google/wiki40b huggingface dataset:
Κάστρο Αρτίκαινας

Το Κάστρο της Αρτίκαινας είναι ένα ιστορικό, ερειπωμένο σήμερα, κάστρο της Αρκαδίας, χτισμένο βορειονατολικά του χωριού Ορεινό Κορακοβούνι και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από το Άστρος. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 762 μέτρων.

Ιστορία

Σύμφωνα με την παράδοση, το κάστρο είτε πήρε την ονομασία του από την γυναίκα κάποιου Αρτίκη (επώνυμο που υπάρχει μέχρι και σήμερα στην περιοχή), είτε η γύρω περιοχή έδωσε αυτό το όνομα στο κάστρο. Σε έγγραφο της διαλυμένης, σήμερα, μονής Παναγίας Κατακεκρυμένης του Κορακοβουνίου, το 1698, αναφέρεται «Στην Αρτίκαινα δυο κομμάτια αμπέλι», ενώ σε ενοικιαστήριο το 1796 αναφέρεται ότι «νοικιάζεται χωράφι στην Αρτίκαινα». Το κάστρο, με αυτή την ονομασία, δεν εμφανίζεται σε καμία ιστορική πηγή. Το κάστρο, πιθανόν χτίστηκε από τους δεσπότες του Μυστρά, κατά τα χρόνια εξουσίας τους στην Πελοπόννησο. Σίγουρα όμως, δεν ανήκει στην περίοδο της Φραγκοκρατίας, αφού δεν αναφέρεται στον κατάλογο του Magno, εκτός αν είχε άλλο όνομα εκείνη την περίοδο. Το κάστρο, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, αφού εκεί κάτοικοι των γύρω χωριών, αντιστάθηκαν εναντίον των Τούρκων.

Το κάστρο

Το κάστρο είναι χτισμένο σε ένα βραχώδες ύψωμα, κάνοντάς το απροσπέλαστο από όλες τις πλευρές, εκτός από τη νότια, που ήταν ευάλωτη και ενισχύθηκε με διπλό τείχος. Σε αυτή την πλευρά, βρίσκεται και η μοναδική είσοδος του κάστρου, που έχει διασωθεί σε ύψος 2,5 μέτρων και ο πύργος που την προστάτευε, σώζεται ακέραιος στα 6 μέτρα. Μέσα στο κάστρο, σώζονται ακόμη ερείπια κατοικιών, χτισμένων δίπλα - δίπλα, λόγω της στενότητας του χώρου. Από την κορυφή του, είναι ορατό το Παράλιο Άστρος με το κάστρο του, το Ναύπλιο, ο Αργολικός κόλπος, καθώς και το Άργος με το κάστρο του. Στα δυτικά, είναι ορατό το Κάστρο της Ωριάς, καθώς και η κορυφή του όρους Πάρνωνας.
Χιου Φουτ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χιου Φουτ γεννήθηκε στο Πλύμουθ στις 8 Οκτώβρη 1907. Σπούδασε στο κολλέγιο St. John στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και αποφοίτησε το 1929. Ήταν πρόεδρος της ένωσης διαλόγου/αντιλόγου (debate) Cambridge Union και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Λέσχης του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

Καρριέρα

Η καριέρα του Φουτ ήταν μακριά και γεμάτη διακρίσεις. Στην βρετανική Παλαιστίνη υπηρέτησε ως βοηθός του επιτρόπου της Ναμπλούς. Στον β ΠΠ υπηρέτησα σαν στρατιωτικός διοικητής στην Κυρηναϊκή (Ανατολική Λιβύη) και μετά ήταν ο αποικιακός διοικητής της Κύπρου από το  1943 ως το 1945. Μετά τον πόλεμο υπηρέτησε ως  στην Τζαμάικα (1945-47), Νιγηρία (1947-1950), ξανά στην Τζαμάικα από το 1951. 
Επέστρεψε στην Κύπρο ως Κυβερνήτης το 1957 έως το 1960, όπου η Κύπρος κέρδισε την ανεξαρτησία της. Το 1961, έγινε πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ. Όταν οι εργατικοί κέρδισαν τις γενικές εκλογές του 1964, έγινε υπουργός Εξωτερικών (Minister of State for Foreign Affairs) και πρέσβης της Βρετανίας στον ΟΗΕ από το 1964 ως το 1970. 
Ο Φουτ ήταν μασόνος.

Οικογένεια

Ο Φουτ ήταν ένα εκ των τεσσάρων παιδιών του βουλευτή της Αγγλίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων Άιζακ Φουτ. Το 1936 νυμφεύτηκε την Florence Sylvia Tod 1936 και απέκτησαν 4 παιδιά, 3 αγόρια και 1 κορίτσι.
Κουλουριώτικος

Ο Κουλουριώτικος είναι ένας μικτός χορός που χορεύεται στην Κούλουρη, τη γνωστή σήμερα Σαλαμίνα.
Οι χορεύτριες και οι χορευτές τον χορεύουν σχηματίζοντας κύκλο ανοιχτό με μέτωπο προς το κέντρο. Τα πόδια είναι σε στάση προσοχής ενώ τα χέρια συνδέονται με τη λαβή του Καλαματιανού ή σταυρωτά, δηλαδή το αριστερό χέρι του πρώτου χορευτή, τεντώνεται λοξά αριστερά, πάνω από το δεξί του δεύτερου, και συνδέεται με την παλάμη του δεξιού χεριού του τρίτου προς τα αριστερά χορευτή. Με όμοιο τρόπο συνδέουν τα χέρια τους ο δεύτερος και ο τέταρτος, ο τρίτος και ο πέμπτος κ.ο.κ.
Το δεξί χέρι του πρώτου συνδέεται με το δεξί του δεύτερου και το αριστερό του τελευταίου με το αριστερό του προτελευταίου. Ο χορός αποτελείται από έξι βήματα, κατά τα οποία τονίζεται ιδιαίτερα το πρώτο και τέταρτο βήμα.
Ο χορός είναι ευρέως διαδεδομένος στην περιοχή της Στερεάς Ελλάδας.
Ελαστικότητα

Μέτρο Ελαστικότητας

Κάθε υλικό σώμα με την άσκηση τάσης, δηλαδή δύναμης ανά μονάδα διατομής, παραμορφώνεται. Για μικρές τάσεις η παραμόρφωση είναι ανάλογη της τάσης που εφαρμόζεται. Ο λόγος της τάσης προς την παραμόρφωση σε κάθε σώμα είναι σταθερός και ονομάζεται μέτρο ελαστικότητας. Το μέτρο ελαστικότητας εξαρτάται από το υλικό που παραμορφώνεται και την φύση της παραμόρφωσης.
Υπάρχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες παραμόρφωσης που χαρακτηρίζονται από διαφορετικά μέτρα ελαστικότητας. Η γραμμική παραμόρφωση που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας Young, η παραμόρφωση σχήματος που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας σχήματος και η παραμόρφωση όγκου που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας όγκου.
Ανδρέας Μιχαλόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πανιώνιο Πατρών και το 1966 πήγε στην Παναχαϊκή. Συνέδεσε το όνομα του με τη μεγάλη ομάδα της Παναχαϊκής που αγωνίστηκε στην Ευρώπη και στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στον πρώτο αγώνα με την Τβέντε (1974) τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1979.

Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική Ελλάδας το 1973. Επίσης, με την εθνική ενόπλων κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο ενόπλων το 1969 και την 3η θέση το 1972. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.

Προπονητική καριέρα

Αργότερα έγινε προπονητής ποδοσφαίρου και έχει καθίσει στον πάγκο πολλών ομάδων, ανάμεσα τους η Παναχαΐκή, η Θύελλα, η Ξάνθη, η Λάρισα, ο Λεβαδειακός, ο ΠΑΣ Γιάννινα, ο Απόλλων Αθηνών, η εθνική Ελπίδων και ο Πανιώνιος.
Δημοτική ενότητα

Υποδιαιρέσεις

Οι δημοτικές ενότητες υποδιαιρούνται σε τοπικές κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα πρώην δημοτικά διαμερίσματα (του προγράμματος Καποδίστριας) των συνενωθέντων δήμων ή σε δημοτικές κοινότητες που αναφέρονται σε μεγαλύτερες πληθυσμιακές συγκεντρώσεις (πρώην δημοτικά διαμερίσματα ή οικισμούς με πάνω από 2.000 κατοίκους).
Ιπποκράτης Παπαβασιλείου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάρο, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έκανε μετεκπαίδευση στο Βερολίνο. Έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην Μικρασιατική Εκστρατεία ως υποστράτηγος. Με το βαθμό αυτόν αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους το 1922 (ήταν βασιλόφρων). Από το 1914 ως το 1917 υπηρέτησε ως επιτελάρχης του Α΄ Σώματος Στρατού. Στη συνέχεια αποπέμφθηκε από το στρατό και εκτοπίστηκε σε κυκλαδίτικα νησιά για τις βασιλικές του πεποιθήσεις. Ανακλήθηκε στο στράτευμα το 1920, οπότε προήχθη σε Συνταγματάρχη και ανέλαβε στρατιωτικός ακόλουθος στην Ιταλία και στην Ελβετία.
Διορίστηκε υφυπουργός Ναυτικών στις 5 Αυγούστου 1936 στην κυβέρνηση Μεταξά, ο οποίος υπήρξε συμμαθητής και στενός φίλος του. Παρέμεινε υφυπουργός και στην κυβέρνηση Κορυζή, ως τις 18 Απριλίου 1941.
Μεταπολεμικά ήταν υποψήφιος βουλευτής στις Κυκλάδες, με την ανεξάρτητη συμμαχία των Κοτζιά, Τουρκοβασίλη και Μανιαδάκη.
Ο Παπαβασιλείου τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα.
Ανέπτυξε συγγραφικό έργο.
Πέθανε στην Αθήνα το 1951. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Ευγενίδου και είχαν 1 γιο και 1 κόρη.
Λυγκηστίδα

Η Λυγκηστίδα (Λυγκηστίς ή Λύγκος) ήταν αρχαία «χώρα» της Μακεδονίας, στην οποία κατοικούσαν οι Λυγκηστές. Βρισκόταν βόρεια της Εορδαίας και της Ορεστίδας στο νοτιοδυτικό τμήμα του λεκανοπεδίου του Εριγώνα (σημ. πεδιάδα του Μοναστηρίου παρά τη λίμνη Πρέσπα μέχρι του επί της ανατολικής όχθης της Λιχνίτιδας λίμνης (Αχρίδας) όρους Πετρίνο. Εδώ ήταν η αρχαία πόλη Πυλών  ως όριο της Μακεδονίας με την Ιλλυρία.
Η νότια Λυγκηστίδα εκτεινόταν στο νοτιότερο τμήμα του λεκανοπεδίου του Εριγώνα και περιλάμβανε μέσα στα όριά της το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού νομού Φλώρινας. Δυτικά συνόρευε με την Ορεστίδα, όπου οι οροσειρές του Βαρνούντα (Περιστέρι) και του Βέρνου (Βίτσι) αποτελούσαν το φυσικό τους σύνορο. Ανατολικά συνόρευε με την Εορδαία και την Αλμωπία, όπου το φυσικό σύνορο οριζόταν από τον ορεινό όγκο του Βόρα (Καϊμακτσαλάν).

Ιστορικές αναφορές

Οι Λυγκηστές πριν την υποταγή τους στο Μακεδονικό Βασίλειο είχαν ένδοξη ιστορία με δική τους Βασιλική Δυναστεία  και αναφέρονται για την καλλιέργεια της αμπέλου.
Το (410/409 π.Χ.)  ο Αρχέλαος Α' της Μακεδονίας πέτυχε την άλωση της Πύδνας και κινδύνεψε να εμπλακεί σε πόλεμο με τους ηγεμόνες της Λυγκηστίδας Αρραβαίο και της Ελιμίας Δρέσδα Β΄. 
Σπουδαιότερη πόλη της Λυγκηστίδας ήταν η Ηράκλεια που κτίσθηκε από τον Φίλιππο, νοτιότερα του σημερινού Μπίτολα (Μοναστηρίου) το 358 π.Χ.  Η πόλη αυτή ανήκε κατ΄ άλλους στη Πελαγονία, που κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους ονομάστηκε Πελαγονία, ενώ κατά τους μεσαιωνικούς απετέλεσε έδρα (ως Μοναστήριο πλέον) του επισκόπου Πελαγονίας.
Από επιγραφές και αρχαιολογικά ευρήματα (ανάγλυφα κ.ά.) ρωμαϊκών χρόνων, που βρέθηκαν στην αρχαία Λυγκηστίδα, αντλούμε πληροφορίες για αρκετές λατρευόμενες θεότητες και τόπους λατρείας. Πρόκειται για τις λατρείες του Δία, του Ερμή, του «Θράκα ιππέα», της Αθηνάς, της Άρτεμης, της Ρώμης, καθώς και για την αλεξανδρολατρεία και αυτοκρατορολατρεία.  Σχετικά πάλι με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της περιοχής, με βάση τα καμινεύματα σιδήρου και τα όστρακα αγγείων, συμπεραίνεται ότι σπουδαίο μεταλλευτικό κέντρο υπήρχε στους ανατολικούς πρόποδες του Βέρνου, κοντά στα σημ. χωριά Άνω Κλεινές, Πρώτη, Τροπαιούχος, καθώς και ένα άλλο στη λεκάνη του Γεροπόταμου (Στάρα ρέκα), κοντά στα σημ. χωριά Σκοπός, Αχλάδα, Μελίτη και Νεοχωράκι.
Τοπική Φυσαλίδα

Περιγραφή

Το Ηλιακό Σύστημα ταξιδεύει εντός της περιοχής στην οποία βρίσκεται η Τοπική Φυσαλίδα εδώ και 5 με 10 εκατομμύρια έτη. Η τωρινή θέση του είναι εντός του Τοπικού Διαστρικού Νέφους, μιας μικρής περιοχής η οποία διαθέτει μεγαλύτερη πυκνότητα σε σχέση με την συνήθη πυκνότητα της φυσαλίδος. 
Η φυσαλίδα δεν έχει σφαιρικό σχήμα, αλλά ωοειδές ή ελλιπτικό, και γίνεται φαρδύτερη πάνω και κάτω από το γαλαξιακό πεδίο, κατά παρόμοια μορφή με αυτή της κλεψύδρας. Συνορεύει με άλλες φυσαλίδες χαμηλότερης πυκνότητας, κυρίως τη φυσαλίδα Λουπ Α´ η οποία δημιουργήθηκε σε απόσταση 500 εκατομμυρίων ετών φωτός από τον Ήλιο και στην οποία βρίσκεται ο αστέρας Αντάρης (γνωστός και ως Άλφα του Σκορπιού). Η φυσαλίδα Λουπ Α´ ενώνεται με την Τοπική Φυσαλίδα μέσω σηρράγγων στο διαστρικό μέσο.

Παρατηρήσεις

Από τον Φεβρουάριο του 2003 έως τον Απρίλιο του 2008, το διαστημικό παρατηρητήριο Cosmic Hot Interstellar Plasma Spectrometer (CHIPS ή CHIPSat, Κοσμικός Φασματογράφος Θερμού Διαστρικού Πλάσματος) εξέτασε το θερμό αέριο εντός της Τοπικής Φυσαλίδος. Η φυσαλίδα αποτέλεσε επίσης αντικείμενο έρευνας για την αποστολή Extreme Ultraviolet Explorer (Εξερευνητής Ακραίας Υπεριώδους Ακτινοβολίας) της περιόδου 1992–2001.
Πολιτισμός της Τζάκοβα

Η Τζάκοβα, πόλη στο δυτικό τμήμα του Κοσόβου, κατοικείται από την προϊστορική εποχή. Κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, το 1485, η Τζάκοβα αναφέρεται ως χωριό, συγκεκριμένα ως μέρος αγοράς. Σταδιακά υπηρέτησε ως ένα εμπορικό κέντρο στην διαδρομή μεταξύ Σκόδρα και Κωνσταντινούπολη.
Η παλιά πόλη της Τζάκοβα ήταν ένα από τα πιο ανεπτυγμένα εμπορικά κέντρα στα Βαλκάνια κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μια μαρτυρία αυτής της περιόδου είναι η περιοχή του Μεγάλου Παζαριού (çarshia e madhe) που βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης και περιέχει πολλά διατηρημένα και ανακαινισμένα καταστήματα και κτίρια κατοικιών. Τα καταστήματα αναπτύχθηκαν γύρω από το Χαντούμ Τζαμί, που χτίστηκε το 1594-95 ως δωρεά του Χαντούμ Σουλεϊμάν Εφέντι (γνωστού ως Χαντούμ Αγά), ο οποίος ταυτόχρονα δώρισε κεφάλαια για άλλες δημόσιες εγκαταστάσεις στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων μερικών από τα πρώτα καταστήματα στην παλιά αγορά.
Η Τζάκοβα αναφέρεται ως πόλη για πρώτη φορά το 1662 από τον Οθωμανό ταξιδιώτη Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος την περιγράφει ως μια ανθηρή και ελκυστική πόλη που αποτελείται από 2.000 σπίτια, όλα χτισμένα από πέτρα με στέγες και κήπους. Τα δημόσια κτίρια ήταν τοποθετημένα σε μια ευρεία πεδιάδα και περιλάμβαναν δύο πλούσια διακοσμημένα ιερατικά τζαμιά, διάφορα κέντρα προσευχής, μερικά χάνια με μολυβένιες στέγες, ένα ευχάριστο λουτρό και περίπου 300 καταστήματα.
Τον 16ο αιώνα υπήρχαν μόνο 13 μουσουλμανικές οικογένειες, από τις 68 οικογένειες που ζούσαν στη Τζάκοβα. Σύμφωνα με τις δημογραφικές στατιστικές του 2011, η εξέχουσα θρησκεία είναι το Ισλάμ, το οποίο περιλαμβάνει το 81,75% του πληθυσμού, ενώ το 17,23% είναι Χριστιανοί και το 1% άλλοι. Αυτό είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας του εξισλαμισμού που συνέβη κατά την Οθωμανική Κυριαρχία. Τα θρησκευτικά μνημεία εμπλουτίζουν την πολιτιστική κληρονομιά της Τζάκοβα.
H Τζάκοβα έχει πολλές γέφυρες που χτίστηκαν για να συνδέουν την πόλη με άλλες ανεπτυγμένες περιοχές, όπως το Πρίζρεν, το Βούτσιτρν και τη Σκόδρα, και ταυτόχρονα για να διευκολύνει το ταξίδι των καραβανιών. Οι γέφυρες χτίστηκαν ως επί το πλείστον από τον Εσνάφ της Τζάκοβα, που έπαιξε τον κύριο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη εκείνης της εποχής.
True North

Τραγούδια

1. "True North" Γκράφφιν 1:56
2. "Past Is Dead" Γκράφφιν 2:39
3. "Robin Hood in Reverse" Γκούρεβιτζ 2:53
4. "Land of Endless Greed" Γκράφφιν 1:53
5. "Fuck You" Γκράφφιν 2:14
6. "Dharma and the Bomb" Γκούρεβιτζ 2:00
7. "Hello Cruel World" Γκούρεβιτζ 3:50
8. "Vanity" Γκούρεβιτζ 1:01
9. "In Their Hearts Is Right" Γκράφφιν 1:59
10. "Crisis Time" Γκράφφιν 2:39
11. "Dept. of False Hope" Γκούρεβιτζ 2:40
12. "Nothing to Dismay" Γκράφφιν 2:07
13. "Popular Consensus" Γκράφφιν 1:53
14. "My Head Is Full of Ghosts" Γκούρεβιτζ 1:46
15. "The Island" Γκράφφιν 1:28
16. "Changing Tide" Γκράφφιν 2:23
Συνολική διάρκεια: 36:17

Συντελεστές

Greg Graffin – Φωνή
Brett Gurewitz – κιθάρα, φωνητικά, φωνή στο "Dharma and the Bomb"
Brian Baker – κιθάρα
Greg Hetson – κιθάρα
Jay Bentley – μπάσο, φωνητικά
Brooks Wackerman – ντραμς

Singles

"Fuck You" Κυκλοφορία: 6 Νοεμβρίου 2012
"True North" Κυκλοφορία: 18 Δεκεμβρίου 2012
Ανδρέας Ν. Στράτος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Στράτου, οπλαρχηγού και γόνου της οικογένειας Στράτου. Υπήρξε φρούραρχος των Αθηνών. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Βάλτου στις εκλογές του 1865 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1872 και του 1881.
Ήταν παντρεμένος με την Πετρούλα Μπουντούρη, κόρη του Νικολάου Μπουντούρη, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Νικόλαο Στράτο, μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας.
The Secret of Monkey Island

Σενάριο

Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα στην Καραϊβική της χρυσής εποχής των πειρατών. Ο νεαρός Guybrush Threepwood, τον οποίο το κύμα ξεβράζει στην αρχή του παιχνιδιού στο Mêlée Island, έχει την επιθυμία να γίνει ο πιο τρομερός πειρατής της Καραϊβικής. Συναντά τρεις τοπικούς πειρατικούς ηγέτες οι οποίοι τον υποβάλλουν σε τρεις δοκιμασίες προκειμένου να αποδείξει είναι άξιος να γίνει ένας από αυτούς: να νικήσει των τοπικό πρωταθλητή της «ξιφομαχίας προσβολής», να κλέψει ένα άγαλμα από το μέγαρο του κυβερνήτη, και να βρει ένα θαμμένο θησαυρό.
Κατά τη διάρκεια των περιπετειών του, ο Guybrush συναντά και ερωτεύεται κεραυνοβόλα την πανέμορφη και γενναία κυβερνήτη του νησιού, Elaine Marley. Ο έρωτας αυτός τον κάνει αντίπαλο του ζόμπι πειρατή LeChuck, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με την κυβερνήτη από τις μέρες που ήταν ακόμη ζωντανός. Ενώ λοιπόν ο Guybrush είναι απασχολημένος με τις δοκιμασίες των τριών ηγετών, ο LeChuck απαγάγει την Elaine και την πηγαίνει στο Monkey Island. Ο Guybrush, αποφασισμένος να σώσει την Elaine, καταφέρνει να βρει πλοίο, να συγκεντρώσει πλήρωμα και τελικά να φτάσει στο Monkey Island, όπου περνάει και πάλι τα πάνδεινα για να ανακαλύψει στο τέλος ότι ο LeChuck και η Elaine βρίσκονται στο Mêlée Island όπου ετοιμάζεται ο γάμος τους. 
Επιστρέφει στο Mêlée Island με τη βοήθεια του ερημίτη Herman Toothrot και πηγαίνει στην εκκλησία για να αποτρέψει το γάμο. Φτάνοντας στην εκκλησία διαπιστώνει ότι η Elaine είχε στρώσει δικά της σχέδια για να δραπετεύσει. Μετά από μάχη με τον LeChuck καταφέρνει να τον ψεκάσει με μπύρα ρίζας (οι κανίβαλοι προηγουμένως αναφέρουν ότι το μαγικό ελιξίριο καταπολέμησης των ζόμπι, που γίνεται από μια ρίζα βουντού, είναι νόστιμο με το παγωτό βανίλιας) και έτσι να τον νικήσει. Στο τέλος του παιχνιδιού ο Guybrush και η Elaine απολαμβάνουν μια ρομαντική σκηνή παρακολουθώντας τα πυροτεχνήματα στον καραϊβικό ουρανό.

Υποδοχή

Το The Secret of Monkey Island απέσπασε ιδιαίτερα καλές κριτικές. Το περιοδικό Amiga Power το επαίνεσε ως "η πρώτη πραγματικά προσιτή περιπέτεια" και το βαθμολόγησε με 90%. Το περιοδικό Computer + Video Game περιγράφει την PC έκδοσή του ως "ιδιαίτερα συναρπαστική", δίνοντας βαθμό 94%.

Ελληνική μετάφραση

Τον Ιούλιο του 2008, κυκλοφόρησε από ελληνική ομάδα φίλων του Monkey Island, η πρώτη έκδοση (v1.00) μιας εφαρμογής τροποποίησης του παιχνιδιού (modification patch), η οποία μεταφράζει τους διαλόγους και τις εικόνες του στα ελληνικά. Η τροποποίηση αυτή του παιχνιδιού προορίζεται για εφαρμογή μόνο στην επίσημη αγγλική έκδοση για CD του The Secret of Monkey Island. Η ομάδα που επιμελήθηκε την ελληνική μετάφραση, αποτελείται από 6 μέλη με τα ψευδώνυμα: Manuel, Paulogiann, Praetorian, Tarrasque, V-Tidus και Zed.
Αντώνιος του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Καρόλου-Αντωνίου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Καρόλου μεγάλου δούκα του Μπάντεν.
Το 1866 απεβίωσε στο Ντβουρ-Κράλοβε ναντ Λάμπεν της νυν Τσεχίας σε ηλικία 25 ετών, άγαμος.
Ένωσις Κοινωνικής Αμύνης

Η Ένωσις Κοινωνικής Αμύνης (EKA) ήταν αντιστασιακή οργάνωση που ιδρύθηκε ως αντίβαρο της παρουσίας ανταρτών του ΕΛΑΣ στο βουνό του Ολύμπου.
Η ΕΚΑ εξέφραζε την αντίδραση των εμπόρων της Κοζάνης απέναντι στα αναγκαστικά «διόδια» των εμπορευμάτων τους, τα οποία λάβαιναν ανταρτικώ δικαίω οι ένοπλοι του Ολύμπου. Μέλη της ΕΚΑ εκτέλεσαν τον Σίμο Κερασίδη μέλος του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ, τον Λάζαρο Ζησιάδη ή Τερποφσκι και άλλα πέντε μέλη του ΚΚΕ ως αντεκδίκηση για εκτελέσεις αξιωματικών της οργάνωσης από τον ΕΛΑΣ. Μετά την εκτέλεση λόγω και του "άσβεστου μίσους" από πλευράς του ΚΚΕ, η ΕΚΑ θα περάσει στην αφάνεια.
Ιγκόρ Σβιατοσλάβιτς

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σβιατοσλάβ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ, Τσέρνιγοβ και της Αγιόροβνας, κόρης τού Αγιόρα χαν των Κουμάνων. Βαπτίστηκε Γιούρι.
Οι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι είχε αξιοζήλευτα επιτυχή στρατιωτική σταδιοδρομία: οδήγησε πολλές εκστρατείες εναντίον των Κουμάνων, στις οποίες ηττήθηκε μόνο μία φορά. Αυτή ήταν στον ποταμό Καγιάλα (δεν έχει εξακριβωθεί η θέση του) και τον έκανε αθάνατο με το λογοτεχνικό έργο Η διήγηση της εκστρατείας του Ιγκόρ, τού πιο διάσημου έπους της Ρωσίας:
"Ας ξεκινήσουμε αδελφοί την αφήγηση από τους 
χρόνους τού Βλαντίμιρ ως τον σημερινό Ιγκόρ,
που ενίσχυσε τον νου του με θάρρος,
που έδωσε στην καρδιά του αντοχή
και έτσι διαποτισμένος με πολεμικό πνεύμα
οδήγησε τον γενναίο στρατό του κατά των
Κουμάνων, για την άμυνα της Ρωσικής γης.
Όταν ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σερεβίνσκι (στη σημερινή Ουκρανία), η πόλη του ήταν η δεύτερη σε ισχύ στη χώρα του Τσέρνιχιβ. Ορισμένοι ερευνητές, βασισμένοι σε αρχαιολογικά ευρήματα, προτείνουν τον Ιγκόρ ως κτήτορα του καθεδρικού ναού του Σωτήρος στη μονή της Μεταμορφώσεως έξω από την πόλη. Επίσης προτάθηκε ως ο ιδρυτής τού λίθινου ναού στο Πουτίβλ. 
Από τα υπάρχοντα στοιχεία η διακυβέρνησή του στο Τσέρνιχιβ ήταν ομαλή. Συνέχισε το χρονικό της οικογένειας, που ο πατέρας και ο αδελφός του είχαν αναθέσει τη συγγραφή.
Γίρι Κραλ

Καριέρα

Ο Γίρι Κραλ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της τσεχικής Οντολένα Βόντα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004.
Το 2004 αποφάσισε σε ηλικία 23 ετών να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Τσεχία και μεταπήδησε στην Ιταλία για λογαριασμό της Λάντσα Βερόνα. Ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στη Σίσλει Τρεβίζο στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια έχοντας καταφέρει να κερδίσει αρκετούς εγχώριους τίτλους.
Μετά το πέρασμά του από την Τρεβίζο μετεγγράφη στην επίσης ιταλική Αντονβενέτα Πάντοβα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2009 ταξίδεψε στην Ελλάδα στην οποία παρέμεινε για περίπου ενάμιση χρόνο αγωνιζόμενος αρχικά με τα χρώματα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης κι έπειτα με αυτά του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Αρχές του 2011, ο Κραλ μετεγγράφη στην τουρκική Χάλκμπανκ Ανκάρα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11. Το καλοκαίρι του 2011 επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Κόπρα Πασιέντζα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2012 ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Μπεβό Κλουμπ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Γίρι Κραλ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Τσεχίας με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.
Φρανθίσκο Πατσέκο

Βιογραφία

Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη, που αποτελούσε σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο κατά το 17ο αιώνα, και υπήρξε μαθητής του Λουίς Φερνάντεθ. Περίπου το 1611 ταξίδεψε στη Μαδρίτη και στο Τολέδο, όπου μελέτησε τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και αργότερα επέστρεψε στη Σεβίλλη ιδρύοντας μία ακαδημία ζωγραφικής. Ως δάσκαλος υπήρξε υπέρμαχος της ακρίβειας στην αναπαράσταση θρησκευτικών θεμάτων, γεγονός που συνδέεται και με την ιδιότητά του ως συμβούλου της Ιεράς Εξέτασης σε καλλιτεχνικά ζητήματα, από το 1619. Ο Πατσέκο παρότρυνε πιθανά και τον Βελάθκεθ να καταπιαστεί με θρησκευτικά θέματα και σε αυτόν ίσως οφείλονται ορισμένες από τις ολιγάριθμες θρησκευτικές συνθέσεις που τελικά φιλοτέχνησε. Αν και ο Βελάθκεθ υπήρξε ο διασημότερος μαθητής του Πατσέκο, θεωρείται πως εν γένει ελάχιστα επηρεάστηκε από το έργο του δασκάλου του.
Γουλιέλμος Β΄ της Οράγγης

Τα νεανικά έτη

Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Γκέλντερς και Οβερέισελ και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη-Αλβέρτου Β΄ κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς. Ο πατέρας του ήταν διάδοχος του αδελφού αυτού Μαυρικίου και γιος του Γουλιέλμου Α΄, που ήταν και αυτοί κυβερνήτες των πέντε επαρχιών. Οι κυβερνήτες διοικούσαν με τη συνδρομή της Γενικής Συνέλευσης, που την αποτελούσαν εκπρόσωποι από κάθε επαρχία, αλλά συνήθως κυριαρχούσαν οι εκπρόσωποι της μεγαλύτερης και πλουσιότερης επαρχίας, της Ολλανδίας.
Το 1641 στα 15 έτη του νυμφεύτηκε την 9ετή Μαρία, κόρη του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας στο ανάκτορο Γουάιτχωλ του Λονδίνου. Την εποχή εκείνη οι Κάτω Χώρες ήταν σε Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1568-1648) με την Ισπανία για την ανεξαρτησία τους. Ο πατέρας του κατάφερε μεγάλες νίκες εναντίον της Ισπανίας και το 1646 συμφωνούσε ειρήνη για τη λήξη του πολέμου, όμως το επόμενο έτος ο πατέρας του απεβίωσε· ο Γουλιέλμος Β΄ τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας της Οράγγης και κυβερνήτης των πέντε πατρικών επαρχιών. Το 1648 συμφωνήθηκε η ειρήνη στο Μύνστερ.

Η περίοδος εξουσίας του

Η συμφωνία αυτή προέβλεπε την ανεξαρτητοποίηση μόνο των έξι βόρειων επαρχιών, ενώ η νοτιότερη επαρχία έμενε Ισπανική και επιπλέον η συμφωνία παραβίαζε τη συμμαχία του 1635 με τη Γαλλία, έτσι ο Γουλιέλμος Β΄ αντιτέθηκε στην αποδοχή της. Ωστόσο οι έξι αυτές βόρειες επαρχίες ψήφισαν υπέρ της αποδοχής της. Τότε ο Γουλιέλμος Β΄ άρχισε μυστικές διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία με σκοπό να επεκτείνει τη δική του περιοχή με μία πιο κεντρική εξουσία. Επιπλέον ήθελε την αποκατάσταση του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας, που ήταν αδελφός της συζύγου του, στο θρόνο του.
Με τη συνθήκη ειρήνης του Μύνστερ, δύο από τους αντιπροσώπους της Ολλανδίας, οι ισχυροί εξάδελφοι Άντριες Μπίκερ και Κορνέλις ντε Γκράεφ ζητούσαν τον περιορισμό του στρατού για εξοικονόμηση χρημάτων. Αυτό θα περιόριζε την εξουσία του Γουλιέλμου Β΄, ο οποίος φυλάκισε τους οκτώ εκπροσώπους της επαρχίας της Ολλανδίας στο κάστρο Λέβεσταϊν και έστειλε τον 3ο εξάδελφό του Γουλιέλμο-Φρειδερίκο πρίγκιπα του Νσσσάου-Ντητς με στρατό 10.000 ανδρών για να καταλάβει το Άμστερνταμ. Αν και κακός καιρός χάλασε την εκστρατεία, η πόλη ενέδωσε.
Ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε το 1650. Μία εβδομάδα μετά γεννήθηκε ο μόνος του γιος Γουλιέλμος Γ΄. Για τις Κάτω Χώρες ακολούθησε η Α΄ περίοδος χωρίς κυβερνήτη ως το 1672, που ο Γουλιέλμος Γ΄ έγινε κυβερνήτης. Το 1689 έγινε και βασιλιάς της Αγγλίας.