google/wiki40b huggingface dataset:
Udzima wa ya Masiwa

'Το "Udzima wa ya Masiwa"' (στα κομοριανά, σημαίνει "Ένωση των Μεγάλων Νησιών") είναι ο εθνικός ύμνος στις Κομόρες.
Υιοθετήθηκε ταυτόχρονα με την ανεξαρτησία της χώρας 1978. Οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον Said Hachim Sidi Abderemane , ο οποίος έγραψε και την μουσική, μαζί με τον Kamildine Abdallah.

Ελληνική μετάφραση

Η σημαία κυματίζει,

Ανακοινώνοντας πλήρη ανεξαρτησία;

Το έθνος ξεσηκώνεται

Λόγω της πίστης που έχουμε

στις δικές μας Κομόρες.
Ας έχουμε πάντα αφοσίωση

Να αγαπάμε τα Μεγάλα Νησιά μας.

Εμείς οι κάτοικοι των Κομόρων είμαστε το ίδιο αίμα,

Εμείς οι κάτοικοι των Κομόρων έχουμε την ίδια θρησκεία.
Σε αυτά τα νησιά γεννηθήκαμε,

αυτά τα Νησιά μας μεγάλωσαν.

Είθε πάντοτε ο Θεός να μας βοηθά;

Ας αποφασίζουμε πάντοτε σωστά

Να αγαπάμε την πατρική γη μας,

Αγάπη στη θρησκεία μας και στον κόσμο.
Η σημαία κυματίζει.

Από τις 6 Ιουλίου

Το Έθνος ξυπνά

Τα νησιά μας είναι στη γραμμή.

Maori και Anzuan, Moheli και Comore,

Ας είμαστε όλοι αφοσιωμένοι

Με αγάπη για τα Μεγάλα Νησιά μας.
Snow ((Hey Oh))

Βασικά στοιχεία

Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικά, μελωδικό τραγούδι, όπως και εκείνα που προέρχονται από προηγούμενη άλμπουμ της μπάντας By the Way. Το τραγούδι οδηγείται από ένα ταχύ riff κιθάρας από τον John Frusciante, και γίνεται χρήση της διπλής στάσης με το μπάσο του Flea. Το Frusciante.net αποκάλυψε ότι αυτό επρόκειτο να είναι το τρίτο από τα επτά τραγούδια που θα κυκλοφορήσει ως single από το Stadium Arcadium (αν και τελικά κυκλοφόρησαν μόνο 5). Πριν καν κυκλοφορήσει ως single,ανέβηκε στο # 53 στο top 100 του iTunes του Ηνωμένου Βασιλείου στις 13 Μαΐου. Όπως και ο προκάτοχός του "Tell Me Baby", που έφτασε στο # 16 στο UK Singles Chart.
Στη Γερμανία, ήταν το πιο επιτυχημένο τραγούδι της μπάντας, φθάνοντας μέχρι το # 5, που το καθιστά το μόνο Top-10-τραγούδι της μπάντας εκεί.
Άνθη επιταφίου

Το θέμα

Το θέμα αποδίδει μια έντονη θρησκευτικότητα και μηνύματα θανάτου καθώς μια μαυροφορεμένη μορφή με κέρινο πρόσωπο κυριαρχεί στον πίνακα κρατώντας λουλούδια, με έντονη θεατρικότητα.

Αισθητική ανάλυση

Ο Λύτρας αποδίδει άριστα την τεχνική απόδοση του χρώματος εκφράζοντας τις αρχές της Σχολής του Μονάχου
Ντρουκ

Το Ντρουκ (Πρότυπα Θιβετιανά: འབྲུག, Ντζόνγκχα: འབྲུག་) είναι ο "Κεραυνός Δράκος" της Θιβετιανής και Μπουτανικής μυθολογίας και εθνικό σύμβολο του Μπουτάν. Ένα ντρουκ εμφανίζεται στην σημαία του Μπουτάν, κρατώντας κοσμήματα για να αντιπροσωπεύουν τον πλούτο. Στα Ντζόνγκχα, το Μπουτάν ονομάζεται Ντρουκ Γιουλ "Γη του Ντρουκ", και του ηγέτες του Μπουτάν ονομάζονται Ντρουκ Γκιάλπο, ή "Βασιλείς του Κερυανού Δράκου". Κατά τη διάρκεια των εικονικών εκλογών στο Μπουτάν το 2008, τα τέσσερα εικονικά κόμματα ονομάστηκαν Κόμμα Ντρουκ [χρώμα]. Ο εθνικός ύμνος του Μπουτάν, Ντρουκ τσεντέν, μεταφράζεται στα ελληνικά ως "Βασίλειο του Ντρουκ".
Το ντρουκ (επίσης γνωστός ως "ντουκ" ή "ντουγκ") εγκρίθηκε ως έμβλημα στη Γενεαλογία Ντούκπα, η οποία προέρχεται από το Θιβέτ και εξαπλώθηκε στο Μπουτάν. Σύμφωνα με παραδοσιακές αναφορές, όταν ο ιδρυτής του δόγματος, ο 1ος Γκιαλγουάνγκ Ντρούκπα, άρχισε να χτίζει τη μονή Ραλούνγκ, υπήρξε μια βίαιη καταιγίδα. Ο Κεραυνός, ή η "Συννεφο-Φωνή," θεωρείται ως ο βρυχηθμός του δράκου. Αποφασίζοντας ότι αυτό ήταν ένας κακός οιωνός, ονόμασε το μοναστήρι Ντρουγκ-Ραλούνγκ, προσθέτοντας τη λέξη "κεραυνός δράκος" στο όνομα. Οι μαθητές στο μοναστήρι ήταν γνωστό ως Ντρούγκπα, ή "Εκείνοι του Κεραυνού." Στην δεκαετία του 1900, ο Μεγάλος Λάμα του Μπουτάν φορούσε ένα καπέλο με κεραυνούς δράκους για να δηλώσει την προέλευση του δόγματος. Ως δόγμα έγινε πιο δημοφιλές, ίδρυσε μοναστήρια στο σημερινό Μπουτάν, με αποτέλεσμα η περιοχή να γίνει γνωστή ως Ντουγκ Γιουλ, ή Γη του Κεραυνού, τόσο μεταξύ στους Θιβετιανούς όσο και στους Μπουτανέζους.
Ηρακλείδης ο Λέμβος

Εργογραφία

Ο Ηρακλείδης ήταν από αυτούς που υποστήριξαν ότι ο Πυθαγόρας άφησε γραπτά έργα και του αποδίδει τα φιλοσοφικά ποιήματα: "Περί του Όλου" και "Ιερός Λόγος". Ο Ηρακλείδης ο Λέμβος έγραψε μεταξύ άλλων "Ιστορία" σε 37 βιβλία, "Λεμβετικόν λόγον", Ασχολήθηκε κυρίως με επιτομές, δηλαδή συντομευμένες εκδόσεις ή περιλήψεις, βιογραφιών γραμμένων από άλλους συγγραφείς. Του αποδίδονται τα έργα: επιτομή των "Βίων" του Σατύρου, επιτομή της "Διαδοχής" του Σωτίωνα, έργων του Έρμιππου και ίσως το "Περί Πολιτειών" σύγγραμμα, του οποίου συγγραφέας φέρεται ο Ηρακλείδης ο Ποντικός.
Λούκα Μόντριτς

Βιογραφία

Ο Λούκα Μόντριτς γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1985 και μεγάλωσε στο Modrići, ένα χωριό στις νότιες πλαγιές του βουνού Velebit, 40 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Ζαντάρ. Είναι το μεγαλύτερο παιδί του Stipe Modrić, μηχανικού αεροσκαφών, και της Radojka Dopuđ, υφαντουργού. Η παιδική του ηλικία συνέπεσε με τον Κροατικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας το 1991 όταν η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή. Ο πατέρας του έγινε μέλος του Κροατικού Στρατού. Ο παππούς του Μόντριτς και άλλοι έξι ηλικιωμένοι πολίτες εκτελέστηκαν από Κροάτες επαναστάτες, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος της αστυνομίας SAO Krajina, τον Δεκέμβριο του 1991 στο χωριό του Jesenice, ενώ το σπίτι τους κάηκε ολοσχερώς. Ο Μόντριτς έγινε πρόσφυγας και έζησε με την οικογένειά του στο Hotel Kolovare για επτά χρόνια ; αργότερα μετακόμισε στο Hotel Iž. Τα χρόνια εκείνα, το ποδόσφαιρο ήταν ένας τρόπος για να ξεφύγουν οι άνθρωποι από την πραγματικότητα του πολέμου. Ο ίδιος ο Μόντριτς ανακαλεί εκείνα τα χρόνια ως μια δύσκολη περίοδο για την οικογένεια και ως ένα γεγονός που τον διαμόρφωσε ως άτομο. Σε εκείνες τις δύσκολες συνθήκες, ο Μόντριτς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο, κυρίως στο πάρκινγκ το ξενοδοχείου όπου διέμενε. Το 1992, παράλληλα με το δημοτικό σχολείο, εισήχθη σε μια αθητική ακαδημία την οποία πλήρωνε από τα ελάχιστα χρήματα που κέρδιζε η οικογένεια ενώ κάποιες φορές βοηθούσε ο θείος του Μόντριτς. Εμπνεύστηκε στο να γίνει ποδοσφαιριστής από τον Zvonimir Boban και τον Francesco Totti.
Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1304

Η Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1304 ήταν κυρίως ένα τοπικό γεγονός, εξεγέρθηκαν οι άρχοντες της περιοχής των Σκορτών, της σημερινής Αρκαδίας και Μάνης. 
Σύμφωνα με την Γαλλική εκδοχή του Χρονικού του Μορέως τα αίτια της εξέγερσης ήταν η επιβολή επιπλέον φόρων στους άρχοντες των Σκορτών από τους Φράγκους επειδή τους θεωρούσαν πολύ πλούσιους. Οι εξεγερμένοι κατέλαβαν το Κάστρο της Αγίας Ελένης και το Κάστρο Κρεπακόρε στην Μίνθη.
Ηγέτες της εξέγερσης αναφέρονται οι Ιωάννης Μικρονάς, και ο Γεώργιος Μικρονάς, αναφέρονται ακόμα οι άρχοντες Γουλιέλμος Μακρής, και Νικόλαος Ζιλλιαμάρης που στάλθηκαν εκ μέρους των εξεγερμένων στο Δεσπότη του Μυστρά να ζητήσουν την βοήθεια του με στρατεύματα. Υποκινητές της εξέγερσης κατηγορήθηκαν οι οικογένειες των Μακριανών, των Ζιλλανιτάδων και των Παπανικολοπουλέων όπου δημεύτηκε η περιουσία τους με την κατηγορία της προδοσίας κατά του κυρίου τους πρίγκιπα της Αχαΐας.
Ντράγκαν Σουτάνοβατς

Βιογραφία

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Αποφοίτησε από τη σχολή μηχανολόγων μηχανικών στον τομέα της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ειδικεύτηκε στον τομέα της ασφάλειας, ολοκλήρωσε ειδικά μαθήματα στις Ηνωμένες πολιτείες όπου και έλαβε το πτυχίο του στον τομέα της επιβολής του νόμου, επίσης πτυχίο στον τομέα της ασφάλειας και σε θέματα εποπτείας.
Είναι παντρεμένος με την Μαρία και έχει δύο γιους, κουμπάρος στο γάμο του ήταν τότε πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς.
Τον Νοέμβριο του 2000 διορίστηκε ειδικός σύμβουλος του υπουργού εσωτερικών, και τον Απρίλιο και Μάιο του 2000 είχε υπηρετήσει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Από την 1η Νοέμβριου του 2001 έως τον Φεβρουάριο του 2003 ήταν βοηθός του ομοσπονδιακού υπουργού εσωτερικών.
Από το 2002 έως το 2003 ήταν ο πρόεδρος άμυνας και ασφάλειας της εθνικής συνέλευσης της Δημοκρατίας της Σερβίας. Δύο φορές εξελέγη βουλευτής στη εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας το 2000 και το 2003. Ήταν υπουργός Άμυνας της Δημοκρατίας της Σερβίας από τις 15 Μαΐου 2007 μέχρι το 2008 στις κυβερνήσεις Βόισλαβ Κοστούνιτσα του 2007 και Μίρκο Τσβέτκοβιτς του 2008.
Εδουάρδος της Σαξονίας-Βαϊμάρης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερνάρδου Α΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ίντας, κόρης του Γεωργίου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1851 την Αυγούστα-Αικατερίνη Γκόρντον-Λέννοξ, κόρη του Καρόλου δούκα του Ρίτσμοντ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και μία μέρα πριν τον γάμο ο δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης της έδωσε τον τίτλο της κόμισσας του Ντόρνμπουρκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Μινάς Αβετισιάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1928 στο χωριό Τζατζούρ της Σοβιετικής Αρμενίας. Η μητέρα του, Σόφο, ήταν κόρη ιερέα από το Καρς και ο πατέρας του, Καραπέτ, ήταν σιδηρουργός από το Μους. Η σύζυγός του ήταν η Γκαγιανέ Μαματζανιάν. 
Σπούδασε στο Κολλέγιο Καλών Τεχνών Τερλεμεζιάν του Ερεβάν (1947-1952), στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών και Θεάτρου του Ερεβάν (1952-1954) και στο Ινστιτούτο Ιλιά Ρέπιν Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής του Λένινγκραντ (1955-1959), στο οποίο και είχε κύριο δάσκαλο τον Μπόρις Ιόγκανσον.
Τα κύρια θέματα των έργων του ήταν η αρμενική φύση, η φύση του Τζαζούρ, η θρησκεία, οι φτωχοί άνθρωποι, βουνά, πεδιάδες κλπ.
Πραγματοποίησε πολλά ταξίδια εντός της Αρμενίας, ψάχνοντας για ιστορικά μνημεία, έργα μικροτεχνίας και έργα από προηγούμενους σημαντικούς καλλιτέχνες των Αρμενίων, όπως του Μαρτίρος Σαριάν. Ο Σαριάν, μάλιστα, ήταν ο πνευματικός πατέρας του Αβετισιάν.
Ο Αβετισιάν αναδείχθηκε ως καλλιτέχνης στην «Έκθεση των Πέντε» στο Ερεβάν το 1962. Πολυάριθμοι ειδικοί και επισκέπτες της έκθεσης εκτίμησαν σε σημαντικό βαθμό το έργο του. Η μέθοδος του Αβετισιάν διέφερε από τη μέθοδο ανοικτής ζωγραφικής αέρα, που κάποτε ήταν διαδεδομένη στην αρμενική τέχνη. Για εκείνον η ζωγραφική στη φύση ήταν περισσότερο ένα προκαταρκτικό στάδιο, καθώς το κύριο μέρος των εργασιών του πραγματοποιήθηκε σε καμβά στο στούντιό του.
Το 1967 εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ του φίλου του Μιχαήλ Βαρτάνοφ, με τίτλο Το Χρώμα της Αρμενικής Γης. Η ταινία λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε η προβολή της.
Το 1975, ο Αβετισιάν έχασε τη ζωή του όταν παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο. Σύμφωνα με ορισμένες απόψεις, ο θάνατός του οφείλεται στην KGB.
Ναυμαχία της Γιουτλάνδης

Ναυτικός αποκλεισμός

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος είχε ξεσπάσει είκοσι έναν μήνες νωρίτερα, διέψευσε γρήγορα τις προσδοκίες των εμπλεκομένων για σύντομη επικράτηση. Η κατάσταση αυτή ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστη για την Γερμανία, η οποία είχε πλέον να αντιμετωπίσει την εμπλοκή σε τρία μέτωπα: Το ανατολικό, απέναντι στην Ρωσία, το δυτικό, ανάντια στους συνασπισμένους Γάλλους και Βρετανούς και τον ναυτικό αποκλεισμό στη Βόρεια Θάλασσα από τα πολεμικά σκάφη του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο τελευταίος είχε διπλό αντίκτυπο, τόσο στρατιωτικό όσο - και κυρίως - οικονομικό. Κάθε εμπορικό πλοίο, ακόμη και όσα ύψωναν σημαίες ουδετέρων χωρών, υφίστατο νηοψία, αν δε κατευθυνόταν προς γερμανικά λιμάνια, παρεμποδιζόταν και το φορτίο του κατάσχετο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την οξεία έλλειψη πρώτων υλών για τη βιομηχανία αλλά και τροφίμων για τον πληθυσμό. Παράλληλα, ο αποκλεισμός οδήγησε σε διακοπή της επικοινωνίας με τις υπερπόντιες κτήσεις, με κίνδυνο να είναι αδύνατη η υπεράσπισή τους.
Η αρχική αντίδραση της Γερμανίας ήταν η καθιέρωση του υποβρυχιακού πολέμου. Μικρά και ευέλικτα, τα σκάφη αυτά περνούσαν ανάμεσα στα θαλάσσια ναρκοπέδια και τις νηοπομπές και παρενοχλούσαν τον εφοδιασμό των Συμμάχων, στρεφόμενα εναντίον του εμπορικού τους στόλου. Τον ίδιο στόχο είχαν και τα πειρατικά, μεμονωμένα ταχύτατα καταδρομικά, που δρούσαν σε απομακρυσμένα λιμάνια της υδρογείου. Οι Βρετανοί έπρεπε να διασπείρουν τις δυνάμεις τους για να υπερασπίσουν τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, όπως ήταν τότε ο βρετανικό. Παρόλα αυτά, ο ναυτικός αποκλεισμός δεν χαλάρωνε.

Τα σχέδιο δράσης των Γερμανών

Η υπεροπλία του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού δεν άφηνε την ψευδαίσθηση στο γερμανικό Ναυαρχείο ότι θα μπορούσε να επικρατήσει σε μία αποφασιστική ναυμαχία. Έτσι, κατάρτισε σχέδιο επιδρομών και βομβαρδισμών της ανατολικής ακτής της Βρετανίας από τα γερμανικά καταδρομικά μάχης. Οι Γερμανοί εκτιμούσαν ότι, υπό το βάρος της πίεσης της κοινής γνώμης, ο Μέγας Στόλος (Grand Fleet) θα λάμβανε αμυντική διάταξη, η οποία θα οδηγούσε αναγκαστικά στη διασπορά των δυνάμεών του. Έτσι ο Στόλος Ανοικτής Θάλασσας θα μπορούσε να δράσει εναντίον αποσπασμάτων του Μεγάλου Στόλου και να επιτύχει τη σταδιακή φθορά του.
Η ιδέα των βομβαρδισμών απορρίφθηκε από τον νέο αρχηγό του Hochseeflotee, αντιναύαρχο Ράινχαρντ Σέερ, όχι όμως και η τακτική του σχεδίου. Η τροποποίησή του προέβλεπε την έξοδο του στόλου σε δύο φάσεις: Τα καταδρομικά μάχης θα προσέγγιζαν τις ακτές της Νορβηγίας, ελπίζοντας ότι τα τραβούσαν την προσοχή των Βρετανών, οι οποίοι θα έστελναν επίσης μία από τις Μοίρες Καταδρομικών τους για να τα αντιμετωπίσει. Θα ακολουθούσαν τα ισχυρά θωρηκτά σε απόσταση 50 περίπου ναυτικών μιλίων, όχι όμως πλησίον της ακτής αλλά από την ανοικτή θάλασσα. Τα βρετανικά πλοία θα παγιδεύονταν μεταξύ διασταυρούμενων πυρών και θα καταστρέφονταν.
Νόμος 3468/2006

Ο νόμος του ελληνικού κράτους 3468/2006 για την Παραγωγή Ηλεκτρικής Ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και Συμπαραγωγή Ηλεκτρισμού και Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης και λοιπές διατάξεις (ΦΕΚ Α’ 129/27.06.2006) είναι ο νόμος που διέπει τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Βασικές ρυθμίσεις του νόμου είναι ότι επιτρέπεται σε ιδιώτες η δημιουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρισμού με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αλλά απαιτεί κατά κανόνα άδεια από το Υπουργείο Ανάπτυξης και ότι ο διαχειριστής του δικτύου διανομής ηλεκτρικού ρεύματος είναι υποχρεωμένος να αγοράζει την ενέργεια που παράγουν νόμιμα αδειοδοτημένες μονάδες. Ο νόμος μεταγράφει μεταξύ άλλων και την Οδηγία 2001/77/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Ο 3468 προδιαγράφει τις άδειες (παραγωγής, εγκατάστασης, λειτουργίας, δόμησης) και τις εγκρίσεις (περιβαλλοντικών όρων, εργασιών μικρής κλίμακας από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία) που απαιτούνται (ή δεν απαιτούνται) ανάλογα με την εγκατεστημένη ισχύ της μονάδας (κατηγορία) και την περιοχή στην οποία δημιουργείται. Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι ανεξαρτήτως της κατηγορίας ενός έργου, απαιτείται έγκριση περιβαλλοντικών όρων αν το έργο βρίσκεται σε περιοχή Ramsar, Natura 2000, εθνικούς δρυμούς και αισθητικά δάση.
Ο ίδιος νόμος καθορίζει τις συμβάσεις (αγοραπωλησίας ηλεκτρικής ενέργειας με ΔΕΣΜΗΕ ή ΔΕΗ) και τις τιμές πώλησης (σε Ευρώ/μεγαβατώρα) της ενέργειας που παράγεται στον ΔΕΣΜΗΕ ή στη ΔΕΗ αντίστοιχα. Σημειώνεται εδώ ότι η σύμβαση πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας ισχύει για 10 έτη και μπορεί να παρατείνεται για 10 επιπλέον έτη, μονομερώς, με έγγραφη δήλωση του παραγωγού, εφόσον αυτή υποβάλλεται τρεις τουλάχιστον μήνες πριν από τη λήξη της αρχικής σύμβασης.
Ένα επενδυτικό σχέδιο ΑΠΕ ύψους 100.000 Ευρώ και άνω μπορεί να ενταχθεί στο καθεστώς του αναπτυξιακού Ν. 3299/04 με τις τροποποιήσεις του επενδυτικού Νόμου 3522/2006 και να επωφεληθεί από κρατική ενίσχυση σε ποσοστό έως και 60%. 
Τέλος, οι τιμές πώλησης της ηλεκτρικής ενέργειας που καθορίζονται στον 3468, ισχύουν και για τον ιδιώτη-καταναλωτή της ΔΕΗ: εφόσον εγκαταστήσει στην κατοικία του διασυνδεδεμένο με τη ΔΕΗ σύστημα παραγωγής από ΑΠΕ (π.χ. ένα φωτοβολταϊκό σύστημα ή μια ανεμογεννήτρια), μπορεί να πουλήσει τυχόν πλεόνασμα ενέργειας και να επωφεληθεί και αυτός.
Πον Νεφ (γέφυρα)

Κατασκευή

Η Πον Νεφ αποτελείται από δύο ξεχωριστές γέφυρες, μία με πέντε καμάρες που συνδέει την αριστερή όχθη του Σηκουάνα με το Ιλ ντε λα Σιτέ και μία άλλη με επτά καμάρες που ενώνει το νησί με τη δεξιά όχθη. Οι παλιότεροι χαραγμένοι χάρτες του Παρισιού δείχνουν πως όταν χτίστηκε η γέφυρα, βρισκόταν ακριβώς στην άκρη του Ιλ ντε Σιτέ. Από τότε, με προσχώσεις και αποβάθρες, το νησί έχει επεκταθεί και στην άκρη του βρίσκεται σήμερα η πλατεία Vert-Galant, ένα μικρό δημόσιο πάρκο.
Η γέφυρα κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την επικοινωνία με το Ιλ ντε λα Σιτέ, το νησί στη μέση του ποταμού, που κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου ήταν η καρδιά της πόλης και πολύ παλιότερα, ανάμεσα στα 250 και 225 π.Χ., υπήρξε το λίκνο του Παρισιού που τότε ονομαζόταν Λουτετία. 
Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1578 και διήρκεσαν 26 χρόνια. Ο Ερρίκος Γ΄ διόρισε μια επιτροπή για να εξασφαλίσει την καλή κατασκευή της γέφυρας και την παρακολούθηση του έργου. Ο ίδιος ο βασιλιάς έθεσε το θεμέλιο λίθο στις 16 Μαρτίου 1578, παρουσία της μητέρας βασίλισσας Αικατερίνης των Μεδίκων και της βασίλισσας Λουίζας της Λωρραίνης. Λόγω της εξέγερσης στην πόλη κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων, οι εργασίες διακόπηκαν για δέκα χρόνια, από το 1588 έως 1598. Το 1599, ο νέος βασιλιάς Ερρίκος Δ΄ διέταξε την επανάληψη της εργασιών και η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1607.
Ζανγκ Σιανζόνγκ

Θησαυρός

Ο Ζανγκ έλαβε το προσωνύμιο «Κίτρινος Τίγρης» και είχε συλλέξει μεγάλο θησαυρό κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων. Πριν πεθάνει, έδωσε οδηγία να μεταφερθεί ο θησαυρός μέσω του ποταμού Μιν, αλλά οι εχθροί του είχαν στήσει ενέδρα και ο θησαυρός χάθηκε στον ποταμό. Οι ιστορικοί διαφωνούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα αν ο θησαυρός ήταν πραγματικός ή μυθικός, μέχρι που ομάδα Κινέζων αρχαιολόγων ανακάλυψε 10.000 αντικείμενα του θησαυρού στην Επαρχία Σετσουάν.
Ηλιακός άνεμος

Σχηματισμός

Η θερμική ενέργεια του αραιού πλάσματος του στέμματος είναι τόσο υψηλή ώστε να υπερνικά το πεδίο βαρύτητας του ήλιου και διαστέλλεται στον μεσοπλανητικό χώρο με την μορφή ανέμου. Ο ηλιακός άνεμος, που έχει χαρακτηριστεί και σαν ηλιακή σωματιδιακή ακτινοβολία, αποτελείται κυρίως από ηλεκτρόνια και πρωτόνια που εκπέμπονται σχεδόν ακτινικά από το στέμμα του ήλιου με υπερηχητικές ταχύτητες. Οι στεμματικές οπές είναι τα κύρια σημεία διαφυγής και επιταχύνσεως του ηλιακού ανέμου δεδομένου ότι οι στεμματικές οπές βρίσκονται σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από ανοικτές μαγνητικές γραμμές, χαμηλή θερμοκρασία και πυκνότητα σε σύγκριση με της αντίστοιχες τιμές του στέμματος. Ο ηλιακός άνεμος εκτοξεύεται από διαφορετικά σημεία της επιφάνειας του ήλιου και με διαφορετική αρχική ταχύτητα λόγω των διαφορετικών συνθηκών που επικρατούν στις στρεμματικές οπές και ως εκ τούτου λόγω της περιστροφής του ήλιου φτάνει στη γη κατά ριπές ή αλλιώς ως ρεύματα ή κύματα ηλιακού ανέμου.
Ο ηλιακός άνεμος δημιουργεί την ηλιόσφαιρα, μια τεράστια φούσκα στο διαστρικό ενδιάμεσο που περιβάλλει το ηλιακό σύστημα. Άλλα φαινόμενα περιλαμβάνουν γεωμαγνητικές καταιγίδες που μπορούν να καταστρέψουν ενεργειακά δίκτυα της ανθρωπότητας, το πολικό σέλας (βόρειο και νότιο σέλας), και οι ουρές των κομητών από πλάσμα που πάντα προς το σημείο μακριά από τον Ήλιο.
1873 Αγήνωρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Αγήνορος εκτιμάται σε 53,76 ± 4,4 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0386. Ο Αγήνωρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ως 26 ώρες περίπου (Mottola et al. 2011).
Μάικλ Φλάτλεϊ

Βιογραφία-Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1958 στο Σικάγο και είναι ιρλανδικής καταγωγής. Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στον ιρλανδικό χορό και στις κλακέτες στα 11. Στα 17 κέρδισε τον διαγωνισμό Ιρλανδικού χορού στην Αμερική. Μετά τις σπουδές άνοιξε σχολή χορού. Το 1994 με την συνεργασία του Jean Butler δημιούργησε το σόου Riverdance που πρωτοπαρουσιάστηκε στο διαγωνισμό τραγουδιού της eurovision την ίδια χρονιά. Είχε μεγάλη επιτυχία και εξακολουθεί να παίζεται μέχρι σήμερα. Μετά το Riverdance συνέχισε το 1996 με το The Lord of the Dance που εντυπωσίασε στην απονομή βραβείων Όσκαρ το 1997. Ίσως είναι η μεγαλύτερη του επιτυχία και συνεχίζεται να παίζεται έως σήμερα. Ο Michael Flatley δεν χορεύει πλέον στις περιοδείες του The lord of the dance. Σε κάθε παράσταση του μιούζικαλ χτυπιέται 150000 φορές η κλακέτα. Ένα εκατομμύριο CD και 9 εκατομμύρια βίντεο της παράστασης έχουν πωληθεί μέχρι τώρα. Η παράσταση έχει παιχτεί σε 30 χώρες συμπεριλαμβανομένης και τις Ελλάδας. 
Επόμενο βήμα του ήταν το Feet of Flames το 1998 το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε στο Hyde Park του Λονδίνου. Τα κύρια στοιχεία του δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από το The Lord of the Dance. To αποκορύφωμα της παράσταση ήταν όταν το 2000 παίχθηκε μπροστά σε 100.000 θεατές στην Βουδαπέστη. Η τελευταία παράσταση του ήταν το 2001. Σε κάθε παράσταση ο Michael Flatley έχανε 5 κιλά βάρος , κυρίως υγρά. Αρκετά αργότερα, στα 47, το 2005 δημιουργεί το Celtic Tiger στο οποίο συμμετείχε χορεύοντας. Ή πορεία του μιούζικαλ δεν ήταν μεγάλη αφού τον Νοέμβριου του 2006 αρρώστησε και οι παραστάσεις ματαιώθηκαν. Σήμερα πλέον παίζεται το The Lord of the Dance από τέσσερις διαφορετικές διανομές χορευτών.
Το πάθος του για τον χορό τον απόκτησε από την γιαγιά του που και αυτή ήταν πρωταθλήτρια στον Ιρλανδικό χορό. Σε κάθε παράσταση αφήνει μία κενή θέση προς τιμή της. Αν και πετυχημένος μποξέρ άφησε την αθλητική του καριέρα και αφιερώθηκε στον χορό. Εκτός από εξαιρετικός χορευτής είναι πολύ ικανός στο φλάουτο. Κατείχε το ρεκόρ γκίνες στις κλακέτες με 38 χτυπήματα της κλακέτα το δευτερόλεπτο. Το διαζύγιο του με την Beata Dziaba το 1997 μετά από 11 χρόνια γάμου τον οδήγησε στο αλκοόλ και σε σοβαρά ψυχολογικά πρόβλημα. Σήμερα τα έχει ξεπεράσει και είναι παντρεμένος με την Niamh O’Brien χορεύτρια των μιούζικαλ του.
Φώφη Σαραντοπούλου

Σπουδές και ντεμπούτο

Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο με τη Μάγκυ Καρατζά, αποφοιτώντας το 1963 με Α' Βραβείο κι Αριστείο Εξαιρετικής Επίδοσης. Κέρδισε υποτροφία "Μαρία Κάλλας" και τελειοποίησε τις σπουδές της στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης κοντά στη Luise Scheid και τον Anton Dermota, με τον οποίο μελέτησε ειδικότερα ορατόριο και lied.
Έλαβε μέρος στο Διεθνή Διαγωνισμό Τραγουδιού στην Τουλούζ της Γαλλίας, όπου και διακρίθηκε κερδίζοντας μετάλλιο. Παρουσιάστηκε στο γαλλικό κοινό σε σουαρέ ντε γκαλά από τη σκηνή της Όπερας της Τουλούζ καθώς και σε ρεσιτάλ από τη Γαλλική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση.

Καριέρα

Επίσης έδωσε ρεσιτάλ στη Βιέννη, στην Αυστριακή Ραδιοφωνία και πρωταγωνίστησε στο «Μαγικό Αυλό» του Μότσαρτ, που ανέβασε η Volksoper. Τον ίδιο ρόλο, της Βασίλισσας της Νύχτας, τραγούδησε και στην Όπερα της Σόφιας, ενώ στις πόλεις Ρούσε και Φιλιππούπολη τραγούδησε στο «Ριγκολέτο» και στον «Κουρέα της Σεβίλλης». Στην Όπερα του Άαχεν τραγούδησε «Τραβιάτα».
Ήταν μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, έχοντας πρωταγωνιστήσει σε πολυάριθμες παραγωγές. Συχνά εμφανιζόταν σε ρεσιτάλ (μόνιμα συνοδευόμενη από την πιανίστα Λίντα Λεούση αλλά κι από το νεαρό τότε πιανίστα Άρη Χριστοφέλλη, μετέπειτα διεθνώς αναγνωρισμένο κόντρα τενόρο), ενώ είχε τραγουδήσει πολλές φορές και για την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση.
Είχε συμμετάσχει επανειλημμένα σε συναυλίες της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών ως σολίστ, με την οποία τραγούδησε και στη 2η Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ στο Ηρώδειο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών με διευθυντή το Μιλτιάδη Καρύδη.

Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένη με το Γιώργο Kαβάγια, γνωστό διευθυντή φωτογραφίας του ελληνικού κινηματογράφου.
Έχασε τη ζωή της σε αυτοκινητικό δυστύχημα στις 28 Ιουλίου 1985.

Δισκογραφία

Μοναδική επίσημη εμφάνιση της Φώφης Σαραντοπούλου στη δισκογραφία είναι η συμμετοχή της στο διπλό δίσκο του 1987 «ΕΛΣ: Μοναδικές ερμηνείες» (Lyra, 3461/2 LP). Η ηχογράφηση είχε πραγματοποιηθεί το 1979. Συμμετείχαν επίσης οι: Δημήτρης Καβράκος, Μαρία Κορομάντζου, Κική Μορφωνιού, Αλεξάνδρα Παπατζάκου, Σώτος Παπούλκας, Γιώργος Παππάς, Κώστας Πασχάλης, Θάνος Πετράκης και Ζανέτ Πηλού. Την Ορχήστρα της Ε.Λ.Σ. διηύθυνε ο Δημήτρης Χωραφάς. (Ο δίσκος επανακυκλοφόρησε σε διπλό CD το 2008 από τη Lyra Classics).
Η Φώφη Σαραντοπούλου ακούγεται ακόμα στο CD της πιανίστας Λίντας Λεούση «Ρομαντικά έργα για πιάνο Επτανησίων Συνθετών», όπου ερμηνεύει το τραγούδι του Γεωργίου Λαμπελέτ «Η Ανθοστεφάνωτη». (Το CD κυκλοφόρησε το 2004 από τη Music Box).
Τραπέζιο Ανατολικού Ζητήματος

Το Τραπέζιο του Ανατολικού Ζητήματος αναφέρεται στη περιοχή στην οποία λαμβάνει χώρα το Ανατολικό Ζήτημα, η οποία έχει γεωμετρικό σχήμα τραπεζίου. Το «Ανατολικό ζήτημα» αναφέρεται στις αμφισβητήσεις για τα εδάφη που εκτείνονται από τη Βαλκανική Χερσόνησο μέχρι την Αίγυπτο και από την Κασπία Θάλασσα μέχρι τον Περσικό κόλπο. Οι τέσσερις κορυφές του τραπεζίου είναι οι πόλεις Τεργέστη, Αστραχάν, Σιράζ και Χίβα.