Μοναστήρι του Μπόντμπε

Τοπίο και αρχιτεκτονική

Το μοναστήρι του Μπόντμπε βρίσκεται ανάμεσα σε ψηλά κυπαρίσσια σε μια απότομη πλαγιά με θέα στην κοιλάδα του Αλαζάνι και στα βουνά του Μεγάλου Καυκάσου . 
Η υφιστάμενη εκκλησία - μια τρίκλιτη βασιλική με τρεις προεξέχουσες αψίδες - χτίστηκε αρχικά μεταξύ του 9ου και του 11ου αιώνα, αλλά από τότε έχει τροποποιηθεί σημαντικά. Εξίσου οι εξωτερικοί και οι εσωτερικοί τοίχοι έχουν σοβατιστεί και φαίνεται πως έχει υποβληθεί σε έργα ανακαίνισης κατά τον 17ο και 19ο αιώνα. Το μοναστηριακό συγκρότημα περιλαμβάνει μια μικρή εκκλησία με μία αψίδα που είναι χτισμένη πάνω στον τόπο ταφής της Αγίας Νίνας, που είναι ενσωματωμένη σε μία μεγαλύτερη βασιλική με κλίτη. Το 1865-1885 ανεγέρθηκε ένα ανεξάρτητο τριώροφο καμπαναριό. Ένα μέρος του οχυρωματικού τείχους του 17ου αιώνα που περιέβαλλε τη βασιλική κατεδαφίστηκε, και το 2003 ανακατασκευάστηκε το παλαιότερο αρχικό τείχος. 
Κατά τη δεκαετία του 1990, περίπου 3 χλμ. από το μοναστήρι, κατασκευάστηκε ένα μικρό παρεκκλήσι του Αγίου Ζαβουλών και της Αγίας Σουζάνας για να στεγάσει την Πηγή της Αγίας Νίνας, η οποία, σύμφωνα με έναν τοπικό μύθο, αναδύθηκε από τις προσευχές της Νίνας και πιστεύεται ότι έχει θεραπευτική δύναμη.

Ιστορία

Σύμφωνα με τους Γεωργιανούς θρύλους, η Άγια Νίνα, αφού είδε τη μεταστροφή των Γεωργιανών στη Χριστιανική πίστη, αποσύρθηκε στο φαράγγι του Μπόντμπε, στο Καχέτι, όπου πέθανε το ~338-340. Κατόπιν εντολής του Βασιλιά Μίριαν Γ' της Ιβηρίας (βασίλευσε το 284-361), χτίστηκε ένα μικρό μοναστήρι στον τόπο όπου θάφτηκε η Νίνα. 
Το μοναστήρι απέκτησε μεγάλη σπουδαιότητα στα τέλη του Μεσαίωνα. Ευεργετήθηκε από τους Βασιλιάδες του Καχέτι που επέλεξαν το μοναστήρι ως τόπο στέψης τους.  
Το 1615 λεηλατήθηκε από τα στρατεύματα του Σάχη Αμπάς Α' της Περσίας, και αποκαταστάθηκε από τον Βασιλιά Τεϊμουράζ Α' του Καχέτι (1605-1648). Με την αναβίωση της μοναστικής ζωής στο Μπόντμπε, ιδρύθηκε μια θεολογική σχολή. Στο μοναστήρι λειτούργησε, επίσης, ένα από τα μεγαλύτερα αποθετήρια θρησκευτικών βιβλίων στη Γεωργία και έχει φιλοξενήσει αρκετούς θρησκευόμενους συγγραφείς και γραμματείς.

Μετά την προσάρτηση της Γεωργίας στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1801, η μονή Μπόντμπε συνέχισε να ευημερεί υπό τον Μητροπολίτη Ιωάννη Μακιασβίλι ενώ δέχτηκε την υποστήριξη του Τσάρου Αλεξάνδρου Α' της Ρωσίας. Το 1823 το μοναστήρι επισκευάστηκε και διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες. Μετά το θάνατο του Ιωάννη το 1837, ο έξαρχος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που είχε διοριστεί στη Γεωργία από το 1810, κατεδάφισε το μοναστήρι και το μετέτρεψε σε ενοριακή εκκλησία.  
Τις επόμενες δεκαετίες, το μοναστήρι παραμελήθηκε, αλλά τη δεκαετία του 1860 ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος (Μπατασβίλι) άρχισε έργα αποκατάστασης στο μοναστήρι και ίδρυσε μία σχολή ψαλμωδίας. Κατά τη δεκαετία του 1880 ανακαινίστηκε το παρεκκλήσι στο οποίο φυλάσσονταν τα λείψανα της Αγίας Νίνας, από τον Μιχαήλ Σαμπινίν. Το 1889 ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ' της Ρωσίας επισκέφθηκε το Μπόντμπε και αποφάσισε να ανοίξει εκεί ένα μοναστήρι καλόγραιων. Στην αποκατεστημένη μονή λειτούργησε επίσης μία σχολή στην οποία διδασκόταν κέντημα και ζωγραφική. 
Το 1924, η Σοβιετική κυβέρνηση έκλεισε το μοναστήρι και το μετέτρεψε σε νοσοκομείο. Το 1991, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το μοναστήρι συνέχισε τη λειτουργία του. Μεταξύ 1990 - 2000 πραγματοποιήθηκαν έργα αποκατάστασης και συνεχίστηκαν το 2003.