Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1963

Εξελίξεις μετά τις εκλογές

Στις 6 Νοεμβρίου ο Παύλος ανέθεσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος μετά από 19 χρόνια έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά. Στις 8 Νοεμβρίου 1963 ορκίστηκε η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου. 
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αρνήθηκε να χωνέψει την εκλογική ήττα του και ζήτησε από τον Παύλο να μην αναθέσει στον Γ. Παπανδρέου την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, αλλά να τον καλέσει απλώς για "διερευνητική" εντολή. Ο Παύλος άφησε τον Καραμανλή με την εντύπωση ότι συμφωνεί με τις απόψεις του, αλλά την επομένη, 6 Νοεμβρίου, πληροφορήθηκε έκπληκτος την ανάθεση εντολής στον Γ. Παπανδρέου.
Ταυτόχρονα ο Κ. Καραμανλής διαπίστωσε ότι σταδιακά δυσκολευόταν να επιβάλει τις απόψεις του ακόμη και στο ίδιο του το κόμμα, όπως συνάγεται από σχετικό απόσπασμα του αρχείου του:
"Μία εβδομάδα προ της αναχωρήσεώς μου, συνεκάλεσα και πάλιν τους συνεργάτας μου και τους εδήλωσα ότι, αντί να προσφέρωμεν την μη ζητουμένην συνεργασίαν μας, θα ήτο προτιμώτερον και δια το γόητρον του κόμματος και δια το συμφέρον της χώρας, να ζητήσωμεν αμέσους εκλογάς. Η πρότασίς μου συνήντησεν απροθυμίαν και την επομένην πρωίαν εδέχθην την επίσκεψιν δύο εκ των κυριοτέρων συνεργατών μου, οι οποίοι με εβεβαίωσαν ότι η ψυχολογία του κόμματος ήτο απρόσφορος δι' εκλογάς.
Κατά τον αυτόν χρόνον, από ωρισμένους κύκλους, τους ιδίους οι οποίοι προετίθεντο να διασπάσουν το κόμμα κατά την διαφωνίαν μου με τον βασιλέα, εκαλλιεργείτο η ιδέα ότι πρέπει, δια να αποφευχθούν αι εκλογαί, να γίνη οπωσδήποτε συμμαχική Κυβέρνησις, αλλ' ότι το πρόσωπόν μου απετέλει εμπόδιον προς τούτο. Είναι προφανές ότι, υπό την θεωρίαν αυτήν, παρεσκευάζετο και πάλιν μία από τας συνήθεις συνωμοσίας".
Δεν τελεσφόρησε ούτε και η παρέμβαση υπέρ του Καραμανλή κύκλων του στρατού που διέκειντο φιλικά απέναντί του, όπως προκύπτει από την αφήγησή του: 
"Κατά τας ημέρας εκείνας με επεσκέφθησαν εκπρόσωποι των ενόπλων δυνάμεων, οι οποίοι μου εξέφρασαν τας ανησυχίας των και με ηρώτησαν εάν, κατά την γνώμην μου, ο στρατός θα έπρεπε να κάμη παράστασιν εις τον βασιλέα, προς αποτροπήν των κινδύνων, εις τους οποίους μας ωδηγούσε η έξαλλος πολιτική της Ε.Κ., εν συνδυασμώ με τας υποχωρήσεις του Στέμματος. Τους συνέστησα νομιμοφροσύνην προς τον βασιλέα. Τους υπέδειξα όμως να συστήσουν εις αυτόν την άμεσον σύγκλησιν της Βουλής εις τρόπον ώστε, αφ' ενός μεν να διευκρινησθή η πολιτική κατάστασις, αφ' ετέρου δε να τεθή φραγμός εις την ασυδοσίαν της Κυβερνήσεως".
Όμως ο Παύλος αρνήθηκε και αυτή την υπόδειξή του, οπότε ο Κ. Καραμανλής έχασε κάθε ελπίδα:
"Η άρνισις του βασιλέως όπως ικανοποιήση και το τελευταίον όσον και δίκαιον αυτό αίτημα του κόμματός μου, με έπεισεν απολύτως ότι το Στέμμα, το οποίον μέχρι της στιγμής εκείνης προσεπάθει απλώς να εξευμενίση τους αντιπάλους μου, καταληφθέν μετά τας εκλογάς από φόβον, υπέκυπτεν πλήρως εις αυτούς. Τούτου δοθέντος, απεφάσισα οριστικώς πλέον να θέσω τέρμα εις την πολιτικήν μου σταδιοδρομίαν και να εγκαταλείψω δι' αρκετόν χρόνον την Ελλάδα" αφηγείται ο ίδιος. Πραγματικά στις 9 Δεκεμβρίου αναχώρησε στο εξωτερικό. Νέος αρχηγός της Ε.Ρ.Ε. αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος.
Στις 17 Δεκεμβρίου, με τη συνεργασία της Ε.Δ.Α., πρόεδρος της Βουλής εκλέχθηκε ο Ηλίας Τσιριμώκος. Στις 3:30 το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου η κυβέρνηση Παπανδρέου πήρε 167 θετικές ψήφους επί των προγραμματικών της δηλώσεων -137 της Ένωσης Κέντρου, 28 της Ε.Δ.Α. και 2 βουλευτών που αποσκίρτησαν από την Ε.Ρ.Ε. Ο Γ. Παπανδρέου αρνήθηκε όμως να στηριχθεί στις ψήφους της Ε.Δ.Α. και το μεσημέρι της ίδιας ημέρας υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του, εισηγούμενος διάλυση της Βουλής και προκήρυξη νέων εκλογών, με στόχο την αυτοδυναμία.