google/wiki40b huggingface dataset:
Μετοκλοπραμίδη

Η μετοκλοπραμίδη (Primperan) είναι φαρμακευτική αντιεμετική ουσία που διεγείρει την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος (ΓΕΣ).Η δράση της εντοπίζεται στο ανώτερο τμήμα του ΓΕΣ όπου αυξάνει τον τόνο του οισοφαγικού σφιγκτήρα και διεγείρει τη σύσπαση του πυλωρικού άντρου και του λεπτού εντέρου.

Μηχανισμός Δράσης

Παρουσιάζει μικτό μηχανισμό δράσης: δρα ανταγωνιστικά επί των 5-HT₃R υποδοχέων, αλλά διεγερτικά επί των 5-HT₄R  διευκολύνοντας έτσι την έκλυση της ακετυλοχολίνης από τις μεταγαγγλιακές ίνες του χολινεργικού πνευμονογαστρικού.
Επίσης, παρουσιάζει αντιντοπαμινεργική δράση επί των D₂R υποδοχέων.
Η κεντρική της δράση εξηγεί την ευεργετική της δράση έναντι ναυτίας και εμετού, ενώ η περιφερική της ευθύνεται για την αύξηση κινητικότητας του ΓΕΣ.

Ενδείξεις

Θεραπευτικά χορηγείται για την αντιμετώπιση διαταραχών του ΓΕΣ(ναυτία, εμετό,αίσθημα διάτασης στομάχου,βραδεία γαστρική εκκένωση,γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση και πρόληψη εισρόφησης γαστρικού περιεχομένου στους ανώτερους αεροφόρους αγωγούς).Προφυλακτικώς χορηγείται για τους εμέτους μετά από χημειοθεραπεία με αντινεοπλασματικά φάρμακα.Επίσης,στον ενδοσκοπικό έλεγχο του ανώτερου πεπτικού για τη διευκόλυνση προσπέλασης του ενδοσκοπίου ή προς το δωδεκαδάκτυλο, καθώς και στη διενέργεια βιοψίας του λεπτού εντέρου, προκειμένου να προωθηθεί ταχύτερα το ειδικό όργανο.Ακόμα, η μετοκλοπραμίδη θεωρείται αποτελεσματική στην αναισθησία και κατά τη διάρκεια του τοκετού, για την πρόληψη εισρόφησης γαστρικού περιεχομένου στις αναπνευστικές οδούς

Αντενδείξεις

Σε γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε μη ανοχή του από τον ασθενή.Συμπτώματα παρκινσονισμού και  κίνδυνο όψιμης δυσκινησίας (συνίσταται σε αθέλητες κινήσεις του στόματος, του κορμού και των άκρων) μπορούν να υποχωρήσουν με τη διακοπή της θεραπείας. Ενδοφλέβια χορήγηση μπορεί να προκαλέσει υπέρταση και καρδιακές διαταραχές.Αντενδείκνυται επίσης σε ύπαρξη ή σε υποψία ύπαρξης φαιοχρωμοκυτώματος (κίνδυνος σοβαρής υπερτασικής κρίσης από έκλυση κατεχολαμινών).Μπορεί να προκαλέσει γυναικομαστία σε άνδρες και διόγκωση μαστών στις γυναίκες.Η χορήγηση της αντενδείκνυται και σε περιπτώσεις απόφραξης ή διάτρησης του ΓΕΣ. Τέλος,αποφεύγεται σε ασθενείς που λαμβάνουν τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αδρενεργικούς παράγοντες, αναστολείς της ΜΑΟ και γενικά φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις.

Ιδιαίτερες επισημάνσεις

Συνιστάται η αποφυγή χορήγησης κατά το 1 τρίμηνο της εγκυμοσύνης, διότι διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα. Αν η χορήγηση κρίνεται απαραίτητη να σταθμίζεται από τον ιατρό το αναμενόμενο όφελος για τη μητέρα σε σχέση με τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο
Κατα τη γαλουχία,ενημερώστε το γιατρό σας, αν θηλάζετε, πριν πάρετε Primpéran® διότι η μετοκλοπραμίδη αποβάλλεται στο μητρικό γάλα. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή ιδίως σε πρόωρα.

Δοσολογία

Ενδομυίκώς, ενδοφλεβίως,per os (δισκία,διάλυμα)
Η δοσολογία εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.
Συνήθης δόση από του στόματος:10–20 mg 3 φορές ημερησίως πριν το φαγητό.
Αμινοξυαιθανικό οξύ

Ιστορία

Το αμινοξυαιθανικό οξύ περιγράφηκε από τον Werner, το 1893, και παράχθηκε από την υδρόλυση του αιθυλοβενζοϋδροξιμινοαιθανικού οξέος. Το 1936, οι Anchel και Shoenheimer χρησιμοποίησαν αμινοξυαιθανικό οξύ  για να απομονώσουν κετόνες από φυσικές πηγές. Επίσης, το 1936, οι Kitagawa και Takani περιέγραψαν την παραγωγή αμινοξυαιθανικού οξέος με συμπύκνωση βρωμαιθανικού αιθυλεστέρα, ακολουθούμενη από υδρόλυση με υδροχλωρικό οξύ.
Κώστας Πολίτης

Καριέρα ως παίκτης

Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1942 στην Αθήνα. Υπήρξε καλαθοσφαιριστής αρχικά της Νήαρ Ήστ και εν-συνεχεία του Παναθηναϊκού με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1966-67. 
Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964, και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967.
Το 1967 οι χουντικοί τον υποχρέωσαν να σταματήσει την καριέρα του στην Εθνική Ελλάδος και στον Παναθηναϊκό, ενώ τον απέλυσαν και από την δουλειά του στον ΟΤΕ, λόγω των Αριστερών πολιτικών του φρονημάτων και της εμπλοκής του σε δράσεις κατά της δικτατορίας.

Καριέρα ως προπονητής

Ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Ελλάδος το 1982 και την καθοδήγησε στο Ευρωμπάσκετ του 1983. Στη συνέχεια κατέκτησε την 10η θέση στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 1986, που ήταν και η πρώτη αξιόλογη παρουσία της Εθνικής σε διεθνές επίπεδο. Έκλεισε την καριέρα του στην Εθνική με τη θριαμβευτική κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1987, μία κορυφαία στιγμή στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Φασούλα, ο Πολίτης υπήρξε βασικός πρωταγωνιστής στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ: «Με την παροιμιώδη του ψυχραιμία, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Είχε μοντέρνα αντίληψη για την προπονητική και καταλάβαινε τι σημαίνει Εθνική ομάδα. Φρόντιζε να περνάνε καλά οι παίκτες που άφησαν αφιλοκερδώς τα σπίτια τους και τις διακοπές τους. Δεν υπήρχαν κραιπάλες, ούτε όμως στρατιωτική βαναυσότητα. Και ήξερε και μπάσκετ ο Πολίτης, δεν ήταν κανένας άσχετος».
Σε επίπεδο συλλόγων, ο Κώστας Πολίτης έχει αναλάβει τις ομάδες Παναθηναϊκό (δύο φορές), ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Νήαρ Ηστ.
Ως προπονητής του Παναθηναϊκού κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1979-80, 1980-81, 1981-82) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1978-79, 1981-82).
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στο Φάιναλ Φορ του Τελ Αβίβ την σεζόν 1993-94, όπου κατέκτησε την τρίτη θέση (έχασε στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό του Γιάννη Ιωαννίδη).
Ως προπονητής του ΠΑΟΚ, οδήγησε τον «Δικέφαλο» στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1988-89 και το 1989-90, αλλά έχασε και τις δυο φορές από τον Άρη του Γιάννη Ιωαννίδη. 
Τέλος, την σεζόν 1998-99 έφθασε με την ΑΕΚ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όμως ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ.
Στην δεύτερη θητεία του ως προπονητής του Παναθηναϊκού, ο Κώστας Πολίτης συγκρούστηκε με τον Νίκο Γκάλη, και η διαμάχη τους ήταν η αιτία που το 1994 ο Γκάλης εγκατέλειψε την ενεργό δράση (ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση το 1995).
Μαρίνος Κοριαλένιος

Φιλανθρωπικό έργο

Εν ζωή δώρισε στον βασιλιά Γεώργιο γενναίο ποσό υπέρ της εθνικής οργάνωσης. Δώρισε επίσης υπέρ των νοσοκομείων της Ελλάδας και για την ανέγερση Πινακοθήκης. Κληροδότησε μετά θάνατον μεγάλο ποσό για την ίδρυση του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου, και για την ίδρυση σχολής στα περίχωρα των Αθηνών κατά το πρότυπο των αγγλικών σχολείων. Ευεργέτησε επίσης το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», και προσέφερε για την ανέγερση αναμορφωτικών φυλακών στην Αθήνα και για την ίδρυση Επαγγελματικής Σχολής στο Αργοστόλι. Ίδρυσε επίσης έπαθλο υποτροφίας για σπουδές φοιτητών στο εξωτερικό.
Δημήτρης Βακρινός

Τα πρώτα χρόνια

Ο Δημήτρης Βακρινός μεγάλωσε στο επαρχιακό περιβάλλον ενός μικρού χωριού, δεύτερος γιος μιας φτωχής πενταμελούς οικογένειας του Παναγιώτη (ο οποίος είχε το περιπαικτικό παρατσούκλι Βρούβας, λόγω του προβλήματος αλκοολισμού από το οποίο υπέφερε) και της Γεωργίας Βακρινού. Οι γονείς του ήταν αγρότες, ενώ ο ίδιος μετριότατος μαθητής και σύμφωνα με τις μαρτυρίες των συγχωριανών του, ελάχιστα κοινωνικός. Ο πατέρας του μάλιστα, φέρονταν να τον κακομεταχειρίζεται, ειδικά τις στιγμές που ήταν υπό την επήρρεια μέθης. Το 1975 ο Βακρινός σε ηλικία 13 ετών βρέθηκε στην Αθήνα, όπου εργάσθηκε σαν παραγιός σε μια ταβέρνα στη Χασιά, φιλοξενούμενος για τρία χρόνια στο σπίτι φιλικής οικογένειας. Στη συνέχεια εκπαιδεύεται σαν οξυγονοκολλητής σε τεχνική σχολή και προσλαμβάνεται στα Ναυπηγεία Ελευσίνας όπου δούλεψε μέχρι το 1992. Στη συνέχεια έγινε αυτοκινητιστής (οδηγός ταξί).

Προσωπική ζωή

Από το 1990 έχει παντρευτεί, αλλά θα χωρίσει σε 14 μήνες. Η πρώην γυναίκα του τον έδιωξε από το σπίτι της στο Κερατσίνι και εκείνος αποφάσισε να την εκδικηθεί, πυροπολώντας το εξοχικό σπίτι του πεθερού του στη Σαλαμίνα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς αρχικά της οικογένειας και μετά τη σύλληψή του, και του ίδιου. Τον Αύγουστο του 1996 παντρεύεται για δεύτερη φορά και μένει πλέον στο Μοσχάτο. Δεν απέκτησε παιδιά. Οι σχέσεις με τη μητέρα και τις τρεις αδελφές του φέρονταν να είναι αρμονικές, σε αντίθεση με την αντίστοιχη με τον πατέρα του, που εκτιμήθηκε ως προβληματική.

Η εγκληματική του δράση

Ως ημερομηνία έναρξης της εγκληματικής δραστηριότητας του Δημήτρη Βακρινού έχει καταγραφεί η 6η Αυγούστου 1987, όταν ήταν 25 ετών, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία της δράσης του έγινε την τριετία 1993–1996.

Το προφίλ

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αστυνομικών και ψυχολόγων, ο Βακρινός χαρακτηρίσθηκε σαν κατά συρροήν δολοφόνος, με σαφές όμως ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο, το οποίο ανάγεται κύρια στην παιδική του ηλικία και σχετίζεται με σεξουαλική καταπίεση, μειωμένη αυτοεκτίμηση και γενικότερη συμπλεγματική συμπεριφορά. 
Η εκδικητική του μανία, την οποία εκδήλωνε με το παραμικρό, φαίνεται ότι ήταν απόρροια της υπερβολικής του ευθιξίας, αλλά και της σωματικής του διάπλασης, καθώς επρόκειτο για έναν κοντό, αδύνατο και σχεδόν καχεκτικό άνθρωπο. Κατά συνέπεια, επειδή δεν μπορούσε να αντιδράσει σε τυχόν προκλήσεις ή προσβολές που δεχόταν, πάντα οπλοφορούσε και απαντούσε με τα όπλα στις όποιες προκλήσεις δεχόταν.
Δημήτριος Μπίτσιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1915, στην κοινότητα των Ελλήνων της Αιγύπτου, και σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.  Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις (Κάιρο, Λονδίνο κ.α.)
Τις περιόδους 1961 - 1965 και 1967 - 1972 διατέλεσε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, ενώ είχε συμμετάσχει ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις Διασκέψεις της Ζυρίχης και Λονδίνου για το Κυπριακό.  
Τον Ιανουάριο του 1966 ανέλαβε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου, αντικαθιστώντας τον δικαστικό Κωνσταντίνο Χοϊδά (ο οποίος επέστρεψε στο ΣτΕ), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και την 21η Απριλίου 1967, οπότε παραιτήθηκε επιστρέφοντας στο διπλωματικό σώμα. Διαδραμάτισε εποικοδομητικό ρόλο στην άμβλυνση των διαφωνιών του βασιλιά με τον Γεώργιο Παπανδρέου, και τον Δεκέμβριο του 1966 σημείωσε την μεγαλύτερη επιτυχία του, με την συμφωνία βασιλιά-Παπανδρέου-Κανελλόπουλου για την ανατροπή της κυβέρνησης των Αποστατών και την αντικατάστασή της με υπηρεσιακή, υπό τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο, γεγονός που άνοιγε τον δρόμο για ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής -τελικά, όμως, επενέβησαν οι πραξικοπηματίες συνταγματάρχες ένα μήνα πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές.
Το 1972 παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα και ιδιώτευσε μέχρι και την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1974, στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, διορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών ενώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977, ανέλαβε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών.
Είχε συγγράψει τα βιβλία: «Κρίσιμες ώρες» που αναφέρεται στο Κυπριακό μέχρι την επιβολή της χούντας, «Η μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού», «Αίγυπτος και εγγύς Ανατολή», «Στο Όριο των Καιρών» (με πρόλογο Σταύρου Ψυχάρη, για τον ρόλο του ως διευθυντής του Γραφείου του Βασιλιά) κ.α.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1984, σε ηλικία 69 ετών. Γιος του είναι ο πρέσβης Κωνσταντίνος Μπίτσος, ο οποίος διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών και διευθυντής του Ιδιαίτερου Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.
TAF / The Art Foundation

Η ιστορικότητα του χώρου

O Χώρος που βρίσκεται σήμερα το TAF / The Art Foundation είναι ένα ιστορικό κτίριο που χρονολογείται από το 1870. Αποτελείται από το κυρίως κτίσμα που στεγάζει τη γκαλερί, ενώ η εσωτερική αυλή περιβάλλεται από δύο ακόμα κτίσματα. Το σύνολο των κτιρίων αποτελεί ένα τυπικό και σήμερα εξαιρετικά σπάνιο δείγμα εσωτερικής αθηναϊκής αυλής του 19ου αιώνα.
Μανώλης Σφακιανάκης

Βιογραφία

Γεννημένος στα Χανιά, τελείωσε το τεχνικό λύκειο Χανίων, τμήμα ηλεκτρονικών και το 1982 κατατάχθηκε στην Ελληνική Αστυνομία. Η εκπαίδευση του συνεχίστηκε μετά τις σπουδές του, με διάφορα σεμινάρια και μετεκπαιδεύσεις στον τομέα των εγκλημάτων και της τρομοκρατίας στον Κυβερνοχώρο (Πλαστικό Έγκλημα, Πρόληψη Εγκλήματος) στο Λονδίνο και στο FBI, ενώ κατέχει Μεταπτυχιακό Τίτλο στις Ποινικές Επιστήμες του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Καριέρα

Η σταδιοδρομία του στην Ελληνική Αστυνομία ξεκίνησε το 1982 όταν πέρασε στην Σχολή Ενωμοταρχών.
Έχει δημοσιεύσει βιβλία στα οποία αναφέρει με κάθε λεπτομέρεια τις απειλές τις οποίες μπορεί να διατρέχει κάποιος που χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο. Επιπλέον έχει δώσει σειρά συνεντεύξεων προσφέροντας συμβουλές σε οποιονδήποτε χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο ενώ από το 2011 είναι υπεύθυνος για τις ημερίδες και τα συνέδρια που έχει παραθέσει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος υπό την αιγίδα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη σε όλη την Ελλάδα.

Κριτική

Το 1998 ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Βήχος κατήγγειλε κύκλωμα σωματεμπορίας στην Σαντορίνη εμπλέκοντας τον Διοικητή της Αστυνομίας. Πέντε ημέρες πριν την τέταρτη εκδίκαση, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος υπό τον Μανώλη Σφακιανάκη εισέβαλε στο σπίτι του Βήχου, κατέσχεσε τους υπολογιστές και τον κατήγγειλε για μαστροπεία. Ο Παναγιώτης Βήχος αθωώθηκε 4 φορές και πήγε στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια όπου η Ελλάδα καταδικάστηκε και υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση στον κ. Βήχο.
Κυβέρνηση Ζόραν Ζίβκοβιτς 2003

Η Κυβέρνηση Ζόραν Ζίβκοβιτς 2003 ήταν κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας που αντικατέστησε την προσωρινή Κυβέρνηση Ζάρκο Κόρατς. Πρωθυπουργός ήταν ο Ζόραν Ζίβφκοβιτς αντιπρόεδρος του δημοκρατικού κόμματος που επιλέχτηκε να αντικαταστήσει στο ανώτατο αξίωμα τον δολοφονηθέντα Ζόραν Τζίντζιτς, ορκίστηκε στις 18 Μαρτίου 2013.
Τον Νοέμβριο του 2003 ο συνασπισμός κομμάτων που απάρτιζε την κυβέρνηση του Ζόραν Ζίβκοβιτς διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 23 Δεκεμβρίου του 2003. Αντικαταστάθηκε από την Κυβέρνηση του Βόισλαβ Κοστούνιτσα στις 3 Μαρτίου 2004.
Πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης ήταν η αναζήτηση των δολοφόνων του Ζάρκο Τζίτζις. Συνελήφθησαν 44 άτομα που παραπέμφθηκαν σε δίκη για τη δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς οι 15 ενώ οι υπόλοιποι για άλλες εγκληματικές πράξεις. Το μεγαλύτερο από τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Ζίφκοβιτς ήταν οι υποθέσεις διαφθοράς που αποκαλύφτηκαν κατά κυβερνητικών στελεχών και ουσιαστιικά ήταν η αιτία πτώσης της κυβέρνησης του.
Νέος Μαρμαράς

Ιστορία του Νέου Μαρμαρά

Στην τοποθεσία Καστέλι του Καμπούρη πάνω σε λόφο, τοποθετείται προϊστορικός οικισμός. 
Ο Νέος Μαρμαράς αποτελούσε ιδιοκτησία της Μονής Γρηγορίου του Αγίου Όρους. Στα ανατολικά του οικισμού, σώζονται τα κτήρια του μετοχιού, που έγιναν γύρω στο 1905, καθώς και ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, του 1863. Το χωριό ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1924 από πρόσφυγες, καταγόμενους από το νησί Μαρμαράς στην Προποντίδα.  Ως τα τέλη της δεκαετίας του ' 60, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό και αρκετοί κάτοικοι από το γειτονικό, Παραδοσιακό Βυζαντινό Οικισμό, Παρθενώνα. Το χωριό αναπτύχθηκε αλματωδώς και τουριστικά μετά την οικοδόμηση του ξενοδοχείου Πόρτο Καρράς, τη δεκαετία του ' 60. Ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών χρονολογείται από το 1937, ενώ ενδιαφέρον είναι και το ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής.  Στην πρώτη για το χωριό απογραφή, το 1961, ο Νέος Μαρμαράς βρέθηκε να έχει 1.200 κατοίκους. Σταδιακά τα έργα υποδομής επεκτάθηκαν με την υδροδότηση του μεγαλύτερου μέρους του χωριού τη δεκαετία του ' 70, την ανέγερση του Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου "Πασχαλακείου", το 1985, δωρεά του Δημητρίου και της Αρτεμισίας Πασχαλάκη και με την οικοδόμηση εκπαιδευτηρίων.

Ιστορία του Παρθενώνα

Ο οικισμός του Παρθενώνα αναφέρεται ήδη από τον 10ο αιώνα. Εναλλακτικά αναφέρεται με τα ονόματα  Παρθενόπολις, Παρθένι και Παρθενιώνας. Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας ανήκε διοικητικά στο ναχιγιέ του Παζαργκιάχ και φορολογικά στο χάσι του Λόγγγου. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 πολλοί κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά στις διάφορες μάχες
. Η κοινότητα εκείνη καταργήθηκε το 1970 και το χωριό εγκαταλείφθηκε, ενώ οι κάτοικοί του πολιτογραφήθηκαν στο Νέο Μαρμαρά.
318 Μαγδαληνή

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Μαγδαληνής υπολογίσθηκε σε 72,7 ως 85 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 643 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι CXF. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μαγδαληνή γύρω από τον εαυτό της.
Μουσείο Μπενάκη

Κεντρικό κτίριο

Το κυρίως μουσείο στεγάζεται στο νεοκλασικό κτίριο της οικογένειας Μπενάκη, που κτίστηκε το 1867-1868 στη διασταύρωση της οδού Κουμπάρη και της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, έναντι του Εθνικού κήπου. Το 1910 το κτίριο περιήλθε στον Εμμανουήλ Μπενάκη. Την περίοδο 1929-1931 το κτίριο επεκτάθηκε προς τα δυτικά και διαμορφώθηκε κατάλληλα για να στεγάσει το νέο μουσείο. Για να μπορέσει όμως το μουσείο να λειτουργήσει σαν ολοκληρωμένο ίδρυμα και να στεγάσει τις συνεχώς εμπλουτιζόμενες συλλογές έργων τέχνης του, μια νέα πτέρυγα σχεδιάστηκε από τους Αλέκο και Στέφανο Καλλιγά και ολοκληρώθηκε το 1997. Το κεντρικό αυτό κτίριο Μουσείο άνοιξε επίσημα τις πύλες του στο κοινό το Καλοκαίρι του 2000.

Συλλογές

Το μουσείο φιλοξενεί στους τρεις ορόφους αντιπροσωπευτικά έργα όλων των εποχών της Ελληνικής ιστορίας και τέχνης από την προϊστορική εποχή μέχρι τους σύγχρονους καιρούς. Η αρχική συλλογή του Αντώνη Μπενάκη που αποτελεί και τον πυρήνα της συλλογής του μουσείου περιελάμβανε έργα αρχαίας Βυζαντινής, μεταβυζαντινής, ισλαμικής και παραδοσιακής τέχνης. Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται επίσης έργα Ασιατικής (Κινέζικης κυρίως) και Κοπτικής τέχνης. Ιδιαίτερα σημαντικά το τμήμα των Φωτογραφικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη που ιδρύθηκε το 1973 με στόχο τη συγκέντρωση, διαφύλαξη, καταγραφή και ταξινόμηση φωτογραφιών από μνημεία και αντικείμενα παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης αλλά γρήγορα επεκτάθηκε με αγορές ή δωρεές σε φωτογραφίες τέχνης. Ενδεικτικά, φιλοξενούνται έργα των γνωστών Ελλήνων φωτογράφων Nelly’s, Βούλας Παπαϊωάννου, Περικλή Παπαχατζηδάκη, Δημήτρη Χαρισιάδη, Νικόλαου Ρίζου, Νικόλαου Τομπάζη. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, διάφορα έργα τέχνης, συλλογές αλλά και κτίρια έχουν δωρηθεί στο μουσείο όπως η έπαυλη Κουλούρα στο Φάληρο, στην οποία στεγάζεται το Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών. Πρόσφατα το μουσείο άνοιξε νέα παραρτήματα το Κτίριο της Οδού Πειραιώς που στεγάζει μεταξύ άλλων τα αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής, το νέο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, την πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα και την οικία της Πηνελόπης Δέλτα στην Κηφισιά που αποτελεί την έδρα του ιστορικού Αρχείου του Iδρύματος Μπενάκη.

Δραστηριότητες του μουσείου

Είναι ο παλαιότερος μουσειακός οργανισμός που λειτουργεί στην Ελλάδα ως Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου.
Το μουσείο πραγματοποιεί πολλές περιοδικές εκθέσεις σε συνεργασία με Ελληνικά αλλά και ξένα μουσεία. Στους χώρους του, επίσης, λειτουργεί εργαστήριο αποκατάστασης και συντήρησης έργων τέχνης, κυλικείο και πωλητήριο. Εκτός από τις εκθέσεις, το μουσείο έχει προχωρήσει και σε σειρά εκδόσεων.
Φραγκίσκος του Βολφενμπύτελ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ και της Αικατερίνης, κόρης του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας. Στα 16 έτη του εκλέχθηκε επίσκοπος του Μύντεν (στη Βόρειο Ρηνανία) και έζησε στην πόλη αυτή από το 1511. Τα νιάτα του χαρακτηριζόταν από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, χρέη, βία, χαλαρή ηθική και πορνεία με αποτέλεσμα να μην είναι δημοφιλής και να χειροτερεύουν οι υποθέσεις της πόλης. Μάλωσε με τους συγγενείς του, του Οίκου του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ και με τις κακές πολιτικές αποφάσεις του ζημίωνε το Μίντεν: για παράδειγμα στην διαμάχη με την επισκοπή του Χιλντεσχάιμ, πήρε το μέρος τον εξεγερμένων ιπποτών εναντίον του πρίγκιπα επισκόπου του Χιλντεσχάιμ.
Στην εποχή του έφθασε η Μεταρρύθμιση, αλλά δεν προχώρησε τόσο, όσο στο διάστημα που ακολούθησε το θάνατό του το 1529 στο Βολφενμπύτελ. Τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος Β΄ του Βάλντεκ ως επίσκοπος του Μίντεν.
856 Μπακλούνδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μπακλούνδης είναι άγνωστη. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,068. Η Μπακλούνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 5 λεπτά.
Βοσνιακό Λαϊκό Κόμμα (Σερβία)

Το Βοσνιακό Λαϊκό κόμμα (σερβικά : Бошњачка народна странка) είναι μειονοτικό πολιτικό κόμμα της Σερβίας. Ιδρυτής και πρόεδρος του είναι ο Μούγιο Μούκοβιτς.
Με βάση το γεγονός ότι το πολιτικό σκηνικό στο Σαντζάκ, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της εθνικής μειονότητας των Βοσνίων, για το μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί επαρκώς στις τρέχουσες προκλήσεις και τις ανησυχίες για τη μελλοντική εξέλιξη της κατάστασης στην περιοχή του Σαντζάκ στις 15 Ιανουαρίου 2012 στο Νόβι Παζάρ ιδρύθηκε το Βοσνιακό Λαϊκό κόμμα (BNS).
Στις εκλογές για την Εθνοσυνέλευση της Σερβίας τον Μάιο του 2012 το BNS συμμετείχε με τον συνασπισμό Μετακίνηση της Σερβίας κερδίζοντας μία έδρα, ο πρόεδρος Μούγιο Μούκοβιτς εκλέχτηκε βουλευτής στο Σερβικό κοινοβούλιο.
Αγροτοβιομηχανικός Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς

Ο Αγροτοβιομηχανικός Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς ιδρύθηκε  το 1982 και αποτελεί την μεγαλύτερη οινοπαραγωγική μονάδα  του νησιού. Έχει 301 μέλη κύρια από την περιοχή Ομαλών-Τρωιαννάτων και οινοποιεί περίπου το 85% της συνολικής παραγωγής Ρομπόλας. 
Δημιουργήθηκε από την ανάγκη  να αναδειχθεί η Ρομπόλα αλλά και  να προστατευθούν τα συμφέροντα των αμπελοκαλλιεργητών της ζώνης Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (ΟΠΑΠ). Με την ίδρυσή του το ηθικό των αγροτών τονώθηκε, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η στρεμματική καλλιέργεια. Στόχος του Συνεταιρισμού η επέκταση και αναδιάρθρωση των αμπελώνων της ζώνης, η προώθηση της βιολογικής καλλιέργειας, η βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων και η παροχή κινήτρων για την εγκατάσταση νέων αμπελοκαλλιεργητών.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2011

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2011, διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου στο Ολυμπιακό κέντρο Ιππασίας Μαρκόπουλου (απόσταση ανδρών 10000μ.). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μαγγίνας του Ολυμπιακού, ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για ενδέκατη φορά στην ιστορία του.
Discoverer 23

Αποστολή

Ο Discoverer 23 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B στις 8 Απριλίου 1961 (19:21 UTC) από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ και τέθηκε επιτυχώς σε χαμηλή περιηγήινη τροχιά. Όταν συνέβη αυτό έλαβε την ονομασία Χάρβαρντ 1961 Lambda 1.
Η τροχιά του είχε περίγειο 294 km, απόγειο 624 km, κλίση 82,3 μοιρών και τροχιακή περίοδο 93,77 λεπτών. Η ολική του μάζα ήταν 1150 kg και σημαντικότερο όργανό του μία and was equipped with a φωτογραφική μηχανή εστιακής απόστασης 76 mm και μέγιστης ανάλυσης 140 m. Οι εικόνες καταγράφτηκαν σε φιλμ των 127 mm, το οποίο θα επέστρεφε στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου. Όμως εξαιτίας δυσλειτουργίας η κάψουλα τέθηκε σε υψηλότερη τροχιά αντί να μπει στην ατμόσφαιρα, με συνέπεια να μην ανακτηθεί το υλικό που συλλέχθηκε. Το υπόλοιπο σκάφος παράμεινε στο διάστημα μέχρι και την 16η Απριλίου 1962, οπότε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα. Ακολούθησε η κάψουλα επανεισόδου στις 23 Μαΐου.
Κενέμα (επαρχία)

Γεωγραφία

Η Κενέμα βρίσκεται νοτιοανατολικά της χώρας και δυτικά της Ανατολικής περ.. Συνορεύει στα δυτικά με την Μπο, στα βόρεια με το Κόνο, στα ανατολικά με την Καϊλαχούν, στα νοτιοδυτικά με την Πουτζεχούν και στα νοτιοανατολικά με τη Λιβερία.