Κονσταντίν Ζόστοβ

Βιογραφία

Ο Κονσταντίν Ζόστοβ γεννήθηκε στο χωριό Γκαϊτάνινοβο (τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία). Ήταν τέκνο του Αντόν Ζόστοβ, ενός δασκάλου και σημαντικής προσωπικότητας στον αγώνα για την αυτονομία της Βουλγαρικής Εκκλησίας. Ο Κονσταντίν δεν ήταν μοναχοπαίδι, καθώς είχε δύο αδέρφια.
Μετά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878, η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια και ο Αντόν έγινε ιερέας. Κατά τη διάρκεια του Σερβοβουλγαρικού Πολέμου το 1885, ο Κονσταντίν ήταν μαθητής στο Λομ και έλαβε μέρος στη μάχη του Πίροτ (14-15 Σεπτεμβρίου 1885) ως εθελοντής στη Λεγεώνα Μαθητών.
Μετά τον πόλεμο αποφοίτησε από το Γυμνάσιο του Λομ και συνέχισε την εκπαίδευση του στο Τμήμα Πυροβολικού του Εθνικού Πολεμικού Πανεπιστημίου του Βασίλ Λέβσκι στη Σόφια. Στις 9 Μαΐου 1887 προήχθη σε Υπολοχαγό και ξεκίνησε την υπηρεσία στο πυροβολικό, ενώ το 1894 προήχθη σε Λοχαγό.
Το 1889, ο Ζόστοβ επισκέφθηκε τη Βιέννη και σπούδασε στη Σχολή Πυροβολικού ως Αξιωματικός Επιτελείου. Το 1897 αποφοίτησε από τη σχολή με άριστους βαθμούς και επέστρεψε στη Βουλγαρία και έλαβε θέση στη Διαχείριση του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Αργότερα ανέλαβε τα καθήκοντα διοικητή πυροβολαρχίας στο 3ο Σύνταγμα Πυροβολικού και έγινε Αρχηγός του Τομέα Πυροβολικού Οχυρώσεων του Τμήματος Πυροβολικού του Υπουργείου Πολέμου.
Το 1902 προήχθη σε Ταγματάρχη και το 1905 ανέλαβε τα καθήκοντα στρατιωτικού ακόλουθου στη Βιέννη. Το 1908 προήχθη σε Συνταγματάρχη και ανέλαβε τη διοίκηση της 8ης Μεραρχίας Πεζικού Τούντζα. Τότε, την περίοδο 1906-1907, ανέλαβε ξανά τα καθήκοντα στρατιωτικού ακόλουθου στην Αγία Πετρούπολη και στο Παρίσι. Μετά την επιστροφή του στη Βουλγαρία, ο Ζόστοβ συμπεριλήφθη στην ακολουθία του Τσάρου Φερδινάνδου. Το 1910 έγινε Διοικητής του 3ου Συντάγματος Πυροβολικού και το 1912 ανέλαβε Διευθυντής της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών.

Βαλκανικοί Πόλεμοι

Όταν κηρύχθηκε γενική επιστράτευση για τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1912, ο Κονσταντίν Ζόστοβ ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού του Επιτελείου της 3ης Βουλγαρικής Στρατιάς και έπαιξε σημαντικό ρόλο στις βουλγαρικές νίκες στο Λόζενγκραντ και στο Λουλέ Μπουργκάς. Αργότερα ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού Επιτελείου των Ενωμένων Δυνάμεων της 1ης Βουλγαρικής Στρατιάς και της 3ης Βουλγαρικής Στρατιάς. Μετά την υπογραφή της πρώτης ανακωχής, ο Ζόστοβ συμπεριλήφθη στην αντιπροσωπεία των Βουλγάρων στις συνομιλίες του Λονδίνου. Μετά την αποτυχία των συνομιλίων επέστρεψε στο μέτωπο και ανέλαβε την προηγούμενη θέση του. Μετά από μερικούς μήνες συγκρούσεων, η Οθωμανική Αυτοκρατορία ηττήθηκε και στις 30 Μαΐου 1913 υπογράφη η Συνθήκη του Λονδίνου.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Βαλκανικού Πολέμου ήταν Διοικητής της 1ης Ταξιαρχίας της 7ης Μεραρχίας Πεζικού.

Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Στις 15 Αυγούστου 1915, ο Ζόστοβ προήχθη σε Υποστράτηγο και τον Σεπτέμβριο ανέλαβε τα καθήκοντα του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Βουλγαρικού Στρατού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της Σερβικής Εκστρατείας και των συγκρούσεων στο Μακεδονικό Μέτωπο. Παρ' ολ' αυτά, ο Ζόστοβ δεν υποστήριζε την πολιτική των Κεντρικών Δυνάμεων. Απεναντίας, μετά από περιοδεία στο Δυτικό Μέτωπο και στο Ιταλικό Μέτωπο, είχε προτείνει στον Πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Βασίλ Ραντοσλάβοβ, την υπογραφή συμμαχίας μεταξύ της Βουλγαρίας και της Αντάντ. Τέτοιες προτάσεις έκαναν τον Ζόστοβ, όπως αναφέρει ο ίδιος, «μαύρη γάτα» για τον Τσάρο Φερδινάνδο και την κυβέρνηση.
Ο Υποστράτηγος Κονσταντίν Ζόστοβ απεβίωσε στις 30 Αυγούστου 1916 λόγω της σκωληκοειδίτιδας.