google/wiki40b huggingface dataset:
Σωκράτης Διούδης

Σε συλλογικό επίπεδο

O Διούδης έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα ανδρών του Άρη Θεσσαλονίκης τον Μάιο του 2011 ενώ προπονητής ήταν ο Σάκης Τσιώλης. Στην πρώτη του περίοδο ως επαγγελματίας δεν αγωνίστηκε όντας τρίτος τερματοφύλακας πίσω από τους Μιχάλη Σηφάκη και Μάρκο Βελλίδη. Την περίοδο 2012-13 ήταν ο δεύτερος τερματοφύλακας της ομάδας έπειτα από την αποχώρηση του Μιχάλη Σηφάκη, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στον αγώνα εναντίον του ΟΦΗ για τη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος εξαιτίας μιας διαφωνίας μεταξύ του τότε προπονητή του συλλόγου Μάκη Κατσαβάκη και του Μάρκου Βελλίδη, που έληξε ισόπαλος 0-0. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς κέρδισε τη θέση του βασικού τερματοφύλακα, ολοκληρώνοντας το πρωτάθλημα με 13 συμμετοχές. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο κατέγραψε 33 συμμετοχές όντας ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας.
Τον Ιούλιο του 2014 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στη βελγική Κλαμπ Μπριζ, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας 2+1 χρόνων, δεν κατάφερε όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να παραχωρηθεί ως δανεικός για έναν χρόνο στον Πανιώνιο, όπου με 24 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, βοήθησε την ομάδα του να τερματίσει στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε, έπειτα από δύο χρόνια απουσίας, στον Άρη υπογράφοντας συμβόλαιο 3 ετών, αποχώρησε όμως έναν χρόνο αργότερα, με απολογισμό 31 συμμετοχές πρωταθλήματος.
Τον Αύγουστο του 2017 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Διούδης υπήρξε μέλος της εθνικής Νέων έχοντας συνολικά 10 συμμετοχές, οι σημαντικότερες εκ των οποίων ήταν ο ημιτελικός και ο τελικός του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος απέναντι σε Αγγλία και Ισπανία, όπου έκανε πολύ καλές εμφανίσεις. Τον Οκτώβριο του 2012 κλήθηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία είχε 12 συμμετοχές.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2014, κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών από τον Κλαούντιο Ρανιέρι για τα προκριματικά του Euro 2016, χωρίς όμως να αγωνιστεί.
Νγκουγιέν Μιν Τριετ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1942. Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε κυβερνήτης της επαρχίας Μπινχ Ντουόνγκ, της σημαντικότερης όσον αφορά τις επενδύσεις από το εξωτερικό μετά την πρώην Σαϊγκόν.
Εξελέγη στις 27 Ιουνίου του 2006 νέος πρόεδρος του Βιετνάμ στη θέση του Τραν Ντουκ Λουόνγκ, που αποχώρησε. Ο Τριετ, που ήταν και ο μοναδικός υποψήφιος για τη θέση αυτή, εξελέγη από την Εθνοσυνέλευση με ποσοστό 94,12%. Μία από τις πρώτες ενέργειες του Τριετ ήταν να προτείνει επίσημα τον υποψήφιο του Κόμματος, τον Ντουνγκ, ως διάδοχο του πρωθυπουργού Φαν Βαν Κάι, ο οποίος παραιτήθηκε επίσης, σε ηλικία 72 ετών.
Ο Νγκουγιέν επανεξελέγη σε εκλογές που έγιναν χωρίς καθολική ψηφοφορία στις 24 Ιουλίου του 2007 με ποσοστό 98,78%.
Σημαία των Κομορών

Η σύγχρονη σημαία των Κομορών υιοθετήθηκε το 2003. Η προηγούμενη σημαία ήταν μια ημισέληνος σε φόντο πράσινο. Το νέο σχέδιο διατηρεί την ημισέληνο, ωστόσο την τοποθετεί σε ένα πράσινο τρίγωνο. Επιπλέον, προστέθηκαν τέσσερις λωρίδες , σύμβολα των ισάριθμων νησιών του κράτους κίτρινο για το Μοελί, λευκό για τη Μαγιότ (τη διεκδικούν οι Κομόρες όμως διοικείται από τη Γαλλία), κόκκινο για το Ανζουάν και μπλε για τη Μεγάλη Κομόρα.
Τα τέσσερα αστέρια που βρίσκονται κοντά στην ημισέληνο, συμβολίζουν επίσης τα τέσσερα νησιά. Η ημισέληνος αποτελεί σύμβολο του Ισλάμ, το οποίο είναι η κύρια θρησκεία στις Κομόρες.
Η σημαία καθιερώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2002 και η χώρα έχει Σύνταγμα από την ίδια αυτή ημερομηνία.
Ραλφ Ρίτσαρντσον

Βιογραφία

Ο Ραλφ Ρίτσαρντσον ήταν γιος δασκάλου. Γεννήθηκε στο Τσέλτεναμ του Γκλώστερσαϊρ και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση το 1921 ως Λορέντζο στον Έμπορο της Βενετίας του  Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Εργάστηκε σε ταινίες κατά το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του και έπαιξε περισσότερους από 60 κινηματογραφικούς ρόλους. Με καλλιτεχνικό αλλά όχι θεατρικό υπόβαθρο, ο Ρίτσαρντσον δεν είχε καμία σκέψη να κάνει θεατρική καριέρα μέχρι που μία παραγωγή του Άμλετ στο Μπράιτον τον ενέπνευσε να γίνει ηθοποιός. Έμαθε την τέχνη τη δεκαετία του 1920 με έναν θίασο. Μία σειρά πρωταγωνιστικών ρόλων τον οδήγησε στο καλλιτεχνικό στερέωμα του Γουέστ Εντ και του Μπρόντγουεϊ. Ένας από τους πιο γνωστούς του ρόλους ήταν αυτός του Φάλσταφ.
Το 1945 και το 1946, ο Ρίτσαρντσον και ο Ολίβιε οδήγησαν το θίασό τους στην Ευρώπη και το Μπρόντγουεϊ, πριν η επιτυχία τους προκαλέσει δυσαρέσκεια στο διοικητικό συμβούλιο, με αποτέλεσμα την απόλυσή τους το 1947. Τη δεκαετία του 1950, στο Γουέστ Εντ και περιστασιακά σε περιοδείες, ο Ρίτσαρντσον έπαιξε σε μοντέρνα και κλασικά έργα, όπως Η κληρονόμος (The Heiress) και Οι τρεις αδελφές (Three Sisters). Συνέχισε στη σκηνή και σε ταινίες μέχρι λίγο πριν τον αιφνίδιο θάνατό του, σε ηλικία 80 ετών. Δεν ήταν γνωστός για τις ερμηνείες μεγάλων τραγικών ρόλων σε κλασικά έργα, προτιμώντας χαρακτήρες παλαιών και νέων έργων.
Η κινηματογραφική σταδιοδρομία του Ρίτσαρντσον ξεκίνησε το 1931. Σύντομα επιλέχθηκε για πρωταγωνιστικούς ρόλους σε βρετανικές και αμερικανικές ταινίες, όπως Η μέλλουσα ζωή (Things to Come, 1936), η Πρώτη Απογοήτευση (The Fallen Idol, 1948), Η κληρονόμος (The Heiress, 1949), Ριχάρδος ο Γ' (Richard III, 1955), Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey into Night, 1962) και Δόκτωρ Ζιβάγκο (Doctor Zhivago, 1965). Το 1964, ο Ραλφ Ρίτσαρντσον, ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της αγγλικής σκηνής, επισκέφτηκε την Αθήνα. 
Ο Ρίτσαρντσον έλαβε υποψηφιότητες και βραβεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. για το θεατρικό και κινηματογραφικό του έργο από το 1948 έως το θάνατό του, και όχι μόνο, με μία μεταθανάτια υποψηφιότητα για Όσκαρ για την τελευταία του ταινία, Greystoke: Ο Θρύλος του Ταρζάν, Άρχοντα της Ζούγκλας (Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes, 1984).
Καθόλη την καριέρα του, και όλο και περισσότερα τα τελευταία χρόνια, ο Ρίτσαρντσον ήταν γνωστός για την εκκεντρική συμπεριφορά του εντός και εκτός σκηνής. Αρκετές φορές τον θεωρούσαν αποκομμένο από τους συμβατικούς τρόπους θεώρησης του κόσμου και το παίξιμό του περιγραφόταν συχνά ως ποιητικό ή μαγικό.
Λέλε Πονς

Παιδικά χρόνια

Η Λέλε Πονς γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1996 στο Καράκας της Βενεζουέλας. Στην ηλικία των πέντε ετών, μετακόμισε μαζί με τους γονείς της Λούις Πονς και Άννα Μαρόνσε στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Αποφοίτησε από το Miami Country Day School το 2015 και την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Σε συνέντευξή της, η Λέλε είχε δηλώσει ότι πέρασε δύσκολα χρόνια στο γυμνάσιο, γιατί είχε μεγάλο πρόβλημα στο να βρει φίλους και επειδή έπεφτε συχνά θύμα σχολικού εκφοβισμού.

Καριέρα

Η Λέλε Πονς ξεκίνησε την σταδιοδρομία της στην πλατφόρμα βίντεο Vine, αρχικά με τη δημιουργία βίντεο διάρκειας έξι δευτερολέπτων. Μέχρι την αποχώρησή της από την πλατφόρμα Vine το 2016, η Λέλε ήταν η πρώτη “Viner” όπου είχε ξεπεράσει τις ένα δισεκατομμύριο προβολές και αυτομάτως έγινε η πιο ακολουθούμενη στα μέσα μαζικής δικτύωσης Viner όλων των εποχών. Μετά την αποχώρησή της από την Vine, η Λέλε συνέχισε να ανεβάζει χιουμοριστικά βίντεο στο κανάλι της στο YouTube και στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram. Έχει επικεντρωθεί στην παραγωγή βίντεο όπου το περιεχόμενό τους αφορά συνήθως εφήβους, γι’ αυτό το λόγο το κοινό όπου την παρακολουθεί είναι κυρίως έφηβοι. Επιπλέον, η Λέλε Πόνς είναι μία από τις λίγες γυναίκες YouTubers όπου επιβλέπει ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής των βίντεό της. Από το 2016, συνεργάζεται με την εταιρία παραγωγής βίντεο ψυχαγωγίας Shots Studios.
To 2015, η Λέλε Πονς κυκλοφόρησε την προσωπική της συλλογή κοσμημάτων με τίτλο UNO Magnetic, ενώ το 2016 ο εκδοτικός οίκος Simon & Schuster κυκλοφόρησε το μυθοστόρημα Surviving High School όπου συγγραφείς του αναφέρονται η Λέλε Πονς και η Μελίσα ντε λα Κρουζ. Την ίδια χρονιά, συνπρωταγωνίστησε μαζί με τους Γιούσεφ Ερακάτ και Τζάστιν Ντόμπις στην ρομαντική κομεντί του YouTube Red, We Love You. Επίσης, εμφανίστηκε στο πρώτο επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς τρόμου του ΜΤV, Scream.

Μουσική σκηνή

Η Λέλε Πονς, έχει πρωταγωνιστήσει και σε μουσικά βίντεο όπως το Havanna της Καμίλα Καμπέγιο, το Downtown των Ανίτα και Τζι Μπάλβιν και το She’s Out Of Her Mind των Blink 182. Τον Μάϊο του 2018, κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι μαζί με τον Ματ Χάντερ με τίτλο Dicen και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς το Celoso, με συνθέτη τον επίσης YouTuber Ρούντι Μανκούσο.  

Χώρος της μόδας

Η Λέλε Πονς, έχει επίσης εργαστεί ως μοντέλο. Τον Φεβρουάριο του 2017, έγινε πρεσβευτής της μάρκας για το CoverGirl, ενώ τον ίδιο μήνα περπάτησε σε επίδειξη μόδας της Dolce & Gabbana στο Μιλάνο της Ιταλίας.

Τηλεόραση

Τον Μάϊο του 2018, ανακοινώθηκε ότι η Λέλε Πονς θα αναλάβει την παρουσίαση του μουσικού σόου της μεξικάνικης τηλεόρασης, La Voz… México. Η νέα σεζόν ξεκίνησε στις 14 Οκτωβρίου του 2018.
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2009

Ο τελικός του κυπέλλου Αγγλίας το 2009, διεξήχθη στις 30 Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Τσέλσι και της Έβερτον. Υπήρξε ο 128ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Τσέλσι, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για πέμπτη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Χάουαρντ Γουέμπ.

Σχετικά με τον τελικό

Πριν τον αγώνα, η Τσέλσι είχε κατακτήσει 4 φορές το κύπελλο Αγγλίας και η Έβερτον 5.
Δεδομένου ότι οι φανέλες των δύο φιναλίστ είχαν μπλε χρώμα, η επιλογή τους για το τελικό καθορίστηκε μέσω στρίψιμου νομίσματος. Ευνοήθηκε η Έβερτον, στην οποία επιτράπηκε να αγωνιστεί με την παραδοσιακή της φανέλα, ενώ η Τσέλσι υποχρεώθηκε στη δεύτερη στολή της που το 2009 ήταν –όλη– κίτρινη.
Η μπάλα για τον τελικό ήταν από την εταιρία Umbro.

Ο αγώνας

Ο Λουί Σαχά σκόραρε μόλις στο 25 δευτερόλεπτο του τελικού και πέτυχε το γρηγορότερο γκολ σε τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας και κατέρριψε ένα ρεκόρ που κρατούσε από το 1895 ο Μπομπ Τσατ που είχε σκοράρει στον τελικό του τουρνουά εκείνης της χρονιάς. Η Τσέλσι στην συνέχεια πίεσε και σκόραρε με τον Ντιντιέ Ντρογκμπά στο 21' του παιχνιδιού μετά από σέντρα του Μαλουντά. Η Τσέλσι συνέχισε να έχει την κατοχή της μπάλας με τον Φρανκ Λάμπαρντ αμέσως μετά το γκολ να σουτάρει δυνατά αλλά άστοχα. Το παιχνίδι παρέμεινε ισόπαλο για το πρώτο ημίχρονο. Το παιχνίδι παρέμεινε κλειστό και για το δεύτερο ημίχρονο πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ένα σουτ του Λουί Σαχά άλλο ένα του Νικολά Ανελκά έφυγαν άουτ. Η Έβερτον έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία στο 67' όταν ο Λέιτον Μπέινς σέντραρε από τα αριστερά αλλά η κεφαλιά του Λουί Σαχά έφυγε άουτ. Πέντε λεπτά αργότερα η Τσέλσι κατάφερε να σκοράρει με ένα δυνατό αριστερό σουτ του Φρανκ Λάμπαρντ να νικάει τον Τιμ Χάουαρντ και να διαμορφώνει το τελικό 2-1. Με την Τσέλσι να χάνει ακόμα μια ευκαιρία όταν το σουτ του Μαλουντά χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι αλλά δεν πέρασε τη γραμμή του τέρματος.
Μπόμπαν Μπαμπούνσκι

Βιογραφικό

Γεννημένος στις 5 Μαΐου  του 1968,ξεκίνησε την καριέρα του από την Βαρντάρ Σκοπίων το 1986 και έπειτα από 7 χρόνια παρουσίας στην ομάδα,μεταγράφηκε το 1992 στη βουλγαρική ΤΣΣΚΑ Σόφιας.Ακολούθησε το 1994 η ισπανική UE Lleida ενώ το 1996 μεταγράφηκε στην Γκάμπα Οζάκα της Ιαπωνίας όπου έμεινε για 2 σεζόν.Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από το ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της ΑΕΚ το 1999 και έπειτα αγωνίστηκε σε μικρής δυναμικότητας ομάδες της Ισπανίας του Βελγίου και της Γερμανίας ενώ το 2001 έκλεισε την καριέρα του στη Ραμποτνίσκι.
Ο Μπαμπούνσκι υπήρξε διεθνής αρχικά το 1991 δυο φορές με την Γιουγκοσλαβία και από το 1993 έως το 2000,23 φορές  με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας, πετυχαίνοντας 1 τέρμα.
Απο τον Αύγουστο του 2005 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006 υπήρξε υπηρεσιακός τεχνικός της εθνικής ΠΓΔΜ.
Οινολογία

Εκπαίδευση

Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός Πανεπιστημίων προσφέρουν ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών στην Οινολογία και την Αμπελουργία. Τα περισσότερα από αυτά προσφέρουν βασικούς ακαδημαϊκούς τίτλους ή ερευνητικούς τίτλους σπουδών. Οι Οινολόγοι και οι Αμπελουργοί που διαθέτουν διδακτορικά διπλώματα συνήθως τα έχουν αποκτήσει σε άλλους τομείς, όπως η Φυτοκομία, η Φυσιολογία Φυτών ή η Μικροβιολογία. 
Στην Ελλάδα σε προπτυχιακό επίπεδο λειτουργούν τα Τμήματα Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών του ΤΕΙ Αθήνας και Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Δράμα), ενώ σε μεταπτυχιακό επίπεδο λειτουργεί το Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών "Αμπελουργία - Οινολογία του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τεόφιλο Στίβενσον

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Καμαγουέι (Camagüey) στις 29 Μαρτίου 1952 από μετανάστες γονείς - ο πατέρας ήταν από τον Άγιο Βικέντιο, η δε μητέρα είχε γεννηθεί στην Κούβα, αλλά οι γονείς της ήταν από τον Άγιο Χριστόφορο. Πρωτομπήκε στην πυγμαχία σε ηλικία εννέα ετών, ακολουθώντας τον πατέρα του σε ένα τοπικό γυμναστήριο. Για πολύ καιρό μάλιστα οι δυο τους το κρατούσαν μυστικό από τη μητέρα του, η οποία τελικά το αποδέχθηκε υπό τον όρο να έχει πάντα μαζί τον πατέρα του.
Στα μέσα της δεκαετίας του '60 και ενώ ο Στίβενσον είχε ξεχωρίσει σε επίπεδο παίδων, τον κάλεσε στην Αβάνα ο Αντρέι Τσερνιοβένκο, ένας Σοβιετικός παλαίμαχος που είχε αναλάβει αρχιπροπονητής του αναπτυξιακού προγράμματος πυγμαχίας. Υπό την καθοδήγησή του πρωτοεμφανίστηκε σε αγώνες ανδρών το 1969, όντας μόλις 17 ετών.

Καταξίωση

Μετά από κάποιες διακρίσεις σε εθνικό - περιφερειακό επίπεδο, εμφανίστηκε το 1972 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου. Στον πρώτο κιόλας αγώνα της διοργάνωσης, πέτυχε νοκ-ντάουν στα 30 δευτερόλεπτα, ενώ λίγο αργότερα ο διαιτητής καταλόγισε τεχνικό νοκ-άουτ για λόγους ασφαλείας του αντιπάλου του. Ήταν η απαρχή μιας εντυπωσιακής πορείας, η οποία απέφερε στο Στίβενσον τρία συνεχόμενα ολυμπιακά χρυσά. Αποτελούσε επίσης το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας του στους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες (1984), όμως η χώρα του δε συμμετείχε, συμμετέχοντας στο μποϊκοτάζ των αγώνων από το ανατολικό μπλοκ. Συνολικά σε Ολυμπιακούς η επίδοσή του ήταν 12 νίκες (100%), εκ των οποίων 9 με νοκ-άουτ, 2 στα σημεία και 1 άνευ αγώνος.
Αντίστοιχη επιτυχία σημείωσε και στα παγκόσμια πρωταθλήματα, κατακτώντας τον τίτλο στις διοργανώσεις των ετών 1974, 1978 και 1986. Έχασε το χρυσό μόνο στο πρωτάθλημα του 1982, όταν αποκλείστηκε στους πρώτους γύρους από το Φραντσέσκο Νταμιάνι - ήταν η πρώτη του ήττα μετά από έντεκα χρόνια. 
Σημειωτέον ότι κατά τη δεκαετία του '70 είχε απορρίψει αρκετές προτάσεις ώστε να μεταπηδήσει στην επαγγελματική πυγμαχία από παράγοντες των ΗΠΑ, με κορυφαία την προσφορά 5.000.000 δολαρίων για να αντιμετωπίσει το Μοχάμεντ Άλι. Όταν ρωτήθηκε για το λόγο των αρνήσεών του, είχε απαντήσει ότι προτιμά την αγάπη των 8.000.000 συμπατριωτών του - εάν είχε δεχτεί να γίνει επαγγελματίας, θα έπρεπε να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ και παράλληλα θα έχανε το δικαίωμα συμμετοχής στις διεθνείς διοργανώσεις.

Απόσυρση

Μετά το θρίαμβό του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και όντας ήδη στο ηλικιακό όριο που ίσχυε για συμμετοχή στις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, ο Στίβενσον αποσύρθηκε από τα ρινγκ. Ήταν το τέλος μιας μεγάλης καριέρας με μόλις 22 ήττες σε 324 επίσημους αγώνες, τις περισσότερες σε νεαρή ηλικία.
Παρέμεινε στο χώρο της πυγμαχίας ως προπονητής και παράγοντας της εθνικής ομάδας. Στην Κούβα θεωρούνταν εθνικός ήρωας, ενώ διατηρούσε στενή φιλία με το Φιντέλ Κάστρο.
Συγκάλυψη όνομα τομέα

Η συγκάλυψη όνομα τομέα (αγγλ. domain fronting) είναι μια τεχνική που παρακάμπτει τη λογοκρισία στο Διαδίκτυο, αποκρύπτοντας τον πραγματικό ακροδέκτη μίας σύνδεσης. Τρέχοντας στο επίπεδο εφαρμογής, το domain fronting επιτρέπει σε ένα χρήστη να συνδεθεί σε μία αποκλεισμένη υπηρεσία μέσω HTTPS, ενώ εμφανίζεται να επικοινωνεί με έναν εντελώς διαφορετικό ιστότοπο.
Η Google απενεργοποίησε τη συγκάλυψη όνομα τομέα, τον Απρίλιο του 2018, λέγοντας ότι "δεν ήταν ποτέ μια υποστηριζόμενη λειτουργία στην Google". Η Amazon αποφάσισε επίσης να απενεργοποιήσει αυτήν την πρακτική από το CloudFront τον Απρίλιο του 2018, υποστηρίζοντας ότι "ήδη αντιμετωπιζόταν ως παραβίαση των Όρων Παροχής Υπηρεσιών του AWS". Η προσπάθεια αυτή τόσο από την Google όσο και από την Amazon οφείλεται εν μέρει στην πίεση από τη ρωσική κυβέρνηση σχετικά με τη δραστηριότητα της υπηρεσίας Telegram που χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες cloud και των δύο παρόχων.

Τεχνικές λεπτομέρειες

Η τεχνική αυτή λειτουργεί με τη χρήση διαφορετικών ονομάτων τομέα σε διαφορετικά επίπεδα επικοινωνίας. Το όνομα τομέα ενός αβλαβούς ιστότοπου χρησιμοποιείται για την έναρξη της σύνδεσης. Αυτό το όνομα τομέα εκτίθεται στη λογοκρισία σε καθαρό κείμενο ως μέρος του αιτήματος DNS και της ένδειξης ονόματος διακομιστή TLS. Το όνομα τομέα του πραγματικού, αποκλεισμένου τελικού σημείου γνωστοποιείται μόνο μετά την δημιουργία μιας κρυπτογραφημένης σύνδεσης HTTPS, στην κεφαλίδα HTTP Host, καθιστώντας το αόρατο στους λογοκριτές. Αυτό μπορεί να γίνει εάν και οι αποκλεισμένοι και οι αβλαβείς ιστότοποι φιλοξενούνται από τον ίδιο μεγάλο πάροχο, όπως το Google App Engine.
Για οποιοδήποτε δεδομένο όνομα τομέα, οι λογοκριτές συνήθως δεν είναι σε θέση να διαφοροποιήσουν την παρακαμφθείσα κυκλοφορία από τη νόμιμη κυκλοφορία. Ως εκ τούτου, αναγκάζονται να επιτρέπουν είτε την κυκλοφορία προς το όνομα τομέα, συμπεριλαμβανομένης της παρακαμφθείσας κυκλοφορίας, είτε να αποκλείουν εξ' ολοκλήρου το όνομα τομέα, γεγονός που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα δαπανηρές ζημιές.
Η Απελευθέρωση του Αγίου Πέτρου από τη φυλακή

Ιστορία

Η διακόσμηση της Καπέλα Μπρακάντσι παρέμεινε ημιτελής, ενδεχομένως λόγω της αναχώρησης του Μαζάτσο για τη Ρώμη το 1427, όπου και πέθανε. Επιπλέον, η εξορία του επιτρόπου Φελίτσε Μπρανκάτσι  το 1436 εμπόδισε οποιαδήποτε δυνατότητα ολοκλήρωσης των έργων από άλλους καλλιτέχνες, μάλιστα είναι πιθανό ορισμένες τοιχογραφίες που ήταν ήδη ζωγραφισμένες από τον Μαζάτσιο, να σφυροκοπήθηκαν επειδή περιείχαν πορτρέτα των Μπρανκάτσι, ως Damnatio memoriae.
Μόνο με την επανεισδοχή της οικογένειας στην πόλη το 1480 μπόρεσε να προχωρήσει η ολοκλήρωση της Καπέλα Μπρανκάτσι. Το έργο ανατέθηκε στον πιο πιστό ζωγράφο στην παράδοση του Μαζάτσιο και πρώτο μαθητή του μεγάλου πρωτοπόρου της φλωρεντιανής ζωγραφικής, τον Φιλιπίνο Λίπι, γιό του Φιλίππο Λίππι.
Πιστεύεται ότι ο Μαζάτσιο είχε ζωγραφίσει τη Σταύρωση του αγίου Πέτρου πίσω από την Αγία Τράπεζα. Η τοιχογραφία γκρεμίστηκε γύρω στο 1458, όταν το παρεκκλήσι αφιερώθηκε στη Μαντόνα ντελ Πόπολο,  όνομα ενός πίνακα του δεκάτου τρίτου αιώνα, που εξακολουθεί να υπάρχει, και απαιτούσε την αναδιαμόρφωση του πίσω τοίχου.
Η επέμβαση του Λίπι δεν είναι ακριβώς τεκμηριωμένη, αλλά χρονολογείται  χάρη σε ορισμένες ενδείξεις που παραθέτει ο Βαζάρι γύρω στο 1485, χρονιά κατά την οποία ο ζωγράφος, είκοσι πέντε χρονών τότε, άρχισε να δέχεται σημαντικές προσωπικές αναθέσεις. 

Περιγραφή και στυλ

Η σκηνή της Απελευθέρωσης του Αγίου Πέτρου από τη φυλακή βρίσκεται στον δεξιό κίονα, κάτω από την Εκδιώξη του Άδαμ και της Εύας από τον Παράδεισο του Μαζολίνο. Παρουσιάζει τον Άγιο Πέτρο ο οποίος ελευθερώνεται από τη φυλακή από έναν άγγελο, ενώ ο φύλακας κοιμάται κατόπιν θεϊκής παρέμβασης.
Ο σχεδιασμός ακολουθεί πιστά την τοιχογραφία στον απέναντι τοίχο, όπου απεικονίζεται Ο Άγιος Παύλος επισκέφτεται τον Άγιο Πέτρο, και η φυλακή είναι η ίδια. Επίσης, σε αυτή την περίπτωση, η αρχιτεκτονική συνδέεται με αυτή της παρακείμενης σκηνής. 
Στη μορφή του Αγίου Πέτρου, με πλάτη και σε profil perdu, διακρίνεται η προσπάθεια του Φιλιπίνο να προσαρμοστεί στο στυλ του Μαζάτσιο. Στην πραγματικότητα ο Άγιος περικλείεται από πλούσιο μανδύα που "λεκιάζει" τη σκηνή με χρώμα και δίνει στο σώμα έναν εξαιρετικό όγκο. Επίσης, το χέρι, το πόδι και το πρόσωπο συμφωνούν με την τεχνική "χωρίς προσχέδιο" του Μαζάτσιο στο σχέδιο και στις απλοποιημένες φωτοσκιάσεις. Η χρήση της γραμμής περιγράμματος εντούτοις αναγνωρίζεται πολύ αργότερα. 
Αντιθέτως ο άγγελος παρουσιάζεται πολύ πιο σύγχρονος, με ανάλαφρο φόρεμα και με πρόσωπο όμορφο και ελαφρώς μελαγχολικό, φαίνεται σαν να έχει βγει από πίνακα του δασκάλου του Φιλιπίνο, Μποτιτσέλι.
Ο φύλακας, οπλισμένος με σπαθί, κοιμάται στο προσκήνιο στηριγμένος σε ένα μακρύ ραβδί, σε μία χαλαρή και αναπαυτική θέση, κάτι αδιανόητο για τις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. 
Η  θαυματουργή απελευθέρωση υποδηλώνει την χριστιανική σωτηρία, και ίσως, να είχε επίσης πολιτική σημασία, συνδεδεμένη με την ανάκτηση της αυτονομίας της Φλωρεντίας μετά την απειλή του μιλανέζου, Γκαλεάτσο Μαρία Σφόρτσα.
Ατακπαμέ

Ιστορία

Το 1914, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, μια γαλλο-βρετανική εκστρατεία είχε σαν στόχο να καταστρέψει έναν δυνατό Γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό στην Καμινά, κοντά στην Ατακπαμέ. Οι σύμμαχοι φοβήθηκαν ότι αυτοί οι Γερμανικοί παραθαλάσσιοι επιδρομείς θα μπορούσαν να συνδέσουν μέσω του βουνού το Βερολίνο με το σταθμό και έτσι να περάσουν γρήγορα στην εξυπνάδα. Στις 6 Αυγούστου 1914 άρχισε μια μικρή εκστρατεία και οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να καταστρέψουν τον σταθμό στις 24 Αυγούστου πριν παραδοθεί στους συμμάχους στις 26 Αυγούστου.

Πληθυσμός

Η Ατακπαμέ είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Τόγκο με πληθυσμό κατοίκων 84.979, σύμφωνα με την απογραφή του 2006.

Διοίκηση

Η Ατακπαμέ ήταν το διοικητικό κέντρο της Γερμανικής Τόγκολαντ.

Μεταφορές

Η πόλη έχει έναν σταθμό στην κύρια βόρεια γραμμή του Σιδηρόδρομου του Τογκό.
Νέανδρος

Το όνομα

Κατά τη βυζαντινή εποχή ονομαζόταν "`Ιατρος" ή "`Υατρος".
Ο Σκαρλάτος Βυζάντιος την αναφέρει με το σημερινό όνομα: Νειάνδρο ή Νέανδρο, ενώ οι Τούρκοι την αποκάλεσαν «Tavşayli», δηλαδή «Λαγούσα», από το πλήθος των αγριοκούνελων που έφεραν οι Φράγκοι στο νησί, ώστε να αποτελούν τροφή και κυνηγετικό στόχο. Το τουρκικό όνομα παρέμεινε, αν και τα κουνέλια έχουν εξαφανιστεί από τη Νέανδρο εδώ και μισό αιώνα.
Στους αγγλικούς ναυτικούς χάρτες σημειώνεται ως Balikşi adasi, δηλαδή «Νησί των ψαράδων», επειδή τα νερά του αποτελούσαν και αποτελούν πλούσιο ψαρότοπο. Οι ψαράδες το αποκαλούσαν και «Νησί της Φώκιας» από τις θαλάσσιες φώκιες που έμεναν στις θαλασσοσπηλιές του και «Νησί του Αράπη», θεωρώντάς το στοιχειωμένο.

Ιστορικές αναφορές

Αν και η Νέανδρος είναι μικρή και έρημη, εντούτοις υπάρχουν κάποιες λιγοστές ιστορικές αναφορές σε αυτή από τα βυζαντινά χρόνια.
Τον 9ο αιώνα στην Ύατρο είχε ιδρύσει μονή ο Άγιος Ιγνάτιος, όπως σημειώνουν οι βυζαντινοί συγγραφείς Νικήτας Παφλαγών και Ιωάννης Ζωναράς. Η μονή επέζησε ως το 1158 τουλάχιστον, οπότε αναφέρεται σε χρυσόβουλλο του αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.
Τα ερείπια της μονής αυτής υπάρχουν ακόμα πάνω στο νησάκι. Οικοδομικό υλικό από αυτά έχει χρησιμοποιηθεί για τα ντάμια των ψαράδων που έβρισκαν καταφύγιο στο νησί. Στα υπάρχοντα ερείπια διακρίνεται ένα υπόγειο κτίσμα, καμαροσκεπές, μάλλον στέρνα, αφού είναι επιχρισμένο με κορασάνι. Οι ψαράδες το αποκαλούσαν «Σπηλιά του Αη Γιάννη». Προφανώς, η προφορική παράδοση διέσωσε το όνομα του αγίου στον οποίο ήταν αφιερωμένη η μονή, για την οποία δεν υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες.
Σε παλιότερες εποχές, που ο ελληνισμός ήταν πολυάριθμος, κάθε χρόνο στα τέλη Αυγούστου πλήθος προσκυνητών — ιερείς, νέοι, γέροι, παιδιά — έρχονταν με καΐκια και λειτουργούσαν τον Αη-Γιάννη τον Αποκεφαλιστή, πάνω στα χαλάσματα. Έκαναν λιτανεία και αγιασμό, για να είναι πλούσιες οι ψαριές τους. Θεωρούσαν πως έτσι ξόρκιζαν τα τελώνια και τα στοιχειά που πίστευαν ότι κατοικούσαν στο νησί.