google/wiki40b huggingface dataset:
Αυστριακές βουλευτικές εκλογές (2017)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αυστρία στις 15 Οκτωβρίου 2017. Το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP) αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα στο Εθνικό Συμβούλιο, κερδίζοντας τις 62 από τις 183 έδρες. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPO) τερμάτισε δεύτερο με 52 έδρες, ελαφρώς μπροστά από το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO), το οποίο έλαβε 51 έδρες. Το NEOS τερμάτισε τέταρτo με 10 έδρες, και το PILZ (που αποσχίστηκε από το Κόμμα των Πρασίνων κατά την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας) εισήλθε στο κοινοβούλιο για πρώτη φορά και κατέλαβε στην πέμπτη θέση με 8 θέσεις. Το Κόμμα των Πρασίνων απέτυχε να περάσει το 4% και έμεινε εκτός κοινοβουλίου, χάνοντας όλες του τις 24 έδρες.
Το SPO έγινε το μεγαλύτερο κόμμα μετά τις προηγούμενες εκλογές το 2013, και ήταν στην κυβέρνηση από το 2007.
Ο Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος είχε οριστεί ηγέτης του ÖVP μόνο πέντε μήνες πριν τις εκλογές, κηρύχθηκε νικητής το βράδυ των εκλογών. Ο απερχόμενος καγκελάριος Κρίστιαν Κερν, ηγέτης του SPO, ανακοίνωσε ότι ήταν πρόθυμος να εξετάσει το ενδεχόμενο συνασπισμού με το Φιλελεύθερο Κόμμα της Αυστρίας—αν και είπε ότι η πιθανότητα ενός τέτοιου συνασπισμού ήταν πολύ μικρή. Ο Κουρτς έλαβε επίσημα την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση στις 20 Οκτωβρίου, και άρχισε συνομιλίες με το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα και τον αρχηγό του, Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε , τέσσερις ημέρες αργότερα. Οι συνομιλίες ήταν επιτυχείς και οδήγησαν στο σχηματισμό της  κυβέρνησης με καγκελάριο τον Κουρτς στις 18 Δεκεμβρίου.

Εκλογικό σύστημα

Τα 183 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εκλέγονται από την ανοικτή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση σε εννέα πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τα ομόσπονδα κρατίδια της χώρας (οι έδρες ποικίλλουν σε μέγεθος από 7 έως 36) και σε 39 επιμέρους εκλογικές περιφέρειες. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη Μέθοδος Χέιρ σε υποπεριφερειακό επίπεδο και την Ντ' Οντ σε ομοσπονδιακό επίπεδο, με εκλογικό όριο το 4% ή μια έδρα σε μια από τις 39 επιμέρους εκλογικές περιφέρειες. Οι ψηφοφόροι είναι σε θέση να ψηφίσουν ένα κόμμα και να δώσουν μία ψήφο προτίμησης σε καθεμιά ομοσπονδιακή, κρατιδιακή και περιφερειακή εκλογική περιφέρεια, ψηφίζοντας τον υποψήφιο της αρεσκείας τους από το κόμμα. Προκειμένου να εκλεγεί στη λίστα το όριο του υποψηφίου είναι το 7% σε ομοσπονδιακό, 10% σε κρατιδιακό επίπεδο και 14% σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας.
 Οι υποψήφιοι σε επίπεδο υποπεριφέρειας αναγράφονται στο ψηφοδέλτιο, ενώ οι ψηφοφόροι θα πρέπει να γράψουν τον υποψήφιο της αρεσκείας τους στα ψηφοδέλτια σε κρατιδιακό και ομοσπονδιακό επίπεδο.

Σχηματισμός κυβέρνησης

Στις 20 Οκτωβρίου δόθηκε επίσημα η εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης από τον Αυστριακό Πρόεδρο Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν στον Σεμπάστιαν Κουρτς.
Στις 22 Οκτωβρίου έπειτα από διαβουλεύσεις του εντολοδόχου πρωθυπουργού Κουρτς με τους αρχηγούς των κομμάτων και τον απερχόμενο καγκελάριο Κερν, ο τελευταίος ανακοίνωσε ότι το SPO θα άρχιζε να καταθέτει ενστάσεις κατά του αποτελέσματος από τις 23 Οκτωβρίου.
Οίκος της Ιβρέας

Μαρκήσιοι της Ιβρέας

Ιδρυτής είναι ο Άνσκαρ, που μαζί με τον αδελφό του Φουλκ αρχιεπίσκοπο της Ρέιμ βοήθησε το 888 τον Γκυ δούκα του Σπολέτο, στην προσπάθειά του να γίνει βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων. To εγχείρημα δεν είχε επιτυχία και ο Άνσκαρ συνόδευσε τον Γκυ πίσω στην Ιταλία, όπου το επόμενο έτος ο Γκυ έγινε βασιλιάς των Λομβαρδών (της «Ιταλίας»). Για ανταμοιβή, ο Γκυ ίδρυσε τη μαρκιωνία της Ιβρέας στο Πεδεμόντιο και την παραχώρησε στον πιστό Άνσκαρ. Ο εγγονός τού Άνσκαρ, ο Βερεγγάριος Β΄ έγινε επίσης βασιλιάς των Λομβαρδών, έχοντας κάνει συμβασιλέα και τον γιο του Αδαλβέρτο Β΄. Επίσης ο εγγονός του Βερεγγάριου Β΄, ο Αρδουίνος, έγινε βασιλιάς των Λομβαρδών.

Κόμητες της Βουργουνδίας

Ο Αδαλβέρτος Β΄ με τη σύζυγό του Γερβέργη είχε γιο τον Όθωνα-Γουλιέλμο. Αναγκάστηκε να διαφύγει στη Βουργουνδία, όπου απεβίωσε· εκεί η Γερβέργη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ δούκα της Βουργουνδίας. Επειδή ο Ερρίκος Α΄ δεν είχε δικά του παιδιά, κληροδότησε το δουκάτο του στον Όθωνα-Γουλιέλμο. Αλλά ο Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας τού κατάσχεσε όλο σχεδόν το δουκάτο, αφήνοντάς του μόνο το Ντολ. Αυτό έγινε ο πυρήνας της κομητείας της Βουργουνδίας, που είχε άλλη εξέλιξη από αυτήν του δουκάτου της Βουργουνδίας.

Κλάδος Αρλαί, πριγκίπων της Οράγγης

Ο εγγονός του, ο Γουλιέλμος Α΄, είχε γιο τον Στέφανο Α΄ και αυτός τον Ρεϋνάλδο κόμη της Βουργουνδίας. Ο τελευταίος, για να δηλώσει την ανεξαρτησία του απέναντι στο βασιλιά της Γερμανίας, ονόμασε την κομητεία της Βουργουνδίας Ελευθέρα Κομητεία (Franc Compté), όνομα με το οποίο είναι σήμερα γνωστή η περιοχή. Πάντως ο Κορράδος Γ΄ των Χοενστάουφεν τον ανάγκασε να δηλώσει υποτέλεια. Το μόνο τέκνο του Ρεϋνάλδου, η Βεατρίκη, παντρεύτηκε τον ανιψιό τού Κορράδου Γ΄, τον Φρειδερίκο Α΄. Αυτή άφησε την κομητεία στον γιο της Όθωνα των Χοενστάουφεν. Έτσι η κομητεία έφυγε από τον Οίκο της Ιβρέας, επέστρεψε όμως με το γάμο της εγγονής του Όθωνα, της Αδελαΐδας, με τον Ούγο Γ΄ των Ιβρέα κόμη του Σαλίν. Ο αδελφός του Όθωνα, ο Ιωάννης Α΄ κύριος του Αρλαί είναι ο ιδρυτής του κλάδου του Αρλαί, που απόγονοί του, θα αποκτήσουν με επιγαμία τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης.

Βασιλείς της Καστίλης

Ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄, ο Ραϋμόνδος, θα νυμφευτεί την Ουρράκα των Χιμένεθ, βασίλισσα της Καστίλης, Λεόν & Γαλικίας. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Καστίλης. Τον 8ο απόγονο αυτού, τον Αλφόνσο ΙΑ΄ βασιλιά της Καστίλης θα διαδεχθεί τελικά ο νόθος γιος του Ερρίκος Α΄, ιδρυτής του κλάδου των Τραστάμαρα, που θα βασιλεύσουν στην Καστίλη και στην Αραγωνία.
Ντέιβ Φάρελ

Προσωπική Ζωή

Όταν ήταν πέντε μετακόμισε στο Mission Viejo της Καλιφόρνια όπου πήγε στο Mission Viejo γυμνάσιο. Ο Φάρελ είχε διδαχτεί πώς να παίζει κιθάρα από τη μητέρα του και αναφέρει τον μεγαλύτερο αδελφό του ως πηγή έμπνευσης για να ασχοληθεί με το όργανο. Ήταν μέλος ενός χριστιανικού πανκ/ska συγκροτήματος ονομαζόμενο Tasty Snax. Αυτό που χρειαζόταν απολύτως η μπάντα ήταν ένας μπασίστας, έτσι ο Ντέιβ επέλεξε να κάνει τη μετάβαση από την ηλεκτρική κιθάρα στο μπάσο και από τότε παίζει αυτό. Ενώ ήταν στο κολλέγιο, μοιραζόταν το δωμάτιο με τον φίλο του Μπράντ Ντέλσον και έκαναν εξάσκηση από κοινού. Ο Μπράντ του έκανε πρόταση να παίξει μπάσο με τους Xero και αυτός δέχτηκε. Όμως, αφού έβγαλαν τον δίσκο "Xero Sampler Tape", ο Φάρελ έπρεπε να πάει σε περιοδεία με τους Tasty Snax γι' αυτό δεν θα μπορούσε να παίξει με τον Ντέλσον και την μπάντα του. Μετά την αλλαγή του ονόματός τους σε Snax, ο Φάρελ συνέχισε να παίζει μπάσο στο συγκρότημα πριν από την δεύτερη και τελική αναχώρηση του για να παίξει μπάσο με τους Linkin Park. Ο συνάδελφος του Φάρελ στους Snax, Mark Fiore, έγινε κάμεραμαν των Linkin Park.
Ο Φάρελ έχει αναφέρει ως επιρροές του τη μητέρα του και τον αδελφό του, τον Joe, καθώς και τους Weezer, Beatles, Deftones, The Roots, Bob Marley, Sarah McLachlan, Hughes & Wagner και Harrod & Funck.
Έχει παντρευτεί με τη Linsey Farrell από τις 28 Δεκεμβρίου του 2002 και το 2007 έγινε πατέρας. Έχει δύο αδελφούς, τον μεγαλύτερο αδελφό του τον λένε Τζο και τον μικρότερο, Τάιλερ. Ο Ντέιβ έχει δυο παιδιά, την Regan η οποία γεννήθηκε στις 29 Μάρτη 2007 και μια δεύτερη κόρη που γεννήθηκε στα τέλη Δεκεμβρίου του 2008.
Το παρατσούκλι του (Phoenix) προήλθε από δύο τατουάζ φοινίκων που έχει στην πλάτη του. Επίσης, φημολογείται ότι ασχολείται με την μαγειρική τέχνη και κάνει ένα οικοτροφείο tri-tip με τον ειδικό στο μπάρμπεκιου Jason Felix. Του αρέσει το μεξικάνικο φαγητό. Τα ψευδώνυμά του είναι Phi Phi και Feenux και το ύψος του είναι 1,78 μέτρα. Ακόμη, όταν ήταν στο κολέγιο εργάστηκε ως ιστοριογράφος διαφύλαξης του ήχου.
Κάνει τα φωνητικά υποστήριξης στις ζωντανές εμφανίσεις των Linkin Park στα τραγούδια "The Little Things Give You Away" και "Hands Held High".
Ο ίδιος έχει πει: Μετά από μια μακρά περίοδο έξω από το συγκρότημα, είναι απίστευτο να επανέρχομαι και να είμαι πίσω στο mix. Εκτιμώ όλους όσους μας υποστηρίζουν τόσο στην ιστοσελίδα όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις μας περισσότερο από όσο θα μπορούσα ποτέ να εκφράσω. Για να έχω την ευκαιρία να κάνω κάτι που αγαπούσα πάντα, με μια δέσμη φίλων, είναι πραγματικά ευλογία.
Οι Απίθανοι

Πλοκή

Ο Κύριος Απίθανος (Κρεγκ Τ. Νέλσον) και η γυναίκα του Ελαστίνα (Χόλι Χάντερ) είναι δύο σούπερ ήρωες που την ημέρα είναι απλοί άνθρωποι και τη νύχτα σώζουν τον κόσμο. Όμως, το Πρόγραμμα Απόκρυψης Μαρτύρων ανάγκασε όλους τους σούπερ ήρωες να ζήσουν μια κανονική ζωή. Μετά απο δεκαπέντε χρόνια ο Κύριος Απίθανος και η Ελαστίνα έχουν αποκτήσει τρία απίθανα παιδιά: τον δεκάχρονο Ντας (Σπένσερ Φόξ), την έφηβη Βιολέτα (Σάρα Βόουελ) και τον μπέμπη Τζακ-Τζακ.
Ο Κύριος Απίθανος (Μπομπ Παρ) απολύεται από τη δουλειά του και αφού δέχεται ένα μήνυμα από μια μυστηριώδη γυναίκα, την Μιράζ (Ελίζαμπεθ Πένια), αποφασίζει να μην πει τίποτα στην γυναίκα του (Έλεν Παρ). Το μήνυμα έλεγε πως ένα ρομπότ κατασκευασμένο από μία μυστική εταιρία απειλούσε τώρα τις εγκαταστάσεις της (που βρισκόντουσαν σε ένα ερημικό νησί) και πως χρειαζόντουσαν την βοήθεια του Μπομπ. Εκείνος φεύγει για το νησί με την πρόφαση πως πηγαίνει σε συνέδριο και αντιμετωπίζει το ρομπότ με επιτυχία. Επιστρέφοντας κάνει γυμναστική και τα περνάει φίνα με την οικογένεια του ενώ αποφασίζει να πάρει καινούρια στολή από την "Ε" (Μπραντ Μπερντ), σχεδιάστρια στολών σούπερ ηρώων. Ο Μπομπ φεύγει για την καινούρια αποστολή που του ανέθεσε η Μιράζ στο νησί και βρίσκεται αντιμέτωπος με το ρομπότ αλλά και με έναν σούπερ ήρωα χωρίς υπερφυσικές δυνάμεις, τον Σύνδρομο (Τζέισον Λι) που του αποκαλύπτει πως έγινε σούπερ ήρωας με τις εφευρέσεις του και πως σκότωνε όλους τους σούπερ ήρωας με το ρομπότ του για να μείνει ο μόνος κι έπειτα να εξαπολύσει το ρομπότ ενάντια στον κόσμο κι έπειτα να το νικήσει και να αναδειχτεί ο σούπερ ήρωας. Στη συνέχεια "σκοτώνει" τον Κύριο Απίθανο ο οποίος όμως γλυτώνει ενώ η Έλεν που έχει καταλάβει τον Μπομπ, χάρη στην "Ε", μαζί με την Βιολέτα και τον Ντας κατευθύνονται προς το νησί.
Μετά από πολλές περιπέτειες η σούπερ οικογένεια φτάνει στην Νέα Υόρκη όπου ο Σύνδρομος έχει εξαπολύσει το ρομπότ και με την βοήθεια του Ψύχτρα (Σάμιουελ Τζάκσον), ενός άλλου σούπερ ήρωα, το νικάει. Αυτό το γεγονός σηματοδότησε την επάνοδο των σούπερ ηρώων που ξανάρχισαν να αγρυπνούν για τη σωτηρία του κόσμου απ' το κακό.

Πιθανή συνέχεια

Το 2004, όταν η Disney απέκτησε τα δικαιώματα για την παραγωγή συνεχειών των ταινιών της Pixar, ανακοινώθηκε ότι υπάρχει πιθανότητα μιας συνέχειας των ταινιών Οι Απίθανοι και Ψάχνοντας τον Νέμο (Finding Nemo) χωρίς τη συμμετοχή της Pixar. Λίγο καιρό αργότερα η ιδέα αυτή απορρίφθηκε. Όταν η Disney απέκτησε την Pixar το 2006, υπήρχε η προσδοκία από την Pixar να προχωρήσουν σε πιθανές συνέχειες των επιτυχημένων ταινιών τους. Ο Μπραντ Μπερντ δήλωσε το 2007 ότι είναι ανοιχτός στην ιδέα της ταινίας Οι Απίθανοι 2 αν σκεφτεί μια ιδέα ανώτερη της πρωτότυπης ταινίας. "Έχω σκεφτεί πράγματα που νομίζω ότι είναι καλά, αλλά δεν τα έχω σκεφτεί όλα", είπε ο Μπερντ.
Άντι Γουόρχολ

Βιογραφία

Γόνος ρουθήνων μεταναστών από τη Αυστρουγγαρία που εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Την περίοδο 1945-9 σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κάρνεγκι και κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου εργάστηκε αρχικά σαν σχεδιαστής παπουτσιών όπου και τον πρόσεξε ο πασίγνωστος τότε γκαλλερίστας
Αλέξανδρος Ιόλας και τον προώθησε στο περιοδικό Glamour σαν εικονογράφο. Η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και αρχικά ήταν επηρεασμένη από θέματα διαφημίσεων, καθημερινά αντικείμενα και την εικονογραφία των κόμικς, δίνοντας τα πρώτα δείγματα γραφής της Ποπ Αρτ. Με πίνακες που απεικόνιζαν κουτιά σούπας της εταιρείας Κάμπελ ή μπουκάλια Κόκα Κόλα, απέκτησε μεγαλύτερη φήμη και μέχρι το 1963 παρήγαγε μαζικά τέτοιου τύπου επιτηδευμένα κοινότοπες αναπαραστάσεις καταναλωτικών προϊόντων, καθώς και προσωπογραφίες διασημοτήτων - μεταξύ αυτών και αρκετά πρόσωπα που αποτελούσαν σύμβολα της αμερικανικής ποπ κουλτούρας - σε φανταχτερά χρώματα και συχνά ως μεταξοτυπίες. 
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Γουόρχολ αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο, σκηνοθετώντας ταινίες που χαρακτηρίζονταν από τη διάθεση πειραματισμού και πρόκλησης, το ερωτικό στοιχείο και ενίοτε την ασυνήθιστη διάρκειά τους. Στα πιο γνωστά έργα του ανήκουν τα The Chelsea Girls (1966), Eat (1963), My Hustler (1965) και Blue Movie (1969). Στην ταινία Empire (1964), διάρκειας οκτώ ωρών με πλάνα αποκλειστικά του Empire State Building σε πραγματικό χρόνο, ο Γουόρχολ παρουσίασε στην πιο ακραία μορφή της, τη δική του αισθητική τού βαρετού. Από το 1962 μέχρι το 1968, εργαστήριο του αποτέλεσε ένας χώρος που στο παρελθόν στέγαζε εργοστάσιο, και για αυτό ονομάστηκε Factory. Σύντομα εξελίχθηκε σε τόπο συγκέντρωσης διασημοτήτων, καλλιτεχνών, μελών της αβάν γκαρντ και αντεργκράουντ κουλτούρας, τοξικομανών, ομοφυλόφιλων, μουσικών και φιλότεχνων. Μετά από απόπειρα δολοφονίας του στο Factory από τη Βαλερί Σολάνας, στις 3 Ιουνίου του 1968, ο Γουόρχολ κράτησε αποστάσεις από τον αντισυμβατικό περίγυρό του, συναναστρεφόμενος περισσότερο με πλούσια μέλη της υψηλής κοινωνίας. Από το έργο του στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ξεχωρίζουν οι κατά παραγγελία προσωπογραφίες που τύπωνε ως μεγεθύνσεις φωτογραφιών Polaroid, πολλές από τις οποίες αφορούσαν πολιτικές φυσιογνωμίες και διασημότητες του Χόλυγουντ. Στη δεκαετία του 1980, συνεργάστηκε με τον Φραντσέσκο Κλεμέντε και τον νεοεξπρεσιονιστή ζωγράφο Ζαν Μισέλ Μπασκιά. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε εκ νέου με τη ζωγραφική, δίνοντας μια σειρά πινάκων βασισμένων σε θρησκευτικά θέματα της αναγέννησης, όπως ο Μυστικός Δείπνος (1986). 
Πέθανε το Φεβρουάριου του 1987, στην πόλη της Νέα Υόρκης, μετά από επιπλοκές κατά τη διάρκεια επέμβασης αφαίρεσης της χολής του. Ο Γουόρχολ υπήρξε συστηματικός συλλέκτης έργων, κυρίως κοσμημάτων, διακοσμητικής και λαϊκής τέχνης, τα οποία δημοπρατήθηκαν μετά το θάνατό του. Το Μουσείο Άντι Γουόρχολ, με πλούσια συλλογή έργων του, εγκαινιάστηκε το 1994 στο Πίτσμπουργκ.
2404 Ανταρκτική

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ανταρκτικής είναι άγνωστα.
Καρυδιά Ροδόπης

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός βρίσκεται 6 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του νομού, Κομοτηνής. Κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικείτο κυρίως από Βούλγαρους και ήταν γνωστός ως Κουζλούκιοϊ ή Κουζλουκιά, ενώ μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών που πραγματοποιήθηκαν κατά τις δεκαετίες του 1910 και του 1920, εγκαταστάθηκαν στον οικισμό αρκετοί Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία. Παράλληλα, στην Καρυδιά παρέμειναν περίπου 10 οικογένειες Βουλγάρων. 
Οι σχέσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Καρυδιάς, αν και θεωρούνταν καλές κατά τον Μεσοπόλεμο, διαταράχθηκαν κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής Κατοχής. Την συγκεκριμένη περίοδο αρκετοί Έλληνες κάτοικοι της Καρυδιάς μετακινήθηκαν προς τη δυτική πλευρά του Στρυμόνα εξαιτίας της πολιτικής των αρχών Κατοχής, ενώ μετά την Απελευθέρωση, αποχώρησαν από το χωριό οι ντόπιοι Βούλγαροι. Τα επόμενα χρόνια, ο Εμφύλιος είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν την Καρυδιά αρκετοί από τους κατοίκους της, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν είτε στη γειτονική Κομοτηνή είτε στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ως πολιτικοί πρόσφυγες. Τη δεκαετία του 1960 παρουσιάστηκε νέο μεταναστευτικό κύμα με προορισμό τη Δυτική Γερμανία.
Πριν το 1922 η Καρυδιά ήταν καθαρά κτηνοτροφικός οικισμός, ενώ στη συνέχεια η γεωργία αναδείχτηκε σε κύρια ασχολία των κατοίκων, με έμφαση στην καλλιέργεια καπνών και δημητριακών. Στο χωριό υπάρχουν τρεις εκκλησίες: η παλαιότερη, αλλά και κύρια εκκλησία, είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και κτίστηκε το 1868 με τη συνδρομή του μητροπολίτη Μαρωνείας Άνθιμου, ενώ οι άλλες δύο είναι αφιερωμένες στον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Λάζαρο
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος, η Καρυδιά υπήχθη στην επαρχία Κομοτηνής, ενώ από το 1997 ανήκει στον δήμο Κομοτηνής.
Κλωντ Λεφόρ

Βιογραφία

Στα νιάτα του ήταν μαθητής του Μωρίς Μερλώ-Ποντύ και τροτσκιστής. Στην πορεία, απομακρύνεται σταδιακά και ασκεί κριτική στον σταλινισμό και στην ΕΣΣΔ. Γνωρίζει τον Κορνήλιο Καστοριάδη και μαζί ιδρύουν και την περιοδική επιθεώρηση Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Στη συνέχεια άρχισε να επισημαίνει τις στενές σχέσεις του ολοκληρωτισμού με τις ανεπάρκειες της δημοκρατίας. Παράλληλα, ο Λεφόρ αρθρογραφούσε και στους Μοντέρνους καιρούς του Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Δίδαξε στο Πανεπιστήµιο του Σάο Πάολο, στη Σορβόννη  και στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1993

Βραβευμένες ταινίες

Shiba / 18 (Ταϊβάν): 2 βραβεία (καλλιτεχνικής συμβολής και FIPRESCI)
Zhao le / Για το κέφι του (Κίνα): 2 βραβεία (σκηνοθεσίας και ανδρικής ερμηνείας)
Απ` το χιόνι (Ελλάδα): 2 βραβεία (Χρυσός Αλέξανδρος και FIPRESCI)
Λευτέρης Δημακόπουλος (Ελλάδα): 2 βραβεία (Αργυρός Αλέξανδρος και γυναικείας ερμηνείας)
Kalifornia / Καλιφόρνια (Η.Π.Α.): 1 βραβείο (σεναρίου)
Tallinn pimeduses / Σκοτάδι στο Ταλίν (Εσθονία – Φινλανδία): 1 βραβείο (Αργυρός Αλέξανδρος)

Συμμετοχές

À la belle étoile / Κάτω απο τ' αστέρια (Γαλλία - Ελβετία)
En medio de la nada / Στο μέσο του πουθενά (Μεξικό)
Just friends (Βέλγιο - Ολλανδία)
Libera (Ιταλία)
Ludwig 1881 / Λούντβιχ 1881 (Γερμανία - Ελβετία)
The lotus eaters / Οι λωτοφάγοι (Καναδάς)
When pigs fly / Αν τα γουρούνια είχαν φτερά (Η.Π.Α.)
Άγγελος θανάτου (Καζακστάν)
Εποχή των δολοφόνων (Ελλάδα)

Βραβευμένες ταινίες μεγάλου μήκους

Λευτέρης Δημακόπουλος: 5 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, φωτογραφίας, σκηνογραφίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και ΠΕΚΚ καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους)
Έναστρος θόλος: 4 βραβεία (σκηνοθεσίας, φωτογραφίας, σκηνογραφίας και μοντάζ)
Απ` το χιόνι: 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σεναρίου και φωτογραφίας)
Ζωή χαρισάμενη: 3 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου, α’ γυναικείου ρόλου και μουσικής)
Εποχή των δολοφόνων: 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και β’ γυναικείου ρόλου)
Από το μοναδικό στο πολλαπλό: 1 βραβείο (ντοκιμαντέρ)
Άσπρο κόκκινο: 1 βραβείο (ηχοληψίας)
Τα δελφινάκια του Αμβρακικού: 1 βραβείο (ηχοληψίας)
Ναπολεόντειο άνοιγμα

Ιστορία

Το Ναπολεόντειο άνοιγμα πήρε το όνομά του από τον Γάλλο στρατηγό και αυτοκράτορα Ναπολέων Βοναπάρτη, ο οποίος είχε μια βαθιά αγάπη για το σκάκι, αλλά όπως ειπώθηκε ήταν απλά ένας μέτριος παίκτης. Το όνομα τέθηκε σε χρήση μετά από δημοσιεύματα στα μέσα του 19ου αιώνα που αναφέρθηκαν στο ότι έπαιξε αυτό το άνοιγμα σε μια παρτίδα το 1809 την οποία έχασε από τον Τούρκο, μια αυτόματη σκακιστική μηχανή που την λειτουργούσε ο μαιτρ Johann Baptist Allgaier. Το όνομα μπορεί επίσης να είναι μια αναφορά στην παραμελημένη αυτοκράτειρα του Ναπολέοντα, την Ιωσηφίνα, και τις σκανδαλώδεις απιστίες της, που δείχνει την αδυναμία του Ναπολέοντα να κρατήσει τη βασίλισσά του στο σπίτι.

Θεωρία

Το άνοιγμα αυτό είναι ένα αδύναμο άνοιγμα διότι αναπτύσσει πρόωρα την λευκή βασίλισσα με σκοπό να επιτεθεί και έτσι στερεί από τον ίππο του βασιλιά των λευκών το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Συγκριτικά, ο περίπατος της βασίλισσας είναι πιο αναγκαία κίνηση και ισχυρότερη, διότι η κίνηση 2.Βθ5 αναγκάζει τα μαύρα να υπερασπισουν άμεσα το πιόνι τους στο ε5 (συνήθως με 2...Ιγ6), και στη συνέχεια με την κίνηση 3.Αγ4 τα μαύρο αναγκάζονται να παίξουν μια υποδεέστερη κίνηση, όπως 3...η6 ώστε τα μαύρο να προετοιμάσουν ένα φιανκέτο αντί για μια πιο επιθετική τοποθέτηση του αξιωματικού τους, ή 3...ΑΒ7 μπλοκάροντας τον αξιωματικό, ή 3...Βζ6 στερώντας από τον ίππο το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Η κίνηση 2.Βζ3 όμως δεν θέτει παρόμοια εμπόδια στην ανάπτυξη των μαύρων.
Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Στην Ελλάδα, δευτεροβάθμια εκπαίδευση ονομάζεται η σχολική θητεία που παρακολουθούν οι μαθητές κατά τις σχολικές χρονιές του Γυμνασίου όσο και του Λυκείου. Αντίστοιχα με την Τριτοβάθμια εκπαίδευση (Σχολή, Πανεπιστήμιο, Κολέγιο κλπ) το λύκειο (Δευτεροβάθμια εκπαίδευση) δεν είναι υποχρεωτικό στην Ελλάδα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει και για το Γυμνάσιο, το οποίο είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές, όπως και στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση (Δημοτικό, νηπιαγωγείο). Ύστερα από το τέλος της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Λύκειο) ακολουθούν οι πανελλήνιες. Στις πανελλήνιες εξετάζονται μόνο οι μαθητές που τελείωσαν το λύκειο από το Γενικό λύκειο σε αντίθεση με τα ΕΠΑ.Λ , ΤΕΙ κλπ.
Όπως και η πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στις περισσότερες χώρες η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι υποχρεωτική, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 16. Τα παιδιά συνήθως εισέρχονται στη κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση γύρω στην ηλικία των 11 ετών. Η υποχρεωτική εκπαίδευση εκτείνεται μερικές φορές μέχρι την ηλικία των 19 ετών.
Από το 1989, η εκπαίδευση θεωρείται ως βασικό δικαίωμα του παιδιού. Το άρθρο 28 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού ορίζει ότι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να είναι ελεύθερη και υποχρεωτική, ενώ διαφορετικές μορφές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπως η γενική και επαγγελματική εκπαίδευση, πρέπει να είναι διαθέσιμες και προσιτές σε κάθε παιδί. 
Κατά την κλασική και μεσαιωνική εποχή η δευτεροβάθμια εκπαίδευση παρεχόταν από την εκκλησία για τους γιους ευγενών και για τα αγόρια που προετοιμάζονται για τα πανεπιστήμια και το θρησκευτικό χώρο. Δεδομένου ότι το εμπόριο απαιτούσε ναυτικές και επιστημονικές δεξιότητες, η εκκλησία διεύρυνε απρόθυμα το πρόγραμμα σπουδών και αύξησε τους καθηγητής. Με την Μεταρρύθμιση, το κράτος πάλεψε για να αποκτήσει τον έλεγχο του εκπαιδευτικού συστήματος με την εκκλησία. 
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, τα δευτεροβάθμια σχολεία υπήρχαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των διαφόρων κοινωνικών τάξεων, με τις εργατικές τάξεις να λαμβάνουν 4 χρόνια φοίτησης, η τάξη των εμπόρων να έχει 5 χρόνια και η ελίτ να έχει πέντε 7 χρόνια. Τα δικαιώματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κωδικοποιήθηκαν μετά το 1945 και οι χώρες εξακολουθούν να εργάζονται για την επίτευξη του στόχου της υποχρεωτικής και δωρεάν δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για όλους τους νέους κάτω των 19 ετών.
Στέλλα Πιλάτου

Ιστορικό αγώνων

Μέχρι τα 19 της χρόνια ασχολούνταν κυρίως με το αγώνισμα του τριπλούν. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων κατέλαβε σε αυτό το αγώνισμα την 6η θέση. Το εγκατέλειψε όμως τα επόμενα χρόνια για να ασχοληθεί με το μήκος.
Το 2001, αναδείχθηκε αργυρή μεσογειονίκης στο μήκος με άλμα στα 6,41 μέτρα. Την ίδια χρονιά ήταν 7η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για Αθλητές Κάτω των 23 Ετών, με επίδοση στα 6,06 μέτρα και 5η στην Πανεπιστημιάδα, με επίδοση στα 6,48 μέτρα.
Το 2002, ήταν μια αποδοτική χρονιά για την Στέλλα Πιλάτου. Αρχικά, κατέλαβε την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2002 στη Βιέννη, ενώ αργότερα κατάφερε να προκριθεί στον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002 στο Μόναχο με την 5η επίδοση στα 6,43 μέτρα. Στον τελικό, με άλμα στα 6,58 μέτρα, κατετάγη 6η. Την ίδια χρονιά είχε σημειώσει ατομικό ρεκόρ στα 6,75 μέτρα. 
Το 2003 πέτυχε μεγάλη επίδοση στον κλειστό στίβο με 6,80 μέτρα. Η επίδοση αυτή αποτελεί την 3η καλύτερη όλων των εποχών, στον κλειστό στίβο στην Ελλάδα. Επίσης πήρε την 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2003, με άλμα στα 6,47 μέτρα. Δεν κατάφερε όμως να προκριθεί στον τελικό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2003 στο Παρίσι.
Το 2004 δεν προκρίθηκε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία της ήρθε μερικούς μήνες αργότερα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2005 στη Μαδρίτη. Εκεί, αφότου προκρίθηκε στον τελικό με την 7η επίδοση στα 6,44 μέτρα,  κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με άλμα στα 6,64 μέτρα.
Το 2006 είχε μία ακόμη εξαιρετική χρονιά στον κλειστό στίβο και εξασφάλισε για ακόμη μια φορά την πρόκριση στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 2006 της Μόσχας, με την 3η επίδοση από τις συμμετέχουσες, στα 6,55 μέτρα. Στον τελικό ωστόσο περιορίστηκε στην 8η θέση, με άλμα στα 6,50 μέτρα. Στη συνέχεια ξεκίνησε εξαιρετικά στον ανοιχτό στίβο, ισοφαρίζοντας το ατομικό της ρεκόρ με επίδοση στα 6,75 μέτρα. Ένας τραυματισμός όμως στο διαγωνισμό Τοφάλεια, την άφησε εκτός για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου, με αποτέλεσμα να μην ταξιδέψει στο Γκέτεμποργκ.