google/wiki40b huggingface dataset:
Σαρλίζ Θερόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1975 και μεγάλωσε σε μια φάρμα έξω από την περιοχή Benoni της Ν. Αφρικής. Ο πατέρας της Σαρλ ήταν γαλλικής καταγωγής. Μέθυσος, κακομεταχειρίζονταν τη μητέρα της, με αποτέλεσμα εκείνη τελικά να τον σκοτώσει πυροβολώντας τον μπροστά στη μοναχοκόρη τους το 1991, χωρίς να καταδικαστεί. Η Θερόν σπούδασε μπαλέτο, αλλά καθώς στη Ν. Αφρική δεν υπήρχαν μεγάλες προοπτικές για την τέχνη της, το 1994 έφυγε για την Ευρώπη και μετά για τις ΗΠΑ, όπου τελικά βρήκε δουλειά στα μπαλέτα Joffrey της Νέας Υόρκης. Παράλληλα, εργάστηκε ως μοντέλο, ώσπου ένας τραυματισμός της στο γόνατο, τερμάτισε τη σταδιοδρομία ως χορεύτρια. 
Στα 18 της επεχείρησε να κάνει καριέρα ως ηθοποιός στο Λος Άντζελες, ύστερα από παρότρυνση της Γερμανίδας μητέρας της Γκέρντα Θερόν, Παρότι άγνωστη μεταξύ αγνώστων, μέσα σε οκτώ μήνες κατάφερε να πάρει τον πρώτο της ρόλο, διάρκειας μόλις τριών δευτερολέπτων κατά την διάρκεια των οποίων δεν προβλεπόταν να πει λέξη. Ο ατζέντης που της έδωσε την κάρτα του εντυπωσιάστηκε από το παρουσιαστικό και τον δυναμικό τρόπο με τον οποίο διαμαρτυρήθηκε σε μια τράπεζα, όταν της αρνήθηκαν την εξαργύρωση μιας επιταγής της μητέρας της.

Η πρώτη βράβευση

Το 2004 κατέκτησε το πρώτο της Βραβείο Όσκαρ για την ερμηνεία της στο Monster, στην οποία υποδύθηκε μια υπέρβαρη πόρνη-δολοφόνο.
Λουδοβίκος ΙΖ΄ της Γαλλίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λουδοβίκος ΙΖ΄, ως γιος του Βασιλιά της Γαλλίας, έγινε διάδοχος του θρόνου όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, Λουδοβίκος Ιωσήφ, πέθανε τον Ιούνιο του 1789, λίγες εβδομάδες πριν αρχίσει η Γαλλική Επανάσταση. Όταν ο πατέρας του εκτελέστηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1793, κατά τη διάρκεια της μέσης περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης, έγινε κατ' όνομα Βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας στα μάτια των βασιλοφρόνων. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Γαλλία ήταν από τότε δημοκρατία, δεν ανακηρύχθηκε ούτε έγινε επισήμως βασιλιάς.
Ο Λουδοβίκος ΙΖ΄ φυλακίστηκε από τον Αύγουστο του 1792 μέχρι τον θάνατό του από ασθένεια το 1795 σε ηλικία 10 ετών. Ο τίτλος τού απονεμήθηκε από τους βασιλόφρονες υποστηρικτές του και τον αναγνώρισε έμμεσα ο θείος του που αργότερα υιοθέτησε το βασιλικό όνομα Λουδοβίκος ΙΗ΄ αντί του Λουδοβίκος ΙΖ΄, κατά την αποκατάσταση της μοναρχίας το 1814, μετά την πτώση του Μεγάλου Ναπολέοντα από την εξουσία και την Παλινόρθωση των Βουρβόνων στον θρόνο της Γαλλίας.
Ξέρξης Α΄ της Περσίας

Η άνοδος του Ξέρξη στον περσικό θρόνο

Ο Ξέρξης ήταν γιος του βασιλιά Δαρείου του A' του Υστάσπη και της Άτοσσας, κόρης του Κύρου του πρεσβυτέρου. Διαδέχτηκε στο θρόνο τον πατέρα του το 486 π.Χ. και έγινε Βασιλιάς των Περσών και Μήδων και Φαραώ της Αιγύπτου στα 35 του ενώ προηγουμένως, όσο βασίλευε ο πατέρας του, ήταν σατράπης της Βαβυλώνας. Κανονικά δεν ήταν ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου, καθώς ο Δαρείος είχε μεγαλύτερο γιο από τη πρώτη στου σύζυγο, τον Αρτοβαζάνη. Όμως ο Ξέρξης κατάφερε να πείσει τον πατέρα του να παραγκωνίσει τον νόμιμο διάδοχο και να ανακηρύξει αυτόν ως διάδοχο πρίγκηπα. Ακολούθως οι πηγές δεν αναφέρουν ξανά τον Αρτοβαζάνη οπότε οι ιστορικοί υποθέτουν ότι δολοφονήθηκε για να μην υπάρξει εμπόδιο στον Ξέρξη. Αυτό μαρτυράει και τη σκληρότητα του Πέρση μονάρχη. Ένα χρόνο μετά την ανάρρησή του στο θρόνο, ο Ξέρξης κατέλαβε την Αίγυπτο που είχε επαναστατήσει και λεηλάτησε τα ιερά που βρισκόντουσαν στο Δέλτα του Νείλου. Ακολούθως υπέταξε την Βαβυλώνα, που είχε επίσης επαναστατήσει, ενώ δεν σεβάστηκε το ιερό του προστάτη θεού της πόλης, του Μαρδούκ. Έκλεψε το χρυσό άγαλμα του θεού των Βαβυλωνίων και σκότωσε τους ιερείς του ναού του.

Το τέλος του Ξέρξη Α΄

Ο Ξέρξης Α΄ μετά την ήττα στη Σαλαμίνα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Βαβυλώνα για να καταπνίξει νέα επανάσταση που υποκινούσαν οι ιερείς του Μαρδούκ. Ύστερα από την καταστολή της επανάστασης σκότωσε τους αυλικούς του που, όσο έλειπε, έκλεψαν το βασιλικό θησαυρό του. Τα νέα για τις ήττες στις Πλαταιές και στη Μυκάλη τον συντάραξαν ψυχολογικά, με αποτέλεσμα να κλειστεί στον εαυτό του και να περνάει ώρες μελετώντας πολεοδομικά σχέδια καθώς είχε στο μυαλό του την ανοικοδόμηση της Περσέπολης και την δημιουργία ενός θαυμαστού πολεοδομικού συγκροτήματος εκεί. Όμως καθώς ήταν κλειστός στον εαυτό του και εύκολος στόχος των ραδιούργων εμφανίστηκαν πολλοί επίδοξοι διάδοχοί του. Αυτός αγανακτισμένος και στα όρια της παράνοιας δολοφόνησε όλους τους επίδοξους διαδόχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και αρκετοί στενοί συγγενείς του. Τελικά έπεσε ο ίδιος θύμα μιας αυλικής συνωμοσίας το 465 π.Χ.. Μετά από εικοσάχρονη βασιλεία, δολοφονήθηκε από τον Αρτάβανο που φιλοδοξούσε να ανέβει στο θρόνο της Περσίας. Ο Αρτάβανος βασίλεψε για ένα χρόνο μέχρι που ο γιος του Ξέρξη Α΄, ο Αρταξέρξης Α΄ ο Μακρόχειρ, τον παραμέρισε για να ανεβεί ο ίδιος στο θρόνο το 464 π.Χ.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1987

Η 60η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1987, έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου 1988. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου  με την ταινία Ιπτάμενο Κροίσο να σκοράρει τις περισσότερες, που ήταν 11, και το Million Dollar Baby και το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland) να ακολουθούν με 7 υποψηφιότητες η καθεμία. Ο μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν το Million Dollar Baby που κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, δίνοντας στον Κλιντ Ίστγουντ το δεύτερο του Όσκαρ μετά από την βράβευση του για την ταινία Οι Ασυγχώρητοι (Unforgiven).

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Κώστας Στιβαχτής

Καριέρα

Ο Κώστας Στιβαχτής έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ιωνικού Ν.Φ., με τον οποίο μάλιστα υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας.
Στον Ιωνικό παρέμεινε μέχρι το 2003, όταν και μεταπήδησε στον Α.Ο. Παγκρατίου.
Τη σεζόν 2004-05, ο Στιβαχτής αγωνίστηκε με τον ΑΟΝΣ Μίλων, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με τις ομάδες της ΑΕ Νίκαιας και του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Τη διετία 2006-08, αγωνίστηκε με τις φανέλες των ΑΟ Ορεστιάδας και ΑΟ Παγκρατίου.
Το 2008 μετεγγράφη στην ΑΕΚ, με την οποία κέρδισε το πρωτάθλημα Α2 εθνικής κατηγορίας του 2009, το οποίο και σηματοδοτούσε την άνοδο της ομάδας στην ανώτατη εθνική κατηγορία της ελληνικής πετοσφαίρισης.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Στιβαχτή ήταν ο Παμβοχαϊκός, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια.
Μετά το πέρασμά του από τον Παμβοχαϊκό, ο Στιβαχτής δοκίμασε την τύχη του σε ομάδα του εξωτερικού, για πρώτη φορά στην πολυετή καριέρα του. Συγκεκριμένα, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ιταλική Καστεγιάνα Γκρότε, στην οποία, ωστόσο, παρέμεινε για μόλις μία σεζόν.
Το 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2015, ο Κώστας Στιβαχτής υπέγραψε μονοετές επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό, στον οποίο επέστρεψε εννιά χρόνια μετά την αποχώρησή του από το σύλλογο. 
Στην ομάδα του Πειραιά παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κώστας Στιβαχτής είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.
Άγιος Συμεών Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Άγιος Συμεών βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Αράκυνθος (Ζυγός), βορειοδυτικά του Μεσολογγίου σε απόσταση 8,5 χλμ από το κέντρο της πόλης. Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών ή Άη Συμιού, το οποίο κτίστηκε το 1740 και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο. Έγινε γνωστό τη διάρκεια της πολιορκίας του Μεσολογγίου γιατί υπήρξε το σημείο συνάντησης των πολιορκημένων μετά  την έξοδό τους στις 10 Απριλίου του 1826. Εξ' αιτίας όμως της προδοσίας του σχεδίου τους στον Ιμπραήμ μόνο λίγοι από αυτούς κατάφεραν να φθάσουν εκεί και να σωθούν. Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 3 Φεβρουαρίου κάθε έτους.αλλά για τέσσερις ημέρες του Αγίου Πνεύματος και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο ξεχωριστά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής του Μεσολογγίου. Από το 2000, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο του, έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 28Α-08/02/1908 να προσαρτάται με το όνομα Μονή Αγίου Συμεώνος στον τότε δήμο Μεσολογγίου του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Το 1928 καταργείται, αναγνωρίζεται ξανά το 1951 με το όνομα Άγιος Συμεών και προσαρτάται στο δήμος Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα του Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 4  κατοίκους.
Γόρδιον

Μικρασιατική εκστρατεία

Κατά τις ελληνοτουρκικές επιχειρήσεις της Μικρασιατικής εκστρατείας το 1921 και επί της αρχής των επιχειρήσεων στα υψώματα του Γορδίου (ανατολικά του Σαγγάριου) όπου και τα ερείπια της αρχαίας πόλης στηρίζονταν το δεξιό πλευρό της εκεί οργανωθείσας αμυντικής τουρκικής γραμμής. Την τοποθεσία αυτή εγκατέλειψαν οι Τούρκοι μόλις οι ελληνικές δυνάμεις (ΥΙΙ Μεραρχία) πέρασαν τον Σαγγάριο ποταμό, στη γέφυρα Μπεϊλίκ, 10 χλμ νότια του αρχαίου Γορδίου, τη νύκτα της 10ης προς 11η Αυγούστου 1921. Κατά τη σύμπτυξη στη συνέχεια της Ελληνικής στρατιάς, δυτικά του Σαγγαρίου, τα υψώματα του Γορδίου, παρέμειναν υπό την ελληνική μεραρχία από 29 Αυγούστου μέχρι το πέρας της διέλευσης του Γ΄ Σώματος Στρατού και παρά τις επανειλημμένες τουρκικές επιθέσεις.
Δειραδιώτες

Ονομασία

Ο δήμος, πήρε πιθανώς το όνομά του από τη λέξη «δειράς» (αρχαία ελληνικά: δειράς), δηλαδή «κορυφογραμμή οροσειράς» ή σειρά λόφων,  λόγω του ότι βρισκόταν μετά από μια μικρή προσχωσιγενή πεδιάδα, που αναπτύχθηκε κατά μήκος της ακτής, με τη θέση του στους λόφους κοντά στις εκβολές του ποταμού, που εκβάλει στη θάλασσα βόρεια του Θορικού.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Δειραδιωτών, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν κοντά στην ανατολική ακτή στα νοτιοανατολικά της Αθήνας, ανατολικά της Κερατέας, στην περιοχή του πρώην Δήμου Κερατέας κοντά στο σημερινό Δασκαλειό, το οποίο ήταν το επίνειο (=λιμάνι) του δήμου.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής επιβεβαιώνει τη διαχρονική ύπαρξη του δήμου στην περιοχή, αναφερόμενος επίσης στη σειρά λόφων, με την ονομασία η Δειράς και στο χειμαρρώδη ποταμό, με την ονομασία ο Φασίδερις. 
Σε διάφορες περιοχές, οι οποίες υπάγονταν παλαιότερα στον πρώην Δήμο Κερατέας, ο οποίος έχει ενσωματωθεί σήμερα στον Δήμο Λαυρεωτικής, βρίσκονταν οι αρχαίοι δήμοι των Δειραδιωτών, του Ποταμού Δειραδιωτών (θέση Άγιος Γιάννης-Φοβόλες), της Αμφιτροπής (Μητροπήσι), της Βήσας (Μπαρμπαλιάκη), της Αιγιλίας (Όλυμπος), των Κυρτιαδών ή Κυρτειδών (κοντά στη Κακή Θάλασσα ή το Δασκαλειό), του Θορικού,των Φρεαρίων (Αρί ή Μαρκάτι ή Όλυμπος) και της Κεφαλής (περιοχή Αγίου Σεραφείμ Ρουτζέρι Μεσοχώρι).

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ως και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος ενσωματώθηκε στην Αντιγονίδα φυλή με 2 βουλευτές στη Βουλή των 600. Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Λεοντίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Δειραδιωτών

Ο δημότης των αρχαίων Δειραδιωτών ονομαζόταν Δειραδιώτης. Οι κάτοικοι του δήμου ζούσαν από την αλιεία και διάφορες άλλες δραστηριότητες οι οποίες σχετίζονται με τη θάλασσα.
Ο ύμνος της αγάπης

Υπόβαθρο

Ο Απόστολος Παύλος έγραφε την πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους μετά από τρία χρόνια παραμονής του στην Έφεσσο της Μικράς Ασίας. Στις Πράξεις των Αποστόλων γίνεται αναφορά στην πρώτη επίσκεψη του στην Κόρινθο και την ίδρυση της τοπικής Εκκλησίας σε αυτή την πόλη τα έτη 51 με 52 και με παραμονή 18 μηνών. Σε αυτή την επιστολή, ο Απόστολος Παύλος απαντούσε σε επιστολή που του είχαν αποστείλει οι Κορίνθιοι προκειμένου να τους συμβουλεύσει θεολογικά σχετικά με το μυστήριο του γάμου.

Μουσική

Εκτός από την μουσική απόδοση του ύμνου από χορωδίες ιεροψαλτών και χορωδιών χριστιανικών εκκλησιών για λατρευτικούς σκοπούς, τον Ύμνο της Αγάπης έχουν μελοποιήσει πολλοί Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Πέτρος Γαϊτάνος, συνθέτες όπως ο Μιχάλης Ανδρονίκου, αλλά και ξένοι καλλιτέχνες όπως η σοπράνο Ρομπέρτα Μπλίγκουντ (Roberta Bitgood), που το ερμήνευσε σε δική της εκτέλεση (Greatest of this is love, 1938), καθώς και ο καθολικός ιερέας και μουσικοσυνθέτης Μάρκο Φρισίνα (Marco Frisina) (Jesus Christ, You Are My Life, 2011). Η γκόθικ μέταλ μπάντα Lacrimosa απέδωσε τον ύμνο στο άλμπουμ του Lichtgestalt (Hohelied der Lieb, 2005). Επίσης, ο Ύμνος της Αγάπης έχει μελοποιηθεί από τον Ζμπίγκνιεφ Πρέισνερ (Zbigniew Preisner) ως μέρος της μουσικής υπόκρουσης της ταινίας Μπλέ του Κισλόφσκι (μέρος της τριλογίας Χρώματα).

Λογοτεχνία

Ο Βρετανός συγγραφέας Τζορτζ Όργουελ στην αρχή του κοινωνικού μυθιστορήματός του Άφησε την Ασπιντίστρα να Πετάει (1936) αντέγραψε το κείμενο της επιστολής και αντικατέστησε την λέξη "αγάπη" με την λέξη "χρήμα", με σκοπό να αλλάξει την σημασία του κειμένου και να σατιρίσει την καπιταλιστική κοινωνία: "Το χρήμα είναι μακρόθυμο, είναι ευεργετικό και ωφέλιμο [..]".

Κινηματογράφος

Ο Σουηδός σκηνοθέτης Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο έργο του Μέσα από τον Σπασμένο Καθρέφτη (1961) χρησιμοποίησε τον στίχο από την προς Κορινθίους επιστολή "Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο" σε μια σκηνή της ταινίας του.
Ο Πολωνός σκηνοθέτης Κριστόφ Κισλόφσκι στο πρώτο έργο Η Μπλε Ταινία της τριλογίας του Τα Τρία Χρώματα (1993), αντλεί στοιχεία από τον ορφικoύς ύμνους του Ορφέα και της Περσεφόνης, ενώ την ίδια στιγμή παρατηρούμε ότι χρησιμοποιεί τον Ύμνο της Αγάπης, εκτελεσμένο με την Συμφωνική Ορχήστρα της Βαρσοβίας από τον Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ στην ελληνική γλώσσα προκειμένου να ντύσει μουσικά το τέλος της ταινίας του. Επιχειρεί, μέσω της αναφοράς που κάνει συνήθως στα έργα του πάνω στα ιδεώδη της Ελευθερίας, Ισότητας, Αδελφότητας (γαλλικά: Liberté, Égalité, Fraternité) που πρόβαλε η Γαλλική Επανάσταση, να ενώσει την παγανιστική ελληνική μυθολογία με τον Χριστιανισμό και να καταδείξει ότι η αγάπη ως συναίσθημα μπορεί να σκλαβώσει τους ανθρώπους με τα δεσμά της αλλά ταυτόχρονα να τους απελευθερώσει.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1955-56

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1955-56 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου και τον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Κερύνειας. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων έδωσαν αγώνες μπαράζ με την νικήτρια να ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1956–57.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Μπαράζ

Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι πρωταθλητές των δύο ομίλων, Άρης Λεμεσού και Ορφέας Λευκωσίας. Ο πρώτος αγώνας έγινε στο Στάδιο ΓΣΟ στις 3 Ιουνίου 1956. Ο Άρης κέρδισε με 3-0. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στο Παλιό Γ.Σ.Π. στις 10 Ιουνίου 1956. Ο Ορφέας κέρδισε με 2-1. Ο Άρης στέφθηκε πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.
Γιάνγκσαν

Αξιοθέατα

Στο Γιάνγκσαν βρίσκονται πολλά αξιοθέατα, όπως ο ναός Τόνγκντοσα, ο Πύργος και το Στάδιο Γιάνγκσαν.

Σιδηρόδρομοι

Το Γιάνγκσαν έχει δύο σταθμούς στη γραμμή Γκιόνγκμπου: τον σταθμό Μούλγκουμ (물금역) και σταθμό Ουόντονγκ (원동역). Οι πλησιέστεροι σταθμοί ΚΤΧ είναι ο σταθμός Ούλσαν στην ομώνυμη πόλη και ο σταθμός Γκούπο στο Μπούσαν. 

Μετρό

Η Γραμμή 2 του Μετρό Μπούσαν εξυπηρετεί την πόλη, με πέντε σταθμούς: τους σταθμούς Γιάνγκσαν, Νάμιανγκσαν, τον Σταθμό της Πανεπιστημιούπολης Γιάνγκσαν του Εθνικού Πανεπιστημίου Μπούσαν (Σταθμός Τζούνγκσαν) και τον σταθμό Χόπο. Ένας επιπλέον σταθμός είναι επί του παρόντος προγραμματισμένος.

Λεωφορεία

Η πόλη του Γιάνγκσαν εξυπηρετείται από τοπική συγκοινωνία. Εκτός από το ότι εξυπηρετεί την ίδια την πόλη, υπάρχουν μεγάλων αποστάσεων τοπικά λεωφορεία προς το Μπούσαν, καθώς και γραμμές που το συνδέουν με το Ούλσαν, το Τσάνγουον, το Γκιόνγκτζου και πολλές άλλες πόλεις.

Αυτοκινητόδρομοι

Ο αυτοκινητόδρομος ταχείας κυκλοφορίας Γκιόνγκμπου η γραμμή κλάδου του αυτοκινητόδρομου ταχείας κυκλοφορίας Τζούνγανγκ περνούν από την πόλη του Γιάνγκσαν. 
Επιπλέον, η Εθνική Οδός 35 διασχίζει το κέντρο της πόλης.
Κόμμα της Τσαμουριάς

Συμμετοχή σε εκλογές

Το κόμμα συμμετείχε μόνο στις γενικές εκλογές του 1926 συγκεντρώνοντας 1.539 ψήφους από τους νομούς Πρέβεζας και Ιωαννίνων. Στις επόμενες εκλογές, το κόμμα δεν κέρδισε την υποστήριξη του ντόπιου αλβανικού πληθυσμού και ο Αλή Ντίνο συμμετείχε με τη θέση Αγρότης-Εργάτης, κερδίζοντας μόλις 67 ψήφους το 1932.
Ασύρματο USB

Το ασύρματο USB είναι ένα μικρής εμβέλειας, υψηλού εύρους ζώνης ασύρματο  πρωτόκολλο επικοινωνίας με ραδιοκύματα που δημιουργήθηκε από το Wireless USB Promoter Group, το οποίο σκοπεύει να αυξήσει περαιτέρω τη διαθεσιμότητα των γενικών τεχνολογιών που βασίζονται στο USB. Γενικά, το IPv6 ήταν το κλειδί αυτής της τεχνολογίας. Συντηρείται από τη WiMedia Alliance και (από το 2009) η τρέχουσα αναθεώρηση είναι 1.0, η οποία εγκρίθηκε το 2005. Tο ασύρματο USB έχει μερικές φορές τη συντομογραφία "WUSB", αν και το USB Implementers Forum αποθαρρύνει αυτή την πρακτική και αντίθετα προτιμά να αποκαλούν την τεχνολογία Certified Wireless USB για να το ξεχωρίζει από τα ανταγωνιστικά UWB πρότυπα.
Το ασύρματο USB βασίστηκε στην (ανενεργή πλέον) πλατφόρμα της WiMedia Alliance Ultra-WideBand (UWB) κοινή  πλατφόρμα με ραδιοκύματα, η οποία είναι ικανή να στέλνει 480 Mbit/s σε αποστάσεις έως και 3 μέτρα και 110 Mbit/s έως και 10 μέτρα. Ήταν σχεδιασμένη για να λειτουργήσει στο φάσμα συχνότητας 3.1-10.6 GHz , αν και τοπικές ρυθμιστικές πολιτικές ενδέχεται να περιορίζουν το νόμιμο εύρος λειτουργίας σε ορισμένες χώρες.

Επισκόπηση

Το σκεπτικό για αυτή την προδιαγραφή είναι η συντριπτική επιτυχία του USB ως βάση για περιφερειακά οπουδήποτε βρίσκονται: λόγοι που αναφέρονται περιλαμβάνουν την εξαιρετική ευκολία χρήσης και το χαμηλό κόστος, το οποίο επιτρέπει την ύπαρξη μιας πανταχού παρούσας αμφίδρομης, γρήγορης θύρας αρχιτεκτονικής. Ο ορισμός του Ultra-WideBand (UWB) ταιριάζει πολύ καλά με τις δυνατότητες και ταχύτητες μεταφοράς USB (1, 5 και 12 Mbit/s έως και 480 Mbit/s για το USB 2.0) και δίνει τη δυνατότητα για μια φυσική ασύρματη επέκταση του USB σε σύντομο χρονικό φάσμα (3 μέτρα, έως και 10 στο μειωμένο συντελεστή 110 Mbit/s). Ακόμα, δεν υπάρχει καμία φυσική θύρα για να τροφοδοτήσει τις περιφερειακές μονάδες, και η απουσία καλωδίων σημαίνει ότι ορισμένες ιδιότητες που συνήθως θεωρούνται δεδομένες σε USB συστήματα πρέπει να επιτευχθούν με άλλα μέσα.
1903 Αντζιμουσκάι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αντζιμουσκάι εκτιμάται σε 36,5 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,084 ± 0,017.
Vought OS2U Kingfisher

Σχεδίαση και ανάπτυξη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 ο σχεδιαστής της Vought Rex B. Beisel ανέλαβε την ανάπτυξη ενός αναγνωριστικού μονοπλάνου για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, ικανό να καλύψει πληθώρα αποστολών, συμπεριλαμβανομένης και της κατεύθυνσης των πυρών των θωρηκτών. Το νέο αεροσκάφος ενσωμάτωνε αρκετές καινοτομίες για την εποχή του. Ο οπλισμός ήταν ισχνός και αποτελούνταν από ένα πολυβόλο που χειρίζονταν ο πιλότος και ένα ακόμα στο πίσω μέρος που το χειρίζονταν το δεύτερο μέλος του πληρώματος. Το αεροσκάφος μπορούσε ακόμη να μεταφέρει δύο βόμβες ή δύο βόμβες βυθού.
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το 1938, προωθούμενο από τον αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-985-4 Wasp Junior των 450 hp.

Επιχειρησιακή ιστορία

Οι παραδόσεις των πρώτων 54 Kingfisher στο Ναυτικό ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1940. Ακολούθησε η παράδοση 158 OS2U-2, 53 εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκαν για να εξοπλίσουν τις νεοσυσταθείσες Μοίρες Παράκτιας Περιπολίας, ενώ πολλά ακόμη χρησιμοποιήθηκαν σαν εκπαιδευτικά στον αεροναύσταθμο της Πενσακόλα (Pensacola) στη Φλόριντα. Το 1942 συγκροτήθηκαν εννέα ακόμα Μοίρες Παράκτιας Περιπολίας, όλες εξοπλισμένες με OS2N-1, κατασκευασμένα από το Naval Aircraft Factory. Πολλά από τα θωρηκτά, τα βαρέα και τα ελαφρά καταδρομικά του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού χρησιμοποιούσαν το αεροσκάφος σαν αναγνωριστικό. Τα Kingfisher αξιοποιήθηκαν επίσης για την υποστήριξη των παράκτιων βομβαρδισμών και σαν διασωστικά.
Η Αυστραλία παρέλαβε το 1942 18 αεροσκάφη που προορίζονταν για της Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες. Αρχικά αξιοποιήθηκαν σαν εκπαιδευτικά για τα πληρώματα των ιπτάμενων ακάτων, αλλά στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την συγκρότηση της Νο. 107 Μοίρας (No. 107 Squadron RAAF) που ανέλαβε αποστολές συνοδείας νηοπομπών.
Το OS2U και το παλαιότερο αεροσκάφος ίδιας κλάσης Curtiss SOC Seagull παρέμειναν σε υπηρεσία πολύ περισσότερο από όσο προβλεπόταν, διότι το αεροσκάφος που θα τα αντικαθιστούσε -το Curtiss SO3C Seamew- δεν ήταν επιτυχημένο. Η αντικατάσταση των OS2U ξεκίνησε στα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Παλιάμπελα Γιαννοπούλων Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Παλιάμπελα βρίσκονται δυτικά του Ίναχου ποταμού πριν καταλήξει στην τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Σταθά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον οικισμό Γιαννόπουλοι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Γιαννοπούλων που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ινάχου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 124  κατοίκους.

Σημείωση

Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Παλιάμπελα Ανακτορίου και Παλιάμπελα Νεοκάστρου
Γεωγραφικό στίγμα

Πίνακες

Τα γεωγραφικά στίγματα λιμένων, διαύλων, φάρων κλπ που ενδιαφέρουν τους ναυτιλλόμενους παρέχονται σε ειδικά βιβλία βοηθήματα όπως τους Φαροδείκτες, βιβλία "πλοηγούς" καθώς και στους  Norie's Nautical Tables, στις τελευταίες σελίδες τους, με τον τίτλο: "Latitudes and Longitudes".
Μερικά παραδείγματα:
φ: 37° 06' 00" B, λ: 025° 50' 00" A Δονούσα
lat.: 36° 23' 00" N, long.: 022° 29' 00" E. Cape Tainaron.

Εύρεση γεωγραφικού στίγματος

Γενικά το γεωγραφικό στίγμα βρίσκεται είτε με αναμέτρηση από προηγούμενο στίγμα οπότε και ονομάζεται στίγμα εξ αναμετρήσεως, είτε από σύγχρονη παρατήρηση. Όταν όμως γίνεται χρήση ηλεκτρονικών οργάνων τότε λαμβάνει ονομασία αυτή των οργάνων π.χ. στίγμα ραντάρ, ραδιογωνιομετρικό, στίγμα GPS, ή στίγμα ΄υπερβολικής ναυτιλίας (π.χ. στίγμα Λοράν, Ντέκα, Ομέγα κ.λπ.). Επίσης αν το στίγμα λαμβάνεται με αστρονομικές παρατηρήσεις τότε χαρακτηρίζεται αστρονομικό. Τέλος σύνθετο ονομάζεται το στίγμα που λαμβάνεται από παρατήρηση και χρήση συσκευής ραντάρ που συνήθως παρατηρείται στην ακτοπλοΐα.
Ιωάννης Μαρία της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπουλόν-Μπιλανκούρ της Γαλλίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρου ντε Αλκάνταρα διαδόχου της Βραζιλίας και πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και της Ελισάβετ, κόρης του Γιόχαν-Βέντσελ Ντομπζένσκυ ντε Ντομπζένιτς. Ο πατέρας του ήταν γιος της Ισαβέλλας Μπραγκάνσα, τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Βραζιλίας, η οποία είχε εξοριστεί το 1889 μετά από πραξικόπημα. Ο Ιωάννης-Μαρία πήγε στη Βραζιλία, όταν έγινε 19 ετών.
Νέος ήταν μέλος της Βραζιλιανής Ολοκληρωτικής Δράσης, μίας φασιστικής ομάδας με αρχηγό τον συγγραφέα Πλίνιο Σαλγάδο. Το 1938 επιτέθηκαν ανεπιτυχώς στο ανάκτορο Γκουαναμπάρα του Προέδρου Ζετούλιο Βάργκας και τραυματίστηκε. 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στην Βραζιλιανή Αεροπορία, πετώντας με τα αεροσκάφη Καταλίνα. Μετά τον Πόλεμο έγινε αντιπρόεδρος της Παν-Έιρ ντο Μπραζίλ. Αργότερα αποσύρθηκε στο Παράτυ, στη Δυτική ακτή της πολιτείας του Ρίο ντε Τζανέιρο. Απεβίωσε 88 ετών στο Ρίο ντε Τζανέιρο.