Μενέλαος Τερζόπουλος

Πρώτα χρόνια και οικογένεια

Είναι γιος του Μιλτιάδη Τερζόπουλου και της Μαρίας (1895-1969). Η κοινωνικά καταξιωμένη οικογένειά του ασχολείτο με το εμπόριο. Ο πατέρας του, ένθερμος οπαδός του Ελευθερίου Βενιζέλου εντάχθηκε στο κίνημα του Παπαναστασίου και υπέστη διώξεις από τη δικτατορία του Μεταξά. Κατά την περίοδο της Κατοχής, συνελήφθη από τους Ναζί κατακτητές και εγκλείστηκε στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη μαζί με άλλους 101 Κατερινιώτες. Ο Λόχερ είχε διατάξει την εκτέλεσή τους και ο Μιλτιάδης ξέφυγε την εκτέλεση επειδή η οικογένεια απευθύνθηκε σε έναν γνωστό του Κισά Μπατζάκ, αλβανικής καταγωγής ονόματι Ριζά και πέτυχε την απελευθέρωση του Μιλτιάδη, αντί 250 λιρών. Ο Μενέλαος συνόδευσε τον Κισά Μπαζάκ και επέδωσε ο ίδιος το χρηματικό ποσό στον Λόχερ, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση του πατέρα του. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη ασχολούμενη με την καπνοκαλλιέργεια και ο ίδιος φοίτησε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης. Ο πατέρας του Μενέλαου απεβίωσε το 1963. Η αδερφή του, Δέσποινα, που πέθανε το 2002, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και φυλακίστηκε από τους ταγματασφαλίτες το 1945 στον Αϊ-Στράτη, στην Ικαρία και στη Γιούρα. Ο αδερφός του Τάκης υπέστη βασανιστήρια στη Μακρόνησο τόσο ως στρατιώτης όσο και ως πολιτικός εξόριστος, ενώ αργότερα εξελέγη δήμαρχος. Ο αδερφός του Γιώργος εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1981-1993.
Ο Μενέλαος παντρεύτηκε τη Δανάη Χαραλαμπάκη και έχουν δύο παιδιά: τη Μαρία, πολιτικό μηχανικό, και τον Παναγιώτη, γεωπόνο.

Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα

Ο Μενέλαος σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνιας, όπου εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή. Λόγω των φρονημάτων του, υπηρέτησε έπειτα ως οπλίτης ιατρός επί 27 μήνες. Στο Νοσοκομείο Παίδων των Αθηνών έκανε ειδικότητα ωτορινολαρυγγολόγου, όπως και στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην πανεπιστημιακή κλινική του Κίελου, στη Δυτική Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της ειδικότητάς του στην ΩΡΛ κλινική του Παίδων (Αθήνα) παρουσίασε έξι εργασίες σε πανελλήνιο συνέδριο και άλλες 3 σε συνεργασία με το ΑΧΕΠΑ σε διεθνές συνέδριο. Το 1970 επανήλθε στην Ελλάδα, ώστε να εργαστεί ως επιμελητής στο Νοσοκομείο Παίδων, για να εμποδιστεί ξανά από τη χούντα (απαγορεύτηκε και η χρήση του διαβατηρίου του). Έπειτα άσκησε ελεύθερα το λειτούργημά του στην πόλη της Κατερίνης.

Συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα

Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τα κοινά αναπτύσσοντας συνδικαλιστική δράση στον ιατρικό σύλλογο. Εξελέγη σύμβουλος του Ιατρικού Συλλόγου Κατερίνης για 2 τριετίες και αντιπρόσωπος στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο επίσης για 2 τριετίες. Τάχθηκε ενεργά υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας . Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Πιερίας επί 22 έτη. Στον χώρο του αθλητισμού υπηρέτησε επί τρία χρόνια στο συμβούλιο του Πιερικού.

Δημαρχία

Εξελέγη δήμαρχος Κατερίνης με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά το 1990 με ποσοστό 54,65% (12.175 ψήφους) στον δεύτερο γύρο, έναντι 45,35 % (10.016 ψήφοι) για τον Χαράλαμπο Ζαπουνίδη. Επανεξελέγη δήμαρχος το 1994, υπηρετώντας με επιτυχία ως το 1996. Στις εκλογές του 1994, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού,  ο Μενέλαος Τερζόπουλος συγκέντρωσε ποσοστό 60,29% από τον πρώτο γύρο έναντι 31,52% για τον Νικόλαο Πουλικίδη, 5,01% για τον Νικόλαο Σαλπιστή και 3,18% για τον Θεόφιλο Καμπερίδη.

Συγγραφικό έργο

Ο Μενέλαος Τερζόπουλος είναι σήμερα παρών σε εθελοντικές, πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις της Κατερίνης. Συνέγραψε το βιβλίο Τάκης Τερζόπουλος. Ο Άνθρωπος, ο αγωνιστής, ο Πολιτικός (2010), τα έσοδα από τις πωλήσεις του οποίου διέθεσε ο ίδιος ο συγγραφέας στην Ένωση Ποντίων Πιερίας. Στο έργο, εκτός από τη βιογραφία του αδερφού του, καταγράφονται μαρτυρίες για τα βασανιστήρια και τη διαβίωση των εξορίστων στη Μακρόνησο στα τέλη της δεκαετίας του '40.