google/wiki40b huggingface dataset:
Train Of Thought

Ιστορία του δίσκου

Το 2003, οι Dream Theater μπήκαν στο στούντιο για την δημιουργία του έβδομου τους δίσκου, ο οποίος σε αντίθεση με το "Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory", συντέθηκε και ηχογραφήθηκε ταυτόχρονα. Οι ηχογραφήσεις διακόπηκαν για μία βορειοαμερικανική περιοδεία με τους Queensrÿche και τους Fates Warning, η οποία ονομάστηκε "Escape from the Studio Tour" και διήρκεσε για 32 συναυλίες. Στο τέλος της κάθε εμφάνισης, οι Dream Theater και οι Queensrÿche ανέβαιναν ταυτόχρονα στην σκηνή, παίζοντας εκτεταμένα medley και διασκευές.
Μετά το τέλος της περιοδείας, το συγκρότημα συνέχισε και ολοκλήρωσε τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, το οποίο εμπνευσμένο από τις περιοδείες όπου διασκεύαζαν τα "Master of Puppets" των Metallica και "The Number of the Beast" των Iron Maiden, περιελάμβανε συνθέσεις με μικρότερη διάρκεια σε σχέση με το "Six Degrees of Inner Turbulence", του οποίου το ομώνυμο κομμάτι είχε διάρκεια 42 λεπτών.
Παρά το γεγονός ότι ο δίσκος δέχθηκε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια και το "Ultimate Guitar" 9,6 / 10, οι πιο άμεσες και μικρότερες σε διάρκεια συνθέσεις του αποτέλεσαν αντικείμενο κριτικής από πολλούς οπαδούς των Dream Theater. Σε αυτή την περίοδο, το συγκρότημα κυκλοφόρησε τα πρώτα δύο βίντεο του σε μορφή DVD με τίτλο "Images and Words: Live in Tokyo/5 Years in a Livetime" μέσω της "Rhino Records", το οποίο βραβεύθηκε ως πλατινένιο στις 22 Μαρτίου 2006.
Το "Train Of Thought" σκαρφάλωσε στο Top-10 στην Φινλανδία, την Σουηδία και τη Νορβηγία, όπως και το Top-20 στην Γερμανία και την Ιαπωνία. Επίσης, ανέβηκε στο # 53 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλώντας 125.000 αντίτυπα μέχρι τον Ιούλιο του 2005.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ονομάστηκε "Train of Thought Tour", όπου οι Dream Theater άνοιγαν τις εμφανίσεις των Yes στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία από τις σημαντικότερες επιρροές τους. Ακολούθησε περιοδεία σε όλο τον κόσμο με τον τίτλο "An Evening With Dream Theater", με το ζωντανό άλμπουμ "Live At Budokan" να ηχογραφείται κατά τις ιαπωνικές τους εμφανίσεις.
Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσής τους

Περιεχόμενα

Το βιβλίο πραγματεύεται την ιστορία των ελληνικών γραμματοσήμων στην ύπαιθρο της χώρας και το πως χρησιμοποιούνται και ακυρώνονται (σφραγίζονται) από τους αγροτικούς ταχυδρόμους των Ελληνικών Ταχυδρομείων. Ο σκοπός της δημιουργίας και έκδοσης του αποσκοπούσε στο να ενθαρρύνει την συλλογή των ελληνικών γραμματοσήμων και να προωθήσει τη μελέτη τους διεθνώς.

Βραβεύσεις

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του βιβλίου είναι πως θεωρείται πως έχει ένα από τους πιο περίεργους τίτλους βιβλίων στην αγγλική γλώσσα, κάτι που το έκανε να βραβευτεί με το βραβείο Ντάιαγκραμ το 1996, όταν και πρωτοεκδόθηκε καθώς και στην επετειακή βράβευση του ίδιου διαγωνισμού το 2008. Ανάμεσα στους άλλους διαγωνιζόμενους τίτλους βιβλίων υπήρχαν τίτλοι, όπως το Άνθρωποι που δε γνωρίζουν πως είναι νεκροί και το Πως να αποφύγετε τεράστια πλοία επί των οποίων και επικράτησε. Ο οργανισμός που διαχειρίζεται το βραβείο σχολίασε πως το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που ανέδειξε το βιβλίο πρώτο, ενδεχομένως να συνδέεται με το ενδιαφέρον του κοινού στη Μεγάλη Βρετανία (έδρα του διαγωνισμού) σχετικά με το κλείσιμο των δημόσιων ταχυδρομείων εκεί.
Δημήτρης Σωτάκης

Βιογραφία - Λογοτεχνική πορεία

Ο Δημήτρης Σωτάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου του 1973 στην Αθήνα. Σπούδασε μουσική σε Ελλάδα και Αγγλία, ενώ εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε το 1997 σε ηλικία 24 ετών.
Το 2002 εκδίδει το μυθιστόρημα Η πράσινη πόρτα, το οποίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο του περιοδικού Διαβάζω.
Το 2004 κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων του Έντεκα ερωτικοί θάνατοι. Το 2005 ακολουθεί Η Παραφωνία, ενώ το 2007 Ο Άνθρωπος καλαμπόκι είναι υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και για το βραβείο του περιοδικού Διαβάζω. Το επόμενο βιβλίο του, το μυθιστόρημα Το θαύμα της αναπνοής κερδίζει το Athens Prize for literature και μεταφράζεται σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων στα γαλλικά, τουρκικά, κινεζικά, σερβικά. Επίσης είναι υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας και για το βραβείο Jean Monnet στη Γαλλία.
Το 2012 δημοσιεύεται Ο θάνατος των ανθρώπων και το 2014 Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον. Το 2015 ακολουθεί Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ, μυθιστόρημα που μαζί με το τελευταίο του Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο το 2017, μεταφράζονται σε διάφορες γλώσσες.
Το τελευταίο του μυθιστόρημα Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο ήταν υποψήφιο για το βραβείο του Αναγνώστη.
Σημαία του Μπουτάν

Η εθνική σημαία του Μπουτάν είναι σε χρήση από το 19ο αιώνα και έλαβε τη σημερινή της μορφή το 1960. Αποτελείται από έναν λευκό δράκο, πάνω από ένα φόντο κίτρινο και πορτοκαλί.
Η σημαία χωρίζεται διαγώνια από την κάτω γωνία, δημιουργώντας δύο τρίγωνα. Το άνω τρίγωνο είναι κίτρινο και το κάτω είναι πορτοκαλί. Ο δράκος βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο, κατά μήκος της γραμμής που χωρίζει τα δύο τρίγωνα.
Ο Δράκος της σημαίας, ο Ντρουκ ή Δράκος Κεραυνός, εκπροσωπεί την τοπική ονομασία της χώρας, στη θιβετιανή γλώσσα, που είναι «Γη του Δράκοντα». Στα νύχια του ο δράκος κρατάει κοσμήματα, σύμβολο πλούτου, ενώ το κίτρινο φόντο αποτελεί σύμβολο της κοσμικής μοναρχίας, με το πορτοκαλί χρώμα να συμβολίζει το βουδισμό.
Η σημαία είναι μία από τις ελάχιστες εθνικές σημαίες που έχει το πορτοκαλί ως βασικό χρώμα και η μόνη σημαία, μαζί με αυτήν της Ουαλίας, που απεικονίζει δράκοντα.
Υιοθετήθηκε το 1969 και επίσημα στις 8 Ιουνίου 1972. Η χώρα έχει Σύνταγμα, από τις 18 Ιουλίου του 2008
Ιωάννης Πλακιωτάκης

Βιογραφία

Κατάγεται από τη Σητεία και θείος του ήταν ο Μιχαήλ Χλουβεράκης (1906 - 1970), βουλευτής Λασιθίου με την ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα και με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Γιάννης Πλακιωτάκης έχει σπουδάσει Βιοχημικός Μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας. Κατέχει μεταπτυχιακούς τίτλους στη Βιοχημική Μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο City University Business School. Στα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής του Σ.Α.Ο. Είναι νυμφευμένος με την Κύπρια επιχειρηματία, Αφροδίτη Δωρίτη, από το 2014.

Πολιτική καριέρα

Το 1987 εντάχθηκε στη ΝΔ. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος (1998 - 2002) στο Δήμο Σητείας και το 2001 έγινε μέλος της επιτροπής Τουρισμού. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στο Λασίθι με τη ΝΔ στις εκλογές του 2004. Επανεκλέχθηκε στις εκλογές των ετών 2007, 2009, του Μαΐου και Ιουνίου του 2012, του Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου του 2015, καθώς και σε εκείνες του 2019.
Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 ο Πλακιωτάκης κατήλθε ως υποψήφιος με τη ΝΔ, ηττήθηκε όμως από το Σταύρο Αρναουτάκη του ΠΑΣΟΚ, κατατασσόμενος στην τρίτη θέση με ποσοστό 14,88% στον πρώτο γύρο.  
Την 1η Φεβρουαρίου 2015 με απόφαση του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά προτάθηκε για τη θέση του νέου γενικού γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος. Στις 23 Νοεμβρίου 2015, ύστερα από την αποτυχία διενέργειας εκλογών για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, διορίστηκε από τον προσωρινό πρόεδρο της ΝΔ Βαγγέλη Μεϊμαράκη Αντιπρόεδρος του Κόμματος. Ο διορισμός του ως αντιπρόεδρος πραγματοποιήθηκε ώστε να γίνει δυνατή η μεταβίβαση σε αυτόν των καθηκόντων του προέδρου, από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος έπειτα από εσωκομματικές πιέσεις αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Νέα Αλικαρνασσός Ηρακλείου

Δημοτική Κοινότητα Νέας Αλικαρνασσού

Η Νέα Αλικαρνασσός αποτελεί, επίσης, έδρα της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, η οποία συνολικά αριθμεί 13.030 κατοίκους. Στην ίδια δημοτική ενότητα ανήκει ο Άγιος Ιωάννης, με πληθυσμό 105 κατοίκους, κτισμένος σε υψόμετρο 40 μ.΄Όταν η Αλικαρνασσός ήταν κοινότητα, υπαγόταν σε αυτήν και ο οικισμός Μέσα Κατσαμπάς, με πληθυσμό 135 κατοίκους το 1971, ο οποίος βρίσκεται σε υψόμετρο 30 μ.

Ιστορικά στοιχεία

Η Νέα Αλικαρνασσός ιδρύθηκε το 1925 ως κρατικός οικισμός για τη στέγαση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Παράλληλα, δημιουργήθηκαν και άλλες περιοχές προσφύγων, όπως το Ατσαλένιο, οι Κλαζομενές κ.α. που εντάχθηκαν στο Δήμο Ηρακλείου από την αρχή. Οι τελευταίοι είχαν εγκαταλείψει τις πατρίδες τους το 1914 και το 1922. Η πατρίδα τους ήταν η Αλικαρνασσός της Μικράς Ασίας.
Ελληνική Δημοκρατία (εφημερίδα)

Η Ελληνική Δημοκρατία ήταν η πρώτη σοσιαλιστική εφημερίδα που εκδόθηκε στην Ελλάδα. Εκδόθηκε το 1877 στην Πάτρα από τον Δημοκρατικό σύλλογο της πόλης, αλλά για ένα μόνο φύλλο τον Μάιο του 1877, αφού οι αστυνομικές αρχές διακόπτουν την έκδοσή της και συλλαμβάνουν τους υπεύθυνους σύνταξης. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ήταν οι Διονύσιος Αμπελικόπουλος, καθηγητής μαθηματικών, ο Κ. Μπομπότσης, δικηγόρος και ο Π. Ευμορφόπουλος, τυπογράφος, όλοι εξέχουσες μορφές της πόλης. Στο μοναδικό της φύλλο η εφημερίδα ασχολήθηκε με θέματα φλέγοντα της εποχής, όπως το γλωσσολογικό και γι' αυτό διατάχτηκε η αναστολή της κυκλοφορίας της.
Προστάτης και πολιούχος άγιος

Ο προστάτης άγιος είναι ένας άγιος που στην Ρωμαιοκαθολική και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται σαν ουράνιος μεσολαβητής για ένα έθνος, μέρος, τέχνη, δραστηριότητα, επάγγελμα, τάξη, ομάδα ατόμων, οικογένεια, άτομα, ιδρύματα, οργανώσεις κ.τ.λ. Στην αγγλική γλώσσα η λέξη patron, προστάτης, καλύπτει όλα τα παραπάνω, ενώ στην ελληνική ο προστάτης μιας πόλης ή χωριού, και κατ’ επέκταση ενός τόπου ή χώρας ονομάζεται πολιούχος άγιος. Οι Καθολικοί πιστεύουν ότι οι προστάτες άγιοι, έχοντας ήδη μεταβεί στο μεταφυσικό, μπορούν να παρεμβαίνουν με επιτυχία για τις ανάγκες αυτών που προστατεύουν.

Αρχές της παράδοσης

Οι άγιοι γίνονται συχνά προστάτες των τόπων όπου γεννήθηκαν και δραστηριοποιήθηκαν. Όμως υπήρξαν περιπτώσεις στη Μεσαιωνική Ευρώπη, όπου μια πόλη που έγινε σημαντική μετέφερε στον καθεδρικό της λείψανα αγίου που έζησε και θάφτηκε αλλού, και τον έκανε προστάτη της πόλεως – με αυτήν την πρακτική να προσδίδει μεγάλο κύρος στην πόλη. Στην Λατινική Αμερική και τις Φιλιππίνες, οι Ισπανοί και Πορτογάλοι εξερευνητές συχνά έδιναν σε ένα μέρος το όνομα του αγίου ή αγίας που γιόρταζε την πρώτη φορά που το επισκεπτόταν, και έτσι αυτός ο άγιος ή αγία γινόταν προστάτης εκείνου του τόπου.  
Τα επαγγέλματα συχνά έχουν για προστάτη άγιο ο οποίος είχε με τον ένα ή άλλο τρόπο σχέση με αυτό. Όταν τέτοιος άγιος δεν υπάρχει, ένα επάγγελμα μπορεί να έχει προστάτη έναν άγιο του οποίου η πράξεις ή θαύματα με κάποιο τρόπο μπορεί να σχετιστούν με το επάγγελμα. Για παράδειγμα, όταν εμφανίστηκε το πριν άγνωστο επάγγελμα του φωτογράφου το 19ο αιώνα, προστάτης έγινε η Αγία Βερόνικα, καθώς στο πέπλο της αποτυπώθηκε με θαυματουργό τρόπο το πρόσωπο του Ιησού, αφού το είχε σκουπίσει από το αίμα και τον ιδρώτα του.

Δόγματα

Η τίμηση και αναγνώριση των προστατών αγίων και γενικά των αγίων συναντάται στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, την Ανατολική Καθολική, Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς και στην Ανατολική Ορθοδοξία και τον Αγγλικανισμό.  
Όμως, σε γενικές γραμμές αποθαρρύνεται σε κλάδους του Προτεσταντισμού όπως ο Καλβινισμός, όπου αυτή η πρακτική θεωρείται μια μορφή ειδωλολατρίας.
Ντάνι Μπεχαράνο

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας στην Οριέντε Πετρολέρο στο Πρωτάθλημα Βολιβίας. 
Στις 23 Μαΐου 2015, μετακινήθηκε στον Παναιτωλικό με συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. "Έχει την ικανότητα να παίζει για το σύλλογο. Ο Ντάνι είχε μια καλή σεζόν. Ο παίκτης είναι πολύ χαρούμενος για αυτό το σπουδαίο βήμα στην ποδοσφαιρική του καριέρα."  δήλωσε ο μάνατζερ του Rodrigo Osorio.  
Στις 5 Ιανουαρίου 2016, ο Παναιτωλικός ανακοίνωσε ότι ο Μπεχαράνο θα επιστρέψει στη Βολιβία για έξι μήνες, για να παίξει ως δανεικός στην Κλουμπ Μπολιβάρ. Στις 14 Ιουλίου 2016. υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς δανεισμού με τη Sport Boys Warnes και στις 24 Ιουλίου 2018, υπέγραψε ως δανεικός για 6 μήνες με την Οριέντε Πετρολέρο. 
Στις 22 Δεκεμβρίου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Λαμία.

Διεθνής σταδιοδρομία

Μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2018, ο Μπεχαράνο έχει 20 συμμετοχές με την Εθνική Βολιβίας. Ήταν μέλος της ομάδας στο Κόπα Αμέρικα 2015, όπου αγωνίστηκε στους 2 από τους 3 αγώνες της φάσης των ομίλων, καθώς και στον προημιτελικό εναντίον του Περού, που έληξε με ήττα 1-3. Επίσης, ήταν μέλος της ομάδας στο Κόπα Αμέρικα 2016, χωρίς να αγωνιστεί σε κάποιον από τους 3 αγώνες της φάσης ομίλων, καθώς η Βολιβία αποκλείστηκε με 3 ήττες από τις Εθνικές Παναμά, Χιλής και Αργεντινής.
Ευαγγελία (όνομα)

Το όνομα Ευαγγελία προέρχεται: από το ευ + αγγελία που σημαίνει (είδηση) δηλαδή ο φορέας καλών ειδήσεων γιορτάζει του Ευαγγελισμού (25 Μαρτίου). Υποκοριστικά του ονόματος είναι: Βαγγελιώ, Βαγγελίτσα,  Λίτσα,  Εβανζελή.

Ετυμολογία του ονόματος

Γυναικείος τύπος του αρχαιοελληνικού ονόματος Ευάγγελος, το οποίο, σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, προέρχεται από το επίθετο εὐάγγελος «ο φορέας καλών ειδήσεων», από το εὐ + ἄγγελος· η λέξη ἄγγελος, αρχική σημασία «ο διαβιβάζων ειδήσεις», άγνωστου ετύμου, πιθανά δάνειο. 
Ωστόσο, με την επικράτηση του χριστιανισμού, το όνομα συνδέθηκε με τα ομόρριζα ευαγγέλιο, ευαγγελιστές και τελικά με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας, και ταυτίστηκε με το μεσαιωνικό Ευαγγελινή (βαφτιστικό από τη θεομητορική γιορτή του Ευαγγελισμού, όπως τα ονόματα Πασχαλινή, Πασχαλία από το Πάσχα, τα Βαϊανή, Βαγιανή, Βαΐτσα από τη γιορτή των Βαΐων, τα Σταυριανή, Σταυρούλα από τη γιορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, τα Σαραντινή από τη γιορτή των αγίων Σαράντα κτλ.) 
Έτσι, ο Αθ. Μπούτουρας κατατάσσει το όνομα Ευαγγελία στα «Ονόματα εξ εορτών ή εννοιών σχετικών προς την θρησκείαν». 
Από την ονομασία της γιορτής του Ευαγγελισμού στα υστερολατινικά / ιταλικά «Annunciatio Domini» («αναγγελία του Κυρίου») προέκυψε το ιταλικής αρχής ελληνικό γυναικείο βαφτιστικό όνομα Ανουτσιάτα.

Αντρικός τύπος

Ευάγγελος.

Ονομαστική εορτή

Στις 25 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. 

Σύμφωνα με τον Νικόδημο Αγιορείτη, η θεομητορική γιορτή του Ευαγγελισμού δεν μετατίθεται ποτέ: 
Kαι τούτο δε προσημειούμεν, ότι η εορτή αύτη του Eυαγγελισμού, ουδέ ποτε μετατίθεται εις άλλην ημέραν. […] Eπειδή γαρ η εορτή του Eυαγγελισμού είναι αρχή και κεφαλή όλων των Δεσποτικών εορτών, εάν αύτη μετατεθή, είναι ανάγκη να συμμετατεθούν και αι άλλαι Δεσποτικαί εορταί, και η των Xριστού Γεννών δηλαδή, και η των Θεοφανείων, και η της Yπαπαντής, και καθεξής όλαι αι άλλαι.

Διάδοση του ονόματος

Το όνομα Ευαγγελία ανεξάρτητα του αρχαιοελληνικού Ευάγγελος μεταδόθηκε περαιτέρω λόγω της σύνδεσής του με τα ομόρριζα ευαγγέλιο, ευαγγελιστές, και τελικά με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας. Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Ευαγγελία παρουσιάζεται ως ένα από τα πιο συχνά ονόματα, βρίσκεται στη 13η θέση (8ο ανάμεσα στα γυναικεία), και το φέρουν γύρω στους 130.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 1,8%· ενώ το όνομα Ευαγγελή βρίσκεται στη 224η θέση (147ο–148 ανάμεσα στα γυναικεία), και το φέρουν περίπου 3.000 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,4%. 
Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το Ευαγγελία παρουσιάζεται 99ο σε συχνότητα, με 1.144 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,79%.
Φώτης Πέτσας

Καταγωγή και σπουδές

Γεννήθηκε το 1918 στην Αρίστη Ιωαννίνων και ήταν το μοναδικό τέκνο του δάσκαλου Μιχαήλ Πέτσα και της Σοφίας Ι. Κυρατσίδου (κόρη Ελλήνων μεταναστών γεννημένη στο Κρούσεβατς της Σερβίας). Αρχικά φοίτησε στο σχολαρχείο της ιδιαίτερης πατρίδας του και σε ηλικία δώδεκα ετών μετέβη στη Θεσσαλονίκη όπου γράφτηκε στο Α' Γυμνάσιο της πόλης. Το 1934 εισήχθη στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από την οποία αποφοίτησε το 1939 ως αρχαιολόγος. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός πεζικού, συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο υπαγόμενος στο 50ό Σύνταγμα Πεζικού και τιμήθηκε με πολεμικό σταυρό β' τάξεως.

Αρχαιολογική και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, προσλήφθηκε το 1942 ύστερα από εξετάσεις στην Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία και τοποθετήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα αποσπάστηκε στην Αθήνα για μετεκπαίδευση ενώ η απελευθέρωση της Ελλάδας τον βρήκε προϊστάμενο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δελφών. Το 1945 μετά από δική του αίτηση τοποθετήθηκε στα Ιωάννινα ως έφορος της νεοσύστατης τότε Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηπείρου, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1947 όταν απολύθηκε με βάση του Θ' Ψήφισμα του 1946 περί εξυγιάνσεως των δημοσίων υπηρεσιών και ανακλήθηκε στο στράτευμα. Κατά το 1950-1951 εργάστηκε στις ανασκαφές των Μυκήνων ενώ από το 1951 ως το 1953 μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίζεται επιμελητής αρχαιοτήτων με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Από το 1957 έως το 1965 υπήρξε έφορος της ΙΒ΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων της Δυτικής Μακεδονίας με έδρα τη Βέροια ενώ ενδιάμεσα μετέβη για περαιτέρω σπουδές στο πανεπιστήμιο Πρίνστον των ΗΠΑ ως υπότροφος του ιδρύματος Φουλμπράιτ. Αργότερα μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη ως έφορος αρχαιοτήτων Κεντρικής Μακεδονίας και το 1969 στην Πάτρα όπου είχε σημαντική συνεισφορά στην αναδιοργάνωση της τοπικής εφορίας αρχαιοτήτων. To 1971 διορίστηκε τακτικός καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου μάλιστα διετέλεσε και κοσμήτορας κατά το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974. Ακολούθως συνταξιοδοτήθηκε το 1975.
Κατά τη διάρκεια της αρχαιολογικής του σταδιοδρομίας συμμετείχε σε ανασκαφές σε Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, Στερεά Ελλάδα, Ήπειρο και Πελοπόννησο. Παράλληλα συμμετείχε ως εκπρόσωπος ελληνικών ιδρυμάτων σε διάφορα συνέδρια εντός και εκτός συνόρων.

Άλλες δράσεις

Συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τον ΕΟΤ ως καθηγητής αλλά και διευθυντής σπουδών της Σχολής Ξεναγών Θεσσαλονίκης ενώ για δέκα χρόνια παρουσίαζε εβδομαδιαία εκπομπή στην ΕΡΤ με τίτλο Περιηγήσεις στη Βόρειο Ελλάδα. Επιπλέον διετέλεσε ισόβιο μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, συνεργάτης του ΙΜΧΑ, πρόεδρος του Ιδρύματος Μελετών Ιονίου και Αδριατικού Χώρου, αντεπιστέλλον μέλος των αρχαιολογικών ινστιτούτων της Αυστρίας και της Γερμανίας, αντιπρόεδρος της Ηπειρωτικής Εστίας Θεσσαλονίκης, ιδρυτικό μέλος του περιοδικού Ήπειρος κ.ά.
Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου του 2004.

Προσωπική ζωή

Ο Πέτσας ήταν παντρεμένος από το 1954 με την Αικατερίνη Πικοπούλου. Από το γάμο του απέκτησε δύο κόρες, τις Σοφία και Βασιλεία.
2266 Τσαϊκόφσκι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τσαϊκόφσκι εκτιμάται σε 46,9 ± 6,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,038 ± 0,013. Ο Τσαϊκόφσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 27 ως 48 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Qolobaa Calankeed

Qolobaa Calankeed είναι ο εθνικός ύμνος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Σομαλίας.

Προφίλ

Καθιερώθηκε τον Αύγουστο του 2012, έπειτα από την έγκριση του νέου, προσωρινού Συντάγματος΄. Ο προηγούμενος εθνικός ύμνος ήταν ο Σομαλία, ξύπνα. Η μουσική και οι στίχοι του ύμνου γράφτηκαν το 1959 από τον Αμπντουλάχι Κουάρσε (Abdullahi Qarshe).
Χίλαρι Μπορ

Καριέρα

Προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στα 3000 μέτρα στιπλ, αφού τερμάτισε 2ος στο Πρωτάθλημα Στίβου Ηνωμένων Πολιτειών (προκριματικά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες). Στο Ρίο ντε Τζανέιρο, τερμάτισε στην 7η θέση, με 8:22.74 και νέο ατομικό ρεκόρ.
Συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017, όπου κατάφερε να τερματίσει στην 17η θέση στον πρώτο γύρο, και δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Στο Diamond League της Ντόχας, στις 3 Μαΐου 2019, κατέκτησε τη 2η θέση με ένα τεράστιο ατομικό ρεκόρ 8:08.41, τερματίζοντας πίσω από τον Σουφιάν Ελ Μπακαλί, για 1 περίπου δευτερόλεπτο.
Ζιρωντέλ

Γεωγραφία

Το Ζιρωντέλ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια του Μορν Προσπέρ και του Τραφαλγκάρ.
Μόρτιμερ

Οι Μόρτιμερ είναι Αγγλικό επώνυμο με καταγωγή από την Νορμανδία. Η προέλευση του ονόματος κατά την πιθανότερη εκδοχή είναι το αβαείο του Μόρτιμερ που ιδρύθηκε στην Λιζόρ κοντά στην Ρουέν από το Τάγμα των Κιστερκιανών. Ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας παραχώρησε την περιοχή στο τάγμα την δεκαετία του 1180.
Oι μοναχοί έσκαψαν μια αποχετευτική λίμνη και έκτισαν το αβαείο, τα ερείπια του αβαείου και η λίμνη ήταν εμφανέστατα στους επισκέπτες τον 16ο αιώνα. Ο Φραγκίσκος του Μπωρεπαίρ εξηγεί ότι το όνομα "Μόρτιμερ" είναι συνθετικό της Γαλλικής λέξης "mort" που σημαίνει "νεκρός" και της Γαλλικής λέξης "mer" που σημαίνει "θάλασσα" και είναι συνώνυμο του "στάσιμος". Οι μοναχοί χρησιμοποίησαν την διπλή ονομασία πιθανότατα σαν λογοπαίγνιο επειδή τους θύμιζε την Νεκρά θάλασσα. Το χωριό Μόρτιμερ στα βόρεια του Γαλλικού διαμερίσματος του Σεν-Μαριτίμ είχε το ίδιο όνομα και προϋπήρχε πάνω από 100 χρόνια από την εποχή που έκτισαν οι μοναχοί το αβαείο στο Λιζόρ. Μια άλλη εξήγηση που κυκλοφόρησε τα νεώτερα χρόνια είναι ότι το όνομα οφείλεται σε κάποιον Σταυροφόρο με το όνομα Μόρτιμερ που διακρίθηκε σε πολλές μάχες στην περιοχή της Νεκράς Θάλασσας αλλά μάλλον πρόκειται για μύθο.

Διεκδίκηση του θρόνου της Αγγλίας

Tον Μεσαίωνα οι Μόρτιμερ ήταν ισχυρή οικογένεια ευγενών στις δυτικές Μαρς με έδρα το κάστρο του Γουίγκμορ στο Χερεφορντσάιρ. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ, 3ος κόμης του Μαρς παντρεύτηκε την Φιλίππη, 5η κόμισσα του Όλστερ μοναδική κόρη του Λάιονελ της Αμβέρσας με αποτέλεσμα να γίνουν απρόσμενα διεκδικητές του Αγγλικού θρόνου την εποχή του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας. Οι ελπίδες τους έσβησαν όταν ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας αρχηγός του Οίκου του Λάνκαστερ ανέτρεψε τον ξάδελφο του και έγινε ο επόμενος βασιλιάς (1399). Η εγγονή της Φιλίππης Άννα Μόρτιμερ παντρεύτηκε τον Ριχάρδο του Κέιμπριτζ με αποτέλεσμα τα κληρονομικά δικαιώματα των Μόρτιμερ να περάσουν στον Οίκο της Υόρκης όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων.
Λάβδα

Στην ελληνική μυθολογία η Λάβδα ήταν από την αρχαία Κόρινθο κόρη οικογένειας από σπουδαία καταγωγή.
Ήταν κόρη του Αμφίωνα από το γένος των Βακχιάδων και αναφέρεται ότι ήταν χωλή. Η Λάβδα ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε έναν νέο, απλό πολίτη, τον Ηετίωνα, και μαζί του απέκτησε έναν γιο, τον Κύψελο. Ένας χρησμός όμως έλεγε ότι το παιδί της όταν μεγάλωνε θα σκότωνε το γένος της, τους Βακχιάδες, και θα γινόταν ηγεμόνας της Κορίνθου. Οι Βακχιάδες για να μην πραγματοποιηθεί ο χρησμός, αποφάσισαν να σκοτώσουν τον Κύψελο. Η Λάβδα τότε τον πήρε και τον έκρυψε σε ένα μπαούλο, καταφέρνοντας να τον σώσει και έπειτα από χρόνια να πραγματοποιήσει τον χρησμό.
Γκόλφω (ταινία 1955)

Πληροφορίες

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1954—1955 και έκοψε 115.285 εισιτήρια. Ήρθε στην 3η θέση σε 14 ταινίες. Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν το 1954 στο χωριό Ζαχλωρού Καλαβρύτων.

Παρατηρήσεις

Μετά από σαράντα χρόνια (1914) έχουμε μια νέα έκδοση και εκδοχή του ειδυλλίου του Σπυρίδωνα Περεσιάδη, με τελείως διαφορετική μορφή, αυτή τη φορά, εξαιτίας της ηχητικής μορφής της ταινίας, που υπήρξε καθοριστική για την αποδοχή και απήχησή της στο κοινό. Αυτή η εκδοχή, και η μεγάλη επιτυχία της ταινίας, δημιούργησαν σειρά από ανάλογες παραγωγές με θέματα παρμένα από την αγροτική και κυρίως τη βουκολική ζωή, τα ήθη και τα έθιμα της υπαίθρου. Λόγω των ενδυματολογικών χαρακτηριστικών, το είδος αυτών των ταινιών ονομάστηκε «φουστανέλα».
Οικογένεια Σαχτούρη

Η οικογένεια Σαχτούρη ήταν παλαιά οικογένειας της Ύδρας, τα μέλη της οποίας διακρίθηκαν στην ναυτιλία, την πολιτική και τις τέχνες.