google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Ψαρράς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Σοχό του νομού Θεσσαλονίκης και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1994 αποφοίτησε με άριστα από την Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και κέρδισε την Υποτροφία Μελίνα Μερκούρη την ίδια χρονιά. 
Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση ήταν το 1991 στους "Δαιμονισμένους" που ανέβασε το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Ο ίδιος σκηνοθέτης του εμπιστεύτηκε δύο ακόμα σημαντικούς ρόλους στο "Μοναχικό της Αλεξάνδρειας" το 1993 και στο "Πέρα από τ' αγάλματα" το 1994 στο περιθώριο των εκδηλώσεων των Δημήτριων.
Από το 1995 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Πρώτες του τηλεοπτικές εμφανίσεις είναι συμμετοχές στις σειρές "Ταύρος με Τοξότη" και "Γελοίον του πράγματος". Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν το 1995 στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 "Πρόβα Νυφικού" στο ρόλο του Αλέξανδρου και σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη.
Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με το Γιώργο Κιμούλη, στο "Μάκβεθ" του Σαίξπηρ. Έχει συμμετάσχει με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Συμμετείχε στη τηλεοπτική σειρά του ΑNT1 "Μαύρος Ωκεανός" που προβλήθηκε το 2000. Από το 1999 και για έξι χρόνια έμεινε στην Νέα Υόρκη, όπου με υποτροφία σπούδασε στο H.B. Studio και στο Stella Adler Conservatory με μια αντίστοιχη υποτροφία. Συμμετείχε σε δύο τηλεοπτικές παραγωγές, το Guiding Light και το One life to live. 
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2005, και πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά του Mega Channel "Οι μάγισσες της Σμύρνης" στο ρόλο του Κωνσταντίνου Καραμάνου, δίπλα στη Μαρία Τζομπανάκη, και σε σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη. Το 2007, συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του Alpha TV "Αν μ' αγαπάς" και το 2008 ήταν πρωταγωνιστής στη σειρά του ίδιου καναλιού "Amore mio".
Γεωργιανοφιλία

Ένας καρτβελόφιλος (γεωργιανά: ქართველოფილი) ή γεωργιανόφιλος, σε ελληνική απόδοση, είναι ένα πρόσωπο που γνωρίζει, θαυμάζει ή αγαπά τον γεωργιανό πολιτισμό, την ιστορία της Γεωργίας, τη γεωργιανή γλώσσα, τη γεωργιανή κουζίνα, τους γεωργιανούς ή τη Γεωργία, ή εκθέτει ακόμη και γεωργιανά εθνικιστικά αισθήματα ακόμη και ας μην είναι γεωργιανός. Μια τέτοια αγάπη για τη Γεωργία και οτιδήποτε γεωργιανό ονομάζεται γεωργιανοφιλία. Το αντίθετο του είναι η γεωργιανοφοβία ή καρτβελοφοβία.
Έμπερχαρτ Δ΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Έμπερχαρτ Γ΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αντωνίας Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου.
Το 1396 απεβίωσε ο Ερρίκος του Μονφωκόν και το επόμενο έτος ο πατέρας του Στέφανος κόμης του Μονμπελιάρ, έτσι η Ενριέττα, κόρη του Ερρίκου, κληρονόμησε το Μονμπελιάρ. Δώδεκα ημέρες μετά ο Έμπερχαρτ Δ΄ μνηστεύθηκε την Ενριέττα και ως το 1407 παντρεύτηκαν.
Κυβέρνησε το Μονμπελιάρ με τη σύζυγό του και το 1417 διαδέχθηκε τον πατέρα του· το Μονμπελιάρ έγινε μέρος της Βυρτεμβέργης. Το 1419 απεβίωσε στο Βάιμπλινγκεν στα 31 έτη του, αφήνοντας τον πρωτότοκο Λουδοβίκο Α΄ σε ηλικία 7 ετών. Τότε την επιτροπεία ανέλαβε η Ενριέττα και 32 σύμβουλοι.
Κυριάκος Τυρίμος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κυριάκος Τυρίμος γεννήθηκε στο Καλό Χωριό Ορεινής στις 7 Σεπτεμβρίου 1948. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική στο Ινστιτούτο Ροστόβ - Ντον με ειδίκευση στην Παθολογία - Γαστρεντερολογία. Μέχρι το 1996 εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετά την εκλογή του στη θέση του βουλευτή, εργάστηκε ως ιδιώτης γιατρός. 
Είναι νυμφευμένος με την Σαββούλα Σπύρου και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Διετέλεσε γραμματέας της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ) Στροβόλου και μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής ΑΚΕΛ Λευκωσίας. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.
Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου και του διοικητικού συμβουλίου γιατρών της Παγκύπριας Συντεχνίας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΑΣΥΔΥ). Επιπλέον, ήταν πρόεδρος των συμβασιούχων γιατρών. Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της Γαστρεντερολογικής Εταιρείας Κύπρου και μέλος της Ευρωπαϊκής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εκλέχθηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας. Επιπλέον, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου.
Το 2008 διαγράφηκε από το ΑΚΕΛ. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 υποστήριξε τον Γιώργο Λιλλήκα. Ακολούθως εντάχθηκε στη Συμμαχία Πολιτών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 συμμετείχε ως αριστίνδην υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Κόμματος μετά από πρόταση του προέδρου του κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλου, αλλά δεν εκλέχθηκε.
Ενωτικό Μέτωπο

Ιστορικό

Η Ενωτική Κίνηση ιδρύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2011, από τον Παναγιώτη Κουρουμπλή, ο οποίος είχε διαγραφτεί από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., και άλλα στελέχη της ευρύτερης αριστεράς και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (Νίκος Κοτζιάς, Αλέξης Μητρόπουλος, Νότης Μαριάς, Νίκος Τόσκας, Αντώνης Κοτσακάς κ.ά.).
Τον Απρίλιο του 2012, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής ανακοίνωσε την προσχώρησή του στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και την κοινή εκλογική πορεία των δύο κομμάτων στις εκλογές του 2012. Στις εκλογές του Μαΐου του 2012 εξελέγησαν δύο βουλευτές (Κουρουμπλής, Μητρόπουλος), ενώ στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου εξελέγη και ο Δημήτρης Τσουκαλάς.
Τον Οκτώβριο του 2012 εντάχθηκε στην Ενωτική Κίνηση και στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο ανεξάρτητος (πρώην ΔΗΜ.ΑΡ.) βουλευτής Ηρακλείου Γιάννης Μιχαλογιαννάκης.
Τον Ιούλιο του 2013 πραγματοποιήθηκε το 1ο (Ιδρυτικό) Συνέδριο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., στο οποίο αποφασίστηκε η διάλυση των συνιστωσών και η συγκρότηση ενιαίου κόμματος. Στο πλαίσιο αυτό, το Ενωτικό Μέτωπο διαλύθηκε και συγχωνεύθηκε στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α..
Γκραν Πρι Κίνας 2019 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 14 Απριλίου 2019.
Γεωλογία της Σελήνης

Με τον όρο Σεληνιακή γεωλογία εννοείται η μελέτη του φλοιού της Σελήνης, των πετρωμάτων και των στρωμάτων της, των 'θαλασσών', των λεκανών και των ορέων της. Η γεωχημεία και η γεωφυσική είναι οι δύο βασικοί κλάδοι μέσω των οποίων διεξάγει η σεληνιακή γεωλογία της έρευνά της.
Κόμμα Ανεξάρτητων και Προσφύγων

Ιστορία

Το κόμμα συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1926, όπου έλαβε το 1.8% των ψήφων και κέρδισε 2 έδρες. Ωστόσο, οι εκλογές του 1926 ήταν οι μοναδικές εκλογές στις οποίες συμμετείχε.
Αθηναϊκός τρούλος

Ο αθηναϊκός τρούλος είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της ναοδομίας της βυζαντινής περιόδου στην περιοχή της Αθήνας.

Περιγραφή

Ο λεγόμενος αθηναϊκός τρούλος αποτελεί ένα κομψό αρχιτεκτονικό στοιχείο, είναι οκτάπλευρος και σκεπάζεται με κόκκινα κεραμίδια βυζαντινού τύπου. Οι οκτώ πλευρές του απολήγουν σε ημικύκλια που, συνήθως, τονίζονται με μαρμάρινα γείσα με οκτώ μονόλοβα παράθυρα και με λευκούς λίθινους κιονίσκους στις ακμές του και αυτοί καταλήγουν σε κιονόκρανο, όπου στηρίζονται μαρμάρινα τόξα.Στο σημείο γένεσης των μαρμάρινων γείσων υπάρχει λίθινη υδρορρόη.
Αυτή η μορφή τρούλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 961 στο ναό της Θεοτόκου στη Μονή Οσίου Λουκά στη Φωκίδα και στη συνέχεια διαδόθηκε σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Στην Αθήνα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετούς ναούς της εποχής και σε αυτό οφείλεται η ονομασία του. Μερικοί βυζαντινοί ναοί που σώζονται στην Αθήνα και φέρουν αυτόν τον τύπο τρούλου είναι ο οι Άγιοι Ασώματοι Θησείου, οι Άγιοι Θεόδωροι Κλαυθμώνος, οι Άγιοι Απόστολοι Σολάκη και η Παναγία Γοργοεπήκοος στην πλατεία Μητροπόλεως.
Τάγμα του Αγίου Γεωργίου (Ουγγαρία)

Το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου (ουγγρικά: Szent György-lovagrend, λατινικά: Societas militae Sancti Georgii) ήταν το πρώτο στην Ευρώπη κοσμικό Ιπποτικό Τάγμα. Ιδρύθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Α' της Ουγγαρίας το 1326.
Το τάγμα συγκροτήθηκε από 50 μόνο ιππότες. Για την εισδοχή κάθε νέου μέλους απαιτούταν η ομοφωνία των άλλων μελών. Τα νέα μέλη όφειλαν να ορκιστούν πίστη στο μονάρχη. Τα μέλη φορούσαν ένα μαύρο μανδύα με κουκούλα και λατινική επιγραφή.

Το τάγμα αυτό διατηρήθηκε για μικρό μόνο χρονικό διάστημα.
Windows Meeting Space

Ιστορία

Το Meeting Space είναι ένα αποτέλεσμα των προσπαθειών συνεργασίας peer-to-peer της Microsoft, με έμφαση στην κινητή υπολογιστική που συζητήθηκε κατά τη διάρκεια του Windows Hardware Engineering Conference του 2004 όταν τα Windows Vista κωδικοποιήθηκαν με το όνομα "Longhorn". Εκείνη την εποχή, αναφέρθηκε ότι τα Windows Vista θα επέτρεπαν στους χρήστες να δημιουργούν ασύρματα δίκτυα ad hoc για κοινή χρήση αρχείων και να ανακαλύπτουν άτομα που είναι συνδεδεμένα κοντά. Το Meeting Space βασίζεται σε αυτή τη λειτουργικότητα για τις υπηρεσίες της.
Το Meeting Space είχε πρωτοπαρουσιαστεί από τον Τζιμ Αλλχιν και τον Darryn Dieken στο Professional Developers Conference (PDC) το 2005, όπου χρησιμοποιήθηκε για να προβάλει μια παρουσίαση στο PowerPoint. Ο Αλλχιν δήλωσε ότι αυτή η επίδειξη δεν προοριζόταν για τις δυνατότητες της ίδιας της εφαρμογής, η οποία δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί, αλλά για να απεικονίσει τις δυνατότητες της δομής peer-to-peer στα Windows Vista, που χρησιμοποιεί το IPv6, αναπαραγωγή αρχείων και δυνατότητες ad hoc. Σε μια αργότερη συνέντευξη με τον Πολ Θύροτ, ο Αλλχιν εξέφρασε την επιθυμία του στους προγραμματιστές για να δημιουργήσουν εφαρμογές με υποστήριξη για αυτές τις δυνατότητες.
Άγιος Νικόλαος Κιμώλου

Διοίκηση και πληθυσμός

Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Κιμώλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγεται στο Δήμο Κιμώλου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 2 κατοίκους.
Κόμπε

Ιστορία

Η παλαιότερη γραπτή αναφορά της περιοχής του Κόμπε προέρχεται από το Νίχον Σόκι (Χρονικά της Ιαπωνίας) και περιγράφει την ίδρυση του Ικούτα-τζίντζα το 201 μ.Χ. από την αυτοκράτειρα Τζίντζου.  Το Κόμπε δεν αποτέλεσε κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας του πολιτική οντότητα, ούτε και στην περίοδο Έντο, όταν το λιμάνι ελεγχόταν άμεσα από το σογκουνάτο Τοκουγάβα. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε το 1889. Το 1956 έγινε ορισμένη πόλη.

Οικονομία

Το Κόμπε ήταν μια από τις πόλεις που άρχισε το εμπόριο μετά τον αποκλεισμό που είχε επιβληθεί και θεωρείται ένα κοσμοπολίτικο λιμάνι. Αν και ο Μεγάλος σεισμός του Χανσίν το 1995 μείωσε την εξέχουσα θέση του Κόμπε ως λιμάνι, παραμένει το τέταρτο πιο πολυσύχναστο λιμάνι. Εταιρίες που έχουν την έδρα του στο Κόμπε είναι η ASICS, η Kawasaki Heavy Industries και η Kobe Steel.
Κώστας Σπανίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1959 στην Καβάλα. Ήταν απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας Ε.Α.Σ.Α (Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής), μετέπειτα Τ.Ε.Φ.Α.Α, με βαθμό πτυχίου "Άριστα".
Ο Κώστας Σπανίδης υπήρξε πρωταθλητής στο αγώνισμα της δισκοβολίας με αρκετές διακρίσεις στην κατηγορία των εφήβων και των ανδρών, ενώ παράλληλα διετέλεσε επί χρόνια στέλεχος της εθνικής ομάδας στίβου. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε νεαρή ηλικία στην Καβάλα ως αθλητής του Ο.Κ.Α. Καβάλας και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να σημειώσει αξιόλογες επιδόσεις. Το ατομικό του ρεκόρ ήταν 60.00μ από το 1984 και ακόμα και σήμερα αποτελεί μια από τις καλύτερες επιδόσεις που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα. Ωστόσο αλλεπάλληλοι τραυματισμοί του στέρησαν την δυνατότητα να φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο και τον ανάγκασαν να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του το 1987 σε ηλικία 28 ετών.
Η αγάπη του όμως για τον αθλητισμό και την δισκοβολία ειδικότερα τον οδήγησαν σύντομα στα μονοπάτια της προπονητικής, έχοντας ως πρώτη αθλήτρια την μετέπειτα γυναίκα του, Γεωργία Γιαννακίδου. Αρχικά ως προπονητής στον Α.Σ Άρης και μετέπειτα ως ομοσπονδιακός προπονητής καθοδήγησε και ανέδειξε πολλούς και γνωστούς Έλληνες πρωταθλητές (Τσεντεμείδου, Ουζούνη, Πανάβογλου, Βόγγολη, Τίγκας, Μπαχαρίδης, Αραμπατζής κ.ά.), ενώ παράλληλα ανέδειξε την Ολυμπιονίκη Αναστασία Κελεσίδου, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση 2 Ολυμπιακών (2000, 2004) και 3 Παγκοσμίων μεταλλίων (1999, 2001, 2003). Το έργο του και η διαχρονική του παρουσία στο χώρο του στίβου αποτέλεσαν οδηγό για πολλούς νέους αθλητές και προπονητές και γι' αυτό το λόγο καλούνταν συχνά σε σεμινάρια, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του.
Μετά το πέρας της Ολυμπιάδας του 2004 στην Αθήνα, αποφασίζει την αποχώρηση του από την προπονητική και αναλαμβάνει επικεφαλής εθνικός προπονητής του ΣΕΓΑΣ. Στην θέση αυτή παραμένει ως τις 6 Οκτωβρίου του 2008, όταν και ανακοινώνει την αποχώρηση του για προσωπικούς λόγους, αλλά επιστρέφει πάλι στην ίδια θέση, ένα χρόνο αργότερα τον Οκτώβριο του 2009. Κατά τη διάρκεια των δυο θητειών του στην Ομοσπονδία εφαρμόζει καινοτόμες ιδέες που συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη λειτουργία της στην κρίσιμη μεταολυμπιακή εποχή.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2010 οδηγώντας σε δρόμο της Θεσσαλονίκης αφήνει την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 51 ετών, προδομένος από την καρδιά του.
Χαριβέρτος Α΄

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος τού Χλωτάριου Α΄ βασιλιά της Νευστρίας (Σουασόν) και της Ίνγκουντ, κόρης τού Μπαντέρικ ηγεμόνα των Θουριγγίων. Ο Χλωτάριος Α΄ είχε καταφέρει να αποκτήσει τα μερίδια των τριών αδελφών του και να επανενώσει τη Φραγκία.

Στρατιωτικές εκστρατείες και ενθρόνιση

Το 556 ο ετεροθαλής αδελφός του Χραμ εξεγέρθηκε. Ο Χλωτάριος Α΄ έστειλε τους γιους του Χαριβέρτο Α΄ και τον Γκούντραμ εναντίον αυτού και της μητέρας του Χούννας. Στην αρχή έγιναν διαπραγματεύσεις, αλλά όταν απέτυχαν, οι δύο στρατοί ετοιμάστηκαν για μάχη. Ο Χραμ, που κρυβόταν στο Μέλαν Ορος, έστειλε πλαστές επιστολές στους δύο αδελφούς, αναφέροντας ψευδώς, πως ο πατέρας τους απεβίωσε. Τότε ο Χαριβέρτος Α΄ και ο Γκούντραμ επέστρεψαν για να εξασφαλίσουν τις κτήσεις τους. Τελικά ο Χλωτάριος Α΄ απεβίωσε το 561 και το βασίλειο των Φράγκων διαιρέθηκε στα τέσσερα. Ο Χαριβέρτος Α΄ έλαβε τη Νευστρία (την περιοχή μεταξύ των ποταμών Σομμ και Λίγηρα), το Πουατιέ, την Ακουιτανία και την Τουλούζη με το Παρίσι ως έδρα του. Ο Γκούντραμ έλαβε την Ορλεάνη-Βουργουνδία, ο Σιγιβέρτος Α΄ την Αυστρασία (Ρενς) και ο Χιλπέριχος Α΄ το Σουασόν.

Το τέλος και η υστεροφημία

Αν και ήταν εύγλωττος και γνώστης των νόμων, ο Γρηγόριος της Τουρ τον βρίσκει έναν από τους πιο άσωτους Μεροβιγγείους. Είχε τέσσερις συζύγους ταυτόχρονα, δύο από τις οποίες ήταν αδελφές, πράγμα που προκάλεσε τον αφορισμό του από τον Γερμανό. Αυτό ήταν το πρώτο επιτίμιο σε βασιλιά τού Οίκου αυτού. Ως αποτέλεσμα ετάφη με ντροπή στο κάστρο Μπλάβια της Αρμορίκης (νυν Βρετάνης). Οι αδελφοί του μοιράστηκαν την κτήση του, συμφωνώντας να κρατήσουν το Παρίσι από κοινού. Η επιζήσασα (από τις τέσσερις συζύγους του) χήρα του Θευδεχίλδη επρόκειτο να παντρευτεί τον αδελφό του Γκούντραμ, αλλά Σύνοδος στο Παρίσι το 557 έκρινε αθέμιτους τέτοιους γάμους. Ο Γκούντραμ απρόθυμα την έβαλε για ασφάλεια σε μονή στην Αρλ. 
Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Χαριβέρτου Α΄ είναι η Ιστορία των Φράγκων τού Γρηγορίου της Τουρ (βιβλία Δ΄ 3, 16, 22, 26 και Θ΄ 26) και από την άποψη των Άγγλων η Εκκλησιαστική Ιστορία του Αγγλικού λαού τού Βέδα.
Preußenlied

Το "Preußenlied" (Κυριολεκτικά "Το τραγούδι της Πρωσίας" στα Γερμανικά) ήταν ο Εθνικός ύμνος της Πρωσίας από 1830-1840. Λόγω των αρχικών στίχων, ήταν γνωστό και ως "Ich bin ein Preuße, kennt ihr meine Farben?" ("Είμαι ένας Πρώσος, ξέρεις τα χρώματα μου;").
Ευγένιος Καραβίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 27 Ιανουαρίου 1752. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ευστάθιος. Σε νεαρή ηλικία έδειξε μεγάλη κλίση στα γράμματα και φοίτησε στα σχολεία της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης. Στη συνέχεια, παρακολούθησε την Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης, όπου και χειροτονήθηκε κληρικός. Στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου και διετέλεσε δάσκαλος των παιδιών των Φαναριωτών Ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας Ιωάννου Καρατζά και Αλέξανδρου Καλλιμάχη. Τον Μάρτιο του 1808, κατά τη δεύτερη πατριαρχία του Γρηγορίου του Ε΄, εκλέχτηκε μητροπολίτης Φιλιππούπολης, αλλά παρέμεινε στη θέση αυτή για μικρό χρονικό διάστημα καθώς διώχτηκε από τους Τούρκους. Το 1813 μετατέθηκε στη μητρόπολη Αγχιάλου της Θράκης, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, όπου υπήρχε σημαντικό ελληνικό στοιχείο.
Τα έτη 1816-18 ο Ευγένιος Καραβίας διετέλεσε συνοδικός στην Κωνσταντινούπολη, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από το συγγενή του στρατιωτικό Βασίλειον Καραβία.
Η έναρξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821 βρήκε τον Ευγένιο Καραβία στην Αγχίαλο. Τον αφορισμό της Επανάστασης από το Πατριαρχείο και την επικύρωση της εγκυκλίου του, ελάχιστοι μητροπολίτες αρνήθηκαν να υπογράψουν. Μεταξύ αυτών, ο Μητροπολίτης Ευγένιος δεν υπέγραψε τον αφορισμό, αλλά και αρνήθηκε να τον διαβάσει δημόσια όταν το ζήτησαν οι Τούρκοι. Οι τουρκικές αρχές τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στην Κωνσταντινούπολη στις φυλακές του Μποσταντζή μαζί με τους συλληφθέντες επίσης επισκόπους Δέρκων Γρηγόριο, Εφέσου Διονύσιο, Νικομηδείας Αθανάσιο, Αδριανουπόλεως Δωρόθεο, Θεσσαλονίκης Ιωσήφ και Τυρνόβου Ιωαννίκιο.
 
Την ημέρα του Πάσχα, 10 Απριλίου 1821, μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, στην κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι Τούρκοι, μέσα στο πλαίσιο των σουλτανικών αντιποίνων, μετέφεραν τον Ευγένιο και τους μητροπολίτες  Εφέσου Διονύσιο και Νικομηδείας Αθανάσιο, σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και τους απαγχόνισαν. Συγκεκριμένα τον Ευγένιο τον κρέμασαν στη Πύλη του Γαλατά παρά την ομώνυμη γέφυρα. Στο στήθος και των τριών μητροπολιτών έφεραν υβριστική επιγραφή ως προδότες και αποστάτες.
 
Τα σώματά τους παρέμειναν κρεμασμένα επί τριήμερο, μετά την αποκαθήλωσή τους, αφού σύρθηκαν και διαπομπεύθηκαν ατιμωτικά στους δρόμους της πόλης από τουρκικό όχλο αλλά και Εβραίους στη συνέχεια ρίχτηκαν στη θάλασσα. Λίγες ημέρες μετά ανασύρθηκαν από κάποιους ευσεβείς Χριστιανούς όπου και τάφηκαν κάποια στο Επταπύργιο και άλλα σε κοντινό νησί απροσδιόριστου σημείου.
Αγία Μαρίνα

Βίος

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια Πισιδίας.  Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά τη γέννηση της. Ο πατέρας, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ανέθεσε την ανατροφή της σε μια χριστιανή γυναίκα. Η γυναίκα αυτή δίδαξε στην Αγία Μαρίνα τον χριστιανισμό. 
Σε ηλικία 15 ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι ήταν χριστιανή. Ο πατέρας της την έδιωξε. Λίγο καιρό αργότερα ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν χριστιανή. Αφού διέταξε να τη συλλάβουν και την ανέκρινε, της ανάγκασε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια ώστε η Αγία Μαρίνα να απαρνηθεί την πίστη της, κάτι που δεν έγινε. Ο έπαρχος αποκεφάλισε την Αγία Μαρίνα.
Τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στην Αθήνα, στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ενώ η χείρα της βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.
Αθλητικά γεγονότα του 2007/Θάνατοι

Παρατίθενται αξιόλογα πρόσωπα από το χώρο του αθλητισμού, που απεβίωσαν το 2007.
Φλωέλ

Βιογραφία

Ο Φλωέλ γεννήθηκε στο χωριό Παπαγιάννης της Φλώρινας. Απόφοιτος του Εξαταξίου Γυμνασίου Φλώρινας, πήρε το δίπλωμα του ηλεκτρολόγου, αλλά δεν άσκησε το επάγγελμα για μεγάλο διάστημα, γιατί σε ηλικία των 19 ετών είχε τροχαίο ατύχημα. 
Την πρώτη επαφή με τη ζωγραφική είχε το 1971, όταν σε μια σχολική εκδρομή ο ζωγράφος Τάκης Μπέσσας τον παρότρυνε να καλλιεργήσει την κλίση του. Το 1981 γεννήθηκε το ψευδώνυμο Φλωέλ από τα αρχικά των λέξεων Φλωρινιώτης – Έλληνας, Ελλάδα ή και Ελεύθερος με  το οποίο υπογράφει όλα τα έργα του.
Στο έργο του κυριαρχεί η τοπιογραφία και τα πορτρέτα σε μια πορεία σταδιακής απελευθέρωσης από το αναπαραστατικό της λαϊκής σύνθεσης. Εστιάζει στην ευρύτερη περιοχή της Φλώρινας και επιλέγει να αποτυπώσει κυρίως τη γεωγραφία του τόπου, την αρχιτεκτονική, τη λαϊκή αγορά, ανθρώπινες φιγούρες, τρένα και σταθμούς.
Οι συμβολικές συνθέσεις, η απλοποιημένη τεχνοτροπία, το στιλιζάρισμα της γραμμής, η πρωτοτυπία των χρωμάτων, η δισδιάστατη δόμηση του χώρου και, κυρίως, η «αφέλεια» και η ελευθερία των καλλιτεχνών εντείνουν τα οπτικά ερεθίσματα. Μεταφορές και μετωνυμίες του φυσικού και αστικού φλωρινιώτικου τοπίου και αρμονικοί χρωματικοί συνδυασμοί, αναδύουν τον αυθορμητισμό της εκφραστικής διάθεσης των δημιουργών. Αν και φαινομενικά ευανάγνωστα, τα έργα απαιτούν χρόνο για εξοικείωση και αποδοχή, καθώς το οπτικό «παραλήρημα» στις συνθέσεις και η ευθύτητα στις αφηγήσεις αποτελούν αυτοβιογραφικές καταγραφές της ζωής των καλλιτεχνών.
Επηρεασμένος από τα χρώματα της φύσης αποτυπώνει χρωματικές αναπαραστάσεις. Τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι χαρτόνια, κόντρα πλακέ και καμβάδες. Τα χρώματα που επιλέγει είναι κυρίως ακρυλικά και λάδια. Οι τάσεις που ακολουθεί στο σύνολο του έργου, αναφορικά με την τεχνοτροπία, ανήκουν στον νατουραλισμό, τον ιμπρεσιονισμό και τον εξπρεσιονισμό. Χρησιμοποιεί το κόκκινο χωρίς φειδώ, εκφράζοντας την παιδικότητά του. Οι πράσινες αποχρώσεις δεν τον ικανοποιούν, διότι όπως συνήθιζε να λέει «η φύση τα κάνει καλύτερα από εμένα». Όσο δε για τα γαλάζια και τα βαθιά μπλε του σε συνδυασμό με τα κίτρινα και τις ώχρες υποστηρίζει ότι τον βοηθούν να τονίζει τις αντιθέσεις που δημιουργεί, παίζοντας με το φως. Το μαύρο χρώμα δεν του αρέσει, γιατί τον θλίβει.
Στο εικαστικό έργο του Φλωέλ μπορούμε να διακρίνουμε δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος της καλλιτεχνικής του δημιουργίας τοποθετείται χρονολογικά πριν το 1998, όπου τα έργα του είναι πιο στυλιζαρισμένα. Η δεύτερη περίοδος, αρχίζει από το 2000 και εξής, όπου η γραφή αλλάζει με την έννοια ότι γίνεται πιο ελεύθερη, αέρινη, πιο αφαιρετική. Αναζητά το δίαυλο προς την αφαίρεση μέσα από τη γραμμή και την αξιοποίηση των χρωμάτων χωρίς περιγράμματα και συγκεκριμένες μορφές.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1987-1988

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1987-88 ξεκίνησε στις 13 Ιανουαρίου 1988 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄) σε δύο αγωνιστικές μέχρι να μείνουν έξι ομάδες. Από τη σεζόν αυτή δεν μετέχουν οι σύλλογοι από τις τοπικές ενώσεις, οι οποίες διοργανώνουν δικές τους διοργανώσεις Κυπέλλου. Έτσι τη διοργάνωση είχε εξαρχής η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι 10 ομάδες της Α1΄ Εθνικής (σύνολο: 16 ομάδες). Ο τελικός διεξήχθη στις 18 Μαΐου 1988 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Άρη. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Εθνική Ταϊτής (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Ταϊτή κατετάγη 143η στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και 3η στην περιφέρεια της Ωκεανίας. Υπό την ηγεσία του προπονητή Εντί Εταετά, η εθνική ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας για πρώτη φορά στην ιστορία της τον Ιούνιο του 2012, κερδίζοντας έτσι μια θέση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013.

Στάδιο

Η εθνική ομάδα διεξάγει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Σταντ Πατέρ Τε Χονό Νουί, χωρητικότητας 11.700 θεατών, που βρίσκεται στην Πιραέ.
Ούμα Θέρμαν

Βιογραφικά Στοιχεία

Η Ούμα Θέρμαν γεννήθηκε στη Βοστόνη. Η μητέρα της ήταν μοντέλο από τη Σουηδία και ο πατέρας της Αμερικανός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια με ειδίκευση στο Βουδισμό, γι' αυτό η Ούμα συναναστρεφόταν συχνά το Δαλάι Λάμα, ο οποίος ήταν καλός φίλος του πατέρα της. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος της ήρθε στα δεκαοκτώ της χρόνια στην ταινία Επικίνδυνες Σχέσεις με τον Τζον Μάλκοβιτς και την Γκλεν Κλόουζ. Ο ρόλος όμως που την έκανε παγκοσμίως γνωστή ήταν αυτός της Μία Γουάλας στο Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο, για τον οποίο προτάθηκε για Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες ταινίες. Ο Κουέντιν Ταραντίνο τη θεωρεί μούσα του, γι' αυτό της εμπιστεύθηκε επίσης το ρόλο της Νύφης στις ταινίες Kill Bill Vol.1 και Kill Bill Vol.2. Το 1990 η Ούμα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Γκάρυ Όλντμαν και έζησαν μαζί για δύο χρόνια. Αρκετά χρόνια αργότερα, στα γυρίσματα της ταινίας Gattaca γνώρισε τον ηθοποιό Ίθαν Χοκ με τον οποίο παντρεύτηκε το 1998. Οι δύο τους απέκτησαν μία κόρη, τη Μάγια Ρέι και ένα γιο, τον Λέβον Ρόαν. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 2004.