Χένρι Πέρσι, 2ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ

Οικογενειακή καταγωγή

Ο παππούς του ήταν ο πρώτος από την Οικογένεια Πέρσι που έγινε κόμης του Νορθάμπερλαντ. Ο Χότσπερ και ο πατέρας του ήταν από τους πρώτους οπαδούς του Ερρίκου του Μπόλινμπροκ που ανέβηκε στον θρόνο μετά την ανατροπή του ξαδέλφου του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας (1399). Η ανταμοιβή ήταν στην αρχή πλούσια και έγιναν μέλη της νέας αντιβασιλείας, ο Χότσπερ σκοτώθηκε στις 21 Ιουνίου 1403 σε εξέγερση στο Σρούσμπερυ. Ο πρώτος κόμης δεν βρέθηκε στην μάχη και πιθανότατα δεν συμμετείχε στην εξέγερση, μετά από σύντομη φυλάκιση συγχωρήθηκε και τοποθέτησε τον εγγονό του στην βασιλική συνοδεία στο Ντόνκαστερ. Ο πρώτος κόμης συμμετείχε τον Μάιο του 1405 σε άλλη μια εξέγερση που απέτυχε και δραπέτευσε στην Σκωτία μαζί με τον εγγονό του. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν νέες ταραχές και εξεγέρσεις και ο μικρός Χένρι έμεινε στην συνοδεία του Ροβέρτου Στιούαρτ, δούκα του Άλμπανι. Ο πρώτος κόμης σκοτώθηκε στην μάχη του Μπράμχαμ Μουρ αφήνοντας τον μικρό Ερρίκο διάδοχο στην κομητεία, ο μικρός Χένρι Πέρσι παρέμεινε στην Σκωτία μέχρι την άνοδο του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας (1413) διεκδικώντας τους τίτλους του παππού του. Η θεία του νέου βασιλιά Ιωάννα Μπωφόρ πάντρεψε τον μικρό Χένρι με την κόρη της Ελεονώρα Νέβιλ. Ο σκοπός του Ερρίκου Ε΄ ήταν να συμφιλιωθεί με τους Πέρσι για να τους χρησιμοποιήσει στις απέραντες εκτάσεις στην βόρεια Αγγλία, δημιούργησε ξανά (1416) την κομητεία του Νορθάμπερλαντ.

Υπηρεσίες στον βασιλιά

Ο Νορθάμπερλαντ εξυπηρέτησε σποραδικά τον Ερρίκο Ε΄ στον Εκατονταετή Πόλεμο, ενώθηκε μαζί του σε ηπειρωτική εκστρατεία (1416) και έστειλε ένα μικρό Σύνταγμα από στρατιώτες. Το κύριο καθήκον του ήταν η υπεράσπιση των συνόρων με την Σκωτία και στις 16 Δεκεμβρίου 1416 διορίστηκε Φύλακας των Ανατολικών Μαρς. Στα τέλη του Αυγούστου του 1417 οι Σκωτσέζοι επιτέθηκαν στην βόρεια Αγγλία, ο Άλμπανι πολιόρκησε το κάστρο του Μπέργουικ και ο κόμης του Ντάγκλας προσπάθησε να καταλάβει το κάστρο του Ρόξμπουργκ, ο Πέρσι έλυσε την πολιορκία και τους έδιωξε πέρα από τα σύνορα. Ταυτόχρονα συμμετείχε σε διεθνείς υποθέσεις και έγινε Στιούαρτ στις 24 Φεβρουαρίου 1421 στην στέψη της βασίλισσας Αικατερίνης του Βαλουά.
Ο Ερρίκος Ε΄ πέθανε (1422) και ο Νορθάμπερλαντ διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου κηδεμονίας του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας, βρέθηκε σε αποστολή στο Συμβούλιο της Σιένα (1423) αλλά το κύριο έργο του εξακολουθούσε να είναι η φύλαξη των συνόρων. Στο βασιλικό συμβούλιο μπήκε στον στενό κύκλο του Ερρίκου Μπωφόρ και ακολούθησε τον Καγκελάριο στις ειρηνικές διαπραγματεύσεις στο Μπέργουικ (1429). Ο Νορθάμπερλαντ σαν Φύλακας των Ανατολικών Μαρς ασχολήθηκε συνεχώς με ειρηνικές συμφωνίες και την άμυνα αλλά οι προσπάθειες του δημιούργησαν απογοήτευση και τελικά παραιτήθηκε (1434). Την επόμενη χρονιά ο Ριχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι επίσης εξοργισμένος από την απουσία βασιλικής υποστήριξης παραιτήθηκε από Φύλακας των Δυτικών Μαρς. Ο Νορθάμπερλαντ διορίστηκε για έναν χρόνο Φύλακας του Χάντινγκτον και φύλακας των δυο Μαρς, τον ίδιο χρόνο γνώρισε στην μάχη του Πίπερντιν την συντριβή από τον κόμη του Άνγκους αλλά απέκρουσε επιτυχώς την πολιορκία του Ρόξμπουργκ από τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας. Διορίστηκε Φύλακας των Δυτικών Μαρς και κράτησε την θέση μέχρι τον θάνατο του.

Συγκρούσεις με τους Νέβιλ

Οι σχέσεις των Πέρσι με τους Νέβιλ την άλλη μεγάλη οικογένεια του βορά ήταν αρχικά φιλικές, συνδέθηκαν με τον γάμο του ίδιου με την Ελεονώρα Νέβιλ και κατόπιν πάντρεψε την αδελφή του Ελισάβετ Πέρσι με τον νεαρό Ραλφ Νέβιλ, 2ο κόμη του Γουέστμορλαντ. Η σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο της Υόρκης κλιμακώθηκε σε ανοιχτή βία, ο βασιλιάς έκανε επέμβαση υπέρ του αρχιεπισκόπου αλλά ο Νορθάμπερλαντ εξακολουθούσε να έχει την βασιλική εύνοια.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1650 οι σχέσεις ανάμεσα στην οικογένεια Πέρσι και τον κόμη του Σόλσμπερι τον μεγαλύτερο γιο του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ με την δεύτερη σύζυγο του Ιωάννα Μπωφόρ πέρασαν κρίση. Η αιτία ήταν ο γάμος του γιου του Σόλσμπερι Τόμας Νέβιλ με την Ματθίλδη Στάνχοουπ ανιψιά και διάδοχο του λόρδου του Κρόμγουελ, με τον γάμο το κάστρο του Γρουέσλ που ήταν παραδοσιακά η έδρα των Πέρσι πέρασε στους Νέβιλ. Ο δούκας του Έξετερ θα συμμαχήσει με τους Πέρσι λόγω των εδαφικών διεκδικήσεων που είχε με τον Κρόμγουελ. Ο Νορθάμπερλαντ που ήταν περίπου 60 ετών δεν μπορούσε να πολεμήσει κάτι που έκαναν οι γιοι του, ο τίτλος του βαρόνου του Έγκρεμοντ που δημιουργήθηκε για τον Τόμας Πέρσι (1449) σχετίστηκε με τις περιοχές των Νέβιλ στο Κάμπερλαντ. Ο Τόμας επιτέθηκε στην γαμήλια γιορτή ανάμεσα στους Νέβιλ και τον Κρόμγουελ κοντά στην Γιορκ με 700 άνδρες αλλά η επίθεση έμεινε αναίμακτη.
Η σύγκρουση συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια, ο Νορθάμπερλαντ και ο Σόλσμπερι κλήθηκαν από την αυλή που διέταξε να σταματήσουν οι γιοι τους τις διαμάχες αλλά η προειδοποίηση αγνοήθηκε. Οι δυνάμεις των Πέρσι και των Νέβιλ συγκεντρώθηκαν στην Γιορκσάιρ στα οχυρά τους στο Τόπκλιφφ και στο Χάττον μόνο λίγα μίλια απόσταση μεταξύ τους. Οι δυο πλευρές έκλεισαν ειρήνη και οι στρατοί οπισθοχώρησαν, τον Οκτώβριο του 1454 ο Τόμας Πέρσι και ο αδελφός του Ριχάρδος αιχμαλωτίστηκαν στην μάχη του Στάμφορντ Μπρίτζ.

Πορεία για τον εμφύλιο πόλεμο

Στην Αγγλία ξέσπασε δυσαρέσκεια εναντίον του Ερρίκου ΣΤ΄ που ενηλικιώθηκε (1437), οι κύριοι ανταγωνιστές ήταν ο Ριχάρδος της Υόρκης και ο δούκας του Σόμερσετ. Ο Σόμερσετ είχε μεγάλη εύνοια από τον βασιλιά αλλά όταν ο Ερρίκος ΣΤ΄ αχρηστεύτηκε από διανοητική ασθένεια (1453) ο δούκας της Υόρκης διορίστηκε προστάτης (1454). Οι Νέβιλ είχαν συμμαχήσει με τον δούκα της Υόρκης με αποτέλεσμα ο Νορθάμπερλαντ να συνταχτεί με τον Σόμερσετ και τον βασιλιά. Οι προσπάθειες να συμφιλιωθούν στον βορά ο Νορθάμπερλαντ και ο Σόλσμπερι δεν είχαν αποτέλεσμα και τον Δεκέμβριο ο Ερρίκος ΣΤ΄ που απέκτησε τον έλεγχο διέκοψε την κηδεμονία του δούκα της Υόρκης, με τον Σόμερσετ στην εξουσία ο εμφύλιος φαινόταν ξανά βέβαιος.
Ο Νορθάμπερλαντ ταξίδευσε τον Μάιο του 1455 με τον βασιλιά και τον Σόμερσετ στο βασιλικό συμβούλιο του Λέστερ, οι Υορκιστές και οι Νέβιλ προσπάθησαν να τους εμποδίσουν.
Στην πρώτη μάχη του Σαιν Άλμπαν που περιγράφεται σαν η πρώτη μεγάλη μάχη του Πολέμου των Ρόδων (22 Μαΐου 1455) οι Πέρσι και οι σύμμαχοι τους Λάνκαστερ είχαν βαριές απώλειες που έφεραν ανατροπή της πολιτικής κατάστασης.  Ο βασιλιάς συνελήφθη αιχμάλωτος και ο Σόμερσετ σκοτώθηκε, ο Νορθάμπερλαντ βρισκόταν και αυτός στα θύματα και τάφηκε στο κοντινό αβαείο του Σαιν Άλμπαν. Οι σύγχρονοι ιστορικοί σημειώνουν ότι ο στόχος της μάχης ήταν η εγκατάσταση προσωπικής εξουσίας, με τον Νορθάμπερλαντ και τον Σόμερσετ νεκρούς οι δούκες της Υόρκης και του Σόλσμπερι πήραν το πάνω χέρι.
Τα εδάφη τον Πέρσι ήταν στις βόρειες κομητείες της Γιορκσάιρ, την Νορθάμπερλαντ και την Κάμπερλαντ. Οι κατοχές των Πέρσι επανήλθαν στην οικογένεια το 1416 αλλά δεν αποκαταστάθηκαν τα παλιά τους πλούτη, ακολούθησαν σκληρές νομικές διαμάχες με τον πρίγκιπα Ιωάννη του Λάνκαστερ, ο δεύτερος κόμης του Νορθάμπερλαντ δεν είχε την εποχή που πέθανε τις εκτάσεις του παππού του.