google/wiki40b huggingface dataset:
Χουάν Μάτα

Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια και Βαλένθια

Το 2006 ο Μάτα πήγε στη Ρεάλ Καστίγια, όπου παρέμεινε εκεί μόνο για μία σεζόν. Παρ' όλα αυτά ήταν ο δεύτερος σκόρερ της ομάδας, πίσω από τον Άλβαρο Νεγρέδο.
Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή στην Βαλένθια. Κέρδισε τη θέση στη βασική εντεκάδα, επωφελούμενος από τους συνεχείς τραυματισμούς του Βιθέντε Ροδρίγκεθ. Στις 20 Μαρτίου 2008 ο Μάτα σκόραρε 2 γκολ στον δεύτερο ημιτελικό του Κυπέλλου Ισπανίας 2007-08, με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα, με αποτέλεσμα η Βαλένθια να κερδίσει τον αγώνα με 3-2. Επίσης, ο Μάτα σκόραρε το πρώτο γκολ για τη Βαλένθια στον νικηφόρο τελικό του κυπέλλου επί της Χετάφε με 3-1 
Τη σεζόν 2008-09, αγωνίστηκε πολύ καλά: Σκόραρε το δεύτερο γκολ στη νίκη με 3-0 επί της Ρεάλ Μαγιόρκα, ενώ σκόραρε το μοναδικό γκολ στη νίκη επί της Οσασούνα, μετά από βαθιά μπαλιά του Νταβίδ Βίγια.
Λουκάς Ράλλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1794 στη Χίο και καταγόταν από Βυζαντινή εμπορική οικογένεια. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά μετά τις σφαγές των Ελλήνων από τους Τούρκους έφυγε για την Σύρο. Τον Ιούνιο του 1826, ύστερα από δική του πρόταση, η Ερμούπολη πήρε το σημερινό της όνομα, "διότι υπό την σκέπην του Ερμού, εφόρου του εμπορίου, συνέστη και προήχθη η πόλις" όπως έλεγε. Μεγαλέμπορος ήδη από τότε ανέλαβε επί κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια πολλές εμπιστευτικές αποστολές καθώς και δικαστικά καθήκοντα γενόμενος και πρόεδρος του ανεκκλήτου δικαστηρίου της Πελοποννήσου. Αργότερα όμως κατέστη ένας από τους περισσότερο αδιάλλακτους πολέμιους του Καποδίστρια υποκινώντας όλους τους αντικαποδιστριακούς της Σύρου.
Μετά την άφιξη του Βασιλέως Όθωνα, μετακόμισε μόνιμα στον Πειραιά, με τους πρώτους οικιστές (1834). Ασχολήθηκε με το διαμετακομιστικό εμπόριο και με τις τραπεζικές δραστηριότητες. Απέκτησε τεράστια περιουσία της τάξεως των 650.000 δραχμών (τότε) και εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πειραιά.
Διατέλεσε δήμαρχος του Πειραιά από το 1856 έως το 1865. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του κατασκευάστηκαν έργα όπως: το Δημοτικό Παρθεναγωγείο Θηλέων, το Β' Αρρεναγωγείο, η Δημοτική Αγορά και θεμελιώθηκε ο σημερινός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, πολιούχου του Πειραιά. Επίσης χρημάτισε μέλος της δεκαπενταμελούς επιτροπής της «εταιρείας για σχηματισμό εθνικού στόλου» (1866) καθώς και πρόεδρος του ανέκκλητου δικαστηρίου Πελοποννήσου.
Απεβίωσε στον Πειραιά στις 18 Δεκεμβρίου του 1879. Η κόρη του Καλλιόπη Ράλλη ήταν παντρεμένη με τον Αμβρόσιο Δαμαλά, δήμαρχο Σύρου. Εγγόνια του ήταν οι Παύλος και Αριστείδης Δαμαλάς.
1311 Κνοπφία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κνοπφίας εκτιμάται σε 14,06 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1178. Η Κνοπφία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 39 λεπτά.
ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος - Β΄ Πανελλαδική

Ιστορία

Η οργάνωση δημιουργήθηκε μετά τη διάσπαση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, η οποία ήταν νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού, το Μάρτιο του 1978. Η Β΄ Πανελλαδική πήρε το όνομά της από τη Β΄ πανελλαδική συνδιάσκεψη της οργάνωσης, την οποία δεν ενέκρινε η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού. Η παράταξη απέσπασε το 65% των μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και λειτούργησε μέχρι το 1981, οπότε και αυτοδιαλύθηκε.

Θέσεις

Η Β' Πανελλαδική πήρε μαζί της τη γενιά μελών του Ρήγα που είχε πολιτικοποιηθεί μέσω του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης και εντάχθηκε στην οργάνωση ευελπιστώντας σε μια αριστερή κριτική στη θεωρία των σταδίων του ΚΚΕ, καθώς και στην κατάσταση που είχε περιέλθει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιά αυτή του Ρήγα επηρεασμένη από τα κινήματα του Μάη του 1968 έδινε στον ευρωκομμουνισμό ένα αριστερό και μη διαχειριστικό περιεχόμενο και πίστευε ότι η ανανέωση της αριστεράς θα ερχόταν αν στη βάση της γκραμσιανής στρατηγικής της ηγεμονίας οι κομμουνιστές θα εμπλούτιζαν το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής χειραφέτησης πέρα από τον στείρο οικονομισμό της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων προς μια ριζική έμπρακτη κριτική του καπιταλισμού μέσα από την αντιπαράθεσή τους με την επέλαση του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού. 
Υπέρμαχοι της επιστροφής στις ρίζες ήλθαν σε επαφή με τις ιδέες του Λουί Αλτουσσέρ και της κριτικής του στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Πολιτική δράση

Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ήλθαν σε ρήξη με την ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού με αφορμή αρχικά την τακτική της ΕΑΔΕ, που καλούσε όλες τις αντιδικτατορικές δυνάμεις μέχρι τη ΝΔ να ενωθούν για να αποτρέψουν τον κίνδυνο μιας νέας δικτατορίας, και στη συνέχεια με αφορμή τη σταδιακά ευμενή στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. 
Στο κίνημα της νεολαίας πρωτοστάτησαν στην ανατροπή του νόμου 815/1978 για τα πανεπιστήμια και συγκρότησαν μαζί με άλλες οργανώσεις και ανένταχτους αριστερούς τα σχήματα που αργότερα ενοποιήθηκαν ως Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών. Στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, η Β' Πανελλαδική μαζί με άλλες δυνάμεις πρωτοστάτησε στην πορεία αμφισβήτησης της απαγόρευσης για κατεύθυνση προς την αμερικάνικη πρεσβεία, στην οποία σκοτώθηκαν οι Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου. 
Εξέδιδε το περιοδικό "Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση" και για ένα διάστημα εξέδωσε και το έντυπο "Αυθαίρετα".
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάλης 2014

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ελληνορωμαϊκής πάλης ανδρών 2014 ήταν το 73ο στην ιστορία του θεσμού. Η τελική φάση διεξήχθη την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου στο Δημοτικό Γυμναστήριο Ηλιούπολης. Σε κάθε κατηγορία μετείχαν οκτώ αθλητές που πέρασαν από τις δύο προκριματικές φάσεις (οι τέσσερεις πρώτοι από κάθε προκριματική).
1215 Μπουαγιέ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Μπουαγιέ εκτιμάται σε 20 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο.
Μάικ Σάμερμπι

Επαγγελματικό ποδόσφαιρο

Η πρώτη του εμφάνιση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο έγινε με την Σουίντον Τάουν σε ηλικία 16 ετών. Συνολικά έκανε πάνω από 200 εμφανίσεις με την ομάδα αυτήν σκοράροντας 38 φορές. Στο 1965, ο προπονητής Τζο Μέρσερ της Μάντσεστερ Σίτι πήρε τον Μάικ στην ομάδα του έναντι 35.000 £. Εκείνη την σεζόν ξεκίνησε βασικός σε κάθε ματς, ο μοναδικός παίχτης της ομάδας που πέτυχε κάτι τέτοιο. Παίζοντας ως δεξί εξτρέμ έγινε ζωτικής σημασίας παίχτης για την ομάδα του και κατέκτησε 4 τρόπαια σε 3 χρόνια. Ήταν φλογερός χαρακτήρας και χαρακτηρίστηκε ως 'εκδικητικός' από τον Φράνσις Λι. Το 1975 μετακινήθηκε στην Μπέρνλεϊ Φ.Κ. έναντι 25.000 £ αφού είχε κάνει πάνω από 350 εμφανίσεις για την Σίτι σκοράροντας 47 φορές. Ο Σάμερμπι, την παραμονή Χριστουγέννων του 1976 υπέγραψε με την Μπλάκπουλ ΦΚ κάνοντας μόλις 3 εμφανίσεις. Τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν η Στόκπορτ Κάουντι ΦΚ. Με την Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) έκανε μόλις 8 εμφανίσεις στο Μουντιάλ του 1970.

Μετά το ποδόσφαιρο

Εκτός ποδοσφαίρου είχε επιτυχημένες επιχειρήσεις με τον Τζορτζ Μπεστ. Επίσης έπαιξε σε μια ταινία του Σιλβέστερ Σταλόνε με τίτλο Escape to Victory. Ο γιος του, Νίκι, ακολούθησε τα χνάρια του και αφόυ έπαιξε με την Σουίντον και την Μάντσεστερ Σίτι, πήγε στην Σάντερλαντ ΑΦΚ.
Αρχαίες Αιγές Αχαΐας

Οι Αιγές (Αἰγαὶ) ήταν αρχαία πολίχνη στην Αχαΐα. Κατά τους πρώτους χρόνους ήταν (μετά την Ελίκη) η σπουδαιότερη έδρα της λατρείας του Ποσειδώνα στην Αχαΐα.

Ιστορία

Κτίστηκε από Πελασγούς αυτόχθονες και ακολούθησε την ιστορία όλης της αρχαία Αχαΐας , δέχτηκε την εισβολή και εγκατάσταση των Ιώνων και μετά των Λακεδαιμόνιων Αχαιών. Όπως μας αναφέρει ο Παυσανίας, η πολίχνη ήταν κτισμένη μετά την Βούρα και δίπλα στον ποταμό Κράθι. Στην πόλη υπήρχαν ιερά της Ήρας και της Γαίας ενώ λατρευόταν και ο Ελικώνιος Ποσειδώνας. Το όνομα της προέρχεται από την Γαία (Γαία ή Γαίο, δηλαδή τη Μητέρα Γη) . Η Αιγές αναφέρονται και από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Είχε κόψει δικά της νομίσματα , ασημένια ενώ ήταν μέλος της Ιωνικής δωδεκάπολης. 
Οι Αιγές όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν ήδη από πολλά χρόνια εγκαταλειφθεί και καταστραφεί, από το 281 π.Χ. Οι υπολειπόμενοι των κατοίκων μετανάστευσαν στην γειτονική Αίγειρα. Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί και ανασκάπτεται κοντά στην Αιγείρα.

Το νόμισμα των Αιγών Αχαΐας

Ένα αργυρό ημίδραχμο της εποχής του 5ου - 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει μπροστινό ήμισυ μιας κατσίκας που κάθεται. Φέρει τα γράμματα Α, Ι και C. Η πίσω όψη δείχνει το κεφάλι του Διονύσου σε δεξιό προφίλ. Έχει γενειάδα και φοράει στεφάνι από κισσό. Φέρει τα γράμματα ΑΙCΑΙ και ΟΝ. Έχει διάμετρο 16 χιλ. και ζυγίζει 2,72 γραμμάρια.
Μυρτιά Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός φημίζεται εδώ και 7 αιώνες για την παραγωγή κρασιού. Το παλαιότερο όνομά του ήταν Βαρβάροι (αρσενικό) και οφείλεται στην εγκατάσταση σε αυτό βαρβάρων, δηλαδή μη Ελλήνων στρατιωτών από το Νικηφόρο Φωκά, έπειτα από την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς  το 961. Αναφέρεται ότι το 1206 ο κρητάρχης Στέφανος Αγιοστεφανίτης και η σύζυγός του, Άννα,  δώρισαν στη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου της Πάτμου αμπέλια που βρίσκονταν στο χωριό Βαρβάροι.
Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο του 1271 : 19 Luglio 1271, Sabathinus Georgius habitator in casali Varvari dare tenetur Abrae iudeo…(Ant. Creta, Torino, 1942, p. 153).
Το 1583 αναφέρεται από τον Καστροφύλακα με το όνομα Varvarus με 106 κατ. (Κ 95). Στην τουρκική απογραφή (1671) αναφέρεται Varvaru με 36 χαράτσια. Είναι το πατρικό χωριό του Νίκου Καζαντζάκη, όπου βρίσκεται και το Μουσείο   προς τιμήν του λογοτέχνη.
Γκυ της Σιδώνας

Συμμετοχή στη Γ΄ και Δ΄ Σταυροφορία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σίμωνα Δ΄ κόμη του Μονφόρ και της Αμισί των Μπωμόν, κόρης και κληρονόμου τού Ροβέρτου 4ου κόμη τού Λέστερ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Σίμων Ε΄ κύριος τού Μονφόρ & κόμης τού Λέστερ. 
Το 1189 έλαβε μέρος στην Γ΄ Σταυροφορία και μάλλον παρέμεινε στους Αγίους Τόπους ως το 1192, όταν ο Ριχάρδος Α΄ επέστρεψε στην Αγγλία. Από το 1220/1201 δρούσε μαζί με τον Σίμωνα Ε΄. Από το 1202 κατείχε τις κυριότητες τού Φερτέ-Αλαί, Κάστρ-αν-Αλμπιζουά & Μπρετενκούρ. Το έτος αυτό ο Γκυ και ο αδελφός του έφυγαν για την Δ΄ Σταυροφορία, αλλά διαφώνησαν με τους υπόλοιπους για την πολιορκία της Ζάρα (ήταν μία επίθεση σε Χριστιανική πόλη) και αρνήθηκαν να λάβουν μέρος στο σχέδιο αποκατάστασης τού Ισαακίου Β΄ Αγγέλου στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης με αντάλλαγμα χρήματα και στρατό από τον γιο εκείνου Αλέξιο Δ΄.
Μετέβησαν στον Εμέρικ της Ουγγαρίας, όπου διαφώνησαν και με αυτόν· τελικά συνέχισαν οι δύο τους προς την Παλαιστίνη. Όταν έφθασαν στη Γιάφφα, έλαβαν μέρος στην εκστρατεία τού Αμαλρίκ Β΄ της Ιερουσαλήμ στη Γαλιλαία. Ο βασιλιάς αντάμειψε τις υπηρεσίες τού Γκυ, κανονίζοντας τον γάμο του με την Ελβίς του Ιμπελέν κυρία της Σιδώνος, χήρα τού Ρεζινάλ/Ρενώ κυρίου της Σιδώνας (η πόλη στα Γαλλικά ονομαζόταν Σαγκέτ/Σαέτ). Έγινε επίτροπος της Σιδώνας κατά την ανηλικιότητα τού Μπαλιάν Γκρενιέ, γιού τού Ρεζινάλ και της Ελβίς ως το 1210, οπότε μάλλον ο Μπαλάν ενηλικιώθηκε. Ο Γκυ συνέδραμε στη στέψη τού Ιωάννη κόμη τού Μπριέν ως βασιλιά της Ιερουσαλήμ το ίδιο έτος.

Σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών

Αργότερα επέστρεψε στη Γαλλία και έλαβε μέρος στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, της οποίας ηγείτο ο αδελφός του Σίμων Ε΄. Το 1212 πολιόρκησαν το Μονσεγκούρ ανεπιτυχώς και το 1213 συμμετείχαν στη μάχη τού Μυρέ. Επίσης πολιόρκησαν το Μπωκαίρ το 1216. Το 1218 στην πολιορκία της Τουλούζης ένα βέλος τραυμάτισε τον Γκυ, αλλά καθώς ο Σίμων Ε΄ τον βοηθούσε, μία πέτρα από έναν καταπέλτη τον χτύπησε στο κεφάλι και τον σκότωσε. Το τέλος τού Σίμωνα Ε΄ και η ανικανότητα τού γιού του Αμωρί ΣΤ΄ αναζωογώνησε τους άρχοντες των Αλβιγηνών.
Το 1224 ο Αμωρί παραχώρησε τα εδάφη του στον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας, που σύντομα ήρθε να τα διεκδικήσει. Ο Γκυ τον συνέδραμε στην πολιορκία της Αβινιόν, μετά από την οποία ο βασιλιάς απεβίωσε κατά την επιστροφή. Αργότερα στη Σταυροφορία, στη μάχη τού Βαρίλ κοντά στο Παμιέ το 1228, ο Γκυ σκοτώθηκε. Η σορός του μεταφέρθηκε στο αββαείο τού Ωτ-Μπρυγιέρ για ταφή και στον κατάλογο των ενταφιασμένων εκεί αναφέρεται ο Γκυ κόμης τού Σαγκέτ (της Σιδώνας).
Δημήτριος Κωστής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Υπάτη και σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Στις εκλογές του 1956 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας με τη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Ένωση και επανεξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας το 1958 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1962 με την Ένωση Κέντρου (με απόφαση του Εκλογοδικείου, στη θέση του Αχιλλέα Παπαλουκά, καθώς και το 1963 και 1964. Αργότερα έγινε ένας από τους (αποκαλούμενους και αποστάτες) βουλευτές από το κόμμα, το 1965.
Στην κυβέρνηση Νόβα ήταν υπουργός  Συγκοινωνίας από τις 16 Ιουλίου 1965 ως τις 20 Αυγούστου του ίδιου χρόνου και στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου υπηρέτησε ως υφυπουργός Γεωργίας από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966. 
Πέθανε σε ηλικία 59 ετών το 1969.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1999-2000

Στο Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1999−2000, συμμετείχαν όλες οι ομάδες των Α1 και Α2. Στην πρώτη και στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη διοργάνωση στη Γ' φάση. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ηρακλής, ο οποίος κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του στην πετοσφαίριση.

Φάιναλ-4

Πάτρα, 24 και 25 Μαρτίου 2000
Οίκος της Γκορίτσια

Ο Οίκος της Γκορίτσια ή των Μάινχαρτινερ είναι ένας Οίκος που τα μέλη του ήταν κόμητες της Γκορίτσια, μετά κόμητες του Τυρόλου και έπειτα δούκες της Καρινθίας. Ήταν υποτελείς στον βασιλιά της Γερμανίας.
Περικλής Ροδάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λυκούργια Καλαβρύτων. Την περίοδο της Κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση. Υπέστη διώξεις μετά την Απελευθέρωση, φυλακίστηκε και το 1947 καταδικάστηκε σε θάνατο. Το 1952 αποφυλακίστηκε βάσει του νόμου 2058, αμέσως δε τον πήραν στρατιώτη και τον έστειλαν στη Μακρόνησο, όπου παρέμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1953, οπότε του δόθηκε κίτρινο απολυτήριο. 
Εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου μετά από σύντομο χρονικό διάστημα συνελήφθη μαζί με άλλα στελέχη του ΚΚΕ όπως οι Χ. Φλωράκης, Κώστας Λουλές, Λεωνίδας Τζεφρώνης και με την κατηγορία της κατασκοπείας. 
Στις 17 Ιουλίου 1955, μαζί με 27 συγκρατουμένους του κατάφερε να αποδράσει από τη φυλακή των Βούρλων. Τέσσερις μήνες μετά τον συνέλαβαν. Το 1960 δικάστηκε και αθωώθηκε από το στρατοδικείο. Παρέμεινε ωστόσο φυλακισμένος επί μια ακόμη διετία, επειδή είχε δραπετεύσει. Αποφυλακίστηκε στις αρχές του 1962. Όταν η χούντα κατέλαβε την εξουσία, ο Ροδάκης υπέστη και πάλι διώξεις. Τον έπιασαν κι έμεινε φυλακισμένος μέχρι την 28η Αυγούστου 1973. Συνελήφθη ξανά στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, οπότε φυλακίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών τον Απρίλιο του 2013.

Βιβλία που έχει γράψει

«Οι Προέλληνες»

«Νίκος Ζαχαριάδης»

«Η Ιστορία της Ελλάδας 20ός αιώνας 1900-1922»

«Η Ιστορία της Ελλάδας 20ός αιώνας 1923-1942»

«Καλάβρυτα 1941-44»

«Μιθριδάτης Στ΄ ο Ευπάτωρ βασιλεύς του Πόντου»

«Δεκέμβρης 1944»

«Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης η μεγάλη κοινωνική επανάσταση»

«Δημοσιογραφία»

«Τα Καβείρια Μυστήρια»

«Τα μυστήρια της Μέσης Ανατολής ο θνήσκων θεός»

«Κλέφτες και Αρματολοί: η ιστορικοκοινωνική διαμόρφωση του ελλαδικού χώρου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας»

«Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα: Πλαίσια και συνέπειες της υποτέλειας»

«Η ιστορία του Πόντου: από την τουρκική κατάκτηση ως την γενοκτονία και τον ξεριζωμό»

«Η ιστορία του Πόντου: από τα μυθικά χρόνια ως την τουρκική κατάκτηση»

Επίσης έχει παρουσιάσει πλούσιο μεταφραστικό έργο.
MinGW

MSYS

Το MinGW χρησιμοποιείται σuχνά με το MSYS (Minimal SYStem - Ελάχιστο Σύστημα), που είναι άλλο ένα εγχείρημα που ξεκίνησε από μια διάσπαση του Cygwin και το οποίο παρέχει ένα ελαφρύ περιβάλλον κελύφους που είναι συμβατό με το πρότυπο POSIX επιτρέποντας μεταξύ άλλων να εκτελεστούν και να εκτελεστούν σενάρια configure. Το MSYS μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν αντικαταστάτης του κέλυφους των Windows (cmd.exe).
Βέρνερ Πάντον

Βιογραφία

Ο Πάντον γεννήθηκε στο Γκαντόφτ, ένα χωριό του νησιού Φιονία. Εκπαιδεύτηκε στο τεχνικό κολέγιο της Όντενσε, ως αρχιτεκτονικός μηχανικός, έπειτα σπούδασε στη Βασιλική Δανική Ακαδημία Τέχνης (Det Kongelige Danske Kunstakademi) στην Κοπεγχάγη. Εκεί γνώρισε τον Poul Henningsen ο οποίος τον εντυπωσίασε με την καθαρή βιομηχανική του αισθητική. Τα πρώτα δύο έτη σταδιοδρομίας του (1950-1952) εργάστηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Άρνε Γιάκοπσεν, όπου απέκτησε και την εμπειρία στον βιομηχανικό σχεδιασμό, αφού ο Γιάκοπσεν σχεδίαζε και πολλά αντικείμενα όπως έπιπλα και βρύσες συμπεριλαμβανόμενης και της ant chair. Ο Arne ενέπνευσε τον Πάντον γιατί δούλευε πολύ με νέα υλικά. Όταν έφυγε από τον Arne, o Πάντον δούλεψε ως ελεύθερος σχεδιαστής σε διάφορα προγράμματα.
Το 1955 άνοιξε το δικό του σχεδιαστικό γραφείο και τότε βγήκαν στην παραγωγή οι καρέκλες Batchelor, Tivoli chair και το 1959 η καρέκλα. Τότε άρχισε να αποκτά το δικό του ξεχωριστό στυλ και να γίνεται γνωστός σχεδιαστής. Tα επόμενα χρόνια άρχισε να πειραματίζεται. Κατασκεύασε το πρώτο φουσκωτό έπιπλο φτιαγμένο από πλαστικό και αργότερα το Astoria Hotel στη Νορβηγία όπου οι τοίχοι, η οροφή και το πάτωμα ήταν καλυμμένοι με πλαστικό.
Το 1962 μετακόμισε στη Βασιλεία με τη γυναίκα του, όπου ξεκίνησε μια μεγάλη συνεργασία με την Vitra, μια μεγάλη κατασκευαστική επίπλων. Τότε βγήκε στην παραγωγή η Flying chair φτιαγμένη από ένα και μόνο κομμάτι πλαστικό. 
Παρόλο που κέρδισε πολυάριθμα βραβεία στα τέλη της δεκαετίας του '70, με την ανάπτυξη του οικολογικού κινήματος, τα πολύχρωμα σχέδια του για αντικείμενα από πλαστικό ήταν αναχρονιστικά, και δεν μπόρεσε να πουλήσει κάποιο έργο του για πολλά χρόνια, στα οποία δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στις νέες ιδέες. Όλα αυτά άλλαξαν στα μέσα της δεκαετία του '90, όταν ο μοντερνισμός και ιδιαίτερα ο Πάντον επανήλθαν στο προσκήνιο. Πολλά παλιά έργα του βγήκαν ξανά στην παραγωγή, καθώς το έργο του επανεκτιμήθηκε και διακρίθηκε με νέα βραβεία. Τότε του ζητήθηκε να σχεδιάσει μια έκθεση για τον ίδιο αλλά πέθανε λίγες μέρες πριν τα εγκαίνιά της το 1998. Σήμερα ο Πάντον θεωρείται ένας εκπρόσωπος της Ποπ Αρτ στον τομέα του σχεδιασμού.
Χεδβίγη Ελισάβετ του Χόλσταϊν-Γκότορπ

Βιογραφία

Η Χεδβίγη Ελισάβετ γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1759 στο Οϊτίν του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και ήταν το νεότερο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Αύγουστου Α΄, Δούκα του Όλντενμπουρκ και της Πριγκίπισσας Ουλρίκας Φρειδερίκης της Έσσης-Κάσσελ.
Στις 7 Ιουλίου 1774 η Χεδβίγη Ελισάβετ παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Κάρολο, Δούκα του Σόντερμανλαντ στη Στοκχόλμη. Η δούκισσα έπρεπε να αντιμετωπίσει τον χαρακτήρα του συζύγου της, με τις ερώτικες περιπέτειες που διατηρούσε συχνά.
Η Χεδβίγη Ελισάβετ θα αποκτήσει ευνοϊκή θέση στην αυλή του Γουσταύου Γ΄. Λέγεται ότι ήταν μια αποφασιστική γυναίκα και ένας καλή συνομιλήτρια. Έκανε μια δυνατή και καλή φιλία με την κουνιάδα της πριγκίπισσα Σοφία Αλβερτίνα και την κοντέσσα Σοφία Φέρσεν.
Πέθανε τέσσερις μήνες μετά το θάνατο του συζύγου της, στις 20 Ιουνίου 1818 στη Στοκχόλμη σε ηλικία 59 ετών. Θάφτηκε στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν.
Μονάδα Διαχείρισης Μνήμης

Η μονάδα διαχείρισης μνήμης (ΜΔΜ, αγγλ. Memory Management Unit ή MMU), ανήκει στο υλικό του υπολογιστή (hardware) και είναι υπεύθυνη για την διαχείριση των προσβάσεων στην κυρία μνήμη έπειτα από αντίστοιχο αίτημα της κεντρικής μονάδας επεξεργασίας (CPU). Μερικές από τις λειτουργίες της είναι η μετάφραση των εικονικών σε φυσικές διευθύνσεις, η προστασία της μνήμης, ο έλεγχος της κρυφής μνήμης (cache), η διαχείριση του διαύλου (bus), καθώς και άλλες λειτουργίες.
Μπρούνο Τσιρίλο

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Ρετζίνα το 1994, καθώς όμως δεν είχε συμμετοχές δόθηκε δανεικός στην Τρικάζε, ομάδα τρίτης κατηγορίας. Επέστρεψε στη Ρετζίνα το 1998 με την οποία κέρδισε την άνοδο στο Καμπιονάτο, το ντεμπούτο του στο οποίο έγινε στις 29 Αυγούστου 1999 σε αγώνα με τη Γιουβέντους (1-1).
Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στην Ίντερ (17 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 7 στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ), ενώ στη συνέχεια άλλαζε διαδοχικά ομάδες (Λέτσε, Ρετζίνα, Σιένα). Το 2005 αποκτήθηκε από την ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκε για δύο αγωνιστικές περιόδους (2005-06 και 2006-07).
Το 2007 αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα με τη Λεβάντε και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ιταλία για να αγωνιστεί για τέταρτη φορά στη καριέρα του στη Ρετζίνα. Το καλοκαίρι του 2009 επανήλθε για δεύτερη φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ.
Από το καλοκαίρι του 2012 έως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, είχε ένα μικρό πέρασμα από την κυπριακή Αλκή Λάρνακας, ενώ το δεύτερο μισό της ίδιας σεζόν 2012-13, ανήκε στην γαλλική ΦΚ Μετς. Στις 26 Αυγούστου του 2013, επέστρεψε με συμβόλαιο ενός έτους, στην ΑΕΚ.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Μπρούνο Τσιρίλο δεν αγωνίστηκε ποτέ στην Εθνική Ιταλίας. Αντίθετα αγωνίστηκε στην Εθνική Ελπίδων της Ιταλίας, με την οποία κατέκτησε το 2000 το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων (νίκη στον τελικό 2-1 επί της Τσεχίας).
Την ίδια χρονιά αγωνίστηκε και με την Ολυμπιακή ομάδα της Ιταλίας στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ. Στις δύο αυτές διοργανώσεις είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Τζαμπρότα, Γκατούζο, Πίρλο, Ζανέτι, Αμπροζίνι, Αμπιάτι, Βέντολα κλπ. και προπονητή τον Μάρκο Ταρντέλι.

Προσωπική ζωή

Το 2007 ξεκίνησε τη σχέση του με την ηθοποιό Έλενα Ασημακοπούλου, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, την Μαρία-Ροζάρια (13 Δεκεμβρίου 2010).
Στις 19 Μαΐου 2018 το ζευγάρι πραγματοποίησε το θρησκευτικό τους γάμο.
Κάστρο Μπιλστάιν

Τοποθεσία

Το συγκεκριμένο κτίριο ευρίσκεται στο Υρμπές.

Ιστορία

Το κάστρο κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο το 1898.

Αρχιτεκτονική

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πειραϊκή

Ιστορία

Η Πειραϊκή στην αρχαιότητα ονομαζόταν από τους Αθηναίους Ακτή και ήταν φημισμένη για τα πλούσια μεταλλεία της, εξαγόταν ο "Ακτίτης λίθος" ο οποίος χρησιμοποιήθηκε σαν υλικό κατασκευής στα Μακρά τείχη και σε όλα τα λιμενικά έργα του αρχαίου Πειραιά. Τα χρόνια της κλασσικής αρχαιότητας ήταν έντονα πυκνοκατοικημένη υπήρχαν και πολλές δεξαμενές συλλογής βρόχινου νερού για την ύδρευση των κατοίκων. Ο Θεμιστοκλής φρόντισε να κατασκευάσει τείχη κατά μήκος της βραχώδους ακτής για να προστατεύσει τους κατοίκους από τα κύματα και τους εχθρούς, λόγω της βραχώδους μορφολογίας της δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή όρμων για τα πλοία. Τα τείχη της Ακτής (σημερινή Πειραϊκή) ήταν τμήμα του συνόλου των Μακρών Τειχών που κατασκευάστηκαν την ίδια εποχή από τον Θεμιστοκλή για να θωρακίσουν τον δρόμο από τον κύριο οικισμό της αρχαίας Αθήνας προς τα δύο λιμάνια της (Πειραιά, Φάληρο). Στις βραχώδεις ακτές της Πειραϊκής διακρίνονται ακόμα και σήμερα τμήματα των τειχών του Θεμιστοκλή πάχους περίπου δυο μέτρων. 
Η περιοχή εγκαταλείφθηκε στην συνέχεια, τα νεώτερα χρόνια παρέμεινε ερημική για πολλούς αιώνες ήταν η τελευταία περιοχή του Πειραιά που κατοικήθηκε μετά την δεκαετία του 1960 αλλά τα λατομεία λειτουργούσαν μέχρι τότε επεξεργάζοντας τα "αγκωνάρια του Πειραιά. Μετά την δεκαετία του 1960 κάτοικοι από τις γειτονικές περιοχές της Καλλίπολης, του Χατζηκυριάκειου και της Φρεαττύδας οικοδόμησαν την σημερινή ακτή της Πειραϊκής.

Ιερός ναός Παναγίτσας - Ρόδον το Αμάραντο

Η μοναδική εκκλησία της περιοχής είναι η Παναγίτσα (Ρόδον το Αμάραντο) στα όρια με την συνοικία της Καλλίπολης. Το 1890 ανασύρθηκε μια εικόνα της Παναγίας να κρατάει στον Χριστό από τα νερά στα βράχια της Πειραϊκής που κρατούσε σε βρεφική ηλικία στο χέρι του ένα ρόδο. Η ευλαβής οικογένεια Κατσαρού έκτισε τότε με δική της πρωτοβουλία ένα παρεκκλήσι στην θέση της σημερινής μεγάλης εκκλησίας ώστε να στεγαστεί η συγκεκριμένη εικόνα από τα χέρια του ψαρά. Το 1973 ο μητροπολίτης Πειραιά έχτισε στην θέση του τον πρώτο μεγάλο ναό, η Πειραϊκή έγινε από τότε επίσημα η έδρα της εκκλησιαστικής ενορίας της Παναγίας Ρόδου του Αμάραντου. Το 1983 αποφασίζεται η ίδρυση νέου μεγαλύτερου ναού του σημερινού πάνω από το ισόγειο  του παλιού, ο ναός αυτός ήταν ο τελικός τα εγκαίνια έγιναν από τον μητροπολίτη Πειραιά Καλλίνικο το 1986, εορτάζει κάθε χρόνο στον Ακάθιστο ύμνο.
Υλικό σημείο

Το υλικό σημείο ορίζεται ως μια οντότητα που έχει θέση στο χώρο καθώς και τις ιδιότητες της ύλης, αλλα δεν έχει διαστάσεις. Η έννοια του υλικού σημείου χρησιμοποιείται καθαρά για διδακτικούς και πρακτικούς λόγους. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη μηχανική, όπου είναι πολύ ευκολότερη η μελέτη ενός υλικού σημείου συγκεκριμένης μάζας, παρά η ακριβής μελέτη του αντίστοιχου σώματος (όπως ενός στερεού).
Την έννοια υλικό σημείο την χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας για να δείξουμε ότι μία οντότητα φαίνεται να έχει αμελητέες διαστάσεις σε σχέση με με το τι την περιβάλλει.Παραδείγματος χάρη η γη είναι ένα ουράνιο σώμα που έχει θέση στο χώρο, διαστάσεις καθώς και τις ιδιότητες της ύλης.Αν όμως την συγκρίνουμε με το απέραντο σύμπαν φαντάζει ως ένα υλικό σημείο χωρίς διαστάσεις.