Βαλουά (περιοχή)

Το Βαλουά είναι μια φυσική περιοχή της Γαλλίας, η οποία βρίσκεται, σήμερα, μοιρασμένη μεταξύ των νομών της Αιν και της Ουάζ.

Τοποθεσία

Το Βαλουά αντιστοιχεί στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού της Ουάζ με ένα τμήμα του να συνορεύει με την Αιν.

Βρίσκεται μεταξύ του Σουασοναί στο Βορρά, της Καμπανίας στα Ανατολικά, της Μπρι και της Χώρας της Γαλλίας στα Νότια, του Μπωβαιζί στα Δυτικά.
Είχε αρχικά ως έδρα το Βεζ (στα λατινικά Vadum), ενώ στη συνέχεια, από τις απαρχές του Μεσαίωνα έως το πέρας του Παλαιού Καθεστώτος, το Κρεπί-αν-Βαλουά.

Οι άλλες κύριες πόλεις του ήταν : η Λα Φερτέ-Μιλόν, το Βιγιέ-Κοτρέ, το Σανλίς, η Κομπιένι.

Τοπωνύμιο

Η λατινική ονομασία της Μεροβίγγειας εποχής pagus Vadensis φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με την Καρολιγιανή ονομασία Valesia. Είναι πιθανό η περιοχή αυτή να διέθετε διάφορες ονομασίες αναφορικά με το κέντρο της Vadum, δηλαδή το παρατηρητήριο του νερού ή το διαμορφωμένο πέρασμα στα γαλατικά. Το Vadum φαίνεται να είναι ένα απλοποιημένο τοπωνύμιο. Ίσως θα θεωρείτο λογικό ως εκλατινισμένη ονομασία της γαλλορωμαϊκής περιοχής το υποθετικό pagus Vadicassorum; Οι Vadicassii εικάζεται ότι χρησιμοποιούσαν την ονομασία αυτή για τον ορισμό των Βέλγων κατοίκων που προ της γαλλορωμαϊκής περιόδου ήλεγχαν τα περάσματα μεταξύ των ποταμών Ουρκ και Ουάζ, που παλαιότερα ονομάζονταν Urc(a) και Isaria. Το ζήτημα των καταβολών παραμένει ανοιχτό, όμως το Vadum αποτελεί εξήγηση του pagus Vadensis, το οποίο απλοποιήθηκε, σχετικά νωρίς, σε Valensia κι έπειτα Valesia ή μετατράπηκε στα μεσαιωνικά λατινικά σε pagus Valensis, προτού μετατραπεί σε Valois στα Αρχαία Γαλλικά.

Ιστορία του Βαλουά

Το γαλατικό pagus των Βαδικάσων φαίνεται να είναι η αρχαιότερη ιστορική αναφορά της περιοχής αυτής.
Κατά την βασιλεία των Μεροβίγγειων βασιλέων στη διάρκεια του 7ου αιώνα, εμφανίστηκε το pagus Vadensis', το οποίο διοικείτο από ένα comites. Το Vadum, το οποίο έχει γίνει σήμερα Βεζ αποτελεί έδρα της περιοχής. Κατά την περίοδο των Καρολιγιανών αυτοκρατόρων του 9ου αιώνα, η περιοχή αυτή ή διοικητική περιοχή πήρε την ονομασία Valesia.
Κατά την υστεροκαρολιγιανή περίοδο, η Κομητεία του Βαλουά έκανε την πρώτη της, ιστορικά, εμφάνιση : ήταν μια πραγματική κληρονομική κομητεία. Ενωμένο με το Βεξάν μέσω των Κόμητων δυναστών του κατά την έναρξη της Καπετιανής περιόδου, πέρασε το 1077, στα χέρια του Καπετιανού Οίκου του Βερμαντουά που όρισε το Κρεπί ως πρωτεύουσά του.
Το 1214, ο Φίλιππος Αύγουστος προσάρτησε το Βαλουά στις βασιλικές κτήσεις. Η Κομητεία του Βαλουά αποτέλεσε κατά τον Μεσαίωνα ένα φέουδο, το οποίο, το 1284, παραχωρήθηκε ως προνόμιο, με τον τίτλο της κομητείας, από τον Φίλιππο Γ΄ τον Τολμηρό στον δευτερότοκο γιο του Κάρολο, ιδρύοντας έτσι τον Οίκο του Βαλουά.
Ο Φίλιππος του Βαλουά ήταν ο πρώτος Βασιλιάς της Γαλλίας που ενθρονίστηκε το 1328 ο οποίος προερχόταν από τον κλάδο γνωστό ως των Βαλουά της Καπετιανής δυναστεία. Η δυναστεία αυτή βασίλευσε έως το 1589, ημερομηνία του θανάτου του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας. Το βασίλειο πέρασε τότε στον δουκικό κλάδο της Ορλεάνης, ως δουκάτο-μέλος της Βουλής των Ομοτίμων (1406). Στην κατοχή τους, το Βαλουά δεν ήταν παρά ένα δουκάτο το οποίο βρισκόταν υπό την κατοχή των μελών της βασιλικής οικογένειας.
Το 1630, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΓ΄, γιος του Ερρίκου Δ΄ του Οίκου των Βουρβόνων παραχώρησε το Βαλουά στον νεότερο αδερφό του Γκαστόν, Δούκα της Ορλεάνης. Ο Ζαν-Γκαστόν της Ορλεάνης (1650-1652) 5ος γιος του Γκαστόν κληρονόμησε του Δουκάτο του Βαλουά.
Το 1661, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ παραχώρησε με την σειρά του το Δουκάτο του Βαλουά στον αδερφό του Φίλιππο της Ορλεάνης. Οι απόγονοί του έλαβαν επίσης τον τίτλο του Δούκα του Βαλουά μέχρι την Επανάσταση.