google/wiki40b huggingface dataset:
Τομπίας Φερχέχτ

Βιογραφία

Ο Φερχέχτ γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Δεν είναι σαφές από ποιον εκπαιδεύτηκε. Προ του 1590 ταξίδεψε στην Ιταλία και πρωτοεργάστηκε στη Φλωρεντία, όπου ο Φραγκίσκος Α΄ των Μεδίκων, μέγας Δούκας της Τοσκάνης έγινε πάτρονάς του. Στη συνέχεια πήγε στη Ρώμη, όπου δραστηριοποιήθηκε ως ζωγράφος τοπίων σε τοιχογραφίες. Επιστρέφοντας στην Αμβέρσα έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1590-91. Νυμφεύτηκε τη Σουζάννα φαν Μόκενμπορχ, εγγονή του πατριού του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και εξαδέλφου της μητέρας του. Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του το 1595, νυμφεύτηκε εκ νέου το επόμενο έτος. Ο Φερχέχτ ήταν μέλος της τοπικής Συντεχνίας των Ρητόρων και συνέγραψε μια κωμωδία για λογαριασμό της το 1620.
Ήταν ο πρώτος δάσκαλος του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, ο οποίος σπούδασε μαζί του γύρω στα 1592. Ανάμεσα στους άλλους μαθητές του περιλαμβάνονται οι Βίλλεμ φαν Χεχτ, Ζακ Μπάκερεελ, Χέιρερτ φαν Μπέιμελ, Κορνέλις Μπολ, Πίτερ φαν ντεν Χεκ και Άμπραχαμ Ματτάισσενς.

Έργο

Ο Φερχέχτ ειδικευόταν στα τοπία και δημιούργησε και ορισμένες παραλλαγές του Πύργου της Βαβέλ. Τα τοπία του ακολουθούσαν το παραδοσιακό ύφος της παγκόσμιας τοπιογραφίας, που είχε αναπτυχθεί κατά το πρώτο ήμισυ του 16ου αιώνα από τον Γιοάχιμ Πατινίρ και έφτασε στο απόγειό της με τον Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο. Τα τοπία του απεικονίζουν φανταστικά βουνά που χαρακτηρίζονται από βραχώδεις κορυφές, ιδωμένες από υψηλό σημείο θέασης και τυπικά περιλαμβάνουν μια βιβλική ή μυθολογική σκηνή. Το έργο του μοιάζει πολύ σε ύφος με την ομάδα 12 χαρακτικών μεγάλων τοπίων που εξέδωσε ο Χιερόνυμους Κοκ από σχέδια του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Τα τοπία του δεν ήταν τελείως επιλήσμονα σε σχέση με το έργο των Γιόος ντε Μόμπερ και Χίλλις φαν Κόνινξλοο, που εξέλισσαν μια πιο ρεαλιστική και από κοντά προσέγγιση της τοπιογραφίας και υιοθέτησε ορισμένα από τα χαρακτηριστικά τους.
Ορισμένα από τα τοπία του Φερχέχτ έγιναν χαρακτικά. Συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες της πόλης, όπως οι Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Σεμπάστιαν Φρανξ και Ζιλλίς Κουανιέ, οι οποίοι ζωγράφιζαν τις μορφές στα τοπία του.
Ελατήριο

Αρχή λειτουργίας

Το κάθε ελατήριο μπορεί να παραμορφωθεί ως προς μία διάστασή του υπό την επίδραση δύναμης ή να στρεφθεί ως προς έναν άξονά του υπό την επίδραση ροπής. Όταν ασκείται δύναμη σε αυτήν τη διάσταση ή ροπή ως προς αυτόν τον άξονα, το ελατήριο παραμορφώνεται αποθηκεύοντας το έργο της δύναμης ή της ροπής ως εσωτερική ενέργεια του υλικού του.
Ταυτόχρονα, το ελατήριο ασκεί και αυτό δικιά του δύναμη ή ροπή αντίστοιχα αντιστεκόμενο στην εξωτερική δύναμη ή ροπή, η δύναμη ή ροπή του ελατηρίου είναι ανάλογη της γραμμικής ή γωνιακής του παραμόρφωσης και ισχύει ο νόμος του Χουκ:  , όπου F η δύναμη του ελατηρίου και x η γραμμική παραμόρφωση (η διαφορά μεταξύ αρχικής και τελικής θέσης), ενώ η σταθερά k είναι δείκτης της σκληρότητας του ελατηρίου. Η δύναμη ή ροπή του ελατηρίου τείνει να επαναφέρει το ελατήριο στην αρχική του κατάσταση, για αυτό ονομάζεται και δύναμη ή ροπή επαναφοράς.
Όταν μειωθεί ή εξαφανιστεί η εξωτερική δύναμη ή ροπή, τότε το ελατήριο επανέρχεται μερικώς ή ολικώς αντίστοιχα απελευθερώνοντας ένα μέρος της αποθηκευμένης ενέργειάς του ως έργο της δύναμης ή ροπής που ασκεί το ίδιο.

Ιδανικό και πραγματικό ελατήριο

Σε ιδανικά θεωρητικά ελατήρια ισχύει απόλυτα ο νόμος του Χουκ, δε χάνεται ενέργεια στο περιβάλλον και τα ελατήρια μπορούν πάντα να επιστρέψουν στο αρχικό τους μήκος. Στην πραγματικότητα χάνεται μικρό ποσό ενέργειας στο περιβάλλον ως θερμική ενέργεια, ενώ η παραμόρφωση μπορεί να γίνει μόνιμη. Κάθε ελατήριο έχει κάποια όρια αντοχής τα αν υπερβούν θα παραμορφωθεί ή θα σπάσει. Επιπλέον, με την επαναλαμβανόμενη χρήση το υλικό χάνει τις ιδιότητές του λόγω μηχανικής κόπωσης και αν δεν αντικατασταθεί θα σπάσει.
Βηταμεθαζόνη

Η βηταμεθαζόνη είναι στεροειδές φάρμακο. Χρησιμοποιείται για πολλές ασθένειες περιλαμβάνοντας ρευματικές διαταραχές όπως τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, δερματικές παθήσεις όπως τη δερματίτιδα και την ψωρίαση, αλλεργικές παθήσεις όπως το άσθμα και το αγγειοοίδημα· τον πρόωρο τοκετό για την επιτάχυνση της ανάπτυξης των πνευμόνων του μωρού, τη νόσο του Crohn, καρκίνους όπως λευχαιμία, και μαζί με τη φθοριοϋδροκορτιζόνη για την επινεφριδιακή ανεπάρκεια, μεταξύ άλλων. Μπορεί να ληφθεί από το στόμα, να εγχυθεί σε μυ, ή να εφαρμοστεί ως κρέμα. Όταν χορηγείται με ένεση, τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα αρχίζουν σε περίπου δύο ώρες και διαρκούν επτά ημέρες.
Οι σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης, μυϊκή αδυναμία, σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις και ψύχωση. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια των επινεφριδίων. Η ξαφνική διακοπή του φαρμάκου ύστερα από μακροχρόνια χρήση μπορεί να είναι επικίνδυνη. Η κρέμα έχει συχνά ως αποτέλεσμα την αυξημένη ανάπτυξη τριχών και ερεθισμό του δέρματος. Η βηταμεθαζόνη ανήκει στην κατηγορία των γλυκοκορτικοειδών φαρμάκων.
Η βηταμεθαζόνη πατενταρίστηκε το 1958 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1961. Η κρέμα βρίσκεται στον Κατάλογο των Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, από τα αποτελεσματικότερα και ασφαλέστερα φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα χάπια και τα ενέσιμα διαλύματα είναι ακριβότερα από την κρέμα.
Κούτσουρα του Δαλαμάγκα

Ιστορία

Ο Γιώργος Δαλαμάγκας (γεν. 1905), δημοφιλέστατος τότε, ήταν Θεσσαλονικιός με καταγωγή από τη Θράκη, άνθρωπος με ψηλό παράστημα, γαλαντόμος και επιρρεπής στον τζόγο. Το 1935 (αλλού αναφέρεται το 1941) άνοιξε τα «Κούτσουρα» στην οδό Νικηφόρου Φωκά όπου και βρίσκονταν εκεί για 11 χρόνια. Μετά την Κατοχή, το 1946, μετέφερε την ταβέρνα του στην οδό Αγ. Σοφίας 22, μέχρι το 1957.
Στα χρόνια της Κατοχής ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μάρκος Βαμβακάρης και Γιάννης Παπαϊωάννου δούλευαν σε αυτήν την ταβέρνα. Αργότερα, ο Τσιτσάνης την απαθανάτισε στο τραγούδι του Μπαξέ Τσiφλίκι ή Χατζή Μπαξέ του 1942:
Πάμε τσάρκα στην Ακρόπολη, στη Βάρνα,
κι από κει στα "Κούτσουρα", στου Δαλαμάγκα.
Μαριγώ θα σε τρελάνει
ν' ακούσεις τον Τσιτσάνη
να σου παίζει φίνο μπαγλαμά!
— Βασίλης Τσιτσάνης, Μπαξέ Τσiφλίκι
Ο Γιώργος Δαλαμάγκας, ήταν για 9 χρόνια γραμματέας στο Σωματείο Εστιατόρων-Κέντρων Διασκέδασης της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά και αργότερα, πλούτισε πουλώντας τεράστιες ποσότητες μπύρας. Ύστερα ξέπεσε λόγω του τζόγου, και δούλευε ως σερβιτόρος σε ξένες ταβέρνες. Εκτός από τα «Κούτσουρα» είχε άλλες 4 ταβέρνες, μεταξύ των οποίων το «Σιντριβάνι» από το 1932, το «Αλκαζάρ» και το εστιατόριο «Μεντιτερανέ» από το 1952 έως το 1957. Πέθανε σε γηροκομείο στο Λεμπέτ, τη δεκαετία του 1970, μετά από πολυτάραχη ζωή.
Εκλογές στον Ισημερινό

Εκλογές στον Ισημερινό διεξάγονται για πρόεδρο και για βουλή.
Το Σύνταγμα προβλέπει τετραετή θητεία για τον Πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο, και τα μέλη του Κογκρέσου. Η κυβέρνηση περιλαμβάνει 15 υπουργεία. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες και οι σύμβουλοι, όπως οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται άμεσα. Το Κογκρέσο συνέρχεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους εκτός από τον Ιούλιο και το Δεκέμβριο. Οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου διορίζονται από το Κογκρέσο. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για εγγεγραμμένα πρόσωπα ηλικίας από 18 ως και 65 ετών και προαιρετική για τους υπόλοιπους.

2011

Στις 7 Μαΐου 2011, οι πολίτες υπερψήφισαν (με ποσοστά που κυμαίνονται από 44,9% ως 50,4%) τις μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα και στα ΜΜΕ, που πρότεινε ο πρόεδρος Ραφαέλ Κορρέα. Συνολικά, υπερψηφίστηκαν και οι 10 προτάσεις του δημοψηφίσματος, ανάμεσα στις οποίες είναι η απαγόρευση των καζίνο και του τζόγου, ο περιορισμός στις ταυρομαχίες και στις κοκορομαχίες, καθώς επίσης και η αναμόρφωση του δικαστικού συστήματος.
Δημήτρης Αγραφιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αγραφιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα από γονείς που κατάγονταν από τον Αμάραντο Αγράφων -ο πατέρας του- και τον Πλατανιά Χανίων. Σε ηλικία δέκα ετών, ξεκίνησε μαθήματα βιολιού με τον Χ. Κελπανίδη, στη Θεσσαλονίκη και, μετά το τέλος του Εμφυλίου και την επιστροφή της οικογενείας του στην Αθήνα, συνέχισε με την ; Κανδρεβιώτου  στο βιολί και τον Μάριο Βάρβογλη στα θεωρητικά, στο Ελληνικό Ωδείο. Αργότερα θα πάει στο Ωδείο Αθηνών, όπου και θα ολοκληρώσει τις σπουδές του, τόσο στο βιολί (καθηγητής Ιωσήφ Μπουστίντουι) όσο και στα θεωρητικά (καθηγητής Φιλοκτήτης Οικονομίδης). Αργότερα θα πάρει δίπλωμα σύνθεσης με καθηγητή τον Γ. Α. Παπαϊωάννου (1960).
Με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών, θα ολοκληρώσει τις σπουδές του στην -τότε- Δυτική Γερμανία και, συγκεκριμένα, στη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου το 1960-2, στο βιολί με τον Κράους, στα ανώτερα θεωρητικά και τη σύνθεση με τον Γκύντερ Μπιάλας και στη διεύθυνση ορχήστρας με τον Λέσινγκ. Κατόπιν, με υποτροφίες της Δ. Γερμανίας και Αυστρίας, θα συνεχίσει στο «Μοτσαρτέουμ» του Σάλτσμπουργκ, όπου θα αφιερωθεί στη διεύθυνση ορχήστρας (1962-5), υπό τους Χέρμαν Σέρχεν και Κ. Βίνμπεργκερ. Επίσης, θα παρακολουθήσει μαθήματα διεύθυνσης ορχήστρας στο Intern. Dirig. Praktikum του Βερολίνου  και παραδόσεις υπό τον Χέρμπερτ φον Κάραγιαν στην ίδια πόλη (1962-3).
Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του ήταν η συνεργασία του με τον διάσημο μελετητή του Μότσαρτ, Μπέρναρντ Πάουμγκαρτνερ, του οποίου υπήρξε βοηθός στην ορχήστρα Καμεράτα Ακαντέμικα του Σάλτσμπουργκ από το 1964 μέχρι το 1968. Στην αυστριακή πόλη μελέτησε σύνθεση και με τον Τσέζαρ Μπρέζγκεν, λάτρη της ελληνικής μουσικής, ο οποίος στα έργα του χρησιμοποιούσε και θέματα από την ελληνική δημοτική μουσική. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Σάλτσμπουργκ συνέθεσε το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του, Τρία Τραγούδια, για βαρύτονο και ορχήστρα σε ποίηση Γ. Σεφέρη, πρώτη εκτέλεση, 1965. Το συγκεκριμένο έργο είναι γραμμένο στο 12-φθογγικό σύστημα και παρουσιάστηκε στη Β’ Ελληνική Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής. Το Νοέμβριο του 1968 έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής και αρχιμουσικός της Σουηβικής Συμφωνικής Ορχήστρας (Schwäbisches Symphonieorchester), στην πόλη Ρόιτλινγκεν. Το 1979 συνθέτει το έργο Τρίπτυχον, για το οποίο ο ίδιος αναφέρει σε συνέντευξή του τον Οκτώβριο του 2012:  Είναι σε φόρμα συμφονιέτας και αποτελείται από τρία μέρη που βασίζονται σε τρία ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη. 
Αρχικά ήταν τρία τραγούδια που είχαν γραφτεί το ‘63 και το ‘64, ύστερα από τη βράβευση του ποιητή με το Νόμπελ. Τα ποιήματα των τραγουδιών είναι τα εξής: «Εδώ τελειώνουν τα έργα», «Κι’ αν ο αγέρας φυσά» και «Στο στήθος μου πληγή ανοίγει πάλι». Είναι τρία ποιήματα με διαφορετικό κόσμο το καθένα και αυτό μου ‘δωσε την ευκαιρία να γράψω τρία κομμάτια τελείως διαφορετικά μεταξύ τους.
Κυβέρνηση Αλεξάνταρ Βούτσιτς 2014

Η Κυβέρνηση του Αλεξάνταρ Βούτσιτς είναι κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας που προέκυψε από τις εκλογές της 16 Μαΐου 2014, αντικατέστησε την Κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο νικητής των εκλογών που ήταν ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς πρόεδρος του Σερβικού προοδευτικού κόμματος.
Φραγκίσκος Παπαμανώλης

Βιογραφία

Έγινε δεκτός στο Τάγμα των Φραγκισκανών Καπουκίνων στις 7 Αυγούστου 1954. Χειροτονήθηκε ιερέας στον Καθεδρικό ναό της Σύρου στις 29 Απριλίου 1962, ενώ υπηρέτησε ως Εφημέριος την Ενορία της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στην Κέρκυρα.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1968 διορίστηκε Γενικός Ηγούμενος των Πατέρων Καπουκίνων στην Ελλάδα. Με αυτή την ιδιότητα, φρόντισε για την ανοικοδόμηση της Ιεράς Μονής των Πατέρων Καπουκίνων (εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1970) και του Ιερού Ναού του Αγίου Φραγκίσκου (εγκαινιάστηκε στις 4 Οκτωβρίου 1970) στους Αγίους Αναργύρους Αττικής.
Υπήρξε μέλος των Συνοδικών Επιτροπών της Ποιμαντικής, της Κατηχητικής και της Λειτουργικής, ενώ η Ιεραρχία τον διόρισε και Δικαστή του Πρωτοβάθμιου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου για υποθέσεις γάμων. Την περίοδο 1970-1974, οργάνωσε την ποιμαντική της περιοχής των Αγίων Αναργύρων Αττικής, την οποία το 1975 ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος Φώσκολος ίδρυσε ως ενορία.
Στις 27 Ιουνίου 1974, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον ονόμασε Επίσκοπο Σύρου, Θήρας και Αποστολικό Τοποτηρητή Κρήτης. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 20 Οκτωβρίου 1974 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο (έδρα της Επισκοπής Σύρου) από τον προκάτοχό του, Γεώργιο Ξενόπουλο και τους συγχειροτονούντες Αρχιερείς Ιωάννη Περρή (Αρχιεπίσκοπο Νάξου-Τήνου) και Νικόλαο Φώσκολο (Αρχιεπίσκοπο Αθηνών).
Το 2014, έπειτα από σαράντα συναπτά έτη και αφού είχε ξεπεράσει κατά τρία χρόνια το όριο ηλικίας (75 έτη), αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θέση του Επισκόπου. Στις 2 Ιουλίου του ίδιου έτους, χειροτόνησε στη θέση του τον Πέτρο Στεφάνου.
Είναι Πρόεδρος της Συνόδου της Ιεραρχίας και της Συνοδικής Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία. Υπήρξε Πρόεδρος των Συνοδικών Επιτροπών για την Κατήχηση, την Ποιμαντική της Νεολαίας και Εκπρόσωπος της Ιεραρχίας στον Σύνδεσμο Καθολικού Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος.
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2016-2017

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2016–17 ήταν η 30η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονταν. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 114 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Το φάιναλ φορ του κυπέλλου έλαβε χώρα στις 18 και 19 Μαρτίου 2017 στη Θεσσαλονίκη. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 16η φορά στην ιστορία του.

Β' Φάση

Στη Β΄ φάση εισήλθαν οι 35 ομάδες της Α2 Εθνικής κατηγορίας 2016-17. Με τις 26 ομάδες των τοπικών ενώσεων που προκρίθηκαν από την Α΄ φάση, αποτέλεσαν ένα σύνολο από 61 ομάδες. Την 1η αγωνιστική σχηματίστηκαν 30 ζευγάρια, ενώ η Γ.Ε. Ηρακλείου προκρίθηκε απευθείας μετά από κλήρωση. Οι 31 ομάδες που προκρίθηκαν στην 2η αγωνιστική, σχημάτισαν 15 ζευγάρια, ενώ η Αναγέννηση Άρτας προκρίθηκε απευθείας μετά από κλήρωση. Στην 3η αγωνιστική προκρίθηκαν 16 ομάδες οι οποίες σχημάτισαν 8 ζευγάρια. Οι οκτώ νικήτριες σχημάτισαν στη συνέχεια τέσσερα ζευγάρια για την τελευταία αγωνιστική της Β΄ φάσης. Οι τέσσερεις νικήτριες προκρίθηκαν στη Γ΄ φάση.

Σε όλες τις αγωνιστικές της Β' Φάσης η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια για να αποφευχθούν μεγάλες μετακινήσεις.

Γ' Φάση

Στη Γ' Φάση εισήλθαν πλέον και οι 12 ομάδες της Βόλεϊ λιγκ 2016-17. Διεξήχθη κλήρωση ταυτόχρονα και για τις δύο αγωνιστικές της φάσης αυτής. Οι ομάδες που προήλθαν από τη Β' Φάση (όλες από την Α' 2) τοποθετήθηκαν γηπεδούχες. Τα αποτελέσματα της 1ης αγωνιστικής ήταν τα ακόλουθα:

Τελική φάση (Φάιναλ 4)

Η τελική φάση (φάιναλ-4) διεξήχθη το διήμερο 18 και 19 Μαρτίου 2017 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο της Θεσσαλονίκης και καλύφθηκε τηλεοπτικά από τα κανάλια της δημόσιας τηλεόρασης ΕΡΤ-2 και ΕΡΤ-3.
Πάπας Δόνος

Παποσύνη

Ο Πάπας Δόνος έστρωσε με πλάκες το κλειστό προαύλιο της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου και το τετράγωνο αίθριο μπροστά από τον άγιο Πέτρο με μεγάλες πλάκες λευκού μαρμάρου και ανακαίνισε πολλές εκκλησίες της Ρώμης, κυρίως το ναό της αγίας Ευφημίας στην Αππιανή Οδό, και τη Βασιλική του αγίου Παύλου εκτός των τειχών.
Κατά την περίοδο της παποσύνης του Δόνου, ο Ρεπαράτος, αρχιεπίσκοπος της Ραβέννα, επέστρεψε στη δικαιοδοσία της Αγία Έδρας, δίνοντας τέλος στο σχίσμα που είχε δημιουργήσει ο αρχιεπίσκοπος Μαύρος, ο οποίος θέλησε να κάνει την επισκοπή της Ραβέννα αυτοκέφαλη.
Την ίδια περίοδο, μία ομάδα Νεστοριανών μοναχών ανακαλύφθηκε σε ένα συριακό μοναστήρι της Ρώμης, τη μονή Μποεατιάνουμ. Αναφέρεται ότι ο Δόνος
τους διασκόρπισε σε διάφορους θρησκευτικούς οίκους της πόλης και παραχώρησε το μοναστήρι τους σε Ρωμαίους μοναχούς. 
Οι σχέσεις με την Κωνσταντινούπολη την περίοδο αυτή ήταν συμφιλιωτικές.
Η περίοδος παραμονής του Δόνου στο παπικό αξίωμα διήρκεσε ένα έτος, πέντα μήνες και δέκα ημέρες. Τάφηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Ένας απόκρυφος Πάπας Δόνος B΄ καταχωρούνταν παλαιότερα στους επίσημους καταλόγους. Περιλαμβάνονταν λανθασμένα μετά τον Βενέδικτο ΣΤ΄.  Το όνομα προέρχεται από μία σύγχυση του τίτλου domnus (dominus) και του ρωμαικού ονόματος Donus (LP II, XVIII, και 256).
Ηχηρό διχειλικό κλειστό

Το ηχηρό διχειλικό κλειστό (ΔΦΑ: <b>) είναι σύμφωνο των ομιλούμενων γλωσσών. Ως φώνημα και αλλόφωνο είναι παρόν στις πιο διαδεδομένες γλώσσες όπως τα αγγλικά (aback: [əˈbæk]), τα ισπανικά (vaso [baso], beso [beso]) και τα γαλλικά. Στη νέα ελληνική υφίσταται ως φώνημα και συμβολίζεται με το δίγραφο <μπ> όπου μπορεί να εμπεριέχει και το έρρινο διχειλικό όταν δεν βρίσκεται σε αρχική θέση (π.χ. εμπρός [eɱbros - eɱbros - ebros], μπόρα [bora]). Στο ΔΦΑ συμβολίζεται με το γράμμα <b> του λατινικού αλφαβήτου.
Αϊλέου

Γεωγραφία

Το Αϊλέου βρίσκεται κεντρο-δυτικά του Ανατολικού Τιμόρ και δυτικά της Λόρεο Μούνου. Συνορεύει στα βόρεια με το Ντίλι, στα βορειοδυτικά με την Λικιζά, στα δυτικά με την Ερμέρα, στα ανατολικά με το Μανατούτο, στα νοτιοδυτικά με το Αϊνάρο και στα νοτιοανατολικά με το Μαναφουάι. Είναι το ένατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ανατολικού Τιμόρ με συνολική έκταση 729 km² (281 τ.μ.) (ένατο μεγαλύτερο).

Πόλεις

Εκτός από την πρωτεύουσα, Αϊλέου, άλλες πόλεις είναι η Λαουλάρα, η Λεκιντόε, η Ρεμέξιο, η Ασσιρίμου, η Μπαντουντάτο, η Φαχίρια, η Χοχολάου, η Λαάε, η Λαούσι, η Λιουράι, η Σαμπόρια, η Σελόι Κράικ, η Σελόι Μαλέρε, η Κοτολάου, η Φατίσι, η Μαδαμπένο, η Ταλίτου, η Τοουμέτα, η Ακουμπιλιτόο, η Μπερελάου, η Μπετουλάου, η Φαϊσόι, η Μανουκάσσα, η Ναμολέσσο, η Ακουμάου, η Φαδαμπλόκο, η Φατουράσα, η Χαουτόο, η Λιουράι, η Μαουμέτα και η Τουλατακεο.

Ιστορία

Στο παρελθόν το Αϊλέου ήταν μέρος του Ντίλι.

Δημογραφία

Το Αϊλέου, σύμφωνα με την απογραφή του 2004, είχε 37.926 κατοίκους. Η πυκνότητα ήταν 52.02 ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (134.74 ανά τετραγωνικό μέτρο. Είναι σε πληθυσμό το μικρότερο διαμέρισμα του Ανατολικού Τιμόρ.
Α.Ο. Πέλοπας Πατρών

Στίβος

Το τμήμα του στίβου είναι από τα παλιότερα στον Πέλοπα. Μεγάλη μορφή του τμήματος η Παναγιώτα Νικολακοπούλου 5 φορές πανελληνιονίκης στον Μαραθώνιο, από το 1994 έως το 1999. Πανελληνιονίκης μια  φορά 1993, στον μαραθώνιο ήταν και η αθλήτρια του Πέλοπα Παναγιώτα Πετροπούλου, επίσης η Κατερίνα Φωτοπούλου, ο Χρήστος Μαυρίκιος με πολλές νίκες σε περιφερειακούς αγώνες. Ανέδειξε πρωταθλητές μικρών και μεγάλων αποστάσεων όπως ο Αλέξης Γκότσης(ΕΣΠΕΡΟΣ),ο Γρηγόρης Βουτσινάς και ο δίδυμος αδερφός του Παναγιώτης (Ο Γρηγόρης από το 2007 έως και το 2012 ήταν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει η χώρα στις μεσαίες αποστάσεις με 12 μετάλλια στα πανελληνία πρωταθλήματα παίδων, εφήβων και νέων σε ένα σωρό αγωνίσματα, 800μ., 1.500μ., 5.000μ., 3.000μ. στιπλ, ανώμαλος κλπ.)Ο σύλλογος συνεχίζει να είναι από τις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας με καλύτερη θέση στην Γενική Κατάταξη την 12η. Ο σημερινός προπονητής της ομάδας είναι ο Γιώργος Μιχαλόπουλος (2011).

Άρση Βαρών

Μεγαλύτερη αθλήτρια του τμήματος είναι η Άρτεμη Θεριάκη πρωταθλήτρια Ελλάδος και κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ.
Όρβιλ

To Όρβιλ (γαλλικά: Auroville που σημαίνει Πόλη της Αυγής) είναι ένας πειραματικός δήμος στην περιοχή Viluppuram κυρίως στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας με ορισμένα τμήματα της επικράτειας της Ένωσης των Puducherry στη Νότια Ινδία.. Ιδρύθηκε το 1968 από την Μίρα Αλφάσα (γνωστή ως «Μητέρα») και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ρογήρο Ανζέρ. Όπως αναφέρεται στο πρώτο δημόσιο μήνυμα της το 1965, η Αλφάσα δηλώνει ότι το Όρβιλ προορίζεται να είναι μια οικουμενική πόλη, όπου άνδρες και γυναίκες όλων των χωρών είναι σε θέση να ζουν με ειρήνη και προοδευτική αρμονία, πάνω από όλα τα δόγματα, όλες τις πολιτικές και όλες τις εθνικότητες. Ο σκοπός του Όρβιλ είναι να συνειδητοποιήσουμε την ανθρώπινη ενότητα.

Ετυμολογία

Το Auroville (Πόλη της Αυγής) έχει τις ρίζες της στη γαλλική γλώσσα, «Aurore» που σημαίνει αυγή και "ville", που σημαίνει πόλη. Επιπλέον πήρε το όνομά του από τον Sri Aurobindo (1872-1950).
Πίτερ φαν ντερ Πλας Ι

Βιογραφία

Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή του Πίτερ φαν ντερ Πλας. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ή στο Χάαρλεμ. Είναι γνωστό ότι είχε δραστηριοποιηθεί στις Βρυξέλλες μεταξύ 1610 και 1650, όπου ήταν "Δάσκαλος" στην τοπική Συντεχνία. Πιστεύεται ότι απεβίωσε στην ίδια πόλη μεταξύ 1650 και 1661.
Μερικές φορές συγχέεται με τον καλλιτέχνη που αναφέρεται ως P.V. Plas (γνωστό επίσης και ως Pieter van de Plassen, P. van Dillen και ως αυτός που υπέγραφε με τα αρχικά P.V.P.). Ο καλλιτέχνης αυτός δραστηριοποιήθηκε στις Βρυξέλλες μεταξύ 1630 και 1650 και πιθανώς ήταν Ολλανδός. Ο P.V. Plas ήταν ζωγράφος νεκρών φύσεων και εργαζόταν με το φλαμανδικό ύφος ζωγραφικής.

Έργο

Ο Πίτερ φαν ντερ Πλας ζωγράφισε πορτρέτα μεμονωμένων ατόμων καθώς και ομαδικά πορτρέτα για τις τοπικές συντεχνίες των Βρυξελλών.
Πίνακας που απεικονίζει ιερακοτρόφους αποτελεί τμήμα της Εθνικής Πινακοθήκης της Νορβηγίας.
Τομάτα

Ετυμολογία

Η λέξη τομάτα προέρχεται από τη λέξη τόματλ (tómatl) της γλώσσας Νάουατλ.

Ο καρπός

Ο καρπός, που επίσης λέγεται τομάτα, είναι σφαιρικός ή μακρόστενος, είναι εδώδιμος, και όταν είναι ώριμος είναι ζουμερός και έχει έντονο κόκκινο χρώμα. Το κόκκινο χρώμα του οφείλεται στο ότι περιέχει τη χρωστική λυκοπένιο. Πριν ωριμάσει, η τομάτα έχει πράσινο χρώμα. Στα άγρια φυτά ο καρπός έχει διάμετρο 1-2 εκ., αλλά στα περισσότερα ήμερα είναι αρκετά μεγαλύτερος, από 5-10 εκ. Η τομάτα είναι ιδανική για σαλάτες και είναι το κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας.

Από βοτανικής άποψης η τομάτα είναι φρούτο (ράγα). Όμως με βάση μια δικαστική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών το 1893, η ντομάτα προκηρύχθηκε ως λαχανικό. Το βάρος της φτάνει τα 250 -350 γραμμάρια (μεγαλόκαρπη), ενώ υπάρχουν και μικρόκαρπα υβρίδια (cherry) τα οποία μπορούν να συγκομιστούν με το τσαμπί (και όχι μεμονωμένα) και έχουν βάρος 50 - 100 γραμμάρια.

Χρήσεις

Η τομάτα καλλιεργείται τώρα σε όλο τον κόσμο και προτιμάται από πολλούς για σαλάτα, αλλά και για σάλτσες. Ο ετήσιος τζίρος παραγωγής τομάτας εκτιμάται σε 30 με 40 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2010 συνολικά μαζεύτηκαν 145,8 εκατομμύρια τόνοι ντομάτας παγκοσμίως. Ένας άγνωστος, στην Ελλάδα τουλάχιστο, τρόπος παρασκευής σαλτσών έγινε γνωστός με το κινηματογραφικό Eργο Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες.  Σε πολλές χώρες, όπως και στην Ελλάδα, η τομάτα καλλιεργείται καθ' όλο το χρόνο σε θερμοκήπια.
Θεόφιλος Καρασαββίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Θεόφιλος Καρασαββίδης γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1971 στη Σκύδρα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Αετός Σκύδρας στη Δ΄ Εθνική. Το 1989 πήγε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου αγωνίστηκε ως το 1995. Έκανε ντεμπούτο στην στην Α΄ Εθνική στις 8/10/1989. Τότε ξεχώρισε το ταλέντο του και κλήθηκε στην εθνική ελπίδων και στη συνέχεια στην εθνική ανδρών.
Στη συνέχεια παίρνει μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, στον οποίο έμεινε μόνο δύο σεζόν (1995-1997), χωρίς να μπορέσει να καθιερωθεί. Πάντως, με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το πρωτάθλημα 1997.
Στη συνέχεια πηγαίνει στο νεοφώτιστο Πανιώνιο, με τον οποίο κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος 1998 ενώ την επόμενη σεζόν φτάνει στα προημιτελικά στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Ακολούθως, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ιταλία. Αγωνίστηκε εκεί ως το 2006 σε οκτώ διαφορετικές ομάδες μικρών κατηγοριών.

Στην Εθνική

Ο Θεόφιλος Καρασαββίδης ήταν μέλος των εθνικών ομάδων παίδων το 1987, νέων το 1989 και της εθνικής ελπίδων της Ελλάδας ως το 1991. Το 1992 κλήθηκε στην εθνική ανδρών, στην οποία αγωνίστηκε πέντε φορές ως το 1995, όλες ως αλλαγή. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 29 Ιανουαρίου 1992 σε φιλικό αγώνα με την Αλβανία εκτός έδρας (σκορ: 0-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο. Στον αγώνα αυτό μετείχε και ο αδερφός του Άρης Καρασαββίδης, η μοναδική περίπτωση που συνέπεσε να αγωνιστούν ταυτόχρονα στην εθνική ομάδα.
Οι υπόλοιποι 4 αγώνες που μετείχε ήταν: με τη Σκοτία εντός έδρας στις 18/12/1994 για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (σκορ: 1-0) που μπήκε ως αλλαγή στο 89΄, με τη Ρουμανία φιλικός στην Καλαμάτα στις 8/2/1995 (σκορ: 1-0) που μπήκε στο 50΄, με την Ελβετία φιλικός στο ΟΑΚΑ στις 8/3/1995 (σκορ: 1-1) που μπήκε στο 72΄ και ο τελευταίος με τη Λιθουανία φιλικός στο Βίλνιους στις 17/5/1995 (σκορ:1-2) που μπήκε στο β΄ ημίχρονο.
Με την εθνική ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997.