google/wiki40b huggingface dataset:
Σουρού-Μιγκάν Απιτί

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1913 και έκανε σπουδές Πολιτικών Επιστημών στο Παρίσι. Έπειτα ακολούθησε εμπορικές σπουδές και εργάστηκε σε γαλλικών συμφερόντων εταιρεία στη Δυτική Αφρική, ως ειδικός λογιστικός υπεύθυνος. Δεν επέστρεψε στη Δαχομέη πριν το 1945.

Καριέρα

Προτού η χώρα του γίνει ανεξάρτητη, το 1945, έγινε μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης της Δαχομέης και το 1947 εξελέγη στο Γενικό Συμβούλιο. Επανεξελέγη για αρκετές θητείες. Από τις 26 Ιουλίου του 1958 υπήρξε πρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου ως τις 4 Δεκεμβρίου του 1958, στη συνέχεια αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης και πρωθυπουργός της Δαχομέης ως τις 22 Μαΐου του 1959 . Ως το 1960 είχε αναλάβει αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του κράτους.

Πρόεδρος

Αρχικά ανήκε στο Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης (PRD), το οποίο συγχωνεύτηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα ή PD. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Μπενίν από τις 25 Ιανουαρίου του 1964 ως τις 27 Νοεμβρίου του 1965, οπότε και ανατράπηκε από το στρατιωτικό Κριστόφ Σογκλό στον απόηχο της εσωτερικής σύγκρουσης μεταξύ των μελών της κυβέρνησης. Εν συνεχεία, έφυγε για το Παρίσι για πρώτη φορά, όμως επανήλθε στο Κοτονού μετά το πραξικόπημα του 1970. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έγινε μέλος της Τριανδρίας που κυβερνούσε τη χώρα.

Κράτηση, εξορία και θάνατος

Μετά το πραξικόπημα του 1972 τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, μαζί με τους άλλους δύο που συναποτελούσαν την Τριανδρία (τους Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν και Ιμπέρ Μαγκά. Δεν απελευθερώθηκε παρά μόνο το 1981.
Πέθανε στην οικία του στο Παρίσι, όπου ζούσε εξόριστος, στις 3 Δεκεμβρίου του 1989, λίγο πριν γίνει η μετάβαση της χώρας στη δημοκρατία.
Ρεξισμός

Συγκρότηση σε κόμμα

Αρχικά οι οπαδοί του κινήματος, οι αποκαλούμενοι «ρεξιστές», συμμετείχαν στο κυβερνών φιλομοναρχικό κόμμα της Καθολικής Ένωσης, αποτελώντας την πιο δεξιά τάση του. Το 1935 κατήγγειλαν την ηγεσία της Ένωσης ότι έκανε υπερβολικές παραχωρήσεις προς τον κοινοβουλευτισμό και ίδρυσαν δικό τους πολιτικό φορέα, με την ονομασία Christus Rex (Χριστός Βασιλεύς) και αρχηγό τον Ντεγκρέλ. Το νέο κόμμα ήταν ιδεολογικά πολύ κοντά στους φασίστες του Μουσολίνι και τους φαλαγγίτες του Ισπανικού Εμφυλίου, ενώ βρισκόταν σε σχέση αλληλοτροφοδότησης με τη γαλλική Action Francaise του Σαρλ Μωρράς.
Η πρώτη εμφάνιση του Christus Rex σε εκλογές έγινε το 1936 με πολύ καλά αποτελέσματα: 15,16% στη Βαλλονία, 18,50% στις Βρυξέλλες, 7,01% στη Φλάνδρα και 26,44% στη Γερμανόφωνη Κοινότητα του ΝΑ Βελγίου, συνολικά 12,5% σε εθνικό επίπεδο. Στη συνέχεια όμως ο Ντεγκρέλ άρχισε να ξεκόβει το κόμμα από τις καθολικές - μοναρχικές ρίζες του και να το στρέφει στην υιοθέτηση εθνικοσοσιαλιστικών αρχών, όπως ο αντισημιτισμός. Αυτό κόστισε τελικά την πολιτική περιθωριοποίησή του από τις καθολικές μάζες και τον καταποντισμό στις επόμενες εκλογές (1939), όταν μετά βίας ξεπέρασε το 4% σε παμβελγικό επίπεδο.

Συνεργασία με τους Γερμανούς κατακτητές

Μετά το ξέσπασμα του Μεγάλου Πολέμου και την κατάκτηση του Βελγίου από τη Βέρμαχτ (καλοκαίρι 1940), οι ρεξιστές υιοθέτησαν γραμμή συνεργασίας με τον κατακτητή. Η κομματική εφημερίδα Le Pays Réel αποτέλεσε το κύριο γαλλόφωνο έντυπο των δυνάμεων κατοχής και ο εκδότης της Βικτόρ Ματίς διορίστηκε σε επιτελική θέση στο μηχανισμό της γερμανικής προπαγάνδας. Ο πιο «θεωρητικός» Ζαν Ντενί ανέλαβε την ιδεολογική υποστήριξη της κατοχής, μέσα από τα άρθρα του στην εφημερίδα.
Ο Λεόν Ντεγκρέλ και εκατοντάδες κομματικά μέλη κατατάχθηκαν εθελοντικά στα Ες-Ες, αποτελώντας τον κορμό της Légion Wallonie (Λεγεώνα Βαλλονία) που στάλθηκε αρχικά στην Πολωνία και κατόπιν στο Ανατολικό Μέτωπο. Μάλιστα ο Ντεγκρέλ παρασημοφορήθηκε από τον ίδιο το Χίτλερ το 1944 με το Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού και έφτασε ως το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Μόνο λίγα στελέχη, προερχόμενα κυρίως από τον πολιτικό καθολικισμό, προτίμησαν να παραμείνουν ουδέτεροι ή να περάσουν στην αντίσταση.

Απαγόρευση

Το τέλος του ρεξισμού ήλθε με την απελευθέρωση του Βελγίου από τις Συμμαχικές Δυνάμεις το 1944. Η νέα κυβέρνηση έθεσε το κόμμα υπό απαγόρευση, ενώ πολλά μέλη ή χαρακτηρισμένοι ως συμπαθούντες συνελήφθησαν με την κατηγορία του δωσιλογισμού (ανάμεσά τους και ο μετέπειτα διάσημος κομίστας Ερζέ).
Ο Ματίς καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1947. Ο Ντενί, ο οποίος δεν είχε εμπλακεί άμεσα σε στρατιωτικές ενέργειες, φυλακίστηκε μέχρι το 1951 και κατόπιν αποσύρθηκε από το προσκήνιο. Ο αρχηγός του κόμματος Ντεγκρέλ καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο αλλά είχε ήδη διαφύγει μέσω Νορβηγίας στην Ισπανία - εκεί τέθηκε υπό την προστασία του δικτάτορα Φράνκο, άλλαξε το όνομά του σε Χοσέ Ρέινα και διορίστηκε επικεφαλής μιας εταιρείας που αναλάμβανε κρατικές εργολαβίες, ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε στο νεοναζιστικό χώρο. Πέθανε στη Μάλαγα το 1994.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1954-55

Σύστημα διεξαγωγής

Στο κύπελλο Κύπρου 1954-55 συμμετείχαν οι 10 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1954-55 και 6 από 11 τις ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1954-55. Οι 6 ομάδες της Β΄ κατηγορίας που είχαν δικαίωμα συμμετοχής ήταν οι 3 πρωταθλήτριες των ομίλων (Νέα Σαλαμίνα, Ορφέας Λευκωσίας και Ανταίος Λεμεσού) ενώ οι άλλες 3 (Ντεμίρσπορ Λάρνακας, Τουρκ Κουτζιούκ και Κενσγίκ Κιουτζιού) προέκυψαν μέσα από κλήρωση των υπόλοιπων 8 ομάδων της Β΄ κατηγορίας.
Το κύπελλο διεξήχθη σε 4 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Αλέξανδρος Ζάννας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1892. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, προσέφερε τις υπηρεσίες του στον Μακεδονικό Αγώνα βοηθώντας τον πατέρα του, Δημήτριο. 
Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές μετέβη στη Γερμανία για ανώτερες σπουδές. Νυμφεύθηκε τη Βιργινία Ζάννα (1897-1980), το γένος Δέλτα, κόρη της Πηνελόπης Δέλτα, μέσω της οποίας γνωρίστηκε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, δημιουργώντας μαζί του στενή φιλία, οπότε και ασχολήθηκε με την πολιτική. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης. 
Έντονη φιλία δημιούργησε αργότερα και με τον Νικόλαο Πλαστήρα. Ο Ζάννας υπήρξε ο πρώτος υπουργός της Αεροπορίας. Συγκεκριμένα υφυπουργός, με υπουργό τον Βενιζέλο από 28 Δεκεμβρίου 1929 μέχρι 30 Μαρτίου 1930, και στη συνέχεια υπουργός μέχρι τις 25 Μαΐου του 1932. Ήταν ο εμπνευστής και δημιουργός της ενιαίας Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, όντας ο ίδιος πρώην αεροπόρος ως έφεδρος υπίλαρχος. Μέχρι τότε η Πολεμική Αεροπορία ήταν διχασμένη σε δύο τμήματα, τη Στρατιωτική και τη Ναυτική, και οι προσπάθειες του Ζάννα για ενοποίησή τους αντιμετώπισαν τις αντιρρήσεις στελεχών των δύο Όπλων. Ιδέα του Ζάννα ήταν να αναλάβει ο ίδιος ο Βενιζέλος αρχικά υπουργός, με απώτερο στόχο να καμφθούν ευκολότερα οι εν λόγω αντιρρήσεις. Παράλληλα από 25 Φεβρουαρίου 1932 μέχρι 25 Μαΐου του 1932 άσκησε και καθήκοντα υπουργού Γεωργίας. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1933 κατά την Δ΄ Περίοδο, καθώς και στη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή το 1936. Ενεπλάκη στο Κίνημα του 1935 ακολουθώντας το φίλο του Πλαστήρα, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις.
Στη διάρκεια της Κατοχής αναμίχθηκε σε εθνικιστικές οργανώσεις αντίστασης με αποτέλεσμα να  συλληφθεί από τις ιταλικές δυνάμεις κατοχής και να φυλακιστεί για λίγους μήνες. Μετά την Απελευθέρωση ασχολήθηκε και πάλι με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής το 1950. Συμμετείχε στη διοικούσα επιτροπή του Κόμματος των Φιλελευθέρων, του οποίου υπήρξε σημαντικό στέλεχος.
Το 1945 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, έχοντας υπηρετήσει στον ΕΕΣ Θεσσαλονίκης το 1922-23.
Ο Αλέξανδρος Ζάννας πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου του 1963. Γιος του  ήταν ο Παύλος Ζάννας (1928-1989), ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως με τον καλλιτεχνικό χώρο, διατηρώντας φιλία με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος και τον είχε διορίσει διευθυντή της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Δημοτικό Στάδιο Φυλής

Ιστορία

Το γήπεδο χτίστηκε το 1989 στην Φυλή, στα ανατολικά της Δυτικής Αττικής και στους πρόποδες της Πάρνηθας. Το 2004 πραγματοποιήθηκαν κάποιες ανακαινίσεις όπως αναμόρφωση των χώρων κάτω από τη δυτική κερκίδα, καθώς αποτέλεσε προπονητικό κέντρο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (2004), ενώ την ίδια περίοδο δρομολογήθηκαν επιπλέον έργα, τα οποία ολοκληρώθηκαν το 2005 και περιελάμβαναν σουίτες, δημοσιογραφικά θεωρεία και νέα εξέδρα στο βόρειο πέταλο του σταδίου.
Το ρεκόρ θεατών στο γήπεδο έχει γίνει στις 19 Φεβρουαρίου του 2006 σε αγώνα μεταξύ του Θρασύβουλου και του Άρη, με 2.820 κομμένα εισιτήρια.
Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)

Ιστορία

Το Κυπριακό κύπελλο ποδοσφαίρου γυναικών ξεκίνησε το 1999-00.Δεν διεξήχθη τις περιόδους 2000-01 και 2001-02. Διεξάγεται ανελλιπώς απο την περίοδο 2002-03, με εξαίρεση την περίοδο 2004-05 όπου και πάλι δεν διεξήχθη.
Λιύντικα

Βιογραφία

Κατά το έθος των Γκόκτουρκς (Μπλε Τούρκων) και Χαζάρων, ο εστεμμένος πρίγκιπας αναγορευόταν από το συγκεντρωμένο πλήθος. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τις πηγές, όπου ο Λιύνντικα εμφανίζεται ως αρχηγός των Καμπάρων. Αυτοί ήταν η τελευταία εθνότητα, που ενώθηκε με τον Ουγγρικό λαό. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων τον πορφυρογέννητο, που ακολουθεί τον κριτή Μπουλκσού, ένας άρχων διοικούσε τις τρεις φυλές των Καμπάρων. Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ πιστεύει, ότι ο Λιύντικα ήταν ο αρχηγός κατά τη διάρκεια της κατάκτησης.
Πολέμησε εναντίον των Βουλγάρων, ενώ ο πατέρας του Αρπάντ άρχισε με τον κύριο στρατό του και τους συμμάχους του Μοραβούς να επιτίθεται στην Παννονία και τα Βουλγαρικά σύνορα, στη μεγάλη Ουγγρική πεδιάδα. Έπειτα από την κατάκτηση μάλλον έγινε ηγεμόνας της Μοραβίας, διότι εκεί αναφέρεται ένα κάστρο με το όνομα Λαβέντενμπουρτς σε έγγραφο τού 1054.
1172 Αινείας

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αινείου εκτιμάται σε 142,8 ± 4,8 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0403. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Αινείας γύρω από τον εαυτό του.
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2011-2012

Το Λιγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Ελληνικού βόλεϊ το διάστημα 18 με 28 Νοεμβρίου του 2011 με διοργανώτρια την ΕΣΑΠ και με την επίσημη ονομασία Volleyleague Cup 2011.

Σύστημα διεξαγωγής

Στην Α' φάση, οι δώδεκα ομάδες της Volleyleague 2011−12 χωρίστηκαν σε 3 ομίλους των τεσσάρων. Σε κάθε όμιλο θα διεξαχθούν νοκ-άουτ αγώνες. Στις 18 Νοεμβρίου θα διεξαχθούν οι ημιτελικοί, και στις 19 Νοεμβρίου ο Μεγάλος και ο μικρός τελικός κάθε ομίλου. Οι τρεις νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στο Final−4, όπου είχε ήδη προκριθεί ο Φοίνικας Σύρου ως διοργανωτής (θα αγωνιστεί κανονικά στην Α' φάση). Εκεί στις 27 Νοεμβρίου έγιναν οι ημιτελικοί και στις 28 Νοεμβρίου ο τελικός για της ανάδειξη του Κυπελλούχου του Λιγκ Καπ Ελλάδας στο βόλεϊ για το 2011, με νικητή το Φοίνικα Σύρου. Στην διοργάνωση δε συμμετείχαν οι διεθνείς των ομάδων, που είχαν υποχρεώσεις με την Εθνική ομάδα στο Προολυμπιακό τουρνουά.

Final−4

Τόπος διεξαγωγής: Σύρος
Παναγιώτης Μπούμης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και αρχικά σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1952-1956). Λαμβάνοντας υποτροφία από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών αλλά και την Γερμανική κυβέρνηση σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία στο Γκέτινγκεν, και θεολογία και νομική στο Μόναχο.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών το 1970, ενώ δέκα χρόνια αργότερα το 1980 εξελέγη υφυγητής στην έδρα του Κανονικού Δικαίου. Από το 1986, διετέλεσε τακτικός καθηγητής στη Θεολογική Σχολή στην έδρα αυτή, ενώ μετά το τέλος της θητείας του ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Υπήρξε πρόεδρος του «Φοιτητικού Θεολογικού Συνδέσμου», αντιπρόεδρος της «Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων», πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, γενικός γραμματέας του Επικοινωνιακού και Μορφωτικού Ιδρύματος της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και μέλος επιτροπών της Εκκλησίας και των Υπουργείων Πολιτισμού και Παιδείας.
Πρόθεση

Πρόθεση είναι ένα άκλιτο μέρος του λόγου που μπαίνει εμπρός από τα ονόματα ή τα επιρρήματα για να φανερώσει μαζί τους τόπο, χρόνο, αιτία, τρόπο,προέλευση,ποσό κλπ. Από τις προθέσεις επίσης, κάποιες χρησιμεύουν και ως πρώτα συνθετικά σε σύνθετες λέξεις: (προς) πρόσθεση, (κατά) κατάθεση, (μετά) μετάθεση.

Σύνταξη προθέσεων

Οι περισσότερες προθέσεις συντάσσονται με αιτιατική πτώση, ενώ με γενική συντάσσονται συνήθως απαρχαιωμένες προθέσεις.
Εμιράτο της Λάριδα

Το Εμιράτο της Λάριδα ή βασίλειο ταϊφά της Λάριδα (στα αραβικά, طائفة لاردة, «ṭāʾifa Lārida») ήταν ένα από τα «βασίλεια ταϊφά» που δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του Χαλιφάτου της Κόρδοβας (μεταξύ 1017-1023) με επίκεντρο την σημερινή πόλη της Λιέιδα, από τον Σουλεϊμάν ιμπν Μουχάμαντ αλ-Μουσταΐν. 
Το 1039 ο Αλ-Μουσταΐν κατέλαβε όλο το βασίλειο Ταϊφά της Σαρακούστα και βασίλεψε σε όλο το βόρειο σύνορο των μουσουλμανικών κτήσεων στην Ιβηρική. Ο γιος του και διάδοχός του στην Λάριδα, Γιουσούφ ιμπν Σουλεϊμάν, εκδιώχθηκε από τον αδερφό του, ο οποίος με τη σειρά του όταν πέθανε άφησε το βασίλειο αυτό, μαζί με τα βασίλεια Τάιφα της Τορτόζα και της Ντένια στον Αλ-Μουχντίρ Ιμάντ-αντ-Ντάουλα. Ο τελευταίος συμμάχησε με τον κόμη της Βαρκελώνης, Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Β' εναντίον του Ελ-Σιντ. Μετά τον θάνατο το διαδόχου και γιου του, το βασίλειο πέρασε στα χέρια των Αλμοραβιδών, μέχρι την παράδοσή της στους κόμητες της Βαρκελώνης, Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ' και του Ουρζέλ, Ερμενγκόλ Δ' στις 24 Οκτωβρίου του 1149.
301 Βαυαρία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βαυαρίας υπολογίζεται σε 54 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 168 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055 (από δεδομένα του IRAS). Η Βαυαρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 14 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Αθανάσιος Αιλιανός

Καριέρα

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Αιλιανού.Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας, τον Νοέμβριο του 1910, τον Δεκέμβριο του 1915 και στις εκλογές του 1920.
Ήταν ξανά υποψήφιος το 1926 στη Μεσσηνία με το Λαϊκό Κόμμα χωρίς να εκλεγεί (έλαβε 907 ψήφους).
Απεβίωσε το 1962 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 28 Ιουνίου 1962.
Μέγκαν Ντοντς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1970 στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια, ενώ σήμερα ζει μόνιμα στην Αγγλία με την οικογένειά της. Τελειώνοντας το λύκειο, η Μέγκαν Ντοντς δεν είχε συγκεκριμένα επαγγελματικά σχέδια κι έτσι συμμετείχε στο θεατρικό ενός τοπικού κολέγιου, το “The House of Blue Leaves”, του Τζον Γκουάρε. Ο ρόλος την ενέπνευσε αρκετά ώστε να κάνει μια επιτυχημένη αίτηση στη φημισμένη σχολή Τζούλιαρντ, όπου και σπούδασε για τέσσερα χρόνια.
Μετά την αποφοίτηση, η Ντοντς πέρασε δύο χρόνια σε παραστάσεις του Οφ Μπρόντγουεϊ και του Μπρόντγουεϊ, προτού την ξεχωρίσει ο Άγγλος κωμικός Μπεν Έλτον, και έρθει στο Λονδίνο το 1997 να παίξει ένα “κουνελάκι” στο θεατρικό έργο του Έλτον με τίτλο “Popcorn”. Γνωρίζοντας εκεί το σύζυγο της, φωτογράφο στο επάγγελμα, Όλιβερ Πιρς, έγινε μόνιμη κάτοικος Λονδίνου: “Λατρεύω αυτό το μέρος, νιώθω πως πράγματι μαθαίνω πολλά πράγματα. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε ό,τι αφορά τη δουλειά”.
Εκεί εμφανίστηκε σε ποικίλους τηλεοπτικούς ρόλους, ανάμεσα στους οποίους βρίσκουμε αυτόν της Κριστίν Ντέιλ στο “Love in a Cold Climate”, αυτόν του συνδέσμου της CIA στη σειρά του BBC One με τίτλο “Spooks” και αυτόν της Κίττυ ντεΛούξ στο “Viva Blackpool”.
Ωστόσο, τις μεγαλύτερες επιτυχίες φαίνεται να τις της έχει προσφέρει το θεατρικό σανίδι: έχοντας παίξει με την Γκούινεθ Πάλτροου το 1999 στο “As You Like It”, και έχοντας φιλήσει τη Μαντόνα στο “Up For Grabs” , το 2006 κέρδισε το London Theatregoers' Choice Award για την παράσταση “My Name is Rachel Corrie” . Πρόκειται για ένα έργο που σκηνοθέτησε ο ηθοποιός Άλαν Ρίκμαν και που πραγματεύεται τη ζωή της Ρέιτσελ Κόρι, μιας ακτιβίστριας που σκοτώθηκε στη Γάζα ενώ διαδήλωνε κατά της βιας εκεί. Είναι βασισμένο στα προσωπικά της ημερολόγια και στα e-mails που έστελνε σε φίλους και οικογένεια. Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο Royal Court Theatre του Λονδίνου, μα η προγραμματισμένη μετακόμισή του στη Νέα Υόρκη ακυρώθηκε, καθώς, σύμφωνα με φήμες, το θέατρο φοβήθηκε το πολιτικό περιεχόμενο του έργου σχετικά με τη Λωρίδα της Γάζας. Η Ντοντς αγωνίστηκε κατά της αναβολής επ’ αόριστον του ανεβάσματος του έργου και το ζήτημα της λογοκρισίας σε ένα τόσο λεπτό θέμα, σε μια εποχή αμέσως μετά τον Πόλεμο του Ιράκ, έφτασε μέχρι τις σελίδες των New York Times. Μετά από μια ιδιαίτερα επιτυχημένη περίοδο στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου, η παράσταση ανέβηκε στο Minetta Lane Theatre στις αρχές του 2006, με τα εισιτήρια να έχουν εξαφανιστεί.

Προσωπική ζωή

Το 1997, η Μέγκαν Ντοντς γνώρισε στο Ηνωμένο Βασίλειο το φωτογράφο μόδας και διαφήμισης Όλιβερ Πιρς . Το ζευγάρι ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου και απέκτησε μια κόρη, την Ιζαμπέλα. Σήμερα ζουν στο Μπάτερσι του Νότιου Λονδίνου. Η Ντοντς είναι αγαπά το τένις και στους προσωπικούς της φίλους περιλαμβάνεται η ηθοποιός Ρέιτσελ Φέινσταιν. Όπως παραδέχεται, η πιο ένοχη απόλαυσή της είναι το κάπνισμα .
Linux Mint

Εκδόσεις βασισμένες στο Ubuntu

Η κύρια έκδοση της διανομής βασίζεται στο Ubuntu. Διατίθεται με τα περιβάλλοντα εργασίας Cinnamon και ΜΑΤΕ. Επίσης διατίθενται εκδοχές με τα περιβάλλοντα εργασίας Xfce και KDE, ενώ στο παρελθόν είχαν διατεθεί και άλλες με περιβάλλοντα εργασίας όπως τα LXDE και Fluxbox. 
Μέχρι το 2014 κυκλοφορούσαν 2 εκδόσεις κάθε χρόνο, περίπου ένα μήνα μετά την αντίστοιχη έκδοση του Ubuntu. Έτσι η έκδοση 17 βασίζεται στην έκδοση 14.04 του Ubuntu. Όμως για πρώτη φορά, η τελευταία έκδοση 17.1 του Linux Mint δεν βασίστηκε στην τελευταία έκδοση 14.10 του Ubuntu αλλά παρέμεινε στην έκδοση 14.04 που είναι ταυτόχρονα και έκδοση με υποστήριξη μακράς διαρκείας (LTS) μέχρι το 2016. Σύμφωνα με τη νέα πολιτική των δημιουργών, όλες οι επόμενες εκδόσεις του Linux Mint θα παραμείνουν πάνω στην έκδοση 14.04 του Ubuntu μέχρι την επόμενη έκδοσή του με υποστήριξη μακράς διαρκείας δηλαδή την 16.04 που θα βγει το 2016. Δηλαδή από το 2014 και μετά το Linux Mint θα βασίζεται μόνο σε εκδόσεις μακράς διαρκείας (LTS) του Ubuntu. Αυτό θα επιτρέψει στους δημιουργούς να επικεντρωθούν περισσότερο στην ανάπτυξη του περιβάλλοντος εργασίας.

Εκδοχές χωρίς codec

Οι εκδοχές με MATE και Cinnamon διατίθενται και σε εκδοχές χωρίς codec για χώρες όπου μπορεί να υπάρχουν ζητήματα με την διανομή τους.

Εκδοχή βασισμένη σε Debian (Linux Mint Debian Edition - LMDE)

Η εκδοχή LMDE που βασίζεται σε Debian παρέχει στον χρήστη ίδια λειτουργικότητα με την κύρια έκδοση της διανομής, που στηρίζεται στο Ubuntu, αλλά βασίζεται εξ' ολοκλήρου στην testing εκδοχή του Debian. Το LMDE διατίθεται με τα περιβάλλοντα εργασίας MATE και Cinnamon.
Το LMDE καλείται  semi-rolling distribution (ημι-κυλιόμενη διανομή), διότι σε αντίθεση με την έκδοση testing του Debian, όπου γίνονται συνεχώς ενημερώσεις, το LMDE λαμβάνει πακέτα ενημερώσεων πράγμα που προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα στο σύστημα. Χάρη στην προσέγγιση αυτή δεν είναι απαραίτητη η ολική αναβάθμιση του συστήματος μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, όπως συμβαίνει με τις εκδοχές που στηρίζονται στο Ubuntu. Οι χρήστες έχουν ακόμη την δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις unstable και testing εκδοχές του Debian.

Όλες οι νεότερες εκδοχές είναι διαθέσιμες για δωρεάν κατέβασμα (download)   στο σύνδεσμο

https://www.linuxmint.com/download.php
Περισσότερες πληροφορίες: https://www.linuxmint.com/
Ραούλ Λοέ

Συλλογική Καριέρα

Γεννημένος στο προάστιο Κουρμπεβουά του Παρισιού, ο Λοέ μετακόμισε στην Ισπανία το 2008 σε ηλικία 19 ετών, όπου και εντάχθηκε στην ερασιτεχνική ομάδα της Μαντσέγο ΚΦ. Στις 14 Αυγούστου 2009, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΝ Θέουτα στην τρίτη κατηγορία, αφότου κατάφερε να πείσει για την αξία του στη διάρκεια δοκιμαστικής περιόδου, όπου και αγωνίστηκε σε 35 αναμετρήσεις στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν, ενώ αγωνίστηκε και στις δύο αναμετρήσεις που έλαβαν χώρα για την Φάση των 32 του Κυπέλλου Ισπανίας της αμέσως επόμενης σεζόν, μεταξύ της ομάδας του και της ΦΚ Μπαρτσελόνα.
Στη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2011, ο Λοέ μεταγράφηκε στην ΚΑ Οσασούνα, όπου και κλήθηκε να αγωνιστεί με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, η οποία αγωνιζόταν επίσης στην τρίτη κατηγορία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε αποστολή για αναμέτρηση της Πριμέρα Ντιβιζιόν στις 21 Δεκεμβρίου 2011, ωστόσο παρέμεινε στον πάγκο της ομάδας του στην αναμέτρηση με την ΟΝ Αλμερία.
Στις 12 Ιανουαρίου 2012, ο Λοέ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τους Ναβαρραίους σε αναμέτρηση απέναντι στην Μπαρτσελόνα για το εγχώριο κύπελλο εκείνης της σεζόν (εντός έδρας ήττα με σκορ 1–2, συνολικό σκορ 1–6). Στις 3 Μαρτίου, αγωνίστηκε στην πρώτη του αναμέτρηση για το πρωτάθλημα, αγωνιζόμενος και στα 90 λεπτά μίας ισοπαλίας με σκορ 1–1 απέναντι στην ΡΚΝ Μαγιόρκα.

Διεθνής Καριέρα

Στις 1 Ιουνίου 2013, ο Λοέ κλήθηκε στην Εθνική Καμερούν για πρώτη φορά, στα πλαίσια μιας φιλικής αναμέτρησης απέναντι στην Ουκρανία. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του την αμέσως επόμενη μέρα, ξεκινώντας ως βασικός στην ισοπαλία με σκορ 0–0 στο Ολιμπίσκι.
Θανάσης Βάγιας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Λέκλη, μεταξύ Τεπελενίου και Αργυροκάστρου (περιοχή Βορείου Ηπείρου στη σημερινή Αλβανία). Ο πατέρας του ήταν έμπορος με δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη καθώς και γνωστός του Αλή Πασά. Ο Θανάσης Βάγιας απέκτησε την εμπιστοσύνη του Αλή, ο οποίος τον διόρισε επικεφαλής της αλβανικής φρουράς του. Το 1812 εκστράτευσε εναντίον των Αλβανών του Αργυροκάστρου και του Γαρδικίου (ΒΔ του Αργυροκάστρου), ύστερα από εντολή του Αλή. Σύμφωνα όμως με τον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στο έργο Θανάσης Βάγιας, η κατηγορία ότι σκότωσε 600 Γαρδικιώτες πρέπει να θεωρείται ανυπόστατη. Πέρα από τις αντιφατικές προσεγγίσεις των πηγών της εποχής σχετικά με την συμπεριφορά του προς τους συμπατριώτες του, ο Βάγιας ήταν αφοσιωμένος στον Αλή Πασά, που τον υπηρέτησε πιστά ώς την κατάλυση της εξουσίας του, το 1822.
Μετά την πτώση και τον θάνατο του Αλή Πασά, ο Βάγιας μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμεινε έως το 1827 και πρόσφερε υπηρεσίες στο εκεί ελληνικό στοιχείο. Το 1829 ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και το 1831 ο πρώτος κυβερνήτης του ελληνικού κράτους Ιωάννης Καποδίστριας τον διόρισε επιστάτη του προτύπου Αγροκηπίου της Τίρυνθας.
Μαρτυρείται επίσης ότι το 1834 ζούσε στην αφάνεια στα Ιωάννινα και ότι πέθανε στην πατρίδα του, τη Λέκλη, χωρίς να είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία.
Αυστριακές Ένοπλες Δυνάμεις

Οργάνωση

Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Αυστρίας είναι ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων. Στην πραγματικότητα, όμως, ο καγκελάριος της χώρας έχει επιχειρησιακή εξουσία, μέσω του υπουργού εθνικής άμυνας τον οποίο διορίζει. Ο καγκελάριος είναι επίσης ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας. Ο υπουργός εθνικής άμυνας, ενεργώντας σε συνεργασία με τον υπουργό εσωτερικών, συντονίζει το έργο τεσσάρων μεγάλων επιτροπών που υπάγονται στο Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας, οι οποίες είναι η Στρατιωτική Επιτροπή Άμυνας, η Επιτροπή Πολιτικής Άμυνας, η Επιτροπή Οικονομικής Άμυνας και η Επιτροπή Ψυχολογικής Άμυνας.
Στη διαχείριση των ενόπλων δυνάμεων, το υπουργείο εθνικής άμυνας είναι οργανωμένο στο τμήμα γενικής επιθεώρησης και σε τέσσερις βασικούς τομείς: Ο τομέας 1 ασχολείται με νομικά και νομοθετικά ζητήματα, o 2 χειρίζεται θέματα προσωπικού και στρατολόγησης, ο 3 με ασχολείται με τη διοίκηση των στρατευμάτων, με σχολεία και άλλες εγκαταστάσεις, και τέλος ο 4 ασχολείται με θέματα προμηθειών και εφοδιασμού, με θέματα στρατιωτικού εξοπλισμού και πολεμικού υλικού.
Χέρμπερτ Νόρκους

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1916 στο Βερολίνο. Ο πατέρας του είχε υπηρετήσει στον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο και πιθανόν να ήταν μέλος της SA. Η μητέρα του έπασχε από νευρικό κλονισμό. Ο Νόρκους πήγαινε σχολείο και οργανώθηκε στην Νεολαία του Χίτλερ. Το πρωί της 24ης Ιανουαρίου 1932 μοίραζε προκηρύξεις στο Βερολίνο μαζί με ομοϊδεάτες του. Κάποιοι άλλοι κομμουνιστές τους επιτέθηκαν και τους κυνήγησαν. Ο Νόρκους χτυπήθηκε και τραυματίστηκε σοβαρά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και υπέκυψε στις 24 Ιανουαρίου 1932. Την επόμενη μέρα κυκλοφόρησε η εφημερίδα των Εθνικοσοσιαλιστών με τίτλο «Πώς δολοφονήθηκε ο χιτλερικός νεολαίος Χέρμπετ Νόρκους από τους κομμουνιστές».
Στο περιστατικό αυτό βασίστηκε το σενάριο του έργου Hitlerjunge Quex το 1933.