google/wiki40b huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1990

Νικητές

*Η επίδοση μετρήθηκε με χρονόμετρο χειρός.
Ευστάθιος Λιακόπουλος

Βιογραφικό

Ο Ευστάθιος Λιακόπουλος γεννήθηκε στα Τρίκορφα Αρκαδίας το 1927. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και παράλληλα άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου.Το 1960 μυήθηκε στον Ελευθεροτεκτονισμό στη Στοά Πυθαγόρας και διέγραψε μια μακρά μυητική πορεία.   
Μία από τις βασικές του προσπάθειες υπήρξε η αναγέννηση εσωτερικών μυητικών συστημάτων της Δύσης, όπως οι Ναΐτες ιππότες, ο Τεκτονισμός και οι Ροδόσταυροι.  
Τον Μάϊο του 1986 έγινε η διάσπαση του Ελληνικού Τεκτονισμού και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης στην Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος. Σε αυτήν διετέλεσε Μεγάλος Διδάσκαλος κατά την τριετία 1988-1991.   
Το 1967 και παράλληλα με τον Ελευθεροτεκτονισμό ήλθε σε επαφή με το Βουδισμό μέσω μιας Βουδιστικής σχολής που είχε την έδρα της στο Νέο Ψυχικό. Εκεί ασχολήθηκε σε βάθος με τον Θιβετιανό Βουδισμό και ειδικότερα με τη σχολή του Αδαμάντινου Οχήματος στην οποία και κυριολεκτικά αφιερώθηκε.
Οι δάσκαλοι που τον επηρέασαν βαθύτατα και προσδιόρισαν τη Βουδιστική του θέαση ήταν ο Dudjom Rinpoche, Πνευματικός αρχηγός της Σχολής των Αρχαίων, και ο Namkai Norbu της παράδοσης Dzogchen.
Σε επίσκεψή του στην Ινδία είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον Πατριάρχη της Σχολής των Αρχαίων Α.Α. Penor Rinpoche τον οποίο και συνόδευσε δύο φορές σε επίσκεψή του στην Ελλάδα.   
Αυτό ήταν το έναυσμα για να δημιουργηθεί το Κέντρο Βουδιστικών Μελετών και Πρακτικής «Βασιλεύς Μένανδρος», όπου τον ανάδειξε σαν Διδάσκαλο και ηγέτη της Σχολής.
Ιπποτικό Τάγμα της Καλατράβα

Είναι ιπποτικό τάγμα της Ισπανίας (ισπαν.: Orden de Calatrava) το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά για την άμυνα του κάστρου της πόλης Καλατράβα της Καστίλης το 1158 μ.Χ. Υφίσταται ακόμη και σήμερα αλλά πλέον έχει χάσει τον στρατιωτικό και θρησκευτικό χαρακτήρα του.
Ζώης Πάνου

Δραστηριότητες κατά τα προεπαναστατικά χρόνια

Ο Πάνου γεννήθηκε 1765 στην Παραμυθιά και προερχόταν από ευκατάστατη και θρησκευόμενη οικογένεια της περιοχής. Αδελφή του ήταν η μετέπειτα σύζυγος του Σουλιώτη οπλαρχηγού Φώτου Τζαβέλα, Δέσπω. Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, δραστηριοποιήθηκε ως έμπορος στο Παλέρμο της Σικελίας. Κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1787 - 1792, κατετάγη στον ρωσικό στρατό και αργότερα συμμετείχε στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Από το 1805 υπηρετούσε στα, δημιουργημένα από τους Ρώσους, Ελληνικά Τάγματα των Επτανήσων, τα οποία διατηρήθηκαν και επί γαλλικής και βρετανικής κυριαρχίας, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του λοχαγού α΄ τάξεως. Παράλληλα, από το 1819 ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία. Το 1820, συμμετείχε στον πόλεμο μεταξύ Υψηλής Πύλης και Αλή πασά, πρώτα στο πλευρό των σουλτανικών στρατευμάτων και έπειτα, μετά από συμφωνία μεταξύ του Αλή και των Σουλιωτών, με το μέρος του πασά των Ιωαννίνων. Στο πλαίσιο αυτού του πολέμου, όπου μάλιστα τραυματίστηκε δύο φορές, διακρίθηκε στις μάχες της Μανωλιάσας, του Θεριακησίου και της Λέλοβας.

Δράση στην ελληνική επανάσταση

Τον Ιούλιο του 1821, συμμετείχε μαζί με ένοπλη δύναμη Παργινών και Σουλιωτών, στην αποτυχημένη επιχείρηση των Ελλήνων επαναστατών προς κατάληψη του φρουρίου της Πάργας. Στις 2 Αυγούστου του 1822, συμμετείχε μαζί με τους Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, Λάμπρο Βέικο και Βασίλη Ζέρβα στη μάχη της Σπλάντζας, έχοντας υπό τις διαταγές του 120 άνδρες. Η μάχη αυτή, έγινε στο πλαίσιο της προσπάθειας για ενίσχυση του Σουλίου, το οποίο πιεζόταν από τα οθωμανικά στρατεύματα, ο θάνατος όμως του Μαυρομιχάλη κατά τη διάρκεια της μάχης, ενώ εκείνος όδευε με μερικούς άνδρες για να υποστηρίξει το οχύρωμα του Πάνου, ματαίωσε την εκστρατεία. Κατά τα τέλη του ίδιου έτους,ο Πάνου βρέθηκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και αργότερα πολέμησε επικεφαλής 30 ανδρών σε Τρίκερι, Σκιάθο και Πάτρα. Το 1824, υπερασπίστηκε τον Καραϊσκάκη όταν εκείνος πέρασε από δίκη, ενώ στις 4 Απριλίου του 1825 προβιβάστηκε στο βαθμό του αντιστρατήγου.
Το 1825 - 1826, έλαβε μέρος στην δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου, ενταγμένος στο σώμα του ανιψιού του, Κίτσου Τζαβέλα. Μάλιστα, από κοινού με τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο και Γεώργιο Βαλτινό, μετέβη στη Ζάκυνθο προς ανεύρεση εφοδίων και χρημάτων. Κατά την Έξοδο της 10ης Απριλίου αν και τραυματίας κατάφερε να διασωθεί.
Πέραν από τα πεδία των μαχών, ο Πάνου συνέβαλε και στον πολιτικό τομέα της επανάστασης. Κατά τις αρχές του 1822, έλαβε μέρος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, υπογράφοντας το «Προσωρινόν Πολίτευμα» ως αντιπρόσωπος των Σουλιωτών, ενώ αργότερα έλαβε μέρος στις εθνοσυνελεύσεις του Άστρους (1823) και της Τροιζήνας.

Στα πλαίσια του ελληνικού κράτους

Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, ο Ζώης Πάνου τιμήθηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη της Βασιλικής Φάλαγγας. Παράλληλα, το 1842, εκδόθηκε ποιητική του συλλογή, αποτελούμενη από ποιήματα που είχε συγγράψει κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης με σκοπό την ενθάρρυνση των Ελλήνων. Απεβίωσε πλήρης ημερών, στις 29 Αυγούστου του 1846.
Volume 8: The Threat Is Real

Τραγούδια

1. Crush (Bush, Ian, Benante) - 4:21

2. Catharsis (Benante, Bello) - 4:53

3. Inside Out (Bush, Ian, Benante) - 5:31

4. Piss N Vinegar (Bush, Ian, Benante) - 3:12

5. 604 (Ian, Benante) - 0:35

6. Toast to the Extras (Bush, Ian, Benante) - 4:24

7. Born Again Idiot (Bush, Ian, Benante) - 4:17

8. Killing Box (Bush, Ian, Benante) - 3:37

9. Harms Way (Ian, Benante) - 5:13

10. Hog Tied (Bush, Ian, Benante) - 4:36

11. Big Fat (Ian, Benante) - 6:01

12. Cupajoe (Ian, Benante) - 0:46

13. Alpha Male (Bush, Ian, Benante) - 3:05

14. Stealing from a Thief / Pieces (Benante, Bello) - 13:02
Μαλτέζικη τίγρη

Η μαλτέζικη τίγρη ή μπλε τίγρη είναι αναφερομένη αλλά μη αποδεδειγμένη χρωματισμένη μορφή μιας τίγρης, αναφερόμενη κυρίως στο Φουτσιάν της Κίναςς.
Λέγεται ότι έχει μπλε γούνα με σκούρες γκρι λωρίδες. Οι περισσότερες από τις μαλτέζικες τίγρεις αναφέρθηκαν ως προερχόμενες από το πληθυσμό της τίγρης της Νότιας Κίνας. Η νότια κινεζική τίγρης σήμερα είναι εξαιρετικά απειλούμενη λόγω της παράνομης και συνεχιζόμενης χρήσης της στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική και οι «μπλε» αποχρώσεις μπορεί να έχουν εξαφανιστεί ολοκληρωτικά. Μπλε τίγρεις έχουν αναφερθεί και στη Κορέα.
Ο όρος «μαλτέζικη» προέρχεται από τη ορολογία της σπιτικής γάτας για το μπλε τρίχωμα και αναφέρεται στο σχιστολιθικό γκρι. Πολλές γάτες με αυτό το χρώμα υπάρχουν στη Μάλτα, γεγονός που μπορεί να έχει συμβάλει στη χρήση του επιθέτου σε αυτή την περίπτωση.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ξάνθης 2013–14

Την περίοδο 2013–14 η Ε.Π.Σ. Ξάνθης διοργάνωσε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο για τα ερασιτεχνικά σωματεία της δύναμής της.

Κύπελλο

Την περίοδο 2013-14 κυπελλούχος ΕΠΣ Ξάνθης αναδείχθηκε ο Παύλος Μελάς Κουτσού επικρατώντας στον τελικό, της ομάδας του Αστέρα Μαγικού, στη διαδικασία των πέναλτυ
Κι ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι (ταινία)

Πλοκή

Ο πράκτορας της Βρετανικής Μυστικής Υπηρεσίας ΜΙ6, Τζορτζ Σμάιλι, μετά από το καταστροφικό αποτέλεσμα μιας επιχείρησης αναγκάζεται να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και την ΜΙ6. Όταν όμως θα κάνει την εμφάνισή του ένας αγνοούμενος πράκτορας και θα δώσει πληροφορίες σχετικές με έναν διπλό πράκτορα που έχει διεισδύσει στη Μυστική Υπηρεσία, η ΜΙ6 θα ζητήσει από τον Σμάιλι να επιστρέψει και να αναλάβει την αποστολή να εξερευνήσει ποιος από τους πρώην και έμπιστους συνεργάτες του είναι προδότης. Η έρευνα του Σμάιλι θα τον οδηγήσει σε τέσσερις υπόπτους. Και οι τέσσερις είναι επιτυχημένοι και έμπειροι πράκτορες και όλοι καλοί φίλοι του Σμάιλι.

Παραγωγή

Το πρότζεκτ ξεκίνησε με τον Πίτερ Μόργκαν, ο οποίος έγραψε ένα προσχέδιο του σεναρίου και το έδωσε στη Working Title Films. Ο Μόργκαν αποχώρησε από τη θέση του σεναριογράφου για προσωπικούς λόγους αλλά παρέμεινε ως παραγωγός. Μετά την αποχώρηση του Μόργκαν, η Working Title προσέλαβε τον Πίτερ Στρόγκαν και τη σύζυγό του Μπρίτζετ Ο' Κόνορ να γράψουν το σενάριο. Στις 9 Ιουλίου 2009 επιβεβαιώθηκε ότι ο Τόμας Άλφρεντσον θα αναλάβει τη σκηνοθεσία. Η ταινία Κι ο Κλήρος Έπεσε στον Σμάιλι είναι η πρώτη του αγγλόφωνη ταινία. Οικονομικά, την ταινία υποστήριξε η γαλλική εταιρία StudioCanal και είχε προϋπολογισμό 21 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία είναι αφιερωμένη στη σεναριογράφο Μπρίτζετ Ο' Κόνορ, η οποία πέθανε από κακρίνο κατά τη διάρκεια της παραγωγής.
Ο σκηνοθέτης έδωσε το ρόλο του Τζορτζ Σμάιλι στον Γκάρι Όλντμαν καθώς βρήκε ότι ο ηθοποιός είχε "μία ήσυχη ένταση και εξυπνάδα που χρειαζόταν". Αρκετοί ηθοποιοί ήταν υποψήφιοι για διάφορους ρόλους, αλλά λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ο Όλντμαν ήταν ο μοναδικός που είχε υπογράψει. Ο Ντέιβιντ Θιούλις ήταν υποψήφιος για ένα ρόλο, ενώ και ο Μάικλ Φασμπέντερ ήταν υποψήφιος για το ρόλο του Ρίκι Ταρ, αλλά δεν μπορούσε να τον δεχτεί επειδή τα γυρίσματα της ταινίας συνέπεφταν με τα γυρίσματα του X-Men: Η Πρώτη Γενιά (X-Men: First Class). Ο ρόλος τελικά δόθηκε στον Τομ Χάρντι. Ο Τζον Λε Καρρέ κάνει μια κάμεο εμφάνιση ως καλεσμένος στη σκηνή του πάρτι.

Box office

Η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 9η θέση με 5,4 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο άνοιξε στην 1η θέση με 4,4 εκατομμύρια δολάρια και παρέμεινε στην 1η θέση για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες. Συνολικά συγκέντρωσε 24,1 εκατομμύρια δολάρια στην Αμερική, 22,5 εκατομμύρια στο Ηνωμένο Βασίλειο και 56,4 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 80,6 εκατομμύρια δολάρια.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευβοίας 2018–19

Β΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 39 συλλόγων χωρισμένων σε τρείς ομίλους, 12 ομάδων οι δυο και 15 ο δεύτερο. Οι τρεις πρωταθλητές κάθε ομίλου εξασφαλίζουν την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΕ. Στη Γ κατηγορία υποβιβάστηκαν οι 5 τελευταίοι του ομίλου των 15 συλλόγων και οι τρεις τελευταίοι των δυο ομίλων των 12

Γ΄ Κατηγορία

Η κατηγορία διεξήχθη με τη συμμετοχή 23 συνολικά συλλόγων χωρισμένων σε δυο ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Οι πρώτες κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία. Οι τελικές βαθμολογίες είχαν ως εξής:
Πατρίκ Μιλέρ

Συλλογική Καριέρα

Ο Μιλέρ ξεκίνησε την καριέρα του στην ΦΚ Μεϋρίν πριν πάρει μεταγγραφή για την Σερβέτ Γενεύης. Αγωνίστηκε επίσης στην Ελβετία με την φανέλα της Γκρασχόπερς στην Ζυρίχη. Το ταλέντο του δεν πέρασε απαρατήρητο από την γαλλική Ολιμπίκ Λυών, που τον έκανε δικό της. Έχει επίσης αγωνσιτεί στην Ισπανία με την Ρεάλ Μαγιόρκα αλλά και με την ΦΚ Βασιλεία στην Ελβετία. Στις 31 Αυγούστου του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο 2 ετών με την Μονακό.

Διεθνής Καριέρα

Ο Μιλέρ αγωνιζόταν αρκετά συχνά με την Εθνική Ελβετίας και ήταν μέλος της αποστολής της που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Είναι αντιπαθής για τα πολλά φάουλ που έκανε στο Μουντιάλ του 2006 μπλοκάρωντας με τα χέρια την μπάλα.

Προσωπική ζωή

Η σύζυγος του Μιλέρ λέγεται Κάτια και έχει δύο παιδιά, μια κόρη που λέγεται Νόρα (γεννημένη στις 30 Απριλίου 2004) και έναν γιο που λέγεται Νταν (γεννημένος στις 5 Μαρτίου 2006). Έχει διπλή εθνικότητα, Ελβετική και Αυστριακή.
Άντριααν φαν Στάλμπεμτ

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν πολύ καλός τοπιογράφος και διακοσμούσε τα τοπία του με ποικίλες μορφές ανθρώπων και ζώων με τέτοιο μεγαλοφυή τρόπο, ώστε έγινε πολύ δημοφιλής. Μετά την πολιορκία της Αμβέρσας (1584-85) η οικογένειά του μετοίκησε στο Μίντελμπουρχ, όπου και πιθανότατα ο Άντριααν εκπαιδεύτηκε. Επέστρεψε στην Αμβέρσα το 1609 απ' όπου αργότερα κλήθηκε στη βρετανική Αυλή. Πέρασε 10 μήνες στην Αγγλία, όπου ζωγράφισε δύο τοπία - απόψεις του Γκρίνουιτς.

Φωτοθήκη

Οι πίνακές του σήμερα βρίσκονται αναρτημένοι σε πολλά μουσεία των τόπων όπου έζησε και εργάστηκε, όπως στην Αμβέρσα, στο Λονδίνο και στο Μίντελμπουρχ. Επηρεάστηκε από την οικογένεια Μπρίγκελ, ιδιαίτερα από τους Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο και Γιαν Μπρίγκελ τον νεότερο. Σύμφωνα με τον Χαυμπράκεν ζωγράφιζε ακόμη και σε ηλικία 80 ετών.
Αρμάν Φορσεριό

Βιογραφία

Πέρασε το σύνολο της καριέρας του αγωνιζόμενος με την φανέλα της ΑΣ Μονακό, της οποία και υπήρξε, αν και για σύντομο διάστημα, προπονητής. Εργάστηκε, επίσης, στην ΑΚ Αρλ, προτού επιστρέψει στην ΑΣΜ, όπου και ήταν υπεύθυνος σε θέματα μεταγραφών ως το 2008.
Παναγιώτης Σοφιανόπουλος (ποδοσφαιριστής)

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του Πανσερραϊκού και τελικά υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1986, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Στην ομάδα των Σερρών παρέμεινε μέχρι το 1988.
Τη χειμερινή περίοδο των μεταγραφών του 1988, ο Σοφιανόπουλος μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, μετά από εισήγηση του τότε προπονητή της ομάδας Τάις Λίμπρεχτς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 1995 έχοντας κατακτήσει δύο κύπελλα Ελλάδας (1990, 1992) και ένα Σούπερ Καπ (1992). Με την ερυθρόλευκη φανέλα πραγματοποίησε συνολικά στις εγχώριες διοργανώσεις 120 συμμετοχές, ενώ κατάφερε να πετύχει και 32 γκολ.
Το 1995 ένας σοβαρός τραυματισμός τον ανάγκασε να βάλει πρόωρο τέλος στην ποδοσφαιρική του καριέρα, σε ηλικία μόλις 27 ετών.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Ελλάδας στις 4 Σεπτεμβρίου 1991 σε φιλικό αγώνα απέναντι στην Αλβανία. Συνολικά, έχει πραγματοποιήσει με το εθνόσημο 2 εμφανίσεις, ενώ έχει πετύχει και ένα γκολ.
Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.
Ο Παναγιώτης Σοφιανόπουλος έχει αγωνιστεί επίσης με την μεσογειακή ομάδα και υπήρξε από τους πρωταγωνιστές στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους μεσογειακούς αγώνες του 1991.
Κλεισούρα (Βυζάντιο)

Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, η κλεισούρα ή κλεισαρχία αποτελούσε ένα όρο που περιέγραφε ένα οχυρωμένο ορεινό πέρασμα και την στρατιωτική διοικητική περιφέρεια που το προστάτευε. 
Στα τέλη του 7ου αιώνα, ήρθε να εφαρμοστεί σε πιο εκτεταμένη χρήση στις παραμεθόριες επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι οποίες διακρίνονται από τα μεγαλύτερα σε έκταση θέματα, κυρίως κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της αυτοκρατορίας με τα αραβικά χαλιφάτα και κατά μήκος της γραμμής των ορεινών συμπλεγμάτων της οροσειράς του Ταύρου και του Αντίταυρου. Στα δυτικά της αυτοκρατορίας, υπήρχε μόνο στο θέμα του Στρυμόνα. Επίσης στη Μικρά Ασία, υπήρχε το θέμα του Χαρσιανού που αναβαθμίστηκε στις αρχές του 9ου αιώνα σε κλεισούρα και προστάτευε το πέρασμα της Μελιτηνής. Ακόμα υπήρχε το θέμα της Καππαδοκίας, που αρχικά αποτελούσε κλεισούρα και επέβλεπε τις πόλεις Άδανα και Άδατα, ενώ υπήρχε το θέμα της Σελευκείας, που έλεγχε την κοιλάδα του ποταμού Λάμου και την Ταρσό. Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε την κλεισούρα της Κολωνείας που προστάτευε την Χαλδία και την άνω κοιλάδα του Ευφράτη.
Η κλεισούρα διοικούνταν στρατιωτικά από τον Κλεισουράρχη. Οι περισσότερες κλεισούρες μετατρέπονται αργότερα σε θέματα και αργότερα ο όρος πέφτει σε αχρηστία μετά τον 10ο αιώνα. Στα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εμφανίζεται ο όρος δρούγγος, που περιέγραφε μία παρόμοια στρατιωτική περιφέρεια με την κλεισούρα. Ο αντίστοιχος όρος, για τις αραβικές περιοχές που γειτόνευαν με τις βυζαντινές κλεισούρες και τα παραμεθόρια θέματα κοντά στην Κιλικία και στη Μεσοποταμία, ήταν το σουγκούρ.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2017-18

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 2017-18 συμμετείχαν 18 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 2018-19 και οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2018-19.

Σύστημα βαθμολόγησης

Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα 0 βαθμοί.
HeroQuest

Ιστορία

Η Games Workshop συνεργάστηκε με την Milton Bradley για την παραγωγή του HeroQuest (1989), ένα παιχνίδι περιπέτειας όπου οι παίκτες συνεργάζονται εναντίον ενός ανταγωνιστικού Game Master. Το HeroQuest δημιουργήθηκε από τον Stephen Baker, ο οποίος εργαζόταν για το τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου της Milton Bradley (MB). Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στη Βρετανία, την Αυστραλία και την Ευρώπη το 1989. Κυκλοφόρησε στην Αμερική και τον Καναδά το 1990 σε μια ελαφρώς διαφορετική έκδοση. Το 1992, το HeroQuest κέρδισε το βραβείο Origins Award για την "Καλύτερη Γραφική Παρουσίαση ενός Επιτραπέζιου Παιχνιδιού του 1991" (Best Graphic Presentation of a Boardgame of 1991).
Το παιχνίδι αποτελούνταν από ένα ταμπλό και μια σειρά από επιμέρους μινιατούρες και αντικείμενα. Οι πρωταγωνιστές ήταν 4 ήρωες ("Βάρβαρος", "Νάνος", "Στοιχειό" και "Μάγος"), οι οποίοι αντιμετώπιζαν μια συλλογή από τα τέρατα: Δαιμονικά (Orcs), Καλικάντζαρους (Goblins), Ερπετά (Fimirs), Πολεμιστές του Χάους (Chaos Warriors), έναν Κακό Μάγο (Witch Lord) (ο οποίος αντιπροσώπευε πολλούς από τους χαρακτήρες των διαφόρων άθλων), έναν Πέτρινο Δράκο (Gargoyle) και μια σειρά από Απέθαντα (Undead) πλάσματα - Σκελετούς (Skeletons), Ζόμπι (Zombies) και Μούμιες (Mummies).
Κυκλοφόρησαν πολλές επεκτάσεις για το παιχνίδι, με πρώτη τον Πύργο του Κέλλαρ (Kellar's Keep), η οποία κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και την Αυστραλασία, το 1989, και τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 1991. Ο Πύργος του Κέλλαρ πρόσθετε νέους άθλους, νέα αντικείμενα και μια επιπλέον παρτίδα τεράτων, περισσότερα Δαιμονικά , Καλικάντζαροι και Ερπετά. Ο Πύργος του Κέλλαρ ήταν και η μόνη επέκταση που κυκλοφόρησε επίσημα στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η επέκταση Return of the Witch Lord η οποία επέκτεινε τον "στρατό" των Απέθαντων με περισσότερους Σκελετούς, Μούμιες και Ζόμπι.
Αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσης Θεσπρωτίας

Γεωγραφία

Η  Αγία Μαρίνα βρίσκεται στην Δ. Θεσπρωτία, στις βορειοανατολικές απολήξεις των Ορέων της Πάργας και δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Ηγουμενίτσας-Μαργαριτίου. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 17,570 χμ² και μέσο σταθμικό υψόμετρο 230 (254 το χωριό). Aπέχει από την Ηγουμενίτσα, 7 χλμ. περίπου, προς τα ΝΑ.

Πληθυσμικά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Μαρίνας έχει ως εξής: κάτοικοι 257 (1961), 227/402 (κ.) (1971), 410 (κ.) (1991), 128 (2001), 111/324 (κ.) (2011) (κ = κοινότητα).

Διάφορα

Το 1928, το χωριό αριθμούσε 382 κατοίκους έχοντας δημοτικό σχολείο και ταχυδρομικό γραφείο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.

Εκδηλώσεις

Η γιορτή και το πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας, στις 17 Ιουλίου.
Σταυρός Αχαΐας

Ονομασία

Το όνομα πιστεύεται ότι είναι σλαβικό και σημαίνει "Καλαμώνας" - "Μέρος με καλαμιές". Τα Δρεσθενά σε διάφορα έγγραφα αναφέρονται και σαν "Τρεστενά" ("Τrestena"), "Δρεσθαινά", "Ντρεστενά" και "Τριστενά". 
Το 1955 με το ΦΕΚ 287/1955 ο οικισμός άλλαξε όνομα σε Σταυρός, το οποίο όμως δεν επικράτησε ποτέ.

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί μυκηναϊκό νεκροταφείο ενώ έχουν βρεθεί και ρωμαϊκές αρχαιότητες. 
Τα Δρεσθενά είναι χτισμένα σε λοφώδες έδαφος σε υψόμετρο 180 μέτρων, και όλη τότε η εγγύς παραθαλάσσια περιοχή ήταν ακατοίκητη κατά την συνήθεια της εποχής για την αποφυγή πειρατών. Αναφέρονται σε Οθωμανικό έγγραφο πρώτη φορά το 1460 με το όνομα Τρεστενά με 6 οικογένειες, πιστεύεται ότι το χωριό είχε ιδρυθεί λίγα χρόνια πριν. Σε ενετική απογραφή το 1700 είχε 69 κατοίκους.
Κατά την επανάσταση του 1821 στην ευρύτερη περιοχή αλλά και στο χωριό έγιναν μάχες μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών. Επί Τουρκοκρατίας μεγάλες παραθαλάσσιες κυρίως και πεδινές εκτάσεις του χωριού ανήκαν σε Οθωμανούς, μετά την απελευθέρωση έγιναν εθνικές γαίες και πουλήθηκαν σε καλλιεργητές. Οι πρώτοι καλλιεργητές καλούσαν εργάτες από τα χωριά των Καλαβρύτων για το μάζεμα της σταφίδας. Στα Δρεσθενά έρχονταν από το Βραχνί κι έμεναν σε καλύβες, σταδιακά αγόρασαν κάποιες εκτάσεις και έκτισαν αρχικά θερινούς οικισμούς και μετά μόνιμες εγκαταστάσεις. Οι οικισμοί αυτοί εξελίχθηκαν σε χωριά που ξεπέρασαν και τα Δρεσθενά. Στα μέσα του 20ου αιώνα τα Δρεσθενά είχαν εγκαταλειφθεί αφού όλοι οι κάτοικοι είχαν μετοικίσει στα Βραχνέικα, σήμερα έχουν επιστρέψει λίγες οικογένειες. 
Με το Β.Δ. 8/4/1835 τα Δρεσθενά αποτέλεσαν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Μεσσάτιδος. Με το Β.Δ. 3/7/1836 ο Δήμος Μεσσάτιδος συγχωνεύτηκε με τον δήμο Πατρέων και τα Δρεσθενά εντάχθηκαν στον Δήμο της Πάτρας. 
Το 1912 με τον Ε.τ.Κ. 14/2/1912 και τον νόμο ΔΝΖ΄4057 διαλύθηκαν οι δήμοι και τα Δρεσθενά μαζί με τα Βραχνέικα και το Μονοδένδρι αποτέλεσαν την ανεξάρτητη κοινότητα Βραχνέικων. Το 1998 με το Σχέδιο Καποδίστριας αποτέλεσαν οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Βραχνέικων του Δήμου Βραχναίικων.
Δημοσθένης Κίνιας

Σταδιοδρομία

Ήταν γιος του κατ' επανάληψιν εκλεγέντος βουλευτή Αττικοβοιωτίας (1920, 1926, 1946, 1956) και γερουσιαστή Αττικής και Βοιωτίας (1929, 1932) Ιωάννη Κίνια.
Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην ακτινολογία, και έκανε μετεκπαίδευση στην Αμερική.
Από το 1948, που επέστρεψε από τις Η.Π.Α., υπηρέτησε επί μακράν σειράν ετών την ιατρική επιστήμη, ως γιατρός-ακτινολόγος και ως Διευθυντής του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΕΛΠΙΣ", μέχρι του 1970, οπότε και απολύθηκε από την Δικτατορία.
Τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε Αριστούχος Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Βουλευτής εξελέγη, για πρώτη φορά, στη Βοιωτία με την Ένωση Κέντρου από τη β΄ κατανομή, το 1961.
Επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963 με 10.485 σταυρούς και στις εκλογές του 1964 με 12.318 σταυρούς.
Στις μεταδικτατορικές εκλογές του 1974 ήταν, και πάλι, υποψήφιος βουλευτής Βοιωτίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και έλαβε 3.085 ψήφους, χωρίς να μπορέσει να επανεκλεγεί.
Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής υπήρξε μέλος της Αντιστασιακής Οργάνωσης ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, για την συμμετοχή του δε αυτή, τιμήθηκε, μεταθανάτια, την 24η Μαΐου 1999, με μετάλλιο της Ελληνικής Πολιτείας.
Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1997. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γιαννοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά, ένα γιο, τον Γιάννη Κίνια, δικηγόρο Αθηνών και πολιτευτή Α΄ Αθηνών με το Κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης (1993, 1996), και, ήδη, από του Σεπτεμβρίου 2014, Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, και μία κόρη.
Σαλαφισμός

Ο Σαλαφισμός αποτελεί ένα εξαιρετικά συντηριτικό μεταρρυθμιστικό κίνημα στο σουνιτικό Ισλάμ. Το δόγμα του Σαλαφισμού συνοψίζεται ως «μια φονταμενταλιστική προσέγγιση του Ισλάμ, μιμούμενη τον Προφήτη Μωάμεθ και τους πρώτους ακολούθους του—αλ-σαλάφ αλ-σαλίχ, οι 'ευσεβείς πρόγονοι'...Απορρίπτουν το θρησκευτικό νεωτερισμό, ή μπίντα (αίρεση) και υποστηρίζουν την εφαρμογή της σαρία (ισλαμικό νόμο)». Το κίνημα συχνά χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: η μεγαλύτερη ομάδα είναι οι ακριβολόγοι (ή πράοι), που αποφεύγουν την πολιτική, η δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα είναι οι ακτιβιστές, οι οποίοι συμμετέχουν στην πολιτική, η μικρότερη ομάδα είναι οι τζιχαντιστές, που σχηματίζουν μία μικρή (διαβόητη ως σήμερα) μειονότητα.
Το κίνημα του Σαλαφισμού περιγράφεται συχνά ως συνώνυμο του Ουαχαμπισμού, αλλά οι Σαλαφιστές θεωρούν τον όρο «Ουαχάμπι» υποτιμητικό. Σε άλλες περιπτώσεις, ο Σαλαφισμός περιγράφεται ως ένα υβρίδιο του Ουαχαμπισμού και άλλων κινημάτων, μετά την δεκαετία του 1960. Ο Σαλαφισμός έχει συνδεθεί με την αυστηρή, πουριτανική και κατά γράμμα προσέγγιση του Ισλάμ και – ιδιαίτερα στη Δύση – με τους Σαλαφιστές τζιχαντιστές, που ασπάζονται το επιθετικό τζιχάντ ως νόμιμη έκφραση του Ισλάμ εναντίον εκείνων που θεωρούν ότι είναι εχθροί του Ισλάμ.
Σε νομικές υποθέσεις, οι Σαλαφιστές χωρίζονται μεταξύ εκείνων που, στο όνομα της ανεξάρτητης δικαστικής απόφασης (ιζτιχάντ), απορρίπτουν την αυστηρή τήρηση (τακλίντ) στις τέσσερις σχολές του νόμου (μανταχίμπ) και άλλους οι οποίοι παραμένουν πιστοί σε αυτές.

Ετυμολογία

Ο όρος «σαλαφισμός» (السلفية, as-salafiyya) προέρχεται από την λέξη σαλάφ (سلف, salaf, «προκάτοχοι» ή «πρόγονοι») και χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τους πρώτους μουσουλμάνους, οι οποίοι, σύμφωνα με τους θιασώτες τους, παρείχαν την επιτομή της ισλαμικής πρακτικής.
Λυκομήδης (μυθολογία)

Ο μύθος

Σε αυτόν έφερε η Θέτιδα τον νεαρό γιο της Αχιλλέα ντυμένο με γυναικεία φορέματα για να τον κρύψει ανάμεσα στις κόρες του και έτσι να αποφύγει τον κίνδυνο θανάτου που τον περίμενε στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Αχιλλέας όμως, παίζοντας με τις θυγατέρες του Λυκομήδη, άφησε έγκυο τη μία από αυτές, τη Δηιδάμεια. Τον μύθο αυτό πραγματεύθηκε ο Ευριπίδης στο χαμένο δράμα του «Σκύριοι», ενώ ο ζωγράφος Πολύγνωτος τον αναπαρέστησε σε τοιχογραφίες του.
Μετά από χρόνια, ο Λυκομήδης επανέρχεται στο μυθολογικό προσκήνιο ως ο άνθρωπος που σκότωσε τον Θησέα. Κατά την παράδοση, αρχικά τον καλοδέχθηκε, αλλά μετά από κάποιο διάστημα τον πήγε δήθεν για περίπατο στο ψηλότερο σημείο της Σκύρου και τον έσπρωξε στον γκρεμό. Ο Θησέας έπεσε και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με άλλη μυθολογική παράδοση ωστόσο επρόκειτο για αυτοκτονία.