google/wiki40b huggingface dataset:
Γοργόνειο (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1582)

Περιγραφή

Πρόκειται για χονδρή πλάκα από ασήμι σε τετράγωνο σχήμα. Είναι σφραγισμένο με ανάγλυφο Γοργόνειο, αρχαΐζοντος τύπου. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι τρομακτικά, με προεξέχουσα γλώσσα και εξογκωμένους οφθαλμούς. Η κόμη είναι πυκνή, με μπούκλες που πέφτουν στο πρόσωπο, και δεμένη κότσο στην κορφή. Μια από τις γωνίες φέρει οπή, ενώ οι υπόλοιπες τρεις λείπουν, επειδή έσπασαν και χάθηκαν.
Αθανάσιος Μιαούλης

Βιογραφία

Ήταν γιος του ναύαρχου της ελληνικής επανάστασης Ανδρέα Μιαούλη της ιστορικής υδραίικης οικογένειας των Μιαούληδων. To 1829 φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή του Μονάχου ως υπότροφος του Βασιλέως της Βαυαρίας Λουδοβίκου. Μετά την αποφοίτησή του υπηρέτησε επί τριετία στον αγγλικό στόλο από τον οποίο και μετατάχθηκε στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Λόγω της γνώσης της αγγλικής γλώσσας, διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλέως Όθωνα. Εισερχόμενος αργότερα στη πολιτική εκλέχθηκε βουλευτής Ύδρας (25 Σεπτεμβρίου 1855) αναλαμβάνοντας υπουργός των Ναυτικών επί κυβερνήσεως Δημητρίου Βούλγαρη. Μετά την παραίτηση του Δημητρίου Βούλγαρη, κλήθηκε από τον βασιλιά Όθωνα να τον αντικαταστήσει. Ακολούθως, σχημάτισε στις 13 Νοεμβρίου, κυβέρνηση, η οποία διατηρήθηκε με διάφορους ανασχηματισμούς μέχρι τον Μάιο του 1862. 
Η κυβέρνησή του Μιαούλη, ο οποίος διατήρησε και τη θέση του στο υπουργείο Ναυτικών, θεωρήθηκε από την κοινή γνώμη της Ελλάδας ως φιλοαυστριακή καθώς και πειθήνιο όργανο των εντολών του βασιλιά, γεγονός που προκάλεσε την εχθρική στάση της αντιπολίτευσης. Τον Μάιο του 1859, μετά τα επεισόδια των Σκιαδικών παραιτήθηκε, η αδυναμία όμως του επιλεγμένου από τον Όθωνα, Κωνσταντίνου Κανάρη να σχηματίσει κυβέρνηση, οδήγησε τον Μιαούλη εκ νέου στην εξουσία. 
Στις εκλογές του ίδιου έτους, ο Μιαούλης επανεξελέγη πρωθυπουργός, όμως η κυβερνητική παράταξη αντιμετώπισε σοβαρά ζητήματα συνοχής με συνέπεια τους συχνούς ανασχηματισμούς. Το 1860 ο Μιαούλης υπέβαλε εκ νέου παραίτηση η οποία δεν έγινε δεκτή από τον Όθωνα, ο οποίος διέλυσε τη βουλή τον Νοέμβριο του ίδιους έτους. Ακολούθησε άρνηση του Καλλέργη να σχηματίσει κυβέρνηση με επακόλουθο την προκήρυξη νέων εκλογών οι οποίες διήρκεσαν από τον Δεκέμβριο του 1860 ως τον Μάρτιο του 1861. Ο Μιαούλης επικράτησε ξανά, υπήρξε όμως πλήθος καταγγελιών για νοθεία και τρομοκρατία που είχε ως αποτέλεσμα αρκετές ισχυρές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης να μην κατορθώσουν να εκλεγούν.
Ακολούθησε η απόπειρα κατά της ζωής της Βασίλισσας Αμαλίας και έπειτα εκδηλώθηκε η στάση του Ναυπλίου. Μετά όμως τη καταστολή του κινήματος εκείνου (25 Απριλίου 1862) ο Αθανάσιος Μιαούλης παραιτήθηκε παραδίδοντας την αρχή στον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Μετά την έξωση του Όθωνα και της Βασίλισσας Αμαλίας, ο Αθανάσιος Μιαούλης τους ακολούθησε στο εξωτερικό απ΄ όπου και επανήλθε κατά την ενθρόνιση του Βασιλέως Γεωργίου του Α' (1863), χωρίς ν΄ αναμιχθεί πλέον με την πολιτική καθώς φαίνεται πως δεν διέθετε λαϊκά ερείσματα.
Κατά το διάστημα της πρωθυπουργίας του συνεχίστηκε το έργο του προκατόχου του σχετικά με την πραγματοποίηση διαφόρων εγγειοβελτιωτικών έργων που θα εξασφάλιζαν τη δημιουργία περισσότερων καλλιεργήσιμων εκτάσεων γης ενώ ταυτόχρονα μερίμνησε για την ολοκλήρωση της διόρυξης και της γεφύρωσης του πορθμού του Ευρίπου.
Πέθανε το 1867 στο Παρίσι.
Δημήτρης Παπαδούλης

Βιογραφικά στοιχεία

O Δημήτρης Παπαδούλης γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Κατά την διάρκεια της αποφοίτησής του και το έτος 1988, διαγνώστηκε πως πάσχει από πολλαπλή σκλήρυνση. Λόγω της ασθένειας εργάστηκε ως γιατρός ως τις αρχές του 1991. Έκτοτε λόγω της νόσου ασχολείται με την πεζογραφία. Ενδιάμεσα υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρίας για την Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και μετά την μόνιμη επιστροφή του στην Λάρισα το 1992, ιδρυτικό μέλος του γραφείου Θεσσαλίας για την σκλήρυνση κατά πλάκας. Έχει δημοσιεύσει έξι μυθιστορήματα κι έχει γράψει θεατρικά και άλλα κείμενα.

Άλλα

Την άνοιξη του 2011 ξεκίνησε η παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ για τη ζωή του με τίτλο Δημήτρης Παπαδούλης - Το πολλαπλό δώρο, το οποίο ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2013 και προβλήθηκε για πρώτη φορά δημόσια στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο του 2013. Το εγχείρημα αυτό ξεκίνησε με αφορμή ένα βίντεο-συνέντευξη του συγγραφέα για το πρώτο του βιβλίο.
Υποεπαρχία Τζαγκαναθπούρ

Η υποεπαρχία Τζαγκαναθπούρ (Σιλέτι: ꠎꠉꠘ꠆ꠘꠣꠕꠙꠥꠞ) είναι υποεπαρχία της επαρχίας Σουναμγκάντζ στην διαίρεση Σιλχέτ του Μπαγκλαντές. Η υποεπαρχία συστάθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1983.

Τοποθεσία

Η υποεπαρχία έχει έκταση 355.91 χιλιομέτρων. Συνορεύει με τις υποεπαρχίες Μπισουανάθ και Οσμανιναγκάρ της επαρχίας Σιλχέτ στα ανατολικά, στα βόρεια με τις υποεπαρχίες Τσχάτακ και Νότιου Σουναμγκάντζ. Στα δυτικά συνορεύει με την υποεπαρχία Ντεράι και στα νότια συνορεύει με τις υποεπαρχίες Χαμπιγκάντζ και Ναμπιγκάντζ.
Embraer R-99

Εκδόσεις

Το R-99A (EMB-145H AEW&C) είναι αεροσκάφος Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (Airborne Early Warning & Control), εξοπλισμένο με το ραντάρ Erieye της Σουηδικής Ericsson AB. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της πολεμικής αεροπορίας της Βραζιλίας το αεροσκάφος έχει κατά 95% ίδιες δυνατότητες με τα μεγαλύτερα αεροσκάφη AWACS που βρίσκονται σε υπηρεσία σε πολεμικές αεροπορίες άλλων χωρών. 
Το R-99B (EMB 145 RS/AGS) είναι αεροσκάφος επιτήρησης. Φέρει ραντάρ συνθετικής απεικόνισης, συνδυασμό ηλεκτρικών και οπτικών συστημάτων, σύστημα παρακολούθησης υπέρυθρων ακτίνων καθώς και πολυφασματικό σαρωτή. Έχει επίσης την δυνατότητα να εκτελεστεί αποστολές συλλογής πληροφοριών (ELINT) και C3I (Command, Control, Communications and Intelligence, Διοίκηση, Έλεγχος, Επικοινωνίες και Πληροφορίες). 
Το P-99 αποτελεί έκδοση ναυτικής περιπολίας – ναυτικής συνεργασίας του R-99. Έχει πολλά κοινά συστήματα με το R-99B, χωρίς όμως τον πολυφασματικό σαρωτή και το πλευρικό ραντάρ, διατηρεί όμως πολλές από τις δυνατότητες C3I και ELINT. Το P-99 διαθέτει τέσσερις υποπτερυγικούς φορείς ανάρτησης οπλισμού, όπου δύναται να φέρει τορπίλες και πυραύλους κατά στόχων επιφανείας. Το Μεξικό υπήρξε ο πρώτος χρήστης αυτής της έκδοσης. 
Σε υπηρεσία με τη Βραζιλιάνικη πολεμική αεροπορία τα R-99A και R-99B έχουν ως έδρα την αεροπορική βάση Ανάπολις, ενώ χρησιμοποιούνται στο πρόγραμμα Επιτήρησης του Αμαζονίου (Amazon Surveillance System, Sistema de Vigilância da Amazônia, SIVAM).

Το Embraer EMB-145H AEW&C σε Ελληνική Υπηρεσία

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει τέσσερα Embraer EMB-145H AEW&C, τα οποία ανήκουν στην 380 ΜΑΣΕΠΕ «Ουρανός» .
Σπύρος Καπράλος

Βιογραφικό

Ο Σπύρος Καπράλος γεννήθηκε το 1955 στην Αθήνα. 
Σπούδασε Οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και πήρε Μεταπτυχιακό Τίτλο Διοίκησης Επιχειρήσεων (MBA) στο Πανεπιστήμιο INSEAD της Γαλλίας.
Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού και της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης της Ελλάδας, με την οποία είχε πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που συμμετείχε στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στην Μόσχα, και του 1984 στο Λος Αντζελες. Yπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στην κολύμβηση από το 1969 έως το 1975.
Διετέλεσε Αρχηγός της Ελληνικής Αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα. Επιπλέον, διετέλεσε Διευθυντής Αθλητισμού της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004» και Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004», καθώς και Εντεταλμένος Σύμβουλος της Οργανωτικής Επιτροπής, ενώ κατείχε και τη θέση του Αναπληρωτή Επικεφαλής Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγώνων.
Ο Σπύρος Καπράλος είναι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Επανεξελέγει στην θέση αυτή για τρίτη τετραετία στις 20 Οκτωβρίου 2017 (πρωτοεξελέγη στη θέση αυτή τον Φεβρουάριο του 2009).
Είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Υπήρξε Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής για τους 1ους Ευρωπαϊκούς Αγώνες «Μπακού 2015», ενώ κατέχει την ίδια θέση και για τους 2ους Ευρωπαϊκούς Αγώνες «Μινσκ 2019».

Από τον Οκτώβριου του 2004 έως τον Οκτώβριο του 2010 ήταν πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Αθηνών και διευθύνων σύμβουλος της ΕΧΑΕ (Ελληνικά Χρηματιστήρια - Χρηματιστήρια Αθηνών). 
Τον Φεβρουάριο του 2011 ο Σπύρος Καπράλος ανέλαβε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ναυτιλιακής εταιρείας Star Bulk Carriers. Σήμερα κατέχει τη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας.
Aπό τις 26 Ιουνίου 2019 είναι ο 13ος Έλληνας Αθάνατος της ΔΟΕ μετά τους Δημήτριο Βικέλα 1ο πρόεδρο της ΔΟΕ (1894-1899), και μέλη τους Αλ.Μερκάτη (1899-1925), Γιώργο Αβέρωφ (1926-1930), Νικ. Πολίτη (1930-1933), Αγγ. Βολάκη (1933-1963) και Ιωάννη Κετσέα (1946-1965),  Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ (1963-1974), Πύρρο Λάππα (1965-1980), Επ. Πετραλιά (1975-1977), Νικ. Νησιώτη (1978-1986), Νικ. Φιλάρετο (1981-2005) και Λ. Νικολάου (1986-2015).
Μόντε Άγιλα

Τοπωνυμία

Σύμφωνα με την ιστορία των αυτόχθονων που ζούσαν στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, το όνομα "Μοντε Αγθιλα" προέρχεται από τον Λογκό Νιανκομαγθίδα, το όνομα του οποίου στην Αβοριγίνουσα γλώσσα της περιοχής σήμαινε "Η κορυφή των αετών". (Monte de las águilas).

Γέννηση

Η ιστορία ξεκινά από την ύπαρξη γηγενών ομάδων, ομαδοποιημένων στον τομέα, οι οποίες στη συνέχεια ανήκουν στη δευτερεύουσα διοίκηση του Υουμβέλ. Οι πρώτοι κάτοικοι αυτού του χωριού ήταν μια ομάδα από αυτόχθονες, που ζούσαν στη μέση των πιο αμμώδεις και ερημωμένες περιοχές, με μικρή βλάστηση, γνωστή από την εθνοτική τους ομάδα ως «Άνθρωποι της άμμου». Αυτοί οι ιθαγενείς διοικούνταν από τον Λογκό Νιανκομαγθίδα, ο οποίος με τους ανθρώπους τους δεν έγινε δεκτός στο ταμείο που είχε αναπτυχθεί στον τομέα, όπως και οι ξυλουργοί που δούλευαν εκεί.
Το 1852, αυτή η ομάδα των ντόπιων ήταν υποχρεωμένη να εγκαταλείψει αυτά τα εδάφη, διότι με το ανώτατο διάταγμα ο τότε Πρόεδρος Μανουελ Βουλνεσ Πριετο, στην εντολή του από το 1841 έως το 1851, έδωσε θέση στην εξωτερική αποικιοκρατία των εδαφών που κατέλαβαν το Mapuches, επιτρέποντας έτσι την άφιξη Γερμανών, Ιταλών και Γάλλων εποίκων. Πραγματοποιήθηκαν πολλές εξεγέρσεις των χωριών με σκοπό την ανάκτηση των εδαφών τους με σκοπό την ανάκτηση των κατακτημένων εδαφών από το 1880 έως το 1882 και γι 'αυτό το Νιανκομαγθίδα και ο λαός του ενσωματώθηκαν στην προοδευτική διαδικασία της αλλοτρίωσης της γης, σε αντίποινα τις καταχρήσεις και τις σπανιές που διαπράττουν οι νέοι κάτοικοι. Αργότερα, ο ηγέτης αυτής της ομάδας ιθαγενών, Νιανκομαγθίδα, εξαφανίζεται, χωρίς να γνωρίζει περισσότερα γι 'αυτόν.

1850-1900

Μετά τον Πόλεμο του Ειρηνικού (1880), η περιοχή χρησιμεύει ως σημείο μεταφοράς και αποστολής όπλων και μελλοντικών στρατιωτών, τα οποία μεταφέρθηκαν σε βαγόνια και σιδηροδρομικά οχήματα. Ήδη από το 1887, μια εμπορική σχέση μεταξύ της Μοντε Αγθιλα και την πόλη της Νεουκέν της Αργεντινής, η οποία διήρκεσε μέχρι το 1968, περίοδο κατά την οποία υπήρχε μια μεγάλη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της πόλης δημιουργείται. Ένα κλειδί για την εδραίωση της ως ορόσημο της πόλης ήταν η κατασκευή του Σιδηροδρομικό κλάδο, ο οποίος ένωσε την πόλη με Πολκούρα. Ο σιδηρόδρομος στην Αργεντινή, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1905, χρηματοδοτήθηκε από Πορφιριο Αουμαδα, της Χιλής εθνική και τους συνεργάτες Κορσινι (Αργεντινή), Καρλοσ Βιελ (μηχανικός), Μαρτιν Βορμαν και Ορασιο Δελ Ριο. Αναμφισβήτητα, αυτή η βασική στιγμή του σχηματισμού του Μοντε Αγθιλα, επιτρέπει στην περιοχή να εδραιώσει και να επιτύχει ταχεία ανάπτυξη, επιτυγχάνοντας κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη.

Νέα

Επί του παρόντος, το Μοντε Αγθιλα είναι μια πόλη που σήμερα ανήκει στον δήμο Καβρερο και κύρια αρχή του είναι ο δήμαρχος του Μαριο Υιρκε Κεβεδο. Ορισμένες αλλαγές τα τελευταία χρόνια έχουν δώσει ένα νέο πρόσωπο στην πόλη, με πολλές από αυτές τις σημαντικές αλλαγές για την ανάπτυξή της. Στην πόλη έγιναν πολλοί εκσυγχρονισμοί, όπως τα πεζοδρόμια των δρόμων, μια νέα πλατείακαι μια σειρά από νέα κτίρια και σπίτια που την κατέστησαν σήμερα πόλη μεγαλύτερης σημασίας.
Eternal Pyre

Κομμάτια

1. Cult (King) - 4:40

2. War Ensemble (video) (Hanneman, Araya) - 5:59

3. Slayer - In the Studio, Behind the Scenes (video) - 1:34

Μέλη των Slayer

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Eternal Pyre" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Α.Ε.Κ. Άργους

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών

Εντάχθηκε στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία την 29η Δεκεμβρίου 1958, υπό την πλήρη επωνυμία Αθλητική Εξόρμησις Κωνσταντινουπολιτών - ΑΕΚ Άργος και με αριθμό μέλους το 730.  Αποτέλεσε το 1963 ένα από τα 6 ιδρυτικά σωματεία της ΕΠΣ Αργολίδας.
Τελευταία συμμετοχή σε πρωτάθλημα της Ένωσης υπήρξε στην Α' κατηγορία 2011-12, όπου καταλαμβάνοντας τη 15η θέση στις 24, υποβιβάστηκε για την Α2 (β' τοπικό επίπεδο) που δημιουργήθηκε από την επόμενη χρονιά. Έκτοτε και ως ΑΕΚ Πήγασος Άργος, λόγω συγχώνευσης, δεν εμφανίζει πλέον αγωνιστική δραστηριότητα. Με την ολοκλήρωση και της τρίτης περιόδου αδρανοποίησης σε διοργανώσεις, αναμένεται να διαγραφεί από το μητρώο σωματείων μελών της ΕΠΟ.
Έδρα του συλλόγου είναι το δημοτικό αθλητικό κέντρο (ΔΑΚ) Άργους.

Ιστορικό

Ο σύλλογος διαθέτει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α.Κ. και συγκεκριμένα του έτους 2005.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2005-06 ο σύλλογος συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο Νότου, τερματίζοντας στη 13η και τελευταία θέση, συλλέγοντας μόλις μία νίκη. Το καλοκαίρι του 2006 συγχωνεύτηκε με την έτερη ομάδα ομάδα της Αργολίδας που αγωνιζόταν στη Γ' Εθνική, τον Πήγασο Άστρους, παραμένοντας με τον τρόπο αυτό στην κατηγορία.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2006-07, με την ονομασία ΑΕΚ Πήγασος Άργους, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 9η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Τη χρονιά 2007-08 σκαρφάλωσε στην 3η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ήταν τελικά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 που ο σύλλογος κατέκτησε την κορυφή του ομίλου του και κέρδισε το δικαίωμα ανόδου στη Β' Εθνική.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 η ομάδα - και πάλι ως ΑΕΚ Άργους - έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας, κατακτώντας την 6η θέση στην τελική βαθμολογία. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, ο σύλλογος αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης όταν γνώρισε την ήττα από την Ολυμπιάδα Πατρών με σκορ 73-84. Καθώς ο Α.Σ. Τρίκαλα δεν εξασφάλισε πιστοποιητικό από την Ε.Ε.Α., αποφασίστηκε η άνοδος της ομάδας της Αργολίδος στη θέση του στην Α2 Εθνική.
Την επόμενη χρονιά, 2010-11, η ομάδα του Άργους τερμάτισε στην 9η θέση της βαθμολογίας, παραμένοντας χωρίς προβλήματα στην κατηγορία. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα αποκλείστηκε κατά τη 1η αγωνιστική της Α' Φάσης όταν γνώρισε την ήττα από τους Ικάρους Σερρών με σκορ 71-77.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο σύλλογος απασχόλησε εκτενώς τον Τύπο με την κακή οικονομική του κατάσταση, καθώς και τις προσφυγές παικτών του που κατήγγειλαν οικονομικές ωφειλές. Στο αγωνιστικό κομμάτι βρέθηκε στο τελευταίο σκαλοπάτι του βαθμολογικού πίνακα με καμία νίκη (29 ήττες κι ένα μηδενισμό). Στο Κύπελλο δήλωσε αδυναμία συμμετοχής. Τον επόμενο Σεπτέμβριο ο σύλλογος του Άργους έστειλε έγγραφο στην Ε.Ο.Κ. μέσω του οποίου γνωστοποιούσε ότι δεν διέθετε τη δυνατότητα να λάβει μέρος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, παραχωρώντας τη θέση του στον Αετό Γ.Α.Σ.
Γενικές εκλογές στη Βόρεια Επικράτεια (2016)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βόρεια Επικράτεια στις 27 Αυγούστου 2016 για να εκλεγούν τα 25 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης της πολιτείας αυτής στην Αυστραλία.
Οι εκλογές έγιναν με τη νέα νομοθεσία που ψηφίστηκε τον Φεβρουάριο του 2016 και με την οποία άλλαξε ο τρόπος ψηφοφορίας από πλήρη σε προαιρετική ψηφιακή ψήφο. Οι εκλογικές περιφέρειες ανακατατάχθηκαν το 2015. Αρμόδια για τη διεξαγωγή των εκλογών είναι η Εκλογική  Επιτροπή της Βόρειας Επικράτειας, το ανεξάρτητο όργανο που λογοδοτεί στο Κοινοβούλιο.
Λωρελίτης

Εμφανίσεις, παραγενέσεις

Ανευρέθηκε σε κοιλότητες που είχαν απομονωθεί από όξινα θειούχα διαλύματα στις ζώνες οξείδωσης μεταλλευτικών αποθέσεων μολύβδου, χαλκού και αργύρου χαμηλών θερμοκρασιών σχηματισμού. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο φθορίτης, ο αγγλεσίτης, ο λιναρίτης, ο καληδονίτης, ο χαλαζίας και ο σπάνιος γκραντριφίτης (grandreefite) (Αριζόνα) και ο λαυριονίτης, ο παραλαυριονίτης, ο πενφιλντίτης και ο θορικοσίτης (Λαύριο).
Απαντάται μόνο στο ορυχείο Grand Reef του φαραγγιού Laurel της Κομητείας Γκράχαμ (Graham) στην Αριζόνα των ΗΠΑ και στα μεταλλεία Λαυρίου - ορυχείο Νο. 80 στην περιοχή «Μεγάλα Πεύκα».
Γκεβχερχάν Σουλτάνα (κόρη του Ιμπραήμ Α΄)

Ζωή

Η Γκεβχερχάν Σουλτάν γεννήθηκε το 1642 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κόρη του Σουλτάνου Ιμπραήμ και της πρώτης συζύγου του Χασεκί Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν.Στις 23 Νοεμβρίου 1646 παντρεύτηκε τον Νταμάτ Τζαφέρ Πασά σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών και εμείνε χήρα μετά από ένα χρόνο γάμου.
Το 1660 παντρεύτηκε τον Βεζίρη Τζαβουστζά Μεχμέτ Πασά, αυτός ο γάμος διήρκεσε μέχρι το θάνατο του Μεχμέτ Πασά το 1682. Το 1692 παντρεύτηκε τον Παλαμπιγίκ Γιουσούφ Πασά. Πέθανε στην Αδριανούπολη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ετεροθαλούς αδελφού της Αχμέτ Β΄ και θάφτηκε στην Αγία Σοφία.
Επικλής (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Επικλής είναι γνωστός ένας από τους πολεμιστές από τη Λυκία που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο στο πλευρό των Τρώων. Ο Επικλής, σύντροφος του Σαρπηδόνα, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αίαντα τον Τελαμώνιο. Πιο συγκεκριμένα, ο Αίας σήκωσε ψηλά μια τεράστια πέτρα και την έριξε στο κεφάλι του Επικλή. Η πέτρα συνέτριψε την περικεφαλαία του Επικλή και μαζί το κρανίο του. Ο Επικλής αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Μ, στίχοι 379 κ.ε.).
Εξηκοντάεδρο

Στη στερεομετρία, εξηκοντάεδρο λέγεται το πολύεδρο που έχει εξήντα έδρες. Υπάρχουν πολλές συμμετρικές μορφές του εξηκοντάεδρου και εκείνες που έχουν την υψηλότερη συμμετρία είναι εικοσαεδρική:
Κάρολος Ρώσσελ

Τα πρώτα χρόνια της ζωή του

Ο Ρώσσελ γεννήθηκε στο Αλεγκένυ της Πενσυλβανίας των ΗΠΑ από τον Τζόζεφ Λύτελ Ρώσσελ και την Ελίζα Μπίρνυ. Ήταν δεύτερος ανάμεσα σε πέντε παιδιά, και το ένα από τα δυο που έζησαν ώστε να γίνουν έφηβοι. Τα άλλα αδέλφια του ήταν ο Τόμας (1850– 1855) η Μάργκαρετ ("Μέι", το όνομα μετά το γάμο της έγινε Μάργκαρετ Λαντ) που πέθανε λίγο μετά το 1940,  η Λουσίντα (1857–1858), και ο Τζόζεφ Λύτελ Τζούνιορ. (1859-1860). Η μητέρα τους πέθανε το 1861 σε ηλικία 29 ετών. Ο πατέρας τους πέθανε το 1897, σε ηλικία 84 ετών.

Ξεκίνημα

Από το 1870 εώς και το [1875] η Οικογένεια Ρώσσελ, και άλλοι, έλαβαν μέρος σε μια αναλυτική μελέτη της Βίβλου και της Χρηστιανικής ιδιολογίας, πίστης και παράδοσης. Οι "Μιλλεριτές" αντβεντιστές διάκονοι, Τζωρτζ Στορρς και Τζωρτζ Στέντσον, είχαν επίσης εμπλακεί σε αυτήν την μελέτη. Η ομάδα του Ρώσσελ πίστευε ότι είχαν βρει σημαντικά λάθη στην διαδεδομένη Χριστιανική πίστη. Αποτέλεσμα της μελέτης τους ήταν η από δική τους πλευρά καλύτερη κατανόηση του Χριστιανισμού και γι'αυτό και ξαναβαπτίστηκαν το 1874.

Ο γάμος του

Στις 13 Μαρτίου 1879 ο Ρώσσελ παντρεύτηκε τη Μαρία Φράνσις Άκλυ(1850-1938) μετά από γνωριμία λίγων μηνών. Παρότι εξέφραζαν στοργή ο ένας για τον άλλο, ο γάμος δεν ήταν βασισμένος στη ρομαντική αγάπη αλλά ήταν ένας συνεταιρισμός βασισμένος στην αγαμία, ώστε να κηρύττουν το Ευαγγέλιο. Το 1897 χώρισαν, μετά από διαφωνίες για το ποιος έπρεπε να είναι ο ρόλος της Άκλυ στη διεύθυνση του περιοδικού Σκοπιά της Σιών, σύμφωνα με τα λεγόμενα του δηκηγόρου Ιωσήφ Ρόδερφορντ. Στην πραγματικότητα, σε μετέπειτα δικαστήριο αποδείχθηκε με γράμμα που ειχε στείλει ο Ρώσσελ στη γυναίκα του οτι ο λόγος δεν ήταν ο ρόλος της Άκλυ στη διεύθυνση του περιοδικού Σκοπιά της Σιών αλλα η ίδια η επιθυμία του Ρώσσελ τρία χρόνια νωρίτερα απο την υποτιθέμενη διαφωνία. Ο Ρώσσελ παρουσίασε τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το 1906 εκείνη ζήτησε διαζύγιο επικαλούμενη διανοητική σκληρότητα και το κέρδισε το 1906 εις βάρος του Ρώσσελ. Κατά τη διάρκεια της δίκης υπονόησε σεξουαλικές παρεκτροπές του Ρώσσελ με μια στενογράφο της Σκοπιάς, την οποία είχαν ως ψυχοκόρη. Ανέφερε επίσης ότι τον είχε πιάσει στο δωμάτιο της υπηρέτριας. Η εφημερίδα Brooklyn Daily Eagle είπε ότι είχε τα πρακτικά της δίκης, και δημοσίευσε τμήματα από αυτά, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Η Μαρία Ρώσσελ πέθανε στο St. Petersburg της Φλόριντα του Αύγουστο του 1938 από την ασθένεια του Hodgkin.

Κυριότερες εκδόσεις

Το έτος 1908, τα βιβλία του είχαν επίσημα αναγνωριστεί ως τρίτα στη σειρά των πιο διαδεδομένων κειμένων σε όλη τη γη, τα οποία ξεπερνούνταν μόνο από το Κινεζικό Άλμανακ και την Αγία Γραφή. Καθώς δέχτηκε ιδιαίτερους επαίνους αλλά και έντονη κριτική κατά τη διάρκεια της δημόσιας διακονίας του, τα γραπτά του και οι απόψεις του έχει τεκμηριωθεί ότι άσκησαν επιρροή σε όλες τις σφαίρες του σύγχρονου Προτεσταντικού και του Δυτικού πολιτισμού.
Φρειδερίκος ΙΑ΄ του Χοεντσόλερν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Φρειδερίκου του Στρασβούργου (γιου του Φρειδερίκου Η΄ κόμη του Τσόλερν) και της Μαργαρίτας, κόρης του Μπούρχαρτ Ε΄ κόμη του Χόενμπερκ-Βίλντμπερκ.
Περί το 1378 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Θ΄ κόμης του Χοεντσόλερν και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Φρειδερίκος Ι΄, έτσι ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ έγινε ο πρεσβύτερος των Τσόλερν και επίτροπος (vogt) του αββαείου του Στέττεν. Ήταν μέλος της "Ομάδας του Λέοντος", η οποία το 1382 ενώθηκε με την "Ομάδα των Σουηβικών πόλεων". Όταν η τελευταία συγκρούστηκε με τον Έμπερχαρτ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης, ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ διέκοψε τις υπηρεσίες που είχε υποσχεθεί προς αυτόν.
Ξανακέρδισε την πόλη Χέχινγκεν το 1388, την οποία κατακρατούσε ο Φρειδερίκος επίσκοπος του Στρασβούργου. Όταν το 1401 έγινε πυρκαϊά στην πόλη, ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ της χορήγησε ελευθερία.
Νυμφεύτηκε την αδελφή του Ιωάννη κόμη του Φύρστενμπερκ-Τσίνντελσταϊν και όταν αυτός απεβίωσε στη μάχη του Ζέμπαχ το 1386, τον διαδέχθηκε. Ο κύριος κλάδος των Φύρστενμπερκ όμως ζήτησε την κομητεία και έτσι ξεκίνησε μακρά διαμάχη.
Το 1401 απεβίωσε και τάφηκε στην κρύπτη των Ζόλερν στο αββαείο Στέττεν. Το 1412 απεβίωσε ο εξάδελφός του Φρειδερίκος Ι΄ άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο δικός του γιος Φρειδερίκος ΙΒ΄.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1939-40

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1939-40 συμμετείχαν 6 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1938-39, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1939-40 δεν συμμετείχε ο Άρης Λεμεσού, ο οποίος δεν δήλωσε συμμετοχή.
Καρβίδιο του λιθίου

Δομή

Το καρβίδιο του λιθίου είναι ένα άλας που μπορεί να τυποποιηθεί με τη μορφή Li⁺ ⁻C ≡ C⁻ Li⁺. Παρόμοια είναι δομή του με αυτές των ενώσεων υπεροξείδιο του ρουβιδίου (Rb₂O₂) και υπεροξείδιο του καισίου (Cs₂O₂). Σε υψηλές θερμοκρασίες, το καρβίδιο του λιθίου μετατρέπεται αντιστρεπτά σε κυβική δομή αντίφθοριδίου.

Παραγωγή και χημική συμπεριφορά

1. Για την παραγωγή καθαρών εργαστηριακών δειγμάτων καρβιδίου του λιθίου, χρησιμοποιείται αντίδραση μίγμα τήγματος λιθίου και γραφίτη σε υψηλή θερμοκρασία:
2. Μια άλλη δυνατότητα παραγωγής καρβιδίου του λιθίου είναι η επίδραση διοξειδίου του άνθρακα σε τήγμα λιθίου:
3. Μια τρίτη δυνατότητα παραγωγής καρβιδίου του λιθίου είναι η επίδραση λιθίου σε αιθίνιο:
4. Μια ακόμη δυνατότητα παραγωγής καρβιδίου του λιθίου είναι η επίδραση λιθίου σε διχλωραιθίνιο:
Η κυριότερη χημική ιδιότητα του καρβιδίου του λιθίου είναι η ταχύτατη υδρόλυσή του, από την οποία παράγονται αιθίνιο και υδροξείδιο του λιθίου:

Εφαρμογή στη ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα

Υπάρχουν αρκετές μεθοδοι που μπορούν να εφαρμοστούν, σύμφωνα με κάποιες από τις οποίες το δείγμα καίγεται, παράγοντας διοξείδιο του άνθρακα, που αντιδρά με λίθιο. Σύμφωνα με κάποιες άλλες, το ανθρακούχο δείγμα αντιδρά απευθείας με μεταλλικό λίθιο. Το αποτέλεσμα και των δυο παραπάνω μεθόδων είναι το ίδιο: η παραγωγή καρβιδίου του λιθίου, από το οποίο μπορούν να ληφθούν ενώσεις που είναι εύκολο να μετρηθούν κατά μάζα, όπως το αιθίνιο ή και το βενζόλιο. Παρουσία αζώτου, μπορεί να παραχθεί επίσης και αζίδιο του λιθίου (Li₃N), που παράγει αμμωνία (NH₃), όταν υδρολυθεί, «μολύνοντας» το επίσης αέριο αιθίνιο. Αυτή η πηγή συστηματικού σφάλματος πρέπει να συνυπολογισθεί, ώστε το αποτέλεσμα να διορθωθεί κατάλληλα.