google/wiki40b huggingface dataset:
Πυλί Κω

Γενικά στοιχεία

Το Πυλί βρίσκεται 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Κω σε απόσταση 4 χιλιομέτρων νότια από το Μαρμάρι. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 70 μέτρων στο κέντρο του νησιού, μέσα σε κάμπο όπου ευδοκιμούν τα ελαιόδεντρα και τα κηπευτικά. Χωρίζεται στο Επάνω ή Παλιό Πυλί και στο Κάτω Πυλί και διαθέτει αρκετά παραδοσιακά πετρόκτιστα σπίτια. Σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από το Πυλί υπάρχει τεχνητή λίμνη που εξυπηρετεί τις ανάγκες των τοπικών καλλιεργειών.

Ιστορικά στοιχεία

Στην αρχαιότητα στον ίδιο χώρο υπήρχε ο αρχαίος οικισμός Πέλη. Στους επόμενους αιώνες το Πυλί αναπτύχθηκε γύρω από βυζαντινό κάστρο που κτίστηκε μεταξύ του 9ου και 11ου αιώνα. Όταν αργότερα η Κως κατελήφθη από τους Ιωαννίτες ιππότες, το κάστρο ανακατασκευάστηκε με σκοπό την ενίσχυση της άμυνας του νησιού, ενώ κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας εγκαινιάστηκε στο Πυλί η παρουσία μουσουλμάνων. Μετά την επανάσταση του 1821 οι οθωμανικές αρχές έδιωξαν από τον οικισμό του κάστρου τους Έλληνες κατοίκους, οι οποίοι δημιούργησαν σε μικρή απόσταση τον σύγχρονο οικισμό (Κάτω ή Νέο Πυλί).
Κατά τον 20ό αιώνα το Πυλί ακολούθησε την ιστορική διαδρομή του υπόλοιπου νησιού (ιταλική κατοχή από τις 7 Μαΐου του 1912 και ενσωμάτωση στην Ελλάδα στις 7 Μαρτίου του 1948).
Διοικητικά το Πυλί υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Κω, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε τον πολυπληθέστερο οικισμό του καποδιστριακού δήμου Δικαίου. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Κω.

Αξιοθέατα - Πολιτισμός

Σε κοντινή απόσταση από το Πυλί κοντά σε μια φυσική πηγή έχουν βρεθεί αρχαίοι θόλοι, ενώ στον λόφο Ψωριάρη υπάρχουν τα απομεινάρια του αρχαίου ιερού προς τιμήν της θεάς Δήμητρας και της Περσεφόνης. Επίσης στη θέση Χαρμύλειον σώζεται ταφικό σύνολο των ελληνιστικών χρόνων. Κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ερευνών ανευρέθηκαν στο Πυλί νομίσματα που χρονολογούνται γύρω στο 200 π.Χ. Σημαντικά είναι και τα μνημεία του κάστρου όπου σώζονται οι ναοί της Υπαπαντής και των Ταξιαρχών. Στα αξιοθέατα του οικισμού περιλαμβάνεται και το «Πυλιώτικο σπίτι», μια παραδοσιακή οικία στους χώρους της οποίας αναπαριστώνται η κουζίνα, η σάλα και το υπνοδωμάτιο ενός νοικοκυριού των παλιών χρόνων.
Κάθε Φεβρουάριο διοργανώνονται αποκριάτικες εκδηλώσεις ενώ το καλοκαίρι λαμβάνουν χώρα ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Σημαντικές τοπικές γιορτές είναι αυτές του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Ιωάννη του Κλήδονα.
Λουδοβίκος Φερδινάνδος της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος-Μαρία-Κάρολος-Ερρίκος-Αδαλβέρτος-Φραγκίσκος-Φίλιππος-Ανδρέας-Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Μαδρίτη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδαλβέρτου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Αμαλίας-Φιλιππίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου δε Πάουλα δούκα του Κάδιθ.
Μετά τη γέννησή του οι γονείς του επέστρεψαν στη Βαυαρία, όπου γεννήθηκαν τα άλλα τέσσερα αδέλφια του. Ήταν ο μόνος που κράτησε φιλικές σχέσεις με τον εξάδελφό του Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας και έτσι ο μόνος που εκαλείτο με τη σύζυγό του στο ανάκτορο Χέρρενκημζη ή για ιδιωτικά δείπνα στο ανάκτορο του Μονάχου. Όταν ο Λουδοβίκος Β΄ συνελήφθη στο κάστρο Νόισβανσταϊν το 1886, κάλεσε τον Λουδοβίκο-Φερδινάνδο για βοήθεια· επρόκειτο να πάει από το Νύμφεμπουρκ, όταν τον σταμάτησε ο θείος του Λεοπόλδος, ο οποίος ετοιμαζόταν να αναλάβει αντιβασιλιάς.
Ήταν ένας από τους ελάχιστους πρίγκιπες της Ευρώπης, που ασχολήθηκε με μη κυβερνητική ή στρατιωτική εργασία: ήταν χειρούργος γυναικολόγος. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε επικεφαλής του χειρουργικού τμήματος του Στρατιωτικού Νοσοκομείου του Μονάχου, αν και ήταν κατ' όνομα συνταγματάρχης στο Πεζικό της Βαυαρίας και σε ένα σύνταγμα Δραγόνων της Πρωσίας. 
Νυμφεύτηκε το 1883 την εξαδέλφη του Μαρία δε λα Παθ, κόρη της Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας και αδελφή του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας. Η σύζυγός του ήταν κυρία του βασιλικού Τάγματος της Μαρίας-Λουίζας της Ισπανίας-Πάρμας. Το 1885 το ζεύγος μετέβη στη Βαυαρία και διέμεινε σε μία πτέρυγα του ανακτόρου Νύμφεμπουρκ, που τους παραχώρησε ο Λουδοβίκος Β΄. Ο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος αργότερα απέκτησε το ανάκτορο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος μέσα στο Μόναχο, στην πλατεία Βίττελσμπαχ, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Αλφόνσο και την οικογένειά του.
Εκτός από τον πατέρα του, που νυμφεύτηκε Ισπανίδα, ο ίδιος ο Λουδοβίκος-Φερδινάνδος και ο γιος του έκαναν γάμους με μέλη των Βουρβόνων-Ισπανίας, έτσι ο κλάδος ονομάστηκε Βίττελσμπαχ-Ισπανίας. Απεβίωσε το 1949 στο Μόναχο, σε ηλικία 90 ετών.
Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Λάμμπερτ Β΄ κόμη τού Εσμπαί και μάλλον της Χρότλιντ των Μεροβιγγείων, κόρης τού Θευδέριχου Γ΄ της Νευστρίας & Αυστρασίας.
Έγινε παλατινός κόμης κατά τη βασιλεία τού Χιλδέριχου Γ΄ των Φράγκων. Απεβίωσε το 748 σε ηλικία 51 ετών και τον διαδέχθηκε ο Σίγκραμνους ως σύζυγος της αδελφής του Λάνντραντα. Αυτόν διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος τού Ροβέρτου Α΄, ο Κάνκορ.
Στόλος του Ατλαντικού (Ηνωμένο Βασίλειο)

Με την ονομασία Στόλος του Ατλαντικού (αγγλ. Atlantic Fleet) ήταν γνωστοί δύο κύριοι σχηματισμοί του Βασιλικού Ναυτικού. Ο πρώτος ήταν ενεργός από το 1904 ως το 1914 και ο δεύτερος από το 1919 ως το 1932.

Ιστορικό

Ο Στόλος του Καναλιού (Channel Fleet) μετονομάστηκε σε Στόλο του Ατλαντικού την 14η Δεκεμβρίου 1904 και παρέμεινε ενεργός μέχρι το 1912 που το Βασιλικό Ναυτικό προχώρησε σε αναδιάρθρωση των δυνάμεων του ώστε να ανταποκριθεί στην ανερχόμενη γερμανική απειλή. Ο Στόλος του Ατλαντικού έγινε τότε η 3η Μοίρα Μάχης.
Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο Στόλος επανασυστάθηκε, στα πλαίσια της γενικότερης αναδιοργάνωσης του Ναυτικού με βάση τις κατακλυσμιαίες γεωπολιτικές και οικονομικές αλλαγές που είχε επιφέρει η προαναφερθείσα σύρραξη. Ο Μέγας Στόλος (Grand Fleet) διαλύθηκε τον Απρίλιο του 1919 και πολλές από τις μονάδες του βρέθηκαν στο νεοσυσταθέντα Στόλο του Ατλαντικού. Ναυαρχίδα στα 1919-24 ήταν το θωρηκτό HMS Queen Elizabeth.
Στην βραχύβια πορεία του ο σχηματισμός δεν συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Ίσως το μοναδικό αξιομνημόνευτο περιστατικό συνέβη το 1931, όταν ναύτες του Στόλου στασίασαν -αρνούμενοι ανοικτά να υπακούσουν σε εντολές, εξαιτίας διαφωνίας σχετιζόμενης με πληρωμές. Το Ναυαρχείο, μετά από τα γεγονότα αυτά, διέλυσε και μετονόμασε τον στόλο σε Home Fleet.
Ατλάντικ Σίτι (ταινία, 1980)

Υπόθεση

Ο Λου Πάσκαλ (Μπαρτ Λάνκαστερ) είναι ένας ηλικιωμένος μικροαπατεώνας και πρώην γκάνγστερ πιστεύει ότι στο παρελθόν ήταν μεγάλος εγκληματίας. Τα χρόνια όμως έχουν περάσει και είναι αναγκασμένος να μένει σε ένα άθλιο μικρό διαμέρισμα στο Ατλάντικ Σίτι και να φροντίζει την ιδιότροπη Γκρέις (Κέιτ Ριντ). Μόνη του παρηγοριά είναι το να παρακολουθεί από το παράθυρο τη γειτόνισσά του Σάλλυ (Σούζαν Σαράντον), όταν εκείνη επιστρέφει από τη δουλειά της σε μαγαζί με θαλασσινά και προσπαθεί να αποβάλει τη μυρωδιά του ψαριού αλείφοντας τον εαυτό της με χυμό λεμονιού. Κάποια στιγμή ο σύζυγος της Γκρέις, Ντέιβ (Ρόμπερτ Τζόι), έρχεται στο Ατλάντικ Σίτι με σκοπό να πουλήσει ποσότητα κοκαΐνης που έχει κλέψει από τη μαφία. Ο Ντέιβ γνωρίζεται με τον Λου και τον πείθει να μεταφέρει εκείνος την κοκαΐνη στους πελάτες του. Ο Λου τα καταφέρνει, αλλά η μαφία βρίσκει τον Ντέιβ και τον σκοτώνει. Οι γκάνγκστερ είναι αποφασισμένοι να βρουν που έχει κρύψει ο Ντέιβ την κοκαΐνη και η ζωή της Σάλλυ βρίσκεται σε κίνδυνο.

Πληροφορίες

Η ταινία Ατλάντικ Σίτι αποτελεί καναδο-γαλλική παραγωγή, παρά το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε στην Αμερική. Μια Καναδο-γαλλική εταιρία παρείχε στο γάλλο σκηνοθέτη Λουί Μαλ τον προϋπολογισμό για να κάνει μια ταινία μέχρι το τέλος του 1979, αλλά ο Μαλ δεν έβρισκε το κατάλληλο σενάριο. Η Σούζαν Σαράντον που είχε σχέση με τον Μαλ εκείνη την περίοδο του σύστησε τον καλό της φίλο Τζον Γκουέαρ, ο οποίος προσφέρθηκε να βοηθήσει στην καλυτέρευση ενός σεναρίου που ξεχώριζε από τα άλλα. Ο Γκουέαρ έγραψε από την αρχή το σενάριο και είχε την ιδέα να το τοποθετήσει στο Ατλάντικ Σίτι. Η Σάραντον επρόκειτο να αναλάβει το ρόλο της Σάλλυ, ενώ ο Μαλ θέλησε να συναντηθεί με τον Ρόμπερτ Μίτσαμ για να του αναθέσει το ρόλο του Λου. Όταν ο Μαλ διαπίστωσε ότι ο Μίτσαμ είχε κάνει λίφτιγκ, ανέθεσε το ρόλο στον Μπαρτ Λάνκαστερ. Για το ρόλο της Γκρέις ο Μαλ σκεφτόταν την Κιμ Στάνλεϊ, η οποία δεν ήταν διαθέσιμη εκείνη την περίοδο και τη θέση της πήρε η βετεράνος Καναδή ηθοποιός Κέιτ Ριντ. Ο Μισέλ ΛεΓκραντ συνέθεσε μουσικό θέμα για την ταινία το οποίο ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει. Τα γυρίσματα της ταινίας ολοκληρώθηκαν τον Ιανουάριο του 1980 και η ταινία προβλήθηκε αρχικά σε Γαλλία και Καναδά. Το αποτέλεσμα ήταν μια υπέροχη ατμοσφαιρική γκαγκστερική περιπέτεια που πραγματευόταν θέματα πάντα επίκαιρα, όπως τη μελαγχολία του γήρατος, την ομορφιά και τη ματαιοδοξία της νίοτης κλπ.
Δήμος Βισαλτίας

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Βισαλτίας διαιρείται σε 4 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε τοπικές κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα τοπικά διαμερίσματα των καταργηθέντων δήμων.
Καρδάμωμον το γνήσιον

Ανάπτυξη

Το Καρδάμωμον το γνήσιον, είναι ένα πικάντικο, αρωματικό, ποώδες, πολυετές φυτό το οποίο αναπτύσσεται σε ύψος 2-4 μ. Τα φύλλα του εναλλάσσονται σε δύο σειρές, γραμμικά-λογχοειδή, μήκους 40-60 εκατοστών, με μια μακρυά αιχμηρή κορυφή. Τα άνθη είναι λευκά έως λιλά ή απαλό βιολετί, που παράγονται σε μια χαλαρή ακίδα μήκους 30-60 εκατοστών. Ο καρπός είναι ένας κίτρινο-πράσινος λοβός, τριών όψεων μήκους 1-2 εκατοστών, που περιέχει αρκετούς μαύρους και καφέ σπόρους.

Χρήσεις

Οι πράσινοι λοβοί του σπόρου του φυτού ξηραίνονται και οι σπόροι μέσα στο λοβό χρησιμοποιούνται στην Ινδική και τις άλλες Ασιατικές κουζίνες, είτε ολόκληροι είτε αλεσμένοι. Είναι το πιο ευρέως καλλιεργούμενο είδος κάρδαμου· για τους άλλους τύπους και τις χρήσεις, δείτε κάρδαμο, μαύρο κάρδαμο.
Το τριμμένο κάρδαμο είναι ένα συστατικό σε πολλά Ινδικά κάρυ και αποτελεί την πρωταρχική συμβολή στη γεύση του masala chai. Στο Ιράν, το κάρδαμο χρησιμοποιείται για να αρωματίσει τον καφέ και το τσάι. Στην Τουρκία, χρησιμοποιείται για να αρωματίσει το μαύρο τούρκικο τσάι, το kakakule στα τουρκικά.
Εκτός από τη φυσική του περιοχή, καλλιεργείται επίσης στο Νεπάλ, το Βιετνάμ, την Ταϊλάνδη και την Κεντρική Αμερική. Στην Ινδία, οι Πολιτείες και τα Ενωτικά εδάφη της Ινδίας Σικκίμ και Κεράλα, είναι οι κύριοι παραγωγοί κάρδαμου· Κατατάσσονται δε στις χώρες με τις περισσότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις και την υψηλότερη παραγωγή.
Τα φύλλα του που φύονται κοντά στη βάση του, έχουν δυνατή πικάντικη γεύση και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες και διάφορα γαρνιρίσματα.
Οι λοβοί του πράσινου κάρδαμου, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως συστατικό του μπαχαράτ.
Στην Ευρώπη, εισήχθη για πρώτη φορά γύρω στο 1300 π.Χ.

Οικολογία

Το Καρδάμωμον το γνήσιον, χρησιμοποιείται ως τροφή των φυτών από τις προνύμφες του σκόρου Endoclita hosei.
Φίλιπ Ινγκεμπρίγκτσεν

Καριέρα

Κέρδισε τα 1500 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016.
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στα 1500 μέτρα.
Οι αδερφοί του, Χένρικ Ινγκεμπρίγκτσεν και Γιάκομπ Ινγκεμπρίγκτσεν είναι και αυτοί αθλητές μεσαίων αποστάσεων και Πρωταθλητές Ευρώπης στα 1500 μέτρα.
Θαανάχ

Η Θαανάχ (εβραϊκά: תּעְנַךְ και תּעֵַנָךְ, Ta'anakh) ήταν πόλη των Χαναναίων 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγιδδώ. Σήμερα εντοπίζεται στον αρχαιολογικό χώρο Τελ Τιινίκ (Tell Tiʿinnik) κόντά στο παλαιστινιακό χωριό Τιινίκ (تعّنك, Tiʿinnik). Η πόλη άκμασε κατά τους 27ο-25ο αιώνες ΠΚΕ, εγκαταλείφθηκε περί το 2500 ΠΚΕ για να ξανακατοικηθεί τη δεύτερη χιλιετία ΠΚΕ ενώ αργότερα πέρασε κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.
Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι κοντά σ' αυτή την πόλη ο Βαράκ πολέμησε τον στρατηγό των Χαναναίων Σισάρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ιησούς του Ναυή, αφού κατανίκησε τον βασιλέα της πόλης, την παρέδωσε αρχικά στον Μανασσή και αργότερα στους ιερείς. Ο Σολομών προμηθευόταν από την πόλη τρόφιμα.
Εθνόσημο της Ολλανδίας

Ιστορία και προέλευση του εθνοσήμου

Η παρούσα έκδοση του εθνοσήμου είναι σε χρήση από το 1907 και διαφέρει ελάχιστα από αυτήν του 1815. Από το 1815 μέχρι το 1907 όλα τα λιοντάρια φορούσαν το βασιλικό στέμμα και τα λιοντάρια που βαστούσαν το θυρεό είχαν μέτωπο προς τα μπροστά.
Το βασιλικό οικόσημο καθιερώθηκε από τον πρώτο μονάρχη της Ολλανδίας, το Γουλιέλμο Α΄, ο οποίος έγινε Βασιλιάς έπειτα από το Συνέδριο της Βιέννης, το 1815. Το ρητό «Je Maintiendrai» συμβολίζει περισσότερο τον Οίκο της Οράγγης.
Το οικόσημο της δυναστείας του Νασσάου χρονολογείται γύρω στο 1250. Το εθνόσημο της Ολλανδίας ήταν επίσης σε χρήση ως μέρος της Δημοκρατίας της Βαταβίας (1795-1806).

Δημόσια διοίκηση

Οι διάφορες εκδοχές του ολλανδικού εθνόσημου χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση, το κοινοβούλιο και τα δικαστήρια. Η κυβέρνηση και οι οργανισμοί που την απαρτίζουν γενικά χρησιμοποιούν μια απλοποιημένη εκδοχή του εθνόσημου.

Βασιλική οικογένεια

Τα μέλη της ολλανδικής βασιλικής οικογένειας χρησιμοποιούν τις δικές τους εξατομικευμένες εκδοχές που βασίζονται στο Βασιλικό εθνόσημο, το οποίο βασίζεται στα στοιχεία του οίκου Νασσάου.
Χρυσό κόσμημα των μελισσών (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου)

Περιγραφή

Το κόσμημα αποτελείται από περίαπτο δύο μελισσών. Παριστάνονται την στιγμή που πετούν αντικρυστά, ενώ κρατούν ανάμεσα στα πόδια τους μια κηρήθρα. Επάνω από τα κεφάλια τους βρίσκεται ένας χρυσός συρμάτινος κλωβός, που περικλείει στο εσωτερικό του ένα χρυσό σφαιρίδιο. Στα φτερά και το κεντρί κρέμονται φλουριά με κοκκιδωτή διακόσμηση.

Ιστορική τοποθέτηση

Το κόσμημα είναι έργο Μινωικής χρυσοτεχνίας του 1800 - 1700 π.Χ.. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν όλες οι προηγμένες τεχνολογίες της εποχής.
Πασχάλης Βουτσιάς

Καριέρα

Ο Βουτσιάς ξεκίνησε να παίζει από τις ακαδημίες του Ηρακλή, υπογράφοντας συμβόλαιο με την ανδρική ομάδα το 2009. Στα δύο χρόνια που παρέμεινε στους "κυανόλευκους", ο Βουτσιάς αγωνίστηκε σε δεκαέξι παιχνίδια και πέτυχε ένα γκολ, πριν συνεχίσει την σεζόν 2011-12 στην ομάδα του Πανσερραϊκού.
Επέστρεψε το 2012 στον Ηρακλή, συνεχίζοντας για δύο ακόμη σεζόν, ενώ το 2014-15 φόρεσε την φανέλα της Αναγέννησης Καρδίτσας, παίζοντας σε 29 αγώνες και σκοράροντας τέσσερα τέρματα.
Στις 3 Νοεμβρίου 2015, υπέγραψε στον Άρη, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει στην Β' εθνική. Το καλοκαίρι του 2016, ανανέωσε την συνεργασία του με τους "κίτρινους" για έναν ακόμη χρόνο. Παρ' όλα αυτά, στα μισά της χρονιάς αφέθηκε ελεύθερος και υπέγραψε στον Αγροτικό Αστέρα Ευόσμου.
Σεμιόν Σταύρακοβ

Βιογραφία

Ο Σεμιόν Σταύρακοβ ήταν ευγενής Ελληνικής καταγωγής, Ορθόδοξος στο θρήσκευμα, γιος συνταξιούχου υπολοχαγού της επαρχίας Πολτάβα. Τον Οκτώβριο του 1783 εντάχθηκε στο σύνταγμα πεζικού του Κοζλόβσκ, τον Μάιο του 1789 μεταφέρθηκε με τον βαθμό του λοχία στο 6ο σύνταγμα γρεναδιέρων της Ταυρίδας.
Το 1790 και 1791 πολέμησε εναντίον των Τούρκων στην Κιλιά, Μπαμπαντάγκ και Ματσίν. Το 1794 πολέμησε στην Πολωνία με τον βαθμό του Σημαιοφόρου.Το Νοέμβριο μεταφέρθηκε στο επιτελείο του Σουβόροβ και μετά στο 11ο σύνταγμα γρεναδιέρων της Φαναγορείας. Για τη συμμετοχή στην Πολιορκία της Πράγας (1794) έλαβε τον βαθμό του υπολοχαγού. Τον Οκτώβριο του 1796 διορίστηκε «γραμματέας του γραφείου» στην έδρα του Σουβόροβ στο Τουλτσίν, απ’ όπου στις 17 Ιανουαρίου 1797 απολύθηκε από την υπηρεσία με τον βαθμό λοχαγού επιτελείου.
Τον Φεβρουάριο του 1799, αποδέχθηκε τον διορισμό του ως υπασπιστή του Σουβόροβ, συμμετείχε στην Ιταλική εκστρατεία του Σουβόροφ και ήταν παρών σε όλες τις μάχες της ιταλικής και ελβετικής εκστρατείας του Σουβόροβ, έλαβε τον βαθμό του ταγματάρχη και του απονεμήθηκε το παράσημο του Τάγματως της Αγίας Άννης. Το 1805 διορίζεται στο αρχηγείο του Κουτούζωφ, συμμετείχε στις μάχες του Κρεμς και του Άουστερλιτς, όπου τραυματίστηκε από σφαίρα στο δεξί του πόδι και έλαβε τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη. Το 1807 πολέμησε στην Μάχη του Άιλαου, Γκιουτσταντ και στην Μάχη της Χέλσμπεργ, για την οποία τιμήθηκε τον Μάιος του 1808 με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου
Στην μάχη της Φρίντλαντ τραυματίστηκε από σφαίρα στο δεξί χέρι, και του απονεμήθηκε το χρυσό σπαθί. Το 1808-1809 πολέμησε τους Σουηδούς, ο ίδιος διακρίθηκε στις μάχες της Κουορτάνε και Οροβάισε και στις 18 Οκτωβρίου 1808 προήχθη σε συνταγματάρχης .Το 1811 συμμετείχε στο ρωσο-τουρκικό πόλεμο με το αρχηγείο στρατού του Κουτούζωφ.
Τον Μάρτιο του 1812 διορίστηκε διοικητής της κεντρικής έδρας της 1ης Δυτικής στρατιάς , και έλαβε μέρος στις μάχες του Οστρόβνο, του Σμολένσκ, του Μποροντινό, του Ταρούτινο, του Μαλογιαροσλάβετς, της Βιάζμα,της Μπερεζινά και για την εξαιρετική υπηρεσία του τον Νοέμβριο του 1812 έλαβε τον βαθμό του Υποστράτηγου.
Το 1813, συμμετείχε στις μάχες της Λιότζεν , της Μπάουτζεν,της Δρέσδης,της Κούλμ και στην Λειψία Το 1814 – στην μάχη της Μπριέννε,μάχη της Λα Ροτίερε , Μάχη του Μπαρ-σουρ-ομπε,Μάχη της Αρσι-σουρ-ομπε και την κατάληψη του Παρισιού (1814). Τον Ιανουάριο του 1816 διορίζεται γενικός επιθεωρητής νοσοκομείων. Ήταν γνωστός στο στρατό λόγω της επιμέλειας του, της ειλικρίνεια του και της υψηλή αίσθηση του καθήκοντος. Πέθανε από ασθένεια, στην Αγία Πετρούπολη, και θάφτηκε στο Ορθόδοξο Νεκροταφείο Σμολένσκ.
Πετροπαβλόβκα (περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν)

Γεωγραφική θέση

Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας, η Μποροντουλίχα απέχει 52 χιλιόμετρα δυτικά από την Πετροπαβλόβκα.
Πέννες

Πέννες (Penne) (ιταλική προφορά: [ˈpenːe]) είναι ένα είδος ζυμαρικών σε σχήμα κυλίνδρων.  Penne είναι ο πληθυντικός της λέξης penna, που προέρχεται από το λατινικό penna και σημάνει "πούπουλο" ή "αγκάθι", και είναι ομόρριζη της αγγλικής λέξης pen.

Περιγραφή και παραλλαγές

Στην Ιταλία κυρίως παράγονται δύο διαφορετικά είδη penne. Η πρώτη μορφή "penne lisce" (λείες) και η δεύτερη "penne rigate" (ραβδωτές) όπου η δεύτερη έχει ανάγλυφες γραμμές πάνω σε κάθε πέννα. Υπάρχει, επίσης, το είδος pennoni που είναι μια πιο φαρδιά έκδοση της πέννας. 
Στις ΗΠΑ το ίδιο ή παρόμοιο σχήμα πέννας συνήθως λίγο πιο μεγάλο, ονομάζεται mostaccioli (που σημαίνει "μικρό μουστάκι" σε μερικές από τις ιταλικές διαλέκτους. Μπορεί επίσης να είναι είτε λείο είτε ραβδωτό ως προς την υφή).

Μαγειρική 

Παραδοσιακά οι πέννες μαγειρεύονται al dente και σερβίρονται με σάλτσες ζυμαρικών όπως το πέστο (pesto), μαρινάρα (marinara) ή αρραμπιάτα (arrabbiata). Οι πέννες είναι διάσημο υλικό σε σαλάτες ζυμαρικών. Αποτελούν ένα πολύπλευρο ζυμαρικό για διάφορες χρήσεις λόγω του πρακτικού σχεδιασμού τους. Οι μυτερές άκρες λειτουργούν ως κουτάλια για την σάλτσα και το άδειο κέντρο με την ραβδωτή εξωτερική υφή βοηθούν στο να την κρατά.
No Rest for the Wicked

Τραγούδια

1. Miracle Man (Osbourne, Wylde, Daisley) - 3:44

2. Devil's Daughter (Holy War) (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 5:15

3. Crazy Babies (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo) - 4:15

4. Breakin' All the Rules (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 5:15

5. Bloodbath in Paradise (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 5:03

6. Fire in the Sky (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 6:24

7. Tattooed Dancer (Osbourne, Wylde, Daisley) - 3:53

8. Demon Alcohol (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo) - 4:30

9. Hero (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 4:49

Βραβεία

No Rest for the Wicked (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιος 
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Ultraviolence

Ιστορικό και παραγωγή

Μετά την κυκλοφορία του Born to Die, το 2012, η Λάνα απέρριψε την ιδέα για κυκλοφορία καινούριου άλμπουμ, δηλώνοντας: "είχα ήδη πει, αυτό που ήθελα να πω στον κοσμο." Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 2013, άρχισε να δουλεύει πάνω σ' ένα νέο άλμπουμ λέγοντας, "είναι λίγο πιο λιτό, αλλά παραμένει κινηματογραφικό και σκοτεινό. Ξεκίνησα να εργάζομαι λίγο αργά, αλλά αγαπώ και μ' αρέσουν όλα όσα έχω κάνει μέχρι τώρα. Τώρα πρέπει απλά να το τελειώσω. Μουσικά έχω δουλέψει με τους ίδιους παραγωγούς." Ανέφερε ότι ένα από τα τραγούδια θα ονομάζεται "Black Beauty". Όταν το ντέμο διέρρευσε τον Ιούλιο, η Del Rey δήλωσε: Αισθάνομαι αποθαρρυμένη, ναι. Πραγματικά δεν ξέρω τι να βάλω στον δίσκο μου. Υποθέτω ότι θα μπορούσα να το βάλω και να δούμε τι θα συμβεί  ... Ποτέ δεν γράφω τραγούδι, αν δεν νομίζω ότι πρόκειται να είναι τέλειο για το άλμπουμ. Επίσης, είπε ότι συνεργάστηκε με τον Dan Heath, το συντροφό της Barrie-James O'Neill και ότι επιθυμούσε να δουλέψει με τον Λου Ριντ.

Εμπορικότητα

Στις 18 Ιουνίου 2014, το Billboard εκτίμησε ότι το Ultraviolence θα πουλούσε περίπου 175 - 180,000 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τελικά, έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα, με 182,000 πωλήσεις, καθιστώντας το πρώτο νούμερο ένα άλμπουμ της στις ΗΠΑ. Μετά από δύο εβδομάδες, είχε πουλήσει πάνω από 220.000 αντίτυπα εκεί. Το άλμπουμ πούλησε 31.800 αντίτυπα βινυλίου στις ΗΠΑ, καθιστώντας το ως το όγδοο best-seller 
άλμπουμ βινυλίου για το 2014. 
Παγκοσμίως, πήγε νούμερο ένα σε πάνω από δώδεκα χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Μέσα σ' ένα μήνα, πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντιτύπα και τον Αύγουστο του 2014 πιστωποιήθηκε χρυσό σε Αγγλία και Αυστραλία.  Τον Φεβρουάριου του 2015 πιστοποιήθηκε χρυσό και στην Αμερική πουλώντας 500,000 αντίτυπα.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1971

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 27 Ιουνίου 1971, η πρώτη που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του νέου "συντάγματος Ζίβκοφ", το οποίο είχε εγκριθεί σε δημοψήφισμα στις αρχές του έτους. Το Πατριωτικό Μέτωπο ήταν ο μόνος πολιτικός οργανισμός που συμμετείχε στις εκλογές και ορίστηκε ένας υποψήφιος για κάθε εκλογική περιφέρεια. Από τους 400 υποψηφίους οι 268 ήταν μέλη του Κομμουνιστικού κόμματος Βουλγαρίας, οι 100 ήταν μέλη της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης και τα υπόλοιπα 32 ήταν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων φέρεται να ήταν 99,9%.
Δήμος Μπόα Βίστα

Γεωγραφία

Ο Δήμος Μπόα Βίστα βρίσκεται κεντρο-ανατολικά του Πράσινου Ακρωτηρίου. Συμπεριλαμβάνει όλο το νησί Μπόα Βίστα, καθώς και τα ακατοίκητα νησιά Σαλ Ρέι και Ράμπο ντε Ζούνκο. Έχει έκταση 620 km². Είναι σε έκταση ο μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου.

Δημογραφία

Ο Δήμος Μπόα Βίστα έχει πληθυσμό 6.233 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 10,05 κατοίκων ανά km². Είναι σε πληθυσμό ο δέκατος ένατος μεγαλύτερος δήμος του Πράσινου Ακρωτηρίου, μετά το Πράια, το Σάο Βισέντε, το Σάντα Καταρίνα, το Σάντα Κρουζ, το Σαλ, το Σάο Φιλίπε, το Δήμος Ριμπέιρα Γκράντε, το Πόρτο Νόβο, το Ταρραφάλ, το Μοστέιρος, το Σάο Μιγκέλ, το Σάντα Καταρίνα ντο Φόγκο, το Ριμπέιρα Μπράβα, το Ριμπέιρα Γκράντε ντε Σαντιάγο, το Σάο Λουρένσο ντος Οργκάος, το Πωλ και το Μπράβα.
Ρήγας Ευσταθιάδης

Ολυμπιακοί Αγώνες και άλλες συμμετοχές

Συμμετείχε 2 φορές σε Πανευρωπαικούς Αγώνες το 1950 
στις Βρυξέλλες καί στην Στοκχόλμη.
Τέλος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, όπου έφτασε στα τελικά της διοργάνωσης. Το ατομικό του ρεκόρ ήταν 4.30 μέτρα με μεταλλικό κοντάρι.

Βραβεία

Έχει τιμηθεί με πλακέτα ΗΘΟΥΣ, με ΧΡΥΣΟ ΣΤΑΥΡΟ ΗΘΟΥΣ και με το 
ΧΡΥΣΟ ΣΤΑΥΡΟ της ΤΑΞΙΑΡΧΙΑΣ του ΦΟΙΝΙΚΑ, από τον Αρχηγό του κράτους για την προσφορά του στον Ελληνικό Αθλητισμό.
Το 1999 ιδρύθηκε προς τιμήν του ο Αθλητικός Σύλλογος Ρήγας Θεσσαλονίκης Α.Σ. Ρήγας Θεσσαλονίκης, του οποίου ήταν επίτιμος Πρόεδρος.
Το 2015 τιμήθηκε με το μετάλλιο του ταξιάρχη του τάγματος της τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
Ο κακός εγγονός

Ο κακός εγγονός είναι ζωγραφικό έργο του Γιώργου Ιακωβίδη.

Πληροφορίες

Ο κακός εγγονός είναι έργο του Γιώργου Ιακωβίδη φιλοτεχνημένο στα 1884. Είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 51,5 Χ38 εκ.Ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. Το έργο είναι επανάληψη , την οποία φιλοτέχνησε, οπως  γράφει  σε σημειωματάριο, σε μικρότερες διαστάσεις , αν κρίνουμε από την τιμή πώλησης, 2500 μάρκα. Η διαφορετική θέση της χρονολογίας στην υπογραφή καθώς και οι μικρότερες διαστάσεις του σε σχέση με τα συνηθισμένα έργα του, μας πείθουν πως δεν πρόκειται για το αρχικό έργο Το έργο ανήκε στη συλλογή Β. Καλκάνη. Δημοπρατήθηκε από τον Οίκο Christies's στις 14 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα. 
Το έργο απεικονίζει ένα παιδάκι εγγονάκι του εικονιζόμενου  παππού να έχει αρπάξει τις φαβορίτες του. Συσπά το πρόσωπό του ο παππούς από πόνο,ενώ το μωρό σπαράζει από μια ακατανόητη απελπλισία. Τα μοντέλα του είναι τύποι γερμανικοί που δεν τους ελληνοποιεί.
2093 Γκενιτσέσκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Τζενιτσέσκ είναι άγνωστα. Η Τζενιτσέσκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 2 λεπτά.