google/wiki40b huggingface dataset:
Πυρόι

Γενικά στοιχεία

Μέχρι και την εισβολή του 1974 ήταν μεικτό χωριό του οποίου η συντριπτική πλειοψηφία ήταν Έλληνες. Κατά τη δεκαετία του 1920,ο πληθυσμός του ανερχόταν σε 177 κατοίκους οι οποίοι αυξήθηκαν σε 295 κατά την απογραφή του 1946.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (1955 - 1959), οι Βρετανοί δημιούργησαν στο χωριό στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου φυλάκιζαν τους αιχμάλωτους αγωνιστές καθώς και τους υπόπτους για συμμετοχή στην ΕΟΚΑ.
Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου και συγκεκριμένα το 1960, το Πυρόι είχε πληθυσμό που ανερχόταν στα 466 άτομα εκ των οποίων οι 374 ήταν Έλληνες και οι 86 Τούρκοι.
Κατά την εισβολή του 1974 και συγκεκριμένα κατά τον Αττίλα ΙΙ,το χωριό υπερασπίστηκαν 30 άνδρες της 31 ΜΚ υπό τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Ανδρέα Γεωργιάδη. Εξαιρετικής σημασίας ήταν και οι βολές της 189 Μοίρας Πεδινού Πυροβολικού η οποία ήταν ταγμένη σε περιοχή μεταξύ των χωριών Πέρα Χωριό-Αλάμπρα-Αγία Βαρβάρα και εκτελούσε βολές ανάσχεσης μέχρι τις 18:00 της 16ης Αυγούστου όταν κηρύχθηκε εκ νέου εκεχειρία. Τελικά, το Πυρόι έπεσε στα χέρια των εισβολέων την 17η Αυγούστου έπειτα από επτάωρη αντίσταση των υπερασπιστών του.
Άαρον Άπελφελντ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1932 στο χωριό Zhadova κοντά στο Τσέρνοβιτς, το οποίο ανήκε τότε στην αυστροουγγρική αυτοκρατορία ενώ σήμερα ανήκει στην Ουκρανία. Το 1940 οι Ναζί κατέλαβαν την περιοχή και εκτέλεσαν πολλούς Εβραίους κατοίκους, μεταξύ των οποίων και την μητέρα του. Στο αυτοβιογραφικό έργο του Ιστορία μιας ζωής ο Άπελφελντ αναφέρει ότι το τελευταίο πράγμα που θυμάται από τη μητέρα του ήταν την κραυγή της, τη στιγμή που την εκτελούσαν. Ο ίδιος και ο πατέρας του, στάλθηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ουκρανία. Λίγους μήνες αργότερα ο Άπελφελντ κατάφερε να δραπετεύσει και αφού περιπλανήθηκε για τρία χρόνια στα δάση της Ουκρανίας, τρώγοντας ότι έβρισκε, κατέληξε μάγειρας στον Κόκκινο Στρατό. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε ένα διάστημα σε στρατόπεδο εκτοπισμένων στην Ιταλία και τελικά εγκαταστάθηκε στην Παλαιστίνη το 1946. Εκεί, στις αρχές της δεκαετίας του εξήντα, βρήκε τον πατέρα του, για τον οποίο πίστευε ότι ήταν νεκρός, σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στο Be'er Tuvia. Η συνάντηση ήταν τόσο πολύ συναισθηματικά φορτισμένη, που ο Απελφελντ δεν τόλμησε ποτέ να αναφερθεί σε αυτή στο έργο του.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ. Ξεκίνησε να γράφει μικρές ιστορίες, σταδιακά όμως πέρασε στο μυθιστόρημα. Όλα τα έργα του είναι γραμμένα στα Εβραϊκά μολονότι όταν μετανάστευε στην Παλαιστίνη δε γνώριζε την εβραϊκή γλώσσα. Επειδή όμως δεν ήθελε να γράφει στα γερμανικά, που ήταν η γλώσσα των δολοφόνων της μητέρας του ούτε στα γίντις που θεωρούνταν υποτιμητικό τότε να τα μιλάει κάποιος, έμαθε τα Εβραϊκά. Εκτός από τα Εβραϊκά ο Άαρον Άπελφελντ μιλούσε Γίντις, Γερμανικά, Ουκρανικά, Ρωσικά, Αγγλικά και Ιταλικά. 
Έζησε ένα προάστιο της Ιερουσαλήμ και δίδαξε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν του Νεγκέβ.
Άννα Ξυλαλόη

Βιογραφία

Η λέξη ξυλαλόη αναφέρεται στην ρητινώδη καρδιά του κορμού της Ακουιλαρίας, ένα μεγάλο αειθαλές δένδρο της νοτιο-ανατολικής Ασίας.
Η Άννα αναφέρεται σύντομα στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: όταν απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄, "σύμφωνα με την προτροπή και την επιλογή του, τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο κυρ Ανδρόνικος Κομνηνός, γιος από την σύζυγό του αυτοκράτειρα Άννα Ξυλαλόη. Ο Ανδρόνικος βασίλευσε για τρία έτη και απεβίωσε το έτος 6774 από Κτίσεως Κόσμου" (i.e. 1266). Η Άννα είναι η μόνη από τις τρεις συζύγους τού Μανουήλ Α΄, που ο Πανάρετος της δίνει τον τίτλο της αυτοκράτειρας.
Η Άννα θεωρείται η πρώτη από τις συζύγους του ανδρός της, που τον παντρεύτηκε π. το 1235, για τον εξής λόγο: ο μόνος γνωστός τους γιος, ο Ανδρόνικος Β΄, βασίλευσε πρώτος και τον ακολούθησαν τα αδέλφια του· ο Γεώργιος (1266-80), ο Ιωάννης Β΄ (1280-84, 85-97) και η Θεοδώρα (1284-85). Επειδή προηγήθηκε, τον θεωρούμε μεγαλύτερό τους, έτσι η μητέρα του πρέπει να είναι η πρώτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄. 
Ο Μανουήλ Α΄ είχε (τουλάχιστον) δύο κόρες, που οι μητέρες τους δεν αναφέρονται. Αυτές είναι τέκνα της Άννας ή των άλλων δύο συζύγων. Μία από αυτές παντρεύτηκε τον Δημήτριο Β΄ της Γεωργίας και η άλλη έναν δίδεβουλ (υψηλό αξίωμα ευγενούς στην Αυλή). 
Ο ιστορικός Κουρσάνσκις εκτιμά, ότι η πρεσβεία που έστειλε ο Μανουήλ Α΄ στον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας για να ζητήσει να νυμφευτεί μία από τις κόρες του το 1253, είναι terminus post quem για το τέλος της Άννας Ξυλαλόης. Όταν ο Λουδοβίκος αρνήθηκε τη συμμαχία, ο ίδιος ιστορικός θεωρεί, πως ο Μανουήλ νυμφεύτηκε την Ειρήνη Συρίκαινα.
Δημητριάς Αραχωσίας

Η Δημητριάς (αλλιώς και Δημητριάπολις), ήταν αρχαία ελληνική πόλη στο ανατολικό Ιράν.
Ιδρύθηκε από τον Έλληνα βασιλέα της Βακτριανής Δημήτριο Α΄, όταν εισέβαλε στην επαρχία της Αραχωσίας. Βρισκόταν κοντά στην Αλεξάνδρεια. Η πόλη αναφέρεται από τον γεωγράφο Ισίδωρο τον Χαρακηνό (1ος αιώνας π.Χ.).
Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, πολύ πιθανόν να βρισκόταν στο σημερινό Αφγανιστάν.
Μασερμπρούμ

Ονομασία

Το νόημα του ονόματος δεν είναι σαφές. Προέρχεται πιθανώς από το mashadar (εμπροσθογεμές όπλο), με το brum που σημαίνει βουνό, εξαιτίας της ομοιότητας μιας διπλής κορυφής με παλιό εμπροσθογεμές. Είναι εξίσου πιθανό να προέρχεται από το masha (βασίλισσα ή κυρία), δηλαδή η "βασίλισσα των κορυφών". Έχουν προταθεί και άλλα νοήματα, χωρίς υπάρχει οριστική κατάληξη ως προς το θέμα. Για παράδειγμα αναφέρεται η εκδοχή να προέρχεται το όνομα από την αραβική λέξη Mahsher, που σημαίνει το τέλος του κόσμου. Επίσης, έχει προταθεί τοι «Λευκά Όρη», αφού Burum σημαίνει λευκός στην Μπουρουσάσκι γλώσσα των Χούνζα, αλλά δεδομένου ότι η γλώσσα αυτή δεν τοπική, η εκδοχή δείχνει μάλλον απίθανη.

Γεωλογία-Γεωγραφία

H κύρια οροσειρά του Καρακορούμ αποτελεί ηπειρωτικό φυσικό σύνορο της νότιας Ασίας, καθώς βρίσκεται στο άκρο δύο συγκρουόμενων πλακών, κάτι που κάνει την περιοχή ιδιαίτερα ενεργή σεισμικά. Ως τμήμα της ευρύτερης οροσειράς η σύσταση του Μασερμπρούμ περιλαμβάνει μεταμορφικό γνευσίτη και γρανιτικούς βαθόλιθους.
Το Μασερμπρούμ (και Μασερμπρούμ Α΄) είναι η υψηλότερη κορυφή των ορέων Μασερμπρούμ, της οροσειράς Καρακορούμ. Είναι χαρακτηριστική κορυφή, που σκιάζεται εν μέρει από τις γειτονικές οκτάρες, το K2, το Γκασερμπρούμ Α΄, το Μπρόουντ Πικ και το Γκασερμπρούμ Β΄. 
Τα όρη Μασερμπρούμ βρίσκονται νότια του παγετώνα Μπαλτόρο και η κύρια οροσειρά Καρακορούμ βρίσκεται βόρεια του Μπαλτόρο. Οι ποταμοί που έχουν κατεύθυνση νότια εκβάλλουν στην Αραβική θάλασσα, ενώ οι ποταμοί που έχουν κατεύθυνση βόρεια εκβάλλουν στην Κίτρινη θάλασσα.  
Ο παγετώνας Μπαλτόρο είναι το κοινότερο μέσο για την προσέγγιση των κορυφών 8.000 μ. του Καρακορούμ από ορειβάτες και πεζοπόρους. Το βρίσκεται στο βόρειο άκρο της κοιλάδας Χους, μέσω της οποίας γίνεται η νότια πρόσβαση στην κορυφή.

Ορειβατική ιστορία

Το 1856, ο Τόμας Τζορτζ Μοντγκόμερι, υπολοχαγός του Βρετανικού Βασιλικού Σώματος Μηχανικού, παρατήρησε ένα ψηλό βουνό στην οροσειρά και το ονόμασε K1 (δηλαδή κορυφή 1 του Καρακορούμ). Για τον γηγενή πληθυσμό το όνομα παρέμεινε Μασερμπρούμ.
Το βουνό επισκέφθηκε εκ νέου το 1911 ο Γουίλιαμ Γουόρκμαν και η σύζυγός του Φάνι Μπούλοκ Γουόρκμαν. Η πρώτη προσπάθεια ανάβασης έγινε το 1938 από την νότια όψη. Η προσπάθεια απέτυχε λίγο πριν την κορυφή.
Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, το 1955 και το 1957, στο Μασερμπρούμ αναρριχήθηκαν για πρώτη φορά οι Τζορτζ Ίρβινγκ Μπελ και ο Γουίλι Ανσέλντ, μέλη μιας Πακιστανοαμερικανικής αποστολής υπό τον Νικ Κλιντς. Ανέβηκαν από την νοτιοανατολική όψη, διαδρομή που είχε σταματήσει αρκετές ομάδες. Χρειάστηκαν 23 χρόνια πριν τη δεύτερη ανάβαση από τους Ιάπωνες Κακεγιάσου Μιναμούρα (Kakeyasu Minamura) και Μασουχίνο Νομούρα (Masuhino Nomura) τον Αύγουστο του 1983. Μία άλλη ιαπωνική αποστολή το 1985 αναρριχήθηκε στην εντυπωσιακή και ομορφότερη ΒΔ Κόψη και Βόρεια Όψη.
Ο Himalayan Index καταγράφει αρκετές αναβάσεις και αποτυχημένες προσπάθειες στο Μασεμπρούμ. Στις αναβάσεις περιλαμβάνονται δύο επιπρόσθετες διαδρομές, η ΒΔ Όψη και η ΒΔ Κόψη/Β Όψη.
Ρωμανός Αργυρός (10ος αι.)

Βιογραφία

Ήταν γιος του διακεκριμένου στρατηγού Λέοντος Αργυρού και είχε τουλάχιστον έναν αδελφό, τον Μαριανό Αργυρό, που επίσης κατείχε υψηλά στρατιωτικά αξιώματα.
Ο ίδιος ο Ρωμανός έγινε γνωστός για το γάμο του με την Αγάθη, κόρη του Ρωμανού Α΄ (β. 919-944). Οι πηγές δεν συμφωνούν για το πότε έγινε ο γάμος: ο ιστορικός του 11ου αι. Γιαχία Αντιόχειας βεβαιώνει, ότι ο γάμος τελέστηκε πριν ο Λεκαπηνός ανέλθει στην εξουσία· ενώ στα τέλη του 10ου αι. ο Συνεχιστής του Θεοφάνους καταγράφει ότι έγινε το 921. Όπως και να έχει, ο γάμος εμφανίζει την προσπάθεια του Λεκαπηνού, ενός νεόπλουτου από την επαρχία, να σταθεροποιήσει τη θέση του συνδέοντας την οικογένειά του με μία από τις πιο διακεκριμένες, αριστοκρατικές οικογένειες της Αυτοκρατορίας.
Έτσι ο Ρωμανός απέκτησε εξ' αγχιστείας συγγένεια με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ Μακεδόνων τον πορφυρογέννητο, που είχε νυμφευτεί την Ελένη Λεκαπηνή, άλλη κόρη του Ρωμανού Α΄.
Εθνική Ουκρανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Μέχρι τη διακήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας το 1991 οι αθλήτριες με καταγωγή από την Ουκρανία διέθεταν το δικαίωμα συμμετοχής στην Εθνική Σοβιετικής Ένωσης. Για την Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης το 1992 εντάχθηκαν στην Ενωμένη Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών. Η Ομοσπονδία της χώρας εντάχθηκε στους κόλπους της FIBA το 1992, αν και η πρώτη επίσημη συμμετοχή της γυναικείας ομάδας σε κάποια διοργάνωση έλαβε χώρα 3 χρόνια μετά.
Στην πρώτη της παρουσία σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στην Τσεχία το 1995, η Ουκρανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας, διοργάνωση στην οποία κατέλαβε την 4η θέση. Έκτοτε δεν επανέλαβε τόσο υψηλές επιδόσεις, αν και εξακολουθεί να διαγωνίζεται τακτικά σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Ξενοκλής ο Χολαργεύς

Βιογραφία

Ο Ξενοκλής ο Χολαργεύς καταγόταν από τον δήμο του Χολαργού της αρχαίας Αθήνας, εξ ου και το παρωνύμιό του, ήταν σύγχρονος του Περικλή και -κατά μαρτυρία του Πλουτάρχου- ένας από τους αρχιτέκτονες που είχαν αναλάβει την οικοδόμηση του Τελεστηρίου της Ελευσίνας. Συγκεκριμένα, είχε αναλάβει αρχικά την ανέγερση συνεργαζόμενος με τον αρχιτέκτονα Κόροιβο. Μετά όμως τον θάνατο του τελευταίου συνέχισε συνεργαζόμενος με τον Μεταγένη τον Ξυπέτιο ο οποίος ανέλαβε την περάτωση του έργου με διάφορες αλλαγές και επεκτάσεις. Στο στάδιο αυτό των εργασιών ο Ξενοκλής, πάντα κατά τον Πλούταρχο «εκορύφωσεν το οπαίον (= φωταγωγό) του ανακτόρου» (δηλ. του ναού της Δήμητρας).
High fantasy

High fantasy ή epic fantasy (ελεύθερη μετάφραση: υψηλή φαντασία ή επική φαντασία) είναι υπο-είδος της φανταστικής μυθιστοριογραφίας προσδιορισμένο και από τα δύο και που βασικά του στοιχεία είναι ο φανταστικός κόσμος και ο ηρωισμός των χαρακτήρων, της πλοκής και λοιπά. Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε σε ένα δοκίμιο του Λόιντ Αλεξάντερ, το 1971, το High Fantasy and Heroic Romance.
Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα (Βουλγαρία)

Το Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα (βουλγαρικά : Обединена народно-прогресивна партия]]) ήταν ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία

Το κόμμα ιδρύθηκε από τη συγχώνευση του Λαϊκού κόμματος και του Προοδευτικού Φιλελεύθερου κόμματος το 1920, με πρώτο ηγέτη τον Ιβάν Εβστρατίεφ Γκέσχοφ. Το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές του Απριλίου 1923 με την Συνταγματική συμμαχία όπου κέρδισε 17 έδρες.
Μετά το πραξικόπημα τον Ιούνιο του 1923 το κόμμα προσχώρησε στην Δημοκρατική συμμαχία η οποία κέρδισε τις εκλογές του Νοέμβρη του 1923.
Το κόμμα στις εκλογές του 1927 έλαβε μόνο το 1,5% των ψήφων και απέτυχε να κερδίσει μια έδρα. Για τελευταία φορά συμμετείχε στις εκλογές του 1931 το ποσοστό των ψήφων του έπεσε στο 0,6% και το κόμμα παρέμεινε χωρίς έδρα.
.st

.st είναι ο top-level domain κωδικός για τον Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παλάτι του Κρομέριτς

Ιστορία

Η πρώτη κατοικία στην περιοχή ιδρύθηκε από τον επίσκοπο Στάνισλας Τούρζο, το 1497. Το κτίριο χτίστηκε σε ύστερο γοτθικό ρυθμό, με μια μικρή ποσότητα αναγεννησιακής λεπτομέρειας. Κατά τη διάρκεια του τριακονταετή πολέμου, το οίκημα λεηλατήθηκε από τον σουηδικό στρατό (1643).
Το 1664, ένας επίσκοπος από την ισχυρή οικογένεια του Λιχτενστάιν επιφόρτισε τον αρχιτέκτονα Φιλιμπέρτο Λουτσέζε με το έργο της ανακαίνισης του παλατιού σε αρχιτεκτονικό ρυθμό μπαρόκ. Το σημαντικότερο μνημείο των έργων του Λουτσέζε στο Κρομέριτς ήταν ο «Κήπος Αναψυχής», μπροστά από το παλάτι. Μετά το θάνατο του Λουτσέζε, το 1666, ο Τζιοβάνι Πιέτρο Τενκάλα ολοκλήρωσε τις εργασίες στον κύριο κήπο και ξανάχτισε το παλάτι σε ρυθμό που θύμιζε τη σχολή του Τορίνο.
Μετά τις σημαντικές ζημιές που υπέστη το παλάτι από μια μεγάλη πυρκαγιά, το Μάρτιο του 1752, ο επίσκοπος Μαξιμιλιανός Ράιχσγκραφ φον Χάμιλτον ανέθεσε σε δύο κορυφαίους αυτοκρατορικούς καλλιτέχνες, τον Φραντς Άντον Μάουλμπερτς και τον Γιόζεφ Στερν, το έργο της διακόσμησης των αιθουσών του παλατιού με τα έργα τους. Εκτός από τις ζωγραφιές τους, το παλάτι εξακολουθεί να στεγάζει μια συλλογή έργων τέχνης, που γενικά θεωρείται η δεύτερη καλύτερη μετά την Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας. Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής αποκτήθηκε από τον επίσκοπο Κάρελ στην Κολωνία, το 1673. Το παλάτι περιέχει, επίσης, ένα εξαιρετικό μουσικό αρχείο και βιβλιοθήκη 33.000 τόμων.

Αρχιτεκτονική

Η ΟΥΝΕΣΚΟ έχει περιλάβει το παλάτι και τον κήπο του, μεταξύ των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Όπως εξηγούσε ο φάκελος της υποψηφιότητας του μνημείου, «το κάστρο είναι ένα καλό, αλλά όχι εξαιρετικό παράδειγμα ενός τύπου αριστοκρατικής ή πριγκιπικής κατοικίας, που έχει επιζήσει ευρύτατα στην Ευρώπη. Ο Κήπος Αναψυχής, αντίθετα, είναι ένα πολύ σπάνιο και σε μεγάλο βαθμό ανέπαφο παράδειγμα κήπου σε μπαρόκ ρυθμό». Εκτός από τον κύριον κήπο, υπάρχει επίσης ένας λιγότερο γνωστός αγγλικός κήπος του δέκατου ένατου αιώνα, ο οποίος υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των πλημμυρών του 1997.
Οι εσωτερικοί χώροι του παλατιού χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς από τον Μίλος Φόρμαν ως σταθμός για το Αυτοκρατορικό Παλάτι Χόφμπουργκ της Βιέννης, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Αμαντέους (1984). Η κύρια αίθουσα ακροάσεων χρησιμοποιήθηκε, επίσης, στην ταινία Αθάνατη Αγαπημένη του 1994, στη σκηνή κοντσέρτου για πιάνο.
Born Again

Ιστορία του δίσκου

Μετά την αποχώρηση του Ρόνι Τζέιμς Ντίο, τα μέλη των Black Sabbath είχαν σαν σκοπό τη διάλυση του συγκροτήματος και τη δημιουργία ενός super group με τον πρώην τραγουδιστή των Deep Purple, Ίαν Γκίλαν στη σύνθεση του σχήματος, όπως και τον πρώην ντράμερ τους, Μπιλ Γουόρντ.
Η νέα σύνθεση του συγκροτήματος μπήκε στα "Manor Studios" το Μάιο του 1983 και ηχογράφησε το δίσκο με τίτλο "Born Again", ο οποίος μετά από επιμονή του μάνατζερ τους Ντον Άρντεν, πεθερού του πρώην τραγουδιστή τους Όζι Όσμπορν, κυκλοφόρησε με την επωνυμία των Black Sabbath. 
Το εξώφυλλο του δίσκου είναι δημιουργία του Στιβ Τζουλ και παρουσιάζει ένα μωρό-δαίμονα. Τα μέλη του συγκροτήματος, με εξαίρεση τον Τόνι Αϊόμι έχουν εκφράσει την απέχθεια τους για την εικόνα, ενώ έχει ψηφιστεί ως το δεύτερο χειρότερο εξώφυλλο όλων των εποχών στη χαρντ ροκ / χέβι μέταλ δισκογραφία, μετά το "Lovedrive" των Scorpions.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1983 και γνώρισε αρκετά μεγάλη επιτυχία, ανεβαίνοντας στο # 4 των βρετανικών τσαρτ, την υψηλότερη θέση στην οποία είχε φθάσει δίσκος του συγκροτήματος από το 1973. Επίσης, ανέβηκε στο Top-40 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ήταν το πρώτο άλμπουμ των Black Sabbath από το 1976 του οποίου το σινγκλ δεν μπήκε στα τσαρτ της πατρίδας τους, αλλά και το πρώτο άλμπουμ της δισκογραφίας τους το οποίο δεν έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το "Born Again" έλαβε αρχικά, αρνητικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 1,5 αστέρι και το "Blender" μόλις ένα. Παρ’ όλα αυτά, με το πέρασμα του χρόνου το άλμπουμ θεωρήθηκε ως ένα κρυφό "διαμάντι" από κριτικούς και οπαδούς του συγκροτήματος.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου 1983 από το Ντράμεν της Νορβηγίας και συνεχίστηκε μέχρι τις 3 Οκτωβρίου με το συγκρότημα να δίνει 22 συναυλίες στην Ευρώπη με τους Diamond Head να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους. Στο set list τους συμπεριέλαβαν από το "Born Again" τα "Hot Line", "Born Again", "Zero the Hero", "Digital Bitch" και "Disturbing the Priest", ενώ στα encore των εμφανίσεων τους έπαιζαν και το "Smoke on the Water" των Deep Purple. Στο συγκρότημα εντάχθηκε ο πρώην ντράμερ των Electric Light Orchestra, Μπεβ Μπέβαν, αντικαθιστώντας τον Μπιλ Γουόρντ, ενώ αυτή ηταν η τελευταία περιοδεία τους με τον Μπάτλερ στο συγκρότημα μέχρι το 1992.
Οι Black Sabbath μετέβησαν στη Βόρεια Αμερική τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο, όπου εμφανιζόταν μαζί με τους Quiet Riot, συνεχίζοντας με άλλη μία αμερικάνικη περιοδεία στις αρχές του 1984, πραγματοποιώντας την τελευταία τους ζωντανή εμφάνιση με τον Ίαν Γκίλαν και τον Μπεβ Μπέβαν στη σύνθεση τους στις 4 Μαρτίου 1984 στο "Civic Center" του Σπρίνγκφηλντ της Μασσαχουσέτης.

Τραγούδια

1. Trashed (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 4:16

2. Stonehenge (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 1:58

3. Disturbing the Priest (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 5:49

4. The Dark (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 0:45

5. Zero the Hero (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 7:35

6. Digital Bitch (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 3:39

7. Born Again (Iommi, Gillan, Butler, Ward) - 6:34

8. Hot Line (Iommi, Gillan, Butler) - 4:52

9. Keep it Warm (Iommi, Gillan, Butler) - 5:36
Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου

Η Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου (Π.Α.Ι) αποτελεί μορφή περιφερειακής συνεργασίας χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου. Θεσμοθετήθηκε στη Διάσκεψη για την Ανάπτυξη και Ασφάλεια της Αδριατικής και του Ιονίου η οποία έλαβε χώρα στην Ανκόνα, της Ιταλίας στις 19-20 Μαΐου 2002.

Μέλη

Ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας αποτελούν οι εξής χώρες: Ιταλία, Ελλάδα, Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη,Κροατία και Σλοβενία. Αργότερα προσχώρησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας την οποία διαδέχθηκαν η Σερβία και το Μαυροβούνιο με ξεχωριστές πλέον αντιπροσωπείες.

Τομείς συνεργασίας

Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Ανκόνας δημιουργείται ένα πλαίσιο διαβούλευσης και συνεργασίας των συμμετεχόντων κρατών, κατα κύριο λόγο στους τομείς: της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών και της τεχνικής βοήθειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της  προστασίας του  περιβάλλοντος, της παιδείας, του πολιτισμού και  της επιστήμης καθώς και της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος. Ανά τομέα λειτουργούν ομάδες εργασίας, οι «Στρογγυλές Τράπεζες».

Προεδρία

Την προεδρία της Π.Α.Ι. ασκεί κάθε έτος μια χώρα μέλος. Κατα τη διάρκεια μιας προεδρίας πραγματοποιούνται συναντήσεις των Υψηλών Αξιωματούχων και  των Υπουργών Εξωτερικών, των κρατών μελών. Η Ελλάδα ασκεί την προεδρία από την 1η Ιουνλιου 2008 ως τις 31 Μαΐου 2009.

Έδρα

Η πρωτοβουλία έχει άτυπο χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν θεωρείται διεθνής οργανισμός. Εντούτοις θεσπίστηκε μονιμη γραμματεία στην Ανκόνα.
Βασόρα

Παραγωγή και οικονομία

Η οικονομία της πόλης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Λόγω της γονιμότητας των εδαφών, υπάρχει επίσης μεγάλη παραγωγή γεωργικών προϊόντων, όπως ρύζι, δημητριακά, μπαμπάκι, λαχανικά και χουρμαδιές.

Δημογραφικά στοιχεία και θρησκεία

Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι Σιίτες, ενώ στην πόλη ζουν και Σουνίτες (35% πριν από τον πόλεμο, μειώθηκε σε 10%) και ένας αριθμός Χριστιανών, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν απομεινάρια της παλιάς προϊσλαμικής γνωστικιστικής σέκτας των Μανδαίων, οι οποίοι κατοικούσαν παλαιότερα στο βόρειο Ιράκ, αλλά τον τελευταίο αιώνα επέστρεψαν σε κάποιες μεγάλες πόλεις, αλλά αντιμετωπίζουν την απειλή αφανισμού από εξτρεμιστές του Ισλάμ. 
Σύμφωνα με την παράδοση, σε μια γυναίκα από τη Βασόρα, τη Ραμπία, αποδίδεται η αρχή του σουφισμού, η οποία γύρω στο 780 ενσάρκωσε το ιδεώδες της αίρεσης για μια ανιδιοτελή αγάπη του Θεού, χωρίς την ελπίδα του παραδείσου και το φόβο της κόλασης.
Μπόρις Σαράφωφ

Βιογραφία

Ο Μπόρις Σαράφοβ φέρεται να γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1872 στο χωριό Λιμπιάχοβο (σήμερα Ίλιντεν), του Νευροκοπίου (σημερινό Γκότσε Ντέλτσεφ της Βουλγαρίας) επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Εκπαιδεύτηκε αρχικά με έξοδα της βουλγαρικής Εξαρχίας στο σχολείο της γενέτειράς του, συνέχισε έπειτα στο βουλγαρικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και αργότερα εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή του νεοσύστατου Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας, στη Σόφια, από την  οποία και αποφοίτησε το 1894. Παράλληλα μαζί με άλλους Βούλγαρους εθνικιστές συνέβαλε στην ίδρυση του Βουλγαρικού Επαναστατικού Κομιτάτου Μακεδονίας - Αλεξανδρούπολης που λίγα χρόνια μετά θα μετονομαστεί ΕΜΕΟ. 
Το 1899 ανέλαβε αρχηγός της οργάνωσης την οποία και διεύθυνε από τη Σόφια.
Φερόμενος υπό την κάλυψη του Πρίγκιπα Φερδινάνδου άρχισε να συγκροτεί ένοπλες ομάδες οι οποίες περιφέρονταν στη Μακεδονία για είσπραξη χρημάτων με αναγκαστικές εισφορές για τον αγώνα της οργάνωσης και παράλληλα για τον ολοκληρωτικό εκβουλγαρισμό των κατοίκων, πράξεις που θεωρήθηκαν αντίθετες της επίσημης βουλγαρικής κυβέρνησης με συνέπεια να συλληφθεί και να  φυλακιστεί.

Το 1902 εξελέγη μεταξύ των Ηγετών της ΕΜΕΟ. Συμμετέχοντας στην εξέγερση του Ίλιντεν προσπάθησε με τον Ντάμο Γκρούεφ να επανορθώσει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης προς το πρόσωπό του αλλά απέτυχε.Επιτέθηκε σε ελληνικές πόλεις επιδιδόμενος σε σφαγές, λεηλασίες και άλλα. Τον ίδιο καιρό είχαν ξεσπάσει εσωτερικές έριδες στην Οργάνωση επί των τρόπων δράσης από άλλες φατρίες περισσότερο δημοκρατικές παρά εθνικιστικές. Αυτές αποτελούσαν την αριστερή πτέρυγα της Οργάνωσης της οποίας κύρια πρόσωπα ήταν ο Γιάνε Σαντάσκι και ο Χρήστο Σερνόπεβ.
Τελικά ο Μπόρις Σαράφοβ συνελήφθη από τους αριστερούς και στις 28 Νοεμβρίου του 1907 δολοφονήθηκε, μαζί με τον Ιβάν Γκαρβάνοβ, στη Σόφια, από τον Τοντόρ Πανίτσα έμπιστο πρόσωπο του Γιάνε Σαντάνσκι.
Τετζέν

Ιστορία

Το 1883 καταλήφθηκε από τον Στρατηγό Κόμαροφ κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατάκτησης του Τουρκεστάν.
Το 1916, όταν οι Τουρκμένοι συμμετείχαν σε μια εξέγερση ενάντια στους Ρώσους, το Τετζέν ήταν ένας από τους χώρους δραστηριότητας.

Οικονομία

Το Τετζέν είναι γνωστό για την παραγωγή πεπονιού και περιέχει πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.
Είναι επίσης γνωστό για τα ναρκωτικά, τα οποία είναι γνωστά ως "Τσάι Τετζέν".

Τοπία

Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν και το Ξενοδοχείο Τετζέν.

Άγρια ζωή

Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η Κασπιακή τίγρη ζούσε σε αυτή την περιοχή.

Μεταφορών

Η πόλη περιέχει μια στάση του Σιδηρόδρομου της Κασπίας, και το 1996 μια νέα γραμμή προς το Μασχάντ στο Ιράν εγκαινιάστηκε.