google/wiki40b huggingface dataset:
Τζον Ντόλοντ

Βιογραφία

Γιος Ουγενότου πρόσφυγα, γεννήθηκε στο Λονδίνο και ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν η ύφανση μεταξωτών. Παράλληλα με τη δουλειά του όμως βρήκε χρόνο και αφιερώθηκε επίσης στη Φυσική, στην Ανατομία και στη μελέτη της λατινικής και της ελληνικής γλώσσας, καθώς επίσης και των μαθηματικών. Το 1752 σταμάτησε τη δουλειά του πατέρα του και μαζί με το μεγαλύτερο γιο του, τον Πίτερ Ντόλοντ (1730-1820), άρχισε να εργάζεται ως κατασκευαστής οπτικών οργάνων. Η φήμη του μεγάλωσε σύντομα και το 1761 ορίστηκε προσωπικός οπτικός του Βασιλιά.
Το 1758 δημοσίευσε στα Philosophical Transactions of the Royal Society μια εργασία στην οποία περιγράφονται τα πειράματα που τον οδήγησαν στην ανακάλυψη της κατασκευής φακών για την αντιμετώπιση της χρωματικής απόκλισης. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο Κόπλεϊ. Αργότερα δημοσίευσε δύο έργα για τη μέτρηση γωνιών (Phil. Trans., 1753, 1754). 
Μετά το θάνατο του Ντόλοντ, ο γιος του υπερασπίστηκε την πατέντα του στα δικαστήρια, μέχρι που εκείνη σταμάτησε να ισχύει το 1772. Η τιμή των διπλών αχρωματικών φακών μειώθηκε στο μισό μετά τη λήξη ισχύος της πατέντας.
Θησαυρός των Σικυωνίων

Ιστορία

Αναφέρεται από τον Παυσανία. Αναστηλώθηκε από τους Γερμανούς στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Ολυμπία. Είχε καταστραφεί ολοσχερώς, ενώ τα αρχιτεκτονικά του υλικά διασκορπίστηκαν αφού είχαν χρησιμοποιηθεί ανα τους αιώνες στην κατασκευή βυζαντινών κτιρίων, σπιτιών, χριστιανικών ναών και τειχών σε μεγάλη ακτίνα. Βρέθηκαν όμως και ξεχώριζαν από τα αρχιτεκτονικά υλικά των άλλων ναών, του Μετρώου, της αίθουσας της Ηχού, και του Λεωνιδίου, διότι διέφεραν ως προς το υλικό, το οποίο δεν ήταν από πωρόλιθο, αλλά από ασβεστιογενή ψαμμίτη κίτρινης απόχρωσης και μακρινής προέλευσης.
Σονάτα για πιάνο No. 5 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Πιάνο No. 5 σε Ντο ελάσσονα, Op. 10, No. 1, (αγγλικά: Piano Sonata No. 5, γερμανικά: Klaviersonate Nr. 5) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, η οποία δημιουργήθηκε κατά τα έτη 1796 και 1798. Το έργο χωρίζεται σε τρία μέρη: Ι. Allegro molto e con brio 3/4 σε Ντο ελάσσονα, ΙΙ. Αdagio molto 2/4 σε Λα ύφεση μείζονα και ΙΙΙ. Finale: Prestissimo 2/2 σε Ντο ελάσσονα. Έτσι, όπως και οι άλλες τρεις Opus 10,  η σονάτα είναι αφιερωμένη στην Άννα Μάργκαρετ φον Μπράουν.
Ασσουάν του Νείλου (Κωνσταντίνος Μαλέας)

Ο πίνακας «Ασσουάν του Νείλου» είναι έργο ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Μαλέα που φιλοτεχνήθηκε το 1923. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 23 x 23,5 εκ. και εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας

Στον πίνακα απεικονίζεται τοπίο από την πόλη Ασσουάν, που βρίσκεται στη Νότια Αίγυπτο, στη δυτική όχθη του ποταμού Νείλου, όπως την είδε ο Κωνσταντίνος Μαλέας το 1923. Εκείνη τη χρονιά ο ζωγράφος πραγματοποίησε το δεύτερο ταξίδι του στη Μέση Ανατολή που είχε ως επακόλουθο τη δημιουργία έργων, κυρίως εμπνευσμένα από το αιγυπτιακό τοπίο. Τα έργα αυτά διακρίνονται για την αδρή και γενική γραφή που τα διέπει. Οι καταγραφές αυτές είναι μελέτες εκ του φυσικού, συνήθως με μολύβι σε χαρτί και δευτερευόντως σχεδιάσματα με λάδι. Τα έργα αυτά ολοκληρώθηκαν αργότερα με την επιστροφή του Μαλέα στην Ελλάδα.

Τεχνοτροπία και έργο

Ο Μαλέας θεωρείται ως ανανεωτής της ελληνικής ζωγραφικής και ως ο καλλιτέχνης που από κοινού με τον Κωνσταντίνο Παρθένη, αμφισβητώντας τον ακαδημαϊσμό της προηγούμενης καλλιτεχνικής γενιάς που είχε ως πρότυπο τη λεγόμενη σχολή του Μονάχου, προετοίμασε το έδαφος για την εμφάνιση των ζωγράφων της γενιάς του '30, πολλοί από τους οποίους επηρεάστηκαν σημαντικά από αυτόν. Στη διαμόρφωση της τεχνοτροπίας του Μαλέα έπαιξε σημαντικό ρόλο η μαθητεία του στο Παρίσι όπου ήρθε σε επαφή με τα ιμπρεσιονιστικά και μεταϊμπρεσιονιστικά ρεύματα, στα οποία έμεινε πιστός σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Κατά κύριο λόγο ασχολήθηκε με την τοπιογραφία. Στα έργα του κυρίαρχο ρόλο έχουν η σχηματοποίηση και τα δυνατά και καθαρά χρώματα ενώ κατά τη δεκαετία του 1910 καθιέρωσε στην Ελλάδα την επίπεδη απεικόνιση, η οποία αποτελεί μια βασική αρχή της μοντέρνας τέχνης. Η αξία του έργου του Μαλέα αναγνωρίστηκε νωρίς και τιμήθηκε αναλόγως καθώς το 1923 έλαβε το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών.
Ύδατα Στυγός

Τα Ύδατα της Στυγός είναι οι πηγές του ποταμού Κράθη στον Χελμό της Επαρχίας Καλαβρύτων στην Αχαΐα σε υψόμετρο 2.100 μέτρα. Κατά την μυθολογία, η Στύγα ήταν Ωκεανίδα που είχε το παλάτι της στα Τάρταρα και την φυλάνε μέρα νύχτα δράκοι ακοίμητοι. Πιστευόταν ότι τα νερά της πηγής έβγαιναν από εκεί, από τα Τάρταρα και το παλάτι της Στύγας. 
Στην Τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Δία, όταν αυτός πολέμησε τον πατέρα του τον Κρόνο. Παιδιά της ήταν το Κράτος, η Βία, ο Ζήλος και η Νίκη. Στα ύδατα της Στυγός ορκίζονταν όλοι οι θεοί, ακόμη και ο Ήλιος: ήταν ο μεγαλύτερος όρκος που μπορούσε να κάνει ένας θεός και εκεί εξέτιαν την ποινή τους οι θεοί όταν ήταν τιμωρημένοι. Έλεγαν πως όποιο ον ζωντανό έπινε από το νερό της πέθαινε, και οποιοδήποτε μέταλλο το βουτούσαν στα νερά της έλιωνε. Εκεί βούτηξε τον Αχιλλέα η μητέρα του Νηρηίδα Θέτιδα και έγινε άτρωτος, αλλά τον κρατούσε από την φτέρνα και έμεινε το μοναδικό τρωτό σημείο στο σώμα του.
3040 Κοζάι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Κοζάι είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Φλόκας Αχαΐας

Ιστορία

Προφορικές μαρτυρίες, μη επιβεβαιωμένες από τις πηγές, κάνουν λόγο για προέλευση των κατοίκων του χωριού από την Ήπειρο και την περιοχή της Ναυπακτίας. Ως προς το όνομα του χωριού υπάρχουν απόψεις τόσο για αρβανίτικη όσο και για βλάχικη προέλευσή του ενώ πιθανολογείται ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται πιθανόν από το επίθετο του πρώτου οικιστή, του Guin Floca. Το πιο πιθανόν να έχει αρβανίτικη προέλευση.
Το 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani ως Flocca. Αναφέρεται όμως ήδη από το 1697 στη "βενετική κατάσταση χωριών Πατρών" ενώ στα 1713 αποτελούσε μία ενορία μαζί με τη γειτονική Άρλα. Ο οικισμός απείχε τρεισήμισι ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας στον οποίο ανήκε διοικητικά. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι το χωριό απείχε τέσσερις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Φλώκα. Την 16/10/1940 το παλιό όνομα του χωριού Φλώκα διορθώνεται σε Φλόκας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Ωλενίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Λοιπά στοιχεία

Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού λειτουργεί τα τελευταία χρόνια οργανωμένος χώρος υγειονομικής ταφής απορριμάτων.
Χούλιο Λοσάδα

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Χούλιο Λοσάντα έχει πραγματοποιήσει 2 συμμετοχές με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουρουγουάης.
Διομήδης ο μάρτυρας

Βιογραφία

Καταγόταν από εύπορη οικογένεια της Ταρσού της Κιλικίας (Μικρά Ασία) και ήταν ιατρός. Ποτέ δεν έπαιρνε χρήματα από τους ασθενείς του (ήταν δηλαδή Ανάργυρος). Για τη δράση του, επειδή βοηθούσε τους άπορους ασθενείς, όταν πήγε στη Νίκαια της Βιθυνίας τον διέβαλαν στον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Οι στρατιώτες του αυτοκράτορα διατάχτηκαν να εκτελέσουν με αποκεφαλισμό τον ιατρό Διομήδη και να φέρουν την κεφαλή του στον αυτοκράτορα. Ωστόσο, ο Διομήδης είχε ήδη πεθάνει προτού φτάσουν οι δήμιοί του. Έκοψαν όμως το κεφάλι του για να πείσουν τον αυτοκράτορα ότι είχαν εκτελέσει τη διαταγή του. Όταν έγινε αυτό, έχασαν το φως τους. Ο αυτοκράτορας τότε διέταξε να επιστρέψουν το κεφάλι στη θέση του και να το προσαρμόσουν στο άψυχο σώμα του αγίου. Όταν έγινε αυτό, οι στρατιώτες ξαναβρήκαν το φως τους .
Η μνήμη του Διομήδη τιμάται στις 16 Αυγούστου.
Επανάσταση του Τέξας

Η Επανάσταση του Τέξας ή Πόλεμος Ανεξαρτησίας του Τέξας, για την απελευθέρωση της συγκεκριμένης περιοχής, έλαβε χώρα μεταξύ 2 Οκτωβρίου 1835 και 21 Απριλίου 1836. Αντιμέτωποι ήταν το Μεξικό και το τεξανικό τμήμα του μεξικανικού κράτους, του Κοαουίλα και Τέξας. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη μεξικανική κυβέρνηση και τους αποίκους από τις ΗΠΑ άρχισε με τους λεγόμενους Επτά Νόμους του 1835, με τους οποίους ο πρόεδρος του Μεξικού, στρατηγός Αντόνιο Λόπες δε Σάντα Άννα, κατάργησε το μεξικανικό σύνταγμα του 1824 και το αντικατέστησε με εκείνο του 1835 που είχε σαφέστατα μη ομοσπονδιακό χαρακτήρα. Η γενικευμένη δυσαρέσκεια οδήγησε σε πόλεμο, που ξέσπασε την 1η Οκτωβρίου 1835 με τη Μάχη του Γκονσάλες. Οι Τεξανοί υπερίσχυσαν αρχικά στην Μπάια και στο Σαν Αντόνιο, αλλά αργότερα υπέστησαν βαριές ήττες στις ίδιες αυτές θέσεις. Μετά από λίγο καιρό ακολούθησε η περίφημη Μάχη του Άλαμο. Ο πόλεμος τελείωσε με τη συνθήκη του Αγίου Υακίνθου: ο στρατηγός Σαμ Χιούστον νίκησε μέσα σε 18 μόλις λεπτά τον μεξικανικό στρατό, που διοικούσε ο ίδιος ο Σάντα Άννα, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε μετά τη μάχη. Σε πολιτικό επίπεδο η μάχη του Αγίου Υακίνθου γέννησε τη Δημοκρατία του Τέξας.
Αν και οι μάχες στην ξηρά έπαψαν, συνεχίστηκαν στη θάλασσα.
Ανδρέας Ψυλλίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ανδρέας Ψυλλίδης γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1931. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο αρχιτεκτονικής και πολεοδομικού σχεδιασμού. Εργαζόταν ως αρχιτέκτονας.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΔΗΚΟ. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985
Προεδρικές εκλογές στο Τόγκο 2015

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τόγκο στις 25 Απριλίου 2015. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 15 Απριλίου 2015, ωστόσο καθυστέρησαν για 10 ημέρες, με πρόταση του Τζον Ντραμάνι Μαχάμα, προέδρου της Γκάνας και προέδρου του οργανισμού ECOWAS. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Φωρ Γκνασινγκμπέ διεκδίκησε και 3η θητεία, με αντιπάλους άλλους 4 υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένου του κύριου ηγέτη της αντιπολίτευσης Ζαν Πιέρ Φαμπρ από τον Εθνικό Συνασπισμό για την Αλλαγή. Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε σε κάτω του 50%, ενώ η αντιπολίτευση κατήγγειλε εκτεταμένες παρατυπίες, ζητώντας να σταματήσει η ροή των αποτελεσμάτων. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο Γκνασινγκμπέ, ο οποίος εξελέγη για 3η θητεία, με ποσοστό γύρω στο 59%.
1095 Τουλίπα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Τουλίπας εκτιμάται σε 31,52 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1208. Η Τουλίπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 47 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Αγελάος

Βιογραφία

Έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. Αναφέρεται ότι ήταν ο πρώτος δεξιοτέχνης κιθαρωδός που έπαιξε χωρίς συνοδεία. Τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο των Πυθίων το 559 π.Χ. στον διαγωνισμό μουσικής εγχόρδων.
Πρασινομέροπας

Ο Πρασινομέροπας (Merops superciliosus) έρχεται από τη Δυτική Ασίια και παρατηρείται στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Στο φτέρωμά του το κυρίαρχο χρώμα είναι το ζωηρό πράσινο.
Συνδέεται με τον Μέροπα, τον μυθικό βασιλιά της νήσου Κω. Από τον Μέροπα το νησί είχε ονομαστεί αρχικά Μεροπίς. Ο Μέρωψ είχε για σύζυγο τη νύμφη Εχέμεια, την οποία τόξευσε η θεά Άρτεμη και πριν ακόμα ξυψυχήσει την κατέβασε βιαστικά στον Άδη. Ο Μέρωψ αγαπούσε πολύ την γυναίκα τουκαι θέλησε να αυτοκτονήσει, όμως η Ήρα, εκτιμώντας τη συζυγική του αφοσίωση, τον μεταμόρφωσε σε πουλί.
Παλιό πάρκο των ελαφιών

Το παλιό πάρκο των ελαφιών (αγγλικά: Old Deer Park) είναι ημιδασική έκταση και πάρκο 1,45 τ.χλμ. στην περιοχή του Ρίτσμοντ στο νοτιοδυτικό Λονδίνο.

Τοποθεσία

Συνορεύει με τον Τάμεση στα δυτικά, τους κήπους του Κιου στα βόρεια, και την αστική περιοχή της κύριας πόλης του Ρίτσμοντ στα ανατολικά και νότια. Αποτελεί ιδιοκτησία του αγγλικού στέμματος ενώ η διέλευση σε αυτό είναι ελεύθερη. Από την πλευρά του ποταμού, διαθέτει κανάλι για την αποφυγή πλημμυρών κατά τις περιόδους ανόδου της στάθμης του ποταμού λόγω παλίρροιας, ενώ προστατεύεται και με την λειτουργία του υδατοφράκτη του Ρίτσμοντ σε κοντινή απόσταση.

Ιστορία

Το πάρκο παραδοσιακά αποτελούσε χώρο κυνηγιού ελαφιών των Άγγλων βασιλέων, καθώς σε διπλανή τοποθεσία βρισκόταν το παλάτι του Ρίτσμοντ. Το 1637 ο Κάρολος Α´ ίδρυσε ένα πολύ μεγαλύτερο νέο πάρκο στο Ρίτσμοντ σε λίγο μακρινότερη τοποθεσία για τις δραστηριότητες του κυνηγιού, και έτσι το πάρκο δίπλα από το παλάτι απέκτησε την σημερινή του ονομασία ως παλιό πάρκο των ελαφιών (Old Deer Park).
Από τα τέλη του 19ου αιώνα, το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου χρησιμοποιείται για αγώνες γκολφ και κρίκετ. Αξιοσημείωτο κτήριο αποτελεί το παλιό αστρονομικό παρατηρητήριο του βασιλέως (King's Observatory) το οποίο ιδρύθηκε από τον Γεώργιο Γ´ το 1769, και το οποίο πλέον είναι ιδιωτική οικία. Στα νοτιοδυτικά του παλιού παρατηρητηρίου διασώζονται τα θεμέλια παλαιού χριστιανικού ναού ο οποίος ιδρύθηκε από τον Ερρίκο Ε´ το 1414.Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής για τον σταθμό του Ρίτσμοντ την περίοδο 1847/8, και η σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ, περιόρισαν την πρόσβαση στο πάρκο, κάτι που μετέπειτα διευκολύνθηκε εν μέρει με την κατασκευή νέων μονοπατιών και γεφυρών.
Εντός του πάρκου, βρίσκονται 2 πέτρινοι οβελίσκοι, οι οποίοι ανεγέρθηκαν το 1874 και αρχικά χρησιμοποιούνταν από το παρατηρητήριο του βασιλέως για την παρατήρηση της διέλευσης της Αφροδίτης μπροστά από τον Ήλιο κατά το έτος εκείνο. Κατά την τοπική παράδοση όμως, η διήγηση είναι πως ανεγέρθηκαν προς μνήμη 2 αντρών που μονομάχησαν μεταξύ τους για την τιμή μιας γυναικός, Η οποία αργότερα λόγω των τύψεων που είχε, αυτοκτόνησε με πνιγμό πέφτοντας σε ποτάμι .
Χάρτης ελληνικής έκδοσης

Με την ονομασία Χάρτης Ελληνικής Έκδοσης, και αρκτικόλεξο ΧΕΕ, φέρονται οι επίσημοι ναυτικοί χάρτες που εκδίδει η Διεύθυνση Χαρτογραφίας της (ελληνικής) Υδρογραφικής Υπηρεσίας, ανεξάρτητης υπηρεσίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, που καλύπτουν κυρίως τις ελληνικές θάλασσες και ακτές, καθώς επίσης, την Αδριατική, την κεντρική και όλη την ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο συμπεριλαμβανομένη.

Η ονομασία αυτή ακολουθούμενη από ένα μονοψήφιο μέχρι τετραψήφιο αριθμό που προσδιορίζει συγκεκριμένο γεωγραφικό τόπο, για κάθε χάρτη, αποτελεί και τον επίσημο τίτλο των ελληνικών ναυτικών χαρτών με τους οποίους εφοδιάζονται όλα τα πλοία ελληνικά και ξένα που ναυσιπλοούν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, και στις αναφερόμενες παραπάνω θαλάσσιες περιοχές .

Διάθεση ΧΕΕ

Οι ΧΕΕ πωλούνται από συγκεκριμένα γραφεία της Υ.Υ. που στεγάζονται σε κτίρια του ΠΝ καθώς και από ιδιωτικά καταστήματα ναυτιλιακών ειδών μεγάλων λιμένων που είναι συμβεβλημένα με την Υ.Υ. Από τα σημεία διάθεσης αυτών παρέχονται δωρεάν συνοπτικά ευρετήρια, κατάλογοι ΧΕΕ, προς ενημέρωση κάθε ναυτιλλομένου.
Σημειώνεται ότι κατά τις ετήσιες ή έκτακτες επιθεωρήσεις των ελληνικών εμπορικών πλοίων και σκαφών και ειδικά του ναυτιλιακού τομέα μεταξύ των άλλων ελέγχεται ο σωστός εφοδιασμός τους με πρόσφατους ΧΕΕ, ή τουλάχιστον ενημερωμένους καθώς και η σωστή ταξινόμησή τους στο χώρο χαρτοθεσίας τους.
KSnapshot

Χαρακτηριστικά

Η εφαρμογή επιτρέπει στους χρήστες να λαμβάνουν screenshots ολόκληρης της οθόνης ή μιας περιοχής της, επιλεγμένης από τον χρήστη. Επίσης παρέχονται και άλλες επιλογές όπως η λήψη φωτογραφίας του επιλεγμένου παραθύρου. Η εικόνα που δημιουργείται μπορεί να  αποθηκευθεί σε διάφορα format και να γίνει άμεσα επεξεργασία της με κάποιο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας.
Παναγία η Δροσιανή

Ιστορία

Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας το μοναστήρι και ο πέριξ αυτού χώρος αποτελούσε ιδιαίτερο τιμάριο του οίκου Μπελόνια. Μετά την κατάληψη της Νάξου από τους Τούρκους ο τελευταίος Φράγκος Δούκας της Νάξου και Αιγαίου Πελάγους Ιωάννης Δ΄ Κρίσπης με έγγραφο που εξέδωσε το 1555 εκχώρησε το μοναστήρι στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία.

Σύγχρονη εποχή

Από το Μοναστήρι αυτό το μεγαλύτερο μέρος του ήταν θαμμένο και μόλις τη δεκαετία του 70 έγιναν οι ανασκαφές από την αρχαιολογική υπηρεσία όπου και αποκαλύφθηκε πλήρως. Μέχρι τότε το μόνο μέρος που ήταν ορατό ήταν η κυρίως εκκλησία που ήταν και η πλέον πρόσφατη. Η εκκλησία είναι στην ουσία ένα σύμπλεγμα από τέσσερις εκκλησίες. Είναι Βυζαντινού ρυθμού και όλοι οι χώροι του, εσωτερικά και εξωτερικά είναι σε σχήμα σταυρού.
Υπάρχουν πολλές αγιογραφίες. Αυτές που φαίνονται τώρα είναι και οι παλαιότερες, μιας και τα δύο προηγούμενα στρώματα έχουν αφαιρεθεί και έχουν μεταφερθεί σε μουσεία. Χαρακτηριστικοί είναι οι δύο Παντοκράτορες στον τρούλο, κάτι που αποδίδεται σε προσπάθεια καταπολέμησης του μονοφυσιτισμού: οι δύο μορφές απεικονίζουν η μία την ανθρώπινη και η άλλη τη θεία φύση του Χριστού.

Θρύλοι

Πολλοί οι θρύλοι για το πως κτίστηκε και το πως επελέγη η τοποθεσία. Οι παλαιότεροι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν ότι αν και αρχικά είχε επιλεγεί άλλο μέρος για το κτίσιμο της εκκλησιάς η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν κάθε βράδυ στο συγκεκριμένο μέρος. Η ονομασία «Δροσιανή» εικάζεται ότι προήλθε από το ότι οι κάτοικοι του χωριού σε μια πολύ μεγάλη περίοδο ανομβρίας απευθύνθηκαν στην Παναγία με λειτουργίες και τάματα για να την παρακαλέσουν να βρέξει έτσι ώστε να μην ξεραθούν τα δέντρα και οι μπαξέδες και να ζήσουν οι κάτοικοι που κατ' εξοχήν είναι αγρότες.
 
Το νεώτερο τμήμα του Μοναστηριού χωρίζεται σε δύο τμήματα και μπροστά από την εικόνα της Παναγίας υπάρχει στο πάτωμα μια τεράστια κυκλική πλάκα από μάρμαρο. Οι θρύλοι έλεγαν πως κάτω από την πλάκα αυτήν υπάρχει μεγάλος θησαυρός που κανείς όμως δεν πήγαινε να την ανασηκώσει γιατί θα τον μαρμάρωνε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Δυστυχώς την δεκαετία του 70 κάποιο πρωί βρέθηκε η πλάκα σκαμμένη και βγαλμένη και κανείς ποτέ δεν έμαθε αν έκρυβε κάτι από κάτω. 
Οι αρχαιοκάπηλοι όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Η  εικόνα της Παναγίας εκλάπη και είναι άγνωστο αν η υπάρχουσα στη θέση της είναι η αυθεντική ή κάποιο αντίγραφό της. Σήμερα το Μοναστήρι της Παναγίας της Δροσιανής λειτουργεί υπό τον έλεγχο της αρχαιολογικής υπηρεσίας και δέχεται ετησίως χιλιάδες επισκέπτες.
Κώρυκος (Κρήτης)

Η Κώρυκος ή Κώρυκος Άκρα όπως την αναφέρει ο Πτολεμαίος ήταν πόλη της Αρχαίας Ελλάδας στην Κρήτη, πιθανολογείται ότι βρισκόταν στην σημερινή περιοχή του ακρωτηρίου Γραμβούσσας. Ο Μελέτιος Αθηνών κάνει αναφορά για την Κώρυκο στην γεωγραφία του ενώ γίνεται αναφορά σε νόμισμα των Κωρυκίων που φέρει τα γνωστά κρητικά σύμβολα στο βιβλίο του Golzius III 221 (Insularum Nomismata) (Πάσλευ ΙΙ 61,47).
Γεωμετρική άλγεβρα

Ιστορία

Πριν τον 20ο αιώνα
Αν και η σύνδεση της γεωμετρίας με την άλγεβρα χρονολογείται ήδη από τον Ευκλείδης''τον 3ο αιώνα π.Χ. (Βλέπε Ελληνική γεωμετρική άλγεβρα), Γ.Α με την έννοια που χρησιμοποιείται σε αυτό το άρθρο δεν αναπτύχθηκε μέχρι το 1844, όταν χρησιμοποιήθηκε σε ένα συστηματικό τρόπο για να περιγράψει τις γεωμετρικές ιδιότητες και μεταμορφώσεις του χώρου. Σε εκείνο το έτος, Χέρμαν Γκράσμαν εισήγαγε την ιδέα της γεωμετρικής άλγεβρας σε πλήρη γενικότητα ως ένα ορισμένο λογισμό (ανάλογο με τον προτασιακό λογισμό) που κωδικοποιούνται όλα τα Γεωμετρικά στοιχεία του χώρου. Μετά τον Γκράσμαν, το 1878 ο Κλιίφορντ εξέτασε το αλγεβρικό σύστημα του Γκράσμαν μαζί με το κβατέρνια του Χαμιλτον στο Χάρβαντ. Από την άποψή του, οι κβατέρνια περιγράφονται ορισμένες μεταμορφώσεις (τις οποίες ονόμασε δρομείς ), ενώ άλγεβρα Γκρασμαν περιέγραψε ορισμένες ιδιότητες (, όπως το μήκος, περιοχή, και όγκο). Η συμβολή του ήταν να καθορίσει ένα νέο προϊόν - το 'γεωμετρικά προϊόν' - σε μια υπάρχουσα Γκρασμαν άλγεβρα, η οποία πραγματοποίησε τις κβατέρνια όπως ζουν εντός της άλγεβρας. Στη συνέχεια ο Rudolf Lipschitz το 1886 γενικευμένη ερμηνεία του Κλίφορντ,κβατέρνια, τα εφάρμοσε στη γεωμετρία των εναλλαγών στις Ν διαστάσεις. Αργότερα, οι εξελίξεις αυτές θα οδηγήσουν άλλους μαθηματικούς του 20ου αιώνα για να επισημοποιήσουν και να εξερευνήσουν τις ιδιότητες της άλγεβρας Κλίφορντ.
Παρ 'όλα αυτά, μια άλλη επαναστατική εξέλιξη του 19ου αιώνα θα επισκιάσει τελείως τη γεωμετρικά άλγεβρα: αυτή της ανάλυση του φορέα, που αναπτύχθηκε ανεξάρτητα από τους Josiah Willard Gibbs και Oliver Heaviside. Διανυσματική ανάλυση υποκινήθηκε από τον James Clerk Maxwell 's μελέτες ηλεκτρομαγνητισμού, και συγκεκριμένα την ανάγκη να εκφράσουν και να χειριστουν εύκολα ορισμένες διαφορικες εξισώσεις. Διανυσματική ανάλυση είχε κάποια διαισθητική σχέση με τις ακαμψίες των νέων αλγεβρών. Οι φυσικοί και μαθηματικοί εύκολα την υιοθετήσαν ως γεωμετρική εργαλειοθήκη της επιλογής τους, ιδιαίτερα μετά την επιρροή του 1901 από τον Edwin Bidwell Wilson, και από τις διαλέξεις του Gibbs.

Αναπαράσταση υποχώρων

Η Γεωμετρική Αλγεβρα αναπαριστά υποχώρους του V ως πολυδιανύσματα, και έτσι συνυπάρχουν στην ίδια άλγεβρα με τα διανύσματα από τον V. 'Ενας k-διάστατος υποχώρος W του V αναπαριστάται παίρνωντας μία ορθοκανονική βάση  και χρησιμοποιώωντας το γεωμετρικό γινόμενο για να σχηματίσουμε το blade D = b₁b₂⋅⋅⋅bₖ. Υπάρχουν πολλαπλά blades που αναπαριστούν τον W και όλα αυτά που αναπαριστούν τον W είναι βαθμωτές πολλαπλότητες του D. Αυτά τα blades χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τις θετικές πολλαπλότητες του D και τις αρνητικές πολλαπλότητες του D . Oι θετικές πολλαπλότητες του D λέμε ότι έχουν τον ίδιο προσανατολισμό με το D, ενώ οι αρνητικές αντίθετο.
Τα Blades είναι σημαντικά αφού οι γεωμετρικές λειτουργίες όπως προβολές, περιστροφές και αντικατοπτρισμοί βασίζονται στο πως το εξωτερικό γινόμενοt που παράγεται από n-blades
Φαραώ

Με το όνομα Φαραώ, εκ της αρχαίας αιγυπτιακής λέξης φερ-άα ή περ-άα, η οποία σημαίνει ανάκτορο φέρονται, ιστορικώς, οι αρχαίοι ηγεμόνες της Αιγύπτου.
Ο όρος αυτός, ως συνώνυμο στην έννοια του βασιλέως, άρχισε να χρησιμοποιείται από την 18η δυναστεία, ενώ στην 22α δυναστεία αποτελούσε, πλέον, τιμητικό τίτλο. Αν και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε από τους ίδιους τους Αιγύπτιους ηγεμόνες, ο τίτλος αυτός, καθιερώθηκε πολύ μεταγενέστερα, συμβατικώς, προς διευκόλυνση αρχαιολόγων και ιστορικών, δεδομένου ότι εκείνοι χρησιμοποιούσαν, επισήμως, πέντε ονόματα, διαδοχικώς, όπου το καθένα εισάγονταν ξεχωριστά με έναν από τους ακόλουθους τίτλους "Ώρος ....", "Χρυσός Ώρος ...." ή "υιός του Ρα ....", "βασιλεύς της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου ....", "Άρχοντας της διπλής Γης...." και "Άρχοντας των διαδημάτων....". Το τελευταίο λάμβανε ο εκάστοτε διάδοχος ακολουθούμενο από το όνομά του, αμέσως με τη γέννησή του και, εν συνεχεία, όλα τα προηγούμενα, αμέσως, μετά τη στέψη του.
Κατά την αρχαιότητα, οι Φαραώ είχαν, εκτός των αμιγώς διοικητικών, θρησκευτικά καθήκοντα και ταυτίζονταν με τους θεούς Ώρο, Ρα, Άμμωνα Ατών και, μετά θάνατον, με τον Όσιρι. Όντας λοιπόν θεοί, κληροδοτούσαν τη θεϊκή υπόστασή τους στους απογόνους και συνεχιστές της δυναστείας. Έχαιραν θεϊκών τιμών εν ζωή, καθώς και μετά θάνατον, ο οποίος για τους Αιγύπτιους θεωρείτο η μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο, αρχέγονο και μυστικιστικό.

Εμβλήματα

Μετά την ενοποίηση της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου σε ένα βασίλειο, οι Φαραώ έφεραν στέμμα μορφής διπλής τιάρας προς συμβολισμό των βασιλείων αυτών, επί της οποίας φέρονταν η κόμπρα του στέμματος, σύμβολο νίκης, δόξας, δικαιοσύνης και γονιμότητας. Σε πολλές των περιπτώσεων πολεμικών επιχειρήσεων, οι Φαραώ φορούσαν ένα κυανό στέμμα. Σε τελετές φορούσαν μια ψεύτικη γενειάδα από τρίχωμα αίγας (κατσίκας) .
Μπέλγκοροντ

Ιστορία

Η ονομασία  Μπέλγκοροντ είναι το Σλαβικό αντίστοιχο για το  "Λευκή Πόλη", επειδή η περιοχή είναι πλούσια σε  ασβεστόλιθους. Η πρώτη εγκατάσταση πληθυσμού αναφέρεται γύρω στο  1237, όταν η πόλη ερημώθηκε από τις ορδές του Μπατού Χαν. Το 1596 επανιδρύθηκε με την διαταγή του Μπορίς Γκοντουνόφ ως ένα από τα πολυάριθμα φρούρια που χτίστηκαν στα νότια σύνορα ως ανάχωμα από τους Τατάρους της Κριμαίας.
Καθώς όμως τα Ρωσικά σύνορα μετακινούνταν περαιτέρω νότια, το φρούριο ερειπώθηκε  και η πόλη ανατέθηκε διοικητικά στην Κυβέρνηση του Κουρσκ. Ο Μέγας Πέτρος την επισκέφτηκε την παραμονή της Μάχης της Πολτάβα και ένα σύνταγμα ιππικού εγκαταστάθηκε στην πόλη μέχρι το 1917.
Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Κουρσκ στο χωριό Πρόχοροφκα της Περιφέρειας Μπιέλγκοροντ διαδραματίστηκε η μεγαλύτερη σύγκρουση αρμάτων μάχης της ιστορίας, η οποία έλαβε χώρα στις 12 Ιουλίου του 1943.
Το Μπέλγκοροντ είναι διοικητικό, βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της Περιφέρειας Μπέλγκοροντ, που θεσμοθετήθηκε ως τέτοιο το  1954. Τα κυριότερα εκπαιδευτικά κέντρα της πόλης είναι το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μπέλγκοροντ, το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, η Γεωπονική Ακαδημία και η Οικονομική Ακαδημία.
Το Θέατρο του Μπέλγκοροντ έχει πάρει το όνομα ενός διάσημου ηθοποιού του 19ου αιώνα, του Μιχαήλ Σέπκιν, ο οποίος είχε γεννηθεί στην περιοχή.