google/wiki40b huggingface dataset:
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ξίφος ασκήσεως διδασκάλων

Σύνοψη αγωνίσματος

Στα προκριματικά του αγωνίσματος ξιφασκίας διδασκάλων, που διεξήχθησαν στις 22 και 23 Μαΐου 1900, συμμετείχαν 60 ξιφομάχοι, 43 εκ των οποίων πέρασαν την επόμενη ημέρα στα προημιτελικά και 16 ξιφομάχοι εξ αυτών πέρασαν στα ημιτελικά στις 26 Μαΐου όπου σχημάτισαν δύο ομίλους εκ των οποίων προκρίθηκαν στον τελικό οι τέσσερις κορυφαίοι ξιφομάχοι από τον καθέ όμιλο, ενώ οι υπόλοιποι πήραν μέρος σε αγώνες για τις θέσεις 9 έως 16. Στον τελικό που διεξήχθη στις 29 Μαΐου 1900 βρέθηκαν αντιμέτωποι οκτώ διδάσκαλοι ξιφομάχοι, οι έξι ήταν Γάλλοι και οι άλλοι δύο Ιταλοί.
Ο Γάλλος διδάσκαλος Lucien Mérignac πήρε την πρώτη θέση, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο Γάλλος διδάσκαλος Alphonse Kirchhoffer και στην τρίτη ο επίσης Γάλλος διδάσκαλος Jean-Baptiste Mimiague.
Η Αίγα Αμάλθεια

Η Αίγα Αμάλθεια με τον Μικρό Δία και ένα Φαύνο είναι ένα πρώιμο γλυπτό του Τζαν Λορέντσο Μπερνίνι. Φιλοτεχνήθηκε το 1615 και ανήκει στη συλλογή Μποργκέζε που εκτίθεται στην Πινακοθήκη Μποργκέζε. Αναπαριστά την Αμάλθεια ως αίγα, το βρέφος θεό Δία και ένα φαύνο.
Άμιλος (αρχαία πόλη)

Η Άμιλος ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.
Σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν ορεινή πόλη , βρισκόταν επτά στάδια από τον τάφο του Αριστοκράτη και τις πηγές Τενείαι. Ο Παυσανίας μας λέει ότι ήταν χωριό αλλά σε παλιότερα χρόνια ήταν πόλη και πιθανώς είχε πέσει σε παρακμή. Η Άμιλος ήταν το σταυροδρόμι αφού εκεί η αρχαία οδός που ερχόταν από την Στύμφηλο χωριζόταν, ο ένας δρόμος συνέχιζε στην Αρκαδία περνώντας από το βουνό των Καφυών που ήταν απόκρημνο , και ο άλλος οδηγούσε στον Φενεό , ο οποίος τότε ήταν Αρκαδικός, και ήταν ο μοναδικός δρόμος επικοινωνίας του με την Αρκαδία. 
Η θέση της σήμερα μας είναι άγνωστη.
Ανδρέας Ευσταθίου

Βιογραφικά στοιχεία

Τον Μάρτιο του 1947 διορίστηκε Νομάρχης Ημαθίας, όπου παρέμεινε ως το 1948. 
Από τον Ιανουάριο ως τον Σεπτέμβριο του 1949 ήταν Νομάρχης Πρέβεζας και τον Σεπτέμβριο του 1949 τοποθετήθηκε Νομάρχης Ηλείας.
Η σύζυγός του, Μαγιούλα, πέθανε στις 24 Μαρτίου 1958. Είχαν δύο τέκνα, τον Πάνο και τη Χαριτίνη, και εγγόνια.
Ο Ανδρέας Ευσταθίου απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1977, από τον ιερό ναό του  Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Converse

Ιστορία

Η Converse ιδρύθηκε από τον Μαρκίς Μιλς Κόνβερς το 1908 στο Μάλντεν της Μασαχουσέτης. Μέχρι το 1910 παρήγαγε 4.000 ζευγάρια παπουτσιών με σόλα από καουτσούκ ημερησίως. Το 1915 άρχισε να παράγει παπούτσια για τέννις, ενώ το 1917 άρχισε να παράγει παπούτσια για μπάσκετ.  Το 1921, ένας παίκτης του μπάσκετ, ο Τσαρλς «Τσακ» Τέιλορ παραπονέθηκε στην εταιρεία επειδή τα παπούτσια της δεύτερης προκαλούσαν ενοχλήσεις στα πόδια του Τέιλορ. Η Converse του πρόσφερε δουλειά, εκείνος δέχτηκε και δέχτηκε να διαφημίζει τα All-Stars στις ΗΠΑ. Γι' αυτόν τον λόγο, τα παπούτσια αυτά ονομάζονται και "Τσάκις" (Chuckies) προς τιμήν του. Η εταιρεία παρήγαγε παπούτσια και για τους New York Renaissance, την πρώτη επαγγελματική ομάδα μπάσκετ Αφροαμερικανών.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία εξόπλισε τον Αμερικανικό στρατό με είδη ένδυσης και υπόδυσης, ενώ κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 έφτασε στο απόγειο της δόξας της. Παρ'όλα αυτά, κατά τη δεκαετία του 1970, η Converse έχασε το μονοπώλιο στα αθλητικά παπούτσια από άλλες εταιρίες που άρχισαν να γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς, όπως η Nike, η Puma, η Adidas και η Reebok, ενώ σταμάτησε να ισχύει η συμφωνία της με το NBA για τον εξοπλισμό αθλητικών ειδών στους αθλητές του. Ένας υπάλληλος της εταιρείας, ο Τζιμ Λαμπαντίνι, σχεδίασε το γνωστό, πλέον, λογότυπο της Converse.
Το 2001, η Converse αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση, ωστόσο η νέα ομάδα που ανέλαβε τη διοίκησή της οδήγησε την εταιρεία από το #16 των μεγαλύτερων εταιριών αθλητικών ειδών στο #7 της κατάταξης αυτής. Στις 9 Ιουλίου 2003, η εταιρεία ανακοινώνει την εξαγορά της από την Nike για το ποσό των $305 εκατ. Ορισμένοι παίκτες του NBA που φορούν σήμερα τα παπούτσια της εταιρείας είναι οι Κερκ Χάινριχ, Μορίς Έβανς, Ουντόνις Χάσλεμ και Έλτον Μπραντ.
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χανάου και ήταν ο μόνος επιζήσας γιος του Γουλιέλμου Β΄ εκλέκτορα της Έσσης και της Αυγούστας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας. 
Το 1806-13 οι Γάλλοι κατέλαβαν την Έσση-Κάσσελ και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ έμεινε με τη μητέρα του στο Βερολίνο. Ο πατέρας του είχε, παράλληλα με το γάμο του, σχέση με την Αιμιλία Όρτλεππ και απέκτησαν επτά τέκνα· γι' αυτό ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ είχε κακή σχέση με τον πατέρα του. Εκπαιδεύτηκε στο Μάρμπουργκ και τη Λειψία (Λάιπτσιχ). 
Το 1831 έγινε συγκυβερνήτης. Το 1847 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως εκλέκτορας της Έσσης. Υπό την επιρροή του υπουργού του Χανς-Ντάνηλ-Λούντβιχ-Φρήντριχ Χάσσενπφλουκ διεξήγαγε αντιδραστική πολιτική, που τον έκανε αντιδημοφιλή. Το Μάρτιο έγινε επανάσταση και αναγκάστηκε να ενδώσει στις απαιτήσεις της, αλλά όταν αυτή συνετρίβη, επανέφερε τον Χάσσενπφλουκ.
Κατά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 ακολούθησε την Αυστρία. Τότε η Πρωσία κατέλαβε την πρωτεύουσά του Κάσσελ. Όταν ο εκλέκτορας αρνήθηκε να διαπραγματευθεί, οι Πρώσοι τον κράτησαν αιχμάλωτο στο Στέττιν και προσάρτησαν την Έσση-Κάσσελ. Ο εκλέκτορας δεν θέλησε να παραδεχθεί ότι έχασε για πάντα την επικράτειά του. Η Πρωσία ενοποίησε τη Γερμανία και το 1871 την ανακήρυξε σε αυτοκρατορία. Ο εκλέκτορας προσπάθησε να ανακτήσει το θρόνο του. Απεβίωσε το 1875 στην Πράγα, σε ηλικία 73 ετών. Επειδή είχε κάνει μοργανατικό γάμο, οι έξι γιοί του δεν μπορούσαν να τον διαδεχθούν. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο 2ος εξάδελφός του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ του κλάδου Ρούμπενχαϊμ, που έγινε τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης.
Γεννάδειος Βιβλιοθήκη

Ιστορία

Η ιστορία της Βιβλιοθήκης ξεκινάει το 1922 με την δωρεά της προσωπικής συλλογής του Ιωάννη Γενναδίου, που αριθμούσε τους 25.000 τόμους, στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών με τον όρο να στεγαστεί χωριστά και να είναι ανοιχτή και προσιτή για όλους τους επιστήμονες όλων των εθνών.
Την ανέγερση του αρχικού κτιρίου της Βιβλιοθήκης στις αρχές του 20ού αιώνα ανέλαβε το αμερικανικό ίδρυμα Κάρνετζι (Carnegie). Το κτήριο οικοδομήθηκε σε έκταση στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Λυκαβηττού που παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση. Το αρχικό κτήριο της Βιβλιοθήκης, δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, σχεδιάστηκε από τους Αμερικανούς αρχιτέκτονες Τζων Βαν Πελτ και Στιούαρτ Τόμσον, ενώ στοίχισε περί τα 300.000 δολάρια της εποχής. Η ανέγερση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1923 και 1925. Τα εγκαίνια της Βιβλιοθήκης έγιναν στις 23 Απριλίου του 1926 από τον Ιωάννη Γεννάδιο και τη σύζυγό του.
Ο τότε καθηγητής και Υπουργός Παιδείας και Δικαιοσύνης Ιωάννης Πολυγένης εργάστηκε εντατικά για την ευόδωση των προσπαθειών ίδρυσης της Βιβλοθήκης. Πρώτος διευθυντής της Γενναδείου Βιβλιοθήκης διετέλεσε ο Σίρλεϋ Χάουαρντ Γουέμπερ (Sirley Howard Weber) και επιμελήτρια η Ευρυδίκη Δημητρακοπούλου. 
Από το 1999 οι χώροι της βιβλιοθήκης επεκτάθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν. Τοποθετήθηκε κλιματισμός και κατασκευάστηκαν ένα καινούριο αμφιθέατρο και η ανατολική πτέρυγα του κτηρίου. Εγκαινιάστηκαν το 2005 μαζί με νέα γραφεία και αποθήκες για τα αρχεία του Γεννάδιου αλλά και την υπόλοιπη συλλογή. Τα έργα αυτά χρηματοδοτήθηλαν από εράνους στην Αμερική με τον Λόιντ Κότσεν (Lloyd Cotsen) να είναι ο κύριος δωρητής. Μέρος της αρχικής συλλογής του Γεννάδιου ψηφιοποιήθηκε και τοποθετήθηκε στο διαδίκτυο. Στα ψηφιοποιημένα αρχεία συμπεριλαμβάνονται τα λευκώματα και τα εφήμερά του.

Συλλογές

Εκτός της μεγάλης συλλογής του Γενναδίου περιλαμβάνεται και η μεγάλη συλλογή του Χρήστου Ανδρούτσου. Οι παλαιές αυτές συλλογές περιλαμβάνουν ελληνικά έργα από την εποχή του Βυζαντίου, σειρές έργων περιηγητών που είχαν επισκεφθεί επί Τουρκοκρατίας τον Ελλαδικό χώρο και άλλα πολλά εκείνης της εποχής που υπερβαίνουν τους 5.000 τόμους. Πολλά δε εξ αυτών είναι τα αρχέτυπα και γενικά πολύ σπάνιες και ιστορικές εκδόσεις. Επίσης πολύ μεγάλος είναι ο αριθμός ελληνικών, ενετικών και μουσουλμανικών χειρογράφων με έξοχες μικρογραφίες.
Ένα απότα πιο σημαντικά αποκτήματά του είναι το Τετραευάγγελο γραμμένο το 1226 από τον Βασίλειο πρωτονοτάριο Μελιτηνής.
Σπυρίδων Αλεξανδράκος

Βιογραφικά στοιχεία

Καταγόταν από τον Π. Κάμπο της Λακωνίας. Πέθανε το 1871.
Κληροδότησε την περιουσία του για να ιδρυθούν το Αλεξανδράκειο Νοσοκομείο και Πτωχοκομείο στην Καλαμάτα.
1615 Μπάρντγουελ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο Μπάρντγουελ έχει διάμετρο 27,78 χλμ και το άλβεδό του είναι 0,0642, ενώ ο φασματικός τύπος του είναι B. Πιθανώς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ώρες περίπου.
Μπακ

Βιογραφικά στοιχεία

Το όνομά του σημαίνει κυριολεκτικά «υπάλληλος», και έφερε τον τίτλο του μέγιστου βασιλικού γλύπτη. Άκμασε την εποχή του Φαραώ Ακενατών. Πατέρας του ήταν ο Μεν, που έφερε τον ίδιο τίτλο και άνθησε στην εποχή του Αμενχοτέπ Γ'. Η μητέρα του λέγονταν Ροϊ και ήταν από την Ηλιούπολι.
Ο Μπακ μεγάλωσε στην Ηλιούπολι, όπου βρίσκονταν τα ανάκτορά του Ακενατών, διάδοχου του θρόνου του Φαραώ. Ο Μπακ ακολούθησε τον Ακενατών στην νεοϊδρυθείσα πόλη Αμάρνα, όπου επόπτευσε την κατασκευή των μεγάλων αγαλμάτων του ναού. Εικονίζεται μαζί με τον πατέρα του σε στήλη που χρονολογείται στο ένατο έτος της κυβέρνησης του Ακενατόν και βρέθηκε στο Ασουάν.
Άνθιμος ο Ίβηρας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1660 στα εδάφη του βασιλείου του Κάρτλι (σημερινή δυτική Γεωργία) και σε νεαρή ηλικία εκάρη μοναχός. Κατά τα τέλη του 17ου αιώνα εγκαταστάθηκε στη Μολδοβλαχία όπου διδάχτηκε την τυπογραφική τέχνη και στη συνέχεια ανέλαβε τη διεύθυνση του τυπογραφείου του Βουκουρεστίου. Το 1705 χειροτονήθηκε επίσκοπος Ριμνίκου και τρία χρόνια αργότερα εξελέγη μητροπολίτης Ουγγαροβλαχίας. Το 1711 συμβούλεψε τον ηγεμόνα της Βλαχίας Κωνσταντίνο Μπρανκοβεάνου να προσεταιριστεί τον τσάρο Μεγάλο Πέτρο στα πλαίσια του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1710-1711. 
Το 1716 ο Άνθιμος ήρθε σε ρήξη με τους Φαναριώτες οσποδάρους της Βλαχίας ενώ παράλληλα θεωρήθηκε από τον ηγεμόνα Νικόλαο Μαυροκορδάτο ύποπτος για συνεννοήσεις με πράκτορες της Αυστρίας με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί και να εξοριστεί στην Κωνσταντινούπολη, όμως κατά τη διάρκεια της μετάβασής του στην πρωτεύουσα, εκτελέστηκε από την συνοδεία του με πνιγμό σε παραπόταμο του Έβρου, κοντά στην Αδριανούπολη.

Αποτίμηση

Αν και αλλοεθνής, ο Άνθιμος κατέχει σημαντικό ρόλο στην εθνική αφύπνιση των Ρουμάνων και στην καλλιέργεια της ρουμάνικης γλώσσας, τη χρήση της οποίας εισήγαγε στη θεία λειτουργία. Ίδρυσε δύο τυπογραφεία στο Ριμνίκ και το Σναγκόβ, μετέφρασε αρκετά εκκλησιαστικά βιβλία από τα ελληνικά στα ρουμάνικα και εξέδωσε βιβλία σε διάφορες γλώσσες (ελληνικά, ρουμάνικα, γεωργιανά, αραβικά κλπ). Ο ίδιος γνώριζε αρκετές γλώσσες ενώ ήταν ικανός γλύπτης αλλά και μικρογράφος. Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται ο γλυπτός διάκοσμος που είναι τοποθετημένος στην είσοδο της μονής Αντίμ στο Βουκουρέστι και η διακόσμηση της Καινής Διαθήκης που ο ίδιος εξέδωσε το 1697. Η μνήμη του εορτάζεται από τις ορθόδοξες εκκλησίες της Ρουμανίας και της Γεωργίας.
Γιούχαν Άαβικ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Άαβικ γεννήθηκε το 1884 στην κωμόπολη Χόλστρε της σημερινής Εσθονίας που, εκείνη την περίοδο, ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Σπούδασε τρομπέτα και μουσική σύνθεση στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης με σπουδαίους δασκάλους, μεταξύ των οποίων οι Γκλαζούνοφ και Λιάντοφ, από όπου αποφοίτησε το 1911. Αργότερα υπηρέτησε ως μαέστρος στο Θέατρο Vanemuine του Τάρτου, που ανήκε τότε στο Κυβερνείο της Λιβόνια (1911-1915), όπου και ίδρυσε σχολή μουσικής, της οποίας υπήρξε διευθυντής. Έμεινε στο Τάρτου μέχρι το 1925, οπότε έφυγε για την πρωτεύουσα Ταλίν. Εκεί, υπήρξε από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της μουσικής ζωής τής πόλης. Διετέλεσε διευθυντής του Θεάτρου Εσθονία και διευθυντής του Ωδείου Ταλίν (1933-1940 και 1941-1944), καθηγητής και διευθυντής του Ωδείου Ντόρπατ (1928-1944) και διευθυντής ενός εσθονικού φεστιβάλ τραγουδιού στη Σουηδία (1948-1961) (μετά την μόνιμη εγκατάστασή του εκεί, το 1944). Εισήγαγε την εσθονική χορωδιακή μουσική στην σκανδιναβική χώρα και την παρουσίασε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Συνέθεσε 200 έργα, περίπου, κυρίως έργα φωνητικής μουσικής και μουσικής δωματίου. Επίσης, πάρα πολλά έργα μουσικής για παιδιά. Σε μεγάλη ηλικία, δημοσίευσε μια ιστορία της εσθονικής μουσικής σε τέσσερις τόμους (Τόμοι Ι και ΙΙ, Στοκχόλμη 1965 και ΙΙΙ, ΙV, Καναδάς, 1969).
Άγιος Πέτρος Δράμας

Γεωγραφία

Ο Άγιος Πέτρος βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του βουνού Φαλακρό και εμπίπτει στην ιστορική και γεωγραφική περιοχή Τσετς. Τα γειτονικά του χωριά είναι το Μεσοβούνι, το Βήρσαν και το Μυρσινερό.
Διαδικτυακή βοηθός

Υπηρεσίες που παρέχουν

Καθώς είναι ένας ανερχόμενος κλάδος, που δεν έχει πάρει ακόμα μια τελική μορφή, όλο και περισσότερες υπηρεσίες προσθέτονται σε αυτές που μπορεί να προσφέρει ένας διαδικτυακός βοηθός. Κάποιες από τις βασικότερες είναι γραμματειακές υπηρεσίες, τηλεφωνικές υπηρεσίες, λογιστικά, μάρκετινγκ, κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, υποστήριξη συγγραφέων.
Nintendo Entertainment System

Το Nintendo Entertainment System (επίσης αναφέρεται ως NES) είναι 8-bit κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Nintendo, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ιαπωνία στις 15 Ιουλίου του 1983, όπου και αποκαλείται Family Computer (ιαπωνικά: ファミリーコンピュータ, Χέπμπορν: Famirī Konpyūta) ή Famicom σε συντομία (ファミコン, Famikon).
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι άνθρωποι της Nintendo ξεκίνησαν να δουλεύουν με σκοπό να παράγουν μία νέα κονσόλα, η οποία θα ήταν και φθηνή, αλλά και θα είχε επεξεργαστική ισχύ. Ο εγκέφαλος της κονσόλας ήταν ο επεξεργαστής 6502 μαζί με μία συμπληρωματική μονάδα επεξεργασίας εικόνας.
Κατέκτησε την πρώτη θέση στις πωλήσεις ανάμεσα στις κονσόλες της τότε εποχής και έδωσε μία ακόμα ευκαιρία στην αγορά των βιντεοπαιχνιδιών, που εκείνη την εποχή περνούσε τεράστια κρίση, μετά την κατάρρευση του 1983. Το παιχνίδι που πούλησε περισσότερα απ' όλα ήταν το Super Mario Bros., ενώ άλλα γνωστά παιχνίδια είναι το The Legend of Zelda, τα Super Mario Bros. 2 και 3, το Metroid και το Final Fantasy.
1245 Καλβινία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Καλβινίας εκτιμάται σε 26,84 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2713. Η Καλβινία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 50 λεπτά.
Σλαβοσερβία

Η Σλαβοσερβία (σερβικά : Славеносрбија, ουκρανικά : Слов'яносербія) ήταν παλιά διοικητική στρατιωτική περιφέρεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας που υφίσταται από το 1753 μέχρι το 1764. Βρισκόταν στα εδάφη της σημερινής Ουκρανίας μεταξύ των ποταμών Μπαχμούτ και Λουγκάνι. Πρωτεύουσα της περιφέρειας ήταν η πόλη Μπαχμούτ.

Ιστορία

Με διάταγμα της Ρωσικής γερουσίας τις 29 Μαΐου 1753 δόθηκε άδεια για ελεύθερη εγκατάσταση σε Σέρβους, Βούλγαρους, Ούγγρους και άλλους Βαλκανικούς ορθοδόξους λαούς προκειμένου να διασφαλίσει την προστασία των νοτίων συνόρων της αυτοκρατορίας. Έτσι δημιουργήθηκαν οι διοικητικές περιοχές της Σλαβοσερβίας και η Νέα Σερβία όπου ήταν υπό τον άμεσο έλεγχο της Γερουσίας. Οι νέοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε περιοχές που δεν είχαν καλλιεργηθεί ποτέ και στα σύνορα της αυτοκρατορίας που μαστίζονταν από επιδρομές Τατάρων και Τούρκων.
Οι δύο περιφέρειες υπήρξαν περισσότερο από μια δεκαετία όπου καταργήθηκαν με απόφαση της ρωσικής κυβέρνησης το 1764 κι ενσωματώθηκαν σε νέες διοικητικές διαιρέσεις. Οι Σέρβοι που εγκαταστάθηκαν σε αυτές τις περιοχές γρήγορα αφομοιώθηκαν από τον ντόπιο πληθυσμό έτσι ώστε έναν αιώνα μετά την εγκατάστασή τους είχαν απομείνει μόνο χίλιοι Σέρβοι στο έδαφος της Ουκρανίας.
Με το ίδιο όνομα είναι γνωστή η σημερινή Διοικητική περιοχή Σλαβοσερβία που ανήκει στην Περιφέρεια Λουγκάνσκ της Ουκρανίας.
Κίμωνας Κοκορόγιαννης

Καριέρα

Ο Κίμων Κοκορόγιαννης υπέγραψε το 1974 επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε μέχρι το 1984, καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1976, 1978) και τέσσερα Κύπελλα Ελλάδας (1976, 1977, 1978, 1980).
Σε ευρωπαικό επίπεδο, ο Κίμων Κοκορόγιαννης έχει αγωνιστεί στο Κύπελλο Κόρατς, στο Κυπέλλου Κυπελούχων αλλά και στην Ευρωλίγκα ανδρών.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Κοκορόγιαννης αγωνίστηκε εκτός των άλλων υπό τις οδηγίες του Φαίδωνος Ματθαίου, Κώστα Μουρούζη και Γιώργου Μπαρλά.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Κίμων Κοκορόγιαννης έχει πραγματοποιήσει μία συμμετοχή με την Εθνική ομάδα μπάσκετ των ανδρών σε φιλικό αγώνα της Ελλάδας με αντίπαλο την Αλβανία (1977).
Πυρηνική σχάση

Πυρηνική σχάση ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία ένας ασταθής ατομικός πυρήνας διασπάται (σχάται) σε δυο ή περισσότερους (μικρότερους) πυρήνες και σε μερικά παραπροϊόντα σωμάτια (όπως νετρόνια). Η σχάση αποτελεί μια περίπτωση μεταστοιχείωσης κατά την οποία παράγονται δύο πυρήνες με συγκρίσιμες μάζες. Στα βαρύτερα στοιχεία η σχάση είναι εξώθερμη αντίδραση αποδίδοντας στο περιβάλλον ενέργεια ως ακτινοβολία γ και ως κινητική ενέργεια των θραυσμάτων.

Παραπροϊόντα

Στα παραπροϊόντα της σχάσης περιλαμβάνονται και νετρόνια, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω σχάσεις δημιουργώντας έτσι μια αυτοσυντηρούμενη αλυσιδωτή αντίδραση η οποία σε ελεγχόμενη, χαμηλή ταχύτητα παράγει εκμεταλλεύσιμη ενέργεια. Σε μη ελεγχόμενη μεγάλη ταχύτητα προκαλεί έκρηξη της οποίας η ισχύς είναι μεγαλύτερη από κάθε έκρηξη που προέρχεται από χημικές αντιδράσεις, γεγονός που βρίσκει χρήση στην κατασκευή πυρηνικών όπλων.
Δήμητρα Καλέντζου

Συλλογικό επίπεδο

Η Καλέντζου γεννήθηκε στην Αθήνα και ξεκίνησε την επαγγελατική της καριέρα στην ομάδα του Α.Ο. Παγκρατίου με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία κατά την περίοδο 1993-1997. Ακολούθησε η μεταγραφή της στον Παναθηναϊκό με τα χρώματα του οποίου κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1998 · 2000) και ένα Κύπελλο Ελλάδος (2000). Το 2003 φόρεσε τα χρώματα του Σπόρτιγκ Αθηνών με τον οποίο κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα (2004) και ένα Κύπελλο (2005).
Το 2006 αποκτήθηκε από την ομάδα των Εσπερίδων Καλλιθέας η οποία υπήρξε εξίσου επιτυχημένη συγκυρία. Μαζί κατέκτησαν ένα Πρωτάθλημα (2008) και τρία Κύπελλα (2007 · 2008 · 2009). Το καλοκαίρι του 2009 έλαβε μεταγραφή στην ομάδα του Αθηναϊκού, ομάδα με την οποία κατέκτησε το Τριπλ Κράουν, δηλαδή το Πρωτάθλημα, το Κύπελλο και το EuroCup, για το 2010. Μάλιστα η ομάδα του Αθηναικού κατέκτησε μια θέση στο βιβλίο Γκίνες, εκτοπίζοντας το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε η γυναικεία ομάδα μπάσκετ του πανεπιστημίου Κονέκτικατ αφού έφτασε τις 91 σερί νίκες.  Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ανανέωσε το συμβόλαιό της.
Το 2012 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας ενός έτους, κατακτώντας παράλληλα τον τίτλο του πρωταθλητή για το 2013. Το 2015 ανανέωσε μέχρι το 2016. Παρέμεινε και αγωνίστηκε με τη φανέλα του Παναθηναϊκού ούσα η ιστορική αρχηγός της ομάδας έως το 2016 οπότε και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Στο ενεργητικό της διαθέτει, όπως προαναφέρθηκε 7 Κύπελλα Ελλάδας, κάτι που την καθιστά την πολυνίκη του θεσμού. Είναι δε δεύτερη σε συμμετοχές σε τελικούς Κυπέλλου, 10 στο σύνολο. Κατέχει επίσης και το ρεκόρ συνόλου πόντων στο θεσμό, με 1115 στο σύνολο, ενώ κατέχει και το ρεκόρ εύστοχων τριπόντων μέχρι σήμερα σε τελικούς με 13. Επίσης  έχει αναδειχθεί δύο χρονιές MVP του τελικού.

Εθνική Ελλάδος

Σημαντική είναι και η συμβολή της Καλέντζου στην Εθνική Ελλάδος. Αποτελεί κομμάτι της από το 1993 που κλήθηκε σε ηλικία μόλις 15 χρόνων. Έχει συνολικά 226 συμμετοχές στις Εθνικές Ομάδες εκ των οποίων 186 στην Γυναικών, 5 στη Νέων Γυναικών και 35 στη Νεανίδων. Επίσης είχε διατελέσει αρχηγός της Εθνικής Γυναικών από το 2008 μέχρι και την τελευταία της συμμετοχή το 2013. Έχει συμμετάσχει στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1997, καθώς και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Επίσης έχει αποτελέσει μέλος των ομάδων που έλαβαν μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (EuroBasket) του 2005, 2007 και 2009. Η 5η θέση στο Πανευρωπαϊκό του 2009 αποτελεί και τη σημαντικότερη επιτυχία της. Το 2010 συμμετέιχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών στην Τσεχία.
Ιωάννης Αλβάνης

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από τον περιφανή οίκο των Αλβανών. Γεννήθηκε το 1509. Πατέρας του ήταν ο Φραγκίσκος Αλβάνης. Μετανάστευσε τον 16ο αιώνα από την Ήπειρο στην Ιταλία, διαφεύγοντας την οθωμανική τυραννία.
Προορίζονταν για στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά ο πατέρας του, άνθρωπος φιλομαθής φρόντισε ο γιος του να μάθει γράμματα. Ο Ιωάννης διδάχτηκε τις καλές τέχνες και έμαθε το αστικό και κανονικό δίκαιο. Διαπρέπων και στα δύο δίκαια κατατάχτηκε στο στρατιωτικό αν και του άρεσαν μόνο τα γράμματα. Υπηρέτησε υπό την σημαία του Αγίου Μάρκου, και στην Βενετική Δημοκρατία, και για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες διορίστηκε στην υψηλότερη θέση της Βεργάμμου, την οποία διαχειρίστηκε έντιμα.
Παντρεύτηκε, αλλά απώλεσε την σύζυγό του, η οποία του άφησε πολλά παιδιά. Ο καρδινάλιος Αλεξανδρίνης, ιεροεξεταστής τότε στην Βενετία, γνώρισε τον Αλβάνη και εκτίμησε τις βαθιές γνώσεις του στον νομικό τομέα. Όταν ο Αλεξανδρίνης εκλέχτηκε Πάπας (1566) και ονομάστηκε Πίος Γ' προσκάλεσε στη Ρώμη τον Αλβάνη.
Το 1583, μετά τον θάνατο του Γρηγορίου ΙΓ', ήταν να γίνει Πάπας, λόγω των παιδιών του όμως, αυτό δεν έγινε δυνατό.
Πέθανε στις 23 Απριλίου 1591.
Τζέιν Λούου

Τα πρώτα χρόνια

Η Λούου γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1963 στο τότε Νότιο Βιετνάμ (Σαϊγκόν). Ο πατέρας της τη δίδαξε γαλλικά όταν ήταν παιδί, αρχίζοντας μία ισόβια αγάπη της προς τις ξένες γλώσσες.
Η Λούου εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ ως πρόσφυγας το 1975, όταν το καθεστώς του Νότιου Βιτενάμ κατέρρευσε, καθώς ο πατέρας της εργαζόταν ως μεταφραστής για τα αμερικανικά στρατεύματα, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα την άμεση στοχοποίηση όλης της οικογένειας από το νέο καθεστώς. Αρχικώς η Λούου και η οικογένειά της εγκαταστάθηκαν στο Κεντάκι, όπου είχαν συγγενείς. Μία επίσκεψη στο Jet Propulsion Laboratory στην Καλιφόρνια την ενέπνευσε να σπουδάσει αστρονομία. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, παίρνοντας το πτυχίο της το 1984.

Η ανακάλυψη της Ζώνης Κάιπερ

Ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Μπέρκλεϋ και στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT), η Λούου συνεργάσθηκε με τον Αγγλοαμερικανό αστρόνομο Ντέιβιντ Τζούιτ σε μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις του 20ού αιώνα στο Ηλιακό Σύστημα: την ανακάλυψη της Ζώνης Κάιπερ. Το 1992, μετά από 5 χρόνια παρατηρήσεων, ανίχνευσαν το πρώτο γνωστό σώμα της ζώνης αυτής (αν και σήμερα πλέον ο γνωστός από το 1930 Πλούτωνας θεωρείται επίσης μέλος της Ζώνης) χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο των 2,2 μέτρων του Πανεπιστημίου της Χαβάης στο Μάουνα Κέα. Το σώμα αυτό ήταν το (15760) 1992 QB₁, το οποίο η Λούου βάφτισε «Σμάιλυ» από τον ομώνυμο ήρωα των κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων του Τζον Λε Καρρέ. Μετά από αυτό, η Λούου δέχθηκε μία υποτροφία από το Επιστημονικό Ινστιτούτο του Διαστημικού Τηλεσκοπίου και επέλεξε το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ ως ίδρυμα εργασίας. Τον ίδιο χρόνο, το 1992, ολοκλήρωσε και τη διδακτορική διατριβή της στο MIT με τίτλο «Φυσικές μελέτες αναλλοίωτων σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος».

Μετέπειτα σταδιοδρομία

Μετά το διδακτορικό της, η Λούου δίδαξε στο Χάρβαρντ (από το 1994) και στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν στην Ολλανδία. Σήμερα όμως εργάζεται στο Εργαστήριο Λίνκολν του MIT.
Τον Δεκέμβριο του 2004, οι Λούου και Τζούιτ ανέφεραν την ανακάλυψη πάγου νερού στο μεγαλύτερο γνωστό τότε σώμα της Ζώνης Κάιπερ, τον Κουάοαρ. Υπέθεσαν ότι ο πάγος αυτός πρέπει να σχηματίσθηκε στο υπέδαφος και βγήκε στην επιφάνεια μετά από σύγκρουση με κάποιο άλλο σώμα της Ζώνης μέσα στα τελευταία εκατομμύρια έτη.

Προσωπική ζωή

Η Λούου έχει εργασθεί για τη φιλανθρωπική οργάνωση «Save the Children» στο Νεπάλ. Της αρέσουν οι υπαίθριες δραστηριότητες και παίζει βιολοντσέλο. Είναι παντρεμένη με έναν άλλον αστρονόμο, τον Ρόνι Χούγκερβερφ (Ronnie Hoogerwerf).