google/wiki40b huggingface dataset:
Σκοτάδι

Φυσική. Physics.

Σε όρους της φυσικής, physics ένα αντικείμενο λέγεται ότι είναι σκοτεινό όταν απορροφάει φωτόνια, photonia κάνοντάς το να εμφανίζεται αμυδρά σε σύγκριση με άλλα αντικείμενα. Για παράδειγμα, σε έναν μαύρο πίνακα δεν αντικατοπτρίζεται πολύ φως ώστε να φαίνεται σκοτεινός, ενώ σε έναν λευκό πίνακα που αντικατοπτρίζεται πολύ φως φαίνεται φωτεινός. Ακόμη, ένα αντικείμενο μπορεί να φαίνεται σκοτεινό, αλλά υπάρχει πιθανότητα να είναι φωτεινό σε συχνότητες που δε μπορεί να αντιληφθεί ο άνθρωπος. 
Μια σκοτεινή περιοχή έχει περιορισμένες πηγές φωτός, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει την όραση,vision. Η έκθεση σε εναλλαγές φωτός και σκοταδιού (μέρας και νύχτας) έχει προκαλέσει αμέτρητες εξελικτικές προσαρμογές  στο σκοτάδι. Για παράδειγμα, όταν ένα σπονδυλωτό ζώο, spinal animal όπως ο άνθρωπος, εισέρχεται σε σκοτεινή περιοχή, η κόρη του ματιού του διαστέλλεται, ώστε να εισχωρεί περισσότερο φως στο μάτι και να βελτιώνει τη νυχτερινή όραση. Επίσης, τα κύτταρα που προσλαμβάνουν το φως στο ανθρώπινο μάτι (τα ραβδία και τα κονία), παράγουν περισσότερη μη αποχρωματισμένη ροδοψίνη όταν προσαρμόζονται στο σκοτάδι.

Τέχνες. Αrts.

Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν το σκοτάδι για να τονίσουν την αντίθεσή του με το φως.  Το σκοτάδι, συχνά, χρησιμοποιείται ως  αντιστάθμισμα σε φωτεινές περιοχές για να δημιουργήσει γραμμές και κενά. Για παράδειγμα, όταν σχεδιάζονται οι περιοχές γύρω από τα μάτια σε έναν πίνακα. Οι σκιές προσθέτουν βάθος και προοπτική (Κιαροσκούρο (chiaroscuro)).
Τα χρώματα αναμειγνύονται μεταξύ τους ώστε να δημιουργηθεί μαύρο, καθώς κάθε χρώμα απορροφά συγκεκριμένη συχνότητα φωτός. Θεωρητικά, αναμειγνύοντας τα τρία βασικά χρώματα, basic colors ή τα τρία δευτερογενή χρώματα, secondary colors θα απορροφηθεί το φως και θα δημιουργηθεί το μαύρο χρώμα. Πρακτικά, όμως, είναι δύσκολο να αποφευχθεί το να πάρει το μείγμα ένα καφέ χρώμα.

Λογοτεχνία. Literature.

Στη ποίηση του Δυτικού κόσμου, Western World, το σκοτάδι υπονοεί την παρουσία των σκιών, του σατανικού και του προαισθήματος. Το 1820, στη μικρού μήκους ιστορία "A Visit to The Lunar Shpere" , Mία Επίσκεψη στην Φωτεινή Σφαίρα γίνεται λόγος για μία σκοτεινή μηχανή που με πρίσμα, spectre αντανακλά το φως μέσα σε μπουκάλια, και εκεί παγιδεύεται.

Θρησκεία. Religion.

Στην δημιουργία του κόσμου, σύμφωνα με τον Χριστιανισμό, Christianity η αφήγηση ξεκινά με το σκοτάδι, μέσα στο οποίο γίνεται η παρουσία της γέννησης του φωτός καθώς και ο διαχωρισμός του με το σκοτάδι (στην 4η μέρα της δημιουργίας, ακόμη, περιγράφεται η δημιουργία του ήλιου και του φεγγαριού). Παρόλο, που και το φως και το σκοτάδι αποτελούν έργο του Παντοδύναμου Θεού- το σκοτάδι θεωρείται ως "η δεύτερη πανούκλα" (Έξοδος 10:20), και η τοποθεσία που "δακρύζεις και τρίζουν τα δόντια" (Ματθαίος, Mathew 8:12).
Στο Κοράνιο, Quran αναφέρεται ότι όσοι αμαρτάνουν και δεν κατανοούν τα όρια του σωστού, είναι καταδικασμένοι σε "σε απελπισία και σε κρύο σκοτάδι" (Nab 78.25).
Monster High

Πλοκή

Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι μαθήτριες ενός σχολείου, που είναι περίεργες σε εμφάνιση αλλά καλόκαρδες. Οι χαρακτήρες μοιάζουν με ήρωες από ταινίες τεράτων. Ζουν φανταστικές περιπέτειες και αναστατώνουν το σχολείο. Ένα monster είναι οποιοδήποτε πλάσμα, που συνήθως βρίσκεται σε θρύλους ή φρίκταλ φρίκης, που συχνά είναι τρομακτικό και μπορεί να προκαλέσει φόβο ή σωματική βλάβη από την εμφάνιση ή τις ενέργειές του. Στο Monster High, τα θηλυκά monsters απεικονίζονται ως χαριτωμένα, έξυπνα και όμορφα.
Σημαία του Καμερούν

Η σημαία του Καμερούν καθιερώθηκε με την παρούσα μορφή της στις 20 Μαΐου 1975 έπειτα από την ενοποίηση της χώρας. Η προηγούμενη σημαία είχε το ίδιο σχήμα και χρώματα, όμως με δύο αστέρια. Το χρωματικό μοτίβο χρησιμοποιεί τα παναφρικανικά χρώματα και το τρίχρωμο σχέδιο, που προέρχεται από τη σημαία της Γαλλίας. Η κεντρική λωρίδα συμβολίζει την ενότητα, με το κόκκινο να εκπροσωπεί την ένωση, το αστέρι να αναφέρεται ως «το άστρο της ενότητας» και το κίτρινο χρώμα να συμβολίζει τον ήλιο και τις σαβάνες στο βόρειο τμήμα της χώρας. Το πράσινο χρώμα αντιπροσωπεύει τα δάση, που αφθονούν στο νοτιότερο τμήμα του Καμερούν. 
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 20 Μαΐου 1972.
Ιωάννης Λεωνίδας

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες από παλιά οικογένεια καπεταναίων και ήταν γιος του Γεωργίου Λεωνίδα. Αρχικά οι πρόγονοί του ονομάζονταν Λάμπροι. Στην Επανάσταση του 1821 εξόπλισαν το πλοίο «Λεωνίδας» και το δώρισαν στην πατρίδα, και γι' αυτό άλλαξαν το όνομα τους σε «Λεωνίδαι».
Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε υπουργός Επισιτισμού και προσωρινά Περιθάλψεως στην κυβέρνηση Στράτου (1922), υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη (1922) και στην κυβέρνηση Ευταξία (1926). 
Ο  Ιωάννης  Λεωνίδας είχε εξαγοράσει ιδιοκτησίες από άλλους Σπετσιώτες, με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει κυριότητα του νησιού Σπετσοπούλα. Είχε κτίσει βίλλα και καλλιέργειες εκεί. Από τους απογόνους του νοικιάστηκε για εκατό χρόνια, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, στον Σταύρο Νιάρχο.
Απεβίωσε το 1935. Εγγονός του είναι ο λογοτέχνης Νάνος Βαλαωρίτης.
Nereide (υποβρύχιο)

Περιγραφή

Τα σκάφη της κλάσης Nautilus ήταν ο Curio Bernardis, ο οποίος σταδιακά εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές υποβρυχίων. Το κύτος τους είχε σχήμα παρόμοιο με αυτό των τορπιλακάτων. Το ολικό μήκος ήταν 40,94 m, το πλάτος 4,29 m και το βύθισμα 2,84 m. Προωθούνταν από δίδυμες μηχανές ντίζελ των 300 bhp και είχε μέγιστη ταχύτητα 13,2 kn στην επιφάνεια. Σε βύθιση χρησιμοποιούσε δύο ηλεκτροκίνητες μηχανές Ansaldo που απέδιδαν μέχρι και 160 hp έκαστη. Μπορούσε δε να φτάσει τους 8 kn. Το  Nereide ήταν οπλισμένο με δύο τορπιλοσωλήνες των 450 mm και έφερε τέσσερις τορπίλες. Σχεδιάστηκε δε για να επιχειρεί με πλήρωμα αποτελούμενο από δύο αξιωματικούς και 17 ναύτες.

Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγησή του ξεκίνησε στην Βενετία την 1η Αυγούστου 1911. Καθελκύστηκε στις 12 Ιουλίου 1913. Δεν είναι γνωστό πότε εντάχθηκε στην δύναμη του στόλου, όμως το πιθανότερο είναι πως συνέβη μετά από την ολοκλήρωσή του στις 20 Δεκεμβρίου 1913.
Μετά την είσοδό τους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ιταλοί κατέλαβαν τη νήσο Πελαγόζα στην κεντρική Αδριατική. Στις αρχές του Αυγούστου του 1915 ένα γερμανικό υποβρύχιο καθώς και ένα αυστροουγγρικό αναγνωριστικό αεροσκάφος ανέφεραν την παρουσία γαλλικού ή ιταλικού υποβρυχίου εκεί. Επρόκειτο για το Nereide, το οποίο  οι Αυστριακοί αποφάσισαν να βυθίσουν, αποστέλλοντας εκεί το υποβρύχιο U-5 με κυβερνήτη τον Γκέοργκ Ρίτερ φον Τραπ (Georg Ritter von Trapp). Το πρωί της 5ης Αυγούστου το Nereide βρίσκονταν στον λιμένα του νησιού.
Όταν το U-5 αναδύθηκε στην επιφάνεια, λίγο έξω από την ακτή, ο κυβερνήτης του Nereide Κάρλο ντελ Γκρέκο (Carlo del Greco), πραγματοποίησε ελιγμούς προκείμενου να φέρει το σκάφος του σε τέτοια θέση ώστε να μπορεί να πλήξει το εχθρικό πλοίο. Το ιταλικό σκάφος επιχείρησε να πλήξει με μία τορπίλη το U-5 αλλά αστόχησε. Στην συνέχεια ο ντελ Γκρέκο διέταξε την κατάδυση του υποβρυχίου του, όμως ενώ βρίσκονταν στην διαδικασία αυτή το U-5 κατάφερε να το χτυπήσει με συνέπεια το Nereide να χαθεί αύτανδρο. Ο ντελ Γκρέκο τιμήθηκε μετά θάνατον με το Χρυσό Μετάλλιο Πολεμικής Ανδρείας (Medaglia d'Oro al Valore Militare) για την δράση του.
Η θέση του ναυαγίου εντοπίστηκε το 1972 και έχει συντεταγμένες 42°23′N 16°16′E .
387 Ακουιτανία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Ακουιτανίας υπολογίσθηκε σε 100,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,8 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 3,4 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,190 (από δεδομένα του IRAS). Η Ακουιτανία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 24 ώρες και 9 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Λάμπρος Νικολαΐδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Λάμπρος Νικολαΐδης γεννήθηκε στην Πέγεια το 1909. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο νομικής και εργαζόταν ως δικηγόρος.
Απεβίωσε το 1998.

Πολιτική διαδρομή

Διεκδίκησε εκλογή στις Βουλευτικές εκλογές 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΑΚΕΛ αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Πάφου του ΑΚΕΛ Νίκου Μαυρονικόλα, ο Λάμπρος Νικολαΐδης ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 27 Ιουνίου 1985 ως ο πρώτος επιλαχών.
Je suis partout

Μεσοπόλεμος

Στην αρχή της, η Je suis partout επικεντρώθηκε στην κάλυψη διεθνών θεμάτων, χωρίς να εμφανίζει εξτρεμισμό, αντισημιτισμό ή μια ακροδεξιά προσέγγιση. Ωστόσο, η ομάδα των εκδοτών επηρεάστηκε έντονα από τις ιδέες του Σαρλ Μωρράς και της εθνικιστικής πολιτικής οργάνωσης "Action Française", και η ιδεολογία αποτυπώθηκε γρήγορα στο συντακτικό περιεχόμενο, καθώς οι πιο μετριοπαθείς δημοσιογράφοι την εγκατέλειψαν σε διαμαρτυρία.
Η εφημερίδα έγινε βασικό στοιχείο του αντι-κοινοβουλευτισμού, του εθνικισμού και της κριτικής των «παρακμιακών» θεσμών και πολιτισμών της Τρίτης Δημοκρατίας, που βρισκόταν ιδεολογικά κοντά στα φασιστικά κινήματα της εποχής, τόσο των γαλλικών όσο και των ξένων. Υποστήριξε με σαφήνεια τον Μπενίτο Μουσολίνι από τον Οκτώβριο του 1932. Η εφημερίδα ήταν ευνοϊκή για την Ισπανική Φάλαγγα, τη Ρουμανική Σιδηρά Φρουρά, το Βελγικό ρεξιστικό κόμμα του Λεόν Ντεγκρέλ, καθώς τον Όσβαλντ Μόσλι, τη "Βρετανική Ένωση των Φασιστών" και τον Αδόλφο Χίτλερ. Έτσι, κράτησε τον Ζακ Ντοριό σε εκτίμηση για τις προσπάθειές του να ενώσει τη γαλλική ακροδεξιά σε ένα ενιαίο μέτωπο.
Η αντισημιτική ρητορική της εφημερίδας εξερράγη μετά την "Υπόθεση Stavisky" και την απόπειρα πραξικοπήματος που έγινε από ακροδεξιούς μπροστά από το Palais Bourbon στις 6 Φεβρουαρίου 1934. Μετά το σχηματισμό της αριστερής κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου, υπό τον Εβραίο Λεόν Μπλούμ (1936), έγινε καυστική. Από το 1938, η εφημεριδα ταυτίστηκε με τη ναζιστική προπαγάνδα της Γερμανίας, δημοσιεύοντας δύο ειδικά θέματα, τους Les Juifs ("Οι Εβραίοι") και Les Juifs et la France ("Οι Εβραίοι και η Γαλλία") του Ρομπέρ Μπραζιγιάκ. Η ακραία επίθεση προκάλεσε τους εκδότες Fayard να διακόψουν τις σχέσεις με την εφημερίδα και πωλήθηκε σε άλλους συμπεριλαμβανομένου του Αργεντίνου Charles Lescat. Λίγο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική κατοχή το 1940, η εφημερίδα απαγορεύτηκε.

Συνεργασία με τις Γερμανικές αρχές κατοχής

Εκδόθηκε και πάλι από το 1941 και οι εξαιρετικά συνεργατικές θέσεις της, προσέλκυσαν τη σκληρή κριτική του Μωρράς, ο οποίος απέρριψε την εφημερίδα . Η εφημερίδα θριάμβευσε ως η φωνή των ακροδεξιών δυνάμεων και δημοσίευσε εκκλήσεις για τη εκδίωξη και την δολοφονία των Εβραίων και δημοκρατών πολιτικών.
Ο Ρομπέρ Μπραζιγιάκ ήταν ο αρχισυντάκτης της, από τον Ιούνιο του 1937 έως τον Σεπτέμβριο του 1943. Ο Μπραζιγιάκ θεωρήθηκε ότι ήταν πολύ επιεικής και αντικαταστάθηκε από τον Πιέρ Κουστώ, αδελφό του Ζακ Υβ Κουστώ. Ο Πιερ Κουστώ ευθυγραμμίζεται με την ηγεσία των Ναζί, έρχεται εναντίον των ριζών του ακολουθώντας την ναζιστική ιδεολογία και διαφήμισε μέσα από την εφημερίδα τις μονάδες Waffen-SS και τη Λεγεώνα των Γάλλων Εθελοντών κατά του Μπολσεβικισμού. Αρκετοί από τους συντάκτες της εντάχθηκαν αργότερα, είτε στο φασιστικό "Γαλλικό Λαϊκό κόμμα" του Ζακ Ντοριό είτε στην Γαλλική Πολιτοφυλακή (Γαλλία του Βισύ). Συνέχισε να εκδίδεται μέχρι τον Αύγουστο του 1944, τη στιγμή της Απελευθέρωσης του Παρισιού.
Χέρριτ Μπερκχέιντε

Βιογραφία

Ο Μπερκχέιντε γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών και πέθανε στο Χάαρλεμ. Βαπτίστηκε στις 6 Ιουνίου 1638 και ήταν ο μικρότερος (κατά 11 χρόνια) αδελφός του Γιομπ Μπερχέιντε, ο οποίος διετέλεσε και Δάσκαλός του, αν και ο βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι ο Γιομπ είχε εκπαιδευτεί από τον πατέρα του ως βιβλιοδέτης και δεν μπορούσε να διαπιστώσει ποιος τον είχε εκπαιδεύσει. Ο Χέρριτ εκπαιδεύτηκε από τον μεγάλο του αδελφό. Ο Δάσκαλος του Γιομπ πρέπει να ήταν κάποιος Δάσκαλος από το Χάαρλεμ και υπάρχει η εκδοχή αυτός να ήταν ο Φρανς Χαλς, αλλά ο Χαουμπράκεν ισχυρίζεται ότι ως ειδικευμένος τεχνίτης ταξίδευε συνέχεια μεταξύ Λέιντεν και Ουτρέχτης, προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως προσωπογράφος και έμαθε μόνος του, ζωγραφίζοντας. Ο Χέρριτ ασχολήθηκε κυρίως με αστικά τοπία, ενώ ο Γιομπ δημιουργούσε, εκτός από πίνακες με αρχιτεκτονήματα, και ρωπογραφίες. Εν τούτοις, επηρέασε σημαντικά τον μικρό του αδελφό.
Κατά τη δεκαετία του 1650, τα δύο αδέλφια πραγματοποίησαν εκτεταμένο ταξίδι κατά μήκος του ποταμού Ρήνου στη Γερμανία, επισκεπτόμενοι την Κολωνία, τη Βόννη, το Μανχάιμ και, τέλος, τη Χαϊδελβέργη, όπου βρήκαν ως πάτρονα τον Εκλέκτορα Παλατίνο Κάρολο Λουδοβίκο Α΄. Εν τούτοις, οι Μπερκχέιντε δεν διέμειναν επί μακρόν στη Χαϊδελβέργη και επέστρεψαν στο Χάαρλεμ, όπου μοιράστηκαν την ίδια κατοικία και πιθανόν είχαν κοινό εργαστήριο. Ο Χέρριτ έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ στις 27 Ιουλίου 1660.0.
Δυστυχώς, ο καλλιτέχνης πνίγηκε στο κανάλι Μπράουβερσβααρτ (Brouwerswaart) του Χάαρλεμ το 1698.

Έργο

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, ήταν καλλιτέχνης γνωστός για τα ιταλικού ύφους τοπία του, καθώς και για τα πορτρέτα και τις σκηνές ιππικού. Ωστόσο, η ειδικότητά του ήταν η απεικόνιση αστικών τοπίων, των οποίων η ακρίβεια μπορεί να συγκριθεί με αυτή των έργων του Πίτερ Σένρενταμ. Του άρεσε να ζωγραφίζει μνημεία και μεγάλα κτίρια, τα οποία βρίσκονταν σε ανοικτές πλατείες, δημιουργώντας συνθέσεις που δίνουν την αίσθηση της απλοχωριάς και της σαφήνειας. Στον τομέα αυτόν διαφέρει από τους άλλους μεγάλους Ολλανδούς ζωγράφους του είδους, όπως ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν, ο οποίος προτιμούσε τις "στενές" απόψεις υπό γωνία, όπως φαίνονταν από κάποιο κανάλι. Είναι εμφανής η επιρροή του Σένρενταμ στο έργο του Μπερκχέιντε, παρά το γεγονός ότι ο Σένρενταμ ειδικευόταν περισσότερο στην απεικόνιση του εσωτερικού εκκλησιών. Οι πίνακες του Μπερκχέιντε έχουν τοπογραφικό χαρακτήρα, εξαιρουμένων αυτών που απεικονίζουν την πόλη της Κολωνίας, στους οποίους τα πραγματικά κτίρια, τα οποία είχε δημιουργήσει με βάση σκαριφήματα που είχε φτιάξει εκ του φυσικού, έχουν περισσότερο φανταστικό χαρακτήρα. Οι πίνακες που συχνότερα δημιουργούσε απεικονίζουν απόψεις του Χάαρλεμ και αποτελούν σημαντικό τεκμήριο για την εικόνα της πόλης κατά την περίοδο εκείνη, όπως σημαντικό τεκμήριο αποτελεί και η απεικόνιση του, νέου τότε, Δημαρχείου του Άμστερνταμ.
Ντύτρυκ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Μιέσκο ή τού αδελφού του Λάμμπερτ πριγκίπων των Πολωνών.
Ο πατέρας του ήταν γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας τού Χάλντενσλέμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ. Ο Μιέσκο Α΄ έκανε το έγγραφο Dagome iudex, με το οποίο άφηνε την Πολωνία στον Μιέσκο και τον Λάμμπερτ, αλλά όταν το 992 απεβίωσε, ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, γιος τού Μιέσκο Α΄ από την πρώτη σύζυγό του Ντουμπράβκα, κατάφερε να λάβει τον έλεγχο των επαρχιών της Πολωνίας και να εκδιώξει τη μητριά του και τους γιους της. 
Ο Μπολέσλαφ Α΄ είχε επίσης δύο συζύγους: από την Γιούντιτ των Αρπάντ είχε γιο τον Μπέζπρυμ και από την Εμνίλντα της Λουσατίας είχε τους Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ και Όθωνα. Ο Μπολέσλαφ Α΄ απέκλεισε τον Μπέζπρυμ από τη διαδοχή και έτσι τον διαδέχθηκε ο Μιέσκο Β΄, που έδιωξε τον πρωτότοκο αδελφό του. Όμως ο Μπέζπρυμ επέστρεψε με Γερμανικό στρατό, που εκτόπισε τον Μιέσκο Β΄ το 1032: ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας μοίρασε την Πολωνία στους Μπέζπρυμ, Όθωνα και τον εξάδελφό τους Ντύτρυκ. Δεν γνωρίζουμε ποιες περιοχές έλαβε ο καθένας. Το επόμενο έτος επέστρεψε ο Μιέσκο Β΄, που τους έδιωξε και επανένωσε την Πολωνία. Έτσι η εξουσία τού Ντύτρικ ήταν σύντομη.
Μαχαλεπί

Μαχαλεπί ή μαχαλλεπί(ν) ή μαλεμπί (τουρκ.: muhallebi) ονομάζεται ένα κυπριακό, συνήθως νηστίσιμο, γλυκό σε μορφή κρέμας με άρωμα τριαντάφυλλου. Περιέχει είτε άμυλο αραβόσιτου («νησιαστέ» / κορν φλάουερ) είτε ρυζάλευρο, ζάχαρη και ροδόνερο / σιρόπι τριαντάφυλλο. Σερβίρεται κρύο είτε στη φόρμα που αρχικά παρασκευάστηκε (συνήθως κάποιο μικρό ποτήρι), είτε αφού τεμαχιστεί. Η γεύση του είναι ουδέτερη και παίρνει γεύση από ότι σιρόπι ή άλλο βάλει κανείς από επάνω όπως π.χ. κάποιο σιρόπι ή ζάχαρη ή γλυκό του κουταλιού. Συνήθως είναι νηστίσιμο, αφού παρασκευάζεται μόνο με νερό και άμυλο / αλεύρι, αλλά μπορεί να παρασκευαστεί και με την προσθήκη γάλακτος (κυπρ.: «μαχαλλεπί του γαλάτου»). Παρασκευάζεται συνήθως τους καλοκαιρινούς μήνες και θεωρείται δροσιστικό. Το μαχαλεπί αναφέρεται σαν ένα από τα χαρακτηριστικά γλυκά στα οποία γίνεται χρήση ροδόνερου. Η προέλευση του ονόματος, αλλά και του γλυκού είναι από τη Μέση Ανατολή / Αραβική: Παρόμοια γλυκά (σε αρκετές περιπτώσεις όμως με γάλα) φτιάχνονται στον Λίβανο, τη Συρία και την Τουρκία, αλλά και την Αίγυπτο και το Μαρόκο με το όνομα Μουχαλλεμπί (Muhallebi, συνήθως αναφερόμενο με το όνομα αυτό στην Τουρκία), ή Μουχαλλαμπία (Muhallabia, γενικά στη Μέση Ανατολή) ή Μιχαλλαμπίγια (Mihallabiya - στην Αίγυπτο).
Συνιδιοκτησία (ποδόσφαιρο)

Η συνιδιοκτησία είναι ένα σύστημα στο οποίο δύο ποδοσφαιρικοί σύλλογοι κατέχουν από κοινού το συμβόλαιο ενός αθλητή, αν και ο αθλητής είναι εγγεγραμμένος για να παίξει μόνο για τον ένα σύλλογο. Δεν είναι καθολικό σύστημα, αλλά χρησιμοποιείται σε ορισμένες χώρες, όπως η Αργεντινή, η Χιλή και η Ουρουγουάη. Ήταν παλαιότερα κοινή στην Ιταλία, αν και η πρακτική έχει πλέον καταργηθεί εκεί. 
Αυτός ο τύπος συμφωνίας διαφέρει από την ιδιοκτησία τρίτης πλευράς, στην οποία το συμβόλαιο του αθλητή ανήκει σε μια μη ποδοσφαιρική οντότητα, όπως μια εταιρεία διαχείρισης.

Ιταλία

Οι συμφωνίες συνιδιοκτησίας ήταν κοινές στο ιταλικό ποδόσφαιρο, πριν να απαγορευτούν στο τέλος της σεζόν 2014-15. Η πρακτική αυτή καθιερώθηκε στο Άρθρο 102 της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου -Εσωτερικοί Οργανωτικοί Κανονισμοί FIGC (Norme Organizzative Interne della FIGC)- και είναι επισήμως γνωστοί ως «δικαιώματα συμμετοχής» (diritti di partecipazione). 
Για να οριστεί η συνιδιοκτησία, ένας αθλητής έπρεπε να υπογράψει σε μία ομάδα και να του έχουν μείνει ακόμη, τουλάχιστον, 2 χρόνια για τη λήξη του συμβολαίου του. Θεωρούταν ως κανονική μεταγραφή, εκτός από το ότι ο σύλλογος πώλησης θα διατηρούσε τα προαναφερθέντα δικαιώματα συμμετοχής, δηλαδή τα δικαιώματα στο 50% της αξίας του παίκτη. Εκτός αν η συμφωνία τερματιζόταν νωρίς με κοινή συμφωνία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων πλευρών, οι δύο σύλλογοι έπρεπε να συμφωνήσουν για το αν θα ανανεώσουν ή θα τερματίσουν τη συμφωνία στο τέλος κάθε σεζόν. Σε περίπτωση που δεν επιτύγχαναν συμφωνία μέχρι την ορισμένη προθεσμία του πρωταθλήματος, το θέμα λυνόταν μέσω μιας τυφλής δημοπρασίας. Αν οι προσφορές ήταν ίσες ή εάν κανένας από τους συλλόγους δεν υπέβαλε μία, τα πλήρη δικαιώματα του ποδοσφαιριστή πήγαιναν στο σύλλογο με το οποίο ο ποδοσφαιριστής ήταν εγγεγραμμένος (δηλ. το σύλλογο που απέκτησε τον ποδοσφαιριστή με συνιδιοκτησία και όχι το σύλλογο που είχε τα δικαιώματα συμμετοχής). Όταν ένας αθλητής ήταν κάτω από την συνιδιοκτησία δύο ομάδων, μπορούσε ακόμα να σταλεί ως δανεικός σε μια τρίτη ομάδα, υπό την προϋπόθεση ότι όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές συμφώνουσαν σε αυτή την κίνηση. Ο σύλλογος που ήταν ιδιοκτήτης των "δικαιωμάτων συμμετοχής" είχε τη δυνατότητα να τα μεταφέρει σε άλλο σύλλογο, υπό την προϋπόθεση ότι συμφωνούν όλες οι άλλες εμπλεκόμενες πλευρές. 
Ένα πρακτικό παράδειγμα αυτού του είδους συμφωνίας, ήταν όταν ο Βραζιλιάνος επιθετικός Αντριάνο, ήταν μέρος  συνιδιοκτησίας από την Ίντερ και την Πάρμα. Η Πάρμα αγόρασε τον Αντριάνο για 4 εκατομμύρια £ τον Μάιο του 2002, ενώ η Ίντερ διατήρησε τα δικαιώματα συμμετοχής. Ο Αντριάνο είχε μία επιτυχημένη πορεία με την Πάρμα, με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο του 2004, η Ίντερ να πληρώνει 13,5 εκατομμύρια £ για να εξαγοράσει το μισό μερίδιο της Πάρμα.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσίας 2002

Γεγονότα

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2002, υποβιβάστηκαν η Ανζί Μαχατσκαλά και η Σόκολ Σαράτοφ, ενώ την θέση τους πήραν η ΦΚ Τσερνομόρετς και η Ρουμπίν Καζάν.
Κόλπος του Αμπουκίρ

Ο Κόλπος του Αμπουκίρ (αραβικά : خليج أبو قير) είναι κόλπος της Αιγύπτου στη Μεσόγειο θάλασσα. Βρίσκεται μεταξύ της πόλης Αμπουκίρ κοντά στην Αλεξάνδρεια με όριο του το Ακρωτήριο Αμπουκίρ και το στόμιο του Νείλου, Ροζέττα. Στον κόλπο έχει βρεθεί και εξορύσσεται φυσικό αέριο που ανακαλύφθηκε στη δεκαετία του 1970.
Στην αρχαιότητα στις ακτές του κόλπου είχε τις εκβολές του ο Νείλος, υπήρχαν εκεί οι αρχαίες πόλεις, Κάνωπος, Θώνις ή Ηράκλειο, και η Μένουθις. Από την αρχαιότητα έως σήμερα η ακτογραμμή έχει αλλάξει και οι τρεις αυτές πόλεις βρίσκονται γύρω στα 6-7 χλμ μέσα στη θάλασσα και ανασκάπτονται.
Στον κόλπο έχει γίνει η Ναυμαχία του Νείλου, το 1798, όπου ο Οράτιος Νέλσον νίκησε τους Γάλλους του Ναπολέοντα. Από το όνομα του Βρετανού ναυάρχου ονομάζεται σήμερα και η Νήσος Νέλσον που βρίσκεται στον κόλπο του Αμπουκίρ.
Γενικές εκλογές της Κόστα Ρίκα (2010)

Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κόστα Ρίκα στις 7 Φεβρουαρίου 2010. Το κυβερνών κόμμα πριν τις εκλογές, το κεντροαριστερό Κόμμα Εθνικής Απελευθέρωσης, κατέβασε ως υποψήφια την πρώην αντιπρόεδρο της χώρας Λάουρα Τσιντσίγια , ενώ το φιλελεύθερο Movimiento Libertario όρισε τον πρώην βουλευτή Ότο Γκεβάρα.  Οι δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά τμήματα έφεραν την Τσιντσίγια ως επικρατέστερη νικήτρια στις προεδρικές εκλογές. Αυτό επιβεβαιώθηκε και έπειτα από την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Η Τσιντσίγια συγκέντρωσε ποσοστό 46,76% των ψήφων.
Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από παρατηρητές αρκετών χωρών, όπως και από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών.  Ο κάτοχος της προεδρίας Όσκαρ Αρίας δεν μπορούσε να διεκδικήσει και δεύτερη συνεχή θητεία.
Ναν-ε-καμπάμπ

Το Ναν-ε κεμπάπ (περσικά: نان كباب) (ψωμί με κεμπάπ) είναι εθνικό πιάτο του Ιράν. Το φαγητό είναι απλό, αποτελούμενο από κεμπάπ για το οποίο υπάρχουν πολλές περσικές ποικιλίες και ένα είδος περσικού ψωμιού (ειδικά ναν-ε λαβάς). Σερβίρεται παντού σε όλο το Ιράν σήμερα, αλλά παραδοσιακά σχετίζεται με τις νότιες και κεντρικές περιοχές της χώρας, και πιθανότατα προέρχεται από την επαρχία Φαρς.
Παραδοσιακά, αυτό το πιάτο είναι περιορισμένο στο κεμπάπ κούμπιντεχ (η πιο κοινή ποικιλία ναν-ε κεμπάπ), καθώς και τζούτζεχ κεμπάπ, σις κεμπάπ, σίσλικ και τσέντζεχ. Το κεμπάπ μπαργκ δεν χρησιμοποιείται ποτέ, και συνδέεται στενά με το κεμπάμπ τσελόου.
Ρεελίνη

Η ρεελίνη είναι πρωτεΐνη που εντοπίζεται στον εγκέφαλο, κυρίως, αλλά και στο νωτιαίο μυελό, το αίμα και τα άλλα όργανα του σώματος και τους ιστούς. Η ρεελίνη είναι ζωτικής σημασίας για τη ρύθμιση των διαδικασιών της νευρωνικής μετανάστευσης και της εγκατάστασής τους στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Εκτός από το σημαντικό αυτό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξη, η πρωτεΐνη ρεελίνη συνεχίζει να δουλεύει στον ενήλικο εγκέφαλο. Ρυθμίζει τη συναπτική πλαστικότητα, ενισχύοντας την εισαγωγή και συντήρηση της δυναμικοποίησης μακράς διαρκείας (long-term potentiation - LTP). Επίσης, διεγείρει την ανάπτυξη των δενδριτών και των δενδριτικών προεκβολών και τη συνεχιζόμενη μετανάστευση των νευροβλαστών που δημιουργούνται σε περιοχές ενήλικης νευρογένεσης όπως οι υποκοιλιακές και υποκοκκώδεις ζώνες.
Η πρωτεΐνη ρεελίνη εμπλέκεται στην παθογένεια πολλών νόσων του εγκεφάλου. Σημαντικά χαμηλή έκφανση της πρωτεΐνης έχει παρατηρηθεί στη σχιζοφρένεια και στη ψυχωτική διπολική διαταραχή, αλλά η αιτία αυτού του γεγονότος είναι ανεξακρίβωτη, καθώς μελέτες δείχνουν ότι από μόνη της η ψυχοτροπική φαρμακευτική αγωγή επηρεάζει την έκφανση της ρεελίνης και η επιγενετική υπόθεση ως εξήγηση της μεταβολής στα επίπεδα της πρωτεΐνης έχει αντικρουστεί με αντιφατικά αποδεικτικά στοιχεία. Η ολική έλλειψη της ρεελίνης προκαλεί μια μορφή λειοεγκεφαλοπάθειας (lissencephaly), ενώ η πρωτεΐνη μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στη νόσο του Αλτσχάιμερ, την επιληψία κροταφικού λοβού και τον αυτισμό.
Το όνομα της πρωτεΐνης προέρχεται από το αφύσικο τρέκλισμα τρεκλιζόντων ποντικιών (ποντίκια reeler), για τα οποία βρέθηκε ότι έχουν μια ανεπάρκεια αυτής της πρωτεΐνης του εγκεφάλου και ήταν ομόζυγα για μετάλλαξη του γονιδίου RELN, το οποίο κωδικοποιεί τη σύνθεση της πρωτεΐνης. Ο πρωταρχικός φαινότυπος που συσχετίζεται με την απώλεια της λειτουργίας της πρωτεΐνης είναι μία βίαιη αντιμετάθεση των φλοιϊκών στρωμάτων. Τα ποντίκια τα οποία είναι ετεροζυγωτικά όσον αφορά το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για το σχηματισμό της ρεελίνης, παρουσιάζουν ενδοφαινοτυπικά γνωρίσματα τα οποία συνδέονται με ψυχωτικές διαταραχές, ενώ παράλληλα έχουν ελάχιστα έως καθόλου νευροανατομικά ελαττώματα.
Κατακόρυφος

Εκφράσεις

Στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις ο όρος αποδίδεται περισσότερο στον ουδέτερο τύπο "κατακόρυφον" με την έννοια του μέγιστου π.χ. "στο κατακόρυφο της δόξας", "η φήμη του έφθασε στο κατακόρυφο" κ.λπ.