Αγρίνιο

Ιστορία

Κατά την μυθολογία χτίστηκε από το βασιλιά Άγριο, που ήταν απόγονος του γενάρχη Αιτωλού και του γιου του Πλευρώνα. Η πόλη, χτισμένη δίπλα σχεδόν στον ποταμό Αχελώο που ήταν το φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Αιτωλία και την Ακαρνανία βρέθηκε αρκετές φορές υπό την κυριαρχία και των δύο πλευρών. Ο Διόδωρος Σικελιώτης την αναφέρει το 322 με 321 π.Χ. όταν αυτή καταλήφθηκε από τους Ακαρνάνες. Το 314 π.Χ. καταστράφηκε από τον Κάσσανδρο και τον αδελφό του Φίλιππο.
Οι ανασκαφές του Ιωάννη Μηλιάδη το 1920 έδειξαν ότι η αρχαία πόλη βρίσκονταν στο γειτονικό Ζαπάντι (σημερινή Μεγάλη Χώρα), τα τελευταία χρόνια όμως έχουν βρεθεί πολλά αρχαία ακόμα και στο κέντρο της σημερινής πόλης.
Μετά από κάποιους αιώνες στην αφάνεια, η πόλη επανεμφανίζεται την εποχή της Τουρκοκρατίας, τον 14ο αιώνα, με το όνομα Βραχώρι (Imbrahoar), για την ετυμολογία του οποίου έχουν διατυπωθεί αρκετές θεωρίες. Κατοικήθηκε από πολλούς Τούρκους και στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε έδρα του σαντζακιού του Κάρλελι, διοικητικό κέντρο της σημερινής Αιτωλοακαρνανίας. Έλαβε ενεργό μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετά από πολυήμερη πολιορκία απελευθερώθηκε προσωρινά στις 11 Ιουνίου του 1821 (βλ. Μάχη του Βραχωρίου). Αργότερα κατακτήθηκε ξανά από τον Κιουταχή και τελικά προσυπογράφηκε οριστικά στα σύνορα του ελεύθερου ελληνικού κράτους το 1832.
Μετά την απελευθέρωση το Βραχώρι πήρε ξανά το αρχαίο του όνομα Αγρίνιον. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς, ειδικά μετά τα τέλη του 19ου μέχρι αρχές του εικοστού αιώνα, όταν στράφηκε μαζικά στην καλλιέργεια του καπνού. Χτίστηκαν τεράστιες αποθήκες και εργοστάσια επεξεργασίας του καπνού, με κυριότερες αυτές των οικογενειών Παπαστράτου, Παπαπέτρου και Παναγόπουλου. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή πλήθος προσφύγων έφτασαν στην πόλη και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου, ενώ μεγάλη μετακίνηση πληθυσμών είχαμε και από την Ήπειρο και την Ευρυτανία.

Πρόσβαση

Λίγο έξω από το Αγρίνιο διέρχεται η Ιόνια Οδός ενώνοντας το με όλη την Δυτική Ελλάδα αλλά και βόρεια με την Ήπειρο και νότια με την Πελοπόννησο. Το αστικό ΚΤΕΛ Αγρινίου εκτελεί δρομολόγια εντός πόλεως ενώ το συνδέει με άλλες πόλεις της Ελλάδας. Το Αγρίνιο εξυπηρετείται αεροπορικώς από το αεροδρόμιο του Ακτίου.

Αθλητικές Ομάδες και εγκαταστάσεις

Στην αθλητική ζωή της πόλης σημείο αναφοράς είναι το όνομα του Παναιτωλικού, με το σύλλογο να ιδρύεται το 1926 κυρίως σαν φιλεκπαιδευτικό σωματείο (με τεράστια κοινωνική προσφορά στην πόλη). Η ομάδα ποδοσφαίρου του συλλόγου αποτελεί μια από τις ιστορικότερες επαρχιακές ομάδες της χώρας. Τα τελευταία χρόνια έχει σταθερή παρουσία στην Superleague, στην οποία έχει προς ώρας συμμετάσχει σε 7 αγωνιστικές περιόδους, με καλύτερη θέση την 7η, στη σεζόν 2014-15.
Πέραν του ποδοσφαίρου, ο σύλλογος διατηρεί τμήματα σε όλα τα δημοφιλή αγωνίσματα, κάποια εξ αυτών ιδιαιτέρως επιτυχημένα (όπως η ομάδα χειροσφαίρισης γυναικών που αγωνίζεται στη Α1 κατηγορία και το 2011 συμμετείχε στο final four του Κυπέλλου Ελλάδος το τμήμα beach handball, που το 2010 έφτασε στο final four του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Συλλόγων αλλά και το τμήμα ελληνορωμαϊκής πάλης που έχει αναδείξει πρωταθλητές Ελλάδας).
Πέραν του Παναιτωλικού, το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Αγρινίου εκπροσωπεί την πόλη στις εθνικές κατηγορίες, συμμετέχοντας στη Α2 Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών ανδρών, ενώ ιστορικό είναι και το σωματείο της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου με συμμετοχές μεταξύ άλλων στη Β' και Γ' εθνική και πλούσια παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης. Στην πόλη αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους πολλοί ακόμη σύλλογοι, όπως ο ΠΑΣ Ιωνικός Αγρινίου, το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών του οποίου συμμετέχει στην Α2 κατηγορία, ο Ναυτικός Όμιλος Αγρινίου, ο ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασος κ.ά.
Σε ό,τι αφορά στις εγκαταστάσεις, διαπιστώνεται μια γενική έλλειψη, με το πρόβλημα να εντοπίζεται ιδίως στην απουσία κλειστών γυμναστηρίων, κατάσταση που δημιουργεί δυσκολίες την κάλυψη των αναγκών των πολυάριθμων σωματείων. Παρ' όλα αυτά στην πόλη, υπάρχει το ΔΑΚ "Μιχάλης Κούσης", το Γήπεδο Παναιτωλικού και το προπονητικό κέντρο Emileon SportsCenter (ανήκει στον μεγαλομέτοχο του Παναιτωλικού και αποτελεί προπονητικό κέντρο της ομάδας), αρκετά συνοικιακά γήπεδα ερασιτεχνικών σωματείων και του Δήμου και μερικά ιδιωτικά γήπεδα.