google/wiki40b huggingface dataset:
Μπούκερ Τι

Το ξεκίνημα στην πάλη

Το 1989 κάνει τα πρώτα του βήματα στον χώρο της πάλης, κάνοντας μαθήματα αρχικά και στην συνέχεια παίρνοντας μέρος σε ερασιτεχνικούς αγώνες. Γρήγορα ανακαλύπτεται από μεγαλύτερους παλαιστές που διαπιστώνουν ότι έχει ταλέντο. Στην ανεξάρτητη σκηνή της επαγγελματικής πάλης, θα κατακτήσει μερικούς τίτλους και πολύ καλά λόγια.

Η καταξίωση στο WCW

Το 1993 η ανερχόμενη εταιρεία πάλης WCW, τον αποκτά και σύντομα θα γίνει ένας από τους καλύτερους παλαιστές της. Στην ιστορία της εταιρείας, είναι ο παλαιστής με τους περισσότερους τίτλους, 21 στον αριθμό. Μάλιστα έγινε 6 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Τηλεόρασης, 10 φορές Ομαδικός Πρωταθλητής της εταιρείας, 1 φορά Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών και 4 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών. Είναι ένας απο τους πρώτος έγχρωμος παλαιστής που γίνεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο WCW. Στο WCW έμεινε ως το κλείσιμο της εταιρείας από χρεωκοπία.

Συνέχεια στο WWE

Το 2001, το WWE, αγόρασε τα δικαιώματα του WCW και μαζί σχεδόν όλο το ρόστερ του, με τον Μπούκερ να είναι ένας από αυτούς που αποκτήθηκαν. Στην καριέρα του στο WWE, αντιμετώπισε σπουδαίους παλαιστές, έκανε ομάδα με τον Γκόλνταστ, ενώ είχε σπουδαίες αντιπαλότητες με τους Κρις Μπενουά και Τριπλ Έιτς. Στο WWE κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WCW, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE, τους Ομαδικούς τίτλους, τον τίτλο των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ κέρδισε και μια φορά το τουρνουά King of the Ring. Από την εταιρεία αποχώρησε το 2007.

Μεταγραφή στο TNA

Το 2007, συνέχισε στο TNA Wrestling, εκεί είχε μια αντιπαλότητα μεγάλης διάρκειας με τον Μπόμπι Ρουντ τον πρώτο του χρόνο. Στην συνέχεια εισχώρησε σε μια φατρία με σπουδαίους παλαιστές, όπως ο Κερτ Ανγκλ, ο Κέβιν Νας και άλλοι, που είχαν υπό τον έλεγχό τους, το μεγαλύτερο μέρος της εταιρείας, σεναριακά. Στο TNA ποτέ δεν πήρε τον ρόλο που ήθελε και δεν ανανέωσε την συνεργασία του το 2009, όταν και αποχώρησε. Τον επόμενο χρόνο, τον πέρασε σε περιοδείες, στο Μεξικό και στο Πουέρτο Ρίκο.

Επιστροφή στο WWE

Το 2011, επέστρεψε στο WWE αλλά όχι για πρωταγωνιστικό ρόλο, αφού εμφανίστηκε μόνο στο Royal Rumble της χρονιάς και από τότε έγινε σχολιαστής αγώνων και κέρδισε θέση στο τραπέζι των σχολιαστών του σόου SmackDown. Παρόλο που δεν έχει ενεργό ρόλο παλαιστή, είχε μια σύντομη κόντρα με τον Κόντι Ρόουντς, από τον οποίο διεκδίκησε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE ανεπιτυχώς. Τον Αύγουστο του 2012, ο Μπούκερ Τι ανέλαβε χρέη Γενικού Διευθυντή στο SmackDown. Τον Απρίλιο του 2013, εντάχθηκε στο Hall of Fame απο τον αδερφό του, Λας.

Προσωπική ζωή

Ο Μπούκερ είναι ο μικρότερος από τα υπόλοιπα εφτά αδέρφια του. Μεγάλωσε σε μια γειτονιά του Χιούστον. Οι γονείς του πέθαναν όταν εκείνος ήταν δεκατεσσάρων ετών και την ανατροφή του ανέλαβε ο μεγαλύτερος αδερφός του. Ο Μπούκερ παντρεύτηκε το 1996 την πρώτη του γυναίκα, με το όνομα Λεβέστια, ενώ χώρισαν το 2001. Από αυτό τον γάμο απέκτησε έναν γιο, τον Μπράντον, με τον οποίο δεν έχει καλές σχέσεις. Ξαναπαντρεύτηκε το 2005 την νυν γυναίκα του, Σαρμέλ Σάλιβαν, με την οποία έχει δύο δίδυμα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, από το 2010. Με τον αδερφό του, έχει ανοίξει σχολή πάλης.
Πέτρε Σάντα

Βιογραφικό

Ο Πέτρε Σάντα ως το 1997 αγωνιζόταν στη Ρουμανία και είχε αγωνιστεί στην εθνική ομάδα της χώρας αυτής. Τη χρονιά εκείνη ήρθε στην Ελλάδα στον Ηλυσιακό. Πήρε την ελληνική υπηκοότητα και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για το Ν.Ο. Βουλιαγμένης. 
Το 2003 ενσωματώθηκε στην ομάδα του Πανιωνίου. Τη σεζόν 2003-04 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 75 γκολ, ενώ έχει πετύχει 463 γκολ συνολικά. Έμεινε τρία χρόνια συμβάλλοντας στην ανοδική πορεία του συλλόγου και στην καθιέρωσή του ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού πόλο. Επίσης, γνώρισε τις πρώτες ευρωπαϊκές διακρίσεις. Έμεινε στον Πανιώνιο ως το 2006.
Παράλληλα κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας και μετείχε στην Ολυμπιάδα 2004.
Εξέγερση του Γκεόργκι Βόιτεχ

Η Εξέγερση του Γκεόργκι Βόιτεχ (βουλγαρικά : Въстание на Георги Войтех, σερβικά : Словенски устанак у Поморављу) ήταν μια Σλαβική εξέγερση εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που έγινε το 1072, ήταν η δεύτερη σημαντική προσπάθεια για την αποκατάσταση της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας μετά την Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου το 1040-1041.
Οι βασικές προϋποθέσεις για την εξέγερση ήταν η αδυναμία του Βυζαντίου μετά τις επιδρομές των Πετσεγένων στον κάτω Δούναβη, η μεγάλη ήττα από τουν Σελτζούκους στη Μάχη του Μαντζικέρτ (1071) και η εισβολή των Νορμανδών στη νότια Ιταλία καθώς και η αύξηση των φόρων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Ζ΄. Η εξέγερση παρασκευάστηκε από τη βουλγαρική αριστοκρατία στα Σκόπια με επικεφαλής τον Γκεόργκι Βόιτεχ. Επέλεξαν το γιο του Σέρβου πρίγκιπα της Ντούγκλια Μιχαήλ, Κωνσταντίνο Μποντίν ως αρχηγό τους, δεδομένου ότι ήταν απόγονος του Βούλγαρου αυτοκράτορα Σαμουήλ. Το φθινόπωρο του 1072 ο Κωνσταντίνος Μποντίν έφτασε στο Πρίζρεν όπου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας των Βουλγάρων υπό το όνομα του "Πέτρος Γ΄", ο Σέρβος ηγεμόνας έστειλε 300 στρατιώτες υπό την ηγεσία του Βοεβόντα Πετρίλο.
Η Κωνσταντινούπολη άμεσα έστειλε στρατό υπό τον Διαμιανό Δαλασσηνό για να βοηθήσει τον στρατηγό του θέματος της Βουλγαρίας, Νικηφόρος Καραντινό. Στη μάχη που ακολούθησε ο βυζαντινός στρατός νικήθηκε ολοκληρωτικά, ο Δαλασσηνός και άλλοι βυζαντινοί διοικητές όπως ο Λογγιβαρδόπουλος συνελήφθησαν και στάλθηκαν αιχμάλωτοι στα Σκόπια.
Μετά από αυτή την επιτυχία οι επαναστάτες προσπάθησαν να επεκτείνουν την περιοχή που είχαν υπό τον έλεγχό τους. Ο Κωνσταντίνος Μποντίν κατευθύνθηκε βόρεια και έφτασε στην Νίσα. Επειδή κάποιες πόλεις με βυζαντινές φρουρές αρνήθηκαν να παραδοθούν τις πυρπόλησαν. Ο Βοεβόδας Πετρίλο βάδισε νότια και κατέλαβε την Οχρίδα και την Δεβόλη. Ωστόσο, κοντά στην πόλη της Καστοριάς ο μεγάλος στρατός του νικήθηκε από τους Βυζαντινούς και κάποιους βούλγαρους οι οποίοι δεν αναγνώριζαν τον Μποντίν ως βασιλιά τους.
Ένας άλλος στρατός στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη με τον Μιχαήλ Σαρονίτη. Ο Σαρωνίτης κατέλαβε τα Σκόπια και τον Δεκέμβριο του 1072 νίκησε τον στρατό του Κωνσταντίνου Μποντίν σε ένα μέρος που είναι γνωστό ως "Ταόνιος" (στο νότιο τμήμα του σημερινού Πόλιε στο Κοσσυφοπέδιο). Ο Κωνσταντίνος Μποντίν και ο Γκεόργκι Βόιτεχ συνελήφθησαν. Ο σερβικός στρατός που ο πρίγκιπας Μιχαήλ έστειλε για να βοηθήσει τον γιο του δεν πέτυχε τίποτα γιατί ο  διοικητή του Νορμανδός μισθοφόρος αυτομόλησε στους Βυζαντινούς. Η εξέγερση συντρίφθηκε τελικά το 1073 από τον δούκα Νικηφόρο Βρυεννό
.
Ναυμαχία του Καφηρέα

Ιστορία

Την 21η Μαΐου 1825 ο τουρκικός στόλος υπό του Χοσρέφ Πασά εντοπίστηκε ανοιχτά της Ύδρας από την πρώτη ελληνική μοίρα που ήταν κάτω από τις εντολές του Ανδρέα Μιαούλη. Έσπευσε να τον συναντήσει και η δεύτερη ελληνική μοίρα υπό των Γεωργίου Σαχτούρη, Νικόλαο Αποστόλη και Γεωργίου Ανδρούτσου. Η συνάντηση έγινε την 23η Μαΐου έξω από το ερημονήσι Γερακούλι, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Εύβοιας, Άνδρου, Κέας και Αττικής, όπου δόθηκε σκληρή μάχη στο στενό μεταξύ της Άνδρου και του ακρωτηρίου του Καφηρέα (Κάβο Ντόρο). Την εκλογή του θαλάσσιου αυτού χώρου για ναυμαχία υπέδειξαν στον αντιναύαρχο Γεώργιο Σαχτούρη οι Σπετσιώτες εξάδελφοι Ιωάννης και Αναγνώστης Κυριακός. Τριανταπέντε ελληνικά πλοία με τρία πυρπολικά αντιμετώπισαν πάνω από πενήντα τουρκικά, που συνόδευαν σαράντα φορτηγά, τα περισσότερα με ξένες σημαίες.
Κατά την έκθεση του Γεωργίου Σαχτούρη, ο οποίος επέβαινε του πλοίου «Αθηνά», η ναυμαχία άρχισε στις 9 το πρωί και κράτησε μέχρι τις 6 το απόγευμα. Κατά τις 3 μετά το μεσημέρι οι Έλληνες διέσπασαν την τουρκική παράταξη και αμέσως, σαν από σύνθημα, δύο πυρπολικά διοικούμενα από τον Υδραίο Γιάννη Ματρόζο και τον Σπετσιώτη Λάζαρο Μουσούν, όρμησαν εναντίον της τουρκικής ναυαρχίδας «Χαζέν-Γκεμισίν» δικρότου φρεγάτας 66 κανονιών, στην οποία όμως δεν επέβαινε ο Χοσρέφ Πασά για προληπτικούς λόγους, αλλά μετέφερε το ταμείο του στόλου. Οι Έλληνες ναυτικοί ανατίναξαν την φρεγάτα, ενώ από την αριστερή πλευρά της ελληνικής παρατάξεως, το πυρπολικό του Υδραίου Μανόλη Μπούτη τίναξε μια κορβέττα 36 κανονιών. Μαζί με τη φρεγάτα χάθηκαν 800 άνδρες, μεταξύ των οποίων 150 του μηχανικού, καθώς και πάμπολλα πολεμοφόδια προοριζόμενα για το κάστρο της Πάτρας και το Μεσολόγγι, και μαζί με την κορβέττα άλλοι 300, από τους οποίους πολλοί ήταν Κοζάκοι, Αυστριακοί και Αρμένιοι. Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν 3 νεκροί και 4 τραυματίες.
Είκοσι τουρκικά βρίκια και γολέττες κατέφυγαν στον κόλπο της Ερέτριας, και μια κορβέττα καταδιωκόμενη από 7 ελληνικά πλοία ρίχθηκε και πυρπολήθηκε από τους ίδιους τους άνδρες της στη Δελλαγράτσια της Σύρας. Πολλά μεταγωγικά (ίσως 30) έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων. Μετά την ναυμαχία του Καφηρέα ο τουρκικός στόλος υπό του Χοσρέφ Πασά, με τριανταπέντε πλοία που του είχαν απομείνει, κατευθύνθηκε προς τον νότο, ενώ οι Έλληνες, μην έχοντας άλλα πυρπολικά για να του επιφέρουν νέα πλήγματα, τον άφησαν πλέον να φύγει.
The Cry of Love

Τραγούδια του δίσκου

1. Freedom (Hendrix) - 3:24
2. Drifting (Hendrix) - 3:46
3. Ezy Ryder (Hendrix) - 4:09
4. Night Bird Flying (Hendrix) - 3:50
5. My Friend (Hendrix) - 4:40
6. Straight Ahead (Hendrix) - 4:42
7. Astro Man (Hendrix) - 3:37
8. Angel (Hendrix) - 4:25
9. In From the Storm (Hendrix) - 3:42
10. Belly Button Window (Hendrix) - 3:34
Αλεξία της Ελλάδας

Πρώιμη ζωή

Γεννήθηκε στο θερινό ανάκτορο του Μον Ρεπό της Κέρκυρας και η γέννησή της αναγγέλθηκε σε όλη τη χώρα με κωδωνοκρουσίες και 21 κανονιοβολισμούς. Η σύμπτωση μάλιστα της γέννησής της με τα Ιουλιανά έφερε το όνομά της στη συνθηματολογία των ημερών με κυρίαρχο το σύνθημα: «Αλεξία πάρε θέση».
Μεγάλωσε στη Ρώμη, όπου μετέφερε την έδρα του ο Κωνσταντίνος έπειτα από το αποτυχημένο Αντικίνημά του της 13ης Δεκεμβρίου 1967 ενάντια στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών και τη φυγή του από την Ελλάδα. Μετά το 1973 η τέως βασιλική οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο.
Τη βασική και μέση εκπαίδευση έλαβε στο Ελληνικό Κολέγιο του Λονδίνου και συνέχισε τις σπουδές της στο Froebel College του Ινστιτούτου του Roehampton. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ με ειδίκευση στην Ιστορία και παρακολούθησε κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, από όπου έλαβε δίπλωμα master στην παιδαγωγική της προσχολικής ηλικίας (Early Childhood Intervention).
Εργάστηκε τρία χρόνια ως δασκάλα προσχολικής αγωγής σε σχολείο του Λονδίνου και αργότερα ανέλαβε θεραπευτική διδασκαλία σε ομάδες παιδιών με Σύνδρομο Ντάουν, στο Fundación Catalana Síndrome de Down της Βαρκελώνης.
Άγιος Δημητριανός Πάφου

Τοποθεσία

Ο Άγιος Δημητριανός βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 515 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τη Φοίτη, στα βορειοανατολικά με την Κρήτου Μαρόττου, στα ανατολικά με την Κανναβιού, στα νότια με τη Χούλου, στα δυτικά με το Ψάθι και στα νοτιοδυτικά με τη Μηλιά.

Ονομασία

Το όνομα της κοινότητας προέρχεται από τον Άγιο Δημητριανό, ο οποίος είναι και πολιούχος άγιος της κοινότητας. Ο Άγιος Δημητριανός ασκήτεψε σε σπήλαιο που βρίσκεται στην κοινότητα.
Μπέτυ Μπαζιάνα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1974 στην Καρδίτσα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Έχει καταγωγή από τους Σοφάδες Καρδίτσας και από την Κεφαλονιά. Ο πατέρας της, Αχιλλέας Μπαζιάνας, προερχόταν από μεσοαστική οικογένεια των Σοφάδων, ήταν μαθηματικός, αριστερών φρονημάτων και παλιό στέλεχος του ΚΚΕ. Την περίοδο της επταετίας αναγκάστηκε λόγω διωγμών να εγκαταλείψει τη διδασκαλία του στην Ελλάδα και να καταφύγει στο Παρίσι. Η ίδια από τα παιδικά της χρόνια ενδιαφερόταν για την πολιτική και το 1990 οργανώθηκε στον Συνασπισμό, ενώ όπως έχει δηλώσει ποτέ δεν υπήρξε μέλος της ΚΝΕ.
Με τον Αλέξη Τσίπρα γνωρίστηκαν στο 2ο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθηνών, όπου ήταν συμμαθητές στο ίδιο τμήμα. Συνέχισαν να είναι συμμαθητές και στο Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων, όπου πρωταγωνίστησαν στο μεγάλο κίνημα μαθητικών καταλήψεων, ενάντια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αμφότεροι δραστηριοποιούνταν στον χώρο της Αριστεράς και ήταν μέλη του 15μελούς συμβουλίου του σχολείου (ο Τσίπρας ήταν πρόεδρος).
Σπούδασε στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Πατρών, στο οποίο και παρέμεινε μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της, συμμετέχοντας σε ερευνητικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη εφαρμογής τηλεϊατρικής του ΟΤΕ και ξεκινώντας διδακτορική διατριβή. Ήρθε όμως σε ρήξη με τον επιβλέποντα καθηγητή της, Δημήτριο Λυμπερόπουλο, τον οποίο κατηγόρησε ότι ιδιοποιήθηκε την πνευματική της εργασία και υπεξαίρεσε αμοιβές της, προσφεύγοντας το 2003 στη Δικαιοσύνη, από την οποία δικαιώθηκε, έχοντας δικηγόρο τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σύμφωνα με τον τοπικό τύπο, αποζημιώθηκε με το ποσό των 30.000 ευρώ. Αργότερα, ο Λυμπερόπουλος προσέφυγε στο Εφετείο Πατρών κατά της πρωτόδικης απόφασης, το οποίο εν τέλει τον δικαίωσε και υποχρέωσε την Μπαζιάνα να του καταβάλει χρηματική αποζημίωση ύψους 8.000 ευρώ για τη συκοφαντική δυσφήμιση που εκείνος υπέστη.  
Έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα το 2008 από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής της ήταν «Αρχιτεκτονικές Ελέγχου και Τεχνικές Μετάδοσης για τη Βελτιστοποίηση της Απόδοσης Οπτικών WDM Δικτύων». Το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017 δίδαξε τηλεπικοινωνιακά συστήματα στο Τμήμα Πληροφορικής της Σχολής Θετικών Επιστημών στη Λαμία.
Το 2018 η Μπαζιανα ανέλαβε θέση στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ως Ειδικό Διδακτικό Προσωπικό, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις απο την αντιπολίτευση και πανεπιστημιακούς που έκαναν λόγο για αδιαφανείς διαδικασίες και χρήση φωτογραφικών διατάξεων εις βάρος άλλων υποψηφίων.   
Σύμφωνα με το βιογραφικό της στο ΕΜΜΥ, η Μπέτυ Μπαζιάνα έχει «...περισσότερες από 55 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια με κριτές και κεφάλαια βιβλίων.»

Προσωπική ζωή

Με τον Αλέξη Τσίπρα έχουν υπογράψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και έχουν αποκτήσει δύο γιους, τον Φοίβο - Παύλο (2010) και τον Ορφέα - Ερνέστο (2012).
Ρανούτσο Φαρνέζε ο Παλαιός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ίσκια  και θεωρείται ο ιδρυτής της περιουσίας των Φαρνέζε. Το 1416 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως γενικό διοικητή στο στρατό της Δημοκρατίας της Σιένα και νίκησε τον Ορσίνι τού Πιτιλιάνο. 
Το 1419 ο Πάπας Μαρτίνος Ε΄ τον διόρισε συγκλητικό της Ρώμης. Τρία έτη μετά ο Ρανούτσο έλαβε τα φέουδα τού Τεσσεννάνο και Πιανσάνο εντός τού Παπικού κράτους. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός στρατηγός της Εκκλησίας υπό τον πάπα Ευγένιο Δ΄ και έτσι απέκτησε νέα εδάφη ως αμοιβή για τις συσσωρευμένες υπηρεσίες του προς την Αποστολική Έδρα. Αυτά ήταν το Μοντάλτο ντι Κάστρο, το Κάνινο και πολυάριθμα άλλα στα βόρεια τού Λατίου.
Αυγολέμονο (σάλτσα)

Το αυγολέμονο είναι μείγμα από αυγά χτυπημένα με χυμό λεμονιού.

Παρασκευή

Χρειάζονται αυγά και χυμός λεμονιού. Το πόσα λεμόνια και αυγά θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την ποσότητα του φαγητού. Σπάμε τα αυγά, τα ρίχνουμε σε ένα βαθύ σκεύος και τα χτυπάμε καλά με σύρμα ή πιρούνι. Όσο χτυπάμε τα αυγά προσθέτουμε σιγά σιγά το χυμό λεμονιού και συνεχίζουμε να χτυπάμε ώστε να ανακατευτεί καλά το μείγμα.
Ντονμέ

Ως Ντονμέ (Dönme), επίσης Ντονμέχ ή αλλιώς Σαββατιανοί, ονομάζονταν κυρίως οι εξισλαμισμένοι Εβραίοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τον 17ο αιώνα αναπτύχθηκε μεσσιανικό κίνημα στις εβραϊκές κοινότητες της Οθωμανικής Aυτοκρατορίας, που οδήγησε σε ακραίες μαζικές εκδηλώσεις. O Σαμπατάι Ζεβί, αν και υποσχέθηκε να εκπληρώσει τις μεσσιανικές προσδοκίες των Εβραίων της εποχής του, εντέλει υπό την απειλή του θανάτου ασπάστηκε το Ισλάμ . Παρόλο που οι οπαδοί του, αλλά και καθοδηγητές αυτού του μεσσιανικού κινήματος υπέστησαν σοκ με τη μεταστροφή, συνέχισαν να πιστεύουν στη Δευτέρα Παρουσία σε όλη τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα, φέρνοντας το κίνημα ως τις παρυφές του 20ου αιώνα. Το 1924 αναγκάστηκαν, ως ανταλλάξιμοι, να μεταναστεύσουν στην Κωνσταντινούπολη. Διατήρησαν πολλά ιουδαϊκά έθιμα και ακολούθησαν έναν ιδιαίτερο δρόμο στους κόλπους του Ισλάμ, μη γενόμενοι αποδεκτοί από τον ορθόδοξο μουσουλμανικό κόσμο ως αυθεντικοί μουσουλμάνοι. Διατήρησαν σχέσεις με πολλές εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης και συμμετείχαν ενεργά στο κίνημα των Νεοτούρκων.
Στη Θεσσαλονίκη σώζεται σήμερα το Τζαμί των Ντονμέ, γνωστό ως Γενί Τζαμί, καθώς και οι βίλες των Αχμέτ και Μεχμέτ Καπαντζή, πλουσίων εμπόρων οι οποίοι ανήκαν στην κάστα. Στη βίλα Καπαντζή (Λεωφ. Βασιλίσσης Όλγας 108) στεγάζεται σήμερα το Πολιτιστικό Κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης. 
Στη σύγχρονη τουρκική γλώσσα ο όρος ντονμέ είναι ταυτόσημος του εξισλαμισθέντος.
Μαξ Μπροντ

Βιογραφία

Ο Μπροντ γεννήθηκε το 1884, στη σημερινή Τσεχία, που αποτελούσε την εποχή εκείνη μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στο Γερμανικό Πανεπιστήμιο Φερνδινάνδος Κάρολος της Πράγας από όπου αποφοίτησε το 1907. Εκεί γνώρισε τον Φραντς Κάφκα, στις 23 Οκτωβρίου του 1902, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε για ένα διάστημα ως κυβερνητικός υπάλληλος και κριτικός. Υπήρξε επίσης ενεργός στο κίνημα του Σιωνισμού. Ο Μπροντ αναδείχθηκε σύντομα σε επιτυχημένο συγγραφέα και το πρώτο του μυθιστόρημα, Schloß Nornepygge, δημοσιευμένο το 1908, χαιρετίστηκε ως ένα εξαιρετικό δείγμα εξπρεσιονισμού, μεταξύ των λογοτεχνικών κύκλων του Βερολίνου. Ανάμεσα στα πιο γνωστά έργα του ανήκει το ιστορικό μυθιστόρημα Tycho Brahes Weg zu Gott (1916). 
Το 1921, ο Κάφκα παρέδωσε ένα σημείωμα στον Μπροντ, μέσα από το οποίο, του ζητούσε να αναλάβει την καταστροφή όλων των χειρογράφων του, αμέσως μετά το θάνατό του. Ο Μπροντ δεν ικανοποίησε το αίτημα του και ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκδώσει τα ημιτελή μυθιστορήματά του Κάφκα, Ο Πύργος, Η Δίκη και Αμερική. Φρόντισε επίσης για την έκδοση των ημερολογίων και της αλληλογραφίας του Κάφκα, ενώ το 1937, ολοκλήρωσε την πρώτη βιογραφία του, Franz Kafka, eine Biographie. 
Το 1939, εγκαταστάθηκε στην Παλαιστίνη, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του, συνεχίζοντας να γράφει, κυρίως για το Θέατρο Χαμπίμα (μετέπειτα Εθνικό Θέατρο του Ισραήλ). Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου του 1968, στο Τελ Αβίβ.
Δασεία

Η προφορά

Ο ήχος που συμβόλιζε η δασεία και η γραπτή απόδοσή του διατηρήθηκε σε λέξεις (βλ. Ὅμηρος-Homer, Ἕκτωρ-Hector, ὕπνωσις-hypnosis) που δανείστηκαν τα λατινικά και άλλες γλώσσες (είτε άμεσα είτε έμμεσα από τα λατινικά). Στο λατινικό αλφάβητο, όπως και στην αττική διάλεκτο, αποδόθηκε γραπτά με το γράμμα Η, από το οποίο άλλωστε προέρχεται και η δασεία. Συγκεκριμένα, το σύμβολο της δασείας αποτελεί απλοποίηση του ├ (το αριστερό μισό του Ήτα).
Τα πνεύματα και τα τονικά σημεία εκτός από την οξεία καταργήθηκαν από τη δημόσια εκπαίδευση και διοίκηση με την οριστική επικράτηση του μονοτονικού ορθογραφικού συστήματος επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου (1982).
Σταχτοπούτα

Η Εκδοχή των Γκριμ

Στην μεταγενέστερη εκδοχή των αδελφών Γκριμ, ο ρόλος της νεράιδας-νονάς αντικαθίσταται από το περιστέρι που μένει στο δέντρίλι δίπλα από τον τάφο της μητέρας της Σταχτοπούτας. Το περιστέρι έχει έναν σημαντικό ρόλο σε όλη την ιστορία, διότι βοηθά την Σταχτοπούτα να καθαρίσει τις φακές έτσι ώστε να πάει στον χορό, της δίνει το φόρεμα και τα γοβάκια. Όταν ο πρίγκιπας πάει να δοκιμάσει στην μια αδερφή το γοβάκι, αυτή παρακινούμενη απ' την μητριά, κόβει το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού της και το πόδι της χωράει στο γοβάκι. Ο πρίγκιπας νομίζει πως αυτή είναι η κοπέλα που έψαχνε, την ανεβάζει στο άλογο του και ξεκινάνε για το παλάτι, όμως τα περιστέρια στα δέντρα του φωνάζουν να κοιτάξει το γοβάκι που είναι μουσκεμένο από το αίμα του ακρωτηριασμένου δαχτύλου. Ο πρίγκιπας καταλαβαίνει την πλεκτάνη και επιστρέφει την αδερφή σπίτι της. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την δεύτερη αδερφή, με την διαφορά ότι εκείνη κόβει την φτέρνα της. Το περιστέρι τον οδηγεί στον περιστερώνα, όπου είχαν κλειδώσει την Σταχτοπούτα. Επίσης, η κολοκύθα/άμαξα, τα ποντίκια/άλογα, ο αρουραίος/αμαξάς και οι σαύρες/ακόλουθοι δεν υπάρχουν στην εκδοχή αυτή. Μια άλλη καινοτομία των Γκριμ είναι η αύξηση του χορού από έναν σε τρεις. Τις δύο πρώτες νύχτες, η Σταχτοπούτα φορά ένα ασημοκέντητο φόρεμα, ενώ στην τρίτη ένα χρυσό. Οι αδελφοί Γκριμ αναφέρουν ότι ο λόγος που ξεχάστηκε το γοβάκι είναι επειδή κόλλησε στην πίσσα που είχε διατάξει να βάλουν ο πρίγκιπας για να μη μπορέσει να φύγει η Σταχτοπούτα.

Σχέση με αρχαίους μύθους

Το βασικό μοτίβο του παραμυθιού είναι μια όμορφη, φτωχή και κατατρεγμένη νέα η οποία αναγνωρίζεται μέσω ενός χαμένου παπουτσιού, και στη συνέχεια ανέρχεται στο επίπεδο της βασίλισσας. Μερικά από τα βασικά στοιχεία του παραμυθιού παραδίδονται ήδη από τον Στράβωνα (1ος αι. πΧ - 1ος αι. μΧ) και τον Αιλιανό (2ος-3ος αι. μΧ). Και οι δύο αντλούν από παλαιότερες παραδόσεις. 
Ο Στράβων αναφέρει ότι άκουσε αυτή τη διήγηση ως μύθο σχετιζόμενο με έναν τάφο στην Αίγυπτο. Ο τάφος ανήκε σε μια εταίρα που κατά την Σαπφώ λεγόταν Δωρίχα και ήταν ερωμένη του αδελφού της, ή κατ' άλλους λεγόταν Ροδώπις. Ενώ αυτή λουζόταν, ένας αετός άρπαξε το ένα παπούτσι της και το έριξε στη Μέμφιδα, μπροστά στο βασιλιά. Αυτός διέταξε να βρεθεί η κάτοχος του παπουτσιού, η οποία μετά έγινε σύζυγός του και όταν πέθανε τάφηκε στον τάφο που αναφέρει ο Στράβων (Στράβ., Γεωγραφικά, 17, 1, 33). Κατά τον Αιλιανό, η εταίρα ονομαζόταν Ροδώπις και βασιλιάς ήταν ο Ψαμμήτιχος (Αιλ."Ποικίλη Ιστορία", 13, 33). Την παρουσία της Ροδώπιδος στην Αίγυπτο αναφέρει και ο Ηρόδοτος (2, 134-135), ως σχετιζόμενη με τον Χάραξο, αδελφό της Σαπφούς. Οι μελετητές σημειώνουν τον αετό ως βασιλικό και θεϊκό σύμβολο που δικαιολογεί την προσπάθεια ανεύρεσης της ιδιοκτήτριας του παπουτσιού.
Ορχήστρα των Χρωμάτων

Η Ορχήστρα των Χρωμάτων ιδρύθηκε το 1989 από τον Μάνο Χατζιδάκι.
Ο Μάνος Χατζιδάκις την ίδρυσε οραματιζόμενος ένα επίλεκτο μουσικό σύνολο, το οποίο θα παρουσίαζε πρωτότυπα προγράμματα. Η πρώτη συναυλία δόθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1989 στο θέατρο "Παλλάς". Το 1994 η Ορχήστρα επανιδρύθηκε ως ορχήστρα επιχορηγούμενη από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Δραστηριότητα

Κάθε χρόνο διοργανώνει η ορχήστρα το διαγωνισμό διεύθυνσης ορχήστρας και σύνθεσης με την επωνυμία: Διεθνής Διαγωνισμός Δημήτρης Μητρόπουλος που αποτελεί πόλο έλξης για νέους μαέστρους και συνθέτες από όλον τον κόσμο.
Το ρεπερτόριο της Ορχήστρας των Χρωμάτων κινείται έξω από τυποποιημένα πρότυπα, αναδεικνύει άγνωστα έργα του 20ού αιώνα ή νέες οπτικές γωνίες για παλαιότερες και όχι απαραίτητα γνωστές συνθέσεις του κλασικού ρεπερτορίου. Δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην παρουσίαση έργων Ελλήνων συνθετών. Επίσης αναθέτει έργα σε σύγχρονους συνθέτες.
Στο πρόγραμμά της περιλαμβάνει τους παρακάτω κύκλους συναυλιών:
 
Κύκλος Ελληνική Μουσική,
 
Κύκλος Μουσική και Κινηματογράφος,
 
Κύκλος Μουσική και Λογοτεχνία,
 
Συνθέτες του 20ου αιώνα.

Οικονομικά Προβλήματα

Στις 14 Απριλίου 2008 ο πρόεδρος της ορχήστρας, Γιώργος Στεφανάκης υπέβαλε μέσω της στήλης «Σημειωματάριο» της εφημερίδας "Καθημερινή" την παραίτησή του, διαμαρτυρόμενος για τα χρόνια οικονομικά προβλήματα που απέκτησε η ορχήστρα με ευθύνη της πολιτείας. Αν και βάσει του N.2273/94 το Υπουργείο Πολιτισμού οφείλει να καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα της ορχήστρας, ο καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας των Χρωμάτων Γιώργος Κουρουπός ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα προκύπτει επειδή δεν εγγράφεται το σύνολο της επιχορήγησης στον τακτικό προϋπολογισμό του ΥΠΠΟ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, λόγω αυτής της κατάστασης, οι μουσικοί της ορχήστρας έχουν μείνει μεταξύ του 2006 και του 2008 δύο φορές απλήρωτοι για χρονικό διάστημα άνω των οκτώ μηνών. Το 2009 ακυρώθηκε ο, ως τότε καθιερωμένος, κύκλος εκδηλώσεων “Μουσική και Κινηματογράφος” λόγω περικοπών στην ετήσια επιχορήγηση του ΥΠΠΟ. Σύμφωνα με τον πρόεδρό της, η ορχήστρα βρίσκεται στο δίλημμα να μειώσει είτε τον αριθμό των μουσικών της, είτε τα προγράμματα που διεξάγει . Στις 22 Οκτωβρίου 2010 το νεοιδρυθέν σωματείο της ορχήστρας δημιούργησε ένα ιστολόγιο για να αναζητηθεί η στήριξη του κοινού, καθώς αυτή τη φορά οι μουσικοί είχαν μείνει για εφτά μήνες απλήρωτοι.
Στις 6 Ιουνίου 2011 παραιτήθηκε ο μαέστρος της ορχήστρας Μίλτος Λογιάδης δηλώνοντας ότι:  «Δεν ξανασηκώνω τα χέρια μου να διευθύνω, όταν ο μουσικός από κάτω είναι απλήρωτος. Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν θα το ανεχόταν ποτέ αυτό για την Ορχήστρα που δημιούργησε» και υποστηρίζοντας ότι το  ΥΠΠΟΤ παράνομα μηδένισε την επιχορήγηση για το 2011. Στις 27/7/2010 είχε ήδη παραιτηθεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Ορχήστρας Γιώργος Κουρουπός.  Στις 27/5/2014 ο μαέστρος Μιχάλης Οικονόμου ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής, διοριζόμενος από τον Υπουργό Πολιτισμού Πάνο Παναγιωτόπουλο.