google/wiki40b huggingface dataset:
Κουνάρ (ποταμός)

Πηγές και ρους

Ο ποταμός πηγάζει από την οροσειρά Χίντου Κους στην περιοχή Τσιτράλ του Χιμπέρ Παχτούνκουα του Πακιστάν. Μέχρι την πόλη Μαστούτζ είναι γνωστός ως ποταμός Μαστούτζ δηλαδή μέχρι το σημείο της συμβολής του με τον ποταμό Λοτκόχ. Έπειτα ονομάζεται ποταμός Τσιτράλ, προτού στραφεί νότια στην κοιλάδα Κουνάρ του Αφγανιστάν.
Στην Ασανταμπάντ, συμβάλει με τον ποταμό Πεχ και τελικά εκβάλει στον ποταμό Καμπούλ ανατολικά από την πόλη Τζαλαλαμπάντ στο Αφγανιστάν. Στη συνέχεια οι ποταμοί συνεχίζουν ανατολικά προς το Πακιστάν μέσω του περάσματος Χιμπέρ και εκβάλουν στον ποταμό Ινδό στην πόλη Άτοκ.

Ιστορικά στοιχεία

Προτού η πολιτική διαίρεση της περιοχής διαχωρίσει τις κοιλάδες Κουνάρ και Τσιτράλ μεταξύ των σύγχρονων κρατών του Αφγανιστάν και του Πακιστάν, ο ποταμός αποτελούσε μία σημαντική εμπορική οδό, όντας ο ευκολότερος τρόπος μετακίνησης από τα περάσματα της οροσειράς Παμίρ προς τις πεδιάδες της υποηπείρου. Πλέον στον ποταμό κατασκευάζονται φράγματα για την εκμετάλλευση των δυνατοτήτων για υδροηλεκτρική ενέργεια.
Μπορντό (χρώμα)

Το Μπορντό είναι ένα χρώμα, μια σκοτεινή απόχρωση του κόκκινου. Είναι μια αναπαράσταση του χρώματος του κόκκινου κρασιού. Στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται και ο όρος «wine» (κρασί) για την περιγραφή του χρώματος. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του «κρασιού» σαν ένα χρώμα, ήταν στην αγγλική γλώσσα το 1705.
Neoplan Cityliner

Δεκαετίες 1970-80

Το Cityliner παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Μονακό το 1971. Είναι το πρώτο λεωφορείο του διαθέτει τουαλέτα και κουζίνα. Το 1973, το ύψος του λεωφορείου άλλαξε και έγινε 3.55μ και, επιπλέον, τα τζάμια του ήταν πλέον διπλά.
Το 1985, ξεκίνησε η παραγωγή της τέταρτης γενιάς του Cityliner. To 1986, ξεκίνησε η παραγωγή του Cityliner από την Neoplan USA. Το λεωφορείο ήταν τριαξονικό και 13,7 μέτρων.

Δεκαετία 1990

Το 1990, άλλαξαν οι διαστάσεις του Cityliner προσθέτοντας 16 εκ. στο ύψος του και ο χώρος των αποσκευών ήταν 15.6 m³. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 κατασκευάστηκε το μοντέλο N 118/3 (H), το οποίο είναι το πρώτο τριαξονικό λεωφορείο με μήκος μεγαλύτερο από 12 μέτρα. Συγκεκριμένα ήταν 15 μέτρα. Το 1995, με αφορμή την 60η επέτειο της Neoplan, κατασκευάστηκεν 60 Cityliner, των οποίων ο εξοπλισμός ήταν υψηλότερης ποιότητας από τα υπόλοιπα Cityliner.
Το 1996, ξεκίνησε η παραγωγή του μοντέλου N 116/3 (H), το οποίο είναι 13,7 μέτρων.

Δεκαετία 2000

To 2001, η παραγωγή των Cityliner είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Euro 3. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε η παραγωγή των μοντέλων N 1116 (12 μέτρα), N 1116/3 (12 μέτρα) και N 1116/3HL (τριαξονικό, 13 μέτρα).
Το 2003, παρουσιάστηκε η σειρά Comfort ή C του Cityliner. Το 2006, παρουσιάστηκε η έκδοση 2006 με αφορμή την 35η επέτειο του Cityliner.

Χαρακτηριστικά

Το Cityliner έχει δύο εκδόσεις κινητήρων. Στον μικρό κινητήρα η ισχύς είναι 309 kW, οι ίπποι 420 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.100. Σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι χειροκίνητο και έχει 6 ταχύτητες. Στην έκδοση με το μεγάλο κινητήρα η ισχύς είναι 338 kW, οι ίπποι 460 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.300. Επίσης, σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι αυτόματο και έχει 12 ταχύτητες.
Και στις δύο εκδόσεις, το λεωφορείο διαθέτει ABS, ASR, EBS, ESP, ACC και LGS.
Από το 2014, ο κινητήρας του Cityliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6.
Φρειδερίκος της Οπάβα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γουλιέλμου δούκα τού 1/3 της Οπάβα και της Σαλώμης των Τσαστολοβίτσε, κόρης τού Πούτα Γ΄ δούκα τού Μύνστερμπερκ.
Το 1452 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά ήταν 12 ετών και την επιτροπεία αυτού και των αδελφών του ανέλαβε ο θείος τους Ερνέστος δούκας τού 1/3 της Οπάβα. Το υπόλοιπο 1/3 τού δουκάτου το κατείχε ο εξάδελφός τους Ιωάννης Β΄. Ο πατέρας τους ήταν και δούκας τού Μύνστερμπερκ, παραχώρησε όμως το δουκάτο στον Ερνέστο με αντάλλαγμα το 1/3 της Οπάβα τού Ερνέστου. Ο Ερνέστος, με το δικαίωμα που είχε ως κηδεμόνας των ανιψιών του, πώλησε το μερίδιό τους των 2/3 της Οπάβα στον Μπόλκο Ε΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Οπόλε. Μετά πώλησε και το δικό του μερίδιο, το Μύνστερμπερκ στον Γεώργιος του Πόντεμπραντυ μετέπειτα βασιλιά της Βοημίας.
Η μητέρα τους δεν είχε επαρκές εισόδημα για να κρατήσει μία κανονική δουκική Αυλή. Για να τη βοηθήσει, ο Κορράδος Ι΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκας της Ολεσνίτσα/Ελς της παραχώρησε την επικαρπία της Στρινάβα το 1460. Ο Φρειδερίκος απεβίωσε άγαμος το 1470 σε ηλικία 30 ετών. Ο αδελφός του Βεντσέσλαος Γ΄ ζούσε στη Στρινάβα.
Γιαχόλιορης

Η μάχη στο Χαλάνδρι

Ο Γιαχόλιορης με τους χίλιους άνδρες του απέφυγε να περάσει από τον Κοντουρό του Σαρανταπόταμου για να μην πέσει σε ενέδρα, επειδή το μέρος ήταν δύσβατο. Προτίμησε να έρθει από το μέρος του Ωρωπού. Πέρασε από την Τζηβισιά (Κηφισιά), ξαπλώθηκε μέχρι το Μαρούσι, Χαλάνδρι και ήταν έτοιμος να μπει νύχτα στην πόλη. Οι Αθηναίοι άρχοντες έδωσαν συμβουλή στον Χατζή Αλή, να μην αφήσουν τον εχθρό να πλησιάσει, γιατί εύκολα θα έμπαινε στην πόλη και θα την πυρπολούσε. Ο Γιαχόλιορης έστειλε μήνυμα από την Κηφισιά στους Αθηναίους να τον αφήσουν να έρθει, αλλά πήρε απάντηση ότι τα βόλια και το μπαρούτι είναι έτοιμα να τον υποδεχτούν. Ο Χατζή Αλής ήταν της γνώμης, ότι όλα τα δυνατά σπίτια έπρεπε να οχυρωθούν και να ετοιμαστούν να χτυπήσουν τους εισβολείς. Και πάλι όμως οι Αθηναίοι τον συμβούλεψαν να χτυπήσει τον εισβολέα έξω από την πόλη και να μην τον αφήσει να φωλιάσει. Ετοιμάστηκαν εκατόν πενήντα ιππείς, τριακόσιοι Τούρκοι και άλλοι τριακόσιοι Χριστιανοί και πήγαν στο Χαλάνδρι. Εκεί έγινε μάχη. Οι Αθηναίοι χτύπησαν όλα τα χαμόσπιτα και τρεις μεγάλους πύργους, στους οποίους είχαν οχυρωθεί οι Αλβανοί. Ο Αλβανοί ήταν περίπου εξακόσιοι. Οι Αθηναίοι επιτέθηκαν στα χαμόσπιτα, τα πήραν, και τους φόνεψαν όλους. Άλλους σκότωσαν, άλλους έσφαξαν. Τους πύργους τους πολιόρκησαν και είπαν στους πολιορκημένους να παραδοθούν. Αυτοί όμως περίμεναν ενισχύσεις από το Μαρούσι και την Κηφισιά, και τον αρχηγό τους τον Γιαχόλιορη να έρθει. Οι Αθηναίοι άφησαν το εν τρίτο τους εκεί στο Χαλάνδρι, οι δε ιππείς και οι υπόλοιποι πήγαν να χτυπήσουν τον Γιαχόλιορη. Οι Αθηναίοι που έμειναν στο Χαλάνδρι μάζεψαν ξύλα και κλαδιά και έβαλαν φωτιά στις πόρτες των πύργων, ενώ πυροβολούσαν τους πολιορκημένους μην αφήνοντάς τους να βγουν, και τους έκαψαν όλους. Μετά από αυτό, οι μισοί έφυγαν για το Μαρούσι, και οι άλλοι μισοί για την Κηφισιά, όπου οι Αλβανοί συνέχιζαν να μαζεύονται και γίνονταν τρεις χιλιάδες.

Η μάχη στο Μαρούσι και την Κηφισιά

Στο Μαρούσι και την Κηφισιά ακολούθησαν οι επόμενες συγκρούσεις. Οι Αθηναίοι σκότωναν και έπιαναν ζωντανούς τους Αλβανούς μέχρι το ρέμα Φασίδερο, έξω από την Αττική. Ένα τέταρτο από όλο το σώμα των τριών χιλιάδων καταλύθηκε, ενώ οι υπόλοιποι έφυγαν στην Αρβανιτιά και φοβερίζαν ότι θα κατεβούν περισσότεροι.

Μετά την μάχη

Ο Χατζή Αλής φοβούμενος την επιστροφή του Γιαχίλιαρη σκέφτηκε πως να προστατευθεί. Τότε οι Αθηναίοι τον συμβούλεψαν και του πρότειναν να κτίσει τείχος. Έτσι και έγινε. Το 1778, μέσα σε τρεις μήνες όλη η πόλη και αρκετά χωράφια περιφράχτηκαν από την Ακρόπολη, από το ναό του Βάκχου, γύρω από την πόλη, βάζοντας μέσα και τον ναό του Θησέα, μέχρι το παλαιό Άρειο Πάγο και τα προπύλαια. Το ύψος του τοίχου ήταν τέσσερις πήχες με παλαίστρες, και κάθε διακόσια βήματα είχε ένα μπούρτζι. Για την κτίσιμο του τείχους χρησιμοποίησε υλικά από σωζόμενα αρχαία οικοδομήματα, όπως τη γέφυρα του σταδίου στην ρεματιά του Ιλισσού και δύο κολώνες από τον Ναό του Ολυμπίου Διός. Για την εργασία αυτή, ο Χατζή Αλής χρέωσε τους Αθηναίους με το ποσό των σαράντα δυο χιλιάδων τετρακοσίων γροσίων, και οι Αθηναίοι του τα πλήρωσαν.
Λούκα Γιόβιτς

Σε συλλόγους

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και το 2014 μετέβη στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2014). Το 2016 έγινε παίκτης της Μπενφίκα, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Πορτογαλίας (2016, 2017).
Το 2017 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης και το 2018 κέρδισε το κύπελλο Γερμανίας. Τον Απρίλιο του 2019 έγινε παίκτης της ομάδας. Τον Ιούνιο του 2019 υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Στην εθνική ομάδα

Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Σερβίας τον Ιούνιο του 2018 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Χιλή  και πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Μάρτιο του 2019 σε φιλικό αγώνα με τη Γερμανία.
Ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Κυπριακές προεδρικές εκλογές 1978

Σπύρος Κυπριανού

Υποψήφιοι για την προεδρία ήταν ο απερχόμενος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Σπύρος Κυπριανού.

Γλαύκος Κληρίδης

Ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Γλαύκος Κληρίδης είχε δηλώσει την πρόθεσή του να θέσει υποψηφιότητα. Ωστόσο, απέσυρε στην συνέχεια την υποψηφιότητά του, λόγω της απαγωγής του γιου του Σπύρου Κυπριανού, Αχιλλέα, τον Δεκέμβριο του 1977, και σε ένδειξη ομοψυχίας του πολιτικού κόσμου.

Αποτέλεσμα

Εντέλει, ο Σπύρος Κυπριανού, όντας ο μοναδικός υποψήφιος, ανακηρύχθηκε άνευ εκλογής Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, για την πενταετία 1978-1981.
2476 Άντερσεν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Άντερσεν εκτιμάται σε 21,32 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,170 ± 0,026. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Άντερσεν γύρω από τον εαυτό του.
Ερρίκος Γ΄ του Λίμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λίμπουρκ & κόμη του Αρλόν και της Ματίλντας του Ζάφφενμπερκ.
Το 1172 πολέμησε εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Ναμύρ κόμη του Λουξεμβούργου και του συμμάχου του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ. Τα περίχωρα του Αρλόν καταστράφηκαν, ο Ερρίκος Γ΄ ηττήθηκε και έπρεπε να αποζημιώσει τον Ερρίκο Δ΄ για τις ζημίες που είχε κάνει. Το 1183 υποστήριξε την εκλογή του Φόλμαρ αρχιεπισκόπου του Τρηρ, κάτι στο οποίο αντιτάχθηκε ο Φρειδερίκος Α΄ της Γερμανίας.
Αργότερα ήλθε σε αντιδικία με τον γιο της αδελφής του, τον Ερρίκο Α΄ δούκα της Βραβάντης για την επιμέλεια (advocacy) του αββαείου του Σιντ-Τρούιντεν: ο ανιψιός του τη διεκδικούσε ως μέρος της προίκας της μητέρας του Μαργαρίτας. Το 1191 συμβιβάστηκαν: ο Ερρίκος Γ΄ έγινε υποτελής του Ερρίκου Α΄ και συνεργάστηκαν στα εσωτερικά ζητήματα της Βελγικής.
Όταν υποψήφιοι βασιλείς της Γερμανίας ήταν ο Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων και ο Φίλιππος των Χοενστάουφεν, υποστήριξε τον πρώτο. Στη μεταξύ τους διαμάχη πολέμησε στη μάχη του Μπουβίν το 1214, που απέβη καταστροφική για τον Όθωνα Δ΄. Το 1221 απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών.
Σείριος

Ιστορία

Ο Σείριος ήταν γνωστός στους αρχαίους Αιγύπτιος ως Σοπντέτ (στα ελληνικά Σῶθις), μια θεοποιημένη μορφή αστεριού, και καταγράφεται στα παλαιότερα αστρονομικά αρχεία. Κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου, οι Αιγύπτιοι βάσιζαν το ημερολόγιό στην ηλιακή ανατολή του Σείριου, την ημέρα που ο Σείριος γινόταν ορατός ακριβώς πριν την ανατολή του Ήλιου, αφότου είχε απομακρυνθεί αρκετά από τη λάμψη του Ήλιου. Αυτό συνέβαινε λίγο πριν τις ετήσιες πλημμύρες του Νείλου και το θερινό ηλιοστάσιο, μετά από 70 μέρες απουσίας από τον νυχτερινό ουρανό. Αυτή η περίοδος των 70 ημερών συμβόλιζε το πέρασμα της Ίσιδας και του Όσιρι στον κάτω κόσμο (ντουάτ).
Για τους αρχαίους Έλληνες, η ηλιακή ανατολή του Σείριου σηματοδοτούσε τον καυτό καιρό του καλοκαιριού, τον οποίο ονόμαζαν κυνικά καύματα ή κυνικές ημέρες. Οι κάτοικοι της Κέας πραγματοποιούσαν θυσίες στον Μέγα Κύνα και τον Σείριο ώστε να φέρει δροσερούς ανέμους και περίμεναν την ανατολή του Σείριου το καλοκαίρι για να κάνουν προβλέψεις για το μέλλον. Αν φαινόταν καθαρά ήταν καλός οιωνός ενώ αν φαινόταν ομιχλώδης και αχνός ήταν κακός οιωνός. Νομίσματα που βρέθηκαν στο νησί και χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα παριστάνουν σκύλους ή αστέρια με ακτίνες, υποδηλώνοντας τη σημασία του Σείριου.
Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος από την Αλεξάνδρεια χαρτογράφησε τον ουρανό στο 7ο και 8ο βιβλίο της Αλμαγέστης, στα οποία χρησιμοποίησε τον Σείριο ως τον κεντρικό μεσημβρινό της σφαίρας. Επίσης, τον απεικόνισε ως έναν από τους έξι κόκκινους αστέρες. Οι άλλοι πέντε είναι αστέρες φασματικής τάξης Κ και Μ, όπως ο Αρκτούρος και ο Μπετελγκέζ.
Το 1844 ο Γερμανός μαθηματικός και αστρονόμος Φρίντριχ Μπέσελ (Friedrich Wilhelm Bessel), παρατηρώντας την ιδία κίνηση του αστέρα, πρότεινε πως ο Σείριος αποτελεί στην πραγματικότητα ένα «διπλό αστέρα». Πράγματι, το 1862 ο αστρονόμος Άλβαν Κλαρκ (Alvan Graham Clark) ανακάλυψε ένα δεύτερο αστέρα, ο οποίος αναφέρεται ως Σείριος B. Ο αστέρας που είναι ορατός από τη Γη αποκαλείται συχνά και Σείριος A. Τα δύο αστέρια βρίσκονται σε τροχιά μεταξύ τους, με περίοδο περίπου 50 έτη και σε μέση απόσταση 20 AU (αστρονομικές μονάδες).(Παρόλα αυτά η μυθολογία αναφέρει τον Σείριο ως τριπλό αστέρα).
Ο Σείριος Β ήταν ο πρώτος λευκός νάνος που ανακαλύφθηκε. Το γεγονός αυτό σήμαινε παράλληλα πως ο αστέρας αυτός ήταν μεγαλύτερης μάζας από το Σείριο Α, καθώς εξελίχθηκε νωρίτερα πέρα από την κύρια ακολουθία.
Η διάμετρος του Σείριου μετρήθηκε για πρώτη φορά το 1956 από τον Robert Hanbury Brown σε 3,36 ηλιακές ακτίνες.
Θαλάσσιος o Λίβυς

Βίος

Τίποτα δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και τον χρόνο και τόπο γέννησης και θανάτου του Θαλάσσιου. Ήταν ιερέας και ηγούμενος μοναστηριού στη Λιβύη. Υπήρξε φίλος του Μάξιμου του Ομολογητή. Ο δεύτερος του απευθύνει το Προς Θαλάσσιον περί διαφόρων απόρων της  Θείας Γραφής, ένα από τα σπουδαιότερα συγγράμματά του, και πέντε από τις σωζόμενες επιστολές του.

Συγγράμματα

Το μοναδικό σύγγραμμά του ονομάζεται Περί αγάπης και εγκρατείας και της κατά νουν πολιτείας. Πρόκειται για μεγάλη συλλογή αποφθεγμάτων-γνωμικών, αρκετά σύντομων (δεν ξεπερνούν τον ένα-ενάμιση στίχο), που χωρίζονται σε τετρακόσια κεφάλαια. Το έργο συντάχθηκε για να το διαβάσει κάποιος ιερέας Παύλος. Τα αποφθέγματα αφορούν θεωρητικές όσο και πρακτικές πλευρές του πνευματικού βίου. Απουσιάζει γενικά κάθε μεθοδική και συγκροτημένη δομή από αυτά. Η γλώσσα του είναι σαφής, με ποιητικό ρυθμό και ακροστιχίδα σε κάθε εκατοντάδα.
Κλαδοπλάτος

Πλάτη

Το πλάτος μιας e-διαμέρισης είναι το πλήθος των κορυφών του 

 που  πρόσκεινται συγχρόνως 
σε τουλάχιστον μια ακμή του 

και  σε τουλάχιστον μια ακμή του 
.
Το πλάτος μιας κλαδοαποσύνθεσης είναι το μέγιστο πλάτος μιας e-διαμέρισης'.
Το κλαδοπλάτος του 

είναι το ελάχιστο πλάτος μιας κλαδοαποσύνθεσης του 
.
Κύπελλο Γκαμπαρντελά

Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά είναι γαλλική ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις ηλικιακές κατηγορίες κάτω των 19 (ετών) των γαλλικών ποδοσφαιρικών ομάδων, που οργανώνεται από την Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FFF).
Το κύπελλο θεωρείται ως μια ευκαιρία για νεαρά ταλέντα να αναδείξουν το ταλέντο τους σε εθνική διοργάνωση. Μια νίκη στους τελικούς του κυπέλλου έχει τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για τους παίκτες που προσπαθούν να αρχίσουν την καριέρα τους, όσο και για τις ομάδες που θέλουν να αναδείξουν την εξαιρετική δουλειά που κάνουν στις ακαδημίες τους.

Ιστορία

Η διοργάνωση είναι η σύγχρονη έκδοση του Εθνικού Κυπέλλου Νέων (γαλ: Coupe nationale des juniors), το οποίο λάμβανε χώρα μέχρι και το 1954. Η διοργάνωση μετονομάστηκε τότε, το 1955, για να τιμήσει τον Εμανουέλ Γκαμπαρντελά, πρόεδρο της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από το 1949 μέχρι και το 1953, που πέθανε στις 30 Αυγούστου 1953.

Σύστημα

Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά ξεκινά τον Δεκέμβριο, του προηγούμενου έτους του τελικού, σε τοπικό επίπεδο. Το πλεονέκτημα έδρας δίνεται στην τύχη, μέχρι την ημιτελική φάση όταν οι αγώνες παίζονται σε ουδέτερες έδρες. Παιχνίδια που είναι ισόπαλα μετά από 90 λεπτά, πάνε κατευθείαν στη διαδικασία των πέναλτι σε αντίθεση με το επίπεδο των αντρών όπου πρώτα υπάρχει η παράταση και στην συνέχεια τα πέναλτι. Ο τελικός λαμβάνει πάντα χώρα την ίδια μέρα με αυτόν του Κυπέλλου Γαλλίας και παραδοσιακά και οι δύο λαμβάνουν χώρα στο Σταντ ντε Φρανς.
Λεωνίδας Παλάσκας

Βιογραφία

Ο Λεωνίδας Παλάσκας γεννήθηκε το 1819 και την ίδια χρονιά βαφτίστηκε. Όταν ο Αλή Πασάς πληροφορήθηκε την βάφτιση του είπε: "Εσείς οι Έλληνες κάτι μεγάλο έχετε στο κεφάλι σας. Δεν βαφτίζετε πια τα παιδιά σας Γιάννη, Γιώργη, Πέτρο, Παύλο, παρά Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Αριστείδη! Σίγουρα κάτι ετοιμάζετε".
Το 1822 η Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος, το Εκτελεστικό του 1822 κατά βάση ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Ιωάννης Κωλέττης, έστειλε τους οπλαρχηγούς Χρήστο Παλάσκα και Αλέξη Νούτσο, έμπιστους φίλους του Κωλέττη να αφαιρέσουν την αρχηγία από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, τον οποίο οι Αρεοπαγίτες είχαν κατηγορήσει ότι αρνήθηκε να ακολουθήσει το στρατηγικό τους σχεδιασμό και δεν επιτέθηκε στο Ζητούνι αλλά αποχώρησε από εκεί με τις δυνάμεις του. Ο Ανδρούτσος μαθαίνει τα σχέδια τους και στις 3 Μαΐου του 1822 οι δύο οπλαρχηγοί σκοτώνονται από τα πυρά των ανδρών του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Λεωνίδας Παλάσκας βρίσκεται, λοιπόν, υπό την προστασία του Κωλέττη, ο οποίος φροντίζει να πάει στη Γαλλία σε ηλικία οκτώ ετών αργότερα τον στέλνει στην Γαλλία για εκπαίδευση στην ναυτική σχολή της Βρέστης. Ως αξιωματικός του Γαλλικού πολεμικού ναυτικού πραγματοποιεί τον περίπλου της γης.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1844 και το 1846, σε ηλικία μόλις 27 ετών, διορίστηκε πρώτος διοικητής του Ναυτικού Παιδευτηρίου, το οποίο ιδρύθηκε πάνω στην κορβέτα "ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ". Κατά την διάρκεια της εξέγερσης κατά του Όθωνα, το 1862, ήταν κυβερνήτης του ατμοδρόμονος "ΑΜΑΛΙΑ" και συνόδευσε τον Όθωνα στην εξορία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1866. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην επιτροπή των ελλήνων ειδικών που παρακολούθησαν την ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Νέα Καμένη της Σαντορίνης.
Διετέλεσε κυβερνήτης των θωρηκτών "Βασίλισσα Όλγα" και "Βασιλεύς Γεώργιος" καθώς και Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ναυτικών. Το 1877 διορίστηκε Υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση του Επαμεινώνδα Δεληγιώργη. Πέθανε το 1880.

Πρόσθετα Στοιχεία

Ο Λεωνίδας Παλάσκας ήταν ο πρώτος που μελέτησε στα νεώτερα χρόνια το ωρολόγιο του Ανδρονίκου του Κυρρήστου (αέρηδες) και ήταν αυτός που τοποθέτησε τους μεταλλικούς γνώμονες που υπάρχουν ακόμα σε αυτό.
Πρωτόκολλο της Κέρκυρας

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας υπογράφτηκε στις 17 (4) Μαΐου 1914, μεταξύ της αλβανικής κυβέρνησης, που επικεφαλής της ήταν ο πρίγκιπας Βηντ και του προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου» Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου. Με την υπογραφή του, τερματίστηκαν οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αλβανικής χωροφυλακής-ατάκτων και Βορειοηπειρωτών (Ιερών Λόχων) και αναγνωρίστηκε η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου μαζί με μια σειρά δικαιωμάτων για τον τοπικό πληθυσμό.

Οι όροι

Η περιοχή αποκτούσε επίσημα την αυτονομία της, υπό την αιγίδα του πρίγκηπα Βηντ της Αλβανίας, ο οποίος όμως δεν είχε ουσιαστικές αρμοδιότητες. Η αλβανική κυβέρνηση θα είχε το δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τους κυβερνήτες και τους ανώτερους υπαλλήλους. Άλλοι όροι της συμφωνίας προέβλεπαν την στρατολόγηση αυτοχθόνων στην χωροφυλακή, την απαγόρευση παραμονής στρατιωτικών μονάδων αποτελούμενων από μη εντόπιους στην περιοχή, παρά μόνο σε περίπτωση πολέμου ή επανάστασης. 
Προβλέπονταν επίσης, η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την ελληνική. Η θρησκευτική διδασκαλία, όμως, θα γίνονταν μόνο στα ελληνικά.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις θα εγγυόνταν για την διατήρηση και την εκτέλεση των παραπάνω μέτρων.

Η θέση της ελληνικής κυβέρνησης

Στις 17 Μαϊου και ενώ ξέσπασε στην κεντρική Αλβανία επανάσταση, η ελληνική κυβέρνηση, που ως τότε δεν είχε αναμειχθεί στις διαπραγματεύσεις, ανέλαβε ουσιαστικό ρόλο. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος παρακίνησε τον Ζωγράφο να επικυρώσει όσο το δυνατόν ταχύτερα τους όρους του Πρωτοκόλλου χωρίς να προβάλλει επιπλέον αξιώσεις. 
Η κυβέρνηση της Β. Ηπείρου αξίωνε να εγκριθούν και να εγγυηθούν για το πρωτόκολλο οι Μεγάλες Δυνάμεις. Τελικά στις 1 Ιουνίου το επικύρωσαν και λίγες μέρες αργότερα η αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε τελικά την συμφωνία και απέδωσε το επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στις 23 Ιουνίου 1914 στην αυτόνομη κυβέρνηση.

Τελική επικύρωση του Πρωτοκόλλου

Η επιμονή του Ε. Βενιζέλου έπεισε τους Βορειοηπειρώτες εκπροσώπους να υποχωρήσουν και να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, κατά την Πανειπηρωτική Συνδιάσκεψη στο Δέλβινο. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι εκπρόσωποι της Χειμάρρας, που επέμεναν υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα (Ένωσις ή θάνατος).
Λίγες μέρες αργότερα η αποδοχή της συμφωνίας ανακοινώθηκε στην Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου. Όμως, προτού τεθεί το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας σε εφαρμογή, κηρύχθηκε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Παρόλο που το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν αναιρέθηκε ποτέ από κάποια μεταγενέστερη συνθήκη, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1956-57

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1956-57 ήταν το δεύτερο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας στον τελικό την Φιορεντίνα με σκορ 2-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου, στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου της Μαδρίτης και τον παρακολούθησαν 120.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1954-55

Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1954-55 διεξήχθη σε πέντε κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός που μαζί με το δευτεραθλητή Απόλλωνα εκπροσώπησαν την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1954-55.

Λεπτομέρειες

Το πρωτάθλημα διεκδίκησαν μέχρι τέλους ο Παναθηναϊκός με τον Απόλλωνα. Πριν από την τελευταία αγωνιστική ήταν ισόβαθμοι και αγωνίζονταν μεταξύ τους. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1, οπότε ο τίτλος κρίθηκε σε αγώνα κατάταξης, στον οποίο ο Παναθηναϊκός υπερίσχυσε με 1-0 και κατέκτησε τον τίτλο για τέταρτη συνεχόμενη σεζόν.
Σώσσιος

Ο Σώσσιος, αγνώστων λοιπών στοιχείων, ήταν κάτοικος της Πάτρας που σχετίζεται με τον Απόστολο Ανδρέα.
Ήταν ο πρώτος Πατρινός που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και πιθανώς ο πρώτος ασθενής που θεράπευσε στην Πάτρα ο Απόστολος Ανδρέας. Κατά την παράδοση όταν ο Απόστολος Ανδρέας ήρθε στην πόλη τον φιλοξένησε σπίτι του . Ο Σωσσίας μάλιστα ήταν ασθενής , έπασχε από άγνωστη ανίατη ασθένεια, και ο απόστολος πιάνοντας τα χέρια του τον θεράπευσε , ήταν το πρώτο θαύμα που έκανε στην πόλη.
Σύμφωνα με το συναξάρι του αγίου (της 30ης Νοεμβρίου), ο Απόστολος Ανδρέας μπαίνοντας στην πόλη, πήγε στο σπίτι του Σώσιου "εις τον οποίον θέσας την αγίαν χείρα του, εθεράπευσεν αμέσως αυτόν από της επικινδύνου και ανιάτου ασθενείας του". Κατόπιν, ο Απόστολος Ανδρέας, "διά πολλών διδαχών και κηρυγμάτων, δια των αποστολικών του λόγων και δια πολλών θαυμάτων...επιστρέψας άπαντας τους κατοίκους της πόλεως Πατρών εις την θεογνωσίαν, της χριστιανικής πίστεως".
Σκαλωτή Χανίων

Γεωγραφία

Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 130 μέτρων στο νοτιοανατολικό τμήμα του πρώην νομού Χανίων, σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων από τη θάλασσα, όπου βρίσκεται ο οικισμός Λάκκοι. Στην Σκαλωτή καταλήγει το φαράγγι της Σκαλωτής ή του Μανικά. Το φαράγγι έχει μήκος 2 χιλιόμετρα και απότομες κλίσεις. Στην αρχή του φαραγγιού βρίσκεται το οροπέδιο του Μανικά, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 720. Παλιότερα ήταν ο θερινός τόπος διανομής των κατοίκων της Σκαλωτής, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται από βοσκούς. Στα απότομα τοιχώματα του φαραγγιού φωλιάζει ο μεγαλύτερος πληθυσμός γυπαετών στην Ευρώπη.

Ιστορία

Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο χωριό έχει τοιχογραφίες που χρονολογούνται από την περίοδο 1355-56, οπότε είναι πιθανό στη θέση του χωριού να υπήρχε βυζαντινός οικισμός. Ο Φραντσένσκο Μπαρότσι το 1577 και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρουν ως Scaloti. Στην ενετική περίοδο, στην Σκαλωτή, όπως και στο Ροδάκινο, το Καψόδασος και στον Αργουλέ, κατοικούσαν οι Σφακιανοί Παπαδόπουλοι. Στην τουρκική απογραφή του 1659 αναφέρεται ως Iscalati με 25 σπίτια.
Το 1828 δόθηκε στη Σκαλωτή μάχη ανάμεσα στους Σφακιανούς και τα στρατεύμα του Μουσταφά πασά. Ο Μουσταφά πασάς είχε νικήσει τον Χατζή Μιχάλη Νταλιάνη στο Φραγκοκάστελλο και κινήθηκε προς το Ροδάκινο ώστε να αποφύγει τους Σφακιανούς που ζητούσαν εκδίκηση. Όμως, εκείνοι τον περίμεναν στη θέση Ακοσταρέ και άναψαν φωτιές γύρω του, με αποτέλεσμα να οπισθοχωρήσει, αφήνοντας πίσω τρόφιμα και πολεμοφόδια ώστε να καθυστερήσουν. Μέχρι να φτάσουν στη Χαλάρα, το στράτευμα του Μουσταφά πασά μετρούσε 1.900 νεκρούς και 1.000 τραυματίες, ενώ κινδύνευσε να συλληφθεί και ο ίδιος ο Μουσταφά πασάς.