google/wiki40b huggingface dataset:
Γλώσσες του Νεπάλ

Η εθνική απογραφή του Νεπάλ το 2011 καταγράφει 123 γλώσσες οι οποίες ομιλούνται ως μητρική του γλώσσα (πρώτη γλώσσα) στο Νεπάλ. Οι περισσότερες ανήκουν στιςγλωσσικές οικογένειες των Ινδοάριων και Σινοθιβετικών γλωσσών .
Η επίσημη γλώσσα του Νεπάλ είναι η Νεπαλική, πρώην γνωστή ως Χασκούρα και Γκορχαλί. Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011, το ποσοστό του Νεπαλόφωνου πληθυσμού είναι περίπου 44.6%. Η Μαϊθίλι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γλώσσα του Νεπάλ και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, το ποσοστό των Μαϊθίλ είναι 11.57%.
Οι περισσότερες από τις γλώσσες γράφονται με το αλφάβητο Ντεβαναγκάρι συμπεριλαμβανομένων των αυτόχθονων γλωσσών.

Ταξινόμηση

Τα τρία τέταρτα των 123 γλωσσών του Νεπάλ ανήκουν στην Θιβετοβιρμανική γλωσσική οικογένεια, συμπεριλαμβανομένης της Νεπαλμπάσα (Νέβα) (η αρχική γλώσσα της Κατμαντού), την Λίμπου, την Ταμάνγκ, την Μαγκάρ, την Γκουρούνγκ και διάφορες γλώσσες Σουνουβάρ και Ράι.
Ωστόσο, η επίσημη και αριθμητικά πιο σημαντική γλώσσα, η Νεπαλική, ανήκει στον Ινδοάριο κλάδος της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας, και έτσι οι Ινδικές γλώσσες αποτελούν το 79% του πληθυσμού ενώ οι Θιβετοβιρμανικές είναι 18%, αν και οι περισσότερες γλώσσες και των δύο οικογενειών ομιλούνται από μικρό αριθμό ατόμων.
Ο μικρός μειωνόμενος αριθμός των Δραβιδικών γλωσσών εκπροσωπούνται από την Κουρούχ, και οι γλώσσες Μούντα της Αυστροασιατικής οικογένειας εκπροσωπούνται από τις γλώσσες Σαντάλι και Μουντάρι.
Οι αυτόχθονες γλώσσες του Νεπάλ, που προηγήθηκαν της εισροής των Ινδικών, των Θιβετοβιρμανικών και άλλων οικογενειών γλωσσών επιβιώνουν μόλις μετά βίας, όπως π.χ. η γλώσσα Κουσούντα.
Το Νεπάλ έχει επίσης αρκετές αυτόχθονες νοηματικές γλώσσες χωρών, όπως τη Νοηματική Γλώσσα Τζανκότ, τη Νοηματική Γλώσσα Τζούμλα, και τη Νοηματική Γλώσσα Τζάντρουκ, εκτός από τη Νεπαλική Νοηματική Γλώσσα που έχει σχεδιαστεί για εθνική χρήση.
Ερνέστος Κωνσταντίνος της Έσσης-Φίλιππσταλ

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου λαντγκράβου της Έσσης-Φίλιππσταλ και της Ουλρίκας-Ελεονόρας, κόρης του Γουλιέλμου λαντγκράβου της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελτ.
Υπηρέτησε στον Ολλανδικό στρατό ως το 1796. Το 1797 απέκτησε το εργοστάσιο πορσελάνης στο Βόλκστετ, προάστιο του Ρούντολστατ, αλλά το πώλησε δύο έτη μετά. Το 1808 έγινε μέγας Καγκελάριος του Ζερόμ Βοναπάρτη της Βεστφαλίας.
Το 1793 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος 36 ετών και το επόμενο έτος ο δευτερότοκος Φρειδερίκος 30 ετών. Ο πατέρας τους ετελεύτησε το 1810 και τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός του Λουδοβίκος, που όμως απεβίωσε το 1816 άτεκνος. Ο Ερνέστος-Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε.
Επανήλθε στον Ολλανδικό στρατό. Απεβίωσε το 1849 σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Κάρολος Β΄, μια και ο πρωτότοκος είχε τελευτήσει από το 1837.
Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια

Η Μπίμπλια Χεμπράικα Στουτγκαρτένσια (Εβραϊκή Βίβλος της Στουτγκάρδης) ή Biblia Hebraica Stuttgartensia, συντομογραφικά BHS, αποτελεί έκδοση της Εβραϊκής Βίβλου που εκδόθηκε από τη Γερμανική Βιβλική Εταιρία (Deutsche Bibelgesellschaft) στην Στουτγκάρδη. Θεωρείται ευρέως, τόσο από τους Ιουδαίους όσο και τους Χριστιανούς, ως η πιο αξιόπιστη έκδοση των εβραϊκών και των αραμαϊκών γραφών (δηλαδή, του Τανάκ κατά την Ιουδαϊκή ορολογία ή της Παλαιάς Διαθήκης κατά την Χριστιανική ορολογία) και είναι ουσιαστικά η πλέον χρησιμοποιούμενη έκδοση του πρωτότυπου κειμένου μεταξύ των λογίων.
Αποτελεί αναθεώρηση της τρίτης έκδοσης της Μπίμπλια Χεμπράικα που εξέδωσε ο Ρούντολφ Κίτελ (Rudolf Kittel), η οποία ήταν η πρώτη που βασίστηκε στον Κώδικα του Λένινγκραντ. Οι υποσημειώσεις της αναθεωρήθηκαν πλήρως. Κυκλοφόρησε τμηματικά από το 1968 ως το 1976, ενώ η μονότομη έκδοση παρουσιάστηκε το 1977. Από τότε έχει ανατυπωθεί πολλές φορές.
Το κείμενό της είναι ακριβές αντίγραφο (αφαιρέθηκαν ελάχιστα λάθη) του Μασοριτικού Κειμένου όπως καταγράφεται στον Κώδικα του Λένινγκραντ. Η μόνη σημαντική διαφορά είναι ότι τα Βιβλία των Χρονικών, ενώ στον Κώδικα προηγούνται του βιβλίου των Ψαλμών, μετακινήθηκαν στο τέλος, όπου βρίσκονται και σε άλλες Εβραϊκές Βίβλους. Το βιβλίο του Ιώβ προηγείται των Παροιμιών, όπως συμβαίνει με τον Κώδικα αλλά ανόμοια με άλλες Εβραϊκές Βίβλους.
Στα περιθώρια υπάρχουν οι Μασοριτικές περιθωρειακές σημειώσεις, οι οποίες βασίζονται σε εκείνες του Κώδικα οι οποίες όμως προσαρμόστηκαν ώστε να είναι πιο συνεπείς και ευανάγνωστες. Οι υποσημειώσεις καταγράφουν πιθανές διορθώσεις στο εβραϊκό κείμενο. Πολλές από αυτές βασίζονται στην Σαμαριτική Πεντάτευχο, στους Ρόλους της Νεκράς Θαλάσσης και σε άλλες αρχαίες μεταφράσεις όπως η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, η Βουλγάτα και η Πεσίτα.
Συνεχίζονται η εργασίες για τη δημιουργία μια αναθεωρημένης έκδοσης, η οποία πρόκειται να γίνει γνωστή ως Μπίμπλια Χεμπράικα Κουίντα (Biblia Hebraica Quinta) ή Πέμπτη Εβραϊκή Βίβλος, καθώς η BHS θεωρείται ως τέταρτη έκδοση της Μπίμπλια Χεμπράικα.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτζ

Βιογραφία

Ο Χόρβιτζ γεννήθηκε το 1877 στη Βαρσοβία και ανατράφηκε μέσα σε ένα δίγλωσσο μεσοαστικό οικογενειακό περιβάλλον όπου χρησιμοποιούνταν τόσο τα πολωνικά όσο και τα γίντις. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Γάνδης. Κατά την παραμονή του στο Βέλγιο έγινε μέλος του Βελγικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, της Ένωσης Πολωνών Σοσιαλιστών του εξωτερικού (το 1895) και κατόπιν του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. 
Το 1898 ανέλαβε την επιμέλεια της εφημερίδας Der arbeyter, που αποτελούσε το επίσημο έντυπο του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στα γίντις. Τον Δεκέμβριο του 1899 συνελήφθη από τις ρωσικές αρχές και ακολούθως εξορίστηκε στη Σιβηρία από όπου αργότερα δραπέτευσε. Στα τέλη του 1902 και τις αρχές του επόμενου έτους συμμετείχε ενεργά στις επαφές του κόμματος με την Εβραϊκή Εργατική Ένωση (Μπουντ) και στις συνδιασκέψεις του εβραϊκού τομέα του ΠΣΚ που καταπιάστηκαν με μια σειρά ζητημάτων όπως η παραγωγή ρωσόγλωσσου υλικού, η κατάσταση του κομματικού Τύπου και οι σχέσεις με την Μπουντ. 
Το 1905 διεδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στο συνέδριο του ΠΣΚ που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία και ακολούθως εξελέγη στην κεντρική επιτροπή του κόμματος και αναδείχτηκε υπέρμαχος της εβραϊκής πολιτιστικής αυτονομίας στις τάξεις του σοσιαλιστικού κόμματος. Το ίδιο έτος συνελήφθη εκ νέου από τις αρχές ωστόσο αποφυλακίστηκε τον Νοέμβριο του 1905 χάρη στη χορήγηση γενικής αμνηστείας. Σύντομα ακολούθησε νέα σύλληψη, ωστόσο κατάφερε να δραπετεύσει ξανά.
Το 1908, μετά τη διάσπαση του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος αναδείχτηκε σε ηγετικό στέλεχος του αριστερού ΠΣΚ. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέπτυξε αντιπολεμική δράση, ενώ το 1918 συμμετείχε στην κοινή συνδιάσκεψη με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας που οδήγησε στη δημιουργία του ΚΚ Πολωνίας.
Το επόμενο έτος, με την όξυνση των πολωνοσοβιετικών σχέσεων, συνελήφθη από τις πολωνικές αρχές και εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο από το οποίο όμως δραπέτευσε φεύγοντας στο εξωτερικό. Το 1924 ο Χόρβιτζ, ο Άντολφ Βάρσκι και η Μαρία Κοσούτσκα αποπέμφθηκαν από την κεντρική επιτροπή του ΚΚ Πολωνίας μετά από ενέργειες του Ιωσήφ Στάλιν, καθώς η συγκεκριμένη τριάδα δεν είχε στηρίξει τους Στάλιν και Ζηνόβιεφ στη σύγκρουσή τους με τον Τρότσκι.
Παρόλα αυτά, ο Χόρβιτζ συνέχισε τη δράση του στο πλαίσιο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, της οποίας διετέλεσε επί σειρά ετών σημαντικό οργανωτικό στέλεχος. Παράλληλα, αναμείχθηκε στην οργάνωση των ΚΚ του Βελγίου, της Ισπανίας και της Ελλάδας. Τον Ιούνιο του 1937 συνελήφθη από τις σοβιετικές αρχές στα πλαίσια των σταλινικών διώξεων της Μεγάλης Εκκαθάρισης και λίγους μήνες αργότερα εκτελέστηκε με την κατηγορία του τροτσκισμού. Η μνήμη του αποκαταστάθηκε επίσημα από τη Σοβιετική Ένωση κατά το 1956.
Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών

Η Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών ήταν ένα σωματείο εικαστικών καλλιτεχνών που ιδρύθηκε το 1937, με τη συμμετοχή κυρίως συντηρητικών καλλιτεχνών συνασπισμένων γύρω από τον γλύπτη και τότε διευθυντή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Κωνσταντίνο Δημητριάδη.

Σύσταση και σκοποί

Η Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών ιδρύθηκε τον Μάιο του 1937 συσπειρώνοντας κατά βάση καλλιτέχνες που είχαν το αξίωμα του καθηγητή στην ΑΣΚΤ. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ομάδας αποτελούσαν ο γλύπτης Κωνσταντίνος Δημητριάδης (πρόεδρος), οι ζωγράφοι Οδυσσέας Φωκάς, Δημήτρης Γερανιώτης, Παύλος Μαθιόπουλος, Νίκος Οθωναίος, Ουμβέρτος Αργυρός και ο γλύπτης Φωκίων Ρωκ. Εκείνη την περίοδο ο Δημητριάδης ήταν διευθυντής της ΑΣΚΤ, οι Γερανιώτης, Μαθιόπουλος και Αργυρός καθηγητές και ο Ρωκ έφορος της Σχολής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο της εποχής, στόχοι της Εταιρείας ήταν η καλλιέργεια καλλιτεχνικού αισθήματος στο κοινό, η εξυπηρέτηση των επαγγελματικών συμφερόντων των Ελλήνων καλλιτεχνών, η οργάνωση εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, η πραγματοποίηση διαλέξεων και εκπαιδευτικών ταξιδιών, η έκδοση βιβλίων και η δημιουργία καλλιτεχνικής στέγης για γηραιούς, ασθενείς και άπορους εικαστικούς καλλιτέχνες.

Αντιδράσεις και δράση της Εταιρείας

Η ίδρυση της Εταιρείας Ελλήνων Καλλιτεχνών πραγματοποιήθηκε ελάχιστους μήνες μετά τη συγκρότηση της Ένωσης Σωματείων Εικαστικών Τεχνών, που ένωνε στη μορφή δευτερογενούς συνδικαλιστικού οργάνου όλους τους Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς. Η ίδρυση, λοιπόν, της Εταιρείας προκάλεσε την αντίδραση των υπολοίπων σωματείων, που είχαν συγκροτήσει την ΕΣΕΤ, που με παρεμβάσεις τους στον Τύπο καλούσαν τα μέλη της Εταιρείας να ενταχθούν στην ΕΣΕΤ, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αυτό συνέβη επειδή οι ουσιαστικοί λόγοι σύστασης της Εταιρείας Ελλήνων Καλλιτεχνών ήταν η πρόθεσή τους να διαφοροποιηθούν και να καρπωθούν από την πολιτιστική πολιτική του καθεστώτος του Μεταξά. 
Οι αντιδράσεις των υπολοίπων σωματείων δεν επέτρεψαν στην Εταιρεία να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εικαστική ζωή της εποχής. Παρά το γεγονός ότι η δράση της ατόνησε, παρέμεινε ενεργή. Το 1944 οι ζωγράφοι Βάσος Γερμενής και Ουμβέρτος Αργυρός εκλέχτηκαν ως αντιπρόσωποί της και συμμετείχαν στη διαδικασία σύστασης του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου στο οποίο και τελικά εντάχθηκαν τα μέλη της.
Μιρέιγ Φλερύ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 7 Ιουνίου του 1907 και σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο με τον Κίμωνα Τριανταφύλλου. Είχε σπάνια φωνή λυρικοδραματικής υψιφώνου.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, μαθήτρια ακόμα, στη Μποέμ (Μιμή) με το Ελληνικό Μελόδραμα του Διονυσίου Λαυράγκα. Το 1930 τραγούδησε Μαντάμ Μπατερφλάι στην Τρίπολη με θίασο του Ελληνικού Μελοδράματος. Αργότερα τραγούδησε δίπλα στους διάσημους Νίνο Πικαλούγκα, Τίτο Ρούφο, τον Οδυσσέα Λάππα, Νίκο Μοσχονά και Γιάννη Αγγελόπουλο. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1934 κατά την περιοδεία του Εθνικού Μελοδραματικού Ομίλου στην Κέρκυρα, πρωταγωνίστησε στην πρεμιέρα της όπερας Ο Λυτρωτής του Δ. Λαυράγκα.
Το 1938 πήγε στην Ιταλία για ανώτερες σπουδές, με υποτροφία του Δήμου Αθηναίων. Έως το 1940 εμφανίσθηκε, μεταξύ άλλων, στην Όπερα Ρεάλε της Ρώμης μαζί με τον Μπενιαμίνο Τζίλι και διευθυντή ορχήστρας τον Τούλιο Σεραφίν και στο Θέατρο Βέρντι της Πάδοβα με τον Τζοβάννι Μαλιπιέρο.
Από το 1940 ως το 1948 ήταν πρωταγωνιστικό στέλεχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ παράλληλα συνεργάσθηκε με τη Χορωδία Αθηνών και την Κρατική Ορχήστρα, υπό την διευθυνση του Φιλοκτήτη Οικονομίδη.
Το 1948 πήγε και πάλι στο εξωτερικό. Τραγούδησε υπό την μπαγκέτα μεγάλων μαέστρων, όπως του Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ, του Σέργιου Κουσσεβίτσκι, του Καρλ Σούριχτ, του Χέρμαν Σέρχεν και του Γιόζεφ Κριπς.
Με την επιστροφή της στην Ελλάδα το 1954, επανήλθε στην Εθνική Λυρική Σκηνή, συνεχίζοντας την καριέρα της έως το 1959. Από το 1965 δίδαξε μονωδία στο Ωδείο Αθηνών.
Είχε παντρευτεί τον μαέστρο Λυσίμαχο Ανδριτσόπουλο, εξ ου και το καλλιτεχνικό επίθετο Ανδρύ. Ακολούθησαν δύο ακόμα γάμοι.
Η Μιρέιγ Φλερύ πέθανε στην Αθήνα στις 22 Αυγούστου του 1996.
Ηχογραφήσεις της με άριες από όπερες και ελληνικά και ξένα τραγούδια σώζονται στα Αρχεία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
Ζαουάντ Ζαϊρί

Βιογραφικό

Ο Ζαϊρί γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1982 στην Τάζα του Μαρόκου και ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 από τα τμήματα υποδομής της γαλλικής Γκενιόν. Την περίοδο 2000/01 προωθήθηκε στην επαγγελαματική ομάδα και την επόμενη σεζόν μεταγράφηκε στην Σοσό, στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστός. Στο σύλλογο του Μονμπελιάρ έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, όταν και δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στην αραβική Αλ Ιτιχάντ. Έπειτα, όμως, από σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε στην Γαλλία, καθώς δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες που επικρατούν στη Σαουδική Αραβία.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Μποαβίστα και έπειτα η Ναντ, από την οποία όμως αποδεσμεύτηκε κατά το φθινόπωρο του 2007 για να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με το νεοφώτιστο τότε στην Α’ Εθνική, Αστέρα Τρίπολης.
Στις 5 Μαΐου 2009 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τον Αστέρα. Το νέο του συμβόλαιο προβλέπει συνεργασία δύο ετών με την ομάδα του Πειραιά.Με τον Ολυμπιακό του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά τον Ολυμπιακό, υπέγραψε 6μηνο συμβόλαιο με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, λόγω όμως της μη ουσιαστικής προσφοράς του, έφυγε. Το 2014 πήρε μεταγραφή στη Μονς ντ' Ορ Αζέργκ, ενώ από το καλοκαίρι του 2015 έγινε παίκτης της Ζακύνθου (Β΄ Εθνική Ελλάδος).

Διεθνής καριέρα

Ο Ζαϊρί είναι από το 2000 διεθνής με την Εθνική του Μαρόκου έχοντας 28 συμμετοχές και 10 τέρματα. Ενώ έχει συμμετάσχει και στην Ολυμπιάδα του 2000.
Το Βήμα

Ιστορία

Το Βήμα πρωτοεκδόθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1922 υπό το όνομα Ελεύθερον Βήμα. Ιδρυτές του ήταν ο πολιτικός και διπλωμάτης Αλέξανδρος Καραπάνος, ο  Γεώργιος Ρούσος, ο Αλέξανδρος Διομήδης, ο Εμμανουήλ Τσουδερός, ο Γεώργιος Εξηντάρης, ο Κωνσταντίνος Ρέντης και ο Δημήτριος Λαμπράκης, ο οποίος ανέλαβε και την διεύθυνση, με αρχισυντάκτη τον Γεράσιμο Λύχνο. Αργότερα επανεκδόθηκε, μετά από διακοπή κάποιων ετών, το 1945, υπό το όνομα Το Βήμα που διατηρεί έκτοτε. Διέκοψε την καθημερινή της έκδοση το 1984, ενώ εκδίδεται εκ νέου ως ημερήσια πρωινή εφημερίδα από τον Μάρτιο του 1999.
Ιδιοκτήτης της εφημερίδας είναι η ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ Α.Ε.
Μετά το θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη, εκδότης ανέλαβε ο Σταύρος Ψυχάρης, και τη θέση του ως Διευθυντή πήρε ο Παντελής Καψής. 
Κάθε Κυριακή εκδίδεται ως Το Βήμα της Κυριακής (από τις 22 Ιανουαρίου 1984 με τη σημερινή του μορφή).
Στο Βήμα αρθρογραφούν πολλοί γνωστοί δημοσιογράφοι των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ, πολιτικοί και πανεπιστημιακοί. 
Στις 25 Νοεμβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι η εφημερίδα αναστέλει, για δεύτερη φορά στην ιστορία της μετά το 1945, την καθημερινή της έκδοση, ενώ αντίθετα θα συνεχίσει κανονικά την εβδομαδιαία Κυριακάτικη έκδοση καθώς και την έκδοση online.

Κυκλοφορία

Το Βήμα, τον Οκτώβριο του 2014, είχε κυκλοφορία 84,035 φύλλα. Σύμφωνα με τους ανεξάρτητους πάροχους στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Alexa και SimilarWeb, η ιστοσελίδα του Βήματος κατατάχθηκε 46η και 100ή αντίστοιχα σε επισκεψιμότητα στην Ελλάδα, τον Αύγουστο του 2015. Η SimilarWeb κατέταξε την ιστοσελίδα ως 24η σε επισκεψιμότητα μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, έχοντας περίπου 2.8 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.
Ιουλιανός σχολαστικός ο μετέωρος

Με το όνομα Ιουλιανός σχολαστικός ο μετέωρος υπάρχει ένα επίγραμμα της Παλατινής Ανθολογίας (ΙΧ 481). Οι Jacobs και Waltz ταυτίζουν τον ποιητή του με τον Ιουλιανό τον αντικήνσορα ενώ ο Paton το αποδίδει με επιφύλαξη στον Ιουλιανό τον από Υπάρχων.
Προγκρές Μ1-8

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ την 21η Μαρτίου 2002 (20:13:39 GMT) και συνδέθηκε με το τμήμα Ζβεζντά του σταθμού στις 24 Μαρτίου (20:57:56 GMT). Παρέμεινε στον σταθμό μέχρι και την 25η Ιουνίου, οπότε και αποσυνδέθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για το επόμενο σκάφος ανεφοδιασμού, το Προγκρές Μ-46. Μερικές ώρες μετά το Μ1-8 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (6ος κύκλος)

Παραγωγή

Τον Μάιο του 2018, δημοσιεύματα ανακοίνωσαν πως η σειρά θα ολοκληρωνόταν την τρέχουσα τηλεοπτική σεζόν έπειτα από πέντε χρόνια επιτυχημένης πορείας. Ωστόσο, ένα μήνα αργότερα, η σειρά ανανεώθηκε για έκτη χρονιά έπειτα από μεγάλη απαίτηση του κοινού.
Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η οποία αποτελούσε μέρος του καστ από την πρώτη χρονιά, αποχώρησε από τη σειρά μετά το τέλος του πέμπτου κύκλου για προσωπικούς λόγους. Σε συνέντευξή της ανέφερε: «Έκλεισε ένας κύκλος για εμένα, δεν υπάρχει κάτι παραπάνω να πω ή να εξηγήσω. Πήραν την απόφαση να συνεχίσουν τη σειρά, όμως εγώ ένιωσα πως δεν έχω κάτι άλλο να προσφέρω σε αυτή. Μετά από πέντε χρόνια αισθάνομαι πως δεν έχω κάτι καινούριο να δώσω υποκριτικά, για αυτό και πήρα την απόφαση να μην είμαι στον νέο κύκλο της. Δεν υπάρχει κανένα παρασκήνιο πίσω από όλο αυτό. [...] Ένας κύκλος έκλεισε! Πόσο πιο ξεκάθαρα να το πω; Δεν υπάρχει παρασκήνιο πίσω απ’ αυτό».
Τα πρώτα ονόματα που ακούστηκαν πως θα αντικαθιστούσαν την ηθοποιό ήταν αυτά των Ελένης Ράντου, Βίκυς Σταυροπούλου και Κατερίνας Λέχου, οι οποίες απάντησαν αρνητικά. Στη συνέχεια έγινε επαφή με τις Υρώ Λούπη, Παναγιώτα Βλαντή και Μπέσυ Μάλφα. Τελικά, η ηθοποιός που πήρε το ρόλο ήταν η Κλέλια Ρένεση.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, ανακοινώθηκε πως ο Γιώργος Κωνσταντίνου θα εμφανιζόταν στη σειρά ως guest, για να υποδυθεί τον ρόλο του μεγάλου αδελφού της Βούλας, ο οποίος παρουσιάζει συμπτώματα Αλτσχάιμερ.
Ο Alpha Κύπρου, μετά την αύξηση του ενδιαφέροντος του κοινού στον πέμπτο κύκλο λόγω της προσθήκης ενός Κυπριακού ζευγαριού στη σειρά, αποφάσισε να εντάξει στη σειρά και δεύτερο Κυπριακό ζευγάρι με αποτέλεσμα σε κάθε επεισόδιο αυτού του κύκλου να υπάρχουν δύο Κυπριακά ζευγάρια και δύο από την Ελλάδα, τα οποία θα εναλλάσσονται. Το νέο ζευγάρι αποτελείτο από τους Μαριέλλα Σαββίδου και Αλέξανδρο Παρίση. Τα γυρίσματα για τα Κυπριακά ζευγάρια ξεκίνησαν αρχές Σεπτεμβρίου 2018 και ολοκληρώθηκαν αρχές Ιουνίου 2019.
Λόγω εγκυμοσύνης, η οποία ενσωματώθηκε και στο σενάριο της σειράς, η Κλέλια Ρένεση έπρεπε να αποχωρίσει πριν την ολοκλήρωση των γυρισμάτων όλων των επεισοδίων του κύκλου για να γεννήσει. Ωστόσο, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης ανέφερε πως είχαν γυρίσει ήδη αρκετά επεισόδια πριν την αποχώρησή της και, για όσα θα απουσίαζε, θα υπήρχε αντικατάστασή της με διάφορες guest εμφανίσεις από άλλους ηθοποιούς.
Επαρχία της Άκουιλα

Οικονομία και Πληθυσμός

Η επαρχία είναι γνωστή για τα πολλά κάστρα της, τα φρούρια και παλιές μεσαιωνικές λοφώδεις πόλεις. Οι δυο μεγάλες πόλεις της επαρχίας, Λ'Άκουιλα και Αβεττσάνο, βίωσαν ραγδαία οικονομική επέκτση στις τελευταίες δυο δεκαετίες με την ανάπτυξη της βιομηχανίας μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών, και της βιομηχανίας υπολογιστών. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, οι εξοχικές περιοχές της επαρχίας βίωσαν σοβαρές μειώσεις πληθυσμού με την σχεδόν κατάρρευση της ποιμαντικής αγροτικής οικονομίας.  Σε πρόσφατα έτη με τη δημιουργία του Εθνικό Πάρκο Γκραν Σάσσο ε Μόντι ντέλλα Λάγκα, του Εθνικού Πάρκου Majella και του Περιφερειακού Πάρκου Sirente-Velino, ο τουρισμός έχει ενισχύσει την οικονομία της αγροτικής Λ'Άκουιλα και άρχισε να αναστρέφει την μείωση πληθυσμού της.
Έχει έκταση 5,034 km², και συνολικό πληθυσμό 297,592 (2001).

Σεισμοί

Οι σεισμοί σημαδεύουν την επαρχία, ειδικά την πρωτεύουσα Λ'Άκουιλα, η οποία χτυπήθηκε από σεισμούς τον 14ο, 15ο, και 16ο αιώνα και πιο πρόσφατα στις 6 Απριλίου 2009 προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές στην ποόλη και σε περιοχές της επαρχίας λίγο έξω από την Λ'Άκουιλα, ειδικά κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου SS 17. Στις 01:32 GMT (03:32 CEST) στις 6 Απριλίου ένας σεισμό μεγέθους 6.3 MW χτύπησε την κεντρική Ιταλία με επίκεντρο κοντά στην Λ'Άκουιλα (42.4228°N 13.3945°E).
Δημήτριος Κοσμαδόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1856 στο Πουρί της Ζαγοράς. Ο πατέρας του ήταν πτωχός ναυτικός. Δημοτικό πήγε στο σχολείο του χωριού του. Σε ηλικία δεκαπέντε χρονών αποδήμησε στη Σμύρνη για να βρει ένα καλύτερο μέλλον. Εργάστηκε επί ένδεκα χρόνια στον θείο του που είχε κατάστημα αποικιακών προϊόντων στον Κασαμπά.
Το 1882 επέστρεψε στο Βόλο ανοίγοντας μικρό μπάγκο μπροστά σε κατάστημα, και σιγά σιγά το 1885 ανοίγει Τραπεζιτικό Γραφείο στην οδό Δημητριάδος, την ακριβότερη του Βόλου. Το 1910 τελεί τα εγκαίνια ιδιόκτητου πλέον κτιρίου Τραπέζης. Αρχιτέκτων του καλλιμάρμαρου κτιρίου ήταν ο Μηχανικός Κ. Αργύρης.
Απεβίωσε το 1918.
Ηλίας Ζέγγελης

Βιογραφικά στοιχεία

Πατέρας του ήταν ο δικηγόρος και βουλευτής Δημήτριος Ζέγγελης, και αδελφός του ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Ζέγγελης. Θείος του (αδελφός της μητέρας του) ήταν ο Θεόδωρος Αρεταίος. Εξελέγη βουλευτής Μαντινείας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη σε αυτές του 1895 και του του 1899.
Κάτω Πτέρη Αχαΐας

Ονομασία

Αρχικά ονομαζόταν Σέλιτσα Πτέρη, ονομασία που διορθώθηκε σε Σέλιτσα με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912. Παραλλαγή της παλιάς ονομασίας είναι το Σέλισσα. Η παλιά ονομασία Σέλιτσα επιδέχεται πολλών ερμηνειών. Μετονομάστηκε σε Κάτω Πτέρη με το ΦΕΚ 32Α της 15/02/1964.
Κράτη μέλη του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας

Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας, που ιδρύθηκε το 1969 έχει 57 μέλη, 56 από τα οποία είναι επίσης κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Κάποιες χώρες μέλη, ειδικά στην Δυτική Αφρική, έχουν μεγάλους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς αλλά δεν είναι απαραίτητα χώρες με Μουσουλμανική πλειοψηφία. Λίγες χώρες με σημαντικό Μουσουλμανικό πληθυσμό, όπως η Ρωσία και η Ταϊλάνδη, είναι μέλη παρατηρητές, ενώ άλλες χώρες, όπως η Ινδία και ηΑιθιοπία, δεν είναι μέλη.
Ο συλλογικός πληθυσμός των κρατών μελών του ΟΙΣ είναι πάνω από 1.6 δισεκατομμύρια άτομα το 2011.
Δία (δορυφόρος)

Εξαφάνιση

Η Δία είχε, για ένα διαστημα λίγων ετών, εξαφανιστεί και μια θεωρία ήταν πως συγκρούστηκε με την Ιμαλία και δημιούργησαν ένα λεπτό δακτύλιο. Γι´αυτό δεν θεωρούταν, για εκείνο το διάστημα ως δορυφόρος. Είναι πολύ πιθανό οι δορυφόροι του Δία να αυξάνονται ή να μειώνονται λόγω συγκρούσεων. Τελικά, ξαναεντοπίστηκε κατά τη διάρκεια παρατηρήσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο 2010-11.
Υπόθεση Παραντάιν

Υπόθεση

Μια γοητευτική γυναίκα, η κυρία Παραντάιν, κατηγορείται ό,τι δηλητηρίασε τον ηλικιωμένο και τυφλό σύζυγό της. Προσλαμβάνει έναν δικηγόρο για να αναλάβει την υπεράσπισή της ο οποίος αν και παντρεμένος με μια γοητευτική σύζυγο, ελκύεται από την ομορφιά της κατηγορουμένης. Θα προσπαθήσει να βγάλει ένοχο τον ιπποκόμο και εραστή της Παραντάιν όλα όμως θα καταλήξουν σε μια αποτυχία όταν θα αποδειχθεί η πραγματική της ενοχή και θα καταδικαστεί κι αυτός θα εκτεθεί κοινωνικά.

Παρατηρήσεις

Επρόκειτο για ένα κοσμικό δικαστικό δράμα. To σενάριο είναι μια παραλλαγή πάνω στο θέμα του ξεπεσμού από έρωτα. Είναι η ιστορία ενός άντρα προσκολλημένου στην εικόνα μιας γυναίκας, εικόνα που ταιριάζει με τους πόθους του και τον τυφλώνει.  Ο σκηνοθέτης σκέφτηκε αρχικά για το ρόλο του βρετανού δικηγόρου όχι τον Γκρέκορυ Πέκ αλλά τον Λώρενς Ολιβιέ ως πιο κατάλληλο, ενώ για τον γυναικείο της κυρίας Παραντάιν, τη Γκρέτα Γκάρμπο. Ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο Σέλτζνικ όμως είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Αλίντα Βάλι και προσδοκούσε να γίνει μια νέα Ίνγκριντ Μπέργκμαν.
Απόρρητος Φάκελος Ίπκρες

πλοκή

Ένας επιστήμονας που ονομάζεται Ράντκλιφ έχει απαχθεί μέσα ένα τρένο. 
Ο Χάρι Πάλμερ (Μάικλ Κέην), ένας λοχίας του  βρετανικού στρατού με εγκληματικό παρελθόν, όπου τώρα εργάζεται για την υπηρεσία του Υπουργείου Άμυνας, καλείται από τον προϊστάμενό του, Συνταγματάρχη Ρος (Γκάι Ντόλμαν), όπου του αναφέρει ότι μετατίθεται σε ένα τμήμα με  επικεφαλής τον Ταγματάρχη Ντόλμπι (Νάιτζελ Γκριν). Ο Ρος υποψιάζεται ότι η εξαφάνιση του Ράντκλιφ συνδέεται με το γεγονός ότι δεκαέξι άλλοι κορυφαίοι Βρετανοί επιστήμονες έχουν μείνει ανεξήγητα χωρίς δουλειά στο απόγειο της  καριέρας τους.  Ο ίδιος απειλεί τον Ντόλμπι ότι το τμήμα του θα κλείσει, αν ο Ράντκλιφ δεν εντοπιστεί συντόμα.
Σπούτνικ 10

Αποστολή

Το προφίλ της αποστολής ήταν παρόμοιο με του προηγούμενου Σπούτνικ 9. Το Σπούτνικ 10 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 25 Μαρτίου 1961 και μπήκε επιτυχώς σε τροχιά γύρω από τη Γη. Στην κάψουλα επέβαιναν ένας σκύλος, ονόματι Zvezdochka, καθώς και μια κούκλα που προσομοίωνε τον κοσμοναύτη. Μετά από μια μόλις τροχιά, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε με επιτυχία πίσω στη Γη.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1996-97

Η διοργάνωση της περιόδου 1996-97 ήταν το η πεμπτη από την καθιέρωση του Champions League και η τεσσαρακοστή δεύτερη από το ξεκίνημα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το κύπελλο κατέκτησε η Μπορούσια Ντόρτμουντ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Γιουβέντους με σκορ 3-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαΐου, στο Μόναχο και τον παρακολούθησαν 59.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης: