google/wiki40b huggingface dataset:
Χάμχουνγκ

Γεωγραφία

Το Χάμχουνγκ βρίσκεται στο αριστερό σκέλος του ποταμού Σόνγκτσον, στο ανατολικό τμήμα της πεδιάδας του Χάμχουνγκ, στην επαρχία Νότιας Χάμγκιονγκ, δηλαδή το Χάμγκιονγκναμ-ντο στα βορειοανατολικά της Βόρειας Κορέας.

Συγκοινωνία

Η πόλη είναι ένα κέντρο μεταφορών που συνδέει διάφορα ανατολικά λιμάνια με τη βόρεια εσωτερική περιοχή.
Εγχείρηση

Η Εγχείρηση (η χειρουργική επέμβαση) είναι η άμεση επέμβαση του γιατρού πάνω στο ανθρώπινο σώμα, με σκοπό την εκτομή παθολογικών ιστών ή οργάνων του σώματος, την ένωση ιστών που χωρίστηκαν, την αφαίρεση ξένου σώματος από όργανο που πάσχει ή μέρους του σώματος, την αποκατάσταση ενός οργάνου ή μέλους του σώματος που πάσχει ή λείπει.
Η εγχείρηση γίνεται με ειδικά χειρουργικά εργαλεία με τα οποία ανοίγεται το μέρος εκείνο του αρρώστου που χρειάζεται θεραπεία. 
Τα χειρουργικά εργαλεία είναι ποικίλα: μαχαίρια, ψαλίδια, κλωστές (μη απορροφήσιμες μεταξωτές ή νάυλον, και απορροφήσιμες) για το ράψιμο του τραύματος ή εσωτερικών ιστών, κατασκευασμένα από ειδικό ανοξείδωτο μέταλλο. Πριν τη χειρουργική επέμβαση ο ασθενής υποβάλλεται σε διάφορες εξετάσεις, ώστε να περιοριστούν οι πιθανότητες κακών συνεπειών από την εγχείρηση. Οι πιο συνηθισμένες εξετάσεις είναι οι εξής: εξέταση ούρων, εξέταση χρόνου ροής και πήξης αίματος, εξέταση για ζάχαρο και άλλες βιοχημικές εξετάσεις, εξέταση αίματος για την εξακρίβωση του αριθμού των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων κ.ά.
Για να είναι λιγότερο οδυνηρή η εγχείρηση και περισσότερο ήρεμος ο άρρωστος και ο γιατρός μαζί, επιβάλλεται η νάρκωση του εγχειρούμενου με ειδικά αναισθητικά φάρμακα. Τα σύγχρονα χειρουργεία είναι εφοδιασμένα με άριστες από κάθε άποψη εγκαταστάσεις.
Η αγωγή που εφαρμόζεται μετά την εγχείρηση είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα της εγχείρησης, την ασθένεια απ' την οποία πάσχει ο άρρωστος και τη γενική κατάσταση του αρρώστου.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2002-03

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς της περιόδου 2002-03 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 85 σύλλογοι.

Α΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορία κατέκτησαν ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας και το Α.Π.Ο. Κερατσίνι. Οι δύο πρωταθλητές ανέβηκαν στην Δ΄ Εθνική της περιόδου 2003-04. Το Α.Π.Ο. Κερατσίνι ισοβάθμισε με τον Α.Ο. Μοσχάτου και οδηγήθηκαν σε αγώνα κατάταξης για την εξασφάλιση του πρωταθλητή. Ο αγώνας κατάταξης για τον πρωταθλητή Β΄ Ομίλου διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2003 στο γήπεδο Νεάπολης, όπου η ομάδα του Κερατσινίου επικράτησε του αντιπάλου της με 4-3 στη διαδικασία των πέναλτι και εξασφάλισε την πρώτη θέση και την άνοδο.
Στη Β΄ Κατηγορία υποβιβάστηκαν οι 2 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου. Από τον πρώτο όμιλο υποβιβάστηκαν ο Μαύρος Αετός Κερατσινίου και ο Αργοναύτης Πειραιά, ενώ από τον δεύτερο όμιλο υποβιβάστηκαν οι Απόλλων Ασπροπύργου και ο Ήφαιστος Νίκαιας.

Β΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Β΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Ελλάς Ποντίων και η Α.Ε. Νίκαια. Την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία κέρδισαν επίσης οι δευτεραθλητές, τριταθλητές και τετραθλητές των δυο ομίλων. Στον πρώτο όμιλο δευτεραθλητής ήταν ο Νεαπολικός Αστέρας, τριταθλητές τα Πράσινα Πουλιά και τετραθλήτρια η Α.Ε. Καλλιθέας Τζιτζιφιών, ενώ στον δεύτερο όμιλο δευτεραθλήτρια ήταν η Αναγέννηση Μοσχάτου, τριταθλήτρια η Θύελλα Κορυδαλλού και τετραθλήτρια η Οδηγήτρια.
Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκαν οι 2 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου. Από τον πρώτο όμιλο υποβιβάστηκαν ο Αστέρας Κερατσινίου και η Ελευθερία Μοσχάτου, ενώ από τον δεύτερο όμιλο υποβιβάστηκαν ο Παντζιτζιφιακός και ο Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας.

Γ΄ Κατηγορία

Τους τίτλους των δυο ομίλων της Γ΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Α.Ε. Αίγινας και ο Θησέας Πειραιά. Την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία κέρδισαν επίσης οι δευτεραθλητές, τριταθλητές και τετραθλητές των δυο ομίλων. Στον πρώτο όμιλο δευτεραθλητής ήταν ο Φαληρικός, τριταθλήτρια η Ένωση Απόλλων-Ακράτητου Ρέντη και τετραθλήτρια η Αρμενική, ενώ στον δεύτερο όμιλο δευτεραθλητές ήταν οι Σαλαμινομάχοι, τριταθλητής ο Πορφύρας και τετραθλήτρια η Κύπρος Κορυδαλλού.
ΡΚΝ Εσπανιόλ

Ιστορία

Ιδρύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1900 σαν Sociedad Espaρola de Football, από τον Angel Rodriguez και με ιστορική έδρα στην εύπορη συνοικία Sarrià. Τα πρώτα χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και αυτό οφείλεται στο ότι κάποιος από τους πρώτους παράγοντες της ομάδας είχε υφαντουργείο και είχε άφθονα κίτρινα υφάσματα. Το 1910 άλλαξε τα χρώματα της στα σημερινά. Το 1903 η Εσπανιόλ σημείωσε την πρώτη της επιτυχία κατακτώντας το πρωτάθλημα Καταλωνίας.
Οι οπαδοί της Εσπανιόλ είναι σαφώς λιγότεροι από τους οπαδούς της Μπαρσελόνα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αμελητέα ποσότητα. Η ομάδα διαθέτει κατά μέσο όρο 25.000 εισιτήρια διαρκείας  και αρκετά φανατικό κοινό, ενώ διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με την κεντρική εξουσία, εξού και η παραδοσιακή φιλία της με τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Όνομα

Το 1912 τέθηκε υπό την προστασία του Βασιλιά Αλφόνσου ο οποίος της παραχώρησε το δικαίωμα να χαρακτηρίζεται "Ρεάλ" (Βασιλική) και να χρησιμοποιεί στο έμβλημά της το στέμμα. Την ίδια χρονιά άλλαξε το όνομά της σε Ντεπορτίβο Εσπανιόλ (Deportivo Español). Με την επικράτηση της Δημοκρατίας το 1931 η Εσπανιόλ υποχρεώθηκε να αλλάξει το έμβλημά της (να βγάλει το στέμμα) και να αλλάξει πάλι το όνομα της σε Esportiu Espanyol. Μετά το τέλος του εμφυλίου ξαναέγινε Ντεπορτίβο Εσπανιόλ' και το 1995 πήρε το σημερινό της όνομα.

Αγωνιστική πορεία

Το 1928 έγινε ιδρυτικό μέλος της Ισπανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και το 1929 κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο Ισπανίας .Το 1988 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου UEFA όπου κι έχασε από την Λεβερκούζεν .Το 2007 έφτασε ξανά στον τελικό του κυπέλλου UEFA όπου ηττήθηκε από την Σεβίλη στα πέναλτι.

Εσπανιόλ Β΄

Η Εσπανιόλ Β΄ είναι η δεύτερη ομάδα της Εσπανιόλ που ιδρύθηκε το 1994 και αγωνίζεται στη Β΄Εθνική του Ισπανικού πρωταθλήματος.

Άλλα τμήματα

Η Εσπανιόλ έχει ακόμα τμήματα Γυναικείου ποδοσφαίρου, Μπάσκετ, Χόκευ και Βόλευ.
Λέων ΣΤ΄ της Αρμενίας

Άνοδος στον θρόνο

Ο Κωνσταντίνος Ε΄ της Αρμενίας έδωσε εντολή να θανατώσουν τον Λέων και τον αδελφό του Βοημούνδο με σκοπό να εξοντώσει όλους τους διεκδικητές του θρόνου στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας, τα δυο αδέλφια πρόλαβαν να δραπετεύσουν στην Κύπρο. Ο Λέων ΣΤ΄ έγινε μέλος του Ιπποτικού τάγματος του Σπαθιού (1360) και τιτλούχος Κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ (17 Οκτωβρίου 1372).
Ο μακρινός του ξάδελφος Κωνσταντίνος ΣΤ΄ της Αρμενίας πέθανε χωρίς απογόνους (1373) και ο Λέων εξελέγη νέος βασιλιάς της Κιλικίας. Ύστερα από μια σύντομη περίοδο αντιβασιλείας της χήρας του Κωνσταντίνου Μαρίας του Κώρυκος ο Λέων εγκατέλειψε την Αμμόχωστο παρά τις συνεχείς συγκρούσεις ανάμεσα στους Κύπριους και τους Γενουάτες. Ο Λέων ΣΤ΄ μετέβη στην Κώρυκο και προσπάθησε με δυσκολία να φτάσει στην Κοζάν που πολιορκούσε ο μουσουλμάνος εμίρης του Χαλεπίου. Ο Λέων και η σύζυγος του Μαργαρίτα του Σουασσόν παντρεύτηκαν τον Μάιο του 1369 στην Κύπρο και στέφτηκαν βασιλείς στο Κοζάν σύμφωνα με τα Λατινικά και Αρμενικά έθιμα (14 Σεπτεμβρίου 1374). Τα δικαιώματα του στον θρόνο αμφισβητήθηκαν, την σύντομη περίοδο της βασιλείας του ακολούθησαν ασταμάτητες εμφύλιες συγκρούσεις.

Πτώση του βασιλείου

Μετά από πολλές άνισες μάχες με τους ισχυρότερους Μαμελούκους στο κάστρο του Γκεμπέν παραδόθηκε τερματίζοντας οριστικά το πανάρχαιο βασίλειο της Αρμενίας (1375). Οι Αρμένιοι θα δημιουργήσουν ξανά κρατική οντότητα με την Πρώτη Δημοκρατία της Αρμενίας (1918–1920) και την Δημοκρατία της Αρμενίας (1991).
Οι Μαμελούκοι τον μετέφεραν αιχμάλωτο με την οικογένεια του στο Κάιρο που βρισκόταν σε επιτήρηση πολλά χρόνια. Τον Αύγουστο του 1377 συνάντησε τον Φραγκισκιανό μοναχό Τζων Νταρντέλ στον δρόμο του για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, τον πλησίασε και μπήκε στην υπηρεσία του σαν γραμματέας. Ο Νταρντέλ μετά την επιστροφή του έθεσε  στους Ευρωπαίους ηγεμόνες το θέμα της ελευθερίας του Λέων ΣΤ΄, έπεισε τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό με πολύτιμους λίθους και ασημικά (1382). Η σύζυγος του πέθανε στο Κάιρο την περίοδο (1379 - 4 Ιουλίου 1381).

Τελευταία χρόνια στην Ευρώπη

Ο Λέων των Λουζινιάν έφτασε στην Μεδίνα δελ Κάνπο φτωχός και άρρωστος, ο Ιωάννης Α΄ της Καστίλης του έδωσε τον τίτλο του λόρδου της Μαδρίτης (1383). Ο Ιωάννης Α΄ του παραχώρησε ισόβια τις πόλεις Μαδρίτη, Αντούχαρ, Γουαδαλαχάρα, Βιγιαρεάλ και έναν ετήσιο μισθό 150.000 μαραβέδες. Ο Λέων των Λουζινιάν έκτισε ξανά τους πύργους στο Αλκάθαρ της Σεβίλλης.
Σύμφωνα με τον Χουάν ντε Μαριάνα ο Λέων ΣΤ΄ έφυγε από την Καστίλη μετά τον θάνατο του προστάτη του (1390), ο Φεντερίκο Μπράβο σημειώνει ότι έφυγε ύστερα από δυο χρόνια ηγεμονίας (1385) και πέντε χρόνια αργότερα οι Μαδριλένοι του ανακάλεσαν τους τίτλους. Ο Λέων ΣΤ΄ πήγε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1384, δέχτηκε το κάστρο του Σαιντ-Ουέν και μια ετήσια σύνταξη από τον Κάρολο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Προσπάθησε να συμφιλιώσει τους Άγγλους και τους Γάλλους στον Εκατονταετή Πόλεμο με στόχο μια νέα Σταυροφορία για να ανακτήσει το βασίλειο του, μια συνάντηση που διοργάνωσε ανάμεσα στην Βουλώνη και το Καλαί ήταν ανεπιτυχής. Ο Λέων συνέχισε νέες διπλωματικές προσπάθειες στην Αγγλία (1389, 1392).
Ενέργεια ενεργοποίησης

Ο όρος ενέργεια ενεργοποίησης, στη χημεία, εισήχθη το 1889 από το Σουηδό επιστήμονα Σβάντε Αρρένιους και ορίζεται ως η ελάχιστη ενέργεια που απαιτείται για να ξεκινήσει μια χημική αντίδραση. Η ενέργεια ενεργοποίησης μιας αντίδρασης συνήθως συμβολίζεται ως Eₐ και δίνεται στο S.I. σε J/mol.
Τίμαιος (διάλογος)

Δομή του διαλόγου

Το έργο χωρίζεται σε τρία ευδιάκριτα μέρη:

α) την εισαγωγική ανακεφαλαίωση των περιεχομένων των πρώτων πέντε βιβλίων της "Πολιτείας" [172-19b] από τον Σωκράτη με έκφραση της έντονης επιθυμίας υλοποίησης της θεωρίας σε συγκεκριμένα επιτεύγματα [19b-20c].

β) την αφήγηση του Κριτία με τη φημολογούμενη αντίσταση και νίκη της Αθήνας κατά των βασιλέων της Ατλαντίδας (20c-26d) και

γ) την κοσμολογική ομιλία του Τίμαιου χωρίς παρεμβολές προσώπων του ακροατηρίου του εκτός από κάποιες σποραδικές παρεμβολές του Σωκράτη με λόγια συγκατάθεσης [27c-92c].

Προκαταρτικός μύθος

Σε ένα προκαταρκτικό μύθο, ο Κριτίας αφηγείται την κατάκτηση από τους Αθηναίους της αυτοκρατορίας της Ατλαντίδας, μιας Ηπείρου που, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν δυτικά από τις Ηράκλειες στήλες (Γιβραλτάρ) και η οποία βυθίστηκε στη θάλασσα. Ο μύθος συνεχίζεται στο διάλογο Κριτίας.

Η ομιλία του Τίμαιου

Η αφήγηση του Τίμαιου εισάγει δύο αρχές:
Τα αισθητά ανήκουν στον κόσμο της γενέσεως, είναι δημιουργημένα. Επίσης, κάθε δημιουργημένη υπόσταση, κάθε γιγνόμενον, έχει κάποια αιτία. Η αιτία του αισθητού κόσμου είναι δημιουργός, που, όπως κάθε τεχνίτης, εργάζεται με βάση κάποιο υπόδειγμα. Ο δημιουργός, ως άριστος, επέλεξε το υπόδειγμα, το οποίο, επειδή συγκεντρώνει κάθε είδους ωραιότητητα και τελειότητα, είναι ποιοτικώς υπέρτερο και συνεπώς αιώνιο και αμετάβλητο. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, ο αισθητός κόσμος ως εικόνα του αιώνιου και άριστου υποδείγματος.

Επιδράσεις στους μεταγενέστερους

Ο Τίμαιος αποτελεί απόπειρα για ερμηνεία της φύσης, υπό την ευρύτερη έννοιά της, με βάση την αριθμητική και τη γεωμετρία. Η επίδρασή του ήταν ισχυρή από την αρχαιότητα και παρέμεινε μέχρι τους νεότερους χρόνους. Οι διατυπώσεις της Πλατωνικής κοσμογονίας, η διερεύνηση των οντολογικών περιοχών σε σχέση με τον αισθητό κόσμο, έργο και εικόνα της θεότητας, η κίνηση της κοσμικής ψυχής, η αναγωγή της φυσικής επιστήμης στα μαθηματικά κλπ., είναι αντικείμενα που άσκησαν σημαντική επίδραση στο έργο των Καρτέσιου, Λάιμπνιτς, Σπινόζα κ.ά.
Χριστιανός Ούλρικ Γκύλντενλιβε

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος από τους νόθους γιους του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας και της ερωμένης του Κίρστεν Μάντσνταττερ.
Το Γκύλντενλιβε (Χρυσός λέων) ήταν ένα επώνυμο, που έφεραν τα νόθα τέκνα των Δανών βασιλέων. Έγινε αξιωματικός του στρατού και διπλωμάτης. Σε μία μάχη μπροστά από το ναό του Μάινερτσχαγκεν της Βεστφαλίας εναντίον Ολλανδικών στρατευμάτων, σκοτώθηκε το 1640. Ήταν 29 ετών και τάφηκε στο γειτονικό Βέζελ.
Εγγυητική επιστολή

Ναυτιλία

Στο ναυτιλιακό χώρο τέτοιες επιστολές συνήθως εκδίδονται προς ναυπηγεία επί παραγγελίας ναυπήγησης πλοίου και σε περίπτωση ανέλκυσης ναυαγίων ή διάλυσης πλοίων. Επίσης Ε/Ε μπορεί να παραδώσει ο παραλήπτης εμπορευμάτων στον πλοιοκτήτη ή στον Πλοίαρχο και να παραλάβει τα εμπορεύματα πριν φθάσει η φορτωτική. Τελικά η εγγυητική επιστολή επιστρέφεται στη Τράπεζα ή στον xρηματοοικονομικό φορέα που την εξέδωσε μετά την παρέλευση του χρόνου διαρκείας της (που ίσχυε), ή λόγω εκπλήρωσης της υποχρέωσης εκείνης υπέρ της οποίας είχε εκδοθεί.
Ντεμπρέτσενι ΒΣΚ

Ιστορία του συλλόγου

Η ομάδα ιδρύθηκε στις 12 Μαρτίου 1902 με το όνομα Egyetértés Futball Club, αλλά σύντομα άλλαξε το όνομά της σε Debreceni Vasutas Sport Club. Με την μετατροπή του ποδοσφαίρου στην Ουγγαρία σε επαγγελματικό, αρκετοί παίκτες από την ομάδα, αλλά και από τις αντίπαλες DKASE και DTE χρησιμοποιήθηκαν για την δημιουργία της Bocskay FC. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η Ντεμπρέτσενι να υποχωρήσει σε χαμηλότερες κατηγορίες. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισε η Bocskay FC το 1940 έκαναν αρκετούς παίκτες να επιστρέψουν στη Ντεμπρέτσενι, η οποία κατάφερε να αγωνιστεί στη πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά την περίοδο 1942-43. Μέσα στα επόμενα 50 χρόνια υποβιβάστηκε από αυτή 8 φορές, ενώ το 1967 έπεσε στη τρίτη κατηγορία. Την περίοδο 1948–49 έλαβε το όνομα Debreceni Vasutas Sport Egyesület, το 1949 το Debreceni Lokomotiv, την περίοδο 1955-56 το όνομα Debreceni Törekvés, ενώ από το 1957 έως το 1979 αγωνιζόταν με το όνομα Debreceni Vasutas SC. το 1979 ενώθηκε με την DMTE σχηματίζοντας μία ομάδα που αγωνιζόταν με το όνομα DMVSC. Ύστερα από 10 χρόνια οι δύο ομάδες χωρίστηκαν ξανά, αποκτώντας τα πρώτα τους ονόματα.
Το 1993 επανήλθε στην πρώτη κατηγορία. Το 1995 έφτασε για πρώτη φορά στη 3η θέση του πρωταθλήματος, αλλά ο πρώτος τίτλος της ήρθε το 1999, όταν κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Ουγγαρίας. Το 2001 επανέλαβε την επιτυχία στο κύπελλο, ενώ το 2003 έφτασε ξανά στον τελικό χωρίς να το κατακτήσει. Την ίδια χρονιά τερμάτισε ξανά 3η, κάτι που πέτυχε και την επόμενη. Τελικά κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο της πρωτάθλημα το 2005. Τα δύο επόμενα χρόνια κυριάρχησε ξανά στο πρωτάθλημα, ενώ το 2007 έχασε την ευκαιρία να πετύχει το νταμπλ, χάνοντας τον τελικό του κυπέλλου. Το 2008, τερμάτισε 2η στο πρωτάθλημα αλλά κατέκτησε το 3ο της κύπελλο Ουγγαρίας, ενώ επέστεψε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος το 2009.
Στο Τσάμπιονς Λίγκ της περιόδου 2009-10 κατάφερε για πρώτη της φορά να περάσει στην φάση των ομίλων, νικώντας τη Λέφσκι Σόφιας με συνολικό σκορ 4-1. Αυτή ήταν η δεύτερη Ουγγρική ομάδα που περνά στη φάση των ομίλων, η πρώτη μετά από 14 χρόνια όταν η Φερεντσβάρος έλαβε μέρος στους ομίλους. Η Ντεμπρέτσενι είχε προσπαθήσει ξανά στο παρελθόν να φτάσει σε αυτή τη φάση αλλά δεν το είχε καταφέρει. Η πρώτη φορά που αγωνίστηκε σε διεθνή αγώνα, πάντως, ήταν το 1998 όταν έλαβε μέρος στο κύπελλο Ιντερτότο εκείνης της χρονιάς. Για τους αγώνες στη Φάση των ομίλων χρησιμοποιεί το στάδιό Φέρεντς Πούσκας στη Βουδαπέστη. Στον όμιλό της τερμάτισε τελευταία με 0 βαθμούς, κάνοντας 6 διαδοχικές ήττες. Την ίδια χρονιά (2010) στην Ουγγαρία κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετείχε νικώντας τόσο στο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ουγγαρίας, όσο και στο Λιγκ Καπ Ουγγαρίας, για πρώτη φορά στην ιστορία της, αλλά και στο Σουπερ Καπ Ουγγαρίας του 2010.

Έμβλημα

Παρακάτω παρουσιάζονται οι εκδοχές του εμβλήματος.
Βύβλος

Ονομασία

Η Βύβλος ήταν Χαναανίτικη πόλη κατά την εποχή του χαλκού με την ονομασία Gubal, ενώ την ίδια εποχή εμφανίζεται και ως Gubla στις επιστολές της Αμάρνα. Κατά την εποχή του σιδήρου η πόλη ονομάζεται Gebal στη φοινικική γλώσσα () ενώ εμφανίζεται στην εβραϊκή βίβλο με το όνομα Geval (εβραϊκά:גבל). Πολύ αργότερα, κατά τις  σταυροφορίες, η πόλη αναφέρεται Gibalet. To χαναανικό/φοινικικό όνομα (GBL, ήτοι Gubal, Gebal κτλ) μπορεί να ετυμολογηθεί από το gb, που σημαίνει «πηγάδι» ή «πηγή/προέλευση», και El, το όνομα του ανώτατου θεού του πανθέου της Βύβλου. Η σύγχρονη πόλη είναι γνωστή με το αραβικό όνομα Jubayl ή Jbeil (جبيل), που συνδέεται άμεσα με το χαναανιτικό. Κατά μία άλλη άποψη το όνομα προέρχεται από τη φοινικική λέξη GBL που σημαίνει «όριο», «περιοχή» ή «κορυφή βουνού», όπως στην ουγκαριτική γλώσσα όπου το GBL σημαίνει «βουνό», παρόμοια με το αραβικό jabal.
Το όνομα Βύβλος είναι ελληνικό. Ο πάπυρος πήρε το αρχικό ελληνικό του όνομα (βύβλος, βυβλινός) από το γεγονός ότι εξάγωνταν στο Αιγαίο μέσω της Βύβλου, ενώ επίσης η λέξη βιβλίον, και «Βίβλος» έλκουν την καταγωγή τους από αυτό το όνομα.

Μυθολογία

Σύμφωνα με τον μύθο, η αρχαία αιγυπτιακή θεότητα Ίσιδα πήγε στη Βύβλο για να βρει τα μέλη του νεκρού συζύγου της Όσιρι. Τα νερά ξέβρασαν το κιβώτιο με τα μέλη του Όσιρι στις ακτές της Φοινίκης, όπου και χώθηκε στη ρίζα ενός δένδρου. Το δένδρο αναπτύχθηκε ταχύτατα και έκρυψε το κιβώτιο στον κορμό του. Όταν όμως το έκοψαν για την υποστύλωση της στέγης του βασιλικού ανακτόρου, το δένδρο άρχισε να διαχέει εξαιρετική ευωδία.
Ακούγοντας η Ίσιδα το γεγονός ταξίδεψε στη Βύβλο. Εκεί μεταμορφωμένη σε βρεφοκόμο, η βασίλισσα της εμπιστεύθηκε την ανατροφή του νεογέννητου γιου της. Η Ίσιδα δέχτηκε και θα έκανε το παιδί αθάνατο, αν η μητέρα του δεν ταραζόταν, όταν είδε τη θεά κάποιο βράδυ να λούζει το παιδί στις καθαρτήριες φλόγες. Για να την καθησυχάσει, η Ίσιδα της αποκάλυψε ποια ήταν και τον λόγο που την έφερε στη Φοινίκη. Ο βασιλέας της παρέδωσε τον πολύτιμο στύλο και η θεά απέσπασε το φέρετρο του συζύγου της, το κατάβρεξε με τα δάκρυά της και το μετέφερε στην Αίγυπτο. Εκεί το έκρυψε στα έλη της Βουτούς, μακριά από το μίσος του Σετ.
Ζάλδαπα

Η Ζάλδαπα ή Ζέλδαπα ή Ζέλπα ήταν μια υστερορωμαϊκή και βυζαντινή οχυρωμένη πόλη στη Μικρά Σκυθία και της επαρχίας της Μοισίας, σήμερα βρίσκεται κοντά στο Αμπρίτ της Βουλγαρίας.
Τον χειμώνα του 593 ή 594 καταστράφηκε από επιδρομή των Σλάβων, ο Χαγάνος των Αβάρων αναφέρει ο Θεόφιλος, μαζί με άλλες συνοριακές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 
Αρχικά αναφέρεται ένα Θρακικός οικισμός που γνώρισε ανάπτυξη μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση της περιοχής. Επί βυζαντινής αυτοκρατορίας έγινε έδρα επισκοπής και οχυρώθηκε, από εκεί ξεκίνησε μία εξέγερση κατά του Ιουστινιανού.
Το τείχος της είχε πάχος δύο μέτρα, περιβαλλόταν από τάφρο ενώ διέθετε και αμυντικούς πύργους. Τον 7ο αιώνα σταδιακά εγκαταλείφθηκε.
Φρυγική γλώσσα

Επιγραφές

Τα φρυγικά συναντώνται σε 2 σώματα κειμένων, ένα κατά την περίοδο μεταξύ 8ου και 4ου αιώνα π.Χ. (παλαιοφρυγικά), και το άλλο μετά από αρκετούς αιώνες μεταξύ του 1ου και 3ου αιώνα μ.Χ. (νεοφρυγικά). Τα παλαιοφρυγικά διακρίνονται γεωγραφικά σε επιγραφές της πόλης του Μίδα, του Γορδίου, της Βιθυνίας, της Καππαδοκίας, Δασκυλίου, Καύστρου, και διάφορες άλλες περιοχές. Οι επιγραφές από την Μυσία εμφανίζονται να είναι σε διαφορετική διάλεκτο, με αλφάβητο το οποίο διαθέτει ένα επιπλέον γράμμα.
Τα παλιοφρυγικά χρησιμοποιούσαν αλφάβητο το οποίο προερχόταν από το φοινικικό (δεν είναι αποσαφηνισμένο το πως συνδέονταν με το ελληνικό), ενώ τα νεοφρυγικά χρησιμοποιούσαν το ελληνικό αλφάβητο.

Γραμματική

Η εκτιμώμενη δομή της γλώσσας ήταν ινδοευρωπαϊκή, με τα ουσιαστικά να έχουν τουλάχιστον 4 κλίσεις, 3 γένη, και ενικό και πλυθηντικό αριθμό, ενώ τα ρήματα είναι σε συζυγία ως προς τον χρόνο, φωνή, διάθεση, άτομο, και αριθμό. Δεν έχει παρατηρηθεί καμία λέξει σε όλες τις μορφές κλίσης της.
Τα φρυγικά φαίνεται πως έκαναν χρήση μια επιπλέον συλλαβής στο ξεκίνημα των λέξεων για τον σχηματισμό του παρελθόντος χρόνου, παρομοίως με τα ελληνικά (π.χ. γρᾰ́φω, ἔγρᾰψᾰ), τα ινδοιρανικά, και τα αρμενικά.

Λεξιλόγιο

Τα γραπτά δείγματα της γλώσσας διασώζονται αποσπασματικά, σε έναν σχετικά μικρό αριθμό κειμένων. Υπάρχουν μερικές εκατοντάδες φρυγικές λέξεις των οποίων η έννοια και ετυμολογία τους είναι άγνωστη.

Βεκὸς

Μια διάσημη φρυγική λέξη είναι το βεκὸς, το οποίο σημαίνει ψωμί. Η ίδια ρίζα βρίσκεται και στα παλαιοαγγλικά ως bacan (bake) και στα ελληνικά ως φώγω (ψήνω). 
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α´ επιθυμόντας να βρει ποιο ήταν το αρχαιότερο έθνος και η παλαιότερη γλώσσα, έδωσε εντολή σε έναν βοσκό να μεγαλώσει 2 νήπια, απαγορεύοντας του να τα αφήσει να ακούσουν την οποιαδήποτε λέξη, και αναθέτωντας του να του αναφέρει την πρώτη λέξη που θα σχημάτιζαν τα παιδιά από μόνα τους. Μετά από 2 έτη, ο βοσκός ανέφερε πως μπαίνοντας στο δωμάτιο των παιδιών, αυτά τον πλησίασαν και εκτείνοντας τα χέρια τους του είπαν βεκός. Ο φαραώ ερευνόντας την σημασία της λέξης, ανακάλυψε πως ήταν φρυγική λέξη και σήμαινε σιταρένιο ψωμί. Έτσι συμπέρανε πως οι Φρύγες πρέπει να ήταν αρχαιότερο έθνος από τους Αιγυπτίους.

Άλλες λέξεις

Σύμφωνα με τον Κλήμη τον Αλεξανδρινό, η φρυγική λέξη βέδυ (νερό) υπήρχε σε ορφικό τελετουργικό.
Στα φρυγικά ο Δίας (αρχ. ελληνικά Ζευς) εμφανίζεται με την γενική πτώση της ονομασίας ως Διός (όπως έγινε αργότερα στα νεότερα ελληνικά και αντικαταστάθηκε το Ζευς), και ενδεχομένως είχε γενικότερη έννοια και σήμαινε θεός. Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο, σύμφωνα με τον Δημοσθένη ο Ζευς ήταν γνωστός ως Τίος στην Βιθυνία.
Άλλη παρόμοια περίπτωση είναι το μπαγκό- (παλαιοπερσικά μπαγκά-, πρωτοσλαβικά *bogъ, θεός).Κατά τον Ησύχιο τον Αλεξανδρινό, ο Βαγαῖος Ζεὺς Φρύγιος ήταν δοτῆρ ἑάων (δότης αγαθών).
Μούσα Παιδική

Μούσα Παιδική ονομάζεται ομάδα ποιημάτων («βιβλίο») που περιέχει παιδεραστικά ποιήματα της αρχαιότητας, μια συλλογή ποιημάτων από αρκετούς αρχαίους ποιητές - επιγραμματοποιούς η ανθολόγηση των οποίων αποδίδεται στον Στράτωνα τον Σάρδιο. Τα ποιήματα αυτά αποτελούν το δωδέκατο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας και βρίσκονται στις σελίδες 569-607 του χειρογράφου. Στη Μούσα Παιδική περιέχονται 259 ποιήματα - επιγράμματα, 32 συνολικά ποιητών, καθώς και κάποια των οποίων δεν είναι γνωστός ο επιγραμματοποιός. Τα περισσότερα επιγράμματα αποδίδονται στον Στράτωνα, τον Μελέαγρο, τον Καλλίμαχο, τον Ασκληπιάδη, ενώ μικρότερος αριθμός στον Ριανό, το Διοσκορίδη, τον Ποσείδιππο, τον Στατύλλιο Φλάκκο, τον Αλκαίο, τον Αρτέμωνα και τον Φρόντωνα. Επιγράμματα από εικοσιένα ακόμη ποιητές (ένα από τον καθένα) είναι επίσης μέρος της ανθολογίας «Μούσα Παιδική».
Η ανθολογία αυτή αρχίζει με το πρώτο επίγραμμα - αφιέρωση του Στράτωνα, προς τον Δία, και λέει ότι δεν ενοχλεί τις Μούσες (δεν την αφιερώνει σε αυτές). Όπως αναφέρει ο ίδιος ο ποιητής αγαπά («φιλώ») τα παιδιά και προς τα παιδιά μιλά, και αναρωτιέται γιατί (να ενοχλούσε) τις Μούσες του Ελικώνα. Προτιμά λοιπόν την ανδρική θεότητα του Δία (που ήταν γνωστό ότι από το δωδεκάθεο αυτός ήταν που είχε σχέσεις και με παιδιά/νέους) και όχι τις γυναικείες θεότητες των Μουσών. Σε άλλα επιγράμματα γίνεται συχνά αναφορά στη σχέση Γανυμήδη-Δία.
Ιωάννης Γρηγορόπουλος

Ο Ιωάννης Γρηγορόπουλος ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κρήτη. Έφυγε πρόσφυγας στην Ιταλία. Αποτέλεσε μέλος της Αλδιανής Ακαδημίας, της οποίας τον κανονισμό συνέταξε από κοινού με τον Σκηπίωνα τον Καρτερομάχο.
Φιλόλαος Δημητρίου

C U R R I C U L U M  V I T A E

O Φιλόλαος Δημ. Δημητρίου εγεννήθη εις το Λεοντάριον Βοιωτίας την 1η Μαρτίου 1929. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές εις το Γυμνάσιον Θηβών, εφοίτησεν εις την
Νομικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ενεγράφη εν συνεχεία εις τον Δικηγορικόν Σύλλογον Αθηνών και έκτοτε ασκεί την Δικηγορίαν ως Δικηγόρος παρ Εφέταις και παρ Αρείω Πάγω. Το 1974 μετέβη εις το Λονδίνον όπου ενεγράφη και εφοίτησεν εις το εκεί Πανεπιστήμιον “KING'S COLLEGE UNIVERSITY” , ασχοληθείς εις το Δίκαιον των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και εις το Ναυτικόν Δίκαιον.
Εξειδικεύθη εις το Διαιτησιακόν Δίκαιον, εις τον χώρον του οποίου έχει συγγράψει σχετικά βιβλία. Aπό τo έτος 1978 ανεδείχθη μέλος της ανωτέρας τάξεως ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ (FELLOW) του “THE LONDON CHARTERED INSTITUTE OF ARBITRATORS”, και από του έτους 1980 μέλος της “AMERICAN ARBITRATION ASSOCIATION PANELS”, που εδρεύει εις την N. Yόρκην, συγχρόνως δε και του “INTERNATIONAL BAR ASSOCIATION”, πού εδρεύει εις το Λονδίνον.
Επιστρέψας εις την Πατρίδα το έτος 1980 έγινε μέλος της Ενώσεως Ναυτικού Δικαίου και μέλος επίσης της “Μονίμου Επιτροπής Ναυτιλιακών Θεμάτων” του
“ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ της ΕΛΛΑΔΟΣ”, εις την οποίαν του ανετέθη ή αναθεώρησις των Κανόνων Διαιτησίας τούτου, κατά το πρότυπον του Αγγλικού
Διαιτησιακού Δικαίου.
Εκλογικό ημερολόγιο 2011

Παρατίθενται εθνικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές) και δημοψηφίσματα ανά τον κόσμο το έτος 2011.