Πόλα Νέγκρι

Βιογραφία

Η Νέγκρι γεννήθηκε ως Μπάρμπαρα Απολονία Χάλουπιετς τις 3 Ιανουαρίου 1897 στο Λίπνο, Ρωσική Αυτοκρατορία (σημερινό Λίπνο, Πολωνία) και ήταν μόνο επιζών παιδί της Πολωνής μητέρα της, Ελεονόρα (γένος Κιέλτσεβσκα, απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1954), και του Γιουράι Χάλουπετς (απεβίωσε το 1920), έναν πλανόδιο Σλοβάκο τενεκετζή. Αφότου ο πατέρα της συνελήφθη για επαναστατικές δραστηριότητες και στάλθηκε στη Σιβηρία, η Πόλα και και η μητέρα της μετακόμισαν στη Βαρσοβία, όπου έζησαν στη φτώχεια.
Η νεαρή Μπάρμπαρα έγινε δεκτή την Αυτοκρατορική Ακαδημία Μπαλέτου της Βαρσοβίας. Η πρώτη της παράσταση ήταν στο χορό των μικρών κύκνων στη λίμνη των κύκνων του Τσαϊκόφσκι και συνέχισε μέχρι που είχε τη πρώτη της σόλο παράσταση στο έργο του Αρτύρ Σαιν-Λεό στο μπαλέτο Κοππέλια. Όμως αρρώστησε με φυματίωση και αναγκάστηκε να σταματήσει το χορό. Στάλθηκε σε σανατόριο για να αναρρώσει και εκείνη τη χρονική περίοδο υιοθέτησε το ψευδώνυμο Πόλα Νέγκρι, από την Ιταλίδα λογοτέχνη Άντα Νέγκρι και τη σύντμηση του μεσαίου ονόματός της Απολόνια (Πόλα). 
Αφότου επέστρεψε ασχολήθηκε με την υποκριτική και έγινε δεκτή στη Δραματική Σχολή της Βαρσοβίας και πραγματοποίησε το θεατρικό ντεμπούτο της το 1913 σε ένα έργο του Χένρικ Ίψεν, με αποτέλεσμα να δεχθεί προσφορές από πολλά επιφανή θέατρα της Βαρσοβίας, αποδεχόμενη την προσφορά του Εθνικού Θεάτρου Πολωνίας σε ηλικία 17 ετών. Μαζί με τον συνεργάτη της Έντβαρτ Κουρίλο έφεραν το τανγκό στο βοντβίλ της Βαρσοβίας. Το 1914 έπαιξε στη βουβή ταινία Niewolnica Zmysłów (σκλάβος των αισθήσεων). Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές πολωνικές ταινίες.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πολωνός σκηνοθέτης Ρίζαρντ Ορντίνσκι, ο οποίος δούλευε στο Βερολίνο, την ανακάλυψε και την έκλεισε άμεσα για την πολωνική πρεμιέρα της παντομίμας Sumurun, η οποία αργότερα έγινε ταινία. Τότε γνώρισε τον Ερνστ Λιούμπιτς. Η διεθνής καταξίωση ήρθε ερμηνεύοντας τους ρόλους της Κάρμεν και Μαντάμ Μποβαρί σε ταινίες σκηνοθετημένες από τον Ερνστ Λιούμπιτς, ο οποίος εκείνη την εποχή δούλευε στο στούντιο UFA. Η Πόλα Νέγκρι συμμετείχε και σε άλλες ταινίες του στούντιο, οι οποίες διανεμήθηκαν και στην Αμερική.
Στο μέγιστο σημείο της καριέρας, η Νέγκρι σύναψε προσοδοφόρο συμβόλαιο με την Paramount στις ΗΠΑ το Σεπτέμβριο τις 12 Σεπτεμβρίου 1922. Αυτό κατέστησε στη Νέγκρι την πρώτη Ευρωπαία ηθοποιό η οποία προσκλήθηκε στο Χόλιγουντ, δημιουργώντας προηγούμενη για την εισαγωγή άλλων Ευρωπαίων σταρ, όπως η Γκρέτα Γκάρμπο και η Μαρλέν Ντίτριχ. Παρόλα αυτά, δε σημείωσε την ίδια επιτυχία και έτσι η Νέγκρι συνεργάστηκε ξανά με τον Λιούμπιτς το 1924 στην ταινία Forbidden Paradise, όπου είχε το ρόλος της Αικατερίνης της Μεγάλης. Αν και έλαβε θετικές κριτικές για τον ρόλο της, αυτή ήταν η τελευταία οικονομική επιτυχία της ηθοποιού, με την εξαίρεση του Hotel Imperial το 1927. Το 1928 γύρισε την τελευταία ταινία της υπό την Paramount. Με την έλευση της εποχής του ήχου στις ταινίες, η καριέρα της σταμάτησε, λόγω της έντονης προφοράς της. Η τελευταία βουβή ταινία της ήταν η The Way of Lost Souls το 1929. Το 1931 επέστρεψε για τα γυρίσματα της ταινίας A Woman Commands (1932). Αν και η ταινία έλαβε κακές κριτικές, το τραγούδι που ερμήνευσε η Νέγκρι, το "Paradise", σημείωσε σημαντική επιτυχία.
Έπειτα επέστρεψε στην Ευρώπη, αποδεχόμενη την πρόσκληση Βίλι Φορστ για να συνεργαστεί με την UFA. Η πιο διάσημη ταινίας ήταν η Mazurka (1935), στην οποία προσκλήθηκε να παίξει προσωπικά από τον Χίτλερ, η οποία κρίθηκε «καλλιτεχνικά πολύτιμη» (künstlerisch wertvoll) από το ναζιστικό Reichsfilmkammer. Η ταινία έγινε πολύ δημοφιλής στη Γερμανία και ήταν μια από τις αγαπημένες ταινίες του Χίτλερ. Δύο χρόνια αργότερα η ταινία ξαναγυρίστηκε στις ΗΠΑ με τον τίτλο Confession. Η Νέγκρι διέμενε στη Γαλλία όσο εργαζόταν για την UFA, μέχρι τη Γερμανική εισβολή στη χώρα, οπότε και επέστρεψε στις ΗΠΑ. Εκεί αντιμετώπισε σημαντικές δυσκολίες λόγω της φημολογούμενης στενής σχέσης με τον Χίτλερ. Το 1943 συμμετείχε στο επιτυχημένο Hi Diddle Diddle και ακολούθησε μια περιοδεία βοντβίλ. Το 1948 την προσέγγισε ο Μπίλι Γουάιλντερ για να παίξει το ρόλο της Νόρμα Ντέσμοντ στην ταινία Η Λεωφόρος της Δύσης, αλλά τον αρνήθηκε επειδή δεν θεωρούσε το σενάριο έτοιμο και ότι ο Μοντγκόμερι Κλιφτ δεν ήταν σωστή επιλογή (στο ρόλο τελικά έπαιξε ο Γουίλιαμ Χόλντεν). Τελικά την Νόρμα Ντέσμοντ υποδύθηκε η Γκλόρια Σουάνσον.
Το 1957 μετακόμισε στο Σαν Αντόνιο, Τέξας. Εμφανίστηκε άλλη μια φορά στον κινηματογράφο, στην ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ Τα Σμαράγδια της Μεσογείου, του 1964, στο ρόλο της εκκεντρικής συλλέκτριας κοσμημάτων. Το 1964, η Νέγκρι παρέλαβε ένα τιμητικό βραβείο από τη γερμανική βιομηχανία κινηματογράφου, ακολουθούμενο από ένα βραβείο Hemis-Film το 1968. Το 1970 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της Memoirs of a Star.
Η Πόλα Νέγκρι απεβίωσε την 1η Αυγούστου 1987, σε ηλικία 90 ετών, λόγω πνευμονίας. Επίσης, είχε διαγνωστεί εγκεφαλικός όγκος, για τον οποίο αρνήθηκε να λάβει θεραπεία.
Η Πόλα Νέγκρι έχει ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ και ήταν ο εντέκατος ηθοποιός στην ιστορία του Χόλιγουντ ο οποίος τοποθέτησε τα αποτυπώματα των χεριών και των ποδιών του μπροστά από το κινεζικό θέατρο του Γκράουμαν.

Προσωπική ζωή

Ο πρώτος γάμος της Νέγκρι ήταν με τον κόμη Ευγκένιους Ντάμπσκι, ο οποίος θα αποδεικνυόταν βραχύβιος. Η Νέγκρι παντρεύτηκε τον Ντάμσκι στο Σοσνόβιετς τις 5 Νοεμβρίου 1919, και έτσι έγινε η Κόμισσα Απολόνια Ντάμπσκα-Χάλουπετς. Μετά από μακρά περίοδο διάστασης, το διαζύγιο εξεδώθηκε το 1922.
Αφότου άρχισε να εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε πρωτοσέλιδο λόγω των ερωτικών σχέσεων που είχε με διάσημους, ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν οι αστέρες του κινηματογράφου Τσάρλι Τσάπλιν, Ροντ Λα Ροκ και Ροντόλφο Βαλεντίνο. Η Νέγκρι συνάντησε τον Τσάπλιν στη Γερμανία, όπου και άρχισε μια πλατωνική σχέση η οποία εξελίχθηκε σε πολυδημοσιευμένη σχέση και φήμες για γάμο. Όμως η σχέση ατόνισε, και η Νέγκρι ενδιαφέρθηκε για τον συμπρωταγωνιστεί της στην ταινία Forbidden Paradise (1924) Ροντ Λα Ροκ. Η Νέγκρι συνάντησε τον Ροντόλφο Βαλεντίνο σε χορό μεταμφιεσμένων στο κάστρο του Χερστ, και θεωρείται ότι ήταν η εραστής του Βαλεντίνο μέχρι τον θάνατό του το 1926. Προκάλεσε αρνητική εντύπωση στη κηδεία του στις 24 Αυγούστου 1926, όταν «λιποθύμησε» αρκετές φορές, και, σύμφωνα με τον ηθοποιό Μπεν Λίον, ζήτησε να τοποθετηθεί μια μεγάλη ανθοδέσμη, η οποία έγραφε «P-O-L-A», στο φέρετρο του Βαλεντίνο.
Η Νέγκρι παντρεύτηκε ξανά, τον Γεωργιανό Σέργκε Μντιβάνι. Αυτή η πράξη ενόχλησε τη κοινή γνώμη, καθώς έλαβε χώρα σύντομα μετά τον θάνατο του Βαλεντίνο. Η Νέγκρι και ο Μντιβάνι παντρεύτηκαν τις 14 Μαΐου 1927, και σύντομα έμεινε έγκυος. Η Νέγκρι άρχισε να φροντίζει καλύτερα την υγεία της και σκέφτηκε να αποχωρήσει από τις ταινίες ώστε να αναλάβει το ρόλο της μητέρας. Όμως, απέβαλε. Θρηνούσε και την απώλεια του παιδιού της για την υπόλοιπη ζωή της. Στις 2 Απριλίου 1931 χώρισαν.