google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρία Αντωνία της Νάπολης και της Σικελίας

H Μαρία-Αντωνία, Maria-Antonia (14 Δεκεβρίου 1784 - 21 Μαΐου 1806) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόρη του βασιλιά της Νάπολης & της Σικελίας και με τον γάμο της με διάδοχο της Ισπανίας έγινε πριγκίπισσα των Αστουριών.

Βιογραφία

Ήταν η πέμπτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας-Καρολίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε το 1892 τον Φερδινάνδο (Ζ΄) των Βουρβόνων-Ισπανίας τότε πρίγκιπα των Αστουριών , δηλ. διάδοχο της Ισπανίας· δεν απέκτησαν τέκνα . Ο σύζυγός της νυμφεύτηκε άλλες τρεις φορές.
Μονομαχία του Μενέλαου με τον Πάρη (Μουσείο του Λούβρου)

Περιγραφή

Η αγγειογραφία εικονίζει την μονομαχία του Μενέλαου με τον Πάρη όπως την αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα.
Σωματείο

Ο θεσμός στην Ελλάδα

Το σωματείο, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. 
Ως σωματείο ορίζεται ένωση τουλάχιστον είκοσι προσώπων που επιδιώκει σκοπό μη κερδοσκοπικό και απέκτησε νομική προσωπικότητα , αφού εγγράφηκε σε ειδικό δημόσιο βιβλίο που τηρείται στο πρωτοδικείο της έδρας του. 
Τα σωματεία διέπονται από τις γενικές  διατάξεις του Αστικού Κώδικα (άρθρα 78-106), αλλά και για ορισμένες κατηγορίες σωματείων έχουν συμπληρωματική εφαρμογή ειδικές διατάξεις της νομοθεσίας, όπως για τα αλληλοβοηθητικά σωματεία (ν. 281/1914) , για τα εργατοϋπαλληλικά σωματεία (ν. 1264/1982), για τα επαγγελματικά σωματεία (ν. 1712/1987), για τα αθλητικά σωματεία (ν. 2725/1999).
Σουριμόνο

Το σουριμόνο (摺物) είναι ένα υποείδος ξυλογραφίας της Ιαπωνίας. Χρησιμοποιήθηκε για ειδικές περιστάσεις όπως είναι το Νέο Έτος. Κυριολεκτικά η λέξη σουριμόνο σημαίνει «τυπωμένο». Παραγόμενο σε μικρές ποσότητες για ένα ως επί το πλείστον μορφωμένο ακροατήριο, ήταν πειραματικό ως προς τα υλικά και τη μεθοδολογία της εκτύπωσης. Επίσης ήταν δημοφιλέστερο από το 1790 έως τη δεκαετία του 1830, καθώς σουριμόνο παρήγαγαν και πολλοί κορυφαίοι καλλιτέχνες
Το συγκεκριμένο υποείδος περιελάμβανε μείγμα ποίησης και εικόνας καθώς σε πολλές περιπτώσεις φτιάχνονταν από ποιητές και κυκλοφορούσαν σε ποιητικούς κύκλους. Ανάμεσα στα πολλά διαφορετικά εικονογραφικά πρότυπα, τα κοινότερα περιελάμβαναν ιστορικά θέματα, σκηνές από τη φύση και το θέατρο Καμπούκι.
Το σουριμόνο τυπωνόταν σε χαρτί υψηλής ποιότητας, το χόσο-γκάμι, με τις καλύτερες τεχνικές της εποχής που αναδείκνυαν την ποιότητα και την απορροφητικότητα του χαρτιού, ώστε οι εικόνες να φαίνονται απαλότερες στην εμφάνιση.
Μεσιέ 12

Ιστορικό

Το Μεσιέ 12 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 30 Μαΐου 1764. Ο πρώτος που το ανέλυσε ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1783.

Χαρακτηριστικά

Το Μεσιέ 12 έχει διάμετρο περίπου 75 έτη φωτός. Τα λαμπρότερα μέλη του σμήνους έχουν φαινόμενο μέγεθος +12. Το Μεσιέ 12 είναι αρκετά χαλαρό σμήνος και κάποτε θεωρούταν ότι ήταν ένα σφιχτά συγκεντρωμένο ανοικτό σμήνος, όπως είναι το σμήνος της Αγριόπαπιας (Μ11). Έχουν εντοπιστεί σε αυτό το σμήνος 13 μεταβλητοί αστέρες.
Μία μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2006 κατέληγε ότι αυτό το σμήνος διαθέτει ένα ασυνήθιστα χαμηλό αριθμό άστρων χαμηλής μάζας. Οι συγγραφείς υπέθεσαν ότι τα άστρα αυτού του τύπου απομακρύνθηκαν από το σμήνος εξαιτίας της βαρυτικής επιρροής του Γαλαξία.
Ιχσάν Σαμπρί Τσαγκλαγιανγκίλ

Σπουδές και προσωπική ζωή

Ο Τσαγκλαγιανγκίλ γεννήθηκε στην Ιστανμπούλ το 1908. Αποφοίτησε από το Λύκειο Κωνσταντινούπολης. Στην συνέχεια, εισήλθε στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, από το οποίο και αποφοίτησε το 1932.
Παντρεύτηκε την Φιρουζεντέ Τσαγκλαγιανγκίλ, με την οποία και απέκτησε μία κόρη, την Φατμά Ιτίρ Τσαγκλαγιανγκίλ.

Σταδιοδρομία

Ο Τσαγκλαγιανγκίλ διετέλεσε Κυβερνήτης της Επαρχίας της Προύσας από το 1954 έως το 1960.
Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλειας εντός της 29ης Κυβερνήσεως της Τουρκίας, προσωρινή κυβέρνηση η οποία προηγήθηκε των γενικών εκλογών του 1965. Μετά τις εκλογές, διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας από το 1965 έως το 1971, έως και το πραξικόπημα του 1971.
Διετέλεσε, εκ νέου, Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1975-1977, καθώς και την περίοδο μεταξύ 1977-1978. Ο Τσαγκλαγιανγκίλ διετέλεσε Πρόεδρος της Γερουσίας από τις 7 Νοεμβρίου 1979 έως τις 12 Σεπτεμβρίου 1980 (λόγω του πραξικοπήματος του 1980). Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του, διετέλεσε καθήκοντα Ενεργούντος Προέδρου της Τουρκίας έπειτα από την λήξη της θητείας του Φαχρί Κορουτούρκ, στις 6 Απριλίου 1980. Ήταν μέλος του Κόμματος Δικαιοσύνης (τουρκικά: Adalet Partisi).
Σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός

O σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός είναι τμήμα του  επαγγελματικού προσανατολισμού, είναι δηλαδή το σύνολο των δραστηριοτήτων επαγγελματικού προσανατολισμού οι οποίες εφαρμόζονται στα σχολεία. Υποδηλώνει το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στους μαθητές και των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο του  σχολείου, σκοπός των οποίων είναι η υποβοήθηση των εκπαιδευόμενων να επιλέξουν, σε διάφορες φάσεις της σχολικής τους διαδρομής, την κατεύθυνση των σπουδών που θα ακολουθήσουν. Η έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού (ΣΕΠ) είναι μεταγενέστερη της αντίστοιχης έννοιας του επαγγελματικού προσανατολισμού.

Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Σύμφωνα με τον νόμο 1566/1985, τον νόμο 2525/1997  αλλά και τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, προβλέπεται η ύπαρξη μαθήματος ΣΕΠ στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Οι ώρες διδασκαλίας, οι τάξεις, τα αναλυτικά προγράμματα καθώς και οι αναθέσεις του μαθήματος  στις διάφορες ειδικότητες των εκπαιδευτικών,  ποικίλουν στην διάρκεια των ετών. Υπάρχουν επίσης  ως διακριτές δραστηριότητες η Αγωγή Σταδιοδρομίας, οι ημέρες Επαγγελματικού Προσανατολισμού και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων. Επιπλέον  γίνονται στα σχολεία επισκέψεις και διαλέξεις επαγγελματιών διαφόρων ειδικοτήτων, εκπαιδευτικές επισκέψεις  μαθητών σε επαγγελματικούς χώρους, οργανωμένες ξεναγήσεις στα  ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες είναι  θεσμοθετημένες και  συνιστούν τον «Θεσμό του ΣΕΠ» στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό σημαντική θέση κατέχουν και τα 79 Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕ.ΣΥ.Π) του Υπουργείου Παιδείας, που λειτουργούν σε όλους τους νομούς της χώρας τα οποία  εξυπηρετούν μαθητές, νέους έως 25 ετών, γονείς – κηδεμόνες και εκπαιδευτικούς, παρέχοντα δωρεάν υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Στο παρελθόν λειτούργησαν και 570 Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑΣΕΠ)  σε γυμνάσια και λύκεια σε όλη τη χώρα.

Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Αντίστοιχα, όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση οργανώνονται  διάφορες δραστηριότητες και λειτουργούν  Γραφεία Διασύνδεσης, σχεδόν σε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παρέχουν ένα πλήθος υπηρεσιών προς τους φοιτητές (συμπλήρωση βιογραφικού σημειώματος, και συνοδευτικής επιστολής, προετοιμασία για συνέντευξη κ.λ.π). Επίσης διευκολύνουν στην εύρεση θέσεων για πρακτική άσκηση (όταν  αυτή απαιτείται για την λήψη του πτυχίου) και φυσικά  την εξεύρεση εργασίας στους αποφοίτους τους.
Άγιος Νίκων Μεσσηνίας

Ιστορικά στοιχεία

Ο Άγιος Νίκων αναφέρεται για πρώτη φορά το 1618 στη στατιστική του Πέτρου Μεδίκου ως μικρός οικισμός 10 σπιτιών υπό την ονομασία Poliana di Sigo. Ως χωριό φαίνεται να δημιουργήθηκε από κατοίκους προερχόμενους από τα γειτονικά χωριά Λαγκάδα και Κουτήφαρη, ενώ κατά τα προεπαναστατικά χρόνια υπαγόταν στην καπετανία της Πλάτσας. 
Το 1798 αναφέρεται από τον Μανιάτη ποιητή Νηφάκη ή Νηφάκο ως οικισμός της Έξω Μάνης, ενώ το 1805 επισκέφτηκε την Πολιάνα, κατά τη διάρκεια της περιήγησής του στον ελλαδικό χώρο, ο Άγγλος στρατιωτικός, τοπογράφος και αρχαιολόγος Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος μάλιστα κάνει μνεία στον οικισμό. Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, αρκετοί κάτοικοι της Πολιάνας έλαβαν αριστεία για τη συμμετοχή τους στην Ελληνική Επανάσταση. 
Η σημερινή ονομασία (Άγιος Νίκων) δόθηκε στις 30 Απριλίου του 1929 και αποδίδεται στον όσιο Νίκωνα τον Μετανοείτε ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή στα τέλη του 10ου αιώνα ως ιεροκήρυκας του Χριστιανισμού και σύμφωνα με την τοπική παράδοση βρίσκεται θαμμένος στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Άγιος Νίκων αποτελούσε μέχρι το 1997 ομώνυμη κοινότητα εντός των ορίων της επαρχίας Καλαμών και κατόπιν των μεταρρυθμίσεων του σχεδίου "Καποδίστριας" απετέλεσε κοινοτικό διαμέρισμα του Δήμου Λεύκτρου. Μετά τις τελευταίες διαρθρωτικές αλλαγές στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπήχθη στο δήμο Δυτικής Μάνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο επίσημος πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στα 79 άτομα.

Γενικά στοιχεία

Γεωγραφικά αποτελεί το ανατολικό όριο της Δυτικής ή Έξω Μάνης, επί της επαρχιακής οδού Καλαμάτας-Αρεόπολης, ενώ απέχει 64 χιλιόμετρα από την πρώτη. Η περιοχή χαρακτηρίζεται ημιορεινή, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο 400 περίπου μέτρων σε δυτική πλαγιά του Ταΰγετου. Η κορυφή πάνω από το χωριό φέρει και αυτή την ονομασία Άγιος Νίκων και βρίσκεται σε υψόμετρο 1214 μ. Από το χωριό υπάρχει άποψη του Μεσσηνιακού Κόλπου, ενώ - με καθαρό τον ορίζοντα - είναι ορατές οι ανατολικές περιοχές του πρώτου άκρου της Πελοποννήσου (Κορώνη κ.ά.). Η κεντρική εκκλησία είναι αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος και είναι κτίσμα του 1898.
Από τον Άγιο Νίκωνα κατάγονται ο πρώην αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας τη δεκαετία του '80 Νίκων Αρκουδέας, ο υποστράτηγος Μιχαήλ Πετροπουλέας, ο πρώην αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος Κωνσταντίνος Αρκουδέας, ο συγγραφέας Κώστας Αρκουδέας, ο Πάνος Κατσαρέας (αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και των Ταγμάτων Ασφαλείας, καθώς και αρχηγός ένοπλων αντικομμουνιστών κατά τον Εμφύλιο), ο σμήναρχος της πολεμικής αεροπορίας και πρώην διοικητής της Στρατιωτικής Σχο­λής Αεροπορίας και στη συνέχεια Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας Στρατού  Πέτρος Πετροπουλέας, καθώς και ο ηθοποιός Ηλίας Πετροπουλέας.
Ιωάννης του Λύνεμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄ του παιδός, πρώτου δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ. Το 1252 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄, αλλά δεν συμφωνούσαν στη διακυβέρνηση. Έτσι ο Αλβέρτος Α΄ έκανε τη διαίρεση του δουκάτου και το 1269 ο Ιωάννης διάλεξε το μερίδιό του. Προτίμησε το Λύνεμπουργκ, που περιελάμβανε την πόλη του Ανοβέρου. Στον Αλβέρτο Α΄ έμεινε το Βολφενμπύτελ, που περιελάμβανε την περιοχή γύρω από το Μπράουνσβαϊκ, το Κάλενμπεργκ και το Γκέτινγκεν. Την πόλη του Μπράουνσβαϊκ την διοικούσαν από κοινού.
Απεβίωσε το 1277 και ετάφη στη μονή του Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ.
PZL-130 Orlik

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Το Orlik σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει τα PZL-110 Koliber (Socata Rallye) που διέθετε η Πολωνική Πολεμική Αεροπορία. Το όλο πρόγραμμα ήταν υπό την εποπτεία του Andrzej Frydrychewicz, αρχιμηχανικού της PZL Warszawa-Okecie. Το νέο αεροσκάφος διέθετε πτέρυγες χαμηλής αναλογίας διαστάσεων. προκειμένου να προσομοιώνει καλύτερα τα πτητικά χαρακτηριστικά των αεριωθούμενων μαχητικών. Αρχικά το αεροσκάφος προορίζονταν να χρησιμοποιεί τον σοβιετικής κατασκευής αστεροειδή κινητήρα Vedeneyev M14Pm, ενώ τα αεροσκάφη παραγωγής θα είχαν μια εγχώριας κατασκευής τροποποιημένη έκδοση του Ivchenko AI-14. Το αρχικό πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 12 Οκτωβρίου 1984, ενώ ακολούθησαν τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και τον Ιανουάριο του 1985 το δεύτερο και το τρίτο αεροσκάφος αντίστοιχα.
Παρόλο που η Αεροπορία σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει τα Orlik με κινητήρα εγχώριας παραγωγής, η PZL σχεδίασε μια έκδοση του αεροσκάφους (το PZL-130T Turbo Orlik) που διέθετε turboprop κινητήρα, αποσκοπώντας να το εξάγει. Στο τρίτο πρωτότυπο εγκαταστάθηκε ο turboprop κινητήρας Pratt & Whitney PT6A-25P των 550 shp. Το αεροσκάφος βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα με τον νέο κινητήρα στις 13 Ιουλίου 1986 αλλά συνετρίβη τον Ιανουάριο του 1987 κατά την διάρκεια επίδειξης σε αντιπρόσωπο της Κολομβιανής Αεροπορίας. Το 1989 και το 1990 ολοκληρώθηκαν δύο ακόμα πρωτότυπα, αυτή την φορά με τους τσέχικης προέλευσης turboprop Walter M-601E και PT6A-25 των 750 shp. Οι εκδόσεις αυτές πήραν ονομάστηκαν PZL-130TB και PZL-130TP αντίστοιχα.
Στα 1990 διεκόπη η ανάπτυξη της έκδοσης με τον αστεροειδή κινητήρα, διότι παρείχε ανεπαρκή ισχύ. Η Πολωνική Αεροπορία επικεντρώθηκε τελικά στο PZL-130TB.

Επιχειρησιακή ιστορία

Οι παραδόσεις των PZL-130TB στην Πολωνική Αεροπορία ξεκίνησαν το 1994, με την Αεροπορική Ακαδημία του Ντέμπλιν και το 60ο Αεροπορικό Σύνταγμα Εκπαίδευσης στο Ράντομ να είναι οι πρώτοι σχηματισμοί που τα παρέλαβαν. Όλα τα πολωνικά PZL-130TB αναβαθμίστηκαν αργότερα στο επίπεδο TC-1, με βελτιωμένα εκτινασσόμενα καθίσματα και ηλεκτρονικά υποσυστήματα.
Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1993 ύστερα από την ανεξαρτητοποίηση της Λιθουανίας, παλαιότερα οι ομάδες της Λιθουανίας αγωνιζόντουσαν στο Πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης από το 1923 έως το 1992. Από την ίδρυση του πρωταθλήματος, κυριαρχούσε η Ζάλγκιρις Κάουνας. Η Ζάλγκιρις κέρδισε το τρόπαιο του πρωταθλήματος για έξι συνεχόμενα έτη, από το 1994 μέχρι και το 1999. Κατά τη διάρκεια της, κύριος αντίπαλος της για τα εν λόγω έτη ήταν η Ατλέτας, αλλά στην αγωνιστική περίοδο 1999-2000 η Λίετουβος Ρίτας κατέκτησε το πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία της και έτσι έσπασε το ρεκόρ της Ζάλγκιρις.
Κατά την περίοδο 2000-01, οι Πράσινοι πήραν εκδίκηση από την ήττα τους στον τελικό του Βίλνιους. Το 2001-02, η Λίετουβος Ρίτας, με επικεφαλής τον Ραμούνας Σισκάουσκας και τον Άρβυντας Ματσιγιάουσκας, για άλλη μια φορά νίκησε την Ζάλγκιρις. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της των επόμενων τριών σεζόν η Ζάλγκιρις απέκτησε τον έλεγχο του πρωταθλήματος και υπερίσχυσε της Λίετουβος Ρίτας (2003, 2004, 2005).
Το 2006, η Ζάλγκιρις εντάχθηκε στο ισχυρότερο ευρωπαϊκό διαγωνισμό καλαθοσφαίρισης την Ευρωλίγκα. Εκείνη την εποχή οι Κόκκινοι, με επικεφαλής τον Ρομπέρτας Γιαβτόκας, τον Σίμας Γιασάιτις και τον Φρεντ Χάους, νίκησαν 4-0 την Ζάλγκιρις. Αλλά από τότε η Ζάλγκιρις άρχισε να κερδίζει για άλλη μια φορά - δύο τίτλους στη σειρά (2007, 2008). Κατά την περίοδο 2008-09 η Λιέτουβος Ρίτας κατέκτησε το πρωτάθλημα, νικώντας την Ζάλγκιρις 4-1. Την περίοδο 2009-10 οι Κόκκινοι, νίκησαν την Ζάλγκιρις 4-3. Από την περίοδο 2010-11 έως και το 2018-19 η Ζάλγκιρις έχει κατακτήσει εννιά φορές το πρωτάθλημα.

Διοργάνωση

Υπάρχουν δέκα ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως το Μάιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα τέσσερις φορές, δύο φορές εντός έδρας και δύο φορές εκτός έδρας. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Tete-a-Tete Casino-LKL τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 36 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά πέντε παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά πέντε παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά επτά παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, η τελευταία ομάδα της κανονικής περιόδου υποβιβάζεται στην Β΄ Κατηγορία (Nacionalinė krepšinio lyga) και αντικαθίστανται από την πρώτη προκριθείσα ομάδα του πρωταθλήματος.

Διοργανώτρια αρχή

Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Λιθουανική καλαθοσφαιρική λίγκα (Lietuvos krepšinio lyga, LKL). Στο παρελθόν ονομαζόταν Λιθουανικός σύνδεσμος συλλόγων καλαθοσφαίρισης (Lietuvos krepšinio klubų asociacija).

Διακριτικό διοργανώτριας

Το διακριτικό της διοργανώτριας αρχής έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Χόβιγκ Ντεμιρτζιάν

Βιογραφία

Ο Demirjian ή Demirdjian γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1989 στην Λευκωσία της Κύπρου και έχει αρμένικη καταγωγή. Σπούδασε marketing και εργάστηκε στις επιχειρήσεις αλλά γρήγορα τα παράτησε για να γίνει τραγουδιστής. Έμαθε να παίζει κιθάρα και πιάνο και σπούδασε τζαζ και φωνητική. Το πρώτο μεγάλο του κατόρθωμα ήταν η δεύτερη θέση σε έναν μουσικό διαγωνισμό στην Λάρνακα. Έγινε ευρύτερα γνωστός στην Κύπρο με το ψευδώνυμο "Ο αγγελιοφόρος της μουσικής". Την 1 Ιουνίου 2009 κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του "Δεν μου μιλάς αληθινά - η ιστορία έχει τελειώσει" με το όνομα Hovig, το οποίο συνοδεύτηκε από ένα μουσικό βίντεο ως προετοιμασία για το ελληνικό X Factor. Το τραγούδι γράφτηκε από την Αργυρώ Χριστοδουλίδου και η μουσική από τον Κώστα Βονιάτη.

Ελληνικό X Factor

To 2009 o Demirjian συμμετείχε στον δεύτερο κύκλο του ελληνικού X Factor που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1. Συμμετείχε με το τραγούδι "Ποτέ" και μπήκε στην ομάδα των αγοριών 16-24 με καθηγητή τον Νίκο Μουρατίδη. Στην πρώτη ζωντανή εκπομπή τραγούδησε το "How to save a life" από τους The Fray και την δεύτερη εβδομάδα είπε το τραγούδι "Μένω εκτός" της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Την τρίτη εβδομάδα των ζωντανών σόου τραγούδησε το "Unchain my heart" από τους Ray Charles και Joe Cocker και ακολούθησε το "You give love a bad name" των Bon Jovi την τέταρτη εβδομάδα. Την πέμπτη εβδομάδα ήρθε το "With a little help from my friends" από τους The Beatles. Συνέχισε με αρκετές ερμηνείες όπως τα "I can't get no satisfaction" των Rolling Stones, "Feel" του Robbie Williams, "You can leave your hat on" πάλι του Cocker και "It's a man's man's man's world". Στο 11ο ζωντανό σόου ερμήνευσε δυο τραγούδια : το "Που να 'σαι" του Αντώνη Ρέμου και το "Hello" του Lionel Richie. Κατέλαβε στην έβδομη θέση.

Μετά το X Factor

Μετά το X Factor επέστρεψε στην Κύπρο όπου ανέπτυξε μια σόλο μουσική καριέρα. Κυκλοφόρησε διάφορα σινγκλς συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών "Ξανά" το 2010, "Μυστικά" το 2012 και "Εγώ για μένα" το 2013. Επίσης έκανε διεθνείς περιοδείες τραγουδώντας σε διάφορες συναυλίες στην Ελλαδα, την Μέση Ανατολή και την Ρωσία.
Διατήρηση της ειρήνης

Ο όρος διατήρηση της ειρήνης σχετίζεται με δραστηριότητες που έχουν ως σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης.
Στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) τα έθνη-κράτη, οι κυβερνήσεις και οργανώσεις, έχουν την κοινή αντίληψη ότι σε διεθνές επίπεδο, οι ειρηνευτικές διαδικασίες μπορούν να ελέγχουν και να παρατηρούν ειρηνευτικές διαδικασίες σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου κατά την μεταπολεμική περίοδο και μπορούν να βοηθήσουν τα πρώην αντιμαχόμενα μέρη στην διατήρηση των δεσμεύσεων που υπέγραψαν κατά την ανακωχή. Τέτοιου είδους βοήθεια είναι δυνατόν να έχει διαφορετικές μορφές, όπως η οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης, οι διαπραγματεύσεις για την δίκαιη κατανομή ισχύος, η υποστήριξη για τη διεξαγωγή εκλογών, η ενίσχυση των κανόνων δικαίου, η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ, για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου χρησιμοποιούν στρατιώτες, αστυνομικούς και πολιτικό προσωπικό.
Τα ΗΕ δεν είναι ο μόνος οργανισμός που διεξάγει ειρηνευτικές αποστολές. Στους οργανισμούς που δεν ανήκουν στον ΟΗΕ περιλαμβάνεται η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο (με την εξουσιοδότηση των ΗΕ) και η Πολυεθνική Δύναμη και Παρατηρητές στην Χερσόνησο του Σινά ή εκείνες που οργανώνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση EUFOR RCA (με την εξουσιοδότηση των ΗΕ). Επίσης, η Μη Βίαια Ειρηνευτική Δύναμη είναι μη κυβερνητική οργάνωση εξειδικευμένη στην διατήρηση της ειρήνης με εθελοντικό προσωικό ή ακτιβιστές.
Κρίνος Αχαΐας

Ιστορία

Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Μπούκουρα -που σημαίνει "όμορφο, ευτυχές" στα Αρβανίτικα, αλλά και σε άλλες γλώσσες της Βαλκανικής- και πιθανολογείται ότι ήταν και το όνομα του πρώτου οικιστή του χωριού. Με την ονομασία Μπούκουρα, πρωτοεμφανίζεται στις Βενετικές απογραφές, από το 1689 με 29 κάτοικους και στην συνέχεια το 1700 με 20 κάτοικους. Μέχρι τα όρια του χωριού έφθανε κατά την τουρκοκρατία το τσιφλίκι του Καρά Αγάτς, που αργότερα περιήλθε στην κατοχή του Μεγάλου Σπηλαίου. Υπάρχει σχετική παράδοση στο χωριό, ότι ένας τούρκος Αγάς ήθελε μια όμορφη κοπέλα. Εκείνη κατέφυγε στην πηγή της Αγίας Παρασκευής (κοντά στην ομώνυμη εκκλησία) και εξαφανίστηκε κατά περίεργο τρόπο.
Το 1713 αποτελούσε μία ενορία με το Πουρνάρι. Κατά την Επανάσταση του 1821 δρούσε στην περιοχή ο αγωνιστής Ν. Μπούκουρας από τα Μαγουλιανά Γορτυνίας. Το 1828 είχε 17 οικογένειες. Μετά την επανάσταση αρχίζουν να κατεβαίνουν από τα ορεινά νέοι κάτοικοι από το (Άνω) Φράγκα, που βρίσκεται κοντά στη Ρακίτα, και την Ζουμπάτα αλλά και από τον Γάλαρο και τη Ρουπακιά, οι οποίοι εγκαθίστανται στη θέση του σημερινού χωριού. Ταυτόχρονα γίνεται και εγκατάσταση Σουλιωτών από το Σούλι Πατρών, όπου είχαν μετακινηθεί εκεί εκδιωκόμενοι από τον Αλή Πασά της Ηπείρου, για να αποφύγουν περαιτέρω διωγμούς από τις τούρκικες στρατιωτικές δυνάμεις. Το 1851 μαζί με την Μέρτεζα είχε 36 οικογένειες. Το 1889 οι κάτοικοι έφθασαν τους 395.
Παλαιές οικογένειες που υπάρχουν και σήμερα είναι οι: Ασημακόπουλος, Γαλαριώτης, Κοκκίνης, Κωνσταντινόπουλος, Σοφιανός, Τζήφας κ.ά. Έως τις αρχές του 20ού αιώνα οι μισοί κάτοικοι του χωριού μιλούσαν τα αρβανίτικα.

Διοικητική εξέλιξη

Το 1835 ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Δύμης. Από το 1837 έως το Μάρτιο του 1841 ανήκε στον Δήμο Αραξιών, οπότε και επανήλθε στο Δήμο Δύμης. Στις 28/8/1912 συστάθηκε η κοινότητα Μπούκουρας με την απόσπαση του οικισμού Μπούκουρας από το Δήμο Δύμης του τότε νομού Αχαΐας και Ήλιδος και ορίζεται ως έδρα της το ομώνυμο χωριό Μπούκουρας. Στις 12/12/1920 προσαρτώνται οι οικισμοί  Σπανέικα, Φράγκα και Τσάκωνα. Οι δυο όμως τελευταίοι το 1928 αποσπώνται από την κοινότητα. Το 1930 η κοινότητα αποσπάται από τον νομό Αχαΐας και Ήλιδος και υπάγεται στο νομό Αχαΐας. Το 1940 καταργείται ο οικισμός Σπανέικα.
Με το ΦΕΚ 287Α-10/10/1955 η κοινότητα και ο οικισμός μετονομάστηκαν σε Κρίνος. Το 1997 η κοινότητα καταργείται και ο οικισμός προσαρτάται στο Δήμο Μόβρης (σχέδιο Καποδίστριας), μέχρι την ένταξή του στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας το 2010 (σχέδιο Καλλικράτης).

Λοιπά στοιχεία

Στο χωριό λειτουργούν δύο εκκλησίες: Της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας), που ανακαινίστηκε το 2012 λόγω σοβαρών φθορών από σεισμούς, και της Αγίας Παρασκευής. Εορτάζεται πανηγυρικά η Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνου. Το 1983 συστάθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριό με την επωνυμία Α.Ε Κρίνου, με γηπεδικές εγκαταστάσεις στον οικισμό, και συμμετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αχαΐας.
Το χωριό διαθέτει παραδοσιακή ταβέρνα,καφενεία και πανσιόν για τους επισκέπτες. Στην τοποθεσία "πλατανάκι", μέσα σε οργιώδη βλάστηση, βρίσκεται η πηγή της Αγίας Παρασκευής καθώς και στοιχειώδης υποδομή για ξεκούραση και διασκέδαση εκδρομέων στη φύση.