google/wiki40b huggingface dataset:
Διαμέρισμα Λα Πας (Ελ Σαλβαδόρ)

Γεωγραφία

Το Λα Πας βρίσκεται κεντρικά του Ελ Σαλβαδόρ, στην Κεντρική Επαρχία. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα δυτικά με το Σαν σαλβαδόρ, στα βόρεια με το Κουσκατλάν και στα ανατολικά με το Σαν Βισέντε. Έχει έκταση 1.223,61 km². Είναι σε έκταση το δέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ, το Μορασάν, το Αουασαπάν και  το Σονσονάτε.

Δημογραφία

Το Διαμέρισμα Λα Πας είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 308.087 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε, το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν, το Αουατσαπάν και το Λα Ουνιόν.
Σενσουντεπέκε

Γεωγραφία

Η Σενσουντεπέκε βρίσκεται κεντρικά-βόρεια του Ελ Σαλβαδόρ και κεντρικά του Καμπάνιας. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Σαν Ισίδρο και της Ελ Αμάντε και νότια της Βικτόρια.

Δημογραφία

Η Σενσουντεπέκε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 41.216 κατοίκους. Έχει πυκνότητα 0.13 κατοίκων ανά km².
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Άρτας 2017–18

Α φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου 2017
ΑΟΚ Τζουμέρκων - ΑΕ Ραδοβυζίων 7-0
ΑΕ Καμπής - ΑΕ Μενιδίου 0-1
Νεα Αναγέννηση Αρταίων 2016 - ΑΕ Καραϊσκάκης
ΠΑΣ Ανέζα - ΑΟ Νέα Νίκη Καλαμιάς 4-2
ΑΟ Φιλοθέης - Απόλλων Γλυκορίζου 1-0
ΑΕΜ Μέλισσα Άρτας - Σκουφάς Κομποτίου 0-1
ΑΟ Φλωριάδας - Φιλέλληνες Πέτα 0-0 (0-0 παρ. 3-4 πεν.)
Αχιλλέας Νεοχωρίου - Δόξα Άρτας 1-2
Ηρόδοτος Καλογερικού - Προοδευτική Γραμμενίτσας 1-0
Παναγροτικός Αγ. Σπυρίδωνα - ΑΕ Ξηροβουνίου 0-2
Η Νέα Αναγέννηση Αρταίων 2016 πέρασε χωρίς αγώνα αφού η ΑΕ Καραισκάκης ανέβηκε στην Β εθνική.

Β φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 16 και 20 Σεπτεμβρίου 2017
Ηρόδοτος Καλογερικού - Νέα Αναγέννηση Αρταίων 2016 1-1 (2-2 παρ. 2-4 πεν.)
ΑΕ Ξηροβουνίου - Δόξα Άρτας 1-0
Χωρίς αγώνα:ΑΟΚ Τζουμέρκων, ΑΕ Μενιδίου, ΠΑΣ Ανέζα, ΑΟ Φιλοθέης, Σκουφάς Κομποτίου και Φιλέλληνες Πέτα

Γ φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 11 Οκτωβρίου 2017.
ΑΟ Φιλοθέης-Φιλέλληνες Πέτα 1-2
ΠΑΣ Ανέζα-ΑΕ Μενιδίου 2-2 (3-3 παρ. 4-5 πεν.)
ΑΟΚ Τζουμέρκων-ΑΕ Ξηροβουνίου 1-4
Σκουφάς Κομποτίου-Νέα Αναγέννηση Αρταίων 3-0

Δ φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 10 και 31 Ιανουαρίου 2018.
Φιλέλληνες Πέτα-ΑΕ Μενιδίου 1-0
Σκουφάς Κομποτίου-ΑΕ Ξηροβουνίου 1-2
Φακίρης

Φακίρης ονομάζεται  ο Ινδός ασκητής, ζητιάνος της Ινδίας, που συνηθίζει να ψέλνει άσματα από τα Ινδουιστικά ιερά κείμενα. Φακίρηδες ονομάζονται επίσης και  οι περιοδεύοντες Ινδοί ταχυδακτυλουργοί ή, κατά ορισμένους, θαυματοποιοί. Αρχικά αποκαλούνταν έτσι οι νεοφώτιστοι στο Μουσουλμανικό μυστικιστικό τάγμα των Σούφι. Η λέξη προέρχεται από την Αραβική λέξη για τη φτώχεια.
Οι φακίρηδες επιδίδονται σε ασκήσεις, όπως η πυροβασία και η πυροφαγία, γητεύουν φίδια παίζοντας πνευστά όργανα, ξαπλώνουν σε κρεβάτια με καρφιά, τρυπούν το σώμα τους με αιχμηρά αντικείμενα, στερεώνουν στο δέρμα τους αγκίστρια με μεγάλα βάρη, ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι μπορούν να αιωρούνται στον αέρα (βλ. μετεωρισμός). Υπάρχει ωστόσο σκεπτικισμός για το αν οι φακίρηδες πραγματικά κάνουν όλα αυτά ή αν πρόκειται για απάτες. Για παράδειγμα, μια από τις περισσότερο συνηθισμένες ασκήσεις για τους φακίρηδες είναι το "κρεβάτι με καρφιά" πάνω στο οποίο ξαπλώνουν. Αν και φαίνεται περίεργο, ο καθένας θα μπορούσε να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, αφού το βάρος του σώματος μοιράζεται σε πολλά καρφιά και έτσι η δύναμη που ασκείται σε κάθε σημείο επαφής δέρματος-καρφιού είναι μικρή.
Και οι θεοί τρελάθηκαν

Και οι θεοί τρελάθηκαν (The Gods Must Be Crazy), ταινία του 1980. Κωμωδία - περιπέτεια του Jamie Uys. Το 1983 κέρδισε στο Montréal World Film Festival το βραβείο της πιο δημοφιλούς ταινίας. Το 1984 ήταν υποψήφια για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στο France César Award. Την ίδια χρονιά κατέκτησε τη δεύτερη θέση kαλύτερης ξένογλωσσης ταινίας στο Los Angeles Film Critics Association Awards. Τελευταία διάκριση που είχε ήταν το 1985 κερδίζοντας το ειδικό βραβείο για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στο Young Artist Awards.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 07.286.80)

Περιγραφή

Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με Σφίγγα. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή ιπποδρόμου. Τρία άλογα καλπάζουν προς τα δεξιά, ενώ κάνουν στροφή προς τα αριστερά.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο αμφορέας χρονολογείται περί το έτος 510 π.Χ.
Ρίζεσπορ

Συμμετοχές ανά πρωτάθλημα

Σούπερ Λιγκ Τουρκίας
1979-81, 1985–89, 2000–02, 2003–08, 2013–
Πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου Τουρκίας
1974–79, 1981–85, 1989–93, 1994-00, 2002–03, 2008–13
TFF Second League
1968–74, 1993–94
Ο Θάνατος Σου Πάει Πολύ

Πλοκή

Ο Έρνεστ Μένβιλ είναι πλαστικός χειρουργός και αρραβωνιασμένος με τη συγγραφέα Χέλεν Σαρπ. Λίγο καιρό πριν το γάμο τους, ο Έρνεστ θα γνωρίσει την ατάλαντη αλλά εντυπωσιακή ηθοποιό και φίλη της Χέλεν, Μάντελιν Άστον. Η Χέλεν με τη Μάντελιν από τα παιδικά τους χρόνια βρίσκονται σε κόντρα. Ο Έρνεστ θα διαλύσει τον αρραβώνα του με την Χέλεν και θα παντρευτεί τη Μάντελιν. Μετά από το χωρισμό τους, η Χέλεν θα παραμελήσει τον εαυτό της και θα γίνει υπέρβαρη. Μετά από ένα νευρικό κλονισμό θα αποφασίσει να πάρει εκδίκηση. Επτά χρόνια μετά, ο γάμος του Έρνεστ και της Μάντελιν διανύει τη χειρότερη περίοδο. Η Μάντελιν προσπαθεί μάταια να σταματήσει το χρόνο που περνάει και αφήνει τα σημάδια του. Η Χέλεν πλήρως ανανεωμένη και νεότερη επιστρέφει αποφασισμένη να κερδίσει πίσω τον Έρνεστ και να δολοφονήσει τη Μάντελιν. Έτσι οι ζωές των τριών ξανασμίγουν και ένα μαγικό φίλτρο θα φέρει τα πάνω κάτω. Το φίλτρο αυτό που πήραν και οι δύο γυναίκες τις κάνει πάλι νέες και στην προσπάθειά τους να σκοτώσουν η μία την άλλη τυχαία συνειδητοποιούν ότι έχουν γίνει αθάνατες. Τώρα, πεθαμένες πλέον θα πρέπει να συντηρούν για πάντα τα σώματά τους που αποσυντίθενται όλο και περισσότερο.
Αντίθεση στα Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα, ο χριστιανικός εορτασμός της γεννήσεως του Ιησού Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου, έχουν δεχθεί κατά καιρούς και τόπους την πολεμική από διαφορετικές πλευρές ήδη από την πρωτοχριστιανική εποχή.
Κατά τον 17ο αιώνα οι Πουριτανοί θέσπισαν κανόνες που απαγόρευαν τον εορτασμό των Χριστουγέννων, αντίθετα με την Αγγλικανική Εκκλησία, από την οποία είχαν αποσχισθεί. Την εποχή της αθεϊστικής Λατρείας του Ορθού Λόγου κατά τη Γαλλική Επανάσταση, οι θρησκευτικές ακολουθίες της ημέρας των Χριστουγέννων (η οποία μετονομάσθηκε σε «Ημέρα του Σκύλου») απαγορεύθηκαν και «το γλύκισμα των Τριών Βασιλέων» μετονομάσθηκε με διάταγμα σε «γλύκισμα της ισότητας». Αργότερα, κατά τον 20ό αιώνα, οι χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί απαγορεύθηκαν υπό το δόγμα του κρατικού αθεϊσμού στη Σοβιετική Ένωση. Στη Ναζιστική Γερμανία, όπου η οργανωμένη θρησκεία ως σύνολο αντιμετωπιζόταν εχθρικά από το Κράτος, οι εορτασμοί των Χριστουγέννων διαστρεβλώθηκαν έτσι ώστε να εξυπηρετούν τη ρατσιστική ιδεολογία του Κόμματος.
Οι σημερινές αντιθέσεις, που συχνά χαρακτηρίζονται με τον όρο «πόλεμος κατά των Χριστουγέννων», εντοπίζονται κυρίως σε Δυτικές χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και πολύ λιγότερο το Ηνωμένο Βασίλειο. Η πολιτικώς ορθή πρακτική της χρήσεως του γενικόλογου όρου «Γιορτές» αντί της λέξεως «Χριστούγεννα» έχει καταγγελθεί από χριστιανικές οργανώσεις. Οι καταγγελίες συχνά αφορούν προσπάθειες κρατικών υπηρεσιών ή μεγάλων εταιρειών να αναφέρονται στα Χριστούγεννα με τρόπο που δείχνει πολυπολιτισμική ευαισθησία.
Αρκετές θρησκευτικές κοινότητες και αιρέσεις απορρίπτουν και σήμερα τον εορτασμό των Χριστουγέννων για θεολογικούς λόγους. Τέτοιες είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, η Αληθινή Εκκλησία του Ιησού, η Εκκλησία του Θεού της Εβδόμης Ημέρας, η Iglesia ni Cristo, η Χριστιανική Συνέλευση στη Βραζιλία, οι Εκκλησίες του Χριστού, αλλά και φονταμενταλιστικές προτεσταντικές ομολογίες, όπως κάποιοι «Ανεξάρτητοι Βαπτιστές» και οπαδοί του «Αντιτριαδικού Πεντηκοστιανισμού.
Άγιος Αντώνιος Πόντου

Ο Άγιος Αντώνιος ήταν ελληνικό χωριό στον Πόντο της Μικράς Ασίας.
Το χωριό δημιουργήθηκε περί το 1885 από Έλληνες κατοίκους δεκατριών χωριών της περιοχής Κοτυώρων (Ορντούς). Οι κάτοικοι συμμετείχαν στον αγώνα για την ανεξαρτησία του Πόντου και γι'αυτό το λόγο το 1921 όλοι οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και μετά από τρίχρονη ταλαιπωρία σε Ανατολία, Συρία, Λίβανο, όσοι επέζησαν ήρθαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στα χωριά Άγιος Αντώνιος στη Θεσσαλονίκη και Άγιος Αντώνιος στο Κιλκίς.
Δωδεκαβοριούχο σκάνδιο

Παραγωγή

Η παραγωγή δωδεκαβοριούχου σκανδίου αρχίζει αναμειγνύοντας σε μορφή σκόνης και αναλογία 7:1 (στοιχειακό) βόριο και οξείδιο του σκανδίου (Sc₂O₃). Στη συνέχεια, το μείγμα θερμαίνεται στους 2.500 °C, με πυρσό πλάσματος ή κάποια άλλη παρόμοια συσκευή. Το προϊόν δροσίζεται με ψυχρό νερό και στη συνέχεια πλένεται με πυκνό υδροχλωρικό οξύ (HCl).

Κρυσταλλογραφία

Το δωδεκαβοριούχο σκάνδιο αρχικά αναφέρθηκε ότι έχει κυβική δομή. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες έδειξαν ότι έχει τετραγωνική δομή, με κυτταρική μονάδα a = 522 pm και c = 735 pm. Ακόμη πιο πρόσφατα αποδείχθηκε ότι πράγματι υπάρχει και μια κυβική μορφή, αλλά αυτή απαιτεί σταθεροποίηση (για να διατηρηθεί αρκετά).
Δημογραφία της Κροατίας

Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Κροατίας είναι γνωστά μέσα από απογραφές, που συνήθως διεξάγονται κάθε δέκα έτη. Η κροατική στατιστική υπηρεσία έχει αναλάβει αυτό το έργο από το 1990, με την τελευταία απογραφή να έχει γίνει τον Απρίλιο του 2011. Ο μόνιμος πληθυσμός της Κροατίας στην απογραφή εκείνη ήταν περίπου 4,290 εκατομμύρια κάτοικοι, με πυκνότητα 75,8 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Γλώσσες

Το κροατική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Κροατίας και μία από τις 24 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το 2013. Οι γλώσσες των μειονοτήτων βρίσκονται σε επίσημη χρήση από την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν πρόκειται για περιοχές αποτελούμενες από εθνικές μειονότητες σε ποσοστό πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, ή όπου η τοπική νομοθεσία εξουσιοδοτεί τη χρήση τους. Αυτές οι γλώσσες είναι η τσεχική, η ουγγρική, η ιταλική, η ρουθηνιακή, η σερβική και η σλοβακική. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το 95,60% των πολιτών της Κροατίας, δήλωσαν τα κροατικά ως τη μητρική τους γλώσσα, το 1,23% δήλωσε τα σερβικά, ενώ καμία άλλη γλώσσα δεν συγκέντρωσε ποσοστό άνω του 0,5% των αυτοχθόνων ομιλητών της χώρας.
Γουλιέλμος του Γιούλιχ-Κλέβης-Μπερκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης & κόμη του Λα Μαρκ και της Μαρίας των Γιούλιχ, κόρης και κληρονόμου του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα των Γιούλιχ & Μπερκ και κόμη του Ράβενσμπερκ. 
Γεννήθηκε στο Ντύσελντορφ και το 1539 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Γουλιέλμος Α΄ στην Κλέβη και το Λα Μαρκ. Αν και η μητέρα του απεβίωσε το 1543, ανέλαβε και τις μητρικές κτήσεις ως Γουλιέλμος Ε΄ στο Γιούλιχ και Γουλιέλμος Δ΄ στο Μπερκ. Το διάστημα 1538-43 κράτησε το γειτονικό δουκάτο του Γκέλντερς και την κομητεία του Τσούτφεν, ως διάδοχος των μακρινών συγγενών του, των Έγκμοντ: το δουκάτο δικεδικούσε ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, καθώς ο δούκας Έγκμοντ είχε πωλήσει σε αυτόν το δικαίωμα διαδοχής. Τότε ο Γουλιέλμος συμφώνησε με τη Γαλλία και νυμφεύτηκε την Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, 3η εξαδέλφη του Ερρίκου Β΄ των Βαλουά της Γαλλίας και με αυτή την υποστήριξη αντιτέθηκε στον βασιλιά της Γερμανίας. Όμως και οι δύο αντιλήφθηκαν ότι οι Γάλλοι δεν έκαναν τίποτε να υποστηρίξουν τον Γουλιέλμο, ο οποίος ταραγμένος παραδόθηκε. Στη συνθήκη του Βένλο το 1543 που ακολούθησε, το Γκέλντερς και το Τσούτφεν πέρασαν στον Κάρολο Ε΄, που τα πρόσθεσε στις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.
Προσπάθησε να ενισχύσει τις περιοχές του και εξήγγειλε ένα εντυπωσιακό πρόγραμμα ανάπτυξης των σημαντικότερων πόλεων. Τα τρία δουκάτα απέκτησαν νέα κύρια φρούρια και μεγάλα σημεία άμυνας, μια και οι μεσαιωνικές οχυρώσεις είχαν αποδειχθεί ανεπαρκείς στο πυροβολικό του βασιλιά της Γερμανίας. Η πόλη Γιούλιχ στο Γιούλιχ, το Ντύσελντορφ στο Μπερκ και το Όρσοϋ στην Κλέβη έγιναν τα φρούρια των δουκάτων, μάλιστα τα δύο πρώτα απέκτησαν ανάκτορα. Για το σκοπό αυτό μισθώθηκε ο διάσημος αρχιτέκτονας Αλεσάντρο Πασκουαλίνι από τη Μπολόνια, ο οποίος είχε ήδη δείξει την εντυπωσιακή επιδεξιότητα του στις Κάτω Χώρες. Αυτός έκανε τα σχέδια των οχυρών και των ανακτόρων και από τα έργα του έχουν απομείνει δείγματα, ιδιαίτερα η ακρόπολη του Γιούλιχ, που οικοδομήθηκε το 1548-80 και μέρη των Αναγεννησιακών ανακτόρων.
Αδελφή του ήταν η Άννα, 4η σύζυγος του Ερρίκου Η΄ των Τυδώρ της Αγγλίας, ο οποίος τη διαζεύχθηκε έξι μήνες μετά. Η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου, η Μαρία-Ελεονόρα είχε τρισεγγονή τη Μαρία-Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ, από την οποία κατάγονται όλοι οι σημερινοί μονάρχες της Ευρώπης.
Ήταν Λουθηρανός· το 1592 απεβίωσε στο Ντύσελντορφ σε ηλικία 76 ετών.
Νικόλαος Κώττας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ραβνά (Πετροκέρασα) Θεσσαλονίκης. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα υπηρέτησε ως δάσκαλος. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1917 ως το 1956 στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε διευθυντής και αρθρογράφος στην βορειοελλαδίτικη εφημερίδα "Πάλη". Την περίοδο 1922-24 ήταν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και αργότερα ιδρυτικό μέλος της ΧΑΝΘ.
Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη το 1935, το 1936 και το 1946.
Ανέλαβε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος από τις 25 Απριλίου 1946 ως την παραίτησή του, στις 4 Νοεμβρίου 1946.
Πέθανε πλήρης ημερών στις 8 Μαρτίου 1981 και η κηδεία του έγινε στις 9 Μαρτίου στη γενέτειρά του, τα Πετροκέρασα Χαλκιδικής.
Λυσόσωμα

Τα λυσοσώματα είναι οργανίδια του κυττάρου που περιέχουν τα πεπτικά ένζυμα υδρολάσες. Τα ένζυμα αυτά διασπούν τα υπερεπαρκή οργανίδια, τμήματα τροφής, ενκυτωμένους ιούς και βακτήρια. Η βιολογική μεμβράνη που περικλείει τα λυσοσώματα εμποδίζει την έξοδο των πεπτικών ενζύμων έξω από αυτά και την καταστροφή του κυττάρου. Τα λυσοσώματα συνδέονται με τα κενοτόπια, μεταφέρουν τα πεπτικά τους ένζυμα σε αυτά για την αποδομή των αποθηκευμένων ουσιών στα κενοτόπια. Ο όρος λυσόσωμα προέρχεται από τις Ελληνικές λέξεις Λύσις και σώμα. Χαρακτηρίζονται συχνά σαν σάκοι αυτοκτονίας από τους βιολόγους λόγω του ρόλου τους στην αυτόλυση. Τα λυσοσώματα ανακαλύφθηκαν από τον Βέλγο κυτταρολόγο Κριστιάν ντε Ντιβ (Christian de Duve) το 1949
Πολιτική της Δομινικανής Δημοκρατίας

Η Δομινικανή Δημοκρατία είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι και αρχηγός της Κυβέρνησης. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κογκρέσο, το οποίο αποτελείται από την 150μελή Βουλή και τη Γερουσία, με 32 μέλη. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.

Eκτελεστική εξουσία

Η Εκτελεστική Εξουσία κυριαρχεί στο δομινικανό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι αρχηγός κράτους, της κυβέρνησης και διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.
Στα καθήκοντά του συνεπικουρείται από το υπουργικό συμβούλιο ("Secretarios de Estado" που ο ίδιος διορίζει. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονται ταυτόχρονα από το λαό για θητεία 4 ετών. Με την αναθεώρηση του συντάγματος του 2010 επιτρέπεται να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος. Οι εκλογές διεξάγονται σε έτη που διαιρούνται ακριβώς με το 4.

Νομοθετική εξουσία

Το Κογκρέσο (Congreso de la República) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία  (Senado) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις.

Δικαστική εξουσία

Το ανώτατο όργανο που απονέμει τη δικαιοσύνη είναι το 16μελές Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό διορίζεται από το Εθνικό Συμβούλιο Εισαγγελέων, το οποίο συστάθηκε με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1994 με σκοπό τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας για τη δικαιοσύνη.

Δημοτικές και τοπικές εκλογές

Καθεμιά από τις 31 επαρχίες της χώρας διοικείται από έναν κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται από τον πρόεδρο.Δήμαρχοι και δημοτικά συμβούλια εκλέγονται από το λαό στο Σάντο Ντομίνγκο και σε 103 δημοτικά διαμερίσματα.
Μνήμη υπολογιστή

Διευθύνσεις μνήμης και χώρος διευθύνσεων

Διεύθυνση μνήμης ονομάζεται ένα μοναδικό αναγνωριστικό για μια περιοχή της μνήμης στην οποία η ΚΜΕ ή κάποια άλλη συσκευή μπορεί να αποθηκεύσει δεδομένα ή εντολές για μετέπειτα πρόσβαση. Η μικρότερη περιοχή της μνήμης στην οποία μπορεί να αναφερθεί η ΚΜΕ με μια διεύθυνση ονομάζεται μονάδα διευθυνσιοδότησης. Αν αυτή είναι ένα byte τότε μιλάμε για byte-διευθυνσιοδοτούμενο υπολογιστή. Αυτό σημαίνει ότι η ΚΜΕ δεν μπορεί να εκτελέσει μία εντολή για να επηρεάσει μόνο, επί παραδείγματι, τέσσερα μπιτ κάπου στην μνήμη. Αντιθέτως, κάθε εγγραφή στην μνήμη θα επηρεάσει τουλάχιστον οκτώ μπιτ (ένα byte). Ανάλογα μπορούμε να έχουμε λέξη-διευθυνσιοδοτούμενο υπολογιστή, όταν η διευθυνσιοδοτούμενη μονάδα είναι μεγαλύτερη από byte.
Το σύνολο των δυνατών διευθύνσεων μνήμης σε κάποιο επίπεδο της ιεραρχίας ονομάζεται χώρος διευθύνσεων. Τα στοιχεία του χώρου διευθύνσεων μπορεί να χαρακτηρίζουν κελιά της κύριας μνήμης, της εικονικής μνήμης, θύρες εισόδου/εξόδου κλπ. Έτσι, επί παραδείγματι, δεδομένης μιας ΚΜΕ και τους εύρους του διαύλου διευθύνσεών της (γνωστού ως εύρους μνήμης), π.χ. έστω οκτώ μπιτ, λέμε ότι ο χώρος διευθύνσεων μνήμης της ΚΜΕ έχει μέγεθος 2⁸ = 256. Δηλαδή η ΚΜΕ μπορεί να «δει» ή να απευθυνθεί σε 256 ξεχωριστά κελιά μνήμης.
Κοινό των Ζαγορισίων

Ιστορία

Από τα μέσα του 14ου αιώνα η Ήπειρος απολέστηκε από το βυζαντινό κράτος του δεσποτάτου της Ηπείρου και σταδιακά αποτέλεσε τμήμα των Σέρβων Νεμάνια, και Ιταλών Μπουοντελμόντι και Τόκκων. Κατά το 1430 με 1431 όταν ηγεμόνας της περιοχής ήταν ο Κάρολος Β΄ Τόκκος, ο Σινάν Πασάς, στρατηγός του σουλτάνου Μουράτ Β´, οδήγησε τον οθωμανικό στρατό στην Ήπειρο και μετά από μια σειρά μαχών κατόρθωσε να καταλάβει τον χώρο μαζί και με τα Ιωάννινα τα οποία ήταν η κεντρική πόλη της περιοχής.
Ωστόσο υπήρξαν 14 χωριά στο κεντρικό Ζαγόρι τα οποία κατάφεραν να έρθουν σε μια πολύ ευνοϊκή για αυτά συμφωνία με τους Οθωμανούς. Βάσει της συμφωνίας (συνθήκη του Βοϊνίκου), τα χωριά θα ήταν υποτελή στους Οθωμανούς ωστόσο θα διατηρούσαν την αυτονομία τους και την διαχείριση των δικών τους εσωτερικών υποθέσεων με δική τους τοπική κυβέρνηση. Ο επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης έφερε τον τίτλο του Βεκύλη και εκλέγονταν κάθε 6 μήνες ή ανά έτος, ενώ παράλληλα υπήρχε και το συμβούλιο των γερόντων (δημογέροντες) το οποίο απαρτίζονταν από αντιπροσώπους του κάθε χωριού. Επιπλέον, οι πολίτες του κοινού δεν θα πλήρωνουν φόρους στους Οθωμανούς, αλλά θα παρείχαν βοηθητικές υπηρεσίες όποτε τους ζητούνταν, κυρίως με την υποστήριξη στους Σπαχήδες (έφιπποι πολεμιστές του οθωμανικού ιππικού). Στα τέλη του 15ου αιώνα, εισήχθησαν στο κοινό και τα χωριά του ανατολικού Ζαγορίου.
Η συμφωνία τροποποιήθηκε το 1670, όταν και το κοινό απέκτησε την επίσημη ονομασία ως Κοινόν τῶν Ζαγορισίων και η ομοσπονδία απέκτησε επιπλέον πολύ σημαντικά προνόμια (σιουρούτια), κυρίως χάρη στην επιρροή των Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης με καταγωγή από την περιοχή. Βάσει των νέων προνομίων το κοινό πλέον μπορούσε να πληρώσει φόρο αντί να συνδράμει στις τάξεις των Σπαχήδων, μπορούσε να εκτελέσει δημόσια την λατρεία της χριστιανικής πίστης, και απαγορεύονταν η είσοδος Τούρκων στο Ζαγόρι.
Το 1750 εισήλθαν στο κοινό και τα χωριά του δυτικού Ζαγορίου  ανεβάζοντας το σύνολο των χωριών του κοινού σε 60, και από το ίδιο έτος ο Βεκύλις του κοινού είχε την κατοικία του στα Ιωάννινα, με αρμοδιότητες την επίβλεψη της συλλογής των φόρων και την απονομή δικαιοσύνης για ζητήματα του αστικού δικαίου.
Η αυτονομία της περιοχής έληξε το 1868 και η περιοχή περιήλθε στην Οθωμανική διοίκηση επί Αμπντούλ Αζίζ, έως τους βαλκανικούς πολέμους της περιόδου 1912-1923 όταν ολόκληρη η περιοχή έγινε τμήμα του κράτους της Ελλάδας.

Παρόμοια κοινά

Ιστορικά παραδείγματα παρομοίων κοινών κατά την αρχαιότητα αποτελούν η Ηπειρωτική συμμαχία (4ος αιώνας π.Χ.), το  κοινό Ηπειρωτών (3ος/2ος αιώνας π.Χ.), καθώς και το κοινό των Ελευθερολακώνων στην Σπάρτη υπό τους Ρωμαίους (2ος αιώνας π.Χ. - 3ος αιώνας μ.Χ.).
Στην νεότερη ελληνική ιστορία αντίστοιχα κοινά υπήρξαν στην Ύδρα, Σπέτσες, και Ψαρά, καθώς και η αυτόνομη ηγεμονία της Σάμου, ενώ κατά την ευρύτερη οθωμανική περίοδο στην Ελλάδα υπήρχαν και το κοινό των Μαδεμοχωρίων στην Χαλκιδική.
Με τον τίτλο Κοινό των Ζαγορισίων υπάρχει σύγχρονος πολιτικός σχηματισμός στην Ήπειρο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2000–01

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία μετείχαν 32 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.

Γ κατηγορία

Στην Γ κατηγορία μετείχαν 33 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
21 Μαρτίου 2001 Αστέρας Αμαλιάδας - Ηλειακός Λεχαινών 2-2 (5-4 πέναλτι) - εθνικό στάδιο Πύργου -
Γεωγραφικά διαμερίσματα της Σουηδίας

Τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Σουηδίας (στα σουηδικά, Sveriges landsdelar) είναι παραδοσιακά εδαφικά τμήματα, ουσιαστικά τρία σύνολα επαρχιών, στη Σουηδία . Αυτά τα "εδαφικά τμήματα" δεν έχουν κάποια διοικητική λειτουργία και δεν υπάρχει επίσημη ονομασία για αυτήν την διαίρεση. Τις περισσότερες φορές ονομάζονται, στα σουηδικά, "landsdelar", που μεταφράζεται στα ελληνικά ως "τμήμα της χώρας".
Πύργος του Λεχουρίτη

Ο Πύργος του Λεχουρίτη είναι οχυρή μεταβυζαντινή κατοικία που ανήκε στον οπλαρχηγό Γεώργιο Λεχουρίτη (Παπαδόπουλο) και βρίσκεται στο χωριό Λεχούρι 43 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Καλαβρύτων. Σήμερα σώζεται σε άριστη κατάσταση και ένα τμήμα του λειτουργεί σαν ιστορικό και λαογραφικό μουσείο.
Η ιστορία του πύργου ξεκινά το 1740 όταν ο Αναγνώστης Λεχουρίτης διορίστηκε από τους Τούρκους Μοραγιάννης. Τότε αποφασίστηκε το χτίσιμο του πύργου που τελικά ολοκληρώθηκε το 1790. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης στον πύργο αυτό έμεινε έγκλειστος (ως αιχμάλωτος) ο Τούρκος διοικητής των Καλαβρύτων Ιμπραήμ Αρναούτογλου μαζί με την κόρη του Αϊσέ μετά την απελευθέρωση των Καλαβρύτων στις 21 Μαρτίου του 1821. Το 1840 επισκέφτηκαν το Λεχούρι ο βασιλιάς Όθωνας με την βασίλισσα Αμαλία προκειμένου να γνωρίσουν από κοντά τον τότε ιδιοκτήτη του πύργου οπλαρχηγό Γεώργιο Λεχουρίτη. Το 1854 ο Γεώργιος Λεχουρίτης προσβλήθηκε από χολέρα και πέθανε. Από τότε ο πύργος έμεινε ακατοίκητος μέχρι το 1905 που αγοράστηκε από τον Ανδρέα Πορετσάνο. Το 1990 ο πύργος ανακαινίστηκε πλήρως και ένα τμήμα του μετατράπηκε σε ιστορικό και λαογραφικό μουσείο.
Ιωάννης Πώλος

Ο Ιωάννης Πώλος ή Πούλος ή Πόλος ήταν αγωνιστής από την Αχαΐα προ της επαναστάσεως του 1821.

Βιογραφία

Υπήρξε πρόκριτος και από τους αρχηγούς και υποκινητές της αποτυχημένης επαναστάσεως που έμεινε γνωστή ως Ορλωφικά. Είχε υπογράψει την αναφορά στην τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ για να βοηθήσει την επανάσταση, μάλιστα συμμετείχε και στις συζητήσεις με τον εκπρόσωπο της τσαρίνας, Παπαζώλη. Μαζί με τους Λόντο, Μελετόπουλο, και το μητροπολίτη Παρθένιο πήγαν στη Βοστίτσα και ξεσήκωσαν το λαό, εκδιώκοντας τους Τούρκους από τα Καλάβρυτα. Συμμετείχε στην πολιορκία του Ναυαρίνου και παρέμεινε εκεί μέχρι τη λήξη της επανάστασης και την αποχώρηση των Ρώσων. Ο Πούλος επιβιβάστηκε σε ρώσικο πλοίο μαζί με τους υπόλοιπους προκρίτους και διέφυγε στην Ρωσία.
Κάστρο Πιάδας

Ονομασία

Από την αρχή του 14ου αιώνα στους δυτικούς πορτολάνους το συναντάμε με τις ονομασίες Preduia, Pedruia, Predena, Pednera. Στους φράγκικους καταλόγους συναντάμε τις ονομασίες Pigiada, Pegiada, Pyegata, Pleda, Pedroia.

Ιστορία

Το 1342, το κάστρο παραχωρήθηκε στον Φλωρεντίνο Νικολό Ατσαγιόλι από την τιτουλάρια Λατίνα Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄, η οποία κατήχε το πριγκιπάτο της Αχαΐας ως αναγνώριση των υπηρεσιών του στο πριγκιπάτο.
Στα μέσα του 15ου αιώνα το κάστρο πέρασε στην κατοχή των Ενετών. Το 1481, οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την περιοχή.
Από τις 20 Δεκεμβρίου 1821 έως τις 16 Ιανουαρίου 1822, στην Πιάδα πραγματοποιείται η Α' Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων. Η Εθνοσυνέλευση ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αποφάσισε για την ελληνική σημαία και το πολίτευμα της χώρας. Αποφάσισε και τη μετονομασία του χωριού από Πιάδα σε Νέα Επίδαυρο.
Σήμερα σώζονται ελάχιστα υπολείμματα του κάστρου.