google/wiki40b huggingface dataset:
Ψάρι Τρικολώνων Αρκαδίας

Ιστορία

Το χωριό βάσει αρχαιολογικών ευρημάτων κατοικούνταν από την ύστερη αρχαιότητα σε σημείο που βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού οικισμού. Το αρχικό του όνομα ήταν Παρώρεια. Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχουμε για το Ψάρι είναι από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στα απομνημονεύματα του, όπου αναφέρεται στο χωριό με την ονομασία στου Ψάρη. Ο ίδιος αναφέρει τα εξής "Μᾶς ἐπῆραν ἀπὸ κοντὰ οἱ Τοῦρκοι, ἐπαίρναμε ψωμὶ ἁρπακτά. Εἰς τοῦ Ψάρη μᾶς ἔφθασαν οἱ Τοῦρκοι καὶ ἐπολεμήσαμεν ὅλην τὴν ἡμέραν. Οἱ συντρόφοι μου ἄρχισαν νὰ φεύγουν". Εικάζεται ότι εκείνη την εποχή στο χωριό κατοικούσε εκτροφέας αλόγων τα οποία έφεραν ψαρί χρώμα. Ο Γέρος του Μωρία συνήθιζε να επισκέπτεται την Βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που υπάρχει στο χωριό, αφού κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας είχε υπάρξει μητροπολιτικός ναός. Σε μια επίσκεψη του, προδόθηκε η παρουσία του στους Τούρκους από τους μοναχούς της Μονής Αγίου Ιωάννου που υπήρχε λίγο έξω από το χωριό με αποτέλεσμα να φυγαδευτεί από τους κατοίκους την τελευταία στιγμή. Αργότερα γύρισε στο χωριό και έκαψε το μοναστήρι ως εκδίκηση για την προδοσία των καλόγερων. Σήμερα υπάρχουν ορατά τα ερείπια του μοναστηριού πάνω σε ένα λόφο στη θέση Παλαμαρόβρυση.

Αξιοθέατα

Αξίζει να επισκεφθείτε το Μουσείο Τέχνης και Γραμμάτων στο παλαιό σχολείο του χωριού, τον πολυχώρο Αρκαδιανή όπου λειτουργεί εστιατόριο παραδοσιακών φαγητών, εργαστήριο παραδοσιακών γλυκών και ένα μικρό μουσείο, την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (κτίσμα του 13ου αιώνα), τους παραδοσιακούς και ιστορικούς οικισμούς της γύρω περιοχής κ.α.

Καταγόμενοι από το Ψάρι

Από το Ψάρι κατάγεται η ηθοποιός Αγγελική Παπούλια, πρωταγωνίστρια στην ταινία (Κυνόδοντας), υποψήφια για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας στην 83η απονομή των βραβείων το 2011. Ο Δήμαρχος του Δήμου Τρικολώνων και Πρόεδρος του Τ.Ε.Δ.Κ. Αρκαδίας Γιώργος Μπαρούτσας, ο Πρέσβης ε.τ. της Ελλάδος και Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Γεώργιος  Παπούλιας, ο συγγραφέας και πολιτευτής Μάκης Παπούλιας, ο συγγραφέας και παλιός πολιτευτής της Α' Πειραιώς Ηλίας Σιαμέλας, ο Ταξίαρχος Πεζικού Διαμαντόπουλος Αντώνιος, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Παναχαϊκής, του Πανηλειακού και του Παναρκαδικού Κυργιάκος Διαμαντόπουλος, o ζωγράφος Π. Παπούλιας, η γνωστη ζωγράφος Σμαράγδα Παπούλια, o γνωστός έμπορος και βιοτέχνης της Πάτρας Ιωάννης Διαμαντόπουλος κ.α.
Απόστολος Καθηνιώτης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Βόλο και εκπροσώπησε το Γυμναστικό Σύλλογο Βόλου. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1971 και το χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1973 και του 1974. 
Τερμάτισε ένατος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1974  και δέκατος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1974. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, χωρίς να καταφέρει να φτάσει στον τελικό του αγωνίσματος. 
Το προσωπικό καλύτερο του άλμα ήταν στα 16,61 μέτρα, το 1976.
Δημήτριος Χονδροκούκης

Σταδιοδρομία

Μανιάτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στους Καλλονιούς Λακωνίας στην Μέσα Μάνη. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937 ως ανθυπίλαρχος (ανθυπολοχαγός του Ιππικού), και αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και η Σχολή Τεθωρακισμένων του ΝΑΤΟ στην τότε Δυτική Γερμανία. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε στην Αλβανία και στην Μέση Ανατολή ενώ από το 1944 έως το 1949 πολέμησε στα Δεκεμβριανά και στον εμφύλιο πόλεμο. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου των Τεθωρακισμένων. Το 1965 ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και προφυλακίστηκε για έξι μήνες. 
Μεταπολιτευτικά εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977. Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στην Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.  
Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1981, αλλά διαγράφηκε τον Οκτώβριο του 1982 από τον Ανδρέα Παπανδρέου (μαζί με τον επίσης απόστρατο αξιωματικό Άρι Μπουλούκο) επειδή διαφώνησαν στο ζήτημα της κατάργησης του σταυρού προτίμησης, αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν μάλλον ο παραγκωνισμός και των δύο από τις αποφάσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τον έλεγχο του οποίου ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναθέσει στον Αντώνη Δροσογιάννη.
Μετά την διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ ο Χονδροκούκης προσχώρησε στην Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εκλέχθηκε βουλευτής το 1985. Το 1989 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική.
Συνέγραψε διάφορα βιβλία, μεταξύ άλλων το «Γκρεμίζω τον θρύλο του Άρη Βελουχιώτη» (Ισοκράτης 1980). Άλλα βιβλία του: «Ο Γολγοθάς της ελληνικής δημοκρατίας» (Μπουκουμάνης 1974) και «Πραξικοπήματα και Επαναστάσεις από τον Όθωνα μέχρι σήμερα» (Πλειάς 1976).
Πέθανε το 2008, σε ηλικία 91 ετών.
Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων

Κριτική

Εξαιτίας των υψηλών οργανικών ελλειμμάτων, το ΙΚΑ παρουσιάζεται συχνά από τα ΜΜΕ ως μαύρη τρύπα του κρατικού προϋπολογισμού, κατηγορία η οποία εγείρει ανάλογες απαντήσεις.
Όπερα Θεσσαλονίκης

Η Όπερα Θεσσαλονίκης (Ο.Θ.) αποτελεί πολιτιστικό φορέα με αντικείμενο το λυρικό θέατρο. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1997 στη Θεσσαλονίκη με πρωτοβουλία του Οργανισμού "Θεσσαλονίκη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1997" ως αυτοτελές τμήμα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) με την αρχική ονομασία Όπερα Δωματίου Θεσσαλονίκης. 
Το 2002 το Υπουργείο Πολιτισμού την μετονόμασε σε Όπερα Θεσσαλονίκης εξασφαλίζοντας της συγχρόνως οικονομική και διοικητική αυτονομία. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 58 του Ν. 4002/2011, ο οργανισμός καταργείται ως αυτοτελές τμήμα και συγχωνεύεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Αυτό ήταν εν μέρει αποτέλεσμα της οικονομικής διαχείρισης του φορέα· το χρέος έφτασε τα 1.500.000 ευρώ.  
Πρόεδρος της Εφορίας της Όπερας Θεσσαλονίκης είναι ο νυν πρόεδρος του δ.σ. του ΚΘΒΕ Θωμάς Τρικούκης και αντιπρόεδρος η Άννα Σταυρακοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια Θεατρολογίας στο τμήμα θεάτρου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το χειμώνα του 2010 η Όπερα δεν έχει ανεβάσει παράσταση. 
Μετά τη συγχώνευση, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, δήλωσε πως την καλλιτεχνική περίοδο 2011 - 2013 είναι δυνατό να παρουσιαστεί μόνο μια πειραματική παραγωγή όπερας και μάλιστα σε συνεργασία με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Κάρολος του Χάυγκενντορφ

Οικογένεια

Ήταν νόθος γιος του Καρόλου-Αυγούστου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της ερωμένης του Καρολίνας Γιάγκεμανν, ηθοποιού και τραγουδίστριας, κόρης του Χριστιανού-Ιωσήφ Γιάγκερμανν βιβλιοθηκονόμου και λογίου. Στην Καρολίνα και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του κυρίου/κυρίας του Χάυγκενντορφ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1831 τη Μέτα Άμπεγκ, η οποία απεβίωσε το 1835 κατά τη γέννηση του τρίτου γιου τους.
Το 1836 ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Τερέζα φον Βάτσντορφ. Έκαναν ένα γιο και τρεις κόρες και η Τερέζα απεβίωσε το 1841.
Το 1848 έκανε τρίτο γάμο με τη Ρόζα κυρία φον Κέννεριτς. Απέκτησαν έναν γιο.
672 Αστάρτη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αστάρτης είναι άγνωστα.
Ναξιακά Χρονικά

Τα Ναξιακά Χρονικά ήταν πολιτική και φιλολογική μηνιαία εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα από το 1960 μέχρι το 1964. Εκδότης της εφημερίδας αυτής ήταν ο αγωνιστής της Δημοκρατίας Νικηφόρος Μανδηλαράς. Η κυκλοφορία της κάλυπτε την Αθήνα, τον Πειραιά, τις Κυκλάδες και κυρίως την Νάξο. Εκτός από τα διάφορα πολιτικά άρθρα, στην ύλη της περιλαμβάνονταν ειδήσεις της Νάξου και ευρύτερα των Κυκλάδων καθώς και άρθρα που αναφέρονταν στην ιστορία αυτών.
Η εφημερίδα κυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο του 1960 μέχρι τον Οκτώβριο του 1961 και από τον Οκτώβριο του 1963 μέχρι τον Αύγουστο του 1964 και χαρακτηρίστηκε «ως το σημαντικότερο μέσον έκφρασης τού «συγκρουσιακού κύκλου» της δεκαετίας του 1960 στα πολιτικά δεδομένα της Νάξου», λόγω της προώθησης ιδεών πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής και του διεκδικητικού τρόπου έκφρασης.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα άρθρα που παρουσίαζε την προσωπική εκτίμηση του εκδότη ήταν και το αναφερόμενο στη σύνδεση της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ του 20ου φύλου (Ιούλιος 1961)
υπεγράφη η συμφωνία εντάξεως της χώρας μας εις την Κοινή Αγορά… Η Ελλάς εις τα στόματα των θηρίων… Δια της συμφωνίας αυτής η χώρα μας οδηγείται εις πλήρη οικονομική καταστροφή… Η κοινή αγορά ξεμασκαρεύεται, αποδεικνύεται ένα παράρτημα του γνωστού μας ΝΑΤΟ… θέλει να αγκαλιάσει όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, να τις δηλητηριάσει με το χρυσωμένο χάπι της κοινής αγοράς, να τις σέρνει πτώματα πίσω από το σιδερόφρακτο άρμα του ΝΑΤΟ. Έτσι εξηγείται γιατί η υποταγή μας στην κοινή αγορά επετελέσθη υπό τις ευλογίες της Ουάσιγκτον… Ας κάνει ο λαός το δικό του καθήκον. Στο χέρι του είναι να ξεσκίσει τη συμφωνία αυτή.
Μετά το 1964, έγινε νέα έκδοση της εφημερίδας από τον Μανδηλαρά το Σεπτέμβριο του 1966, με τίτλο Κυκλαδικά Χρονικά, αλλά κυκλοφόρησε μόνο ένα φύλλο.
Ανδρέας Μπαλοδήμος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1894. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό ως εθελοντής υπαξιωματικός το 1913, όπου και συμμετείχε ως αντάρτης στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο στη μάχη του Δρίσκου. Στη συνέχεια εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε, το 1917, με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού ιππικού (ανθυπίλαρχος) όπου και συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο διοικώντας ίλη του 3ου ιππικού συντάγματος και στη συνέχεια την 3η ημιλαρχία της 3ης Μεραρχίας λαμβάνοντας μέρος στις μάχες διάσπασης του γερμανοβουλγαρικού μετώπου και στην προέλασή της μέχρι του Πιρότ.

Ακολούθως συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία στη Σχολή Ιππικού του Σωμύρ.
Με την επιστροφή του συμμετείχε στη Μικρασιατική εκστρατεία διοικώντας το 3ο ιππικό σύνταγμα όπου και τραυματίσθηκε στη κατάληψη της Φιλαδέλφειας. Προάχθηκε ίλαρχος τον Αύγουστο του 1922. Ακολούθως μετά το τέλος της εκστρατείας μετέβη στη Γαλλίας σπουδάζοντας στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου στο Παρίσι. Τον Δεκέμβριο του 1928 προάχθηκε σε επίλαρχο.
Λίγο μετά το ξέσπασμα του Ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Δεκέμβριο του 1940, προάχθηκε στο βαθμό του συνταγματάρχη. Στις επιχειρήσεις της περιόδου 1940 - 1941, υπηρέτησε στην αρχή σε προκεχωρημένο κλιμάκιο του Γενικού Στρατηγείου και στη συνέχεια διευθυντής επιχειρήσεων της στρατιάς Ηπείρου. Στη Γερμανο-ιταλο-βουλγαρική κατοχή που ακολούθησε συμμετείχε σε εθνικιστικές οργανώσεις καθώς και επιτελάρχης του στρατιωτικού Διοικητή Αθηνών στρατηγού Σπηλιωτόπουλου.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, τον Δεκέμβριο τον 1944 ανέλαβε διευθυντής του Γραφείου Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, το 1947, διετέλεσε επιτελάρχης της 1ης Στρατιάς. Τον Μάιο του 1948 όπου και προάχθηκε σε υποστράτηγο ανέλαβε την διοίκηση της 8ης Μεραρχίας μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων. Τον Μάρτιο του 1951 ανήλθε στον βαθμό του αντιστράτηγου.
Τροβατόρε

Υπόθεση του έργου

Η Τσιγγάνα Ατζουτσένα προκειμένου να εκδικηθεί τον θάνατο της μάγισσας μητέρας της, που είχε καεί ζωντανή επειδή ακριβώς ήταν μάγισσα, κατά διαταγή του κόμη Ντε Λούνα, έφθασε στο σημείο ν΄ απαγάγει το ένα από τα δύο παιδιά του κόμη, τον Μανρικο τον οποίο κράτησε κοντά της και μεγαλώνοντάς τον του δίδαξε τη τέχνη του τροβαδούρου (τραγουδιστής και ποιητής σε αυτοσχεδιασμούς).
Με το πέρασμα των χρόνων ο τροβαδούρος Μανρικο και ο αδελφός του, που εν τω μεταξύ είχε αναλάβει, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, Κόμης ντε Λούνα βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον έρωτά τους προς την πανέμορφη Λεονώρα. Και ενώ η Λεονώρα αποδεδειγμένα αγαπάει τον τροβαδούρο, ο κόμης πλημμυρισμένος από εκδίκηση διατάζει πρώτα την σύλληψη τόσο του τροβαδούρου όσο και της τσιγγάνας, που τον συνόδευε, την Ατζουτσένα και ύστερα την φυλάκισή τους. Τότε η Λεονώρα προκειμένου να λυτρωθεί από τον κόμη πίνει δηλητήριο και πεθαίνει.

Ο Κόμης, μπροστά σ΄ αυτή την εξέλιξη, διατάζει να υποβληθεί ο «τροβαδούρος» σε φρικτά βασανιστήρια, ενώ ταυτόχρονα σύρει την τσιγγάνα Ατζουτσένα στον εξώστη για να τις δείξει τα βασανιστήρια που περναει ο γιος της, δίνοντας και την εντολή της εκτέλεσής του. Και την στιγμή που ο Μανρικο εκτελείται η Ατζουτσένα φωνάζει στον Κόμη με δυνατή φωνή: «Ήταν ο αδελφός σου»!
Παναγιώτης Σιφναίος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν διδάκτωρ της Νομικής και των πολιτικών επιστημών του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ίδρυσε τις αντιστασιακές οργανώσεις Πανελλήνιος Απελευθερωτικός Συνασπισμός & Εθνική Δράση και το 1943 διέφυγε στην Αίγυπτο. Υπήρξε σχολιαστής ελληνικών εκπομπών του ραδιοσταθμού του Καΐρου, γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (1945 - 1947) και εκδότης της εφημερίδας "Στρατιωτικά Νέα". Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος το 1952 βουλευτής Λέσβου με τον Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου, από τον οποίο όμως αποχώρησε ακολουθώντας τον Σπυρίδωνα Μαρκεζίνη, του οποίου υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε υπουργός παρα την Προεδρία της Κυβερνήσεως (1952 - 1954) και υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Πύργος Φωκίδας

Γεωγραφία

Ο Πύργος απέχει 19 χλμ. από το Ευπάλιο, 70 χλμ. από το Λιδωρίκι και 85 χλμ. από την Άμφισσα. Βρίσκεται ανατολικά του Ευπαλίου και βόρεια του Μαραθιά.

Ιστορία

Το παλιό όνομα του Πύργου ήταν Καρούτια και αρχικά ο οικισμός βρισκόταν στη θέση "Παλιοχώρι". Εξ΄ αιτίας της καταστροφής του από τους Τούρκους οι κάτοικοι μετακινήθηκαν και ίδρυσαν τα Καρούτια, στις πλαγιές της οροσειράς Τρίκορφο και την Σεργούλα. Η μετονομασία του έγινε το 1959 με το ΦΕΚ 5/1959. Η ονομασία του οφείλεται σε αρχαίο πέτρινο πύργο πάνω από το χωριό. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν πάτησε Τούρκος στο χωριό. Ο Ομέρ Βρυώνης έφτασε ως την τοποθεσία "Λάκκος", αλλά εκεί τον σταμάτησαν οι ντόπιοι αγωνιστές. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 έσφυζε από ζωή και αρκετοί τότε κάτοικοί του ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τις δεκαετίες, όμως, του '60 και του '70 έγινε μεγάλη μετακίνηση πληθυσού και σταδιακά σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του χωριού εγκαταστάθηκαν στο γειτονικό παραλιακό χωριό Μαραθιά, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Παρά την ερήμωσή του, στα τέλη της δεκαετίας του '90 ηλεκτροδοτήθηκε και απέκτησε ένα υποτυπώδες δίκτυο ύδρευσης.

Αξιοθέατα

Πολιούχος είναι ο Άγιος Δημήτριος και ο ναός του δεσπόζει στο κέντρο του χωριού. Υπάρχει, ακόμη, ο ναός του Αγίου Ευθυμίου και το εξωκλήσι της Ανάληψης, όπου προϋπήρχε παλαιό μοναστήρι, το οποίο εορτάζει κάθε χρόνο της Αναλήψεως. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πηγή κάτω από τεράστιο αιωνόβιο πλάτανο. Διαθέτει πηγές με άφθονο κρύο νερό. Το δημοτικό σχολείο, ένα πέτρινο καλαίσθητο κτίριο, έχει κατασκευαστεί από τους ίδιους τους κατοίκους του χωριού και έχει μετατραπεί σε ξενώνα. Τα σπίτια στον Πύργο είναι πετρόχτιστα και κατασκευασμένα ακολουθώντας τις παραδοσιακές τεχνικές.
Σταθερή Ώρα Σαουδικής Αραβίας

Η χειμερινή ώρα Σαουδικής Αραβίας είναι η ζώνη ώρας που χρησιμοποιείται στην Σαουδική Αραβία. Χρησιμοποιούν την ζώνη ώρας UTC+03:00, ακόμη καθορίζεται από τον 45ο μεσημβρινό ανατολικά. Ακόμη, η Σαουδική Αραβία έχει το ανατολικότερο μέρος που χρησιμοποιεί την χρονική ζώνη +3, με αποτέλεσμα κάποιες περιοχές θα έπρεπε να μετακινηθούν μια ώρα μπροστά.
Ερυθρά Αθλητική Διεθνής

H Διεθνής Ομοσπονδία των Ερυθρών Αθλητικών και Γυμναστικών Ενώσεων (International Association of Red Sports and Gymnastics Associations), γνωστή ως Ερυθρά Αθλητική Διεθνής (Red Sport International ή RSI) ή Sportintern δημιουργήθηκε στις 23 Ιουλίου 1921 με την υποστήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Comintern) με σκοπό την προώθηση των σπορ και της γυμναστικής σε κομμουνιστική βάση.

Ιστορικά στοιχεία

Η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής δημιουργήθηκε το 1921 με πρωτοβουλία κυρίως του Ρώσου επαναστάτη Νικολάι Ίλιτς Ποντβόιτσκι (ρωσ.: Николай Ильич Подвойский) και αναγνωρίστηκε επίσημα από την Κομιντέρν στο 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο, το φθινόπωρο του 1924. Όμως, ήδη είχε γίνει μέλος της Διεθνούς Κομμουνιστικής Νεολαίας, του κλάδου νεολαίας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Η οργάνωση είχε έδρα τη Μόσχα και προσπαθούσε να προσελκύσει τις εργατικές αθλητικές ενώσεις ανά τον κόσμο από την σοσιαλιστική Σοσιαλιστική Εργατική Αθλητική Διεθνή, όργανο της Β΄ Διεθνούς.
Αρχικά η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής είχε ως μοναδικό μέλος τη Σοβιετική Ένωση. Τον Οκτώβριο του 1922 εντάχθηκε η κομμουνιστική αθλητική ομοσπονδία της Τσεχοσλοβακίας και στη συνέχεια οι εργατικές αθλητικές ομοσπονδίες της Γαλλίας (1923) και της Νορβηγίας (1924). Διαδοχικά εντάχθηκαν ανάλογες αθλητικές ενώσεις από πολλές χώρες, όπως: Ουρουγουάη, Αργεντινή, Καναδάς, Σουηδία, Ισπανία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Ισλανδία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Ολλανδία, Αυστρία, Αλσατία της Γαλλίας και Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας.
Η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής προχώρησε στη διοργάνωση των Διεθνών Σπαρτακιάδων ως αντίπαλη αθλητική διοργάνωση των αριστοκρατικών Ολυμπιάδων της ΔΟΕ, ξεκινώντας από τη Μόσχα το 1928 αλλά και ως απάντηση στις Εργατικές Ολυμπιάδες της Β΄ Διεθνούς. 
Αν και ως τα τέλη της δεκαετίας του ’20 είχε επεκταθεί σε τρεις ηπείρους, η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής διαλύθηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή τον Απρίλιο του 1937.
Κάστρο Μασγιάφ

Ιστορία του κάστρου

Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα χαμηλότερα στρώματα και τα θεμέλια του κάστρου είναι βυζαντινής προέλευσης. Αργότερα προστέθηκαν νέα τείχη ή ανακατασκευάστηκε από τους Νιζαρίτες Ισμαηλίτες, Μαμελούκους και Οθωμανούς. Το κάστρο κατελήφθη από τους Ασασίνους και αργότερα επανοχυρώθηκε από τον Ρασίντ αντ-Ντιν Σιμάν. Το Μασγιάφ και τη γύρω πόλη λειτουργούσε ως πρωτεύουσα του εμιράτου των Νιζαριτών από τα μέσα του 12ου αιώνα μέχρι και το τέλος του 13ου αιώνα. Ο Σαλαντίν  το πολιόρκησε τον Μάιο του 1176, αλλά η πολιορκία δεν κράτησε πολύ και συνήψε ανακωχή.
Το 1260 το κάστρο παραδόθηκε στους Μογγόλους. Αργότερα το ίδιος έτος, τον Σεπτέμβριο, οι Νιζαρίτες συμμάχησαν με τους Μαμελούκους, έδιωξαν τους Μογγόλους έξω από τη Συρία και κατέλαβαν εκ νέου το κάστρο. Οι Μαμελούκοι με τον Μπαϊμπάρ κατέλαβαν το κάστρο το Φεβρουάριο του 1270. Το 1830, Αιγυπτιακός στρατός με επικεφαλής τον Ιμπραήμ πασά πολιόρκησε το κάστρο και του προξένησε μεγάλες ζημιές. 
Σήμερα πραγματοποιείται αποκατάσταση που χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Υποστήριξης Ιστορικών Πόλεων. Η αποκατάσταση ξεκίνησε το 2000.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1980-1981

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' Εθνικής για τη σεζόν 1980/81 ξεκίνησε την 8η Νοεμβρίου του 1980 και έληξε στις 2 Μαρτίου του 1981. Συμμετείχαν 12 ομάδες και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε αήττητη η ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς ενώ στη Β' εθνική υποβιβάστηκαν ο Εθνικός Πειραιώς μετά από μπαράζ και ο Έσπερος Βυζαντίου.
Μαξ Μπέκμαν

Εκπαίδευση και Επαγγελματική σταδιοδρομία

Αποφοίτησε το 1903 από την Ακαδημία Τέχνης της Βαϊμάρης. Τότε τον θεωρούσαν ως το σημαντικότερο νέο ζωγράφο της Γερμανίας. Η επιλογή των θεμάτων του γινόταν από τα σύγχρονα γεγονότα, όπως το ναυάγιο του «Τιτανικού» και ο σεισμός που έγινε στη Μεσσήνη. Το 1914 κατατάχτηκε εθελοντικά στο Στρατό, πιστεύοντας ότι από αυτόν θα αποκόμιζε εμπειρίες οι οποίες θα ήταν χρήσιμες για τη ζωγραφική του. Επίσης υπηρέτησε ως νοσοκομειακός στρατιωτικός στη Φλάνδρα και επηρεάστηκε έντονα από την ωμότητα και τη βιαιότητα του πολέμου. Το έργο του η «Νύχτα» που χρονολογείται από το 1919 παρουσιάζει ακριβώς αυτή τη σκληρότητα. Μετά από δύο χρόνια, το 1921, ολοκλήρωσε ένα άλλο έργο με τίτλο «Αναχώρηση», το οποίο ήταν ένα αλληγορικό τρίπτυχο. Με τα αλληγορικά τρίπτυχα ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του. Ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος τον επηρεάζει βαθιά και εγκαταλείπει το στρατό με σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές. Μετά την τραυματική του εμπειρία στον πόλεμο, το ζωγραφικό του ήφος θα αλλάξει δραματικά. Επιλέγοντας θρησκευτικά, μυθολογικά και θεατρικά θέματα ασκεί έντονη κριτική στην κοινωνία της εποχής του. Το 1932 οι ναζιστές χαρακτηρίζουν την τέχνη του «εκφυλισμένη» και τον αναγκάζουν να παραιτηθεί από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Φραγκφούρτης, ενώ παράλληλα απομακρύνονται τα έργα του από τα μουσεία. Μέχρι το 1937 κατάσχονται συνολικά πάνω από 500 πίνακες. 
Το 1937 πήγε στο Άμστερνταμ, όπου παγιδεύτηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Το 1947 έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ζωοδόχος Πηγή

Η Μητέρα Του Χριστού ως Ζωοδόχος Πηγή είναι ένα επίθετο της Θεοτόκου. Ξεκίνησε να χρησιμοποιείται με την αποκάλυψη μιας ιερής πηγής στο Βαλούκλι της Κωνσταντινούπολης από τη Θεοτόκο σε έναν στρατιώτη που ονομαζόταν Λέων Μάρκελς, ο οποίος αργότερα έγινε ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Α΄ (457-474).
Ο Λέων έκτισε την ιστορική εκκλησία Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλή στο σημείο εκείνο, στην οποία έγιναν πολυάριθμες θαυματουργές θεραπείες κατά τη διάρκεια των αιώνων, με τη μεσολάβηση της, καθιστώντας μία από τις σημαντικότερες τοποθεσίες προσκυνήματος στην Ελληνική Ορθοδοξία. Έτσι, ο όρος «Ζωοδόχος Πηγή» έγινε ένα επίθετο της Αγίας Θεοτόκου και εκπροσωπήθηκε στην τέχνη της εικονογραφίας.
Η Ζωοδόχος Πηγή εορτάζεται την Παρασκευή του Πάσχα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ατάρντ

Αθλητισμός

Στην πόλη εδρεύει η Ατάρντ ΦΚ.
You Can't Stop Rock 'n' Roll

Λίστα Τραγουδιών

1. The Kids Are Back (Dee Snider) - 3:16

2. Like a Knife in the Back (Dee Snider) - 3:03

3. Ride to Live, Live to Ride (Dee Snider) - 4:04

4. I Am (I'm Me) (Dee Snider) - 3:34

5. The Power and the Glory (Dee Snider) - 4:20

6. We're Gonna Make It (Dee Snider) - 3:44

7. I've Had Enough (Dee Snider) - 4:02

8. I'll Take You Alive (Dee Snider) - 3:08

9. You're Not Alone (Suzette's Song) (Dee Snider) - 4:02

10. You Can't Stop Rock 'n' Roll (Dee Snider) - 4:40

Βραβεία

You Can't Stop Rock 'n' Roll (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Κόπραινα

Η Κόπραινα ή Κόπρενα  είναι περιοχή του Αμβρακικού κόλπου στο μεταίχμιο Ηπείρου και Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Νικολάου Σκουφά, τον νοτιότερο της περιφερειακής ενότητας Άρτας, στα σύνορα με την Αιτωλοακαρνανία. Βρίσκεται στα ανατολικά των εκβολών του ποταμού Βωβού, στα νοτιοδυτικά της λιμνοθάλασσας του Αγρίλου. Η Κόπραινα είναι μία έκταση γλωσσόμορφης ξηράς μήκους 2 χιλιομέτρων και πλάτους 100 μέτρων και ήταν λιμάνι στο Αμβρακικό κόλπο της ευρύτερης περιοχής της Άρτας και της Αιτωλοακαρνανίας με σημαντική εμπορική κίνηση από τη Βυζαντινή εποχή και καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Μέχρι το 1940, το λιμάνι έσφυζε από οικονομική και εμπορική κίνηση. Μετά όμως το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το λιμάνι εγκαταλείφθηκε εντελώς λόγω του μεγαλύτερου λιμανιού της Πρέβεζας που βρίσκεται πιο κοντά στο Ιόνιο πέλαγος και απορρόφησε όλη την κίνηση. 
Ο σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Ντίνος Δημόπουλος, που καταγόταν από τη γειτονική Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας, σκηνοθέτησε δύο γνωστές ταινίες του, Τα δελφινάκια του Αμβρακικού και τον Βάλτο στην Κόπραινα ,και ο δημοσιογράφος Νίκος Μάνεσης με την εκπομπή του 60 Λεπτά Ελλάδα την 22η Ιανουαρίου 2014 επισκέφθηκε την περιοχή και συνομίλησε με τις δύο τελευταίες υπερήλικες γυναίκες κατοίκους της.

Ονομασία

Η ονομασία Κόπραινα ή Κόπρενα, σύμφωνα με την άποψη του Γιάννη Τσούτσινου, δικηγόρου και ιστορικού συγγραφέα, οφείλεται στο λευκό επίστρωμα αλατιού: γιατί η λέξη Κόπραινα είναι ξενική και απαντιέται σε όλα τα σερβοελληνικά λεξικά, παλαιά και νεότερα και σημαίνει κάτι αραχνοΰφαντο, κάλυμμα, πέπλο. ενώ μια δεύτερη εκδοχή για το όνομα οφείλεται στην πολλή κοπριά που σώριαζαν εκεί τα πολλά βοϊδογέλαδα των κατοίκων των χωριών της περιοχής, οι οποίοι στάβλιζαν τα ζώα τους στην περιοχή αυτή. 
Η Κόπραινα το έτος 1927, με Διάταγμα (ΦΕΚ 76/1-4-1927), μετονομάστηκε σε Αλυκή από τη μεγάλη παραγωγή και το εμπόριο του αλατιού της, αλλά η ονομασία αυτή δεν επικράτησε, γρήγορα αποβλήθηκε και παρέμεινε η ονομασία Κόπραινα.

Ιστορική περιγραφή

Ο Γιάννης Τσούτσινος, δικηγόρος και ιστορικός συγγραφέας μας αναφέρει για την Κόπραινα ότι κατασκευάστηκε από τους Δωριείς, που κατέβηκαν από την  Πίνδο.
Το τοπωνύμιο Κόπραινα το απαντάμε στις αρχές του 14ου αι. μ.Χ. και  μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το έτος 1304, όταν ο Προβηγκιανός Ιππότης Ραϋμούνδος και ο Ιωάννης, Κόμης της Κεφαλληνίας αγκυροβόλησαν στο λιμάνι της Κόπραινας, για να πολεμήσουν την Παλαιολογίνα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, ενώ άρχισε ν’ αποκτάει ζωτική σημασία ύστερα από την απελευθέρωση της Άρτας από τους Τούρκους το 1881. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στους Βαλκανικούς πολέμους αφού από εκεί αποβιβάζονταν ο Ελληνικός Στρατός για να αναμετριθεί με τον Τουρκικό στρατό. Παράλληλα πρέπει να αναφερθεί ότι μέχρι και τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο ήταν το μοναδικό λιμάνι της τότε δυτικής Ελλάδας.