google/wiki40b huggingface dataset:
Κάτω Ελληνικά Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Κάτω Ελληνικά βρίσκονται στα ανατολικά της λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού και είναι κτισμένα στις πλαγιές του όρους Αράκυνθος (Ζυγός). Απέχουν 18 χλμ. βορειοανατολικά του Αιτωλικού (μέσω Αγριλιάς) και 13,5 χλμ. βόρεια του Μεσολογγίου. Στα δυτικά του χωριού με κατεύθυνση προς το Κεφαλόβρυσο και σε δυσπρόσιτη πλαγιά του Αράκυνθου βρίσκεται ένα μικρό σπήλαιο ανοίγματος οκτώ και βάθους δώδεκα περίπου μέτρων. Μέσα του υπάρχει ο ναός του Αγίου Νικολάου του Κρεμαστού με σπάνιες βραχογραφίες Καππαδοκικής τεχνοτροπίας. Το χωριό ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1940 με την παλιά ονομασία του Κάτω Αμπέλια ως μέρος της τότε κοινότητας Ελληνικών. Μετονομάστηκε σε Κάτω Ελληνικά το 1984 με το ΦΕΚ 114Α-10/08/1984. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Ελληνικά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελληνικών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 256 κατοίκους.
Επικουρική προστασία

Η επικουρική προστασία είναι μια διεθνής προστασία για άτομα που ζητούν άσυλο, αλλά δεν χαρακτηρίζονται ως πρόσφυγες. Στο ευρωπαϊκό δίκαιο, η Οδηγία 2004/83/ΕΚ ορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις για το δικαίωμα στην επικουρική προστασία. Στην Οδηγία αργότερα προστέθηκε η Οδηγία 2011/95/ΕΕ, η οποία αναφέρει ενιαία σχετικά με τα πρόσωπα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα πρόσωπο που είναι επιλέξιμο για το καθεστώς της επικουρικής προστασίας, σημαίνει υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής ο οποίος θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη εάν αυτός επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του. Η σοβαρή βλάβη ορίζεται ως ο κίνδυνος για: «(α) θανατική ποινή ή εκτέλεση, ή (β) βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος στη χώρα καταγωγής του, ή (γ) σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής πολίτη ή προσώπου από λόγους αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.»
Σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζητήσει άσυλο από διώξεις. Το χορηγούμενο καθεστώς του πρόσφυγα, ωστόσο, ορίζεται από τη Σύμβαση και το Πρωτόκολλο για το Καθεστώς των Προσφύγων που τον ορίζει ως πρόσωπο που κινδυνεύει να διωχθεί για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, ή πολιτικών πεποιθήσεων στη χώρα καταγωγής του.

Εξαιρέσεις από το καθεστώς επικουρικής προστασίας

Ένα άτομο αποκλείεται από επικουρική προστασία, εάν το ευρωπαϊκό κράτος μέλος πιστεύει ότι αυτό έχει διαπράξει σοβαρό αδίκημα, είναι ένοχος πράξεων που αντιβαίνουν στα άρθρα 1 και 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ή αν αυτό είναι κίνδυνος για την κοινωνία, ή αν αυτό έχει διαπράξει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας
Επιπλέον, το καθεστώς της επικουρικής προστασίας μπορεί να αφαιρεθεί από πρόσωπα, όταν οι συνθήκες που τα οδήγησαν στο καθεστώς προστασίας έχουν εκλείψει ή έχουν μεταβληθεί έτσι ώστε το άτομο να μην αντιμετωπίζει πλέον κίνδυνο σοβαρής βλάβης.
Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ

Ιστορία

Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στις 30 Μαϊου του 1527 από τον Φίλιππο Α΄ λαντγκράβο (μαρκήσιο) της Έσσης και ήταν το σημαντικότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του άλλοτε πριγκιπάτου της Έσσης. Ξεκίνησε τη λειτουργία του με 10 καθηγητές και 90 φοιτητές, εγγεγραμμένους σε 4 σχολές: τη θεολογική, τη νομική, την ιατρική και τη φιλοσοφική. Η Σχολή Χημείας του Μάρμπουργκ θεωρείται η αρχαιότερη του κόσμου με δεδομένο ότι ιδρύθηκε το 1609, όπως και η έδρα της ρομανικής φιλολογίας, που ιδρύθηκε το 1606.
Σήμερα είναι ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του σύγχρονου γερμανικού κράτους , με περίπου 23.000 εγγεγραμμένους φοιτητές, μεταξύ των οποίων περίπου 3000 αλλοδαποί από περισσότερες από 120 χώρες, ενώ το σύνολο των εργαζομένων σ' αυτό υπολογίζεται σε 4.500 άτομα. Σημαντικότερες σχολές του Πανεπιστημίου, με ιδιαίτερη φήμη, είναι η Ιατρική και η Φιλοσοφική Σχολή.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1937-1938

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1937-38 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος ο Ολυμπιακός, για τρίτη συνεχόμενη περίοδο.
Λουτρά Ελευθερών Καβάλας

Ιαματικές πηγές

Οι ιαματικές πηγές της περιοχής είναι γνωστές από την αρχαιότητα. Πιθανώς εδώ βρισκόταν η αρχαία πόλη (θασιακό εμπόριο) Απολλωνία, που η ονομασία της σχετίζεται με ιαματικές πηγές.  
Τα νερά των πηγών έχουν χλωριονατριούχα σύσταση με παρουσία υδρόθειου και έχουν θερμοκρασία 37 με 41,5°C. Η συνολική επιφανειακή παροχή τους εκτιμάται σε περίπου 267 κυβικά μέτρα την ώρα, η οποία μπορεί να αυξηθεί. Τα νερά τους θεωρούνται κατάλληλα για μυοσκελετικές παθήσεις, δερματοπάθειες, παθήσεις του κυκλοφορικού, εισπνευσιοθεραπεία σε άσθμα κλπ.
Σήμερα στα λουτρά σώζονται 31 κτίρια. Το παλαιότερο από τα σωζόμενα κτίρια είναι ένα οθωμανικό λουτρό των τελών του 18ου αιώνα. Η περιοχή μετατράπηκε σε λουτρόπολη όταν το 1908-1910 ο καπνέμπορος Ζάχος Ζάχου ανέλαβε την εκμετάλλευσή τους από το οθωμανικό δημόσιο. Τον σχεδιασμό της ανέλαβε ο αρχιτέκτονας Αριστοτέλης Ζάχος. Τα κτίρια που αποδίδονται σε αυτόν είναι τα ξενοδοχεία «Αμφίπολις» και «Παγγαίο» και το ισόγειο του κτιρίου του εστιατορίου. Λόγω της μεγάλης απόστασης της λουτρόπολης από κάποιο οικισμό σε αυτή κτίστηκαν διάφορα καταστήματα, όπως φούρνος και παντοπωλείο. Κτίρια στη λουτρόπολη συνέχισαν να κτίζονται σε όλον τον 20ό αιώνα, σχηματίζοντας ένα μικρό οικισμό, ο οποίος όμως σήμερα έχει εγκαταλειφθεί. 21 δασικά στρέμματα περίπου έχουν αποχαρακτηριστεί για να ανοικοδομηθεί νέο θεραπευτήριο και εγκαταστάσεις διαμονής και εστίασης συνολικής δυναμικότητας 400 περίπου κλινών.
Σήμερα δυστυχώς υπάρχει πλήρη εγκατάλειψη. Αισιόδοξα μηνύματα υπάρχουν από πλευράς κατοίκων της ευρύτερης περιοχής που προσπαθούν να ξαναζωντανέψουν το μοναδικό αυτό χώρο

Άλλα αξιοθέατα

Σε λοφίσκο κοντά στην θάλασσα, στο δρόμο προς Νέα Πέραμο, βρίσκεται τετράπλευρος βυζαντινός πύργος, γνωστός ως Πύργος της Απολλωνίας, ο οποίος χρονολογείται από τον 13ο - 14ο μ. Χ. αιώνα και σώζεται σε μεγάλο ύψος. Περιβάλλεται από μικρό οχυρωματικό περίβολο και άλλα οικοδομήματα.
Ναός Αγίου Σπυρίδωνος Βαθέος Σάμου

Ανέγερση

Ο ναός θεμελιώθηκε το 1892 επί ηγεμόνος Καραθεοδωρή, το έργο όμως δεν συνεχίστηκε επειδή δεν υπήρχαν οι αναγκαίοι χρηματικοί πόροι. Το 1907 ο Αλέξανδρος Πασχάλης ανέλαβε την ανοικοδόμηση του ναού και τα εγκαίνια έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου 1909, ημέρα εορτής του Αγίου Σπυρίδωνα.
Επρόκειτο για μετόχι της μονής Ζωοδόχου Πηγής.

Αρχιτεκτονική

Ο Ναός είναι πετρόκτιστη βασιλική μετά τρούλου. Έχει μήκος 32 μ.πλάτος 16 μ. και ύψος 24μ. Στην πρόσοψή του υπάρχουν δύο μαρμάρινοι κίονες ιωνικού ρυθμού και δύο παραστάδες υποβαστάζουν το επιστύλιο. Δύο ψηλά καμπαναριά υπάρχουν δεξιά και αριστερά της εισόδου στα οποία ανέρχεται κανείς με εσωτερική σκάλα. Στο υπέρθυρο της κεντρικής εισόδου είναι γραμμένο ΚΤΙΤΩΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ 1909.  Ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις πεσσούς με ορθομαρμάρωση. Το τέμπλο είναι ξύλινο και οι εικόνες είναι δωρεές από διάφορα πρόσωπα, όπως του Αγίου Ανδρέα από τον ηγεμόνα Κοπάση, του Δεσποτικού από τον μητροπολίτη Σάμου Κωνσταντίνο Βοντζαλίδη. Η εικόνα του Αγίου Σπυριδωνα είναι του ίδιου του Αλέξανδρου Παχάλη. Οι τοιχογραφίες του Ιερού είναι έργο του Σάμιου ζωγράφου Σιταρά.

Ανταγωνισμοί ιδεολογικοί για τη χρήση του ναού

Κυρίαρχη είναι η αντίθεση μεταξύ των ενοριών του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνα για το θέμα του πρωτείου του μητροπολιτικού ναού. Μετά τον ορισμό του Αγίου Νικολάου ως μητροπόλεως της Σάμου, ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα πήρε τον τίτλο του καθεδρικού ναού.
Γκραν Πρι Αυστραλίας 2019 (Φόρμουλα 1)

Αγώνας

Ο αγώνας διεξήχθει την Κυριακή 17 Μαρτίου 2019.
Αίμων της Σαβοΐας

Βιογραφία

Το 1321 επέβλεψε τις πολιορκητικές μηχανές κατά την πολιορκία της Κορμπιέρ. Από το 1323 ήταν κύριος του Μπρέσε, υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Εδουάρδου. Ως νεότερος υιός σχεδίαζε μια εκκλησιαστική σταδιοδρομία και το 1329 ήταν στην Αβινιόν, κοντά στον πάπα Ιωάννη ΚΒ', όταν απεβίωσε ο Εδουάρδος. 
Τη διαφορά του με τον ανιψιό του Αμεδαίο Γ' κόμη της Γενεύης την αντιμετώπισε με τη σύσταση επιτροπής. Η εδαφική διαμάχη συνεχιζόταν για γενιές και λύθηκε με διαπραγματεύσεις από τον Αίμονα, γι΄αυτό και ονομάστηκε ο Ειρηνοποιός. Επίσης η Ιωάννα, κόρη του Εδουάρδου, διεκδικούσε την κομητεία της Σαβοΐας. Αν και δεν υπήρξε ποτέ γυναίκα κόμισσα στη Σαβοΐα, ίσχυε δηλ. ο Σαλικός νόμος, ο άνδρας της Ιωάννης Γ΄ των Ντρε δούκας της Βρεττάνης υπερασπίστηκε το αίτημά της. Ο διακανονισμός επιτεύχθηκε με την πληρωμή ενός ποσού στην Ιωάννα, που σε αντάλλαγμα παραιτήθηκε των αξιώσεών της.
Η παλιές εδαφικές διαφορές με τον Guigues Η' κόμη του Βιενουά οδήγησε σε πόλεμο, που στην πολιορκία της Λα Περιέρ ο κόμης σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ουμβέρτος Β' κόμης του Βιενουά. Τότε ο Φίλιππος ΣΤ' Βαλουά μεσολάβησε για ανακωχή, διότι ήθελε τον Αίμονα σύμμαχό του στον Εκατονταετή Πόλεμο. Επίσης και ο αντίπαλος του Φιλίππου ΣΤ', ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας τον ζήτησε σύμμαχο, αλλά καθώς ο Αίμων είχε κτήσεις στη Νορμανδία και στην Αγγλία και ήταν υποτελής και των δύο, απάντησε πως δεν μπορούσε. 
Το 1330 ίδρυσε γραφείο καγκελαρίας για τη διαχείριση των επίσημων εγγράφων. Επέκτεινε το παλαιό ταφικό παρεκκλήσιο της μονής Ωτεκόμπε κατά τα έτη 1331-42.  Το 1340 όρισε δικαστές για τον χειρισμό των προσφυγών σε υποθέσεις μεταξύ των καστελάνων και του ιδίου.
Η σύζυγός του Γιολάντα απεβίωσε κατά τον τοκετό του 5ου τέκνου τους το 1342 και το επόμενο έτος απεβίωσε και ο ίδιος. Ετάφη στο παρεκκλήσιο της μονής Ωτεκόμπε.
Γιοάχιμ Λάμπι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1964 στο Ντίσμπουργκ από γονείς ισπανούς μετανάστες από την Βαρκελόνη.
Αλβέρτος Α΄ της Γερμανίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην αυτοκρατορική πόλη του Ράινφενλντεν (Rheinfelden) της Σουηβίας τον Ιούλιο του 1255 (ή κατά άλλους το 1250).
Το 1282 ο πατέρας του και βασιλιάς της Γερμανίας, Ροδόλφος Α΄, που υπήρξε ο πρώτος Γερμανός μονάρχης από τον Οίκο των Αψβούργων, παραχώρησε στον Αλβέρτο Α΄ και τον νεώτερο αδελφό του Ροδόλφο Β΄ τα δουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας αντίστοιχα, τα οποία είχε κατασχέσει από τον τελευταίο τους βασιλιά, τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας.
Το 1283 ο πατέρας του έκανε τη Συνθήκη του Ράινφενλντεν, στην οποία ανάδειξε τον Αλβέρτο ως τον μοναδικό κυβερνήτη της Αυστρίας και της Στυρίας, ενώ ο Ροδόλφος Β΄ αποζημιώθηκε με τα περαιτέρω εδάφη της Αυστρίας που ήταν στη δικαιοδοσία του Οίκου των Αψβούργων.
Στις 27 Ιουλίου του 1298, ο Αλβέρτος Α΄ εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας και στέφθηκε στις 24 Αυγούστου του ιδίου έτους, στον καθεδρικό ναό του Άαχεν.
Την 1η Μαΐου του 1308, ο Αλβέρτος ετοιμαζόταν για να καταστείλει μια εξέγερση στην Σουηβία, όταν δολοφονήθηκε στην περιοχή Βίντις (Windisch) κοντά στον ποταμό Ρέυς (Reuss) από τον δούκα Ιωάννη, ο οποίος ήταν ανηψιός του και ο Αλβέρτος Α΄ του είχε στερήσει την κληρονομιά του. Ο ανιψιός του στη συνέχεια ονομάστηκε «πατροκτόνος» ή «Ιωάννης ο πατροκτόνος» (John Parricida).
Τόμας Σατοράνσκι

Ευρώπη

Από το 2007 έως το 2009 ο Σατοράνσκι έπαιξε για την ΟΣΚ Πράχα.
Το 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΚΒ Σεβίλλης της Λίγα ΑΣΒ, όπου αγωνίστηκε εκεί για πέντε σεζόν. Επελέγη στον δεύτερο γύρο του ντραφτ του ΝΒΑ (32η συνολικά), για τουςΟυάσινγκτον Ουίζαρντς. Έπαιξε στο καλοκαιρινό πρωτάθλημα του ΝΒΑ το 2012. 
Τον Ιούλιο του 2014 ο Σατοράνσκι υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα. Τον Ιούλιο του 2016 εντάχθηκε στο ΝΒΑ.

ΝΒΑ

Στις 21 Ιουλίου 2016 ο Σατοράνσκι υπέγραψε με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς. Στις 1 Δεκεμβρίου 2017 σκόραρε 17 πόντους σε νίκη εναντίον των Ντιτρόιτ Πίστονς με 109-91. Στις 3 Φεβρουαρίου του 2018 σκόραρε 19 πόντους σε νίκη εναντίον των Ορλάντο Μάτζικ με 115-98. Μια εβδομάδα αργότερα σκόραρε 25 πόντους σε νίκη εναντίον των Σικάγο Μπουλς με 101-90. Στις 11 Ιανουαρίου 2019 σκόραρε 18 πόντους, έκανε 12 ριμπάουντ και 10 ασίστ σε νίκη εναντίον των Μιλγουόκι Μπακς με 113-106.
Στις 6 Ιουλίου 2019 ο Σατοράνσκι υπέγραψε με τους Σικάγο Μπουλς.

Πορεία στην εθνική Τσεχίας

Ο Σατοράνσκι έχει παίξει σε όλες τις ηλικιακές ομάδες της Τσεχίας. Στην ανώτερη ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 2009 στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ. Το 2010, έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ Κ20. Επίσης έπαιξε με την ανώτερη ομάδα στα Ευρωμπάσκετ 2013 και 2015. Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2017 και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης του 2019, στην πρώτη εμφάνιση της χώρας του στο πρωτάθλημα.
Ντιμίτροβγκραντ (Βουλγαρία)

Ιστορία

Η πόλη δημιουργήθηκε το 1947 από την Κομμουνιστική κυβέρνηση της εποχής και τις ταξιαρχίες που οργανώθηκαν για το σκοπό αυτό. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1947 ανακοινώθηκε επίσημα η ίδρυση της πόλης, αλλά η κατασκευή και η επέκτασή της συνεχίστηκε εντατικά για αρκετά ακόμη χρόνια, καθώς τα τρία χωριά (Ρακόβσκι, Μαρίινο, Τσερνοκόνιοβο) που υπήρχαν στη θέση της συνενώθηκαν για να αποτελέσουν το  Ντιμίτροβγκραντ. Ο κύριος πρακτικός λόγος για την ίδρυση της νέας πόλης ήταν να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο βιομηχανικό κέντρο, ενώ υπήρχε επίσης μια ιδεολογική βάση για την οικοδόμησή της. Το 1970 έλαβε χώρα για πρώτη φορά ο εορτασμός του εθνικού φεστιβάλ ποίησης 'Πένιο Πένεφ' και αυτή η παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το 1980 πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η Βουλγαρική θεατρική μπιενάλε. Το 1987 εγκαινιάσθηκε το μουσείο-κατοικία Πένιο Πένεφ.
Το 1992 απομακρύνθηκε από τις αρχές το μνημείο του Γκεόργκι Δημητρόφ. Η κίνηση αυτή, όμως, αποδείχθηκε πολύ αντιδημοφιλής για τους ντόπιους κατοίκους και το 2012 υιοθετήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο του Ντιμίτροβγκραντ μια απόφαση για αποκατάσταση και επανατοποθέτηση του νημείου το 2013.

Τουρισμός

Η αρχιτεκτονική του Ντιμίτροβγκραντ είναι όμοια με εκείνη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας : έχει άνετους δρόμους και μεγάλα πάρκα. Είναι μια από τις πιο πράσινες πόλεις της Βουλγαρίας. Υπάρχουν τρία μεγάλα πάρκα με 15 περίπου λίμνες, δεκάδες είδη σπάνιων δέντρων, θάμνων και λουλουδιών, γλυπτά, κιόσκια και σιντριβάνια.

Πληθυσμός

Ο πληθυσμός του Ντιμίτροβγκραντ την πρώτη δεκαετία μετά την ίδρυσή του ήταν περίπου 34.000. Απο τότε άρχισε να αυξάνεται, κυρίως λόγω μεταναστών που έφθαναν από τις αγροτικές περιοχές. Η μετανάστευση αυτή κορυφώθηκε μεταξύ  1985 και 1992, οπότε ξεπέρασε τις 50.000. Από τότε, και ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός μειώθηκε γρήγορα λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στις Βουλγαρικές επαρχίες, που οδήγησαν σε νέα μετανάστευση προς την πρωτεύουσα της χώρας Σόφια και το εξωτερικό.
Ιγινίσα

Τα Ιγινίσα (Ισπανικά: Illiniza) είναι ένα ζευγάρι από ηφαιστειογενή βουνά που βρίσκονται στα νότια του Κίτο. Βρίσκονται στο οικολογικό καταφύγιο που μοιράζεται το όνομά του με τα βουνά. Οι κορυφές είναι μεταξύ των υψηλότερων στον Ισημερινό. Οι δύο κορυφές ενώνονται με ένα αυχένα μήκους ενός χιλιομέτρου. Η νότια κορυφή είναι ψηλότερη από τη βόρεια, με ύψος 5.248 μέτρα έναντι 5.126 μέτρων.
Το όνομα Ιγινίσας προέρχεται από τις Κούνζα λέξεις για "αρσενικός λόφος"
Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας

Το Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας, που αργότερα μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας και σε Αρχειομαρξιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας, ήταν αρχειομαρξιστική οργάνωση που δραστηριοποιήθηκε την περίοδο 1934-1951.

Οι ρίζες του ΚΑΚΕ

Η συγκρότηση του ΚΑΚΕ ήταν αποτέλεσμα της διάσπασης της ΚΟΜΛΕΑ το 1934, όταν ο Λέον Τρότσκι ήρθε σε σύγκρουση με τον Witte, καθώς ο τελευταίος κατηγορήθηκε για αυταρχισμό και στασιμότητα στο διάστημα που ήταν γραμματέας της Αριστερής Αντιπολίτευσης. Η τάση του Witte, που κυριαρχούσε στην επαρχία, απομακρύνθηκε πλήρως από τον Τροτσκισμό και παρουσιάστηκε ως κληρονόμος της αρχειομαρξιστικής παράδοσης, ενώ η τάση Βιτσώρη, που πλειοψηφούσε στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη, στήριξε τη νέα στρατηγική του Τρότσκι. Η τάση του Witte γρήγορα συγκροτήθηκε σε κόμμα, το ΚΑΚΕ.

Δικτατορία του Μεταξά και Εθνική Αντίσταση

Το ΚΑΚΕ, παρά τη γρήγορη συγκρότησή του μετά τη διάσπαση της ΚΟΜΛΕΑ, δεν κατάφερε να αποκτήσει συγκεκριμένη και μαζική ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση και σε αντίθεση με την ΚΟΜΛΕΑ δεν απέκτησε σημαντική επιρροή στα εργατικά σωματεία και τέθηκε σε περίοδο στασιμότητας. Σε αυτή την περίοδο στασιμότητας για το ΚΑΚΕ ξέσπασε η δικτατορία του Μεταξά που ποινικοποίησε τους αρχειομαρξιστές, όπως και κάθε δημοκρατικό κόμμα. Το δικτατορικό καθεστώς επικήρυξε το Witte, ο οποίος αναγκάστηκε να καταφύγει στη Γαλλία και αργότερα στη Βαρκελώνη, όπου πήρε μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο στο πλευρό των Δημοκρατικών. Το ΚΚΕ έδρασε και βίαια εναντίον τους στη περίοδο της Κατοχής και των Δεκεμβριανώντο αρχειομαρξιστικό κόμμα οδηγήθηκε σταδιακά στον αντικομμουνισμό, παρά την φιλική πολιτική του κόμματος του 1944-45 ως προς το ΕΑΜ και το ΚΚΕ.

Εμφύλιος πόλεμος και πτώση του Αρχειομαρξισμού

Το ΚΑΚΕ, ύστερα από την επιστροφή του Witte στην Ελλάδα, υιοθέτησε μια αμιγώς επιθετική απέναντι στο ΚΚΕ στάση. Το 1947 το ΚΑΚΕ μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας και συντάχθηκε πλήρως με τα αστικά κόμματα και τον Εθνικό Στρατό, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε μια διαδικασία απομάκρυνσης των αρχειομαρξιστών από τον Κομμουνισμό. Το 1949 το ΑΚΕ έστειλε συγχαρητήρια επιστολή στην κυβέρνηση και την ηγεσία του στρατού για τη νίκη τους επί του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Όλες αυτές οι κινήσεις συνέβαλαν στην οριστική και ολοκληρωτική πολιτική περιθωριοποίησή του Αρχειομαρξισμού. Στις εκλογές του 1950 το ΑΚΕ δήλωσε την υποστήριξή του στα αστικά κόμματα, ενώ ήρθε σε στενή επαφή με το ΣΚΕΛΔ του Ηλία Τσιριμώκου, χωρίς ωστόσο να συνεργαστούν σε βάθος. Το 1951 το ΑΚΕ προσχώρησε στο φιλελεύθερο σοσιαλισμό και τη Σοσιαλδημοκρατία και μετονομάστηκε σε Αρχειομαρξιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας. Μετά από ένα σύντομο στάδιο δράσης το Αρχειομαρξιστικό Κόμμα διαλύθηκε. Η διάλυση του Αρχειομαρξιστικού Κόμματος σήμανε και την πτώση του ιδιότυπου ελληνικού ρεύματος του Αρχειομαρξισμού.
Τόκος

Τόκος είναι η αποζημίωση σε χρήματα που είναι υποχρεωμένος να δώσει ο οφειλέτης στο δανειστή για ορισμένη ποσότητα χρηματικού δανείου που πήρε για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι οικονομολόγοι συχνά αναφέρονται στον τόκο ως αμοιβή για τη χρησιμοποίηση χρηματικού κεφαλαίου, ή ως τιμή με την οποία χρεώνεται η χρήση κεφαλαίου. Ο λόγος του τόκου προς το κεφάλαιο λέγεται επιτόκιο.

Ιστορική αναδρομή

Οι πρώτες καταγραφές πιστώσεων χρονολογούνται πίσω στο 3.000 π.Χ. και στον πολιτισμό των Σουμέριων, ενώ και σε άλλους πολιτισμούς είναι φανερή η ύπαρξη δανείων πριν την δημιουργία νομίσματος (οι συναλλαγές γίνονταν με το ανταλλαγές αγαθών ή με πολύτιμα μέταλλα).
Ο τόκος κατά το Μεσαίωνα θεωρούνταν από την Χριστιανική Εκκλησία ως κάτι γενικά και συνολικά ανήθικο, ανεπίτρεπτο και αμαρτωλό. Ο Εβραϊκός νόμος επίσης απαγόρευε τη χορήγηση δανείων με τόκο, αλλά αυτό μπορούσε να ερμηνευτεί ως απαγόρευση τόκου σε δάνεια προς τους ομοεθνείς και δεν απαγόρευε τον τόκο σε δάνεια προς χριστιανούς. Ωστόσο με το πέρασμα του χρόνου οι πεποιθήσεις αυτές ατόνησαν και σήμερα αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολιτισμούς με Χριστιανισμό ή Ιουδαϊσμό. Ωστόσο στα Ισλαμικά Κράτη ακόμα και σήμερα η τοκοφορία των κεφαλαίων αντίκειται στους Νόμους και τη Θρησκεία οδηγώντας σε ένα ειδικό καθεστώς λειτουργίας των τραπεζών
Με διάταξη του Βασιλείου Α' που περιλαμβάνεται στον "Πρόχειρο Νόμο" απαγορεύθηκε καθ' ολοκληρίαν η επιβάρυνση των οφειλών με τόκους. Κατά τη διάταξη αυτή, η είσπραξη τόκων θεωρείται "ἀναξία" της πολιτείας των χριστιανών και απαγορευομένη από τη θεϊκή νομοθεσία. Με την ίδια διάταξη ορίζεται ότι εάν εισπράξει κάποιος δανειστής τόκους από τον οφειλέτη, το ποσό αυτό αφαιρείται από το κεφάλαιο της οφειλής. Ο κανόνας απαγορεύσεως του τοκισμού είναι κλασσικό παράδειγμα θετού κανόνα που θεσπίζεται κατ'  επίκληση των κανόνων της χριστιανικής θρησκείας. Στην Εξάβιβλο του Κωνσταντίνου Αρμενόπουλου, η παραπάνω διάταξη περί απαγορεύσεως του τοκισμού παρατίθεται ως "ΝΕΑΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΝ ΤΟΚΟΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΣΑ"  , αλλά η θεώρηση αυτή είναι εσφαλμένη  .
Μπελίλι

Η Μπελίλι εμφανίζεται αρχικά ως μία μικρής σημασίας Σουμεριανή θεότητα με το όνομα Γκεστ-ινάννα, αδελφή του Ντουμούζι, και σύζυγος του Νιν-γκισζίντα. Αργότερα προστέθηκε στο Βαβυλωνιακό πάνθεο με το όνομα Μπελίλι ή Μπελίτ-ιλί.
Ορισμένοι την συσχετίζουν με την Λίλιθ, θεωρείται δηλαδή θηλυκός δαίμονας, μία Σουκούμπους.
Πουσκάρ

Ιστορία - Ναοί

Σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση του ινδουισμού η λίμνη που υπάρχει στο κέντρο της πόλης είναι ιερή και σύμφωνα με την παράδοση δημιουργήθηκε όταν ο θεός Βράχμα σκότωσε ένα δαίμονα, με τον ανθό ενός λωτού, του οποίου τα φύλλα στην συνέχεια έπεσαν στην γη και δημιουργήθηκαν λίμνες, αλλά το λουλούδι έπεσε στο σημείο όπου βρίσκεται η λίμνη της Πουσκάρ .
Γύρω από την λίμνη υπάρχουν 52 γκατς (σκαλοπάτια πρόσβασης πιστών στην λίμνη για "ιερό" λουτρό) αλλά και πολλοί (400-500) ινδουιστικοί ναοί . Οι περισσότεροι ναοί δεν είναι παλιοί. Αυτό οφείλεται στις μαζικές καταστροφές ναών που έγιναν τέλη του 17ο αιώνα από τον Μουγκάλ κατακτητή Αουρανγκζέμπ. Στην πόλη υπάρχει ο μοναδικός ναός  ο οποίος είναι αφιερωμένος στον θεό-δημιουργό Βράχμα.
Η πόλη περιτριγυρίζεται από λόφους, σε δύο από αυτούς υπάρχουν στην κορυφή δύο ναοί οι οποίοι είναι αφιερωμένοι σε δύο γυναίκες του Θεού Βράχμα: α) Νοτιοδυτικά της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος στην γυναίκα πρώτη γυναίκα του Βράχμα την Σαρασβάτι, β) Βορείως της πόλης, στην κορυφή του λόφου βρίσκεται ένας ναός αφιερωμένος σε μια άλλη γυναίκα του Βράχμα την Γκαϊάτρι . Σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση ο Θεός Βράχμα ήθελε να κάνει μια ιερή τελετή θυσίας "γιάζνα" στην Πουσκάρ και περίμενε την γυναίκα του Σαρασβάτι η οποία καθυστέρησε να έρθει. Ο Βράχμα ήταν ανυπόμονος και ζήτησε από τον θεό Ίντρα να βρεθεί μια άλλη γυναίκα ώστε για να κάτσει στην θέση της Σαρασβάτι κατά την διάρκεια της τελετής. Βρέθηκε η Γκαϊάτρι την οποία στην συνέχεια παντρεύτηκε. Αυτό εξόργισε την Σαρασβάτι η οποία καταράστηκε τον Βράχμα ώστε να τιμάται μόνο στην Πουσκάρ.

Φεστιβάλ με καμήλες

Κάθε τέλη Οκτώβρη ή αρχές Νοέμβρη (η ημερομηνία του φεστιβάλ είναι ο Ινδικός μήνας Καρτίκ και το φεστιβάλ λέγεται Καρτίκ Πουρνίμα) στην Πουσκάρ γίνεται το μεγάλο ετήσιο φεστιβάλ με καμήλες μέλα, το οποίο θεωρείται το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ασία. Στην πόλη συγκεντρώνονται 200.000 έμποροι από την επαρχία αλλά και πολλοί πιστοί οπότε ολόκληρη η πόλη και τα προάστια μεταμορφώνονται σε υπαίθριο πανηγύρι καμηλών και αλόγων . Κατά το φεστιβάλ αυτό γίνονται στην ύπαιθρο πολιτιστικές εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς από το Ρατζαστάν.  Το φεστιβάλ αυτό λαμβάνει χώρα κατά την πανσέληνο και τότε η θρησκευτική παράδοση θέλει το λουτρό μέσα στην λίμνη της Πουσκάρ να καθαγιάζει το σώμα από τις αμαρτίες και να εξασφαλίζει ότι μετά το θάνατο η ψυχή του πιστού θα πάει στο παράδεισο .
Σφίγγα (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 11.185)

Περιγραφή

Είναι από Πάριο μάρμαρο. Λείπουν μέρη των μπροστινών και των πισινών ποδιών, και της ουράς που έχουν συμπληρωθεί. Το σώμα της Σφίγγας είναι λιονταρίσιο, με κεφάλι γυναίκας και φτερούγες στη πλάτη. Εικονίζεται καθιστή στις φτέρνες των πίσω ποδιών, και όρθια με τα μπροστινά πόδια. Το σώμα έχει διεύθυνση προς τα δεξιά, ενώ το πρόσωπο είναι στραμμένο προς τον θεατή. Η παχιά κόμη καταλήγει σε τρεις κοτσίδες στον κάθε ώμο. Στο κεφάλι φοράει κορώνα. Οι φτερούγες είναι καμπυλωτές σύμφωνα με τον αρχαϊκό ρυθμό.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Η Σφίγγα πρέπει να ήταν τοποθετημένη σε υψηλό σημείο, είτε σε τάφο, είτε στην κορυφή επιτύμβιας στήλης. Είναι έργο του 6ου αι. π.Χ., περί τα 530 π.Χ.