google/wiki40b huggingface dataset:
Αρσαμόσατα

Τοποθεσία - ιστορική γεωγραφία

Μετά το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα, η θέση των Αρσαμοσάτων θεωρείται ότι είναι 55 χλμ περίπου ανατολικά του Ελαζίγ, στον λόφο Σιμσάτ, κοντά στο χωριό Χαράμπα, το οποίο είναι εν μέρει κάτω από το νερό της λίμνης του φράγματος Κεμπάν.  Η τοποθεσία αναφέρεται και ως λόφος Χαράμπα και εκεί είχαν εντοπιστεί αρχαία ευρήματα τα οποία φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό και Εθνογραφικό μουσείο του Ελαζίγ
Ο Πολύβιος, τον 2ο αιώνα π.Χ. ανέφερε ότι βρισκόταν  στο αποκαλούμενο «Καλό Πεδίο», μεταξύ του ποταμού Ευφράτη και του ποταμού Τίγρη.
Τον πρώτο αιώνα, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο έργο του Φυσική Ιστορία το οποίο συντάχθηκε περίπου το 77-79 μ.Χ., αναφέρει ότι «Οι πιο διάσημες πόλεις στην Μικρή Αρμενία είναι η Καισαρεία, η Άζα και η Νικόπολις, στην Μεγάλη Αρμενία τα Αρσαμόσατα που βρίσκονται κοντά στον Ευφράτη, τα Καρκαθιόκερτα επί του Τίγρη , τα Τιγρανόκερτα και πάνω σε πεδιάδα κοντά στον ποταμό Αράξη, τα Αρταξάτα».
Τον δεύτερο αιώνα από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο αναφέρεται στην Μεγάλη Αρμενία, ανάμεσα στις πόλεις της εποχής: Ηλέγερδα ή [Κ]λέγερδα, Μαζάρα, Άνζητα, Σόειτα, Βελκανία, Σελτία, Θωσπία, Κολχίς, Σιαυνάνα, Αρσαμόσατα, Κόρδα, μεταξύ του Ευφράτη και των πηγών του Τίγρη, στις περιοχές Ανζητηνή (ή Ανζιτηνή), Θωσπίτη, Κοριναία.
Μετά την εγκατάλειψη της πόλης τον 13ο αιώνα, θεωρείται ότι ο πληθυσμός της χωρίστηκε σε κοντινά χωριά που δεν είναι γνωστό αν προϋπήρχαν ή φτιάχτηκαν από κατοίκους των Αρσαμοσάτων. Σημειώνεται ότι επτά χωριά της περιοχής κοντά στο χωριό της Χαράμπα (από το αραβικό Kharaba που σημαίνει «ερείπια», σήμερα μερικώς υπό το νερό του Φράγματος Κεμπάν), ονομάζονταν (ίσως ονομάζονται μέχρι και σήμερα), όλα μαζί Αρσιμσάτ (Arsimsat) (από το αραβικό όνομα για τα Αρσαμόσατα, προερχόμενο από το αρμένικο όνομα Αρσαμασάτ (Arshamashat), που είχε γίνει Αρσιμσάτ (Arshimshat) και συντομευμένο Σιμσάτ (Shimshat) .

Ιστορία

Η πρώτη πληροφορία που έχουμε για την πόλη είναι από το Πολύβιο (8.23-25), ο οποίος την ονομάζει Ἀρμόσατα  και αναφέρει  ότι βρισκόταν  στο αποκαλούμενο «Καλό Πεδίο», μεταξύ του ποταμού Ευφράτη και του ποταμού Τίγρη. Την πόλη πολιόρκησε ο Σελευκίδης Αντίοχος ο Γ΄, ενώ την υπεράσπιζε ο νεαρός βασιλιάς Ξέρξης (ο Hewsen εκτιμά το 212 π.Χ.). Μετά από συνεννόηση με τον Αντίοχο, ο Ξέρξης παρέδωσε την πόλη και ο Αντίοχος του άφησε πολλά από τα χρήματα που χρωστούσε και του έδωσε την αδελφή του Αντιοχίδα σε γάμο. Θεωρείται ότι ο πατέρας του Ξέρξη και πιθανώς ιδρυτής των Σαμοσάτων ήταν ο βασιλιάς Αρσάμη της Σωφηνής (προς το 220 π.Χ.), καθώς και ότι η πόλη για κάποια χρονική περίοδο, φαίνεται να αποτέλεσε πρωτεύουσα του βασιλείου της Σωφηνής.
Στην διάρκεια του Μεσαίωνα, βρέθηκε αρκετές φορές υπό τον έλεγχο των Βυζαντινών και των Αράβων. Ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος αναφέρει ότι υπήρχε «Θέμα Ασμοσάτου», το οποίο στα προηγούμενα χρόνια ήταν υπό τους «Σαρακηνούς»
Η πόλη ήταν επισκοπική έδρα σύμφωνα με το Notitiae Episcopatuum. Σώζεται σφραγίδα μητροπολίτου του 11ου αιώνα με την ένδειξη «Κων[σ]ταντ[(ί)ν(ου) μητ]ροπολ(ίτου) [Ἀ]σμοσάτ(ου)»
Εγκαταλείφθηκε στην διάρκεια του 13ου αιώνα.
2507 Μπομπόνε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Μπομπόνε είναι Xe. Ο Μπομπόνε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 59 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα.
Δημήτριος Γίδας

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από οικογένεια καπεταναίων της Θεσσαλίας. Εισήλθε στη Στρατιωτική σχολή Ευελπίδων το 1880 και συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη Μικρασιατική εκστρατεία. Κατά την τελευταία διετέλεσε διοικητής της ΙΧ Μεραρχίας. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιστρατήγου. 
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη βουλευτής Λάρισας εκλογές του 1920.
Λοτ-ε-Γκαρόν

Ιστορία

Ο νομός Βιέν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, ως εφαρμογή του νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με τον οποίο καταργήθηκαν οι παλαιές επαρχίες.
Ο νομός δημιουργήθηκε από τμήματα των ιστορικών περιοχών Γκιγιέν και Γασκώνη. 
Το 1808, με τη δημιουργία του όμορου νομού Ταρν-ε-Γκαρόν, τα σύνορα του νομού στα νοτιοανατολικά άλλαξαν, καθώς μικρή περιοχή του αποτέλεσε τμήμα του νέου νομού.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της διοικητικής περιοχής Ακουιτανία, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Λιμουζέν και  Πουατού-Σαράντ, από το 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Νέα Ακουιτανία.

Οικονομία

Ο νομός είναι κυρίως αγροτικός, με εκτεταμένη αμπελουργία και οινοπαραγωγή. Καλλιεργούνται τα άσπρα σταφύλια Σασελά, δημητριακά (καλαμπόκι, σιτάρι, κριθάρι) και οπωροφόρα δέντρα. Ο νομός είναι ο κορυφαίος παραγωγός ακτινιδίων, φουντουκιών και φραουλών της Γαλλίας.
Οι μεγάλες βιομηχανίες του νομού είναι βιομηχανίες τροφίμων, υποδημάτων, ετοίμων ενδυμάτων, φαρμακευτικών και χημικών προϊόντων, κατασκευής γεωργικών μηχανημάτων, ποδηλάτων και μουσικών οργάνων.

Τουρισμός-Αξιοθέατα

Τα τουριστικά αξιοθέατα του Λοτ-ε-Γκαρόν είναι πολυάριθμα. Ο τουρισμός είναι κυρίως αγροτικός και ποτάμιος (200 χιλιόμετρα πλωτών οδών), ανάμεσα στα αξιοθέατα είναι τα μεσαιωνικά οχυρωμένα χωριά, τα κάστρα, τα σπήλαια. Τουριστική έλξη αποτελεί η γαστρονομία της περιοχής και οι υπαίθριες δραστηριότητες, γκολφ, κ.α.

Επίσης, διοργανώνονται πολλά καλοκαιρινά φεστιβάλ και ποδηλατικές διαδρομές στις όχθες ποταμών και του καναλιού του Γκαρόν.
Εμμανουήλ Α. Μιαούλης

Βιογραφία

Ο Εμμανουήλ Α. Μιαούλης γεννήθηκε στην Ύδρα. Υπήρξε διαπρεπής αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και ήταν ο πρώτος που δίδαξε θεωρητική ναυτιλία το 1853 στην αρτισύστατη τότε Ναυτική Σχολή επί της κορβέτας "Λουδοβίκος". Όταν ανέλαβε κυβερνήτης της μικρής ατμοημιολίας "Πανόπης" και κατά τη διάρκεια του πλού προς Ελλάδα, προσάραξε στο Βισκαϊκό Κόλπο, κοντά στο Φερόλ στα ΒΔ. παράλια της Ισπανίας (14 Δεκεμβρίου 1856), έσωσε το πλήρωμά του χάρις στον ακριβή υπολογισμό της παλίρροιας, πλην όμως το νεότευκτο  πλοίο καταστράφηκε. Για το ναυτικό ατύχημα εκείνο, ο Εμμανουήλ Α. Μιαούλης αθωώθηκε από το τότε πολεμικό σύμβούλιο. Το 1857 ήταν αυτός που παρέλαβε από την Αγγλία την ατμοημιολία Αφρόεσσα.
Προκριματικά ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015

Επισκόπηση

Η εκπρόσωπος της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής (CFU), Γαλλική Γουιάνα, αναετρίθηκε με την εκπρόσωπο της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Κεντρικής Αμερικής (UNCAF), Ονδούρα, στα πλέι-οφ. Η CONCACAF, με δημοσίευσή της στο περιοδικό Free Kick, επιβεβαίωσε ότι η αναμέτριση θα είναι διπλή.
Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 25 και στις 29 Μαρτίου του 2015, κατά τη διάρκεια του μόνου διεθνούς παραθύρου στο Ημερολόγιο Διεθνών Αγώνων της FIFA, έπειτα από την ολοκλήρωση του Κυπέλλου Καραϊβικής 2014 και πριν την έναρξη του ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015. Τα παιχνίδια ήταν αρχικά προγραμματιστεί να λάβουν χώρα τον Ιανουάριο του 2015.
Στρουθοκάμηλος

Περιγραφή

Φθάνει σε ύψος τα 2-2,5 μέτρα και ζυγίζει από 50 ως 80 κιλά. Το σώμα της έχει φτέρωμα που είναι γυμνό και το χρώμα του είναι ασπρόμαυρο στα αρσενικά και ασπρόμαυρο ή γκρι στα θηλυκά. Ο λαιμός και το κεφάλι της καλύπτονται από χνούδι. Έχει μικρό κεφάλι σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα της και μεγάλα μάτια με βλεφαρίδες.  Το ράμφος της καταλήγει σε ονυχοειδή απόφυση και καλύπτεται από κερατίνη. Τα πόδια της είναι ψηλά, δυνατά και καταλήγουν σε δύο δάκτυλα. Από αυτά, το εξωτερικό δάκτυλο είναι πιο αναπτυγμένο από το εσωτερικό και καταλήγει σε ένα σκληρό νύχι. Στο εμπρόσθιο τμήμα των ταρσών βρίσκονται φολίδες από κερατίνη. Τρέχει πολύ γρήγορα χρησιμοποιώντας τις δυνατές κνήμες της και εξασφαλίζει την ισορροπία στο σώμα της με τις φτερούγες της. Με τον ίδιο τρόπο μειώνει την ταχύτητα και αλλάζει κατεύθυνση.  Η ταχύτητά της φθάνει τα 60 χιλιόμετρα την ώρα.

Αναπαραγωγή

Κατά την περίοδο αναπαραγωγής αποχωρίζονται από τις ομάδες και γίνονται μάχες ανάμεσα στα αρσενικά. Η διάρκεια του αναπαραγωγικού κύκλου αρχίζει την άνοιξη και τα ζευγάρια που αποχωρίζονται από την αγέλη συζούν μέχρι το μεγάλωμα των μικρών. Πολλά θηλυκά μαζί ανοίγουν τρύπες στο χώμα και γεννούν ένα αυγό. Η διάρκεια της επώασης είναι γύρω στις 40 ημέρες και το αρσενικό βοηθά στο κλώσημα.  Τα μικρά ακολουθούνται από τους γονείς τους τις πρώτες ημέρες από τη γέννησή τους και σύντομα γίνονται ικανά να βρίσκουν την τροφή τους μόνα τους.  Έπειτα από τρία χρόνια ενηλικιώνονται.

Ταξινόμηση

Η πρώτη περιγραφή του πτηνού έγινε από τον Κάρολο Λινναίο στο έργο του  Systema Naturae με το σημερινό διπλό όνομά της.Η επιστημονική της ονομασία προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «κάμηλος» και «στρουθίο» και υπονοεί το μακρύ λαιμό της.

Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, κυρίως στην Μακεδονία, υπάρχουν πολλά εκτροφεία στρουθοκαμήλων, οι οποίες εκτρέφονται για τα αυγά, το δέρμα, το κρέας και το φτέρωμά τους που είναι σε ζήτηση, αλλά 
και για ζωολογικούς κήπους.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΤΔΒΚ

Ιστορία

Το πρωτάθλημα διεξήχθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1955-56 με τη συμμετοχή Τουρκοκυπριακών ομάδων σε Παγκύπριο επίπεδο. Την περίοδο 1963-64 το πρωτάθλημα διακόπηκε λόγω των δικοινοτικών διαταραχών και δεν διεξήχθη ξανά μέχρι και την περίοδο 1968-69. Δεν διεξήχθη επίσης την περίοδο 1974-75, λόγω της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο. Από το 1975 αποτελεί την ανώτατη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων στη Βόρεια Κύπρο. Λόγω του ότι η ΤΔΒΚ είναι παράνομο και μη αναγνωρισμένο κράτος και η ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν είναι αναγνωρισμένη απο την FIFA και την UEFA, οι πρωταθλήτριες ομάδες δεν δικαιούνται να λάβουν μέρος σε διεθνείς διοργανώσεις. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η Τσετίνκαγια με 14 κατακτήσεις.

Μορφή

Στο τέλος κάθε αγωνιστικής περιόδου, οι δύο ομάδες που τερματίζουν στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, υποβιβάζονται στην 1. Λιγκ ΤΔΒΚ και οι υπόλοιπες τέσσερεις με τη χειρότερη βαθμολογία, μετέχουν σε αγώνες διαβάθμισης για να καθοριστεί η τρίτη ομάδα που θα υποβιβαστεί.
Περιφέρεια Γαρμ

Η Περιφέρεια Γαρμ (τατζικικά: Вилояти Ғарм, μεταγραφή: Viloyati Ğarm/Vilojati Ƣarm, περσικά: ولایت غرم, Velâyate Qarm) ήταν περιφέρεια στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τατζικιστάν της Σοβιετικής Ένωσης από το 1920 έως το 1955. Πρωτεύουσά της ήταν το Γαρμ. Ο πληθυσμός του Γαρμ ήταν γνωστός ως Γάρμι, ένας όρος που χρησιμοποιείται ακόμα και στο σημερινό Τατζικιστάν.

Ιστορία

Στη δεκαετία του 1920, κατά τη διάρκεια της αναδιοργάνωσης των συνόρων στην Κεντρική Ασία, δημιουργήθηκε η περιφέρεια Γαρμ από το παλιό Καρατεγκίν και Νταρβάζ, επαρχίες του Εμιράτου της Μπουχάρα. Η περιφέρεια Γαρμ αποτελούνταν από μεγάλο μέρος της κοιλάδας Καρατεγκίν, καθώς και την επαρχία Καλάι-Χουμπ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 το Γαρμ ήταν ένα φυτώριο για το Μπασμάτσι, η αντι-Σοβιετική αντίσταση στην Κεντρική Ασία. Το 1929 ο διοικητής των Μπασμάτσι Φεϊζάλ Μακσούμ πέρασε από το Αφγανιστάν στο Τατζικιστάν και σύντομα κατέλαβαν την πόλη Γαρμ, και αργότερα απελάθηκε από τις Σοβιετικές δυνάμεις.
Το 1939 η Σοβιετική Απογραφή κατέγραψε πληθυσμό 183.100 κατοίκων στην περιφέρεια Γαρμ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Γαρμ μεταφέρθηκε με τη βία από την κυβέρνηση στο δυτικό Τατζικιστάν. Αυτός ο πληθυσμός ανθρώπων σήμερα είναι γνωστός ως Γάρμι. Το 1955, η περιφέρεια καταργήθηκε και η γη της μοιράστηκε στην Αυτόνομη επαρχία Γκόρνο-Μπανταχσάν και τις Επαρχίες της Δημοκρατικής Υποταγής. Οι Γάρμι συνέχισαν να έχουν μια ξεχωριστή φυλετική ταυτότητα στο Τατζικιστάν. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στο Τατζικιστάν το 1992-1997 πολλοί Γάρμι στοχεύθηκαν για σφαγές.
Ιλ-Καντιλένα

Το Ιλ-Καντιλένα (μαλτέζικα: Il-Kantilena) είναι το παλαιότερο γνωστό λογοτεχνικό κείμενο στη Μαλτεζική γλώσσα. Χρονολογείται από τον 15ο αιώνα (όχι αργότερα από το 1485, καθώς ο θάνατος του συγγραφέα συνέβη πιθανώς την δεκαετία του 1470), αλλά δεν βρέθηκε παρά το 1966 ή το 1968 από τους καθηγητές Γκόντφρεϊ Βέττινγκερ και Φρ. Μ. Φσάντνι. Το ποίημα αποδίδεται στον Πιέτρου Καξάρο και καταγράφηκε από τον ανιψιό του Καξάρο, Μπραντάνο, στο συμβολαιογραφικό του μητρώο (Δεκέμβριος 1533-Μάιος 1563).
Αν και γραμμένο στη μαλτέζικη γλώσσα στο λατινικό αλφάβητο, γράφτηκε σε μια πολύ πρώιμη φάση της γλώσσας, η οποία δεν είχε επηρεαστεί ακόμη πολύ από τα ιταλικά ή τα αγγλικά και είναι επομένως ένα παράδειγμα της ιστορικής μαλτέζικης γλώσσας. Αυτό το κείμενο περιέχει πολλά αραβικά μορφήματα. Οι μόνες λέξεις που προέρχονται από της ρωμανικές γλώσσες είναι οι vintura "τύχη", μερικές φορές μεταφράζεται στα ελληνικά ως μοίρα, και η et που σημαίνει "και". Γενικά, τα πρώιμα μαλτέζικα κείμενα περιέχουν πολύ μικρό μη-σημιτικό λεξιλόγιο. Ακόμη και σε μεταγενέστερα κείμενα, η ποίηση τείνει να χρησιμοποιεί περισσότερο λεξικό από τις Σημιτικές γλώσσες από ό, τι κάνει η γενική χρήση της γλώσσας.

Προσεγγιστική ελληνική μετάφραση

Μαρτυρήστε τη δύσκολη θέση μου, φίλοι μου (γείτονες), όπως θα σας το αναφέρω:

[Τι] δεν υπήρξε ποτέ, ούτε στο παρελθόν ούτε στη διάρκεια της ζωής σας,

Μια [παρόμοια] καρδιά, αδιαίρετη, χωρίς άρχοντα ή βασιλιά (σουλτάνος)

Αυτό με έριξε κάτω σε ένα πηγάδι, με σπασμένες σκάλες

Όπου, θέλοντας να πνιγώ, κατεβαίνω τα βήματα της πτώσης μου,

Αναρριχάμαι ξανά και ξανά, πάντα αντιμέτωπος με την ανοιχτή θάλασσα.

Η (αυτή) έπεσε, το κτίριο μου, τα θεμέλιά του κατέρρευσαν.

Δεν ήταν λάθος των κατασκευαστών, αλλά ο βράχος έδωσε τη θέση του,

Όπου ήλπιζα να βρω βράχο, έβρισκα χαλαρά πηλό

Αυτό (αυτή) έπεσε, το οικοδόμημά μου, (αυτό) που είχα κτίσει για τόσο πολύ καιρό.

Και έτσι, το οικοδόμημά μου υποχώρησε και θα πρέπει να το κάνω ξανά,

Αλλάξτε το στη θέση που του ταιριάζει

Όποιος αλλάζει τη θέση του, αλλάζει τη μοίρα του!

για κάθε (κομμάτι γης), έχει το δικό του σχήμα (χαρακτηριστικά),

υπάρχει λευκή γη και υπάρχει μαύρη γη και κόκκινη

Αλλά πάνω απ 'όλα, (αυτό) που θέλετε από αυτό είναι ένας καρπός.

Δυσκολίες μετάφρασης

Η μοναδικότητα του κειμένου δυσχεραίνει τους μεταφραστές από τα αρχαία μαλτεζικά στα σύγχρονα μαλτεζικά. Στην πραγματικότητα, η μετάφραση ενός κείμενου είναι πολύ δύσκολη αν δεν υπάρχει ανάλογο έγγραφο. Η σύνταξη, η γραμματική οργάνωση, οι συζυγίες είναι στοιχεία που δυσκολεύουν την κατανόηση και επομένως τη μεταγραφή του κειμένου. Επιπλέον, μερικές λέξεις στο κείμενο είναι εντελώς ακατανόητες, απίθανο να σχετίζονται με τα σύγχρονα μαλτεζικά. Ακόμα και σήμερα οι γλωσσολόγοι δεν βρήκαν ικανοποιητική μεταγραφή για όλες. Οι Βέτινγκερ και Φσάντι έχουν δημοσιεύσει πολλές παραλλαγές του κειμένου.
Αοντάν (τεχνητή λίμνη)

Η Αοντάν είναι το όνομα τριών τεχνητών λιμνών στο Αφγανιστάν, στο δρόμο από το Χουλμ (Τασκουργκάν) προς το Κουντούζ, και άλλης μιας στο δρόμο από το Κουντούζ ρπος το Χαζράτ Ιμάμ. Στο σύνολό τους, αυτές οι τεχνητές λίμνες ήταν η μόνη διαθέσιμη πηγή νερού ανάμεσα στο Κουντούζ και το Χαζράτ Ιμάμ.
Γυναικείο ειδώλιο (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 5635)

Περιγραφή

Το πήλινο χειροποίητο μικροπλαστικό (όχι γλυπτό) έργο έχει σχήμα κώδωνος και κινούμενα πόδια. Η ανθρώπινη μορφή παρουσιάζεται με ψηλόλιγνο λαιμό. Το μικρό κεφάλι θυμίζει γλαύκα, με μεγάλα στρογγυλά μάτια και δυνατή κυρτή μύτη. Τα διάτρητα αυτιά είναι στολισμένα με σκουλαρίκια. Δυο μικρά στήθη συμβολίζουν το θηλυκό γένος. Τα άνω άκρα έχουν μήκος μικρότερο του φυσικού, ενώ είναι στραμμένα προς τον ουρανό και καταλήγουν σε παλάμες με επτά δάκτυλα. Η μέση είναι ζωσμένη, ενώ η ενδυμασία καταλήγει μέχρι τα γόνατα. Τα πόδια καταλήγουν σε χοντρές πατούσες με πέντε ή έξι δάκτυλα. Το ειδώλιο είναι ζωγραφισμένο με ερυθρό γάνωμα, το οποίο καλύπτει όλη την επιφάνεια, υποδηλώνοντας τον ρουχισμό και τα υποδήματα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Είναι έργο της γεωμετρικής εποχής, αρχές του 7ου αι. π.Χ.. Τα χέρια που βρίσκονται σε έκταση αποδίδουν χειρονομία επιφανείας ή δέησης. Χρησίμευε ως ανάθημα σε ιερά ή αποτελούσε εξάρτημα κάποιου σκεύους.
Υπολογιστικά Συστήματα Υποστήριξης Συνεργασίας

Ο όρος υπολογιστικά συστήματα υποστήριξης συνεργασίας(CSCWS) αρχικά επινοήθηκε από τους Irene Greif και Paul M. Cashman το 1984, σε ένα εργαστήριο στο οποίο συμμετείχαν άτομα που ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία για την υποστήριξη των ανθρώπων στη δουλειά τους. Περίπου την ίδια περίοδο το 1987 ο Dr. Charles Findley παρουσίασε την έννοια της Συνεργατικής Μάθησης-Εργασίας. Σύμφωνα με τον Carstensen και τον Schmidt, το CSCW καθοδηγεί "πως συνεργατικές δραστηριότητες και ο συντονισμός τους μπορούν να υποστηριχθούν με τη βοήθεια των συστημάτων πληροφορικής." Από τη μια πλευρά, πολλοί συγγραφείς θεωρούν ότι τα CSCW και groupware είναι συνώνυμα. Από την άλλη πλευρά, διαφορετικοί συγγραφείς υποστηρίζουν ότιενώ το groupware αναφέρεται σε πραγματικά συστήματα που βασίζονται στη πληροφορική το CSCW εστιάζει τη μελέτη των εργαλείων και τεχνικών του groupware, καθώς και στα ψυχολογικά, κοινωνικά και οργανωτικά τους αποτελέσματα. Ο ορισμός του Wilson (1991) εκφράζει τη διαφορά μεταξύ των δύο αυτών εννοιών: 
το CSCW είναι ένας γενικός όρος ο οποίος συνδυάζει την κατανόηση του τρόπο που οι άνθρωποι εργάζονται σε ομάδες με τις τεχνολογίες των δικτύων των υπολογιστών, τον σχετικό τεχνικό εξοπλισμό, το λογισμικό, τις υπηρεσίες και τις τεχνικές.

Πίνακας των CSCW συστημάτων

Ένας από τους πιο κοινούς τρόπους θεώρησης των συστημάτων CSCW είναι να εξετάσει κανείς το πλαίσιο της χρήσης ενός συστήματος.Μια τέτοια σύλληψη είναι ο πίνακας των CSCW συστημάτων,ο οποίος παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1988 από τον Johansen,και εμφανίστηκε στο Baecker το 1995. Ο πίνακας λαμβάνει υπόψη του πλαίσια εργασιών πάνω σε 2 άξονες: πρώτον αν η συνεργασία είναι συστεγασμένη ή γεωγραφικά κατανεμημένη και δεύτερον αν τα άτομα συνεργάζονται συγχρονισμένα(ίδια ώρα) ή ασύγχρονα (δεν εξαρτάται από άλλους για να είναι την ίδια στιγμή).
Φείδων

Διακυβέρνηση

Ο Φείδων άλλαξε το σύστημα διακυβέρνησης του Άργους σε τυραννία, και κατόπιν έθεσε υπό τον απόλυτο έλεγχο του Άργους τις πόλεις της αργειακής συμπολιτείας (Φλειούς, Κλεωνές, Σικυώνα, Επίδαυρο, Τροιζήνα, και Αίγινα). Επίσης κατέκτησε την Κόρινθο την οποία έθεσε υπό την εξουσία του. Κατά τον Πλούταρχο, μετά την κατάκτηση της Κορίνθου ζήτησε από την πόλη να του προμηθεύσει 1.000 από τους ικανότερους νεαρούς κατοίκους της ώστε να ενισχύσουν τα στρατεύματα του, όμως ο πραγματικός του σκοπός ήταν να τους δολοφονήσει απογυμνώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την πόλη από το αξιόμαχο δυναμικό της, κάτι που διέρρευσε και το σχέδιο τελικά ακυρώθηκε.
Συνέχισε την εκστρατεία του προωθώντας την καταγωγή του από τον Ηρακλή, και σκοπεύοντας να θέσει υπό τον έλεγχο του όλες τις πόλεις τις οποίες ο Ηρακλής είχε κατακτήσει κατά το παρελθόν, κάτι που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου. Προσκλήθηκε στους 8ους ολυμπιακούς αγώνες από τους Πισαίους, ώστε να τους βοηθήσει έναντι των Ηλείων ως προς τον έλεγχο της διοργάνωσης των αγώνων. Ο Φείδωνας κατάφερε να εκτοπίσει τους Ηλείους, ωστόσο μετά από λίγο καιρό οι Ηλείοι σε συμμαχία με τους Σπαρτιάτες νικήσαν τον Φείδωνα και ανέκτησαν τον έλεγχο των αγώνων, κάτι που σήμανε και το τέλος της επέκτασης του Φείδωνα, ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα κατά την διάρκεια μάχης με τους Κορίνθιους.
Κατά την δραστηριοποίηση του ο Φείδωνας βοήθησε επίσης τον αδερφό του τον Κάρανο ώστε να ιδρύσει το δικό του βασίλειο, το οποίο έγινε το Μακεδονικό βασίλειο στον βορρά και ο Κάρανος ο πρώτος ηγεμόνας της μακεδονικής δυναστείας των Αργεαδών.

Χρονολόγηση

Υπάρχουν αντικρουόμενα ιστορικά στοιχεία σχετικά με το πότε έζησε ο Φείδων. Κατά τον Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.) ο Φείδων ήταν παρόν στους 8ους ολυμπιακούς αγώνες το 748 π.Χ. όπου έδρασε ως ο διευθύνων των αγώνων. Κατά το Πάριο χρονικό όμως (3ος αιώνας π.Χ.) ο Φείδων έζησε το 895 π.Χ. και ήταν ο 11ος σε σειρά γενεών με καταγωγή από τον Ηρακλή. Έτσι γίνεται η υπόθεση πως ο Παυσανίας χρησιμοποίησε ως αφετηρία των ολυμπιακών αγώνων όχι τον Κόροιβο (776 π.Χ.) αλλά τον μυθολογικό Ίφιτο (9ος αιώνας π.Χ.), ωστόσο τόσο ο Παυσανίας όσο και ο Έφορος αναφέρουν πως οι ολυμπιακοί αγώνες υπό τον Φείδωνα δεν συμπεριλήφθηκαν στο μητρώο αγώνων των Ηλείων όπου τηρούνταν τα στοιχεία όλων των διοργανώσεων, ενώ δεν υπήρχε μητρώο πριν τον Κόροιβο το 776 π.Χ.. Από την άλλη πλευρά ο Ηρόδοτος (5ος αιώνας π.Χ.), αναφέρει πως ο Φείδωνας ήταν ο πατέρας του Λακήδη, ο οποίος ήταν ένας από τους μνηστήρες της Αγαρίστης, κόρης του Κλεισθένη του Σικυώνιου (τέλη 7ου αιώνα π.Χ.), κάτι που φέρει τον Φείδωνα να έχει ζήσει 100 χρόνια αργότερα από την εποχή όπου τον τοποθέτησε ο Παυσανίας. Οι διαφορετικές εκτιμήσεις που γίνονται είναι πως είτε παρερμηνεύτηκε το κείμενο του Ηροδότου, είτε πως ο Παυσανίας έγραψε 8η αντί για 28η ολυμπιάδα, είτε πως υπήρχαν 2 διαφορετικοί Φείδωνες.
Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης

Διπλωματικές επιτυχίες

Η στρατιωτική του σταδιοδρομία φαίνεται ότι ήταν αποτυχημένη, έδωσε δύο μάχες με τους Μαυριτανούς και τις έχασε όλες, η Βαρκελώνη λεηλατήθηκε από τον Μουσουλμάνο Αλμανζόρ (985). Είχε από την άλλη μεγάλες επιτυχίες στην διπλωματία, στο διάστημα που μεσολάβησε από την άνοδο του χαλίφη Άλ - Χακάμ Β΄ (961) μέχρι τις επιθέσεις την δεκαετία του 980 είχε θερμές σχέσεις με το Χαλιφάτο της Κόρδοβας και έστειλε απεσταλμένους στους Φράγκους. 
Ο Μπορέλ Β΄ ταξίδευσε στην Ρώμη (970) για να συναντήσει τον πάπα Ιωάννη ΙΓ΄ και τον Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Μπορέλ Β΄ ήταν επίσης προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, επισκέφτηκε το μοναστήρι του Οριγιάκ (967) και ο ηγούμενος του ζήτησε να πάρει τον νεαρό Σιλβέστρο τον μελλοντικό πάπα Σιλβέστρο Β΄ να σπουδάσει μαθηματικά στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια ο Σιλβέστρος σπούδασε υπό την καθοδήγηση του επισκόπου Άττο του Βικ περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια από την Βαρκελώνη πιθανότατα στο γειτονικό μοναστήρι της Σάντα Μαρία δε Ριπόλ. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε σε αποστολή στην Ρώμη (970) στην οποία ο πάπας έπεισε τον αυτοκράτορα Όθων να γίνει ο Σιλβέστρος δάσκαλος του μικρού γιου του, του μελλοντικού Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Επιδρομές από τους Μαυριτανούς

Η Ισπανική Μαρκιωνία δέχθηκε επίθεση από τον Μουσουλμάνο στρατηγό Αλμανζόρ που κατέστρεψε και λεηλάτησε την Βαρκελώνη, πολλοί κάτοικοι αιχμαλωτίστηκαν από τους Μουσουλμάνους. Ο Μπορέλ Β΄ ζήτησε βοήθεια από τον Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Λοθάριο αλλά ο ίδιος δεν μπορούσε να προσφέρει την βοήθεια που ζητούσε. 
Ο Μπορέλ Β΄ έστειλε στην συνέχεια αίτημα για βοήθεια από τον Ούγο Καπέτο που του απάντησε ότι θα τον βοηθήσει αν "τους υπηρετήσει καλύτερα από τους Ισμαηλίτες", σε κάθε περίπτωση ο Ούγος Καπέτος δεν έπεισε τους ευγενείς του να του στείλουν βοήθεια. Οι δεσμοί ανάμεσα στους Φράγκους και τους Καταλανούς έσπασαν, οι Καταλανοί ιστορικοί το θεωρούν σαν κομβικό σημείο για την ανεξαρτησία της πατρίδας τους σε βαθμό που γιορτάστηκε η χιλιετία (1987) με μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις. Οι δεσμοί ωστόσο ανάμεσα στις κομητείες της Καταλονίας και τους Φράγκους διατηρήθηκαν λίγο περισσότερο.

Διανομή στους γιους του

Ο Μπορέλ Β΄ μοίρασε την κομητεία του ανάμεσα στους γιους του (988), από εκείνη την χρονιά οι δύο γιοι του παρουσιάζονται κυβερνήτες σε διαιρεμένες περιοχές. Ο Ραμόν Μπορέλ της Βαρκελώνης ανέλαβε την διακυβέρνηση στην Βαρκελώνη, την Ζιρόνα και την Οζόνα και ο Ερμενγκόλ Α΄ του Ουρζέλ στην Κομητεία του Ουρζέλ. Ο πατέρας τους Μπορέλ Β΄ συνέχισε να έχει την υψηλή διακυβέρνηση και να εκδίδει όλα τα διατάγματα μέχρι την εποχή που αρρώστησε (993) κοντά στο Σέου δ' Ουρζέλ. Συνέταξε την διαθήκη του με την ελπίδα ότι θα αναρρώσει αλλά πέθανε ωστόσο αμέσως μετά.
Αριστείδης Γλαράκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του πολιτικού Γεωργίου Γλαράκη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1861. Πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις των φοιτητών, τα λεγόμενα Σκιαδικά, ενώ το 1859 συμμετείχε μαζί με άλλους φοιτητές, μεταξύ των οποίων και ο Λεωνίδας Δεληγεώργης, στην ίδρυση της εφημερίδας Μέλλον της Πατρίδος. Τον Μάιο του 1861 συνελήφθη από τις οθωνικές αρχές για συνωμοσία κατά του Βασιλιά με αποτέλεσμα να φυλακιστεί και η εφημερίδα να σταματήσει την λειτουργία της. 
Εξελέγη πληρεξούσιος Χίου στην Β΄ Εθνοσυνέλευση καθώς και βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1868. Παράλληλα ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αρεοπαγίτη.
Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Γλαράκη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Κατίγκω Μαυρομιχάλη, κόρη του Νικολάου Πιεράκου Μαυρομιχάλη, και είχαν αποκτήσει παιδιά.