google/wiki40b huggingface dataset:
Εμμανουήλ Αργυρόπουλος

Η πρώτη πτήση

Ο Αργυρόπουλος ήταν αρχικά πολιτικός μηχανικός, όμως εγκατέλειψε το επάγγελμά του και πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει αεροναυπηγική. Στο τέλος Ιανουαρίου 1912 απέκτησε άδεια πιλότου και επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με το ιδιόκτητο αεροσκάφος του τύπου Nieuport IV.G 50 ίππων. Στις 8 Φεβρουαρίου 1912 εκτέλεσε την πρώτη πτήση στους ελληνικούς ουρανούς, γεγονός που είχε ιδιαίτερη απήχηση στον εγχώριο τύπο: Αφού απογειώθηκε από την περιοχή του Ρουφ, πραγματοποίησε 16 λεπτά πτήση που περιελάμβανε και πτήση πάνω από την Ακρόπολη. Μία ώρα αργότερα πραγματοποίησε και δεύτερη πτήση, αυτή τη φορά με συνεπιβάτη τον πρωθυπουργό της χώρας, Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο πρωθυπουργός, ενθουσιασμένος δήλωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτό το νέο όπλο.

Βαλκανικοί πόλεμοι

Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι τον Οκτώβριο του 1912, εντάχθηκε στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, με τον βαθμό του Υπολοχαγού. Στις 4 Απριλίου 1913 κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής αποστολής, και με συνεπιβάτη τον αθλητή και ποιητή Κωνσταντίνο Μάνο, το αεροσκάφος του, τύπου Blériot XI, υπέστη μηχανική βλάβη και κατέπεσε από ύψος 600 μέτρων κοντά στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης.
Ιωάννης Παρλιάρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Παρλιάρης του Δημητρίου γεννήθηκε το 1883 στο Λούκοβο (Ταξιάρχη) Χαλκιδικής. Εντάχθηκε στα ένοπλα αντάρτικα σώματα κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα προκειμένου να αγωνιστεί για την προστασία των ελληνικών πληθυσμών από τις βουλγαρικές επιθέσεις και τις οθωμανικές αυθαιρεσίες, αλλά και για την απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Συνεργάστηκε αρχικά με το σώμα του Γ. Τσόντου (καπετάν Βάρδα). Στη συνέχεια συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα αποτελούμενη από 12 άνδρες, της οποίας τέθηκε επικεφαλής και έδρασε στην περιοχή του Παγγαίου. Στο Παγγαίο εξόντωσε έπειτα από πολύνεκρη μάχη τον κομιτατζή Αθανάς που δραστηριοποιείτο στην περιοχή. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Χαλκιδική και έδρασε κατά τουρκαλβανικών συμμοριών.
Μάλιστα, στον Άγιο Πρόδρομο συμμετείχε σε επιχείρηση που είχε ως αποτέλεσμα την εξουδετέρωση ένοπλης ομάδας Αλβανών.
Τον Οκτώβριο του 1912 επισκέφτηκε τον καϊμακάμη Πολυγύρου μετά από συμβουλή του Μητροπολίτη Κασσανδρείας Ειρηναίου, και τον διαβεβαίωσε με μεγάλη επιτηδειότητα και πειστικότητα, ότι έξω από τον Πολύγυρο και στα δάση του Χολομώντα, έχουν συγκεντρωθεί μεγάλες δυνάμεις Ελλήνων ανταρτών, έτοιμες να επιτεθούν. Του μετέφερε μάλιστα και υποτιθέμενη συμβουλή του Μητροπολίτη Κασσανδρείας να αποχωρήσει στη Θεσσαλονίκη. Ο καϊμακάμης Πολυγύρου τρομοκρατημένος, διέταξε αμέσως την αποχώρηση της οθωμανικής φρουράς και του στρατού στη Θεσσαλονίκη και με αυτόν τον τρόπο, απελευθερώθηκε αναίμακτα η Χαλκιδική στις 12 Οκτωβρίου του 1912.
Αργότερα, έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους. Μάλιστα, στην πολιορκία των Ιωαννίνων συμμετείχε στο τάγμα του I. Βελισσαρίου. Επίσης έλαβε μέρος στον А' Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Απεβίωσε στις 6 Αυγούστου του 1931 έπειτα από νοσηλεία στη Θεσσαλονίκη. Από τον γάμο του απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Pwd

Στα λειτουργικά συστήματα βασισμένα στο Unix, καθώς και σε κάποια άλλα συστήματα, η εντολή pwd ("τύπωσε τον τρέχοντα κατάλογο", "print working directory") χρησιμοποιείται για να εμφανίζει τη διαδρομή του τρέχοντα καταλόγου εργασίας.
Η εντολή είναι ενσωματωμένη σε διάφορα κελύφη του Unix, όπως το sh, και το bash. Μπορεί να υλοποιηθεί εύκολα από τις συναρτήσεις POSIX της C getcwd() και/ή getwd().
Το αντίστοιχο στο DOS (COMMAND.COM) και στα Microsoft Windows (cmd.exe) είναι η εντολή "cd" χωρίς παραμέτρους. Το Windows PowerShell παρέχει το ισοδύναμο cmdlet "Get-Location" με τα ψευδώνυμα "gl" και "pwd". Το ισοδύναμο σε OpenVMS είναι "show default".

Παράδειγμα

Αν δοθεί η εξής εντολή σε ένα τερματικό:

$ pwd
/home/foobar
και ο υπολογιστής τυπώσει /home/foobar, αυτό σημαίνει ότι ο χρήστης εκείνη τη στιγμή βρίσκεται στον κατάλογο /home/foobar. Στο επόμενο παράδειγμα ο χρήστης βρίσκεται στον κατάλογο /usr/local/bin, χρησιμοποιεί την εντολή pwd, χρησιμοποιεί στη συνέχεια την εντολή cd .. για να μετακινηθεί πίσω στον πιο πάνω κατάλογο και τότε χρησιμοποιεί πάλι την pwd:

$ pwd
/usr/local/bin
$ cd ..
$ pwd
/usr/local
Κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου

Η ανακάλυψη

Η ύπαρξη μιας τέτοιας ακτινοβολίας είχε προβλεφθεί ήδη από το 1940 θεωρητικά από τον Τζορτζ Γκάμοφ και άλλους. Οι Άρνο Πενζίας (Penzias) και Ρόμπερτ Γουίλσον (Wilson) όμως ήταν αυτοί οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις. Το 1965 με τη βοήθεια μιας κερατοειδούς σχήματος κεραίας, την οποία οι ίδιοι κατασκεύασαν, ανακάλυψαν μια ακτινοβολία της οποίας αγνοούσαν την πηγή, καθώς τη λάμβαναν από κάθε κατεύθυνση. Υπολόγισαν πως η ακτινοβολία αυτή αντιστοιχούσε σε ακτινοβολία μελανού σώματος 3,5 K. Την ονόμασαν Κοσμική Ακτινοβολία Μικροκυμάτων Υποβάθρου γνωστή και ως  Μικροκυματική Ακτινοβολία Υποβάθρου. Αργότερα, ο δορυφόρος COBE (Cosmic Backround Explorer) έκανε πιο λεπτομερείς μετρήσεις και υπολόγισε την θερμοκρασία στα 2,7 K, όπως σήμερα είναι γνωστό.
Άγκνιγια Κουζνετσόβα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ το 1985. Ο πατέρας της ήταν ένας καλλιτέχνης και η μητέρα της καθηγήτρια στο Ινστιτούτο τεχνών και χειροτεχνίας. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Νοβοσιμπίρσκ, συμμετέχοντας και σε δραματική σχολή. Το 2006 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Θεάτρου, από πολύ έμπειρους καθηγητές. Έγινε γνωστή για το ρόλο της στο Ψυχολογικό Θρίλερ Phobos. Λέσχη Φόβου το 2010 με συμπρωταγωνιστές της τους: Πιότρ Φιόντοροφ, Τιμοφέι Καρατάγεφ, Τατιάνα Κασματσιόβα, Αλεξέι Βορομπιόφ, Πιότρ Ταμασέφσκι, Ρενάτα Πιοτρόφσκι. Άλλος ένας ρόλος της ήταν το 2007 στο θρίλερ Cargo 200.
Ιορδάνης Τζαμτζής

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μαυροβούνι Σκύδρας της περιφερειακής ενότητας Πέλλας το 1961. Είναι Πολιτικός επιστήμων, πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πριν την εκλογή του ως δήμαρχος και βουλευτής, εργάσθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας και αγρότης. 
Το 2012 και το 2013 τέθηκε επικεφαλής ομάδας βουλευτών της Κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ που πρωτοστατεί στις διαμαρτυρίες σχετικά με το θέμα του επιδόματος θέρμανσης, καθώς και τη φορολογία των αγροτεμαχίων.
Αντώνιος (όνομα)

Αντώνιος (γενική: Αντωνίου· καθημερινός τύπος: Αντώνης), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος

Το όνομα από το μεταγενέστερο Ἀντώνιος, από το λατινικό οικογενειακό όνομα Antonius, αγνώστου ετύμου, ίσως ετρουσκικής αρχής. Το πιο γνωστό μέλος της οικογένειας των Αντωνίων ήταν ο Μάρκος Αντώνιος (82/81–30 π.Χ.). Μέλος της τριανδρίας του Ιουλίου Καίσαρα στην Αρχαία Ρώμη και εραστής της Κλεοπάτρας, ισχυριζόταν ότι έλκει την καταγωγή του, και το όνομά του, από τον γιο τού Ηρακλή Ἄντωνα («ἦν δὲ καὶ λόγος παλαιὸς Ἡρακλείδας εἶναι τοὺς Ἀντωνίους, ἀπ’  Ἄντωνος παιδὸς Ἡρακλέους γεγονότας», Πλούταρχος, Βίοι παράλληλοι, «Αντώνιος» 4:1–3). Στη Βρετανία, η προέλευση του ονόματος αποδόθηκε εσφαλμένα το 16 αι. στην αρχαιοελληνική λέξη ἄνθος, και από τότε διαδόθηκε η γραφή Anthony.

Διάδοση του ονόματος

Το όνομα, αν και προϋπήρχε της εμφάνισης του χριστιανισμού στον ελληνόφωνο χώρο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, εξαπλώθηκε  ακόμη περισσότερο εξαιτίας σημαντικών αγίων, όπως ο άγιος Αντώνιος, ο θεμελιωτής του μοναχισμού στην Ανατολή, ή ο άγιος Αντώνιος της Πάδουας, ο προστάτης της Πορτογαλίας, που έδωσαν στο όνομα πρόσθετο κύρος. Ενδεικτικά στην εποχή μας, στην Ισπανία το Antonio ήταν 2ο σε συχνότητα όνομα το 2011· στις ΗΠΑ το Antony ήταν το 7ο το 2008· στη Βρετανία το Anthony ήταν το 6ο το 1944, ενώ είκοσι χρόνια αργότερα, το 1964, το 14ο· στην Ιταλία το Antonio είναι το 3 πιο συχνό όνομα, το Antonia το 24ο και το Antonietta το 13. Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Αντώνιος παρουσιάζεται ως 47ο πιο συχνό όνομα (16ο ανάμεσα στα αντρικά), το Αντωνία ως 60ο πιο συχνό όνομα (38ο ανάμεσα στα γυναικεία) και το Αντωνίνα το 812ο (596ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Ελευθέριος Γονής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1903. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, από το 1925. 
Ανέπτυξε και συνδικαλιστική δράση. 
Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, όπου συγκέντρωσε 7.356 ψήφους.   Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Αθηνών το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Για πρώτη φορά ανέλαβε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 20 Ιανουαρίου ως τις 14 Απριλίου 1949. Στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου ανέλαβε ξανά υπουργός Εργασίας από τις 19 Νοεμβρίου 1952 ως τις 15 Δεκεμβρίου 1954.:
Έγραψε "Απομνημονεύματα" (1958). 
Απεβίωσε το 1973 στο Λονδίνο, όπου νοσηλευόταν, και η σορός του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα, όπου και ετάφη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φλωριά.
Σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας

Οι σχέσεις Κύπρου και Γεωργίας αναφέρονται στις εξωτερικές σχέσεις μεταξύ μεταξύ Κύπρου και Γεωργίας. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κύπρος αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Γεωργίας τον Δεκέμβριο του 1991. Το τυπικό Πρωτόκολλο για την Καθιέρωση Διπλωματικών Σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών υπεγράφη το 1992 και οι επίσημες διμερείς σχέσεις των χωρών άρχισαν στις 9 Ιουλίου 1993. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Γεωργία μέσω της πρεσβείας της στην Αθήνα. Η Γεωργία άνοιξε πρεσβεία στη Λευκωσία το 2005 και ο πρέσβης Βλαντιμίρ Κωνσταντινίδης παρουσίασε τα διαπιστευτήριά του το 2009.
Οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μια εμπορική συμφωνία, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 22 Νοεμβρίου 1998. Οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Ορόντης ποταμός

Ονομασίες

Στην αρχαιότητα φερόταν με το όνομα Τυφών από τον γίγαντα Τυφώνα ή Τυφωέα, για τον οποίο υπήρχε ο μύθος ότι κεραυνοβολήθηκε από τον Δία από τον οποίο και άλλαξε στη συνέχεια το όνομά του. Επίσης λεγόταν και Αξιός, Δράκων και Λάδων. Αιτία αυτών των ονομάτων θεωρείται το πολύ ορμητικό ρεύμα, το οποίο ακόμη και σήμερα είναι απρόσιτο σε ποταμοπλοΐα, πέρα από το ύψος της Αντιόχειας.

Ρους

Ο Ορόντης πηγάζει από τον Αντιλίβανο, κοντά στην αρχαία Ηλιούπολη (Μπάαλμπεκ), στην ανατολική πλευρά της Κοιλάδας Μπεκάα. Εκεί ρέει βόρεια, παράλληλα με την ακτογραμμή και τις οροσειρές Λίβανο και Αντιλίβανο. Kατευθύνεται προς βορρά, περνώντας από τις πόλεις Χομς και Χάμα. Σύμφωνα με τον αρχαίο γεωγράφο Στράβωνα, ο Ορόντης έρρεε υπογείως για μια απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων ανάμεσα στην Απάμεια και στην Αντιόχεια, όμως στην πραγματικότητα βρίσκεται μέσα σε ένα πολύ στενό και δυσπρόσιτο φαράγγι. Από την Αντιόχεια, (σημερινή Antakya), την οποία και παραρρέει, δεχόμενος προηγουμένως δύο παραποτάμους, τους Αφρή και Καρά-σου (ο Αφρή είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Ορόντη), συνεχίζει με αντίθετη κατεύθυνση, από βορειοδυτικά προς νοτιοδυτικά. και τελικά εκβάλλει στη Μεσόγειο, νότια της Σελεύκειας, (σημερινή Σαμαντάγκ), στην τουρκική επαρχία Χατάι.
Το μήκος του ποταμού στον Λίβανο είναι 35 χιλιόμετρα, στη Συρία 325 χιλιόμετρα και στην Τουρκία 88 χιλιόμετρα. Οι Μπάζζα και Νατζίμπ υπολόγισαν ότι το μήκος του ποταμού στη Συρία είναι 336 χιλιόμετρα. Ο ποταμός σχηματίζει τα σύνορα Συρίας-Τουρκίας σε μήκος 31 χιλιομέτρων.

Τέχνη

Στην αρχαία τέχνη ο Ορόντης απεικονίζεται συνήθως ως έφηβος γυμνός που αναδύεται από το νερό στα πόδια του περίφημου χάλκινου αγάλματος της «Τύχης της Αντιοχείας», που ήταν έργο του διάσημου Σικυώνιου γλύπτη Ευτυχίδη. Επίσης ο Ορόντης φέρονταν και στα νομίσματα της πόλης της Σικυώνας.
Γεώργιος Τζώρτζης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Τζώρτζη. Είχε σπουδάσει νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Φλωρίνης στις εκλογές του 1923 και επανεξελέγη σε αυτές του 1946. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη γερουσιαστής Φλώρινας για εξαετή θητεία.
Μουσείο Κοσμοναυτικής

Ιστορία

Ενώ ο πύργος του Μνημείου των Κατακτητών του Διαστήματος ανεγέρθηκε το 1964, το μουσείο στη βάση του άνοιξε 17 χρόνια αργότερα, το 1981. Η τελετή των εγκαινίων έλαβε χώρα στις 10 Απριλίου 1981, για να τιμηθεί η εικοστή επέτειος από την ημέρα (12 Απριλίου 1961) που ο Γιούρι Γκαγκάριν έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο διάστημα, μπαίνοντας σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Το μουσείο εστιάζει κυρίως στο σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα, με βασικές θεματικές τον Γκαγκάριν, τον Σεργκέι Κορολιόφ και τις αποστολές Σπούτνικ και Σογιούζ.

Ανακαίνιση

Την Ημέρα της Κοσμοναυτικής το 2009 το Μουσείο ξανάνοιξε μετά από τρία χρόνια ανακαινίσεων, με σχεδόν τριπλάσια έκταση από την αρχική και με νέους τομείς αφιερωμένους στα διαστημικά προγράμματα των άλλων χωρών, όπως το αμερικανικό, το ευρωπαϊκό, το κινεζικό και τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το μουσείο φιλοξενεί σήμερα πρωτότυπα διαδραστικά εκθέματα, ενώ διαθέτει ανανεωμένο εξωτερικό χώρο και την πλαισιωμένη με γλυπτά Αλέα των Κοσμοναυτών, η οποία συνδέει το μουσείο με τον σταθμό VDNKh του Μετρό της Μόσχας. Το μουσείο είναι δημοφιλές στον μαθητικό και φοιτητικό κόσμο της Ρωσίας γενικότερα, ενώ αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο της Μόσχας.
Τζων Χώκινς (γεωλόγος)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τζων Χώκινς ήταν ο νεότερος γιος του βουλευτή Τόμας Χώκινς από την Κορνουάλη και της Άννας, κόρης του Τζέιμς Χέυγουντ από το Λονδίνο. Ο μεγαλύτερος αδελφός τού Τζων, ο σερ Κρίστοφερ Χώκινς (1758-1829), έγινε επίσης βουλευτής και ιδιοκτήτης ορυχείου.
Πήγε σχολείο στο Χέλστον και στο Κολέγιο Γουίντσεστερ, και πήρε πτυχίο στις ανθρωπιστικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (Κολέγιο Τρίνιτυ) το 1782. Μετά έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου (Lincoln's Inn), καθώς η οικογενειακή παράδοση ήταν τα νομικά επαγγέλματα, αλλά απεφάσισε να ταξιδέψει, οπότε στη Γερμανία σπούδασε μηχανικός ορυχείων και ορυκτολόγος.
Ο Χώκινς ήταν άνθρωπος με αρκετά μεγάλη περιουσία, κατέχοντας ορυχεία στην Κορνουάλη και το τεράστιο Κτήμα Trewithen. Αφιέρωσε έτσι τη ζωή του στη μελέτη της λογοτεχνίας, της φυσικής ιστορίας και της τέχνης. Ταξίδεψε στην Ελλάδα, όπου αγόρασε και μία αρχαία στήλη, και στο Λεβάντε. Σχετικώς συνέγραψε διατριβές «Περί της σύριγγος του Στράβωνος και του περάσματος του Ευρίπου», «Περί της τοποθεσίας της Δωδώνης» κ.ά., οι οποίες τυπώθηκαν με τα έργα του Ρόμπερτ Γουόλπολ (R. Walpole) Memoirs of European and Asiatic Turkey (1818) και Travels in various Countries of the East.
Το 1806 ο Χώκινς αγόρασε το Bignor Park στο Σάσσεξ, πρώην κατοικία της ποιήτριας Σαρλότ Τέρνερ Σμιθ. Από το 1826 ως το 1832 ξανάχτισε το σπίτι σε ελληνικό ρυθμό ως μία κατοικία πιο κοντά στο Λονδίνο, ενώ συνέλεξε μεγάλο αριθμό πολύτιμων έργων ζωγραφικής.
Ο Χώκινς συνέγραψε εργασίες σε θέματα φυσικών επιστημών, κυρίως σχετικά με τη γεωλογία της Κορνουάλης (πλήρης κατάλογος δίνεται από τους Boase & Courtney στο Bibliotheca Cornubiensis, i. 222, 223, iii. 1224). γι' αυτό εξάλλου εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας, το 1791.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Κηπουρικής (Royal Horticultural Society, 1804), επίτιμο μέλος της Γεωλογικής Εταιρείας του Λονδίνου και ιδρυτικό μέλος (1814) της τοπικής Βασιλικής Γεωλογικής Εταιρείας της Κορνουάλης. Στην τελευταία κατέθεσε εργασίες για το υποβρύχιο ορυχείο στο Wherrytown, κοντά στην Πενζάνς.
Ο Τζων Χώκινς πέθανε στη γενέτειρά του, στο Κτήμα Trewithen της Κορνουάλης. Είχε σύζυγο την Έστερ, κόρη του βουλευτή Χάμφρεϋ Σίμπθορπ, και απέκτησαν μαζί 4 γιους και 2 κόρες. Ο πρωτότοκος, ο Τζων Χέυγουντ Χώκινς (1802-1877), έγινε βουλευτής του Νιούπορτ της Νήσου Γουάιτ και κληρονόμησε το ακίνητο του Σάσσεξ, ενώ ο νεότερος γιος, ο Κρίστοφερ (1820-1903), κληρονόμησε τις ιδιοκτησίες της Κορνουάλης.
BP

Ιστορία

Η προέλευση της BP χρονολογείται από την ίδρυση της Anglo-Persian Oil Company το 1908 και ιδρύθηκε ως θυγατρική της εταιρείας Burmah Oil για να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιράν. Το 1935, έγινε η Anglo-Persian Oil Company και το 1954 η British Petroleum. Το 1959, η εταιρεία επεκτάθηκε πέρα ​​από τη Μέση Ανατολή στην Αλάσκα και ήταν μία από τις πρώτες εταιρείες που εξόρυξαν το πετρέλαιο στη Βόρεια Θάλασσα. Η British Petroleum απέκτησε τον έλεγχο της πλειοψηφίας της Standard Oil of Ohio το 1978. Πριν από το 1996, η βρετανική κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε την εταιρεία σταδιακά μεταξύ 1979 και 1987. Η British Petroleum συγχωνεύθηκε με την Amoco το 1998, μετατρέποντας την σε BP Amoco plc, ενώ με εξαγορά της ARCO και της Burmah Castrol το 2000 πήρε τη νομική μορφή BP plc το 2001. Από το 2003 έως το 2013, η BP ήταν εταίρος στην κοινοπραξία TNK-BP στη Ρωσία.
Παραχορήγημα

Στο αρχαίο ελληνικό θέατρο με τον όρο παραχορήγημα καλούνταν γενικά οι πλέον ασήμαντοι ρόλοι ηθοποιίας, όπως αποκαλούνται σήμερα οι κομπάρσοι.
Ειδικότερα όμως με τον όρο αυτό χαρακτηριζόταν τόσο ο ρόλος του χορού που παρέμενε στη σκηνή όσο χρόνο ήταν επιβεβλημένο στην υπόθεση του έργου, όσο επίσης και ο ρόλος του υποκριτή με ελάχιστη δράση και ο ρόλος των βωβών προσώπων που παρέμεναν στη σκηνή.
Οξιρανόλη

Παραγωγή

Μπορεί να παραχθεί με επίδραση μεθυλενίου σε μεθανικό οξύ. Για να μειωθεί η συμπαραγωγή παραπροϊόντων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή μεθυλενίου μείγμα διιωδομεθανίου (CH₂I₂) και ψευδαργύρου. Η παραγωγή μεθυλενίου με αυτό το μείγμα ευνοεί την παραγωγή κυκλικών παραγώγων:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1953

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1953 διεξήχθη στις 8 Μαρτίου στη Φιλοθέη υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ μαζί με το εφηβικό πρωτάθλημα. Τις προηγούμενες εβδομάδες είχαν διεξαχθεί τα περιφερειακά πρωταθλήματα. Από τη χρονιά αυτή στο ομαδικό οι πλήρεις ομάδες έπρεπε να έχουν 4 αθλητές.

Το ανδρικό πρωτάθλημα

Το ανδρικό πρωτάθλημα διεξήχθη σε διαδρομή μήκους 10 χλμ με αφετηρία και τερματισμό το Σχολείο της Φιλοθέης. Μετείχαν 24 αθλητές από έξι συλλόγους, όλους από το κέντρο πλην του Αθ. Ραγάζου του Αλμυρού Βόλου. Τερμάτισαν όλοι. Πρωταθλητής στο ατομικό αναδείχθηκε ο Βασίλης Μαυραπόστολος του Παλαιού Φαλήρου για πέμπτη συνεχόμενη χρονια. Στο ομαδικό για τρίτη συνεχή χρονιά τον τίτλο κατέκτησε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος.

Το εφηβικό πρωτάθλημα

Το εφηβικό πρωτάθλημα διεξήχθη σε διαδρομή μήκους 5 χλμ, με αφετηρία και τερματισμό το Σχολείο της Φιλοθέης. Μετείχαν 27 αθλητές, από πέντε συλλόγους, τέσσερις του κέντρου και η Παναχαϊκή από την Πάτρα. Τερμάτισαν οι 26 αθλητές. Πρωταθλητής Ελλάδος εφήβων στο ατομικό αναδείχθηκε και πάλι ο Λαχταρίδης του Εθνικού Αθηνών που ήταν μια κλάση ανώτερος των υπολοίπων. Στο ομαδικό την πρώτη θέση πήρε ο Παναθηναϊκός.
Γιάννης Φλώρος

Βιογραφικό

Ο Γιάννης Φλώρος γεννήθηκε το 1925 στην Ανατολή Λάρισας. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός.
To 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ με το οποίο εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Λάρισας από τις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του Νοεμβρίου 1974 μέχρι και το 1994 που παραιτήθηκε για να αναλάβει τα καθήκοντα του νομάρχη Λάρισας.
Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας (5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985), υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (26 Ιουλίου 1985 - 31 Οκτωβρίου 1986) και υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (23 Σεπτεμβρίου 1987 - 18 Νοεμβρίου 1988).
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη νομάρχης Λάρισας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ (ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης), ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 κέρδισε και δεύτερη θητεία, παραμένοντας νομάρχης ως το 2002.
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018

Στάδιο

Ο τελικός θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Λουζνικί της Μόσχας, που βρίσκεται στην περιοχή Καμοβνίκι του κεντρικού διοικητικού διαμερίσματος. Το στάδιο επιβεβαιώθηκε ως τελικός χώρος στις 14 Δεκεμβρίου 2012, μετά από συνάντηση από την εκτελεστική επιτροπή της FIFA που πραγματοποιήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας.. Στο στάδιο θα φιλοξενηθούν και άλλοι έξι αγώνες, όπως ο εναρκτήριος αγώνας στις 14 Ιουνίου αλλά θα φιλοξενηθεί και ο δεύτερος ημιτελικός αγώνας στις 11 Ιουλίου.
Το Στάδιο Λουζνικί, παλαιότερα γνωστό ως Grand Arena του Κεντρικού Σταδίου Λένιν μέχρι το 1992, αρχικά άνοιξε το 1956 ως μέρος του Ολυμπιακού Συγκροτήματος Λουζνικί. Το γήπεδο έχει υπηρετήσει ως εθνικό στάδιο της χώρας, φιλοξενώντας πολλούς από τους αγώνες της εθνικής ομάδας της Ρωσίας και προηγουμένως της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Στο παρελθόν, το γήπεδο έχει χρησιμοποιηθεί ως έδρα σε διάφορες χρονικές περιόδους για τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την Τορπέντο Μόσχας και τη Σπάρτακ Μόσχας. Ωστόσο, επί του παρόντος δεν υπάρχουν σήμερα σύλλογοι με έδρα αυτό το γήπεδο.
Το στάδιο φιλοξένησε πολυάριθμα διεθνή αθλητικά γεγονότα. Το γήπεδο ήταν ο κύριος χώρος για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, που φιλοξένησε τις τελετές έναρξης και λήξης, άλλα αθλητικά γεγονότα,το ποδόσφαιρο, καθώς και αγώνες Ιππασίας. Το γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό του κυπέλλου UEFA του 1999, καθώς και τον τελικό του UEFA Τσάμπιονς Λιγκ του 2008. Άλλες διοργανώσεις  περιελαμβάνουν την Σπαρτακιάδα, τον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί πάγου του 1957, τους θερινούς Πανεπιστημιακούς του 1973, τους Αγώνες Φιλίας το 1984, τους Αγώνες Καλής Θέλησης του 1986 και τους Παγκόσμιους Αγώνες Νέων του 1998. Το 2013, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι των Επτά και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Το γήπεδο έχει επίσης χρησιμεύσει ως χώρος συναυλίας για καλλιτέχνες όπως οι Μάικλ Τζάκσον, The Rolling Stones, Madonna, Metallica,  U2 και Red Hot Chili Peppers. Το Φεστιβάλ Μουσικής Ειρήνης της Μόσχας πραγματοποιήθηκε επίσης στο γήπεδο τον Αύγουστο του 1989.
Το στάδιο Λουζνικί είναι κατηγορίας UEFA 4 και είναι το μεγαλύτερο στάδιο της Ρωσίας, με μέγιστη χωρητικότητα 81.006 θεατών. Αυτό καθιστά το γήπεδο το μεγαλύτερο στην Ανατολική Ευρώπη και το όγδοο μεγαλύτερο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στο πλαίσιο της ανάληψης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 από την Ρωσία, το γήπεδο ανακαινίσθηκε και διευρύνθηκε, με το έργο να έχει ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2013. Το αυτοστηριζόμενο στέγαστρο διατηρήθηκε μαζί με την ιστορική πρόσοψη του σταδίου λόγω της αρχιτεκτονικής του αξίας. Το έργο ανακατασκευής του σταδίου ολοκληρώθηκε το 2017, με κόστος 350 εκατ. Ευρώ.
Νίκολα Χρίστιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της τότε Αυστροουγγαρίας από οικογένεια με ελληνικές ρίζες. Πήγε στην Σερβία το 1840 όπου έγινε δικαστικός υπάλληλος κι έπειτα διευθυντής της αστυνομίας στο Βελιγράδι.
Ήταν παντρεμένος με την Τζούλιαν Πέρισιτς και απέκτησαν 12 παιδιά. Γιος του ήταν ο μετέπειτα πολιτικός Κόστα Χρίστιτς (1852-1927) κι εγγονός του ο συνθέτης Στέβαν Χρίστιτς(1885-1958).
Ο Χρίστιτς έγραψε πολλά άρθρα στο λογοτεχνικό ημερολόγιο "Avala". Δημοσίευσε τη μετάφραση του Lermontov, μία από τις πρώτες στη λογοτεχνία της Σερβίας. Δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από την περίοδο 1840-1860 σε βιβλίο.
Πέθανε στο Βελιγράδι στις 26 Νοεμβρίου 1911, η κηδεία του έγινε στις 28 Νοεμβρίου.

Πολιτικός του Βίος

Το 1856 εκλέχτηκε δήμαρχος του Βελιγραδίου, κατά την δημαρχία του η πόλη είχε μόλις δύο φανάρια για νυχτερινό φωτισμό των δρόμων και με το τέλος της θητείας του είχε 360. Το 1860 διορίσθηκε υπουργός εσωτερικών και το 1867 - 1868 για πρώτη φορά πρωθυπουργός. Την περίοδο 1883 - 1884 αναλαμβάνει πάλι πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών, και από το 1884 διορίστηκε αντιπρόεδρος του συμβουλίου της Επικρατείας. Για τρίτη φορά έγινε πρωθυπουργός την περίοδο 1888 - 1889 και τελευταία φορά το 1894 - 1895. Το 1901 αποσύρθηκε από την πολιτική.