google/wiki40b huggingface dataset:
Γκιοκτσέαντα (περιφέρεια)

Η Γκιοκτσέαντα είναι αγροτική περιφέρεια της Επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της είναι της τάξεως των περίπου 7.074 κατοίκων, εκ των οποίων οι 4.885 κατοικούν στο διοικητικό της κέντρο.
Η περιφέρεια αποτελείται από την Ίμβρο (τουρκ: Gökçeada), το μεγαλύτερο νησί της Τουρκίας. Δημαρχός της είναι ο Γιουσέλ Αταλάι (AKP).
Γαβριήλ Θεσσαλονίκης

Βίος

Ανήκε σε οικογένεια κληρικών της Θεσσαλονίκης και μαθήτευσε κοντά στον ιερομόναχο Μακάριο Χούμνο. Το 1383 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και διακρίθηκε στους εκκλησιαστικού κύκλους με αποτέλεσμα να γίνει ηγούμενος της Μονής της Χώρας και επόπτης όλων των μοναστικών ιδρυμάτων της βυζαντινής πρωτεύουσας. Το 1389 εκλέχτηκε επίσκοπος Χαλκηδόνας και απέκτησε την εύνοια του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου ως ικανός και συνετός ιεράρχης.  Γύρω στο 1395 επέστρεψε στη γενέτειρά του και χάρη στο ήθος και το κύρος του επιβλήθηκε στους κατακτητές και πέτυχε έτσι την παροχή προνομίων στους Θεσσαλονικείς. Πρωτοστάτησε επίσης στις διαπραγματεύσεις για την εκκένωση της πόλης από τα τουρκικά στρατεύματα (1402)  της Θεσσαλονίκης το 1391.
Αθήναιο

Περιγραφή και ιστορικό του κτιρίου

Το κτίριο είναι κύριο δείγμα του αρχιτεκτονικού ρυθμού του Greek Revival. Ανήκε στον πολιτικό λόρδο Φαίρφαξ William Fairfax και εποπτεύτηκε από τον Τζορτζ Ουάσιγκτον. Η κατασκευή του ανέρχεται στο έτος 1851-52. Λειτούργησε ως γραφείο της τράπεζας Old Dominion. Κατά τον Αμερικάνικο Εμφύλιο Πόλεμο, όταν η Αλεξάνδρεια καταλήφθηκε από τους Νότιους, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για στρατιωτικούς σκοπούς. Αργότερα το κτίριο έγινε κατάστημα της τράπεζας First Virginia Bank από το 1870 ως το 1907, και μετά κατάστημα χονδρικής πωλήσεως φαρμάκων Leadbeater and Sons. Στο εικοστό αιώνα έγινε εκκλησία των Μεθοδικών από το 1925 ως το 1964. Έκτοτε ανήκει στην Northern Virginia Fine Arts Association (NVFAA) και λειτουργεί ως μουσείο. Για την ιστορία του αυτή, το κτίριο συγκαταλέχθηκε στον κατάλογο National Register of Historic Places το 1980.
768 Στρουβεανή

Φυσικά χαρακτηριστικά

O φασματικός τύπος της Στρουβεανής είναι X. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Γεγκόρ Μπερόγεφ

Καταγωγή

Ο Γεγκόρ Μπερόγεφ γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1977 στη Μόσχα σε οικογένεια ηθοποιών. Ο πατέρας του είναι ηθοποιός (Βαντίμ Μιχεγένκο), η μητέρα του είναι ηθοποιός (Γελένα Μπερόγεβα). Ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του ήταν επίσης ηθοποιός (Βαντίμ Μπερόγεφ) και η γιαγιά του επίσης ηθοποιός (Ελβίρα Μπρουνόφσκαγια). Ο Γεγκόρ έχει έναν μικρότερο αδερφό (Ντμίτρι) και έναν ξάδελφο (Αντρέι), οι οποίοι είναι ηθοποιοί. Θεωρεί τον εαυτό του το μισό από την Οσετία.

Πρόωρη Σταδιοδρομία

Ο Γεγκόρ ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και μετά από 7 χρόνια, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή. Ωστόσο, το ντεμπούτο του δεν ήταν επιτυχές. Το 1994 μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο μπήκε στην Ανώτατη Σχολή Θεάτρου. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο ταινιών του στην ταινία "Αφιέρωμα στην αγάπη".
Μετά την αποφοίτησή του εντάχθηκε στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Στο θέατρο έκανε το ντεμπούτο του στο ρόλο του Φιόντορ Γκοντουνόφ στην παράσταση "Μπορίς Γκοντουνόφ". Έπαιξε σε πολλές παραστάσεις, και μετά ακολούθησαν οι προτάσεις ταινιών οι οποίες όλο και αυξάνονταν με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους (βλ. το 1994 έπαιξε σε πάνω από 20 ταινίες).

Φήμη

Έπαιξε σε τόσες πολλές ταινίες που έκαναν το όνομά του ευρύτερα γνωστό, ειδικά στη Ρωσία, που πρωταγωνιστεί σε πολλές παραστάσεις, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Μία ταινία που τον έκανε γνωστό είναι η Ο πόλεμος της φωτιάς (ταινία) με τη Σβετλάνα Ιβανόβα και τον Μαξίμ Ματβέγεφ, και άλλη μία, ο Νάυαρχος με τον Κονσταντίν Χαμπένσκι και την Ελιζαβέτα Μπογιάρσκαγια.

Ενδιαφέροντα

Ο Γεγκόρ λατρεύει την ιππασία.
Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Καρόλου B΄ της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.
Το 1290 απεβίωσε ο γιος του Στεφάνου Ε΄, ο Λαδίσλαος Δ΄ της Ουγγαρίας, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφος του Στεφάνου Ε΄, ο Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας. Τότε ο πάπας Νικόλαο Δ΄ -που είχε κηρύξει Σταυροφορία στον Λαδίσλαο Δ΄- και η εκκλησιαστική μερίδα της Ουγγαρίας έστεψε το 1290 τον 19ετή Κάρολο-Μαρτέλο ως βασιλιά της Ουγγαρίας. Όμως ο Ανδρέας Γ΄, ως άρρεν μέλος του Οίκου των Άρπαντ, αρνείτο να αφήσει τον Κάρολο-Μαρτέλο να αναλάβει την βασιλεία. Το πρόβλημα λύθηκε το 1301, όταν απεβίωσε ο Ανδρέας Γ΄ άτεκνος και τον διαδέχτηκε ο γιος του Καρόλου Μαρτέλου, Κάρολος Α'.
Δεν κυβέρνησε ποτέ την Ουγγαρία, επέτυχαν όμως οι διεκδικήσεις του στο βασίλειο της Κροατίας, που ως τότε ήταν σε προσωπική ένωση με το Ουγγρικό στέμμα. Σε συνάντηση με τον Δάντη είχε προκαλέσει τον θαυμασμό του μεγάλου ποιητή, σε βαθμό που τον εξυμνεί στη «Θεία Κωμωδία».
Ο Κάρολος-Μαρτέλος απεβίωσε το 1295 σε ηλικία 24 τών.
1426 Ριβιέρα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ριβιέρας εκτιμάται σε 15,44 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,3546. Η Ριβιέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 24 λεπτά.
Νούουλοπα

Γεωγραφία

Η Νούουλοπα βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα, δυτικά του Ουπόλου και δυτικά της Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Βρίσκεται δυτικά της Απολίμα και ανατολικά του Μανόνο.
Είναι περίπου 50 μέτρα ψηλή. Είναι πλούσια σε δάση. Ξεχωριστή είναι η ύπαρξη ινδικής καρύδας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2005–06

Το πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2005-06 ήταν το 21ο κατά σειρά, από την ίδρυση της Ένωσης και έγινε με τη συμμετοχή 12 συλλόγων.
Τον τίτλο κατέκτησε ο Φωκικός, ο οποίος ανήλθε έτσι στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.
Ο Α.Σ. Ανδρούτσος Γραβιάς αναδείχθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, κυπελλούχος Φωκίδας του 2006, επικρατώντας στον Τελικό του Φωκικού, με σκορ 2-0.

Β΄Φωκίδας

Το πρωτάθλημα της Β΄τοπικής κατηγορίας διεξήχθη σε 2 ομίλους, με τη συμμετοχή 12 συλλόγων (έξι ανά όμιλο).
Πρωταθλήτριες ομίλων, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο για την Α΄Κατηγορία, αναδείχθηκαν ο Α.Σ. Τολοφώνα/Ερατεινή στον 1ο όμιλο και ο Αετός Λιδωρικίου στο 2ο όμιλο.
Αεροπορική Βάση Ελευσίνας

Υποδομές

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 44 μέτρων (143 πόδια) από το επίπεδο της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο διεύθυνσης 18/36, ασφάλτινης επιφάνειας. Οι διαστάσεις του είναι 2.739x40 μέτρα (8.985x131 πόδια).
Χριστόφορος Σουφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σακραμέντο, της πολιτείας Καλιφόρνιας στις ΗΠΑ στις 6 Φεβρουαρίου του 1979, ως δεύτερος γιος του Τζαν (John) και Λυν (Lynn) Σουφ. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, αλλά στα εφηβικά του χρόνια κατοικούσε περιοδικά με δύο θετές οικογένειες. Στα 17 είχε εμφανιστεί στη εφημερίδα Sacramento Bee ως ανερχόμενος μάγος. Πήγε σε διάφορες ευαγγελικές εκκλησίες στη περιοχή του Σακραμέντο στα παιδικά του χρόνια.
Παντρεύτηκε με την Νορβηγίδα, Hildegunn Tønnessen, το 2000 και μαζί έχουν τρία παιδιά. Μόνιμα μένουν στη Νορβηγία, αλλά έχουν μείνει και διαστήματα στην Ελλάδα, κυρίως στη Λέσβο, από το 2001 .
Βαπτίσθηκε ορθόδοξος στη Μονή Λειμώνος στη Λέσβο το 2006 και χειροτονήθηκε Διάκονος στο Παρίσι το 2007 στη Αρχιεπισκοπή Ρωσικών Ορθόδοξων Εκκλησιών Δυτικής Ευρώπης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στο Όσλο το 2008 .

Ακτιβισμός

Το 2013 έλαβε ο Σουφ το βραβείο Focus (Fokusprisen) από την Εκκλησία της Νορβηγίας, για τη δουλειά του για άστεγους μετανάστες (Ρομά). Το 2015 δόθηκε το βραβείο «Κατασκευαστής γεφυρών» (Bridgebuilder Award - no:Brobyggerprisen) από την Ακαδημία Εκκλησιών της Νορβηγίας (Norske kirkeakademier) για την αφοσίωσή του για τους φτωχούς. Την ημέρα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 2017 έλαβε το βραβείο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (Non-Violence Prize - no:Ikkevoldsprisen), για τη συμμετοχή του σε μη-βίαιες, πολιτικές διαδηλώσεις, για τις «ατρόμητες θέσεις του» και το έργο για φτωχούς και πρόσφυγες.

Τα δικαιώματα ΛΟΑΤ

Έχει υποστηρίξει τα δικαιώματα ΛΟΑΤ, τον γάμο μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου και την ισότητα γάμου, που ονομάζει "αγάπη σε όλες τις μορφές της". Έχει εκφράσει την υποστήριξή για το δικαίωμα των "ηλικιωμένων να ζουν συναινετικά σε μορφές σχέσης της επιλογής τους". Αυτές οι θέσεις του έχουν κερδίσει πολλή κριτική.

Μουσική και καλλιτέχνη

Η μουσική και η καλλιτέχνη του χαρακτηρίζονται από κοινωνικά και πολιτικά θέματα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία έκφρασης. Χρησιμοποιεί τα καλλιτεχνικά ονόματα «JustX» και «Chris Padrino». Συνήθως, όταν τελειώνει μία συναυλία, λέγει «γαμώ την αδικία και ανάθεμα το πόλεμο!».

Υγεία

Τον Ιανουάριο 2013 αποκαλύφθηκε σε συνέντευξή ότι ο Σουφ είχε διαγνωσθεί με λέμφωμα (en:Follicular Lymphoma) το 2012.
Ζένι (γράμμα)

Το Ζένι (ασομταβρούλι Ⴆ, νουσκούρι ⴆ, μχεντρούλι ზ) είναι το έβδομο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία ίση με τον αριθμό 7.
Το Ζένι συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο /z/, όπως και την προφορά του ⟨z⟩ στην λέξη "zebra".
Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1384 στα Τρίκαλα κοντά στο Ληθαίο ποταμό. Ήταν γιος πολυμελούς οικογένειας της οποίας ο πατέρας πέθανε όταν ο Κωνσταντίνος ήταν πολύ μικρός. Για να τον γλυτώσουν από το παιδομάζωμα τον έστειλαν στη Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο όρος Αμωμών σε ηλικία μόλις 14 ετών. Εκεί έμεινε ως την ηλικία των 18 ετών σαν δόκιμος μοναχός. Τότε χρίστηκε μοναχός και σε λίγα χρόνια Ιερέας.
Από το 1416 που κατελήφθη η Αθήνα από τους Οθωμανούς η Ιερά Μονή γνώρισε δυο καταστροφές. Κατά την πρώτη ο άγιος έτυχε να προσεύχεται σε μια σπηλιά στο βουνό. Ο οθωμανικός στρατός κατέσφαξε τους άλλους πατέρες και μοναχούς και ακολούθως ο Άγιος τους έθαψε σαν γύρισε.
Τη δεύτερη στις 14 Σεπτεμβρίου του 1425 επέστρεψαν, τον βρήκαν και τον βασάνισαν με ιδιαίτερη αγριότητα για οκτώμισι μήνες. Μαρτύρησε στις 5 Μαΐου 1426 ημέρα ΤΡίτη στις 9 το πρωί σε ηλικία 42 ετών. Το δέντρο όπου τον κάρφωσαν και άφησε την τελευταία του πνοή υπάρχει μέχρι σήμερα. 
Όσο ήταν εν ζωή διακρίθηκε για τον ένθεο ζήλο του και τον κοπιώδη αγώνα του ως ιερωμένος. Μπήκε ακόμη στο Άγιο Θυσιαστήριο και λειτουργούσε Ισάγγελος.

Ανακήρυξη σε Άγιο

Το 2011, κατόπιν του υπ’ αριθμ. πρωτ. 217 και από 11ης μηνός Μαρτίου ε. ε. Γράμματος της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, "υπό της εν Κωνσταντινουπόλει Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, συνωδά τη κρατούση πράξει και τάξει της Αγίας ημών Εκκλησίας, ανεγράφη προσφάτως εν ταις Αγιολογικαίς δέλτοις της Εκκλησίας ο Άγιος Ένδοξος Οσιομάρτυς Εφραίμ ο νέος, ο εν τω όρει των Αμώμων μαρτυρικώς τελειωθείς, της μνήμης αυτού τελουμένης τη ε Μαΐου εκάστου έτους, της δε ευρέσεως των λειψάνων αυτού εορταζομένης τη γ Ἰανουαρίου εκάστου έτους, εκδοθείσης επί τούτω Πατριαρχικής και Συνοδική Πράξεως".
Νήσος Μουκάουα

Η Νήσος Μουκάουα (αραβικά  : جزيرة مكوى ) είναι ένα μικρό νησί στην Αφρικανική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Ανήκει στην Αίγυπτο και βρίσκεται στη βόρεια είσοδο του Κόλπου Φάουλ του αρχαίου ελληνικού Ακάθαρτου κόλπου. Πιστεύεται ότι ήταν κάποτε μέρος της ηπειρωτικής χώρας της Αιγύπτου αλλά αποκόπηκε από αυτή είτε από διάβρωση ή από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
1151 Ιθάκη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ιθάκης εκτιμάται σε 22 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.
Μεσογειακοί Αγώνες 1979

Οι VIII Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στο Σπλιτ της Κροατίας της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας από τις 15 ως τις 29 Σεπτεμβρίου 1979. Συμμετείχαν 2.408 αθλητές: 2.009 άνδρες και 399 γυναίκες από 14 χώρες της Μεσογείου σε 26 αθλήματα.
Μιχαήλ Ρομ

Φιλμογραφία

1934: Φραντζολίτσα
1937: Ο Λένιν τον Οκτώβρη
1937: Οι Δεκατρείς
1939: Ο Λένιν το 1918
1943: Το Όνειρο
1944: Ο Άνθρωπος αρ. 217
1948: Το Ρωσικό Ζήτημα
1950: Μυστική Αποστολή
1953: Ναύαρχος Ουσάκωφ
1956: Δολοφονία στην Οδό Ντάντε
1962: Εννιά Μέρες ενός Χρόνου
1966: Ο αληθινος φασισμός
Λουί Νικολά Νταβού

Βιογραφία

Καταγόταν από παλιά, αλλά ξεπεσμένη οικογένεια ευγενών και τάχθηκε ανεπιφύλακτα υπέρ της Γαλλικής επανάστασης. Υπήρξε στενός φίλος των Λαν, Μπεσσιέρ και Ντεσσαί, από τους οποίους ο τελευταίος ήταν εκείνος ο οποίος παρουσίασε τον Νταβού στον Βοναπάρτη Α΄ με επαινετικά λόγια. Ακολούθησε τον Ναπολέοντα στην Αίγυπτο και μετά την φυγή του αρχηγού του από εκεί (1800) στάθηκε αδιάλλακτος στην παράδοση των καταλοίπων της γαλλικής στρατιάς. Το 1801 ηγήθηκε του γαλλικού ιππικού στην Ιταλία. Το 1804 ήταν ο νεότερος σε ηλικία στρατάρχης, διακριθείς σε πληθώρα κρίσιμων μαχών.
Στην μάχη του Άουερσταντ, 14 Οκτωβρίου 1806, με έναν τακτικό ελιγμό ο οποίος πέρασε για πάντα στα στρατιωτικά χρονικά, κατάφερε να κυκλώσει τις διπλάσιες πρωσσικές δυνάμεις και να καταγάγει την λαμπρή νίκη η οποία επέτρεψε στον Ναπολέοντα να κατακτήσει το Βερολίνο. Του ανετέθη ο ρόλος του τοποτηρητή της Πολωνίας και τότε ήλθε για πρώτη φορά σε σύγκρουση με τον Ναπολέοντα, αποτέλεμα της παρέμβασης της ερωμένης του αυτοκράτορα, κόμμισας Βαλέφσκυ, η οποία τον έπεισε παρασκηνιακά να λάβει αποφάσεις που θα ευνοούσαν το πολωνικό έθνος. Το 1812 ανέλαβε την οργάνωση των 500.000 ανδρών της Μεγάλης Στρατιάς για την εκστρατεία στην Ρωσία, όπου και πάλι συγκρούσθηκε με τον Ναπολέοντα όταν διαφώνησε ως προς την σκοπιμότητα μίας τέτοιας επιχείρησης. Χάρη στην ανδρεία του κέρδισε τον θαυμασμό των ανδρών του, οι οποίοι τον αποκαλούσαν «Σιδηρού Στρατάρχη», αλλά ο απότομος και οξύθυμος χαρακτήρας του τον καθιστούσε αντιπαθή ανάμεσα στους ομοιόβαθμούς του οι οποίοι συχνά τον υπονόμευσαν.
Το 1813 κατόρθωσε να κρατήσει υπό γαλλική κατοχή το πολιορκημένο Αμβούργο επί ένα έτος, ενώ ο Ναπολέων είχε ήδη παραδοθεί. Επιστρέφοντας στην Γαλλία αρνήθηκε να ορκισθεί πίστη στην μοναρχία όπως οι περισσότεροι στρατάρχες, παραμένοντας πιστός στον Ναπολέοντα, λόγος για τον οποίον απομακρύνθηκε από κάθε αξίωμα και προνόμιο. Μετά την επάνοδο του Βοναπάρτη, προσέφερε άμεσα τις υπηρεσίες του και εκείνος του ανέθεσε την θέση του Υπουργού Αμύνης –ένα μοιραίο σφάλμα, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, αφού η παρουσία του στο πεδίο μάχης του Βατερλώ θα είχε αποτρέψει πολλά από τα σφάλματα που διαπράχθηκαν από τους Νέυ και Γκρουσύ.
Μετά την ήττα αγωνίστηκε να σώσει το Παρίσι, επιτυγχάνοντας να απωθήσει τις εμπροσθοφυλακές του Μπλύχερ, αλλά υποχρεώθηκε να το εγκαταλείψει στις 3 Ιουλίου 1815, όταν πλέον πληροφορήθηκε ότι ο Ναπολέων είχε παραδοθεί. Στη συνέχεια ιδιώτευσε περνώντας μία δύσκολη και στερημένη ζωή, έως ότου το 1817 διορίσθηκε δήμαρχος σε προάστειο του Παρισιού. Παρά τα επαινετικά λόγια του προς το πρόσωπό του μετά την επάνοδό του από την Έλβα, ο Ναπολέων δεν αναγνώρισε τις υπηρεσίες του, χαρακτηρίζοντάς τον στα απομνημονεύματά του ως αναξιόπιστο επιτελή του.
Πενθεσίλεια

Ο μύθος

Ήταν κόρη του θεού του πολέμου Άρη και της Οτρήρης. Η βασιλεία της ανάγεται στην εποχή του Τρωικού Πολέμου, ενώ στην (υποτίθεται προγενέστερη) εποχή του Ηρακλέους βασίλισσα των Αμαζόνων ήταν η Ιππολύτη. Μετά τον θάνατο του Έκτορα στον Τρωικό Πόλεμο, η Πενθεσίλεια ήρθε «από τον αλαργινό Πόντο» να βοηθήσει τους Τρώες επικεφαλής στρατού από Αμαζόνες. Σύμφωνα με κάποια εκδοχή είχε αναγκασθεί να εγκαταλείψει τη χώρα της μετά από κάποιο φόνο που διέπραξε άθελά της, ή ήθελε να εξαγοράσει το κρίμα. Συγκεκριμένα, είχε σκοτώσει κατά λάθος την αδελφή της στο κυνήγι κι έλπιζε βοηθώντας τους Τρώες, που τους προστάτευε η θεά Άρτεμη, προστάτιδα και του κυνηγιού, ότι θα τη συγχωρούσε η θεά.
Ο βασιλιάς της Τροίας, ο Πρίαμος, δέχθηκε την Πενθεσίλεια σα να ήταν πραγματική κόρη του και ετοίμασε πλούσιο τραπέζι γι' αυτή. Η Πενθεσίλεια και οι Αμαζόνες της διακρίθηκαν στη μάχη. Κυνήγησαν τον εχθρό μέχρι τα πλοία του, αλλά τελικώς η Πενθεσίλεια τραυματίσθηκε θανάσιμα από τον Αχιλλέα.
Ο θάνατος της Πενθεσίλειας περιγράφεται με λεπτομέρεια, όχι στην Ιλιάδα, αλλά στις «Ηρωίδες» του Οβιδίου και την Αινειάδα του Βιργιλίου: Προς το τέλος του Τρωικού Πολέμου ο Αχιλλέας βρέθηκε αντιμέτωπος με την Πενθεσίλεια, που πολεμούσε φορώντας πολεμική μάσκα και του έριξε το κοντάρι της, το οποίο έγινε κομμάτια μόλις χτύπησε στην ασπίδα του Αχιλλέα. Η Πενθεσίλεια έριξε και δεύτερο κοντάρι, αλλά ούτε και τότε τον πλήγωσε. Ο Αχιλλέας τότε κατόρθωσε να την τραυματίσει θανάσιμα στο στήθος, οπότε πήγε κοντά της και έβγαλε τη μάσκα της. Η συγκίνηση του ήρωα ήταν τότε καταφανής σε όλους. Η ομορφιά της Πενθεσίλειας τον γέμισε μελαγχολία και όσοι ήταν παρόντες δεν είχαν καμιά αμφιβολία ότι ο Αχιλλέας είχε εκείνη τη στιγμή ερωτευθεί τη γυναίκα που σε λίγο θα πέθαινε. Αλλά ο Θερσίτης, ακόμα και την τραγική αυτή ώρα, αισθάνθηκε την ανάγκη να περιγελάσει τον Αχιλλέα, έμπηξε μάλιστα και το κοντάρι του μέσα στο μάτι της Πενθεσίλειας. Τότε ο ήρωας, έξαλλος από θυμό, σηκώθηκε και τον σκότωσε με γροθιές «εν βρασμώ ψυχής». Στη συνέχεια, σήκωσε απαλά τη βασίλισσα και την έβγαλε από το πεδίο της μάχης. Το σώμα της, μαζί με τα πτώματα 12 άλλων Αμαζόνων, τα παρέδωσαν με ολόκληρο τον οπλισμό τους στους Τρώες. Κι αυτοί τα έκαψαν και έθαψαν τις στάχτες με όλες τις τιμές.
Η Πενθεσίλεια απεικονίζεται σε κύλικα του 5ου αιώνα π.Χ. και αρκετά άλλα αγγεία. Το θέμα ζωγράφισε τόσες φορές ένας ανώνυμος αγγειογράφος του 6ου αιώνα π.Χ., ώστε ο Άντολφ Φουρτβένγκλερ τον ονόμασε συμβατικά «Ζωγράφο της Πενθεσίλειας».
300 Γεραλδίνη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Γεραλδίνης εκτιμάται σε 80,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 540 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεραλδίνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς της εκτιμάται σε περίπου 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Λουδοβίκος Ε΄ του Παλατινάτου

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. 
Όταν το 1508 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της ήττας του Φιλίππου στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στο Λάντσχουτ, που έγινε μεταξύ των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας· ο πατέρας του είχε ηττηθεί από τον Αλβέρτο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας. Το 1518 στη Συνέλευση (Diet) κατάφερε να αναβληθεί η αυτοκρατορική απαγόρευση εναντίον του Παλατινάτου. To 1519 ψήφισε για την εκλογή του Καρόλου των Αψβούργων ως βασιλιά της Γερμανίας.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Γερμανών Αγροτών, ο Λουδοβίκος Ε΄ περικυκλώθηκε από 8.000 ένοπλους αγρότες στο Νόιστατ. Τότε κάλεσε τους αρχηγούς τους σε γεύμα και συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις τους. Απεβίωσε το 1544 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος επιζών αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ ως εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Οικογένεια

Το 1474 νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Σπιντρονική

Σπιντρονική ή σπιντρονική τεχνολογία (αναφέρεται σπανιότερα και «στροφηλεκτρονική») είναι  μια ηλεκτρονική τεχνολογία με την οποία αξιοποιείται η ιδιοστροφορμή (spin) των ηλεκτρονίων και η μαγνητική ροπή τους και όχι μόνο το φορτίο τους. Σημαντικό χαρακτηριστικό της τεχνολογίας αυτής είναι το γεγονός ότι η ιδιοστροφορμή μπορεί να διατηρείται χωρίς την παροχή ρεύματος κάτι που μπορεί να μειώσει σημαντικά την κατανάλωση ρεύματος σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα / συσκευές. Η διαφοροποίηση της τεχνολογίας αυτής από την παλαιότερη μαγνητοηλεκτρονική, είναι ότι η μεταβολή του σπιν γίνεται και με ηλεκτρική μέθοδο και όχι μόνο με μαγνητική.
Ο όρος προέρχεται από την σύντμηση των όρων spin και electronics (τεχνολογία ιδιοστροφορμής). Σημαντική εργασία για την τεχνολογία αυτή έγινε από το Ερευνητικό Κέντρο Αλμάντεν της IBM. Το 2011 ανακοινώθηκε από Ιάπωνες ερευνητές ότι στα επόμενα χρόνια η τεχνολογία αυτή θα είναι δυνατό να εφαρμοστεί σε εμπορικά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Εφαρμογές που χαρακτηρίζονται spintronics είναι σε κεφαλές ανάγνωσης μαγνητικών σκληρών δίσκων. Το 2014, ο καθηγητής Στούαρτ Πάρκιν (Stuart Parkin), έλαβε το Βραβείο Τεχνολογίας της Χιλιετίας (Millennium Technology Prize) για τη πρωτοποριακή συνεισφορά του στο «πεδίο των σπιντρόνικς, ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο πεδίο της νανοτεχνολογίας».
Γ. Σ. Ακίμοφ

O Γ.Σ. Ακίμοφ (ρωσικά: Я. С. Акимов) ήταν ναύτης του Ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Ανήκε στη Οργάνωση Μάχης Εσέρων. Στις 28 Ιουνίου 1906, δολοφόνησε τον ναύαρχο Γκριγκόρι Πάβλοβιτς Τσούχνιν (Григорий Павлович Чухнин) στη Σεβαστούπολη ο οποίος είχε καταστείλει την εξέγερση στον Εύξεινο Πόντο. Καταδιωκόμενος και ανταλλάσσοντας πυροβολισμούς με τους διώκτες του, κατόρθωσε να ξεφύγει και να  διαφύγει στο εξωτερικό. Έγραψε το άρθρο «Как я убил усмирителя Черноморского флота адмирала Чухнина» (Πώς σκότωσα τον καταπιεστή του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, ναύαρχο Τσούχνιν) στο περιοδικό «Каторга и ссылка» (Κάτεργα και εξορία, τεύχος 5, Μόσχα 1925).
Μανώλης Ανδριωτάκης

Βιογραφικά

Ο Μανώλης Ανδριωτάκης γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1974 στην Αθήνα. Έκανε σπουδές σκηνοθεσίας κινηματογράφου στις Σχολές Χατζίκου και Σταυράκου, απ' το 1994 ως το 1997. Από το 2004 ως το 2005 παρακολούθησε πανεπιστημιακά μαθήματα γλώσσας στο Paris III, Sorbonne.

Δημοσιογραφία

Από το 2001 ως το 2005 εργάστηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Το 2004 δημιούργησε το προσωπικό του μπλογκ, έγραψε το πρώτο βιβλίο για τα ιστολόγια και ερεύνησε το ομώνυμο ντοκιμαντέρ. Συμμετείχε ως ομιλητής για τα μπλογκς και τη νέα δημοσιογραφίας σε συνέδρια, εκπομπές και δημόσιες συζητήσεις.
Το 2007-2008 συνεργάστηκε με την εφημερίφα Ελεύθερος Τύπος γράφοντας βιβλιοκριτικές. Από το 2006 ως το 2009 αρθρογράφησε στο περιοδικό Highlights για πολιτικά, μιντιακά, Διαδικτυακά και καλλιτεχνικά θέματα. 
Στις 11 Νοεμβρίου 2011 ξεκίνησε τη διαδικτυακή εκπομπή βιβλίου GarageBOOKS, παρουσιάζοντας βιβλία από ένα γκαράζ. 
Απ' το 2013 ως το 2015 παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες, εκπαίδευση στα Νέα Μέσα και στρατηγική αξιοποίηση του Διαδικτύου στη ΝΕΡΙΤ Α.Ε.. 
Από το 2016 συνεργάζεται με το περιοδικό Κ της εφημερίδας Η Καθημερινή.
Πολωνικές προεδρικές εκλογές 2015

Εκλογή προέδρου διεξήχθη στην Πολωνία σε 2 γύρους, στις 10 και στις 24 Μαΐου 2015. Στον πρώτο γύρο προηγήθηκε σε ψήφους ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Αντρέι Ντούντα σε ποσοστό 34,76%, ακολουθούμενος από τον πρόεδρο Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι (με 33,77%) και τον ανεξάρτητο Πάβελ Κούκιτς (με 20,80%). Καθώς δεν υπήρχε κάποιος υποψήφιος που να συγκεντρώνει περισσότερο από το 50% των ψήφων, διεξήχθη και δεύτερος γύρος στις 24 Μαΐου ανάμεσα στον Ντούντα και στον Κομορόφσκι, με τον πρώτο να επικρατεί με 51,5% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του. Ήταν οι εκλογές με το πιο οριακό αποτέλεσμα στην πολωνική ιστορία.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος της Πολωνίας εκλέγεται άμεσα από το λαό για πενταετή θητεία, ανανεώσιμη μόνο μία φορά. Σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας, η εκλογή του προέδρου θα πρέπει να γίνεται με απόλυτη πλειοψηφία από τα έγκυρα ψηφοδέλτια. Εάν κανείς υποψήφιος δεν υπερβεί το όριο για την εκλογή του, διεξάγεται και δεύτερος γύρος ανάμεσα στους δύο πρώτους υποψηφίους που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους στον 1ο γύρο.
Για τη διεκδίκηση του προεδρικού αξιώματος, οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι πολωνοί υπήκοοι, να είναι ηλικίας τουλάχιστον 35 ετών την ημέρα της διεξαγωγής του πρώτου γύρου των εκλογών και να έχουν συλλέξει τουλάχιστον 100.000 υπογραφές από τους ψηφοφόρους.
Ήταν οι πρώτες προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν έπειτα από τις αλλαγές που ψηφίστηκαν το 2011.

Πλαίσιο

Συνολικά 23 υποψήφιοι κατέθεσαν αιτήσεις προς την Εθνική Εκλογική Επιτροπή. Μόνο 11 κατέθεσαν τις απαιτούμενες 100.000 υπογραφές για τη στήριξη της υποψηφιότητάς τους πριν λήξει η προθεσμία της 26ης Μαρτίου.
Λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών έγιναν 3 τηλεοπτικές συζητήσεις (debate): η πρώτη στις 5 Μαΐου, στο τηλεοπτικό κανάλι TVP 1 με τη συμμετοχή 10 υποψηφίων, όχι όμως και του Κομορόφσκι.
Άλλες 2 συζητήσεις στην τηλεόραση έγιναν λίγο πριν τον 2ο γύρο, η πρώτη στις 17 Μαΐου, και η δεύτερη στις 21 Μαΐου από το TVN.
Μονόκερως (σκάκι)

Κοράκι

Ο μονόκερως ως κοράκι (raven), κομμάτι το οποίο ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει με RNN. Μπορεί να κινηθεί ως πύργος και ως εφιάλτης, έτσι είναι γνωστό ως ένωση ή συνδυασμός πύργου και εφιάλτη.
Αλέα (αρχαία πόλη)

Η Αλέα ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.
Οικιστής της ήταν ο Άλεος , απόγονος του Αφειδάμαντα. Βρισκόταν στον ομώνυμο κάμπο και μετά την Στύμφηλο στον αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από την  Αργολίδα στην Αρκαδία. Στην πόλη υπήρχαν ναοί της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου με άγαλμα του θεού. Κάθε χρόνο γίνονταν τα Σκιέρεια, γιορτή αφιερωμένη στον θεό Διόνυσο. Μετά την Αλέα βρισκόταν ο Ορχομενός 
Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί αλλά προσδιορίζεται στην περιοχή κοντά στο σημερινό χωριό Αλέα.