google/wiki40b huggingface dataset:
Σερίφ Τουργκούτ

Καριέρα

Αποφάσισε να γίνει πολεμική ανταποκρίτρια όταν είδε φωτογραφίες από το στρατόπεδο Ομάρσκα, ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το οποίο δημιούργησε και διοικούσε ο Στρατός της Δημοκρατίας της Σερβίας κατά τος πρώτους μήνες του Πολέμου της Βοσνίας. Πήγε στη Βοσνία μόνη της ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Αν και αρχικά σκόπευε να παραμείνει μόνο για δέκα ημέρες, έμεινε στη Βοσνία για σχεδόν δέκα χρόνια, καθώς η ζωή της άλλαξε μόλις έγινε αυτόπτης μάρτυρας της φρίκης που επικρατούσε στην περιοχή.
Δημοσιογραφούσε για το τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι ATV από τον Πόλεμο της Βοσνίας, κατά τον οποίο έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από εκατό χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ 1992 και 1995. Η Τουργκούτ συνέχισε καλύπτοντας τον Πόλεμο του Κοσόβου, τον Πόλεμο του Ιράκ και πολλές άλλες συγκρούσεις, συμπεριλαμβανομένης του Εμφύλιου Πολέμου της Αλγερίας, του Πολέμου της Δυτικής Σαχάρας και του Δεύτερου Πολέμου της Τσετσενίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο, βοήθησε τους μετανάστες που εγκατέλειψαν το σπίτι τους για να εγκατασταθούν στην Τουρκία δίνοντας πληροφορίες για τους συγγενείς τους που ζουν ακόμα στο Κοσσυφοπέδιο.
Υπηρέτησε για περισσότερα από τρία χρόνια στα Ηνωμένα Έθνη ως Επικεφαλής του Γραφείου Ενημέρωσης του Κοινού για την Κεντρική Λιβερία. Κατά την περίοδο εκείνη αναμείχθηκε στη δημιουργία και τη διαχείριση μηχανισμών διάδοσης πληροφοριών, σε τομείς όπως η αποστρατικοποίηση, η κοινωνική ένταξη, η πολιτική αποκατάσταση, οι εκλογές και η μετασυγκρουσιακή μετάβαση.
Ήταν φίλη του Ισπανού πολεμικού ανταποκριτή Μιχέλ Χιλ Μορένο ντε Μόρα, με τον οποίο πήγε στη Σρεμπρένιτσα αμέσως μετά τη σφαγή του 1995. Ο Μιχέλ Χιλ Μορένο πυροβολήθηκε θανάσιμα αργότερα, στον Εμφύλιο Πόλεμο της Σιέρρα Λεόνε. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της στο Δεύτερο Εμφύλιο Πόλεμο της Λιβερίας, έγινε φίλη με τους πολεμικούς ανταποκριτές Τιμ Χεθέρινγκτον από την Αγγλία και Κρις Χόνδρος από τις ΗΠΑ, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στον Εμφύλιο Πόλεμο της Λιβύης το 2011.

Διακρίσεις

Έλαβε περισσότερα από δέκα εθνικά και διεθνή βραβεία για τα δημοσιογραφικά της επιτεύγματα κατά τη διάρκεια το Πολέμου της Βοσνίας. Το 2002, η Τουρκούτ έλαβε την υποτροφία John S. Knight Journalism Fellowships του Πανεπιστήμιου του Στάνφορντ. Εμφανίζεται στην τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο Savaşı Anlatan Kadınlar (Γυναίκες Πολεμικές Ανταποκρίτριες) που μεταδόθηκε από το τουρκικό κανάλι TRT για την Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας το 2013.
Άραχθος Παχυκαλάμου

Ίδρυση και πρωτάθλημα

Ιδρύθηκε το 1983 και από το 1983 μέχρι το 1988 αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα της Άρτας. Από το 1988 μέχρι το 1999 η ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της.
Το 1999 επανιδρύθηκε και τη σεζόν 2003-04 πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα.Την σεζόν 2004-05 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του,τερματίζοντας στην 12 θέση και υποβιβάστηκε στο τοπικό.
Δεν άργησε να επανέλθει στα σαλόνια της Δ' Εθνικής καθώς την σεζόν 2005-06 στέφθηκε ξανά πρωταθλητής ΕΠΣ Άρτας και την σεζόν 2006-07 τερμάτισε 11ος στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής και υποβιβάστηκε στο τοπικό για δεύτερη φορά στην ιστορία του.
Την σεζόν 2007-08 κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα ΕΠΣ Άρτας και την σεζόν 2008-09 έκανε μια εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής παλεύοντας για την πρώτη θέση καθώς έμεινε μία ανάσα από την κορυφή.Την επόμενη χρονιά,2009-10,υποβιβάστηκε ξανά στο τοπικό.Λίγο αργότερα, έπαψε να λειτουργεί και δε συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα.

Κύπελλο ΕΠΣ Άρτας

Την σεζόν 2004-05 κατέκτησε το πρώτο κύπελλο ΕΠΣ Άρτας στην ιστορία του επικρατώντας του Αετού Διασέλου 3-1 ενώ την προηγούμενη περίοδο ήταν φιναλίστ στον τελικό Κυπέλλου ΕΠΣ Άρτας,όπου ηττήθηκε 3-1 από την Αναγέννηση Άρτας.
Ημερολόγιο

Το Ιουλιανό Ημερολόγιο

Το Ιουλιανό Ημερολόγιο που αποδίδεται στον Ιούλιο Καίσαρα αλλά είναι έργο του Έλληνα αστρονόμου Σωσιγένη, προσδιορίζει τη διάρκεια του ηλιακού έτους σε 365,25 ημέρες. Για να μην υπάρχουν ελλιπείς ημέρες (0,25) θεωρείται ότι κάθε έτος διαρκεί 365 μέρες εκτός από τα δίσεκτα έτη, τα οποία διαρκούν 366, καθώς προστίθεται στο Φεβρουάριο μια επιπλέον ημέρα, ο οποίος πλέον έχει 29 ημέρες αντί για 28. Δίσεκτο θεωρείται κατά το Ιουλιανό Ημερολόγιο κάθε τέταρτο έτος (365 ημέρες * 3 έτη + 366 μέρες = 1461 ημέρες. 1461 ημέρες / 4 έτη = 365,25 ανά έτος). Ως πρακτικός κανόνας καθιερώθηκε να θεωρούνται δίσεκτα τα έτη, ο αριθμός των οποίων διαιρείται ακριβώς διά του 4 (2004, 2008, 2012 κλπ.). Το πρόβλημα του Ιουλιανού Ημερολογίου είναι ωστόσο ότι η πραγματική διάρκεια του ηλιακού έτους είναι κάτι λιγότερο από 365,25 ημέρες. Η μικρή αυτή διαφορά δεν γίνεται φυσικά αισθητή μέσα σε λίγα χρόνια, με τον καιρό όμως οδήγησε σε προβάδισμα του ημερολογίου από τον πραγματικό χρόνο (τροπικό ημερολόγιο): Τον 16ο αιώνα η εαρινή ισημερία απείχε 10 ημέρες από την προβλεπόμενη ημερομηνία στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Τη λύση στο πρόβλημα δίνει από το 1582 μ.Χ. το λεγόμενο Γρηγοριανό ημερολόγιο, το οποίο πήρε το όνομά του από τον πάπα Γρηγόριο VIII που το έφερε σε ισχύ. Το Γρηγοριανό ημερολόγιο παραλλάσσει το Ιουλιανό κατά το ότι σε διάστημα 400 χρόνων αφαιρεί 3 ημέρες του Ιουλιανού Ημερολογίου. Πρακτικά το επιτυγχάνει με το να θεωρεί ως δίσεκτα μόνο εκείνα τα έτη αιώνων, που διαιρούνται ακριβώς δια του 400. Έτσι, ενώ κατά το Ιουλιανό Ημερολόγιο τα έτη 1700, 1800, 1900, 2000 είναι όλα δίσεκτα, κατά το γρηγοριανό ημερολόγιο είναι μόνο το έτος 2000 δίσεκτο (366 ημέρες) διότι μόνο αυτό διαιρείται ακριβώς δια του 400. Με τον τρόπο αυτό η μέση διάρκεια του έτους, όπως προκύπτει από το Γρηγοριανό Ημερολόγιο, προσεγγίζει ακριβέστερα το τροπικό έτος.

Το σύγχρονο ημερολόγιο

Το σύγχρονο ημερολόγιο βασίζεται στο γρηγοριανό τρόπο υπολογισμού. Λαμβάνει ωστόσο υπόψη για τον ακριβή καθορισμό των δίσεκτων ετών το γεγονός ότι και το γρηγοριανό ημερολόγιο οδηγεί σε μέση διάρκεια έτους αποκλίνουσα κατά τι από το τροπικό έτος - η απόκλιση αυτή οδηγεί σε διαφορά μιας μέρας κάθε 3333 χρόνια.
Λόγω θρησκευτικών διαφορών δεν καθιερώθηκε το γρηγοριανό ημερολόγιο ταυτόχρονα σε όλες τις χώρες. Οι καθολικές χώρες Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία καθώς και το καθολικό τμήμα της Γερμανίας το υιοθέτησαν ήδη από το 1582, ενώ άλλες χώρες ακολούθησαν σταδιακά. Στην Ελλάδα το γρηγοριανό ημερολόγιο εισήχθη το 1923. Ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν μειονότητες που ακολουθούν το Ιουλιανό ημερολόγιο.
Μια από αυτές είναι οι παλαιοημερολογίτες,  οι οποίοι αποσχίσθηκαν από την ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος το 1924, όταν η τελευταία αναθεώρησε το Ιουλιανό ημερολόγιο. Ωστόσο υπάρχουν και άλλες μειονότητες που ακολουθούν το παλαιό (Ιουλιανό) ημερολόγιο, όπως η κοινότητα του Αγίου Όρους και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, που δεν συγκαταλέγονται στους Παλαιοημερολογίτες, αλλά αναγνωρίζουν ως ισχύουσα την Εκκλησία της Ελλάδος.
Κωνσταντίνος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Χέρμαν-Όθωνα πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Παυλίνας, κόρης του Πέτρου φον Μπίρον δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλλια.
Το 1869 απεβίωσε στο ανάκτορο Πόλνις Νέττκοβ του Γκύνμπερκ, στη Σιλεσία της Πρωσίας σε ηλικία 68 ετών. Οι γιοί του από τον μοργανατικό γάμο του δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής· έτσι τον διαδέχθηκε ο εγγονός του 7ου εξαδέλφου του, ο Κάρολος-Αντώνιος πρίγκιπας του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν, του νεότερου κλάδου.
Παλάουλι

Γεωγραφία

Η Παλάουλι βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα και νότια του Σαβάι. Συνορεύει στα κεντρικά και δυτικά με την Σατουπα'ιτέα, στα ανατολικά με την Φα'ασαλελεάγκα, στα βόρεια με τη Γκαγκα'ιφομάουγκα και στα βορειοανατολικά με τη Γκαγκα'εμάουγκα.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1988

Τρόπος Διεξαγωγής

Δυο ομάδες από κάθε μια από τις τρεις αρχαιότερες ΕΠΣ (Αθηνών, Μακεδονίας, Πειραιώς) προβιβάστηκαν απευθείας στη Δ΄ χωρίς να συμμετέχουν στο ειδικό πρωτάθλημα, όπου έλαβαν μέρος οι πρωταθλήτριες των υπόλοιπων 46 από τις 49, τότε, τοπικές Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων. Οι ομάδες χωρίστηκαν με γεωγραφικά κριτήρια σε 11 ομίλους των 4 ως 5 ομάδων, και την άνοδο κέρδισαν οι δυο πρώτοι στη βαθμολογία κάθε ομίλου μετά απο μίνι πρωτάθλημα 2 γύρων. Έτσι συνολικά 28 σύλλογοι προβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική.

Αποτελέσματα και Βαθμολογίες

Το ειδικό πρωτάθλημα ξεκίνησε την Κυριακή 1η Μαΐου 1988, στους εννέα ομίλους των 4 ομάδων ολοκληρώθηκε μετά από έξι Κυριακές στις 5 Ιουνίου, ενω οι όμιλοι Β και Γ που είχαν 5 συλλόγους και συνολικά δέκα αγωνιστικές, ολοκληρώθηκαν στις 26 Ιουνίου. Στον Η όμιλο χρειάστηκε επιπλέον αγώνας κατάταξης λόγω πλήρους ισοβαθμίας στη 2η θέση. 
Tο σύστημα βαθμολόγησης το 1988 ήταν 2 βαθμοί για τη νίκη, 1 για ισοπαλία και 0 για ήττα. Οι τελικές βαθμολογίες   και τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:
Ιωάννης Αργυρόπουλος

Η ζωή του

Γεννήθηκε γύρω στο 1415 στην Κωνσταντινούπολη και από μικρός εντάχθηκε στους κόλπους της εκκλησίας. Ενώ ήταν διάκονος πήρε μέρος στη Σύνοδο της Φλωρεντίας(1438-1439) όπου για πρώτη φορά ήρθε σε επαφή με τους σημαντικότερους δυτικούς λόγιους εκείνης της εποχής. Το 1443 πήγε στην Πάντοβα όπου έμαθε λατινικά. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου τα τελευταία χρόνια πριν την Άλωση διακρίθηκε ως ηγέτης των Ενωτικών. Υποστήριξε το 1449 το νέο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ Παλαιολόγο και του αφιέρωσε τιμητική δημόσια ομιλία.
Μετά την Άλωση έφυγε και πήγε στην Φλωρεντία όπου προσχώρησε στον Καθολικισμό και προσελήφθη από τον Κοσμά των Μεδίκων, τον τότε ηγέτη της πόλης, για να διδάξει την αρχαία ελληνική στον εγγονό του Λαυρέντιο το Μεγαλοπρεπή(Λορέντσο στα ιταλικά). Εκεί γνώρισε και τον ουμανιστή Μαρσίλιο Φιτσίνο. Όταν το 1469 ο Λορέντσο ανέλαβε τη διοίκηση της Φλωρεντίας, ανέθεσε στον Αργυρόπουλο τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και φιλοσοφίας στην επονομαζόμενη Πλατωνική Ακαδημία. Η διδασκαλία του Αργυρόπουλου έδωσε αίγλη στην Ακαδημία και πολλοί νέοι Ιταλοί συνέρρεαν στην Φλωρεντία για να ενταχθούν στους κύκλους του βυζαντινού λόγιου. Μεταξύ αυτών ο Ντονάτο Ατσαγιόλι, ο Άντζελο Πολιτσιάνο και ο Ιωάννης Μαρία Φίλελφος (γιος του Ιταλού ουμανιστή Φραγκίσκο Φίλελφο.
Ο Ιωάννης Αργυρόπουλος δίδαξε στη Φλωρεντία μέχρι το 1471 που εγκατέλειψε την πόλη εξαιτίας της πανώλης,από την οποία έχασε δύο από τα τέσσερα παιδιά του. Τον διαδέχτηκε αρχικά ο Ανδρόνικος Κάλλιστος και τελικά το 1475 ο Δημήτριος  Χαλκοκονδύλης.
Έπειτα πήγε στην αυλή του Ούγγρου βασιλιά Ματθία Κορβίνου για να διδάξει ελληνικά αλλά δεν έμεινε για πολύ καιρό. Στη συνέχεια πήγε στη Ρώμη όπου κι εγκαταστάθηκε. Προσωρινά πέρασε κι απ τη Φλωρεντία (1474). Τελικά πέθανε στη Ρώμη το 1487 σε απόλυτη ένδεια έχοντας φτάσει στο σημείο να πουλήσει τα βιβλία του για να ζήσει. Ο γιος του Ισαάκιος διακρίθηκε ως μουσικός και ως κατασκευαστής εκκλησιαστικών οργάνων.
Τζορτζ Όσμπορν

Πολιτική Καριέρα

Ο Τζορτζ Όσμπορν επελέγη ως σκιώδης υπουργός Οικονομικών από τον Μάικλ Χάουαρντ στον ανασχηματισμό της Σκιώδους Κυβέρνησης μετά από τις Γενικές Εκλογές του 2005. Στη θέση αυτή παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια της πενταετίας ως τις εκλογές του 2010 υπό τον Ντέιβιντ Κάμερον.
Με την ανάδειξη του Κάμερον στην πρωθυπουργία ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών της Συγκυβέρνησης Συντηρητικών - Φιλελευθέρων Δημοκρατών. Με τις εκλογές του 2015, όταν οι Συντηρητικοί κέρδισαν απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή, ο Τζορτζ Όσμπορν επαναδιορίστηκε στη θέση αυτή, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 2016 με την ανάδεξη της Τερέζα Μέι στην πρωθυπουργία.
Αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Οικονομικών παρέλαβε μια οικονομία που είχε υποστεί καθίζηση στον απόηχο της οικονομικής κρίσης του 2007-2008. Το κυριότερο επίτευγμα ήταν η ανάκαμψη της βρετανικής οικονομίας, στα πλαίσια της οποίας η Βρετανία είδε σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕΠ και δραματική μείωση της ανεργίας, σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή ύπειρος ταλανιζόταν από συνεχή ύφεση και έκρηξη της ανεργίας, παρόλο που αυτή η ανάκαμψη ήταν αποτέλεσμα αμφιλεγόμενων πολιτικών και περικοπών. Μια άλλη σημαντική πτυχή της θητείας του ήταν η έναρξη ενός μακρόπνοου σχεδίου οικονομικής αναζωογόνησης του Αγγλικού Βορρά, γνωστό ως "Northern Powerhouse".
Το 2017, μετά την θητεία του ως Υπουργός Οικονομικών, ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας London Evening Standard. Στις εκλογές του ίδιου έτους δεν έθεσε ξανά υποψηφιότητα.
Αλέξανδρος Ματθαίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ματθαίου ήταν καθηγητής σε σχολείο και κουνιάδος του πρωτεργάτη της χούντας Νικόλαου Μακαρέζου.
Αγία Μελάνη η Ρωμαία

Ζωή

Η Μελάνη ήταν κόρη του Βαλέριου Πουμπλίκολα Melania (Valerius Publicola) (γιου του Βαλέριου Μάξιμου Βασίλειου (Valerius Maximus Basilius) και της Οσίας Μελάνειας), και της γυναίκας του Αλμπίνας. Παντρεύτηκε (ενάντια στη θέλησή της κατά την Ορθόδοξη παράδοση) με τον ξάδελφό της από την πλευρά του πατέρα της, Βαλέριο Πινιανό (Valerius Pinianus), στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Μετά τον πρόωρο θάνατο των δύο παιδιών της εκείνη και ο σύζυγός της ακολούθησαν των Χριστιανικό ασκητισμό ζώντας από κει και πέρα σε αγαμία. Μετά το θάνατο των γονέων της κληρονόμησε την περιουσία τους, και τη δώρισε σε εκκλησιαστικά ιδρύματα και στους φτωχούς μέσω ανώνυμων μεσολαβητών. Η Μελάνη και ο Πινιανός έφυγαν από τη Ρώμη το 408, ζώντας μοναστική ζωή κοντά στη Μεσσήνη (Ιταλία) για δύο χρόνια. Το 410 πήγαν στην Αφρική, όπου έγιναν φίλοι με τον Αυγουστίνο και αφιερώθηκαν σε ενάρετη ζωή και φιλανθρωπικά έργα. Μαζί ίδρυσαν μονή, όπου η Μελάνη έγινε Ηγουμένη, και μοναστήρι το οποίο ανέλαβε ο Πινιανός. Το 417 ταξίδεψαν στην Παλαιστίνη μέσω της Αλεξάνδρειας, όπου ζήσανε σε αναχωρητήριο κοντά στο Όρος των Ελαιών, όπου η Μελάνη ίδρυσε και δεύτερο μοναστήρι. Μετά το θάνατου του Πινιανού περίπου το 420, έχτισε μοναστήρι για άντρες και εκκλησία, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της.         
Η Καθολική παράδοση παραδίδει ότι η Μελάνη κατείχε "τεράστιες εκτάσεις στη Σικελία" και επίσης γη στη Βρετανία. Παραπέρα, κτήματα στην Ιβηρία, Νουμιδία, Μαυριτανία, και Ιταλία. Ο Γερόντιος περιγράφει τα κτήματά της ως εξής: "Από τη μια μεριά ήταν η θάλασσα και από την άλλη το δάσος με μια ποικιλία ζώων και κυνηγιού, ώστε όταν έκανε μπάνιο στην πισίνα μπορούσε να δει τα πλοία να περνάνε και το κυνήγι στο δάσος από την άλλη…η έκταση [επίσης] περιελάμβανε 60 μεγάλα σπίτια, το καθένα από το οποίο είχε 400 δουλοπάροικους.".

Βίοι

Μια αναφορά στην αφιέρωση της Μελάνης στην ασκητική ζωή υπάρχει σε ένα Βίο Αγίων που συνέθεσε ο Γερόντιος περίπου το 452. 
Επίσης, υπάρχει μια αναφορά για τη ζωή της από το Παλλάδιο (θάνατος 431), ο οποίος μας πληροφορεί μεταξύ άλλων ότι συνέβαλε στην επανένταξη στη Ιερουσαλήμ που ζούσε Πνευματομάχων, και στην πάταξη του Μελετιανού σχίσματος.  
Η Ορθόδοξη παράδοση είτε δεν αναφέρει καθόλου τον άντρα της στο βίο της, είτε αναφέρει το όνομά του ως Απελλιανός, και ότι ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας, και ακολούθησαν ασκητική ζωή μαζί μετά το θάνατο των παιδιών τους (με κάποιες παραλλαγές στην προηγούμενη ζωή τους). Επίσης αναφέρει ότι καλλιγραφούσε βιβλία.
Explosions in the Sky

Ιστορία

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1999, αρχικά με το όνομα Breaker Morant. Ο τυμπανιστής Κρις Ράσκι κατάγεται από το Ρόκφορντ του Ίλλινοις, ενώ τα υπόλοιπα μέλη από το Μίντλαντ του Τέξας. Το νέο όνομα του συγκροτήματος προήλθε από ένα σχόλιο που είχε κάνει ο Ράσκι αναφερόμενος σε πυροτεχνήματα που άκουσαν μετά από την πρώτη τους συναυλία στον ραδιοφωνικό σταθμό KVRX. Την ίδια ημέρα είχαν ηχογραφήσει το πρώτο τους κομμάτι με τίτλο "Remember Me as a Time of Day", το οποίο αργότερα κυκλοφόρησε σε μια συλλογή. Το ντεμπούτο τους, με τίτλο How Strange, Innocence (2000) πρωτοκυκλοφόρησε τοπικά σε μορφή CD. Την ίδια χρονιά, οπτικό υλικό από τις πρόβες τους χρησιμοποιήθηκε στην ανεξάρτητη ταινία Cicadas, η οποία βραβεύτηκε σε φεστιβάλ ταινιών του Ώστιν.
Σταδιακά, το συγκρότημα απέκτησε φήμη μεταξύ άλλων ντόπιων μουσικών σχημάτων, όπως οι Lift To Experience. Η δισκογραφική εταιρεία Temporary Residence προσέφερε άμεσα συμβόλαιο στο συγκρότημα, έχοντας ακούσει μόνο το πρώτο μισό του demo τους - το demo είχε σταλεί στη δισκογραφική από ένα άλλο ντόπιο σχήμα εν ονόματι The American Analog Set, με το σημείωμα "This totally fucking destroys".
Το 2001 και με την κυκλοφορία του δεύτερού τους δίσκου, Those Who Tell The Truth Shall Die, Those Who Tell The Truth Shall Live Forever βρέθηκαν για κάποιο διάστημα στο επίκεντρο της δημοσιότητας, καθώς στο εξώφυλλο του δίσκου υπήρχε η εικόνα ενός αεροπλάνου με την επιγραφή "This Plane Will Crash Tomorrow" (Αυτό το αεροπλάνο θα πέσει αύριο). Ο δίσκος κυκλοφόρησε προς τα τέλη του Αυγούστου με αρχές του Σεπτεμβρίου του 2001 και υπήρξαν φήμες ότι η κυκλοφορία του ήταν συνδεδεμένη με την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ. Οι φήμες αυτές ξεχάστηκαν γρήγορα.
Στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2007, κυκλοφόρησαν τον δίσκο All of a Sudden, I miss everyone και ξεκίνησαν μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις 26 Απριλίου 2011 κυκλοφόρησαν τον δίσκο Take Care, Take Care, Take Care.
Θεόδωρος Φίλιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Νεοχώρι Τρικάλων (το 1982 μετονομάστηκε Οιχαλία Τρικάλων) και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 1912 παντρεύτηκε την Μαρία Χατζηθωμά και απέκτησε ένα υιό τον Κωνσταντίνο (Ντίνο). Η Μαρία είχε άλλα δύο παιδιά από προηγούμενο γάμο την Σοφία (Φιφή) Δημοσθένους και τον Θεόφιλο Δημοσθένους.
Ήταν καλός οικογενειάρχης και έμενε στην πόλη των Τρικάλων, όπου μεγάλωσε και τα τρία παιδιά φροντίζοντας για τη μόρφωση και εκπαίδευσή τους σαν να ήταν ο φυσικός τους πατέρας.
Ασχολήθηκε με τη Δημοσιογραφία και την πολιτική πρωτοστατώντας και ουσιαστικά ο ίδιος πέτυχε το μοίρασμα της Θεσσαλικής γης (κλήροι), στους φτωχούς αγρότες,
οι οποίοι τον τίμησαν με την ψήφο τους και τον εξέλεξαν τέσσερις φορές Βουλευτή.
Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1912, του Μαΐου 1915 και του 1928.
Πέθανε από καρδιακή προσβολή νεώτατος το 1937.
Τότης Φυλακούρης

Σε συλλογικό επίπεδο

Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1964, 1969, 1970, 1972) και δύο Κύπελλα (1967, 1969), ενώ συμμετείχε σε 16 ευρωπαϊκά αγώνες και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Αγωνίστηκε την ίδια χρονιά στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου σημειώνοντας γκολ και στις 2 αναμετρήσεις του Παναθηναϊκού με τη Νασιονάλ Μοντεβιδέο.
Επίσης αγωνίσθηκε στον Εθνικό Πειραιώς και για δύο χρόνια στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, με τη φανέλα του Α.Ο. Αιγάλεω.
Εκτός από ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού είχε αναλάβει και χρέη υπηρεσιακού προπονητή το 2005 (αντικαθιστώντας το Ζντένεκ Σκάζνι έως ότου να αναλάβει την ομάδα ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι) έχοντας πολύ καλά αποτελέσματα. Έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι πάντα θα είναι ένας "στρατιώτης" του συλλόγου και θα είναι δίπλα στην ομάδα από όποιο πόστο χρειαστεί γι' αυτόν τον λόγο είναι εξαιρετικά αγαπητός στους φιλάθλους της ομάδας.

Στις εθνικές ομάδες

Τον Δεκέμβριο του 1966 αγωνίστηκε με την εθνική νέων στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σε δύο αγώνες.
Κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική ενόπλων στη Βαγδάτη. Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.

Οικογένεια

Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδερφός του, Δημήτρης, που ξεκίνησε από τον Ποσειδώνα Γλυφάδας και αγωνίστηκε επίσης στον Παναθηναϊκό στις αρχές της δεκαετίας του '60 (κατέκτησε τα πρωταθλήματα 1961, 1962) και υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική νέων, με την οποία μετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1961 και πέτυχε δύο γκολ στους δύο αγώνες που αγωνίστηκε. Ωστόσο, αναγκάσθηκε να σταματήσει πολύ πρόωρα το ποδόσφαιρο, έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που υπέστη οδηγώντας το μηχανάκι του. Ο Δημήτρης μεσολάβησε για να έρθει ο Τότης στον ΠΑΟ.
Κάστρο της Ωλένης

Το Κάστρο της Ωλένης είναι κτίσμα των βυζαντινών χρόνων στη μεσαιωνική πόλη Ώλενα, στο σημερινό χωριό Ωλένη κοντά στον Πύργο πρωτεύουσα της Ηλείας. Σήμερα σώζονται ερείπια της οχύρωσης
Το κάστρο αρχικά κτίστηκε από τους Βυζαντινούς και αποτελούσε έδρα του Ορθόδοξου Επισκόπου Ώλενας από τον 9ο αιώνα, μετά το 1204 και την Φράγκικη κατάκτηση της Πελοποννήσου αποτέλεσε έδρα του Λατίνου επισκόπου. Όταν το 1205 η λατινική επισκοπή μεταφέρθηκε στην Ανδραβίδα, το κάστρο έμεινε στην εξουσία του Λατίνου επισκόπου-βαρώνου, τον 15ο αιώνα με την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Οθωμανούς εκδιώχθηκε ο Λατίνος επίσκοπος και ξαναέγινε έδρα του Ορθόδοξου επισκόπου.
Γεώργιος Μπουρδάρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Φουρνά Ευρυτανίας το 1888. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο αρχικά ως έφεδρος και στη συνέχεια ως μόνιμος αξιωματικός.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και από το έτος 1933 εξελέγη κατ΄επανάληψη βουλευτής Ευρυτανίας, αρχικά με το κόμμα του Καφαντάρη.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, τον Σεπτέμβριο του 1944 διορίστηκε Διοικητής των νήσων του Aρχιπελάγους. Στη συνέχεια πολιτεύθηκε με το κόμμα ΕΠΕΚ και στη κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1945 διορίστηκε υπουργός των 3Τ, όπως λεγόταν στην εποχή του το "υπουργείο Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων", (1945-1946) και αργότερα στη κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα 1951 ανέλαβε υπουργός Συγκοινωνιών (1951-1952). Το 1956 πολιτευόμενος με το κόμμα των Φιλελευθέρων εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
Ο Γεώργιος Μπουρδάρας πέθανε στην Αθήνα το 1959. Αδελφός του ήταν ο Αλκιβιάδης Μπουρδάρας. Η γενέτειρά του τον έχει τιμήσει με την μαρμάρινη προτομή του στη πλατεία του χωριού.
371 Βοημία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Βοημίας υπολογίσθηκε σε 54,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 171 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,192 (από δεδομένα του IRAS). Η Βοημία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 46 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εμμανουήλ Ματζαπετάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Αμπελούζο Ηρακλείου το 1907 και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Υπήρξε πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου και του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου και αργότερα βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Κέντρου το 1961,  το 1963 και το 1964. Συνέβαλε ιδιαίτερα στην επίλυση θεμάτων του φαρμακευτικού κλάδου, ενθάρρυνε και στήριξε την βιομηχανική ανάπτυξη του νομού.    
Ήταν παντρεμένος με την Μερόπη Λυδάκη (1905-1989) και απέκτησαν μία κόρη και δύο γιους. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Στυλιανός Εμμ. Ματζαπετάκης, υπηρέτησε επίσης ως βουλευτής μεταπολιτευτικά, με τη Νέα Δημοκρατία και με το ΠΑΣΟΚ. και ο Νίκος επί σειρά ετών ως Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος Ηρακλείου.
Πέθανε στο Ηράκλειο στις 7 Απριλίου 1971.