google/wiki40b huggingface dataset:
Δωδεκαδάκτυλο

Το δωδεκαδάκτυλο (λανθασμένα αποκαλούμενο και "ο δωδεκαδάκτυλος") είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου στα ανώτερα σπονδυλωτά. Βρίσκεται μετά το στόμαχο και προηγείται της νήστιδας. Είναι το μέρος που λαμβάνει χώρα η χημική πέψη της τροφής. Στο δωδεκαδάκτυλο καταλήγει τόσο το παγκρεατικό υγρό, το οποίο περιέχει ένζυμα για τη διάσπαση των ενώσεων της τροφής και διτανθρακικό νάτριο για να αυξήσει το pH του όξινου διαλύματος που έρχεται από το στομάχι, όσο και η χολή. Στον άνθρωπο έχει μήκος 25 εκατοστά και είναι το βραχύτερο τμήμα του λεπτού εντέρου.

Περιγραφή

Το δωδεκαδάκτυλο έχει σχήμα κατά προσέγγιση C και περιβάλλει την κεφαλή του παγκρέατος. Δεν περιβάλλεται ολόκληρο από περιτόναιο, το οποίο σταθεροποιεί το δωδεκαδάκτυλο στο οπίσθιο τοίχωμα της κοιλιάς, και θεωρείται μερικώς οπισθοπεριτοναϊκό. Αποτελείται από τέσσερεις μοίρες, την άνω, την κατιούσα, την κάτω ή οριζόντια και την ανιούσα. Καταλήγει στη νηστιδοδωδεκαδακτυλική καμπή.
Το πρώτο τμήμα της άνω μοίρας ονομάζεται λήκυθος ή δωδεκαδακτυλικός βολβός και ξεκινάει αμέσως μετά τον πυλωρό, το τελευταίο τμήμα του στομάχου. Αποτελεί τα πρώτα 2 εκατοστά της άνω μοίρας και καλύπτεται από μεσεντέριο. Τα υπόλοιπα τρία εκατοστά της άνω μοίρας είναι προσκολλημένα στο οπίσθιο τοίχωμα της κοιλιάς. Βρίσκεται δεξιά του σπονδύλου Ο1 και πίσω από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Προσδένεται με το ήπαρ με τον ηπατοδωδεκαδακτυλικό σύνδεσμο, ο οποίος είναι τμήμα του ελάσσονος επιπλόου.
Η κατιούσα μοίρα έχει φορά προς τα κάτω και βρίσκεται δεξιά της κεφαλής του παγκρέατος και της κάτω κοίλης φλέβας, με την οποία είναι παράλληλη. Στην κατιούσα μοίρα εκβάλλει ο χοληφόρος πόρος και οι κύριοι παγκρεατικοί πόροι. Στο σημείο της εκβολής παρατηρείται μια προπέτεια του τοιχώματος η οποία ονομάζεται μείζων δωδεκαδακτυλική θηλή. Έχει μήκος 7-10 εκατοστά και είναι η μακρύτερη μοίρα του δωδεκαδακτύλου. Είναι εξ ολοκλήρου οπισθοπεριτοναϊκή.
Η κάτω ή οριζόντια μοίρα του δωδεκαδακτύλου έχει φορά προς τα αριστερά και περνάει μπροστά από την κάτω κοίλη φλέβα, την αορτή και τον σπόνδυλο Ο3 και χιάζεται με την άνω μεσεντέρια αρτηρία και φλέβα. Είναι και αυτή εξ ολοκλήρου οπισθοπεριτοναϊκή.
Η ανιούσα μοίρα έχει φορά προς τα πάνω, προς το σώμα του παγκρέατος και φτάνει στη νηστιδοδωδεκαδακτυλική καμπή, στο επίπεδο του σπονδύλου Ο2. Η καμπή υποστηρίζεται από ένα λεπτό σκελετικό μυ που στηρίζεται στο διάφραγμα και ονομάζεται κρεμαστήρας μυς του δωδεκαδακτύλου ή σύνδεσμος του Treitz. Η σύσπαση του μυ βοηθά τη ροή των εντερικών περιεχομένων προς τη νήστιδα.
Τόμας Μπεργκόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1787. Διατηρούσε εμπόριο στη Σμύρνη. Ήταν επιτηρητής των ανασκαφών στην Αθήνα το 1813, κατά τις οποίες ανακαλύφθηκε ο ομώνυμος Παναθηναϊκός αμφορέας που εκτίθεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο. Οι δουλειές του έπεσαν έξω το 1841 και λόγω της ασχολίας του με την νομισματολογία διορίστηκε στο Βρετανικό Μουσείο. Πούλησε τη συλλογή του στο Μουσείο το 1842.
Απεβίωσε το 1858. Η βιβλιοθήκη του εκποιήθηκε σε δημοπρασία μετά θάνατον, τον Δεκέμβριο του 1858.
Λάμπερτ Β΄ του Λουβαίν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λάμπερτ Α΄ κόμη του Λουβαίν και της Γκέρμπεργκα των Καρολιδών, κόρης του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης. 
Σύμφωνα με τον Βίο της Αγ. Γκουντίλα (1048-51), ακολούθησε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ερρίκο Α΄ κόμη του Λουβαίν. Ο Λάμπερτ Β΄ περιφρονούσε τις αρχές και το 1054 πήρε τα όπλα ακόμη και εναντίον του Ερρίκου Γ΄ Σαλίων της Γερμανίας· ηττήθηκε και έχασε τη ζωή του στο Τουρναί το 1054.
Κατά τη διακυβέρνησή του οι Βρυξέλλες άρχισαν να αναπτύσσονται. Ο Λάμπερτ Β΄ κανόνισε να μεταφερθούν τα λείψανα της Αγ. Γκουντίλα στο ναό του Αγ. Μιχαήλ. Ο ναός έγινε αργότερα ο καθεδρικός των Αγ. Μιχαήλ & Γκουντίλα. Επίσης κατασκεύασε ένα φρούριο στο λόφο Κούντενμπεργκ.
Δυσγενεσία προσθίου θαλάμου

Παθοφυσιολογία

Διάφορες γονιδιακές μεταλλάξεις έχουν συνδεθεί με αυτές τις ανωμαλίες με την πλειοψηφία των εμπλεκομένων γονιδίων να κωδικοποιούν μεταγραφικούς παράγοντες. Εδώ θα θεωρήσουμε τον ρόλο των γονιδίων ΡΙΤΧ2 και FOXC1 σε σχέση με την εμβρυολογία του προσθίου θαλάμου. Η σύγχρονη θεώρηση είναι ότι αυτά τα γονίδια ενεργούν μαζί για να δεσμεύσουν έναν αριθμό από συγκεκριμένα μεσεγχυματικά πρόδρομα κύτταρα κυρίως νευρικής προέλευσης. Η ανάπτυξη φαίνεται να είναι πολύ ευαίσθητη στην γονιδιακή δοσολογία και η διακύμανση των φυσιολογικών επιπέδων των μεταγραφικών παραγόντων φαίνεται να είναι αιτίες για αυτήν την κατάσταση. Διασύνδεση μεταξύ των άνω γονιδίων μπορεί να εξηγεί τουλάχιστον τμηματικά την φαινοτυπική ποικιλία.
Κωνσταντίνος Λυκουρέζος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1860 στην Καλαμάτα και ήταν γιος του Παναγιώτη Λυκουρέζου, δικαστικού και προέδρου του δημοτικού συμβουλίου Καλαμάτας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία και υπήρξε δημαρχιακός υποψήφιος. Μετά από οκτώ χρόνια δικηγορίας εισήλθε στο δικαστικό σώμα φτάνοντας μέχρι την θέση του εισαγγελέα Εφετών. Υπηρέτησε στη Λευκάδα, την Πάτρα, την Αθήνα και την Αμαλιάδα αναλαμβάνοντας σημαντικές υποθέσεις της εποχής μεταξύ των οποίων και αυτή της δολοφονικής απόπειρας κατά του Βασιλέως Γεωργίου Α'. Το 1910 απολύθηκε για πολιτικούς λόγους με αποτέλεσμα να ασχοληθεί με την ενεργή δικηγορία ιδρύοντας τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου το δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου. Ως δικηγόρος ανέλαβε μεταξύ άλλων την υπεράσπιση του Στέφανου Σκουλούδη στο ειδικό δικαστήριο.
Το 1920 εξελέγη βουλευτής Καλαμάτας. Το 1922 διορίστηκε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Στράτου και στη συνέχεια υπουργός Δημοσίου Θησαυρού στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Το 1926 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής και αποσύρθηκε οριστικά από την πολιτική.
Παντρεύτηκε την Χοϊδά, κόρη του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου Πατρών, Παυσανία Χοϊδά, και απέκτησε πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Παυσανία Λυκουρέζο και τον Παναγιώτη Λυκουρέζο. Εγγονός του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.
Λέων Μεσσηνέζης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του μεγαλεμπόρου Ιωάννη Μεσσηνέζη, γόνου πλούσιας χιώτικης οικογένειας εμπόρων. Ασχολήθηκε νωρίς με το εμπόριο και κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη περιουσία. Εγκαταστάθηκε το 1811 στη Βοστίτσα (σήμερα Αίγιο), όπου και παντρεύτηκε την Μαρία Λόντου, κόρη του Σωτηράκη Λόντου. Οι συγγενικοί του δεσμοί με την οικογένεια Λόντου και με τον γαμπρό επ'αδελφής, τραπεζίτη, Λεβίδη τον καθιστούν έναν από τους πιο πλούσιους εμπόρους της εποχής. Το 1819 μυήθηκε από τον Ανδρέα Λόντο στην Φιλική Εταιρεία και ήταν ένας από τους προκρίτους που πήρε μέρος στην μυστική συνάντηση της Βοστίτσας υπό τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης πήρε μέρος σε διάφορες μάχες, ενώ συμμετείχε και στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Με έγγραφο του στο Βουλευτικό σώμα προειδοποίησε για μελλοντικές εμφύλιες διενέξεις αλλά αγνοήθηκε πλήρως. Εκπροσώπησε την Αιγιαλεία ως πληρεξούσιος στις συνελεύσεις της Τροιζήνας και του Επιδαύρου. Το 1836 οι ληστές Χονδρογιανναίοι επιτέθηκαν στην οικεία του, στην οποία ακολούθησε πραγματική μάχη. Τελικά οι ληστές συνελήφθησαν αλλά τραυματίστηκαν σοβαρά δύο γιοί του. Το 1847 διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Αιγίου.
Απεβίωσε το 1851 και είχε τέσσερα παιδιά, τον Σωτήριο, τον Μιλτιάδη, τον Ιωάννη και την Ζωή. Δισέγγονος του είναι ο ποιητής Νύσης Μεσσηνέζης.
Ιωάννης Φανουράκης

Ίδρυση του ΣΕΚΕ

Το 1918 μαζί με τον Κώστα Σπέρα συμμετείχε στην ίδρυση του ΣΕΚΕ. Λόγω της θέσης τους ότι τα εργατικά σωματεία πρέπει να είναι ανεξάρτητα από τον κεντρικό πολιτικό αγώνα διαγράφονται από το ΣΕΚΕ το 1920.

Δημιουργία του ΑΕΚ

Το 1922 μαζί με τους Σπέρα, Mενδρινό, Γιαννουλάτο, Xρηστάκη, Δεσίπρη δημιουργεί το Aνεξάρτητο Eργατικό Kόμμα (AEK) με εφημερίδα την Εργατική όπου θα συνεχιστεί η κριτική στην σύνδεση μεταξύ ΓΣΕΕ και ΣΕΚΕ. Το ΑΕΚ θα διαλυθεί από την δικτατορία του Πάγκαλου το 1925.

Συνεργασία με την κυβέρνηση Πλαστήρα

Ο Φανουράκης θα διοριστεί μέλος της Εκτελεστικής επιτροπής του Εργατικού Κέντρου Αθηνών από τη κυβέρνηση του Παγκάλου. Θα πάρει μέρος σε βίαιες συγκρούσεις ενάντια σε μέλη του ΚΚΕ οι οποίες θα καταλήξουν στην δολοφονία από αστυνομικά πυρά του Μήτσου Πάτλακα συνδικαλιστή του ΚΚΕ.
Αγία Βαρβάρα Αιγιαλείας

Τοποθεσία

Το χωριό είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Ξεροβούνα, απέναντι από την ανατολική πλευρά του Χελμού σε πλαγιά του λεκανοπεδίου της Νωνάκριδος, και περιβάλλεται από δάση ελάτου και πεύκου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.100 μέτρων και απέχει 30 χιλιόμετρα από την Ακράτα. Κοντά στο χωριό, στα 20 χιλιόμετρα, βρίσκεται το Χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων, τα Ύδατα της Στυγός στα 6 χιλιόμετρα και η Λίμνη Τσιβλού στα 7 χιλιόμετρα.

Διοικητική εξέλιξη

Η Αγία Βαρβάρα από το 1835 μέχρι το μέχρι το 1912 ήταν οικισμός του τότε Δήμου Νωνάκριδας της Επαρχίας Καλαβρύτων. Στη συνέχεια, με την κατάργηση των Δήμων, ορίστηκε έδρα της ομώνυμης Κοινότητας, ενώ στα τέλη του 20ού αιώνα με τη βραχύβια επανασύσταση του Δήμου Νωνάκριδος (19/07/1996 - 04/12/1997) έγινε και πάλι τμήμα του. Το 1998, με την εφαρμογή της διοικητικής  διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας", ο οικισμός εντάχτηκε στον Δήμο Ακράτας. Από το 2011 είναι έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας του «Καλλικρατικού» Δήμου Αιγιαλείας.
Η Τοπική Κοινότητα της Αγίας Βαρβάρας περιλαμβάνει εκτός από τον ομώνυμο οικισμό και τον οικισμό Βουνάκι, o οποίος είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1.080 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκων.
Μάχη της Βογόρτσας

Η εξέλιξη των γεγονότων

Οι Σουλιώτες οπλαρχηγοί Μάρκος και Νότης Μπότσαρης και Γεώργιος Δράκος πήραν την απόφαση να επιτεθούν στο κάστρο της Βογόρτσας, το οποίο υπεράσπιζαν 400 Τουρκομακεδόνες. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 18 του Απρίλη. Οι Σουλιώτες, αφού πολιόρκησαν μία εκκλησία, άρχισαν να επιτίθονται στο κάστρο. Εκεί συνάντησαν σφοδρή αντίσταση αλλά ήσαν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τη μάχη και την επόμενη ημέρα. Όταν τελικά έφθασαν στο κάστρο, οι Τούρκοι είχαν φύγει επωφελούμενοι από τη βροχή που είχε ξεσπάσει, έχοντας αφήσει δεκάδες νεκρούς και μερικά κανόνια.
Ελένη Χαλκούση

Βιογραφία

Η καταγωγή της ήταν από τη Χίο. Ήταν απόφοιτη του Ζαππείου Παρθεναγωγείου (1922) και παρακολούθησε μαθήματα αισθητικής και λογοτεχνίας στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών της Σορβόνης, στο Παρίσι, και στο Κονσερβατουάρ (Ωδείο) καθώς και μαθήματα θεάτρου στη δραματική σχολή του ηθοποιού Σαρλ Λε Μπαρζύ.

Θέατρο

Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή στο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά το 1925. Ένα χρόνο μετά το 1926 διεύθυνε το δικό της θίασο «Νέοι» στο Θέατρο Κυβέλης. Από τότε και μέχρι το 1935 επικεφαλής θιάσων περιόδευσε σχεδόν σε όλη την Ελλάδα ανεβάζοντας συνήθως έργα πρωτοποριακά. Από το 1936 μέχρι το 1945 συνεργάσθηκε με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτου και καθηγήτρια της Δραματικής Σχολής «Μαρίκα Κοτοπούλη».  Ήταν από τις καλλίτερες μαθήτριες της Κυβέλης και της Μαρίκας Κοτοπούλη. Προηγουμένως όμως φέρεται να είχε συνεργαστεί με τη «Λαϊκή Σκηνή» του Καρόλου Κουν. Το 1945 προσελήφθη στο Εθνικό θέατρο όπου και διέπρεψε μέχρι το τέλος της καριέρας της συμμετέχοντας σε πάμπολλες θεατρικές παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία. Επιτυχία όμως είχε και στον κινηματογράφο με τη συμμετοχή της από το 1942 μέχρι το 1969, όπου και μεταπήδησε στη τηλεόραση όπου η τελευταία καλλιτεχνική της παρουσία ήταν στη τηλεοπτική σειρά "Οι έμποροι των Εθνών" το 1973. Η τελευταία θεατρική της εμφάνιση ήταν το 1985, στις "Θεσμοφοριάζουσες", με το Μοντέρνο θέατρο του Γ. Μεσσάλα.

Μεταφράσεις

Η Ελένη Χαλκούση υπήρξε εξαίρετη μεταφράστρια θεατρικών έργων, καλλιτεχνική χρονογράφος σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά αλλά και με πλείστες παρουσιάσεις στη τηλεόραση, συγγραφέας, γνωστότατο το Σαβουάρ βιβρ που εξέδωσε, αλλά και συνδικαλίστρια στο χώρο της. Τέλος για πολλά χρόνια ανήκε στα διδακτικά στελέχη της Δραματικής Σχολής του "Εθνικού Ιδρύματος Θεάτρου".

Θάνατος

Η Ελένη Χαλκούση μιλούσε γαλλικά και τουρκικά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών σχεδόν λησμονημένη σε γηροκομείο. Κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο των Σπάτων εντελώς ξεχασμένη, με την παρουσία μόνο του Αρτέμη Μάτσα.
Ευάγγελος Στρατήγης

Βιογραφικά στοιχεία

Διετέλεσε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πιπινέλη.  Υπήρξε γνωστός δικηγόρος των Αθηνών, το γραφείο του οποίου ανέλαβε μετά τον θάνατό του, ο γιος του, Στρατής Στρατήγης.
Ο Ευάγγελος Στρατήγης απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1980 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνα Πειραιώς.
Νικόλαος του Όλντενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Αυγούστου Β΄ μεγάλου δούκα του Όλντενμπουρκ και της Ελισάβετ-Αλεξανδρίνης, κόρης του Φρειδερίκου-Φραγκίσκου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Γεννήθηκε στο Όλντενμπουρκ και ήταν εξάδελφος της Γιουλιάνας της Ολλανδίας. Η Γιουλιάνα τον κάλεσε το 1937 στον γάμο της με τον Μπέρναρτ πρίγκιπα του Λίππε. Η κόρη του Εϊλίκα ήταν παράνυφος.
Απεβίωσε το 1970 στο Ράστεντε της Κάτω Σαξονίας σε ηλικία 73 ετών.
Επαφρόδιτος

Το όνομα

Πρόκειται για συνηθισμένο όνομα της εποχής εκείνης, που ετυμολογείται από την Αφροδίτη ως θεά του έρωτα και σημαίνει «αξιαγάπητος» ή «γοητευτικός», ενώ ανευρίσκεται στους παπύρους και με τη γραφή Επαφρόδειτος ή Επαφρόδειτον (81 ως 2 π.Χ.). Αναφέρεται πολύ συχνά σε επιγραφές στην ελληνική και λατινική, είτε με την πλήρη μορφή της (Επαφρόδιτος/Epaphroditus), είτε με τη συντομευμένη μορφή της, ως Επαφράς. Ο Ιώσηπος Φλάβιος περιγράφει κάποιον Επαφρόδιτο που ήταν «εραστής όλων των ειδών μαθήσεως».
Η χρήση της λέξεως ως επιθέτου είναι επίσης προφανής στον πάπυρο από τον ύστερο Β΄ αιώνα μ.Χ. που αναφέρει: «κατά την αξιαγάπητη [τη επαφροδείτω] νομαρχία του Larcius Memor».
Μερικοί συνδέουν τον Επαφρόδιτο εκ των Εβδομήκοντα με τον Επαφρά που αναφέρεται στις Προς Κολοσσαείς (α΄ 7, δ΄ 12) και Προς Φιλήμονα (στίχος 23) επιστολές, ως συντομευμένη ή «υποκοριστική» μορφή του εκ Φιλίππων απεσταλμένου. Ωστόσο, αυτό μάλλον αποτελεί σύμπτωση, καθώς δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.

Βιογραφικά στοιχεία

Ο συγκεκριμένος Επαφρόδιτος ήταν Χριστιανός συνεργάτης του Αποστόλου Παύλου που αναφέρεται μόνο στην Επιστολή προς Φιλιππησίους, αλλά σε δύο διαφορετικά κεφάλαιά της (β΄ 25-30 και δ΄ 18).
Ο Επαφρόδιτος ήταν απεσταλμένος της χριστιανικής κοινότητας των Φιλίππων προς τον Παύλο κατά την πρώτη φυλάκιση του Παύλου στη Ρώμη ή στην Έφεσο. Ο Παύλος τον αποκαλεί (β΄ 25) «αδελφόν και συνεργόν και συστρατιώτην». Οι τρεις λέξεις δίνονται σε κλιμάκωση: κοινή συμπάθεια, κοινό έργο, κοινός κίνδυνος και κόποι και πόνοι. Αμέσως μετά ο Επαφρόδιτος χαρακτηρίζεται ως αγγελιοφόρος και απεσταλμένος (ἀπόστολος), «λειτουργός της χρείας» του Παύλου (β΄ 25), πράττοντας για τον Παύλο ό,τι δεν είχε μπορέσει να πράξει η κοινότητα των Φιλιππησίων (β΄ 30). Η λέξη λειτουργός υποδεικνύει στην κοινή ελληνική τον δημόσιο υπάλληλο, συχνά εκείνον με οικονομικούς πόρους για να εκπληρώσει το έργο του, οπότε ο Επαφρόδιτος ίσως να μην ήταν απλώς ένα στέλεχος της Εκκλησίας των Φιλίππων, αλλά και ένας άνθρωπος που με δικά του μέσα ήταν σε θέση να συνεισφέρει στο δώρο που προσέφερε η Εκκλησία στον Παύλο (δ΄ 18).
Με την άφιξή του δίπλα στον Παύλο, ο Επαφρόδιτος αφιερώθηκε στο «έργο του Χριστού», ως βοηθός του Παύλου στο ιεραποστολικό του έργο. Εργάσθηκε τόσο έντονα, ώστε έχασε την υγεία του και, με τα λόγια του Παύλου, ήταν άρρωστος και σχεδόν πέθανε («...ότι ησθένησε. Και γαρ ησθένησε παραπλήσιον θανάτου»). Ωστόσο ανάρρωσε και τότε ο Παύλος τον έστειλε πίσω στους Φιλίππους με αυτό το γράμμα (την Προς Φιλιππησίους επιστολήν) προκειμένου να καθησυχάσει τους φίλους του, οι οποίοι είχαν μάθει για τη σοβαρή του ασθένεια. Ο Παύλος γράφει ότι η Εκκλησία θα πρέπει να τον δεχθεί με χαρά και να «τιμά ανθρώπους όπως αυτόν» (β΄ 29).
Ο άγιος Ιππόλυτος στον κατάλογό του των Εβδομήκοντα Αποστόλων τον αναφέρει ως «Επαφρόδιτο, επίσκοπο Αδράκης».
Χουκούντσι

Μεταφορές

Το αεροδρόμιο της κωμόπολης είναι το Αεροδρόμιο Χουκούντσι.
Βαχτάνγκ Ανανιάν

Βιογραφία

Ο Ανανιάν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1905 στον οικισμό Πογκοσκιλίσα (αργότερα Σαμακιάν) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται εντός των ορίων της πόλης του Ντιλιντζάν στην Αρμενία. Γιος χωρικών, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη γενέτειρά του, η οποία αποτελούσε κομμάτι της αρμενικής υπαίθρου. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού του και το 1915 εισήχθη σε σχολείο του Ντιλιντζάν, από το οποίο ωστόσο έφυγε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, προκειμένου να γίνει βοσκός. 
Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν, όπου εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες. Παράλληλα, ήταν στέλεχος της κρατικής οργάνωσης νεολαίας Κομσομόλ και από το 1928 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το 1935 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Κολχόζνικος». Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύθηκε και βρέθηκε στα πεδία των μαχών μέχρι και τη λήξη των εχθροπραξιών. Κατόπιν συνέχισε τις δημοσιογραφικές και συγγραφικές του ασχολίες, ενώ το 1970 τιμήθηκε με κρατικό βραβείο της ΣΣΔ Αρμενίας για τη συμβολή του στην παιδική και νεανική λογοτεχνία. Απεβίωσε στο Γερεβάν, στις 4 Μαρτίου του 1980. Κόρη του ήταν η κριτικός λογοτεχνίας, Νέλι Ανανιάν.

Έργο

Ο Ανανιάν διακρινόταν για τη ζωντανή, ρομαντική και ιδιόρρυθμη γραφή του, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο περιέγραφε μέσα από τα κείμενά του διάφορες εικόνες της φύσης. Ξεκίνησε τη συγγραφή κατά τη δεκαετία του 1920 όταν και δημοσιεύθηκαν τα πρώτα έργα του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1930 εκδόθηκε η νουβέλα του «Μέσα στον κύκλο της φωτιάς», η πλοκή της οποίας διαδραματίζεται στην περίοδο του Ρωσικού Εμφυλίου. Άλλα βιβλία του είναι τα «Στο πεδίο της μάχης» (1946), «Μετά τον πόλεμο» (1947), «Στις όχθες της Σεβάν» (1951), «Αιχμάλωτοι του Χοβαζαντζόρ» κ.ά. Μάλιστα, οι δύο τελευταίες αποτέλεσαν τη βάση αντίστοιχων αρμενικών ταινιών. Ακόμη, ξεχωρίζουν οι «Ιστορίες κυνηγιού», οι οποίες γράφτηκαν από το 1947 μέχρι το 1966 και είναι αφιερωμένες στη ζωή κοντά στη φύση. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.
Μπλαζέβιτσι

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 209 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Κροάτες.
Πολιτική της Πορτογαλίας

Η Πορτογαλία είναι Ημιπροεδρική δημοκρατία με τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο να μοιράζονται τις εξουσίες με τις εξουσίες του Πρωθυπουργού πάντως να υπερέχουν αν και ο πρόεδρος διατηρεί κάποιες σημαντικές και ουσιαστικές αρμοδιότητες χωρίς ωστόσο αυτές να είναι ισάξιες με τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Πρόεδρος της χώρας είναι ο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα και Πρωθυπουργός ο  Αντόνιο Κόστα.

Σύνταγμα

Το πρώτο σύνταγμα της χώρας ήταν εκείνο του 1822. To σημερινό σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου 1976, δύο χρόνια μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων.

Πολιτικά κόμματα

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα (1974), επιτράπηκε ο πολυκομματισμός.
Επανωχώρι Εύβοιας

Πληθυσμός

Το Επανοχώρι κατά την απογραφή του 2001 είχε 35 κατοίκους .

Περιγραφή

Το Επανωχώρι είναι ένας ιδιαίτερα γραφικός οικισμός. Κοντά του βρίσκεται ο έξι μέτρων καταρράκτης που χύνεται στον ποταμό Πλατανιστός, ο οποίος αφού διασχίσει την ομώνυμη κοιλάδα εκβάλλει στην παραλία Ποτάμι. Στο Πανοχώρι επίσης υπάρχουν νερόμυλοι και πηγές, αλλά και δύο πέτρινα γεφύρια. Το μεγαλύτερο είναι του 1876 ηπειρώτικης τεχνοτροπίας, ενώ το μικρότερο τουρκικής.

Διοικητική ιστορία

Επισήμως ο οικισμός αναγνωρίστηκε στις 07/04/1951 αλλά υπάρχει αναφορά στον οικισμό το 1911, ως οικισμό που υπαγόταν στο Δήμο Καρυστίων.
-Στις 07/04/1951 αναγνωρίστηκε ο οικισμός και υπάχθηκε στην κοινότητα Πλατανιστού.
-Στις 04/12/1997 η κοινότητα καταργήθηκε και υπάχθηκε στο Δήμο Καρύστου ως δημοτικό διαμέρισμα.
Euroleague Basketball

Διάρθρωση

Η Euroleague Basketball συνεργάζεται με την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης «ECA» (Euroleague Commercial
Assets S.A.), η οποία ιδρύθηκε το 2006 και εδρεύει στο Λουξεμβούργο, ενώ αποτελεί ιδιοκτησία των ενώσεων και των συλλόγων που την απαρτίζουν. Η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης «EP» (Euroleague Properties S.A.) ιδρύθηκε το 2009, εδρεύει επίσης στο Λουξεμβούργο, τελεί υπό τον έλεγχο της ECA και είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και τη διαχείρηση της Ευρωλίγκας (Euroleague) και του Γιούροκαπ (Eurocup). Η εταιρεία Euroleague Basketball έχει μερίδιο 50% στην ECA, ενώ οι σύλλογοι έχουν επίσης μερίδιο 50% στην ECA. Η ECA διαθέτει εκτελεστική επιτροπή, η οποία περιλαμβάνει τη Euroleague Basketball, τα σωματεία από την Ευρωλίγκα και το Γιούροκαπ, την ULEB, καθώς επίσης και τα διοικητικά συμβούλια ορισμένων από τις ενώσεις των εγχώριων πρωταθλημάτων που είναι μέλη της ULEB.
Ακόμη, το 2000 δημιουργήθηκε η εταιρεία Euroleague Marketing S.L. με σκοπό την εμπορική διαχείρηση της Ευρωλίγκας. Υπάρχει επίσης η Euroleague TV, η οποία λειτουργεί μέσω της Euroleague Entertainment & Services S.L.U. και της EP. Σύλλογοι από τις δύο διοργανώσεις, λαμβάνουν μέρος στο πρόγραμμα κοινωνικής υπευθυνότητας «One Team». To Euroleague Basketball Institute (EBI) ειδικεύεται στην αθλητική οργάνωση και διοίκηση.

Λογότυπο

Το εταιρικό λογότυπο όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Γκιντά (χορός)

Ιστορία

Ο γκιντά λέγεται πως προέρχεται από έναν αρχαίο κυκλικό χορό ο οποίος κυριαρχούσε στο Παντζάμπ τις παλαιότερες εποχές. Οι γυναίκες επιδεικνύουν το ίδιο επίπεδο ενεργητικότητας που επιδεικνύουν και οι άντρες όταν χορεύουν μπάνγκρα. Ο γκιντά απεικονίζει έναν παραδοσιακό τρόπο παρουσίασης της Παντζάμπι θηλυκότητας μέσω της ενδυμασίας, της χορογραφίας και της γλώσσας. Από τη Διαίρεση της Ινδίας το 1947 και τον διαχωρισμό του Παντζάμπ σε Δυτικό Παντζάμπ (Πακιστάν) και Ανατολικό Παντζάμπ (Ινδία), οι παραδοσιακές χορεύτριες του Παντζάμπ από τη μεριά της Ινδίας ενοποιήθηκαν, διοργάνωσαν και προώθησαν τον χορό ως εικονική έκφραση της Παντζαμπικής κουλτούρας. Αν και η μορφή του γκιντά δεν επηρεάστηκε σοβαρά από τη Διαίρεση, ο Γκιμπ Σρέφλερ γράφει πως έχει ταξινομηθεί ως ο ομόλογος γυναικείος χορός του αντρικού μπάνγκρα, παρά το γεγονός ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.
Δεδομένου ότι οι μορφές των χορών του Παντζάμπ έχουν κωδικοποιηθεί από τη δεκαετία του 1960 και μετά, οι διαγωνισμοί μπάνγκρα και γκιντά έχουν γίνει δημοφιλείς σε όλο το Παντζάμπ αλλά και στην Παντζαμπικη διασπορά. Από την αντίστοιχη δεκαετία, οι μορφές χορών του Παντζάμπ έχουν επίσης εξαπλωθεί στη χώρα μέσα από συλλογικά χορευτικά συγκροτήματα, ενώ μαθητικά συγκροτήματα βοήθησαν στη διάδοση των χορών σε Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Καναδά από τη δεκαετία του 1990.

Ενδυματολογικός κώδικας

Παραδοσιακά, οι χορεύτριες φοράνε salwar kameez σε ζωηρά χρώματα και κοσμήματα. Η ενδυμασία συμπληρώνεται με παραδοσιακά στολίδια και ένα τίκκα στο μέτωπο, ενώ τα μαλλιά των χορευτριών φτιάχνονται σε δύο πλεξούδες οι οποίες πέφτουν στο πλάι, μία δεξιά και μία αριστερά.