google/wiki40b huggingface dataset:
Βεντσεσλάβος Δ΄ της Βοημίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βεντσεσλάβος γεννήθηκε στην αυτοκρατορική πόλη της Νυρεμβέργης και ήταν γιος του αυτοκράτορα Καρόλου Δ΄. Σε ηλικία μόλις δύο ετών, το 1363, ο πατέρας του τον έστεψε βασιλιά της Βοημίας και το 1373 του εξασφάλισε το εκλογικό σώμα του Βραδεμβούργου. Έτσι όταν το 1376 ο Κάρολος Δ΄ υποστήριξε την εκλογή του Βεντσεσλάβου ως βασιλιά των Ρωμαίων, δύο από τους επτά ψήφους των πρίγκιπων-εκλεκτόρων ήταν εκείνες του Βραδεμβούργου και της Βοημίας, που κατείχε ο αυτοκράτορας και ο γιος του. Το 1400 ο Βεντσεσλάβος καθαιρέθηκε από βασιλιάς των Ρωμαίων, αλλά συνέχισε να είναι βασιλιάς της Βοημίας μέχρι τον θάνατό του.
Ο Βεντσεσλάβος νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα στις 29 Σεπτεμβρίου 1370 με την Ιωάννα της Βαυαρίας, γόνο της δυναστείας του Βίττελσμπαχ, μετά το θάνατο της οποίας, στις 31 Δεκεμβρίου 1386 (που φέρεται ότι κατασπαράχθηκε από ένα από τα αγαπημένα κυνηγόσκυλα ελαφιών του Βεντσεσλάβου), παντρεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη της, Σοφία της Βαυαρίας, στις 2 Μαΐου 1389. Δεν κατάφερε να κάνει παιδιά με τις συζύγους του.
Ο Βεντσεσλάβος πέθανε στις 16 Αυγούστου 1419 από καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού σε ένα δάσος στα προάστια της Πράγας, αφήνοντας τη χώρα του σε βαθιά πολιτική κρίση. Τον θάνατό του ακολούθησαν σχεδόν δύο δεκαετίες συγκρούσεων που ονομάζονται Πόλεμοι των Χουσιτών, οι οποίοι επικεντρώνονται στις εκκλήσεις για την θρησκευτική μεταρρύθμιση του Γιαν Χους και ήταν ωθούμενοι από την λαϊκή οργή που προκάλεσε το μαρτύριό του.
Δαγοβέρτος Γ΄

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Χιλδεβέρτου Γ΄ των Φράγκων και της Εντόννε· το όνομα της μητέρας του είναι μεταγενέστερη φαντασία.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 711 στα τρία Φραγκικά βασίλεια: η Νευστρία-Βουργουνδία και η Αυστρασία είχαν ήδη ενοποιηθεί μετά από τη νίκη τού Πεπίνου τού Χέρσταλ το 687 στο Τερτύ. Ήταν 12ετής και την πραγματική εξουσία ασκούσε ο Πεπίνος τού Χέρσταλ μαγιορδόμος των Φράγκων. Αυτός απεβίωσε το 714· ακολούθησε διαφωνία, ανοικτά μερικές φορές, των κληρονόμων του με τους ευγενείς της Νευστρίας, οι οποίοι εξέλεξαν μαγιορδόμους. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο Δαγοβέρτος Γ΄· η Ιστορία των Φράγκων αναφέρει, ότι απεβίωσε από ασθένεια, δεν περιγράφει πάντως τις πράξεις ή τον χαρακτήρα του
Ενώ η προσοχή επικεντρώθηκε στις μάχες με του Φρισίους στο βορρά, οι περιοχές στο νότο άρχισαν να αποσχίζονται κατά τη σύντομη βασιλεία του: ο Σαβέρικ επίσκοπος τού Ωσέρ ήταν μαχητικός και υπέταξε τις πόλεις Ορλεάνη, Νεβέρ, Αβαλλόν και Τοννέρ. Επίσης ο Όντο ο Μέγας στην Τουλούζη της Ακουιτανίας και ο Αντενόρ στην Προβηγκία ήταν στην πραγματικότητα ανεξάρτητοι μεγιστάνες.
Θειιράνιο

Ισομέρεια

Με βάση χημικό τύπο του (C₂H₄S) έχει δύο (2) ισομερή θέσης, την αιθανοθειάλη και την ελάσσονα ταυτομερή της αιθενοθειόλη.

«Μητρικό» και «θυγατρικά» θειιράνια

Το θειιράνιο είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων , που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «θειιράνια».

Από 1,3-διοξολαν-2-όνη

Το θειιράνιο μπορεί να παραχθεί με χημική αντίδραση 1,3-διοξολαν-2-όνης και θειοκυανιούχου καλίου. Για το σκοπό αυτό, το θειοκυανιούχο κάλιο πριν από τη χρήση τήκεται υπό κενό, για να αφαιρεθεί από αυτό όλη η υγρασία (που τυχόν) περιέχει:

Από 2-υδροθειαιθανόλη

Το θειιράνιο μπορεί να παραχθεί, επίσης, από 2-υδροθειαιθανόλη και φωσγένιο:

Από οξιράνιο

1. Το θειιράνιο μπορεί, τέλος, να παραχθεί από οξιράνιο και κάποιο θειοκυανιούχο άλας, όπως το θειοκυανιούχο κάλιο, που χρησιμοποιείται όπως στην παραπάνω μέθοδο:
2. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η θειουρία ως πηγή θείου:

Δομή, φυσικές και φασματοσκοπικές ιδιότητες

Τα μήκη δεσμών στο θειιράνιο είναι τα ακόλουθα: C-C: 149 pm και C-S: 162 pm. Οι δεσμικές γωνίες του είναι, αντίστοιχα SCC: 66° και CSC: 65°. H διπολική ροπή του μορίου ανέρχεται σε 1,66 D. Τα μεθυλενικά πρωτόνια στη φασματοσκοπία μαγνητικού πυρηνικού συντονισμού συντονίζονται στα 2,4 δ, ενώ τα αντίστοιχα στο διμεθυλοθειαιθέρα συντονίζονται στα 2,6 δ. Το φάσμα μαζών του δίνει τα ακόλουθα ιονικά θραύσματα: C₂H₃⁺ και CH≡S⁺.

Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

Το θειιράνιο είναι λιγότερο σταθερό από το οξιράνιο και πολυμερίζεται εύκολα, με διάνοιξη του δακτυλίου του, ακόμη και με την παραμονή του στο σκοτάδι. Γενικά, δίνει αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης, όπως και το οξιράνιο, αλλά με μικρότερες αποδόσεις, λόγω ταυτόχρονου πολυμερισμού του. Η γενική μορφή της αντίδρασης κυκλοπροσθήκης ενός αντιδραστηρίου της μορφής AZ (όπου Z το πυρηνόφιλο τμήμα του αντιδραστηρίου) στο θειιράνιο είναι η ακόλουθη:
Χρήσιμη θεωρείται η αντίδραση κυκλοπροσθήκης αμινών (RNH₂) σε θειιράνιο, εφαρμογή της παραπάνω γενικής αντίδρασης για A = H και Z = RNH, που δίνει 2-αλκυλαμιναιθανοθειόλες (RNHCH₂CH₂SH), που είναι χρήσιμες πρόδρομες ύλες για χηλικές ενώσεις:
Μπορεί να γίνει και προσθήκη του θειιρανίου σε ιμίνη. Για παράδειγμα με επίδραση θειιρανίου σε ιμιδαζόλη έχουμε την αντίδραση:
Το θειιράνιο, όμως, δίνει και άλλα είδη αντίδρασης, όπως είναι η αντίδραση απόσπασης θείου από τριφαινυλοφωσφίνη (PPh₃), με αποτέλεσμα την παραγωγή αιθενίου:
Γεωγραφία της Γαλλικής Γουιάνας

Τοποθεσία

Βρίσκεται στη βόρεια Νότια Αμερική και σε ένα μέρος της Καραϊβικής Νότιας Αμερικής, που συνορεύει με το Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, μεταξύ της Βραζιλίας και του Σουρινάμ.

Γεωγραφικές συντεταγμένες

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της περιοχής είναι 4°00′N 53°00′W

Χάρτης αναφοράς

Νότια Αμερική.

Κλίμα

Τροπικό και ζεστό.

Έδαφος

Υπάρχουν χαμηλές παράκτιες πεδιάδες που αυξάνονται σε λόφους και μικρά βουνά, βλέπε Ασπίδα της Γουιάνας.

Φυσικοί πόροι

Βωξίτης, ξυλεία, χρυσός (διάσπαρτος), κινναβαρίτης, καολίνη, ψάρια, γαρίδες, ρύζι, μπανάνες.
Τέμενος Γκιουλ

Περιγραφή του ναού

Αν και ταυτίζεται με τη μονή της Αγίας Θεοδοσίας, η αρχική αφιέρωση του βυζαντινού ναού δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Έχει επίσης ταυτιστεί με το καθολικό της μονής του Χριστού Ευεργέτη. Ο ναός είναι ένα ψηλό επιβλητικό σύμπλεγμα. Ο τύπος του είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος μετά τρούλου και υπερώων αλλά συχνά κατατάσσεται και στις μεταβατικές τρουλαίες βασιλικές. Ο οκταγωνικός τρούλος του στηρίζεται σε τέσσερις πεσσούς και αποτελεί νεότερη κατασκευή, στη διάρκεια επισκευών μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ο νάρθηκας του ναού και τα πλάγια κλίτη έχουν υπερώα.
Σήμερα ο ναός βρίσκεται περικυκλωμένος μέσα σε οικισμό. Ο Λεονκλάβιος υποστηρίζει ότι στη μονή φυλάσσονταν το σώμα της Αγίας, και ότι μαζί με άλλα λείψανα οι Οθωμανοί κατακτητές το πέταξαν στους δρόμους κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Κατά μια άλλη εκδοχή, το λείψανο της Αγίας ευρίσκετο στην μονή του Δεξιοκράτους.

Ιστορία

Αν και πρόκειται για ένα μεγάλο και υπέροχο κτίσμα, δεν έχουμε πληροφορίες για το ποιος έκτισε την εκκλησία αυτή. Ο Λεονκλάβιος παραδίδει πως η εκκλησία μετατράπηκε σε τέμενος με το όνομα «Χασάν πασά τζαμί». Σήμερα ονομάζεται «Γκιούλ τζαμί», δηλαδή «τέμενος του ρόδου». Κατά μία μάλλον ανακριβή παράδοση, ονομάστηκε έτσι επειδή η ημέρα της άλωσης της πόλης στις 29 Μαΐου του 1453 ταυτίστηκε με τον εορτασμό της μνήμης της Αγίας Θεοδοσίας και η εκκλησία ήταν τότε στολισμένη με ρόδα. Χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς ως αποθήκη μηχανημάτων και εφοδίων του οθωμανικού στόλου. Μετατράπηκε σε τέμενος πιθανώς επί σουλτάνου Σελήμ Β' (1566-1574).
Σιδηροδρομική γραμμή Αλεξανδρούπολης - Σβίλενγκραντ

Διαδρομή

Ο νότιος τερματικός της γραμμής Λιμένα Αλεξανδρούπολης - Δικαίων είναι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης η γραμμή προχωράει κατά μήκος της δυτική ακτής του ποταμού Έβρου προς τα βόρεια. Στο Πύθιο, ανάμεσα στο Διδυμότειχο και την Ορεστιάδα, η γραμμή του Εξπρές Φιλίας αποτελούσε διακλάδωση της γραμμής μέχρι το 2011. Η γραμμή κάποτε συνέχιζε προς το Ορμένιο, αλλά τα δρομολόγια καταργήθηκαν και σήμερα η γραμμή καταλήγει στα Δίκαια.

Ιστορικό

Το τμήμα μεταξύ Αλεξανδρούπολης και Σβίλενγκραντ τέθηκε σε λειτουργία το 1874 από τον Σιδηρόδρομο της Ανατολής όταν ολόκληρη η Θράκη αποτελούσε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το τμήμα μεταξύ Πυθίου και Σβίλενγκραντ ήταν μέρος της κύριας γραμμής των Σιδηροδρόμων της Ανατολής από την Κωνσταντινούπολη στη Δυτική Ευρώπη. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης η οποία υπογράφηκε το 1923 η οποία καθόρισε τη μεθοριακή γραμμή Ελλάδας και Τουρκίας, η γραμμή βρισκόταν πλέον σε ελληνικό έδαφος, εκτός από ένα τμήμα 10 χιλιομέτρων από τη Νέα Βύσσα έως τα Μαράσια, μέσω του Κάραγατς, που βρισκόταν εντός Τουρκίας. Οι συρμοί της Γαλλοελληνικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων και αργότερα των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, ταξιδεύαν μέσω τουρκικού εδάφους, ούτως ώστε να κινηθούν από την Αλεξανδρούπολη στα Δίκαια, το Ορμένιο και το Σβίλενγκραντ της Βουλγαρίας. Τα τρένα πραγματοποιούσαν στάση στο Κάραγατς, το οποίο αναγραφόταν από τις Ελληνικές εταιρείες ως στάση "Αδριανούπολις".
Όταν η εκμετάλλευση των σιδηροδρομικών γραμμών ανελήφθη από τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων Ελλάδας το 1971, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε γραμμή μήκους 9 χιλιομέτρων για την απευθείας σύνδεση μεταξύ Νέας Βύσσας και Μαρασίων, εντώς ελληνικού εδάφους, παρακάμπτοντας το Κάραγατς, με νέα ενδιάμεση στάση στις Καστανιές. Το τμήμα της νέας γραμμής, το οποίο περιλαμβάνει μια νέα γέφυρα στον ποταμό Άρδα, άνοιξε το 1975 και χρησιμοποείται εως σήμερα. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Κάραγατς εγκαταλείφθηκε και χρησιμοποιείται πλέον ως κτήριο διοίκησης από το Πανεπιστήμιο της Αδριανούπολης. Οι Τουρκικοί Σιδηρόδρομοι κατασκεύσαν μια νέα γραμμή από το Πεχλιβάνκιοϊ στο Σβίλενγκραντ, αποφεύγοντας την Ελληνική επικράτεια, το 1971.
Διελκυστίνδα

Η  διελκυστίνδα  (αγγλ. Tug-of-War) είναι ένα άθλημα που παίζεται μεταξύ δύο ομάδων, οι οποίες τραβούν ένα σχοινί προσπαθώντας η μία να τραβήξει την άλλη προς το μέρος της. Η διελκυστίνδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες διεξαγόταν από το 1900 ως το 1920, ενώ συμπεριλήφθηκε και στους Β΄ Διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στην Αθήνα, στη λεγόμενη μεσοολυμπιάδα. Αρχικά ήταν ενταγμένη στο πρόγραμμα των αγωνισμάτων στίβου αλλά αργότερα λογιζόταν ως ανεξάρτητο άθλημα, αναγνωρισμένο από τη Δ.Ο.Ε.

Ιστορικά στοιχεία

Η διελκυστίνδα έχει αρχαίες ρίζες και η καταγωγή της είναι αβέβαιη. Η φήμη της χάνεται στα βάθη των αιώνων. Στην αρχαία Ελλάδα χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται ανάμεσα στα αγωνίσματα δύναμης που ασκούνταν οι νέοι για να βελτιώνουν τη φυσική τους κατάσταση και να αποκτήσουν ρώμη. Αναφέρεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη, όπως: αρχαία Αίγυπτος, Ρώμη, Κίνα, Ινδία (από το 12ο αιώνα μ.Χ.), Βιρμανία, ακόμα και στη Νέα Γουινέα. Στα χρόνια του μεσαίωνα υπάρχουν αναφορές για αγώνες με σχοινιά στην Ευρώπη, στη Γερμανία και στη Σκανδιναβία. Μετά το 1500 διεξάγονταν δημοφιλή τουρνουά στη Γαλλία και στη Μεγάλη Βρετανία. Μετά το 1800 αναφέρονται και αγώνες ανάμεσα σε ναύτες με βάρκες. Η αγγλική ονομασία του αθλήματος προήλθε από τη φράση «tug of war», που σημαίνει στην κυριολεξία, τον καθοριστικό αγώνα που θα κρίνει το αποτέλεσμα μιας αναμέτρησης. Τη μονομαχία από την οποία που θα κριθεί το αποτέλεσμα μιας μάχης. Μόλις το 19ο αιώνα δίνεται το όνομα αυτό στο άθλημα της διελκυστίνδας.

Κανονισμοί

Οι κανονισμοί της διελκυστίνδας είναι απλοί και καθορίζονται από τη «Διεθνή Ομοσπονδία Διελκυστίνδας» (Tug of War International Federation - TWIF), η οποία στην Ελλάδα εκπροσωπείται από την «Ελληνική Ομοσπονδία Διελκυστίνδας-ΕΟΔ». Στη σύγχρονη εποχή το άθλημα διεξάγεται και από γυναίκες τόσο σε κλειστά όσο και ανοικτά στάδια. 
Οι δυο ομάδες (ανδρικές ή γυναικείες) αποτελούνται από οκτώ άτομα και πρέπει το συνολικό σωματικό βάρος των αθλητών της μιας ομάδας να είναι το ίδιο με της αντιπάλου. Χρησιμοποιείται σχοινί από κάνναβη με ελάχιστο μήκος  33,5 και περιφέρεια ( όχι διάμετρο ) μεταξύ 100 έως 125 χιλιοστών. Σε κάθε ομάδα υπάρχουν τρεις αθλητές-κλειδιά, που είναι: ο αρχηγός, ο πρώτος στη σειρά και ο τελευταίος που τυλίγει (μια φορά) την άκρη του σχοινιού γύρω από τη μέση του και αποκαλείται άγκυρα (anchor).
Στην έναρξη του αγώνα το κέντρο του σχοινιού βρίσκεται ακριβώς πάνω από το σημείο εκκίνησης. Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που θα τραβήξει το σχοινί κατά τέσσερα μέτρα προς το μέρος της.
Ανίγριδες

Οι Ανίγριδες ήταν στην ελληνική μυθολογία οι νύμφες - δηλαδή, οι ποταμίδες - του Άνιγρου ποταμού στην Ηλεία. Στην ακτή της Ηλείας, όχι μακριά από την εκβολή  του ποταμού, υπήρχε ένα ιερό σπήλαιο κοντά στο σύγχρονο Σαμικό, το οποίο επισκέπτονταν άτομα που έπασχαν από δερματικές παθήσεις. Υποτίθεται ότι θεραπεύονταν εδώ από προσευχές και θυσίες στις νύμφες και με το μπάνιο τους στον ποταμό.   Η παλαιότερη γνωστή βεβαίωση της λατρείας αυτών των νυμφών, προέρχεται από την ποιήτρια Μοιρώ τον 3ο αιώνα π.Χ.. 
Ο Άνιγρος ποταμός ήταν ένα μικρό ρέμα στη νότια Ηλεία που έτρεχε από το όρος Λαπίθας και από τα βουνά στη Μίνθη στο Ιόνιο Πέλαγος. Τα νερά χαρακτηρίζονται από το καθαρό θείο. Ο ποταμός και το σπήλαιο είναι πλέον μέρος των ιαματικών πηγών του Καϊάφα.
Τραπ

Μεταφορές

Η πόλη εξυπηρετείται οδικά από τον αυτοκινητόδρομο A12. Επίσης διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, και η απόσταση είναι περίπου 40 λεπτά από το Παρίσι. Τέλος, λεωφορεία συνδέουν το κέντρο της πόλης με τις γύρω περιοχές.

Εκπαίδευση

Στο Τραπ υπάρχουν 36 νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία, τρία γυμνάσια και τρία λύκεια.
Ζουμπενεσαμάλι

Ονομασίες

Το ιδιαίτερο παραδοσιακό όνομα Ζουμπενεσαμάλι, με απαντώμενες παραφθορές Zuben Eschamali, Zuben el Chamali, Zubenesch και Zubenelg, προέρχεται από την αραβική φράση ّالزُبَانَى الشَمَالِي (al-zubānā al-šamāliyy), που σημαίνει «η βόρεια δαγκάνα". και παραπέμπει στο γεγονός ότι στην ελληνική αρχαιότητα ο αστερισμός Ζυγός ήταν τμήμα του Σκορπίου με ονομασία «Χηλαί Σκορπίου» («δαγκάνες του σκορπιού»). Το αραβικό όνομα αντιστοιχεί επομένως στο αρχαιοελληνικό Χηλή βόρειος. Η άλλη, η «Νότιος Χηλή» ή Νότια δαγκάνα, είναι βέβαια ο αστέρας α Ζυγού.
Υπάρχουν ωστόσο και οι ονομασίες Kiffa Borealis, από την αραβική λέξη al-kiffah και τη λατινική Borealis, δηλαδή «ο βόρειος δίσκος» (του ζυγού), και το καθαρώς λατινικό ισοδύναμο Lanx Borealis, το Lanx septentrionalis του Bayer. Το 2016 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση συνέστησε μία ομάδα εργασίας επί των ονομάτων των αστέρων (Working Group on Star Names, WGSN), προκειμένου να καταγράψει και να προτυποποιήσει ονόματα αστέρων. Η WGSN ενέκρινε την ιστορική ονομασία Zubeneschamali για τον β Ζυγού στις 21 Αυγούστου 2016, οπότε αναγράφεται έτσι στον Κατάλογο Αστρικών Ονομάτων της Διεθνούς Αστρονομικής Ενώσεως.

Αστροφυσικά δεδομένα

Με βάση τα χαρακτηριστικά του φάσματός του, ο β Ζυγού ανήκει στον φασματικό τύπο B8 V (νάνος αστέρας τύπου Β). Ωστόσο, η διάμετρός του είναι 4,9 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου, ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 3,3 ως 3,8 φορές την ηλιακή. Στην πραγματικότητα έχει λαμπρότητα 130 φορές περίπου μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου και επιφανειακή θερμοκρασία 12.300 K, διπλάσια περίπου της αντίστοιχης ηλιακής. Αυτή η υψηλή θερμοκρασία δίνει φως με απλό φάσμα, κάτι που το καθιστά ιδανικό για τη μελέτη του διαστρικού αερίου και σκόνης που υπάρχει ανάμεσα στη Γη και στον αστέρα. Καθώς και πολλοί άλλοι αστέρες του είδους του, ο β Ζυγού περιστρέφεται ταχύτατα, 100 και πλέον φορές ταχύτερα από τον Ήλιο, με 250 km ανά δευτερόλεπτο στον ισημερινό. Αυτός ο τύπος αστέρα της Κύριας ακολουθίας έχει χρώμα λευκό με γαλαζωπή απόχρωση, αλλά παλαιότεροι παρατηρητές περιέγραφαν συχνά τον Ζουμπενεσαμάλι ως τον μόνο πρασινωπό αστέρα που είναι ορατός με γυμνό μάτι. Δεν φαίνεται να υπάρχει γενικώς αποδεκτή ερμηνεία για τον λόγο που ορισμένοι παρατηρητές τον βλέπουν πρασινωπό.
Οι πολύ μικρές περιοδικές μεταβολές στη φωτεινότητα του αστέρα μπορεί να οφείλονται στην παρουσία ενός συνοδού αστέρα, που δεν είναι απευθείας παρατηρήσιμος από τη Γη. Ωστόσο, μέχρι στιγμής ο β Ζυγού ταξινομείται επισήμως ως μεμονωμένος αστέρας.
Ο β Ζυγού πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 35,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (12.200 χιλιόμετρα την ώρα). Καθώς όμως έχει μια ανιχνεύσιμη ιδία κίνηση, περίπου ένα δέκατο του δευτερολέπτου της μοίρας ανά έτος, είναι φανερό ότι δεν κατευθύνεται ακριβώς προς τα εμάς: Στο μακρινό μέλλον θα πλησιάσει σε μία ελάχιστη απόσταση και μετά θα αρχίσει να απομακρύνεται.
Ντάνι Καρβαχάλ

Ρεάλ Μαδρίτης Β'

Ο Καρβαχάλ γεννήθηκε στην πόλη Λεγανές (προάστιο της Μαδρίτης) στις 11 Ιανουαρίου του 1992. Στην ηλικία των δέκα ετών προσχωρεί στο σύστημα ελπίδων της Ρεάλ Μαδρίτης και συνεχίζει την αναρρίχηση στις τάξεις μέχρι το 2010 για να φτάσει στην Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια.
Στην πρώτη του σεζόν στην Καστίγια γίνεται βασικός και έπειτα αρχηγός της ομάδας. Στην ακόλουθη σεζόν έχει ακόμα καλύτερες αποδόσεις. Σε 38 αγώνες σκοράρει 2 γκολ (συμπεριλαμβάνονται και τα πλέι-οφ), τότε που η Καστίγια επιστέστρεφε στην Σεγούντα Ντιβιζιόν, έπειτα από 5 χρόνια απουσίας.

Μπάγερ Λεβερκούζεν

Στις 11 Ιουλίου του 2012 , μετά την αποτυχία του Καρβαχάλ να κάνει την μοναδική εμφάνιση με την φανέλα της επαγγελματικής ομάδας της Ρεάλ Μαδρίτης,  υπογράφει πενταετές συμβόλαιο με τη γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν έναντι αμοιβής μεταγραφής 5.000.000 ευρώ.
Ο Ντάνι κάνει το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα την 1η Σεπτεμβρίου 2012 στην νίκη εντός έδρας επί της Φράιμπουργκ. Σκόραρε το πρώτο του τέρμα για την καινούρια του ομάδα στις 25 Νοεμβρίου του 2012 στην νιίκη με 2-1 εναντίον της Χόφενχαϊμ. 
Ο Καρβαχάλ επιλέχτηκε ως ένα εκ των τριών καλύτερων μπακ της Μπουντεσλίγκα στην πρώτη και μόνη του σεζόν στη γερμανική διοργάνωση.

Ρεάλ Μαδρίτης

Στις 3 Ιουνίου του 2013, η Ρεάλ Μαδρίτης ασκείται επαναγοράς του Ντάνι, ο οποίος γίνεται το πρώτο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδας για τη σεζόν 2013-2014  για ένα ποσό που πιστεύεται ότι είναι κοντά στα 6.500.000 ευρώ.
Ο Καρβαχάλ έκανε το ντεμπούτο του στην Λα Λίγκα στις 18 Αυγούστου του 2013 σε μια νίκη με 2-1 εντός έδρας με την Ρεάλ Μπέτις. Έναν μήνα μετά κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο Τσάμπιονς Λιγκ στον αγώνα που η Ρεάλ κέρδισε την ΓαλατάσαραΪ με σκορ 6-1.
Τη σεζόν εκείνη, ο Καρβαχάλ συμμετείχε σε 45 παιχνίδια και σκόραρε 2 φορές. Ο Καρβαχάλ ξεκίνησε την επόμενη σεζόν του στη Ρεάλ με το θρίαμβο κόντρα στη Σεβίλλη στο Σούπερ Καπ και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων εναντίον της Σαν Λορένσο. Στο πρώτο σκέλος του ημιτελικού του φετινού Τσάμπιονς Λιγκ πήρε ποινή καθώς μάρκαρε επικίνδυνα τον Κάρλος Τέβες της Γιουβέντους, κάτι που οδήγησε τη Ρεάλ σε ήττα με 2-1. 
Στις 5 Ιουλίου του 2015, υπέγραψε νέο συμβόλαιο έως το 2020 με την τρέχουσα ομάδα του, την Ρεάλ Μαδρίτης.

Διεθνής Σταδιοδρομία

Ο Καρβαχάλ ενήργησε ως στήριγμα του Μαρτίν Μοντόγια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτων των 21 ετών του 2013, έπαιξε στην νίκη με 3-0 εναντίον της Ολλανδίας, καθώς η Ισπανία πήγαινε να νικήσει το τουρνουά. Είχε επιλεγεί από την πλήρη πλευρά από τον Βιθέντε Ντελ Μπόσκε για το Παγκοσμιο Κύππελο 2014 όμως μετά τα δυνατά παιχνίδια με την Βολιβία και την Ατλέτικο Μαδρίτης διεγράφει από την τελική λίστα. Στις 29 Αυγούστου κλήθηκε για τα παιχνίδια εναντίον της Γαλλίας και του FYROM. Έκανε το ντεμπούτο του στον πρώτο αγώνα, στις 4 Σεπτεμβρίου 2014.
Βασίλειο της Γεωργίας

Καταβολές

Η ανάρρηση της δυναστείας των Βαγρατιδών ξεκινά από τον 8ο αιώνα, όταν ήρθαν στην εξουσία της περιοχής Τάο-Κλαρτζέτι (νοτιοδυτικές επαρχίες της Γεωργίας, σήμερα αποτελούν τμήμα της Τουρκίας). Η αποκατάσταση της γεωργιανής βασιλείας ξεκινά το 888 μ.Χ., όταν ο Αδαρνάσης Δ΄ της Ιβηρίας πήρε τον τίτλο του Βασιλιά των Γεωργιανών. Το Ηνωμένο Βασίλειο της Γεωργίας ιδρύθηκε το 1008. Το έτος αυτό, ο Βαγράτης Γ΄, γιος του Γκούργκεν Β΄, έγινε βασιλιάς του Βασιλείου της Δυτικής Γεωργίας (Βασίλειο της Αμπχαζετίας), που περιελάμβανε τις ηγεμονίες του Ιμερέτι, Σαμεγκρέλο, Αμπχαζέτι (Αμπχαζίας), Γκουρίας και Σβανέτι. Μητέρα του Βαγράτη Γ΄ (Μπαγκράτ) ήταν η βασίλισσα Γκουραντούχτ, κόρη του Γεωργίου Β΄ της Αμπχαζίας.

Ένωση του γεωργιανού κράτους

Οι πρώτες δεκαετίες του 9ου αιώνα είδαν την ανάδυση ενος νέου γωργιανού κράτους στο Τάο-Κλαρτζέτι. Ο κουροπαλάτης Άσοτ της βασιλικής οικογένειας των Βαγρατιδών απελευθέρωσε από τους Άραβες τις περιοχές της πρώην νότιας Ιβηρίας. Αυτό περιελάμβανε τα Πριγκιπάτα Τάο και Κλαρτζέτι, και τις κομητείες Σαβσχέτι, Κχιχάτα, Σάμτσχε, Τριαλέτι, Τζαβακχέτι και Ασότσι, τα οποία αποτελούσαν επίσημα τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, υπό το όνομα Κουροπαλάτο της Γεωργίας.
ΡΚ Λανς

Η Ίδρυση της ομάδας (1906)

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1905, στο Βερτ της πόλης Λανς, από μαθητές που ήθελαν να δώσουν στην ομάδα τους ένα Αγγλοσαξονικό όνομα. Αργότερα, μαζί με την ομάδα ερασιτεχνών εφήβων ακολούθησαν μικρές ομάδες της πόλης όπως η Ρασίγκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί και η Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς. Ξεκίνησαν φορώντας πράσινα και μαύρα ρούχα. 
Από την χρονιά του 1907 μέχρι και το 1912 συνεχώς έκαναν διάφορες αλλαγές γηπέδου πηγαίνοντας στο καλύτερο γήπεδο και μετά στο άλλο. Τα γήπεδα που θα έχει η ομάδα θα είναι ή στην πόλη της Λανς ή σε μια άλλη κοντινή πόλη, την Αβιόν. 
Μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποίησαν άλλο χρώμα στις φανέλες τους και αυτό ήταν το σκούρο μπλε.

Με αίμα και χρυσό

Ήταν το 1924 όπου τα κανονικά τους χρώματα έκαναν την εμφάνιση τους. Ο μύθος της ομάδας λέει πως ο Κύριος Μόλια (Moglia), που ήταν ο τότε πρόεδρος της ομάδας (από το 1929 μέχρι το 1930), επέλεξε το κόκκινο και το χρυσό διότι τα χρώματα αυτά είναι τα χρώματα της Ισπανικής σημαίας επειδή ένας από την ομάδα είπε πως κατέστρεψε την εκκλησία του Σαιν Λεζέ και για να επανορθώσουν έβαλαν τα χρώματα αυτά ως συγχώρεση. Άλλοι λένε πως τα χρώματα αυτά πρωτοεμφανίστηκαν από τα κόκκινα ρούχα που φορούσαν οι μεταλλωρύχοι και το χρυσό επειδή οι μεταλλωρύχοι έσκαβαν για να ανακαλύψουν κοιτάσματα χρυσού. 
Επίσης, την ίδια χρονιά, αγωνίζονταν στο νέο τους στάδιο, το Ραούλ Μπριγκέτ που σήμερα λέγεται Λιό Λανγκράνζ. Την ημέρα που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τα σημερινά της χρώματα, ήταν και η ημέρα όπου αγωνίστηκαν στο νέο τους στάδιο. 
Το 1926 εμφανίζεται ένα νέο αστέρι, ο Βρετανός Κίντ Φέντον ο οποίος παρέμεινε μέχρι το 1934. Επίσης το 1926, ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε η Λανς στο Championnat d'Artois.
Το 1929 η Λανς κερδίζει το Βόρειο πρωτάθλημα, και αγωνίστηκε για πρώτη φορα στο Division d'Honneur of the Ligue du Nord όπου αγωνίστηκε με τις μεγάλες (τότε) μεγάλες ομάδες, όπως η ΟΣΚ Λιλ, η Ρουμπάις  η Εξελσιόρ Ρουμπάις και με την Αμιάν.
Το 1932 αγωνίστηκε στην κατηγορία Artois, και μεταφέρθηκε στο Στάδιο Φελίξ Μποαλέρτ το οποίο μέχρι σήμερα θεωρείται ως η έδρα της Λανς.

Οι Πρώτες Επιτυχίες

Το 1937 αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία τερματίζοντας στην δεύτερη κατηγορία στην 1η θέση με παίκτες όπως ο Στανίς και ο Σπέχτλ. Επίσης στο Κύπελλο Γαλλίας έφτασε μέχρι την φάση των 16, και αποκλείστηκε από την Ρεντ Σταρ- Σάιντ Κουέν με 3-2.
Το 1943 νικά στο πρωτάθλημα της βόρειας κατηγορίας , με κορυφαίο σκόρερ, τον Στάνις με 43 γκολ σε 30 αγώνες. Ο συγκεκριμένος επίσης το 1942 στο Κύπελλο Γαλλίας πέτυχε 17 τέρματα.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, την σεζόν 1945-1946 τερμάτισε στην 6η θέση αλλά τελικά, τον επόμενο χρόνο υποβιβάζεται. Το 1948 έπαιξε στο Κύπελλο μέχρι και στον τελικό χάνοντας με 3-2 από την Λιλ. 
Αργότερα, ανέβηκε στην Λιγκ 1 με τον καλύτερο τους παίκτη, με τον Μάριαν Γουισνέφσκι ο οποίος είχε συμβόλαιο με την Λανς και από τις 277 συμμετοχές του στην ομάδα σκόραρε 93 φορές. Όμως λόγω οικονομικών προβλημάτων το 1963, έφυγε για την ΟΚ Σαμπντόρια.
Δημήτρης Στρατούλης

Πολιτική/Συνδικαλιστική Δραστηριότητα

Ήταν αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ. Διετέλεσε εκπρόσωπος των εργαζομένων, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης Κοινωνικού Ελέγχου του ΟΤΕ, καθώς επίσης μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, Γραμματέας Κοινωνικής Πολιτικής της.
Στέλεχος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ από την ίδρυσή του τον Φεβρουάριο του 2003 και της οργανωτικής επιτροπής του 4ου ευρωπαϊκού κοινωνικού φόρουμ, που έγινε στην Αθήνα τον Μάιο του 2006.
Μέλος - ως εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ - στην Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του ανθρώπου και του ΛΑΕΚ (Λογαριασμός για την ανεργία και την επαγγελματική κατάρτιση).
Είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ και υπεύθυνος εργατικής Πολιτικής του. Μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ από το πρώτο συνέδριό του, το 1991. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ πριν από το 1991.
Είχε εκλεγεί βουλευτής με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκλογική περιφέρεια Β' Αθηνών, στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, καθώς και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. 
Στις 16 Δεκεμβρίου 2012 δέχτηκε επίθεση από αγνώστους κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΕΚ-Ατρόμητος στο ΟΑΚΑ, οι οποίοι τον χτύπησαν στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο ιατρείο του σταδίου. Κατηγόρησε ότι οι άγνωστοι που του επιτέθηκαν ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής, δήλωση για την οποία και μηνύθηκε από τη Χρυσή Αυγή ως συκοφαντική δυσφήμιση.