google/wiki40b huggingface dataset:
Παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα

Ιστορικό

Ο Ραστισλάβος της Μοραβίας (ράστι= αυτός που μεγαλώνει) έστειλε το 862 αίτημα στον βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄  προκειμένου να σταλούν ειδικοί για να μεταφράσουν τα πιο σημαντικά χριστιανικά λειτουργικά βιβλία στα σλαβικά. 
«Το έθνος μας είναι βαφτισμένο αλλά δεν έχουμε δασκάλους. Δεν καταλαβαίνουμε ούτε την ελληνική ούτε τη λατινική. . . . Δεν καταλαβαίνουμε τα γράμματα ούτε τη σημασία τους. Γι’ αυτό, στείλτε μας δασκάλους για να μας κάνουν γνωστά τα λόγια των Γραφών και το νόημά τους».

—Ραστισλάβος της Μοραβίας, ηγεμόνας της Μοραβίας, (862)».
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 14.130.12)

Περιγραφή

Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή από αγώνα δρόμου. Πέντε αθλητές της σταδιοδρομίας τρέχουν προς τα δεξιά.

Ιστορική τοποθέτηση

Ο αγγειογράφος Ευφίλητος ήταν άριστος στην μελανόμορφη τέχνη. Είναι έργο του έτους 530 π.Χ. περίπου.
Εξαμίλιον τείχος

Ιστορική αναδρομή

Χτίστηκε μεταξύ 408 και 450 μ.Χ., ενώ στη βιβλιογραφία ο ερευνητής T.E. Gregory, βασιζόμενος σε νομισματικά ευρήματα, χρονολογεί την κτίση του τείχους στην εποχή 400 - 420 μ.Χ. Χτίστηκε κατά την περίοδο της βασιλείας του Θεοδόσιου Β΄ με σκοπό να οχυρώσει την Πελοπόννησο ενάντια στην απειλή των Βησιγότθων που κατέβαιναν από τον βορρά. Στο μέτρο αυτό προέβηκε, αφού προηγουμένως το 396 μ.Χ. ο Αλάριχος είχε λεηλατήσει την Ελλάδα και Βησιγότθοι το 410 μ.Χ. είχαν καταλάβει τη Ρώμη. Το τείχος ήταν ισχυρό οικοδόμημα με πύργους, πυροβολεία (μπούρτζια), φρούρια και οχυρά. Γνωστό είναι ότι υπήρχαν δύο πύλες, μία στη βόρεια και μία στη νότια μεριά. Η νότια πύλη έδινε πρόσβαση στην Πελοπόννησο. Ο Gregory και πάλι περιγράφει τη βόρεια πύλη ως Ρωμαϊκή αψίδα από τον 1ο αι. μ.Χ. Το τείχος ήταν κτισμένο από τετραγωνισμένους ογκόλιθους που ήταν συγκολλημένοι με αμμοκονίαμα και πέτρες.
Τα αναγκαία οικοδομικά υλικά προέρχονταν από οικοδομήματα της γύρω περιοχής. Οι πέτρες ήταν από τον κοντινό ναό του Ποσειδώνα στα Ίσθμια. Ο ασβέστης από τα μάρμαρα του Ηραίου της Περαχώρας ή από αγάλματα που βρίσκονταν στην Κόρινθο. Το εξαμίλιο τείχος είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος οχυρό οικοδόμημα της αρχαίας Ελλάδας.
Στην εποχή του Ιουστινιανού χτίστηκαν και άλλοι επιπρόσθετοι πύργοι για να ενισχύσουν την αμυντική ικανότητα του τείχους. Οι Σλάβοι στην επιδρομή τους περιέπλευσαν το τείχος και όρμησαν στην Πελοπόννησο. Από τον 8ο αιώνα και μετά το τείχος παραμελήθηκε και άρχισε να χρησιμοποιείται ως κατοικήσιμη περιοχή. 
Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ διέταξε το 1415 την επισκευή του οχυρού. Οι εργασίες ξεκίνησαν την 8η Απριλίου του 1415. Χιλιάδες εργάτες ανύψωσαν τεράστια τείχη, έσκαψαν βαθιά χαντάκια, έχτισαν δύο φρούρια και 153 πύργους. Ο Μανουήλ ανήγγειλε την αποπεράτωση του έργου σε μια επιστολή του στον συμμαχικό του Δόγη της Βενετίας Tommaso Mocenigo στις 26 Ιουνίου 1415.
Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ το 1422 ξεκίνησε και πάλι την επεκτατική πολιτική των Οθωμανών. Το Μάιο του 1423 οι τουρκικές στρατιές του Τουραχάν Μπέη εισέβαλαν στο Μοριά και ανάγκασαν το Δέσποτα του Μοριά Θεόδωρο Β' Παλαιολόγο να πληρώνει λύτρα στο Σουλτάνο.
Ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, έβαλε να επισκευάσουν τα τείχη το 1444. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1446 όμως ο Μουράτ το ανακατέλαβε και το κατέστρεψε με κανόνια, που κατασκεύασε επί τόπου.

Αρχαιότερα τείχη στην περιοχή του ισθμού

Πολλές φορές προσπάθησαν οι αρχαίοι Έλληνες να οχυρώσουν τον ισθμό της Κορίνθου. Ακόμα και στην Μυκηναϊκή εποχή. Όταν ο Ξέρξης το 480 π.Χ. έκανε επιδρομή στην αρχαία Ελλάδα, οι Έλληνες ήθελαν να οχυρωθούν στον ισθμό πίσω από ξύλινα τείχη,, ενώ ο Λεωνίδας προτίμησε να τον αντιμετωπίσει στις Θερμοπύλες. Και άλλη μια φορά, στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας τα ξύλινα τείχη είχαν προταθεί. Αν και πολλές φορές προτάθηκε η οχύρωση της Πελοποννήσου στον Ισθμό της Κορίνθου, ο Ηρόδοτος είπε ότι δεν έχει νόημα η λύση αυτή, αν συγχρόνως δεν ελέγχεται η πρόσβαση από τη θάλασσα.
Σκιαδάς Αχαΐας

Τοποθεσία - Περιγραφή

Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Σκιαδοβουνίου, παραφυάδας του Ερύμανθου, σε υψόμετρο 450 μέτρων περίπου. Στην κεντρική του πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη. Πάνω από το χωριό, στην κορυφή Σγάρτσικο, σώζονται υδατοδεξαμενές και άλλες εγκαταστάσεις, καθώς και ερείπια του βυζαντινού κάστρου Δοξαπατρή.

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ερυμανθίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Σκιαδά. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".

Διάφορα στοιχεία

Από το χωριό Σκιαδά καταγόταν ο όσιος Ιωακείμ, ο οποίος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της μοναχικής του ζωής στην Ιερά Μονή Νοτενών. Η Μονή Νοτενών κατά το παρελθόν είχε πολλούς μοναχούς ενώ σήμερα έχει μόνο ένα. Γιορτάζει με πανήγυρη στις 23 Αυγούστου (Απόδοση εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) και στις 3 Ιουλίου (στη μνήμη του οσίου Ιωακείμ).
Σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στον Δήμο Τριταίας, με σημαντικότερες την αναβίωση του παραδοσιακού χωριάτικου γάμου και τους αθλητικούς αγώνες που διεξάγονται στο διήμερο των εκδηλώσεων. Αυτό το σύνολο πολιτιστικών εκδηλώσεων διεξάγεται κάθε καλοκαίρι και ονομάζονται "Σκιαδαίικα".

Αθλητισμός

Στο χωριό εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα "Θύελλα Σκιαδά" (ιδρύθηκε το 1988) η οποία αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Σαγκρί-Μπεγκ

Βιογραφία

Μέχρι το 1025 ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για τον Σαγκρί και τον αδελφό του Τογκρούλ, μεγάλωσαν μέχρι τα 15 τους με τον παππού τους Σελτζούκ και πολεμούσαν με τον Αλί Τιγκίν εναντίον του Σουλτάνου Μαχμούτ των Γαζνί. Οι παλιότερες καταγραφές περιγράφουν επιδρομές του Σαγκρί στα ανατολικά όπου λεηλατούσε τα κάστρα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Ο ιστορικός Κλαύδιος Καεν το αμφισβητεί σαν υπερβολικό ή μύθο. Την διετία 1035 - 1037 ο Σαγκρί πολεμούσε με τον αδελφό του εναντίον του Μεσούντ Α΄ των Γαζνί και κατέλαβε την Μερβ μια σημαντική ιστορική πόλη στο Τουρκμενιστάν. Την περίοδο 1038 - 1040 ο Σαγκρί πολέμησε εναντίον των Γαζναβιδών με κλεφτοπόλεμο, η σύγκρουση έφτασε στο αποκορύφωμα της με την "μάχη του Νταντανακάν". 
Ο Τογκρούλ ήταν διστακτικός και προτιμούσε να συνεχίσουν τον κλεφτοπόλεμο, ο Σαγκρί αντίθετα πρότεινε μία άμεση σύγκρουση. Οι Σελτζούκοι νίκησαν στην "μάχη του Νταντανακάν" τον υπεράριθμο στρατό των Γαζναβιδών. Τα αδέλφια μοίρασαν στην συνέχεια την αυτοκρατορία μεταξύ τους : ο Τογκρούλ κυβέρνησε το Ιράκ, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν στα δυτικά, ο Σαγκρί αντίστοιχα το Τουρκμενιστάν και το Αφγανιστάν γνωστά σαν Χορασάν. Ο Σαγκρί κατόπιν κατέκτησε το Μπαλχ στο βόρειο Αφγανιστάν, το Κέρμαν στο νότιο Ιράκ (1048) και το Σιστάν στο ανατολικό Ιράν (1056). Όταν οι Σελτζούκοι κατέκτησαν σχεδόν ολόκληρο το Χαλιφάτο των Αββασιδών ο Σαγκρί-Μπεγκ πάντρεψε την κόρη του Αρσλάν Χατούν Χαντίτζα με τον χαλίφη (1056).

Διαδοχή

Ο Σαγκρί-Μπεγκ πέθανε στο βορειοανατολικό Ιράν, οι ιστορικές καταγραφές σχετικά με την ημερομηνία του θανάτου του διαφέρουν, έχουν προταθεί διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 1059 - 1062. Τα νομίσματα διαφωτίζουν καλύτερα τα γεγονότα, αν κρίνουμε ότι το 1059 κόπηκαν στο δικό του όνομα και την επόμενη χρονιά στο όνομα του γιου Καβούρτ είναι προφανές ότι πέθανε μάλλον το 1059. Διάδοχος του σαν κυβερνήτης του Χορασάν ήταν ο γιος του Αλπ Αρσλάν.
Ο Σαγκρί και ο αδελφός του Τογκρούλ συμμετείχαν στις κυβερνητικές υποθέσεις και την ίδρυση της αυτοκρατορίας, πήρε τον τίτλο του "Σουλτάνου" 
Ο Σαγκρί-Μπεγκ άφησε έξι γιους και τέσσερις κόρες, ο σημαντικότερος από τους γιους του ήταν ο Αλπ Αρσλάν που έγινε Σουλτάνος (1064), όλα τα υπόλοιπα μέλη της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων ανήκαν στο γενεαλογικό του δέντρο. Ο άλλος γιος του Καβούρτ έγινε κυβερνήτης του Κέρμαν που ανεξαρτητοποιήθηκε πλήρως και ένας τρίτος γιος του ο Γιακουτί έγινε κυβερνήτης του Αζερμπαϊτζάν.
Κωνσταντίνος Παληός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Δίλοφο Ιωαννίνων το 1897.  Σπούδασε ιατρική και αρχικά έγινε διευθυντής του Γαλλικού Νοσοκομείου Αθηνών. Αργότερα ανέλαβε διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου "Ευαγγελισμός".  
Διετέλεσε ακόμα πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Αδελφότητας Αθηνών.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με την ΕΡΕ  το 1958 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1961 και το 1963.
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1985 και κηδεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Λιλή.
Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας

Έμβλημα

Το έμβλημα της Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Βραζιλίας συνοδεύεται από την επιγραφή «BRASIL» στο κάτω μέρος.
Κελλάκι

Τοποθεσία

Το Κελλάκι βρίσκεται 28 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού, σε υψόμετρο 600 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα δυτικά συνορεύει με το Πραστειό Κελλακίου, στα βόρεια με την Επταγώνια, στα νότια με την Παρεκκλησιά, στα νοτιοανατολικά με τη Σανίδα και στα βορειοανατολικά με το Κλωνάρι.

Ονομασία

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από ένα μικρό κελί (κελλίον) ενός ασκητή που κτίστηκε σε ένα βράχο στην περιοχή. Όταν ο ασκητής έκτισε το μικρό κελί (κελλάκι) το εγκατέλειψε. Στο χώρο εκείνο σχηματίστηκε ένας οικισμός που ονομάστηκε Κελλάκι. Μια άλλη εκδοχή συνδέει την ονομασία του χωριού με τα κελιά της Ρήγαινας.

Ιστορία

Πρώτη γραπτή αναφορά σχετικά με το χωριό προέρχεται από την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Ο Λουί ντε Μας Λατρί αναφέρει ότι άνηκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών. Μετά τη διάλυση του τάγματος πέρασε στην κατοχή του τάγματος των Ιωαννιτών της Μεγάλης Κομμανδαρίας.
Πέτρος Στεφάνου

Βιογραφία

Στις 26 Ιουνίου 1994 ο Στεφάνου χειροτονήθηκε διάκονος και στις 15 Ιουλίου 1995 χειροτονήθηκε ιερέας. Στις 13 Μαΐου 2014, ο Πάπας Φραγκίσκος τον διόρισε επίσκοπο Σαντορίνης, Μύλου και Σύρου και αποστολικό διοικητή της ρωμαιοκαθολικής επισκοπής της Κρήτης. Στις 2 Ιουλίου 2014, ο Στεφάνου χειροτονήθηκε επίσκοπος.
Σκλίβανη Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Σκλίβανη, μαζί με τους γειτονικούς οικισμούς (Άγιος Γεώργιος, Άγιος Χριστόφορος, Κουλουραίικα, Προφήτης Ηλίας, Ράχη, Σταυρός και Χώρα)  αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα διάσπαρτηs κατοίκησης καθώς όλοι μαζί εκτείνονται σε 35.000 στρέμματα. Βρίσκεται στις υπώρειες του όρους Ξηροβούνι και απέχει 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων και 6,5 χλμ. από τον κόμβο Αγίας Τριάδας της Ιόνιας Οδού.  
Στην περιοχή υπάρχουν τα ερείπια της μολοσσικής Ακρόπολης της Σκλίβανης, η οποία πιθανολογείται ότι είχε ιδρυθεί κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα με σκοπό τον έλεγχο της πρόσβασης από / προς την πόλη των Ιωαννίνων και των αρχαίων  περασμάτων μεταξύ Αμβρακίας, Όρραον με την ενδοχώρα. Σημαντικά αξιοθέατα  αποτελούν η εκκλησία της Παναγίας με ενδιαφέρον ξυλόγλυπτο τέμπλο και τοιχογραφίες καθώς και η μονή του Αγίου Νικολάου σε απόσταση 5 χλμ. ΒΔ. του χωριού. Υπάρχουν ακόμα το Μουσείο Νεότερης Ιστορίας, Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης και κάθε χρόνο διοργανώνεται μεγάλος αριθμός εκδηλώσεων από τον δραστήριο πολιτιστικό σύλλογο "Αδελφότητα Σκλιβανιτών Ιωαννίνων", που λειτουργεί από το 1971.

Ιστορία

Η κατοίκηση της Σκλίβανης, από τα αρχαιολογικά ευρήματα που υπάρχουν, χρονολογείται στον 3ο με 4ο αιώνα ενώ οι υπάρχουσες εκκλησίες αποδεικνύουν συνεχή κατοίκηση από τον 15ο αιώνα. Οι περιηγητές Leak και Holland την αναφέρουν από το 1805 με 1812 καθώς και ο Παναγιώτης Αραβαντινός το 1831 στο έργο του "Χρονικά της Ηπείρου", ο οποίος δίνει στοιχεία για τον πληθυσμό και την κοινότητα.

Ονομασία - Διοικητικά

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1919 με το ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 και έδρα την ίδια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Άγιος Γεώργιος, Άγιος Χριστόφορος, Κουλουραίικα, Προφήτης Ηλίας, Ράχη, Σταυρός και Χώρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σκλίβανης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 65 κατοίκους, ενώ η κοινότητα συνολικά 235.
Ο Ρωμανός ο Μελωδός και το Θείο Δράμα

Ο Ρωμανός ο Μελωδός και το Θείο Δράμα είναι ο τίτλος μίας πασχαλινής τηλεοπτικής εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης ΕΡΤ, του 1977, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Γιώργου Σγουράκη. Το έργο πραγματεύεται με εμβρίθεια και επιστημοσύνη, τη ζωή και το πνευματικό έργο του μεγάλου ποιητή και υμνογράφου της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Ρωμανού του Μελωδού. Η διασκευή, η επιλογή των ύμνων και το μεταφραστικό τους σχεδίασμα πραγματοποιήθηκε από τον ποιητή Νίκο Καρούζο. Η αφήγησή τους έγινε από τον ηθοποιό Πέτρο Φυσσούν, τα σκηνικά από την Λίλη Ναζίρογλου, με τον Χριστόδουλο Χάλαρη να αναλαμβάνει την ενορχήστρωση με ορχήστρα βυζαντινής προέλευσης οργάνων (έγχορδα και πνευστά). Τους ύμνους ερμήνευσαν οι Νίκος Ξυλούρης, Μανώλης Μητσιάς και Δήμητρα Γαλάνη.
Νησάκι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Νησάκι βρίσκεται πολύ κοντά στις δυτικές όχθες της λιμνοθάλασσας Αιτωλικού, ανατολικά του Αχελώου ποταμού και απέχει μόλις 4 χλμ. βορειοδυτικά του Αιτωλικού. Παλιότερα ονομαζόταν Ανδροβίτσα και με το όνομα αυτό αναγνωρίστηκε το 1928 ως μέρος της τότε κοινότητας Αιτωλικού. Το 1940 όμως καταργήθηκε. Σημαντικό αξιοθέατο είναι το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, το οποίο βρίσκεται πάνω σε λόφο με θέα τη λιμνοθάλασσα και  θεωρείται το παλιότερο της ευρύτερης περιοχής του Αιτωλικού. Είναι σταυρεπίστεγος ναός με υπερυψωμένο οκταγωνικό τρούλο και κτίστηκε το 1698. Ως κτήτορες αναφέρονται "ο Συνταγματάρχης Γιαννάκης Λουντερέκας με τον αδελφό του Αλέξανδρο και τον ιερομόναχο Μακάριο". Πανηγυρίζει κάθε έτος στις 25 και 26 Ιουλίου. Ως οικισμός με το όνομα Νησάκι αναγνωρίστηκε επίσημα το 1981 και προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Αιτωλικού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αιτωλικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 58 κατοίκους.
Παρειδωλία

Ετυμολογία

Η λέξη αυτή προέρχεται από το πρόθημα «παρά» (αντί, εκτός αλλά και σε αντίθεση με) και το Αρχαίο Ελληνικό ουσιαστικό «εἴδωλον» που σημαίνει μη πραγματική εικόνα, αναπαράσταση, ομοίωμα. Παραδείγματα παρειδωλίας είναι η αναγνώριση προσώπων στα σύννεφα ή στην επιφάνεια της Σελήνης και η ακρόαση μηνυμάτων κατά την ανάποδη αναπαραγωγή ηχογραφήσεων.
Κάτω από κλινικές συνθήκες, κάποιοι ψυχολόγοι ενθαρρύνουν την παρειδωλία ως μέσο για την κατανόηση του ασθενούς. Το πιο διαβόητο παράδειγμα αυτού του είδους κλινικής διαδικασίας είναι το Τεστ Ρόρσαχ (Rorschach ink blot test).

Θρησκείες

Παραδείγματα παρειδωλίας θρησκευτικών ερεθισμάτων αποτελούν οι αποχρωματισμοί μίας καμμένης τορτίγια, όπου κάποιοι εκλάμβαναν εσφαλμένα του πρόσωπο του Ιησού Ναζωραίου, όπως επίσης η ψευδαίσθηση της μορφής του Ιησού στα οπίσθια ενός σκύλου και ο αποχρωματισμός σε τοστ ο οποίος ερμηνεύτηκε ως το πρόσωπο της Μαριάμ, μητέρας του Ιησού. Το τελευταίο πωλήθηκε στο ebay έναντι 28.000 δολαρίων. 
Τον Σεπτέμβριο του 2007 στην Σιγκαπούρη, οι ρόζοι ενός δέντρου έμοιαζαν με μαϊμού, με αποτέλεσμα οι πιστοί να προσκυνούν το δέντρο του «θεού μαϊμού».

Μαντεία

Διάφορα αρχαία μαντεία είχαν πρακτικές που αφορούσαν την ερμηνεία των σκιών αντικειμένων, σχημάτων που δημιουργούσε το χυμένο αίμα θυσιών, και ακόμα τα εκ γενετής σημάδια ανθρώπων και ζώων.

Φαντάσματα

Η συνηθισμένη έννοια του φαντάσματος είναι η υποτιθέμενη εμφάνιση της μορφής αποθανόντος ανθρώπου, άυλης και άπιαστης, ντυμένης με λευκά ή μαύρα ρούχα.
Σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα, υποτιθέμενες θεάσεις φαντασμάτων εξηγούνται από το φαινόμενο της παρειδωλίας.
Κυβέρνηση Ιωάννη Κωλέττη 1834

Λειτουργία της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί αμιγώς γαλλόφιλη.
Την κυβέρνηση Κωλέττη αντικατέστησε η Κυβέρνηση Άρμανσπεργκ 1835 στις 9 Μαΐου 1835 όταν Αρχιγραμματεύς ορίστηκε ο Άρμανσπεργκ με την ενηλικίωση του Όθωνα, ενώ ο Κωλέττης στάλθηκε Πρεσβευτής στο Παρίσι.
Mercedes-Benz 300

W186

Το W186 ήταν το πρώτο μοντέλο της σειράς 300 και εισήχθη τον Νοέμβριο του 1951. Παρότι ο κινητήρας και ο σχεδιασμός του ήταν σύγχρονος για τα δεδομένα της τότε εποχής, το σασί και πολλά εξαρτήματα προέρχονταν ακόμα από προπολεμικά Mercedes. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό ήταν, ωστόσο, ότι έφερε εξ αρχής 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο και με συγχρονισμό σε όλες τις σχέσεις, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1955 άρχισε να προσφέρει και έξτρα 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Έγινε έτσι το πρώτο μοντέλο στην ιστορία της φίρμας με προαιρετικό αυτόματο κιβώτιο.
Γενικότερα, ο εξοπλισμός του ήταν εντυπωσιακός για τα τότε στάνταρ, καθώς προσέφερε ατομικά τραπεζάκια στα πίσω καθίσματα, ενώ μπορούσε να παραγγελθεί και με ραδιόφωνο, ακόμα και με τηλέφωνο. Στάνταρ ήταν ένα καινοτόμο σύστημα που μπορούσε να αυξήσει την σκληρότητα της πίσω ανάρτησης κατά 1/3 για πιο σπορ οδήγηση, με τον μοχλό ελέγχου να βρίσκεται στο ταμπλό.

W188

Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1951, πριν ακόμα κυκλοφορήσει το W186, παρουσιάστηκε και μία επιπλέον εκδοχή, ένα υπερπολυτελές καμπριολέ υπό τον κωδικό W188. Η παραγωγή του ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1952 και έφτασε έως τον Απρίλιο του 1958. Στην εποχή του, ήταν ένα από τα ακριβότερα αυτοκίνητα παγκοσμίως.

W189

Το W189 εισήχθη τον Αύγουστο του 1957, ως ο αντικαταστάτης του W186, και είχε μακρύτερο κατά 10 εκατοστά μεταξόνιο από το W186, προσφέροντας έτσι τεράστιους χώρους για τους πίσω επιβάτες. Διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τον Μάρτιο του 1962.
Γουέιντ-Τζάιλς

Το Γουέιντ-Τζάιλς (αγγλικά: Wade-Giles) είναι ένα σύστημα για τα Μανδαρινικά κινέζικα. Αναπτύχθηκε από ένα σύστημα που παράχθηκε από τον Τόμας Γουέιντ, κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, και του δόθηκε συμπληρωμένη μορφή με το κινεζικο-αγγλικό λεξικό του Χέρμπερτ Τζάιλς του 1892.
Το Γουέιντ-Τζάιλς ήταν το σύστημα μεταγραφής στον αγγλόφωνο κόσμο για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στα συνηθισμένα βιβλία αναφοράς και στα βιβλία αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύθηκαν πριν από το 1979. Αντικατέστησε τα συστήματα ρομανοποίησης διαλέκτου Νανκίνγκ που ήταν κοινή μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως η ταχυδρομική ρομανοποίηση (που χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένα τοπονύμια). Στην ηπειρωτική Κίνα έχει αντικατασταθεί πλήρως από το σύστημα Χανγιού Πινγίν που εγκρίθηκε το 1958. Έξω από την ηπειρωτική Κίνα, αντικαταστάθηκε κυρίως από το Πινγίν, παρόλο που η Ταϊβάν διατηρούσε τη ρομανοποίηση Γουέιντ-Τζάιλς με τοπονύμια (για παράδειγμα Keelung) και επωνυμίες οικογενειών (για παράδειγμα Chiang Ching-kuo).
Σκάλες

Περιγραφή

Στα κτίρια, οι σκάλες είναι ένας όρος που εφαρμόζεται σε μια πλήρη ακολουθία βημάτων μεταξύ ορόφων. Μια ή περισσότερες σκάλες που οδηγούν από τον ένα όροφο σε άλλο και περιλαμβάνουν χειρολισθήρες, κιγκλιδώματα και πρόσθετα εξαρτήματα. Το κλιμακοστάσιο είναι ο χώρος που εκτείνεται κάθετα μέσα από ένα κτίριο στο οποίο τοποθετούνται σκάλες, και περιέχει τις σκάλες, παράθυρα και κατώφλια.
Οι σκάλες μπορεί να είναι σε ευθεία γραμμή, οδηγώντας από τον ένα όροφο στον άλλο χωρίς στροφή ή αλλαγή στην κατεύθυνση. Μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση, συνήθως με δύο ευθείες που συνδέονται σε γωνιακή κλίση 90 μοιρών. Οι σκάλες μπορούν επίσης να επιστρέψουν πάνω σε τους με κλίση γωνίας 180 μοιρών σε κάθε άκρο ευθείας σχηματίζοντας μια κάθετη σκάλα που χρησιμοποιείται συνήθως σε πολυώροφα κτίρια. Παραλλαγές των γεωμετρικών σκαλοπατιών μπορούν να σχηματιστούν από κυκλικές, ελλειπτικές και ακανόνιστες κατασκευές.
Οι σκάλες μπορεί να είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο εξόδου από τις κατασκευές και τα κτίρια. Παρέχονται επίσης σκάλες για την ευκολία πρόσβασης στα δάπεδα, τις στέγες, τα επίπεδα και τις επιφάνειες πεζοπορίας που δεν είναι προσβάσιμες με άλλα μέσα.
746 Μαρλού

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαρλού εκτιμάται σε 69,75 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0363. Η Μαρλού περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 47 λεπτά.
Εμμανουήλ Γιαννόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1808. Μπήκε στην δημόσια υπηρεσία από την αρχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους και αποχώρησε το 1862 συμπληρώνοντας τριάντα τρία έτη υπηρεσίας. Από τότε αφιερώθηκε στις επιστημονικές μελέτες.
Έγινε Υπουργός Οικονομικών το 1866 επί προεδρίας Μπενιζέλου Ρούφου και το 1868 επί πρωθυπουργού Αριστείδη Μοραϊτίνη. Υπήρξε μέλος της Βιομηχανικής και της των Ολυμπίων Επιτροπής και πρόεδρος αυτής την περίοδο που ετελέσθηκε η έκθεσις του 1875. Διετέλεσε επίσης ταμίας της Αρχαιολογικής Εταιρείας από την αρχή της σύστασής της.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1886.

Συγγράμματα

Άφησε ανέκδοτες πολλές σπουδαίες οικονομολογικές μελέτες και εκθέσεις περί γεωργίας.
Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου δούκα της Μάντοβας και του Μονφεράτου και της Ελεονόρας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
Το 1587 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε μια λαμπρή τελετή, όπου οι άρχοντες του δουκάτου του δήλωσαν την υποτέλειά τους. Έπειτα περιόδευσε στους δρόμους της πόλης. Ήταν μεγάλος προστάτης των Τεχνών και των Επιστημών και μεταμόρφωσε τη Μάντοβα σε ένα ενεργό πολιτιστικό κέντρο. Σε αυτόν εργαζόταν ο ζωγράφος Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και ο συνθέτης Κλαούντιο Μοντεβέρντι. Από το 1590 ο Μοντεβέρντι έπαιζε βιόλα και έψελνε στο παρεκκλήσιο του Βικέντιου Α΄ και όταν το 1602 απεβίωσε ο Μπενεντέτο Παλαβιτσίνο, ο δούκας τον διόρισε Διευθυντή Μουσικής. Ο Βικέντιος Α΄ ήταν φίλος του ποιητή Τορκουάτο Τάσσο. Το 1589 στη Βερόνα εκδόθηκε ένα μικρό βιβλίο όπου ένας κωμικός, ως υπηρέτης του δούκα, φαντάζεται μία ιδανική αίθουσα τέχνης, όπου ο δούκας, μεγάλος συλλέκτης έργων, είναι η κυρίαρχη μορφή.
Ο αστρονόμος Τζοβάνι Αντόνιο Ματζίνι ήταν εκπαιδευτής των γιων του Φραγκίσκου Δ΄ και Φερδινάνδου Α΄. Το έργο ζωής του Ματζίνι ήταν η δημιουργία ενός Γεωγραφικού Άτλαντα της Ιταλίας. Όταν ξεκίνησε η παραγωγή του το 1594 φάνηκε πόσο μεγάλο έργο ήταν· περιείχε χάρτες, ονοματολογία και ιστορικές σημειώσεις κάθε περιοχής. Ο δούκας τον βοήθησε φέρνοντάς του χάρτες από κάθε Ιταλικό κράτος και ο Μαντζίνι του το αφιέρωσε. Τελικά εκδόθηκε τρία έτη μετά που απεβίωσε ο Ματζίνι, το 1620 από το γιο του.
Το χειμώνα του 1603-1604 ο Γαλιλαίος Γαλιλέι επισκέφθηκε την Αυλή της Μάντοβας, με σκοπό να αποκτήσει θέση εκεί. Ο Βικέντιος Α΄ θα του πρόσφερε μισθό, αλλά δεν συμφώνησαν με τους όρους εργασίας. Ο δούκας του έδωσε πολύτιμα δώρα και ο Γαλιλαίος έφυγε. Οι σπάταλες συνήθειες του δούκα επέφεραν οικονομική, και συνακόλουθα πολιτισμική, παρακμή.
Φήμες έλεγαν ότι δεν ήταν ικανός να τεκνοποιήσει και ότι έστειλε μυστική αποστολή στο Νέο Κόσμο για να φέρουν ένα θρυλούμενο αφροδισιακό. Το 1588 ο εξάδελφός του Ροδόλφος Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας του χορήγησε το δικαίωμα να φέρει στο οικόσημό του έναν θυρεό της Αυστρίας. Ο Βικέντιος Α΄ το 1608 ίδρυσε το Τάγμα του Σωτήρος ή του Υπερτίμου Αίματος, με την έγκριση του πάπα Παύλου Ε΄.
Απεβίωσε το 1612 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: πρώτα ο Φραγκίσκος Δ΄, που δεν είχε άρρενες απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος που δεν είχε επιζήσαντα τέκνα και τέλος ο Βικέντιος Β΄, που δεν είχε νόμιμα τέκνα.
1287 Λόρκια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λόρκιας εκτιμάται σε 22,3 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1328. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λόρκια γύρω από τον εαυτό της.