν γιος της Όλγας πριγκίπιισσας της Ελλάδας και η μητέρα του ήταν κόρη του Ουμβέρτου Β΄ της Ιταλίας. Δίδυμος αδελφός του είναι ο Δημήτριος γενν. 1958. Πέντε έτη μετά οι γονείς τους έκαναν πάλι δίδυμα, τον Σέργιο και την Ελένη. Οι γονείς του διαζεύχθηκαν και ο καθένας έκανε δεύτερο γάμο. 
Ο Μιχαήλ έλαβε το πτυχίο του από την Ευρωπαϊκή Σχολή Επιχειρήσεων στο Παρίσι. Μετέβη στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όπου εργάστηκε ως μεσίτης ακινήτων για 15 έτη στα "Διεθνή Ακίνητα Σόθμπυ'ς". Εισήλθε στην "Πρόσβαση Διεθνών Συμβούλων". Τώρα εργάζεται στην "Επιμέλεια", μία διεθνή εταιρεία Νοημοσύνης, ως Ανώτερος Σύμβουλος στο γραφείο της Εταιρείας στη Γενεύη. 
Από το 2010 υπηρετεί στη διεύθυνση των "Εικονικά Εναλλακτικών Inc.", αγαθοεργού ιδρύματος, που βρίσκει και χρηματοδοτεί εναλλακτικές θεραπείες για ασθενείς με κρίσιμες νόσους. Το 2015 οργάνωσε στο Μόντε Κάρλο ένα σημαντικό φιλανθρωπικό δείπνο για την υποστήριξη του "Κάνε μια Ευχή", υπό την αιγίδα της Σερβικής πρεσβείας στη Μάλτα.

Διακρίσεις

Του έχει απονεμηθεί η μεγάλη ταινία του ιππότη του Β. Τάγματος του Στέμματος από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς.
Οδός Ερμού

Χωροθέτηση

Η Ερμού βρίσκεται στην καρδιά του αθηναϊκού εμπορίου, με τη Βαρβάκειο συνοικιακή αγορά στην Αθηνάς και το υπαίθριο παζάρι παλαιοπωλών στην Πλατεία Αβησσυνίας να αναπτύσσονται περιμετρικά. Αποτελεί διαχρονικά τόπο ανάπτυξης του ντόπιου εμπορίου και ιστορικό σημείο ανάδειξης της μεσαίας τάξης των εμπόρων με ελληνικά υφάσματα, υποδήματα, είδη ρουχισμού και είδη προικός, λόγω της γειτνίασης με το Μεταξουργείο και τη βιοτεχνική ζώνη στα δυτικά των Αθηνών. Είναι η πέμπτη ακριβότερη εμπορική περιοχή στην Ευρώπη και η δέκατη στον κόσμο.
Τοπογραφικά ο δρόμος τοποθετείται βορείως του Λόφου της Ακρόπολης, συνδέοντας τα Παλαιά Ανάκτορα της Πλατείας Συντάγματος με τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο στο Θησείο και την Πλατεία Ασωμάτων. Στο μέσον της οδού βρίσκεται η πλατεία του Μοναστηρακίου, ενώ σε κοντινή απόσταση εκτείνονται ο αρχαιολογικός χώρος του Κεραμεικού και η παλαιά βιομηχανική ζώνη της σημερινής Τεχνόπολης (Γκάζι). Αξιοσημείωτα τοπόσημα της περιοχής αποτελούν ο βυζαντινός Ναός της Καπνικαρέας και η γειτονική Μητρόπολη των Αθηνών, σημεία συνάντησης κατοίκων και τουριστών, καθώς ο δρόμος χωρίζει τους παραδοσιακούς οικισμούς της Πλάκας, του Ψυρρή και του Θησείου. Τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους υποκαταστήματα ξένων επιχειρήσεων, οξύνοντας τον ανταγωνισμό και ρίχνοντας τις τιμές συγκριτικά με το παρελθόν. Ωστόσο, παραμένει ένας από τους πιο ακριβούς και πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας.

Ιστορικό

Η οδός είναι από τις πρώτες οδικές αρτηρίες που σχεδιάστηκαν στη σύγχρονη Αθήνα, και ένας από τους κύριους οδικούς άξονες της Αθήνας, σύμφωνα με το σχέδιο πόλης που εκπόνησαν οι αρχιτέκτονες Σταμάτης Κλεάνθης και Έντουαρτ Σάουμπερτ το 1833. Σε αντίθεση με το τμήμα από την Πλατεία Συντάγματος έως την οδό Αιόλου το οποίο είναι κέντρο για το λιανικό εμπόριο, δημόσιες υπηρεσίες, καφετέριες και ξενοδοχεία, και πεζόδρομος από το 1997 (η κατασκευή του πεζοδρόμου ξεκίνησε το 1996), το τμήμα μεταξύ της οδών Αγίων Ασωμάτων και Πειραιώς συνδέθηκε με τη βιομηχανική χρήση της οδού Πειραιώς κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, με χονδρική πώληση, τη λειτουργία του Σιδηροδρόμου Αττικής και τις οδικές αρτηρίες Πειραιώς και Ιεράς Οδού.

Τμηματική ανακατασκευή 2003

Για τη βελτίωση της εικόνας της περιοχής και για την προώθηση του αρχαιολογικού χώρου του Κεραμεικού και την ενοποίηση της με τη ζωή της πόλης, το τμήμα μεταξύ των οδών Αγίων Ασωμάτων και Πειραιώς ανακατασκευάστηκε σε πεζόδρομο ως μέρος του Μεγάλου Περιπάτου της Αθήνας, το οποίο είχε ως σκοπό τη σύνδεση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας. Η ανακατασκευή ξεκίνησε από την εταιρεία Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας στις 9 Ιουλίου 2003, και πλέον το τμήμα αποτελεί το τέλος του Μεγάλου Περιπάτου ο οποίος ξεκινά από το Παναθηναϊκό Στάδιο (Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας) και συνεχίζει μέσω των οδών Διονυσίου Αρεοπαγίτου και Αγίου Παύλου.
Ρίγκλια Μεσσηνίας

Δημοτικό διαμέρισμα Ριγκλίων

Το δημοτικό διαμέρισμα Ριγκλίων, αποτελείται από τρεις οικισμούς, τα Κάτω Ρίγκλια, τα Άνω Ρίγκλια και το Ελαιοχώριο (Ισνα). Η περιοχή κατοικήθηκε περί το 1800.

Πληθυσμός

Με βάση την απογραφή του 2001 το δημοτικό διαμέρισμα έχει 189 κατοίκους. Αυτοί κατανέμνται στους τρεις οικισμούς ως εξής: 122 στα Ρίγκλια, 39 στα Κάτω Ρίγκλια και 28 στο Ελαιοχώριο.

Αξιοθέατα

Οι τρεις οικισμοί είναι κτισμένοι  ανάμεσα σε δύο χειμμάρους που ξεκινούν από τα βουνά πάνω από το χωριό Μηλέα και καταλήγουν στην παραλία Πανταζί. Αξιόλογες μεταβυζαντινές εκκλησίες απαντώνται στους οικισμούς όπως ο ναός της Παναγίας στα Άνω Ρίγκλια και οι ναοί Μεταμόρφωση του Σωτήρος (1854) και Αγίων Πέτρου και Παύλου στα Κάτω Ρίγκλια. Στα Κάτω Ρίγκλια υπάρχει και αξιόλογο λιθόκτιστο καμαροσκέπαστό πηγάδι, δείγμα της καθημερινής ζωής των κατοίκων σε παλαιότερους χρόνους. Κοντά στο χωριό υπάρχει και ο ναός της Αγίας Παρασκευής, χτισμένος σε απόκρημνη πλαγιά,.

Πολιτιστικός σύλλογος

Τα τελευταία δέκα χρόνια στα Κάτω Ρίγκλια δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός σύλλογος Ριγκλίων  «Η Μεταμόρφωση»  οργανώνοντας πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων όπως συναυλίες με γνωστούς και καταξιωμένους καλλιτέχνες καθως και το ετήσιο πανηγυρι στις 6 Αυγούστου προς τιμήν του ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Πλάθα δε Σάντα Άνα (Μαδρίτη)

Ιστορία

Η ονομασία της πλατείας οφείλεται σε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία Άννα που βρισκόταν στην τοποθεσία της τον 17ο αιώνα.  Το 1810, ο Ιωσήφ Βοναπάρτης στο πλαίσιο της αναβάθμισης των συνθηκών υγιεινής της Μαδρίτης κατεδάφισε το παλαιό Καρμελίτικο μοναστήρι και τα παρακείμενα σπίτια.  Η πλατεία άρχισε να παίρνει την σημερινή της εμφάνιση και ολοκληρώθηκε το 1880 όταν τα κτίρια που εμπόδιζαν τη θέα προς το Τεάτρο Εσπανιόλ γκρεμίστηκαν.
Αλέκος Φλαμπουράρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1938 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Γκρατς της Αυστρίας και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έχει εργαστεί ως πολιτικός μηχανικός.

Πολιτική σταδιοδρομία

Στα νεανικά του χρόνια οργανώθηκε στο ΚΚΕ και στη Νεολαία Λαμπράκη και συνελήφθη για την αντιδικτατορική του δράση.
Μεταπολιτευτικά, εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού, στον Συνασπισμό και κατόπιν στον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.
Ήταν υπουργός Επικρατείας για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου και στις δύο κυβερνήσεις του Αλέξη Τσίπρα και τον Σεπτέμβριο του 2015 εξελέγη βουλευτής στην Α' Αθηνών. Μετά από τον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016 διατήρησε τη θέση του στο υπουργείο, με τη διαφορά πως ανέλαβε αρμοδιότητές για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων των πολιτών και για μεγάλες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη ξανά βουλευτής.
Γιαννακός Τζελέπης

Ιστορικό

O Τζελέπης εγκαταστάθηκε στον Πειραιά το 1829, προερχόμενος από τη Μακρυνίτσα του Πηλίου. Σύμφωνα με το ταφικό επίγραμμα του Τζελέπη, πριν τη μετάβασή του στον Πειραιά, είχε φύγει από «την πατρίδα του Θετταλομαγνησίαν» για να λάβει μέρος στην Επανάσταση του 1821 («… εις της επαναστάσεως την ζάλην την αγρίαν ενδόξως ηγωνίσθη»).
Έκτισε στο λιμάνι, στη σημερινή Πλατεία Καραϊσκάκη (πρώην Όθωνος), το σπίτι του καθώς και το πρώτο πανδοχείο της πόλης, που αρχικά ήταν ξύλινη κατασκευή. Πέριξ του πανδοχείου, το οποίο ήταν ακριβώς μπροστά από την τότε πρόχειρη αποβάθρα του λιμανιού, αναπτύχθηκε ένας από τους πρώτους οικιστικούς ιστούς του σύγχρονου Πειραιά, με παράγκες και μικρομάγαζα. Αργότερα (τo 1839), ο Τζελέπης κατασκεύασε νέο οίκημα από πέτρα, καθιστώντας το τό πρώτο «εκλεκτό» οικοδόμημα της πόλης, όπως ανέγραφε το επίγραμμα στον τάφο του («… και αυτός εις Πειραιώς την γην οικοδομήσας πρώτος οικίαν εκλεκτήν …»). Για πολλά χρόνια το ξενοδοχείο, πλέον, του Τζελέπη δέσποζε επί της πλατείας, που ήταν η κυριώτερη από τις πέντε πλατείες της πόλης, μαζί με το διπλανό Hôtel Naval, που ήταν τα δυο σπουδαιότερα ξενοδοχεία του Πειραιά εκείνα τα χρόνια. Τόσο το πανδοχείο, όσο και το ξενοδοχείο του Τζελέπη, λειτουργούσαν και ως καφενεία. Όπως μαρτυρείται χαρακτηριστικά, ο ποιητής Γεώργιος Παράσχος (μεγαλύτερος αδελφός του Αχιλλέα Παράσχου), πήγαινε συχνά στον Πειραιά από την Αθήνα «και ερρόφα ηδυπαθώς τον ναργιλέ του εις το Καφενείον Τζελέπη».

Θάνατος - ταφικό μνημείο

Ο Τζελέπης απεβίωσε στις 24 Μαΐου 1843. Η σύζυγός του, Φλωρού, είχε πεθάνει μεταξύ 1840 και 1842 (στις 14 Αυγούστου). Αρχικά και οι δυο είχαν ταφεί σε δυο κοινούς, ατομικούς τάφους. Αργότερα, τα αδέλφια του Γιαννακού Τζελέπη έφτιαξαν ιδιαίτερο μνήμα, όπου τοποθετήθηκαν τελικά τα οστά και των δυο. Ο τάφος αυτός ήταν στην περιοχή του Άγιου Διονυσίου του Πειραιά, όπου βρισκόταν τότε το νεκροταφείο της πόλης. Όταν αυτό μεταφέρθηκε στην Ανάσταση, φτιάχτηκε νέο μνημείο εκεί για τον Γιαννακό και τη Φλωρού. Από το παλιό μνήμα διασώθηκε μόνο η ταφόπλακα. Ο γύρω χώρος πλαισιώθηκε με χαμηλή περίφραξη από κάγκελα, διαμορφώνοντας έτσι ένα ταφικό σύνολο, καθώς προστέθηκαν στη συνέχεια άλλοι δυο ταφοι και δυο μαρμάρινα κουτιά, όπου αναπαύονται μέλη της οικογένειας Τζελέπη.

Τιμητικές αναφορές

Προς τιμήν του, η παράκτια ζώνη-δρόμος της Πλατείας Καραϊσκάκη ονομάστηκε Ακτή Τζελέπη, o λεγόμενος και «παλαιός μώλος». Επίσης, μια μικρή οδός στο κέντρο του Πειραιά φέρει το όνομά του: Γιαννακού Τζελέπη.
Πολύδροσο Θεσπρωτίας

Ιστορία

Τα αρχαιολογικά ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή αποδεικνύουν ότι ήταν κατοικημένη τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ. Η Ρωμαϊκή κατάκτηση (169 - 167 π.Χ.) σταμάτησε βίαια την ανάπτυξη της περιοχής, όπως και σε όλη την υπόλοιπη Θεσπρωτία. Χρειάστηκαν 13 περίπου αιώνες για να βρει η ζωή τους κανονικούς ρυθμούς της. Ο σημερινός οικισμός δημιουργήθηκε περίπου το 1790 ενώ σε αρχειακά κείμενα εμφανίζεται από το 1827. Αρκετές από τις σημερινές οικογένειες του χωριού έχουν μακρινή προέλευση από τη Σωτήρα της Άνω Δερόπολης (Αλβανία)και έφτασαν εδώ γύρω στα 1800.

Κάτοικοι

Σήμερα το Πολύδροσο έχει 70 περίπου μόνιμους κατοίκους. Οι περισσότεροι είναι μεγάλης ηλικίας και το σχολείο έχει κλείσει εδώ και χρόνια λόγω έλλειψης παιδιών. Η ομορφιά της φύσης δεν αρκεί για να κρατήσει τον κόσμο στον τόπο του. Η αναζήτηση του μεροκάματου, τα προβλήματα στους τομείς της υγείας, παιδείας, συγκοινωνιών, εμπορίου, ψυχαγωγίας κλπ έχουν αναγκάσει τους περισσότερους Πολυδροσίτες να μεταναστεύσουν. Οι περισσότεροι έχουν εγκατασταθεί στην Αθήνα, όπου και έχουν ιδρύσει την "Αδερφότητα Πολυδροσιτών" για να κρατάνε ζωντανούς τους δεσμούς με τον τόπο τους. Η μετανάστευση έπληξε το Πολυδρόσο από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η Αίγυπτος ήταν ένας από τους πρώτους προορισμούς των μεταναστών καθώς και η Κωνσταντινούπολη. Αργότερα αρκετοί κατευθύνθηκαν στη Νότιο Αφρική, όπου και εξακολουθούν να ζουν αρκετοί Πολυδροσίτες, πρώτης ή και δεύτερης και τρίτης γενιάς. Σήμερα οι ξενιτεμένοι μας έχουν απλωθεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα: Αυστραλία, Καναδά, Γερμανία ακόμη και στην Κίνα. Όλοι όμως αγαπάνε υπερβολικά το λίκνο καταγωγής τους και τα καλοκαίρια το χωριό γεμίζει κόσμο και χαρούμενα παιδικά προσωπάκια. Δραστήριοι και ζωντανοί άνθρωποι οι Πολυδροσίτες έχουν δημιουργήσει και πολιτιστικό σύλλογο, με την επωνυμία "Φιλοπρόοδος Σύλλογος Πολυδρόσου" και αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανές τις όμορφες παραδόσεις τους αλλά και να δημιουργήσουν και νέα πολιτιστικά δρώμενα. Οι μόνιμοι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, ενώ πολλοί από τους μετανάστες έχουν διακριθεί στα γράμματα και στις τέχνες. Μεγάλος είναι ο αριθμός των εκπαιδευτικών (νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, καθηγητές) ενώ υπάρχουν και αρκετοί μηχανικοί, δικαστικοί, δικηγόροι, και γιατροί. Στον τομέα των τεχνών υπάρχουν ζωγράφοι, μουσικοί, σκηνοθέτες, χορευτές, λογοτέχνες κλπ. Βέβαια, όπως και σε ολόκληρη την Ήπειρο, έτσι και στο Πολύδροσο αφθονούν οι αρτοποιοί. Πολλοί γνωστοί φούρνοι της Αθήνας ανήκουν σε Πολυδροσίτες. Υπάρχουν επίσης και αρκετοί πετυχημένοι έμποροι και τεχνίτες. Γενικά οι άνθρωποι της περιοχής διακρίνονται για την εργατικότητά τους και συχνά επενδύουν τους καρπούς των κόπων τους σε όμορφα πετρόχτιστα σπίτια στον τόπο καταγωγής τους.
Nintendo DSi XL

Το Nintendo DSi XL κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 21 Νοεμβρίου του 2009 και στην Ευρώπη το Μάρτιο του 2010 από τη Nintendo. Διαθέτει μεγαλύτερες οθόνες, και to μεγαλύτερο συνολικό μέγεθος, από ότι το αρχικό Nintendo DSi. Είναι το τέταρτο μοντέλο του Νintendo DS και διαθέσιμο ως παραλλαγή. Ο Iwata είπε ότι το κόστος είχε, μέχρι τότε, περιορίσει το μέγεθος της οθόνης και τις multiplayer πτυχές στα παιχνίδια στις φορητές κονσόλες. Επίσης είπε ότι το Νintendo DSi XL προσφέρει "μια βελτιωμένη οπτική γωνία στις οθόνες", το οποίο το καθιστά το πρώτο "φορητό σύστημα που μπορείτε να απολαύσετε με τους ανθρώπους γύρω από τον παίκτη. Υποστήριξε ότι αυτό εισάγει μια νέα μέθοδο βιντεοπαιχνιδιών, όπου "γύρω από το παιχνίδι ο παίκτης μπορεί επίσης να ενταχθεί σε ένα ή άλλο τρόπο παιχνιδιού. Ενώ το αρχικό Νintendo DSi είχε σχεδιαστεί ειδικά για ατομική χρήση, o Iwata πρότεινε ότι το Νintendo DSi XL θεωρεί "την κονσόλα μια σταθερή θέση σε ένα τραπέζι στο σαλόνι", έτσι ώστε να μπορεί να μοιραστεί με όλα τα μέλη της οικογένειας.

Περιγραφή

Το DSi XL είναι το μεγαλύτερο, πληρέστερο και βαρύτερο μοντέλο. Η κονσόλα διαθέτει δύο 4,2 ιντσών (110 mm) οθόνες (93% μεγαλύτερες οθόνες απ' το DS Lite), με ευρεία γωνία θέασης τεχνολογίας LCD, έχει ίδια ανάλυση με το μικρότερο μοντέλο. Έχει βελτιωθεί η διάρκεια ζωής της μπαταρίας σε σχέση με το DSi για όλες τις ρυθμίσεις φωτεινότητας. Για παράδειγμα οι μπαταρίες διαρκούν 13-17 ώρες. Το φορητό είναι εφοδιασμένο με τα ίδια ηχεία που περιέχονται σε μεγαλύτερα καταλύματα μικροφώνου, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να παράγει πιο δυνατά τον ήχο. Οι μεντεσέδες γυρίζουν την οθόνη στις 120°. Εκτός από την αρχική θέση του Νintendo DSi που ήταν στα 155° για να επιτρέψει την ευκολότερη επιτραπέζια θέαση. Το DSi XL είναι συνδυασμένο με δύο γραφίδες πλέον, ένα από τα οποία είναι παχύτερο, στρογγυλεμένο, φαίνεται σαν στυλό και δεν ταιριάζει στο εσωτερικό της μονάδας. Το Flipnote Studio και το Nintendo DSi Browser έρχονται προ-εγκατεστημένα στο Νintendo DSi XL μαζί με άλλα συγκεκριμένα λογισμικά.
Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Λογότυπο

Το λογότυπο της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Αργύριος Ζούβελος

Ο Αργύριος Ζούβελος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα της επαρχίας Καρύταινας. Υπήρξε καπετάνιος και βοήθησε πολύ τον στρατηγό Πλαπούτα, μάλιστα δε αρχικά στην μάχη της Πιάνας. Διακρίθηκε σε όλη την πολιορκία της Τριπολιτσάς, στο Βαλτέτσι και στην Γράνα. Μετά την άλωση της Τριπολιτσάς υπηρέτησε υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και βρέθηκε σε πολλές μάχες, κατ εξοχήν σε αυτές εναντίον του Δράμαλη, όπου διακρίθηκε για την παλικαριά του.
Μαρίνο Γκετάλντι

Βιογραφία

Γεννημένος στην οικογένεια ευγενών Γκετάλντι, ήταν ένα από τα έξι παιδιά. Ήταν γνωστός για την εφαρμογή της άλγεβρας στη γεωμετρία και την έρευνά του στον τομέα της γεωμετρικής οπτικής, στην οποία έγραψε 7 έργα, μεταξύ των οποίων το Promotus Archimedus (1603) και το De resolutione et compositione mathematica (1630). Παρήγαγε επίσης ένα φυλλάδιο με τις λύσεις 42 γεωμετρικών προβλημάτων, το Variorum problematum colletio, το 1607 και έθεσε το έδαφος για την αλγεβρική γεωμετρία. Οι συνεισφορές του στη γεωμετρία αναφέρθηκαν από τον ολλανδό φυσικό Κριστιάαν Χούιγκενς και τον Έντμοντ Χάλλεϊ, ο οποίος υπολόγισε την τροχιά του γνωστού ως κομήτη του Χάλλεϊ στην Αγγλία.
Ο Γκετάλντι ήταν ο κατασκευαστής του παραβολικού καθρέφτη (διαμέτρου 66 εκατοστών), που διατηρείται σήμερα στο Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Λονδίνο. Ήταν επίσης πρωτοπόρος στην κατασκευή κωνικών φακών. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Πάντοβα συναντήθηκε με τον Γαλιλαίο Γκαλιλέι, με τον οποίο μιλούσαν τακτικά. Ήταν καλός φίλος του Γαλλικού μαθηματικού Φρανσουά Βιέτ. Του δόθηκε η θέση του καθηγητή των μαθηματικών στο Λέουβεν στο Βέλγιο, ένα από τα πιο διάσημα πανεπιστημιακά κέντρα στην Ευρώπη την εποχή εκείνη.
Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτική και ήταν ο απεσταλμένος της Δημοκρατίας της Ραγκούσας στην Κωνσταντινούπολη το 1606, καθώς και το μέλος του Μεγάλου και Μικρού Συμβουλίου, των πολιτικών οργάνων της Δημοκρατίας. Ήταν παντρεμένος με την Μαρίγια Σορκότσεβιτς, που πέθανε κατά την γέννα της τρίτης κόρης τους. Είχαν τρεις κόρες: την Ανίτσα, την Φράνιτσα και τη Μαρίγια.

Κληρονομιά

Δύο αξιοσημείωτες τοποθεσίες στο Ντουμπρόβνικ συνδέονται με το όνομα του Γκετάλντιτς: το σπήλαιο του Μπέτε, από το ψευδώνυμο του με το οποίο διεξήγαγε πειράματα με αναφλέξιμους καθρέφτες. Το Ποζβίζντ είναι ένας βασικός στρατηγικός πύργος στο σύστημα οχύρωσης Στον το οποίο οι αρχές της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ του ανέθεσαν να κατασκευάσει το σύστημα το 1604.
Στάδιο Αμπασιγίν

Ιστορία

Ο χώρος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1957 σαν χώρος διεξαγωγής αγώνων στίβου με χωρητικότητα 10.000 θεατών. Το 1976 με την πρόφαση των 5ων Παναραβικών Αγώνων, ο χώρος ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε ποδοσφαιρικό γήπεδο με ολυμπιακές προδιαγραφές και χωριτικότητα 30.000 ατόμων. Το γήπεδο ανακαινίστηκε το Μάρτιο 2011. Το γήπεδο ήταν έδρα των 5ων και των 7ων Παναραβικών Αγώνων το 1976 και 1992 αντίστοιχα.
Ύπατος (Αρχαία Ρώμη)

Ιστορία του θεσμού

Σύμφωνα με την παράδοση, μετά την εκδίωξη του τελευταίου Ετρούσκου βασιλιά της Ρώμης (509 π.Χ.) και την εγκαθίδρυση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, οι Ρωμαίοι αντικατέστησαν το βασιλιά με δύο εκλεγμένους άνδρες, τους πραίτορες (praetor: ηγέτης, στρατηγός). Το 305 π.Χ. οι πραίτορες μετονομάσθηκαν σε υπάτους - ο τίτλος του πραίτορα παρέμεινε σε χρήση, αλλά με εντελώς διαφορετικές αρμοδιότητες και περιεχόμενο (βλ.λ. πραίτορας).
Οι ύπατοι εκλέγονταν από την Comitia Centuriata, ένα όργανο που αποτελείτο σχεδόν αποκλειστικά από πλούσιους γαιοκτήμονες. Αρχικά επιλέξιμοι ήταν μόνο οι πατρίκιοι άνω των 41 ετών, μέχρι που το 367 π.Χ. ορίσθηκε ότι τουλάχιστον ένας εκ των δύο έπρεπε να είναι πληβείος. Η αποκλειστική επιλεξιμότητα των πατρικίων τον πρώτο καιρό αμφισβητείται πάντως από αρκετούς ιστορικούς, οι οποίοι φέρνουν ως επιχείρημα ότι το 30% των υπάτων στην προ-367 εποχή έχει ονόματα που παραπέμπουν σε οικογένειες πληβείων. Ενδέχεται δηλαδή να μην ίσχυε ποτέ αποκλεισμός των κατωτέρων τάξεων από το αξίωμα, αλλά απλά οι πατρίκιοι να το μονοπωλούσαν, δεδομένου μάλιστα ότι κυριαρχούσαν στο σώμα που εξέλεγε τους υπάτους.
Μέχρι τον 1ο αι. π.Χ., καθ' όλη δηλαδή τη ρεπουμπλικανική περίοδο, η θέση του υπάτου ήταν το κορυφαίο κρατικό αξίωμα και συνήθως αποτελούσε το επιστέγασμα μιας επιτυχημένης πολιτικής-στρατιωτικής σταδιοδρομίας. Στη συνέχεια εκφυλίσθηκε - συχνά κάποιος ύπατος έβλεπε το αξίωμα ως σκαλοπάτι για να διορισθεί ευκολότερα έπαρχος (ανθύπατος ή λεγάτος αντιστράτηγος). Υπάρχουν έτσι περιπτώσεις αξιωματούχων που υπηρέτησαν για λίγες μόνο ημέρες, με αποκορύφωμα το 190 μ.Χ. όταν από τις δύο θέσεις υπάτων πέρασαν 25 διαφορετικοί άνδρες.
Κατά τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια, ο Μέγας Κωνσταντίνος μετακίνησε τον έναν ύπατο από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη. Όταν εν συνεχεία ο Θεοδόσιος Α' χώρισε την αυτοκρατορία σε δύο μέρη, ο διορισμός κάθε υπάτου πέρασε στην αρμοδιότητα του αντίστοιχου αυτοκράτορα. Το αξίωμα διατηρήθηκε με λίγες αρμοδιότητες στην Πόλη, ανάμεσα σε αυτές η απόδοση δικαιοσύνης, έως την εποχή του Λέοντος του Σοφού, ο οποίος το μετέβαλε σε τίτλο ευγενείας, αποδιδόμενο συνήθως σε ηγεμόνες υποτελών περιοχών.
Μπεκερέλ

Το μπεκερέλ (Bq) είναι η μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας ενός ραδιενεργού υλικού, στο διεθνές σύστημα μονάδων  (SI). Ένα μπεκερέλ αντιστοιχεί σε μια διάσπαση πυρήνα ανά δευτερόλεπτο, κατά μέσο όρο, σε ένα ραδιενεργό άτομο (). Ονομάστηκε έτσι από τον Ανρί Μπεκερέλ, ο οποίος μοιράστηκε με τον Πιερ και τη Μαρία Κιουρί το βραβείο Νόμπελ, για την εργασία τους στην ραδιενέργεια.

Μέτρηση ραδιενέργειας

Για ορισμένη μάζα  (σε γραμμάρια) ενός ισοτόπου ατομικής μάζας  (σε g/mol) και χρόνου ημιζωής  (σε s), το ποσό της ραδιενέργειας υπολογίζεται ως εξής:
Με =6.022 141 79(30) e²³ mol⁻¹, τον αριθμό Αβογκάντρο.
Αφού ο λόγος m/ma μετράται σε mols (n), το ποσό ραδιενέργειας  μπορεί να υπολογιστεί από:
Κλίμα Τροπικό

Στίχοι & Μουσική

Το άλμπουμ περιλαμβάνει 11 νέα τραγούδια και το Ελένη, που είχε ήδη κυκλοφορήσει ως bonus track, και υπογράφεται συνθετικά και στιχουργικά από το Νίκο Καρβέλα, με στιχουργική συμμετοχή του Απόστολου Διαβολίκη και της Ναταλίας Γερμανού.

Βίντεο κλιπ

Οπτικοποιήθηκαν τα τραγούδια Τρελαίνομαι (Κλίμα Τροπικό), Και τι έγινε, Πάρτε τα όλα και Σεντόνια, ενώ το Ελένη είχε γίνει ήδη βίντεο κλιπ.
Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο

Δόγης της Βενετίας

Ο Μαουρίτσιο ήταν ο πρώτος Δόγης της Βενετίας που βασίλευσε 23 χρόνια και έβαλε την πόλη στον δρόμο της προόδου και της ανεξαρτησίας.
Ανέβηκε στην εξουσία την εποχή που εκλεγόντουσαν ετήσια στην Βενετία δυο "Βηματοδότες" για να ελέγξουν την εξουσία του δόγη. Ο προκάτοχος του Ντομένικο Μονεγκάριο ήταν Λομβαρδικής καταγωγής αλλά ο Μαουρίτσιο ένας πλούσιος άντρας με καταγωγή από την Βυζαντινή Ηράκλεια συγκρούστηκε τόσο με τους Δημοκρατικούς που διεκδικούσαν ανεξαρτησία από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία όσο και με τους φίλο-Λομβαρδούς και τους φίλο-Φράγκους. Ο αυτοκράτωρ Λέων Δ΄ του έδωσε τους τίτλους του "Στρατιωτικού Μαγίστρου" και του "Υπάτου".

Προσπάθειες για κληρονομική μοναρχία

Ο βασιλιάς των Λομβαρδών Δεσιδέριος συμμάχησε με τον βασιλιά των Φράγκων Καρλομάγνο, τον πάπα και τον φιλο-Λομβαρδικό πληθυσμό της Βενετίας, λεηλάτησε την Ίστρια και αιχμαλώτισε τον γιο του δόγη Τζοβάνι Γκαλμπάιο. Ο Μαουρίτσιο μέσω του πάπα ζήτησε από τον Καρλομάγνο την απελευθέρωση του γιου του κάτι που έγινε. Ο Μαουρίτσιο Γκαλμπάιο ήταν ο πρώτος δόγης που επιχείρησε να τοποθετήσει κληρονομική μοναρχία ορίζοντας τον γιο του συμβασιλιά (778), πήρε την άδεια από τον επικυρίαρχο του Βυζαντινό αυτοκράτορα.
Τα τελευταία 11 χρόνια της βασιλείας του οι Βενετοί επεκτάθηκαν συνεχώς στην νήσο Ριάλτο, στο μικρό νησί Ολίβολο αφιέρωσε τις εκκλησίες των Αγίων Σεργίου και Βάκχου και του Αγίου Πέτρου που έγινε αργότερα ο Καθεδρικός ναός της Βενετίας. Το στίγμα της βασιλείας του ήταν η εκδίωξη των Βενετών εμπόρων από την Πεντάπολη για εμπόριο σκλάβων και ευνούχων. Διάδοχος του ήταν ο γιος του Γκαλμπάιο, το επώνυμο της οικογένειας δείχνει καταγωγή από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γάλβα.
Δεινόστρατος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δεινόστρατος γεννήθηκε περίπου το 390 π.Χ. στην Προκόννησο της Προποντίδας και ήταν αδελφός του Μέναιχμου. Μαζί με τον αδελφό του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον Εύδοξο τον Κνίδιο και αργότερα έγινε μέλος της Ακαδημίας του Πλάτωνα και συνεργάτης του Πλάτωνα, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά.

Το μαθηματικό του έργο

Ο Δεινόστρατος μαζί με τον Θεαίτητο, τον Λεωδάμαντα τον Θάσιο, τον Εύδοξο, τον Μέναιχμο και τον Θεύδιο εργάστηκαν εντατικά εντός της Ακαδημίας και η συνεισφορά τους στη μαθηματική επιστήμη ήταν μεγάλη.
Στον Δεινόστρατο αποδίδεται από τον Πάππο μια λύση (~350 π.Χ) για τον τετραγωνισμό του κύκλου με τη βοήθεια μιας καμπύλης που ονομάζεται Τετραγωνίζουσα.
Επίσης ασχολήθηκε με την αστρονομία και τη μουσική.