Δωρεάν Συναυλία στο Άλταμοντ

Ιστορικό

Εάν στο Γούντστοκ φάνηκε προς στιγμήν ότι όλα εκείνα που συνοψίζονταν στο σύνθημα "κάντε έρωτα, όχι πόλεμο" ήταν εφικτά, μία ανάλογη γιορτή, μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, γκρέμισε την ψευδαίσθηση, για να σημάνει την αρχή του τέλους της δεκαετίας των λουλουδιών. Το 1969 ήταν μια εξαιρετική χρονιά για τους Rolling Stones καθώς ολοκληρώνοντας μια πολύ πετυχημένη παναμερικανική περιοδεία, την πρώτη περιοδεία τους στις Η.Π.Α. τα δύο τελευταία χρόνια, είχαν καταφέρει να είναι η μεγαλύτερη ροκ μπάντα του κόσμου μετά τους Beatles. 
Στόχος του φυσικού ηγέτη του συγκροτήματος, του τραγουδιστή Μικ Τζάγκερ, ήταν να χαρίσει στους Αμερικανούς μία αλησμόνητη εμπειρία. Το κατόρθωσε, αλλά με τρόπο τραγικό, απρόσμενο και εν τέλει σημαδιακό. Ως κορύφωση της εξαιρετικά επιτυχημένης περιοδείας, ο τραγουδιστής των Γκρέιτφουλ Ντεντ, Τζέρι Γκαρσία, πρότεινε τη διεξαγωγή μίας μεγάλης δωρεάν συναυλίας, εν ολίγοις ενός δεύτερου Γούντστοκ, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης των καλλιτεχνών για την ανταπόκριση του κοινού. Ο Τζάγκερ δέχθηκε αμέσως, ίσως εν μέρει και για να απαλύνει την οργή χιλιάδων οπαδών του για τις υψηλότατες τιμές των εισιτηρίων των συναυλιών. Έδωσε όμως εντολή τα πάντα να είναι έτοιμα εντός ενός μηνός. Ήταν όμως αδύνατον να βρεθεί σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα ο κατάλληλος χώρος, αλλά και όταν τελικά εντοπίστηκε μία ικανοποιητική τοποθεσία (το φεστιβάλ υποτίθεται ότι θα γινόταν στο Golden Gate Park του Σαν Φρανσίσκο), δεν δόθηκε άδεια. Έτσι οι Stones, απευθύνθηκαν στο Sears Point Raceway, όπου όμως ούτε εκεί υπήρξε κάποια συνεννόηση και οι διοργανωτές υποχρεώθηκαν να αλλάξουν την τοποθεσία μόλις 48 ώρες πριν από τη συναυλία και να μεταφέρουν τα πάντα στο αυτοκινητοδρόμιο του Άλταμοντ, 80 χιλιόμετρα έξω από το Σαν Φρανσίσκο. 
Μέσα σε μόλις 20 ώρες στήθηκε η γιγαντιαία σκηνή και όλες οι απαραίτητες, για τη φιλοξενία του κοινού, εγκαταστάσεις. Στις 6 Δεκεμβρίου τα πάντα ήταν έτοιμα. Όμως, όχι μόνο το Άλταμοντ ήταν ακατάλληλο, από αρχιτεκτονικής άποψης, για συναυλίες, αλλά οι Στόουνς έλαβαν τη διαβεβαίωση ότι τα τοπικά παραρτήματα των Hells Angels, των διαβόητων μηχανόβιων "Αγγέλων της Κόλασης", ήταν ειρηνικά και πρόθυμα να επιβλέψουν την τάξη και την ασφάλεια των θεατών με μοναδικό αντάλλαγμα γενναίες ποσότητες αλκοόλ. Στο πλήθος εκατοντάδων χιλιάδων νέων που συνέρρεε, οι έμποροι ναρκωτικών προωθούσαν ανενόχλητοι μεγάλες ποσότητες νοθευμένου LSD, με καταστροφικά αποτελέσματα και, το χειρότερο, οι Hells Angels αποδείχθηκαν κάθε άλλο παρά άκακοι και συνεργάσιμοι (η συμμορία των Hells Angels είναι πασίγνωστη ιστορικά για την ροπή της προς το έγκλημα). Τα συγκροτήματα που προηγήθηκαν των Στόουνς στη σκηνή γρήγορα διαπίστωσαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. 
"Η ατμόσφαιρα ήταν άσχημη από την αρχή", εξήγησε αργότερα ο Κάρλος Σαντάνα. "Οι συμπλοκές άρχισαν λόγω της βιαιότητας των "Αγγέλων" και όλα εξελίχθηκαν τόσο γρήγορα που δεν μπορέσαμε να αντιδράσουμε. Μπροστά στα μάτια μας παιδιά μαχαιρώνονταν και κεφάλια έσπαγαν χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ολόκληρο το απόγευμα τα φορεία περνούν ασταμάτητα από το πλήθος στη σκηνή και από εκεί στο τραγικά ανέτοιμο ιατρείο". 
Πολλοί ήλπιζαν ότι η εμφάνιση των Στόουνς θα ηρεμούσε τα πνεύματα. οι Rolling Stones ήταν το τελευταίο συγκρότημα που εμφανίστηκε στη συναυλία του Άλταμοντ. Ο Τζάγκερ περίμενε τη νύχτα καθώς ήθελε το απόλυτο σκοτάδι να πλαισιώσει το ροκ θέαμα που είχε ετοιμάσει. Όταν εμφανίστηκαν οι Rolling Stones, ξέσπασαν και τα επεισόδια μπροστά στη σκηνή. Πολλοί πιστεύουν ότι ο Μικ Τζάγκερ δεν ευθύνεται γι' αυτά που ακολούθησαν. Περισσότεροι ήταν εκείνοι που σημείωσαν ότι δεν έκανε τίποτα για να τα αποτρέψει. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι ένας νεαρός μαύρος, ο Μέρεντιθ Χάντερ, δολοφονήθηκε από τους "Άγγελους της Κόλασης" ενώ έπαιζαν οι νότες του Under My Thumb. Ο Μέρεντιθ Χάντερ, ντυμένος με ένα ανοιχτό πράσινο κοστούμι και υπό την επήρεια μεθαμφεταμίνης, άρχισε να κραδαίνει ένα περίστροφο κοντά στη σκηνή την ώρα που τραγουδούσαν οι Stones. Οι φύλακες της τάξης της συναυλίας τον μαχαίρωσαν, τον κλώτσησαν και τον χτύπησαν ανελέητα με ρόπαλα και αλυσίδες. Αναίσθητος, ο Χάντερ μεταφέρθηκε από χέρι σε χέρι στο ιατρείο, όπου ελλείψει μέσων αλλά και ασθενοφόρου πέθανε αβοήθητος. Στο πλαίσιο αυτής της θλιβερής φήμης συναυλίας των Ρόλινγκ Στόουνς στο Άλταμοντ, τρεις ακόμη άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους (2 από τροχαίο και ένας από πνιγμό), πολλοί τραυματίες, 4 γεννήσεις, χώρος απαίσιος, ατμόσφαιρα φρίκης, βία παντού και οργανωτικό χάος (έλλειψη σε τροφή, ιατρικές σκηνές και φορητές τουαλέτες και ύψος εξέδρας μόλις 120 πόντους).
Οι μέθοδοι των Hells Angels αποδείχθηκαν τόσο βίαιες, που οι Rolling Stones τους απέλυσαν προκαλώντας τη μήνι των μοτοσυκλετιστών και τη συνωμοσία με στόχο τη δολοφονία του Τζάγκερ. Η δωρεάν συναυλία στη λεωφόρο του Άλταμοντ στη βόρεια Καλιφόρνια ήταν το όνειρο και η απάντηση των Rolling Stones στο Γούντστοκ αλλά κατέληξε στην πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του ροκ. Το φεστιβάλ στο Άλταμοντ αποτέλεσε την ταφόπλακα της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960 και την αρχή του τέλους των χίπις και του κινήματός τους.
Σκηνές από τα γεγονότα στη συναυλία των Rolling Stones περιλαμβάνονται στο μουσικό ντοκιμαντέρ Gimme Shelter (1970), όπου ο σκηνοθέτης Άλμπερτ Μέισλες ακολουθεί τους Rolling Stones στην τουρνέ τους στην Αμερική το 1969 και εστιάζει στην τραγική συναυλία στο Άλταμοντ. Αποσπάσματα από το ντοκιμαντέρ προβλήθηκαν και στη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε την αιματοβαμμένη συναυλία.