Πίτερ φαν Μπλούμεν

Βιογραφία

Ο Πίτερ φαν Μπλούμεν γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Διετέλεσε μαθητής του Σίμον Γιοχάννες φαν Ντάου (Simon Johannes van Douw), σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς τέχνης ήδη από ηλικίας 10 ετών. Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1674, σε ηλικία 17 ετών. Είχε δύο μικρότερους αδελφούς, τον Γιαν Φρανς φαν Μπλούμεν και τον Νόρμπερτ φαν Μπλούμεν, που επίσης ήταν ζωγράφοι. Σε κάποιο σημείο της ζωής του ταξίδεψε στη Ρώμη. Αυτό έγινε πιθανόν το 1674 ή αργότερα, το 1689. Το 1684 βρισκόταν στη Λυών, συντροφιά με τους ζωγράφους Άντριεν φαν Κάμπελ και Χίλλις Βέινιξ (Gillis Weenix). Στη Λυών τον συνάντησε ο αδελφός του Γιαν Φρανς.
Μέσω Τορίνο οι Πίτερ και Γιαν Φρανς έφθασαν στη Ρώμη, όπου το 1688 καταγράφονται στην ενορία του "Sant’Andrea delle Fratte". Το 1690 τους συνάντησε εκεί και ο τρίτος τους αδελφός, Νόρμπερτ. Οι Πίτερ και Γιαν Φρανς πραγματοποίησαν μερικά ταξίδια στη Νάπολη, στη Σικελία και στη Μάλτα και συνεργάστηκαν σε μερικά έργα, όπου ο Πίτερ ζωγράφισε τις μορφές και ο Γιαν Φρανς το τοπίο.
Ο Πίτερ έγινε μέλος των Bentvueghels, ενός συνδέσμου κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Κοινή πρακτική του συνδέσμου ήταν η απόδοση προσωνυμίου σε κάθε μέλος του και το προσωνύμιο του Πίτερ ήταν "Standaart" ή, στα ιταλικά, "Standardo". Πιστεύεται ότι το όνομα αυτό του αποδόθηκε λόγω των προτύπων και των σημάνσεων που τακτικότατα τοποθετούσε στους πίνακες με στρατιωτικά θέματα.
Ο Πίτερ επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1694 και ο Νόρμπερτ έφυγε για το Άμστερνταμ πριν το 1724, ενώ ο Γιαν Φρανς παρέμεινε στη Ρώμη για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Το 1699 ο Πίτερ έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας.
Είχε διατελέσει "Δάσκαλος" των νεότερων αδελφών του Γιαν Φρανς και Νόρμπερτ καθώς και των Πέιτερ φαν Άκεν και Φρανς φαν Άλτερ.
Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1720.

Έργο

Πολύ δημιουργικός καλλιτέχνης, ο Πίτερ ήταν καλύτερος στο να ζωγραφίζει ζώα, αν και φιλοτέχνησε πίνακες με μεγάλο εύρος θεματολογίας, όπως τοπία, σκηνές καθημερινότητας, σκηνές εφίππων, σκηνές με στρατιωτικούς και ιστορικές σκηνές. Συνέχισε την παράδοση των τοπίων ιταλικού ύφους της ρωμαϊκής εξοχής (Roman Campagna), φιλοτεχνώντας πανδοχεία, ερείπια και ζώα. Τμήμα της καλλιτεχνικής του παραγωγής, επίσης, ακολούθησε την παράδοση των bamboccianti.
Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις ομάδων ζώων, τις οποίες τοποθετούσε στο προσκήνιο των συνθέσεών του, με αποτέλεσμα να αποτελούν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Ιδιαιτερα χαρακτηριστικά του ύφους του ήταν η απεικόνιση ομάδων ζώων υπό τύπον νεκρής φύσης σε ανοικτά, ιταλικού ύφους τοπία, τα οποία εμπεριείχαν αρχαία μνημεία, ώστε να σκιαγραφούν τη "ρωμαϊκή" ατμόσφαιρα και η χρήση ζωντανών χρωμάτων στα ενδύματα των μορφών, που αποτελούσαν αντίθεση στα γκρίζα και καφέ χρώματα των ερεπίων και των αγελών ζώων.
Λόγω της ιδιαίτερης ικανότητάς του στην απεικόνιση αλόγων, συχνά καλείτο να συνεργαστεί σε συνθέσεις άλλων, τοπικών, καλλιτεχνών. Παράδειγμα αποτελεί η συνεργασία του με τον Μπαλτάσαρ φαν ντερ Μπόσχε σε πορτρέτο που περιλάμβανε σκηνή μάχης και δημιουργήθηκε για τον Τζων Τσώρτσιλ, 1ο Δούκα του Μάρλμπορο όταν αυτός επισκέφθηκε την Αμβέρσα μετά τη μάχη του Ραμίλλιες το 1706. Ο φαν ντερ Μπόσχε ζωγράφισε το πορτρέτο και ο φαν Μπλούμεν τα άλογα. Το έργο είναι γνωστό μόνον από το αντίγραφο που δημιούργησε μόνος του ο φαν Μπλούμεν.
Φιλοτέχνησε επίσης σχέδια κυρίως με τοπία και μορφές και ζώα εκ του φυσικού.