google/wiki40b huggingface dataset:
Πιερ Μπελόν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο χωριό Σουλετιέρ του νομού Σαρτ το 1517. Υπό την προστασία του επισκόπου του Μαν σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου παρακολούθησε μαθήματα βοτανικής. Επιστρέφοντας στο Παρίσι συνέχισε τις έρευνες του με τη βοήθεια των καρδιναλίων της Τουρνόν, της Λωρραίνης και της Κλερμόν. Ο τελευταίος του χορήγησε την αναγκαία χρηματική συνδρομή για μια μεγάλη εξερευνητική αποστολή στην Ανατολή. Σκοπός του ταξιδιού ήταν να σπουδάσει τα φυτά που μελέτησε ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης, καθώς και τα ζώα που αναφέρει ο Αριστοτέλης στους τόπους της πατρίδας τους. Ακόμα είχε την εντολή να μελετήσει τα ιατρικά φυτά και βότανα, καθώς και άλλες ύλες χρήσιμες στην ιατρική και τη βιομηχανία, και την εμπορική τους αξιοποίηση. Το τολμηρό για την εποχή εκείνη ταξίδι του Μπελόν υμνήθηκε από τον ποιητή Πιέρ ντε Ρονσάρ (γαλλικά: Ronsard).

Περιήγηση στην Ελλάδα

Η συγγραφή των περιηγήσεών του είναι η μοναδική πηγή ειδήσεων περί της κοινωνικής και της πολιτικής κατάστασης πολλών ηπειρωτικών και νησιωτικών ελληνικών χωριών του 16ου αιώνα. Τις πρώτες αναφορές για τα μεταλλεία (ορυχεία) της Χαλκιδικής μας τις παρέχει ο Γάλλος περιηγητής Πιέρ Μπελόν, ο οποίος στα μέσα του 16ου αι. επισκέφθηκε την περιοχή και στη συνέχεια εξέδωσε σχετική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Παρίσι το 1555. Σε αυτή περιγράφει τη λειτουργία περίπου 500-600 καμίνων, των οποίων η παραγωγή φαίνεται να ήταν σημαντική, καθόσον ο φόρος που αποδιδόταν κυμαινόταν ανάμεσα στα δεκαοκτώ και τριάντα χιλιάδες δουκάτα τον μήνα. 
Από τη Γαλλία ο Μπελόν αναχώρησε το 1549. Πρώτη στάση έκανε στην Κρήτη, όπου φαίνεται να έμεινε αρκετό καιρό, αφού αναφέρει πολλά για το νησί. Μας περιγράφει τις πόλεις της Κρήτης, καταγράφει το φυτικό και ζωικό της βασίλειο, απεικονίζει το ψάρι «σκάρο» για πρώτη φορά, καθώς και τα άγρια ερίφια της Κρήτης, περιγράφει τα ήθη και έθιμα των κατοίκων, και μεταξύ των άλλων τον πυρρίχιο χορό.
Μετά την Κρήτη πήγε στη Λήμνο, της οποίας περιγράφει τα αρχαία ερείπια. Στη συνέχεια επισκέφτηκε τη Θάσο και το Άγιον Όρος και περιγράφει τους μοναχούς και τον ασκητικό τους βίο.
Μετά τη Λήμνο περιηγήθηκε τα παράλια της Μακεδονίας και Θράκης από την Θεσσαλονίκη ως την Κωνσταντινούπολη, καταγράφοντας ό,τι αξιοπερίεργο έβλεπε, μεταξύ των άλλων τα μεταλλεία της Σιδεροκάψας και την κατασκευή της στυπτηρίας και τα υπολείμματα της μεγάλης ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού.
Από τη Θράκη πήγε στη Λέσβο, τη Χίο και τη Ρόδο, για να συνεχίσει το ταξίδι του στην Αλεξάνδρεια, το Κάιρο και τη Μέση Ανατολή.
Επιστρέφοντας μετά από τρία χρόνια στο Παρίσι εξέδωσε τις παρατηρήσεις του με τον τίτλο Les observations de plusieurs singularitez et choses mémorables trouuées en Crèce, Asie, Judée, Egypte, Arabie etc. Paris 1554.
Εξέδωσε και πολλά άλλα έργα περί ιχθύων, πτηνών και φυτών.
Απεβίωσε το 1564 θύμα δολοφονίας κατά την ώρα της εργασίας του.
Αλκυονέας ο Βάκτριος

Στην ελληνική και τη ρωμαϊκή μυθολογία ο Αλκυονέας ο Βάκτριος (στα λατινικά Halcyoneus) ήταν σύντροφος του Φινέα, που αναφέρεται από τον Οβίδιο στις Μεταμορφώσεις του (129-135). Σύμφωνα με αυτή την πηγή, ο Αλκυονεύς ο Βάκτριος σκότωσε έναν πλούσιο Νασαμώνα, τον Δορύλα, κατά τη διάρκεια των γάμων του ήρωα Περσέα. Βλέποντάς τον να ξεψυχά μέσα σε λυγμούς, ο Αλκυονέας του είπε: «Ο χώρος τον οποίο καλύπτει το σώμα σου είναι ό,τι σου υπολείπεται από τα απέραντα κτήματά σου.» Τότε ο Περσέας σήκωσε το Δορύλα και τον εκσφενδόνισε μακριά, αποτελειώνοντάς τον με αυτό τον τρόπο.
Γενικές εκλογές στον Ισημερινό (2013)

Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Φεβρουαρίου 2013 πρόεδρος επανεξελέγη ο Ραφαέλ Κορέα.
Αγία Κυριακή Κιλκίς

Γεωγραφία

Η Αγία Κυριακή βρίσκεται στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Κιλκίς, σε ημιορεινή θέση στις νοτιοδυτικές απολήξεις του όρους Δύσωρο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει από την πόλη του Κιλκίς 15 χλμ. περίπου, προς τα Β.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Κυριακής έχει ως εξής: κάτοικοι 268 (1961), 228 (1971), 195 (2001), 108 (2011).
Μετάλλιο Τιμής του IEEE

Το Μετάλλιο Τιμής του IEEE (IEEE Medal of Honor) είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση επιστημόνων και μηχανικών από το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών. Απονέμεται από το 1917 με πρώτο βραβευθέντα τον Έντουιν Χάουαρντ Άρμστρονγκ. Δίνεται σε σημαντικά επιτεύγματα στα πεδία της ΙΕΕΕ. Το βραβείο αποτελείται από χρυσό μετάλλιο, χάλκινο αντίγραφο και αμοιβή. Το βραβείο μπορεί να απονεμηθεί μόνο σε έναν άνθρωπο.
Ροδόλφος του Ράινφελντεν

Η καταγωγή του

Ήταν γιος τού Κούνο κόμη τού Ράινφελντεν. Ο Ροδόλφος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1048 σε πράξη, που εκδόθηκε από τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας και αναφέρεται ως κόμης τού Σίσγκαου στη Σουαβία, στον Άνω Ρήνο (νυν βορειο-δυτική Ελβετία). Το Σίσγκαου έπειτα ανήκε στον πρίγκιπα-επίσκοπο της Βασιλείας. Η οικογένεια τού Ροδόλφου κατείχε μεγάλες εκτάσεις από το αββαείο τού Αγ. Βλασίου στον Μέλανα Δρυμό ως κάτω στο Άαργκου, πέρα από το σύνορο με το βασίλειο της Βουργουνδίας. Πιθανόν ήταν συγγενής με τον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας (απεβ. 937), τους δούκες της Λωρραίνης και τον Οίκο των Οθωνιδών.
Ήρωας της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Ιστορία

Το βραβείο δημιουργήθηκε ως απόγονος του βραβείου "Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης" στις 20 Μαρτίου 1992, και τέθηκε σε ισχύ την ίδια μέρα με απόφαση του Ανωτάτου Σοβιέτ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η πρώτη απονομή ήταν στον αστροναύτη Σεργκέι Κρικάλεφ, για την μεγαλύτερη παραμονή στο διάστημα με το διαστημικό σταθμό "Μιρ". Ανάμεσα στους βραβευμένους είναι οι αστροναύτες Γκενάντι Παντάλκα και Βαλέρι Πολιάκοφ, οι στρατηγοί Βλαντιμίρ Σαμάνοφ, Γκενάντι Τρόσεφ, Βίκτορ Γκερμανόβιτς, Σεργκέι Σσοϊγκού, οι αθλητές Λιουμπόφ Γιεγκόροβα, Αλεξάντερ Καρέλιν, Λαρίσα Λαζούτινα και οι πολιτικοί Αχμάντ Καντίροφ και Ραμζάν Καντίροφ.
Πολλές απονομές του βραβείου αφορούν βετεράνους του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν έλαβαν αντίστοιχο βραβείο νωρίτερα, ανάμεσα τους και μια γυναίκα πιλότος, η Λίντια Σουλάκινα. Τα περισσότερα όμως βραβεία απονεμήθηκαν σε στρατιώτες που συμμετείχαν στους πολέμους της Τσετσενίας. Επιπλέον, οι Ρώσοι κοσμοναύτες λαμβάνουν το βραβείο με την πρώτη πτήση τους στο διάστημα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι τέσσερις Ήρωες της Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν και Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης: ο Σεργκέι Κριβάλεφ, ο Βαλέρι Πολιάκοφ, ο Νικολάι Μαϊντάνοφ και ο Αρτούρ Τσιλινγκάροφ. Επίσης ο σχεδιαστής όπλων, Μιχαήλ Καλάσνικοφ, εκτός από "Ήρωας της Ρωσικής Ομοσπονδίας" είναι και "Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας". Υπήρχαν φορές, όμως, που οι βραβευμένοι αρνήθηκαν να παραλάβουν το βραβείο. Ένας από αυτούς ήταν ο Λεβ Ρόχλιν, ο οποίος συμμετείχε στον πόλεμο της Τσετσενίας, λέγοντας ότι δεν έχει δικαίωμα να παίρνει βραβείο για στρατιωτικές επιχειρήσεις στα πάτρια εδάφη.
GTK+

Κώδικας μη-σχετικός με γραφικά

Η GTK+ περιείχε αρχικά και συναρτήσεις που δεν έχουν σχέση με γραφικά αλλά βοηθούν στην ανάπτυξη εφαρμογών, όπως δομές δεδομένων και το σύστημα αντικειμένων GObject. Αυτές ενώθηκαν σε μια ξεχωριστή βιβλιοθήκη, την Glib, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί γενικά και σε εφαρμογές που δεν χρειάζονται γραφική διασύνδεση.
Τσινιλί Κιοσκ

Αρχιτεκτονική περιγραφή

Το κτίριο αυτό αποτελείται από μια σχεδόν τετράγωνη ογκώδη οικοδομή διαστάσεων 34 Χ 32 μέτρων που έχει ανεγερθεί επί πλαγιάς του πρώτου λόφου επί αναγκαίας υποδομής στραμμένης βορειοανατολικά. Το εσωτερικό του περιπτέρου είναι κανονικά διαιρεμένο με σταυρό σε τέσσερα διαμερίσματα κατά τον βυζαντινό ρυθμό. Οι δύο πλάγιες πλευρές της σταυρικής διάταξης φέρουν δύο τεράστια αραβόσχημα κιγκλιδωτά παράθυρα, η δε οπίσθια πλευρά φέρει στο κέντρο θολωτή προεξοχή 7 μέτρων, που μοιάζει με την εξωτερική όψη των «ιερών» των χριστιανικών ναών. Στη πρόσοψη του κτιρίου υφίσταται σε όλο το πλάτος του, θολωτή στοά (αίθριο) που υποβαστάζεται από 14 εξωτερικούς μαρμάρινους κίονες. Προ του μέσου της στοάς αυτής υφίσταται προεξοχή θολωτής εξέδρας (ανάβαθρο) από την οποία φέρονται δύο μαρμάρινες κλίμακες σε αντιτακτή διάταξη. Οι κλίμακες αυτές προστέθηκαν στην αρχή του 19ου αιώνα πλην όμως σήμερα έχουν αφαιρεθεί για ανάγκες πεζοδρόμησης. Το όλο κτίριο καλύπτεται από θολωτά τόξα στο κέντρο των οποίων υψώνεται τρούλος.

Διάκοσμος

Ο εξωτερικός ρυθμός δίνει την εντύπωση μιας ανάμειξης περσικής, βυζαντινής και μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής, ειδικά όμως ο εξωτερικός διάκοσμος είναι καθαρής περικής τεχνικής. Στη πρόσοψη υπάρχουν τρεις χαρακτηριστικές γωνιώδεις αψίδες με την μεσαία μεγαλύτερη, όπου και η μεγαλοπρεπής είσοδος. Το δε εσωτερικό της αψίδας είναι όλο επενδυμένο με κεραμικές ψηφίδες. Το σχέδιο της επένδυσης αυτής δεν είναι ζωγραφισμένο αλλά αποτελείται από ένα πλήθος ψηφιδωτών σε μορφή μωσαϊκού. Το δε εσωτερικό του κτιρίου παλαιότερα έφερε επένδυση από πλάκες με χρυσό διάκοσμο. Σήμερα σε μια αίθουσα διατηρείται ακόμη τμήμα εκείνου του διακόσμου. Τέλος το όλο οικοδόμημα έφερε στο άνω μέρος ξύλινο προστέγασμα, που όμως καταστράφηκε.
Μαυσωλείο του Στρατηγού Σαρπαντιέ

Περιγραφή

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Τοποθεσία

Το μαυσωλείο ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Ουανί-αν-Βαλουά, στον νομό της Αιν.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το μνημείο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1990.
Ιγκόρ Στραβίνσκι

Στυλ

Οι σκληρές διαφωνίες και αρμονικές ελευθερίες, οι πιο ιδιόρρυθμοι συνδυασμοί ορχηστρικών χρωμάτων, εξωτικών κλιμάκων, πολυτονικότητας και πολυρυθμίας, μελωδικών στιλ και ρυθμών, όλα χρησιμοποιούνται στη μουσική του μ' ένα ιδιότυπο και ανήσυχο ύφος, αλλά πάντα στο πλαίσιο της τονικής μουσικής. Μόνο στα τελευταία έργα του ακολουθεί τη δωδεκάφθογγη τεχνική. Προσπαθούσε σε κάθε νέο του έργο να πει κάτι καινούριο και πρωτότυπο και να μην επαναλάβει τον εαυτό του όπως αυτός υπήρξε σε προηγούμενα έργα. Το στιλ του είναι πολύ καθαρό και η τέχνη του μπορεί να θεωρηθεί ότι «ανακεφαλαιώνει» όλα τα στιλ που προηγούνται από αυτόν, παραμένοντας βέβαια άρτια κατασκευασμένη.

Συνθετικό έργο

Το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει όπερες, χοροδράματα με πιο γνωστά την "Ιεροτελεστία της Άνοιξης", τον "Πετρούσκα" και "Το Πουλί της Φωτιάς", κομμάτια για ορχήστρα, έργα για πιάνο, μουσική δωματίου, τραγούδια και κομμάτια για φωνή και ορχήστρα.
Περιφέρεια Κγκαλαγκάντι

Γεωγραφία

Το Κγκαλαγκάντι βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μποτσουάνα. Συνορεύει στα βόρεια με το Γκάνζι, στα βορειοανατολικά με το Κουενένγκ, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια, στα βορειοδυτικά με τη Ναμίμπια και στα νότια και νοτιοδυτικά με τη Νότια Αφρική. Έχει έκταση 105.200 km².
Νονπαρέιγ

To  Νονπαρέιγ (Nonpareil) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου.
Αριστόβουλος Δ΄

Σκευωρίες στην αυλή του Ηρώδη

Ο Αριστόβουλος μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο είχε σταλθεί σε μικρή ηλικία στην Ρώμη (23 π.Χ.). Όταν τα δυο αδέλφια επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ (18 π.Χ.) έπεσαν θύματα των σκευωριών της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης, παρά το γεγονός ότι ο Αριστόβουλος είχε παντρευτεί την κόρη της Βερενίκη, του αδελφού του Ηρώδη Φερώρα, του ετεροθαλούς αδελφού τους Αντίπατρου αλλά και διάφορων ξένων όπως ο Ευρυκλής ο Λακεδαιμόνιος που για κάποιο χρονικό διάστημα έζησε στην αυλή του Ηρώδη. Έτσι αναπτύχθηκε εχθρότητα μεταξύ του Ηρώδη και των δυο γιων του. 
Προσπάθειες για να εξαλειφθεί αυτή η εχθρότητα έγιναν από τον ίδιο τον Αύγουστο στην Ακυληία το 12 π.Χ. , τον βασιλιά της Καππαδοκίας Αρχέλαο που ήταν πεθερός του Αλέξανδρου  και από έναν φίλο επίσης του Αλέξανδρου τον Ευάρεστο από την Κω. 
Το αποτέλεσμα τους ήταν όμως προσωρινό και δεν ωφέλησε τα δυο αδέλφια καθώς ο Ηρώδης με την άδεια του Οκταβιανού τους παρέπεμψε σε δικαστήριο με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον της ζωής του το όποιο έγινε στην Βυρητό.

Το τέλος του Αριστόβουλου

Το δικαστήριο που είχε πρόεδρο τον έπαρχο της Συρίας Σατουρνίνο και μέλη 150 φίλους του Ηρώδη καταδίκασε τα δυο αδέλφια σε θάνατο. Ο Αριστόβουλος και ο Αλέξανδρος οδηγήθηκαν στην Σεβαστή και εκεί στραγγαλίστηκαν (6 π.Χ.).
Άλμα εις ύψος

Το άλμα εις ύψος είναι ένα από τα αγωνίσματα του στίβου. Οι αγωνιζόμενοι πρέπει να πάρουν φόρα και να περάσουν πάνω από τον πήχη (οριζόντια ράβδος) χωρίς να τον ρίξουν κάτω.

Ιστορία του αγωνίσματος

Ως πρώτος αθλητής στην ιστορία του αγωνίσματος αναφέρεται ο Άγγλος Δ. Γουόκερ, ο οποίος το 1834 υπερπήδησε τα 1,68μ στους αγώνες "Μπρίτσι Μάιλ Εξερσάιζ". Η επόμενη αναφορά του αγωνίσματος είναι το 1864 στην αθλητική αναμέτρηση των πανεπιστημίων Κέϊμπριτζ - Οξφόρδης, στην οποία νικητής αναδείχθηκε ο Γκόουκ με 1,65μ. Το 1866 στο 1ο Αγγλικό πρωτάθλημα στιβου επικράτησαν οι Ρούπελ και Λίτλ με την ίδια επίδοση 1,755μ. Το επόμενο ρεκόρ ήταν του Μπροκς που πήδησε 1,80μ το 1875. Πάνω από 1,90 πέρασε πρώτος ο Αμερικανός Ο. Παζ με 1,93 το 1887. Το 1912 ο Αμερικανός Τζορτζ Χόριν πέρασε πρώτος τα δύο μέτρα με 2,006μ.
Μεταβλητή (έρευνα)

Στο ερευνητικό πεδίο όλων των Επιστημών ο όρος μεταβλητή αποτελεί ειδικό εργαλείο της παρατήρησης που καθορίζεται στο μεταβατικό στάδιο που μεσολαβεί μεταξύ της διατύπωσης μιας υπόθεσης και της καθεαυτής παρατήρησης, δηλαδή της επαλήθευσης.

Γενικά

Στην ουσία ο όρος μεταβλητή είναι μαθηματικός και φυσικός που χρησιμοποιείται κατ΄ επέκταση και ως κοινωνικός, ψυχολογικός κ.λπ. Κατά λέξη σημαίνει κάτι που μεταβάλλεται λαμβάνοντας διάφορες τιμές, βαθμούς ή αξίες. Ειδικότερα όμως με τον όρο αυτό αποδίδεται στις έρευνες κάθε φυσικό μέγεθος που μπορεί να μετρηθεί ή να σημανθεί. Ακόμα και στις συμπεριφορικές επιστήμες ο όρος μεταβλητή αποτελεί σύνολο παραγόντων που καθορίζουν συμπεριφορές που ποικίλουν μεταξύ ανθρώπων και ομάδων λαμβάνοντας ομοίως διάφορες τιμές κυρίως  έντασης. Γενικότερα οι μεταβλητές είναι τα ίδια τα φυσικά μεγέθη που λαμβάνονται όμως υπόψη σε παρατηρήσεις όπου στις περισσότερες των περιπτώσεων ειδικά οι ποσοτικές είναι κοινές μεταξύ θετικών επιστημών και συμπεριφορικών επιστημών.

Χρήση του όρου

Μέχρι πριν λίγες δεκαετίες ο όρος αποδιδόταν με την πλατεία ποσοτική έννοια, ενώ οι ποιότητες, είτε παρούσες, είτε απούσες, ενός παρατηρήματος καλούνταν ιδιότητες. Σήμερα όμως όλο και περισσότερο χρησιμοποιείται ο όρος μεταβλητή ως αντιπροσωπευτικός και των δύο. Ο R. K. Merton σημειώνει περιγράφοντας τις μεταβλητές: "Οι έννοιες ...συνιστούν τους ορισμούς...του τι είναι το παρατηρητέον. Οι μεταβλητές είναι οι αναζητούμενες μεταξύ αυτών εμπειρικές σχέσεις," προβάλλοντας ως παράδειγμα έννοια την κοινωνική θέση, τον κοινωνικό ρόλο αλλά και την ανομία. Ο δε Stuffer προσθέτει: "χρησιμοποιούμε τον όρο μεταβλητή κατά τη συμβατική σημασία του στη Λογική, ή τα Μαθηματικά, ως προσδιοριστικό σειράς τιμών. Οι τιμές αυτές μπορεί να είναι αριθμητικές (ποσοτικές), ή μη-αριθμητικές (ποιοτικές). Θα χρησιμοποιούμε τον όρο "ιδιότης" ως συνώνυμο της ποιοτικής μεταβλητής". Έτσι άρχισε και ο όρος να γενικεύεται σε χρήση και στις συμπεριφορικές επιστήμες, ως περισσότερο βολικός λαμβάνοντας μετρήσιμα χαρακτηριστικά έντασης. Έτσι π.χ. το φύλο αποτελεί μια ιδιότητα - μεταβλητή που μπορεί να λάβει μόνο δύο τιμές: άρρεν ή θήλυ, που εξ αυτού και αποκαλείται διχοτομική μεταβλητή.
Μάππα

Η μάππα (λατινικά: mappa) ήταν μαντίλι που κρατούσε στο χέρι τα παλαιοχριστιανικά χρόνια ο ύπατος. Με αυτό έδινε το σύνθημα έναρξης των αγώνων, που διεξάγονταν για τον εορτασμό της ανάληψης του υπατικού αξιώματος. Ήδη από την εποχή των διαδόχων του Μεγάλου Κωνσταντίνου η μάππα περιήλθε στα αυτοκρατορικά διάσημα. Το αργότερο την εποχή της Εικονομαχίας, η μάππα φαίνεται να αλλάζει μορφή και σημασία, και εξελίσσεται στην ανεξικακία.
Επίσης στη βιβλιογραφία απαντάται και ως λευκό ύφασμα, το οποίο ανύψωνε ο ειδικός υπάλληλος, ο μαππάριος στον ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως, την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας , για την έναρξη του αγώνα.
Γεώργιος του Κέιμπριτζ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου δούκα του Κέιμπριτζ και της Αυγούστας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Ήταν αξιωματικός του στρατού και υπηρέτησε ως αρχηγός του Στρατού Ξηράς (1856-95). Το 1850 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας του Κέιμπριτζ. Το 1862 έγινε στρατάρχης. Ήταν πιστός στην παλιά νοοτροπία του στρατού και απέτρεψε την αναμόρφωσή του, έτσι εμπόδισε τη δημιουργία Επιτελείων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο στρατός να μείνει στάσιμος και να υστερεί κατά πολύ από αυτόν της Γαλλίας και της Γερμανίας. Οι αδυναμίες φάνηκαν, όταν οργανώθηκε πενιχρά η έναρξη του Πολέμου των Μπόερς.
Το 1904 απεβίωσε στο μέγαρο Γκλόστερ, στο Πικαντίλι του Ουεστμίνστερ.
Γεώργιος Αναστασόπουλος (ευρωβουλευτής)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και ήταν απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτικό Δίκαιο στο King’s College στο Λονδίνο. 
Εργάσθηκε επί 30 χρόνια ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Καθημερινή», «Μεσημβρινή» και «Βραδυνή» αλλά και σε περιοδικά και στην τηλεόραση. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (1974-81). Εξελέγη Πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών - ΕΣΗΕΑ (1976-1984) και χρημάτισε υπηρεσιακός Υφυπουργός Προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Ράλλη.
Ήταν παντρεμένος και είχε 2 παιδιά.

Πολιτική

Ο Γεώργιος Αναστασόπουλος διετέλεσε ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 1984–1999 και εξελέγη τέσσερις φορές (1989-1999) μεταξύ των πρώτων Αντιπροέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Το 2002 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής και το 2003 εξελέγη πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνοαμερικανικού Επιμορφωτικού Ιδρύματος που διοικεί τα Κολλέγια Αθηνών και Ψυχικού.
Κωνσταντίνος Αγοραστός

Βιογραφία

Απόφοιτος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής του Πειραιά, διδάσκει ως αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Μπράντφορντ. Είναι παντρεμένος με τη Χριστίνα Παναγή και έχουν 2 παιδιά.
Μετά τις δημοτικές εκλογές του 1998, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Λάρισας (1999-2004). Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 2004 και σε εκείνες του 2007 με τη Νέα Δημοκρατία.
Εξελέγη Περιφερειάρχης Θεσσαλίας στις εκλογές του 2010 με ποσοστό 50,56%. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2011.
Σε δημοσκόπηση που έγινε το 2013, αναδείχθηκε 2ος δημοφιλέστερος περιφερειάρχης στην Ελλάδα.
Στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 επανεξελέγη περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο.
Ο Αγοραστός επανεξελέγη περιφερειάρχης στις περιφερειακές εκλογές του 2019 με ποσοστό 56% των ψήφων από τον 1ο γύρο.
Φασματοσκοπία υπερύθρου

Η φασματοσκοπία υπερύθρου στηρίζεται στην αλληλεπίδραση της ύλης με το υπέρυθρο φως. Η αλληλεπίδραση αυτή προκαλεί αλλαγές στη διπολική ροπή του μορίου, που μελετάται δημιουργώντας δονήσεις. Οι δονήσεις αυτές, που εμφανίζονται σε ένα φάσμα υπερύθρου μπορούν να μας δώσουν την ταυτότητα των χημικών στοιχείων, που υπάρχουν στο δείγμα. Συνήθως μετράται η απορρόφηση του φωτός από το δείγμα σε σχέση με τη συχνότητα, η οποία εκφράζεται από το νόμο των Beer-Lambert, I=Io*10^(-εCd).
Ιστορική αναδρομή
Τη δεκαετία του 1980 οι WIlliam Abney και Festing ερευνούσαν το υπέρυθρο φάσμα οργανικών ενώσεων και συνέστησαν τη χρήση της υπέρυθρης ακτινοβολίας ως εργαλείο για την αναγνώριση οργανικών μορίων.
Ο William Coblentz απέδειξε ότι διαφορετικές ομάδες ατόμων και μορίων απορροφούν συγκεκριμένα και χαρακτηριστικά μήκη κύματος στην περιοχή του υπερύθρου.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου πολέμου η φασματοσκοπία υπερύθρου χρησιμοποιούνταν από τους Συμμάχους προκειμένου να εξακριβώσουν τα συστατικά των βομβών των Ναζί. 
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,άρχισε να γίνεται η τεχνική ευρύτερα γνωστή και να εξελίσσεται διαρκώς.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ

Περιγραφή

Η σεζόν του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης διαρκούσε από τις αρχές της άνοιξης ως το τέλος του φθινοπώρου. Το πρώτο πρωτάθλημα έγινε το 1936 και την πρώτη χρονιά διεξήχθησαν δύο πρωταθλήματα: ανοιξιάτικο και φθινοπωρινό. Το ίδιο επαναλήφθηκε άλλη μια χρονιά, το 1976. Κατά συνέπεια τα έτη 1936 και 1976 υπάρχουν δυο πρωταθλητές Σοβιετικής Ένωσης.
Όλα τα υπόλοιπα έτη και μέχρι το 1991 είχαμε μια σεζόν κάθε χρόνο, με εξαίρεση τις χρονιές 1941 ως 1944, που διακόπηκε λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1992 καθεμία από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες διοργανώνει το δικό της πρωτάθλημα, ως ανεξάρτητη πλέον χώρα.
Το ρεκόρ συμμετοχής στην ανώτερη κατηγορία του σοβιετικού πρωταθλήματος κατέχουν δύο σύλλογοι: η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου και η Ντιναμό Μόσχας που συμμετείχαν και στις 54 σεζόν που διεξήχθησαν. Πάνω από 50 συμμετοχές είχαν επίσης η Σπαρτάκ Μόσχας (53), η Ντιναμό Τιφλίδας (51) και η Τορπέντο Μόσχας (51). 
Συνολικά, στην ιστορία της ανώτερης κατηγορίας μετείχαν έστω και για μια σεζόν 63 σωματεία από 13 διαφορετικές σοβιετικές δημοκρατίες. Δεν κατάφεραν να στείλουν ομάδα στην ανώτερη κατηγορία μόνο οι Σ.Σ.Δ. της Τουρκμενίας και της Κιργισίας.
Βούδας του Ναού της Πηγής

Περιγραφή

Το άγαλμα συμπεριλαμβάνει έναν «θρόνο του λωτού» ύψους 19,3 μέτρων πάνω από το βάθρο των 25 μέτρων. (Για σύγκριση, το βάθρο του Αγάλματος της Ελευθερίας, που δεν είναι οργανικό μέρος του γλυπτού, έχει ύψος 46,5 μέτρα και το ίδιο το άγαλμα άλλα τόσα.) Επιπλέον, ο λόφος πάνω στον οποίο υψώνεται ο Βούδας του Ναού της Πηγής αναδιαμορφώνεται για να σχηματισθούν δύο επιπλέον βάθρα, το ανώτερο με ύψος 15 μέτρα. Σύμφωνα με μία άποψη, το συνολικό ύψος του μνημείου ανέρχεται σήμερα σε 208 μέτρα.
Ολόκληρο το έργο εκτιμάται ότι κόστισε περίπου 48 εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία μόλις τα 16 εκατομμύρια ξοδεύθηκαν στο καθαυτό άγαλμα. Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο, θα αποτελείτο από 1.100 τεμάχια χαλκού με συνολικό βάρος χιλίων τόνων. Κάτω από το άγαλμα βρίσκεται ένα βουδιστικό μοναστήρι.
Το όνομα του αγάλματος οφείλεται στην κοντινή θερμοπηγή Τιαν-ρούι, της οποίας τα νερά, με θερμοκρασία 60 °C, είναι ονομαστά στην επαρχία για τις ιαματικές τους ιδιότητες. Ο παρακείμενος «Ναός της Πηγής» (Foquan), έργο της περιόδου της Δυναστείας Τανγκ, φιλοξενεί την Καμπάνα της Καλής Τύχης, που είναι εγκατεστημένη στην κορυφή Κεφάλι του Δράκου. Αυτή η μπρούτζινη καμπάνα ζυγίζει 116 τόνους.
Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος Σκλήφας

Βιογραφικά Στοιχεία

Γεννήθηκε στο χωριό Λουκά της Αρκαδίας το 1958. 
Είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τριπόλεως και της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Βαρσών Τριπόλεως. 
Το 1981 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1983 διορίστηκε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας.
Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ως καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως επί οκταετία. Επίσης δίδαξε στην Σ.Ε.Λ.Δ.Ε. και στα Π.Ε.Κ. Τριπόλεως. Επί δεκαεπτά έτη διετέλεσε καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Βαρσών Μαντινείας, την οποία παρέλαβε ερειπωμένη και ανακαίνισε εκ βάθρων και επανίδρυσε.
Από το 1993 υπηρέτησε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως κωδικογράφος και εν συνεχεία ως γραμματέας των Συνοδικών Επιτροπών Τύπου και Μοναχικού Βίου. Από το 2000 υπηρέτησε ως Β΄ Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και από το 2003 ως Αρχιγραμματέας. 
Εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών στις 19 Φεβρουαρίου του 2005 και ανέλαβε τα ποιμαντικά του καθήκοντα στις 2 Απριλίου του ιδίου έτους.
Εθνόσημο της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας

Το εθνόσημο της Καμπέρα που είναι η πρωτεύουσα της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας σχεδιάστηκε από το Κοινοπολιτειακό Γραφείο Εσωτερικών και Επικρατειών (Commonwealth Department of Home Affairs and Territories) το 1927, έπειτα από αίτημα του Κοινοπολιτειακού Γραφείου Άμυνας, που επιζητούσε τη χρήση του στο νέο κρουαζιερόπλοιο του Αυστραλιανού Πολεμικού Ναυτικού HMAS Canberra.
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή της Πρωτεύουσας (FCC) ανακοίνωσε τη διεξαγωγή διαγωνισμού για ένα εθνόσημο τόσο για την Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας όσο και για την Ομοσπονδιακή Επιτροπή της Πρωτεύουσας .  
Τον Απρίλιο του 1928, ο νικητής του διαγωνισμού, που ήταν το σχέδιο του Κ. Ρ. Γουίλι, εστάλη προς έγκριση στο College of Arms στο Λονδίνο. Σε εκείνη τη φάση το εθνόσημο δεν συμπεριελάμβανε και ένα σύνθημα.  Έπειτα από μικρές τροποποιήσεις, ο βασιλιάς Γεώργιος Ε' ενέκρινε το σχέδιο με Βασιλικό Διάταγμα (με ημερομηνία 8 Οκτωβρίου 1928). Εν συνεχεία το College of Arms εξέδωσε την επίσημη καλλιτεχνική επεξήγηση και την περιγραφή στις 7 Νοεμβρίου 1928, μαζί με ένα έμβλημα.