google/wiki40b huggingface dataset:
Allianz Arena

Χωρητικότητα

Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου είναι 71.137. Λόγω των κανονισμών της FIFA και της UEFA, θα μειωθεί στους 67.812 θεατές στα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, του Champions League και του Κυπέλλου UEFA. Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου περιλαμβάνει 2.200 θέσεις VIP, 400 θέσεις για τον Τύπο, 106 σουίτες και 165 θέσεις για αναπηρικές πολυθρόνες. Υπάρχουν επίσης 550 τουαλέτες και 190 κάμερες παρακολούθησης.
Στο στάδιο υπάρχουν οι μπουτίκ της FC Bayern Μονάχου και της TSV Μόναχο 1860. Εμπορικά stands, εστιατόρια και fast food υπάρχουν τόσο μέσα στο στάδιο, όσο και γύρω από αυτό.
Η Allianz Arena διαθέτει τέσσερις αίθουσες αποδυτηρίων για τις ομάδες (δύο για τις γηπεδούχους ομάδες και δύο για τις αντιπάλους τους), τέσσερις για προπονητές και δύο για διαιτητές. Υπάρχουν επίσης δύο αίθουσες προπόνησης, 110 m2 η κάθε μία.

Χώρος στάθμευσης

Το στάδιο διαθέτει το μεγαλύτερο χώρο στάθμευσης στην Ευρώπη. Το τετραώροφο κτίριο έχει χωρητικότητα 9.800 θέσεων για αυτοκίνητα. Επιπλέον, διαθέτει άλλες 1200 θέσεις γύρω από το στάδιο, 350 θέσεις για λεωφορεία και 130 για άτομα με αναπηρίες.

Κόστος

Το κόστος κατασκευής έφτασε τα 286 εκατομμύρια ευρώ, με την κατασκευή να διενεργείται από την αυστριακή κατασκευαστική εταιρία Alpine Holding. Επιπλέον, η πόλη και το ομόσπονδο κρατίδιο της Βαυαρίας δαπάνησαν 210 εκατομμύρια ευρώ για βελτιώσεις των υποδομών της περιοχής. Επειδή το κόστος κατασκευής ήταν υψηλό, διενεργήθηκε τοπικό δημοψήφισμα για την κατασκευή του νέου σταδίου εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006, στο οποίο η πλειοψηφία των κατοίκων του Μονάχου τάχθηκε υπέρ της κατασκευής του νέου σταδίου. Εναλλακτική αποτελούσε η ανακαίνιση και τροποποίηση του ολυμπιακού σταδίου του Μονάχου (μέχρι τότε έδρας της Μπάγερν Μονάχου), όμως ο αρχιτέκτονας του Ολυμπιακού σταδίου αντιτέθηκε στην ανακαίνιση κάνοντας χρήση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας στα αρχιτεκτονικά σχέδια του σταδίου και κατέστη αναγκαία η κατασκευή νέου σταδίου.
Σημαία της Γκάμπια

Η εθνική σημαία της Γκάμπια αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος κόκκινου, μπλε και πράσινου. Τα χρώματα διαχωρίζονται με λευκές λωρίδες.

Σύμβολα

Το κόκκινο στην κορυφή συμβολίζει τον ήλιο, όπως και τη σαβάνα. Κάτω από το κόκκινο, το μπλε εκπροσωπεί τον Ποταμό της Γκάμπια, που διαρρέει το κράτος.
Το πράσινο συμβολίζει τη χώρα και τα δάση του κράτους. Οι άσπρες γραμμές συμβολίζουν την ειρήνη. Καθιερώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1965.
Σχεδιαστής της σημαίας είναι ο Πα Τομάζι (Pa Louis Thomasi). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 24 Απριλίου 1970 (ανεστάλη την περίοδο 1994-97).
Γκαγκαουζία

Ιστορία

Σύμφωνα με μερικές θεωρίες, οι Γκαγκαούζοι κατάγονται από Σελτζούκους, οι οποίοι μετακόμισαν στην Ντόμπρουγια ακολουθώντας τον σελτζούκο σουλτάνο Ιζεντίν Κεϊκαβούς Β΄ (1236–1276). Αυτοί μπορεί να κατάγονται από τους Πετσενέγους, Ουζ (Ογούζ) και Κουμάν (Κιπτσάκ). 
Ειδικότερα, είναι γνωστό ότι μια φυλή των Τούρκων Ογούζ μετακόμισε στα Βαλκάνια λόγω διαφυλετικών συγκρούσεων με άλλους Τούρκους. Αυτή η φυλή εκχριστιανίστηκε μετά την εγκατάσταση της στην Βουλγαρία, ενώ έγιναν γνωστοί ως Γκαγκαούζοι Τούρκοι. Μια μεγάλη ομάδα των Γκαγκαούζων αργότερα εγκατέλειψε την Βουλγαρία και μετανάστευσε στην Βεσσαραβία, ενώ παράλληλα ένας σημαντικός αριθμός Βουλγάρων μετανάστευσε στην ίδια περιοχή. 
Σύμφωνα με άλλες θεωρίες, οι Γκαγκαούζοι είναι απόγονοι των Βουλγάρων Κουτριγκούρ. Στο επίσημο μουσείο της Γκαγκαουζίας, μια πλάκα αναφέρει ότι μία από τις δύο κύριες θεωρίες είναι ότι κατάγονται από τους Βουλγάρους.

Γεωγραφία

Η περιοχή δεν βρέχεται από θάλασσα παρόλο που τα νότια σύνορά της φτάνουν πολύ κοντά στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Η Γκαγκαουζία έχει (όπως και η Μολδαβία) ήπιο ηπειρωτικό κλίμα, με θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.

Οικονομία

Παρόλο το ευνοϊκό της κλίμα και την καλή αγροτική γη που διαθέτει,η Γκαγκαουζία δεν έχει υδάτινα αποθηκεύματα. Ως αποτέλεσμα εξαρτάται οικονομικά κυρίως από την γεωργία, με την παραγωγή φρούτων, λαχανικών, κρασιού και καπνού.
The Blind Boys of Alabama

Οι Blind Boys of Alabama, είναι ένα αμερικάνικο μουσικό σχήμα γκόσπελ που ιδρύθηκε αρχικά το 1939 στην Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αρχικά δημιουργήθηκαν ως πενταμελές σχήμα από μέλη των Happyland Jubilee Singers, στο Alabama Institute for the Negro Blind (σήμερα γνωστό ως Alabama Institute for the Deaf and Blind - AIDB), μία σχολή κωφών και τυφλών, που απευθυνόταν αρχικά σε αφροαμερικάνους. Σήμερα υπάρχουν τρία από τα πέντε ιδρυτικά μέλη: οι Κλάρενς Φάουνταιν, Τζίμμυ Κάρτερ και Τζορτζ Σκοτ. Το μουσικό τους ύφος χαρακτηρίζεται ως παραδοσιακό σόουλ - γκόσπελ, ενώ διασκευάζουν και σύγχρονα τραγούδια στο ύφος αυτό. Το 2001 κέρδισαν το πρώτο τους βραβείο Γκράμι για το καλύτερο παραδοσιακό σόουλ - γκόσπελ άλμπουμ (Best Traditional Soul Gospel Album) για το άλμπουμ τους Spirit of the Century και συνέχισαν να το κερδίζουν μέχρι το 2005. Την χρονιά αυτή κέρδισαν το βραβείο Γκράμι της ίδιας κατηγορίας για το άλμπουμ τους με τίτλο There Will Be a Light στο οποίο συνεργάστηκαν με τον Μπεν Χάρπερ. Το 2009 κέρδισαν ένα ακόμα βραβείο Γκράμι για το αλμπουμ Down in New Orleans ενώ την ίδια χρονιά βραβεύτηκαν και με Βραβείο Γκράμι για την Συνολική Προσφορά. Δισκογραφικά, πέρα από τα πολλά άλμπουμ τους, τραγούδια τους έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές συλλογές του είδους, αλλά και σε σάουντρακ ταινιών και τηλεοπτικών σειρών.
Τζέρεμι Μπένθαμ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σε ηλικία δώδεκα ετών έγινε δεκτός στο Κολλέγιο Queen΄s της Οξφόρδης, από όπου αποφοίτησε το 1763. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Lincoln΄s Inn στο Λονδίνο και το 1727 αναγορεύτηκε δικηγόρος, που ήταν το επάγγελμα του πατέρα του. Παρά το θεωρητικό ενδιαφέρον του και τις μελέτες του για το δίκαιο, εντούτοις, ο Μπένθαμ δεν άσκησε ποτέ το δικηγορικό επάγγελμα. Αντί της επαγγελματικής σταδιοδρομίας έθεσε στον εαυτό του το φιλόδοξο πρόγραμμα της κριτικής και ριζικής αναθεώρησης της αγγλικής νομικής επιστήμης και γενικότερα του ισχύοντος συστήματος δικαίου όλης της ανθρωπότητας.

Φιλελληνισμός

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε ο Μπένθαμ για την υπόθεση της ελληνικής ανεξαρτησίας. Υπήρξε μέλος του φιλελληνικού κομιτάτου του Λονδίνου και οι πολιτικές του ιδέες γνώρισαν αξιόλογη αίγλη στην επαναστατημένη Ελλάδα. Ο ίδιος κατά καιρούς αλληλογράφησε με κορυφαίους εκπροσώπους του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα, όπως τον Αδαμάντιο Κοραή, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, τον Θεόδωρο Νέγρη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. Οι οπαδοί του μεταξύ των Φιλελλήνων εργάστηκαν για τη διάδοση των ιδεών του στην Ελλάδα, ιδίως μέσα από τις σελίδες των Ελληνικών Χρονικών του Μεσολογγίου. Προς το σκοπό αυτό ο Άγγλος φιλόσοφος σχολίασε το Προσωρινό Πολίτευμα της Επιδαύρου και πρότεινε στον Κοραή να μεταφράσει τα έργα του στα Ελληνικά. Τελικά δημοσιεύτηκε δίτομη ελληνική μετάφραση της έκδοσης του Ντυμόν από τον Γ. Αθανασίου (τόμ. Α΄, Αίγινα 1834, τόμ. Β΄, Αθήνα 1842.
Σουμπάς Χοτ

Εκπαίδευση

Ο Χοτ έλαβε το πτυχίο του στην επιστήμη των υπολογιστών από το Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Βομβάης το 1999.
Έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα στην επιστήμη υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον το 2003 υπό την εποπτεία του Σαντζίβ Αρόρα. Επίσης έλαβε μια τιμητική αναφορά στο βραβείο διδακτορικής διατριβής ACM  το 2003 για την διατριβή του, "Νέες Τεχνικές για Πιθανολογικές Ελέγξιμες Αποδείξεις και Μη Προσεγγιστικά Αποτελέσματα."

Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία

Ο Χοτ έλαβε δύο φορές το ασημένιο μετάλλιο αντιπροσωπεύοντας την Ινδία στην Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα κατά τα έτη 1994 και 1995.
Το 1995, ο Χοτ ολοκλήρωσε τις διάσημες Κοινές Εισαγωγικές Εξετάσεις για το Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας.
Το 2005, έλαβε το βραβείο Έρευνας Νέας Εγκαταστατικής Ευφυΐας της Microsoft. Η κοινωνία αναγνωρίζει καινοτόμες, πολλά υποσχόμενα νέα μέλη της νέας εγκατάστασης που διερευνούν την ανακάλυψη ερευνών υψηλού αντίκτυπου που έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στη λύση μερικών από τα πιο προκλητικά κοινωνικά προβλήματα.
Το 2010, ο Χοτ έλαβε το διάσημο Βραβείο Άλαν Τ. Ουότερμαν, το οποίο αναγνωρίζει έναν επιστήμονα στην αρχή της καριέρας του για την εξαιρετική συμβολή στο αντίστοιχο πεδίο. Η παραπομπή του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών για το βραβείο Ουότερμαν αναφέρει: "Για την απρόσμενη και πρωτότυπη συμβολή στην υπολογιστική πολυπλοκότητα, ιδίως τις Εικασίες Μοναδικών Παιγνίων, και οι προκύπτουσες πλούσιες συνδέσεις και συνέπειες στην βελτιστοποίηση, την πληροφορική και τα μαθηματικά".
Ο Χοτ έδωσε μία προσκεκλημένη ομιλία στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών στο 2010, με θέμα "Μαθηματικές Πτυχές της Επιστήμης των Υπολογιστών".
Ο Χοτ έλαβε το Βραβείο Ρολφ Νεβάνλινα το 2014 από τη Διεθνή Μαθηματική Ένωση, για την εργασία που σχετίζονται με τα Μοναδικά Παιχνίδια Εικασίες, καθώς και ποζάροντας για την ίδια την εικασία. Σύμφωνα με τη παράθεση της Διεθνής Μαθηματικής Ένωσης, "έλαβε το βραβείο Νεβάνλινα για το προφητικό ορισμό του προβλήματος των "Μοναδικών Παιγνίων", και που οδηγεί στη προσπάθεια της κατανόησης της πολυπλοκότητας και του σημαντικού ρόλου της στη μελέτη της αποδοτικής προσέγγισης της βελτιστοποίησης προβλημάτων. Το έργο του έχει οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις στον αλγοριθμικό σχεδιασμό και την σκληρότητα προσέγγισης, και τις νέες συναρπαστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τρης υπολογιστικής πολυπλοκότητας, ανάλυσης και γεωμετρίας".
Ο Χοτ έλαβε το Εταιρικότητα ΜακΆρθουρ (ή "ευφυΐας") το 2016. Το ίδρυμα ΜακΆρθουρ αναφέρει ότι αυτά είναι "απεριόριστες" υποτροφίες σε ταλαντούχα άτομα που έχουν δείξει εξαιρετική πρωτοτυπία και αφοσίωση με τις δημιουργικές τους αναζητήσεις και μια σημαντική ικανότητα για αυτοκατεύθυνση".
Εξελέγη Έταιρος της Βασιλικής Εταιρείας το 2017. Οι Έταιροι εκλέγονται με βάση έχοντας κάνει "σημαντική συμβολή στην βελτίωση της φυσικής γνώσης, συμπεριλαμβανομένων των μαθηματικών, της μηχανικής επιστήμης και της ιατρικής επιστήμης".
Λίμνη Μπόρκολατς

Η Μπόρκολατς (σερβικά : Борковац) είναι τεχνητή λίμνη της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. Απέχει 2 χλμ. από την πόλη Ρούμα, 20 χλμ. από την Σρέμκα Μιτροβίτσα, 40 χλμ. από το Νόβι Σαντ και 60 χλμ. από το Βελιγράδι. Δημιουργήθηκε το 1972 με φράγμα στον ποταμό Μπόρκολατς και η πλήρωση της δεξαμενής με νερό κράτησε για τα επόμενα τρία χρόνια.

Περιγραφή

Η λίμνη εκτείνεται από βορρά προς νότο σε μια απόσταση 2 χιλιομέτρων. Το φράγμα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της, με μήκος 209 μέτρα και ύψος 11 μέτρα. Το μεγαλύτερο πλάτος της λίμνης είναι στο κεντρικό τμήμα και είναι 320 μέτρα, το μέγιστο βάθος της είναι 5 μέτρα. Κατά τη διάρκεια του μέσου όρου της στάθμης των υδάτων το παράκτιο μήκος της δεξαμενής είναι 4400 τ.μ. και η επιφάνεια του νερού είναι 360 000 τ.μ. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία του νερού στη λίμνη φτάνει στους 29 ° C, ένα διαφανές μέχρι το ενάμιση μέτρο. Το νερό της λίμνης χρησιμοποιείται για υδροδότηση της περιοχής.
Η λίμνη είναι πλούσια σε ψάρια, υπάρχουν γατόψαρα, πέρκα, κυπρίνος, λευκόψαρα, χορτοφάγοι κυπρίνοι και ασημοκυπρίνοι.
Παύλος Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ευγενίου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Λουίζας, κόρης του Χριστιανού-Καρόλου πρίγκιπα του Στόλενμπερκ-Γκέντερν.
Το 1822-24 έκανε το πρώτο εξερευνητικό ταξίδι στην Κούβα και στη Βόρειο Αμερική. Στο ημερολόγιό του κατέγραφε με μεγάλη επιστημονική και εθνολογική λεπτομέρεια τα μέρη που επισκεπτόταν. Ένας σχεδιαστής έκανε πολυάριθμες εικόνες των τοπίων, των φυτών κα των ζώων.
Αφιερώθηκε στη μελέτη της Βορείου και Νοτίου Αμερικής και συνάντησε τον Ζαν-Μπατίστ Σαρμπονώ (γιο της Σακαγκάβεα) στον ποταμό Κάνσας το 1823. Μίσθωσε τον Τουσαίν Σαρμπονώ, πατέρα του Ζαν-Μπατίστ και σύζυγο της Σακαγκάβεα ως διερμηνέα και εξερεύνησε τα Μεγάλα Πεδία (στις κεντρικές ΗΠΑ). Η ομάδα του πέρασε 5 εβδομάδες στον άνω Μισσούρι, επισκεπτόμενη φυλές Ινδιάνων και συλλέγοντας επιστημονικό υλικό. Είναι από τους πρώτους ερευνητές των πηγών του Μισισιπή και του Μισούρι.
Μετά το 1850 επισκέφθηκε τον Ότομαρ βαρόνο φον Μπερ, κάτοχο αγροκτήματος προβάτων και επιστήμονα μετεωρολόγο, στο Σίστερντεϊλ του Τέξας. Το 1855 επισκέφθηκε τον ζωγράφο Καρλ γκ. φον Ιβόνσκι, που του δώρισε 5 σχέδιά του.
Νυμφεύτηκε το 1827 και διαζεύχθηκε 8 έτη μετά. Εγκαταστάθηκε στο ανάκτορο Μέργκενχαϊμ, όπου κρατούσε την εκτεταμένη εθνολογική συλλογή του, που απέκτησε από τα ταξίδια. Έκτισε το ανάκτορο Πάουλουςμπουρκ στα Λουτρά Καρλσρούης στη Σιλεσία, αλλά δεν πρόλαβε την ολοκλήρωσή του. Το 1860 απεβίωσε στο Μέργκεντχαϊμ σε ηλικία 63 ετών.
Χρηστάκης Ζωγράφος

Βιογραφία

Καταγόταν από το Κεστοράτι Αργυροκάστρου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποφοίτησε αρπό την Ζωσιμαία σχολή Ιωαννίνων. Εργαζόταν στην Κωνσταντινούπολη και στο Παρίσι ως τραπεζίτης. Γρήγορα κατάφερε να επιτύχει επαγγελματικά και να αγοράσει μεγάλες αγροτικές εκτάσεις (τσιφλίκια) στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας. 
Στήριξε ιδιαίτερα την ελληνική παιδεία με τη χρηματοδότηση και ίδρυση σχολείων (Ζωγράφεια διδασκαλεία). Συνέβαλε στην ίδρυση σχολείων αρρένων και θηλέων στην πατρίδα του στο Κεστοράτι, και στο Αργυρόκαστρο. Ο Χ. Ζωγράφος κάλυπτε επίσης σε συνεχή βάση όλα τα έξοδα διατροφής και ενδυμασίας 60 υπότροφων σπουδαστών (30 αρρένων και 30 θηλέων), επιμελών μαθητών, τέκνων φτωχών οικογενειών. 
Οι γενναίες δωρεές που προσέφερε σε κάθε τομέα των γραμμάτων και των επιστημών, συνέβαλαν αποφασιστικά στη μόρφωση των υπό oθωμανικό ζυγό κυρίως ελληνικών πληθυσμών. Το Ζωγράφειο Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη πήρε το όνομά του, λόγω αστρονομικού ποσού που πρόσφερε για την ανέγερσή του.
Είχε πέντε παιδιά, τον Σολώνα ,τον Γεώργιο Χρήστου - Ζωγράφο, την Μαρία Ζωγράφου, σύζυγο του Κωνσταντίνου Καραπάνου, την Σοφία, σύζυγο Αλέξανδρου Ρώμα, και την Θεανώ Ζωγράφου, σύζυγο του Λεωνίδα Δεληγεώργη.

Υστεροφημία

Κατά την περίοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία (1945-1989), ο Χ. Ζωγράφος όπως και ο γιος του Γεώργιος, θεωρήθηκαν από το επίσημο κράτος ως εχθροί. Αυτό είχε ως συνέπεια όσοι έφεραν το επώνυμο 'Ζωγράφος' (είτε συγγενείς, είτε όχι), να εκδιωχθούν από το Κεστοράτι. 
Μετά το 1989, όμως, αυτό αποτέλεσε παρελθόν και σήμερα, το «Ζωγράφειο Διδασκαλίο» Κεστορατίου που είχε ιδρύσει ο Χρηστάκης Ζωγράφος (έχει πάψει να λειτουργεί εδώ και δεκαετίες), ανακαινίσθηκε και μετατράπηκε σε μουσείο.
Σπύρος Μαγκουνής

Προσωπικά

Ο πατέρας του Σπύρου Μαγκουνή, Κώστας Μαγκουνής, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Αιγάλεω τις δεκαετίες του 1970 και 1980 και αφού αποσύρθηκε έγινε προπονητής. Ήταν εκείνος που ενέπνευσε το γιο του να ακολουθήσει τα ίδια βήματα. Με το μπάσκετ ασχολήθηκε επίσης ο αδερφός του, Νίκος, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε παίκτης και σήμερα παραμένει στο χώρο ως διαιτητής.
Ο αθλητής είναι παντρεμένος κι έχει ένα γιο που γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2012.

Καριέρα

Ο Σπύρος Μαγκουνής έκανε τα πρώτα του βήματα στο μπάσκετ ως μέλος της νεανικής ομάδας του Θεμιστοκλή Αιγάλεω. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία το 2003 αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΑΕΚ Την απόκτησή του, αρχικά στη νεανική ομάδα και κατόπιν στην ανδρική, εισηγήθηκαν οι τότε βοηθοί του Ντούσαν Ίβκοβιτς στην ΑΕΚ, Φώτης Κατσικάρης και Θανάσης Σκουρτόπουλος. Με την αθηναϊκή ομάδα είχε την ευκαιρία να διαγωνιστεί επί τρία συναπτά έτη στην EuroLeague (2003-2006) και δύο στο ULEB Cup (2003-04 και 2006-07). Την άνοιξη του 2007 αποχώρησε από το σύλλογο, διεκδικώντας δικαστικά οφειλές προς το πρόσωπό του.
Ο καλαθοσφαιριστής ακολούθως υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του Αιγάλεω, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Α1 Εθνική. Στην ομάδα των δυτικών προαστίων έμεινε για δύο χρονιές (2007-2009). Ακολούθησε μια διετία (2009-2011) στην ομάδα του Ρεθύμνου στα πλαίσια της Α2 Εθνικής, με τις προσπάθειες της ομάδας κατά τη δεύτερη χρονιά να ανταμοίβονται με άνοδο στην Α1 Εθνική. Ωστόσο, ο παίκτης αποφάσισε να παραμείνει στην ίδια κατηγορία για λογαριασμό του Πανελευσινιακού, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α2 την περίοδο 2011-12. Ο Μαγκουνής παραμένει μέχρι σήμερα στην ομάδα της Ελευσίνας που πλέον λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της κορυφαίας εθνικής κατηγορίας. Το Μάιο του 2013, αφότου ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις του με τον Πανελευσινιακό, ο αθλητής ήρθε σε συμφωνία με την σικελική Basket Barcellona, ώστε να την ενισχύσει στα Play-Offs της δεύτερης τη τάξει κατηγορίας της Ιταλίας. Εντούτοις ο σύλλογος αποκλείστηκε προτού ο αθλητής προλάβει να πραγματοποιήσει την πρώτη του εμφάνιση στα ιταλικά γήπεδα.

Εθνική Ομάδα

Φορώντας τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, ο Μαγκουνής συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων του 2001 στη Ρίγα και στο Πανευρωπαϊκό Νέων Ανδρών το 2005.
Ρέμσαϊντ

Ιστορία

Το Ρέμσαϊντ ιδρύθηκε κατά τον 12ο αιώνα, αλλά παρέμεινε ένα μικρό χωριό μέχρι το 19ο αιώνα. Οι πρόωρες ονομασίες τις πόλης περιέλαβαν τις: Remissgeid (1217), Rymscheyd (1351), Reymscheyd (1487) και Rembscheid (1639). Η οικονομική ανάπτυξη της ολόκληρης περιοχής του Ρήνου-Ρουρ οδήγησε σε μια αύξηση του πληθυσμού του Ρέμσαϊντ. Η μηχανολογία είναι η βασική βιομηχανία της πόλης.
Στις 31 Ιουλίου 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ρέμσαϊντ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από βρετανικό βομβαρδισμό.
Ένα αεροπλάνο του τύπου A-10 Thunderbolt II συντρίφτηκε στην πόλη στις 8 Δεκεμβρίου 1988 προκαλώντας τον θάνατο έξι ανθρώπων.
Σήμερα το Ρέμσαϊντ περιλαμβάνει τέσσερις δήμους. Τους Alt-Remscheid, Remscheid-Süd, Lennep, και Lüttringhausen.
Δημήτριος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1980 στο Λονδίνο σε ηλικία 79 ετών.
Κρατικός Αερολιμένας Χίου «Όμηρος»

Πληροφορίες

Την επίγεια εξυπηρέτηση των επιβατών του Κρατικού Αερολιμένα Χίου έχει αναλάβει η Olympic Air.
Φρεάρριοι

Ονομασία

Ο δήμος σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο πήρε το όνομά του  από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Φρέαρρο ή σύμφωνα με τον Διονύσιο Σουρμελή από τις λέξεις «φρέαρ» και «άρδειν», άποψη με την οποία δεν συμφωνούν οι σύγχρονοι ερευνητές.

Τοποθεσία του αρχαίου δήμου

Ο δήμος των Φρεαρρίων, ήταν δήμος της Παραλίας. Η τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς με κάποια σημερινή περιοχή, αλλά σύμφωνα με τους ερευνητές, καθώς συνόρευε στα ανατολικά και στα νότια με τον δήμο της Αναφλύστου, αναφέρονται διάφορες τοποθεσίες όπως στις θέσεις «Αρί», «Μαρκάτι», «Όλυμπος» ή κοντά στη σημερινή Φέριζα, του πρώην Δήμου Κερατέας και σήμερα του Δήμου Λαυρεωτικής. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση ανατολικά του όρους Ολύμπου Αττικής, στην περιοχή της Λαυρεωτικής, η οποία υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής.
Σε διάφορες περιοχές, οι οποίες υπάγονταν παλαιότερα στον πρώην Δήμο Κερατέας, ο οποίος έχει ενσωματωθεί σήμερα στον Δήμο Λαυρεωτικής, βρίσκονταν οι αρχαίοι δήμοι των Δειραδιωτών, του Ποταμού Δειραδιωτών (θέση Άγιος Γιάννης-Φοβόλες), της Αμφιτροπής (Μητροπήσι), της Βήσας (Μπαρμπαλιάκη), της Αιγιλίας (Όλυμπος), των Κυρτιαδών ή Κυρτειδών (κοντά στη Κακή Θάλασσα ή το Δασκαλειό), του Θορικού, των Φρεαρίων (Αρί ή Μαρκάτι ή Όλυμπος) και της Κεφαλής (περιοχή Αγίου Σεραφείμ Ρουτζέρι Μεσοχώρι).
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, τοποθετούσε τον δήμο των Φρεαρρίων, τον οποίο αναφέρει και με την ονομασία «Ζωφρέαρροι», στην περιοχή μεταξύ Καματερού και του χωριού Λιόσια (όχι τα γνωστά), τα οποία ταύτιζε με τον αρχαίο δήμο της Λουσίας. Η φαινομενική σχέση των λέξεων «Λουσία» και «Λιόσια» (η δεύτερη θεωρούμενη ως παραφθορά της πρώτης), η οποία δινόταν από τον Διονύσιο Σουρμελή δεν αφορά βέβαια τους δήμους Άνω ή Κάτω Λιόσια, αλλά την περιοχή με την τοπωνυμία «Λιόσι», κοντά στο Τατόι. Την εποχή άλλωστε που γίνεται η καταγραφή, το 1854, δεν είχε ιδρυθεί ακόμη ο οικισμός Κάτω Λιόσια. Στα δε Άνω Λιόσια, ο ίδιος μελετητής τοποθετούσε τον αρχαίο δήμο των Φρεαρρίων, όπως επισημαίνουν οι νεότεροι ερευνητές.

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Λεοντίδας φυλής, συμμετείχε με 9 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) αντιπροσωπευόταν επίσης με 9 βουλευτές, ενώ την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 10 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.

Οι κάτοικοι των Φρεαρρίων

Ο δημότης των αρχαίων Φρεαρρίων ονομαζόταν Φρεάρριος ή Φρεάριος. Ο δήμος, του οποίου ο πιο γνωστός δημότης ήταν ο Θεμιστοκλής, ήταν πολύ μεγάλος και πιθανότατα αποτελείτο από πολλούς οικισμούς, επίσης αρκετά μεγάλους, οι οποίοι βρίσκονταν σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο.
Ιπποτομάδες

Τοποθεσία των αρχαίων Ιπποτομαδών

Ο δήμος των Ιπποτομαδών, ήταν μικρός δήμος, πιθανώς του άστεως. Η τοποθεσία του δήμου είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι ήταν στην κοιλάδα του ποταμού Κηφισού, όπως οι περισσότεροι από τους δήμους του Άστεως της Οινηίδας φυλής. Εάν αυτή η θεώρηση αληθεύει, οι Ιπποτομάδες, πιθανώς να βρίσκονταν στα βορειοανατολικά της Ελευσίνας. 
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι το όνομα Ιπποταμάδαι μετατράπηκε διαδοχικά σε Ιπποδαμή (σύμφωνα και με τον Φώτιο), Ποδάμη και Ποδάροι. Τοποθετούσε τελικά τον δήμο στην περιοχή Ποδάροι, ενώ ο δήμος είχε, σύμφωνα με τον ίδιο, «όρια προς άρκτον τον χείμαρρον Ποδονίφτην, και προς μεσημβρίαν τα Πατίσια».

Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή

Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Οινηίδας φυλής, συμμετείχε με 1 βουλευτή στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος και πάλι από 1 βουλευτή στη Βουλή των 600 και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) επέστρεψε εκ νέου στην Οινηίδα φυλή για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.

Οι κάτοικοι των Ιπποτομαδών

Ο δημότης των αρχαίων Ιπποτομαδών ονομαζόταν Ιπποτομάδης ή Ιπποταμάδης. Οι Ιπποτομάδες ήταν από τους μικρότερους δήμους και είχε πολύ λίγους κατοίκους.
Θριγκός

Ο θριγκός είναι το τμήμα εκείνο της ανωδομής ενός ναού στην Αρχαία Ελλάδα που βρίσκεται ακριβώς επάνω από τους τοίχους και τους κίονες. Αποτελείται από το επιστύλιο, το διάζωμα (μετόπες και τρίγλυφα για τον δωρικό ρυθμό ή ζωφόρο για τον ιωνικό ρυθμό) και το γείσο. Στην αρχαϊκή περίοδο ήταν ξύλινος ή ξύλινος με πήλινη επένδυση. Στη συνέχεια κατασκευαζόταν από πέτρα ή μάρμαρο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ανασυγκροτημένος θριγκός του 6ου αι. π.Χ. του θησαυρού των Μεγαρέων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Το αέτωμά του ήταν ζωγραφισμένο με ανθέμια και το ολόγλυφο σύμπλεγμα είχε ως θέμα την Κενταυρομαχία. Στο επιστύλιό του υπάρχει η επιγραφή «ΜΕΓΑΡΕΩΝ».
Θλαστός θριγκός ονομάζεται ο θριγκός εκείνος που, ανά διαστήματα, προεξέχει και εισέχει. Σχηματίζει έτσι ένα χαρακτηριστικά τεθλασμένο περίγραμμα και οικοδομήθηκε κυρίως σε προσόψεις θεατρικών σκηνών και νυμφαίων τη Ρωμαϊκή περίοδο.