Συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision

Νίκες

Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει τρεις ισραηλινές νίκες στο διαγωνισμό. Οι Ιζχάρ Κοέν και Alphabeta κέρδισαν στο Παρίσι το 1978 με το uptempo "A-Ba-Ni-Bi". Στην πατρίδα της Ιερουσαλήμ το επόμενο έτος, το Ισραήλ κέρδισε και πάλι, αυτή τη φορά με το ανθεμικό "Hallelujah" που ερμήνευσαν οι Γκάλι Ατάρι και Milk and Honey. Ασυνήθιστα, το Ισραήλ δεν υπερασπίστηκε τον τίτλο το 1980 (βλ. Παρακάτω). Η τρίτη νίκη ήρθε περίπου 20 χρόνια αργότερα στο Μπέρμιγχαμ το 1998. Η τραγουδίστρια Ντάνα Ιντερνάσιοναλ κέρδισε κορυφαίες διακρίσεις με το τραγούδι Diva, ξεκινώντας διαδεδομένες εορταστικές εκδηλώσεις στο Ισραήλ.

Άλλες παρουσιάσεις

Οι πρώτες επιλογές του Ισραήλ επελέγησαν από την Αρχή του Ισραήλ. Ο πρώτος τραγουδιστής που εκπροσωπεί τη χώρα το 1973 ήταν ο Ilanit, ο οποίος τερμάτισε 4ος. Η κριτική αυξήθηκε μετά την αποστολή της πάλι τέσσερα χρόνια αργότερα, οδηγώντας σε έναν κανόνα ότι ο νικητής του ήδη καθιερωμένου εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού θα εκπροσωπήσει επίσης το Ισραήλ στο διαγωνισμό. Οι νικητές του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision του 1978 και του 1979 επελέγησαν με αυτή τη μέθοδο. Από το 1981 η διαδικασία επιλογής χειρίστηκε η Kdam Eurovision με τις εξαιρέσεις των ετών 1990, 1998, 1999, 2000, 2002-2004, 2006-2007 και 2010, όπου οι επιλογές επιλέχθηκαν και πάλι από τον IBA.
Ο νικητής του Εβραϊκού Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορωδίας του 1980, μιας μπάντας που ονομάζεται The Brothers & Sisters με το τραγούδι "Pizmon Chozer", δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού. Αφού κέρδισε το διαγωνισμό το 1978 και το 1979, ο IBA δεν ήταν σε θέση να διοργανώσει την εκδήλωση για δεύτερη συνεχή χρονιά. Η οργάνωση του φεστιβάλ μεταδόθηκε στη συνέχεια στις Κάτω Χώρες, οι οποίες τελικά συμφώνησαν να το οργανώσουν. Επειδή είχε περάσει πολύς χρόνος, ήταν δύσκολο να βρεθεί μια κατάλληλη ημερομηνία για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού. Η επιλεγμένη ημερομηνία συνέπεσε με μια ημέρα μνήμης στο Ισραήλ και η χώρα αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Αυτό κατέστησε το Ισραήλ τη μοναδική χώρα μέχρι σήμερα ανίκανη να υπερασπιστεί τον τίτλο της.
Εκτός από τις νίκες του, οι συμμετοχές του Ισραήλ είχαν μια μικτή υποδοχή στο διαγωνισμό. Ο Avi Toledano (1982) και ο Ofra Haza (1983) σημείωσαν καλά με μεγάλους αριθμούς αναγέννησης, αλλά το στυλ όλων των τραγουδιών έγινε όλο και λιγότερο δημοφιλές αργότερα τη δεκαετία και η είσοδος του Ισραήλ το 1986 Yavo Yom από Moti Giladi & Sarai Tzuriel Το 19ο, τη χειρότερη εμφάνιση της χώρας.
Το 1987 το Ισραήλ τελείωσε το 8ο με Shir Habatlanim από το σατιρικό duo Lazy Bums. Λόγω της σατιρικής του φύσης, προτρέπεται τότε ο Ισραηλινός Υπουργός Πολιτισμού, Yitzhak Navon, να απειλήσει να παραιτηθεί, αν το τραγούδι συνέχισε να αντιπροσωπεύει το Ισραήλ τη νύχτα του διαγωνισμού. Ωστόσο, δεν το έκανε.
Το 1990 η αισθησιακή μπαλάντα της Ρίτας δεν έγινε δεκτή, αλλά το 1991 οι Orna και Moshe Datz έφτασαν στην τρίτη θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα του Ισραήλ από το 1983. Η τρίτη νίκη του Ισραήλ έγινε το 1998, όταν η Dana International κέρδισε το στέμμα με το τραγούδι της "Diva". Το Ισραήλ είχε επίσης 5η θέση από την Eden όταν φιλοξένησε τον διαγωνισμό του 1999. Ωστόσο, η δισκογραφική προσπάθεια του Ping-Pong το 2000 απέτυχε άσχημα, αν και η ομάδα σημειώθηκε για τους αισιόδοξους στίχους τους και το μήνυμα της συμφιλίωσης και της ειρήνης στη Δυτική Ασία. Πήγαν όσο φώναζαν συριακές σημαίες στο τέλος της παράστασης τους, θυμώντας μερικούς Ισραηλινούς.
Το 2004 ο David D'Or ήρθε στην 11η θέση στον ημιτελικό με το τραγούδι "Leha'amin" (להאמין), αφήνοντας το Ισραήλ έξω από τους τελικούς για πρώτη φορά από το 1997. Η απόδοση του Shiri Maymon στο Κίεβο το 2005 έφερε το Ισραήλ στην κορυφή Πέντε, και εξασφάλισε μια θέση στον τελικό της Αθήνας το 2006. Το 2006, το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε από τον τραγουδιστή Eddie Butler, ο οποίος τελείωσε το 5ο ως τμήμα της Eden το 1999. Ωστόσο, η απόδοση του τραγουδιού "Together We Are One" ολοκληρώθηκε 23η, με μόλις τέσσερα σημεία.
Η επιτροπή της Eurovision της IBA επέλεξε το συγκρότημα Teapacks να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο ημιτελικό του 2007 στο Ελσίνκι. Η χιουμοριστική είσοδός τους "Push the Button" δεν έφτασε καλά, τελειώνοντας στην 24η θέση από έναν ημιτελικό αγώνα 28 και δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό. Το Ισραήλ έπρεπε να αγωνιστεί στον ημιτελικό του Βελιγραδίου 2008, από τον οποίο πέρασε στον τελικό. Ο Boaz τελείωσε το ένατο. Στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2009, ένας αραβικός πολίτης του Ισραήλ εκπροσώπησε τη χώρα για πρώτη φορά, όπως η Mira Awad παρουσίασε μαζί με τον εβραϊκό-ισραηλινό τραγουδιστή Noa στη Μόσχα. Το Ισραήλ εκπροσωπήθηκε το 2010 από τον Harel Skaat, ο οποίος ήρθε στην 14η θέση στον τελικό.
Οι συμμετοχές του Ισραήλ στους τελευταίους τέσσερις διαγωνισμούς από το 2011 έως το 2014 ήταν λιγότερο επιτυχημένες, καθώς ο πρώην νικητής της Eurovision Dana International στο Ντίσελντορφ, το συγκρότημα Izabo στο Μπακού, ο Moran Mazor στο Malmö και ο Mei Finegold στην Κοπεγχάγη, όλοι δεν κατάφεραν να τερματίσουν. Ωστόσο, ο 16χρονος Nadav Guedj προσδιόρισε το Golden Boy το 2015, το πρώτο ισραηλινό τραγούδι χωρίς εβραϊκό στίχο.

Αραβική αντίδραση στη συμμετοχή του Ισραήλ

Το 1978, κατά τη διάρκεια της ισραηλινής συμμετοχής, ο ιορδανικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός JRTV ανέστειλε την εκπομπή και έδειξε φωτογραφίες από λουλούδια. Όταν έγινε φανερό κατά τα τελευταία στάδια της σειράς ψηφοφορίας ότι το Ισραήλ επρόκειτο να κερδίσει τον διαγωνισμό, η JRTV τερμάτισε απότομα τη μετάδοση. Στη συνέχεια, τα μέσα ενημέρωσης της Ιορδανίας αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το γεγονός ότι το Ισραήλ είχε κερδίσει και ανακοίνωσε ότι ο νικητής ήταν το Βέλγιο (το οποίο είχε έρθει στη δεύτερη θέση). Με σύμπτωση, το Ισραήλ δεν μεταδίδει ούτε τη νίκη, καθώς ο IBA δεν αγόρασε αρκετό χρόνο εκπομπής. Η νίκη μεταδόθηκε την επόμενη μέρα.
Την εποχή εκείνη, η ισραηλινή τηλεόραση ήταν στα σπάργανα και εκπέμπει ασπρόμαυρα. Πολλοί/περισσότεροι Ισραηλινοί παρακολουθούσαν επομένως τα διεθνή γεγονότα στο χρώμα, χρησιμοποιώντας το σήμα από τη γειτονική Ιορδανία. Καθώς η Ιορδανία δεν μεταδίδει την ισραηλινή είσοδο και η IBA δεν μεταδίδει τα αποτελέσματα της εκδήλωσης, η νίκη έγινε γνωστή μόνο ως αποτέλεσμα ραδιοφωνικών εκπομπών.
Λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, πολλά αραβικά κράτη που είναι επιλέξιμα για συμμετοχή δεν το κάνουν. Η Τυνησία, το Μαρόκο και ο Λίβανος είναι υποθέσεις. Η Τυνησίας ήταν έτοιμη να συμμετάσχει το 1977, αλλά αποφάσισε να μην το κάνει τελικά. Ο Λίβανος επρόκειτο να συμμετάσχει το 2005, όταν αποσύρθηκε (επιβάλλοντας πρόστιμο από την EBU) επειδή ο νόμος του Λιβάνου δεν επιτρέπει την αναγνώριση του Ισραήλ και, κατά συνέπεια, η λιβανέζικη τηλεόραση δεν θα διαβιβάσει κανένα ισραηλινό υλικό - κάτι που θα αποτελούσε παραβίαση των νόμων της EBU.