google/wiki40b huggingface dataset:
Μέτιν2

Το Metin2 είναι ένα μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών (MMORPG) που δημιουργήθηκε στη Νότια Κορέα από την Ymir Entertainment (τώρα ανήκει στην Webzen Games) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά επίσης στη Νότια Κορέα το 2004.  Από τότε έχει δημοσιευθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Gameforge 4D GmbH,.  Άλλες εκδόσεις υπάρχουν σε ασιατικές γλώσσες.

Παιχνίδι

Οι πόντοι εμπειρίας κερδίζονται κάθε φορά που ο παίκτης σκοτώνει τέρατα ή ολοκληρώνει μια αποστολή. Η λειτουργία του παιχνιδιού βασίζεται σε ένα σύστημα Hack and slash . Οι παίκτες μπορούν επίσης να συγκεντρώσουν ομάδες πλάσματα και να χρησιμοποιήσει ικανότητες σε κάθε ένα από αυτά ταυτόχρονα, ενώ όλα τα τέρατα επιτίθενται στον χαρακτήρα ταυτόχρονα. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί χάρτες, τέρατα, πέτρες Metins (που χτυπάνε οι παίκτες μέχρι να τις σπάσουν, καθώς αυτές γεννούν τέρατα- αν οι Metins καταστραφούν επιτυχώς, υπάρχει η πιθανότητα αμοιβής με αντικείμενα), πανοπλίες, όπλα και αξεσουάρ. Μερικοί Metins έχουν ακόμη κατοικίδια ζώα και διαφορετικούς τύπους ζώων ιππασίας. 
Το νόμισμα στο παιχνίδι ονομάζεται Yang, το οποίο χρησιμοποιείται για την αγορά αντικειμένων μεταξύ των παικτών του παιχνιδιού. Οι παίκτες μπορούν επίσης να κάνουν τη δική τους συντεχνία των μαχητών και οι συντεχνίες μπορούν να κηρύξουν πολέμους μεταξύ τους. 
Υπάρχει επίσης ένα σύστημα πόντων 'αξιολόγησης' του χαρακτήρα σε κάθε παίκτη. Κατά αύξουσα σειρά σε πόντους, τα ranks είναι τα: 'Σκληρός', 'Κακόβουλος', 'Απατηλός', 'Επιθετικός', 'Ουδέτερος', 'Φιλικός', 'Καλός', 'Ευγενικός', 'Ιπποτικός'. Οι παίκτες που έχουν rank 'Επιθετικό' ή κατώτερο έχουν μια χαμηλότερη πιθανότητα να βρουν αντικείμενα από τα τέρατα και τις πέτρες Metins. Αν ακόμα έχουν επίπεδο 50 ή μεγαλύτερο, έχουν μια πιθανότητα να χάσουν αντικείμενα κάθε φορά που σκοτώνονται. Οι πόντοι για τα ranks μπορούν να κερδηθούν  σκοτώνοντας τέρατα, με συγκεκριμένα αντικείμενα ή ξοδεύοντας απλά ώρα στο παιχνίδι, καθώς και να χαθούν με 'λίθους ψυχής' ή κάνοντας επίθεση σε άλλους παίκτες έχοντας ρυθμίσει το 'ήθος'  του σε 'συντεχνιακό' ή 'ελεύθερο'. 
Οι παίκτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν αληθινά χρήματα (ευρώ στην Ελλάδα) για να αγοράσουν 'δρακονομίσματα'. Με αυτά μπορούν να αγοράσουν μπόνους και ειδικά αντικείμενα στο παιχνίδι.

Κριτική

Το παιχνίδι έχει λάβει κυρίως μέτριες έως αρνητικές κριτικές. 
Η δυσκολία να ανέβουν επίπεδο οι παίκτες αυξάνεται σχετικά γρήγορα. Είναι επίσης για πολλούς παίκτες δύσκολο να βγάλουν χρήματα, καθώς τα αντικείμενα στο παιχνίδι που έχουν μεγάλη ζήτηση έχουν χαμηλή πιθανότητα να βρεθούν.
Ακόμα, έχουν αναφερθεί μερικά προβλήματα (bugs) μέσα στο παιχνίδι, που συχνά αργούν να διορθωθούν.
Τζέιμς ΜακΚόνβιλ

Πρώιμα χρόνια και εκπαίδευση

Ο ΜακΚόνβιλ γεννήθηκε στο Κουίνσιτης Μασαχουσέτης στις 16 Μαρτίου 1959. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1981 και ανέλαβε καθήκοντα αξιωματικού πεζικού στο Στρατό Ξηράς των Ηνωμένων Πολιτειών. Έλαβε πτυχίο από την Στρατιωτική Ακαδημία των Ηνωμένων Πολιτειών, μεταπτυχιακό στην Αεροδιαστημική Μηχανική από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Γεωργίας και το 2002 υπήρξε Συνεργάτης Εθνικής Ασφάλειας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Στρατιωτική καριέρα

Οι διοικητικές θέσεις του ΜακΚόνβιλ περιλαμβάνουν: Γενικός Διοικητής της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, όπου επίσης διετέλεσε Γενικός Διοικητής της Ενιαίας Κοινής Ομάδας Κρούσης-101 (Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία), Αναπληρωτής Γενικός Διοικητής της Ενιαίας Κοινής Ομάδας Κρούσης-101 (Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία), Διοικητής της 4ης Ταξιαρχίας, της 1ης Μεραρχίας Ιππικού (Επιχείρηση Ελευθερία του Ιράκ), Διοικητής της 2ης Μοίρας, της 17ης Μεραρχίας Ιππικού, της 101ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας; και Διοικητής του Στρατεύματος C, 2ης Μοίρας, 9ης Μεραρχίας Ιππικού, 7ου Τμήματος Πεζικού.
Από τις σημαντικότερες θέσεις που έχει αναλάβει ο ΜακΚόνβιλ είναι αυτές του Υπαρχηγού του Στρατού Ξηράς, του Επικεφαλής Νομοθετικού Συνδέσμου, του Εκτελεστικού Αξιωματικού στον Υπαρχηγό του Στρατού Ξηράς, του J5 στρατηγικού προγραμματιστή για την Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ κλπ.
Ο ΜακΚόνβιλ είναι άριστος πιλότος ελικοπτέρων, πιστοποιημένος στο χειρισμό του OH-58 Kiowa Warrior, του AH-64D Longbow Apache, του AH-6, του AH-1 Cobra και άλλων αεροσκαφών.
Λιβάρτζι Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται μόλις 500 μέτρα ανατολικά των Γαργαλιάνων, στην οδό Γαργαλιάνων – Καλαμάτας, στην κατεύθυνση προς Φλόκα, Πυργάκι και Χώρα. Απέχει περίπου 5,5 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Η απόσταση του οικισμού από την Φλόκα είναι περίπου 2,5 χιλιόμετρα.

Ιστορία

Το Λιβάρτζι είναι νεοσύστατος οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε μόλις το 2011 και προσαρτήθηκε στην τοπική κοινότητα Γαργαλιάνων, και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας, ο οποίος συστάθηκε με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.

Κάτοικοι

Ο πολύ μικρός αυτός οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με το εμπόριο και σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες, αμπελώνες και σταφιδοκαλλιέργειες. Παλαιότερα κυριαρχούσε κυρίως η παραγωγή της σταφίδας, αλλά στα κτήματα της πεδιάδας, στην οποία βρίσκεται ο οικισμός, βρισκόταν και ο σιτοβολώνας της περιοχής.

Κτίρια και αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων ή εκκλησία, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους. Ενδιαφέρον αξιοθέατο, στην περιοχή του οικισμού, θεωρείται το Σπήλαιο στο Λιβάρτζι, το οποίο δεν έχει αναδειχθεί και παραμένει αχαρτογράφητο.
Αίμη

Η αίμη (haem ή heme) είναι μια δακτυλιοειδής χημική ένωση που περιέχει ένα ιόν σιδήρου δεσμευμένο στο κέντρο ενός ετεροκυκλικού πορφυρινικού δακτυλίου. Η αίμη συμμετέχει συχνά ως προσθετική ομάδα σε πρωτεΐνες, όπως για παράδειγμα στην αιμοσφαιρίνη και την μυοσφαιρίνη, δίνοντας τόσο στο αίμα όσο και στους μυς το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα.
Ίχνη αίμης, καθώς και χλωροφύλλης εντοπίσθηκαν σε πετρελαϊκά κοιτάσματα και οδήγησαν τους γεωλόγους στο βάσιμο συμπέρασμα για την βιολογική προέλευση του πετρελαίου.
Μαρία Κίτσου

Βιογραφία

Μεγάλωσε στο Αιγάλεω, όπου ως μαθήτρια Γυμνασίου ήλθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη θεατρική τέχνη. Το 2009 πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική σειρά «Καρυωτάκης», ενσαρκώνοντας το πρόσωπο της ποιήτριας Μαρία Πολυδούρη. Το 2012 κατέκτησε το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την ερμηνεία στα «Ορφανά» του Ντένις Κέλι, σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, στο θέατρο του Νέου Κόσμου. Για το ίδιο βραβείο ήταν υποψήφια και το 2008, για την ερμηνεία της στην παράσταση «Στον βυθό» του Μαξίμ Γκόρκι.
Το 2014 κατέκτησε το 1ο Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας ερμηνείας στα 2α Θεατρικά Βραβεία Κοινού All4fun για την ερμηνεία της στην παράσταση "Αρμαντέιλ" σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη.
Το 2016 κατέκτησε το 1ο Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας ερμηνείας στα 4α Θεατρικά Βραβεία Κοινού All4fun για την ερμηνεία της στην παράσταση "Δεσποινίς Τζούλια" σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ.
Χιτών

Ο χιτώνας ή χλαίνα ήταν αρχαίο ελληνικό ένδυμα. Διακρίνεται σε δωρικό και ιωνικό ρυθμό. Ο δωρικός χιτώνας, κοινώς "χλαίνη", ήταν κυρίως ανδρικό ένδυμα, υφασμένο από μαλλί. Τον φορούσαν στον αριστερό ώμο, ενώ κούμπωνε επάνω από το δεξί ώμο με παραμάνα, αφήνοντας το δεξί μέρος του σώματος γυμνό.
Ο ιωνικός χιτώνας ήταν μακρύτερος από τον δωρικό και ήταν υφασμένος από λινάρι. Ήταν μακρόστενο πανί με άνοιγμα για το κεφάλι. Έπεφτε και στους δύο ώμους προς τα κάτω και κουμπωνόταν δεξιά και αριστερά. 
Στους ομηρικούς χρόνους, ο χιτώνας ανήκε κυρίως στην ανδρική μόδα, ενώ οι γυναίκες ντύνονταν με τον πέπλο. Ο δωρικός χιτώνας έγινε και πάλι δημοφιλής κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Οι ελεύθεροι άνδρες τον φορούσαν με τρόπο τέτοιο ώστε να καλύπτει όλο το σώμα, ενώ οι σκλάβοι και οι απλοί εργάτες τον φορούσαν "εξωμίς", αφήνοντας δηλαδή το δεξιό μπράτσο γυμνό, για να μην εμποδίζει την εργασία. Ο χιτώνας των εργατών, των αγροτών και των πολεμιστών ήταν πάντα κοντός ενώ αντιθέτως, οι ιερείς και οι ηνίοχοι φορούσαν μακρύ χιτώνα, ο οποίος ονομαζόταν "ποδήρης".
Κατά την αρχαϊκή περίοδο, ξεκίνησε η χρήση του χιτώνα και από τις γυναίκες. Εκτός από τον απλό χιτώνα υπήρχε και μακρύτερος, ο λεγόμενος "διπλός", ο οποίος είχε διπλάσιο μήκος. Την ημέρα φορούνταν διπλωμένος, ενώ τη νύχτα χρησίμευε ως σκέπασμα στον ύπνο. Ο μακρύς γυναικείος χιτώνας, που ήταν μακρύτερος από τον ανδρικό, έδενε με ζώνη και σχημάτιζε δίπλωμα, τον "κόλπο", κάτω από το στήθος ή στη μέση, ανάλογα με το ύψος που έδενε η ζώνη.
Hermès

Προϊόντα

Η Hermès είναι διάσημη για την πώληση πολυτελών ειδών. Τα κύρια είδη είναι τα μεταξωτά μαντίλια, τα ακριβά αρώματα, οι γραβάτες και τα δερμάτινα είδη.
Τα πιο διάσημα και ακριβά προϊόντα του οίκου είναι οι τσάντες Birkin και Kelly που πήραν το όνομά τους από τις διασημότητες που τις χρησιμοποιούσαν. Ανάλογα με το υλικό κατασκευής του μπορούν να φτάσουν σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Είναι χειροποίητες και η λίστα αναμονής φτάνει τα 2 ή και τα 6 χρόνια.
Πρόσφατα η Hermès συνεργάστηκε με την Bugatti για την δημιουργία μιας Veyron που φέρει δέρμα και διακοσμητικά στοιχεία Hermès. Η συνεργασία των δύο εταιριών είναι πολύ παλιά.
Γεώργιος Κορκίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Επανωχώρι της επαρχίας Σελήνου το 1824. Ο βίος του ήταν ένδοξος, διότι πήρε μέρος σε όλες τις επαναστάσεις και πολέμησε σε όλες τις πιο γνωστές μάχες. Ιδίως αναδείχτηκε στις αιματηρές επαναστάσεις του 1866, και 78, στις οποίες διετέλεσε αρχηγός Σελήνου. 
Το 1889 εκλέχτηκε βουλευτής Σελήνου, και αργότερα πρόεδρος των ειδικών συνεδριάσεων των χριστιανικών μελών της Συνελεύσεως.
Απεβίωσε και κηδεύτηκε στην αθήνα τον Αύγουστο του 1891.
Δροσοχώρι Ιωαννίνων

Ονομασία

Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Κλαζιάδες. Τον Σεπτέμβριο του 1950 ο οικισμός έλαβε την ονομασία Δροσοχώρι, την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα.

Ιστορικά στοιχεία

Το έτος ίδρυσης του Δροσοχωρίου δεν είναι ιστορικά εξακριβωμένο. Απαρτιζόταν κυρίως από µικρούς οικισµούς όπως τα "Γκιόνολα" όπου βρίσκονται αριστερά της Αγίας Κυριακής, η "Γκάντο" ή "Κρεβάτες" όπου µέχρι σήμερα σώζονταν ερείπια από τα σπίτια, η Μούρελη, οι Άγιοι Απόστολοι ή "Περιβόλια", η περιοχή "Αµπέλια" όπου σε κάποια περίοδο της ιστορίας του υπήρξε Τούρκικο νεκροταφείο εξού και το τοπωνύµιο "Μνήµατα", οι "Μεγαλπάδες" όπου εκεί υπήρξε εργαστήριο κεραµικής και σύμφωνα με ευρήµατα όπου μέχρι σήµερα έρχονται στην επιφάνεια πλήθος σπασµένων κεραµικών. Τα περισσότερα κτήματα βρίσκονταν στην κατοχή μουσουλμάνων ενώ άλλα είχαν παραχωρηθεί στην εκκλησία και έγιναν βακούφια. Οι χωριανοί τα καλλιεργούσαν και πλήρωναν στους ιδιοκτήτες τους το δέκατο και τα ίµορα, έτσι κατά την συγκοµιδή τα ίµορα και τα δέκατα ήταν δύο µεγάλες αποθήκες, η µία στον Αµπελόπουλο και η άλλη στο κέντρο του χωριού. Στις αποθήκες αυτές, τα “κοτσέκια” συγκέντρωναν το αποτέλεσμα της συγκομιδής τους. Παράλληλα, το χωριό διέθετε σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 30 μαθητές.
To 1895, η απογραφή της οθωμανικής διοίκησης, βρήκε στο Δροσοχώρι 295 κατοίκους οι οποίοι ήταν μοιρασμένοι σε 64 χανέδες. Το χωριό ως κοινότητα αναγνωρίσθηκε την 7 Αυγούστου με το Β.Δ. ΦΕΚ Α’ 184 208/1919 και η μετονομασία του χωριού έγινε επίσης με το Β.Δ. της 9.9.1950 ΦΕΚ Α 208/1950.

Γενικά στοιχεία

Οι κάτοικοι του Δροσοχωρίου ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία, την πτηνοτροφία, την κτηνοτροφία και τον αγροτουρισμό. Το χωριό έχει σημαντική παραγωγή  τυροκομικών, κτηνοτροφικών, οπωροκηπευτικών και αγροτικών προϊόντων. Σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί ο ιερός ναός του Αγίου Παντελεήμονα, κτίσμα του 1810 όπως και το ξωκκλήσι της Αγίας Τριάδας. Στον οικισμό εδρεύει ΚΑΠΗ.

Πολιτισμός

Το Δροσοχώρι παρουσιάζει έντονη κίνηση στον πνευματικό, πολιτιστικό και κοινωνικό τομέα. Το 1952 ιδρύθηκε στον οικισμό ο Μορφωτικός Σύλλογος Αγροτόπαιδων Δροσοχωρίου έπειτα από προσπάθειες που είχαν ως επικεφαλής τους δασκάλους Λεωνίδα και Ελένη Τσαούση, τον γεωπόνο Χρήστο Παπαστυλιόπουλο και τη νεολαία του Δροσοχωρίου. Αργότερα μετονομάστηκε σε Πολιτιστικός Σύλλογος Δροσοχωρίου. Στο χωριό διοργανώνονται τα πανηγύρια της Αγίας Τριάδας στις 8 Ιουνίου και του Αγίου Παντελεήμονα στις 27 Ιουλίου. Παράλληλα, ο τοπικός σύλλογος συμμετέχει και στις αποκριάτικες εκδηλώσεις της πόλης των Ιωαννίνων.
Στο Δροσοχώρι εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα ΠΑΟ Δροσοχωρίου, η οποία συμμετέχει στα τοπικά πρωταθλήματα του νομού Ιωαννίνων.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας γυναικών

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας γυναικών, ξεκίνησε μόλις το 1998, με πρώτο πρωταθλητή το Μέγα Αλέξανδρο Αθηνών
, ενώ η Πυγμαχία για τις γυναίκες, πρωτοεμφανίστηκε το 1994. Διεξάγεται κάθε χρόνο, κυρίως το μήνα Δεκέμβριο, από την Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Πρωταθλήτρια για το 2018 είναι η Παναχαϊκή Γ.Ε..
Γαλλικός αποικισμός της Αμερικής

Ο Γαλλικός αποικισμός της Αμερικής ξεκίνησε τον 16ο αιώνα και συνεχίστηκε τους επόμενους αιώνες, όταν η Γαλλία διαχειριζόταν μια αποικιακή αυτοκρατορία στο Δυτικό Ημισφαίριο. Η Γαλλία ίδρυσε αποικίες σε μεγάλο μέρος της ανατολικής και κεντρικής Βόρειας Αμερικής, σε μια σειρά από νησιά της Καραϊβικής, αλλά και στη Νότια Αμερική. Οι περισσότερες αποικίες αναπτύχθηκαν με σκοπό την εξαγωγή προϊόντων, όπως ψάρια, ζάχαρη και γούνες. Έτσι, δημιουργήθηκαν σημαντικά φρούρια και εγκαταστάσεις, από τα οποία σήμερα προέρχονται οι πόλεις Κεμπέκ και Μόντρεαλ στον Καναδά, Ντιτρόιτ, Σεντ Λούις και Νέα Ορλεάνη στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Πορτ-ο-Πρενς στην Αϊτή, το Καγιέν στη Γαλλική Γουιάνα, το Σάο Λουίς στη Βραζιλία και άλλες σημαντικές πόλεις.

Υπόβαθρο

Οι Γάλλοι πρωτοπήγαν στο Νέο Κόσμο ως εξερευνητές, αναζητώντας πλούτο, αλλά και μια διαδρομή προς τον Ειρηνικό Ωκεανό. Εντατική εξερεύνηση της Βόρειας Αμερικής ξεκίνησε υπό την βασιλεία του Φραγκίσκου Α΄, Βασιλιά της Γαλλίας. Κατά το 1524 ο Φραγκίσκος έστειλε τον Ιταλό Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο για να εξερευνήσει την περιοχή μεταξύ της Φλόριντα και του νησιού Νέα Γη για αναζήτηση της διαδρομής προς τον Ειρηνικό Ωκεανό. Ο Βερρατσάνο έδωσε τα ονόματα Φρανσέσκα και Νέα Γαλλία σε αυτήν την περιοχή, η οποία εκτεινόταν μεταξύ των εδαφών της Νέας Ισπανίας και της βρετανικής Νέας Γης, προωθώντας έτσι τα γαλλικά συμφέροντα εκεί.

Επίλογος

Ο τελευταίος Γαλλοϊνδιανικός Πόλεμος είχε ως αποτέλεσμα την διάλυση της Νέας Γαλλίας, με τον Καναδά να πηγαίνει στα χέρια της Βρετανίας και τη Λουιζιάνα στην Ισπανία. Μόνο τα νησιά Σαιν Πιερ και Μικελόν παρέμειναν στον έλεγχο της Γαλλίας, η οποία τα κατέχει έως σήμερα ως υπερπόντια κτήση της. Το 1802 η Ισπανία επέστρεψε τη Λουιζιάνα στη Γαλλία, όμως ο Ναπολέων θα την πουλήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, δύο χρόνια αργότερα, το 1804.

Νότια Αμερική

Από το 1555 ως το 1567 Γάλλοι Ουγενότοι, υπό την ηγεσία του αντιναυάρχου Νικολά Ντουράντ ντε Βιλεγκανιόν, έκαναν μια προσπάθεια για εγκαθλιδρυση αποικίας στην Γαλλική Ανταρκτική (στη σημερινή Βραζιλία, όμως εκδιώχθηκαν. Μια δεύτερη προσπάθεια για την ίδρυση της Ισημερινής Γαλλίας στην περιοχή του σημερινού Σάο Λουίς της Βραζιλίας απέτυχε.
Το 1604 αποικίστηκε η Γαλλική Γουιάνα, αν και οι πρώτοι άποικοί της την εγκατέλειψαν μετά από εχθροπραξίες με τους ιθαγενείς πληθυσμούς, αλλά και εξαιτίας των ασθενειών. Το 1643 θα ιδρυθεί η αποικία του Καγιέν, η οποία θα εγκαταλειφθεί σύντομα. Τη δεκαετία του 1660, όμως, επανιδρύθηκε. Πέρα από ορισμένα σύντομα διαστήματα αγγλικής και ολλανδικής κατοχής τον 17ο αιώνα, η Γουιάνα παραμείνει υπό γαλλική κυριαρχία μέχρι σήμερα. Από το 1851 ως το 1951, κοντά στις ακτές της Γαλλικής Γουιάνας, λειτουργουσε στη Νήσο του Διαβόλου μια περιβόητη φυλακή καταδίκων. Από το 1946 η Γαλλική Γουιάνα αποτελεί υπερπόντια κτήση της Γαλλίας.
Το 1860 ένας Γάλλος τυχοδιώκτης ο Ορελί Αντουάν ντε Τουνέν αυτοανακηρύχθηκε Βασιλιάς του Βασιλείου της Αραουκανίας και της Παταγονίας. Αυτή του η πράξη δεν έγινε αποδεκτή από τις διεθνείς δυνάμεις, ενώ η Χιλή και η Αργεντινή πήραν τον έλεγχο των περιοχών του, αντιμετωπίζοντάς τον ως παράφρων.
Κώστας Καπνίσης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου του 1920. Οι γονείς του ήταν ο Χρήστος Καπνίσης και η Αφροδίτη Λαουτάρη. Ο πατέρας του έμπορος υφασμάτων, είχε στο κατάστημά του ένα πιάνο, που ήταν ένα πρώτο ερέθισμα για την ενασχόλησή του με τη μουσική. Σπούδασε πιάνο στο Ελληνικό Ωδείο και το 1943 πήρε μαθήματα από τον Σκαλκώτα και στη συνέχεια από τους Βώκο, Βάρβογλη και Γιάννη Παπαϊωάννου. Από το 1939 συνθέτει και από το 1941 εισέρχεται στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (σημερινή ΕΡΤ) στη δημιουργία ελαφράς ορχήστρας.
Ο Κώστας Καπνίσης είχε γράψει τη μουσική περισσοτέρων από 110 κινηματογραφικών ταινιών, τραγουδιών, ντοκιμαντέρ, και μουσικών θεατρικών παραστάσεων (μιούζικαλ). Επίσης είχε κάνει πολλές ενορχηστρώσεις και διασκευές. Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διετέλεσε και πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (περίοδο 1965-1967) και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών 1966-1967.
Έλαβε μέρος σε πολλά Φεστιβάλ μεταξύ των οποίων στην Ισπανία το 1962, στη Βραζιλία το 1966 και το 1967, στη Χιλή το 1974, και δύο φορές στη Ρωσία το 1963 και το 1966.
Είχε τιμηθεί με Χρυσό Μετάλλιο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βραζιλίας (1967), Βραβείο καλλίτερης μουσικής στη ταινία "Τα χέρια" (Θεσσαλονίκη 1962) καθώς και ιδιαίτερα βραβεία για τη μουσική των ταινιών "Ο Πανικός" (1969), και "Αλέξανδρος ο Μέγας στην Ιστορία και τον θρύλο" (Θεσσαλονίκη 1977).
Το 1993, έκανε τις περίφημες ενορχηστρώσεις στο δίσκο της Αλέξιας, "Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά", μια ακόμη μεγάλη παραγωγή με ελληνικά jazz τραγούδια από τις δεκαετίες του ’20 έως και του ’60. Στο δίσκο η Αλέξια τραγούδησε το πρώτο τραγούδι που είχε γράψει ο Κώστας Καπνίσης το 1937 με τίτλο "Γελάς".
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρίας, η παραγωγή ήταν του Μάκη Δελαπόρτα και περιέχει τρία ντουέτα με το Βλάσση Μπονάτσο, τη Ζωή Κουρούκλη και τη Ρένα Βλαχοπούλου, μια μορφή-σύμβολο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Το album έγινε τριπλά πλατινένιο στην Ελλάδα και την Κύπρο. 
Ο Κώστας Καπνίσης ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου. Πέθανε στις 4 Ιουλίου του 2007, στο νοσοκομείο "Μετροπόλιταν", όπου είχε εισαχθεί έπειτα από χρόνια προβλήματα υγείας.
Ορθάνης

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ορθάνης ήταν γνωστός ένας δαίμονας ή Σάτυρος. Ο Ορθάνης λατρευόταν κυρίως στην Αττική και στην Αθήνα. Η θεότητα αυτή συσχετιζόταν ή και ταυτιζόταν με τον (φρυγικής καταγωγής) Πρίαπο, καθώς και με τον Κονίσαλο και τον Τύχωνα («πριαπικός κύκλος»). Σύμφωνα με τον Ησύχιο ο Ορθάνης ονομάσθηκε έτσι ως «εκτεταμένον έχων το αιδοίον» (βλ. και «πριαπισμός»).
Προφορτωμένες σελίδες για κινητά

Οι Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά (Accelerated Mobile Pages) είναι ένα ανοικτού κώδικα πρότυπο αποκλειστικά για σελίδες που προβάλλονται σε mobile συσκευές από την Google που σχεδιάστηκε ως ανταγωνιστής του προτύπου Στιγμιαία Άρθρα .

Ανακοίνωση και έναρξη

Το πρότυπο Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά ανακοινώθηκε από την Google στις 7 Οκτωβρίου, 2015 μετά από συζητήσεις με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Νέα Πρωτοβουλία (DNI), και με άλλους εκδοτικούς οίκους και εταιρείες τεχνολογίας από όλο τον κόσμο, με σκοπό τη βελτίωση της εμπειρίας των χρηστών από mobile συσκευές. Περισσότεροι από 30 εκδότες και εταιρείες τεχνολογίας (συμπεριλαμβανομένων των Twitter, Pinterest, LinkedIn και WordPress) είχαν αρχικά ανακοινωθεί ως συνεργάτες της Google για την ανάπτυξη του προτύπου Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά.
Οι Προφορτωμένες Σελίδες για Κινητά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε χρήστες του διαδικτύου τον Φεβρουάριο του 2016, όταν η Google άρχισε να δείχνει AMP εκδόσεις αντί των παραδοσιακών html ιστοσελίδων στα αποτελέσματα αναζήτησης χρηστών mobile συσκευών.

Ανάπτυξη και επέκταση

Τον Φεβρουάριο του 2017, ένα χρόνο μετά τη δημόσια έναρξη του προτύπου, η Adobe δημοσίευσε έρευνα στην οποία παρουσίαζε ότι οι AMP σελίδες αντιπροσώπευαν το 7% του συνολικού web traffic για τους κορυφαίους εκδότες διαδικτύου στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τον Μάιο του 2017, η Google ανέφερε ότι 900,000 web domains έχουν υϊοθετήσει το πρότυπο δημοσιεύοντας ποιοτικές AMP σελίδες, με περισσότερες από δύο δισεκατομμύρια AMP σελίδες να δημοσιεύονται σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τον Ιούνιο του 2017 το Twitter ξεκίνησε να δέχεται και να αναγνωρίζει links προς AMP σελίδες από τις iOS και Android εφαρμογές του.
Κίττυ Κρόουθερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1970 και σπούδασε Γραφικές Τέχνες στο Ινστιτούτο Saint-Luc στις Βρυξέλλες. Απο το 1994 εχει δημιουργήσει περισσότερα από 35 βιβλία με δικά της κείμενα και εικόνες, ενώ έχει εικονογραφήσει  και έργα άλλων γνωστών συγγραφέων, όπως της Άστριντ Λινγκρεν  , Μπαρτ Μοεγιαε (Bart Moeyae), Τοον Τελλεγκεν (Toon Tellegen) κ.α.
Καλλιόπη Τσουπάκη

Βιογραφία

Η Τσουπάκη γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε πιάνο και θεωρία μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και σύνθεση με τον Γιάννη Ιωαννίδη. Συνέχισε τις σπουδές της με τον Λουί Άντρισεν στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης και αποφοίτησε το 1992. 
Αφού τελείωσε τις σπουδές της, η Τσουπάκη εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ και ξεκίνησε μια σταδιοδρομία ως πιανίστρια και συνθέτρια. Τα έργα της έχουν εκτελεστεί στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε διεθνή μουσικά φεστιβάλ. Το 1993 έζησε και εργάστηκε στη Βουδαπέστη με τρίμηνη παραμονή στο Ίδρυμα Pepinières για νέους καλλιτέχνες. Το 2007 πήρε θέση διδασκαλίας σύνθεσης στο Βασιλικό Ωδείο της Χάγης.
Πελυκόσαυροι

Χαρακτηριστικά

Οι πελυκόσαυροι είχαν ερπετόμορφα χαρακτηριστικά: το σώμα τους ήταν συνήθως μακρύ με ουρά και περπατούσαν με τα πόδια στραμμένα προς τα έξω και την κοιλιά κοντά στο έδαφος. Δεν είχαν φολίδες. Τα απολιθώματα δείχνουν πως μέρος του σώματώς τους ήταν γυμνό όμως η κοιλιά καλυπτόταν από κερατοειδής φολίδες όπως αυτές που έχουν οι κροκοδείλοι αλλά και τα πουλιά στα πόδια. Κάποια από τα μεγαλύτερα είδη όπως ο διμετρόδοντας και ο εδαφόσαυρος είχαν στην πλάτη ψηλό "ιστίο" που βοηθούσε ίσως στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός.
Οι πελυκόσαυροι φαίνεται να είναι μία ομάδα συναψιδωτών που έχει άμεση προγονική σχέση με τα θηλάστικά καθώς εξέλιξαν σχετική εξειδίκευση δοντιών και οστέινη υπερώα.
Νταστακέρτ

Ετυμολογία

Ιδρύθηκε ως θερινό θέρετρο για τους μοναχούς του κοντινού μοναστηρίου του Τατέβ. Το όνομα του χωριού προέρχεται από την παλιά αρμενική λέξη Νταστακέρτ (αρμενικά: Դաստակերտ), που σημαίνει κυριολεκτικά θερινό θέρετρο ή αυλή.