google/wiki40b huggingface dataset:
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας

Ιστορία

Η ομοσπονδία διαμορφώθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1926, με την ιδρυτική γενική συνέλευση που πραγματοποιήθηκε σε εστιατόριο στην πόλη των Σκοπίων. Η ομοσπονδία ανασυστάθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 14 Αυγούστου του 1949 στο Σκόπια (μετά το τέλος της Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το πρώτο τμήμα ποδοσφαίρου ιδρύθηκε ως μέρος του αθλητικού συνδέσμου της πόλης των Σκοπίων, από την οποία διαχωρίστηκε στις 16 Αυγούστου του 1948). Από το 1949 έως το 2002, ονομαζόταν «Ποδοσφαιρική Ένωση ΣΔΜ» (Фудбалски Сојуз на Македонија, ФСМ). Πρώτος πρόεδρος της νεοσύστατης ομοσπονδίας διετέλεσε ο Λιούμπισαβ Ιβάνοφ - Τζίνγκο.

Λογότυπο

Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Στις 22 Μαρτίου του 2014 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο.
Εθνική Τουρκίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις

Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2013
Πέταλο

Λαογραφικά του πέταλου

Από την ύστερη αρχαιότητα έχουμε παραδόσεις για χρήση πετάλου. Σε μαγικούς παπύρους απαντάται μαρτυρία για χρήση πετάλου χρυσού, αργυρού, μολύβδινου, κασιτέρινου, σε φυλακτήρια για δαίμονες και φαντάσματα, σε φιλτροκαταδεσμούς, με σκοπό την εκπλήρωση άλλων επιθυμιών, και σε μαντικές ενέργειες.
Το πέταλο ευρέως χρησιμοποιείται ως προφυλακτικό μέσο από τη βασκανία. Έστι το κρεμούν για γούρι ή στις πόρτες ψηλά ή πίσω από αυτές και στην εισοδο του στάβλου. Η μαία το θέτει στο προσκέφαλο μωρού ή στην οσφυακή χώρα της λεχώνας. Τίθεται πάνω σε ζώα, και ως φυλακτήριο των ανθρώπων για αποτροπή της συκοφαντίας, επήρειας δαιμονικων όντων, με σκοπό την αποτροπή επικείμενης καταστροφής του αγρού, αν πέράσει κάποιος γυμνός μέσα από χωράφι σπαρμένο διά δημητριακών και κόψει στάχυ. Αν στην εορτή του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου (24 Ιουνίου) περάσει από χωράφι και σπείρει πέταλα. Στην λαϊκή ιατρική για τη θεραπεία της σπλήνας χρησιμοποιείται πυρωμένο πέταλο.
Ιωάννα δε Κάστρο

Βιογραφία

Ήταν η μόνη (νόμιμη) κόρη του Πέτρου-Φερδινάνδου ευγενούς από τη Γαλικία και της Ισαβέλλας Πονς-δε-Λεόν, κόρης του Πέτρου κυβερνήτη (adelantando) στη Γαλικία.
Τάφηκε στον καθεδρικό του Αγ. Ιακώβου στη Κομποστέλα.
Στραγγάλια η λεπτυσμένη

Χαρακτηριστικά του ακμαίου

Το κολεόπτερο αποκτά μήκος από 9 έως 17 χιλιοστόμετρα. Το σώμα είναι κατά μήκος κυρτό (Εικ. 1). πολύ στενό και προς τα πίσω γίνεται ακόμα στενότερο. Είναι ερυθροκίτρινο και κατά ένα μέρος μαύρο.
Το κεφάλι είναι επίμηκες, τα στοματικά μόρια δείχνουν λοξά προς τα κάτω. Οι οφθαλμοί είναι μεγάλοι. Απέχουν αρκετά από τη βάση των άνω γνάθων (Εικ. 4). Πίσω από τους οφθαλμούς το κεφάλι γίνεται πιο στενό και σχηματίζεται λαιμός. Οι κεραίες συνίστανται από ένδεκα άρθρα. Τα πρώτα άρθρα είναι μαύρα, τα τελευταία άρθρα είναι καφέ. Τα τελευταία πέντε άρθρα των κεραιών έχουν από μια αυλάκωση στην οπίσθια έξω άκρη (σημειώνονται με βέλη στην Εικ. 5).
Το πρόνωτο όπως και το κεφάλι είναι μαύρο. Οι οπίσθιες έξω άκρες είναι αιχμηρές.
Το σχήμα των ελύτρων ποικίλει. Κατ´αρχάς τα έλυτρα έχουν τέσσερις μαύρες λωρίδες, όρθιες στη ραφή των ελύτρων. Η πρώτη λωρίδα είναι στενή και βρίσκεται πίσω από τους ώμους. Μπορεί και να διαλύεται σε σειρά ουλών. Η ακόλουθη λωρίδα στη μέση του ελύτρου σχηματίζει μεγάλα ούλα σε κάθε έλυτρο. Η τρίτη λωρίδα είναι επίσης φαρδιά, και οι οπίσθιες άκρες των ελύτρων είναι επίσης μαυρισμένες. Οι άκρες αυτές είναι κομμένες και ακονισμένες προς τα έξω (Εικ. 3).
Τα πόδια είναι ερυθροκίτρινα, οι έξω άκρες μπορεί να είναι μαυρισμένες. Τα μπροστινά ισχία είναι κωνικά (Εικ. 3). Οι ταρσοί είναι ψευδοτετραμερείς, καθώς το ένα από τα πέντε ταρσομερή είναι τόσο μικρό, που διακρίνεται δύσκολα. Το τρίτο ταρσομερές είναι σχισμένο, και το τέταρτο ταρσομερές είναι κρυμμένο σε αυτό το σχίσιμο.

Βιολογία

Η προνύμφη αναπτύσσεται σε ποικιλία φυλλοβόλων δέντρων, ιδιαίτερα στην οξιά. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί δυο χρόνια σε βόρειες χώρες μπορεί και περισσότερα. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά το τέλος της άνοιξης ιδιαίτερα στα σκιαδανθή.
Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ

Βιογραφία και έργο

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα όπου γνώρισε τον Φρανθίσκο Ιντουράιν και τον Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα Τεϊσέιρο, μελλοντικό καθηγητή ισπανικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, για να μεταβεί στη Μαδρίτη και να φοιτήσει στο τμήμα ρομανικής φιλολογίας. Εκεί έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα υπό την εποπτεία του φιλολόγου Ντάμασο Αλόνσο. Το 1949 ενσωματώθηκε στο Πανεπιστήμιο τη Σαλαμάνκα και στη συνέχεια στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.
Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, συμμετέχοντας στην ίδρυση του, σχετικού με την προώθηση της ισπανικής γλώσσας, ιδρύματος Fundéu στα πλαίσια πρακτορείου ειδήσεων EFE. Έλαβε την έδρα R της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας το 1972, διατελώντας διευθυντής της μεταξύ 1992 και 1998. Συνέδεσε το όνομά του με την προώθηση των σωμάτων κειμένων της Ακαδημίας, το CORDE και το CREA.
Αναφορικά με το γλωσσολογικό του έργο ο Λάθαρο Καρετέρ υπήρξε ένας από τους πρώτους Ισπανούς γλωσσολόγους που ενδιαφέρθηκαν για την ιστορία της γλωσσολογίας με τη διδακτορική του διατριβή Las ideas lingüísticas en España durante el siglo XVIII (1949) ενώ έχει ασχοληθεί με τη μορφή του Αντόνιο δε Νεβρίχα. Στη δεκαετία του 1970 εισήγαγε στην Ισπανία τις θέσεις της γενετικής γραμματικής, γεγονός που τον έφερε αντιμέτωπο με τον υπέρμαχο του δομισμού, Εμίλιο Αλάρκος.
Οι λογοτεχνικές και φιλολογικές του μελέτες επικεντρώθηκαν στον Ισπανικό Χρυσό Αιώνα με εκδόσεις του Κεβέδο και του μυθιστορήματος του ισπανικού πικαρέσκο, Lazarillo de Tormes. Υιοθέτησε τον λογοτεχνικό δομισμό του Ρόμαν Γιάκομπσον και του ρωσικού μορφισμού. Από την άλλη πλευρά συνέγραψε εκατοντάδες άρθρα γλωσσολογικής εκλαΐκευσης γύρω από θέματα γλωσσικής διόρθωσης στην εφημερίδα El País, που εκδόθηκαν στις δύο συλλογές El dardo en la palabra και El nuevo dardo en la palabra. Επίσης, έγραψε θεατρικά έργα.
Σαλιχλή

Τοποθεσία

Το Σαλιχλί (125 μέτρα υψόμετρο) είναι κτισμένο σε εύφορη πεδιάδα κοντά στον ποταμό Έρμο, σε απόσταση 96 χιλιομέτρων ανατολικά της Σμύρνης. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα ερείπια των αρχαίων Σάρδεων καθώς και ιαματικές πηγές.

Ιστορία

Το 1845, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής εκείνου του έτους, στο Σαλιχλή ζούσαν 278 οικογένειες. Η πόλη γνώρισε σημαντική ανάπτυξη κατά το β΄μισό του 19ου αιώνα όταν συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τη Σμύρνη. Κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 έχασαν τη ζωή τους αρκετοί Τούρκοι κάτοικοι του Σαλιχλί που συμμετείχαν στις πολεμικές επιχειρήσεις ως κληρωτοί και επιστρατευμένοι στις τάξεις του οθωμανικού στρατού. Σύμφωνα με οθωμανική απογραφή του 1908 στον κασαμπά του Σαλιχλή κατοικούσαν 4.441 άτομα (3.002 μουσουλμάνοι, 1139 Έλληνες, 215 Εβραίοι και 85 Αρμένιοι).
Πριν την έκρηξη του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη ήταν χωρισμένη σε δύο συνοικίες (Κάτω και Επάνω Σαλιχλή) και υπολογίζεται πως είχε πληθυσμό 7.500 κατοίκων με την πλειοψηφία τους να είναι μουσουλμάνοι (Τούρκοι και Κιρκάσιοι). Παράλληλα διέθετε σημαντική ελληνική κοινότητα 2.000 ατόμων, η οποία αυξήθηκε πληθυσμιακά μετά το 1870 από Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ερχόμενοι από το Αξάρι, τη Νίγδη, το Αϊδίνιο, την Καισαρεία, τη Φιλαδέλφεια κ.α. Η ελληνική κοινότητα ήταν - σε αντίθεση με τους γειτονικούς ελληνικούς πληθυσμούς - κατά κύριο λόγο ελληνόφωνη και η πλειοψηφία των μελών της ήταν ευκατάστατη. Διέθετε δύο εκπαιδευτικά ιδρύματα (αρρεναγωγείο και παρθεναγωγείο) και μια κεντρική εκκλησία (Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης). Ο πληθυσμός περιλάμβανε επίσης 200 Εβραίους και μερικές οικογένειες Αρμένιων.
Το Σαλιχλί διέθετε πλούσια αγροτική παραγωγή (σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, βαμβάκι, όπιο, φρούτα κ.ά) που σε συνδυασμό με τη σιδηροδρομική σύνδεση με το λιμάνι της Σμύρνης οδήγησε στη μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της περιοχής που εξελίχθηκε σε βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο.
Στις 23 Ιουνίου του 1920, δυνάμεις του ελληνικού στρατού υπό τον ανθυπολοχαγό Γ. Αγριτέλλη κατέλαβαν το Σαλιχλή κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας του 1919-1922. Η πόλη παρέμεινε υπό ελληνικό έλεγχο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1922. Μάλιστα στις 5 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους διεξήχθη στην περιοχή, νικηφόρα για τις ελληνικές δυνάμεις, μάχη ανάμεσα στο 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων (με επικεφαλής τον Νικόλαο Πλαστήρα) και σε τουρκική μεραρχία ιππικού στα πλαίσια της κάλυψης της υποχώρησης τριών ελληνικών μεραρχιών που κινδύνευαν να κυκλωθούν από τα αντίπαλα στρατεύματα. Κατόπιν το 5/42 υποχώρησε συντεταγμένα από την κωμόπολη. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, ο ελληνικός στρατός κατά την αποχώρησή του από το Σαλιχλή προχώρησε σε σημαντικές καταστροφές εφαρμόζοντας τακτική καμένης γης.
Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1929 στην Καβάλα. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε ως δικηγόρος. Πολύ νέος συνδέθηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου και αργότερα με τον γιο του Ανδρέα.
Κατά τη Μεταπολίτευση του 1974, σε αντίθεση με τους περισσότερους κεντρώους που ακολούθησαν τον Γεώργιο Μαύρο στην Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, ο ίδιος συντάχθηκε με το ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε βουλευτής Καβάλας του ΠΑΣΟΚ από το 1977 ως το 1985, από τον Ιούνιο ως το Νοέμβριο του 1989, και από το 1993 ως το 1996. Χρημάτισε υφυπουργός Οικονομικών από τον Οκτώβριο του 1981 ως τον Ιούλιο του 1982, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας από τον Ιούλιο του 1982 ως το Μάρτιο του 1984 και ξανά υφυπουργός Οικονομικών από το Μάρτιο του 1984 ως τον Ιούνιο του 1985. Επίσης, διετέλεσε διοικητής της Γενικής Τράπεζας από το 1985 ως το 1989.
Τον Ιανουάριο του 2010, τρεις μήνες μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, ο Δημοσθενόπουλος παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ. Σε ανακοίνωσή της, η Περιφερειακή Επιτροπή Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης του ΠΑΣΟΚ εξέφρασε τη λύπη της, και τον χαρακτήρισε «Νέστορα της δημοκρατικής παράταξης στην περιοχή μας».
Αγρέτης

Η λέξη Αγρέτης ήταν μία αρχαία θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα μια ονομασία του θεού Απόλλωνα, ως προστάτη των αγρών. Συνώνυμο αυτής της επικλήσεως ήταν και η ονομασία «αγραίος». Ο τύπος «αγρέτης» ήταν σε ευρύτατη χρήση στη Χίο. Αναφέρεται σε επιγραφή που ανακαλύφθηκε εκεί, σε περιοχή αφιερωμένη στον Απόλλωνα: «ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΑΓΡΕΤΕΩ». Σε άλλες περιστάσεις, η λέξη σήμαινε τον ηγεμόνα.
Βλαντισλάβα Αλεκσίβα

Καριέρα

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ελεύθερο ομαδικό, την πρώτη της διεθνή επιτυχία. Την επόμενη μέρα κέρδισε το ασημένιο στο ελεύθερο συνδυαστικό.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη ρουτίνα χάιλαϊτ.
Χρύσα (γλύπτρια)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1933 στην περιοχή του Ζωγράφου. Η οικογένειά της, αν και καταγόταν από τη γνωστή οικογένεια της Μάνης, των Μαυρομιχαλαίων, ήταν φτωχή, ενώ ο πατέρας της είχε πεθάνει πριν τον γνωρίσει. Αρχικά σπούδασε κοινωνική πρόνοια στην Αθήνα. Κάποιος Έλληνας κριτικός πείθει την οικογένειά της να την στείλουν στο Παρίσι. Το 1953 πηγαίνει στο Παρίσι, όπου και σπουδάζει στην Ακαδημία Γκραντ Σωμιέρ για ένα χρόνο. Το 1954 αναχωρεί για την Αμερική και συνεχίζει τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας για άλλο ένα χρόνο. Από το 1957, εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη, οπού και δημιουργεί το εργαστήριό της. Εκεί θα επηρεαστεί από την Times Square και τα φώτα της. Η περιοχή αυτή θα γίνει πηγή έμπνευσης για αυτήν. Το 1992 επέστρεψε για πρώτη φορά στην Αθήνα μετά από τριάντα πέντε χρόνια, δημιουργώντας ένα εργαστήριο στον Νέο Κόσμο, αλλά μετά επέστρεψε ξανά στην Αμερική.
Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 23 Δεκεμβρίου του 2013.

Έργα και Εκθέσεις

Τα έργα της ήταν εμπνευσμένα από την ζωή των μεγάλων αστικών κέντρων. Το πρώτο της μεγάλο έργο, τα Κυκλαδικά Βιβλία (1957), χαρακτηρίστηκαν από την κριτικό τέχνης Μπάρμπαρα Ρόουζ ως προάγγελος του Μινιμαλισμού. Η πρώτη της ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1961 στη γκαλερί της Betty Parsons και την ίδια χρονιά στο μουσείο Γκούγκενχαϊμ της Νέας Υόρκης. 
Σε διάφορα έργα της, εμπνευσμένα από την Times Square (1966) την οποία συνδέει με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, χρησιμοποιεί αλουμίνιο και φώτα νέον. Το έργο της Οι Πύλες της Times Square (στο Albright Knox Art Gallery), μια σύνθεση από ανοξείδωτο ατσάλι, πλέξιγκλας και φώτα νέον, αποτελεί την καλλιτεχνική κορύφωση της αλλά και ένα από τα πιο σημαντικά αμερικανικά γλυπτά. Στο έργο αυτό, που έχει την μορφή δύο μεγάλων Α, χρησιμοποιεί φώτα νέον. Η χρήση γραμμάτων αλλά και νέον χαρακτηρίζουν, γενικά, τα έργα της. Το 1967 κατασκευάζει το έργο Κλυταιμνήστρα, το οποίο σήμερα βρίσκεται έξω από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. 
Είχε εκθέσει έργα της σε πάρα πολλά διάσημα μουσεία και γκαλερί στον κόσμο όπως το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) στην Νέα Υόρκη, το Minneapolis' Walker Art Center (1968), το Whitney (1972), το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Μόντρεαλ (1974), το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι (1979), στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, στα Ινστιτούτα Σύγχρονης Τέχνης της Βοστώνης και του Λονδίνου και είχε συμμετάσχει σε διάφορες εκθέσεις όπως οι Μπιενάλε του Σάο Πάολο (1963,1969) και της Βενετίας (1972). Είχε, επίσης, γνωρίσει σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης που εκείνη την εποχή υπήρχαν στην Νέα Υόρκη.
Το έργο της Mott Street (1983), επηρεασμένο από την Chinatown του Μανχάταν, βρίσκεται στον σταθμό Ευαγγελισμού του Μετρό της Αθήνας. Έργα της είχε χαρίσει στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης που θα γίνει στην Αθήνα.
Φωσφομολυβδαινικό αμμώνιο

Σύνθεση

Το φωσφομολυβδαινικό αμμώνιο μπορεί να γίνει με θέρμανση του ορθομολυβδαινικού αμμωνίου παρουσία φωσφορικού και νιτρικού οξέος, που παράγει το νιτρικό αμμώνιο, νερό, και ένα κίτρινο ίζημα, αυτό του φωσφομολυβδαινικού αμμωνίου.
12(NH₄)₂MoO₄ + H₃PO₄ + 21 HNO₃ → (NH₄)₃PMo₁₂O₄₀↓ + 21 NH₄NO₃ + 12 H₂O
Ντήτριχ του Όλντενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Ε΄ κόμη του Όλντενμπουρκ και της Αγνής του Χόλσταϊν.
Ο πατέρας του κυβερνούσε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Κορράδο Β΄ και μετά με τον διάδοχό του Μαυρίκιο Β΄, γιο του Κορράδου Β΄. Έτσι όταν ο Ντήτριχ διαδέχθηκε τον πατέρα του, κυβερνούσε με τον Μαυρίκιο Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1420. Από τότε ο Ντήτριχ κυβερνούσε μόνος. 
Ήταν εγγονός της Ίνγκεμπορκ των Σάουενμπουρκ, εγγονής της Ίνγκεμπορκ των Μπγιέλμπο. Η τελευταία ήταν κόρη και κληρονόμος του Βάλντεμαρ της Σουηδίας και εγγονή του Ερρίκου Δ΄ της Δανίας.
Ο Ντήτριχ απεβίωσε το 1440 σε ηλικία 42 ετών. Ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανός Α΄ το 1448 έγινε βασιλιάς της Δανίας και παραχώρησε τις κομητείες του Όλντενμπουρκ & Ντέλμενχορστ στα μικρότερα αδέλφια του Γκέραρτ ΣΤ΄ και Μαυρίκιο Ε΄ αντίστοιχα.
Πρίγκιπας Λούις του Κέιμπριτζ

Γέννηση

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2017 το Παλάτι του Κένσινγκτον ανακοινώθηκε ότι ο Δούκας και η Δούκισσα του Κέιμπριτζ περιμένουν το τρίτο τους παιδί και αναμένεται να γεννηθεί τον Απρίλιο του 2018. Στις 23 Απριλίου 2018 γεννήθηκε ο γιος τους, στις 11:01 (ώρα Αγγλίας) στο Νοσοκομείο Σεντ Μέρι.
Στις 27 Απριλίου το Παλάτι του Κένσινγκτον ανακοίνωσε ότι θα ονομαστεί Λουδοβίκος προς τιμήν του Λουδοβίκου Μαουντμπάττεν, θείου του προπαππού του, πρίγκιπα Φίλιππου, Αρθούρος κοινή ονομασία στη βρετανική βασιλική οικογένεια και Κάρολος προς τιμήν του παππού, πρίγκιπα Καρόλου της Ουαλίας.
Στις 9 Ιουλίου 2018, ο πρίγκιπας Λουδοβίκος θα βαφτιστεί από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι στο βασιλικό παρεκκλήσι στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου.
Louder Than Love

Σχετικά

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε Δεκέμβριο 1988 με Ιανουάριο 1989. Για την παραγωγή επιλέχτηκε ο Τέρι Ντέιτ, ο οποίος μέχρι τότε είχε αναλάβει την παραγωγή σε δίσκους συγκροτημάτων όπως των Metal Church και Dream Theater, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με μπάντες όπως Pantera, Slipknot και Slayer, αλλά και με σχήματα της alternative σκηνής, π.χ. Mother Love Bone και The Smashing Pumpkins.
Παρ'όλο που οι μέταλ επιρροές ήταν ολοένα και περισσότερες, το συγκρότημα δεν ήθελε να χαρακτηρίζεται "heavy metal", με τον κιθαρίστα Κιμ Τάγιλ να δηλώνει πως επιρρεάστηκαν τόσο από κλασσικές metal μπάντες όσο και από σχήματα όπως οι Killing Joke και οι Bauhaus.
Το Louder Than Love απέσπασε μέτριες προς θετικές κριτικές.
Λίγο πριν από την έναρξη περιοδείας, ο μπασίστας Χίρο Γιαμαμότο έφυγε από το συγκρότημα για να αφοσιωθεί στις σπουδές του. Αντικαταστάθηκε από τον Τζέισον Έβερμαν, ο οποίος είχε για πολύ μικρό χρονικό διάστημα τον ρόλο δεύτερου κιθαρίστα στους Nirvana.
Για την προώθηση του δίσκου, οι Soundgarden έπαιξαν support σε περιοδεία των Voivod, μαζί με τους Faith No More και Big F. Στις 19 Μαρτίου 1990, τη μέρα που τελείωνε η περιοδεία, ο Άντριου Γουντ, συγκάτοικος του τραγουδιστή Κρις Κορνέλ και τραγουδιστής των Malfunkshun και Mother Love Bone, απεβίωσε έπειτα από υπερβολική κατανάλωση ηρωίνης. Ο Κορνέλ, ψυχολογικά επηρεασμένος από τον θάνατό του, σχημάτισε προς τιμήν του τους Temple of the Dog, συγκρότημα το οποίο αποτελούνταν από μέλη των Soundgarden και των Pearl Jam, αλλά και των ίδιων των Mother Love Bone.
Αμέσως μετά το τέλος της περιοδείας ο Έβερμαν απολύθηκε, με τον Μπεν Σέπερντ να είναι ο αντικαταστάτης του.
Απολλώνιος ο Περγαίος

Επιστημονικό Έργο

Καταπιάστηκε με το Δήλιο πρόβλημα το οποίο και έλυσε με την βοήθεια της τομής ενός κύκλου και μιας υπερβολής, καθώς επίσης έθεσε και επέλυσε το Απολλώνιο πρόβλημα στην αγνοουμένη πραγματεία του "Επαφαί". Στην Αστρονομία υπήρξε ο πρώτος θεωρητικός, υποστηρικτής κατά άλλους του γεωκεντρικού συστήματος και κατά τον Ιππόλυτο του ηλιοκεντρικού, καθώς επίσης και εισηγητής των «έκκεντρων κύκλων και επικύκλων», για την ερμηνεία των κινήσεων του ουρανού και των πλανητών κατά τρόπο σύμφωνο με τις παρατηρήσεις. Συνέταξε πίνακες για την Σελήνη και υπολόγισε τον λόγο του μήκους του κύκλου προς την διάμετρο του (τον αριθμό π) με μεγάλη προσέγγιση. Υπήρξε ο εφευρέτης και κατασκευαστής του πρώτου ηλιακού ρολογιού και υπολόγισε την απόσταση Γης - Σελήνης σε 50.000 στάδια.

Επιρροές

Τα έργα του άσκησαν έντονη επιρροή σε μεταγενέστερους Έλληνες μελετητές και επιστήμονες όπως στον Πτολεμαίο, αλλά και της Δύσης όπως στους Francesco Maurolico (Φραγκίσκος Μαυρόλυκος), Johannes Kepler (Κέπλερ), Isaac Newton (Νεύτων) και Rene Descartes (Καρτέσιος). Ο Απολλώνιος στο "Κωνικά" αναπτύσσει περαιτέρω μια μέθοδο που είναι τόσο παρόμοια με την αναλυτική γεωμετρία, ώστε πιστεύεται κάποιες φορές πως με τις εργασίες του είχε προαναγγείλει και προβλέψει τις ιδέες του Καρτέσιου 1800 χρόνια νωρίτερα.
Ιάκωβος του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστοφόρου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Οττιλίας, κόρης του Φιλίππου Β΄ κόμη του Κάτσενελνμπόγκεν.
Γεννήθηκε στο Μπουρκ Χόενμπάντεν και σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνιας και της Ρώμης. Το 1490 έγινε κοσμήτορας του Συλλόγου του ναού του Αγ. Παυλίνου στο Τρηρ και το επόμενο έτος επίτροπος (domizellar) του ναού. Το 1497 έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Μάιντς και το 1498 του Άουγκουσμπουρκ.
Τζωρτζ Κάρζον

Πολιτική ζωή

Εξελέγη βουλευτής το 1886 στη Βουλή των Κοινοτήτων. Διετέλεσε Αντιβασιλέας των Βρετανικών Ινδιών και υπουργός εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου. Ενεπλάκη σε παρά πολλές οριοθετήσεις και σημάνσεις διεθνών συνόρων και έμεινε γνωστός, μεταξύ άλλων, για την εξής φράση: Τα σύνορα είναι η κόψη του ξυραφιού από την οποία κρέμονται οι σύγχρονες έννοιες πολέμου και ειρήνης (Frontiers are indeed the razor’s edge on which hang suspended the modern issues of war and peace)
Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου του 1925.
Φρειδερίκος Β΄ της Έσσης-Κάσσελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο μόνος επιζήσας γιος του Γουλιέλμου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Δωροθέας-Βιλελμίνης των Βέττιν, κόρης του Μαυρικίου-Γουλιέλμου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς. Αδελφός του πατέρα του ήταν ο Φρειδερίκος της Σουηδίας. 
Την εκπαίδευσή του εμπιστεύτηκαν οι γονείς του πρώτα στον συνταγματάρχη Άουγκουστ-Μόριτς φον Ντόνοπ συνταγματάρχη και έπειτα στον Ζαν-Πιερ ντε Κρουσάζ, Ελβετό θεολόγο και φιλόσοφο.
Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας. Το 1745 μετέβη με στρατό στη Σκωτία για να βοηθήσει τον Προτεστάντη πεθερό του στην καταστολή των Καθολικών Ιακωβιτών. Πάντως αργότερα μεταστράφηκε στον Καθολικισμό: το 1749 ο Κλήμης-Αύγουστος Βίττελσμπαχ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας τον δέχθηκε στην Καθολική Εκκλησία. 
Ο γάμος του δεν ήταν ευτυχισμένος και παρά τις προσπάθειες του πεθερού του, ζούσαν χωριστά από το 1747 και διαζεύχθηκαν το 1755. Η Μαρία μετέβη στη Δανία, όπου είχε παντρευτεί και αποβιώσει η αδελφή της Δωροθέα και ανέλαβε την ανατροφή των ανιψιών της. Πήρε μαζί τα παιδιά της: είχε τρεις γιους, που μεγάλωσαν εκεί. Δύο γιοί της νυμφεύτηκαν με εξαδέλφες τους στη Δανία, έγιναν στρατηγοί και έζησαν εκεί.
Μετά το χωρισμό του εισήλθε στον Πρωσικό στρατό. Το 1760 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Αν και ήταν Καθολικός, η Έσση-Κάσσελ παρέμεινε Καλβινιστική και τα τέκνα του ανατράφηκαν στη Δανία ως Προτεστάντες. Μόνο η κομητεία του Χάναου αποσπάστηκε και κυβερνήθηκε από τον πρωτότοκο γιο του Γουλιέλμο Α΄, που επέστρεψε από τη Δανία για να την αναλάβει. 
Τον 17ο και 18ο αι. ήταν διαδεδομένο τα μικρά πριγκιπάτα να μισθώνουν στράτευμα σε άλλες χώρες και η Έσση-Κάσσελ το έκανε αυτό καθ'υπερβολή: είχε το 7% του πληθυσμού της στρατευμένο. Ο Φρειδερίκος Β΄ έδωσε τόσους πολλούς στρατιώτες έναντι αμοιβής στον ανιψιό της συζύγου του -τον Γεώργιο Γ΄- για να τους χρησιμοποιήσει κατά της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, που οι Αμερικανοί ονόμαζαν Έσσιαν όλους του Γερμανούς στρατιώτες του Πολέμου.
Χρησιμοποίησε τα χρήματα για να είναι προστάτης των Τεχνών και για να διατηρεί έναν πλούσιο τρόπο ζωής. Ο αρχιτέκτονάς του Σιμόν-Λουί ντυ Ρυ μετέτρεψε το Κάσσελ σε σύγχρονη πόλη. Απεβίωσε το 1785 στο κάστρο Βάισσενσταϊν του Κάσσελ και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμος Α΄.
Γρύλος

Ο γρύλος είναι ένα ορθόπτερο έντομο που ανήκει στην οικογένεια Γρυλλίδες  (Gryllidae)  και μοιάζει πολύ με μικρή ακρίδα. Διαθέτει κεραίες και τα αρσενικά παράγουν έναν χαρακτηριστικό ήχο, τρίβοντας τα έλυτρα που φέρουν στις άκρες των πτερύγων τους. Υπάρχουν γύρω στα 900 είδη γρύλων, κυρίως στις τροπικές χώρες.

Περιγραφή

Τα έλυτρα βρίσκονται στις άκρες των πτερύγων στους γρύλους και παράγουν ήχο (μόνο στα αρσενικά). Τα περισσότερα είδη παράγουν πιο πολλούς ήχους όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία
. Οι ήχοι αυτοί μεταφέρουν συγκεκριμένα μηνύματα, όπως το να προσελκύσουν το θηλυκό, αλλά και για κάποια ενόχληση από το περιβάλλον. Επίσης, ο ήχος του γρύλου μπορεί να δείχνει τη διάθεση μονομαχίας ανάμεσα σε δύο αρσενικά. Από το ρυθμό των ήχων μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τους γρύλους που ανήκουν στο ίδιο είδος. Τα όργανα για την ακοή βρίσκονται στις κνήμες των εμπρόσθιων ποδιών τους. Με τα πίσω πόδια τους οι γρύλοι έχουν την ικανότητα να εκτελούν άλματα, όπως και οι ακρίδες. Ωστόσο, τα άλματά τους γίνονται σε μικρή απόσταση και όχι συχνά.

Τροφή και αναπαραγωγή

Τα έντομα είναι παμφάγα και τρέφονται με οργανικές ουσίες και μύκητες. Μπορεί να φάνε και νεκρούς γρύλους αν δεν έχουν διαθέσιμη άλλη πηγή τροφής. Ζευγαρώνουν στα τέλη του καλοκαιριού και γεννούν αυγά, τα οποία εκκολάπτονται την άνοιξη. Τα θηλυκά για το σκοπό αυτό είναι εφοδιασμένα με ωοαποθέτη, ένα όργανο που μοιάζει με βελόνα.

Εχθροί

Οι γρύλοι εχουν πολλούς εχθρούς σπονδυλωτούς και ασπόνδυλους όπως σκορπιούς, αράχνες, χελώνες, σαύρες, βατράχια καθώς και μύκητες και ιούς. 
Επίσης, οι γρύλοι τρώγονται από τον άνθρωπο σε ορισμένες χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

Πολιτιστικές και άλλες αναφορές

Τα έντομα αυτά φυλάσσονται σε κλουβιά ως κατοικίδια, σε χώρες της Ασίας και ιδιαίτερα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (Carrera 1991). Σε κλουβιά επίσης ως κατοικίδια μπορεί κανείς να τα δει και στην Ευρώπη, ιδίως σε χώρες της ιβηρικής χερσονήσου. Παλαιότερα γίνονταν και μονομαχίες μεταξύ γρύλων με μορφή αγώνα ή στοιχημάτων, ιδιαίτερα στο Μακάο.
Η μυθολογία των γρύλων είναι μεγάλη σε έκταση. Έτσι, κυρίως στη Βραζιλία ο λαός πιστεύει ότι το τραγούδι των γρύλων είναι σημάδι επικείμενης βροχής. Στη βορειοανατολική πολιτεία Αλαγκόας της Βραζιλίας, το τραγούδι του γρύλου προαναγγέλλει θάνατο. Για το λόγο αυτό αν βρεθεί γρύλος να τραγουδά μέσα σε σπίτι, θανατώνεται. (Araújo 1977). Σε άλλες χώρες, όπως στα Μπαρμπάντος ο ήχος του εντόμου θεωρείται οιωνός για οικονομική ευημερία. (Forde 1988) . Στη Ζάμπια υπάρχει η δοξασία ότι όποιος δει το γρύλο του είδους Gryllotalpa africanus θα του φέρει καλοτυχία (Mbata 1999).
Η εταιρεία Ντίσνεϊ έχει χρησιμοποιήσει τους γρύλους σε πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων και συνήθως σχετίζονται με το καλό.  Επί παραδείγματι, στην ταινία «Πινόκιο» του 1940, ο Τζίμινι Κρίκετ εκπροσωπεί τη συνείδηση του κεντρικού ήρωα (του Πινόκιο). Στο χώρο της μουσικής, το όνομα των γρύλων (The Crickets) είχε το μουσικό συγκρότημα του θρυλικού πρωτοπόρου της ροκ εν ρολ, Μπάντι Χόλι.