google/wiki40b huggingface dataset:
Μάρεϊ Ρόθμπαρντ

Σύγχρονοι εκπρόσωποι του αναρχοφιλελευθερισμού

Ο Χεσούς Ουέρτα ντε Σότο, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Βασιλεύς Χουάν Κάρλος (Universidad Rey Juan Carlos), στη Μαδρίτη της Ισπανίας, σε ένα άρθρο του με τίτλο Liberalismo versus anarcocapitalismo (Φιλελευθερισμός έναντι αναρχοφιλελευθερισμού), το οποίο δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Procesos de Mercado:  Revista Europea de Economía Política (Τόμος 4ος, Τεύχος 2ο), υποστήριξε ότι ο κλασικός φιλελευθερισμός είναι ανέφικτος ένεκα της αδυναμίας περιορισμού της ισχύος του κράτους, και τάχθηκε υπέρ του αναρχοφιλελευθερισμού, ως μόνη λύση δια την διασφάλιση της ελευθερίας του ατόμου. Ως εκ τούτου, ο Χεσούς Ουέρτα ντε Σότο πιστεύει στη θεωρητική ανωτερότητα του αναρχοφιλελευθερισμού σε σχέση με τον κλασικό φιλελευθερισμό. Υποστηρίζει επίσης την πλήρη οικονομική ελευθερία και μια εκ βάθρων αναδιοργάνωση του υπάρχοντος χρηματοοικονομικού συστήματος: υποστηρίζει την επιστροφή στον κανόνα του χρυσού και την τήρηση του 100% των καταθέσεων ως αποθεματικό. Για το θέμα αυτό αναφέρεται και στο ντοκιμαντέρ Απάτη: Τα αίτια της μεγάλης ύφεσης.
Νέος Σκοπός

Γενικά στοιχεία

Ο Νέος Σκοπός βρίσκεται στα νοτιοανατολικά των Σερρών και σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Είναι κτισμένος σε ύψωμα επί της πεδιάδας κοντά στον ποταμό Στρυμόνα και οι κάτοικοί του ασχολούνται ως επί το πλείστον με τις αγροτικές εργασίες.

Ιστορικά στοιχεία

Στη θέση του Νέου Σκοπού υπήρχε αρχαία κώμη που οι κάτοικοί της (Ολδηνοί) αναφέρονται σε επιγραφή του 2ου-3ου μ.Χ. αιώνα.  Ο σύγχρονος οικισμός δημιουργήθηκε για την στέγαση προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 και προέρχονταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία από τον Σκοπό της Ανατολικής Θράκης. Για τη δημιουργία του Νέου Σκοπού το κράτος απαλλοτρίωσε μεγάλη αγροτική έκταση της ιδιοκτησίας Νάσιουτσικ και στη συνέχεια προχώρησε κατά τα μέσα του 1924 στην ανέγερση του οικισμού στη θέση παλαιότερου που ήταν γνωστός ως Κισικλίκ και Τουμπίστα. Το νεότευκτο χωριό ονομάστηκε Αγρόκτημα Νέος Σκοπός και περιλάμβανε εκτός των Ανατολικοθρακιωτών, ορισμένες οικογένειες Μικρασιατών προσφύγων αλλά και γηγενών αγροτών. Από τις πρώτες προτεραιότητες των προσφύγων ήταν η ανέγερση του ναού Αγίου Δημητρίου, σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού του Σκοπού. Στον νέο ναό στεγάστηκαν τα ιερά εκκλησιαστικά και ιστορικά κειμήλια που μετέφεραν από την Ανατολική Θράκη οι πρόσφυγες. 
Στις αρχές Οκτωβρίου του 1941, 23 κάτοικοι του οικισμού αιχμαλωτίστηκαν από Βούλγαρους έποικους και έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό εκτελέστηκαν οι 18 από αυτούς ως αντίποινα για τα γεγονότα της εξέγερσης της Δράμας
Διοικητικά, ο Νέος Σκοπός αποτέλεσε αρχικά κοινότητα της επαρχίας Σερρών. Το 1997 συμπεριλήφθηκε εντός των ορίων του δήμου Στρυμόνα ενώ από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Εμμανουήλ Παππά.

Αξιοθέατα και υποδομές

Στον Νέο Σκοπό υπάρχουν Κέντρο Θεραπευτικής Ιππασίας, αναγνωστήριο - βιβλιοθήκη του μορφωτικού συλλόγου ΟΡΦΕΥΣ που κτίστηκε το 1966 με εισφορές απόδημων Σκοπηνών των ΗΠΑ, προτομή του καταγόμενου από τον Σκοπό Ανατολικής Θράκης, πολιτικού και λογοτέχνη Νικολάου Κωνσταντόπουλου καθώς και μνημείο των κτητόρων του Νέου Σκοπού.
Επίσης λειτουργούν αγροτικό ιατρείο, γεωργικός πιστωτικός συνεταιρισμός, πολιτιστικοί, αθλητικοί και φιλόπτωχοι σύλλογοι, αθλητικές εγκαταστάσεις (κλειστό γυμναστήριο και γήπεδο ποδοσφαίρου) κλπ. Παράλληλα ο οικισμός διαθέτει σχολεία όλων των διαβαθμίσεων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Από το 2017 καλλιεργείται και παράγεται το περίφημο μπαχαρικό κρόκος ( saffron ) το οποίο διαχειρίζεται η εταιρεία ΚΡΟΚΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΙΚΕ ΣΙΡΙΣ που έχει έδρα τον Νέο Σκοπό
2502 Νούμελα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Νούμελα εκτιμάται σε 16,54 ± 2,4 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,135 ± 0,051.
Μαχαλάς

Ο μαχαλάς (αραβικά: محلة‎, μπενγκάλι: মহল্লা, χίντι: मोहल्ला, περσικά: محله‎, ούρντου: محله‎, αζερικά: Məhəllə, τουρκικά: Mahalle, αλβανικά: mëhalla, βουλγαρικά: Махала, ρωσικά: Махалля) είναι συνοικία ή γειτονιά και συναντάται σε μέρη του αραβικού κόσμου, των Βαλκανίων, της Δυτικής και Νότιας Ασίας και των περιοχών με τις οποίες συνορεύουν.

Οθωμανική Αυτοκρατορία

Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο μαχαλάς ήταν η μικρότερη διοικητική μονάδα της οποίας επικεφαλής ήταν ο μουχτάρης. Συνήθως έπαιζε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ταυτότητας, καθώς μαζί με την τοπική θρησκευτική περιφέρεια και το τοπικό καφενείο (καχβεχανέ) αποτελούσαν τους κυριότερους κοινωνικούς θεσμούς. Οι μαχαλάδες διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τα εθνικά, θρησκευτικά και οικογενειακά χαρακτηριστικά, ενώ διέθεταν ως επί το πλείστον μια κεντρική πλατεία (μεϊντάνι) και μια υπαίθρια αγορά ή παζάρι (τσαρσί).

Ρωσία και πρώην Σοβιετική Ένωση

Στη Ρωσία και σε μια σειρά χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο μαχαλάς αποτελεί μουσουλμανική κοινότητα με ένα τζαμί. Ο ιμάμης θεωρείται ως ο πνευματικός ηγέτης ενός μαχαλά. Ο μαχαλάς εξαρτάται άμεσα από έναν μουχτασίμπ, η περιοχή δικαιοδοσίας του οποίου ονομάζεται μουχτασιμπάτ.
Ούγος Β΄ της Βουργουνδίας

Βιογραφία

Ο Ούγος Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του Εύδη A΄ δούκα της Βουργουνδίας και της συζύγου του Σίβυλλας της Βουργουνδίας. Ο Ούγος Β΄ επελέγη για την θέση του φρουρού στο μοναστήρι του Σαν Μπενίν, θέση που διατηρήθηκε και από τους απογόνους του τον 12ο αιώνα.
Ταχύτητα

Συμβολισμός

Έχει καθιερωθεί να συμβολίζεται η ταχύτητα στην κινηματική με το λατινικό γράμμα "v", ενώ στα ελληνικά χρησιμοποιείται αρκετές φορές αντίστοιχα το γράμμα "υ"

Σύνθεση κινήσεων

Συχνά η κίνηση ενός σώματος είναι αρκετά περίπλοκη, σε σχέση με τους παραπάνω ορισμούς. Η τεχνική με την οποία μετασχηματίζουμε ένα πρόβλημα περίπλοκης κίνησης σε άθροισμα απλούστερων κινήσεων αποκαλείται υπέρθεση ή σύνθεση ταχυτήτων και στηρίζεται σε βασικές ιδιότητες των διανυσμάτων. Η περιγραφή της θέσης ενός σώματος στη φυσική γίνεται με τον ορισμό ενός διανυσματικού χώρου, ο οποίος είναι ο ίδιος με τον γνωστό ευκλείδειο γεωμετρικό χώρο, στον οποίο έχει επιλεγεί ένα σημείο ως αρχή και έχουν καθοριστεί τόσα μοναδιαία διανύσματα βάσης όσες είναι και οι διαστάσεις του προβλήματος που θέλουμε να περιγράψουμε.
Έτσι, η περιγραφή της θέσης ενός σημείου σε χώρο τριών διαστάσεων μπορεί να γίνει με ένα διάνυσμα θέσης ως:
όπου  τα τρία μοναδιαία διανύσματα του καρτεσιανού συστήματος αναφοράς και  οι συντεταγμένες του σ' αυτό το σύστημα αναφοράς. Για ένα τέτοιο διάνυσμα, η ταχύτητα ορίζεται ως:
όπου ο όρος  αποτελεί συντομογραφία του ορίου. Συχνά η παραπάνω τεχνική αποκαλείται αρχή ανεξαρτησίας των κινήσεων αλλά δεν είναι τίποτε περισσότερο από την γραμμική ανεξαρτησία των διανυσμάτων βάσης του διανυσματικού μας χώρου. 
Μπορούμε όμως την θέση ενός σώματος να την περιγράψουμε ως άθροισμα περισσότερων από ένα διανυσμάτων, αν αυτό μας βοηθά στην απλοποίηση του προβλήματός μας. Έτσι θα είναι:
οπότε η ταχύτητά του περιγράφεται ως:
Σε μια τέτοια ανάλυση, για κάθε όρο θέσης ισχύουν τα ίδια με τον αρχικό ορισμό, οπότε μπορούμε να προσθέσουμε διανυσματικά τις θέσεις, τις ταχύτητες και τις επιταχύνσεις (επομένως και τις δυνάμεις) από τις επιμέρους κινήσεις ώστε να συνθέσουμε την τελική κινητική συμπεριφορά του σώματος. Η συνηθέστερη ανάλυση αφορά μια μεταφορική και μια περιστροφική κίνηση.

Μονάδα Μέτρησης

Στο σύστημα μονάδων S.I., η μονάδα μέτρησης της ταχύτητας είναι το 1 μέτρο/δευτερόλεπτο, που συμβολίζεται:
1 m / s ( = 1 meter / second )
Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ποδόσφαιρο)

Ίδρυση και πρώτα χρόνια

Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου προήλθε από την ενοποίηση δύο οργανωμένων συνόλων του Παραλιμνίου. Το ένα ήταν ο Φιλαθλητικός Σύλλογος Ηρακλής και το άλλο το αναγνωστήριο Η Αγάπη του Λαού. Τα δύο οργανωμένα σύνολα είχαν πολιτιστική και αγωνιστική δράση. Στις 2 Απριλίου 1944 οι δύο ομάδες ενοποιούνται. Για να επιταχύνουν τη διαδικασία και να επικυρώσουν την απόφαση της ενοποίησης αλλά και για να προστατεύσουν περιουσιακά στοιχεία που μπορούσαν να χαθούν, αποφασίστηκε όπως ο Φ.Σ. Ηρακλής απορροφήσει την Αγάπη του Λαού και να μετονομαστεί σε Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Η απόφαση αυτή οδήγησε στην κατοχύρωση ως ημερομηνίας ίδρυση του σωματείου την 20η Φεβρουαρίου 1936, που ήταν η ημερομηνία ίδρυσης του Φ.Σ. Ηρακλή
Το νέο σωματείου διοργάνωνε καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαγωνισμούς και παιχνίδια, με κυριότερα τα παιχνίδια με μπιλιάρδο.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1945 πάρθηκε η απόφαση για δημιουργία ποδοσφαιρικής ομάδας και ομάδας στίβου. Άμεσα δημιούργησαν ένα γήπεδο με περιτοίχισμα από καλάμια. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που έδωσε η ομάδα ήταν το 1945, λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με Γερμανούς κρατούμενους.
Κατά τη διάρκεια του αγώνας της ΕΟΚΑ (1955-1959), πολλά μέλη του σωματείου ήταν και μέλη της ΕΟΚΑ. Σε ένα χώρο κοντά στο γήπεδο της ΕΝΠ η ΕΟΚΑ έστηνε πολλές ενέδρες και για αυτό οι Άγγλοι προχώρησαν στην κατεδάφιση του. Μετά από λίγο καιρό οι Άγγλοι επιδότησαν την ανακατασκευή του.

Έμβλημα και χρώματα

Στο έμβλημα του σωματείου απεικονίζεται ο Παρθενώνας και ο τσολιάς. Χρώματα του σωματείου είναι το βυσσινί, το γαλάζιο και το άσπρο. Το βυσσινί χρώμα καθιερώθηκε το 1971. Σε ένα εστιατόριο στο Λονδίνο το οποίο ανήκε σε υποστηριχτές της ομάδας, ο ποφοσφαιριστής της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, Μπόμπι Μουρ, δώρισε σε δύο απόδημους παραλιμνίτες δύο πλήρη σετ ποδοσφαιρικών στολών της Γουέστ Χαμ, οι οποίες ήταν βυσσινί. Οι δύο υποστηριχτές της ΕΝΠ, υποστηριχτές και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, έστειλαν τις στολές στη γενέτειρα τους, το Παραλίμνι, με την ΕΝΠ να υιοθετεί από τότε το βυσσινί χρώματα.

Ιστορία

Το 1961 η ΕΝΠ αιτήθηκε ένταξη στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και ένταξη στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Η αίτηση απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι το καταστατικό της ΚΟΠ επέτρεπε συμμετοχές μόνο ομάδων των πόλεων. Η ίδια η ομάδα εκφράζει την άποψη ότι ο πραγματικός λόγος απόρριψης της ένταξης της ήταν η επιμονή άλλης ομάδας της οποίας θίγονταν τα συμφέροντα (εννοούν την Ανόρθωση).
Ακολούθησε η ίδρυση της Ελληνικής Αγροτικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας το 1962, με την ΕΝΠ να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της. Η ΕΝΠ ήταν μέλος της ομοσπονδίας έως το 1965 που έγινε τελικά δεκτή στην ΚΟΠ και εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Η ένταξη της ΕΝΠ στην ΚΟΠ έγινε κατορθωτή μετά από επίμονες προσπάθειες του σωματείου, οι οποίες οδήγησαν στην αλλαγή του καταστατικού της ΚΟΠ και πλέον επιτρεπόταν η ένταξη εκτός από ομάδων πόλων και ομάδων των κωμοπόλεων.

Έδρα

Από την ίδρυση της έως το 1995, η Ένωση Νέων Παραλιμνίου αγωνιζόταν στο Δημοτικό Στάδιο Παραλιμνίου. Από το 1995 χρησιμοποιεί το στάδιο
Στάδιο Τάσος Μάρκου.
Πασκιέ Γκρενιέ

Βίος και έργο

Ο Πασκιέ Γκρενιέ γεννήθηκε στην Τουρναί το 1447. Δημιούργησε εργαστήριο ύφανσης ταπισερί στην πόλη του, το οποίο πρωτοαναφέρεται στα 1477 Στο εργαστήριό του κατασκευάστηκαν έργα ιδιαίτερα αξιοσημείωτα, με αποτέλεσμα ο Γκρενιέ να αναγορευτεί επίσημος προμηθευτής της αυλής των Δουκών της Βουργουνδίας, ενώ έργα του πωλούνταν επίσης στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Χάρη στην οικογένεια Γκρενιέ (οι γιοι του Αντουάν και Ζαν ακολούθησαν τα ίχνη του πατέρα τους) η Τουρναί έγινε το βασικό κέντρο της δημιουργίας ταπισερί στη Δύση. Θεωρείται ως μια από τις έξι πλέον εξέχουσες προσωπικότητες της πολιτιστικής ιστορίας της Τουρναί.
Υπήρξε προσωπικότητα που επηρέαζε σημαντικά την πόλη και αποτελούσε μέλος της "ευγενούς αδελφότητος της Νταμουαζώ" (Damoiseaux). Δεν περιοριζόταν στην τέχνη του, αλλά ήταν και επιχειρηματίας, ακούραστος ταξιδευτής και πλούσιος συλλέκτης και σκεπτόμενος διπλωμάτης καθώς διέθετε υποκαταστήματα των επιχειρήσεών του σε άλλες πόλεις, ιδιαίτερα στη Μπρυζ και στην Γκιζ. Στις επιχειρήσεις του περιλάμβανε, επίσης, και αγοραπωλησίες κρασιού.
Έγινε δεκτός στην αριστοκρατία της πόλης το 1447 και αναφέρεται σε τρεις πράξεις αγοραπωλησίας το 1449 ως "marcheteur", δηλαδή κατασκευαστής ταπισερί τις οποίες πωλούσε στην αγορά. Με δικά του έξοδα κατασκευάστηκαν στην εκκλησία του Σαιν-Κεντέν της Τουρναί τρία παρεκκλήσια, στο ένα από τα οποία βρίσκεται θαμμένος σήμερα.
Το 1459 ο Φίλιππος Γ΄ ο Καλός αγόρασε από το εργαστήριο του Γκρενιέ μια ταπισερί με θέμα την "ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου", η οποία αναφέρεται ως μια από τις πλέον φαντασμαγορικές ταπισερί του θησαυρού της αυλής της Βουργουνδίας. Δύο τμήματα αυτού του δημιουργήματος έχουν διασωθεί και βρίσκονται σήμερα στην κατοχή του πρίγκηπα Ντόρια στη Ρώμη.
Το 1461 ο Δούκας αγόρασε μια ακόμη σειρά ταπισερί από τον Γκρενιέ, με θέμα "τα Πάθη του Κυρίου" και μια συλλογή ταπισερί με θέμα χωρικούς και υλοτόμους. Το 1462 ακολούθησαν οι "Ιστορία της Εσθήρ στους Ασσυρίους", "ο Ιππότης του κύκνου" (από πίνακα του Ζαν Νταρέ) και το 1466 οι "πορτοκαλιές" και οι "υλοτόμοι" για λογαριασμό της Δούκισσας των Βουρβόνων και της Δούκισσας του Χέλντερλαντ. Το 1472 στο εργαστήριό του δημιουργήθηκε η ταπισερί με θέμα τον "τρωικό πόλεμο", που προσφέρθηκε ως δώρο από τους άρχοντες της Μπρυζ στον Κάρολο της Βουργουνδίας για τον γάμο του με τη Μαργαρίτα της Υόρκης.
Το 1475 ο Γκρενιέ δώρησε στην εκκλησία του Σαιν-Κεντέν μια ταπισερί με τα "επτά μυστήρια". Η εξέταση ορισμένων τμημάτων της, που ξαναβρέθηκαν στην Αγγλία, επέτρεψε σε ορισμένους ειδικούς να εκφράσουν την άποψη ότι ο δημιουργός απεικονίζεται ο ίδιος σε αυτήν μαζί με μέλη της οικογένειάς του.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο καλλιτέχνης απασχολήθηκε περισσότερο με πολιτικές / διπλωματικές αποστολές που του εμπιστεύτηκε το μαγιστράτο της πόλης του. Το 1479 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ολιβιέ ντε Νταμ, ευνοούμενο του τότε Γάλλου βασιλέα, για ένα θέμα που αφορούσε στην πόλη. Το 1481 απεστάλη, ναζί με αντιπροσωπεία, στον βασιλέα της Γαλλίας.
Ο Γκρενιέ απεβίωσε στην Τουρναί το 1493.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1946

Το ΙΑ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1946 ήταν το πρώτο που διοργανώθηκε μεταπολεμικά. Διεξήχθη από τις 8 ως τις 10 Ιουνίου 1946 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών και περιλάμβανε δέκα αγωνίσματα. Στους αγώνες μετείχε για πρώτη φορά ως ομάδα ένα δημόσιο σχολείο, το ΣΤ΄ Γυμνάσιο Θηλέων Αθήνας, γεγονός που σχολιάστηκε ευμενώς: "...είναι η πρώτη φορά που ένα γυμνάσιον μετέχει εις τους Πανελληνίους, εύγε στη γυμνάστρια και στο γυμνασιάρχη του...". Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Γιώργος Σταυρακάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Χριστός της  Ιεράπετρας το 1954 και σπούδασε στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1978.
Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη γεωφυσική στο Πανεπιστήμιο του Μίνστερ στη Γερμανία (1981) και στην τεχνική σεισμολογία στο Πανεπιστήμιο Τσουκούμπα της  Ιαπωνίας (1985), για να ακολουθήσουν οι διδακτορικές σπουδές στη σεισμολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1986). Εργάστηκε ως σεισμολόγος στον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) από το 1983 και για 4 χρόνια. Διετέλεσε μεταξύ άλλων, αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΑΣΠ (1997-2005) και Διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (1995-2008), στο οποίο νωρίτερα εργάστηκε και ως ερευνητής.
Ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 2009.
Το 2012 επανεξελέγη  Α' Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Πέθανε στην Αθήνα το 2015 σε ηλικία 60 ετών από καρκίνο και κηδεύτηκε την επομένη στο νεκροταφείο των Μελισσίων.
Ήταν παντρεμένος, με 2 γιους.
274 Φιλαγορία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Φιλαγορίας εκτιμάται σε 27 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι L, ενώ το άλβεδό της είναι 0,23. Η Φιλαγορία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 55 λεπτά.
Δήμος Μινώα Πεδιάδας

Ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Μινώα Πεδιάδας αποτελείται από 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε δημοτικές ή τοπικές κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Δολομίτες

Ετυμολογία

Το όνομα "Δολομίτες" προέρχεται από τον διάσημο Γάλλο ορυκτολόγο Ντεοντά Ντολομιέ, τον πρώτο που περιέγραψε τον δολομίτη, έναν τύπο πετρώματος που απέδωσε τα χαρακτηριστικά σχήματα και χρώματα αυτών των βουνών. Παλαιότερα ονομάζονταν "χλωμά βουνά" και απέκτησαν το όνομα με το οποίο είναι γνωστά σήμερα κατά τον 19ο αιώνα.

Ιστορία

Κατά τη διάρκεια του Α' Π.Π., η γραμμή ανάμεσα στις αυστροουγγρικές και τις ιταλικές δυνάμεις διέτρεχε τους Δολομίτες. Υπάρχουν σήμερα ανοικτά πολεμικά μουσεία στο Τσίνκουε Τόρρι (Πέντε Πύργοι) και στο όρος Λαγκατζούοϊ. Πολλοί επισκέπτονται τους Δολομίτες για να σκαρφαλώσουν τη Βία Φεράτα, προστατευμένη διαδρομή ήδη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Πολλά ορεινά μονοπάτια διατρέχουν τους Δολομίτες, που ονομάζονται "alte vie" (ορεινά μονοπάτια). Αυτά τα μονοπάτια είναι αριθμημένα από το 1 έως το 8, περνούν από αρκετά καταφύγια και απαιτούν τουλάχιστον μία εβδομάδα διάσχισης. Η πρώτη και πιθανώς γνωστότερη είναι το Ορεινό μονοπάτι 1.

Γεωγραφία

Η περιοχή διαιρείται σε δυτικούς και ανατολικούς Δολομίτες και διαχωρίζεται από μία γραμμή που ακολουθεί τον άξονα κοιλάδα Μπάντια - Πέρασμα Καμπολόνγκο – κοιλάδα Κορντέβολλε. Σχηματίζουν τμήμα των Νότιων Ασβεστολιθικών Άλπεων και εκτείνονται από τον ποταμό Αδίγη δυτικά έως τον ποταμό Πιάβε ανατολικά. Τα βόρεια και νότια σύνορα καθορίζονται από την κοιλάδα Πούστερ και την κοιλάδα Σουγκάνα. Οι Δολομίτες μοιράζονται εξίσου μεταξύ των περιφερειών Μπελλούνο, Νότιο Τιρόλο και Τρεντίνο.
Υπάρχουν επίσης ομάδες βουνών με παρόμοια γεωλογική δομή που απλώνονται πέρα από τον ποταμό Πιάβε ανατολικά – Ντολομίτι ντ'Ολτρεπιάβε και πέρα από τον ποταμό Άντιτζε δυτικά – Ομάδα Μπρέντα (δυτικοί Δολομίτες). Υπάρχει επίσης μια μικρότερη ομάδα Piccole Dolomiti (Μικροί Δολομίτες) μεταξύ των επαρχιών του Τρεντίνο, της Βερόνα και της Βιτσέντζα.
Όσον αφορά στο κλίμα ποικίλει, εξαιτίας της αλλαγής του μέσου υψομέτρου, αλλά χαρακτηρίζεται κυρίως αλπικό με ψυχρό χειμώνα και ήπιο καλοκαίρι. Τα πρότυπα κατακρήμνισης είναι επίσης τυπικά του αλπικού κλίματος. Η προχωρημένη άνοιξη και το καλοκαίρι είναι η κύρια περίοδος βροχοπτώσεων με κορύφωση τον Ιούλιο και δευτερεύουσα το φθινόπωρο με έξαρση τον Νοέμβριο. Η χιονόπτωση στα υψίπεδα ξεκινά τον Δεκέμβριο και κρατάει μέχρι τον Απρίλιο και η μέση πυκνότητα χιονιού 50-100 cm. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φτάνει τους 6°C.

Γεωλογία

Από γεωλογικής άποψης οι Δολομίτες ανήκουν στις νότιες Άλπεις, τμήμα του αφρικανικού ηπειρωτικού ορίου. Οι προεξέχοντες βράχοι είναι ιζηματογενείς κυρίως και προέρχονται από τα ιζήματα των θερμών θαλασσών της μέσης Τριασικής, διαμορφώνοντας και τη μέση ηλικία των πετρωμάτων της οροσειράς. Κατά τη Μέση Τριασική (Λαδίνια) η περιοχή παρουσίασε έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα και εκροή μάγματος, για να αρχίσει η διαμόρφωση της οροσειράς στην Ύστερη Τριασική (Νόρια) και να ολοκληρωθεί με τη διαδικασία της ορογένεσης κατά τη Μειόκαινο της Νεογενούς στο βόρειο ημισφαίριο.
Who's the boss?

Κριτικές

Οι πρώτες κριτικές της σειράς ήταν χλιαρές. Ο Τζέρρυ Μπακ, που έγραφε στο Ocala Star-Banner, είχε αναφέρει πως "αν και η σειρά δεν έχει τον ίδιο αντίκτυπο με το The Cosby Show, δεν θεωρείται αδιάφορη". Συνέκρινε τη τηλεοπτική χημεία του Ντάνζα με την Λάιτ με αυτή των Κάθριν Χέιμπορν και Σπένσερ Τρέισυ. Το The Pittsburgh Press ανέφερε πως "η σειρά έχει μεν πανανθρώπινο θέμα αλλά είναι κάτι που χάνεται στη κωμωδία", ενώ ο Duane Dudek της Milwaukee Journal Sentinel χαρακτήρισε τη σειρά ως "μία ευχάριστη οικογενειακή κωμική σειρά με στοιχεία ρομαντικής κομεντί". Ο Τζων Τζ. Ο'Κόννορ της The New York Times εγκωμίασε τις γυναίκες της σειράς, τη Light και τη Helmond, ενώ επιβράβευσε τους μικρούς πρωταγωνιστές (Μιλάνο και Πιντώρο) και εξέφρασε την ανησυχία του για το αν ο Danza θα μπορούσε να δώσει διάρκεια ζωής στη σειρά μέσα από ένα ρόλο που δεν εξελίσσεται ιδιαίτερα με το πέρασμα των επεισοδίων. Έκτοτε, οι κριτικές ήταν κατά βάση θετικές ενώ η σειρά μετατράπηκε σταδιακά ήδη σε αγαπημένη σειρά του κοινού και θεωρήθηκε διαχρονική.
Στα τέλη της δεκαετίας τού 1980, η σειρά ως τυπικό οικογενειακό sitcom συναγωνιζόταν το "Παντρεμένοι με παιδιά" και το "Mama's family" σε δημοτικότητα και τηλεθεάσεις.

Βραβεία

Το Who's the Boss? ήταν υποψήφιο για περισσότερα από 40 βραβεία, μεταξύ των οποίων 10 Emmy και 5 Χρυσές Σφαίρες. Συνολικά, κέρδισε 1 Emmy και 1 Χρυσή Σφαίρα. Η Kάθριν Χέλμοντ έλαβε το 1989 Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη υποστηρική ηθοποιό σε σειρά ενώ ο Μαρκ Λεβίν βραβεύτηκε το 1989 με βραβείο Emmy σκηνοθεσίας για το επεισόδιο "Two on a Billboard." Η Aλύσσα Μιλάνο ήταν συχνά υποψήφια στα ετήσια βραβεία Young Artist Awards, κερδίζοντας συνολικά 3 βραβεία για το ρόλο της ως Samantha. Ο Danny Pintauro και Scott Bloom έλαβαν από ένα βραβείο ο καθένας τους.

Remakes

Η σειρά έβγαλε δύο σειρές-παρακλάδια, ένα το 1986 με πρωταγωνίστρια την Φραν Ντέσερ και ένα το 1989 με τους Λία Ρεμίνι,Μάικλ Λέρντ και Χάλλη Μπέρρυ. Το 1990 προβλήθηκε μία σειρά βασισμένο στο σενάριο του Who's the Boss, το "The Upper Hand" στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1998, γυρίστηκε ριμέικ της σειράς στο Μεξικό, το "Una familia con angel". Άλλες επανεκδοχές (remakes) της σειράς είναι οι σειρές : "Ein Job fürs Leben" (1992), "¿Quién es el Jefe?" (2005), "Quién manda a quién" (2006), "Madame est servie" (1987) και "Casalingo Superpiù" (1989).

Ελληνική Προβολή

Στην Ελλάδα η σειρά προβαλλόταν για πολλά χρόνια από την ΕΤ2 που αργότερα μετονομάστηκε σε ΝΕΤ. Κάποια στιγμή αγόρασε τα δικαίωματα της σειράς ο Antenna και πιο μετά το Makedonia TV.
Χρύσκος

Ενδιαίτημα

Τρέφεται με προνύμφες εντόμων, μαλάκια και μαλακόστρωτα. Μπορούν να αναβάλουν τη δραστηριότητά τους σε περιόδους κατά τις οποίες η ένταση του φωτός είναι αδύναμη. Αναπαράγεται σε ρηχά νερά πάνω σε πέτρες, άμμο και φυτικό υλικό.

Ανθρώπινες χρήσεις

Αλιεία, ενυδρεία, δόλωμα.
Dia (λογισμικό)

Χαρακτηριστικά

Το Dia έχει μια αρθρωτή σχεδίαση με πολλά διαθέσιμα σύνολα σχημάτων για διαφορετικές ανάγκες: διαγράμματα ροής, διαγράμματα δικτύου, διαγράμματα κυκλωμάτων κ.λ.π. Δεν περιορίζει την ταυτόχρονη τοποθέτηση συμβόλων και συνδέσμων από διάφορες κατηγορίες.
Το Dia έχει ειδικά αντικείμενα που βοηθούν τη σχεδίαση πρότυπα σχέσεων οντοτήτων (καταργήθηκε με το tedia2sql ή νεότερα parsediasql που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δημιουργήσουν την SQL DDL), διαγράμματα της ενιαίας γλώσσας προτύπων (UML), διαγράμματα ροής, διαγράμματα δικτύου και απλών ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Είναι δυνατό επίσης, να προστεθεί υποστήριξη για νέα σχήματα γράφοντας απλά αρχεία XML, χρησιμοποιώντας ένα υποσύνολο των κλιμακώσιμων γραφικών διανυσμάτων (SVG) για τη σχεδίαση ενός σχήματος.
Το Dia φορτώνει και αποθηκεύει διαγράμματα σε μια προσαρμοσμένη μορφή XML, που είναι, από προεπιλογή, συμπιεσμένη με gzip για εξοικονόμηση χώρου και μπορεί να εκτυπώσει μεγάλα διαγράμματα που καλύπτουν πολλές σελίδες.. Μπορείτε, επίσης, να γράψετε σενάρια χρησιμοποιώντας τη γλώσσα προγραμματισμού Python.

Ανάπτυξη

Το Dia δημιουργήθηκε αρχικά από τον Alexander Larsson, αλλά μετακινήθηκε GNOME και σε άλλα έργα. Ο James Henstridge ανέλαβε έπειτα ως επικεφαλής της ανάπτυξης, αλλά συνέχισε με άλλα έργα. Τον ακολούθησαν οι Cyrille Chepelov και Lars Ræder Clausen.
Το Dia συντηρείται από μια ομάδα προγραμματιστών: Hans Breuer, Steffen Macke και Sameer Sahasrabuddhe.
Το Dia είναι γραμμένο σε C και έχει ένα σύστημα επέκτασης, που επίσης υποστηρίζει τη συγγραφή επεκτάσεων σε Python.
Πέτρος ο Εφέσιος

Ο Πέτρος ο Εφέσιος υπήρξε λόγιος μουσικός της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.
Ήταν μαθητής του Γεωργίου Κρητός και ήταν γνώστης της παλιάς και της νέας βυζαντινής μουσικής μεθόδου. Εφεύρε τα τυπογραφικά στοιχεία για την βυζαντινή μουσική, και έτσι απάλλαξε τους ψάλτες από τους κόπους της αντιγραφής.
Ερμήνευσε και εξέδωσε στο νεοσύστατο τυπογραφείο στη Βλαχία το πρωτότυπο «Αναστισιματάριο» και το «Δοξαστάριο» του Πέτρου Λαμπαδάριου το 1820.
Ο Πέτρος μελοποίησε πολλά έργα.
Απεβίωσε στο Βουκουρέστι το 1840.