google/wiki40b huggingface dataset:
Κλείτος ο Λευκός

Λαμιακός πόλεμος

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ. ο Κλείτος επανεμφανίζεται ως ο διοικητής του Μακεδονικού στόλου του διοικητή της Μακεδονίας Αντίπατρου. Δραστηριοποιήθηκε στον Λαμιακό πόλεμο, όπου και νίκησε τον Αθηναίο ναύαρχο Ευετίωνα, στη ναυμαχία της Αμοργού.

Αντιπαράθεση με τον Αντίγονο

Κατά την αναδιανομή των επαρχιών στην Συμφωνία του Τριπαράδεισου το 321 π.Χ., του δόθηκε από τον Αντίπατρο η σατραπεία της Λυδίας. Το 319 π.Χ., μετά τον θάνατο του Αντίπατρου, ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος διεκδίκησε την Λυδία και κινήθηκε για να την κατακτήσει. Ο Κλείτος τοποθέτησε φρουρές στις κύριες πόλεις της επαρχίας και ταξίδεψε πίσω στη Μακεδονία μέσω πλοίου για να ειδοποιήσει τον Πολυπέρχων -ο οποίος ήταν πλέον ο νέος διοικητής- για τα τεκταινόμενα. Το 318 π.Χ., ο Πολυπέρχων ήταν ο ίδιος απασχολημένος με την πολιορκία της Μεγαλόπολης εναντίoν των Αρκάδων, και έτσι οργάνωσε την αποστολή στρατευμάτων μέσω στόλου και υπό τον Κλείτο στις ακτές της Θράκης, ώστε να εμποδίσει τις δυνάμεις του Αντίγονου να περάσουν στην Ευρώπη, καθώς και για να εκμεταλλευτεί την παρουσία του Αρριδαίου, σατράπη της Ελλησποντινής Φρυγίας, ο οποίος επίσης αντιμαχόταν τον Αντίγονο και είχε οχυρωθεί στην πόλη της Κίου.

Μάχες στη Θράκη

Ο Κλείτος τελικά στη Θράκη αντιμετώπισε τον σύμμαχο του Αντίγονου, τον Νικάνορα, και στη μάχη που ακολούθησε κοντά στις ακτές της αποικίας του Βυζαντίου, ο Κλείτος κέρδισε μια αποφασιστική νίκη. Η επιτυχία του όμως τον έκανε απερίσκεπτο και επέτρεψε στα στρατεύματα του να στρατοπεδεύσουν στη στεριά αντί να γυρίσουν πίσω στα πλοία. Σύντομα αιφνιδιάστηκε από την επιστροφή του Νικάνορα, μαζί με τον Αντίγονο αυτή τη φορά, και έχασε το στράτευμα του και όλα του τα πλοία, εκτός από το ένα το οποίο χρησιμοποίησε για να διαφύγει. Αφού απομακρύνθηκε με ασφάλεια, αργότερα για κάποιο λόγο αποφάσισε να αποπλεύσει και να συνεχίσει οδικώς προς τη Μακεδονία. Κατά τη διάρκεια της πορείας του, συναντήθηκε με στρατιώτες του τοπικού κυβερνήτη της Θράκης Λυσίμαχου, με τους οποίους ήρθε σε διένεξη και σκοτώθηκε.
Σβάντιμπορ Ε΄ της Πομερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.
Το 1462 εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο τού Γκράισβαλτ σε ηλικία 8 ετών. Αυτό έγινε μετά τη λήξη της μακράς διαμάχης των δουκών της Πομερανίας (Βάρτισλβ Ι΄ και τού μεγαλύτερου αδελφού του Έρικ Β΄) με το Γκράισβαλτ. Το Πανεπιστήμιο είχε ιδρυθεί από τον Βάρτισλαβ Θ΄, πατέρα των δύο δουκών· ο Σβάντιμπορ Ε΄ ήταν το πρώτο μέλος τού Οίκου που εγγραφόταν. Τον χειμώνα 1462-63 ο Σβάντιμπορ εκλέχθηκε πρύτανης προς τιμήν τού πάππου του.
Το 1464 απεβίωσε από την επιδημία πανώλης μαζί με τον νεότερο αδελφό του Έρτμαρ. Ο πατέρας τους δεν είχε άλλα τέκνα· η μητέρα τους, από προηγούμενο γάμο της με τον Ιωακείμ τον νεότερο, είχε ένα γιο, τον Όθωνα Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν, που επίσης απεβίωσε το 1464 από τον λοιμό. 
Αρίθμηση: Είναι ο Σβάντιμπορ Ε΄ αν και δεν πρόλαβε να γίνει δούκας. Μερικοί ιστορικοί δεν αριθμούν ανήλικα μέλη.
Ατσιρεάλε

Αρχαιότητα και Μεσαίωνας

Στην αρχαιότητα βρισκόταν σύμφωνα με την παράδοση η Ελληνική πόλη Ξιφωνία που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς, στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία βρισκόταν στην ίδια θέση η επίσης Ελληνική πόλη Άτσις που ενεπλάκη στους πολέμους με την Καρχηδόνα. Ο Οβίδιος στο έργο του Μεταμορφώσεις γράφει για τον μεγάλο έρωτα ανάμεσα στο πνεύμα του ποταμού Άτσις και την Νηρηίδα Γαλάτεια. Όταν πέθανε ο Άτσις τα δάκρυα της Γαλάτειας ήταν τόσα πολλά που δημιούργησαν τον ποταμό Άτσις που περνούσε μέσα από την αρχαία πόλη.[3] Βρισκόταν στον κύριο δρόμο που οδηγούσε από την Κατάνια στην Ταορμίνα και ήταν πασίγνωστη στους Ρωμαίους για τα ιαματικά της λουτρά. Τον Μεσαίωνα η πόλη επεκτάθηκε γύρω από το κάστρο, στην Βυζαντινή αυτοκρατορία απέκτησε το όνομα "Ακυληία". Ένας ισχυρός σεισμός (1169) διασκόρπισε τον πληθυσμό, οι περισσότεροι μετακινήθηκαν λίγο βορειότερα στην "Νέα Ακυληία" που ήταν ο πυρήνας της σύγχρονης πόλης. Τα μοναδικά υπολείμματα της Μεσαιωνικής "Νέας Ακυληίας" είναι η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου σε Γότθο-Λομβαρδικό ρυθμό.

Νεώτερα χρόνια

Ο αυτοκράτορας Κάρολος Κουίντος απήλλαξε την πόλη από τους φεουδαρχικούς δεσμούς και την μετέτρεψε σε Κοινότητα του Στέμματος. Στα τέλη του 16ου αιώνα η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 6.000 - 7.000 κατοίκους, το αρχαιότερο "Καρναβάλι του Ατσιρεάλε" καταγράφεται το 1594, επεκτάθηκε σημαντικά σαν εμπορικό κέντρο με νέα κτίρια.
Η Ατσιρεάλε καταστράφηκε από ισχυρό σεισμό (1693) που διέκοψε την οικονομική της ανάπτυξη. Στην "Εκστρατεία των Χιλίων" (1861) που ελευθερώθηκε η Σικελία από το Βασίλειο της Νεαπόλεως η Ατσιρεάλε ήταν η πρώτη πόλη που επαναστάτησε εναντίον των Βουρβόνων. Οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν άγρια την πόλη με πολλούς άμαχους σαν θύματα. Η εκκλησία του Αγίου Μπιάγκιο στην Ατσιρεάλε έχει μερικά λείψανα του σεβάσμιου Γκάμπριελ Αλλέγκρα (1907 - 1974) που εισήλθε στο Τάγμα των Φραγκισκανών (1918)
Ιωάννης Βουτσινάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1834 στην Οδησσό και είχε καταγωγή από την Κεφαλονιά. Σε νεαρή ηλικία μετακόμισε στην Ερμούπολη της Σύρου όπου ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευσή του. Συνέχισε πραγματοποιώντας εμπορικές σπουδές σε Αθήνα και Παρίσι, και επέστρεψε στην Οδησσό όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα Αγγελιοφόρος της Οδησσού, καταπιανόμενος συνήθως με το Κρητικό ζήτημα. Είχε έντονη αγάπη για τα γράμματα και χρηματοδότησε φιλολογικούς και λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Εμπνεύστηκε και χρηματοδότησε τον πρώτο θεατρικό διαγωνισμό στη Ρωσία και διάφορους φιλολογικούς διαγωνισμούς στην Κωνσταντινούπολη. Απεβίωσε το 1902 στην Οδησσό.
1672 Γκεζέλ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Γκεζέλ είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Γκεζέλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 40 ώρες και 43 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Πλοίο-φάντασμα

Μπεϊτσίμο (1931-1969)

Αρχές Οκτωβρίου 1931, το ατμόπλοιο Μπεϊτσίμο (SS Baychimo) παγιδεύτηκε στην παγωμένη θάλασσα έξω από το λιμάνι Μπάροου (βόρεια Αλάσκα), ενώ εκτελούσε εμπορικό δρομολόγιο στις κοινότητες Εσκιμώων του Καναδά και των ΗΠΑ. Μετά από κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες να το «ξεκολλήσουν», το πλήρωμα βγήκε με τα πόδια στην ξηρά περιμένοντας πιο ευνοϊκές συνθήκες. Στις 24 Νοεμβρίου, εν μέσω ισχυρής χιονοθύελλας, το Μπεϊτσίμο εξαφανίστηκε. Όλοι πίστεψαν ότι βυθίστηκε, μέχρι που λίγες μέρες αργότερα εντοπίστηκε από έναν Ινουίτ κυνηγό φαλαινών παγιδευμένο σε νέο σημείο που απείχε 45 μίλια από το προηγούμενο. Στάλθηκε τότε από αέρος τμήμα του πληρώματος, το οποίο διέσωσε το φορτίο και εγκατέλειψε οριστικά το πλοίο, θεωρώντας πως αργά ή γρήγορα θα βυθιζόταν. Τις επόμενες δεκαετίες, όμως, αναγνωρίστηκε αρκετές φορές σε διάφορα σημεία του Αρκτικού Ωκεανού από Εσκιμώους - κάποιοι μάλιστα ανέβηκαν, αλλά λόγω ελλιπών γνώσεων ή κακών συνθηκών δεν έγινε εφικτό να το ελέγξουν. Τελευταία φορά εθεάθη το 1969 - πιστεύεται ότι λίγο αργότερα βυθίστηκε, χωρίς πάντως να έχουν βρεθεί συντρίμμια μέχρι σήμερα.

Λιουμπόφ Ορλόβα (2013)

Στις αρχές Φεβρουαρίου 2013 και ενώ βρισκόταν σε διαδικασία ρυμούλκησης από τη Νέα Γη (ΒΑ Καναδάς) προς τον Άγιο Δομίνικο, όπου θα πουλιόταν για σκραπ, το μότορσιπ-κρουαζιερόπλοιο Λιουμπόφ Ορλόβα (MV Lyubov Orlova) αποκόπηκε από το ρυμουλκό για λόγους ασφαλείας και αφέθηκε να πλέει ανεξέλεγκτο. Έκτοτε έχει εντοπιστεί αρκετές φορές από δορυφόρους σε διάφορα σημεία του Ατλαντικού Ωκεανού, πιο πρόσφατα μερικές εκατοντάδες μίλια από τις ακτές της Ιρλανδίας, χωρίς όμως να έχει επιχειρηθεί η ανάκτηση του ελέγχου του.
Βερενίκη της Περγάμου

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή της βασίλισσας είναι άγνωστη καθώς ελάχιστες πληροφορίες επιβιώνουν για το πρόσωπό της. Νυμφεύτηκε τον τελευταίο αναγνωρισμένο βασιλιά της Περγάμου, τον Άτταλο Γ' το Φιλομήτορα. Καθώς οι πηγές αναφέρουν ρητά πως ο Άτταλος δεν άφησε διάδοχο κατά το θάνατό του, μας επιτρέπεται να υποθέσουμε ότι το ζευγάρι δεν απέκτησε (τουλάχιστον αρσενικά) παιδιά.

Το όνομα της βασίλισσας παραδίδει ο ιστορικός Ιουστίνος ο οποίος, εξιστορώντας το βίο του Αττάλου, αναφέρει ότι ο βασιλιάς θανάτωσε πολλούς συγγενείς και αυλικούς με την κατηγορία ότι οδήγησαν, «πότε τη μητέρα του, Στρατονίκη, πότε τη σύζυγό του Βερενίκη, στην καταστροφή». Μετά τα γεγονότα αυτά η ψυχολογία του είχε καταστραφεί και υιοθετώντας εμφάνιση και συμπεριφορά ατόμου πνιγμένου από τις τύψεις κλείστηκε στον εαυτό του, έπαψε να εμφανίζεται δημόσια και επέδειξε αδιαφορία για τη διακυβέρνηση. Φεύγοντας αιφνιδίως από τη ζωή το το 133 π.Χ. ξεκίνησε μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων που οδήγησαν τελικά στην ενσωμάτωση ολόκληρης της Μικράς Ασίας στο ρωμαϊκό κράτος.
Πεζικό

Πεζικό ονομάζεται το όπλο (οργάνωση) του στρατού που μάχεται πάντοτε πεζή, οπλισμένο είτε με ομοιόμορφο οπλισμό  ή μη, ανάλογα της εποχής, και που δύναται να διεξαγάγει αγώνα «εκηβόλο» και «αγχέμαχο».
Εθνική Νιγηρίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στα Αφρικανικά Πρωταθλήματα που διοργανώθηκαν στη Μοζαμβίκη το 2003 και στη Νιγηρία το 2005.
Λέοναρντ Μπερνστάιν

Προσωπική ζωή

Αν και ήταν ομοφυλόφιλος, τo 1951 παντρεύτηκε την ηθοποιό Felicia Montealegre Cohn και απέκτησε μαζί της τρία παιδιά. Χώρισαν όταν ο Μπερνστάιν την εγκατέλειψε το 1976 για έναν άντρα.
Ήταν στενός φίλος του Έλληνα συνθέτη Δημήτρη Μητρόπουλου.
Ξενοφών Βαλαωρίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Ιωάννη Βαλαωρίτη και της Αναστασίας Τυπάλδου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την αριστοκρατική οικογένεια βαλαωρίτη και ήταν αδερφός του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λευκάδας στις εκλογές του 1875 και επανεξελέγη σε αυτές του 1879 και 1881.
Ουνιόν Σπορτίβ Ντουαλά

Ιστορία

Η «Ουνιόν Σπορτίβ Ντουαλά» (Union Sportive de Douala) ιδρύθηκε το 1958.
Εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο (2017)

Ο εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο έλαβε χώρα στις 13 Μαΐου 2017 όταν ένα υπεραστικό τρένο εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ένα σπίτι στο Άδενδρο. Τρία άτομα σκοτώθηκαν και δέκα τραυματίστηκαν. Σύμφωνα με μια προκαταρκτική αναφορά, το ατύχημα συνέβη λόγω υπερβολικής ταχύτητας.

Ατύχημα

Το ατύχημα έλαβε χώρα όταν ένα τρένο εκτροχιάστηκε και συγκρούστηκε με ένα σπίτι στο Άδενδρο του δήμου Χαλκηδόνος. Τρία άτομα σκοτώθηκαν και δέκα τραυματίστηκαν όταν πέντε βαγόνια του τρένου εκτροχιάστηκαν. Ο κινητήρας και ένα βαγόνι συγκρούστηκαν με ένα σπίτι κατά μήκος της διαδρομής. Δύο κάτοικοι του σπιτιού πήδηξαν από ένα μπαλκόνι πριν τη σύγκρουση, ενώ το ίδιο το σπίτι δέχθηκε σοβαρές ζημιές. 
Το εκτροχιασμένο τρένο ήταν ντιζελοκίνητο Κλάσης 520. Το τρένο εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, και είχαν επιβιβαστεί συνολικά 78 άτομα (5 άτομα στο πλήρωμα και 73 επιβάτες). Το ατύχημα συνέβη στις 9:45 μ.μ. τοπική ώρα, 200 μέτρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Άδενδρου. Το τρένο είχε αναχωρήσει από την Αθήνα στις 16:18. Τέσσερα άτομα σκοτώθηκαν στο ατύχημα: δύο μέλη του πληρώματος, ο μηχανοδηγός και ένας επιβάτης. Μετά το ατύχημα, η γραμμή που περνούσε το Άδενδρο έκλεισε μέχρι τις 27 Μαΐου.

Έρευνα

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ξεκίνησε έρευνα για το ατύχημα. Το Ελληνικό Υπουργείο Μεταφορών επίσης ξεκίνησε έρευνα για το δυστύχημα. Σύμφωνα με προκαταρκτικά ευρήματα, ο καταγραφέας του τρένου αποκάλυψε ότι η αιτία του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα. Το τρένο έτρεχε με ταχύτητα 144.3 χιλιομέτρων ανά ώρα ενώ το όριο ταχύτητας ήταν τα 60 χιλιόμετρα. Η τριμελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων απεφάνθη ότι δεν υπήρχε ένδειξη σαμποτάζ και ότι οι τοπικοί ελεγκτές είχαν ακολουθήσει τις συνήθεις διαδικασίες.
Λεοπόλδος του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου-Φρειδερίκου μέγα δούκα του Μπάντεν και της Λουίζας-Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου-Ερρίκου-Φιλίππου Γκέγιερ βαρόνου φον Γκέγιερσμπερκ, αντισυνταγματάρχη.
Το 1801 απεβίωσε ο πρωτότοκος Κάρολος-Λουδοβίκος και το 1811 ο πατέρας τους. Τον διαδέχθηκε ο γιος του πρωτότοκου Κάρολος, που δεν είχε άρρενες απογόνους. Το 1817 απεβίωσε ο δευτερότοκος και το επόμενο έτος ο Κάρολος, που τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός Λουδοβίκος Α΄, που ήταν άγαμος. Έτσι το 1830 τον διαδέχθηκε ο Λεοπόλδος.
Το 1852 απεβίωσε στην Καρλσρούη και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος Β΄, άγαμος και μετά ο Φρειδερίκος Α΄.
Χόρτζιους Χέλντορπ

Βιογραφία

Ο Χέλντορπ γεννήθηκε στο Λέουβεν. Ο πρώιμος βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει ότι διδάχτηκε ζωγραφική από τον Φρανς Φράνκεν τον πρεσβύτερο και αργότερα από τον Φρανς Πάουρμπους τον πρεσβύτερο. Ο Πάουρμπους ήταν επιφανής ζωγράφος στη Φλάνδρα, αν και οι δύο δάσκαλοί του ήταν μαθητές του Φρανς Φλόρις, της ηγετικής μορφής στη ζωγραφική της Αναγεννησιακής Αμβέρσας.
Ο Χέλντορπ έγινε ζωγράφος στην Αυλή του Δούκα της Τέρρα Νόβα, Κάρλο ντ΄' Αραγκόνα Ταλιαβία, τον οποίο συνόδευε στα ταξίδια του. Ταξίδεψε στην Κολωνία με τον Δούκα, ο οποίος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις ειρήνευσης με την Ολλανδική Δημοκρατία. Ο Χέλντορπ παρέμεινε στην πόλη αλλά διατήρησε τη θέση του ακολούθου του Δούκα στα ταξίδια του. Το 1610 ο Χέλντορπ κατέλαβε τη θέση του Μπάρτελ Μπρούιν του νεότερου στο δημοτικό συμβούλιο της Κολωνίας. Ο Χέλντορπ ήταν επιτυχημένος προσωπογράφος και εργαζόταν για την αριστοκρατία και άλλους, διακεκριμένους πάτρονες.
Απεβίωσε στην Κολωνία σε ηλικία περίπου 65 ετών. Ο ζωγράφος Γκέοργκ Χέλντορπ, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Αγγλία, ήταν γιος του. Ο ζωγράφος Μέλχιορ Χέλντορπ , ο οποίος εργάστηκε επίσης στην Κολωνία, πιθανότατα ήταν γιος ή ανεψιός του.

Έργο

Ο Χέλντορπ ήταν κατά κύριο λόγο ζωγράφος πορτρέτων, ατομικών ή ομαδικών. Ο φαν Μάντερ αναφέρει επίσης ορισμένους πίνακές του με ιστορικό περιεχόμενο, όπως μια Άρτεμι, μια Σωσάννα, έναν Ευαγγελιστή, την Ιστορία της Εσθήρ και του Ασουήρου και δύο πίνακες - προτομές του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας. Υπάρχουν περίπου 70 γνωστά έργα του, τα οποία είναι ως επι το πλείστον ζωγραφισμένα σε πάνελ. Μια σειρά από εννέα οικογενειακά πορτρέτα αποτελούν μέρος της συλλογής του Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ.
Η παλέτα του ήταν δυναμική και λαμπερή, με τις αποχρώσεις του καφέ να κυριαρχούν. Τα τελευταία του έργα χαρακτηρίζονται από απαλές μεταπτώσεις και γαλαζωπό τόνο στους καρπούς και τον λαιμό των απεικονιζόμενων.
Κάποιοι από τους πίνακές του έγιναν χαρακτικά από τον Κρισπάιν φαν ντε Πάσσε (Crispijn van de Passe).
Νίκος Μπάρλος

Καριέρα

Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1979 στην Πάτρα. 
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Απολλωνιάδα, ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του. Στην συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα του  Απόλλωνα Πατρών, του Ολυμπιακού Πειραιώς, της ΑΕΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης, του Πανιωνίου. Το 2005 αναδείχθηκε MVP του Ελληνικού All-Star Game. Το 2012 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ιταλικής Μπρέσια στην Α2 Ιταλίας. Το 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα για τα χρώματα της Νέας Κηφισιάς όπου παρέμεινε δύο χρόνια. Το 2015 υπέγραψε στην ομάδα του Λαυρίου. Το 2016 υπέγραψε συμφωνία με τον Πανιώνιο. Τη σεζόν 2017-18, αγωνίστηκε στην Κύμη. Το 2018 ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μία πορεία 20 χρόνων.
Ήταν μέλος της Εθνική Ελλάδος Ανδρών και μαζί της κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005.
Τον Αύγουστο του 2018, ανακοινώθηκε ως ένας από τους νέους υπεύθυνους του αναπτυξιακού προγράμματος και των αγωνιστικών τμημάτων υποδομής του Ολυμπιακού.
Γιάκομπ Σαϊζενέγκερ

Βιογραφικά στοιχεία

To 1531 o Γιάκομπ Σαϊζενέγκερ εργαζόταν ως ζωγράφος στην αυλή του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α' στο Άουγκσμπουργκ, όπου και εργάστηκε εκτενώς για τους Αψβούργους.
Είναι κυρίως γνωστός για τις προσωπογραφίες του  και, αν και η τεχνική του δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα, είχε συνεισφορά στη διάδοση του ολόσωμου πορτραίτου. 
Το 1532 φιλοτέχνησε ένα ολόσωμο «Πορτραίτο του Καρόλου Ε'» (Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, Βιέννη) που αποτέλεσε μοντέλο για το διασημότερο πορτραίτο του ηγεμόνα από τον Τιτσιάνο (Πράδο, Μαδρίτη).
Ταξίδεψε πολύ, αναλαμβάνοντας παραγγελίες στην Ιταλία, την Ολλανδία και την Ισπανία, όπως και διάφορες πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης: Ίνσμπρουκ, Πράγα και Βιέννη.
Ραμάντι

Ιστορία

Στην περιοχή υπήρχαν οικισμοί από την αρχαιότητα, αλλά ο σύγχρονος οικισμός ιδρύθηκε το 1869 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ώστε να εγκατασταθεί εκεί η αραβική νομαδική φυλή Ντουλάιμ. Σήμερα η σουνιτική φυλή Ντουλαίμ αποτελεί τη πλειονότητα των κατοίκων της πόλης. Η πόλη αναπτύχθηκε ως σημείο αναχώρησης των καραβανιών για τη Δαμασκό και το Αμμάν.
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Μεσοποταμία κατά τον Α΄ΠΠ, οι Βρετανοί αντιμετώπισαν το Σεπτέμβριο του 1917 τον Οθωμανικό στρατό. Η μάχη εξελίχθηκε γρήγορα και οι Οθωμανοί παραδόθηκαν, με αποτέλεσμα το Ραμάντι να περάσει στην κατοχή των Βρετανών. Το 1955 στο Ραμάντι κατασκευάστηκε ένα φράγμα επί του Ευφράτη.
Από το 2003 μέχρι το 2006, το Ραμάντι υπήρξε εστία αντίστασης έναντι των αμερικανικών στρατευμάτων.
Γιαν Ρομπάουτς Ι

Βίος

Οι λεπτομέρειες της ζωής του Γιαν Ρομπάουτς είναι ασαφείς. Υπέγραφε τις εργασίες του με τα αρχικά "IVR" και "IANR" και επί μακρό χρονικό διάστημα είχε εσφαλμένα ταυτοποιηθεί με τον Γιαν φαν Ρίλλαερτ ΙΙ, τον κύριο ζωγράφο του Λέιντεν. Στο παλαιότερο αρχειακό έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ο Ρομπάουτς χρονολογείται από το 1508 και σε αυτό αναγράφεται ως Johannes Rombouts pictor. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη γενέτειρα πόλη του Λέουβεν.
Ο γιος του, Γιαν Ρομπάουτς ΙΙ έγινε επίσης ζωγράφος. Η θυγατέρα του, Μαρί, νυμφεύτηκε τον Γιαν Βίλλεμς, ζωγράφο από το Λέιντεν. Ήταν μικρανεψιός του υαλογράφου Κλάες Ρομπάουτς. Ο Γιαν Ρομπάουτς ήταν διευθυντής στον διοικητικό μηχανισμό της πόλης και υπηρέτησε και στο Διευθυντήριο του Τάγματος των Αντωνίνων (Canonici Regulares Sancti Antonii).
Ο γιος του (1505-1559) εργάστηκε στο εργαστήριο του πατέρα του και έλαβε δημόσια αξιώματα στην πόλη, υπηρετώντας ως δημοτικός σύμβουλος. Καταγράφεται, ωστόσο, ως υαλογράφος μόνον ο γιος, αλλά οι μαρτυρίες φαίνεται να συντείνουν στο ότι και ο πατέρας ήταν επίσης υαλογράφος.

Έργο

Ο Γιαν Ρομπάουτς θεωρείται ως σημαντικός εκσυγχρονιστής μέσω των πολύπλοκων συνθέσεών του, των κινούμενων μορφών του, τη ζωηρή και πολύχρωμη παλέτα του, το λεπτολόγο βλέμμα του με προσοχή στις λεπτομέρειες και τα ψευδοαναγεννησιακά αρχιτεκτονικά στοιχεία που απεικονίζει. Με τον τρόπο αυτό προλείανε το έδαφος για τις καινοτομίες του Μπέρναρντ φαν Ορλέι και τη Σχολή της Αμβέρσας στο Λέουβεν. Ταυτόχρονα, κατάφερε να παραμείνει πιστός στις παραδόσεις του διάσημου συμπολίτη του Ντίρικ Μπάουτς.
Σήμερα πιστεύεται ότι το έργο του περιλαμβάνει τέσσερις πίνακες, υπό μορφή ρετάμπλ με πτέρυγες  διπλής όψεως και ένα κεντρικό πάνελ, επτά χαρακτικά, ένα σχέδιο της "Κρίσης του Σολομώντα" σε ξύλινο πάνελ, ένα σχεδίασμα (vidimus) για τετράφυλλο παράθυρο μιας εκκλησίας στο Άμστερνταμ - σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ και λίγα περισσότερα από δυο δωδεκάδες χρωματισμένα παράθυρα, μερικά από τα οποία πιστεύεται ότι έγιναν απλώς με βάση τα σχέδιά του και δεν τα ζωγράφισε ο ίδιος.
Τα κυριότερα έργα του σε πάνελ είναι οι πτέρυγες ενός αποσυναρμολογημένου ρετάμπλ με θέμα τη "Μεταστροφή του Αγίου Παύλο" και την "Πτώση του Σίμωνος του Μάγου", που σήμερα βρίσκονται στο "M Museum στο Λέουβεν. Είναι μνημειώδη και σε κλασικιστικό ύφος.
Τα χαρακτικά του έχουν εμφανή την επιρροή των συγχρόνων του Άλμπρεχτ Ντύρερ και Λούκας φαν Λέιντεν.
Ένα υπογραμμένο με αρχικά σχέδιο που τιτλοφορείται "Η Κρίση του Σολομώντα" (Gemäldegalerie, Staatliche Museen, Βερολίνο), χρονολογούμενο από το 1528, αποτελεί σχεδίασμα για γυάλινο πάνελ. Τα επιχρωματισμένα γυαλιά από την πρώην Καρτουσιανή μονή στο Λέουβεν (σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης και στη Riverside Church αποδίδονται στον Ρομπάουτς και στο εργαστήριό του.
Αμυμώνη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αμυμώνη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Αμυμώνης ήταν η Ευρώπη, και επομένως η Αμυμώνη ήταν ομοθαλής αδελφή της Αγαύης ή Αγαυής, της Αυτομάτης και της Σκαιής. Η Αμυμώνη, κατά την επικρατούσα εκδοχή, παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Εγκέλαδο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες. Ωστόσο, το όνομά της (που σημαίνει «αθώα») την ταυτίζει ίσως με την Υπερμήστρα, τη μόνη Δαναΐδα που δεν δολοφόνησε τον σύζυγό της.
Πριν από τον γάμο της, λίγο μετά την άφιξή της στο Άργος, η Αμυμώνη πρωταγωνίστησε σε ένα ερωτικό περιστατικό με τον θεο Ποσειδώνα, όταν η κόρη είχε σταλεί με αδελφές της να βρουν νερό. Ο Ποσειδώνας είχε αποξηράνει όλες τις πηγές του κάμπου αφότου η Αργολίδα είχε περάσει στην προστασία της θεάς `Ηρας. Ωστόσο, έτυχε εκείνη την ημέρα να σώσει την Αμυμώνη από ένα Σάτυρο που ήθελε να τη βιάσει. Για να την κερδίσει, ο Ποσειδώνας της φανέρωσε επιπλέον τις περίφημες πηγές της Λέρνης, από τις οποίες υδρεύεται μέχρι και σήμερα ακόμα ο αργολικός κάμπος. Η Αμυμώνη και ο Ποσειδώνας απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Ναύπλιο.
Κριθαρίστρα Δράμας

Ιστορία

Η περιοχή ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό. Κατά την Οθωμανική περίοδο, στο χωριό κατοικούσαν ως επί το πλείστον, μουσουλμάνοι, οι οποίοι προσέφυγαν στην Τουρκία το 1923 και το χωριό ερήμωσε.
Μπάγια Αντωνοπούλου

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989 όπου και μεγάλωσε. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε αισθητική και μακιγιάζ ενώ παρακολούθησε και σεμινάρια δημοσίων σχέσεων. Το 2010, σε ηλικία 20 ετών, δήλωσε συμμετοχή στον Διαγωνισμό Ομορφιάς ANT1 ξεκινώντας έτσι να δουλεύει ως μοντέλο. Το 2011 έλαβε μέρος σε παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς στην Κίνα, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, κερδίζοντας τον τίτλο Miss Tourism Europe Queen 2011. Λίγο καιρό μετά σπούδασε δημοσιογραφία στη σχολή ANT1 Media Lab ολοκληρώνοντας τις σπουδές της το 2012.Παράλληλα σπουδάζει Ελληνικό πολιτισμό στο Ελληνικό Ανοικτό πανεπιστήμιο.

Βιογραφικό

Την τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 εργάστηκε ως μοντέλο στην πρωινή infotainment εκπομπή του ANT1 "10 με 1 μαζί" με παρουσιαστές τους Γιώργο Καραμέρο και Σπύρο Χαριτάτο. Το 2012 ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στη δημοσιογραφία ξεκίνησε να εργάζεται στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 αρχικά παρουσιάζοντας δελτία καιρού και αργότερα ως ρεπόρτερ στη δημοσιογραφική ομάδα της πρωινής εκπομπής "Πρωινό Ant1" με παρουσιαστή τον Γιώργο Παπαδάκη. Τη σεζόν 2013-2014, μετά την παραίτηση της δημοσιογράφου Ντόρας Κουτροκόη από συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Παπαδάκη οι υπεύθυνοι της εκπομπής επέλεξαν την Αντωνοπούλου για αυτή τη θέση. Το καλοκαίρι του 2014 παρουσίασε μαζί με τον δημοσιογράφο Ντίνο Σιωμόπουλο την ενημερωτική εκπομπή "Καλοκαιρινό Πρωινό Ant1" κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου στην πρωινή ζώνη του σταθμού. Την επόμενη σεζόν συνέχισε την συνεργασία της με την εκπομπή "Πρωινό Ant1". Τις σεζόν 2015-2018 συνέχισε να συνεργάζεται με τον ANT1 και τον Γιώργο Παπαδάκη στην εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα που επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από τέσσερις σεζόν απουσίας. Το καλοκαίρι του 2018 παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή "Καλοκαίρι μαζί στις 07:00" μαζί με τον Νίκο Ρογκάτο στον ANT1. Ενώ η αρχική συμφωνία της παρουσιάστριας με τον σταθμό ήταν η παρουσίαση της εκπομπή μόνο για τον μήνα Ιούλιο τελικά εξαιτίας των υψηλών ποσοστών τηλεθέασης το τηλεοπτικό δίδυμο ανέλαβε την παρουσίαση και για τον Σεπτέμβριο. Τον Οκτώβριο του 2018 έγινε γνωστή η παραίτηση της παρουσιάστριας από τον ANT1 και την εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα χωρίς να γίνονται γνωστοί οι ακριβείς λόγοι αυτής της απόφασης. Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για την παρουσίαση της εκπομπής "Survivor Πανόραμα" που επέστρεψε στον πρόγραμμα του σταθμού για τρίτη σεζόν. Συμπαρουσιαστές της στην εκπομπή είναι η Λάουρα Νάργες και ο Βαγγέλης Χαρισόπουλος. Ακόμη έκανε μια guest εμφάνιση ως κριτής στον ημιτελικό του reality μόδας "My Style Rocks" στο ίδιο κανάλι. Τον Ιούλιο του 2019 αποχώρησε απο τον ΣΚΑΪ για να πάει στο One Channel, δεν εχει ανακοινωθεί ακόμα για το τι θα παρουσιάσει εκει.

Προσωπική Ζωή

Από το 2017 μέχρι σήμερα είναι σε σχέση με τον chef Άκη Δρούγκα.
Γονείς της δημοσιογράφου είναι ο σχεδιαστής Ρενέ Αντωνόπουλος και το πρώην μοντέλο Κατερίνα Γαβρίλου, ενώ νονοί της είναι οι ηθοποιοί Βασίλης Μαυρομάτης και Λίλα Καφαντάρη.