google/wiki40b huggingface dataset:
Μεθανικός αιθυλεστέρας

Παρουσία στο διάστημα

Αστρονόμοι έχουν ταυτοποιήσει την παρουσία μεθανικού αιθυλεστέρα σε νέφη σκόνης σε μια περιοχή του Γαλαξία που ονομάζεται Τοξότης Β₂. Οι αστρονόμοι αυτοί, από το Max Planck Institute της Ραδιοαστρονομίας στη Βόννη της Γερμανίας, χρησιμοποίησαν το 30μετρο IRAM ραδιοτηλεσκόπιο στην Ισπανία για να αναλύσουν το φάσμα εκπομπής από θερμές περιοχές κοντά σε ένα νέο άστρο. Ο μεθανικός αιθυλεστέρας ταυτοποιήθηκε ανάμεσα σε συνολικά 50 χημικά είδη που ταυτοποιήθηκαν από τους αστρονόμους .

Εστεροποίηση

Ο μεθανικός αιθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης αιθανόλης (CH₃CH₂OH) και μεθανικού οξέος (HCOOH) σε όξινο περιβάλλον:

Αλκυλίωση

Ο μεθανικός αιθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης μεθανικού νατρίου (HCOONa) με αιθυλαλογονίδιο (CH₃CH₂X):

Ακυλίωση

Ο μεθανικός αιθυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης αιθανόλης (CH₃CH₂OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις:
1. Με φορμυλαλογονίδιο (HCOX):
2. Με ανθρακικό οξύ (H₂CO₃):
3. Με άλλον μεθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, HCOOR):
4. Με κετένη (H₂C=C=O):

Σαπωνοποίηση

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας μεθανικό νάτριο (HCOONa) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):

Μετεστεροποίηση

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας μεθανικό αλκυλεστέρα και αιθανόλη:

Αμμωνιόλυση

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH₃), σχηματίζοντας μεθαναμίδιο (HCONH₂) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):

Επίδραση οργανομαγνησιακών ενώσεων

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας αλδεΰδη (RCHO) και αιθυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH₃CH₂OMgX):

Αναγωγή

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη (CH₃OH) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH₃CH₂OH):
2. Με διυδρογόνο (H₂) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH₄):

Συμπύκνωση

O μεθανικός αιθυλεστέρας δίνει χημική αντίδραση συμπύκνωσης με επίδραση νατρίου σε απρωτικούς διαλύτες, σχηματίζοντας αιθανοδιάλη και αιθανολικό νάτριο (CH₃CH₂ONa):
2549 Μπέικερ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπέικερ είναι άγνωστα.
Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων

Το Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων (σερβικά : Правитељствујушчи совјет сербски) ήταν μια από τις κεντρικές αρχές των επαναστατών της Σερβίας, που ιδρύθηκε στις 14 Αυγούστου 1805 από την Εθνοσυνέλευση στο Μπόρακ , κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής επανάστασης. Ένας από τους ιδρυτές ήταν ο ιερέας Ματέια Νενάντοβιτς και ο Γκρούζοβιτς Μπόζα (Grujović Boza), καθηγητής ιστορίας του δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Χαρτούμ.
Η δημιουργία του συμβουλίου ήταν μια έκφραση των αναγκών του απελευθερωτικού αγώνα του σερβικού λαού στη ξένη επιρροή των μεγάλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια της σερβικής εξέγερσης. Ο Καραγιώργης Πέτροβιτς είχε δώσει την συγκατάθεση του για την ίδρυση του, ζητώντας τη βοήθειά του για την επίλυση σύνθετων προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής και χαρακτήρα.
Ήταν η κεντρική αρχή που ένωνε τις προσπάθειες των επαναστατών και τους ενθάρρυνε να συνεχίσουν με επιτυχία τον απελευθερωτικό αγώνα. Δημιούργησε τις βασικές προϋποθέσεις για την ταχεία οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της Σερβίας.
Το διοικητικό συμβούλιο , σύμφωνα με το σχέδιο Γκρούζοβιτς, αποτελούνταν από 12 εκλεγμένους αντιπροσώπους των 12 νεχαγιέ. Ένας πρόεδρος εκλεγόταν κάθε μήνα μεταξύ των 12 αντιπροσώπων. Είχε προγραμματίσει 6 υπουργούς : των ενόπλων δυνάμεων, της οικονομίας, της δικαιοσύνη, της εκπαίδευση και εκκλησίας, εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, και μία θέση γραμματέα, οι υπουργοί εισήχθησαν μόλις το 1811. Η έδρα του ήταν στο μοναστήρι Βολιάβτσα και μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο μοναστήρι Bogovadja .
Μετά την απελευθέρωση της Σμεντέρεβο το 1806 το συμβούλιο μετακόμισε εκεί, και στο Βελιγράδι το 1807 όπου παρέμεινε μέχρι την πτώση της εξέγερσης το 1813. Παρά το γεγονός ότι ήταν συνεχώς εκτεθειμένοι με τους αγώνες και τις προσδοκίες των Σέρβων το συμβούλιο διαδραμάτισε σημαντικό ιστορικό ρόλο στην επανάσταση της Σερβίας και της ίδιας της Σερβίας σαν ιδέα και κρατική υπόσταση.
Θεωρία πολυπλοκότητας

Η θεωρία πολυπλοκότητας είναι το μέρος εκείνο της θεωρίας υπολογισμού, το οποίο ασχολείται με την κοστολόγηση των πόρων που απαιτούνται για την αλγοριθμική επίλυση ενός προβλήματος. Επομένως η θεωρία πολυπλοκότητας αποτελεί βασικό δομικό λίθο της ανάλυσης αλγορίθμων και κεντρικό γνωστικό πεδίο της επιστήμης υπολογιστών.
Οι συνηθέστεροι πόροι για τους οποίους ενδιαφερόμαστε είναι ο χρόνος, οπότε μιλάμε για τη χρονική πολυπλοκότητα του αλγορίθμου, δηλαδή πόσα «βήματα» χρειάζεται να εκτελέσει ο αλγόριθμος συναρτήσει της εισόδου του, και ο χώρος, οπότε μιλάμε για τη χωρική πολυπλοκότητα, δηλαδή πόσο χώρο (μνήμη) χρειάζεται ο αλγόριθμος συναρτήσει της εισόδου του. Εκτός από αυτούς τους πόρους, κατά περίπτωση, μπορεί να ενδιαφερόμαστε και για άλλους, όπως για παράδειγμα πόσοι παράλληλοι επεξεργαστές χρειάζονται για να λυθεί ένα πρόβλημα παράλληλα.
Σάντος Λαγούνα

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου απεικονίζει την κατάκτηση κάθε πρωταθλήματος με αστέρι.
Ανδρέας Κοντογούρης

Βιογραφία

Ήταν παντρεμένος με την Ζωή Μεσσηνέζη και είχε δύο γιους , τον Στυλιανό και τον Γεώργιο, εγγονός του ήταν ο Αριστομένης.
Διετέλεσε πρόξενος, μέχρι το 1818, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Αμερικής και άλλων κρατών στην Πάτρα . Έκανε μεγάλη περιουσία και όταν κηρύχθηκε η Επανάσταση, συνέστησε Σώμα Κεφαλλονιτών, το οποίο το εξόπλισε με έξοδα δικά του. Όταν ο Ιουσούφ Πασάς εισέβαλε στην Πάτρα, τον καταδίωξε αλλά διέφυγε στην Κεφαλλονιά. Πριν φύγει, έβαλε φωτιά στις αποθήκες του, οι οποίες ήταν γεμάτες, για να μην πέσουν τα εμπορεύματα στα χέρια των Τούρκων.
Μαρία Μπέικου

Βιογραφικό

Η Μαρία Μπέικου (πατρικό όνομα Φέρλα) γεννήθηκε στην Ιστιαία της Εύβοιας το 1925. Από τα γυμνασιακά της χρόνια εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και το 1943 ήλθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι σπουδές της όμως στην Ιατρική Σχολή διακόπηκαν εξαιτίας του πολέμου και στη συνέχεια η νεαρή φοιτήτρια κατατάχτηκε στον ΕΛΑΣ. Στην εαμοκρατούμενη Ευρυτανία γνώρισε τον σύντροφό της Γεωργούλα Μπέικο, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΕΑΜ, και παντρεύτηκαν το 1945. Πολέμησε στις τάξεις της ΧΙΙΙης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας βρέθηκε με τον ΕΛΑΣ στα Τρίκαλα. Ο άντρας της Γ. Μπέικος συλλαμβάνεται και φυλακίζεται το 1946, ενώ, ή ίδια καταφέρνει να ξεφύγει και να βρεθεί στις περιοχές που δρούσε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ).
Στον εμφύλιο πόλεμο εντάχθηκε στο ΔΣΕ Ρούμελης στην 2η Μεραρχία του Διαμαντή. Τον Μάρτιο του 1949 πήγε στο Γράμμο για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη Γυναικών και παρέμεινε εκεί. Πολέμησε το καλοκαίρι του 1949 στο κύκνειο άσμα του ΔΣΕ στο Γράμμο και στο Βίτσι. Όταν ο ΔΣΕ ηττήθηκε πέρασε στη Σοβιετική Ένωση στην Τασκένδη και αργότερα το 1952 πήγε στη Μόσχα και εργάστηκε στο ραδιοφωνικό σταθμό. Παράλληλα σπούδασε στο Ινστιτούτο Κινηματογραφίας της Μόσχας, όπου γνώρισε τον συμφοιτητή της τότε Αντρέι Ταρκόφσκι.
Ξαναβρέθηκε με τον άντρα της το 1961 όταν εκείνος πήγε στη Μόσχα με διαπίστευση της εφημερίδας Αυγή.
Η Μπέικου επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975, μετά το θάνατο του συζύγου της στη Μόσχα, και εργάστηκε ως μεταφράστρια στη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, στην εφημερίδα Έθνος, ενώ ταυτόχρονα εργάστηκε για τη μετάκληση σημαντικών σοβιετικών καλλιτεχνών στην Ελλάδα.
Πέθανε στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 2011.
Ολυμπία (ταινία 1938)

Πλοκή

Το ντοκιμαντέρ αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία βασίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος στους αγώνες, είναι όμως ανεξάρτητα, και έχουν διαφορετικό σκοπό το καθένα.

Μέρος πρώτο: Η γιορτή των εθνών

Το πρώτο μέρος ξεκινά με σκηνές της αρχαίας Ελλάδας. Η Ακρόπολη, τα αγάλματα, οι αθλητές, η θάλασσα. Η ολυμπιακή φλόγα ξεκινάει από την Ολυμπία και φτάνει στο σημερινό (1936) στάδιο του Βερολίνου. Ακολουθούν σκηνές των διαφόρων αγωνισμάτων: δισκοβολία, σφυροβολία, ακόντιο, ρυθμική γυμναστική.

Μέρος δεύτερο: Η γιορτή του κάλους

Το δεύτερο μέρος ξεκινά με σκηνές μέσα στο Ολυμπιακό χωριό που δείχνουν τους αθλητές να ξεκουράζονται και να γυμνάζονται. Μετά συνεχίζει με τα υπόλοιπα αγωνίσματα. Δέκαθλο, ενόργανη γυμναστική, ιστιοπλοΐα, ξιφασκία, πένταθλο, πόλο, ποδηλασία, μποξ, χόκεϊ, ποδόσφαιρο, ιππασία, κωπηλασία, κολύμβηση και κατάδυση. Το δεύτερο μέρος τελειώνει με έναν δραματικό μαραθώνιο που καταλήγει σε επιβλητικές σκηνές με προβολείς που φωτίζουν τον νυχτερινό ουρανό πάνω από το στάδιο.

Παρασκήνια

Τα δύο μέρη καλύπτουν μεν τους αγώνες, πέρα απ' αυτό όμως θέτουν το θέαμα των αγώνων σε ένα πλαίσιο σκηνοθεσίας. Τόσο η μέθοδος όσο και το όλο αποτέλεσμα ήταν πρωτοποριακό και πρωτοφανές για την εποχή του. Ιδίως η αρχή του πρώτου μέρους και το τέλος του δευτέρου μέρους, αλλά και η όλη σκηνοθεσία των αγωνισμάτων έκαναν μεγάλη εντύπωση στους θεατές εκείνης της εποχής. Το έργο όμως είχε καθαρά προπαγανδιστικό ύφος με σκοπό να βελτιώσει την εικόνα της Γερμανίας στο εξωτερικό και αυτήν των Ναζί στο εσωτερικό. Η εικόνα του Χίτλερ, που κατά την άφιξη του ολυμπιακού φωτός ανακοινώνει εορταστικά την έναρξη των αγώνων, του δίνει ένα κάπως λιγότερο τρομακτικό πρόσωπο.
Οι σκηνές των αθλητικών σωμάτων, τα χαρούμενα πρόσωπα, η ευγενής άμιλλα και απονομή των μεταλλίων στους νικητές ήταν ένα ευπρόσκλητο μέσο για την ανάρρωση του ηθικού της μεσοπολεμικής Γερμανίας. Αλλά και η σκηνοθεσία μιας εκδήλωσης τέτοιου μεγέθους ήταν απλώς μια εξάσκηση για της προπαγανδιστικές μαζικές εκδηλώσεις που θα ακολουθήσουν στα επόμενα χρόνια και θα οδηγήσουν στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Βραβεύσεις

Αν και το ντοκιμαντέρ είναι ένα από τα καλύτερα έργα της Ρίφενσταλ και θεωρείται μέχρι σήμερα ως μία από τις αξιολογότερες κινηματογραφικές εργασίες, επισκιάζεται από την ένταξή του στο προπαγανδιστικό έργο της ναζιστικής Γερμανίας. Τα βραβεία που πήρε από το 1938 μέχρι το 1941 είναι σήμερα ανάξια λόγου. Το ναζιστικό Υπουργείο Δημόσιας Διαφώτισης και Προπαγάνδας το χαρακτήρισε «πολύτιμο». Πήρε το Γερμανικό Βραβείο Κινηματογράφου (γερμ. Deutscher Filmpreis) του 1937/38, το Σουηδικό βραβείο Polar του 1938, το χρυσό μετάλλιο Coppa Mussolini του έτους 1938 ως καλύτερο αλλοδαπό έργο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, πήρε ένα Ολυμπιακό Χρυσό μετάλλιο από το Comitée International Olympique το 1938. Η Ελλάδα το τίμησε με το Ελληνικό Βραβείο των Σπορ. Το 1941 έλαβε το Βραβείο Kinema Junpo στην κατηγορία καλύτερη ξενόγλωσση ταινία και στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Λωζάνης το 1948 ένα ολυμπιακό δίπλωμα εκ των υστέρων.
Το περιοδικό Time το ανέβασε στις «100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών».
Η Ανταρσία του Κέιν

Υπόθεση

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πόλεμου ο απόφοιτος από τη σχολή αξιωματικών Γουίλις Σιούαρντ Κιθ (Ρόμπερτ Φράνσις) αναλαμβάνει καθήκοντα στο ναρκαλιευτικό πλοίο "Κέιν". Ο κυβερνήτης του πλοίου, ο αξιωματικός Ντε Βρις (Τομ Τιούλι) που πρόκειται σύντομα να αποσυρθεί, έχει δώσει στους άνδρες του πλήρη ελευθερία, με αποτέλεσμα την έλλειψη πειθαρχίας στο στόλο. Όταν αποσύρεται τον αντικαθιστά ο δύστροπος αξιωματικός Κουίγκ (Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ), ο οποίος είναι λάτρης της πειθαρχίας και της οργάνωσης. Όταν κάποιοι από τους άνδρες του Κουίγκ αρνούνται να υπακούσουν στους κανονισμούς κι όταν ο Κουίγκ παρουσιάζει συμπτώματα ψυχικής αστάθειας, ξεσπάει ανταρσία στο πλοίο κι ο αξιωματικός Μάρικ (Βαν Τζόνσον) απαλλάσσει τον Κουίγκ από τα καθήκοντά του.

Πληροφορίες Παραγωγής

Η ταινία που είναι βασισμένη στο βραβευμένο με Πούλιτζερ μυθιστόρημα του Χέρμαν Γουκ, είχε ήδη μεταφερθεί στο θέατρο με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φόντα στο ρόλο του Κουίγκ. Ο Στάνλεϊ Κρέιμερ αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος σκοπεύοντας να κάνει την παραγωγή της κινηματογραφικής του μεταφοράς, αλλά υπήρχαν δυσκολίες όσον αφορά την πραγματοποίησή της εφόσον το Αμερικανικό Ναυτικό δεν είχε την πρόθεση να βοηθήσει παρέχοντας μέρος του στόλου για τα γυρίσματα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει η παραγωγή της ταινίας για 15 μήνες. Ο Κρέιμερ προσέγγισε τον Χάρι Κον διευθυντή της Columbia για να τον βοηθήσει με τη χρηματοδότηση της ταινίας. Αρχικά πρότειναν στον ίδιο το συγγραφέα του μυθιστορήματος να γράψει το σενάριο, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά και τελικά η διασκευή του σεναρίου ανατέθηκε στον Στάνλεϊ Ρόμπερτς και στον Μάικλ Μπλάκφορτ που έκανε περικοπές στο αρχικό σενάριο του Ρόμπερτς. 
Τη σκηνοθεσία της ταινίας ανέλαβε ο Έντουαρντ Ντμίτρικ, ένας σκηνοθέτης που βρισκόταν στη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ, λόγω των κομμουνιστικών του πεποιθήσεων κι απείχε για κάμποσα χρόνια από τα κινηματογραφικά δρώμενα. Η ταινία έκανε τεράστια επιτυχία κι ο Ντμίτρικ έκανε μια θεαματική επιστροφή. O σκηνοθέτης δήλωσε χρόνια αργότερα ότι παρά τις διθυραμβικές κριτικές που έλαβε η ταινία, θα μπορούσε να είχε γίνει πολύ καλύτερη αν δεν είχαν γίνει οι περικοπές από το αρχικό σενάριο του Ρόμπερτς, καθώς οι χαρακτήρες θα είχαν αναπτυχθεί πολύ καλύτερα.

Διανομή Ρόλων

Ο Χάρι Κον ήθελε να αναθέσει το ρόλο του Κουίγκ στον Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ, αλλά ο Στάνλεϊ Κρέιμερ επέμεινε στον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, παρά το γεγονός ότι ο Μπόγκαρτ ήταν 25 χρόνια μεγαλύτερος από τον ήρωα του μυθιστορήματος.  
Όταν έλαβε το ρόλο, ο Μπόγκαρτ είχε ήδη πληγεί από τον καρκίνο του οισοφάγου, ασθένεια που του διέγνωσαν το 1956, ένα χρόνο πριν το θάνατό του. Ο ρόλος του αξιωματικού Γουίλις Σιούαρντ Κιθ ανατέθηκε στον πολλά υποσχόμενο Ρόμπερτ Φράνσις, ο οποίος απεβίωσε ένα χρόνο μετά την προβολή της ταινίας σε αεροπορικό δυστύχημα.

Γυρίσματα και εισπράξεις

Η ταινία πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του αμερικανικού ναυτικού, τα γυρίσματά της ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1953 κι έκανε πρεμιέρα τον Ιούλιο του 1954. καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στη λίστα με τις εμπορικότερες ταινίες της χρονιάς (το κόστος παραγωγής ήταν 2.000.000 δολάρια κι έκανε εισπράξεις 8.700.000 δολαρίων).
Διαστημόπλοιο

Διαστημόπλοιο είναι ένα επανδρωμένο ή μη σκάφος (ή συσκευή) το οποίο έχει σχεδιαστεί να ταξιδεύει στο διάστημα.

Ιστορία

Ο Σπούτνικ (Спутник-1, Sputnik 1)  ήταν η πρώτη διαστημοσυσκευή που έθεσε ο άνθρωπος σε τροχιά γύρω από την Γη. Εκτοξεύθηκε από την Σοβιετική Ένωση στις 4 Οκτωβρίου 1957 και  σηματοδότησε την έναρξη της Διαστημικής Εποχής καθώς έδρασε καταλυτικά για νέες πολιτικές,στρατιωτικές,τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.
Αρχαιολογία τοπίου

Η αρχαιολογία τοπίου είναι εκείνος ο ιδιαίτερος τομέας της αρχαιολογικής επιστήμης που ασχολείται με το τοπίο ως φυσική και νοηματική οντότητα. Η μελέτη του τοπίου έγινε ιδιαίτερα σημαντική για την αρχαιολογία, όσο και για άλλες επιστήμες, όπως η ανθρωπολογία και η γεωγραφία. Οι ερευνητές επέκτειναν το ενδιαφέρον τους πέρα από τις μεμονωμένες αρχαιολογικές θέσεις ή συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, προκειμένου να διερευνήσουν με ποιούς τρόπους διαμορφώνονται οι κοινωνικές διαδικασίες και τα πολιτισμικά νοήματα, καθώς επίσης με ποιο τρόπο αφήνουν το σημάδι τους στο τοπίο.

Το τοπίο ως φυσική οντότητα και νόημα

Το τοπίο είναι ένας ιδιαίτερος τρόπος σύλληψης του περιβάλλοντος κόσμου εννοιολογικά και φυσικά. Επί της ουσίας υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στην ανθρώπινη δράση και το τοπίο. Η μία είναι παθητική, νοηματική και εκφράστηκε κυρίως στη ζωγραφική, ως αποτύπωση των ερεθισμάτων που δέχεται ο άνθρωπος από το περιβάλλον. Η δεύτερη, ενεργητική, σχετίζεται κυρίως με τον τρόπο που διαμορφώνεται το τοπίο από την ανθρώπινη δράση και ενδιαφέρει ιδιαίτερα την αρχαιολογία. Το τοπίο είναι πιθανώς ένα από τα δημοφιλέστερα θέματα στην ιστορία της δυτικής τέχνης. Αν η ζωγραφική του τοπίου είναι τρόπος αναπαράστασης, στο οποίο εμπλέκονται ιδέες και αξίες, η ανθρωπογενής επέμβαση στο τοπίο με την κατασκευή τεχνητών λιμνών, μνημείων ή δασυλλίων νοηματοδοτεί τη γη, την κάνει φορέα νοήματος δηλαδή, κάτι που άλλοι ερευνητές αποκαλούν αποικισμό της φύσης με τη δημιουργία ανθρωπογενούς τοπίου –κάτι σαφές για το αστικό τοπίο- και άλλοι «χρήσιμη αμφισημία» εφόσον το τοπίο καλύπτει τόσο τη φυσική όσο και τη νοηματική διάσταση του αρχαίου ή του σύγχρονου πολιτισμού.
Ροβέρτος του Σάλτσμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν μάλλον γιος τού Χρόντμπερτ Β΄ παλατινού κόμη της Νευστρίας και της Θεοντράντε/Θεόντα.
Ως επίσκοπος τού Βορμς έγινε αρχικά αποδεκτός ως σοφός και αφοσιωμένος αξιωματούχος, αλλά η κατά το πλείστον παγανιστική κοινότητα τελικά τον απέρριψε και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πόλη. Στο τέλος τού 7ου αιώνα ο Θέοντο των Αγκιλολφιδών δούκας της Βαυαρίας τού ζήτησε να έλθει στην περιοχή του στο Ρέγκενσμπουργκ (Ράτισμπον) και να συνδράμει στη διάδοση της χριστιανικής πίστης μεταξύ των Βαυαρικών φυλών.
Τότε ο Ροβέρτος μετακινήθηκε στο Άλτεττινγκ, όπου μετέστρεψε τους ντόπιους στην χριστιανική πίστη. Αργότερα, έπλευσε προς τα κάτω τον Δούναβη και επισκέφθηκε πολλές πόλεις, χωριά και οχυρά. Σύντομα είχε μεταστρέψει μία μεγάλη περιοχή κατά μήκος τού Δούναβη, νοτιοανατολικά τού Βαυαρικού συνόρου με την Παννονία, η οποία ήταν υπό το σκήπτρο τού χαγάνου των Αβάρων. Εκεί έμεινε στο Λορχ, την πρώην Ρωμαϊκή πόλη Λαουριάκουμ (σήμερα είναι μέρος της πόλης Εννς), όπου υπήρχε ένας παλαιοχριστιανικός ναός, η νυν βασιλική τού Αγίου Λαυρεντίου.
Προπληρωμένη κάρτα

Οι προπληρωμένες κάρτες ( ονομάζονται επίσης επαναφορτιζόμενες προπληρωμένες κάρτες , ή επαναφορτιζόμενες πιστωτικές κάρτες ή απλώς επαναφορτιζόμενες κάρτες) είναι ένας τύπος καρτών πληρωμής (το ποσό πληρωμής αφαιρείται από τα τρέχοντα κεφάλαια).

Χρήσεις

Στην Ιταλία, η μεγαλύτερη χρήση των προπληρωμένων καρτών γίνεται για τις αγορές μέσω του διαδικτύου. Αυτό έχει επίσης το πλεονέκτημα της ελαχιστοποίησης των κινδύνων που προκύπτουν από την πιθανή κλωνοποίηση των πιστωτικών καρτών.
Μία από τις προπληρωμένες κάρτες που χρησιμοποιούνται πιο συχνά στην Ιταλία η PostePay.
Αλλοπουρινόλη

Η αλλοπουρινόλη (allopurinol) είναι φαρμακευτική χημική ένωση που μειώνει τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουρικαιμία), καταπολεμώντας έτσι την ουρική αρθρίτιδα (π.χ. ποδάγρα) και προλαμβάνοντας συγκεκριμένα είδη νεφρολιθιάσεων. Λαμβάνεται επίσης μερικές φορές κατά τη διάρκεια χημειοθεραπείας, η οποία μπορεί να αυξήσει το ουρικό οξύ στο αίμα του ασθενή. Χορηγείται από το στόμα ή με ενδοφλέβια ένεση.
Συνηθισμένη παρενέργεια από τη λήψη χαπιών αλλοπουρινόλης είναι η φαγούρα, ενώ η ενδοφλέβια χορήγηση περιλαμβάνει την τάση προς έμετο και προβλήματα με τα νεφρά. Δεν ενδείκνυεται η έναρξη της λήψεως σε μία κρίση ποδάγρας, αφού χρειάζονται δύο ημέρες μέχρι να δράσει το φάρμακο. Αν και δεν φαίνεται ότι είναι επιβλαβής η χορήγηση του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το θέμα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Με βάση τον μηχανισμό της δράσεώς της, η αλλοπουρινόλη ταξινομείται στους αναστολείς του ενζύμου οξειδάση της ξανθίνης.
Η αλλοπουρινόλη εγκρίθηκε για χρήση στις ΗΠΑ τον Αύγουστο του 1966. Περιλαμβάνεται στον «Κατάλογο ουσιωδών φαρμάκων» του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που περιέχει τις σημαντικότερες (και ασφαλείς σχετικώς) ουσίες που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Διατίθεται με τις εμπορικές ονομασίες Zyloric, Zyloprim, Caplenal κ.ά., ενώ είναι διαθέσιμη και ως γενόσημο φάρμακο. Το κόστος του στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι περί το 0,70 ως 2,90 ευρώ τον μήνα. Στις ΗΠΑ ένας μήνας θεραπείας με το φάρμακο κοστίζει λιγότερο από 25 δολάρια.

Ιστορία

Η αλλοπουρινόλη συντέθηκε και αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1956 από τον Ρόλαντ Κ. Ρόμπινς (Roland K. Robins, 1926-1992), που αναζητούσε αντικαρκινικούς παράγοντες. Επειδή η αλλοπουρινόλη αναστέλλει τη διάσπαση (καταβολισμό) της μερκαπτοπουρίνης, δοκιμάστηκε αργότερα από τον Wayne Rundles σε συνεργασία με το εργαστήριο της Γκέρτρουντ Έλιον για να διαπιστωθεί εάν μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας ενισχύοντας τη δράση της μερκαπτοπουρίνης. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην ασθένεια με τη συνδυασμένη χορήγηση μερκαπτοπουρίνης-αλλοπουρινόλης, οπότε η έρευνά τους στράφηκε προς άλλες ουσίες και στη συνέχεια η ομάδα άρχισε να δοκιμάζει την αλλοπουρινόλη ως δυνητική θεραπεία για την ποδάγρα. Η αλλοπουρινόλη διατέθηκε στο εμπόριο ως φάρμακο για την ουρική αρθρίτιδα το 1966, ευθύς μετά την έγκρισή της στις ΗΠΑ.
Λουί Νεέλ

Ζωή και έρευνες

Ο Νεέλ γεννήθηκε στη Λυών και εισάχθηκε στην École Normale Supérieure στο Παρίσι. Πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου υπό την επίβλεψη του Πιερ Βεΐς. Οι συνεισφορές του στη μελέτη του μαγνητισμού και γενικότερα στη φυσική στερεάς κατάστασης βρήκαν πολλές χρήσιμες εφαρμογές, ιδίως στην ανάπτυξη βελτιωμένων μονάδων μνήμης για ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Περί το 1930 πρότεινε ότι ίσως να υπάρχει ένα άγνωστο μέχρι τότε είδος μαγνητικής συμπεριφοράς της ύλης: ο αντισιδηρομαγνητισμός, δηλαδή το αντίθετο του σιδηρομαγνητισμού. Πάνω από μία συγκεκριμένη για το κάθε υλικό θερμοκρασία (τη θερμοκρασία Νεέλ) αυτή η συμπεριφορά σταματά. Το 1948 ο Νεέλ επεσήμανε ότι μπορεί να υπάρχει και μία ακόμη κατάσταση μαγνητικής συμπεριφοράς της ύλης, ο σιδηριμαγνητισμός. Πράγματι, τόσο ο αντισιδηρομαγνητισμός, όσο και ο σιδηριμαγνητισμός ανιχνεύθηκαν πειραματικά. σε διάφορα υλικά και θερμοκρασίες.
Ο Νεέλ έδωσε επίσης μια ερμηνεία του ασθενούς μαγνητισμού ορισμένων πετρωμάτων, καθιστώντας έτσι δυνατή τη μελέτη της ιστορίας του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το 1970 μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον Σουηδό φυσικό πλάσματος Χάνες Αλφβέν, για τις πρωτοποριακές αυτές μελέτες και ανακαλύψεις σχετικώς με τις μαγνητικές ιδιότητες των στερεών.
Ο Λουί Νεέλ υπήρξε η κινητήρια φυσιογνωμία πίσω από τη δημιουργία του λεγόμενου «Επιστημονικού Πολυγώνου» (Polygone Scientifique), μια περιοχή επιστημονικών κέντρων στην πόλη Γκρενόμπλ.
Διάδρομος των Μορμόνων

Ο Διάδρομος των Μορμόνων είναι όρος που χρησιμοποιήθηκε για τις περιοχές της Δυτικής Βόρειας Αμερικής που εποικίστηκαν ανάμεσα στο 1850 και περίπου το 1890 από μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, οι οποίοι είναι κοινά γνωστοί ως Μορμόνοι.
Στην ακαδημαϊκή λογοτεχνία η περιοχή είναι, επίσης, κοινώς καλούμενη «Επαρχία του πολιτισμού των Μορμόνων.». Έχει, επίσης, αναφερθεί ως το «Βιβλίο της ζώνης των Μορμόνων» ως μια πολιτιστική αναφορά στη Ζώνη της Βίβλου των νοτιοανατολικών ΗΠΑ και στο Βιβλίο των Μορμόνων.

Ζώνη του Jell-O

Η περιοχή έχει επίσης προσδιοριστεί ως η "Ζώνη του Jell-O", αναφερόμενο στο Μορμονικό πολιτιστικό στερεότυπο ότι οι Μορμόνοι έχουν μια αδυναμία για το Jell-O (ένα φαγητό βασισμένο στη ζελατίνη). Σε υποστήριξη αυτής της κατάστασης, το Jell-O ορίστηκε το επίσημο φαγητό σνακ της πολιτείας της Γιούτα το 2001.
Κριστίν Λιούις

Ίδρυμα Kristin Lewis

Το 2014 δημιούργησε το Ίδρυμα Kristin Lewis, προκειμένου να υποστηρίξει αναδυόμενους μουσικούς από την πολιτεία, Αρκάνσας, με κάλυψη για το κόστος σπουδών, συμμετοχή σε master classes, καθώς και εθνικές ή διεθνείς μετακινήσεις.
Εξάντας (ντοκιμαντέρ)

Βραβεία & Διακρίσεις

Έχουν τιμηθεί 10 ντοκιμαντέρ της σειράς με 32 διεθνείς διακρίσεις συνολικά σε φεστιβάλ ντοκιμαντέρ και κινηματογράφου, που διοργανώθηκαν σε διάφορες χώρες του κόσμου.
Αμερικάνικη νεροχελώνα

Ταξινόμηση

H Αμερικάνικη νεροχελώνα ανήκει στη σειρά των Χελωνίων όπου στην οποία περιέχονται περίπου 250 είδη χελωνών. Το είδος αυτό (Trachemys Scripta) περιέχει τρία υποείδη: Τα Trachemys Scripta Elegans (Κοκκινομάγουλη χελώνα), Trachemys Scripta Scipta (Κιτρινομάγουλη Χελώνα) και Trachemys Scripta Τrostii (Χελώνα Cumberland).

Περιγραφή

Τα θηλυκά μπορούν να φτάσουν τα 30 cm ενώ τα αρσενικά είναι μικρότερα. Τα μεγάλης ηλικίας αρσενικά συχνά έχουν μελανιστικού τύπου μορφή χωρίς να διακρίνονται ραβδώσεις και χρώματα.

Γεωγραφική κατανομή

Η φυσική κατανομή του είδους περιλαμβάνει τις Ανατολικές και Κεντρικές Η.Π.Α., καθώς και το Β. Μεξικό.

Χωροκατακτητικό είδος

Η Αμερικάνικη νεροχελώνα έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου μέσω του εμπορίου κατοικίδιων ζώων. Αυτές οι χελώνες συχνά ανταγωνίζονται με τα αυτόχθονα είδη για την τροφή, το ενδιαίτημα και άλλους πόρους. Συχνά λιάζονται σε φωλιές πτηνών, καταστρέφοντας τη φωλιά και βλάπτοντας τα αυγά, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου θηρεύουν τους νεοσσούς. Χελώνες που έχουν γεννηθεί σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να είναι φορείς ασθενειών, άγνωστων για τα αυτόχθονα είδη.
Η παρουσία τους στην ελληνική φύση έχει προκαλέσει προβλήματα στους πληθυσμούς των αυτόχθονων ειδών. Η πώλησή τους είναι πλέον απαγορευμένη στην Ε.Ε., παρόλο που ακόμα πωλούνται σε συνοικιακά κυρίως pet shops.