google/wiki40b huggingface dataset:
Κυπριακή διάλεκτος της ελληνικής γλώσσας

Διαλεκτολογική ένταξη και έρευνα

Η Κυπριακή διάλεκτος αποτελεί στη σύγχρονη εποχή τη μεγαλύτερη ελληνική διάλεκτο -ακολουθούμενη από τα Ποντιακά, Κρητικά, Κατωιταλικά και άλλες διαλέκτους-, η οποία είναι μητροδίδακτη και παραγωγική στο νησί της Κύπρου. Ανήκει στον γεωγραφικό και διαλεκτικό χώρο της αρχαίας Αρκαδοκυπριακής και, μολονότι δεν προέρχεται άμεσα από αυτήν, είναι δυνατόν ακόμη και σήμερα να εντοπίσει κανείς κατάλοιπά της στο λεξιλόγιο των ομιλητών.
Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής Κοινής και των πρώιμων μεσαιωνικών χρόνων, θεωρείται ότι η Κυπριακή διάλεκτος αποτέλεσε μέρος μιας ζώνης ανατολικών διαλέκτων (με δωρικές επιρροές), στις οποίες ανήκαν τα ιδιώματα της Δωδεκανήσου και της Μικράς Ασίας. Ωστόσο, η κοινή αυτή πορεία διακόπηκε το 1191 από τους σταυροφόρους, όταν η Κύπρος τέθηκε υπό τη γαλλική δυναστεία των Λουζινιανών και, ως εκ τούτου, μεταβλήθηκε σε φραγκικό κρατίδιο. Φαίνεται ότι μέσα στους τρεις επόμενους αιώνες η διάλεκτος απέκτησε τα περισσότερα από τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της, όπως επιμαρτυρείται από τα πρώτα διαθέσιμα κείμενα, που είναι οι νομικού περιεχομένου Ασσίζες (14ος αι.) και το Χρονικόν του Λεοντίου Μαχαιρά (15ος αι.). Η μακρά παρουσία των Φράγκων ερμηνεύει την είσοδο αρκετών λέξεων από την παλαιά Γαλλική, οι οποίες απουσιάζουν από άλλες διαλέκτους της Ελληνικής. Επιπλέον, η απομόνωση της διαλέκτου επί τόσους αιώνες εξηγεί γιατί ακόμη και σήμερα αποτελεί αξιόπιστο μάρτυρα της μεσαιωνικής γραμματικής της ελληνικής γλώσσας.
Άλλοι σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της διαλέκτου, οι οποίοι άφησαν αξιοσημείωτα ίχνη στη σύγχρονη μορφή της, υπήρξαν η Ενετοκρατία (από το 1489) και κατόπιν η Τουρκοκρατία (από το 1571). Τέλος, η ισχυρή πολιτιστική επιρροή της αγγλικής γλώσσας είναι εμφανής (από το 1878) και συνεχής στην Κυπριακή διάλεκτο.
Από διαλεκτολογικής πλευράς η Κυπριακή συγκαταλέγεται στα νότια ιδιώματα της Ελληνικής γλώσσας, καθώς διατηρεί αμετάβλητα τα φωνήεντα των άτονων συλλαβών (εν αντιθέσει προς τα βόρεια ιδιώματα, όπου παρατηρούμε εκτεταμένες στενώσεις και κωφώσεις). Ακόμη ανήκει στη λεγόμενη νησιωτική ζώνη του ίντα, επειδή χρησιμοποιεί την αντωνυμία ίντα (< τι ένι τα) αντί της αντωνυμίας τι στην εισαγωγή ερωτηματικών προτάσεων. Στην ίδια διαλεκτική ζώνη ανήκουν επίσης η Κρητική διάλεκτος, καθώς και τα ιδιώματα των Κυκλάδων και της Δωδεκανήσου.
Got My Mojo Working

Σύνθεση και ηχογράφηση

Το τραγούδι συνέθεσε ο Πρέστον "Red" Φόστερ και το ηχογράφησε η Ανν Κόουλ. Η Κόουλ περιόδευε με τον Muddy Waters εκείνο το διάστημα και ο τελευταίος επιστρέφοντας στο Σικάγο ηχογράφησε και κυκλοφόρησε την δική του εκτέλεση του τραγουδιού, μέσω της Chess Records. Η κυκλοφορία αυτή έγινε χωρίς την αδειοδότηση της Baron Records, με αποτέλεσμα η Chess να την αποζημιώσει για τα δικαιώματα του κομματιού. Μέχρι και στη νέα χιλιετία, τα ποσά που λάμβανε ο Φόστερ για τα δικαιώματα κυμαίνονταν από είκοσι μέχρι τριάντα χιλιάδες δολάρια ανά έτος.

Η εκτέλεση του Waters

Ο Waters ηχογράφησε το τραγούδι την 1 Δεκεμβρίου 1956, με τον Τζέιμς Κότον να έχει αντικαταστήσει τον Little Walter στην φυσαρμόνικα, ενώ την μπάντα του συμπλήρωναν ο Ότις Σπαν στο πιάνο, ο Τζίμι Ρότζερς στην κιθάρα, ο Γουίλι Ντίξον στο μπάσο και ο Φράνσις Κλέι στα τύμπανα.
Το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε το κομμάτι στην 359η θέση της λίστας με τα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών", ενώ το 1999 έλαβε βραβείο Γκράμι εντασσόμενο στο Hall of Fame.

Διασκευές

Το "Got My Mojo Working" έχει διασκευαστεί από δεκάδες καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο B. B. King, ο Buddy Guy, ο Έρικ Κλάπτον, ο Τζόνι Γουίντερ, ο Ρόρι Γκάλαχερ, ο Έλβις Πρίσλεϊ, οι Canned Heat, η Έτα Τζέιμς, κ.α..
Μεθανικός φαινυλεστέρας

Εστεροποίηση

Ο μεθανικός φαινυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης φαινόλης (PhOH) και μεθανικού οξέος (HCOOH) σε όξινο περιβάλλον:

Αλκυλίωση

Ο μεθανικός φαινυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης μεθανικού νατρίου (HCOONa) με φαινυλαλογονίδιο (PhX):

Ακυλίωση

Ο μεθανικός φαινυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης φαινόλης (PhOH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις:
1. Με φορμυλαλογονίδιο (HCOX):
2. Με ανθρακικό οξύ (H₂CO₃):
3. Με άλλον μεθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, HCOOR):

Σαπωνοποίηση

O μεθανικός φαινυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας μεθανικό νάτριο (HCOONa) και φαινόλη (PhOH):

Μετεστεροποίηση

O μεθανικός φαινυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας μεθανικό αλκυλεστέρα και φαινόλη:

Αμμωνιόλυση

O μεθανικός φαινυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH₃), σχηματίζοντας μεθαναμίδιο (HCONH₂) και φαινόλη (PhOH):

Επίδραση οργανομαγνησιακών ενώσεων

O μεθανικός φαινυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας αλδεΰδη (RCHO) και φαινυλομαγνησιοαλογονίδιο (PhOMgX):

Αναγωγή

O μεθανικός φαινυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη και φαινόλη (PhOH):
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):
2. Με διυδρογόνο (H₂) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH₄):
Μ. Ι. Μαΐλλης Α.Ε.Β.Ε.

Ο όμιλος

Είναι μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών και του Επιμελητηρίου Έβρου. Με τη βοήθεια σημαντικού ύψους κρατικών επιχορηγήσεων και δανειακών χορηγήσεων υλοποίησε μεγάλες επενδύσεις στις μονάδες της στους νομούς Βοιωτίας και Εβρου. Απέκτησε τις πρώτες θυγατρικές της στο εξωτερικό, το 1994, στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Με ιδρύσεις θυγατρικών ή εξαγορές άλλων ομοειδών και παραπλήσιων εταιρειών ειδών και μηχανών συσκευασίας επεκτάθηκε βιομηχανικά και εμπορικά το 1997 στην Πολωνία και την Αλβανία, το 1998 στην Τσεχία και την Ισπανία, το 1999 στη Βρετανία και τις ΗΠΑ, το 2000 στην Αυστρία, τη Φινλανδία, την Ιταλία, τη Σουηδία, το 2002 στον Καναδά και το 2005 στη Σερβία, αξιοποιώντας και κεφάλαια που άντλησε από το Χρηματιστήριο Αθηνών. Τη δωδεκαετία 2005-2016 πραγματοποίησε συνολικές πωλήσεις 1,12 δισ. ευρώ σε εταιρική βάση και 3,52 δισ. ευρώ σε ενοποιημένη βάση. Η εταιρεία ήταν εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών για 22 χρόνια με την έξοδό της το 2014.
Νίκι Μπεντς

Βιογραφία

Γεννημένη το 1981 στην Ουκρανία και στη συνέχεια μετανάστευσε στον Καναδά, όπου δούλεψε ως μανεκέν πριν ενηλικιωθεί. Πήρε μέρος σε καλλιστεία ομορφιάς και πόζαρε γυμνή στο εξώφυλλο ημερολογίου. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών έδωσε παραστάσεις γυμνής χορεύτριας. Πριν ακόμα κλείσει τα εικοσιένα της υποδύθηκε ρόλους σκληρού πορνό, ενώ το 2003 υπέγραψε σύμβαση με την Pleasure Productions. Το 2007 προτάθηκε για το βραβείο Most Valuable Starlet.
Ναός Ε της Ήρας στον Σελινούντα

Περιγραφή

Ο περίπτερος ναός ανήκει στη φάση μετάβασης από την αρχαϊκή στην κλασική περίοδο. Οι διαστάσεις του περιστυλίου είναι 25,33 μ. Χ 67, 82 μ. με 6 κίονες στην πρόσοψη (εξάστυλος) και 15 (2 Χ 6 + 3) στις μακριές πλευρές. Οι κίονες έχουν ύψος 10,19 μ. με πολλά ίχνη γύψου, με τον οποίο ήταν καλυμμένοι. Ο ναός είναι πιο επιμήκης από μεταγενέστερους ναούς. Το χαρακτηριστικό του είναι οι πολλές βαθμίδες: είναι δέκα στα ανατολικά. O σηκός έχει πρόναο εν παραστάσει, μετά έξι βαθμίδες οδηγούν στον σηκό και άλλες έξι στο άδυτο. Πίσω από αυτό υπάρχει οπισθόδομος εν παραστάσει. Οπτικές αλλοιώσεις: ένταση στη βάση και μείωση στην κορυφή του κίονα, συστολή της μεσοκιόνιας απόστασης στις γωνίες και διαστολή στις μετόπες της γωνίας. Οι μετόπες του θριγκού είναι από τοπική πέτρα, εκτός από τα κεφάλια και τα γυμνά μέρη των γυναικών, που είναι από λευκό μάρμαρο της Πάρου. Χρονολογούνται περί το 470 πΧ και η τεχνοτροπία δείχνει εξέλιξη προς τον κλασικό ρυθμό. Έχουν σωθεί τέσσερις ολόκληρες μετόπες: ο Ηρακλής φονεύει την Αμαζόνα Αντιόπη, ο γάμος του Διός με την Ήρα, ο Ακταίων κομματιάζεται από τα κυνηγόσκυλα της Άρτεμης, η Αθηνά σκοτώνει τον γίγαντα Εγκέλαδο και κομμάτια από μία πέμπτη, ίσως με τον Απόλλωνα και τη Δάφνη. 
O ναός Ε βρίσκεται στον ανατολικό λόφο του Σελινούντα, νοτιότερα από δύο άλλους ερειπωμένους: τον ναό F και τον τεράστιο ναό G.
Φιτζκαράλντο, ο Τυχοδιώκτης του Αμαζονίου

Πλοκή

Ο Μπράιαν Σουίνι Φιτζτζέραλντ, μετανάστης στο Περού, έχει βάλει πείσμα στη ζωή του να υλοποιήσει τα σχέδιά του οπωσδήποτε. Θέλει να κτίσει ένα θέατρο όπερας και να προσλάβει τον Καρούζο. Οι συνάνθρωποί του τον φωνάζουν Φιτσγκαράλντο και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Ο Φιτζγκαράλντο όμως δεν πτοείται. Συνειδητοποιεί ότι πριν κάνει οτιδήποτε, χρειάζεται κεφάλαιο. Και για να το αποκτήσει, αποφασίζει να ασχοληθεί με το προσοδοφόρο εμπόριο του Καουτσούκ. Επειδή όμως οι εμπορικοί δρόμοι είναι ήδη πιασμένοι, χρειάζεται μια καινοτομία. Χωρίς καθόλου εμπειρία, αλλά με την ατίθαση ιδέα να διαπλεύσει το ένα ποτάμι αντίθετα στο ρεύμα και να διασχίσει με το καράβι το παρθένο δάσος για να βγει στο απέναντι ποτάμι, ξεκινάει την επιχείρησή του. Θα προσλάβει ναύτες και προσωπικό, θα διασχίσει τη ζούγκλα, και θα φτάσει στο σημείο όπου πρέπει να περάσει απέναντι. Η μοίρα όμως του ετοιμάζει ένα νέο εμπόδιο. Στο σταυροδρόμι των ποταμών είναι ένα βουνό. Ο Φιτζγκαράλντο χωρίς να πτοηθεί διατάζει να βγάλουν το καράβι στη στεριά και να το σύρουν με σχοινιά επάνω από τη βουνοκορφή και μέχρι την άλλη άκρη του βουνού. Και πραγματικά, μπροστά στην ακαταδάμαστη θέληση του φανατικού λάτρη της μουσικής, οι δαίμονες της φύσης εξημερώνονται και τα σχέδια του τρελού Φιτσγκαράλδου πετυχαίνουν.

Ιστορικό υπόβαθρο

Η πλοκή του έργου είναι εμπνευσμένη από μια πραγματική προσωπικότητα, κάποιον μεγιστάνα Φέρμιν Φίτσκαραλντ, ο οποίος πραγματικά εμπορευόταν καουτσούκ και μετέφερε το καράβι του επάνω από το βουνό, το οποίο όμως αποσυναρμολογήθηκε για να γίνει η μεταφορά. Σε αντίθεση με την πλοκή του έργου, ο Φίτσκαραλντ δεν ήταν λάτρης της μουσικής, και δεν έκτισε θέατρο όπερας, ενώ ο Καρούζο δεν έδωσε ποτέ παράσταση στη ζούγκλα.

Βραβεύσεις

Το έργο θεωρείται αριστούργημα του σύγχρονου κινηματογράφου, τόσο για τη σκηνοθεσία του, όσο και για την υποδυτική απόδοση του Κλάους Κίνσκι. Τιμήθηκε με διάφορα σημαντικά διεθνή βραβεία του κινηματογράφου.
Πράσινη χελώνα

Περιγραφή

Το μήκος του χελύου (καβουκιού) μπορεί να φτάσει μέχρι και 150 cm, συνήθως όμως δεν ξεπερνά τα 120 cm. Το βάρος της φτάνει συνήθως τα 100-150 kg, μπορεί όμως να ξεπεράσει τα 400 kg σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Εντοπίζονται τέσσερις πλευρικές πλάκες σε κάθε πλευρά του χελύου, σε αντίθεση με την Caretta caretta, όπου εντοπίζεται πέντε πλευρικές πλάκες.

Βιολογία

Ζει μονίμως μέσα στην θάλασσα και τα θηλυκά βγαίνουν στην στεριά μόνο για να γεννήσουν. Τρέφεται κυρίως με θαλάσσια φυτά, αλλά και με θαλάσσια ασπόνδυλα. Τα θηλυκά σκάβουν βαθιά στην άμμο ακτών και γεννούν 50-240 αυγά, έως και 8 φορές μέχρι και το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αυγά θάβονται αμέσως και εκκολάπτονται μετά από περίπου 2-2,5 μήνες. Τα θηλυκά συνήθως αναπαράγονται κάθε 2-5 χρόνια.

Διατήρηση

Οι πράσινες χελώνες, όπως και άλλα είδη θαλάσσιων χελωνών, είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην πτώση του πληθυσμού τους λόγω ανθρωπογενών δραστηριοτήτων σε όλα τα στάδια ζωής: από αυγά έως ενήλικες. Ίσως οι πιο επιζήμιες ανθρώπινες απειλές για τις πράσινες χελώνες είναι οι εκ προθέσεως συγκομιδές αυγών και ενήλικων από τις παραλίες ωοτοκίας. Ένας εξίσου σημαντικός κίνδυνος για τις θαλάσσιες χελώνες είναι η κατάποση πλαστικού. Στην χώρα μας ο σύλλογος Αρχελών δρα για την προστασία των θαλάσσιων χελωνών.
S/1978 (532) 1 (υποθετικός δορυφόρος)

Ανακάλυψη

«Ανακαλύφθηκε» στις 7 Ιουνίου 1978 γύρω από την Ηράκλεια από ενδείξεις επιπρόσθησης του αστέρα SAO 120774, σε τροχιά ακτίνας περίπου 1000 χιλιομέτρων. Οι παρατηρήσεις με βάση τον αστέρα SAO 120774 έγιναν από τους G. E. Taylor και David W. Dunham, ενώ παρόμοιες ανωμαλίες στην εμφάνιση του αστέρα την συγκεκριμένη περίοδο επιβεβαιώθηκαν και από άλλους παρατηρητές.  Αυτή ήταν η πρώτη φορά που υπήρχαν διασταυρωμένες ενδείξεις πως ένας αστεροειδής μπορούσε να έχει φυσικό δορυφόρο , αν και προϋπήρχαν υποθέσεις για παρόμοιους δορυφόρους ήδη από το 1901, ενώ ένα χρόνο νωρίτερα (5 Μαρτίου 1977) υπήρχε και μια μεμονομένη παρόμοια παρατήρηση (από τον Paul D. Maley) και για τον 6 Ήβη, χωρίς όμως να έχει διασταυρωθεί από πουθενά αλλού όπως στην περίπτωση της Ηράκλειας. 
Ωστόσο, προσεκτικές παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ το 1993 απέτυχαν να ανιχνεύσουν ένα τόσο μεγάλο σώμα γύρω από την Ηράκλεια. Η πρώτη, τελικά, επαλήθευση της ύπαρξης δορυφόρου αστεροειδή πιστοποιήθηκε το 1993, όταν η  διαστημική συσκευή Γαλιλαίος κατέγραψε τον Δάκτυλο να περιφέρεται γύρω από τον αστεροειδή 243 Ίδη.
Οικονομία Βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους/Νόμους

Γενικές αρχές

Με βάση την επίσημη περιγραφή μια Οικονομία Βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους/Νόμους είναι "ένα προσαρμοστικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα το οποίο προκύπτει συνεχώς από την άμεση αναφορά τους ισχύοντες επιστημονικούς νόμους της φύσης" 
Με βάση το επίσημο κείμενο περιγραφής οι φυσικοί νόμοι του κόσμου μας υπάρχουν ακόμα και αν δεν τους αναγνωρίζουμε ή του αγνοούμε εκούσια ή ακούσια. 
Ως "τρόπος σκέψης" αναφέρεται ο επιστημονική επιχειρηματολογία ενώ ως "μέθοδος εφαρμογής" η μετατροπή του τρόπου σκέψης σε μεθόδους δράσης, τεχνολογικά και άλλα προσωρινά εργαλεία τα οποία αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.

Σχεδίαση σημερινού συστήματος

Για να μπορεί να γίνει μία σύγκριση πρέπει πρώτα να δοθεί μια σύντομη περιγραφή του σημερινου συστήματος
Το σημερινό σύστημα βασίζεται εν πολλοίς στους δυναμικούς κανόνες της αγοράς. Αυτό σε γενικές γραμμές μπορεί να περιγραφή από την κίνηση του χρήματος και την λήψη αποφάσεων μέσω κέρδους, αποδοτικότητας κόστους και εκμετάλλευσης της εκάστοτε ιδιοκτησίας. Μπορεί να ειπωθεί ότι το σύστημα αυτό προέκυψε μετά την σύλληψη αυτών των ιδεών και όχι εκ των προτέρων καθώς τα αποτελέσματα του δεν ήταν αναμενόμενα όταν αυτές οι ιδέες πρωτοδιατυπώθηκαν. Υπό αυτό το πλαίσιο υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες διαδικασιών που μένουν ανεκμετάλλευτες
1) Υπάρχουσες λύσεις οι οποίες δεν εφαρμόζονται
2) Αυθόρμητη σύλληψη σχεδιασμού σε αντιπαράθεση με ευρύτερη σύλληψη σχεδιασμού

Αποδοτικότητα σχεδιασμού

Η αποδοτικότητα σχεδιασμού μπορεί να κριθεί στην βάση τριών βασικών παραγόντων
1) Αποδοτικότητα εργασίας
2) Αποδοτικότητα υλικών
3) Αποδοτικότητα συστημάτων

Στόχοι ένος συστήματος βασισμένο στην Οικονομία Βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους/Νόμους

Οι στόχοι περιγράφονται ως εξής
1) Βέλτιστη Βιομηχανική Αποδοτικότητα. Συνεχής επιδίωξη της Μετασπανιότητας
2) Διατήρηση βέλτιστης οικολογικής και πολιτσιμικής ισορροπίας
3) Απελευθέρωση ανθρώπου από μονότονες και επικίνδυνες εργασίες
4) Διευκόλυνση προσαρμογής του συστήματος στις αναδυόμενες μεταβλητές της κάθε εποχής

Διαμάχη ορισμού

Ο όρος Οικονομία Βασισμένη στους Πόρους (Resource Based Economy) αν αναγνωστεί κυριολεκτικά μπορεί να προκαλέσει σύγχυση καθώς με βάση την κλασσική οικονομική έννοια τα πάντα είναι πόροι. Ο ίδιος ο αγγλικός όρος έχει ισχυρές αναφορές στον οργανισμό Venus Project ο οποίος ισχυρίζεται ότι εφυήρε τον όρο και την ιδέα, προσπαθώντας μάλιστα κάποτε να πατεντάρει τον ορο. Έτσι για την αποφυγή τέτοιων σημασιολογικών και άλλων παρανοήσεων χρησιμοποιείται ο όρος Οικονομία Βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους/Νόμους ο οποίος αναφέρεται και πιο άμεσα όχι μόνο στους φυσικούς πόρους αλλά και στους νόμους που τους διέπουν.
Αδαλβέρτος της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας.
Το 1484 απεβίωσε στο Άσαφφενμπουρκ σε ηλικία 17 ετών.
Άλντο Ρόσι

San Cataldo Cemetery, Μόντενα, 1971- 1978

Το πρώτο κοιμητήριο στο San Cataldo, ένα νεοκλασικό κοιμητήριο, ήταν έργο του Cesare Costa το 1858. Γειτονικά βρίσκεται και ένα Ιουδαϊκό κοιμητήριο. Ο Άλντο Ρόσι, σχεδίασε το νέο κοιμητήριο, στην άλλη πλευρά του Ιουδαϊκού, κερδίζοντας το βραβείο σε έναν διαγωνισμό το 1971. Για τα σχέδια του κοιμητηρίου τιμήθηκε με το βραβείο Pritzker το 1990. Αποτελείται από μία κιονοστοιχία σχήματος “C” που περικλείει σειρά από οστεοθήκες εκατέρωθεν ενός κεντρικού άξονα. Το πρώτο στοιχείο μπροστά από την πύλη της εισόδου, είναι ένα κτίριο κωνικής μορφής, χωρίς ανοίγματα, πάτωμα και οροφή το οποίο χαρακτηρίζεται ως «Το σπίτι των νεκρών». Μπροστά από τον κύβο βρίσκεται η σειρά των οστεοφυλακίων τριγωνικής μορφής σε κάτοψη και τομή. Στο τέρμα αυτής της ακολουθίας, ένα κτίριο κυβοειδές, αποτελεί κοινόχρηστο τάφο. Η κατασκευή του κοιμητηρίου ξεκίνησε το 1978 και μέχρι σήμερα ανέρχεται στο 50% της ολοκλήρωσής του.

The Theatre of the World, Venice Biennale, Βενετία, 1979

Το θέατρο αποτελεί απόφαση της Biennale, στα πλαίσια επαναφοράς των επιπλεόντων θεάτρων, τα οποία είναι χαρακτηριστικά στη Βενετία τον 18ο αιώνα. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία της Fusina και μεταφέρθηκε στη Βενετία με ρυμουλκό. Μεταλλικά δοκάρια συγκολλημένα συνθέτουν σχεδία, πάνω στην οποία στηρίζεται μια, κυβοειδής μορφής, μεταλλική κατασκευή η οποία είναι επενδυμένη με ξύλο εσωτερικά και εξωτερικά. Το θέατρο αποτελείται από 2 σειρές κερκίδων εκατέρωθεν της κεντρικής σκηνής και 3 σειρές από εξώστες σε ανώτερο επίπεδο, βέλτιστης χωρητικότητας 250 ατόμων. Μετά τη Biennale, μεταφέρθηκε στις Δαλματικές ακτές της Γιουγκοσλαβίας, και αργότερα αποσυναρμολογήθηκε.

Bonnefanten Museum, Μάαστριχτ, 1990 - 1994

Το μουσείο είναι ένα συμμετρικό κτίριο σχήματος “Ε”, με 4 ορόφους και έναν πύργο κεντρικά ως επέκταση της κεντρικής πτέρυγας. Στις προσόψεις έχει χρησιμοποιηθεί κόκκινο τούβλο και κόκκινος τραχείτης, ενώ ο πύργος είναι επιστρωμένος με ψευδάργυρο. Στο ισόγειο βρίσκονται οι περισσότεροι από τους κοινόχρηστους χώρους ενώ στην κορυφή του πύργου βρίσκεται το “print room”. Το μνημειώδες κλιμακοστάσιο, που οδηγεί στους εκθεσιακούς χώρους των ορόφων, είναι μία κλειστή σκάλα στην οποία διοχετεύεται φως από την οροφή. Στους εκθεσιακούς χώρους το φως αλληλεπιδρά με τα έργα τέχνης μέσω της αντίθεσης των κλειστών και ανοιχτών σημείων του κτιρίου. Η αλληλεπίδραση του φωτός και της διαδρομής, που τονίζεται από τα οριζόντια και κατακόρυφα ανοίγματα, μετατρέπουν την επίσκεψη σε «περίπατο στην αρχιτεκτονική».
Ιωάννης Ταρχανιώτης (16ος αι.)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα στην Γαέτα από επίσημους γονείς, συγγενείς των Παλαιολόγων. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους οι γονείς του κατέφυγαν πρόσφυγες στην Νεάπολη.
Ζώντας στην φτώχεια και την δυστυχία, ο Ιωάννης αναγκάστηκε να διδάσκει για να τα βγάζει πέρα. Πολλές φορές επιχείρησε να εμπλουτίσει τις γνώσεις του πηγαίνοντας στην Νάπολη, την Σικελία, και σε άλλα μέρη της Ιταλίας, και παρέμεινε για μερικά χρόνια στην Βενετία. Από εκεί μετακόμισε στην Φλωρεντία, όπου το όνομά του δεν ήταν άγνωστο. Στην Φλωρεντία έμενε ο συγγενής του Μιχαήλ Μάρουλος Ταρχανιώτης. Εκεί τον δέχτηκε ευμενώς ένας γραμματέας του Κοσμά Μέδικου και μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα έγινε αποδέκτης της ηγεμονικής μεγαλοδωρίας για το ξεκίνημα των ερευνών του. Αυτό διότι προ πολλού είχε συλλάβει την, τολμηρή για την εποχή του, ιδέα να συγκεντρώσει και να εκδώσει όλα τα διασπαρμένα μνημεία της ιστορίας όλων των λαών.
Απεβίωσε στην Αγκώνα το 1566.
Αμαντού Αλασάν

Βιογραφία

Ξεκίνσηε την επαγγελματική του καριέρα το 2006 από την Χάβρη ΑΚ, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Λιγκ 2. Έχοντας κληθεί στην Εθνική Μαυριτανίας το 2008, ωστόσο, ένας τραυματισμός του στέρησε την πρώτη αυτή διεθνή συμμετοχή του. 
Ο Αμαντού ήταν ένας από τους ελάχιστους διακριθέντες της ομάδας στην διάρκεια της σεζόν 2008-2009 πετυχαίνοντας συνολικά δέκα τέρματα, με αριθμό ομάδων της Λιγκ 1 όπως την Ρεν ή την Λιλ να εκφράζουν δημοσίως το ενδιαφέρον τους για την απόκτησή του. Παράλληλα, ο Αλασάν πραγματοποίησε δοκιμαστικά για διάστημα μίας εβδομάδας με την Σέλτικ Γλασκώβης, αν και τελικά δεν κατάφερε να πείσει το προπονητικό επιτελείο του συλλόγου για την αξία του. Στις 19 Αυγούστου 2009, ο παίκτης ανακοίνωσε ότι είχε καρδιακή διπλασία με αποτέλεσμα να βάλει πρόωρο τέλος στην επαγγελματική του καριέρα, τρία μόλις χρόνια αφότου την είχε ξεκινήσει.
Απόλυτη μετοχή

Η απόλυτη μετοχή είναι το ένα από τα δύο είδη επιρρηματικής μετοχής της αρχαίας ελληνικής γλώσσας (το άλλο είδος είναι η συνημμένη μετοχή). Πρόκειται για μετοχή, το υποκείμενο της οποίας δεν έχει άλλη συντακτική θέση στην πρόταση, αλλά λειτουργεί μόνον ως υποκείμενο της μετοχής. Η απόλυτη μετοχή απαντάται συνήθως σε πτώση γενική, οπότε ονομάζεται γενική απόλυτη ή σπανιότερα σε αιτιατική, οπότε ονομάζεται αιτιατική απόλυτη.
Κομποθεκράτα

Αρχαίοι τάφοι

Στη θέση «Φουντιέρα» ή «Μπαμπάνια» ανασκάφηκε συστάδα τάφων της πρώιμης ελληνιστικής εποχής, εκ των οποίων ο ένας ήταν ανέπαφος και περιείχε διπλή ταφή ανδρός και γυναικός. Επί του τάφου είχαν τοποθετηθεί αγγεία. Κατά το έτος 1960, μετά από λαθρανασκαφή στη θέση Φουντιέρα, ο Έφορος Βασίλειος Καλλιπολίτης στο πλαίσιο των ερευνών του στην Κεφαλονιά για λογαριασμό της Αρχαιολογικής Εταιρείας προέβη σε ανασκαφή προς διάσωση των αρχαιοτήτων και έφερε στο φως τρεις κιβωτιόσχημους τάφους, ένας εκ των οποίων ήταν ασύλητος. Δοκιμαστικές τομές κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφής της αρμόδιας Εφορείας, που έλαβε χώρα το 1990 στο ίδιο οικόπεδο, απεκάλυψαν ακόμη τρεις λακκοειδείς τάφους με ελάχιστη κεραμική.
Εσωτερικά ο ασύλητος ορθογώνιος τάφος (διαστάσεις 1,80x0,75 μ.· βάθος 0,80 μ.) ήταν επενδυμένος με τέσσερις ασβεστολιθικές πλάκες και καλυπτόταν από λίθινο σαγματοειδές κάλυμμα αποτελούμενο από δύο τεμάχια. Στο τάφο βρέθηκαν δύο σκελετοί, άνδρα και γυναίκας, ενώ τα λιτά κτερίσματα αποτελούνταν από μία χάλκινη περόνη, λεπίδα μαχαιριού από σίδηρο και μία αρυβαλλοειδή λύκηθο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθέτηση πάνω στην καλυπτήρια πλάκα τεσσάρων αμφορέων (δύο με βάση και δύο οξυπύθμενων), ενός κανθάρου καθώς και λύχνου που βρέθηκε στο εσωτερικό ενός αμφορέα. Επιπλέον, αργοί λίθοι είχαν τοποθετηθεί περιμετρικά του καλύμματος. Η κεραμική και το σύνολο των τάφων χρονολογούνται με ασφάλεια στις αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα.
Ιωάννης Παπαδάκης (γεωπόνος)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Νάξο και σπούδασε γεωπονία στο Ζαμπλού (Gembloux) του Βελγίου. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία και στη συνέχεια διορίστηκε στο Υπουργείο Γεωργίας. Εργάστηκε ως διευθυντής του Σταθμού Καλυτερεύσεως Φυτών Λάρισας την περίοδο 1925 - 1927 και στο Ινστιτούτο Καλυτερεύσεως Φυτών Θεσσαλονίκης την περίοδο 1927 - 1946. To 1947 εγκαταστάθηκε στην Αργεντινή με σκοπό την εκπόνηση του γεωργικού χάρτη της χώρας. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και μελέτες του ΟΗΕ όπως και στην αποστολή των Άνδεων (1954 - 1957). Την περίοδο 1973 - 1978 ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες ενώ το 1982 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1992 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε συγγράψει πολλά βιβλία σχετικά με την οικολογική γεωργία κ.λπ.
Απεβίωσε στην Αργεντινή και ενταφιάστηκε εκεί.
Δημήτριος Ηρακλείδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αγιά το 1880 και ήταν γιος του Αχιλλέα Ηρακλείδη, πολιτικού και γόνου οικογένειας εμπόρων. Εξελέγη βουλευτής Αγυιάς για πρώτη φορά το 1923 με το Αγροτικό Εργατικό Κόμμα και επανεξελέγη βουλευτής το 1928 και βουλευτής Λάρισας το 1932.
Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου υπηρέτησε ως υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ την περίοδο από τις 26 Μαΐου 1932 ως τις 5 Ιουνίου 1932.
Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά εκτοπίστηκε στην Αλόννησο.
Το 1952 επανήλθε στη βουλή ως εκλεγμένος βουλευτής Αγυιάς με την ΕΠΕΚ.
Με τη διαθήκη του το 1956 άφησε όλη του την περιουσία για την ίδρυση γηροκομείου που φέρει το όνομά του.
Μεστράιμ

Μεστράιμ (Mestraim) ή Μερσαΐν (Mizraim), πρόσωπο της Βίβλου δεύτερος γιος του Χαμ, αδελφός του Χους, του Φούδ και του Χαναάν ο γενάρχης των Αιγυπτίων σύμφωνα με το κεφάλαιο της Γένεσης στην Βίβλο, το όνομα του σημαίνει στα Εβραικά “οι δύο χώρες” εννοώντας την Άνω και την Κάτω Αίγυπτο. Σύμφωνα με την Βίβλο (Γένεσις 10:13) γιοί του Μεσραίν ήταν οι : Λουδιείμ, Ενεμετιείμ, Λαβιείμ, Νεφθαλιείμ, Πατροσωνιείμ. Σύμφωνα με τα χρονικά του Ευσέβιου ο Μανέθων επιβεβαιώνει την μακρινή αρχαιότητα της Αιγύπτου που φτάνει πολύ πίσω από τον κατακλυσμό την εποχή που χτίστηκαν οι πυραμίδες, ο Μεσραίν απλώς εποίκισε ξανά την περιοχή. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος και συγγραφέας του 9ου αιώνα Γεώργιος Σύγκελλος αναφέρει ότι ο Μεσραίν ήταν ο 1ος Φαραώ της 1ης δυναστείας της Αιγύπτου Μήνης που ενοποίησε την Άνω και την Κάτω Αίγυπτο.