google/wiki40b huggingface dataset:
Σχέσεις Ελλάδας-Κατάρ

Διπλωματική εκπροσώπηση

Η Ελλάδα εγκαινίασε την πρεσβεία στην Ντόχα το 2007. Ο Κωνσταντίνος Ορφανίδης είναι ο επικεφαλής της από το 2016. Το Κατάρ έχει πρεσβεία στην Αθήνα από το 2008. Ο Αμπντουλαζίζ Αλί Αλ-Νάαμ υπηρετεί ως πρέσβης του Κατάρ στην Ελλάδα από το 2016.
Μετά το κλείσιμο της πρεσβείας της Αιγύπτου στο Κατάρ, το 2017, η ελληνική πρεσβεία στη Ντόχα συμφώνησε να αντιπροσωπεύει διπλωματικά τους αιγύπτιους πολίτες.

Διπλωματικές επισκέψεις

Τον Μάρτιο του 2009, ο Έλληνας Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Θεόδωρος Πάγκαλος πραγματοποίησε επίσκεψη στο Κατάρ.

Στρατιωτικές

Έχουν υπογραφεί αρκετές στρατιωτικές συμφωνίες μεταξύ του Κατάρ και της Ελλάδας, όπως η συμφωνία για τις κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις και ένα μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της κυβέρνησης του Κατάρ, την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων και την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.

Επιχειρήσεις και οικονομία

Και οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία για την αποφυγή της διπλής φορολογίας το 2008. Το Κατάρ υπέγραψε συμφωνία το 2010, στην οποία θα επενδύσει $5 δισ. ευρώ στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια.
Τον Ιανουάριο του 2013, το τμήμα ακινήτων της Αρχής Επενδύσεων του Κατάρ Qatari Diar ενεπλάκη σε μια προσπάθεια για την ανάπλαση του Διεθνές Αεροδρομίου του Ελληνικού, αλλά αποφάσισε να αποσυρθεί από τη δημοπρασία. Αργότερα αυτό το μήνα, η εταιρεία ανακάλεσε την αποχώρησή της μετά από επίσκεψη του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην Ντόχα. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, η κυβέρνηση του Κατάρ συμφώνησε να δημιουργήσει ένα κοινό ταμείο 1.34 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να βοηθήσει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα ώστε να ενισχυθεί η πληγμένη από την ύφεση οικονομία της. Επίσης, το 2013, ένα άλλο τμήμα από την Αρχή Επενδύσεων του Κατάρ, η Qatar Holding, επένδυσε ποσό 1.2 δισ. ευρώ στη βιομηχανία εξόρυξης χρυσού της βόρειας Ελλάδας.
Ο Πρώην Εμίρης του Κατάρ Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ-Θανί αγόρασε έξι νησάκια στην Ελλάδα για το ποσό των 8.5 εκατομμυρίων ευρώ το 2013. Αυτός φέρεται να ενδιαφερόταν για την κατασκευή ενός τεραστίου παλατιού σε ένα από τα νησάκια, αλλά θα αμφισβητούταν από το ελληνικό νομικό σύστημα λόγω των νόμων σχετικά με το μέγεθος των κατοικιών.
Ένα κοινό επιχειρηματικό συμβούλιο ιδρύθηκε το 2015. Ο κύκλος εργασιών του εμπορίου είναι χαμηλός. Το 2017, ο συνολικός όγκος του διεθνούς εμπορίου ήταν 372 εκατομμύρια δολάρια.
Όσον αφορά τη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων, η ελληνική εταιρεία Anangel Maritime Services υπέγραψε μια συμφωνία κοινοπραξίας με την Nakilat με έδρα το Κατάρ για να απασχολήσει 10 από τα πλοία της για να μεταφέρει υγροποιημένο φυσικό αέριο. Υπήρχαν περίπου 7 ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Κατάρ το 2017.

Μετανάστευση

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών του Κατάρ, υπάρχουν 2.200 Έλληνες μετανάστες στο Κατάρ το 2016.
Μεσιέ 48

Ιστορικό

Το Μεσιέ 48 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 19 Φεβρουαρίου 1771, αλλά έγινε ένα λάθος στη μεταφορά δεδομένων όσον αφορά στη θέση του σμήνους. Η ορθή αναφορά ταιριάζει με αυτή του NGC 2548, αλλά η απόκλιση απέχει περίπου πέντε μοίρες από το σωστό σημείο.

Χαρακτριστικά

Το Μεσιέ 48 αποτελείται από 80 άστρα και έχει διάμετρο περίπου 23 έτη φωτός. Η ηλικία του Μ48 είναι περίπου 400 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο μέλος του έχουν μέγεθος +8,8 και φασματικό τύπο Α2, ενώ η λαμπρότητά του είναι 70 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου.
Κλασικισμός

Ο κλασικισμός είναι ένα πολιτισμικό, αισθητικό και καλλιτεχνικό κίνημα της Γαλλίας, αλλά και ευρύτερα της Ευρώπης, του 17ου και 18ου αιώνα (από το 1660 εώς και το 1715). Γνώρισε μεγάλη άνθιση κατά τον 18ο αιώνα και εκφράστηκε σε όλες τις μορφές της τέχνης: την αρχιτεκτονική, τη μουσική, τη ζωγραφική και τη λογοτεχνία (κυρίως τη θεατρική). Αντικατέστησε το μπαρόκ και έδωσε τη θέση του στον ρομαντισμό, πριν γνωρίσει μία νέα άνθηση με τον νεοκλασικισμό.

Λογοτεχνία

Ο κλασικισμός επηρέασε κυρίως τη Γαλλία. Ο πρώτος σκοπός αυτού του ρεύματος ήταν να δημιουργήσει αρμονία ανάμεσα στα κείμενα και στα γραπτά. Εκείνη την εποχή οι συγγραφείς έπρεπε να ανταποκρίνονται σε αυστηρούς κανόνες, καθώς ο κλασικισμός έφτασε στο απόγειό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, του "Βασιλιά-Ήλιου", και αυτή η λογοτεχνία είχε ως απώτερο στόχο να δοξάσει τη βασιλεία και τον βασιλιά τον ίδιο. Έτσι συναντά κανείς το πρότυπο ενός σωστού και τίμιου ανθρώπου, όπως ακριβώς θα παρουσιαζόταν στη βασιλική αυλή. Πρέπει η κλασική λογοτεχνία να διατηρήσει τον ρεαλισμό και να μην περιέχει τίποτε το φανταστικό ή το μη ρεαλιστικό. Μια στροφή προς τα κείμενα της αρχαιότητας (αρχαιοελληνικά, ρωμαϊκά) λαμβάνει χώρα στην κλασική λογοτεχνία και κυρίως στη θεατρική λογοτεχνία..

Θέατρο

Το θέατρο επανέρχεται στη μόδα, μετά από μια παρακμή από το τέλος του 16ου αιώνα. Το κλασικό θέατρο θα πρέπει να ανταποκρίνεται, όπως και η λογοτεχνία, σε συγκεκριμένους κανόνες, να μπορεί να τραβήξει την προσοχή του θεατή και να έχει ομαλή πλοκή (η ίντριγκα είναι πιθανή).
Αυτοί οι κανόνες σκόπευαν να μην κουράζουν τους θεατές με αχρείαστες λεπτομέρειες, όπως ο τόπος ή η χρονολογία, και έτσι να αφήνουν τον θεατή να συγκεντρωθεί στην πλοκή. Επίσης δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σοκαριστικές σκηνές και σκηνές βίας. Οποιεσδήποτε τέτοιες σκηνές (αυτοκτονία, θάνατος) θα έπρεπε να συμβαίνουν έξω από την σκηνή.
Ράντι Γουάιτ

Καριέρα

Ο Γουάιτ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Λουιζιάνα Τεκ από το 1985 ως το 1989, αγωνιζόμενος για τέσσερα χρόνια στο πρωτάθλημα του NCAA. Έπαιξε σε 127 αγώνες, με μέσους όρους 15,3 πόντων και 8,3 ριμπάουντ, με καλύτερη χρονιά του την τέταρτη, όπου πετύχαινε 21,2 πόντους και μάζευε 10,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Το καλοκαίρι του 1989, επιλέχθηκε στην όγδοη θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ντάλας Μάβερικς. Αγωνίστηκε σε 281 αγώνες του αμερικάνικου πρωταθλήματος μέχρι το 1994, με μέσους όρους 7,4 πόντων και 4,9 ριμπάουντ. Καλύτερη του χρονιά ήταν το 1992-93, όταν είχε 9,7 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 1,0 κλέψιμο κατά μέσο όρο.
Τον Οκτώβριο του 1994, υπέγραψε στην ομάδα του Περιστερίου και ολοκλήρωσε την σεζόν 1994-95 στην ιταλική Ρέτζιο Καλάμπρια. Συνέχισε στην Μπανταλόνα από την Ισπανία το 1995-96 χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το καλοκαίρι του 1996, συμφώνησε με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ ολοκλήρωσε την χρονιά στον Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας στα έξι τελευταία παιχνίδια της κανονικής σεζόν και τα πλέι-οφ του πρωταθλήματος. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ομάδα της Νήαρ Ηστ, στις αρχές της σεζόν 1999-2000.
Φαίη Σκορδά

Πρώιμα Χρόνια

Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1980 στο Κιλκίς όπου και μεγάλωσε, ενώ κατάγεται από τα Άνω Πορόια Σερρών. Ο πατέρας της, Δημήτρης, είναι ακτινολόγος ενώ η μητέρα της, Εύα, διατηρεί κατάστημα υποδημάτων στην πόλη. Θείος της είναι ο πρώην βουλευτής και υπουργός Γιώργος Φλωρίδης. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, το Νότη, που είναι γιατρός. Σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στην Ιταλία όπου σπούδασε αρχικά Κριτικός Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και έπειτα έκανε μεταπτυχιακό στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ως φοιτήτρια είχε καθηγητή τον Ουμπέρτο Έκο, ενώ το μεταπτυχιακό της είχε θέμα την Μελίνα Μερκούρη.

Καριέρα

Ξεκίνησε τη τηλεοπτική της καριέρα ως θεατρολόγος στην Δημοτική Τηλεόραση Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα εργαζόταν και στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 2004, επιλέχθηκε για τη παρουσίαση της εκπομπής «Καλημέρα» στο Μακεδονία TV, η οποία ολοκληρώθηκε σε μια σεζόν. Το 2006, αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα, προκειμένου να ακολουθήσει μεγαλύτερη καριέρα στο κομμάτι της παρουσίασης. Για τέσσερα χρόνια (2006-2010) παρουσίαζε την εκπομπή «Πολύ μπλα μπλα» στο ALTER ενώ έπειτα, πήρε μεταγραφή για το κανάλι MEGA, όπου μέχρι το 2013 παρουσίαζε από κοινού με τονgy τότε σύζυγο της, Γιώργο Λιάγκα, τη ψυχαγωγική εκπομπή «Πρωινό MOU». Ενδιάμεσα, το 2011, παρουσίασε μόνη της για μια σεζόν, την ολιγόλεπτη ενημερωτική εκπομπή «Mommy το παιδί μου κι εγώ».
Το καλοκαίρι του 2013, πήραν μεταγραφή για το κανάλι ΑΝΤ1 και για τις επόμενες τρεις σεζόν, παρουσίαζαν την ψυχαγωγική εκπομπή «Το Πρωινό». Από το 2016 μέχρι σήμερα, έχει αναλάβει μόνη της την παρουσίαση.

Προσωπική ζωή

To 2007 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Γιώργο Λιάγκα και στις 20 Ιουνίου 2010, παντρεύτηκαν στη Βάρκιζα Αττικής.
Τον Νοέμβριο του 2016 το ζευγάρι ανακοίνωσε από κοινού το διαζύγιο του.
Γκαστόν του Μαρσάν

Βιογραφία

Ο Γκαστόν-Ζαν-Μπατίστ-Σαρλ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου-Λουδοβίκου κόμη του Μαρσάν και της Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρης του Αντώνιου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας. Από τη γέννησή του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Μαρσάν. Στην Αυλή τον πατέρα του, πρίγκιπα του Μορτάν και κύριο του Πονς, τον προσφωνούσαν πρίγκιπα του Πονς.
Ως απόγονος του Κλαύδου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ ήταν πρίγκιπας και απεκαλείτο Υψηλότατος· έμενε στις Βερσαλλίες. Στην Αυλή ήταν ξένος πρίγκιπας· στην ιεραρχία ερχόταν μετά από τους πρίγκιπες εξ αίματος. Η αδελφή του Λουίζα είχε παντρευτεί τον εξέχοντα Γκοντφρουά ντε Λα Τουρ πρίγκιπα ντ' Ωβέρν, δούκα του Μπουγιόν.
Η σύζυγός του Μαρία-Λουίζα ήταν αδελφή του Καρόλου ντε Ροχάν πρίγκιπα του Σουμπίζ, στρατάρχη της Γαλλίας. Ο γάμος έγινε το 1736 στο παρεκκλήσιο του Οτέλ ντε Σουμπίζ από τον μεγάλο θείο της νύφης Αρμάνδο ντε Ροχάν καρδινάλιο του Σουμπίζ. Το ίδιο έτος τοποθετήθηκε βοηθός στρατοπέδου του πατέρα του. Από το 1735 ήταν συνταγματάρχης στο σύνταγμα Μαρσάν. Το 1743 έγινε ταξίαρχος στο στρατό του βασιλιά, αλλά τρεις μήνες μετά ασθένησε από ευλογιά στις 2 Μαΐου και απεβίωσε στο Στρασβούργο. Σε λίγες ημέρες απεβίωσαν και οι γονείς της συζύγου του από ευλογιά: στις 6 Μαΐου ο πατέρας και στις 18 Μαΐου η μητέρα της. Η σύζυγός του ήταν 22 ετών και δεν ξαναπαντρεύτηκε. Έγινε η εκπαιδευτής των παιδιών του Λουδοβίκου δελφίνου του Γαλλίας, δηλ. του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, του Λουδοβίκου ΙΗ΄ και του Καρόλου Ι΄. H Μαρία-Λουίζα απεβίωσε το 1801.

Οικογένεια

Το 1736 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Λουίζα ντε Ροχάν, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Σουμπίζ και της Άννας-Ιουλίας ντε Μελάν, τρίτης ξαδέλφης του. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Νόννοσος

Βιογραφία

Ο Νόννοσος γεννήθηκε περίπου το 500 σε οικογένεια πιθανώς συριακής καταγωγής, η οποία ωστόσο κατοικούσε στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογένειά του είχε διεξάγει σειρά διπλωματικών αποστολών για λογαριασμό των βυζαντινών αυτοκρατόρων και διατηρούσε στενούς δεσμούς με τους λαχμιδικούς (νότια του σημερινού Ιράκ) και κινδιτικούς (σημερινή Σαουδική Αραβία) αραβικούς πληθυσμούς. Ο πάππος από την πλευρά του πατέρα του, Ευφράσιος, υπήρξε απεσταλμένος στον κινδίτη ηγεμόνα αλ-Χαρίθ το 502 εκ μέρους του αυτοκράτορα Αναστάσιου, ενώ ο πατέρας του, ο ιερέας Αβράμιος, ηγήθηκε αποστολής στον λαχμίδη βασιλέα αλ-Μουντίρ Γ΄ το 523/524, κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ιουστίνου Α΄, στην συνέχεια στον κινδίτη ηγεμόνα Καΐς το 528, καθώς και το 531/532 κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄. Ο ίδιος ο Νόννοσος διετέλεσε απεσταλμένος στον Καΐς το 530, καθώς και στον βασιλέα της Αιθιοπίας, Έλλα Ασμπέχα.

Εργογραφία

Η αναφορά του στην συγκεκριμένη αποστολή διασώθηκε υπό την μορφή αποσπάσματος εντός των κειμένων του Φώτιου. Ο Νόννοσος πιθανώς να ολοκλήρωσε την αναφορά του το 532, καθώς αναφέρεται στην δεύτερη διπλωματική αποστολή του πατέρα του, το 531/532, ωστόσο η δική του διπλωματική αποστολή αναφέρεται εντός της τρίτης εκδόσεως της Ιστορίας του Μαλάλα, το οποίο χρονολογείται από το 533. Η ίδια αυτή αναφορά χρησιμοποιήθηκε από τον Ιωάννη Μαλάλα, καθώς και τον Θεοφάνη Ομολογητή. 
Η διπλωματική αποστολή του Νόννοσου είχε τρεις στόχους: ο πρεσβευτής όφειλε, αρχικώς, να πείσει τον Καΐς να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη στον Αυτοκράτορα, ενώ, στην συνέχεια, θα έπρεπε να κατευθυνθεί προς την Αιθιοπία, προκειμένου να πείσει τον βασιλέα Έλλα Ασμπέχα να συμμαχήσει με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία εναντίον των Περσών, προτού μεταβεί στην Υεμένη, προκειμένου να πείσει τους Χιμιαρίτες βασσάλους του τελευταίου, ώστε αυτοί να προχωρήσουν σε ανάλογες επιθέσεις. Απέτυχε στην πρώτη αποστολή του, ωστόσο, αναφέρει πως ο πατέρας του είχε μεγαλύτερη επιτυχία σε διπλωματική αποστολή η οποία ακολούθησε τη δική του. Αφότου διέσχισε την Ερυθρά Θάλασσα, έπλευσε κατά μήκος του ποταμού Νείλου έως την αιθιοπική πρωτεύουσα Ακσούμ, όπου ο Έλλα Ασμπέχα δέχθηκε οι Χιμιαρίτες να προχωρήσουν σε επιδρομές εντός των περσικών εδαφών. Από εκεί, μετέβη στην Υεμένη, κτήση των τελευταίων, οι οποίοι, πράγματι, προχώρησαν σε σειρά επιδρομών εναντίον των Περσών.
Η διήγησή του, ιδιαιτέρως εξωτική, αφηγείται τις περιπέτειές του (για τις οποίες, σύμφωνα με τον Φώτιο, πιθανώς υπερβάλει ως προς την προσωπική του ανδρεία), ενώ βρίθει περιγραφών αναφορικά με την θρησκεία των Αράβων (προϊσλαμική), τις τοπικές γλώσσες, τους ελέφαντες και τους Πυγμαίους.
2109 Ντοτέλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ντοτέλ είναι άγνωστα. Ο Ντοτέλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 32 ώρες περίπου.
Αγία Μαρίνα Στυλίδος Φθιώτιδας

Γεωγραφία

Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιο χωριό πάνω στον αυτοκινητόδρομο Λαμίας-Στυλίδας, λίγο πριν την Στυλίδα. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,163 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Aπέχει από τη Λαμία 13 χλμ. περίπου, προς τα Α.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 294 (1961), 258 (1971), 377 (1991), 393 (2001), 355 (2011) (κ = κοινότητα).

Η μάχη της Αγίας Μαρίνας

Τον Απρίλιο του 1822, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος επικεφαλής 700 ανδρών μαζί με τους Νικηταρά, Δυοβουνιώτη και Υψηλάντη αποβιβάζονται στην Αγία Μαρίνα και προσβάλλουν 18.000 Τούρκους στην περιοχή, τους οποίους και καθηλώνουν για 15 ημέρε. Δυστυχώς, οι συνήθεις έριδες μεταξύ στρατού και πολιτικών, δεν επέτρεψαν την αποστολή εφοδίων και το σχέδιο εγκαταλείφθηκε στις 17 Απριλίου.
Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Ανδρούτσος επανήλθε στην Αγία Μαρίνα και, για να κερδίσει χρόνο, υποσχέθηκε στους Τζελελεντή μπέη και Μουσταφά μπέη Κιαφαζέζη, ότι η Εύβοια και η Στερεά θα δήλωναν υποταγή, εάν τού παραχωρούσαν το αρματολίκι της περιοχής.

Διάφορα

Πρόκειται για ψαροχώρι που προσφέρεται για κολύμπι, ψάρεμα, τοπικούς περιπάτους και την απόλαυση θαλασσινών εδεσμάτων. Διαθέτει υποδομή τουριστικών καταστημάτων, όπως εστιατόρια και καφετέριες.

Εκδηλώσεις

Το πανηγύρι της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου
Τζόσεφιν Σκράιβερ

Πρώιμα Χρόνια

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Κοπεγχάγη από γονείς ομοφυλόφιλους. Στην ηλικία των 15, ξεκίνησε την ενασχόληση της με το modeling, υπογράφοντας συμβόλαιο με το διεθνές πρακτορείο Unique Models, που εδρεύει στη Κοπεγχάγη. Αυτό οδήγησε στο να αρχίσουν να τη προσεγγίζουν κι άλλα πρακτορεία, εκτός Δανίας, αλλά εκείνη επέλεξε να τελειώσει πρώτα το σχολείο. Το 2011, μετά το τέλος της σχολικής της πορείας, ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με το modeling.

Καριέρα

Η σεζόν που έκανε το ντεμπούτο της, ήταν η Φθινόπωρο/Χειμώνας 2011, όπου ξεκίνησε με καμπάνια της Alberta Ferretti και τελείωσε με Prada. Εκείνη τη σεζόν, περπάτησε και στις πασαρέλες πολλών σχεδιαστών όπως Calvin Klein, Rag & Bone, Gucci, Dolce & Gabbana, Givenchy, Yves Saint Laurent, Valentino, Alexander McQueen, Balenciaga, DKNY και Christian Dior.
Έκτοτε, έχει περπατήσει σε περισσότερα από 300 σόου μόδας όπως Chanel, Oscar de la Renta, Dolce & Gabbana, Donna Karan, Giorgio Armani, Marc Jacobs, Diane von Fürstenberg, Michael Kors, Ralph Lauren, Versace, Tommy Hilfiger, Elie Saab, Vera Wang, Balmain, Badgley Mischka, Celine, Christopher Kane, Giambattista Valli, Louis Vuitton, Jil Sander, Nina Ricci, Rochas, Roland Mouret, Max Mara, Phillip Lim, Carolina Herrera, Mugler, Zac Posen, Cushnie et Ochs, Kenneth Cole, Victoria's Secret, IRFE, Guy Laroche, Roberto Cavalli, Emilio Pucci, Trussardi, Emporio Armani, Ports 1961, Alberta Ferretti, Dsquared2, Tom Ford, Barbara Casasola, Matthew Williamson, L'Wren Scott, Jeremy Scott, Thakoon Panichgul, Yigal Azrouël, Monique Lhuillier, Jason Wu, Lanvin, John Rocha, Temperley London, Erdem, Clements Ribeiro, Dennis Basso, Reem Acra, Ralph Rucci, Richard Chai, Akris, Valentin Yudashkin, Hussein Chalayan, Bottega Veneta, Victoria Beckham, See by Chloé, Alexis Mabille, Paco Rabanne, Giambattista Valli, Cacharel, John Galliano, Vanessa Bruno, Moschino, Derek Lam, Joseph Altuzarra, Richard Nicoll, Reed Krakoff, Rodarte, Doo-Ri Chung, Peter Som, Fendi, Giles, Jaeger, Azzedine Alaïa, Etro, Stella McCartney κ.α.
Επίσης, έχει συμμετάσχει σε διαφημιστικές καμπάνιες των H&M, Dior, Gucci, Bulgari, DKNY, Michael Kors, Balmain, MAC Cosmetics, Armani Exchange, Karen Millen, Max Mara, Topten, Tommy Hilfiger, Yves Saint Laurent Beauty, Caleres, Tom Ford, Shu Uemura, Andrew Marc, G-Shock, Victoria's Secret ενώ έχει γίνει εξώφυλλο πολλών περιοδικών μόδας παγκοσμίως, όπως  Marie Claire, Vanity Fair, Vogue, Elle, Harper's Bazaar, V magazine, Interview, L'Officiel, Vs., W, Allure κ.α.
Έχει δουλέψει με αναγνωρισμένους φωτογράφους παγκοσμίως, όπως Μάριο Τεστίνο, Στίβεν Μίζελ, Τιμ Γουόκερ, Γκρεγκ Κάντελ και Τέρι Ρίτσαρντσον.

Προσωπική Ζωή

Από το 2013, διατηρεί σχέση με τον μουσικό Bohnes. Το Νοέμβριο του 2018, το ζευγάρι ανακοίνωσε τον αρραβώνα του.
Χρυσές Σφαίρες του 2007

Η 65η απονομή των Χρυσών Σφαιρών, προς τιμήν ανθρώπων και ταινιών που ξεχώρισαν στον κινηματογράφο και την τηλεόραση κατά το έτος 2007, επρόκειτο να παρουσιαστεί από την Ένωση Ξένων Ανταποκριτών του Χόλιγουντ στις 13 Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο, εξαιτίας της συνεχιζόμενης απεργίας του Σωματείου των Σεναριογράφων (WGA), η παραδοσιακή τελετή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Οι νικητές ανακοινώθηκαν κατά τη διάρκεια ολιγόλεπτης συνέντευξης τύπου την προκαθορισμένη ημέρα.
Η Ένωση αρχικά προσπάθησε να έρθει σε κάποια συμφωνία με το Σωματείο ώστε να επιτρέψει στα μέλη του να προετοιμάσουν κείμενα για την εκδήλωση. Όταν οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν, οι σεναριογράφοι απείλησαν με πικετοφορία έξω από το χώρο της εκδήλωσης. Ακολούθως, οι διασημότητες που είχαν λάβει πρόσκληση, και τα υπόλοιπα μέλη του Σωματείου των Ηθοποιών (SAG), που έχουν διακηρύξει την υποστήριξή τους για την απεργία, υποσχέθηκαν να μποϋκοτάρουν τα βραβεία και να μην διασχίσουν τις γραμμές των διαμαρτυρόμενων. 
Η συνέντευξη τύπου πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Beverly Hilton, και ο υπόλοιπος τηλεοπτικός χρόνος καλύφθηκε από το δίκτυο NBC με βίντεο και αφιερώματα. Οι νικητές ανακοινώθηκαν δια στόματος δημοσιογράφων των εκπομπών "The Insider," CNN's "Showbiz Tonight," E!, "Extra," "Inside Edition" και "Entertainment Tonight", ενώ ο πρόεδρος του HFPA Τζωρτζ Καμάρα παρουσίασε το τελευταίο βραβείο της βραδιάς.

Υποψηφιότητες και νικητές

Οι υποψηφιότητες για αυτή τη χρονιά ανακοινώθηκαν στις 13 Δεκεμβρίου 2007. Ακολουθούν αναλυτικά παρακάτω. Με έντονη γραμματοσειρά δηλώνονται οι νικητές.
Μονή Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σαρώφ

Ιστορία

Η ιστορία της Ιεράς Μονής των Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος & Σεραφείμ του Σαρώφ ξεκινά επίσημα το 1991 με την εγκατάσταση των πρώτων μοναχών.Κτίτορας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής και πνευματικός καθοδηγητής είναι ο Γέροντας Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μουλατσιώτης. Το 1984 αποφασίζει να κτίσει χριστιανικές νεανικές κατασκηνώσεις και επανέρχεται στο Τρίκορφο, όπου και ξεκινά με την βοήθεια του Θεού τις εργασίες. Το 1991 έρχονται οι πρώτοι δόκιμοι μοναχοί και ξεκινά η επάνδρωση του Μοναστηριού.Στις 15 Αυγούστου του 1993 θεμελιώνεται το Καθολικό της Μονής και το μεγαλόπρεπο καμπαναριό με τα 400 σήμαντρα και τις 62 καμπάνες – ως ελάχιστη τιμή και αναβίωση του θρυλικού καμπαναριού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Στις 15 Ιουνίου 1994 θα τελεσθεί στον ανεγειρόμενο Ναό η πρώτη Θεία Λειτουργία την ημέρα εορτής του Αγίου Αυγουστίνου και της μητρός του Αγίας Μόνικας. Στις 19 Ιουλίου του ίδιου έτους, στην εορτή του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, γίνονται τα εγκαίνια του Καμπαναριού. Το θρυλικό Καμπαναριό -σύμβολο της δόξας της Ορθοδοξίας και της Ελλάδας που σίγησε το 1453, έμελλε να ξαναηχήσει εν μέσω θυσιών αλλά και δακρύων χαρμολύπης στο Μοναστήρι του Τρικόρφου.
Ο Άγιος Σεραφείμ Σαρώφ είναι ιαματικός άγιος που θαυματουργεί στους αρρώστους. Με θαυμαστό τρόπο έκανε εμφανή την παρουσία του το 1990 για πρώτη φορά στο Μοναστήρι σε κατασκηνωτές, πιστούς και μοναχούς, την ώρα της κοινής προσευχής που έκανε ο Γέροντας μια βραδιά κατασκηνωτικής περιόδου, όταν ζήτησε ένα σημάδι από τον Θεό ότι η προσευχή τους εισακούεται. Φωτεινές δέσμες φωτός περιέλουσαν τότε τον χώρο και έγιναν όλα σαν ημέρα. Η ημερομηνία ήταν 19 Ιουλίου, εορτή του Αγίου (ανακομιδή των λειψάνων του), αλλά τότε κανείς ακόμη δεν γνώριζε τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ. Ωστόσο ο Άγιος της χαράς έδειξε στον Γέροντα μέσω άλλων δύο θαυμαστών γεγονότων την προστασία του και την αγάπη του για το Μοναστήρι που τελικά ο ίδιος επέλεξε για να γίνει το σπίτι του. Έτσι η Μονή διά της αγάπης και χάρης και των δύο Αγίων έγινε γνωστή ως «Ιερά Μονή των Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ».
Στο Μοναστήρι εγκαταβιούν 29 μοναχοί.

Καθολικό της Μονής

Το Καθολικό της Μονής είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αυγουστίνο Επίσκοπο Ιππώνος και στον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ. Ο ρυθμός του Καθολικού είναι σταυροειδής μετά τρούλου.Το χειροποίητο ξυλόγλυπτο τέμπλο έχει φιλοτεχνηθεί στην Αγιάσο της Μυτιλήνης. Έχει παραστάσεις από τους βίους των Αγίων που εικονίζονται και παραστάσεις από την Παλαιά Διαθήκη. Στο Ιερό Βήμα σύμφωνα με την μοναστηριακή Παράδοση η Αγία Τράπεζα σκεπάζεται από ξυλόγλυπτο Κιβώριο που το κουβούκλιό του στηρίζουν τέσσερις άγγελοι σε στάση δέησης.Στο Ιερό Βήμα υπάρχουν τρεις Αγίες Τράπεζες. Η κεντρική είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αυγουστίνο και Σεραφείμ και οι άλλες δυο στον Άγιο Νικόλαο και στην Αγία του Θεού Σοφία.
Χνόχο

Γεωγραφία

Το Χνόχο είναι η μικρότερη σε έκταση, αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Συνορεύει με τις συνοικίες Μανζίνι στα νότια και τα νοτιοανατολικά και Λουμπόμπο στα βορειοανατολικά και με τη Νότια Αφρική.

Τοποθεσία

Το Χνόχο βρίσκεται βορειοδυτικά της Σουαζιλάνδης.

Πληθυσμός

Το Χνόχο είναι η μικρότερη σε έκταση, αλλά η μεγαλύτερη σε πληθυσμό συνοικία της Σουαζιλάνδης. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 1997, 270.000 κατοίκους.
Ιεραρχία Τσόμσκι

Ιεραρχία Τσόμσκι

Το επίπεδο ιεραρχίας των γραμματικών χαμηλώνει καθώς προχωράμε από τον τύπο 0 ως 3. Σύμφωνα με την ιεραρχία του Τσόμσκι:
Βρέστη

Ιστορία

Το λιμάνι οχυρώθηκε από τον Σεμπαστιάν Βωμπάν (1633-1707). Κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί διατηρούσαν στη Βρέστη ναυτική βάση για υποβρύχια. Η πόλη ανοικοδομήθηκε μετά την καταστροφή της στη Μάχη της Βρέστης.

Γλώσσα

Στη Βρέστη, εκτός από την επίσημη γλώσσα, τα γαλλικά, ομιλείται κι η βρετονική γλώσσα, που διδάσκεται σε κάποια σχολεία.
Πριν τη γαλλική Επανάσταση, η Βρέστη ήταν η μόνη γαλλόφωνη πόλη στη δυτική Βρετάνη.