google/wiki40b huggingface dataset:
Αμπρούτσο

Γεωγραφία

Η περιοχή βρίσκεται στο κέντρο της Ιταλικής χερσονήσου αντικρύζοντας την Αδριατική, την ακολουθεί κατά μήκος 150 km παραλιών και βράχων. Με μια έκταση 10794 km², και συνορεύει στα ανατολικά με την Αδριατική και στα δυτικά με τα Απέννινα, είναι μια από τις πιο ορεινές περιοχές στην Ιταλία (το Κόρνο Γκράντε στον ορεινό όγκο Γκραν Σάσσο, σε 2914 m², είναι η υψηλότερη κορυφή στα Απέννινα). Οι ποταμοί, αν και πολλοί, είναι όλοι εποχιακοί εκτός από τους μεγαλύτερους - τον Πεσκάρα και τον Σάνγκρο. Στο εσωτερικό είναι τα 500 km ² του Εθνικού Πάρκου του Αμπρούτσο, όπου επιβιώνουν σπάνια δείγματα Μεσογειακής πανίδας και χλωρίδας (αίγαγροι, λύκοι, αρκούδες, χρυσαετοί).Το κλίμα ποικίλει - θερμό και ξηρό στην ακτή, αλπικό κλίμα στο ορεινό εσωτερικό. Μεγάλοι δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές συνδέουν την περιοχή με τα νότια, δυτικά και βόρεια της Ιταλίας και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ιστορία

Οι άνθρωποι έχουν κατοικήσει το Αμπρούτσο από την Νεολιθική εποχή.  Ένας σκελετός από την Lama dei Peligni στην επαρχία του Κιέτι έχει ραδιομετρικά χρονολογηθεί στο 6.540 π.Χ. Το όνομα Αμπρούτσο φαίνεται να προέρχεται από το Λατινικό "Praetutii (Πραιτούττιοι) " το οποίο έγινε "Aprutium", αν και στην Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή ήταν γνωστή σε διάφορες εποχές ως Picenum, Sabina et Samnium, Flaminia et Picenum και/ή Campania et Samnium. Αυτή η περιοχή ήταν γνωστή ως Aprutium τον Μεσαίωνα, όπως παραδίδεται από τέσσερις πιθανές πηγές. Πολλοί πιστεύουν ότι το όνομα πρόκειται για παραφθορά του ονόματος Πραιτούτιουμ (Praetutium), ή του ονόματος των κατοίκων, Πραιτούττιοι, που αντικατέστησε το όνομα της κυριότερης πόλης τους Interamnaes, το σημερινό Τέραμο. Άλλες  ετυμολογίες είναι από το λατινικό "aper" (κάπρος), οπότε το Aprutium ήταν "η γη των κάπρων", ή από το "abruptum" (τραχύς, απότομος). Μια πιο πρόσφατη ετυμολογία είναι από την λατινική έκφραση "a Bruttiis" (από τους Bruti), δηλαδή από τη γη που καταλάμβαναν ο λαός των Bruzi, οι οποίοι είχαν μετακινηθεί νότια για να καταλάβουν την περιοχή της Καλάμπρια.
Μέχρι το 1963 ήταν μέρος της περιφέρειας Αμπρούτσο ε Μολίζε ως Abruzzi μαζί με το Μολίζε. Ο όρος Abruzzi προέρχεται από την εποχή που η περιοχή ήταν μέρος του Βασιλείου των Δύο Σικελιών  και το έδαφος διοικείτο ως Abruzzo Citeriore (Εγγύς Αμπρούτσο) και Abruzzo Ulteriore I και II (Άπω Αμπρούτσο I και II ), που ήταν πλησιέστερα και μακρύτερα από τη Νάπολη, την πρωτεύουσα του βασιλείου.
Γιοσινόρι Κιτάσε

Βιογραφία

Τον Ιούλιο του 1978 και όντας 12 ετών, ο Κιτάσε είδε την ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων για πρώτη φορά και ενθουσιάστηκε πολύ με αυτή. Αργότερα, παρακολούθησε ένα βίντεο για το πως γυρίστηκε και άρχισε να ενδιαφέρεται για την διαδικασία της δημιουργίας στην κινηματογραφική βιομηχανία. Αποφάσισε να φοιτήσει στο Nihon University College of Art, και σπούδασε συγγραφή σεναρίων και δημιουργία ταινιών. Αν και τον ευχαριστούσε η κινηματογράφηση, έδειξε πολύ μεγαλύτερο πάθος για την επεξεργασία μετά την παραγωγή. Ένιωθε ότι αυτό του επέτρεπε να δίνει στα αποσπάσματα ένα εντελώς νέο νόημα, και να επικαλείται τα συναισθήματα των θεατών. Ένα χρόνο μετά την αποφοίτησή του, ο Κιτάσε εργάστηκε σε ένα μικρό animation σχεδίων, που έβγαζε τηλεοπτικά προγράμματα και διαφημίσεις σε μορφή κινουμένων σχεδίων.
Όταν έπαιξε Final Fantasy για πρώτη φορά, σκέφτηκε μια αλλαγή στη βιομηχανία παιχνιδιών, καθώς ένιωσε ότι είχε προοπτικές, όσον αφορά το animation και τη αφήγηση. Παρ' ότι δεν είχε γνώση ανάπτυξης λογισμικού, έκανε αίτηση στην εταιρία που ανέπτυξε το παιχνίδι, τη Square, και προσλήφθηκε το 1990. Τα επόμενα 10 χρόνια κέρδισε εμπειρία ως "κειμενογράφος γεγονότων", αλλά και διευθύνοντας τις εκφράσεις και τις κινήσεις των χαρακτήρων, ενώ επίσης ρυθμίζοντας το συγχρονισμό και τις μεταβάσεις της μουσικής. Ο ίδιος έχει συγκρίνει αυτή τη δουλειά με τη σκηνοθεσία ηθοποιών ταινιών.
Όταν πολλοί παίκτες ανταποκρίθηκαν στον επιστημονικής φαντασίας κόσμο του Final Fantasy VII και του Final Fantasy VIII, ζητώντας έναν "απλό κόσμο φαντασίας", ο Κιτάσε προσπάθησε να διευρύνει την νόημα της λέξης "φαντασία" πέρα από αυτό μιας μεσαιωνικής ευρωπαϊκής περιοχής. Αυτό ώθησε το υπόβαθρο του Final Fantasy X να είναι η νοτιοανατολική Ασία. Ο Κιτάσε έχει αναφερθεί στο Final Fantasy VII και τον πρωταγωνιστή του, Cloud Strife, ως το αγαπημένο του βιντεοπαιχνίδι και χαρακτήρα βιντεοπαιχνιδιού, αντίστοιχα. Επίσης, έχει δηλώσει σε συνέντευξή του, ότι λατρεύει τα βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου.
Ίνγκριντ Ντωμπέσις

Βιογραφία

Η Daubechies γεννήθηκε στο  Houthalen του Βελγίου, και ήταν η κόρη του Marcel Daubechies (πολιτικός μηχανικός ορυχείων) και της Simone Duran (τότε νοικοκυρά, αργότερα εγκληματολόγος). Η Ingrid θυμάται ότι, όταν ήταν μικρό κορίτσι και δεν μπορούσε να κοιμηθεί, δεν μετράνε αριθμούς, όπως θα περίμενε κανείς από ένα παιδί, αλλά άρχισε να πολλαπλασιάζει αριθμούς με το δύο από τη μνήμη. Έτσι, ως παιδί, είχε ήδη εξοικειωθεί με τις ιδιότητες της εκθετικής αύξησης. Οι γονείς της έμαθαν ότι μαθηματικές αντιλήψεις, όπως οκώνος και το τετράεδρο, της ήταν γνωστές πριν φτάσει την ηλικία των 6 ετών. Αρίστευσε στο δημοτικό σχολείο και προσπέρασε μια τάξη μετά από μόλις 3 μήνες. Μετά την ολοκλήρωση του Λυκείου στο Turnhout μπήκε στο Vrije Universiteit Brussel στα 17 της.  Η Daubechies ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές στη φυσική στο Vrije Universiteit Brussel  το 1975. Κατά τα επόμενα χρόνια, επισκέφτηκε το CNRS Κέντρο Θεωρητικής Φυσικής στη Μασσαλία αρκετές φορές, όπου συνεργάστηκε με τον Άλεξ Grossmann· αυτή η εργασία ήταν η βάση για το διδακτορικό της στην κβαντική μηχανική. Έλαβε το Διδακτορικό της στη θεωρητική φυσική το 1980, και συνέχισε την ερευνητική της καριέρα στο Vrije Universiteit Brussel μέχρι το 1987, ανεβαίνοντας βαθμίδες μέχρι και θέσεις περίπου ισοδύναμες με τη θέση του αναπληρωτή καθηγητή και του ερευνητικού αναπληρωτή καθηγητή το 1981, και του ερευνητικού επίκουρου-καθηγητή το 1985,  χρηματοδοτούμενη από μια υποτροφία του NFWO (Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek).
Το 1985 η Daubechies γνώρισε τον μαθηματικό Robert Calderbank·Τότε, σε μια τρίμηνη επίσκεψη μέσω του προγράμματος ανταλλαγής  της AT&T Bell Laboratories, New Jersey στο μαθηματικό παράρτημα της Philips Research στις Βρυξέλλες, παντρεύτηκαν το 1987, αφού η Daubechies είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος του 1986 ως επισκέπτης-ερευνητής στο Courant Institute of Μαθηματικών Επιστημών. Στο Courant έκανε την πιο γνωστή της ανακάλυψη: με βάση quadrature mirror φίλτρο-τεχνολογία αυτή κατασκευάστηκε συμπαγώς υποστηρίζεται η συνεχής κυματίδια που θα απαιτούν μόνο ένα πεπερασμένο ποσό της μεταποίησης, με αυτόν τον τρόπο επιτρέποντας wavelet θεωρία να εισέλθουν στην σφαίρα της ψηφιακής επεξεργασίας σήματος.
Τον ιούλιο του 1987, Daubechies εντάχθηκε στο Murray Hill, AT&T Bell Laboratories" New Jersey τις εγκαταστάσεις. Το 1988 κυκλοφόρησε το αποτέλεσμα σε Ανακοινώσεις για την Αγνή και Εφαρμοσμένα Μαθηματικά.
Επανάσταση των Γαρυφάλλων

H επανάσταση των γαρυφάλλων (πορτογαλικά: Revolução dos Cravos) ήταν μια επανάσταση στην Πορτογαλία στις 25 Απριλίου του 1974.

Υπόβαθρο

Στις 28 Μαΐου του 1926, πραξικοπηματίες στρατιωτικοί εγκατέστησαν στην Πορτογαλία μια φασιστική δικτατορία με επικεφαλής τον Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ, ο οποίος έγινε αρχικά υπουργός οικονομικών το 1928, και στη συνέχεια πρωθυπουργός το 1932. Το νέο καθεστώς ονομάστηκε "Estado Novo" (Νέο Κράτος) και έμεινε στην εξουσία έως το 1974.
Ο πόλεμος που διεξήγαγε αργότερα η Πορτογαλία από το 1961 έως το 1974 για να διατηρήσει τον έλεγχο των αποικιών της στην Αφρική, είχε αποβεί ιδιαίτερα δαπανηρός, ωθώντας φιλοδημοκρατικά και φιλοκομμουνιστικά μέλη του Πορτογαλικού στρατού να στραφούν εναντίον του καθεστώτος, συγκροτώντας το Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων (Movimento das Forcas Armadas), το οποίο οργάνωσε πραξικόπημα.

Η επανάσταση

Στις 25 Απριλίου του 1974, ώρα 12:20 μ.μ. δόθηκε σύνθημα από το ραδιόφωνο στα μέλη του Κινήματος να καταλάβουν στρατηγικά σημεία εξουσίας στη χώρα. Αν και οι πραξικοπηματίες απηύθυναν έκκληση στους κατοίκους της Λισαβόνας να μείνουν στα σπίτια τους, χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους και αναμείχθηκαν με τους στρατιώτες των επαναστατών, βάζοντας γαρύφαλλα στις κάνες των όπλων τους (εξού και η ονομασία της επανάστασης). Έξι ώρες μετά το καθεστώς είχε καταρρεύσει. Η επανάσταση ήταν σχεδόν αναίμακτη με μόλις 4 νεκρούς. Παρόλα αυτά δεν χαρακτηρίζεται ως λαϊκή επανάσταση, καθώς δεν υπήρξαν εκδηλώσεις του λαού πριν το πραξικόπημα.

Επακόλουθα

Επακόλουθη ήταν η άμεση ανεξαρτητοποίηση όλων των πορτογαλικών αποικιών, εκτός του Ανατολικού Τιμόρ το οποίο κατελήφθη από την Ινδονησία.
Στις 25 Απριλίου του 1975 διοργανώθηκαν στην Πορτογαλία οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, για την ψήφιση νέου συντάγματος. Το 1976 έγιναν εκ νέου εκλογές και η πρώτη συνταγματική πλέον κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα.
Φυσαρμόνικα

Η φυσαρμόνικα είναι ένα πνευστό μουσικό όργανο, οι ήχοι του οποίου παράγονται από μια σειρά ελεύθερα παλλόμενων γλωττίδων που φέρονται εντός μικρών φρεατίων, (10 - 16), όμοιας διάταξης σε σειρά.
Οι ήχοι του οργάνου παράγονται είτε με δυνατή εκπνοή (φύσημα) είτε με εισπνοή (ρούφηγμα) μετακινούμενο δεξιά - αριστερά στα χείλη. Δια του τρόπου αυτού από τα παλλόμενα ορειχάλκινα γλωσσίδια παράγονται μουσικοί φθόγγοι διατονικής κλίμακας και ορισμένες συγχορδίες. Ορισμένα μοντέλα φυσαρμόνικας περισσότερο επαγγελματικά φέρουν ειδικό σύρτη - μπάρα, με τον οποίο καλύπτονται μερικοί σωληνίσκοι των γλωττίδων επιτυγχάνοντας έτσι μια ιδιαίτερη χρωματική κλίμακα φθόγγων, όπως το λεγόμενο «τρέμολο» ή ακόμα και .
Η φυσαρμόνικα φέρεται είτε με το ένα χέρι, είτε με τις παλάμες χεριών δημιουργώντας έτσι ένα αντηχείο, είτε τέλος επί σταθερής επιστήθιας βάσης που επιτρέπει στον φυσαρμονίστα ελευθερία χεριών για παράλληλη χρήση άλλου μουσικού οργάνου.
Πρόγονος του οργάνου αυτού φέρεται ο πολύαυλος των αρχαίων Ελλήνων, καθώς και το σενγκ των Κινέζων ή το σο των Ιαπώνων. Στη Δύση, το όργανο αυτό διαδόθηκε περί τον 19ο αιώνα σε χρήση μουσικής κυρίως μπλουζ και κάντρι. Στην Ελλάδα, η χρήση του είναι σχετικά περιορισμένη κυρίως στο ελαφρό τραγούδι και του νέου κύματος που αναπτύχθηκε στις δεκαετίες του 1960 και 1970.
Με τον όρο φυσαρμόνικα χαρακτηρίζονται και κάποια απλά ακορντεόν που αντί για πλήκτρα φέρουν οπές που κλείνει ο οργανοπαίκτης με τα  δάχτυλά του.
Βάσος Φαληρέας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βάσος Φαληρέας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1905 και καταγόταν από την Καρδαμύλη της Μάνης. Σπούδασε ζωγραφική από το 1924 έως το 1929 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας με δασκάλους τους διάσημους καθηγητές της Σχολής Γεώργιο Ιακωβίδη και Θωμά Θωμόπουλο.
Το 1930 ο Φαληρέας, προκειμένου να τελειοποιήσει τις τεχνικές του, φεύγει για το Παρίσι και μέχρι το 1935 εργάζεται κοντά στους Γάλλους γλύπτες Σαρλ Ντεσπιώ (Charles Despiau) και Αριστίντ Μαγιόλ (Aristide Maillol). Εκείνη την εποχή, παρακολουθεί και μαθήματα χαρακτικής από τον Έλληνα χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη, ο οποίος ζούσε στο Παρίσι.
Στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων, που πραγματοποιήθηκε το 1937 στη γαλλική πρωτεύουσα, ο Φαληρέας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο για το έργο του «Γαλήνη» (1936), που είχε εκθέσει στο γαλλικό περίπτερο, καθώς και αργυρά μετάλλια για τα έργα «Γυμνό» και «Κεφαλή», με τα οποία μετείχε στο ελληνικό περίπτερο. Την ίδια χρονιά της βράβευσής του στην Έκθεση των Παρισίων, ο Φαληρέας τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α'. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στο Παρίσι, ενώ το 1976 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ο Φαληρέας πέθανε από συγκοπή στις 7 Οκτωβρίου 1979, ενώ συνεδρίαζε η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1979, όπου μετείχε ως πρόεδρος της επιτροπής. Το 1980 και το 1989 με απόφαση των συγγενών και κληρονόμων του καλλιτέχνη, δεκάδες έργα του παραχωρήθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.
Απόλλων 12

Η αποστολή

Στις 14 Νοεμβρίου του 1969, οι Τσαρλς Κόνραντ, Ρίτσαρντ Γκόρντον και Άλαν Μπιν έλαβαν τις θέσεις τους στο όχημα διακυβέρνησης Yankee Clipper, στην κορυφή ενός πυραύλου-φορέα Saturn V.
Η σεληνάκατος του Απόλλων 12 ήταν προγραμματισμένη να προσεληνωθεί στον Ωκεανό των Καταιγίδων και ένας από τους κυριότερους στόχους της αποστολής ήταν να εντοπιστεί το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Surveyor 3 που είχε προσεληνωθεί εκεί το 1967 και να επιστραφούν τμήματά του στη Γη για εξέταση.
Η αποστολή του Απόλλων 12 αποδείχθηκε απόλυτα επιτυχημένη και οι Κόνραντ και Μπιν πραγματοποίησαν δύο περιπάτους συνολικής διάρκειας 7 ωρών. Οι πρώτες στιγμές της ωστόσο παρ' ολίγον να αποδειχθούν μοιραίες. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε εν μέσω θύελλας και υπό καταρρακτώδη βροχή. Δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση κι ενώ βρισκόταν σε ύψος 1.800 μέτρων, το Απόλλων κτυπήθηκε από κεραυνό. Ένας δεύτερος κεραυνός το κτύπησε σε ύψος 4.600 μέτρων καίγοντας τους μετρητές καυσίμων και αποσυντονίζοντας το αδρανειακό σύστημα πλοήγησης. Οι αισθητήρες υπερφόρτωσης αμέσως αποσύνδεσαν τα ηλεκτρικά στοιχεία και ενεργοποίησαν το αναπληρωματικό σύστημα παροχής ισχύος.
Για λίγα λεπτά ουδείς γνώριζε την έκταση της καταστροφής ή εάν ήταν καν δυνατόν να συνεχιστεί η πτήση. Ωστόσο, η άνοδος του διαστημοπλοίου συνεχίστηκε κανονικά. Μόλις το Απόλλων εισήλθε σε τροχιά, οι τρεις αστροναύτες άρχισαν την επιχείρηση διάσωσης της αποστολής για να διαπιστώσουν ότι, ως εκ θαύματος, οι ζημιές ήταν στην πραγματικότητα ασήμαντες. Χωρίς καμία δυσκολία επανασυντόνισαν το σύστημα πλοήγησης και επανενεργοποίησαν τα όργανα και τα ηλεκτρικά στοιχεία. Λίγο αργότερα, το Απόλλων 12 τέθηκε σε πορεία προς τη Σελήνη και ο τρίτος όροφος του Saturn V πυροδοτήθηκε για τελευταία φορά.
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1874

Οι δημοτικές εκλογές του 1874 άρχισαν στις 4 και τελείωσαν στις 8 Ιανουαρίου 1874.
Δήμος Χρυσούπολης

Καταργηθέντες οικισμοί του δήμου Χρυσούπολης

Ο δήμος Χρυσούπολης περιλάμβανε στο παρελθόν και τον οικισμό Περιστερώνα που καταργήθηκε το 1951, και τους οικισμούς Ποντιάς και Προάστειο που καταργήθηκαν το 1961.

Διατελέσαντες κοινοτάρχες και δήμαρχοι

Η Χρυσούπολη έγινε δήμος το 1946. Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν οι εξής:
La passione (ταινία)

Υπόθεση

Ρώμη. Ο Τζιάννι Ντιμπουά είναι σκηνοθέτης σε  δημιουργική κρίση εδώ και πέντε χρόνια, ο οποίος  ενώ βρίσκεται στο σπίτι του στην Πιάτσα Αννιμπαλιάνο, καλείται  επειγόντως στην Τοσκάνη, όπου ανακαλύπτει ότι οι παλιές σωλήνες του σπιτιού του (η ταινία γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στο Καζάλε Μαρίτιμο, αλλά και στο Μοντεκατίνι Βαλ ντι Τσετσίνα και τις γειτονικές περιοχές), έχουν καταστρέψει τον τοίχο του διπλανού κτιρίου, μιας εκκλησίας, υπέροχα διακοσμημένης με μια τοιχογραφία του 16ου αιώνα. Ο δήμος της περιοχής του προτείνει έναν τρόπο για να αποφύγει την καταγγελία στην Επιτροπή Πολιτιστικής Κληρονομιάς: να σκηνοθετήσει την παραδοσιακή αναπαράσταση των Παθών του Ιησού. Την ίδια στιγμή,ο Ντιμπουά βρίσκει την ευκαιρία για εκδίκηση: η στάρλετ της τηλεόρασης, Φλιαμίνια Σμπαρμπάτο, έχει την πρόθεση να γυρίσει μια ταινία μαζί του, αλλά ο ίδιος δεν έχει ακόμα στο μυαλό του καμιά ιδέα.
Ενώ είναι αναγκασμένος να παραμείνει στο χωριό, συναντιέται με τον Ραμίρο, έναν πρώην κατάδικο που αποδεικνύεται ικανότατος ως βοηθός σκηνοθέτη και καταφέρνει να οργανώσει όλη την παράσταση. Μένει μόνο ένας ρόλος κενός, αυτός του Ιησού, και η μόνη λύση είναι ο Αμπρουσκάτι, τοπική διασημότητα,  ερασιτέχνης μετεωρολόγος και τόσο ανίκανος ηθοποιός όσο και ιδιόρρυθμος. Ενώ ο Ραμίρο  καταζητείται από την αστυνομία και αναγκάζεται να δραπετεύσει από το χωριό, ο αγχωμένος Ντιμπουά καταλήγει να μαλώσει τόσο με τον Αμπρουσκάτι, από τον οποίο αναγκάζεται από τους διοργανωτές να ζητήσει συγνώμη για το καλό της παράστασης, όσο  με την Φλαμίνια, η οποία δεν έχει αποδεχθεί το θέμα που αυτοσχεδίασε ο σκηνοθέτης, όσο και με τον παραγωγό, ο οποίος διακόπτει τις σχέσεις μαζί του.
Το βράδυ της παράστασης φαίνονται όλα εντάξει, αλλά ο Αμπρουσκάτι έχει χτυπήσει  και δεν είναι σε θέση να παίξει και ο Ντιμπουά φαίνεται να έχει παραιτηθεί μπροστά σε αυτή την νέα αποτυχία. Αλλά όταν ανάβουν τα φώτα , στο κέντρο της σκηνής εμφανίζεται ο εύσωμος Ραμίρο, ένας Ιησούς, που παρόλο που το κοινό αρχίζει να κοροϊδεύει, χάρη στις συμβουλές του Ντιμπουά, καταφέρνει να προσφέρει μια ερμηνεία γνήσια, συγκινητική και καταχειροκροτούμενη, φέρνοντας την επιτυχία, ακόμη και αν στο τέλος των Παθών, μια βίαιη καταιγίδα σκορπίζει το κοινό και τους ηθοποιούς, αφήνοντας μόνους στον σταυρό τον Ραμίρο και τους δύο μετανάστες στο ρόλο των ληστών. Ο Ντιμπουά στο τέλος γυρίζει πίσω στο σπίτι και καθώς έχει σταματήσει σε μια ψησταριά στον αυτοκινητόδρομο, παίρνει στυλό και  χαρτί και αρχίζει να αναπτύσσει το θέμα της νέας του ταινίας.
Φρίντριχ φον Τίερς

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1852 στο Μάρμπουργκ αν ντερ Λάαν. Παππούς του ήταν ο κλασικός φιλόλογος Ειρηναίος Θείρσιος. Μεγάλωσε στο Μάρμπουργκ. Μετά το απολυτήριο του γυμνασίου σπούδασε αρχιτεκτονική από το 1868 ως το 1873 στο Πολυτεχνείο της Στουτγκάρδης. Εργάστηκε αρχικά ως υπάλληλος και γρήγορα άνοιξε δικό του γραφείο. Περιηγήθηκε την Ευρώπη πολλές φορές και μελέτησε τα αρχαία μνημεία. Επέστρεψε στην Γερμανία και αναγορεύτηκε καθηγητής (Habilitation) στο Πολυτεχνείο του Μονάχου. Εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, και έκτισε μνημειώδη κτίρια και κατασκευές σε όλη τη Γερμανία. Τιμήθηκε με τους τίτλους «φον» και «ρίττερ».
Απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1921 στο Μόναχο. Ήταν αδελφός του καθηγητή της Αρχιτεκτονικής Άουγκουστ Τίερς και θείος του καθηγητή της κλασικής φιλολογίας Φρίντριχ Τίερς.
Ζοβενέλ Μοΐζ

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε από οικογένεια μεσαίας τάξης στην Τρου ντι Νορ, της Nord-Est. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και η μητέρα του μοδίστρα.
Τον Ιούλιο του 1974, η οικογένειά του μετακόμισε στο Πορτ-ο-Πρενς. Ο Ζοβενέλ σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κισκέγια και παντρεύτηκε τη Μαρτίν Μαρί Ζοζέφ Ετιέν, το 1996. Την ίδια χρονιά έφυγε από την πρωτεύουσα και εγκαταστάθηκε στο Πορ ντε Πε, όπου ασχολήθηκε με τον αγροτικό τομέα.

Καριέρα

Με ελάχιστο κεφάλαιο, ο Μοΐζ δημιούργησε την πρώτη του επιχείρηση στην Port-de-Paix. Λίγο μετά, ξεκίνησε ένα έργο για να παρέχει καθαρό νερό σε αγροτικές περιοχές. Με δάνεια από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ιδιώτες, άνοιξε ένα εργοστάσιο νερού, το οποίο εξυπηρετεί τις υπηρεσίες του Nord-Ouest και Nord-Est.
Το 2012, στην Trou-du-Nord, ίδρυσε την ανώνυμη εταιρεία Agritrans SA και βοήθησε στην ανάπτυξη μιας γεωργικής ζώνης ελεύθερου εμπορίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν πολλά γεωργικά έργα.

Πολιτική καριέρα

Το 2015, ο Πρόεδρος Μισέλ Μαρτελί έδωσε το χρίσμα στον Μοΐζ να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Αϊτινό Κόμμα Τε Παλ (PHTK).
Στις 27 Νοεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε ότι ο Μοΐζ είχε κερδίσει τον πρώτο γύρο των εκλογών με βάση τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, με εκτιμώμενο ποσοστό συμμετοχής το 21%.
Ο Μοΐζ ορκίστηκε Πρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Φεβρουαρίου 2017.
Ανδριάντας του Λάδα

Χρονολόγηση

Πιστεύεται ότι ήταν τοποθετημένο στην Ολυμπία, αν και η πληροφορία αυτή δεν είναι εξακριβώσιμη. Ως έργο του Μύρωνα χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ.
Περιττές συναρτήσεις

Χαρακτηριστικά της περιττής συνάρτησης

Λόγω της ιδιότητάς της για τη μελέτη της περιττής συνάρτησης αρκεί να μελετηθεί για τιμές του ενός προσήμου, για παράδειγμα για x μεγαλύτερο ή ίσο του μηδενός. Τα αποτελέσματα μπορούν να γενικευούν κατάλληλα και για τις υπόλοιπες τιμές έχοντας μια πλήρη εικόνα της συνάρτησης.

Πεδίο ορισμού

Το πεδίο ορισμού της περιττής συνάρτησης είναι συμμετρικό ως προς το μηδέν. Για παράδειγμα, αν το διάστημα [2,6) ανήκει στο πεδίο ορισμού, τότε ανήκει και το διάστημα (-6,-2].

Συνέχεια-Παραγωγισιμότητα

Η περιττή συνάρτηση δεν είναι κατά ανάγκη συνεχής ή παραγωγίσιμη. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αν η συνάρτηση έχει την ιδιότητα της συνέχειας ή της παραγωγισιμότητας σε ένα σημείο ή διάστημα έχει και την ίδια ιδιότητα στο συμμετρικό ως προς τον άξονα y'y σημείο ή διάστημα. Επιπλέον, η παράγωγος, αν υπάρχει είναι άρτια συνάρτηση.

Μονοτονία

Η μονοτονία της συνάρτησης, όπου υπάρχει, είναι ίδια σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Για παράδειγμα, αν μια περιττή συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα στο (-2,-1], τότε η ίδια συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα το [1,2).

Ασύμπτωτες

Οι ασύμπτωτες, αν υπάρχουν, είναι συμμετρικές ως προς την αρχή των αξόνων Ο, άρα και παράλληλες μεταξύ τους.

Σύνολο τιμών-Ρίζες

Το σύνολο τιμών περιττής συνάρτησης ταυτίζεται με την ένωση του πεδίου των θετικών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού) και του πεδίου των αρνητικών αριθμών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού). Τα δύο επιμέρους σύνολα τιμών είναι συμμετρικά μεταξύ τους ως προς το μηδέν. Σε κάθε περιττή συνάρτηση, αν στο πεδίο ορισμού συμπεριλαμβάνεται και το μηδέν ισχύει ότι f(0)=0. Το σύνολο των ριζών περιττής συνάρτησης είναι περιττό.

Κοιλοκυρτότητα

Η κοιλοκυρτότητα της συνάρτησης, όπου ορίζεται, είναι του αντίθετου είδους σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Η δεύτερη παράγωγος της συνάρτησης, αν ορίζεται, είναι και αυτή περιττή.
Το άρθρο βασίστηκε στη διαδικασία της μαθηματικής ανάλυσης συνάρτησης που αναγράφεται στο βιβλίο Μαθηματικά θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης, ISBN 960-06-0703-6 ΟΕΔΒ εκδόσεις 2008, παράγραφος 2.10, σελίδα 287
Χρήστος Αγγουράκης

Εκτός αθλητισμού

Είναι ελεύθερος επαγγελματίας, είναι έγγαμος και έχει ένα γιο.
Κόσμος 1164

Αποστολή

Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Μολνίγια-Μ στις 12 Φεβρουαρίου 1980 (00:53 UTC). Η εκτόξευση ήταν ανεπιτυχής και ο δορυφόρος τέθηκε σε τροχιά χαμηλότερη από την αναμενόμενη. Έλαβε αριθμό στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος" καθώς και τον διεθνή προσδιοριστή 1980-013A. Η Διοίκηση Διαστήματος των ΗΠΑ του έδωσε τον αριθμό 11700 στον Κατάλογο Δορυφόρων. Ο Κόσμος 1164 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα την ίδια ημέρα.
Πολωνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Ιστορία

Η Πολωνική Ομοσπονδία Αθλημάτων ιδρύθηκε το 1928 και έγινε μέλος της FIBA το 1934. Το 1957, ιδρύθηκε η Πολωνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Ούγος Β΄ του Σαλόν-Αρλαί

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Αρλαί και της Μαργαρίτας των Μέλλο, κόρης του Ντρε Δ΄ κυρίου του Σατώ-Σινόν & Σαντ-Ερμίν.
Το 1388 απεβίωσε σε ηλικία 54 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο γιος τού αδελφού του Λουδοβίκου Α΄, ο Ιωάννης Γ΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1363 τη Λευκή κυρία του Φροντεναί, κόρη τού Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Γενεύης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ευδοκία Κομνηνή (κόρη Αλέξιου Α΄)

Βιογραφία

Ήταν το πέμπτο από τα εννέα παιδιά του Αλεξίου Α΄ και της Ειρήνης Δούκαινας. Όταν γεννήθηκε ο πατέρας της ήταν ήδη Αυτοκράτορας, έτσι αποκλήθηκε πορφυρογέννητη. 
Το 1109 ή λίγο μετά παντρεύτηκε τον κουροπαλάτη Κωνσταντίνο (ή Μιχαήλ) Ιασίτη. Όμως ο Ιασίτης δεν συμπεριφερόταν με σεβασμό στη σύζυγο και στην μητέρα της. Όπως αναφέρει ο Ιωάννης Ζωναράς, όταν η Ευδοκία ασθένησε, η μητέρα της την περιόρισε σε μονή (ήταν ο μόνος τρόπος για να χωρίσει) και ο Ιασίτης αποβλήθηκε από το Παλάτι. 
Αυτό έγινε πριν το 1116, όταν η Ειρήνη Δούκαινα συνέθεσε το πρώτο μέρος του Τυπικού της μονής της Κεχαριτωμένης και το παρέδωσε στην Ευδοκία, στην οποία εμπιστεύτηκε τη διαχείριση της μονής. Αργότερα, το 1118, όταν ο Αλέξιος Α΄ ήταν στην επιθανάτιο κλίνη, η Ευδοκία ήταν εκεί βοηθός του. Απεβίωσε πριν το 1130-31· ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βάρζος θεωρεί πιθανό το έτος 1129.

Οικογένεια

Το 1109 ή λίγο πριν παντρεύτηκε τον κουροπαλάτη Κωνσταντίνο Ιασίτη. Απέκτησαν δύο τέκνα, που τα ονόματά τους δεν μας είναι γνωστά.