google/wiki40b huggingface dataset:
Σοφιάν Φεγκουλί

Καριέρα σε συλλόγους

Ο Φεγκουλί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με τη Γκρενόμπλ το 2007 και την πρώτη του χρονιά ως βασικός τη βοήθησε να ανέβει στη Λιγκ 1 για πρώτη φορα μετά από 45 χρόνια. Οι καλές του εμφανίσεις συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον συλλόγων όπως η Μάντσεστερ Σίτι και η Ατλέτικο Μαδρίτη. Είχε μια γεμάτη πρώτη σεζόν στην ανώτατη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος με 26 εμφανίσεις και συνεισέφερε στην παραμονή της Γκρενόμπλ. Η επόμενη σεζόν 2009-2010 όμως ήταν προβληματική τόσο για τον Φεγκουλί, ο οποίος έπαιξε σε μόλις 5 παιχνίδια λόγω προβλημάτων τραυματισμού όσο και για την ομάδα του που υποβιβάστηκε. Ο ίδιος όμως δεν την ακολούθησε στη Λιγκ 2 μιας και το συμβόλαιο του έληγε εκείνο το καλοκαίρι και υπέγραψε συμβόλαιο το Μάιο του 2010 με τη Βαλένθια.
Στο ξεκίνημα του στον ισπανικό σύλλογο βρήκε λίγες ευκαιρίες συμμετοχής λόγω της ύπαρξης πολλών πιο έμπειρων παικτών στη θέση που αγωνίζεται. Έτσι δόθηκε δανεικός για έξι μήνες στην Αλμέρια, όπου σημείωσε τα πρώτα του δύο γκολ. Από την επόμενη σεζόν όμως έγινε και παραμένει αναπόσπαστο μέρος της ενδεκάδας της Βαλένθια. Τη σεζόν 2012-2013 συμμετείχε με το σύλλογο του και στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου σημείωσε τρία τέρματα, με πιο αξιομνημόνευτο αυτό που έδωσε την ισοπαλία στην ομάδα του στο 1-1 ενάντια στην κατοπινή πρωταθλήτρια Μπάγερν Μονάχου.

Διεθνής καριέρα

Λόγω της καταγωγής του ο Φεγκουλί μπορούσε να παίξει τόσο για τη Γαλλία όσο και την Αλγερία. Κλήθηκε αρχικά στις μικρές εθνικές της Γαλλίας, με τις οποίες είχε και πέντε συμμετοχές. Τον Οκτώβριο του 2008 ήταν στην προεπιλογή του ομοσπονδιακού προπονητή Ρεϊμόντ Ντομενέκ για ένα φιλικό ενάντια στην Ουρουγουάη αλλά τελικά δεν ήταν στην τελική αποστολή.  
Το 2010 εγιναν οι πρώτες κρούσεις από την ομοσπονδία της Αλγερίας για να εκπροσωπήσει τη χώρα της καταγωγής του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, όμως ο Φεγκουλί εκείνη την περίοδο προερχόταν από μακρύ τραυματισμό και δεν θεωρούσε πως ήταν σε κατάσταση να συμμετάσχει σε μια τέτοια διοργάνωση, αφήνοντας ανοχτό το ενδεχόμενο για το μέλλον. Τελικά τον Οκτώβριο του 2011 ανακοίνωσε επίσημα πως θα εκπροσωπούσε την Αλγερία σε επίπεδο εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου.  
Συμμετείχε με την ομάδα του στο Κόπα Άφρικα του 2013 και στον αγώνα ενάντια στην Ακτή Ελεφαντοστού σημείωσε με πέναλτι το μοναδικό γκολ της ομάδας του στην ισοπαλία με 1-1, η οποία έδωσε στην Αλγερία τον μοναδικό της βαθμό σε μια αποτυχημένη για αυτή διοργάνωση. Συμμετέχει και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και στον πρώτο αγώνα ενάντια στο Βέλγιο σημείωσε πάλι με πέναλτι το πρώτο γκολ της Αλγερίας σε τελικό παγκοσμίου κυπέλλου ύστερα από 28 χρόνια.
Θεώρημα Gauss-Markov

Στη στατιστική και στην οικονομετρία, το Θεώρημα Gauss-Markov αναφέρεται στην αποτελεσματικότητα του εκτιμητή ελαχίστων τετραγώνων του γραμμικού μοντέλου παλινδρόμησης. Η ονομασία του θεωρήματος οφείλεται στους μαθηματικούς Carl Friedrich Gauss και Andrey Markov. Το θεώρημα διατυπώνει το εξής: Δεδομένων συγκεκριμένων υποθέσεων, ο εκτιμητής ελαχίστων τετραγώνων είναι αμερόληπτος και ο πιο αποτελεσματικός γραμμικός εκτιμητής των συντελεστών του μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης.

Απόδειξη

Καταρχάς, ο εκτιμητής είναι γραμμικός ως προς το καθώς αν τότε και από τις υποθέσεις της ομοσκεδαστικότητας και των ασυσχέτιστων σφαλμάτων προκύπτει όπου ο ταυτοτικός πίνακας πλευράς k. 
Επομένως η διακύμανση του εκτιμητή είναι 
Από την υπόθεση της αυστηρής εξωγένειας θα ισχύει ότι οπότε και από το θεώρημα της διπλής μέσης τιμής προκύπτει ότι  το οποίο σημαίνει ότι είναι και αμερόληπτος. Συνεπώς αρκεί να δειχθεί ότι έχει τη μικρότερη διακύμανση μεταξύ των γραμμικών εκτιμητών.
Έστω ο γραμμικός αμερόληπτος εκτιμητής και 
Αντικαθιστώντας το και επιβάλλοντας τη συνθήκη πρέπει να ισχύει ότι προκειμένου να είναι αμερόληπτος ο 
Η διακύμανση του θα δίνεται ως ή ισοδύναμα 
Ισχύει ότι και για οποιοδήποτε μη μηδενικού μέτρου θα ισχύει ότι  όπου .
Δηλαδή ο πίνακας είναι θετικά ημιορισμένος και το θεώρημα έχει αποδειχθεί καθώς κάθε στοιχείο του πίνακα είναι μεγαλύτερο ή ίσο απ΄το αντίστοιχο στοιχείο του πίνακα

Σχόλια

Εάν προστεθεί και η υπόθεση της κανονικότητας η αποτελεσματικότητα του εκτιμητή επεκτείνεται και για την ακρίβεια γίνεται ο καλύτερος αμερόληπτος εκτιμητής του καθώς αποδεικνύεται ότι η διακύμανση του σε αυτήν την περίπτωση είναι ίση με αυτήν που θεσπίζεται από το κάτω φράγμα Cramér–Rao.
Ιστορίες για αγρίους

Πλοκή

Στην ταινία εκτυλίσσονται έξι παράλληλες ιστορίες:
Pasternak

Σε ένα αεροπλάνο οι επιβάτες αρχίζουν να μιλάν μεταξύ τους και ανακαλύπτουν ότι έχουν ένα κοινό: όλοι γνώρισαν σε κάποια στιγμή της ζωής τους τον Πάστερνακ, τον πιλότο του αεροσκάφους. 
Las Ratas

Ένας τοκογλύφος μπαίνει σε ένα εστιατόριο για να φάει. Η σερβιτόρα τον αναγνωρίζει και λέει στη μαγείρισσα ότι είναι αυτός που κατέστρεψε την οικογένειά της. Τότε, η δεύτερη της προτείνει να του ρίξει ποντικοφάρμακο στο φαγητό.
El más fuerte

Ένας άντρας με ακριβό αυτοκίνητο οδηγεί στην εθνική οδό και εκνευρίζεται όταν μπροστά του βρίσκεται ένα πολύ αργό αμάξι. Οι δύο άντρες ξεκινούν τον καβγά, ο οποίος καταλήγει σε βιαιοπραγία.
Bombita

Ο Σιμόν είναι υπεύθυνος για κατεδαφίσεις κτιρίων και όταν τελειώνει τη δουλειά του, πηγαίνει σε ένα ζαχαροπλαστείο για να πάρει τούρτα στο πάρτι γενεθλίων της κόρης του. Όσο βρίσκεται στο μαγαζί, η τροχαία του σηκώνει το αμάξι και χάνει το πάρτι. Στη συνέχεια, προσπαθεί να σβήσει το πρόστιμο, αλλά δεν τα καταφέρνει. Τότε, αποφασίζει να πάρει την εκδίκησή του.
La Propuesta

Ένας έφηβος παίρνει το πολυτελές αυτοκίνητο του πατέρα του και σκοτώνει μία έγκυο. Τότε, ο πατέρας αποφασίζει να δωροδοκήσει έναν υπηρέτη του γιανα πει ότι εκείνος διέπραξε το έγκλημα, ούτως ώστε να γλιτώσει ο γιος του τη φυλακή.
Hasta que la muerte nos separe

Κατά τη διάρκεια ενός εβραϊκού γάμου, η νύφη ανακαλύπτει ότι ο γαμπρός έχει σχέση με μία από τις καλεσμένες. Την ώρα του χορού του λέει ότι το έχει καταλάβει και στη συνέχει ανεβαίνει στην ταράτσα. Εκεί συναντά τον μάγειρα και μετά από λίγο κάνουν σεξ. Ο γαμπρός τους πιάνει απ' αυτοφώρω και εκείνη του λέει ότι από εδώ και πέρα θα κάνει σεξ με όποιον άντρα δει. Επιστρέφουν στον χώρο της δεξίωσης, όπου η νύφη χτυπά με δύναμη την ερωμένη του συζύγου της. Στη συνέχεια επικρατεί αναστάτωση, όμως μετά το ζευγάρι χορεύει, φιλιέται και ξεκινά να κάνει σεξ πάνω στην τούρτα, ενώ οι καλεσμένοι φεύγουν.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας.
Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, τον Χρυσό Φοίνικα, το Βραβείο Satellite καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και το Βραβείο Γκόγια καλύτερης ταινίας.
Δέκα Δολοφόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου

Πλοκή

Στο Λος Άντζελες του 1941, ένας πρώην καταδικος, ο Μουζ Μαλόι (Τζακ Ό Χάλοραν) θα προσλάβει τον Ντετέκτιβ Μάρλοου (Ρόμπερτ Μίτσαμ) για να του βρει την παλιά φιλενάδα του, την Βέλμα, που έχει να την δει εφτά χρόνια. Ταυτόχρονα ο Μάρλοου ερευνά την δολοφονία ενος πελάτη του, ονομάτι Μάριοτ που ήταν θύμα ενος εκβιασμού για την κλοπή ενος κοσμήματος από την συλλογή ενός Δικαστή.
Κατά την επισκέψη του στη Έπαυλη του Δικαστή Μπαξτέρ Γουίλσον Γκρέι, ο Μάρλοου θα γνωρίσει την εκθαμπτωτική Έλεν Γκρέι (Σάρλοτ Ράμπλινγκ), την  συζυγό του Δικαστή.
Κάρολος Αλβέρτος της Σαρδηνίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τορίνο τον Οκτώβριο του 1798 και γονείς του ήταν ο Κάρολος-Εμμανουήλ πρίγκιπας του Καρινιάνο και η Μαρία Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Καρόλου δούκα της Κουρλάνδης.
Εκπαιδεύτηκε στην φιλελεύθερη ατμόσφαιρα της Γενεύης και έπειτα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων τον διόρισε αξιωματικό των Δραγώνων το 1814. Μετά την επιστροφή του στο Τορίνο, το επόμενο έτος, ο Κάρολος είχε εκδηλώσει ορισμένες συμπάθειες προς τους φιλελεύθερους.
Το 1821, ως αντιβασιλέας της Σαρδηνίας, ο Κάρολος παραχώρησε ένα σύνταγμα, το οποίο σύντομα αποκηρύχθηκε από τον εξάδελφό του βασιλιά Κάρολο Φήλιξ της Σαρδηνίας. Το 1831 διαδέχθηκε στο θρόνο τον ξάδελφό του και εγκαινίασε μια πολιτική μεταρρυθμίσεων. Κατάργησε τους εγχώριους τελωνειακούς και εμπορικούς φραγμούς εντός του βασιλείου, υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες και δημοσίευσε το Καταστατικό του Αλβέρτου, το πρώτο δηλαδή Σύνταγμα. Το Σύνταγμα το εμπνεύστηκε από τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Λουδοβίκου Φιλίππου (νέου βασιλιά των Γάλλων), του νέου βασιλείου του Βελγίου και από τις μετέπειτα μεταρρυθμίσεις και βουλευτικούς νόμους που συστάθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία.
Κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848, συμφώνησε σε ένα συνταγματικό καθεστώς που παρέμεινε στη ισχύ και στο Βασίλειο της Ιταλίας. Την ίδια χρονιά κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία. Ωστόσο, παρά τις αρχικές νίκες του, έχασε την υποστήριξη του Πάπα και των άλλων Ιταλών ηγεμόνων, με αποτέλεσμα να ηττηθεί στην Κουστότσα, στις 24 Ιουλίου 1848. Υπό την αυξανόμενη πίεση των δημοκρατικών στο Πεδεμόντιο, επανέλαβε τον πόλεμο το επόμενο έτος. Ωστόσο, και αυτός ο πόλεμος είχε αρνητική κατάληξη. Ο Κάρολος Αλβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί υπέρ του γιου του Βίκτωρα Εμμανουήλ και να εξοριστεί στην Πορτογαλία.
Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1849 και η σωρός του ενταφιάστηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.
Ανεμολόγιο

Ιστορία ανεμολογίου

Κατά τον 13ο αιώνα μ.Χ εισήχθηκε στην Ευρώπη η από τον 11ο αιώνα μ.Χ. γνωστή στους Κινέζους «μαγνητική βελόνα» και η ιδιότητά της να στρέφει πάντα και να δείχνει τη θέση του μαγνητικού βορρά.
Η ανακάλυψη αυτή αν και αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της ναυσιπλοΐας στην αρχή δεν θεωρήθηκε και τόσο αποτελεσματική για τον απλό λόγο ότι ναι μεν η μαγνητική βελόνα «ατένιζε» τον Βορρά, η γωνία όμως που σχηματίζεται μεταξύ αυτής της κατεύθυνσης με εκείνη του διαμήκη άξονα του πλοίου που είναι και η γωνία πλεύσης δεν ήταν δυνατόν να μετρηθεί.
Έτσι έναν αιώνα μετά τον 14ο αιώνα ο ναυτικός και μαθηματικός Φλάβιο Τζόγια από το Αμάλφι της Ιταλίας επινόησε το «ανεμολόγιο». Το ανεμολόγιο εκείνο ήταν μια στερεή επικόλληση ενός χάρτινου σκληρού δίσκου πάνω στη μαγνητική βελόνα. Ο δίσκος εκείνος έφερε στην περιφέρεια υποδιαιρέσεις των 360 μοιρών. Η όλη αυτή κατασκευή φερόταν επί μιας ακίδας που επέτρεπε την πλήρη ελευθερία περιστροφής και ισορροπίας. Το σημείο δε που όριζε τον Βορρά το χαρακτήρισε ως αφετηρία των 360° το οποίο και το στόλισε με απεικόνιση κρίνου, του εμβλήματος του Οίκου των Βουρβόνων, προκειμένου να κολακέψει τον καπετίδη Βασιλέα των Δύο Σικελιών Κάρολο τον Β΄.
Έτσι παρέμεινε ο κρίνος ως σύμβολο του Βορρά σε όλα τα κράτη εκτός της Γαλλίας που όρισε ως σύμβολο τον γαλλικό βασιλικό ρόμβο που είχε υιοθετηθεί ως σύμβολο του Πολικού αστέρα.
Στη συνέχεια ο Φλάβιο διαίρεσε την περιφέρεια του ανεμολογίου σε 16 θέσεις σημεία (8 για τους κύριους ανέμους και 8 για τους δευτερεύοντες), προσθέτοντας ακόμη και άλλους 16 τους οποίους πρώτος αυτός τους ονόμασε ρόμβους και αργότερα τους μισούς ρόμβους και τα τεταρτορόμβια. Έτσι η εξέλιξη του ανεμολογίου της πυξίδας καθίσταται έκδηλη. Όταν το πλοίο στρέφει κατά μια γωνία το ανεμολόγιο δεν παρασύρεται αλλά συνεχίζει να δείχνει το Βορρά. Αντίθετα με μια κατακόρυφη γραμμή τη «γραμμή πίστεως» όπως λεγόταν ή «γραμμή πλώρης» που σημειώνεται εγγύτατα του χείλους του ανεμολογίου (εκτός αυτού) δείχνει αμέσως τη γωνία από το βορρά συνεπώς την πορεία του πλοίου.
Αργότερα το ανεμολόγιο του Φλάβιο Τζόγια ακολούθησαν τα «τεταρτοκυκλικά» και αυτών τα σημερινά που φέρουν 8 παράλληλες μαγνητικές βελόνες στα συστήματα Τόμσον, Ντουανιόν, Κνούτσεν. Στις δε Ναυτικές πυξίδες το ανεμολόγιο δεν είναι χάρτινο αλλά από φύλλο λευκόλιθου και φέρεται εντός ρευστού οινοπνεύματος ενώ αντί ακίδας δύο ομόκεντροι χαλύβδινοι κύκλοι επιτρέπουν την ελεύθερη ισορροπία του σ' αυτό.

Μαγνητικό ανεμολόγιο

Μαγνητικό ανεμολόγιο ονομάζεται ο εσωτερικός κύκλος του ανεμολογίου που εικονίζεται στους ναυτικούς χάρτες, σε αντιδιαστολή του αληθούς ανεμολογίου που είναι ο εξωτερικός κύκλος αυτού. Οι διαιρέσεις του μαγνητικού ανεμολογίου, 360°, ξεκινούν από τον μαγνητικό Βορρά και καταλήγουν σ΄ αυτόν.
Επίσης μαγνητικό ανεμολόγιο χαρακτηρίζεται σαφώς και το ανεμολόγιο που φέρουν οι μαγνητικές πυξίδες εφόσον όμως η μαγνητική βελόνα τους δεν επηρεάζεται από παρεκτροπή που μπορεί να υποστεί από μαγνητική μάζα μαλακού σιδήρου που υφίσταται στο χώρο της εγκατάστασής της.
Mazda Xedos 9

Ονομασίες και διαθεσιμότητα

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1993 και άρχισε να εισάγεται σταδιακά, αναλόγως με τη χώρα. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία λανσαρίστηκε τον Νοέμβριο του 1993 και στη Γαλλία τον Μάρτιο του 1994. Σε όλη την Ευρώπη διατέθηκε πάντα, μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, ως Mazda Xedos 9.
Αντιθέτως, στις ΗΠΑ έφτασε μέσα στο 1994, ως μοντέλο της σεζόν του 1995, και κυκλοφόρησε ως Mazda Millenia, ενώ αντικατέστησε το Mazda 929, το οποίο διακόπηκε οριστικά το 1995, στον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της εταιρείας.
Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε αρχικά, το 1993, ως Eunos 800, αλλά με την ανανέωση του 1996 μετονομάστηκε σε Mazda Eunos 800 και το 1997 μετονομάστηκε σε Mazda Millenia, υιοθετώντας έτσι την αμερικανική ονομασία, λόγω του ότι η Mazda απέσυρε την θυγατρική υπο-εταιρεία πολυτελείας Eunos (1989 - 1996).
Μαίρη Μέρφι

Βιογραφία

Η Μέρφι γεννήθηκε στη Ουάσιγκτον και ήταν η νεότερη από τα άλλα τρία αδέλφια της. 
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής ηλικίας της στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Ο πατέρας της, Τζέιμς Βίκτορ Μέρφι πέθανε το 1940. Λίγο  αργότερα, η ίδια και η μητέρα της θα μετακόμισουν στη Νότια Καλιφόρνια. 
Πήγε στο Γυμνάσιο στο Δυτικό Λος Άντζελες. 
Η πρώτη της δουλειά ήταν στο πολυκατάστημα  Saks Fifth Avenue στο Μπέβερλι Χιλς, όπου εργαζόταν  στη συσκευασία πακέτων.
Παράλληλα είχε υπογράψει συμβόλαιο για να εμφανιστεί σε ταινίες με την Paramount Pictures το 1951.

Καριέρα

Η Μέρφι έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1953, στη ταινία Ο Ατίθασος με πρωταγωνιστή τον Μάρλον Μπράντο, όπου υποδύθηκε την Κάθυ, ένα καλοκάρδο κορίτσι που κέντρισε το ενδιάφερον του Αρχηγού των μηχανόβιων. 
Το επόμενο έτος,  εμφανίστηκε μαζί με τον Τόνι Κέρτις στο Beachhead, και με τον Ντέιλ Ρόμπερτσον στο Bull Sitdown, και ένα έτος μετά από αυτό στο θρίλερ The Desperate Hours στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. 
Επίσης συμπρωταγωνιστήσε με τον Ρέι Μίλαντ στο γουέστερν A Man alone.
Μια άλλη ταινία που έκανε το επόμενο έτος ήταν με τον Τζόσεφ Λόσει,The Intimate Stranger (1956).

Προσωπική ζωή

Στις 3 Ιουνίου 1956, η Μέρφι παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ντέιλ Ρόμπερτσον στη Γιούμα της Αριζόνα. Ο γάμος ακυρώθηκε μετά από έξι μήνες. Είχε μια κόρη. 
Στις 4 Μαΐου 2011, η Μέρφι πέθανε από καρδιακή νόσο στο σπίτι της στο Μπέβερλι Χιλς, στη Καλιφόρνια, σε ηλικία 80 ετών.
Λάκης Στεργιούδας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ερασιτεχνικού συλλόγου της γενέτηράς του, Πορταριάς, όμως ουσιαστικά πρώτη φορά αγωνίστηκε και ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στο ιστορικότερο σωματείο της Χαλκιδικής, τη Νίκη Πολυγύρου. Το 1972 σε ηλικία μόλις 17 ετών εντυπωσίασε στη Νίκη Πολυγύρου τους ανθρώπους της ΑΕΚ και στη συνέχεια αποκτήθηκε από την ομάδα των Αθηνών. Μονιμοποιήθηκε την περίοδο 1976-77 όταν η "Ένωση" έφτασε έως τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Κατέκτησε με την ΑΕΚ δύο πρωταθλήματα (1977-78, 1978-79) και δύο κύπελλα (1977-78, 1982-83). 
Το καλοκαίρι του 1984 μετεγγράφηκε στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε έναν ακόμη τίτλο, το πρωτάθλημα του 1985, ενώ ήταν φιναλίστ στον τελικό του κυπέλλου την ίδια χρονιά, όταν ο "Δικέφαλος" ηττήθηκε από τη Λάρισα (4-1). Το 1986 έκλεισε την καριέρα του έχοντας συμπληρώσει 141 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική κατηγορία (126 με την ΑΕΚ και 15 με τον ΠΑΟΚ).

Στις εθνικές ομάδες

Με την εθνική Ελλάδας πραγματοποίησε συνολικά 5 συμμετοχές τη διετία 1976-1977. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1976 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα (διεξήχθη στην Καβάλα) εναντίον της Αυστρίας, όταν υπό τις οδηγίες του Λάκη Πετρόπουλου αγωνίστηκε βασικός σε ολόκληρη την αναμέτρηση. Η τελευταία του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1977 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας, αυτή τη φορά υπό την τεχνική καθοδήγηση του Αλκέτα Παναγούλια όπου και πάλι αγωνίστηκε βασικός σε ολόκληρη την αναμέτρηση.
Ιερά Μητρόπολις Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου

Ιστορικά στοιχεία

Η παρουσία του Χριστιανισμού στην περιοχή αρχίζει με τη διάβαση του Αποστόλου Παύλου από την Απολλωνία, κατά τη δεύτερη αποστολική περιοδεία του (49-52 μ.Χ), η οποία περιγράφεται στις Πράξεις των Αποστόλων και όπου πιστεύεται πως ο Παύλος κήρυξε.
Δεν υπάρχουν μαρτυρίες για την ύπαρξη χριστιανικών κοινοτήτων παρά μόνο μετά τον 3ο αιώνα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος επισκέφτηκε την περιοχή στην αναζήτησή κατάλληλης τοποθεσίας, για το χτίσιμο της Νέας Ρώμης. Εκεί συνάντησε τον Επίσκοπο Ιερισσού Μακάριο, ο οποίος τον απέτρεψε, επειδή στην περιοχή είχε ήδη αρχίσει η ανάπτυξη μοναστικών κοινοτήτων. Οι ιστορικοί του Αγίου Όρους αναφέρουν ότι ο Μ. Κωνσταντίνος έχτισε τρεις ναούς στη Χερσόνησο του Άθω.
Η επισκοπή Ιερισσού μαρτυρείται πρώτη φορά στις αρχές του 4ου αιώνα, με πρώτο Επίσκοπο τον Άγιο Μακάριο και τον τίτλο "Ιερισσού και Σταγείρων". Μετά τη δημιουργία της Μοναστικής Πολιτείας του Άθω, ο οποίος εντασσόταν στην επισκοπή, η τελευταία παίρνει το όνομα "Ιερισσού και Αγίου Όρους". Η επισκοπή υπαγόταν στο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, μέχρι τα τέλη του 13ου αιώνα, οπότε ο επίσκοπος της αναβιβάζεται σε Μητροπολίτη.
Το 1313, το Άγιον Όρος υπήχθη ως σταυροπηγιακό στον Οικουμενικό Πατριάρχη και η επισκοπή περιορίζεται στη βορειοανατολική περιοχή της Χαλκιδικής. Η έδρα της Μητρόπολης μεταφέρεται, τον 17ο αιώνα, στη Στρατονίκη (τότε Ίσβορος) και τον 19ο στην Αρναία (τότε Λιαρίγκοβη).
Η Επισκοπή Αρδαμερίου κάνει την εμφάνισή της τον 10ο αιώνα με το όνομα Ερκούλων και έδρα τα Έρκουλα, το σημερινό Αρδαμέρι Θεσσαλονίκης. Το 1638, η έδρα μεταφέρεται στη Γαλάτιστα και η επισκοπή λαμβάνει τον τίτλο "Αρδαμερίου και Γαλατίστης". Η επισκοπή αναβιβάστηκε το 1924 σε Μητρόπολη. Το έτος 1934, όμως, καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με τη Μητρόπολη Ιερισσού δημιουργώντας τη σημερινή Μητρόπολη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου.

Διατελέσαντες Επίσκοποι

Πρώτος επίσκοπος Ιερισσού αναφέρεται ο Άγιος Μακάριος, ο και κτήτορας της Ι.Μ. Κωνσταμονίτου Αγίου Όρους. Πρώτος γνωστός επίσκοπος Ερκούλων είναι ο Ιωάννης του 943 και τελευταίος ο Αρδαμερίου Καλλίνικος. Γνωστοί είναι και οι επίσκοποι που είχαν το αξίωμα κατά την έκρηξη της Επανάστασης. Και οι δύο ονομάζονταν Ιγνάτιος. Ο μεν Ιερισσού μαρτύρησε από τους Τούρκους το 1821 μετά την έκρηξη της επανάστασης στη Χαλκιδική, ο δε Αρδαμερίου κήρυξε την Επανάσταση στη Γαλάτιστα.
Επίσκοποι έχουν διατελέσει οι παρακάτω:
Γιώργος Κατσικάς

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από την ομάδα νέων του Ηρακλή και το καλοκαίρι του 2008 αγωνίστηκε ως δανεικός στον Ολυμπιακό Βόλου στη Β' Εθνική, ώστε να αποκτήσει εμπειρία στην πρώτη ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στον Ολυμπιακού Βόλου στον εναρκτήριο αγώνα της περιόδου 2008-09, με εκτός έδρας "λευκή" ισοπαλία εναντίον του Πιερικού. Κατάφερε να σκοράρει για τον Ολυμπιακό Βόλου, στην ισοπαλία 1-1 εντός έδρας με τη Βέροια, το μοναδικό του τέρμα μέχρι το τέλος της περιόδου, στους 19 συνολικά αγώνες που αγωνίστηκε. Μετά το δανεισμό του στον σύλλογο του Βόλου, ο Κατσικάς επέστρεψε στον Ηρακλή για την περίοδο 2009-10, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε έναν αγώνα εναντίον των Τρικάλων για το Κύπελλο, στον οποίο αποβλήθηκε και η ομάδα του αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού, μετά από ήττα με σκορ 1-0. Σε εκείνη την περίοδο έκανε επίσης το ντεμπούτο του με τον Ηρακλή για το πρωτάθλημα, καθώς πήρε τη θέση τού συμπαίκτη του Αχιλλέα Σαρακατσάνου στο 84ο λεπτό, σε μια 2-0 εκτός έδρας ήττα από τον Παναθηναϊκό. Στη δεύτερη χρονιά με τον Ηρακλή ο Κατσικάς είχε περισσότερες συμμετοχές, συμμετέχοντας σε 13 αγώνες πρωταθλήματος του συλλόγου μέχρι τις 9 Φεβρουαρίου 2011, όταν υπέστη ρήξη χιαστού, σε έναν φιλικό αγώνα της εθνικής Ελπίδων, χάνοντας το υπόλοιπο της περιόδου.
Στις 14 Οκτώβρη 2011, ο Κατσικάς υπέγραψε συμβόλαιο τεσσάρων ετών με τον ΠΑΟΚ αφότου αφέθηκε ελεύθερος από τον Ηρακλή. Στις 4 Ιανουαρίου 2012 έκανε το ντεμπούτο του για τη νέα του ομάδα στην εντός έδρας νίκη (3-1) εναντίον του Λεβαδειακού. Στις 23 Αυγούστου 2012 σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον ΠΑΟΚ ενάντια στη Ραπίντ Βιέννης, ενώ το πρώτο γκολ του πρωταθλήματος ήρθε στο τοπικό ντέρμπι με τον Άρη, στη νίκη με 4-1 για τον ΠΑΟΚ. Τον Απρίλιο του 2015 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ ως ελεύθερος.
Τον Ιούλιο του 2015 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την ολλανδική Τβέντε, με την οποία υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Τον Ιανουάριο του 2017 συμφώνησε με την Έσμπιεργκ, όπου παρέμεινε έξι μήνες, έχοντας 12 συμμετοχές πρωταθλήματος και ένα τέρμα. Το καλοκαίρι του 2017 αποχώρησε για να συνεχίσει στην Ντιναμό Βουκουρεστίου, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων (2009) και Ελπίδων (2010-2012).
Μασσαλιώτικος περίπλους

Ο Μασσαλιωτικός περίπλους είναι ένα μη σωζόμενο γεωγραφικό έργο, το οποίο πιθανώς χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ., και χρησίμευε ως εγχειρίδιο και οδηγός για τις θαλάσσιες διαδρομές τις οποίες ακολουθούσαν οι έμποροι της Φοινίκης της Μέσης Ανατολής και Ταρτησσού της νότιας Ισπανίας, στα ταξίδια τους στην Ευρώπη της εποχής του Σιδήρου. Η ονομασία του έργου υποδηλώνει πως προέρχεται από τη Μασσαλία, ελληνική αποικία των Φωκαέων.
Πληροφορίες για το έργο αυτό διασώθηκαν από τον Ρωμαίο ποιητή Αβιανό του 4ου αιώνα μ.Χ., στο έργο του Όρα Μαρίτιμα ("Θαλάσσιες ακτές") όπου και διασώζονται μέρη του Μασσαλιωτικού περίπλου.
Ο Περίπλους περιέχει το χρονικό ενός θαλάσσιου ταξιδιού από τη Μασσαλία κατά μήκος της δυτικής Μεσογείου. Περιγράφει θαλάσσια περάσματα, με βόρεια κατεύθυνση από το Κάδιθ της Ισπανίας μέχρι και τις ακτές της Βρετανίας και Ιρλανδίας στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο Περίπλους είναι το πρώτο έργο που περιγράφει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ νότιας και βόρειας Ευρώπης. Η ύπαρξη ενός τέτοιου εγχειριδίου συνηγορεί υπέρ της σημαντικής αξίας των εμπορικών αυτών συναλλαγών. Το εμπόριο κασσιτέρου και άλλων πρώτων υλών, από τις Βρετανικές Νήσους προς τον νότο, επιβεβαιώνεται και από αρχαιολογικά ευρήματα αυτής της περιόδου καθώς και προγενέστερης και η προοπτική για σημαντικά κέρδη από την εμπορική αυτή δραστηριότητα πιθανώς να προσέλκυσε μεγάλο αριθμό τυχοδιωκτών προς εξερεύνηση και εκμετάλλευση των ακτών του Ατλαντικού.
Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, λίγους αιώνες αργότερα, το 325 π.Χ., περιέγραψε μια αρκετά παρόμοια δραστηριότητα, στα ταξίδια του στη βόρεια Ευρώπη και τον Ατλαντικό, στο έργο του Περί Ωκεανού.
Ηλίας Γ. Παπαηλιού

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Δήμητρα Αρκαδίας. Σπούδασε Νομικά.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας το 1951 και Γορτυνίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956 και επανεξελέγη το 1958, 1961, 1963, 1964, υπηρετώντας ως το 1967, οπότε επιβλήθηκε το καθεστώς της χούντας.
Έπειτα από τη Μεταπολίτευση έγινε ξανά βουλευτής. Εξελέγη στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία με 14.482 ψήφους.
Στην κυβέρνηση Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980.
Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977 και υπηρέτησε ως το 1981.
Πέθανε το Δεκέμβριο του 1985 έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο.
Κωνσταντίνος Σιδέρης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Σιδέρης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Κοζάνη. Έδρασε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα, ως οπλαρχηγός ομάδας, εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών στρατιωτικών σωμάτων, στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης.