Ορειβατική και Αναρριχητική Λέσχη Θεσσαλονίκης

Ιστορία

Ο σύλλογος συστάθηκε επίσημα το 1977 (έτος ίδρυσης). Αρχικά, η ομάδα των ορειβατών πραγματοποιούσε σχεδόν κάθε εβδομάδα ορειβατικές αναβάσεις στα Ελληνικά βουνά, και στα βουνά των γύρω Βαλκανικών χωρών. Οι αναβάσεις ήταν καθαρά ορειβατικές, με σκοπό την γνωριμία με τα βουνά από όλες τις πλευρές και όλες τις εποχές του χρόνου.
Στις αρχές της δεκαετίας του 80 και παράλληλα με το ορειβατικό τμήμα του συλλόγου, ξεκίνησε και το τμήμα αναρρίχησης από νέους ορειβάτες. Τότε άρχισαν και οι πρώτες σχολές ορειβασίας-αναρρίχησης με στόχο την καλύτερη εκπαίδευση και ασφάλεια των νέων μελών.
Στα μέσα της δεκαετίας οι αναρριχητικές διαδρομές άρχισαν να πληθαίνουν, με πάνω από 300 διαδρομές ετησίως, δυσκολίας άνω του IV. Έμφαση δόθηκε στα αναρριχητικά πεδία των Μετέωρων, Βαράσοβας και του Ολύμπου (Στεφάνι, Ζηλνιά) αλλά και με χαράξεις νέων διαδρόμων σε καινούργια πεδία (Τσούρλιακα, κλπ). Ταυτόχρονα γίνονται επαναλήψεις μεγάλων διαδρόμων (Όλυμπος, Γκαμήλα, Άθως), και συντήρηση-ασφάλιση των παλαιών διαδρόμων.
Παράλληλα άρχισαν να πραγματοποιούνται εξορμήσεις οργανωμένες σε επίπεδο συλλόγου, στις Άλπεις και σε βουνά του εξωτερικού: Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία με αλπικές διαδρομές και αναρριχήσεις σε μεγάλο υψόμετρο (Mont Blanc, Μάττερχορν (Matterhorn), Μόντε Ρόζα (Monte Rosa), Castor, Polux, Liskam, Dolomites, και άλλα), ενώ στην Βουλγαρία (Βράτσα) για αναρριχήσεις μεγάλης δυσκολίας. Στην Σκοτία έγιναν αρκετές διαδρομές πάγου. παράλληλα άρχισαν και οι πρώτες αποστολές σε βουνά εκτός Ευρώπης με σημαντικότερες αυτές των Ιμαλαΐων (Lobuche Peak, Island Peak, White Neadle), Κασμίρ, Παμίρ, Κένυα (Mount Kenya, Kilimanjaro), Ρωσία (Καύκασος), Άνδεις (Alpamayo).
Πολλές είναι και οι διασχίσεις φαραγγιών μέσα από τα ποτάμια (canyoning). Παράλληλα πραγματοποιούνται και καταβάσεις ορμητικών ποταμών (Αλιάκμονας, Αχελώος, Άραχθος, Τρικεριώτης, Βοϊδομάτης) με φουσκωτά σκάφη (rafting) και καγιάκ.
Τη δεκαετία του 1990 διανοίχτηκαν καινούργια πεδία (Τέμπη, Μέγας Λάκκος), ενώ χαράζονται και ασφαλίζονται πλήθος διαδρόμων, δυσκολίας άνω του VI και γίνονται επαναλήψεις μεγάλων διαδρόμων (Όλυμπος, Γκιόνα, Γκαμήλα, Άθως).
Από τις αρχές της δεκαετίας του 90 η Ορειβατική Λέσχη διοργανώνει και συμμετέχει σε όλους τους πανελλήνιους και περιφερειακούς αγώνες αγωνιστικής αναρρίχησης στα πλαίσια της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ).
Για τον σκοπό αυτό δημιούργησε την πρώτη τεχνητή αναρριχητική πίστα της Θεσσαλονίκης στο κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου Συκεών για την διεξαγωγή των αγώνων, καθώς και την πρώτη ιδιόκτητη τεχνητή αναρριχητική πίστα μέσα στον χώρο του εντευκτηρίου, με στόχο την καλύτερη προπόνηση των αθλητών και των μελών. Αργότερα κατασκευάστηκε και δεύτερη τεχνητή αναρριχητική πίστα μέσα στον χώρο του εντευκτηρίου για να καλύψει το μεγάλο ενδιαφέρον για προπόνηση.
Από το 2000 σύμφωνα με τον καινούργιο αθλητικό νόμο 2725/1999, η Λέσχη μετονομάζεται σε Ορειβατική και Αναρριχητική Λέσχη Θεσσαλονίκης (ΟΑΛΘ) και είναι πλέον αθλητικό σωματείο πρώτης τάξης, με πλούσια αθλητική δράση, αναγνωρισμένο από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.
Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του συλλόγου γίνονται πτήσεις αλεξίπτωτου πλάγιας (parapent) και deltaplan, επίσης αρκετά άτομα ασχολούνται με το ποδήλατο βουνού (mountain bike).
Κάθε χρόνο η Ορειβατική Λέσχη διοργανώνει σχολές ορειβασίας και αναρρίχησης, οι οποίες είναι ολιγομελείς, με έμφαση στο υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, και τις στελεχώνουν έμπειροι εκπαιδευτές ορειβασίας, μέλη του συλλόγου.
Η ΟΑΛΘ συνεργάζεται στενά για την διάδοση της ορειβασίας και την προστασία του περιβάλλοντος, με διάφορους συλλόγους, την ΕΟΟΑ, την τοπική αυτοδιοίκηση, πολιτιστικούς και άλλους κρατικούς φορείς. Παράλληλα υποστηρίζει και βοηθά στην διεξαγωγή του πανελλήνιου και διεθνή ορειβατικού μαραθώνιου αγώνα στον Όλυμπο.