google/wiki40b huggingface dataset:
Α.Ο. Νέας Αρτάκης

Ιστορικό

Ο Αθλητικός Όμιλος Νέας Αρτάκης (Α.Ο.Ν.Α.) ιδρύθηκε το 1966. Εντάχθηκε αρχικά στην Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας. Το 1973 αναδείχθηκε πρωταθλητής και έλαβε μέρος στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου συμμετείχε στον 4ο όμιλο και έχασε την άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία τερματίζοντας στη 2η θέση, πίσω από τον Α.Σ. Λαμία και μπροστά από τους Ρήγα Φεραίο Βελεστίνου και Ατρόμητο Παλαμά Καρδίτσας. Το 1974 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας-Βοιωτίας και συμμετείχε επίσης στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου τερμάτισε ξανά στη 2η θέση του 4ου ομίλου, πίσω από τη Δήμητρα Τρικάλων και μπροστά από τους Π.Α.Σ. Πρέβεζα, Φωκικό, Δόξα Μοσχολουρίου Καρδίτσας και Απόλλων Λάρισας και έχασε την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική.
Το 1974 εντάχθηκε στη νεοσύστατη Ε.Π.Σ. Ευβοίας και έκτοτε αποτελεί μέλος της. Το 1977 προβιβάστηκε στη νεοσύστατη Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε τις χρονιές 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1980-81 και 1981-82. Τη σεζόν 1978-79 ισοβάθμησε στη 2η θέση του 3ου ομίλου με τον Φ.Σ. Κοζάνη, με τον οποίο και οδηγήθηκαν σε αγώνα μπαράζ όπου και ηττήθηκε με 2-1 στο γήπεδο του Βόλου και έχασε την άνοδο στην Β' Εθνική. Τη σεζόν 1982-83 αγωνίστηκε στο νεοσύστατο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και υποβιβάστηκε οριακά τερματίζοντας στη 12η θέση σε σύνολο 19 ομάδων. Τη σεζόν 1985-86 συμμετείχε εκ νέου στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπου τερματίζοντας στη 13η θέση σε σύνολο 19 ομάδων στον 2ο όμιλο υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 1989-90 και 1990-91 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Το 1993 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας και τη σεζόν 1993-94 αγωνίστηκε προσωρινά στην Δ' Εθνική όποτε και υποβιβάστηκε οριακά, έχοντας τερματίσει στην 9η θέση του 4ου ομίλου σε σύνολο 18 ομάδων. 
Το 1999 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ευβοίας και αγωνίστηκε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου έχασε την άνοδο στην Δ' Εθνική τερματίζοντας τελευταία στην 3η θέση του 15ου ομίλου με αντιπάλους τους Ηλυσιακό και Αίαντα Σαλαμίνας. Το 2000 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Ευβοίας και συμμετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου κέρδισε την άνοδο προσωρινά στην Δ' Εθνική, όπου αγωνίστηκε στη σεζόν 2000-01 και υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 2002-03 και 2003-04 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική και επανήλθε ως πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας το 2006 και αγωνίστηκε εκ νέου τις χρονιές 2006-07 και 2007-08. Τη σεζόν 2013-14 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ευβοίας με 1 βαθμό διαφορά από τον Απόλλων Ερέτριας και συμμετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου έχασε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία τερματίζοντας στην 3η θέση του 7ου ομίλου με αντιπάλους τους Οπούντιο Μαρτίνου, Παρνασσό Αράχωβας και ΑΠΟΚ Βελούχι.
Τη σεζόν 1981-82 ήταν φιναλίστ κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών όπου ηττήθηκε στον τελικό με 3-2 από τον Αιολικό Μυτιλήνης στο γήπεδο Ταύρου στην Αθήνα, έδρα του Φωστήρα. Επίσης τις χρονιές 1981-82, 2001-02, 2003-04, αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ευβοίας. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε για 4η φορά στην ιστορία της το κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας, νικώντας τον Ταμυναϊκό Αλιβερίου με 1-0 στον τελικό του γηπέδου Ε.Π.Σ. Ευβοίας.
Όθων Β΄ του Γκέτινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Όθωνα Α΄, πρίγκιπα του Γκέτινγκεν, και της Μαργαρίτας του Γιούλιχ. Ο πατέρας του συμμετείχε σε πολλές διενέξεις ανεπιτυχώς και απεβίωσε το 1394 αφήνοντάς του ανοργάνωτο και χρεωμένο το πριγκιπάτο. Κατάφερε να το οργανώσει, δεν έλυσε όμως τα οικονομικά προβλήματα.
Ο Όθων Β΄ για να οργανώσει την επικράτειά του, ακολούθησε αντίθετη πολιτική από αυτήν του πατέρα του: συμμάχησε με τις πόλεις εναντίον των τοπικών βαρόνων, που λυμαινόταν την επαρχία. Επέτυχε να κάνει τους βαρόνους να σεβαστούν την ειρήνη. Λόγω των περιορισμένων οικονομικών του δανειζόταν συχνά χρήματα από τα παιδιά του 2ου εξαδέλφου του Ερρίκου Α΄, τους Γουέλφους του Βολφενμπύτελ και ως αντάλλαγμα τους υποσχέθηκε το 1395 τη διαδοχή τους στην κτήση του. Το 1435, αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση, αφήνοντας ελεύθερες τις πόλεις.
Οι Γουέλφοι του Βολφενμπύτελ στους οποίους είχε υποθηκεύσει το πριγκιπάτο του, δηλ. ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο Ερρίκος Β΄, από κοινού πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ, ήρθαν σε ρήξη και αποφάσισαν να μοιράσουν το 1432 το πριγκιπάτο τους και μαζί την επικράτεια του Όθωνα Β΄. Στο μοίρασμα των κάστρων του διαφώνησαν. Ο Όθων Β΄ επέστρεψε και το 1442 συμφωνήθηκε ο Ερρίκος Β΄, που είχε λάβει το ανατολικό Βοφλενμπύτελ να πάρει τα κάστρα Ζήζεν και Γκαντερσχάιμ και ο Γουλιέλμος Γ΄, που είχε λάβει το Κάλενμπεργκ, θα έπαιρνε το υπόλοιπο πριγκιπάτο του Γκέτινγκεν μετά το θάνατο του Όθωνα Β΄. Έτσι όταν το 1463 απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Γ΄.
The Rise of Chaos

Ηχογράφηση

Η νέα σύνθεση του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση των Χέρμαν Φρανκ και Στέφαν Σβάρτσμαν, με τον Ούβε Λούλις στην κιθάρα και τον Κρίστοφερ Ουίλιαμς στα τύμπανα, ξεκίνησε να συνθέτει το νέο άλμπουμ μετά το πέρας της περιοδείας για το "Blind Rage", το φθινόπωρο του 2015.
Ο Βολφ Χόφμαν έκανε γνωστό ότι σκοπός τους ήταν ο νέος δίσκος να κυκλοφορήσει τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2017. Την παραγωγή του δίσκου έχει αναλάβει ο Άντι Σνιπ, με τον οποίο έχουν συνεργαστεί και για τις τρεις προηγούμενες στούντιο κυκλοφορίες τους, από το 2010 και έπειτα.
Στα μέσα Απριλίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο τίτλος του δίσκου θα είναι "The Rise of Chaos" και θα κυκλοφορήσει στις 4 Αυγούστου, ενώ στις αρχές Ιουνίου δόθηκε στην δημοσιότητα το εξώφυλλο του, μαζί με το πρώτο σινγκλ του νέου άλμπουμ, το οποίο ήταν το ομώνυμο κομμάτι.
Κωνσταντίνος Μαργαρίτης

Ο Κωνσταντίνος Μαργαρίτης (μέσα 13ου αι.) ήταν ανώτερος αξιωματούχος και αυλικός στη Αυτοκρατορία της Νίκαιας.

Βιογραφία

Η ζωή του είναι γνωστή μόνο από την Ιστορία τού Γεωργίου Ακροπολίτη, ο οποίος είναι πολύ εχθρικός απέναντί του. Ο ιστορικός απαξιεί τον Μαργαρίτη και όλους τους νέους άνδρες χαμηλής καταγωγής, που ανήλθαν σε εξέχουσες θέσεις ένεκα της εύνοιας του Θεοδώρου Β΄ Βατάτζη (βασίλευσε 1254-58), εις βάρος της παλαιάς αριστοκρατίας από την οποία επανδρωνόταν τα υψηλά αξιώματα. Σύμφωνα με τον Ακροπολίτη, ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε στο θέμα των Νεοκάστρων (περιοχή Περγάμου-Χλιαράς) και ήταν "ένας αγρότης, γόνος αγροτών, που μεγάλωσε με κριθάρι και πίτουρα και που ήξερε μόνο να γρυλίζει". Εισήλθε στον θεματικό στρατό και ανήλθε στο βαθμό του τζαουσίου (αγγελιοφόρου). Η ικανότητά του εξέπληξε τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (1222-54), που τον έθεσε σωματοφύλακά του και μετά τον αναβίβασε στη θέση του μεγάλου τζαουσίου. Κατά τη διαδοχή του ο Θεόδωρος Β΄ (γιος του Ιωάννη Γ΄) τον έκανε άρχοντα του αλλαγίου (διοικητή της σωματοφυλακής) και έπειτα τον προβίβασε σε μέγα άρχοντα.
Ο Ακροπολίτης αναφέρει ότι το 1255 ο Θεόδωρος Β΄, μετά από την εκστρατεία του εναντίον της Βουλγαρίας, άφησε τον Μαργαρίτη και τον πρωτοσεβαστό Μανουήλ Λάσκαρη ως διοικητές του στρατού του θέματος Διδυμοτείχου, ώστε να φυλάνε το Βουλγαρικό σύνορο, χωρίς να εμπλακούν σε επιθέσεις δικές τους και επέστρεψε στη Νίκαια. Την άνοιξη του 1256 οι Βούλγαροι, που έμαθαν για την απουσία του Αυτοκράτορα, κάλεσαν 4.000 Κουμάνους να εισβάλουν για λεηλασία στη Θράκη. Όταν αυτοί πλησίασαν το Διδυμότειχο, οι δύο διοικητές, παραβλέποντας την εντολή να αποφύγουν απευθείας αντιμετώπιση, συνεπλάκησαν με τους επιδρομείς. Ο ιστορικός αναφέρει ότι οι ευκίνητοι Κουμάνοι τοξότες-ιππείς μπορούσαν εύκολα να ρίξουν από το άλογο και να νικήσουν τους βαριά οπλισμένους και πιο αργούς ιππείς της Νίκαιας, που καταβλήθηκαν και διέφυγαν. Ο Λάσκαρης κατέφυγε στην Αδριανούπολη, αλλά ο Μαργαρίτης και οι άλλοι στρατιωτικοί διοικητές αιχμαλωτίστηκαν και πωλήθηκαν στους Βουλγάρους. Οι Κουμάνοι, μόλις έμαθαν ότι ο Θεόδωρος Β΄ διέσχισε τον Ελλήσποντο και προέλαυνε εναντίον τους, διέφυγαν βόρεια. Αντίθετα, ο άλλος ιστορικός της εποχής Θεόδωρος Σκουταριώτης αναφέρει πως, ένα μικρό απόσπασμα από τη Νίκαια πρόλαβε τους Κουμάνους, τους νίκησε και ελευθέρωσε τους φυλακισμένους.
Αργύρης Αγγέλου

Βιογραφία

Σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Διαμαντοπούλου, από την οποία αποφοίτησε το 2000. 
Πρωταγωνίστησε σε επιτυχημένες σειρές, με κυριότερες τις Σαββατογεννημένες (ως ο μαθητής Λαζάρου), Στο Παρά Πέντε (ως Φώτης Βουλινός),Όλα του γάμου δύσκολα και Safe sex. Συμμετείχε επίσης στο σόου χορού Dancing with the stars και στο σόου μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar.
Κεφαλή (τίτλος)

Η Κεφαλή ήταν βυζαντινή προσφώνηση που εμφανίστηκε στα τέλη της αυτοκρατορίας, τον τίτλο-προσφώνηση έφεραν τοπικοί και κυβερνητικοί διοικητές.
Τέθηκε σε χρήση στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα, και η ονομασία προέρχεται από την καθομιλουμένη. Ως εκ τούτου, ποτέ δεν έγινε ένας καθιερωμένος τίτλος ή βαθμός της βυζαντινής αυτοκρατορικής ιεραρχίας, αλλά παρέμεινε ένας περιγραφικός όρος. Στην ουσία, η Κεφαλή αντικατέστησε τον δούκα της εποχής των Κομνηνών ως πολιτικού και στρατιωτικού διοικητή της εδαφικής διοικητικής μονάδας, γνωστή ως κατεπανίκιον, που επίσης ονομάζεται και κεφαλατίκιον. Σε μέγεθος, αυτές οι επαρχίες ήταν μικρές σε σύγκριση με τις προηγούμενες των Θεμάτων, και μπορούσε να περιλαμβάνει από λίγα χωριά που που διοικούνται από την Κεφαλή, ένα κάστρο, ή ένα ολόκληρο νησί. Αυτή η προσφώνηση χρησιμοποιήθηκε επίσης από τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία και τη Σερβική Αυτοκρατορία.
Τον 14ο αιώνα δημιουργήθηκε ο "Καθολική κεφαλή" που επιβλέπει κάποιους διοικητές, Κεφαλές. Οι κεφαλές ήταν συνήθως συγγενείς του αυτοκράτορα ή μέλη των ανώτερων αριστοκρατικών γενεών. Μέχρι τα τέλη του 14ου αιώνα, με την αυξανόμενη αποκέντρωση της αυτοκρατορίας η προσφώνηση-τίτλος Κεφαλή εξαφανίστηκε.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1929

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1929 δεν διεξήχθη λόγω της προετοιμασίας για τη διεξαγωγή των Προβαλκανικών Αγώνων που διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στα τέλη Σεπτεμβρίου. Αντί του πανελληνίου πρωταθλήματος ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωσε δύο τοπικά πρωταθλήματα Νοτίου και Βορείου Ελλάδος, στο Παναθηναϊκό Στάδιο και στο Στάδιο του Γ.Σ. Ηρακλής αντίστοιχα, από τις 31 Αυγούστου ως τις 2 Σεπτεμβρίου, που αποτέλεσαν και προκριματικούς αγώνες για την επιλογή των αθλητών της εθνικής ομάδας στίβου που θα μετείχε στους δοκιμαστικούς βαλκανικούς αγώνες, τους αποκληθέντες και προβαλκανικούς. Πολυνίκες σύλλογοι αναδείχθηκαν: ο Εθνικός Γ.Σ. στο νότο και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης στο βορρά. Εξαίρεση αποτέλεσε το πρωτάθλημα μαραθωνίου δρόμου, το οποίο διεξήχθη ταυτόχρονα με το βαλκανικό πρωτάθλημα μαραθωνίου. Ούτε τη χρονιά αυτή διεξήχθη Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών.

Πρωτάθλημα Νοτ. Ελλάδος

Το πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος διεξήχθη στο Παναθηναϊκό Στάδιο με πολλά οργανωτικά προβλήματα, με απουσία επισήμων και παρουσία ελάχιστου κόσμου. Ωστόσο υπήρξε πολύ μεγάλη συμμετοχή αθλητών, με αποτέλεσμα να χρειαστούν αρκετοί προκριματικοί, κάτι που δυσκόλεψε επιπλέον την διοργάνωση. Αν και γενικά δεν σημειώθηκαν πολύ καλές επιδόσεις, εντούτοις καταρρίφθηκαν δύο πανελλήνια ρεκόρ (σφαίρα, ακοντισμός) και υπήρξε μία ισοφάριση στα 200μ. Βαθμολογήθηκαν 12 σωματεία, μεταξύ των οποίων τρία επαρχιακά: η Παναχαϊκή, ο Παγχιακός Γ.Σ. και ο Παλλεσβιακός, που κατέκτησαν 3 δεύτερες και 4 τρίτες θέσεις. Πολυνίκης με 9 νίκες και πρώτος στη βαθμολογία με 43 β. αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ.

Πρωτάθλημα Βορ. Ελλάδος

Το πρωτάθλημα Βορείου Ελλάδος είχε άλλα προβλήματα να επιλύσει, αφού την παραμονή της έναρξης καταρρακτώδης βροχή έκανε πολλές ζημιές στο στίβο και στα σκάμματα, με αποτέλεσμα να απειληθεί η αναβολή των αγώνων αλλά τελικά το πρόβλημα ξεπεράστηκε. Οι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, αφού μετείχαν 150 αθλητές από 12 συλλόγους της Μακεδονίας, Θράκης και Θεσσαλίας. Τους παρακολούθησε πλήθος θεατών και πολλοί επίσημοι, ενώ στην εναρκτήρια τελετή συμμετείχαν οι Φιλαρμονικές της Φρουράς και του Παπάφειου Ορφανοτροφείου. Οι τιμές των εισιτηρίων είχαν καθοριστεί σε 15 (κερκίδες), 10 (ορθίων) και 5 δρχ (παιδικά, στρατιωτικά). Για την ενημέρωση των θεατών είχε προβλεφθεί μεγάφωνο για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Για τις ανάγκες των αθλητών είχε συγκροτηθεί σταθμός πρώτων βοηθειών, υπό την επίβλεψη των ιατρών Δούμπλα και Φ. Μιχαήλ. Ο τοπικός τύπος πρόβαλε στους αγώνες. Τις προηγούμενες ημέρες δημοσίεψε τα ρεκόρ Βορείου Ελλάδος, τις πανελλήνιες και τις παγκόσμιες επιδόσεις και στη συνέχεια δημοσίευσε τα πλήρη αποτελέσματα καθώς και τα αποτέλεσματα του πρωταθλήματος Νότου. Πολυνίκης Βορείου Ελλάδος με 8 νίκες και πρώτος στη βαθμολογία με 49 β. αναδείχθηκε ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.
2855 Μπάστιαν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Μπάστιαν είναι SI. Ο Μπάστιαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 31 λεπτά.
Δήμος Μούδρου

Ο Δήμος Μούδρου ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου ως το 2010. Ιδρύθηκε το 1999, με το Σχέδιο Καποδίστριας και περιλάμβανε την ανατολική πλευρά του νησιού. Την 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο Δήμο Λήμνου, σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.

Νεότερος δήμος

Την 1 Ιανουαρίου 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας ιδρύθηκε και πάλι ο Δήμος Μούδρου με πρωτεύουσα το κεφαλοχώρι του Μούδρου. Μοναδικός δήμαρχος Μούδρου από το 1999 ως το 2010 υπήρξε ο Κώστας Αδαμίδης, που εξελέγη το 2006 για τρίτη συνεχόμενη θητεία.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Μούδρου εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου.
Ιωάννης Ε. Τσουδερός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και ήταν γιος του Εμμανουήλ Τσουδερού, οικονομολόγου, πρωθυπουργού και γόνου παλαιάς οικογένειας πολιτικών της Κρήτης. Αδερφή του είναι η Βιργινία Τσουδερού. Σπούδασε οικονομικά και κοινωνιολογία στις ΗΠΑ και συμμετείχε ως αλεξιπτωτιστής σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τον αμερικανικό στρατό. Κατά τη διάρκεια αυτών τραυματίστηκε ενώ για την συνολική του δράση τιμήθηκε πολλάκις. Εργάστηκε ως καθηγητής σε πανεπιστήμια στις ΗΠΑ και το 1959 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. 
Ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία εκλεγόμενος βουλευτής Ρεθύμνου με την Ένωση Κέντρου. Το 1965 αποχώρησε από την Ένωση Κέντρου στηρίζοντας τις λεγόμενες κυβερνήσεις αποστατών. Στις εκλογές του 1974 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, με το οποίο και εξελέγη βουλευτής μετά την παραίτηση του Μιχαήλ Στασινόπουλου προκειμένου ο τελευταίος να αναλάβει προσωρινά την προεδρία της Δημοκρατίας. Είχε διατελέσει αναπληρωτής υπουργός συντονισμού στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου. 
Ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα Παρασκευοπούλου και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά. Απεβίωσε στις 21 Μαρτίου 1997 σε ηλικία 74 ετών και κηδεύτηκε στις 24 Μαρτίου, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παντάγκα

Το Παντάγκα (λετονικά: Pantāga) είναι παραδοσιακό λετονικό πιάτο, που περιέχει αυγά και μπαχαρικά. Αυτό συμβολικά αντιπροσωπεύει τον ήλιο και συχνά παρασκευάζεται το Πάσχα. Συχνά ψήνεται σε ανοικτή φλόγα σε υπαίθριο τζάκι ή φωτιά, συνήθως σε ένα κυκλικό τηγάνι μακριού στελέχους χυτοσίδηρου. Τα ασπράδια και οι κρόκοι χτυπούνται σε ένα τηγάνι με μπαχαρικά, παράγοντας μια μορφή ομελέτας. Ωστόσο, η τοποθέτησή του σε φούρνο μικροκυμάτων είναι επίσης συνηθισμένη.
Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Κρακοβία)

Ιστορία

Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γιαν Ντούγκος, η Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου στη κύρια πλατεία στην Κρακοβία ιδρύθηκε το 1221-22 από τον επίσκοπο της Κρακοβίας Ίβο Όντροβατς. Το κτίριο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της μογγολικής εισβολής στην Πολωνία. Ανάμεσα στο 1290 και το 1300 κατασκευάστηκε μια νέα γοτθική εκκλησία στα θεμέλια που είχαν μείνει. Καθαγιάστηκε 23 χρόνια αργότερα, το 1320.
Η εκκλησία ξανακατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καζίμηρου Γ΄ του Μεγάλου ανάμεσα στο 1355 και το 1365 με σημαντική οικονομική βοήθεια από τον εύπορο εστιάτορα Μικολάι Βιέρζινεκ. Το πρεσβυτέριο ήταν επίμηκες και προστέθηκαν ψηλά παράθυρα. Το κύριο κλίτος της εκκλησίας ολοκληρώθηκε το 1395-97, με νέα τοξωτή οροφή η οποία κατασκευάστηκε από τον Νίκολας Βέρνερ από την Πράγα. Όμως, η οροφή πάνω από το πρεσβυτέριο κατέρρευσε το 1442, πιθανόν εξαιτίας σεισμού, ο οποίος δεν είχε συμβεί πριν ή μετά στη Κρακοβία.
Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα, προστέθηκαν τα πλευρικά παρεκκλήσια. Τα περισσότερα από αυτά είναι έργα του Φρανσίσεκ Βιέτσον. Την ίδια περίοδο ανεγέρθη ο βόρειος πύργος και σχεδιάστηκε ώστε να είναι παρατηρητήριο για ολόκληρη την πόλη. Το 1478, ο ξυλουργός Ματιέι Χέριγκ χρηματοδότησε την τοποθέτηση της κορυφής του πύργου. Ένα επίχρυσο στέμμα τοποθετήθηκε πάνω του το 1666, και παραμένει μέχρι σήμερα. Στο τέλος του 15ου αιώνα, ο ναός της Παναγίας διακοσμήθηκε με γλυπτό τέμπλο, από τον Φάιτ Στος, ύστερου γοτθικού σχεδιασμού.
Στο τέλος του 18ου αιώνα, με απόφαση του εφημέριου Γιάτσεκ Αουγκιστίν Λοπάσκι, το εσωτερικό ανακατασκευστήκε σε μπαρόκ ρυθμό, έργο του Φραντσέσκο Πλατσίντι. Όλα τα 26 τέμπλα, τα έπιπλα και οι ζωγραφιές αντικαταστάθηκαν από τοίχους διακοσμημένους με πολύχρωμα πλακάκια, έργο του Αντρεί Ραντβάνσκι.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη αποφάσισε ότι ένα κοιμητήριο κοντά στη βασιλική έπρεπε να κλείσει και μετατράπηκε σε δημόσια πλατεία, γνωστή σήμερα ως Πλατς Μαριάσκι (πλατεία της Παναγίας). Την περίοδο 1887-1891, υπό τη διεύθυνση του Ταντέους Στριγιένσκι, προστέθηκαν νεογοτθικά στοιχεία στο ναό. Τοιχογραφίες σχεδιάστηκαν από τον Γιαν Ματέικο, ο οποίος εργάστηκε μαζί με τον Στάνισλαβ Βισπιάνσκι και Γιόσεφ Μέχοφερ, οι οποίοι δημιούργησαν το βιτρώ στο πρεσβυτέριο.
Δελφικές Εορτές (1927)

Οι Πρώτες Δελφικές Εορτές διεξήχθησαν την 9η και 10η Μαΐου 1927, κατόπιν πρωτοβουλίας του Άγγελου και της Εύας Σικελιανού. Αποτελούντο από μια σειρά εκδηλώσεων και γεγονότων στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο των Δελφών.

Πρώτη ημέρα

Η έναρξη των εορτών έγινε με την περιήγηση των, ξένων κατά κύριο λόγο, επισκεπτών ( οι οποίοι είχαν προσέλθει στην περιοχή ακτοπλοϊκώς μέχρι την Ιτέα και από εκεί συνέχισαν οδικώς  ) στις αρχαιότητες και το μουσείο των Δελφών υπό την παρουσία αρχαιολόγων, που ήταν επιφορτισμένοι με το καθήκον της εξήγησης της σημασίας των μνημείων και ερειπίων (τόσο της ιστορικής, όσο και της αισθητικής).
Στη συνέχεια προσφέρθηκε πρόγευμα σε κατασκευασμένα για την περίσταση υπόστεγα, με συνοδεία παραδοσιακής μουσικής από ντόπιους φουστανελοφόρους χωρικούς, και έπειτα συνεχίστηκε η ξενάγηση. Στις 4 μ. μ. δόθηκε από τις Φαιδριάδες σύνθημα συγκέντρωσης των επισκεπτών στο αρχαίο θέατρο όπου θα πραγματοποιούνταν τα τρία κύρια γεγονότα της πρώτης ημέρας: εκτελέστηκαν ο Ύμνος του Απόλλωνος από την χορωδία και την ορχήστρα (ως εναρκτήρια πράξη), παρουσιάστηκε η τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθεύς Δεσμώτης», η οποία απέσπασε θετικότατα σχόλια από το κοινό και τέλος, ο Άγγελος Σικελιανός, ο εμπνευστής των Εορτών, μίλησε στο κοινό για τον σκοπό της Δελφικής Οργάνωσης στην αρχαιότητα, αλλά και στη σύγχρονη εποχή. Η πρώτη ημέρα ολοκληρώθηκε με την παράθεση δείπνου και την επιστροφή των επισκεπτών στα πλοία.

Δεύτερη ημέρα

Η δεύτερη μέρα προέβλεπε επίσκεψη το πρωί στην Βιοτεχνική Έκθεση στους Δελφούς, όπου η Εύα Σικελιανού μίλησε για την σημασία της έκθεσης αυτής και γενικότερα για την αξία της δουλειάς στον αργαλειό. Στις 11 π. μ. εκφωνήθηκε ομιλία στα γερμανικά του διάσημου αρχαιολόγου Ντέρπφελδ σχετικώς με το Αρχαίο Θέατρο και στις 1 μ. μ. υπήρχε προσφορά πρωινού στους επισκέπτες. Έπειτα, κατά τις 3 το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκαν δύο δρώμενα: οι αθλητικοί αγώνες στο Αρχαίο Στάδιο (με την συμμετοχή μαθητών του «Διδασκαλείου Γυμναστικής» στο αρχαίο πένταθλο και αθλητικών ομάδων από την Θεσσαλονίκη και την Δεσφίνα σε διάφορα αγωνίσματα) και ο αρχαίος πολεμικός χορός «Πυρρίχιος» -από χορευτές-«πολεμιστές» που φορούσαν πανοπλίες- υπό την διδασκαλία του Θάνου Βελουδίου και την μουσική του Κωνσταντίνου Ψάχου. Στις 7 μ. μ. ακολούθησε παράθεση δείπνου και στις 8 το βράδυ εκτέλεση βυζαντινής μουσικής από χορωδία στο Αρχαίο Θέατρο. Το χοροδραματικό κλείσιμο του διημέρου και των Εορτών θα γινόταν με την μιμητική αναπαράσταση των Σεπτηρίων (μάχη Απόλλωνος και Πύθωνος) από τον -«φημισμένο χορευτή αρχαίων ελληνικών χορών»- Βάσο και την -«μίμο»- Τανάγρα Κανέλλου (αμφότεροι αφιχθέντες από την Αμερική για αυτόν τον σκοπό), με κατακλείδα την επανάληψη της ανάκρουσης του ύμνου στον Απόλλωνα. Στην αποχώρηση των ξένων επισκεπτών, τέλος, πραγματοποιήθηκε λαμπαδηδρομία στην Ιερά Οδό από αθλητές με δάδες, που παράλληλα φώτιζαν την μετάβαση του κοινού κατά την «κάθοδό» του.
Πρίγκιπας του Μονακό

Εξουσίες του Πρίγκιπα

Το Μονακό, μαζί με το Λίχτενσταϊν και το Βατικανό, ανήκει στα μοναδικά τρία κράτη της Ευρώπης, όπου ο μονάρχης εξακολουθεί να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην πολιτική σκηνή.
Ο Πρίγκιπας, ασκεί την εξουσία του σύμφωνα με το σύνταγμα και τους νόμους. Εκπροσωπεί το Πριγκιπάτο σε όλες τις εξωτερικές του σχέσεις με άλλα κράτη. Κάθε αναθεώρηση, είτε ολική ή μερική, του Συντάγματος, πρέπει να βρίσκει σύμφωνο τον Πρίγκιπα και το Εθνικό Συμβούλιο.
Η νομοθετική εξουσία κατανέμεται μεταξύ του Πρίγκιπα, ο οποίος επικυρώνει τους νόμους, και του Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο τους ψηφίζει. Η εκτελεστική εξουσία ανήκει μόνο στον πρίγκηπα. Ο Υπουργός Επικρατείας και το Συμβούλιο της Κυβέρνησης του Μονακό λογοδοτούν στον Πρίγκιπα για τη διοίκηση του Πριγκιπάτου.
Οι εξουσίες του δικαστικού σώματος ανήκουν επίσης στον Πρίγκιπα. Το ισχύον σύνταγμα ορίζει ότι ο πρίγκιπας έχει πλήρη εξουσία στα δικαστήρια, τα οποία απονέμουν δικαιοσύνη εν ονόματι του ιδίου.
Σύμφωνα με το άρθρο 16 του συντάγματος του 1962, ο Κυρίαρχος Πρίγκιπας είναι ο υπεύθυνος για την απονομή τιμητικών ταγμάτων, τίτλων και άλλων διακρίσεων του Πριγκιπάτου του Μονακό.

Μη κυρίαρχοι πρίγκιπες του Μονακό

Ο τίτλος Πρίγκιπας ή Πριγκίπισσα του Μονακό δίνεται και σε ορισμένα μέλη της πριγκιπικής οικογένειας του Μονακό. Αυτός ο τίτλος δεν πρέπει να συγχέεται με τον τίτλο "Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Μονακό", τον οποίο κατέχει μόνο ο μονάρχης του πριγκιπάτου.
Ανάγκη (κοινωνία)

Γενικά ο όρος ανάγκη, κατ΄ έννοια, είναι για τον άνθρωπο το δυσάρεστο συναίσθημα της έλλειψης, το οποίο και συνοδεύεται από την επιθυμία της εξάλειψής του, που ικανοποιείται (επιτυγχάνεται αυτό) με την παραγωγή υλικών αντικειμένων και υπηρεσιών που ονομάζονται αγαθά. Ωστόσο υπάρχουν ανθρώπινες ανάγκες που η ικανοποίησή τους δεν απαιτεί την χρησιμοποίηση αγαθών όπως οι συναισθηματικές ανάγκες, οι ανάγκες για κοινωνική αποδοχή, καταξίωση κ.τλ.

Διάκριση αναγκών

Γενικά οι ανάγκες των ανθρώπων διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τις φυσικές ή ουσιώδεις ανάγκες και τις οικονομικές ανάγκες.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1946–47

Το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας την περίοδο 1946-47 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή συνολικά 14 συλλόγων. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα του Μακεδονικού που μαζί με το δεύτερο Ηρακλή συμμετείχαν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
Το τρίο της χαράς

Περίληψη πλοκής

Δύο φιλόδοξες ντραγκ κουίν, η Βίντα Μποέμ (Πάτρικ Σουέϊζι) και η Νοξίμα Τζάκσον (Γουέσλεϊ Σνάιπς) κερδίζουν με ισοπαλία τον τίτλο "ντραγκ κουίν της χρονιάς" σε καλλιστεία γιά ντραγκ κουίν στη Νέα Υόρκη. Όντας νικήτριες έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και σε δεύτερο διαγωνισμό καλλιστείων, αυτή τη φορά στο Χόλυγουντ, προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμα έναν τίτλο. Λίγες ώρες πριν την αναχώρηση τους, συναντούν την Τσι-Τσι Ροντρίγκεζ (Τζον Λεγκουϊζάμο), μιά άπειρη κοινωνικά ντραγκ κουίν, ισπανικής καταγωγής. Με την προτροπή της Βίντα και την ανεκτικότητα της Νοξίμα, η Τσι-Τσι τις ακολουθεί στο ταξίδι τους. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, η Βίντα διαπληκτίζεται με έναν ρατσιστή σερίφη και -κατά τη διάρκεια αυτού του διαπληκτισμού- εκείνη τον ρίχνει αναίσθητο στο έδαφος. Πανικοβλημένες και νομίζοντας πως ο σερίφης είναι νεκρός, οι τρεις ντραγκ κουίν συνεχίζουν το ταξίδι τους, αφήνοντας τον άνδρα να κείτεται στο δρόμο. Όμως το αυτοκίνητο τους παρουσιάζει τεχνική βλάβη, κι έτσι αναγκάζονται να μεταφέρουν το όχημα σε συνεργείο ενός απομονωμένου οικισμού και να διανυκτερεύσουν εκεί. Αφού έχει ξημερώσει, μαθαίνουν πως το αυτοκίνητο τους θα χρειαστεί δύο ημέρες για να φτιαχτεί. Έτσι, συνεχίζουν τη διαμονή τους στον οικισμό, γνωρίζοντας τους κατοίκους του και συνάπτοντας φιλικές σχέσεις μαζί τους. Σχεδόν κανείς κάτοικος δεν γνωρίζει το βιολογικό φύλο των πρωταγωνιστριών. Στην κορύφωση της ταινίας, ο σερίφης ανακαλύπτει το καταφύγιο των ντραγκ κουίν και επισκέπτεται τον οικισμό, απειλώντας και δηλώνοντας πως η ομοφυλοφιλία είναι κάτι το ακάθαρτο. Οι κάτοικοι προστατεύουν και υπερασπίζονται τις ντραγκ κουίν, κι έτσι ο σερίφης αποχωρεί. Το τέλος της ταινίας τοποθετείται ένα χρόνο μετά τα συμβάντα, με την Τσι-Τσι να κερδίζει τον διαγωνισμό καλλιστείων στο Χόλυγουντ.

Διακρίσεις

Για την ερμηνεία του στην ταινία, ο Πάτρικ Σουέιζι ήταν υποψήφιος για βραβείο Χρυσής Σφαίρας Α' ανδρικού ρόλου. Ο Τζον Λεγκουζιάμο ήταν επίσης υποψήφιος για το ίδιο βραβείο, στην κατηγορία Β' ανδρικού ρόλου. Η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για GLAAD Media Award