google/wiki40b huggingface dataset:
Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος Μαρματάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 17 Σεπτεμβρίου 1969. Μετά την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών στη γενέτειρά του, εισήχθη στην Ανώτερα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία παρακολούθησε μαθήματα στό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στόν τομέα Ιστορίας – Λατρείας.
Μοναχός εκάρη στην Ιερά Μονή της Παναγίας Αγκαράθου από τον τότε Καθηγούμενο Καλλίνικο Θωμακάκη. Χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο στις 11 Φεβρουαρίου 1995 και Πρεσβύτερος την 27 Ιανουαρίου 2001. Την ίδια ημέρα ελαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου. Στις 13 Οκτωβρίου 2001 έλαβε το οφίκιο της πνευματικής πατρότητος υπό του Επισκόπου Κνωσσού Μακαρίου.
Το 1998 κατόπιν αποφάσεως του Ηγουμενοσυμβουλίου της Μονής ορίσθηκε οικονόμος του ερειπωμένου Μετοχιού Κυρίας Ελεούσας Χερσονήσου, το οποίο ανακαίνισε εκ βάθρων.
Στις 28 Ιουνίου 2004, εξελέγη από την αδελφότητα της Μονής της Μετανοίας του Καθηγούμενος αυτής και ενθρονίζεται στην 1 Ιουλίου, θέση από που διακόνησε ως και την εκλογής του. Επί Ηγουμενίας του ανακαινίσθηκε το Καθολικό, το Ηγουμενείο και άλλα τμήματα αυτής. Εκπροσώπησε την Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης σε διάφορες αποστολές και εκδηλώσεις.
Το έτος 2013 με Συνοδική απόφαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, διορίσθηκε Μέλος της Συνοδικής Επιτροπής επί του Μοναχικού βίου της Εκκλησίας Κρήτης.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2015 εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως το τέλος Αυγούστου 2017 κλήθηκε υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Διετέλεσε Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας.
Μαντάν

Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ.

Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. η κοινότητα μετονομάστηκε σε Λενρούτνικι (ρωσ. Ленрудники), που σημαίνει  τα ορυχεία του Λένιν. Στον  Β' Παγκόσμιο Πόλεμο 90 περίπου άνδρες πήγαν στον πόλεμο. Από τους οποίους 62 περίπου άντρες σκοτώθηκαν. Το μνημείο τους είναι δίπλα στο γκρεμισμένο σχολείο. Το 1989 απογραφή πληθυσμού έδειξε 363 νοικοκυριά στο Μαντάν.
Κωνσταντίνος Γιάνναρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σίδνεϊ. Πραγματοποίησε σπουδές οικονομικών, ιστορίας και φιλοσοφίας στα Πανεπιστήμια Κιλ και Μπέρμινγκχαμ της Βρετανίας. Η σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο, ξεκίνησε στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους, χαμηλού προϋπολογισμού. Η πρώτη του ελληνική ταινία, Μια θέση στον ήλιο του 1995, απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία Κοντά στον Παράδεισο και το 1998 η ταινία Από την άκρη της πόλης, που απέσπασε το δεύτερο βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Υπουργείου Πολιτισμού. Το 2001 γύρισε τον Δεκαπενταύγουστο και το 2004 τον Όμηρο.
Ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά παγκόσμια κινηματογραφικά φεστιβάλ και φόρα. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κοντά στον Παράδεισο, χρηματοδοτήθηκε και γυρίστηκε στο Λονδίνο. Σήμερα εργάζεται και ζει στην Αθήνα. Έχει δηλώσει ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλος και άθεος.
Στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έγινε αφιέρωμα στον σκηνοθέτη.
Αριστοκρατία

Ως Αριστοκρατία εννοείται εκείνο το πολίτευμα που στηρίζεται κατά τον Αριστοτέλη στη διακυβέρνηση των αρίστων. Στην πορεία των χρόνων, ο όρος χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα για να υποδηλώσει τις τάξεις των ευγενών κληρονομικώ δικαιώματι, με αποτέλεσμα να παρατηρείται σύγχυση της καθαρής έννοιας της αριστοκρατίας με εκείνη της ολιγαρχίας. Οι άριστοι στην καθομιλούμενη των νεότερων χρόνων ταυτίστηκαν σταδιακά με τις ανώτερες τάξεις, ειδικότερα δε με τους μεγάλους γαιοκτήμονες και το φεουδαρχικό σύστημα. Ο αποκαλούμενος χρυσός αιώνας της αριστοκρατίας στη νεότερη ιστορία συνδέεται με την περίοδο 1688 - 1832, κατά την οποία η μοναρχία σταδιακά περιορίστηκε, ενώ την ίδια στιγμή η δημοκρατία ακόμα ήταν μακρινό όραμα.
Στέφανος Πρόκος

Σταδιοδρομία

Την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου ήταν Ταξίαρχος.
Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Έβρου με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952.
Απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής (στρατηγός ε.α.) και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Η έδρα του αποφασίστηκε σε επαναληπτική εκλογή που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1953 και την κέρδισε ο Χρήστος Γκαργκάνας.
Δαύλεια

Τοποθεσία

Η Δαύλεια είναι κτισμένη ΒΔ της πρωτεύουσας του νομού, Λιβαδειάς, σε υψόμετρο 340 μέτρων επί των ανατολικών πλαγιών του Παρνασσού, στην ίδια περιοχή που ήταν βρισκόταν κατά την αρχαιότητας η φωκική πόλη Δαυλίς ή Δαύλεια ή Δαυλία.

Η αρχαία Δαυλίδα

Η Δαυλίδα, όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο μαζί με άλλες οκτώ φωκικές πόλεις. Από την Δαυλίδα διερχόταν η Σχιστή οδός ο δρόμος που κατέληγε στον ιερό χώρο των Δελφών. Σύμφωνα με την παράδοση, κοντά στην Δαυλίδα ήταν το σημείο που ο Οιδίποδας σκότωσε τον πατέρα του Λάϊο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως κοντά στην Δαυλίδα βρισκόταν η βουλή των Φωκικών πόλεων, το Φωκικόν. Από την αρχαία πόλη σώζονται σήμερα μεγάλο τμήμα του αρχαίου τείχους καθώς και ερείπια του οικισμού.

Σύγχρονη Ιστορία

Ο οικισμός αναφέρεται από φράγκικα έγγραφα των τελευταίων χρόνων της λατινοκρατίας στην Στερεά Ελλάδα ως Daulia ενώ μερικά χρόνια αργότερα, συγκεκριμένα το 1466, καταγράφεται σε οθωμανικό κατάστιχο ως Tavla έχοντας πληθυσμό 150 οικογενειών. Μερικές δεκαετίες αργότερα (1506) άλλη οθωμανική απογραφή καταγράφει στη Δαύλεια 220 οικογένειες.
Οι κάτοικοι της Δαύλειας συμμετείχαν ενεργά στην επανάσταση του 1821, ενώ ο τόπος έγινε αρκετές φορές πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τα οθωμανικά στρατεύματα. Το 1856, ένοπλοι από τη Δαύλεια έλαβαν μέρος στην επιχείρηση εξόντωσης της συμμορίας του λήσταρχου Νταβέλη.
Την περίοδο του Εθνικού Διχασμού, διεξήχθη στις 29 Ιανουαρίου του 1918 συμπλοκή ανάμεσα σε απόσπασμα χωροφυλακής και δύναμη ντόπιων αντιβενιζελικών ενόπλων που αποτελείτο από Επίστρατους και στρατιώτες που είχαν λιποτακτήσει. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκαν πέντε Κρητικοί χωροφύλακες και ένας επίστρατος. Την 12η Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, μετά από απόφαση στρατοδικείου, εκτελέστηκαν στον τόπο της σύγκρουσης έξι άτομα (δύο στρατιώτες και τέσσερις πολίτες) που κρίθηκαν ένοχοι για τον φόνο των χωροφυλάκων.
Στις 5 Μαΐου του 1943, ο οικισμός πυρπολήθηκε από απόσπασμα των ιταλικών δυνάμεων Κατοχής, ενώ στις 21 Οκτωβρίου του 1948, σκοτώθηκε σε ενέδρα δυνάμεων της εθνοφυλακής και της χωροφυλακής ο καπετάνιος του ΔΣΕ Παντελής Λάσκας (Πελοπίδας).
Στη Δαύλεια γεννήθηκε ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης, Παναγιώτης Αντωνόπουλος.

Αξιοθέατα

Σώζονται σε καλή κατάσταση η οχύρωση της αρχαίας πόλης και κάποια ακόμα κτίσματα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι το γυναικείο μοναστήρι "Ιερά μονή Ιερουσαλήμ" που βρίσκεται λίγο βορειότερα της Δαύλειας και τα ερείπια της εκκλησίας των Αγίων Θεοδώρων στο κάστρο. Κοντά στην Δαύλεια τοποθετεί η ελληνική μυθολογία το σημείο όπου ο Οιδίποδας, κατευθυνόμενος προς τους Δελφούς, σκότωσε τον πατέρα του Λάϊο.

Αθλητισμός

Στον οικισμό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Α.Π.Ο. Πανδαυλειακός, ο οποίος ιδρύθηκε το 1936 και συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Βοιωτίας.

Μεταφορές

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού συνδέοντάς το με τη Λιβαδειά, τη Λαμία και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό με τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό.
Λομπάτσε

Μεταφορές

Το αεροδρόμιο της Φράνσισταουν είναι το Αεροδρόμοιο Λομπάτσε.
Αλεξάντερ Νοβικόφ

Πρώιμος βίος

Ο Νοβικόφ γεννήθηκε το 1902 στο Kryukovo, ένα χωριό στην περιφέρεια Κοστρομά. Το 1919 κατετάγη στο πεζικό και το επόμενο έτος έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Υπηρέτησε στο 384ο Σύνταγμα της 7ης Στρατιάς και συμμετείχε στην καταστολή της εξέγερσης των ναυτών στην Κρονστάνδη τον Μάρτιο του 1921. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε σαν επικεφαλής διμοιρίας στις επιχειρήσεις ενάντια στους αντάρτες στον Καύκασο. Το 1930 αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία Φρουνζέ και το 1933 μεταφέρθηκε στην πολεμική αεροπορία, όπου διετέλεσε επικεφαλής επιχειρήσεων μέχρι το 1935 που ανέλαβε την διοίκηση ενός σμήνους ελαφρών βομβαρδιστικών.
Το 1937 διώχθηκε από το Κόμμα και τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ο κομισάριος της Στρατιωτικής Περιοχής Λευκορωσίας, A. I. Mezis, τον δέχτηκε ξανά κάτι που είχε σαν συνέπεια την σύλληψή του ιδίου. Ο Νοβικόφ διετέλεσε αρχηγός του Επιτελείου Αεροπορίας της Στρατιωτικής Περιοχής Λένινγκραντ και συμμετείχε στον Σοβιετοφινλανδικό πόλεμο του 1939-40. Για τις υπηρεσίες του στις επιχειρήσεις προήχθη σε υποστράτηγο της αεροπορίας και τιμήθηκε με το Παράσημο του Λένιν. Παρέμεινε αρχηγός του Επιτελείου Αεροπορίας σε αυτή την Στρατιωτική Περιοχή μέχρι το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά το τέλος του πολέμου

Τον Ιανουάριο του 1946 ο Νοβικόφ υπέβαλλε στον Στάλιν ολοκληρωμένο πλάνο για τον μεταπολεμικό εκσυγχρονισμό της αεροπορίας καθώς και για την υλοποίηση των αναγκαίων βιομηχανικών υποδομών που θα υποστήριζαν το εγχείρημα. Στις 22 Απριλίου συνελήφθη, αφού πρώτα αφαιρέθηκαν οι τίτλοι και ο βαθμός του. Η αιτιολογία ήταν πως οι ΗΠΑ διέθεταν ανώτερα κατασκοπευτικά αεροσκάφη από τα σοβιετικά. Ανακρίθηκε και εξαναγκάστηκε να διαβάσει ψευδή κατάθεση ενώπιον του Πολιτμπυρό, στην οποία ενέπλεκε και τον στρατάρχη Ζούκοφ. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε δεκαπενταετή φυλάκιση σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Το 1953, μετά τον θάνατο του Στάλιν, ο Νοβικόφ αποκαταστάθηκε και έγινε ξανά Στρατάρχης της Αεροπορίας. Ανέπτυξε πλάνο το οποίο προέβλεπε την χρήση αεριωθουμένων αεροσκαφών και πυρηνικών όπλων, σε περίπτωση γενικευμένου πολέμου με τις ΗΠΑ. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε διότι προτιμήθηκε η ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων. Μετά την συνταξιοδότησή του το 1958 ανέλαβε επικεφαλής του Σχολείου Πολιτικής Αεροπορίας του Λένινγκραντ, όπου και συνέχισε να εργάζεται για δέκα χρόνια. Έγινε καθηγητής και τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος του Κόκκινου Λάβαρου το 1961. Συνέγραψε αριθμό έργων σχετικά με την αεροπορία και την πολεμική τακτική, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στην εκπαίδευση των Σοβιετικών πιλότων.
Ο Αλεξάντερ Νοβικόφ απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1976.
Μενχεπέρρε

Βιογραφία

Πατέρας του ήταν ο Φαραώ του βασιλείου της Άνω Αιγύπτου Πινετζέμ Α΄. Υπηρέτησε ως αρχιερέας του Άμωνα από το έτος 1045 - 992 π.Χ. τον καιρό της 21ης Δυναστείας. Δεν έχουν διασωθεί πολλά για αυτόν. Ξέρουμε ότι έφερε τον τίτλο «Βασιλεύς της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου», αποκλειστικό προνόμιο των Φαραώ. Έκτισε διάφορα αμυντικά φρούρια και κάστρα στην Μέση Αίγυπτο. Το όνομά του μνημονεύεται και σε μια στήλη στο ναό του Καρνάκ, η οποία αναφέρει την ανέγερση ενός τοιχώματος για να διαχωρίσει πολεοδομικά τους ιερούς χώρους από τις γύρω συνοικίες, οι οποίες εξαπλώνονταν ραγδαία.
Λευτέρης Χαλκιαδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Τάντα της Αιγύπτου και το 1934 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αλεξάνδρεια. Σπούδασε μουσική και Διεύθυνση Ορχήστρας στο Παρίσι από το 1951 (στην École Normale με τον μαέστρο Jean Tournet και στη Schola Cantorum με τους μαέστρους Pierre Dervaux και Leon Barzin). Για τέσσερα χρόνια υπήρξε βοηθός του Barzin στην Orchestre de la Societé Philharmonique de Paris.Επίσης ήταν διπλωματούχος Βυζαντινής Μουσικής του Εθνικού Ωδείου Αθηνών.
Το 1964 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Έχει διευθύνει σε Παρίσι, Βρυξέλλες, Μασσαλία, Ισραήλ και αλλού. Στην Ελλάδα υπήρξε από τους ιδρυτές και μόνιμος αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων. Συνεργάστηκε επίσης με κλιμάκιο της Ορχήστρας "Παναρμόνια", ηχογραφώντας τη μουσική του Π. Ντέσσαου στη "Μάνα Κουράγιο" του Μπ. Μπρεχτ (που παρουσιάστηκε το 1972 από τον Θίασο Κατίνας Παξινού-Αλέξη Μινωτή). Στο μεταξύ, από το 1969 ήταν μόνιμος αρχιμουσικός στην ΕΡΤ και συνεργάστηκε σποραδικά με τις ΚΟΑ και ΚΟΘ. Συνεργάστηκε επίσης με την Εθνική Λυρική Σκηνή διευθύνοντας όπερες, οπερέτες και μπαλέτα, μεταξύ των οποίων: "Αλιείς Μαργαριταριών", "Οι Γάμοι του Φίγκαρο", "Ο Μαγικός Αυλός", "Ριγκολέττο", "Η Νυχτερίδα", "Ο Κουρέας της Σεβίλλης", Βαφτιστικό, πολλές Βραδιές μπαλέτου, κ.ο.κ.). Το 1979 ήταν ο διευθυντής της ορχήστρας για το ελληνικό τραγούδι που συμμετείχε στη Eurovision.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος και πρόεδρος της Όπερας Δωματίου Αθηνών, με παραγωγές, όπως το «Βαστιανός και Βαστιανή» του Μότσαρτ στο Φεστιβάλ Πεντέλης,κ.λπ. Επίσης, μαέστρος της Ορχήστρας του «Southeastern College», με την οποία έδωσε πολλές συναυλίες. Στους μαθητές του οι: Χρ. Αναστασίου, Β. Βούρτση, Ι. Δακουτρός, Ά. Δημητριάδης (βλ. Ορχήστρα νυκτών εγχόρδων «Άττικα»), Ι.Λ. Ερενίδης (βλ. σύγχρονοι συνθέτες/τιδες), Ά. Μορφίδου, Τάκης Παπαδόπουλος, κ.ά. Έχει διδάξει διεύθυνση ορχήστρας σε διάφορα Σεμινάρια και το 1997 δίδαξε σε Σεμινάρια (για πρώτη φορά στην Ελλάδα) το σύστημα «Τοσκανίνι-Μπαρζέν».
Στις 11 Ιανουαρίου 2008 πέθανε σε ηλικία 81 ετών.
Ίβαν Πέρισιτς

Καριέρα σε συλλόγους

Ύστερα από την εκπαίδευση του στις παιδικές ακαδημίες της Χάιντουκ και ένα σύντομο πέρασμα από τη γαλλική Σοσό όπου αγωνίστηκε μόνο στη β΄ομάδα, ο Πέρισιτς τράβηξε τα βλέμματα επάνω του τις δύο σεζόν που αγωνίστικε στο Βέλγιο με τη Μπρίζ, όπου έγινε πρώτος σκόρερ και ψηφίστηκε καλύτερος παίχτης του πρωταθλήματος για το 2011. Το επόμενο καλοκαίρι πήρε μεταγραφή στη Μπορούσια Ντόρτμουντ όπου συμμετείχε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2012. Τον Ιανουάριο του 2013 πήρε μεταγραφή για τη Βόλφσμπουργκ για €8 εκατομμύρια. Στη νέα του ομάδα ήταν βασικός και τη βοήθησε να τερματίσει τέταρτη, κερδίζοντας μια θέση για τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Διεθνής καριέρα

Έχοντας μακριά πορεία στις μικρές εθνικές ομάδες της Κροατίας, ο Πέρισιτς έκανε το ντεμπούτο με την εθνική ομάδα της χώρας του το 2011. Τον επόμενο χρόνο ήταν στην αποστολή της Κροατίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Συμμετείχε στην κροατική ομάδα για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και του 2018.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ζακύνθου 2009–10

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ζακύνθου για την περίοδο 2009-10 διεξήχθη με τη συμμετοχή 24 ομάδων σε 2 κατηγορίες Α' και Β'. Πρωταθλητής της Α' κατηγορίας ανακηρύχθηκε ο Α.Σ. Αστέρας Μαχαιράδου Ζακύνθου, ο οποίος κι αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική της επόμενης περιόδου.

Α' κατηγορία

Η Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είναι η 1η από τις 2 ποδοσφαιρικές κατηγορίες στις οποίες χωρίζεται η Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.
Αποτελείται από 12 ομάδες από τις οποίες η πρωταθλήτρια παίρνει την άνοδο στη Δ' Εθνική ενώ 3 ομάδες υποβιβάζονται στη Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.

Άνοδος

Όσον αφορά την άνοδο οι 2 πρώτες ομάδες δίνουν μπαράζ για το πρωτάθλημα 
με το νικητή να στέφεται στις 2 νίκες. Ο νικητής της σειράς θα στεφθεί πρωταθλητής και θα πάρει την άνοδο στη Δ' Εθνική.

Υποβιβασμός

Το σύστημα της παραμονής είναι πιο περίπλοκο.Οι 2 τελευταίοι (11ος-12ος) υποβιβάζονται στη Β' Κατηγορία και ο 10ος με τον 9ο δίνουν μπαράζ για την 3η θέση σε ένα ζευγάρι παιχνιδιών.Σε περίπτωση ισοβαθμίας 11ου-10ου δίνονται μπαράζ με τον νικητή να δίνει νέα μπαράζ με τον 9ο της βαθμολογίας.

Μπαράζ

Στα μπαράζ ανόδου ο Αστέρας Μαχαιράδου επικράτησε του Κατασταρίου με 3-1 (εντός) και 2-1 (εκτός)
και πήρε την άνοδο στη Δ' Εθνική.
Στα μπαράζ παραμονής ο Άρης Αγίου Δημητρίου παρέμεινε σε βάρος του Εθνικού Σκουλικάδου που υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία.

Β' Κατηγορία

Η Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ζακύνθου είναι η 2η τη τάξει κατηγορία των τοπικών ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ζακύνθου.
Αποτελείται από 12 ομάδες εκ των οποίων 3 παίρνουν την άνοδο στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ζακύνθου.

Σύστημα ανόδου

Στη Β' Κατηγορία ο πρωταθλητής παίρνει απευθείας την άνοδο ενώ από το 2ο ως τον 5ο οι ομάδες  δίνουν μπαράζ.Στα μπαράζ ο 2ος αναμετράται με τον 5ο και ο 3ος με τον 4ο.Ο νικητής του κάθε ζευγαριού είναι αυτός που φτάνει τις 2 νίκες (ή αυτός που έχει τις περισσότερες νίκες μετά από 3 παιχνίδια).
Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας Στεμνίτσας

Η τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας στη νεώτερη Ελλάδα, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα και ορισμένες περιοχές (Γιάννενα, Ρόδος) απέκτησαν μεγάλη φήμη για τα εργαστήρια των αργυροχρυσοχόων τους. Στη Στεμνίτσα της Αρκαδίας λειτουργεί Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του ΄70 από το Κέντρο Χειροτεχνίας - Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Στη συνέχεια λειτούργησε ως (δημόσιο) Τεχνικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο (Τ.Ε.Ε.) και από το σχολικό έτος 2007-08 ως δημόσια Επαγγελματική Σχολή (ΕΠΑ.Σ). Σήμερα λειτουργεί ως Δημόσιο ΙΕΚ και προσφέρει στον ελλαδικό χώρο άριστους τεχνίτες, συνεχιστές της μεγάλης παράδοσης.
Η Σχολή στεγάζεται σε διώροφο παραδοσιακό κτίριο, το οποίο ανακαινίστηκε τα τελευταία χρόνια από τον Δήμο Τρικολώνων με πλήρη υλικοτεχνική υποδομή (εργαστήρια κτλ.). Προσφέρει στους σπουδαστές της τη γνώση και εμπειρία του αντικειμένου και συμμετοχή σε εκθέσεις και εκπαιδευτικές εκδρομές κτλ.
Αύγουστος Λεοπόλδος της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου-Αυγούστου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα και της Λεοπολδίνας των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Β΄ αυτοκράτορα της Βραζιλίας.
Το 1922 απεβίωσε στο Σλάντμινκ της Αυστρίας σε ηλικία 55 ετών.
Μπόγκισλαβ Η΄ της Πομερανίας-Στολπ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1368/72 η Πομερανία διαιρέθηκε μεταξύ τού Μπόγκισλαβ Ε΄ και των αδελφών του: ο Μπόγκισλαβ Ε΄ έλαβε τις ανατολικές περιοχές περί το Στολπ (πολων. Σοούπσκ). Το 1374 τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Καζιμίρ Δ΄. Ήταν εγγονός τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας και διεκδίκησε τη διαδοχή εκεί· για το λόγο αυτόν πολέμησε με τον Βλάντισλαφ τον λευκό και σκοτώθηκε στη μάχη. Τον Καζιμίρ Δ΄ διαδέχθηκαν από κοινού οι αδελφοί του Βράτισλαβ Ζ΄, Μπόγκισλαβ Η΄ και Μπάρνιμ Ε΄.
Φαινυλολίθιο

Δομή και ιδιότητες

Το φαινυλολίθιο είναι οργανολιθιακή ένωση που σχηματίζει μονοκλινείς κρυστάλλους. Το στερεό φαινυλολίθιο περιγράφεται σαν αποτελείται από διμερείς υπομονάδες (Li₂Ph₂). Δύο (2) κατιόντα λιθίου (Li⁺) και δύο (2) φαινυλικά καρβανιόντα (Ph⁻) σχηματίζουν ένα επίπεδο τετραμελή δακτύλιο. Τα επίπεδα των φαινυλικών ομάδων είναι κάθετα στα επίπεδα των δακτυλίων Li₂C₂. Επιπρόσθετα, ισχυρή διαμοριακή δεσμολογία υπάρχει ανάμεσα σε αυτές τις διμερείς υπομονάδες και ιδιαίτερα ανάμεσα στα π-ηλεκτρονιακά συστήματα των φαινυλομάδων που βρίσκονται σε γειτονικές διμερείς υπομονάδες, σχηματίζοντας τελικά μια δομή ατέρμονης πολυμερικής «σκάλας».
Σε διάλυμα, χρησιμοποιεί μια ποικιλία δομών που εξαρτώνται από τον οργανικό διαλύτη στον οποίο διαλύθηκε. Σε τετραϋδροφουράνιο υπάρχει χημική ισορροπία ανάμεσα στη μονομερή και στη διμερή μορφή του. Σε διαιθυλαιθέρα, που είναι η μορφή που συνήθως χρησιμοποιείται στο εμπόριο για την πώλησή του, το φαινυλολίθιο βρίσκεται σε τετραμερή δομή. Τέσσερα (4) κατιόντα λιθίου και τέσσερα αντίστοιχα ανθρακικά κέντρα του φαινυλικού καρβανιόντος καταλαμβάνουν εναλλάξ τις κορυφές ενός νοητού κύβου. Οι φαινυλικές ομάδες βρίσκονται στις προσόψεις του νοητού τετράεδρου που σχηματίζουν τα 4 ανθρακικά κέντρα και συνδέονται με τα τρία (3) κοντινότερα κατιόντα λιθίου.
Τα μήκη δεσμών C-Li έχουν μέσο όρο 233 pm. Ένα μόριο διαιθυλαιθέρα συνδέεται με τα κατιόντα λιθίου μέσω του ατόμου οξυγόνου του. Αν υπάρχει παρουσία βρωμιούχου λιθίου, που είναι ένα παραπροϊόν της αντίδρασης λιθίου με βρωμοβενζόλιο, το σύμπλοκο τύπου [(PhLi • Et2O)₄] μετατρέπεται σε σύμπλοκο τύπου [(PhLi • Et2O)₃] • LiBr]. Τα κατιόντα λιθίου του βρωμιούχου λιθίου καταλαμβάνουν μια από τις θέσεις κατιόντων λιθίου, στη δομή τύπου κυβανίου, και τα κατιόντα βρωμίου καταλαμβάνουν μια από τις θέσεις των διπλανών ατόμων άνθρακα.
Γκούσταβ Κίρχοφ

Βιογραφία

Ο Κίρχοφ γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1824 στην Καινιξβέργη της Πρωσίας (που σήμερα ονομάζεται Καλίνινγκραντ και ανήκει στη Ρωσία). Πατέρας του ήταν ο Φρίντριχ Κίρχοφ (Friedrich Kirchhoff), νομικός σύμβουλος, και μητέρα του η Johanna Henriette Wittke. Οι γονείς του είχαν έντονα πατριωτικά αισθήματα και θεωρούσαν ότι μπορεί κάποιος να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Πρωσσικό κράτος από τη θέση του πανεπιστημιακού καθηγητή, έτσι φρόντισαν ώστε ο Γκούσταβ να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα. Το 1842 μπήκε στο πανεπιστήμιο του Κένιγκσμπεργκ (Albertus Universität von Königsberg), από το οποίο αποφοίτησε το 1847.
Κατά την περίοδο 1843 – 46 παρακολούθησε το σεμινάριο μαθηματικών και φυσικής των Φραντς Νόιμαν (Franz Neumann) και Καρλ Γιακόμπι (Carl Jacobi), το οποίο είχαν καθιερώσει από το 1833. Το σεμινάριο αυτό καταπιανόταν επίσης και με τη διδασκαλία ερευνητικών μεθόδων. Ο Γιακόμπι είχε φύγει από το Κένινγκσμπεργκ τον Ιούλιο του 1842 και παρέμεινε μακρυά λόγω του κλίματος της περιοχής και της κλονισμένης του υγείας. Ο Νόιμαν όμως βρισκόταν στο Κένιξμπεργκ και είχε ιδιαίτερη επιρροή στον Κίρχοφ. Ο Νόιμαν είχε ασχοληθεί με τη μαθηματική φυσική και την εποχή που μπήκε ο Κίρχοφ στο πανεπιστήμιο, είχε αρχίσει να ασχολείται με το θέμα της ηλεκτρικής επαγωγής. Μάλιστα δημοσίευσε την πρώτη από τις δύο σημαντικότερες εργασίες του στο θέμα αυτό το 1845. Τον ίδιο χρόνο ο Κίρχοφ παρουσίασε τη δική του εργασία πάνω στο ηλεκτρικό ρεύμα, διατυπώνοντας τους νόμους που έμειναν γνωστοί ως νόμοι του Κίρχοφ. Μέσω των νόμων αυτών μπορούν να υπολογιστούν οι εντάσεις των ρευμάτων, τα δυναμικά και οι αντιστάσεις που εμφανίζονται σε ηλεκτρικά κυκλώματα με πολλαπλούς κόμβους:
470 Κίλια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Κίλιας εκτιμώνται σε 26,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 19,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι T/B ή S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,238 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κίλια γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Άννα Μόρτιμερ

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Νιου Φόρεστ, Ουέστμιθ. Η μητέρα της Ελεονώρα Χόλλαντ ήταν κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Λαίδης Αλίκης Φιτς Άλαν της κόρης του Ριχάρδου Φιτς Άλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ και της δεύτερης συζύγου του Ελεονώρας της κόρης της κόρης του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ του εγγονού του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Τόμας Χόλλαντ ήταν εγγονός και διάδοχος της Ιωάννας του Κεντ. Η Άννα Μόρτιμερ ήταν απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας μέσω των παππούδων της Εδμόνδου Μόρτιμερ, 3ου κόμη του Μαρς και της Φιλίππης, 5ης κόμισσας του Ούλστερ της κόρης του Λάιονελ της Αμβέρσας του δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄. Ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας εγγονός και διάδοχος του Εδουάρδου Γ΄ μεσω του μεγαλύτερου γιου του δεν είχε παιδιά και ο πατέρας της Άννας Ρογήρος Μόρτιμερ, 4ος κόμης του Μαρς θεωρούσε τον εαυτό του φυσικό διάδοχο του Ριχάρδου Β΄, όταν πέθανε στην Ιρλανδία στις 20 Ιουλίου 1398 τα κληρονομικά του δικαιώματα πέρασαν στον μεγαλύτερο γιο του Εδμόνδο. 
Οι τύχες της Άννας Μόρτιμερ και των αδελφών της άλλαξαν σημαντικά στις 30 Σεπτεμβρίου 1399 όταν ο Ριχάρδος Β΄ εκθρονίστηκε από τον πρώτο ξάδελφο του Ερρίκο Μπόλινμπροκ που ανέβηκε στον θρόνο ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας και αναγνώρισε το Κοινοβούλιο διάδοχο τον γιο του Ερρίκο. Οι αδελφοί της Άννας Εδμόνδος και Ρογήρος κρατήθηκαν στην συνοδεία του νέου βασιλιά στο κάστρο του Ουίνδσορ και στο κάστρο του Μπέρχαμστεντ αλλά βρήκαν τιμητική συμπεριφορά και μεγάλωσαν μαζί με τα παιδιά του βασιλιά Ιωάννη και Φιλίππη.
Οι αδελφές του Εδμόνδου Μόρτιμερ Άννα και Ελεονώρα σύμφωνα με τον Ραλφ Γκρίφιθς (γεν. 1937) ήταν στην φροντίδα της μητέρας τους αλλά μετά τον θάνατο της (1405) δεν αντιμετωπίστηκαν καλά από τον Ερρίκο Δ΄ και περιγράφονται σαν "άπορες".

Θάνατος

Η Άννα Μόρτιμερ πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1411 αμέσως μετά την γέννηση του τελευταίου της παιδιού. Τάφηκε στο Χερτφορτσάιρ στα ανάκτορα των βασιλεων του Λάνγκλεϊ στα οποία είχαν ταφεί ο πεθερός της και η πεθερά της Εδμόνδος του Λάνγκλεϊ και Ισαβέλλα της Καστίλης. Ο Ριχάρδος του Κέιμπριτζ μετά τον θάνατο της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ματθίλδη Κλίφορντ που ήταν διαζευγμένη με τον Τζων Νέβιλ, 6ο βαρόνο του Λάιμερ και ήταν κόρη του Τόμας Κλίφφορντ, 6ου βαρόνου του Κλίφφορντ, δεν είχε μαζί της παιδιά.