google/wiki40b huggingface dataset:
Γιώργος Καράγκουτης

Καριέρα

Ο Καράγκουτης ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Πανιωνίου. Ως μαθητής με τη σχολική ομάδα του Ομηρείου Λυκείου Ν. Σμύρνης, στην οποία μετείχε και ο Γιώργος Καλαϊτζής, έφτασε ως τον τελικό του πανελληνίου σχολικού πρωταθλήματος 1994. Από 16 ετών αγωνιζόταν στην πρώτη ομάδα του Πανιωνίου δίπλα σε μεγάλα αστέρια της ομάδας. Με τον Πανιώνιο το 1995 ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος και το 1998 έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς. 
Συνέχισε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο τη σεζόν 1999-2000 κατέκτησε την Ευρωλίγκα και το Πρωτάθλημα Ελλάδας. 
Τη σεζόν 2000-01 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το 2002 μεταγράφηκε στη Νήαρ Ηστ και το 2003 έπαιξε Μαρούσι. Με το Μαρούσι το 2004 κατέκτησε τη δεύτερη θέση της Α1, το 2005 τη δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο της Α1 και το 2006 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας. 
Αποσύρθηκε από τα παρκέ το 2007, σε ηλικία 31 ετών. 
Είναι ο 3ος καλαθοσφαιριστής στη συγκομιδή ριμπάουντ στην ιστορία του επαγγελματικού ελληνικού πρωταθλήματος με 1.877.
Kuzu Airlines Cargo

Ιστορία

Η εταιρεία ιδρύθηκε τον 2004 και ξεκίνησε πτήσεις τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Αν και αρχικά ιδρύθηκε ως Hava Kargo, άλλαξε το όνομα της σε Kuzu Airlines Cargo τον Οκτώβριο του 2004. Η οικογένεια Kuzu έχει την απόλυτη πλειοψηφεία των μετοχών.

Προορισμοί

Η Kuzu Airlines Cargo εκτελεί προγραμματισμένες εμπορευματικές πτήσεις από την Κωνσταντινούπολη προς Άμστερνταμ, Λονδίνο, Κουβέιτ και Ντουμπάι. Πετάει και σε άλλες πόλεις, μέσω "interline agreement" με άλλες αεροπορικές εταιρείες.

Στόλος

Ο στόλος της Kuzu Airlines Cargo αποτελείται από 4 αεροσκάφη τύπου Airbus A300B4-203F (Μάιος 2005).
Νικόλαος Μάνος (Μακεδονομάχος)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νικόλαος Μάνος γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Μπελκαμένη (Δροσοπηγή) Φλώρινας. Έδρασε ως αγγελιοφόρος, οδηγός και οπλίτης σε διάφορα αντάρτικα σώματα που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της Φλώρινας, από τον Απρίλιο του 1905 έως το Νοέμβριο του 1907. Μετά από υπόδειξη του Νικόλαου Ανδριανάκη, συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα και τέθηκε επικεφαλής. Το σώμα του έδωσε πολλές μάχες εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων. Εξόντωσε επίσης, το μουδίρη του Νυμφαίου, Ζενέλ Βέη. Συνελήφθη από τις Τουρκικές αρχές τον Απρίλιο του 1910 και φυλακίστηκε στις φυλακές Αλικαρνασσού. Αποφυλακίστηκε την ίδια χρονιά (παρόλο που είχε καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκιση), καθώς ο σουλτάνος Μεχμέτ Ε' έδωσε χάρη σε όσους είχαν καταδικαστεί για πολιτικά εγκλήματα. Επανήλθε στη γενέτειρά του και συνέχισε την ένοπλη δράση του στα τέλη του 1910. Εξόντωσε τον πρόεδρο της Δροσοπηγής, Σ. Μιχαλαλέζη, ο οποίος είχε αποδειχτεί πράκτορας της Ρουμανικής προπαγάνδας, καθώς και συνεργάτης, πολλές φορές, των Τούρκων προκειμένου να διώξουν τους Έλληνες του χωριού.
Το 1912 ο Νικόλαος Μάνος αναγκάστηκε να καταφύγει στη Λάρισα για λόγους ασφαλείας. Επανήλθε στην περιοχή, με δική του εθελοντική ομάδα κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Η ομάδα του Νικόλαου Μάνου έδρασε στους νομούς Καστοριάς και Φλώρινας καθ' όλη τη διάρκεια του Α΄  Βαλκανικού Πολέμου, απωθώντας τα Τουρκικά αποσπάσματα. Επίσης, ανέλαβε διάφορες αποστολές που του ανέθεσε η III και η V Μεραρχία.
Τουρκοβουλγαρική συμμαχία

Μια Τουρκοβουλγαρική συμμαχία υπογράφτηκε στη Σόφια στις 19 Αυγούστου (6 Αυγούστου Π.Η) 1914 κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αν και εκείνη τη στιγμή, οι δύο πλευρές ήταν ακόμα ουδέτερες. Ο Υπουργός Εσωτερικών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Ταλάτ πασάς, μαζί με τον Πρόεδρο Χαλίλ μπέη υπέγραψαν τη συμφωνία από την πλευρά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ από την πλευρά της Βουλγαρίας, τη συμφωνία υπέγραψε ο Πρωθυπουργός Βασίλ Ραντοσλάβοβ. Σε μεγάλο βαθμό, η τουρκοβουλγαρική συμμαχία οδήγησε στην είσοδο της Βουλγαρίας στον πόλεμο με το πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, όταν η Τουρκία είχε ήδη εισέλθει στον πόλεμο (με το πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων).
Το κείμενο της συμφωνίας περιλάμβανε 7 άρθρα. Ήταν κυρίως αμυντική συμφωνία: υποχρέωνε τις δύο πλευρές να εισέλθουν σε πόλεμο σε περίπτωση που μια από τις δύο χώρες δεχόταν επίθεση από άλλη βαλκανική χώρα. Οι δύο χώρες επίσης συμφώνησαν να μην επιτεθούν σε άλλη βαλκανική χώρα χωρίς να ενημερώνουν η μια την άλλη, αν και το Άρθρο Δ' άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο τουρκικής επίθεσης σε βαλκανική χώρα μέσω Βουλγαρίας. Σε περίπτωση σύγκρουσης, μέχρι συνεννόησης, θα κήρυτταν ουδετερότητα. Η Βουλγαρία υποσχέθηκε να ενημερώσει την Τουρκία σε περίπτωση κινητοποίησης από την πλευρά της, ενώ σύμφωνα με το Άρθρο Ε', η Τουρκία συμφώνησε να διαπραγματευτεί μια επιβεβαίωση της ουδετερότητας της Ρουμανίας. Επιπλέον, η συμφωνία έπρεπε να μείνει μυστική και να διαρκέσει κατά τη διάρκεια ενός γενικού ευρωπαϊκού πολέμου. Αν και η συμφωνία με τη Βουλγαρία ήταν μυστική όπως η συμφωνία με τη Γερμανία που υπογράφη στις 2 Αυγούστου από τον Υπουργό Πολέμου Ισμαήλ Εμβέρ, το έγγραφο της συμφωνίας με τη Βουλγαρία ήταν πιο συνεκτικό και συγκροτημένο.
Μετά την υπογραφή της συμμαχίας, οι Οθωμανοί συνέχιζαν να πιέζουν για μια επιθετική συμμαχία κατά της Ρωσίας, αλλά δεν τα κατάφεραν. Στις 22 Αυγούστου (9 Αυγούστου Π.Η), ο Μεγάλος Βεζίρης Σαϊντ Χαλίμ πασάς απέρριψε την ερμηνεία της τουρκογερμανικής συμμαχίας, βάσει της οποίας η Τουρκία ήταν υποχρεωμένη να προχωρήσει σε πόλεμο σε περίπτωση που προχωρούσε σε πόλεμο η Γερμανία. Διέταξε τους υπουργούς της κυβέρνησης να αναλάβουν διαπραγματεύσεις σε διαφορετικές κατευθύνσεις: με τη Ρουμανία, με τη Ρωσία, με την Ελλάδα και με τη Γαλλία. Όταν οι διαπραγματεύσεις για μια αντιρωσική συμμαχία με τη Ρουμανία απέτυχαν, στις 30 Αυγούστου, οι Οθωμανοί εξέφρασαν στους Γερμανούς συμμάχους την άποψη πως μια συμμαχία με τη Βουλγαρία κατά της Σερβίας και της Ελλάδας ήταν πιο εφικτή. Οι Γερμανοί είχαν αντιρρήσεις, ωστόσο, οι Οθωμανοί έστειλαν απεσταλμένο στη Σόφια για να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με το Βουλγαρικό Γενικό Επιτελείο. Ακόμα και μετά την είσοδο τους στον πόλεμο, οι Οθωμανοί δεν είχαν ενημερώσει τους Γερμανούς για την ύπαρξη συμμαχίας με τη Βουλγαρία μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 1914.
Κάρολος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ και της Λουίζας-Καρολίνας, κόρης του Καρόλου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ. 
Γεννήθηκε στο Γκόττορπ του Σλέσβιχ και το 1831 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1863 ο τριτότοκος αδελφός του Χριστιανός Θ΄ έγινε βασιλιάς της Δανίας. 
Απεβίωσε το 1878 στο Λουίζενλουντ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Πρωσίας, σε ηλικία 65 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Φρειδερίκος.
Σπυρος Θωμάτος-Γεννατάς

Ο Σπύρος Θωμάτος (1932-2012) υπήρξε Έλληνας κιθαρίστας κεφαλληνιακής καταγωγής, που ακολούθησε παράλληλα ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στο χώρο της Μουσικής στη Ζυρίχη. 
Γεννήθηκε στο Άντεν το 1932, όπου ο πατέρας του είχε εμπορικές επιχειρήσεις. 
Ήρθε σε μικρή ηλικία στο Ληξούρι, όταν επέστρεψε η οικογένειά του και γαλουχήθηκε μουσικά σε λυρικό-χορωδιακό οικογενειακό περιβάλλον. 
Σε ηλικία 15 ετών πήγε στην Αθήνα και νοσηλεύτηκε στη "Σωτηρία", όπου γνώρισε έναν μουσικό που τον μύησε στην τέχνη. Έτσι μελέτησε κλασική κιθάρα με τον Θανάση Διαμαντόπουλο και τον Γεράσιμο Μηλιαρέση, παίρνοντας δίπλωμα από το Ελληνικό Ωδείο το 1958. Αργότερα μελέτησε και με τον Αντρές Σεγκόβια στην Ακαδημία Κιτζιάνα της Σιένα και ειδικεύθηκε σε διάφορα μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έγχορδα κοντά στον Εμίλιο Πουγιόλ. Στους δασκάλους του και η περίφημη Νάντια Μπουλανζέ. 
Από το 1961 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελβετία και από το 1965 ως το 1991 δίδαξε στο Ωδείο της Ζυρίχης, με το οποίο συνεργαζόταν συνεχώς, όσο του επέτρεπαν κάποια προβλήματα στους τένοντες των δαχτύλων του. Έπαιζε διάφορα όργανα και συνόδευε με την κιθάρα λαϊκούς χορευτές. 
Το 1966 ίδρυσε στη Ζυρίχη το "Τρίο Θωμάτος" και το 1973 το "Gitarrentrio Thomatos". 
Έχει μεταγράψει για κιθάρα διάφορα έργα για άλλα όργανα και έχει επίσης αποκαταστήσει πολλά παλιά έργα για κιθάρα, που τα ανακάλυψε στις ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες. Έχει εμφανιστεί σε πολλά ρεσιτάλ στην Ελβετία, τη Γαλλία, την Αυστρία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, κ.λπ., τόσο ως σολίστ όσο και με το Τρίο του. Έχει επίσης πλούσιες δισκογραφικές επιδόσεις. 
Απεβίωσε στην Ελβετία το 2012. Κληροδότησε στο Ληξούρι με τη διαθήκη του μια μικρή πλατεία, εκεί που ήταν το σπίτι του.
Κωνσταντίνος Μελισσηνός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 1867. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1863 και σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1892. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο το 1898. Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1901 διορίστηκε υφηγητής και αργότερα, το 1919, τακτικός καθηγητής της Παθολογικής Ανατομικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1930-1931.
Οι επιστημονικές του εργασίες αφορούν την ιστολογία, την εμβρυολογία και την ανατομία.
Απεβίωσε το 1945.
Μανουήλ Φιλής

Βιογραφία

Καταγόταν από την Έφεσο, αλλά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Ασχολήθηκε και με τις θετικές επιστήμες και συγκεκριμένα με τη βοτανική και τη ζωολογία. Έγραψε πολλά ποιήματα και ήταν ονομαστός για τα επιγράμματά του.Το μεγαλύτερο μέρος των ποιημάτων του είναι σε ιαμβικό δωδεκασύλλαβο. Η θεματολογία των ποιημάτων του ποικίλλει από πανηγυρικούς λόγους και νεκρολογίες μέχρι αφιερώματα σε φυτά και ζώα (ελέφαντας).
Μαργκερίτ Γιουρσενάρ

Βιογραφία

Η Γιουρσενάρ γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Ήταν κόρη του Γάλλου αξιωματικού Μισέλ Κλεινεβέρκ ντε Κρεγιενκούρ ( Michel Cleenewerck de Crayencour),  και της Βελγίδας Φερνάντ ντε Καρτιέ ντε Μαρσιέν (Fernande de Cartier de Marchienne), η οποία πέθανε δέκα μέρες μετά τη γέννα. Η Μαργκερίτ ντε Κρεγιενκούρ (γαλλ. Marguerite de Crayencour), όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, μεγάλωσε σε ένα εύπορο και πνευματικό περιβάλλον, με δασκάλους κατ' οίκον. Απέκτησε από νωρίς πλατιά παιδεία, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη κλίση στα Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά. Δημιούργησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Γιουρσενάρ με αναγραμματισμό του πραγματικού επωνύμου της (Crayencour) όταν εξέδωσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, Le jardin des chimères (Ο κήπος των χιμαιρών), σε ηλικία 16 ετών. 
Σπούδασε και έζησε στην Ευρώπη μέχρι το 1942, οπότε εγκαταστάθηκε μόνιμα στις ΗΠΑ, στο νησί Μάουντ Ντέζερτ της πολιτείας Μέιν. Έμεινε εκεί σε ένα παλιό ξύλινο σπίτι μέχρι το τέλος της ζωής της. Έζησε σχεδόν σαράντα χρόνια μαζί με την φίλη και σύντροφό της, Γκρέις Φρικ. Η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας ήταν το θέμα του πρώτου μυθιστορήματός της Αλέξης ή σπουδή του μάταιου αγώνα με ήρωα έναν νεαρό που παρά τον γάμο του δεν καταφέρνει να καταπνίξει τις ομοφυλοφιλικές επιθυμίες του. 
Το 1951 εκδόθηκε το μυθιστόρημα Αδριανού απομνημονεύματα, το οποίο συνέγραφε σχεδόν επί δέκα χρόνια. Το έργο αυτό γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους κριτικούς. Το βιβλίο έχει την μορφή αποχαιρετιστήριου γράμματος από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αδριανό, στον διάδοχό του, Μάρκο Αυρήλιο και αποτελεί ένα μακρύ διαλογισμό πάνω στην ιδέα της εξουσίας, της αυτοκρατορίας, της διακυβέρνησης και του έρωτα. Ένα μεγάλο μέρος του έργου αφιερώνεται στη σχέση του Αυτοκράτορα με τον Έλληνα νέο Αντίνοο. Διακρίνεται από το ψυχολογικό του βάθος και την ακριβή αναπαράσταση της ελληνιστικής Ρώμης. 
Ιδιαίτερα στενή ήταν η σχέση της Γιουρσενάρ με την Ελλάδα και η αγάπη της για τον Ελληνικό πολιτισμό. Επιμελήθηκε την ανθολογία ελληνικής ποίησης Το στεφάνι και η λύρα και εξέδωσε το δοκίμιο Κριτική παρουσίαση του Κ. Π. Καβάφη. Ήταν φίλη της Ιωάννας Χατζηνικολή, η οποία εξέδωσε τα βιβλία της στα Ελληνικά, και διατηρούσε σχέσεις μεταξύ άλλων και με τον Ανδρέα Εμπειρίκο. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους αγαπημένος προορισμούς των αναρίθμητων ταξιδιών της.
Το 1980 η Γαλλική Ακαδημία έσπασε την παράδοση 345 ετών και δέχτηκε την Μαργκερίτ Γιουρσενάρ ως την πρώτη γυναίκα ανάμεσα στους σαράντα «αθανάτους». Η Γιουρσενάρ ταξίδευε ακατάπαυστα σε όλο τον κόσμο σχεδόν μέχρι τον θάνατό της, σε ηλικία 84 ετών, από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου

Ιστορία

Το 1852 ο άρχοντας του Μαυροβουνίου μητροπολίτης Ντανίλο Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος κήρυξε την περιοχή που διοικούσε κοσμικό πριγκιπάτο και με την αναγνώριση του τσάρου της Ρωσίας Νικολάου Α΄ αυτοανακηρύχθηκε πρίγκιπας. Έως τότε το Μαυρβούνιο ήταν θρησκευτικό κράτος με την ονομασία Επισκοπικό πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου με τον επίσκοπο (владика) να είναι και πρίγκιπας. Η πράξη του αυτή τον οδήγησε σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που το θεωρούσε αναπόσπαστο μέρος της. Ο πρίγκιπας Ντανίλο Α΄ προσπάθησε τη διπλωματική αναγνώρισή του από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις χωρίς επιτυχία και αντιμετώπισε την Εξέγερση του Βουκαλόβιτσα. Όμως μετά την νίκη του επί του Οθωμανικού στρατού στην Μάχη του Γκράχοβατς στις 1 Μαΐου 1858, η Γαλλία και άλλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν το πριγκιπάτο στις 1 Αυγούστου 1860. 
Μετά τη δολοφονία του Ντανίλο Α΄ το 1860 στο θρόνο ανέβηκε, στις 14 Αύγουστος 1860, ο ανιψιός του Νικόλαος Α΄ του Μαυροβουνίου. Το 1862 ο Νικόλαος Α΄ οδήγησε το πριγκιπάτο σε ανεπιτυχή πόλεμο εναντίον της Τουρκίας και το Μαυροβούνιο αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στο να διατηρήσει την ανεξαρτησία του. Το 1875 ο Νικόλαος Α΄ αντιμετώπισε επιτυχημένα μία εξέγερση στην Ερζεγοβίνης, αντιμετώπισε αυτή την φορά επιτυχημένα τους Οθωμανούς και σύναψε συμμαχία με τη Σερβία. Με το Συνέδριο του Βερολίνου το Μαυροβούνιο απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία, επέκταση των συνόρων της προς ανατολάς, βόρεια και πρόσβαση στη θάλασσα. Οι σχέσεις μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου δεν ήταν καλές λόγω των δυναστικών ανταγωνισμών τους. Το 1866 ολοκληρώθηκε η συμμαχία μεταξύ του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου και της Σερβίας. Το 1910 αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο του Μαυροβουνίου και ο πρίγκιπας Νικόλαος Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
Παλαιοξάρι Φωκίδας

Γεωγραφία - Ονομασία

Το Παλαιοξάρι βρίσκεται Α από το Τείχιο στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Τρίκορφο, πάνω στην επαρχιακή οδό Ανάθεμας - Τειχίου, σε απόσταση 29 χλμ. ΒΑ από τη Ναύπακτο και 54 χλμ. Δ του Λιδωρικίου. Μέχρι το 1959 λεγόταν Κάτω Παλαιοξάρι, οπότε μετονομάστηκε με το ΦΕΚ:48/1959. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας και του Αλή πασά αναφέρεται και ως "Παλιοκουστούριο". Το 1806, αναφέρεται από τον Άγγλο αξιωματικό Martin W. Leak  η θέση "Χάνι Παλαιοξάρι", ανάμεσα στους σημερινούς οικισμούς Παλαιοξάρι (Κάτω Παλαιοξάρι) και Ποτιδάνεια (Άνω Παλαιοξάρι), ως ένας οικισμός, ενώ ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ, γύρω στα 1815, αναφέρεται ξεχωριστά στους δύο οικισμούς. 
Η λέξη Παλαιοξάρι προέρχεται από τη σύνθεση της από ελληνικής "παλαιός" και της τουρκικής "hisar" που σημαίνει κάστρο (Παλαιο-χισάρ = παλαιο-χσάρ = Παλαιοξάρι), δηλαδή Παλαιόκαστρο. Στην περιοχή του Προφήτη Ηλία, δύο μίλια βόρεια του χωριού κοντά στην αριστερή όχθη του Μόρνου, έχουν βρεθεί κάποιοι κιστοειδείς τάφοι. Αξιοθέατο του χωριού είναι ο ενοριακός ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου με τα δύο καμπαναριά της. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία.
Ένας άντρας και μια γυναίκα

Περίληψη

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής χήρας, της Αν, που έχασε τον κασκαντέρ σε ένα ατύχημα στο πλατό και του Ζαν Λουί, ενός οδηγού αγώνων που η γυναίκα του έχει αυτοκτονήσει. Συναντιούνται για πρώτη φορά στο σχολείο των παιδιών τους στο Ντοβίλ και ταξιδεύουν μαζί για το Παρίσι όταν η Αν χάνει το τρένο. Μια αμοιβαία έλξη γεννιέται αλλά η Αν δεν μπορεί να δοθεί ολοκληρωτικά από τύψεις για τον νεκρό σύζυγο της. Όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί ο Ζαν Λουί ξεκινά έναν αγώνα δρόμου για να την προλάβει...
Αντώνιος Πισσάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1893(;). Αποφοίτησε από το Αγγλικό Κολέγιο Berkshire. Ασχολήθηκε με πειραματικές έρευνες στην Ψυχολογία και υπήρξε ο πρώτος που ζήτησε, από το 1932, την αποκατάσταση του Υπνωτισμού στην επιστημονική του θέση και τη δημιουργία Επιστήμης της Ψυχο-Κοινωνιολογίας. (Η επίσημη αναγνώριση του Υπνωτισμού ως θεραπευτικού μέσου έγινε από τον Βρετανικό Ιατρικό Σύλλογο, το 1958). Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Αντίσταση υπό τον στρατηγό Ν. Τρικούπη, πρωτοστατώντας στην ίδρυση της "Πανελλήνιας Ένωσης Φίλων της Μεγάλης Βρετανίας" (1942), η οποία περιέθαλψε και έσωσε στρατιωτικούς της Βρετανικής Κοινοπολιτείας κ.λ.π. Υπήρξε ιδρυτής και Πρόεδρος: α) Του "Ανωτάτου Παγκοσμίου Πνευματικού Συμβουλίου" β) Της "Ελληνο-Αμερικανικής Μορφωτικής Εταιρείας" γ) Της "Ψυχο-Κοινωνιολογικής Εταιρείας" δ) Της "Ελληνικής Εταιρείας Φίλων της Βρετανικής Συμπολιτείας και Αμερικής" και ε) Της "Ελληνο-Νοτιοαφρικανικής Ένωσης". Αντιπρόεδρος του "Ελληνο-Καναδικού Συνδέσμου". Ιδρυτής και Γενικός Γραμματέας του "Ινστιτούτου Αξιοποίησης των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών της Ελλάδας" (όπου προσωπικά συνετέλεσε στον επαναπαρτισμό ελληνικών αρχαιοτήτων από τις ΗΠΑ).Γενικός Γραμματέας του "Αυστραλο-Ελληνικού Συνδέσμου" και της "Πανελλήνιας Ένωσης των Φίλων της Μεγάλης Βρετανίας".Διετέλεσε συνεργάτης εφημερίδων και περιοδικών ("Ημερήσιος Κήρυκας", "Ελληνική", "Ελληνικό Μέλλον", "Πολιτεία", "Η Πρώτη", "Εβδομάδα", "Ρομάντσο" κ.λ.π.)    Επίσης, ήταν διευθυντής του περιοδικού "Ψυχή" και της Μεγάλης Πανελλήνιας Βιογραφικής Εγκυκλοπαίδειας. Έκανε πολλές διαλέξεις σε πολλά επιστημονικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία, ενώ σχετικά άρθρα και μελέτες του δημοσιεύτηκαν στον αθηναϊκό Τύπο. Τιμήθηκε με τον τίτλο του επίτιμου Διδάκτορα Ψυχολογίας από το Western University, και τον τίτλο του Διδάκτορα Ψυχολογίας από το College of Applied Psychology. Υπήρξε επίτιμο μέλος της Academiae Psychology and Metaphysics, της Lobre Academie d Haute Culture, της Academia Letteraria Araldica Scientifica (με Χρυσό Μετάλιο), της Biblioteca Partenopea, της Ιταλικής Ακαδημίας Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών και πολλών άλλων ξένων πνευματικών οργανώσεων.Ιππότης των Ταγμάτων Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου και Κωνσταντίνου του Μεγάλου.Μετάλλια: Ιαπωνικού Σταυρού, Medaille de Reconnaissance, Αγίου Διονυσίου, Κωνσταντίνου του Μεγάλου κ.λ.π 
Απεβίωσε το 1975.
Άγιος Σώστης Αιτωλοακαρνανίας

Ιστορία

Είναι γνωστό για τη συμβολή του στην Έξοδο του Μεσολογγίου όσο και στη συμμετοχή που είχε στα Ορλωφικά. Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στον Άγιο Σώστη χτίστηκε στα 1859 και από το 2001 έχει χαρακτηριστεί, μαζί με αυτόν στη νήσο Οξεία, ως ιστορικό  διατηρητέο μνημείο γιατί "... πρόκειται για αξιόλογα δείγματα φάρων, σημαντικά για την ιστορία της Ναυσιπλοΐας. Οι εν λόγω Φάροι, που έχουν αναπόσπαστα συνδεθεί με την ιστορία της ευρύτερης περιοχής και αποτελούν συγχρόνως σημείο αναφοράς της ιστορικής μνήμης των κατοίκων είναι πολύτιμα κτίσματα για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής". Στον Άγιο Σώστη μεταφέρθηκε το μνημείο που είχε στηθεί στη νησίδα Βασιλάδι για λόγους διατήρησής του εξαιτίας της διάβρωσης από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1992-1993

Το Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1992−93 υπήρξε το 7ο από την καθιέρωση της Α1 εθνικής κατηγορίας και παράλληλα το πρώτο επαγγελματικό που διοργάνωσε ο ΕΣΑΚΕ (τότε ΕΣΑΚ). Την χρονιά αυτή οι ομάδες της Α1 αυξήθηκαν σε 14, αριθμός που παραμένει σταθερός ως σήμερα. Παράλληλα, για πρώτη φορά καθιερώθηκε στην διαδικασία των play off να μην υπολογίζονται τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου στα ζευγάρια που προέκυπταν σ' αυτήν τη διαδικασία, κάτι που επίσης ισχύει ως σήμερα.
Υπήρξε ένα πολύ ενδιαφέρον πρωτάθλημα, δεδομένου ότι πέντε ομάδες διεκδίκησαν με σχεδόν ίδιες πιθανότητες την πρωτιά στην κανονική περίοδο, κάτι που τελικά κατάφερε ο ΠΑΟΚ. Η μεγάλη ανατροπή όμως πραγματοποιήθηκε στα play off, εκεί όπου ο Ολυμπιακός έχοντας μειονέκτημα έδρας στην τελική τους φάση, απέκλεισε αρχικά τον πρωταθλητή ΠΑΟΚ και στην συνέχεια επικράτησε στη σειρά των τελικών επί του αναγεννημένου Παναθηναϊκού, ο οποίος τη χρονιά αυτή ενισχύθηκε με πολύ ηχηρά ονόματα του μπάσκετ, όπως τους Νίκο Γκάλη, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Άριαν Κόμαζετς κλπ.
Η σειρά των τελικών υπήρξε αρκετά επεισοδιακή. Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με νίκη στην έδρα του 62−51, ο Ολυμπιακός όμως με δύο συνεχόμενες επιτυχίες ανέτρεψε την κατάσταση και πέρασε μπροστά στις νίκες με 2−1. Ο Παναθηναϊκός, διαμαρτυρόμενος για την διαιτησία του τρίτου αγώνα, αρνήθηκε να κατέβει στο τέταρτο παιχνίδι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας κι έτσι ο Ολυμπιακός με νίκη χωρίς αγώνα κατέκτησε το πρωτάθλημα μετά από 15 χρόνια.
Ένα δυσάρεστο περιστατικό που σημάδεψε τη χρονιά, ήταν το ατύχημα που υπέστη ο Σέρβος καλαθοσφαιριστής του Πανιωνίου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς κατά την διάρκεια του τέταρτου αγώνα της ημιτελικής σειράς των play off με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, όταν διαμαρτυρόμενος για ένα σφύριγμα του διαιτητή και πάνω στην ένταση της στιγμής, χτύπησε το κεφάλι του στην μπασκέτα, με αποτέλεσμα να υποστεί ρήξη νωτιαίου μυελού και κάταγμα στον έκτο αυχενικό σπόνδυλο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μείνει παράλυτος και να καθηλωθεί σε αναπηρικό καρότσι για το υπόλοιπο της ζωής του.

Θέσεις 5 έως 8

Συμμετείχαν οι ηττημένες ομάδες των προημιτελικών.

Θέσεις 9 έως 12

Συμμετείχαν οι ηττημένες ομάδες της Α' φάσης.
Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Κορωνησίας

Δομή και τοποθεσία

Ο ναός βρίσκεται σε ένα κεντρικό σημείο του οικισμού της Κορωνησίας. Πρόκειται για ένα κτίσμα μικρών διαστάσεων 15 x 7,30 μ., το οποίο αποτελείται από τρία ενωμένα μεταξύ τους μέρη: τον κύριο ναό, ένα νάρθηκα και έναν εξωνάρθηκα. O κύριος ναός ανήκει στο σπάνιο τύπο των ημιεγγεγραμμένων σταυροειδών με τρούλο. Στη δυτική πλευρά του ναού υπάρχει ο νάρθηκας που καλύπτεται με συνεχή ημικυλινδρικό θόλο ενώ ο εξωνάρθηκας καλύπτεται με ξύλινη στέγη. Η είσοδος στο ναό είναι εφικτή μέσω δύο θυρών ενώ το ο δάπεδο του ναού είναι κατασκευασμένο από  πλάκες, στο κέντρο του οποίου σώζεται μαρμάρινη ανάγλυφη πλάκα με το διακοσμητικό θέμα των πέντε άρτων. Η Αγία Τράπεζα είναι κτιστή. Σώζονται ελάχιστες και κακώς διατηρούμενες τοιχογραφίες στον κυρίως ναό και στο νάρθηκα. 
Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο του 19ου αιώνα, το οποίο φέρει πλήθος ολόγλυπτων ανθικών και ζωικών διακοσμήσεων. Η δεσποτική εικόνα του Χριστού στο τέμπλο χρονολογείται από το 1854 ενώ οι υπόλοιπες δεσποτικές εικόνες είναι του 1884-1885. Κατά μήκος της βόρειας πλευράς του ναού υπάρχει επιμήκης στοά (χαγιάτι) με ξύλινη στέγη. Το κωδωνοστάσιο ανήκει στον τύπο του διάτρητου τοιχώματος και έχει πλάτος 2.90 μ. και ύψος 7,75 μ. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, το κωδωνοστάσιο κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Προσαρτημένο στο ναό βρίσκεται ένα ερειπωμένο σήμερα κτίσμα που κατά το παρελθόν στέγαζε το ελαιοτριβείο της Μονής ενώ δίπλα υπήρχε η  κούλια, όπου διέμεναν οι μοναχοί. Σύμφωνα με τις πηγές, το συγκεκριμένο κτίσμα ανακαινίσθηκε το 1870 από τον ηγούμενο αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο Ραφαηλίδη.
Μεθυλοπροπυλαιθέρας

Αλκυλίωση αλκολικού άλατος

Μπορεί να παραχθεί με προπυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH₃ONa) με προπυλαλογονίδιο (CH₃CH₂CH₂X) ή μεθυλίωση προπανολικού-1 άλατος (π.χ. CH₃CH₂>CH₂ONa) με μεθυλαλογονίδιο (CH₃X) :

Αυτοξείδωση

Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια:

Επίδραση οξέων

Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τετρασθενή O⁺:

Υδρόλυση

1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μίγμα μεθανόλης κσι προπανόλης-1:
2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μίγμα μεθανόλης, μεθυλοϊωδιδίου, προπανόλης-1 και προπυλοϊωδίδιου-1:
3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μίγμα μεθυλοϊωδίδιου, προπυλοϊωδίδιου-1 και νερού:

Μετάθεση Wittig

Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται βουτανόλη-2 και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο):

Επίδραση καρβενίων

Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγεται αιθυλοπροπυλαιθέρας, βουτυλομεθυλαιθέρας, ισοβουτυλομεθυλαιθέρας και μεθυλο(1-μεθυλοπροπυλ)αιθέρας:

Εφαρμογές

Χρησιμοποιήθηκε για ένα χρονικό διάστημα ως αναισθητικό, με τα εμπορικά ονόματα Metopryl και Neothyl, εναλλακτικό του διαιθυλαιθέρα, αλλά τα τελευταία χρόνια αντικαταστάθηκε με τη σειρά του από πιο σύγχρονα αναισθητικά.