google/wiki40b huggingface dataset:
Ακαδημία Αλβανολογικών Σπουδών

Ιστορία

Η Ακαδημία Αλβανολογικών Σπουδών ξεκίνησε στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης και του εκσυγχρονισμού του αλβανικού ακαδημαϊκού και πανεπιστημιακού συστήματος. Η απόφαση ελήφθη από την αλβανική Κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2007. Προέκυψε από την ένωση 4 υφιστάμενων ιδρυμάτων: του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας, του Ινστιτούτου Γλωσσολογίας και Λογοτεχνίας, του Ινστιτούτου Ιστορίας και του Ινστιτούτου Πολιτιστικής Ανθρωπολογίας και Σπουδών Τέχνης. Διέθετε 2 ερευνητικές μονάδες: Σπουδές Τέχνης και Αλβανική Εγκυκλοπαίδεια, που αποσπάστηκαν από την Αλβανική Ακαδημία Επιστημών.
Το Κέντρο αναδιοργανώθηκε την 10η Μαρτίου 2008 ως ένα επιστημονικό ερευνητικό ίδρυμα και έλαβε το καθεστώς του διαπανεπιστημιακού φορέα. Κληρονόμησε το επιτελείο των ειδικών και ένα πλούσιο αρχείο υψηλής σημασίας. Στην πορεία των ερευνών στα πεδία της ιστορίας, της αρχαιολογίας, της πολιτιστικής ανθρωπολογίας, των σπουδών τέχνης , της γλωσσολογίας και της λογοτεχνίας, ένα μέρος των εργασιών επικεντρώνεται στην έρευνα, την αξιολόγηση, τη διατήρηση και την προώθηση της υλικής και της άυλης κληρονομιάς του αλβανικού πολιτισμού, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Γενικά, πρόκειται για ένα πυρηνικό αλβανολογικό ίδρυμα. Προσφέρει μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών για την απόκτηση Μάστερ και Διδακτορικού σε όλα τα πεδία που καλύπτει.
Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου

Το Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου (αγγλικά: National Film Registry) δημιουργήθηκε το 1989, και από τότε αλλά και κάθε χρόνο, 25 ταινίες (οποιοδήποτε είδους) επιλέγονται, οι οποίες είναι "πολιτισμικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντικές" για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μητρώο ανήκει στο National Film Preservation Board της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Η αποστολή του είναι να διασώσει και να διατηρήσει τις ταινίες, αλλά και να βοηθήσει στη διαθεσιμότητα του κοινού, για την κινηματογραφική κληρονομία της χώρας.
Φρειδερίκος Ερρίκος του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Ιωάννας-Καρλόττας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ πρίγκιπα του Άνχλατ-Ντεσσάου.
Το 1788 απεβίωσε στο Σβετ σε ηλικία 79 ετών. Δεν είχε άρρενες απογόνους και το Σβετ περιήλθε στον πρεσβύτερο κλάδο των εκλεκτόρων του Βρανδεμβούργου.
Ερρίκος Α΄ της Καστίλης

Βασιλιάς της Καστίλης

Με τον θάνατο και του πατέρα του (1214) ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Καστίλης σε ηλικία 10 ετών, κηδεμόνας του ορίστηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βερεγγάρια της Καστίλης σύζυγος του Αλφόνσου του Αγριόφωνου επίσης από τον Οίκο της Ιβρέας. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαφάλντα της Πορτογαλίας, κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας (1215). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν 11 ετών και η Μαφάλντα 20, έτσι ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε και διαλύθηκε την επόμενη χρονιά από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ λόγω συγγένειας (1216). Την ίδια χρονιά ο μικρός Ερρίκος Α΄ αρραβωνιάστηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Σάντσα, πριγκίπισσα του Λεόν. 
Ο Ερρίκος Α΄ απεβίωσε στην Παλένθια σε ηλικία 13 ετών (1217) από ατύχημα, όταν έπεσε ένα κεραμίδι από τη στέγη επάνω στο κεφάλι του. Τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Βερεγγαρία, που παραιτήθηκε την ίδια χρονιά υπέρ του γιου της Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης. Το σώμα του τάφηκε στο μοναστήρι του Λας Χουέλγκας στο Μπούργος.
Νέφη του Μαγγελάνου

Ιστορία

Αιώνες πριν τον Μαγγελάνο ο Πέρσης αστρονόμος Αλ Σούφι έκανε την πρώτη γραπτή αναφορά στα Νέφη του Μαγγελάνου: στο «Βιβλίο των Απλανών» (964) τα αναφέρει ως Al Bakr (το Λευκό Βόδι) και τονίζει ότι είναι αόρατα από τη βόρειο Αραβία και τη Βαγδάτη, ενώ γίνονται ορατά από τα στενά του Bab el Mandeb (γεωγρ. πλάτος 12°15' Β). Ακόμα και μετά τον Μαγγελάνο, ο Μπάγιερ στην Ουρανομετρία του (1603) τα αναφέρει απλώς ως Nubecula Maior και Nubecula Minor, ενώ μια γαλλική έκδοση του ουράνιου άτλαντα του Φλάμστηντ το 1795 επιμένει στην ίδια ονομασία ("Le Grand Nuage" και "Le Petit Nuage"). Εξαιτίας της ονομασίας τους, πρέπει να υπενθυμίζεται πάντα ότι στην πραγματικότητα είναι γαλαξίες και όχι «νέφη» ή νεφελώματα.

Χαρακτηριστικά

Τα Νέφη του Μαγγελάνου χαρακτηρίζονται ως νάνοι γαλαξίες, έχοντας πολύ μικρότερο αριθμό αστέρων και συνολική μάζα από τον Γαλαξία μας. Απέχουν μεταξύ τους 75.000 έτη φωτός ή 21° σε γωνιακή απόσταση όπως φαίνονται από τη Γη. Είναι και τα δύο τόσο κοντά στον Γαλαξία μας, ώστε το σχήμα τους παραμορφώνεται συνεχώς από τη βαρυτική αλληλεπίδρασή τους με τη μάζα του (παλιρροϊκές δυνάμεις), ενώ περιφέρονται γύρω από αυτόν ως δορυφόροι του. Ακόμα, ποσότητες ύλης (ατομικού υδρογόνου) τα συνδέουν τόσο μεταξύ τους («Γέφυρα του Μαγγελάνου») όσο και με τον Γαλαξία μας («Ρεύμα του Μαγγελάνου»), ώστε θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει τα Νέφη του Μαγγελάνου και ως τμήματα του Γαλαξία μας.
Εκτός από το ανώμαλο σχήμα και το διαφορετικό μέγεθος, τα Νέφη του Μαγγελάνου διαφέρουν από τον Γαλαξία μας και στα υπόλοιπα βασικά χαρακτηριστικά, που οφείλονται στη νεαρότερη εξελικτική τους κατάσταση: έχουν πολύ μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε διαστρικό αέριο, είναι φτωχότεροι σε «μέταλλα» (στοιχεία εκτός από το υδρογόνο και το ήλιο), ενώ έχουν μεγαλύτερο ποσοστό από νεαρούς αστέρες και από γιγάντιους κυανούς αστέρες (κυανούς γίγαντες) που ζουν πολύ λιγότερο από τον Ήλιο και εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους δίνοντας τις θεαματικές εκρήξεις υπερκαινοφανών. Χαρακτηριστικά, στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου παρατηρήθηκε το 1987 η πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα) που ήταν ορατή με γυμνό μάτι μετά από 380 χρόνια, γνωστή σήμερα ως SN 1987 A. Πάντως υπάρχουν και παλαιότεροι αστέρες, που προδίδουν μία κάποια ηλικία για τα Νέφη.
Πεπονιά

Καλλιέργεια

Καλλιεργείται σε θερμές περιοχές της γης για τον νόστιμο καρπό της το πεπόνι. Είναι αναρριχώμενο ή έρπον φυτό με καταγωγή από την Ασία, οι βλαστοί του είναι τριχωτοί, μαλακοί και σχηματίζουν γωνίες. Τα φύλλα της πεπονιάς είναι μεγάλα σχήματος νεφρού ή στρογγυλά και εναλλάσσονται. Τα άνθη της έχουν χρώμα κίτρινο και φύονται στις μασχάλες των φύλλων.
Η καλλιέργεια της πεπονιάς απαιτεί ζέστη, και εδαφική υγρασία. Ευδοκιμεί σε όλους τους τύπους των εδαφών αλλά είναι απαιτητικό φυτό γι αυτό χρειάζεται λίπανση με κοπριά ή χλωρού τύπου και σε διάφορες περιπτώσεις και λίπασμα. Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά στην ύπαιθρο όταν το χώμα ζεσταθεί αρκετά. Στη συνέχεια χρειάζεται καλό πότισμα. Μέχρι να ωριμάσουν τα πεπόνια χρειάζονται περίπου 3 μήνες. Επειδή η πεπονιά είναι φυτό επιπολαιόρριζο, χρειάζεται προσοχή όταν αφαιρούνται τα διάφορα ζιζάνια, γιατί μπορεί να προκληθούν ζημιές στο φυτό. Γι αυτό τις περισσότερες φορές η αφαίρεση των ζιζανίων γίνεται με το χέρι.
Σούλα (όνομα)

Σούλα ή Σούλη, πολύ συνηθισμένος σύντομος τύπος γυναικείων ονομάτων. 
Προέκυψε από αποκοπή των πρώτων συλλαβών από την αρχή γυναικείων υποκοριστικών ονομάτων, όπως Αναστασούλα, Θανασούλα, Διονυσούλα, Ασπασούλα.

Αντρικός τύπος

Σούλης, Σούλας.
Αίολος

Ο μύθος

Ο Αίολος κρατούσε τους ανέμους μέσα  στον ασκό του  και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία. Ήταν γιος του Ιππότη, όπως λέει ο Όμηρος. Γι' αυτό λεγόταν Ιπποτάδης. Ζούσε στη νήσο Αιολία, που είχε χάλκινα τείχη. Το νησί αυτό πιστευόταν ότι ήταν η Στρογγύλη, το σημερινό Στρόμπολι , εξ ου και η ονομασία Αιολίδες Νήσοι για το σύμπλεγμα που ανήκει το Στρόμπολι.
Ζούσε στο νησί μαζί με την γυναίκα του Αμφιθέα. Είχε έξι γιους και έξι κόρες, που προσωποποιούσαν τους ανέμους. Οι γιοι τους δυνατούς ανέμους, οι θυγατέρες τους ήπιους (τις αύρες).
Σύμφωνα με μεταγενέστερη εκδοχή του μύθου, ο Αίλος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Άρνης. Με τη μητέρα του και τον αδελφό του  Βοιωτό ζούσε στο Μεταπόντιο. Όταν αναγκάστηκε να φύγει από το Μεταπόντιο, λόγω του φόνου της θετής του μητέρας Αυτολύκης, κατέφυγε σ' ένα νησί του Τυρρηνικού Πελάγους, όπου έχτισε την πόλη Μπάρα, κατά τον Διόδωρο Σικελιώτη. Εφεύρε τα πανιά που κινούν τα πλοία και δίδαξε τη χρήση τους στους υπηκόους του.
Ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του πήγε στην Αιολία, όπου ο Αίολος τους φιλοξένησε ένα μήνα. Όταν ζήτησε τη βοήθεια του Αιόλου για να αναχωρήσει, αυτός έκλεισε όλους τους ανέμους σε ένα ασκί και άφησε μόνο τον ούριο Ζέφυρο να πνέει ευνοϊκά γι' αυτούς. 
Με τη βοήθεια του Ζέφυρου ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του έφτασαν πολύ κοντά στην Ιθάκη. Αλλά κάποια στιγμή που ο Οδυσσέας αποκοιμήθηκε, οι σύντροφοί του άνοιξαν το ασκί, νομίζοντας ότι έχει χρυσάφι, και άφησαν ελεύθερους όλους τους ανέμους. 
Ξέσπασε θύελλα η οποία έστειλε τον Οδυσσέα πίσω στο νησί του Αιόλου, ο οποίος όμως δεν δέχτηκε να τον βοήθησει και πάλι, τιμωρώντας τον για την ασέβεια των συντρόφων του .
Οι Έλληνες θεωρούσαν τον Αίολο ταμία των ανέμων, όχι θεό τους. Γι' αυτό δεν είχε ιερά, ούτε γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Θεό τον θεωρούσαν οι Ρωμαίοι. Ο Βιργίλιος στην «Αινειάδα» τον αναφέρει ως βασιλιά που κατοικεί σε ένα άντρο, όπου είναι φυλακισμένοι οι άνεμοι, σ' αυτόν δε καταφεύγει η Ήρα όταν αποφασίζει να καταστρέψει τα καράβια των Τρώων.
 
Μία από τις κόρες του Αιόλου ήταν η Αλκυόνη η οποία σχετίζεται με τον μύθο των Αλκυονίδων ημερών. 
Η Αλκυόνη ερωτεύτηκε τον Κύηκα και ζούσαν ευτυχισμένοι, αλλά μια μέρα ο Κύηκας πνίγηκε ψαρεύοντας και η Αλκυόνη από τον πόνο της έπεσε στα βράχια και σκοτώθηκε. 
Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους έκαναν πουλιά. 
Ο Δίας μάλιστα πρόσταξε τον Αίολο κάθε χρόνο τον Ιανουάριο να σταματάει τους ανέμους για να μπορεί η Αλκυόνη να επωάσει τα αυγά της.
Γύλος

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά

Ο γύλος είναι μικρό ψάρι, με ατρακτοειδές στενόμακρο σώμα, μικρά μάτια, μυτερό ρύγχος και με μυτερά πυκνά δόντια. Το χρώμα του γύλου είναι καστανόμαυρο ή πράσινο στη ράχη και λευκό στην κοιλιά. Επίσης, στα πλευρά του έχει μια πορτοκαλο-κόκκινη γραμμή που φτάνει έως την ουρά του. Το βάρος του, συνήθως, φτάνει τα 150 γραμμάρια. Το μήκος του φτάνει τα 20 με 25 εκατοστά.

Τόπος Διαβίωσης

Ο γύλος ζει στον πάτο της θάλασσας σε βραχώδεις και φυκώδεις περιοχές, σε βάθος από ένα μέχρι 60 μέτρα, αν και μόνο τα μεγάλα αρσενικά παραμένουν για αρκετή ώρα σε βαθιά νερά. Το χειμώνα τα ψάρια μετακινούνται σε βαθύτερα νερά.

Τροφή

Ο γύλος τρώει διάφορα μαλάκια και άλλα μικρότερα ψάρια, όπως και μικρές γαρίδες.
Υπερμαραθώνιος

Υπερμαραθώνιος, ονομάζεται κάθε αγώνας δρόμου μεγαλύτερος από τον παραδοσιακό μαραθώνιο των 42,195 χλμ.

Επισκόπηση

Υπάρχουν δύο τύποι του υπερμαραθωνίου : αυτός που καλύπτει μια συγκεκριμένη απόσταση, και αγώνες που λαμβάνουν χώρα σε συγκεκριμένη χρονική διάρκεια (με το νικητή να καλύπτει την μεγαλύτερη απόσταση σε αυτό το χρονικό διάστημα). Οι πιο κοινές αποστάσεις είναι 50 χλμ, 100 χλμ , 50 μίλια, 100 μίλια, αν και πολλοί αγώνες έχουν άλλες αποστάσεις. Τα 100 χιλιόμετρα αναγνωρίζεται ως επίσημο παγκόσμιο ρεκόρ εκδήλωση της Διεθνούς ένωσης Ομοσπονδιών Στίβου (IAAF), τον παγκόσμιο φορέα αθλημάτων στίβου.
Άλλες αποστάσεις/χρόνοι περιλαμβάνουν διπλούς μαραθώνιους, 24-ωρους αγώνες, και πολυήμερους αγώνες των 1.000 μιλίων ή ακόμα και περισσότερο. Η μορφή αυτών των αγώνων ποικίλει και κυμαίνεται από απλούς δρόμους ή κλειστές διαδρομές (μέχρι και 400 μέτρων), ή σε μονοπάτια. Πολλοί υπερμαραθώνιοι, έχουν σημαντικά φυσικά εμπόδια, όπως αντίξοες καιρικές συνθήκες, αλλαγές υψομέτρου, ή τραχύ έδαφος. Πολλοί από αυτούς τους αγώνες γίνονται σε χωματόδρομους ή βουνίσια μονοπάτια, αν και μερικοί γίνονται σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Συνήθως, υπάρχουν σταθμοί βοήθειας κάθε 20 με 35 χλμ, όπου οι δρομείς μπορούν να αναπληρώσουν προμήθειες φαγητού και ποτού ή να κάνουν ένα σύντομο διάλειμμα. Οι αγώνες χρονικής διάρκειας κυμαίνονται από 6, 12, και 24 ώρες μέχρι 3, 6, και 10 μέρες (γνωστοί ως πολυήμεροι αγώνες). Αυτοί τους αγώνες συνήθως γίνονται σε μια σύντομη διαδρομή, είτε του ενός χιλιομέτρου, του ενός μιλίου ή λιγότερο.
Το International Association of Ultrarunners (IAU) διοργανώνει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για διάφορες αποστάσεις υπερμαραθωνίων, συμπεριλαμβανομένων των 50, 100 χλμ, 24 ωρών, και ultra trail running, τα οποία επίσης αναγνωρίζονται από την IAAF. Πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο έχουν τους δικούς τους οργανισμούς υπερμαραθωνίου, συνήθως την εθνική ομοσπονδία στίβου της χώρας, ή επικυρώνονται από άλλους εθνικούς αθλητικούς οργανισμούς. Το παγκόσμιο ρεκόρ για τις αποστάσεις, τους χρόνους και τις ηλικίες παρακολουθούνται από την IAU.
Πρόσημα

Πρόσημα ονομάζονται δύο σύμβολα τα οποία μπαίνουν μπροστά από όλους τους αριθμούς. Τα πρόσημα είναι το "+" (συν, και) και το "-" (πλην, μείον). Όταν μπροστά από έναν αριθμό μπαίνει το "-" ο αριθμός ονομάζεται αρνητικός ενώ όταν μπαίνει το "+" ονομάζεται θετικός. Συχνά τα πρόσημα χρησιμοποιούνται στις θερμοκρασίες και στις εκπτώσεις. Όταν ένας αριθμός δεν έχει πρόσημο εννοείται ότι είναι θετικός ενώ για να είναι αρνητικός πρέπει να έχει οπωσδήποτε "-".
Γροιλανδικές γενικές εκλογές (2018)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γροιλανδία στις 24 Απριλίου του 2018, με την εκλογή του όλων των  31 μελών του Κοινοβουλίου. Οι εκλογές έπρεπε να διεξαχθούν το αργότερο στις 26 Νοεμβρίου 2018, τέσσερα χρόνια μετά τις προηγούμενες εκλογές , στις 27 Νοεμβρίου του 2014, αλλά με απόφαση του πρωθυπουργού Κιμ Κίλσεν έγιναν επτά μήνες νωρίτερα. Το Σιουμούτ παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο, αλλά έχασε δύο έδρες, ενώ η Κοινότητα των Ινουίτ, το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα, έχασε τρεις έδρες. Το μικρότερο κόμμα Δημοκράτες και το Κόμμα Naleraq κέρδισαν έδρες, με τα νεοσύστατα Κόμμα Συνεργασίας και Nunatta Qitornai αμφότερα να εισέρχονται στο Κοινοβούλιο.

Πλαίσιο

Στις γενικές εκλογές του 2014 το Σιουμούτ κέρδισε οριακή πλειοψηφία, όμως με τον ίδιο αριθμό εδρών, όπως η Κοινότητα των Ινουίτ (Inuit Ataqatigiit) (11). Μια κυβέρνηση συνασπισμού σχηματίστηκε από τα Σιουμούτ, τους Δημοκράτες και το Atassut η οποία διήρκεσε μέχρι το 2016, όταν το Siumut σχημάτισε έναν νέο συνασπισμό με το Inuit Ataqatigiit και το Κόμμα Naleraq. Ο Κιμ Κίλσεν από το Siumut ήταν πρωθυπουργός και στις δύο κυβερνήσεις.
Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου 2014-2018, αμφότεροι οι βουλευτές του Atassut προσχώρησαν στο Simumut, ενώ ο Μάικλ Ρόσινγκ έφυγε από τους Δημοκρατικούς και κατέστη  ανεξάρτητος.

Εκλογικό σύστημα

Τα 31 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Ντ' Οντ.

Νέα κόμματα

Δύο νέα κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, το ενωτικό και κοινωνικά φιλελεύθερο Κόμμα Συνεργασίας (Suleqatigiissitsisut) που ιδρύθηκε από τον Μάικλ Ρόσινγκ, και το υπέρ της ανεξαρτησίας Nunatta Qitornai (Απόγονοι της Χώρας Μας), που ιδρύθηκε από τον πρώην υπουργό Οικονομικών και Εσωτερικών, υπουργός Βιομηχανίας, Εργασίας, Εμπορίου, Τουρισμού, Ενέργειας και Εξωτερικών και υπουργός Οικονομικών, Ορυκτού Πλούτου και Εξωτερικών Υποθέσεων Vittus Qujaukitsoq έπειτα από μια διαμάχη για την στάση της κυβέρνησης προς τη Δανία. Τελικά έφυγε το Siumut μετά από μια αποτυχημένη μάχη για την αρχηγία με τον Κίμ Κίλσεν.
Ρίτα Σακελλαρίου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Σητεία της Κρήτης στις 22 Νοεμβρίου 1934.  Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη λαϊκή συνοικία των προσφυγικών των Ταμπουρίων στο Κερατσίνι. Έχασε τον πατέρα της στον εμφύλιο πόλεμο και αναγκάστηκε να παντρευτεί. Από τον γάμο της απέκτησε δυο παιδιά.
Την πρώτη της εμφάνιση έκανε στο Πέραμα όπου την άκουσε ο Στέλιος Χρυσίνης, που της έγραψε τα πρώτα της τραγούδια.
Αργότερα συνεργάστηκε με τους  Βασίλη Τσιτσάνη και Γιάννη Παπαϊωάννου.
Η πρώτη της μεγάλη επιτυχία ήταν το τραγούδι "Ιστορία μου, Αμαρτία μου" που την έκανε πρώτο όνομα.
Γνωστά τραγούδια της είναι επίσης τα "Αν κάνω άτακτη ζωή", "Αυτός, ο άνθρωπος αυτός", "Σώσε με", "Μια ζωή πληρώνω" και άλλα.
Το 1998 συμμετείχε στη σειρά του Mega, Δύο Ξένοι.
Το βράδυ πριν πεθάνει, ζήτησε από το Λάκη Κορρέ, να της βάψει τα νύχια στο δεξί της χέρι. Σαν να μην την αφορούσε ο θάνατος, σαν να μην τον φοβόταν. Τελευταία φράση της ήταν, «Αχ, Λάκη, κι είχα τόσα ακόμη να κάνω!» Έφυγε από την ζωή στις 6 Αυγούστου του 1999, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Κριώα

Ονομασία

Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του  από τον μυθικό επώνυμο ήρωα και Τιτάνα  Κριό  (Κριός ή Κρίος και Κρειός ή Κρείος). Η μορφή του ονόματός του ήρωα αυτού ως «Κριός» είναι η αρχαιότερη και λατρευόταν συμβολικά με τη μορφή κριαριού. Σε αυτό συνηγορεί και το άλλο όνομα του Τιτάνα Κριού, ως ο «Καρνείος», το οποίο ετυμολογείται από τη λέξη «κάρνος», δηλαδή το κριάρι (το αρσενικό πρόβατο).

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος της Κριώας, ήταν δήμος των Μεσογείων ή του Άστεως. Αν θεωρηθεί, σύμφωνα με μια από τις εκδοχές της ελληνικής μυθολογίας, ότι ο επώνυμος ήρωας του δήμου της Παλλήνης,  ήταν ο Τιτάνας Πάλλας, ο γιος του Κριού και όχι ο γιος του βασιλιά της αρχαίας Αθήνας Πανδίονα, τότε ο δήμος της Κριώας πιθανώς να βρισκόταν κοντά στον δήμο της αρχαίας Παλλήνης, αλλά η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού παραμένει άγνωστη και αβέβαιη, δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς. 
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι ο δήμος Κριώας βρίσκονταν στην περιοχή του Νταού Πεντέλης, στο Πεντελικό όρος.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αντιοχίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι της Κριώας

Ο δημότης της αρχαίας Κριώας ονομαζόταν  Κριωεύς. Ο αγαθός Ευελπίδης, ένας από τα κεντρικά πρόσωπα στην κωμωδία «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, αναφερόταν ως προερχόμενος από τον δήμο της Κριώας.

Προσωπικότητες από την Κριώα

Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο της Κριώας, όπως ο βουλευτής Βαρίγης ο Κριωεύς, ο βουλευτής Βασιλείδης ο Κριωεύς, ο Γλαυκίας ο Κριωεύς γιος του Ηρακλείδου, ο βουλευτής Διογένης ο Κριωεύς, ο Διονυσόδωρος ο Κριωεύς γιος του Απολλωνίου, Πολύευκτος ο Κριωεύς κ.α.
Ώρα στην Ουκρανία

Ιστορία

Η θερινή ώρα στην Ουκρανία εισήχθη στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, το Βερχόβνα Ράντα (το Ουκρανικό κοινοβούλιο) ακύρωσε την επιστροφή από την Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης στην Ώρα Ανατολικής Ευρώπης. Στις 18 Οκτωβρίου 2011, το Κοινοβούλιο κατάργησε αυτά τα σχέδια.
Πάνορμος Τήνου

Ο οικισμός

Ο Πάνορμος είναι σήμερα ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός. Είναι χτισμένος στη δυτική πλευρά του νησιού σε απόσταση 27 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Τήνου. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τις ακτές και σε υψόμετρο 130 μέτρων. Επίνειό του αποτελεί ο οικισμός Όρμος Πανόρμου που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα βορειότερα. Σημαντικότερα αξιοθέατα του οικισμού αποτελούν το μουσείο Μαρμαροτεχνίας, οι δύο κυριότεροι ναοί του χωριού (Άγιος Νικόλαος και Άγιος Δημήτριος) καθώς και το νεκροταφείο με σημαντικά μαρμάρινα έργα και λιθόγλυπτα των τοπικών καλλιτεχνών και οι μαρμάρινες βρύσες στην πλατεία του χωριού. Το χωριό έχει έντονο κυκλαδίτικό χρώμα και χαρακτηρίζεται υπαίθριο μουσείο λαϊκής τέχνης.
Μιχάλης Παπαγιάννης

Πρώτα χρόνια, σπουδές και οικογένεια

Γεννήθηκε το 1937 στα Μέγαρα, γιος του Κανέλλου Παπαγιάννη. Ήταν πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα, παντρεμένος με την Αικατερίνη Τάντση και πατέρας δυο παιδιών, του Κανέλλου και του Γιάννη, γνωστού δημοσιογράφου και πολιτικού συντάκτη.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1974 έγινε μέλος της ΝΔ και την περίοδο 1978-81 διετέλεσε γενικός διευθυντής και αντιπρόεδρος του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. Επίσης, από το 1978 έως το 1982 υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ.
Το διάστημα 1985-89 υπήρξε μέλος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα υπουργεία Δημοσίων Εργων, Εμπορικής Ναυτιλίας και Εθνικής Οικονομίας. Το 1991 υπήρξε διευθύνων σύμβουλος της Κτηματικής Κατασκευαστικής ΑΕ (ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ) θυγατρικής της Κτηματικής Τράπεζας.
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αττικής, με τη ΝΔ, στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου του 1974, ενώ επανεξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Αττικής στις εκλογές της 2ας Ιουνίου του 1985 και της 5ης Νοεμβρίου του 1989. Το 1990 ανέλαβε πρόεδρος στο Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας. Η προσφορά του στα Μέγαρα με την ανέγερση σχολείων, κλειστών γυμναστηρίων και σταδίων υπήρξε σημαντική. Πολύ σημαντική υπήρξε επίσης η ανέγερση εκατοντάδων σχολείων σε όλη την Ελλάδα.

Θάνατος

Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 70 ετών στις 23 Οκτωβρίου 2007.
Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εγκαταστάθηκε κατόπιν στην Πάτρα. Αρχικά εργάστηκε ως δικαστικός στην Κυπαρισσία ενώ στη συνέχεια διορίστηκε πρόεδρος πρωτοδίκων στην Σπάρτη. Μετατέθηκε στην Πάτρα, όπου και αναπλήρωσε την κενή θέση του δημάρχου, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της εποχής. Αναγκάστηκε όμως να παραιτηθεί για να ορκιστεί ισόβιος σύμβουλος του Ελεγκτικού συνεδρίου Αθηνών. Ανήλθε στην θέση του Αρεοπαγίτη και συνταξιοδοτήθηκε το 1963.
Είχε τέσσερα παιδιά και ήταν παντρεμένος με την . Απεβίωσε στην Αθήνα το 1965.
Ζιποίτης Β΄ της Βιθυνίας

Βίος

Ήταν γιος του μεγάλου ηγεμόνα Ζιποίτη Α΄ της Βιθυνίας και ένας νεότερος αδελφός του Νικομήδη Α της Βιθυνίας. Όταν ο Νικομήδης προσπάθησε να σκοτώσει τους τρεις αδελφούς του, ο Ζοιπήτης Β' ήταν ο μόνος που δραπέτευσε. Στη συνέχεια κίνησε μια εξέγερση εναντίον του Νικομήδη και κατάφερε να διατηρήσει τον εαυτό του, για κάποιο διάστημα, στην ανεξάρτητη κυριαρχία ενός αξιόλογου μέρους της Βιθυνίας.Ήταν για να καταστρέψει τον Ζοιπήτη Β', που ο Νικόμηδης κάλεσε επιτυχώς τους Γαλάτες του Λεοννόριου και του Λουταρίου, μελλοντικούς ιδρυτές της Γαλατίας.
Škoda 1000 MB

Εξέλιξη

Το 1955, την ίδια χρονιά που παρουσιάστηκε το Škoda 440, η Škoda ξεκίνησε να σχεδιάζει τα πρώτα της πλάνα για ένα εντελώς νέο αυτοκίνητο που θα παρουσιαζόταν στη δεκαετία του 1960. Οι βασικές απαιτήσεις για το νέο μοντέλο, ήταν να έχει βάρος μέχρι 700 κιλά και η κατανάλωση του να μην υπερβαίνει τα 6 με 7 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η παραδοσιακή διάταξη κινητήρα και μετάδοσης ήταν για όλα τα μοντέλα της Škoda κινητήρας μπροστά και πίσω κίνηση. Για το μελλοντικό μοντέλο υπήρχε η σκέψη είτε να έχει κινητήρα και μετάδοση μπροστά, είτε κινητήρα και μετάδοση πίσω.
Τελικώς, η διάταξη «όλα εμπρός» θεωρήθηκε ότι θα είχε υψηλότερο κόστος και πιο σύνθετο ντιζάιν, και οι μηχανικοί της εταιρείας, για λόγους κόστους και σχεδιαστικής συμβατότητας, επέλεξαν τη διάταξη όλα πίσω. Αυτό δεν ήταν και τόσο σπάνιο την τότε εποχή, καθώς κυκλοφορούσαν αρκετά ακόμα μοντέλα διαφόρων εταιρειών με τη διάταξη «όλα πίσω», όπως το Volkswagen Beetle (Σκαθάρι), τα Fiat 500 και Fiat 600, το Renault 8, το Simca 1000, το NSU Prinz και το βρετανικό Hillman Imp. Υπήρχε τότε, διεθνώς, μια διαφορετική σχολή αρκετών μηχανικών, που σε αντιδιαστολή με το όλα εμπρός, υποστήριζε ότι η ακριβώς αντίθετη διάταξη ήταν η προτιμότερη για καλύτερη οδική συμπεριφορά, εξοικονόμηση χώρου για την άνεση των επιβατών και τις αποσκευές, και μείωση του κόστους.

Παρουσίαση

Το Škoda 1000 MB παρουσιάστηκε στις 2 Απριλίου 1964, ως ο διάδοχος του Octavia. Ο αριθμός 1000 υποδήλωνε τον κυβισμό του κινητήρα και τα αρχικά MB υποδήλωναν την πόλη κατασκευής, τη Μλάντα Μπόλεσλαβ. Το πρώτο 1000 MB διέθετε υδρόψυκτο τετρακύλινδρο κινητήρα 988 κυβικών εκατοστών, με μέγιστη ισχύ 44 ίππους και μπλοκ από αλουμίνιο. Όλα τα μοντέλα εξ αρχής έφεραν 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο με συγχρονισμό σε όλες τις σχέσεις. Στον χώρο του κινητήρα υπήρχε ένας μεγάλος ανεμιστήρας ψύξης, ενώ και το αμάξωμα στο πίσω μέρος είχε γρίλιες για την καλύτερη κυκλοφορία του αέρα. Η ανάρτηση του μοντέλου ήταν ανεξάρτητη και στους 4 τροχούς.
Το κυριότερο πλεονέκτημά του, ήταν η χαμηλή τιμή αγοράς ως προς το μέγεθός του. Ενδεικτικώς, στη Μεγάλη Βρετανία, όπου λανσαρίστηκε στις αρχές του 1965, η αρχική τιμή διάθεσης ήταν στις 579 λίρες Αγγλίας, τιμή σαφώς καλύτερη από τα αντίστοιχα μοντέλα που κυκλοφορούσαν τότε, όπως το Ford Cortina και το Hillman Minx, χωρίς μάλιστα να υστερεί ιδιαίτερα σε εξοπλισμό. Επίσης, διέθετε μια ελκυστική εμφάνιση για τα τότε στάνταρ, η οποία θύμιζε κάπως το Ford Anglia 105E του 1959 - 1968.
Μέσα στο 1967, προστέθηκε και το λίγο ισχυρότερο και πληρέστερο 1100 MB, στο οποίο ο κινητήρας είχε λάβει μια μικρή αύξηση του κυβισμού στα 1.107 cm³.