google/wiki40b huggingface dataset:
Ιζέκιελ Τζάκσον

Καριέρα στην πάλη

Τον Μάρτιο του 2007, ο Τζάκσον υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και μεταφέρθηκε στο εκπαιδευτήριο FCW. Τον Ιούλιο του 2008, έκανε το ντεμπούτο του στο τηλεοπτικό πρόγραμμα WWE SmackDown, όπου υποδύθηκε τον σωματοφύλακα του Μπράιαν Κέντρικ. Τον Οκτώβριο άρχισε να αγωνίζεται και συμμετείχε σε ομαδικούς αγώνες με τον Κέντρικ. Μαζί διεκδίκησαν ανεπιτυχώς το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE κόντρα στους Καρλίτο και Πρίμο.
Τον Ιούλιο του 2009 άρχισε να παλεύει στο ECW και συμμάχησε με τους Γουίλιαμ Ρίγκαλ και Βλάντιμιρ Κόζλοφ. Στη συνέχεια τους πρόδωσε και κέρδισε έναν αγώνα πολλών παλαιστών, για να γίνει ο πρώτος διεκδικητής του Πρωταθλήματος ECW. Στο τελευταίο επεισόδιο του ECW, κέρδισε τον πρωταθλητή Κρίστιαν και έγινε ο νέος πρωταθλητής. Το WWE αναγνωρίζει τον Τζάκσον ως τον τελευταίο Πρωταθλητή ECW.
Τον Ιανουάριο του 2011 ο Τζάκσον συμμάχησε με τον Γουέιντ Μπάρετ, Χιθ Σλέιτερ και Τζάστιν Γκάμπριελ, δημιουργώντας την ομάδα Κορ. Η ομάδα άρχισε μια αντιπαλότητα με τον γιγαντόσωμο Μπιγκ Σόου, τον οποίο και νίκησαν. Στη συνέχεια, ο Τζάκσον αποκόπηκε από την ομάδα και άρχισε μια κόντρα με τον Γουέιντ Μπάρετ. Τον Ιούνιο, νίκησε τον Μπάρετ και έγινε ο νέος Διηπειρωτικός Πρωταθλητής. Μετά από δύο μήνες, έχασε τον τίτλο από τον Κόντι Ρόουντς και απέτυχε να τον κερδίσει ξανά. Με την είσοδο του 2012 ο Τζάκσον έμεινε στην αφάνεια. Έπειτα ένας τραυματισμός τον κράτησε μακριά απο τα ρινγκ για σχεδόν ένα χρόνο. Αφού δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά απο την εταιρεία, αποδεσμεύτηκε τον Απρίλιο του 2014.

Προσωπική ζωή

Ο Στίβενς έχει αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, ενώ είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Επίσης, είναι Χριστιανός.
Χάγκεν

Ιστορία

Το Χάγκεν αναφέρθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1200 και θεωρείται ότι ήταν ένα αγρόκτημα στη συμβολή των ποταμών Βόλμε και Εννέπε.
Το 1701 έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Μετά την ήττα της Πρωσίας στον τέταρτο συνασπισμό, το Χάγκεν  ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο του Μπεργκ από το 1807-13. Το 1815 έγινε μέρος της νέας Πρωσικής επαρχίας της Βεστφαλίας. Η ανάπτυξη της πόλης άρχισε τον 19ο αιώνα με την εξόρυξη άνθρακα και την παραγωγή χάλυβα στην κοιλάδα του Ρουρ. Το 1928, το Χάγκεν ξεπέρασε τους 100.000 κατοίκους.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Χάγκεν βομβαρδίστηκε επανειλημμένα, τόσο από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Βρετανίας όσο και από την Όγδοη Αεροπορική Στρατιά των ΗΠΑ. Οι νεκροί ήταν εκατοντάδες.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη έγινε μέρος του νέου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Κλειδί οπτικού δίσκου

Το κλειδί οπτικού δίσκου είναι ένα λογισμικό το οποίο χρησιμοποιείται σε κάποιο πρόγραμμα η βιντεοπαιχνίδι για να αποδειχθεί πως το αντίγραφο του προγράμματος/παιχνιδιού είναι αυθεντικό. Για επίσημα προγράμματα, το κλειδί μπορεί να χρησιμοποιηθεί εκτός σύνδεσης, για κάποιο λογισμικό όμως όπως τα Windows XP ενεργοποιείται μέσω σύνδεσης στο διαδίκτυο ώστε να αποτρέψει ανθρώπους από το να χρησιμοποιούν το ίδιο κλειδί.
Ο όρος «κλειδί οπτικού δίσκου» έχει προέλθει από το γεγονός ότι συνήθως το κλειδί βρίσκεται πάνω στην συσκευασία του οπτικού δίσκου. Τα βιντεοπαιχνίδια το χρησιμοποιούν ώστε να πιστοποιήσουν πως το παιχνίδι δεν έχει αντιγραφεί παράνομα. Για παράδειγμα κάποιος δεν μπορεί να παίξει Diablo II στο διαδίκτυο χωρίς να έχει το αυθεντικό/μοναδικό κλειδί οπτικού δίσκου. Ένα άλλο παράδειγμα είναι πως το Battlefield 2 δεν επιτρέπει το παιχνίδι μέσω διαδικτύου όταν δυο ίδια κλειδιά προστασίας οπτικού δίσκου είναι στο διαδίκτυο την ίδια χρονική στιγμή.
Τα κλειδιά προστασίας οπτικού δίσκου αποτελούνται από μια σειρά αριθμών και γραμμάτων. Συνήθως η εισαγωγή τους ζητείται από το χρήστη κατά την διάρκεια της εγκατάστασης τους προγράμματος και περνά σε μια ρουτίνα πιστοποίησης στο πρόγραμμα. Αυτή η ρουτίνα επεξεργάζεται την ακολουθία σύμφωνα με κάποιους μαθηματικούς αλγορίθμους ώστε να ταυτίσει το αποτέλεσμα με κάποιο από ένα σύνολο αποδεκτών λύσεων.
Ακρούντα

Τοποθεσία

Η Ακρούντα βρίσκεται βορειανατολικά της Λεμεσού. Απέχει λιγότερο από 5 χιλιόμετρα από τη Γερμασόγεια. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 105 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τη Γερμασόγεια, στα δυτικά με τη Μαθικολώνη, στα βόρεια με τη Διερώνα και στα ανατολικά με τα Φοινικάρια.

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από τη λέξη Άκρον (άκρα) και υποδηλώνει κώμη που βρίσκεται κτισμένη στην άκρη μιας κοιλάδας, όπως συμβαίνει με την Ακρούντα. Σύμφωνα με τον Νέαρχο Κληρίδη, το όνομα Ακρούντα είναι ένα από τα αρχαία ονόματα κυπριακών χωριών.

Ιστορία

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές της εποχής του Μεσαίωνα (μεταξύ 1236-1247 μ.Χ.), Ενετοί ιδιοκτήτες άρπαξαν περιουσίες στην Ακρούντα. Αναφορές υπάρχουν και από την εποχή της τουρκοκρατίας, σύμφωνα με τις οποίες το χωριό αποτελούσε κοινότητα Λινοβαμβάκων, δηλαδή χριστιανών που εξισλαμίσθηκαν για να γλυτώσουν τους διωγμούς.
Αναφορές για το χωριό υπάρχουν ακόμη στα πλαίσια της οικονομικής ενίσχυση της Ελλάδας στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και στους βαλκανικούς πολέμους. Ακόμη, αναφορές υπάρχουν για ψήφιση υπέρ της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα στα ψηφίσματα του 1921 και του 1930.
Οι ασχολίες των κατοίκων έως το 1970 ήταν κυρίως η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το 1968 κατασκευάστηκε Η Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας η οποία συνέλαβε στην άρδευση εκατοντάδων σκαλών γη, οδηγώντας στην ανάπτυξη αρδεύσιμων καλλιεργειών. Επιπλέον, δημιουργήθηκε νέο οδικό δίκτυο για την εξυπηρέτηση των νέων αρδεύσιμων τεμαχίων. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν σε κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη του χωριού, αυξάνοντας τον πληθυσμό του.
Γεώργιος Ξυνόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1885. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1911 εισήλθε στο Δημόσιο, πρώτος στον διαγωνισμό γραμματέων του μόλις τότε συσταθέντος Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, (που μετονομάστηκε αργότερα Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας). Κατά την τριετία 1919 – 1921 υπηρέτησε αποσπασμένος ως Διευθυντής της Ύπατης Αρμοστείας στη Σμύρνη, όπου κατά την επίσημη διαπίστωση του τότε αρμοστή Αρ. Στεργιάδη έφερε «θαυμάσια εις πέρας εν των μεγαλυτέρων έργων της εν Σμύρνη Ελληνικής Διοικήσεως, ήτοι την παλλινόστησιν και εις τας εστίας των εγκατάστασιν των από του 1914 και μετέπειτα εκδιωχθέντων υπό των Νεοτούρκων, Μικρασιατών Ελλήνων».
Στη συνέχεια παρακολούθησε ιδιαίτερα νομικά και οικονομικά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μετά των οποίων στην επιστροφή του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη σμύριδα Νάξου όπου το 1927 εξέδωσε το πρώτο του σπουδαίο σύγγραμμα «Μελέτη περί Ναξίας σμύριδος». Το 1943, κατά τη διάρκεια της κατοχής, προήχθη σε γενικό διευθυντή του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στο οποίο και υπηρέτησε μέχρι το 1951 όπου τότε εξελέγη τακτικό μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ) από το οποίο όμως παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους όταν εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.
Το 1950 υπήρξε ο εισηγητής της συσταθείσης τότε επιτροπής για τη σύνταξη Σχεδίου Μεταλλευτικού Δικαίου του οποίου υπήρξε και ο θεμελιωτής των βάσεων όλων των περί αυτού ζητημάτων διακρινόμενος για την ευφυΐα και κρίση του.

Τον Δεκέμβριο του 1952 διορίσθηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, διορισμό τον οποίο όμως δεν αποδέχθηκε, παραμένοντας Γενικός Διευθυντής των Μεταλλείων του Υπουργείου Βιομηχανίας. Από τον Μάρτιο του 1953 ανέλαβε καθηγητής του Μεταλλευτικού Δικαίου και της Μεταλλευτικής Οικονομίας στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή.
Δημοσίευσε πληθώρα άρθρων, διατριβών και γνωμοδοτήσεων επί μεταλλευτικών θεμάτων σύμφωνα με τα οποία ομολογουμένως διαμορφώθηκε κατά το πλείστον η Διοικητική νομολογία ως και αυτή των Τακτικών Δικαστηρίων επί ομοίων ζητημάτων. Υπήρξε επίσης συνεργάτης του Νεώτερου Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού Ηλίου, μέλος της Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων, θέση από την οποία έκανε και πολλές διαλέξεις χριστιανοκοινωνικού περιεχομένου.

Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος τιμήθηκε από την Πολιτεία όσο λίγοι. Τιμήθηκε από δύο Βασιλείς και από ένα πλήθος πνευματικών ιδρυμάτων ελληνικών και ξένων. Τα δε συγγράμματά του αποτελούν μέχρι σήμερα πολύτιμο οδηγό και κοινό κτήμα στην επιστήμη και στη πράξη των διοικητικών υπηρεσιών, δικαστηρίων και αστυνομικών Αρχών. Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος πέθανε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου του 1969.
Αδελφός του, (πρεσβύτερος), ήταν ο Νικόλαος Ξυνόπουλος ανώτατος δικαστικός λειτουργός.
Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία

Η Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι μια μορφή αντιπροσωπευτικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας που αποτελεί τη σύγχρονη εξέλιξη της Απόλυτης Μοναρχίας.

Βασιλευόμενη Δημοκρατία

Στο πολίτευμα αυτό οι εξουσίες ασκούνται γενικά από το κοινοβούλιο και την κυβέρνηση, η οποία και φέρει την απόλυτη ευθύνη όλων των πράξεών της και εφόσον απολαύει της εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου. Στον Βασιλιά ανήκουν μόνο αντιπροσωπευτικές αρμοδιότητες και κυρίως οι επικυρώσεις νόμων και διαταγμάτων. Η θέση του συνήθως είναι κληρονομική. 
Το πολίτευμα ιστορικά αποτελεί εξέλιξη της Απόλυτης Μοναρχίας. Οι μονάρχες μέσα στο πέρασμα των αιώνων, είτε ειρηνικά, είτε λόγω επαναστάσεων, παραχώρησαν σταδιακά τις εξουσίες τους στους αντιπροσώπους των υπηκόων τους. Έτσι τα Κοινοβούλια ως έκφραση της λαϊκής βούλησης έγιναν ο μοναδικός πόλος εξουσίας εγκαθιδρύοντας τη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία (ο λαός κυβερνά δια των αντιπροσώπων του).

Συνταγματική Μοναρχία

Η Συνταγματική Μοναρχία είναι ένα παρόμοιο πολίτευμα με την Βασιλευόμενη Δημοκρατία με την διαφορά ότι ο ρόλος του μονάρχη δεν είναι καθόλου συμβολικός καθώς διαθέτει αρκετές πολιτικές αρμοδιότητες αν και οι εξουσίες του περιορίζονται. Η Ελλάδα είχε συνταγματική μοναρχία την περίοδο 1844 έως το 1862 όπου αντικαταστάθηκε από το πολίτευμα της Βασιλευόμενης Δημοκρατίας. Στις μέρες μας υπάρχουν λίγες συνταγματικές μοναρχίες (π.χ Ιορδανία, Μαρόκο, Κουβέιτ, Μπαχρέιν) στις οποίες υπάρχει εκλεγμένο κοινοβούλιο και πρωθυπουργός, αλλά ο βασιλιάς έχει ενεργό ρόλο στην πολιτική ζωή και διαθέτει εκτελεστικές αρμοδιότητες σε ορισμένα θέματα π.χ. δυνατότητα διάλυσης του κοινοβουλίου, επιλογή πρωθυπουργού ή και υπουργών, αρνησικυρία στα νομοσχέδια, καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις προώθηση νομοσχεδίων στη Βουλή.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1936-37

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1936-37 συμμετείχαν 7 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας).

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1935-36, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1936-37 δεν συμμετείχε η Ε.Π.Α. Λάρνακας, η οποία δεν δήλωσε συμμετοχή.
Μπεγιαβίστα (Αλχαράκε)

Δημογραφία

Ο πληθυσμός του 2018 ανήλθε στους 3.273 κατοίκους.

Γεωγραφία

Βρίσκεται σε μια ελώδη περιοχή, η οποία απέχει 5 χλμ. από την Ουέλβα. Συνδέεται με την οδό Οδιέλ (Ρία δελ Οδιέλ).
Τερριτόριο Κορώνης

Το Τερριτόριο της Κορώνης (ιταλικά: Territorio di Coron) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο με την ονομασία Βασίλειο του Μoρέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν η Κορώνη (Città di Coron), η οποία ουσιαστικά ήταν μια μεγάλη καστροπολιτεία, στο δυτικό άκρο του Κόλπου της Μεσσηνίας. Το Τερριτόριο της Κορώνης  διοικητικά ανήκε στην επαρχία Μεσσηνίας.

Οικισμοί

Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea, το Τερριτόριο της Κορώνης είχε πρωτεύουσα την Κορώνη (Città di Coron) και στη διοίκησή του περιλαμβάνονταν 61 ακόμα χωριά.
Το τερριτόριο στα τέλη του 17ου αιώνα περιλάμβανε τα εξής χωριά:
Auramio, Carali, Capsià, Filipachi, Trippi, Casteni, Caracasili, Alistari, Castagna, Pera, Paniperi, Caicali, Sunali, Cacorema, Xeugalatia Reisi, Xeugalatio, Clissura, Xeugalatio Mistrachi, Petriades, Agiandriades, Lichizza, Vassilichi, Marinù, Langada, Armegnicas, Corizogli, S. Dimitri Cato, Botu, Vunaria, Potamia, Arapocorì, Romiri, Garburia, Pelecanada, Lay, Misca, Leila, Francha, Corremi, Ismailù Caracapiò San Dimitri apano, Xeugalatio S. Soffia, Mussuli Fanari, Sumon bei, Cadirogli, Aidigni, Sarachià, Lithari, Goua, Gomaterò Clochina, Valtuca, Alichiacaià, Caplagni, Copanachi, Luchissa, Carteriades, Dragugia, Cuzzumadi Anasogli.
Γλώσσες του Αγίου Μαρίνου

Ο Άγιος Μαρίνος είναι ένα έθνος που περιβάλλεται από την Ιταλία. Το Άγιο Μαρίνο αναγνωρίζει δύο επίσημες γλώσσες, τα Ιταλικά και τα Αγιομαρινικά. Περίπου το 83% του πληθυσμού μιλά τα Αγιομαρινικά, η οποία θεωρείται μια παραλλαγή της Εμιλιανο-Ρομανιολικής διαλέκτου που ομιλείται επίσης στις γύρω περιοχές της Ιταλίας. Ενώ τα ιταλικά είναι η γλώσσα της καθημερινής χρήσης, χρησιμοποιούνται επίσης φράσεις και ιδιωματισμοί από τα Αγιομαρινικά. Πολλοί κάτοικοι ομιλούν τα αγγλικά ως τρίτη γλώσσα.
Πέτρος Οικονομάκος

Σταδιοδρομία

Σπούδασε στην Γαλλική Σχολή Οδηγών Αεροπόρων Θεσσαλονίκης, μετά στη Σχολή Αεροπορικής Υπηρεσίας της Λάρισας και σε άλλες σχολές.
Πολέμησε σε όλους τους πολέμους και έλαβε μέρος στις εκστρατείες στη Ρωσία και στην Μικρά Ασία.
Η καριέρα του ξεκίνησε από το Πυροβολικό και το 1916 αποσπάστηκε στο σώμα της Αεροπορίας, όπου υπηρέτησε ως την αποστρατεία του, με τον βαθμό του Αντιπτεράρχου. Την περίοδο 1933-35 ήταν γενικός διευθυντής του Υπουργείου Αεροπορίας.
Χρημάτισε υφυπουργός Αεροπορίας (13 Φεβρουαρίου 1937 - 20 Απριλίου 1941) στις κυβερνήσεις του Μεταξά και του Κορυζή.
Ήταν παντρεμένος με τη Βασιλική Χατζηιωάννου, με την οποία απέκτησε έναν γιο και μία κόρη.
200 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο δρόμος ταχύτητας 200 μέτρων είναι από τα παλιότερα αγωνίσματα του στίβου των Ολυμπιάδων. Μπήκε στο πρόγραμμα των αγώνων το 1900 στο Παρίσι κι έκτοτε διεξάγεται συνεχώς.
Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα εντάχθηκε στις Ολυμπιάδες  από την Ολυμπιάδα του 1948 στο Λονδίνο.

Ρεκόρ

Το αντίστοιχο ρεκόρ για τις γυναίκες είναι 21,34 δευτ. και σημειώθηκε από την Αμερικανίδα Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ στις 29 Σεπτεμβρίου 1988 κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Σεούλ. Η ίδια επίδοση αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ μέχρι σήμερα.
Τζο Ρολίνο

Πρώτα χρόνια και καριέρα

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κόνι Άιλαντ του Μπρούκλιν και είχε άλλα 13 αδέρφια. Αν και είχε ύψος μόλις 1,65 μ. και ζύγιζε 68 κιλά, ο Ρολίνο ξεκίνησε την άρση βαρών στη δεκαετία του 1920 και άρχισε να προπονείται για κάποιο χρονικό διάστημα με τον Γουόρεν Λίνκολν Τρέιβις. Εξάλλου, άρχισε να ασχολείται με την πυγμαχία και να πραγματοποιεί ταξίδια στις Ηνωμένες Πολιτείες για αγώνες πυγμαχίας με το ψευδώνυμο Kid Dundee.
Ο Ρολίνο έγινε επίσης γνωστός για τη δύναμή του και κατάφερε να μετακινήσει πάνω από έναν τόνο, ενώ λύγιζε καρφιά με το στόμα του και κέρματα με τα γυμνά χέρια του. Εμφανίστηκε τακτικά στο φεστιβάλ της γενέτειράς του στη δεκαετία του 1920 και του 1930, αποκαλώντας τον εαυτό του τον πιο δυνατό άνδρα στον κόσμο. Ο ίδιος υπερηφανευόταν ότι είχε σηκώσει 288 κιλά με ένα δάχτυλο. Κάποτε είχε σηκώσει 200 κιλά με τα δόντια του.
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, εργάστηκε μεταξύ άλλων ως σωματοφύλακας για την ηθοποιό Γκρέτα Γκάρμπο. Γνωρίστηκε επίσης με προσωπικότητες όπως ο Χάρι Χουντίνι και ο Μάριο Λάντσα.
Κατά τα επόμενα χρόνια, έγινε γνωστός ως χειμερινός κολυμβητής. Ήταν μέλος της - σήμερα δεν λειτουργεί- Αθλητικής Λέσχης Άισμπεργκ, για περισσότερα από 20 χρόνια.

Στρατιωτική θητεία

Πολέμησε στον Ειρηνικό, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τιμήθηκε με ασημένιο άστρο, χάλκινο άστρο και τρεις μοβ καρδιές.

Αποχώρηση

Ο Ρολίνο έζησε τη ζωή του σχετικά στην αφάνεια και έδινε σπάνια συνεντεύξεις ή δεν έκανε συχνές δημόσιες εμφανίσεις. Σε μία συνέντευξή του το 2008, είχε ισχυριστεί ότι ήταν "γεννημένος δυνατός". Είχε κάνει έναν βραχύβιο γάμο κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Εν συνεχεία ζούσε με μια ανιψιά του. Σύμφωνα με τους φίλους και την οικογένειά του το σώμα του ήταν σε πολύ καλή κατάσταση.

Θάνατος

Στις 11 Ιανουαρίου 2010 ο γηραιός Ρολίνο χτυπήθηκε από ένα μικρό φορτηγό ενώ διέσχιζε το δρόμο στο Ντάικερ Χάιτς, του Μπρούκλιν. Υπέστη κατάγματα στη λεκάνη, στο στήθος, στα πλευρά και στο πρόσωπο. Ο Ιταλο-Αμερικανός πέθανε στο νοσοκομείο, λίγες ώρες αργότερα, σε ηλικία 105 ετών.
Εταιρειάρχης

Ο Εταιρειάρχης, ή Μέγας Εταιρειάρχης ήταν αξίωμα στο Βυζάντιο. Ήταν αρχηγός του τμήματος της βασιλικής φρουράς, της καλούμενης εταιρείας. Μέγας εταιρειάρχης υπήρξε ο Ρωμανός Α΄Λεκαπηνός.
Κιμ Ιονγκ Ιλ

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 1944.  Από το 1960 ως το 1969 υπηρέτησε στο στρατό και σπούδασε στο πανεπιστήμιο θαλασσίων μεταφορών του Ραγίν. Διετέλεσε Υπουργός Χερσαίων και Θαλασσίων Μεταφορών μέχρι το 2007 και Πρωθυπουργός από τις 11 Απριλίου 2007. Είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Κιμ Τζονγκ-ιλ, γιο του Κιμ Ιλ-σονγκ και de facto ηγέτη της Βόρειας Κορέας.
Εξελέγη πρωθυπουργός από την 5η ανώτατη λαϊκή συνέλευση τον Απρίλιο του 2007, αντικαθιστώντας τον Πακ Μπονγκ-τζου.
Ως πρωθυπουργός έγινε αρμόδιος και για την οικονομική πολιτική.
Ντεπώ

Το παλιό τραμ

Στην περιοχή του Ντεπώ υπάρχει η παλιά αποθήκη (δηλ. το αμαξοστάσιο) των τραμ της Θεσσαλονίκης και από εκεί πήρε το όνομά της η περιοχή (Ντεπώ είναι γαλλική λέξη (dépôt) και μεταφράζεται ως αποθήκη). Τα τραμ της πόλης ήταν κάποτε ιππήλατα οπότε στην αποθήκη αυτή υπάρχουν και οι στάβλοι των αλόγων. Η εταιρεία του τραμ ήταν βελγική και εξυπηρετούσε την πόλη μέχρι το 1956. 
Στη συνέχεια ένα μέρος της έκτασης παραχωρήθηκε για την οικοδόμηση διδακτηρίου (το 1968 μεταφέρθηκε το 2ο Γυμνάσιο Θηλέων και σήμερα λειτουργεί το 14ο Γυμνάσιο/Λύκειο), ενώ το υπόλοιπο αποτελούσε, μέχρι το 2015, γραφεία και σταθμό οχημάτων της  Ελληνικής Αστυνομίας. Το 1994 το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτήρισε διατηρητέο ένα σημαντικό μέρος του συγκροτήματος. Στις 17/10/2013 αποδόθηκαν τυπικά στον Δήμο Θεσσαλονίκης περίπου 10000 τ.μ. και οι παλιές εγκαταστάσεις των τραμ σήμερα χρησιμοποιούνται ως αποθήκες αλατιού σε περίπτωση χιονιά. Υπάρχουν σχέδια ανάπλασης της περιοχής, ωστόσο προχωρούν με βραδείς ρυθμούς, όπως για παράδειγμα η αναβάθμιση μέρους της οδού Νέστορος Τύπα (Ο Νέστορας Τύπας, από τη Σιάτιστα, συνέβαλε στην ανέγερση διδακτηρίου στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές του 20ου αιώνα).

Οι Εβραίοι της περιοχής

Στην περιοχή τα παλιά χρόνια κατοικούσαν πολλοί Εβραίοι οι οποίοι περιορίστηκαν σε πολύ μεγάλο βαθμό μετά την απόβαση των Ναζί στην πόλη. Επίσης στην περιοχή του Ντεπώ βρίσκεται το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο που δημιουργήθηκε από το ζεύγος Βαφόπουλου και η Βίλα Μπιάνκα που πλέον λειτουργεί ως πινακοθήκη. Παλαιότερα μάλιστα πολλοί κάτοικοι της πόλης επιβιβάζονταν στο τραμ και πήγαιναν στο Ντεπώ για αναψυχή καθώς η περιοχή φημιζόταν για τους μεγάλους κήπους της και την ιδιαίτερη παρουσία του πράσινου. Επίσης πολύς κόσμος κατευθυνόταν στην περιοχή και για μπάνιο στη θάλασσα.
Για την περιοχή υπάρχει αναφορά σε 11 τραγούδια, μεταξύ των οποίων: «Απ’ το Ντεπώ ξεκίνησα», Ρένα Κουμιώτη, «Είναι πιο κίτρινα τα φώτα στο Ντεπώ», Χρήστος Πάζης, «Ποιον δρόμο να διαλέξω», Γιώργος Νταλάρας κ.ά.
Τόμπο (νήσος)

H Νήσος Τόμπο (γαλλικά: Île de Tombo) είναι ένα νησί στο άκρο της χερσονήσου Καλούμ, απέναντι από τα Νησιά Λος, στον Ατλαντικό Ωκεανό στη Γουινέα. Στο νησί Τόμπο κτίστηκε αρχικά η πρωτεύουσα Κονακρί, η οποία αργότερα επεκτάθηκε και συνδέθηκε με την απέναντι χερσόνησο.
The Musalman

Η The Musalman είναι η παλαιότερη καθημερινή εφημερίδα που γράφεται στη γλώσσα Ούρντου και δημοσιεύεται στο Τσεννάι της Ινδίας. Πρόκειται για μια βραδινή εφημερίδα με τέσσερις σελίδες, που γράφονται όλες χειρόγραφα από καλλιγράφους, πριν από τη μαζική παραγωγή τους σε ένα πιεστήριο. Σύμφωνα με τα Wired και The Times of India, η The Musalman είναι πιθανότατα η μοναδική χειρόγραφη εφημερίδα στο κόσμο.

Ιστορία

Η εφημερίδα ιδρύθηκε από τον Σιέντ Αζμαθούλλαχ στο 1927. Εγκρίθηκε από τον Δρ. Μουχτάρ Αχμέντ Ανσαρί, τον πρόεδρο της συνεδρίας του Μαντράς του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου. Το γραφείο της εφημερίδας βρίσκεται στον Υψηλό Δρόμο Τριπλικέιν στο Τσεννάι.
Μετά το θάνατο του Σιέντ Αζμαθούλλαχ, η εφημερίδα εκδόθηκε από τον Σιέντ Φαζουλλάχ, ο οποίος πέθανε στις 26 Απριλίου 2008, σε ηλικία 78 ετών. Το 2007, ο Φαζουλλάχ εξέφρασε φόβο ότι η καλλιγραφία ίσως πεθάνει με αυτόν, καθώς οι γιοι του δεν ενδιαφέρονταν στην συνέχιση της παράδοσης της καλλιγραφίας. Ο γιος του Φαζουλλάχ, Σιέντ Νασρουλλάχ, δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται για την καλλιγραφία και ότι «θα υπάρξουν αλλαγές», όταν θα αναλάβει τη δημοσίευση της εφημερίδας.
Στις 30 Απριλίου 2008, ο νέος συντάκτης δεν είχε ακόμα αποφασιστεί, αλλά η εφημερίδα δημοσιεύεται ακόμη χειρόγραφα κάθε μέρα.

Συγγραφική ομάδα

Οι καλλιγράφοι, γνωστοί ως κατίμπ, δουλεύουν σε μια μικρή γωνία ενός γραφείου με ένα δωμάτιο 800 τετραγωνικών μέτρων. Ο χώρος δεν διαθέτει πολλές εγκαταστάσεις - μόνο δύο ανεμιστήρες τοίχου, τρεις λάμπες και ένα φωτιστικό σωλήνα. Διαθέτει επίσης έναν υπολογιστή και έναν εκτυπωτή. Από το 2008, η ομάδα καλλιγραφίας αποτελείται από έναν άνδρα και δύο γυναίκες, που εργάζονται σχεδόν τρεις ώρες σε κάθε σελίδα της χειρόγραφης εφημερίδας. Το χειρόγραφο προϊόν επεξεργάζεται σε μια μορφή αρνητική προς τη φωτογραφία και παράγεται μαζικά με ένα πιεστήριο.
Το 2007, ο Ραχμάν Χουσεϊνί είναι ο επικεφαλής κατίμπ (καλλιγράφος) της εφημερίδας. Συμμετείχε στην εφημερίδα ως λογιστής και ανέλαβε τη θέση του κατίμπ, όταν ο τότε επικεφαλής κατίμπ πέθανε το 1980. Το 2007 ο Ραχμάν Χουσεϊνί κέρδιζε 2.500 ρουπίες το μήνα, ενώ οι υπόλοιποι κατίμπ, οι Σαμπάνα και Χουρσίντ, κέρδιζαν 60 ρουπίες την ημέρα για κάθε σελίδα.
Ο επικεφαλής ανταποκριτής είναι ο Τσιννασουάμι Μπαλασουμπραμανιάμ, που συνεργάζεται με την εφημερίδα για τα τελευταία 20 χρόνια. Η εφημερίδα διαθέτει ανταποκριτές σε όλη την Ινδία, συμπεριλαμβανομένου του Νέου Δελχί, της Καλκούτας και του Χαϊντεραμπάντ.
Το γραφείο της εφημερίδας φιλοξενεί συχνά αναγνωρισμένους ποιητές, θρησκευτικούς ηγέτες και βασιλικά πρόσωπα, από τους οποίους μερικοί συνεισφέρουν στις σελίδες της εφημερίδας.

Μορφή

Η εφημερίδα αποτελείται από τέσσερις σελίδες. Η μπροστινή σελίδα καλύπτει εθνικές και διεθνείς ειδήσεις, η δεύτερη και η τρίτη καλύπτει τοπικές ειδήσεις, ενώ η τέταρτη σελίδα καλύπτει αθλητικές ειδήσεις. Στη κάτω δεξιά γωνία της εφημερίδας υπάρχει ένα κενό σημείο, στην περίπτωση που υπάρχουν έκτακτες ειδήσεις.
Τον Απρίλιο του 2008, η εφημερίδα πουλιόταν για 75 παϊσέ το αντίγραφο, και έχει περίπου 22.000 συνδρομητές.
Πύργος Τζούτσε

Παρασκήνιο

Ο πύργος βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Τέντονγκ, αμέσως απέναντι από την πλατεία Κιμ Ιλ-σουνγκ στην δυτική όχθη. Χτίστηκε για να γιορτάσει τα εβδομηκοστά γενέθλια του Κιμ Ιλ-σουνγκ. Αν και ο γιος και διάδοχός του Κιμ Γιονγκ-ιλ θεωρείται επίσημα ως ο δημιουργός του, συνεντεύξεις με πρώην Βορειοκορεάτες αξιωματικούς διαψεύδουν τον ισχυρισμό.
Η δομή των 170 μέτρων είναι τετράπλευρος κεκλιμένος πύργος μήκους 150 μέτρων (490 πόδια), ο οποίος είναι ο υψηλότερος σε γρανίτη και περιέχει 25.550 τετράγωνα (365 × 70: ένα για κάθε ημέρα της ζωής του Κιμ Ιλ-σονγκ με εξαίρεση τις συμπληρωματικές ημέρες για τα δίσεκτα έτη), ντυμένο με λευκή πέτρα με εβδομήντα διαχωριστικά και καλυμμένο με λαμπερό μεταλλικό πυρσό 20 μέτρων.
Ο πυρσός στην κορυφή του πύργου φωτίζεται πάντα. Το ανέβασμα τον πύργο με ανελκυστήρα είναι δυνατό και υπάρχουν ευρείες απόψεις πάνω από την Πιονγιάνγκ από την πλατφόρμα παρατήρησης κάτω από τον πυρσό.
Στη βάση του υπάρχουν αίθουσες υποδοχής όπου μερικές φορές εμφανίζονται βίντεο που εξηγούν την ιδεολογική σημασία του πύργου. Θεωρείται ότι έχει χτιστεί με βάση Μνημείο του Ουάσιγκτον, το οποίο ξεπερνά σε ύψος για λιγότερο από ένα μέτρο Ο πύργος Τζούτσε είναι η δεύτερη υψηλότερη μνημειακή στήλ στον κόσμο μετά το Μνημείο Σαν Τζασίντο, το οποίο είναι 29 μέτρα ψηλότερο.
Σε συνδυασμό με τον πύργο υπάρχει ένα άγαλμα μήκους 30 μέτρων, το οποίο αποτελείται από τρία ιδεοποιημένα πρόσωπα που διαθέτουν ένα εργαλείο ο καθένας - ένα σφυρί (ο εργαζόμενος). ένα δρεπάνι (ο αγρότης), και μια γραφική βούρτσα (ο "εργαζόμενος πνευματικός") - σε ένα κλασικό κομμουνιστικό στυλ που θυμίζει το Σοβιετικό Άγαλμα του Εργαζομένου και της Γυναίκας Κολχόζ. Τα τρία εργαλεία αποτελούν τα διακριτικά στη σημαία του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος της Κορέας. Υπάρχουν επίσης έξι μικρότερες ομάδες φιγούρων, η καθεμία 10 μέτρα ψηλή, που συμβολίζουν άλλες πτυχές της ιδεολογίας Τζούτσε.
Ένας τοίχος με 82 πλάκες φιλίας από ξένους υποστηρικτές και ομάδες μελέτης του Τζούτσε αποτελεί μέρος του Πύργου.