google/wiki40b huggingface dataset:
Φέλιξ Σάντσες

Αγώνες

Το 1999 συμμετείχε στους παναμερικανικούς αγώνες στο αγώνισμα των 400 μέτρων μετ' εμποδίων όπου κατέλαβε την 4η θέση. Το πρώτο μετάλλιο του ήρθε το 2001 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Έντμοντον, όπου κατέκτησε την πρώτη θέση με χρόνο 47,49 δευτερόλεπτα. Το 2002 συμμετείχε στη σειρά Golden League νικώντας και στους 7 αγώνες κερδίζοντας το έπαθλο του 1 εκατομμυρίου δολαρίων.
Το 2003 κατάφερε να υπερασπιστεί με επιτυχία τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Παρίσι, νικώντας με χρόνο 47,25. Την ίδια χρονιά νικά στους Παναμερικανικούς αγώνες στο Σάντο Ντομίνγκο, κατακτώντας το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία των αγώνων για την χώρα του και ταυτόχρονα σπάζοντας το ρεκόρ αγώνων, καθώς και στους αγώνες World Athletics Final που οργάνωσε η IAAF για πρώτη φορά, στο Μονακό, με τους καλύτερους αθλητές της χρονιάς.
Το 2004 λαμβάνει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (οι δεύτεροι Ολυμπιακοί αγώνες που έλαβε μέρος, καθώς είχε συμμετάσχει και το 2000 σε αυτούς του Σίδνεϊ). Στην Αθήνα ο Σάντσες κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 47,63 στις 28 Αυγούστου. Το μετάλλιο του ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς αγώνες για την Δομινικανή Δημοκρατία.
Μετά από μία μέτρια εμφάνιση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Ελσίνκι το 2005, επανήλθε στα μετάλλια το 2007 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Οσάκα, κατακτώντας τη δεύτερη θέση. Αντίθετα δεν κατάφερε να πετύχει κάτι σημαντικό στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου.
Το 2012 (σε ηλικία 34 χρονών και 342 ημερών) κατάφερε να κατακτήσει το 2ο χρυσό του μετάλλιο στο αγώνισμα, νικώντας στον τελικό με χρόνο 47,63 δευτερόλεπτα. Έγινε έτσι ο γηραιότερος αθλητής που κατακτά το χρυσό μετάλλιο των αγώνων στο συγκεκριμένο άθλημα και ο δεύτερος (μετά τον Αμερικανό Άντζελο Τέιλορ) που κατακτά το δεύτερο χρυσό μετάλλιο με διαφορά 8 χρόνων από το πρώτο. Ο Σάντσες, ο οποίος τόσο μετά τον τερματισμό του στον τελικό όσο και κατά την απονομή των μεταλλίων ξέσπασε σε λυγμούς, αφιέρωσε αυτή τη νίκη του στην γιαγιά του, η οποία τον είχε μεγαλώσει και είχε χάσει τη ζωή της κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πέκίνου. Ο Σάντσες δήλωσε πως η είδηση του χαμού της τον είχε επηρεάσει αρνητικά στα ημιτελικά του Πεκίνου και πως είχε επιστρέψει με σκοπό να κερδίσει για να τιμήσει τη μνήμη της.
Συμμετείχε ακόμα σε αγώνες 400 μέτρων, αλλά και σε αγώνες σκυταλοδρομίας 4 επί 400, όπου με την ομάδα της χώρας του κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους παναμερικανικούς αγώνες του 2007 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και το ασημένιο στους ΄παναμερικανικούς αγώνες του 2011 στην Γουαδαλαχάρα. Στην τελευταία αυτή διοργάνωση κατέκτησε επίσης το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα.
Ναόμι Χάρις

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1976 στο Λονδίνο και έχει καταγωγή από την Τζαμάικα. Σπούδασε υποκριτική στο Anna Scher Theatre του Λονδίνου και στο Old Vic του Μπρίστολ.

Καλλιτεχνική πορεία

Έχει γίνει γνωστή από τον ρόλο της Τία Ντάλμα σε δύο ταινίες των Πειρατών της Καραϊβικής, το Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού του 2006 και το Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου του 2007.
Επίσης, έχει παίξει σε δύο ταινίες Τζέιμς Μποντ, στο Skyfall του 2012 και στο Spectre του 2015, όπου υποδύθηκε την Ιβ Μανιπένι.
Το 2016 έπαιξε στην ταινία Moonlight και κέρδισε το βραβείο Satellite B' Γυναικείου ρόλου, ενώ προτάθηκε για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Β' Γυναικείου ρόλου.
Αθανάσιος Σπανός

Βιογραφικό

Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1858 και πέθανε στην Αλεξανδρούπολη, στις 29 Οκτωβρίου 1951. Ο πατέρας του Ιωάννης Βεγκλής, ήταν καπνέμπορος από την Ήπειρο, αλλά πέθανε σε νεαρή ηλικία, οπότε και ο ίδιος υιοθετήθηκε από μια θεία του, απ΄όπου και πήρε το επώνυμο του. Ήθελε να σπουδάσει μηχανικός και να φύγει στο εξωτερικό αλλά μια νεανική αταξία του ήταν η αιτία που έκανε την θεία του να χάσει την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του και να μην το στείλει να σπουδάσει στην Ευρώπη. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως και σε ηλικία 18 ετών πρωτοδιορίστηκε δάσκαλος στο Ιμπρίκ Τεπέ, χωριό Ελλήνων αλβανόφωνων της Ανατολικής Θράκης. Ήταν φιλομαθέστατος και ότι δεν έμαθε σε πανεπιστημιακές σπουδές, το έμαθε μόνος του. Τάφηκε στον ίδιο οικογενειακό τάφο, στο Παλαιό Νεκροταφείο στην Αλεξανδρούπολη, μαζί με την γυναίκα του Ραλλού (Ρέα), τις κόρες του Όλγα και Ευφορσύνη.

Διδασκαλία

Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός δίδαξε επί πενήντα ολόκληρα χρόνια, τα πρώτα σε τουρκοκρατούμενα εδάφη, και από το 1913 και μετά, στα απελευθερωμένα ελληνικά εδάφη. Υπήρξε δάσκαλος διαδοχικά στη Μακρά Γέφυρα, στο Δεδέ-Αγάτς – σημερινή Αλεξανδρούπολη, στην Κεσσάνη, στο Σουφλί, στην Αίνο και στην Σαμοθράκη, όπου παρέμεινε για 6 χρόνια (1913-1919), και με την απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης, ήρθε με το αντιτορπιλικό «Λόγχη» από τη Σαμοθράκη στην Αλεξανδρούπολη, για να αναλάβει την οργάνωση των Δημοτικών Σχολείων στην απελευθερωμένη περιοχή. Διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης, από το οποίο πέρασαν πολλά γνώριμα πρόσωπα, τα οποία αποτέλεσαν αργότερα σημαντικούς παράγοντες και βασικά στελέχη στην κοινωνία της Αλεξανδρούπολης.

Φιλανθρωπικό έργο

Όταν άρχιζε να σχηματίζεται η πόλη και να πληθαίνει το ελληνικό στοιχείο στο τέλος του 19ου αιώνα, ο Σπανός από τους πρώτου, μαζί με τον Κλήρο, διενεργούσε εράνους στα τουρκοκρατούμενα αστικά κέντρα, μέχρι και τη Σμύρνη, για την ίδρυση των πρώτων σχολείων και του ναού του Αγίου Νικολάου Αλεξανδρούπολης.

Συγγραφικό έργο

Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός δημοσίευσε εργασία για τον Διογένη, τον κυνικό φιλόσοφο, που τυπώθηκε στην Σμύρνη το 1895. Είχε εκδώσει λεξικό κύριων ονομάτων, για να δίνουν οι ανάδοχοι σωστά τα Ελληνικά ονόματα στους νεοφώτιστους κατά τη βάφτιση. Το 1930 φιλοτέχνησε το πρώτο ανάγλυφο χάρτη του Ν.Έβρου, βασιζόμενος σε στοιχεία των στρατιωτικών αρχών. Εξέδωσε και το γεωγραφικό χάρτη του νομού, χωρισμένο σε επαρχίες, το 1945 σε κλίμακα 1:200.000. Ο λόγος που εξέδωσε αυτόν το χάρτη ήταν για να επικρατήσουν οι νέες ελληνικές ονομασίες χωριών και πόλεων, ώστε να ηχούν περίπου σαν τα παλιά τούρκικα τοπωνύμια αλλά να σημαίνουν και να φαίνονται ελληνικά πχ. Κίρκη αντί Κιρκάς, Δέρειον αντί Ντερέ κ.ο.κ

Έπαινοι

Το 1978 ο Αθανάσιος Σπανός, κατά την εορτή των 100 χρόνων από την ίδρυση της Αλεξανδρούπολης, τιμήθηκε ως ένας από τους τέσσερις στυλοβάτες και ιδρυτές μιας πρώτης πνευματικής ζωής της πόλης μαζί με τον Αχιλλέα Σαμοθράκη, Άγγελο Ποιμενίδη και τον Γεώργιο Μαμέλη. Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης αφιέρωσε ένα μικρό δρόμο, το 2000, στον Αθανάσιο Σπανό, βόρεια από την Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1953-54

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1953-54 συμμετείχαν 9 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1952-53, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1953-54 συμμετείχε η Ομόνοια, η οποία εντάχθηκε στην ΚΟΠ και στην Α΄ κατηγορία μετά την ενοποίηση του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Λουιζιάνα

Περιγραφή

Η Λουιζιάνα είναι η μόνη πολιτεία που διαιρείται σε ενορίες, οι οποίες είναι τοπικές κυβερνήσεις ισοδύναμες με κομητείες. Η μεγαλύτερη ενορία πληθυσμιακά είναι η Ενορία Τζέφερσον, και η μεγαλύτερη σε έκταση είναι η Ενορία Κάμερον.
Η Λουιζιάνα διατηρεί ψήγματα πολυπολιτισμικής και πολυγλωσσικής κληρονομιάς που είναι μοναδικά στις ΗΠΑ, καθώς ιστορικά έχει δεχθεί επιρροές από τον πολιτισμό της Γαλλίας, της Ισπανίας αλλά και της Αφρικής. Πριν γίνει αμερικανική πολιτεία στις αρχές του 19ου αιώνα είχε υπάρξει ισπανική και γαλλική αποικία. Επιπλέον τον 18ο αιώνα υπήρξε μεγάλη εισροή Αφρικανών, ιδίως από τη Δυτική Αφρική. Η συγκέντρωση των πληθυσμών τους ήταν μεγάλη με αποτέλεσμα τη διατήρηση στοιχείων του πολιτισμού τους.
Η πολιτεία πήρε το όνομά της από το βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΔ΄ (στα Γαλλικά Λουί). Όταν οι Γάλλοι αποίκισαν την περιοχή την ονόμασαν La Louisiane, που σημαίνει «Γη του Λουδοβίκου» και η οποία είχε κατά πολύ μεγαλύτερη έκταση από την σύγχρονη περιοχή καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο τμήμα των κεντρικών ΗΠΑ. Η περιοχή αυτή παραχώρηθηκε με την συνθήκη του Φονταινεμπλώ (1762) στην Ισπανία, κατόπιν επέστρεψε στην Γαλλία το 1800, και μετέπειτα οι ΗΠΑ αγόρασαν την περιοχή από τους Γάλλους το 1803 κατά την αγορά της Λουιζιάνας.

Πανεπιστήμια

Ιδιαίτερου κύρους Πανεπιστήμια της πολιτείας της Λουιζιάνας είναι το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα (Louisiana State University), to Louisiana Tech University και το University of New Orleans, και τα τρία κρατικά, στα οποία η εισαγωγή αλλοδαπών φοιτητών κρίνεται σχετικά δύσκολη. Και τα τρία χορηγούν Bachelor's, Master και Διδακτορικό Δίπλωμα. Επίσης όλα παρέχουν φοιτητικό ξενώνα και εστιατόριο.

Πολιτική

Ο Τζον Μπελ Έντουαρντς εξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Νοεμβρίου 2015, λαμβάνοντας ποσοστό 56,1% έναντι 43,9% για τον Ρεπουμπλικανό Ντέιβιντ Βίτερ. Ο Μπελ Έντουαρντς ορκίστηκε στις 11 Ιανουαρίου 2016.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89

Η διοργάνωση

Στην 47η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1988-89 μετείχαν συνολικά 52 ομάδες (16 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 18 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Τη χρονιά αυτή καθιερώθηκε για πρώτη φορά η φάση των προκριματικών ομίλων στον Α' γύρο, με τις ομάδες της Α' εθνικής να τίθενται επικεφαλής των ομίλων οι οποίοι συμπληρώνονται από ομάδες μικρότερων κατηγοριών και την πρόκριση να κερδίζουν οι δύο πρώτες ομάδες της κατάταξης. Η έμπνευση γι αυτή τη διαδικασία πάρθηκε από το κύπελλο Ιταλίας και κύριος στόχος της ήταν το να έχουν οι ομάδες κάποιους επίσημους αγώνες πριν την έναρξη των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων Ευρώπης. 
Με διάφορες μορφές η αρχική φάση των ομίλων έλαβε χώρα συνολικά σε 11 διοργανώσεις, με τελευταία της περιόδου 2001-02. Η μοναδική ομάδα Α' εθνικής που αποκλείστηκε τη χρονιά αυτή από τη φάση των ομίλων, ήταν η Δόξα Δράμας.
Η διοργάνωση στη συνέχεια σημαδεύτηκε από πολύ επεισοδιακούς αγώνες και παρατράγουδα, αρχικά στο Β' γύρο και μετά τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τον ΟΦΗ και της ΑΕΚ από τον Λεβαδειακό, αλλά κυρίως στην προημιτελική φάση, όταν με τη σειρά του ο ΟΦΗ αποκλείστηκε από τη Λάρισα, καθώς επακολούθησε σύρραξη στο γήπεδο του ΟΦΗ μετά το τέλος του επαναληπτικού αγώνα από τους ποδοσφαιριστές των 2 ομάδων. Μικρότερης έντασης επεισόδια υπήρξαν στην ίδια φάση και μετά τη λήξη της παράτασης του αγώνα Πανιωνίου - ΠΑΟΚ. 
Στον τελικό έφτασαν ο Παναθηναϊκός και ο Πανιώνιος, αντίπαλοι ξανά σε τελικό μετά από 22 χρόνια. Ο Παναθηναϊκός στο δρόμο προς τον τελικό μετά τη φάση των ομίλων απέκλεισε διαδοχικά τους Ολυμπιακό Βόλου, Παναχαϊκή, ΠΑΣ Γιάννινα και Εθνικό, ενώ ο Πανιώνιος απέκλεισε αντίστοιχα τους Σπάρτη, Άρη, ΠΑΟΚ και Λάρισα. Στον τελικό οι "πράσινοι" επανέλαβαν την επιτυχία του 1967 νικώντας αυτή τη φορά με σκορ 3-1. Τηλεοπτικά μεταδόθηκαν μόνο τα τελευταία 30 λεπτά του τελικού λόγω της αιφνιδιαστικής στάσης εργασίας των υπαλλήλων της ΕΡΤ η οποία και διεκόπη κατόπιν απαίτησης των τηλεθεατών. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Δημήτρης Σαραβάκος που πέτυχε 7 γκολ.
Εθνοσυνέλευση (Βενεζουέλα)

Πρόσφατες εκλογές (2015)

Στις πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στις 6 Δεκεμβρίου 2015, η αντιπολίτευση κατήγαγε μεγάλη νίκη και το κυβερνών κόμμα για πρώτη φορά από το 1999 έχασε την πλειοψηφία των εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Ειδικότερα, ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Τραπέζι της Δημοκρατικής Ενότητας (MUD) κέρδισε 109 από τις συνολικά 164 έδρες των γενικών εκλογών και όλες (συνολικά 3) τις έδρες που προορίζονται για τους αυτόχθονες. Έτσι, κατάφερε να έχει την απόλυτη πλειοψηφία. Το GPP κέρδισε τις υπόλοιπες 55 έδρες. Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV) του προέδρου Νικολάς Μαδούρο έλαβε 52 έδρες.
Αναστάσιος Μαυρομμάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του επίσης πολιτικού Γ. Μαυρομμάτη και σπούδασε νομικά. Ήταν πληρεξούσιος στην Η εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις το 1862. Χρημάτισε νομάρχης Αχαΐας, Αττικής-Βοιωτίας, Αργολίδος, Φθιώτιδος, Κεφαλληνίας, Αρκαδίας, Κυκλάδων και Λακωνίας. Διετέλεσε γραμματέας σε πολλά υπουργεία και αστυνομικός διευθυντής Αθηνών και Πειραιώς. Τιμήθηκε με τον σταυρό των ταξιαρχών του τάγματος του Σωτήρος.
Εθνικός ύμνος του Λιβάνου

Ο εθνικός ύμνος του Λιβάνου (αραβικά: النشيد الوطني اللبناني‎) γράφτηκε από τον Ρασίντ Ναχλέ (Rashid Nakhle) και συνθέτης του είναι ο Γουαντίχ Σαμπρά (Wadih Sabra). Καθιερώθηκε στις 12 Ιουλίου του 1927 προτού γίνει ξανά ανεξάρτητο κράτος ο Λίβανος από τη γαλλική Εντολή Διοίκησης.

Αραβικά

كلنـا للوطـن للعـلى للعـلم

ملء عين الزّمن سـيفنا والقـلم

سهلنا والجبـل منبت للرجـال

قولنا والعمـل في سبيل الكمال
كلنا للوطن للعلى للعلم
كلّنا للوطن
شيخنـا والفتـى عنـد صـوت الوطن

أسـد غـاب متى سـاورتنا الفــتن

شــرقنـا قلبـه أبــداً لبـنان

صانه ربه لمدى الأزمان

كلنا للوطن للعلى للعلم

كلنا للوطن
بحـره بــرّه درّة الشرقين

رِفـدُهّ بــرّهُ مالئ القطبين

إسمـه عـزّه منذ كان الجدود

مجــدُهُ أرزُهُ رمزُهُ للخلود

كلّنا للوطن للعلى للعلم

كلّنا للوطن

Μεταγραφή με λατινικούς χαρακτήρες

Kulluna Lil ouataan lil oli lil alam

Mil ’ou Ayn il Zaman Sayfouna Wal Qalam,

Sahlouna Wal jabal, Manbiton Lirrijal

Qawlouna Wal 'Amal. Fi sabil il Kamal.

Koullouna Lil batan Lil ’Oula Lil 'QaLam, Koullouna Lil watan.
Shaykhouna Wak fata 'India saout il Batan

Ousdou GhaBin Mata SawaratNa lfitan

Sharkouna Qalbuhu AbaDan Loubnan

Sanahou RabBhou Li maDa l Azman

Koullouna Lil watan Lil ’Oula Lil 'ALam, Koullouna Lil watan.
Bahrouhou Barrouhou Dourratoush Sharqain

Rifdouhou Birrouhou Mali ‘oul Qoutbain

Ismouhou 'Izzouhou Mounthou Kan al Joudoud

Majdouhou Arzouhou Ramzouhou Lil khouloud

Koullouna Lil watan Lil ’Oula Lil 'ALam, Koullouna Lil watan.

Μετάφραση στα ελληνικά

Είμαστε (ζούμε) όλοι για το έθνος μας, για τη σημαία μας και για τη δόξα!

Η ανδρεία μας και τα γραπτά μας είναι αξιοζήλευτα για τις γενιές.

Τα όρη μας και οι κοιλάδες μας, γεννούν γεροδεμένους άνδρες.

Και σε όλες τις προσπάθειές μας αφοσιωνόμαστε στην τελειότητα.

Είμαστε (ζούμε) όλοι για το έθνος μας, για τη σημαία μας και για τη δόξα!
Οι μεγαλύτεροί μας και τα παιδιά, περιμένουν το κάλεσμα της Χώρας μας,

Και την Ημέρα της Κρίσης είναι σαν τα Λιοντάρια στη Ζούγκλα.

Η καρδιά της Ανατολής μας είναι για πάντα ο Λίβανος,

Είθε ο Θεός να τον προστατεύει μέχρι το τέλος.

Είμαστε (ζούμε) όλοι για το έθνος μας, για τη σημαία μας και για τη δόξα!
Οι πολύτιμοι λίθοι της Ανατολής είναι η γη και η θάλασσα.

Σε όλο τον κόσμο τα επιτεύγματά του διαδίδονται από το ένα άκρο στο άλλο.

Και το όνομά του είναι η δόξα του από τότε που ξεκίνησε η ιστορία του.

Το Σύμβολο του Κέδρου—το σύμβολό του για την Αιωνιότητα—είναι η Περηφάνια του.

Είμαστε (ζούμε) όλοι για το έθνος μας, για τη σημαία μας και για τη δόξα!
Μικελάντζελο Αντονιόνι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φεράρα, στις 29 Σεπτεμβρίου 1912. Σπούδασε οικονομικά και αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1939 ξεκίνησε σπουδές κινηματογράφου στη Ρώμη, στο Centro Sperimentale Di Cinematografia της Σινετσιττά. Εκεί συνάντησε μερικούς από τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε αργότερα, όπως τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Από το 1942 μέχρι και το 1952 συνεργάστηκε σε πέντε ταινίες ως σεναριογράφος, μαζί με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, τον Σάντις, τον Φελίνι και άλλους.
Πέθανε στις 30 Ιουλίου 2007
Μακσιμόβκα (επαρχία Σαντικτάου)

Γεωγραφική θέση

Το επαρχιακό κέντρο, το Μπαλκάσινο απέχει 12 χιλιόμετρα, το περιφερειακό κέντρο Κοκσετάου απέχει 120 χιλιόμετρα από τον οικισμό ενώ η πρωτεύουσα της χώρας, η Αστάνα, απέχει 325 χιλιόμετρα.
Προγκρές Μ-58

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 23 Οκτωβρίου 2006 (13:40:36 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζνρά του σταθμού στις 26 Οκτωβρίου (14:28:46 GMT).
Σφάλμα στα δεδομένα τηλεμετρίας δυσχέρανε την διαδικασία σύνδεσης. Το Προγκρές Μ-58 παρέμεινε στον σταθμό για πέντε μήνες, μέχρι την 27η Μαρτίου 2007 (18:11 GMT). Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, μερικές ώρες αργότερα.
Η τελευταία μετάληψη του Αγίου Ιωσήφ δε Καλασάνθ

Γενικά

Το έργο αυτό βρισκόταν σε ένα ρετάμπλ που συμπεριλάμβανε μία ακόμη εικόνα, το έργο Ο Χριστός στο Όρος των Ελαιών. Το ρετάμπλ έγινε μετά από παραγγελία των μοναχών του Escuelas Pias de San Anton (Ιερές Σχολές του Αγίου Αντωνίου) το 1819. Η ζωγραφική του καλλιτέχνη διαφέρει πλέον εμφανώς από παλαιότερα έργα όπως Το θαύμα του Αγίου Αντωνίου που είχε ζωγραφίσει είκοσι χρόνια νωρίτερα και αυτό θα φανεί και σε αυτά τα δύο έργα. Το ίδιο έτος, ο Γκόγια, σε ηλικία εβδομήντα τριών χρόνων, θα απομονωθεί στην Έπαυλη του Κουφού όπου και θα δημιουργήσει τους περιώνυμους Μαύρους Πίνακες.

Το έργο

Ο Άγιος Ιωσήφ δε Καλασάνθ, απεικονίζεται εδώ να λαμβάνει την τελευταία θεία μετάληψη λίγο πριν από το θάνατό του, το 1648. Οι βασικές φιγούρες του πίνακα είναι ο γονατιστός Άγιος και ο ιερέας που του δίνει την όστια. Ο πίνακας διαφέρει αισθητά από άλλους πίνακες που απεικονίζουν αντίστοιχα θέματα. Ενώ σε άλλα έργα , όπως για παράδειγμα στον πίνακα Το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρικίου του Ελ Γκρέκο, απεικονίζονται χαρακτηριστικές μορφές του Χριστιανισμού, όπως οι άγγελοι, ο Χριστός και η Παναγία, έτοιμες να υποδεχθούν τον νεκρό Άγιο στους ουρανούς, εδώ απουσιάζουν. Έχουν αντικατασταθεί από μια δέσμη φωτός που κατεβαίνει από τον ουρανό.
Μπέκετ (ταινία)

Πληροφορίες παραγωγής

Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό δράμα του Ζαν Ανούιγ, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Παρίσι το 1959. Την επόμενη χρονιά το θεατρικό προβλήθηκε στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνιστές τον Λόρενς Ολίβιε στο ρόλο του Μπέκετ και τον Άντονι Κουίν στο ρόλο του Βασιλιά Ερρίκου Β΄ και με σκηνοθέτη τον Πίτερ Γκλένβιλ, ο οποίος τέσσερα χρόνια αργότερα σκηνοθέτησε και την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού. Παράλληλα το θεατρικό ανέβηκε και στην Αγγλία με τους Έρικ Πόρτερ και Κρίστοφερ Πλάμερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο Πίτερ Ο' Τουλ, επρόκειτο να ερμηνεύσει τον Ερρίκο Β΄, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί την τελευταία στιγμή προκειμένου να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του Ντέιβιντ Λιν Ο Λόρενς της Αραβίας (Lawrence of Arabia, 1962) που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως. Ο Άλεκ Γκίνες απέρριψε το ρόλο του βασιλιά Λουδοβίκου της Γαλλίας (που ανέλαβε τελικά ο Τζον Γκίλγκουντ) γιατί δεν πίστευε ότι η ταινία είχε προοπτικές για επιτυχία, ενώ ο Ρίτσαρντ Μπάρτον είχε απορρίψει αρχικά το ρόλο του Τόμας Μπέκετ, γιατί φοβόταν την ιδέα του να υποδυθεί έναν άνδρα που τιμάται ως άγιος δεδομένης της υπερβολικής και πολλές φορές αρνητικής προβολής της ζωής του εκείνη την περίοδο λόγω της σχέσης του με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Προτιμούσε τον ρόλο του Ερρίκου Β΄, αλλά η Paramount τον είχε ήδη αναθέσει στον Πίτερ Ο'Τουλ και ο Μπάρτον ήταν μεγαλύτερος από τον Ο'Τουλ, όπως και ο Μπέκετ ήταν μεγαλύτερος από τον Ερρίκο Β΄. Η Σίαν Φίλιπς που εμφανίζεται στο ρόλο της Γκουένταλιν, ήταν εκείνη την περίοδο σύζυγος του Πίτερ Ο'Τουλ.
Ο Ζαν Ανούιγ θέλησε να γράψει ένα δραματικό έργο και όχι κάτι το οποίο να χαρακτηρίζεται από ιστορική ακρίβεια και γι' αυτό το λόγο πήρε ελευθερίες όσον αφορά τη σειρά των πραγμάτων. Ο Μπέκετ ήταν στην πραγματικότητα Νορμανδός και όχι Σάξονας, ενώ η φύση της φιλίας μεταξύ των δυο ανδρών αποκρύπτεται στην ταινία. Η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη το 1963 στην Αγγλία και οποιαδήποτε σχετική νύξη θα είχε ως αποτέλεσμα τη λογοκρισία. Στην ταινία φαίνεται ξεκάθαρα όμως ότι η φιλία του Ερρίκου Β΄ και του Μπέκετ δεν είναι πλατωνική. Ο Ζαν Ανούιγ, που σε γενικές γραμμές δεν ήταν ευχαριστημένος με τις μεταφορές των θεατρικών του στη μεγάλη οθόνη, έμεινε ικανοποιημένος από αυτή τη μεταφορά του έργου του.

Παραλειπόμενα

Ο Πίτερ Ο' Τουλ ερμήνευσε ξανά το ρόλο του Ερρίκου Β', τέσσερα χρόνια αργότερα στην ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα (The Lion In Winter) του Άντονι Χάρβεϊ, εμφανιζόμενος στο πλευρό της Κάθριν Χέπμπορν, που ερμήνευσε το ρόλο της Ελεονώρας της Ακουιτανίας και του Άντονι Χόπκινς που ερμήνευσε το ρόλο του Ριχάρδου Α' του Λεοντόκαρδου.
Γιώργος Κοκκινίδης

Βίος

Ο Γιώργης Κοκκινίδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1955. Το 1973 ξεκίνησε σπουδές χημικού μηχανικού στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, αλλά το 1978 διαγνώστηκε ψυχικά ασθενής και ξεκίνησε να θεραπεύεται κατά διαστήματα στο Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Χανίων. Έφυγε από τη ζωή το 2012 σε ηλικία 57 ετών.

Έργο

Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Η φωνή μας» και «Νεώριον», σε συλλογική έκδοση του Θ.Ψ.Π. Χανίων ( Ποιήματα Β΄. εισαγωγή - επιμέλεια: Ευδοκία Σκορδαλά-Κακατσάκη. Χανιά: Τμήμα Εργοθεραπείας του Θ.Ψ.Π. Χανίων. 1995.), καθώς και στην προσωπική συλλογή «Το σκηνικό μιας αιτίας» που εκδόθηκε στα Χανιά το 1995. 
Το σκηνικό μιας αιτίας είναι η μοναδική ποιητική συλλογή που εξέδωσε ο Γιώργης Κοκκινίδης στη διάρκεια της ζωής του. Κυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα τα οποία εξαντλήθηκαν πάραυτα. 
Δύο από τα πιο γνωστά του ποιήματα είναι τα «Ψύχως» και «Το εξιτήριο μου». Άλλα ποιήματά του είναι τα «Σκορπίζω», «Άτιτλο» και «Στο εκτός της βαρύτητος».

Ντοκιμαντέρ

Το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη, «Ο άνθρωπος που ενόχλησε το σύμπαν» (1998), έλαβε τον τίτλο του από στίχο ποιήματος του Γιώργου Κοκκινίδη, ενώ στο ντοκιμαντέρ εμφανίζεται και ο ίδιος ο ποιητής να μιλάει για την ψυχική ασθένεια και τη ζωή του στο ψυχιατρείο, αλλά και ν' απαγγέλει την αρχή της Οδύσειας του Νίκου Καζαντζάκη, ομότεχνό του που θαύμαζε και εκτιμούσε.
Δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του ο Κοκκινίδης έλαβε μέρος και σε ένα άλλο ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ψυλλάκη, «Οι επιζώντες» (2010), όπου «άνθρωποι με ψυχιατρική εμπειρία από την Ελλάδα και το εξωτερικό μιλούν για τη ζωή τους, τη στέρηση βασικών δικαιωμάτων και το βίωμα της ισόβιας φυλακής που χτίζει η ψυχιατρική διάγνωση, αλλά και για την δυναμική των κινημάτων αυτοβοήθειας».

Εκδήλωση μνήμης

Το 2013, στις 21 Μαρτίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, η «Ομάδα ανάδειξης του ποιητικού χρόνου» διοργάνωσε εκδήλωση μνήμης για τον ποιητή Γιώργο Κοκκινίδη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης.
Φ.Κ. Ζελέζνικ Βελιγραδίου

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1930 σαν FK Zeleznik Belgrade. Το 2005 άλλαξε όνομα σε FK Vozdovac Belgrade. Χρώματα έχει το κόκκινο και το άσπρο. Αγωνίζεται στο Ζελέσνικ 12.500 θέσεων.
Βάνα Ραμπότα

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με την ενόργανη γυμναστική. Σε επίπεδο πρωταθλητισμού έχει αγωνιστεί με τον Πανιώνιο. Μετά την αθλητική της πορεία αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική κάνοντας ανάλογες σπουδές.

Τηλεόραση

Έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 1993 σε μία ιστορία της σειράς "Ανατομία ενός εγκλήματος". Ακολούθησε η συμμετοχή της σε ένα επεισόδιο της σειράς "Τολμηρές Ιστορίες". Τη σεζόν 1994-1995 έλαβε μέρος στο βασικό καστ της δραματικής σειράς "Η οργή των θεών" παίζοντας μαζί με τους Θάνος Λειβαδίτη, Νίκο Γαλανό, Κατερίνα Διδασκάλου και άλλους ηθοποιούς. Τη σεζόν 2000-2001 είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε δύο σειρές. Αρχικά έπαιξε μαζί με τον Σταμάτη Γαρδέλη και την Γεωργία Αποστόλου στην κωμική σειρά "Πες το ψέματα" ενώ την ίδια περίοδο συμμετείχε και στην αισθηματική κομεντί "Ποτέ δεν είναι αργά". Τη σεζόν 2003-2004 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ντορέττα Παπαδημητρίου και Αννίτα Κούλη στην κωμική σειρά του Νίκου Περράκη "Σχεδόν Ποτέ", που προβλήθηκε από την ΝΕΤ. Την περίοδο 2004-2005 έλαβε μέρος στο καστ της κωμικής σειράς "Babalou" ενώ έκανε guest εμφανίσεις στον πρώτο κύκλο της νεανικής σειράς "Singles". 
Έγινε ευρύτερα γνωστή το 2005 στο ρόλο της Ειρήνη Καραμπέτη στην κωμική σειρά "Πενήντα Πενήντα". Εκεί συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Παύλο Χαϊκάλη, Σάκη Μπουλά, Άβα Γαλανοπούλου και Μαρία Ανδρούτσου με τη σειρά να σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Μετά την ολοκλήρωση των δύο πρώτων κύκλων της σειράς ακολούθησε μία τηλεταινία το 2010 και ο 3ος κύκλος της σειράς τη σεζόν 2010-2011. Το 2007 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Το Κόκκινο Δωμάτιο" ενώ τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πάνο Μιχαλόπουλο στην οικογενειακή κωμωδία "Super Μπαμπάς". Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά LAPD που αποτελείται από δύο κύκλους επεισοδίων.

Κινηματογράφος

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Δρόμοι και πορτοκάλια" το 1996. Ακολούθησαν οι ταινίες "Μέδουσα" και "Να με προσέχεις" το 1998. Το 2001 έπαιξε στην ταινία "Οι ακροβάτες του κήπου" ενώ το 2002 έλαβε μέρος στη ταινία "Θα το μετανοιώσεις".