Συμεών Κόζιν

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Κόζιν Συμεών του Λεωνίντ γεννήθηκε στη Μόσχα, στις 11 Μαρτίου του 1979. Ο πατέρας του, Κόζιν Λεονίντ του Αρκάντι, ήταν μηχανικός και η μητέρα του, Κόζιν Ιρίνα του Μιχαήλ του γένους Νταϊσούτοβα, ήταν δασκάλα αγγλικής γλώσσας.
1986–1988: Υποδύθηκε ρόλους σε επεισόδια διαφόρων ταινιών που γυρίστηκαν στον κινηματογραφικό στούντιο «Γκόρκι».
1988-1990: Παράλληλα με τις σπουδές του στο σχολείο, παρακολουθούσε μαθήματα στο Σχολείο Καλών Τεχνών στην περιοχή Κρασνοσπρέσνενσκι στη Μόσχα. Το 1990 γράφτηκε στο Ακαδημαϊκό Λύκειο Καλών Τεχνών της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Ρωσίας στη Μόσχα. Μαζί με τους συμμαθητές του, πραγματοποίησε εξάσκηση στη ζωγραφική σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας (Βελίκιε Λούκι, Ριαζάν, Σολοβκί, πόλεις του «Χρυσού Δακτυλίου» της Ρωσίας). Ως πτυχιακή εργασία παρουσίασε μια σειρά από εικόνες στην «Πλήρη ιστορία της Ρωσίας».
1997: Εγγράφεται στη Σχολή Ζωγραφικής της Ακαδημίας Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Ρωσίας. Το 2001 του αναθέτουν την εκπόνηση του μικρού πίνακα «Γιορτή». Σχεδίασε και εκπόνησε δύο εκδοχές του πίνακα «Απόκριες. Αποχαιρετισμός του χειμώνα». Το 2002 σπουδάζει στο εργαστήριο ζωγραφικής τοπίων υπό την καθοδήγηση του Αλεξάντρ Αφόνιν του Πάβελ. Το 2003 παρουσιάζει ως πτυχιακή εργασία τον πίνακα «Ιερά Μονή Θεράποντος». 
Από το 2000 συμμετέχει ενεργά σε εκθέσεις. Φιλοτεχνεί τοπία, νεκρή φύση, πίνακες με απεικόνιση καθημερινής ζωής και σκηνών από την ιστορία. Ως υλικό χρησιμοποιεί την υδατογραφία, γκουάς, ακρυλικά χρώματα, λαδομπογιά και τέμπερα. Την παρούσα στιγμή ζει και εργάζεται στη Μόσχα. 
2001-2002: Ταξιδεύει για τέχνη στην Αγγλία. Εκπονεί μια σειρά από σχέδια με τοπία του αγγλικού χωριού Χάντενεμ (Μπακιγκεμσίρ).
2004: Διακοσμεί με εικόνες σε ακριλικά χρώματα το βιβλίο-βιογραφία του πασίγνωστου ιταλού τενόρου Λουτσιάνο Παβαρόττι, το βιβλίο εκδόθηκε στην Κορέα. Φιλοτεχνεί μια σειρά από γραφικά σκίτσα για παραμύθια των αδελφών Γκριμ «Ραπουντέλ» και «Γκέντσελ και Γκρέτελ». 
2005-2015: ταξιδεύει πολύ στη Ρωσία (περιοχή της πόλης Τβερ, περιοχή της πόλης Καλούγκα, Χρυσή δακτύλιος, Ουράλια), μεταβαίνει στο εξωτερικό (Αγγλία, Μάλτα, Ιρλανδία, Ελβετία, Ελλάδα, Τουρκία, Ισπανία, Ιταλία και άλλες χώρες), όπου φιλοτεχνεί μια σειρά από πίνακες.  Κύρια θέση στην τέχνη τού Κόζιν καταλαμβάνει το τοπίο της έμπνευσης, κυριαρχεί το δυνατό σκίτσο ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν λεπτοί συνδυασμοί χρωμάτων σε μωβ και γαλάζιες αποχρώσεις. Στο έργο του συνδυάζονται παρατηρήσεις της φύσης και σκέψεις πάνω σε χρώματα και πλοκή.  Από καιρό σε καιρό χρησιμοποιεί τη φαντασία του, απεικονίζοντας καθημερινές σκηνές και την ιστορία τους.
Ανάμεσα στα πολλαπλά τοπία της Μόσχας, της Αγίας Πετρούπολης και του Κολομένσκοε, στις σκηνές της καθημερινής ζωής και της ιστορίας και στα σκίτσα που φιλοτέχνησε την περίοδο 2000-2015, συγκαταλέγονται τα έργα: «Στενό Γκρανάτνι», «Ιβάν Κουπάλα. Μαντεία με τα στεφάνια», «Στο μοναστήρι Νοβοντέβιτσι», «Ρωσικό κυνήγι», «Νέα Αλβιών. Το πλοίο «Χρυσό ελάφι» του Φράνσις Ντρέικ», «Βαλάαμ. Δρυμός», «Απόκριες. Αποχαιρετισμός του χειμώνα. «Γεροβαλανιδιά στο Κολομένσκοε», καθώς και «Μαντεία των Φώτων», «Κυνηγός», «Θέα στη Μόσχα με έναν ουρανοξύστη» κ.α. Ο ζωγράφος παροτρύνεται από τη θέα της νυχτερινής πόλης, τα έργα του περιέχουν νότες ανησυχίας και έντασης στη μέθοδο απεικόνισης, που προκαλούνται από την επίδραση των εμπρεσιονιστών, εμφανίζεται μια ολόκληρη σειρά από νυχτερινά τοπία: «Νύχτα της Πρωτοχρονιάς. Κατάστημα Ελισέγιεφσκι», «Ναός του Οσίου Βασιλείου», «Γέφυρα Τάουερ», «Αψίδα Ουέλινγκτον» και άλλα.
Εκτός από αστικά τοπία, ο Κόζιν εκμεταλλεύεται την κάθε ευκαιρία και έχει επίσης παραδοσιακά θέματα για την εικαστική των τοπίων. Αντί για μια πανοραμική άποψη με πολλές και εμφανείς εικόνες προτιμάει τα μικρά τοπία: μια χιονισμένη γωνία στον κήπο, παιχνίδι των αντανακλάσεων των χρωμάτων στην επιφάνεια του νερού. Αισθανόμενος την πολύ λεπτή και ασταθή ομορφιά της φύσης, ξέρει να μεταδίδει διάφορες αποχρώσεις της όπως, για παράδειγμα, στα έργα «Λαχανόκηπος της γιαγιάς», «Δεκέμβρης» και «Μποντρούμ. Ροζ ανατολή»
Μετά το ταξίδι του στη Μεγάλη Βρετανία, φιλοτεχνεί μια σειρά από ακουαρέλες, μαγεμένος από τη δεξιοτεχνία των άγγλων ζωγράφων. Το 2003 επισκέπτεται στο Ασμόλειο μουσείο της Οξφόρδης την έκθεση «Ποίηση της αλήθειας» όπου εκτίθενται μεγάλες ακουαρέλες και στη συνέχεια φιλοτεχνεί με ακουαρέλα τα έργα «Μάλτα», «Βουνά Κοννεμάρ», «Μονή Νότλι στην Αγγλία» και άλλα. Τα έργα αυτά χαρακτηρίζονται από τον γνωστό αέρα και ελαφράδα της ακουαρέλας, όπου ο ζωγράφος χρησιμοποιεί μεθόδους ζωγραφικής και στο ξερό και στο βρεγμένο χαρτί, πετυχαίνοντας έτσι το εφέ της πολύτιμης ζωγραφικής.
2000-2006: Ασχολείται συχνά με την απεικόνιση της νεκρής φύσης. Όπως και στην περίπτωση των τοπίων, δεν του αρκεί η λατρεία της μορφής και του χρώματος. Ο ζωγράφος χρησιμοποιεί τις τεχνολογίες της φλαμανδικής ζωγραφικής, φιλοτεχνεί τη νεκρή φύση στο μουσαμά με παρκετάζ. Οι συνθέσεις του είναι πρωτότυπες ως ιδέα, δύσκολες ως τεχνολογία και μέθοδος εικαστικής, είναι γεμάτες με υποσυνείδητους συνδέσμους όπως, για παράδειγμα, «Νεκρή φύση με αστακό», «Νεκρή φύση με όστρακα» «Νεκρή φύση με λουλούδια. Απομίμηση της φλαμανδικής ζωγραφικής» 
2001-2007: Ασχολείται με την ιστορία και δημιουργεί μια σειρά από σκίτσα και πίνακες, αφιερωμένες στον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812. Στους πίνακες αυτής της σειράς συγκαταλέγονται: «Μνημόσυνο του Τουτσκόφ Α.Α.», «Ρουβίκωνας. Διάβαση του ποταμού από τον λόχο του Ντενίς Νταβίντοφ το 1812», «Καταδίωξη του Ναπολέοντα από τους Κοζάκους». Η επιλογή του θέματος και η εικαστική απεικόνισή του συμπίπτουν με προσωπικές πατριωτικές και φιλελεύθερες προτιμήσεις του ζωγράφου. Την περίοδο 2002-2005, σε διάφορες εκθέσεις των ζωγράφων της ένωσης «Primavera» στον Κεντρικό Οίκο Ζωγραφικής, παρουσίασε έργα τα οποία τον έκαναν διάσημο και τον προέβαλαν ως δημιουργό του ιστορικού πίνακα.

Ο Κόζιν πειραματίζεται συχνά με την τεχνική της εικαστικής και πετυχαίνει το εφέ του όγκου, της ημιδιαφάνειας και της πολυδιάστατης εικόνας. Στα έργα του συνδυάζει την λεία γραφή με ενεργές πινελιές και ογκώδεις επιστρώσεις χρωμάτων σε ανοιχτόχρωμα σημεία, πετυχαίνοντας έτσι τον όγκο και το βάθος της εικόνας. Το 2006-2015 τα έργα του γνώρισαν επιτυχία σε εκθέσεις και δημοπρασίες της ρωσικής ζωγραφικής στις ΗΠΑ, στην Ελβετία, στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ιρλανδία.
Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές της Ρωσίας, της Αγγλίας, της Ελβετίας, των ΗΠΑ, της Κίνας και άλλων χωρών.