Τρουά

Προέλευση του ονόματος

Ορισμένα ευρήματα στην περιοχή καταδεικνύουν ότι υπήρχε σημαντική ανθρώπινη δραστηριότητα ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Με τις πρώτες κελτικές επικοίσεις εγκαθίσταται εκεί σε μόνιμη βάση η φυλή των Τρικάσσων (Tricasses), η οποία και θα δώσει το σημερινό όνομά της στην πόλη. Η πόλη αναφέρεται στα "Γεωγραφικά" του Πτολεμαίου (II, 8, 10) τον 2ο π.Χ. αιώνα ως Αυγουστόβονα (παραλλ. Αυγουστομανα και Αυγουστοβανα).  Αργότερα μνημονεύεται ως Augustobonam και Augustobona (παραλλ. Augustoboua) στο "Οδοιπορικό" του Αντωνίνου ((381,7 και 383,6) ενώ στον Χάρτη του Πόιτινγκερ (Tabula Peutingeriana 1,4) εμφανίζεται ως Aug. Bona. Τον 3ο μ.Χ. αιώνα η πόλη παίρνει το όνομα της περιοχής της οποίας αποτελεί την μητρόπολη και γίνεται Civitas Tricassium.

Πρώιμος Μεσαίωνας

Τον 3ο μ.Χ. αιώνα αρχίζουν  επιδρομές εισβολέων. Τον 4ο αιώνα η πόλη πυρπολείται κατά τη διάρκεια των γερμανικών εισβολών. Τον 5ο αιώνα η πόλη αλλάζει πάλι όνομα και γίνεται Trecae. Φαίνεται πως εκείνη την εποχή η Τρουά ευημερούσε, αν ληφθεί υπόψη το εύρημα, στην περιοχή Chaillouet, ενός αμφορέα για ελαιόλαδο, ο οποίος περιείχε 102 χιλιόγραμμα νομισμάτων. Η πόλη εκχριστιανίζεται και ο πρώτος της Επίσκοπος είναι ο Σαιν Λου (Saint-Loup), για τον οποίο αναφέρεται ότι το 451 γλίτωσε την πόλη από τις επιδρομές του Αττίλα προσφέροντας στον εισβολέα τον εαυτό του ως όμηρο. Αργότερα επέστρεψε στην πόλη και απεβίωσε το 479 και ετάφη στον ναό του Saint Martin Es Aires. Κατ' άλλους, αυτό δεν είναι ακριβές και αποτελεί  απλώς έναν μύθο, για λόγους αναγραφής στον βίο του ως Αγίου και μόνον.
Όταν, το 511, απεβίωσε ο Κλοβί, το βασίλειο των Φράγκων διαιρέθηκε, η πόλη πέρασε στο βασίλειο της "Αυστρασίας" υπό την κυριαρχία του Τιερύ Α', γιου του Κλοβί. Τον 6ο αιώνα οι εγγονοί του Κλοβί συμφιλιώνονται πάνω στον τάφο του Σαιν-Λου στην Τρουά και το 581 ο Γκαλομάνι (Gallomagne), επίσκοπος της Τρουά, φέρνει από την Λυών τα λείψανα του Αγίου Νιζιέ (Saint Nizier), τα οποία τοποθετεί προσωρινά στον ναό του Αγίου Μωρ (Saint Maur), ο οποίος αργότερα κατεδαφίζεται για να οικοδομηθεί στη θέση του ο ναός του Σαιν Νιζιέ. Ο 7ος αιώνας χαρακτηρίζεται από την κατασκευή πολλών θρησκευτικών κτισμάτων στην πόλη: Τα αββαεία Μοντιέ λα Σελ (Montier la Celle), Νοτρ Νταμ ω Νονναί (Notre Dame aux Nonnains), Σαιν Κεντέν (Saint Quentin) και οι ναοί του Αγίου Ιωάννου (Saint Jean) και του Σαιν Ντενί (Saint Denis) κατασκευάζονται εκείνη την περίοδο.
Ύστερα από μικρή περίοδο, κατά την οποία η πόλη αποτελεί τμήμα του Δουκάτου της Καμπανίας, αυτή γίνεται τμήμα του βασιλείου της Γαλλίας υπό τον Καρλομάγνο. Όταν, τον 9ο αιώνα, το βασίλειο διασπάται εκ νέου, η Τρουά αποτελεί τμήμα της επικυριαρχίας του βασιλέα Καρόλου του Φαλακρού. Το 878 στoν ναό του Αγίου Ιωάννου της Τρουά ο Πάπας Ιωάννης ο Η' στέφει τον Λουδοβίκο τον Τραυλό βασιλέα της Γαλλίας. Σχεδόν αμέσως μετά η πόλη δέχεται τις επιδρομές των Νορμανδών, αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να συνεχίσει να αναπτύσσεται. Η πόλη αποκτά τον πρώτο της καθεδρικό ναό και το νοσοκομείο του Αγίου Νικολάου (St Nicolas), ενώ κατασκευάζονται κτίρια και εκτός των τειχών της. Αυτή την εποχή αρχίζει η ανάπτυξη των εμπορικών δραστηριοτήτων στην πόλη, που θα την οδηγήσουν σε ηγέτιδα εμπορική πόλη του Μεσαίωνα.

Ύστερος Μεσαίωνας

Υπό την ηγεσία των Δουκών της Βουργουνδίας οι κόμητες της Καμπανίας ονομάζουν την Τρουά πρωτεύουσα της κομητείας. Η πόλη παρέμεινε πρωτεύουσα της Κομητείας μέχρι την Γαλλική Επανάσταση.  Το Αββαείο του Σαιν-Λου απέκτησε εκείνη την περίοδο περίφημη βιβλιοθήκη και εξ ίσου ονομαστό συγγραφείο (scriptorium). Την ίδια περίπου εποχή (1135;) γεννιέται στην πόλη ο πλέον ονομαστός Γάλλος συγγραφέας του Μεσαίωνα, Κρετιέν ντε Τρουά (Chrétien de Troyes). Είναι αυτός που με τις μυθιστορίες του θα δώσει "χριστιανικό" χαρακτήρα στους κελτικούς μύθους του βασιλέα Αρθούρου και των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.
Οι ηγέτες της πόλης φρόντισαν, επίσης, την ανάπτυξη του εμπορίου, επιτρέποντας την λειτουργία των "πανηγύρεων της Καμπανίας", στις οποίες προσέρχονταν έμποροι από όλη την Ευρώπη. Η Τρουά έγινε σημαντικό εμπορικό κέντρο και σε αυτήν οφείλουν το όνομά τους οι μονάδες μέτρησης μάζας "troy weight", από τις οποίες χρησιμοποιείται και σήμερα ακόμη η μονάδα "troy ounce" για τα πολύτιμα μέταλλα, τους πολύτιμους λίθους και την πυρίτιδα. Η ισοδυναμία της είναι είναι 1 troy ounce = 31,1034768 γραμμάρια. Το σύστημα αυτό υιοθετήθηκε από τους Βρετανούς εμπόρους, οι οποίοι είχαν συναλλαγές με την Τρουά ήδη από τον 9ο αιώνα.
Η ευμάρεια της πόλης δοκιμάζεται το 1188, όταν σε αυτήν ξεσπά μεγάλη πυρκαϊά που καταστρέφει μεγάλο τμήμα της, το Αββαείο Νοτρ Νταμ ω Νονναί, τον ναό του Αγίου Στεφάνου, το ανάκτορο των κομήτων της Καμπανίας και τον Καθεδρικό του Αγίου Πέτρου.
Το 1285 ο Φίλιππος ο Ωραίος (Philippe le Bel) ενσωματώνει την Καμπανία στις βασιλικές κτήσεις, αλλά η Τρουά διατηρεί μεγάλο μέρος από τα προνόμιά της. Στις 21 Μαΐου 1420 υπογράφεται στην πόλη η Συνθήκη της Τρουά με την οποία ο Ερρίκος ο Ε', βασιλέας της Αγγλίας αρραβωνιάζεται την θυγατέρα του Καρόλου του ΣΤ' και, σύμφωνα με την συνθήκη, θα διαδεχτεί τον Κάρολο εις βάρος του Δελφίνου (διαδόχου του γαλλικού θρόνου).
Μολονότι ο γάμος του Φιλίππου του Ωραίου με την Ιωάννα της Ναβάρρας αφαιρεί αρχικά την αίγλη των πανηγύρεων, περιορίζοντάς τα σε πανηγύρεις τοπικού χαρακτήρα, αυτές αναβιώνουν κατά τον 13ο αιώνα προσελκύοντας σταδιακά εμπόρους από ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο. Οι πανηγύρεις αυτές επιτρέπουν την ανάπτυξη βιοτεχνιών επεξεργασίας δέρματος, υφασμάτων, χάρτου και βαφικής.

Αναγέννηση και σύγχρονη εποχή

Τον Μάιο του 1524 τεράστια πυρκαϊά ξεσπά στο κέντρο της μεσαιωνικής πόλης. Η κεντρική συνοικία της πόλης (περίπου 2000 οικίες) και πολλά ιστορικά μνημεία καταστρέφονται. Έτσι δίνεται η ευκαιρία, παρά την απώλεια των μνημείων, να δομηθεί με πλέον σύγχρονα δεδομένα η νέα πόλη.
Κατά την νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (1572) πολλοί Διαμαρτυρόμενοι σφαγιάζονται στην πόλη.
Τον 17ο αιώνα οι περίφημες πανηγύρεις της πόλης απαγορεύονται, για να επιτραπούν εκ νέου το 1694. Το 1745 σημειώνεται η πρώτη εμφάνιση των επαγγελμάτων σχετικών με τις βιομηχανίες πλεκτών (bonneteries) στην πόλη, δραστηριότητα που θα παραμείνει ενεργή ως την δεκαετία του 1960.
Το 1814 ο Μέγας Ναπολέων στην λεγόμενη "εκστρατεία της Γαλλίας" η πόλη υφίσταται σημαντικές καταστροφές. Η Τρουά καταλαμβάνεται, το 1870, από τα πρωσσικά στρατεύματα κατά την διάρκεια του Γαλλογερμανικού πολέμου.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Τρουά ανήκει στην ζώνη κατοχής από τους Γερμανούς, δεν υφίσταται όμως σοβαρούς βομβαρδισμούς κατά την απελευθέρωσή της, την οποία πραγματοποιούν τα στρατεύματα του στρατηγού Πάττον στις 26 Αυγούστου 1944.

Σημερινή εικόνα

Κατά τη διάρκεια της εποχής του μεσοπολέμου και με βάση την ήδη υπάρχουσα βιομηχανία πλεκτών, δημιουργούνται στην Τρουά μεγάλες επιχειρήσεις κατασκευής ρουχισμού, όπως η Dim, η Babygro, η Absorba και η γνωστότερη όλων Lacoste. Ωστόσο, κατά τη δεκαετία του 1960 η κρίση πλήττει τις βιομηχανίες υφαντουργίας, οι οποίες εγκαταλείπουν την χώρα και εγκαθίστανται, λόγω ιδιαίτερα χαμηλού εργατικού κόστους, στις χώρες της νοτιοδυτικής Ασίας και στην Άπω Ανατολή. Παρά το γεγονός αυτό, ακόμη και σήμερα η πόλη και οι γύρω δήμοι της διαθέτουν ακόμη 250 βιομηχανίες που ασχολούνται με υφάσματα και η Τρουά είναι ονομαστή σε ολόκληρη τη Γαλλία ως η πόλη των Magasins d' Usines (στην Ελλάδα γνωστά και ως "Factory Outlets"):  Πρόκειται για ομάδα καταστημάτων που προσφέρουν προϊόντα από  κορυφαία εμπορικά σήματα σε μειωμένες τιμές. Στην Τρουά βρίσκονται εγκατεστημένα δύο από τα μεγαλύτερα του είδους: Το  Marques Avenue και το McArthurGlen, στα οποία διατίθενται, εκτός από τις πιο πάνω φίρμες, προϊόντα από πολλές ανάλογες εταιρείες ολόκληρου του κόσμου.