Ζογκλερικά

Τα Ζογκλερικά είναι φυσική δεξιοτεχνία η οποία εκτελείται από έναν ζογκλέρ και περιλαμβάνει των περίτεχνο χειρισμό αντικειμένων με κύριο σκοπό την ψυχαγωγία, την διασκέδαση, αλλά ακόμα και την άθληση ή την παρουσίαση μιας παράστασης τέχνης. Η πιο αναγνωρίσιμη μορφή ζογκλερικών είναι το πέταγμα αντικειμένων (toss juggling). Τα ζογκλερικά περιλαμβάνουν συνήθως τον χειρισμό ενός ή περισσοτέρων αντικειμένων την ίδια χρονική στιγμή, χρησιμοποιώντας ένα ή περισσότερα χέρια (τα αντικείμενα μπορεί να "πασάρονται" μεταξύ των ζογκλέρ). Τα πιο συνήθη αντικείμενα που χρησιμοποιούνται είναι τα μπαλάκια, οι κορίνες και οι κρίκοι. Μερικοί ζογκλέρ χρησιμοποιούν πιο επικίνδυνα ή εντυπωσιακά αντικείμενα όπως μαχαίρια, δάδες φωτιάς και αλυσοπρίονα. Ο όρος ζογκλερικά χρησιμοποιείται πολλές φορές για να δηλώσει τον χειρισμό αντικειμένων όπως το ντιαμπολό (diabolo), τα διαβολόραβδα (devil sticks), τα πόϊ (poi), τα τσιγαρόκουτα (cigar boxes), τα ζογκλερικά επαφής (contact juggling) καθώς και τον χειρισμό καπέλων (hat manipulation).

Ετυμολογία

Οι λέξεις ζογκλερικά και ζογκλέρ πηγάζουν από την Μεσαιωνική λέξη jogelen ("παροχή διασκέδασης μέσω της παρουσίασης κόλπων") η οποία με την σειρά της είναι από την παλιά (προ-14ου αιώνα) Γαλλική λέξη jangler. Υπάρχει επίσης η ύστερη Λατινική μορφή joculare της λατινικής λέξης joculari που σημαίνει "αστειεύομαι". Παρότι η σημασία των λέξεων ζογκλέρ και ζογκλερικά με την έννοια του χειρισμού αντικειμένων για την παροχή διασκέδασης χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, η σημερινή έννοια - που έχει επικρατήσει από τα τέλη του 19ου αιώνα - αναφέρεται κυρίως στο συνεχές πέταμα και πιάσιμο αντικειμένων στον αέρα.
Από τον 12ο έως τον 17ο αιώνα, οι όροι ζογκλερικά και ζογκλέρ χρησιμοποιόντουσαν συστηματικώς για να περιγράψουν πράξεις μαγείας, παρότι μερικοί έχουν αναφερθεί στα ζογκλερικά ως "λεξικογραφικό εφιάλτη", εννοώντας ότι είναι μια από τις λιγότερο κατανοητές πράξεις στο χώρο της μαγείας. Στον 21ο αιώνα ο όρος ζογκλερικά συνήθως αναφέρεται στο πέταγμα αντικειμένων, όπου τα εν λόγω αντικείμενα πετιούνται συνεχώς στον αέρα και ξαναπιάνονται με βάση ένα ρυθμικό πρότυπο.
Σύμφωνα με τον James Ernest στο βιβλίο του Contact Juggling, οι περισσότεροι άνθρωποι περιγράφουν τα ζογκλερικά ως την τέχνη του "να πετάς και να πιάνεις αντικείμενα". Παρ' όλα αυτά, ένας ζογκλέρ μπορεί να περιγράψει την τέχνη του ως ένα "οπτικά περίπλοκο και σωματικά δύσκολο κατόρθωμα χρησιμοποιώντας ένα ή περισσότερα αντικείμενα".  
O David Levinson και η Karen Christensen χαρακτηρίζουν τα ζογκλερικά ως το άθλημα του να πετάς και να πιάνεις αντικείμενα ή να τα χειρίζεσαι επιδέξια [...] ενώ τα κρατάς σε συνεχή κίνηση/ροή.

Αρχαιότητα μέχρι 20ο αιώνα

Η αρχαιότερη καταγραφή ζογκλερικών βρέθηκε στον 15ο τάφο ενός Αιγύπτιου πρίγκηπα στην περιοχή Beni Hasan και χρονολογείται από το 1994 έως 1781 π.Χ.. Η τοιχογραφία αυτή απεικονίζει θηλυκές χορεύτριες και ακροβάτισσες να πετάνε μπαλάκια.  Γενικότερα, τα ζογκλερικά έχουν καταγραφεί ιστορικά σε πολλούς πολιτισμούς, όπως στον Αιγυπτιακό, Κινέζικο, Ινδικό, Ελληνικό, Ρωμαϊκό, Νορμανδικό, τον πολιτισμό των Αζτέκων καθώς και στα νησιά της περιοχής της Πολυνησίας. 
Τα ζογκλερικά στην Αρχαία Κίνα θεωρείτο τέχνη και πολλές παραστάσεις δίνονταν από πολεμιστές της εποχής εκείνης. Ένας τέτοιος πολεμιστής ήταν ο Xiong Yiliao, ο οποίος φημολογείται ότι έκανε τους αντίπαλους του να φεύγουν τρέχοντας από την μάχη, απλά παίζοντας 9 μπαλάκια μπροστά στον εχθρικό στρατό.
Στην Ευρώπη, τα ζογκλερικά ήταν μια ευχάριστη διασκέδαση μέχρι και την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, απ' όπου και έπειτα η δραστηριότητα των ζογκλερικών έπεσε σε δυσμένεια. Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, τα περισσότερα ιστορικά στοιχεία γράφονταν κυρίως από κληρικούς (άνθρωποι που ασχολούνταν με την θρησκεία και το πνεύμα) οι οποίοι αποδοκίμαζαν τους ζογκλέρ και γενικότερα πλανόδιους ανθρώπους του "θεάματος", κατηγορώντας τους για λανθασμένη βάση αξιών καθώς και για μαγεία. Οι ζογκλέρ της εποχής εκείνης κάνανε παραστάσεις στις αγορές, στους δρόμους και σε διάφορα πανηγύρια. Οι παραστάσεις αυτές αποτελούνταν από σύντομες, χιουμοριστικές και συνήθως αισχρές πράξεις όπου στο τέλος της παράστασης περνούσε ένα καπέλο από το κοινό για να αφεθεί φιλοδώρημα. Γελωτοποιοί και βάρδοι οι οποίοι ανήκαν στην αυλή βασιλιάδων ή διάφορων ευγενών, μπορούσαν να κάνουν παραστάσεις ζογκλερικών ή και ακροβατικών αλλά η κύρια επιδεξιότητα τους ήταν οι προφορικές τέχνες (ποίηση, μουσική, κωμωδία και εξιστόρηση ιστοριών).  
Το 1768, ο Philip Astley άνοιξε το πρώτο μοντέρνο τσίρκο. Μερικά χρόνια αργότερα, προσέλαβε ζογκλέρ για να κάνουν παραστάσεις εμπλουτίζοντας έτσι τις ήδη υπάρχουσες που περιείχαν κόλπα με άλογα και κλόουν. Από τότε, οι ζογκλέρ έχουν συσχετιστεί αρκετά με το τσίρκο.
Στις αρχές του 19ου αιώνα,  θίασοι από την Ασία, όπως οι διάσημοι "Ινδοί Ζογκλέρ"  (δες αναφορά από τον γνωστό Άγγλο κριτικό William Hazlitt  ), έκαναν περιοδεία στην Αγγλία, στην Ευρώπη και σε μέρη της Αμερικής. 
Στον 19ο αιώνα, οι αίθουσες θεαμάτων και μουσικών θεάτρων έγιναν πιο δημοφιλείς και οι ζογκλέρ ήταν σε ζήτηση αφού έπρεπε να "γεμίζουν" τον χρόνο μεταξύ των μουσικών παραστάσεων ή να εκτελούν κόλπα μπροστά από τις κουρτίνες του θεάτρου, ενώ πίσω από αυτές άνθρωποι άλλαζαν τα σκηνικά της παράστασης. Κάποιοι καλλιτέχνες άρχισαν να ειδικεύονται στα ζογκλερικά, διαφοροποιώντας τα από άλλα είδη παραστάσεων όπως η τέχνη του να καταπίνεις σπαθιά ή η ταχυδακτυλουργία και γενικά τα υπόλοιπα μαγικά κόλπα. Άρχισαν επίσης να δημιουργούνται νέα είδη ζογκλερικών όπως τα ζογκλερικά των "Τζέντλεμαν" (Gentleman juggling) από Γερμανούς ζογκλέρ. Εν τω μεταξύ, η επεξεργασία του λάστιχου βελτιώθηκε και οι ζογκλέρ άρχισαν να χρησιμοποιούν λαστιχένιες μπάλες - σε αντίθεση με παλιά που οι μπάλες φτιάχνονταν από σπάγκο, σύρμα, δέρμα, ξύλο ή διάφορα άλλα μέταλλα. Στερεές ή φουσκωτές λαστιχένιες μπάλες σήμαινε ότι τα ζογκλερικά αναπήδησης (bounce juggling) ήταν πια δυνατά. Σύντομα, τα θέατρα βαριετέ (που προσέφεραν ένα μείγμα ποικίλων παραστάσεων από διάφορες τέχνες) της Βόρειας Αμερικής άρχισαν να προσλαμβάνουν ζογκλέρ, ακόμα και από την Ευρώπη.

20ος αιώνας

Από τις αρχές μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, τα θέατρα βαριετέ και διαφόρων ειδών παραστάσεις ελαττώθηκαν κυρίως λόγο ανταγωνισμού με την νέα τέχνη του κινηματογράφου, την εφεύρεση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Έτσι, σαν αποτέλεσμα, τα ζογκλερικά έχασαν και αυτά την δημοτικότητά τους. Οι τέχνες της μουσικής και της κωμωδίας μεταφέρθηκαν πολύ εύκολα και στο ραδιόφωνο όμως για τα ζογκλερικά δεν μπορούσε να γίνει κάτι αντίστοιχο. Τα πρώτα χρόνια όπου ήρθε η τηλεόραση στα σπίτια, το πρόγραμμα περιελάμβανε διαφόρων ειδών παραστάσεις καθώς και ζογκλερικά. Όμως επειδή οι ζογκλέρ έπρεπε κάθε εβδομάδα να παρουσιάζουν νέα κόλπα για να μην επαναλαμβάνονται (κάτι πολύ δύσκολο να γίνεται σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα), υστερούσαν σε σχέση με άλλους καλλιτέχνες - μουσικοί και ηθοποιοί μπορούν πιο εύκολα να προσαρμοστούν σε ένα 
εβδομαδιαίο πρόγραμμα με διαφορετικό υλικό κάθε φορά εφόσον άλλοι τους υπαγορεύουν τι θα κάνουν (π.χ. σκηνοθέτες, παραγωγοί, κτλ) όμως για τους ζογκλέρ δεν μπορεί να γίνει το ίδιο διότι η απόκτηση νέων δεξιοτήτων για αυτούς σημαίνει πολλές ώρες εξάσκησης.  
Η Παγκόσμια Κοινότητα Ζογκλέρ (ΠΚΖ), που ιδρύθηκε το 1947, ξεκίνησε ως ένας οργανισμός για επαγγελματίες ζογκλέρ και μόνο. Με το πέρασμα του χρόνου, άλλαξαν οι κανόνες και κατά συνέπεια είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν και να παρακολουθήσουν τα ετήσια συνέδρια και μη-επαγγελματίες ζογκλέρ. Η ΠΚΖ συνεχίζει να πραγματοποιεί το ετήσιο συνέδριο ζογκλερικών κάθε καλοκαίρι καθώς και άλλα προγράμματα αφιερωμένα στην εξάπλωση της τέχνης αυτής παγκοσμίως.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ζογκλερικών δημιουργήθηκε σε σκοπό την προβολή/αναγνώριση των ζογκλερικών, την εκμάθηση τους σε άλλους ανθρώπους που δεν ασχολούνται με αυτά και φυσικά για να φέρει πολλούς ζογκλέρ μαζί για να γιορτάσουν την ξεχωριστή αυτή μέρα παίζοντας ζογκλερικά. Η Παγκόσμια Ημέρα Ζογκλερικών γιορτάζεται το Σάββατο του Ιούνη που είναι πιο κοντά στις 17 του μήνα - την ημέρα ιδρύσεως της Παγκόσμιας Κοινότητας Ζογκλέρ. 
Στις περισσότερες πόλεις υπάρχουν σήμερα λέσχες ζογκλερικών. Αυτές συνήθως γίνονται ή συσχετίζονται με κάποιο πανεπιστήμιο ή κολέγιο. Υπάρχουν επίσης ομάδες που ασχολούνται με τις τέχνες του τσίρκου και στις οποίες διδάσκονται ζογκλερικά και πραγματοποιούνται παραστάσεις. Η ιστοσελίδα The Juggling Edge διατηρεί μια βάση δεδομένων αναζήτησης τέτοιων λεσχών.
Από την δεκαετία του 1980 μέχρι και σήμερα άρχισε να δημιουργείται μια παγκόσμια κουλτούρα ζογκλερικών. Αυτή περιστρέφεται γύρω από τοπικούς συλλόγους και οργανώσεις, ειδικές εκδηλώσεις, παραστάσεις, περιοδικά, ιστοσελίδες, φόρουμ στο διαδίκτυο και το πιο σημαντικό, συνέδρια ζογκλερικών. Τα τελευταία χρόνια, υπήρξε επίσης μια αυξανόμενη τάση για την πραγματοποίηση ζογκλερικών διαγωνισμών. Τα ζογκλερικά σήμερα έχουν εξελιχθεί και επεκταθεί σε σημείο όπου είναι συνώνυμα με το περίτεχνο χειρισμό οποιουδήποτε αντικειμένου. Η μεγάλη ποικιλία της κουλτούρας των ζογκλερικών μπορεί να την δει κανείς στα διάφορα συνέδρια που γίνονται κάθε χρόνο.
Τα συνέδρια ή φεστιβάλ ζογκλερικών αποτελούν τον κορμό των ζογκλερικών σήμερα. Στα περισσότερα από αυτά υπάρχει ένας κύριος ανοιχτός ή κλειστός χώρος (π.χ. ένα κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ) όπου πολλοί ζογκλέρ συγκεντρώνονται και κάνουν διάφορα κόλπα. Γίνονται επίσης και διάφορες ομιλίες στις οποίες πιο έμπειροι ζογκλέρ δουλεύουν με μικρές ομάδες ανθρώπων πάνω σε συγκεκριμένες δεξιότητες και τεχνικές. Συνήθως στα συνέδρια ζογκλερικών γίνεται και μια κύρια παράσταση (ανοιχτή στο ευρύ κοινό), διάφοροι διαγωνισμοί καθώς και παιχνίδια.

Παγκόσμια Ρεκόρ

Τα ρεκόρ που έχουν να κάνουν με το πέταγμα πολλών αντικειμένων και των αριθμό των πασών στις κορίνες τηρούνται από μια επιτροπή που λέγεται Juggling Information Service Committee on Numbers Juggling (JISCON). Τα ρεκόρ που κρατούνται στην ιστοσελίδα της επιτροπής JISCON αφορούν τα περισσότερα πετάματα που έχουν γίνει με συγκεκριμένο αριθμό αντικειμένων (και ανά κατηγορία αντικειμένου, π.χ. άλλα τα ρεκόρ για τα μπαλάκια και άλλα για τις κορίνες) και τα οποία έχουν επικυρωθεί με αποδεικτικό μέσο την ύπαρξη βίντεο που δείχνει τον αντίστοιχο ζογκλέρ να κάνει το ρεκόρ.

Το στυλ

Οι επαγγελματίες ζογκλέρ κάνουν παραστάσεις οι οποίες περιέχουν διάφορα στυλ ζογκλερικών, ενώ μια παράσταση μπορεί να συνδυάζει παραπάνω του ενός στυλ. Τα διάφορα ζογκλερικά νούμερα των παραστάσεων έχουν εισαχθεί στην κουλτούρα του τσίρκου με την πάροδο του χρόνου, κάνοντας κάποια πιο δημοφιλή από άλλα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Ζογκλερικά στο τσίρκο

Το παραδοσιακό είδος ζογκλερικών στο τσίρκο δίνει μεγάλη έμφαση στα υψηλά επίπεδα δυσκολίας καθώς και στην χρησιμοποίηση τεράστιων αντικειμένων έτσι ώστε ένα ζογκλερικό νούμερο να "γεμίσει" όλο τον προσφερόμενο χώρο της παράστασης. Το ζογκλερικό νούμερο μπορεί να περιέχει στοιχεία κωμωδίας ή άλλες επιδεξιότητες όπως ακροβατικά, αλλά ο κύριος στόχος μιας παράστασης τέτοιου είδους είναι η επίδειξη υψηλής τεχνικής δυσκολίας στο αντικείμενο των ζογκλερικών. Τα κουστούμια που χρησιμοποιούνται είναι συνήθως πολύχρωμα και φανταχτερά με διάφορα διακοσμητικά στοιχεία. Παραλλαγές αυτού του στυλ ζογκλερικών μπορεί να βρει κανείς στο Κινέζικο και Ρώσικο τσίρκο, όπου και υπάρχει μεγάλη παράδοση στην τέχνη του τσίρκου γενικότερα.

Κωμικά Ζογκλερικά

Οι παραστάσεις ζογκλερικών με κωμικά στοιχεία ποικίλουν πολύ ανάλογα με το επίπεδο δεξιοτεχνίας, τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται και τα κουστούμια. Παρ' όλα αυτά, έχουν όλες τους ως κοινό στόχο το να προκαλέσουν γέλιο στους θεατές και όχι θαυμασμό για την τεχνική κατάρτιση των ζογκλέρ που συμμετέχουν στην παράσταση. Τέτοιου είδους κωμικές παραστάσεις γίνονται στον δρόμο, σε φεστιβάλ και πανηγύρια.

Ζογκλερικά των "Τζέντλεμαν"

Αυτό το στυλ ζογκλερικών ήταν πολύ δημοφιλές στα θέατρα βαριετέ και περιλαμβάνει τον επιδέξιο χειρισμό διάφορων στοιχείων της ενδυμασίας ενός αξιοπρεπούς κυρίου (gentleman) όπως καπέλα, μπαστούνια, γάντια και πούρα, καθώς και άλλων καθημερινής χρήσης αντικειμένων όπως είναι τα πιάτα και τα μπουκάλια του κρασιού. Το στυλ αυτό θεωρείται αρκετά εκλεπτυσμένο και καλλιτεχνικό, παρά κωμικό.

Θεματικά Ζογκλερικά

Πολλές φορές οι ζογκλέρ κάνουν παραστάσεις γύρω από ένα βασικό θέμα με συνέπεια να χρησιμοποιούν και τα συναφή αντικείμενα και κουστούμια. Κλασικά θέματα για τέτοιες παραστάσεις είναι οι πειρατές (όπου ντύνονται όλοι οι ζογκλέρ ανάλογα και χρησιμοποιούν σπαθιά στην παράσταση), τα σπορ (π.χ. ποδόσφαιρο ή μπάσκετ) και η μαγειρική (υποδύονται τους σεφ και παίζουν με κουζινομάχαιρα).

Τσίρκο

Οι ζογκλέρ αποτελούν κύριο συστατικό των παραστάσεων του τσίρκου και πολλοί από αυτούς έχουν κάνει μάλιστα μεγάλη καριέρα. Οι ζογκλέρ του τσίρκου προέρχονται από πολλές χώρες όπως η Ρωσία και άλλες χώρες της Ευρώπης, τη Κίνα και τη Λατινική Αμερική. Μερικοί από τους πιο γνωστούς και εξαιρετικούς ζογκλέρ των τελευταίων 50 χρόνων κατάγονται από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, όπως π.χ. οι Sergej Ignatov, Andrii Kolesnikov, Evgenij Biljauer and Viktor Kee - όλοι συντελεστές των παραστάσεων του περίφημου Cirque du Soleil.

Θέατρα Βαριετέ

Οι παραστάσεις ζογκλερικών ήταν από παλιά μέρος των εκδηλώσεων στα θέατρα βαριετέ. Κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, όπου τα θέατρα βαριετέ άκμαζαν στην Αμερική και οι αίθουσες συναυλιών στην Αγγλία γεμίζανε με κόσμο, οι παραστάσεις ζογκλερικών ήταν αναπόσπαστο μέρος του εκάστοτε προγράμματος. Τα θέατρα βαριετέ έχουν παρακμάσει από τότε, αν και λειτουργούν ακόμη σε πολλές χώρες της Ευρώπης και κυρίως στην Γερμανία. Οι εκπομπές για ανάδειξη ταλέντων στην τηλεόραση έχουν κάνει τα ζογκλερικά πιο προσιτά στο ευρύ κοινό - τα πιο πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν οι εκπομπές Britain's Got Talent και America's Got Talent.

Καζίνο

Στην Βόρειο Αμερική γίνονται συχνά παραστάσεις ζογκλερικών στα καζίνο, σε μέρη όπως το Λας Βέγκας. Η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν "βγάλει" μερικούς από τους καλύτερους ζογκλέρ τα τελευταία 50 χρόνια, με κυριότερα παραδείγματα τον Γερμανό Francis Brunn και τον Anthony Gatto από τις ΗΠΑ.

Φεστιβάλ και πανηγύρια

Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία φεστιβάλ και πανηγυριών στα οποία μπορεί κανείς να παρακολουθήσει ζογκλερικές παραστάσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν διάφορα φεστιβάλ μουσικής, φαγητού και τεχνών. Αυτά τα φεστιβάλ μπορεί να είναι μεγάλης κλίμακας όπως το Glastonbury Φεστιβάλ ή ακόμα και τοπικά πανηγύρια σε πόλεις και χωριά. Οι παραστάσεις μπορεί να διαφέρουν από χρόνο σε χρόνο ενώ μερικές φορές ένα συγκεκριμένο ζογκλερικό νούμερο γίνεται μόνιμο χαρακτηριστικό αυτών των ετήσιων εκδηλώσεων.

Ιστορικά θεματικές εκδηλώσεις

Εκδηλώσεις με θέμα την Αναγέννηση στην Βόρειο Αμερική και μεσαιωνικού τύπου πανηγύρια στην Ευρώπη αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα ιστορικών εκδηλώσεων στις οποίες ζογκλέρ καλούνται να κάνουν παραστάσεις. Άλλα ιστορικά θέματα για τα οποία γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις αφορούν την Βικτωριανή εποχή ή άλλες γενικά περιόδους ιστορικής σημασίας για τις εκάστοτε χώρες.

Παραστάσεις στον δρόμο

Σε πολλές χώρες όπως η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, η Ισπανία και η Γαλλία, οι ζογκλέρ κάνουν παραστάσεις στους δρόμους. Αυτές οι παραστάσεις έχουν συνήθως κυκλική μορφή - παρουσιάζεται πρώτα ένα μικρής διάρκειας νούμερο και στο τέλος οι ζογκλέρ μαζεύουν τα λεφτά από τους θεατές σε ένα καπέλο ή μπουκάλι (στην συνέχεια αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται κατά το δοκούν). Οι περισσότερες παραστάσεις ζογκλερικών στον δρόμο περιλαμβάνουν και κωμικά στοιχεία.

Ζογκλερικά στο Διάστημα

Ζογκλερικά έχουν γίνει και στο διάστημα μέσα σε διαστημικό σταθμό που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Γη - παρόλο που η απουσία βαρύτητας σε τέτοιο περιβάλλον στερεί την δυνατότητα της πτώσης των αντικειμένων (τα πάντα αιωρούνται σε μηδενικό g). Αυτό επιτεύχθηκε πρώτη φορά από τον αστροναύτη Don Williams σαν μέρους του προγράμματος "Παιχνίδια στο διάστημα", χρησιμοποιώντας μήλα και πορτοκάλια.
Ανταλλαγή πασών με χρήση πολλών αντικειμένων μεταξύ δύο ζογκλέρ επιτεύχθηκε για πρώτη φορά στο διάστημα από τους Greg Chamitoff και Richard Garriott , ενώ ο Garriott επισκεπτόταν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να συμμετάσχει στις διαστημικές πτήσεις του Οκτωβρίου 2008. Αυτό το ζογκλερικό κατόρθωμα έγινε σκηνή στην ταινία Το Απόγειο του Φόβου, την πρώτη επιστημονικής φαντασίας ταινία που γυρίστηκε στο διάστημα από τον Richard Garriott, καθώς και μέρος της μαγικής παράστασης Zero-G Magic, η οποία γυρίστηκε και αυτή στο διάστημα εκείνη την περίοδο από τους Greg Chamitoff και Richard Garriott.

Σημειογραφία Ζογκλερικών

Τα ζογκλερικά κόλπα και μοτίβα μπορούν να γίνουν πολύ περίπλοκα με αποτέλεσμα να γίνεται δύσκολη η επικοινωνία τους σε άλλους ανθρώπους. Ως εκ τούτου, έχουν αναπτυχθεί διάφορα συστήματα σημειογραφίας ζογκλερικών με τα οποία η αναπαράσταση μοτίβων γίνεται ευκολότερη και τα οποία βοηθούν στην περαιτέρω ανακάλυψη νέων κόλπων.
Οι σημειογραφίες που χρησιμοποιούν διαγράμματα αποτελούν το πιο ξεκάθαρο τρόπο αναπαράστασης ζογκλερικών μοτίβων στο χαρτί, αλλά μιας και βασίζονται σε εικόνες, η χρησιμοποίησή τους περιορίζεται λόγω της δυνατότητας μετάδοσής τους μόνο μέσω χαρτιού. Τα διαγράμματα σκάλας (ladder diagrams), παρακολουθούν την πορεία όλων των αντικειμένων στο χρόνο, ενώ τα λιγότερο πολύπλοκα αιτιολογικά διαγράμματα (casual diagrams) ασχολούνται μόνο με τα αντικείμενα που είναι στον αέρα (θεωρώντας ότι ο ζογκλέρ έχει σε κάθε χρονική στιγμή ένα αντικείμενο στο κάθε χέρι). Τα συστήματα σημειογραφίας ζογκλερικών που βασίζονται σε αριθμούς είναι πιο δημοφιλή και τυποποιημένα από τα αντίστοιχα συστήματα βασισμένα στα διαγράμματα. Χρησιμοποιούνται εκτενώς και σε γραπτή μορφή αλλά και σε συζητήσεις μεταξύ των ζογκλέρ.
Η σημειογραφία ανταλλαγής θέσεως (siteswap) είναι με διαφορά το πιο συνηθισμένο ζογκλερικό σύστημα σημειογραφίας. Σύμφωνα με αυτό, κάθε διαφορετικό πέταγμα αντικειμένου οδηγεί το εν λόγω αντικείμενο στο να φτάσει ένα μέγιστο ύψος και να επιστρέψει σε ένα χέρι, διαδικασία που διαρκεί συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (μετρημένο σε διακριτούς παλμούς). Κάθε τέτοιο ύψος, μετρημένο σε διακριτούς παλμούς, αντιστοιχεί μοναδικά σε έναν αριθμό. Έτσι, ένα μοτίβο αναπαράγεται ως μια ακολουθία τέτοιων αριθμών, όπως για παράδειγμα 3, 7444 και 97531. Αυτά τα παραδείγματα αφορούν ασύγχρονα πετάματα που γίνονται από δύο χέρια εναλλάξ και συχνά ονομάζεται vanilla siteswap. Για την αναπαράσταση σύγχρονων μοτίβων στα οποία και τα δύο χέρια πετούν ταυτόχρονα αντικείμενα υπάρχει άλλη σημειογραφία ανταλλαγής θέσεως με ειδικούς συμβολισμούς. Επίσης, υπάρχει το σύστημα σημειογραφίας πολλαπλής ανταλλαγής θέσεως (multiplex siteswap) για την περιγραφή μοτίβων στα οποία ένα χέρι κρατάει ή πετάει δύο ή και περισσότερα αντικείμενα στον ίδιο χρονικό παλμό. Τέλος, έχουν δημιουργηθεί και άλλες επεκτάσεις σε αυτήν τη σημειογραφία, όπως είναι η ανταλλαγή θέσεως για πάσες, ο συμβολισμός Πολλών-Χεριών (Multi-Hand Notation - MHN) και η σημειογραφία γενικευμένης ανταλλαγής θέσεως (Generalised Siteswap - GS ).