Φρειδερίκος Ζ΄ της Δανίας

Γάμοι

Οι δύο πρώτοι γάμοι του Φρειδερίκου κατέληξαν σε διαζύγιο. Πρώτη φορά παντρεύτηκε την 1η Νοεμβρίου 1828 την δεύτερη ξαδέλφη του Γουλιελμίνα της Δανίας, κόρη του βασιλιά Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας. Χώρισαν το 1834 και πήραν διαζύγιο το 1837. Στις 10 Ιουνίου 1841 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την Δούκισσα Μαριάννα του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς, με την οποία χώρισε το 1846.
Στις 7 Αυγούστου 1850 στα Ανάκτορα Φρέντερικσμποργκ παντρεύτηκε την Λουίζα Ράσμουσεν, η οποία ήταν σχεδιάστρια καπέλων και πρώην χορεύτρια μπαλέτου. Αυτός ο γάμος φαίνεται να ήταν ευτυχισμένος, αν και προκάλεσε μεγάλη ηθική αγανάκτηση μεταξύ των ευγενών και της αστικής τάξης. Η Λουίζα χαρακτηριζόταν ως χρυσοθήρα από τους εχθρούς της και ως κόρη του λαού από τους θαυμαστές της, ενώ φαίνεται ότι επέδρασε σταθεροποιητικά στον Φρειδερίκο και εργάστηκε για την αύξηση της δημοτικότητάς του.

Εξωσυζυγικές σχέσεις και πιθανός απόγονος

Παρά τις πολυάριθμες σχέσεις του, η άποψη ότι δεν θα αποκτούσε απόγονο ήταν ευρέως διαδεδομένη, χωρίς να είναι γνωστός ο λόγος. Κάποιοι εικάζουν ότι ήταν λόγος γονιμότητας.
Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει η άποψη ότι ο Φρειδερίκος απέκτησε ένα γιο, τον Κάρολο Φρειδερίκο Χριστιανό Πούλσεν, στις 21 Νοεμβρίου 1843, ως αποτέλεσμα της σχέσης του με την Μαρία Πούλσεν. Αυτή την άποψη την έφερε στο προσκήνιο ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1994 και άλλο ένα που εκδόθηκε το 2009. Σύμφωνα με ένα άρθρο της δανικής εφημερίδας Politiken, η συγγραφέας του τελευταίου βιβλίου, θεωρούσε τον εαυτό της ως δισέγγονη του Φρειδερίκου Ζ΄ και σύμφωνα με εκείνη είχε στην κατοχή της τέσσερα γράμματα του Βασιλιά προς την Μαρία Πούλσεν, με τα οποία παραδεχόταν την πατρότητα του παιδιού της. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, εξωσυζυγικοί απόγονοι ήταν και είναι αποκλεισμένοι από την γραμμή διαδοχής του δανικού θρόνου.
Έχει υποστηριχθεί ότι ο Φρειδερίκος είχε μια ομοφυλοφιλική σχέση με τον φίλο του Καρλ Μπέρλινγκ, τυπογράφο και ιδιοκτήτη της εφημερίδας Μπερλίνγκσκε Τιντέντε. Ο Μπέρλινγκ, μάλιστα, είχε αποκτήσει ένα γιο με την Λουίζα Ράσμουσεν, τον Κάρολο Χριστιανό Μπέρλινγκ (1841–1908), ο οποίος ήταν πολύ αγαπητός από το Φρειδερίκο.

Βασιλεία

Όταν ο Φρειδερίκος ανήλθε στο θρόνο τον Ιανουάριο του 1848, ήρθε αμέσως αντιμέτωπος με τις απαιτήσεις για χορήγηση συντάγματος. Οι κάτοικοι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ζητούσαν ένα ανεξάρτητο κράτος. Τον Μάρτιο του ίδιου έτους αποδέχτηκε το τέλος της απόλυτης μοναρχίας και τον Ιούνιο του 1849 υπέγραψε το νέο σύνταγμα. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ (1848-1851) εναντίον των Γερμανών, ο Φρειδερίκος εμφανίστηκε ως εθνικός ηγέτης και μετά τη νίκη της Δανίας θεωρήθηκε ως ήρωας, παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε κανένα ενεργό μέρος στις μάχες.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Φρειδερίκος, παρότι συμπεριφερόταν ως συνταγματικός μονάρχης, είχε μία μικρή ανάμιξη με την πολιτική. Το 1854 συνέβαλε στην πτώση της συντηρητικής κυβέρνησης Όρστεντ και το 1859-1860 διόρισε μια φιλελεύθερη κυβέρνηση, έπειτα από πρωτοβουλία της συζύγου του. Πριν από το θάνατό του προετοίμαζε να υπογράψει ένα νέο ειδικό σύνταγμα για τη Δανία και το Σλέσβιχ.

Διαδοχή

To 1853, με την έγκριση των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης, ο Πρίγκιπας Χριστιανός του Γκλύξμπουργκ επελέγη για διάδοχος του Βασιλιά Φρειδερίκου, καθώς είχε εκλείψει η άμεση γραμμή διαδοχής του δανικού θρόνου. Ο Χριστιανός ήταν δισέγγονος του Βασιλιά Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας.
Ο Φρειδερίκος Ζ΄ πέθανε στο Γκλύξμπουργκ το 1863, έχοντας υποστεί ερυσίπελας. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ροσκίλντε, κοντά στην Κοπεγχάγη.