Κορεατική Αυτοκρατορία

Γενικά

Το Βασίλειο της Κορέας συγκροτήθηκε ως κυρίαρχη οντότητα το 935 μ.Χ., μετά τη συνένωση τριών βασιλείων που είχαν προηγουμένως αναπτυχθεί στην κορεατική χερσόνησο, από τους χρόνους της ελληνιστικής περιόδου. Στη χώρα αυτή βασίλεψαν δύο δυναστείες που έλαβαν το όνομά τους από τους γενάρχες τους. Η Δυναστεία Κόριο που διατηρήθηκε μέχρι το 1388, την οποία και διαδέχθηκε μετά από επανάσταση η Δυναστεία Τζεσόν ή Τζοσεόν, δίνοντας 27 Βασιλείς και στη χώρα το όνομα Τσάο-Σιέν (= χώρα της πρωινής σιγής) που διατηρήθηκε μέχρι το 1897, όταν η Δυναστεία μετέβαλε τη χώρα σε Αυτοκρατορία της Κορέας που παρέμεινε για μόλις 13 χρόνια.
 
Τελικά η Ιαπωνία νικήτρια κατά τον Α΄ Σινοϊαπωνικό πόλεμο και Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο, έχοντας στο μεταξύ μεταβάλει την Αυτοκρατορία της Κορέας σχεδόν σε προτεκτοράτο της, προχώρησε το 1910 στη πλήρη προσάρτησή της καθιστάμενη έτσι περιφέρεια του εδάφους της.
Μετά τον Β' Π.Π., το 1945, οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση, λόγω αδυναμίας συμφωνίας απόδοσης ανεξαρτησίας της επί 35ετίας ιαπωνικής προσάρτησης του άλλοτε Βασιλείου της Κορέας (και τελευταία της Αυτοκρατορίας της Κορέας), απεφάσισαν την κατάτμησή της σε δύο κυρίαρχα κράτη με γεωγραφική γραμμή κατάτμησης τον βόρειο 38ο γεωγραφικό παράλληλο, δημιουργώντας έτσι τη Βόρεια Κορέα, που τέθηκε υπό τη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ρωσίας και τη Νότια Κορέα υπό τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ.
 
Πέντε χρόνια αργότερα, το 1950 μετά από εισβολή της Βόρειας στη Νότια Κορέα ξέσπασε ο γνωστός πόλεμος της Κορέας με διεθνή εμπλοκή ο οποίος και τερματίσθηκε τελικά τρία χρόνια αργότερα, το 1953, με ανακωχή χωρίς διαφοροποίηση των μεταξύ τους συνόρων αφήνοντας πίσω του μόνο νεκρούς, τραυματίες και παρασημοφορήσεις, αλλά και τεράστιες καταστροφές, εκατέρωθεν των πλευρών.

Θέση - όρια

Το Βασίλειο της Κορέας καταλάμβανε όλη τη χερσόνησο της Κορέας στη Βορειοανατολική Ασία εκτεινόμενο από Β. προς Ν. μεταξύ των παραλλήλων 33° 7΄ και 43° 1΄ Β. γεωγραφικού πλάτους και 121° 20΄ και 130° 40΄ Α. γεωγραφικού μήκους, παρουσιάζοντας συνολικό μήκος 600 περίπου μιλίων, ανάπτυγμα ακτογραμμής 1740 μίλια και συνολική έκταση 220.741 τ.χλμ..
 
Στα βορειοδυτικά, ο ποταμός Αμνόκ ή Γιαλού αποτελούσε το φυσικό σύνορο με την Μαντζουρία (Μαντσουκούο) και προς τα βορειοανατολικά, ο ποταμός Ντζουμέν ή Τουμέν αποτελούσε το φυσικό σύνορο με τη Σιβηρία (Ρωσία), ενώ βρεχόταν ανατολικά από την Ανατ. Ιαπωνική θάλασσα, δια του πορθμού της Κορέας, νότια από την Ανατ. Σινική θάλασσα και δυτικά από την Κίτρινη θάλασσα. Από τη νότια και δυτική παραλία εκτείνονται περί τα 200 νησιά κατά τα 2/3 κατοικημένα, σημαντικότερα των οποίων είναι οι συστάδες Καλπόρτ και Ναν Χάου.

Μορφολογία εδάφους - κλίμα

Το νότιο και δυτικό τμήμα της χερσονήσου περιλαμβάνει ανεπτυγμένες πεδιάδες, ενώ οι ανατολικές και βόρειες περιοχές είναι ορεινές. Το ψηλότερο βουνό στην Κορέα είναι το όρος Πέκτου ή Πέκτουσαν (2.744 m), παρά τα σύνορα με την Μαντζουρία που αποτελεί και τη κεφαλή οροσειράς που εκτείνεται προς νότο και ανατολικά διαιρώντας έτσι τη χώρα σε δύο άνισα μέρη. Σημαντικότεροι ποταμοί είναι οι Γιαλού-γιαγκ, Τζουμέν-γιανγκ, Χαν-γιανγκ και Νάη-Τουνγκ-γιανγκ που ρέουν όλοι δυτικά, προσφέροντας ιδανικά εδάφη για υγρή καλλιέργεια δημητριακών.

Γενικά ο ορεινός όγκος της χώρας καθώς και τα νησιά δημιουργήθηκαν κατά την Καινοζωική ορογένεση και κατόπιν έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας αν και υπάρχει μόνο ένα ηφαίστειο εν ενεργεία στο νησί Τσέτσου ή Τζέσου-ντο. Η δε σύσταση του εδάφους της χερσονήσου περιλαμβάνει κρυσταλλικούς σχιστόλιθους, αμμόλιθους και ασβεστόλιθους. Αξιοσημείωτο είναι το μεγάλο παλιρροιακό εύρος που παρατηρείται ιδιαίτερα σε όλη τη δυτική ακτή που φθάνει μέχρι και τα 9 μέτρα.
Το κλίμα στη περιοχή είναι περισσότερο εύκρατο και υγιεινό ενώ η χλωρίδα και η πανίδα ομοιάζει με αυτή της Κίνας.