google/wiki40b huggingface dataset:
Emgrand EC7

Αρχική ιδέα και πραγματοποίηση

Η εταιρεία Geely ιδρύθηκε το 1986 και εισήλθε στη βιομηχανία παραγωγής αυτοκινήτων το 2001. Μεταξύ του 2006 και του 2008, εξέφρασε επανειλημμένα την έντονη επιθυμία της για εξαγωγή των μοντέλων αυτοκινήτων της και στις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύντομα, όμως, έγινε αντιληπτό ότι έπρεπε να προχωρήσει στη δημιουργία προϊόντων με σημαντικές αναβαθμίσεις στην ποιότητα κατασκευής, τον εξοπλισμό και κυρίως την ασφάλεια, για να εκπληρώσει τα σχετικά κριτήρια των συγκεκριμένων αγορών.
Προκειμένου να γίνει εφικτός ο συγκεκριμένος στόχος της και σκοπεύοντας, παράλληλα, να εκμεταλλευτεί την ραγδαία ανάπτυξη της κινεζικής αγοράς αυτοκινήτου, η Geely αποφάσισε τη δημιουργία μίας πολυτελέστερης θυγατρικής εταιρείας. Χωρίς καθυστέρηση, ξεκίνησε αμέσως την εξέλιξη του πρώτου σχετικού μοντέλου, υπό τον κωδικό «πρότζεκτ Geely FC-2». Τελικώς, η νέα μάρκα έλαβε το όνομα Emgrand (κινεζικά: 帝豪品牌) και το πρώτο της μοντέλο ονομάστηκε Emgrand EC7.
Η εξέλιξη του EC7 ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2006 και κράτησε τρία ακριβώς χρόνια. Τα πρώτα αντίτυπα κύλησαν από τη γραμμή παραγωγής τον Ιούλιο του 2009 και οι πωλήσεις στην Κίνα ξεκίνησαν στα μέσα Αυγούστου.

Βασικά στοιχεία

Αν και το Emgrand EC7 κυκλοφόρησε πρώτα στην Κίνα, ωστόσο εξελίχθηκε με βασικό στόχο τις εξαγωγικές αγορές, ώστε να γίνει το πρώτο κινεζικής σχεδίασης αυτοκίνητο παγκόσμιας κλάσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Geely συνεργάστηκε κυρίως με εταιρείες παγκόσμιου κύρους, μεταξύ των οποίων ήταν η Siemens για τα συστήματα ηλεκτρονικού ελέγχου, η Lear Corporation για τα καθίσματα και η Saint-Gobain για τα κρύσταλλα, ενώ η γραμμή παραγωγής εξοπλίστηκε με προϊόντα από τις Fuji, PDE και Dürr AG.
Αρχικά προσφερόταν μόνο ως 4-πορτο sedan, αλλά το 2010 προστέθηκε και μια κοντύτερη εκδοχή αμαξώματος, με κοινό μεταξόνιο, πλην όμως ως 5-πορτο hatchback, που ονομάζεται Emgrand EC7-RV. Ο πρώτος κινητήρας των μοντέλων αυτών, ήταν 1.5 λίτρων βενζίνης και το 2011 προστέθηκε ένας 1.8 λίτρων βενζίνης. Και οι δύο συνδυάζονται με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, ενώ έξτρα στο 1.8 λίτρων είναι ένα 7-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη. Μελλοντικά, αναμένονται και νέα, ισχυρότερα μηχανικά σύνολα, ακόμα και κινητήρες turbodiesel.
Από το 2011, ξεκίνησε η εξαγωγή τους και σε άλλες αγορές, όπου η έκδοση 1.8 λίτρων συχνά διατίθεται με το όνομα Emgrand EC718, ως αναφορά στον κυβισμό του κινητήρα. Παράλληλα, η εταιρεία στοχεύει σε μελλοντική εξαγωγή των μοντέλων της και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ.
Podemos

Ευρωεκλογές 2014

Το Podemos έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα στις Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του 2014 και πέτυχε 8,06% των ψήφων, κατακτώντας 5 έδρανα στην Ευρωβουλή. Η παρουσία του αποτέλεσε την μεγαλύτερη έκπληξη στα αποτελέσματα για την Ισπανία, καθώς το κόμμα είχε ιδρυθεί μόλις τρεις μήνες πριν από τις εκλογές. Μαζί με τον επικεφαλής της λίστας και αδιαφιλονίκητο ηγέτη του κόμματος, Πάβλο Ιγλέσιας, εξελέγησαν ως ευρωβουλευτές η Τερέσα Ροδρίγεθ (καθηγήτρια λυκείου), ο Κάρλος Χιμένεθ Βιγιαρέχο (πρώην δικαστικός, επικεφαλής του σώματος ελέγχου της φοροδιαφυγής της Ισπανίας), η Λόλα Σάντσεθ (μικροέμπορας) και ο Πάβλο Ετσενίκε, επιστήμονας που εργάζεται για το Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας (CSIC). Υποστήριξαν τον Αλέξη Τσίπρα ως υποψήφιο πρόεδρο της Κομισιόν.

Εκλογές 2015

Οι Ρodemos έκαναν εκστρατεία κατά της λιτότητας και του Λαϊκού κόμματος. Επίσης κατηγόρησαν τους Πολίτες (Ciudadanos) ότι η υπερβολικά φιλοευρωπαϊκή τους πολιτική δεν τους επέτρεπε να κάνουν τολμηρές αλλαγές.Στόχος του κόμματος ηταν να ξεπεράσει τους Πολίτες και το 20% κάτι που πέτυχαν εύκολα αφού έλαβαν 20,68% και 69 έδρες.Αποτελεί το τρίτο σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμμα.
Βαρύ ύδωρ

Το βαρύ ύδωρ είναι νερό που αντί για δύο άτομα υδρογόνου και ένα άτομο οξυγόνου, έχει δύο άτομα ενός ισότοπου του υδρογόνου, του δευτερίου, και ένα άτομο οξυγόνου. Λέγεται αλλιώς οξείδιο του δευτερίου και ο χημικός του τύπος είναι D₂O, ή και ²H₂O.
Το βαρύ ύδωρ είναι υγρό, άχρωμο και άοσμο και βρίσκεται αναμειγμένο με το κοινό νερό σε αναλογία 1 προς 6.760 μέρη νερού. Έχει σημείο βρασμού 101,4οC, σημείο πήξης 3,8 οC. Επίσης η πυκνότητά του είναι μεγαλύτερη από εκείνη του κοινού νερού έχοντας μοριακό βάρος 20. Λαμβάνεται από το κοινό νερό με ηλεκτρόλυση.

Το αέριο που παράγεται στην κάθοδο κατά την ηλεκτρόλυση είναι ελαφρό υδρογόνο ενώ το νερό που παραμένει στη συσκευή είναι περισσότερο εμπλουτισμένο με D₂O. Αν η ηλεκτρόλυση παραταθεί με εκατοντάδες λίτρα νερού μέχρι που να μείνουν στη συσκευή κάποια κυβικά εκατοστά υγρού υπολείμματος πρακτικά αυτό θα είναι βαρύ ύδωρ. Για πρώτη φορά παρασκευάστηκε από τον καθηγητή Τέυλορ, σύμφωνα με τον οποίο 5.000 μέρη κοινού νερού περιέχουν ένα μέρος οξειδίου του δευτερίου που όμως δεν ήταν ακριβές.
Μετά από διάφορα πειράματα που έχουν γίνει, διαπιστώθηκε ότι το βαρύ ύδωρ επηρεάζει την ανάπτυξη των ζωικών οργανισμών μέσα σ'αυτό, μόνο ως προς το ότι επιβραδύνει το ρυθμό της. Οι ίδιοι οργανισμοί δηλαδή αναπτύσσονται με μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στο κοινό νερό παρά μέσα στο βαρύ ύδωρ.
Λόγω της σπουδαίας ιδιότητας που έχει το βαρύ ύδωρ να μειώνει την ενέργεια των νετρονίων, σήμερα η παραγωγή του έχει μεταφερθεί σε βιομηχανική κλίμακα όπου και χρησιμοποιείται κυρίως στους πυρηνικούς αντιδραστήρες ως επιβραδυντής. Για το λόγο αυτό η σε μεγάλες ποσότητες διακίνησή του είναι ελεγχόμενη, σε αντίθεση με μικροποσότητες που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στα εργαστήρια ως ιχνηθέτης στη παρακολούθηση του μηχανισμού διαφόρων χημικών ή και βιοχημικών φαινομένων.
Τέλος σημειώνεται ότι μεταξύ του βαρέος ύδατος και του νερού διακρίνεται το ημιβαρές ύδωρ.
1026 Ίνγκριντ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ίνγκριντ είναι άγνωστα. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 5 ή 5,3 ώρες.
1833 Σμάκοβα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Σμάκοβα είναι άγνωστα. Η Σμάκοβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 56 λεπτά.
Θεοκρατία

Με τον όρο θεοκρατία (κράτος θεού) εννοείται εκείνο το σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ο θεός ή μια θεότητα θεωρείται ανώτατος άρχων και η διακυβέρνηση γίνεται συχνά από έναν εγκόσμιο άρχοντα, ελέω θεού μονάρχη. Το ρόλο της διακυβέρνησης αναλαμβάνει ενίοτε πέραν του ελέω θεού μονάρχη το ιερατείο της επίσημης θρησκείας του κράτους.
Κοινός τόπος οι θεοκρατίες σε κοινωνίες της αρχαιότητας υπήρξαν στην αρχαία Αίγυπτο και άλλους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολής. Ο όρος πρωτοεμφανίζεται στον Ιώσηπο, που τον χρησιμοποίησε για να υποδείξει την πολιτική οργάνωση των Εβραίων. Τούτο γιατί πριν την εγκαθίδρυση της βασιλείας στο αρχαίο Ισραήλ ο Θεός θεωρείτο υπέρτατος κυβερνήτης των Εβραίων και οι νόμοι του αφορούσαν τόσο σε θρησκευτικές, όσο και πολιτικές υποχρεώσεις. 
Από τη σκιώδη μορφή του βασιλέα-ιερέα Μελχισεδέκ, στον βασιλέα Δαβίδ και τον Μωυσή, φαίνεται πως η θεοκρατία στη μορφή της θεότητας ως ανώτατου άρχοντα ή ως κυβερνώντος ιερατείου δεν είναι άγνωστη στον ιουδαιοχριστιανικό κόσμο. Παρόλα αυτά η ιστορία γενικά προσδιορίζει την Περσία ως τόπο ανάπτυξης της ιδέας του θείου μονάρχη. Ιδέα που απαντάται την εποχή της κατάκτησης της Περσίας από τον Αλέξανδρο Γ' τον Μακεδόνα, αναλαμβάνεται από τον έλληνα μονάρχη και εισρέει έκτοτε στα ελληνιστικά βασίλεια. Θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι η ιδέα της κοσμικής εξουσίας του Θεού δεν είναι άγνωστη στους αρχαίους Έλληνες, για παράδειγμα τον Αριστοτέλη, που θεωρεί ότι ο ιδανικός βασιλέας είναι η γήινη εικόνα του Δία.
Από την εποχή του Αυγούστου Καίσαρα και μετά η ρωμαϊκή εξουσία προβαλλόταν ως επέκταση της θεϊκής, με τον αυτοκράτορα να έχει αρχιερατικό ρόλο (pontifex maximus) και να λατρεύεται και ο ίδιος ως θεός. Σε αυτό το πλαίσιο, η ρωμαϊκή Σύγκλητος τελούσε θρησκευτικά καθήκοντα.
Η ιδέα του ελέω θεού μονάρχη είναι παρούσα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, με αυτοκράτορες που προσπαθούσαν σε γενικές γραμμές, όχι πάντα επιτυχώς να προωθήσουν την εικόνα του μονάρχη ως κεφαλή της εκκλησίας, και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία με εσωτερικές συγκρούσεις της μεσαιωνικής Γερμανίας και της Καθολικής εκκλησίας.

Σύγχρονες μορφές θεοκρατίας

Σχετικά σύγχρονες μορφές θεοκρατίας θεωρούνται τα Παπικά Κράτη, η Γενεύη του Ζαν Κοβέν (Jehan Cauvin) επί το κοσμικότερον, στην οποία ο μεταρρυθμιστής θεολόγος προσπάθησε να διαμορφώσει μια ιδανική θεοκρατία, το Αφγανιστάν από την εποχή της διακυβέρνησης των Ταλιμπάν και σήμερα  το Βατικανό,το Αφγανιστάν,η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν,το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία
Γιόχεν Ριντ

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Μάιντς τέως Δυτικής Γερμανίας από Αυστριακή μητέρα και Γερμανό πατέρα. Οι γονείς του σκοτώθηκαν κι οι δύο στις 11 Ιουλίου του 1943 σε μια έκρηξη βόμβας στο Αμβούργο στη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου. Τότε ο Γιόχεν ήταν μόλις ενός έτους όποτε αναγκαστικά τον πήραν οι γονείς της μητέρας του στο Γκρατς της Αυστρίας οι οποίοι και τον μεγάλωσαν. Η μητέρα του κατά τα πρώτα νεανικά της χρόνια ήταν επιτυχημένη παίκτρια του τένις κι ύστερα σπούδασε νομικά όπως ο πατέρας του ο οποίος ήταν δικηγόρος. Οι γονείς του Γιόχεν είχαν ένα μύλο μπαχαρικών στο Μάιντς τον οποίο εκείνος κληρονόμησε. Ο παππούς του Γιόχεν έλπιζε πως εκείνος θα έπαιρνε την τέως Δυτικογερμανική ιθαγένεια, όμως ο Γιόχεν σε όλα τα μηχανοκίνητα σπορ στα οποία έλαβε μέρος, το έκανε με Αυστριακή αγωνιστική άδεια. Σε μια συνέντευξή του περιέγραψε την κληρονομιά του ως μια τρομερή μείξη κι όταν ρωτήθηκε αν αισθανόταν περισσότερο τέως Δυτικογερμανός ή Αυστριακός απάντησε πως αισθανόταν σαν Ευρωπαίος.
Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν ηγέτης του ισλαμιστικού κόμματος Χεζμπ-ε Ισλαμί, και ως τέτοιος πολέμησε αρχικά κατά των Σοβιετικών στον Αφγανοσοβιετικό πόλεμο (1979-1989), συνασπιζόμενος την Επιχείρηση Κυκλώνας της CIA με την υποστήριξη της Πακιστανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Μετά την πτώση του Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ από τη διακυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν τον Απρίλιο του 1992, ο Χεκματυάρ έχασε την εξουσία που θεωρούνταν πως κατείχε. Υποστηριζόμενος ακόμη από τις μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν συμμετείχε στη μάχη εναντίον του διοικητή Αχμέντ Μασούντ για τον έλεγχο της Καμπούλ. Όσο κατείχε το αξίωμα του Πρωθυπουργού δε δίστασε να βομβαρδίσει την πόλη με βαρέα πυρομαχικά που του παρείχε το Πακιστάν, καταστρέφοντας το 1/3 της πρωτεύουσας και αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες θύματα. Έλαβε το προσωνύμιο «Σφαγέας της Καμπούλ». Κατηγορήθηκε επίσης για την υποστήριξη δολοφονιών δημοσιογράφων, διανοούμενων και φεμινιστών. Ευρισκόμενος μεταξύ των Ταλιμπάν και των στρατευμάτων της Βόρειας Συμμαχίας του Μασούντ κατάφερε να διαφύγει και να ενταχθεί σιωπηρά στους Ταλιμπάν. 
Ο Χεκματυάρ μιλώντας στην πακιστανική τηλεόραση το 2003 ανέφερε πως βοήθησε τον Οσάμα μπιν Λάντεν και τον Αϊμάν αλ-Ζαουαχίρι να διαφύγουν στα όρη Τόρα Μπόρα κατά τη διάρκεια επίθεσης του αμερικανικού στρατού.
Μεταξύ 2000 και 2010, ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ έζησε εξόριστος στο Ιράν και αργότερα στο Πακιστάν.
Στο τέλος του 2004, ενώ βρισκόταν στο Πακιστάν, ο Χεκματυάρ πραγματοποίησε κάλεσμα για τζιχάντ κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφότου άρχισε να βρίσκεται στην αντιπολίτευση κατά του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, ανέφερε μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος, το οποίο μεταδόθηκε από το Al Jazeera στις 4 Μαΐου 2006, πως επιθυμούσε να πολεμήσει στο πλάι του Αϊμάν Αλ-Ζαουαχίρι, δεύτερου τη τάξει στην ηγεσία της Αλ Κάιντα. Έκτοτε θεωρείται τρομοκράτης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ανέλαβε την ευθύνη για την ενέδρα στο Σουρομπί όπου σκοτώθηκαν Γάλλοι στρατιώτες.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, μετά από δύο χρόνια διαπραγματεύσεων, το Αφγανιστάν υπογράφει συνθήκη ειρήνης με τον Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ η οποία του παρέχει αμνηστία και τη δυνατότητα ενασχόλησης με την πολιτική. Ο πρόεδρος Ασράφ Γκανί θεώρησε αυτή την κίνηση ως πρόοδο η οποία δίνει τη δυνατότητα για περαιτέρω συνομιλίες με τους Ταλιμπάν. Στις 4 Φεβρουαρίου 2017, ο ΟΗΕ αναίρεσε τις κυρώσεις που του επιβλήθηκαν το 2003. Παρόμοια απόφαση εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 4 Μαΐου, ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ εισήλθε στην Καμπούλ ως επικεφαλής κονβόι με βαρύ οπλισμό ζητώντας από τους Ταλιμπάν να εισέλθουν σε ειρηνευτικές συζητήσεις.
Ανδρέας Καλαμογδάρτης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γόνος της πατρινής οικογένειας προυχόντων. Αρχικά ήταν αντίθετος με την ένταξη του στην Φιλική Εταιρεία επειδή δεν ήθελε να προκαλέσει την οργή των Τούρκων στην περίπτωση που αποτύγχανε η επαναστατική κίνηση. Στάλθηκε στην Τρίπολη για να καθησυχάσει τους Τούρκους αλλά φυλακίστηκε.
Το 1821 γίνεται μέλος της Πελοποννησιακής Γερουσίας, η οποία και το επιφόρτισε να καταγράψει τους ελαιώνες της Μεσσηνίας. Διορίστηκε α΄ έπαρχος Τριπόλεως, τον Φεβρουάριο του 1822 διορίζεται έπαρχος Γαστούνης και μετά την επιστροφή του Κουντουριώτη από την εκστρατεία κατά του Ιμπραήμ διοικητής Ναυπλίας (έδρα κυβερνήσεως). Τον Ιούλιο του 1826 έγινε μέλος και τον Σεπτέμβριο πρόεδρος του προσωρινού εγκληματολογικού Δικαστηρίου Ναυπλίου. Το 1828 έγινε μέλος του Πανελλήνιου και τον επόμενο χρόνο, το 1829 εκλέγεται δημογέροντας της Πάτρας και ήταν αντιπρόσωπος Πατρών στην Εθνοσυνέλευση του Άργους. Εκλέχθηκε μέλος της Γερουσίας που αντικατέστησε το Πανελλήνιον. Τάχθηκε υπέρ της έλευσης στην Ελλάδα του Λεοπόλδου γι' αυτό και έπεσε σε δυσμένεια από τον Καποδίστρια. Επί Όθωνα διορίστηκε γενικός οικονομικός επίτροπος των νομών Αχαΐας και Ηλείας. Τέλος είχε χρηματίσει επίτροπος Άμφισσας καθώς και επαρχιακός ταμίας Μεσσηνίας και Αιτωλίας (1842).
Απεβίωσε το 1850 και ετάφη στο νεκροταφείο του Αγίου Ανδρέα. Μεταξύ των παιδιών του ξεχωρίζουν ο Αντώνιος Καλαμογδάρτης και η Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου.
Βεατρίκη της Ναβάρρας, δούκισσα της Βουργουνδίας

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη (η 2η από τον 3ο γάμο) του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων, κόρης του Αρσαμμπώ Η΄ του Μπουρμπόν κυρίου του Μπουρμπόν.
Παντρεύτηκε τον Ούγο Δ΄, ο οποίος από την πρώτη σύζυγό του Γιολάντα του Ντρε είχε γιο τον Ροβέρτο Β΄. Έτσι όταν ο Ούγος Δ΄ απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος Β΄ και όχι ο Ούγος, γιος της Βεατρίκης. Αυτή αποσύρθηκε στο Σατώ του Ιλ-συρ-Σερέιν. Όταν διαπληκτίστηκε με τον προγονό της Ροβέρτο Β΄, ζήτησε την προστασία του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας. Η Βεατρίκη αποκήρυξε κάθε δικαίωμα για τη διαδοχή του αδελφού της το 1273.
Επαρχία Στερλιταμάκσκι

Ιστορία

Η επαρχία ιδρύθηκε στις 20 Αυγούστου του 1930.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Στερλιταμάκσκι είναι μία από τις 54 επαρχίες στην δημοκρατία. Χωρίζεται σε 20 σελσοβιέτ, και αποτελείται από 111 αγροτικές κοινότητες.Το Στερλιταμάκ είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας, αλλά δεν αποτελεί μέρος της επαρχίας. Το Στερλιταμάκ έχει καθεστώς πόλης δημοκρατικής σημασίας, στάτους ισοδύναμο με αυτό των επαρχιών.
Ως δημοτική διαίρεση, η περιοχή έχει συσταθεί ως Δημοτική Επαρχία Στερλιταμάκσκι. Τα σελσοβιέτ ενσωματώνονται ως είκοσι αγροτικοί οικισμοί εντός της δημοτικής επαρχίας. Η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Στερλιταμάκ ενσωματώνεται ξεχωριστά από την επαρχία, ως το Αστικό Οκρούγκ του Στερλιταμάκ, αλλά χρησιμεύει επίσης ως διοικητικό κέντρο της δημοτικής επαρχίας.
Γεώργιος Παναγόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1910 και ήταν γιος του συμβολαιογράφου Αιγίου Δημητρίου Παναγόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε στη γενέτειρά του ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως συμβολαιογράφος. Νυμφεύτηκε την Αιγιώτισσα καθηγήτρια μουσικής Σπυριδούλα (Πίπη) Αργυριάδη. Από νωρίς εντρύφησε στην ιστορία της πόλης του Αιγίου και της Αιγιάλειας, πράγμα το οποίον επιβεβαιώνει το συγγραφικό του έργο. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1988. Το μεγάλο του αρχείο του, προϊόν πολυετούς έρευνας, κληροδότησε στο Τοπικό Ιστορικό Αρχείο στο Αίγιο (Παράρτημα των Γενικών Αρχείων του Κράτους) ενώ ορισμένες ιστοριοδιφικές του μελέτες παραμένουν ανέκδοτες.

Η προσφορά του

Με δικές του ενέργειες ανεγέρθη το 1955 το κτήριο της Στέγης των Γραμμάτων και των Τεχνών Αιγίου, το θέατρο που στεγάζει και σήμερα τη Φιλαρμονική Αιγίου Ευτέρπη. Στα 1970-1971 Ο Γ. Παναγόπουλος έκανε προσπάθειες για να καθιερωθεί η 26η Ιανουαρίου (η ημέρα της Μυστικής Συνέλευσης της Βοστίτσας) ως τοπική εορτή, οι ενέργειές του ωστόσο απέβησαν άκαρπες.
Το έργο της σύντομης δημαρχίας του (1974-1978) ήταν πολύπλευρο, στραμμένο πάντοτε γύρω από την προβολή και ανάδειξη της ιστορικής, πνευματικής και καλλιτεχνικής παράδοσης του Αιγίου. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Εταιρείας Φίλων της αρχαίας Ελίκης, της Δημοτικής Πινακοθήκης,της Φιλοτελικής Εταιρείας, του Σκακιστικού Ομίλου, του Χορευτικού Ομίλου Αιγίου.
Επί των ημερών του αναβιώθηκαν τα Ανθεστήρια (ανοιξιάτικες γιορτές του παλιού Αιγίου), ανακαινίστηκε το νεοκλασικό της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αιγίου, εγκαινιάστηκαν οι εγκαταστάσεις της Ε.Β.Ο. (Ελληνική Βιομηχανία Όπλων) και ξεκίνησαν έργα με στόχο την ανάπλαση της παραλίας του Αιγίου με την κατεδάφιση ορισμένων ερειπωμένων σταφιδαποθηκών. Επίσης τέθηκαν οι βάσεις για την αναπαλαίωση δύο νεοκλασικών της πόλης του, της Παλαιάς Δημοτικής Αγοράς (έργο του Ερνέστου Τσίλλερ, σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο) και του Παλαιού Νοσοκομείου (σημερινό Πολιτιστικό Κέντρο.
Επαρχία Χατάι

Ιστορία

Η Επαρχία Χατάυ ήταν γνωστή στην οθωμανική περίοδο ως σαντζάκι της Αλεξανδρέττας και είχε μικτό πληθυσμό, τουρκόφωνο και αραβόφωνο, μουσουλμανικό (σουνίτες και Αλεβίτες) και χριστιανικό. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με τη συνθήκη της Άγκυρας ενσωματώθηκε στη Συρία που αποτελούσε προτεκτοράτο υπό γαλλική εντολή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γαλλικών αρχών, η σύσταση του πληθυσμού της επαρχίας το 1936 ήταν 39% σουνίτεςΤούρκοι, 28% Αλεβίτες (αραβόφωνοι και τουρκόφωνοι), 11% Αρμένιοι, 10% σουνίτες Άραβες και 8% Έλληνες της Αντιόχειας. Η κυβέρνηση της Τουρκίας έθεσε το θέμα στην Κοινωνία των Εθνών διεκδικώντας την επαρχία με την επονομασία Χατάι (σε αναχρονιστική αναφορά στους Χετταίους που σύμφωνα με την κεμαλική προπαγάνδα της εποχής θεωρούνταν πρόγονοι των Τούρκων). Το 1937, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Τουρκία ενόψει του αναμενόμενου πολέμου στην Ευρώπη, η Γαλλία παραχώρησε αυτονομία στην επαρχία. Επίσης επέτρεψε την εγκάτάσταση εκεί Τούρκων πολιτών που η Τουρκία ισχυριζόταν ότι είχαν εγκαταλείψει τις εστίες τους μετά τον Α' Παγκόσμια πόλεμο. Το 1938 διεξήχθησαν εκλογές και η βουλή της επαρχίας ανακύρηξε την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας του Χατάυ υπό γαλλο-τουρκική συγκηδεμονία με πρόεδρο τον Ταϋφούρ Σοκμέν, βουλευτή της τουρκικής βουλής. Ένα χρόνο μετά, το 1939, διεξήχθηκε δημοψήφισμα που οδήγησε στην προσάρτηση της επαρχίας στην Τουρκία. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε κυβερνητική κρίση στη Συρία και παραίτηση του προέδρου Χασίμ αλ-Ατασί. Μετά την ανεξαρτησία της το 1946 η Συρία συνέχισε να διεκδικεί την επαρχία Χατάυ, τουλάχιστον μέχρι το 2009 που επιχειρήθηκε προσέγγιση ανάμεσα στις κυβερνήσεις του Μπασάρ αλ-Άσαντ και του Ταγίπ Ερντογάν.
1765 Βρούμπελ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Βρούμπελ εκτιμάται σε 42,3 ± 4,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του κατά Tholen είναι DX, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,106 ± 0,028. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Βρούμπελ γύρω από τον εαυτό του.
Λεύκα

Περιγραφή

Η λεύκα είναι φυλλοβόλο δένδρο ταχυαυξές, με μεγάλη παραβλαστικότητα. Φέρει λοβωτά φύλλα με γυαλιστερή ανοιχτοπράσινη την επάνω επιφάνεια και λευκή χνοώδη την κάτω. Τα θηλυκά φυτά, όταν ανθίζουν τέλη Μαρτίου με αρχές Απριλίου, παράγουν λευκούς σπόρους που μοιάζουν με βαμβάκι, το οποίο διασπείρεται σε μεγάλη απόσταση δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα. Πολύ ανθεκτικό στις παραθαλάσσιες φυτεύσεις, αναπτύσσει επιφανειακές ρίζες που δημιουργούν προβλήματα σε παρακείμενες κατασκευές. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις και γόνιμα, πολύ υγρά εδάφη. Φυτεύεται μεμονωμένα, σε δενδροστοιχίες καθώς και για την παραγωγή ξύλου. Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες κάτω των -20 °C. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα. Η λεύκα χρησιμοποιείται κυρίως για τη γρήγορη αναδάσωση περιοχών που είναι υγρές, αλλά ακατάλληλες για άλλη καλλιέργεια. Ακόμη, για τη δημιουργία πράσινου σε πάρκα και σε πλατείες. Το ξύλο της είναι γενικά άσπρο, ελαφρό, μαλακό, δουλεύεται πολύ εύκολα, δεν είναι όμως πολύ γερό. Ακόμη χρησιμοποιείται στη χαρτοποιία για την παραγωγή κυτταρίνης, στην κατασκευή σπιρτόξυλων και άλλων μικροαντικειμένων.

Η λεύκα στη μυθολογία

Η αρχαία ελληνική  ονομασία του δέντρου ήταν ἀχερωΐς ή Αίγειρος. Την αναφέρουν ο Όμηρος και ο Ησίοδος καθώς και  ο Θεόφραστος στο έργο του Περί φυτών. Η λεύκη αναφέρεται επίσης στην ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με ένα μύθο ο γιος του Ήλιου, ο Φαέθων, οδηγώντας το άρμα του πατέρα του πλησίασε τόσο πολύ τη γη, που άρχισε να καίγεται και τα ποτάμια άρχισαν να ξεραίνονται από την εκπεμπόμενη θερμότητα. Ο Δίας για να μην γίνει μεγαλύτερη καταστροφή τον κατακεραύνωσε και αυτός έπεσε νεκρός στον Ηριδανό ποταμό. Εκεί στις όχθες του ποταμού τον βρήκαν οι αδελφές του οι Ηλιάδες και από τη λύπη τους μεταμορφώθηκαν σε αίγειρες (λεύκες) και τα δάκρυά τους έγιναν κεχριμπάρι. Άλλος μύθος αναφέρει ότι η Λεύκη ήταν κόρη του Ωκεανού. Ο Άδης την άρπαξε στο βασίλειό του και όταν πέθανε την μεταμόρφωσε σε δέντρο, την αργυρόφυλλη λεύκα. Αναφέρεται επίσης η Λεύκα του Δία. Αυτή ήταν μυθικό ιερό δέντρο στην Κρήτη κάτω από το οποίο γεννήθηκε ο Δίας. Σύμφωνα με τον μύθο, η Λεύκα του Δία φύτρωνε στην Κρήτη έξω από το Ιδαίον Άντρον. Το δέντρο αυτό ήταν το μοναδικό του είδους του που έφερε καρπούς, αφού όλα τα άλλα έχαναν τους καρπούς τους πριν ωριμάσουν. Στη σπηλιά αυτή και κάτω από την σκιά της Λεύκας μεγάλωσε ο Δίας. Στο ίδιο σημείο παρέλαβε ο Μίνωας τους νόμους από τον ολύμπιο θεό για να τους παραδώσει στους κατοίκους της Κρήτης. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, στο σημείο αυτό γινόταν θυσία. Στους νόμους του Πλάτωνα μνημονεύεται ένα φαρδύ μονοπάτι με δέντρα γύρω γύρω που οδηγούσε από την Κνωσσό μέχρι στο σημείο που φύτρωνε η Λεύκα. Κοντά στο δέντρο αυτό φύτρωνε δάσος από γηραιότατα κυπαρίσσια, το οποίο έκρυβε τα θεμέλια πανάρχαιου ναού της Ρέας.
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1980-1981

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1980–81 ήταν το 22ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 2ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Τη χρονιά αυτή δύο γεγονότα σημάδεψαν το ελληνικό ποδόσφαιρο: Οι 21 νεκροί της Θύρας 7 μετά τον αγώνα Ολυμπιακός - ΑΕΚ 6–0 και ο θάνατος του Ούγγρου προπονητή του ΠΑΟΚ Γκιούλα Λόραντ κατά τη διάρκεια του αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 1–0.
Γκρέντελ

Ο Γκρέντελ είναι μυθολογικό τέρας στο Αγγλοσαξωνικό επικό ποίημα Μπέογουλφ, το οποίο όλοι φοβούνταν εκτός από τον ίδιο τον [[Μπέογουλφ (ήρωας)
|Μπέογουλφ]]. Μέσα στο ποίημα περιγράφεται με διάφορους όρους. 
Ο Γκρέντελ είναι απόγονος του βιβλικού Κάιν, του πρώτου δολοφόνου. Το τέρας στοιχειώνει την αίθουσα δείπνου των Δανών και τρώει τους μεθυσμένους άντρες. Ο Μπέογουλφ εγκαταλείπει την Γκέτλαντ για να νικήσει το τέρας με γυμνά χέρια.
Αργότερα η μητέρα του Γκρέντελ, που έχει μεγαλύτερη ισχύ , θα προσπαθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου της , αλλά τελικά σκοτώνεται από τον Μπέογουλφ. 
Η ίδια ιστορία παρουσιάζεται στην σάγκα του Χρολφ Κράκι (Hrólf Kraki). Ο αντίστοιχος του Μπεογούλφ , Μπέντβαρ Μπγιάρκι (Bödvar Bjarki), αφήνει την Γκέτλαντ και καταφθάνει στην αυλή των Δανών . Εκεί σκοτώνει ένα τέρας που τρομοκρατούσε τους Δανούς επί δύο χρόνια .
Μουσείο του Ισραήλ

Δεύτερη μοντέλο Ναός

Μία από τις πρόσφατες προσθήκες στο Μουσείο είναι το δεύτερο μοντέλο Εποχή Ναός της Ιερουσαλήμ. Το μοντέλο αναδομεί την τοπογραφία και αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της πόλης, όπως ήταν πριν από 66 μ.Χ., έτος κατά το οποίο η μεγάλη εξέγερση εναντίον των Ρωμαίων εξερράγη, με αποτέλεσμα την τελική καταστροφή της πόλης και το ναό. Αρχικά κατασκευάστηκε για λόγους Holyland Ιερουσαλήμ Hotel, το μοντέλο, το οποίο περιλαμβάνει ένα αντίγραφο του Ναού του Ηρώδη, είναι πλέον ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του {του Μουσείου {μετατρέψει | 20 | στρεμμάτων | m2 | τραγουδούν =}} στην πανεπιστημιούπολη, δίπλα στο ιερό του Βιβλίου.