Ανέστης Πεταλίδης

Καριέρα Καλαθοσφαιριστή

Ο Πεταλίδης αγωνίστηκε με την ομάδα της ΧΑΝΘ από το 1945, με προπονητή τον Μίμη Τσικίνα, μέχρι το 1955, όταν και σταμάτησε την αγωνιστική του δραστηριότητα για να επικεντρωθεί στην τεχνική ηγεσία του Άρη. Με την ΧΑΝΘ κατέκτησε δέκα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης σε ισάριθμες αγωνιστικές περιόδους, με σπουδαιότερες επιτυχίες την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος του 1949 και την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα του 1951 και του 1954.

Καριέρα Προπονητή

Ο Πεταλίδης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη το καλοκαίρι του 1952 και αγωνίστηκε με τους "κίτρινους" μόνο κατά την πρώτη τους ευρωπαϊκή έξοδο, στο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση.
Με τους "κίτρινους" παρουσίασε ένα πρωτοποριακό στυλ γρήγορου παιχνιδιού, βασισμένο στην πίεση στην άμυνα και τον αιφνιδιασμό στην επίθεση. Ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1958 και αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδος, κάτι που επαναλήφθηκε και την επόμενη σεζόν.
Στις 18 Μαΐου του 1959, ο Άρης κατέκτησε το διεθνές τουρνουά της Λιέγης, νικώντας την Αντβέρπ με 61-45, μία επιτυχία που έδωσε διεθνή αναγνώριση στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Ο Πεταλίδης οδήγησε τον Άρη σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης μέχρι το 1963, αφού στις τελευταίες έξι χρονιές της διοργάνωσης, οι "κίτρινοι" δεν προκρίθηκαν στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος μόνο το 1962.
Στην πρώτη χρονιά του πρωταθλήματος της Α' Εθνικής, ο Άρης αναδείχθηκε πέμπτος, αλλά την επόμενη σεζόν κατέλαβε την δεύτερη θέση, με μία ομάδα νέων παικτών τους οποίους ανέδειξε ο Πεταλίδης, όπως οι Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Γιώργος Τσιτούρας, Λευτέρης Χατζόπουλος, κ.α..
Ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση και το 1966, διεκδικώντας τον τίτλο του πρωταθλητή από την ΑΕΚ στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκε στην Αθήνα με 89-80. Η επιτυχία αυτή οδήγησε τους "κίτρινους" στην πρώτη τους έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αφού συμμετείχαν στο πρώτη διοργάνωση του κυπέλλου Κυπελλούχων, αντιμετωπίζοντας την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, από την οποία αποκλείστηκαν λόγω της βαριάς εκτός έδρας ήττας και παρά το ότι κέρδισαν στην Ελλάδα με διαφορά είκοσι πόντων.
Ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση για δύο συνεχόμενες χρονιές και την τέταρτη θέση τις δύο επόμενες, κλείνοντας την δεκαετία του '60 ως μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι "κίτρινοι" στις αρχές της επόμενης δεκαετίας και τους περιόρισαν στην μέση του βαθμολογικού πίνακα, οδήγησαν την διοίκηση του συλλόγου στην αποπομπή του Πεταλίδη από τον πάγκο του Άρη μετά από 21 χρόνια, δίνοντας την θέση του στον Φαίδωνα Ματθαίου.
Το 1974-75, ο Πεταλίδης επέστρεψε στον πάγκο του Άρη, αλλά μετά το κακό ξεκίνημα των δύο νικών σε έξι αγώνες, έδωσε την σκυτάλη, προσωρινά στον καλαθοσφαιριστή Γιάννη Ιωαννίδη και στην συνέχεια στον Γιώργο Τσιτούρα.
Το καλοκαίρι του 1978, ώθησε τον Ιωαννίδη να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του συλλόγου, με αποτέλεσμα έναν χρόνο αργότερα να γίνει ο νεότερος προπονητής που κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος.
Ο Πεταλίδης επέστρεψε στην τεχνική ηγεσία του Άρη για άλλη μια φορά την σεζόν 1979-80, αντικαθιστώντας τον Φρεντ Ντέβελι και οδηγώντας τους "κίτρινους" στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Ως παράγοντας, ο Πεταλίδης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μεταγραφή του Νικού Γκάλη στον Άρη και ήταν αυτός που τον υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο. Συνέβαλε στην επιστροφή του Ιωαννίδη στον πάγκο του Άρη το 1982, όπως και στην ζωντανή μετάδοση ενός αγώνα του πρωταθλήματος μπάσκετ εβδομαδιαίως, από την ΕΡΤ, κατά την σεζόν 1982-83.
Η ανοδική πορεία του Άρη και η ανάληψη της προεδρίας από τον Άκη Μιχαηλίδη, οδήγησαν στον παραγκωνισμό του Πεταλίδη, ο οποίος συνέχισε ως σύμβουλος του τμήματος.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2012, έχασε την ζωή του αφού είχε νοσηλευθεί σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης για μερικές ημέρες, έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο.