google/wiki40b huggingface dataset:
Σταύρος Τσιώλης

Βιογραφία

Ο Σταύρος Τσιώλης σπούδασε κινηματογράφο στην Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου στην Αθήνα και από το 1958 δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη σε 54 ταινίες, πολλές από τις οποίες της Φίνος Φιλμ. Η πρώτη δική του ταινία, η οποία βασίστηκε σε δικό του σενάριο, ήταν Ο μικρός δραπέτης για τη Φίνος Φιλμ το 1968. Το 1970 έκανε διεθνή επιτυχία με την ταινία Κατάχρησις Εξουσίας. 
Κατόπιν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο για μια δεκαπενταετία και επανήλθε το 1985 με ταινίες που έκαναν ιδιαίτερη επιτυχία. Η ταινία του Μια Τόσο Μακρινή Απουσία απέσπασε έξι πρώτα βραβεία στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης 1985 ενώ οι Ακατανίκητοι Εραστές το 1988 παίχτηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Οι ταινίες του έχουν ένα ιδιαίτερα προσωπικό στυλ καθώς βασίζονται στο λεπτό χιούμορ, τους αυτοσχεδιαστικούς διαλόγους και τη χρήση, πολλές φορές, ερασιτεχνών ηθοποιών. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα σενάριά του αποτελεί η περιπλάνηση, αρκετές φορές στον τόπο καταγωγής του, την Αρκαδία. Σε πολλές ταινίες του χρησιμοποίησε ως πρωταγωνιστή τον Αργύρη Μπακιρτζή.
Οπαδός του ΠΑΟΚ, ο Τσιώλης έγραψε ένα θεατρικό με τίτλο Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, το οποίο ανέβηκε το 2011 στο Θέατρο Τέχνης.
Τα τέλη του 2015 ο Σταύρος Τσιώλης ανακοίνωσε την προσπάθεια γυρίσματος της νέας του ταινίας Γυναίκες που περάσατε από εδώ, που θα γίνει με χρηματοδότηση crowdfunding που κλείνει την τριλογία “Γυναίκες” (μετά το Παρακαλώ Γυναίκες, μην κλαίτε και Ας περιμένουν οι Γυναίκες).
Ο Σταύρος Τσιώλης είχε γράψει στίχους για τραγούδια των ταινιών του αλλά για τραγουδιστές της λαϊκής μουσικής (Μαριώ, Πίτσα Παπαδοπούλου, Αντώνης Ρέμος).
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 23 Ιουλίου 2019 και η εξόδιος ακολουθία εψάλη στις 26 Ιουλίου στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών.
Βάση δεδομένων Gmelin

Η βάση δεδομένων Gmelin (Gmelin database) είναι μια μεγάλη χημική βάση δεδομένων ενώσεων οργανομεταλλικής και ανόργανης χημείας που ενημερώνεται κάθε τρίμηνο. Βασίζεται στη γερμανική έκδοση του Εγχειρίδιο ανόργανης χημείας Gmelins (Gmelins Handbuch der anorganischen Chemie) γραμμένο από τον Λεοπόλδο Γκμελίν (Leopold Gmelin) το 1817 και περιέχει τώρα 1,5 εκατομμύριο ενώσεις και 1,3 εκατομμύρια διαφορετικές αντιδράσεις. Η τελευταία έκδοση περιέχει κάθε ένωση/αντίδραση που ανακαλύφθηκε μεταξύ 1772 και 1995, με πάνω από 85.000 τίτλους, λέξεις-κλειδιά και περιλήψεις που συντηρείται από την Elsevier MDL.
Η βάση δεδομένων έχει πάνω από 800 πεδία διαφορετικών δεδομένων σε θέματα όπως πληροφορίες για ηλεκτρικές, μαγνητικές, θερμικές, κρυσταλλικές και φυσιολογικές ενώσεις.
Η αδελφή οργανική βάση δεδομένων Μπαϊλστάιν (Beilstein database), που ασχολείται με οργανικές χημικές ουσίες και αντιδράσεις.
Η πρόσβαση είναι μέρος του συστήματος Reaxys.
Κενάν Μεσαρέ

Βιογραφία

Ο Κενάν Μεσαρέ γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1889. Φοίτησε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και στη συνέχεια σπούδασε στην σχολή Γαλατά Σεράι της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε υπασπιστής του πατέρα του τον οποίο ακολούθησε στις διάφορες στρατιωτικές μετακινήσεις του σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν παρών κατά την υπογραφή της παράδοσης της Θεσσαλονίκης το 1912, στο Διοικητήριο. Μιλούσε άπταιστα αλβανικά, τουρκικά, περσικά, αραβικά, γαλλικά και ελληνικά και φέρεται να συνέταξε το πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης στα γαλλικά.
Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη και πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Το 1934 παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στα Γιάννενα όπου γεννήθηκαν τα παιδιά του. Όταν πέθανε, θάφτηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στο αλβανικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης.

Το έργο του

Ο Κενάν Ταχσίν Μεσαρέ αποτύπωσε στα έργα του τοπία της Λίμνης των Ιωαννίνων, ζωγράφισε διάφορα πορτρέτα και υπήρξε ο εικονογράφος της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και των Ιωαννίνων το 1912-13 ενώ μετά δούλεψε για τη χαρτογράφηση των νέων συνόρων της Ελλάδας. Συνήθιζε να χαρίζει έργα του και για το λόγο αυτό πολλά βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές ενώ πολλοί από τους πίνακές του χάθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου. 
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων εξέδωσε ένα λεύκωμα αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του.
Οίκος του Σατιγιόν

Ιστορικό

Το όνομα προέρχεται από την πρωτεύουσα Σατιγιόν-συρ-Μαρν. Απέκτησαν τις περιοχές Σαιν-Πολ-συρ-Τερνουάζ, Παντιέβρ, Σαρτρ, Πορσιάν, κά. Ο Οίκος ανάγει την αρχή του στον 9ο αι. και εξέλειπε το 1762.
Μπάντο (άθλημα)

Το μπάντο είναι ένα ομαδικό άθλημα που σχετίζονται με το χόκεϊ, το χέρλινγκ, το σίντι, και το μπάντι, ενώ καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Ουαλία τον δέκατο όγδοο αιώνα. Το παιχνίδι διεξάγεται σε ένα μεγάλο γήπεδο μεταξύ των ομάδων, ενώ κάθε μία από αυτές διαθέτει μέχρι τριάντα παίκτες εξοπλισμένους με ένα μπάντο, το οποίο είναι ραβδί που μοιάζει με αυτό που χρησιμοποιείται στο χόκεϊ επί χόρτου. Αν και δεν υπάρχουν γνωστοί επίσημοι κανόνες, ο στόχος του παιχνιδιού είναι το λάχτισμα της μπάλας ανάμεσα σε δύο σημεία που χρησιμοποιούνται ως στόχοι σε κάθε άκρο του γηπέδου . Ηταν ιδιαίτερα δημοφιλές στην Γκλαμόργκαν το δέκατο ένατο αιώνα, όμως εξαλήφθηκε μέχρι το τέλος του αιώνα. Τώρα, ως άθλημα της μειονότητας, το παιχνίδι διεξάγεται ακόμη στα μέρη της Ουαλίας, ως παράδοση του Πάσχα.
Πάνος Χαλδέζος

Βιογραφικό

Ο Πάνος Χαλδέζος γεννήθηκε στο Πλωμάρι, το 1898. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1916 και άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο Δήμο Πλωμαρίου. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία όπου μεταξύ άλλων πήρε μέρος στη Μάχη του Τουλού Μπουνάρ στην οποία τραυματίστηκε δύο φορές. Επίσης συμμετείχε στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Αϊδινίου.  Το 1927 άρχισε να εργάζεται  στον Δήμο Αθηναίων. Το 1938 ανέλαβε την προεδρία της Λέσχης Νέας Σμύρνης η οποία με δική του εισήγηση μετονομάστηκε σε Εστία Νέας Σμύρνης. Υπήρξε συνεχώς πρόεδρος της Εστίας Νέας Σμύρνης μέχρι το θάνατό του, το 1983.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής από τη θέση του Γενικού Διευθυντή των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων και σε συνεργασία με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και τον Αστυνομικό Διοικητή Αθηνών Άγγελο Έβερτ, εξέδωσε 543 πλαστά πιστοποιητικά σε Έλληνες Εβραίους με βάση τα οποία απέκτησαν ταυτότητες με χριστιανικά ονόματα, και έτσι διέφυγαν της σύλληψης  από τις κατοχικές αρχές.  Για τη δράση του αυτή και τη συμβολή του στη διάσωση εκατοντάδων Ελλήνων Εβραίων τιμήθηκε, το 1994, από το ίδρυμα Γιαντ Βασσέμ με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.  
Ο Πάνος Χαλδέζος τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος, με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος Γεωργίου Α’, με το Χρυσό Κλειδί της Πόλης των Αθηνών, με το Ανώτατο Παράσημο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, με το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Ρόδου, με το Σταυρό του Πανάγιου Τάφου από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο, με το Μετάλλιο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πολεμιστών Παρισίων και με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης της Νέας Σμύρνης. Το 1980 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. 
Έγραψε διάφορα βιβλία μεταξύ των οποίων ήταν τα εξής: «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Εκτελέσεως Δημοτικών και Κοινοτικών Έργων και Συμβάσεων Ηλεκτροφωτισμού», «Τα φορολογικά Δήμων και Κοινοτήτων» και «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Καταστάσεως Δήμων και Κοινοτήτων».
Γεώργιος Τζαμαλούκας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1894. Πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης και εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό.  Διετέλεσε πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης.
Ο Τζαμαλούκας πέθανε σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1982 από τον ιερό ναό του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά της Θεσσαλονίκης. Με τη σύζυγό του, Χαρίκλεια, απέκτησαν 2 κόρες.
Μάρκελλος επίτροπος της Ιουδαίας

Βιογραφία

Ο έπαρχος  της Συρίας Ουιτέλιος ανακάλεσε τον  Πόντιο Πιλάτο  και τοποθέτησε στην θέση του τον Μάρκελλο (36).  Ο Ουιτέλιος επισκέφτηκε την Ιερουσαλήμ  το  έτος εκείνο κατά την  γιορτή του Πάσχα. Κατά την παραμονή του  στην πόλη αντικατέστησε  τον αρχιερέα  Καϊάφα με τον Ιωνάθαν  ο οποίος  ήταν γιος του Άννα και κουνιάδος του προηγούμενου αρχιερέα. Ο Ιωνάθαν αντικαταστάθηκε  το επόμενο έτος από τον αδελφό του που είχε πάρει  το ελληνικό όνομα Θεόφιλος.
Ο Μάρκελλος αντικαταστάθηκε  το  37 από τον  Μάρουλλο .
Τέμενος Ρουστέμ Πασά

Ιστορία

Το Τέμενος Ρουστέμ Πασά, σχεδιάστηκε από τον οθωμανό αυτοκρατορικό αρχιτέκτονα, Μιμάρ Σινάν, για τον Μεγάλο Βεζίρη της αυτοκρατορίας, Ρουστέμ Πασά (που παντρεύτηκε μία από τις κόρες του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς από την Χιουρέμ Σουλτάνα, Μιχριμάχ Σουλτάνα). Ο Ρουστέμ πασάς πέθανε τον Ιούλιο του 1561 και το τέμενος άρχισε να χτίζεται μετά τον θάνατό του, από το 1561 μέχρι το 1563. Το τζαμί φιλοξενεί σήμερα θρησκευτικό σχολείο.

Εξωτερικό

Το τζαμί έχει χτιστεί υπερυψωμένο, πάνω από ένα συγκρότημα κτηρίων με θολωτή οροφή, των οποίων τα μισθώματα, είχαν ως στόχο να υποστηρίξουν οικονομικά το τέμενος. Περνώντας στους στενούς διαδρόμους στις γωνίες, δίνουν πρόσβαση σε μία ευρύχωρη αυλή. Το τέμενος έχει μία διπλή στοά με πέντε τρούλους, από τους οποίους, προεξέχει μία βαθιά, χαμηλή οροφή που στηρίζεται από μια σειρά κιόνων.

Εσωτερικό

Το τέμενος Ρουστέμ Πασά, είναι διάσημο για τις μεγάλες ποσότητες πλακιδίων Νίκαιας, που περιέχουν πολύ μεγάλη ποικιλία από φυτικά και γεωμετρικά σχέδια, που καλύπτουν όχι μόνο την πρόσοψη της βεράντας, αλλά το Μιχράμπ και το Μινμπάρ και τους τοίχους. Υπάρχουν περίπου 80 διαφορετικά μοτίβα. Αυτά τα πλακίδια επιδεικνύουν την πρώιμη χρήση του ντοματοκόκκινου χρώματος, που θα γίνει το κυριότερο χαρακτηριστικό των πλακιδίων Νίκαιας. Μερικά από τα πλακίδια, κυρίως εκείνα που βρίσκονται στον μεγάλο πίνακα, κάτω από την στοά της αριστερής κύριας εισόδου, είναι διακοσμημένα με το χρώμα του πράσινου του Φασκόμηλου και του σκούρου μοβ του Μαγγανίου, που είναι χαρακτηριστικό του προγενέστερου συστήματος χρωματισμού <<της Δαμασκού>>. Κανένα άλλο τζαμί στην Κωνσταντινούπολη δεν έχει κάνει τέτοια πλούσια χρήση αυτών των πλακιδίων.
Το σχέδιο του τζαμιού είναι κυρίως εκείνο ενός οκτάγωνου εγγεγραμένου σε ορθογώνιο. Ο κύριος θόλος στηρίζεται από τέσσερις οκταγωνικούς ημιθόλους, όχι επί των αξόνων, αλλά επί των διαγωνίων του κτηρίου. Οι καμάρες του θόλου, πηδούν από τέσσερις ορθογώνιες κολόνες - δύο στα βόρεια, δύο στα νότια και από προεξοχές που προεξέχουν από τον ανατολικό και τον δυτικό τοίχο. Στα βόρεια και στα νότια υποστηρίζονται από κολώνες και με μαρμάρινες στήλες μεταξύ τους.
Π.Α.Ο. Ατρόμητος Πειραιώς

Σύνθεση σεζόν 1960-61 στην Α΄ Εθνική

Έπαιξαν οι: Νίκος Αλέφαντος, Γιάννης Αμπατζόγλου, Αναγνωστόπουλος, Παναγιώτης Ανασόπουλος, Χρήστος
Αναστασιάδης, Θεόδωρος Αργουδέλης, Γιάννης Γαβαλάς, Ευγένιος Γεωργακόπουλος, Βαγγέλης Δημόπουλος, Χρήστος Ζουγανέλης, Μιχάλης Ιωνάς, Κόρμπος, Παναγιώτης Κοψαχείλης, Μάμαλης, Κώστας Μπελούκας, Νομικός (από τον Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας), Δημήτρης Σκαραμαγκάς, Νίκος Στριμπέλης, Κώστας Τουλτσινάκης, Νίκος Τσαμάκος, Άριστείδης Τσατσαρίδης και ο Σταύρος Χόβρης. Οι Αλέφαντος, Δροσόπουλος, Μάμαλης, Τσαμάκος και Τσατσαρίδης ήρθαν ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Γιώργου Σιδέρη στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1959.

Έδρα

Στο παρελθόν έδρα του Ατρόμητου Πειραιώς αποτέλεσαν επί χρόνια το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, το Γήπεδο Νίκαιας και το Γήπεδο Νεάπολης. Στα πιο σύγχρονα χρόνια του συλλόγου έδρα του, μέχρι και σήμερα, αποτέλεσαν το Δημοτικό Γήπεδο Καμινίων και το Δημοτικό Γήπεδο Ρέντη.

Ποδοσφαιριστές

Από τον Ατρόμητο Πειραιώς ξεκίνησαν την καριέρα τους ο διεθνής στράικερ του Ολυμπιακού Γιώργος Σιδέρης το 1958 και ο επίσης διεθνής, μετέπειτα επιθετικός της ΑΕΚ, Ηλίας Παπαγεωργίου.
Από τον Ατρόμητο αναδείχθηκαν αρκετοί ποδοσφαιριστές. Τρεις από αυτούς, οι κυνηγοί Χρήστος Χατζησκουλίδης, Γιώργος Δουρδουνάς και ο αμυντικός Ιωάννης Κοντογιώργος, οι οποίοι έκαναν πολυετή καριέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ιδιαίτερα ταλαντούχος ήταν και ο επιθετικός Παναγιώτης Κατσαρός, σύγχρονος των Χατζησκουλίδη - Δουρδουνά, που όμως είχε πιο σύντομη καριέρα.
Με τον Ατρόμητο Πειραιά αγωνίσθηκαν και οι μετέπειτα προπονητές Νίκος Αλέφαντος και Νίκος Στριμπέλης.
Η Σκλάβα της Αγάπης

Πλοκή

Το έργο διαδραματίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα. Το 1903, ο Δόκτωρ Χάντινκτον Μπέιλι (Τζωρτζ Μπρεντ) γνωρίζεται με μια ηλικιωμένη κυρία κατά την διάρκεια του ταξιδιού του με το τρένο. Προορισμός της γηραιάς κυρίας είναι ο αδερφός της ο Νικ και η νεαρή σύζυγός του, η Αλλίδα. Ο Μπίλι συνεχίζει το ταξίδι του, και κατά την διαμονή του στην Νέα Υόρκη μαθαίνει ότι η κυρία που γνώρισε στο τρένο πέθανε απρόοπτα, ενώ κάνει την γνωριμία με το εν λόγω ζεύγος. Η συμπεριφορά του Νικ του φαίνεται ύποπτη, επειδή μεταχειρίζεται τη γυναίκα του με ιδιαίτερα ζηλότυπο τρόπο. Ο Μπέιλι ερωτεύεται την Αλλίδα (Χέντι Λαμάρ) και αποφασίζει να την σώσει από τα χέρια του συζύγου της. Η σκηνή της πάλης που ακολουθεί, μέσα σε ένα ενυδρείο, με γυαλιά που σπάζουνε, νερά που παφλάζουν και ψάρια που σπαρταρούν είναι μια από τις πιο περίφημες σκηνές του Χόλυγουντ.
Κυβερνείο Πορτ Σάιντ

Ιστορία

Από τα παλιότερα κυβερνεία της Αιγύπτου που περιελάμβανε μόνο την πόλη του Πορτ Σάιντ από το 1860 και από το 2010 και την Πορτ Φουάντ. Το 1913 είχε 49.884 κατοίκους κι έκταση 4 τργ χλμ, για να αποτελέσει έπειτα τμήμα στο νέο Κυβερνείο Καναλίου. Επαναδημιουργήθηκε το 1950 και διατηρείται έως σήμερα.
Μουχαρέμ Ιντζέ

Βιογραφία

Ο Ιντζέ γεννήθηκε στο χωριό Ελμαλίκ στην επαρχία της Γιάλοβα ως γιος των Σερίφ και Ζεκίγιε Ιντζέ. Οι παππούδες του προέρχονται από τη σύγχρονη Θεσσαλονίκη στην ελληνική Μακεδονία, οι μητρικοί παππούδες προέρχεται από τη Ριζούντα στην ακτή της Ανατολίας στη Μαύρη Θάλασσα. Αποφοίτησε από το Σχολή Επιστημών Εκπαίδευσης-και Φυσικής-Χημείας Νετζατίμπεη του Πανεπιστημίου Μπαλικεσίρ και αργότερα εργάστηκε ως καθηγητής φυσικής και διευθυντής του σχολείου. Αργότερα, εργάστηκε ως Επικεφαλής Τύπου για τον ποδοσφαιρικό σύλλογο Γιαλοβασπόρ. Εξελέγη πρόεδρος του Ατατουρκιστικού Συλλόγου Σκέψης, μια κοσμική οργάνωση που ασπάζεται τις ιδέες του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί.

Πολιτική

Ο Ιντζέ έχει γίνει γνωστός στην τουρκική πολιτική σκηνή ως μία από τις πιο σκληρές φωνές της αντιπολίτευσης από το 2002, εναντίον του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Έχει γίνει γνωστή μέσα από τις θερμαινόμενες ομιλίες του που έχουν δει μεγάλη δημοτικότητα στο Διαδίκτυο.
Μετά την εκλογή των ηγετών της κοινοβουλευτικής ομάδας του CHP Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και Χακκί Σουχά Οκάι ως αρχηγός του κόμματος και αντιπρόεδρος αντίστοιχα, ο Ιντζέ ήταν υποψήφιος για την ομάδα ηγεσίας και εξελέγη με 58 ψήφους. Επανεξελέγη το 2011 και το 2013, πριν παραιτηθεί τον αύγουστο του 2014. Αντικαταστάθηκε από τον Λεβέντ Γκιόκ.
Στις 30 Μαρτίου 2014, στις τοπικές εκλογές στη Τουρκία, ο νικητής στην Γιάλοβα, αν και οριακά, το κόμμα του Ιντζέ, το CHP. Ωστόσο, οι εκλογές στην Γιάλοβα επαναλήφθηκαν. Ο Ιντζέ έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαδικασία και στον υποψήφιο του CHP, τη Βέφα Σαλμάν, κέρδισε τη δεύτερη εκλογή. Στις 18 Αυγούστου 2014, ο Ιντζέ δήλωσε την υποψηφιότητά του για τη προεδρία του CHP, αλλά έχασε τον έλεγχο κατά τη διάρκεια τη 18η Έκτακτη Σύμβαση του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος τον Σεπτέμβριο του 2014.
Για άλλη μια φορά ήταν υποψήφιος για την ηγεσία του κόμματος απέναντι στον Κιλιτσντάρογλου στην 36η Συνήθη Σύμβαση του Κόμματος τον Φεβρουάριο του 2018, αλλά η υποψηφιότητά του για άλλη μια φορά ήταν ανεπιτυχής. Έλαβε 447 ψήφους από τους συνέδρους, σε αντίθεση με τον Κιλιτσντάρογλου που έλαβε 790 ψήφους.
Ο Ιντζέ αποκαλύφθηκε ως προεδρικός υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) στις 3 Μαΐου 2018. Την επόμενη ημέρα, ο αρχηγός του κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου επίσημα διακήρυξε την υποστήριξη του CHP για τον Ιντζέ και η υποψηφιότητά του ανακοινώθηκε επίσημα. Λίγο αργότερα, το κόμμα άρχισε τις προετοιμασίες για την προεκλογική περίοδο, ξεκινώντας την παραγωγή του υλικού της εκστρατείας και των εμπορευμάτων της. Αποκαλύφθηκε στις αρχές Μαΐου ότι η εκστρατεία του Ιντζέ θα υιοθετήσει το σύνθημα "Türkiye’ye güvence Muharrem Ince", που χονδρικά μεταφράζεται σε "Μουχαρέμ Ιντζέ, μια διαβεβαίωση προς την Τουρκία", και ότι θα ξεκινήσει τη προεκλογική εκστρατεία του στην γενέτειρά του, την Γιάλοβα, στις 5 Μαΐου.
Δεκανέας

Ετυμολογία

Η λέξη Δεκανέας προέρχεται από τη μακεδονική στρατιωτική ορολογία: δεκανός < δεκανία < δέκα (ραβδούχος, δορυφόρος). Παρομοίως, στους Ρωμαίους Δεκανέας ονομαζόταν ο υπαξιωματικός που διοικούσε 10 στρατιώτες.
Ε.Σ.Ο. Επίκουρος Πολίχνης

Ο Εκπολιτιστικός και Σκακιστικός Όμιλος Επίκουρος Πολίχνης, γνωστός και ως Ε.Σ.Ο.Π. Επίκουρος, είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Πολίχνης, στο νομό Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1975 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε, το κόκκινο και το μαύρο. Διατηρεί τμήματα σκακιού, πετοσφαίρισης, μπάντμιντον και αντισφαίρισης. Το τμήμα της πετοσφαίρισης έχει πετύχει σημαντικές διακρίσεις φτάνοντας μέχρι και την πρώτη εθνική κατηγορία τη σεζόν 2010-11. Από το 2014 και μετά, ο Επίκουρος συγχωνέυτηκε με τον Πήγασο Πολίχνης.
Εθνική Δομινικανής Δημοκρατίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Δομινικανής Δημοκρατίας είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδίας Δομινικανής Δημοκρατίας. Είναι μέλος στην Ποδοσφαιρική Ένωση Καραϊβικής και στην Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Panamericano de San Cristobal.
Σεργκέι Αβέριντσεφ

Βίος

Ο Σ.Σ. Αβέριντσεφ γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1937 στην Μόσχα. Πατέρας του ήταν ο βιολόγος Σεργκέι Βασίλιεβιτς Αβέριντσεφ (1875-1957) και μητέρα του η Ναταλία Βασίλιεβνα. Το 1956 γράφτηκε ως μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ (1961-1964). Εργάστηκε ως μεταφραστής και συντάκτης των επιστημονικών εκδόσεων «Μυσλ» (Мысль στα ρωσικά, «Σκέψη»). Διετέλεσε καθηγητής του Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας (Λομονόσοφ) και του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Από το 1987 ήταν μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Πολιτισμών (Académie universelle des cultures) του Παρισιού και της Ποντιφικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Ρώμης. Την περίοδο 1969-1971 έδωσε σειρά διαλέξεων στο Τμήμα Τεχνοκριτικής της Ιστορικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ, με θέμα τη βυζαντινή αισθητική. Όμως οι αρχές θεώρησαν πως συνιστούσαν θρησκευτική προπαγάνδα και του απαγόρευσαν να συνεχίσει. Το 1989 εξελέγη βουλευτής, αλλά το 1991 παραιτήθηκε. Από το 1994 δίδασκε στο Ινστιτούτο Σλαβικών Μελετών του Πανεπιστημίου της Βιέννης.
Ο Σ.Σ. Αβέριντσεφ απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 2004, στην αυστριακή πρωτεύουσα.

Επιστημονικά ενδιαφέροντα

Τα επιστημονικά ενδιαφέροντά του καλύπτουν την αρχαία και τη βυζαντινή φιλολογία, της σχέση τους με τη λογοτεχνία των λαών της Εγγύς Ανατολής. Την ιστορία της χριστιανικής σκέψης, τη φιλοσοφία του πολιτισμού, τη νεώτερη ρωσική και ευρωπαϊκή λογοτεχνία (8ος-20ός αιώνας). Έχει κάνει μεταφράσεις από τα αρχαία εβραϊκά, αρχαία ελληνικά, συριακά, λατινικά και γερμανικά.
Χορός

Ξένοι Χοροί

Αργεντίνικο Τάγκο
Μπαλέτο
Βάλς
Βιεννέζικο Βάλς
Ευρωπαϊκό τάγκο
Ζούμπα
Κουίκστεπ 
Μάμπο
Μπατσάτα
Ντίσκο
Οριεντάλ
Πάσο Ντόμπλε
Ροκ εντ ρολ
Ρούμπα
Σάλσα
Σάμπα
Σύχρονος Χορός
Τάγκο
Τζάϊβ
Τσα τσα τσα
Φόξτροτ
Χίπ Χόπ
Rock n' Roll
Freestyle
Breackdance
Merenque,
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Δισκοβολία ανδρών

Σύνοψη αγωνίσματος

Ο Αμερικανός Ρόμπερτ Γκάρετ βγήκε πρώτος με ρίψη στα 29,15 μέτρα, νικώντας τον Παναγιώτη Παρασκευόπουλο προς μεγάλη απογοήτευση των ελλήνων θεατών. Οι έλληνες αθλητές προετοιμάζονταν από χρόνια για τη δισκοβολία που τη θεωρούσαν εθνική τους κληρονομία, ακολουθώντας τις οδηγίες του ιστορικού Φιλόστρατου. 
Οι αμερικανοί αθλητές είδαν για πρώτη φορά δίσκο όταν έφτασαν στην Αθήνα και στην προπόνηση χρησιμοποιούσαν ένα αντίγραφο δίσκου που ζύγιζε 10 κιλά και ήταν πολύ βαρύ. Όταν όμως ο Γκάρετ έμαθε ότι στον αγώνα θα χρησιμοποιούταν δίσκος που ζύγιζε μόλις 2 κιλά, αφοσιώθηκε πολύ σε αυτό το όργανο και το έμαθε γρήγορα. Ο Γκάρετ κέρδισε στη συνέχεια και στη σφαιροβολία.
Την τρίτη θέση κατέκτησε ο Σωτήρης Βερσής, ο οποίος πήρε την ίδια θέση και την επόμενη ημέρα στην άρση βαρών με δύο χέρια. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις θέσεις 5 έως 9, όπως και οι επιδόσεις τους.
Ο Τρίτος

Ο Τρίτος είναι δράμα του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Υπόθεση

Ο Άλκης Ροδιάς, ένας τριανταπεντάρης αρχιτέκτονας, είναι παντρεμένος με την εικοσιπεντάχρονη Κάκια. Ο σύζυγος είναι συμβατικός και εκείνη ωραία και κομψή. Στη ζωή της μπαίνει ο Κρίτων Φωκάς, ένας νέος πλούσιος άεργος και εύμορφος. Ο σύζυγος πληροφορείται τον δεσμό της γυναίκας του και τελικά συνειδητοποιώντας πως δεν είναι ο ίδιος παρά μόνο ένας τρίτος μέσα σε αυτή τη σχέση που τείνει να εδραιωθεί μεταξύ της γυναίκας του και του εραστή της, επιλέγει να αυτοκτονήσει.

Πληροφορίες

Το έργο παρουσιάστηκε το 1895 μαζί με την κωμωδία Ο ψυχοπατέρας από τον θίασο του Νικόλαου Λεκατσά
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης 1922–23

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης 1922–23 διοργανώθηκε από τη ΧΑΝΘ από τις 17 Μαρτίου ως τις 29 Απριλίου 1923. Ήταν η πρώτη ποδοσφαιρική διοργάνωση που έγινε στη Θεσσαλονίκη και αποτέλεσε το πρόκριμμα για τη δημιουργία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας-Θράκης, η οποία από την επόμενη σεζόν 1923-24 ανέλαβε "επίσημα" τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων. Νικητής του μοναδικού αυτού πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης, ο οποίος τον Αύγουστο του 1923 αντμετώπισε τον νικητή του πρωταθλήματος Κέντρου της ΕΠΣ Ελλάδος Πειραϊκό Σύνδεσμο για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Ιερά Μητρόπολις Προύσης

Η Μητρόπολη Προύσης είναι Μητρόπολη της Μικράς Ασίας και ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Είναι μια από τις Μητροπόλεις που αναγεννήθηκαν επί του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Ο Μητροπολίτης της μέχρι τις 11 Μαΐου 2019 ήταν ο Ελπιδοφόρος (που στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση του Μητροπολίτη Αμερικής), ο οποίος ήταν επίσης ηγούμενος της Θεολογικής σχολής της Χάλκης. Το 2012 αγοράστηκαν από το Πατριαρχείο δύο Ιεροί ναοί στην περιοχή των Μουδανιών και της Τρίγλιας, ο Ιερός ναός των Ταξιαρχών και ο Ιερός ναός της Παναγίας Παντοβασίλισσας , οι οποίοι ερημώθηκαν μετά το 1922. Η αναστήλωση τους έχει προγραμματιστεί. Επίσης έχει χειροτονηθεί μόνιμος ιερέας,  ο Αρχιμανδρίτης Χαράλαμπος. Οι λειτουργίες γίνονται κυρίως στον προτεσταντικό ναό της Προύσας αλλά τελούνται μερικές φορές και στον Ορθόδοξο ναό του Αγίου Παντελεήμονα στην Απολλωνιάδα καθώς επίσης και σε ανακαινισμένους ναούς που λειτουργούν ως πολιτιστικά κέντρα και σε ερείπια άλλων ναών. 
Στις 6 Ιανουαρίου του 2019 τελέστηκαν για πρώτη φορά τα Θεοφάνεια στην Προύσα μετά το 1922 και είχε προηγηθεί η Θεία λειτουργία από  τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στον ανακαινισμένο ναό του Αγίου Βασιλείου που λειτουργεί σαν πολιτιστικό κέντρο. Σήμερα το ποίμνιο της Μητρόπολης είναι κυρίως σλαβόφωνο. Πέραν του προτεσταντικού ναού και του ιερού Ορθοδόξου ναού του Αγίου Παντελεήμονα , στην Προύσα λειτουργεί και ένας ακόμη προτεσταντικός ναός. Μέχρι τις 11 Μαΐου 2019 επίσκοπος Προύσης ήταν ο Ελπιδοφόρος (Λαμπρυνιάδης).