google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοκρατικός σύλλογος Πατρών

Ο Δημοκρατικός σύλλογος ήταν ένας πολιτικός, σοσιαλιστικός, σύλλογος στην Πάτρα που ιδρύθηκε το 1876. Από τις πρώτες αναρχικές και σοσιαλιστές ομάδες, συλλόγους ή κινήσεις που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα.
Ο Δημοκρατικός σύλλογος ιδρύθηκε σε μια εποχή που στην Πάτρα υπήρχαν μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές αντιθέσεις, μια εποχή που στην Ευρώπη είχαν διαδοθεί οι θεωρίες των Κροπότκιν, Μπακούνιν, Μπλανκίν και του Προυντόν και είχαν επηρεάσει και πολλούς Έλληνες . Πολλοί νέοι αστικών οικογενειών επηρεασμένοι από αυτές τις ιδέες άρχισαν να μιλάνε για εργατικό κίνημα και σοσιαλισμό σε συγκεντρώσεις που έκαναν σε σπίτια.
Ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού συλλόγου ήταν χρηστά μέλη της Πατραϊκής κοινωνίας, διανοούμενοι και επαγγελματίες. Ήταν οι εκπαιδευτικός Διονύσιος Αμπελικόπουλος που θεωρείτο ο ηγέτης του, ο Κωνσταντίνος Μπομπότης δικηγόρος, ο Κωνσταντίνος Γριμάνης λογιστής, ο Παναγιώτης Ευμορφόπουλος εκδότης, ο Γεώργιος Παπαρρήτωρ από εφοπλιστική οικογένεια, ο Αλέξανδρος Ευμορφόπουλος, ο Ιωάννης Φίλιος δικηγόρος, ο Παναγιώτης Σουγλέρης, ο Ιωάννης Ασημακόπουλος, και ο Δημήτριος Σπαθάρας. Επικρατεί η άποψη ότι οι Ιταλοί πρόσφυγες της Πάτρας έπαιξαν ρόλο στην ίδρυσή του αλλά και επηρέασαν ιδεολογικά τα μέλη του.
Τον Μάιο του 1877 ο σύλλογος εκδίδει την εφημερίδα Ελληνική δημοκρατία. Μετά την εργατοσοσιαλιστική συνδιάσκεψη της Βέρνης, το 1876, ο σύλλογος έστειλε γράμμα μεταφέροντας τους χαιρετισμούς του και η επιτροπή τούς απέστειλε τα πρακτικά της. Τα μέλη του, αφού τα διάβασαν, έστειλαν εκ νέου επιστολή στην επιτροπή λέγοντας της ότι συμφωνούσαν με τις βασικές ιδέες που βγήκαν από την διάσκεψη. Αναφέρεται ότι ο Δημοκρατικός σύλλογος διατηρούσε αλληλογραφία με τον Ιταλό σοσιαλιστή βουλευτή Costa.
Το 1877, με κυβερνητική εντολή, ο εισαγγελέας του Άρειου πάγου, Λυμπεράκης, απαγόρευσε την έκδοση της εφημερίδας και συνελήφθησαν τα μέλη του συλλόγου, που ανακρίθηκαν από τον ανακριτή Σ. Μπάλμπη. Τον Ιούλιο αποφυλακίστηκαν με ενέργειες του Ρόκκου Χοϊδά και έπειτα από διεθνείς πιέσεις προς την κυβέρνηση, αλλά παρακολουθούνταν από την αστυνομία σαν "αναρχικά στοιχεία"· αργότερα απαλλάχθηκαν με βούλευμα. Μέσα από την φυλακή ο Αμπελικόπουλος έστειλε μία μελέτη στην επιτροπή της Βέρνης ενώ στάλθηκε και επιστολή στο Bulletin de la Fédération Jurassienne που ενημέρωναν για την σύλληψη και φυλάκιση τους αλλά και το πρόγραμμα του συλλόγου. Μετά την αποφυλάκισή τους ο σύλλογος διαλύθηκε.
Μικ Μποξ

Βιογραφία

Ο Μποξ γεννήθηκε στο Γουόλθαμστοου του Ανατολικού Λονδίνου το 1947.
Το 1965, σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα, τους The Stalkers, μαζί με τον Ρίκι Χαρντ στο μπάσο και τον Ρότζερ Πένλινγκτον στα τύμπανα. Δύο χρόνια αργότερα, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο τραγουδιστής Ντέηβιντ Μπάιρον και το 1968 μετονομάστηκαν σε Spice. Η επιθυμία του Μποξ και του Μπάιρον να γίνουν επαγγελματίες οδήγησε σε νέες αλλαγές στη σύνθεση του συγκροτήματος, με τον μπασίστα Μπάρι Γκριν και τον ντράμερ Νάιτζελ Πένγκραμ να είναι τα νέα μέλη. Το καλοκαίρι του 1968, ο Πένγκραμ αντικαταστάθηκε από τον Άλεξ Νάπιερ και ο Γκριν από τον Πωλ Νιούτον, ενώ προσέλαβαν και τον κιμπορντίστα Ρόι Σάρλαντ.
Οι Spice, υπέγραψαν στην "Hit Records Productions" και κυκλοφόρησαν το σινγκλ "What About The Music". Με αυτή τη σύνθεση, ξεκίνησαν να παίζουν σε κλαμπ του Λονδίνου και άλλαξαν το όνομα τους σε Uriah Heep. Με τον Κόλιν Γουντ στα πλήκτρα, ηχογράφησαν τα τραγούδια "Come Away Melinda" και "Wake Up (Set Your Sights)". Ο Γουντ αντικαταστάθηκε από τον Κεν Χένσλεϊ και κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, "Very 'eavy...Very 'umble". Την επόμενη χρονιά, ακολούθησε το "Salisbury", ενώ για τον τρίτο δίσκο τους, "Look at Yourself", εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Ίαν Κλαρκ.
Με τη σύνθεση του συγκροτήματος να περιέχει τους Μποξ, Μπάιρον, Χένσλεϊ, Γκάρι Τέην στο μπάσο και Λι Κέρσλεηκ στα τύμπανα, οι Uriah Heep κυκλοφόρησαν το χρυσό "Demons and Wizards", με τη μεγάλη επιτυχία "Easy Livin' ". Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησαν το επίσης χρυσό, "The Magician's Birthday", για να ακολουθήσουν τα "Sweet Freedom", "Wonderworld", "Return to Fantasy" αλλά και το ζωντανά ηχογραφημένο "Uriah Heep Live", πριν την αποχώρηση του Τέην και την αντικατάσταση του από τον Τζον Γουέτον.
Γενικότερα, από το 1970 μέχρι το 1975, οι Uriah Heep γνώρισαν την εμπορική ακμή τους, με επτά δίσκους στο βρετανικό Top-40, τέσσερις απονομές χρυσών δίσκων στις Ηνωμένες Πολιτείες και τέσσερις απονομές ασημένιων δίσκων στη Μεγάλη Βρετανία. Ο Μποξ αποτέλεσε βασική συνθετική μονάδα του συγκροτήματος, ενώ η συνεργασία του επί σκηνής με τον Χένσλεϊ καθόρισε τον ήχο των Uriah Heep.
Από το 1976 και έπειτα, οι Uriah Heep ακολούθησαν πτωτική πορεία ως προς τις πωλήσεις τους, με κύριες αναλαμπές το "Innocent Victim" του 1977 και το "Abominog" το 1982. Από το 1986 μέχρι το 2007, το συγκρότημα διατήρησε σταθερή τη σύνθεση του, με τον Μποξ, τον τραγουδιστή Μπέρνι Σο, τον μπασίστα Τρέβορ Μπόλντερ, τον κιμπορντίστα Φιλ Λανζόν και τον ντράμερ Λι Κέρσλεηκ. Η μοναδική αλλαγή επήλθε με τον Ράσελ Γκίλμπρουκ να αντικαθιστά τον Κέρσλεηκ λόγω προβλημάτων υγείας του τελευταίου.
Ταυτόχρονα με τους Uriah Heep, ο Μποξ έπαιξε για τα δύο πρώτα σόλο άλμπουμ του Ντέηβιντ Μπάιρον, "Take No Prisoners" (1975) και "Baby Faced Killer" (1978).
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας

Ιστορία

Ο φορέας ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1960 ως ACT Soccer Federation Incorporated. Η οργάνωση αντικατέστησε την εκτοπισμένη Ποδοσφαιρική Ένωση Ομοσπονδιακής Επικράτειας Πρωτεύουσας (Federal Capital Territory Soccer Football Association), η οποία ήταν υπεύθυνη για τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην πρωτεύουσα μεταξύ 1926 και 1932 και την Ποδοσφαιρική Ένωση Ομοσπονδιακής Επικράτειας Μονάρο (Federal Monaro District Soccer Association), η οποία διήρκεσε δύο χρόνια (1932–33).
Η Μεγάλη Ύφεση και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχαν ως αποτέλεσμα τη διακοπή των ποδοσφαιρικών δραστηριοτήτων χωρίς τη σύσταση νέας ομοσπονδίας, ενώ οι ομάδες της πολιτείας αγωνίζονταν σπάνια στη Νέα Νότια Ουαλία. Μετά την ολοκλήρωση του πολέμου, νέες κοινότητες μεταναστών εγκαταστάθηκαν στην Καμπέρα και ίδρυσαν συλλόγους όπως η Γιουβέντους, η Ολίμπικ, η Κροάτια και η Χουνγκέρια. Αυτοί οι σύλλογοι αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της νέας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ΕΑΠ (ACT Soccer Federation) στη δεκαετία του 1960. Η νέα ομοσπονδία και οι σύλλογοι υιοθέτησαν πολιτική το 1960 για την κατάργηση των εθνοτικών ονομάτων, αλλά μέχρι το 1966 η πολιτική αυτή εγκαταλείφθηκε και τα εθνικά ονόματα επέστρεψαν.
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ΕΑΠ συνέχισε να λειτουργεί ως ομοσπονδιακός πολιτειακός φορέας της ΕΑΠ υπό την εμπορική ονομασία Soccer Canberra μέχρι το 2005, όταν ο οργανισμός προχώρησε σε αναδιάρθρωση και αλλαγή σήματος σύμφωνα με τη νέα εθνική αλλαγή επωνυμίας που καθόρισε τη νέα εθνική ομοσπονδία, την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας (FFA). Η επωνυμία του οργανισμού άλλαξε σε ACT Football Federation Incorporated και άρχισε να εμπορεύεται με την επωνυμία Capital Football.
Μίζερι (βιβλίο)

Πλοκή

Ο Πολ Σέλντον είναι ένας μεσήλικος συγγραφέας επιτυχημένων ρομαντικών μυθιστορημάτων με πρωταγωνίστρια την, αγαπημένη στο κοινό ηρωίδα, Μίζερι Τσαστέιν. Έχοντας αφιερώσει χωρίς να το θέλει ολόκληρη την καριέρα του σαν συγγραφέας στα βιβλία της Μίζερι, αποφασίζει να της βάλει τέλος στο ένατο βιβλίο της σειράς, όπου η Μίζερι πεθαίνει μετά την γέννα του παιδιού της. Τώρα, ο Σέλντον είναι ελεύθερος να γράψει ότι εκείνος επιθυμεί μετά το "θάνατο" της Μίζερι.
Έχοντας τελειοποιήσει το χειρόγραφο για ένα άλλο του βιβλίο, με τον τίτλο Fast Cars, αναχωρεί από το χειμερινό πανδοχείο σε εξοχική περιοχή όπου είχε μείνει για να τελειώσει το βιβλίο, αλλά στο δρόμο της επιστροφής, καταλήγει τραυματισμένος στο κρεβάτι της νοσοκόμας Άννι Γουίλκς μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα λόγω θύελλας. Η Άννι, έχοντας σώσει και μεταφέρει τον Σέλντον στην εξοχική και απομακρυσμένη κατοικία της, ισχυρίζεται πως είναι η Νο1 θαυμάστριά του. Ο Σέλντον το αντιλαμβάνεται αμέσως από την αγάπη που τρέφει η Άννι για τα βιβλία της Μίζερι. Όταν όμως η Άννι αγοράζει το τελευταίο μυθιστόρημα με την Μίζερι και διαβάζει το θάνατό της, καταλαμβάνεται από οργή.
Ο Σέλντον αντιλαμβάνεται πως η Άννι πάσχει από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, και έχοντας οργιστεί από το θάνατο της ηρωίδας της, θα κάνει τη διαμονή του ανάπηρου και φυλακισμένου Σέλντον στο σπίτι της μια διαμονή που δε θα ξεχάσει εκείνος ποτέ.
Φρειδερίκος Βερνάρδος του Γκέλνχαουζεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Καρόλου παλατινού κόμη του Γκέλνχαουζεν και της δεύτερης συζύγου του Έστερ-Μαρίας, κόρης του Γκέοργκ-Φρέντερικ βαρόνου του Βίτσλεμπεν-Έλγκερσμπουργκ.
Κωνσταντίνος Μέρμηγκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Κάμπο του Οιτύλου το 1874. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Καλαμάτα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1895. Μετά από υποτροφία που κέρδισε σε διαγωνισμό μετέβη στην Γερμανία. Εκεί εξειδικεύτηκε στην χειρουργική και τη στρατιωτική υγειονομική. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1903 και έγινε χειρουργός στο Α΄ Στρατιωτικό Νοσοκομείο και διορίστηκε υφηγητής της Χειρουργικής το 1905. Παραιτήθηκε από την ενεργό στρατιωτική υπηρεσία και διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της Χειρουργικής Κλινικής του Εθνικού Πανεπιστημίου το 1915 και τακτικός καθηγητής της Εγχειριτικής και Τοπογραφικής Ανατομικής το 1922. Το 1935 έγινε καθηγητής της Χειρουργικής Κλινικής.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και έγινε βουλευτής Λακωνίας το 1911, γερουσιαστής εκ μέρους του Πανεπιστημίου, της Ακαδημίας και των ανωτάτων σχολών το 1932. Εκλέχτηκε μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας του Μονάχου το 1936 και πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών (1923 - 1935). Διετέλεσε διορισμένος από τους Γερμανούς δήμαρχος Αθηναίων από τον Ιούνιο έως την 1η Αυγούστου 1941. Παραιτήθηκε όταν αντιλήφθηκε πως ήταν ανέφικτη η σωστή δράση του ως δήμαρχος.
Συνέγραψε αρκετές επιστημονικές εργασίες σχετικά με τη χειρουργική.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1942.
Το 2016 η εγγονή του, Καρολίνα Μέρμηγκα, δημοσίευσε το μυθιστόρημα «Ο Έλληνας Γιατρός» (Εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα), μυθιστοριογραφημένη βιογραφία του παππού της που παρακολουθεί από κοντά τα πραγματικά γεγονότα της ζωής του Κωνσταντίνου  Μέρμηγκα. Αποτέλεσμα εμπνευσμένης και καλά εμπεριστατωμένης έρευνας (το κείμενο συνοδεύεται από αναπάντεχες αλλά πολύτιμες υποσημειώσεις), το βιβλίο μνημονεύει δεκάδες πραγματικά πρόσωπα της Νεοελληνικής ιστορίας, γνωστά και άγνωστα, δίνοντας μια ολοζώντανη εικόνα της εποχής που έζησε και έδρασε ο Μέρμηγκας.
Γερανός (αστερισμός)

Αξιοσημείωτα στον αστερισμό

- Το πλανητικό νεφέλωμα IC 5148 / IC 5150 έχει το αμυδρό φαινόμενο μέγεθος 13, αλλά καταλαμβάνει σχετικά μεγάλη έκταση στον ουρανό για τέτοιο σώμα.
- Ο γαλαξίας IC 5201 με φαιν.μέγεθος 10,60 βρίσκεται φαινομενικά κοντά στα π.
- Ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας NGC 7424 έχει φαινόμενο μέγεθος 10,50. Οι αμυδρότεροι σπειροειδείς NGC 7582, 7590 και 7599 σχηματίζουν μία ωραία τριάδα στην ανατολική πλευρά του αστερισμού.
Πρόδρομος Ασημιάδης

Ο Πρόδρομος Ασημιάδης (1928) είναι Έλληνας ανώτατος δικαστικός. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Προμηθειών.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1928, σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα με διαγωνισμό. Από τον Σεπτέμβριο του 1983 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1987, διατέλεσε, ως εφέτης, προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών, για δύο συνεχείς θητείες. Εκείνο το διάστημα έγινε στόχος κριτικής από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο τον κατηγόρησε ότι «έστηνε» τις συνθέσεις των δικαστηρίων που δίκαζαν εκδότες και δημοσιογράφους αντιπολιτευομένους στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, οδηγώντας σε καταδίκες και βαριά πρόστιμα. Τον Ασημιάδη υπερασπίστηκε ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος, κάνοντας αναφορά και στην αντιχουντική δράση του.
Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για την υπόθεση Κοσκωτά το 1991-92, του οποίου οι συνεδριάσεις μεταδίδονταν τηλεοπτικά. Ο Ασημιάδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε, πράγμα το οποίο και έγινε, με τον πρώην πρωθυπουργό να αθωώνεται για όλες τις κατηγορίες (για μια απ' αυτές η αθώωση ήταν οριακή με ψήφους 7-6). Ο Ασημιάδης μαζί με τον Βασίλειο Λαμπρίδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας με το οποίο ο Παπανδρέου αθωώθηκε, ενώ αντίθετα το σκεπτικό της μειοψηφίας (το οποίο ζητούσε την καταδίκη του Α. Παπανδρέου) συνέταξε ο τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και πρόεδρος του δικαστηρίου) Βασίλειος Κόκκινος. 
Το καλοκαίρι του 1994 ο Ασημιάδης προήχθη από το Υπουργικό Συμβούλιο σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, αλλά έμεινε στη θέση αυτή μόνο για ένα χρόνο, καθώς το καλοκαίρι του 1995 αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου κατά το Σύνταγμα ορίου ηλικίας (67 έτη).
Το 1997 διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Προμηθειών από την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 2000, οπότε ανέλαβε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης. Παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 2002, μετά την απόδραση του βαρυποινίτη Πίτερ Σέντομ από τις φυλακές Κορυδαλλού.
Τάσος Μητσόπουλος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Τάσος Μητσόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 1965. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού. Η μητέρα του καταγόταν από τη Λάρνακα. Τα μαθητικά του χρόνια τα έζησε σε Αθήνα και Λάρνακα.
Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν επαγγελματικό στέλεχος του ΔΗΣΥ.
Ήταν νυμφευμένος με τη Κατερίνα Βάτη και είχε ένα υιό και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο 1978-2000 ήταν μέλος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ). Την περίοδο 1989-1993 ήταν αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Την ίδια περίοδο ήταν ειδικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας. Η πρόσληψη του έγινε από την τότε υφυπουργό εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού.
Διετέλεσε διευθυντής του γραφείου του Δημήτρη Αβραμόπουλου από το 1993 έως το 1995. Στη συνέχεια αποδέχτηκε πρόταση του Νίκου Αναστασιάδη να αναλάβει διευθυντής του γραφείου του και εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ. Από το 1997 έως το 2005 ήταν διευθυντής του γραφείου του προέδρου του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη. Από το 1999 έως το 2008 ήταν εκπρόσωπος τύπου του ΔΗΣΥ. Επιπλέον, διετέλεσε Επίτροπος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΔΗΣΥ και γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος. Ήταν επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Μέσης Ανατολής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ακόμη, ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011. 
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής και τακτικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Την 1η Μαρτίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Στις 14 Μαρτίου 2014 μετακινήθηκε στο Υπουργείο Άμυνας. Λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Υπουργού Άμυνας, στις 21 Μαρτίου 2014, υπέστη ανεύρυσμα στο γραφείο του. Διακομίσθηκε αναίσθητος στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Υπέκυψε την επόμενη μέρα.
Λεονίντ Τιμπίλοφ

Σταδιοδρομία

Ο Τιμπίλοφ ήταν επικεφαλής της KGB Νότιας Οσσετίας από το 1992 έως το 1998. Στη συνέχεια έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ήταν συμπρόεδρος της ειρηνευτικής επιτροπής Γεωργίας-Οσσετίας. Ο Τιμπίλοφ κατήλθε ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2006 χάνοντας από τον Έντουαρντ Κοκόιτι, ο οποίος κέρδισε το 98% των ψήφων.
Πριν από τις εκλογές του 2012, ο Τιμπίλοφ αποστασιοποιήθηκε από τον απερχόμενο πρόεδρο Κοκόιτι.
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2012 ο Τιμπίλοφ έλαβε το 42,5% των ψήφων επικρατώντας του Ντμίτρι Σανακόγιεφ. Στον δεύτερο γύρο, ο Τιμπίλοφ εξελέγη πρόεδρος με το 54% των ψήφων.
Σε μια κίνηση προς την ολοκλήρωση της με τη ρωσική Ομοσπονδία, ο Τιμπίλοφ πρότεινε, τον Δεκέμβριο του 2015, άλλαξε το όνομα της Νότιας Οσσετίας σε "Νότιας Οσσετία–Αλανία" — κατ ' αναλογία με το "Βόρειας Οσετίας–Αλανίας". Ο Τιμπίλοφ επιπλέον, πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ένταξη της Νότιας Οσσετίας στη Ρωσική Ομοσπονδία πριν από τον Απρίλιο του 2017, η οποία θα οδηγήσει σε μια ενωμένη "Οσετία–Αλανία". Τον Απρίλιο του 2016 ο Τιμπίλοφ δήλωσε την πρόθεσή του να πραγματοποιήσει το δημοψήφισμα πριν από τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Ωστόσο, στις 30 Μαΐου, ο Τιμπίλοφ ανέβαλε το δημοψήφισμα για μετά τις προεδρικές εκλογές που αναμένονταν τον Απρίλιο του 2017. Στο δημοψήφισμα για την αλλαγή ονόματος, σχεδόν το 80% αυτών που ψήφισαν, ενέκρινε την αλλαγή στην ονομασία, ενώ πρόεδρος εξελέγη ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ, ο οποίος επικράτησε του Τιμπίλοφ.
Χάραξ Μηδίας

Η Χάραξ ήταν στρατιωτικό μακεδονικό οχυρό φρούριο του Σελεύκου Α΄ κοντά στις Κάσπιες πύλες. Δεν απείχε πολύ μακριά από τις Ράγες-Ευρωπό. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται με την Απάμεια της Μηδίας, μολονότι η Χάραξ βρισκόταν στην ίδια περιοχή.
Το οχυρό αναφέρεται από τον Αμμιανό Μαρκελλίνο (XIII, 6.43), τον Ισίδωρο Χαρακηνό και τον Κλαύδιο Πτολεμαίο. Ο Ισίδωρος μάλιστα προσθέτει ότι στην Χάρακα ο Πάρθος Φραάτης εγκατέστησε εκεί τους Μάρδους (φυλή στα νότια παράλια της Κασπίας). Ο Ντρόισεν την ταυτίζει με το χωριό Aivani, στη δυτική πάροδο των Κασπίων πυλών, όπου υπάρχουν ερείπια.
Possessed (άλμπουμ)

Ιστορία του δίσκου

Το "Possessed" κυκλοφόρησε την 1η Απριλίου του 1985. Μεγάλο μέρος του άλμπουμ είχε γραφτεί πριν την κυκλοφορία του προηγούμενου δίσκου, "At War with Satan". Οι κιθάρες ηχογραφήθηκαν και πάλι στα "Impulse Studios" του Νιούκασλ, αλλά ο ντράμερ Άντονι Μπρέι θέλησε να ηχογραφήσει τα τύμπανα στο "Moor Hall" του Σάσσεξ, όπου πίστευε ότι ο ήχος ήταν καλύτερος.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ παρουσιάζει δύο παιδιά με μπλούζες των Venom, τα οποία χαμογελούν σαρδόνια, ενώ η φωτογραφία είναι σε αρνητική μορφή. Σκοπός του συγκροτήματος ήταν στο εσώφυλλο του δίσκου να υπήρχε η εικόνα παιδικών παιχνιδιών καλυμμένα από αίμα, κάτι που δεν έγινε πραγματικότητα λόγω της πίεσης της δισκογραφικής εταιρείας για όσο το δυνατόν γρηγορότερη κυκλοφορία του άλμπουμ.
Στις 31 Μαΐου 1985, το συγκρότημα εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό δίκτυο "Channel 4", όπου έπαιξε τα "Too Loud For The Crowd", "Nightmare" και "Die Hard". Ακολούθησε η εμφάνιση τους ως πρώτο όνομα στο "Rantarock festival" της Φινλανδίας, είκοσι ημέρες αργότερα, ενώ η "Raw Power" κυκλοφόρησε την πρώτη συλλογή τραγουδιών του συγκροτήματος με τίτλο "From Hell to the Unknown", τον Ιούλιο του 1985.
Στις 2 Αυγούστου εμφανίστηκαν στο "Friday Rock Show" του "Radio 1", παίζοντας τα κομμάτια "Black Metal", "Nightmare", "Too Loud For The Crowd" και "Bloodlust". Τον Σεπτέμβριο έπαιξαν στο "Metal Hammer Festival" της Γερμανίας μπροστά σε 12.000 θεατές, ενώ το βρετανικό κομμάτι της "World Possession tour" έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1985.
Τον επόμενο μήνα κυκλοφόρησαν τα ΕΡ "French Assault" και "American Assault", στην Γαλλία και την Βόρεια Αμερική, αντίστοιχα. Η "Combat" κυκλοφόρησε το βίντεο "The Ultimate Revenge" με αποσπάσματα από την συναυλία των Venom, Slayer και Exodus στις 3 Απριλίου 1985 στο "Studio 54" της Νέας Υόρκης. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 1985, κυκλοφόρησε το ΕΡ "Hell At Hammersmith", με το "Witching Hour" στην πρώτη πλευρά και το medley των "Teacher´s Pet" και "Poison" στην δεύτερη, ηχογραφήσεις οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στην επανέκδοση της "Castle Music" το 2002.

Αρχική έκδοση

1. Powerdrive (Dunn, Lant) - 3:14

2. Flytrap (Dunn, Lant) - 3:50

3. Satanachist (Dunn, Lant) - 2:43

4. Burn This Place (To the Ground) (Dunn, Lant) - 2:42

5. Harmony Dies (Dunn, Lant) - 2:42

6. Possessed (Dunn, Lant) - 4:52

7. Hellchild (Dunn, Lant) - 2:40

8. Moonshine (Dunn, Lant) - 3:19

9. Wing and a Prayer (Dunn, Lant) - 2:47

10. Suffer Not the Children (Dunn, Lant) - 3:07

11. Voyeur (Dunn, Lant) - 3:01

12. Mystique (Dunn, Lant) - 4:58

13. Too Loud (For the Crowd) (Dunn, Lant) - 3:02

Επανέκδοση του 2002

14. Nightmare (12" mix) (Dunn, Lant) - 3:54

15. F.O.A.D. (12" B-side) (Dunn, Lant) - 3:05

16. Warhead (12" B-side) (Dunn, Lant) - 3:41

17. Possessed (remix) (Dunn, Lant) - 5:14

18. Witching Hour (Live) (Bray, Dunn, Lant) - 4:17

19. Teacher's Pet/Poison/Teacher's Pet (Live) (Bray, Dunn, Lant) - 7:59
Δήμος Κερκυραίων

Ο Δήμος Κερκυραίων ήταν ο πρώτος ιδρυθείς Δήμος στην Κέρκυρα και αυτός με το μεγαλύτερο πληθυσμό. Περιλάμβανε τήν παλαιά Βενετσιάνικη πόλη της Κέρκυρας, που είναι μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Αυτή αποτελείται από τις περιοχές (συνοικίες) τού Καμπιέλου, τα Μουράγια, τη Σπηλιά, την Εβραϊκή, την περιοχή Πόρτα Ριάλα, την Πόρτα Ρεμούντα, τις Κάντελάκουες ( Calle delle Acque, οδός των Νερών), την Πιάτσα (Πλατεία) Πλακάδα τ' Αγιού (Πλατεία τού Αγίου Σπυρίδωνα) ευρισκομένη πρό της εκκλησίας του Αγίου Θαυματουργού Σπυρίδωνος, την Πίνια (κουκουνάρα), την περιχή Κοφινέτας και Λιστόν και την Σπιανάδα (την μεγάλη πλατεία της Κέρκυρας).
Η νέα πόλη, η οποία περιλαμβάνει την νεοκτισθείσα εκτός τών Ενετικών τειχών πόλη, αποτελείται από τις συνοικίες Σαν Ρόκκο (Σαρόκκο), Γαρίτσας, Μανδουκίου, Κεφαλομάνδουκου, Ανεμομύλου. Περιλαμβάνει επίσης τις περιοχές Κανονίου, Αναλήψεως, Στρατιάς, Παλαιοπόλεως, Νερατζίχας, το λόφο Οικονόμου (πρώην Φλασκοδήμα), το Αεροδρόμιο, το λόφο Σωτήρος (Φυλακών), την περιοχή Κωτσέλα (Μαλτέζικα), την περιοχή Κουλίνα, την πρώην κοινότητα Καναλίων και Αλεπούς καθώς και τήν πρώην κοινότητα Ευρωπούλων, την περιοχή Ποταμού, τις Αλυκές Ποταμού, τις πρώην κοινότητες Κοντοκαλίου και Γουβιών καθώς και το Παλαιό Ενετικό Φρούριο (η περίφημη Βυζαντινή Κορυφώ ή Βυζαντινή πόλη της Κέρκυρας) μαζί με το Νέο Ενετικό Φρούριο(φρούριο αγίου Μάρκου στον ομώνυμο λόφο).
Από το 2011 έχει ενσωματωθεί στο νέο, διευρυμένο Δήμο Κέρκυρας.
Λιάτικο

Κύρια χαρακτηριστικά της ποικιλίας Λιάτικο είναι η πρώιμη ωρίμανση και το πολύ ασθενές ερυθρό χρώμα. Η ποικιλία είναι από τις παλαιότερες της Μεσογείου. Στο Λιάτικο βασιζόταν η παραγωγή του φημισμένου βυζαντινού γλυκού κρασιού Μαλβαζία.
Αυτή η κρητική ποικιλία καλλιεργείται ιδιαίτερα στο νομό Ηρακλείου και Λασιθίου και χρησιμοποιείται για την παραγωγή  των οίνων ΠΟΠ  Δαφνές και ΠΟΠ Σητεία. Από την ποικιλία αυτή παράγονται τόσο ξηρά  όσο και γλυκά  κρασιά. Τα γλυκά κρασιά από Λιάτικο φτιάχνονται από λιαστά σταφύλια, δηλαδή με φυσικό τρόπο και όχι με προσθήκη αλκοόλ.   Τα κρασιά από Λιάτικο έχουν σχετικά χαμηλή ένταση χρώματος. Η μύτη τους είναι έντονη, με πλούσια, ώριμα κόκκινα φρούτα και γλυκά μπαχαρικά. Το στόμα είναι γεμάτο, με υψηλά επίπεδα αλκοόλης και χαμηλές, μαλακές ταννίνες. Επειδή τα σταφύλια συμπυκνώνονται στον ήλιο, τα γλυκά κρασιά από Λιάτικο είναι ακόμα πιο έντονα στη μύτη, εμφανίζοντας χαρακτήρες πιο γλυκών και πιο ώριμων φρούτων.

Προέλευση

Κρήτη

Συνώνυμα

Μαυρολιάτης, Λιάτης.

Περιοχές καλλιέργειας

Καλλιεργείται στην Κρήτη, στις Κυκλάδες και στη Ζάκυνθο.

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π. Σητείας, Δαφνών, Τοπικός οίνος Λασηθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κρητικός καθώς και Επιτραπέζιος οίνος.

Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά

Είναι ζωηρή και παραγωγική ποικιλία που διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή σχήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις σε χαμηλά γραμμικά. Είναι μετρίως ανθεκτική στον περονόσπορο και στο ωίδιο και εξαιρετικά ευαίσθητη στον μολυσματικό εκφυλισμό.
Μαντ Ντογκ Βασόν

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά. Τα αδέρφια του, Πολ και Βίβιαν είναι επίσης παλαιστές, όπως και η ανιψιά του, Λυνά Βασόν. Έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει αποκτήσει έξι παιδιά, εφτά εγγόνια και δύο δισέγγονα.

Εταιρείες

Η ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη, ξεκίνησε το 1950 και διήρκεσε τέσσερις δεκαετίες, αφού αποσύρθηκε το 1986. Είναι γνωστός για την περίοδο που αγωνίστηκε στο AWA, όπου ήταν ένας από τους καλύτερους αντιπαθητικούς παλαιστές βάση σεναρίου.

Διακρίσεις

Στην καριέρα του, διάρκειας 36 ετών, κατέκτησε 34 τίτλους, ομαδικούς ή ατομικούς. Το 2010, προς τιμήν της προσφοράς του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.