google/wiki40b huggingface dataset:
Σπήλι Ρεθύμνης

Γεωγραφία

Το Σπήλι είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στο κέντρο σχεδόν του νομού σε δυτική πλαγιά του βουνού Κέδρου, που αποτελεί νοτιοδυτική προέκταση του Ψηλορείτη, σε υψόμετρο 430 μ,  το οποίο τροφοδοτεί με τις πηγές του το χωριό με τρεχούμενα νερά. Στην πλατεία του χωριού βρίσκονται ψηλά αιωνόβια πλατάνια καθώς και μία κρήνη με 25  λεοντοκέφαλες βρύσες, από τα στόματα των οποίων ρέει νερό.

Ιστορικά στοιχεία

Το όνομα του προέρχεται από τις πολλές σπηλαιώδεις κοιλότητες και μικρά σπήλαια που βρίσκονται στο βουνό Βορίζη στο οποίο υπάρχουν ίχνη αρχαίων μονοπατιών. Η εκκλησία του χωριού που αποτελεί και τον καθεδρικό μητροπολιτικό ναό είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Παύλο.
Σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, το Σπήλι φαίνεται να υπήρχε ως οικισμός ήδη από την β' βυζαντινή περιόδο. Το 1577, σε έρευνα του βενετού Barozzi ο οικισμός αναφέρεται ως χωρισμένος σε δύο περιοχές, το Σπήλι επώδες και το Σπήλι πέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία οθωμανικού κτηματολόγιου που συντάχτηκε λίγο μετά το 1670, εκείνη την περίοδο το Σπήλι διέθετε 62 ιδιοκτήτες.
Το 1879 υπήχθη στον δήμο Κοξαρέ της επαρχίας του Αγίου Βασιλείου και αργότερα απετέλεσε πρωτεύουσα του δήμου Λάμπης καθώς και της επαρχίας του Αγίου Βασιλείου ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1889, οι εξεγερμένοι πυρπόλησαν το ειρηνοδικείο και το συμβολαιογραφείο του χωριού. Το 1899 λειτούργησε για πρώτη φορά διτάξιο δημοτικό σχολείο. Πρώτος πρόεδρος της τοπικής κοινότητας ορίστηκε το 1926, ο Νικόλαος Λουλουδάκης.
Τον Μάιο του 1941, τέσσερις κάτοικοι του Σπηλίου σκοτώθηκαν κατά τη μάχη της Κρήτης. Στην Κατοχή, κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ και της ΕΟΡ (παρακλάδι της ΕΟΚ στο νομό Ρεθύμνης).
Στο Σπήλι γεννήθηκαν ο σημαντικός λυράρης και δάσκαλος της κρητικής μουσικής Θανάσης Σκορδαλός, ο επίσης λυράρης Γιώργης Καλογρίδης, ο μουσικός Μπάμπης Πραματευτάκης και ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και αντιστασιακός Γεώργιος Αρετάκης.

Αξιοθέατα

Στο χωριό υπάρχουν αρκετά αρχοντικά καθώς και παλιές εκκλησίες οι οποίες είναι διακοσμημένες με τοιχογραφίες. Σημαντικότερες εξ αυτών που αποτελούν αξιοθέατα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και των Αγίων Θεοδώρων.
Αυτοκινητόδρομος 4 (Ιταλία)

Ιστορικά

Ο αυτοκινητόδρομος 4 είναι ένας από τους πρώτους αυτοκινητόδρομος που κατασκευάστηκε στην ιστορία καθώς το πρώτο κομμάτι του ολοκληρώθηκε το 1927 ενώ το τελευταίο κομμάτι, η παράκαμψη της Βενετίας ολοκληρώθηκε το 2009. Ακόμη έγιναν και κάποιες αναβαθμίσεις όπως το 2007 κοντά στο Μιλάνο.
Δυτικές Περιοχές

Οι Δυτικές Περιφέρειες ή Σιγιού (Χσί-γιου, κινέζικα: 西域, πινγίν: Xīyù, Ουέιντ-Ζιλς: Hsi¹-yü⁴) ήταν ιστορικό όνομα που ορίστηκε στα Κινεζικά χρονικά μεταξύ του 3ου αιώνα π.Χ. έως τον 8ο αιώνα μ.Χ, που αναφέρεται στις περιφέρειες δυτικά του περάσματος Γιουμέν, πιο συχνά, την Κεντρική Ασία ή μερικές φορές πιο συγκεκριμένα, το ανατολικότερο τμήμα της (π.Χ. το Αλτισάχρ ή η Λεκάνη Ταρίμ στο βόρειο Σιντσιάνγκ), αν και μερικές φορές χρησιμοποιείται γενικά για να αναφερθεί σε άλλες περιοχές στα δυτικά της Κίνας, όπως την Ινδική υποήπειρο (όπως στο μυθιστόρημα του Ταξίδι προς τη Δύση).
Λόγω της στρατηγικής του θέσης πάνω στον Δρόμο του Μεταξιού, οι Δυτικές Περιοχές έχουν γίνει σημαντικές ιστορικά τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα π.Χ. Ήταν περιοχή του πολέμου Χαν-Σιονγκνού μέχρι το 89 μ.Χ. Τον 7ο αιώνα, η εκστρατεία των Τανγκ εναντίον των Δυτικών Περιοχών οδήγησε σε Κινεζικό έλεγχο της περιοχής μέχρι την Εξέγερση Αν Λουσάν.
Η περιοχή έγινε σημαντική στους μετέπειτα αιώνες ως πολιτιστικός αγωγός μεταξύ της νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδική υποήπειρο, το Μουσουλμανικό κόσμο και την Ευρώπη, όπως στην περίοδο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Μία από τις πιο σημαντικές εξαγωγές των Δυτικών Περιοχών ήταν βουδιστικά κείμενα, όπως οι σούτρες Μαχαγιάνα, που μεταφέρονταν από εμπόρους και προσκυνητές μοναχούς προς την Κίνα. Ο μοναχός της Δυναστείας Τανγκ Σουανζάνγκ διέσχισε την περιοχή στο δρόμο για τη μελέτη στην Ινδία, με αποτέλεσμα των επιδραστικών Μεγάλων Καταγραφών των Τανγκ στις Δυτικές Περιοχές κατά την επιστροφή του στη πρωτεύουσα των Τανγκ, την Τσανγκάν.
Πριν από την έναρξη των Τουρκικών μεταναστεύσεων, οι λαοί της περιοχής ήταν Ινδοευρωπαίοι χωρισμένοι σε περίπου δύο γλωσσικές ομάδες, τους Σάκες και τους Τόχαρους. Οι λαοί των πόλεων-κρατών της όασης Χοτάν και Κασγκάρ μιλούσαν την Σάκα, μια από τις ανατολικές ιρανικές γλώσσες, ενώ οι άνθρωποι της Κούτσα και Τουρφάν μιλούσαν την τοχαρική γλώσσα. Η γλώσσα των ιθαγενών του Λοουλάν δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητή ή προσδιορισμένη.
Ιωάννης Μ. Κυριακός

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Κυριακός, γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη το 1864 και ήταν γιος του πλοίαρχου Μηνά Κυριακού και της Πηνελόπης, κόρης του Αγιαννίτη προύχοντα Ιωάννη Πάσχου. Η μητέρα του, πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του. Φοίτησε αρχικά στη Σχολή Καρυτσιώτη (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Όταν αποφοίτησε, η οικογένειά του βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει το σχολείο. Όμως ο τότε σχολάρχης, Πέτρος Νικολαΐδης, έπεισε τον πατέρα του να στείλει τον Ιωάννη στο Γυμνάσιο Ναυπλίου. Μετά από 4 χρόνια, αποφοίτησε με βαθμό «Άριστα» και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε με «Άριστα».
Σύντομα, ο τότε βουλευτής Άργους Μιχαήλ Κωτσάκος, εκτιμώντας τις ικανότητες του Ιωάννη Κυριακού, τον προσέλαβε ως βοηθό του στο δικηγορικό γραφείο του στην Αθήνα, όπου σύντομα διέπρεψε ως δικηγόρος. Έμαθε 3 γλώσσες: την Αγγλική, την Γερμανική και την Γαλλική και ίδρυσε δικό του δικηγορικό γραφείο. Παντρεύτηκε την Σμαράγδα Βενιζέλου, απόγονο της μεγάλης οικογένειας των Βενιζέλων της Αθήνας και έγινε αξιοσέβαστο μέλος της Αθηναϊκής κοινωνίας. Στο δικηγορικό του γραφείο, εξασκήθηκαν πολλοί δικηγόροι με κορυφαίο τον Δημήτριο Κιουσόπουλο, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επί πολλά έτη.
Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1940, σε ηλικία 76 ετών και ενταφιάστηκε στο Άστρος. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε ως ευεργέτης του Άστρους, λόγω του μεγάλου κληροδοτήματος που άφησε.

Κληροδότημα

Ο Ιωάννης Κυριακός, μη έχοντας τέκνα, άφησε όλη την περιουσία του στην κοινότητα Άστρους, με σκοπό την βράβευση αριστούχων μαθητών, την δημιουργία παιδικής χαράς, 40 λουτήρων για τους μαθητές της Σχολής Καρυτσιώτη και του Γυμνασίου Άστρους. Επίσης, από τα εισοδήματα από την ενοικίαση των σπιτιών και των οικοπέδων του έγιναν πολλά έργα στο Άστρος.
Φαρανά (νομαρχία)

Γεωγραφία

Η Φαρανά βρίσκεται κεντρικά της Γουινέας και της Φαρανά. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Κισσιντουγκού, στα βορειοδυτικά με τη Νταμπολά και στα ανατολικά με την Κουρουσσά και τη Σιέρρα Λεόνε.
RETScreen

Ιστορία

Η πρώτη έκδοση του RETScreen κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 1998. Το RETScreen Έκδοση 4 λανσαρίστηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2007 στο Μπαλί της Ινδονησίας από τον Υπουργό Περιβάλλοντος του Καναδά. Το RETScreen Plus κυκλοφόρησε το 2011. Το RETScreen Suite (που ενσωματώνει το RETScreen 4 και το RETScreen Plus με πολυάριθμες πρόσθετες αναβαθμίσεις), κυκλοφόρησε το 2012. Το RETScreen Expert κυκλοφόρησε στο ευρύ κοινό στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.

Απαιτήσεις προγράμματος

Το πρόγραμμα απαιτεί τη χρήση των Microsoft® Windows 7 SP1, Windows 8.1 ή Windows 10, και Microsoft® .NET Framework 4.7 ή νεότερης έκδοσης. Το πρόγραμμα δύναται να λειτουργήσει σε υπολογιστές Apple Macintosh χρησιμοποιώντας Parallels ή VirtualBox για Mac.

Συνεργάτες

Το RETScreen τελεί υπό την ηγεσία και συνεχή οικονομική στήριξη του Ερευνητικού Κέντρου CanmetENERGY Varennes του Natural Resources Canada, ενός τμήματος της Κυβέρνησης του Καναδά. Η ομάδα πυρήνα αξιοποιεί τη συνεργασία με πλήθος άλλων κυβερνητικών και πολυμερών οργανισμών, με την τεχνική υποστήριξη ενός μεγάλου δικτύου εμπειρογνωμόνων από το βιομηχανικό, κυβερνητικό και ακαδημαϊκό χώρο. Στους κύριους εταίρους συγκαταλέγονται το Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA, η Σύμπραξη για την Ανανεώσιμη Ενέργεια και την Ενεργειακή Απόδοση (REEEP), ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής του Συστήματος Ηλεκτρικής Ενέργειας (IESO) του Οντάριο, η Ενεργειακή Μονάδα του Τομέα Τεχνολογίας, Βιομηχανίας και Οικονομικών του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών (UNEP), το Παγκόσμιο Ταμείο Περιβάλλοντος (GEF), το Πρωτότυπο Ταμείο Άνθρακα της Παγκόσμιας Τράπεζας, και η Πρωτοβουλία για Βιώσιμη Ενέργεια του Πανεπιστημίου York.

Βραβεία και αναγνώριση

Το 2010, η RETScreen International τιμήθηκε με το Βραβείο Αριστείας Δημόσιας Υπηρεσίας, το ανώτατο βραβείο που απονέμεται από την Καναδική κυβέρνηση στους δημόσιους λειτουργούς της.
Το RETScreen και η ομάδα του RETScreen έχουν προταθεί και έχουν λάβει πολλά άλλα έγκριτα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Βραβείου Ανανεώσιμης Ενέργειας των Ernst & Young/ Euromoney, της Ενεργειακής Σφαίρας - Energy Globe (Εθνικό Βραβείο για τον Καναδά), και του Τιμητικού Μεταλλίου Διάκρισης της GTEC.

Κριτικές

Μια κριτική του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας σχετικά με τη δοκιμαστική (beta) έκδοση του τμήματος υδροηλεκτρικής ενέργειας του λογισμικού, την περιέγραφε ως "πολύ εντυπωσιακή". Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος διαβεβαιώνει ότι το RETScreen είναι ένα "εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο." Το RETScreen έχει επίσης αποκαλεστεί ως "ένα από τα ελάχιστα εργαλεία λογισμικού, και μακράν το καλύτερο, που διατίθενται για την οικονομική αξιολόγηση των εγκαταστάσεων ανανεώσιμης ενέργειας", αλλά και ως "ένα εργαλείο για την ενίσχυση... της συνοχής της αγοράς" στην καθαρή ενέργεια παγκοσμίως.
Α.Ο. Αστέρας Λάρισας

Ιστορική αναδρομή

Ο Αστέρας Λάρισας ιδρύθηκε το 1990 από μια ομάδα φίλων της καλαθοσφαίρισης: Θανάσης Ζησούλης, Xρήστος Ζαχαρέλης, Παναγιώτης Γκρέτσης και Δημήτρης Κουλουράς.
Κατά την πρώτη δεκαετία ύπαρξής του, μέχρι και το 1999, συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Το 1999 κέρδισε σε αγώνα μπαράζ τον Ερμή Τρικάλων, λαμβάνοντας το εισιτήριο ανόδου στην Α2 Κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε στην κορυφή της βαθμολογίας και ανέβηκε στην Α1 Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Το 2001 δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά τμήματα υποδομής που μετέχουν στα αντίστοιχα παιδικά πρωταθλήματα. 
Μετά από μία δεκαετία στην Α1 Ε.Σ.ΚΑ.Θ. ο Αστέρας κατέκτησε το 2010-11 αήττητος σε 22 αγώνες το Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Θ., λαμβάνοντας παράλληλα το δικαίωμα συμμετοχής για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ' Εθνική Κατηγορία. 
Κατά την περίοδο 2011-12, συμμετέχοντας στον 1ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής, ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, τερμάτισε στην 8η θέση της κατάταξης, διασφαλίζοντας την παραμονή του στα εθνικά πρωταθλήματα για μία επιπλέον χρονιά.
Διονύσης Ανανιάδης

Καριέρα

Ο Ανανιάδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τμήματα υποδομής της ΧΑΝΘ κατά την δεκαετία του '60 και με προπονητή τον Θόδωρο Ροδοπουλο αγωνίστηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου. Η ΧΑΝΘ αποτελούσε σταθερή δύναμη για την ελληνική καλαθοσφαίριση και αγωνίστηκε τρεις φορές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ενώ στο πρωτάθλημα κατέλαβε την τρίτη θέση το 1971-72. Το 1975-76, μετά την αποχώρηση του Ροδόπουλου από τον σύλλογο, κατέλαβε την δωδέκατη και τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε, για να επιστρέψει το 1977-78, σημειώνοντας μόλις 3 νίκες σε 22 παιχνίδια.
Ο Ανανιάδης μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1978 και με προπονητή τον Γιάννη Ιωαννίδη, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας ως βασικος πλέι μέικερ της ομάδας. Έπαιξε σε 22 αγώνες με μέσο όρο 10,7 πόντων και την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε με τους "κίτρινους" στο κύπελλο Πρωταθλητριών.
Τις δύο επόμενες σεζόν, η ομάδα του Άρη με πρωτεργάτη το Νίκο Γκάλη και προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς, διεκδίκησε το τίτλο του πρωταθλητή, παραμένοντας όμως στην τρίτη και την δεύτερη θέση, αντίστοιχα. Ο Ανανιάδης ήταν ο βασικός οργανωτής του παιχνιδιού του Άρη, με μέσους όρους 5,8 πόντων το 1981 και 5,6 πόντων το 1982.
Ο Ανανιάδης αγωνίστηκε σε επτά αγώνες με την εθνική εφήβων και σε επτά ακόμη με την εθνική ανδρών, στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '70. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σε ηλικία τριάντα ετών και έκτοτε δραστηριοποιείται ως δερματολόγος στην Θεσσαλονίκη.
Ντάρλινγκ (ποταμός)

Περιγραφή

Αποτελεί τον τέταρτο σε μήκος ποταμό της Αυστραλίας. Έχει συνολικό μήκος 1.462 χιλιομέτρων από την πηγή του στη βόρεια της Νέας Νότιας Ουαλίας μέχρι τη συμβολή του με τον ποταμό Μάρρεϋ. Μαζί εκβάλλουν στο μεγάλο Αυστραλιανό Κόλπο.
Ο ποταμός οφείλει το όνομά του στον Βρετανό στρατιωτικό και διοικητή της Νέας Νότιας Ουαλίας, σερ Ραλφ Ντάρλινγκ (1772–1858). Παρόλο που η ροή του ποταμού είναι εξαιρετικά ακανόνιστη, αφού ο ποταμός ξεράθηκε σε όχι λιγότερες από σαράντα πέντε περιπτώσεις ανάμεσα στα έτη 1885 και 1960. Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ντάρλινγκ μετατράπηκε σε σημαντικά ποτάμια αρτηρία μεταφορών αγροτικών προϊόντων. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του επόμενου αιώνα η σημασία του μειώθηκε με την χρήση άλλων μηχανοκίνητων μέσων.
Κουκούλι Πάτρας

Το Κουκούλι είναι συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά της πόλης. Γειτνιάζει με τον Άγιο Γεώργιο Λάγγουρα στα βόρεια, την Εγλυκάδα στα βορειοανατολικά, την Περιβόλα στα νοτιοανατολικά, το Μπεγουλάκι στα νότια, του Ταραμπούρα στα νοτιοδυτικά και το Ψαροφάι στα δυτικά.
Στο Κουκούλι βρίσκεται το Παμπελοποννησιακό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (Π.Ε.Α.Κ. Πάτρας), ενώ επίσης στην περιοχή έχει τις εγκαταστάσεις του και το Τ.Ε.Ι. Πάτρας. 
Aπό τον Μάρτιο 2016 κ.εξ. στεγάζεται στη συνοικία η βιβλιοθήκη του Ε.Α.Π. (σε κτίριο επί της λεωφόρου Πατρών-Κλάους 183· πριν, η βιβλιοθήκη στεγαζόταν σε οίκημα στο κέντρο της πόλης, επί της οδού Τριών Ναυάρχων), σε άνετο και λειτουργικό χώρο, όπου, πέρα από τη δανειστική βιβλιοθήκη, στεγάζονται: το αναγνωστήριο, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και λοιπές υπηρεσίες της βιβλιοθήκης.
Δημοψήφισμα στην Κιργιζία (2016)

Σε δημοψήφισμα που έγινε στην Κιργιζία στις 11 Δεκεμβρίου 2016 εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στο σύνταγμα της χώρας. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από ποσοστό γύρω στο 80% των ψηφοφόρων.

Πλαίσιο

Το σύνταγμα εισήχθη το 1993 μετά την ανεξαρτησία, με τροποποιήσεις να γίνονται μετά τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων του 1996, 1998, 2003, 2007 και του 2010. Ωστόσο, το ισχύον σύνταγμα απαγορεύει οποιεσδήποτε αλλαγές ως το έτος 2020. Η αρχική έκδοση του συντάγματος του 2010 χάθηκε.

Προτεινόμενες αλλαγές

Οι προτεινόμενες αλλαγές στο σύνταγμα προτάθηκαν από πέντε κόμματα και συμπεριελάμβαναν την αύξηση των εξουσιών για τον πρωθυπουργό και του Ανωτάτου Συμβουλίου, όπως και τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις εισήχθη επίσης ο όρος για τον γάμο ως ένωση "ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μία γυναίκα" αντί  "μεταξύ δύο προσώπων". Η πρόταση επικρίθηκε από την Επιτροπή Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Διεξαγωγή

Υπήρχαν ορισμένες αναφορές και καταγγελίες για νοθεία. Ορισμένες αναφορές έκαναν λόγο για εξαγορά ψήφων και ορισμένα άτομα ανέφεραν ότι τους προσφέρθηκαν 500 με 1000 σομ (7 με 14 δολάρια) ανά ψήφο. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Αλμάζ Οροζαλίεφ, ανέφερε 5 τέτοιες περιπτώσεις (οι τρεις στην Μπισκέκ και δύο στη βόρεια επαρχία Τσούι).
Ρεγκάλ

Το ρεγκάλ είναι πληκτροφόρο μουσικό όργανο, που εντάσσεται στην κατηγορία των αερόφωνων, η χρήση του οποίου άνθισε την εποχή της Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Πρόκειται κατ' ουσίαν για ένα μικρού μεγέθους εκκλησιαστικό όργανο, με τη διαφορά ότι το ηχοπαραγωγικό του μέσο δεν είναι αυλοί, αλλά μεταλλικά ελάσματα· στο πάτημα των πλήκτρων, πεπιεσμένος αέρας διοχετεύεται από μια δεξαμενή σε μικρά φρεάτια τα οποία είναι συνδεδεμένα με τα μεταλλικά ελάσματα, τα οποία κατά συνέπεια δονούνται. Το όνομα ρεγκάλ απαντάται επίσης και ως τύπος ρεγκίστρων του κυρίως ειπείν εκκλησιαστικού οργάνου, αναφερόμενο τόσο στο παρόμοιο ηχόχρωμά τους, όσο και στον ηχοπαραγωγικό τους τρόπο.
Τα περισσότερα ρεγκάλ έχουν έκταση τεσσάρων περίπου οκτάβων και διαθέτουν έναν ή δύο φυσητήρες. Η δε λειτουργία τους απαιτεί τουλάχιστον δύο άτομα, το ένα στα πλήκτρα και το άλλο (ή δύο άτομα) στον χειρισμό των φυσητήρων. Η φύση του οργάνου, με τα μεταλλικά ελάσματα και τους φυσητήρες, το τοποθετεί εν πολλοίς ως πρόγονο του κατοπινού αρμόνιου, ενώ μοιράζεται μια κάποια συγγένεια με την οικογένεια του ακορντεόν, αλλά και την -κατά πολύ μικρότερη σε μέγεθος- φυσαρμόνικα.
Το ρεγκάλ απαντάται στη βιβλιογραφία από αρκετά παλιά, πρωτοαναφερόμενο στο "Μουσικό Σύνταγμα" του Μίχαελ Πρετόριους (1618). Πλήθος άλλες αναφορές από οργανοστάσια βασιλικών αυλών και εκκλησιών της δυτικής Ευρώπης, αλλά και πονήματα θεωρητικών της μουσικής, το τοποθετούν σε ευρεία χρήση την εποχή του 17ου αιώνα. Άξιος αναφοράς είναι ένας υπότυπος του ρεγκάλ, πολύ μικρότερου μεγέθους και με δυνατότητα αναδίπλωσης στο μέσον του, ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά του. Η ομοιότητά του με μεγάλο βιβλίο, τού απέφερε το υποκοριστικό βιβλιόσχημο (γερμ. Bibelregal), με άμεση αναφορά στη Βίβλο.
Στις μέρες μας δεν έχουν επιζήσει λειτουργικά τέτοια όργανα· το εύθραυστο της κατασκευής τους και η εκτόπισή τους από άλλα όργανα τα κατέστησαν αφανή ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα. Σπάνια υπήρξε και η συγκεκριμένη τους τοποθέτηση σε μουσικά σχήματα της εποχής, με φωτεινή εξαίρεση την όπερα «Ορφέας» του Κλάουντιο Μοντεβέρντι, η παρτιτούρα της οποίας απαιτεί τουλάχιστον δύο ρεγκάλ. Τα σημερινά αντίγραφα είναι συχνά διαφοροποιημένα ως προς την παραγωγή του αέρα, με την αντικατάσταση των φυσητήρων από την αθόρυβη και ανέξοδη λειτουργία του ηλεκτρικού ανεμιστήρα· οι πρωτότυποι φυσητήρες διατηρούνται μερικές φορές ως διακοσμητικό στοιχείο.
Αδόλφος Α΄ του Χόλσταϊν

Βιογραφία

Το 1111 ο Λοθάριος των Σούπλινμπουρκ δούκας της Σαξονίας τού έδωσε ως φέουδα το Χόλσταϊν και το Στόρμαρν, που περιελάμβανε το Χάμμπουρκ. Με τον διορισμό του ο Αδόλφος Α΄ έγινε ο ηγέτης της άμυνας της Γερμανίας έναντι των Βάγκρι. Συμμάχησε με τον Ερρίκο πρίγκιπα των Οβοτριτών και επανειλημμένα διεξήγε πόλεμο στη Βάγκρια και με τους Ρούγκιανς. Έπειτα από το τέλος τού Ερρίκου το 1127, ο Αδόλφος Α΄ έμεινε σύμμαχος με του γιους του Κανούτο και Σβέντεπολκ, αλλά σύντομα απεβίωσαν. Ο Λοθάριος, που είχε εν τω μεταξύ γίνει βασιλιάς της Γερμανίας, έκανε τον Κνούτο Λαβάρντ δούκα τού Σλέσβιχ. 
Αισθανόμενος την εξουσία του να απειλείται από τον Δανό νεόπλουτο, ο Αδόλφος Α΄ επιτέθηκε στο κάστρο του Άλμπεργκς, αιχμαλώτισε τη φρουρά και κατέστρεψε τις οχυρώσεις. Ο πρωτότοκος γιος του Χάρτουνκ είχε σκοτωθεί στη δεύτερη μάχη τού Χλούμεκ το 1126, έτσι άφησε τις γαίες του στον δευτερότοκο γιο του Αδόλφο Β΄.
Ιωάννης Δαμισιανός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Το 1588 μετέβη στη Ρώμη και κατατάχτηκε τρόφιμος στο Ελληνικό Γυμνάσιο. Εκεί σπούδασε φιλοσοφία, θεολογία και ρητορική επί δέκα χρόνια. Μετά έλαβε πρόσκληση και επέστρεψε στην Ζάκυνθο όπου έγινε διευθυντής της εκεί σχολής. Εκεί όμωςτο προσηλυτιστικό έργο του εξόργισε τους πολίτες, και αναγκάστηκε να δραπετεύσει πίσω στην Ρώμη για να μην τον σκοτώσουν. Διέπρεψε ως θεολόγος και πολιτικός, και κατόρθωσε να λύσει αισίως πολλά διπλωματικά ζητήματα. Απεβίωσε στο Παρίσι.
Τάγμα του Γεωργίου Α΄

Περιγραφή

Το μετάλλιο του τάγματος του Γεωργίου Α' είχε μορφή σταυρού με λευκό σμάλτο και περιβαλλόταν από δάφνινο στεφάνι. Το κέντρο του ήταν από κόκκινο σμάλτο με την επιγραφή «Γ1» (δηλαδή «Γεώργιος Α΄») και την επιγραφή «Ισχύς μου η αγάπη του λαού». Η αντίστροφη πλευρά έφερε τη χρονολογία της βασιλείας του Γεωργίου, δηλαδή 1863-1913. Για πράξεις εν καιρώ πολέμου απενέμετο μετά ξιφών.
Ο αστέρας του τάγματος του Γεωργίου Α' ήταν αργυρός με οκτώ ή τέσσερις ακτίνες στην περίπτωση του μεγαλόσταυρου ή του ανώτερου ταξιάρχη αντίστοιχα.
Η ταινία του τάγματος είχε χρώμα βαθύ ερυθρό.
40 βαθμοί στη σκιά του σεντονιού

Υπόθεση

Αποτελείται από πέντε μικρές κωμικές ιστορίες, με τίτλους: «Η φοράδα», «Μια φευγαλέα στιγμή», Ο «Σωματοφύλακας», «Μιλάει το χρήμα» και «Ένα ήσυχο μέρος», που σατιρίζουν με γλαφυρό τρόπο τα ήθη στην Ιταλία, στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Συντελεστές

Πρωταγωνιστούν: Μπαρμπαρά Μπουσέ, Εντουίζ Φενές, Ντέιλ Χάντον, Ενρίκο Μοντεσάνο, Άλντο Ματσιόνε, Σίντνε Ρόμε, Τόμας Μίλιαν, Μάρτι Φέλντμαν.
Σενάριο: Σέρτζιο Μαρτίνο, Τονίνο Γκουέρα, Τζιόρτζιο Σαλβιόνι 
Σκηνοθεσία: Σέρτζιο Μαρτίνο
Λιμάνι της Βάρνας

Γενικά στοιχεία

Υπάρχουν δύο αγκυροβόλια για το λιμάνι της Βάρνας, το καλοκαιρινό και το χειμερινό. Αν οι βίαιες βορειοανατολικές συνθήκες του ανέμου και κυματισμού καθιστούν επικίνδυνες τις αγκυροβολίες, υπάρχει ένα αγκυροβόλιο κακών καιρικών συνθηκών δυτικά από το Ακρωτήριο Καλιάκρα, 26 ναυτικά μίλια ανατολικά-βορειοανατολικά της Βάρνας.
Δύο κανάλια εσωτερικής ναυσιπλοΐας συνδέουν τη θάλασσα και το ανατολικό λιμάνι της Βάρνας με τη λίμνη της Βάρνας, τη λίμνη Μπέλοσλαβ και το δυτικό λιμάνι της Βάρνας. Το Κανάλι 1 με βύθισμα 11,5 μέτρα και Κανάλι 2 με βύθισμα 11 μέτρα. Τα κανάλια σχηματίζουν ένα νησί, στο οποίο βρίσκεται σήμερα ένας πετρελαϊκός σταθμός βαθέων υδάτων, μεταξύ άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων. Τα βάθη των αγκυροβολίων των πλοίων και οι αποστάσεις επιτρέπουν τη διαχείριση πλοίων χωρητικότητας μέχρι 50.000 μικτούς τόνους.
Λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερθέντα ασφαλή βάθη των καναλιών, επιτρέπονται στο δυτικό λιμένα μόνο πλοία με βύθισμα κάτω των 9,9 μέτρων και μήκος εξάλων μέχρι 46 μέτρα. (151 πόδια). Τα πλοία μήκους άνω των 200 μέτρων και άνω των 20.000 μικτών τόνων απαιτείται να περνάνε τα κανάλια μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το μεγαλύτερο πλοίο που πέρασε ποτέ από τα κανάλια είναι το κρουαζιερόπλοιο «Norwegian Dream» (μήκους 220 μέτρων και 50.700 μικτών τόνων).
Το λιμάνι της Βάρνας προσφέρει πλήρεις υπηρεσίες φόρτωσης, εκφόρτωσης, αποστολής εμπορευμάτων, αποθήκευσης και διάφορες υπηρεσίες διατροπικών μεταφορών. Για τους περίπου 40 θέσεις ελλιμενισμού, λειτουργούν 65 ηλεκτρικοί γερανοί και περίπου 400 άλλες εγκαταστάσεις εδάφους και αποθήκες. Ο υπαίθριος χώρος αποθήκευσης του λιμένα είναι 454.000 m² και οι αποθήκες 76.000 m².
Διάλεκτος Νταλιάν

Η διάλεκτος Νταλιάν (Κινέζικα: 大连话, Πινγίν: dalian hua, Ρομάτζι: Dairen-ben) είναι διάλεκτος της Κινεζικής γλώσσας, που ομιλείται στην Χερσόνησο Λιαοντόνγκ, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Νταλιάν και μέρη του Νταντόνγκ και Γινγκκόου. Η διάλεκτος Νταλιάν μοιράζεται πολλές ομοιότητες με την διάλεκτο Τσινγκντάο που ομιλείται στη Χερσόνησο Σάοντονγκ (χερσόνησος Τζιαοντόνγκ), σε όλη το στενό Μποχάι, εξ ου και η ονομασία Μανδαρινικά Τζιάο Λιάο (胶辽官话). Η διάλεκτο Νταλιάν είναι αξιοσημείωτη μεταξύ των Κινεζικών διαλέκτων για τα δάνεια από τα ιαπωνικά και τα ρωσικά, αντανακλώντας την ιστορία της ξένης κατοχής.
Αξιοσημείωτη λέξεις στη διάλεκτο Νταλιάν περιλαμβάνουν τις 飆 ("ανόητος") και 熊 ("για να εξαπατήσει ή να παραπλανήσει").
Μηκιστεύς

Στην ελληνική μυθολογία, ο Μηκιστεύς  ήταν γιος του Ταλαού και της Λυσιμάχης. Ήταν ο πατέρας του Ευρύαλου από την Αστυόχη.

Μυθολογία

Ο Μετέστερος συμμετείχε στην επίθεση κατά της πόληα της Θήβας με τους Επτά επί Θήβας μαζί με τον αδελφό του Άδραστο. Στην τραγωδία του Αισχύλου Επτά επί Θήβας, ο Μηκιστεύς δεν είναι από τους επτά που επιτίθενται στις επτά πύλες της Θήβας.  Η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, ωστόσο δίνει μια εκδοχή του μύθου με τον οποίο αντικαθιστά τον Τυδέας ως έναν από τους επτά.  Ο Ηρόδοτος γράφει επίσης ότι ήταν ένας από τους επιτιθέμενους, παρόλο που ο ένας από τους επτά πρωταθλητές ή απλά ένας άλλος ηγέτης δεν είναι σαφής γνωστός.  Στην Ιλιάδα, ο Μηκιστεύς παρευρίσκεται στα κηδεία του Οιδίποδα στη Θήβα και κερδίζει όλους τους αγώνες πυγμαχίας.
Γεώργιος Οικονομόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Ιωάννη Οικονομόπουλου και της Χαρίκλειας Μαξίμου, αδελφής του πρωθυπουργού Δημητρίου Μαξίμου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά οικογένεια Λόντου και ήταν δισέγγονος του Ανδρέα Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής καθώς και ανιψιός των Δημητρίου Λόντου, πολιτικού, και Γεωργίου Στρέιτ, νομικού και πολιτικού. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι και ιδιώτευσε ως δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης στις κυβερνήσεις Κανελλόπουλου το 1945) και Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας το 1974 και ως υπουργός γενικός διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Βούλγαρη το 1945. Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και πρόεδρος του Δ. Σ. της ΕΡΤ.
Πέθανε από εμβολή της καρδιάς στις 22 Φεβρουαρίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.