google/wiki40b huggingface dataset:
Παναγιώτης Βασιλόπουλος

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ο Βασιλόπουλος έχει καταγωγή από το Κάτω Σαμικό. Ξεκίνησε το μπάσκετ από τον Ίφιτο Πύργου, μετακομίζοντας στη συνέχεια στον Ηρακλή Πύργου.
Το 2005. έλαβε μεταγραφή από τον ΠΑΟΚ στον Ολυμπιακό, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο. Τη σεζόν 2007-2008, υπέγραψε συμβόλαιο με τους ερυθρόλευκους για 4 χρόνια. Ωστόσο, ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, με αποτέλεσμα να μην αγωνιστεί στην ομάδα όσο θα ήθελε. Το 2013, συμφώνησε με την ισπανική Βαγιαδολίδ. Στις 25 Απριλίου του 2014, ο Βασιλόπουλος υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ερμή Πειραιά, ο οποίος συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α' ΕΣΚΑΝΑ. Στις αρχές της σεζόν 2014-15, συμμετείχε στην προετοιμασία της Α.Ε.Ν. Κηφισιάς, η οποία συμμετείχε στην Α1 Εθνική, με την οποία και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους, αγωνιζόμενος με αυτήν σε 11 αγώνες. 
Στις 6 Αυγούστου 2015, ανακοινώθηκε από τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με τον Κολοσσό Ρόδου. Το Νοέμβριο του 2016, έφτασε τις 350 ασίστ στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Στις 26 Ιουλίου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με τον Άρη. Στις 22 Οκτωβρίου έφτασε τις 400 ασίστ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 19 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ. Στις 6 Μαΐου 2018, κατέκτησε με την ΑΕΚ το Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ στο Final-4 της Αθήνας, νικώντας στον τελικό τη Μονακό με 100-94. 
Στις 27 Ιουλίου 2018, ανακοινώθηκε από τον Γ.Σ. Περιστερίου. Στο Περιστέρι έγινε ο αρχηγός της ομάδας, ενώ κατέρριψε δικό του ρεκόρ από το 2004, αφού σημείωσε 23 πόντους σε έναν αγώνα. Με το Περιστέρι κατέκτησε την δεύτερη θέση στην κανονική περίοδο και την τέταρτη μετά από τα Play off και προκρίθηκε στο Μπάσκετμοπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Αποτέλεσμα των καλών του εμφανίσεων στην Ελλάδα, ήταν η παρουσία του στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.
Το 2019 ανακοινώθηκε από τον Θάναση Σκουρτόπουλο ως μέλος της εθνική ομάδας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ της Κίνας.

Προσωπική ζωή

Ο Βασιλόπουλος παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 2012 την αθλήτρια της υδατοσφαίρισης, Μαρία Τσουρή. Το ζευγάρι έχει δυο γιους.
Πορφυρίων (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πορφυρίων (Πορφυρίωνας) είναι γνωστοί:
Α. Ένας από τους Γίγαντες, οι οποίοι πολέμησαν εναντίον των θεών στη Γιγαντομαχία. Ο Πορφυρίων, όπως και ο Τυφών, σκοτώθηκε σε εκείνη τη μάχη από τον θεό Απόλλωνα. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, ο Πορφυρίων προσπάθησε να βιάσει την Ήρα, οπότε και σκοτώθηκε από τον Δία και τον Ηρακλή (ο Δίας τον κεραυνοβόλησε και ο Ηρακλής τον αποτελείωσε με ένα βέλος).
Β. Ένας από τους μυθικούς βασιλείς της Αττικής. Βασίλευσε πριν τον Ακταίο και ίδρυσε το ναό της Ουρανίας Αφροδίτης.
Προστριβόμενα σύμφωνα

Τα προστριβόμενα σύμφωνα είναι φθόγγοι των ανθρώπινων γλωσσών που παράγονται με μια αρχική φραγή του καναλιού αέρα και την επακόλουθη απελευθέρωση των αρθρωτών στον ίδιο τόπο άρθρωσης. Αποτελούνται επομένως από δύο μέλη, ένα κλειστό κι ένα τριβόμενο, που παράγονται στο χρονικό διάστημα που χονδρικά αντιστοιχεί σε έναν φθόγγο. Στη νέα ελληνική γλώσσα οι προστριβόμενοι ήχοι είναι οι φατνιακοί [t͡s] και [d͡z] αν και η φωνολογική τους διάσταση αποτελεί αντικείμενο συζήτησης με τις δύο εναλλακτικές να είναι είτε η αποδοχή τους ως αυτούσια φωνήματα /t͡s/ και /d͡z/, κάτι που απορρέει από τις αισθητές διαφορές τους σε σχέση με τα συμφωνικά συμπλέγματα [ks] ή [ps], είτε ως συμφωνικά συμπλέγματα /ts/ και /dz/. Συμβολίζονται με τις ακολουθίες <τσ/τς> και <τζ>.
Πανεπιστήμιο Τσχατραπάτι Σάχου Τζι Μαχαράτζ

Ιστορία

Το Πανεπιστήμιο του Κανπούρ ιδρύθηκε το 1966, όταν το Πανεπιστήμιο της Άγκρα χωρίστηκε στα πανεπιστήμια της Άγκρα και του Κανπούρ. Ο Μαγιαβάτι, ως κύριος υπουργός, άλλαξε το όνομά του από Πανεπιστήμιο του Κανπούρ στο σημερινό της όνομα, αφού ο Μαχαραγιάς του Ινδικού πριγκιπάτου του Κολχαπούρ μεταξύ του 1884 και του 1922, ο Σάχου Δ΄ του Κολχαπούρ, ήταν επίσης γνωστός ως Τσχατραπάτι Σάχου Τζι Μαχαράτζ.

Εγκαταστάσεις

Η πανεπιστημιούπολη είναι εξαπλωμένη σε 264 στρέμματα. Ενώ τα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στην Τέχνη, την Επιστήμη, το Εμπόριο, το Δίκαιο, τη Μηχανική και την Ιατρική προσφέρονται σε συνδεδεμένα κολέγια και ιδρύματα, η κατοικημένη πτέρυγα της πανεπιστημιούπολης περιλαμβάνει τις σχολές των Επιστημών της Ζωής, τη Διαχείριση των Επιχειρήσεων, την Εκπαίδευση και τα Αγγλικά. 
Υπάρχουν ξεχωριστά χόστελ, ακαδημαϊκό και διοικητικό μπλοκ.

Τοποθεσία

Η κύρια πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στον Δρόμο Γκραντ Τρανκ, 11 χλμ. από το Κεντρικό Κανπούρ.

Διοίκηση

Η διοίκηση αποτελείται από τον Πρύτανη, τον αντιπρύτανη και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, το δικαστήριο και το ακαδημαϊκό συμβούλιο του πανεπιστημίου.
Ο Κουλπάτι (Αντικαγκελάριος) είναι μισθωτός αξιωματικός του πανεπιστημίου για όλο το χρόνο και διορίζεται από τον πρύτανη και από τα ονόματα που του έχουν υποβληθεί από επιτροπή που συγκροτείται σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις (Πανεπιστημιακός Νόμος του Ούταρ Πραντές του 1973).
Τα τμήματα που είναι υπό την άμεση εποπτεία των διορισμένων διευθυντών του, και κάθε επιμέρους τμήμα έχει τον επικεφαλής του.
Άρης Ποντοκώμης Κοζάνης

Ο Αθλητικός Σύλλογος Άρης Ποντοκώμης ήταν σωματείο της Κοζάνης, με έτος ιδρύσεως το 1950.
Η έδρα του Ποντοκώμη βρίσκεται ενδιάμεσα στην Κοζάνη και την Πτολεμαϊδα (ισαπέχει 14 χλμ. από την κάθε μία). Είναι προσφυγικό χωριό που ιδρύθηκε από Καυκάσιους Πόντιους, με παράδοση στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο.
Ο Άρης Ποντοκώμης έχει συμμετάσχει σε 9 διοργανώσεις του Περιφερειακού Πρωταθλήματος (συλλέγοντας 462 βαθμούς, με συνολικά τέρματα 521-399), πριν συγχωνευθεί το 2003 με τον γειτονικό Οδυσσέα Μαυροδενδρίου (την πρώτη ομάδα του Ιεροκλή Στολτίδη) δημιουργώντας την Α.Ε. Δημητρίου Υψηλάντη η οποία μετά από ορισμένα χρόνια πορείας στη Δ' Εθνική διαλύθηκε το 2008.
Το χωριό πλέον εκπροσωπείται στα τοπικά πρωταθλήματα από την νέα ομάδα Α.Σ. Ποντοκώμης.
Ο Άρης Ποντοκώμης εξακολουθεί να είναι ο σύλλογος με τα περισσότερα Κύπελλα Ε.Π.Σ. Κοζάνης με 5 κατακτήσεις.
Οδοποιοί

Οι οδοποιοί ήσαν αγορανόμοι της Αθηναϊκής Δημοκρατίας κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας.
Συνολικά 5 στον αριθμό, είχαν ως καθήκον την συντήρηση της οδοποιοίας της Αθήνας, ενώ η θητεία τους ήταν διάρκειας ενός έτους.
Αχμέτ Τιντιάν Σουαρέ

Καριέρα

Διορίστηκε Υπουργός Ορυχείων και Γεωλογικών Θεμάτων στις 8 Μαρτίου του 2005 προτού μετακινηθεί στο αξίωμα του Υπουργού Προεδρίας αρμοδίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Επιστημονική Έρευνα στις 29 Μαΐου του 2006. Υπηρέτησε στο τελευταίο αξίωμα ως το 2007.

Πρωθυπουργία

Με τηλεοπτικό διάταγμα του Προέδρου Λανσάνα Κοντέ στις 20 Μαΐου του 2008, ανακοινώθηκε η απόλυση του πρωθυπουργού Λανσάνα Κουγιατέ και ο διορισμός του Σουαρέ ως αντικαταστάτη του Η ορκωμοσία του έγινε στις 23 Μαΐου του ιδίου χρόνου. Τον Δεκέμβριο του 2008 ο πρόεδρος Κοντέ απεβίωσε και ακολούθησε το πραξικόπημα, με το οποίο την εξουσία κατέλαβε ο στρατιωτικός Μουσά Νταντίς Καμαρά. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 2008 ο Καμπινέ Κομαρά.

Συλλήψεις

Ο πρώην πρωθυπουργός συνελήφθη στις 23 Μαρτίου του 2009 και τέθηκε υπό κράτηση, μαζί με δύο ακόμα πρώην υπουργούς, κατηγορούμενος για διασπάθιση δημόσιου χρήματος από εταιρείες εκμετάλλευσης μετάλλων. Οι τρεις τους απελευθερώθηκαν έπειτα από την καταβολή εγγύησης στις 2 Απριλίου του 2009. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, ο Σουαρέ συνελήφθη ξανά και απελευθερώθηκε την 1η Ιουλίου, επειδή δεν είχε πληρώσει στο στρατιωτικό καθεστώς τα χρήματα, τα οποία κατηγορήθηκε από τη χούντα ότι υπεξαίρεσε (12 δις φράγκα Γουινέας) την περίοδο 2004-06 όταν ήταν υπουργός αρμόδιος για τα ορυχεία.
Ατλαντικές Επαναστάσεις

Οι Ατλαντικές Επαναστάσεις ήταν ένα κύμα επαναστάσεων που συνέβη στα τέλη του δέκατου όγδοου και αρχές του δέκατου ένατου αιώνα στον «Ατλαντικό Κόσμο» χώρο, δηλαδή από την Αμερικανική ήπειρο μέχρι τη Δυτική Ευρώπη.
Οι κυριώτερες επαναστατικές εκδηλώσεις ήταν αυτές των Ηνωμένων Πολιτειών (1775-1783) , της Γαλλίας (1789-1814) , της Αϊτής (1791-1804) , της Ιρλανδίας (1798 ) και της Λατινικής Αμερικής (1810-1825). Έγιναν και μικρότερες εξεγέρσεις στην Ελβετία , τη Ρωσία και τη Βραζιλία . Οι επαναστάτες κάθε χώρας είχαν επαφές με αυτούς των άλλων χωρών και σε κάποιο βαθμό εμπνέονταν ο ένας από τον άλλο. 
Τα κινήματα ανεξαρτησίας στην Αμερικανική ήπειρο ξεκίνησαν με την Αμερικανική Επανάσταση , 1775 - 1783 , κατά την οποία η Γαλλία , η Ολλανδία και η Ισπανία βοήθησαν τις νεαρές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που γίνονταν ανεξάρτητες από τη Βρετανία. Το 1790 ξέσπασε η επανάσταση της Αϊτής. Με την Ισπανία απασχολημένη σε Ευρωπαϊκούς πολέμους , οι ισπανικές αποικίες της Αμερικής εξασφάλισαν επίσης την ανεξαρτησία τους γύρω από 1820.
Γενικά οι επαναστάσεις ήταν ως επί το πλείστον επιτυχείς. Διέδωσαν τα ιδανικά του ρεπουμπλικανισμού, την ανατροπή της αριστοκρατίας, των βασιλιάδων και της καθεστωτικών εκκλησιών. Τόνισαν τις πανανθρώπινες αξίες του Διαφωτισμού, όπως είναι η ισότητα και η δικαιοσύνη. Έδειξαν ότι η σύγχρονη έννοια της επανάστασης, δηλαδή η έναρξη νέας πολιτικής από μια ριζικά νέα κυβέρνηση, μπορούσε να λειτουργήσει στην πράξη . Γεννήθηκαν επαναστατική νοοτροπίες οι οποίες εξακολουθούν να ευδοκιμούν μέχρι σήμερα .
Άβιτος

Η ανάρρηση στον θρόνο

Ο Άβιτος γεννήθηκε στο Κλερμόν-Φεράν της σημερινής Γαλλίας και ήταν απόγονος επιφανούς οικογένειας συγκλητικών από την Ωβέρνη. Η επιρροή του στηριζόταν στις στενές σχέσεις που απέκτησε με τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο ως έπαρχος της Γαλατίας. Σε μία κρίσιμη στιγμή για την αυτοκρατορία, η οποία αντιμετώπιζε εχθρούς πανταχόθεν, κατάφερε να κλείσει ένα μέτωπο, συνάπτοντας ειρήνη με τους Βησιγότθους. Με αυτόν τον τρόπο βοήθησε στη συγκρότηση μετώπου απέναντι στον βασιλιά των Βανδάλων Γιζέριχο στην περίφημη Μάχη των Εθνών το 451, που διεξήγαγε με επιτυχία ο στρατηγός Αέτιος επί αυτοκρατορίας Πετρόνιου Μάξιμου. Ο Άβιτος διορίστηκε ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της αυτοκρατορίας από τον Πετρώνιο, και αμέσως μετά τη δολοφονία του τελευταίου, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας de facto από τους Βησιγότθους στην Τουλούζη στις 9 Ιουλίου του 455.

Η Βασιλεία και το τέλος του

Τη στέψη του αναγνώρισαν αμέσως οι Ρωμαιογαλάτες και σημαντικό μέρος του βασιλείου, όπως στην Ιταλία και την Παννονία.  Όμως ο αυτοκράτορας της ανατολής Μαρκιανός δεν επικύρωσε τη στέψη του, γεγονός που αποτελούσε σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα στη μακροημέρευση της βασιλείας του. Ωστόσο στη γενικότερη παρακμή που χαρακτήριζε τις τελευταίες στιγμές του δυτικού τμήματος της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τις αποφάσεις τις έπαιρναν παρασκηνιακά επιφανείς στρατηγοί όπως ο Ρικίμερος και ο Μαϊοριανός. Οι τελευταίοι κατάφεραν να αποσπάσουν τη συναίνεση ορισμένων συγκλητικών και να τον αποπέμψουν από το θρόνο στις 17 Οκτωβρίου του 456. Ο Άβιτος κατανοώντας το τέλος που τον περιμένει, αποδέχθηκε αμέσως την εκθρόνιση του αποδεχόμενος τη θέση του επισκόπου της Πλακεντίας. Ο Ρικίμερος τον καταδίωξε και στην Πλακεντία, και ενώ ο Άβιτος προσπάθησε να διαφύγει στην πατρίδα του (Ωβέρνη), πέθανε ανοίγοντας τον δρόμο στον επόμενο αυτοκράτορα Μαϊοριανό.
Γεώργιος Γουλιέλμος του Αννοβέρου (1915-2006)

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου-Αυγούστου Γ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊκ και της Βικτωρίας-Λουίζας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας. Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος-Ερνέστος-Αύγουστος-Φρειδερίκος-Άξελ βαπτίστηκε στις 10 Μαΐου 1915 στο Μπράουνσβαϊκ και ανάδοχοί του ήταν η Μαρία-Χριστίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης (κόρη του Καρόλου-Φερδινάνδου), ο Άξελ πρίγκιπας της Δανίας και η Όλγα του Ανοβέρου, κόρη του Ερνέστου-Αυγούστου Β΄). 
Το διάστημα 1930-34 ήταν οικότροφος του Κολεγίου Σάλεμ για διακεκριμένους στο Ύμπερλινγκεν της λίμνης Κωνσταντίας. Η Σχολή ιδρύθηκε το 1920 από τον παιδαγωγό Κουρτ Χαν και τον Μαξιμιλιανό πρίγκιπα του Μπάντεν, τελευταίο καγκελάριο της αυτοκρατορίας της Γερμανίας και σύζυγο της Μαρίας-Λουίζας, αδελφής τού πατέρα του. Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος έγινε μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (IOC) και της Γερμανικής Ολυμπιακής Αθλητικής Ομοσπονδίας (DOSB). Το διάστημα 1948-59 διοικούσε το Κολέγιο Σάλεμ. 
Ο πάππος του Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ διάδοχος του Ανοβέρου είχε εκτοπιστεί από τον Βίσμαρκ -που προσάρτησε το Ανόβερο στην Πρωσία- και είχε εξοριστεί στη Βρετανία. Εκεί η θεία του Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου τον έκανε δούκα του Κάμπερλαντ.
Νυμφεύτηκε στις 23 Απριλίου 1946 στο Μπάντεν-Βύρτενμπερκτη Σοφία πριγκίπισσα της Ελλάδας, αδελφή του Φιλίππου πρίγκιπα της Ελλάδας (συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου), που απεβίωσε το 2001. Η αδελφή του Φρειδερίκη παντρεύτηκε τον Παύλο της Ελλάδας, εξάδελφο της Σοφίας και του Φιλίππου. Ο Γεώργιος-Γουλιέλμος ζούσε στο Σλήρσεε, κοντά στο Μόναχο και απεβίωσε στο Μόναχο το 2006.
Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου (ΕΚΔΔ) ήταν μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με διεθνή χαρακτήρα, το οποίο ιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1995 στην Αθήνα της Ελλάδας. Ο σκοπός του ινστιτούτου ήταν να προωθήσει το δίκαιο και τη δημοκρατία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες. Το κέντρο πληροφοριών έδρευε αρχικά βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και αργότερα μεταφέρθηκε την έδρα του στο Κορωπί, κοντά στο Σούνιο.
Το κέντρο πληροφοριών σχεδιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ομάδα Δημοσίου Δικαίου και τέθηκε σε ισχύ με νόμο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (ν. 2358/16.11.1995).
Ο Σπυρίδων Flogaitis ήταν διευθυντής του κέντρου από την ίδρυση του.
Ξένες κυβερνήσεις και πανεπιστήμια είχαν δικαίωμα να εκπροσωπούνται στο διοικητικό συμβούλιο του κέντρου, και το 2008 εκπροσωπούνταν περίπου 12 κυβερνήσεις μαζί με 33 πανεπιστήμια.
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης εργάστηκε ως ερευνητής για το κέντρο πληροφοριών από το 1997 έως το 2000.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου ιδρύθηκε το 2007 για να συνεχίσει το έργο του κέντρου πληροφοριών.

Έργα

Το κέντρο πληροφοριών διοικούσε προηγουμένως την Ακαδημία Ευρωπαϊκού Δημοσίου Δικαίου, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου. Οι γλώσσες εργασίας του είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Επισκοπή Λεμεσού

Η Επισκοπή Λεμεσού είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου.  Η Επισκοπή συστάθηκε το 1973 παίρνοντας περιοχές από την Επισκοπή Κιτίου, και μαζί της ανασυστάθηκαν και οι πάλαι ποτέ διαλαμψάσεις Επισκοπές Αμαθούντος και Κουρίου.
Φαίνεται να υπάρχει κάποια σχέση με την Επισκοπή Νεαπόλεως, η οποία σήμερα δεν υπάρχει ως Μητρόπολη με δική της περιφέρεια, και έχει κατά κάποιον τρόπο αντικατασταθεί από τη Μητρόπολη Λεμεσού, ίσως και επειδή η σημερινή τοποθεσία της πόλεως Λεμεσού να είναι η περιοχή στην οποία παλαιά υπήρχε η πόλις Νεάπολη. Υπάρχει όμως η Επισκοπή Νεαπόλεως, η οποία ανεσυστάθη τον Οκτώβριο του 2007, κατόπιν εισηγήσεως του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ και είναι Χωρεπισκοπή, και ο Χωρεπίσκοπος είναι βοηθός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και η έδρα της Χωρεπισκοπής βρίσκεται μέσα στην Αρχιεπισκοπή Κύπρου. Σημερινός Επίσκοπος της Επισκοπής Νεαπόλεως είναι ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος. 
Ο σημερινός Επίσκοπος Λεμεσού, είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού και Πρόεδρος Αμαθούντος και Κουρίου κ. Αθανάσιος. Η έδρα της Επισκοπής είναι στη Λεμεσό όπου βρίσκεται και ο  Μητροπολιτικός Ναός  Παναγίας Πανταννάσσης (Καθολικής).
Βοηθός του Πανιερώτατου Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανάσιου είναι ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Αμαθούντος κ. Νικόλαος. Η έδρα της Χωρεπισκοπής είναι η κοινότητα Άγιος Τύχωνας.
Κάπου [σε κάποια ιστορικά] αναφέρεται και η Επισκοπή Θεοδοσιανής για την οποία πιστεύεται ότι ίσως να πρόκειται περί της Επισκοπής Νεαπόλεως.
1722 Γκοφέν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Γκοφέν είναι άγνωστα. Ο Γκοφέν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 20 ως 38 ώρες περίπου, μια μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ενκίντου

Ενκίντου και Γκιλγκαμές

Ο Ενκίντου σταδιακά συνηθίζει σε έναν αγροτικό τρόπο ζωής, αλλά αναζητά συνέχεια κάποια μεγαλύτερη πρόκληση. Όταν μαθαίνει για τον Γκιλγκαμές, τον μεγάλο βασιλιά της Ουρούκ, τον προκαλεί σε μονομαχία. Και οι δυο αντίπαλοι είναι το ίδιο ισχυροί και έτσι κάποια στιγμή που έχει το προβάδισμα ο Γκιλγκαμές, σταματά η μάχη: οι δύο αντίπαλοι επαινούν αλλήλους και ορκίζονται αιώνια φιλία.
Δήμος Λήμνου

2010

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης και 14ης Νοεμβρίου 2010 πρώτος δήμαρχος Λήμνου εξελέγη ο Αντώνιος Χατζηδιαμαντής με ποσοστό 64,61% στο β΄ γύρο.

2014

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης και 25ης Μαΐου 2014 δήμαρχος Λήμνου εξελέγη ο Δημήτριος Μαρινάκης με ποσοστό 51,66% από τον α΄ γύρο.
Τεζκατλιπόκα

Λατρεία του Τεζκατλιπόκα

Η εορτή του Τεζκατλιπόκα ήταν τον πέμπτο μήνα του ημερολογίου των Αζτέκων. Η απόδοση τιμών προς τους θεούς τελείωνε με μια θυσία, στην οποία ξεριζωνόταν η καρδιά του θύματος και την κρατούσαν προς τον ήλιο. Οι προετοιμασίες ξεκινούσαν ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ιερείς διάλεγαν ένα νεαρό άντρα, που στον επόμενο χρόνο θα ζούσε σαν άρχοντας: μάθαινε να παίζει αυλό, φορούσε χρυσά κοσμήματα και πολυτελή ρούχα, κάπνιζε και απολάμβανε το γενικό σεβασμό. Είκοσι ημέρες πριν από την τελετή παντρευόταν τέσσερις νέες γυναίκες και την τελευταία εβδομάδα τραγουδούσε, χόρευε και γιόρταζε. Την ημέρα της θυσίας, το θύμα ανέβαινε μόνος τα σκαλιά του ναού, σπάζοντας ένα πήλινο αυγό σε κάθε σκαλί. Όταν έφθανε στην κορυφή, η καρδιά του ξεριζωνόταν. Ο Τεζκατλιπόκα επίσης εορταζόταν κατά τον ένατο μήνα των Αζτέκων, στη Γιορτή των Νεκρών.

Απεικονίσεις

Συνήθως απεικονίζεται με μια μαύρη λωρίδα στο πρόσωπό του, ενώ σχεδόν πάντα με τον Καθρέφτη που Καπνίζει, από οψιδιανό και αιματίτη. Στο δεξί του χέρι κρατάει τέσσερα βέλη, με τα οποία τιμωρεί τις αμαρτίες των ανθρώπων.
Atlantis FM

Atlantis Records

Δισκογραφεί αρκετά ελληνικά συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως Λήτης, Πλοκάμι του Καρχαρία, Στίγμα 90, Χριστόφορος Κροκίδης και άλλοι.
Γιούλια Μιχάλτσικ

Προσωπική ζωή

Η Γιούλια γνωρίστηκε το 2009 με τον σύζυγό της, το 2011 παντρεύτηκαν και τον 2013 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, ένα αγόρι ονόματι Αλεξάντρ.
Λιονέλ Ζινσού

Βιογραφία

Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Μπενίν, τότε Δαχομέη. Είναι ανιψιός του πρώην προέδρου της Δαχομέης (1968-69) Εμίλ Ντερλέν Ανρί Ζινσού.
Ο Ζινσού γεννήθηκε στο Παρίσι και αποφοίτησε από την École Normale Supérieure και το London School of Economics. Ανέπτυξε στενούς δεσμούς με τον σοσιαλιστή Γάλλο πολιτικό Λοράν Φαμπιούς και συνεργάστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '80, όταν ο τελευταίος ήταν στην κυβέρνηση.
Από το 2006 ως το 2011 ήταν ειδικός σύμβουλος του προέδρου του Μπενίν, Γιαγί Μπονί.
Το 2013 άνοιξε το Ίδρυμα Ζινσού στην Ουιντά του Μπενίν, που αποτελεί και το πρώτο μουσείο σύγχρονης τέχνης στην υποσαχάρια Αφρική εκτός από την Νότια Αφρική.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μπονί στις 18 Ιουνίου 2015. Η νέα κυβέρνηση ήταν 27μελής και ο Ζινσού είχε την ευθύνη της οικονομικής ανάπτυξης. Στο Σύνταγμα του 1990 δεν προβλέπεται η θέση του Πρωθυπουργού και στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της προεδρίας του Μπονί η θέση ήταν κενή. Ο διορισμός του Ζινσού στην πρωθυπουργία έγινε λιγότερο από 10 μήνες προτού ολοκληρωθεί η δεύτερη θητεία του προέδρου Μπονί. Καθώς ο τελευταίος δεν επιτρέπεται να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, ορισμένοι θεώρησαν το διορισμό του Ζινσού σαν ένα μήνυμα ότι θα είναι ο επιλεγμένος διάδοχος του Μπονί.
Ο Ζινσού ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2016 και έλαβε 28,4% στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο ηττήθηκε από τον Πατρίς Ταλόν, με 34,6% έναντι 65,3% για τον νικητή Ταλόν.
Φωτεινά Πιερίας

Ιστορικά

Η παλαιότερη θέση του χωριού ήταν στα σημερινά Σκοτεινά και ονομαζόταν Μόρνα. Εκεί υπήρχε εργοστάσιο ξυλείας, το οποίο μεταφέρθηκε στο Λιτόχωρο, στα 1965.
Η Μόρνα (Σκοτεινά από το 1928) είχε 190 κατοίκους το 1920, 1.178 το 1940, 377 το 1951, 464 το 1961 και μόλις 1 κάτοικο το 1971. Η διαφορά στον πληθυσμό κατά τις απογραφές του 1940 με το 1951 έχει σχέση με τη λειτουργία του κρατικού εργοστασίου για την επεξεργασία ξυλείας αλλά και με την παρουσία πολυμελούς συνεργείου για τη διάνοιξη του δρόμου από το 20ό χιλιόμετρο και πάνω.
Επειδή το χωριό ήταν ανάμεσα σε δύο βουνά, η Μόρνα έλαβε την ονομασία "Σκοτεινά" το 1926 με την έννοια ότι δεν έμπαινε πολύ φως. Το νέο χωριό έλαβε την ονομασία Φωτεινά, καθώς οι κάτοικοι επέλεξαν ένα μέρος προσήλιο, σε αντίθεση με το παρελθόν, και αποτέλεσε κοινότητα. Το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε Δημοτικό Διαμέρισμα στο Δήμο Πέτρας.

Υποδομή

Σήμερα τα Φωτεινά έχουν ένα διθέσιο Δημοτικό Σχολείο το οποίο μετά θάνατον του καθηγητή Χρίστου Τσολάκη του οποίου η καταγωγή ήταν από τα Φωτεινά πήρε την επωνυμία του καθηγητή το 2012, και μονοθέσιο νηπιαγωγείο, όπου φοιτούν περί τα 30 παιδιά. Υπάρχει επίσης αγροτικό Ιατρείο, δασικός συνεταιρισμός και ο κεντρικός ναός, ο οποίος είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ο ναός αυτός περιέχει τοιχογραφίες από την περίοδο της Τουρκοκρατίας και έχει πέσει δύο φορές (με τελευταία αυτή του 1950), χωρίς να πάθει κανένας το παραμικρό. Ένας ακόμα ναός, που χρησιμεύει ως κοιμητήριο, είναι αυτός της Αγίας Παρασκευής, της οποίας ο ρυθμός είναι βασιλική με τρούλο. Η απόσταση από την πόλη της Κατερίνης είναι 20 χιλιόμετρα. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων, οι οποίοι είναι κυρίως ντόπιοι και λίγοι Βλάχοι, είναι η καλλιέργεια καπνού , η υλοτομία και δευτερευόντως η κτηνοτροφία. Τα τελευταία χρόνια εξασφαλίστηκε, με την επιμέλεια της Δημοτικής Αρχής, η μεταφορά νερού για ύδρευση από την Παλιά Μόρνα στο νέο χωριό. Σήμερα υπάρχει ευκολοδιάβατος δρόμος που συνδέει την Πιερία με την Κοζάνη μέσω της οδού Φωτεινών-Σκοτεινών-Φτέρης.

Πολιτισμός και Αθλητισμός

Στα Φωτεινά υπάρχει Πολιτιστικός και Χορευτικός Σύλλογος, με το όνομα "Ορφέας". Την ίδια ονομασία έχει και η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία αγωνίζεται από την περίοδο 2007-08 στη Β' ερασιτεχνική κατηγορία. Κάθε χρόνο τελούνται εκδηλώσεις με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια της ευρύτερης περιοχής, μερίμνη του Συλλόγου. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελείται η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Νικολάου, στις 20 Μαΐου. Το παλιό χωριό (Μόρνα) αποτελεί γενέτειρα του φιλολόγου και γλωσσολόγου Χρίστου Τσολάκη, ο οποίος δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και υπηρέτησε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
Ικέσιος Λάτρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1799. Ο πατέρας του ήταν ιατρός το επάγγελμα. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τους διδασκάλους Κωνσταντίνο Κούμα και Στέφανο Οικονόμου στο Φιλολογικό γυμνάσιο Σμύρνης.
Ήλθε στην Ελλάδα στις αρχές του 1822 και παρουσιάστηκε στο Νεόκαστρο, όπου χρησίμευσε ως βοηθός του του φρούραρχου της πολιορκίας των μεσσηνιακών φρουρίων. Λίγους μήνες αργότερα πήγε στην Ύδρα όπου σχετίστηκε με τον γενικό Ναύαρχο Μιαούλη, ο οποίος τον έκανε προσωπικό του σύμβουλο, συμπράκτορα και διερμηνέα μέχρι το τέλος του πολέμου.
Το 1823 ο Λάτρης πήγε μαζί με τον αρμοστή Εμμανουήλ Τομπάζη στην Κρήτη, όπου διετέλεσε ως μέλος και γραμματέας της επταμελούς επιτροπής, η οποία είχε διοριστεί για να συντάξει την εσωτερική οργάνωση του νησιού.
Συνέχισε να παίρνει μέρος σε όλον τον αγώνα, και μετά διορίστηκε διευθυντής του Λακωνικού νομού και εισηγητής του συμβουλίου της Επικρατείας, έπειτα διοικητής των νήσων Μήλου και Σίφνου.
Μετά την μεταπολίτευση του 1843 ο Λάτρης ίδρυσε την εφημερίδα «Παναρμόνιον», πολιτικού και φιλολογικού περιεχομένου.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των ομογενών της Σμύρνης στην Β' Εθνική Συνέλευση της Αθήνας.
Απεβίωσε στην Σμύρνη το 1881.