google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Γιαλεσάκης

Αθλητική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Α.Ο. Βρηλισσίων και το καλοκαίρι του 1986, σε ηλικια 19 ετών, αποκτήθηκε από τον Χαραυγιακό, πραγματοποιώντας άμεσα το ντεμπούτο του στις επαγγελματικές κατηγορίες (Β΄Εθνική). Στην ομάδα της Ηλιούπολης παρέμεινε για δέκα συνεχή έτη και το 1997 υπέγραψε στον Εθνικό Πειραιώς, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄Εθνική.
Σταμάτησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2000 και έκτοτε ασχολείται με την προπονητική. Είναι ομοσπονδιακός τεχνικός στην Εθνική Ομάδα του Beach Soccer
Μπέλα Β΄ της Ουγγαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας και της Πρεντσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης του Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα του Κολομάν της Ουγγαρίας, όταν ο Άλμος εξεγέρθηκε, τον τύφλωσε μαζί με τον Μπέλα Β΄. Τον Κολομάν διαδέχθηκε ο γιος του Στέφανος Β΄, κατά τη βασιλεία του οποίου ο Μπέλα Β΄ μεγάλωσε σε μοναστήρια. Ο Στέφανος Β΄ μερίμνησε για τον γάμο του με την Ελένη των Βουκάνοβιτς, κόρη του Ούρος Α΄ μεγάλου πρίγκιπα της Ρασκίας.
Το 1131 απεβίωσε ο Στέφανος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο τυφλός Μπέλα Β΄ με τη βοήθεια της Ελένης. Αυτό έγινε δύο μήνες μετά, που δηλώνει ότι υπήρχαν αντιδράσεις. Ο νέος βασιλιάς έκανε δύο βίαιες εκκαθαρίσεις των οπαδών των προκατόχων του, για να ισχυροποιήσει την εξουσία του. Τότε εμφανίστηκε και ο Μπόρις Καλαμάνος, γιος της συζύγου του Στεφάνου Β΄, τον οποίο είχε αποκηρύξει ο Στέφανος Β΄ ως νόθο. Αυτός διεκδίκησε τον θρόνο, αλλά στη μάχη του 1132 ηττήθηκε. Κατά το δεύτερο ήμισυ της βασιλείας του υιοθέτησε ενεργή εξωτερική πολιτική και απέκτησε τη Βοσνία και το Σπλίτ το 1136.
Το 1141 απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών και τάφηκε στη βασιλική Ζεκεσφέχερβαρ. Τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του με τη σειρά: Γκέζα Β΄, Λαδίσλαος Β΄ και Στέφανος Δ΄.
Γιώργος Ντάσης

Συνδικαλιστική δράση

Ξεκίνησε την αγωνιστική και συνδικαλιστική του δράση στη νεαρή από την ηλικία των 15 ετών συμμετέχοντας ενεργά στον αγώνα κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974)στην Ελλάδα. Η δίωξή του από το δικτατορικό καθεστώς τον φέρνει στο Βέλγιο όπου συνεχίζει την συνδικαλιστική του δράση του ως μέλος της Γενικής Ομοσπονδίας Εργατών Βελγίου(FGTB) (1967–1980). Από το 1981 εκπροσωπεί την Ελληνική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) στην Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC), στη Διεθνή Ομοσπονδία Συνδικάτων (ITUC)  και στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO). Ακόμη, από το 1982 είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ETUC. Το 1981 ορίζεται επίσης για πρώτη φορά μέλος της ΕΟΚΕ, με τη θητεία του να διαρκεί 9 χρόνια, ενώ το 2002 θα οριστεί εκ νέου μέλος για να φτάσει σήμερα στο αξίωμα του Προέδρου.

Η δράση του στην ΕΟΚΕ

Κατά την πρώτη περίοδο της θητείας του (1986) εκλέγεται Πρόεδρος στο Περιφερειακό Τμήμα (Regional Section) και το 2004 Πρόεδρος του Οικονομικού τμήματος της ΕΟΚΕ (ECO Section). Το 2008 εξελέγη Πρόεδρος της Ομάδας ΙΙ (Εργαζομένων) της ΕΟΚΕ, αξίωμα που υπηρέτησε  ως την εκλογή του στο αξίωμα του Πρόεδρουτης ΕΟΚΕ. 
Το έργο του στην ΕΟΚΕ περιλαμβάνει, εκτός άλλων, σημαντικές Γνωμοδοτήσεις όπως το "Ελάχιστο Εγγυημένο Ευρωπαϊκό Εισόδημα (European minimum income)", "Διάρθρωση και οργάνωση του κοινωνικού διαλόγου στο πλαίσιο μια πραγματικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (Social Dialogue) " και "Μια επίκαιρη ανάλυση του κόστους της μη Ευρώπης (Costofnon-Europe) ".

Ένα όραμα για την Ευρώπη: οδηγίες για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ο Γιώργος Ντάσης ξεκίνησε τη θητεία του ως Πρόεδρος της ΕΟΚΕ με το σύνθημα: "Για μια ενωμένη, δημοκρατική, βασισμένη στην αλληλεγγύη, ειρηνική, ευδόκιμη Ευρώπη, κοντά στους πολίτες της" απευθύνοντας έκκληση για την κινητοποίηση όλων των δυνάμεων  της κοινωνίας των πολιτών με στόχο μια Ευρωπαϊκή Ένωση ελκυστική και περισσότερο παρούσα στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων. Τόνισε δε ιδιαίτερα την ανάγκη να περιοριστεί  το φαινόμενο της ακραίας φτώχειας υπογραμμίζοντας ότι πρέπει "να επενδύσουμε στην απασχόληση των νέων, σε έργα υποδομών, στην έρευνα και την καινοτομία, και μάλιστα σε μαζική κλίμακα. Η Ευρώπη δεν πρέπει να ταυτιστεί με ισοπέδωση προς τα κάτω, αλλά με κοινή πορεία προς τα άνω". Αντί της καθιερωμένης ορολογίας "Πρόγραμμα του Προέδρου", μετά από την εκλογή του στις 8 Οκτωβρίου,δημοσιοποίησε τις "Κατευθυντήριες Οδηγίες για τις Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης"  κωδικοποιώντας τις προτεραιότητες της ΕΟΚΕ κατά τη διάρκεια της θητείας του με αιχμή α) την κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή, που παραμένει το θεμέλιο μιας δίκαιης Ευρώπης, β) το επενδυτικό σχέδιο για την Ευρώπη––με την επιβαλλόμενη προσθήκη έκτακτου επενδυτικού σχεδίου ανάπτυξης και απασχόλησης και την υιοθέτηση ειδικών μέτρων οικονομικής σύγκλισης, γ) την ενιαία ψηφιακή αγορά, τη δημιουργία ευρωπαϊκού χώρου μεταφορών και την υλοποίηση μιας πραγματικής ενεργειακής ένωσης, καθώς και  δ) την ανάγκη για μια νέα μεταναστευτική πολιτική, βασισμένη στις αρχές της αλληλεγγύης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Κωνσταντίνος της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ο Κωνσταντίνος-Λεοπόλδος-Λουδοβίκος-Αδαλβέρτος-Γεώργιος-Θαδδαίος-Ιωσήφ-Πέτρος-Ιωάννης-Αντώνιος-Φραγκίσκος της Ασσίζης-Ανάληψη & Πάντες οι άγιοι (Omnes sancti) γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδαλβέρτου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Αυγούστας, κόρης του Όττο κόμη φον Ζέεφρητ άουφ Μπούττενχαϊμ.
Το 1939, όπως πολλοί νέοι της ηλικίας του, συντάχθηκε στο στρατό. Η σταδιοδρομία του ήταν σύντομη, αφού το 1941 ο Α. Χίτλερ, με το διάταγμα των πριγκίπων (prinzenerlass), απαγόρευσε στα μέλη των βασιλικών Οίκων να συμμετέχουν στη Βέρμαχτ. Απολύθηκε και από το επόμενο έτος άρχισε να σπουδάζει Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αλβέρτου & Λουδοβίκου του Φράιμπουρκ. Αποφοίτησε το 1944 και εργάστηκε στο Ανώτατο Επαρχιακό Δικαστήριο του Κάρλσρουε. Τον Ιούλιο του 1944 ο ευγενής Κλάους φον Στάουφενμπεργκ αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Α. Χίτλερ. Ο Κωνσταντίνος συνελήφθη, όπως οι περισσότεροι συγγενείς του και αποφυλακίστηκε στη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορα περιοδικά. Έγραψε τη βιογραφία του πάπα Πίου ΙΒ΄ στο έργο του Ο πάπας. Τρία έτη μετά το ιστορικό έργο Χωρίς δύναμη και δόξα. Έγινε επίσης μέλος του Χριστιανο-Σοσιαλιστικού κόμματος στη Βαυαρία και εξελέγη βουλευτής Βαυαρίας το 1962 και το 1965 στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση (Bundestag).
Το 1969 έπαθε αεροπορικό δυστύχημα στο Χέχινγκεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Τάφηκε στο κοιμητήριο του αββαείου του Άνντεχς στη Βαυαρία.
Γαλάτεια (δορυφόρος)

Τροχιά

Η Γαλάτεια περιφέρεται γύρω από τον Ποσειδώνα σε μέση απόσταση από το κέντρο του πλανήτη (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς) 61.953 km ή 37.177 km πάνω από τις κορυφές των νεφών του, με εκκεντρότητα τροχιάς μόλις 0,00004 ± 0,00009 (δηλαδή μπορεί να είναι και μηδέν, οπότε η τροχιά είναι κυκλική). Χρειάζεται 10 ώρες, 17 λεπτά και 23,51 δευτερόλεπτα για να συμπληρώσει μία πλήρη περιφορά. Η κλίση του επιπέδου της τροχιάς είναι μόλις 3,1 ± 0,7 λεπτά της μοίρας ως προς το ισημερινό επίπεδο του Ποσειδώνα.
Η τροχιά της Γαλάτειας βρίσκεται κάτω από την ακτίνα για την οποία ο χρόνος περιφοράς της θα ήταν ίσος με τον χρόνο περιστροφής του ίδιου του Ποσειδώνα γύρω από τον άξονά του, οπότε αναμένεται οι παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί επάνω της ο πλανήτης να τη φέρνουν όλο και πιο κοντά του ώστε τελικά (μετά από εκατομμύρια χρόνια) να πέσει πάνω του ή να διασπασθεί προηγουμένως σε συντρίμματα που θα σχηματίσουν ένα δακτύλιο. Η Γαλάτεια φαίνεται να είναι ένας δορυφόρος-βοσκός για τον υπάρχοντα Δακτύλιο Άνταμς που βρίσκεται μόλις έξω από την τροχιά της. Οι συντονισμοί με τη Γαλάτεια σε αναλογία 42:43 θεωρούνται επίσης ο πιθανότερος μηχανισμός που κρατά σταθερούς τους μοναδικούς δακτυλίους-τόξα που τον συναποτελούν. Η μάζα του δορυφόρου έχει υπολογισθεί με βάση τις ακτινικές διαταραχές που επάγει στον δακτύλιο.

Λοιπά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Γαλάτειας είναι 204×184×144 km (±~10 km). Το σχήμα της είναι ακανόνιστο. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για οποιαδήποτε γεωλογική διαφοροποίηση. Πιθανότατα είναι ένας σωρός συντριμμάτων που επανασυσσωρεύθηκαν μαζί και προέρχονταν από θραύσματα των αρχικών δορυφόρων του Ποσειδώνα, οι οποίοι διασπάσθηκαν από βαρυτικές παρέλξεις του Τρίτωνα λίγο μετά τη σύλληψη αυτού του μεγάλου δορυφόρου από τον Ποσειδώνα σε πολύ έκκεντρη αρχική τροχιά (D. Banfield & N. Murray: A dynamical history of the inner neptunian satellites, περιοδ. Icarus, έτος 1992, τόμος 99, σ. 390).
Η μάζα της Γαλάτειας υπολογίσθηκε σε 2,12 ± 0,08 τετράκις εκατομμύρια τόνους, δηλαδή 2,8 εκατομμύρια φορές μικρότερη από τη μάζα της Γης. Αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε μέση πυκνότητα μόλις 0,75 ± 0,1 γραμμάριο/cm³. Το γεωμετρικό άλβεδο της Γαλάτειας είναι 0,08 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 222 βαθμούς C υπό το μηδέν.
Καθώς συμβαίνει και με τη Σελήνη της Γης, η Γαλάτεια εμφανίζει το φαινόμενο της σύγχρονης περιστροφής, δηλαδή το ένα της ημισφαίριο «βλέπει» συνεχώς προς τον Ουρανό, ενώ το άλλο είναι στραμμένο μονίμως μακριά του. Αυτό οφείλεται στις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί ο πλανήτης στον δορυφόρο του επί δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ίδιες δυνάμεις έχουν καταστήσει την τροχιά κυκλική.
Ελεύθερη Ουκρανία

Η Ελεύθερη Ουκρανία (Ουκρανικά: Слобiдська Україна, Ρωσικά: Слобожанщина) ήταν μια ιστορική περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας του 17ου - 18ου αιώνα που καταλάμβανε το έδαφος του σημερινού Χάρκοβο καθώς και τμήματα των περιοχών Ντονέτσκ, Βοροσίλοφγκραντ, Βορόνεζ, Μπέλγκοροντ και Κουρσκ.
Κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα η περιοχή αυτή κατοικήθηκε από Ουκρανούς Κοζάκους και αγρότες που κατέφυγαν εκεί εξ αιτίας της καταπίεσης που δέχονταν από Πολωνούς μεγιστάνες, ευρισκόμενοι υπό την κυριαρχία της άλλοτε Ρτζετσποσπόλιτα (= παλαιότερη ονομασία της Πολωνίας, κατ΄ έννοια της δημοκρατίας). Οι παραπάνω έποικοι της περιοχής αυτής εγκαταστάθηκαν σε μεγάλα "ελεύθερα χωριά", απ΄ όπου και τελικά η ονομασία "ελεύθερη Ουκρανία".
Ο δε κοζακικός εξ αυτών πληθυσμός ονομάστηκε "ελεύθεροι κοζάκοι". Οι Τσάροι εκμεταλλευόμενοι κατάλληλα το γεγονός αυτής της εγκατάστασης συνέδραμαν για την ανάπτυξη της περιοχής έχοντας έτσι έτοιμο εγκατεστημένο μόνιμα ακριτικό λαό για να συνδράμει σε τυχόν πολεμική εμπλοκή με την Πολωνία. Εκ του λόγου αυτού στο βόρειο τμήμα της Ελεύθερης Ουκρανίας εγκαταστάθηκαν και Ρώσοι στρατιώτες, καθώς και πολλοί δραπέτες αγρότες. Για την Πολωνία η περιοχή αυτή θεωρούταν αναρχοκρατούμενη. Τελικά με παρέμβαση των Τσάρων, το 1765, στην Ελεύθερη Ουκρανία δημιουργήθηκε και αναγνωρίστηκε δικό της Κυβερνείο όπου το 1835 μετονομάστηκε σε κυβερνείο του Χάρκοβο, ή Χαρκόβου, εγκαταλείποντας την ονομασία Ελεύθερη Ουκρανία.

Ετυμολογία

Το όνομα προέρχεται από τον όρο σλομπόντα ( = ελεύθερος), αναφερόμενο σε οποιοδήποτε αποικιακό οικισμό ή αποικία απαλλαγμένη από φορολογικές υποχρεώσεις και την λέξη Ουκρανία με την αρχική της έννοια ως "συνοριακή περιοχή". Η ετυμολογία της λέξης Ουκρανία εκλαμβάνεται ως έτσι μεταξύ των Ρώσων, καθώς και από Ουκρανούς και ξένους ιστορικούς όπως οι Ορέστ Σουμπτέλνι, Πωλ Μάγκοτσι, Ομελιάν Πρίτσακ, Μιχαήλο Χρουσέβσκι, Ιβάν Οχιγιένκο, Πέτρο Τολότσκο και άλλους. Υποστηρίζεται από την Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας και το Ετυμολογικό λεξικό της Ουκρανικής γλώσσας. Στη Ρωσία, το όνομα "Ουκρανία" θεωρείται ως υποκείμενο του οκράινα, δηλαδή ένα σύνορο (κράι), οπότε η Ελεύθερη Ουκρανία είναι γνωστή ως "σύνορα προς ελεύθερη εγκατάσταση". Στην Ουκρανία, η περιοχή είναι αποδεκτή ως περιοχή ελεύθερη προς εγκατάσταση, μέρος του συνόλου της Ουκρανίας.

Γεωγραφική έκταση

Το έδαφος της ιστορικής Ελεύθερης Ουκρανίας αντιστοιχεί στην επικράτεια της σημερινής ουκρανικής περιφέρειας (επαρχία) του Χαρκόβου (στο σύνολό της) και τμήματα των περιοχών Σούμι, Ντόνετσκ και Λουχάνσκ. Επίσης καταλαμβάνει τμήματα των περιφερειών Μπέλγκοροντ, Κουρσκ και Βορόνεζ της Ρωσίας.
Ελευσίς Κεντρικής Αιγύπτου

Αρχαίες αναφορές και προέλευση της ονομασίας

Η ύπαρξη του χωρίου της Ελευσίνος μαρτυρείται σε 44 έγγραφα από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ., ενό υπάρχει ένα κενό για τον 4ο αιώνα μ.Χ.
Το χωριό έλαβε προφανώς από την ομώνυμη πόλη δίπλα στην πτολεμαϊκή Αλεξάνδρεια, η οποία με την σειρά της έλαβε την ονομασία από την Ελευσίνα και ήταν κέντρο λατρείας της Δήμητρας κοντά στην Αλεξάνδρεια. Έτσι και η νέα αυτή Ελευσίνα έγινε με την σειρά της κέντρο λατρείας της Δήμητρας. Μερικοί επιστήμονες ωστόσο υποστηρίζουν ότι η ονομασία προήλθε περισσότερο από την λατρεία της Δήμητρας, παρά από την αττική μητρόπολη . Πάντως το εθνικό των κατοίκων του χωριού Ελευσίνιος.
Παραδόξως κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. το χωριό ονομάστηκε Ελευσίνα -σε νεώτερη ελληνική απόδοση(. Stud.Pal XX 249)-, το οποίο είναι επίσης το όνομα της Ελευσίνας στην Ελλάδα σήμερα.

Τοποθεσία και Ιστορία

Η αιγυπτιακή Ελευσίνα βρισκόταν στο βόρειο τμήμα της μερίδος του Πολέμωνος, στο δρόμο από την προαναφερθείσα Αρσινόη προς την Οξύρρυγχο. Δεν απείχε πολύ μακριά από την πρωτεύουσα του νομού που ήταν η Αρσινόη. Περίπου το 251/0 π.Χ. ίσως να ανήκε στην νομαρχία του Διογένη (Héral 1992). Κατά την περίοδο του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ. ήταν μέρος του Θεοδοσιοπολίτου νομού. Ο ιστορικός Banaji Jairus (2002) προτείνει την σύγχρονη Itsa ως πιθανή τοποθεσία .
Τα γειτονικά χωριά της Ελευσίνος ήταν τα: Μούχις, Αφροδιτόπολις, Κυνόπολις, Οξύρρυγχος, Θεογονίς και Τεβέτνυ. Ίσως να συνόρευε με το κανάλι που οδηγούσε από το Τεβέτνυ και την Κερκέσηφι στην Κέρκησι. Οι τόποι Νάρκισσον και Τεστώ ήταν μικρά χωριουδάκια κοντά στην Ελευσίνα. Από τότε που η Ελευσίνα ήταν στενά συνδεδεμένη με την Mούχι, που πιθανότατα βρισκόταν κοντά στη σύγχρονη πόλη της Deir el-Azab, το χωριό πιθανότατα βρίσκεται στην ίδια περιοχή.
Το χωριό μαρτυρείται ως εποίκιον τον 5ο αιώνα μ.Χ. και ως χωρίον από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και μετά. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. η Ελευσίνα απετέλεσε ένα μεγάλο μέρος μια ακίνητης περιουσίας μαζί με την Κερκέσηφι και την Μούχι.
Μαρία Ισαβέλλα της Πορτογαλίας

Βιογραφία

Η Μαρία-Ισαβέλλα ήταν μια Ινφάντα της Πορτογαλίας και κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της συζύγου του Καρλότας της Ισπανίας. Ήταν αδελφή του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας. 
Παντρεύτηκε τον εκ μητρός θείο της Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας στις 29 Σεπτεμβρίου 1816, του οποίου η πρώτη σύζυγος, Πριγκίπισσα Μαρία Αντωνία της Νάπολης και Σικελίας, είχε αποβιώσει άτεκνη δέκα χρόνια πριν. 
Η Μαρία-Ισαβέλλα ήταν πάλι έγκυος αμέσως μετά την γέννηση του πρωτότοκου τέκνου της, αλλά η γέννα τού δεύτερου ήταν δύσκολη. Σύντομα οι γιατροί βρήκαν πως το παιδί είχε αποβιώσει. Η Μαρία-Ισαβέλλα σταμάτησε να αναπνέει έκτοτε και οι ιατροί νόμισαν ότι ήταν νεκρή· όταν άρχισαν να την διατέμνουν για να αποσπάσουν το νεκρό έμβρυο, ξαφνικά φώναξε από τον πόνο και κατέρρευσε στο κρεβάτι της, αιμορραγώντας βαριά. 
Απεβίωσε στις 26 Δεκεμβρίου 1818 στο Παλάτι του Αρανχουέθ και τάφηκε στο Εσκοριάλ, έχοντας αποτύχει να δώσει στον σύζυγο της έναν διάδοχο στο θρόνο.

Έμβλημα

Έμβλημα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας
Λάντσκνεχτ

Ιστορία

Ο Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δημιούργησε τα πρώτα μισθοφορικά τμήματα των Λάντσκνεχτ το 1487. Ανέθεσε την οργάνωσή τους στον Γκέοργκ φον Φρούντσμπεργκ, που μερικές φορές αναφέρεται ως ο Πατέρας των Λάντσκνεχτ. Έλαβαν μέρος σχεδόν σε κάθε στρατιωτική εκστρατεία του 16ου αιώνα, μερικές φορές πολεμώντας στο πλευρό και των δύο αντιπάλων.

Το παράδειγμα

Οι Λάντσκνεχτ, οι οποίοι βασίστηκαν τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των Ελβετών μισθοφόρων (αρχικά χρησιμοποιώντας Ελβετούς εκπαιδευτές), τελικά συνέβαλαν στον παραγκωνισμό των Ελβετών μισθοφόρων, των οποίων ο στρατιωτικός σχηματισμός βασιζόταν υπερβολικά στη μάχη σώμα με σώμα, καθώς έγιναν ευάλωτοι λόγω της αύξησης της δύναμης πυρός των αρκεβούζιων και του πυροβολικού. Το γαλλικό πυροβολικό και η ισπανική δύναμη πυρός επέφεραν σοβαρά πλήγματα στους ελβετικούς σχηματισμούς, ενώ οι Λάντσκνεχτ τους αντιμετώπιζαν με επιτυχία στο πεδίο της μάχης.
Οι Λάντσκνεχτ χρησιμοποιούσαν με φειδώ τα πυροβόλα όπλα τους, ενώ αρκετοί ήταν απλά δορατοφόροι. Ωστόσο, με τον καιρό, έκαναν όλο και περισσότερο τακτική χρήση των πυροβόλων όπλων, εν σχέσει με τους Ελβετούς, καθώς στηρίζονταν όλο και λιγότερο στα δόρατα. Ως αυτοκρατορικά στρατεύματα, συχνά πολεμούσαν σε μεικτούς σχηματισμούς μαζί με Ισπανούς κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά της Ισπανίας και Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Ε΄. Στο πλευρό των Ισπανών πραγματοποίησαν ευρεία χρήση του αρκεβούζιου και αργότερα του μουσκέτου. Οι Λάντσκνεχτ συνήθως προέρχονταν από τη Σουηβία, την Αλσατία, το Τυρόλο και τη Ρηνανία.
Εμβόλιο BCG

Το εμβόλιο BCG (βάκιλος Calmette–Guérin), γνωστό επίσης ως αντιφυματικό εμβόλιο, είναι ένα εμβόλιο που χορηγείται κυρίως κατά της φυματίωσης. Σε χώρες όπου η φυματίωση είναι συνήθης, συστήνεται μία δόση σε υγιή νεογνά σε ηλικία κατά το δυνατόν πλησιέστερη στη γέννησή τους. Νεογνά θετικά στον ιό HIV/AIDS δεν θα πρέπει να εμβολιάζονται. Στις περιοχές όπου η φυματίωση δεν είναι συνήθης, μόνο τα νεογνά που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο συνήθως εμβολιάζονται κατόπιν εξέτασης και θεραπείας τους για ύποπτες περιπτώσεις φυματίωσης. Ενήλικες, που δεν έχουν φυματίωση και δεν έχουν προηγουμένως εμβολιαστεί αλλά εκτείθονται συχνά σε πολυανθεκτική φυµατίωση, μπορούν επίσης να εμβολιαστούν.

Αποτελεσματικότητα και χορήγηση

Τα επίπεδα προστασίας ποικίλλουν σημαντικά και διαρκούν από δέκα έως δώδεκα χρόνια. Όσον αφορά τα παιδιά, το εμβόλιο προφυλάσσει περίπου το 20% από το να προσβληφθούν από τη νόσο και το ένα δεύτερο εκείνων που έχουν προσβληθεί από το να την αναπτύξουν. Το εμβόλιο χορηγείται με ενδοδερμική έγχυση. Η αποτελεσματικότητα επιπλέον δόσεων του εμβολίου δεν έχει τεκμηριωθεί. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί επίσης σε θεραπείες για κάποιες μορφές καρκίνου της ουροδόχου κύστης.

Ασφάλεια και κίνδυνοι

Σοβαρές παρενέργειες είναι σπάνιες. Συχνά παρουσιάζεται κοκκίνισμα, πρήξιμο και ήπιος πόνος στο σημείο έγχυσης. Ένα μικρό έλκος ενδέχεται επίσης να σχηματιστεί με κάποια ουλή μετά την επούλωση. Παρενέργειες είναι πιο συνηθισμένες και δυνητικά πιο σοβαρές σε εκείνους με ανοσολογική ανεπάρκεια. Το εμβόλιο δεν είναι ασφαλές για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αρχικά αναπτύχθηκε από το βακτηρίδιο Mycobacterium bovis, που συνήθως απαντάται στα βοοειδή. Παρότι το εμβόλιο περιέχει εξασθενημένους ιούς, είναι ακόμα ζων.

Ιστορία και πολιτισμός

Το εμβόλιο BCG χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά το 1921. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014, το κόστος χονδρικής πώλησης του εμβολίου ανερχόταν σε 0.16 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η τιμή του κυμαίνεται από 100 έως 200 δολάρια. Κάθε χρόνο το εμβόλιο χορηγείται σε περίπου 100 εκατομμύρια παιδιά.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 100 μέτρα ανδρών

Σύνοψη

Νικητής του αγωνίσματος αναδείχθηκε ο Ζαρνέλ Χιουζ της Μεγάλης Βρετανίας, δεύτερος ήταν ο Ρις Πρέσκοντ πάλι της Μεγάλης Βρετανίας. Η Μεγάλη Βρετανία σημείωσε μεγάλη επιτυχία σε αυτό το αγώνισμα, γιατί κατέκτησε την 1η, 2η και 4η θέση, με 4ο τον Τσιγιντού Γιούτζα. 3ος ήταν ο Ζακ Αλί Χάρβεϊ από την Τουρκία. 
Ο νικητής του αγωνίσματος της προηγούμενης διοργάνωσης, Τσουράντι Μαρτίνα, τερμάτισε στην 6η θέση στον τελικό.
5η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 5η Συμφωνία σε Σι ύφεση μείζονα,  K. 22 (γερμανικά: Sinfonie B-Dur Köchelverzeichnis 22) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η οποία γράφτηκε στη Χάγη το 1765, κατά την περιοδεία της οικογένειάς του. Κατά την παραμονή του στη Χάγη, ο Μότσαρτ ασθένησε βαριά, και πιθανώς αυτή τη Συμφωνία την έγραψε κατά την περίοδο της ανάρρωσής του.
Σπυρίδων Μαρκοζάνης

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Α΄ Πειραιά με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1977 συγκεντρώνοντας 7.813 σταυρούς.
Ο Σπύρος Μαρκοζάνης ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου υπηρέτησε από τον Ιανουάριο του 1981 ως τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου.
Απεβίωσε το 2011, σε ηλικία 80 ετών.
Μαγκρέμπ

Μαγκρέμπ (αραβικά: المغرب العربي, āl-Maġrib āl-ʾĀraby), (ονομασία που προσδιορίζει τη Δύση στα Αραβικά) ονομάζεται η περιοχή της Βορειοδυτικής - Βόρειας Αφρικής που περιλαμβάνει το Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία. Με τον όρο Μεγάλο Μαγκρέμπ περιλαμβάνονται επιπλέον οι περιοχές της Δυτικής Σαχάρας, Μαυριτανίας και της Λιβύης.
Η ονομασία Μαγκρέμπ, ή Μάγκρεμπ, (αγγλόφωνα), προέρχεται από την αραβική λέξη γκαρίμπ (gharib) που σημαίνει "πηγαίνοντας προς το άγνωστο" που αποτελούσε το σύνθημα, ίσως και την ιαχή των Αράβων κατακτητών κινούμενοι δυτικά στα βόρεια παράλια της Αφρικής.
Παλαιότερα οι Άραβες θεωρούσαν ως Μαγκρέμπ μόνο τις περιοχές των χωρών αυτών που βρίσκονται μεταξύ της οροσειράς του Άτλαντα και της Μεσογείου. Κατά την περίοδο της Αραβικής και μουσουλμανικής κυριαρχίας τους, ορισμένοι συγγραφείς θεωρούσαν Μαγκρέμπ και την Ισπανία - Πορτογαλία (Ελ Ανταλούς), τη Σικελία (το εμιράτο της Σικελίας) και τη Μάλτα (όπου και σήμερα η μαλτέζικη γλώσσα προέρχεται από την αραβική).
Οι κάτοικοι της περιοχής του Μαγκρέμπ θεωρούνται Άραβες αν και υπάρχουν σημαντικά κομμάτια του πληθυσμού με διαφορετική προέλευση όπως οι Βέρβεροι και πολύ λιγότεροι οι Εβραίοι.
Σημειώνεται ότι οι χώρες του Μαγκρέμπ διαφέρουν μεταξύ τους ακόμα και από πόλη σε πόλη, τόσο γεωγραφικά, εθνολογικά, πολιτικά και πολιτιστικά, όσο ακόμη και αρχιτεκτονικά.
Δολοφονία της Νέντα Αγά - Σολτάν

Το βίντεο με την δολοφονία της Ιρανής Νέντα Αγά - Σολτάν  (Περσικά:ندا آقا  سلطان ,Nedā Āġā Soltān; Γεννημένη 23 Ιανουαρίου 1982, πέθανε 20 Ιουνίου 2009) σε πορεία στους δρόμους της Τεχεράνης από ελεύθερο σκοπευτή, απόσπασε το διεθνές ενδιαφέρον για τις διαδηλώσεις των εκλογών στο Ιράν το 2009. Ο θάνατος της Νέντα καταγράφηκε σε βίντεο από ανώνυμο διαδηλωτή και αμέσως ανέβηκε στο διαδίκτυο.  Το βίντεο έγινε διάσημο και το πρόσωπο της Νέντα έγινε το σύμβολο της της αντίστασης-αμφισβήτησης της επανεκλογής του Αχμαντινετζάντ στο Ιράν.   Το όνομα Νέντα (Nedā) (ندا) στην Περσική γλώσσα σημαίνει φωνή ή κάλεσμα έτσι η Νέντα έχει ταυτιστεί με την φωνή του Ιράν. 
Το ανώνυμο βίντεο με την δολοφονία της Νέντα τιμήθηκε με τον βραβείο George Polk το 2009.
Στις 14 Ιουνίου 2010  γίνεται η δημόσια προβολής της ταινίας τεκμηρίωσης 67 λεπτών Για τη Νέντα του  Βρετανού σκηνοθέτη Άντονι Τόμας.

Αμφισβήτηση βίντεο

Ο Ezzatollah Zarghami, διευθυντής στον κρατικό οργανισμό ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων του Ιράν, ανακοίνωσε στο τύπο στις 4 Ιουλίου 2009 ότι τα βίντεο από τον θάνατο της Neda είναι φτιαγμένα από το BBC και το CNN. 
Τον Δεκέμβριο 2009, η κρατική τηλεόραση στο Ιράν, πρόβαλε ένα ρεπορτάζ σχετικό με το θάνατο της Νέντα το οποίο παρουσιάζει ότι ο θάνατος είναι μια ιστορία των δυτικών μέσων. Η εκπομπή υποστήριξε ότι η Νέντα προσομοίωσε το θάνατό της μαζί με συνεργούς και ότι θανατώθηκε αργότερα χωρίς να έχει γνώση για τις προθέσεις των γονιών της.
Σέντι της Γκάνας

Το σέντι είναι η νομισματική μονάδα της Γκάνας και υποδιαιρείται σε 100 πεσέουας (pesewas). Το παρόν σέντι άρχισε να κυκλοφορεί από την 1η Ιουλίου 2007 και ισοδυναμούσε με 10.000 παλαιά σέντι. Το "σέντι" σημαίνει στην τοπική γλώσσα κοχύλι, όστρακο και θυμίζει ότι κάποτε στη χώρα χρησιμοποιούσαν όστρακα για τις οικονομικές συναλλαγές.
Το σύμβολο του νομίσματος σέντι μοιάζει με το σύμβολο του σεντ (¢) και ο κωδικός του σε Unicode είναι U+20B5 .
Κομητεία Πριμόριε-Γκόρσκι Κοτάρ

Η Κομητεία Πριμόριε-Γκόρσκι Κοτάρ (κροατικά: Primorsko-goranska županija‎, προφέρεται [prǐːmorsko-ɡǒranskaː ʒupǎnija]) είναι κομητεία στη δυτική Κροατία που περιλαμβάνει τον Κόλπο του Κβάρνερ, τη Παράκτια Βόρεια Κροατία και την ορεινή περιοχή του Γκόρσκι Κοτάρ. Η έδρα είναι η Ριέκα. Ο πληθυσμός της κομητείας ήταν 296.195 άτομα στην απογραφή του 2011.
Ο νομός περιλαμβάνει τα νησιά Κρκ, Κρες, Λόσινι και Ραμπ.