google/wiki40b huggingface dataset:
Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας

Ιστορία

Η κατασκευή του θεάτρου ήταν αρχική ιδέα του καλλιτέχνη Μίνου Βολανάκη και χρονολογείται από το 1982. Έπειτα από την πρωτοβουλία του Μίνου Βολανάκη και την απόλυτη στήριξη του Δήμου Νίκαιας επί δημαρχίας Στέλιου Λογοθέτη, η περιοχή των λατομείων, γνωστή επίσης και ως «Κοκκινόβραχος», απαλλοτριώνεται και το 1986, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Νίκου Περδικάρη ολοκληρώνεται πλήρως το έργο της κατασκευής του θεάτρου και έκτοτε, ξεκινά η λειτουργία του. Ονομάστηκε «Κατράκειο», προς τιμήν του αείμνηστου καταξιωμένου ηθοποιού, Μάνου Κατράκη.

Χαρακτηριστικά

Το θέατρο είναι αμφιθεατρικού τύπου. Ο περιβάλλοντας χώρος του θεάτρου αποτελείται από πολύ μεγάλο χώρο στάθμευσης για την εξυπηρέτηση του κοινού. Επίσης στο θέατρο βρίσκεται ένα ορειχάλκινο άγαλμα, έργο του Μέμου Μακρή, όπου αναπαριστά τον «Δον Κιχώτη», ρόλο που ερμήνευσε ο Μάνος Κατράκης, του οποίου το όνομα φέρει τιμητικά το θέατρο.

Εκδηλώσεις

Στον χώρο του θεάτρου φιλοξενούνται διάφορες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις όπως, μουσικές συναυλιές, χορευτικές και θεατρικές παραστάσεις, θερινό σινεμά και διάφορες εκθέσεις. Επίσης στον περιβάλλοντα χώρο του θεάτρου, στο χώρο του πάρκινγκ, έχουν φιλοξενηθεί φεστιβάλ γκράφιτι, όπου κοσμούν την περιοχή.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2018-2019

1ος Όμιλος Βορρά

Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος θα λάβει χώρα από τις 14 Οκτωβρίου 2018 μέχρι τις 12 Μαΐου 2019. Τα σωματεία που λαμβάνουν μέρος θα αναμετρηθούν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 30 Ιουλίου 2018 στη Θεσσαλονίκη (περίπου ένα μήνα νωρίτερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές). Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ακολουθούν παρακάτω:

2ος Όμιλος Βορρά

Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος θα λάβει χώρα από τις 14 Οκτωβρίου 2018 μέχρι τις 12 Μαΐου 2019. Τα σωματεία που λαμβάνουν μέρος θα αναμετρηθούν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 30 Ιουλίου 2018 στη Θεσσαλονίκη (περίπου ένα μήνα νωρίτερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές). Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ακολουθούν παρακάτω:

1ος Όμιλος Νότου

Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος θα λάβει χώρα από τις 14 Οκτωβρίου 2018 μέχρι τις 12 Μαΐου 2019. Τα σωματεία που λαμβάνουν μέρος θα αναμετρηθούν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 27 Ιουλίου 2018 στην Αθήνα (περίπου ένα μήνα νωρίτερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές). Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ακολουθούν παρακάτω:

2ος Όμιλος Νότου

Η Κανονική Περίοδος του Πρωταθλήματος θα λάβει χώρα από τις 14 Οκτωβρίου 2018 μέχρι τις 12 Μαΐου 2019. Τα σωματεία που λαμβάνουν μέρος θα αναμετρηθούν μεταξύ τους ανά ζεύγη από δύο φορές. Η κλήρωση για την κατάρτιση του προγράμματος διεξήχθη στις 27 Ιουλίου 2018 στην Αθήνα (περίπου ένα μήνα νωρίτερα σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές). Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα των αναμετρήσεων ακολουθούν παρακάτω:
Ψουσέννης Α΄

Βιογραφία και βασιλεία

Πατέρας του ίσως να ήταν ο Πινέτζεμ Α’. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εξωτερική πολιτική του κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Πιστεύεται ότι ασχολήθηκε αποκλειστικά με την διασφάλιση των συνόρων της επικρατείας του. Σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία της βασιλείας του βρίσκονται στην Τάνις, η οποία επεκτάθηκε και έγινε η νέα πρωτεύουσα του βασιλείου,  στολίστηκε με ιερά του θεού Άμωνα, της θεάς Μουτ και του Κχονσού και οχυρώθηκε με τείχη πάχους 20 μέτρων.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών

Το παγκόσμιο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών διοργανώνεται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης (IHF). Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1957. Στη διοργάνωση του 2013 (6-22 Δεκεμβρίου), που διεξήχθη στη Σερβία, τον τίτλο κατέκτησε η Βραζιλία, με νίκη 22-20 στον τελικό επί της οικοδέσποινας. Ήταν ο πρώτος τίτλος για τη χώρα, που έγινε η πρώτη χώρα της Αμερικής που αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στις γυναίκες.
Ο πιο πρόσφατος τελικός έγινε τον Δεκέμβριο του 2015.
Ιωσήφ Μαλλάχ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν γιος του Νεχαμά Μαλλάχ, μεγαλεμπόρου υφασμάτων, και της Ραχήλ Φαρατζή. Η οικογένεια Μαλλάχ υπήρξε σημαντική οικογένεια της Θεσσαλονίκης, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην πολιτική, τις επιστήμες και τις επιχειρήσεις. Φοίτησε σε γαλλική σχολή.
Στις εκλογές του Μαΐου 1915 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη σε αυτές του 1920 και του 1935.
Μενέλαος Σακόρραφος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1867. Αφού ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1890. Μετεκπαίδευτηκε στο Παρίσι και επέστρεψε στην Ελλάδα. Διορίστηκε ιατρός της Αστυκλινικής του Εθνικού Πανεπιστημίου (σήμερα νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία) και το 1915 τακτικός καθηγητής της Παθολογικής κλινικής. Σε αυτόν οφείλεται η διεύρυνση και μετάθεση της Αστυκλινικής από το παλαιό κτήριο, σε καινούργιους χώρους στην οδό Αριστείδου και από εκεί στο μέγαρο Μαγγίνα στην οδό Πειραιώς. Δημοσίευσε πολλά ιατρικά επιστημονικά συγγράμματα.
Απεβίωσε το 1943.
Τζιμ Πάρσονς

Βιογραφία

Ο Πάρσονς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χιούστον του Τέξας και μεγάλωσε σε μια από τις βορειότερες επαρχιακές πόλεις του, το Spring. Είναι ο γιος του Milton Joseph "Mickey / Jack" Parsons Jr. και της δασκάλας Judy Ann. Η αδερφή του Julie Ann Parsons είναι και αυτή δασκάλα. Φοίτησε στο λύκειο Klein Oak στο Spring. Σε ηλικία έξι ετών, έπαιξε το πουλί Koka-Kola στην σχολική παράσταση The Elephant's Child ; μετά τον οποίο ο Πάρσονς αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Επηρεάστηκε από τις κωμικές σειρές Three's Company, Family Ties, and The Cosby Show.
Έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Κατά την διάρκεια των σπουδών του ήταν αρκετά παραγωγικός, εμφανιζόμενος σε 17 έργα μέσα σε τρία χρόνια. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Infernal Bridegroom Prοductions και έκανε συχνές εμφανίσεις στο Stages Repertoty Theatre. Ο Πάρσονς συνέχισε τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο το 1999. Ήταν ένας από τους επτά φοιτητές που έγιναν αποδεκτοί σε ένα ιδιαίτερο διετές πρόγραμμα πάνω στο κλασικό θέατρο, διδασκόμενος σε συνεργασία με το Old Globe Theatre. Ο Πάρσονς απόλαυσε τις σπουδές του και ανέφερε σε μια συνέντευξη ότι θα είχε κυνηγήσει μια διδακτορική καριέρα στην υποκριτική εάν αυτό ήταν δυνατό : "Το πανεπιστήμιο ήταν αρκετά ασφαλές! Συχνά εξέπληττες τον εαυτό σου για όσα ήσουν ικανός να κάνεις και δεν ένιωθες έκπληξη από ορισμένα πράγματα". Ο Πάρσονς αποφοίτησε το 2001 και μετακόμισε στην Νέα Υόρκη.
Ο Πάρσονς αναζήτησε την ιστορία της οικογένειάς του στο ντοκιμαντέρ του TLC Who Do You Think You Are? τον Σεπτέμβριο 2013 και ανακάλυψε ότι έχει γαλλική καταγωγή. Ένας από τους προγόνους του ήταν ο αρχιτέκτονας Louis-François Trouard (1729–1804).

Καριέρα

Από την αρχή της καριέρας του, το 1994 έχει εμφανιστεί σε 17 ταινίες και 19 σειρές. Επίσης, από το 2008, έχει βραβευτεί με ένα TCA, δύο Critics' Choice Television Awards, μία Χρυσή Σφαίρα και ένα Emmy. Το 2016 έπαιξε στην ταινία Αφανείς Ηρωίδες και κέρδισε μαζί με όλο το καστ βραβείο Satellite και SAG.
Έχει δώσει τη φωνή του σε μεταγλωττίσεις, όπως στην τηλεοπτική σειρά Family Guy (σε δύο επεισόδια) και στην ταινία Επιτέλους φτάσαμε σπίτι (2015).
Το 2015 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Προσωπική ζωή

Ο Πάρσονς κατοικεί στην γειτονιά Gramercy Park στην Νέα Υόρκη ενώ διατηρεί και σπίτι στο Λος Άντζελες. Ο πατέρας του πέθανε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στις 29 Απριλίου 2001. Στις 23 Μαΐου 2012 ένα άρθρο στην εφημερίδα The New York Times ανέφερε ότι ο Πάρσονς είναι ομοφυλόφιλος και ότι έχει σχέση τα τελευταία δέκα χρόνια. Το 2017 παντρεύτηκε τον σύντροφό του, που είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής Todd Spiewak. Τον Οκτώβριο 2013, ο Πάρσονς αποκάλεσε την σχέση τους "μια πράξη αγάπης με καφέ το πρωί, το να πηγαίνεις στην δουλειά, το να πλένεις τα ρούχα, το να βγάζεις τα σκυλιά βόλτα - μια συνηθισμένη ζωή".
Μιχάλης Διαλυνάς

Πρώτα χρόνια

Ο Διαλυνάς γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης, από Έλληνα πατέρα και Ιρλανδή μητέρα. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πατέρας του ήταν επίσης αναγνώστης κόμικς και αγόραζαν μαζί τεύχη X-Men και Spider-Man. Επί σειρά ετών συμμετείχε στους Διαγωνισμούς Νέων Ταλέντων που διοργάνωνε κάθε χρόνο το περιοδικό 9, χωρίς όμως να καταφέρνει να κερδίσει κάποιο βραβείο. Τελειώνοντας το Λύκειο, μετακόμισε στην Αθήνα, ώστε να παρακολουθήσει μαθήματα σχεδίου και κόμικς.

Καριέρα

Το 2005, κέρδισε το Πρώτο Βραβείο Νέων Καλλιτεχνών του 9 και έκτοτε άρχισε να συνεργάζεται με αυτό και άλλα έντυπα, όπως η Γαλέρα. Το φανζίν Free your Line (2005), στο οποίο συμμετείχαν και άλλοι νεαροί δημιουργοί, ήταν η πρώτη δουλειά που παρουσίασε μέσω του Comicdom Con Athens. Άλλες σημαντικές αυτοεκδόσεις του είναι οι The Sneaky Stories of Snitch & Snatch (2009), που βραβεύτηκε ως το Καλύτερο Φανζίν στα Comicdom Awards, και το Trinkets (2009).
Το 2010, το Trinkets επανεκδόθηκε από την Comicdom Press, ενώ το ίδιο έτος, ο Διαλυνάς ξεκίνησε τη σειρά Swan Songs (2010-2011) και συμμετείχε στη βραβευμένη ανθολογία At the Drive Ink - Heavy Liquid Strip Theater, μαζί με άλλους γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Γκογκτζιλάς, ο Βασίλης Λώλος και ο Tomek. Αυτήν την εποχή περίπου, άρχισε να εισάγεται περισσότερο στην αμερικανική βιομηχανία των κόμικς. Η πρώτες σημαντικές ξένες δουλειές του, ήταν η εικονογράφηση της σύντομης σειράς φαντασίας Amala's Blade (2013) και του τεύχους Superior Spider-Man Team-up Special (2013).
Το 2014 άρχισε να κυκλοφορεί από την BOOM! Studios το The Woods, μια δραματική σειρά επιστημονικής φαντασίας, σε σχέδιο του Διαλυνά και κείμενο του Τζέιμς Τύνιον IV. Ήδη από το πρώτο τεύχος, ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία για την εταιρεία και έχει λάβει πολύ καλές κριτικές. Τον Ιούνιο του 2017 βραβεύτηκε ως το καλύτερο κόμικ στα GLAAD Awards, τα οποία τιμούν την ακριβή και δίκαιη απεικόνιση της ΛΟΑΤ κοινότητας. Το 2016 ανακοινώθηκε από το Syfy ότι έχει αγοράσει τα δικαιώματα για την παραγωγή τηλεοπτικής σειράς.
Άλλες δουλειές του Διαλυνά στο εξωτερικό είναι η συνεργασία του με την IDW Publishing για διάφορους τίτλους με πρωταγωνιστές τα Χελωνονιντζάκια και με την DC Comics για τη σειρά Gotham Academy.

Επιρροές

Οι τρεις μεγαλύτερες επιρροές του Διαλυνά είναι οι Μάικ Μίνιολα, Γκάι Ντέιβις και Μανού Λαρσενέ. Άλλοι δημιουργοί-πρότυπα για αυτόν, είναι οι Κρις Γουέαρ και Ζαν Ζιρώ, ενώ  θαυμάζει σκηνοθέτες όπως ο Τιμ Μπάρτον, ο Ζαν-Πιερ Ζενέ και ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο.
Μπαλτάσαρ φαν ντερ Αστ

Βιογραφία

Ο Μπαλτάσαρ φαν ντερ Αστ γεννήθηκε στο Μίντελμπουρχ της επαρχίας Ζηλανδίας στη νότια Ολλανδία, σε οικογένεια εύπορου εμπόρου μαλλιού. Η γέννησή του δεν καταγράφεται αλλά μερικά χρόνια αργότερα, στις 30 Ιουνίου 1618, μια νομική πράξη του αδελφού του, Γιάκομπ, καταδεικνύει ότι ο Μπαλτάσαρ ήταν περίπου 25 ετών, γεγονός που τοποθετεί την γέννησή του το 1593 ή το 1594. Ο πατέρας του, Χανς, ήταν χήρος και, ότα απεβίωσε το 1609, ο Μπαλτάσαρ μετακόμισε, μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία και τον γαμπρό του, εξέχοντα ζωγράφο Αμπρόσιους Μπόσχερτ τον πρεσβύτερο, τον οποίο η Μαρία είχε παντρευτεί το 1604. Ο φαν ντερ Αστ εκπαιδεύτηκε από τον Μπόσχερτ ως ζωγράφος νεκρών φύσεων και στα πρώτα του έργα είναι σαφής η επίδραση του Μπόσχερτ. Με τη σειρά τους οι τρεις γιοι του Μπόσχερτ εκπαιδεύτηκαν από τον φαν ντερ Αστ ύστερα από τον θάνατο του πατέρα τους. Όλη αυτή η ομάδα καλλιτεχνών αναφέρονται μαζί ως η "δυναστεία Μπόσχερτ".
Ο φαν ντερ Αστ συνόδευσε την οικογένεια Μπόσχερτ όταν αυτή μετακόμισε στο Μπέρχεν οπ Ζόομ το 1615 και στην Ουτρέχτη το 1619, όπου ο φαν ντερ Αστ εισήλθε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Ο Ρούλαντ Σάβεραϊ (Roelandt Savery, 1576–1639) εισήλθε στη Συντεχνία περίπου την ίδια περίοδο. Ήταν ο καλλιτέχνης που επρόκειτο να ασκήσει σημαντικό επίδραση στον φαν ντερ Αστ και τους μαθητές του στα επόμενα χρόνια, ιδιαίτερα στο ενδιαφέρον του φαν ντερ Αστ για την τονικότητα. Εκτός από τους Μπόσχερτ, μαθητές του ήταν ο Άντονυ Κλάες και ο Γιοχάννες Μπάερς, ενώ πιθανόν ο Γιαν Ντάβιντς ντε Χέιμ να ήταν μαθητής του φαν ντερ Αστ στην Ουτρέχτη. Επηρέασε, επίσης τους Βίλλεμ φαν Ελστ και Έφερτ φαν Ελστ και τον Μπαρτολομέους Ασστέιν (Bartholomeus Assteyn).
Ο φαν ντερ Αστ παρέμεινε στην Ουτρέχτη μέχρι το 1632, οπότε μετακόμισε στο Ντελφτ και έγινε μέλος στην εκεί Συντεχνία του Αγίου Λουκά στις 22 Ιουνίου 1633. Στις 26 Φεβρουαρίου 1633 νυμφεύτηκε την Μαργκρίτα Γιανς φαν Μπούιερεν (Margrieta Jans van Buijeren), με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαρία και την Χέλενα. Στο Ντελφτ η οικογένεια φαν ντερ Αστ διέμενε σε οικία της οδού Cellebroerstraat μέχρι το 1640 και σε οικία του παλαιού Ντελφτ (Oude Delft) ως τον θάνατο το καλλιτέχνη το 1657. Τάφηκε στην Παλαιά Εκκλησία (Oude Kerk) του Ντελφτ.
Πίνακες του φαν ντερ Αστ υπάρχουν σε αρκετές συλλογές μουσείων. Εννέα πίνακες βρίσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Αραγίκ Χαρουτγιουνιάν

Πρώτα χρόνια

Η καριέρα του ξεκίνησε ως διευθυντής Τράπεζας σε ένα από τα παραρτήματα των τραπεζών της Αρμενίας, στο Στεπάνακερτ. Εν συνεχεία ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις και η κάθοδός του στην πολιτική έλαβε χώρα το 2004 με την υποστήριξη ενός υποψηφίου για το αξίωμα του δημάρχου του Στεπάνακερτ, ο οποίος όμως ηττήθηκε στις εκλογές.

Κοινοβουλευτική δράση

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 2005 ο Χαρουτγιουνιάν ίδρυσε το κόμμα "Ελεύθερη Μητέρα Πατρίδα", που αποτελούνταν από νεαρούς επιχειρηματίες. Κέρδισε 10 επί συνόλου 33 εδρών στο Κοινοβούλιο. Στο νεοεκλεγέν Κοινοβούλιο ο Αραγίκ ανέλαβε σε ειδική επιτροπή, για τα Οικονομικά.

Πρωθυπουργία

Το 2007 έγινε πρωθυπουργός. Στον πρώτο του λόγο υποσχέθηκε οικονομικά, θεσμικά και κοινωνικά μέτρα, για τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Επίσης, έθεσε άμεση προτεραιότητα την πάταξη της διαφθοράς και του προστατευτισμού.
Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Αικατερίνη της Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο πέμπτος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Μαρίας (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ μεγάλου δούκα της Έσσης και παρά τω Ρήνω. 
Απεβίωσε το 1905 στη Μόσχα σε ηλικία 48 ετών. Ήταν άτεκνος και με διαθήκη του άφησε την περιουσία του στα τέκνα του μικρότερου αδελφού του, Παύλου.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1884 την Ελισάβετ (Ελισάβετ Θεοδόροβνα), κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1958. Το 2010, το πρωτάθλημα μετονομάστηκε σε Vodacom Super Ligue μετά την υπογραφή πενταετούς συμφωνίας χορηγίας με την εταιρεία επικοινωνιών Vodacom.
Τάσος Αναστασιάδης (πετοσφαίριση)

Καριέρα

Ο Τάσος Αναστασιάδης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ορφέα Ηλιούπολης το 1993 μέχρι το 2000. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια στον ΑΠΣ Μακεδονικό (2000-2004). Το καλοκαίρι του 2004 πήρε μεταγγραφή για τον Άρη, ενώ την περίοδο 2005-2010 αγωνίστηκε για την ομάδα του Π.Ο. Μουδανιών. Την επόμενη χρονιά (2011-2012) αγωνίστηκε για τον Επίκουρο Πολίχνης, ενώ την περίοδο 2011-2014 έπαιξε για την Νίκη Αιγινίου. Το καλοκαίρι του 2014 πήρε μεταγγραφή για την ομάδα του ΠΑΟΚ κατακτώντας το εγχώριο νταμπλ. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο (2015-2016) επέστρεψε στη Νίκη Αιγινίου, ενώ το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε από την ομάδα της Ορεστιάδας.
Γεώργιος της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουρκ και της Καρλόττας-Γεωργίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Το 1853 απεβίωσε στο Χούμμελσχαϊν της Θουριγγίας σε ηλικία 57 ετών.
1413 Ρουκαρί

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ρουκαρί εκτιμάται σε 21,45 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1677. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ρουκαρί γύρω από τον εαυτό της.
Ρολφ Κιντσλ

Καριέρα στην αντισφαίριση

Το 1898 έφτασε στον τελικό του Αυστριακού Πρωταθλήματος, αλλά έχασε σε τέσσερα σετ από τον Γιόρζι Αντρέ. Το 1901 κέρδισε το πρωτάθλημα της Αδριατικής στην Τεργέστη από τον Ούγγρο Μίκλος Χόρτχι.
Το 1903 κέρδισε το διεθνές τουρνουά του "Club Magyar Athletikai" στη Βουδαπέστη με νίκη επί του Τζόσιαν Ρίτσι. Με τον συμπατριώτη του Κούρτ φον Βέσελι κέρδισε τον πρώτο σημαντικό του τίτλο στο διπλό στο γερμανικό διεθνές πρωτάθλημα. Το 1904 νικήθηκε στους ημιτελικούς του Αυστριακού πρωταθλήματος από τον Τζόσιαν Ρίτσι. Με συμπαίκτη τον φον Βέσελι έχασε επίσης στον τελικό του διπλού από τους Herbert Roper-Barrett και B.W. Frost.
Ο Κινστλ έπαιξε με την αυστριακή ομάδα στο κύπελλο Ντέιβις όπου έφτασε στα ημιτελικά το 1905 εναντίον της Αυστραλασίας όπου έχασε και τους δυο αγώνες στο απλό και στο διπλό με συμπάικτη τον Βέσελι . Το καλύτερο του αποτέλεσμα σε τουρνουά Γκραντ σλαμ ήταν στον τρίτο γύρο στο Γουίμπλεντον του 1907. Το 1907 ήταν φιναλίστ του Διεθνούς πρωταθλήματος διπλών της Βουδαπέστης που συνεργάστηκε με τον φον Βέσελι αλλά τελικά το έχασαν στον τελικό.
Τον Μάιο του 1908 ήταν φιναλίστ στο κύπελλο του Βισμπάντεν έχοντας χάσει τον τελικό από τον Άντονι Γουίλντινγκ. Τον Ιούλιο συμμετείχε στο απλό στους Ολυμπιακούς αγώνες αλλά έχασε στον πρώτο γύρο από τον Βρετανό Γουίλμπερφορτζ Έαβς (Wilberforce Eaves). Το 1912 κατέκτησε τον τίτλο του εναρκτήριου διεθνούς τουρνουά "Academic Sports Association" στο Βάβελ.
Το 1913 κατέκτησε το δεύτερο γερμανικό διεθνές πρωτάθλημα στο Αμβούργο με συμπαίκτη τον Βέσελι . Την ίδια χρονιά έφθασαν στα ημιτελικά του παγκόσμιου πρωταθλήματος σκληρού γηπέδου.

Καριέρα στα άλλα αθλήματα

Στο ποδόσφαιρο, έπαιξε σαν κεντροεπιθετικός στην DFC Πράγας. Ήταν επίσης περιστασιακός διαιτητής ποδοσφαίρου.
ΝΤΟΣΑΑΦ

Ιστορία

Το 1927 ιδρύθηκε η ΟΣΟΑΒΙΑΧΙΜ (ОСОАВИАХИМ) η οποία διαλύθηκε το 1948. Το 1951 συστάθηκε η ΝΤΟΣΑΑΦ ως αντικαταστάτρια της ΟΣΟΑΒΙΑΧΙΜ. Έπειτα από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η ΝΤΟΣΑΑΦ διαλύθηκε, αλλά διατηρήθηκε σε ορισμένες μετα-σοβιετικές δημοκρατίες, π.χ. τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, αν και αυτές μπορεί να χρησιμοποιούν μία διαφορετική ονομασία. Στην Ουκρανία, για παράδειγμα, υπάρχει ο «Σύνδεσμος Αρωγής στην Άμυνα της Ουκρανίας».
Στη Ρωσία, αναμορφώθηκε το Δεκέμβριο του 1991 ως Ρωσική Αθλητικοτεχνική Οργάνωση Άμυνας (ΡΟΣΤΟ, Российская оборонная спортивно-техническая организация – РОСТО). Το Δεκέμβριο του 2009 η ΡΟΣΤΟ μετονομάστηκε σε ΝΤΟΣΑΑΦ Ρωσίας (ДОСААФ России). Στη Λευκορωσία υπάρχει η αντίστοιχη ΝΤΟΣΑΑΦ Λευκορωσίας.

Έμβλημα

Το έμβλημα της οργάνωσης όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
438 Ζευξώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ζευξούς υπολογίσθηκε σε 61,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 241 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι F, ενώ το άλβεδό της είναι 0,057 (από δεδομένα του IRAS). Η Ζευξώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 ως 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
IKEA

Ιστορία

Το ΙΚΕΑ ιδρύθηκε στο Αιλμχουλτ (Älmhult) της Σουηδίας το 1943 από τον Ίνγκβαρ Κάμπραντ (Ingvar Kamprad). Το όνομα της επιχείρησης είναι σύνθετο των πρώτων γραμμάτων αντίστοιχα του ονοματεπώνυμού του, του κτήματος και του χωριού όπου μεγάλωσε: Ingvar Kamprad, Elmtaryd, Agunnaryd. Πρώτα, ο Κάμπραντ πωλούσε τα προϊόντα του από το σπίτι του και με ταχυδρομική εντολή, αλλά τελικά άνοιξε ένα κατάστημα στην κοντινή πόλη Älmhult. Εκεί βρισκόταν επίσης και το πρώτο κατάστημα "Αποθήκη επίπλων IKEA" που ήρθε να χρησιμεύσει ως πρότυπο για τα πολυκαταστήματα IKEA και στις 23 Μαρτίου 1963, το πρώτο κατάστημα άνοιξε στο εξωτερικό, στο Asker της Νορβηγίας.
Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε η εταιρία με ένα κατάστημα στην Θεσσαλονίκη το 2001 και ακολούθησε ένα κατάστημα στα Σπάτα της Αττικής το 2003. Σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούν 6 καταστήματα ΙΚΕΑ: 2 στην Αθήνα (στο εμπορικό πάρκο του αεροδρομίου και στην λεωφ. Κηφισού), στην Θεσσαλονίκη, στην Λάρισα στο Ηράκλειο και στα Ιωάννινα. 
Στην Κύπρο λειτουργεί ένα κατάστημα.

Προϊόντα

Τα έπιπλα της εταιρίας έχουν μια απλή ή παραδοσιακή απλή σχεδίαση. Ορισμένα έχουν σχεδιαστεί από επώνυμους βιομηχανικούς σχεδιαστές.

Παραίτηση Προέδρου

Ο πρόεδρος και ιδρυτής του ομίλου ΙΚΕΑ, Ίνγκβαρ Κάμπραντ, στις 5/6/2013 παραιτήθηκε οριστικά από πρόεδρος του Ομίλου.
Μεριέμ Χαντίντ

Βιογραφικά στοιχεία

Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο Πωλ-Σαμπατιέ της Τουλούζης το 1996, με τη διατριβή της να επικεντρώνεται στην ανακάλυψη και στην ανάλυση των υπερευαίσθητων κυμάτων κλονισμού στους παλλόμενους αστέρες. Στη συνέχεια εργάστηκε στο "Centre national de la recherche scientifique"" στο Μονπελιέ. Από το 1998 έως το 2001, εργάστηκε στην εγκατάσταση του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου στη Χιλή και το 2002, προσχώρησε στο "Conseil national des Astronomes".
Το 2006, ηγήθηκε της πρώτης αποστολής για την εγκατάσταση τηλεσκοπίων σε ένα νέο αστρονομικό παρατηρητήριο στη θέση "Dome C" στη καρδιά της Ανταρκτικής. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα αστρονόμος που εργάστηκε στην Ανταρκτική και η πρώτη που ύψωσε τη σημαία του Μαρόκου στο Νότιο Πόλο.
Aérospatiale Alouette III

Εξέλιξη και επιχειρησιακή ιστορία

Η πρώτη έκδοση του Alouette III, το πρωτότυπο SE 3160, πέταξε πρώτη φορά στις 28 Φεβρουαρίου 1959. Η παραγωγή του SA 316A (SE 3160) ξεκίνησε το 1961 και παρέμεινε σε παραγωγή μέχρι το 1968, οπότε και αντικαταστάθηκε από το SA 316B. 
Το Alouette III εισήλθε σε υπηρεσία με τις Γαλλικές ένοπλες δυνάμεις το 1960. Από τον Απρίλιο του 1964 έως το 1967 παραδόθηκαν από την Γαλλία τρία ελικόπτερα στην Αυστραλία, τα οποία συναρμολογήθηκαν εκεί και χρησιμοποιήθηκαν από την Βασιλική Αυστραλιανή Αεροπορία (Royal Australian Air Force - RAAF) στο πεδίο δοκιμών πυραύλων Γουομέρα (Woomera Rocket Range) για μεταφορά επιβατών και ανάκτηση των τμημάτων των πυραύλων μετά από τις δοκιμές. 
Χρησιμοποιήθηκε στον Ινδο-Πακιστανικό πόλεμο του 1971, όπου δύο ελικόπτερα της Πακιστανικής Αεροπορίας χάθηκαν, και στον Πορτογαλικό Αποικιακό πόλεμο, στις δεκαετίες του 1960 και 1970, με εκτενή δράση στην Αγκόλα, τη Μοζαμβίκη και την Γουινέα.
Τα SA 316B και SA 319B παρέμεινα σε παραγωγή μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όποτε και η κύρια γραμμή παραγωγής στη Γαλλία τερματίστηκε. Παρόλα αυτά, η Ινδική HAL συνεχίζει να κατασκευάζει κατόπιν αδείας Alouette III, τα οποία φέρουν την τοπική ονομασία Chetak. Εκδόσεις του Alouette III κατασκευάστηκαν ή συναρμολογήθηκαν επίσης, κατόπιν αδείας, από την Ρουμανική IAR (ως IAR 316), την Ελβετική F+W Emmen και από τις Ολλανδικές Fokker και Lichtwerk.
Τον Ιούνιο του 2004, το Alouette III αποσύρθηκε από την Γαλλική Πολεμική Αεροπορία, μετά από 32 χρόνια επιτυχημένης υπηρεσίας, και αντικαταστάθηκε από το Eurocopter EC 355 Ecureuil 2. Την ίδια χρονιά, η Ελβετικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν την απόσυρση των Alouette III από τις μονάδες πρώτης γραμμής από το 2006 και την οριστική απόσυρση του τύπου έως το 2010. Η πολεμική αεροπορία της Βενεζουέλας απέσυρε τα ελικόπτερά της στα τέλη της δεκαετίας του 1990. 
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 το Alouette III αποσύρθηκε από τις Ιρλανδικές ένοπλες δυνάμεις, έπειτα από 44 επιτυχούς υπηρεσίας στη διάρκεια της οποίας διασώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι. 
Το 1975 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό παρέλαβε τέσσερα ελικόπτερα SA 319 Alouette III, διαμορφωμένα για ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Σήμερα βρίσκονται δύο από τα ελικόπτερα σε υπηρεσία, με ρόλο εκπαίδευσης.