google/wiki40b huggingface dataset:
Ζεύγος αθλητών (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών)

Στήν Ιερά Οδό των Δελφών, μπροστά στην Άλω ανακαλύφθηκε το 1939 αποθέτης με πλήθος αναθημάτων. Μεταξύ αυτών βρισκόταν και ένα ζεύγος αθλητών από χαλκό.

Περιγραφή

Σε χωριστές προθήκες στο μέσον της αίθουσας 9 του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών εκτίθενται τρία χάλκινα αγαλματίδια. Πρόκειται για ένα κορινθιακό ειδώλιο άνδρα, ο οποίος φορά ιμάτιο και παίζει δίαυλο συγκρατημένο στο στόμα με φορβάδα και δυο αττικά αγαλματίδια γυμνών αθλητών. Ο ένας αθλητής κρατά αλτήρα και στλεγγίδα ή στεφάνι. Και τα τρία αγαλματίδια χρονολογούνται στο διάστημα 460-450 π.Χ. και αποτελούν σαφή ένδειξη για την τέλεση των Πυθίων, που ήταν τόσο αθλητικοί όσο και μουσικοί αγώνες.
Όρος Πάστρα

Το Όρος Πάστρα είναι βουνό της Δυτικής Αττικής με μέγιστο υψόμετρο 1.025 μέτρα. Βρίσκεται στα σύνορα της Δυτικής Αττικής και της Βοιωτίας και παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Κιθαιρώνα και στην Πάρνηθα. Μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα των παραπάνω βουνών. 
Στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Πάστρα βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Ελευθερών. Στο όρος Πάστρα κατέπεσε στις 20 Δεκεμβρίου του 1997 αεροσκάφος C-130 της πολεμικής αεροπορίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι πέντε επιβαίνοντες. Αυτό ήταν το δεύτερο ατύχημα με αεροπλάνο C-130 μετά το πολύνεκρο ατύχημα στο όρος Όθρυς, το 1991.
Reunion (άλμπουμ, Black Sabbath)

Τραγούδια

CD 1

1. War Pigs (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:28

2. Behind the Wall of Sleep (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:07

3. N.I.B. (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:45

4. Fairies Wear Boots (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:19

5. Electric Funeral (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:02

6. Sweet Leaf (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:07

7. Spiral Architect (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 5:40

8. Into the Void (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:32

9. Snowblind (Iommi, Dio, Butler, Ward) - 6:08
CD 2

1. Sabbath Bloody Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 4:36

2. Orchid / Lord of this World (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:07

3. Dirty Women (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:29

4. Black Sabbath (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 7:29

5. Iron Man (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 8:21

6. Children of the Grave (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 6:30

7. Paranoid (Iommi, Osbourne, Butler, Ward) - 5:13

8. Psycho Man (Iommi, Osbourne) - 5:18

9. Selling My Soul (Iommi, Osbourne) - 3:10
Sorbonne Universités

Ιστορία

Η ομάδα συγκλήθηκε για πρώτη φορά ως δικηγορικός σύλλογος το 1901 προς επισημοποίηση της ίδρυσης, εκφράζοντας την επιθυμία να ονομάζεται « La Sorbonne » (Η Σορβόννη), κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις σε άλλους παριζιάνους ακαδημαϊκούς της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στο δήμο του Παρισιού. Το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας (MESR) αρνήθηκε να εγκρίνει το συγκεκριμένο κέντρο για την έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση (PRES), ενώ η αντιπολίτευση του δήμου του Παρισιού, η Καγκελαρία των Πανεπιστημίων του Παρισιού και άλλα πανεπιστήμια στην πρωτεύουσα, υποστήριξαν ότι αποτελούσε το όνομα ενός οικοδομήματος και η κοινή κληρονομιά όλων όσων πρεσβεύει. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Ομοίως ο Μπερνάρ Λαρρουτουρρού από το MESR εξέφρασε την αποδοκιμασία του για την προτεινόμενη συγχώνευση με τη μορφή του ιδρύματος επιστημονικής συνεργασίας.
Παρά τις δυσκολίες αυτές, γεγονός που καθυστέρισε την ψήφιση αυτής της συνεργασίας, η υπουργός Ανώτατης Παιδείας και Έρευνας, Βαλερί Πεκρές ενέκρινε το συγκεκριμένο PRES στις 22 Ιουνίου του 2010.
Αντιγόνο

Ως αντιγόνο (antigen), διεθνές σύμβολο Ag, χαρακτηρίζεται γενικά ένα σύνθετο μόριο (πρωτεΐνη, πολυσακχαρίτης, λιπίδιο και νουκλεΐνικό οξύ) που μπορεί να αντιδράσει με ένα αντίσωμα. Ιστορικά, η λέξη πήρε την ονομασία της από την ικανότητα του μορίου να παράγει (generate) αντισώματα (antibodies). Σήμερα με τον όρο αντιγόνο νοείται κάθε ξένη ουσία που όταν εισέρχεται σε έναν οργανισμό (π.χ. θηλαστικά)  αναγνωρίζεται από τα B-λεμφοκύτταρα  και/ή Τ-λεμφοκύτταρα και μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη της ειδικής ή επίκτητης ανοσίας (adaptive ή specific immunity).
Τα αντιγόνα μπορεί να είναι τοξίνες, όπως το δηλητήριο των φιδιών, ή ακόμη και μόρια στην επιφάνεια των κυττάρων, (όπως για παράδειγμα τα αντιγόνα Α/Β στα ερυθρά αιμοσφαίρια).
790 Πρετόρια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πρετόριας εκτιμάται σε 170,36 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,038. Η Πρετόρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 22 λεπτά.
Κιαροσκούρο

Το κιαροσκούρο είναι ιταλικός όρος που χρησιμοποιείται στη ζωγραφική ή τη χαρακτική για να περιγραφεί η χρήση έντονων αντιθέσεων μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών ή φωτοσκιασμένων σημείων ενός πίνακα. Με την τεχνική του κιαροσκούρο οι μορφές της σύνθεσης δεν οριοθετούνται με κάποιο περίγραμμα αλλά διακρίνονται μέσα από την αντιπαράθεση των φωτεινών και σκοτεινών επιφανειών. Συχνά επιχειρείται να ενισχυθεί με αυτό τον τρόπο ο δραματικός χαρακτήρας της σύνθεσης. Ο όρος ταυτίζεται συνήθως με ζωγράφους του 17ου αιώνα, ειδικότερα με τους Καραβατζιστές και τον Ρέμπραντ, ωστόσο ο Λεονάρντο ντα Βίντσι υπήρξε πρωτοπόρος του κιαροσκούρο.
Ferrari 360

Αισθητική

Η 360 σηματοδότησε μια δυναμική στροφή σε έντονα καμπυλωτή εμφάνιση, που είχε μάλιστα και ακάλυπτα φώτα, σε αντίθεση με την προκάτοχο 355, ή οποία ήταν το τελευταίο μοντέλο της εταιρείας με την κλασική αισθητική της δεκαετίας του 1990, δηλαδή του σφηνοειδούς προφίλ με ακμές και αναδιπλούμενα φώτα.

Τεχνολογίες

Επίσης, η 360 ήταν η πρώτη Ferrari με σασί εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο και, γενικότερα, η πρώτη που δανείστηκε τεχνολογία απευθείας από την Φόρμουλα 1, για καλύτερες χωροταξικές λύσεις και βελτίωση του ground effect, με σκοπό να γίνει ένα πιο «every day» σπορ αυτοκίνητο (πρακτικό και για καθημερινή χρήση). Ειδικότερα το σασί της 360 είχε εξελιχθεί από συνεργασία της Ferrari με την Alcoa, ήταν εντελώς νέο και μάλιστα ήταν 40% ισχυρότερο από αυτό της F355, της οποίας ήταν από χάλυβα. Λόγω της χρήσης αλουμινίου, το βάρος της 360 μειώθηκε κατά 28% σε σύγκριση με την 355, παρά την αύξηση των εξωτερικών διαστάσεων κατά 10%.
Παράλληλα, και η ποιότητα κατασκευής βελτιώθηκε σημαντικά, όπως και η αξιοπιστία της, καθώς η προκάτοχος 355 είχε εμφανίσει πολλά μελανά σημεία ακραίας αναξιοπιστίας. Αν και στο παρελθόν είχαν υπάρξει κάποιες διαμαρτυρίες ιδιοκτητών για μερικά προβλήματα που εμφάνιζε η 360, ωστόσο τα τελευταία αντίτυπα της 360 θεωρούνται αρκετά αξιόπιστα αυτοκίνητα, υπό τον όρο της σωστής χρήσης και προσεκτικής συντήρησης, και συνιστώνται ως μεταχειρισμένα σπορ αυτοκίνητα.

Εκδοχές

Αρχικά κυκλοφόρησε μόνο στη στάνταρ εκδοχή, την 360 Modena, αλλά το 2000 προστέθηκε η καμπριολέ εκδοχή της, η 360 Spider, και γνώρισε αντίστοιχα μεγάλη απήχηση. Στα μέσα του 2003, έφτασε και η κορυφαία έκδοσή της, η 360 Challenge Stradale, που είχε και ακόμα υψηλότερες επιδόσεις, και παρήχθη σε λιγότερα αντίτυπα, ως ειδική έκδοση. Επίσης, υπήρξαν και επίσημες αγωνιστικές εκδόσεις και, για πρώτη φορά σε Ferrari, ως απευθείας εργοστασιακές, αντί για μετατροπές εκ των υστέρων σε αγωνιστικά.
Ολυμπιακές εγκαταστάσεις της Ελλάδος

Οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα ήταν διάσπαρτες στην Αττική αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας - πιο συγκεκριμένα στους Ολυμπιακούς Δήμους της Ελλάδος.

Εγκαταστάσεις

Οι εγκαταστάσεις και η χρήση τους στους Ολυμπιακούς αγώνες φαίνονται παρακάτω:

Άνω Λιόσια

Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων χωρητικότητας 9.000 θέσεων βρίσκεται 25 χλμ. βορειοδυτικά της Αθήνας και 17 χλμ. από το Ολυμπιακό χωριό. Κόστισε 71,3 εκατομμύρια ευρώ και έχει έκταση 35.000 τετραγωνικών. Εδώ διεξήχθησαν οι αγώνες Τζούντο και πάλης.

Φάληρο

Το Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου βρίσκεται 10 χλμ. από την Αθήνα και διαθέτει μαρίνα και ακτή.

Γαλάτσι

Στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου διεξάχθηκαν οι αγώνες επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

Γουδή

Στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Γουδίου διεξάχθηκαν οι αγώνες αντιπτέρισης και πένταθλου.

Νίκαια Αττικής

Στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Νίκαιας στη Νίκαια, διεξήχθησαν οι αγώνες άρσης βαρών.

Ηράκλειο

Το Ηράκλειο παραχώρησε το Παγκρήτιο Στάδιο για την διεξαγωγή αγώνων ποδοσφαίρου. Στοίχησε 50.000.000 €.

Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη παραχώρησε το Καυτανζόγλειο Στάδιο για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.

Μαραθώνας

Στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά διεξήχθησαν οι αγώνες κωπηλασίας και οι αγώνες κανόε καγιάκ σπριντ.

Μαρκόπουλο Μεσογαίας

Στο Μαρκόπουλο κτίστηκαν δυο εγκαταστάσεις. Στο Ολυμπιακό Κέντρο Ιππασίας διεξήχθησαν οι αγώνες ιππασίας. Ο ιππόδρομος βρίσκεται 17 χλμ. από το Αεροδρόμιο και 43 χλμ. από το Ολυμπιακό χωριό. Ο χώρος των εγκαταστάσεων είχε έκταση 94 εκταρίων και κόστισε 181 εκατομμύρια ευρώ. 656 δέντρα ελιές μετατοπίστηκαν χωρίς να κοπούν, αφού ξεθάφτηκαν με τις ρίζες και μεταφυτεύθηκαν σε άλλα σημεία των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Στις εγκαταστάσεις Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής που χτίστηκαν το 2004 κει έχουν χωρητικότητα 4.000 θέσεων διεξήχθησαν οι αγώνες σκοποβολής.

Αρχαία Ολυμπία

Στο στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας διεξήχθησαν οι αγώνες σφυροβολίας.

Πάτρα

Η Πάτρα παραχώρησε το Παμπελοποννησιακό Στάδιο για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.

Πειραιάς

Ο Πειραιάς παραχώρησε το Στάδιο Καραϊσκάκη για την διεξαγωγή ποδοσφαιρικών αγώνων.
Τζοβάνι του Κόζιμο των Μεδίκων

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Κοντεσίνας ντε Μπάρντι, κόρης του Αλεσάντρο κόμη του Βέρνιο. Τον αποκαλούσαν και Τζοβάνι του Κόζιμο (Giovanni di Cosimo). Αδελφός του ήταν ο Πέτρος Α΄.
Έλαβε εκπαίδευση σύμφωνα με τις αρχές του Ανθρωπισμού και είχε μεγάλο ενδιαφέρον στη μουσική. Ο αδελφός του είχε αδύναμη υγεία και ο πατέρας τους προόριζε τον Τζοβάνι για διάδοχο στην Τράπεζα, έτσι από το 1438 διηύθυνε το υποκατάστημα της Φερράρα. Το 1454 εκλέχθηκε εκπρόσωπος συντεχνίας (prior) στο Συμβούλιο των 9 (Signoria) και ήταν μέλος της αντιπροσωπείας που υποδέχθηκε τον πάπα Πίο Β΄ στην πόλη. Το επόμενο έτος ο πατέρας του τον έκανε διευθυντή της τράπεζας των Μεδίκων, αλλά του Τζοβάνι αποσπούσαν την προσοχή οι Τέχνες και άλλες δραστηριότητες. Ο Κόζιμο δυσαρεστήθηκε και έβαλε τον Φραντσέσκο Σασέτι να τον επιβλέπει.
Ήταν διάσημος προστάτης των Τεχνών. Ανέθεσε στον Μικελότσο Μικελότσι το κτίσιμο της βίλας Μέντιτσι στο Φιέζολε, στο οποίο μάλλον συνέβαλε και ο Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι, φίλος του Τζοβάνι. Είχε μία μεγάλη συλλογή από γλυπτά, νομίσματα, χειρόγραφα, κοσμήματα, μουσικά όργανα, κά. Καλλιτέχνες που εργάστηκαν γι' αυτόν είναι οι: Μίνο ντα Φιέζολε, Ντεζιντέριο ντα Σετινιάνο, Ντονατέλλο, Ντομένικο Βενετσιάνο, Φιλίππο Λίππι, Πεζελίνο.
Τον πατέρα του κατά την εξορία τον υποστήριξε ο Νικολό Αλεσάντρι και το 1452 πάντρεψαν τα παιδιά τους: τον Τζοβάνι με τη Μαρία-Τζινέβρα. Η σύζυγος του Τζοβάνι επισκεπτόταν συχνά ιαματικά λουτρά για την υγεία της· εκεί δημιουργήθηκε μία παρέα γυναικών και συχνά αλληλογραφούσε με τις φίλες της. Η Μαρία-Τζινέβρα απεβίωσε το 1478.
Ο Τζοβάνι απεβίωσε το 1463, ένα έτος πριν τον πατέρα του και τάφηκε στη βασιλική του Σαν Λορέντζο. Στην Τράπεζα και στη διακυβέρνηση της Φλωρεντίας τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος, αν και υπέφερε από ποδάγρα, αδελφός του. Αργότερα ο Πέτρος Α΄ έφτιαξε επιτύμβιο μνημείο γι' αυτόν, έργο του Αντρέα Βερόκιο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2004–05

Β κατηγορία

Στην Β κατηγορία μετείχαν 42 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Γ κατηγορία

Στην Γ κατηγορία μετείχαν 29 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.

Κύπελλο Ηλείας

Τελικός
23 Μαρτίου 2005 Ηλειακός Λεχαινών - Δάφνη Ανδραβίδας 2-1 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών

Γενικά

Ιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 1945, ώρα 12.00.
Στόχος του Οργανισμού αυτού είναι η παγίωση της παγκόσμιας ειρήνης μέσα από την επικοινωνία των λαών δια της εκπαίδευσης, των φυσικών και κοινωνικών επιστημών και του πολιτισμού. Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια η UNESCO αποτελεί ένα διεθνές κέντρο επικοινωνίας αλλά και εργαστήριο ιδεών στη δημιουργία προτύπων στη συνομολόγηση διεθνών συνθηκών σε πλείστα αναδυόμενα προβλήματα όπως ηθικής τάξης, καθώς και τον σεβασμό και τις κοινές αξίες κάθε πολιτισμού των λαών. Ο σύγχρονος ρόλος του Οργανισμού αυτού κρίνεται πολύ σημαντικός ιδιαίτερα στην αναζήτηση παγκόσμιων οραμάτων για τον αμοιβαίο σεβασμό και την βιώσιμη ανάπτυξη των λαών που υπαγορεύουν σχετικές συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με απώτερο στόχο την εξάλειψη της φτώχειας ή τουλάχιστον τον περιορισμό της.

Μέλη

Μέλη της UNESCO είναι σχεδόν όλα τα κράτη του ΟΗΕ. Στις 12 Οκτωβρίου 2017 οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ανακοίνωσαν την πρόθεση τους για αποχώρηση από τον οργανισμό, η οποία αναμένεται να πραγματοποιηθεί επίσημα στις 31 Δεκεμβρίου 2018.
Λειτουργεί ως παγκόσμιο κέντρο ανταλλαγής πληροφοριών και διάδοσης προγραμμάτων με τα οποία και υποστηρίζει τα κράτη μέλη στις δικές τους αναγκαίες θεσμοθετήσεις σε κοινούς τομείς δράσης. Τούτο επιτυγχάνεται με τις εθνικές επιτροπές του κάθε κράτους που συνδέονται με τα κεντρικά γραφεία (Γραμματεία) στο Παρίσι. Οι Εθνικές Επιτροπές αποτελούν έτσι, ως περιφερειακά γραφεία, τους συνδέσμους μεταξύ των Χωρών-μελών και του Οργανισμού υποβοηθώντας τον μέσα σε διετή προγράμματα εργασίας.

Εθνικές Επιτροπές

Οι Εθνικές Επιτροπές, ως εθνικοί φορείς συνεργασίας, απαρτίζονται από διανοούμενους, ακαδημαϊκούς και επιστήμονες που συμβάλουν στην εκπόνηση, εξέλιξη και υλοποίηση των προγραμμάτων του Οργανισμού καθώς και στην διάδοση του έργου του Οργανισμού στις Χώρες τους με διαλέξεις, δημοσιεύσεις, εκθέσεις κ.λπ, ενώ ταυτόχρονα διαδραματίζουν συμβουλευτικό ρόλο στις Κυβερνήσεις των Χωρών τους επί θεμάτων που ανάγονται στον Οργανισμό. Από τα 188 κράτη μέλη και τα 6 συνδεόμενα μέλη τα 192 έχουν δημιουργήσει Εθνικές Επιτροπές UNESCO. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η Ελληνική Εθνική Επιτροπή UNESCO που δημιουργήθηκε το 1988
Γιάννης Βογιατζής (ηθοποιός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αιτωλικό. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού Θεάτρου και για ένα διάστημα στην Ανωτάτη Βιομηχανική. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1955, αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή, στο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Ο έμπορος της Βενετίας στο θέατρο Διονύσια.
Έγινε γνωστός ως κινηματογραφικός «Μικές» (από τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία Ο Μικές Παντρεύεται), καθώς και ως ραδιοφωνικός και στη συνέχεια κινηματογραφικός «Λαλάκης». Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1957 στην ταινία Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο. Έκτοτε συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους αρκετές φορές και ως θιασάρχης. Η πλούσια κωμική φλέβα του τον καθιέρωσε στο πλατύ κοινό του ραδιοφώνου (Το Ημερολόγιο ενός Θυρωρού), του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (Η Γειτονιά μας, Ο Ονειροπαρμένος).
Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε 68 ταινίες, κυρίως κωμωδίες, κομεντί και φαρσοκωμωδίες. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι του στους ταινίες Η γυναίκα μου τρελάθηκε, Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη, Δεσποινίς Διευθυντής, Ένα κορίτσι για δύο, Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός, Θα Σε Κάνω Βασίλισσα, Νύχτα Γάμου, Το Παιδί της Μαμάς, Ο Μικές Παντρεύεται και άλλες.
Είναι εξάδελφος και συνονόματος του επίσης ηθοποιού και τραγουδιστή Γιάννη Βογιατζή. Έχει δηλώσει πως ήταν συμμαθητής με τον Αλέκο Αλεξανδράκη.
Ζάννα Φρίσκε

Οικογένεια

Ο πατέρας και η μητέρα της είναι Ρώσοι του Βόλγα, στην Πρώην Σοβιετική Ένωση. Η οικογένεια της σήμερα ζει στη Μόσχα, και η ίδια ζούσε.
Η Ζάννα ήταν παντρεμένη με τον Ρώσο δημοσιογράφο Ντμίτρι Σέπελεφ, έχουν έναν γιο μαζί, ονόματι Πλάτων (Платон), γεννημένος στο Μαϊάμι.

Μπλεστιάσιγιε

η Φρίσκε ήταν μέλος απο το 1996-2003 στο ρωσικό γκρουπ Μπλεστιάσιγιε (Ρωσικά: Блестящие)
Οικογένεια Σερβλία

Οι Σερβλίες (Σερβλίας - Σερβλίαινα) ήταν βυζαντινή οικογένεια που κατείχε δικαστικά, κυρίως κριτές, αλλά και κατώτερα  αξιώματα όπως φοροεισπράκτορες, στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία στα μέσα του 11ου αιώνα. Το όνομα, και η καταγωγή, της οικογένειας προέρχεται είτε από το ρωμαϊκό επώνυμο "Servilius" ή από το "Σέρβος Ηλίας" από κάποιον Ηλία που ήταν Σέρβος στην καταγωγή.
Τον 10ο αιώνα αναφέρεται από την Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα κάποιος Σερβλίας μαθητής του Ιωάννη Ιταλού χωρίς να είναι σίγουρο αν έχει σχέση με την οικογένεια. Γνωστά πρόσωπα της οικογένειας τον 11ο αιώνα ήταν ο Νικόλαος κριτής Θεσσαλονίκης το 1062, ο συνονόματος του, Νικόλαος την ίδια εποχή κουράτορ Σελεύκιας. Ο Λέων την ίδια εποχή φοροεισπράκτορας στην Ιβηρία και ο Πέτρος κριτής Σελεύκιας .
Γρηγόριος Βερναρδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου το 1848. Σπούδασε φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1871. Αργότερα συνέχισε τις φιλολογικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ του δόθηκε η δυνατότητα να ασχοληθεί στη Γαλλία και στην Ιταλία με την παλαιογραφία. Άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στην Αίγυπτο, όπου αρχικά διηύθυνε την Αμπέτειο Σχολή του Καΐρου και μετά το Ελληνικό Γυμνάσιο της Αλεξάνδρειας. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, διατέλεσε γυμνασιάρχης στο Γυμνάσιο Μυτιλήνης (1880-1894) και στη συνέχεια διευθυντής των Ζαριφείων Διδασκαλείων της Φιλιππούπολης (1895-98). Το 1898, εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δίδαξε συνεχώς ως το 1923. Από το 1904 έως το 1905 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συγγραφικό έργο

Το πρώτο έργο που έκανε γνωστό στους φιλολογικούς κύκλους το Βερναρδάκη ήταν η επτάτομη έκδοση (1888-96 edition minor) των Ηθικών του Πλουτάρχου, των οποίων ο ίδιος είχε βρει έναν άγνωστο ως τότε κώδικά τους σε μοναστική βιβλιοθήκη του Αγίου Όρους και που θεωρήθηκε πολύ σημαντική. Άλλο μεγάλο έργο του υπήρξε το τρίτομο «Λεξικόν ερμηνευτικόν των ενδοξοτάτων Ελλήνων ποιητών και συγγραφέων» (1908-1911) με επίτομη επανέκδοση το 1918. Επίσης άλλα έργα του είναι: «Σχόλια εις τας δημηγορίας του Θουκυδίδου (1867)», «Συμβολαί κριτικαί εις τον Στράβωνα» στα Λατινικά, (1877) και άλλα.
Υβρίδωμα

Ως υβρίδωμα, (hybridoma), χαρακτηρίζεται στη Μοριακή Βιολογία, και στη Βιοτεχνολογία, το κύτταρο εκείνο που δημιουργείται με την ένωση (σύντηξη) ενός Β λεμφοκυττάρου με ένα καρκινικό κύτταρο που ονομάζεται μυέλωμα. Το καρκινικό κύτταρο προσδίδει στο υβρίδωμα την ικανότητα της άπειρης διαίρεσης και της αθανασίας (immortality), ενώ το Β λεμφοκύτταρο του δίνει την ικανότητα της σύνθεσης ενός μόνο είδους αντισώματος. Επομένως, το υβρίδωμα μπορεί να διατηρηθεί επ΄ αόριστο σε καλλιέργεια παράγοντας συνεχώς μεγάλο αριθμό αντισωμάτων με την ίδια πάντοτε ειδικότητα (specificity). Τα δε αντισώματα που παράγονται από ένα συγκεκριμένο υβρίδωμα ονομάζονται μονοκλωνικά αντισώματα. Τα μονοκλωνικά αντισώματα χρησιμοποιούνται κυρίως στην έρευνα και τη διάγνωση και θεραπεία ασθενειών.
Σομαλία

Δημογραφία

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 55,4 χρόνια (53,7 χρόνια οι άνδρες και 57,3 οι γυναίκες).

Πρόσφατη ιστορία

Το 2008 συνεχίστηκαν οι εμφύλιες συγκρούσεις, που ξεκίνησαν το 1991. Έπειτα από συνομιλίες στο Τζιμπουτί, τον Ιούνιο του 2008, η κυβέρνηση της Σομαλίας υπέγραψε συμφωνία ειρήνης με τη Συμμαχία για την Εκ Νέου Απελευθέρωση της Σομαλίας, η οποία έχει ως στόχο να σταματήσει την εμφύλια σύρραξη. Οι σκληροπυρηνικοί ισλαμιστές αντιτάχθηκαν στη συμφωνία, η οποία προβλέπει κατάπαυση του πυρός για τρεις μήνες. Παρά τη συμφωνία αυτή, τις επόμενες κιόλας ημέρες οι συγκρούσεις αναζωπυρώθηκαν. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2008 ο πρόεδρος Αχμέτ καθαίρεσε τον πρωθυπουργό Νουρ Χασάν Χουσεΐν, επειδή απέτυχε να αποκαταστήσει την ασφάλεια στη χώρα του. H σχετική δήλωση έγινε από τον ίδιο τον πρόεδρο στο Κοινοβούλιο. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών, Μοχάμεντ Μοχάμουντ Γκουλέντ Γκαγκμοντέρ, ο οποίος παραιτήθηκε λίγες ημέρες μετά. Στις 29 Δεκεμβρίου του 2008 παραιτήθηκε και ο πρόεδρος Γιουσούφ Αχμέτ, αφήνοντας προσωρινά στη θέση του τον Σεΐχ Άντεν Μαντόμπε. Στις αρχές του 2009 άρχισαν να αποχωρούν από τη χώρα τα στρατεύματα της Αιθιοπίας. Τα τελευταία αιθιοπικά στρατεύματα αποχώρησαν στις 25 Ιανουαρίου του 2008. Νέος πρόεδρος εξελέγη στο Τζιμπουτί ο Σαρίφ Αχμέτ, στις 30 Ιανουαρίου του 2009, ο οποίος έπειτα από συμφωνία με τις αντιμαχόμενες παρατάξεις επέβαλε τον ισλαμικό νόμο (Σαρία). Στις 25 Μαΐου του 2009 ζήτησε τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας για να αντιμετωπίσει τους ισλαμιστές αντάρτες. Τα προβλήματα για την ασφάλεια της χώρας παραμένουν, παρά τη διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών το 2016 και την προεδρική εκλογή του 2017, που κερδήθηκε από τον Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ.

Μεταφορές

Η οδήγηση στην χώρα γίνεται στα δεξιά.
Υπαίθριο μουσείο

Ένα υπαίθριο μουσείο παρουσιάζει συνήθως έναν οικισμό η ένα μεγαλύτερο υπαίθριο θέμα.
Τα πρώτα υπαίθρια μουσεία δημιουργήθηκαν στη Σκανδιναβία, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, και η ιδέα διαδόθηκε σύντομα σε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, συνήθως με παραδοσιακά κτίρια. Κοινό στοιχείο σε όλα τα υπαίθρια μουσεία, όπως και στα πρώτα αυτά του 19ου αιώνα, είναι η διδασκαλία της ιστορίας της καθημερινής ζωής από τους ανθρώπους από όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Πολλά υπαίθρια μουσεία συνήθως υπάρχουν σε περιοχές με ξύλινα σπίτια η με σπίτια ξυλοδεσιάς, διότι αυτά μετακομίζονται σχετικά εύκολα.
Patrouille de France

Οι Patrouille de France (πλήρες όνομα: Patrouille Acrobatique de France - Πατρουίγ Ακρομπατίκ ντε Φρανς, «Ακροβατική φρουρά της Γαλλίας») είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας. Με ιστορία που ξεκινά από το 1931, θεωρούνται μία από τις παλαιότερες και καλύτερες ακροβατικές ομάδες στον κόσμο. Η ομάδα χρησιμοποιεί το Dassault-Breguet/Dornier Alpha Jet.

Ιστορία

Το 1931 έλαβε χώρα η πρώτη αεροβατική επίδειξη στη Γαλλία, πάνω από το Étampes-Mondésir. Πραγματοποιήθηκε από τους εκπαιδευτές της τοπικής σχολής πιλότων, πετώντας με αεροσκάφη Morane-Saulnier MS-230. Συνέπεια της αποδοχής και της επιτυχίας που είχε, η ομάδα επιλέγει να εκπροσωπεί τη Γαλλία σε διεθνείς διοργανώσεις. 
Πετώντας πάνω από τη Ντιζόν (Dijon), η ομάδα «Weiser», αποτελούμενη από 18 αεροπλάνα (Morane-Saulnier MS-225 και SPAD 510), απέκτησε φήμη για την επίδειξη στην οποία τα αεροσκάφη ήταν δεμένα μεταξύ τους. 
Η ομάδα Patrouille d'Étampes μετεγκαταστάθηκε στο Salon-de-Provence το 1937, υιοθετώντας το όνομα Patrouille de l'École de l'air (Flying school Patrol). Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος όμως ανέστειλε τις επιχειρήσεις και των δύο ομάδων. 
Το 1947 ο τότε υπουργός αεροπορίας δημιούργησε μία αεροβατική ομάδα μέσα στην Γαλλική πολεμική αεροπορία. Με επικεφαλής τον υποσμηναγό Περριέ (Captain Perrier), πρώην πιλότο της ομάδας Patrouille d'Étampes, αρχικά αποτελούνταν από δώδεκα αεροσκάφη Stampe SV.4. Συνέπεια της αυξανόμενης δημοτικότητας των επιδείξεών τους δημιουργήθηκαν παρόμοιες ομάδες μέσα στην πολεμική αεροπορία. Το 1952, ο σμηναγός Ντελασενάλ (Delachenal), πιλότος της 3ης πολεμικής πτέρυγας με έδρα τη Ρενς (Reims-Champagne), δημιούργησε μία ομάδα αποτελούμενη από τέσσερα αεροσκάφη F-84. Το 1953, στη διάρκεια μίας επίδειξης στο Μεζόν Μπλάνς (Maison Blanche) της Αλγερίας, ο παρουσιαστής της επίδειξης, συνεπαρμένος από το θέαμα που είχε παρακολουθήσει, έδωσε στην ομάδα το όνομα Patrouille de France.
Την επόμενη δεκαετία, τέσσερις διαφορετικές ομάδες αεροπορικών επιδείξεων της Αεροπορίας, η 12η μονάδα - Cambrai-Épinoy, η 4η μονάδα - Bremgarten, η 2η μονάδα – Ντιζόν-Λονγκβίκ (Dijon-Longvic) και η 7η μονάδα - Nancy-Ochey, συνέχισαν να πραγματοποιούν επιδείξεις σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Το 1964 όμως, περικοπές στον προϋπολογισμό, οδήγησε σε περικοπές στην αεροπορία, περιλαμβανόμενης και της διάλυσης της ομάδας Dassault Mystère IV. Παρόλα αυτά, μερικούς μήνες αργότερα, πεπεισμένος ότι το όνομα Patrouille de France δεν έπρεπε να χαθεί, ο τότε υπουργός άμυνας αποφάσισε να δημιουργήσει μία επίσημη Patrouille de l'École de l'air. Η ομάδα, αποτελούμενη από έξι αεροσκάφη Fouga Magister, εγκαταστάθηκε ξανά στη Salon-de-Provence και έγινε η κύρια αεροπορική ομάδα επιδείξεων της Γαλλίας για τα επόμενα 16 χρόνια. 
Η τελευταία επίδειξη με τα αεροσκάφη Fouga Magister, τα οποία αυξήθηκαν σε εννέα με την πάροδο του χρόνου, πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1980, στην βάση τους στη Salon-de-Provence. Αντικαταστάθηκαν από επτά αεροσκάφη Alpha Jet, ενώ ένα επιπλέον αεροσκάφος προστέθηκε το 1982. Το Alpha Jet χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.