google/wiki40b huggingface dataset:
Αντώνιος Λεονταρίδης

Βιογραφικό

Ο Αντώνιος Λεονταρίδης γεννήθηκε στην Μαρώνεια, το 1840. Ένα από τα τέσσερα παιδιά του εύπορου έμπορου Λέων Λεονταρίδη, ο οποίος ένα από τα ταξίδια του προς την Ανδρανούπολη μαζί με τα δυο του παιδιά - Αντώνη & Χαράλαμπο, έπεσε σε ενέδρα από Τούρκους μεταμφιεσμένους σε ληστές, κοντά στα σημερινά Λουτρά και σκοτώθηκε επι τόπου. Τα παιδιά κατέφυγαν στην Αίνο όπου απο κει μπήκαν σε φορτηγίδα και κατέφτασαν στην Οδησσό. Το 1880 περίπου, ο Αντώνης με τον αδερφό του Χαράλαμπο απόφασισαν να κατέβουν προς το νότο και να εγκατασταθούν στο Δεδεαγάτς - σημερινή Αλεξανδρούπολη.

Δράση

Ο Αντώνιος Λεονταρίδης ασχολήθηκε με τραπεζικές και χρηματιστηριακές εργασίες, ως εκπρόσωπος της Τράπεζας Ανατολής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπου συναλασσόταν μάλιστα με όλους τους κατοίκους του νέου αστικού κέντρου, Έλληνες, Τούρκους, Εβραίους, Βούλγαρους και όχι μόνο. Συνδέθηκε με τον Ιωνα Δραγούμη, στον οποίο ενέπνευσε τις ιδέες του αγώνα κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων, έτσι ώστε να γίνει ένα από τα πρώτα μέλη του Θρακικού κομιτάτου.

Φιλανθρωπικό έργο

Κατά σύσταση του Ίωνα Δραγούμη, ο εύπορος Αντώνης Λεονταρίδης αγόραζε γη και ότι άλλο, με προοπτική να περιέρχονται τελικά οι περιουσίες Τούρκων ή και άλλων μειονοτήτων στα χέρια των Ελλήνων. Το 1907, ο Λεονταρίδης, συντάσσει συμβόλαιο δωρεάς με πληρεξούσιο τον υποπρόξενο της Ρωσίας, Αλέξανδρο Κρήτη, Έλληνα υπήκοο, προς το Ελληνικό δημόσιο όπου περιέγραφε λεπτομερώς και αναλυτικά το ποσόν. Η δωρεά αυτή ήταν έμμεση προσφορά προς το Ελληνικό Δημόσιο, για ευνόητους λόγους, και τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τον Ελεύθεριο Βενιζέλο για την αγορά πλοίων προς ενίσχυση του ελληνικού στόλου.
Πολλές δωρεές και κληροδοτήματα που άφησε ο Λεονταριδης, έγιναν γνωστά μέσα από τα Μνημόσυνα του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης Γερβασίου. Εκτός από 1000 χρυσές τούρκικες λίρες, που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση της Ανωτέρας Αστικής Σχολής Αρρενων, πρόσφερε ομόλογα και κληροδότησε ενοίκια, και 2000 τούρκικες λίρες για τη συντήρηση της Λεονταριδείου Σχολής. Τέλος κληροδότησε ποσά για προικοδότηση φτωχών κοριτσιών, για ενίσχυσητων εκπαιδευτηρίων της γενέτειρας του Μαρώνειας και συνέταξε συμπληρωματική δωρεά(1908) με σκοπό την υποστήριξη του Ελληνισμού της Θράκης.
Για αυτό το λόγο, το 1912, δόθηκε στον Λεονταρίδη και ο χρυσός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Το Φεβρουάριο του 1912, συνέταξε, λίγο πριν πεθάνει τη Μυστική διαθήκη.

Λεονταρίδειος Σχολή

Κατά το 1907 σε οικόπεδο κοντά στην Μητρόπολη, που παραχωρήθηκε τότε από τον Τούρκο Μπέη Χατζησαφέτ στην Ελληνική Κοινότητα για ξεκίνανε εργασίες ανέγερσης του κτιρίου. Χτίσθηκε κυρίως με δωρεά του μεγαλέμπορου Αντώνη Λεονταρίδη ή Αντωνάκη Εφέντη, από όπου πήρε και το όνομά του. Οι εργασίες προχώρησαν ικανοποιητικά και ένα μεγάλο κτίσμα νεοκλασικό ξεπρόβαλε, το 1909.Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 μετακομίζουν οι μαθητές των Γυμνασίων από την Λεονταρίδειο Σχολή Αρένων στα νέα Σχολικά κτίρια. Το κτίριο παραχωρείται στην Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης, όπου από το 1980 και μετά αρχίζει η αναπαλαίωση του σχολείου αυτού και έκτοτε μέχρι σήμερα λειτουργεί ως Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως.
Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος Γαρύφαλλος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Ιερόθεος γεννήθηκε στην Άνδρο το 1934. 
Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Οξφόρδη. Κληρικός χειροτονήθηκε το 1954 και -υπηρέτησε ως Πρωτοσύγγελος, Κατηχητής, Ιεροκήρυξ και Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης στην Κοζάνη, στο Λονδίνο, στην Ορεστιάδα και στην Αθήνα. 
Διετέλεσε Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1968-1988), Μέλος Συνοδικών Επιτροπών και Επιμελητής του Εκκλησιαστικού Ημερολογίου (1974-1989). Έχει συμμετάσχει σε πλείστα συνέδρια, έχει εκπροσωπήσει και την Εκκλησία της Ελλάδος σε πολλές εκδηλώσεις ομόδοξων και ετερόδοξων Εκκλησιών. 
Εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου το 1988.
Στις 24 Αυγούστου 2019, εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου, μετά από λοίμωξη και την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε αεροδιακομιδή του στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης, όπου και στις 26 Αυγούστου 2019 εκοιμήθη, σε ηλικία 85 ετών.
Υπερσυμμετρία

Αντίλογος στην Υπερσυμμετρία

Η υπερσυμμετρία θεωρείται κλειστή συμμετρία, ενώ αντίπαλοι της θεωρίας έχουν αντιπροτείνει δυνητικά ολοκληρούμενη συμμετρία στο άπειρο. Ο κενός χώρος αντιμετωπίζεται ως "χρωμοδυναμικός θόρυβος" ενώ τα σωματίδια ως "Καμπύλες Hilbert" όμως στον μη συνεχή (ή πιο σωστά πιθανοτικά συνεχή) χώρο κι όχι σύμφωνα με τον βασικό ορισμό των καμπύλων αυτών. Τα σωματίδια θεωρούνται διαταραχή του χρωμοδυναμικού θορύβου, που δεν κινούν τους κόκκους του θορύβου του κενού, αλλά ως κύμα μεταφέρεται μόνο η πληροφορία μέσα στο πλέγμα. Η θεωρία της "δυνητικής συμμετρίας" δεν επικαλείται υπερσυμμετρικά σωματίδια, αλλά το ίδιο το πεδίο "χώρος" δρα σαν κατακερματισμένες καμπύλες Hilbert που όταν διαταραχθούν, απορροφούν ενέργεια και παράγουν μοτίβα-σωματίδια ελαττώνοντας σημειακά την εντροπία του πεδίου.
Γκρεγκ Βάλενταϊν

Εταιρείες

Στην καριέρα του ο Βάλενταϊν αγωνίστηκε για πολλές εταιρείες, με συχνές αλλαγές και μεταγραφές, αφού ποτέ δεν έμεινε πιστός σε κάποιο αφεντικό του. Το 1970 ξεκίνησε να προπονείται για την επαγγελματική πάλη και μέχρι το 1976 αγωνίστηκε για ανεξάρτητες εταιρείες επαγγελματικής πάλης. Από την ίδια χρονιά και για τα επόμενα δύο χρόνια (έως το 1978 δηλαδή), αγωνίστηκε στο National Wrestling Alliance. Επόμενος σταθμός της καριέρας του το World Wide Wrestling Federation (την περίοδο 1978-1981). Ταυτόχρονα, από το 1979 εμφανιζόταν ξανά και στο National Wrestling Alliance έως το 1984. Την ίδια χρονιά, επέστρεψε μετά από τρία χρόνια στο World Wrestling Federation, που είχε άλλο όνομα. Έμεινε εκεί ως το 1992, όταν πήρε πήρε μεταγραφή στο World Championship Wrestling το 1992, όπου έμεινε για λίγο, επιστρέφοντας τον επόμενο χρόνο στο World Wrestling Federation και μένοντας ως το 1994, απ΄όταν εμφανιζόταν εκ νέου, όπως στο ξεκίνημα της καριέρας του, σε ανεξάρτητες εταιρείες. Επίσης, πραγματοποιεί κατά καιρούς εμφανίσεις στο World Wrestling Entertainment (έχει εμφανιστεί μια φορά τις παρακάτω χρονιές: 2004, 2005, 2008).

Διακρίσεις

Έχει βρεθεί στο ίδιο ρινγκ και έχει κόντρες με πολύ σπουδαία ονόματα του χώρου, όπως ο Ρικ Φλερ και ο Ρόντι Πάιπερ. Στο σύνολο της καριέρας του, κατέκτησε συνολικά 44 τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Οι σημαντικότεροι ήταν αυτοί που κατέκτησε στο WWE, το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ομάδων στο πλευρό του Μπρούτους Μπρίφκεϊκ. Προς τιμήν της προσφοράς του στην επαγγελματική πάλη, ο Βάλενταϊν, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame, το 2004.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1982

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1982 διεξήχθη στις 21 Φεβρουαρίου στα Ιωάννινα με πολλά προβλήματα λόγω του παγετού. Κάποιες ομάδες από τη Μακεδονία δεν μπόρεσαν να φτάσουν έγκαιρα λόγω της κακοκαιρίας που επικρατούσε στη διάβαση της Κατάρας. Επίσης, οι αθλητές και αθλήτριες που μετείχαν είχαν πολλά προβλήματα από το δριμύ κρύο και υπήρξαν τραυματισμοί. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στο ατομικό επικράτησε η Αρωνιάδου του Πειραϊκού. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Ανατόλι Σολοβιανένκο

Ζωή και καριέρα

Ο Ανατόλι Σολοβιανένκο γεννήθηκε στο Ντόνετσκ (τότε ονομαζόταν Στάλινο) στις 25 Σεπτεμβρίου 1932 σε οικογένεια ανθρακωρύχων. Το 1954 αποφοίτησε από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντόνετσκ, όπου μετά δίδαξε στο τμήμα μηχανικής γραφικής.
Ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα τραγουδιού το 1950 από τον Αλεξάντερ Κορομπεϊτσένκο, τιμημένο καλλιτέχνη της Ρωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. Η επιτυχία του το 1962 οδήγησε σε μια πρόσκληση να τραγουδήσει στην Εθνική Λυρική Σκηνή της Ουκρανίας. Όμως, πριν ξεκινήσει να εργάζεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο Σολοβιανένκο κέρδισε το διαγωνισμό των νέων τραγουδιστών στη Λα Σκάλα του Μιλάνου και σπούδασε για τρία χρόνια (1963-1965). Έγινε ο πρώτος σοβιετικός τραγουδιστής που έλαβε πρόσκληση να εμφανιστεί στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης. Ξεκινώντας από το 1965, ο Σολοβιανένκο εμφανιζόταν με την Εθνική Λυρική Σκηνή της Ουκρανίας. Το 1967 έλαβε το βαθμό του Τιμημένου Καλλιτέχνη της Ουκρανίας, και το 1975 το τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ.
Έπαιξε διάφορες όπερες διάσημων συνθετών, όπως του Λιστ. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Αντρέι και τον Ανατόλι, ενώ είχε παντρευτεί. Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν (1980), με Αστέρι Τιμής του Προέδρου της Ουκρανίας (1993), με το Εθνικό Βραβείο Ταράς Σεβτσένκο (1997), με το Βραβείο Δόξας του Μεταλλωρύχου και το Τάγμα της Φιλίας των Λαών το 1982. 
Ο Ανατόλι Σολοβιάνενκο πέθανε ξαφνικά από καρδιακό επεισόδιο στις 29 Ιουλίου 1999. Ανάμεσα σε διάφορους κυβερνητικούς αξιωματούχους που παρακολούθησαν την κηδεία του ήταν ο Πρόεδρος Λεονίντ Κούτσμα, και αρκετούς μήνες αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1999, η Κρατική Ακαδημαϊκή Όπερα και Μπαλέτο του Ντόνετσκ μετονομάστηκε προς τιμή του από το ουκρανικό υπουργικό συμβούλιο. Το 2001, ανεγέρθηκε άγαλμα προς τιμήν του στο Κοζίν της περιφέρειας Κιέβου, όπου και θάφτηκε.
Έρτσιμ ΦΚ

Ιστορία

Η «Έρτσιμ» ιδρύθηκε το 1994.
Η Πύλη του Πεπρωμένου

Έκδοση

Εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1973 και λίγο αργότερα στις ΗΠΑ .

Πρωταγωνιστές

Το μυθιστόρημα ανήκει στην κατηγορία των δημιουργημάτων της συγγραφέως που το ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή αναλαμβάνει (στην τελευταία του εμφάνιση) το ζεύγος Τόμμυ και Τούπενς Μπέρεσφορντ και όχι οι περισσότερο γνωστοί χαρακτήρες Ηρακλής Πουαρό και Μις Μαρπλ.

Υπόθεση του έργου

Αποφασισμένοι να αποσυρθούν πια, λόγω ηλικίας, από την ενεργό δράση, οι δυο σύζυγοι αγοράζουν ένα παλαιό οίκημα σε μια επαρχιακή πόλη και καταπιάνονται με την ανακαίνισή του, όταν, ένα απρόοπτο εύρημα που παραπέμπει σε έναν φόνο ο οποίος είχε διαπραχθεί πριν από πολλά χρόνια, τους βάζει σε περιπέτειες.
Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στη Ρενς στις 24 Ιανουαρίου 1907, σε μια οικογένεια εύπορων Προτεσταντών. Σπούδασε νομικά, λογοτεχνία και Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι. Μπήκε στο Σώμα Οικονομικών Επιθεωρητών το 1930. Το 1940 έγινε διευθυντής του τμήματος διεθνών οικονομικών, στο Υπουργείο Οικονομικών. Εργάστηκε για την κυβέρνηση του Βισύ των Πεταίν και Λαβάλ (Σεπτέμβριος 1940), έχοντας την ευθύνη των οικονομικών συναλλαγών με τους Γερμανούς. Υπήρξε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στην επιτροπή της ανακωχής με τους Γερμανούς, που συνήλθε στο Βιζμπάντεν. Με διπλωματικό διαβατήριο πήγε στην Ισπανία, απ' όπου πέρασε στην Αλγερία, όπου συνδέθηκε με τον στρατηγό Ανρί Ζιρό και έγινε επίτροπος των Οικονομικών στην κυβέρνηση των Ελεύθερων Γάλλων υπό τον στρατηγό Ντε Γκολ (1943).

Με το τέλος του πολέμου έγινε γενικός διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών (1945-1950). Είχε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για το μεταπολεμικό στάτους στην Ευρώπη. Τοποθετήθηκε πρεσβευτής της Γαλλίας στην Αίγυπτο (1950-1954), στο NATO (1954-1955), στις Ηνωμένες Πολιτείες (1955-1956) και στη Δυτική Γερμανία (1956-1958). Όταν, το 1958, ο Ντε Γκολ έγινε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, διόρισε τον Κουβ ντε Μιρβίλ υπουργό Εξωτερικών. Στη θέση αυτή παρέμεινε από την 1 Ιουνίου 1958 έως την 31 Μαΐου 1968. Ικανότατος διεκπεραιωτής της πολιτικής του στρατηγού, επί της υπουργίας του υπογράφτηκε συνθήκη φιλίας με τη Δυτική Γερμανία, το Παρίσι συνήψε διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα και κράτησε μια πιο ισορροπημένη θέση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Επιπλέον ήταν από τους πρωταγωνιστές της γαλλικής προσπάθειας να μείνει η Βρετανία εκτός της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Το 1963 συνόδευσε τον ντε Γκολ στην επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα. Από το Κε ντ' Ορσέ μετατέθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών, όπου παρέμεινε την περίοδο 31 Μαΐου 1968 έως 10 Ιουλίου 1968. Επόμενο βήμα, το κορυφαίο της πολιτικής του καριέρας, η είσοδος στο Μέγαρο Ματινιόν. Στις 10 Ιουλίου 1968 έγινε πρωθυπουργός της Γαλλίας, διαδεχόμενος τον Ζωρζ Πομπιντού. Έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 16 Ιουνίου 1969. Όσον αφορά στην ήττα του Ντε Γκολ, στο δημοψήφισμα του 1969, ο Ζωρζ Πομπιντού επιρρίπτει στα απομνημονεύματά του ευθύνες στον Κουβ ντε Μιρβίλ, επειδή δεν βοήθηκε στο κυβερνητικό πρόγραμμα αποκέντρωσης (Βήμα 20/6/1982). Διετέλεσε μέλος της Εθνοσυνέλευσης, ως αντιπρόσωπος του Παρισιού μεταξύ 1973-1986. Την περίοδο 1973-1981 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Εθνοσυνέλευσης. Μεταξύ 1986-1995 διετέλεσε γερουσιαστής αντιπρόσωπος του Παρισιού. Όταν το 1976 ξέσπασε ο πόλεμος στο Λίβανο, με πρόταση του Αιγύπτιου προέδρου Σαντάτ, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν τον διόρισε ειδικό απεσταλμένο στο Λίβανο.

Έγραψε τα βιβλία: Une politique étrangère 1958-1969 (1971) και Le Monde en face (1989). Του είχαν απονεμηθεί το L’ordre de la Francisque από το καθεστώς Πεταίν και το παράσημο του ανώτερου ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής.

Πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1999 στο Παρίσι.
Πρωτάθλημα Ρωσίας καλαθοσφαίρισης ανδρών

Ιστορία

Το 2010 ιδρύθηκε η Επαγγελματική καλαθοσφαιρική λίγκα (Профессиональная баскетбольная лига, ПБЛ), την οποία αποτελούσαν οι σύλλογοι που μετείχαν στο νέο ρωσικό πρωτάθλημα (Чемпионат России ПБЛ) που δημιουργήθηκε. 10 ομάδες πήραν μέρος στην εναρκτήρια περίοδο 2010–11. 9 από αυτές τις ομάδες συμμετείχαν την προηγούμενη περίοδο 2009–10 στη Σουπερλίγκα Α, ενώ η 10η ομάδα ήταν η Νίζνι Νόβγκοροντ.
Η εναρκτήρια περίοδος 2010-11 ξεκίνησε στις 9 Οκτωβρίου του 2010, με έναν αγώνα μεταξύ της Ντιναμό Μόσχας και της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην έδρα της Ντιναμό, την Ντβόρετς Σπόρτα β Κριλάτσκομ. Η ΤΣΣΚΑ επικράτησε με σκορ 81-63. Την περίοδο 2011-12 συμμετείχαν επίσης 10 ομάδες, όπως και στην εναρκτήρια, ωστόσο η Ντιναμό Μόσχας αντικαταστάθηκε το 2011 με την πρωταθλήτρια της Σουπερλίγκα 1, Σπαρτάκ Πριμόριε.

Συγχώνευση με τη Γεντίναϊα Λίγκα

Το Μάιο του 2012, όλοι οι σύλλογοι της PBL συγκεντρώθηκαν για να αποφασίσουν ποια μορφή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την επόμενη περίοδο, και οι διευθυντές ορισμένων συλλόγων έθεσαν το ενδεχόμενο συγχώνευσης με τη Γεντίναϊα Λίγκα, έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός μεταξύ των ρωσικών συλλόγων καλαθοσφαίρισης. Πρότειναν, επίσης, το νέο πρωτάθλημα να έχει την ονομασία «Σύνδεσμος Επαγγελματικής Καλαθοσφαίρισης Ανατολικής Ευρώπης».
Τον Ιούλιο του 2012, το Συμβούλιο της Γεντίναϊα Λίγκα έδωσε μια οριστική απόφαση. Αποφασίστηκε ότι το ρωσικό πρωτάθλημα θα συνέχιζε να υπάρχει για ένα ακόμη έτος, με ορισμένα από τα παιχνίδια της Γεντίναϊα Λίγκα μεταξύ των ρωσικών συλλόγων να υπολογίζονται ως αγώνες του ρωσικού πρωταθλήματος. Εν συνεχεία, πρίν την έναρξη της περιόδου 2013-14, το ρωσικό πρωτάθλημα συγχωνεύθηκε με τη Γεντίναϊα Λίγκα.

Χορηγίες

Επίσημος χορηγός του πρωταθλήματος αποτέλεσε η εταιρεία Beko, η οποία εμπεριέχονταν και στον τίτλο του πρωταθλήματος με την επωνυμία «BEKO ПБЛ чемпионат России».
Κούρος Σουνίου

Περιγραφή

Ο Κούρος του Σουνίου αποτελεί ένα από τα πρωιμότερα δείγματα μνημειακής αρχαϊκής πλαστικής. Απεικονίζει μία ιστάμενη ανδρική γυμνή μορφή σε μετωπική στάση, με τους βραχίονες καθήμενους. Οι λεπτομέρειες του ωοειδούς προσώπου είναι στιλιζαρισμένες, δηλαδή δεν πρόκειται για εικονιστικό άγαλμα, αλλά για ιδεαλιστικό έργο. Στο πρόσωπο, δεσπόζουν το υψηλό μέτωπο, το μαλακό πλάσιμο της σάρκας στις παρειές και, συμμετρικά ως προς τον κατακόρυφο άξονα της μύτης, οι αμυγδαλόσχημοι οφθαλμοί. Οι φθορές που παρατηρούνται στην επιφάνεια του προσώπου δεν επιτρέπουν την λεπτομερέστερη τεχνοτροπική του ανάλυση.   
Την κεφαλή του αγάλματος πλαισιώνει η περίτεχνη κόμμωση, που διευθετείται σε ομάδες αστραγαλωτών βοστρύχων στο πίσω μέρος της, ενώ το μέτωπο επιστέφεται από κοχλιωτούς βοστρύχους.     
Οι ανατομικές λεπτομέρειες του κορμού αποδίδονται σχηματοποιημένα, με αδρή χάραξη. Διακρίνονται οι στερνοκλειδομαστοειδείς και οι θωρακικοί μύες, ενώ η λεγομένη linea alba («λευκή γραμμή») διατρέχει κατακόρυφα την κοιλιακή χώρα στο μέσο αυτής και αποδίδεται ως αβαθής αυλάκωση. Οι βραχίονες είναι ελαφρώς λυγισμένοι στον αγκώνα. Οι κοιλιακοί μύες υποδηλώνονται με χάραξη. Ιδιαίτερη πλαστικότητα παρατηρείται στις βουβωνικές γραμμές και στα γεννητικά όργανα, τα οποία είναι μερικώς αποκεκρουμένα.    
Τα ισχία είναι παράλληλα, με το δεξιό τοποθετημένο ελαφρώς μπροστά, δίνοντας την ψευδαίσθηση της κίνησης. Οι μηροί της μορφής έχουν ιδιαίτερο όγκο. Τα γόνατα («λειψυρά γυία») είναι σχηματοποιημένα, με την μορφή μικρών δίσκων που περιβάλλονται από τους ανάγλυφα αποδοσμένους τένοντες. Εμφανής είναι η μυολογία στις κνήμες. Ο δεξιός πους έχει συμπληρωθεί.

Τεχνοτροπία

O Κούρος του Σουνίου αποτελεί ένα από τα πρωιμότερα δείγματα αρχαϊκής πλαστικής, καθώς εντάσσεται στην χρονική βαθμίδα περί το 600 π. Χ. Πρόκειται για μία ραδινή μορφή, κατά τα πρότυπα του αττικοϊωνικού εργαστηρίου. Η στιλιζαρισμένη κόμμωση και οι λεπτομέρειες του προσώπου, καθώς και η διάθεση διακοσμητικότητας στις ανατομικές λεπτομέρειες, υποδηλώνουν οτι ο καλλιτέχνης επηρρεάζεται έντονα από ανατολίζοντα ή αιγυπτιακά πρότυπα, χωρίς να έχει ακόμα κατακτήσει την φυσιοκρατική απόδοση της ανθρώπινης μορφής.

Χρονολόγηση

Oι αστραγαλωτοί βόστρυχοι, το σχήμα των οφθαλμών και του προσώπου και η αυστηρή μετωπικότητα παραπέμπουν στην ελαφρώς πρωιμότερη κεφαλή του Διπύλου (περί το 610 π.Χ.), η οποία ανήκει σε μνημειακό κούρο και βρέθηκε στην περιοχή του Κεραμεικού.
Τιτίκα (Πανώριος)

Τιτίκα είναι πίνακας ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Πανώριου.

Πληροφορίες

Ο πίνακας ζωγραφικής με τίτλο Τιτίκα απεικονίζει ένα μικρό κοριτσάκι στον κεντρικό άξονα του πίνακα με νεκρή φύση (ρόδια και κανάτα) δίπλα του. Αναπαριστά την μικρή ηρωίδα του ομώνυμου έργου του Βίκτωρος Ουγκώ. Εδώ απεικονίζεται «με ήπια, ακαδημαϊκή,περιγραφική γλώσσα,χωρίς οξύτητα[...]Μια ακόμη σταθερά της διαπραγμάτευσης αυτής της θεματικής, η μουντή χρωματική γκάμα,δηλαδή με τις βαθύχρωμες αρμονίες» δίνει ένα δείγμα των ζωγραφικών ικανοτήτων του Πανώριου. Το θέμα αυτ'ο δεν είναι άσχετο με την καλλιτέχνη που είναι υπερευαίσθητος και με ψυχικά προβλήματα Το έργο είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 1,40Χ 80 εκ.Ανήκει στη Συλλογή του Ιδρύματος Κουτλίδη.
Άγγελος Αγγελίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Διετέλεσε δήμαρχος της Θήβας για δύο μεγάλες περιόδους από το 1951 έως το 1958 και επανεκλέχθηκε κατά το διάστημα 1958 έως και το 1964. Η δημαρχία του δηλαδή διήρκεσε περισσότερα από 15 χρόνια. Η θητεία χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς επί των ημερών, του διεξήχθησαν δικαστικοί αγώνες τους οποίους και κέρδισε για λογαριασμό του  Δήμου Θηβαίων.
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 19 Ιανουαρίου 1977 από τον ιερό ναό Αγίου Ισιδώρου στο Δεύτερο Νεκροταφείο Πατησίων. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα και είχαν 3 κόρες.
Νίκος Τόσκας

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, τη Σχολής Πολέμου και της Σχολή Εθνικής Άμυνας. Διατέλεσε, μεταξύ άλλων,  διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου του αρχηγού ΓΕΕΘΑ (1999-2002) στρατηγού Μανούσου Παραγιουδάκη, καθηγητής Τακτικής στην Σχολή Πολέμου, επιτελής στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στην Νάπολη της Ιταλίας σε θέματα πληροφοριών, επιτελής στο Διεθνές Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες σε θέματα αμυντικής πολιτικής, και διοικητής της 25ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στην Θράκη.
Αποστρατεύτηκε το 2005 με τον βαθμό του υποστρατήγου.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 2006 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και το 2008 άρχισε να εργάζεται στο ΙΣΤΑΜΕ. Στη συνέχεια, από τον Οκτώβριο του 2009 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του τότε αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Μπεγλίτη, μέχρι τον Ιούνιο του 2011 που παραιτήθηκε.
Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ και ορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας. Ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, αυτή τη φορά στη Β΄ Αθηνών, και κατόπιν ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη. Στον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016 παρέμεινε στη θέση του, αυτή τη φορά ως αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη.
Στις 3 Αυγούστου 2018 συνεπεία της καταστροφικής πυρκαγιάς της Αν.Αττικής στο Ματι παραιτήθηκε από το αξίωμά του.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2010-11

Συμμετοχές

Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες. Από αυτές, οι έξι προήλθαν από την Αττική, τέσσερις από τη Μακεδονία, δύο από τη Θεσσαλία, δύο από τη Στερεά Ελλάδα, μία από τα Δωδεκάνησα, μία από την Κρήτη, μία από την Ήπειρο και μία ομάδα από τη Θράκη.
Αναλυτικά: Αγροτικός Αστέρας, Αναγέννηση Καρδίτσας, Βέροια, Διαγόρας Ρόδου, Δόξα Δράμας, Εθνικός Αστέρας,  Εθνικός Πειραιώς, Ηλιούπολη, Θρασύβουλος, Ιωνικός Νίκαιας, Καλλιθέα, Λεβαδειακός, ΟΦΗ, Παναιτωλικός, Πανθρακικός, ΠΑΣ Γιάννινα, Πιερικός, ΑΟ Τρίκαλα.
Βέλικι Στιένιανι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ιωάννης (όνομα)

Το όνομα Ιωάννης είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ανδρικά ονόματα της Ελληνικής γλώσσας, αλλά και πολλών άλλων γλωσσών. Το πιο συνηθισμένο υποκοριστικό σήμερα είναι το Γιάννης. Στην Πελοπόννησο, την Κύπρο και ορισμένες άλλες περιοχές χρησιμοποιείται και το πιο σπάνιο Γιάννος. Άλλες, ακόμη πιο σπάνιες μορφές του ονόματος είναι Νάκος, Γιάγκος, Γιαννούσης (Νούσης), Γιάννακας, Γιαννιός κτλ.

Ονομαστική εορτή

Στην Ελλάδα γιορτάζεται στις 7 Ιανουαρίου (γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή ή αλλιώς Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου). Στον Ρωμαιοκαθολικό κόσμο η αντίστοιχη εορτή είναι στις 24 Ιουνίου.
Άνω τελεία

Χρήση

Η άνω τελεία χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον στενό νοηματικό σύνδεσμο δύο προτάσεων· αποτελώντας διακοπή μικρότερη της τελείας, αλλά μεγαλύτερη του κόμματος. Μέσα σε μία φράση μπορεί να διαχωρίσει δύο προτάσεις όπου η δεύτερη επεξηγεί την πρώτη ή αποτελεί μία αντίθεση. Την άνω τελεία ακολουθεί λέξη που δεν γράφεται με κεφαλαίο αρχικό γράμμα.
Σε πολλές ξένες γλώσσες η σημείωση της άνω τελείας γίνεται με το ελληνικό ερωτηματικό (;).

Πληκτρολόγια υπολογιστών

Στο ελληνικό πληκτρολόγιο (είτε πραγματικό είτε εικονικό) δεν υπάρχει πλήκτρο αποκλειστικά για την άνω τελεία   (·) και για την εισαγωγή της πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός πλήκτρων:

Λειτουργικά Συστήματα Mac OS X και Linux

Χρησιμοποιείται ο συνδυασμός AltGr+Q.
977 Φιλίππα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φιλίππας εκτιμάται σε 65,66 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,056. Η Φιλίππα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 24 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.