Ναός του Μπελ

Ιστορία

Ο ναός χτίστηκε σε ένα τελ με στρωματογραφία που υποδεικνύει ανθρώπινη παρουσία έως πίσω στην τρίτη χιλιετία π.Χ. Η περιοχή καταλήφθηκε σε προρωμαϊκές περιόδους από ένα προηγούμενο ναό γνωστό ως "ο πρώτος ναός του Μπελ" και "ο Ελληνιστικός ναός". Οι τοίχοι του τεμένους και τα προπύλαια κατασκευάστηκαν στα τέλη του πρώτου και το πρώτο μισό του δεύτερο αιώνα μ.Χ. Ο αρχιτέκτονας υπεύθυνος για την κατασκευή του Ναού του Βήλου ήταν Έλληνας, γνωστός ως Αλεξάνδρας, ενώ τα ονόματα τριών Ελλήνων που εργάστηκαν στο ναό του Μπελ είναι γνωστά μέσω επιγραφών που έχουν διατηρηθεί.
Ο Ναός του Μπελ μετατράπηκε σε Χριστιανική εκκλησία κατά τη Βυζαντινή Εποχή. Μέρη της κατασκευής τροποποιήθηκαν από τους Άραβες το 1132, κάτι που την διατήρησε. Οι περισσότερες από τις Κορινθιακές κολόνες των εσωτερικών κιονοστοιχιών ακόμη διατηρούσαν τα βάθρα όπου έστεκαν τα αγάλματα των ευεργετών. Ο ναός ήταν στοιχισμένος στην ανατολική άκρη της Μεγάλης Κιονοστοιχίας της Παλμύρας.

Αρχιτεκτονική

Ο ναός εμφάνιζε αξιοσημείωτη σύνθεση αρχιτεκτονικής της αρχαίας Εγγύς Ανατολής και Ελληνορωμαϊκής αρχιτεκτονικής. Ο ναός ήταν τοποθετημένος σε ένα περίβολο στοιχισμένο με ένα πρόναο. Είχε ορθογώνιο σχήμα και προσανατολισμό βορρά-νότου. Η βάση του ήταν μια πλακόστρωτη αυλή που περιβαλλόταν από ένα τεράστιο μακρύ τοίχο 205 μέτρων με ένα προπύλαιο. Σε ένα βάθρο στην μέση της αυλής ήταν το κυρίως κτίριο του ναού. Ο σηκός περιβάλλονταν εξ ολοκλήρου από ένα πρόστυλο με κορινθιακούς κίονες, που διακόπτονταν μόνο από τη μεγάλη πλευρά από μια πύλη εισόδου με μεγάλα βήματα που οδηγούσαν στην αυλή. Ο σηκός ήταν μοναδικός στο γεγονός ότι είχε δύο εσωτερικά ιερά, το βόρειο και το νότιο άδυτον, αφιερωμένα ως τα ιερά του Μπελ και άλλων τοπικών θεοτήτων. Το βόρειο τμήμα ήταν γνωστό για ένα ανάγλυφο  των επτά πλανητών που ήταν γνωστοί στους αρχαίους περιβαλλόμενο από τα δώδεκα ζώδια του ζωδιακού κύκλου και τα ανάγλυφα μια πομπής από καμήλες και πεπλοφόρες γυναίκες.  Ο σηκός φωτιζόταν από δύο ζεύγη παραθύρων  ψηλά στους δύο μακρούς τοίχους. Σε τρεις γωνίες του κτιρίου υπήρχαν κλιμακοστάσια που οδηγούσαν σε ταράτσες.
Στην αυλή υπήρχαν τα ερείπια ενός νιπτήρα, ενός βωμού, μιας τραπεζαρίας, και ενός κτιρίου με κόγχες. Και στη βορειοδυτική γωνία υπήρχε ένα κεκλιμένο επίπεδο κατά μήκος του οποίου τα θυσιαζόμενα ζώα οδηγούνταν στην περιοχή του ναού. Υπήρχαν τρεις μνημειακές πύλες, από τις οποίες η είσοδος είναι από τη δυτική πύλη. Αυτές τροποποιήθηκαν από τους Άραβες το 1132 όταν στήθηκε ένα προπύργιο, και ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί, κάτι που τον έσωσε από περαιτέρω φθορά.

Καταστροφή

  
Ο Διευθυντής Αρχαιοτήτων της Συρίας Μααμούν Αμπντούλ Καρίμ δήλωσε ότι το Ισλαμικό Κράτος έψαχνε για θησαυρούς και "αποθέματα χρυσού" στην πόλη. Στις 30 Αυγούστου 2015, το Associated Press ανέφερε ότι το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε είχε εν μέρει κατεδαφίσει το ναό με εκρηκτικές ύλες, επικαλούμενο αυτόπτες μάρτυρες. Τα τούβλα και οι κίονες έχουν αναφερθεί ως ξαπλωμένα στο έδαφος και μόνο ένας τοίχος αναφέρθηκε ως εναπομείνας, σύμφωνα με κάτοικο της Παλμύρας. Η ζημιά ήταν επίσης πιστοποιείται από το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.  Ο Διευθυντής Αρχαιοτήτων της Συρίας Μααμούν Αμπντούλ Καρίμ αργότερα δήλωσε ότι αν και υπήρξε μια έκρηξη μέσα στην περίμετρό του ναού, «η βασική δομή στέκεται ακόμα". Ωστόσο, αυτές οι αναφορές αποδείχθηκαν ανακριβείς, όταν ο ΟΗΕ επιβεβαίωσε την καταστροφή του ναού μετά από την εξέταση δορυφορικών εικόνων. "Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την καταστροφή του κεντρικού κτιρίου του Ναού του Μπελ, καθώς και μια σειρά από κίονες στην άμεση γειτονία του", αναφέρθηκε από το Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση και την Έρευνα (UNITAR). Το BBC εξέδωσε μια αναφορά βίντεο που δείχνει τις δορυφορικές εικόνες και την καταστροφή με περιγραφή από τον Einar Bjorgo, διευθυντή της Δορυφορικής Απεικόνισης των Ηνωμένων Εθνών (UNOSAT UNITAR).