google/wiki40b huggingface dataset:
Κουνστκάμερα

Ιστορία

Η Κουνστκάμερα ιδρύθηκε από τον Μέγα Πέτρο επάνω στον ποταμό Νέβα. Η πυργίσια Μπαρόκ τύπου Πέτρου αρχιτεκτονική του κτιρίου της Κουνστκάμερα σχεδιάστηκε από τον Γκέοργκ Γιόχαν Ματταρνόβι ολοκληρώθηκε το 1727. Ο θεμέλιος λίθος για την Κουνστκάμερα τέθηκε το 1719.
Το Μουσείο του Πέτρου ήταν μια αίθουσα παραδοξοτήτων αφιερωμένη στη διατήρηση "φυσικών και ανθρώπινων παραδοξοτήτων και σπανιοτήτων", ένας πολύ συνηθισμένος τύπος συλλογής εκείνη την εποχή. Η προσωπική συλλογή του Τσάρου, αρχικά αποθηκευμένη στο Θερινό Παλάτι, χαρακτηρίζονταν από μεγάλη ποικιλία από ανθρώπινα και ζωϊκά έμβρυα με ανατομικές ανωμαλίες, τις οποίες ο Πέτρος είχε δει το 1697 όταν επισκέφθηκε τον Frederick Ruysch και Levinus Vincent. Η ιδέα πίσω από τις κουνστκάμερες ήταν να συγκεντρωθεί η πλήρης γνώση του κόσμου. Η Ολλανδική λέξη "kunst-kamer" φαίνεται να έχει εισαχθεί από τον χειρούργο Στίβεν Μπλάνκααρτ το 1680.
Η Κουνστκάμερα του Μεγάλου Πέτρου έχει ειδωθεί συχνά ως μια αμεθόδευτη συλλογή από χωρίς συνοχή σπανιότητες, αλλά τελικά φαίνεται ότι είχαν συλλεχθεί συστηματικά υποκείμενα σε ένα καλώς ορισμένο πλάνο. Το κύριο ενδιαφέρον του Πέτρου ήταν στα "naturalia", παρά στα ούτως αποκαλούμενα "artificialia". Ο Πέτρος ενθάρρυνε την έρευνα των ανωμαλιών, προσπαθώντας εξαρχής να γελοιοποιήσει τον δεισιδαιμονικό φόβο για τα τέρατα. Εξέδωσε ένα διάταγμα με το οποίο παρήγγειλε όλα να τερατόμορφα, πεθαμένα στη γέννα παιδιά να αποστέλλονται απ'όλη τη χώρα στην αυτοκρατορική συλλογή. Στη συνέχεια τα τοποθετούσε στην έκθεση της Κουνστκάμερα ως παραδείγματα ατυχημάτων της φύσης.
Μπάρμπαρα Γουντ

Βιογραφία

Έκανε σπουδές στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, όπου οι γονείς της μετανάστευσαν όταν η ίδια ήταν σε μικρή ηλικία. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, George Wood, και έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα. Εργάστηκε ως νοσοκόμα στις ΗΠΑ.
Σε ηλικία 16 ετών έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα αλλά δεν βρήκε εκδότη. Δημοσίευσε για πρώτη φορά το 1970 ένα μυθιστόρημα που το έγραψε σε συνεργασία με την Nancy Fisher. Από το 1978, δημοσίευε συχνά ιστορικο-ρομαντικά μυθιστορήματα.
Ακούραστη ταξιδιώτης, ταξιδεύει αρκετά στην Ευρώπη, την Αλάσκα, την Αίγυπτο, την ανατολική Αφρική και την Σοβιετική Ένωση.
Αχιλλεύς Τάτιος

Βιογραφικό

Οι μοναδικές πηγές για τον Αχιλλέα Τάτιο και το έργο του είναι ο Μέγας Φώτιος και το Λεξικό του Σουίδα (το οποίο αναφέρεται σε αυτόν ως «Αχιλλέα Στάτιο»), αρκετά παραπλανητικές. Σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, βασιζόμενοι σε ευρήματα παπύρων, ότι πρέπει να έζησε κατά (ή και πριν) τα τέλη του 2ου αιώνα, δηλαδή ότι έζησε και έγραψε πριν τον επίσης ελληνικής καταγωγής μυθιστοριογράφο Λόγγο. Ακόμα και η παράδοση που τον θέλει αλεξανδρινό βασίζεται ίσως μόνο στη λεπτομερή περιγραφή της πόλεως που διαβάζουμε στο μυθιστόρημά του. Το ίδιο αμφισβητείται και η πληροφορία του Σούδα ότι έγινε Χριστιανός και μάλιστα χειροτονήθηκε επίσκοπος.
Το Λεξικό Σούδα επίσης αποδίδει στον Αχιλλέα Τάτιο ένα έργο με τιτλο Περί σφαίρας, απόσπασμα του οποίου μπορεί να υπάρχει ακόμα ως εισαγωγή στα Φαινόμενα του Αράτου (Eισαγωγή εις τα Aράτoυ φαινόμενα). Αυτό το έργο αναφέρεται από τον Φιρμικό Ματέρνο, ο οποίος περί το 336 μιλά για κάποιον «prudentissimus Achilles» στο έργο του Matheseos libri (Math. iv. 10). Το απόσπασμα πρωτοεκδόθηκε στο Ουρανολόγιον έργο του 1630 του Γάλλου Ιησουίτη Ντενί Πέτο (Denis Pétau), μια ανθολογία αστρονομίας με υλικό από αρχαίους έλληνες και βυζαντινούς αστρονόμους. Η ίδια πηγή αναφέρει επίσης έργο του Αχιλλέως Τατίου πάνω στην ετυμολογία, και ένα άλλο με τίτλο Ποικίλες Ιστορίες.
Nintendo GameCube

Το Nintendo GameCube είναι η κονσόλα έκτης γενιάς της Nintendo και κυκλοφόρησε μετά το Nintendo 64 και πριν το Wii, στην Ιαπωνία τον Σεπτέμβρη του 2001  ενώ στην Ευρώπη το Μάιο του 2002. Είναι η πρώτη παιχνιδομηχανή της Nintendo που δεν χρησιμοποιεί σαν αποθηκευτικό μέσο για τα παιχνίδια της κασέτες, αλλά mini-DVD το οποίο πάλι ερχόταν σε αντίθεση με τους κύριους ανταγωνιστές της στην αγορά βιντεοπαιχνιδιών Sony και Microsoft που χρησιμοποιούσαν DVD. Το Gamecube πούλησε παγκοσμίως περί τα 21.740.000 κομμάτια. Ο επεξεργαστής του GameCube τρέχει στα 486 MHz. Δημοφιλή παιχνίδια περιλαμβάνουν τα Metroid Prime, Metroid Prime 2: Echoes, Super Smash Bros Melee, Mario Kart: Double Dash‼, Super Mario Sunshine, The Legend of Zelda: The Wind Waker, The Legend of Zelda: Four Swords Adventures και άλλα.
Επιπλέον, το GameCube εισήγαγε μια ποικιλία από επιλογές συνδεσιμότητας για κονσόλες Nintendo, και είναι η πρώτη κονσόλα της Nintendo έξω από την Ιαπωνία που υποστήριξε το online play επισήμως, μέσω του Nintendo GameCube Broadband Adapter και Modem Adapter (το οποίο πωλείται ξεχωριστά). Ωστόσο, η online υπηρεσία της είχε μόνο τέσσερα παιχνίδια που υποστηρίζονταν και δεν είχε προωθηθεί σε μεγάλο βαθμό. Συγκριτικά, το Xbox Live, το PS2 Online και το SegaNet / Dreamarena ήταν πιο ενεργά στον online διαγωνισμό. Το GameCube διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να συνδεθεί με το Game Boy Advance για να υπάρξει πρόσβαση σε αποκλειστικές δυνατότητες ορισμένων παιχνιδιών ή να χρησιμοποιηθεί το φορητό σύστημα ως χειριστήριο για τον παίκτη του GameCube.
Άγιος Στέφανος Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Άγιος Στέφανος βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Αμβρακία και Οζερός. Το χωριό είναι κτισμένο επάνω στην ΕΟ Αγρινίου - Άρτας σε απόσταση 24,5 χλμ. ΒΔ. από το Αγρίνιο και 18 χλμ. Ν. - ΝΑ. από την Αμφιλοχία. Σημαντικότερο αξιοθέατο θεωρείται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκεται προς τα ανατολικά του χωριού σε ύψωμα της περιοχής και για τον οποίο δεν προσδίορίζεται η χρονολογία κτίσης του. Είναι εγκαταλελειμένος από την εποχή της τουρκοκρατίας και αναστηλώθηκε το 1997-1998. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Παππαδάτο και το Ρίβιο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παππαδάτου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Φυτειών του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 112 κατοίκους. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Παπαδάτου.
Όθων Β΄ του Σινύ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Άρνολντ κόμη του Σινύ και της Αδελαΐδας, κόρης του Χιλντουιν Δ΄ κόμη του Μονντιντιέ, Ρουσύ & Ραμερούπ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1106 και συμπλήρωσε την κατασκευή του αββαείου του Ορβάλ, που ο πατέρας του είχε ξεκινήσει το 1070. Εγκατέστησε τα μέλη (canons) του Συλλόγου του αββαείου το 1124. Το 1131 εγκατέστησε Κινστερκιανούς μοναχούς εκεί και αυτή είναι η τελευταία αναφορά που έχουμε σε αυτόν.
Τον διαδέχθηκε ο επιζών γιος του Αλβέρτος.
289 Νενέττα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Νενέττας υπολογίσθηκε σε 33,7 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 40,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι A, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,244 από τον IRAS. Η Νενέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 54 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Τρομοκρατία

Η τρομοκρατία (αγγλ. terrorism), εκ του τρόμος + κράτος, αν και δεν υπάρχει διεθνώς συμφωνημένος ορισμός, γενικά αποτελεί τη «συστηματική» χρήση, ή την απειλή χρήσης, βίας που συμβαίνει πάντα ως αντίδραση, ή άσκηση πίεσης, από οργανωμένες ομάδες με πολιτικά, θρησκευτικά ή άλλα ιδεολογικά κίνητρα (ως υπόβαθρο/βάση) αλλά ακόμη και από ολόκληρους κρατικούς μηχανισμούς, εναντίον ατόμων, ομάδων ή περιουσιών, με απώτερο στόχο τις κυβερνήσεις από τις οποίες προσδοκούν κάποια αντίστοιχα (των κινήτρων) οφέλη/κέρδη. Η κάθε πράξη επ' αυτού χαρακτηρίζεται τρομοκρατική πράξη και οι επιχειρούντες αυτήν τρομοκράτες.

Γενικά

Ιστορικά, τρομοκρατικές πράξεις αποδόθηκαν για πρώτη φορά στους ασασίνους (ισμαηλιτική αίρεση Νιζάρι), μίας πολιτικο-θρησκευτικής ισλαμικής αίρεσης στη Μέση Ανατολή του 11ου-13ου αιώνα (εποχή δράσης των Ναϊτών ιπποτών).
Στις τρομοκρατικές πράξεις περιλαμβάνονται ανατινάξεις, πειρατείες, ομηρίες, φόνοι, δολιοφθορές, εμπρησμοί κ.λπ. σημαντικών στόχων καθώς και άλλες παράλληλες εγκληματικές πράξεις, όπως απαγωγές ή ληστείες κ.λπ. που εκτελούνται από τις ίδιες τρομοκρατικές ομάδες, (όχι όμως την κατάληψη εδάφους).
Η τρομοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις ακόμη και από κυβερνήσεις, από τις μυστικές υπηρεσίες, καλούμενες γενικά στη περίπτωση αυτή κρατική τρομοκρατία που έχει παρατηρηθεί από την αρχαιότητα και που διαιωνίζεται μέχρι σήμερα. 
Βασικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης εκδηλωμένης τρομοκρατίας, (εκτός της κρατικής), είναι η ανωνυμία και η μυστικότητα των μελών όχι όμως και των οργανώσεων, που αντίθετα σπεύδουν και δημοσιοποιούν τις εκάστοτε πράξεις τους για να διατηρούν το "γόητρό" τους.
Τα τρομοκρατικά πλήγματα γενικά προκαλούν πανικό και αποδιοργάνωση. Αποτελούν μεμονωμένα απρόβλεπτα πλήγματα εκφοβισμού, όπως δολοφονίες, βομβιστικές ενέργειες, αεροπειρατείες, απαγωγές, κτλ. Δεν είναι σπάνιες οι φορές που τέτοιες πράξεις πλήττουν ακόμη και αθώους ανυποψίαστους πολίτες. π.χ. καταλήψεις σχολείων με ομήρους παιδιά.
Ιστορικά, η τρομοκρατία ποτέ δεν μπόρεσε να ανατρέψει καθεστώς. Αποτελεί μικρότερο κίνδυνο για την κατεστημένη τάξη/εξουσία από τον ανταρτοπόλεμο. Πάντως, τα τρομοκρατικά πλήγματα βασίζονται στον αιφνιδιασμό και στον ιδεολογικό φανατισμό, ή στον θρησκευτικό, ενώ για την υλοποίησή τους απαιτείται πρόσβαση σε κάποιους οικονομικούς πόρους δια των οποίων πολλοί δίοδοι του διεθνούς εμπορίου παραμένουν ανοικτοί.
Πολλοί πιστεύουν, ότι ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας δεν είναι στην πραγματικότητα πόλεμος, και η τρομοκρατία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται κυρίως με διακρατική συνεργασία, με ανταλλαγή πληροφοριών (intelligence), καθώς και με αστυνομικά και διπλωματικά μέσα. Όμως, το αξιοπερίεργο είναι ότι μετά από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 υποστηρίζεται κυρίως από τις ΗΠΑ, ότι τα μέσα αυτά δεν αρκούν από μόνα τους, και μάλλον απαιτούνται επιπρόσθετα προληπτικά μέτρα (pre-emptive measures), τα οποία έχουν κυρίως άμεσο επιθετικό χαρακτήρα (πχ οι ενέργειες της Δύσης στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ), θέσεις και απόψεις που έγιναν αμέσως αποδεκτές απ΄ όλες τις χώρες ακόμα και από μη προσκείμενες φιλικά προς τις ΗΠΑ, π.χ. Κούβα, Λιβύη κ.λπ.
Κώστας Μεσολογγίτης

Ποδοσφαιρική καριέρα

Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο φαινόταν από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις αλάνες του Πειραιά και το 1952 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, όπου και έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία μόλις 14 ετών. Αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Προοδευτικής διακρίθηκε και το καλοκαίρι του 1956 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Το καλοκαίρι του 1957 οι «ερυθρόλευκοι» αντιμετώπιζαν σε αγώνα κατάταξης του πρωταθλήματος τον Παναθηναϊκό και έπειτα από ισοπαλία στις δύο πρώτες αναμετρήσεις, οδηγήθηκαν σε τρίτη αναμέτρηση στην οποία με μοναδικό γκολ του Κώστα Μεσολογγίτη ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη, κατακτώντας και το πρωτάθλημα.
Στον Ολυμπιακό έμεινε μέχρι το 1959, όταν επέστρεψε ξανά στην Προοδευτική. Με τη φανέλα των «βυσσινί» αγωνίστηκε μέχρι και το 1964, όπου σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Προπονητική καριέρα

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως προπονητής. Για 25 χρόνια πέρασε από τους πάγκους αρκετών ομάδων, όπως του Ιωνικού, της Μικτής Πειραιά, του Σαρωνικού Αίγινας, της Κέρκυρας, της Α.Ε. Ορχομενού, του Α.Ο. Θήβα, της Καλαμάτας, του Ηρακλή Ψάχνων, της Κορίνθου, του Αργοναύτη, της Ζακύνθου, της Δόξας Πειραιά, του Πανασπροπυργιακού και πολλών άλλων ομάδων. Επίσης υπήρξε και γενικός αρχηγός της Προοδευτικής κατά τη δεκαετία του '80.
Σαραμπάντα

Ο όρος σαραμπάντα (ιτ. sarabanda, γαλλ. sarabande) αναφέρεται σε χορό του 16ου αιώνα, και στη μουσική αποτελεί συχνά (αλλά όχι απαραίτητα) μέρος της σουίτας. Ο ρυθμός της είναι τρίσημος (σε τέταρτα ή μισά), με χαρακτηριστικό της στοιχείο τον τονισμό της δεύτερης κίνησης (άρση)· συχνά οι δύο τελευταίες κινήσεις του κάθε μέτρου είναι δεμένες, ενώ πιστεύεται ότι ο ρυθμός αντιστοιχεί στα βήματα του χορού. 
Η πρώτη αναγωγή στη σαραμπάντα γίνεται το 1539, στην Κεντρική Αμερική, σε ένα ποίημα του Fernando Guzmán Mexía, όπου αναφέρεται ο χορός zarabanda. Οι ισπανικές αποικίες γρήγορα την υιοθέτησαν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ισπανία, όπου και το 1583 απαγορεύτηκε καθώς θεωρείτω άσεμνη· η εν λόγω απαγόρευση αναφέρεται σε αρκετά κείμενα της εποχής, συμπεριλαμβανομένων και γραπτών του Θερβάντες και του Λόπε δε Βέγα.
Στην εποχή του Μπαρόκ, η σαραμπάντα γίνεται εξαιρετικά δημοφιλής και προσλαμβάνει τη θέση της στη σουίτα. Γνωστό παραδείγμά της είναι και το ανώνυμο κομμάτι La Folia, το οποίο αποτέλεσε πρότυπο για πολλούς συνθέτες, όπως τον Αλόνσο Μουδάρα (1536), τον Μαρέν Μαραί (1706) και τον Αρκάντζελο Κορέλλι. Η σαραμπάντα από την Σουίτα σε Ρε ελάσσονα (HWV 437) για τσέμπαλο του Χαίντελ αποτελεί παραλλαγή του ως άνω κομματιού, ενώ περίφημες θεωρούνται και οι σαραμπάντες από τις Σουίτες για βιολοντσέλο του Μπαχ.
Με την αναβίωση της προκλασικής μουσικής περί τα τέλη του 19ου αιώνα, η σαραμπάντα επανεμφανίζεται σε έργα του Κλωντ Ντεμπυσσύ, του Ερίκ Σατί, αλλά και του Μπέντζαμιν Μπρίτεν ("Απλή Συμφωνία").
Δημήτριος Θεοχαρίδης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1915. Εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος και από τα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό, υπηρετώντας ως πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου της γενέτειράς του. Πολιτεύτηκε στη συμπρωτεύουσα με το Λαϊκό Κόμμα. Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης δύο φορές, το 1946 και το 1950. Από τις 4 Νοεμβρίου 1946 ως τις 24 Ιανουαρίου 1947 στην κυβέρνηση Μαξίμου και από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 17 Φεβρουαρίου 1947 στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, χρημάτισε υφυπουργός Εφοδιασμού.
Έγραψε ιστορικά έργα, με σημαντικότερο το "Η Μακεδονία στις φλόγες" (Αθήνα 1968).
Ραϋνάλδος του Σατιγιόν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ερβέ Β΄ κυρίου του Ντονζύ. Όταν έχασε ένα μέρος των πατρικών του κτήσεων, προσχώρησε το 1147 στη Β΄ Σταυροφορία. Εγκαταστάθηκε στην Ιερουσαλήμ και υπηρέτησε τη βασιλική οικογένεια ως μισθοφόρος.
Νυμφεύτηκε την Κωνσταντία πριγκίπισσα της Αντιόχειας, αντίθετα με τη θέληση των υπηκόων της. Είχε πάντα ανάγκη από χρήματα: συνέλαβε τον Αιμερύ του Λιμόζ λατίνο πατριάρχη της Αντιόχειας, επειδή δεν πλήρωσε την εισφορά του και τον βασάνισε. Το 1155 εξαπέλυσε επιδρομή στην Κύπρο, που προκάλεσε μεγάλη καταστροφή. Το 1159 ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήλθε επικεφαλής μεγάλου στρατού, πιέζοντάς τον να εκλιπαρήσει το έλεός του. Επέδραμε το 1060/61 στη κοιλάδα του Ευφράτη για να λεηλατήσει τους αγρότες του Μαράς, αλλά τον συνέλαβε ο κυβερνήτης του Χαλεπίου (Αλέππο). Κρατήθηκε φυλακισμένος ως το 1176 και έπειτα από καταβολή μεγάλων λύτρων, ελευθερώθηκε. 
Εν τω μεταξύ η Κωνσταντία είχε αποβιώσει, έτσι ο Ραϋνάλδος μετέβη στο Κεράκ, όπου νυμφεύτηκε τη Στεφανία, πλούσια κληρονόμο και κόρη της Ισαβέλλας της Υπεριορδανίας. Ο Βαλδουίνος Δ΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ του χορήγησε την κυριότητα της Χεβρών και έτσι ο Ραϋνάλδος έγινε από τους πλουσιότερους βαρόνους του βασιλείου. Ήλεγχε τις οδούς των καραβανιών μεταξύ Αιγύπτου και Συρίας. Ο Βαλδουίνος Δ΄, που υπέφερε από λέπρα, τον έθεσε αντιβασιλιά το 1177. Από τη θέση αυτή πολέμησε στη μάχη του Μονζιζάρ και νίκησε τον Σαλαντίν. Ήταν ο μόνος χριστιανός ηγέτης που ακολούθησε επιθετική στον Σαλαδίνο πολιτική και λεηλατούσε τα καραβάνια, που ταξίδευαν κοντά στις περιοχές του. Το 1183 ναυπήγησε πέντε πλοία και επέδραμε στις ακτές της Ερυθράς θάλασσας, απειλώντας τους προσκυνητές στη Μέκκα. Ο Σαλαντίν δεσμεύτηκε να τον τιμωρήσει.
Κατά τις συγκρούσεις για τη διαδοχή του Βαλδουίνου Δ΄, ήταν σταθερός υποστηρικτής της αδελφής του  Σιβύλλας της Ιερουσαλήμ και του 2ου συζύγου της Γκυ των Λουζινιάν. Συνεργάστηκε με τον θείο της Ζοσλέν Γ΄ των Κουρτεναί κόμη της Έδεσσας (αδελφό της Αγνής των Κουρτεναί, μητέρας της Σίβυλλας και του Βαλδουίνου Δ΄) και κατάφεραν το 1186 να την αναβιβάσουν στο θρόνο. 
Το 1186/87 επιτέθηκε σε καραβάνι, που ταξίδευε από την Αίγυπτο προς τη Συρία, με τον ισχυρισμό ότι η εκεχειρία -μεταξύ της Ιερουσαλήμ και του Σαλαντίν- δεν τον δεσμεύει. Αρνήθηκε να πληρώσει αποζημίωση και τότε ο Σαλαντίν εισέβαλε στο βασίλειο και στη μάχη του Χαττίν εξόντωσε τον στρατό των Σταυροφόρων: ο Ραϋνάδος αιχμαλωτίστηκε και όταν δεν δέχθηκε να μεταστραφεί στο Ισλάμ, αποκεφαλίστηκε από τον ίδιο τον Σαλαντίν. 
Οι πιο πολλοί ιστορικοί βλέπουν ένα τυχοδιώκτη, που η απληστία του για λεία επέφερε την πτώση του βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Αλλά ήταν και ο μόνος από τους Σταυροφόρους, που απέτρεψε τον Σαλαντίν να ενοποιήσει τα γειτονικά εμιράτα.
Αερικόν (φορολογία)

Με το όνομα αερικόν είναι γνωστή φορολογική εισφορά (ή πρόστιμο) στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, της οποίας τα ακριβή χαρακτηριστικά δεν είναι γνωστά με βεβαιότητα. Εκτιμάται ότι αρχικά αποτέλεσε πρόσθετο φόρο που πληρωνόταν ετησίως μετρητοίς (πιθανώς όμως σε είδος κατά τον 9ο/10ο αιώνα), ενώ το 10ο-11ο αιώνα είχε τη μορφή φόρου επί των βοειδών, την πληρωμή του οποίου αναλάμβανε συνολικά κάθε χωριό.
Ο Προκόπιος είναι ο πρώτος που αναφέρεται στον αερικό φόρο, παραδίδοντας πως επιβλήθηκε από τον Ιουστινιανό Α’ (527-565) ως πρόσθετος ετήσιος φόρος ύψους τριάντα και πλέον κεντηναρίων. Κατά τον Φραντς Ντέλγκερ η ονομασία του προέρχεται από πρόστιμο για παραβίαση νόμων που σχετίζονταν με την ελάχιστη απόσταση που έπρεπε να διατηρείται μεταξύ των κτιρίων στις πόλεις. Στα «Τακτικά» του Λέοντος Στ’ παραδίδεται πως οι στρατιώτες όφειλαν να πληρώνουν το αερικόν ξεχωριστά από την τακτική φορολογία.
Α.Σ. Παγγαίο

Μ.Α.Ε. Παγγαίο 90

Η ομάδα Μ.Α.Ε. Παγγαίο 90 προήλθε από τη συγχώνευση της Νίκης Νικήσιανης με τον Μ.Α.Σ. Αστήρ Γεωργιανής το 1990. Σημαντική επιτυχία για την ομάδα υπήρξε η συμμετοχή της επί 5 συναπτά έτη στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Την πρώτη περίοδο στη Δ΄ Εθνική, 1990–91, με τριπλή ισοβαθμία, συγκεντρώνοντας 39 βαθμούς τερμάτισε στη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου, παραμένοντας έτσι στην κατηγορία. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1991–92, κατέλαβε την 7η θέση του 12ου Ομίλου, με 39 βαθμούς, ενώ την περίοδο 1992–93, τερμάτισε 5η με 59 βαθμούς.
Η πορεία της ομάδας την περίοδο 1993–94 ήταν η πλέον επιτυχημένη, καθώς κατέλαβε τη 2η θέση με 72 βαθμούς, φτάνοντας έτσι πολύ κοντά στην άνοδο. Η περίοδος 1994–95 έμελε να είναι και η τελευταία της ομάδας στη Δ΄ Εθνική, καθώς τερμάτισε στην 11η θέση με 49 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας.

Α.Σ. Παγγαίο

Η ομάδα «Παγγαίο 90», έπειτα από διοικητικά προβλήματα, πήρε την ονομασία «Παγγαίο». Στις αρχές της δεκαετίας του '10, η ομάδα έφτασε ως την πρώτη κατηγορία της ΕΠΣ Καβάλας, ενώ έκτοτε η πορεία ήταν καθοδική.
Επαρχία Κορό

Γεωγραφία

Η Επαρχία Κορό βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και κεντρο-ανατολικά της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Ντουενζά, στα δυτικά με την Επαρχία Μπαντιαγκαρά, στα νοτιοδυτικά νε την Επαρχία Μπανκάς και στα ανατολικά και νοτιοανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο.
Εξοχικό Κορώνης Μεσσηνίας

Ιστορικό

Οι πρώτοι κάτοικοι του Εξοχικού ήταν Αρκάδες προερχόμενοι από το Ροεινό Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται κοντά στα κεφαλοχώρια Αλωνίσταινα και Χρυσοβίτσι. Ασχολούνταν αποκλειστικά με την κτηνοτροφία και ο λόγος της καθόδου τους στη νότια Μεσσηνία ήταν η εξασφάλιση τροφής για τα αιγοπρόβατα τους. Αυτό γινόταν κατά τους χειμερινούς μήνες και για αρκετά χρόνια μέχρι που θα εγκατασταθούν μόνιμα στο χωριό. Είναι γνωστό ως ανεξάρτητο χωριό από το 1816, που κατά τον Γάλλο περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ, είχε 12 οικογένειες.
Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Βάλτσουκα. Το 1889 προσαρτάται στο παλαιό Δήμο Κολωνίδων (ημερομηνία μεταβολής: 04/10/1889), ενώ το 1912 αποσπάται από το Δήμο Κολωνίδων και προσαρτάται στην κοινότητα Καπλανίου  (ημερομηνία μεταβολής: 31/08/1912). Το 1913 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Βάλτουκα (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), αλλά αναφερόταν και ως Βαλτούκα, ενώ το 1956 θα μετονομαστεί σε Εξοχικόν (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), που είναι και η επίσημη ονομασία του. Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Καπλανίου και προσαρτάται στο πρώην Δήμο Κορώνης (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), ενώ το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Κορώνης και προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος (ημερομηνία μεταβολής: 07/06/2010).
Η ονομασία Γαλλέικα  έχει επικρατήσει λόγω του ότι οι κάτοικοι -σχεδόν στο σύνολο τους- φέρουν το επώνυμο Γάλλος. Λέγεται ότι είναι προσωνύμιο που «κόλλησαν» στους πρώτους κατοίκους από κάποια σχέση που πιθανότατα είχαν με τους Γάλλους στρατιώτες του στρατηγού Μαιζών (Μαιζώνος).
Το Εξοχικό έχει πληθυσμό 32 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά ανήκει στην τοπική κοινότητα Καπλανίου, της δημοτικής ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ενώ κατά το παρελθόν και μέχρι το 2010, το Εξοχικό, με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Κορώνης.
Κατήφορος (αγγλική ταινία, 1927)

Περίληψη

Ένας σπουδαστής κατηγορείται άδικα για κάποια κλοπή που έγινε στο σχολείο όπου φοιτά. Αποβάλλεται από αυτό κι ο πατέρας του τον διώχνει. Φεύγει και μετά από μια σύντομη σχέση του με μια ηθοποιό, πηγαίνει και γίνεται χορευτής στο Παρίσι, στη συνέχεια αποπειράται να ταξιδέψει για τις αποικίες μα επιστρεφει στο Λονδίνο όπου οι γονείς του τον ξανδέχονται στο σπίτι τους,έχοντας μάθει στο μεταξύ την αλήθεια γι αυτόν.

Πληροφορίες

Η ταινία βασίζεται σε ένα θεατρικό έργο του Ιβόρ Νοβέλο. Η χαλαρή σύνδεση του υλικού και οι ελλείψεις στην τεχνική της καθόρισαν την αποτυχία της. Εδώ, εντοπίζονται στοιχεία που συναντάμε στις κατοπινές δουλειές του Χίτσκοκ όπως είναι η «εκ νέου ανασύσταση του περιβάλλοντος, την ανάμειξη του ονείρου με την πραγματικότητα, την διάπλαση της πραγματικότητας σε σχέση με την κοινωνική και ηθική κατάσταση...»
Ιντερφερόνη

Με το γενικό όνομα ιντερφερόνη φέρεται μια ομάδα από πρωτεΐνες που παράγονται και αποδεσμεύονται από τα κύτταρα των περισσότερων σπονδυλωτών αντιδρώντας στην παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών – ιών, μικροβίων ή παρασίτων - καθώς και στην παρουσία κυτταρικών όγκων. Επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων ώστε να δραστηριοποιούνται οι προστατευτικές άμυνες του ανοσοποιητικού συστήματος και να εξαλείφουν τα παθογόνα ή τα καρκινικά κύτταρα. Οι ιντερφερόνες ανήκουν στη μεγάλη κατηγορία των γλυκοπρωτεϊνών που είναι γνωστές ως κυτοκίνες.
Νόρμα Ρέι

Υπόθεση

Μια εργάτρια σε βαμβακουργείο μιας κωμόπολης της Αλαμπάμα, η Νόρμα Ρέι (Σάλι Φιλντ) γνωρίζεται με το συνδικαλιστή Ρούμπεν Βαρσόφσκι (Ρομπ Λάιμπμαν) και ανακαλύπτει την εσωτερική της δύναμη, όταν απαιτεί καλύτερες συνθήκες στο χώρο της εργασίας της. Ο ξεσηκωμός των εργατών και μια απεργία οργανωμένη από τη Ρέι έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του πρώτου οργανωμένου εργατικού συνδικάτου της πόλης. Παράλληλα με τον αγώνα της για ίσα δικαιώματα η Νόρμα ερωτεύεται τον μέντορά της Ρούμπεν, κάτι που δημιουργεί προβλήματα στη σχέση της με το σύζυγό της Σόνι (Μπο Μπρίτζες).

Πληροφορίες

Η Νόρμα Ρέι του Μάρτιν Ριτ είναι μια ταινία βασισμένη στη ζωή της εργάτριας Κρίσταλ Λι Σάτον και στον δεκάχρονο αγώνα της προκειμένου να καλυτερέψει τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στο βαμβακουργείο στο οποίο εργαζόταν, ιδρύοντας ένα εργατικό συνδικάτο. Την ιστορία αυτή διηγήθηκε ο ρεπόρτερ των New York Times, Χένρι Λάιφερμαν, στο μπεστ σέλερ του 1975 Crystal Lee, a Woman of Inheritance. Οι Χάριετ Φρανκ και Έρβιν Ράβετς βασίστηκαν στο μυθιστόρημα αυτό, προκειμένου να γράψουν το σενάριο αυτής της ταινίας που αποτελεί σύμβολο διεκδίκισης δικαιωμάτων από την πλευρά των εργαζομένων, αλλάζοντας το όνομα της ηρωίδας από Κρίσταλ Λι σε Νόρμα Ρέι. Αρχικές υποψήφιες για το ρόλο της Νόρμα Ρέι ήταν η Τζέιν Φόντα, η Μάρσα Μέισον κι η Τζιλ Κλείμπεργκ, ενώ η Φέι Ντάναγουεϊ απέρριψε το ρόλο για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του Φράνκο Τζεφιρέλι Ο πρωταθλητής (The Champ), στο πλάι του Τζον Βόιτ. Ο ρόλος πήγε τελικά στην Σάλι Φιλντ η οποία καθιερώθηκε ως πρωταγωνίστρια. Η Φιλντ και ο συμπρωταγωνιστής της Μπο Μπρίτζες εργάστηκαν σε εργοστάσιο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα προκειμένου να ετοιμαστούν για τους ρόλους τους, ενώ η Φιλντ στη σκηνή στην οποία η Νόρμα Ρέι αντιστέκεται στους αστυνομικούς που προσπαθούν να τη συλλάβουν τραυμάτησε κατά λάθος έναν από τους ηθοποιούς. Στην ταινία κάνει επίσης σύντομο πέρασμα κι ο σκηνοθέτης Μάρτιν Ριτ.