google/wiki40b huggingface dataset:
Τάκης Παπουλίδης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Τάκης Παπουλίδης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε μικρή ηλικία, από την Α.Ε. Καλλιθέας. Εν συνεχεία, υπήρξε παίκτης του Πανιώνιου από τα μέσα της δεκαετίας του '50 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1961, όταν απέκλεισε τον Παναθηναϊκό με 2-1 και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης με 1-0, για να ηττηθεί στον τελικό από τον Ολυμπιακό.
Το 1963 πήγε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο τίτλους τις περιόδους 1963-64 και 1964-65 κι έφτασε άλλη μια φορά στον τελικό του Κυπέλλου το 1965.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Τάκης Παπουλίδης ήταν 21 φορές διεθνής με την Ελλάδα. Η πρώτη συμμετοχή του ήταν στις 1/10/1958 στον εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών με τη Γαλλία και η τελευταία στις 3/10/1965 στον εντός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου με τη Σοβιετική Ένωση.
Απεβίωσε το 1998 σε ηλικία 64 ετών.
Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων

Ο Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων (αρμενικά: Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս) είναι ο πατριάρχης και πνευματικός καθοδηγητής της εθνικής εκκλησίας της Αρμενίας, της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας και της παγκόσμιας Αρμενικής διασποράς. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Απόστολοι Θαδδαίος και Βαρθολομαίος διέδωσαν τον Χριστιανισμό στην Αρμενία κατά τον πρώτο αιώνα. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Φωτιστής ήταν ο πρώτος επίσημος προκαθήμενος της εκκλησίας, μετά την υιοθέτηση του Χριστιανισμού από τους Αρμένιους ως επίσημη θρησκεία τους το 301 μ.Χ. Έδρα του Καθολικού Πατριάρχη και πνευματικό και διοικητικό κέντρο της Αρμενικής Εκκλησίας, είναι η Αγία Έδρα του Ετσμιαντζίν (Βαγαρσαπάτ).
Η Αρμενική Αποστολική Εκκλησία είναι τμήμα των  Ανατολίτικων Ορθοδόξων Εκκλησιών που υιοθέτησαν τον Μονοφυσιτισμό και ο οποίος καταδικάστηκε από την Δ' Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 μ.Χ. Σε αυτές τις προχαλκηδόνιες εκκλησίες ανήκουν επίσης η Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιγύπτου, η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ορθόδοξη Εκκλησία του Μαλαμπάρ των Ινδιών, η Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ερυθραίας.
Ο σημερινός Καθολικός Πατριάρχης Απάντων των Αρμενίων είναι ο Καρεκίν Β΄.
Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου

Το έργο

Το έργο που έχει αναλάβει η εταιρία περιλαμβάνει την ανακατασκευή και αναβάθμιση του υφιστάμενου αυτοκινητόδρομου, την κατασκευή νέου τμήματος αυτοκινητόδρομου, καθώς και την λειτουργία και συντήρησή του για 30 χρόνια.
Η Εκκλησία του Χριστού

Η Εκκλησία του Χριστού είναι χριστιανική εκκλησία που ιδρύθηκε το 1911 από τον Έλληνα βιομήχανο Θεόδωρο Λαναρά, ο οποίος επηρεάστηκε εν μέρη από την διδαχή των Χριστάδελφων. Σήμερα υπάρχουν λίγοι πιστοί διασκορπισμένοι στην Ελλάδα (κυρίως στην Αθήνα).

Διδασκαλία

Η Εκκλησία του Χριστού είναι αντιτριαδική, δηλαδή δεν δέχεται το δόγμα της Αγίας Τριάδος. Πιστεύει πως υπάρχει ένας Θεός, ο Πατέρας· ο Ιησούς Χριστός ήταν μόνο άνθρωπος και δεν προϋπήρχε, ενώ το Άγιο Πνεύμα είναι η ενεργώς δύναμη του Θεού. Τονίζει ότι Διάβολος δεν υπάρχει, αλλά είναι απλό σύμβολο του κακού. Η Δευτέρα Παρουσία έγινε αοράτως το 73,5 μ.Χ. Η ψυχή δεν είναι αθάνατη και δεν υπάρχει κόλαση· οι αμαρτωλοί εκμηδενίζονται. Ο Λαναράς απέρριπτε ως νόθο το βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννη, καθώς θεωρούσε ότι ήταν υπεύθυνο για τον χιλιασμό, τον οποίο θεωρούσε αίρεση. Ο Αδάμ και η Εύα δεν ήταν οι πρώτοι άνθρωποι.
Βερενίκη Α΄ της Αιγύπτου

Στη Μακεδονία

Πρώτος σύζυγος της Βερενίκης ήταν ο Φίλιππος, ένας Μακεδόνας ευγενής, με τον οποίο έφερε στον κόσμο το Μάγα, μέλλοντα βασιλιά της Κυρήνης, τη Θεοξένα των Συρακουσών και την Αντιγόνη, σύζυγο του Πύρρου, βασιλιά της Ηπείρου. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου του Μεγάλου το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα, ξεσπά μια σειρά εμφυλίων πολέμων ανάμεσα στους διαδόχους του. Τη μεγαλύτερη ισχύ αποκτά ο Περδίκκας, πράγμα που κάνει τους άλλους διεκδικητές να συνάψουν μεταξύ τους συμμαχίες. Ενώ ο Φίλιππος είχε πεθάνει, η Βερενίκη συνόδευσε στην Αίγυπτο σαν κυρία επί των τιμών την Ευρυδίκη, την κόρη του Αντίπατρου, η οποία επρόκειτο να παντρευτεί στα πλαίσια αυτών των συμμαχιών τον Πτολεμαίο.

Βασίλισσα της Αιγύπτου

Η Βερενίκη τράβηξε την προσοχή του βασιλιά, ο οποίος τελικά την παντρεύτηκε. Του χάρισε δύο κόρες, την Αρσινόη, μέλλουσα βασίλισσα της Θράκης, αλλά και της Αιγύπτου, και τη Φιλωτέρα. Απέκτησαν ακόμη το 308 π.Χ. ένα γιο, τον Πτολεμαίο. Ο τελευταίος, ονομάστηκε διάδοχος ως Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος, παραμερίζοντας τους γιους της Ευρυδίκης (κατόπιν έγιναν βασιλείς της Μακεδονίας). Ο Πτολεμαίος Α΄ φρόντισε ώστε και τα υπόλοιπα παιδιά της, ακόμη και αυτά από τον πρώτο της γάμο, να καταλάβουν διοικητικές θέσεις ή να παντρευτούν άτομα από άλλους βασιλικούς οίκους, ασκώντας παράλληλα διπλωματική πολιτική. Η Βερενίκη ήρθε σε ρήξη με την Ευρυδίκη και τελικά η δεύτερη αποχώρησε. Εκδικούμενη πάντρεψε την κόρη της, Πτολεμαΐδα με τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, μεγάλο εχθρό του πρώην συζύγου της.
Η Βερενίκη, που έμεινε πλέον μόνη βασίλισσα στην Αίγυπτο, επηρέαζε το σύζυγό της σε όλα τα κρατικά θέματα. Μάλιστα πολέμησε και πλάι του στο πεδίο της μάχης. Εκείνος για να την τιμήσει, χάρισε το όνομά της σε ένα λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας. Μετά το θάνατό της, ο γιος της Πτολεμαίος Β΄ της απέδωσε θεϊκές τιμές.
Παναγιώτης Χατζηκωνσταντίνου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Βόλο και εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Διετέλεσε Πρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Βόλου. Είχε σπουδάσει νομικά και ασκούσε την δικηγορία. Σε επαναληπτικές εκλογές το 1929 εξελέγη γερουσιαστής από τον εκλογικό κατάλογο του Συλλόγου Βιοτεχνών και Μικρεμπόρων για τριετή θητεία .
Γ´ Μιθριδατικός πόλεμος

Ο Γ´ Μιθριδατικός πόλεμος με τη Ρώμη (74-67) έγινε ύστερα από επέμβαση του Μιθριδάτη ΣΤ΄ στη Βιθυνία, την οποία είχε κληροδοτήσει στους Ρωμαίους ο τελευταίος βασιλιάς της Νικομήδης Γ΄.
Την ηγεσία του Ρωμαϊκού στρατού είχε ο Λεύκιος Λικίνιος Λούκουλος. Κατά τον πόλεμο αυτό ο βασιλιάς του Πόντου υπέστη διαδοχικές ήττες από τους Ρωμαίους, οι οποίοι κατέλαβαν τις σημαντικότερες πόλεις του κράτους του στην Ασία (71-70). Ο ίδιος ο Μιθριδάτης αναγκάστηκε να καταφύγει στο σύμμαχό του Τιγράνη, ενώ ο γιος του Μαχάρης, που είχε διοριστεί από τον πατέρα του βασιλιάς του κράτους του Κιμμερίου Βοσπόρου, προσχώρησε στους Ρωμαίους. Σημαντικές επιτυχίες είχε επίσης ο Λούκουλλος και στον πόλεμο κατά του Τιγράνη (68-67). Ωστόσο, οι αντίπαλοι του Ρωμαίου στρατηγού στη Ρώμη υπέσκαψαν το κύρος του στο στρατό, οι λεγεώνες του αρνήθηκαν να τον υπακούουν και ο ίδιος ανακλήθηκε στη Ρώμη.
Τότε ο Μιθριδάτης βρήκε την ευκαιρία ν΄ ανακαταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του και ακόμη να εισβάλει στη Βιθυνία και την Καππαδοκία (67). Παρά τις επιτυχίες του αυτές, κατά τη δεύτερη φάση του τρίτου πολέμου, ο αντίπαλός του Γναίος Πομπήιος με το αναμφισβήτητο κύρος του στο στρατό, με στόλο που δέσποζε - μετά την εξόντωση των πειρατών από την Φοινίκη ως το Βόσπορο - και αφού είχε αναγκάσει τον Τιγράνη να δηλώσει υποταγή στη Ρώμη, ζήτησε από τον Μιθριδάτη να παραδοθεί άνευ όρων.
Μάγκνους Α΄ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Ευφημίας των Μπγιέλμπο, κόρης του Έρικ δούκα του Σέντερμανλαντ. 
Το 1384 απεβίωσε σε ηλικία 39 ετών.
Μαθηματικός Πάπυρος της Μόσχας

Ασκήσεις του Πάπυρου της Μόσχας

Τα προβλήματα στον πάπυρο της Μόσχας δεν ακολουθούν συγκεκριμένη σειρά, και οι λύσεις περιέχουν λιγότερες λεπτομέρειες σε σύγκριση με τον πάπυρο του Ράιντ. Ο πάπυρος είναι γνωστός για μερικά από τα γεωμετρικά του προβλήματα. Τα προβλήματα 10 και 14 υπολογίζουν τον εμβαδόν μιας επιφάνειας και τον όγκου ενός κόλουρου (ο κύβος ενδεικτικά) αντίστοιχα. Τα υπόλοιπα προβλήματα είναι λίγο πολύ κοινά.

Προβλήματα με μήκος μερών πλοίου

Τα προβλήματα 2 και 3 υπολογίζουν το μήκος μερών πλοίου. Το ένα υπολογίζει το μήκος του πηδαλίου, και το άλλο του καταρτιού του πλοίου δεδομένου ότι είναι το  του μήκους μιας σανίδας κέδρου με μήκος  πήχεις.

Προβλήματα baku

Το 11 και το 23 είναι προβλήματα τύπου baku. Αυτά υπολογίζουν την απόδοση εργατών. Το πρόβλημα 11 για παράδειγμα, ρωτάει αν κάποιος κατασκευάζει  σανίδες  επί  τότε πόσες σανίδες  επι  μπορεί να κατασκευάσει. Το πρόβλημα 23 αφορά τον υπολογισμό της απόδοσης ενός υποδηματοποιού και ρωτά, «Όταν ένας υποδηματοποιός φτιάχνει μόνο σαντάλια, φτιάχνει δέκα (10) την ημέρα. Όταν μόνο διακοσμεί (φτιαγμένα) σαντάλια, διακοσμεί πέντε (5) την ημέρα. Πόσα μπορεί να φτιάξει και να διακοσμήσει την ίδια ημέρα;».

Προβλήματα γεωμετρίας

Επτά από τα 25 προβλήματα είναι προβλήματα γεωμετρίας, μεταξύ των οποίων ο υπολογισμός του εμβαδού τριγώνων, εμβαδού ημισφαιρίου (πρόβλημα 10), και ο υπολογισμός κόλουρου (κόλουρης πυραμίδας).
Δαμασκηνός Ρουμελιώτης

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Μητροπολίτης Δαμασκηνός, γεννήθηκε το 1920 στην Οιχαλία Μεσσηνίας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και σε ηλικία 13 ετών μετέβη στην Αθήνα όπου εργάστηκε ως εμποροϋπάλληλος. 
Τα δύσκολα χρόνια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και της γερμανικής κατοχής τον βρίσκουν με την οικογένεια του στην Αθήνα. Τότε συνδέθηκε πνευματικά με τον κατόπιν Μητροπολίτη Μαρώνειας και σε συνέχεια Ν. Ιωνίας Τιμόθεο. 
Για την προσφορά του, στον αγώνα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο, τιμήθηκε στο Αργός Ορεστικό στην Πρώτη Σιδηρά Μεραρχία με το μετάλλιο Ανδρείας Εξαίρετων Πράξεων. 
Το 1951 χειροτονείται Διάκονος. Αρχικά υπηρέτησε στην Μητρόπολη Μεσσηνίας. Το 1953 αποφασίζει να ακολουθήσει ανώτερες σπουδές και εισάγεται στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1958. Τότε διορίστηκε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μαρώνειας και Κομοτηνής, θέση που υπηρέτησε επί 16 χρόνια. Κατά την διάρκεια της θητείας του στην θέση αυτή πρόσφερε σημαντικό έργο στην περιοχή. Παράλληλα διετέλεσε διευθυντής του μαθητικού εκκλησιαστικού οικοτροφείου, πρόεδρος των Χριστιανικών Ομίλων Κυριών και Νεανίδων της Ιεράς Μητροπόλεως και γενικός επιθεωρητής της Μητρόπολης. Για το έργο του τιμήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων με μετάλλια και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με εύφημη μνεία.
Το 1974 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής και συνέχισε το έργο του. Φρόντισε για την συμπλήρωση των κενών της περιφέρειας από εφημέριους. 
Εξέδωσε τρεις ογκώδεις τόμους με πολύτιμα στοιχεία για την εκκλησιαστική, εθνική και κοινωνική προσφορά της Μητροπόλεως κατά την μακρά αρχιερατεία του.
Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών στις 6 Νοεμβρίου 2012 στο Νοσοκομείο της Κομοτηνής, έπειτα από προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.
Διδάκτωρ

Ο διδάκτωρ ή διδάκτορας, είναι κάτοχος ανωτάτου ακαδημαϊκού τίτλου σπουδών, ο οποίος λαμβάνεται με την απόκτηση ενός διδακτορικού διπλώματος. Η ετυμολογία της λέξης διδάκτωρ προέρχεται από το ρήμα «διδάσκω», ενώ άλλες προσφωνήσεις που χρησιμοποιούνται επίσης οι τίτλοι του «δόκτωρ» και «δόκτορας» που προέρχονται από τη γαλλική προσφώνιση «docteur».
Ορισμένες φορές ο τίτλος μπορεί να δοθεί τιμητικά σε κάποιο σημαντικό πρόσωπο από ένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με την αγόρευσή του σε «επίτιμο διδάκτορα», χωρίς απαρραίτητα να έχει λάβει διδακτορικό δίπλωμα από το ίδιο το ίδρυμα ή από κάποιο άλλο εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Bench (βρετανική μάρκα ρούχων)

Ιστορία

Η μάρκα ξεκίνησε το 1989 δημιουργώντας γραφικά σχέδια σε μπλουζάκια που επηρεάστηκαν από το σκέιτμπορντινγκ. Με τα χρόνια, η Bench έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο εμπορικό σήμα τρόπου ζωής. Και τώρα πουλάει όχι μόνο ανδρικά, αλλά και γυναικεία, συμπεριλαμβανομένων των τζιν, παντελόνια, ζώνες, τσάντες, φούστες και φορέματα.
Επαρχία Μοισίας Β΄

Η Επαρχία Μοισίας Β΄ ή Μοισία δευτέρα ή Κάτω Μοισία ,  ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Η επαρχία δημιουργήθηκε τον 3ο αιώνα από τον Διοκλητιανό και παρέμεινε  στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο με την διοικητική μεταρρύθμιση του 4ου αιώνα μ.Χ.. Η επαρχία κατελάμβανε εδάφη ανάμεσα στην οροσειρά του Αίμου και τον Δούναβη.
Διοικητικά ήταν μέρος της Διοίκησις Θρακικής, μία από τις έξι επαρχίες της, και της Υπαρχία της Ανατολής, ο διοικητής της είχε τον ρωμαϊκό τίτλο του ηγεμόνα.
Διοικητικό κέντρο της ήταν η Μαρκιανούπολη (σημερινή Ντέβνια), άλλες πόλεις ήταν η Οδησσός, η Δορόστολος, η Νικόπολη, η Νόβαι, η Απιάρρια, και η Εβραιτός. 
Το 681 μ.Χ. έπαψε να υπάρχει και στα εδάφη της συστάθηκε το Βουλγαρικό βασίλειο.
Επαρχία Τετζέν

Η επαρχία Τετζέν είναι επαρχία στην περιφέρεια Αχάλ του νότιου Τουρκμενιστάν.Καλύπτει μια έκταση 12.000 τ.χλμ, με ένα εκτιμώμενο πληθυσμό 110.000 κατοίκων το 2006. Η κύρια πόλη είναι το Τετζέν, που βρίσκεται κοντά στην λίμνη Χανχοβούζ. Ο κύριος αυτοκινητόδρομος είναι ο Μ37. Ο Μπερντί Κερμπαμπάγιεφ γεννήθηκε στην επαρχία Τετζέν.
Σταντ Ζυλ-Ντεσασό

Ιστορία

Το πρώην Σταντ Μυνισιπάλ ντυ Αβρ, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 28 Ιουνίου 1931, φέρει από το 1957 το όνομα του Ζυλ Ντεσασό (1872-1957), Δημοτικού Συμβούλου της πόλης της Χάβρης ο οποίος ήταν υπεύθυνος θεμάτων αθλητισμού.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το γήπεδο καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Ναζί. Ανακατασκευάστηκε λίγα χρόνια αργότερα και άνοιξε εκ νέου τις πύλες του στο φίλαθλο κοινό της πόλης στις 14 Ιανουαρίου 1951.
Το 1971, η ΧΑΚ αποχώρησε από την προηγούμενη έδρα της: το Σταντ ντε λα Καβέ Βερτ, τα εγκαίνια του οποίου είχαν γίνει το 1918, το οποίο και είχε φιλοξενήσει μία αναμέτρηση για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 και πιο συγκεκριμένα για την Φάση των 16 μεταξύ της Τσεχοσλοβακίας και της Ολλανδίας (3-0), και το οποίο αποτέλεσε έδρα της ΧΑΚ από το 1918 ως το 1970. Οι ρεζέρβες της ΧΑΚ εξακολουθούν να το χρησιμοποιούν ως έδρα.
Η μέγιστη χωρητικότητα του Σταντ Ζυλ-Ντεσασό ήταν της τάξεως των 22.000 θέσεων, πριν την ψήφιση σχετικής νομοθεσίας για την μετατροπή όλων των θέσεων σε καθημένων στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επρόκειτο για γήπεδο "αγγλικού στυλ", όπου το κοινό βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τους παίκτες. Συνεπώς, ο δωδέκατος παίκτης της ομάδας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση για να ενθαρρύνει τους παίκτες του συλλόγου ή να αποθαρρύνει τους αντιπάλους.
Τα καθίσματα, γαλάζιου και σκούρου μπλε χρώματος, δημιουργούν στην κερκίδα Paul Langlois τις λέξεις LE HAVRE και στις κερκίδες Kop και Harfleur την λέξη HAC.

Ποδόσφαιρο

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Η επαγγελματική ομάδα της ΧΑΚ άρχισε να αγωνίζεται σε αυτό το γήπεδο από την σεζόν 1970/1971, ενώ τελευταία της εμφάνιση σε αυτό ήταν στις 18 Μαΐου 2012, με μια αναμέτρηση απέναντι στην Ανζέ στα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος της σεζόν 2011-2012.

Εκδηλώσεις

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ) ιδρύθηκε με τη συνθήκη της Ρώμης στις 25 Μαρτίου 1957. Ο υπερεθνικός αυτός οργανισμός αποσκοπούσε στο να θέσει υπό κοινό έλεγχο και διαχείριση την παραγωγή και τη διάθεση της ατομικής ενέργειας. Μετά τη σύμβαση των Βρυξελών, το 1967 τα όργανά της συγχωνεύτηκαν με τα αντίστοιχα της ΕΟΚ και της ΕΚΑΧ, ώστε να σχηματιστούν οι λεγόμενες Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Η ΕΥΡΑΤΟΜ αποτελεί μαζί με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα τον πρώτο πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απώτερος σκοπός της είναι να δημιουργήσει μια κοινή αγορά ατομικής ενέργειας. Στόχος είναι να αναπτύξει την παραγωγή της στα κράτη μέλη, προκειμένου να καλυφθούν οι ενεργειακές τους ανάγκες και να εξάγεται το πλεόνασμα εκτός της Ένωσης, με την όλη διαδικασία να βρίσκεται υπό κοινή εποπτεία. Το πλέον αξιοσημείωτο αυτής είναι ότι είναι η μόνη από τις τρεις κοινότητες που δεν ιδρύθηκε με συγκεκριμένο χρονικό περιορισμό (οι άλλες δύο ιδρύθηκαν αρχικά με ορίζοντα τα 50 χρόνια). Στις συζητήσεις για το Ευρωσύνταγμα αποφασίστηκε να εξαιρεθεί η ΕΥΡΑΤΟΜ από τη νομική υπόσταση της ΕΕ, λόγω των αντιδράσεων κρατών που αντιτίθενται στην παραγωγή και χρήση της Ατομικής Ενέργειας.
Καθεδρικός Ναός της Τσάλεντζικχα

Ιστορία

Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 12ο-14ο αιώνα. Το 1384-1396 ο Εμμανουήλ Ευγενικός, ένας βυζαντινός καλλιτέχνης από την Κωνσταντινούπολη, τοιχογράφησε το εσωτερικό της εκκλησίας με εντολή του εριστάβι (Δούκα) Βάμε Α' Νταντιάνι, όπως αναφέρεται στις επιγραφές του ναού στα γεωργιανά και στα ελληνικά. Οι εξαιρετικές τοιχογραφίες είναι τα μοναδικά χρονολογημένα και υπογεγραμμένα έργα τέχνης της Κωνσταντινουπολίτικης Σχολής από τα τέλη του 14ου αιώνα.
Τον 17ο αιώνα ο Πρίγκιπας Λεβάν Β' της Μινγκρελίας (βασ. 1611-1657) ίδρυσε μία επισκοπή στην Τσάλεντζικχα. Με εντολή του επίσκοπου Ευδαίμων Τζαϊάνι έγιναν εργασίες συντήρησης των τοιχογραφιών. Στο ναό έχουν εργαστεί αρκετοί καλλιγράφοι, αντιγράφοντας χειρόγραφα και ευαγγέλια. Στο νεκροταφείο του ναού έχει ενταφιαστεί ο Λεβάν Β', η βασίλισσά του, και άλλα σημαντικά πρόσωπα.
Κατά τη σοβιετική περίοδο η εκκλησία έκλεισε για επτά δεκαετίες. Το 1988 ο ναός αποκαταστάθηκε.  
Επί του παρόντος λειτουργεί και υπάγεται στην Επισκοπή του Ζουγκντίντι και Τσάισι της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Περιγραφή

Ο καθεδρικός ναός είναι θολωτός, σταυροειδής σε ορθογώνια βάση. Στα ανατολικά καταλήγει στο ημικυκλικό αψιδωτό ιερό με την Αγία Τράπεζα που φωτίζεται από 3 παράθυρα. Εκατέρωθεν αυτού υπάρχουν δύο παστοφόρια, έκαστο εκ των οποίων φωτίζεται από ένα παράθυρο. Ο θόλος έχει 10 παράθυρα στο τύμπανό του. Ο ναός περιβάλλεται από περίστωα στις 3 πλευρές του: δυτικά, βόρεια και νότια. 
Στο εσωτερικό του ναού, στην κεντρική τοιχογραφία του ιερού απεικονίζεται την Παναγία, στα δεξιά ο Άγιος Πέτρος και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, στα αριστερά ο Άγιος Παύλος και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Από πάνω υπάρχει μια σκηνή της Ανάληψης. Στον ίδιο τοίχο απεικονίζονται άγγελοι, οι Πατέρες της εκκλησίας, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και άλλοι άγιοι. Στις απεικονίσεις περιλαμβάνονται ιστορικές μορφές, όπως μέλη του Οίκου των Νταντιάνι.
Η εκκλησία περιβάλλεται από τείχος, στο βορειοδυτικό άκρο του οποίου υπάρχει ένα διώροφο καμπαναριό. Έξω από το τείχος υπάρχει το ερειπωμένο ανάκτορο των Νταντιάνι. Στα δυτικά υπάρχει μία σήραγγα μήκους 40-45 μ. και ύψους 3-4 μ.
Παντελής Θαλασσινός

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1958 στο Κερατσίνι με καταγωγή από τη Χίο και τη Σέριφο. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη Χίο και στο Κερατσίνι. Ξεκίνησε το 1977 να τραγουδά ερασιτεχνικά σε μπουάτ, ενώ δούλευε και ως ναυτιλιακός υπάλληλος. Μπήκε στη δισκογραφία το 1987 μαζί με τον Γιάννη Νικολάου, με το συγκρότημα Λαθρεπιβάτες, και το 1993 ξεκινά η σόλο καριέρα του. Στα τραγούδια του ενώνει το έντεχνο τραγούδι με το παραδοσιακό. Έχει γράψει τραγούδια για τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και ταινίες.
Σεργκέι Μπεζρούκοφ

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ιρίνα Μπεζρούκοβα, μαζί έχουν δύο παιδία (αγόρι και κορίτσι).
Αναισθησία

Αντιλήψεις περί αναισθησίας

Οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Πατέρες τής Εκκλησίας χρησιμοποιούν τον όρο αναισθησία όχι με την ψυχοφυσιολογική έννοια (όπως λ.χ. οι Κυνικοί και οι Στωικοί), αλλά κυρίως με την ηθική.
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η πλήρης αναισθησία δεν επιδοκιμάζεται, αφού επιβάλλει την απόλυτη αποχή από τις μέτριες και αναγκαίες ηδονές. Ως αποτέλεσμα, η αναισθησία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στη σκληροκαρδία. Αντίθετα, κατά τον Κυρηναϊκό φιλόσοφο Ηγησία τον Πεισιθάνατο, το μέγιστο αγαθό για τον άνθρωπο είναι η αναισθησία που επέρχεται με τον θάνατο. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, η αναισθησία, που χρησιμοποιείται με την έννοια τής απάθειας (MPG 47, 413), καταδικάζεται, επειδή συνδέεται με την αμετρία (MPG 50, 664). Ομοίως, κατά τον Ιωάννη Σιναΐτη (MPG 88, 869d, MPG 88, 932b), η (ηθική) αναισθησία, όντας μητέρα τής λήθης και της γαστριμαργίας (που πηγάζει από τη φιλαυτία) αλλά και φυγαδευτική τού Θείου φόβου (οπότε η αμαρτία δεν λογίζεται ως αμαρτία), δηλώνει την απονεκρωμένη αίσθηση, την αδιαφορία για τα πνευματικά, τη ναρκωμένη σκέψη, την αναλγησία και τη θύρα τής απόγνωσης. Σύμφωνα με τον Ευάγριο Μοναχό (Περί διακρίσεως παθών και λογισμών, ι’), η αναισθησία αυτή προκαλείται από τη συγκατάνευση του ανθρώπου με τον διάβολο. Εντούτοις, κατά τον Νείλο Ασκητή (MPG 79, 1149d), υπάρχει και η «καλή» (ηθική) αναισθησία, η οποία λειτουργεί ως συνώνυμη της αοργησίας.
Κρητική διάλεκτος

Μαρτυρίες για την Κρητική διαλέκτο τον 19ο αιώνα

Ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ πραγματοποίησε εκτενή έρευνα για τις ομιλούμενες διαλέκτους στον ελλαδικό χώρο στις αρχές του 19ου αιώνα. Mεταξύ των διαλέκτων που ερευνήθηκαν ήταν η Κωνσταντινουπολίτικη, η Αττική, η Κυπριακή, η Τσακώνικη και άλλες, καθώς και μη ελληνικές. Η έρευνα δημοσιεύτηκε το 1814 στο βιβλίο του Researches in Greece, όπου στις σελίδες 64-65 αναφέρει τα παρακάτω για την Κρητική διάλεκτο:
«Η Κρητική διάλεκτος φαίνεται να έχει υιοθετήσει πολύ λιγότερες μορφές και φράσεις από την Ιταλική, από ότι ίσως αναμενόταν, δεδομένης της μακράς σχέσης της Κρήτης με την Βενετία. Με εξαίρεση κάποιες λέξεις της επαρχίας, κατά τα άλλα φαίνεται να είναι γνήσια Ελληνική, (χρησιμοποιεί τον όρο Hellenic με την έννοια της αρχαίας Ελληνικής, όχι τον όρο Greek) σε κατάσταση εκτεταμένης φθοράς, ή πιο σωστά θα μπορούσε να πει κανείς οτι έχει εξελιχθεί σε μια συστηματοποιημένη σύγχρονη γλώσσα. Φέρει την ίδια σχέση με την αρχαία Ελληνική, με τη σχέση που φέρει η Ιταλική με τα Λατινικά, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σύγχρονη Ελληνική διάλεκτο.»
 
O Robert Pashley απόφοιτος του πανεπιστήμιου Cambridge στις κλασικές σπουδές, στα πλαίσια των μελετών του στην ανατολική Μεσόγειο (1833-1834) για το πανεπιστήμιο, δημοσίευσε το 1837 το βιβλίο Travels in Crete όπου στις σελίδες 191-192 του δεύτερου τόμου αναφέρει τα παρακάτω για την Κρητική διάλεκτο:
«Μιλούν μια γλώσσα που είναι σχεδόν αγνή, σε σύγκριση με το συνονθύλευμα που μιλά για παράδειγμα ένας σμυρνιώτης, ή ο οποιοσδήποτε κάτοικος πόλης σε ολόκληρη την τουρκική αυτοκρατορία εκτός της Κωνσταντινούπολης (αναφέρεται σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο). Η συχνή αντικατάσταση του λ με ρ και η διαμόρφωση με ξ του μεγαλύτερου αριθμού των αορίστων από οποιαδήποτε άλλη περιοχή (βλεπε: χαρακτηριστικά σε σχέση με τη νέα ελληνική, αυτού του λήμματος), είναι από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά, αφού καταφανέστατα προέρχονται από την αρχαία γλώσσα του νησιού. Και αυτή είναι ίσως η μοναδική περιοχή κατοικούμενη από Έλληνες, όπου τέτοια ξεκάθαρα ευρήματα της αρχαίας διαλέκτου είναι εμφανή.»
 
Και από αυτό το σημείο στέλνει στις παραπομπές της σελίδας (192) όπου σημειώνει: Όσο για τους δωρισμούς της σύγχρονης τσακώνικης διαλέκτου βλέπε τις έρευνες του Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ στο βιβλίο Researches in Greece σελίδα 66 και 197, καθώς και στο βιβλίο Travels in the Morea τομος ΙΙ σελίδες από 505 ως 508. Όπου ο Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ από ολόκληρη την ερευνά στο λεξιλόγιο και τη φρασεολογία της Τσακώνικης, διαπιστώνει μόνο ελάχιστους δωρισμούς και για κάποιους από αυτούς  διατηρεί και επιφυλάξεις. και επισημαίνει ότι οι περισσότεροι δωρισμοί που αναφέρουν οι μορφωμένοι και οι διδάσκαλοι της περιοχής είναι είτε γεννήματα της φαντασίας τους είτε δημιουργήματα δικά τους, στην προσπάθεια τούς να συνδέσουν την τσακώνικη με την αρχαία διάλεκτο. 
«Με είχε πείσει ο πρωτόπαπας του Πραστού επαναλαμβάνοντας μου ένα τσακώνικο δίστιχο για την έκλειψη του ηλίου, που είχε γράψει λέει ο «Λογιότατος Διδάσκαλος» του Πραστού... όμως δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια απόπειρα να γραψει δυό λανθασμένες προτάσεις στη δωρική.»