google/wiki40b huggingface dataset:
Δίκαιο ανταγωνισμού

Το Δίκαιο Ανταγωνισμού είναι το σύνολο κανόνων που προσπαθεί να προστατεύσει τον ανταγωνισμό από στρεβλώσεις και περιορισμούς που του επιφέρουν πρακτικές επιχειρήσεων. Σε ορισμένες χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία) διακρίνεται στο Δίκαιο αθέμιτου ανταγωνισμού και στο Δίκαιο κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού ή Δίκαιο ελεύθερου ανταγωνισμού.
Αυτός, αυτή και τα μυστήρια

«Αυτός, αυτή και τα μυστήρια» («Moonlighting») είναι τίτλος Αμερικανικής  τηλεοπτικής σειράς του Glenn Gordon Caron για λογαριασμό του δικτύου «A.B.C.», που προβλήθηκε στις ΗΠΑ από τις 3 Μαρτίου 1985 έως τις 14 Μαΐου του 1989, σε συνολικά 67 επεισόδια που έγραψε και σκηνοθέτησε μία πλειάδα συνεργατών, με βασικούς πρωταγωνιστές τη Σίμπιλ Σέπερντ και τον Μπρους Γουίλις. 
Η θεματολογία της σειράς ήταν αστυνομική, με στοιχεία ρομάντσου και περιπέτειας. Η σειρά προβλήθηκε, επίσης, από την ελληνική τηλεόραση, γνωρίζοντας σημαντική δημοφιλία.
5ος αιώνας

Ο 5ος αιώνας είναι η περίοδος μεταξύ των ετών 401-500 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Στην Ευρώπη ο αιώνας αυτός είναι αναμφίβολα μεταβατικός και φέρνει πολλές αλλαγές, με κυριότερη τη πτώση της Ρώμης και της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και παράλληλα την εγκατάσταση και οργάνωση βαρβαρικών φυλών στα πρώην εδάφη της.
Λουξεμβούργο (Βελγική επαρχία)

Το Λουξεμβούργο (Luxembourg) είναι η νοτιότερη επαρχία της Βαλλωνίας και του Βελγίου. Συνορεύει με το κράτος του Λουξεμβούργου, τη Γαλλία και τις Βελγικές επαρχίες Ναμούρ και Λιέγη. Πρωτεύουσά του είναι η Αρλόν. Έχει έκταση 4.443 χλμ² και χωρίζεται σε πέντε διοικητικές περιφέρειες (arrondissements στα Γαλλικά) που περιλαμβάνουν 44 δήμους. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 278.425 κατοίκους (2015).
Οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου είναι κυρίως Γαλλόφωνοι, αλλά υπάρχει μια μεγάλη Λουξεμβουργιανόφωνη μειονότητα. Η επαρχία χωρίστηκε από το γειτονικό Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου το 1839.
Ορέσβιος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορέσβιος (που σημαίνει «ορεσίβιος») είναι γνωστός ένας από τους Βοιωτούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ορέσβιος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους έξι συμπολεμιστές του από τον `Εκτορα. Ο Ορέσβιος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Ε, στίχος 707 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του, όπου μαθαίνουμε ότι κατοικούσε στην πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της λίμνης Υλίκης, και ότι ήταν πλούσιος («λαμπρόζωνος», «εφρόντιζε πολλά να θησαυρίζει», στη μετάφραση του Ι. Πολυλά) εξαιτίας της εύφορης βοιωτικής γης.
Ντάνιελ Λάρσον

ΜΚ Χέκεν

Ο Λάρσον ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2002 με τη ΜΚ Χέκεν στην Σούπερεταν, τη δεύτερη κατηγορία της Σουηδίας. Τα δώδεκα γκολ του στην τελευταία του σεζόν με την Χέκεν βοήθησαν το σύλλογο να προβιβαστεί στην Αλσβένσκαν. Το 2009, έφυγε από την Χέκεν και πήρε μεταγραφή στην Μάλμε ΦΦ.

Μάλμε

Σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη Μάλμε στις 19 Απριλίου 2009, στον δεύτερο αγώνα εντός έδρας της σεζόν, έχοντας αντίπαλο την Τρέλεμποργκς ΦΦ. Για τη σεζόν 2009 ήταν ο κορυφαίος σκόρερ για την ομάδα του με 11 τέρματα, ενώ ήταν και ο τρίτος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στην Αλσβένσκαν 2010 (πρώτη κατηγορία Σουηδίας) ο Λάρσον ήταν ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της πρωταθλήτριας Μάλμε ΦΦ. Για άλλη μια φορά σκόραρε 10 γκολ και βοήθησε σε άλλα 10.
Ο Λάρσον σκόραρε το γκολ της ομάδας του στο πρώτο παιχνίδι του τρίτου προκριματικού γύρου στο Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12 όπου η ομάδα του κέρδισε τους Ρέντζερς Γλασκώβης στο στάδιο Άιμπροξ. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στην σεζόν 2011 για τη Μάλμε, με 6 γκολ και 9 ασίστ, ενώ στη σεζόν 2012 είχε μόνο 4 γκολ σε 30 αγώνες. Στις 7 Νοεμβρίου 2012, ανακοινώθηκε ότι ο Λάρσον θα κάνει ελεύθερη μεταγραφή στην Ρεάλ Βαγιαδολίδ,  όταν το συμβόλαιο του με την Μάλμε θα έληγε την 1η Ιανουαρίου 2013.

Βαγιαδολίδ

Στην Ρεάλ Βαγιαδολίδ αγωνίστηκε το 2013-2014, κάνοντας 46 εμφανίσεις και σκοράροντας 3 γκολ.
Πρόεδρος του Καζακστάν

Παράσημα του Προέδρου του Καζακστάν

Ο πρόεδρος του Καζακστάν έχει παράσημα, όπως το σήμα του μαστού και το πρότυπο του προέδρου του Καζακστάν. Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα στον πρόεδρο του Καζακστάν χορηγείται το παράσημο "Χρυσός Αετός" ("Алтын Кыран", "Золотой Орёл").

Ο πρόεδρος στο Σύνταγμα

Το στοιχείο 5 του άρθρου 42 του συντάγματος λέει ότι ο πρόεδρος του Καζακστάν δεν μπορεί να εκλεγεί παραπάνω από δύο φορές χωρίς διακοπή, αλλά τονίζει ότι «ο παρόν περιορισμός δεν ισχύει για τον πρώτο Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Καζακστάν.»
Το άρθρο 46, αναφέρει ότι η προεδρική «τιμή και αξιοπρέπεια είναι απαραβίαστη» και ότι τα έξοδά του καταβάλλονται από το κράτος. Η διάταξη 4 λέει για το ειδικό καθεστώς του πρώτου προέδρου και τις αρμοδιότητες του, και υπάρχει ειδική πράξη γι' αυτό στο σύνταγμα.
Σύμφωνα με αυτή την πράξη ο πρώτος πρόεδρος έχει απόλυτο και άνευ όρων απαραβίαστο για κάθε πράξη που κάνει σε μια θητεία. Έχει την δυνατότητα να μιλάει στο λαό της χώρας, να κρατά φύλακες, επικοινωνία, μεταφορά, κρατική υποστήριξη της δραστηριότητάς του, και επίσημο διαμέρισμα και καλοκαιρινή κατοικία στην ιδιοκτησία του με επίσημη συντήρηση. Υπάρχει επίσης ιατρική φροντίδα, σανατόριο, παροχή συντάξεων και ασφάλιση. 
Στις 26 Απριλίου, 2015 ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, επανεξελέγη για την 5η θητεία. Η επίσημη ορκωμοσία έγινε στο παλάτι της Ανεξαρτησίας στην Αστάνα στις 29 Απριλίου. Κατά την ορκωμοσία, ο επανεκλεγείς πρόεδρος υποσχέθηκε να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις που είχε αναγγείλει νωρίτερα, που θα συνεισφέρουν στην σταθερή άνοδο και ανάπτυξη του Καζακστάν.

Τελευταίες εκλογές

Πριν τις εκλογές του 2011, ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ έγραψε ένα άρθρο για την Washington Post με τίτλο «η σταθερή πρόοδος του Καζακστάν στη δημοκρατία».
Οι πέμπτες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 26 Απριλίου 2015. Ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ επανεξελέγη με ποσοστό 97,7%. Οι 858 παρατηρητές από 19 χώρες ήταν παρόντες στους εκλογικούς σταθμούς κατά την διάρκεια των εκλογών.
Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και άλλοι διεθνείς παρατηρητές επέκριναν την εκλογή ως άδικο, με θέματα όπως το κλείσιμο μέσων ενημέρωσης που κριτικάρουν την κυβέρνηση και την φυλάκιση των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης. Η εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ Κορνέλια Τζόνκερ έκανε λόγο για έλλειψη γενικής επιλογής στους ψηφοφόρους και ακόμη μίλησε για ''σημαντικούς περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης."
Ο πρόεδρος Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στην κρατική τηλεόραση την παραίτησή του έπειτα από μαζικές λαϊκές διαμαρτυρίες, στις 19 Μαρτίου 2019 και για διάδοχό του (αντικαταστάτη) όρισε τον Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ. 
Ο Τοκάγιεφ πρότεινε τη μετονομασία της πρωτεύουσας Αστανά σε Νουρ Σουλτάν, προς τιμήν του πρώτου προέδρου της χώρας.  Το Κοινοβούλιο υπερψήφισε την μετονομασία.
Ο Τοκάγιεφ κέρδισε τις πρόωρες προεδρικές εκλογές στις 9 Ιουνίου 2019 με ποσοστό 71% της λαϊκής ψήφου.
Καράλι (Σαμπιραμπάντ)

Το Καράλι είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Σαμπιραμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 658 κατοίκων και βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
2516 Ρόμαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ρόμαν είναι άγνωστα.
Αλίκη Γιωτοπούλου – Μαραγκοπούλου

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1917 στην Κέρκυρα και ήταν κόρη του νομικού Παναγιώτη Γιωτόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ποινικό δίκαιο και στην εγκληματολογία στη Ρώμη και στη Γενεύη, όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας. 
Τη διετία 1974-1976 ήταν αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Το 1976 εξελέγη τακτική καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο οποίο διατέλεσε πρύτανης πρώτη φορά το διάστημα 1979-1980 και δεύτερη φορά το διάστημα 1983-1984. Συμμετείχε στην επιστημονική επιτροπή που συνέταξε το νόμο για την ισότητα των φύλων (N. 1329/1983).
Ήταν μέλος του ΔΣ της Διεθνούς Εταιρίας Εγκληματολογίας. Το 2008 ίδρυσε την Ελληνική Εταιρία Εγκληματολογίας  της οποίας υπήρξε και Πρόεδρος ενώ υπήρξε αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Γυναικών, από 1989 μέχρι το 1996, και Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής της Ελλάδας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την εξαετία 2000-2006. Από το 1965 μέχρι την Απριλιανή Δικτατορία διηύθυνε το περιοδικό «Ο Αγώνας της Γυναίκας», που εξέδιδε ο Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου μετά την πτώση της δικτατορίας.  
Από το 1978 ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που είχε ιδρύσει το 1973 ο σύζυγός της, Γεώργιος Ν. Μαραγκόπουλος, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Θεά των όφεων

Ως η θεά με τα φίδια ονομάζεται ο τύπος αγαλματίδιου που βρέθηκε σε ανασκαφές στους Μινωικούς αρχαιολογικούς τόπους που παρουσιάζει γυναίκα εξώστηθη να κρατάει φίδια. Τα αγαλματίδια χρονολογούνται στον 16ο αιώνα π.Χ.. Λίγες πληροφορίες έχουμε για την ερμηνεία των αγαλματιδίων. Ο Έβανς συνδέει την θεά των όφεων με την Αιγυπτιακή θεά Ουατζέτ. Είναι προπομπός της κρητικής Ρέας και παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με την φρυγική Κυβέλη και την εφεσία Αρτέμιδα.

Αγαλματίδια

Τα πρώτα αγαλματίδια βρέθηκαν στις ανασκαφές που διενήργησε ο Έβανς το 1903. Ήταν της τεχνοτροπίας αιγυπτιακής αγγειοπλαστικής σμάλτου, που συμβόλιζε την ανανέωση της ζωής και χρησιμοποιούνταν στις ταφικές τελετές. Τα αγαλματίδια αυτά εκτίθονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου στην Κρήτη.
Νυίχα

Οι Νυίχα (Nyiha), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που έχει τη βάση της στην Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region), της Τανζανίας και στη βορειοανατολική Ζάμπια. Το 1993, ο πληθυσμός των Νυίχα (Nyiha) εκτιμάτο να αριθμεί 626.000 άτομα, από τα οποία τα 306.000 άτομα ήταν στην Τανζανία και τα υπόλοιπα 320.000, στη Ζάμπια.
Οι Νυίχα (Nyiha) έχουν διασκορπιστεί ευρέως εντός της Ανατολικής Αφρικής, αλλά βρίσκονται ως επί το πλείστον σε συστάδες κοντά στον εδαφικό διάδρομο ανάμεσα στις λίμνες Νυάσα (Lake Nyasa), Ρούκουα (Lake Rukwa) και Τανγκανίκα (Lake Tanganyika), γύρω την Περιοχή Μπόζι (Mbozi District) και στην ευρύτερη περιοχή Λυαγκαλίλε (Lyagalile) της περιοχής Ουφίπα (Ufipa).

Πολιτισμός

Το 1915, οι Νυίχα (Nyiha) αριθμούσαν λιγότερα από 10.000 άτομα, αλλά κατά το 1957, ο πληθυσμός τους είχε αυξηθεί σε πάνω από 55.000 άτομα. Ήταν χωρισμένοι σε έντεκα ή δώδεκα μη συγγενικά βασίλεια (chiefdoms), με τους αρχηγούς να αναφέρονται ως Μουένε (Mwene).
Oι Νυίχα (Nyiha) είχαν την φήμη όχι μόνο πολεμιστών, αλλά και ως κυνηγών ελεφάντων. Σιδεράδες, οι οποίοι κατείχαν σημαντική θέση στην κοινωνία, κατασκεύαζαν τσάπες, τσεκούρια, μαχαίρια και επίσης, καλώδια για κόσμημα και παγίδες. Με την πάροδο των ετών, ωστόσο, οι σιδεράδες έχασαν υπολογίσιμο κύρος, καθώς ο σίδηρος από τη Γερμανία, έγινε φθηνότερος.
Η ύφανση βάμβακος ήταν συνήθης μεταξύ των γυναικών, όπως και η αγγειοπλαστική. Η κατασκευή χαλιών, καλαθιών και εργασιών σιδήρου γινόταν από τους άνδρες, καθώς και η συλλογή αλατιού από την περιοχή της Λίμνης Ρούκουα (Rukwa Lake) για ανταλλαγή ήσαν όλα μέσα του βιοπορισμού τους, μολονότι νόμιζαν τους εαυτούς τους κυρίως ως κοινοτικούς κυνηγούς. Ωστόσο, παρά όλες αυτές τις δραστηριότητες, το κύριο μέσο βιοπορισμού, η γεωργική καλλιέργεια του κεχριού, διευκολύνεται με τη μέθοδο της ελεγχόμενης καύσης (slash and burn).
Γουέλφος Β΄ της Σουαβίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ροδόλφου Β΄ κόμη του Άλτντορφ και της Ίτα των Κορραδιδών, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα της Σουαβίας.
Αντιτέθηκε στην εκλογή του Κορράδου Β΄ των Σαλίων ως βασιλιά της Γερμανίας το 1024, διότι δεν ταίριαζε με τα συμφέροντά του, αλλά τελικά έπρεπε να υποχωρήσει. Το επόμενο έτος προσχώρησε στην εξέγερση που ξεκίνησε από τον Ερνέστο Β΄ των Μπάμπενμπερκ δούκα της Σουαβίας, αλλά τελικά υποτάχθηκε το 1027. 
Τη δεκαετία του 1020 φιλονίκησε με τους επισκόπους του Άουγκσμπουργκ και του Φράιζινκ: λεηλάτησε την πόλη του Άουγκσμπουργκ και λαφυραγώγησε τον θησαυρό του Μπρούνο των Οθωνιδών επισκόπου της πόλης. 
Το 1030 απεβίωσε και τάφηκε στο Άλτντορφ. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γουέλφος (Γ΄).
Γκυ της Ιβρέας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερεγγάριου Β΄ μαργράβου της Ιβρέας και βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") και της Βίλλα των Μποζονιδών, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης. Αδέλφια του ήταν ο Άνταλμπερτ και ο Κορράδος.
Το 950 ο πατέρας του όρισε τον Άνταλμπερτ ως συμβασιλιά του στη Λομβαρδία και τον Γκυ ως μάργραβο της Ιβρέας, περιοχής του Οίκου τους. Το 962 ο Γκυ έδωσε καταφύγιο στον Πέτρο Γ΄ Καντιάνο, εξόριστο δόγη της Βενετίας. Οι δύο τους εκστράτευσαν εναντίον του Θεοβάλδου Β΄ δούκα του Σπολέτο και κατέλαβαν το Σπολέτο και το Καμερίνο.
Το 962 ο Άλνταλμπερτ επέστρεψε από την εξορία του στην Κορσική και προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο του. Ο Γκυ και ο Κορράδος τον βοήθησαν στην πολιορκία της Παβίας, πρωτεύουσας της Λομβαρδίας. Έπειτα οι τρεις αδελφοί αποσύρθηκαν στα φρούρια γύρω από τις λίμνες Κόμο και Γκάρντα. Ο Όθων Α΄ της Γερμανίας κατάσχεσε τις γαιες του και τις παραχώρησε στον Γκυ επίσκοπο της Μόντενα.
Ένας στρατός Σουαβών υπό τον Μπούρχαρτ Γ΄ δούκα της Σουαβίας του επιτέθηκε το 965 και στον ποταμό Πο (Πάδο) έγινε μάχη. Ο Γκυ ήλθε προς βοήθεια του αδελφού του και σκοτώθηκε. Ήταν 25 ετών· ο Άνταλμπερτ διέφυγε στη Γαλλία.
Διδασκαλείον Κορυδαλέως

Το Διδασκαλείο Κορυδαλέως ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Αθήνα από τον 16ο αιώνα. Ιδρυτής του και πρώτος διδάσκαλος ήταν ο Θεόφιλος ο Κορυδαλλεύς, λόγιος κληρικός. Το 1645 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας ο Γερμανός ο Λοκρός. Μετά τον θάνατο του Κορυδαλέα, ήρθε στην Αθήνα ο Νικηφόρος Πριγγελεύς, Αθηναίος και αυτός, λόγιος. Φαίνεται ότι η σχολή δεν είχε πολλούς μαθητές. Σε Κώδικα της Βιβλιοθήκης της Μόσχας γίνεται λόγος περί πέντε μαθητών, από τους οποίους οι δύο ήταν Αθηναίοι ευγενείς. Ένας από αυτούς ήταν ο Ευγένιος Ιωαννούλης.
Ιωάννης Χρυσικός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μαραθιά Ευρυτανίας το 1901. Στις 22 Δεκεμβρίου 1966 ορκίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου και ο Χρυσικός ανέλαβε υπουργός Κοινωνικής Προνοίας και προσωρινά Υγιεινής. Ήταν υπουργός ως τις 3 Μαΐου 1967.
Πολιτεία Αιτωλών και Ακαρνάνων

H Πολιτεία Αιτωλών και Ακαρνάνων είναι εβδομαδιαία εφημερίδα της Αιτωλοακαρνανίας, που εκδίδεται στο Αγρίνιο. Ιδιοκτήτης και εκδότης της είναι ο Αλέξιος Χαρ. Σιάμος. Διευθυντής ο Γιώργος Ροΐδης. Ξεκίνησε να εκδίδεται το 2002.
Φράγκο ΔΕΣ

Το Φράγκο ΔΕΣ (κωδικός νομίσματος: XFU) ήταν εικονική νομισματική μονάδα που χρησιμοποιούνταν από τη Διεθνή Ένωση Σιδηροδρόμων (ΔΕΣ). Αποσύρθηκε από τον κατάλογο νομισμάτων ISO-4217 τον Νοέμβριο του 2013. Το ευρώ έχει πάρει τη θέση του.
Ένα σχετικό νόμισμα της βιομηχανίας αεροπορικών εισιτηρίων είναι η Ουδέτερη Μονάδα Κατασκευής (Neutral Unit of Construction).
Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης

Βιογραφία

Η οικογένειά του (ο πατέρας του ονομαζόταν Νικόλαος και η μητέρα του Άννα Σιονακίδου) εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη μετά το 1923. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών (αποφοιτήσας το 1939) και μετά τη στρατιωτική του θητεία (υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στην Ήπειρο) άσκησε το επάγγελμα του οδοντιάτρου. Εξελέγη ταμίας στο πρώτο Δ.Σ. του Οδοντιατρικού Συλλόγου Κατερίνης, στον οποίο υπηρέτησε λίγο αργότερα και ως πρόεδρος. Εξελέγη για πρώτη φορά με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1958 και του 1961, όπως και στις εκλογές του 1963. Στις τελευταίες εκλογές συγκέντρωσε 4.360 ψήφους (με ΕΡΕ-Κ.Π.) και εξελέγη βουλευτής. Στις εκλογές του 1964 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί, καθώς περιορίστηκε στις 3.450 ψήφους.
Κατά τα πρώτα χρόνια της χούντας αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας (λόγω καρκίνου) και υποβλήθηκε σε εγχείριση στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός". Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το Μέγα Σάββατο του 1969 και κηδεύτηκε ανήμερα του Πάσχα στην Ευαγγελική Εκκλησία της συμπρωτεύουσας. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Αθανασιάδη, με καταγωγή από τα Λακκώματα Καστοριάς και απέκτησαν 1 κόρη και 3 εγγόνια.
Ιππής

Υπόθεση

Ο Δημοσθένης και ο Νικίας είναι δούλοι και μάλιστα στενοχωρημένοι. Αφέντης τους είναι ο Δήμος που έχει βέβαια τις ιδιοτροπίες του. Μα από τότε που τον πλεύρισε ο κατεργάρης ο Παφλαγόνας , άλλαξε προς το χειρότερο. Τον γλυκοπιάνει τον αφέντη τους και τον εθίζει στην ευκολία. Τον ξεγελάει, κλέβει αλλονών και τα σερβίρει για δικά του. Τον έχει γεμίσει με ψευτιές και συκοφαντίες. Πως θα απαλλαγούν από αυτόν; Αναρωτιούνται. Ας πιούνε να κατεβάσουν καμία ιδέα. Για αρχή κλέβουν το χρησμό που φυλάει με προσοχή ο Παφλαγόνας. Ο χρησμός λέει ότι ο αχρείος θα χαθεί από έναν πωλητή σαλαμιών. Ο Αγοράκριτος, ο αλλαντοπώλης, πλησιάζει τους δύο δούλους. Ο Δημοσθένης και ο Νικίας τον πείθουν ότι αυτός είναι ο άξιος διεκδικητής της εξουσίας. Εκείνη τη στιγμή βγαίνει από το σπίτι, οργισμένος ο Παφλαγόνας. Ο Αγοράκριτος στην αρχή τρομοκρατείται, αλλά έρχονται σε συμπαράστασή του οι Ιππείς. Ο καβγάς ανάβει για τα καλά. Ο Παφλαγόνας και ο Αγοράκριτος αλληλοκατηγορούνται. Οι Ιππείς κατηγορούν τον Παφλαγόνα για ψεύτη, δόλιο, απατεώνα και κλέφτη. Οι συκοφαντίες δίνουν και παίρνουν. Ο Παφλαγόνας υπερηφανεύεται ότι κανείς δεν τον περνάει στην αδιαντροπιά. Οι δύο άντρες τρέχουν στη Βουλή για να καταδώσει ο ένας τον άλλον και να πάρουν με το μέρος τους την εύνοια του λαού. Ο Αγοράκριτος νικάει τον Παφλαγόνα. Και οι δύο έταξαν στο λαό και κέρδισε αυτός που έδωσε περισσότερα. Ο Παφλαγόνας δεν μπορεί να το χωνέψει ότι έχασε. Και οι δύο πάνε έξω από την πόρτα του Δήμου. Τον καλούν να βγει από το σπίτι του και του λένε πόσο τον αγαπούν. Γίνεται ένας διαγωνισμός στα λόγια για να αποδείξουν ποιος νοιάζεται περισσότερο. Ο Αγοράκριτος κατακτά και το Δήμο. Οι δύο άντρες φέρνουν χρησμούς, ύστερα φέρνουν από ένα καλάθι γεμάτο με διάφορα τρόφιμα. Συνεχίζουν ποιος θα καλοπιάσει πιότερο το Δήμο. Μέχρι που ο Παφλαγόνας παραδέχεται την ήττα του. Με τη νίκη του Αγοράκριτου, η Αθήνα αποκτά την παλιά της αίγλη. Ο Αγοράκριτος χαρίζει στο Δήμο την τριαντάχρονη συνθήκη που είχε φυλακισμένη ο Παφλαγόνας.
Πληροφοριακή πηγή

Όπως είναι γνωστό η επιστήμη της βιβλιοθηκονομίας συνδέεται άμεσα με την επαφή, ανάκτηση και επεξεργασία πληροφοριών αλλά και υλικού. Σε μια βιβλιοθήκη, σαφώς πέρα από το διαδίκτυο το οποίο παρουσιάζει πολυποίκιλες πληροφορίες και έχει γίνει πλέον ένα απαραίτητο εργαλείο αναζήτησης, οι βασικές πηγές που χρησιμοποιούνται μπορούν να είναι διαφόρων ειδών όπως (βιβλία, έντυπα κλπ).
Πιο συγκεκριμένα, μια πληροφοριακή πηγή: Είναι οποιοδήποτε υλικό - τεκμήριο το οποίο βρίσκεται στο φυσικό περιβάλλον της βιβλιοθήκης (ράφια) και χρησιμοποιείται για να απαντηθούν ερωτήματα των χρηστών και ταυτόχρονα να εξυπηρετηθούν με οποιοδήποτε τρόπο. 
Οι πληροφοριακές πηγές χωρίζονται με βάση τις πληροφορίες των τεκμηρίων σε πρωτογενείς, δευτερογενείς και τριτογενείς.

Πρωτογενείς:

Είναι οι πληροφορίες οι οποίες δεν έχουν υποστεί κάποια ενέργεια (αλλαγή επεξεργασία κλπ) από κάποιο άτομο ή ομάδα. Οι πρωτογενείς πληροφορίες είναι συνήθως οι πιο επίκαιρες σε μια βιβλιοθήκη και μπορούν να είναι: (ένα βιβλίο, περιοδικό, άρθρο μια μονογραφία, αναφορά, διατριβή, απομνημονεύματα, αυτοβιογραφία, φωτογραφίες, ημερολόγια, στατιστικές κλπ). Χαρακτηριστικό αυτών των πηγών είναι ότι αποτελούν κάτι πρωτότυπο όπως π.χ. βιώματα-προσωπικές εμπειρίες, και τα περιεχόμενα είναι ακριβή.

Δευτερογενείς:

Οι δευτερογενείς πηγές παρέχουν πληροφορίες για πρωτογενείς πηγές ή για πρωτότυπες πληροφορίες που έχουν τροποποιηθεί με στόχο να διευκολύνουν κάποιο συγκεκριμένο κοινό ή σκοπό. Οι δευτερογενείς πηγές αναλύουν, κάνουν κριτική ή επαναδιατυπώνουν πληροφορίες από τις πρωτογενείς πηγές ή άλλες δευτερογενείς πηγές. Τέτοιου είδους πηγές είναι: οι βιβλιογραφίες, οι επιτομές το ευρετήριο, διάφορα εκπαιδευτικά εγχειρίδια, επιστημονικά περιοδικά κλπ.

Τέλος, οι τριτογενείς πηγές πληροφόρησης

περιέχουν πληροφορίες που προκύπτουν από τον συνδυασμό πρωτογενών και δευτερογενών πηγών και έχουν δημιουργηθεί με στόχο να καλύψουν ειδικές ανάγκες αλλά ταυτόχρονα μπορεί να απευθύνονται σε εξειδικευμένο κοινό. Σε αυτή την κατηγορία πηγών ανήκουν: οι εγκυκλοπαίδειες, τα θεματικά λεξικά αφού παρέχουν ερμηνεία συγκεκριμένων όρων που αφορούν μια πιο συγκεκριμένη κατηγορία, τα αλμανάκ κλπ.
BBC Ανατολικά Μίντλαντς

Στούντιο

Τα στούντιο του οργανισμού, τα οποία κατασκευάστηκαν ειδικά για την κομητεία που δημιουργήθηκε, εγκαινιάστηκαν το 1999. Στο κτήριο στεγάζεται η ενημερωτική εκπομπή του οργανισμού East Midlands Today. Στο κτήριο υπάρχει ένα ακόμα μικρό στούντιο και κάποιες υπηρεσίες για τον ραδιοφωνικό σταθμό BBC Radio Nottingham, ωστόσο ο σταθμός δεν στεγάζεται στο συγκεκριμένο κτήριο, αλλά στην οδό London Road στο Νότινγκαμ.
Επιπλέον, ο οργανισμός έχει γραφεία στο Ντέρμπι, στα οποία στεγάζεται ο ραδιοφωνικός σταθμός BBC Radio Derby και γραφεία στο Λέστερ, στα οποία στεγάζεται ο σταθμός BBC Radio Leicester.
Λιμουζέν (επαρχία)

Η ενσωμάτωση στον βασιλικό τομέα

Στα τέλη του 15ου αιώνα, τα εδάφη του σύγχρονου Λιμουζέν ήταν διαιρεμένα ανάμεσα στις κτήσεις δύο φεουδαλικών οίκων της νοτιοδυτικής Γαλλίας, του Οίκου του Αλμπρέ (υποκομητεία της Λιμόζ, υποκομητεία της Τυρέν, κομητεία του Περιγκόρ) και του οίκου Αρμανιάκ (κομητεία της Μαρς), ενώ μερικά μικρά τμήματα ανήκαν είτε σε ανεξάρτητα δουκάτα (δουκάτο της Βουρβόνης στα ανατολικά) είτε σε φέουδα του βασιλιά της Γαλλίας (κομητεία της Ανγκουλέμ από τον 14ο αιώνα, Πουατού από τον 13ο αιώνα).
Το 1531, η κομητεία της Μαρς ενσωματώθηκε οριστικά στον βασιλικό τομέα. Το 1572, ο οίκος των Βουρβόνων, στο πρόσωπο του Ερρίκου των Βουρβόνων, διαδέχθηκε τη μητέρα του Ιωάννα του Αλμπρέ, επικεφαλής των διαφόρων φέουδων του οίκου Αλμπρέ. Έγινε έτσι ταυτόχρονα υποκόμης της Λιμόζ και κόμης του Περιγκόρ.
Η ανάρρησή του στο θρόνο της Γαλλίας το 1589 υπό το όνομα του Ερρίκος Δ΄ επέσπευσε την προσάρτηση αυτών των εδαφών στο Γαλλικό στέμμα.

Βασιλική επαρχία

Με σύνορα που συχνά άλλαζαν, όπως σε όλες τις επαρχίες του Παλαιού καθεστώτος, η επαρχία Λιμουζέν περιελάμβανε τα εδάφη του σημερινού νομού Κορέζ, της Ωτ-Βιέν και ένα μικρό τμήμα της Δορδόνης. Η περιοχή γύρω από τη Λιμόζ ονομαζόταν Άνω Λιμουζέν και γύρω στην Τυλ ήταν το Κάτω Λιμουζίν.
Το 1738, η υποκομητεία της Τυρέν, η οποία μέχρι τότε είχε συνεχίσει να απολαμβάνει σημαντική αυτονομία, συνδέθηκε τελικά με το Βασίλειο της Γαλλίας.
Η επαρχία Λιμουζέν ήταν επί αιώνες βασική συνιστώσα της Ακουιτανίας.

Η δημιουργία των νομών

Η επαρχία Λιμουζέν, όπως και όλες οι άλλες γαλλικές επαρχίες, με την εδαφική μεταρρύθμιση κατά τη Γαλλική Επανάσταση εξαφανίστηκε. Το έδαφος της επαρχίας κατανεμήθηκε μεταξύ τριών νέων νομών: κυρίως στους νομούς Κορέζ και Ωτ-Βιέν, και σε ένα μικρό τμήμα στη Δορδόνη.

Το σύγχρονο Λιμουζέν

Το Λιμουζέν ξαναγεννήθηκε ως επίσημη διοικητική περιοχή στον 20ό αιώνα, αλλά με μια ευρύτερη έννοια. Συμπεριλάμβανε και το νομό Κρεζ, που ιστορικά ανήκε στην κομητεία της Μαρς.
Από το 1960 έως το 2015, ήταν διοικητική περιοχή με το όνομα Λιμουζέν και περιλάμβανε τρεις νομούς, τους Κρεζ, Κορέζ και Ωτ-Βιέν.
Με τη νέα εδαφική μεταρρύθμιση του 1014, από το 2016 η περιοχή Λιμουζέν συνενώθηκε με τις περιοχές Πουατού-Σαράντ και Ακουιτανία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Τρέμολο

To τρέμολο ή βιμπράτο είναι μηχανική συσκευή της ηλεκτρικής κιθάρας που επηρεάζει τον ήχο ακριβώς στην πηγή του. Με την βοήθεια ενός μοχλού οι χορδές χαλαρώνουν, οι παλμοί τους βραδύνονται και ο ήχος βραχύνεται, με αποτέλεσμα η κιθάρα να παράγει εντελώς πρωτόγνωρους ήχους.