Αχάντ Μπάρατ

Ο Αχάντα Μπάρατα (Χίντι: अखण्ड भारत, Akhanda Bhārata, Ούρντου: اکھنڈ بھارت, βεγγαλικά: অখন্ড ভারত, Okhond Bharot) ή Μεγαλύτερη Ινδία είναι αλυτρωτικός όρος κυριολεκτικά σημαίνει "Αδιαίρετη Ινδία".

Ιστορία

Στην περίοδο του Ινδικού Κινήματος Ανεξαρτησίας, ο Κ. Μ. Μούνσι υποστήριξε το Αχάντ Χιντουστάν, μια πρόταση που Μαχάτμα Γκάντι, πιστεύοντας ότι "καθώς η Βρετανία ήθελε να διατηρήσει την αυτοκρατορία της, ακολουθώντας μια πολιτική "διαίρει και βασίλευε", η ενότητα Ινδουιστών-Μουσουλμάνων δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί όσο οι Βρετανοί ήταν εκεί." Επιπλέον, ο Μαζάρ Αλί Χαν έγραψε ότι "οι αδερφοί Χαν [ήταν] αποφασισμένοι να αγωνιστούν για το Αχάντ Χιντουστάν, και αμφισβήτησαν την Λίγκα για να αγωνιστούν για το θέμα ενώπιον του εκλογικού σώματος της Επαρχίας." Στο Δελχί, στις 7-8 Οκτωβρίου 1944, ο Ράντα Kουμούντ Μουχέρτζι προήδρευσε στο Συνέδριο Ηγετών του Αχάντ Χιντουστάν.

Δεξιοί υποστηρικτές

Η κλήση για την δημιουργία του Αχάντ Μπάρατ ή Αχάντ Χιντουστάν έχει κατά καιρούς τεθεί από Ινδικές Χιντουτβαβαντικές πολιτιστικές και πολιτικές οργανώσεις όπως η Ινδουιστική Μαχασάμπα, το Επαναστατικό Φόρουμ Κακμπουσούντι, το Ράστριγια Σουαγιαμσεβάκ Σανγκ (ΡΣΣ) το Βίσουα Χίντου Παρισάντ, το Χίντου Τζανατζαγκρούτι Σαμιτί και το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα. Το όνομα ενός οργανισμού, ο οποίος μοιράζεται αυτό το στόχο, το Αχάντ Χιντουστάν Μόρτσα, φέρνει το όρο στο όνομά του. Άλλα σημαντικά Ινδικά μη-θρησκευτικά πολιτικά κόμματα, όπως το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο, διατηρούν μια θέση στο διαμελισμό της Ινδίας για θρησκευτικούς λόγους, αλλά δεν συμμετέχουν σε κλήση για το Αχάντ Μπαράτ.
Χάρτες προ του 1947 της Ινδίας προ της διαίρεσης που δείχνουν τα τρέχοντα κράτη του Πακιστάν και του Μπαγκλαντές ως μέρος των εδαφών της Βρετανικής Ινδίας απεικονίζουν τα σύνορα του πρωτο-Αχάντ Μπαράτ. Επίσης η δημιουργία του Αχάντ Μπάρατ συνδέεται ιδεολογικά με την έννοια της Χίντουτβα (Ινδικότητα) και οι ιδέες των σανγκαθάν (ενότητα) και σούντι (καθαρισμού) επιδιώκουν να επικεντρώνουν τη σύγχρονη Ινδική πολιτική σε ένα θρυλικό αρχαίο πολιτισμό και την κληρονομιά της Ινδικής υποηπείρου.
Ενώ η ηγεσία του δεξιού ΚΜΤ αμφιταλαντεύεται σχετικά με το θέμα, το ΡΣΣ ήταν πάντα ισχυρός υποστηρικτής της ιδέας. Το βιβλίο Η Τραγική Ιστορία του Διαμελισμού του Χ. Β. Σεσάντρι, ηγέτη του ΡΣΣ, τονίζει τη σημασία της έννοιας του Αχάντ Μπαράτ. Το περιοδικό Organiser, το οποίο είναι συνδεδεμένο με το ΡΣΣ, συχνά δημοσιεύει άρθρα από ηγέτες όπως ο παρών Σαρσανγκατσαλάκ, ο Μοχάν Μπαγκουάτ, υιοθετώντας τη φιλοσοφία ότι μόνο το Αχάντ Μπάρατ και το σαμπούρνα σαμάτζ (ενωμένη κοινωνία) μπορεί να φέρει την "πραγματική" ελευθερία για το λαό της Ινδίας.
Το δεξιό Βίσουα Χίντου Παρισάντ επίσης παραμένει ισχυρός υποστηρικτής της ιδέας, με τον ηγέτη Πραβίν Τογκάντια να δηλώνει ότι οι Ινδουιστικές γεννήσεις θα πρέπει να αυξηθούν έτσι ώστε η Ινδική σημαία θα κυματίζει στην "Κανταχάρ, τη Λαχόρη και τη Ντάκα" (στο Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές αντίστοιχα).
Η κλήση για την Ινδική επανένωση έχει υποστηριχθεί από τον Ινδό Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι, τον Εθνικό Γενικό Γραμματέα του ΚΜΤ Ραμ Μαντάβκαι τον Κανχάιγια Τζι Ανάντ.

Αριστερή υποστήριξη

Ο πρώην Ινδός ανώτατος δικαστής Μαρκαντέι Κάτζου υποστήριξε στην Πακιστανική εφημερίδα The Nation ότι η μόνη λύση στη συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν είναι η επανένωση της Ινδίας, του Πακιστάν και του Μπαγκλαντές κάτω από μια ισχυρή, κοσμική, συγχρόνως ομόφρονη κυβέρνηση. Επίσης επέκτεινε τους λόγους για την υποστήριξή της επανένωσης της Ινδίας σε ένα άρθρο για το Newslaundry Σε ξεχωριστό άρθρο, ο Κάτζου υποστήριξε ότι ένα τέτοιο κράτος θα διοικείται από μια κοσμική κυβέρνηση.