Ίλιγγος

Διαγνωστική διερεύνηση  ιλίγγου

Απαιτείται εξειδικευμένος νευροωτολογικός και ακοολογικός έλεγχος. Κατά την κλινική εξέταση, γίνεται πρόκληση των αιθουσο-νωτιαίων και των αιθουσο-οφθαλμικών αντανακλαστικών και εκτελείται η δοκιμασία του ιλίγγου θέσεως, δηλαδή το Dix-Hallpike test. Επίσης πραγματοποιούνται οι δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου, ώστε να εντοπιστεί το σύστημα που έχει υποστεί βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό.
Απαραίτητα ακολουθεί ακοολογικός έλεγχος, δηλαδή ακοόγραμμα για τον έλεγχο της ακοής, τυμπανόγραμμα για τον έλεγχο του μέσου ωτός, ωτοακουστικές εκπομπές για τη λειτουργία των τριχωτών κυττάρων του κοχλία και ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους για την εξέταση της αγωγιμότητας του ακουστικού νεύρου. 
Έπειτα, εκτελείται ηλεκτρονυσταγμογραφία με θερμικό διακλυσμό που μας δίνει πληροφορίες για τη λειτουργία του οπισθίου λαβυρίνθου και μας κατευθύνει στην ανεύρεση του πάσχοντος λαβυρίνθου. Η δυναμική ισορροπομετρία ενδείκνυται σε κάποιες περιπτώσεις, προκειμένου να εντοπιστεί το σύστημα ισορροπίας που πάσχει.

Αντιμετώπιση ιλίγγου

Ο ίλιγγος αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια φαρμακευτικής αγωγής, ασκήσεων αιθουσαίας αντιρρόπησης και σε κάποιες περιπτώσεις με χειρουργική επέμβαση.

Φαρμακευτική αγωγή

Στην οξεία φάση, τα φάρμακα που χορηγούνται είναι αντιισταμινικά, αντιεμετικά και κατασταλτικά του λαβυρίνθου, με σκοπό να βελτιώσουν τα συμπτώματα. Η χρόνια χρήση τους όμως, μπορεί να προκαλέσει την επιδείνωσή τους, καθώς εμποδίζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα από την ανάπτυξη μηχανισμών αντιρρόπησης της βλάβης.

Θεραπεία ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση

Σημαντικό ποσοστό ασθενών, που πάσχουν από επεισόδια ιλίγγου μεγάλης διάρκειας, δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή, αλλά βελτιώνονται με τις ασκήσεις αιθουσαίας αντιρρόπησης. Εφαρμόζεται σε διάφορες παθήσεις του λαβυρίνθου όπως: καλοήθη παροξυσμικό ίλιγγο θέσεως, μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη υπαισθησία, συνοδευόμενη με νόσο του Meniere, αιθουσαία νευρωνίτιδα, λαβυρινθίτιδα.
Η θεραπεία του ιλίγγου με αιθουσαία αντιρρόπηση περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα ασκήσεων, που στοχεύει στην πρόκληση αντιστάθμισματος, μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος. Συγκεκριμένα, όταν ο λαβύρινθος πάσχει, δεν δίνει στον εγκέφαλο τις σωστές πληροφορίες κίνησης και ισορροπίας, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ιλίγγου, αστάθειας και άλλων συμπτωμάτων. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο εγκέφαλος  προσαρμόζεται αυτόματα μέσω της αιθουσαίας αντιρρόπησης και έτσι οι ασθενείς αναρρώνουν χωρίς εξωτερική παρέμβαση. Σε αντίθετη περίπτωση, εφαρμόζεται το πρόγραμμα ασκήσεων αιθουσαίας αντιρρόπησης, που στοχεύει στην εκπαίδευση του εγκεφάλου, ώστε να αναγνωρίζει και να επεξεργάζεται σήματα από το λαβύρινθο σε αρμονική συνεργασία με τα μάτια και το ιδιοδεκτικό σύστημα (μύες, αρθρώσεις). Αυτό επιτυγχάνεται με την απευαισθητοποίηση του συστήματος ισορροπίας από τις κινήσεις, που προκαλούν τον ίλιγγο.
Τα αποτελέσματα των ασκήσεων αιθουσαίας αντιρρόπησης φαίνονται άμεσα, με βελτίωση της ισορροπίας, του ιλίγγου και των συνοδών συμπτωμάτων. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν χρειάζεται επιπλέον φαρμακευτική θεραπεία. Σπανιότερα, είναι δυνατό να παρατηρηθεί αρχικά παροδική επιδείνωση του ιλίγγου, μέχρι να επιτευχθεί η προσαρμογή του εγκεφάλου και του σώματος στον καινούριο τρόπο κινήσεων.

Χειρουργική αντιμετώπιση ιλίγγου

Σπάνια επιτυγχάνεται η θεραπεία του ιλίγγου με χειρουργικές μεθόδους. Εξαίρεση αποτελεί η Νόσος Meniere, όπου μπορεί να γίνει επέμβαση στον ενδολεμφικό σάκο, ή διατομή του αιθουσαίου νεύρου, ή λαβυρινθεκτομή.