google/wiki40b huggingface dataset:
Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα

Το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα (Ring Nebula), γνωστό και ως Μεσιέ 57 (Μ57) ή NGC 6720, είναι ένα συγκεκριμένο πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Λύρα. Αποτελεί ένα από τα γνωστότερα και πιο «αναγνωρίσιμα» νεφελώματα τέτοιου είδους στους γήινους ουρανούς.

Παρατηρησιακές σημειώσεις

Το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα βρίσκεται νότια από τον φωτεινότερο αστέρα της Λύρας, τον Βέγα, και ανάμεσα στους αστέρες β και γ Λύρας. Οι ουρανογραφικές συντεταγμένες του είναι ορθή αναφορά α = 18ʰ:53ᵐⁱⁿ35ˢᵉᶜ και απόκλιση δ = 33°.01΄.45΄΄ (εποχή 2000.0). Το Μ57 είναι εύκολα ορατό με ένα τηλεσκόπιο διαμέτρου 20 εκατοστών και άνω, αλλά και ένα τηλεσκόπιο των 8 εκατοστών μπορεί να το διακρίνει οριακά υπό ιδανικές συνθήκες. Μεγαλύτερα όργανα δείχνουν δομή: σκοτεινότερες ζώνες στο δυτικό και το ανατολικό του άκρο, καθώς και αμυδρό νεφελωματικό φωτισμό μέσα στο «δαχτυλίδι» του.

Ιστορία παρατηρήσεων

Το Μ57 ανακαλύφθηκε από τον Αντουάν Νταρκέ ντε Πελεπουά (Antoine Darquier de Pellepoix) το έτος 1779. Το 1800 ο Κόμης Φρήντριχ φον Χαν (Friedrich von Hahn) ανακάλυψε τον αμυδρό κεντρικό αστέρα.

Δομή

Το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα απέχει περίπου 2300 έτη φωτός από τη Γη. Το νεφέλωμα έχει φαινόμενο μέγεθος 8,8, φωτογραφικό μέγεθος 9,7 και απόλυτο μέγεθος -0,2. Διαστέλλεται με ρυθμό περί το 1 δευτερόλεπτο του τόξου ανά αιώνα, που στη συγκεκριμένη απόσταση αντιστοιχεί σε 20 ως 30 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, και έχει φθάσει σε διάμετρο της τάξεως του 1 έτους φωτός. Η μάζα του εκτιμάται σε 1,2 φορά τη μάζα του Ήλιου (ή 2,4 οκτάκις εκατομμύρια τόνους). Το M57 φωτίζεται από τον κεντρικό του λευκό νάνο αστέρα, που έχει φαινόμενο μέγεθος 14,7.
Το M57 εκτιμάται ότι διαστέλλεται τα τελευταία 1610 ± 240 γήινα έτη. Είναι διπολικό, δηλαδή έχει χονδρούς ισημερινούς δακτυλίους με εκτεταμένη δομή κατά μήκος του άξονα συμμετρίας του. Φαίνεται ότι στην πραγματικότητα είναι ένα επιμηκυμένο σφαιροειδές με πυκνές συγκεντρώσεις ύλης στον ισημερινό του. Από την οπτική γωνία της Γης εμφανίζεται με κλίση περίπου 30° από τον άξονα συμμετρίας του.
Το M57 παρουσιάζει συμπυκνώσεις («κόμβους») που χαρακτηρίζονται από πολλαπλές συμμετρίες. Ωστόσο αυτές είναι ορατές μόνο ως απλές σιλουέτες μπροστά από την εκπομπή του ισημερινού δακτυλίου. Το νεφέλωμα ίσως να περιλαμβάνει την εκπομπή απλά ιονισμένου αζώτου που προβάλλεται στις άκρες των κόμβων που κοιτούν προς τον κεντρικό αστέρα. Οι περισσότεροι κόμβοι πάντως είναι ουδέτεροι και εμφανίζονται μόνο ως εμπόδια του φωτός. Ορισμένοι από τους κόμβους διαθέτουν ουρές.
Σαντζάκι της Δράμας

Ιστορία

Το σαντζάκι δημιουργήθηκε ως μέρος των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ περί το 1846, από περιοχές που ελήφθησαν από διάφορες επαρχίες. Η ίδια η Δράμα ανήκε στο Σαντζάκι των Σερρών. Το νέο Σαντζάκι Δράμας ανήκε στο εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης και μετά το 1867 στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1867–69, το σαντζάκι της Δράμας συγχωνεύθηκε στο σαντζάκι των Σερρών, αποκαταστάθηκε και στη συνέχεια καταργήθηκε προσωρινά το διάστημα 1872–73. Το 1891, τα εδάφη του ανατολικά του ποταμού Νέστου περιήλθαν στο σαντζάκι της Αδριανούπολης.
Το 1912, το σαντζάκι περιλάμβανε έξι υποδιοικήσεις (καζάδες): Δράμα, Καβάλα, Σαρίσαμπαν, Θάσος και Πράβι. Η επαρχία διαλύθηκε όταν καταλήφθηκε από βουλγαρικά στρατεύματα κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και το 1913, μετά το Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο περιήλθε στην επικράτεια της Ελλάδας.
Upper Boat Studios

Το Upper Boat Studios ήταν τηλεοπτικά στούντιο, τα οποία διαχειρίζονταν το BBC Ουαλία και βρίσκονταν στο χωριό Upper Boat. Επίσημα, τα στούντιο εγκαινιάστηκαν στις 27 Ιουλίου του 2006 από τον Ουαλικό Υπουργό Επιχειρήσεων Άντριου Ντέιβις, για τα γυρίσματα της σειράς Doctor Who. Η καφετέρια των εγκαταστάσεων ονομάστηκε «Blue Box Cafe» (Μπλε Κουτί), λόγω της εξωτερικής εμφάνισής της.
Από το 2011, το Doctor Who ήταν το μόνο πρόγραμμα, το οποίο παρέμεινε στα στούντιο, ενώ όλες οι υπόλοιπες παραγωγές μετακόμισαν στα στούντιο Roath Lock. Τελικά, το 2012 και η παραγωγή του Doctor Who μετακόμισε στα στούντιο Roath Lock. Τα τελευταία γυρίσματα της σειράς στα στούντιο Upper Boat Studios έγιναν στις 11 Μαΐου του 2012. Οι εγκαταστάσεις δεν προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν ξανά ως στούντιο.
Σημαία της Υπερκαυκασιανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας

Η Σημαία της Υπερκαυκασιανικής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας (ρωσικά: Флаг Закавка́зской СФСР‎, Flag Zakavkázskoj SFSR) εγκρίθηκε από τη Υπερκαυκασιανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία στην δεκαετία του 1930. 
Πριν από αυτό, η σημαία ήταν κόκκινη με τους κυριλλικούς χαρακτήρες ЗСФСР σε χρυσό χρώμα με γραμματοσειρά χωρίς ακρεμόνες.
Ταταρική γλώσσα

Γεωγραφική κατανομή

Η Ταταρική γλώσσα ομιλείται από περίπου 5,3 εκατομμύρια άτομα στην Ρωσία. Επίσης, ομιλείται στην Ουκρανία, στην Κίνα, στην Φινλανδία, στην Τουρκία, στο Ουζμπεκιστάν, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ρουμανία, στο Αζερμπαϊτζάν, στο Ισραήλ, στο Καζακστάν, στην Γεωργία, στην Λιθουανία, στην Λεττονία και σε άλλες χώρες. Συνολικά, η γλώσσα έχει πάνω από 7 εκατομμύρια ομιλητές παγκοσμίως.

Επίσημο καθεστώς

Τα Ταταρικά, μαζί με τα Ρωσικά, είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Το Ταταρικό αλφάβητο βασίζεται στο Κυριλλικό με την προσθήκη μερικών επιπλέον γραμμάτων. Η Δημοκρατία του Ταταρστάν πέρασε ένα νόμο το 1999, ενώ άρχισε να ισχύει από το 2001, εγκαθιδρύοντας ένα επίσημο Ταταρικό λατινικό αλφάβητο, αν και τελικώς απορρίφθηκε από το Ταταρικό Ανώτατο Δικαστήριο το 2004. Το αραβικό και λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιούνται ανεπίσημα. Όλες οι επίσημες πηγές στο Ταταρστάν πρέπει να χρησιμοποιούν το Κυριλλικό αλφάβητο στις ιστοσελίδες και στις εκδόσεις. Σε άλλες περιοχές, όπου τα Ταταρικά δεν έχουν επίσημο καθεστώς, η χρήση ενός συγκεκριμένου αλφαβήτου εξαρτάται από την προτίμηση του συγγραφέα.
Η ταταρική γλώσσα ήταν ντε φάκτο επίσημη γλώσσα στην Ρωσία το 1917, αλλά μόνο στην Ταταρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Επίσης, τα Ταταρικά θεωρούνταν ως η επίσημη γλώσσα του Κράτους Ιντέλ-Ουράλ, ενός βραχύβιου κράτους στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Επίσης, η Ρωσία των Μπολσεβίκων δεν αναγνώριζε τις επίσημες γλώσσες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν γλώσσες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μερικές δημοκρατίες. 
Η χρήση των Ταταρικών ξεκίνησε να μειώνεται από την δεκαετία του 1930. Στην δεκαετία του 1980, η μελέτη και η διδασκαλία των Ταταρικών στην δημόσια εκπαίδευση είχε περιοριστεί στα αγροτικά σχολεία. Ωστόσο, οι Ταταρόφωνοι μαθητές είχαν μικρές πιθανότητες να μπουν σε κάποιο πανεπιστήμιο, επειδή η ανώτερη εκπαίδευση ήταν διαθέσιμη στα Ρωσικά σε σχεδόν αποκλειστικό επίπεδο. 
Το 2001, τα Ταταρικά θεωρούνταν ως ενδεχομένως απειλούμενη γλώσσα, ενώ τα Σιβηρικά και τα Κριμαϊκά Ταταρικά θεωρούνταν ως απειλούμενη και σοβαρά απειλούμενη, αντίστοιχα. Η ανώτερη εκπαίδευση στα Ταταρικά υπάρχει μόνο στο Ταταρστάν, και περιορίζεται σε κλασικές μελέτες. Σε άλλες περιοχές όπου τα Ταταρικά είναι πρωταρχικά ομιλούμενη γλώσσα ο αριθμός των ομιλητών και η ικανότητά τους τείνει να μειωθεί. Τα Ταταρικά είναι δημοφιλή ως γραπτή γλώσσα σε Ταταρόφωνες περιοχές όπου υπάρχουν σχολεία, στα οποία διδάσκονται τα Ταταρικά. Επίσης, τα Ταταρικά είναι η μόνη χρησιμοποιούμενη γλώσσα στις αγροτικές επαρχίες του Ταταρστάν.

Διάλεκτοι

Υπάρχουν τρεις κύριες Ταταρικές διάλεκτοι: η Δυτική (Μισάρ, ταταρικά: Mişär), η Μέση (Καζάν), και η Ανατολική (Σιβηρική). Επίσης, και οι τρεις διάλεκτοι έχουν υποδιαιρέσεις.  Επίσης, ο επιστήμονας Γκαμπντουλχάι Αχάτοφ, έχει συνεισφέρει σημαντικά στην μελέτη της Ταταρικής γλώσσας και των διαλέκτων της, και προσδιορίζεται ως ο ιδρυτής της σύγχρονης Ταταρικής διαλεκτολογικής σχολής.

Γραμματική

Όπως και άλλες Τουρκικές γλώσσες, τα Ταταρικά είναι συγκολλητική γλώσσα.
Οίκος της Υόρκης

Διεκδίκηση του θρόνου της Αγγλίας

Παρότι μειώθηκε η αρρενογονία στον Οίκο της Υόρκης, εκπροσωπήθηκε από τον Δούκα της Υόρκης Εδμόνδο, τον τέταρτο επιζών γιο του Εδουάρδου Γ΄, καθώς και από τον Δούκα του Κλάρενς Λάιονελ, δεύτερο επιζών γιο του Εδουάρδου Γ΄ και ανώτερο στη γραμμή των κατά συγγένεια απογόνων του· υπό αυτά τα δεδομένα διεκδίκησαν επάξια το αγγλικό στέμμα. Σε σύγκριση με τον Οίκο των Λάνκαστερ, είχε μια εξέχουσα αξίωση για το θρόνο της Αγγλίας σύμφωνα με την συγγενική πρωτοτοκία, αλλά κατώτερη αξίωση σύμφωνα με την πατρογονική πρωτοτοκία. Ακολούθησε ο Πόλεμος των Ρόδων για το στέμμα.

Κληροδότημα

Το σύμβολο του Οίκου της Υόρκης ήταν το «Λευκό Ρόδο», εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως σήμα του Γιορκσάιρ αλλά και του Ιακωβιτισμού. Η πόλη Υόρκη στην Πενσυλβάνια είναι γνωστή ως η «Πόλη του Λευκού Ρόδου» από το σύμβολο του Οίκου της Υόρκης. Η αντιπαλότητα μεταξύ των Οίκων της Υόρκης και του Λάνκαστερ, στη σύγχρονη μορφή των κομητειών του Γιόρκσαϊρ και του Λάνκασαϊρ, συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αλλά σε μια πιο φιλική βάση.
Feliz Navidad

Ιστορία

Η ηχογράφηση του «Feliz Navidad» από τον Φελισιάνο το 1970, στο οποίο ο ίδιος παίζει ακουστική κιθάρα και πορτορικανικό κουάτρο (το εθνικό μουσικό όργανο του Πουέρτο Ρίκο), είναι ένα από τα πλέον ακουόμενα στο ραδιόφωνο και «κατεβαζόμενα» από το διαδίκτυο χριστουγεννιάτικα τραγούδια στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Μέχρι τον Νοέμβριο του 2016, οι συνολικές πωλήσεις της ψηφιακής μορφής του έφθασαν τα 808.000 «κατεβάσματα» σύμφωνα με τη Nielsen SoundScan, γεγονός που το κατατάσσει στην όγδοη θέση στον κατάλογο με τα πλέον ευπώλητα στο διαδίκτυο κομμάτια των εορτών των Χριστουγέννων όλων των εποχών στις ΗΠΑ. Αναγνωρίστηκε επίσης από την ASCAP ως ένα από τα 25 πιο πολυπαιγμένα και ηχογραφούμενα χριστουγεννιάτικα τραγούδια στον κόσμο.
Η αρχική εκδοχή του τραγουδιού από τον Φελισιάνο έφθασε στις πρώτες 100 θέσεις των πωλήσεων στις ΗΠΑ (Billboard Hot 100) πάνω από 20 χρόνια μετά την ηχογράφησή της, καταλαμβάνοντας την 70η θέση στις αρχές Ιανουαρίου 1998. Επέστρεψε στον ίδιο κατάλογο για την εβδομάδα των αρχών Ιανουαρίου 2017, φθάνοντας στην 44η θέση.
Στη δημοφιλή ηχογράφηση του 1970 ο ντράμερ είναι ο Paulinho Magalhaes.

Μεταγενέστερες ηχογραφήσεις

Το «Feliz Navidad», παρόμοια με άλλα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, έχει ηχογραφηθεί από πολλούς διαφορετικούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα. Μερικοί αξιοσημείωτοι από αυτούς είναι οι Boney M., Μάικλ Μπουμπλέ με την Ταλία, το καστ της σειράς Glee, οι Il Volo με την Μπελίντα, και οι Σελίν Ντιόν, Ντέιβιντ Χέισελχοφ, Λουτσιάνο Παβαρόττι, Walk off the Earth, Γκαρθ Μπρουκς και Λάουρα Παουζίνι. Και έξω από τον Δυτικό κόσμο, καλλιτέχνες όπως το ινδονησιακό γυναικείο συγκρότημα «7icons» (ιδρύθηκε το 2010) έχουν ηχογραφήσει το τραγούδι.

Παρωδία

Τον Δεκέμβριο του 2009 μία παρωδία του «Feliz Navidad» με τίτλο «Το χριστουγεννιάτικο τραγούδι του λαθρομετανάστη» ("The Illegal Alien Christmas Song") δημιουργήθηκε από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς Matt Fox και A.J. Rice και ανέβηκε στον ιστότοπο Human Events (συντηρητική ηλεκτρονική εφημερίδα) της Ουάσινγκτον. Σε αγγλικό στίχο, η παρωδία βασίζεται στα στερεότυπα για τους Μεξικανούς οικονομικούς μετανάστες, αυτά του μεθύστακα και του βρωμιάρη που θα μεταφέρει επιδημίες.
Ο Φελισιάνο προέβη στην εξής δήλωση σχετικά στις 23 Δεκεμβρίου στον επίσημο ιστότοπό του:
«Αυτό το τραγούδι υπήρξε πάντοτε μια γέφυρα μεταξύ πολιτισμών τόσο αγαπητών σε μένα, και ποτέ όχημα μιας πολιτικής πλατφόρμας ρατσισμού και μίσους. Είναι αηδιαστικό και η μόνη ευχή μου είναι το τραγούδι μου κι εγώ να διαχωριστούμε από την όλη υπόθεση το συντομότερο δυνατό.»
Σε δήλωσή του στο πρακτορείο Associated Press την ίδια ημέρα, ο συντάκτης του ιστότοπου Τζεντ Μπάμπιν ζήτησε συγγνώμη για «την όποια προσβολή που μπορεί να αισθάνθηκε ο κ. Φελισιάνο από την παρωδία αυτή» και την αφαίρεσε από τον ιστότοπο.
Λευκό αιμοσφαίριο

Ως δείκτης νόσου

Ο αριθμός των λευκοκυττάρων στο αίμα είναι συχνά ένας δείκτης της νόσου. Υπάρχουν συνήθως μεταξύ 4 × 10⁹ και το 1,1 × 10¹⁰ λευκά αιμοσφαίρια σε ένα λίτρο αίματος, κυμαίνονται από 7 έως 21 μικρόμετρα σε διάμετρο, και αποτελούν περίπου το 1% του αίματος σε έναν υγιή ενήλικα. Η αύξηση του αριθμού των λευκοκυττάρων πάνω από τα ανώτατα όρια ονομάζεται λευκοκυττάρωση, και μια μείωση κάτω από το κατώτατο όριο ονομάζεται λευκοπενία. Οι φυσικές ιδιότητες των λευκοκυττάρων, όπως ο όγκος, η αγωγιμότητα και η κοκκίδωση, μπορούν να αλλάξουν λόγω της ενεργοποίησης, η παρουσία των ανώριμων κυττάρων, ή με την παρουσία των κακοήθων λευκοκυττάρων στη λευχαιμία.
Κοσκώ

Στην ελληνική μυθολογία η Κοσκώ ήταν μία Θηβαία Μαινάδα που καταγόταν από την κόρη του Κάδμου, την Ινώ. Από επιγραφές των τελευταίων προχριστιανικών χρόνων παραδίδεται ότι οι κάτοικοι της Μαγνησίας βρήκαν κάποτε σε ένα πλάτανο που είχε ξεριζωθεί από τον άνεμο ένα «αφίδρυμα» (δηλαδή ένα άγαλμα) του θεού Διονύσου. Ρώτησαν σχετικά το Μαντείο των Δελφών και πληροφορήθηκαν ότι έπρεπε να ζητήσουν από τη Θήβα Μαινάδες, οι οποίες να οργανώσουν εκεί «όργια» και βακχικούς θιάσους.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Άρτας

Ιστορία

Η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Άρτας» ιδρύθηκε το 1981.

Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Α. στα εθνικά πρωταθλήματα

Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Άρτας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς.
Ευριπίδης Καφαντάρης

Πολιτική καριέρα

Το 1982 διορίστηκε νομάρχης Αχαΐας έως το 1985, έπειτα μετατέθηκε στην νομαρχία Μαγνησίας έως το 1987. Εκλέχτηκε βουλευτής του νομού Καρδίτσας στις εκλογές του 1993. Χρημάτισε επίσης σε πολλές πολιτικές θέσεις αλλά και σε συλλόγους. Το 2012 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ
Γρηγόριος Παπαδόπετρος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Χανιά, γιος του Γεωργίου Παπαδόπετρου, ο οποίος υπήρξε βουλευτής επί Κρητικής Πολιτείας. Η μητέρα του , Μαρία Παυλάκη, καταγόταν από τη Σίφνο.
Έκανε νομικές σπουδές στην Ελλάδα και στη Γερμανία. 
Εργάστηκε ως δικηγόρος στα Χανιά.
Εξελέγη βουλευτής Χανίων με το Λαϊκό Κόμμα το  1936 και μετά το 1950 και έπειτα με την ΕΡΕ το 1956.
Ο Παπαδόπετρος υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας.
Άσος Κεφαλονιάς

Η Άσος, αναγραφόμενη και ως Άσσος, είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό του Νομού Κεφαλληνίας, στο βορειοδυτικό μέρος της νήσου Κεφαλονιάς, πάνω στη χερσόνησο Έρισσο, με πληθυσμό 88 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 20 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 40 χιλιομέτρων βόρεια από το Αργοστόλι.

Τοπωνυμικά-ιστορικά

Η ετυμολογία του ονόματος του χωριού δεν μπορεί να διακριβωθεί άμεσα από τα παλαιότερα ελληνικά κείμενα στα οποία εμφανίζεται, καθώς σε άλλα γράφεται Άσος και σε άλλα Άσσος, αλλά και Νάξος. Από τον 16ο αιώνα και μετά, λατινικά και ιταλικά κείμενα την αναφέρουν ως Naxo, Nasso και Asso. Ωστόσο, ορθότερος κατόπιν αυτών πρέπει να θεωρηθεί ο τύπος Άσος, ως προερχόμενος από την αρχαία λέξη νάσος (που είναι απλώς ο δωρικός τύπος της λέξεως νήσος). Τότε και το διπλό «σ» ερμηνεύεται από την ιταλική, όπου προστίθεται (όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες) προκειμένου να μη προφέρεται ως «ζ» το «σ». Για τις γραφές Naxo/Nasso υπάρχει η ερμηνεία του O. Riemann ότι προέρχεται από την έναρθρη αιτιατική «στην Άσσο» που μετατράπηκε στο «στη Νάσσο», κι επειδή το διπλό s της ιταλικής προέρχεται από το x της λατινικής, σχηματίσθηκε και ο τύπος Naxo.
Η Άσος κτίσθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα, στα χρόνια της Ενετοκρατίας. Το κέντρο του χωριού εντοπιζόταν αρχικώς στο φρούριο που κτίσθηκε στη μικρή χερσόνησο από τους Ενετούς θεμελιωμένο πάνω σε αρχαιότερο τεσσάρων προμαχώνων, αφού προστέθηκαν και άλλοι δύο.. Σε αυτό διέμενε ο ένας από τους προβλεπτές της Κεφαλονιάς, καθώς η Άσος ήταν η διοικητική πρωτεύουσα της βόρειας Κεφαλονιάς από το 1593. Το σχετικά καλώς διατηρούμενο φρούριο έχει σχεδόν τετραγωνικό σχήμα και στις 4 γωνίες του βρίσκονται ισάριθμοι προμαχώνες, που φέρουν τα εξής ονόματα: Άγιος Μάρκος (ο νοτιοδυτικός), Άγιος Ιωάννης του Κόμη (ο νοτιοανατολικός και ακρόπολη), Ρεσπούνα (ο βορειοδυτικός) και Μόρα (ο βορειοανατολικός). Ανάμεσα στους δύο τελευταίους βρίσκονται, πέμπτος μικρότερος προμαχώνας ο Σάντα Μαρία, όπως και έκτος βορειότερα του Μόρα ο Καμπούσα.
Μετά τη διάλυση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, το 1797, η Άσος ακολούθησε την τύχη του νησιού και της Επτανήσου. Πολλοί από τους Σουλιώτες υπερασπιστές της Κιάφας μετά την παράδοσή της το 1822, και αφού οι Άγγλοι που κατείχαν τότε τα Επτάνησα τους πέρασαν από κάθαρση 70 ημερών, εγκαταστάθηκαν στην Άσο. Τα όπλα τους ζήτησε το 1823 ο Χρ. Περραιβός να τους επιστραφούν, σε αίτησή του προς τον Άγγλο Αρμοστή Επτανήσου Τόμας Μαίτλαντ.
Μετά την ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα, βασιλικό διάταγμα της 8ης Ιανουαρίου 1866 όρισε τη σύσταση Δήμου Άσου, που περιελάμβανε τα χωριά Βαρύ, Δεφαρανάτα, Δραπανίτικα, Καρυά, Κοθρέας, Κοκολάτα, Κομιτάτα, Κοντές, Κουλούμος, Νεοχώριο, Πατρικάτα, Πλαγιά, Πύργος και τον οικισμό του Φρουρίου.
Μετά τους σεισμούς της Κεφαλονιάς του 1953 η Άσος ανοικοδομήθηκε, αλλά δοκιμάσθηκε και αυτή από τον δημογραφικό μαρασμό της νήσου που επακολούθησε.
Διμεθυλοφωσφίνη

Με οργανομαγνησιακή ένωση

Με επίδραση μεθυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH₃MgBr) σε διχλωροφωσφίνη (PHCl₂) παράγεται διμεθυλοφωσφίνη:

Με μεθυλίωση μεθυλοφωσφίνης

Με επίδραση μεθυλοφωσφίνης (CH₃PH₂) σε μεθυλαλογονίδιο (CH₃X) παράγεται διμεθυλοφωσφίνη:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Η διμεθυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.

Αλκυλίωση

Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η τριτοταγής αλκυλοδιμεθυλοφωσφίνη [RP(CH₃)₂], που παράγεται είναι σταθερότερη:

Αντιδράσεις προσθήκης

Η διμεθυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH₃SOCH₃, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται αιθυλοδιμεθυλοφωσφίνη:
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται βινυλοδιμεθυλοφωσφίνη:

Επίδραση μεθυλενίου

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε διμεθυλοφωαφίνη παράγονται αιθυλομεθυλοφωσφίνη και τριμεθυλοφωσφίνη:
Το απολιθωμένο δάσος

Πληροφορίες

Βασισμένο σε έργο του Ρόμπερτ Σέργουντ το οποίο είχαν ερμηνεύσει ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ με τον Λέσλι Χάουαρντ μαζί στο θέατρο. Ο Σέργουντ είχε βασιστεί για να πλάσει το ρόλο του Ντιουκ Μαντί, του γκάνγκστερ της ταινίας, στο πρόσωπο του κακοποιού Τζον Ντίλινγκερ που θεωρήθηκε από το F.B.I. το 1933 ως υπ´αριθμόν ένα Δημόσιος Κίνδυνος. Ο Μπόγκαρτ έλαβε το ρόλο στο θέατρο κυρίως για την ομοιότητά του με τον Ντίλινγκερ και μελέτησε τον τρόπο με τον οποίο κινούνταν και χειρονομούσε ο εγκληματίας, προκειμένου να είναι πειστικός στο ρόλο του. Ο Μπόγκαρτ ήταν άσημος ακόμα ηθοποιός και ο Τζακ Γουόρνερ δεν ήθελε να τον προσλάβει για τη μεταφορά του θεατρικού στη μεγάλη οθόνη. Αρχικά ο ρόλος του Ντιούκ Μαντί προοριζόταν για τον Έντουαρντ Τ. Ρόμπινσον. Ο Λέσλι Χάουαρντ που εκείνη την περίοδο ήταν μεγαλύτερος κινηματογραφικός αστέρας απ'τον Μπόγκαρτ, αρνήθηκε πεισματικά να παίξει στην ταινία, αν δεν έδιναν στον Μπόγκαρντ το ρόλο. Τελικά ο Γουόρνερ υπέκυψε, η ταινία έγινε μεγάλη επιτυχία κι οι κριτικοί εκθείασαν περισσότερο απ'όλους το Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Κατά συνέπεια ο Μπόγκαρτ υπέγραψε συμβόλαιο με τη Warner, έγινε σταρ κι αισθάνονταν ευγνωμοσύνη για πάντα στο Χάουαρντ, προς τιμή του οποίου ονόμασε την κόρη του Λέσλι . "Το απολιθωμένο δάσος" σηματοδότησε τη δεύτερη συνεργασία της Ντέιβις, τόσο με το Λέσλι Χάουαρντ όσο και με το Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Με τον Χάουαρντ είχε συνεργαστεί ξανά με επιτυχία, στη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του μυθιστορήματος του Σόμερσετ Μομ Ανθρώπινη δουλεία (Of Human Bondage) το 1934. Ο ρόλος εκείνος την είχε κάνει σταρ και της είχε χαρίσει την πρώτη της υποψηφιότητα στα όσκαρ. Με τον Μπόγκαρτ συνεργάστηκαν για πρώτη φορά στην πρώτη της ταινία το Bad Sister του 1931, μια ταινία δεύτερης διαλογής της Universal που δεν είχε όφελος για την καριέρα κανενός απ'τους δύο. Μπόγκαρτ και Ντέιβις θα συνεργάζονταν άλλες δύο φορές.

Επανεκτελέσεις

Το 1955 η ταινία γυρίστηκε ξανά για την τηλεόραση με τον Χένρι Φόντα στο ρόλο του Λέσλι Χάουαρντ και τη Λορίν Μπακόλ στο ρόλο της Ντέιβις.
Κυβέρνηση της Ελλάδας

Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης

Η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης αποτελεί αυτοτελή δημόσια υπηρεσία υπαγόμενη απευθείας στον Πρωθυπουργό, στην οποία προΐσταται Γενικός Γραμματέας. Κύριος σκοπός της είναι να υποστηρίζει το έργο του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και να παρέχει γραμματειακή υποστήριξη στο Υπουργικό Συμβούλιο, τα λοιπά συλλογικά κυβερνητικά όργανα και τις διυπουργικές επιτροπές.
Η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης διαρθρώνεται στα εξής Γραφεία: το Ιδιαίτερο Γραφείο του Γενικού Γραμματέα, το Νομικό Γραφείο, το Γραφείο Καλής Νομοθέτησης, το Γραφείο Συντονισμού και Θεσμικών Θεμάτων, το Γραφείο Διεθνών και Κοινοτικών Θεμάτων και το Γραφείο Διοικητικής και Οικονομικής Υποστήριξης. Επιπλέον σε αυτή υπάγονται, μεταξύ άλλων, η Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή (ΚΕ.Ν.Ε.) και η Κεντρική Επιτροπή Κωδικοποίησης (Κ.Ε.Κ.), η οποία θα υποκατασταθεί από την Επιτροπή Κωδικοποιήσεων και Αναμόρφωσης του Δικαίου (Ε.Κ.Α.Δ.) σύμφωνα με το ν. 4048/2012.
Απόλλων του Στράνγκφορντ

Ιστορικό της ανεύρεσης

Ο τόπος ανεύρεσής του δεν είναι γνωστός, λέγεται όμως ότι βρέθηκε στην Ανάφη των Κυκλάδων. Ονομάζεται έτσι από τον πρώην ιδιοκτήτη του, Πέρσυ Σμιθ, 6ο Υποκόμη του Στράνγκφορντ (Percy Smythe, 6th Viscount Strangford), ο οποίος εκτός των άλλων είχε διατελέσει πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1820. Φιλοξενείται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου GR 1864.2-20.1 (Sculpture B 475).

Περιγραφή

Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση με λίγες φθορές στο πρόσωπο, ενώ λείπουν τα χέρια από τις μασχάλες, και τα πόδια από τα γόνατα. Ο κούρος ύψους ενός μέτρου παριστάνει έναν έφηβο που κάνει με το αριστερό πόδι ένα βήμα μπροστά. Η έκφραση του προσώπου είναι σοβαρή, με έναν αμυδρό υπαινιγμό του χαρακτηριστικού «αρχαϊκού μειδιάματος». Η κοντή κόμη είναι εξαιρετικά περιποιημένη και στεφανώνει με μπούκλες το όμορφο κεφάλι. Η απόδοση των μυών του σώματος είναι ανατομικά σωστή και χαρακτηρίζει καλλιτεχνικά την άριστη σωματική αγωγή αριστοκρατικού εφήβου.

Ιστορική τοποθέτηση

Το άγαλμα είναι έργο των αρχών του 5ου αι. π.Χ. Από καλλιτεχνική άποψη δείχνει την ραγδαία εξέλιξη του αρχαίου ρυθμού, ως προς την στάση των χεριών που δεν είναι πλέον κάθετα παράλληλα στο σώμα, αλλά ελεύθερα, σε στάση φυσική και ίσως να κρατούσαν αντικείμενα. Το βάρος του σώματος δεν στηρίζεται εξίσου και στα δύο πόδια, αλλά πέφτει κυρίως στο δεξί πόδι, ελευθερώνοντας το αριστερό σε μια φυσική κίνηση που δίνει χάρη σε όλο το σώμα.
Ιάπυξ

Στην ελληνική μυθολογία ο Ιάπυξ ή Ιάπυγας ήταν ένας ήρωας που έδωσε το όνομά του στο έθνος των Ιαπύγων. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, ο Ιάπυξ ήταν γιος του Τρωαδίτη Λυκάονα (οπότε ήταν αδελφός του Πανδάρου) ή αδελφός του Δαύνου και του Πευκητίου. Ο Ιάπυξ περιλαμβάνεται στους Αινειάδες ως θεραπευτής. Μετά την άφιξή τους στην Ιταλία, ο Ιάπυξ ίδρυσε την Απουλία.
Αλλού πάλι αναφέρεται ως γιος του Δαιδάλου και κάποιας ανώνυμης Κρητικιάς. Σε αυτή την εκδοχή ο Ιάπυξ ήταν ο αρχηγός μιας ομάδας Κρητικών που ακολούθησαν τον Μίνωα στη Σικελία. Μετά τον θάνατο του Μίνωα, οι Κρητικοί θέλησαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, αλλά μια τρικυμία τους έρριξε στη Νότια Ιταλία. Εκεί, στον Τάραντα, ίδρυσαν μία αποικία, την Ιαπυγία. Μία άλλη εκδοχή αναφέρει πως ο Ιάπυξ πήγε στη Ν. Ιταλία κατευθείαν από την Κρήτη, ενώ ο αδελφός του Ικάδιος μεταφέρθηκε από ένα δελφίνι στους πρόποδες του Παρνασσού, όπου ίδρυσε τους Δελφούς.
Απόστολος Βασαρδάνης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1890 ως βουλευτής Τρικάλων. Το 1902 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας αντί του αποβιώσαντος Ξενοφώντος Τσαμαγκίδη για να επανεκλεγεί βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 1902 και του 1905.
Απεβίωσε το 1936.
Βικτόρ Λανγκλουά

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1829 στη Διέππη. Το 1852-53 περιηγήθηκε στην Κιλικία με αποστολή του Ναπολέοντα Γ', δημοσιεύοντας το οδοιπορικό του με τίτλο «Voyage dans la Cilicie et les montagnes du Taurus», με πολλές απεικονίσεις ρωμαϊκών, βυζαντινών και αρμενικών επιγραφών και αρχαίων μνημείων. Αργότερα δημοσίευσε αρκετά συγγράμματα ιστορικού και νομισματολογικού περιεχομένου. Απεβίωσε στις 14 Μαΐου 1869 στο Παρίσι.