google/wiki40b huggingface dataset:
Επαρχία Γκουανακάστε

Γεωγραφία

Η Επαρχία Γκουανακάστε βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα ανατολικά με την Αλαχουέλα και στα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά με την Πουνταρένας. Έχει έκταση 10.140,7 km². Είναι σε έκταση η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας.

Πόλεις

Οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Λιμπέρια, Κάνιας και η Νικόγια. Άλλες πόλεις είναι η Σάντα Κρους, η Μπαγάσες, η Φιλαδέλφια, η Λας Χούντας, η Τιλαράν, η Καρμόρα, η Λα Κρους και η Οχάντσα.

Δημογραφία

Η Επαρχία Γκουανακάστε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 264.274 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ. Έχει πυκνότητα 26.1 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα  μετά τη Σαν Χοσέ.
2-αιθυλοπυριδίνη

Παραγωγή

Η παραγωγή της 2-αιθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.

Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό

Με μείγμα αιθινίου (HC≡CH) και προπανονιτριλίου (CH₃CH₂CN), σε αναλογία 2:1 υπέρ του πρώτου, παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C₅H₅)₂], παράγεται 2-αιθυλοπυριδίνη:

Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση

Με επίδραση 1-βουτεν-2-αμίνης (CH₂=C(NH)CH₂CH₃) σε προπανοδιάλη (HCOCH₂CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπροπενάλης (HOCH=CHCHO):

Με επίδραση 2- ή 5-αιθυλ-1,3-οξαζολίου σε αιθένιο και αφυδάτωση

Με επίδραση 2-αιθυλ-1,3-οξαζολίου ή 5-αιθυλ-1,3-οξαζολίου σε αιθένιο (CH₂=CH₂), παράγεται αρχικά 2-αιθυλο-3-υδρο-2-πυριδινόλη ή 5-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, αντίστοιχα, που και οι δύο δίνουν τελικά με αφυδάτωση 2-αιθυλοπυριδίνη:

Χημικές ιδιότητες

Η 2-αιθυλοπυριδίνη είναι μονοϋποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη.
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 2-αιθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3-αιθυλοπυριδινιωνίου. Ο σχηματισμός του 2-αιθυλοπυριδινιωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων.
Πικρολίμνη Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Πικρολίμνη βρίσκεται βόρεια της λίμνης Πικρολίμνης, ανάμεσα στα χωριά Ξυλοκερασιά (Α.), Μικρόκαμπος (ΝΔ.) και Μαυρονέρι (Β.). Οφείλει το όνομά της στη διπλανή αβαθή λίμνη με μέσο βάθος 1 μέτρου, η οποία το καλοκαίρι γίνεται στεγνή και μετά την επικύρωση της συνθήκης Ραμσάρ, (ΝΔ 191/1974), περιλαμβάνεται στους προστατευόμενους οικοτόπους και υγροβιοτόπους της Ελλάδας μαζί με τα είδη χλωρίδας και πανίδας της. Το χωριό απέχει 28,5 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 46 χλμ. ΒΔ.της Θεσσαλονίκης. Το χωριό χαρακτηρίζεται αμιγώς προσφυγικό αφού μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε 42 οικογένειες προσφύγων (156 άτομα). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1919 με το όνομα Γκιόλ Όμπαση που είχε στην τουρκοκρατία, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάζεται σε Πικρολίμνη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Ξυλοκερατιά και τα Μπακαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 114 κατοίκους.
Κόφι Ανάν

Προσωπική ζωή

Το 1965, ο Κόφι Ανάν παντρεύτηκε την Τίτι Αλακιτζαχά, μια γυναίκα από την Νιγηρία με καταγωγή από αριστοκρατική οικογένεια. Μετά από αρκετά χρόνια απέκτησαν μια κόρη, την Άμα, και έναν γιο, τον Κότζο. Το ζευγάρι χώρισε στα τέλη του 1970 και πήρε διαζύγιο το 1983. Το 1984, ο Ανάν παντρεύτηκε την Νάνε Μαρία Λάγκεργκρεν, Σουηδέζα δικηγόρο στον ΟΗΕ και ανιψιά του Ραούλ Γουόλενμπεργκ, με την οποία είχε αποκτήσει τρία παιδιά. 
Ο Κόφι Ανάν είχε στην υπηρεσία του για αρκετά χρόνια τον σωφέρ John Miller, ο οποίος παρέμεινε στενός φίλος και έμπιστος τόσο στον ίδιο (μέχρι τον θάνατό του) όσο και στον γιο του Κότζο.
Μιλούσε άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και διάφορες αφρικανικές γλώσσες.
Θεοδώρα Τζήμου

Βιογραφία

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές. 
Το 2006 κέρδισε το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για τον ρόλο της στην ταινία ''Πανδώρα'' από τα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας ΠΕΚΚ του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 2012, στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ήταν υποψήφια για το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για τον ρόλο της στην κοινωνική ταινία του Φίλιππου Τσίτου "Άδικος κόσμος" και το 2013, στο ίδιο φεστιβάλ, υποψήφια για το βραβείο Β' γυναικείου ρόλου για τον ρόλο της στην δραματική ταινία του Θάνου Αναστόπουλου "Η Κόρη". Το 2018, στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ήταν υποψήφια για το Βραβείο Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Ussak.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε σε σειρές όπως: Εκείνες κι εγώ (1996), Το τίμημα του πάθους (1997), Τυφλόμυγα (2007) κ.ά. Επίσης έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις Top Girls (2016), Ηρακλής Μαινόμενος (2011), Κόκκινα φανάρια (2012), Victor Victoria (2016).
Χρήστος Μιχαήλ

Ποδοσφαιρική καριέρα

Τη σεζόν 1984/85 πήρε τις πρώτες του συμμετοχές με την Λάρισα σε αγώνες πρωταθλήματος ενώ καθιερώθηκε ως βασικός από τη σεζόν 1987/88,μετά δηλαδή την αποχώρηση του μέχρι τότε βασικού τερματοφύλακα Γιώργου Πλίτση για τον Ολυμπιακό.Ευτύχησε μάλιστα την ίδια χρονιά να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα Ελλάδος,συνεισφέροντας τα μέγιστα με 29 παρουσίες σε 30 αγωνιστικές.Ο Μιχαήλ απετέλεσε τη βασική επιλογή της ΑΕΛ για τη θέση κάτω από τα γκολπόστ μέχρι και το 1994 όταν και αποχώρησε για να αγωνιστεί μία χρονιά στον Ιωνικό.Στους Νικαιώτες θα μετρήσει 14 συμμετοχές και κατά την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 1995 θα επιστρέψει στην Λάρισα,θα μείνει όμως στη σκιά του Άγγελου Γεωργίου έχοντας 6 μόνο παρουσίες.Θα παραμείνει στην ομάδα για ένα μικρό χρονικό διάστημα μετά τον υποβιβασμό της στην Β' Εθνική και στις 29 Δεκεμβρίου του 1996 θα υπογράψει στον Απόλλωνα Λάρισας όπου και θα κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια στο τέλος της σεζόν.
Ο Μιχαήλ αγωνίστηκε σε 262 επίσημα παιχνίδια με την φανέλα της ΑΕΛ. Οι 213 αφορούσαν αγώνες πρωταθλήματος,οι 47 αγώνες Κυπέλλου και άλλες 2 ήταν στο πλαίσιο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της σεζόν 1988/89 εναντίον της ελβετικής Ξαμάξ. Οι συμμετοχές αυτές των καθιστούν τον πρώτο σε συμμετοχές τερματοφύλακα στην ιστορία της Λάρισας.
Επίσης αγωνίστηκε σε 14 ματς πρωταθλήματος με τη φανέλα του Ιωνικού.

Εθνική Ελλάδος

Οι εμφανίσεις του με τα χρώματα της ΑΕΛ είχαν ως αποτέλεσμα την κλήση του στην Εθνική Ελλάδος και τη συμμετοχή του στον εντός έδρας αγώνα κόντρα στην Ολλανδία για την προκριματική φάση του EURO 1988 που έληξε με 0-3.

Προπονητική καριέρα

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας,ο Μιχαήλ ασχολήθηκε με την προπονητική αρχικά σε ομάδες του νομού Λαρίσης. Υπήρξε για εννιά χρόνια προπονητής τερματοφυλάκων της Λάρισας. Στο διάστημα αυτό κατέκτησε έναν ακόμα τίτλο με την Λάρισα, το Κύπελλο του 2007. Από το καλοκαίρι του 2012 είναι προπονητής τερματοφυλάκων στις ακαδημίες ποδοσφαίρου της Λάρισας.
Σαμβύκη (πολιορκητική μηχανή)

Η Σαμβύκη στην αρχαιότητα ήταν εξάρτημα πολεμικής μηχανής της λεγόμενης ελέπολης που χρησίμευε ως κινητή γέφυρα για την άνοδο δι΄ αυτής των πολιορκητών στα εχθρικά τείχη. Η Σαμβύκη ήταν ικρίωμα εγκατεστημένο σε τροχοφόρο πάνω σε κάθετες δοκούς ύψους ανάλογα του προς κατάληψη ύψους των τειχών. Στη κορυφή αυτού του ικριώματος φέρονταν η σαμβύκη η οποία αποτελούσε τον κινητό καταπέλτη που ριχνόταν πάνω στις επάλξεις των τειχών.
Ο Αθήναιος υποστηρίζει ότι τη σαμβύκη καθώς και την ελέπολη είχε εφεύρει ο Επίμαχος ο Αθηναίος και πρώτος που χρησιμοποίησε αυτή την πολεμική μηχανή ήταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής στη πολιορκία της Ρόδου, κατά την οποία χρησιμοποίησε σαμβύκη ύψους 42 μέτρων.
Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο

Τύχη των συμβούλων

Μερικοί από αυτούς απεβίωσαν, κάποιο απολύθηκαν ενώ 4 από τα αδέλφια του Ντολγκορούκοφ εκτελέστηκαν.
Κρήνη του Θεαγένη

Η Κρήνη του Θεαγένη ήταν υδραγωγείο στα Μέγαρα, που τροφοδοτούσε την πόλη με νερό από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα. Ανακαλύφθηκε σε ανασκαφές του Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών το 1899.
Αναφέρεται από τον Παυσανία στην αρχή της περιγραφής του των Μεγάρων, ο οποίος κάνει σε αυτήν ειδική μνεία εξαιτίας του διακόσμου, του μεγέθους του κτίσματος και των πολλών κιόνων της, και ο οποίος θεώρησε ότι χτίστηκε από τον τύραννο Θεαγένη. Όταν στις ανασκαφές της Εννεάκρουνου ανακαλύφθηκε το Πεισιστράτειο υδραγωγείο, ο αρχητέκτονας/αρχαιολόγος Ντέρπφελντ (Wilhelm Dörpfeld) ακολούθησε την πορεία των αρχαίων πήλινων σωλήνων καταλήγοντας στην Κρήνη του Θεαγένη. Οι ανασκαφές διενεργήθηκαν από τις 11 ως τις 23 Δεκεμβρίου 1899. 
Αυτή η χρονολόγηση, την οποία αναφέρει ο Παυσανίας, αποδείχθηκε λανθασμένη από την ανασκαφική έρευνα, την οποία ανέλαβαν το 1958, υπό τη διεύθυνση του Ιωάννη Παπαδημητρίου, ο Βασίλειος Πετράκος και ο αρχητέκτονας/ερευνητής της αρχαίας αρχιτεκτονικής του Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών ο Θεοπροστατευόμενος (Gottfried) Gruben. 
"Οι ικανότητες-του αποτέλεσαν εγγύησση, ώστε (i) ο Δάσκαλος Gruben να εμπιστευθεί στον Μαθητή το ανασκαφικό του ημερολόγιο, και (ii) να γίνει μια εξυπαρχής εξέτασητου μνημείου και των ανασκαφικών ευρημάτων απ' τον κ. N. Hellner" (Θ. Π. Τάσιος στο πρόλογο του βιβλίου του Hellner). 
Ο Nils Hellner είναι αρχιτεκτονας/ερευνητής της αρχαίας αρχιτεκτονικής του Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών απ' το 2009.
Σερίνη

Βιοσύνθεση

Η σερίνη δεν είναι διαιτητικώς απαραίτητο αμινοξύ, με την έννοια ότι ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να συνθέσει σερίνη από άλλες διαθέσιμες ενώσεις. Η βιοσύνθεση της σερίνης ξεκινά με την οξείδωση του 3-φωσφογλυκερικού οξέος, ενός ενδιαμέσου της γλυκόλυσης, σε 3-φωσφοϋδροξυπυροσταφυλικό. Αυτό μετατρέπεται μέσω τρανσαμίνωσης σε 3-φωσφοσερίνη, από την οποία λαμβάνεται η L-σερίνη με υδρόλυση.

Βιολογικός ρόλος

Ως δομικό στοιχείο στη συγκρότηση των πολυπεπτιδικών αλυσίδων των πρωτεϊνών, η σερίνη έχει την ιδιότητα να υπόκειται σε τροποποιήσεις της πλευρικής της αλυσίδας, όπως η γλυκοζυλίωση. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δυνατότητα μετατροπής της σερίνης σε φωσφοσερίνη με φωσφορυλίωση της υδροξυλομάδας και μετατροπή του αμινοξέος σε φωσφορικό εστέρα.
Εκτός από τον δομικό της ρόλο, η σερίνη συμμετέχει στη βιοσύνθεση πουρινών και πυριμιδινών, καθώς και στη σύνθεση άλλων αμινοξέων όπως γλυκίνη, κυστεΐνη και τρυπτοφάνη.
Απαντάται ως ουσιώδες αμινοξύ στις λεγόμενες πρωτεάσες σερίνης, ένζυμα τα οποία καταλύουν τη διάσπαση πεπτιδικών δεσμών των πρωτεϊνών.
Τραύσοι

Oι Τραυσοί ήταν αρχαίο θρακικό φύλο. 
Κατοικούσαν στη βορειοανατολική Ροδόπη και ήταν γείτονες με τους Ελάσσονες Κοιλαλήτες. Κατά τον Λίβιο κατοικούσαν γύρω από την πόλη Τέμπυρα (τοποθετείται στον νομό Έβρου, στην επαρχία Αλεξανδρουπόλεως). Κατά τον Αλικαρνασσέα Ηρόδοτο (Ιστορίαι 5,4), οι Θράκες αυτοί είχαν ως έθιμο να οικτείρουν όποιο νεογέννητο παιδί ερχόταν στον κόσμο, γιατί εισερχόταν στις δοκιμασίες της ζωής. Αντίθετα σε περίπτωση που κάποιος απεβίωνε τον μακάριζαν, διότι θα απολάμβανε στον άλλο κόσμο την απόλυτη ευτυχία. 
Το όνομα των Τραύσων συνδεόταν ετυμολογικά είτε με τον ποταμό Τραύο, είτε με το αρχαίο ελληνικό ρήμα θραύω (=σπάζω σε κομμάτια).
Αθανάσιος Μίχας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε να δικηγορεί το 1934 στην Αθήνα.  Από το 1949 ως το 1950 ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και από το 1952 ως το 1954 Γενικός Διοικητής Θράκης. Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1956 με την ΕΡΕ και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1958, το 1961 και το 1963. 
Μεταπολιτευτικά πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εκλέχθηκε βουλευτής το 1974 συγκεντρώνοντας 6.201 ψήφους.
Πέθανε σε ηλικία 80 ετών το 1992 στην Αθήνα και ετάφη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Σύζυγός του ήταν η Ελένη Αθαν. Μίχα (1913-1999).
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2011-12

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2011-12 συμμετείχαν 6 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης οι ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Στον Α΄ γύρο των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 3η-6η και 4η-5η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες. Οι πρώτες δύο ομάδες στη βαθμολογία της Α΄ φάσης δεν συμμετείχαν στον Α΄ γύρο των play off, περνώντας απευθείας στον Β΄ γύρο.
Στον Β΄ γύρο των play off (ημιτελική φάση) η 1η ομάδα αντιμετώπισε την νικήτρια του ζευγαριού 4η-5η και η 2η ομάδα τη νικήτρια του ζευγαριού 3η-6η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 3 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης σε μονό αγώνα στην έδρα της ομάδας που είχε τερματίσει πιο ψηλά στην πρώτη φάση.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης. Οι ηττημένες ομάδες του πρώτου γύρου των play off τοποθετήθηκαν στις θέσεις 5 – 6 της τελικής βαθμολογικής κατάταξης διατηρώντας την κατάταξη που είχαν στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2010-11

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12 δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας 2010-11, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, ο οποίος είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2011-12. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η Ένωση Νέων Αγίου Αθανασίου (νέα ονομασία της ΑΠΕΝ Αγίου Αθανασίου) η οποία είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2010-11.
Made in Heaven

Ιστορία του άλμπουμ

Μετά το πέρας των ηχογραφήσεων του "Innuendo" το Νοέμβριο του 1990, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να ηχογραφήσει κάποια ακόμη κομμάτια που θα χρησιμοποιούνταν σαν b-side των σινγκλ τους. Παρ' όλα αυτά, η ποιότητα του νέου υλικού ώθησε τους Queen στην απόφαση της ηχογράφησης ενός νέου δίσκου, με τις ηχογραφήσεις να ξεκινούν κατά το πρώτο μισό του 1991 στο Μοντρέ της Ελβετίας. Τα τραγούδια "Mother Love", "You Don't Fool Me" και "A Winter's Tale" προήλθαν από τις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις, αφού το συγκρότημα μπορούσε να δουλεύει μόνο δύο ή τρεις ημέρες ανά εβδομάδα, λόγω της φθίνουσας υγείας του Φρέντι Μέρκιουρι. Σύμφωνα με τον παραγωγό Ντέιβιντ Ρίτσαρντς, ο Μέρκιουρι ηχογράφησε για τελευταία φορά στις 22 Μαΐου 1991.
Μετά τον θάνατο του τραγουδιστή στις 24 Νοεμβρίου 1991, τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα, ορίζοντας την τιμητική συναυλία προς τον Μέρκιουρι για την άνοιξη του 1992. Μετά την συγκεκριμένη εμφάνιση, οι Μέι και Τέιλορ συνέχισαν με τις προσωπικές τους καριέρες μέχρι τις αρχές του 1995, όταν ήλθαν στην επιφάνεια παλιότερες ηχογραφήσεις, όπως το "It's A Beautiful Day" από τον Απρίλιο του 1980, το "Let Me Live" από το 1983, το "Heaven For Everyone" από το 1987, κ.α..
Το υλικό επανηχογραφήθηκε και ο δίσκος κυκλοφόρησε στις αρχές Νοεμβρίου του 1995, πραγματοποιώντας τις δεύτερες μεγαλύτερες πωλήσεις της χρονιάς πίσω από το "Anthology 1" των Beatles. Το "Made in Heaven" ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και τα πέντε σινγκλ του ανέβηκαν στο Top-20, με το "Heaven For Everyone" να σκαρφαλώνει στο # 2, το "A Winter's Tale" στο # 6, το "Too Much Love Will Kill You" στο # 15, το "Let Me Live" στο # 9 και το "You Don't Fool Me" στο # 17. Ο δίσκος έχει βραβευθεί ως τετραπλά πλατινένιος στην πατρίδα του συγκροτήματος, ως χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες, πλατινένιος στην Ιαπωνία και τριπλά πλατινένιος στην Γερμανία, ενώ έχει λάβει βραβεύσεις σε περισσότερες από δέκα χώρες.Το άλμπουμ ήταν πολύ επιτυχές, πουλώντας 5 εκατομμύρια στην Ευρώπη και πάνω από 20 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Λέων της Αμφίπολης

Ιστορικό ανεύρεσης

Η ανεύρεση του μνημείου είναι συνδεδεμένη με τη νεότερη πολεμική ιστορία της Μακεδονίας, καθώς ο εντοπισμός των πρώτων τμημάτων του οφείλεται σε Έλληνες στρατιώτες, που είχαν στρατοπεδεύσει εκεί κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο, και μερικά χρόνια αργότερα το 1916 η ανακάλυψη περαιτέρω τμημάτων από Άγγλους στρατιώτες κατά την κατασκευή οχυρωματικών έργων κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Μετέπειτα, κατά την εκτέλεση των έργων αποξήρανσης του Στρυμόνα από την εταιρεία Μονξ-Γιούλεν την δεκαετία του '30, αποκαλύφθηκαν στις εκβολές του ερείπια αρχαίας γέφυρας και βρέθηκαν μέσα σε λάσπη του ποταμού τεράστια τεμάχια του μαρμάρινου λέοντος. Παρά ταύτα, το 1937, χάρη σε πρωτοβουλία του πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα Λίνκολν ΜακΒη, την ιδιωτική πρωτοβουλία και τη συμπληρωματική ενίσχυση του ελληνικού κράτους, ο Λέων της Αμφίπολης αναστηλώθηκε.
Ενδεικτικό της συμβολικής σημασίας των λεόντων ως σήματα σε τάφους είναι και το παρακάτω επίγραμμα που έγραψε τον 2ο αι. μ.Χ. ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος ο Σιδώνιος για κάποιον Τελευτία του Θευδώρου, ο οποίος, βέβαια, δεν προκύπτει ότι σχετίζεται με την Αμφίπολη ή τον εκεί λέοντα:
 «Εἰπέ, λέων, φθιμένοιο τίνος τάφον ἀμφιβέβηκας, βουφάγε; τίς τᾶς σᾶς ἄξιος ἦν ἀρετᾶς; — υἱὸς Θευδώροιο Τελευτίας, ὃς μέγα πάντων φέρτερος ἦν, θηρῶν ὅσσον ἐγὼ κέκριμαι. οὐχὶ μάταν ἕστακα, φέρω δέ τι σύμβολον ἀλκᾶς ἀνέρος· ἦν γὰρ δὴ δυσμενέεσσι λέων.»
Η όλη διαδικασία της ανασκαφής και τα ευρήματα έχουν καταγραφεί λεπτομερώς από τον Όσκαρ Μπρονέρ στο βιβλίο 'The Lion of Amphipolis' το οποίο εκδόθηκε το 1941 στα αγγλικά.

Περιγραφή

Ο Λέων της Αμφίπολης, αν και καθισμένος, είναι μεγαλύτερος από τον λέοντα της Χαιρωνείας· έχει ύψος περισσότερο από τέσσερα μέτρα και μαζί με τα βάθρα υπερβαίνει τα οκτώ μέτρα. Μόνο η κεφαλή του έχει μήκος δύο μέτρα. Η τεχνοτροπία του πιστοποιεί κατά τους ειδικούς ότι είναι έργο του πέμπτου ή του πρώτου μισού του τετάρτου π.Χ. αιώνα. Ως προς τον χρόνο της ανέγερσής του, δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ειδικών αφού κανείς από τους αρχαίους συγγραφείς δεν μνημονεύει κάτι γι' αυτό το μνημείο.
Σύμφωνα με νεότερα αρχαιολογικά ευρήματα, εικάζεται από ορισμένους αρχαιολόγους ότι ο λέοντας βρισκόταν στην κορυφή του τάφου της Αμφίπολης άποψη που αμφισβητήθηκε.
Σύγχρονες διαδικτυακές λαϊκές δοξασίες θέλουν τον λέοντα να μην έχει γλώσσα, για να μην αποκαλύψει σε ποιον ανήκει ο τάφος, κρατώντας το μυστικό, ή τον δημιουργό του λέοντα να τον ρίχνει στη θάλασσα απογοητευμένος, μετά την διαπίστωση ότι ξέχασε να κατασκευάσει τη γλώσσα.
Μαρούδα Πάτρας

Του Μαρούδα είναι συνοικία της Πάτρας. Βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης, απέχοντας λιγότερο από 2 χιλιόμετρα από την Πλατεία Γεωργίου Α΄.

Τοποθεσία

Γειτνιάζει με τις συνοικίες Ταμπάχανα, Δροσιά, Αγιαλεξιώτισσα, Γλαράκη, Αγία Αικατερίνη (Γύφτικα), Άγιος Δημήτριος (Ομόνοια) και Σύνορα. Στα όρια της συνοικίας βρίσκεται το σχολικό κτιριακό συγκρότημα που στεγάζει το 25ο Δημοτικό, 4ο Γυμνάσιο και 5ο Γενικό Λύκειο Πατρών. Σε μικρή απόσταση από τη συνοικία, σε θέση πλησίον αυτής, βρίσκεται το Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Άγιος Ανδρέας».
Στην περιοχή βρίσκεται η Πλατεία Μαρούδα, που αποτελεί σημείο συνάντησης των κατοίκων και χώρο ξεκούρασης και χαλάρωσης για τους περαστικούς, στην οποία λειτουργούν ψησταριές και καφενεία. Η κεντρική οδός που διασχίζει την συνοικία είναι η Οδός Δημήτριου Γούναρη, η οποία και τερματίζει στην Πλατεία Μαρούδα και προεκτείνεται αλλάζοντας πορεία με την ονομασία Καλαβρύτων.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου. Στον περιβάλλοντα χώρο (πλατεία) της εκκλησίας το 1805 οι Τούρκοι απαγχόνισαν τον ηρωικό κλεφταρματολό Γιαννιά. Προς τιμήν του η πλατεία δίπλα στην εκκλησία έχει λάβει το όνομά του ενώ έχει ανεγερθεί εκεί και άγαλμα (ανδριάντας) αφιερωμένο σε αυτόν.
Μέθανα

Α.Ε.Σ. Μεθάνων

Το 1974 δημιουργήθηκε από μια παρέα νέων ο Αθλητικός Εξωραϊστικός Σύλλογος Μεθάνων, με πρόεδρο τον Ιάκωβο Σκούρτη. Έμβλημα του καθιερώθηκε το παλαιό κτίριο των Λουτρών. Χρώματα της ομάδος ήταν το βυσσινί και το λευκό. Ο ΑΕΣΜΕ ενεγράφη στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας, στα πρωταθλήματα της οποίας συμμετέχει από τότε ανελλιπώς. Αμέσως ανέβηκε στη Β΄ Κατηγορία, ενώ το επόμενο έτος ανήλθε το 2010 στην Α΄ Κατηγορία. Οι επιτυχίες της ομάδος, προέτρεψαν τον τότε δήμαρχο Ευάγγελο Μαλτέζο, να κατασκευάσει δημοτικό γήπεδο, για πρώτη φορά στα Μέθανα.
Κασσιτεράνιο

Χαρακτηριστικά

Η θερμοκρασία βρασμού του κασσιτερανίου, υπό κανονική πίεση (1 atm), είναι -52°C. Ο κασσίτερος έχει χαμηλότερη ηλεκτραρνητικότητα σε σύγκριση με το υδρογόνο. Συγκεκριμένα, οι ηλεκτραρνητικότητες κατά Pauling των δύο χημικών στοιχείων είναι 1,96 και 2,20, αντιστοίχως. Γι' αυτό στο κασσιτεράνιο ο κασσίτερος έχει αριθμό οξείδωσης +4 και το υδρογόνο -1.

Παραγωγή

1. Το κασσιτεράνιο μπορεί να παραχθεί με αναγωγή τετραχλωριούχου κασσιτέρου (SnCl₄) από λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH₄):
2. Το κασσιτεράνιο μπορεί, επίσης, να παραχθεί με αναγωγή διχλωριούχου κασσιτέρου (SnCl₂) με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ. Για παράδειγμα:
3. Το κασσιτεράνιο μπορεί, ακόμη, να παραχθεί με επίδραση υδροχλώριου (HCl) σε κασσιτερούχο μαγνήσιο (Mg₂Sn):
4. Εναλλακτικά, το κασσιτεράνιο μπορεί να παραχθεί με αναγωγή αλάτων του κασσιτέρου από υδροχλωρικό οξύ. Σε μερικές από αυτές τις αντιδράσεις σχηματίζεται και στοιχειακό υδρογόνο, από το οποίο το κασσιτεράνιο μπορεί να διαχωριστεί με ψύξη στη θερμοκρασία υγροποίησής του. Τέλος, μπορεί να παραχθεί με επίδραση οξέων σε οργανικές ενώσεις του. Αυτή η ιδιότητα είναι σχετική με αρκετές δηλητηριάσεις κονσερβοποιημένων τροφίμων, αν είναι αποθηκευμένα επί μακρύ χρονικό διάστημα σε κουτιά από κασσίτερο.

Χημικές ιδιότητες

Το κασσιτεράνιο είναι ασταθές. Διασπάται τελείως από το νερό και αναφλέγεται έντονα στον αέρα:
Δεν δείχνει ούτε όξινες ούτε βασικές ιδιότητες, αλλά όταν επιδράται με ένα αλογόνο γίνεται ισχυρή έκρηξη και όλα τα άτομα υδρογόνου του αντικαθίστανται από άτομα αλογόνου:
Το κασσιτεράνιο είναι θερμοδυναμικά ασταθές υπό κανονικές συνθήκες και σταδιακά διασπάται, σχηματίζοντας κάτοπτρο κασσιτέρου:
Η διάσπαση είναι επιταχυνόμενη, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο παραγώμενος μεταλλικός κασσίτερος αποτελεί καταλύτη της αντίδρασης διάσπασης του κασσιτερανίου. Η αντίδραση διάσπασης του κασσιτεράνιου, δηλαδή, είναι αυτοκαταλυτική. Σε θερμοκρασίες πάνω από 160°C, η διάσπαση του κασσιτερανίου γίνεται με εκρηκτικά. Με προσθήκη μικρής ποσότητας αερίου οξυγόνου (περίπου 10%), το κασσιτεράνιο σταθεροποιείται, ώστε να μπορεί να αποθηκευθεί σε θερμοκρασία δωματίου. Η διάσπαση επιταχύνεται, επίσης, αν το κασσιτεράνιο έρθει σε επαφή με καοτσούκ, ή με μεταλλικές επιφάνειες επικαλυμμένες με λίπος.
Το κασσιτεράνιο και τα υδρογονούχα υποκατεστημένα κασσιτεράνια χρησιμοποιούνται για την αναγωγή αλκυλαλογονιδίων σε αλκάνια: