google/wiki40b huggingface dataset:
Αυτοσυζυγής τελεστής

Borel συναρτησιακός λογισμός

Δοθείσας της αναπαράστασης του T ως έναν πολλαπλασιαστικό τελεστή, είναι εύκολο να χαρακτηρίσουμε τον Borel συναρτησιακό λογισμό: Αν h είναι μία πραγματική φραγμένη Borel συνάρτηση στο R, τότε h(T) είναι ο τελεστής του πολλαπλασιασμού από την σύνθεση h ∘ f. Για να οριστεί αυτό καλά, πρέπει να δείξουμε ότι είναι ο μοναδικός τελεστής των φραγμένων πραγματικών Βorel συναρτήσεων που ικανοποιεί ορισμένες συνθήκες.

Αυτοσυζυγείς τελεστές στην κβαντική μηχανική

Στην κβαντική μηχανική οι παρατηρήσιμες μεταβλητές αντιστοιχούν σε αυτοσυζυγείς τελεστές. Από το θεώρημα του Stone για μοναδιαίες ομάδες με μία παράμετρο, οι αυτοσυζυγείς τελεστές είναι ακριβώς οι απειροστοί γεννήτορες των μοναδικών ομάδων της χρονικής εξέλιξης τελεστών. Ωστόσο πολλά προβλήματα στην φυσική είναι διατυπωμένα ως εξίσωση χρονικής εξέλιξης,περιλαμβάνοντας διαφορίσιμους τελεστές για τους οποίους η μόνη συμμετρική είναι η Χαμιλτονιανή μεταβλητή.Σε τέτοιες περιπτώσεις είτε η Χαμιλτιανή είναι ουσιοδώς αυτοσυζυγής τελεστής,όπου εδώ το πρόβλημα φυσικής έχει μοναδικές λύσεις ή προσπαθεί να βρει αυτοσυζυγείς επεκτάσεις των Χαμιλτιανών που αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους συνοριακών συνθηκών ή των συνθηκών στο άπειρο.
Παράδειγμα.Ο μονοδιάστατος τελεστής Schrödinger με δυναμικό ,ορισμένος αρχικά για τους ομαλούς συμπαγείς φορείς συναρτήσεων,είναι ουσιαστικά αυτοσυζυγής(δλδ έχει έναν αυτοσυζυγή κλειστότητας) για 0 < α ≤ 2αλλά όχι για α > 2..Βλέπε Berezin και Schubin σελίδες 55 και 86 ή στην ενότητα 9.10 του Hall. Παράδειγμα. Δεν υπάρχει αυτοσυζυγής τελεστής ροπής p. για ένα σωματίδιο που κινείται σε μια ημιευθεία .Παρόλα αυτά το Χαμιλτονιανό  του "ελεύθερου" σωματιδίου σε ημιευθεία έχει πολλές αυτοσυζυγείς επεκτάσεις που αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους συνοριακών συνθηκών.Φυσικά,αυτές οι συνοριακές συνθήκες σχετίζονται από την αρχή με τις συμμετρίες του σωματιδίου.(βλέπε Reed και Simon, vol.2).
Βαλκανικό Σύμφωνο (1953)

Το Βαλκανικό Σύμφωνο του 1953 ή Συμφωνία Φιλίας και Συνεργασίας (σερβικά : Балкански пакт, τουρκικά : Balkan Antantı) ήταν μια συνθήκη που υπογράφηκε από την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Γιουγκοσλαβία στις 28 Φεβρουαρίου 1953 στην Άγκυρα. Ο σκοπός της συνθήκης αυτής ήταν να λειτουργήσει ως φράγμα ενάντια σοβιετική επέκταση στην περιοχή των Βαλκανίων. Προέβλεπε την ενδεχόμενη δημιουργία μιας κοινής στρατιωτικής δράσης για τις τρεις χώρες. Εκείνη την εποχή η Τουρκία και η Ελλάδα ήταν ήδη πλήρη μέλη του ΝΑΤΟ ενώ η κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία δεν ήθελε να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Το Βαλκανικό Σύμφωνο ήταν μια δυνατότητα να συνδέσει τη Γιουγκοσλαβία με το ΝΑΤΟ με έναν έμμεσο τρόπο.
Η νέα συμμαχία έδειξε την αδυναμία της από την αρχή. Λίγες ημέρες από όταν τέθηκε σε υσχεί ο Ιωσήφ Στάλιν πέθανε. Καθώς η νέα σοβιετική κυβέρνηση άρχισε να χαλαρώνει την κριτική της έναντι της Γιουγκοσλαβίας, η γιουγκοσλαβική κομμουνιστική ηγεσία ήταν πρόθυμη να εγκαταλείψει την ανοιχτή συνεργασία με τις δυτικές χώρες.
Κατά τη διάρκεια του 1954 και 1955 η Γιουγκοσλαβία έκανε άνοιγμα προς την Σοβιετική Ένωση, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την αλλαγή της Γιουγκοσλαβίας όσον αφορά τη στρατιωτική σημασία του Βαλκανικού Συμφώνου. Η επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές στη Γιουγκοσλαβία τον Μάιο του 1955 (μόλις τρεις εβδομάδες πριν από την επίσκεψη του Νικίτα Χρουστσόφ στον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο) έδειξε διαφορά μεταξύ των Γιουγκοσλαβικών και τουρκικών εκτιμήσεων της διεθνούς κατάστασης. Η Γιουγκοσλαβία ήταν απρόθυμη να λάβει όλα τα μέτρα που έπρεπε στη στρατιωτική πλευρά του Βαλκανικού Συμφώνου.
Σύντομα μετά από αυτό ξέσπασε διαφορά ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα για την Κύπρο και έγινε ένας νέος κίνδυνος για την Βαλκανική Συμμαχία.
Μετά την Ουγγρική Επανάσταση , ο Τίτο έδειξε κάποιο ενδιαφέρον για την αναβίωση της συμμαχίας. Όμως λόγω της σύγκρουσης στην Κύπρο η προσπάθεια του Τίτο να μεσολαβήσει ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα απέτυχε.
Σιελογόνοι αδένες

Οι σιελογόνοι αδένες είναι εξωκρινείς αδένες που βρίσκονται στην στοματική κοιλότητα των περισσότερων ζώων. Παράγουν έκκριμα το οποίο ονομάζεται σίελος (γνωστότερο ως «σάλιο»), του οποίου η σύσταση ποικίλλει ανάλογα με το είδος του ζώου. Στα περισσότερα σπονδυλωτά η σίελος αποτελείται μόνον από νερό και βλέννα και έχει ως σκοπό να μαλακώνει την τροφή κατά τη διαδικασία της μάσησης, ενώ σε άλλα, όπως στα θηλαστικά, μπορεί να περιέχει και ένζυμα. Η έκκριση σιέλου μπορεί να αυξάνει με τη σκέψη, την μυρωδιά ή την παρουσία τροφής αλλά μπορεί να προκληθεί επίσης και με την αύξηση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος.
Παρασκευή Γαρδέλη

Βιογραφία

Η Παρασκευή Γαρδέλη γεννήθηκε στο Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα µε δάσκαλο τον Δ. Μυταρά και Σκηνογραφία µε δάσκαλο τον Γ. Ζιάκα. Επίσης Ψυχολογία της Εκπαίδευσης και Διδακτική της Τέχνης. Αποφοίτησε µε άριστα. Από το 1994 έως το 2006 δίδαξε στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας και από το 2004 είναι υπεύθυνη στα εικαστικά εργαστήρια για παιδιά του Δήμου Βόλου.
Συµµετείχε στο ερευνητικό πρόγραµµα της Α.Σ.Κ.Τ. µε υπεύθυνο τον Δ. Μυταρά για την βία στα Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης που οδήγησε στην έκδοση του βιβλίου "Το Μοντέλο της Βίας" (Εκδόσεις Καστανιώτη 1996)

Ατομικές

1996 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΡΕΩΝΙΔΗΣ - Αθήνα
1998 ΖΗΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ART GALLERY Θεσσαλονίκη 
2000 ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ "ΑΜΥΜΩΝΗ" - Ιωάννινα 
2002 "ΑΓΚΑΘΙ" ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ – Αθήνα
2003 ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΧΑΝΙΩΝ
2004 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ – Πάτρα
2008 "ΕΒΔΟΜΗ ΟΨΗ" - Χανιά 
2008 ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ "ΔΙΕΞΟΔΟΣ" ΜΟΥΣΕΙΟ-ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ – Μεσολόγγι
2009 ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ «ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ» - Βόλος
2010 “ART EN CAPITAL”, GRAND PALAIS – Paris, France
2011 “WORLD ART VISION”, REAL CIRCULO ARTISTICO DE BARCELONA – Barcelona, Spain
2011  ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΓΩ: Σκηνικά για την μουσική παράσταση «Duende”

Σημαντικότερες ομαδικές

1990 Πολιτιστικό Κέντρο Αθηνών - Κτίριο Κωστή Παλαµά, "Γλυπτική - Ζωγραφική - Χαρακτική"      
1991 Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστηµίου Αθηνών Κτίριο Κωστή Παλαµά, "Εικαστική Δηµιουργία" 
1992 Κύπρος - Πύλη Αµµοχώστου - Λευκωσία, "Μοιρασµένη Λευκωσία" 
1993 Αίθουσα Τέχνης Κρεωνίδης "Έκθεση Εικαστικής Φωτογραφίας" - Αθήνα
1993 Γκαλερί Titanium – Heineken "Χρώµα και Έκφραση" - Αθήνα
1993 Σπίτι της Κύπρου - Αθήνα, "Μοιρασµένη Λευκωσία" 
1994 Αίθουσα Τέχνης Κρεωνίδης,"Έκθεση τελειοφοίτων ΑΣΚΤ, Α Εργαστηρίου Ζωγραφικής" - Αθήνα
1995 Εκπαιδευτικό Κέντρο Κτηµατικής Τράπεζας – Aθήνα
1995 Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη Art Heineken 3 - Αθήνα
1996 Γκαλερί Ειρµός - Θεσσαλονίκη,  "Φανταστικό Πορτρέτο" 
1996 Κτίριο Ένωσης Πτυχιούχων Σχολής Καλών Τεχνών (ΕΠΑΣΚΤ), "Ζωγραφική" - Αθήνα
1996 Εθνική Πινακοθήκη "Αποφοίτων ΑΣΚΤ" - Αθήνα
1997 Συµµετοχή στην 'ΆRΤ ΑΤΗΙΝΑ 5 '97 ΖΗΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ART GALLERΥ
2006 Πολιτιστικό Κέντρο ΜΕΛΙΝΑ “15 Πνοές Δημιουργίας” - Αθήνα
2009 Γκαλερί Art Zone 42 – Αθήνα, “Optima”
2009 Τεχνόπολις Γκάζι – Αθήνα, «Η Ανθρώπινη Μορφή στην Τέχνη»
2011  Ιδρυμα Ευγενίδου: «Natura 2011»

Βραβεία

2001The XIth International competition of children and youth art creativity “ALWAYS GREEN, ALWAYS BLUE”, for preparation of students’ art works set. TORUN – POLAND.
200513th International competition of children and youth art creativity “ALWAYS GREEN, ALWAYS BLUE”, for preparation of students’ art works set. TORUN – POLAND.
Σπήλαιο Νυμφολήπτου

Το Σπήλαιο Νυμφολήπτου, γνωστό και ως Σπήλαιο Πανός και Σπήλαιο Αρχέδημου, είναι σπηλιά στις νότιες πλαγιές του Υμηττού στην Αττική, στα βόρεια της Βάρης. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο καθώς στο εσωτερικό του είναι διακοσμημένο από το Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, του 5ου αιώνα π.Χ.. Το σπήλαιο στην αρχαιότητα ήταν ιερό των Νυμφών, του Απόλλωνα και του Πάνα. Στο σπήλαιο πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές το 1901 από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.
Το σπήλαιο βρίσκεται στο λόφο Κρεβάτι, σε υψόμετρο 260 μέτρων, στη βόρεια Βάρη, στις νότιες πλαγιές του Υμηττού. Το σπήλαιο απέχει από τη Βάρη με τα πόδια περίπου μία ώρα (5 χιλιόμετρα χωματόδρομος από τη Σχολή Ευελπίδων), αλλά είναι πιο εύκολα προσβάσιμο από τη Βούλα και το δρόμο που συνεχίζει μετά το κοιμητήριο. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το μικρό σπήλαιο Συκιά. Το σπήλαιο δεν είναι επισκέψιμο για το κοινό. Το άνοιγμά του, με διαστάσεις 5 επί 2 μέτρα, είναι σχεδόν κάθετο και στο χείλος έχουν σκαλιστεί σκαλοπάτια τα οποία σήμερα έχουν καταστραφεί. Η κύρια αίθουσα του σπηλαίου, με μήκος 26, πλάτος 23 και ύψος 10 μέτρα, ήταν το ιερό και στα τοιχώματα έχουν λαξευθεί σκαλοπάτια και ανάγλυφες παραστάσεις. Χωρίζεται από ένα τοίχο από σταλακτίτες σε δύο τμήματα.
Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στο σπήλαιο χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τις επιγραφές στο σπήλαιο, το σπήλαιο διαμορφώθηκε σε ιερό από το Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, ο οποίος το διακόσμησε και σκάλισε σκαλοπάτια, επιγραφές και ανάγλυφα, με πιο σημαντικό αυτό που τον απεικονίζει να κρατάει σμίλη και σφυρί και ένα ακέφαλο άγαλμα θεάς καθισμένη σε θρόνο. Στην παράσταση αυτή, ο Αρχέδημος απεικονίζει τον εαυτό του να  φορά ένα τύπο ρούχου, που παραπέμπει άμεσα στη φουστανέλα. Έκτοτε το σπήλαιο αποτέλεσε χώρο λατρείας μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν και εγκαταλείφθηκε. .
Ο πρώτος που επισκέφθηκε το σπήλαιο ήταν ο περιηγητής Ρίτσαρντ Τσάντλερ το 1765 και από τότε το επισκέφθηκαν και άλλοι περιηγητές οι οποίοι πέρασαν από την Αττική, συμπεριλαμβανομένου του Λόρδου Βύρωνα. Στο σπήλαιο διεξήχθησαν την περίοδο 1901-1902 ανασκαφές από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, με διευθυντή τον Τσαρλς Γουέλερ. Μέσα στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν εκατοντάδες λυχνάρια και ανάγλυφα, δύο από τα οποία εκτίθενται στη Συλλογή Γλυπτών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.
Επιστολή προς Διόγνητον

Η Επιστολή προς Διόγνητον είναι κείμενο επιστολιμαίου χαρακτήρα του 2ου αιώνα μετά Χριστόν, ανώνυμου συντάκτη.

Η χειρόγραφη παράδοση του κειμένου

Διασώθηκε από ένα χειρόγραφο του 13ου ή 14ου αιώνα, του Cod. Argentoratensis Gr. 9 στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Στρασβούγου. Είχε εντοπισθεί από τον λατίνο κληρικό Thomas d' Arezzo το 1436 στην Κωνσταντινούπολη. Η κατάληξη του χειρογράφου δεν ήταν ευνοϊκή: το 1870 θα καεί στην πυρκαγιά του Στρασβούργου. Οι συγγραφείς της αρχαίας εκκλησίας και του μεσαίωνα το αγνοούν.

Περιεχόμενο

Ο συγγραφέας επιχειρεί να αποδείξει την υπεροχή του Χριστιανισμού έναντι των εθνικών θρησκειών και της ιουδαϊκής θρησκείας.

Η ταυτότητα του συγγραφέα

Οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει για την ταυτότητά του. Επειδή στο χειρόγραφο το κείμενο βρισκόταν στην πέμπτη μετά από τέσσερα έργα που εσφαλμένως αποδίδονταν στον Ιουστίνο και πριν τον τίτλο Προς Διόγνητον υπήρχε η ένδειξη «του αυτού», αποδόθηκε στον Ιουστίνο. Αυτό αποκλέιται επειδή σε κανένα αρχαίο κατάλογο έργων του Ιουστίνου δεν περιλμβάνεται αλλά και επειδή το συγκεκεριμένο έργο χειρίζεται με τρόπο διαφορετικό τα διάφορα θέματα. Άλλοι ερευνητές υποστήριξαν πως το συγκεκριμένο κείμενο είναι το χαμένη Απολογία του Κοδράτου, ενώ άλλοι πως ο συντάκτης του είναι μικρασιάτης θεολόγος, όπως ο Μελίτων Σάρδεων, παρά αλεξανδρινός ή γνωστικός. Ο Henri-Irenee Marrou, αποδίδει την συγγραφή της Επιστολής προς Διόγνητον στον Πάνταινο.

Η ταυτότητα του παραλήπτη

Μας αναφέρει πως είναι ο Διόγνητος, χωρίς άλλες λεπτομέρειες. Ο χαρακτηρισμός του ως Κράτιστου υποδηλώνει πως κατέχει επίσημη θέση.
Αγήνορας ο Φοίνικας

Ο μύθος

Ο Αγήνορας της Φοινίκης πήρε ως σύζυγό του την Τηλέφασσα και απέκτησαν τον Κάδμο, το Φοίνικα και τον Κίλικα. Ο Ευριπίδης στις Φοίνισσες και ο Παυσανίας αναφέρουν ως γιο τους και το Θάσο. Μοναχοκόρη τους ήταν η Ευρώπη, την οποία άρπαξε ο Δίας μεταμορφωμένος σε ταύρο. Μετά την αρπαγή της, ο Αγήνωρ διέταξε τους γιους του να αναζητήσουν την αδελφή τους και να μη γυρίσουν πίσω χωρίς αυτή. Οι αδελφοί δεν πέτυχαν τον σκοπό τους, οπότε εγκαταστάθηκαν σε άλλους τόπους. Εκεί ίδρυσαν αποικίες και πόλεις, που πήραν το όνομα του ιδρυτή τους: Φοινίκη, Κιλικία, Θάσος.
Φρίντριχ Ράινχολντ Κρόιτσβαλντ

Ζωή

Οι γονείς του Κρόιτσβαλντ ήταν δουλοπάροικοι στο κτήμα Γιοεπέρε, στο Κυβερνείο της Εσθονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή ενορία Καντρίνα, Επαρχία Λέενε-Βίρου). Ο πατέρας του εργαζόταν ως φύλακας σιταποθήκης και η μητέρα του ως καμαριέρα. Μετά την απελευθέρωση τους από τη δουλεία το 1815, η οικογένεια ήταν σε θέση να στείλει τον γιο τους στο σχολείο στο επαρχιακό σχολείο του Βέσενμπεργκ (σημερινό Ράκβερε).
Το 1820 αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Ταλίν και εργάστηκε ως δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο. Το 1833, ο Κρόιτσβαλντ αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αυτοκρατορικού Πανεπιστημίου του Ντόρπατ.
Ο Κρόιτσβαλντ παντρεύτηκε την Μαρί Ελισάβετ Σέντλερ στις 18 Αυγούστου του ίδιου έτους. Από το 1833 έως το 1877 εργάστηκε ως δημοτικός ιατρός στο Βέρο (σημερινό Βίρου). Ήταν μέλος πολλών ευρωπαϊκών επιστημονικών εταιρειών και έλαβε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτωρα από διάφορα πανεπιστήμια.

Έργα

Ο Κρόιτσβαλντ είναι συγγραφέας αρκετών ηθικολογικών λαϊκών βιβλίων. Τα περισσότερα έχουν μεταφραστεί στα γερμανικά. Έχει γράψει έργα όπως τα Πανούκλα του Κρασιού 1840 και Ο Κόσμος και Μερικά Πράγματα που Μπορεί Κανείς να Βρει σε Αυτό το 1848–49,. Εκτός από αυτά τα έργα, συνέθεσε το εθνικό έπος Καλεβιπόεγκ (γιος του Κάλεβ), , χρησιμοποιώντας υλικό που αρχικά συγκεντρώθηκε από τον φίλο του Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέλμαν. Επίσης, έγραψε και πολλά άλλα έργα με βάση την εσθονική λαογραφία, όπως τα Παλιά Εσθονικά Παραμύθια (1866), συλλογές στίχων και το ποίημα Λεμπίτου (1885), που δημοσιεύθηκε μετά το θάνατό του.
Ο Κρόιτσβαλντ θεωρείται ο συγγραφέας του πρώτου πρωτότυπου εσθονικού βιβλίου. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εθνικής αφύπνισης, καθώς και παράγοντας και ενθαρρυντής των νέων και εσθονόφωνων διανοούμενων.
Ο Τίγρης του Τίπου

Ο Τίγρης του Τίπου είναι ένα μηχανικό χειροκίνητο έργο τέχνης του 18ου αιώνα, το οποίο ανήκε στον σουλτάνο Τίπου, τον de facto κυβερνήτη του Μαισόρε. Aναπαριστά έναν τίγρη να κατασπαράσσει έναν Άγγλο στρατιώτη. Εκτίθεται στο μουσείο Victoria and Albert στο Λονδίνο.
Disney XD

Ιστορία

Το Jetix επρόκειτο για μετονομασία του τηλεοπτικού δικτύου Fox Kids, η οποία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2004. Συγκεκριμένα, η ελληνική εκδοχή του μετονομάστηκε σε Jetix τον Ιανουάριο του 2005.

Βραδινή διακοπή προγράμματος

Το κανάλι κλείνει το χειμώνα κάθε βράδυ στις 20:00 και ανοίγει στις 07:00 το πρωί και το καλοκαίρι κλείνει κάθε βράδυ στις 24:00 και ανοίγει στις 07:00 το πρωί ενώ ενημερώνει τους τηλεθεατές με μια κάρτα.
Επισμηνίας

Άλλες χώρες

Στην Αγγλική, καλείται master sergeant (μάστερ σάρτζαντ), δηλαδή είναι κοινός με τον βαθμό του Επιλοχία του Στρατού Ξηράς.
Ινφίρτελ

Το Ινφίρτελ (κυριολεκτικά σημαίνει στα γερμανικά «τέταρτο του Ιν») είναι παραδοσιακή αυστριακή περιοχή νοτιοανατολικά του ποταμού Ιν. Αποτελεί το δυτικό τμήμα της επαρχίας της Άνω Αυστρίας και συνορεύει με το γερμανικό κρατίδιο της Βαυαρίας. Το Ινφίρτελ είναι ένα από τα τέσσερα παραδοσιακά "τεταρτημόρια" της Άνω Αυστρίας, ενώ τα άλλα είναι το Χαουζρουκφίρτελ, το Μιλφίρτελ και το Τραουνφίρτελ.

Γεωγραφία

Το τέταρτο καταλαμβάνει τις αυστριακές πολιτικές επαρχίες Σέρντινγκ, Ριντ ιμ Ίνκραϊς και Μπράουναου αμ Ινν. Οι κύριες πόλεις περιλαμβάνουν τις επαρχιακές πρωτεύουσες Μπράουναου αμ Ινν, Ριντ ιμ Ίνκραϊς και Σέρντινγκ, καθώς και τις πόλεις Ματιγκχόφεν και Άλτχαϊμ.
Ευρισκόμενο στους πρόποδες των Άλπεων, καταλαμβάνει έκταση 2.250 τ.χλμ. και αποτελείται από τη μεγάλη κοιλάδα του Ιν, που είναι σε μεγάλο βαθμό παραγωγική και εύφορη, ενώ στα ανατολικά είναι πλούσιο σε γρανίτη και στα βόρεια είναι πλούσιο σε άνθρακα.

Ιστορία

Από τον Πρώιμο Μεσαίωνα το Ινφίρτελ άνηκε στο γερμανικό δουκάτο της Βαυαρίας και ονομαζόταν Ινμπάιερν. Διοικούμενο από το Μπουργκχάουζεν, οι γαίες πέρα από τον ποταμό Ινν είχαν για αιώνες δύο σημαντικούς ρόλους: στρατηγικά ως ανατολική αμυντική γραμμή εναντίον του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και οικονομικά ως καλλιεργήσιμη γη. Στη περίοδο της βαυαρικής εξέγερσης κατά του Αψβούργου αυτοκράτορα Ιωσήφ Α', η βραχύβια βουλή του Μπράουναου συνήλθε το 1705, μια πρώιμη περίπτωση κοινοβουλίου στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ακολουθώντας τον Πόλεμο της Βαυαρικής Διαδοχής και τη Συμφωνία του Τρέσεν, το 1779 η περιοχή παραχωρήθηκε στην Αυστρία. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων η περιοχή επεστράφη στη Βαυαρία, σύμφωνα με τη Συμφωνία του Σένμπρουν το 1809, αλλά σύμφωνα με το Συνέδριο της Βιέννης επεστράφη στην Αυστρία το 1816.

Δημογραφία

Σήμερα το Ινφίρτελ κατοικείται από περίπου 215.000 άτομα στους οικισμούς του. Οι βαυαρικές ρίζες της περιοχής επηρεάζουν την τοπική γερμανική διάλεκτο, τα Ινφιρτλερικά (Innviertlerisch), μια δυτική Κεντρική Αυστροβαυαρική ποικιλία παρόμοια με τις γλώσσες που ομιλούνται στη Κάτω Βαυαρία.
Βασιλιάς Γουέν των Τσόου

Bιογραφία

Γεννήθηκε ως Τζι Τσάνγκ (姬昌), ο Γουέν ήταν γιος της Τάι Ρεν και του Τζι Τζιλί, βασιλιά ενός μικρού κράτους που βρισκόταν στην σημερινή επαρχία Σαανξί. Ο πατέρας του γνώριζε τον βασιλέα των Σάνγκ Γουέν Ντινγκ στα τέλη του δωδέκατου αιώνα π.Χ.
Παντρεύτηκε την Τάι Σι και είχε δέκα γιους.

Σε μια στιγμή, ο Βασιλέας Τσόου των Σανγκ, επειδή φοβόταν την δύναμη του Γουέν που ανέβαινε, τον φυλάκισε στο Γιουλί (το σημερινό Τανγκίν στο Χενάν).
Όμως πολλοί επίσημοι τίμησαν τον Γουέν για την καλή του διακυβέρνηση και έδωσαν στον βασιλιά Τσόου πολλά δώρα, περιλαμβάνοντας πλούτο, άλογα και γυναίκες με αποτέλεσμα ο βασιλέας Τσόου να τον αποφυλακίσει. Ο Γουέν σχεδίασε την εκθρόνιση του βασιλέα Τσόου αλλά δεν το πρόλαβε να το κάνει λόγω του θανάτου του σε ηλικία πολύ μεγάλη για τα δεδομένα της εποχής, σε ηλικία 96 ετών. Ο δεύτερος γιος του και μετέπειτα βασιλέας Γου πραγματοποίησε τις ευχές του, όταν νίκησε τους Σάνγκ στο Μούγιε δημιουργώντας την αυτοκρατορική Δυναστεία Τσόου.

Μεταθανάτιες τιμές

Το 196 π.Χ., ο αυτοκράτορας της Κίνας Χαν Γκαοζού έδωσε στον βασιλέα Γουέν των τίτλο ''Μεγαλύτερος όλων των βασιλιάδων''.
Πανταζής Σταμούλης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αργαλαστή το 1888. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, μετεκπαιδεύτηκε στην Ελβετία και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου του Βόλου.
Εκλέχθηκε βουλευτής Βόλου για πρώτη φορά το 1933 και επανεξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1935 με το Λαϊκό Κόμμα και το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Το 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής Λάρισας με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (Ζέρβα) και δεν εξελέγη, καθώς έλαβε μόλις 5 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής Βόλου με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.
Απεβίωσε αιφνιδίως τον Δεκέμβριο του 1961.
Χρυσός Ευελπίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1895 και φοίτησε στο Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου. Σπούδασε γεωπόνος και μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως νομογεωπόνος στην Αχαιοήλιδα, το 1917. Από το 1924 ως το 1951 δίδαξε Αγροτική Νομοθεσία και Πολιτική στην Πάντειο Σχολή και έπειτα Γεωργική Οικονομία στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή των Αθηνών. Από το 1944 ως το 1945 ήταν πρύτανης της Παντείου και έπειτα ομότιμος καθηγητής. Την περίοδο 1964-65 ήταν πρύτανης στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Γεωργοοικονομολογίας.
Ο Χρυσός Ευελπίδης ταξίδεψε στην Ασία μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη.
Εξελέγη βουλευτής Έβρου με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1933 και με την Εθνική Πολιτική Ένωση Κέντρου το 1951.
Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας (1924-27) και αργότερα ως υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 22 Νοεμβρίου 1945 ως τις 29 Μαρτίου 1946. Έπειτα θήτευσε ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πλαστήρα από τις 27 Οκτωβρίου 1951 ως τις 11 Οκτωβρίου 1952, οπότε η κυβέρνηση παραιτήθηκε.
Ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, γράφοντας με το ψευδώνυμο Χρ. Εσπέρας. Το 1957 τιμήθηκε με κρατικό λογοτεχνικό βραβείο (β΄ βραβείο δοκιμίου) για το δοκίμιό του «Πολιτισμός και πολιτισμός». Επίσης, δημοσίευσε πολλά άρθρα και μελέτες, ενώ έγραψε και βιβλία. Από το 1935 ως το 1967 ήταν εκδότης του περιοδικού Αγροτική Οικονομία.
Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 1971. Η βιβλιοθήκη του περιλαμβάνει σήμερα 8.639 τόμους βιβλίων.
Ιωάννης Ντάβος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Μεσσηνίας το 1918. Αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με το ξέσπασμα του Πολέμου του 1940. Έλαβε ενεργά μέρος στην εκστρατεία στο Μέτωπο και τραυματίστηκε στη Μάχη της Τρεμπεσίνας. Μετά την ήττα του ελληνικού στρατού από τους Ναζί και την Κατοχή, πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, με τη σύσταση ενόπλων αντάρτικων ομάδων στην Τριφυλία και την Ολυμπία. Μετά την απελευθέρωση προήχθη και έλαβε μέρος στον Εμφύλιο ως Λοχαγός (1946), για να προαχθεί σε Ταγματάρχη (1951), Αντισυνταγματάρχη (1956), Συνταγματάρχη (1967, με αναδρομική ισχύ από το 1960) και σε Ταξίαρχο (1970). 
Το 1973 προήχθη σε Αντιστράτηγο και έγινε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Μακεδονία. Κατά την κρίση του Ιουλίου του 1974 ήταν διοικητής του στρατού. Ομάδα του στρατού ζήτησε την παραίτηση της χούντας και έτσι ο Δημήτριος Ιωαννίδης παρέδωσε την εξουσία σε μη στρατιωτική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή.  Στις 19 Αυγούστου 1974 ο Ντάβος διορίστηκε αρχηγός του ΓΕΣ και από τη θέση εκείνη συνετέλεσε στο να διατηρηθεί η πίστη του στρατού στο νέο καθεστώς, καθώς βρισκόταν ακόμα υπό την απειλή των σκληροπυρηνικών φιλοχουντικών στρατιωτικών. Παρέμεινε στη θέση του ως τις 13 Σεπτεμβρίου 1976, οπότε προήχθη σε Στρατηγό και τέθηκε επικεφαλής του ΓΕΕΘΑ. Αποστρατεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1980 και συνακόλουθα υπηρέτησε ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Καραμανλή, από τις 15 Ιανουαρίου ως τις 10 Μαΐου 1980. 
Πέθανε το 2008 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.
Ήταν παντρεμένος και είχε 3 παιδιά.
2539 Νινγκσία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νινγκσία είναι άγνωστα.
Απόστολος Μελαχρινός

Βιογραφία

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1902 και εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό "Ζωή". Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1905 με τον τίτλο "Ο δρόμος φέρνει...". Ήταν παντρεμένος με τη δασκάλα Κλεοπάτρα Βουλγαρίδου και απέκτησαν 1 γιο. Μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στην Κηφισιά το 1922. Σε ηλικία 51 ετών εξέδωσε το περιοδικό "Ο Κύκλος". Στο μεταφραστικό του έργο ξεχωρίζει η μετάφραση της "Εκάβης" του Ευριπίδη που του είχε αναθέσει η Μαρίκα Κοτοπούλη για λογαριασμό παράστασης στην οποία η ίδια έπαιζε. Επίσης, μετέφρασε τις "Βάκχες", την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" ,την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι", και τον "Ιππόλυτο" του Ευριπίδη, την "Ορέστεια" του Αισχύλου, την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή, και την κωμωδία "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη.
Εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας

Η εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Φθιώτιδας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 5 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 154.000.
Αρχαίοι Ρόδιοι

Ρόδιοι ή Ροδίτες ονομάζονταν οι κάτοικοι της αρχαίας Ρόδου. Κατάγονταν από τους Τελχίνες που είχαν έλθει από την Κύπρο.

Οι τέχνες των Ροδίων

Στην αρχαία Ρόδο άκμαζε η μεταλλουργία, αφού κατά τον μύθο οι Τελχίνες που ήρθαν από την Κύπρο και εγκαταστάθηκαν στην Ρόδο ήταν άριστοι σιδεράδες. Κατασκεύαζαν κυρίως πολεμικά όπλα και πολεμικές μηχανές. Εκτός αυτού είχαν άριστες επιδόσεις στην ναυσιπλοΐα και στην ναυπηγική τέχνη. Ξακουστά ήταν τα καράβια που κατασκεύαζαν οι τεχνίτες της Λίνδου, ενώ θεωρούνται οι πρώτοι ναυπηγοί των περίφημων καραβιών τύπου celetes.
Άλλες σημαντικές επιδόσεις των νησιωτών Ροδίων ήταν η αγγειοπλαστική. Κατασκεύαζαν τα περίφημα Θερίκλεια, που ήταν έντεχνα μεταλλικά, ίσως και αργυρά αγγεία σε σχήμα ποτηριού. Αλλά και τα πήλινα αγγεία τους ήταν γνωστά και αναφέρονται συχνά με τα καλύτερα λόγια. Κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Σινώπης από τον Μιθριδάτη, οι Ρόδιοι έστειλαν στους κατοίκους 10.000 οίνου κεράμια. Πολλά είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα στην Αθήνα, στην Αλεξάνδρεια και την Σικελία που αποδεικνύουν την διάδοση των αγγείων από την Ρόδο. Αρχαιολογικά ευρήματα κεραμικών αμφορέων από την Ρόδο (και από την Θάσο και από την Κνίδο) σημειώθηκαν και στην νότια Ρωσία. Αξιοσημείωτη είναι δε μια ιδιαίτερα σπάνια αγγειοπλαστική τέχνη που συναντάμε μόνο στην Ρόδο, και με την οποία κατασκευάζονταν αρωματικά ποτήρια για την κατάνυξη οίνου και φέρουν το όνομα της Λίνδου.
Μεμονωμένα αναφέρονται και άλλα προϊόντα των Ροδίων. Οι καλλυντικές αλοιφές ήταν πολύ καλές, ενώ η τέχνη των αρτοποιών ήταν φημισμένη για τα νόστιμα γλυκά του νησιού που εξάγονταν διεθνώς. Επίσης παρασκεύαζαν καλή κόλλα και την καλύτερη άσπρη μπογιά Λευκό του Μολύβδου της εποχής τους. Επίσης αναφέρονται και υποδήματα από την Ρόδο.