google/wiki40b huggingface dataset:
Υπνοπομπικό στάδιο

Το υπνοπομπικό στάδιο -ορισμός που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά απο τον πνευματιστή Frederick Myers- είναι το στάδιο της συνειδητότητας που παρατηρείται όταν κάποιος ξυπνάει. Το αντίθετο του υπνοπομπικού σταδίου είναι η υπναγωγία η οποία είναι η κατάσταση μετάβασης απο την συνειδητότητα στον ύπνο. Η υπναγωγία είναι η κατάσταση συνειδητότητας και λογικής στην οποία το άτομο προσπαθεί να βγάλει νόημα απο τις μη συνηθισμένες εικόνες και απο τα μη συνηθισμένα περιεχόμενα, σε αντίθεση το υπνοπομπικό στάδιο είναι η συναισθηματική και εύπιστη κατάσταση στην οποία το άτομο προσπαθεί να βγάλει νόημα απο τον πραγματικό κόσμο. Η μειωμένη δραστηριότητα στον μπροστινό λοβό του εγκεφάλου στα πρώτα λεπτά αφού ξυπνήσει κάποιος προκαλεί μεγάλους χρόνους αντίδρασης σε ερεθίσματα και δυσλειτουργία της βραχυπρόθεσμης μνήμης. Αρκετές φορές όταν κάποιος ξυπνάει είναι μπερδεμένος ή μιλάει χωρίς να βγάζει κάποιο νόημα, ένα φαινόμενο που ο ψυχολόγος Peter McKeller αποκαλεί "υπνοπομπική ομιλία".
Μαρία Ράιχε

Βιογραφία

Η Μαρία Ράιχε γεννήθηκε στην Δρέσδη στις 15 Μαΐου 1903. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης. Μιλούσε πέντε γλώσσες.
Το 1932, ξεκίνησε να εργάζεται ως νταντά και καθηγήτρια στα παιδιά του γερμανικού προξενείου στο Κούσκο του Περού. Το 1934, ενώ βρισκόταν ακόμα στο Κούσκο, τρύπησε το χέρι της καταλάθος με έναν κάκτο και έχασε ένα δάχτυλο από γάγγραινα. Το 1939, προσλήφθηκε ως καθηγήτρια στην Λίμα και άρχισε να εργάζεται μεταφράζοντας επιστημονικά κείμενα. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος,  εκείνη την ίδια χρονιά, η Μαρία Ράιχε παρέμεινε στο Περού και ανακάλυψε τις γραμμές της Νάσκα ενώ πετούσε πάνω από την έρημο της Νάσκα.

Προσωπική ζωή

Η σύντροφος της Reiche ήταν η Amy Meredith, η οποία την βοήθησε στο έργο της.
Η υγεία της Reiche επιδεινώθηκε καθώς μεγάλωνε. Χρησιμοποιούσε ένα αναπηρικό καρότσι, υπέφερε από δερματικές παθήσεις και έχασε την όρασή της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, υπέφερε και από την νόσο του Πάρκινσον. Στην ηλικία των 90 ετών δημοσίευσε το βιβλίο ''Contributions to Geometry and Astronomy in Ancient Peru''. Η Maria Reiche πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών στις 8 Ιουνίου 1998, σε ένα νοσοκομείο στην Λίμα. Η Reiche τάφηκε μαζί με την αδερφή της κοντά στην Nazca με επίσημες τιμές.
Βραβείο Πούλιτζερ (Μυθοπλασίας)

Το Βραβείο Πούλιτζερ, κατηγορία Μυθοπλασίας (Pulitzer Prize for Fiction) - είναι Αμερικάνικο βραβείο - μέρος των Βραβείων Πούλιτζερ (Pulitzer Prize), που επιβραβεύει κάθε χρόνο το καλύτερο βιβλίο μυθοπλασίας που γράφτηκε από Αμερικανό πολίτη και εκδόθηκε στην Αμερική το προηγούμενο της βράβευσης έτος. Το έπαθλο σήμερα είναι 15.000 δολλάρια.
Το βραβείο Πούλιτζερ που φέρει το όνομα του Αμερικανού εκδότη Τζόζεφ Πούλιτζερ, ο οποίος κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια χρηματικό κεφάλαιο για την επιβράβευση ανθρώπων των γραμμάτων (καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι) που θα παρήγαγαν αξιόλογο έργο πρς όφελος της Αμερικής), - απονέμεται κάθε χρόνο την Άνοιξη από το «Συμβούλιο του ιδρύματος Πούλιτζερ», στο καλύτερο αμερικανικό βιβλίο μυθοπλασίας (μυθιστόρημα ή διήγημα) της χρονιάς.
Πρώτη φορά το βραβείο απονεμήθηκε το 1918 (για τα βιβλία που κυκλοφόρησαν το 1917) και ονομαζόταν τότε «Βραβείο Πούλιτζερ Μυθιστορήματος». Το 1948 η κατηγορία πήρε το σημερινό της όνομα.

Το βραβείο έχουν κατακτήσει δύο φορές οι: Γουίλιαμ Φώκνερ, Θόρντον Ουάιλντερ, Τζον Άπνταϊκ και Booth Tarkington.

Διαδικασία

Πέντε επιτροπές διαβάζουν μέσα στο χρόνο περίπου 1000 τίτλους βιβλίων από τους οποίους επιλέγουν δεκαπέντε (15) και τα θέτουν υπόψην της τριμελής επιτροπής κριτών που εισηγείται στο 20 μελές «Συμβουλίου των Βραβείων» (Pulitzer Prize Board), τις τρεις τελικές επιλογές κάθε χρονιάς. Στις αρχές κάθε Απριλίου το Συμβούλιο συνεδριάζει για δυο μέρες στο «Pulitzer World Room of the Columbia School of Journalism» και ψηφίζει. Το βιβλίο που -ανάμεσα στα 3 προταθέντα - θα κατακτήσει την πλειοψηφία είναι ο νικητής.
Τα αποτελέσματα παραμένουν μυστικά μέχρι την επίσημη ανακοίνωση της απόφασης μερικές μέρες αργότερα της συνεδρίασης.

Από το 1984 και μετά, τα βραβεία δεν παραλαμβάνονται απο τους νικητές σε επίσημες, εορταστικές τελετές αλλά τους δίνονται από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη διάρκεια δείπνου στη ροτόντα της "Low Memorial Library" του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Κατάλογος βραβευθέντων (και των ελληνικών εκδόσεων)

Στα πεδία Μεταφραστής και Εκδότης αναγράφονται οι πρώτοι που μετέφρασαν και εξέδωσαν το κάθε βιβλίο στην Ελλάδα.
Περιφέρεια Άρτα

Γεωγραφία

Η Περιφέρεια Άρτα βρίσκεται νότια-κεντρικά του Τζιμπουτί. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Ντικίλ, στα νότια με την Περιφέρεια Αλί Σαμπί και στα βόρεια-κερτρικά με το Τζιμπουτί. Έχει έκταση 1.800 km². Είναι σε έκταση η μέμπτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί, μετά την Περιφέρεια Ντικίλ, την Περιφέρεια Ταντζουρά, την Περιφέρεια Ομπόκ και την Περιφέρεια Αλί Σαμπί.

Δημογραφία

Η Περιφέρεια Άρτα έχει πληθυσμό 45.047 κατοίκων (2012). Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί μετά την Περιφέρεια Ντικίλ, την Περιφέρεια Αλί Σαμπί και την Περιφέρεια Ταντζουρά Έχει πυκνότητα 25 κατοίκων ανά km². Είναι ανά πυκνότητα η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια του Τζιμπουτί, μετά την Περιφέρεια Αλί Σαμπί

Επαρχίες

Η Περιφέρεια Άρτα συμπεριλαμβάνει κομμάτια τριών επαρχιών: Γιομποκί, Ας Ευλά και Ντικίλ.
Παναγιώτης Α. Μιχελής

Βιογραφία

ο Παναγιώτης Α. Μιχελής γεννήθηκε το 1903 στην Πάτρα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Δρέσδης. Μετά την αποφοίτηση του, το 1926, εργάστηκε αρχικά ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Δρέσδη. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε για λίγα χρόνια στην Πάτρα και ύστερα στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα. Συγκαταλέγεται στους πρώτους Έλληνες αρχιτέκτονες που υπήρξαν υπέρμαχοι της μοντέρνας αρχιτεκτονικής και τέχνης. 
Το 1941, εξελέγη τακτικός καθηγητής της έδρας Αρχιτεκτονικής Ρυθμολογίας και Μορφολογίας στο Αρχιτεκτονικό τμήμα του ΕΜΠ, στην οποία θήτευσε ως το 1969. Κατά την διάρκεια της θητείας του, ίδρυσε  στην Αρχιτεκτονική Σχολή το Αρχείο Συλλογών και Αρχιτεκτονικών Ερευνών όπου μέχρι και σήμερα συγκεντρώνονται φοιτητικές εργασίες  αποτυπώσεως αρχιτεκτονικών ελληνικών κτισμάτων.  
Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Comité International d’Esthétique και ήταν  ιδρυτής  και πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής, έως τον θάνατο του  το 1969. Από το 1960 μέχρι και σήμερα η Ελληνική Εταιρεία Αισθητικής έχει να επιδείξει αξιόλογη παρουσία στον χώρο της αισθητικής, ενώ η ίδρυσή της συνέβαλε ουσιαστικά στην αναγνώριση της αισθητικής ως ακαδημαϊκού χώρου στην Ελλάδα.
Στην αρχή της πορείας του, ασχολήθηκε επαγγελματικά με την αρχιτεκτονική. Ένα από τα πρώτα του έργα είναι ο Ναός της Αγίας Παρασκευής (Νεκροταφείο Πατρών, έχει κατεδαφιστεί από σεισμό το 1993). Επίσης, έργο του αποτελεί  η πολυκατοικία στη Βασιλίσσης Σοφίας 79, όπου στεγάζεται σήμερα το Ίδρυμα Μιχελή. 
Αργότερα αφοσιώθηκε στις θεωρητικές μελέτες, οι οποίες επικεντρώθηκαν σε τρεις βασικές κατευθύνσεις:
α) τις αρχές που διέπουν την αρχιτεκτονική ως τέχνη
β) την αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα, τα νέα υλικά, τη σύγχρονη τέχνη και τις μορφές που προκύπτουν
γ) την αισθητική και τη φιλοσοφία της τέχνης και της ιστορίας της τέχνης.

Εργογραφία

Από το θεωρητικό του έργο, ξεχωρίζει η Αισθητική θεώρηση της Βυζαντινής Τέχνης, μία διεθνώς αναγνωρισμένη επιστημονική μελέτη πάνω στις αισθητικές αρχές της Βυζαντινής Τέχνης.
πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)

Ι.Ποίηση

• Ανθέμια. Αθήνα, 1948.
• Ο δρόμος των πουλιών. 1951.
• Δήλος Άδηλος. 1952.
• Αναδρομές. 1958.

ΙΙ.Μελέτες - Δοκίμια

• Αισθητική τριλογία. 1937.
• Η Αρχιτεκτονική ως τέχνη. 1940.
• Αισθητική θεώρηση της Βυζαντινής Τέχνης. 1946.
• Η Αγιά – Σοφιά. Αθήνα, 1946.
• Αισθητική της Αρχιτεκτονικής του Μπετόν Αρμέ. 1955.
• Βιομηχανική αισθητική και αφηρημένη τέχνη. 1959.
• Αισθητικά θεωρήματαΑ΄. 1962.
• Αισθητικά θεωρήματαΒ΄. 1965.
• Αισθητικά θεωρήματαΓ΄. 1972.
• Η αισθητική της αρχιτεκτονικής των Ην. Πολιτειών της Αμερικής, (Αθήνα, 1954)
•  Η αναγέννηση της αρχιτεκτονικής στον 20ο αι

ΙΙΙ.Λευκώματα

• Σπουδαί. 1965.
• «Το ελληνικό λαϊκό σπίτι»
Σημαντική μορφή της μεταπολεμικής διανόησης στην Ελλάδα, ο Μιχελής προσπάθησε να διαφωτίσει τη βυζαντινή και την αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική και τέχνη καθώς και τη νεότερη λαϊκή αρχιτεκτονική μας παράδοση, ενώ με το έργο και τη διδασκαλία του συνέβαλε σημαντικά στη διαμόρφωση των θεωρητικών βάσεων και της αισθητικής της σύγχρονης αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα.
Μάριος Μαυρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μάριος Μαυρίδης γεννήθηκε στην Καρπάσια στις 5 Αυγούστου 1963.  Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι κάτοχος πτυχίου Οικονομικών-Λογιστικής (1984) και κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στα οικονομικά (1991) του Πανεπιστημίου του Ιλινόις. Επιπλέον είναι εγκεκριμένος λογιστής (1986) και εγκεκριμένος σύμβουλος επενδύσεων (2006) στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Από το 1992 είναι καθηγητής οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Ο  Μάριος Μαυρίδης είναι νυμφευμένος με την Έλενα Παγδατή και έχει δύο υιούς και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού. Είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση και τον Εκσυγχρονισμό του Κανονισμού της Βουλής. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για τη Σταθερότητα, τον Οικονομικό Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αγία Βαρβάρα Λέσβου

Γεωγραφία

Η Αγία Βαρβάρα είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ν. Λέσβου, Α. του Πλωμαρίου, σε υψόμετρο 5. Απέχει από την Μυτιλήνη 40 χλμ. περίπου, προς τα ΝΔ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Ανήκει στους οικισμούς με όριο κάτω των 2000 κατοίκων του Δήμου Λέσβου. Η εξέλιξη πληθυσμού του οικισμού έχει ως εξής: κάτοικοι 46 (2001), 67 (2011).
MV Powerful

Το MV Powerful είναι ένα φορτηγό πλοίο της Ελληνικής Excel Maritime Carriers Ltd., που χρησιμοποιεί Δανική σημαία. Δέχθηκε επίθεση από Σομαλούς πειρατές που επιχείρησαν να το καταλάβουν με τη χρήση τυφεκίων εφόδου στις 11 Νοεμβρίου του 2008 στον Κόλπο του Άντεν της Αραβικής Θάλασσας, στο Κέρας της Αφρικής. Η επίθεση των πειρατών ανατράπηκε από την επέμβαση των πεζοναυτών της Αγγλικής φρεγάτας, HMS Cumberland, και του πληρώματος μιας Ρωσικής φρεγάτας (κλάση Νεουστρασίμι).
Η κατασκευή του τελείωσε στην Κίνα το 1994. Το πλοίο αποκτήθηκε από την εταιρεία στις 13 Απριλίου 2005.
Το περιστατικό συνέβη 60 ναυτικά μίλια νότια της ακτής της Υεμένης, στον Κόλπο του Άντεν. Η συμπλοκή έγινε στα «πλαίσια» της Επιχείρησης Διηνεκούς Ειρήνης – Κέρας της Αφρικής και χαρακτηρίστηκε από τους Times ως « η πρώτη φορά που το Βασιλικό Ναυτικό ενεπλάκη σε μια αποφασιστική ανταλλαγή πυρών σε διεθνή ύδατα».
Χρήστος Γουλόπουλος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1892. Βουλευτής εξελέγη για πρώτη φορά στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης στις εκλογές του 1920 και επανεξελέγη το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα και επανεξελέγη με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 και του 1950. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και έπειτα με την ΕΡΕ το 1956 και το 1958.
Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη διορίστηκε ως Γενικός Διοικητής Θράκης (25 Απριλίου 1946), αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε στην κυβέρνηση Τσαλδάρη (2 Οκτωβρίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947) και στην κυβέρνηση Δ. Μαξίμου το 1947.
Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Γεωργίας στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948, στην κυβέρνηση Σοφούλη τον Ιανουάριο και τον Απρίλιο-Ιούνιο 1949 (14 Απριλίου 1949 – 30 Ιουνίου 1949) και στην κυβέρνηση Διομήδη (30 Ιουνίου 1949 – 6 Ιανουαρίου 1950).
Το Μάιο του 1961 εισήχθη στον «Ευαγγελισμό» στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε ως εν ενεργεία βουλευτής. Στην έδρα του τον διαδέχθηκε ο Δημοσθένης Δόκος. Κηδεύτηκε από το Α΄ Νεκροταφείο στις 3 Μαΐου 1961.
Μάρκος Αμπίβουλος

Ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης

Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της θητείας του Μάρκου Αμπίβουλου ήταν ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης το 10.
Όταν ο Ηρώδης πέθανε άφησε στην Σαλώμη μεταξύ άλλων και τις πόλεις Ιαμνεία, Άζωτο και Φασαηλίδα. Η διαθήκη αυτή είχε επικυρωθεί κατόπιν από τον Οκταβιανό Αύγουστο.Η κυριαρχία της Σαλώμης ήταν όμως τυπική. Τα εδάφη αυτά βρίσκονταν υπό την δικαιοδοσία του Ηρώδη Αρχέλαου. Η Σαλώμη πεθαίνοντας κληροδότησε αυτές τις πόλεις στην σύζυγο του Αύγουστου Λίβια. Έτσι οι πόλεις αυτές, πέρασαν και τυπικά πλέον στην δικαιοδοσία του Ρωμαίου επιτρόπου.
Ο Μάρκος Αμπίβουλος αντικαταστάθηκε το 12 από τον Άννιο Ρούφο.
Τσορνομόσκε

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε αρχικά ως Καλός Λιμήν τον 4ο αιώνα π.Χ. και ήταν αποικία των Μιλησίων, ενώ είναι πιθανό πως κτίστηκε επί παλαιότερης αποικίας. Εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο εμπορίου και γεωργίας της περιοχής, ενώ σε απόσταση 700 περίπου σταδίων στα νότια υπήρχε η Κερκινίτις η οποία ήταν η πλησιέστερη ελληνική αποικία. Λόγω της απομακρυσμένης τοποθεσίας της η πόλη διέθετε ισχυρά αμυντικά τείχη, και από τις αρχές του 3ου αιώνα άρχισε να δέχεται τις επιθέσεις των τοπικών σκυθικών φυλών. 
Έως τα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. η πόλη είχε καταληφθεί πλέον από τους Σκύθες, επανακατακτήθηκε μετέπειτα από το ελληνιστικό βασίλειο του Βοσπόρου στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. υπό τον στρατηγό Διόφαντο σε μεγάλης έκτασης μάχη με τους Σκύθες, αλλά ανακτήθηκε και πάλι από τις τοπικές φυλές οι οποίες διατήρησαν τον έλεγχο από τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., όταν πλέον η πόλη πέρασε στην εξουσία των Ρωμαίων.
Από τον Μεσαίωνα και έπειτα η πόλη έγινε επίσης γνωστή με την ταταρική ονομασία της ως Ακ Μετσέτ (Ак-Мечеть, Λευκό τζαμί) από το τζαμί που υπήρχε εκεί. Μετά τις διώξεις των Τατάρων από την ΕΣΣΔ το 1944, η πόλη πήρε την σημερινή ονομασία της.
Λήδα Βαρδινογιάννη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ελληνικό και είναι κόρη του Ιωάννη Καντακουζηνού, επιχειρηματία, και της Ειρήνης Κουτλίδη, αδερφής του Ευρυπίδη Κουτλίδη, επιχειρηματία και συλλέκτη έργων τέχνης. Η καταγωγή της οικογένειάς της είναι από την Μυτιλήνη ενώ θείος της ήταν ο ψυχίατρος Άγγελος Κατακουζηνός. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο και στη σχολή Βακαλό και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές της στην Ελβετία. Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών έζησε στο Παρίσι. Το 1979 ανέλαβε την διεύθυνση της οικογενειακής επιχείρησης ξυλείας. Τα μέλη της οικογένειάς της συναναστρέφονταν με ποιητές και ζωγράφους με αποτέλεσμα να στραφεί και η ίδια προς την τέχνη. Η συλλογή της περιλαμβάνει Πικάσο, Μαρκ Σαγκάλ, Ανρί Ματίς, Ζουάν Μιρό, Νικηφόρο Λύτρα, Κωνσταντίνο Βολανάκη, Γιάννη Τσαρούχη, Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα, Δημήτρη Γαλάνη, Σπύρο Βασιλείου, Παναγιώτη Τέτση κ.α.
Μεγάλο μέρος της επίπλωσης της οικίας της, έχει δωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη, προς το οποίο έχει πραγματοποιήσει πλήθος δωρεών. Σε ένδειξη τιμής το Μουσείο Μπενάκη, το 2014, διοργάνωσε, στην Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου - Γκίκα, την έκθεση με τίτλο «Στο σπίτι της Λήδας Βαρδινογιάννη», όπου και εκτέθηκε το μεγαλύτερο μέρος της προσωπικής της συλλογής. Είναι επίσης ευεργέτριαι του Ασύλου Ανιάτων.
Ζει στο Κολωνάκι. Ήταν παντρεμένη με τον Παύλο Βαρδινογιάννη και κουμπάρος τους στον γάμο ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας και της Δανίας

Η κατάληξη

Απεβίωσε αιφνίδια λίγες μόλις ημέρες μετά τη γέννηση του γιου της (24 Σεπτεμβρίου 1891), σε ηλικία 21 ετών. Το μνήμα της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας βρίσκεται στο Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι.
Προς τιμήν της ο Δήμος Αθηναίων έδωσε το όνομά της σε κεντρικό δρόμο της πόλης, τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, ενώ και ο Δήμος Πειραιώς ονόμασε την πλατεία στο άκρο του λιμένος Ζέας (Πασαλιμάνι) πλατεία βασιλόπαιδος Αλεξάνδρας (Πλατεία Αλεξάνδρας).
Στο Μαιευτήριο Αλεξάνδρα (τώρα Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) στην Αθήνα έδωσε το όνομά της, προς μνήμην της, ο ανιψιός της Βασιλιάς Παύλος. Το Μαιευτήριο συνδέθηκε με το Πανεπιστήμιο Αθηνών με ειδική αρμοδιότητα στην έρευνα και την καταπολέμηση της μητρικής θνησιμότητας μετά τον τοκετό.
Μάλα Πέτσα

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ελευθερεύς

Ελευθερεύς ήταν ένα από τα συνώνυμα (επικλήσεις) του θεού Διονύσου. Προέρχεται από το όνομα Ελευθέριος ή από την πόλη Ελευθεραί της Βοιωτίας. Αναφερόμενο στον Διόνυσο σημαίνει «αυτός που απελευθερώνει την ανθρωπότητα από τη λύπη και τον πόνο». Αναφέρεται επίσης στον Δία.
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 (ΚΟΝΚΑΚΑΦ)

Τα προκριματικά για το παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου για την περιοχή της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής διοργανώνονται από την επίσημη ομοσπονδία την ΚΟΝΚΑΚΑΦ που περιλαμβάνει 35 ομοσπονδίες. Οι 35 εθνικές ομάδες διαγωνίζονται μεταξύ τους για 3 θέσεις στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, συν μία ακόμα συμμετοχή σε αγώνα μπαράζ με ομάδα από την ΟΦΚ.

Δεύτερος γύρος

Τα αποτελέσματα που σημειώνονται με * είναι μετά από απόφαση της ΦΙΦΑ.
HMS Southampton (1912)

Περιγραφή

Το Southampton ανήκε στην υποκλάση Chatham, τα σκάφη της οποίας ήταν ελαφρώς μεγαλύτερα σε διαστάσεις και βελτιωμένα συγκριτικά με τα προγενέστερα πλοία της υποκλάσης Weymouth. Το ολικό μήκος ήταν 139,3 m, το πλάτος 14,9 m και το βύθισμα 4,9 m. Το εκτόπισμα του ήταν 5.500 t με κανονικό φόρτο και 6.100 t με πλήρη. Οι ατμοστρόβιλοι παρείχαν μέγιστη ισχύ 25.000 shp και έτσι το σκάφος μπορούσε να φτάσει σε μέγιστη ταχύτητα 25,5 kn. Κατά την διάρκεια των δοκιμών έφτασε τους 26,1 kn και τους 25.720 shp. Οι καυστήρες του λειτουργούσαν με πετρέλαιο και άνθρακα, ενώ με πλήρη φόρτο η ακτίνα δράσης έφτανε στα 4.400 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 10 kn.
Ο οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 152 m, όλα προστατευόμενα από ασπίδια, καθώς και τέσσερα όπλα των 47 mm. Επίσης υπήρχαν δύο τορπιλοσωλήνες των 533 mm.

Επιχειρησιακή ιστορία

Η ναυπήγηση του Southampton ξεκίνησε στις 6 Απριλίου 1911 στις εγκαταστάσεις της John Brown & Company στο Clydebank και η καθέλκυση του έλαβε χώρα στις 16 Μαΐου 1912. Ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του ίδιου έτους και εντάχθηκε στη δύναμη της 1ης Μοίρας Μάχης τον Ιούλιο του 1913. Γνώρισε πολύ σημαντική πολεμική δράση στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο: το 1914 έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Ελιγολάνδης και στις αρχές του 1915 στη ναυμαχία του Ντόγγερ Μπανκ. Τον Μάιο του 1916 το καταδρομικό πολέμησε στη Ναυμαχία της Γιουτλάνδης ως ναυαρχίδα της 2ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών. Μάλιστα κατάφερε να τορπιλίσει το γερμανικό ελαφρύ καταδρομικό SMS Frauenlob το οποίο και βύθισε.
Το 1917 μεταφέρθηκε στην 8η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών στην οποία και ανήκε μέχρι το τέλος του πολέμου. Πωλήθηκε και διαλύθηκε για σκραπ το 1926.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1996-1997

Το 5ο Επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ ανδρών Α1 κατηγορίας ΕΣΑΚΕ, περιόδου 1996-97 χαρακτηρίσθηκε από σημαντικά γεγονότα.
Πρώτα απ' όλα, τον τίτλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός που για την ομάδα του Πειραιά ήταν ο πέμπτος συνεχόμενος, χωρίς όμως τον Ιωαννίδη στην τεχνική του ηγεσία, ύστερα από 5 χρόνια. Στη θέση του, είχε προσληφθεί ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος οδήγησε την ομάδα σε ένα νταμπλ εγχώριων τίτλων (Πρωτάθλημα-Κύπελλο).
Από την άλλη, ο πρωταθλητής Ευρώπης του 1996 Παναθηναϊκός περιορίσθηκε στην 5η θέση, ενώ ο Παναγιώτης Γιαννάκης που έως την προηγούμενη περίοδο αγωνιζόταν με τα χρώματά του, απεσύρθη από την ενεργό δράση και ανέλαβε το ρόλο του επιβλέποντα όλων των Εθνικών ομάδων έως ότου ολοκληρώνονταν οι υποχρεώσεις της Εθνικής ανδρών στο Ευρωμπάσκετ του 1997.
Ακόμη, ο Γιάννης Ιωαννίδης εργάσθηκε για λογαριασμό της ΑΕΚ για πρώτη φορά στην καριέρα του, ενώ ο χαρακτήρας των ελληνικών ομάδων αλλοιώθηκε λόγω της αθρόας εισροής των λεγόμενων "κοινοτικών" αθλητών, μετά την εξέλιξη που αφορούσε στην "Υπόθεση Μποσμάν". Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, αυτή την περίοδο ο Κώστας Παταβούκας αγωνίσθηκε στην Ιταλική Μπολόνια και ο Γιώργος Καλαϊτζής στη Στεφανέλ Μιλάνο.

Τελικοί (για 3 νίκες)

Ο Ολυμπιακός επικράτησε της ΑΕΚ στους τελικούς με 3-1 νίκες και κατέκτησε το πρωτάθλημα για 5η συνεχόμενη φορά. Την τρίτη θέση κατέκτησε ο ΠΑΟΚ.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Στο Κύπελλο Κυπελλούχων είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι κατ’ έτος κυπελλούχοι των χωρών της Ευρώπης ή οι φιναλίστ του Κυπέλλου σε περίπτωση που ο κυπελλούχος ήταν και πρωταθλητής και συνεπώς συμμετείχε στο Κύπ. Πρωταθλητριών.
Η πρώτη διοργάνωση έγινε την περίοδο 1960-61 και αρχικά θεωρείτο το δεύτερο σε αξία ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ο κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων αντιμετώπιζε τον νικητή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στον τελικό του Σούπερ Καπ.
Όμως, με τα χρόνια στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ συμμετείχαν μεγαλύτερης δυναμικότητας ομάδες με αποτέλεσμα σταδιακά να μειωθεί το κύρος του Κυπ. Κυπελλούχων. Με την καθιέρωση του Τσάμπιονς Λιγκ, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, το Κύπελλο Κυπελλούχων έχασε ακόμη περισσότερο από την αίγλη του. Έτσι, η UEFA αποφάσισε την κατάργησή του το 1998-99. Από την περίοδο 1999-2000 οι κυπελλούχοι συμμετέχουν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Πολυνίκης του θεσμού υπήρξε η Μπαρτσελόνα με τέσσερις κατακτήσεις, ενώ από δύο φορές το κατέκτησαν οι: ΡΣΚ Άντερλεχτ, Μίλαν, ΦΚ Ντιναμό Κιέβου και Τσέλσι ΦΚ. Συνολικά το κύπελλο κατέκτησαν 32 ομάδες από 12 διαφορετικές χώρες. 
Επίσης, στο τελικό έφτασαν άλλες 19 ομάδες. Οι ομάδες της Αγγλίας το κατέκτησαν 8 φορές, ενώ από 7 κύπελλα κατέκτησαν ομάδες της Ιταλίας και της Ισπανίας.