google/wiki40b huggingface dataset:
354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών

Η 354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών αποτελεί Μοίρα Τακτικών Μεταφορών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας έχει ως έδρα το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο της Ελευσίνας και ανήκει στην 112 Πτέρυγα Μάχης.

Ιστορία

Συγκροτήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με αεροσκάφη C-47 Dakota. Ανέστειλε την λειτουργία της για πρώτη φορά στα μέσα της δεκατίας του 1960.
Επανασυγκροτήθηκε στις 16 Μαΐου του 1970 και αρχικά ονομαζόταν 354 Μοίρα Μεταφορών με την ονομασία «Πήγασος». Εξοπλίστηκε με τα νεοπαραληφθέντα μεταγωγικά αεροσκάφη NORD N2501D NORATLAS Γαλλικής προέλευσης. Αρχικά η Μοίρα παρέλαβε 16 αεροσκάφη, τα οποία θα συμπλήρωναν το έργο των γερασμένων αεροσκαφών C-47 Dakota. Αργότερα ο αριθμός τους θα έφθανε στα 51 αεροσκάφη που μέχρι τότε εξυπηρετούσαν τις ανάγκες της Γερμανικής Αεροπορίας.
Τα πρώτα πληρώματα αέρος και τεχνικό προσωπικό είχαν μεταφερθεί στο WUNSTORF της Γερμανίας, την έδρα της Ακαδημίας Μεταφορικών Αεροσκαφών για παρακολούθηση Θεωρητικής Εκπαίδευσης. Ακολούθησε Επιχειρησιακή Εκπαίδευση και αργότερα όλο το προσωπικό εντάχθηκε σε Γερμανική Μοίρα και εκτελούσε κανονικές αποστολές. 
Στούς Πέντε αυτούς μήνες εντατικής εκπαίδευσης απέκτησαν τις γνώσεις οπού χρειάζονταν ωστε να στελεχώσουν την νέα Μοίρα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Πρώτος Διοικητής ήταν ο  Αντισμήναρχος Ζαφείρης Λινοξυλάκης από το (15-05-1970 έως 26-06-1971), έμβλημά της ήταν ο Πήγασος (μυθολογία)
Διοικητικά και επιχειρησιακά ανήκε στο 28ο Αρχηγείο Τακτικών Αεροπορικών Δυνάμεων (ΑΤΑΔ). 
Αποστολή της Μοίρας ήταν η εκτέλεση των Τακτικών Μεταφορών της Πολεμικής Αεροπορίας καθώς και όλων των κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Σύντομα και παρά τις δυσκολίες αναπτύχθηκε πλήρως σε προσωπικό και μέσα και αποτέλεσε πλέον την κυριότερη Μοίρα Μεταφορών. 
Οκτώ μήνες από της συστάσεώς της παρελαβε 14 αεροσκάφη NORD N2501D NORATLAS Εκτός από Αερομεταφορές πραγματοποίουσε και αποστολές ρίψεις αλεξιπτωτιστών και εφοδίων πραγματοποίησαν και ρίψεις των πρώτων γυναικών αλεξιπτωτιστριών,το 1973 η Μοίρα αξιολογήθηκε με επιτυχία από το ΝΑΤΟ. 
Στις 18 Δεκεμβρίου του 1976 μετονομάσθηκε «354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών» για να δηλωθεί έτσι το ευρύ φάσμα του έργου και των αποστολών της. Μαζί αλλάζει και το έμβλημα της Μοίρας, Ο Πήγασος παίρνει διαφορετική μορφή. 
Σημαντικότερη στιγμή της δράσης της 354 ΜΤΜ ήταν η ηρωική Στρατιωτική αποστολή «ΝΙΚΗ» τη νύχτα της 21ης προς 22ας Ιουλίου του 1974 στην Κύπρο, η οποία είχε τραγικά αποτελέσματα.
Τον Ιούλιο του 1980 η 354 ΜΤΜ παραδίδει τα αεροσκάφη της στην 355 ΜΤΜ και λειτουργεί ως Σμήνος Αεροσκαφών NORATLAS συνεχίζοντας την δράση της.
Στις 18 Απριλίου του 1982, μετά από 12ετή συνεχή παρουσία, έχοντας επιτελέσει σημαντικό επιχειρησιακό και κοινωνικό έργο, η λειτουργία της 354 Μ.Τ.Μ. αναστέλλεται χείο:Alenia C27JSpartan.jpg|thumb|200pΑεροσκάος C-27J Spartan]]
Στις 3 Ιανουαρίου του 2005 ανασυγκροτειται εκ νέου και εξοπλίζεται με τo νέο αεροσκάφος C-27J Spartan ενώ αυτήν την
φορά προσωπικό στέλνεται για εκπαίδευση στο Τορίνο της Ιταλίας οπού και βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της κατασκεύαστριας εταιρίας ALENIA AERONAYTICA.
Σήμερα η 112 Π.Μ. έρχεται να καλύψει τις αυξανόμενες απαιτήσεις, ως αιχμή του δόρατος της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης.
Δημοτικός Αερολιμένας Καστελόριζου

Ιστορικό

Στις αρχές του εικοστού αιώνα το Καστελόριζο συνδεόταν μέσω υδροπλάνων, με προορισμούς κυρίως της βορειοανατολικής Αφρικής. Τα υδροπλάνα χρησιμοποιούσαν το φυσικό πεταλόμορφο λιμάνι του νησιού.
Ο υπάρχων αερολιμένας Καστελόριζου ξεκίνησε να λειτουργεί το 1986 ως εσωτερικών πτήσεων. Ο αερολιμένας διαθέτει έναν μικρό αεροσταθμό εμβαδού 150 τ.μ. και ο χώρος στάθμευσης αεροσκαφών μπορεί να εξυπηρετήσει ένα αεροσκάφος τύπου Dash-8 και 3 ελαφριά αεροσκάφη γενικής αεροπορίας.

Συγκοινωνίες

Ο αερολιμένας βρίσκεται περίπου στη μέση του νησιού, σχεδόν 2,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της Μεγίστης. Συνδέεται με τη πόλη με λεωφορείο κατά τους θερινούς μήνες, ενώ επίσης υπάρχουν και ταξί.
Σερβικό Φιλελεύθερο Κόμμα

Το Φιλελεύθερο κόμμα (σερβικά : Либерална странка) είναι ένα από τα τρία πολιτικά κόμματα που εμπλέκονται σημαντικά στην πολιτική ζωή της Σερβίας τον 19ο αιώνα. Ιδρύθηκε επίσημα το 1881 στο Πριγκιπάτο της Σερβίας.
Οι ιδρυτές των Φιλελευθέρων εμφανίζονται στην πολιτική ζωή της Σερβίας και τη δεκαετία του 1840. Εμφανίζονται πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλεξάνδρου Καραγιώργεβιτς με την ονομασία Υπερασπιστές του συντάγματος, Φιλελεύθεροι που είναι στην αντιπολίτευση, ανάμεσά τους ήταν εξέχοντα πρόσωπα της εποχής, ο Βλαντιμίρ Γιοβάνοβιτς, ο Γεβρέμ Γκρούιτς, ο Μίλοβαν Γιάνκοβιτς, ο Στόγιαν Μπόσκοβιτς, ο Αλίμπιε Βασιλίεβιτς και ο Γιόβαν Ίλιτς. Η πρώτη μορφή της πολιτικής τους οργάνωσης είναι ο Οργανισμός Σερβικής νεολαίας που ιδρύθηκε το 1847 και η δράση του απαγορεύτηκε το 1851.
Οι Φιλελεύθεροι συμμετείχαν στην εθνοσυνέλευση του Μαΐου στο Σρέμσκι Καρλόβσκι και στην Εθνοσυνέλευση Πετροβσκόι. Το 1858 έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μείωση του καθεστώτος του Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς. Φιλελεύθεροι αργότερα ίδρυσαν τη Ηνωμένη Νεολαία της Σερβίας. Με τις ιδέες του κόμματος ήταν κοντά ο Γιόβαν Ρίστιτς ο οποίος αργότερα θα γίνει πρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Οι Φιλελεύθεροι ήταν Ρωσόφιλοι και υποστηριχτές της δυναστείας Ομπρένοβιτς, συνδέονταν στενά με την ορθόδοξη εκκλησία στη Σερβία. Όσο αφορά τις εθνικές πολιτικές παρέμεναν συνεπείς με το στόχο της ενοποίησης όλων των Σέρβων. Ήταν ένα πολιτικό ρεύμα που βρισκόταν μεταξύ των συντηρητικών και Ριζοσπαστών.
Το Φιλελεύθερο κόμμα, μετά την άνοδο στο θρόνο του Πέτρου Καραγιώργεβιτς χωρίζεται σε δύο μέρη, το ένα ονομάστηκε σε Εθνικό κόμμα υπό την ηγεσία του Στόγιαν Ρίμπαρατς, και το άλλη πήρε το όνομά Φιλελεύθερο Δημοκρατικό κόμμα υπό την ηγεσία του Βόισλαβ Βελίκοβιτς. Και τα δύο μέρη το 1904 συνεργάστηκαν με το όνομα Εθνικό κόμμα.
Εθνική Αργεντινής U17 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Αργεντινής U17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 17 ετών της Αργεντινής. Έχει συμμετάσχει σε 13 από τα 16 Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου U17, έχοντας τερματήσει 3 φορές στην τρίτη θέση και μία φορά στην τέταρτη θέση. Επιπρόσθετα, έχει κερδίσει το South American Under-17 Football Championship 3 φορές.
Πολλοί κορυφαίοι ποδοσφαιριστές έχουν περάσει από τις τάξεις της ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν, Λουσιάνο Γκαλέτι, Εσεκιέλ Γκονσάλες, Ροδόλφο Αρρουαμπαρρένα, Χαβιέρ Μασκεράνο και Κάρλος Τέβες.
Νέο Πεδινό Λήμνου

Ίδρυση

Μετά το σεισμό του 1968 που ερείπωσε το αρχικό χωριό κι έπειτα από υποδείξεις γεωλόγων αποφασίστηκε να μη ξαναχτιστεί στην ίδια θέση αλλά σε άλλη σταθερότερη, κοντά στη Νέα Κούταλη. Από τότε τα δυο χωριά αποτελούν ενιαίο οικιστικό σύνολο αλλά συνιστούσαν δυο ξεχωριστές κοινότητες ως το 1998 που εντάχθηκαν στο Δήμο Ν. Κούταλης.
Ο οικισμός του Νέου Πεδινού ξεκίνησε να χτίζεται στις αρχές της δεκαετίας του '70 και το χτίσιμό του ολοκληρώθηκε γύρω στα 1976. Κτίστηκε με εράνους και με εισφορά από το μισθό όλων των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας. Έχει καλή ρυμοτομία, με όμορφα σπιτάκια αλλά χωρίς το παραδοσιακό χρώμα του παλιού. Όμως, είναι καταπράσινο με μεγάλες δενδροστοιχίες και μια όμορφη πλατεία γύρω από τον κεντρικό ναό των Αγίων Πάντων.

Ο ναός

Ο ναός των Αγίων Πάντων χτίστηκε το 1996 με ανάδοχο το Δημήτριο Κουλερή.
Ο περικαλλής ναός των Αγίων Πάντων Νέου Πεδινού ανεγέρθηκε με την βοήθεια όλων των ευσεβών Πεδινιωτών. Πρωτεργάτες του θεάρεστου αυτού έργου λατρείας του Τριαδικού Θεού υπήρξαν ο μακαριστός εφημέριος Πεδινού π. Κωνσταντίνος Αμπανάβας και ο δραστήριος γραμματέας της πρώην κοινότητας αείμνηστος Δημήτριος Κουρνιώτης.
Και οι δύο αυτοί αγωνίστηκαν με όλες τους τις δυνάμεις στη διατήρηση των μοναδικών θρησκευτικών κειμηλίων της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στον Αλεξόπυργο.

Κάτοικοι

Αρχικά το νέο χωριό είχε ελάχιστο πληθυσμό, αφού μετά το σεισμό οι κάτοικοι του παλιού χωριού διασκορπίστηκαν. Τη δεκαετία του '80 άρχισε να ανακάμπτει πληθυσμιακά και το 1991 απογράφηκαν 398 άτομα.
Οι κάτοικοι του Πεδινού είναι στην πλειοψηφία τους αγρότες και αλιείς. Την τελευταία δεκαετία έχει αναπυχθεί και ο τουριστικός τομέας.
Από το Πεδινό κατάγεται ο λόγιος δάσκαλος Αριστοφάνης Κουλερής, συγγραφέας μεταξύ άλλων του ενδιαφέροντος βιβλίου "Μνήμη Ηρώων Πεδινού Λήμνου".
Στην Αθήνα λειτουργεί δραστήριος "Σύλλογος των εν Αττική Πεδινιωτών".
Μεγάλος ευεργέτης του Παλαιού Πεδινού υπήρξε ο Χαράλαμπος Χατζηχαραλάμπους του Οδυσσέα που ανέλαβε την δαπάνη ηλεκτροδότησης του ιερού ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Σήμερα η δραστήρια κ. Βικτώρια Κουρνιώτη έχει αναλάβει πρωτοβουλία για την αναστήλωση του καμπαναριού του ιερού ναού. Μια πρωτοβουλία που χρειάζεται την στήριξη όλων των Πεδινιωτών όπου γης. Τελικώς οι ρηγματώσεις του κωδωνοστασίου της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου απεκαταστάθησαν πλήρως κατόπιν ενεργειών του Συλλόγου Των εν Αττική Πεδινιωτών της Αθήνας. Με πρωτοβουλία του Προέδρου του Συλλόγου κ. Αριστοφάνη Κουλερή και του Δημάρχου κ. Δ. Βουλγαράκη "εξοικονομήθηκε" η αναγκάια δαπάνη του έργου από το Επαρχείο Λήμνου και το καλλιτεχνικότατο ιστορικό κωδωνοστάσιο επανήλθε στην αρχική του μορφή.
Αρχιτεκτονικός ρυθμός

Αρχιτεκτονική των πρώτων πολιτισμών

Οι προϊστορικοί πολιτισμοί ανέπτυξαν για πρώτη φορά την αρχιτεκτονική, με πρώτους τους Σουμέριους στη Μεσοποταμία, και αργότερα τους Βαβυλώνιους στην ίδια περιοχή, με τους περίφημους Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας. Επίσης οι Αιγύπτιοι ανέπτυξαν πολύ την αρχιτεκτονική, παράλληλα με τη γεωμετρία. Το πιο γνωστό είδος κτιρίου που άφησαν στην ιστορία είναι οι Πυραμίδες. Στη συνέχεια η αρχιτεκτονική αναπτύχθηκε στην Περσική Αυτοκρατορία, ενώ εξίσου αξιοσημείωτα είναι και τα επιτεύγματα του Μινωικού πολιτισμού, κυρίως στην Κρήτη αλλά και στη Θήρα. Το πιο γνωστό αρχιτεκτονικό μνημείο που άφησε είναι το παλάτι της Κνωσσού στην Κρήτη. Τέλος ο Μυκηναϊκός πολιτισμός φρόντισε πολύ την αρχιτεκτονική, με κύρια δείγματα τους θολωτούς τάφους, τις οχυρωμένες πόλεις και τα γνωστά μέγαρα.

Αρχαιοελληνική Αρχιτεκτονική

Η αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική είναι η πρώτη σπουδαία αρχιτεκτονική που εμφανίζεται στην Ευρώπη. Έγινε πρότυπο και έθεσε τις βάσεις για πολλούς άλλους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Κυριάρχησε ο Ιωνικός, ο Δωρικός ρυθμός και ο Κορινθιακός ρυθμός.

Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική

Εξίσου σπουδαία είναι και η αρχιτεκτονική των Ρωμαίων, που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτή των αρχαίων Ελλήνων. Πολύ γνωστά είναι τα Ρωμαϊκά υδραγωγεία και οι περίφημες Ρωμαϊκές γέφυρες. Η Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική ήταν διαδεδομένη τους πρώτους αιώνες μετά Χριστόν σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης.

Μεσαίωνας

Κατά τον Μεσαίωνα παρατηρείται κυρίως ανάπτυξη της θρησκευτικής αρχιτεκτονικής, αρχιτεκτονικής δηλαδή που σχετίζεται με εκκλησίες και ναούς. Στην Ευρώπη κυριαρχεί ο Γοτθικός ρυθμός και πριν από αυτόν ο Ρομανικός ρυθμός. Ο Γοτθικός ρυθμός άνθισε από το 1130 μέχρι το 1500. Πολλοί καθεδρικοί ναοί χτίστηκαν σύμφωνα με αυτόν τον ρυθμό, όπως η Παναγία των Παρισίων. Επίσης σημαντικά αναπτύχθηκε και η Βυζαντινή αρχιτεκτονική, με κλασσικό δείγμα την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.
BBC Καιρός

Ιστορικό

Το πρώτο δελτίο καιρού μεταδόθηκε στο ραδιόφωνο στις 14 Νοεμβρίου 1922 και το πρώτο καθημερινό δελτίο στις 26 Μαρτίου του 1923. Το 1936 μεταδόθηκε το πρώτο τηλεοπτικό δελτίο καιρού, καθώς και το πρώτο παγκόσμιο δελτίο καιρού με τη χρήση μετεωρολογικού χάρτη.

Διαδικτυακό δελτίο

Η ιστοσελίδα του BBC παρέχει δελτία καιρού για το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και για όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας κινούμενα σχέδια και σχεδιασμούς παρόμοιους με αυτούς της τηλεόρασης. Η ιστοσελίδα της υπηρεσίας ξεκίνησε να λειτουργεί το 1997.

BBC Weather app

Στις 20 Μαρτίου του 2013, εκδόθηκε από την υπηρεσία η εφαρμογή BBC Weather app για συσκευές iOS και για Android (μέσω του Google Play).
Πύργοι του Μάρκο στο Κόζχλε

Ιστορία

Το κάστρο αναφέρεται σε σερβικά εκκλησιαστικά έγραφα κατά τη βασιλεία του Στέφαν Ντούσαν. Μέχρι το 1230, όταν οι Σέρβοι εισέβαλαν στα Βυζαντινά συνοριακά φρούρια της περιοχής το Κόζχλε ήταν φρούριο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα σύνορα με το Μεσαιωνικό βασίλειο της Σερβίας. Στην εποχή του Στέφαν Ντουσάν το φρούριο συνορεύει με τη φεουδαρχική ιδιοκτησία της εκκλησίας του Αγίου Νικόλα της Κόζχλε. Η εκκλησία κτίστηκε 1 χλμ νότια από το φρούριο.
1112 Πολωνία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πολωνίας εκτιμάται σε 35,76 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι μάλλον S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1319. Η Πολωνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 82,5 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ιωσίας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελτ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φραγκίσκου-Ιωσία δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελτ και της Άννας-Σοφίας, κόρης του Λουδοβίκου-Φρειδερίκου Α΄ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.
Εθνική Νήσων Σολομώντα (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Το 2004 τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2004.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Στάδιο Λόουσον Τάμα, χωρητικότητας 10.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Ονιάρα.
1993 Γκουακόλντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Γκουακόλντα είναι άγνωστα.
Φρειδερίκος Δ΄ της Θουριγγίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Βαλτάσαρ λαντγράβου της Θουριγγίας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.
To 1382 στο Χέμνιτς ο πατέρας του μοίρασε την πατρική επικράτεια: ο Βαλτάσαρ έλαβε τη Θουριγγία. Ήταν ικανός και μετά από διάφορες αψιμαχίες με τους μικροευγενείς της περιοχής του, μπόρεσε να επεκτείνει ευρέως τις γαίες του.
Ο Βαλτάσαρ σχεδίαζε να τον νυμφεύσει με την Ελισάβετ δούκισσα του Λουξεμβούργου, κόρη του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς (αδελφού του Σιγισμόνδου της Γερμανίας), αλλά το 1406 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Φρειδερίκος Δ΄ νυμφεύτηκε το επόμενο έτος την Άννα.
Θεωρείται ασθενής κυβερνήτης, που εξαρτιόταν -πολύ, κατά περιόδους- από τη σύζυγό του και τους συγγενείς της. Διατηρούσε πολυτελή Αυλή και για τις δαπάνες της πωλούσε όλο και περισσότερες γαίες. Το 1436 εκδίωξε τους Ιουδαίους από τη Θουριγγία.
Το 1440 απεβίωσε στο κάστρο Ρούνεμπουρκ, στο Βάισσενσεε της Θουριγγίας, σε ηλικία 56 ετών άτεκνος. Τον κληρονόμησαν οι Φρειδερίκος Β΄ και Γουλιέλμος Γ΄, γιοί του εξαδέλφου του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Νωρίτερα τους είχε ήδη πωλήσει τις πιο απομεμονωμένες περιοχές του Μάισεν για 15.000 γκίλντερς. Το 1445 στο Άλτενμπουρκ οι δύο κληρονόμοι διαίρεσαν την περιοχή του, αλλά αυτό δεν αποσόβησε τον Σαξονικό Αδελφοκτόνο Πόλεμο, που ακολούθησε.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1407 την Άννα, κόρη του Γκύντερ Λ΄ κόμη τυ Σβάρτσμπουρκ-Μπλάνκενμπουρκ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Αναστενάρια

Ιστορία

Πιθανολογείται ότι τα Αναστενάρια είναι επιβίωση αντίστοιχων θρησκευτικών πρακτικών της αρχαιότητας και συγκεκριμένα πρακτικών από τη λατρεία του Διόνυσου.
Τα Αναστενάρια γίνονται σήμερα στην Αγία Ελένη Σερρών, στην Κερκίνη Σερρών στο Στρυμωνικό Σερρών, στο Λαγκαδά, στη Μελίκη της Ημαθίας και στη Μαυρολεύκη της Δράμας. Συνδέονται δε με τη γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στις 21 Μαΐου. Οι εκδηλώσεις ξεκινάνε την παραμονή της 21ης Μαΐου και τελειώνουν το βράδυ της 23ης.
Το όνομα αναστενάρια πάρθηκε από το αναστενάρι, το εικόνισμα που κρατούν σ' όλη τη διάρκεια της γιορτής στα χέρια τους και που θεωρείται ο ανώτατος αρχηγός των αναστενάρηδων.
Η γιορτή αρχίζει με ξέφρενο χορό, με τη συνοδεία του ταμπούρλου και με ψαλμωδία ύμνων. Κατόπιν γίνεται η ζωοθυσία (τη δεύτερη μέρα), όπου το κρέας του σφαγμένου ζώου μοιράζεται στις οικογένειες του χωριού. Αρχίζει πάλι ο χορός και το φαγοπότι και σαν κλείσιμο έρχεται η πυροβασία. Κατά τη φάση αυτή ορισμένοι από τους συμμετέχοντες, εκστασιασμένοι από την πίστη τους, ρίχνονται στα αναμμένα κάρβουνα και χορεύουν κρατώντας στα χέρια τους ένα εικόνισμα ή ένα Ευαγγέλιο.
Θεόδωρος Αποστολόπουλος

Βιογραφία-σπουδές

Ο Αποστολόπουλος, ο οποίος γεννήθηκε το 1863, πήρε δίπλωμα από το Διδασκαλείο το 1880 και το 1882 γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου έκανε μετεγγραφή προς τη Νομική Σχολή. Το 1892 πήρε το δίπλωμα του νομικού με τη διδακτορική διατριβή Το δίκαιον της πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ το 1895 διορίστηκε δικηγόρος. Ο Αποστολόπουλος συνέγραψε πλήθος διδακτικών βιβλίων για τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Σε σχολικά βιβλία του της Ιστορίας και της Γεωγραφίας, τα οποία εξεδόθησαν το 1883 και το 1885, αναφέρεται επίσης ως ο πρώτος τακτικός διδάσκαλος του εν Αθήναις προτύπου σχολείου. Αργότερα ίδρυσε τα «Βιβλιεμπορικά καταστήματα Αποστολοπούλου» και εξέδωσε για μικρό χρονικό διάστημα, το 1897, τη δική του καθημερινή εφημερίδα, την Αυγή (Αθηνών). Δημοσίευσε επίσης με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Τυρταίος.
Ομάδες Δίκυκλης Αστυνόμευσης

Οι ομάδες δίκυκλης αστυνόμευσης (ΔΙΑΣ) δημιουργήθηκαν το Μάρτιο του 2010 με σκοπό την πρόληψη, τον έλεγχο, την καταστολή βίαιων και εγκληματικών ενεργειών, όπως είναι οι ληστείες, οι βιασμοί, οι συμπλοκές, οι ανθρωποκτονίες. Αποτελούνται από δικυκλιστές, ιδιαίτερα από τη μονάδα των Ειδικών Φρουρών.

Γενικές πληροφορίες

Η πολιτική πρωτοβουλία για την δημιουργία της ΔΙΑΣ ανήκει στον τότε υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη Εμπνευστής της ομάδας ΔΙΑΣ ήταν ο τότε Υπαρχηγος ΕΛΑΣ Αντιστράτηγος Γιαννης Ραχωβιτσας. Μαζί με τον τότε ΓΑΔΑ Υποστράτηγο Γρήγορη Μπαλακο και τον Ταξίαρχο Γιώργο Σταυρακα ανέλαβαν την δημιουργία της. Την διοίκησή της ανεθεσαν στον τότε Ταξίαρχο Γιώργο Σταύρακα(σήμερα είναι Υποστράτηγος εν αποστρατεία).
παλαιότερα οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει και την ομάδα  ΔΕΛΤΑ (Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης). Σημαντικά συνέβαλαν στην δημιουργία και μετέπειτα λειτουργία της, ο Προεδρος και Γραμματεας των ειδικών φρουρών Βασιλης Ντουμας και Στρατος Μαυροειδακος.
Η ομάδα ΔΙΑΣ είναι εξοπλισμένη με σύγχρονες και γρήγορες μοτοσυκλέτες με τις οποίες περιπολούν σε 75 Δήμους της Αττικής συμπεριλαμβανομένου του κέντρου της Αθήνας και του Πειραιά, και σε 21 περιοχές της Θεσσαλονίκης.
Αλεξάντερ Άλμπον

Πρώτα χρόνια

Ο Άλμπον γεννήθηκε στο Πόρτλαντ Χόσπιταλ του Λονδίνου. Πατέρας του είναι ο Νάιτζελ Άλμπον, ένας παλαίμαχος 
οδηγός αγώνων ο οποίος συμμετείχε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Τουρισμού και στο Πόρσε Καρέρα Καπ. Συμπληρώνω εδώ
αναφέροντας πως ο Νάιτζελ Άλμπον δεν έλαβε ποτέ μέρος σε αγώνα της Φόρμουλα 1. Η μητέρα του είναι Ταϊλανδέζα. Ο Αλεξάντερ 
μορφώθηκε στο Κολλέγιο του Ίψουιτς όμως σε ηλικία 12 περίπου ετών εγκατέλειψε οριστικά το σχολείο για να αφοσιωθεί στο Μηχανοκίνητο Αθλητισμό.
Οβριόκαστρο Αττικής

Το Οβριόκαστρο είναι λόφος στην περιοχή της Λαυρεωτικής, με μέγιστο υψόμετρο 315 μέτρα. Βρίσκεται ανάμεσα στην Κερατέα και το Λαύριο, περίπου πέντε χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το κέντρο της Κερατέας. 
Στο παρελθόν ο λόφος ήταν κατάφυτος όμως μετά από μία καταστροφική πυρκαγιά έχει απομείνει με χαμηλή βλάστηση και έχει κηρυχθεί αναδασωτέος.
Στις πλαγιές του σχηματίζονται μικρά υδάτινα ρεύματα, με κυριότερο το υδατόρεμα Μουζάκι, τα περισσότερα απ’ τα οποία καταλήγουν στο ρέμα της Ντάρδεζας, που ρέει βόρεια και ανατολικά του λόφου, σχεδόν παράλληλα στην Λεωφόρο Λαυρίου. 
Η ονομασία του λόφου οφείλεται στα ερείπια αρχαίου φρουρίου που πιστεύεται πως κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. από δούλους των μεταλλείων του Λαυρίου, οι οποίοι είχαν επαναστατήσει κατά των Ρωμαίων.
Στην περιοχή έχουν βρεθεί επίσης πολυάριθμα θραύσματα κεραμικών και εργαλείων από οψιδιανό που καλύπτουν ένα διάστημα από την ύστερη νεολιθική μέχρι την μεσοελλαδική εποχή. 
Για την προστασία του αρχαιολογικού χώρου και του φυσικού περιβάλλοντος που διατηρείται ακόμα άθικτο από οικιστικές παρεμβάσεις η περιοχή έχει ανακηρυχθεί «Αρχαιολογικός χώρος, Ιστορικός Τόπος και Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους», με διάταγμα του 1980 (ΦΕΚ 852/Β/1980). Επίσης έχει ανακηρυχθεί «Αρχαιολογική Ζώνη Α Προστασίας» με διάταγμα του 1995 (ΦΕΚ 1070/Β/95). 
Ο Ευγένιος Βάντερπουλ (1906-1989), πατέρας της Λίζας Εβερτ, μελέτησε το Οβριόκαστρο και δημοσίευσε τη σχετική του έρευνα το 1975. Ο Ευάγγελος Κακαβογιάννης (τέως διευθυντής Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ) και η Ολγα Κακαβογιάννη ασχολήθηκαν με τα μνημεία της περιοχής Οβριόκαστρο-Δάρδεζα-Ποτάμι Σταθμός-Δασκαλιού του Δήμου Κερατέας, που βρίσκονται μεταξύ Κερατέας - Λαυρίου. Με χάρτες και πολλά στοιχεία αναφέρονται στο αρχαίο οχυρό των Ελληνιστικών χρόνων του Οβριόκαστρου, στους αρχαίους δήμους «Ποτάμιοι καθύπερθεν», «Ποτάμιοι υπένερθεν», που βρίσκονται εκεί, στον Κούρο της Κερατέας, που βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και σε έναν θαλαμοειδή μυκηναϊκό τάφο που βρέθηκε κοντά στο Οβριόκαστρο, στη θέση Μυρτέζα. Ο Χανς Λόμαν, καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπόχουμ της Γερμανίας, έκανε έρευνες σχετικά με το Οβριόκαστρο τα έτη 1981, 1984, 1992, 1993, πριν χωροθετήσουν τον χώρο ως ΧΥΤΑ το 1996. Μάλιστα, όπως αναφέρει, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1993 κατέστη δυνατή η άδεια των υπηρεσιών και το ελληνικό κράτος βοήθησε στην αεροφωτογράφηση του Οβριόκαστρου, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την DFG, στο πλαίσιο του προγράμματος «Αττικά Φρούρια».

Δημιουργία ΧΥΤΑ

Με απόφαση της υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Βάσως Παπανδρέου, το 2003, το Οβριόκαστρο επιλέχθηκε για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην νότια Αττική. 

Η απόφαση όμως προσέκρουσε στις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων της Λαυρεωτικής οι οποίοι προχώρησαν σε πολύμηνες δυναμικές κινητοποιήσεις.  Με απόφαση του ειρηνοδικείου Λαυρίου υπήρξε προσωρινή αναστολή των εργασιών στην περιοχή έως ότου ολοκληρωθούν κάποιες βασικές διαδικασίες
 Παρά την απόφαση για την αναστολή των εργασιών, τα ΜΑΤ παρέμειναν στην περιοχή και η ένταση συνεχίστηκε. Τελικά αποχώρησαν στις 18 Απριλίου, μετά από 128 μέρες συνεχούς παρουσίας στην περιοχή και η ένταση εκτονώθηκε