google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρέας Μιχαλακόπουλος

Βιογραφία

Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1875 στην Πάτρα όπου τελείωσε το Α' Γυμνάσιο Πατρών. Εισήλθε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων πρώτος με βαθμό άριστα μεταξύ 100 υποψηφίων στις 29 Οκτωβρίου 1892 και διακρινόταν για τον χαρακτήρα του, την ευφυΐα και τις γνώσεις του. Ταυτόχρονα ήταν γραμμένος και στην Νομική Σχολή . Παραιτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1894 ως αρχηγός της δεύτερης τάξης της σχολής λόγω του αιφνίδιου θανάτου του πατέρα του Σπήλιου Μιχαλακόπουλου και παρά την επίπονη προσπάθεια του βασιλέα Γεωργίου Α' να του πληρώσει τα δίδακτρα από το βασιλικό ταμείο. Τελικά ως μοναδικός προστάτης της οικογένειάς του συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο. Αργότερα σπούδασε Νομική στην Γαλλία, την Γερμανία και την Αθήνα.
Εντάχθηκε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων και εξελέγη βουλευτής Αχαΐας πρώτη φορά το 1911. Διετέλεσε πολλές φορές υπουργός και ήταν από τους πρωτοστάτες στο κίνημα του 1916. Το 1924 ηγήθηκε της πτέρυγας των Συντηρητικών Φιλελευθέρων. Η παρουσία του στα πολιτικά δρώμενα της χώρας ήταν βραχύβια δεδομένης της εκδημίας του ιδρυτή του στα 1938. Στις 7 Οκτωβρίου 1924 σχημάτισε κυβέρνηση μαζί με το κόμμα του Γεώργιου Κονδύλη η οποία ανετράπη στις 26 Ιουνίου 1925 από τη δικτατορία Παγκάλου. Επανήλθε το 1926 ως υπουργός εξωτερικών με την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη και το 1928 ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Έγινε ξανά υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου τον Ιούνιο του 1929, εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Κοινωνία των Εθνών και έλαβε μέρος σε πολλές διασκέψεις. Συμμετείχε μαζί με τον Βενιζέλο στις διαπραγματεύσεις για την Συνθήκη της Λωζάνης και συνυπέγραψε το Σύμφωνο Ειρήνης και Φιλίας Ελλάδος Τουρκίας στην Άγκυρα το 1930. Εξορίστηκε από την δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά στην Πάρο όπου αρρώστησε και πέθανε στην Αθήνα στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στις 27 Μαρτίου 1938. Υπήρξε εξαιρετικός κοινοβουλευτικός ρήτορας και πολιτικός με σπάνια χαρίσματα. Ήταν φανατικός βιβλιόφιλος έχοντας βιβλιοθήκη 30.000 τόμων. Η οικία του σώζεται ακόμα και σήμερα στην Πάτρα στην Πλατεία Όλγας στην γωνία Αράτου και Ρήγα Φεραίου.
Βασίλης Υψηλάντης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Ρόδο στις 25 Σεπτεβριου του 1962. Απεφοίτησε από το Βενετόκλειο Λύκειο Ρόδου και είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Φοίτησε στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Κολλεγίου της Ευρώπης σε θέματα Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου στη Μπρυζ- Βελγίου και διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Υπήρξε ιδρυτικό Μέλος της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου και επί δωδεκαετία Γενικός Γραμματέας και Α΄ Αντιπρόεδρος του Δ.Σ.  και πρόεδρος της οικογενειακής εμπορικής και βιομηχανικής επιχείρησης «ΥΨΗΚΕΡΑΜ Α.Ε». Ως εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου συμμετείχε στο Δ.Σ του Ινστιτούτου Αιγαίου του Δικαίου της Θάλασσας και του Ναυτικού Δικαίου Ρόδου. Είναι δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την ιδιότητα του μέλους του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου και διατηρεί, στη Ρόδο, δικηγορικό γραφείο. Έχει συγγράψει μελέτες και άρθρα επιστημονικού και Δωδεκανησιακού ενδιαφέροντος που έχουν δημοσιευθεί.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 2006 τίθεται επικεφαλής της ανεξάρτητης νομαρχιακής παράταξης «Δωδεκανησιακή Ενωτική Κίνηση» (ΔΩΔ.Ε.Κ) και είναι υποψήφιος Νομάρχης Δωδεκανήσου. Η παράταξή του, παρά τη μικρή διάρκεια του προεκλογικού της αγώνα, κατετάγη τελικά δεύτερη και για την περίοδο 2006-2010 είναι ο επικεφαλής της Μείζονος Μειοψηφίας στο Νομαρχιακό Συμβούλιο Δωδεκανήσου και μέλος στη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (Ε.Ν.Α.Ε). Ένα μήνα πριν τη λήξη της θητείας του παραιτείται συμβολικά από τη θέση του διαμαρτυρόμενος για την κυβερνητική επιλογή να μην αποτελέσει η Δωδεκάνησος, στα πλαίσια του «Καλλικράτη», για εθνικούς, ιστορικούς, πολιτιστικούς, αναπτυξιακούς, διοικητικούς, λειτουργικούς  λόγους,  αυτοτελή περιφέρεια. Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 4ης Οκτώβρη 2009 καλείται να στελεχώσει το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ όπου κατετάγη δεύτερος επιλαχών. Στις εκλογές της 7ης Μαΐου 2012 εκλέγεται πρώτος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στα Δωδεκανήσα και επανεκλέγεται με λίστα στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 και πάλι πρώτος βουλευτής.
Είναι γραμματέας της Μόνιμης Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων και μέλος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Σχέσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος με τη Χρυσάνθη Παπαπαύλου και έχει δυο παιδιά, τον Αναστάση – Παναγιώτη γεννημένο το 1996 και τον Αντώνη- Μιχαήλ το 1999. Είναι εγγονός του αείμνηστου Δημάρχου Ρόδου Μιχαήλ Γ. Πετρίδη.
Αφρόδιτος

Η λατρεία της Αφρόδιτος προέρχεται από την Αμαθούντα, στο νησί της Κύπρου. Η θεότητα αυτή είναι ανατολικής συλλήψεως και συναντάται σε όλες τις ανατολικές θρησκείες. Εκφράζει ή την ιδέα ενός πρωταρχικού ανθρώπινου όντος ανώτερου και τελειότερου ή το ον που παρουσιάζει εις εαυτό την ένωση και των δύο φύλλων με την δυνατότητα να αυτογονιμοποιείται (την ιδέα αυτή ανήγαγε εις φιλοσοφική θεωρία ο Αριστοφάνης στο «συμπόσιο» του Πλάτωνα) ή την επί όλης της φύσης γονιμοποιούσα δύναμη της μεγάλης θεάς, Γης ή Σελήνης, από την οποία προέρχεται το άπειρο πλήθος των ειδών.
Στην Ελλάδα εισήχθηκε ο Ερμαφροδιτικός μύθος και η σχετική λατρεία δια μέσω της Κύπρου. Η λατρευόμενη Αφροδίτη στην Πάρο και στην Αμάθεια που ονομάζονταν από τους συγγραφείς «αρσενοθύλης» (λατ. Biformis) είχε μεγάλη συγγένεια με την Κυβέλη της Φρυγίας, όπως όντως υπήρχε ναός της Αφροδίτης Κυβέλης. Η παλιά αυτή αμφοτερόφυλος Αφροδίτη διακρίθηκε σε δύο θεότητες, την κυρίως Αφροδίτη και τον Αφρόδιτο. Αυτός παριστάνονταν πωγωνοφόρος και φαλλοφόρος, έχοντας κορμό και ενδύματα γυναικεία κρατώντας σκήπτρο. Κατά τη λατρεία του οι άνδρες ντύνονταν γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες. Από την Κύπρο η λατρεία του Αφροδίτου μεταδόθηκε στη Μικρά Ασία (Παμφυλία, Λυδία, Καρία) και τέλος στην κυρίως Ελλάδα προς το τέλος του 5ου αιώνα. Ετσι δεν πρόλαβε να γίνει η προσωποποίηση ουσιαστικού θρησκευτικού συμβόλου αλλά παρέμεινε κυρίως ως ήρωας ποιητικού μύθου, άξιος μόνο καλλιτεχνικής απόδοσης. Ο Αφρόδιτος αυτός άλλαξε σταδιακά όνομα στην Ελλάδα επειδή κατασκεύαζαν σε αυτόν Ερμές, οπότε επικράτησε για τον θεό αυτό η λέξη Ερμαφρόδιτος και έτσι προέκυψε ο σχετικός μύθος.
NGC 6400

Το NGC 6400 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Σκορπιό. Ταξινομείται ως II2m στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop) στις 13 Μαΐου 1826. Απέχει 3.097 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα.
Τάξη

Τάξη είναι η αναγκαία συνθήκη σε μια διάταξη (σχέδιο πόλης ή κτιρίου, γραπτός ή προφορικός λόγος, μουσικό κομμάτι κλπ) ώστε να μπορεί να γίνεται αντιληπτή η συνολική της δομή αλλά και οι λεπτομέρειες της δομής που έχουν σημαντικό ρόλο στη διάταξη αυτή. Η τάξη δίνει την αίσθηση της ιεράρχησης της σημαντικότητας στη δομή, καθώς αυτή διακλαδίζεται. Κάνει δυνατή την εστίαση σε ομοιότητες και διαφορές, σε πράγματα που ταιριάζουν και διαφέρουν. Βοηθά στη συνολική κατανόηση ενός συστήματος μέσω μιας «εικόνας» που τα περιττά δεν περιλαμβάνονται, τα απαραίτητα δεν παραλείπονται και τα μη κυρίαρχα χαρακτηριστικά παραμένουν δευτερεύοντα.
1733 Ζίλκε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ζίλκε είναι άγνωστα.
Σταυρός (τυπογραφία)

Ο σταυρός (†) είναι ένα τυπογραφικό σύμβολο που έχει σχήμα στιλέτου. Διεθνώς, είναι γνωστό ως dagger ή obelisk. Μια παραλλαγή του συμβόλου είναι ο διπλός σταυρός ‡ (double dagger), που μοιάζει με δύο σταυρούς (πάνω-κάτω).

Χρήσεις

Το σύμβολο χρησιμοποιείται συνήθως ως σημάδι υποσημείωσης ή παραπομπής, αν έχει ήδη χρησιμοποιηθεί ο αστερίσκος (*). Περαιτέρω υποσημειώσεις μπορεί να σημειωθούν με άλλα σύμβολα, όπως ο διπλός σταυρός (‡), ή διπλή κάθετος (||) ή το σύμβολο της παραγράφου (¶ - pilcrow). Στη σημερινή εποχή, συνηθίζεται στη βιβλιογραφία να χρησιμοποιείται ένας αυξανόμενα μεγάλος όγκος παραπομπών και υποσημειώσεων. Το γεγονός αυτό κάνει τη χρήση αυτών των συμβόλων μη λειτουργική, οπότε σταδιακά υποσκελίστηκε από τη βολικότερη χρήση των αριθμημένων παραπομπών. Μερικά κείμενα διατηρούν παράλληλα τη χρήση αστερίσκων και τους οβελίσκων ως σημεία υποσημειώσεων, των μεν για υποσημειώσεις μιας σελίδας, των δε για υποσημειώσεις τέλους.
Άλλη χρήση του σταυρού είναι η σήμανση θανάτου ενός φυσικού προσώπου, όταν τοποθετείται πριν ή μετά του ονόματος ή της χρονολογίας θανάτου του. Σε αντιδιαστολή ο αστερίσκος συμβολίζει την χρονολογία γέννησης ενός φυσικού προσώπου.
Ευρύτατη χρήση του σταυρού γίνεται στα Μαθηματικά και ιδιαιτέρως στη Φυσική, όπου υποδηλώνει τον ερμιτιανό συζυγή ενός τελεστή. Για παράδειγμα ο Α† ισούται με τον ερμιτιανό συζυγή του τελεστή Α. Ένας τελεστής λέγεται ερμιτιανός αν A† = A. Μερικές φορές στα μαθηματικά, αυτός ο συμβολισμός μπορεί να αντικατασταθεί από τον αστερίσκο.
Στη Χημεία, ο διπλός σταυρός χρησιμοποιείται στη χημική κινητική, για να υποδηλώσει ένα είδος μετάβασης κατάστασης.
Στη Βιολογία, ένας σταυρός προτάσσεται μιας ταξινομικής ομάδας η οποία έχει εξαλειφθεί ή ενός είδους ύλης που έχει καταστραφεί.
Στη ψυχολογική στατιστική, ο σταυρός υποδηλώνει, ότι η διαφορά δύο σχημάτων είναι αμελητέα κατά τον παράγοντα p < 0,05, ωστόσο θεωρείται μια "τάση", που αξίζει να σημειωθεί. Χρησιμοποιείται κοινώς για τιμές του παράγοντα p μεταξύ 0,05 και 0,1.
Στην καταλογογράφηση, χρησιμοποιείται ένας διπλός σταυρός για να οριοθετήσει τα υποπεδία MARC.
Στη σημειολογία του σκακιού, ο σταυρός συμβολίζει μια κίνηση που απέφερε σαχ, ενώ ο διπλός σταυρός υποδηλώνει ματ. Αυτή είναι μια πιο τυποποιημένη μορφή των κοινών συμβόλων "+" για το σαχ και "#" για το ματ.
Σε πολλά έργα, που γράφτηκαν πριν την εφεύρεση της τυπογραφίας, οι σταυροί χρησιμοποιούνταν για να περικλείουν τμήματα κειμένων, που θεωρούνταν μη αυθεντικά.
Στη φιλολογία, ο σταυρός υποδηλώνει μια απαρχαιωμένη μορφή λέξης ή φράσης. Επίσης, χρησιμοποιείται στο αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης, για να υποδηλώσει ορισμένες απαρχαιωμένες λέξεις.
Αρετή Μπουζουνιεράκη

Καριέρα

Η Αρετή Μπουζουνιεράκη έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Απολλώνιου Κερατσινίου, στις οποίες βρέθηκε το 1993. Στην ομάδα του Κερατσινίου παρέμεινε για δέκα επτά ολόκληρα χρόνια, ωστόσο το καλοκαίρι του 2010 αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο και να μεταγραφεί στον Πανιώνιο. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παρέμεινε για μία μόλις αγωνιστική περίοδο, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Τον Αύγουστο του 2011, ο Ολυμπιακός Πειραιώς ανακοίνωσε την απόκτηση της Αρετή Μπουζουνιεράκη για ένα χρόνο. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2011-12 βρήκε τον Ολυμπιακό Κυπελλούχο Ελλάδος με την Αρετή Μπουζουνιεράκη να κατακτάει τον πρώτο τίτλο της καριέρας της. Στις 9 Αυγούστου του 2012 ανακοινώθηκε η επέκταση του συμβολαίου συνεργασίας της με τον Ολυμπιακό.
Η Αρετή Μπουζουνιεράκη παρέμεινε στην ομάδα του Πειραιά για 3 χρόνια έχοντας κατακτήσει, εκτός του Κυπέλλου του 2012, άλλα δύο Κύπελλα Ελλάδος (2013, 2014) καθώς και ισάριθμα Πρωταθλήματα (2013, 2014). Το καλοκαίρι του 2015 μετακόμισε στο Γ.Σ. Χαλανδρίου, ενώ την αγωνιστική περίοδο 2015-2016 θα φοράει τη φανέλα του Φ.Ο. Βριλησσίων
Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας

Βιογραφικά στοιχεία

Παντρεύτηκε το 1760 τον θείο της, αδελφό του πατέρα της, Πέτρο, ο οποίος με την άνοδό της στον θρόνο έγινε συμβασιλέας του ηνωμένου βασιλείου της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας. Η πρώτη της πράξη σαν βασίλισσα ήταν να απολύσει τον αντιδημοτικό πρωθυπουργό του πατέρα της, μαρκήσιο του Πομπάλ.
Η Πορτογαλία συμμετείχε στην Λίγκα της Ένοπλης Ουδετερότητας από το 1782 και επίσης της παραχωρήθηκε ο κόλπος Ντελαγκόα από την Αυστρία. Ο Ισπανός κυβερνήτης Μανουήλ του Γκοντόι επιτέθηκε στην Πορτογαλία το 1801, ύστερα από προτροπή του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, αλλά τον ίδιο χρόνο εγκατέλειψε την εκστρατεία. Η συνθήκη του Μπαδαχόθ πίεσε την Πορτογαλία να παραχωρήσει στην Ισπανία την Ολιβένζα και τμήμα της Γουιάνα.

Εξορία στην Βραζιλία

Υπέφερε από θρησκευτικό αμόκ και μελαγχολία, ως εκ τούτου ήταν ιδιόρρυθμη και δεν μπορούσε να αναλάβει σοβαρές κρατικές υποθέσεις, κάτι που έκανε από το 1799 ο αντιβασιλιάς γιος της, Ιωάννης. Ο Γάλλος στρατηγός Ζυνό υπό τις διαταγές του Ναπολέοντα επιτέθηκε στην Πορτογαλία το 1807 και κατέλαβε την Λισσαβώνα, ενώ η βασιλική οικογένεια δραπέτευσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.
Ο Αγγλικός στρατός υπό τον Άρθουρ Γουέλλεσλι άρχισε να πολιορκεί την Λισσαβώνα. Οι αρχικές όμως νίκες του επί του Ζυνό, εξαλείφθηκαν από τους ανωτέρους του στο Συνέδριο του Σίντρα στις 30 Αυγούστου 1808. Ο Γουέλλεσλι κατέβηκε ξανά στην Πορτογαλία και επικεφαλής Πορτογαλικών και Αγγλικών δυνάμεων ετοιμάστηκε για νέο πόλεμο κατά των Γαλλο-Ισπανών στην άμυνα της γραμμής των Τόρες Βέδρας την περίοδο 1809 – 1810. Με την οριστική συντριβή του Ναπολέοντα το 1815, η Μαρία ανακηρύχθηκε βασίλισσα της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας, ως ηνωμένο βασίλειο. Αλλά η υπέργηρη και ιδιότροπη Μαρία παρέμεινε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου και πέθανε το 1816.
Εθνική Βολιβίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις

Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής που διοργανώθηκε στη Βολιβία το 1978.
Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης

Η Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης ή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι γυναικείο μοναστήρι στο όρος των Αμωμών Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή της Ξυλοκέριζας ανατολικά του Πεντελικού Όρους. Η παλιά μονή που καταστράφηκε και ήταν στην ίδια τοποθεσία ήταν ανδρική και λειτουργούσε από τον 10οαι. μ.Χ. Εκείνο τον αιώνα μετρώνται πολλά ασκητήρια σ' εκείνο το "βουνό των καθαρών". Το μοναστήρι γιορτάζει στις 3 Ιανουαρίου την ημέρα εύρεσης των λειψάνων του Αγίου Εφραίμ, στις 25 Μαρτίου τον Ευαγγελισμό και στις 5 Μαίου την ημέρα του τελευταίου μαρτυρίου του Αγίου. 
Η μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισιάς, ενώ στην αυλή της υπάρχει και ο τάφος του Φώτη Κόντογλου (20ος αιώνας) . Ηγουμένη είναι η μοναχή Θεοδοσία.
Σουανγκχέ

Όνομα

Το όνομα Σουανγκχέ σημαίνει "δύο ποτάμια", και αναφέρεται στον ποταμό Μπορτάλα και τον Ποταμό Τζινγκ (精河). Το όνομα προέρχεται από την διοικητική διαίρεση Σουανγκχέ Ντουντουφού (双河都督府) της Δυναστείας των Τανγκ, η οποία ιδρύθηκε στην περιοχή το 658 μ.Χ.

Ιστορία

Παλιότερα, η πόλη είχε κατοικημένες και καλλιεργούμενες εκτάσεις του Σώματος Παραγωγής και Κατασκευής του Σιντζιάνγκ (ΣΠΚΣ). Τον ιανουάριο του 2014, το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας ενέκρινε τη δημιουργία της Πόλης του Σουανγκχέ, και η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 26 Φεβρουαρίου 2014. Το Σουανγκχέ είναι η έβδομη πόλη στο Σιντζιάνγκ η οποία μετατράπηκε σε γη του ΣΠΚΣ, μετά το Σιχεζί, το Αράλ, το Τουμσούκ, το Γουτζιακού, το Μπεϊτούν και το Τιεμενγκουάν. Όπως και οι άλλες πόλεις του ΣΠΚΣ, διαχειρίζεται απευθείας από την Αυτόνομη Περιοχή του Σιντζιάνγκ, χωρίς την μεσολάβηση της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.
Μαστογραφία

Μαστογραφία ονομάζεται ακτινολογική διαγνωστική εξέταση που χρησιμοποιείται με στόχο την ανίχνευση καρκίνου του μαστού. Χρησιμοποιείται σχετικά μικρή δόση ακτίνων Χ προκειμένου να διερευνηθούν πιθανές παθολογικές αλλοιώσεις του μαστού. Τα φωτόνια που χρησιμοποιούνται είναι σχετικά μικρών ενεργειών (20 με 30 KeV) για να απεικονίσουν πιο έντονα τις αλλαγές στους ιστούς και το λίπος. Επίσης ο στόχος που χρησιμοποιείται στη μαστογραφία είναι από μολυβδένιο και όχι από βολφράμιο, όπως στην ακτινογραφία.
Η αξία της μαστογραφίας στη μάχη ενάντια στον καρκίνο του μαστού έχει αποδειχτεί ανεκτίμητη. Μια μαστογραφία μπορεί να εντοπίσει αναπτυσσόμενους καρκινικούς όγκους που θα γίνονταν αντιληπτοί και ψηλαφητοί από την ασθενή ή το γιατρό περίπου δύο χρόνια αργότερα.

Είδη μαστογραφίας

Η μαστογραφία – δηλαδή η εξέταση των μαστών μέσω ακτινογραφίας - διακρίνεται, ως προς τη μέθοδο, σε τρεις κατηγορίες:

Αναλογική Μαστογραφία

Η Αναλογική Μαστογραφία είναι η πλέον κοινή εξέταση μαστογραφίας παγκοσμίως. Η ανακάλυψή της συνέβαλε στη δραστική μείωση της ακτινοβολίας που δεχόταν το ανθρώπινο σώμα από παλαιότερες μορφές ακτινογραφικής εξέτασης των μαστών.

Ψηφιακή Μαστογραφία

Η ψηφιακή μαστογραφία – γνωστή και ως FFDM (Full-Field Digital Mammography) - περιλαμβάνει ακριβώς την ίδια απεικονιστική μέθοδο, χρησιμοποιεί, όμως, ψηφιακή τεχνολογία και όχι αναλογικό φιλμ. Ως εξέταση, περιλαμβάνει ακριβώς την ίδια μέθοδο με την αναλογική· το μόνο που αλλάζει είναι η απεικονιστική τεχνολογία.

Γαλακτογραφία

Η Γαλακτογραφία είναι η ακτινογραφική εξέταση του μαστού που αποτυπώνει με εξαιρετική διαύγεια τη δομή και το εσωτερικό των Γαλακτοφόρων αδένων του μαστού.
Ασπροχώρι Ιωαννίνων

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Ασπροχώρι βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές του όρους Τόμαρος ή Ολύτσικας σε κατηφορικό έδαφος. Απέχει 31,5 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 60 χλμ. ανατολικά της Ηγουμενίτσας. Το 1927 έγιναν καθιζήσεις εδαφών, όπως και στο γειτονικό χωριό Μπαουσιοί (3 χλμ. βόρεια), αναγκάζοντας τους κατοίκους του Ασπροχωρίου αλλά και της ευρύτερης περιοχής να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να δημιουργήσουν τον νέο οικισμό Καρυές κοντά στην αποξηραμένη λίμνη Λαψίστα.   
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Γρατσανά και το 1919 συστάθηκε ομώνυμη κοινότητα με έδρα τον οικισμό. Η μετονομασία του σε Ασπροχώρι έγινε το 1927. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κάτω Ασπροχώρι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ασπροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμο πληθυσμό
Φαράγγι του Βίκου

Το φαράγγι του Βίκου είναι ένα από τα πιο ξακουστά στην Ελλάδα. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων και είναι το βαθύτερο φαράγγι, σε αναλογία μήκους-πλάτους-μήκους παγκοσμίως, σύμφωνα με το Βιβλίο Guinness. Αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, στην περιοχή του οποίου βρίσκει καταφύγιο μεγάλη ποικιλία σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας.
Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 11 χιλιόμετρα και σε πολλά σημεία του το βάθος ξεπερνάει τα 1.000 μέτρα. Ο παραπόταμος του Αώου, Βοϊδομάτης, που το διατρέχει, έχει νερό όλες τις εποχές. 
Το φαράγγι δημιουργήθηκε μετά από έντονες γεωλογικές ανακατατάξεις κατά τη διάρκεια των γεωλογικών εποχών. Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης δραστηριότητας στην περιοχή που έχουν εντοπισθεί, χρονολογήθηκαν στο 40.000 π.Χ. Η χλωρίδα που συναντάται στην περιοχή του φαραγγιού είναι ιδιαίτερα μεγάλης ποικιλίας. Χαρακτηριστικά, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα τα βότανα του φαραγγιού χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, τους λεγόμενους «βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς.
Το Φαράγγι του Βίκου αποτελεί δημοφιλή διαδρομή περιηγητών. Η περιήγηση για μία έμπειρη ομάδα διαρκεί από 4 έως και 5 ώρες, προσφέροντας θαυμάσιες εικόνες. Από το χωριό Βραδέτο στη θέση Μπελόη, όπως και από τη θέση Οξιά, η θέα προς το φαράγγι είναι πανοραμική.
Στην περιοχή του φαραγγιού απαγορεύεται αυστηρά κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που έχει σχέση με κτηνοτροφία και φυσικά υλοτομία.
Αεροδρόμιο Άλμποργκ

Ιστορικό

Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1938 με σκοπό να αποτελέσει το δεύτερο σημαντικότερο αερολιμένα στη χώρα. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το αεροδρόμιο καταλήφθηκε από τις δυνάμεις κατοχής και χρησιμοποιήθηκε από τη γερμανική πολεμική αεροπορία. Ο υπάρχων τερματικός σταθμός χτίστηκε το 2001, ενώ οι εγκαταστάσεις του επεκτάθηκαν από το 2007 έως το 2013, με προέκταση του επιβατικού σταθμού και αύξηση του αριθμού των πυλών.
Βρίσκεται σε ύψος 3 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας, ενώ έχει δύο διάδρόμους προσγείωσης-απογείωσης. Στο αεροδρόμιο έχει την έδρα της η δανική αεροπορική εταιρία "North Flying", ενώ και η "Greenland Express" χρησιμοποιεί το αεροδρόμιο ως μία από τις βάσεις της. Το 2019, αναμένεται η σύνδεση του αεροδρομίου με τον προαστιακό σιδηρόδρομο του Άλμποργκ.
Θεμιστοκλής Πωλογιώργης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Χανιά. Ο πατέρας του, Χαράλαμπος Πωλογιώργης ή Πωλογεωργάκης (Ίμβρος Κρήτης 1857 - Αθήνα 1920) υπήρξε βουλευτής Χανίων επί Κρητικής Πολιτείας και στη συνέχεια βουλευτής Αττικοβοιωτίας.
Ο Θεμιστοκλής εξελέγη βουλευτής Χανίων στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαίρη Πωλογιώργη και απέκτησαν 2 κόρες.
Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1975 και κηδεύτηκε στα Χανιά την 1η Νοεμβρίου.
Οριόλ Ζουνκέρας

Εκπαίδευση

Στα μαθητικά του χρόνια φοίτησε σε ιταλικό σχολείο της Βαρκελώνης. Ακαδημαϊκά, ξεκίνησε με σπουδές στα οικονομικά αλλά εν τέλει απέκτησε πτυχίο πάνω στη Μοντέρνα και Σύγχρονη Ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και διδακτορικό στην ιστορία της οικονομικής σκέψης από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Η διατριβή του ανέλυε τις απαρχές της σύγχρονης οικονομικής σκέψης στην δυτική Μεσόγειο τον 17ο αιώνα. Εργάστηκε ως καθηγητής στο Τμήμα Μοντέρνας και Σύγχρονης Ιστορίας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, πραγματοποιώντας έρευνα στο Βατικανό και έχει συνεισφέρει σε διάφορα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα των καταλανικών ΜΜΕ σχετικών με την ιστορία ενώ έχει συγγράψει αρκετά βιβλία γύρω από ιστορικά θέματα.

Πολιτική πορεία

Στις Ευρωεκλογές του 2009 εκλέχθηκε ως ανεξάρτητος και εντάχθηκε στη Συμμαχία των Πρασίνων. Τον Ιούνιο του 2011 εκλέχθηκε δήμαρχος του Σαν Μπισένς δελς Ορτς με την υποστήριξη των Πράσινων της Καταλονίας, της Εναλλακτικής Αριστεράς και της Σύγκλισης και Ένωσης, αφήνοντας στην αντιπολίτευση το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Καταλονίας.
Έγινε βουλευτής του καταλανικού κοινοβουλίου τον Νοέμβριο του 2012 και τέθηκε επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του. Ένα μήνα αργότερα υπόγραψε με τον τότε πρόεδρο της Ζενεραλιτάτ, Αρτούρ Μας, συμφωνία σταθεροποίησης της κυβέρνησης που όριζε το 2014 ως το έτος διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας. Στις καταλανικές εκλογές του 2015 συμμετείχε στον συνασπισμό Μαζί για το Ναι. Ορίστηκε αντιπρόεδρος της καταλανικής κυβέρνησης και υπεύθυνος για το τμήμα Οικονομικών.

Φυλάκιση

Ως αποτέλεσμα της συμβολικής ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Καταλονίας τον Οκτώβριο του 2017, ο Οριόλ Ζουνκέρας και έτεροι πολιτικοί που συμμετείχαν στην κυβέρνηση του Κάρλες Πουτζδεμόν προφυλακίστηκαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους μετά από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ισπανίας με την κατηγορίας της εξέγερσης.

Λοιπά στοιχεία

Έχει δηλώσει δημόσια ότι είναι πιστός καθολικός χριστιανός και έχει δύο παιδιά.
Λούτσενετς

Ιστορία

Η περιοχή του Λούτσενετς κατοικούνταν ήδη από την Εποχή του Λίθου. Οι Σλαβικοί πληθυσμοί μετακινήθηκαν στην περιοχή κατά τον 6ο και 7ο αιώνα και τους ακολούθησαν οι Ούγγροι κατά τον 10ο αιώνα.
Η πρώτη έμμεση αναφορά του Λούτσενετς εμφανίστηκε το 1128, όταν στην περιοχή χτίστηκε ένα παρεκκλήσι προς τιμή της Παρθένου Μαρίας. Η πρώτη άμεση αναφορά του οικισμού έγινε το 1247 με την ονομασία Λουτσούνς, ωστόσο μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα παρέμενε ένα απλό χωριό και βρισκόταν εκτός των κύριων εμπορικών διαδρομών. Το 1442, το Λούτσενετς κατακτήθηκε από τα στρατεύματα των Χουσιτών υπό τη διοίκηση του Γιάν Γίσκρα, και το 1451 σημειώθηκε η μάχη του Λούτσενετς όπου τα στρατεύματα του Ιωάννη Ιουνιάδη συγκρούστηκαν με αυτά του Γίσκρα, με τον Γίσκρα να αναδεικνύεται ο νικητής.

Μετά την άλωση του φρουρίου του Φιλάκοβο το 1554 από τους Οθωμανούς, η περιοχή παρέμεινε υπό Οθωμανική διοίκηση έως το 1593, αν και ο κίνδυνος Οθωμανικών επιδρομών παρέμεινε έως και τα τέλη του 17ου αιώνα. Η πόλη πυρπολήθηκε πολλές φορές έως τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848 στάθμευαν στην πόλη Ρωσικά στρατεύματα.
Η πόλη εκσυγχρονίστηκε κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, όταν εγκαταστήθηκαν στην περιοχή βιομηχανίες τούβλων, βυρσοδεψεία, εγκαταστάθηκε τηλέγραφος το 1865, και το 1871 αποτέλεσε μέρος του σιδηροδρομικού δικτύου με σύνδεση στη Βουδαπέστη και τη Ζιλίνα. Μετά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Λούτσενετς έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας, και για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέρος της Σλοβακικής Σοβιετικής Δημοκρατίας το 1919. Το 1938, η πόλη απορροφήθηκε από την Ουγγαρία ως αποτέλεσμα της Πρώτης Επιδίκασης της Βιέννης, και παρέμεινε εκεί έως το 1945 όταν και επέστρεψε στην Τσεχοσλοβακία. Με τη διαίρεση της Τσεχοσλοβακίας το 1993 σε Τσεχία και Σλοβακία, η πόλη αποτέλεσε πλέον μέρος της Σλοβακίας.
Μποφφά (νομαρχία)

Γεωγραφία

Η Μποφφά βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και νότια του Μποκέ. Συνορεύει στα βόρεια με το Μποκέ, στα νοτιοανατολικά με τη Ντουμπρεκά, στα βορειοανατολικά με τη Φριά και το Τελιμελέ και στα δυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό.
1074 Μπελυάφσκια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μπελυάφσκιας εκτιμάται σε 47,82 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0772. Η Μπελυάφσκια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 17 λεπτά.