Ιζόλα

Ανάπτυξη

Κατά την περίοδο 1932-1934, ο Παναγιώτης Δράκος έγινε από μέτοχος του 20%, ιδιοκτήτης της Ιζόλα. Το 1937, η εταιρεία αποκτά ιδιόκτητο κτίριο στην Καλλιθέα (Τζιτζιφιές).
Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ιζόλα επιτάσσεται διαδοχικά από την ελληνική κυβέρνηση, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς και στη συνέχεια από τους Άγγλους το 1945, αρχικά για να καλύψει τις ανάγκες της Αεροπορίας και στη συνέχεια ως συνεργείο αυτοκινήτων. 
Μετά τον πόλεμο η οικογενειακή επιχείρηση προσπαθεί να λάβει έγκριση μακροχρόνιου δανείου στο πλαίσιο του σχεδίου Μάρσαλ στον τομέα κατασκευής σωλήνων, αλλά δε θα τα καταφέρει, με αποτέλεσμα να στραφεί στον κλάδο των ηλεκτρικών οικιακών συσκευών, όπου και τελικά πέτυχε τη δανειοδότηση.

Ακμή

Το 1963, Ο Παναγιώτης Δράκος εγκαταλείπει τη θέση του προέδρου και ανακηρύσσεται επίτιμος πρόεδρος. Ο Γεώργιος Δράκος, γιος του προαναφερθέντος, διετέλεσε πρόεδρος του ομίλου εταιρειών Ιζόλα και του ΣΕΒ (1958-1968). Υπό τη διοίκησή του η επιχείρηση θέσπισε πρωτοποριακές σχέσεις με το προσωπικό (συμβούλια προσωπικού σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης, συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη της εταιρείας, επιμόρφωση των εργαζομένων στο χώρο εργασίας) και χρησιμοποίησε συστηματικά τη διαφήμιση των προϊόντων της, με κύριο σύνθημά της ότι «έφερνε τον πολιτισμό στο σπίτι» κατά τη δεκαετία του 1950-1960 και σήμα κατατεθέν της το ελεφαντάκι. 
Η επιχείρηση διέθετε διαρκή έκθεση στην οδό Αμερικής στο κέντρο της Αθήνας, όπου παρουσιάζονταν οι ηλεκτρικές της συσκευές, καθιερώνοντας το σύστημα πώλησης ηλεκτρικών ειδών με μηνιαίες δόσεις.

Προϊόντα

Η Ιζόλα προωθεί δύο τύπους ψυγείων, οκτώ τύπους κουζινών, τρία μεγέθη θερμοσιφώνων, καθώς και θερμάστρες, καλοριφέρ, λουτρά, νιπτήρες κ.ά. Οι κατασκευές αυτές είναι κυρίως από σίδηρο ή εμαγιέ.

Πτώση και κατάρρευση

Το 1974, είχε δημιουργηθεί ένας όμιλος πέντε βιομηχανιών εξειδικευμένων στην παραγωγή οικιακών συσκευών. Ωστόσο, η πετρελαϊκή κρίση και ο ξένος ανταγωνισμός οδήγησαν σε χρέη την εταιρεία. Στο τέλος του 1977, η Ιζόλα και η Εσκιμό δημιούργησαν κοινή εταιρεία, την Ελίντα, η οποία περιελάμβανε τον τομέα ανάπτυξης και τα εμπορικά σήματα και των δυο πλευρών. Έτσι οι συσκευές της νέας αυτής εταιρείας έφεραν πλέον τα brands "Valiant, Life, Luxor, Bond, Kouper, Kelvinator" κ.α. Αυτή η κίνηση ναι μεν έδωσε ένα άρωμα ανανέωσης και μια νέα δυναμική απέναντι σε ένα ελληνικό καταναλωτικό κοινό που είχε ξεκινήσει να στρέφεται αγοραστικά σε ξένες μάρκες όμως ταυτόχρονα ήταν και λόγος να χάσει η εταιρία μια μερίδα πιστών καταναλωτών οι οποίοι δεν έβλεπαν πλέον στην ελληνική αγορά τις κλασσικές μάρκες "ΙΖΟΛΑ" και "ΕΣΚΙΜΟ" τα οποία γνώριζαν και εμπιστεύονταν τόσα χρόνια αλλά τα εμπορικά σήματα της νεοσυσταθείσας εταιρείας που μέχρι πρότινος ελάχιστοι γνώριζαν.  
Το 1986, η ΕΛΙΝΤΑ χαρακτηρίστηκε «προβληματική επιχείρηση» και το 1991 έκλεισε λόγω χρεωκοπίας.

Επαναλειτουργία

Στις 3 Μαρτίου του 2015, ανακοινώθηκε ότι η εταιρεία και το θρυλικό brand "ΙΖΟΛΑ" θα επαναλειτουργήσει κάτω από την ομπρέλα της Γ.Ε Δημητρίου Α.Ε.Ε. Η εταιρεία πέρα από τον ελλαδικό χώρο όπου έχει τις ρίζες της και δραστηριοποιείται, έχει επεκταθεί και στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Σιγκαπούρη όπου σε συνεργασία με την εταιρεία Crown και το λογότυπο "Izola Crown"  παράγει οικιακές ηλεκτρικές συσκευές με μεγάλη επιτυχία, έχοντας κατακτήσει ένα αρκετά μεγάλο μέρος του αγοραστικού κοινού.