google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωάννης Χατζηδήμος

Πολιτική καριέρα

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1911. Σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία στη συμπρωτεύουσα, από το 1935.
Έλαβε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση και το 1944 φυλακίστηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη.
Διετέλεσε δήμαρχος Σερρών, υπηρετώντας από τις 3 Νοεμβρίου 1952 ως τις 21 Ιανουαρίου 1955.
Εξελέγη βουλευτής Σερρών με το κόμμα της ΕΡΕ το 1956, το (1958) και το 1961. Ήταν πρόεδρος του συλλόγου "Ορφέας".
Ήταν παντρεμένος με την Νίνα (Αικατερίνη) Κωτσίδου και είχαν έναν γιο. Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στις 8 Οκτωβρίου 1986, και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Ταξιαρχών Σερρών.
Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου

Το Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου (γερμανικά: Reichsabtei St. Maximin‎) ήταν μοναστήρι Βενεδικτίνων στην Τρίερ, στην Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.

Ιστορία

Το αββαείο, που παραδοσιακά θεωρείται ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στη Δυτική Ευρώπη, θεωρήθηκε ότι ιδρύθηκε από τον Άγιο Μαξιμίνο της Τρίερ τον 4ο αιώνα. Ο Μαξιμίνος (πέθανε το 346) και άλλοι πρώιμοι επίσκοποι της Τρίερ θάφτηκαν στην κρύπτη της εκκλησίας στην περιοχή, ένα πρώιμο χριστιανικό νεκροταφείο, και η εκκλησία, αρχικά αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, αργότερα πήρε το όνομα του Μαξιμίνου. Ένα μοναστήρι Βενεδικτίνων ιδρύθηκε εδώ τον 6ο αιώνα, ενδεχομένως αντικαθιστώντας μια παλαιότερη κοινότητα. Καταστράφηκε από τους Νορμανδούς το 882,  και ξαναχτίστηκε από το 942 έως το 952. Τον 13ο αιώνα καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε και πάλι σύμφωνα με το σχέδιο των προηγούμενων κτιρίων.
Ο Αλμπέρο ντε Μοντρέιγ απέτυχε να υποβάλει τη μονή στη δικαιοδοσία της Τρίερ στις αρχές του 12ου αιώνα, αλλά το ζήτημα αυτοκρατορικής αμεσότητας (γερμανικά: Reichsunmittelbarkeit) της μονής ήταν για αιώνες ένα θέμα σύγκρουσης, αμφισβητούμενη από την Τρίερ, στην οποία το 1669 ο ηγούμενος αποκήρυξε όλους τους ισχυρισμούς της για το καθεστώς, υποβάλλοντας υποταγή στον αρχιεπίσκοπο υπό την ιδιότητά του ως πρίγκιπα-εκλέκτορα.
Το 1674 η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από γαλλικά στρατεύματα. Ξαναχτίστηκε μεταξύ 1680 και 1684, αλλά, ασυνήθιστα για την περίοδο, ακόμα σε γοτθικό ρυθμό.
Η μονή εκκοσμικεύτηκε το 1802. Τα μοναστικά κτίσματα τέθηκαν σε διάφορες κοσμικές χρήσεις - στρατώνες, φυλακές, σχολείο - και καταστράφηκαν ολοσχερώς στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, εκτός από την ανεξάρτητη πύλη. Ένα σχολείο βρίσκεται στο χώρο.
Η εκκλησία του Αγίου Μαξιμίνου διασώθηκε από τον πόλεμο, αλλά αποϊεροποιήθηκε, και μεταξύ 1979 έως 1995 μετατράπηκε για κοσμικές χρήσεις. Το 1995 λειτούργησε ως αίθουσα συναυλιών και σήμερα είναι γνωστή για την εξαιρετική ακουστική της.
Διοικητικές διαιρέσεις της Ανατολικής Γερμανίας

Η διοικητική διαίρεση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (που συνήθως αναφέρεται ως Ανατολική Γερμανία) συγκροτήθηκε σε δύο διαφορετικές μορφές κατά τη διάρκεια της ιστορίας της χώρας. Πρώτα, η ΛΔΓ διατήρησε την παραδοσιακή γερμανική διαίρεση σε ομόσπονδα κρατίδια γνωστή ως Länder, αλλά το 1952 αντικαταστάθηκαν με επαρχίες που ονομάζονταν Bezirke. Αμέσως πριν από την επανένωση της Γερμανίας το 1990, τα ομόσπονδα Κρατίδια αποκαταστάθηκαν, αλλά δεν είχαν ανασυσταθεί αποτελεσματικά μέχρι την ολοκλήρωση της επανένωσης.

Γενικό παρασκήνιο

Το Μάιο του 1945, μετά την ήττα της Γερμανίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία καταλήφθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία, τη Γαλλία και την Σοβιετική Ένωση. Και οι τέσσερις δυνάμεις κατοχής αναδιοργάνωση των εδαφών από τη δημιουργία των Länder, που αποτελούν μέρη της ομοσπονδιακής δημοκρατίας της Γερμανίας. Η πολιτεία της Πρωσίας, της οποίας οι επαρχίες επεκτείνονται και στις τέσσερις ζώνες και κάλυπτε τα δύο τρίτα της Γερμανίας, διαλύθηκε το 1947.
Ειδικές συνθήκες ανατέθηκαν στο Βερολίνο, το οποίο χωρίστηκε σε τέσσερους τομείς από τις τέσσερις δυνάμεις. Μια ενωμένη γερμανική κυβέρνηση υπήρχε στην πόλη, μέχρι που διαλύθηκε το 1948. Μετά το 1949, τόσο το Δυτικό Βερολίνο όσο και το Ανατολικό Βερολίνο (επίσημα ονομαζόταν μόνο Βερολίνο) ενσωματώθηκαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, αντίστοιχα, παρά το ότι δεν αποτελούσαν νόμιμα μέρος αυτών των χωρών.

Η ανασύσταση των Κρατιδίων

Στις 23 Αυγούστου 1990 — μόλις ένα μήνα πριν από την επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου — η Ανατολική Γερμανία ανασύστασε τα πέντε αρχικά κρατίδια. Στη θεωρία, αυτά ήταν τα κρατίδια που στη συνέχεια προσχώρησαν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Το αποκατεστημένα Κρατίδια δεν είχαν ανασυσταθεί πλήρως μέχρι και μετά την επανένωση. Στις 14 Οκτωβρίου 1990, έγιναν εκλογές για τα Landtage (κρατιδιακά κοινοβούλια) των πέντε νέων κρατιδίων, για την έναρξη του σχηματισμού των τοπικών κυβερνήσεων.
Καθώς οι αλλαγές στα όρια των δημοτικών επαρχιών δεν αντιστράφηκαν, και επίσης, για λόγους σκοπιμότητας, η εδαφική σύσταση στα αποκατεστημένα Κρατίδια διέφερε κάπως από τα σύνορα πριν από το 1952.
Η Σαξονία και η Σαξονία-Άνχαλτ αρχικά διατήρησαν τις αγροτικές και αστικές επαρχίες, ως διοικητικές οντότητες (Regierungsbezirke). Αργότερα, η Σαξονία-Άνχαλτ τα κατήργησε το 2003, ενώ η Σαξονία τα αναμόρφωσε σε διευθυντήρια στο 2008.
Γιώργος Λαζαρίδης (σκηνοθέτης)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γ. Λαζαρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Όταν κηρύχθηκε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος ήταν 13 ετών και τα χρόνια της κατοχής που ακολούθησαν υπήρξαν ιδιαίτερα δύσκολα για την οικογένειά του. Παρά ταύτα το θέατρο και ο κινηματογράφος είχαν προλάβει να τον κεντρίσουν σχετικά. Έτσι μετά την απελευθέρωση άρχισε ν' ασχολείται έντονα με τη δημοσιογραφία όπου το 1948 δημοσιεύει σε εφημερίδες της Αθήνας τα πρώτα του χρονογραφήματα, δοκίμια καθώς και θεατρικές κριτικές. Τη δραστηριότητά του αυτή πολύ σύντομα την επεκτείνει και στον κινηματογραφικό χώρο, συνεργαζόμενος με εφημερίδες της Θεσσαλονίκης καθώς και της Νέας Υόρκης. Για πολλά χρόνια υπήρξε μόνιμος συντάκτης του περιοδικού Κινηματογραφικός Αστέρας που ήταν και το μοναδικό περιοδικό του χώρου που κυκλοφορούσε στη Αθήνα.
Παράλληλα, από το 1948 άρχισε τη συνεργασία του ως βοηθός σκηνοθέτη με τους Νίκο Τσιφόρο και Αλέκο Σακελλάριο. Λίγο αργότερα  αρχίζει να γράφει σενάρια για τις εταιρείες Ανζερβός, Σπέντζος Φιλμ και Φίνος Φιλμ ενώ δεν αργεί να δημιουργήσει και δική του εταιρεία.
Ο Γ. Λαζαρίδης έγραψε ένα μεγάλο αριθμό έργων διαφόρων ειδών όπως επιθεωρήσεις, κωμωδίες, δράματα, θρίλερ κ.λπ. Την υπογραφή του ως παραγωγού, συγγραφέα, ή σκηνοθέτη φέρουν πολλές θεατρικές, κινηματογραφικές ακόμα και τηλεοπτικές παραγωγές που ξεπερνούν τις πεντακόσιες.
Στα περίπου 60 θεατρικά έργα που έγραψε,  ο Γ. Λαζαρίδης, εκτός των πολλών επιθεωρήσεων, ξεχώρισαν ιδιαίτερα «Ο τρελός του Λούνα Παρκ», «Οδός ευκαιρίας», «Δώδεκα μήνες Καλοκαίρι» κ.ά. Στον κινηματογραφικό χώρο υπήρξε σκηνοθέτης και σεναριογράφος σε περισσότερες από 200 ταινίες, μεταξύ των οποίων «Η Χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλλήκαρα», «Το κοροϊδάκι της Δεσποινίδος», «Ποιός Θανάσης!», «Λαός και Κολωνάκι» κ.ά. Πολλά επίσης σενάρια έγραψε και για την τηλεόραση, συμμετέχοντας σε πολλές εκπομπές θεατρικού κυρίως αντικειμένου.
Ο Γ. Λαζαρίδης πέθανε στην Αθήνα στις 9 Αυγούστου του 2012, σε ηλικία 85 ετών και κηδεύτηκε στο κοιμητήριο του Δήμου Χαλανδρίου.
Έσω ους

Δομή

Ο οστέινος λαβύρινθος περιβάλλει και προστατεύει αυτές τις δομές. Έχει παρόμοιο σχήμα με τον υμενώδη λαβύρινθο εκτός από τη θέση του σφαιρικού και ελλειπτικού κυστιδίου, που περικλείονται από την οστέινη αίθουσα. Στα έσω τοίχωμα της αίθουσας αντιστοιχεί ο πυθμένας του έσω ακουστικού πόρου, ενώ το έξω τοίχωμα αντιστοιχεί στο έσω τοίχωμα του κοίλου του τυμπάνου. Πάνω στο έξω τοίχωμα της οστέινης αίθουσας υπάρχουν δυο οπές, η ωοειδής θυρίδα προς τα άνω και η στρογγυλή θυρίδα προς τα κάτω, που αποφράσσονται από τη βάση του αναβολέα και μια μεμβράνη, τον δευτερεύοντα τυμπανικό υμένα.
Ο υμενώδης λαβύρινθος περιέχει υγρό, την ενδολέμφο, η οποία είναι πλούσια σε κάλιο και φτωχή σε νάτριο. Ο ενδολεμφικός χώρος συγκοινωνεί μέσω του υδραγωγού της αίθουσας με τον ενδολεμφικό θύλακα που κατασκηνώνει στον υποσκληρίδιο χώρο. Μεταξύ του οστέινου και του υμενώδους λαβυρίνθου καταλείπεται ο περιλεμφικός χώρος τον οποίο καταλαμβάνει η περίλεμφος. Η περίλεμφος είναι πλούσια σε νάτριο και φτωχή σε κάλιο, σύσταση που μοιάζει περισσότερο στο ΕΝΥ. Αν και φαίνεται να υπάρχει κάποια επικοινωνία περίλεμφου-ΕΝΥ μέσω του υδραγωγού του κοχλία, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η περίλεμφος προέρχεται εξολοκλήρου από το ΕΝΥ.
Σκύλλα των Μεγάρων

Μίνωας

Όταν ο Μίνωας πολιορκούσε τα Μέγαρα, η Σκύλλα, ερωτευμένη μαζί του, έκοψε την τρίχα που κρατούσε τον πατέρα της Νίσο στην ζωή και αυτός πέθανε. Όμως ο Μίνωας την πέταξε στην θάλασσα.
Αλέξης Αλεξίου

Σε συλλογικό επίπεδο

Αγωνιζόταν στην άμυνα και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Το 1986 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε 1 πρωτάθλημα το 1987 και 1 κύπελλο το 1990.
Το καλοκαίρι του 1990 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο αγωνίστηκε επί 7 συνεχή χρόνια.

Στην Εθνική Ελλάδας

Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 5 Σεπτεμβρίου 1989 και συμμετείχε σε 10 συνολικά αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, έχοντας μία συμμετοχή.

Προπονητική καριέρα

Ο Αλέξης Αλεξίου στα πρώτα χρόνια της προπονητικής του καριέρας ξεκίνησε από συλλόγους μικρότερων κατηγοριών. Ήταν ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Νέων, την οποία οδήγησε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2008, ενώ την περίοδο 2012-2013 βρέθηκε και πάλι στον πάγκο της, ως τεχνικό δίδυμο με τον Θόδωρο Παχατουρίδη. Υπήρξε επίσης προπονητής των τμημάτων υποδομής του ΠΑΟΚ, ενώ το 2012 βρέθηκε για ένα διάστημα στον πάγκο του Οδυσσέα Κορδελιού. Από τα τέλη του 2013 είναι ο προπονητής του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Τυρί

Το τυρί είναι τροφή που παρασκευάζεται από το γάλα, με την επίδραση ουσιών, οι οποίες δρουν φυραματικά. Υπάρχουν διάφορα είδη τυριών (σκληρά, μαλακά κλπ.), με γνωστότερα ελληνικά τη φέτα ,τη γραβιέρα, το μανούρι, το κασέρι και άλλα.

Θρεπτική αξία

Το τυρί είναι πολύ ωφέλιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς στα συστατικά του συμπεριλαμβάνονται οι βιταμίνες, το ασβέστιο, το λίπος, η λακτόζη, η καζεΐνη, υδατάνθρακες, σάκχαρα και πρωτεΐνες. Τα ίδια συστατικά έχει και το γάλα, από το οποίο παράγεται. Το πλεονέκτημά του είναι ότι έχει πολύ μικρότερο όγκο από το γάλα και συνέπεια αυτού είναι να απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό.

Παρασκευή

Αρχικά το γάλα βράζεται και έπειτα προστίθεται μαγιά (πυτιά). Το γάλα μπορεί να είναι από αγελάδα ή από πρόβατο αλλά και από άλλα ζώα. Με την ανάδευση προστίθενται και άλλες χημικές ουσίες και στη συνέχεια το υλικό που έπηξε διαχωρίζεται από το αραιό γάλα. Το αραιό γάλα λέγεται συνήθως τυρόγαλο και το πηγμένο υλικό τυρόπηγμα. Μόλις διαχωριστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παρασκευή μυζήθρας ή προσθέτοντας λίγο γάλα για να φτιαχτεί ανθότυρο ή μανούρι. Η διάρκεια της διαδικασίας που γίνεται συνήθως σε τυροκομεία, είναι μισή ώρα με 50 λεπτά. Τα τυριά χρειάζονται διαφορετική θερμοκρασία για να παρασκευαστούν, ανάλογα με το είδος τους. Έτσι, σκληρά τυριά, όπως το κασέρι χρειάζονται θερμοκρασία πάνω από 33 βαθμούς Κελσίου και πολλή μαγιά, ενώ τα μαλακά τυριά, όπως η φέτα και ο τελεμές, απαιτούν θερμοκρασία από 25 μέχρι και 35 βαθμούς Κελσίου. Το μείγμα ξαναβράζεται για την παρασκευή των σκληρών τυριών. Έπειτα, στραγγίζεται με την «τσαντίλα» (στερεό πανί) και τοποθετείται σε καλούπια. Είναι απαραίτητο να αποθηκευτεί για αρκετό καιρό , ώστε να ολοκληρωθούν οι βιοχημικές ζυμώσεις. Οι τελευταίες προκαλούνται από φυράματα, τα οποία παράγονται από ζυμομύκητες και βακτήρια.
Χρυσοβαλάντης Κοζορώνης

Εργοτέλης

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες του Εργοτέλη και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο στις 24 Μαΐου 2012, όταν ο σύλλογος έπαιζε στη Β' Εθνική. Σημείωσε 2 γκολ σε 26 συμμετοχές στη σεζόν ανόδου της ομάδας του, η οποία τερμάτισε στη 2η θέση της βαθμολογίας. Συνολικά, κατά τη διάρκεια τριών σεζόν, είχε συνολικά 74 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, σκοράροντας 4 γκολ. Στο τέλος της σεζόν 2014-15, ο Εργοτέλης υποβιβάστηκε από τη Σούπερλιγκ, με αποτέλεσμα να τερματίσει το συμβόλαιο του με την ομάδα και να υπογράψει με τον ΠΑΣ Γιάνινα.

ΠΑΣ Γιάννινα

Το καλοκαίρι του 2015, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Συνολικά, είχε 60 συμμετοχές πρωταθλήματος και σημείωσε 4 γκολ για την ομάδα.Επίσης, είχε 4 συμμετοχές στο Γιουρόπα Λιγκ 2016-17 και 8 στο Κύπελλο. Στις 19 Δεκεμβρίου 2017, αποδεσμεύτηκε από το συμβόλαιο του, μετά από εξωδικαστικό διακανονισμό.

Χάμιλτον Ακαντέμικαλ

Στις 10 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χάμιλτον Ακαντέμικαλ μέχρι το τέλος της σεζόν 2018-19.  
Στις 20 Μαρτίου 2018, αποδεσμεύτηκε από τη Χάμιλτον, χωρίς να έχει αγωνιστεί σε κάποιον αγώνα για το σύλλογο και έκανε μόνο μία εμφάνιση στον πάγκο

Επιστροφή στον Εργοτέλη

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2018, επέστρεψε στον πρώην σύλλογό του, Εργοτέλη, υπογράφοντας συμβόλαιο ενός έτους.

Πετρόλουλ Πλοϊέστι

Στις 10 Ιανουαρίου 2019, η Πετρόλουλ Πλοϊέστι ανακοίνωσε την υπογραφή του 26χρονου αμυντικού μέσου μέχρι το καλοκαίρι του 2020.
Οδοιπορικό του Μπορντό

Το Οδοιπορικό του Μπορντό (Itinerarium Bordeaux ή Itinerarium Burdigalensis) είναι καταγραφή  προσκυνηματικού ταξιδιού στην Ιερουσαλήμ, ανώνυμου χριστιανού των αρχών του 3ου αιώνα μ.Χ.
Στα 333 ανώνυμος χριστιανός από το Μπορντό της Γαλλίας επισκεπτόμενος τα Ιεροσόλυμα, κατέγραφε πληροφορίες για τους τόπους από τους οποίους περνούσε. Στα τέλη Μαΐου του έτους εκείνου βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και μετά, μέχρι τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, στα Ιεροσόλυμα. Είναι γραμμένο στα λατινικά. Πρόσφατη απόπειρα προσδιορισμού του φύλου του συντάκτη και προσκυνητή, με βάση την επίσκεψη εκ μέρους του τοποθεσιών οι οποίες σχετίζονταν με γυναικεία πρόσωπα ειδικά, της Αγίας Γραφής, και επομένως πως είναι γυναίκα ο συντάκτης του οδοιπορικού, υπήρξε  ανεπιτυχής.
Θεωρείται ως τo αρχαιότερο οδοιπορικό. Ένα μεγάλο μέρος του κειμένου αποτελείται από έναν κατάλογο σταθμών αλλαγής αλόγων και τόπων διανυκτέρευσης όπου αναφέρονται οι μεταξύ τους αποστάσεις, πράγμα που είναι πιο πολύ ενδιαφέρον για όσους μελετούν τα τοπωνύμια και το οδικό δίκτυο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Είναι πιθανόν να στηρίχθηκε σε παλιότερο γεωγραφικό υλικό που είχε χρησιμοποιηθεί από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες. Η ενασχόλησή του με τις αποστάσεις που δίνονται σε ρωμαϊκά μίλια μπορεί να σημαίνει ότι ο συγγραφέας αποσκοπούσε σε κάποιον πρακτικό σκοπό: να δώσει χρήσιμες πληροφορίες σε μελλοντικούς οδοιπόρους θρησκευτικούς προσκυνητές.  Όταν φτάνει στην  Παλαιστίνη δίνει πιο πλούσιες  πληροφορίες.  Οι τοποθεσίες που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη πλεονάζουν σε σχέση με εκείνες της Καινής Διαθήκης κι ίσως είναι ένδειξη πως το χριστιανικό προσκυνηματικό ρεύμα    ακολούθησε αντίστοιχο εβραϊκό.
Παστουρμάς

Ο παστουρμάς (ή παστρουμάς) είναι αλλαντικό που είναι διαδεδομένο σε όλη την κεντρική και δυτική Ασία. Η ονομασία του προέρχεται από τη λέξη pastırma et που σημαίνει πιεσμένο κρέας στα τουρκικά, πιθανόν εξαιτίας της συνήθειας των τουρκικών φύλων να έχουν μαζί τους παστό κρέας μέσα σε ειδικές τσέπες της σέλας τους, οι οποίες βρισκόταν κάτω ακριβώς από τους μηρούς του ιππέα. Είναι το αντίστοιχο με το "σαλάδο" των ναυτικών.
Καταναλώνεται ως μεζές (ορεκτικό) που συνηθίζεται σε όλη τη Μέση Ανατολή και  την Βαλκανική χερσόνησο με ούζο, ή ρακή.  Το παστράμι (Pastrami), λέξη από τη γλώσσα γίντις, είναι παστό κρέας που παρασκευάζεται σύμφωνα με τις διατροφικές επιταγές της ιουδαϊκής θρησκείας (kosher).  Και αυτή η λέξη κατάγεται απο το τουρκικό pastırma.
Ιστορικές αναφορές στον παστουρμά συναντάμε σε δελτίο διατίμησης το 1624 στην περιοχή της Θράκης, και σε ένα αντίστοιχο στην Κωνσταντινούπολη το 1640 σύμφωνα με τον Παύλο Ερευνίδη.

Συστατικά

Κύριο συστατικό του παστουρμά είναι το κρέας πλευρών, που μπορεί να είναι από μοσχάρι, αρνί, καμήλα, χοίρο, κατσίκα, ή βούβαλου. Πιο διαλεχτός θεωρείται ο παστουρμάς από κρέας πλευρών καμήλας. Το κρέας αφυδατώνεται και ψήνεται με χοντρό αλάτι υπό πίεση (συνήθως ανάμεσα σε δύο ξύλα που συσφίγγονται προοδευτικά όλο και πιο σφιχτά καθώς φεύγει το νερό), ενώ στο τελευταίο στάδιο το παστωμένο κρέας καλύπτεται εξωτερικά με ένα στρώμα από τσιμένι (τουρκ. çemen), μια κοκκινωπή αλοιφή που αποτελείται από κύμινο, τηντιλίδα, σκόρδο και πάπρικα, και στεγνώνει κρεμασμένο στον αέρα, στον ήλιο, για 12 περίπου ημέρες, ή καπνίζεται για συντόμευση του χρόνου, λαμβάνοντας ένα σκούρο κόκκινο χρώμα.
Χαρμόλαος Ζηνόβιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Τέμεσβαρ της Ουγγαρίας το 1805. Η καταγωγή του ήταν από την Μακεδονία. Το όνομά του ίσως να μην είναι το πραγματικό.
Κατατάχτηκε στον στρατό το 1824, προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του υπολοχαγού και παραιτήθηκε το 1826. Πήρε μέρος στις Μάχες του Δραγατσανίου το 1821, της Γερμανικής Λεγεώνας στην Γραβιά, της πολιορκίας Ακροκορίνθου το 1823, της εκστρατείας Ευβοίας, πολιορκίας Καρύστου το 1825, της δια θαλάσσης πολιορκίας της Μεθώνης και Κορώνης το 1826, του Πειραιά το 1827 και του Μεσολογγίου και Αιτωλικού το 1828.
Κατά το 1827 προσελήφθη στο επιτελείο του Στρατηγού Τζούρζ στο πλοίο «Τηλέμαχος».
Τιμήθηκε με το αργυρό παράσημο του Αγώνα και το χρυσό του Σωτήρα.
Μπήκε στο Στρατιωτικό Σχολείο και κατατάχτηκε στο Πυροβολικό, όπου και προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου το 1865.
Αργότερα διορίστηκε εισηγητής και πρόεδρος του Στρατοδικείου.
Πέθανε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1884.

Συγγράμματα

Ασχολήθηκε και ως συγγραφέας, και εξέδωσε πολύ σπουδαία στρατιωτικά έργα.
Αλ Ουάχντα ΣΚ (Δαμασκός)

Ιστορία

Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Ουάχντα» ιδρύθηκε στη Δαμασκό το 1972.
Μοχάμετ Γκανουσί

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1941. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Συνταγματικού Συναγερμού. Το 1992 - 1999 ήταν υπουργός για τη Διεθνή Συνεργασία και τις Ξένες Επενδύσεις. Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 17 Νοεμβρίου του 1999, όταν διορίστηκε από τον πρόεδρο Μπεν Αλί.

Προσωρινός πρόεδρος

Στις 14 Ιανουαρίου 2011, προτού ο Μπεν Αλί εγκαταλείψει την χώρα, έπειτα από λαϊκές διαμαρτυρίες, ο τελευταίος προκήρυξε βουλευτικές εκλογές εντός 6 μηνών και απέλυσε την κυβέρνηση , για να επαναδιοριστεί πρωθυπουργός ο Γκανουσί λίγο μετά. Την ίδια ημέρα, ο Γκανουσί ανακοίνωσε στην κρατική τηλεόραση ότι είχε αναλάβει τον προσωρινό έλεγχο της κυβέρνηση της χώρας.  Στην ομιλία του υποσχέθηκε ότι θα συζητούσε για μεταρρυθμίσεις την επόμενη ημέρα. Ο Γκανουσί δήλωσε ότι θα διεξάγονταν εκλογές σε διάστημα 60 ημερών, όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Στις 15 Ιανουαρίου ο ιστότοπος Economist Online μετέδωσε ότι μερικοί διαδηλωτές ζητούσαν την παραίτηση του Γκανουσί. Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε ότι ο πρόεδρος του Κογκρέσου, Φουάτ Μεμπαζά ανέλαβε υπηρεσιακός Πρόεδρος της Τυνησίας.
Σύμφωνα με το Al Jazeera ορισμένοι δικηγόροι διαφώνησαν με την διεκδίκηση της εξουσίας από τον Γκανουσί, παρέχοντας διαφορετική ερμηνεία του Συντάγματος, κάνοντας μνεία ιδιαίτερα στο Άρθρο 57.

Παραίτηση από την πρωθυπουργία

Έπειτα από νέο γύρο διαδηλώσεων κατά της προσωρινής κυβέρνησης, ο Γκανουσί αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία στις 27 Φεβρουαρίου 2011.
Μνασίβουλος ο Ελεάτης

Στοιχεία

Στέφθηκε νικητής στα αγωνίσματα του σταδίου και του οπλίτη δρόμου κατά τους 235ους (161 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως είχε στηθεί ορειχάλκινος ανδιάντας προς τιμή του στον τόπο καταγωγής του, καθώς πέρα από ολυμπιονίκης ο Μνησίβουλος είχε διακριθεί στην υπεράσπιση της πόλης της Ελάτειας από μια επιδρομή του Δακικού φύλου των Κοστοβώκων κατά την οποία σκοτώθηκε στη διάρκεια της μάχης.

Σύμφωνα με τον Παυσανία

[10-34.5] τὸ δὲ Κοστοβώκων τε τῶν λῃστικῶν τὸ κατ᾽ ἐμὲ τὴν Ἑλλάδα ἐπιδραμὸν ἀφίκετο καὶ ἐπὶ τὴν Ἐλάτειαν: ἔνθα δὴ ἀνὴρ Μνησίβουλος λόχον τε περὶ αὑτὸν ἀνδρῶν συνέστησε καὶ καταφονεύσας πολλοὺς τῶν βαρβάρων ἔπεσεν ἐν τῇ μάχῃ. οὗτος ὁ Μνησίβουλος δρόμου νίκας καὶ ἄλλας ἀνείλετο καὶ Ὀλυμπιάδι πέμπτῃ πρὸς ταῖς τριάκοντά τε καὶ διακοσίαις σταδίου καὶ τοῦ σὺν τῇ ἀσπίδι διαύλου: ἐν Ἐλατείᾳ δὲ κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ δρομέως Μνησιβούλου χαλκοῦς ἕστηκεν ἀνδριάς....... - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 10. Φωκικά, Λοκρών Οζόλων' 
  
[10-34.5]  Μια ομάδα  Κοστοβώκων ληστών  η οποία λεηλάτησε  την Ελλάδα επί των ημερών μου, έκανε επιδρομή σε πολλές πόλεις μεταξύ των οποίων και την  Ελάτεια. Εκεί  ο  Μνασίβουλος συγκέντρωσε γύρω του μια ομάδα ανθρώπων και σκότωσε με το σπαθί πολλούς βαρβάρους, αλλά και ο ίδιος σκοτώθηκε  στη  μάχη. Αυτός ο Μνασίβουλος  κέρδισε πολλά βραβεία στα αγωνίσματα του σταδίου και του οπλίτη δρόμου και για διπλή κούρσα με ασπίδα, κατά τους 235ους ολυμπιακούς αγώνες . Στην Πλατεία  της  πόλεως υπάρχει ένα χάλκινο άγαλμα του Μνησίβουλου.
Οικογένεια Σισίνη

Η οικογένεια Σισίνη είναι ιστορική οικογένεια της Ηλείας με κλάδους στην Ιταλία και Ρωσία. Ο πρώτος που αναφέρεται ήταν αγνώστου ονόματος έμπορος που με τη κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς διέφυγε στη Βενετία. Το οικόσημο της οικογένειας έφερε αρχαία τριήρη. Απόγονοι του πρώτου αυτού Σισίνη αναφέρονται στρατηγός της Ρωσίας, γενάρχης του εκεί κλάδου, που αρχικά ήταν ιερέας στην Κωνσταντινούπολη. Απόγονος του κλάδου της Βενετίας ήταν ο Χρύσανθος που επέστρεψε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στη Γαστούνη. 
Στην Γαστούνη συναντώνται δύο οικογένειες Σισίνιδων με άγνωστο κοινό πρόγονο.
Κωνσταντίνος Φρεαρίτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1819 στην Κωνσταντινούπολη. Η καταγωγή του ήταν από τη Ζάκυνθο ενώ ο πατέρας του Γεώργιος Φρεαρίτης είχε καταγωγή από τα Πέντε Πηγάδια της Ηπείρου και εργαζόταν ως τραπεζίτης στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε νομική και πολιτική επιστήμη στην Γαλλία και τα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Χαϊδελβέργης στην Γερμανία με υποτροφία της Κυβέρνησης. Το 1833 μετεγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο όπου προσλήφθηκε ως διερμηνέας από το τοπικό οπλοστάσιο. Όταν μετακόμισε στην Αθήνα δίδαξε γαλλικά στη Σχολή Κινγκ.
Διορίστηκε καθηγητής των Εισηγήσεων και της Ιστορίας του Ρωμαϊκού δικαίου ενώ δίδαξε και εκκλησιαστικό δίκαιο, στη θέση του αποβιώσαντος Μιχαήλ Ποτλή. Διετέλεσε επίσης Πάρεδρος του Αρείου Πάγου, έφορος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Νομισματολογικού Μουσείου, μέλος του Επιστημονικού Συλλόγου της Αρχαιολογικής Εταιρείας και βασιλικός επίτροπος στην Εθνική Τράπεζα και την Ιερά Σύνοδο. Ακόμη, υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1863-1864. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ολοκλήρωσε τις εργασίες κατασκευής του κτιρίου του Πανεπιστημίου διακοσμώντας το εσωτερικά και εξωτερικά, αναθέτοντας τις εργασίες στους Αναστάσιο Θεοφιλά και Λύσανδρο Καυταντζόγλου. Επίσης, μετέφερε βιβλία που βρισκόταν σε οικίες, στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου και την Εθνική Βιβλιοθήκη, της οποίας κατήρτισε πλήρη κατάλογο. Ένα ακόμη σημαντικό του έργο ήταν η ίδρυση της Πανεπιστημιακής Φάλαγγας, της οποίας ήταν και αρχηγός. Επρόκειτο, για μια φοιτητική οργάνωση στρατιωτικού τύπου, που σκοπό είχε να περιφρουρεί την διατήρηση της τάξης στην πόλη. Για αυτήν τη συνεισφορά του βραβεύθηκε και τιμήθηκε αρκετές φορές. Όταν αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής.
Πέρα από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα, εργάστηκε και ως συγγραφέας και δημοσιογράφος. Κατά τη διάρκεια του Βουλγαρικού σχίσματος εξέδιδε την εφημερίδα «Η Ηχώ της Ορθοδοξίας». Η εφημερίδα αυτή υποστήριζε τις ιδέες και απόψεις της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Στα συγγραφικά του έργα περιλαμβάνονται νομικά συγγράμματα για το Ρωμαϊκό δίκαιο, μετάφραση της ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, καθώς και οι προσωπικές του περιηγήσεις στο Άγιον Όρος και τη Μικρά Ασία. Σκόπευε να συγγράψει τα Απομνημονεύματα του, αλλά λόγω προβλήματος όρασης, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το έργο του. Είχε θέσει υποψηφιότητα ως δήμαρχος Αθηναίων χωρίς όμως να εκλεγεί. Το 1867 εξελέγη μέλος του Εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικού Φιλολογικού Συλλόγου.
Σύζυγος του ήταν η Μαριάνα Φρεαρίτου, κόρη του αρχαιολόγου Κυριάκου Πιττάκη. Απεβίωσε στις 8 Δεκεμβρίου 1902.