google/wiki40b huggingface dataset:
Ντέιβιντ Μπράιαν

Τα πρώτα βήματα της καριέρας του

Ο Μπράιαν ξεκίνησε να παίζει πιάνο στην ηλικία των 7. Ο πατέρας του, Έντι Ράσμπαουμ, έπαιζε τρομπέτα. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Χέρμπερτ Χούβερ και μετά στο Λύκειο JP Stevens, όπου έπαιζε πλήκτρα για το συγκρότημα Transition με τον μπασίστα Steve Sileo. Αποφοίτησε από το JP Stevens High School στο Έντισον. Ο Μπράιαν μελετούσε με τον Έμερι Χακ, έναν καθηγητή στο Τζούιλιαρντ, για 13 χρόνια. Έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς αλλά έφυγε για να φοιτήσει στο Τζούιλιαρντ, ένα μουσικό σχολείο στην Νέα Υόρκη.

Με τους Bon Jovi

Ο Μπράιαν ήταν ο πρώτος που κάλεσε ο Τζον Μπον Τζόβι όταν έκλεισε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία και συμφώνησε να γίνει μέλος του συγκροτήματος. Άλλαξε το όνομα του σε Ντέβιντ Μπράιαν. Την εποχή εκείνη ο Μπράιαν φοιτούσε στο Ρούτγκερς και σπούδαζε ιατρική. Ο Μπράιαν έπαιξε πλήκτρα και τραγούδησε σε όλους τους δίσκους των Bon Jovi, όπως και στους προσωπικούς δίσκους των Jon Bon Jovi και Richie Sambora.

Ατύχημα

Προς το τέλος της δεκαετίας του 1990, ενώ το συγκρότημα δούλευε πάνω στον δίσκο "Crush", ο Μπράιαν τραυμάτισε σοβαρά ένα δάκτυλο του ενώ έκανε δουλειές στον κήπο. Μετά από ένα χρόνο θεραπείας, ο Bryan ανάνηψε και επέστρεψε στο συγκρότημα.

Προσωπική ζωή

Παντρεύτηκε την Έιπριλ ΜακΛιν στις 25 Αυγούστου του 1990, αλλά χώρισαν το 2004. Γνωρίστηκαν στο λύκειο. Έκαναν τρία παιδιά: τα δίδυμα Γκαμπριέλ Λούνα και Κόλτον Μουν (10 Μαρτίου 1994) και Τάιγκερ Λίλι (29 Απριλίου 2000). Ζούνε στο Κολτς Νεκ του Νιου Τζέρσεϊ.

Φιλανθρωπίες

Ο Μπράιαν είναι ενεργός στο Save the Music και Only make Believe, εκπομπές του VH-1. Επίσης έγραψε το τραγούδι τίτλων του δεύτερου, "Rockin' all over the World", μαζί με την Ντένα Χάμερσταϊν.
Το συγκρότημα έχτισε αρκετά σπίτια για τα θύματα του Τυφώνα Κατρίνα. Το βίντεο της επιτυχίας τους, "Who says you can't go home", παρουσιάζει το χτίσιμο τριών σπιτιών. Το συγκρότημα επίσης έδωσε 1 εκατομμύριο δολάρια στο Angel Network της Όπρα Γουίνφρεϊ. Λόγω αυτού, η Όπρα ονόμασε μια γειτονιά στην Λουιζιάνα Bon Jovi. Ένα χρόνο αργότερα το συγκρότημα πήγε εκεί για να αποκαλύψει την γειτονιά στους μελλοντικούς κατοίκους.

Μιούζικαλ

Ήταν ένας από τους συνθέτες του μιούζικαλ Memphis, του οποίου η πρεμιέρα έγινε το 2002. Το 2008, το Memphis εκτελέστηκε στο La Jolla Playhouse στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Το σόου εκτελέστηκε επίσης στο 5ο Avenue Theatre του Σιάτλ τον Ιανουάριο του 2009 και θα πάει στο Μπρόντγουεϊ.
Ο Μπράιαν έγραψε το μιούζικαλ "The Toxic Avenger" με τον Joe DiPietro, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο New World Stages στις 6 Απριλίου του 2009.
Αιθυλομεθυλαιθέρας

Αλκυλίωση αλκολικού άλατος

Μπορεί να παραχθεί με αιθυλίωση μεθανολικού άλατος (π.χ. CH₃ONa) με αλαιθάνιο (CH₃CH₂X) ή μεθυλίωση αιθανολικού άλατος (π.χ. CH₃CH₂ONa) με αλομεθάνιο (CH₃X) :

Χημικές ιδιότητες και παράγωγα

Ως βάση κατά Λιούις, μπορεί να αντιδρά με οξέα κατά Λιούις σχηματίζοντας άλατα, ενώ αντιδρά βίαια με οξειδωτικά μέσα.

Οξείδωση

Υπό την επίδραση φωτός (hv) και ατμοσφαιρικού οξυγόνου σχηματίζει ασταθή και εκρηκτικά υπεροξείδια, κυρίως 1-μεθοξυαιθυλυδροϋπεροξείδιο:

Επίδραση οξέων

Με τη επίδραση οξέων, κλασσικών ή κατά Lewis παράγει διάφορα οξώνια, δηλαδή ασταθή και πολύ δραστικά παράγωγα του τρισθενή O⁺:

Υδρόλυση

1. Με επίδραση νερού, σε όξινο περιβάλλον, υδρολύεται προς ισομοριακό μείγμα μεθανόλης κσι αιθανόλης:
2. Με επίδραση ψυχρού υδροϊωδίου (HI) παράγεται σχεδόν ισομοριακό μείγμα μεθανόλης, ιωδομεθανίου, αιθανόλης και ιωδαιθανίου:
3. Με επίδραση θερμού υδροϊωδίου (HI) παράγεται ισομοριακό μείγμα ιωδομεθανίου,  ιωδαιθανίου και νερού:

Μετάθεση Wittig

Με επίδραση αλκυλολιθίου (π.χ. μεθυλολιθίου) έχουμε τη μετάθεση Wittig, με την οποία παράγεται 2-προπανόλη και αλκάνιο (μεθάνιο αν είχε χρησιμοποιηθεί μεθυλολίθιο):

Επίδραση καρβενίων

Με παρεμβολή  μεθυλενίου, παράγεται μεθυλοπροπυλαιθέρας, διαιθυλαιθέρας και ισοπροπυλομεθυλαιθέρας:

Θέματα ασφαλείας

Είναι εξαιρετικά εύφλεκτος και η εισπνοή του μπορεί να προκαλέσει ασφυξία ή ζάλη.
Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου

Σχετικά με το Μουσείο

Το μουσείο στεγάζεται σε βενετσιάνικο κτίριο που χτίστηκε το 1713 και διαθέτει εκθέματα της παλαιολιθικής περιόδου από την Τίρυνθα, την Ασίνη, το Μπερμπάτι και την Παλαιά Επίδαυρο, της Χαλκολιθικής περιόδου, της Μεσοελλαδικής περιόδου, της μυκηναϊκής περιόδου, της Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου απ'όλη τη νότια Αργολίδα. Το μουσείο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Ναυπλίου. Στεγάζεται στο κτίριο των παλαιών Ενετικών στρατώνων.Από  τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα του  Μουσείου Ναυπλίου  είναι η πανοπλία Δέντρων. Υπάρχει μάλιστα περιγραφή από τον Όμηρο στην  Ιλιάδα στίχοι 260 ως 271. από Βικιθήκη
Μηριόνης δ' Ὀδυσῆι δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην
καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
ῥινοῦ ποιητήν• πολέσιν δ' ἔντοσθεν ἱμᾶσιν
ἐντέτατο στερεῶς• ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες
ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα
εὖ καὶ ἐπισταμένως• μέσσῃ δ' ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.
τήν ῥά ποτ' ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
ἐξέλετ' Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,
Σκάνδειαν δ' ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι•
Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήιον εἶναι
αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι•
δὴ τότ' Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.
Και ο Μηριόνης έδωκε φαρέτραν του Οδυσσέως
τόξον και ξίφος· κι έπειτα την κεφαλήν με κράνος
δερμάτινο του εσκέπασε, σφικτά στερεωμένο
μέσα με πάμπολλα λουριά, κι είχε μαλλί στο βάθος,
και χοίρου δόντια σύμπυκνα λευκά το περιδέναν.
265Τούτο είχε κλέψ᾽ ο Αυτόλυκος στην Ελεώνα, οπόταν
του Ορμενίδη Αμύντορος ετρύπησε το δώμα·
στην Σκάνδειαν του Αμφιδάμαντος, κατοίκου των Κυθήρων
το ᾽στειλε αυτός· κι ενθύμημα στον Μόλον της ξενίας
ο Αμφιδάμας το ᾽δωκε· και στον υιόν του ο Μόλος
270τον Μηριόνην τ᾽ άφησε· και αυτό το κράνος ήταν
που έζωσε το μέτωπον του θείου Οδυσσέως.
Άννα της Αυστρίας

Πρώτα χρόνια

Γεννημένη στο Παλάτι Μπεναβέντε στο Βαγιαδολίδ στην Ισπανία και βαπτίσθηκε Ana María Maurícia. Ήταν η κόρη Αψβούργων γονέων, του Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας και της Μαργαρίτας της Αυστρίας. Την προσφωνούσαν Iνφάντα της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, Aρχιδούκισσα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα της Βουργουνδίας και των Κάτω Χωρών.
Η Άννα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 10 ετών με τον Λουδοβίκο ΙΓ΄. Στις 24 Νοεμβρίου 1615, παντρεύτηκαν με πληρεξούσιο στο Μπούργος, ενώ η αδελφή του Λουδοβίκου, Ελισάβετ, και ο αδελφός της Άννας, ο Φίλιππος Δ΄ της Ισπανίας, παντρεύτηκαν δι' αντιπροσώπου στη Μπορντώ. Αυτοί οι γάμοι ακολούθησαν την παράδοση της εδραίωσης στρατιωτικών και πολιτικών συμμαχιών μεταξύ της Γαλλίας και της Ισπανίας, που άρχισαν με το γάμο του Φίλιππου Β΄ της Ισπανίας με την Ελισάβετ του Βαλουά το 1559 ως μέρος της Ειρήνης του Κατώ-Καμπρεσί. Η Άννα και η Ελισάβετ ανταλλάχθηκαν στην Νήσο των Φασιανών.

Γέννηση ενός διαδόχου

Παραδόξως, μέσα σε αυτό το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η βασίλισσα έμεινε σύντομα έγκυος για άλλη μια φορά. Ο δελφίνος Λουδοβίκος, μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1638, εξασφαλίζοντας τη γραμμή διαδοχής των Βουρβόνων, ωστόσο η γέννηση ενός δεύτερου γιου απέτυχε να επαναφέρει το κλίμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στο βασιλικό ζεύγος.
Το 1636, ο Ρισελιέ δώρισε στο Λουδοβίκο το ανάκτορο του Παλαί Ρουαγιάλ βόρεια του Λούβρου. Ο ίδιος ο βασιλιάς δεν το χρησιμοποίησε ποτέ, ωστόσο η Άννα εγκαταστάθηκε στο Λούβρο μαζί με τους δυο γιους της και παρέμεινε ως επίτροπος εκεί.

Αντιβασίλισσα της Γαλλίας

Η Άννα ονομάσθηκε αντιβασίλισσα με το θάνατο του συζύγου της. Με τη βοήθεια του Πιέρ Σεγκιέρ, ανάγκασε το Κοινοβούλιο του Παρισιού να ανακαλέσει τη διαθήκη του πρώην βασιλιά, η οποία θα περιόριζε τις δυνάμεις της. Ο τετράχρονος γιος τους στέφθηκε Βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας. Η Άννα ανέλαβε την αντιβασιλεία, αλλά ανέθεσε τη διακυβέρνηση στον πρωθυπουργό Μαζαρίνο προς γενική έκπληξη, καθότι ήταν προστατευόμενος του Ρισελιέ.
Με την υποστήριξη του Μαζαρίνου, η Άννα αντιμετώπιση την εξέγερση των αριστοκρατών, οδηγούμενη από τον Λουδοβίκου Β΄ των Βουρβόνων, Πρίγκιπα του Κοντέ, η οποία έγινε γνωστή ως η Σφενδόνη. Το 1651, όταν ο γιος της Λουδοβίκος ΙΔ΄ επίσημα ενηλικιώθηκε, η αντιβασιλεία της νομικά έληξε. Παρ' όλα αυτά, κράτησε πολλή εξουσία και επιρροή πάνω στο γιο της μέχρι το θάνατο του Μαζαρίνου.

Ύστερη ζωή

Το 1659, ο πόλεμος με την Ισπανία τελείωσε με το Σύμφωνο των Πυρηναίων. Τον επόμενο χρόνο, η ειρήνη εδραιώθηκε με το γάμο του νεαρού Βασιλιά με την ανιψιά της ανιψιά, της Ισπανίδας Αψβούργας πριγκίπισσας Μαρίας Θηρεσίας της Ισπανίας.
Μερικό καιρό μετά, η Άννα αποσύρθηκε στη μονή της Κομπανί, στην Βαλ ντε Γκρας όπου εκείνη αργότερα πέθανε από καρκίνο του στήθους. Η κυρία επί των τιμών της, Μαντάμ ντε Μοτβίλ, έγραψε την ιστορία της ζωής της βασίλισσας στο βιβλίο της Mémoires d'Anne d'Autriche. Πολλοί την βλέπουν ως μια λαμπρή και πονηρή γυναίκα και είναι ένας από τους κεντρικούς χαρακτήρες στο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά πατέρα, Οι Τρεις Σωματοφύλακες.
Βιχόβιτσι (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται ολίγον βόρεια του Μόσταρ, επί της δεξιάς όχθης της Νέρετβα.

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Καθεδρικός Ναός της Ερτατσμίντα

Ιστορία

Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 13ο αιώνα, στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Τριαλέτι. Στυλιστικά μοιάζει με τις άλλες Γεωργιανές εκκλησίες του 12ο-13ο αιώνα: της Ικόρτα, του Πιταρετί, της Μπετάνια, του Κβαταχέβιi και του Τσουγκρουγκασένι.
Το 1610 έγινε χώρος ενταφιασμού για την Γεωργιανή οικογένεια ευγενών Ταρκχάν-Μουραβί. Το 1625 ο Μεγάλος Μουραβί, ο Γκιόργκι Σαακάτζε, έθαψε εδώ τον απαγχονισμένο γιό του, Παάτα. Οι περισσότερες από τις τοιχογραφίες είναι του 17ου αιώνα.
Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα το κτίριο ανακαινίστηκε. Το 1951 έγιναν έργα αποκατάστασης στο θόλο.
To 2006 η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

Περιγραφή

Η εκκλησία έχει ορθογώνιο σχήμα με έναν θόλο στο κέντρο, που στηρίζεται στον βωμό και σε δύο κολώνες στα δυτικά. Το τύμπανο του θόλου έχει 8 παράθυρα τώρα, που αρχικά ήταν 12. Οι 4 προσόψεις του κτιρίου είναι διακοσμημένες με ανάγλυφα σχέδια και παράθυρα. Σε κάθε πρόσοψη υπάρχει ένας διακοσμητικός σταυρός. Ο καθεδρικός ναός έχει τρεις εισόδους: στα δυτικά, στα νότια και στα βόρεια, και πολλά παράθυρα. Υπάρχουν 2 βοηθητικά δωμάτια εκατέρωθεν της Αγίας Τράπεζας.
Υπερμέσο

Ορισμός

Σύστημα Υπερμέσων ορίζεται ως ένα σύστημα που διαχειρίζεται ένα σύνολο πληροφοριών οι οποίες μπορούν να προσπελαστούν μη σειριακά. Το σύστημα αυτό αποτελείται από ενότητες πληροφοριών, οι οποίες ποικίλλουν αυθαίρετα ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο. Μπορούν να περιέχουν κείμενο, γραφικά, εικόνες, video, και animation, και συνδέονται με λογικούς συνδέσμους (links) ώστε να σχηματίζουν ένα δίκτυο πληροφοριών.
Πανταζής Κοντομίχης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Κάββαλο Λευκάδας, όπου και μεγάλωσε, ενώ αργότερα μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1950 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών με πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1946 γράφοντας χρονογραφήματα στην εφημερίδα "Φοιτητική Φωνή", ενώ το 1964 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Το Νεοελληνικό Θέατρο στη Λευκάδα".  
Υπηρέτησε σαν εκπαιδευτικός για περισσότερα από 30 χρόνια ενώ παράλληλα υπήρξε ακούραστος ερευνητής του Ιστορικού Αρχείου Λευκάδας, αντλώντας πληροφορίες για την ιστορία, τις λαϊκές παραδόσεις και τον πολιτισμό του νησιού. Έγραψε δεκάδες βιβλία, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων με θέμα την ιδιαίτερη του πατρίδα.
Calling Card

Παρασκήνια

Μετά τις ηχογραφήσεις του προηγούμενου άλμπουμ του Γκάλαχερ με τίτλο "Against The Grain", o Γκάλαχερ αναζητούσε έναν πιο εξεζητημένο και πολύπλοκο ήχο για το νέο άλμπουμ του. Προσέλαβε ως παραγωγό τον μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ και ξεκίνησε την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ στα "Musicland Studios" του Μονάχου, στη Γερμανία. Ο δίσκος ήταν ο τελευταίος που περιείχε την κλασσική σύνθεση του συγκροτήματος του Γκάλαχερ. Μετά τις ηχογραφήσεις τους απέλυσε όλους, αφήνοντας μόνο τον μπασίστα Τζέρι ΜακΑβόι.

Κυκλοφορία και περιεχόμενο

Το "Calling Card" βγήκε στην αγορά στις 24 Οκτωβρίου 1976. Γνώρισε θερμή αποδοχή από το κοινό, με σχετικά καλές πωλήσεις και ανάλογη από τους κριτικούς, που το αναγνώρισαν ως η μεγαλύτερη δισκογραφική κατάθεση του Γκάλαχερ. Άσχετα με όλα αυτά, ο δίσκος παρουσίαζε και περιείχε μια μεγάλη γκάμα από μουσικά είδη, όπως hard rock, blues, jazz και παλιά ιρλανδική folk. Ήταν ένα μουσικό καλειδοσκόπιο διαφορετικών μουσικών ειδών, που αναδείκνυαν τις επιρροές και τις προτιμήσεις του δημιουργού τους, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο ενέργεια και ένταση.

Η άποψη του Γκάλαχερ για το άλμπουμ

Παρά την επιτυχία του δίσκου και την ευρεία αποδοχή του, ο Γκάλαχερ είχε διφορούμενα συναισθήματα για αυτόν. Πίστευε πως ο Γκλόβερ δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε. Μάλιστα σε μια συνέντευξή του δήλωσε: "Δεν θα ξαναδουλέψω με τον Ρότζερ Γκλόβερ. Διαπίστωσα ότι αποδυνάμωσε την ενέργεια που βγάζουμε ως μπάντα στο στούντιο". Παρ' όλα αυτά είναι φανερό ότι ο ίδιος εκτίμησε το άλμπουμ, μέσω άλλων δηλώσεων και συνεντεύξεων όπως: "Δεχόμουν συνεχώς κριτικές ότι οι συναυλίες μου ήταν καταπληκτικές, αλλά οι στούντιο δίσκοι μου έμοιαζαν άψυχοι. Παλιότερα ήθελα να τα καταφέρω ηχογραφώντας όλο το συγκρότημα να παίζει ζωντανά μέσα στο στούντιο, αλλά ποτέ δεν ήμουν ικανοποιημένος από τον ήχο. Έτσι αυτή τη φορά αφοσιώθηκα μόνο στην κιθάρα μου και τη φωνή μου και άφησα τα υπόλοιπα στην τύχη. Πάντως, πιστεύω ότι αυτός ο δίσκος είναι ότι κοντινότερο θα μπορούσε να προκύψει με την ενέργεια που βγάζουμε στην σκηνή."

Η ανάμειξη των Rolling Stones

Το άλμπουμ οφείλει την μοναδικότητά του και σε ένα άλλο περιστατικό που στιγμάτισε την ηχογράφηση του. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του, ο Γκάλαχερ δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τους Rolling Stones, κατά τη διάρκεια του οποίου του ζήτησαν την άδεια να έρθουν στο στούντιο, για να "τζαμάρουν" μαζί. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με δήλωση του Γκάλαχερ, τον ενθουσίασε, αλλά όχι και τον παραγωγό λόγω του ότι μια παρέμβαση των Stones θα χαλούσε τον ήχο που είχαν προσπαθήσει να φτιάξουν ο Γκάλαχερ με τον Γκλόβερ. Τελικά, έπειτα από πολύ σκέψη αποφάσισαν να τους αφήσουν να έρθουν. Αυτό όμως δεν συνέβη ποτέ, κατά την διήγηση του δεύτερου.

Επανακυκλοφορία

Το 1999 κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση του δίσκου σε CD από την "Buddah Records". Άλλη μια επανακυκλοφορία του άλμπουμ έγινε και στην Ελλάδα, ως ένθετο γνωστής εφημερίδας.
Αλγεβρική σκακιστική γραφή

Αριθμητική σκακιστική γραφή

γνωστή ως ICCF numeric notation.
Στο διεθνές σκάκι δι' αλληλογραφίας, καθώς για τις διάφορες γλώσσες οι γραφές διαφέρουν και για να προληφθεί η πιθανότητα σύγχυσης, χρησιμοποιείται μια γραφή που χρησιμοποιεί αποκλειστικά τους αραβικούς αριθμούς. Συγκεκριμένα σημειώνεται μόνο η αρχική και η τελική θέση αλλά με τις στήλες να ονομάζονται με αριθμούς και όχι με μικρά γράμματα και χωρίς να χρησιμοποιείται κανένα άλλο σύμβολο. Στα προηγούμενα παραδείγματα το Χ βρίσκεται στο τετράγωνο 62, η κίνηση του λευκού είναι 5254 και η κίνηση του μαύρου 7866. Το ροκέ σημειώνεται με την κίνηση του βασιλιά (π.χ. το μικρό ροκέ του λευκού είναι 5171). Όλες οι κινήσεις γράφονται με τετραψήφιους αριθμούς με εξαίρεση την προαγωγή που προστίθεται ένα ψηφίο για το κομμάτι στο οποίο προάγεται το πιόνι όπου 1=βασίλισσα, 2=πύργος, 3=αξιωματικός, 4=ίππος (π.χ. 67681, αλλά καθώς το τέταρτο ψηφίο είναι πάντοτε 8 μερικοί το παραλείπουν γράφοντας 6761)
Παλαιά φυλακή στο Μπόλιεβατς

Περιγραφή

Η φυλακή φιλοξένησε, μεταξύ άλλων, τους εξεγερμένους της Εξέγερσης του Τίμοκ το 1883.
Ορθογώνιου σχήματος, ανεγέρθηκε έχοντας ως δομικά υλικά λίθους και πλίνθους επικαλυμμένους με σοβά.
Το 1983, το κτίριο αναστηλώθηκε και προσαρμόστηκε καταλλήλως προκειμένου να φιλοξενήσει το Μουσείο της Εξέγερσης του Τίμοκ.
Φραντσέσκο Σαβέριο Καβαλλάρι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου 1809 στο Παλέρμο. Ήταν αυτοδίδακτος και έμαθε τα βασικά της ζωγραφικής και ιχνογραφίας από τον Τζοβάννι Πατρίκολο. Ο Ντομένικο Λο Φάσο Πιετρασάντα, δούκας του Σερραντιφάλκο του έδωσε υποτροφία για να σπουδάσει αρχιτεκτονική στη Ρώμη. Συνέχισε τις σπουδές του στο Γκαίτινγκεν της Γερμανίας, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της αρχαιολογίας. Επέστρεψε στην Σικελία και διορίστηκε καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Μπρέρα το 1854. Με την κατάληψη της βόρειας Ιταλίας από τους Αυστριακούς αναγκάστηκε να αποδημήσει στο Μεξικό, όπου ίδρυσε δική του Ακαδημία των Καλών Τεχνών. Το 1864 επέστρεψε στην Σικελία και διορίστηκε διευθυντής της Αρχαιολογικής Συλλογής του νησιού. Διηύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές στις Συρακούσες, Ταορμίνα, Ακράγαντα, Γέλα, Σολούντα και Σελινούντα. Το 1884 διορίστηκε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Συρακουσών. 
Απεβίωσε το 1896 στις Συρακούσες.
Ντένις Κάλφερτ

Βιογραφία

Αφού σπούδασε τοπιογραφία για κάποιο διάστημα στη γενέτειρα πόλη του, (στο "Αρχείο Καλλιτεχνών" της Αμβέρσας ("Liggeren") καταγράφεται, το 1556-57 ως Caluwaert), τον ανέλαβε ο Κρίστιαν φαν Κούεμπορν (Christian van den Queborn ή Christiaen van Queecborn).
Στη συνέχεια μετακόμισε στη Μπολόνια, όπου αρχικά εργάστηκε υπό τον Ιταλό ζωγράφο Πρόσπερο Φοντάνα (Prospero Fontana). Τα έργα του χαρακτηρίζονται από τον μανιερισμό της φλαμανδικής τέχνης και έμοιαζαν κατασκευασμένα από κάποιον Ιταλό. Φεύγοντας από τη Μπολόνια μετέβη στη Ρώμη, το 1572, όπου βοήθησε τον Λορέντσο Σαμπατίνι (Lorenzo Sabbatini) στις εργασίες του στο παπικό Ανάκτορο του Βατικανού και αφιέρωσε πολύ από τον χρόνο του αντιγράφοντας και μελετώντας τις εργασίες του Ραφαήλ.
Επιστρέφοντας στη Μπολόνια δημιούργησε το δικό του εργαστήριο. Απέκτησε κάποιους πολλά υποσχόμενους νέους μαθητές, ανάμεσά τους οι Γκουίντο Ρένι, Τζοβάννι Μπαττίστα Μπερτούζιο, Φραντσέσκο Αλμπάνι και Ντομενικίνο, που σύντομα ακολούθησε το παράδειγμα του Αννίμπαλε Καρράτσι και ανέλαβε σημαντικές παραγγελίες στη Ρώμη. Οι Βιτσέντσιο Γκόττι, Φραντσέσκο Γκέσσι, και Τζάκομο Σεμέντσα εργάστηκαν, επίσης, στο εργαστήριό του, πριν προσχωρήσουν στο εργαστήριο του Γκουίντο Ρένι. Με τον Κάλφερτ εργάστηκαν, επίσης, οι Βιτσέντο Σπιζανέλλι και Γκαμπριέλλο Φερραντίνι.
Ο Κάλφερτ έχαιρε του σεβασμού των συμπολιτών του στη Μπολόνια, καθώς και των συναδέλφων του, όπως φαίνεται από την παρουσία του Λουντοβίκο Καρράτσι, επικεφαλής του "ανταγωνιστικού" εργαστηρίου, μαζί με όλους του τους μαθητές, στη νεκρώσιμη ακολουθία του Κάλφερτ στη Βασιλική Santa Maria dei Servi της Μπολόνια.

Ύφος και επιδράσεις

Ο Κάλφερτ χρησιμοποιούσε χαρακτηριστικά την τεχνική του κιαροσκούρο (chiaroscuro) για να αποδώσει το ύφος που επιζητούσε στις μορφές του προσκηνίου, τεχνική που προερχόταν από τον Κορρέτζο, με παρασκήνιο βορειοευρωπαϊκά τοπία. Η από πλευράς του χρήση των χρωμάτων αντικατοπτρίζει την επιρροή του Φεντερίκο Μπαρρότσι (Federico Barocci). Συνεχίζοντας να ακολουθεί τη μανιεριστική αισθητική σε όλη του τη σταδιοδρομία, ο Κάλφερτ συνέβαλε σημαντικά στον κλασικισμό που χαρακτήριζε τη Σχολή της Μπολόνια στη ζωγραφική από τις αρχές του 17ου αιώνα.
Τα κύρια έργα του σήμερα βρίσκονται στη Μπολόνια, στη Φλωρεντία, στην Αγία Πετρούπολη, στην Πάρμα και την Καν, ενώ πολλοί πίνακές του έχουν γίνει και χαρακτικά. Πολλά από τα έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης της Μπολόνια, ενώ ένα από τα πλέον ξακουστά έργα του, ο "Αρχάγγελος Μιχαήλ" βρίσκεται στη Βασιλική του Αγίου Πετρωνίου της Μπολόνια.
Ροδόλφος Ε΄ του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ροδόλφου Δ΄ μαργράβου του Πφόρτσχαϊμ και της Μαρίας του Έττινγκεν.
Το 1361 απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ροδόλφος ΣΤ΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1347 τη 2η εξαδέλφη του Αδελαΐδα, κόρη του Ροδόλφου-Χέσσο μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν· δεν απέκτησαν τέκνα.
Αμφορέας του Εξηκία

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε στο Βούλτσι το 1834.

Περιγραφή

Φέρει την επιγραφή του κατασκευαστή: ΗΕΧΣΕΚΙΑΣ ΕΠΟΙΕΣΕΝ, και την αφιερωματική επιγραφή: ΟΝΕΤΟΡΙΔΕΣ ΚΑΛΟΣ προς τον νεαρό αθλητή Ονητορίδη, για τον οποίο τίποτε άλλο δεν γνωρίζουμε. Το μελανό γάνωμα καλύπτει όλο το αγγείο εκτός από τα ζωγραφισμένα μέρη του. Ο πόδας του είναι διακοσμημένος με ακτίνες. Οι δύο όψεις του είναι διακοσμημένες με αγγειογραφίες.

Αχιλλέας και Αίαντας

Στην εμπρόσθια όψη εικονίζονται δύο ήρωες. Ο Αχιλέας και ο Αίαντας κάθονται αντικριστά και παίζουν επάνω σε ένα απλό τραπεζάκι ένα παιχνίδι που εφεύρε ο Παλαμήδης. Από το στόμα τους διαβάζουμε τι έριξαν: Ο Αχιλλέας τέσσερα, ο Αίαντας τρία. Είναι και οι δύο ντυμένοι πολεμικά, και παίζουν ζάρια για να περάσει η ώρα, ενώ έχουν βάρδια στον πόλεμο της Τροίας. Φορούν θώρακες στους μηρούς και τα μπράτσα. Κρατούν τα δόρατα στο χέρι για να είναι πανέτοιμοι, ενώ κράνος και ασπίδα είναι ακουμπισμένα στο πλάι κοντά. Η ασπίδα του Αίαντα είναι διακοσμημένη με το Γοργόνειο του Φόβου, ενώ στην ασπίδα του Αχιλλέα που του έφτιαξε ο Ήφαιστος διακρίνουμε το κεφάλι Σειληνού, ένα φίδι και πάνθηρα.

Καλλιτεχνική αξιολόγηση

Ο αμφορέας ετούτος συγκαταλέγεται στα αξιολογότερα μελανόμορφα σκεύη λόγω της πετυχημένης θεματικής σύνθεσης των αγγειογραφιών.
Εθνική Βενεζουέλας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ιστορία

Η Βενεζουέλα συμμετείχε για πρώτη φορά σε προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1966. Έως και τότε δεν συμμετείχε, ενώ ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να προκριθεί σε τελική φάση του θεσμού. Σε ότι αφορά το Κόπα Αμέρικα, έχει συμμετάσχει σε 14 τελικές φάσεις, με καλύτερη θέση την 4η που κατέλαβε το 2011.

Στάδιο

Έδρα της εθνικής Βενεζουέλας, δεν είναι ένα συγκεκριμένο στάδιο. Στα επίσημα παιχνίδια, συνηθίζει να επιλέγει ανάμεσα σε τρία. Πρώτο, το "Πολιντεπορτίβο Κατσαμάι" (41,600 θέσεις), που βρίσκεται στο Πουέρτο Ορντάς. Δεύτερο, το "Στάδιο Χοσέ Αντόνιο" (37,485 θέσεις), που βρίσκεται στο Ανσοατένγκι. Τρίτο, το Στάδιο Πουέμπλα Νουέβο (38,755 θέσεις), που βρίσκεται στο Σαν Κριστόμπαλ.

Στατιστικά

Πρώτος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών σε συμμετοχές, για το συγκρότημα της Βενεζουέλας, είναι ο Χουάν Αράνγκο με 116 εμφανίσεις, ο οποίος είναι και πρώτος σκόρερ με 22 γκολ.
Βράχα Ευρυτανίας

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Βράχα βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε απόσταση 53 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 14 χλμ. δυτικά από τα Φουρνά. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα πετρόχτιστα σπίτια και οι πολλές βρύσες του. Στα βόρεια του χωριού κάτω από τον μονόλιθο της "Τσούκας" σε τοποθεσία με πολλά νερά, βελανιδιές και καστανιές υπάρχει η Ιερά Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (1660), που αποτέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο των Ελλήνων την περίοδο της επανάστασης του 1821 αλλά και σχολείο των κοινών γραμμάτων. Έχει χαρακτηριστεί από το 1956 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αξιοθέατο του χωριού είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το φαράγγι Πλατάνι κοντά στην ιστορική μονή.

Ιστορία

Την περίοδο της τουρκοκρατίας ο Κατσαντώνης χρησιμοποίησε το μοναστήρι σαν κρησφύγετό του και σύμφωνα με την τοπική παράδοση σε αυτό ξεψύχησε ο μικρότερός του αδελφός Λεπενιώτης μετά τη δολοφονική απόπειρα που του έγινε στη γειτονική Φουρνά. Το 1824 στη τοποθεσία "Κουκιά" έγινε μάχη μεταξύ του καταδιωκόμενου Γεώργιου Καραϊσκάκη και αντιπάλων του Ελλήνων και Τούρκων την περίοδο των εμφυλίων αντιπαραθέσεων με τον Μαυροκορδάτο. Το 1966, μετά από καταστροφικό σεισμό που έγινε στην ευρύτερη περιοχή του Ταυρωπού (Μέγδοβα) , πολλοί κάτοικοι της Βράχας μετοίκησαν και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Βράχα κοντά στο Σταυρό Φθιώτιδας.

Διοικητικά

Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με έδρα τον οικισμό και ανήκε στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Βράχας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 98  κατοίκους.