google/wiki40b huggingface dataset:
Δ΄ κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση

Η Δ' κατά συνέχειαν Εθνική των Ελλήνων Συνέλευση ήταν εθνοσυνέλευση που έλαβε χώρα στο προάστιο Πρόνοια του Ναυπλίου από τις 14 Ιουλίου μέχρι τις 10 Αυγούστου 1832. Η Συνέλευση εξέδωσε ψηφίσματα αναγνώρισης και επικύρωσης της εκλογής του Όθωνα στη θέση του Βασιλιά των Ελλήνων (απόφαση που είχαν πάρει νωρίτερα οι Μεγάλες Δυνάμεις) και κατάργησης του σώματος της Γερουσίας. Μετά τη διενέργεια 14 συνεδριάσεων, η Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε στις 10 Αυγούστου ύστερα από επεισόδιο με στρατιώτες, ενώ είχε ήδη αποφασίσει αναστολή των εργασιών της και της ψήφισης συντάγματος μέχρι την άφιξη του Βασιλιά.

Εργασίες της συνέλευσης

Στην Εθνοσυνέλευση εγκρίθηκε η απόφαση της επιλογής του Όθωνα ως Βασιλέα της Ελλάδος στις 14 Ιουλίου 1832. Ανάμεσα σε διαφωνίες, η συνέλευση διέκοψε τις εργασίες της «μέχρι αφίξεως της Αντιβασιλείας», της τριμερούς επιτροπής Βαυαρών που συνόδευαν τον ανήλικο ακόμη Όθωνα και οι οποίοι θα είχαν τη διακυβέρνηση της Ελλάδας μέχρι την ενηλικίωσή του.
Πρόεδρος της συνέλευσης ήταν ο Πανούτσος Νοταράς.
Εκλογές στη Ρωσία

Στη Ρωσία διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο και για βουλή.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Για να μπορέσει ένα κόμμα να εκπροσωπηθεί στο Κοινοβούλιο πρέπει να κερδίσει τουλάχιστον το 8% των έγκυρων ψηφοδελτίων. Δεν επιτρέπεται η ύπαρξη μειονοτικών κομμάτων.

2011

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2011 το συντηρητικό κυβερνών κόμμα του Βλαντιμίρ Πούτιν η Ενωμένη Ρωσία κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο με σημαντικές όμως απώλειες αφού έλαβε 49,51% και 238 έδρες. Το Σοσιαλιστικό/Κομμουνιστικό κόμμα εξασφάλισε 19,08% και 92 έδρες, οι εθνικιστές 13,24% και 64 έδρες και η κεντροδεξιά Δίκαιη Ρωσία 11,67% και 56 έδρες. Το φιλελεύθερο/φιλοδυτικό Γιάμπλοκο έλαβε 3,43% και δεν μπόρεσε να εισέλθει στο στο κοινοβούλιο. Τέλος τα υπόλοιπα κόμματα πήραν ποσοστά κάτω από 2%.
2215 Σιτσουάν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σιτσουάν εκτιμάται σε 14,82 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,140 ± 0,028. Ο Σιτσουάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 58,5 λεπτά.
Υποείδος

Στην βιολογική ταξινόμηση, ο όρος υποείδος (λατινικά: subspecies, συντομ. ssp. (ζωολ.) ή subsp. (βοτ.)) αναφέρεται σε μια μονάδα του πληθυσμού ενός είδους που ζει σε μια υποδιαίρεση της παγκόσμιας εξάπλωσης του είδους και ποικίλει από άλλους πληθυσμούς στα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά. Ένα υποείδος δεν μπορεί να αναγνωριστεί ανεξάρτητα. Ένα είδος αναγνωρίζεται ως κάποιο που δεν έχει υποείδη ή έχει τουλάχιστον δύο, συμπεριλαμβανομένων των εξασφανισμένων.
Κωδικοί αεροδρομίων της IATA

Οι κωδικοί αεροδρομίων της IATA είναι τριγράμματοι κωδικοί που προσδιορίζουν ένα συγκεκριμένο αεροδρόμιο του κόσμου. Έχουν οριστεί από τη Διεθνή Ένωση Αερομεταφορών (IATA) και χρησιμοποιούνται ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας, η έκδοση των ναύλων, και γενικότερα οι αερομεταφορές. 
Οι κωδικοί ορίζονται με βάση το Ψήφισμα 763 της IATA. Ανακοινώνονται στο Ευρετήριο Κωδικών Αεροδρομίων της IATA το οποίο εκδίδεται δύο φορές το χρόνο. Κάθε αεροδρόμιο έχει ένα μοναδικό κωδικό ο οποίος δεν χρησιμοποιείται από κανένα άλλο αεροδρόμιο του κόσμου. Σε αρκετές περιπτώσεις κωδικοί αεροδρομίων που κλείνουν, χρησιμοποιούνται από άλλα αεροδρόμια μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος. Κάποιες χώρες, όπως για παράδειγμα ο Καναδάς, δεν χρησιμοποιούν πλέον τους κωδικούς της IATA στις επίσημες αεροναυτικές τους εκδόσεις. 
 
Κατάλογος των αεροδρομίων με βάση το αρχικό γράμμα του κωδικού IATA: A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z
Σκήτη Λάρισας

Ιστορία

Κρίνοντας από το όνομα του χωριού, μπορούμε να υποθέσουμε ότι στην ευρύτερη περιοχή ασκήτευαν μοναχοί. Άλλωστε, αυτό μαρτυρούν τα δύο ασκηταριά των Αγίων Αναργύρων, ένα απο τα μοναστήρια του "όρους των Κελλίων", που βρίσκονται 1χλμ. ΒΔ της Σκήτης και που έχουν αγιογραφηθεί ανάμεσα στον 12ο και στον 16ο αιώνα μ.Χ. Κοντά στην Σκήτη θεωρείται ότι βρίσκονταν η αρχαία Μελιβοία, η πατρίδα του Φιλοκτήτη, που ήταν διάσημη για την παραγωγή πορφυρής βαφής(purpura Meliboiae). Στα ΒΔ του χωριού εντοπίστηκαν ερείπια φρουρίου, το οποίο πιθανότατα ταυτίζεται με τη Βυζαντινή Κενταυρόπολη. Η πόλη ήλεγχε τον δρόμο που οδηγούσε από τον σημερινό Αγιόκαμπο στην Αγιά και έπαιξε σημαντικό ρόλο ως οχυρή θέση για τους πληθυσμούς των παραλίων κατα τη διάρκεια των πρώτων βαρβαρικών επιδρομών (3ος - 4ος αιώνας μ.Χ.) και αργότερα των Σλάβων και Σαρακηνών (6ος αιώνας μ.Χ.).

Σήμερα

Σήμερα η Σκήτη έχει αναπτυχθεί τουριστικά γιατί συνδυάζει βουνό και θάλασσα (η μεγάλη παραλία του Αγιόκαμπου απέχει 7χλμ από το χωριό).
Υπάρχουν δύο παραδοσιακοί ξενώνες που εξασφαλίζουν διαμονή, ξεναγήσεις και διοργάνωση δραστηριοτήτων. Επίσης, λειτουργούν 2 ταβέρνες. Επιπρόσθετα, ο επισκέπτης μπορεί να πραγματοποιήσει εξορμήσεις στο δάσος του Πολυδενδρίου, καθώς και στα πρώην βασιλικά κτήματα. Μπορεί, επίσης, να λάβει μέρος σε διάφορες οργανωμένες δραστηριότητες(ποδηλασία, πεζοπορικά μονοπάτια κ.α.) στο δάσος Μαυροβουνίου και να επισκεφτεί τη μικρή λίμνη που βρίσκεται πολύ κοντά στον οικισμό. Η επίσκεψη στη λίμνη της Σκήτης αποτελεί ένα όμορφο περιπατητικό μονοπάτι, το οποίο δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να επισκεφθεί επίσης τον Προφήτη Ηλία και το παλιό Πυροφυλάκιο. Επίσης, το παλιό σχολείο του χωριού, το οποίο βρίσκεται πάνω από την πλατεία, λειτουργεί σήμερα σαν λαογραφικό μουσείο, με αξιόλογα αντικείμενα μιας άλλης εποχής και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.Κάθε Οκτώβριο πραγματοποιείται στην πλατεία του χωριού η "Γιορτή Κάστανου", μια ευρέως προβεβλημένη γιορτή ανάδειξης του άριστου αυτού τοπικού προϊόντος στην οποία προσέρχονται επισκέπτες απ'όλη την ευρύτερη περιοχή.
Αλεξάντερ Κουζάνσκι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πολωνολιθουανική κοινοπολιτεία (Ενωμένο κράτος Πολωνίας - Λιθουανίας) που μετά τη διάλυση της αναγκάστηκε όπως πολλοί Λιθουανοί και Πολωνοί να μεταναστεύσει. Τον Φεβρουάριο του 1822 ήρθε στην Ελλάδα και κατατάχτηκε στο τάγμα φιλελλήνων ως αξιωματικός αλλά ταυτόχρονα εκτελούσε και χρέη γιατρού. Πήρε μέρος με το τάγμα των Φιλελλήνων στη Μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου του 1822, και ήταν ο ένας από τους δύο Πολωνούς φιλέλληνες που διασώθηκαν. Μάλιστα αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της μάχης 11 Πολωνοί φιλέλληνες, ο Κουζάνκι ανάμεσα τους, κατέφυγαν στη στέγη ενός ναού όπου μετά από σκληρή μάχη κατάφεραν να διαφύγουν μόνο οι δύο ενώ οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Ο Κουζάνσκι αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε ως το 1823 που απελευθερώθηκε με ενέργειες των προξένων της Αυστρίας και της Βρετανίας κι επέστρεψε στην Πολωνία.
Ιερός Ναός Άη Κυρ Γιάννη (Πλάτανος Κισάμου)

Ο Ιερός Ναός Άη Κυρ Γιάννη (Πλάτανος Κισάμου). Ο ναός του Άη Κυρ Γιάννη είναι κτισμένος στην περιοχή Καβούσι του οικισμού Πλάτανος Κισσάμου. Πρόκειται για ένα δίκλιτο ναό αφιερωμένο στους Αγίους Ιωάννη Ξένο, όπου σύμφωνα με την παράδοση εκεί ασκήτεψε και τελείωσε το βίο του, και Ευστάθιο. Στα ανατολικά, ο ναός αποτελείται από τη σπηλαιώδη κοιλότητα του αρχικού ερημητηρίου, ενώ κατά τον 13ο αι. επεκτάθηκε ως μονόχωρος προς τα δυτικά. Ο σωζόμενος τοιχογραφικός διάκοσμος περιλαμβάνει παραστάσεις ιστορημένες από τον 11ο μέχρι τα μέσα του 14ου αι.
Εμμανουήλ Ι. Παπαδογιάννης

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Υπηρέτησε ως Νομάρχης Καβάλας από τις 6 Μαρτίου 1945 έως τις 27 Ιουλίου 1945. Πέθανε το 1961 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Λίμνη Μίλστατ

Γεωγραφία

Βρίσκεται στα 588 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, βόρεια της κοιλάδας του Δράβου και εντός των οροσειρών Γκούρκταλ των Άλπεων. Με μια έκταση 13,3 χλμ², η λίμνη Μίλστατ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Καρινθίας (μετά τη λίμνη Βερτ), αν και με μέγιστο βάθος 142 μέτρων είναι η πιο ογκώδης μέχρι στιγμής.
Οι απόκρημνες ακτές δίνουν στη λίμνη χαρακτήρα φιόρδ. Τα βουνά Μιλστάτερ Άλπε στα βόρεια της λίμνης φθάνουν μέχρι τα 2.100 μέτρα, προστατεύοντάς την από τους ψυχρούς ανέμους. Η θερμοκρασία του νερού της μπορεί να φτάσει τους 25 °C τους καλοκαιρινούς μήνες. Η επιφάνειά της εκτείνεται σε πάνω από 12 χιλιόμετρα από τα ανατολικά προς τα δυτικά της. Στο νότο το δασώδες οροπέδιο Χόκγκος, με πλάτος 2 χλμ και υψόμετρο 876 μέτρα, χωρίζει τη λίμνη από την κοιλάδα του Δράβου.
Το όνομά της προέρχεται από την εμπορική πόλη Μίλστατ, που βρίσκεται στη βόρεια ακτή. Άλλοι δήμοι κοντά στη λίμνη είναι ο Ζεεμπόντεν και ο Ράντεντχαϊν-Ντόμπριαχ. Η νότια ακτή, που έχει χαρακτηριστεί προστατευόμενη περιοχή από το 1970, είναι σχεδόν ακατοίκητη.

Γεωλογία

Η λίμνη δημιουργήθηκε την τελευταία παγετώδη περίοδο, πριν από περίπου 20.000 χρόνια, όταν ένας παγετώνας έλιωσε επί τόπου. Η περιοχή της λίμνης Μίλστατ είναι μέρος των Αυστροαλπεινικών καλυμμάτων, που αποτελείται από γνευσίτη και σχιστόλιθο, με αποθέματα χαλαζίτη, και που προέκυψε από την μεταμόρφωση άμμου και αργιλικών ορυκτών, πιθανώς κατά την Ορδοβίσια περίοδο. Στα υψηλότερα μέρη περιλαμβάνονται σχιστόλιθοι λυχνίτη, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αμφιβολιτικών σχιστόλιθων.

Λιμνολογία

Πολυάριθμα ρυάκια εκβάλλουν στη λίμνη, εκ των οποίων το Ρίγκερμπαχ, κοντά στο Ντόμπριαχ είναι το μεγαλύτερο. Στο δυτικό άκρο της λίμνης το ρέμα Ζίμπαχ οδηγεί το νερό στον ποταμό Λίζερ, παραπόταμο του Δράβου. Η ολιγοτροφική λίμνη με τη βαθιά λεκάνη της έχει ένα μεγάλο υπολιμνικό όγκο και μερομικτικά νερά, τα οποία είναι καθαρά και φθάνουν σε ποιότητα εκείνη του πόσιμου νερού.
Η αλιεία, ειδικά για πέστροφα, αποτελεί μια πηγή τροφής και εργασίας για τους κατοίκους της περιοχής από την αρχαιότητα. Σήμερα η ερασιτεχνική και η επαγγελματική αλιεία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, όχι μόνο για την πέστροφα, αλλά και για διάφορα είδη κυπρίνου, για τούρνες, λούτσους, πέρκες και χέλια.

Μεταφορές

Η λίμνη Μίλστατ είναι εύκολα προσβάσιμη μέσω του σταθμού Σπίταλ-Μιλστάτερζι των Σιδηροδρόμων Τάουερν της επιβατικής αμαξοστοιχίας που παρέχει η Αυστριακή Ομοσπονδία Σιδηροδρόμων (ÖBB). Ο αυτοκινητόδρομος Β98 Μιλστάτερ Στράμπε περνάει κατά μήκος της βόρειας ακτής της λίμνης, συνδέοντάς την με τον αυτοκινητόδρομο Τάουερν Άουτομπαν (Α10) (Σάλτσμπουργκ - Βίλαχ) στη διασταύρωση Σπιτάλ / Μιλστάτερ Ζι.
Από το 1901 οι καλοκαιρινές μεταφορές με πλοία στη λίμνη παρέχονται από την Ναυτιλιακή Εταιρεία Μιστάτερζι, η οποία λειτουργεί τέσσερα πλοία.
Νικόλαος Καλύβας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στους Σχωριάδες της Βόρειας Ηπείρου και φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης.
Τον Αύγουστο 1941 ο Καλύβας (έχοντας εγκατασταθεί στην Αθήνα), διορίσθηκε από την κατοχική κυβέρνηση Γενικός Γραμματέας της Εθνικής (Γενικής) Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, ως φίλα προσκείμενος στον Υπουργό Εργασίας της κυβερνήσεως Τσολάκογλου, Α. Λιβιεράτο, στη θέση του Γιάννη Καλομοίρη, ο οποίος δεν παρέλειψε να διαμαρτυρηθεί για την παύση του στον ίδιο τον Μουσολίνι.
Για να απαλύνει το στίγμα του "διορισμένου" από την κατοχική κυβέρνηση, ο Καλύβας και η " συνδικαλιστική" ομάδα του διοργάνωναν ψευδεπίγραφα εθνικά συνέδρια της ΓΣΕΕ (ΕΣΕΕ) και των Εργατικών Κέντρων, στα οποία πετύχαιναν την πλειοψηφία. Δεν κατόρθωσαν, όμως, να επικρατήσουν στα πρωτοβάθμια σωματεία.
Από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 μέχρι τις 7 Απριλίου 1943, ο Ν. Καλύβας ήταν Υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Π. Λογοθετόπουλου.
Από την 1η Δεκεμβρίου 1943, ο Ν. Καλύβας διορίσθηκε Υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη.
Το πρωί της 24ης Ιανουαρίου 1944 ο Καλύβας φονεύθηκε από μέλος της Ο.Π.Λ.Α. . Αιτία φαίνεται πως ήταν το ότι συνέπραξε στη θέσπιση νόμου που καταργούσε τη νομοθετική απαγόρευση απολύσεων εργαζομένων, που είχε θεσπίσει η προηγούμενη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Συγκεκριμένα, με τον ν. 424/28-8-1941 επιτρεπόταν η απόλυση εργαζομένου μόνο εφόσον ο εργοδότης αντικειμενικώς δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει τις εργασίες του και υπό την προϋπόθεση ότι θα χορηγούταν σχετική άδεια (απολύσεως) από τον Υπουργό Εργασίας. Με τον ν. 1038/20-12-1943 καταργήθηκαν οι περιορισμοί στις απολύσεις εργαζομένων και τέθηκαν ως προϋποθέσεις , για να έχουν οι απολυθέντες δικαίωμα λήψεως ενός μικρού επιδόματος, αφενός η εγγραφή τους σε ένα ειδικό Γραφείο Εργασίας, που ιδρύθηκε τότε, και αφετέρου το να αποδεχθούν οποιαδήποτε εργασία τους προσφερόταν.
Για τον φόνο του κατηγορήθηκε το μέλος του Εργατικού Ε.Α.Μ. Σταμάτης Μαστρογιαννάκος, που, δύο μέρες πριν, είχε απευθύνει προς τον Καλύβα την απειλή ότι αν θεσπισθεί ο νόμος αυτός, τότε ο ίδιος και τα παιδιά του θα μπουν στη «μαύρη λίστα» της ΟΠΛΑ. Η κατηγορία κατά του Μαστρογιαννάκου βασίσθηκε σε κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος ανακάλεσε την κατάθεσή του, όταν απειλήθηκε από τον κρατούμενο Μαστρογιαννάκο μέσω του Φώτη Μακρή (ο οποίος διετέλεσε αργότερα Πρόεδρος της ΓΣΕΕ).
Πρόεδρος της Αλγερίας

Ιστορία του αξιώματος

Το πρόγραμμα της Τρίπολης, το οποίο χρησίμευε ως σύνταγμα της Αλγερίας όταν κέρδισε τον πόλεμο για ανεξαρτησία από τη Γαλλία το 1962, θεσμοθέτησε τον Πρόεδρο ως αρχηγό κράτους με έναν πρωθυπουργό που βοηθά στη λειτουργία της κυβέρνησης. Οι εσωτερικοί πολιτικοί ελιγμοί οδήγησαν σε ένα νέο σύνταγμα το 1963 που καταργούσε τη θέση του πρωθυπουργού και μεταβίβασε όλη την εκτελεστική εξουσία στο αξίωμα του Προέδρου. Για τις πρώτες τέσσερις δεκαετίες ανεξαρτησίας, η κυβέρνηση ελέγχθηκε ως μονοκομματικό κράτος από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ή το FLN. Η προεδρία διεξήχθη από μια διαδοχή μελών του FLN: τους Αχμέντ Μπεν Μπελά, Χουαρί Μπουμεντιέν και Τσαντλί Μπεντζεντίντ. Το σύνταγμα που γράφτηκε το 1976 διατήρησε την εκτελεστική εξουσία της Προεδρίας, αλλά οι τροποποιήσεις του 1979 απομάκρυναν τον επικεφαλής της κυβέρνησης από το αξίωμα. 
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980 υπήρξε φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος FLN . Ωστόσο, όταν το Ισλαμικό Μέτωπο Σωτηρίας κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 1991, ο στρατός εξανάγκασε τον Τσαντλί Μπεντζεντίντ να διαλύσει το κοινοβούλιο και να παραιτηθεί στις 11 Ιανουαρίου 1992. Ο στρατός κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, θεσπίζοντας ένα πενταμελές Ανώτερο Κρατικό Συμβούλιο . Το συμβούλιο διόρισε έναν πρόεδρο, τον Μουχάμαντ Μπουντιάφ, για να αναλάβει καθήκοντα για τριετή θητεία, προκειμένου να διευκολυνθεί η μετάβαση πίσω στις κανονικές εκλογές για το αξίωμα. Εντούτοις ο Μπουντιάφ δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο Αλί Καφi . Εν τω μεταξύ, η χώρα κατέληξε σε περίοδο εμφυλίου πολέμου, μεταξύ της στρατιωτικής κυβέρνησης και των ισλαμιστών ανταρτών. Ο Καφί αντικαταστάθηκε το 1994 από τον Λιαμίν Ζερουάλ, ο οποίος προκήρυξε τις πρώτες από αυτές τις εκλογές το 1995, κερδίζοντας εύκολα μία πλήρη πενταετή θητεία που αμφισβητήθηκε εύκολα στις εκλογές καθώς ο εμφύλιος πόλεμος συνεχιζόταν. Προκήρυξε και άλλες πρόωρες εκλογές το 1999, με την ισλαμική εξέγερση κυρίως να συντρίβεται. Ο Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα  κέρδισε αυτές τις εκλογές μετά την αποχώρηση όλων των άλλων υποψηφίων. Κέρδισε την επανεκλογή στις 8 Απριλίου 2004, στις εκλογές που αμφισβητήθηκαν, κέρδισαν και πάλι το 2009, σχετικά χωρίς αντίπαλο και το 2014 . δήλωσε την υποψηφιότητά του για 5η θητεία στις εκλογές που προγραμματίζονταν για τις 18 Απριλίου 2019  αλλά στις 2 Απριλίου 2019 παραιτήθηκε πριν από την τέταρτη θητεία του, λόγω πιέσεων του στρατού έπειτα από διαμαρτυρίες . 
Σύμφωνα με το άρθρο 102 του Συντάγματος της Αλγερίας, ο Aμπντελκαντέρ Μπενσαλάχ, πρόεδρος του Συμβουλίου του Έθνους, έγινε αντιπρόεδρος της χώρας μετά την παραίτηση του Μπουτεφλίκα στις 2 Απριλίου 2019.   Η θητεία του μπορεί να διαρκέσει για το πολύ 90 ημέρες, ενώ διεξάγονται εκλογές, στις οποίες δεν μπορεί να συμμετάσχει.
Κέφαλος (ψάρι)

Αλιεία

Η αλιεία αυτών των ψαριών γίνεται με δίκτυα και καλαμωτές καθώς και από στεριά με καθετή, με κιούρτους και με πεζόβολο. Το κρέας τους, ειδικά τον χειμώνα, είναι παχύ και αρκετά νόστιμο.
Deep Web

To Deep Web (επίσης γνωστό και ως Deepnet,  Undernet,  το αόρατο Web ή το  κρυμμένο Web) αναφέρεται στο περιεχόμενο του World Wide Web που δεν ανήκει στον Επιφανειακό Web (Surface Web), το οποίο ευρετηριάζεται από μία συνηθισμένη μηχανή αναζήτησης.
Ο Mike Bergman, ιδρυτής του  BrightPlanet, που επινόησε τη φράση, είχε πει πως το να ψάχνει κανείς στο Internet σήμερα είναι σαν να σέρνει ένα δίχτυ στην επιφάνεια του ωκεανού: πολλά μπορεί να πιαστούν στο δίχτυ, αλλά υπάρχει ένας πλούτος πληροφοριών που βρίσκονται βαθιά και επομένως δεν μπορούν να πιαστούν. Οι περισσότερες πληροφορίες του Web είναι θαμμένες μέσα σε ιστότοπους με δυναμικά παραγόμενες ιστοσελίδες, και οι συνηθισμένες μηχανές αναζήτησης δεν μπορούν να τις εντοπίσουν. Οι παραδοσιακές μηχανές αναζήτησης δεν μπορούν να ανακτήσουν το περιεχόμενο του deep Web. Αυτές οι σελίδες δεν υπάρχουν μέχρι να δημιουργηθούν δυναμικά ως το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης αναζήτησης. Το deep Web είναι αρκετές τάξεις μεγέθους μεγαλύτερο από το επιφανειακό Web.

Μέγεθος

Σύμφωνα με εκτιμήσεις που έγιναν σε μία μελέτη στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ (University of California, Berkeley) το 2001, το deep Web αποτελείται περίπου από 91.000 terabytes. Αντίθετα το επιφανειακό Web (που είναι εύκολα προσπελάσιμο από τις μηχανές αναζήτησης) είναι περίπου 167 terabytes. Η  Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, υπολογίστηκε πως το 1997 είχε  3.000 terabytes. Το 2011, το  YouTube υπολογίζεται ότι είχε αποθηκευμένα περίπου 200 εκατομμύρια βίντεο, συνολικού μεγέθους 5 petabytes ή 5000 terabytes. Ο υπολογισμός του μεγέθους του web διαφέρει από πηγή σε πηγή και έτσι υπάρχει ένα μεγάλο περιθώριο λάθους και κανένας αριθμός δε μπορεί να θεωρηθεί ως ακριβής.  Ωστόσο σχετικά με τον αριθμό των πηγών του deep Web υπάρχουν πιο ακριβείς εκτιμήσεις: Το 2004 ο He ανακάλυψε 300.000 deep web sites σε ολόκληρο το Web , και σύμφωνα με τον  Shestakov, περίπου 14.000 deep web sites υπήρχαν στο Ρώσικο τμήμα του Web το 2006.

Προσπέλαση

Οι μηχανές αναζήτησης ανακαλύπτουν περιεχόμενο στο Web, χρησιμοποιώντας web crawlers που ακολουθούν  συνδέσμους. Αυτή η τεχνική είναι ιδανική για να ανακαλύψει κανείς πληροφορίες στο Επιφανειακό Web (Surface Web) αλλά είναι αναποτελεσματική στην εύρεση πληροφοριών από το deep Web. Για παράδειγμα, αυτοί οι crawlers δεν προσπαθούν να βρουν δυναμικές ιστοσελίδες που προέρχονται από ερωτήματα σε βάσεις δεδομένων επειδή τα ερωτήματα αυτά θα ήταν θεωρητικά άπειρα.
Το 2005, η Yahoo! έκανε ένα μικρό κομμάτι του deep Web ερευνήσιμο με τη χρήση των Yahoo! Subscriptions. Αυτή η μηχανή αναζήτησης ψάχνει μόνο μέσω λίγων συνδρομητικών ιστοτόπων. Κάποιοι τέτοιοι ιστότοποι εμφανίζουν όλο τους το περιεχόμενο στα robots των μηχανών αναζήτησης, έτσι ώστε να εμφανίζονται στις αναζητήσεις των χρηστών, αλλά μετά εμφανίζουν στους χρήστες μία σελίδα για login ή συνδρομή.
Endless Wire

Τραγούδια του δίσκου

1. Fragments (Townshend, Ball) - 3:58
2. A Man in a Purple Dress (Townshend) - 4:14
3. Mike Post Theme (Townshend) - 4:28
4. In the Ether (Townshend) - 3:35
5. Black Widow's Eyes (Townshend) - 3:07
6. Two Thousand Years (Townshend) - 2:50
7. God Speaks of Marty Robbins (Townshend) - 3:26
8. It's Not Enough (Townshend, Fuller) - 4:02
9. You Stand by Me (Townshend) - 1:36
10. Sound Round (Townshend) - 1:21
11. Pick Up the Peace (Townshend) - 1:28
12. Unholy Trinity (Townshend) - 2:07
13. Trilby's Piano (Townshend) - 2:04
14. Endless Wire (Townshend) - 1:51
15. Fragments of Fragments (Townshend, Ball) - 2:23
16. We Got a Hit (Townshend) - 1:18
17. They Made My Dream Come True (Townshend) - 1:13
18. Mirror Door (Townshend, Fuller) - 4:14
19. Tea & Theatre (Townshend) - 3:24

Βραβεία

Endless Wire (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Γεώργιος Βρισιμιτζάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1890 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όμως η καταγωγή του ήταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε φιλολογία, κοινωνιολογία και θετικές επιστήμες στο Παρίσι (1911–12) προτού μεταβεί στην Ιταλία (1912–13), όπου συνδέθηκε με αναρχικούς κύκλους. Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου έζησε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του, περνώντας ένα μικρό διάστημα στην Αθήνα όπου συνεργάστηκε με το περιοδικό Βωμός (1918). Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1920 με την ποιητική συλλογή Τραγούδια του φελλάχου, εμπνευσμένος από τον βίο των αγροτών της Αιγύπτου. Στη συνέχεια έγραψε διάφορα έργα τόσο σε πεζό όσο και σε έμμετρο λόγο, ενώ υπήρξε υποστηρικτής του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μετέφραζε και δημοσίευε κείμενα σχετικά με την αναρχία σε εφημερίδες του Καΐρου, ενώ οργάνωνε διαλέξεις στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας για το θέμα αυτό. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε στην Γαλλία όπου δημοσίευε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα με το ψευδώνυμο «Philetas». Σκοτώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1947 στο Ανεσί της Γαλλίας.
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο

Προσωπική ζωή

Με Αφρο-Μπαχαμέζικη καταγωγή, είναι γεννημένη στο Νασσάου από την Μάμπελεν και τον Σον Μίλερ στις 15 Απριλίου 1994. Στην Τζόρτζια γνώρισε τον Εσθονό δεκαθλητή Μάισελ Ουίμπο, τον οποίο και παντρεύτηκε το 2017.
Αδόλφος Α΄ της Κλέβης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ και (ως Αδόλφου Α΄) κόμη της Κλέβης και της Μαργαρίτας των Γιούλιχ, κόρης του Γκέρχαρτ ΣΤ΄ κόμη (συζυγικώ διακιώματι) του Μπερκ & Ράβενσμπερκ. 
Το 1394 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Κλέβης, ενώ ο αδελφός του Ντήτριχ Θ΄ έλαβε την κομητεία του Λα Μαρκ. Το 1397 νίκησε τον θείο του Γουλιέλμο Ζ΄ των Γιούλιχ δούκα του Μπερκ στη μάχη του Κλέβερχαμ και έγινε κύριος του Ράβενσταϊν. 
Το 1398 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ντήτριχ Θ΄, που απεβίωσε σε μάχη. Αύξησε την επιρροή του με γάμους: πρώτα με την κόρη του Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας και μετά με την κόρη του Ιωάννη Α΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Ως αποτέλεσμα ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας τον αναβάθμισε σε δούκα της Κλέβης. 
Από το 1409 αντιμετώπισε την αντίδραση του νεότερου αδελφού του Γκέρχαρτ, που διεκδικούσε την κομητεία του Λα Μαρκ. Ως το 1423 η διαφωνία τους είχε γίνει ένοπλη, με  τον Γκέρχαρτ να συμμαχεί με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Το 1430 οι δύο αδελφοί υπέγραψαν συμφωνία, που την επιβεβαίωσαν επτά έτη μετά: στον Γκέρχαρτ δόθηκε ένα μεγάλο μέρος του Λα Μαρκ, αλλά θα τον διαδεχόταν ο Ιωάννης Α΄, γιος του Αδόλφου Α΄. Επίσης δεν θα απεκαλείτο κόμης του (von) Μαρκ, αλλά κόμης στο (zur) Μαρκ. Πράγματι όταν το 1461 απεβίωσε ο Γκέρχαρτ, τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Α΄ και το Λα Μαρκ επανενώθηκε με την Κλέβη.
Το 1448 απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Ιωάννης Α΄ ως δούκας της Κλέβης και ο Αδόλφος ως κύριος του Ράβενσταϊν.
Διονύσιος Ροδοθεάτος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1849. Ήταν γιος δικαστικού και μεγάλωσε στην Κέρκυρα. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας συμφωνιστής και μαθητής του Μάντζαρου. Συνέχισε τη μελέτη του στο ωδείο Σαν Πιέτρο α Μαϊέλλα της Νάπολης (1864-1871) αλλά και αργότερα στο Μιλάνο, ενώ -ταξίδεψε στην Αυστρία και τη Γερμανία για να μελετήσει από κοντά τις νεότερες μουσικές εξελίξεις στον κεντροευρωπαϊκό χώρο. Το Μιλάνο, ασφαλώς, ήταν ο ιδανικός χώρος σύνδεσης της Ιταλίας με τις κεντροευρωπαϊκές μουσικές εξελίξεις, αφού μέχρι και τις παραμονές τις ιταλικής ένωσης ως πολιτικό κέντρο της αυστροκρατούμενης Λομβαρδίας είχε άμεσες πολιτικές και καλλιτεχνικές σχέσεις με την Βιέννη και τον γερμανικό κόσμο εν γένει. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι μέσα στο κλίμα αυτό σπούδασε και δημιούργησε σχεδόν ταυτόχρονα με το Faccio ο Διονύσιος Ροδοθεάτος, μαθητής επίσης του Mazzucato στο μιλανέζικο ωδείο, θιασώτης της συμφωνικής μουσικής σε μια εποχή κατά την οποία στην Ιταλία ήταν ακόμα εν τη γενέσει της, συνθέτης κατά τη διαμονή του στο Μιλάνο δύο συμφωνικών ποιημάτων και μιας ραψωδίας (έργων μοναδικών για τη δημιουργική συναίρεση των τεχνοτροπιών του βορρά και του νότου). Αναφέρεται ότι καθιέρωσε μια βαγκνερική εκδοχή συμφωνικής γραφής.
Υπήρξε ο πρώτος που συνέγραψε εγχειρίδιο αρμονίας στην ελληνική γλώσσα με τον τίτλο «Πραγματεία θεωρητική και πρακτική περί Αρμονίας» που εκδόθηκε στην Κέρκυρα το 1886.
Συνέθεσε επίσης ένα πένθιμο εμβατήριο (Α Vittorio Emmanuele II, Re d’ Italia), η πρωτότυπη παρτιτούρα του οποίου βρίσκεται στο αρχείο της Φιλαρμονικής «Μάντζαρος».
Πέθανε στο Ψυχιατρείο της Κέρκυρας στις 28 Ιουνίου 1892.