google/wiki40b huggingface dataset:
Γιαννάκης Σουλτάνης

Βιογραφία

Ο Γιαννάκης  Σουλτάνης γεννήθηκε στο Μοναστηράκι της Βόνιτσας του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο ίδιος υπέγραφε ολογράφως ως «Γιαννάκης Σουλτάνης Μοναστηρακιώτης». Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία γέννησης του, όπως δεν είναι γνωστό σήμερα ούτε το όνομα του πατέρα του. Έμεινε ορφανός από πολύ μικρός. Η μητέρα του λεγόταν Σουλτάνα και είχε τρία αγόρια, τον Αναστάση ή Αναγνώστη, που έπεσε μαχόμενος το 1822 στη μάχη του Αιτωλικού, το Γιωργάκη, που έφτασε μέχρι το βαθμό του υποστρατήγου, και τον τελευταίο τον Γιαννάκη. Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής πολλοί αγωνιστές έπαιρναν το επώνυμο από το όνομα του πατέρα τους, ενώ εδώ ο Γιαννάκης παίρνει το επώνυμο Σουλτάνης από το όνομα της μητέρας του, Σουλτάνας.
Η μητέρα του ήταν όμορφη, αντρογυναίκα σφυρηλατεί τα παιδιά της, αρχίζοντας από την ανυπακοή στον κατακτητή, για να φτάσουν στον ένοπλο αγώνα και αν χρειαστεί, στο ολοκαύτωμα. Τα παιδιά της πήραν απ΄την αρχή του αγώνα τα όπλα, κάτω από τις οδηγίες του γνωστού οπλαρχηγού Γεωργίου Τσόγκα, που είχε τότε το αρματωλίκι της Βόνιτσας.
Πήρε μέρος στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου επικεφαλής 48 ανδρών και σώθηκε κατά την έξοδο. Ξεχώρισε για την παλικαριά που φανέρωσε στην έξοδο. Κατόπιν ανασχημάτισε το σώμα του από Ακαρνάνες και κατέβηκε στο Ναύπλιο, όπου πήρε μέρος στο συμβούλιο των στρατηγών. Ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη, και πήρε μέρος στην μάχη της Δόμβραινας, όπου και φονεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1826 ή 12 Νοεμβρίου 1826. Αν και στη μάχη αυτή καμία άλλη απώλεια  δεν είχαν οι Έλληνες, ενώ προξένησαν πολλές στους εχθρούς, ο θάνατος του Σουλτάνη λύπησε όλους κατάκαρδα.
O Σουλτάνης κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κακοσίου, από όπου διακομίστηκαν τα  οστά του επί Δημάρχου Θίσβης Αλέξανδρου Κόλλια και παραδόθηκαν στον πρόεδρο του Ελεγκτικού συνεδρίου Σουλτάνη μαζί με το χρυσοστόλιστο μεταξωτό τσαμαντάνι του, που σωζόταν ακόμη. Στο κρανίο του διακρινόταν ένα γιγαντιαίο χάσμα, απομεινάρι απ' το θανάσιμο τραύμα που προξενήθηκε από το σπαθί.
Η εικόνα του είναι αναρτημένη στο Εθνολογικό Μουσείο, ενώ το όνομα του δόθηκε και σε οδό στην Αθήνα.
Εθνική Σουδάν (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Το Σουδάν αποτέλεσε μία από τις τρεις ομάδες που συμμετείχαν στο εναρκτήριο Κύπελλο Εθνών Αφρικής, στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 1957 (μαζί με Αίγυπτο και Αιθιοπία). Κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 1970.

Στάδιο

Η εθνική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Χαρτούμ, χωρητικότητας 23.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Χαρτούμ.
Μπιμπάις

Ιστορία

Η Μπιμπάις στην αρχαιότητα ήταν φρούριο που καταλήφθηκε κατά την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου. Η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο τη περίοδο των Φατιμιδών, το 1164 πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία από τους σταυροφόρους του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Το 1168 πολιορκήθηκε, καταλήφθηκε, λεηλατήθηκε ενώ σκοτώθηκαν πολλοί κάτοικοι της από τους σταυροφόρους, κάτι που εξόργισε του κόπτες της πόλης που ενώθηκαν με τους μουσουλμάνους και έδιωξαν τους σταυροφόρους.
Το 1798 ο στρατός του Ναπολέοντα ανακατασκεύασε τα τείχη του φρουρίου.
Ααβόρα

Περιγραφή

Οι ώριμοι ελαιοφοίνικες έχουν μόνο κορμό και φθάνουν ως τα 20 μέτρα ύψος. Τα ελαιοφοινικόφυλλα έχουν μήκος ως 5 μέτρα. Ένας νέος ελαιοφοίνικας παράγει περίπου 30 φύλλα το χρόνο. Οι ελαιοφοίνικες μετά από την ηλικία των 10 ετών παράγουν περίπου 20 φύλλα το χρόνο. Τα άνθη τους φυτρώνουν σε πυκνές συστάδες πολλών ανθέων. Το καθένα ανεξάρτητο άνθος είναι μικρό, αποτελούμενο από τρία (3) σέπαλα και τρία (3) πέταλα. Ο καρπός του ελαιοφοίνικα χρειάζεται 5-6 μήνες από την άνθηση να ωριμάσει. Είναι κοκκινωπός, περίπου στο μέγεθος μεγάλου δαμάσκηνου, και μεγαλώνει σε μεγάλα τσαμπιά. Κάθε καρπός αποτελείται από ένα ελαιώδες και σαρκώδες περικάρπιο, με ένα μονό σπόρο (το φοινικόσπορο), που είναι επίσης πλούσιος σε έλαιο. Όταν ωριμάσει, ο καρπός ζυγίζει μεταξύ 5 και 30 κιλά. Το βάρος του καρπού εξαρτάται από την ηλικία του ελαιοφοίνικα.

Καλλιέργεια

Για κάθε εκτάριο (δηλαδή 10 στρέμματα) ελαιοφοίνικων, η μέση ετήσια παραγωγή ανέρχεται σε 20 τόνους καρπών, που αντιστοιχούν σε φοινικέλαιο περίπου 4 τόνων. Επίσης, παράγονται 750 χιλιόγραμμα φοινικόσπορων, που αντιστοιχούν σε 500 χιλιόγραμμα υψηλής ποιότητας φοινικοπυρηνέλαιου, καθώς και σε 600 χιλιόγραμμα φοινικοπυρηνόπαστας, που μετά από επεξεργασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφή.

Εφαρμογές

Το περικάρπιο μετά από κατεργασία και μία διαδικασία ζυμώσεως δίνει το γνωστό φοινικέλαιο.
Το λάδι αυτό χρησιμοποιείται στην παρασκευή λιπαντικών, σαπουνιών, κεριών και στην επεξεργασία του λευκοσιδήρου. 
Από τους φοινικόσπορους, μετά από σύνθλιψη, παράγεται ένα διαφορετικό φοινικέλαιο που χρησιμοποιείται στην παρασκευή φαρμακευτικών προϊόντων και μαργαρίνης. Το υπόλοιπο που απομένει από τη σύνθλιψη των σπόρων χρησιμοποιείται για τροφή των ζώων και για λίπασμα.
Με χάραγμα στη βάση του τσαμπιού των καρπών βγαίνει ένας χυμός, που μετά από ζύμωση δίνει ένα οινοπνευματώδες ποτό, γνωστό ως το «κρασί του φοίνικα».
Άγιος Αμβρόσιος Κερύνειας

Τοποθεσία

Ο Άγιος Αμβρόσιος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, 23 χιλιόμετρα ανατολικά της Κερύνειας. Στα ανατολικά συνορεύει με την Καλογραία, στα νοτιοανατολικά με την Τρυπημένη, στα νότια με τον Άγιο Χαρίτων, στα νοτιοδυτικά με τον Κορνόκηπο, στα δυτικά με την Τράπεζα Κερύνειας και την Κλεπίνη και στα ανατολικά, νότια και δυτικά με την Χάρτζια. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Ονομασία

Το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Άγιο Αμβρόσιο της Κύπρου, στον οποίο ήταν αφιερωμένη η εκκλησία του χωριού, η οποία κατασκευάστηκε το 1910. Σήμερα η εκκλησία έχει μετατραπεί σε τζαμί. Ο Άγιος Αμβρόσιος της Κύπρου δεν είναι ο Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων, επίσκοπος Μιλάνου. Επειδή ο δεύτερος ήταν πιο γνωστός, λόγω άγνοιας και σύγχυσης, οι κάτοικοι του χωριού τιμούσαν (έως το 1974) τον Άγιο Αμβρόσιο Μεδιολάνων και όχι τον Άγιο Αμβρόσιο της Κύπρου.

Ιστορία

Την περίοδο του Τρωικού Πολέμου Έλληνες από την Αρκαδία έφτασαν στην Κύπρο και ίδρυσαν μια μεγάλη πολιτεία, την Μακαρία. Η Μακαρία διατηρήθηκε ως το τέλος της βυζαντινής αυτοκρατορίας και καταστράφηκε από τις αραβικές επιδρομές. Ακολούθως, τον 10ο μ.Χ. αιώνα, στα θέση της Μακαρίας οικοδομήθηκαν τα χωριά Άγιος Αμβρόσιος, Καλογραία, Χάρτζια και Μελανήσοικον.
1468 Ζόμπα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ζόμπα εκτιμάται σε 17 περίπου χιλιόμετρα. Η Ζόμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2,5 ως 3 ώρες περίπου, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Βάλτερ Χορν

Η συλλογή

Η μεγάλη συλλογή του Β. Χορν, που περιλαμβάνει σκαθάρια της οικογένειας Cicindelidae από όλο τον κόσμο, αλλά και νύμφες και γενικά κολεόπτερα, φυλάσσεται σήμερα στο Γερμανικό Εντομολογικό Ινστιτούτο. Τα έντομα προέρχονται από τη Βόρεια Αφρική (1896), την Κεϋλάνη (1899), τη Βόρεια και Νότια Αμερική (1902), και από τον Περσικό Κόλπο (1926).
Ερρίκος Α΄ της Λοθαριγγίας

Βιογραφία

Ήταν γιος του Χέτσελιν Α΄ κόμη του Τσύλπιχγκαου και μίας από τον Οίκο των Σαλίων, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα της Καρινθίας.
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντε των Αρντέν, αδελφή του πάπα Στεφάνου Θ΄. Η εξαδέλφη του Ριχέτσα, σύζυγος του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας του παραχώρησε το κάστρο του Κόχεμ, στην περιοχή του Μοζέλα. Το 1045 διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Όθωνα Β΄ ως παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας. Όταν ο Ερρίκος Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας ασθένησε, εκλέχθηκε διάδοχός του. 
Μετά το 1058 άρχισε να δείχνει σημεία παραφροσύνης, γι' αυτό και περιορίστηκε στη μονή του Γκόρτσε. Όταν άκουσε ότι η σύζυγός του είχε σχέση με συγγενή του, απέδρασε και τη σκότωσε με τσεκούρι το 1060. Τότε εγκλείστηκε για πάντα στη μονή του Έχτερναχ, όπου το 1061 απεβίωσε. Του γιου του Χέρμαν Β΄ την επιτροπεία ανέλαβε ο Άννο Β΄ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, καθώς και τη διακυβέρνηση της Λοθαριγγίας. Όταν έγινε 15 ετών, ο γιος του ανέλαβε παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας.
Αγνή της Αντιόχειας

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋνάλδου και της Κωνσταντίας των Ωτβίλ, κόρης και διαδόχου του Βοημούνδου Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας.
Ιωάννης Μπότσος

Ο Ιωάννης Μπότσος υπήρξε Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Κατάθεσε στην Εθνική Τράπεζα γενναίο ποσό για να ωφελείται η πατρίδα από τους τόκους. Μετά θάνατον κληροδότησε όλη του την περιουσία προς όφελος όλων των Ελληνικών σχολείων.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1987-88

Η διοργάνωση

Στην 46η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1987-88 μετείχαν συνολικά 70 ομάδες (16 Α΄ εθνικής, 18 Β' εθνικής και 36 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 3 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32.
Ήταν μια αρκετά επεισοδιακή χρονιά και σημαδεύτηκε από αρκετά σκληρές αναμετρήσεις στις περιπτώσεις όπου κληρώθηκαν «δυνατά» ζευγάρια. Στον Γ' γύρο ο Ολυμπιακός απέκλεισε την ΑΕΚ με ισοπαλία 1-1 εντός έδρας και νίκη 3-1 εκτός έδρας, σ' έναν πολυσυζητημένο αγώνα. Στη φάση των ημιτελικών ο Ολυμπιακός απέκλεισε τον κάτοχο του τροπαίου ΟΦΗ και ο Παναθηναϊκός τη μετέπειτα πρωταθλήτρια της χρονιάς εκείνης, Λάρισα.
Ο τελικός ανάμεσα στους δύο αιωνίους αντιπάλους ήταν μία ευκαιρία «εξιλέωσης», καθώς και οι δύο πραγματοποίησαν μέτρια πορεία στο πρωτάθλημα. Ο αγώνας ήταν νευρικός και άτεχνος, κράτησε όμως ζωηρό το ενδιαφέρον ως το φινάλε, μιας και κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι μετά από ισοπαλία 2-2 (όπου κι εδώ τα 3 από τα 4 γκολ προήρθαν από πέναλτυ). Ο Νίκος Σαργκάνης αναδείχθηκε "ήρωας" αποκρούοντας 2 και ευστοχώντας σε ένα σουτ σ' αυτή τη διαδικασία. 
Για τον Ολυμπιακό ήταν η τρίτη φορά που έχανε το κύπελλο στα πέναλτι, μετά τις ήττες του 1974 και 1976. Με την κατάκτηση αυτή, ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε σε κατακτήσεις κυπέλλων την ΑΕΚ (10 έναντι 9). Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Δημήτρης Σαραβάκος που πέτυχε 10 γκολ.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων

Ιστορία

Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων σχηματίστηκε το 2007 από τη συγχώνευση του Συνδέσμου Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων (BAP) και της Φιλιππινέζικης Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (PB).
Λεβέντικος

Ο λεβέντικος (της Λευτεριάς) είναι παραδοσιακός χορός της Δυτικής Μακεδονίας και μάλιστα ο πιο διαδεδομένος στο νομό Φλώρινας και λιγότερο στην Έδεσσα. Είναι γνωστός και στην Αλβανία αλλά και στη Βόρεια Μακεδονία.

Ονομασία

Είναι γνωστός επίσης ως λυτός ή αμολυτός και χορεύεται από άνδρες και γυναίκες.
Οι σλαβόφωνοι τον λένε πουσνότο που σημαίνει χαλαρός, λυτός, ενώ σε τοπικές σλαβικές διαλέκτους του νομού Φλώρινας είναι γνωστός ως πούστσενο ή πούστσενοτο (και εννοούν ελεύθερος). Η ονομασία πούστσενο παράγεται από το ρήμα «πούστσαμ» της τοπικής σλαβικής γλώσσας που σημαίνει ότι αφήνω κάτι ελεύθερο, κάτι που μέχρι τώρα κρατούσα περιορισμένο.
Σε ορισμένα χωριά όπου ζουν Αρβανίτες συναντάται με το όνομα Μπεράτσε ή Μπαϊράτς και τον χορεύουν με ελαφρώς διαφοροποιημένα βήματα.

Πώς χορεύεται

Είναι μικτός κυκλικός χορός που χορεύεται σε ξεχωριστούς κύκλους από τους άνδρες και τις γυναίκες ή στον ίδιο κύκλο, μπαίνουν πρώτα όλοι οι άνδρες και ακολουθούν οι γυναίκες. Η λαβή των χεριών είναι, συνήθως, από τις παλάμες στο ύψος των ώμων με λυγισμένους τους αγκώνες, ενώ στο χωριό Νίκη του Νομού Φλώρινας, η λαβή γίνεται από τον καρπό. 
Ο χορός  αποτελείται από 12 ή 15 βήματα και έχει διπλά πηδήματα άνισης διάρκειας. Στην αρχή τα βήματα είναι στρωτά και στη συνέχεια γρήγορα και πηδηχτά και ολοκληρώνονται σε 3 μουσικά μέτρα. Έχει μέτρο 16/8 (9+7, ή αναλυτικότερα 2.2.2.3.2.2.3).
Υπάρχουν πολλές μελωδίες, έχουν καταγραφεί εννέα απ' αυτές, αλλά σε καμία δεν έχουν σωθεί λόγια τραγουδιού. Χαρακτηριστικό γνώρισμά του χορού αυτού είναι ότι η μελωδία και ο χορός στα μέτρα τους δεν ταυτίζονται.
Συναντώνται παραλλαγές του χορού στα πεδινά και στα ορεινά χωριά. Επίσης, υπάρχει μια διαφορετική παραλλαγή στο γρήγορό του μέρος. Στις Πρέσπες χορεύεται εντελώς διαφορετικά και με άλλα βήματα, ενώ η μελωδία παραμένει η ίδια. Ο πρώτος και ο τελευταίος χορευτής κάνουν τσαλίμια και συνηθίζεται να πηγαίνει ο πρώτος δίπλα στη ντάμα του, κάνοντας μια στροφή από δεξιά και να "την χορεύει".
Στους γάμους της δυτικής Μακεδονίας ο χορός αυτός χορεύεται πρώτος-πρώτος, όπως επίσης και σε γιορτές ή σε κάθε άλλη ευκαιρία. Στα βήματα του Πούστσενο χορεύονται κι άλλοι χοροί οι οποίοι συνήθως παίρνουν την ονομασία από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους: πεταχτός, ζωηρός, πηδηκτός, στρωτός, αργός, ή από το όνομα του πρωτοχορευτή που τον προτιμά: Σούμπουβοτο (του Σούμπου), Στάμκοβοτο (του Στάμκου).

Μουσικά όργανα

Η μελωδία του λεβέντικου ενδεικτικά παίζεται με τα εξής μουσικά όργανα: κλαρίνο, ταμπούρλο, τρομπέτα, ακορντεόν και νταούλι, νταχαρέ, λύρα, ζουρνά.
Βιογεωγραφική περιοχή

Με τον όρο βιογεωγραφική περιοχή (αλλιώς και βιογεωγραφικά βασίλεια), κατά τη Βιογεωγραφία, χαρακτηρίζεται επιφάνεια της Γης που περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες οργανισμών και ιδιαίτερα φυτών και ζώων που εμποδίζονται ν΄ απομακρυνθούν από την περιοχή αυτή εξαιτίας διαφόρων φυσικών εμποδίων.
Έτσι οι βιογεωγραφικές περιοχές, ως υποδιαιρέσεις της επιφάνειας της Γης, εμφανίζουν διαφορετική σύσταση της πανίδας και χλωρίδας δημιουργώντας κατά συνέπεια και διαφορετικές φυτογεωγραφικές και ζωογεωγραφικές περιοχές. Αυτός ο βιοκαταμερισμός της επιφάνειας της Γης ήταν και η αφετηρία της δημιουργίας της ιδιαίτερης επιστήμης της Βιογεωγραφίας.
Τα βιογεωγραφικά βασίλεια, όπως καθιερώθηκαν από τον Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας, είναι η Παλαιοαρκτική (Βόρεια Ευρώπη, Μεσόγειος, Σιβηρία, Μαντζουρία), η Αιθιοπική (Ανατολική, Δυτική και Νότια Αφρική, Μαδαγασκάρη), η Ανατολική (κεντρική Ινδία, Σρι Λάνκα, Ινδοκίνα, Βορειοανατολική Ασία), η Αυστραλιανή (Αυστρο-Μαλαισία, Αυστραλία, Πολυνησία, Νέα Ζηλανδία), η Νεαρκτική (Καλιφόρνια, Βραχώδη Όρη, οροσειρά Allegheny, Καναδάς) και η Νεοτροπική περιοχή (Χιλή, Βραζιλία, Μεξικό, Αντίλες). Αν και οι περιοχές αυτές είναι ευρέως αποδεκτές ως σήμερα, ορισμένοι ερευνητές υιοθετούν επίσης πιο λεπτομερείς υποδιαιρέσεις. Τα βασίλεια δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε ηπειρωτικά όρια. Παρατηρούνται πολλές αποκλίσεις ως προς την ταξινόμηση των φυτογεωγραφικών και ζωογεωγραφικών περιοχών που δεν ταυτίζονται π.χ. κατ΄ αριθμό περιοχών και των φυσικών ορίων τους. Σημαντικότερες τέτοιες ταξινομήσεις είναι η ταξινόμηση κατά Γκουντ (φυτογεωγραφική), και η ταξινόμηση κατά Ντάρλιγκτον (ζωογεωγραφική).
Μάρκελλος Μιτσός

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χίο το 1908. Σπούδασε στην Αθήνα και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία. Διετέλεσε επιμελητής αρχαιοτήτων από το 1931. Δημοσίευσε αρχαιολογικές μελέτες στην Αρχαιολογική Εφημερίδα.
Ντένις Γουάσινγκτον

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στην περιοχή του Spokane, και μεγάλωσε στο Spokane, στο Bremerton, στην Ουάσιγκτον και στη Missoula, Μοντάνα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν πολύ νέος και ο Ουάσιγκτον έζησε με τη μητέρα του. Σπάνια έβλεπε τον πατέρα του, ο οποίος εργαζόταν σε οικοδομές στο εξωτερικό. Ο Ουάσιγκτον δεν μεγάλωσε σε μια πλούσια οικογένεια. Επιπλέον, δηλώνει το διαζύγιο των γονιών του ως το κίνητρό του να παρέχει στη δική του γυναίκα και στα παιδιά του ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον.

Προσωπική ζωή

Ο Ουάσιγκτον είναι παντρεμένος με την Phyllis και ζει στη Μισούλα της Μοντάνα. Ο γιος του, ο Κάιλ Ουάσιγκτον, είναι συμπρόεδρος της Seaspan Marine Corporation.
Ο Ουάσινγκτον έχει επίσης μια μεγάλη ιδιωτική κατοικία στο νησί Stuart της Βρετανικής Κολομβίας, συμπεριλαμβανομένου ενός πολυτελούς καταφυγίου για ψάρεμα και γηπέδου γκολφ. Το γήπεδο Washington-Grizzly για το ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο της Μοντάνα φέρει το όνομά του
Το ιδιωτικό του γιοτ Attessa IV παρουσιάστηκε στο περιοδικό Forbes. Στην κατοχή του επίσης βρίσκεται ένα Boeing Business Jet, εγγραφής N162WC 737-700.
Πωλ Μπέιλοφ

Καριέρα

Ο Μπέιλοφ σχημάτισε τους Exodus μαζί με τον κιθαρίστα Κερκ Χάμμετ, τον μπασίστα Τζεφ Άντριους και το ντράμερ Τομ Χάντινγκ το 1981. Έχοντας ως μεγαλύτερη επιρροή συγκροτήματα του New Wave of British Heavy Metal και του πανκ, το συγκρότημα ξεκίνησε να δίνει συναυλίες με άλλους μουσικούς της thrash metal σκηνής όπως οι Metallica, οι Flotsam and Jetsam, οι Testament και οι Death Angel.
Το 1983, ο Χάμμετ αποχώρησε από το συγκρότημα δίνοντας τη θέση του στους Γκάρι Χολτ και Ρικ Χάνολτ, με τους Exodus να ηχογραφούν το "Bonded by Blood", ένα από τα σπουδαιότερα άλμπουμ του είδους. Ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας του Μπέιλοφ ήρθε σε αντιπαράθεση με τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος, με αποτέλεσμα να απολυθεί πριν ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις για το δεύτερο τους άλμπουμ "Pleasures of the Flesh". Στο συγκεκριμένο δίσκο αναφέρεται το όνομα του στη σύνθεση τριών κομματιών, αλλά τα φωνητικά ηχογραφήθηκαν από τον Στηβ Σόουζα.
Ο Μπέιλοφ σχημάτισε τους Piranha, αλλά δεν πραγματοποίησαν επίσημες ηχογραφήσεις και διαλύθηκαν μετά από τα ντέμο "Big Fucking Teeth" και "Demo # 2". Το ίδιο διάστημα, οι Exodus γνώρισαν επιτυχία αλλά τα εσωτερικά προβλήματα οδήγησαν το συγκρότημα σε διάλυση, το 1992.
Το 1997, επέστρεψε στους επανενωμένους Exodus, ηχογραφώντας το ζωντανό άλμπουμ "Another Lesson in Violence" και περιοδεύοντας μέχρι και την επόμενη χρονιά. Το συγκρότημα πέρασε στον πάγο, για να επανέλθουν στην ενεργό δράση το 2001 προγραμματίζοντας περιοδείες αλλά και την ηχογράφηση ενός νέου στούντιο άλμπουμ. Παρ' όλα αυτά, στις 31 Ιανουαρίου 2002 ο Μπέιλοφ υπέφερε ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε κώμα. Λίγο αργότερα, ανακοινώθηκε ότι ήταν εγκεφαλικά νεκρός και στις 2 Φεβρουαρίου το ιατρικό προσωπικό διέκοψε τη λειτουργία των μηχανημάτων που τον κρατούσαν στη ζωή. Σε ηλικία 42 ετών, ο Μπέιλοφ δεν είχε αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας μέχρι τότε και το γεγονός του επεισοδίου του αντιμετωπίστηκε ως κάτι απρόσμενο από τους οικείους του.
Ντόογκ

Ιστορία

Σύμφωνα με τον Σίριν Σίμονς, το ντόογκ ήταν δημοφιλές ποτό και καταναλωνόταν στην αρχαία Περσία (το σημερινό Ιράν). Σύμφωνα με μια πηγή του 1886, το όνομά του ποτού προέρχεται από την περσική λέξη για το άρμεγμα, την ντοοσιντάν.
Σύμφωνα με τον Νεβίν Χαλίτσι, το αϊράνι είναι ένα παραδοσιακό τούρκικο ποτό και καταναλωνόταν από νομάδες Τούρκους πριν το 1000 μ.Χ.. Σύμφωνα με τον Τσελαλεττίν Κοτσάκ και τον Γιάχια Κεμάλ Αβσάρ (Καθηγητές στην Μηχανική Τροφίμων στο Πανεπιστήμιο Μουσταφά Κεμάλ), το αϊράνι αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από τους Ουράνιους Τούρκους.
Pure Holocaust

Σχετικά

Το Pure Holocaust είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Immortal με τον Abbath να διαχειρίζεται τα ντραμς, μαζί με το μπάσο. Ενώ οι στίχοι του προηγούμενου δίσκου Diabolical Fullmoon Mysticism ασχολούνταν με τυπικά θέματα black metal μουσικής, αυτός ο δίσκος μιλά για παγωμένα φανταστικά τοπία. Ο τίτλος πηγάζει από μια συνέντευξη του συγκροτήματος, στην οποία ο ντράμερ Kolgrim αναφερθηκε στο είδος της μπάντας ως "holocaust metal".
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε από την Osmose Records σε μορφή CD, με μικρό αριθμό αντιτύπων σε μορφή βινυλίου. Επανεκδόθηκε το 2005, μαζί με όλη τη δισκογραφία των Immortal.α
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καΐρου

Τερματικοί σταθμοί

Οι τερματικές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου περιλαμβάνουν την αίθουσα αναχώρησης 1, τη διεθνή αίθουσα 3 και την αίθουσα 4 για ιδιωτικές και μη εμπορικές πτήσεις αεροσκαφών. Σύμφωνα με το σχέδιο βελτίωσης και αναβάθμισης του αερολιμένα, η διαχειρίστρια εταιρεία κατεδάφισε την παλαιά αίθουσα 3, που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως για τις εσωτερικές αφίξεις και αναχωρήσεις, προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα αίθουσα για τις διεθνείς αφίξεις. Ο τερματικός 1 είναι γνωστός στους ντόπιους ως «παλιό αεροδρόμιο», αν και οι εγκαταστάσεις του πρόσφατα ανακαινίστηκαν και είναι νεώτερες από εκείνες του τερματικού 2, που είναι ακόμη γνωστός ως «νέο αεροδρόμιο».
Ποταμός Νυανγκά

Ρους

Ο Νυανγκά πηγάζει σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρα στο Μπιρουγκού-Μπεργκέν, στα σύνορα μεταξύ της Γκαμπόν και της Δημοκρατίας του Κονγκό, κοντά στο όριο των επαρχιών Νγκουνιέ και Ογκοουέ-Λολό της Γκαμπόν. Αρχικώς ρέει προς τα νότια κατά μήκος των συνόρων των δύο χωρών, αλλά χωρίς να τα ορίζει, και κατόπιν προς τα νοτιοδυτικά, διαρρέοντας την επαρχία Νιάρι του Κονγκό και μετά την ομώνυμη Επαρχία Νυανγκά της Γκαμπόν. Ο ρους του στρέφεται απότομα προς τα βορειοδυτικά και μετά από περίπου 100 χιλιόμετρα περνά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, την Τσιμπανγκά, τη μεγαλύτερη πόλη που είναι κτισμένη στις όχθες του. Τέλος στρέφεται και πάλι προς τα νοτιοδυτικά, εκεί όπου δέχεται τα νερά του σημαντικότερου παραποτάμου του, του Μουκαλαμπά, και εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό, 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της κωμόπολης Μαγιουμπά, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 2°58′45″ Ν πλάτος και 10°16′15″ Α μήκος.

Υδρολογία

Η λεκάνη απορροής του ποταμού Νυανγκά έχει έκταση 22.500 km². Η μέση παροχή του ποταμού στην Τσιμπανγκά φθάνει τα 280 έως 330 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, με μέγιστο τον Μάρτιο (530 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο) και ελάχιστο τον Σεπτέμβριο (88,4 m³/sec).
Τουρισμός στην Κροατία

Ο τουρισμός είναι είναι ένας σημαντικός οικονομικός τομέας στην Κροατία. Το 2012 η Κροατία είχε 11,8 εκατομμύρια τουρίστες και το 2013 πάνω από 14 εκατομμύρια, οι οποίοι πραγματοποίησαν 73.250.000 διανυκτερεύσεις. Το 2005 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος τουριστικός προορισμός στον κόσμο, σύμφωνα με την εταιρεία Lonely Planet.
Βόισλαβ Σέσελι

Προσωπικά στοιχεία

Ο Βόισλαβ Σέσελι γεννήθηκε στο Σαράγεβο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία βρισκόταν τότε στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας. Πατέρας του ήταν ο Νίκολα Σέσελι (1925–1978) και μητέρα του η Ντάνιτσα Σέσελι (1924-2007), οι οποίοι και οι δύο ήταν Σέρβοι και κατάγονταν από την περιοχή της κοιλάδας του Πόποβο.
Η σύζυγος του Βόισλαβ Σέσελι, Γιαντράνκα Σέσελι (Јадранка Шешељ) γεννήθηκε στο Ποντουίεβο στις 11 Οκτωβρίου 1960. Συμμετείχε στις εκλογές για την προεδρία της Σερβίας το 2012, αλλά απέτυχε να περάσει τον πρώτο γύρο κερδίζοντας 3,78% των ψήφων. Είναι μέλος του Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος.
239 Αδράστεια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αδράστειας εκτιμάται σε 42 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Είναι άγνωστο επίσης αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αδράστεια γύρω από τον εαυτό της.
Γκιγκ Ζ΄ του Βιεννουά

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος τού Γκιγκ ΣΤ΄ κόμη του Βιεννουά και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης των Αλεράμιτσι, κόρης τού Γουλιέλμου ΣΤ΄ μαρκησίου του Μομφερράτου.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1237, ενώ ήταν 12ετής· η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος. Έκανε μεγάλους αγώνες για τις κομητείες τού Εμμπρύν και τού Γκαπ εναντίον τού Καρόλου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού σύζυγο της κόμισσας της Προβηγκίας & Φορκαλκιέ. Οι δύο κομητείες ήταν η προίκα της πρώτης συζύγου τού πατέρα του· ο Γκιγκ ΣΤ΄ απέπεμψε την πρώτη σύζυγό του, νυμφεύτηκε τη δεύτερη και έδωσε τις κομητείες στον Γκιγκ Ζ΄ από τον γάμο αυτόν. Ο Κάρολος Α΄ ως κόμης τού Φορκαλκιέ τις διεκδικούσε. Τελικά συμβιβάστηκαν: ο Γκιγκ Ζ΄ κράτησε το Εμμπρύν και ο Κάρολος Α΄ έλαβε το Γκαπ.
Το 1239 ο Γκιγκ Ζ΄ διαπραγματεύθηκε τον γάμο του με την κόρη τού Μπαρράλ κυρίου τού Μπω και ο σύμμαχός του Ραϋμόνδος Ζ΄ κόμης της Τουλούζης βοήθησε σε αυτό· ωστόσο ο Μπαρράλ έλεγε μετά, ότι διαπραγματευόταν κατόπιν απειλών για τη ζωή του. Το 1241 o Γκιγκ Ζ΄ αρραβωνιάστηκε με τη Βεατρίκη, κόρη τού Πέτρου Β΄ κόμη της Σαβοΐας. Ο αδελφός του τελευταίου Φίλιππος Α΄ συμφώνησε να τον συνδράμει στη διαμάχη με τον κόμη τού Βαλεντινουά. Η Βεατίκη έλαβε προίκα το Φωσινύ, μία περιοχή στα άκρα της Σαβοΐας, που οι απόγονοι τού Γκιγκ Ζ΄ θα αμυνθούν γι' αυτήν έναντι των παραδοσιακών εχθρών τους, των κόμητων της Σαβοΐας. 
Το 1247 τον κάλεσε ο Φρειδερίκος Β΄ της Γερμανίας να ακολουθήσει τον στρατό, που συγκέντρωνε στη Σαβοΐα. Ο σκοπός ήταν να επιτεθεί στον πάπα στη Λυών· τελικά ο Φρειδερίκος Β΄ αποσπάστηκε με άλλες μάχες στην Ιταλία.