Γκραναλιόνε

Γεωγραφία

Πρόκειται για τον πιο νότιο δήμο της επαρχίας της Μπολόνια και απέχει από την πρωτεύουσα της Μπολόνια 67 χιλιόμετρα. Είναι ένας καθαρά ορεινός δήμος, αφού εκτείνεται στις πλαγιές των Απέννινων Όρεων. Η έδρα του δήμου βρίσκεται σε υψόμετρο 493ων μέτρων ενώ στο σύνολο της έκτασής του, που είναι 39,71 km², κυμαίνεται από ελάχιστο υψόμετρο στα 350 μέτρα μέχρι μέγιστο στα 1555 μέτρα. Η περιοχή διασχίζεται από τον ποταμό Ρένο και από μερικούς παραποτάμους του. Οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44° 6' 4,68 N γεωγραφικό πλάτος και 10° 57' 41,40 E γεωγραφικό μήκος. Συνορεύει με την Πιστόια ((Pistoia)) και Σαμπούκα Πιστοϊέζε ((Sambuca Pistoiese)) της επαρχίας της Πιστόια και με τους δήμους της Πορρέττα Τέρμε (Porretta Terme) και Καστέλ ντι Κάζιο (Castel di Casio).
Ο δήμος αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα και τους οικισμούς Βαλβέρντε, Βαλντόππιο, Βαράνο, Βέττικα, Βιτζέρο, Γκραναλιόνε, Κάζα Εβαντζελίστι, Κάζα Καλίστρι, Κάζα Κιόμπι, Κάζα Κορσίνι, Κάζα Λατζαρόνι, Κάζα Μπάλλι, Κάζα Μπαντιτέλλι, Κάζα Μπόνι, Κάζα Πόλι, Κάζα Σάλμα, Κάζα Σαντίνι, Κάζα Τζακίνι, Κάζα Τρόριο, Κάζα Φορλάι, Καζίνα, Καζόνε, Καπρέρα, Καρντέλλα, Καρριόλα, Καστελλίνα, Λουκαϊόλα, Λούστρολα, Μαντονιάνα, Μολίνο ντελ Παλλόνε, Μολίνο ντι Γκραναλιόνε, Μπιατζιόνι, Μπόργκο Καπάννε, Ολιβάτσι, Όρτι, Πιέβε, Πόντε ντέλλα Βεντουρίνα, Πότζιο ντι Μπόργκο Καπάννε, Πράτι, Ρανταράνια, Ριολό, Ρίο Φόντι, Σαμπουτσέντρο, Σέρρα, Τζιαγκονιάνα και Τορρέττα.

Ιστορία

Οι πρώτες αναφορές κατοίκησης της περιοχής του Γκραναλιόνε ανάγονται στον 11ο αιώνα και πιο συγκεκριμένα το 1036. Η περιοχή, μέχρι το 1219, ανήκε διοικητικά στον δήμο της Πιστόια (Pistoia), δήμος σε συνεχή αντιπαλότητα με τον δήμο της Μπολόνια. Θρησκευτικά όμως ήταν υπό την διοίκηση του επισκόπου της Μπολόνιας με κέντρο την μονή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στον οικισμό Μπόργκο Καπάννε, τότε ο οικισμός ονομαζότανε Σουτσίντα. Η κατοίκηση της περιοχής είναι πιθανότατα συνδεδεμένη με την επέκταση των γεωργικών καλλιεργειών στα ορεινά. Το 1223 ο δήμος της Μπολόνια, μετά την κατάκτηση της περιοχής, θα ενώσει τους οικισμούς της Σουτσίντα και του Γκραναλιόνε σε έναν ενιαίο δήμο. Μεταξύ του 11ου και 12ου αιώνα θα δημιουργηθούν και οι οικισμοί της Λούστρολα και του Ριόλο. Από  τον 14ο αιώνα υπάρχουν και οι πρώτες αναφορές στο κάστρο του Γκραναλιόνε. Τους επόμενους αιώνες θα συνεχίσει η αύξηση του πληθυσμού και η ταυτόχρονη επέκταση των καλλιεργειών σε όλο και μεγαλύτερο υψόμετρο. Τον 16ο αιώνα η περιοχή θα ζήσει τις πολύ έντονες και βίαιες διαμάχες ανάμεσα στις ανερχόμενες οικογένειες του δήμου αλλά και των κοντινών δήμων. Οι διαμάχες γίνονταν για την οικονομική υπεροχή και για τον έλεγχο της μονής του Ιωάννη του Βαπτιστή. Τον 17ο αιώνα στον οικισμό Καστελλίνα βρίσκονταν τα τελωνεία του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης από τη μία και του Παπικού Κράτους από την άλλη, αφού εκεί ήταν τα σύνορα των δύο κρατών όπως σήμερα στην περιοχή βρίσκονται τα όρια μεταξύ της Τοσκάνης και της Εμίλιας Ρομάνιας. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα από τον δήμο θα περάσουνε ο δρόμος Πορρεττάνα, σημαντική οδική αρτηρία και η αντίστοιχη σιδηροδρομική γραμμή που ενώνουν την Μπολόνια με την Πορρέττα Τέρμε και την Πιστόια βγάζοντας οριστικά από την απομόνωση το Γκραναλιόνε. Αυτό ήχε σαν συνέπεια την μετακίνηση του πληθυσμού του δήμου προς τις περιοχές χαμηλότερου υψομέτρου, κυρίως στον οικισμό Μολίνο ντελ Παλλόνε όπου θα μεταφερθεί και η έδρα του δήμου με εξαίρεση μία μικρή περίοδο, από το 1944 μέχρι τις 31 Ιανουαρίου του 1948, που η έδρα επέστρεψε στον οικισμό Γκραναλιόνε. Στις αρχές του 20ου αιώνα διαδόθηκε πολύ γρήγορα το ηλεκτρικό ρεύμα σε όλους τους οικισμούς του δήμου με τη βοήθεια της μετατροπής μερικών νερόμυλων σε μικρούς υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

Δημογραφία

Ο πληθυσμός του Γκραναλιόνε την 1η Ιανουαρίου 2014 ήταν 2244 μόνιμοι κάτοικοι.
Στον δήμο, την 1η Ιανουαρίου 2011, κατοικούσαν μόνιμα και 166 ξένοι. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από το Μαρόκο 111, Ρουμανία 31 και την Ουκρανία 6.