google/wiki40b huggingface dataset:
HK G3

Η χρήση και κατασκευή του σε άλλες χώρες

Το G3 (Gewehr 3) αποτελεί τροποποίηση του ισπανικού τυφεκίου CETME. Η παραγωγή του ξεκίνησε αρχικά το 1941 από τη γερμανική κρατική βιομηχανία και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα από τη Heckler und Koch, καθώς και από βιομηχανίες της Γαλλίας, της Πορτογαλίας, της Σουηδίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας (από την ΕΒΟ) και πολλών ακόμη χωρών οι οποίες παράγουν το όπλο κατόπιν αδείας. Οι χώρες που χρησιμοποιούν το G3 ξεπερνούν τις 60. Οι τύποι του G3 που έχουν κατασκευαστεί είναι οι εξής: G3, G3A1, G3A2,G3A3, G3A3ZF, G3A4, GESG/1. Το τυφέκιο Α4 φέρει πτυσσόμενο κοντάκιο, το A3ZF φέρει διόπτρα και προορίζεται για ελεύθερους σκοπευτές και το GESG/1 κατασκευάστηκε για χρήση από τους ελεύθερους σκοπευτές της γερμανικής αστυνομίας. Οι διαφορές μεταξύ των άλλων τύπων είναι μικρές.

Το G3A3/A4 στον Ελληνικό Στρατό

Το 1977 το Ελληνικό Δημόσιο υπέγραψε σύμβαση με τη Δυτικογερμανική εταιρεία Heckler und Koch για την κατασκευή, από την Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (ΕΒΟ), των τυφεκίων G3A3 και G3A4. Οι μονάδες του Ελληνικού Στρατού άρχισαν να εξοπλίζονται με αυτά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Αρχικά χορηγήθηκαν στην πλειονότητα των μονάδων, με εξαίρεση αυτές των Ειδικών Δυνάμεων και του Δ΄ Σ.Σ., οι οποίες συνέχισαν να χρησιμοποιούν τυφέκια FN, καθώς και κάποιες μονάδες των Σωμάτων Ασφαλείας και του Εσωτερικού, οι οποίες έφεραν αμερικανικό οπλισμό. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αντικαταστάθηκε και ο οπλισμός του Δ΄ Σ.Σ. από τυφέκια G3. Σήμερα τα G3 χρησιμοποιούνται από όλες σχεδόν τις μονάδες των Σωμάτων και του Εσωτερικού που χρησιμοποιούν τυφέκια FN. Το G3A3 φέρεται από τους στρατιώτες και το G3A4 από τους Υπαξιωματικούς και (από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα) τους κατώτερους Αξιωματικούς και σε στρατιώτες που έχουν ειδικότητα πλήρωμα άρματος (πυροβολητές, οδηγοί, γεμιστές, αρχηγοί).
Ανρί Ρουσσώ

Βιογραφία

Ο Ανρί Ρουσσώ γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1844 στην πόλη Λαβάλ της Γαλλίας. Ήταν μέτριος σε πολλά μαθήματα του σχολείου, είχε όμως κλίση στη ζωγραφική και στη μουσική.  Το 1868, μετά τον θάνατο του πατέρα του, μετακόμισε στο Παρίσι για να υποστηρίξει τη χήρα μητέρα του και δούλεψε ως κυβερνητικός υπάλληλος. Την ίδια χρονιά, ο Ρουσσώ παντρεύτηκε την Κλεμάνς Μπουατάρντ, με την οποία απέκτησαν 9 παιδιά και η οποία πέθανε το 1888. Το 1898 ξαναπαντρεύτηκε τη Ζοζεφίν Νουρί. Άρχισε να ζωγραφίζει συστηματικά στα 40 του, ενώ στα 49 του χρόνια αποσύρθηκε από τη δουλειά του για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική.

Το έργο του

Μερικά από τα έργα του απεικονίζουν ζούγκλες, παρόλο που εκείνος δεν είχε πάει ποτέ σε ζούγκλα. Λέγεται πως πήρε την έμπνευσή του από εικονογραφημένα βιβλία και βοτανικούς κήπους στο Παρίσι.
1235 Σόρια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σόριας εκτιμάται σε 13,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι CX (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,06. Η Σόρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 52,7 ημέρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή (Warner & Stephens 2009).
Κύριλλος Β΄ Ιεροσολύμων

Βιογραφικά Στοιχεία

Εκλέχθηκε Πατριάρχης Ιεροσολύμων το 1845 και ενδιαφέρθηκε προτίστως για την πνευματική ανάπτυξη της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, ιδρύοντας σχολεία, φιλανθρωπικά Ιδρύματα, πτωχοκομεία, κλπ. Κατά το 1855 ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη το Παρθεναγωγείο του Παναγίου Τάφου, ενώ επί της πατριαρχείας του ιδρύθηκαν το Τυπογραφείο του Ιερού Κοινού του Παναγίου Τάφου, η Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού και η Εξαρχία του Παναγίου Τάφου εν Ελλάδι.
Είχε προσωπική φιλία με τον Εθνικό Ευεργέτη Σαράντη Αρχιγένη και εγκαινίασε τα Αρχιγένειο Παρθεναγωγείο κατά το 1857.
Τον διαδέχθηκε το 1872 ο Προκόπιος Β' Ιεροσολύμων.
Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Ιερουσαλήμ το 2004, με την φροντίδα του Ιεροσολύμων Ειρηναίου και του Αρχιεπισκόπου Ανθηδόνος Νεκταρίου, Εξάρχου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη.
Σουλεϊμάν ιμπν Κουτουλμίς

Ίδρυση του Σουλτανάτου του Ρουμ

Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας ζήτησε την βοήθεια τού Σουλεϊμάν Α΄ εναντίον του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη, που διοικούσε το Θέμα Ανατολικών και τον αμφισβητούσε στον θρόνο. Ο Σουλεϊμάν αιφνιδίασε ένα μικρό στρατιωτικό σώμα του Βοτανειάτη ανάμεσα στην Κιουτάχεια και το Ιζνίκ· ο σφετεριστής Βοτανειάτης έπεισε ωστόσο στο τέλος τον Σουλεϊμάν να τον υποστηρίξει. Η υποστήριξη του Σουλεϊμάν ήταν επιτυχής και ο Βοτανειάτης σαν ανταμοιβή του παραχώρησε πρόσβαση στην Ασιατική πλευρά του Βοσπόρου, πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Ο Σουλεϊμάν ιμπν Κουτουλμίς υποστήριξε σε δύο χρόνια έναν άλλον σφετεριστή, τον Νικηφόρο Μελισσηνό. Ο Νικηφόρος Μελισσηνός άνοιξε τις πύλες της Νίκαιας στους Τουρκομάνους και επέτρεψε στον Σουλεϊμάν να εγκαταστήσει μία μόνιμη στρατιωτική βάση. Σε λίγο καιρό ολόκληρη η Βιθυνία βρισκόταν στον έλεγχο του Σουλεϊμάν· αυτό δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, επειδή ο Αυτοκράτορας στην Κωνσταντινούπολη δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τους υποτελείς του στην Ανατολή. Ο Σουλεϊμάν ιμπν Κουτουλμίς εγκατέλειψε την Νίκαια (1084) και άφησε στην θέση του τον ευγενή Αμπντούλ Κασίμ.

Δολοφονία

Ο Σουλεϊμάν επέκτεινε σύντομα το βασίλειο του: κατέλαβε την Αντιόχεια και αφού έσφαξε τους κατοίκους, έκλεψε τους θησαυρούς από την εκκλησία του Αγίου Κασσιανού και ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί. Δολοφονήθηκε κοντά στην Αντιόχεια από τον Τουτούς (1086), τον Σελτζούκο κυβερνήτη της Συρίας· δεν είναι βέβαιο αν τον θανάτωσε ο Τουτούς από πίστη στον Μεγάλο Σουλτάνο των Σελτζούκων Μαλίκ Σαχ Α΄ ή για προσωπικούς λόγους. Ο γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Α΄ μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στο Ισφαχάν, αλλά με τον θάνατο του Μαλίκ Σαχ Α΄ έγινε ο νέος Σουλτάνος του Ρουμ.
Νήσος Αγίου Γεωργίου (Φλόριντα)

Το νησί του Αγίου Γεωργίου (Αγγλικά: St. George Island) είναι ένα επίμηκες νησί που βρίσκεται ανάμεσα στον κόλπο Απάλαχηκολα και τον κόλπο του Μεξικού στην επαρχία Φράνκλην της Φλόριντα. Το νησί είναι μήκους 28 μιλίων με πολλές παραλίες λευκής άμμου.
Δανάη Παππά

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ έλκει την καταγωγή της από την Κέρκυρα και το Αγρίνιο. Από την παιδική της ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό και επαγγελματικά ενώ έχει δουλέψει και ως μοντέλο. Όταν τελείωσε το σχολείο μετακόμισε για έξι μήνες στο Λονδίνο όπου έκανε μαθήματα χορού και θεάτρου. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, το 2017, δέχτηκε ένα μήνυμα στο προσωπικό της λογαριασμό στο instagram από τον σκηνοθέτη Ανδρέα Γεωργίου για ένα ρόλο στη σειρά Το Τατουάζ.

Βιογραφικό

Όταν τελικά πέρασε από casting πήρε τον γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά. Έτσι την περίοδο 2017-2019 υποδύθηκε την Άννα Ραζή στο Τατουάζ, παίζοντας μαζί με τους Στέφανο Μιχαήλ, Απόστολο Γκλέτσο, Εβελίνα Παπούλια, Μυρτώ Αλικάκη και άλλους. Κατά τη διάρκεια της έναρξης των γυρισμάτων της σειράς έπαιξε ένα μικρό ρόλο στην κινηματογραφική ταινία The Bachelor. Τις χρονιές 2018 και 2019, εμφανίστηκε ως ερμηνεύτρια στο ετήσιο show μόδας MadWalk - The Fashion Music Project.
Το Μάιο του 2019, ανακοινώθηκε πως θα ενταχθεί στο καστ της νέας σειράς 8 Λέξεις σε σκηνοθεσία Ανδρέα Γεωργίου. Εκεί υποδύεται την Ρωξάνη Δημοπούλου ενώ συμπρωταγωνιστεί με τους Ανδρέα Γεωργίου, Ιάσωνα Παπαματθαίου, Ειρήνη Καραγεώργη, Απόστολο Γκλέτσο και Θάλεια Ματίκα.
Ροβέρτος Στιούαρτ, 4ος λόρδος του Ωμπινύ

Οι ταπεστρί του Ροβέρτου

Τις εκτάσεις του Ροβέρτου κληρονόμησε ο ανιψιός του Ιωάννης Στιούαρτ, 3ος κόμης του Λέννοξ και έγινε καταγραφή όλων των αγαθών του Ροβέρτου όπως των ταπεστρί, των βιβλίων και των όπλων του. Ο Ροβέρτος είχε δυο μεταξωτά και δερμάτινα πορτοφόλια σύμφωνα με την Σκωτσέζικη μόδα, μια Ισπανική κιθάρα και Τούρκικα χαλιά. Οι ταπεστρί που βρέθηκαν στο Ωμπινύ απεικονίζουν επτά πάρκα και επτά κυνηγετικές σκηνές, τις "Εννέα Αξίες", τον Ναβουχοδονόσορ Β΄ σε εννιά σκηνές, επτά Σιβύλλες και μια ομάδα από επτά νέες ταπεστρί με πουλιά και άγρια ζώα. Σε έξι κουρτίνες από πράσινο δαμάσκηνο είναι τυπωμένοι διάσημοι άνθρωποι, οι δυο δείχνουν μια μορφή, άλλες δείχνουν ανθρώπινο ζευγάρι και άλλες τέσσερις χαρακτήρες, οι ταπεστρί μεγάλωσαν με περισσότερο πράσινο δαμάσκηνο για να γεμίσουν όλο το δωμάτιο. Ο κατάλογος αυτός είναι σημαντικός επειδή καταγράφει λεπτομερώς σε ποια δωμάτια χρησιμοποιήθηκαν οι ταπεστρί και άλλα έπιπλα.
Ερρίκος της Βουργουνδίας

Θεωρίες για την σύζυγο του

Το όνομα της συζύγου του Ερρίκου είναι άγνωστο, το πιθανότερο είναι ότι λεγόταν Σιβύλλη ή Κλημεντία αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί. To όνομα Σιβύλλη προκύπτει από μια νεκρολογία προερχόμενη από το Μπεζανσόν με τίτλο "Σιβύλλη, μητέρα του δούκα της Βουργουνδίας", η νεκρολογία δεν την αναφέρει δούκισσα αλλά σύζυγο του πατέρα του δούκα πιθανότατα του ίδιου του Ερρίκου που δεν έγινε δούκας. Ο Ζαν Ρίτσαρντ ισχυρίζεται ωστόσο ότι Σιβύλλη ήταν το όνομα της μητέρας του Ούγου Β΄ της Βουργουνδίας και συζύγου του Εύδη του Ερυθρού γιου του Ερρίκου της Βουργουνδίας και ότι το πραγματικό όνομα της συζύγου του Ερρίκου ήταν Κλημεντία.  To γενεαλογικό δέντρο του Ούγγρου ιστορικού Σζαμπόλκ ντε Βαζάι προτείνει ότι η σύζυγος του Ερρίκου ήταν κόρη του Βερεγγάριου Ραμόν Α κόμητος της Βαρκελώνης και της τρίτης συζύγου του ,εγγονή του κόμητος της Βαρκελώνης Ραμόν Μπορέλ.
Ιωάννης Λουδοβίκος Α΄ του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Βαλτάσαρ κόμη του Νασσάου - Βήσμπαντεν & Ίντσταϊν και της Μαργαρίτας, κόρης του Ράινχαρτ του Ίζενμπουργκ-Μπίρσαϊν.
Το 1568 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε.
Ο ίδιος απεβίωσε το 1596 σε ηλικία 29 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος επιζών γιος του Ιωάννης-Λουδοβίκος Β΄.
Χαριούπολη

Ιστορία

Στη Χαριούπολη γεννήθηκε το 811  ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας και ιδρυτής της Μακεδονικής δυναστείας  Βασίλειος Α΄. Στις 10 Ιουλίου του 1920 ο Ελληνικός Στρατός, με τάγμα του συντάγματος Κονδύλη, ελευθερώνει την πόλη από τους Οθωμανούς  και  όπως όλη η Ανατολική Θράκη ενσωματώνεται στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή περιήλθε στην κατοχή της Τουρκίας.

Σήμερα

Σήμερα η Χαριούπολη είναι μια μικρή εμπορική πόλη που εξυπηρετεί την γύρω περιοχή. Στην πόλη υπάρχει μακρόχρονα εγκατεστημένη κοινότητα Τσιγγάνων.

Κλίμα

Το κλίμα της Χαριούπολης είναι το τυπικό της Θράκης.  Οι χειμώνες είναι πολύ βροχεροί και πολύ κρύοι, τα καλοκαίρια είναι βροχερά και ζεστά. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 600mm.
Κλειστό Γυμναστήριο Περιστερίου

Ιστορικό

Το γυμναστήριο εγκαινιάστηκε το 1989. Είναι η μακροχρόνια έδρα για την επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, ΓΣ Περιστέρι. Επίσης χρησιμοποιήθηκε και από άλλες ομάδες, όπως ο Πανελλήνιος (για αγώνες του Eurocup) και ο Πανελευσινιακός.
Επανάσταση των Σαμαρειτών (484 μ.Χ)

Η Επανάσταση των Σαμαρειτών του 484 είναι η εξέγερση της θρησκευτικής -φυλετικής μειονότητας της Παλαιστίνης κατά των Βυζαντινών αρχών.

Τα γεγονότα

Η εξέγερση των Σαμαρειτών εκδηλώθηκε επί βασιλέως Ζήνωνος  (474-491). Η αιτία ή αφορμή μας είναι άγνωστες. Κατά τον ιστορικό Προκόπιο την Πεντηκοστή του 484 ένοπολοι Σαμαρείτες εισήλθαν στον καθεδρικό ναό της Νεάπολης. Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και με την παρουσία του επισκόπου Τερεβίνθιου. Οι εισβολείς εξύβρισαν τα εκκλησιαστικά μυστήρια, σκότωσαν πολλούς χριστιανούς. και υπέβαλαν σε βασανίστηρια τον Τερεβίνθιο, κόβοντάς του τα δάκτυλα. Ο ακρωτηριασμένος ιεράρχης πήγε στην βυζαντινή πρωτεύουσα και κατήγγειλε το περιστατικό. Ο Μαλάλας μας πληροφορεί πως οι Σαμαρείτες προέλαυσαν έως την Καισάρεια.
Εκεί εκδίωξαν την τοπική φρουρά των Αρκαδιανών, έκαψαν τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Προκοπίου και το ναό του Αγίου Πρόβου. Επίσης δολοφόνησαν αρκετούς χριστιανούς πολίτες. Στο τέλος έστεψαν κάποιο Σαμαρείτη λήσταρχο ονόματι Ιουστασά ως βασιλέα, ο οποίος εόρτασε το γεγονός με αρματοδρομίες στον ιππόδρομο της πόλης.

Η αποκατάσταση της τάξης

Ο δούκας της Παλαιστίνης Ασκληπιάδης κατανίκησε σε μάχη τους επαναστάτες, συνέλαβε τον αρχηγό της εξέγερσης, τον αποκεφάλισε και έστειλε το κομμένο κεφάλι μετο διάδημα στον αυτοκράτορα. Ο Ζήνων με τη σειρά του εξέδωσε νόμο μη στρατεύσεως στο εξής κανενός Σαμαρείτη. Δήμευσε τις περιουσίες των  πιο πλούσιων Σαμαρειτών, θεωρώντας τους χορηγούς αυτής της εξέγερσης. Απαγόρευσε την είσοδό τους στο ιερό τους στο όρος Γαριζίν και μετέτρεψε το ναό τους σε ναό της Θεοτόκου. Περίτυχησε το ναό και εγκατέστησε εκεί φρουρά από δέκα στρατιώτες. 
Παράλληλα εγκατέστησε φρουρά στην γειτονική προς το όρος Γαριζίν πόλη της Νεάπολης, πρωτεύουσας της σαμαρειτικής μειονότητας της Παλαιστίνης.
Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης γεννήθηκε στις Σέρρες, 4 Ιουλίου του 1967, και έζησε εκεί τα πρώτα του παιδικά χρόνια. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας και στη Δραματική Σχολή Βεάκη. Για λίγα χρόνια εργάστηκε ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις. Μετά ασχολήθηκε με το γράψιμο. Κυκλοφορούν ως τώρα τα μυθιστορήματα Οι τέσσερις τοίχοι (2000), Ο φιλοξενούμενος (2004), Το ελάχιστο ίχνος (2013), η συλλογή διηγημάτων Φυσικές Ιστορίες (2006) και  το αφήγημα Ύπνος (2008), όλα από τις εκδόσεις «Το Ροδακιό». Διηγήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε θεματικές ανθολογίες και έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο και σε λογοτεχνικά περιοδικά. 
Έχει γράψει ακόμα τα θεατρικά έργα: Μεταμφίεση, Λάσπη, Λα Πουπέ, Αέρας, Στην Οθόνη Φως, Τον Άυλο Εσένα, Κέικ, Πεταλούδα σε Πηγάδι. Όλα έχουν παρασταθεί στην Ελλάδα (θέατρο οδού Κεφαλληνίας, Θέατρο Σφενδόνη, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου, Θέατρο Πόλη, Θέατρο Τέχνης, Εθνικό Θέατρο, Θέατρο Αγγέλων Βήμα). Επίσης, έγραψε το λιμπρέτο για την όπερα "Ζ", βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού, ύστερα από ανάθεση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και σε μουσική σύνθεση Μηνά Μπορμπουδάκη.
Βιβλία του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στα γαλλικά (Albin-Michel), αγγλικά (Marion Boyars), ιταλικά (Crocetti), ισπανικά (Tropismos) και στα πορτογαλικά (Babel). Τιμήθηκε με το «Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου» του περιοδικού Διαβάζω (2000) και το γαλλικό βραβείο “Laure Bataillon” (2004) για το μυθιστόρημα Οι τέσσερις τοίχοι που  βρέθηκε στη μικρή λίστα του Βρετανικού βραβείου Independent “Foreign Fiction Prize” το 2007. Το έργο Στην Οθόνη Φως κέρδισε το «Βραβείο Κοινού» στο θεατρικό φεστιβάλ της Χαϊδελβέργης το 2013 και ανέβηκε στο Βερολίνο από το θέατρο Schlosspark, την άνοιξη του 2017.Tο μυθιστόρημα του ”Το ελάχιστο ίχνος” τιμήθηκε με το Βραβείο Πεζογραφίας του περιοδικού Κλεψύδρα.

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων του Χατζηγιαννίδη
Μπάλα (Ουαλία)

Αθλητισμός

Η κοινότητα αποτελεί έδρα της ομάδας Μπάλα Τάουν ΦΚ η οποία αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Ουαλίας.
Αμπντουλάχ Αχμέτ Μπαντάουι

Καριέρα

Γεννήθηκε στην Κεπάλα στις 26 Νοεμβρίου του 1939 και έγινε πρωθυπουργός στις 31 Οκτωβρίου του 2003 μετά την παραίτηση του βετεράνου Μαχατίρ Μοχάμετ..
Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο της Μαλαίας το 1964. Στη συνέχεια υπηρέτησε (ως το 1978) στο διπλωματικό σώμα. Το 1999-2003 ήταν ο ίδιος αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση Μαχατίρ. Παντρεύτηκε το 1965 την Έντον Μαχμούντ (1940 - 2005). Η σύζυγός του πέθανε από καρκίνο.
Ο ίδιος ανήκει στο κόμμα UMNO και είναι δημόσιος υπάλληλος. Στην κυβέρνησή του, αντιπρόεδρος ήταν ο Νατζίμπ Τουν Ραζάκ, από το 2003. Το κόμμα του Μπαντάουι (ο συνασπισμός Barisan Nasional) κατήγαγε μεγάλη νίκη στις γενικές εκλογές του 2004, με 198 από τις 220 έδρες στη Βουλή. Ο πρωθυπουργός επανεξελέγη μετά τη νίκη του και στις εκλογές του 2008.
Ήταν επίσης πρόεδρος του Κινήματος των Αδεσμεύτων και του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης. Ο Μπαντάουι κήρυξε πόλεμο κατά της διαφθοράς στη χώρα του.
Κύρια ακολουθία

H κύρια ακολουθία είναι μία συνεχής και διακριτή λωρίδα αστέρων που εμφανίζεται στο διάγραμμα αστρικού χρώματος και λαμπρότητας. Αυτά τα διαγράμματα είναι γνωστά ως διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ. Τα αστέρια αυτά είναι γνωστά ως αστέρες κύριας ακολουθίας ή νάνοι αστέρες.
Μετά τον σχηματισμό ενός αστέρα, παράγεται ενέργεια στον καυτό, πυκνό πυρήνα του μέσω της πυρηνικής σύντηξης ατόμων υδρογόνου σε ήλιο. Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου της ζωής του, το άστρο βρίσκεται στην κύρια ακολουθία σε μία θέση που καθορίζεται από τη μάζα του, αλλά με βάση επίσης τη χημική σύνθεσή του και άλλους παράγοντες. Όλα τα άστρα κύριας ακολουθίας βρίσκονται σε υδροστατική ισορροπία, όπου, η με διεύθυνση προς τα έξω θερμική πίεση από τον πυρήνα, εξισορροπείται από την με διεύθυνση προς τα μέσα βαρυτική πίεση από τα υπερκείμενα στρώματα. Η ισχυρή εξάρτηση του ρυθμού που παράγει η ενέργεια στον πυρήνα στην θερμοκρασία και την πίεση βοηθά στη διατήρηση αυτής της ισορροπίας. Η ενέργεια που παράγεται στον πυρήνα κατευθύνεται προς την επιφάνεια και ακτινοβολεί μέσω της φωτόσφαιρας.
Ο Ήλιος στην παρούσα κατάσταση του εντάσσεται στην κύρια ακολουθία.
Πρωτέα (φυτό)

Χρήση

Σήμερα οι πρωτέες είναι φυτά εξωτερικής καλλιέργειας και τα άνθη τους παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια αυξημένη ζήτηση. Μάλιστα, μπορεί να καλλιεργηθεί στην Κύπρο, αν και εφόσον γίνουν επεμβάσεις στο έδαφος. Ευδοκιμούν σε θερμοκρασίες από 5 ως 35 βαθμούς Κελσίου. Στα πλεονεκτήματά της αναφέρεται ότι δε χρειάζεται πολύ νερό και λίπασμα και στα μειονεκτήματα ότι δεν παρουσιάζει ομοιομορφία ως προς την παραγωγή. Η διάρκεια ζωής του φυτού είναι τουλάχιστον πέντε έτη και στο βάζο ένας μήνας. Εχθρός του φυτού είναι ο βοτρύτης.

Εθνικό σύμβολο

Τόσο στη διάρκεια  της περιόδου του απαρτχάιντ, όσο και μετά από αυτό, η πρωτέα είχε μερικές φορές θέση αμφιλεγόμενου εθνικού συμβόλου για τη Νότια Αφρική, όπως και η αντιλόπη (Springbok Antelope).
Ο αρχιτέκτονας του απαρτχάιντ Χέντρικ Φρενς Φερβόρντ, πρώην Πρωθυπουργός της Νοτίου Αφρικής, ονειρευόταν να αλλάξει το τότε σύμβολο της σημαίας της χώρας και να το αντικαταστήσει βάζοντας στο κέντρο μία αντιλόπη που έκανε άλμα πάνω από ένα στεφάνι από έξι Πρωτέες. Η πρόταση, ωστόσο, προκάλεσε έντονες συζητήσεις και ουδέποτε εφαρμόστηκε.
Έπειτα από το τέλος του απαρτχάιντ, με διάταγμα της κυβέρνησης του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, οι αθλητικές ομάδες (που καλούνταν και "Springboks") θα ήταν γνωστές ως The Proteas, με εξαίρεση την εθνική ομάδα Ράγκμπι γιούνιον, της οποίας το όνομα παραμένει "Springboks".
Τολό Αργολίδας

Ιστορικά στοιχεία

Το 1686, κατά τη διάρκεια του έκτου Βενετοτουρκικού πολέμου, στην έρημη τότε παραλία του Τολού αποβιβάστηκαν τα στρατεύματα του Βενετού στρατηγού Μοροζίνι απ’ όπου κατευθύνθηκαν στη συνέχεια βορειότερα για την κατάληψη του Ναυπλίου και του Άργους. Ο οικισμός του Τολού δημιουργήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, όταν μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, με ψήφισμα του Καποδίστρια εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από την Κρήτη οι οποίοι διωγμένοι για αρκετά χρόνια δεν είχαν σταθερό τόπο κατοικίας στην Πελοπόννησο και αλλού και ζούσαν ως πένητες.  Ο οικισμός ονομάστηκε αρχικά Μινώα από το όνομα του μυθικού βασιλιά της Κρήτης Μίνωα. Η ονομασία αυτή δε διατηρήθηκε και τελικά επικράτησε το παλαιότερο όνομα της περιοχής. Σήμερα, οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής έχουν κρητική καταγωγή. Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα ο οικισμός αναπτύχθηκε στηριζόμενος στο ανερχόμενο τουριστικό ρεύμα. Μεγάλη ανοικοδόμηση σημειώθηκε στην περιοχή κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970, η οποία όμως υπήρξε άναρχη και ακαλαίσθητη, όπως συνέβαινε γενικότερα εκείνη την περίοδο. Σήμερα αποτελεί έναν από τους δημοφιλείς καλοκαιρινούς προορισμούς.
Διονυσία Παπαχρυσάνθου

Βίος

Η Διονυσία Παπαχρυσάνθου γεννήθηκε το 1919 στην Πάτρα. Το 1931 εγκαταστάθηκε με την οικογενειά της στην Αθήνα. Φοίτησε το 1937 στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Το 1957 εγκαθίσταται στο Παρίσι και από το 1960 έγινε μέλος του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (C.N.R.S).Κύριοπεδίο της έρευνάς της ήταν το Άγιο Όρος κατά τη Βυζαντινή εποχή. Εντάχθηκε στην ομάδα μελέτης και έκδοσης των αρχείων του Άθω , υπό την εποπτεία του Πωλ Λεμέρλ. Συνεργάστηκε στην έκδοση του αρχείου της Λαύρας (Actes des Lavra,τέσσερις τόμοι,1970-1977-1979-1982),όπου για πρώτη φορά εκδίδονταικαι σχολιάζονται διεξοδικά στο σύνολό τους τα μεσαιωνικά αρχεία της μεγαλύτερης αγιορεότικης μονής. Συνεργάστηκε στην έκδοση του αρχείου των Ιβήρων (τέσσερις τόμοι, 1985-1990-1994-1995)Εξέδωσε τα έγγραφα του Πρωτάτου (1975) και έλαβε το βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας και το αρχείο της Μονής Ξενοφώντος (1986) και βράβευτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Πέθανε στις 2 Αυγούστου 2003 στο Παρίσι.
Περιοχή Ουυούι

Μεταφορές

Ο οδικός Κορμός T18 (ο οποίος είναι χωματόδρομος), από την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) προς την Κιγκόμα και o οδικός Κορμός T8 (ο οποίος επίσης είναι χωματόδρομος), από την Μπέυα (Mbeya)προς την Μουάνζα (Mwanza), διαπερνά την περιοχή. 
Η Κεντρική Γραμμή σιδηροδρόμου της Τανζανίας - από το Νταρ ες Σαλαάμ προς την Κιγκόμα (Kigoma) - περνά μέσα από την περιοχή.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Το 2012, η Περιοχή Ουυούι (Uyui District) διαιρείτο διοικητικά σε 24 Τμήματα.
Το Πνεύμα της Θλίψεως

Περιγραφή

Στον πίνακα απεικονίζεται μία νεαρή ανδρική μορφή, το Πνεύμα της θλίψης, που κρατά μία λύρα. Το ένα χέρι του νεαρού παίζει τις χορδές της λύρας. Το Πνεύμα έχει φτερά αγγέλου, η συνέχεια των οποίων διακόπτεται απότομα από έναν επιβλητικό κύκλο που περιβάλλει το σχέδιο. Η έκφραση του Πνεύματος είναι αυτή της σιωπηλής οδύνης, χωρίς όμως να φαίνεται κάποια παραμόρφωση στο πρόσωπό του, είτε δάκρυα. Το στοιχείο αυτό παραπέμπει στην έκφραση των φιγούρων των κλασσικών επιτύμβιων αναγλύφων. Το Πνεύμα της Θλίψεως είναι η προσωποποίηση της ίδιας της θλίψης.

Ιστορία

Ο πίνακας δημιουργήθηκε το 1896 παράλληλα με μία πληθώρα άλλων, μεταξύ των οποίων ο "Ολυμπιονίκης", "Η Δόξα των Ψαρών" και "Ο Γέρος που Καπνίζει", τη χρονιά που ο Γύζης έλαβε αργυρό μετάλλιο για το "Δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων", με θέμα τον "Ευαγγελισμό της Ελλάδας". Το θέμα αυτό απασχόλησε έντονα το Γύζη, ο οποίος θεωρούσε πως δε μπορεί να ζωγραφίσει τη χώρα τόσο όμορφη όσο τη συλλογίζεται.
Γιελσκ (Λευκορωσία)

Ιστορία

Η πόλη καταλήφθηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1941. Οι Εβραίοι του Γιελσκ συγκεντρώθηκαν και οδηγήθηκαν προς το Καλινκοβίτσι και το Μοζίρ. Περίπου δύο εβδομάδες μετά την αναχώρηση των Εβραίων του Γιελσκ, οι Εβραίοι από το κοντινό Εβραϊκό χωριό Σκορόντνογιε φέρθηκαν εδώ και κλειδώθηκαν σε ένα κτίριο. Στη συνέχεια, οι Γερμανοί πυρπόλησαν το κτίριο και όλοι οι Εβραίοι κάηκαν ζωντανοί.
Ερρίκος πρίγκιπας της Ολλανδίας

Βιογραφία

Ό Γουλιέλμος-Φρειδερίκος-Ερρίκος ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Ολλανδίας και της Άννας των Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Παύλου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Σούστνταϊκ. Το 1850 έγινε κυβερνήτης του Λουξεμβούργου. Εκεί συνεργάστηκε με την Κυβέρνηση για την ανατροπή του φιλελεύθερου Συντάγματος (πραξικόπημα του 1856), όπου εδραιώθηκε ο μονάρχης και η διοίκηση. Όμως όταν ο βασιλιάς προσπάθησε να πωλήσει το μεγάλο δουκάτο στην Πρωσία, έγινε η κρίση του 1867 και επανιδρύθηκε το Σύνταγμα.
Απεβίωσε από ιλαρά το 1879 σε ηλικία 59 ετών, άτεκνος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1853 την Αμαλία-Μαρία ντα Γκλόρια-Αυγούστα των Βέττιν, κόρη του Βερνάρδου δούκα της Σαξονίας - Βαϊμάρης & Άιζεναχ.
Το 1872 απεβίωσε η Αμαλία-Μαρία και ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Μαρία-Ελισάβετ-Λουίζα-Φρειδερίκη των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου-Καρόλου πρίγκιπα της Πρωσίας. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του.
Ατελοκύνας ο μικρόωτος

Ο ατελοκύνας ο μικρόωτος (Atelocynus microtis) είναι ένα μοναδικό και ασύλληπτο είδος κυνίδη ενδημικό της λεκάνης του Αμαζονίου. Είναι το μοναδικό είδος που αποδίδεται στο γένος Ατελοκύνας (Atelocynus).
Ο ατελοκύνας ο μικρόωτος θεωρείται επί του παρόντος προ απειλούμενο από την IUCN. Δεν έχει διεξαχθεί ολοκληρωμένη οικολογική και γενετική έρευνα για το είδος.

Άλλες ονομασίες

Έχει πολλές ονομασίες στις τοπικές γλώσσες όπου είναι ενδημικό, όπως: cachorro-do-mato-de-orelha-curta στα πορτογαλικά, zorro de oreja corta στα ισπανικά, nomensarixi στη γλώσσα τσικιτάνο, και uálaca στα γιουκούνα. Στα αγγλικά short-eared dog ή small-eared dog. Άλλες ονομασίες στα ισπανικά είναι zorro ojizarco, zorro sabanero, zorro negro.

Διατροφή

Το άγριο αυτό σκυλί είναι κυρίως σαρκοφάγο, με τα ψάρια, τα έντομα και τα μικρά θηλαστικά να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής του. Μια έρευνα που διεξήχθη στον Βιολογικό Σταθμό Κότσα Κάσου στο Περού στα ποσοστά των διαφόρων ειδών φαγητού στη διατροφή αυτού του ζώου παρήγαγε τα ακόλουθα αποτελέσματα: ψάρια 28%, έντομα 17%, μικρά θηλαστικά 13%, διάφορα φρούτα 10%, πουλιά 10%, καβούρια 10%, βατράχια 4%, ερπετά 3%.