Μαλλιαροπούλειο Δημοτικό Θέατρο Τρίπολης

Το ιστορικό πριν την ανοικοδόμηση

Η προφορική παράδοση υποστηρίζει ότι τα γεγονότα έχουν ως εξής: Μια συντροφιά φίλων του γιατρού Μαλλιαρόπουλου (ο καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής του Διδασκαλείου Λάρισας Ντίνος Χριστόπουλος και ο φαρμακοποιός Κωνσταντίνος Καρζής), του "έρριξε" την ιδέα, κατά την διάρκεια της παράστασης Αρχισιδηρουργός του Ζωρζ Ονέ. Μέχρι το διάλειμμα της παράστασης, που δόθηκε στο λεγόμενο "Θέατρο του Λαγοπάτη" ο Χριστόπουλος είχε πείσει το Μαλλιαρόπουλο ότι εκείνος μόνο μπορούσε να κάνει πραγματικότητα τις προσπάθειες χρόνων για την απόκτηση θεατρικής στέγης στην Τρίπολη.  Ο Μαλλιαρόπουλος έδωσε μια αόριστη υπόσχεση μπροστά τους, η οποία μεταβλήθηκε σε κατάφαση και δέσμευση με έναν ιδιαιτέρως προσφυή τρόπο. Η μπάντα της Φιλαρμονικής Τρίπολης εστάλη κάτω από το σπίτι του για να παιανίσει θριαμβευτικά σε όλες τις γειτονιές την κίνηση αυτή του γιατρού, που θα γινόταν ο ευεργέτης του καλλιτεχνικού πνεύματος της περιοχής.
Το επόμενο πρωί ο Δήμαρχος Δ. Γεωργίτσας και το Δημοτικό Συμβούλιο φρόντισαν να κατοχυρώσουν αυτή του την υπόσχεση στο συμβολαιογραφείο του Ιω. Βεϊκόπουλου, υπογράφοντας μία δωρεά 50.000 δραχμών στο Δήμο, για την ανέγερση του Θεάτρου. Μόνοι όροι του συμβολαίου ήταν να ανεγερθεί στο χώρο του Καποδιστριακού Σχολείου και το υπόλοιπο των χρημάτων που θα χρειάζονταν -αν χρειάζονταν- θα καλύπτονταν από έρανο. Ο Αναστάσιος Μεταξάς επιλέχθηκε να σχεδιάσει το κτίριο, ενώ για τα σχέδιά του αναλυτικά διαβάζουμε από την αρχιτεκτονική εργασία των Ιωάννας Πολυζώη και Κων/νας Σιούντρη Το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο στην Τρίπολη (Νοέμβριος 2001).

Ανοικοδόμηση

Το θέατρο οικοδομήθηκε σε ένα πολεοδομικό τετράγωνο τριών περίπου στρεμμάτων . Έχει μήκος 32μ. και πλάτος 13μ, εκτός από το χώρο εισόδου που διαπλατύνεται στα 17,50μ. Στον προθάλαμο βρίσκεται η σκάλα που οδηγεί προς το foyer του εξώστη και ο χώρος που στο παρελθόν υπήρχε το αναψυκτήριο του θεάτρου. Η αίθουσα των θεατών ορθογωνικής κάτοψης περιλάμβανε 132 θέσεις στο ισόγειο και 8 στον εξώστη, καθώς και δύο θεωρεία -ένα για το δωρητή και ένα για το Δήμαρχο. Εκατέρωθεν της αίθουσας υπάρχουν δύο πόρτες εξόδου. Η σκηνή έχει πλάτος 11μ., βάθος μεταβλητό 7,90 έως 11,20μ και άνοιγμα μπούκας 7,5 επί 5μ., διαστάσεις που θεωρούνται πληθωρικές για ένα μικρό δημοτικό θέατρο. Κάτω από τη σκηνή υπάρχει υπόγειο με βοηθητικούς χώρους , ενώ πίσω της βρίσκονταν 8 καμαρίνια σε τρία επίπεδα. Η προσπέλαση σε αυτά γίνονταν μέσω δύο κυκλικών κλιμάκων, που γεφυρώνονταν στο 2ο επίπεδο με μικρό εξώστη. Κεντρικά, πίσω από τη σκηνή, τοποθετείται η βοηθητική έξοδος των ηθοποιών.
Τα σχέδια του Μεταξά παραδόθηκαν το 1903 και μειοδότης εργολάβος αναδείχθηκε ο Κ. Θωμάς, με την υποχρέωση να το παραδώσει  εντός 10 μηνών. Το Καποδιστριακόν Σχολείον γκρεμίστηκε και περισυλλέχθηκε η κτητορική επιγραφή 
Καθώς ο ευεργέτης Μαλλιαρόπουλος δεν φειδωλεύτηκε τελικώς τις δαπάνες (που ξεπέρασαν τις 90.000 δρχ.), ο Μεταξάς μπόρεσε να χρησιμοποιήσει άριστους τεχνίτες. Στη διακόσμηση εργάστηκε ο διάσημος Γάλλος αρχιτέκτονας Ζολί, ενώ τις ταπετσαρίες επιμελήθηκε ο Σπύρος Τσοκόπουλος. Με βαθυκόκκινα βελούδινα καθίσματα, δερμάτινες κουίντες, πολυτελή θεωρεία και δώδεκα καμαρίνια, έμελλε να σημαδέψει την πολιτιστική ζωή όλης της Πελοποννήσου.
Το θέατρο θεμελιώθηκε το 1905 και εγκαινιάστηκε πέντε χρόνια αργότερα. Στο Θεατρικό Μουσείο όπου διατίθεται άρτιο αρχείο των παραστάσεων του νεοκλασικού θεάτρου, η 7η Φεβρουαρίου του 1910 εμφανίζεται ως η ημέρα εγκαινίων του χώρου.

Πληροφορίες

Το 1940 λεηλατήθηκε βάναυσα από τους Ιταλούς και διεκόπη η λειτουργία του. Το 1977 άρχισε σταδιακά η αποκατάστασή του, η οποία έχει ολοκληρωθεί στις μέρες μας. Η Θεατρική Ομάδα Τρίπολης και το Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, δύο φίλεργοι οργανισμοί με προσφορά στον πολιτισμό δίνουν παραστάσεις και οργανώνουν εκδηλώσεις. Το Μαλλιαροπούλειο είναι ένα αυθεντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της Τρίπολης.

Παραστάσεις

Η πρώτη παράσταση ήταν Η Δεσποινίς Σοκολάτα του Παύλου Γκαβώ από τον Ελληνικό Δραματικό Θίασο της Ροζαλίας Νίκα και του Ευτύχιου Βονασέρα, ενώ τις επόμενες μέρες ακολούθησαν Η Σιμόνη του Μπριώ, η Ασφάλεια των Οικογενειών του Ενεκέν, ο Κοινωνικός Θάνατος του Γιακομέτι, Ο κλέπτης του Μπερνστάιν και Η κυρία Μογκοδέν των Μπλουμ και Τωσέ. Από τη σκηνή του πέρασαν η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, ο Γιώργος Παπάς, δηλαδή η αφρόκρεμα της θεατρικής τέχνης. Επίσης φιλοξένησε μουσικές βραδιές.

Καλλιτεχνικές Επιτροπές

Την πρώτη καλλιτεχνική επιτροπή του θεάτρου αποτέλεσαν: ο Ιωάννης Μαλλιαρόπουλος (πρόεδρος), ο δήμαρχος Χρήστος Μάνεσης και οι Γ. Χατζηιωάννου, Π. Βασιλείου, Κ. Καρζής, Ευθύμης Ζαφειρόπουλος, Νίκος Μπακόπουλος, και Επαμεινώνδας Βοσινιώτης.