google/wiki40b huggingface dataset:
Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Στις 13 Ιανουαρίου του 1894 το διοικητικό συμβούλιο του Πανελληνίου αποφάσισε να εντάξει το ποδόσφαιρο στις δραστηριότητες του συλλόγου. Στις 29 Μαΐου του 1895 δημιουργείται τμήμα ποδοσφαίρου και έως το 1900 το ποδόσφαιρο καλλιεργείται στο γυμναστήριο της ομάδας σε ημερήσια διάταξη. Το 1899 ο Πανελλήνιος και ο Ποδηλατικός Όμιλος αγωνίστηκαν στον πρώτο ποδοσφαιρικό αγώνα που διεξήχθη στην Ελλάδα.
Δεν έχει εξακριβωθεί αν ο Πανελλήνιος ΓΣ ή ο Εθνικός ΓΣ, κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της περιόδου 1898-1899.
Η πρώτη προσπάθεια συστηματικής ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο στον Πανελλήνιο έγινε από του αδελφούς Καλαφάτη. Ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος Καλαφάτης είχαν διαγραφεί από τον Εθνικό ΓΣ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1906. Στις 18 Σεπτεμβρίου οι δυο αθλητές εγγράφηκαν στον Πανελλήνιο ΓΣ. Εκεί ασχολήθηκαν με τη δημιουργία μιας αξιόμαχης ομάδας.
Ο Πανελλήνιος ΓΣ συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1906 και κατατάχθηκε 3ος και τελευταίος μεταξύ των ομάδων. Στο Πρωτάθλημα του 1907 ο Πανελλήνιος τερμάτισε στην 4η θέση από τις 4 ομάδες που συμμετείχαν. Η σύνθεση της ομάδας περιλάμβανε του αθλητές: Κωνσταντίνος Τσικλητήρας (τερματοφύλακας),  Δ. Παππάς, Μ. Ζαχαράκης (οπισθοφύλακες), Στ. Κουτρούμπης (αρχηγός), Δ. Σκουτέρης (μέσοι), Κ. Παπαηλιόπουλος, Ε. Αποστολόπουλος, Π. Οικονομίδης, Π. Κατσαρός, Γ. Αποστολόπουλος (εμπροσθοφύλακες).
Αγωνιζόμενος στο Πρωτάθλημα της περιόδου 1907-1908 ο Πανελλήνιος ΓΣ τερμάτισε στην 4η και τελευταία θέση. Ηττήθηκε με 3-1 από τον Εθνικό ΓΣ, σημείωσε ισοπαλία με τον Πειραϊκό Σύνδεσμο, όμως η ήττα του με 21-0 από το Γουδί δημιούργησε κλίμα δυσαρέσκειας στο σύλλογο. Μετά τη συντριπτική ήττα η διοίκηση του Πανεληνίου ΓΣ αποφάσισε να καταργήσει το ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο Γιώργος Καλαφάτης μαζί με τον Δ.Παππά και έναν ακόμα αθλητή αποτελούσαν τους 3 καλύτερους αθλητές της ομάδας και ένα μήνα νωρίτερα με αυτούς στη σύνθεσή του ο Πανελλήνιος είχε κερδίσει το Γουδί. Στον ταπεινωτικό αγώνα με το Γουδί δεν αγωνίστηκαν λόγω προστριβής τους με τη διοίκηση.
Μετά από τη διακοπή λειτουργίας του ποδοσφαιρικού τμήματος του Πανελληνίου ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος Καλαφάτης προχώρησαν στην ίδρυση του ΠΟΑ. Στις 10 Μαρτίου του 1908 ο Πανελλήνιος ΓΣ ενημερώθηκε από τον ΠΟΑ για την ίδρυσή του και οι 2 ομάδες σύναψαν φιλικές σχέσεις. Το Σεπτέμβριο του 1919 προτάθηκε από το σύμβουλο του Πανελληνίου ΓΣ η ένωσή του με την ομάδα του Καλαφάτη, η οποία είχε πάρει το όνομα Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος αλλά η συγχώνευση δεν κατέστη εφικτή μετά την άρνηση του ΠΠΟ.
Εθνόσημο της Κούβας

Το Εθνόσημο της Κούβας είναι το επίσημο σύμβολο της Κούβας. Αποτελείται από έναν θυρεό που καλύπτεται από έναν Φρυγικό σκούφο, σύμβολο ελευθερίας, με ένα αστέρι, που εκπροσωπεί την ανεξαρτησία. Όλα τα στοιχεία στηρίζονται από ένα κλαδί βελανιδιάς (σύμβολο της δύναμης του έθνους) στη μία πλευρά και ένα στεφάνι από δάφνη , σύμβολο δόξας και τιμής, στην άλλη. Το εθνόσημο αποτελεί δημιούργημα του Μιγκέλ Τέουρμπε Τολόν και υιοθετήθηκε στις 24 Απριλίου 1906.

Μέρη του εθνοσήμου

Το έμβλημα διαιρείται σε τρία μέρη. Ο θυρεός αποτελεί το κεντρικό.

Στο εθνόσημο υπάρχουν επίσης ένα κλειδί σε μια γαλάζια θάλασσα ανάμεσα σε βράχους, σύμβολο της γεωγραφικής θέσης της Κούβας, ως το κομβικό σημείο του Κόλπου του Μεξικού, με έναν λαμπρό ανατέλλοντα ήλιο για φόντο, που αντιπροσωπεύει την ανατέλλουσα δημοκρατία.
Στα αριστερά οι κάθετες λωρίδες συμβολίζουν τις τρεις περιοχές στις οποίες διαιρείται η χώρα: Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Κούβα. Στα δεξιά υπάρχει ένα ορεινό τοπίο, πράσινη βλάστηση και ένας βασιλικός φοίνικας, το εθνικό δέντρο της Κούβας, που συμβολίζει την πλούσια γη του νησιού. Τα σύμβολα αυτά φαίνεται να αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα: Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφότητα.
Ναραγιανγκάντζ

Ιστορία

Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Μπικόν Λαλ Πάντεϊ, θρησκευτικό ηγέτη ινδουιστών που ήταν επίσης γνωστός ως Μπενούρ Θακούρ ή «Λάξμι Ναραγιάν Θακούρ». Ενοίκιασε την περιοχή από τη Βρετανική Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών το 1766 μετά τη Μάχη του Πλάσσεϊ. Δώρισε τις αγορές και τη γη στις όχθες του ποταμού, ως ιδιοκτησία του "Ντεβότορ" ή "Δοσμένος στο Θεό", και τα κληροδότησε για έξοδα συντήρησης για τη λατρεία του θεού Ναραγιάν.
Το ταχυδρομείο δημιουργήθηκε το 1866 και η υπηρεσία τηλέγραφου Ντάκα-Ναραγιανγκάντζ ξεκίνησε το 1877. Η Τράπεζα της Βεγγάλης εισήγαγε την πρώτη τηλεφωνική υπηρεσία το 1882.
Ο Δήμος Ναραγιανγκάντζ δημιουργήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1876. Το πρώτο νοσοκομείο της περιοχής, το νοσοκομείο Ναραγιανγκάντζ Βικτόρια ιδρύθηκε το 1885 από το δήμο με οικονομική συνεισφορά του Χαρακάντα Μπανερτζί.
Η Αστική Εταιρεία του Ναραγιανγκάντζ ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 2011 συγχωνεύοντας τους πρώην δήμους Ναραγιανγκάντζ, Σιντιργκάντζ και Καντάμ Ρασούλ. Ο δήμαρχος της Αστικής Εταιρείας του Ναραγιανγκάντζ είναι η Δρ. Σελίνα Χαγιέτ Άιβι.
Μεταλλογένεση

Με τον όρο μεταλλογένεση στην γεωλογία εννοείται η μελέτη της γένεσης κοιτασμάτων μετάλλων (κοιτασματογένεση), εξαιτίας διαφόρων παραγόντων, ανάμεσα στους οποίους διακρίνονται η ενέργεια του μάγματος, η διαδικασία γένεσης των ιζημάτων (ιζηματογένεση), η αλλοίωση των πετρωμάτων εξαιτίας φυσικών, χημικών ή βιολογικών παραγόντων (αποσάθρωση) και τα διαφορετικά φαινόμενα οριστικής μεταβολής της σύστασης των πετρωμάτων κυρίως εξαιτίας της πίεσης που ασκείται από ορογενετικές διαδικασίες (δυναμομεταμόρφωση) .
Έλληνες στην Αιθιοπία

Η ελληνική κοινότητα στην Αιθιοπία αριθμεί σήμερα περίπου 500 άτομα, ενώ η παρουσία των Ελλήνων στην χώρα χρονολογείται από την αρχαιότητα. Οι περισσότεροι Έλληνες της χώρας ζουν στην Αντίς Αμπέμπα και τη Ντίρε Ντάουα.

Ιστορία

Το όνομα της Αιθιοπίας είναι ελληνικής προελεύσεως. Το όνομα Αιθίοπας εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Ομηρικά έπη, αλλά είναι απίθανο ότι ο όρος αναφερόταν σε συγκεκριμένο έθνος, δηλαδή μάλλον θα εννοούσε τους ανθρώπους Αφρικανικής καταγωγής σε γενικές γραμμές. Η ελληνική κοινότητα στην Αιθιοπία βεβαιώνεται από την παρουσία βιοτεχνών και ναυτών κατά τα μέσα του 18ου αιώνα (1740) στην τότε Αβησσυνία. Ο εξερευνητής Τζέιμς Μπρους ανέφερε ότι ένας αριθμός Ελλήνων προσφύγων από τη Σμύρνη έφτασε στο Γκοντάρ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιγιάσου Β΄.
Κατά τις αρχές 20ου αιώνα η κοινότητα βρισκόταν στην ακμή της, με την ίδρυση της Ιεράς Μητρόπολης του Αξούμ, (υπαγόμενη στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας) το 1908, καθώς και την ίδρυση ελληνικών οργανώσεων στην Αντίς Αμπέμπα (1918) και τη Ντίρε Ντάουα (1921).

Παρούσα κατάσταση

Στη μεταπολεμική περίοδο, η κοινότητα μεγάλωσε και έφτασε 3.000 άτομα. Ωστόσο μετά την επανάσταση που ανέτρεψε τον Χαϊλέ Σελασιέ το 1974 η κοινότητα υπέφερε, καθώς η εχθρότητα του Ντεργκ εναντίον των ξένων κοινοτήτων μείωσε δραστικά το μέγεθος της κοινότητας, με τα περισσότερα μέλη της να έχουν εγκαταλείψει την χώρα για την Ελλάδα ή αλλού στο εξωτερικό. Σήμερα στην Αιθιοπία ζουν περίπου 500 Έλληνες.
Σήμερα υπάρχει ακόμα ένα ελληνικό σχολείο, το οποίο βρίσκεται στην πρωτεύουσα, καθώς και μια ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία στην ίδια πόλη (η εκκλησία του Αγίου Φρουμενδίου). Το σχολείο έχει περίπου 120 μαθητές, πολλοί από τους οποίους λαμβάνουν υποτροφίες για να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ελλάδα. Ωστόσο, υπάρχουν αυξανόμενες ελληνικές πρωτοβουλίες εκμετάλλευσης των επενδυτικών ευκαιριών που διατίθενται σήμερα στην Αιθιοπία.
Αλεξάνταρ Κοβάτσεβιτς

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Έχει αγωνιστεί στις σερβικές Ερυθρό Αστέρα και Σπάρτακ Σουμπότιτσα, στις πολωνικές Λέχια Γκντάνσκ και Σλασκ Βρότσλαβ και στη νορβηγική Χαουγκεσούντ. 
Στις 10 Αυγούστου 2018, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ξάνθη.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει αγωνιστεί στην Εθνικής Σερβίας U18 (8 συμ.) και U21 (10 συμ.).
Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

Ο Μαξιμιλιανός-Φραγκίσκος-Ξαβιέ-Ιωσήφ-Ιωάννης-Αντώνιος δε Πάουλα-Βέντσελ φον Έστερραϊχ γεννήθηκε στο ανάκτορο Χόφμπουρκ της Βιέννης. Το 1780 διαδέχθηκε τον θείο του Κάρολο-Αλέξανδρο ως μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος.
Το 1784 έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας και ζούσε στη Βόννη· κράτησε τη θέση, ώσπου απεβίωσε εξόριστος. Με την ιδιότητα τού καγκελάριου της Γερμανίας στην Ιταλία και εκπροσώπου του πάπα, έστεψε τον αδελφό του Λεοπόλδο Β΄ το 1790 και τον ανιψιό του Φραγκίσκο Β΄ το 1792 (γιο τού Λεοπόλδου Β΄). Το ίδιο έτος έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. Διατηρούσε Αυλή στη Βόννη, όπως όλοι οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας. Ως ένθερμος προστάτης της μουσικής, κρατούσε μία ορχήστρα στην Αυλή, όπου ο πάππος του Μπετόβεν ήταν αρχιμουσικός, ο πατέρας του Μπετόβεν ήταν τενόρος και για τον ίδιο τον Μπετόβεν η ορχήστρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αρχή της σταδιοδρομίας του.
Ιλχάμ Ζακίγιεφ

Προσωπική ζωή

Το 2008, ο Ζακίγιεφ έλαβε το παράσημο Σοχράτ για τις υπηρεσίες του στην ανάπτυξη του αζερικού αθλητισμού.
Είναι φανατικός υποστηρικτής της Νεφτσί Μπακού.
NHK

Ιστορία

Το NHK μέχρι και τη δεκαετία του '40 διατηρούσε το μονοπώλιο στον χώρο της ραδιοτηλεόρασης. Εξέπεμψε -ως Ιαπωνική Υπηρεσία Ραδιοφωνίας- για πρώτη φορά στις 22 Μαΐου 1925, ενάμισι έτος μετά τον μεγάλο σεισμό του Καντό, από τον λόφο Άταγκο. Ακολούθησαν εκπομπές στην Οσάκα και τη Ναγκόγια το ίδιο έτος.
Το NHK ιδρύθηκε το επόμενο έτος (1926) στα πρότυπα του βρετανικού BBC, μετά από συγχώνευση τριών τοπικών εταιριών μεταδόσεων, υπό την επίβλεψη του τότε Υπουργείου Συγκοινωνιών.
Το 1931 ξεκίνησε η μετάδοση του δεύτερου ραδιοφωνικού προγράμματος. Το 1935 ξεκίνησε και η παγκόσμια μετάδοση στα μεσαία, γνωστό τότε ως Radio Japan.
Τον Νοέμβρη του 1941 ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός κρατικοποίησε όλα τα δημόσια μέσα ενημέρωσης. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το NHK αποτελούσε μέρος της εσωτερικής προπαγάνδας.
Μεταπολεμικά, το 1950 ψηφίστηκε ο Περί Μεταδόσεων Νόμος (放送法, Ηōsōhō) το οποίο μεταξύ άλλων αποτελούσε νέο ξεκίνημα για το NHK που πλέον αποτελούσε ειδική οντότητα που χρηματοδοτείται από το κοινό.
Το ίδιο έτος δημιουργήθηκε και πρώτο τηλεοπτικό κανάλι του NHK, ενώ το 1959 ακολούθησε το δεύτερο. Το 1960 οι τηλεοπτικές μεταδόσεις έγιναν έγχρωμες.
Το 1980 δημιουργήθηκαν τα δορυφορικά κανάλια του NHK που καλύπτουν ολόκληρη την Ιαπωνία. Το 1995 δημιουργήθηκε το NHK World.
Το 2000 η εταιρία ξεκίνησε τη ψηφιακή της μετάβαση (πρότυπο ISDB) με συνεχή αύξηση των περιοχών κάλυψης.

Πρόγραμμα

Το NHK ως δημόσια τηλεόραση μεταδίδει ποικιλία προγραμμάτων.

Ειδήσεις

Μεταδίδονται ειδήσεις τοπικού, εθνικού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος στα Ιαπωνικά και τα Αγγλικά (κάποια από τα δελτία). Μεταδίδονται ενημερωτικά δελτία ειδικά διαμορφωμένα για ομάδες όπως οι κωφοί, οι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών και τα παιδιά.

Έκτακτη ενημέρωση

Ο Περί Μεταδόσεων Νόμος υποχρεώνει το συγκεκριμένο φορέα να θέτει ως προτεραιότητα, την έγκυρη ενημέρωση για φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί και τσουνάμι. Σε συνεργασία με την Ιαπωνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και ειδικού εξοπλισμού βρίσκονται σε θέση να μεταδώσουν πληροφορίες για τις σεισμικές ενέργειες μέσα σε 2 λεπτά από το συμβάν.

Εκπαιδευτική τηλεόραση

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του NHK παρακολουθείται στα πλείστα Δημοτικά σχολεία της χώρας. Γνωστότερο εξ αυτών το Tensai Terebikun MAX (ΤΤΚ) που παρουσιάζουν οι Yasuda Dai Circus (τρίο κωμικών: Danchō, HIRO, Kuro-chan) μαζί με την Μάκι Νισίγιαμα και μια ομάδα 24 μαθητών ηλικίας 8 ως 14 ετών.

Anime

Το NHK μετέδιδε και εξακολουθεί να μεταδίδει μεγάλο αριθμό anime, μεταξύ αυτών πολλούς διάσημους τίτλους όπως Cardcaptor Sakura, Mobile Suit Gundam, Tsubasa: Reservoir Chronicle, The Twelve Kingdoms, Kyo Kara Maoh! και Future Boy Conan.

Τηλεοπτικές σειρές

Υπάρχουν 3 ζώνες για μετάδοση τηλεοπτικών σειρών. Η ζώνη των τηλενουβέλων (連続テレビ小説, Renzoku Terebi Shōsetsu), γνωστή λόγο της ώρας μετάδοσης της και ως "πρωινή σειρά" (朝ドラ, Asa dora), η ζώνη των εβδομαδιαίων σειρών εποχής (時代劇, Jidaigeki) και τέλος η ζώνη των μεγάλης διάρκειας σειρών Historical Fiction (大河ドラマ, Taiga dorama). Οι τελευταίες αποτελούν το διασημότερο προϊόν του σταθμού.
Παλαιομοχούστι Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Το Παλαιομοχούστι βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του νομού Ιωαννίνων, στα όρια με το νομό Άρτας. Είναι κτισμένο στις δυτικές πλαγιές των Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη) και  ανατολικά του Άραχθου ποταμού. Απέχει 48 χλμ. ΝΑ. από τα Ιωάννινα και 49 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Άρτα. Στα νοτιοδυτικά του χωριού και κοντά στο δρόμο με την Πλάκα είναι η ιερά μονή της Παναγίας της Μουχουστιώτισσας ή Μονή Πλάκας, που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Ανακαινίσθηκε το 1665 στο εσωτερικό του καθολικού υπάρχουν αξιόλογες τοιχογραφίες του 1680. Υπάρχουν ακόμα τοιχογραφίες στο νάρθηκα (του 1694) και ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο.

Διοικητικά

Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή επίσημα για πρώτη φορά το 1940 και ως μέρος της κοινότητας Ραφταναίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Βουνόρεια, τη Μεγάλη Ράχη, το Μυλοκοπειό, το Παλληκάρι, το Ζαλούχο, τη Πλάκα, τους Ραφταναίους, τη Ρούγα και τον Φράξο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ραφταναίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πραμάντων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38  κατοίκους.
Λέαγρος (έφηβος)

Βιογραφία

Η ζωή του τοποθετείται στα τέλη του 6ου - αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Τον εξυμνούν ο ζωγράφος Ευφρόνιος και οι καλλιτέχνες του Εργαστηρίου του Λεάγρου. Ο μαθητής του Ευφρόνιου, Σμίκρος, μας χάρισε μια αγγειογραφία που εικονίζει τον Λέαγρο. Μια άλλη απεικόνιση του Λεάγρου έχουμε από τον Ονήσιμο.

Συμβολισμός

Ο έφηβος Λέαγρος έγινε σύμβολο στην εποχή του. Αντικατόπτριζε έναν νέο τύπο ανθρώπου, που με την συναναστροφή του χάριζε το συναίσθημα της φροντίδας, της στοργής, της ανθρωπιάς, και της ανάπτυξης του πνεύματος.
Πανεπιστήμιο του Αφρίν

Το Πανεπιστήμιο του Αφρίν ιδρύθηκε στην πόλη Αφρίν από το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο του καντονιού του Αφρίν στην de facto Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας - Ροζάβα στη Συρία. Τα μαθήματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2015 στα κουρδικά και τα αραβικά. Τα σχεδιαζόμενα προγράμματα σπουδών αφορούν τη λογοτεχνία, τη μηχανική και την οικονομία, συμπεριλαμβανομένων ινστιτούτων ιατρικής, τοπογραφικής μηχανικής, μουσικής και θεάτρου, διοίκησης επιχειρήσεων και κουρδικής γλώσσας.
Μετά τη διδασκαλία τριών προγραμμάτων (Ηλεκτρομηχανολογική Μηχανική, Κουρδική Λογοτεχνία και Οικονομία) κατά το πρώτο ακαδημαϊκό έτος, το δεύτερο ακαδημαϊκό έτος 2016/17 έχει τρία επιπλέον προγράμματα (Ανθρώπινη Ιατρική, Δημοσιογραφία και Γεωργική Μηχανική), ενώ ο αριθμός των πανεπιστημιακών καθηγητών έχει αυξηθεί σε 22, και έγιναν δεκτοί 250 σπουδαστές από τους 538 αιτούντες.
Ακιλέ Ρουκιγιέ Χατούν

Βιογραφία

Η Ακιλέ γεννήθηκε γύρω στο 1607, και ήταν κόρη του Σεϊχουλισλάμη Χατζί Εσαντουλάχ Μεχμέτ Εφέντι, ο οποίος ήταν μέλος τις πιο τιμητικής καταγωγής των ουλεμάδων στην οθωμανική ιστορία. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ρουκιγιέ και ήταν αλβανικής καταγωγής. 
Στις 7 Φεβρουαρίου 1622 ο Οσμάν Β΄ παντρεύτηκε την Ακιλέ και την έκανε νόμιμη σύζυγο του, λίγους μήνες πριν από το θάνατο του. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους η Ακιλέ γέννησε τα δίδυμα παιδιά της: τον Ηγεμόνα Μουσταφά και την Ζεϊνέπ Σουλτάνα, αλλά πέθαναν και τα δύο το 1623. 
Από τον γάμο της, με τον Οσμάν οι σχέσεις του πατέρα της με το σουλτάνο ψυχράθηκαν, τουλάχιστον εν μέρει, λόγω του γάμου. Ο γάμος της με Οσμάν ήταν μια απότομη ρήξη με την παράδοση της δυναστείας, αποφεύγοντας νομικές συμμαχίες. 
Μετά το θάνατο του Οσμάν το 1622 και των παιδιών της, το 1623, παντρεύτηκε ξανά τον Γκανιζαντέ Νάντιρι Εφέντι το 1627.
Αντισθένης

Βιογραφία

Ο Αντισθένης ήταν γιος του Αντισθένη, ενός Αθηναίου, ενώ η μητέρα του ήταν από την Θράκη. Πολέμησε στη Μάχη της Τανάγρας (426 π.Χ.). Είχε την φήμη εγκρατή ανθρώπου. Κυκλοφορούσε στην αγορά, φορώντας μόνο έναν τρίβωνα, ένα σακούλι στον ώμο και κρατούσε ένα ραβδί. Περιφρονούσε κάθε άνεση και κοινωνική συμβατικότητα, σαν τον Διογένη από την Σινώπη που υπήρξε και μαθητής του. Αυτός και οι μαθητές του ονομάστηκαν Κυνικοί. Συνήθιζε να λέει “Η αληθινή αρετή δεν έχει ανάγκη από τίποτα. Ούτε νόμων ανάγκη έχει ο σοφός που δρα και φέρεται σύμφωνα με την κρίση του. Οι νόμοι είναι για τους πολλούς και τους μέτριους και όχι για τους Εκλεκτούς”.

Διδασκαλία

Στις διαλεκτικές συζητήσεις δοκίμαζε να ανατρέψει τον ορισμό του Σωκράτη για τις γενικές έννοιες. Καταπολεμούσε, δηλαδή, την περί ιδεών θεωρία του Πλάτωνα, και παραδεχόταν σαν πραγματικό μόνο το επί μέρους. Μονάχα αυτό που βλέπουμε, αγγίζουμε ή άλλως πως αισθανόμαστε υπάρχει πραγματικά (αισθησιοκρατική διδασκαλία).
Οι γενικές έννοιες κατά τον Αντισθένη είναι ανύπαρκτες (ίππον μεν ορώ, ιππόττητα δε ουκ ορώ) κάθε δε έννοια εννοεί ένα μόνο πράγμα. Από δω συνάγει ο φιλόσοφος ότι δεν μπορεί σε κανένα υποκείμενο ν’ αποδοθεί διαφορετική έννοια, και οι μόνες σωστές κρίσεις είναι οι ταυτολογικές (Α εστίν Α). δεν είναι ορθό, π.χ., να λέμε ο χρυσός είναι ξανθός, μα ο χρυσός είναι χρυσός, όχι ο άνθρωπος είναι θνητός αλλά το θνητό είναι θνητό.
Γι’ αυτό το λόγο ο Αντισθένης απέρριπτε και τον ορισμό που στηρίζεται πάνω στα ουσιώδη γνωρίσματα. Τα διδάγματα αυτά πρόθυμα ασπάσθηκαν οι Κυνικοί. Και από αυτά πηγάζει η τάση των Κυνικών να κάνουν τους εαυτούς των τελείως ανεξάρτητους από τις ανάγκες του έξω κόσμου, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις ανάγκες τους, ασκούμενοι να υπομένουν κάθε στέρηση και κάθε πόνο, και θεωρώντας τις απολαύσεις και ιδιαίτερα την ηδονή μέγιστα κακά.
Ισθμός της Κορίνθου

Ο Ισθμός της Κορίνθου είναι μια στενή λωρίδα γης που ενώνει τη Στερεά Ελλάδα με την Πελοπόννησο, ενώ η διώρυγα που έχει διανοιχθεί σε αυτόν ενώνει τον Σαρωνικό με τον Κορινθιακό κόλπο. Έχει μήκος 6 περίπου χιλιόμετρα και το πιο στενό σημείο είναι εκεί όπου έχει κατασκευαστεί η διώρυγα της Κορίνθου (1880-1893). Ήταν στρατηγικό σημείο και για το λόγο αυτό είχε κατασκευαστεί τείχος ήδη από τους αρχαίους χρόνους (τέλη 5ου αιώνα π.Χ.), που είχε διατηρηθεί μέχρι και τους Βυζαντινούς (Εξαμίλιον).
Ο ισθμός της Κορίνθου ήταν γνωστός στον αρχαίο κόσμο ως το ορόσημο που χώριζε την Πελοπόννησο από την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα. Τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο γεωγράφος Στράβων επισήμανε μια στήλη στον ισθμό της Κορίνθου, που έφερε δύο επιγραφές. Μία προς την Ανατολή, δηλ. τα Μέγαρα της Αττικής, που έλεγε: "τάδ᾽ οὐχὶ Πελοπόννησος, ἀλλ᾽ Ἰωνία" και την άλλη προς τη Δύση, δηλ. την Πελοπόννησο: "τάδ᾽ ἐστὶ Πελοπόννησος, οὐκ Ἰωνία". Ο Πλούταρχος απέδιδε την ανέγερση αυτής της στήλης στον ήρωα της Αττικής Θησέα καθ' οδόν προς την Αθήνα.
Από το 1893 στον πλάτους 6,3 χιλιομέτρων ισθμό έχει διανοιχτεί η Διώρυγα της Κορίνθου, που στην πράξη καθιστά την Πελοπόννησο νησί. Σήμερα δύο οδικές, δύο σιδηροδρομικές και δύο βυθιζόμενες γέφυρες στα δύο άκρα της διώρυγας συνδέουν την ηπειρωτική πλευρά του ισθμού με εκείνη της Πελοποννήσου. Στο δυτικό άκρο της διώρυγας βρίσκεται επίσης μια στρατιωτική γέφυρα έκτακτης ανάγκης.

Προσπάθειες διατήρησης

Κοντά στη διώρυγα οδεύει μια αρχαία λίθινη δίοδος, η Δίολκος, που χρησιμοποιείτο άλλοτε για να σύρονται τα πλοία δια ξηράς. Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη διατήρηση αυτής της διόδου. Ελληνες ακτιβιστές πιέζουν για μεγαλύτερες προσπάθειες από την Ελληνική κυβέρνηση για να προστατεύσει αυτό τον αρχαιολογικό χώρο.
Δήμος Βορείων Τζουμέρκων

Δημοτικές Ενότητες

Ακολουθούν οι Δημοτικές Ενότητες (Δ.Ε.) οι οποίες απαρτίζουν το νέο δήμο και οι επιμέρους πληθυσμοί των οικισμών, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011:
Κωνσταντίνος Σ. Τρικούπης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Σπύρου Τρικούπη, βουλευτή και μέλους της πολιτικής και ιστορικής οικογένειας Τρικούπη. Εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1961, του 1963, του 1964, καθώς και σε αυτές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή του 1974, καθώς και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Συγκοινωνιών. Στις βουλευτικές εκλογές του 1977 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στην ίδια εκλογική περιφέρεια. Τα έτη 1988 και 1989, δώρισε στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ) ένας μέρος του αρχείου του Χαρίλαου Τρικούπη και της Σοφίας Τρικούπη, που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του. Το Μάρτιο του 1992 δώρισε το πατρικό σπίτι της οικογένειας Τρικούπη στο δήμο Μεσολογγίου, καθώς και διάφορα κειμήλια. Είχε συγγράψει διάφορα βιβλία.
Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 12 Μαΐου του 2002 στην έπαυλή του στην Κηφισιά και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Ο δήμος Μεσολογγίου κήρυξε τριήμερο πένθος, ενώ την κηδεία του παρακολούθησε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος. Ήταν παντρεμένος με τη Ρίτα Φρέι, γαλλικής καταγωγής, και δεν είχε αποκτήσει παιδιά. Το 2010 η σύζυγός του δώρισε στη βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων τη βιβλιοθήκη και το αρχείο του συζύγου της, καθώς και οικογενειακά κειμήλια.
Πογκρόμ του Κάμπελ

Το πογκρόμ του Κάμπελ αναφέρεται στις βιαιοπραγίες και στον εμπρησμό της συνοικίας Κάμπελ στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης από ακραία ελληνικά εθνικιστικά στοιχεία με αποκορύφωμα το βράδυ της 29ης Ιουνίου του 1931.

Τα γεγονότα

Η συνοικία του Κάμπελ ήταν μια εβραϊκή φτωχογειτονιά στην περιοχή Βότση Καλαμαριάς της Θεσσαλονίκης. Σε αυτή διέμεναν περίπου 220 οικογένειες Εβραίων, οι περισσότερες σε παράγκες, που μετακινήθηκαν εκεί μετά την μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης το 1917. Τα επεισόδια υποδαύλισε η βενιζελική εφημερίδα «Μακεδονία» με σειρά δημοσιευμάτων με κατηγορίες κατά της Εβραϊκής κοινότητας, για έλλειψη πατριωτισμού, κοσμοπολιτισμό και προδοσία, καθώς και διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις που είχαν ιδρυθεί στην πόλη όπως η «Εθνική Ένωσις Ελλάς» (ΕΕΕ ή αλλιώς «Χαλυβδόκρανοι»), οι οργανωτές της οποίας ήταν κατηγορούμενοι μαζί με τον αρχισυντάκτη της «Μακεδονίας» Νίκο Φαρδή στην δίκη που διεξήχθη την επόμενη χρονιά.
Ραφήνα Καρδίτσας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Ραφήνα είναι χτισμένη στις πλαγιές των Αγράφων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Βρίσκεται στα δυτικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα και απέχει 42 χλμ. ΝΔ. της Καρδίτσας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καρίτσης Δολόπων που τότε ανήκε στην επαρχία Ευρυτανίας. Η Ραφήνα ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Καρίτσης Δολόπων του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 18 κάτοικοι.
Μάχη του Ανί

Πλαίσιο

Ο Βαχράμ επέλεξε στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από 30.000 πεζικάριους και 20.000 ιππείς, οι οποίοι αποτελούσαν τρεις μεραρχίες, οι οποίες και πολέμησαν εναντίον των Βυζαντινών. Μια μάχη ακολούθησε στην διάρκεια της οποίας οι εισβολείς τράπηκαν σε φυγή και σφαγιάστηκαν. Η μάχη ήταν τέτοιας αγριότητας που το αίμα που χυνόταν και έρεε ως τον Ποταμό Αχουριάν λέγεται πως έβαψε τα νερά του κόκκινα.
Οι Βυζαντινοί άφησαν πίσω τους αριθμό 20.000 νεκρών. Η νίκη αυτή έδωσε την δυνατότητα στον Βαχράμ Παχλαβουνί, μαζί με τον Καθολικό Πετρός Γκεταντάρτς, να στέψουν τον Γκαγκίκ Β΄ ως Βασιλέα της Αρμενίας και στη συνέχεια να προχωρήσουν στην κατάληψη του φρουρίου του Ανί, το οποίο ευρισκόταν στα χέρια του Βεστ Σαρκίς.
Κουρτ Βέιτζμαν

Βίος

Ο Κουρτ Βάιτζμαν γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1904 στο Κλάιν Άλμερόντε (γερμ. Klein Almerode) κοντά στο Κάσσελ. Σπούδασε ιστορία της τέχνης σε Γερμανικά πανεπιστήμια και στη Βιέννη. Το 1935 εγκατέλειψε τη Γερμανία λόγω του Ναζιστικού καθεστώτος και κατέφυγε στο Πρίστον. Εκεί εργάστηκε ως μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Σπουδών και καθηγητής. Μελέτησε εικονογραφημένα χειρόγραφα της Παλαιάς Διαθήκης. Επιστέγασμα της έρευνάς του ήταν οι δύο τόμοι που εξέδωσε το 1986 με τίτλο, ’’The Cotton Genesis’’.  Για την έρευνά του επισκέφθηκε την Σοβιετική Ένωση, αλλά και την Ελλάδα: Πάτμος, Μετέωρα, Άγιον Όρος.

Διακρίσεις

Εταίρος της Ακαδημίας της Βιέννης και της Ακαδημίας Αθηνών.

Αποτίμηση

Μεταξύ των πιο σημαντικών του ανακαλύψεων ήταν το ευαγγέλιο του Φωκά στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και το ευαγγέλιο της Μονής Διονυσίου, κωδ. 587 μ. Μελέτησε την περίοδο της Μακεδονικής Αναγέννησης και τη σημασία της για τη βυζαντινή τέχνη μέσα από την επιστροφή στην αρχαία Ελλάδα.