Μάχη της Τρανσυλβανίας

Υπόβαθρο

Πριν τον πόλεμο, το Βασίλειο της Ρουμανίας ήταν σύμμαχος της Αυστροουγγαρίας. Ωστόσο, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος το 1914, η Ρουμανία κήρυξε ουδετερότητα, ισχυριζόμενη πως η Αυστροουγγαρία ξεκίνησε τον πόλεμο και πως η Ρουμανία δεν ήσαν υποχρεωμένη να συμμετέχει. Η Ρουμανία έγινε σύμμαχος με τις δυνάμεις της Εγκάρδιας Συνεννόησης, καθώς οι Σύμμαχοι αναγνώρισαν τη ρουμανική κυριαρχία στην Τρανσυλβανία. Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν στην πλειοψηφία τους Ρουμάνοι, αλλά από τον 17ο αιώνα, η περιοχή πέρασε στα χέρια της Αυστρίας και μετέπειτα της Αυστροουγγαρίας. Οι Σύμμαχοι δέχτηκαν τους όρους των Ρουμάνων και η Ρουμανία κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστροουγγαρία στις 27 Αυγούστου 1916.

Η ρουμανική επίθεση (27 Αυγούστου-15 Σεπτεμβρίου)

Τη νύχτα της 27ης Αυγούστου, 3 ρουμάνικες στρατιές πέρασαν τα Καρπάθια Όρη, όπου συνάντησαν μονάχα σποραδική αντίσταση από τις συνοριακές μονάδες της Αυστροουγγαρίας. Το ρουμάνικο σχέδιο (Υπόθεσις Ζ) έθετε ως στόχο μια γρήγορη επέκταση μέχρι τον στρατηγικής σημασίας ποταμό Μάρος και μετέπειτα προέλαση μέχρι τη Βουδαπέστη που ήταν ο τελικός στόχος. Οι ρουμάνικες δυνάμεις προχωρούσαν αργά, κατέλαβαν το Μπρασόβ στις 29 Αυγούστου, πέρασαν τον ποταμό Όλτ στις 4 Σεπτεμβρίου και έφθασαν στα περίχωρα της Σιμπίου (τότε Χέρμανσταντ) στα μέσα Σεπτεμβρίου. Στη Βόρεια Ρουμανία είχαν φθάσει 3 ρωσικές μεραρχίες που δεν ήσαν σε θέση να βοηθήσουν, λόγω έλλειψης πολεμοφοδίων. Ωστόσο, μέχρι τότε η Βουλγαρία κήρυξε τον πόλεμο στη Ρουμανία και κατέλαβε το οχυρό Τουτρακάν, ενώ παράλληλα, οι γερμανικές και αυστροουγγρικές ενισχύσεις στη Τρανσυλβανία ανάγκασαν τη Ανώτατη Διοίκηση της Ρουμανίας να σταματήσει την επίθεση. Αρκετές μονάδες μεταφέρθηκαν στη Νότια Ρουμανία μέσω της Τρανσυλβανίας και οι υπόλοιπες μονάδες έλαβαν διαταγή να στήσουν άμυνα. Από τότε, η Ρουμανική Εκστρατεία θα προχωρούσε από το κακό στο χειρότερο για τους Συμμάχους (Αντάντ).

Η αντεπίθεση των Κεντρικών Δυνάμεων (18 Σεπτεμβρίου-29 Νοεμβρίου)

Εν τω μεταξύ, ο Έριχ φον Φάλκενχαϊν, ο οποίος απολύθηκε από τη θέση του Αρχηγού του Επιτελείου, ανέλαβε τη διοίκηση της 9ης Γερμανικής Στρατιάς και ξεκίνησε μια αντεπίθεση κατά των Ρουμάνων. Στις 18 Σεπτεμβρίου, οι γερμανικές δυνάμεις στρίμωξαν την 1η Ρουμανική Στρατιά στο Χάτεγκ και την ανάγκασε σε υποχώρηση. Μετά από 8 μέρες, τα Αλπικά Σώματα (Alpenkorps) απώθησαν τη ρουμανική επίθεση στο Σιμπίου και στις 4 Οκτωβρίου, η 2η Ρουμανική Στρατιά ηττήθηκε στο Μπρασόβ. Η 4η Ρουμανική Στρατιά, παρά το γεγονός ότι δεν είχε πιεστεί αρκετά από τους εχθρούς, υποχώρησε στα βουνά. Μέχρι τις 25 Οκτωβρίου, οι ρουμανικές δυνάμεις υποχώρησαν μέχρι τις αρχικές προπολεμικές τους θέσεις. Για αρκετές εβδομάδες, η 9η Γερμανική Στρατιά προχώρησε σε αρκετές επιθέσεις για να ελέγξει τη ρουμανική άμυνα στα βουνά. Στις 10 Νοεμβρίου, ο Φάλκενχαϊν προχώρησε στην κύρια επίθεση του στο Πέρασμα Ηφαιστείου, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στις ρουμανικές δυνάμεις. Μέχρι τις 26 Νοεμβρίου, η ρουμανική άμυνα είχε διαλυθεί και οι γερμανικές δυνάμεις πορεύτηκαν προς το Βουκουρέστι.

Επακόλουθα

Η μάχη έληξε με καταστροφή για τους Ρουμάνους, οι οποίοι απέτυχαν να εκμεταλλευτούν το αριθμητικό πλεονέκτημα και την ευνοϊκή στρατηγική θέση της Τρανσυλβανίας (η περιοχή ήταν μια μεγάλη και κακώς οχυρωμένη διόγκωση στις συμμαχικές γραμμές). Ο Στρατηγός Αβερέσκου, Διοικητής της 2ης Ρουμανικής Στρατιάς, δήλωσε πως «η επίθεση δεν αντιμετώπισε δυσκολίες αλλά εξελίχθηκε πολύ αργά και μόλις εμφανίστηκαν οι πρώτες δυσκολίες, η υποχώρηση ήταν πολύ δύσκολη». Οι δυνάμεις του Φάλκενχαϊν διασφάλισαν τη θέση για να επιτεθούν στο Βουκουρέστι από τα βόρεια - σε συνδυασμό με την επίθεση του Άουγκουστ φον Μάκενσεν από τα νότια, η Νοτιοδυτική Ρουμανία βρέθηκε περικυκλωμένη και ο ρουμανικός στρατός υποχώρησε στη Μολδαβία. Μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου, οι Ρουμάνοι έχασαν 250.000 στρατιώτες και σχεδόν τα 2/3 της επικράτειας τους, συμπεριλαμβανομένου και της πρωτεύουσας.