google/wiki40b huggingface dataset:
Πρόβλημα υπόσχεσης

Στη θεωρία υπολογιστικής πολυπλοκότητας, ένα πρόβλημα υπόσχεσης είναι μια γενίκευση κάποιου προβλήματος απόφασης, για το οποίο μάς δίνεται η διαβεβαίωση ότι δέχεται εισόδους από ένα συγκεκριμένο υποσύνολο όλων των πιθανών εισόδων.Σε αντίθεση με τα προβλήματα απόφασης, τα ναι στιγμιότυπα (οι είσοδοι για τις οποίες ο αλγόριθμος πρέπει υποχρεωτικά να επιστρέψει ναι) και τα όχι στιγμιότυπα δεν εξαντλούν το σύνολο όλων των πιθανών εισόδων. Διαισθητικά, ο αλγόριθμος έχει λάβει τη διαβεβαίωση (υπόσχεση) ότι η είσοδος θα ανήκει σε κάποιο σύνολο ναι στιγμιοτύπων ή όχι στιγμιοτύπων. Μπορεί όμως να υπάρχουν και είσοδοι που δεν είναι ούτε ναι ούτε όχι. Εάν δοθεί στον αλγόριθμο μια τέτοια είσοδος για την επίλυση κάποιου προβλήματος υπόσχεσης, τότε αυτός μπορεί να επιστρέψει οτιδήποτε, ή ακόμα και να τερματίσει.

Τυπικός ορισμός

Ένα πρόβλημα απόφασης μπορεί να συνδέεται με μια γλώσσα , όπου το πρόβλημα είναι η αποδοχή όλων των εισόδων που ανήκουν στην  και η απόρριψη όσων δεν ανήκουν στην . Για ένα πρόβλημα υπόσχεσης υπάρχουν δύο γλώσσες, η  και η , οι οποίες και πρέπει να είναι ξένες μεταξύ τους, δηλαδή πρέπει , έτσι ώστε όλες οι είσοδοι που ανήκουν στην  να γίνονται αποδεκτές και όλες οι είσοδοι που ανήκουν στην  να απορρίπτονται. Το σύνολο καλείται υπόσχεση. Αν η είσοδος δεν ανήκει στην υπόσχεση, τότε δεν υπάρχουν απαιτήσεις για την έξοδο. Αν η υπόσχεση ισούται με , τότε αυτό είναι επίσης ένα πρόβλημα απόφασης και η υπόσχεση λέγεται ότι είναι ασήμαντη.

Παραδείγματα

Πολλά φυσικά προβλήματα είναι στην πραγματικότητα προβλήματα υπόσχεσης. Για παράδειγμα, θεωρήστε το ακόλουθο πρόβλημα: «Δεδομένου ενός κατευθυνόμενου ακυκλικού γράφου, να αποφανθείτε αν ο γράφος αυτός διαθέτει μονοπάτι μήκους 10». Τα ναι στιγμιότυπα είναι κατευθυνόμενοι ακυκλικοί γράφοι με μονοπάτι μήκους 10, ενώ τα όχι στιγμιότυπα είναι κατευθυνόμενοι ακυκλικοί γράφοι που δε διαθέτουν κανένα μονοπάτι μήκους 10. Η υπόσχεση είναι το σύνολο των κατευθυνόμενων ακυκλικών γράφων. Σε αυτό το παράδειγμα η υπόσχεση μπορεί εύκολα να ελεγχθεί. Πιο συγκεκριμένα, είναι ιδιαίτερα εύκολο να ελέγξουμε αν κάποιος δοσμένος γράφος είναι κυκλικός. Παρ' όλα αυτά, θα μπορούσε να είναι αρκετά δύσκολο να ελέγξουμε την υποσχόμενη ιδιότητα. Για παράδειγμα, θεωρήστε το πρόβλημα: «Δεδομένου ενός Χαμιλτονιανός γράφος, να αποφανθείτε αν ο γράφος αυτός περιέχει κύκλο μήκους 4». Τώρα ο έλεγχος της υπόσχεσης αποτελεί ένα NP-hard πρόβλημα, αλλά το πρόβλημα υπόσχεσης είναι αρκετά εύκολο να επιλυθεί αφού ο έλεγχος ύπαρξης κύκλων μεγέθους 4 μπορεί να γίνει σε πολυωνυμικό χρόνο.
Θεόρβη

Η θεόρβη (ιτ.: tiorba και tuorbe, γαλ.: théorbe, γερμ.: Theorbe, αγγλ.: Theorbo) είναι έγχορδο μουσικό όργανο, που υπάγεται στην υποκατηγορία των νυκτών. Το όνομα θεόρβη χρησιμοποιείται ιστορικά για να περιγράψει μια σειρά από είδη λαούτου, στα οποία συμπεριλαμβάνονται το ιταλικό liuto attiorbato, η γαλλική théorbe des pièces, το αγγλικό theorbo, το αρχιλαούτο, το γερμανικό μπαρόκ λαούτο και η angélique ή angelica. Η ετυμολογία του ονόματος παραμένει ασαφής, αν και κάποιες πηγές ισχυρίζονται τη σύνδεσή της με την τούρκικη ή σλαβική λέξη "torba" (ελλ. τορβάς), που σημαίνει σάκος ή τουρμπάνι.

Καταγωγή και εξέλιξη

Η χρυσή εποχή της θεόρβης τοποθετείται στα τέλη του 16ου αιώνα, όταν άνθιζε η τεχνοτροπία του συνεχούς βάσιμου· η επέκταση της χαμηλής έκτασης των οργάνων υπήρξε αναγκαία για την πρωτοεμφανιζόμενη όπερα, αλλά και την άνοδο της μονωδίας. Ως εκ τούτου, οι μουσικοί τροποποίησαν το λαούτο, προσθέτοντας έναν μεγαλύτερο βραχίονα (μανίκι), ώστε να συμπεριλάβουν ανοιχτές μπάσες χορδές. Το όργανο που προέκυψε ονομάστηκε εξίσου κιταρόνε και θεόρβη· αν και στην ουσία πρόκειται για το ένα και το αυτό, το κιταρόνε κατάγεται από την ιταλική κιθάρα, εξ ου και το όνομά του. Παρόμοιες τροποποιήσεις στην κατασκευή μικρότερων οργάνων οδήγησαν στο liuto attiorbato και το αρχιλαούτο, τα οποία αν και παρόμοια, έχουν διαφορετικό χόρδισμα. 
Στην εκτέλεση του συνεχούς βάσιμου, η θεόρβη συχνά συνδυάζεται με ένα μικρό όργανο, ή μια βιόλα ντα γκάμπα· ως σολιστικό όργανο διαθέτει ελάχιστο ρεπερτόριο -κυρίως από Άγγλους συνθέτες- καθώς χρησιμοποιήθηκε εν γένει σε ορχήστρες και οργανικά σχήματα. Ορισμένοι συνθέτες και δεξιοτέχνες της εποχής περιλαμβάνουν τους Ιταλούς Τζιοβάννι Τζιρόλαμο Κάπσμπέργκερ και Αλεσσάντρο Πιτσίνι, ενώ στη Γαλλία εκπροσωπείται κυρίως από τους Νικολά Οτμάν και Ρομπέρ ντε Βιζέε. Η χρήση της θεόρβης διακόπτεται περί τα τέλη του 18ου αιώνα, οπότε και το συνεχές βάσιμο χάνει την πρωτοκαθεδρία στη μουσική.

Το χόρδισμα της θεόρβης

Εν αντιθέσει με το αναγεννησιακό λαούτο και το αρχιλαούτο, οι περισσότερες θεόρβες διαθέτουν 14 μονές χορδές (κατασκευασμένες από έντερο), αν και ορισμένες μεγάλου μεγέθους φτάνουν τις 19. Οι τελευταίες (ψηλότερες) δύο χορδές εκπίπτουν μία οκτάβα, περιορίζοντας έτσι την άνω έκταση του οργάνου, όπως φαίνεται και στο παρακάτω σχεδιάγραμμα. Όσον αφορά τη σημειογραφία της θεόρβης, όπως και στο λαούτο και άλλα νυκτά όργανα, χρησιμοποιείται κυρίως η ταμπλατούρα, που δείχνει την τοποθέτηση των δακτύλων, παρά τους φθόγγους αυτούς καθεαυτούς. 
Το συγκεκριμένο χόρδισμα είναι σε Λα και αφορά 15χορδο όργανο· οι περισσότεροι εκτελεστές, ωστόσο, χρησιμοποιούν όργανα με 14 χορδές. Ένα εναλλακτικό χόρδισμα σε Σολ (ένας τόνος κάτω) προτιμάται όταν πρόκειται για τονικότητες με υφέσεις, καθώς το χόρδισμα σε Λα είναι περισσότερο κατάλληλο για τονικότητες με διέσεις. Ο εκπεσμός της οκτάβας στις δύο ψηλότερες χορδές δημιουργεί πρόβλημα στην εκτέλεση συγχορδιών πάνω από το βάσιμο και γι' αυτό το λόγο πολλοί προτιμούν τον εκπεσμό της οκτάβας μόνο στην ψηλότερη και τελευταία χορδή.
Αγέλη (ζωολογία)

Αγέλη ονομάζεται μια ομάδα κοινωνικών ζώων που ζουν μαζί, και συνεπώς είναι από το ίδιο είδος. Τα ζώα που σχηματίζουν αγέλες λέγονται ζώα αγέλης. Πολλά είδη ζωων είναι αυτά που σχηματίζουν αγέλες. Συνήθως μπορεί να είναι από ζώα θηρευτές αλλά αγέλες μπορούν να σχηματίσουν και φυτοφάγα. Σε μια αγέλη τα ζώα αναζητούν μαζικά τροφή και νερό και όλα αντιμετωπίζουν τους κινδύνους.

Από τι αποτελείται

Μια αγέλη αποτελείται από ένα κυρίαρχο ζώο (συνήθως αρσενικό αλλά σε κάποια ειδη το κυρίαρχο είναι θηλυκό) και μερικές οικογένειες άλλων ζώων. Στην αγέλη επικρατεί μια ιεραρχία. Το κυρίαρχο ζώο καθοδηγεί τα υπόλοιπα στην εύρεση τροφής και νερού. Σε κάποια ειδη ζωων όπως οι ελέφαντες και οι ύαινες τα αρσενικά έχουν ξεχωριστές αγέλες και ζουν χωριστά από τα θηλυκά.
Σαιντ Ανν (Τζαμάικα)

Γεωγραφία

Το Σαιντ Ανν βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Τζαμάικα. Στα βόρεια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Τρελόνι, στα νοτιοδυτικά με την Κλάρεντον, στα νοτιοανατολικά με την Αγία Κατερίνα και στα ανατολικά με την Αγία Μαρία. Έχει έκταση 1.212,6 km². Είναι η μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα.

Ποτάμια

Το κυριότερο ποτάμι είναι το Γουάιτ Ρίβερ.

Κόλποι

Το Σαιντ Ανν διαθέτει αρκετούς κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Ντισκάβερι Μπέυ. Άλλοι σημαντικοί κόλποι είναι ο Ρανγουέι Μπέυ και ο Σαιντ Ανς Μπέυ.

Δημογραφία

Το Σαιντ Ανν είχε πληθυσμό 166.762 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Κατερίνα, την Κλάρεντον, την Μάντσεστερ και τον Άγιο Ιάκωβο.

Οικονομία

Στο Σαιντ Ανν καλλιεργούνται μπανάνες, πριμέντο, πιπερόριζα, καφές, ινδική καρύδα, καλαμπόκι, γλυκιές πατάτες, σενσιμίλια γιαμ, λίμες και αννάττο. Το έδαφος είναι κατάλληλο και για καλλιέργεια κίτρου.

Τουρισμός

Το Σαιντ Ανν είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Τζαμάικα, ειδικά οι Ότσο Ρίος και οι καταρράκτες του ποταμού Ντανς Ρίβερ. Η Αγία Άννα έχει πολλές ωραίες παραλίες, όπως η Πουέρτο Σέκο και πολλά ξενοδοχεία.

Σημαντικά πρόσωπα

Το Σαιντ Ανν ήταν η γενέτειρα των μουσικών Φλόιντ Λόιντ και Μπέρνινγκ Σπηρ και του Μάρκους Γκάρβεϊ, του Μπομπ Μάρλεϊ και του Πίτερ Κάρτζιλ. Οι Φλόιντ Λόιντ, Μπέρνινγκ Σπηρ και Μάρκους Γκάρβεϊ γεννήθηκαν στην Σαιντ Ανς Μπέυ και ο Μπομπ Μάρλεϊ στην Νάιν Μάιλ.
Κομερσάντ

Ιστορικό

Η εφημερίδα αρχικά ιδρύθηκε το 1909 και έκλεισε μετά την μπολσεβικική κατάληψη της εξουσίας και την καθιέρωση της λογοκρισίας, το 1917. Το 1989, με την απαρχή της ελευθερίας του Τύπου στην Ρωσία, η εφημερίδα είχε αποκατασταθεί υπό την ιδιοκτησία του επιχειρηματία και του δημοσιολόγου Βλαντιμίρ Γιάκοβλεφ. Το 1997, ο Μπόρις Μπερεζόφσκι, μέλος της "οικογένειας" του τότε προέδρου της Ρωσίας, Μπορίς Γιέλτσιν, αγόρασε τον εκδοτικό οίκο «Κομερσάντ», ο οποίος περιλάμβανε το «Κομερσάντ-Ημερησίως» (Коммерсантъ-Daily), καθώς και άλλα δύο σημαντικά περιοδικά, το «Κομερσάντ-Βλαστ» (εξουσία) και το «Κομερσάντ-Ντένγκι» (χρήμα). Επίσης περιλαμβάνει τα ψυχαγωγικά περιοδικά «Ντομοβόι», «Αφτοπιλότ» και «Μολοτόκ». Στις 14 Ιουλίου 2005, ο Μπερεζόφσκι απέλυσε τον Γενικό Διευθυντή της εφημερίδας, τον Αντρέι Βασίλιεφ και τον αρχισυντάκτη της εφημερίδας, τον Αλεξάντερ Στουκάλιν, σε μια κίνηση προετοιμασίας για τις προεδρικές εκλογές του 2008. Τον Ιανουάριο του 2005 η εφημερίδα δημοσίευσε κενές σελίδες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το διάταγμα της ΔΕΚ η εφημερίδα να δημοσιεύσει ότι η ιστορία με την κρίση της τράπεζας "Άλφα" δεν είναι αληθής. Το μοναδικό άρθρο αυτού του έντυπου ήταν αυτό που δημοσιεύτηκε ανάποδα στην πρώτη σελίδα. Ο τίτλος του άρθρου «Полный истец» (Πλήρης Ενάγων) είχε μικρή σημασία, αλλά ομοιοκατάληκτη με την ρωσική βρισιά «Полный пиздец» (Πλήρης καταστροφή). Μετά ο Μπερεζόφσκι πούλησε τον εκδοτικό οίκο σε ένα παλιό φίλο του  και συνεργάτη, τον Μπάντρι Παταρκατσισβίλι, ο οποίος ήταν ο πρόεδρος της εφημερίδας υπό την ηγεσία του. Τον Αύγουστο του 2006, ο Παταρκατσισβίλι πώλησε τον εκδοτικό οίκο στον Αλισέρ Ουσμάνοφ, επικεφαλής της Γκαζπρόμ (Газпром). Μετά από διαφωνία με του Ουσμάνοφ, ο Βλαντισλάφ Μποροντούλιν, ο οποίος ήταν ο κύριος συντάκτης, παραιτήθηκε από την θέση του. Από τον Φεβρουάριο του 2009 η εφημερίδα άρχισε να τυπώνεται και στη Μεγάλη Βρετανία.
Αντώνης Χανδρής

Ο Αντώνης Χανδρής είχε καταγωγή από το νησί της Χίου και γεννήθηκε στον Πειραιά το 1927. Ήταν ο δεύτερος γιός του γνωστού εφοπλιστή Ιωάννη Δ. Χανδρή και της Ευγενίας Χανδρή. Υπήρξε Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών από το 1975, έως και το 1981, και ιδρυτής της Intercargo.

Επαγγελματική σταδιοδρομία

Μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο ο Αντώνης Χανδρής μαζί με τον αδερφό του τον Δημήτρη Χανδρή, με βάση πλέον το Λονδίνο, εκμεταλλεύτηκαν τις ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν μετά τον πόλεμο, αποκτώντας την "Charlton Steam Shipping Co." μέσω της οποίας έκαναν το άλμα από την φορτηγό στην επιβατηγό ναυτιλία, στοχεύοντας στα τότε κύματα προσφύγων.
Ριγωτό τσακάλι

Ταξινόμηση και εξέλιξη

Κατάλοιπα απολιθωμάτων του C. adustus χρονολογούνται από την εποχή του Πλειόκαινου. Στοίχιση ακολουθιών μιτοχονδριακού DNA για τις κυνίδες που μοιάζουν με το λύκο έδωσε ένα φυλογενετικό δέντρο, με το ριγωτό τσακάλι και το μελανόραχο τσακάλι να είναι τα πιο βασικά μέλη αυτού του κλάδου, πράγμα που σημαίνει ότι αυτό το δέντρο υποδεικνύει αφρικανική προέλευση για τον κλάδο.

Κοινωνική συμπεριφορά και αναπαραγωγή

Το ριγωτό τσακάλι ζει και απομονωμένα και σε οικογενειακές ομάδες έως και επτά τσακαλιών. Η οικογενειακή μονάδα κυριαρχείται από ένα αναπαραγωγικό ζευγάρι, το οποίο παραμένει μονογαμικό επί σειρά ετών.
Η περίοδος αναπαραγωγής αυτού του είδους εξαρτάται από το πού ζουν· στη νότια Αφρική, η αναπαραγωγή ξεκινά τον Ιούνιο και τελειώνει τον Νοέμβριο. Το ριγωτό τσακάλι έχει περίοδο κύησης 57 έως 70 ημερών, με μέσο όρο μικρών από τρία έως έξι μικρά. Τα μικρά φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των έξι έως οκτώ μηνών, και συνήθως αρχίζουν να φεύγουν όταν είναι 11 μηνών. Το ριγωτό τσακάλι είναι ένα από τα λίγα είδη θηλαστικών που διατηρούν το ίδιο ζευγάρι για όλη τους τη ζωή, σχηματίζοντας μονογαμικά ζευγάρια.
Γκέρχαρτ της Φρισίας

Βιογραφία

Την εποχή εκείνη η Φρισία ήταν μέρος του βασιλείου των Καρολιδών και μετά τη Συνθήκη του Βερντέν του 843, μερος της Μέσης Φραγκίας. Ο Γκέρχαρτ ήταν υποτελής του Λουδοβίκου Α΄ και διοικούσε την επαρχία Βέστεργκοα. Ιστορικοί, βασισμένοι σε έγγραφα των αββαείων της Φούλντα, του Βερντέν και του Κορβέυ, υποθέτουν ότι ο Γκέρχαρτ και οι κόμητες της Φρισίας κατάγονται από τον Ρέντμπαντ, τελευταίο ανεξάρτητο ηγεμόνα των Φρισίων, που ηττήθηκε από τον Καρλομάγνο (πατέρα του Λουδοβίκου Α΄). Ο ιστορικός Χούγκο Τζέκελ τον θεωρεί γιο του Γκέρουλφ Α΄ κόμη της Φρισίας και πατέρα του Βίγκινκ.
Μάλλον ο Γκέρχαρτ κατείχε τον τίτλο του κόμη της Φρισίας, ήδη από το 834 που όταν ο πατέρας του εκτοπίστηκε, ως το 855 που ο ίδιος ο Γκέρχαρτ απεβίωσε. Μετά ο μεγαλύτερος γιος του Φόλκγκερ δεν αποδέχθηκε τον τίτλο, αλλά, αφού δώρισε μερικές ιδιοκτησίες, εισήλθε στο αββαείο του Βερντέν, αφήνοντας τις υπόλοιπες και τον τίτλο του κόμη στον δευτερότοκο αδελφό του Βίγκινκ.
Ο Γκέρχαρτ, ο γιος του Βίγκινκ και άλλοι ευγενείς από την περιοχή παραχώρησαν γη και αγαθά από μερικές επαρχίες (pagi) της Φρισίας στο αββαείο της Φούλντα.
Η κυρία με τις καμέλιες (ταινία, 1936)

Υπόθεση

Στο Παρίσι του 1847 η Μαργαρίτα Γκοτιέ (Γκρέτα Γκάρμπο), μια κοπέλα απ´την εργατική τάξη γίνεται πόρνη των σαλονιών με σήμα κατατεθέν τις καμέλιες. Η Μαργαρίτα ζει στην πολυτέλεια και μαθαίνει να στοχεύει ψηλά, διαλέγοντας εύπορους εραστές, όπως ο βαρώνος Ντε Βαρβίλ (Χένρι Ντάνιελ), που να μπορούν να τη στηρίξουν οικονομικά. Η τυχαία γνωριμία της όμως μ´ένα φοιτητή της νομικής, τον Αρμάνδο Ντυβάλ (Ρόμπερτ Τέιλορ), την κάνει να καταλάβει πόσο μάταιη είναι μια ζωή χωρίς πραγματική αγάπη κι η Μαργαρίτα προθυμοποιείται ν´αφήσει το βαρόνο και τον πληρωμένο έρωτα. Η σχέση της με τον Αρμάνδο όμως διακόπτεται όταν ο πατέρας του (Λάιονελ Μπάριμορ) την παρακαλεί να τον εγκαταλείψει, καθώς το παρελθόν της θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στη σταδιοδρομία του. Η Μαργαρίτα καταλαβαίνει τον πόνο του κυρίου Ντυβάλ και κάνει μια πράξη αυτοθυσίας εγκαταλείποντας τον Αρμάνδο. Η μοίρα όμως συνεχίζει το άσχημο παιχνίδι στη Μαργαρίτα η οποία πλήττεται απ'τη φυματίωση.

Η υποψηφιότητα της Γκάρμπο

Η ερμηνεία της Γκρέτα Γκάρμπο (ηθοποιού που η ακαδημία δεν βράβευσε ποτέ με όσκαρ ερμηνείας, αλλά μόνο με ένα τιμητικό το 1955), βραβεύτηκε από την ένωση κριτικών της Νέας Υόρκης και θεωρήθηκε η καλύτερη της χρονιάς του 1937. Η Γκάρμπο προτάθηκε για όσκαρ α' γυναικείου ρόλου κι όλοι πίστευαν ότι θα κέρδιζε, αλλά τελικά υπέστη ήττα. Η Λουίζ Ράινερ κατάφερε να κάνει την έκπληξη της βραδιάς κερδίζοντας τη Γκάρμπο στα σημεία. Έτσι, η σχετικά ξεχασμένη σήμερα, Ράινερ βρέθηκε με το δεύτερο όσκαρ στα χέρια της για την ταινία Υπό το βλέμμα του Βούδα (The Good Earth, 1937) ένα χρόνο μετά την πρώτη της νίκη κι έγινε η πρώτη ηθοποιός με δύο Όσκαρ ερμηνείας.

Διαχρονικότητα

Το 2005 η ταινία συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την συμπεριέλαβε στη λίστα με τις 100 καλύτερες αισθηματικές ταινίες όλων των εποχών.
Θόρβαλντ Στάουνινγκ

Βιογραφία

Ο Στάουνινγκ εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του 1890 και από το 1894 άρχισε να δραστηριοποιείται εντός αυτού. Ήταν μέλος της Ένωσης Καπνεργατών. Το 1898, έγινε αρχισυντάκτης της Ομοσπονδίας των Συνδικάτων των Φύλλων και την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στο κόμμα ως ταμίας όπου και απέκτησε πλήρη απασχόληση.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής το το 1901 αλλά δεν συγκέντρωσε αρκετές ψήφους. Παρόλα αυτά, είχε μια τόσο ισχυρή θέση στο κόμμα όπου το 1910 επιλέχθηκε ως διάδοχος του αρχηγού του κόμματος.
Δημήτριος Νεγρεπόντης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1915 στη Λωζάννη της Ελβετίας και ήταν γιος του Ιωάννη Νεγρεπόντη, γεννημένου στο Ταγκανρόγκ της Ρωσίας και γόνου της χιώτικης εμπορικής οικογένειας Νεγρεπόντη, και της Ελένης Σταθάτου. Μεγάλωσε στο Νταβός της Ελβετίας και ορφάνεψε σε νεαρή ηλικία. Μετά την ενηλικίωσή του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εν συνεχεία στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε στις επιχειρήσεις του πεθερού του, Νικόλαου Κουμάνταρου, εφοπλιστή καθώς και σε αυτές του Σταύρου Νιάρχου, πρώτου ξαδέλφου της γυναίκας του, Αικατερίνης Κουμάνταρου. Το 1939 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, ύστερα από απαίτηση του πεθερού του, παραμένοντας εκεί μέχρι το 1972, οπότε και επέστρεψε στο Λονδίνο.
Υπήρξε αθλητής του σκι και ήταν ο πρώτος που συμμετείχε με τα χρώματα του ελληνικού κράτους σε χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες και συγκεκριμένα σε αυτούς στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν το 1936. Συμμετείχε στα αγωνίσματα της Αλπικής Χιονοδρομίας και Χιονοδρομίας Δρόμου Αντοχής χωρίς όμως να σημειώσει κάποια ιδιαίτερη επιτυχία.
Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1996 στο Λονδίνο. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Κουμάνταρου, κόρη του Νικόλαου Κουμάνταρου και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: το Νικόλαο Νεγρεπόντη, καθηγητή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης και δημιουργό του φορητού υπολογιστή των 100 δολαρίων, το Τζων Νεγρεπόντη, διπλωμάτη και πολιτικό, το Μισελ Νεγρεπόντη, κινηματογραφιστή & καθηγητή πανεπιστημίου, και το Τζωρτζ Νεγρεπόντη, ζωγράφο.
Αββαείο του Σαιν-Πολικάρπ

Περιγραφή

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τοποθεσία

Το αββαείο βρίσκεται εντός της κοινότητας του Σαιν-Πολικάρπ, εντός του γαλλικού νομού της Ωντ.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η συγκεκριμένη κατασκευή κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1990.
Πυρκαγιά της Μόσχας (1571)

Η Πυρκαγιά της Μόσχας συνέβη τον Μάιο του 1571, όταν οι δυνάμεις του Κριμαϊκού Χανάτου του Χαν Ντεβλέτ Α΄ Γκιρέι (Χανάτο της Κριμαίας) εισέβαλαν στην πόλη της Μόσχας κατά τη διάρκεια των Ρωσοκριμαϊκών πολέμων.

Η αρχή από τα προάστια

Υπό τις εντολές του Χαν πυρπολήθηκαν στις 24 Μαΐου τα προάστια της πόλης, αλλά ο δυνατός άνεμος που φυσούσε μετέφερε γρήγορα τις φλόγες και στην υπόλοιπη Μόσχα και στην πόλη ξέσπασε καταστροφική πυρκαγιά.

Πολλαπλές καταστροφές

Σύμφωνα με το Γερμανό συγγραφέα Χάϊνριχ φον Στάντεν (Heinrich von Staden), που τότε βρισκόταν στην υπηρεσία του Ιβάν του Τρομερού (ο ίδιος ο Χάϊνριχ φον Στάντεν ισχυριζόταν ότι ήταν και μέλος της Οπρίτσνινα), η πόλη, το παλάτι του Κρεμλίνου, το κτίριο, όπου στεγαζόταν η Οπρίτσνινα και τα προάστια κάηκαν ολοσχερώς μέσα σε έξι μόνο ώρες. Ήταν μια μεγάλη καταστροφή, από την οποία δεν μπορούσε να ξεφύγει εύκολα κανείς.

Απολογισμός της καταστροφής - Απώλειες των κατοίκων

Οι κάτοικοι κατέφευγαν σε πέτρινες εκκλησίες για να ξεφύγουν από τις φλόγες, αλλά ακόμα και αρκετές από αυτές κατέρρεαν. Άλλοι πήδηξαν, επίσης, στον ποταμό Μόσχοβα για να ξεφύγουν, αλλά πολλοί που δεν γνώριζαν κολύμβηση, επίσης πνίγηκαν. Η πυριτιδαποθήκη του Κρεμλίνου εξερράγη και εκείνοι που κρύβονταν στα υπόγεια κελάρια του κάστρου, πέθαναν από ασφυξία. Ο Τσάρος Ιβάν ο Τρομερός διέταξε οι νεκροί που κείτονταν στους δρόμους να ρίχνονται στο ποτάμι, που υπερχείλισε και πλημμύρισαν διάφορες περιοχές της πόλης. Ο Βρετανός (Άγγλος) εξερευνητής και διπλωμάτης Τζέρομ Χόρσεϋ (Jerome Horsey, 1550–1626), έγραψε ότι χρειάστηκε περισσότερο από ένας χρόνος για απομακρυνθούν όλα τα σώματα των θυμάτων της πυρκαγιάς αυτής.
Ήταν μία από τις πιο σοβαρές πυρκαγιές στην ιστορία της πόλης της Μόσχας. Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι ο αριθμός των θυμάτων της πυρκαγιάς κυμαίνεται από 10.000 έως και 80.000 κατοίκους. Οι ξένοι επισκέπτες που είχαν τη δυνατότητα να επισκεφθούν την πόλη, πριν και μετά την πυρκαγιά, περιέγραψαν την αισθητή μείωση του πληθυσμού της Μόσχας, ενώ ο ίδιος ο Ιβάν ο Τρομερός απέφευγε την παραμονή στην πόλη για αρκετά χρόνια μετά την πυρκαγιά, λόγω και της έλλειψης των κατάλληλων συνθηκών, προς κατοίκηση, για τον ίδιο και το περιβάλλον του. Η προσπάθεια του Χανάτου της Κριμαίας, να επαναλάβει την επιδρομή το 1572, οδήγησε στην Μάχη του Μολοντί, 40 μίλια (περίπου 74 χιλιόμετρα) νότια της Μόσχας.
Βίγκερικ της Λοθαριγγίας

Βιογραφία

Οι μεσαιωνικοί ιστορικοί δεν μπόρεσαν να βρουν την καταγωγή του ή το πώς ανήλθε στην εξουσία. Κατείχε γαίες γύρω από το Μπίτμπουρκ, στη μέση της κοιλάδας του Μοζέλε, στη Γκούτλαντ, στο δυτικό Άιφελ και στην περιοχή του Μόιζε
.
Όταν απεβίωσε ο Λουδοβίκος Δ΄ των Καρολιδών ο Παίς της Ανατολικής Φραγκίας και της Λοθαριγγίας, οι Λοθαριγγιανοί απέρριψαν τον Κορράδο Α΄, που από δούκας της Φραγκονίας έγινε βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας και εξέλεξαν τον Κάρολο Γ΄ ως βασιλιά τους. Έδωσαν τη στρατιωτική εξουσία στον Ρέγκιναρ Α΄ κόμη του Αινώ, κάνοντάς τον δούκα και όταν αυτός απεβίωσε το 915, στον Βίγκερικ. Έγινε έτσι παλατινός κόμης (δούκας) αναλαμβάνοντας τη στρατιωτική αρχή στη Λοθαριγγία. 
Ο Βίγκερικ ίδρυσε το αββαείο του Χαστιέρ, του οποίου ανέλαβε την επιτροπεία (advocacy). Μετά το 919 δεν έχουμε ιστορικές πληροφορίες γι' αυτόν: απεβίωσε μεταξύ 916 και 919 και τάφηκε στη μονή του Χαστιέρ. 
Ο Βίγκερικ και η σύζυγός του Κουνιγκούντα, κόρη της Ερμεντρούδης των Καρολιδών, είναι οι γενάρχες του Οίκου του Αρντέν. Τρεις γιοί τους έγιναν ιδρυτές κλάδων, που κυριάρχησαν στη Λωρραίνη (Λοθαριγγία) για τα επόμενα 150 έτη. Εξουσίαζαν από το Λον ως το Ρενς, από το Τρηρ ως την Κολωνία, από το Μετς & Βερντέν ως τη Λιέγη & Ανβέρ. Έγιναν δούκες της Άνω & Κάτω Λωρραίνης και επίσκοποι του Λον, Ρενς, Τρηρ, Μετς, Βερντέν.
Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης

Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης (αγγλ. Financial and Management Engineer) είναι o επαγγελματίας μηχανικός ο οποίος ασχολείται με μία εξειδικευμένη μορφή διαχείρισης (management) και οικονομικών (finance), εφαρμόζοντας μεθοδολογίες εφαρμοσμένης μηχανικής (engineering) σε τεχνικο-οικονομικά προβλήματα. Ο Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης συνδυάζει τα επιστημονικά πεδία της Χρηματοοικονομικής Μηχανικής και της Μηχανικής της Διοίκησης. Οι διπλωματούχοι Μηχανικοί Οικονομίας και Διοίκησης, με την απόφαση της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ την 23/02/2019, εγγράφονται στο ΤΕΕ.

Χρηματοοικονομική Μηχανική

H xρηματοοικονομική μηχανική είναι ένα πολυεπιστημονικό πεδίο σχετικά με τη δημιουργία νέων χρηματοπιστωτικών μέσων και στρατηγικών και εξειδικευμένων χρηματοοικονομικών παραγώγων. Το πεδίο εφαρμόζει μεθοδολογίες μηχανικής στα προβλήματα της χρηματοδότησης και χρησιμοποιεί οικονομικές θεωρίες και εφαρμοσμένα μαθηματικά. Στη χρηματοοικονομική μηχανική αναπτύσσονται διαδικασίες κατά τις οποίες συνδυάζονται εφαρμοσμένα μαθηματικά, χρηματοοικονομικές γνώσεις και ικανότητες υπολογιστικής μοντελοποίησης για τη λήψη αποφάσεων σε θέματα τιμολόγησης, αντιστάθμισης κινδύνων, συναλλαγών και διαχείρισης χαρτοφυλακίου.

Οι χρηματοοικονομικές τεχνικές που αναπτύσσονται μπορούν να εφαρμοστούν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους νομισμάτων και επιλογές τιμολόγησης. Έτσι, ο Μηχανικός Οικονομίας και Διοίκησης, μπορεί να εξειδικευτεί σε τεχνικές που αφορούν μετοχές, επιλογές σταθερού εισοδήματος όπως τα ομόλογα, εμπορικές αγορές όπως του πετρελαίου ή του χρυσού, παράγωγα, swaps, συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, ενσωματωμένα δικαιώματα προαίρεσης κ.α. Οι χρηματοοικονομικοί μηχανικοί απασχολούνται συνήθως στον χρηματοοοικονομικό τομέα.

Μηχανική της Διοίκησης

Η μηχανική της διοίκησης αποτελεί μια εξειδικευμένη μορφή διοίκησης σχετικά με την πρακτική εφαρμογή αρχών και θεωριών της μηχανικής, πάνω σε ζητήματα επιχειρισιακής πρακτικής. Θεωρείται υποκατηγορία της βιομηχανικής μηχανικής και ειδικεύεται περισσότερο σε θέματα που σχετίζονται με εφαρμογές στη βιομηχανία και στην εφαρμοσμένη μηχανική. Τα ανάλογα πρόγραμματα σπουδών περιλαμβάνουν συνήθως θέματα λογιστικής, (χρηματο)οικονομικών, διοίκησης έργου, διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, βιομηχανικής οργάνωσης, συστημάτων διαχείρισης πληροφοριών, μαθηματικής μοντελοποίησης και βελτιστοποίησης, ποιοτικού ελέγχου, επιχειρησιακής έρευνας, ασφάλειας και υγείας, καθώς και περιβαλλοντικής διαχείρισης.
 Οι Μηχανικοί της Διοίκησης, οι οποίοι εισέρχονται σε τεχνικές εταιρίες προτιμώνται για την στελέχωση θέσεων σε τομείς όπως του μάρκετινγκ και της στρατηγικής οργάνωσης.

Εκπαίδευση

Οι Μηχανικοί Οικονομίας και Διοίκησης κατέχουν αντίστοιχο δίπλωμα που καλύπτει την επάρκεια των γνώσεών τους στα παραπάνω πεδία, ανάλογα και με τις επιλογές τους, σε προπτυχιακό επίπεδο, στην κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν.

Στην Ελλάδα, υπάρχει τμήμα Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου που λειτουργεί στη Χίο από το 2000-2001 και είναι πενταετούς φοίτησης.