google/wiki40b huggingface dataset:
Λεύκτρα Βοιωτίας

Ετυμολογία

Ο οικισμός μέχρι το 1915 ονομαζόταν "Παραπούγγια" οπότε μετονομάστηκε σε Λεύκτρα από το όνομα της αρχαίας πόλης που βρισκόταν στην περιοχή.

Αρχαία πόλη

Τα Λεύκτρα ήταν μικρή βοιωτική πόλη, χτισμένη σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από την αρχαία Ομηρική πόλη Εύτρησις και σε υψόμετρο 375 μέτρων.  Έγινε κυρίως γνωστή για την ιστορική μάχη των Λεύκτρων μεταξύ των Θηβαίων και των Σπαρτιατών, το 371 π.Χ. Νικητές ήταν οι Θηβαίοι. Σ' αυτή τη μάχη αναδείχτηκε η εξαίρετη προσωπικότητα καθώς και οι διοικητικές ικανότητες του Επαμεινώνδα. Σε απόσταση μόλις ενός χιλιομέτρου από το χωριό υπάρχει μνημείο αφιερωμένο σε αυτή τη μάχη (Τύμβος).

Αθλητισμός

Το δημοφιλέστερο άθλημα στο χωριό είναι το ποδόσφαιρο. Τα Λεύκτρα έχουν τον Αθλητικό Όμιλο Επαμεινώνδα Λεύκτρων που ιδρύθηκε το 1971 και έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Λεύκτρων χωρητικότητας 500 θεατών. Την περίοδο 2011-12 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Ματέο Βιταΐολι

Καριέρα

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Σαν Μαρίνο Κάλτσιο . Στη συνέχει δόθηκε δανεικός στην Empoli. Ακολούθως επέστρεψε στην Σαν Μαρίνο Κάλτσιο . Έπειτα δόθηκε δανεικός στην ASD Cagliese και ακολούθως δανεικός στην Real Montecchio. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Τρε Φιόρι και το 2009 επέστρεψε στην Σαν Μαρίνο Κάλτσιο.
Ερνστ Μάνγγελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1800 στην τότε Αυστριακή πόλη Κάρλσμπουργκ, τώρα ρουμανική πόλη Άλμπα Ιούλια. Το 1823 πήγε στην Ελλάδα να λάβει μέρος στο πλευρό των επαναστατών Ελλήνων στον πόλεμο κατά των Οθωμανών. Το 1824, ο Μάγγελ και ο πατέρας του έφτασε στο Μεσολόγγι, όπου πατέρας και γιος μπήκαν στο τακτικό τμήμα του Βύρωνα . Μετά το θάνατο του Βύρωνα, ακολούθησαν τον συνταγματάρχη Φαβιέρο, ο οποίος κλήθηκε να αναδημιουργήσει το Σώμα του τακτικού στρατού. Από τότε, οι πληροφορίες σχετικά με τις στρατιωτικές και μουσικές δραστηριότητες του τις δίνει ένας παλαίμαχος της Επανάστασης και ιστορικός ό Χρήστος Βυζάντιος. Κατά τον Βυζάντιο, ο Μάγγελ ήταν Γερμανός από την Βυρτεμβέργη, έφτασε στην Ελλάδα το 1822, και πριν από αυτό υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Γαλλικό στρατό. . Λαμβάνοντας την εντολή, ο Φαβιέρος οργανώσε τον «Μουσικό Θίασος». Πρώτος Αρχιμουσικός της υπήρξε ο Μάγγελ . Με τους τακτικούς του Φαβιέρου η μπάντα πήρε μέρος στις εκστρατείες στην Αθήνα το 1825, στην Εύβοια και στην Χίο. Το 1828, με την άφιξη του Καποδίστρια, ο Μάγγελ και ορχήστρα εγκαταστάθηκαν στο Ναύπλιο . Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδα και με την εγκαθίδρυση της μοναρχίας του Όθωνα, η ορχήστρα αρχικά παρέμεινε στο Νάυπλιο και, στη συνέχεια, μετά την άφιξη στρατιωτικής μπάντας από την Βαυαρία, έχει μεταφερθεί στο κοντινό Άργος. Τον Μάιο του 1834 ο Μάγγελ αποστρατεύθηκε . Την ίδια χρονιά, παντρεύτηκε Ελληνίδα, ασπάστικε την Ορθοδοξία και βαπτίστηκε Μιχαήλ. Με την ίδρυση το 1843 της Μουσικής Σχολή στην Αθήνα, το ίδιο έτος επανέρχεται στις τάξεις του Στρατού ο Μάγγελ, στον οποίο ανατίθεται η Διεύθυνση του νεοσύστατος σχολείου. Έγραψε στρατιωτικά εμβατήρια με βάση την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Αργότερα, προήχθη σε μουσικό επιθεωρητή και αποστρατεύθηκε το 1870 με το βαθμό του ταγματάρχη.

Έργα

Τα μουσικά χειρόγραφα από τρεις θριαμβευτικά εμβατήρια του βασιλιά Όθωνα, στην Κρατική Βιβλιοθήκη της Βαυαρίας στην πόλη Μόναχο
Γκιούλα Ζέγκελερ

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Γκιούλα Ζέγκελερ έχει συμμετάσχει σε 325 παιχνίδια του πρωταθλήματος Ουγγαρίας και έχει σκοράρει 387 γκολ την περίοδο 1935-1947. Είναι στην τρίτη θέση όλων των εποχών στο πρωτάθλημα Ουγγαρίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Σαλγκόταριαν ΒΤΚ. Το 1936 μετακινήθηκε στην Ουίπεστ ΦΚ στην οποία έμεινε 11 χρόνια. Το 1947 μετακινήθηκε στην ΑΣ Ρόμα. Την περίοδο 1949-50 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΟΣ Ανκόνα 1905 και ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος με την Ντεπορτίβο Σαμάριος την περίοδο 1951-52.
Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ουγγαρίας για πέντε περιόδους: 1938, 1939, 1943, 1944 και τη θερινή περίοδο του 1945. Κέρδισε το Χρυσό Παπούτσι το 1939 και το 1945.

Εθνική ομάδα

Η πρώτη του διεθνής συμμετοχή έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1936, όταν η Εθνική Ουγγαρίας έχασε με 6-3 από την Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών). Συνολικά έχει 39 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρας του, σκοράροντας 32 γκολ. Είναι στην 8η θέση των σκόρερ όλων των εποχών με την Εθνική Ουγγαρίας.

Προπονητική καριέρα

Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε ως προπονητής, δουλεύοντας κυρίως σε Ιταλία και Κύπρο. Κέρδισε το πρωτάθλημα Κύπρου 1953-54 με τον Πεζοπορικό το Κύπελλο Κύπρου 1975-76 με τον ΑΠΟΕΛ. 
Το 1956 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε να λάβει μέρος η Μικτή Κύπρου (τότε δεν υπήρχε ακόμη Εθνική Κύπρου) στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958. Η ομάδα είχε να συσταθεί από το 1954. Τον Ιανουάριο του 1957 η ΚΟΠ όρισε τον Γκιούλα Ζέγκελερ, όντας προπονητής του Πεζοπορικού, ως προπονητή της Μικτής Κύπρου. Προπόνησε την ομάδα 3 φορές, τον Φεβρουάριο του 1957, όμως τα παιχνίδια ματαιώθηκαν λόγω της επιδείνωσης της πολιτικής κατάστασης στην Κύπρο και η μικτή Κύπρου διαλύθηκε (συστάθηκε ξανά το 1960 ως Εθνική Κύπρου). Ο Γκιούλα Ζέγκελερ συνέχισε την προπονητική του καριέρα σε άλλες ομάδες.
Απεβίωσε το 1999 σε ηλικία 83 ετών.
Το 2011 Διεθνής Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου κατέταξε τον Γκιούλα Ζέγκελερ ως τον 7ο πιο πετυχημένο σκόρερ πρωταθλήματος πρώτου επιπέδου όλων των εποχών.
Μαγνητική ροή

Ορισμός

Μαγνητική ροή χαρακτηρίζεται ο αριθμός των μαγνητικών δυναμικών γραμμών που διέρχονται από μια επιφάνεια τοποθετημένη κάθετα προς αυτές. Η δυναμική αυτή μαγνητική ροή είναι ίση με το ολοκλήρωμα της πυκνότητος μαγνητικής ροής επί της επιφανείας.

Μονάδα μέτρησης

Η μονάδα μέτρησης της μαγνητικής ροής στο SI είναι το Βέμπερ (Weber), ενώ η μονάδα μέτρησης της πυκνότητας της μαγνητικής ροής είναι το Τέσλα (1 Τ=Wb/m²).
Λουδοβίκος Γουλιέλμος του Μπάντεν-Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φερδινάνδου-Μαξιμιλιανού διαδόχου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Λουίζας της Σαβοΐας, κόρης του Θωμά-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Καρινιάνο.
Το 1707 απεβίωσε στο ανάκτορο Ράστατ σε ηλικία 52 ετών και τάφηκε στο Στίφτσκίρχε. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκος-Γεώργιος.
Practice What You Preach

Τραγούδια του δίσκου

1. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:06
2. Perilous Nation (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:50
3. Envy Life (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:16
4. Time Is Coming (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:26
5. Blessed In Contempt(Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:12
 6. Greenhouse Effect (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:52
7. Sins of Omission (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:00
8. The Ballad (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 6:09
9. Nightmare (Coming Back to You) (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 2:20
10. Confusion Fusion (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 3:07
Δημήτριος Κρίτσας

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν αξιωματικός του στρατού.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας με το κόμμα του Δηλιγιάννη στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1895 και 1899.
Σπυριδούλα (όνομα)

Σπυριδούλα, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία

Το Σπυριδούλα, υποκοριστικό που επέχει θέση κανονικού βαφτιστικού ως θηλυκός τύπος του αντρικού μεταγενέστερου ονόματος Σπυρίδων (γεν.: Σπυρίδωνος), το οποίο, σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, είναι άγνωστου ετύμου. (Βλ. Σπυρίδων.)

Διάδοση του ονόματος

Το όνομα οφείλει τη διάδοσή του στον άγιο Σπυρίδωνα. Στην Κέρκυρα, όπου βρίσκονται τα λείψανα του αγίου Σπυρίδωνος, το αντρικό Σπυρίδων / Σπύρος είναι το πιο συνηθισμένο όνομα· το φέρουν το 16% των Κερκυραίων.
Ενδεικτικά, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το Σπυριδούλα παρουσιάζεται ως το 70ό πιο συχνό όνομα (44ο ανάμεσα στα γυναικεία). Το φέρουν γύρω στις 19.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,26%. Αντίστοιχα,  το Σπυρίδων / Σπύρος εμφανίζεται ως το 46ο πιο συχνό όνομα (15ο ανάμεσα στα αντρικά).
Στην Ιταλία το όνομα μεταφέρθηκε μέσω των Ενετών, και συγκαταλέγεται, αντρικό και γυναικείο, ανάμεσα στα πιο σπάνια ονόματα.
Κωνσταντίνος Δημίδης

Τα πρώτα χρόνια

Ο Κωνσταντίνος Δημίδης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στα Γρεβενά. Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στις Κυδωνίες προς αναζήτηση εργασίας. Εκεί έμαθε την τέχνη του οπλοποιού. Το 1818 μετέβη στο Παρίσι μαζί με τον Κωνσταντίνο Τόμπρα και μαθήτευσαν στον Φερμέν Ντιντό στην τέχνη της τυπογραφίας. Ένα χρόνο αργότερα, με την επιστροφή του στις Κυδωνίες, με συνεργάτη τον Κωνσταντίνο Τόμπρα ίδρυσαν τυπογραφείο το 1819.

Στα Ψαρά

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το Ιούνιο του 1821, οι Κυδωνίες πυρπολήθηκαν από τους Οθωμανούς. Διωκόμενος, μετέβη στα Ψαρά, όπου ανέλαβε ενεργό δράση. Εκεί ίδρυσε το πρώτο αυτοσχέδιο τυπογραφείο των επαναστατημένων Ελλήνων. Το 1824 ο Κωνσταντίνος Δημίδης τύπωνε προκηρύξεις και ναυτικά διπλώματα. Φιλοδοξούσε μάλιστα, να εκδόσει και εφημερίδα, και για το λόγο αυτό, ο Βρετανός φιλέλληνας, συνταγματάρχης Λέστερ Στάνχοπ απέστειλε στα Ψαρά ένα λιθογραφείο. Η Καταστροφή των Ψαρών τον Ιούνιο του 1824 ματαίωσε τα σχέδιά του.

Στην Ύδρα και στο Ναύπλιο

Την περίοδο 1827 - 1828 εργάστηκε στο τυπογραφείο της Ύδρας του Ιταλού Ιωσήφ Κιάππε, όπου εκδίδονταν η εφημερίδα Ο Φίλος του Νόμου.
Αργότερα, ο Κωνσταντίνος Δημίδης βρέθηκε στο Ναύπλιο. Εκεί με δική του πρωτοβουλία, συνεργαζόμενος πάλι με τον Κωνσταντίνο Τόμπρα, ίδρυσε το πρώτο ιδιωτικό τυπογραφείο. Το 1828 τύπωσε δύο βιβλία με τίτλους "Αριθμητική" του Διονύσιου Πύρρου και "Περίληψις του Ευαγγελίου" του Νεόφυτου Νικητόπουλου. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Εμμανουήλ Αντωνιάδη, με τον οποίο τύπωσαν την εφημερίδα "Ηώς" (1830 - 1831) και "Αθηνά" (1832 - 1833). Με τον Αντωνιάδη, ο Δημίδης κατασκεύαζε επιτόπου και χύτευε τυπογραφικά στοιχεία.

Στην Ερμούπολη και στην Αθήνα

Με την αποχώρηση του Εμ. Αντωνιάδη στην Αθήνα, ο Κωνσταντίνος Δημίδης αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Σύρο. Στην Ερμούπολη, συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Μελισταγή και το 1833 εξέδωσαν εγκυκλιο. Έως το 1836 εξέδωσαν 10 τίτλους.
Το 1836 ο Κωνσταντίνος Δημίδης αποχώρησε από τη Σύρο. Το 1843 ανέλαβε το νεοιδρυθέν Τμήμα Στοιχειοποιίας του Βασιλικού τυπογραφείου, όπου και εργάστηκε έως το θάνατό του, το 1869.

Η προσφορά του

Η προσφορά του στην εξέλιξη της Ελληνικής τυπογραφίας και στην εξέλιξη και διαμόρφωση των ελληνικών τυπογραφικών στοιχείων υπήρξε τεράστια, καθώς ήταν ο μόνος Έλληνας στα χρόνια της επανάστασης αλλά και έως τη δεκαετία του 1850 που μπορούσε να κατασκευάσει τυπογραφικά στοιχεία υψηλής ποιότητας.
2599 Βέσελι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βέσελι είναι άγνωστα. Ο Βέσελι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 14 ως 23 ώρες περίπου.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ιαπωνία

Η Ιαπωνία δεν έχει νόμους ενάντια στην ομοφυλοφιλία. Ο σοδομισμός είχε ποινικοποιηθεί το 1873 αλλά ο νόμος καταργήθηκε μόλις 7 χρόνια αργότερα από τον Ποινικό Κώδικα 1880. Ο τωρινός νομικός κώδικας στην Ιαπωνία αναφέρει την ομοφυλοφιλία μόνο έμμεσα. Τεχνικά οι ομοφυλοφιλικές πράξεις μεταξύ ενηλίκων (13) δεν είναι παράνομες. Παρόλα αυτά κάποιες τοπικές κυβερνήσεις έχουν αυξήσει το όριο συναίνεσης για τους ομοφυλόφιλους στα 18 με βάση την προστασία των νέων. 
Όσον αφορά τα διεμφυλικά άτομα, το Υπουργείο Υγείας στην Ιαπωνία τροποποίησε την πολιτική του το 1998 επιτρέποντας σε γιατρούς να κάνουν εγχειρήσεις αλλαγής φύλου ακόμα και σε ανηλίκους εάν συναινέσουν οι γονείς τους.

Γάμος

Το ιαπωνικό τμήμα καταχωρήσεων έλαβε την εντολή να αποδέχεται τα ετερόφυλα ζευγάρια που κάνουν αίτηση για άδεια γάμου αλλά να απορρίπτει τις αιτήσεις των ομοφύλων. Γάμοι ή πολιτικές ενώσεις που γίνονται σε άλλες χώρες δεν ισχύουν στην Ιαπωνία.

Ορολογία

Σύγχρονοι ιαπωνικοί όροι για τα ΛΟΑΤ άτομα περιλαμβάνουν το dōseiaisha (同 性愛 者, κυριολεκτικά "πρόσωπο αγάπης του ίδιου φύλου"), gei (ゲ イ, "γκέι"), homosekusharu (ομοφυλόφιλος), rezubian (レ ズ ビ ア ン, λεσβία) , baisekushuaru ("bisexual") και το toransujendā ("τρανστζέντερ").
Στίλια Φωκίδας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Στίλια είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Τρίκορφο ανάμεσα σε πυκνό δάσος φυλλοβόλων βελανιδιών, σε τοποθεσία με άφθονα τρεχούμενα νερά. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Ανάθεμας - Τειχίου, σε απόσταση 32 χλμ. ΝΔ του Λιδωρικίου. Στην πλατεία του χωριού είναι κτισμένος από το 1800 ο ναός του Αγίου Νικολάου που έχει αναστηλωθεί αρκετές φορές, εξ΄ αίτιας των αλλοιώσεων από σεισμούς αλλά και τον αιωνόβιο πλάτανο που χρονολογείται από το 1908.

Ιστορία

Η ονομασία της Στίλια, σύμφωνα με την παράδοση, προέρχεται από τον στύλο ή τους στύλους που χρησιμοποίησαν οι πρώτοι κάτοικοι, γύρω στα 1800, για να διαπιστώσουν εάν το έδαφος ήταν στέρεο και να βρούν το κατάλληλο έδαφος για κτίσιμο των σπιτιών τους. Το χωριό ιδρύθηκε στη σημερινή του θέση από διάσπαρτους μικροοικισμούς της περιοχής και αρχικά βρισκόταν 1000 μ. ανατολικότερα, στη θέση "Ράχη". Μέχρι το 1912 ανήκε στο Δήμο Ποτιδανίας, οπότε και αναγνωρίστηκε ως Κοινότητα. Το 1940 διορθώνεται το όνομα του χωριού από Στύλια σε Στίλια.
Αρχέλαος της Κιλικίας

Η καταγωγή του

Ήταν γιος τού Αρχελάου βασιλιά της Καππαδοκίας (γιού τού Αρχελάου Β΄ ιερέα-βασιλιά στα Κόμανα) και μίας ανώνυμης πριγκίπισσας της Αρμενίας. Είχε καταγωγή Ελληνική (Μακεδονική), Αρμενική και Περσική. Ήταν ο πέμπτος Αρχέλαος στη σειρά: ο πρώτος ήταν έμπιστος στρατηγός τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου, μάλλον σύζυγος κόρης τού βασιλιά. Αδελφή του ήταν η Γλαφύρα, μητέρα τού Τιγράνη Ε΄ της Αρμενίας.
Η μητέρα του ίσως ήταν κόρη τού Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας (βασ. 53-34 πΧ) των Αρταξιδών. Ο πατέρας τού τελευταίου, ο Τιγράνης Β΄ ο Μεγάλος της Αρμενίας είχε νυμφευτεί την Κλεοπάτρα, κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Οπότε η μητέρα του θα ήταν 2η εξαδέλφη τού Αρχελάου Β΄.

Η ζωή του

Δεν γνωρίζουμε πολλά πριν γίνει βασιλιάς. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα μεσόγεια της χώρας του. Ο Αύγουστος το 25 πΧ έδωσε στον πατέρα του και άλλες περιοχές να κυβερνήσει, όπως την Ελαιούσα. Ή οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην πόλη αυτή και ο πατέρας του την ανέπτυξε: έκτισε ένα ανάκτορο στο νησί μπροστά στο λιμάνι και προς τιμήν τού Αυγούστου άλλαξε το όνομα της πόλης σε Ελαιούσα Σεβαστή.
Το 17 πΧ απεβίωσε ο πατέρας του και η Καππαδοκία έγινε ρωμαϊκή επαρχία. Η Μικρή Αρμενία δόθηκε στον Αρταξία Γ΄ για να κυβερνήσει ως υποτελής των Ρωμαίων. Οι Ρωμαίοι έδωσαν εντολή στον Αρχέλαο να κυβερνήσει την Κιλικία Τραχέα, που περιελάμβανε τα λιμάνια Δέρβη, Λάρανδα και τις γύρω περιοχές ως και την Ανατολική Λυκαονία, όλα πρώην εδάφη τού πατέρα του. Επίσης συνέχισε την εξουσία του επί της Κέτις στην Κιλικία.
Οι ιστορικές πηγές αναφέρουν λίγα για τη ζωή τού Αρχέλαου και τη διακυβέρνησή του. Κύριες πηγές είναι επιγραφές της επικράτειάς του. Το 36 μΧ οι Κιέται, Καππαδοκική φυλή υποτελής τού Αρχελάου, εξεγέρθηκαν εναντίον του, διότι εξαναγκάστηκαν να φορολογηθούν με τον ρωμαϊκό τρόπο. Η φυλή αποσύρθηκε στα όρη τού Ταύρου και βοηθούμενη από το φυσικό περιβάλλον, έκανε άτακτο πόλεμο. Τότε ο Λεύκιος Βιτέλλιος ο Πρεσβύτερος κυβερνήτης της Συρίας έστειλε 4.00 λεγεωνάριους από τον Συριακό στρατό, υπό τη διοίκηση τού Μάρκου Τρεβέλλιου, μαζί με βοηθητικά σώματα. Όταν αυτοί έφθασαν στον Ταύρο, έφτιαξαν τάφρο γύρω από τους δύο λόφους, τους οποίους κρατούσαν οι αρχηγοί των Κιετών Κάδρα και Δαβάρα. Όταν μερικοί της φυλής προσπάθησαν να περάσουν την τάφρο, σκοτώθηκαν και τελικά ο Τρεβέλλιος ανάγκασε τους υπόλοιπους να παραδοθούν.
Ο Αρχέλαος απεβίωσε το 38 μΧ, χωρίς διάδοχο. Το ίδιο έτος αργότερα ο Αντίοχος Δ΄ της Κομμαγηνής αποκαταστάθηκε στο προγονικό του βασίλειο ως υποτελής των Ρωμαίων και τού δόθηκε και η Κιλικία Τραχέα. Ο Καλιγούλας έδωσε επιπρόσθετα και άλλες περιοχές τού Αρχέλαου στον Αντίοχο Δ΄ για να τις διοικήσει, ως μέρος της επικράτειάς του. Όταν η σύζυγος τού Αντιόχου Δ΄, η Ιοτάπα γέννησε γιο, ως μετέπειτα τιμή για τον Αρχέλαο και ως ένδειξη σεβασμού προς τον πρότερου βασιλιά, το ζεύγος έδωσε και το όνομα τού Αρχέλαου σε αυτόν: ο γιος τους ονομάστηκε Αρχέλαος Αντίοχος.
Θανατική απειλή

Στο Γαλλικό Δίκαιο

Στην Γαλλία, οι θανατικές απειλές εναντίον ατόμων προβλέπονται και τιμωρούνται βάση του άρθρου 222-17 του ποινικού κώδικα. Η παράβαση αυτή κατατάσσεται στην κατηγορία των πλημμελημάτων. Τιμωρείται με 3 χρόνια φυλάκισης και χρηματικό πρόστιμο της τάξεως των 45.000 €.
Λεκάνη Λ'Αταλάντ

Η λεκάνη Λ'Αταλάντ (L'Atalante) είναι μια υπεράλμυρη λίμνη άλμης στον πυθμένα της Μεσογείου, περίπου 192 χιλιόμετρα (119 μίλια) δυτικά της Κρήτης.  Πήρε το όνομά της από το Γαλλικό, ωκεανογραφικό, ερευνητικό σκάφος L'Atalante που συμμετείχε στην ανακάλυψή της το 1993. Η Λ'Αταλάντ και οι γείτονές της Urania (Ουρανία) και Discovery (Ανακάλυψη) είναι υπεραλατούχες ανοξικές λεκάνες μεγάλου βάθους (deep hyper saline anoxic basins - DHABs) ηλικίας 35.000 ετών το πολύ. Οι τρείς λεκάνες γέμισαν από τις αποθέματα αλατιού των Μεσσηνιακών εξατμιτών που διαλύονταν στην Μεσογειακή Κορυφογραμμή και κατέληγαν στην Αβυσσαία ζώνη γύρω στα 3.000m (9.800ft) βάθος. Η Λ'Αταλάντ είναι η μικρότερη από τις τρεις λεκάνες. Η επιφάνειά της βρίσκεται περίπου στα 3.500m (11.500 ft) κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Περιγραφή

Η αλμυρότητα της λεκάνης Λ'Αταλάντ είναι σχεδόν κορεσμένη στα 365 g / L (περίπου 8 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του απλού θαλάσσιου νερού), γεγονός που εμποδίζει την ανάμειξη των νερών της λεκάνης με τα οξυγονωμένα νερά της Μεσογείου από πάνω της. Ως εκ τούτου, είναι εντελώς ανοξική. 
Το περίπου 1,5 μέτρου (49 ποδιών) αλοκλινές μεταξύ του υπερκείμενου θαλάσσιου νερού και της άλμης από κάτω του, αφθονεί σε βακτηριακά και αρχαία κύτταρα: πρόκειται για χημειοτροφικούς οργανισμούς, οι οποίοι τρέφονται με αμμωνία από την άλμη, αλλά δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς κάποιο οξυγόνο. Κάποιοι αρχαίοι αναερόβιοι οξειδωτές μεθανίου της ομάδας 1 (ANME-1) και αλόφιλα συναντούνται μόνο στο αλοκλινές. Καμία ομάδα οργανισμών δεν καταφέρνει να ευδοκιμήσει πάνω από, μέσα και κάτω απο το αλοκλινές. Στην άλμη υπάρχουν λιγότερα κύτταρα. Εκεί κυριαρχούν τα ακραιόφιλα, συμπεριλαμβανομένων μελών των ευρυαρχαιωτών υδροθερμικών αεραγωγών ανοιχτής θαλάσσης (deep-sea hydrothermal vent euryarchaeota (DHVEs), Αλόφιλα Μεθανιογόνα (Methanohalophilus) και Πρωτεοβακτήρια (Proteobacteria). Στην Λ'Αταλάντ βρίσκονται και Ευκαριώτες, συμπεριλαμβανομένων πρωτόζωων ciliates (45%), dinoflagellates (21%) και choanoflagellates (10%).

Μορφές ζωής

Τα σκούρα γκρίζα ανοξικά ιζήματα στο κάτω μέρος της λίμνης Λ'Αταλάντ καλύπτονται από ένα χαλαρό μαύρο στρώμα πάχους 1 εκατοστόμετρου (0,4 ίντσας).  Οι μικροοργανισμοί που βρίσκονται στα ιζήματα είναι σχεδόν όλοι (το 90%) διάφορα είδη Βακίλλων. Το 2010, ανακαλύφθηκαν τρία είδη  μεταζώων, όλα της ζωολογικής διαίρεσης (phylum): Loricifera, τα οποία  ζουν στο ίζημα. Πρόκειται για τις πρώτες πολυκύτταρες μορφές ζωής που είναι γνωστό ότι ζουν εξ ολοκλήρου χωρίς οξυγόνο.
Daydream (1981)

Ιστορία

Ο σκηνοθέτης Τετσούι Τακέσι υπήρξε από τους πρωτοπόρους του Ιαπωνικού ερωτικού κινηματογράφου. Το 1964 σκηνοθετεί το Daydream που υπήρξε η πρώτη σοβαρή και με μεγάλο προϋπολογισμό παραγωγή του είδους γνωρίζοντας την επιτυχία αλλά και διανομή στο ευρύ εμπορικό κύκλωμα αιθουσών σε μια χώρα με πολύ αυστηρά κριτήρια στη λογοκρισία. Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του '60 θα σκηνοθετήσει και άλλες παρόμοιες παραγωγές προκαλώντας το συντηρητικό κατεστημένο της Ιαπωνίας, όπως το Black Snow (1965) που είχε σαν αποτέλεσμα μια διαβόητη δίκη για προσβολή των ηθών. Στη δεκαετία του '70 ασχολήθηκε κυρίως με τη συγγραφή σεναρίων και την παρουσίαση τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το 1981 και σε ηλικία 68 ετών επιστρέφει πίσω από τις κάμερες σκηνοθετώντας ένα σκληρό πορνογραφικό ριμέικ του Daydream. Ο Τακέσι επέλεξε να συνεργαστεί για μια ακόμη φορά με το διευθυντή φωτογραφίας του Ναγκίσα Οσίμα, Ακίρα Τακέντα.
Ο Τακέσι επέλεξε για πρωταγωνίστρια την άγνωστη μέχρι τότε ηθοποιό Κιόκο Αϊζόμε όταν είδε μια γυμνή της φωτογράφιση σε κάποιο περιοδικό. Μετά την προβολή της ταινίας στις αίθουσες, μια δήλωση της Αϊζόμε στην οποία παραδέχονταν ότι είχε όντως συνουσιασθεί μπροστά στην κάμερα, οδήγησε σε ακόμα μεγαλύτερο σάλο. Αν και όπως απαιτεί ο νόμος περί ασέμνων στην Ιαπωνία, τα γεννητικά όργανα και οι τρίχες του εφηβαίου είχαν καλυφθεί (κάνοντας στα συγκεκριμένα σημεία την εικόνα θολή), η εφημερίδα Asahi Shimbun χαρακτήρισε την ταινία σαν μια πρωτιά της Ιαπωνίας στον τομέα του σκληρού πορνό. Η Αϊζόμε έγινε διάσημη χάρη στην ταινία αυτή και θεωρήθηκε κατ' επέκταση η πρώτη Γιαπωνέζα πορνοστάρ.

Περίληψη

Βασισμένη εν μέρει σε ένα σύντομο διήγημα του διάσημου Ιάπωνα συγγραφέα Γιουνιχίρο Τανιζάκι γραμμένο το 1926, η ταινία ξεκινά με έναν καλλιτέχνη και μια νεαρή κοπέλα στην αίθουσα αναμονής ενός οδοντιατρείου. Ο καλλιτέχνης νιώθει γοητευμένος από την κοπέλα, αλλά δεν της μιλάει. Λίγο μετά θα βρεθούν μαζί στο δωμάτιο εξέτασης. Όταν του δίνουν το αναισθητικό αρχίζει να έχει μια σειρά οραμάτων στις οποίες η νεαρή γυναίκα γίνεται αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσής, βιασμού και βασανιστηρίων. Όταν ξυπνάει ανακαλύπτει μια σειρά στοιχείων που πιθανότατα αποδεικνύουν ότι όλα όσα είδε δεν ήταν απλά παραισθήσεις.
Ιωάννα Α΄, κόμισσα της Ωβέρνης

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Γουλιέλμου ΙΒ΄ κόμη της Ωβέρνης και της Βουλώνης και της Μαργαρίτας των Εβρέ, αδελφής του Φιλίππου Γ΄ της Ναβάρρας. Η Ιωάννα κληρονόμησε την Ωβέρνη και της Βουλώνη μετά το τέλος του πατέρα της.
Πρώτος της σύζυγος ήταν ο Φίλιππος, κόμης της Ωβέρνης γιος του Εύδη Δ΄ της Βουργουνδίας και διάδοχος του δουκάτου της Βουργουνδίας, μαζί του έκανε έναν γιο τον Φίλιππο Α΄ της Βουργουνδίας τελευταίο εκπρόσωπο του Οίκου της Βουργουνδίας.
Ο πρώτος της σύζυγος πέθανε πριν γίνει δούκας και η Ιωάννα παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της στις 13 Φεβρουαρίου 1350 τον Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας ο οποίος έγινε βασιλιάς την επόμενη χρονιά. Η Ιωάννα ήταν η δεύτερη σύζυγος του Ιωάννη του Αγαθού, η πρώτη του σύζυγος Μπόννη του Λουξεμβούργου είχε πεθάνει από την μαύρη πανώλη, ο Ιωάννης είχε κάνει μαζί της 8 παιδιά και δεν υπήρχε πίεση στην Ιωάννα να κάνει τον διάδοχο. Ο μικρός γιος της Φίλιππος τέθηκε υπό την κηδεμονία του Ιωάννη του Αγαθού, μαζί του η Ιωάννα έκανε τρία παιδιά, δυο κόρες και έναν γιο που πέθαναν όλα σε βρεφική ηλικία.