google/wiki40b huggingface dataset:
Παύλος Γύπαρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Ασή Γωνιά του νομού Χανίων. Το 1904 και το 1905 έλαβε μέρος στον Μακεδονικό αγώνα, ως επικεφαλής ομάδας Κρητών. Συμμετείχε στην περίφημη ενέδρα στο Σκλήθρο της Φλώρινας (Ζελενίτσι), όταν οι Κρητικοί Μακεδονομάχοι κατόρθωσαν να εξοντώσουν τους περισσότερους αρχηγούς των κομιτατζήδων της Δυτικής Μακεδονίας, που είχαν συγκεντρωθεί εκεί λόγω ενός γάμου. Της επιχείρησης ηγήθηκε ο Γεώργιος Κατεχάκης. Αργότερα το 1912, κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, οργάνωσε εθελοντικό σώμα και σε συνεργασία με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη συμμετείχε στην απελευθέρωση της Σάμου καθώς και σε διάφορες άλλες επιχειρήσεις του πολέμου. Το 1914, επικεφαλής εθελοντικού σώματος ενισχύει τον αγώνα για την εδραίωση της προσωρινής κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου.
Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος συμμετείχε, μαζί με Έλληνες εθελοντές, στο πλευρό της Αντάντ, κατά των Κεντρικών Αυτοκρατοριών. Το 1916, ενώ κορυφώθηκε ο Εθνικός Διχασμός, τάχθηκε με το πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου, όπου και ονομάστηκε αξιωματικός στον στρατό της Κυβέρνησης Εθνικής Αμύνης. Με το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως διοικητής του τάγματος ασφάλειας Αθήνας (1918-1920) όπου ενεπλάκη (ως επικεφαλής του σχετικού αποσπάσματος) στην υπόθεση δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη. Το 1920, ακολούθησε τον Βενιζέλο, μετά την εκλογική του ήττα, στη Γαλλία.
Όταν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα το 1941, ο Γύπαρης έσπευσε στην Κρήτη, όπου και έλαβε μέρος στις μάχες στο νησί εναντίον των δυνάμεων του Άξονα. Με την κατάληψη της Κρήτης, κατέφυγε στη Αίγυπτο όπου υπηρέτησε στο ελληνικό φρουραρχείο Αλεξανδρείας και Καΐρου. Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε φρούραρχος στα Χανιά (1944) όπου και ηγήθηκε του αντικομμουνιστικού αγώνα κατά του τοπικού ΕΛΑΣ και στη συνέχεια πολιτεύτηκε με το κόμμα του Σοφοκλή Βενιζέλου, με το οποίο και εκλέχτηκε βουλευτής Χανίων, λαμβάνοντας παράλληλα μέρος και στον Εμφύλιο.
Κατά τα τελευταία έτη της ζωής του συνέγραψε σειρά έργων σχετικά με τα προσωπικά του βιώματα και τις απόψεις του για τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που έζησε.
Πέθανε στις 22 Ιουλίου 1966. Για το θάνατό του έκανε δήλωση ο Γεώργιος Παπανδρέου, αναφερόμενος στους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες του εκλιπόντος στο πλευρό του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Στην Αθήνα, στην Νέα Φιλοθέη, υπάρχει προτομή του, στην πλατεία Παύλου Γύπαρη. Μια περιοχή του Πολυγώνου φέρει την ονομασία «Γυπαρέικα». Επίσης στα Χανιά και στο Ηράκλειο Κρήτης υπάρχουν οδοί προς τιμήν του.
Έχει γράψει τα εξής βιβλία: Α'τόμος Ελευθέριος Βενιζέλος, Ήρωες και Ηρωϊσμοί στη μάχη της Κρήτης, Οι Πρωτοπόροι του Μακεδονικού Αγώνα, Η Μάχη της Κρήτης (Θεατρικό έργο), ανέκδοτα ποιήματα πατριωτικού περιεχομένου.
1933 Τίντσεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τίντσεν εκτιμάται σε περίπου 5 χιλιόμετρα. Η Τίντσεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 40 λεπτά.
Παναγιώτης Ποικιλίδης

Βιογραφικό

Ο Παναγιώτης Ποικιλίδης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1965 στην Καλαμαριά και ξεκίνησε την πάλη στο Βυζαντινό Αθλητικό Όμιλο (ΒΑΟ).
Το 1983 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο τόσο στην ελληνορωμαϊκή όσο και στην ελευθέρα πάλη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων. Την ίδια χρονιά ήταν τέταρτος, και στα δύο στυλ πάλης, στους Μεσογειακούς Αγώνες.
Το 1984, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, κατέλαβε την τέταρτη θέση, στην ελληνορωμαϊκή πάλη, στην κατηγορία των βαρέων βαρών και την όγδοη θέση, στην ίδια κατηγορία, στην ελευθέρα πάλη. Στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1992 στη Βαρκελώνη, ήταν όγδοος, στην κατηγορία 130 κιλών, στην ελληνορωμαϊκή και τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας, πέμπτος, στο ίδιο στυλ πάλης και στην ίδια κατηγορία.
Έλαβε μέρος σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα από το 1986 μέχρι το 1991. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986 κατετάγη έκτος, στην κατηγορία των 100 κιλών. Επίσης ήταν δύο φορές τέταρτος, στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1991 και του 1994.
Πέθανε στις 23 Μαΐου 2014 ύστερα από επιπλοκές μετά από εγχείριση ανοιχτής καρδιάς.
Ο Παναγιώτης Ποικιλίδης είχε διετελέσει αντιδήμαρχος Καλαμαριάς καθώς και στενός συνεργάτης του Ιβάν Σαββίδη και αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Ο αδερφός του Γιώργος ήταν επίσης αθλητής της πάλης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες ήταν 6ος, στην ελευθέρα πάλη, στην κατηγορία των 100 κιλών.
2068 Ντανγκρήν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Ντανγκρήν εκτιμάται σε 33,61 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0393.
Φράνκο Νάκιτς

Καριέρα

Ο Φράνκο Νάκιτς, αν και γεννημένος στην Κροατία, βρέθηκε από πολύ μικρός στην Ελλάδα και έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το 1992, σε ηλικία 20 ετών.
Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για έξι χρόνια κατακτώντας πολλούς εγχώριους τίτλους αλλά και έναν ευρωπαικό και συγκεκριμένα την Ευρωλίγκα του 1997, ενώ συμμετείχε και στους δύο χαμένους ευρωπαϊκούς τελικούς στο Τελ Αβίβ το 1994 και στη Σαραγόσα το 1995.
Το 1998 μετεγγράφη στην Άλμπα Βερολίνου. Στη γερμανική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας και τους δύο εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε η ομάδα του.
Το καλοκαίρι του 1999 επέστρεψε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο αγωνίστηκε για μία σεζόν. Το 2000 μετεγγράφη στον Ηρακλής Θεσσαλονίκης (καλαθοσφαίριση ανδρών).
Το 2001 μετεγγράφη στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για έναα χρόνο.
Τη σεζόν 2002-2003 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Νήαρ Ηστ Καισαριανής ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στο Περιστέρι Αθηνών.
Το 2004 αγωνίστηκε αρχικά στην ιταλική Λιβόρνο κι έπειτα στην Ολύμπια Λάρισας.
Τη σεζόν 2005-06 αγωνίστηκε στον Κολοσσό Ρόδου ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη φανέλα της ιταλικής Βανόλι Μπασκέτ.
Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, ο Φράνκο Νάκιτς αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.

Τίτλοι

5 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1993, 1994, 1995, 1996, 1997
2 Κύπελλα Ελλάδας: 1994, 1997
1 Ευρωλίγκα: 1997
1 Πρωτάθλημα Γερμανίας: 1998
1 Κύπελλο Γερμανίας: 1998
Βαργιάδες Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Βαργιάδες βρίσκονται στο νότιο τμήμα του νομού, δίπλα στην επαρχιακή οδό Ιωαννίνων - Δερβίζιανα, ανάμεσα στα χωριά Κοπάνη (ΒΑ.) και Αχλαδιές (ΝΔ.) . Απέχουν  33 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη πόλη των Ιωαννίνων και 12,5 χλμ. από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων (μέσω Λαγκιώτισσας - Κοπάνη). Ο οικισμός είναι κτισμένος στις νότιες απολήξεις του όρους Τόμαρος και το διάσελο "Προφήτης Ηλίας" μεταξύ Βαργιάδες και Αχλαδιές θεωρείται το νότιο όριο του. 
Η ονομασία Βαρυάδες, σύμφωνα με μια τοπική εκδοχή, προέρχεται από την Αχερουσία λίμνη (ή "πύλη του Άδη") που βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού και για την οποία οι κάτοικοι έλεγαν "Βαρύς ο Άδης" = Βαρυάδες. Ο Ηπειρώτης λαογράφος Λαμπρίδης αναφέρει το χωριό Βαργιάδες ή Βαρυάδες, στο έργο του "Ηπειρώτικα Αγαθοεργήματα Και Ηπειρωτικά Μελετήματα" από το έτος 1308. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι το πλήθος (10) των εκκλησιών και εξωκλησιών που υπάρχουν, οι οποίες είναι όλες συντηρημένες και λειτουργικές. Πιο σημαντική θεωρείται ο ιερός ναός Γενεσίου της Θεοτόκου, του 1750. Είναι τρίκλιτη βασιλική μετά τρούλου, η οποία στεγάζεται από δεκατέσσερις τυφλούς τρουλίσκους ή "φουρνικά" και τον κεντρικό τρούλο. Στα βόρεια - βορειοδυτικά του χωριού ξεκινά η χαρακτηρισμένη ως "Άλλος βιότοπος" περιοχή του όρους Τόμαρος. Κατά το 1820, υπολογίζεται πως στους Βαργιάδες ζούσαν 120 οικογένειες, ενώ επί Αλή Πασά είχε ανεγερθεί στην περιοχή κάστρο.
Μεταξύ των ετών 1820 και 1821, έγιναν αρκετές μάχες μεταξύ των Σουλιωτών, με αρχηγούς τον Νότη και Μάρκο Μπότσαρη, εναντίον τουρκαλβανών ή και Τούρκων, που την εποχή εκείνη αντιμάχονταν τον Αλή Πασά (βλ. μάχη των Βαριάδων).

Διοικητικά

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 και έδρα τον οικισμό. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν τη τοπική κοινότητα Βαργιάδων, που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 188 κατοίκους.
Δικαστικό Μέγαρο του Μονπελιέ

Προστασία

Στα πλαίσια των προσπαθειών προστασίας του, το συγκεκριμένο κτίριο του οποίου η ανέγερση ξεκίνησε το 1846 και ολοκληρώθηκε το 1853, νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο στις 25 Μαρτίου 1994.
Γλώσσες της Σρι Λάνκα

Στη Σρι Λάνκα, ομιλούνται πολλές γλώσσες που ανήκουν στις Ινδοευρωπαϊκές, Δραβιδικές και Αυστρονησιακές γλωσσικές οικογένειες. Η Σρι Λάνκα παραχωρεί επίσημο καθεστώς στα Σινχαλεζικά και τα Ταμίλ. Οι γλώσσες που ομιλούνται στο νησιωτικό έθνος είναι βαθιά επηρεασμένες από τις γλώσσες της γειτονικής Ινδίας, των Μαλδίβων και τηςΜαλαισίας. Οι Άραβες έποικοι και οι αποικιοκρατικές δυνάμεις της Πορτογαλίας, της Ολλανδίας και της Βρετανίας έχουν επίσης επηρεάσει την ανάπτυξη των σύγχρονων γλωσσών στη Σρι Λάνκα.

Γλώσσες

Σύμφωνα με στοιχεία του 2016, τα Σινχαλεζικά ομιλούνται κυρίως από τους Σινχαλέζους, που αποτελούν περίπου το 74,9% του εθνικού πληθυσμού και αριθμούν περίπου 16.6 εκατ. άτομα. Χρησιμοποιεί το Σινχαλεζικό αλφάβητο αμπουγκίντα, το οποίο προέρχεται από το αρχαίο αλφάβητο Βράχμι. Η γλώσσα Ροντίγια, μια διάλεκτο της Σινχαλεζικής, ομιλείται από την κοινότητα χαμηλής κάστας των τσαμόντι βέντχα. Οι βέντα, που αριθμούσαν μόνο 2.500 άτομα το 2002, λέγεται ότι κάποτε ομιλούσαν μια ξεχωριστή γλώσσα, ενδεχομένως μια κρεολοποιημένη μορφή νωρίτερης αυτόχθονης γλώσσας. Η ταμιλική γλώσσα ομιλείται από Ταμίλ της Σρι Λάνκα, καθώς και από μετανάστες Ταμίλ από τη γειτονική Ινδική πολιτεία Ταμίλ Ναντού και από τους περισσότερους Μαυριτανούς της Σρι Λάνκα. Οι ομιλητές της ταμιλικής αριθμούν περίπου 4.7 εκατομμύρια άτομα. Υπάρχουν πάνω από 50.000 ομιλητές της Μαλαισιακής Κρεολικής γλώσσας στη Σρι Λάνκα, η οποία έχει επηρεαστεί έντονα από τη Μαλαισιανή γλώσσα.

Γλώσσες ξένης επιρροής

Τα αγγλικά στη Σρι Λάνκα ομιλούνται άπταιστα από περίπου 10% του πληθυσμού, και χρησιμοποιείται ευρέως για επίσημους και εμπορικούς σκοπούς. Είναι η μητρική γλώσσα περίπου 74.000 ατόμων, κυρίως σε αστικές περιοχές. Μια χούφτα των 3.400 ατόμων πορτογαλικής καταγωγής ομιλούν την Πορτογαλική κρεολική γλώσσα της Σρι Λάνκα. Η μουσουλμανική κοινότητα στη Σρι Λάνκα χρησιμοποιεί ευρέως τα αραβικά για θρησκευτικούς σκοπούς. Επίσης, σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια η Άρβι, γραπτή καταχώρηση των Ταμίλ που χρησιμοποιεί την αραβική γραφή και έχει εκτεταμένες λεξιλογικές επιρροές από τα αραβικά
Θερμική διάσπαση άλατος

Τα προϊόντα της θερμικής διάσπασης των αλάτων εξαρτιώνται κυρίως από τη φύση του ανιόντος και δευτερευόντως από τη φύση του κατιόντος.

Τα άλατα των αλκαλίων (Na, K, Rb, Cs) είναι ιδιαίτερα σταθερά και δε διασπώνται με θέρμανση.

Τα αλογονούχα (π.χ. NaCl) και θειούχα άλατα (π.χ. MgS) είναι επίσης πολύ σταθερά στη θέρμανση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται διασπάσεις που αντιστοιχούν σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις ή σε αυτοξειδοαναγωγές όπως στην περίπτωση των χλωρικών και υποχλωριωδών αλάτων.
2,4-λουτιδίνη

Παραγωγή

Η παραγωγή της 2,4-λουτιδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.

Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό

Με μείγμα προπινίου (CH₃C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και αιθανονιτριλίου (CH₃CN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C₅H₅)₂], παράγεται μείγμα τριών (3) λουτιδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγονται 2,3-λουτιδίνη, 2,4-λουτιδίνη και 2,6-λουτιδίνη:

Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση

Με επίδραση 2-προπεν-2-αμίνης [CH₂=C(NH₂)CH₃] σε 3-οξοβουτανάλη (CH₃COCH₂CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυβουτ-2-ενάλης [CH₃C(ΟΗ)=CΗCHO], οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 2,4-λουτιδίνης:

Με επίδραση 2-μεθυλ-1,3-οξαζολίου σε προπένιο και αφυδάτωση

Με επίδραση 2-μεθυλ-1,3-οξαζολίου σε προπένιο (CH₃CH=CH₂) παράγεται αρχικά μείγμα από 2,3-διμεθυλ-3-υδρο-2-πυριδινόλη και 2,4-διμεθυλ-3-υδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 2,3-διμεθυλοπυριδίνη και 2,4-διμεθυλοπυριδίνη:

Χημικές ιδιότητες

Η 2,4-λουτιδίνη είναι διυποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη και αρκετά δραστικότερη από τις μεθυλοπυριδίνες. Ιδιαίτερα, η 2-μεθυλομάδα της 2,4-λουτιδίνης δίνει αντιδράσεις με διάφορα αντιδραστήρια, όπως για παράδειγμα το φαινυλολίθιο (PhLi), που μεταφέρει το λίθιο στη 2-μεθυλομάδα.
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 2,4-λουτιδίνης, σχηματίζοντας άλατα 2,4-λουτιδινωνίου. Ο σχηματισμός του 2,4-λουτιδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων, που αντιδρά και πάλι με τη 2-μεθυλομάδα του.
Ιωάννα Κοντογεωργακοπούλου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1 Απριλίου του 1970 και άρχισε να ασχολείται με το καλλιτεχνικό πατινάζ από μικρή ηλικία. Ο σύλλογος που την ανέλαβε ήταν ο Τάρανδος με τον οποίο κατέκτησε και 3 πανελλήνια πρωταθλήματα (1989, 1990, 1991).
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Μεταπτυχιακό στη Σόφια της Βουλγαρίας εργάζεται ως προπονήτρια στον Ελληνικό χώρο των παγοδρομιών.
Αριέλ Ιμπαγάσα

Καριέρα

Ο Ιμπαγάσα ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του στη Λανούς και μετακόμισε τον Ιούλιο του 1998 στην Ρεάλ Μαγιόρκα της  Ισπανίας, μαζί με έναν συμπαίκτη του, τον Γκουστάβο Σιβιέρο (ένας Αργεντίνος, ο Τερματοφύλακας Κάρλος Ρόα, έκανε την ίδια κίνηση την σεζόν 1997-98), εντούτοις  με την ομάδα των Βαλεαρίδων Νήσων, που τερμάτισε τρίτη την σεζόν 1998-99, σχεδόν έχασε την ευκαιρία να μπει στη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1998-99. 
Τη σεζόν 2000-2001, ο Ιμπαγάσα, ευρύτερα γνωστός για τις αποφάσεις του που κατέληγαν σε γκολ, συμψηφίστηκε, ένα γκολ του, στα 10 καλύτερα γκολ της σεζόν και συνέχισε ως ένα αναπόσπαστο και βασικό μέλος στην 11άδα -και αρχηγός- για την ομάδα της Μαγιόρκας μέχρι την άφιξή του στην Ατλέτικο Μαδρίτης, τον Ιούλιο του 2003. Εκεί, ανανέωσε το συμβόλαιό του τον Μάρτιο του 2006, αλλά στις αρχές της σεζόν 2006-07 έφυγε πάλι για τη Ρεάλ Μαγιόρκα, όπου έγινε ένας από τους τοπ ασίστ στη σεζόν 2007-08. 
Ο Ιμπαγάσα πήγε στην Βιγιαρεάλ Π.Σ. τον Ιούλιο του 2008 για 1,5 εκατ. Ευρώ, για 2 σεζόν. Δύο χρόνια αργότερα μετά από δύο άτυχες σεζόν, αμαυρώθηκε από μερικά σωματικά προβλήματα (ακόμα και αν κατάφερε να πετύχει 60 συμμετοχές με τη Βιγιαρεάλ Π.Σ.), ο 34χρονος, μετακόμισε στον Ολυμπιακό και  την Ελλάδα με ένα 2ετές συμβόλαιο. Σκόραρε για πρώτη φορά με την ερυθρόλευκη φανέλα σε μια νίκη 5-1 σε φιλικό επί της Α.Σ. Ρόμα, συμβάλλοντας με 24 συμμετοχές (και 0 γκολ) με την φανέλα της ομάδας του Πειραιά και στέφθηκε πρωταθλητής της Σούπερ Λίγκα.
Τη σεζόν 2014-2015, στα 38 του, αγωνίστηκε με την φανέλα του Πανιωνίου.
Η εύθυμη χήρα

Υπόθεση

Η Εύθυμη χήρα είναι οπερέτα η υπόθεση της οποίας ξεκινά από ένα φανταστικό κρατίδιο, το Ποντεβέντρο (κάποιο «βαλκανο-γερμανικό» πριγκηπάτο), όπου ένας βαθύπλουτος νυμφεύεται μια νεαρή κοπέλα, τη Χάννα. Όταν πεθαίνει, η χήρα Χάννα, ως κληρονόμος της περιουσίας, πηγαίνει στο Παρίσι για να ζήσει μια μεγάλη ζωή. Ο αρχηγός του φανταστικού κρατιδίου δυσανασχετεί με την προοπτική να φύγει και να πάρει μαζί της την τεράστια περιουσία, ερωτευόμενη μάλιστα και κάποιον Γάλλο. Έτσι, αναθέτει σε έναν νεαρό ακόλουθο της πρεσβείας, τον κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς, να κατακτήσει τη χήρα και να παντρευτούν, προκειμένου η περιουσία να μείνει στη χώρα του.
Ios (C++)

Παραδείγματα

Στο παρακάτω παράδειγμα επιλέγουμε σε μια ροή δεδομένων εισόδου από το πληκτρολόγιο να αγνοηθούν τα whitespaces (χαρακτήρες τύπου απλού κενού, tab '\t' και αλλαγής γραμμής '\n'). Η αγνόηση των whitespaces είναι προεπιλογή στις ροές δεδομένων.:
#include <iostream>    // το iostream συμπεριλαμβάνει και το #include <ios>#include <string>using namespace std;int main() {
   string s1, s2, s3;
   cout << "Είσοδος τρία αλφαριθμητικά: ";
   cin >> skipws >> s1 >> s2 >> s3;            // με το skipws επιβάλλεται στην ροή εισόδου από το πληκτρολόγιο
                                               // cin να αγνοηθούν τα τυχόν whitespaces που θα εισάγει ο χρήστης
                                               // στο stream είναι προεπιλεγμένο το skipws
   cout << "." << s1  << "." << endl;          
   cout << "." << s2 << "." << endl;
   cout << "." << s3 << "." << endl; 
   
   return 0;}
Στο παρακάτω παράδειγμα επιλέγουμε να μην αγνοούνται τα whitespaces και θα δούμε διάβασμα από μια ροή δεδομένων μέσω μνήμης (string stream) :
#include <iostream>       // συμπεριλαμβάνει το #include <ios> και για το cin, cout#include <sstream>        // για την ροή δεδομένων αλφαριθμητικού (στη μνήμη) istringstreamusing namespace std;int main () {
  char a, b, c, d;

  istringstream iss ("\n\t 123    4");
  iss >> noskipws >> a >> b >> c >> d;    // διάβασέ τα όλα, συμπεριλαμβανομένων και των whitespace

  // ισοδυναμεί με cout << "\n << '-' << '\t' << '-' << ' ' << '-' << '1' << endl;
  cout << a << "-" << b << "-" << c << "-"  << d << endl;

  iss >> skipws >> a >> b >> c;           // αγνοούνται τα whitespaces
  cout << a << b << c << endl;            // εμφανίζεται το "234" και όχι το "23 "

  return 0;}
Στο παρακάτω παράδειγμα αλλάζουμε την ροή εξόδου ώστε στην έξοδο να εμφανίζεται η λογική μεταβλητή με το αλφαριθμητικό "true" ή "false" και όχι ως "1" ή "0" :
#include <iostream>using namespace std;int main() {
   bool bool_variable=true;
   cout << "Η έξοδος της λογικής μεταβλητής είναι: " << bool_variable << endl;    // εμφανίζει "1"
   cout << "Η έξοδος της λογικής μεταβλητής μετά την σημαία boolalpha: "  
        << boolalpha << bool_variable;                                            // εμφανίζει "true"

   return 1;}
2010 Τσεμπυσέφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος του Τσεμπυσέφ είναι BU (κατά Tholen), ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Α΄ Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 1989

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής κατηγορίας πόλο γυναικών 1989 ήταν το πρώτο του θεσμού. Συμμετείχαν οκτώ ομάδες, αυτές που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις στους προκριματικούς ομίλους του πανελληνίου πρωταθλήματος του 1988. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους, οι οποίοι διεξήχθησαν σε κολυμβητήρια της Αττικής με συνεχείς αγώνες κάθε ημέρα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΑΝΟ Γλυφάδας.
Α.Ο. Χαϊδαρίου

Ιστορία

Έτος ίδρυσης του Α.Ο. Χαϊδαρίου είναι το 1937 και τα πρώτα χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το μαύρο, τα οποία αντικαταστάθηκαν περίπου 40 χρόνια αργότερα από το μπλε και το κόκκινο. Το 1958 ο Α.Ο. Χαϊδαρίου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1980 κατασκευάστηκε το πρώτο γήπεδο του Α.Ο. Χαϊδαρίου το γήπεδο «Σιδηρόπουλου» στην Ιερά Οδό. Το 1986 η ομάδα του Χαϊδαρίου ανέβηκε για πρώτη φορά στη Δ΄ Εθνική ενώ το 1990 ανέβηκε για πρώτη φορά στη Γ΄ Εθνική.
Το 1992 έχασε την άνοδο στη Β΄Εθνική για ένα βαθμό. Το 1993 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο νεόκτιστο δημοτικό στάδιο στο Δάσος Χαϊδαρίου. Το 1996 ο Α.Ο. Χαιδαρίου πέτυχε ένα εκπληκτικό κατόρθωμα καθώς κέρδισε το ερασιτεχνικό κύπελλο Ελλάδος.Από το 1996 έως το 2004 το Χαϊδάρι αγωνιζόταν στη Δ΄Εθνική. Το 2004 κατέκτησε το Κύπελλο ερασιτεχνών. Το 2004 με την πρώτη χρονιά που ξαναβρέθηκε στη Γ΄Εθνική κέρδισε την άνοδο για τη Β΄Εθνική στην οποία αγωνίστηκε τρεις συνεχόμενες περιόδους (2005-06, 2006-07 και 2007-08).
Στις 9 Νοεμβρίου του 2006, ο Α.Ο. Χαϊδαρίου πέτυχε τη σπουδαιότερη νίκη της ιστορίας του, καθώς επικράτησε της ΑΕΚ, στο γήπεδο Σταύρος Μαυροθαλασσίτης, για την φάση των 32 του Κυπέλλου Ελλάδας, με 5-4 στη διαδικασία των πέναλτι. Στην επόμενη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας το Χαϊδάρι αναμετρήθηκε με τον κάτοχο του τροπαίου, Ολυμπιακό και γνώρισε την ήττα με 3-1. Σε εκείνον τον αγώνα οι "κυανέρυθροι" είχαν προηγηθεί με τον Νικήτα Τουρνά στο 5' όμως στη συνέχεια δέχτηκαν τρία γκολ από τους Χάρη Παππά, Φέλιξ Αλεξάντερ Μπόρχα και Γιάννη Οκκά.
Το 2008 o Α.Ο. Χαϊδαρίου υποβιβάστηκε στη Γ’ Εθνική κατηγορία, το 2010 υποβιβάστηκε στο περιφερειακό Πρωτάθλημα και από το 2011 η ομάδα αγωνίζεται στην Α’ κατηγορία της  Ε.Π.Σ.Α.

Φίλαθλοι

Ο Σύνδεσμος Φίλων Α.Ο. Χαϊδαρίου West Siders έχει 100 εγγεγραμμένα μέλη.
Billboard

Πρώιμη Ιστορία

Το πρώτο τεύχος του Billboard δημοσιεύτηκε στο Cincinnati του Ohio την 1η Νοεμβρίου, 1894 από τον Wlliam Donadlson και τον James Hennegan. Αρχικά, κάλυπτε τη βιομηχανία της διαφήμισης και της αφισοκόλλησης και γι'αυτό ονομαζόταν Billboard Advertising. Εκείνη την εποχή, τα βασικά μέσα διαφήμισης ήταν οι αφίσες, οι διαφημιστικές πινακίδες και τα φυλλάδια.
Βιβλίο

Ετυμολογία

Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, η λέξη βιβλίο, αρχαιοελληνικά βιβλίον, προέρχεται από το βυβλίον, με προληπτική αφομοίωση του -υ- σε -ι-, και αυτό από το βύβλος, από το όνομα της φοινικικής πόλης Βύβλου, από όπου εισαγόταν ο κατεργασμένος πάπυρος. Το ίδιο το Βύβλος είναι σημιτικής προέλευσης (πρβλ. εβραϊκό Gēbăl «περιοχή, σύνορο»), και το αρχικό Β-, αντί του αναμενόμενου Γ-, ίσως οφείλεται σε αφομοίωση.
Στα ιταλικά, η λέξη libro «βιβλίο» προέρχεται από το λατινικό liber, που σήμαινε αρχικά «φλοιός (δέντρου)» αλλά κατέληξε με τρόπο ανάλογο του ελληνικού βύβλος να σημαίνει «λογοτεχνικό έργο». 
Στην αγγλική γλώσσα, η λέξη book «βιβλίο» προέρχεται από το παλαιοαγγλικό bōc, από τη γερμανική ρίζα *bōk-, από όπου και beech «οξιά». 
Σχετικό με την οξιά είναι το σλαβικό буква (μπούκβα) «γράμμα (αλφαβήτου)». 
Το λατινικό codex/codice, με τη σημερινή έννοια «βιβλίο» (βλ. Κώδικας), σήμαινε αρχικά «κομμάτι ξύλο».

Είδη βιβλίου

Η κατηγοριοποίηση των βιβλίων στηρίζεται συνήθως στην ειδοποιό ποιότητα του περιεχομένου τους. Έτσι μπορούν να καταταχθούν σε δύο ευρύτερες κατηγορίες: Φανταστικού και Μη Φανταστικού περιεχομένου και υπό αυτόν το διαχωρισμό συνήθως απαντώνται σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες και συλλογές.