google/wiki40b huggingface dataset:
Πάτος

Ιστορία

Το Πάτος έχει πολλά χρόνια ιστορίας. Ήταν μια πετρελαϊκή πόλη κατά τη σύγχρονη εποχή τόσο κατά την εποχή του βασιλείου της Αλβανίας όσο και κατά την εποχή της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας. Η πόλη διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα υπεράκτια πετρελαϊκά πεδία στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Το πετρελαϊκό πεδίο Πάτος-Μαρίνζα ανακαλύφθηκε το 1928. Παράγει περίπου 11.854 βαρέλια καθημερινά. Έχει αποθεματικό 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών. Το πεδίο αυτό ανέπτυξε το Πάτος σε πετρελαϊκό κόμβο για την Ευρώπη και τον κόσμο.

Οικονομία

Η οικονομία του Πάτος βασίζεται κυρίως σε πετρελαϊκές εταιρείες όπως η Bankers Petroleum και η Albpetrol, η οποία έχει την έδρα της στην πόλη. Το Πάτος βρίσκεται στο πετρελαϊκό πεδίο Πάτος-Μαρίνζα, ένα από τα μεγαλύτερα παράκτια πεδία πετρελαίου. Σύμφωνα με υπολογισμούς έχει υπόγεια αποθέματα 1.500 εκατομμυρίων βαρελιών και υπάρχει αποδεδειγμένο απόθεμα 2 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου. Ο Διαδριατικός Αγωγός Φυσικού Αερίου θα διασχίσει το Πάτος, συνεπώς θα υπάρξουν περισσότερες επιχειρήσεις στην περιοχή με μεγαλύτερο οικονομικό αντίκτυπο. Η οικονομία βασίζεται επίσης σε μεγάλο βαθμό στη γεωργία με πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Οι κυριότερες καλλιέργειες είναι οι ελιές στις ημιορεινές περιοχές και οι ντομάτες, τα αγγούρια και πολλά άλλα λαχανικά στα πεδινά. Το Πάτος βρίσκεται στην περιοχή Μυζέκε, μια περιοχή στην οποία υπάρχει καλλιεργήσιμη γη.

Γεωγραφία

Το τοπίο του Πάτος είναι κατά το ήμισυ λόφοι και βουνά και από την άλλη πεδιάδες. Οι πεδιάδες είναι καλλιεργήσιμες εκτάσεις που χρησιμοποιούνται στη γεωργία αλλά και στα κοιτάσματα πετρελαίου. Οι πεδιάδες βρίσκονται βόρεια από το Πάτος. Στους λόφους και τις οροσειρές καλλιεργούνται ελαιόδεντρα. Οι λόφοι και τα βουνά βρίσκονται νότια από την πόλη.

Κλίμα

Το κλίμα στο Πάτος είναι πολύ θερμό το καλοκαίρι με ζεστό μεσογειακό κλίμα και πολύ κρύους χειμώνες.

Μεταφορά

Η πόλη εξυπηρετείται με λεωφορεία τόσο για αστικές όσο και υπεραστικές διαδρομές. Η κύρια εθνική οδός που περνά από τα περίχωρα της πόλης είναι η SH73, η οποία συνδέει το Φιέρι με το Πόσνιε. Η πόλη δεν συνδέεται σιδηροδρομικά, και οι πλησιέστεροι σιδηροδρομικοί σταθμοί βρίσκονται στο Φιέρι και το Μπαλς.

Αθλητισμός

Το κύριο άθλημα στην πόλη είναι το ποδόσφαιρο με την ομάδα της πόλης να είναι η ΚΦ Αλμπέτρολ. Ο χορηγός και ιδιοκτήτης της ομάδας είναι η Albpetrol. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Στάδιο Αλούς Νόγκα με χωρητικότητα 4.000 θεατών το οποίο έχει ανακαινιστεί το 2013 και το 2016. Η ομάδα αγωνίζεται στη δεύτερη αλβανική κατηγορία ποδοσφαίρου και έχει αγωνιστεί με τη ΦΚ Μπάλζερς στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1993-94 αλλά αποκλείστηκε.
Γκρότσκα

Η Γκρότσκα (σερβικά : Гроцка) είναι ένας από τους 17 δήμους της πόλης του Βελιγραδίου. Βρίσκεται στα ανατολικά του Βελιγραδίου στη δεξιά όχθη του Δούναβη σε υψόμετρο 71 μέτρα και είναι ένα από τα χαμηλότερα σημεία του Βελιγραδίου. Ο δήμος της Γκρότσκα καλύπτει μια έκταση 289 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περιλαμβάνει 15 οικισμούς οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως αγροτικοί, εκτός από την δημοτική έδρα του Γκρότσκα η οποία είναι αστική.

Ιστορία

Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια από ρωμαϊκές βίγλες.  Η πόλη πρώτη φορά αναφέρεται το 878 υπό σλαβικό όνομα Gradec.
Έγινε δήμος το 1956 και το 1957 διερευνήθηκε, έχει πληθυσμό 83.398 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η περιοχή που βρίσκεται ο δήμος είναι από τις πιο γνωστές περιοχές καλλιέργειας φρούτων στη Σερβία. Υπάρχουν πολλές βιομηχανίες μεταποίησης φρούτων, επίσης πολλά εργοστάσια και μια βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας.
Ανορθόδοξο άνοιγμα

Ιστορία

Στο παρελθόν θεωρούνταν ανορθόδοξα τα περισσότερα ανοίγματα του σημερινού βιβλίου ανοιγμάτων, αλλά με τον καιρό αρκετοί γκρανμαίτρ και θεωρητικοί του σκακιού, απέδειξαν ότι μπορούν πολλά από αυτά να εισαχθούν στις κύριες γραμμές του παιχνιδιού. Επειδή όλα αυτά που εισήχθησαν αφορούν πλευρικές επιθέσεις προς το κέντρο της σκακιέρας, αποτελούν σήμερα τα λεγόμενα πλευρικά ανοίγματα, με δημοφιλέστερα το άνοιγμα Ζούκερτορτ και το αγγλικό άνοιγμα.
Τσιπιανών Γρηγόριος

Ο ηγούμενος της μονής των Τσιπιανών Γρηγόριος ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Ήταν νέος και πήγαινε στον πόλεμο, και βρέθηκε και στην θέση Καπνίστρα όταν έκλεισαν τον καπετάν Δαγρέ οι Τούρκοι στην σπηλιά. Κινδύνεψε πολεμώντας και έχασε τους συγγενείς του στην μάχη αυτή. Πήρε μέρος και σε άλλες μάχες.
Θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη

Το Bραβείο Μελίνα Μερκούρη απονέμεται κάθε χρόνο προς μια νέα ηθοποιό του θεάτρου, στη μνήμη της ηθοποιού Μελίνας Μερκούρη. Απονεμήθηκε για πρώτη φορά το Μάρτιο του 2007, για το έτος 2006. Κατά την απονομή, η προηγούμενη βραβευθείσα καρφιτσώνει τη νέα κάτοχο του βραβείου με την "καρφίτσα της Μελίνας". Το 2011 για πρώτη φορά το βραβείο απονεμήθηκε ξεχωριστά (σε άλλη ημερομηνία) από το βραβείο Χορν.
Montenegro Airlines

Ιστορία

Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1994 από την κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας .   Το πρώτο αεροσκάφος της ήταν ένα Fokker 28 Mk4000 (με το ψευδώνυμο "Lovćen") που αγοράστηκε σχεδόν δύο χρόνια αργότερα το 1996.   Η πρώτη εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαΐου του 1997, ακριβώς στις 10:30 μεταξύ της Ποντγκόριτσα και του Μπάρι της Ιταλίας .  
Τον Απρίλιο του 2000, η Montenegro Airlines έγινε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Αεροπορικών Μεταφορών (IATA).   Τον Ιούνιο του 2000, απόκτησε το πρώτο από τα πέντε αεροσκάφη Fokker 100.   Η αεροπορική εταιρεία εντάχθηκε στην Amadeus CRS στις 5 Μαρτίου 2003.   Το 2004, οι πιλότοι της Montenegro Airlines ήταν οι πρώτοι στην περιοχή που έπρεπε να λάβουν το πιστοποιητικό IIIA.    
Τον Αύγουστο του 2016, αναφέρθηκε ότι οι λογαριασμοί που ανήκουν στην Montenegro Airlines έχουν παγώσει, αφού η αεροπορική εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με την δικαστική απόφαση σχετικά με την πληρωμή χρεών προς τον αερομεταφορέα της χώρας.  Η Montenegro Airlines οφείλει στην εταιρεία περισσότερα από 15 εκατομμύρια δολάρια.

Προορισμοί

Από τον Ιούλιο του 2018, η Montenegro Airlines κάνει πτήσεις σε 21 διαφορετικούς προορισμούς. Στην Δανία , την Γαλλία , την Γερμανία , την Ιταλία , την Ρωσία , την Αυστρία , την Σλοβενία , την Σερβία , την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο .
339 Δωροθέα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Δωροθέας υπολογίσθηκε σε 38,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 58,6 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,243 (από δεδομένα του IRAS). Η Δωροθέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5,5 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Κοριοσολίτες

Οι Κοριοσολίτες (λατινικά: Coriosolitæ) ήταν ένας κελτικός λαός της βορειοδυτικής Γαλατίας, της ομάδας των λαών της Αρμορικής. Το όνομά τους σήμαινε «τα στρατεύματα που επαγρυπνούν».

Επικράτεια

Οι Κοριοσολίτες, μία από τις πέντε φυλές των Κελτών που κατέλαβαν την Αρμορική, κατοικούσαν στους σημερινούς νομούς Κοτ-ντ'Αρμόρ και Ιλ-ε-Βιλαίν. 
Η πρώτη τους πρωτεύουσα η Αλέτ (Aletum, σήμερα Σαιν-Σερβάν, συνοικία του Σαιν-Μαλό) χτίστηκε από το 80 π.Χ. Το επίπεδο της θάλασσας εκείνη την εποχή ήταν 8 μέτρα κάτω από το σημερινό επίπεδο. Γύρω στο έτος 10, οι Ρωμαίοι την έκαψαν, ίσως σε σχέση με τις τοπικές εξεγέρσεις, και στη συνέχεια οι Κοριοσολίτες την εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν στη νέα τους πρωτεύουσα, στην οποία έδωσαν το όνομά τους, τη σύγχρονη Κορσέλ, σε ρωμαιογαλατική ονομασία Fanum Martis.
Πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές, που διεξάγονται επί χρόνια σε αρκετές τοποθεσίες όπως, μεταξύ άλλων, στον αρχαιολογικό χώρο της Κορσέλ, επέτρεψαν την καλύτερη κατανόηση αυτού του λαού της Αρμορικής.

Ρωμαϊκή επαρχία

Μετά την κατάκτηση της Γαλατίας από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η περιοχή της φυλής των Κοριοσολιτών αποτέλεσε τμήμα ρωμαϊκής επαρχίας, στη βορειοδυτική ακτή της Γαλατίας, που οι Ρωμαίοι ονόμασαν Αρμορική.
Οι σημαντικές πόλεις των Κοριοσολιτών μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση ήταν η Κορσέλ και η περιοχή γύρω από το Σαιν-Μαλό με την πρόσβασή του στη θάλασσα.

Νόμισμα

Το νόμισμα των Κοριοσολιτών είναι γνωστό χάρη στην ανακάλυψη περισσότερων από είκοσι θησαυρών που βρέθηκαν στα περίχωρα της Κορσέλ, συμπεριλαμβανομένου του Τρεμπρί, που ανακαλύφθηκε το 1973 και περιλάμβανε 1.742 στατήρες. Ο τύπος τους συνδέονταν με τα νομίσματα του κόλπου του Μορμπιάν, τα οποία προέρχονταν από μακεδονικά νομίσματα (απεικόνιζαν δαφνοσκέπαστη κεφαλή του Απόλλωνα και στο πίσω μέρος ένα άρμα που οδηγείται από έναν ηνίοχο). 
Τα νομίσματα των Κοριοσολιτών έχουν ένα πιο αφηρημένο ύφος, το οποίο είναι παρόμοιο με το κελτικό μοντέλο: απεικονίζει ένα ανθρώπινο προφίλ με άφθονα σγουρά μαλλιά, στραμμένο προς τα δεξιά και στην πίσω πλευρά ένα άλογο με κεφάλι ανθρώπου, που ξεπερνάει ένα εμπόδιο, με μια λύρα ή ένα αγριογούρουνο μερικές φορές να εμφανίζεται ανάμεσα στα πόδια του.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1969-70

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1969-70 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Τον τίτλο της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησε ο Πανασπροπυργιακός, ο οποίος στη συνέχεια, μέσω του Ειδικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο. ανήλθε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Β΄Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, την άνοδο κέρδισαν οι Μανδραϊκός, Απόλλων Ρέντη και Περαμαϊκός. Από τη Γ΄ Πειραιώς τα εισιτήρια ανόδου πήραν ο Κρίτων, ο Α.Ο. Πόρου και η Εθνική Αναγέννησις Πειραιώς. Τρεις καινούριες ομάδες εντάχθηκαν στην Γ΄ κατηγορία ΕΠΣΠ: οι «Εθνική Αναγέννησις» , «Οδηγήτρια» και «Δίας Κορυδαλλού».
Πανεπιστήμιο της Λα Λαγούνα

Το Πανεπιστήμιο της Λα Λαγούνα (ισπανικά: Universidad de La Laguna) βρίσκεται στο Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα, στο νησί της Τενερίφης. Είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο στις Κανάριες Νήσους. Έχει έξι πανεπιστημιουπόλεις: Κεντρική, Αντσιέτα, Γκουαχάρα, Όφρα, Νότια πανεπιστημιούπολη και Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε.
Το 2015 έχει συμπεριληφθεί στην κατάταξη των 500 κορυφαίων πανεπιστημίων του κόσμου. Επιπλέον, θεωρείται επίσης το πρώτο πανεπιστήμιο στην Ισπανία, στην επιστημονική συνεργασία.

Ιστορία

Οι ρίζες του χρονολογούνται από το έτος 1701, όταν ιδρύθηκε κέντρο για ανώτερες σπουδές από τους Αυγουστινιανούς στην πόλη της Λα Λαγούνα. Μια παπική βούλα του 1744 πρότεινε να μετατραπεί σε Εκκλησιαστικό Πανεπιστήμιο του Σαν Αγουστίν.
Το 1792, με βασιλικό διάταγμα, ο Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας διέταξε την ίδρυση  στο Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα, τότε πρωτεύουσα της Τενερίφης και των Καναρίων Νήσων, του πρώτου Λογοτεχνικού πανεπιστημίου των Καναρίων, αλλά η πολιτική κατάσταση στην ηπειρωτική χώρα εμπόδισε την ίδρυσή του. Ωστόσο, με την αποκατάσταση του Οίκου των Βουρβόνων  στο πρόσωπο του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας, το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στην πόλη της Λα Λαγούνα,  παρά τις αντιρρήσεις από τις κυβερνήσεις των άλλων νησιών.
Tupac: Resurrection (soundtrack)

Πιστοποιήσεις

Το soundtrack πιστοποιήθηκε πλατινένιο 
στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις 
πωλήσεις 1.000.000 αντιτύπων.
Κυνήγι με αετούς

Το κυνήγι με αετούς είναι μια παραδοσιακή μορφή κυνηγιού στην Ευρασιατική στέπα. Εξασκείται από τους Καζάκους και τους Κιργίζιους στο Καζακστάν και στο Κιργιστάν, και στις διασπορές των δύο λαών στην Μογγολία και στο Σιντζιάνγκ της Κίνας. Αν και αυτοί οι λαοί είναι πιο γνωστοί για το ότι κυνηγούν με χρυσαετούς, είναι γνωστό ότι εκπαιδεύουν διπλοσάινα, πετρίτες, στεπογέρακα, και άλλα.

Κιτάνοι

Το 936 με 945 μ.Χ., οι Κιτάνοι, νομάδες από τη Μαντζουρία, κατέκτησαν μέρος της βόρειας Κίνας. Το 960 μ.Χ. η Κίνα κατακτήθηκε από τη δυναστεία Σονγκ. Όταν ιδρύθηκε, η Δυναστεία Σονγκ δεν ήταν σε θέση να ελέγξει τους Κιτάν που είχαν αφομοιώσει μεγάλο μέρος του Κινεζικού πολιτισμού. Παρά το γεγονός ότι αφομοίωσαν τον Κινεζικό πολιτισμό, αυτοί διατήρησαν αρκετές νομαδικές παραδόσεις, όπως το κυνήγι με αετούς (βλέπε τον άγνωστο Κινεζικό πίνακα από την δυναστεία των Σονγκ).

Κιργίζιοι 

Το 1207, οι Κιργίζιοι νομάδες παραδόθηκαν στον γιο του Τζένγκις Χαν, τον Τζότσι. Στο πλαίσιο της Μογγολικής εξουσίας, η Κιργίζιοι διατήρησαν τον νομαδικό πολιτισμό τους.

Καζάκοι

Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου στο Καζακστάν, πολλοί Καζάκοι μετακόμισαν στην Μογγολία, και εγκαταστάθηκαν στην Επαρχία Μπαγιάν-Ελγκίι φέρνοντας μαζί τους την παράδοση του κυνηγιού με αετούς. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 250 κυνηγοί αετών στο Μπαγιάν-Ελγκίι, που βρίσκεται στα Βουνά Αλτάι της δυτικής Μογγολίας. Στο κυνήγι, χρησιμοποιούν χρυσαετούς και άλογα. Τα θηράματά τους είναι κυρίως αλεπούδες. Οι αετοί χρησιμοποιούνται για το κυνήγι αετών και λαγών κατά την διάρκεια των κρύων μηνών, όταν οι χρυσές αλεπούδες φαίνονται πιο εύκολα στο χιόνι. Αν και η κυβέρνηση του Καζακστάν έχει κάνει προσπάθειες να δελεάσει τους επαγγελματίες να φέρουν αυτές τις Καζακικές παραδόσεις πίσω στο Καζακστάν, οι περισσότεροι Καζάκοι έχουν παραμείνει στην Μογγολία.
Μανουήλ Βλαστός

Βιογραφικά στοιχεία

Συγγενής του ήταν μάλλον ο Μελέτιος Βλαστός. Σπούδασε το 1592 στην Πάδοβα και κατόπιν μετέβη στη Βενετία όπου έζησε αποκτώντας φήμη ως λόγιος.

Συγγράμματα

Ο Μανουήλ Λαμίος φέρει επιστολές του προς τον Διονύσιο Κατηλιανό, ιερομόναχο Πασατούρη, επίσκοπο Μονεμβασίας και άλλους. Προς τον Μανουήλ Βλαστό απηύθυναν επιστολή ο Λεόντιος ο Κύπριος και ο Κατηλιανός.
Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα

Το ιστορικό

Η δημοσίευση των κειμένων αυτών ξεκίνησε το 1873, ως ξεχωριστά κεφάλαια στο περιοδικό Πολίτης, εποχή που ο Ντοστογιέφσκι ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή σύνταξης σε αυτό. Το πρώτο μέρος του Ημερολογίου σταματάει το Μάρτιο του 1874, όταν ο συγγραφέας αποχωρεί από τη θέση του στο περιοδικό, για να αφιερωθεί στη συγγραφή του μυθιστορήματος Ο έφηβος. Ωστόσο ο Ντοστογιέφσκι θα συνεχίσει την συγγραφή του Ημερολογίου τον Ιανουαρίου του 1876, που εκδίδεται πλέον ως ανεξάρτητη επιφυλλίδα. Η έκδοσή του ολοκληρώνεται το 1877 και μόνο τρία χρόνια αργότερα το 1880 θα κυκλοφορήσει το τεύχος, που περιλαμβάνει τον περίφημο Λόγο για τον Πούσκιν, καθώς και ένα τελευταίο το 1881.

Το έργο

Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα αποτελείται από προσωπικά κείμενα που φέρουν τη χαρακτηριστική σφραγίδα του θερμού ντοστογιεφσκικού ύφους. Άρθρα, δοκίμια, σχόλια, αλλά και διηγήματα που δημοσιεύτηκαν στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο της Ρωσίας, φέρνουν στο φως άγνωστες πτυχές τις πολυδιάστατης προσωπικότητάς του. Μέσα σε αυτά ο Ντοστογιέφσκι επικεντρώνεται σε θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, καταθέτει τις εντυπώσεις και τον προβληματισμό του. Κατακρίνει κακώς κείμενα της πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δραστηριότητας της Ρωσίας στα τέλη του 19ου αιώνα και προβάλει τις δικές του πολιτικές και θρησκευτικές απόψεις.
Το Ημερολόγιο Ενός Συγγραφέα είναι ένα έργο πολύτιμο για τον μελετητή του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι. Μέσα από αυτό ο μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τη προσωπικότητα του, να ακολουθήσει τη δημιουργική του σκέψη, τις αδυναμίες του, καθώς και τις ιδέες τις οποίες επεξεργάστηκε στο λογοτεχνικό του έργο.

Εκδόσεις στα ελληνικά

Το έργο αυτό μεταφράστηκε αρχικά από τις εκδόσεις «Δαρεμά» σε μετάφραση Μίνους Ζωγράφου, με τίτλο «Το ημερολόγιο ενός συγγραφέα». Πρόσφατα κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος του από τις εκδόσεις «Αρμός» με τίτλο «Το ημερολόγιο του συγγραφέα» σε μετάφραση του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη.
1060 Μανόλια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μανόλιας εκτιμάται σε 9 ως 38 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,18. Η Μανόλια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 55 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
International Music Score Library Project

Ιστορία

Η Ιστοσελίδα ξεκίνησε την λειτουργία της στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Η βιβλιοθήκη αποτελείται κυρίως από σκαναρισμένα αντίτυπα παλιών μουσικών εκδόσεων των οποίων έχει λήξει η πνευματική ιδιοκτησία. Επιπλέον δέχεται παρτιτούρες σύγχρονων συνθετών που επιθυμούν να διαθέσουν τα έργα τους υπο την άδεια Creative Commons. Ένα από τα κύρια εγχειρήματα του IMSLP ήταν η ταξινόμηση και η επιφόρτωση των απάντων του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ της έκδοσης Bach-Gesellschaft (1851-99), εργασία που ολοκληρώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2008. Εκτός από τα άπαντα του Γ.Σ. Μπαχ, είναι διαθέσιμα τα άπαντα του Σοπέν, του Μπραμς, του Χαίντελ, ένα μεγάλο ποσοστό του Φράντς Λιστ και αρκετών άλλων που είναι σχεδόν όλα.
Εκτός από την προσφορά ψηφιακού αρχείου, το IMSLP προσφέρεται και σαν μουσικολογική εγκυκλοπαίδεια, αφού μπορούν να επιφορτωθούν πολλαπλές και ιστορικές εκδόσεις μιας σύνθεσης, συνοδευόμενες από μουσικολογικές αναλύσεις και ιστορικά σχόλια.
Το MIT συστήνει επίσημα το IMSLP, το οποίο χρησιμοποιείται εκτεταμένα από το ίδρυμα στο πρόγραμμά του, «OpenCourseWare». Συστείνεται σαν πηγή από την Μουσική Βιβλιοθήκη Sibley και από βιβλιοθήκες πανεπιστημίων όπως το Στάνφορντ, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες, το McGill, , το Brown, το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια,Πανεπιστήμιο του Γουινσκόνσιν-Μάντισον, το Ωδείο Oberlin, το Manhattan School of Music το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι,  το Πανεπιστήμιο του Γουϊνσκόνσιν-Μιλγουόκι, το Appalachian State University, και άλλα, ενώ έχει κατατεθεί και στο MERLOT () από έναν καθηγητή, μέλος του εγχειρήματος.

Κλείσιμο και ξανάνοιγμα

Στις 19 Οκτωβρίου 2007 το IMSLP έκλεισε κατόπιν νομικών απαιτήσεων από την Universal Edition της Βιέννης Το εξώδικο εξέφραζε την ανησυχία ότι κάποια έργα που στην τοποθεσία του διακομιστή στον Καναδά ήταν υπό καθεστώς κοινού κτήματος λόγω της προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων για 50 χρόνια μετά θάνατον παρέμεναν υπό καθεστώς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων σε χώρες που η προστασία ισχύει για 70 χρόνια μετά θάνατον και παρ'όλα αυτά διανέμονταν και σε αυτές τις χώρες. Ο διαχειριστής του ιστότοπου, γνωστός με το ψευδώνυμο Feldmahler, αποφάσισε να κλείσει την βιβλιοθήκη, αλλά αποφάσισε να αφήσει τα φόρουμ έτσι ώστε να μπορέσουν να συζητηθούν τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος.
Ο διευθυντής του Project Gutenberg, Μάικλ Σ. Χαρτ προσφέρθηκε να κρατήσει το εγχείρημα online. Η προσφορά όμως δεν έγινε δεκτή από τον Feldmahler, ο οποίος εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο φιλοξενίας του εγχειρήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, και συμβουλεύτηκε το καναδικό τμήμα του Project Gutenberg. Στις 2 Νοεμβρίου του 2007, ο Μάικλ Γκάιστ, εξέχων καναδός πανεπιστημιακός στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, έγραψε ένα άρθρο για το BBC εξετάζοντας τις ευρύτερες επιπτώσεις της υπόθεσης.
Το IMSLP ξανανέβηκε στις 30 Ιουνίου 2008. Στην νέα περίοδο λειτουργίας το IMSLP έχει υιοθετήσει αυστηρή πολιτική ως προς τα πνευματικά δικαιώματα, διαθέτοντας τα αρχεία για κατέβασμα μόνο αφού εξακριβωθεί το καθεστώς των δικαιωμάτων από μέλη του προσωπικού.
Κάυστρος ποταμός

Μυθολογία

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κάυστρος ήταν η προσωποποίηση του ποταμού Καΰστρου. Ο Κάυστρος ήταν γιος του Αχιλλέα και της βασίλισσας των Αμαζόνων, της Πενθεσίλειας. Γιος του Καΰστρου ήταν ο Έφεσος, ο ιδρυτής της ομώνυμης πόλεως. Ο Κάυστρος είχε και μία κόρη, τη Σεμίραμι, την οποία απέκτησε με τη Δηκρητώ.
Πόλη με ειδικό καθεστώς (Ουκρανία)

Η πόλη με ειδικό καθεστώς (ουκρανικά: місто зі спеціальним статусом‎, προηγουμένως γνωστό ως πόλεις δημοκρατικής υποταγής) αναφέρεται σε δύο από τις 27 διοικητικές περιφέρειες της Ουκρανίας, οι οποίες είναι οι πόλεις του Κιέβου και της Σεβαστούπολης. Η διοικητική τους θέση αναγνωρίζεται στο Σύνταγμα της Ουκρανίας στο Κεφάλαιο 9: Εδαφική Διάρθρωση της Ουκρανίας και διέπονται σύμφωνα με τους νόμους που ψηφίστηκαν από το κοινοβούλιο της Ουκρανίας, το Βερχόβνα Ράντα.

Επισκόπηση

Αν και το Κίεβο είναι η πρωτεύουσα του έθνους και της δικής του διοικητικής περιοχής, η πόλη χρησιμεύει επίσης ως διοικητικό κέντρο για την Περιφέρεια Κιέβου. Η περιφέρεια περιβάλλει εξ ολοκλήρου την πόλη, καθιστώντας την θύλακα. Επιπλέον, το Κίεβο χρησιμεύει επίσης ως διοικητικό κέντρο για την επαρχία Κιέβου-Σβιατοσίν της περιφέρειας.
Η Σεβαστούπολη διαχωρίζεται επίσης διοικητικά από την Αυτόνομη Δημοκρατία της Κριμαίας, διατηρώντας το ιδιαίτερο καθεστώς της από τη σοβιετική εποχή ως κλειστή πόλη, που χρησιμεύει ως βάση για τον πρώην Σοβιετικό Στόλο της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη φιλοξενούσε το ουκρανικό ναυτικό καθώς και τον ρωσικό στόλο της Μαύρης Θάλασσας, παρόλο που μετά την Κριμαϊκή κρίση η Κριμαία και η Σεβαστούπολη προσαρτήθηκαν από τη Ρωσία ως ομοσπονδιακά θέματα, κίνηση που κηρύχθηκε παράνομη τόσο από την ουκρανική κυβέρνηση όσο και από την πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας.
Επιχειρηματική στατιστική

Η επιχειρηματική στατιστική είναι η επιστήμη που ασχολείται με την λήψη ορθών αποφάσεων και την αντιμετώπιση της αβεβαιότητας, η οποία χρησιμοποιείται σε πολλούς τομείς όπως: χρηματοοικονομική ανάλυση, οικονομετρία, ελεγκτική, παραγωγή και λειτουργίες συμπεριλαμβανομένων της βελτίωσης των υπηρεσιών και έρευνα μάρκετινγκ".
Οι πηγές αυτές διαθέτουν τακτική επαναλαμβανόμενη δημοσίευση της σειράς δεδομένων. Αυτό καθιστά το θέμα των χρονοσειρών ιδιαίτερα σημαντικό για την επιχειρηματική στατιστική. Επίσης, είναι ένας κλάδος της εφαρμοσμένης στατιστικής, ο οποίος χρησιμεύει κυρίως για δεδομένα που συλλέγονται ως υποπροϊόν της επιχειρηματικής δραστηριότητας ή από κυβερνητικές υπηρεσίες. Παρέχει γνώσεις και δεξιότητες για να ερμηνευθούν και να χρησιμοποιούν στατιστικές τεχνικές σε μια ποικιλία επιχειρηματικών εφαρμογών.
Ένα τυπικό μάθημα επιχειρηματικής στατιστικής θα χρησιμεύσει περισσότερο σε στελέχη μεγάλων υπηρεσιών, καλύπτοντας τα παρακάτω: στατιστική μελέτη, περιγραφική στατιστική (συλλογή, περιγραφή, ανάλυση και σύνοψη δεδομένων), πιθανότητα, διωνυμική και κανονική κατανομή, δοκιμή υποθέσεων και διαστημάτων εμπιστοσύνης, γραμμική παλινδρόμηση και συσχέτιση.
Χαμιντιέ

Εξισλαμισμός και εκτόπιση

Οι λόγοι για τους οποίους εκδιώχθηκαν από την Κρήτη είναι κυρίως θρησκευτικοί: πολλοί είχαν εξισλαμιστεί κατά την οθωμανική κατοχή και θεωρήθηκαν προδότες από τους ντόπιους.
Η Κρήτη έπεσε στους Τούρκους το 17ο αιώνα, μετά από μακροχρόνια και επίμονη αντίσταση από τους Βενετούς που είχαν κυβερνήσει το νησί μέχρι τότε. Στους επόμενους αιώνες, πολλοί Κρητικοί άλλαξαν θρησκεία, ασπάστηκαν το Ισλάμ και έγιναν Αλεβίτες μουσουλμάνοι, που είναι το κυρίαρχο θρησκευτικό δόγμα των Τούρκων. 
Το 1866, η τελική επανάσταση ξέσπασε στην Κρήτη, καταλήγοντας τελικά στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Κρητικοί επαναστάτες ήρθαν σε συμπλοκή με τον οθωμανικό στρατό κατοχής και επιδίωξαν την ανεξαρτησία και την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Όπως και πριν, η θρησκεία διαίρεσε πολλές κρητικές οικογένειες. Οι Οθωμανοί χρησιμοποίησαν ομάδες οπλισμένων φανατικών μουσουλμάνων, μερικοί από τους οποίους ήταν εγγενείς Κρητικοί, σε εχθροπραξίες κατά των χριστιανικών χωριών. Ωστόσο, πολλοί Κρήτες μουσουλμάνοι πολέμησαν μαζί με χριστιανούς ενάντια στους Τούρκους, αν και γενικότερα οι χριστιανοί Κρητικοί θεωρούσαν εχθρούς τους αλλόθρησκους συμπατριώτες τους.
Μετά από την τελική απόσυρση του οθωμανικού στρατού από την Κρήτη, οι περισσότεροι Κρητικοί μουσουλμάνοι τράπηκαν σε φυγή από το νησί, φοβούμενοι εκδίκηση ενάντιά τους.
Όμως σε μερικές οικογένιες από αυτές που εγκατάλυψαν την κρήτη η φυγή τους έγινε με την βία επειδή πολεμούσαν τους τούρκους (Οι Καλησπεράδες) και ετσι ήταν η Σύρια και ο Λίβανος μία εύκολη λύση..

Καθημερινότητα

Οι κάτοικοι της πόλης Χαμιντιέ είναι σήμερα Σύροι πολίτες. Πολλοί από αυτούς πολέμησαν στον πόλεμο των έξι ημερών, καθώς επίσης και στο Λίβανο.
Όπως και οι Κρητικοί του Λιβάνου, οι κάτοικοι του Χαμεντίγιε εφαρμόζουν τη μονογαμία και είναι υπέρ της μόρφωσης αγοριών και κοριτσιών. Τα κορίτσια συνήθως παντρεύονται σε μικρή ηλικία και συναναστρέφονται κυρίως ομόφυλές τους .
Η εγγύτητα της Κύπρου στη συριακή ακτή παρέχει μια πλούσια πηγή πολιτιστικής επαφής μέσω των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών, των οποίων τα προγράμματα παίζουν ένα κεντρικό ρόλο στη βοήθεια των ελληνόφωνων κατοίκων του χωριού να διατηρήσουν τη γλώσσα τους.

Τοποθεσία

Ο δρόμος που οδηγεί στη Χαμιντιέ από την Ταρτούς ακολουθεί την ακτή, που περνά από τα χαλάσματα της Αμρίτ, της αρχαίας φοινικικής αποικίας, και έπειτα κατευθείαν στους σιτοβολώνες και αγρούς κηπευτικών προς τα σύνορα του Λιβάνου. Αυτή είναι η πιο νότια γωνία της Συρίας.
Οι παραλίες συχνά χρησιμεύουν ως χωματερές για το μη-ανακυκλώσιμο πλαστικό. Το ίδιο το χωριό έχει ένα βιομηχανικό αέρα, όπου η αισθητική θυσιάζεται στο βωμό της λειτουργικότητας. Το χωριό χαρακτηρίζεται από μονώροφα πετρόκτιστα σπίτια, κάθε ένα με μια μικρή αυλή, χωματένιους δρόμους που χωρίζουν ένα μουσουλμανικό τέμενος, ένα σχολείο και το καφενείο, αφίσες του Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ και του γιου του, ανθρώπους που κάθονται έξω από τα σπίτια και πίνουν το τσάι τους και ξυπόλυτα παιδιά που παίζουν στην παραλία.