Γεώργιος Χατζηαντωνίου

Βιογραφία

Ο Χατζηαντωνίου γεννήθηκε το 1904 στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, όπου και μεγάλωσε σε ένα αυστηρό χριστιανικό περιβάλλον. Ενώ ακόμα πήγαινε στο Γυμνάσιο, στη Σμύρνη, έγινε μέλος της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας που βρισκόταν εκεί. Με την καταστροφή της Σμύρνης ήρθε μαζί με την οικογένειά του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών την οποία τελείωσε το 1926 και στη συνέχεια άσκησε με επιτυχία την δικηγορία για εννιά περίπου χρόνια. Το 1935 παντρεύτηκε με την Ελένη Πανούση με την οποία απέκτησε ένα γιο.
Νιώθοντας την ανάγκη να αφοσιωθεί στο έργο του Θεού γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ απ' όπου και αποφοίτησε το 1940. Λόγω του πολέμου δεν μπορούσε να επιστρέψει την Ελλάδα και αναγκάστηκε να μείνει στην Αγγλία, όπου και χειροτονήθηκε ποιμένας στην Ευαγγελική Εκκλησία του Τσέστερφιλντ. Εκείνη την εποχή αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ειδικευόμενος στην Εκκλησιαστική Ιστορία και του απονεμήθηκε το πτυχίο του διδάκτορα (Ph.D.). Η διδακτορική του διατριβή Κύριλλος Α' Λούκαρις, ο Βίος και το Έργο του έχει εκδοθεί με επιτυχία στα Ελληνικά και στα Αγγλικά.
Μετά το τέλος του πολέμου ο Χατζηαντωνίου γύρισε στην Ελλάδα όπου και ανέλαβε την ποιμαντορία της Β' Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας των Αθηνών, την οποία υπηρέτησε μέχρι το 1961, οπότε πήγε στο Καναδά όπου και εγκαταστάθηκε υπηρετώντας ως ποιμένας της Ευαγγελικής Εκκλησίας του Κάλγκαρυ.
Επίσης δίδαξε Ιστορία του Δυτικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρυ, και Εκκλησιαστική Ιστορία, Πατρολογία, και Ελληνικά της Καινής Διαθήκης στην Ρωμαιοκαθολική Θεολογική Σχολή του Έντμοντον, απ' όπου και αποχώρησε μετά από διδασκαλία οχτώ χρόνων με τον τίτλο του ομότιμου Καθηγητή (Professor Emeritus).
Πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1995.

Ο Χατζηαντωνίου για την Εικονομαχία

Ο Χατζηαντωνίου υπήρξε ένας από τους βασικότερους υποστηρικτές του Κινήματος της Εικονομαχίας.
Εκείνο πάντως που είναι φανερό, είναι ότι η θρησκευτική ζωή του μέσου χριστιανού στην περίοδο, που προηγήθηκε του εικονομαχικού αγώνα, είχε διαβρωθεί βαθιά από τις συνήθειες του παλιού ειδωλολατρικού κόσμου. Δεν είναι εκλπηκτικό ότι άνθρωποι, που δεν ευτύχησαν να έχουν μια πιο φωτισμένη διαπαιδαγώγηση από τους θρησκευτικούς ηγέτες τους, έγιναν θύματα δεισιδαιμονιών στο βαθμό, που σκιαγραφήθηκε παραπάνω, και ήταν ώριμοι σε κάθε λογής εκμετάλευση. Ακόμα και για μια χρήση των εικονών, που ήταν ολότελα ξένη προς τα διδάγματα του Ιησού Χριστού και των αποστόλων Του.
— Γεώργιος Χατζηαντωνίου, Εικονομάχοι στο Βυζάντιο, σελ. 41'
Οι απόψεις του και η εξιστόρηση των γεγονότων της Εκκλησίας, εκείνης της περιόδου, αναπτύσσονται στο βιβλίο του Εικονομάχοι στο Βυζάντιο, όπου υποστηρίζει πως πλήθος Εκκλησιαστικών Πατέρων ήταν είτε αντίθετο, είτε επιφυλακτικό με τις εικόνες, επικαλούμενος μια σειρά από πατερικούς λόγους που αποφαίνονται ενάντια ή βλέπουν με σκεπτικισμό στις εικόνες. Στους Πατέρες περιλαμβάνονται εξέχουσες προσωπικότητες όπως: Μέγας Αθανάσιος, Γρηγόριος Νύσσης, Γρηγόριος Ναζιανζηνός, Μέγας Βασίλειος, Ιωάννης Χρυσόστομος και άλλοι. Επιπλέον, αμφισβητεί την κανονικότητα της Συνόδου του 843, που επανέφερε τις εικόνες στη ζωή της Εκκλησίας.

Συγγραφικό έργο

Ο Γεώργιος Χατζηαντωνίου, συγγραφέας γλαφυρότατος και πολυγραφότατος, εξέδωσε δεκάδες βιβλία πολλά εκ των οποίων μεταφράστηκαν στα Αγγλικά, τα Γαλλικά και στην Αφρικάανς ενώ υπήρξε και εκδότης του περιοδικού Παιδικά Φύλλα για 13 χρόνια.