google/wiki40b huggingface dataset:
Otherkin

Otherkin (ή άδερκιν, ελληνική απόδοση: αλλοειδής) ονομάζεται μια κοινότητα από άτομα που κοινωνικά χαρακτηρίζονται εν μέρει ή τελείως ως μη ανθρώπινα όντα. Κάποιοι από αυτούς ισχυρίζονται ότι είναι είτε πνευματικά είτε γενετικά, μη ανθρώπινα όντα· ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός παραμένει ανεπιβεβαίωτος.
Αυτό εξηγείται από ορισμένα μέλη της κοινότητας otherkin όσο το δυνατόν καλύτερα, μέσω της θεωρίας της μετενσάρκωσης, έχοντας μη ανθρώπινη ψυχή, γενεαλογία ή με συμβολική μεταφορά. Μερικοί μελετητές κατηγοριοποίησαν τον ισχυρισμό αυτού του χαρακτηρισμού ως "θρησκευτικό", επειδή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε υπερφυσικές πεποιθήσεις. Οπαδοί, αρνούνται την θρησκευτικότητα του να είσαι otherkin, και αντ' αυτού το αναφέρουν αυτό ως κάτι που υπάρχει εκ γενετής στο άτομο ή ως μια μεταφυσική κατάσταση της ύπαρξης.
Παγκόσμιο ομαδικό σκακιστικό πρωτάθλημα

Το Παγκόσμιο ομαδικό πρωτάθλημα στο σκάκι είναι διεθνής σκακιστική διοργάνωση. Μετέχουν σε αυτό 10 χώρες των οποίων οι σκακιστικές ομοσπονδίες κυριαρχούν στην ήπειρό τους. Η Ρωσία κατέκτησε το πιο πρόσφατο πρωτάθλημα στους άνδρες, στις 14 Ιανουαρίου του 2010.
Αδελφός Άννα

Βραβεύσεις

Η ταινία μετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963, στο οποίο ο Φυσσούν κέρδισε το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου.
Οξασταννιράνιο

Ονοματολογία

Η ονομασία «οξασταννιράνιο» παράγεται από την συστηνόμενη από την IUPAC συστηματική ονοματολογία Hantzsch-Widman. Πιο συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «οξ(α)» σημαίνει την παρουσία ενός ατόμου οξυγόνου στον ετεροκυκλικό δακτύλιο. Το δεύτερο πρόθεμα «στανν(α)» σημαίνει την παρουσία ενός ατόμου κασσιτέρου στον ετεροκυκλικό δακτύλιο. Η συλλαβή «-ιρ-» σημαίνει ότι ο ετεροκυκλικός δακτύλιος είναι τριμελής, δηλαδή αποτελείται από τρία (3) συνολοικά άτομα. Η συλλαβή «-αν-» σημαίνει την απουσία διπλού δεσμού στον ετεροκυκλικό δακτύλιο και τέλος, η κατάληξη «-ιο» δίνεται επειδή ο ετεροκυκλικός δακτύλιος δεν περιέχει άζωτο. Η ονομασία «οξασταννακυκλοπροπάνιο» παράγεται από την εναλλακτική ονοματολογία αντικατάστασης οργανικών ενώσεων. Πιο συγκεκριμένα, η ένωση θεωρείται κυκλοπροπάνιο, που δύο άτομα άνθρακα του οποίου (μαζί με τα άτομα υδρογόνου που ενώνονται μαζί τους) αντικαταστάθηκαν από ένα άτομο οξυγόνου («οξ(α)-») και ένα άτομο κασσιτέτου («-στανν(α)-»). Η ονομασία «εποξυστανναμεθάνιο» παράγεται από την εναλλακτική «ονοματολογία υποκατπάστασης», δηλαδή μεθάνιο που δυο άτομα υδρογόνου του οποίου έχουν υποκατασταθεί από δισθενή (τουλάχιστον) ομάδα, από ένα άτομο οξυγόνου («οξ(υ)-») και ένα άτομο κασσιτέρου (-στανν(α)-), που σχηματίζει δακτύλιο, όπως δηλώνει το πρόθεμα «επ(ι)-».

Καταλυτική προσθήκη οξυγόνου

Κατά την καταλυτική προσθήκη οξυγόνου σε μεθυλενοκασσιτεράνιου σχηματίζεται οξασταννιράνιο:

Από υδροξυμεθυλοχλωροκασσιτεράνιο

Με απόσπαση υδροχλωρίου (HCl) από υδροξυμεθυλοχλωροκασσιτεράνιο παράγεται οξασταννιράνιο:
Γκιγιέρμο Βίλας

Καριέρα

Ο Βίλας μεγάλωσε στο παραθαλάσσιο θέρετρο του Μαρ ντελ Πλάτα και έπαιξε το πρώτο του τουρνουά το 1969. Ήταν ειδικός σε χωμάτινα γήπεδα αλλά έπαιζε εξίσου καλά σε γήπεδα με γρασίδι και σκληρά.
Κέρδισε τέσσερις τίτλους Γκραντ σλαμ: το Γαλλικό Όπεν το 1977, το Αμερικανικό όπεν το 1977, το Αυστραλιανό Όπεν του 1978 και το 1979. Ήταν επίσης φιναλίστ στο γαλλικό όπεν τρεις φορές το 1975, 1978 και 1982, και στο Αυστραλιανό όπεν το 1977. Το 1974 κέρδισε το "Masters Grand Prix", επιπλέον κέρδισε επτά τίτλους "Grand Prix Super Series" (1975-80) οι πρόδρομοι των σημερινών Masters 1000.
Το καλύτερο έτος της καριέρας του ήταν το 1977, όταν κέρδισε δύο από τα τέσσερα πρωταθλήματα Γκραντ σλαμ στο απλό και 16 από τους 31 τουρνουά της ΑΤΡ. Το ρεκόρ του για το 1977 ήταν 145 νίκες έναντι 14 ηττών. Με εξαίρεση το πρωτάθλημα του Masters στο τέλος του έτους, κέρδισε 72 από τους τελευταίους 73 αγώνες του ATP το 1977. Η υψηλότερη επιτυχία του αυτή την χρονιά ήταν η νίκη του στον τελικό του αμερικανικού όπεν επί του Τζίμι Κόνορςε με 2-6, 6-3, 7 -6 (7-4), 6-0.
Παρόλο που κέρδισε 16 ατομικούς τίτλους ATP, μεταξύ των οποίων το Γαλλικό όπεν και το Αμερικανικό όπεν και ήταν φιναλίστ στο Αυστραλιανό όπεν το 1977 ποτέ δεν του δόθηκε από την ATP το Νο 1 στον κόσμο κατά τη διάρκεια του 1977, λόγω του γεγονότος ότι οι βαθμολογίες κατά το χρόνο αυτό βασίστηκαν στον μέσο όρο των αποτελεσμάτων ενός παίκτη. Αντίθετα ήταν Νο 2 πίσω από τον Τζίμι Κόνορς ο οποίος κέρδισε το Masters και έξι άλλους τίτλους και ήταν φιναλίστ στο Γουίμπλεντον και το Αμερικανικό όπεν το 1977. Ο Αργεντινός δημοσιογράφος Eduardo Puppo και ο Ρουμάνος μαθηματικός Marian Ciulpan  διερεύνησαν τα αρχεία των τουρνουά του Βίλας και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Βίλας έπρεπε να κατατάσσεται στην πρώτη θέση για πέντε εβδομάδες το 1975 καθώς και κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες του 1976. Τον Μάιο του 2015 η ATP ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να μην χορηγήσει στον Βίλας τη θέση Νο 1, επειδή συνέβη στο διάστημα μεταξύ της δημοσίευσης των επίσημων βαθμολογιών.
Ο Βίλας αποχώρησε από την περιοδεία του ATP το 1989, αλλά εξακολουθούσε να παίζει στο ATP Challenger Series μέχρι το 1992. Εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα της φήμης το 1991. 
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε σε 14 διοργανώσεις από το 1970 έως το 1984 με ρεκόρ 57 νίκκες και 24 ήττες, με την Αργεντινή το 1981 ήταν φιναλίστ στον τελικό.
Μπασδουναίικα Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Μπασδουναίικα βρίσκονται προς τα όρια με την Ευρυτανία και στο νότιο άκρο της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχουν 45,5 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο και μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητας Χούνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τα γειτονικά χωριά Ρίο,  Σκιαδαίικα, Παλαιοχώρια, Λάκκες, Χούνη, Παλαιοχούνη και Λουτρά  αποτελούν την τοπική κοινότητα Χούνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Απόστολος Ζούζουλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κιάτο το 1874. Μετά τη περάτωση των γυμνασιακών του σπουδών στην Αθήνα ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας και από το 1902 αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και διατέλεσε βουλευτής Αργολιδοκορινθίας και Κορινθίας επανειλημμένα. Το 1932 εκλέχθηκε γερουσιαστής.
Ο Ζούζουλας ήταν ένας από τους ιδρυτές του Λαϊκού Κόμματος. Με εκείνο το κόμμα εξελέγη βουλευτής Αργολιδοκορινθίας στις εκλογές του 1935. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Κορινθίας το 1902 , το 1905 και το 1906 και Αργολιδοκορινθίας το 1915, 1920 και 1926.
Για την κοινωνική και πολιτική του δράση γενικότερα είχε τιμηθεί με τα ανώτερα παράσημα της ελληνικής πολιτείας. Πέθανε από ανακοπή καρδίας μέσα σε αμαξοστοιχία των τότε ΣΠΑΠ την ημέρα που εισέρχονταν οι Γερμανοί κατακτητές στη γενέτειρά του στις 11 Μαΐου του 1941.
Κωνσταντίνος Ι. Παπαρρηγόπουλος (1920-2010)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Δάφνη Αχαΐας, γιος του Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου, και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής στη Β΄ Αθηνών αρχικά με την ΕΡΕ το 1963 και στη συνέχεια με τη Νέα Δημοκρατία το 1974, το 1977, το 1981 και το 1985. 
Υπήρξε ένας από τους κύριους εισηγητές για την Αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975 και του Κανονισμού της Βουλής. Στις κυβερνήσεις του Καραμανλή και του Ράλλη ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών από τις 10 Μαΐου 1978 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.
Λίγο πριν το θάνατό του (ως το 1998) ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Τύπου Α.Ε. και από το 1991 ισόβιο μέλος και πρόεδρος του Ιδρύματος "Λίλιαν Βουδούρη".
Απεβίωσε σε ηλικία 90 ετών, το 2010.
Κάστρο Αετού Ξηρομερίου

Το Κάστρο Αετού είναι κάστρο βυζαντινών χρόνων στην Αιτωλοακαρνανία κοντά στο χωριό Αετός στην περιοχή του Ξηρομέρου. Βρίσκεται χτισμένο στην κορυφή λόφου σε 443 μέτρα ύψος που ελέγχει τον κάμπο του Ξηρομέρου. Είναι προσβάσιμο μόνο από τα βόρεια, στις υπόλοιπες πλευρές του περιβάλλεται από γκρεμό. Σήμερα διασώζεται ερειπωμένο το τείχος του, δεξαμενές νερού και ερείπια εκκλησίας.
Το κάστρο χτίστηκε από τους βυζαντινούς τον 4ο-6ο αιώνα για την προστασία του τοπικού πληθυσμού από τις βαρβαρικές επιδρομές. Όταν πέρασε στην κατοχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου ανακαινίστηκε και συντηρήθηκε εκ νέου. Αργότερα και τον 14ο αιώνα πέρασε στην κατοχή του Γκίνη Μπούα Σπάτα όπου έκανε το κάστρο έδρα της μικρής ηγεμονίας του. Το 1492 πολιορκήθηκε από τον Κάρολο Τόκο και το κατέλαβε, αναφέρεται ότι μπήκαν νύχτα στο κάστρο τρεις άντρες του Τόκου όπου συνέλαβαν τον διοικητή του κάστρου αναγκάζοντας την φρουρά του να παραδοθεί. Έπειτα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και το 1684 πολιορκήθηκε και καταστράφηκε από τον Μοροζίνι.
ΟΣΚ ΑΕ

Τα πρώτα πέντε χρόνια λειτουργίας (1962 - 1967)

Ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ιδρύθηκε το 1962 με αρχική διάρκεια πέντε (5) έτη και σκοπό την κάλυψη των μεγάλων ελλείψεων της χώρας σε σχολικές υποδομές λόγω των οποίων υπήρχε πρόβλημα αναλφαβητισμού. Ο νέος οργανισμός στελεχώθηκε από 50 υπαλλήλους.
Σε αυτήν την πρώτη φάση ο ΟΣΚ κατασκεύασε στην ύπαιθρο ολιγοθέσια σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ στις εξασφάλισε ως επί το πλείστον οικόπεδα για την ανέγερση και δημοτικών και γυμνασίων σχολείων. Επίσης, ανέλαβε να εκσυγχρονίσει την επίπλωση των σχολικών μονάδων και να εφοδιαστούν με τα απαραίτητα μέσα για τα μαθήματα της γεωγραφίας, της ανθρωπολογίας, της φυσικής, της χημείας και της γυμναστικής.

Το μεταβατικό στάδιο (1967 - 1984)

Οι μετακινήσεις των πληθυσμών προς τα αστικά κέντρα δημιουργούσαν ολοένα αυξανόμενες και διαφοροποιούμενες ανάγκες για σχολικές υποδομές. Ο οργανισμός έπαψε να έχει προσωρινό χαρακτήρα και μεταβλήθηκε σε κύριο φορέα υλοποίησης της πολιτικής δημιουργίας σχολικής στέγης. Οι υπάλληλοι έφθασαν τους 300.

<Νέες αρμοδιότητες του ΟΣΚ (1984-1994 & 1994-1998)

Το 1984, ο ΟΣΚ ανέλαβε ως κύρια αρμοδιότητα τα έργα στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ενώ η κατασκευή σχολικών μονάδων στους υπόλοιπους Νομούς ανατέθηκε στις Διευθύνσεις Τεχνικών Υπηρεσιών των κατά τόπους αρμόδιων Νομαρχιών. Ο ΟΣΚ συνέχισε να επικουρεί το έργο των Νομαρχιών σε επίπεδο προδιαγραφών, μελετών και χρηματοδοτήσεων.
Το >1994 η αρμοδιότητα για τις επισκευές και συντηρήσεις των σχολείων μεταφέρθηκε στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (με τους Ν.1892/90, 1894/90 και 2009/92).

Από τον ΟΣΚ στην "ΟΣΚ ΑΕ" (1998 - 2013)

Το 1998 ο ΟΣΚ μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος με την επωνυμία "Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ" (ΟΣΚ ΑΕ), μορφή με την οποία λειτουργούσε έως την προσχώρηση στην εταιρεία Κτιριακές Υποδομές ΑΕ (ΚτΥπ). Αρμοδιότητες της ΟΣΚ ΑΕ από το 1998 έως και τη συγχώνευση ήταν η κατασκευή σχολικών μονάδων στην Αττική και η προμήθεια, αποθήκευση και διανομή του εξοπλισμού των σχολικών μονάδων (π.χ. θρανία, έδρανα, πίνακες κ.λπ.) σε όλη την Ελλάδα. Συχνά κατασκεύαζε επίσης σχολικά κτίρια στην επικράτεια με προγραμματικές συμβάσεις ή ανάλογες υπουργικές αποφάσεις. Εποπτεύουσα αρχή ήταν αρχικά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ αργότερα υπήρχε συνδυαστική εποπτεία και από το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Έλληνες της Αυστρίας

Προϊστορία

Ήδη πριν από την Α' Σταυροφορία κατοικούσαν Έλληνες στην Βιέννη. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας πολλοί Έλληνες εγκαταστάθηκαν ως έμποροι. Στις 17 Ιανουαρίου το 1686 ο Έλληνας Johannes Theodat απέκτησε το προνόμιο να ανοίξει το πρώτο καφέ της Βιέννης.

Τον 18ο αιώνα

Η Μαρία Θηρεσία θέλοντας να βελτιώσει την οικονομία της χώρας της και να αναπτύξει το εμπόριο προωθεί τις εμπορικές σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία: παραχωρεί αρχικά εμπορικά προνόμια και ατέλειες τελωνειακές σε εμπόρους εξ Ανατολών, έτσι Αρμένιοι, Εβραίοι και Έλληνες φτάνουν στα εδάφη της. Έπειτα, έδωσε την αυστριακή υπηκότητα στους Έλληνες, έχασαν όμως τα προνόμια ως ξένοι πολίτες. Γι αυτό το λόγο ορισμένοι Έλληνες δήλωναν Οθωμανοί.
Οι Γρηγόριος Κωνσταντάς και Δανιήλ Φιλιππίδης στο βιβλίο τους Νεωτερική Γεωγραφία που εκδόθηκε στην Βιέννη το 1791 σημειώνουν Εις την επικράτειαν της Αουστρίας είναι περισσότερες από ταις 80 χιλιάδες φαμιλιαίς Τουρκομερίται
Η Βιέννη είναι τόπος έκδοσης σειράς ελληνικών εντύπων, όπως της «Εφημερίδος», με πρώτη έκδοση στις 31 Δεκεμβρίου 1790, όπως επίσης των βραχύβιων «Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη», με πρώτη έκδοση τον Ιούλιο του 1811 από τον του Ευφρόνιο Πόποβιτς και «Ελληνικός Τηλέγραφος», με έτος πρώτης έκδοσης το 1813. Το 1811 εκδίδεται το πρώτο ελληνικό φιλολογικό περιοδικό, ο Λόγιος Ερμής.

Τον 19ο αιώνα

Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης η Βιέννη, και ιδιαιτερα η ελληνική γειτονιά (Griechenviertel), αποτελούν κέντρα της Διασποράς.
Ένα τελευταίο μεγάλο κύμα μεταναστών πήγε στην Αυστρία κατά την διάρκεια τις δεκαετίας του 1950 και 1960 όταν το Γκρατς με το Πανεπιστήμιο του Γκρατς ήταν δημοφιλής προορισμός  φοιτητών.
Ανθρώπινη μύτη

Η ανθρώπινη μύτη (ή ανθρώπινη ρίνα) ειναι όργανο το οποίο βρίσκεται στο πρόσωπο ανάμεσα στα χείλη και τα μάτια, προεξέχει από αυτό και έχει δύο εισόδους (τα ρουθούνια) που χρησιμεύουν στην αναπνοή και την όσφρηση. Το σχήμα της μυτης καθορίζεται απο τα ρινικά οστά και χόντρους. Η μέση ανδρική μύτη είναι μεγαλύτερη από μια γυναικία. Στον θόλο της μύτης, υπάρχει μια περιοχή από ειδικά κυτταρα, υπεύθυνα για την όσφρηση. Αλλες λειτουργίες της μυτης είναι η θέρμανση, εφύγρανση και διήθηση του αέρα. Τρίχες εντός της μύτης εμποδίζουν μεγάλα αντικείμενα να εισέλθουν στο αναπνευστικό σύστημα. 

Μορφολογική ανατομία

Η εξωτερική μύτη αποτελείται από δυο ρουθούνια (αλλιώς ρώθωνες ή μυκτήρες), οι οποίοι χωρίζονται από το ρινικό διάφραγμα. Η εξωτερική πλευρά τους είναι στρογγυλή και κινητή και ονομάζεται ala nasi. Προς τα πάνω, η μορφή της μύτης σχηματίζεται από τον υάλινο ρινικό χόνδρο και το ρινικό τμήμα του μετωπιαίου οστού. Το δερμα αρδεύεται από την Οφθαλμική και Γναθιαία Αρτηρία. Νεύρωση λαμβάνει από την πέμπτη Εγκεφαλική Συζυγία (τρίδυμο νεύρο). 
Η ρινική κοιλότητα επεκτείνεται από τους ρώθωνες προς τα εμπρός εως την χοάνη προς τα πίσω, και ονομάζεται ρινική θαλάμη. Περικλείεται από 4 τοιχώματα, το άνω, το κάτων, το έσω και το έξω. Το έξω τοίχωμα έχει 3 προσεκβολες, οι οποίες ονομάζονται ρινικές κόγχες. Ο χώρος κάτω από την κάθε κόγχη σχηματίζει ένα ρινικό πόρο. 
Οι ρινικές θαλάμες επικοινωνούν με τους παραρρίνιους κόλπους, οι οποίοι είναι κοιλότητες εντός των γειτονικών οστών. Οι παρραρίνιοι κόλποι είναι οι Μετωπιαίοι κόλπο, οι ηθμοειδείς κυψέλες, το ιγμόρειο άντρο και ο σφηνοειδής κόλπος.

Ιστολογία-Εμβρυολογία

Η εσωτερική ρίνα, επενδύεται από αναπνευστικό επιθήλιο (ψευδοπολύστιβο κυλινδρικό κροσσωτό). Στον θόλο της μύτης, ειδικά νευρικά κύτταρα σχηματίζουν τον οσφρητικό βλεννογόνο. Τα ειδικά νευρικά κύτταρα του οσφρητικού βλεννογόνου θα σχηματίσουν τα οσφρητικά νημάτια, μετά τον οσφρητικό βολβό και τελικά την πρώτη Εγκεφαλική Συζυγία. Τα νευρικά κύτταρα του οσφρητικού βλεννογόνου είναι τα μόνα νευρικά κύτταρα του ανθρώπινου σώματος που ανανεώνονται. Λεμφικός ιστός που συνοδεύει τους βλεννογόνους (MALT) υπάρχει στην συμβολή ρίνας με φάρυγγα, δημιουργόντας τις αδενοειδής εκβλαστήσεις, γνωστές ως "κρεατάκια", τα οποία υπερπλάθονται εως την ηλικία των πέντε χρονών και αργότερα υποστρέφουν.
Εμβρυολογικά, η μύτη αναπτύσσεται από το εξώδερμα. Οι ρινικοί δίσκοι ή πλάκες (nasal discs/plates) εμφανίζονται ως παχύνσεις το εξωδέρματος. Αναπτύσσονται από τις ρινικές πλάκες τα ρινικά βοθρία (nasal pits) τα οποία θα εκβάλουν τελικά στο στόμα. Τα ρινικά βορθία θα αναπτυχθούν και θα σχηματίσουν τους ρινικούς σακους (nasal sacs) οι οποίοι θα εκβάλουν στους ρώθωνες. Οι ρινικοί σάκοι θα αποτελούν τις μελλοντικές ρινικές κοιλότητες.
Οι παραρίνιοι κόλποι θα αναπτυχθούν στο τέλος της εμβρυικής περιόδου. Αρχικά θα εμφανιστούν ως εκκολπώματα του έξω τοιχώματος της ρινικής κοιλότητας και θα εισδύσουν στα περιβάλλοντα οστά. Αρα, όλοι παροχετεύονται στην ρινική κοιλότητα. Τόσο ο μετωπιαίος κόλπος, όσο και ο σφηνοειδής, θα διεισύσουν στα ομόνυμα οστά κατά την παιδική ηλικία.
Ιωάννης Κοντοστέφανος

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του πανυπερσέβαστου και μεγάλου δούκα (ναυάρχου) Στεφάνου και της πορφυρογέννητης Άννας Κομνηνής, κόρης του αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Αδελφός της Άννας ήταν ο Μανουήλ Α΄. Ο Ιωάννης είχε αδέλφια τον Αλέξιο, τον Ανδρόνικο -και οι δύο εξέχοντες στρατιωτικοί διοικητές- και την Ειρήνη.
Ο οίκος του ήταν αρχοντικής καταγωγής και ανήλθε σε εξέχουσα θέση μεταξύ των αριστοκρατών, στο κέντρο της πολιτικής σκηνής, επί Ιωάννη Β΄. Έκανε επιγαμίες με τον αυτοκρατορικό οίκο των Κομνηνών.

Σταδιοδρομία

Η αρχή της σταδιοδρομίας του δεν είναι γνωστή· εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1162 σε ένα έγγραφο ιδιοκτησίας της μονής Μεγίστης Λαύρας. Την εποχή αυτή ήταν δούκας (κυβερνήτης) της Θεσσαλονίκης και ταυτόχρονα απογραφεύς και εξισωτής (εκτιμητής φόρων). Έπειτα αναφέρεται ως μετέχων της συνόδου στο ανάκτορο των Βλαχερνών τον Μάρτιο του 1166, μαζί με τον αδελφό του Αλέξιο. 
Έλαβε μέρος στις εκστρατείες του θείου του Μανουήλ Α΄· στην εκστρατεία του 1176 εναντίον του Σελτζουκικού σουλτανάτου του Ρουμ δεν αναφέρεται ρητά ότι έλαβε μέρος, είναι ασαφές. Αναφέρεται το θέρος του 1176, όταν ο αδελφός του Αλέξιος ασθένησε και απεβίωσε στο Λοπάδιον. Δεν ξέρουμε αν συμμετείχε στις 17 Σεπτεμβρίου στην καταστροφική ενέδρα στο Μυριοκέφαλον, αλλά δεν αναφέρεται έκτοτε, έτσι είναι πιθανό να ήταν ένα από τα πολλά μέλη της αριστοκρατίας που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη αυτή. Ωστόσο ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βάρζος εκτιμά ότι, όταν ο αδελφός του Ανδρόνικος εξεγέρθηκε εναντίον του Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού το 1182, τότε απεβίωσε και ο Ιωάννης.
206 Ερσιλία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ερσιλίας υπολογίσθηκε σε 104,6 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Ερσιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 20 λεπτά.
Ραφαϊέλ Ισραελιάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1908 στην Τιφλίδα της Γεωργίας (η οποία τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) και προερχόταν από οικογένεια Αρμένιων εκπαιδευτικών. Από την πλευρά του πατέρα του, Σαρκίς, καταγόταν από του Σουσί του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ενώ η μητέρα του, Μαριάμ, γεννήθηκε στο Ναχιτσεβάν του σημερινού Αζερμπαϊτζάν. Αφού ολοκλήρωσε το 1925 τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του, εισήχθη το ίδιο έτος στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Ακαδημίας Επιστημών της Τιφλίδας, από όπου αποφοίτησε το 1928. Ακολούθως μετέβη στο Λένινγκραντ, πραγματοποιώντας περαιτέρω σπουδές στην αρχιτεκτονική, αλλά και στις εικαστικές τέχνες. Το 1936 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν της ΣΣΔ Αρμενίας, όπου εργάστηκε σε διάφορους κρατικούς αρχιτεκτονικούς οργανισμούς. Παράλληλα, διετέλεσε από το 1941 μέχρι το 1963 καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Γερεβάν. Όντας εν ενεργεία αρχιτέκτονας από το 1936 μέχρι και τον θάνατό του, ο Ισραελιάν σχεδίασε πληθώρα δημόσιων κτιρίων, μνημείων, εκκλησιών, εργοστασίων κλπ, τόσο στην Αρμενία, όσο και στο εξωτερικό. 
Αντιπροσωπευτικά έργα του Ισραελιάν θεωρούνται μεταξύ άλλων το Μνημείο της Νίκης (νυν Μητέρα Αρμενία), το μνημείο της μάχης του Σαρνταραπάτ και το παρακείμενο Εθνογραφικό Μουσείο στο Αράκς, το μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Ετσμιαντζίν, η Λέαινα του Γκεγάρντ, η Δυτική Είσοδος του Γερεβάν κ.ά. Άλλα έργα του είναι το Κτίριο #2 στην Πλατεία Δημοκρατίας του Γερεβάν, η Αψίδα του Χαρέντς, ο ναός των Αγίων Σαράντα στο Μιλάνο και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Βαρτάν στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, συμμετείχε και στην αναστήλωση θρησκευτικών μνημείων, όπως ο ναός του Αγίου Σαρκίς στη συνοικία Κέντρον του Γερεβάν.
Απεβίωσε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1973 στο Γερεβάν. Ήταν παντρεμένος από το 1934 με τη Σοφία Μουραντιάν, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά (τρεις κόρες και δύο γιους). To 2011 η οικία του Ισραελιάν στο Γερεβάν κατεδαφίστηκε προκειμένου να ανεγερθεί στη θέση της ξενοδοχείο, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις.

Αποτίμηση

Ο Ισραελιάν αναφέρεται ως συνεχιστής του Αλεξάντρ Ι. Ταμανιάν και αρχιτέκτονας που κατάφερε να συγκεράσει την παραδοσιακή αρμενική αρχιτεκτονική με τις σύγχρονες τάσεις της εποχής του, αλλά και με στοιχεία από την αρχιτεκτονική των αρχαίων λαών της Μεσοποταμίας. Για το έργο του έλαβε διάφορες τιμητικές διακρίσεις όπως το Κρατικό Βραβείο της Ε.Σ.Σ.Δ., το βραβείο του Αρχιτέκτονα του Λαού, του Τιμημένου Καλλιτέχνη της ΣΣΔ Αρμενίας κ.ά. Έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας αναδρομική έκθεση προς τιμήν του, ενώ παρόμοια έκθεση διεξήχθη και το 1975 στο Λένινγκραντ.
The Essential Ozzy Osbourne

Τραγούδια

CD 1

1. Crazy Train (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:50

2. Mr. Crowley (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:55

3. I Don't Know (Live) (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:00

4. Suicide Solution (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 4:16

5. Goodbye to Romance (Osbourne, Rhoads, Daisley) - 5:32

6. Over the Mountain (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:31

7. Flying High Again (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 4:38

8. Diary of a Madman (Osbourne, Rhoads, Daisley, Kerslake) - 6:12

9. Paranoid (Live) (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 2:52

10. Bark at the Moon (Osbourne) - 4:15

11. You're No Different (Osbourne) - 5:49

12. Rock 'n' Roll Rebel (Osbourne) - 5:22

13. Crazy Babies (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo) - 4:14

14. Miracle Man (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 3:44

15. Fire in the Sky (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 6:24

16. Breakin' All the Rules (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo) - 5:13
CD 2

1. Mama, I'm Coming Home (Osbourne, Wylde, Lemmy) - 4:11

2. Desire (Osbourne, Wylde, Castillo, Lemmy) - 5:45

3. No More Tears (Osbourne, Wylde, Inez, Castillo, Purdell) - 7:22

4. Time After Time (Osbourne, Wylde) - 4:20

5. Road to Nowhere (Osbourne, Wylde, Castillo) - 5:09

6. I Don't Want to Change the World (Live) (Osbourne, Wylde, Castillo, Lemmy) - 4:05

7. Perry Mason (Osbourne, Wylde, Purdell) - 5:53

8. I Just Want You (Osbourne, Vallance) - 4:56

9. Thunder Underground (Osbourne, Wylde, Castillo) - 6:28

10. See You on the Other Side (Osbourne, Wylde, Lemmy) - 6:09

11. Gets Me Through (Osbourne, Palmer) - 5:04

12. Dreamer (Osbourne, Frederiksen, Jones) - 4:44

13. No Easy Way Out (Osbourne, Palmer) - 5:06

Βραβεία

The Essential Ozzy Osbourne (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός 
Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός