google/wiki40b huggingface dataset:
Έσπερος Καλλιθέας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Πρώτα βήματα

Σχεδόν από την ίδρυσή του (1943) ο Έσπερος Καλλιθέας διατηρούσε γυναικεία αθλητικά τμήματα.

Η δεκαετία του 1980

Εν έτει 1979, η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε την επανίδρυση του τμήματος καλαθοσφαίρισης γυναικών. Κατά συνέπεια, την αγωνιστική περίοδο 1979-80 η ομάδα πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Κέντρου.
Την περίοδο 1981-82 κατέκτησε την πρώτη θέση της κατάταξης στην κατηγορία αυτή, με αποτέλεσμα να ανέλθει στην Α' Κατηγορία.

Η δεκαετία του 1990 και η ίδρυση των Εσπερίδων

Στην Α' Κατηγορία Κέντρου και αργότερα στην Α' Κατηγορία Ε.Σ.Κ. Αττικής αγωνίστηκε με ελάχιστες εξαιρέσεις μέχρι το 1995.
Η αγωνιστική περίοδος 1994-95 αποδείχθηκε κομβική για την ιστορία του συλλόγου, εφόσον αυτός αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.Κ. Αττικής, λαμβάνοντας το δικαίωμα ανόδου στη Β' Εθνική Κατηγορία (η οποία πλέον δεν υφίσταται).
Το καλοκαίρι του 1995 τα τμήματα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Έσπερου και του Παντζιτζιφιακού Α.Ο. συνενώνονται προκειμένου να δημιουργήσουν ένα νέο σύλλογο, τον Α.Σ. Εσπερίδες Καλλιθέας.

Επανεκκίνηση τμήματος (2012 - σήμερα)

Το καλοκαίρι του 2012 οι Εσπερίδες Καλλιθέας έκλεισαν το δεκαετή κύκλο τους έχοντας κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα Ελλάδος. Ταυτόχρονα (η πρώτη ανακοίνωση έγινε το Σεπτέμβριο του 2011) το γυναικείο τμήμα του Έσπερου επανιδρύθηκε δηλώνοντας συμμετοχή στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 η ομάδα δήλωσε συμμετοχή στο γυναικείο Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής, ωστόσο αποσύρθηκε μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης έχοντας απολογισμό μόνο ήττες. 
Τις αγωνιστικές περιόδους 2014-15 και 2015-16 ο Έσπερος δεν δήλωσε συμμετοχή στο γυναικείο πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής.
Μονή Παναγιάς Τσαμπίκας

Η παλαιά μονή

Στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα αυτό το γνωστό και παλιό μοναστήρι της Παναγιάς της Τσαμπίκας, υπήρχε στα κλασικά χρόνια, ο ναός της θεάς Αρτέμιδος, όπως δηλώνει ένα επίγραμμα, ένας Ιερός Νόμος, όπου αναφέρονται θυσίες και τάματα προς τη θεά.
Το μοναστήρι αυτό είναι διαστάσεων 17 x 8 μέτρα και καλύπτεται με σταυροθόλια. Πρόκειται για ναό, όπως λέει και ο έγκριτος αρχαιολόγος Γιάννης Βολανάκης, του λεγόμενου Δωδεκανησιακού Τύπου που εξωτερικά φέρει κοίλα κεραμίδια.
Το δάπεδο του ναού καλύπτεται με χοχλάκι που εικονίζει διάφορα εκκλησιαστικά σχέδια. Ήταν συνήθεια για την παλιά εποχή, να στρώνουν τις αυλές και τα πατώματα σπιτιών και εκκλησιών με βότσαλα, και θαλασσινό και μαυρόασπρο. Η είσοδος του ναού είναι δυτικά καθώς και ένα πρόπυλο που καλύπτει τη δυτική αυτή πύλη του ναού. Ο ωραίος αυτός ναός φέρει εικονοστάσιο ξυλόγλυπτο με εξαίρετο διάκοσμο πολύ καλής ποιότητας. Οι δεσποτικές εικόνες είναι του 19ου αιώνα, ενώ το τέμπλο είναι παλαιότερο.

Επιγραφές - Αφιερώματα

Στη μεγάλη Δεσποτική εικόνα του Χριστού υπάρχει η επιγραφή-αφιέρωμα:
ΗΓΟΥΜΕΝΕΥΟΝΤΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ 1886
Στην εικόνα του ευαγγελισμού της Θεοτόκου υπάρχει άλλη επιγραφή που αναφέρει τα εξής:
ΗΓΟΥΜΕΝΕΥΟΝΤΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ ΕΠΙ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ 1885 ΜΙΧΑΗΛ ΣΥΜΑΙΟΣ ΕΠΟΙΗΣΕ
Υπάρχει και μία άλλη επιγραφή, που αναφέρει τα ακόλουθα:
Ανεκαινίσθη ο πάνσεπτος αύτος ναός της Υπεραγίας ημών Θεοτόκου, διό συνδρομής και δαπάνης του Οσιωτάτου Χατζηγερασίμου Μοναχού. Καθηγουμένου της Ιεράς ταύτης Μονής. Αρχιερατευόντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου κυρίου Καλλινίκου παρά του οποίου εγκαινιάστηκε κατά την τρίτην ημέραν της Διακαινησίμου εβδομάδος, εν έτει Σωτηρίω 1760
Μαϊοριανός

Η άνοδος στον θρόνο

Ο Μαϊοριανός ενίσχυσε τη θέση του, ως πιθανός μελλοντικός αυτοκράτορας, λόγω της αντίθεσης του στον προηγούμενο αυτοκράτορα Άβιτο. Ως εκ τούτου η υποστήριξη του από τον αυτοκράτορα του ανατολικού και πολύ πιο ισχυρού τμήματος της αυτοκρατορίας Λέοντα Α΄ ήταν ισχυρή, λόγω της διαμάχης του θρόνου του ανατολικού τμήματος με τον Άβιτο. Ωστόσο το σημαντικό στοιχείο, που ενδυνάμωσε την ανάρρηση του στο θρόνο, ήταν η υποστήριξη του ισχυρού Γερμανού στρατηγού Ρικίμερου ο οποίος είχε αναδειχθεί, την εποχή της οριστικής παρακμής του δυτικού τμήματος, σε ρυθμιστή και τοποτηρητή του θρόνου. Τελικά παρά τις αντιρρήσεις των Βησιγότθων, περιστασιακών συμμάχων της αυτοκρατορίας και φιλόδοξων εποπτευόντων τον θρόνο, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας τον Απρίλιο του 457.

Η Βασιλεία

Ο Μαϊοριανός από την πρώτη στιγμή επιχείρησε και κατάφερε την ενδυνάμωση των περιοχών της Ιταλίας. Με διαδοχικές εκστρατείες εισέβαλε στη Γαλατία, ανακατέλαβε την Αρελάτη και εκ των πραγμάτων ανάγκασε τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β΄ να ζητήσει τη σύναψη ειρήνης. Οι εκστρατείες του είχαν ως υποστηρικτικό παράγοντα και τη συναίνεση των λαών της Γαλατίας οι οποίοι απέρριπταν τη θρησκευτική αίρεση του Αρειανισμού η οποία ήταν και το κεντρικό χριστιανικό δόγμα των Βησιγότθων. Ωστόσο η εξουδετέρωση του κινδύνου των Βανδάλων, που δέσποζε εκείνη την εποχή ως βασικός στόχος των περισσότερων αυτοκρατόρων δεν είχε ευτυχή κατάληξη, με αποκορύφωμα την αιχμαλώτιση του ρωμαϊκού στόλου στην Αλικάντη. Ο Ρικίμερος βλέποντας ότι οι στόχοι του Μαϊοριανού, έρχονταν σε σύγκρουση με τα δικά του σχέδια διέταξε τη δολοφονία του στην Τορτόνα. Ο Μαϊοριανός εκτός των στρατιωτικών του επιχειρήσεων, επέδειξε ζήλο για την αναμόρφωση της νομοθεσίας κατά τα πρότυπα του ανατολικού τμήματος της αυτοκρατορίας.
Ιστορικός Κύκλος

Οι Κύκλοι των Βασιλέων, επίσης γνωστοί ως οι Κύκλοι Βασιλέων ή ο Ιστορικός Κύκλος είναι το σώμα της Παλαιάς και Μεσαιωνικής Ιρλανδικής λογοτεχνίας. Περιέχουν ιστορίες των μυθικών βασιλέων της Ιρλανδίας, για παράδειγμα Κόρμακ μακ Αιρτ, Νίαλ των Εννέα Ομήρων, Ίογκαν Μορ, Κόναλ Κορκ, Γκουαίαρ Αίντνε μακ Κολμαίν, Ντίαρμαιτ μακ Σέρμπαιλ, Λουγκαίντ μακ Κον, Κον των Εκατό Μαχών, Λόεγκαιρ μακ Νιλ, Κρίμθαν μακ Φινταίγκ, και Μπράιαν Μπόρου.
Ήταν μέρος του καθήκοντος των μεσαιωνικών Ιρλανδών βάρδων, ή των ποιητών της αυλής, να καταγράφουν την ιστορία της οικογένειας και της γενεαλογίας του βασιλιά που υπηρετούσαν. Αυτό που έκαναν στα ποιήματα ήταν να συνδυάσουν το μυθολογικό και το ιστορικό σε ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Η μορφή των ιστοριών που προέκυψαν έχει γίνει γνωστή ως ο Ιστορικός Κύκλος, ή πιο σωστά Κύκλοι, καθώς υπάρχει ένας αριθμός ανεξάρτητων ομαδιποιήσεων.
Οι βασιλείς που περιλαμβάνονται εκτείνονται από τον σχεδόν ολότελα μυθολογικό Λαμπραίντ Λινγκσίτς, ο οποίος κατά ισχυρισμούς έγινε Υψηλός Βασιλιάς της Ιρλανδίας γύρω στο 431 π.Χ., μέρχι τον εξ ολόκληρου ιστορικό Μπράιαν Μπόρου. Ωστόσο, η μεγαλύτερη δόξα του Ιστορικού Κύκλου είναι το Buile Shuibhne (Το Παραλήρημα του Σουίνι), ένα 12ου αιώνα παραμύθι ειπομένο σε στίχους και πεζό λόγο.
Ο Suibhne, βασιλιάς του Νταλ νAραίντι, ήταν καταραμένος από τον Άγια Ρόναν και έγινε βασιλιάς μισός άνθρωπος, μισός πουλί, καταδικασμένος να ζει τη ζωή του στο δάσος, προσπαθόντας να ξεφύγει από τους ανθρώπινους συντρόφους του. Η ιστορία έχει εξάψει τη φαντασία της σύγχρονων Ιρλανδών ποιητών και έχει μεταφραστεί από τους Τρέβορ Τζόις και Σίμους Χίνι.
Γιούρι Γκαζίνσκι

Συλλογική καριέρα

Τον Μάιο του 2013, ο Γκαζίνσκι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΦΚ Κρασνοντάρ.

Διεθνή καριέρα

Κλήθηκε στη Εθνική Ρωσίας τον Αύγουστο του 2015 για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 εναντίον της Σουηδίας και κατά του Λιχτενστάιν. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα στις 31 Αυγούστου 2016, σε ένα φιλικό εναντίον της Τουρκίας.
Στις 11 Μαΐου 2018, είχε συμπεριληφθεί στη εκτεταμένη ομάδα της Ρωσίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018. Στις 3 ιουνίου 2018, συμπεριλήφθη στην οριστικοποιημένη ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στις 14 Ιουνίου 2018, σκόραρε το πρώτο γκολ του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 στο 12ο λεπτό στον εναρκτήριο αγώνα εναντίον τη Σαουδικής Αραβίας. Η Ρωσία κέρδισε τον αγώνα με σκορ 5-0.
Fanboy & Chum Chum

Ιστορία

Δύο τρελά αγόρια, ο Fanboy και ο Chum Chum, λάτρεις της γρανίτας Φρόστι, ζουν καθημερινά τρελές περιπέτειες. Παρακολουθούν το μάθημα το Κύριου Μάφλιν μαζί με τους συμμαθητές τους Κάιλ, Λούπε, Γιο, Φανκάιλτσαμ Κρις, Μάικλ Τζόνσον, Φρανσίν, Cheech και τις τρελές μαζορέτες.

Φάνλαιρ

Ζουν στο Φάνλαιρ [Fanlair], έναν εγκαταλελειμμένο πύργο νερού, οποίος έχει κυλινδρικό σχήμα με ξύλινα τοιχώματα και ροζ, κωνική οροφή. Η πόρτα έχει το σχήμα του κεφαλιού/εμβλήματος του Fanboy και έχει λάιμ απόχρωση. Το εσωτερικό είναι ξύλινο, με ροζ σκάλες δίπλα από την πόρτα που οδηγούν σε έναν ημιώροφο στον οποίο υπάρχουν τα κρεβάτια τους.

Άλλοι ήρωες

Κάτω από το Φάνλαιρ ζει ο φίλος τους ο Οζ. Δουλεύει σε ένα μαγαζί για παιχνίδια και κόμικς. Δεν θέλει να τα πουλήσει επειδή έχει μανία με αυτά. Απέναντι από το Φάνλαιρ ''δουλεύει'' στο Frosty Mart ο Boogregard Shlizetti "Boog" που έχει μανία με το arcade βιντεοπαιχνίδι Chimp Chomp και να εκφοβίζει τους Fanboy & Chum Chum. Επίσης ο βοηθός διευθυντή, ο Leonard Flynn-Boyle "Lenny" δουλεύει εκεί.
1821 Ακονκάγκουα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ακονκάγκουα είναι άγνωστα.
2876 Αισχύλος

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αισχύλου είναι άγνωστα.
Μύθος της δημιουργίας

Με το όρο μύθος της δημιουργίας ή κοσμογονικός μύθος εννοείται μία υπερφυσική μυθολογική ή θρησκευτική ιστορία ή ερμηνεία που περιγράφει την προέλευση τις ανθρωπότητας, της γης, της ζωής και του σύμπαντος (κοσμογονία) συχνά ως συνειδητή πράξη μίας ή περισσοτέρων θεοτήτων δημιουργών.
Πολλοί μύθοι για την δημιουργία μοιράζονται σαφώς παρόμοια θέματα. Κοινό μοτίβο είναι ο διαχωρισμός αντικειμένων του κόσμου από ένα αρχέγονο χάος, ο χωρισμός μητρικής και πατρικής θεότητας, η εμφάνιση της γης από άναρχο και άπειρο ωκεανό, ή η εκ του μηδενός δημιουργία.
Κεφαλόβρυσο Σαραβαλίου Αχαΐας

Γενικά στοιχεία

Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1971 και εντάχτηκε στην τότε Κοινότητα Σαραβαλίου.
Ως οικισμός γειτνιάζει, σχεδόν συνορεύοντας, με το Σαραβάλι στα βόρεια και την Κρήνη στα δυτικά, ενώ εγγύς του βρίσκονται το Μπάκαρι στα βορειοδυτικά, ο Άγιος Στέφανος στα βόρεια και η Μαυρομανδήλα στα βορειοανατολικά. Επίσης, σε μικρή απόσταση και βορειοανατολικά του Κεφαλόβρυσου βρίσκεται η ιστορική οινοποιία της περιοχής των Πατρών, η Αχάια Κλάους.
Στην περιοχή, στην ανατολική είσοδο του οικισμού, βρίσκεται ο Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, αγνώστου ημερομηνίας κτίσεως του οποίου βεβαιώνεται η ύπαρξη τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα.
Σάανβαλντ

Γεωγραφία

Το χωριό ευρίσκεται εντός του βόρειου-κεντρικού τμήματος του Λίχτενσταϊν, πλησίον των συνόρων με την Αυστρία στο Φέλντκιρχ, επί της κύριας οδού η οποία ξεκινά από το Σάαν και η οποία συνδέει την χώρα με το Μπουχς (Ελβετία) και το Φέλντκιρχ. Πλησιέστερες τοποθεσίες στο Σάανβαλντ είναι το Μάουρεν, το Φέλντκιρχ και το Νέντελν.

Μεταφορές

Σε επίπεδο σιδηροδρομικών μεταφορών, το Σάανβαλντ διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος ευρίσκεται επί της Γραμμής Φέλντκιρχ-Μπουχς. Στα όρια του χωριού ευρίσκεται τελωνείο με την Αυστρία.
Μαργίτης

Ο Μαργίτης ήταν ένα διάσημο κωμικό έπος της αρχαϊκής εποχής από το οποίο έχουν διασωθεί ελάχιστα μόνον αποσπάσματα. Θεωρείται πρόδρομος της ιωνικής πεζογραφικής μυθιστορίας ενώ ο κεντρικός του χαρακτήρας (ο Μαργίτης) ενέπνευσε συχνά και τους μεταγενέστερους κωμωδιογράφους (όπως σημείωνε ήδη ο Αριστοτέλης στο Περί Ποιητικής έργο του).
Αρχαίοι μετρικοί συγγραφείς (όπως ο Ηφαιστίων ο Αλεξανδρεύς) μας πληροφορούν ότι το ποίημα παρουσίαζε μια ιδιάζουσα πρωτότυπη μορφή, καθώς μεταξύ των (συνηθισμένων για έπος) δακτυλικών εξάμετρων στίχων παρεμβάλλονταν σε άνισα διαστήματα ιαμβικοί τρίμετροι.
Η Σούδα αναφέρει ως δημιουργό του τον ποιητή του 5ου π.Χ. αιώνα Πίγρητα από την Αλικαρνασσό, αδελφό της βασίλισσας της Καρίας Αρτεμισίας. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης όμως θεωρούσαν τον Μαργίτη έργο του Ομήρου. Ως έργο του Ομήρου το μνημόνευαν επίσης ο Αρχίλοχος, ο Κρατίνος και ο Καλλίμαχος, όπως σημειώνει ο Ευστράτιος (στο έργο του Υπομνήματα εις τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη), αλλά και μεταγενέστεροι συγγραφείς της ρωμαϊκής και βυζαντινής εποχής (π.χ. ο Ιωάννης Τζέτζης).

Ωστόσο σήμερα, και παρά τις αρχαίες αναφορές, οι σύγχρονοι φιλόλογοι αμφιβάλλουν ως προς την πατρότητα του έργου. Υποθέτουν ότι το έπος γράφτηκε, ενδεχομένως στην Κολοφώνα της Ιωνίας, τον 6ο π.Χ. αιώνα ή προς το τέλος του 7ου από κάποιο άγνωστο ποιητή αρχικά σε δακτυλικό εξάμετρο. Αργότερα ίσως, ο Πίγρης ή κάποιος άλλος ανασκεύασε το ποίημα εισάγοντας τα ιαμβικά τρίμετρα με στόχο να επαυξήσει το κωμικό του αποτέλεσμα.
Ο κεντρικός ήρωας του έργου, ο Μαργίτης, ήταν ένας ανόητος και ανίκανος γόνος πλούσιας οικογένειας (σύμφωνα με πληροφορία του Ευσταθίου), που "οι θεοί δεν τον είχαν διδάξει ούτε να σκάβει ούτε να οργώνει ούτε να κάνει κάτι άλλο"· ένας αδαής "ξερόλας", που "ήξερε πολλά, όμως όλα τα ήξερε άσχημα", σύμφωνα με έναν άλλο στίχο του ποιήματος που διέσωσε ο Πλάτων.
Το έργο φαίνεται πως ήταν δημοφιλές ιδιαίτερα μεταξύ των λαϊκών στρωμάτων και σώζονταν ακέραιο μέχρι τον 13ο μ.Χ. αιώνα.  Η λέξη μαργίτης πέρασε στο καθημερινό λεξιλόγιο με την σημασία του ανόητου, του γελοίου, η δε φράση Μαργίτης εἶ συγκαταλέγεται στην συλλογή αρχαίων παροιμιών του βυζαντινού λόγιου Μιχαήλ Αποστόλιου.
Πτώση του ανθρώπου

Η πτώση του ανθρώπου προήλθε από την παρακοή και την πονηριά της Εύας και του Αδάμ. Αν και το γεγονός δεν κατονομάζεται στην Βίβλο, αλλά στο τρίτο κεφάλαιο της Γενέσεως, αναφέρεται ότι η Εύα ξεγελάστηκε από τον όφι, ο οποίος ήταν κυριευμένος από το διάβολο, το οποίο της είπε ότι, ο Θεός τους είπε να μην φάνε από το μήλο της γνώσης, επείδη αν το έκαναν, θα γίνονταν κι αυτοί θεοί. Τότε η Εύα έφαγε λίγο από το μήλο, λέγοντας τα λόγια που ακουσε στον Αδάμ, και έτσι τον έπεισε να φάει κι αυτός. Αφού το φάνε, ντρέπονται για την γύμνια τους και ο Θεός τους τιμώρησε αφού δεν αναγνώρισαν την συγχώρεση και τους έδιωξε από την Εδέμ.Από τότε η ανθρωπότητα γνώρισε στο εξής τον πόνο την θλίψη και τον θάνατο μαζί με πολλά ακόμα κακά που ταλαιπωρούν τους ανθρώπους.Αυτό θα αλλάξει μόνο με την Δεύτερα Παρουσία του Ιησού Χριστού οπότε θα εξαλειφθεί οριστικά ο Σατανάς άρα και το κακό και θα εγκαινιαστεί η Βασιλεία των Ουρανών επί της γής.
Μεθυλυδροϋπεροξείδιο

Παραγωγή

Πολλές οργανομεταλλικές ενώσεις έχουν την τάση να εισάγουν μοριακό οξυγόνο σε δεσμούς C-M, όπου M μέταλλο, ενώ τα ηλεκτροθετικά μέταλλα είναι ευαίσθητα στην παρουσία νερού. Οι ιδιότητες αυτές αξιοποιούνται για την παραγωγή οργανικών υπεροξειδίων. 

Πιο συγκεκριμένα, το μεθυλυδροϋπεροξείδιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση οξυγόνου σε μεθυλολίθιο ή μεθυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH₃MgX), ακολουθούμενη από υδρόλυση:

Αυτοδιάσπαση

Το μεθυλυδροϋπεροξείδιο είναι ασταθές και αυτοδιασπάται με εξώθερμη αντίδραση. Σε αραιά διαλύματα σχηματίζει ελεύθερες ρίζες CH₃O•  και •OH, που μπορούν να προκαλέσουν την έναρξη σειράς αντιδράσεων πολυμερισμού. Σε χημικά καθαρή μορφή μπορεί να χρειαστεί κάποια θερμότητα για την έναρξη της διαδικασίας, αλλά χρειάζεται προσοχή, γιατί η επιπλέον θερμότητα που παράγεται από την εξώθερμη διάσπαση κάνει τη διάσπαση αυτοεπιταχυνόμενη. Γενικά, έχουμε τις ακόλουθες αντιδράσεις διάσπασης:

Ενεργό οξυγόνο

Το θεωρητικό ποσοστό σε «ενεργό οξυγόνο» για το μεθυλυδροϋπεροξείδιο είναι A[O]θ% = 16/48·100% ≈ 33,3%.

Παραγωγή εποξειδίων από αλκένια

Οξειδώνει αλκένια στα αντίστοιχα εποξείδια. Για παράδειγμα, οξειδώνει αιθένιο σε οξιράνιο:

Αναγωγή σε μεθανόλη

Ανάγεται σε μεθανόλη από λιθιοαργιλιοϋδρίδιο και από εστέρες του φωσφορώδους οξέος. Οι τελευταἰοι οξειδώνονται στους αντίστοιχους εστέρες του φωσφορικού οξέος:

Μετατροπή σε μεθανάλη

Με επίδραση ισχυρής βάσης, όπως το υδροξείδιο του καλίου, το μεθυλυδροϋπεροξείδιο μπορεί να μετατραπεί σε μεθανάλη και νερό, μέσω ανασχηματισμού Kornblum–DeLaMare:
Ιστορικό εκδόσεων των Windows 10

Τα Windows 10 είναι λειτουργικό σύστημα του υπολογιστή που αναπτύχθηκε από τη Microsoft. Η Microsoft περιγράφει τα Windows 10 ως «λειτουργικό σύστημα μιας υπηρεσίας» που θα πραγματοποιούν συνεχείς ενημερώσεις στα χαρακτηριστικά και στις λειτουργίες τους, ενώ υπάρχει πλέον η δυνατότητα για τα επιχειρηματικά περιβάλλοντα να λαμβάνουν μη κρίσιμες ενημερώσεις σε βραδύτερο ρυθμό, ή να χρησιμοποιήσουν τη μακροπρόθεσμη διάρκεια υποστήριξης όπου θα λαμβάνουν μόνο τις κρίσιμες ενημερώσεις, όπως εκδόσεις του κώδικα ασφαλείας, κατά την πενταετή διάρκεια της βασικής υποστήριξης. Ο Terry Myerson, εκτελεστικός αντιπρόεδρος των Windows και της ομάδας συσκευών της Microsoft, υποστήριξε ότι ο στόχος του μοντέλου αυτού ήταν να μειωθεί ο κατακερματισμός σε ολόκληρη την πλατφόρμα των Windows.
Τα παρακάτω αποτελούν την ιστορία των επιμέρους εκδόσεων των Windows 10, ξεκινώντας από την αρχική περίοδο beta δοκιμών της, η οποία ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2014.
Τζο Κοξ

Δολοφονία

Στις 16 Ιουνίου 2016, η Κοξ πυροβολήθηκε και μαχαιρώθηκε επανειλημμένα στο Μπέρσταλ, δυτικό Γιορκσάιρ, σε ομιλία στους ψηφοφόρους της, μία εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα για την παραμονή ή αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πέθανε από τα τραύματά της μία ώρα αργότερα. Ο φερόμενος ως δράστης της επίθεσης συνελήφθη.
Μαρία Κομνηνάκα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Λέσβο και είναι κόρη του Απόστολου Κομνηνάκα, δικηγόρου από την Αγία Παρασκευή Λέσβου, και της Στέλλας Καράβολα από την Αγιάσο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στο ποινικό δίκαιο στο ίδιο πανεπιστήμιο.  
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λέσβου με το ΚΚΕ με 1.936 ψήφους ούσα η νεότερη ηλικιακά βουλευτής που έχει εκλεγεί ποτέ στο νησί της Λέσβου.
Ελληνικό Αχαΐας

Τοπική Κοινότητα Ελληνικού

Στην Τοπική Κοινότητα Ελληνικού ανήκουν επίσης οι ημιορεινοί και ορεινοί οικισμοί Αγία Ελεούσα, Βαλματούρα, Κανελλάκι, Κούμανι, Νεοχώρι και Χρυσαυγή. Άλλοι μικροί συνοικισμοί, που απαρτίζουν την κοινότητα αλλά ωστόσο θεωρούνται-χαρακτηρίζονται γειτονιές της, είναι τα Γκολφιναίικα, τα Καθίσματα, τα Καλύβια, τα Καρυδαίικα, τα Κοσμαίικα, οι Μουρίνες, τα Μπακαλαραίικα, τα Νιαχαίικα και οι Χαμοκέλες.
Κατά την εθνική απογραφή του 2011 η Τοπική Κοινότητα Ελληνικού βρέθηκε να έχει πληθυσμό 260 μόνιμους κατοίκους, ενώ το ομώνυμο χωριό ως αυτοτελής οικισμός έχει πληθυσμό 84 μόνιμους κατοίκους.

Διοικητικές μεταβολές

Το Ελληνικό στις 20/4/1835, που τότε είχε την ονομασία Μπούμπα, προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρών. Στις 28/8/1912 (ΦΕΚ 256Α), με την κατάργηση των δήμων και την θέσπιση των κοινοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο οικισμός υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κούμανη. Στις 10/10/1955 (ΦΕΚ 287Α) το χωριό μετονομάστηκε σε Ελληνικό. Στις 23/12/1968 (ΦΕΚ 306Α) ορίστηκε έδρα της Κοινότητας Κούμανη, που μετονομάστηκε αργότερα σε Κοινότητα Ελληνικού (ΦΕΚ 147Α - 31/07/1969). Στις 04/12/1997 (ΦΕΚ 244Α), σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο νέο Δήμο Φαρρών μέχρι και το 2010, που, με την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καλλικράτης", εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), στον οποίο υπάγεται μέχρι σήμερα.

Αξιοθέατα

Η περιοχή προσφέρει εξαιρετική θέα κυρίως προς τα πεδινά τμήματα της δυτικής Αχαΐας και τον Πατραϊκό κόλπο καθώς και ρος άλλες όμορες τοποθεσίες. Αξίζει κανείς να θαυμάσει τα γραφικά πέτρινα σπίτια, τις νεροτριβές, την κεντρική εκκλησία και τα ξωκλήσια του χωριού. Επίσης μερικά χιλιόμετρα από το χωριό και πιο ψηλά υψομετρικά βρίσκεται το χωριό Κούμανι, το οποιο βρίσκεται στις παρυφές ενός πυκνού ελατόδασους σε υψόμετρο περίπου 800 μέτρων και αποτελεί πλέον παραθεριστικό οικισμό.
Αρχή του Χάμιλτον

Η αρχή του Χάμιλτον (Hamilton) είναι μία αρχή της φυσικής βάσει της οποίας τα φυσικά συστήματα συμπεριφέρονται έτσι ώστε το φυσικό μέγεθος που ονομάζεται δράση να στασιμοποιείται. Αυτή είναι μία αρχή η οποία φαίνεται να έχει γενική ισχύ στη φυσική και εφαρμόζεται σε διάφορα φυσικά συστήματα. Αρχικά, όμως, η αρχή αυτή εφαρμόστηκε σε κλασικά μηχανικά συστήματα.
Καλλιφώνι Καρδίτσας

Ιστορία

Το Καλλιφώνι στα μέσα του 19ου αιώνα αποτελούσε τσιφλίκι του Τούρκου Μουχεδίν Βέη, ενώ παλαιότερα ήταν τσιφλίκι του Αλή Πασά. Το κονάκι του Μπέη βρισκόταν μέσα στο χωριό, κοντά στο Κεφαλόρεμα. Το τσιφλίκι κληρονόμησε ο γιος του Πετριδίν Βέης και μετά τον πρόωρο θάνατό του, η χήρα του, Ναδιρέ, εγκαταστάθηκε στη Λάρισα το 1882. Μετά την αποχώρηση των μουσουλμάνων από τη Θεσσαλία, μέρος του τσιφλικιού αγόρασε ο Δημήτριος Γιαννακόπουλος. Το τσιφλίκι απαλλοτριώθηκε το 1923.
Μετά το 1881, το Καλλιφώνι έγινε έδρα δήμου και δημιουργήθηκε σε αυτό αστυνομικός σταθμός. Κατά τη διάρκεια του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, στο χωριό κατέφυγε ο Νικόλαος Πλαστήρας, καθώς ξυλοκόπησε ένα τουρκόπουλο ως εκδίκηση στη συμπεριφορά του γιου του Τούρκου διοικητή, σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ η προφορική παράδοση στο Καλλιφώνι αναφέρει ότι το είχε σκοτώσει.

Διοικητικές μεταβολές

Μετά την προσάρτηση του Καλλιφωνίου στην Ελλάδα μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881, ορίστηκε το 1883 έδρα του δήμου Καλλιφωνίου, του νομού Τρικάλων. Με το ΦΕΚ 136Α (08/07/1899) ο οικισμός υπάγεται στο νομό Καρδίτσης, μέχρι το 1909, όταν με το ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909, υπάγεται πάλι στον νομό Τρικάλων. Ο δήμος Καλλιφωνίου καταργήθηκε το 1912 και το Καλλιφώνι ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Καρδίτσας. Το 1944, με το ΦΕΚ 82Α, υπάγεται στον νομό Καρδίτσας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, η κοινότητα Καλλιφωνίου καταργήθηκε το 1997 και το Καλλιφώνι ορίστηκε έδρα του δήμου Καλλιφωνίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο δήμος Καλλιφωνίου καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Καρδίτσας.

Αξιοθέατα

Τρία χιλιόμετρα βόρεια του χωριού βρίσκεται η μονή της Παναγίας Φανερωμένης. Η μονή κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα για τη φύλαξη της εικόνας της Παναγίας της Φανερωμένης. Η μονή εορτάζει στις 23 Αυγούστου.

Πολιτισμός

Εκτός από τον εορτασμό της μονής της Παναγίας Φανερωμένης τις 23 Αυγούστου, στο χωριό λαμβάνουν χώρα παραδοσιακοί χώροι το Πάσχα και ανήμερα των Χριστουγέννων, το αποκριάτικο έθιμο των Ρογκατσαρίων και κάθε δύο χρόνια γίνεται αναβίωση παραδοσιακού καραγκούνικου γάμου.
Έγκον Πίχατσεκ

Βιογραφικό

Ο Πίχατσεκ γεννήθηκε το 1931 στο Χόρζοφ (Chorzów) της Πολωνίας και πέθανε το 2006 στο Καϊζερσλάουτερν (Kaiserslautern) της Γερμανίας. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε από το 1951 έως το 1961 σε ομάδες της πατρίδας του και έκλεισε την καριέρα του στη γερμανική ΦΣΦ Φραγκφούρτης (FSV Frankfurt).
Ως προπονητής αρχικά εργάστηκε στην Μπούντεσλιγκα με τις ΦΚ Καϊζερσλάουτερν και Αρμίνια Μπίλεφελντ (Arminia Bielefeld), την οποία είχε οδηγήσει στην άνοδο, παρότι ανέλαβε καθήκοντα κατά τη διάρκεια της περιόδου. Όμως το 1971 το όνομα του συνδέθηκε με σκάνδαλο προσυμφωνημένων αγώνων και συγκεκριμένα τους: Σάλκε-Αρμίνια 0-1 (17/04/1971), Ντούισμπουργκ-Μπίλεφελντ 4-1 (22/05/1971), Μπίλεφελντ-Στουτγκάρδη 1-0 (29/05/1971) και Χέρτα-Μπίλεφελντ 0-1 (05/06/1971). Έπειτα από έρευνα αποδείχθηκε η εμπλοκή του και το 1972 τιμωρήθηκε με δια βίου αποβολή από το γερμανικό ποδόσφαιρο. Μία τριετία αργότερα του δόθηκε χάρη ή η ποινή ακυρώθηκε, με αποτέλεσμα να εργαστεί εκ νέου στη χώρα για λογαριασμό της ερασιτεχνικής Χάμμερ ΣΦ, που ανήκε στην τρίτη κατηγορία (συγκεκριμένα στο περιφερειακό πρωτάθλημα Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας), διατελώντας ταυτόχρονα καθηγητής σχολής προπονητών.
Το φθινόπωρο του 1978 ήρθε να εργαστεί στην Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, διαδεχόμενος το Λάκη Πετρόπουλο. Παρέμεινε επί δύο περιόδους, αλλά αντικαταστάθηκε τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος 1979-80 από τον Γκιούλα Λόραντ. Το 1981-82 ξαναήρθε ως προπονητής του Πανσερραϊκού, ενώ το 1983-84 εργάστηκε στον Πανιώνιο, όπου έμεινε έως την 22η αγωνιστική, οπότε αντικαταστάθηκε από το Στάθη Χάιτα. Το 1986-87 δούλεψε στον Απόλλωνα Λέμεσου.
Βελούδινο Βιβλίο

Με την ονομασία «Βελούδινο Βιβλίο» (Бархатная книга) είναι γνωστό ένα βιβλίο-κατάλογος των αριστοκρατικών οικογενειών της Ρωσίας και των γενεαλογιών τους. Το όνομα αυτό το οφείλει στο δέσιμό του από κόκκινο βελούδο. Ο κατάλογος αυτός ξεκινά χρονικά στα μέσα του 16ου αιώνα (1555) με τη λεγόμενη «Βασιλική γενεαλογία» (Gosudarev Rodoslovets) των Ρουρικιδών και των Γεδιμινιδών, και συμπληρώθηκε με νεότερο υλικό ύστερα από σχετικό διάταγμα του έτους 1682, επί αντιβασιλείας της Σοφίας, οπότε όλα τα προγενέστερα αντίστοιχα βιβλία κάηκαν.
Το «Βελούδινο Βιβλίο» τυπώθηκε για πρώτη φορά μόλις το 1787 από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Μόσχας με επιμέλεια του συγγραφέα Νικολάι Νοβίκοφ και αποτελεί σημαντική πηγή για τους ιστορικούς. Ο πλήρης κατάλογος των οικογενειών που περιέχονται στο «Βελούδινο Βιβλίο» υπάρχει εδώ.