Πάπας Κάλλιστος Β΄

Πρώτα χρόνια

Ο Γκυ ήταν μέλος της ανώτατης αριστοκρατίας. Ο τέταρτος γιος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες στην Ευρώπη, ήταν μέρος ενός δικτύου  αριστοκρατικών συμμαχιών. Μια αδελφή του, η Γκιζέλα, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Β΄, Κόμητα της Σαβοΐας (1080–1103) και μετά τον Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου· μια άλλη αδελφή του, η Μοντ, ήταν η σύζυγος του Εύδη Α' της Βουργουνδίας (1079–1103). Ο αδελφός του Ραϋμόνδος νυμφεύθηκε την Ουρράκα, τη διάδοχο της Λεον·  έγιναν οι γονείς του Αλφόνσου Ζ' του Λεόν. Ο αδελφός του Ούγος είχε διορισθεί Αρχιεπίσκοπος της Μπεζανσόν. Ο μακρινός εξάδελφός του Ερρίκος νυμφεύθηκε την Θηρεσία, την διάδοχο της Πορτογαλίας, γενόμενοι γονείς του Αλφόνσου Α' της Πορτογαλίας.

Καρδινάλιος

Ο Γκυ (ή Γκουίντο) ονομάστηκε καρδινάλιος από τον Πασχάλη Β΄, ο οποίος πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1118.

Πάπας

Κατά τις βίαιες αναμετρήσεις μεταξύ του Ερρίκου Ε' και τον διάδοχο του Πασχάλη Β΄, τον Πάπα Γελάσιο Β΄, ο Πάπας αναγκάσθηκε να φύγει από την Ρώμη, πρώτα στη Γαέτα, όπου στέφθηκε, μετά στο Αββαείο του Κλυνύ, όπου πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1119. Μέσα σε τέσσερις ημέρες ο Γκυ εκλέχθηκε Πάπας και στέφθηκε Πάπας στη Βιέννη ως Κάλλιστος Β΄. Στην αρχή, it φάνηκε ότι ο νέος Πάπας ήταν πρόθυμο· να διαπραγματευθεί με τον Ερρίκο Ε', ο οποίος έλαβεε την παπική πρεσβεία στο Στρασβούργο, και απέσυρε την υποστήριξη του από τον αντιπάπα που είχε κηρύξει στη Ρώμη. Συμφωνήθηκε ότι  πάπας και αυτοκράτορας θα έπρεπε να συναντηθούν στο château de Mousson, κοντά στη Ρενς, και τον Οκτώβριο νέος Πάπας άνοιξε την σύνοδο στη Ρενςεποπτευόμενη από τον Λουδοβίκο ΣΤ' της Γαλλίας (1108–37), με τους περισσότερους από τους βαρόνους της Γαλλία και περισσότερους από τετρακόσοιυς επισκόπους και ηγούμενους. Ο Ερρίκος Ε' έφθασε για την προσωπική του σύσκεψη στο Mousson — όχι μόνος, καθώς προεξοφλούσε, αλλά με έναν στρατό πάνω από τριάντα χιλιάδες άνδρες. Ο Κάλλιστος Β΄, φοβούμενος ότι η δύναμη πιθανόν να χρησιμοποιείτο σε συγκεκριμένες επιβλαβείς παραχωρήσεις, παρέμεινε στη Ρενς. Εκεί, ο Κάλλιστος Β΄  απασχολήθηκε αναποτελεσματικά με το να προσπαθεί  για μια επανασυμφιλίωση μεταξύ των αδελφών Ερρίκου Α' της Αγγλίας (1100–35) και του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Νορμανδίας]] (1087–1106), και η σύνοδος αντιμετώπισε πειθαρχικές ρυθμίσεις και αποφάσεις εναντίον της λαϊκής περιβολής, τη σιμωνία, και τις παλλακίδες των κληρικών·  μη υπάρχοντας συμβιβασμός που να έρχεται από τον Ερρίκο Ε', καθορίσθηκε ότι ο Αυτοκράτορας και ο αντιπάπας του θα έπρεπε επίσημα να αφορισθούν, στις 30 Οκτωβρίου 1119.
Επιστρέφοντας στην Ιταλία, όπου ο αντιπάπας Γρηγόριος Η΄ (1118–21) υποστηρίχθηκε από αυτοκρατορικές δυνάμεις και Ιταλούς συμμάχους του αυτοκράτορα, ο Κάλλστος Β΄ κατάφερε να κερδίσει το πάνω χέρι μέσω καθαρών επιδείξεων λαϊκής υποστήριξης.  Ο Αυτοκρατορικος υποψήφιος υποχρεώθηκε να καταφύγει στο φρούριο του Σούτρι, όπου έγινε φυλακισμένος μέσω της παρέμβασης της Νορμανδικής υποστήριξης από το Βασίλειο της Νεάπολης·  μεταφέρθηκε από φλακή σε φυλακή και πέθανε σε ένα φρούριο κοντά στο Σαλέρνο. Οι αυτοκρατορικοί σύμμαχοι στη Ρώμη σύντομα διαλύθηκαν.

Τελευταία χρόνια και θάνατος

Ο Κάλλιστος Β΄ αφιέρωσε τα τελευταία του έτη στο να επανακτήσει τον Παπικό έλεγχο στην Καμπανία και να  εγκαθιδρύσει – με τη βοήθεια μερικών πλαστογραφιών (CE) – την αρχιερατεία της έδρας του της Βιέννης εις βάρος της έδρας της Αρλ, μια πολύ παλαιά σύγκρουση. Ξανάκτισε την εκκλησία της Σάντα Μαρία του Κοσμεντίν, στη Ρώμη.
Ο Κάλλιστος Β΄ απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1124.