Ρήξη στροφικού πετάλου του ώμου

Ανατομία και Φυσιολογία

Όπως προαναφέρθηκε στη δημιουργία του τενοντίου πετάλου των στροφέων του ώμου συμμετέχουν ό υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο υποπλάτιος και ο ελάσσων στρογγύλος μύς. Το τενόντιο πέταλο αποτελεί την συνένωση των καταφυτικών τενόντων των μυων αυτών καθένας από τους οποίους επιτελεί μια συγκεκριμένη κίνηση της άρθρωσης του ώμου. Επί συνόλου βέβαια το τενόντιο πέταλο αποτελεί έναν πολυ σημαντικό δυναμικό σταθεροποιητή της άρθρωσης του ώμου.

Υπερακάνθιος

Ο υπέρακάνθιος μύς, ο τένοντας του οποίου ρήγνυται πιο συχνά, εκφύεται από τον υπερακάνθιο βόθρο της ωμοπλάτης και καταφύεται στην κορυφή του μείζονος βραχιονίου ογκώματος νευρώνεται από το υπερπλάτιο νεύρο και εκτελεί απαγωγή για τις πρώτες 15º της απαγωγής του βραχιονίου από όπου μετά συνεχίζει ο δελτοειδής μέχρι τις 90º και στη συνέχεια ο πρόσθιος οδοντωτος, ο τραπεζοειδής και ο ανελκτήρας της ωμοπλάτης για άνω των 90º απαγωγή. Μετά απο ρήξη του τένοντα του υπερακανθίου χάνεται η δυνατότητα εκκίνησης της απαγωγής του άνω άκρου.

Υπακάνθιος

Ο υπακάνθιος εκφύεται από τον υπακάνθιο βόθρο της ωμοπλάτης καταφύεται στο μείζον βραχιόνιο όγκωμα, νευρώνεται από το υπερπλάτιο νέυρο και εκτελεί έξω στροφή του βραχιονίου. Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έξω στροφής.

Υποπλάτιο

Ο υποπλάτιος εκφύεται από τον υποπλάτιο βόθρο της ωμοπλάτης.και καταφύεται στο έλασσον βραχιόνιο όγκωμα, νευρώνεται από το υποπλάτιο νεύρο και εκτελεί έσω στροφή του βραχιονίου.
Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έσω στροφής.

Ελάσσων στρογγύλος

Εκφύεται από το έξω χείλος της ωμοπλάτης και καταφύεται στην ακρολοφία του μείζονος βραχιονίου ογκώματος νευρώνεται από το μασχαλιαίο νεύρο και εκτελεί έξω στροφή του βραχιονίου. Επομένως σε ρήξη του τένοντά του χάνεται η ικανότητα έξω στροφής.

Αιτιοπαθογένεια

Τα αίτια που προκαλούν ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να είναι οξέα ή χρόνια.

Διάγνωση

Στα συμπτώματα της ρήξης στροφικού πετάλου περιλαμβάνεται ο πόνος στην περιοχή του ώμου διαλείπων ή συνεχής που μπορεί να επιμένει και τη νύχτα, η αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων στροφής ή απαγωγής στην άρθρωση του ώμου με αποτέλεσμα ο ασθενής να αδυνατεί να κάνει καθημερινές ενέργειες όπως να χτενιστεί ή να φορέσει μια μπλούζα. Στα κλινικά σημεία περιλαμβάνεται ο πόνος κατά τις παθητικές κινήσεις της άρθρωσης του ώμου από το γιατρό, ο κριγμός ενώ σε χρόνιες περιπτώσεις μπορεί να έχει επέλθει δυσκαμψία της άρθρωσης από την συνεχή ακινησία. Στη διαφορική διάγνωση μπαίνουν παθήσεις όπως ο παγωμένος ώμος, το σύνδρομο υπακρομιακής προστριβής, η παγίδευση του υπερπλάτιου νεύρου, η οστεοαρθρίτιδα του ώμου.
Για την οριστικοποίηση της διάγνωσης μείζονος σημασίας αποτελούν οι απεικονιστικές εξετάσεις. Πιο συγκεκριμένα με την απλή ακτινογραφία δεν θα γίνουν εμφανή πολλά στοιχεία εκτός από επασβεστώσεις τενόντων ή οστεόφυτα γι αυτό πρέπει να γίνει μαγνητική τομογραφία που είναι η απεικονιστική εξέταση εκλογής για τα μαλακά μόρια. Ο υπέρηχος αποτελεί μια εξ'ίσου καλή εξέταση για την απεικόνιση μαλακών μορίων όπως οι τένοντες.

Θεραπεία

Η θεραπεία είναι κατά βάση χειρουργική με εξαίρεση ηλικιωμένα άτομα που δεν έχουν μεγάλες απαιτήσεις ή δεν μπορούν να λόγω προβλημάτων υγείας να υποβληθούν σε χειρουργείο και ακολουθούν συντηρητική θεραπέια που περιλαμβάνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ακινητοποίηση, φυσικοθεραπεία, εγχύσεις κορτικοστεροειδών. Η χειρουργική θεραπεία μπορεί να είναι ανοικτή η αρθροσκοπική και περιλαμβάνει καθαρισμό του υπακρομιακού χώρου σε περίπτωση υπαρκωμιακής προστριβής και στη συνέχεια είτε συρραφή του ραγέντος τένοντα επανακαθήλωση του πάνω στο βραχιόνιο οστό με οστικές άγκυρες.