Ανεμοδαρμένα Ύψη

Εισαγωγή (κεφάλαια 1 έως 3)

Το 1801, ο Λόκγουντ, ένας πλούσιος κύριος από τη νότια Αγγλία, ενοικιάζει την έπαυλη Θράσκρος Γκρέιντζ (Thrushcross Grange) στη βόρεια Αγγλία για να βρει ησυχία και να αναρρώσει από την ασθένειά του. Λίγο μετά την άφιξή του, επισκέπτεται τον ιδιοκτήτη της έπαυλης, τον κ. Χίθκλιφ, ο οποίος ζει σε ένα απομακρυσμένο σπίτι που λέγεται "Ανεμοδαρμένα Ύψη" (Wuthering Heights). Ο κ. Λόκγουντ βρίσκει ότι οι κάτοικοι αυτού του σπιτιού είναι περίεργοι: ο κ. Χίθκλιφ δείχνει ως τζέντλεμαν αλλά οι ιδιομορφίες του συνηγορούν προς το αντίθετο, η κυρία του σπιτιού είναι στα μέσα της εφηβείας της, και ένας νεαρός άντρας φαίνεται να είναι μέλος της οικογένειας αν και ο τρόπος που ντύνεται και μιλάει ταιριάζει σε υπηρέτη.
Έχοντας χιονίσει έξω, ο κ. Λόκγουντ μένει εκεί τη νύχτα και του δίνουν ένα αχρησιμοποίητο δωμάτιο, όπου βρίσκει βιβλία και σχέδια από κάποιον πρώην κάτοικο του σπιτιού ονόματι Κάθριν. Όταν αποκοιμιέται, βλέπει έναν εφιάλτη όπου η Κάθριν εμφανίζεται ως φάντασμα που προσπαθεί να μπει από το παράθυρο. Ο κ. Λόκγουντ ξυπνάει αλλά δεν είναι σε θέση να ξανακοιμηθεί. Μόλις ανατέλλει ο ήλιος, πηγαίνει στο Θράσκρος Γκρέιντζ συνοδευόμενος από τον Χίθκλιφ. Εκεί ζητάει από την οικονόμο Έλλεν Ντιν να του πει την ιστορία της οικογένειας από τα Ανεμοδαρμένα Ύψη.

Η παιδική ηλικία του Χίθκλιφ (κεφάλαια 4 έως 17)

Τριάντα χρόνια νωρίτερα, στα Ανεμοδαρμένα Ύψη ζούσε η οικογένεια Έρνσο. Τα παιδιά της οικογένειας είναι ο έφηβος Χίντλεϊ και η νεότερη αδελφή του, Κάθριν. Ο κ. Έρνσο ταξιδεύει στο Λίβερπουλ, όπου βρίσκει ένα πεινασμένο και άστεγο αγόρι αθίγγανο, το οποίο περιμαζεύει και αποφασίζει να υιοθετήσει δίνοντάς του το όνομα "Χίθκλιφ". Ο Χίντλεϊ αισθάνεται να στερείται την αγάπη του πατέρα του και αρχίζει να ζηλεύει τον Χίθκλιφ κρατώντας εχθρική στάση απέναντί του. Ωστόσο, η Κάθριν αναπτύσσει μία ιδιαίτερη σχέση μαζί του καθώς είναι φιλική και εγκάρδια. Σύντομα, τα δύο παιδιά περνούν ώρες μαζί και μισούν κάθε στιγμή που είναι χώρια. 
Λόγω της εσωτερικής διχόνοιας που προκαλείται από τον Χίντλεϊ και της αντιπαλότητας που δείχνει ο Χίθκλιφ, ο Χίντλεϊ στέλνεται τελικά στο κολέγιο. Ωστόσο παντρεύεται μία γυναίκα ονόματι Φράνσις και τρία χρόνια αργότερα επιστρέφει στο σπίτι, αφού έχει πεθάνει ο κ. Έρνσο. Ο Χίντλεϊ γίνεται κύριος του σπιτιού και αμέσως δείχνει όλο το μίσος που τρέφει εναντίον του θετού αδελφού του, που για να τον ταπεινώσει τον κάνει υπηρέτη και εργάτη στα κτήματα αντί να του συμπεριφερθεί ως μέλος της οικογένειας. Τη σκληρή αυτή μεταχείριση μαλακώνει η στοργή της Κάθριν, που μαθαίνει στον Χίθκλιφ τα μαθήματά της και παίζει μαζί του στα χωράφια.  
Μερικούς μήνες μετά την επιστροφή του Χίντλεϊ, ο Χίθκλιφ και η Κάθριν πήγαν στο Θράσκρος Γκρέιντζ για να διασκεδάσουν "κατασκοπεύοντας" από τα παράθυρα την οικογένεια Λίντον. Η παρουσία τους όμως έγινε αντιληπτή και στην προσπάθειά τους να το σκάσουν ο σκύλος του σπιτιού δάγκωσε το πόδι της Κάθριν. Οι Λίντον κράτησαν την Κάθριν για να της περιποιηθούν τα τραύματα, ενώ ο Χίθκλιφ στάλθηκε σπίτι. Η Κάθριν έμεινε στην έπαυλη της οικογένειας Λίντον για έξι εβδομάδες και όταν τελικά επέστρεψε στα Ανεμοδαρμένα Ύψη ήταν διαφορετική, καθώς κοιτούσε και ενεργούσε σαν κυρία ενώ γελούσε με την απεριποίητη εμφάνιση του Χίθκλιφ. Ο ατίθασος χαρακτήρας της Κάθριν ωρίμασε και στο διάστημα που ήταν στο Θράσκρος Γκρέιντζ ήρθε κοντά με τον εκλεπτυσμένο νεαρό Έντγκαρ Λίντον, γεγονός το οποίο δημιούργησε αμοιβαία συναισθήματα αντιπάθειας ανάμεσα σ' αυτόν και τον Χίθκλιφ. Όταν η οικογένεια Λίντον επισκέφτηκε τα Ανεμοδαρμένα Ύψη, ο Χίθκλιφ τσακώθηκε με τον Έντγκαρ. Μετά την εξοργισμένη αντίδραση του Χίντλεϊ, ο Χίθκλιφ κλειδώθηκε στη σοφίτα όπου αργότερα η Κάθριν προσπάθησε να τον παρηγορήσει. Τότε ο Χίθκλιφ ορκίστηκε να εκδικηθεί τον Χίντλεϊ. 
Το καλοκαίρι του επόμενου έτους, η Φράνσις γεννάει έναν γιο, τον Έιρτον, αλλά η ίδια πεθαίνει πριν το τέλος της χρονιάς κι ο Χίντλεϊ γίνεται αλκοολικός. 
Δυο χρόνια αργότερα, η Κάθριν έχει γίνει πλέον στενή φίλη με τον Έντγκαρ Λίντον κρατώντας όλο και μεγαλύτερη απόσταση από τον Χίθκλιφ. Μία μέρα του Αυγούστου, κι ενώ ο Χίντλεϊ απουσιάζει, ο Έντγκαρ επισκέπτεται την Κάθριν. Εκείνη έχει έναν διαπληκτισμό με την Έλλεν και στη συνέχεια ξεσπάει στον Έντγκαρ, ο οποίος κάνει να φύγει. Η Κάθριν τον σταματάει και γρήγορα οι δύο νέοι εκδηλώνουν την αγάπη τους.
Αργότερα, η Κάθριν λέει στην Έλλεν ότι ο Έντγκαρ τής έκανε πρόταση γάμου και ότι την αποδέχθηκε. Επίσης της λέει ότι στην πραγματικότητα δεν αγαπά τον Έντγκαρ αλλά τον Χίθκλιφ και ότι δυστυχώς δεν θα μπορούσε ποτέ να παντρευτεί τον Χίθκλιφ, λόγω της δικής του έλλειψης κοινωνικής θέσης και παιδείας. Όμως ο Χίθκλιφ κρυφάκουσε το μέρος που η Κάθριν έλεγε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να τον παντρευτεί και έτσι εξαφανίστηκε από το σπίτι, χωρίς ν' ακούσει όλη την κουβέντα και την εξομολόγηση της αγάπης της Κάθριν γι' αυτόν. Τρία χρόνια αργότερα, και με τον Χίθκλιφ εξαφανισμένο χωρίς να έχει αφήσει ίχνη, η Κάθριν παντρεύεται τον Έντγκαρ.
Έξι μήνες μετά το γάμο ο Χίθκλιφ επιστρέφει ως πλούσιος τζέντλεμαν. Η Κάθριν είναι ενθουσιασμένη που τον βλέπει, σε αντίθεση με τον Έντγκαρντ που δεν είναι και τόσο ενθουσιασμένος. Η απροσδόκητη εμφάνιση του Χίθκλιφ έγινε αιτία απερίγραπτης δυστυχίας. Η αδελφή του Έντγκαρ, Ισαβέλλα, η οποία είναι πλέον 18 ετών, ερωτεύεται τον Χίθκλιφ βλέποντάς τον ως ένα ρομαντικό ήρωα. Εκείνος την περιφρονεί αλλά ενθαρρύνει την ερωτική της τρέλα, ως μία ευκαιρία για να εκδικηθεί τον Έντγκαρ. Όταν μία μέρα στο Γκρέιντζ ο Χίθκλιφ αγκαλιάζει την Ισαβέλλα, τσακώνεται με τον Έντγκαρ με αποτέλεσμα η Κάθριν να κλειδωθεί στο δωμάτιό της και στη συνέχεια να αρρωστήσει.  
Ο Χίθκλιφ μένει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη, παίζοντας τυχερά παιχνίδια με τον Χίντλεϊ και διδάσκοντας στον Έιρτον κακές συνήθειες. Ο Χίντλεϊ χάνει σταδιακά την περιουσία του και υποθηκεύει το σπίτι στον Χίθκλιφ για να εξοφλήσει τα χρέη του.
Ενώ η Κάθριν είναι άρρωστη, ο Χίθκλιφ κλέβεται με την Ισαβέλλα και ο Έντγκαρ αποκηρύσσει την αδελφή του. Το ζευγάρι παντρεύεται και δύο μήνες αργότερα επιστρέφει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη. Ο Χίθκλιφ ακούει ότι η Κάθριν είναι άρρωστη και κανονίζει με την Έλλεν να την επισκεφθεί στα κρυφά. Τις πρώτες πρωινές ώρες της ημέρας μετά τη συνάντησή τους, η Κάθριν γεννά την Κάθι και στη συνέχεια πεθαίνει αφήνοντας το νεογέννητο κοριτσάκι της ορφανό. 
Την επόμενη μέρα της κηδείας της Κάθριν, η Ισαβέλλα εγκαταλείπει τον Χίθκλιφ και πηγαίνει στη νότια Αγγλία όπου γεννάει τον Λίντον. Ο Χίντλεϊ πεθαίνει έξι μήνες μετά την Κάθριν και ο Χίθκλιφ γίνεται κύριος του σπιτιού και κηδεμόνας του Έιρτον.

Τα ώριμα χρόνια του Χίθκλιφ (κεφάλαια 18 έως 31)

Δώδεκα χρόνια αργότερα, η Κάθι έχει εξελιχθεί σε μία πολύ όμορφη, πνευματώδη κοπέλα που σπάνια έχει βγει έξω από τα όρια του Γκρέιντζ. Ο Έντγκαρ μαθαίνει ότι η Ισαβέλλα πεθαίνει, και φεύγει για να πάει να πάρει το γιο της, τον Λίντον, με σκοπό να τον υιοθετήσει. Καθώς ο Έντγκαρ απουσιάζει, η Κάθι γνωρίζει τον ξάδελφό της, τον Έιρτον, κι έτσι μαθαίνει την ύπαρξη της οικίας Ανεμοδαρμένα Ύψη.   
Ο Έντγκαρ επιστρέφει με τον Λίντον, ο οποίος είναι ένα αδύναμο και ασθενικό αγόρι. Αν και η Κάθι συμπαθεί τον Λίντον, ο Χίθκλιφ επιμένει να πάρει το γιο του στα Ανεμοδαρμένα Ύψη.
Τρία χρόνια αργότερα, η Έλλεν και η Κάθι συναντάνε τον Χίθκλιφ, ο οποίος τις παίρνει στην οικία του για να δούνε τον Λίντον και τον Έιρτον. Ο Χίθκλιφ σχεδιάζει να παντρέψει τον Λίντον με την Κάθι ώστε να κληρονομήσει το Θράσκρος Γκρέιντζ. Η Κάθι και ο Λίντον ξεκινούν μία μυστική φιλία.
Τον Αύγουστο του επόμενου έτους, κι ενώ ο Έντγκαρ είναι πολύ άρρωστος, η Έλλεν και η Κάθι επισκέπτονται τα Ανεμοδαρμένα Ύψη και ο Χίθκλιφ τις κλειδώνει εκεί θέλοντας να εκβιάσει την Κάθι να παντρευτεί τον Λίντον και ταυτόχρονα να την εμποδίσει να δει τον πατέρα της, Έντγκαρ. 
Μετά από πέντε ημέρες, η Έλλεν αφήνεται ελεύθερη και η Κάθι δραπετεύει με τη βοήθεια του Λίντον προλαβαίνοντας να δει έγκαιρα τον πατέρα της λίγο πριν πεθάνει.
Όταν ο Έντγκαρ πεθαίνει, ο  Λίντον ως σύζυγος πλέον της Κάθι παίρνει την περιουσία της. Πεθαίνει όμως κι αυτός κι έτσι η έπαυλη Θράσκρος Γκρέιντζ περνάει στα χέρια του Χίθκλιφ, ενώ η Κάθι μένει χήρα και ουσιαστικά "αιχμάλωτη" του Χίθκλιφ. Αν και ο Έιρτον προσπαθεί να είναι ευγενικός μαζί της, η Κάθι κλείνεται στον εαυτό της. Αυτό είναι το σημείο της ιστορίας που καταφτάνει ο κ. Λόκγουντ.
Αφού για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν άρρωστος εξαιτίας κάποιου κρυώματος, ο Λόκγουντ αποφασίζει ότι δεν μπορεί να ζήσει άλλο εκεί και πηγαίνει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη για να ενημερώσει τον Χίθκλιφ πως επιστρέφει στα νότια.

Επίλογος (κεφάλαια 32 έως 34)

Τον Σεπτέμβριο, οκτώ μήνες μετά την αναχώρησή του, ο Λόκγουντ επιστρέφει στην περιοχή και αποφασίζει να μείνει στο Θράσκρος Γκρέιντζ (αφού η μίσθωσή του εξακολουθούσε να ισχύει μέχρι τον Οκτώβριο). Η Έλλεν ζει πλέον στα Ανεμοδαρμένα Ύψη. Ο Λόκγουντ πηγαίνει εκεί κι εκείνη συμπληρώνει το υπόλοιπο της ιστορίας.
Η Έλλεν είχε μετακομίσει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη αμέσως μετά την αναχώρηση του Λόκγουντ προκειμένου να αντικαταστήσει την οικονόμο που είχε φύγει. Τον Μάρτιο, ο Έιρτον είχε ένα ατύχημα με αποτέλεσμα να περιοριστεί στο σπίτι. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, αναπτύχθηκε φιλία μεταξύ του Έιρτον και της Κάθι. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο, όταν ο Χίθκλιφ άρχισε να συμπεριφέρεται πολύ παράξενα βλέποντας οράματα της Κάθριν. Μετά από τέσσερις ημέρες κατά τις οποίες ο Χίθκλιφ δεν έφαγε τίποτα, βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιό του και τάφηκε δίπλα στην Κάθριν.
Ο Λόκγουντ επισκέπτεται τους τάφους τους. Πριν φύγει και πάλι για το νότο, μαθαίνει ότι ο Έιρτον και η Κάθι σχεδιάζουν να παντρευτούν την Πρωτοχρονιά και να ζήσουν στο Θράσκρος Γκρέιντζ, ενώ τα Ανεμοδαρμένα Ύψη θα κλείσουν για πάντα.

Χρονολόγιο

1500: Η χαραγμένη επιγραφή που φέρει το όνομα του Έιρτον Έρνσο στην πέτρα πάνω από τη μπροστινή θύρα στα Ανεμοδαρμένα Ύψη, ενδεχομένως σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της οικίας.
1757: Γεννιέται ο Χίντλεϊ Έρνσο (καλοκαίρι) και η Έλλεν Ντιν.
1762: Γεννιέται ο Έντγκαρ Λίντον.
1765: Γεννιέται η Κάθριν Έρνσο (καλοκαίρι) και η Ισαβέλλα Λίντον (τέλη του έτους).
1771: Ο κ. Έρνσο φέρνει τον Χίθκλιφ στα Ανεμοδαρμένα Ύψη (τέλη καλοκαιριού).
1773: Η κα Έρνσο πεθαίνει (άνοιξη).
1774: Ο Χίντλεϊ στέλνεται στο κολλέγιο.
1777: Ο Χίντλεϊ παντρεύεται τη Φράνσις. Ο κ. Έρνσο πεθαίνει και ο Χίντλεϊ επιστρέφει (Οκτώβριος). Ο Χίθκλιφ και η Κάθριν επισκέπτονται για πρώτη φορά το Θράσκρος Γκρέιντζ. Η Κάθριν μένει εκεί (Νοέμβριος) και αργότερα επιστρέφει στα Ανεμοδαρμένα Ύψη (παραμονές Χριστουγέννων).
1778: Γεννιέται ο Έιρτον (Ιούνιος). Η Φράνσις πεθαίνει.
1780: Ο Χίθκλιφ φεύγει από τα Ανεμοδαρμένα Ύψη. Ο κ. και η κα Λίντον πεθαίνουν.
1783: Η Κάθριν παντρεύεται τον Έντγκαρ (Μάρτιος). Ο Χίθκλιφ επιστρέφει (Σεπτέμβριος).
1784: Ο Χίθκλιφ παντρεύεται την Ισαβέλλα (Φεβρουάριος). Η Κάθριν πεθαίνει και γεννιέται η Κάθι (20 Μαρτίου). Ο Χίντλεϊ πεθαίνει. Γεννιέται ο Λίντον (Σεπτέμβριος).
1797: Η Ισαβέλλα πεθαίνει. Η Κάθι επισκέπτεται τα Ανεμοδαρμένα Ύψη και γνωρίζει τον Έιρτον. Ο Λίντον μεταφέρεται στα Ανεμοδαρμένα Ύψη.
1800: Η Κάθι συναντά τον Χίθκλιφ και βλέπει ξανά τον Λίντον (20 Μαρτίου).
1801: Η Κάθι και ο Λίντον παντρεύονται (Αύγουστος). Ο Έντγκαρ πεθαίνει (Αύγουστος). Ο Λίντον πεθαίνει (Σεπτέμβριος). Ο κ. Λόκγουντ πηγαίνει στο Θράσκρος Γκρέιντζ και επισκέπτεται τα Ανεμοδαρμένα Ύψη ξεκινώντας την αφήγησή του.
1802: Ο κ. Λόκγουντ επιστρέφει στο Λονδίνο (Ιανουάριος). Ο Χίθκλιφ πεθαίνει (Απρίλιος). Ο κ. Λόκγουντ ξαναπηγαίνει στο Θράσκρος Γκρέιντζ (Σεπτέμβριος).
1803: Η Κάθι σχεδιάζει να παντρευτεί τον Έιρτον (1 Ιανουαρίου).

Η έμπνευση για τις τοποθεσίες

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες ως προς το ποιο κτίριο ήταν η έμπνευση για τα Ανεμοδαρμένα Ύψη. Ένα είναι το Top Withens, ένα ερειπωμένο αγρόκτημα που βρίσκεται σε μια απομονωμένη περιοχή του Χάουορθ. Ωστόσο η δομή του δεν ταιριάζει με αυτή της αγροικίας που περιγράφεται στο μυθιστόρημα και επομένως θεωρείται λιγότερο πιθανό να είναι το μοντέλο. Το Top Withens προτάθηκε για πρώτη φορά ως το μοντέλο της φανταστικής αγροικίας από την Έλλεν Νάσσεϊ, φίλη της Σαρλότ Μπροντέ.
Η δεύτερη επιλογή είναι το κατεδαφισμένο πλέον Χάι Σάντερλαντ Χολ, κοντά στο Χάλιφαξ. Το γοτθικό αυτό οικοδόμημα βρισκόταν κοντά στο μέρος όπου η Έμιλι Μπροντέ εργάστηκε για λίγο ως παιδαγωγός το 1838. Αν και το κτίριο ήταν πολύ μεγάλο για να θεωρηθεί αγρόκτημα, το χολ είχε τερατόμορφους στολισμούς, με γρύπες και δύσμορφους γυμνούς άνδρες, παρόμοιους μ' αυτούς που περιγράφει ο Λόκγουντ στο πρώτο κεφάλαιο του μυθιστορήματος.
Η έμπνευση για το Θράσκρος Γκρέιντζ έχει συνδεθεί παραδοσιακά με το Πόντεν Χολ κοντά στο Χάουορθ. Όμως πιο πιθανό φαίνεται να είναι το Σίμπντεν Χολ κοντά στο Χάλιφαξ. Το Θράσκρος Γκρέιντζ που περιγράφει η Έμιλι Μπροντέ είναι μάλλον ασυνήθιστο. Τοποθετείται μέσα σ' ένα τεράστιο πάρκο -όπως και το Σίμπντεν Χολ. Συγκριτικά, το πάρκο του Τσάτσγουορθ (η οικία του δούκα του Ντέβονσαϊρ) έχει μήκος πάνω από 3,2 χιλιόμετρα αλλά επειδή η έπαυλη βρίσκεται κοντά στη μέση, η απόστασή της από την αγροικία δεν είναι πάνω από 2,7 χλμ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Έντγκαρ Λίντον δεν είχε φαινομενικά κάποιον τίτλο, φαίνεται μάλλον περίεργο να κατοικούσε σε τέτοια έπαυλη. Δεν υπάρχει κανένα κτίριο αυτού του μεγέθους κοντά στο Χάουορθ που να βρίσκεται σε πάρκο, παρά μόνο λίγα σπίτια που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν κάποια στοιχεία. Αντιθέτως, το Σίμπντεν Χολ έχει διάφορα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που ταιριάζουν με τις περιγραφές του μυθιστορήματος.

Οι πρώτες κριτικές

Οι αρχικές κριτικές για τα Ανεμοδαρμένα Ύψη ήταν ανάμεικτες. Ενώ οι περισσότεροι κριτικοί αναγνώρισαν τη δύναμη και τη φαντασία του μυθιστορήματος, πολλοί βρήκαν την ιστορία αντιπαθητική και ασαφή. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1847, σε μία εποχή όπου το υπόβαθρο του συγγραφέα θεωρείτο ότι είχε σημαντικό αντίκτυπο στην ίδια την ιστορία, γεγονός που προκάλεσε την περιέργεια σε πολλούς κριτικούς σχετικά με την πατρότητα του έργου. Ο Χένρι Φόδερτζιλ Τσόρλεϊ του λογοτεχνικού περιοδικού Athenaeum είπε ότι ήταν μία "δυσάρεστη ιστορία" και ότι οι Μπελ (οι αδελφές Μπροντέ δηλαδή) "φαίνεται να θίγουν επώδυνα και εξαιρετικά ζητήματα". 
Η Έμιλι Μπροντέ έσωσε αποσπάσματα από πέντε κριτικές της έκδοσης του 1847, από τις οποίες αναγνωρίστηκαν οι τέσσερις ως δημοσιεύσεις του Ιανουαρίου του 1848 στα έντυπα Atlas, Douglas Jerrold's Weekly Newspaper, Examiner και Britannia. Η πέμπτη κριτική δεν έχει ούτε ημερομηνία ούτε πηγή. 
Η άποψη του Atlas ήταν ότι η ιστορία είναι "παράξενη και άτεχνη", αλλά σχολίασε ότι κάθε κεφάλαιο φαίνεται να περιέχει ένα "είδος άγριας δύναμης". Συνοψίζοντας το μυθιστόρημα έγραψε ότι "Δεν γνωρίζουμε κανένα έργο σε όλο το φάσμα της μυθοπλαστικής λογοτεχνίας που να παρουσιάζει τόσο συγκλονιστικές εικόνες των χειρότερων μορφών ανθρωπιάς. Δεν υπάρχει σε ολόκληρο το δράμα ούτε ένας χαρακτήρας που να μην είναι εντελώς απεχθής ή περιφρονητικός ... Ακόμα και οι γυναικείοι χαρακτήρες προκαλούν κάτι από απέχθεια ή αρκετή περιφρόνηση. Όλοι τους είναι όμορφοι και αξιαγάπητοι στην παιδική τους ηλικία αλλά καταλήγουν κακοί". 
Η κριτική του Graham's Lady Magazine ήταν ωμή: "Είναι μυστήριο πώς ένας άνθρωπος θα μπορούσε να επιχειρήσει να γράψει ένα τέτοιο βιβλίο, όπως το συγκεκριμένο, χωρίς ν' αυτοκτονήσει πριν το τελειώσει. Είναι ένας συνδυασμός χυδαίας ανηθικότητας και αφύσικης φρίκης".
Η κριτική του Douglas Jerrold's Weekly Newspaper ήταν πιο θετική, αν και σοκαρισμένη από τις ωμές απεικονίσεις του μυθιστορήματος: "Στα Ανεμοδαρμένα Ύψη ο αναγνώστης σοκάρεται, αηδιάζει, σχεδόν αρρωσταίνει από τις λεπτομέρειες της σκληρότητας, της απανθρωπιάς και του πιο διαβολικού μίσους και εκδίκησης, ενώ σε άλλες στιγμές εμφανίζονται ισχυρές μαρτυρίες για την υπέρτατη δύναμη της αγάπης -ακόμα και στους δαίμονες με ανθρώπινη μορφή. Οι γυναίκες στο βιβλίο είναι παράξενης διαβολικής-αγγελικής φύσης, δελεαστικές και τρομερές, και οι άντρες είναι απερίγραπτοι απ' το ίδιο το βιβλίο". Ωστόσο η κριτική τόνισε επίσης τη "μεγάλη δύναμη" του μυθιστορήματος και τις προκλητικές του ιδιότητες. Είπε ότι ήταν ένα "περίεργο είδος βιβλίου που εμπλέκει την κανονική κριτική, η οποία είναι αδύνατο να το αφήσει στην άκρη και να μην πει τίποτα γι' αυτό". Παρόλο που το Examiner συμφώνησε ότι το βιβλίο είναι περίεργο, το είδε ως "άγριο, μπερδεμένο, ασυνάρτητο και απίθανο". Η άποψη του Britannia καθρεφτίζεται σε σχόλια για τους δυσάρεστους χαρακτήρες, υποστηρίζοντας ότι θα ήταν πολύ καλύτερο ρομάντζο "αν οι χαρακτήρες δεν ήταν τόσο βίαιοι και καταστροφικοί όπως ο Χίθκλιφ". Η αγνώστων στοιχείων κριτική ήταν λιγότερο αρνητική, θεωρώντας το βιβλίο ως "ένα έργο μεγάλων δυνατοτήτων" και επισημαίνοντας ότι "δεν εμφανίζονται κάθε μέρα τόσο καλά μυθιστορήματα".