Έντουαρντ Σμιθ (πλοίαρχος)

Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία

Γιος αγγειοπλάστη και αργότερα μπακάλη, παρακολούθησε ένα σχολείο στην Ετρουρία. Ο Σμιθ σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο γύρω στην ηλικία των 12. Άρχισε τη ζωή του στη θάλασσα ως έφηβος και μπήκε στο πλήρωμα του Senator Weber το 1867.
Για χρόνια, ο Σμιθ αναρριχήθηκε ως A' αξιωματικός το 1871, ως υποπλοίαρχος το 1873 και πλοίαρχος το 1875. Το πρώτο πλοίο που διοικούσε ήταν το Lizzie Fennell, 1.000 τόνων, που μετέφερε προϊόντα προς και από τη Νότια Αμερική. Ο Σμιθ έκανε το άλμα στα επιβατηγά πλοία το 1880, όταν πήγε να εργαστεί για την White Star Line. Από το 1885, ήταν ο πρώτος αξιωματικός του Republic. Δύο χρόνια αργότερα, ο Σμιθ παντρεύτηκε την Έλινορ Πένινγκτον. Το ζευγάρι έκανε μόνο ένα παιδί, την Έλεν, το 1902.
Οκτώ χρόνια αργότερα, ο Σμιθ ανέλαβε τη διοίκηση στο επιβατηγό πλοίο Baltic. Επίσης, υπηρέτησε ως καπετάνιος πολλών άλλων πλοίων της White Star Line. Από το 1895-1904, ο Smith διοίκησε το Majestic. Υπηρέτησε, επίσης, στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του πολέμου των Μπόερ στη Νότια Αφρική.
Το 1902, η White Star Line αγοράστηκε από την εταιρία International Mercantile Marine (IMM) σε μια συμφωνία που χρηματοδοτήθηκε από τον διάσημο τραπεζίτη JP Morgan. Ένα νέο Baltic προστέθηκε στο στόλο της White Star line το 1904 με το Σμιθ ως καπετάνιο. 23.000 τόνων, το Baltic ήταν ένα από τα μεγαλύτερα πλοία της εποχής. Το επόμενο πλοίο του, το Adriatic, ήταν ακόμη μεγαλύτερο. Εκείνο τον καιρό, ο Σμιθ έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από την εταιρεία του και ήταν ξακουστός μεταξύ των ταξιδιωτών στη διαδρομή του Βόρειου Ατλαντικού μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.
Η White Star Line είχε προγραμματίσει να προσθέσει ακόμη μεγαλύτερα πλοία στο στόλο της. Για να ανταγωνιστεί με το Lusitania και Mauretania που ανήκαν στην Cunard, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι ναυπηγούσε δύο νέα υπερωκεάνια το 1907. (Η εντολή για το Gigantic έγινε αργότερα και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Βρετανικό, μετά την καταστροφή του Τιτανικού). Το πρώτο από τα δύο πλοία, το Olympic, ξεκίνησε το 1910 με τον Σμιθ στις διαταγές. Το πλοίο του είχε καταστραφεί το Σεπτέμβρη του 1911, όταν ένα καταδρομικό του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού προσέκρουσε στο πλάι του.

Τιτανικός

Το 1912, ο Smith έγινε ο καπετάνιος του Τιτανικού . Ήταν στο Μπέλφαστ στις 2 Απριλίου 1912 για τις πρώτες θαλάσσιες δοκιμές του πλοίου. Δύο ημέρες αργότερα, το πλοίο ελλιμενίστηκε στο Σαουθάμπτον και ήταν έτοιμο για το παρθενικό του ταξίδι σε όλο τον Βόρειο Ατλαντικό. Είχε προαναγγελθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πολυτελή πλοία της εποχής.
Στις 10 Απριλίου 1912, ο Τιτανικός άφησε το Σαουθάμπτον και σταμάτησε στο Χερβούργο, στη Γαλλία, για να πάρει περισσότερους επιβάτες και το ταχυδρομείο. Έκανε μία στάση στο Κουίνσταουν, στην Ιρλανδία, την επόμενη ημέρα, πριν από το ταξίδι στον Ατλαντικό. Εκεί το πλοίο πήρε περισσότερους επιβάτες, καθώς και ταχυδρομείο που έπρεπε να παραδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνολικά, υπήρχαν πάνω από 2.200 άτομα επιβαίνοντες στο πλοίο, όταν έβγαινε στον ωκεανό.
Οι πρώτες λίγες ημέρες φαινόταν να περνούν χωρίς κανένα περιστατικό. Το πρωί της 14ης Απριλίου, ο Τιτανικός έλαβε προειδοποίηση για πάγο στο πέρασμά του από την Caronia. Ο Σμιθ φέρεται να έχει δημοσιεύσει αυτό το μήνυμα στη γέφυρα. Στη συνέχεια διεξήγε τη Θεία Λειτουργία για τους επιβάτες της Α' θέσης. Ένα άλλο μήνυμα για επικίνδυνο πάγο προήλθε από το Baltic νωρίς το απόγευμα. O Smith έδειξε αυτό το μήνυμα στον Τζόζεφ Μπρους Ισμέι, πρόεδρο της White Star Line και πρόεδρο της ΙΜΜ. Ο Ismay έλαβε το σημείωμα αργότερα εκείνο το βράδυ.
Η προηγούμενη προειδοποίηση από το Baltic έχει αναρτηθεί στην γέφυρα του πλοίου γύρω από 19:00. Μισή ώρα αργότερα, ο Σμιθ παρέστη σε ένα ιδιωτικό πάρτι του κυρίου και της κυρίας George Dunton Widener στο εστιατόριο του πλοίου. Άλλοι πελάτες που περιλαμβάνονται ήταν οι John B. Thayer και  Archibald Butt. Τότε, άλλη μια προειδοποίηση για παγόβουνο εστάλη σε άλλο πλοίο του στόλου, το Καλιφόρνια, την οποία φέρεται να άκουσε το πλήρωμα του Τιτανικού.
Μετά το δείπνο, ο Σμιθ συναντήθηκε με τον Β' αξιωματικό του, Charles Lightoller, στη γέφυρα. Λίγο μετά τη λήξη της συνομιλίας τους, ο Σμιθ γύρισε μέσα για τη νύχτα. Πλημμυρισμένοι με τηλεγραφήματα για τους επιβάτες, οι φορείς εκμετάλλευσης του πλοίου είχαν βάλει στην άκρη μια προειδοποίηση σχετικά με παγόβουνα από την Mesaba. Μια προειδοποιητική μετάδοση από το Καλιφόρνια στον Τιτανικό δεν έγινε αντιληπτή από τους φορείς εκμετάλλευσης.
Λίγο μετά, ένα μέλος του πληρώματος εντόπισε ένα παγόβουνο στη διαδρομή του Τιτανικού και το πλήρωμα έδωσε εντολή επείγουσας στροφής, αλλά δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Στις 23:40 το πλοίο ξύεται κατά μήκος του παγόβουνου και υφίσταται ζημιά στη μπροστινή περιοχή. Αρκετές τρύπες έχουν γίνει στην πλευρά του πλοίου, επιτρέποντας στο θαλασσινό νερό να εισρεύσει. Λίγο μετά τη σύγκρουση, ο Σμιθ πήγε στη γέφυρα και εργάστηκε για την εκτίμηση της κατάστασης. Σύντομα έμαθε ότι το πλοίο θα βυθιζόταν και διέταξε το πλήρωμα να προετοιμάσει τις σωσίβιες λέμβους. Η πρώτη κλήση κινδύνου βγήκε μετά τα μεσάνυχτα.
Απροετοίμαστος για μια τέτοια περίπτωση, ο Τιτανικός δεν είχε αρκετές σωσίβιες λέμβους για τη μεταφορά όλων των επιβατών. Ο Σμιθ προσπάθησε να διαχειριστεί την κατάσταση όσο καλύτερα μπορούσε, βοηθώντας με τη φόρτωση των πλοίων και τη διαχείριση της μετάδοσης των κλήσεων κινδύνου. Τελευταία τον είδαν να κατευθύνεται προς τη γέφυρα.
Κατά τις 2:20 π.μ. το επόμενο πρωί, ο Τιτανικός γλίστρησε στα σκοτεινά κρύα νερά του Βόρειου Ατλαντικού, παίρνοντας μαζί του και τον καπετάνιο του.
Πολλές ιστορίες προέκυψαν για το πώς έβαλε τέλος στη ζωή του. Υπήρξαν αναφορές ότι είχε αυτοπυροβοληθεί στη γέφυρα. Επίσης αναφέρθηκε ότι κολυμπούσε μέσα στο νερό με ένα βρέφος και τοποθέτησε το παιδί σε μια σωσίβια λέμβο πριν βουλιάξει και χαθεί. Είναι ευρέως διαδεδομένη, ωστόσο, η εκδοχή ότι ο Σμιθ ακολούθησε την ναυτική παράδοση και παρέμεινε πάνω στο καταδικασμένο σκάφος του.
Υπήρξαν αρκετές έρευνες για την καταστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αγγλία. Με όλες τις προειδοποιήσεις νωρίτερα, πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί ο Σμιθ επέλεξε να μην επιβραδύνει ή να στρίψει νότια για την αντιμετώπιση της απειλής των παγόβουνων. Δεν βρέθηκε να είναι υπεύθυνος για το ναυάγιο.