google/wiki40b huggingface dataset:
Λοτ (νομός)

Οικονομία

Η βασική οικονομική δραστηριότητα του νομού είναι ο τουρισμός αλλά είναι επίσης ανεπτυγμένες η γεωργία, η κτηνοτροφία και η τυροκομία.
Το πιο πολύτιμο γεωργικό προϊόν της περιοχής είναι η τρούφα, η οποία βρίσκει ιδανικές συνθήκες στα δάση του Κως.
Η αμπελοκαλλιέργεια στην κατώτερη κοιλάδα του νομού Λοτ διαδραματίζει από την αρχαιότητα  σημαντικό ρόλο. Πριν από αιώνες, το μαύρο κρασί της Καόρ ήταν γνωστό σε όλη την Ευρώπη,  χάρη στο σκούρο, βαθυκόκκινο χρώμα του, το οποίο το έκανε διάσημο.
Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος της Σουηδίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βασιλικό Παλάτι της Στοκχόλμης στις 11 Νοεμβρίου 1882 και με τη γέννησή του ονομάστηκε δούκας του Σκόνε. Από την πλευρά τού πατέρα του ανήκε στον Οίκο των Μπερναντότ και από την πλευρά της μητέρας του ήταν απόγονος τού Οίκου των Βάσα, καθώς και του έκπτωτου Οίκου του Σ.Χ.Γκόττορπ.
Ο Γουσταύος Αδόλφος έγινε διάδοχος του θρόνου της Σουηδίας στις 8 Δεκεμβρίου 1907 με τον θάνατο του πάππου του Όσκαρ Β΄. Το 1938 εξελέγη επίτιμο μέλος της Κοινωνίας του Σινσινάτι.
Στις 29 Οκτωβρίου 1950 ο Γουσταύος Αδόλφος έγινε βασιλιάς σε ηλικία 67 ετών, μετά το θάνατο του πατέρα του, Γουσταύου Ε΄. Το προσωπικό του σύνθημα ήταν το Plikten framför allt ("Το καθήκον πριν από όλα"). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συνεχίστηκε το ήδη τελούμενο έργο για αντικατάσταση τού συντάγματος τού 1809 και για την πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων. Τα προσωπικά χαρακτηριστικά τού Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου τον έκαναν δημοφιλή ανάμεσα στον σουηδικό λαό, κάτι που οδήγησε σε αισθήματα υπέρ της διατήρησης του θεσμού της μοναρχίας. Το ενδιαφέρον του για ένα ευρύ φάσμα τομέων (όπως αρχιτεκτονική, βοτανική, αρχαιολογία, κλπ) τον έκανε σεβαστό.
Ο βασιλιάς απεβίωσε στις 15 Σεπτεμβρίου 1973, δέκα εβδομάδες πριν τα 91α γενέθλιά του. Στον θρόνο τον διαδέχτηκε ο 27χρονος τότε εγγονός του, Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος.
Παραΐσο (Κόστα Ρίκα)

Γεωγραφία

Το Παραΐσο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Καρτάγο. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Ασιέντα, της Ναράνχος και της Σαντσιρί.

Κλίμα

Το κλίμα του Παραΐσο είναι τροπικό.

Δημογραφία

Το Παραΐσο είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 27.249 κατοίκους.

Ιστορία

Το Παραΐσο ιδρύθηκε το 1823.
Κίναρος

Γεγονότα

Στις 11 Φεβρουαρίου 2016 ελικόπτερο Agusta Bell 212 με κωδικό ονομασίας «Πάπα Νοβέμπερ 28» του Πολεμικού Ναυτικού στο οποίο επέβαιναν 3 Έλληνες αξιωματικοί του πολεμικού ναυτικού, συνετρίβη υπό άγνωστες συνθήκες, τα ξημερώματα της Πέμπτης, στη νήσο Κίναρο, στα δυτικά της Λέρου. Λίγο μετά τις 2.45 π.μ. εξαφανίστηκε από το ραντάρ της φρεγάτας του ΠΝ Νικηφόρος Φωκάς, στην πλαγιά απόκρημνης περιοχής της Κινάρου, σε απόσταση 40-50 μέτρων από την κορυφή όπου εντοπίστηκαν τα πρώτα συντρίμμια του ελικοπτέρου, βρέθηκαν οι σοροί των δύο εκ των τριών χειριστών. Πρόκειται για τους συγκυβερνήτη υποπλοίαρχο Κωνσταντίνο Πανανά και τον χειριστή ραντάρ επιφανείας σημαιοφόρο Ελευθέριο Ευαγγέλου. Η σορός του κυβερνήτη υποπλοιάρχου Αναστασίου Τουλίτση βρέθηκε μια μέρα μετά.
Μαγκούστα

Πού και πώς ζουν

Μαγκούστες υπάρχουν στην Ασία, Αφρική, Καραϊβική και Νότια Ευρώπη. Ζουν 12 περίπου χρόνια ανά ζεύγη, και κυνηγούν κατά ομάδες. Έχουν οξύτατη όσφρηση και ακοή, καθώς και την ικανότητα να κάνουν άλματα και να σκαρφαλώνουν σε δέντρα. Μπορούν να εξημερωθούν.
Μερικά είδη μπορούν, χάρη στην πονηριά και την ταχύτητά τους, να νικήσουν και να σκοτώσουν γρήγορα φίδια όπως οι κόμπρες.

Εμφάνιση

Η μαγκούστα έχει μήκος 50-60 εκατοστά χωρίς όμως την ουρά της, η οποία είναι μακριά και φουντωτή και μπορεί να ξεπεράσει τα 50 εκατοστά. Το σώμα της είναι λεπτό και καλύπτεται από μακρύ τρίχωμα που μπορεί να είναι από γκρίζο ως καστανοκόκκινο, και συχνά παρουσιάζει καφετιές κηλίδες. Σε μερικά είδη το τρίχωμα σηκώνεται όταν τσακώνονται κι έτσι το ζώο φαίνεται πιο μεγάλο. Τα πόδια της είναι κοντά, με πέντε δάχτυλα που διαθέτουν κυρτά νύχια και είναι έτσι κατάλληλα για σκάψιμο. Γύρω από τα μεγάλα μάτια της υπάρχει λεπτή λωρίδα άτριχου δέρματος.

Διατροφή

Η μαγκούστα τρέφεται κυρίως με έντομα, σκουλήκια, σαύρες, φίδια και άλλα μικρά ζώα, αλλά και με πτώματα ζώων, φρούτα και αυγά. Για να φάει αυγά τα πετάει με τα πίσω πόδια της σε βράχους, ώστε να σπάσουν.

Η μαγκούστα στην Ιστορία

Η αιγυπτιακή μαγκούστα εθεωρείτο ζώο ιερό. Συχνά ζούσε μέσα σε ναούς και αγωνιζόταν σε αρένες με φίδια.
Η ινδική μαγκούστα έχει χρησιμοποιηθεί για βιολογικό έλεγχο. Στις αρχές του 1870 την έφεραν στα νησιά της Καραϊβικής και το 1883 στη Χαβάη, με σκοπό να περιορίσει τους αρουραίους. Τελικά ο αριθμός των αρουραίων δεν μειώθηκε πολύ, αλλά οι μαγκούστες προκάλεσαν διάφορες καταστροφές.
Η μαγκούστα χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα σε φιδομαχίες στο νησί Οκινάβα. Την τοποθετούν σε κλουβί μαζί με φίδι και βάζουν στοιχήματα για το ποιος θα νικήσει. Τα τελευταία χρόνια οι φιδομαχίες αυτές έχουν περιοριστεί λόγω αντιδράσεων των οικολογικών οργανώσεων.
Αλέξανδρος του Τεκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου δούκα του Τεκ και της Μαίρης-Αδελαΐδας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Αδόλφου δούκα του Κέιμπριτζ.
Ο Αλέξανδρος-Αύγουστος-Φρειδερίκος-Γουλιέλμος-Αλφρέδος-Γεώργιος γεννήθηκε στο ανάκτορο Κένσινγκτον του Λονδίνου. Σπούδασε στο Κολέγιο Ήτον και στο Β. Στρατιωτικό Κολέγιο του Σάνντοχερστ. Έλαβε μέρος κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε επιχειρήσεις στην Αφρική· για τη συμμετοχή του προήχθη στην ιεραρχία και του απονεμήθηκαν μετάλλια και διακρίσεις.
Η αδελφή του Μαίρη ήταν σύζυγος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αποποιήθηκε των Γερμανικών τίτλων του και το ίδιο ζήτησε από τα άλλα μέλη της β. οικογένειας. Ο Γεώργιος Ε΄ άλλαξε το όνομα του Οίκου του από Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα σε Ούινδσορ και έκανε τον Αλέξανδρο 1ο κόμη του Άθλοουν. Το 1923 όρισε τον Αλέξανδρο ως γενικό διοικητή της Νότιας Αφρικής, σε αντικατάσταση -κατά συμβουλή του Στάνλεϋ Μπάλντουιν πρωθυπουργού της Βρετανίας- του Αρθούρου πρίγκιπα του Κονόουτ. Ο Αλέξανδρος έμεινε εκεί αντιβασιλιάς ως το 1930. 
Έγινε καγκελάριος του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ως το 1940, οπότε ορίστηκε γενικός κυβερνήτης του Καναδά από τον Γεώργιο ΣΤ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενίσχυσε τον Καναδά στην προσπάθειά του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και φιλοξένησε βρετανούς και αμερικανούς πολιτικούς. Όταν επέστρεψε ήταν στην επιτροπή για την οργάνωση της τελετής στέψης της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1957 απεβίωσε στο ανάκτορο Κένσινγκτον και ετάφη στο Β. Κοιμητήριο του Φρόγκμορ.
Επίσκοπος Νέας Ρώμης Παύλος Α΄

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από την Θεσσαλονίκη. Υπηρέτησε στο πλευρό του Επισκόπου Αλεξάνδρου ως (νοτάριος) γραμματέας και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, το 337, εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ενώ ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος, ο οποίος ήταν αρειανός, απουσίαζε στην Αλεξάνδρεια. Όταν ο Αυτοκράτορας πληροφορήθηκε την εκλογή, δυσαρεστήθηκε και, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, τον έδιωξε από το Θρόνο και τοποθέτησε τον Ευσέβιο Νικομηδείας. 
Μετά την εκδίωξή του πήγε στη Ρώμη, όπου κατέφυγε στον Πάπα Ιούλιο Α΄. Εκεί συνάντησε και τον Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος είχε και αυτός εκδιωχθεί από την Επισκοπή Αλεξανδρείας για τον ίδιο λόγο. Αργότερα επέστρεψαν στο Θρόνο τους με την παρέμβαση και του Επισκόπου Ρώμης, αλλά εκδιώχθηκαν και πάλι, οπότε ο Παύλος κατέφυγε ξανά στη Ρώμη. Το 348, μετά τη Σύνοδο της Σαρδικής που καταδίκασε το Μακεδόνιο, ο Παύλος επανήλθε στο Θρόνο του, αλλά μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα το 350 εξορίστηκε στην Κουκουσό της Αρμενίας. Εκεί, ενώ λειτουργούσε, δολοφονήθηκε από Αρειανιστές, οι οποίο τον έπνιξαν με το ωμοφόριό του.
Ανακηρύχθηκε άγιος, ως Παύλος ο Ομολογητής, και η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Νοεμβρίου. Το 385, επί Μεγάλου Θεοδοσίου το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε αρχικά στο ναό της Αγίας Ειρήνης και μετά στο ναό του Αγίου Παύλου. Περί το 1226, την εποχή της Λατινικής Αυτοκρατορίας, μεταφέρθηκε στη Βενετία, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
115 Πτέρυγα Μάχης

Ιστορία

Η ιστορία της ξεκινάει το 1958, με τη συγκρότηση της 115 Σμηναρχίας Μάχης. Έκτοτε έχει αναδιοργανωθεί ορισμένες φορές, σε συνδιασμό με την ανανέωση των αεροσκαφών.

Έμβλημα

Κύριο στοιχείο του εμβλήματος της 115 Πτέρυγας Μάχης είναι ο Μινώταυρος, πλάσμα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΑΡΕΤΑ ΔΙΑ ΜΟΧΘΩΝ ΒΑΙΝΕΙ. Το έμβλημα διαμορφώθηκε το 1979.
Massiel

Πρώτα βήματα

Η Massiel γεννήθηκε στη Μαδρίτη. Ο πατέρας της, Εμίλιο Σανταμαρία, καταγόταν από την Αστούριας και ήταν καλλιτεχνικός πράκτορας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έρθει σε επαφή πολύ νωρίς με το τραγούδι και να αποφασίσει να γίνει τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Οι πρώτες της δισκογραφικές δουλειές κυκλοφόρησαν το 1966: Di que no, No sé porqué, Llueve, No comprendo, Y sabes qué vi, Rufo el pescador, Aleluya και El era mi amigo. Με το τραγούδι Rosas en el mar, σε στίχους του φίλου της, του Λουίς Εντουάρντο Άουτε το 1967, καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια στην Ισπανία και στη Λατινική Αμερική. Το 1967 έπαιξε στην ταινία  Vestida de novia.

Νίκη στη Eurovision

Στις 29 Μαρτίου 1968 ζητήθηκε από την Massiel να αντικαταστήσει τον Ζοάν Μανουέλ Σεράτ ως τη συμμετοχή της Ισπανίας. Ο Σεράτ σκόπευε να ερμηνεύσει το τραγούδι του στα καταλανικά, όμως το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο δεν το επέτρεψε, επιμένοντας να ερμηνευτεί στα ισπανικά. Έτσι, η Massiel επέστρεψε στην Ισπανία (από το Μεξικό όπου βρισκόταν και σε διάστημα 9 ημερών ηχογράφησε το τραγούδι σε πολλές γλώσσες και το ερμήνευσε στον τελικό του διαγωνισμού στο Λονδίνο, στις 6 Απριλίου.
Το τραγούδι κέρδισε με διαφορά ενός βαθμού το φαβορί, που ήταν το "Congratulations" με ερμηνευτή τον Κλιφ Ρίτσαρντ για το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Μασιέλ τραγούδησε το τραγούδι "La, la, la", που έγραψαν οι Ραμόν Αρκούσα και Μανουέλ ντε λα Κάλβα. Σε ένα ντοκιμαντέρ του 2008που προβλήθηκε από το κανάλι La Sexta η Ισπανική τηλεοπτική εταιρεία TVE κατηγορήθηκε για δωροδοκία των κριτών με διαταγή του δικτάτορα Φράνκο. Τελικά, η Μασιέλ μαζί με τον δημοσιογράφο Ινίγο, ο οποίος έκανε λόγο για παρερμηνεία των γραφομένων του, κατηγόρησαν το ισπανικό κανάλι ότι κατασκεύασε το σκάνδαλο.

Μετέπειτα χρόνια

Τα επόμενα χρόνια έπαιξε ως ηθοποιός κυρίως στο θέατρο.
Ηχογράφησε ξανά το τραγούδι "La, la, la" το 1997 σε ρθμό χιπ χοπ και με ισπανικά κρουστά και φωνητικά από άλλους τραγουδιστές. Το 1998, εμφανίστηκε στην ταινία Cantando a la Vida. Το 2001 τραυματίστηκε από την πτώση της από τον δεύτερο όροφο του διαμερίσματός της, κάτι που απέδωσε η ίδια στο ότι είχε πάει να κλείσει τα παντζούρια, αν και πληροφορίες την ήθελαν μεθυσμένη. Το 2005 εμφανίστηκε στην εκδήλωση για τα 50χρονα της Eurovision και τραγούδησε το άσμα που την έκανε διάσημη σε όλο τον κόσμο. 
Το 2012 πρωταγωνίστησε στην ισπανική παραγωγή "Follies" σε σκηνοθεσία του Μάριο Γκας.
Μάρκος Β΄ Σανούδος

Κυβέρνηση

Την περίοδο της εξουσίας του οι Βυζαντινοί, με τη βοήθεια του τυχοδιώκτη Λικαρίου, ανέκτησαν πολλά νησιά του Αιγαίου· ο Μάρκος Β΄ περιορίσθηκε στη Νάξο και την Άνδρο. Με πλεονέκτημα την διένεξη των Βυζαντινών με τους Βενετούς, ο Μάρκος Β΄ Σανούδος ανέκτησε ορισμένα νησιά, ωστόσο η παρακμή του Δουκάτου είχε αρχίσει. Ο Μάρκος Β΄ Σανούδος απαρνήθηκε την ψιλή υποτέλεια, που έδιναν μέχρι τότε οι Δούκες του Αρχιπελάγους στην Δημοκρατία της Βενετίας και έδωσε όρκο υποτέλειας στον Βασιλιά της Νεαπόλεως Κάρολο Β΄ τον Χωλό.
Ένγκελμπερτ Α΄ του Λα Μαρκ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Αδόλφου Α΄ κόμη του Λα Μαρκ· το όνομα της μητέρας του είναι άγνωστο.
Το 1249 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά ο αδελφός του Όθων, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Λιέγης, επέστρεψε και ζήτησε μερίδιο. Ο Έγκελμπερτ Α΄ του παραχώρησε τα κάστρα Αλτένα και Μπλάνκενσταϊν με τις γύρω περιοχές· ο Όθων απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο και τα κάστρα επέστρεψαν στον Έγκελμπερτ Α΄ το 1262.
Κατά τα πρώτα έτη της εξουσίας του ήλθε σε διαμάχη με τον Ένγκελμπερτ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Έγιναν διάφορες μάχες και ο καθένας ερήμωνε την περιοχή του άλλου, ως το 1265 που έκαναν ειρήνη. Αυτή εξασφαλίστηκε με τον γάμο του κόμη με την ανιψιά του αρχιεπισκόπου. Το 1262 ο Ένγκελμπερτ Β΄ και ο Γουλιέλμος Δ΄ κόμης του Γιούλιχ ήλθαν σε βοήθεια των Τευτόνων ιπποτών κατά την πολιορκία του Κένιγκσμπερκ.
Το 1274 ο αρχιεπίσκοπος απεβίωσε και ο διάδοχός του Ζίγκφριντ Β΄ του Βέστερμπουρκ προσπάθησε να επεκτείνει την επιρροή του στη Βεστφαλία και τη Ρηνανία. Οι άρχοντες της περιοχής αντιπαρατέθηκαν και έκαναν συμμαχία το 1277 με αρχηγό τον Σίμωνα Α΄ επίσκοπο του Παντερμπόρν· ο Ένγκελμπερτ Α΄ εισήλθε στη συμμαχία.
Αργότερα το ίδιο έτος, καθώς ταξίδευε κοντά στο Τέκλενμπουρκ, του επιτέθηκε ο Χέρμαν κόμης του Λον, τον τραυμάτισε και τον κράτησε αιχμάλωτο στο κάστρο Μπέντεβοορτ. Ο Ένγκελμπερτ Α΄ απεβίωσε από τα σοβαρά τραύματά του και τάφηκε στο αββαείο Κάπενμπερκ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Έμπερχαρτ Α΄.
Από Παν Και Κα

Τρόπος χορού

Χορεύεται με πιάσιμο από τους ώμους και στο ξεκίνημά του με το δεξί πόδι θυμίζει Χασαποσέρβικο. Τα επιτόπια βήματα είναι διπλό Τικ (4 τριαράκια). Ο πρώτος κρατάει μαντίλι. Τα μουσικά όργανα που συνοδεύουν το χορό είναι βιολί (που παίζεται κάθετα όπως η ποντιακή λύρα) και ούτι. Ως όργανο συνοδείας χρησιμοποιούσαν καμιά φορά ντέφι. Σπανιότερα χρησιμοποιούσαν ζουρνά με νταούλι. Χορεύεται κυκλικά. Ο ρυθμός είναι επτάσημος 7/8.
NGC 327

Τον ανακάλυψε στις 27 Σεπτεμβρίου 1864 ο Γερμανός αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1926

Οι βουλευτικές εκλογές της 7 Νοεμβρίου 1926 έγιναν για πρώτη φορά με αναλογικό εκλογικό σύστημα και έντυπο κομματικό ψηφοδέλτιο. Δεν συμμετείχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Αυτοδυναμία δεν κέρδισε καμία παράταξη και έτσι προέκυψε οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ζαΐμη, την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη.
Ήταν οι τελευταίες εκλογές όπου χρησιμοποιήθηκε το σφαιρίδιο στις προνομιούχες περιφέρειες Ύδρας, Σπετσών, Ψαρών

Εκλεγέντες βουλευτές ανά εκλογική περιφέρεια

Σύμφωνα με την στατιστική βιβλιοθήκη της Ελληνικής στατιστικής αρχής βουλευτές εκλέχτηκαν ανά περιφέρεια οι παρακάτω : (Αναφέρονται οι ακριβείς ονομασίες των περιφερειών και η ορθογραφία των ονομάτων)
Δημήτριος Α΄ Στάρσυ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Αλγκίρντα μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Μαρίας, κόρης τού Γιαροσλάβ πρίγκιπα τού Βιτέμπσκ. 
Το 1356 ο Αλγκίρντας έλαβε την περιοχή τού Μπρυάνσκ, που περιελάμβανε το Τρουμπέτσκ και το Στάρομπουντ από το πριγκιπάτο τού Σμολένσκ και το παραχώρησε στον Δημήτριο για να το κυβερνήσει. Η περιοχή ήταν βορειοανατολικά, μακριά από το κέντρο της Λιθουανίας και συνόρευε με το μεγάλο πριγκιπάτο της Μόσχας. Το 1370 ο Ντμίτρι Ντονσκόι μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας προσπάθησε να καταλάβει την περιοχή χωρίς επιτυχία. Το 1372 ο Δημήτριος συνυπέγραψε τη συνθήκη τού Λιούμπουτσκ μεταξύ τού Αλγκίρντας και του Ντονσκόι. 
Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1377, ο Δημήτριος υποστήριξε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αντρέι δούκα τού Πσκοβ-Πολότσκ εναντίον τού νεότερου, ετεροθαλούς αδελφού του Γιαγκιέλλον, που έγινε μεγάλος δούκας της Λιθουανίας. Ο Αντρέι, που θεωρούσε τον εαυτό του νόμιμο διάδοχο τού θρόνου, οργάνωσε έναν αντι-Λιθουανικό συνασπισμό με το Πσκοβ-Πολότσκ, το Λιβονιακό Τάγμα και τη Μόσχα. Κράτησε παθητικό ρόλο: δεν επιτέθηκε άμεσα στη Λιθουανία και δεν αμύνθηκε την περιοχή του, όταν εισέβαλαν οι Ρώσοι το 1379. Ο Δημήτριος και η οικογένειά του ακολούθησαν την υποχώρηση τού Ρωσικού στρατού ως τη Μόσχα, όπου τού χορηγήθηκε το Περεσλάβλ-Ζαλέσκυ. Το 1380 ο Δημήτριος οδήγησε ένα Ρωσικό τμήμα στη μάχη τού Κουλίκοβο εναντίον της Χρυσής Ορδής. Τα Ρωσικά Χρονικά επαινούν την επιδεξιότητα τακτικής αυτού και τού αδελφού του. 
Μετά το 1380 ο Δημήτριος αναφέρεται στις γραπτές μόνο δύο φορές. Όταν ο Αντρέι αιχμαλωτίστηκε από τον αδελφό τους Σκιργκάιλα και φυλακίστηκε στην Πολωνία, ο Ντμίτρι συμφιλιώθηκε το 1388 με τον Γιαγκιέλλο, τώρα βασιλιά της Πολωνίας· επέστρεψε στην πρότερη περιοχή του στο Μπρυάνσκ. Στη μάχη τού ποταμού Βόρσκλα εναντίον της Χρυσής Ορδής το 1399 απεβίωσε.
Χριστιανική Φοιτητική Δράση

Η Χριστιανική Φοιτητική Δράση είναι μια ορθόδοξη χριστιανική φοιτητική οργάνωση που δραστηριοποιείται κυρίως στις πόλεις της Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Πάτρας. Ιδρύθηκε το 1960.
Σαν στόχο της έχει την πνευματική οικοδομή των μελών της, την ανάπτυξη της μεταξύ τους φιλίας και τη διάδοση του χριστιανικού μηνύματος ανάμεσα στο φοιτητόκοσμο. Από νομική άποψη, η Χριστιανική Φοιτητική Δράση ανήκει στο Σύλλογο Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Δράσης «ο Μέγας Βασίλειος», ο οποίος συνεργάζεται με την Αδελφότητα Θεολόγων «ο Σωτήρ».
Δραστηριοποιείται κυρίως με την οργάνωση κύκλων συμμελέτης Αγίας Γραφής, διαλέξεων και εκδρομών για φοιτητές, αλλά και με εκδηλώσεις σε πανεπιστημιακούς χώρους. Το 2001 απέκτησε ιστοχώρο.
Παγκόσμιο ράλι ηλιοκίνητων

Το Παγκόσμιο ράλι ηλιοκίνητων (αγγλ. World Solar Challenge) είναι ράλι για αυτοκίνητα που κινούνται αποκλειστικά με ηλιακή ενέργεια. Διεξάγεται κάθε δυο χρόνια στην Αυστραλία. Η διαδρομή του έχει μήκος 3.021 χλμ. και περνάει μέσα από την κεντρική Αυστραλία ξεκινώντας από το Δαρβίνο και φτάνοντας μέχρι την Αδελαΐδα.
Το ράλι έχει μια ιστορία 20 ετών και εννέα αγώνων από το 1987, και προσελκύει ομάδες από όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα ομάδες ερευνητών από πανεπιστήμια, πρωτότυπες εταιρίες ακόμα και από γυμνάσια.

Αντικειμενικός στόχος

Ο στόχος του ανταγωνισμού είναι η εξέλιξη και η προώθηση της έρευνας για την εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας στους κινητήρες των αυτοκινήτων.

Οι κανόνες του διαγωνισμού

Το ράλι διεξάγεται σε δημόσιους δρόμους, γι'αυτό τα αυτοκίνητα που συμμετέχουν πρέπει να τηρούν τους κανονισμούς κυκλοφορίας.
Επιτρέπεται όμως, σύμφωνα με μια ειδική υποσημείωση στους επίσημους κανονισμούς, οι οδηγοί του ράλι να διαλέγουν την λουρίδα, ακόμα και να μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα, αν αυτό τους επιτρέπει το μέγιστο ποσό ηλιακής ενέργειας, υπό τον όρο, φυσικά, ότι δεν υπάρχει κυκλοφορία.
Τουλάχιστον δύο και το πολύ τέσσερις οδηγοί πρέπει να εγγραφούν ανά όχημα. Το βάρος κάθε οδηγού πρέπει να ξεπερνάει τα 80 κιλά. Εάν το βάρος ενός οδηγού (συμπεριλαμβανομένων και των ενδυμάτων του) είναι λιγότερο από 80 κιλά, τότε πρέπει να προστεθούν βαρίδια για να συμπληρώσει τη διαφορά.
Το ωράριο οδήγησης είναι από τις οκτώ το πρωί μέχρι τις πέντε το απόγευμα, και μπορεί να παραταθεί για ένα μέγιστο 10 λεπτών σε περίπτωση που ο οδηγός ψάχνει μια κατάλληλη θέση για την νυκτερινή στάθμευση. Τα λεπτά αυτά θα αφαιρεθούν από το ωράριο της επόμενης μέρας υπό την μορφή πρωινής καθυστέρησης.
Σε διάφορα σημεία κατά μήκος της διαδρομής υπάρχουν σταθμοί ελέγχου όπου κάθε αυτοκίνητο πρέπει να σταματήσει για 30 λεπτά.
Κατά τη διάρκεια αυτών των υποχρεωτικών στάσεων επιτρέπονται μικροσυντηρήσεις, αλλά όχι επισκευές.
Η μέγιστη επιτρεπτή χωρητικότητα των μπαταριών περιορίζεται στις 5 kWh, ενώ οι μπαταρίες επιτρέπεται να είναι πλήρως φορτισμένες στην έναρξη του ράλι.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα οι μπαταρίες δεν μπορούν να αντικατασταθούν, εκτός αν πάθουν ολική βλάβη, οπότε επιτρέπεται η αντικατάστασή τους. Στην περίπτωση αυτή υποβάλλεται ποινή χρονικής χρέωσης.
Εκτός από τις μέγιστες εξωτερικές διαστάσεις, δεν υπάρχει κανένας περαιτέρω περιορισμός στο σχέδιο και την κατασκευή του αυτοκινήτου.
Η επιβράδυνση του συστήματος φρένων πρέπει να είναι τουλάχιστον 3,8 m/s².
Άρτσι Χάρισον Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ

Γέννηση

Το παλάτι του Κένσινγκτον ανακοίνωσε στις 15 Οκτωβρίου 2018 ότι ο Δούκας και η Δούκισσα του Σάσεξ αναμένουν το πρώτο τους παιδί, μόλις λίγους μήνες μετά τον γάμο τους και παρακολουθήθηκε ιδιαίτερα από τα Βρετανικά αλλά και τα Διεθνή μέσα και έλαβε ιδιαίτερη προσοχή τόσο από το βρετανικό όσο και από το διεθνές κοινό. Ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες πριν τον τοκετό, μεγάλα πλήθη είχαν συγκεντρωθεί έξω από το Παλάτι του Ουίνδσορ κοντά στο οποίο αναμενόταν να λάβει χώρα η γέννα. Στις 5:26 π.μ. (τοπική ώρα Αγγλίας) της 6ης Μαΐου 2019, γεννήθηκε ο γιος τους, με βάρος 3.26 κιλά.
Λίγες ώρες μετά τη γέννα, αναρτήθηκε επίσημη ανακοίνωση από το παλάτι που επιβεβαίωνε ότι η Δούκισσα του Σάσεξ έφερε στον κόσμο στις 5:26 τοπική ώρα, ένα υγιέστατο αγοράκι παρουσία του συζύγου της, Δούκα του Σάσεξ.

Τίτλος

Όγδοο δισέγγονο της βασίλισσας Ελισάβετ Β, ο Άρτσι είναι έβδομος στη διαδοχή του βρετανικού θρόνου, μετά από τον πατέρα του.
Είναι επίσης κληρονόμος του πατέρα του πατέρα του Σάσεξ.
Ο δούκας του Σάσεξ ακολουθεί στη διαδοχή του θρόνου μετά από τον πατέρα του (τον πρίγκηπα της Ουαλίας), τον αδελφό του (τον δούκα του Κέιμπριτζ) και τα τρία παιδιά του αδελφού του. 
Δεδομένου ότι ο Χάρι είναι ο νεότερος γιος του Πρίγκιπα της Ουαλίας και δεν είναι πιθανό να γίνει βασιλιάς, ο γιος του δεν θεωρείται πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Βασιλικής Υψηλότητας και αναμένεται να χαρακτηριστεί "όπως τα παιδιά οποιουδήποτε άλλου δούκα". Ως εκ τούτου, το νεογέννητο αναμένεται να είναι γνωστό ως "Κόμης του Ντάμπαρτον", έχοντας το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει έναν από τους μικρότερους τίτλους του πατέρα του, ως τίτλο ευγενείας. 
Εάν ο παππούς του, Κάρολος, γίνει βασιλιάς, θα δικαιούται το ύφος της Βασιλικής Υψηλότητας και τον τίτλο του Πρίγκιπα μπροστά από το όνομα του.

Όνομα

Το Άρτσι έχει αγγλικές και σκωτσέζικες ρίζες, ενώ είναι η κομμένη εκδοχή του Άρτσιμπαλντ που σημαίνει, αυθεντικός και γενναίος.
Το δεύτερο όνομα που του δόθηκε το Χάρισον, είναι ένα όνομα που γίνεται όλο και πιο δημοφιλές τα τελευταία χρόνια. Έχει αγγλικές ρίζες και σημαίνει «ο γιος του Χάρι». Φαίνεται πως είναι μια κίνηση που έκανε η Δούκισσα για να τιμήσει το σύζυγό της. 
Τα επίθετα Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ είναι τα επίθετα που παίρνουν τα μέλη της βασιλικής οικογένειας τα οποία δεν φέρουν τίτλους ευγενείας.
Λουδοβίκος Λουκιανός Βοναπάρτης

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Λουκιανού 1ου πρίγκιπα του Κανίνο & Μουζινιάνο και της Αλεξανδρίνας ντε Μπλεσάν, χήρας τραπεζίτη.
Γεννήθηκε στο μέγαρο Θόρνγκροουβ του Γουόρτσεστερσαϊρ της Αγγλίας, όπου είχε μεταβεί η οικογένειά του μετά από τη σύλληψή της από τους Βρετανούς, καθώς ταξίδευε στις ΗΠΑ. Πέρασε ως νέος στην Ιταλία και δεν πήγε στη Γαλλία παρά το 1848, όπου έγινε πολιτικός: υπηρέτησε δύο σύντομα διαστήματα στη Συνέλευση ως αντιπρόσωπος της Κορσικής και το επόμενο έτος της επαρχίας Σεν. Έπειτα μετέβη στο Λονδίνο, όπου πέρασε τον περισσότερο χρόνο της υπόλοιπης ζωής του. Έγινε φιλόλογος: η ταξινόμησή του των Βασκικών διαλέκτων χρησιμοποιείται ακόμη. Κατήγγειλε την άποψη του Γουίλιαμ Πράις, που έλεγε ότι είναι εσφαλμένη η έρευνα του Έντουαρντ Λχυντ στη Κορνουαλική και σε άλλες Κελτικές γλώσσες.
Το 1891 απεβίωσε στο Φάνο σε ηλικία 78 ετών και τάφηκε στο Ρωμαιοκαθολικό Κοιμητήριο της Σαιντ Μέιρυ του Κένσαλ Γκρην. Τρία έτη μετά απεβίωσε ο γιος του και το 1915 η Κλεμάνς Ρισάρ, που τάφηκαν δίπλα του.
Κάρολος της Αυστρίας-Έστε

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Φερδινάνδου-Καρόλου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας-Βεατρίκης των Έστε δούκισσας της Μάσσα & Καρράρα και Μόντενα & Ρέτζιο, κόρης τού Έρκολε Γ΄ δούκα της Μόντενα & Ρέτζιο.
Ο Κάρολος-Αμβρόσιος-Ιωσήφ-Ιωάννης Βαπτιστής γεννήθηκε στο Μιλάνο και πέρασε τη νεανική του ζωή στη Μόντσα της Λομβαρδίας, όπου η οικογένειά του είχε καταφύγει μετά από τη Γαλλική εισβολή στο δουκάτο της Μόντενα. Αφού έμεινε στη Βερόνα, την Πάδουα, την Τεργάστη και τη Λιουμπλιάνα, η οικογένειά του μετακινήθηκε στο Βήνερ Νόιστατ (κοντά στη Βιέννη).
Επειδή ήταν ευαίσθητος, ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε επίσκοπος του Βακ (βόρεια της Ουγγαρίας) το 1806 και αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ δύο έτη μετά. Η τελευταία θέση τον έκανε πρωθιερέα (primate) της Ουγγαρίας. Απεβίωσε το επόμενο έτος σε ηλικία 24 ετών στην Τάτα, βόρεια της Ουγγαρίας.