google/wiki40b huggingface dataset:
Βιβλιοθήκη (έπιπλο)

Η βιβλιοθήκη ή αρμάριο, είναι έπιπλο το οποίο διαθέτει ράφια για την τοποθέτηση βιβλίων και άλλων εντύπων. Συνήθως έχουν ανοικτή μορφή, ενώ υπάρχουν και παραλλαγές τους με γυάλινες πόρτες έτσι ώστε να προστατεύονται από την συσσώρευση σκόνης και παράλληλα να είναι δυνατή η ανάγνωση της ράχης τους. Χρησιμοποιούνται σε ιδιωτικές οικίες, εκπαιδευτικά ιδρύματα, γραφεία, βιβλιοπωλεία και σε κτήρια βιβλιοθηκών όπου καταλαμβάνουν τον κυρίως χώρο τους.

Ετυμολογία

Η ετυμολογία προέρχεται από την ελληνική λέξη βιβλιοθήκη. Στα λατινικά η λέξη διατηρήθηκε ως bibliotheca, και από εκεί μεταφέρθηκε έτσι σε αρκετές άλλες ρομανικές γλώσσες με μικροδιαφοροποιήσεις, καθώς και με παράλληλη χρήση τόσο για το έπιπλο όσο για το κτήριο που στεγάζει βιβλία.

Παλαιότερες μορφές

Οι πρώτες ιδιωτικές βιβλιοθήκες φέρονται να εμφανίστηκαν στην αρχαία Ρώμη, και ο Ρωμαίος ρήτορας Σενέκας συχνά σχολίαζε πως ενώ οι βιβλιοθήκες αυτές ήταν φορτωμένες με γραπτά οι ιδιοκτήτες τους ήταν αγράμματοι και απλώς ενδιαφέρονταν για την επίδειξη του πλούτου και του υποτιθέμενου πνεύματος τους.
Οι οριζόντια περιστρεφόμενες βιβλιοθήκες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην Κίνα το 544, ενώ υπάρχουν και διάσπαρτες άλλες περιγραφές τους σε κινεζικά χειρόγραφα του 8ου και 9ου αιώνα, καθώς γνώρισαν ιδιαίτερα διάδοση στις βουδιστικές μονές υπό την δυναστεία των Σονγκ.Στην Ευρώπη, οι περιστρεφόμενες βιβλιοθήκες εμφανίστηκαν σε κάθετη μορφή το 1588 από τον Αγκοστίνο Ραμέλι και έγιναν γνωστές ως βιβλιοτροχοί.
Πριν την εφεύρεση της τυπογραφίας, και καθώς όλα τα γραπτά ήταν χειρόγραφα και ο αριθμός τους ήταν μικρός, συνηθίζονταν να φυλάσσονται και εντός μικρών κιβωτίων ή μπαούλων τα οποία οι ιδιοκτήτες τους κουβαλούσαν μαζί τους. Καθώς η παραγωγή χειρογράφων αυξάνονταν, τα χειρόγραφα αυτά άρχισαν να φυλάσσονται σε έπιπλα βιβλιοθηκών με την μορφή αρμάριου (προσαρμοσμένη ντουλάπα), και με την πάροδο του χρόνου οι πόρτες αφαιρέθηκαν και τα έπιπλα αυτά εξελίχθηκαν στις σημερινές βιβλιοθήκες. Οι παλιές βιβλιοθήκες κατασκευάζονταν συνήθως από ξύλο οξιάς.

Τοποθέτηση βιβλίων

Κατά τις παλαιότερες εποχές όμως, τα βιβλία δεν τοποθετούνταν με την ράχη τους προς τα έξω, αλλά συνήθως είτε τοποθετούνταν σωρηδόν το ένα πάνω στο άλλο, είτε τοποθετούνταν με την εμπρόσθια όψη τους να αντικρίζει προς τα έξω, καθώς οι τίτλοι γραφόταν μόνο στην εμπρόσθια όψη και όχι στις ράχες των βιβλίων. Μόνο μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας και αφότου η παραγωγή νέων βιβλίων αυξήθηκε κατά πολύ, οι τίτλοι άρχισαν πλέον να αναγράφονται και στις ράχες, με συνέπεια τα βιβλία να τοποθετούνται πλέον και με την ράχη τους προς τα έξω, σύμβαση η οποία επικράτησε μετέπειτα.

Παραλλαγές

Τα ιδιαίτερα σπάνια ή ευπαθή βιβλία προστατεύονται σε ειδικές βιβλιοθήκες οι οποίες έχουν ενισχυμένο γυαλί και κλειδαριά. Υπάρχουν επίσης ποικιλίες όπου άλλα έπιπλα μπορεί να διαθέτουν παράλληλα και λειτουργία βιβλιοθήκης για τοποθέτηση βιβλίων, όπως γραφείο με ενσωματωμένα ράφια ή χαμηλό τραπέζι. Στα μεγάλα ιδρύματα μουσείων και βιβλιοθηκών υπάρχουν και σε μορφή με ρόδες στην βάση τους ώστε να είναι εύκολη η μετακίνηση τους, καθώς και σε μορφή συρόμενης πόρτας ή με κυλιόμενη σκάλα προσαρμοσμένη πάνω τους για τα πολύ ψηλά ράφια.
Κλάραμπελ

Εμφάνιση

Φοράει: πράσινο φιόγκο, κόκκινη μπλούζα, πράσινη φούστα και κίτρινα γοβάκια.

Ιστορία

Πρώτα βγήκε στην ταινία του Μίκυ Μάους «Plane Crazy», με πρεμιέρα στις 17 Μαρτίου 1929. Η Κλάραμπελ ποτέ δεν έγινε πρωταγωνίστρια σε ταινία της Αμερικής. Στην Ευρώπη της δόθηκε βασικός ρόλος σε κόμικς από τους Ιταλούς της Ντίσνεϊ. Έχει εμφανιστεί και σε video game.

Χαρακτήρας

Της αρέσει να κουτσομπολεύει με τις φίλες της, είναι αφηρημένη, πιο μοντέρνα από τη Μίνι και τον Μίκυ και τιμά τους φίλους της. Απολαμβάνει να προγραμματίζει γιορτές, γάμους και πάει για ψώνια με τις φίλες της.
Όθων Γ΄ της Σουαβίας

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Ερρίκου μαργράβου τού Σβάινφουρτ και της Γκέρμπεργκα τού Γκλάιμπερκ/Χέννεμπεργκ/Βέττεραου.
Έγινε ένας από τους πιο ισχυρούς πρίγκιπες της ανατολικής Φραγκονίας από κληρονομίες: απέκτησε εκτεταμένες γαίες στο Ράντεντσγκαου και στο Σβάινφουρτ. Το 1014 εμφανίζεται για πρώτη φορά ως κόμης τού Κάτω Άλτμυλ (ή Κέλσγκαου) και το 1024 κληρονόμησε τη μαρκιωνία (μαργραβάτο) τού πατέρα του. Το 1034 έγινε κόμης τού Κάτω Νάαμπ. Από τότε ως την τοποθέτησή του στη Σουαβία, έλαβε μέρος σε πολλές εκστρατείες τού βασιλιά της Γερμανίας στη Βοημία, την Ουγγαρία και την Πολωνία. 
Στο Ουλμ τον Ιανουάριο τού 1048 ο Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας τον διόρισε δούκα της Σουαβίας, έπειτα από ένα σύντομο κενό που ακολούθησε το τέλος τού Όθωνα Β΄. Ήταν πιστός στον Ερρίκο Β΄. Αρχικά είχε αρραβωνιαστεί τη Ματίλντα, κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας, αλλά αυτό αναβλήθηκε για χάρη τού γάμο του με την Ιμμίλλα, κόρη τού Ούλριχ-Μάνφρεντ μαργράβου τού Τορίνο, ως μέρος των σχεδίων τού Ερρίκου Β΄ για την Ιταλία. Κατά τα άλλα έμεινε αδρανής. Απεβίωσε έπειτα από 9 έτη διακυβέρνησης και τάφηκε στο Σβάινφουρτ.
Γεώργιος Τουρτούρης

Βίος

Ο Γεώργιος Τουρτούρης γεννήθηκε μεταξύ 1747 και 1750 στους Καλαρρύτες της Ηπείρου. Ο πατέρας του Δημήτριος Τουρτούρης ήταν έμπορος και οι δραστηριότητές του επικεντρώνονταν στο Λιβόρνο της Ιταλίας και στη Βεσσαραβία. Κι ο ίδιος ο Γεώργιος ασχολείται με το εμπόριο. Με βάση των επιχειρήσεών του τα Ιωάννινα εξάγει ασημικά από τους Καλαρρύτες, δέρματα και μάλλινα  βλάχικα υφάσματα. Εισάγει από την Ιταλία βιοτεχνικά είδη τα οποία έχουν ζήτηση στην Ήπειρο. Στην Βενετία συστήνει μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο εμπορικό οίκο με την επωνυμία ‘’Αφοί Τουρτούροι’’. 
Σημαντικός παράγοντας πλουτισμού του είναι και η σχέση που αναπτύσσει με τον Αλή πασά των Ιωαννίνων ως υπενοικιαστής τελωνειακών φόρων γύρω στα 1817 στην περιοχή της Τζαμουργιάς. Η σχέση του με τον Πασά των Ιωαννίνων γίνεται τόσο στενή ώστε διορίζεται επίσημος αντιπρόσωπός του στις συνομιλίες του Αλή με τους Βρετανούς  της Μάλτας προκειμένου να εξασφαλίσουν βοήθεια κατά της Αυλώνας. 
Παράλληλα ασχολείται και με την έκδοση, εμπορία και διακίνηση του βιβλίου στις αγορές των Ιωαννίνων και της Κέρκυρας. Η εμπορική εταιρεία που διατηρεί στη Βενετία χρηματοδοτεί  τυπογραφεία για την έκδοση βιβλίων, όπως  το ‘’Βιβλίον καλούμενον Έλεγχος κατά αθέων και ασεβών περιέχον λόγους κεφαλαιώδεις Προκοπίου Πελοποννήσιου 1792’’ ή  η ‘’Νέα Παιδαγωγεία’’
Ο  Τουρτούρης μυήθηκε-άγνωστο πότε ακριβώς-στη Φιλική Εταιρεία όταν ήταν για εμπορικές υποθέσεις του στη Βενετία. Τον Ιούλιο του 1821 ξεσπά επανάσταση στους Καλαρρύτες-υποκινημένη από τον πρόκριτο Γεώργιο Τουρτούρη- και στο Συρράκο, αλλά αποτυγχάνει Αναγκάζεται  να  φύγει για την Ζάκυνθο όπου συνεχίζει να ασχολείται με το εμπόριο. Απ΄εκεί αλληλογραφεί με διάφορα πρόσωπα: Ιωάννη Κωλέττη, Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο,Ιωάννη Θεοτόκη, Δημήτριο Παπαγιαννόπουλο,  Ιγνάτιο Ουγγροβλαχίας  
Ο Τουρτούρης πληροφορεί περί διαφόρων συμβάντων, προτρέπει, επικρίνει πολιτικές και στρατιωτικές αποφάσεις, προτρέπει για ομοψυχία,   προβάλει στις επιστολές του την αναγκαιότητα ερχομού στην Ελλάδα του Ιωάννη Καποδίστρια, που μετά τον ερχομό του Κυβερνήτη, και από το 1827 μέχρι το 1831,  διορίζεται πρόεδρος κριτηρίου (Δικαστηρίου).
Περικλής Χριστοφορίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα. Το 1922 μετοίκησε στην Ελλάδα. Η θητεία του στις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε από τις μακροβιότερες, από το 1929 μέχρι και το 1979, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως η «Μπόρα» του Δημήτρη Γαζιάδη και το «Ταξίδι του Μέλιτος» του Γιώργου Πανουσόπουλου.
Ο παππούς και ο πατέρας του υπήρξαν επίσης ηθοποιοί όπως και η αδερφή του Στέλλα, που ήταν από τις πρώτες που έκανε κινηματογράφο με την ταινία Απάχηδες των Αθηνών (1950). Σε αρκετές ταινίες του έπαιξε και ο ξάδελφός του, Τάκης Χριστοφορίδης.
Ο Περικλής Χριστοφορίδης πέθανε στην Θεσσαλονίκη, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 30 Σεπτεμβρίου 1983. Η σορός του μεταφέρθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας στην Αθήνα. Κηδεύτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας, την 1η Οκτωβρίου 1983.
Ιωάννης Δημουλίτσας

Βιογραφία

Ο Δημουλίτσας ή Πατατούκος όπως έμεινε γνωστός, καταγόταν από την Πάργα της Ηπείρου και σε μικρή ηλικία κατέφυγε στην Κέρκυρα ενώ έπειτα εγκαταστάθηκε στα Ψαρά καθώς, σύμφωνα με την παράδοση, απέδρασε από πλοίο συντοπιτών του που τον κακομεταχειρίζονταν, βρίσκοντας καταφύγιο σε πλοίο του Ψαριανού καπετάνιου Κοτζιά. Συνεχίζοντας το ναυτικό επάγγελμα, ταξίδευσε σε διάφορα μέρη, ανάμεσα στα οποία και στην Τουλώνη της Γαλλίας. Εκεί, εργάστηκε για ένα διάστημα στον τοπικό ναύσταθμο και παράλληλα διδάχτηκε από Γάλλο μηχανικό την τέχνη της κατασκευής πυρπολικών πλοίων.
Με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, προχώρησε στην κατασκευή ενός τέτοιου πυρπολικού το οποίο, οδηγούμενο από τον Δημήτριο Παπανικολή, προκάλεσε την πυρπόληση ενός οθωμανικού δίκροτου πλοίου κατά την ναυμαχία της Ερεσού τον Μάιο του 1821. Μετά από αυτή την επιτυχία, ο Δημουλίτσας συνέχισε την κατασκευή πυρπολικών, ενώ ο συγκεκριμένος τύπος σκαφών χρησιμοποιήθηκε με ελάχιστες παραλλάξεις καθ' όλη τη διάρκεια της επανάστασης.
Ο Δημουλίτσας απεβίωσε στα Ψαρά τον Μάρτιο του 1823 από λοιμική νόσο. Η κηδεία του που ακολούθησε ήταν πάνδημη, ενώ στην οικογένειά του χορηγήθηκε σύνταξη.
Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Ιστορία

Η Πανινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1937. Έπειτα από την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947, προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1948. Αποτέλεσε επίσεις ένα από τα ιδρυτικά μελη της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC).

Λογότυπο

Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2016, σε εκδήλωση στην οποία παρεβρέθηκε και ο πρόεδρος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA), Τζιάνι Ινφαντίνο.
Μακρύ τείχος των Ελλήνων

Χαρακτηριστικά

Η πορεία του ξεκινούσε από το Οτράντο, κατ΄ εξοχήν βυζαντινή πόλη, και κατά μήκος της Αππίας Οδού, συνεχίζει προς την περιοχή του κατεστραμμένου Βελέσιο ύστερα περνά από το αρχαίο Αγκλιάνο και συνεχίζει στο Παζάνο και φέουδο του Μαγκαλάστρο, και τέλος κατέληγε στη θάλασσα, προς τα ανατολικά, αφήνοντας την πόλη του Σάββα. Αυτό το μακρύ τείχος χτίστηκε με ξηρούς ασβεστολιθικούς μετρίου μεγέθους. Είχε καταλύματα για στάθμευση στρατευμάτων πίσω από τα οποία υπήρχε ένας δρόμος που χρησιμοποιείται για γρήγορη μετακίνηση τους.

Απόδειξη της ύπαρξής του

Η απόδειξη της ύπαρξης του τείχους είναι πολύ ασαφής, δεδομένου ότι συχνά αναφέρεται σε μελέτες της ιστοριογραφίας. Υπήρξαν πολλές ιστορικής και αρχαιολογικές έρευνες που εστίαζαν στην έρευνά του, αλλά εξακολουθεί να μην υπάρχει αξιόλογο αποτέλεσμα. Οι δυσκολίες έγκεινται στο γεγονός ότι τα όρια μεταξύ των κτήσεων των Λομβαρδών και των Βυζαντινών ήταν πάντα ασταθής. Επιπλέον, είναι πολύ πιθανό ότι ήταν μάλλον ένα ανάχωμα με χαντάκι, παρά ένα πραγματικό τείχος που αποτελούσε επίσημα σύνορα.
Το τείχος των Ελλήνων  αναφέρεται για πρώτη φορά στο έργο του 1875  "Messapografia ovvero memorie istoriche di Mesagne" του Αντόνιο Προφίλο, στη συνέχεια από τον Κοσίμο ντε Τζιόρτζι Cosimo το 1915 στην "Le Anticaglie, Muro Maurizio ed il Limitone dei Greci presso Mesagne", και πάλι από τον Ιωάννη Αντονούτσι  στο "Il Limitone dei Greci" , αλλά καμία μεσαιωνική πηγή, ούτε Βυζαντινή ούτε άλλες πηγές, κάνει ρητή αναφορά της κατασκευής του ή της ύπαρξή του, ως εκ τούτου, είναι πιθανό ότι τα λείψανα των τειχών που σήμερα βρίσκονται στην ύπαιθρο του Σαλέντο πρόκειται για έργα που χρονολογούνται από την περίοδο που ακολουθεί την κατάκτηση της Νορμανδίας. Στην πραγματικότητα το πρώτο έγγραφο που αναφέρει μια οχύρωση στο Σαλέρνο είναι του 1092 και είναι δωρεά του Ρογήρου Μπόρσα  στην μονή  Βενεδικτίνων του Αγίου Λαυρεντίου του Αβλέρσα. Μια περιοχή ιδιαίτερου ενδιαφέροντος μπορεί να είναι τα ερείπια που τρέχουν κατά μήκος της Οριάς - Σάββα, όπου οι πρόσφατες μελέτες έχουν επίσης επισημάνει μερικά από τα ερείπια αυτού του τεράστιου τείχους.
Και πάλι ένας άλλος τομέας στον οποίο η ιστοριογραφία και η λαϊκή κουλτούρα εντόπισαν την παρουσία του τείχους είναι κατά μήκος της επαρχιακής οδού 51 στην επαρχία του Μπρίντιζι, του αρχαίου δρόμου που συνδέει Οριά και το Σελίνο Σαν Μάρκο. Σε αυτή τη διαδρομή μπορείτε να βρείτε σημαντικά παραδείγματα της ρωμαϊκής και μεσαιωνικής εποχής.
Δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις ότι το τείχος όντως υπήρξε με τη  αμυντική μορφή κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε αντίθεση σε κάθε περίπτωση με την τακτική της βυζαντινής άμυνας. Είναι πιθανό ότι υπήρχαν μεμονωμένα έργα διάσπαρτα κατά μήκος της συνεχώς μεταβαλλόμενης συνοριακής γραμμής μεταξύ των Λομβαρδών και Βυζαντινών στην Απουλία.
ΑΚ Πράτο

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1908. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το λευκό.
Πιστά Ερωτευμένοι (ταινία)

Περίληψη

Δυο καλοί φίλοι που μεγάλωσαν και ζουν στη Νέα Υόρκη, ο ένας (Μπράιαν) καθολικός ιερέας και ο άλλος (Τζέικ) ραβίνος ξανασμίγουν μετά από πολλά χρόνια με την παιδική τους φίλη Άννα (με την οποία υπήρξαν ερωτευμένοι και οι δυο στα σχολικά τους χρόνια). Η Άννα είναι πλέον μια κούκλα και επιτυχημένο στέλεχος σε επιχείριση. Αρχίζει μια σχέση με το Τζέικ ο οποίος όμως διστάζει να δεσμευτεί επειδή η Άννα δεν είναι Εβραία. Η πίστη του Μπράιαν δοκιμάζεται καθώς θα πρέπει να παλέψει μεταξύ των συναισθημάτων του για την Άννα και του όρκου αγαμίας που έχει πάρει σαν ιερέας.
Γραβούνα Καβάλας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 25 μέτρων, 25 χιλιόμετρα ανατολικά της Καβάλας, στο βόρειο τμήμα της πεδιάδας της Χρυσούπολης. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Γραβούνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας, απέκτησε αμιγώς ελληνικό πληθυσμό, μετά την εγκατάσταση 124 προσφυγικών οικογενειών. 
Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 είχε 620 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός της αυξήθηκε στους 803 κατοίκους στην απογραφή του 1940. Η Γραβούνα ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1933 και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Χρυσουπόλεως. Από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Νέστου.
Βάλντεμαρ Ε΄ του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Δ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Ελισάβετ, κόρης του Γκέμπχαρτ Γ΄ κόμη του Μάνσφελτ.
Το 1423 κληρονόμησε το Κέτεν από κοινού -σύμφωνα με το νόμο του Οίκου των Ασκάνια- με τον μεγαλύτερο και με τον μικρότερο αδελφό του.
Το 1436 απεβίωσε. Επειδή ο μόνος γιος του ήταν ιερέας, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αδόλφος Α΄.
Νικόλαος Λογάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σωτηρόπολη Βιθυνίας το 1779 και πέθανε το 1835 στην Κωνσταντινούπολη. 
Υπήρξε Καθηγητής της Πατριαρχικής Ακαδημίας κατά τα δύσκολα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ενώ το 1830 ανέλαβε και την Διεύθυνσή της μέχρι το θάνατό του το 1835.
Υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ένας από τους σημαντικότερους Διδασκάλους της Νεώτερης Ιστορίας του Ελληνισμού και συγγραφέας του μνημειώδους έργου "Κιβωτός της Ελληνικής γλώσσης", του πρώτου λεξικού της νεώτερης Ιστορίας καθώς και πλήθους βιβλίων.
Υπήρξε προστάτης και δάσκαλος του Εθνικού Ευεργέτη Σαράντη Αρχιγένη.
ΚΟΝΚΑΚΑΦ Λιγκ

To ΚΟΝΚΑΚΑΦ Λιγκ (αγγλικά: CONCACAF League) είναι ετήσια ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική. Ανακοινώθηκε στις 8 Μαΐου 2017. Στη διοργάνωση μετέχουν 16 ομάδες (13 από την Κεντρική Αμερική και 3 από την Καραϊβική) σε αγώνες νοκ άουτ εντός και εκτός έδρας. Η νικήτρια της διοργάνωσης προκρίνεται στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ροδόλφος του Χέσμπαϋ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναρ Β΄ κόμη του Αινώ. Ο πάππος του Ρέγκιναρ Α΄ και ο πατέρας αυτού Γιλβέρτος ήταν επίσης κόμητες του Μάασγκαου. Ίσως και ο πατέρας του.
Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ρέγκιναρ Γ΄ κόμη του Αινώ έλαβε μέρος στην εξέγερση του θείου τους Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης εναντίον του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Όταν ο θείος του σκοτώθηκε το 939, ο Ροδόλφος υποσχέθηκε εκδίκηση. Το 944, σύμφωνα με τον χρονογράφο Φλόντοαρντ του Ρενς, ο Ροδόλφος και ο πατέρας του συμμάχησαν με τον Λουδοβίκο Δ΄ Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας, αλλά ο Ούγος Ροβερτιδών δούκας των Φράγκων έστειλε τον Χέρμαν Α΄ Κορραδιδών δούκα της Σουαβίας να τους πολιορκήσει στο κάστρο τους και να καταστείλει την εξέγερση.
Το 953 ηττήθηκε από τον Λοθάριο της Δυτικής Φραγκίας (γιο του Λουδοβίκου Δ΄) και τον Μπρούνο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας (αδελφό του Όθωνα Α΄) και εκδιώχθηκε στη Βαυαρία. Τον διαδέχθηκε ο Βέρνερ ως κόμης του Χέσμπαϋ: ως τέτοιος αναφέρεται σε ένα καταστατικό που επικύρωσε ο Μπρούνο. Η διαδοχή έγινε πιθανώς το 953. Το 966 η περιουσία του Ροδόλφου κατασχέθηκε και αποδόθηκε στον Βέρνερ. Απεβίωσε μετά.

Οικογένεια

Δεν αναφέρονται σύζυγος ή τέκνα, που ίσως είχε ο Ροδόλφος.
Μάγια η Μέλισσα

Μουσική

Το τραγούδι των τίτλων αρχής στα ελληνικά ερμήνευσε ο τραγουδιστής Γιώργος Αιγύπτιος.
Τζόζεφ Ενγκούτε

Προσωπική ζωή και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στο Μπονγκόνγκ Μπαρομπί του Βρετανικού Καμερούν. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (Ph.D ) Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Γουόργουικ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1991 υπηρέτησε ως διευθυντής της Ανώτερης Σχολής Διοίκησης και Δικηγορίας.

Πολιτική καριέρα

Υπουργοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1997 στο χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού παρά τω Υπουργώ Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 2018 του ανατέθηκαν ειδικά καθήκοντα υπουργού Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Πρωθυπουργός

Στις 4 Ιανουαρίου 2019 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Πολ Μπιγιά.
Sukhoi Su-38

Ανάπτυξη και σχεδιασμός

Οι απαρχές του όλου εγχειρήματος απαντώνται το 1993, όταν αποφασίστηκε η ανάπτυξη ενός αεροσκάφους αυτής της κλάσης με βάση το επιτυχημένο ακροβατικό Sukhoi Su-29. Οι εργασίες διεκόπησαν αργότερα εξ αιτίας οικονομικών δυσχερειών και επανεκινήθηκαν το 1998. Έγινε επανασχεδιασμός του αεροσκάφους, το οποίο έγινε μικρότερο σε διαστάσεις ενώ προωθούνταν πλέον από τον κινητήρα LOM Praha 337S, αντί του αστεροειδούς M-14 που σχεδιάζονταν αρχικά. Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 27 Ιουλίου 2001 ενώ τον Ιούνιο του 2002 ακολούθησε και δεύτερο.
Μοσάντ

Ιστορία

Τον Ιούλιο του 1949 ο Ρουβέν Σιλόα, στενός συνεργάτης του Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, πρότεινε την ίδρυση μιας κεντρικής υπηρεσίας για την οργάνωση και επίβλεψη των δραστηριοτήτων συγκέντρωσης πληροφοριών και ασφάλειας της χώρας.
Στις 13 Δεκεμβρίου, 1949 ο Μπεν Γκουριόν διέταξε την ίδρυση ενός "Ινστιτούτου Συνεργασίας" που να επιβλέπει το πολιτικό τμήμα και να διευθύνει την εσωτερική ασφάλεια και τις διάφορες στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών. Αυτή θεωρείται και η ημερομηνία ίδρυσης της Μοσάντ.
Η Μοσάντ ξεκίνησε υπό την διεύθυνση του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών. Το Μάρτιο του 1951 ο Μπεν Γκουριόν, με σκοπό την ενίσχυση των δραστηριοτήτων της και την ένωση όλων των υπηρεσιών συγκέντρωσης ξένων πληροφοριών, διέταξε την αναδιοργάνωση της υπηρεσίας. Μια ανεξάρτητη, κεντρική αρχή δημιουργήθηκε για να χειρίζεται όλες τις δραστηριότητες συγκέντρωσης ξένων πληροφοριών. Αυτή η αρχή αποκαλείται απλά Αρχή και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της Μοσάντ. Τότε ανεξαρτητοποιήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών και βρίσκεται υπό την απευθείας εποπτεία του Πρωθυπουργού. Το 1959 έφερε τον Άντολφ Άιχμαν για να δικαστεί στο Ισραήλ.
Στη δεκαετία του 1970 η Μοσάντ μαζί με την ΜΙΤ (αντίστοιχη της Τουρκίας) και την περιβόητη Σαβάκ (της Περσίας) δημιούργησαν κοινή συνεργασία που είχε ονομασθεί Τριντέντ (= Τρίαινα) δια της οποίας μέλη της Μοσάντ εισχώρησαν επίσημα στις άλλες δύο χώρες για κοινή συνεργασία και πληρέστερη ανάπτυξη πληροφοριακών δικτύων.

Σημείωση

Διευκρινίζεται ότι βασική (γενική) Ισραηλινή Αρχή σε θέματα ασφάλειας - κατασκοπείας και αντικατασκοπείας είναι η Βααντάτ της Κνεσέτ, η οποία και είναι αρμόδια για τον συντονισμό και έλεγχο των δραστηριοτήτων τόσο της Μοσάντ, (υπηρεσία κατασκοπείας), όσο και της Σιν Μπετ, (υπηρεσία αντικατασκοπείας). Μια τρίτη επίσης παρόμοια ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών είναι η Αγκάφ που υπάγεται απ΄ ευθείας στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ισραήλ, με αρμοδιότητα στον στρατιωτικό τομέα, τις επικοινωνίες και την ασφάλεια της μεθορίου. Το δε Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών παρέχει κάθε δυνατή διευκόλυνση σε όλες τις παραπάνω Υπηρεσίες. Επίσης, το Υπουργείο Εσωτερικών του Ισραήλ διατηρεί κι αυτό επιμέρους παρόμοιες υπηρεσίες αστυνομικού κυρίως ενδιαφέροντος.
Βουλευτικές εκλογές στην Νότια Οσσετία (2014)

Στην Νότια Οσσετία βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 8 Ιουνίου 2014. Το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Οσσετία κέρδισε τις 20 από τις συνολικά 34 έδρες στο Κοινοβούλιο.
1150 Αχαΐα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος και τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της Αχαΐας είναι άγνωστα. Η Αχαΐα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 61 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Λάκης ο γλυκούλης

Πλοκή

Ο Λάκης Λαμπρόπουλος είναι ένας έντιμος, καλόκαρδος, αθώος και εργατικός άνθρωπος, ο οποίος παράτησε το σχολείο για να μεγαλώσει την οικογένειά του, ενώ η γυναίκα του, Βούλα, τον απατά με τον αδερφό του τον Νίκο. Ο πατέρας του, επιτυχημένος γιατρός, πεθαίνει και αφήνει πίσω μια διαθήκη, σύμφωνα με την οποία αν ο Λάκης τελειώσει το σχολείο, μπει στο πανεπιστήμιο και πάρει ένα οποιοδήποτε πτυχίο θα γίνει ιδιοκτήτης της μισής κλινικής του πατέρα του (ο άλλος συνιδιοκτήτης είναι ο Νίκος μέσω της γυναίκας του Ναταλίας στην οποία ανήκουν οι μετοχές της κλινικής). Ο Λάκης αποφασίζει να πάρει για πρώτη φορά, να πάρει τη ζωή στα χέρια του, αρχίζει ξανά το σχολείο, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που συναντά εξαιτίας του Νίκου, και καταφέρνει να το τελειώσει, γράφοντας στις Πανελλήνιες οριακά για να περάσει στην Ιατρική για να κερδίσει το όποιο μερίδιο του αντιστοιχούσε σύμφωνα με τη διαθήκη. Επίσης, συναντιέται ξανά με τον παιδικό του έρωτα Μελίνα, η οποία έχει όμως καθηλωθεί σε αναπηρική καρέκλα. Παρά τις δυσκολίες, ο Λάκης μαθαίνει ότι η διαθήκη που είχε στα χέρια του είναι ψεύτικη και μαζί με τη δικηγόρο Φαίδρα βάζουν σκοπό να βρουν την αληθινή. Στο τέλος δικαιώνονται, καθώς βρίσκουν την αληθινή διαθήκη, σύμφωνα με την οποία, ο Λάκης κερδίζει όλη την κληρονομιά και παίρνει πίσω όλα όσα ο Νίκος είχε σφετεριστεί.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας γυναικών 1991-1992

Το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών της περιόδου 1991–92 ήταν το 5ο από την καθιέρωση της Α΄ Εθνικής και συνολικά το 11ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για πέμπτη φορά στην ιστορία του θεσμού η Γ.Ε. Βέροιας, η οποία επικράτησε στα πλέι-οφ, τα οποία διεξήχθησαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση που κατέλαβαν οι ομάδες στην κανονική περίοδο.
Αγία Μαρίνα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας, ανάμεσα στα χωριά Ματαράγκα (Δ.) και το Γραμματικού (Α.). Μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Ζευγαράκι - Κάτω Μακρινού και στα ανατολικά του ο χείμαρρος Κουρκούτα (Μπογλάστη). Απέχει 19 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο και 28 χλμ. ΝΔ. από το Θέρμο. Η παλιά ονομασία του χωριού, μέχρι το 1953, ήταν Χασάναγα. Ως οικισμός αναφέρεται το 1853 να προσαρτάται με το ΦΕΚ 19Α-07/12/1835 στον τότε δήμο Κερασιάς του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας, και το 1928 προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ματαράγκας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Ματαράγκα και τον Παλαιοπλάτανο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ματαράγκας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.
Αλέκος Τζανετάκος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Μανιάτικα του Πειραιά το 1937. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου. Έκανε ντεμπούτο στο θέατρο το 1957 με τον θίασο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου στο έργο «Οι δικοί μας άνθρωποι», ενώ με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου εμφανίστηκε και σε ρόλους κλασικού ρεπερτορίου. 
Πρώτη φορά εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη στην κωμωδία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Η αρπαγή της Περσεφόνης» (1956), σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Αργότερα συμμετείχε σε αρκετές ταινίες όπως «Ο Ηλίας του 16ου», «Ο μπαμπάς μου ο τεντιμπόις», «Ο τρελοπενηντάρης», «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Νόμος 4000» κ.ά.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 αποσύρθηκε από το θέατρο και ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων για βιντεοταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε ο ίδιος. Ο Τζανετάκος ήταν και οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών παίρνοντας μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα και αγώνες της εποχής και σημειώνοντας πολλές νίκες.

Θάνατος

Ο ηθοποιός ταλαιπωρούνταν κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του από σοβαρά προβλήματα υγείας, με αποκορύφωμα μία εγχείρηση ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή τον Νοέμβριο του 2009. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών τον Απρίλιο του 2010.