google/wiki40b huggingface dataset:
Τόνι Κούκοτς

Αθλητικά χαρακτηριστικά

Με ύψος 2,11 μ. (κατ' άλλες πηγές 2-3 εκ. κοντύτερος), ασυνήθιστη για το μπόι του τεχνική και αριστερόχειρας, ο Κούκοτς έχει περάσει στην ιστορία ως ένας απ' τους πιο πολυσύνθετους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών.
Ως «φυσική θέση» του αναφέρεται αυτή του σμολ φόργουορντ, στην πραγματικότητα όμως ήταν ο ορισμός του all-around - ο παίκτης που μπορούσε να παίξει οπουδήποτε, ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας και τα αδύνατα σημεία του αντιπάλου. Ήταν επαρκώς ψηλός για να παίξει μέσα στη ρακέτα (ειδικά απέναντι σε αργά τεσσάρια ή ελαφριά πεντάρια), διέθετε πλαστικότητα στις κινήσεις και μακρινό σουτ επιπέδου σούτινγκ γκαρντ, η ικανότητά του στο χειρισμό της μπάλας και τις ασίστ συγκρινόταν με πλέι μέικερ. Τον συνοδεύουν τα προσωνύμια Ροζ Πάνθηρας (για την ευλυγισία και την ικανότητα να «ξεκλειδώνει» τα αμυντικά συστήματα των αντιπάλων), White Magic (λευκή μαγεία αλλά και λευκός Μάτζικ), Αράχνη του Σπλιτ, Σερβιτόρος.

Ευρώπη

Ο Κούκοτς ξεκίνησε το μπάσκετ στη Γιουγκοπλάστικα και πρωτοεμφανίστηκε στο - τότε πολύ δυνατό - γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1985-86, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Λίγα χρόνια αργότερα έγινε γνωστός σε όλη την Ευρώπη ως μέλος των περίφημων «μωρών του Μάλκοβιτς», ενός πολύ νεανικού ρόστερ (Ράτζα, Περάσοβιτς, Τάμπακ) που κατέκτησε τρία συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών (1989, 1990, 1991), τα δύο στο πλαίσιο τριπλ κράουν.
Το καλοκαίρι του 1991 υπέγραψε στην ιταλική Μπενετόν Τρεβίζο με ένα γιγάντιο (για τα τότε δεδομένα) συμβόλαιο 13 εκατομμυρίων δολαρίων για πέντε χρόνια. Στην παρθενική του χρονιά οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του πρώτου ιταλικού πρωταθλήματος της ιστορίας της, ενώ την επόμενη σεζόν έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου όμως ηττήθηκε από τη Λιμόζ.

ΝΒΑ

Ο Κούκοτς είχε επιλεγεί στο ΝΒΑ (ντραφτ) το 1990 από τους Σικάγο Μπουλς, αλλά είχε προτιμήσει να παραμείνει στην Ευρώπη.
Τελικά το καλοκαίρι του 1993 έσπασε το συμβόλαιό του με την Μπενετόν και υπέγραψε στους Μπουλς, με τους οποίους θα αγωνιζόταν τα επόμενα εξίμισι χρόνια. Ο ρόλος του στην ομάδα ήταν αυτός του «έκτου παίκτη» - για την ακρίβεια, ο προπονητής Φιλ Τζάκσον έχτισε πάνω στις ικανότητές του ένα μοντέλο παίκτη που συνήθως δεν ξεκινούσε στην αρχική πεντάδα (εξ ου και το έκτος), γινόταν όμως το κλειδί σε πολλές τακτικές που εφαρμόζονταν στον αγώνα ανάλογα με την εξέλιξή του. Ήταν σταθερά ο τρίτος σκόρερ της περίφημης ομάδας του «θριπίτ» (τρεις συνεχόμενοι τίτλοι - 1996, 1997, 1998) μετά τους Τζόρνταν και Πίπεν, με μέσο χρόνο συμμετοχής γύρω στα 28 λεπτά ανά αγώνα. Τις σεζόν 1995-96 και 1997-98 ήταν επίσης δεύτερος στις ασίστ.
Μετά το πρωτάθλημα του 1998, οι Μπουλς μπήκαν σε τροχιά ανανέωσης του ρόστερ. Ο Κούκοτς έμεινε μέχρι τις αρχές του 2000, για να ακολουθήσουν σύντομα περάσματα από τους Σίξερς και τους Χοκς και τέλος μία τετραετία (2002-2006) στους Μιλγουόκι Μπακς, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Χαλκόκοτα

Περιγραφή

Έχει σκούρο καστανοκόκκινο φτέρωμα που από μακριά μοιάζει με μαύρο. Την αναπαραγωγική περίοδο αποκτά κυανοπορφυρές μεταλλικές ανταύγειες στα καλυπτήρια των φτερούγων της. Διαθέτει μακρύ ράμφος κυρτό προς τα κάτω. Πετάει πάντα με το λαιμό τεντωμένο, τα πόδια απλωμένα και το μέγεθος της φτάνει τα 56 εκατοστά.

Βιότοπος

Φωλιάζει σε υγροβιότοπους γλυκού νερού με πυκνή υδροχαρή βλάστηση, καλαμιώνες μαζί με ερωδιούς.

Γεωγραφική εξάπλωση

Απαντάται. συνήθως στους υγροβιότοπους λίμνη Μικρή Πρέσπα, λίμνη Κερκίνη και στον Αμβρακικό κόλπο. Κατά την ανοιξιάτικη μετανάστευση απαντάται και στον Αξιό ή στη Λέσβο ενώ τόσο μεταναστευτικά άτομα ,όσο και φωλιάζοντα απαντώνται και στη Νάξο.

Αναπαραγωγή

Στην Ελλάδα το 1994 είχαν παρατηρηθεί 5–15 αναπαραγωγικά ζέυγη.
Κάρολος Γουλιέλμος φον Χάιντεκ

Βιογραφικά στοιχεία

Ως αξιωματικός του πυροβολικού πήρε μέρος στους πολέμους τις περιόδους 1805-1809. Το 1813 προάχθηκε στον βαθμό του συνταγματάρχη και το 1826 ύστερα και από σύμφωνη γνώμη του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, πήγε στην Ελλάδα, όπου διορίστηκε πρόεδρος της επιτροπής εράνων στο Ναύπλιο. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Γεώργιου Καραΐσκάκη στην Αθήνα, αλλά δεν πρόσφερε τίποτα.  Στα χρόνια του Ιωάννη Καποδίστρια διορίστηκε φρούραρχος του Ναυπλίου και μετά την παραίτηση του Φαβιέρου τοποθετήθηκε διοικητής του τακτικού στρατού. 
Ο Χέυντεκ θεωρείται ο ιδρυτής του στρατιωτικού σώματος των «Ευελπίδων». Το 1829 γύρισε στο Μόναχο, όπου λίγο αργότερα προήχθη σε υποστράτηγο. Το 1832 διορίστηκε από τον Λουδοβίκο μέλος της τριμελούς Αντιβασιλείας του γιου του Όθωνα. 
Ως αντιβασιλιάς είχε την ευθύνη των στρατιωτικών και ναυτικών ζητημάτων. Στη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων του, έδειξε περιορισμένες διοικητικές ικανότητες και πήρε αντιδημοκρατικά μέτρα, με αποτέλεσμα να γίνει μισητός στους Έλληνες. Κατά τη διάσημη δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Πλαπούτα υποστήριξε την άμεση εξόντωση των κατηγορουμένων, πράγμα που ευνοούσαν ο Ιωάννης Κωλέττης και ο Μάουερ. 
Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα παρέμεινε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Τελικά ανακλήθηκε στο Μόναχο, προάχθηκε σε αντιστράτηγο και τιμήθηκε με τον τίτλο του βαρόνου. Ο Χέυντεκ έγραψε τα απομνημονεύματα του που  εκδόθηκαν το 1897 στο Μόναχο και δημοσιεύτηκαν σε ελληνική μετάφραση στο περιοδικό «Αρμονία» (1900-1901).
Φίλιππος Α΄ της Πομερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Γεωργίου Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αμαλίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Φιλίππου εκλέκτορα τού Παλατινάτου.
Το 1525 απεβίωσε η μητέρα του και έλαβε την εκπαίδευσή του στην Αυλή τού πάππου του Φιλίππου στη Χαϊδελβέργη. Ήταν 16 ετών όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του. Το 1532 ο Φίλιππος Α΄ και ο θείος του Μπάρνιμ Θ΄ διαίρεσαν την Πομερανία: ο Φίλιππος Α΄ έλαβε το δυτικό μέρος με έδρα το Βόλγκαστ και ο Μπάρνιμ Θ΄ το Στεττίν. Η διαίρεση συμφωνήθηκε αρχικά για 9 έτη, αλλά το 1541 επαναβεβαιώθηκε.
Οι κύριοι σύμβουλοί του ήταν ο Τζομπστ φον Ντέβιτς, ο Ρύντιγκερ φον Μάσοβ και ο Νίκολαους Μπρουν. Γραμματέας του ήταν ο χρονικογράφος Τόμας Κάντσοβ.
Σχέσεις Αλγερίας-Κύπρου

Επίσημες συναντήσεις

Κατά την παρουσίαση των διαπιστευτηρίων του στον Πρόεδρο της Κύπρου Τάσσο Παπαδόπουλο τον Ιανουάριο του 2005, ο πρέσβης της Αλγερίας με έδρα τη Βηρυτό στην Κύπρο, Ιμπραήμ Μπενάουα Χατσί, δήλωσε ότι ο Πρόεδρος της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα επιβεβαίωσε την προθυμία του να ενισχύσει τις σχέσεις μεταξύ Αλγερίας και Κύπρου. Τον Οκτώβριο του 2006, όταν ο Πρέσβης της Κύπρου Μηνάς Χατζημιχαήλ παρουσίασε τα διαπιστευτήριά του στον Πρόεδρο της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, τον ευχαρίστησε για την υποστήριξη της Αλγερίας στην Κύπρο στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και του Κινήματος των Αδεσμεύτων και συζήτησε τρόπους για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων. Ο Πρόεδρος της Αλγερίας δήλωσε ικανοποιημένος από τις φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, αλλά τόνισε ότι η χώρα του ευνοεί την επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εξέφρασε επίσης την επιθυμία του για ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας. Η Αλγερία έχει υποστηρίξει σταθερά την επανένωση της Κύπρου με βάση ψηφίσματα του ΟΗΕ. Σε συνάντηση τον Απρίλιο του 2005 με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ στην Αλγερία, ο Πρόεδρος Μπουτεφλίκα δήλωσε ότι υποστηρίζει την Τουρκία για το Κυπριακό και θεωρεί ότι η Τουρκία έχει κάνει ότι αναμενόταν να κάνει για να λύσει το κυπριακό ζήτημα.
Τον Νοέμβριο του 1998 ο υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας συναντήθηκε με τον Ελληνοκύπριο ομόλογό του.
Τον Φεβρουάριο του 2001 ο υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας επισκέφθηκε την Κύπρο.
Τον Νοέμβριο του 2001, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης έλαβε τα διαπιστευτήρια του νέου Πρέσβη της Αλγερίας Αχμέντ Μπουντέχρι.
Τον Σεπτέμβριο του 2003, ο Κύπριος πρόεδρος και οι αρχηγοί της Αλγερίας, της Σενεγάλης και του Κουβέιτ συναντήθηκαν για να συζητήσουν περιφερειακά ζητήματα.

Συμφωνίες, εμπόριο και επενδύσεις

Η Κύπρος και η Αλγερία έχουν συνάψει διάφορες συμφωνίες. Για παράδειγμα, το Νοέμβριο του 1997, η Αλγερία και η Κύπρος συμφώνησαν για ένα πλαίσιο για τις θαλάσσιες ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών, άρση των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των πλοίων και παροχή προτιμησιακής μεταχείρισης στα λιμάνια των δύο χωρών. Τον Δεκέμβριο του 1999 η Αλγερία και η Κύπρος υπέγραψαν συμφωνία αεροπορικών μεταφορών για την εισαγωγή ενός νομικού πλαισίου που θα διέπει τις αεροπορικές διαδρομές μεταξύ Αλγερίας και Κύπρου. Τον Ιούλιο του 2000, το αλγερινό ειδησεογραφικό πρακτορείο APS υπέγραψε μια συμφωνία με το κυπριακό πρακτορείο ειδήσεων που καλύπτει την ανταλλαγή ειδήσεων στα αγγλικά και φωτογραφιών.
Τον Δεκέμβριο του 2001, η αλγερινή εταιρεία Sonatrach και η κυπριακή πετρελαϊκή εταιρεία Medex Petroleum υπέγραψαν συμφωνία εξερεύνησης που καλύπτει το βόρειο τμήμα του Μπορντζ Ομάρ Ιντρίς στη λεκάνη Ιλιζί στη νοτιοανατολική Αλγερία.
Η Κύπρος θεωρεί την Αλγερία ως δυνητικό εταίρο για να βοηθήσει στην εξόρυξη αχρησιμοποίητου πετρελαίου και φυσικού αερίου από την αποκλειστική οικονομική ζώνη του νησιού. Άλλοι εταίροι που εξετάζονται είναι η Λιβύη, η Ρωσία και η Αλγερία - των οποίων οι πλήρεις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων δεν έχουν ακόμη κυκλοφορήσει στο κοινό.
Αμυλόζη

Η αμυλόζη είναι ένας από τους δύο πολυσακχαρίτες που αποτελούν το θρεπτικό απόθεμα των φυτών, το άμυλο. Η αμυλόζη αντιστοιχεί περίπου στο 20-30% του αμύλου, ενώ το υπόλοιπο αντιστοιχεί στην αμυλοπηκτίνη.
Από χημικής άποψης είναι ένα γραμμικό πολυμερές εκατοντάδων έως και χιλιάδων μονάδων γλυκόζης, ενωμένων μεταξύ τους με γλυκοζιτικούς δεσμούς τύπου α(1→4). Σε καθαρή κατάσταση η αλυσίδα της αμυλόζης έχει άτακτη δομή, ενώ στο άμυλο απαντάται με την μορφή έλικας, συνήθως με έξι έως οκτώ μονάδες γλυκόζης σε κάθε σπείρα. Η ελικοειδής δομή σταθεροποιείται με τον σχηματισμό δεσμών υδρογόνου.
Σε αντίθεση με την αμυλοπηκτίνη, η αμυλόζη είναι πρακτικά αδιάλυτη στο νερό. Αυτό έχει ως συνέπεια η περιεκτικότητα του αμύλου σε αμυλόζη να καθορίζει την ολική διαλυτότα του αμύλου στο νερό, και κατ' επέκταση την ευκολία με την οποία το άμυλο ζελατινοποιείται.
Στον άνθρωπο και στα άλλα θηλαστικά η αμυλόζη και η αμυλοπηκτίνη διασπώνται σε δύο στάδια της πέψης από το ένζυμο α-αμυλάση, το οποίο εκκρίνεται από τους σιελογόνους αδένες (οπότε αποκαλείται συνήθως «πτυελίνη» ή «πτυαλίνη») και από το πάγκρεας. Η αμυλάση διασπά υδρολυτικά τους εσωτερικούς δεσμούς α(1→4) δίνοντας μαλτόζη, μαλτοτριόζη και α-δεξτρίνη. Στα φυτά το αντίστοιχο ένζυμο είναι η β-αμυλάση, η οποία διαφέρει στο ότι διασπά την αμυλόζη και την αμυλοπηκτίνη αποκλειστικά σε μαλτόζη με διαδοχικό αποχωρισμό δισακχαριτικών μονάδων μόνο από τα άκρα της αλυσίδας και όχι από τυχαία σημεία στο εσωτερικό της.
Κώστας Τριβέλλας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1931 στο Μαρούσι, όπου και μεγάλωσε. Υπήρξε παράγοντας του Γυμναστικού Συλλόγου Αμαρουσίου, αλλά και πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ). Πρωταγωνίστησε στην κατασκευή του Ολυμπιακού Αθλητικού Κέντρου Αθηνών (ΟΑΚΑ) στο Μαρούσι. Ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί.
Τον Αύγουστο του 1991 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΕΠΟ, κερδίζοντας τον μεγάλο αντίπαλό του και μέχρι τότε κάτοχο της προεδρίας Σωτήρη Αλημίση. Επανεκλέχθηκε απροσδόκητα το 1994, παρά το γεγονός ότι πολλοί πίστευαν ότι δεν είχε ελπίδες, λόγω της κάθετης αντιπαράθεσής του με τον υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Λιάνη. Η κόντρα τους είχε και πολιτικές αιτίες (ΠΑΣΟΚ ο Λιάνης, ΝΔ ο Τριβέλλας) αλλά και οπαδικές, καθώς ο Τριβέλλας κατηγόρησε τον Λιάνη ότι είναι εκτελεστικό όργανο του Σωκράτη Κόκκαλη. Ο Κόκκαλης, όταν είχε αναλάβει την ΠΑΕ Ολυμπιακός τον Μάιο του 1993, είχε δηλώσει ότι μία από τις πρώτες προτεραιότητές του ήταν η αλλαγή ηγεσίας της ΕΠΟ, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η διοίκηση Τριβέλλα ήταν προκλητικά αντι-Ολυμπιακή. Με τη σειρά του, ο Λιάνης υποστήριξε ότι ο Τριβέλλας είναι «γελοίο και αναξιόπιστο πρόσωπο» που «διασύρει το ελληνικό ποδόσφαιρο και διεθνώς» και προχώρησε σε παύση κάθε επιχορήγησης της ΕΠΟ, δηλώνοντας ότι «ο Τριβέλλας δεν θα πάρει ούτε μία δραχμή από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού».

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994

Από τις επιτυχίες της διοίκησης Τριβέλλα ήταν η επαναπρόσληψη του Αλκέτα Παναγούλια στη θέση του προπονητή της Εθνικής Ελλάδας, και η πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 στα γήπεδα των ΗΠΑ. Ωστόσο, ο Τριβέλλας δέχτηκε έντονη κριτική για τη διαχείριση αυτής της πρόκρισης και χρεώθηκε σε μεγάλο βαθμό την αγωνιστική αποτυχία της ομάδας που ακολούθησε, καθώς επέμενε οι ποδοσφαιριστές να επισκέπτονται συνεχώς οργανώσεις της Ομογένειας, ορθόδοξες εκκλησίες, και Ελληνοαμερικανούς παράγοντες, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία από τα συνεχή ταξίδια. Οι εφημερίδες της εποχής κατηγόρησαν την Ομοσπονδία ότι έκανε την ομάδα «τσίρκο» και μετέβαλε τους παίκτες σε «ζαλισμένα κοτόπουλα».

Οι εκλογές της Αλεξανδρούπολης

Η πτώση του Τριβέλλα ήρθε τελικά το 1997, με τις εκλογές της ΕΠΟ στην Αλεξανδρούπολη, στις οποίες ηττήθηκε από τον παλιό του αντίπαλο Σωτήρη Αλημίση, που επανήλθε στην προεδρία της Ομοσπονδίας και τοποθέτησε ως γενικό γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση. Οι εκλογές αυτές συνοδεύτηκαν από καταγγελίες της παράταξης Τριβέλλα για μαζική εξαγορά ψήφων επαρχιακών Ενώσεων, που σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες πραγματοποίησαν για λογαριασμό του Σωκράτη Κόκκαλη ο Θωμάς Μητρόπουλος και ο Γιώργος Λούβαρης. Ωστόσο, τίποτε δεν αποδείχτηκε, ενώ οι ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν σε βάρος των Γκαγκάτση, Μητρόπουλου και Λούβαρη κατέληξαν όλες σε απαλλακτικά βουλεύματα.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1964-65

Σύστημα διεξαγωγής

Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1964-65 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε δύο αγώνες μπαράζ, ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ.
Πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να μην ισχύσει  η άνοδος από τη Β΄ κατηγορία στην Α΄ κατηγορία και ο υποβιβασμός από την Α΄ κατηγορία στη Β΄ κατηγορία.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1962-63

Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η Ένωσις-Κεραυνός και η Καϊτζάκ Λευκωσίας οι οποίες δήλωσαν αδυναμία συμμετοχής. Επίσης, δεν συμμετείχε ούτε η ΠΑΕΚ Κερύνειας. Ο Πανελλήνιος Λεμεσού ενοποιήθηκε με τον Ανταίο Λεμεσού δημιουργώντας την ΕΠΑΛ που πήρε τη θέση του Πανελληνίου στη Β΄ κατηγορία.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Ορφέας Λευκωσίας ο οποίος είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 1962-63.

Όμιλος Λευκωσίας-Λαρνακας-Αμμοχώστου

Στον όμιλο Λευκωσίας-Λαρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι ομάδες: ΑΕΚ Αμμοχώστου, Αναγέννηση Λάρνακας και Ορφέας Λευκωσίας. Πρώτος τερμάτισε ο  Ορφέας Λευκωσίας.

Όμιλος Λεμεσού-Πάφου

Στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου συμμετείχαν συμμετείχαν οι ομάδες: Αμαθούς Λεμεσού, ΑΠΟΠ Πάφου, Εθνικός Αστέρας Λεμεσού, ΕΠΑΛ Λεμεσού και Ευαγόρας Πάφου. Στην πορεία αποχώρησε ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού. Πρώτος τερμάτισε ο Ευαγόρας Πάφου.

Μπαράζ

Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι νικήτριες ομάδες κάθε ομίλου: Ορφέας Λευκωσίας και Ευαγόρας Πάφου. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 21 Μαρτίου 1964 στο παλιό ΓΣΠ με τον γηπεδούχο Ορφέα να κερδίζει με 5-0. Ο επαναληπτικός έγινε στις 28 Μαρτίου 1965 στο Ιακώβειο Γυμναστήριο με τον Ευαγόρα να κερδίζει με 2-1. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ορφέας Λευκωσίας με συνολικό σκορ 6-2.
Θυμαριά Κοζάνης

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Κρεμαστή βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Ημαθίας. Απέχει 19 χλμ. βορειοανατολικά από την πόλη της Κοζάνης και 39,5 χλμ. νοτιοδυτικά από τη Βέροια. Η παλιά του ονομασία αρχικά ήταν Κιοσελέρ και έτσι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην κοινότητα Ισικού-Κλέρ. Το 1927 μετονομάζεται σε Κίσσα και το 1950 σε Θυμαριά. Την περίοδο της τουρκοκρατίας στο χωριό, όπως και στα περισσότερα της περιοχής, κατοικούσαν μουσουλμάνοι Γιουρούκοι. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, χαρακτηρίστηκε αμιγώς προσφυγικό αφού εγκαταστάθηκαν 44 οικογένειες (209 άτομα) προσφύγων από τον Πόντο και την Ανατολική Ρωμυλία (Θράκη). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Κρεμαστή και την Κοιλάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κοιλάδας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 274 κάτοικοι.
Νάνος (μυθολογία)

Οι νάνοι είναι κοντά ανθρωπόμορφα όντα της μυθολογίας. Συναντώνται στη σκανδιναβική μυθολογία, στους ιρλανδικούς μύθους (τα ξωτικά leprechauns - λέπρικονς), στην ελληνική παράδοση (καλικάντζαροι), αλλά και σε πολλές άλλες κουλτούρες.
Νάνοι υπάρχουν συχνά σε παραμύθια (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παραμύθι της Χιονάτης και των επτά νάνων) και σε μοντέρνα έργα φαντασίας, όπως ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν.
Οι μύθοι για τους νάνους συνδέονται πιθανότατα από αυτούς που πάσχουν από νανισμό, αλλά και από κοντές ανθρώπινες φυλές όπως οι πυγμαίοι.
Τζόρτζιο Μπούλγκαρι

Πρώτα χρόνια

Ο Τζόρτζιο γεννημένος στη Ρώμη, ήταν ο δεύτερος από τους τρεις γιους  του Σωτήρη Βουλγάρη και της σύζυγου του  Έλενα.

Καριέρα

Ο Τζόρτζιο και ο
μεγαλύτερος αδελφός του Κονσταντίνο έμαθαν αργυροχρυσοχοΐα και κατασκευή κοσμημάτων από τον πατέρα  τους, οι οποίοι ανέλαβαν την οικογενειακή επιχείρηση μετά τον θάνατό του το 1932.

Προσωπική ζωή

Ο Τζόρτζιο Μπούλγκαρι είχε τρεις γιους, τον Τζιάννι (γεννηθείς το 
1935), τον Πάολο (γεννηθείς το 1937) και τον Νίκολα (γεννηθείς το 1941).
Ο Τζιόρτζιο Μπούλγκαρι πέθανε στις 6 
Μαρτίου του 1966 και είναι θαμμένος στο Προτεσταντικό Νεκροταφείο της Ρώμης.
Σαρ πέι

Το σαρ πέι είναι ράτσα μικρόσωμου σκύλου με κοντή ουρά, κάστανο τρίχωμα, μικρά αυτιά και κεφάλι σαν αυτό του μπουλντόγκ. Κατάγεται από την Κίνα. Είναι από τις ακριβότερες ράτσες.. Αν και το Σαρ Πέι έχει αναγνωριστεί ως ράτσα που προηγήθηκε της εμφάνισης των σύγχρονων φυλών τον 19ο αιώνα, ο Αμερικανικός Σύλλογος Κυνολογίας το αναγνώρισε ως 134η ράτσα μόνο το 1992.
Μιράλι Αχαΐας

Γεωγραφία

Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες των νότιων προεκτάσεων του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού όρους σε υψόμετρο 560 μέτρων περίπου. Το Μιράλι απέχει οδικώς 25 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 3,5 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.

Τοπική Κοινότητα Μιραλίου

Η Τοπική Κοινότητα Μιραλίου (τέως δημοτικό διαμέρισμα και πρώην κοινότητα) καταλαμβάνει γεωγραφική έκταση 12.830 στρεμμάτων και περιλαμβάνει, πέρα από τον ομώνυμο οικισμό, τον συνοικισμό Βαρνό. Άλλες οικιστικές περιοχές του Μιραλίου είναι τα Γκοτσαίικα, τα Ζουμπαίικα και τα Μπακαλαραίικα. 
Ναοί του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος (ενοριακός-κοιμητηριακός), τα ξωκλήσια του Αγίου Κωνσταντίνου, της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία, καθώς και ο Άγιος Ανδρέας που παλιά αποτελούσε μονή.

Ονομασία

Σχετικά με την ονομασία "Μίραλι" υπάρχουν δύο εκδοχές:

α) ότι προέρχεται από την αλβανική λέξη mira, που σημαίνει καλά.

β) ότι είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο "Μοίρα" ή "Μοίραλη" του πρώτου οικιστή ή ιδιοκτήτη έκτασης εκεί, λέξη που παραπέμπει με στην σειρά της στην αλβανική λέξη mira.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή του Μιραλίου έχουν βρεθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα της υστεροελλαδικής περιόδου, γεγονός που μαρτυράει την ανάπτυξη της περιοχής στην μυκηναϊκή εποχή.
Αναφέρεται στο οθωμανικό τιμάριο του 1461-63 ως "Mirali" και εμφανίζεται να έχει 10 κάτοικους. Στην βενετική καταγραφή Grimani του 1700 απογράφονται στο χωριό "Miralli" 112 κάτοικοι (23 οικογένειες). Στην περιφέρεια του χωριού υπάρχουν και δύο τοπωνύμια, τα Λακόστ και Στορκ, Φράγκικης καταγωγής που προφανώς ήταν τιμάρια ιπποτών στην περιοχή.
Ο Χρ. Κορύλλος αναφέρει στα 1903 ότι το χωριό Μάραλι είχε 241 κατοίκους, γραμματείο, ενώ οι πρώτοι του οικιστές ήταν αρβανιτόφωνοι, η γνώση της οποιας είχε εκλείψει στο χωριό στις αρχές του 20ού αιώνα.

Διοικητική εξέλιξη

Το τότε Μήραλι υπήχθη στις 20/04/1835 στον νεοσύστατο τότε Δήμο Φαρών ενώ με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και ορίζεται έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Μηραλίου. Στις 16/10/1940 η ονομασία του χωριού διορθώθηκε από Μήραλι σε Μιράλιον, ομοίως και της κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Πολιτισμός

Το χωριό διαθέτει πολιτιστικό σύλλογο και από αυτόν διοργανώνονται και πραγματοποιούνται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στις 21 Μαΐου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Κωνσταντίνου, διεξάγεται εκδήλωση στο ομώνυμο εκκλησάκι του χωριού. Κάθε καλοκαίρι, κατά τον μήνα Ιούνιο, πραγματοποιείται στο χωριό η "Γιορτή της Τσερέπας" και κατά τον μήνα Αύγουστο η βραδινή εκδήλωση της "Φεγγαράδας".

Αξιοθέατα

Αξίζει να δει κανείς τα λείψανα του αρχαίου οικισμού και νεκροταφείου, στη θέση Μαλιβέρνο - Κιβούρια, τις πέτρινες βρύσες, τα παραδοσιακά σπίτια και την πέτρινη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, καθώς και τις άλλες εκκλησίες και της περιοχής.
Βερνάρδος (γιος του Καρόλου Μαρτέλου)

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Μαρτέλου και της ερωμένης του Ρουοντάιντ. Ο Κάρολος από τη σύζυγό του Ρότρουντ του Τρηρ είχε γιο τον Παπίνο τον βραχύ, πατέρα του Καρλομάγνου.
Ο Βερνάρδος οδήγησε το ήμισυ του Φραγκικού στρατεύματος στην εκστρατεία του ανιψιού του Καρλομάγνου. Αυτός οδήγησε το μέρος του στρατού του από το πέρασμα του Μοντσενίζιο, ενώ ο Βερνάρδος το δικό του μέρος στρατού από το μεγάλο πέρασμα του Σαν-Μπερνάρ. 
Ήταν διαπρεπής στην Αυλή του Λουδοβίκου Α΄ των Φράγκων (γιου του Καρλομάγνου).
Στοά των Αθηναίων

Περιγραφή

Η στοά βρίσκεται κάτω από τη νοτιοανατολική πλευρά του ναού του Απόλλωνα, μπροστά από τον Πολυγωνικό τοίχο, καλύπτοντας μάλιστα το ανατολικό του τμήμα, που χρησίμευε ως οπίσθιος τοίχος της στοάς. Η Στοά βρισκόταν επίσης επάνω από την Άλω στην οποία τελούνταν διάφορα θρησκευτικά δρώμενα, όπως το ιερό δράμα Σεπτήριον κάθε οκτώ χρόνια.
Κτίστηκε περί το 478 με 470 π.Χ., στις αρχές της κλασσικής εποχής. Στην πρόσοψή της έφερε επτά μονόλιθους ραβδωτούς κίονες ιωνικού ρυθμού από πεντελικό μάρμαρο, με βάσεις από παριανό μάρμαρο ύψους 3, 31 μ. στην πρόσοψη και μία πυκνή σειρά πεσσών, που ακουμπούσαν στον πολυγωνικό τοίχο. Οι επτά κίονες υποστήριζαν ξύλινο θριγκό και ξύλινη στέγη. Η στοά είχε μήκος τουλάχιστον 26,5 μ. και πλάτος 3,10 μ. Κατά μήκος της στοάς υπήρχε κτιστό βάθρο, επάνω στο οποίο είχαν στηθεί τα αναθήματα. Ο στυλοβάτης της ήταν κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο της περιοχής.
Μέσα στη στοά οι Αθηναίοι εξέθεσαν λάφυρα μαχών. Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για το ποιες μάχες ήταν αυτές. Ο Παυσανίας υποστηρίζει ότι επρόκειτο για τις μάχες του Πελοποννησιακού πολέμου, άλλοι μελετητές θεωρούν ότι επρόκειτο συλλήβδην για τις μάχες της Πεντηκονταετίας και του Πελοποννησιακού. Πιθανή εκδοχή παραμένει η οικοδόμηση της στοάς μετά τις ναυτικές επιτυχίες επί των Περσών στη Μυκάλη και τη Σηστό κατά το 478 π.Χ. Στην πρόσοψη, στην υψηλότερη, τρίτη βαθμίδα του στυλοβάτη, βρίσκεται χαραγμένη αναθηματική επιγραφή με αττικά γράμματα, η οποία περιγράφει και το αρχικό περιεχόμενο της στοάς: ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΑΝΕΘΕΣΑΝ ΤΗΝ ΣΤΟΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΗΟΠΛΑ ΚΑΙ ΤΑΚΡΟΤΕΡΙΑ ΕΛΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΩΝ.
Τα «όπλα» που μνημονεύονται στην επιγραφή ήταν σχοινιά πλοίων. Τα δε «ακρωτήρια» ήταν τα ακρόπρωρα των Περσικών πλοίων. Στη στοά με τον καιρό προστέθηκαν λάφυρα και από άλλες ναυτικές επιτυχίες των Αθηναίων. Μεταξύ αυτών, λάφυρα από τις ναυμαχίες στη Μυκάλη, τη Σηστό, τη Σαλαμίνα και τον Ελλήσποντο.
Τουπούα Λεουπένα

Προφίλ

Γεννήθηκε το 1922. Έγινε Γενικός Διοικητής την 1η Μαρτίου του 1986. Η θητεία του ως αντιπροσώπου της Βασίλισσας της Αγγλίας ολοκληρώθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1990. Ο ίδιος τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη (Σερ).Ο Λεουπένα απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου του 1996. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Τοαρίπι Λαούτι.
Κωνσταντίνος Ρίζος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Ρίζος γεννήθηκε το 1880 στη Δράμα. Ανέπτυξε ένοπλη δράση από πολύ νωρίς εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών αρχών, συγκροτώντας σώμα στην περιοχή της γενέτειράς του. Στη συνέχεια, το σώμα του έδρασε στις περιοχές Ελασσόνας, Φλώρινας, Γρεβενών και Περιστερίου. Ιδιαίτερη υπήρξε η συνεισφορά του, στην προστασία των κατοίκων της Σαμαρίνας.