google/wiki40b huggingface dataset:
Χρήστος Αβραμίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Αβραμίδης γεννήθηκε το 1892 στις Τίκφες της Μακεδονίας (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία). Κατάγονταν από οικογένεια Μακεδονομάχων. Μέλος της οικογένειας ήταν ο Πέτρος Αβραμίδης, οπλαρχηγός της Μακεδονικής Επανάστασης του 1878, ενώ θείος του ήταν ο οπλαρχηγός Ιωάννης Ραδιναλής. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και αναδείχτηκε σε ανώτατο στρατιωτικό. Το 1916 ενώ υπηρετούσε με το βαθμό του λοχαγού στη Θεσσαλονίκη, έλαβε μέρος στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης. Το 1944, μετά τη Συμφωνία της Καζέρτας και τη νέα Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου που σχηματίστηκε στις 3 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή του ΚΚΕ, ορίστηκε ως στρατιωτικός διοικητής Θεσσαλονίκης, ο Παυσανίας Κατσώτας, ενώ Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος, ορίστηκε ο Γεώργιος Μόδης. Στις 25 Οκτωβρίου, με την παραίτηση του Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου από στρατιωτικό Διοικητή Αττικής και την αντικατάστασή του από τον Παυσανία Κατσώτα, δημιουργήθηκε στρατιωτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος και προτάθηκε από το Γεώργιο Μόδη στον Γεώργιο Παπανδρέου, ο στρατηγός Χρήστος Αβραμίδης να αναλάβει Στρατιωτικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Ο Χρήστος Αβραμίδης ανέλαβε τη θέση, μέσα σε μια χαώδη κατάσταση, λόγω συνεχών εμφύλιων διενέξεων. Μετά τον Εμφύλιο πόλεμο, πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου και εκλέχτηκε (1956 με τη Δημοκρατική Ένωση (Κόμμα Φιλελευθέρων) και 1964 με την Ένωση Κέντρου)βουλευτής Κιλκίς (όπου είχε προσφύγει η οικογένειά του από τις Τίκφες μετά το 1913 και την κατάληψη της περιοχής από τους Σέρβους). Αποστάτησε από την Ένωση Κέντρου το 1965 και συμμετείχε στην Κυβέρνηση Αθανασιάδη - Νόβα, ως υπουργός Βορείου Ελλάδος. Στη συνέχεια αποχώρησε από την πολιτική. Πέθανε όντας Αντιστράτηγος ε.α. και κηδεύτηκε στις 17 Απριλίου 1986 από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου, στην Αθήνα.
Γιος του ήταν ο επίσης πολιτικός Αλέξανδρος Αβραμίδης.
Βράχος του Μονακό

Ο Βράχος του Μονακό (γαλ:Rocher de Monaco) είναι μονόλιθος ύψους 141 μέτρων που βρίσκεται στην μεσογειακή ακτή του Πριγκιπάτου του Μονακό. Δεσπόζει στην Μεσόγειο Θάλασσα και στο λιμάνι.

Ιστορία

Ο Βράχος υπήρξε στρατηγικής σημασίας στόχος από τις απαρχές της παλιάς Μασσαλιώτικης αποικίας του Μόνοικου, οι οποία πήρε την ονομασία της από τις διάφορες Λιγουριανές φυλές που κατοικούσαν στην περιοχή και πάλευαν για να αποκτήσουν τον έλεγχό του, ενώ, ακόμη και τα παλαιότερα χρόνια, αποτελούσε οχυρή θέση και τους προγόνους του ανθρώπου. Ο Βράχος του Μονακό ήταν, επίσης, η πρώτη κατάκτηση της δυναστείας των Γκριμάλντι, τους μονάρχες του κράτους για περισσότερα από 700 χρόνια, κράτος το οποίο ιδρύθηκε όταν ο Γουέλφος Φραγκίσκος Γκριμάλντι μεταμφιέστηκε σε Φραγκισκανό μοναχό, ώστε να καταφέρει να εισέλθει στην πόλη και, στη συνέχεια, να ανοίξει τις πύλες στους στρατιώτες του που περίμεναν.

Σήμερα

Σήμερα ο Βράχος βρίσκεται στην παλαιότερη των τεσσάρων συνοικιών του Μονακό, την Πόλη του Μονακό, στην οποία βρίσκεται και η Παλιά Πόλη, το αρχαιότερο τμήμα της πόλης. Επίσης, δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερα μεγάλη απόσταση από το Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό (γαλ:Le Palais Princier), το οποίο και αποτελεί κατοικία του νυν μονάρχη, Αλβέρτου Β΄ και της Πριγκιπικής Οικογένειας, τον Καθεδρικό Ναό, καθώς και το Ωκεανογραφικό Μουσείο του Μονακό. Ο Βράχος του Μονακό αποτελεί δημοφιλή προορισμό, όπου τουρίστες έρχονται να δουν την θέα ή την αλλαγή φρουράς των φυλάκων του Πριγκιπικού Παλατιού.
Λουδοβίκος του Ζουαγιέζ

Βιογραφία

Ήταν ο 4ος (από τους επιζήσαντες της ενηλικίωσης) γιος του Καρόλου δούκα του Γκιζ και της Ενριέττας-Αικατερίνης δούκισσας του Ζουαγιέζ, κόρης του Ερρίκου δούκα του Ζουαγιέζ. Το 1647 διαδέχθηκε τη μητέρα του ως δούκας του Ζουαγιέζ.
Ο πατέρας του είχε πέσει στη δυσμένεια του βασιλιά και είχε εξοριστεί στη Φλωρεντία. Όταν απεβίωσε, επετράπη στα τέκνα του να επιστρέψουν, έτσι ο Λουδοβίκος το 1644 έγινε Μέγας Καγκελάρος της Γαλλίας. O Λουδοβίκος ΙΔ΄ του απέδωσε τις κατασχεθείσες γαίες και τον τίτλο του δούκα του Ζουανβίλ, που ανήκαν στη μητέρα του.
Ως συνταγματάρχης του ιππικού υπηρέτησε εθελοντικά στην πολιορκία του Γκραβελίν το 1644 και σε δύο ακόμη εκστρατείες. Η συνοδεία των φυλάκων του ήταν η πιο τέλεια. Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Φραγκίσκη των Βαλουά, η οποία ήταν διανοητικά ασθενής και λίγα έτη μετά το γάμο κλείστηκε στο αβαείο του Εσσέ.
Όταν στο Αρράς όρμησε στους εχθρούς στις 22 Απριλίου του 1654, πληγώθηκε στο δεξί του χέρι και απεβίωσε 5 μήνες αργότερα. Τάφηκε στο Ζουανβίλ, κοντά στους πατρικούς προγόνους του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος-Ιωσήφ ως δούκας του Ζουαγιέζ,
Α.Π.Ο. Κανάρης Νενήτων

Ιστορία

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος «Κανάρης» Νενήτων ιδρύθηκε το 1958. Η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα την περίοδο 1982–83, τερματίζοντας στη 15η θέση του 1ου ομίλου με 28 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 1984–85 αγωνίστηκε ξανά στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, όπου τερμάτησε στη 17η θέση του 2ου ομίλου με 14 βαθμούς, επιστρέφοντας στα τοπικά πρωταθλήματα. Την περίοδο 1986–87, η ομάδα μετείχε για τρίτη φορά στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, τερματίζοντας στη 19η και τελευταία θέση του 1ου ομίλου, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Χίου.
Η περίοδος 1991–92 ήταν η πρώτη της ομάδας στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου τερμάτησε στη 17η και τελευταία θέση του 2ου ομίλου με 5 βαθμούς, επιστρέφοντας στις τοπικές κατηγορίες. Την περίοδο 1995–96, η ομάδα μετείχε και πάλι στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής, τερματίζοντας στη 18η και τελευταία θέση του 1ου ομίλου με -4 βαθμούς εξαιτίας της αφαίρεσης 9 βαθμών λόγο τιμωρίας, οπότε και υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα. Η ομάδα επέστρεψε στη Δ΄ Εθνική την περίοδο 2006–07, τερματίζοντας στη 14η θέση του 8ου ομίλου με 15 βαθμούς, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Χίου.
Την περίοδο 2014–15, η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Χίου, ενώ στο τέλος της περιόδου μετείχε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ 2015 όπου κατέλαβε την 1η θέση του 10ου ομίλου, κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2015–16 η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, όπου τερμάτησε στη 13η θέση του 3ου ομίλου με 16 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Χίου. Το 2019 ο Κανάρης αναδείχθηκε πρωταθλητής ΕΠΣ Χίου όμως η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε να μην κατέβει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Ερασιτεχνικής 2019-20.
Κατάθεση όψεως

Η κατάθεση όψεως είναι ένας τραπεζικός καταθετικός λογαριασμός μηδενικού ή πολύ χαμηλού επιτοκίου. Χρησιμοποιείται από τους καταθέτες για άμεση αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών εκδίδοντας τραπεζικές επιταγές. 
Οι καταθέσεις όψεως διαφέρουν από τις υπόλοιπες καταθέσεις στο ότι συνήθως χρησιμοποιούνται από επιχειρήσεις για να καλύψουν τρέχουσες ανάγκες τους. Συνήθως δεν έχουν επιτόκιο, ή έχουν πολύ μικρό. Τα χρήματα των καταθέσεων όψεως χρησιμοποιούνται από τις τράπεζες κατά ένα πολύ μικρό ποσοστό για άλλες δραστηριότητες της  τράπεζας, καθώς είναι χρήματα που αλλάζουν γρήγορα χέρια (και τράπεζες, όταν δυο διαφορετικές επιχειρήσεις συνεργάζονται με διαφορετικές τράπεζες). Οι τράπεζες προσπαθούν να προσεγγίσουν όσες πιο πολλές επιχειρήσεις γίνεται με σκοπό τα χρήματα να μένουν στην τράπεζα από τους λογαριασμούς όψεως, ώστε να μπορεί η τράπεζα να αυξήσει ελάχιστα το ποσοστό εκμετάλλευσής τους.
Οι λογαριασμοί όψεως έχουν χαμηλότερα επιτόκια σε σχέση με αυτά του ταμιευτηρίου. Αυτό οφειλεται στο γεγονός ότι με τις καταθέσεις όψεως γίνονται πολύ συχνά συναλλαγές, που σημαίνει κόστος για την τράπεζα (απασχόληση υπαλλήλων, μηχανημάτων, κόστος επικοινωνίας κ.τ.λ.).
Πρόσθετα στοιχεία και παροχές:
- Εκδίδεται µπλοκ επιταγών
- Δυνατότητα έκδοσης μηνιαίου ή εξαμηνιαίου statement
- Δυνατότητα πληρωμής λογαριασμών μέσω πάγιων εντολών ή μέσω της υπηρεσίας e-banking
- Ο λογαριασµός κινείται µε επιταγές ή µετρητά. 
- Η τροφοδότηση του λογαριασµού γίνεται µε µετρητά, µε επιταγή ή µε έµβασµα.

Εξωτερικές Πηγές

Λογαριασμός Όψεως
ΕΙΔΗ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ (σχολικό Βιβλίο Α' Λυκείου - Αρχές Οικονομίας)
Anticipating

Background

Κατά τη διάρκεια της Oops!... I Did It Again World Tour περιοδείας (2000), η Μπρίτνεϊ αποκάλυψε πως ένιωθε να εμπνέεται από χίπ χόπ καλλιτέχνες όπως ο Jay-Z και οι The Neptunes και ήθελε να κάνει ένα δίσκο με πιο funky ήχο. Τον Φεβρουάριο του 2001 η Μπρίτνεϊ υπέγραψε συμβόλαιο προώθησης με την Pepsi αξίας $7–8 εκατομμυρίων, και κυκλοφόρησε ακόμα ένα βιβλίο γραμμένο μαζί με τη μητέρα της, με τίτλο A Mother's Gift (Το Δώρο μιας Μητέρας). Τον ίδιο μήνα η Μπρίτνεϊ άρχισε να ηχογραφεί υλικό για το τρίτο στούντιο άλμπουμ της, Το "Anticipating" ηχογραφήθηκε στα Rusk Sound Studios στο Los Angeles, California,και στα Battery Studios στη Νέα Υόρκη. Το τραγούδι γράφτηκε από την ίδια,τον Brian Kierulf και τον Josh Schwartz ενώ η παραγωγή του είναι από τον Kierulf και τον Schwartz. Επιπλέον το μιξάρισμα έγινε στα Battery Studios από τον Stephen George. Η ηχοληψία έγινε από τους Aaron Kaplan, Rich Tapper, Jill Tengan και Charles McCrorey. Ο  Nile Rodgers έπαιξε την κιθάρα. Το μπάσο και ο προγραμματισμός έγιναν από τον Kierulf. Τα background φωνητικά προέρχονται από την Μπρίτνεϊ και την Jennifer Karr. Σε μια συνέντευξη με την Daily Record, η Μπρίτνεϊ σχολίασε το κομμάτι, λέγοντας, "Είναι απλά ένα χαρούμενο τραγούδι που έγραψα. Είναι απλά σαν να είσαι με τις φίλες σου και απλά να χορεύεις. Νομίζω αυτό το τραγούδι έχει μια αίσθηση της δεκαετίας του '70. Κυκλοφόρησε ως το πέμπτο single από το άλμπουμ στη Γαλλία στις 24 Ιουνίου 2002,έπειτα στις Φιλιππίνες και τον Ιανουάριο του 2003 στη Βραζιλία.
Κύπελλο των Πτολεμαίων

Το κύπελλο των Πτολεμαίων είναι κάνθαρος (βάζο με διπλές λαβές) με ανάγλυφες παραστάσεις από σαρδόνυχα που διατηρείται στη Νομισματική Συλλογή (Cabinet des médailles) της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας στο Παρίσι.

Ιστορία

Κατασκευάστηκε στην αρχαιότητα, πιθανόν στην Αλεξάνδρεια, και έφτασε στην κατοχή του Βασιλείου της Γαλλίας.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1791, το κύπελλο ήταν μέρος των θησαυρών του Saint-Denis. Είχε κλαπεί στις 17 Φεβρουαρίου του 1804, και βρέθηκε θαμμένo σε έναν κήπο της πόλεως Ροζουά-σιρ-Σεν (Rozoy-sur-Serre), στις 14 Νοεμβρίου 1804, αλλά χωρίς τα χρυσά στολίδια και τις πολύτιμες πέτρες.
Στις αρχές του Μεσαίωνα, το κύπελλο χρησιμοποιήθηκε ως δισκοπότηρο. Στην Καρολίγγεια αναγέννηση , η βάση  του ήταν διακοσμημένη  με πολύτιμους λίθους που δεν υπάρχουν πια  άλλα υπάρχει ένα χαρακτικό με περιγραφή  του Michel Félibien.

Η βάση αυτή  έφερνε την ακόλουθη λατινική επιγραφή χαραγμένη στο χρυσό:

   
"HOC VAS XPE TIBI MENTE DICAVIT ; TERTIUS IN FRANCOS REGMINE KARLUS »
Ο Erwin Panofsky  απέδειξε ότι αυτή η επιγραφή φανερώνει  ότι ο  βασιλιάς ήταν ο Κάρολος ο Φαλακρός , ο οποίος προσέφερε αυτό το αντικείμενο στη  βασιλική του Αγίου Διονυσίου (αββαείο Σαιν Ντενί). Το Κύπελλο των  Πτολεμαίων ήταν συνδεδεμένο με την  τελετή  στέψης των βασιλιάδων της Γαλλίας και μπορεί να θεωρηθεί ως ένα από τα βασιλικά σύμβολα . Σύμφωνα με τον S.G. Millet, κατά τη διάρκεια της τελετής, η βασίλισσα "έκανε Ιεροτελεστική πλύση με αυτό το δισκοπότηρο, μετά την θεία κοινωνία" .
Ανάθημα των Λακεδαιμονίων (Δελφοί)

Στα αριστερά της εισόδου στο τέμενος του Απόλλωνα και απέναντι από τη βάση των Αρκαδίων έστεκε το μεγάλο ανάθημα των Λακεδαιμονίων που τιμούσε τη νίκη τους ενάντια στους Αθηναίους στους Αιγός Ποταμούς το 405 π.Χ. και απεικόνιζε τους Διόσκουρους, τον Δία, τον Απόλλωνα, την Αρτέμιδα, αλλά τον σπαρτιάτη βασιλιά Λύσανδρο που στεφανώνονταν από τον Ποσειδώνα, καθώς και τους στρατηγούς των Λακεδαιμονίων στη συγκεκριμένη ναυμαχία, το γλυπτό αυτό σύμπλεγμα περιλάμβανε συνολικά 38 χάλκινα αγάλματα. Κάποια τμήματα της βάσης μόνο σώθηκαν από αυτό το μεγαλεπήβολο μνημείο, τα οποία έχουν εν μέρει αποκατασταθεί. Από τα αποσπάσματα των επιγραμμάτων που σώζονται στη βάση ξέρουμε ότι υπήρχαν τουλάχιστον τρία, το ένα στο όνομα των Διοσκούρων, το δεύτερο στο όνομα του Λυσάνδρου και το τρίτο στο όνομα του Αράκου, επικεφαλής της ναυτικής δύναμης των Λακεδαιμονίων.
Restless The Best

Τραγούδια του δίσκου

1. Restless and Wild (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 4:10
2. I'm a Rebel (Alexander) - 3:57
3. Save Us (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann) - 4:33
4. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:55
5. Fast as a Shark (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:48
6. Thunder and Lightning (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann) - 4:01
7. China Lady (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 3:56
8. I Wanna Be No Hero (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:00
9. The King (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:10
10. Get Ready Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 3:49
11. Ahead of the Pack (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:22
12. No Time to Lose (Dirkschneider, Baltes, Hoffmann, Fischer, Kaufmann, Steffens) - 4:35
13. Burning (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:15
14. Feelings (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:48
15. Midnight Highway (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:58
16. Breaking Up Again (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:37
17. Flash Rockin' Man (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 4:24
18. Neon Nights (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Smith-Diesel) - 6:00
Χουσεΐν Οζγκιουργκούν

Πρώιμος Βίος

Ο Οζγκιουργκούν γεννήθηκε το 1965 στη Λευκωσία, όπου και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση μέχρι και το λύκειο. Στη συνέχεια, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας και αποφοίτησε το 1988. Ήταν αθλητής και αντιπροσώπευσε την Βόρεια Κύπρο στο μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ, πινγκ-πονγκ και αργότερα υπηρέτησε ως διαχειριστής αθλημάτων. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Τσετίνκαγια Τουρκ ΣΚ και την οδήγησε στο πρωτάθλημα. Εργάστηκε ως διαχειριστής σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Πολιτική καριέρα

Ο Οζγκιουργκούν εξελέγη για πρώτη φορά ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης στις εκλογές του 1998, αντιπροσωπεύοντας την Επαρχία της Λευκωσίας για το κόμμα εθνικής ενότητας. Αργότερα επανεξελέγη στην ίδια θέση στο 2003, 2005, 2009 και 2013.
Φόβος. Λέσχη Τρόμου

Πατήστε κλικ σε αυτό το λινκ και θα δείτε τη θεατρική αφίσα της ταινίας

http://st.kp.yandex.net/images/film_big/413490.jpg
10370 Υλονόμη

Τροχιά

Η Υλονόμη επηρεάζεται στο περιήλιο από τον Ουρανό και στο αφήλιο από τον Ποσειδώνα.  Το 3478, η Υλονόμη θα περάσει περίπου 85Gm από τον Ουρανό και η μέση ακτίνα της τροχιάς της θα μειωθεί στις 23,5ΑΜ.
Εθνικό Μουσείο της Εσθονίας

Ιστορία

Το μουσείο άνοιξε το 1922, με έδρα στην Έπαυλη Ράαντι και διευθυντή τον Φινλανδό εθνογράφο Ίλμαρι Μάννινεν, ο οποίος εργαζόταν για το Πανεπιστήμιο του Τάρτου από το 1919. Η Έπαυλη Ράαντι ήταν ο πατρογονικός οίκος για συλλέκτες έργων τέχνης όπως ο Καρλ Έντουαρντ και ο γιος του, Ερνστ Φρίντριχ φον Λίπχαρτ. Οι Λίπχαρτ απήλθαν από το 1860 αλλά οι συλλογές τους παρέμειναν, και τα πιο πολύτιμα αντικείμενα άρχισαν να πωλούνται το 1920. Οι Λίπχαρτ ήταν λάτρεις της τέχνης αλλά δεν έχαιραν μεγάλη εκτίμηση από τους ντόπιους Εσθονούς, ίσως μάλιστα θεωρήθηκαν ως «πολιτιστικά επαναστατικοί» Γερμανοί της Βαλτικής τότε.
Το αεροδρόμιο του Ράαντι χτίστηκε στη γη της έπαυλης το 1940. Η Έπαυλη Ράαντι, το κεντρικό κτίριο του μουσείου, καταστράφηκε στην Μάχη του Ταρτού κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατόπιν τούτου το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε ως μυστική αεροπορική βάση για Σοβιετικά βομβαρδιστικά και δεν υπήρχε χώρος για τη συλλογή του μουσείου. Εκείνο τον καιρό ο πολιτισμός του Τάρτου παρέμενε κρυμμένος και η πόλη ήταν κλειστή για τους ξένους. Τα αντικείμενα αξίας του μουσείου φυλάσσονταν σε εκκλησίες και άλλες τοποθεσίες στα περίχωρα της πόλης.
Το 2005 το Εσθονικό Υπουργείο Πολιτισμού και ο Εσθονικός Σύλλογος Αρχιτεκτόνων ανακοίνωσαν την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την κατασκευή νέου κτιρίου για το Εσθονικό Εθνικό Μουσείο. Τελικά κέρδισε η διεθνής αρχιτεκτονική κοινοπραξία του έργου Μνήμης Πεδίο: Νταν Ντορέλ (Παρίσι, Γαλλία), Λίνα Γκοτμέ (Παρίσι, Γαλλία), και Τσουγιόσι Τανέ (Παρίσι, Γαλλία).
Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το Φθινόπωρο του 2016. Το νέο ενιαίο κτίριο στεγάζει το μουσείο, τους συνεδριακούς χώρους και ένα θέατρο. Ο σχεδιασμός του κτιρίου ενσωματώνει την ιστορία του τόπου, με συμπεριλαμβανόμενη την έπαυλη, τον πόλεμο και το αεροδρόμιο.
Πνευματικοί γονείς

Ο Νονός και η Νονά, σε πολλά δόγματα του Χριστιανισμού, είναι το ζευγάρι που πιστοποιεί το βάπτισμα ενός παιδιού και στη συνέχεια βοηθάει στην κατηχήση του, καθώς και στον δια βίου πνευματικό σχηματισμό του. Στο παρελθόν, σε ορισμένες χώρες, ο ρόλος είχε ορισμένες νομικές υποχρεώσεις καθώς και θρησκευτικές ευθύνες. Στις θρησκευτικές και πολιτικές απόψεις, ένας νονός τείνει να είναι ένα άτομο που επιλέγουν οι γονείς να ενδιαφέρονται για την ανατροφή του παιδιού και την προσωπική του ανάπτυξη, να προσφέρουν συμβουλευτική ή να διεκδικήσουν την κηδεμονία του παιδιού σε περίπτωση που συμβεί κάτι στους γονείς. Συνήθως οι νονοί είναι και οι κουμπάροι.
Εάν οι νονοί βαπτίσουν αγόρι τότε ονομάζεται βαπτιστιμιός (ή βαφτιστήρι) και το κορίτσι βαπτισμιά.
Εκλογές στη Σομαλία

Εκλογές διεξάγονται στη Σομαλία για πρόεδρο και για βουλή.
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

(2009-12)

Στις 30 Ιανουαρίου 2009 διεξήχθη η εκλογή προέδρου της Σομαλίας, στο Τζιμπουτί. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στο δεύτερο γύρο έλαβαν μέρος 6 υποψήφιοι και στον επόμενο γύρο δύο. Πολλοί από τους υποψηφίους αποσύρθηκαν. Ο Αχμέτ στον πρώτο γύρο έλαβε 215 ψήφους, ο Μασλάχ Μοσάμετ Σιάντ 60 και ο Νουρ Χασάν Χουσεΐν 59. Ο τελευταίος αποσύρθηκε από τον τελικό γύρο. Ο Αλί Χαλίφ Γκαλίντ φέρεται επίσης να αποχώρησε. Ο Σαρίφ Αχμέτ κέρδισε τον τελικό γύρο με 293 ψήφους έναντι 126 για το μοναδικό αντίπαλό του, Μασλάχ Μοχάμετ Σιάντ. O νέος πρόεδρος, που ανήκει στη Συμμαχία για την Επαναπελευθέρωση της Σομαλίας, ανέλαβε καθήκοντα στις 31 Ιανουαρίου του 2009 και κυβέρνησε ως το 2012.
Στις εκλογές του 2012, Πρόεδρος εξελέγη στον τελικό γύρο στις 10 Σεπτεμβρίου ο Χασάν Μοχάμουντ, με 190 ψηφους έναντι 79 για τον πρώην Πρόεδρο Σαρίφ Αχμέτ. Ο Μοχάμουντ ανέλαβε καθήκοντα στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.
Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ

Μεταφορές

Η πιο κοινή μορφή της μεταφοράς στο Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) είναι τα δημόσια λεωφορεία, τα οποία ονομάζονται ντάλα ντάλα και που βρίσκονται συχνά στους μεγάλους τερματικούς σταθμούς λεωφορείων του Makumbusho και Ubungo. Η κυβέρνηση εισήγαγε επίσης τα λεωφορεία metro transport buses υπό την Dar es Salaam rapid transit ("mwendo kasi" που σημαίνει «ταχύτητα»). Τα λεωφορεία μετρό, τα διαχειρίζεται η UDA (Usafiri Dar es Salaam). Η πόλη εξυπηρετεί επίσης τη μεταφορά προς τις διάφορες τοποθεσίες, με μοτοσικλέτες και τρίκυκλα μάρκας Bajaj.
Στα σημαντικά μέρη για να επισκεφτείτε στο Νταρ (Dar) περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων το Makumbusho cultural museum center στην Kijitonyama, το μουσείο στο κέντρο της πόλης και το εμπορικό κέντρο Mlimani. Το Dar es Salaam μπορεί να υπερηφανεύεται για τα πολυτελή ξενοδοχεία και τις παραλίες του, μερικά από τα μεγάλα ξενοδοχεία περιλαμβάνουν το Movenpick, Kempinski Kilimanjaro, Peacock, Whitesands και πολλά άλλα.
Μάχη της Ακράτας

Τα προηγηθέντα της μάχης

Μετά την κατάληψη του Ναυπλίου από τους Έλληνες, οι 4.500 Τούρκοι της Κορίνθου που σώθηκαν από την καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη, μαστιζόμενοι από την πείνα και τις αρρώστιες, αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την πόλη και να καταφύγουν στην Πάτρα. Έτσι λοιπόν στις 4 Ιανουαρίου του 1823 περίπου 1000 από αυτούς επιβιβάζονται σε καράβια, ενώ οι υπόλοιποι 3500 ξεκινούν πεζή πορεία, πιστεύοντας ότι οι  Έλληνες δεν θα τους εμποδίσουν να φτάσουν στον προορισμό τους. Την επόμενη μέρα φτάνουν έξω από την Ακράτα, στη θέση «Καλύβια» όπου και στρατοπεδεύουν.

Η εξέλιξη των γεγονότων

Στην ίδια περιοχή βρίσκονται τα στρατεύματα των Καλαβρυτινών οπλαρχηγών Σωτήρη Χαραλάμπη και Νικολάου Πετιμεζά που όμως εξαιτίας μιας διαμάχης είναι έτοιμοι να συγκρουστούν μεταξύ τους. Τους δύο αντιπάλους καταφέρνει να συμφιλιώσει ο Ασημάκης Ζαΐμης που φτάνει εσπευσμένα εκεί μαζί με τους οπλαρχηγούς Νικόλαο Σολιώτη και Σωτήριο Θεοχαρόπουλο, και παράλληλα τους ενημερώνει για την παρουσία των Τούρκων. Ενωμένοι πλέον οι Έλληνες και έχοντας  αντιληφθεί τον κίνδυνο από την παρουσία των Τούρκων στην περιοχή αποφασίζουν να ανακόψουν την πορεία τους καταλαμβάνοντας τα γύρω υψώματα καθώς και ένα μικρό αμυντικό τείχος κοντά στις όχθες του ποταμού Κράθη. Στις 6 Ιανουαρίου 1823 οι Τούρκοι υπό τις διαταγές του Δελή Αχμέτ επιχειρούν προέλαση αλλά αποκρούονται και οπισθοχωρούν στην θέση «Χάνι» της Ακράτας. Την ίδια τύχη έχουν και οι επόμενες επιθέσεις των Τούρκων. Στις 8 Ιανουαρίου 1823 φτάνουν στην περιοχή οι οπλαρχηγοί Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, και Οδυσσέας Ανδρούτσος με τους άνδρες τους, και χτυπούν τους Τούρκους από τα νώτα. Μετά από ένα περίπου μήνα, έχοντας καθηλωθεί στην συγκεκριμένη θέση και με τεράστιες απώλειες τόσο από τη μάχη όσο και από την πείνα, οι Τούρκοι αποφασίζουν να διαπραγματευτούν την παράδοσή τους. Τελικά στις 10 Φεβρουαρίου 1823 και ενώ είναι έτοιμοι να συνθηκολογήσουν, ένας μικρός στόλος 15 πλοίων υπό τον Γιουσούφ Πασά καταφέρνει να φτάσει στη δυσπρόσιτη ακτή, και μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό των Ελληνικών θέσεων να παραλάβει όσους Τούρκους είχαν επιζήσει και να τους μεταφέρει στην Πάτρα.

Τα αποτελέσματα της μάχης

Από τους 3500 Τούρκους που έφυγαν από την Κόρινθο, κατάφεραν να φτάσουν στην Πάτρα λιγότεροι από 1000, όσοι δηλαδή σώθηκαν από τον Γουσούφ πασά.
Βαυαρικό Επικουρικό Σώμα

Βαυαρικό Επικουρικό Σώμα (1833-1835) (γερμ. Bayerisches Hilfskorps) ονομαζόταν το στρατιωτικό σώμα που στάλθηκε στην Ελλάδα το 1833 για να αντικαταστήσει τα συμμαχικά  στρατεύματα (κυρίως το Γαλλικό εκστρατευτικό σώμα (1828-1833)), ως το οργανωμένο στρατιωτικό σώμα της Ελλάδας, υπό την Αντιβασιλεία, μέχρις ότου ο Βασιλιάς Όθων συγκροτούσε τακτικό ελληνικό στρατό, με στόχο να επιστρέψει μέχρι το 1835 στη Βαυαρία.

Πρόβλεψη για στρατιωτικό σώμα στη Συνθήκη του Λονδίνου

Στη Συνθήκη του Λονδίνου του 1832, όπου η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία συμφώνησαν στη δημιουργία του Βασιλείου της Ελλάδας, στο άρθρο 14 προβλεπόταν ότι ο Βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας, θα στρατολογούσε μέχρι 3.500 χιλιάδες στρατιώτες από τη Βαυαρία, με κόστος του Ελληνικού Κράτους, οι οποίοι με την άφιξή τους στην Ελλάδα θα απελευθέρωναν τα συμμαχικά στρατεύματα (αναφερόμενο στο Γαλλικό εκστρατευτικό σώμα), τα οποία θα παρέμεναν πλήρως στη διάθεση της κυβέρνησης της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλέως της Ελλάδα, μέχρι την άφιξη του σώματος των στρατιωτών από τη Βαυαρία. Στο άρθρο 15, ο Βασιλιάς της Βαυαρίας (ο πατέρας του Όθωνα) υποσχόταν ότι θα διέθετε Βαυαρούς αξιωματικούς για να οργανώσουν εθνικό στρατιωτικό σώμα στην Ελλάδα.

Ανάμιξη με τα ελληνικά στρατεύματα

Παρά τη ρητή συμφωνία για ανεξαρτησία του σώματος, η ελληνική κυβέρνηση της Αντιβασιλείας, προχώρησε σε ανάμιξη των ελληνικών με τα βαυαρικά στρατεύματα, κάτι που επισημοποιήθηκε με Βασιλικό Διάταγμα στις 6 Φεβρουαρίου  1834 όπου ορίστηκε ότι δύο λόχοι σε κάθε τάγμα πεζικού, δύο ίλες στο σύνταγμα ιππικού και δύο λόχοι στο τάγμα πυροβολικού θα αποτελούνταν από τα Βαυαρικά στρατεύματα, με αιτιολογία τη διαπαιδαγώγηση του Ελληνικού Στρατού.

Αριστεία

Στις 22 Νοεμβρίου 1833 συστάθηκε στο Αριστείο του Βαυαρικού Επικουρικού Σώματος (Griechisches Denkzeichen) και απονεμήθηκε στα μέλη του. Το μετάλλιο, με σχήμα γερμανικού σταυρού πλαισιωμένου με στεφάνη δάφνης, είχε στην μια του πλευρά την επιγραφή «ΤΩι Β ΒΑΥΑΡΙΚΩι ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩι ΣΤΡΑΤΩι» και στην άλλη πλευρά «ΟΘΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ».
Αργότερα, στις 26 Μαΐου 1837, ορίστηκε με Βασιλικό Διάταγμα το Αριστείο των Βαυαρών Εθελοντών, παρόμοιου σχήματος σταυρού με στεφάνη δάφνης, ανέγραφε: «ΤΟΙΣ ΕΚ ΒΑΥΑΡΙΑΣ ΕΘΕΛΟΝΤ»
Πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας

Οι πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας είναι οι περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται επίσημα ως διακριτές από την υπόλοιπη χώρα. Ενώ ορισμένες από αυτές τις περιοχές θεωρούνται απλώς πολιτιστικά ξεχωριστές, άλλες έχουν ιστορικά αποτελέσει μέρη διαφορετικών χωρών και έχουν χρησιμοποιηθεί για να χωρίσουν τη χώρα για διοικητικούς και άλλους σκοπούς. Το Σύνταγμα της Λετονίας αναγνωρίζει τέσσερις διαφορετικές περιοχές: Κουρζέμε, Ζεμγκάλε, Λατγκάλε και Βιντζέμε.