google/wiki40b huggingface dataset:
Μοίρις λίμνη

Λίμνη Μοίρις (αρχαία ελληνικά: Μοῖρις, γενική Μοίριδος) είναι μια αρχαία λίμνη στα βορειοδυτικά της όασης Αλ Φαγιούμ, 80 χλμ. νοτιοδυτικά του Καΐρου. Στην προϊστορία, ήταν λίμνη γλυκού νερού, με μια έκταση που εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ 1,270 τετρ. χλμ και 1.700  τετρ. χλμ
Η λίμνη εξακολουθεί να υφίσταται σήμερα ως μια μικρότερη λίμνη αλμυρού νερού που ονομάζεται Μπιρκέτ Καρούν (Birket Qarun). Η επιφάνεια της λίμνης είναι 43 μ κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, και καλύπτει περίπου 202 τετρ. χλμ.
Στη λίμνη αλιεύονται τιλάπια και άλλα ψάρια της περιοχής.
Σε αυτήν την περιοχή βρέθηκαν απολιθώματα από το Μοιριθήριο (Moeritherium), ένα προϊστορικό προβοσκιδωτό θηλαστικό.

Ιστορία

Όταν η Μεσόγειος Θάλασσα ήταν ζεστό και ξηρό κοίλο κοντά στο τέλος της η Κρίση Αλμυρότητας του Μεσσηνίου στα τέλη της Μειόκαινου, η περιοχή του Φαγιούμ ήταν ένα ξηρό κοίλο, και το Νείλο έρεε, περνώντας από αυτήν, στο κάτω μέρος του φαραγγιού (2,400 μ. βάθος ή περισσότερο, εκεί όπου είναι το Κάιρο σήμερα). Μετά τον επαναπλημμυρισμό της Μεσογείου στο τέλος του Μειοκαίνου, το Νείλο, το φαράγγι έγινε μέρος της θάλασσας η οποία έφτανε και πιο πέρα από το Ασουάν. Με την πάροδο του γεωλογικού χρόνου αυτό το τμήμα της θάλασσας  σιγά-σιγά γέμισε με λάσπη και έγινε η κοιλάδα του Νείλου.
Τελικά, τα ιζήματα στην κοιλάδα του Νείλου τον έφραξαν αρκετά ψηλά ώστε ο Νείλος υπερχείλισε στο κοίλο μέρος του Φαγιούμ και σχημάτισε μια λίμνη. Η λίμνη καταγράφεται πρώτη φορά το 3000 π.Χ., γύρω από το χρόνο του Μήνη. Ωστόσο, συνήθως, γέμιζε μόνο με τα νερά των πλημμυρών. Η λίμνη ήταν συνορεύει με νεολιθικούς οικισμούς και η πόλη της Σεντέτ (Shedet - σήμερα Φαγιούμ) μεγάλωσε στο νότο, όπου το υψηλότερο έδαφος δημιούργησε μια κορυφογραμμή.
Στο 2300 π.Χ., η παροχή από το Νείλο στην φυσική λίμνη διευρύνθηκε και εκβαθύνθηκε για να δημιουργηθεί ένα κανάλι το οποίο είναι πλέον γνωστό ως το Μπαχρ Γιούσεφ. Αυτό το έργο ξεκίνησε από τον Αμενεμχέτ Γ΄, ή ίσως από τον πατέρα του Σέσωστρι Γ'. Αυτό το κανάλι τροφοδοτούσε τη λίμνη. Αυτό είχε σκοπό να εξυπηρετήσει τρεις σκοπούς: να ελέγξει τις πλημμύρες του Νείλου, να ρυθμίζει το επίπεδο του νερού του Νείλου κατά τη διάρκεια ξηρών περιόδων, και να προσφέρει άρδευση στην ευρύτερη περιοχή. Υπάρχουν αποδείξεις ότι από τους αρχαίους Αιγυπτίους φαραώ της δωδέκατης δυναστείας, η φυσική λίμνη του Φαγιούμ χρησιμοποιούνταν ως δεξαμενή για να αποθηκεύσει τα πλεονάσματα του νερού για χρήση κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων.
Τα τεράστια έργα που υλοποίησαν οι Φαραώ της δωδέκατης δυναστείας για να μετατρέψουν τη λίμνη σε μια τεράστια δεξαμενή νερού, έδωσαν την εντύπωση ότι η λίμνη ήταν ένα τεχνητό όρυγμα, όπως αναφέρθηκε από κλασικούς γεωγράφους και περιηγητές. Η λίμνη ήταν τελικά εγκαταλείφθηκε λόγω του ότι το πλησιέστερο παρακλάδι του Νείλου συρρικνώθηκε ήδη από το 230 π.Χ.
Σταντ ντε λα Βαλέ ντυ Σερ

Ιστορία

Το Σταντ ντε λα Βαλέ ντυ Σερ εγκαινιάστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1978, με μία αναμέτρηση στα πλαίσια της Ντιβιζιόν 2, μεταξύ των Τουρ ΦΚ και Αμιάν. Την πρώτη χρονιά, μόλις μία κερκίδα άνοιξε στο κοινό, η οποία είχε χωρητικότητα 8,000 θέσεων. Η επόμενη κερκίδα εγκαινιάστηκε την αμέσως επόμενη χρονιά, ανεβάζοντας την συνολική χωρητικότητα του γηπέδου στις 22,000 θέσεις. Προηγουμένως, η Τουρ ΦΚ χρησιμοποιούσε το Σταντ ντε Γκρανμόν.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο σύλλογος αγωνίστηκε για διάστημα τεσσάρων σεζόν στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Το ρεκόρ προσέλευσης του γηπέδου καταρρίφθηκε, με 21,595 θεατές να δίνουν το παρόν για μια αναμέτρηση για το πρωτάθλημα απέναντι μεταξύ της ΦΚ Τουρ και της ΑΣ Σαιντ-Ετιέν την Παρασκευή 29 Μαΐου 1981. Το γήπεδο φιλοξένησε, επίσης, την αναμέτρηση της Τουρ απέναντι στην Λυών (0-1) στα πλαίσια της φάσης των 32 για το Κύπελλο Γαλλίας του 2000.
Η θέσπιση, προσφάτως, νέων κανονισμών ασφαλείας υποχρέωσε στο κλείσιμο δύο κερκίδων στο κοινό. Οι λίγες μικροεπισκευές (εγκατάσταση μαις νέας ράμπας πρόσβασης, αύξηση του μεγέθους των σκαλοπατιών) που χρειάζονταν για να ανοίξουν εκ νέου οι δύο αυτές κερκίδες ολοκληρώθηκαν. Η σημερινή χωρητικότητα του γηπέδου είναι της τάξεως των 15,827 θέσεων.

Μέλλον

Η σεζόν 2008 που σημαδεύτηκε από την επάνοδο της Τουρ ΦΚ στη Λιγκ 2 φαινόταν, επίσης, να σηματοδοτεί και την επιστροφή της ομάδας σε πιο υψηλούς στόχους. Η διοίκηση του συλλόγου, σε συμφωνία με τον Δήμο, κατέθεσε, έτσι, τον Μάιο του 2008 ένα ευρείας κλίμακας σχέδιο ανακαίνισης του Σταντ ντε λα Βαλέ ντυ Σερ που θα έφερνε την συνολική του χωρητικότητα στις 25.000 θέσεις, σε βάθος 3 με 4 ετών. Το σχέδιο αυτό, οικονομικού ύψους της τάξεως των €34 ευρώ θα χρηματοδοτείτο από ιδιωτικούς φορείς καθώς και τους τοπικούς κρατικούς φορείς.
Λουδοβίκος Γ΄ του Παλατινάτου

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ρούπερτ Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ κόμη (μπουργκράβου) της Νυρεμβέργης. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του απεβίωσαν 22 και 24 ετών. 
Όταν το 1401-02 ο πατέρας του εκστράτευσε στην Ιταλία, ανέλαβε αντιπρόσωπός του (vicar). Το 1410 ο Ρούπερτ απεβίωσε και το Παλατινάτο μοιράστηκε μεταξύ των γιων του: ο Λουδοβίκος Γ΄ έλαβε το κεντρικό μέρος, ο Ιωάννης το Νόιμαρκτ, ο  Στέφανος το Ζίμερν & Τσβάιμπρυκεν και ο Όθων το Μόσμπαχ. 
Ο Λουδοβίκος Γ΄ δεν επεδίωξε το Γερμανικό στέμμα. Το 1415 έγινε μέλος της Εταιρείας του Παπαγάλου, μίας ομάδας που εναντιωνόταν στον κακότροπο Λουδοβίκο Ζ΄ Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και έλαβε μέρος το ίδιο έτος στη Σύσκεψη της ομάδας στην Κωνσταντία. Ήταν θρησκευόμενος, πολύ μορφωμένος και προστάτης του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας τον έκανε αντιπρόσωπό του (vicar) και στην Εκκλησιαστική Σύνοδο της Κωνσταντίας (1414-18) ο Λουδοβίκος Γ΄ ήταν ο οινοχόος του. Με το τελευταίο αυτό αξίωμα ο Λουδοβίκος Γ΄ εκτέλεσε τις ποινές εναντίον του Γιαν Χους και του Ιερώνυμου της Πράγας. Επίσης συνέλαβε τον αντίπαπα Ιωάννης ΚΓ΄, όταν αυτός διέφυγε από τη Σύνοδο το 1415.
Το 1427 απεβίωσε ο γιος του, ο Ρούπερτ και ο Λουδοβίκος Γ΄ οργάνωσε ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, αλλά το 1427 επέστρεψε ασθενής. Από το 1430 και μετά ήταν σχεδόν τυφλός και το 1435 την εξουσία ανέλαβε η σύζυγός του και οι σύμβουλοί του. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος Δ΄ και έπειτα ο Φρειδερίκος Α΄.
Ιερόθεος Ιερομόναχος

Ο ιερομόναχος Ιερόθεος ήταν λόγιος κληρικός του 13ου αιώνα. Άκμασε επί της βασιλείας του Μιχαήλ Παλαιολόγου, από τον οποίο ρίχτηκε στις φυλακές το 1278, επειδή αντιδρούσε με τις καινοτομίες των Λατίνων.
Τζακί Ντυγκεπερού

Βιογραφία

Αγωνίστηκε ως αμυντικός ή αμυντικός μέσος για λογαριασμό των Βαλανσιέν και Στρασμπούρ.
Προερχόμενος και αναδεικνυόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΟΣ Βαλανσιέν-Ανζέν, όπου και αγωνίστηκε για διάστημα αρκετών ετών, αποτέλεσε, με απαρχή τις αρχές της δεκαετίας του 1970, μία σημαντική προσωπικότητα της ΡΚ Στρασμπούρ, όπου αγωνίστηκε τόσο ως παίκτης, όσο και εργάστηκε ως προπονητής.
Εργάστηκε ως προπονητής της ΡΚ Στρασμπούρ για πρώτη φορά διαδεχόμενος τον Ντανιέλ Ζαντυπέ στα μέσα του 1995. Στην Αλσατία, αναδείχτηκε φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας του 1995, ενώ κατέκτησε το Λιγκ Καπ του 1997 απέναντι στην Ζιροντέν Μπορντό. Παρά την κατάκτηση αυτού του τίτλου, ωστόσο, απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου το 1998.
Έπειτα από αριθμό σεζόν κατά την διάρκεια των οποίων εργάστηκε ως σκάουτερ, επέστρεψε στην θέση του προπονητή αντικαθιστώντας τον Αντουάν Κομπουαρέ τον Οκτώβριο του 2004. Παρέλαβε, εκείνη την περίοδο, μία ομάδα της Στρασμπούρ η οποία βρισκόταν στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος της Λιγκ 1. Έπειτα από μία ιδιαίτερα δύσκολη σεζόν, ο Ντυγκεπερού πέτυχε να φτάσει την ομάδα έως το μέσον του βαθμολογικού πίνακα, ενώ, παράλληλα, κατέκτησε το Λιγκ Καπ του 2005 επικρατώντας στον τελικό της διοργάνωσης της ΣΜ Καέν, χάρη, μεταξύ άλλων, στην επιθετική τριπλέτα των Μαμαντού Νιάνγκ - Μικαέλ Παζίς - Αλεξάντερ Φάρνερουντ.
Η επόμενη σεζόν ήταν αρκετά ιδιαίτερη: η Ρασίνγκ ήταν επιπέδου κάτω του μετρίου στο πρωτάθλημα, ωστόσο σημείωσε καλή πορεία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ολοκλήρωσε την σεζόν, τελικά, στην 19η θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάστηκε στην Λιγκ 2. Ο Τζακί Ντυγκεπερού αποφάσισε, τότε, να αφήσει την θέση του στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου στο Γάλλο πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή, Ζαν-Πιέρ Παπέν.
Εργάστηκε ως τεχνικός της Εσπεράνς ντε Τυνίς για την σεζόν 2006-2007, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως τεχνικός διευθυντής των τμημάτων υποδομής της Ετουάλ ντυ Σαχέλ την σεζόν 2007-2008.
Στις 29 Μαρτίου 2014, αντικατέστησε τον προσφάτως αποχωρήσαντα Φρανσουά Κελέρ στην θέση του πρώτου προπονητή της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Στρασμπούρ, σηματοδοτώντας με αυτό τον τρόπο την επιστροφή του εντός του συλλόγου. Μετά από βαθμολογική συγκομιδή μονάχα ενός βαθμού σε σύνολο τριών αναμετρήσεων από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας του συλλόγου από τον Ντυγκεπερού, μία σειρά τριών συνεχόμενων νικών αναπτέρωσαν τις ελπίδες της ομάδας για παραμονή στην κατηγορία. Η σεζόν, τελικώς, ολοκληρώθηκε με μία ήττα και μία ισοπαλία και, σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα των άμεσων ανταγωνιστών τους, η Ρασίνγκ ολοκλήρωσε την σεζόν με την κατάληψη της 16ης θέσης, συνώνυμης του υποβιβασμού στο CFA. Στις 24 Μαΐου 2014, ανανέωσε το συμβόλαιο συνεργασίας του με την Στρασμπούρ για ακόμη έναν χρόνο.
Διαμέρισμα Σαν Βισέντε

Γεωγραφία

Το Σαν Βισέντε βρίσκεται κεντρικά του Ελ Σαλβαδόρ, στην Κεντρική Επαρχία. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα δυτικά με το Λα Πας, στα βορειοδυτικά με το Κουσκατλάν, στα βόρεια με το Καμπάνιας, στα ανατολικά με το Ουσουλουτάν και στα βορειοανατολικά με το Σαν Μιγκέλ. Έχει έκταση 1.184,02 km². Είναι σε έκταση το εντέκατο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ, το Μορασάν, το Αουασαπάν, το Σονσονάτε και το Λα Πας.

Δημογραφία

Το Διαμέρισμα Σαν Βισέντε είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 161.645 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το δεύτερο μικρότερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Καμπάνιας.
Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές

Μέλη

Τα μέλη των Α.Δ.Α. απολαμβάνουν εκτεταμένης λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας.  Τα μέλη αυτά διορίζονται επί θητεία (ανανεώσιμη ή μη) χωρίς να μπορούν, συνήθως, να παυθούν πριν από τη λήξη της, και δεν υπόκεινται σε ιεραρχικό έλεγχο και διοικητική εποπτεία.

Έλεγχος

Ως διοικητικές αρχές, οι Α.Δ.Α. υπόκεινται στον δικαστικό έλεγχο των πράξεων τους, το δε Δημόσιο αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση που επέλθει βλάβη ή ζημία από τη δράση τους.
Μερσέντες της Ορλεάνης

Βιογραφία

Η Μερσέντες γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1860 στο Βασιλικό Παλάτι της Μαδρίτης και ήταν το έβδομο παιδί και η πέμπτη κόρη του Αντωνίου της Ορλεάνης, Δούκα του Μονπανσιέ και της Ινφάντα Λουίζας Φερνάντα της Ισπανίας. Ανάδοχοι της ήταν θείοι της, βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας και Φραγκίσκος του Κάδιθ.
Παρόλο που η Μερσέντες ήταν γαλλιδα πριγκίπισσα, ήταν επίσης Ινφάντα της Ισπανίας και πέρασε τα πρώτα οκτώ χρόνια της ζωής της στην Ισπανία. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο παλάτι του Σαν Τέλμο στην Ανδαλουσία, ο πατέρας της φημολογείται ότ είχε φιλοδοξίες να απόκτηση το στέμμα της κουνιάδας του, γεγονός που τον καθιστούσε ανεπιθύμητο στη βασιλική αυλή της Μαδρίτης. 
Όταν η βασίλισσα Ισαβέλλα Β΄ καθαιρέθηκε το 1868, η οικογένεια της Μερσέντες έφυγε από την Ισπανία στην εξορία. κατά τη διάρκεια αυτής της εξορίας, το 1872, γνώρισε τον πρώτο της εξάδελφο, τον Αλφόνσο, Πρίγκιπα των Αστουριών, ο οποίος ζούσε εξόριστος. Μετά την αποκατάσταση του συντάγματος, η Μερσέντες παντρεύτηκε τον βασιλιά Αλφόνσο ΙΒ΄ στις 23 Ιανουαρίου 1878.
Σύμφωνα με ισχυρισμούς, η επιλογή του βασιλιά διέλυσε τις ελπίδες της μητέρας του, βασίλισσας Ισαβέλλας, για το γάμο του Αλφόνσο με την Ινφάντα Μπλάνκα των Βουρβόνων, κόρη του αντιπάλου των Καρλιστών, Κάρλος, Δούκα της Μαδρίτης.
Ωστόσο, λίγο μετά το μήνα του μέλιτος, έγινε γνωστό ότι η Μερσέντες υπέφερε από τυφοειδή πυρετό. Ο γάμος τους θα διαρκέσει μόνο έξι μήνες, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε μια αποβολή.
Η βασίλισσα Μερσέντες υποκύπτει στην ασθένεια, δύο ημέρες μετά τα 18α γενέθλιά της, στις 26 Ιουνίου 1878, καθώς για μερικές ημέρες ήταν αναίσθητη. 
Όταν ο υπουργός του βασιλιά, Αντόνιο Κάνοβας δελ Καστίγιο, πρότεινε να πάρει μια νέα σύζυγο, ο Αλφόνσο συμφώνησε, επιλέγοντας την αδερφή της Μερσέντες, Ινφάντα Μαρία Χριστίνα. Αλλά και αυτή υπέφερε σε φυματίωση και πέθανε κατά τη διάρκεια της περιόδου των αρραβώνων τους. 
Στα τέλη του 1879 ο Αλφόνσο παντρεύτηκε την αρχιδούκισσα Μαρία Χριστίνα της Αυστρίας, και προς τιμήν της συζύγου του, βασίλισσας Μερσέντες, έδωσε το όνομά της στη μεγαλύτερη κόρη του, Μερσέντες, Πριγκίπισσα των Αστουριών.

Κληροδότηση

Η βασίλισσα Μερσέντες εγκαινίασε το κτίριο του Καθεδρικό της Λα Αλμουδένα στη Μαδρίτη, απέναντι από το βασιλικό παλάτι, το οποίο ξεκίνησε το 1883. Τα λείψανα της βασίλισσας Μερσέντες ενταφιάστηκαν εκεί στις 8 Νοεμβρίου 2000, σύμφωνα με τις επιθυμίες του χήρου συζύγου της.
Μια πόλη στην επαρχία Ισαβέλλα, που βρίσκεται στις Φιλιππίνες, ονομάστηκε Βασίλισσα Μερσέντες προς τιμήν της κατά την αποικιακή περίοδο της Ισπανίας.
Timati

Νεανικά χρόνια

Ο Τίματι (Ρώσικα: Тимати) γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1983 στην Μόσχα, από μικτή οικογένεια, ο πατέρας του Ιλντάρ Γιουνούσοφ ο οποίος είναι Τατάρος και η μητέρα του η οποία είναι Εβραία, Σιμόνα Γιουνούσοβα (το γένος Τσερβομόρσκαγια), έχει επίσης έναν μικρότερο αδελφό, Αρτιόμ. Το παρατσούκλι του "Τίματι" το είχε από μικρός. Ο Τίματι έζησε στο Λος Άντζελες για 3 χρόνια, και τώρα ζει στη Μόσχα. Μετά από επείγον αίτημα του παππού του, ο οποίος ήταν συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας Γιάκοβ Τσερβομόρσκ, ο Τίματι αποφοίτήσε από τάξη βιολιού σε Ωδείο. Πήγε στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών, αλλά το παράτησε στο τρίτο έτος του.

Καριέρα

Έγινε γνωστός από το μουσικό ριάλιτι Star Factory 4, αλλά πριν από αυτό συνεργάστηκε με τον τον Ρώσο τραγουδιστή Ντετσλ. Ο Τίματι έχει βγάλει πολλά τραγούδια στα αγγλικά και ρωσικά. Εκτός από την καριέρα του στο τραγούδι, έχει κάνει και καριέρα στον κινηματογράφο. Έχει παίξει στην ταινία του 2006 Heat σε παραγωγή του Φιόντορ Μπονταρτσούκ, με συμπρωταγωνιστές του τους: Αλεξέι Τσάντοφ, Κονσταντίν Κρούκοφ και Πτάχα. Ο Τίματι έχει τραγουδήσει με αξιόλογους τραγουδιστές όπως: Snoop Dogg, Busta Rhymes, P. Diddy, Dirty Money, Timbaland, Flo Rida, Fat Joe, Eve, Xzibit, Cam'ron, Mario Winans, Kalenna, Mims, Mann, Craig David, Jean Roch, DJ Antoine, La Fouine, Laurent Wolf, Big Ali, Shontelle, J-Son.

Eurovision 2014

O Τίματι σχολίασε την νίκη της Κοντσίτα Βουρστ, λέγοντας ότι όλα αυτά είναι μία ψυχική ασθένεια και ότι δε θα ήθελε μία μέρα να εξηγήσει στο παιδί του να ερωτοτροπούν ομοφυλόφιλοι.

Προσωπική Ζωή

O Τίματι διατηρούσε σχέση με την Αλένα Σισκόβα και μαζί απέκτησαν μία κόρη την Αλίσα (γεννημένη 19/03/14).
Γκέοργκ Κάρο

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1872 στην Βενετία. Αν και εβραϊκής καταγωγής, βαφτίστικε χριστιανός. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στο Φράιμπουρκ γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου σπουδάζοντας κλασική φιλολογία και αρχαιολογία. Αποφοίτησε το 1892 με διδακτορικό. Ακολούθως ταξίδεψε ανα τη Μεσόγειο και έκανε μεταδιδακτορική εργασία το 1902 στην Βόνη. Εργάστηκε στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, αρχικά ως αναπληρωτής Διευθυντής («Γραμματέας»), και διετέλεσε διευθυντής από το 1910 ως το 1919. Το 1920 ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χάλε, και επέστρεψε δέκα χρόνια αργότερα, το 1930 ως διευθυντής στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο στην Αθήνα. Κυνηγήθηκε το 1936 λόγω της εβραϊκής του καταγωγής και κατέφυγε στις ΗΠΑ, όπου δίδαξε ως καθηγητής. Επέστρεψε στην Γερμανία το 1953 και εγκαταστάθηκε στο Φράιμπουρκ, διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο. 
Απεβίωσε στις 12 Νοεμβρίου 1963 στο Φράιμπουρκ. Εν ζωή του απονεμήθη ο Μεγαλόσταυρος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας.
Τουχοβίστα

Γεωγραφία

Η Τουχοβίστα βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Ροδόπη και αποτελεί τμήμα της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής Τσετς. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ελλάδα. Το υψόμετρο του χωριού είναι 700-999 μέτρα και η έκταση της γης είναι 17,151 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το έδαφος είναι κυρίως ορεινό και ημιορεινό. Το υπέδαφος είναι πλούσιο κυρίως από πετρώματα γρανίτη και ψαμμίτη.
Το χωριό βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ αρκετών μικρών λόφων. Η Τουχοβίστα έχει δύο από τις υψηλότερες κορυφές στην περιοχή: την Τσουκάτα (τοπικό όνομα Μιτνιτσάτα) προς τα βορειοανατολικά σε υψόμετρο 1010 μέτρων και, επίσης, την κορυφή Δικίλιτας, πιο γνωστή ως Πόβιτ Κάμεν μεταξύ των κατοίκων της περιοχής, με ύψος 1.100 μ. 

Ιστορία

Η περιοχή ήταν κατά την αρχαιότητα η περιοχή που ζούσαν οι Δίοι, πανάρχαιο ελληνο-πελασγικό φύλο που αργότερα ταξινομήθηκε ως θρακικό. Το χωριό διαθέτει εξωτερική μεσαιωνική νεκρόπολη.

Το χωριό εμφανίζεται ως "تحويشته" σε οθωμανικά έγγραφα. 
Στο βιβλίο «Εθνογραφία των βιλαέτια Αδριανούπολη, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης», το οποίο δημοσιεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878, αναφέρεται το χωριό Τουχοβίστα με 36 οικογένειες και 90 άνδρες κατοίκους. 
Σύμφωνα με τον Στέφεν Βέρκοβιτς, στα τέλη του 19ου αιώνα, η Τουχοβίστα έχει μουσουλμανικό ανδρικό πληθυσμό 120 ανθρώπων που ζουν σε 36 οικίες.
Σύμφωνα με τις στατιστικές του Βασίλ Κάντσοβ έως το 1900, η Τουχοβίστα είναι ένα χωριό με 500 μουσουλμάνους κατοίκους. Ζουν 500 Βούλγαροι-μουσουλμάνοι σε 70 οικίες.
Κατά τη διάρκεια του 1912, το χωριό υπήρξε θύμα του Βαλκανικού Πολέμου. Πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από τον πόλεμο. Από την άλλη πλευρά, οι μουσουλμάνοι αναγκάζονται να στραφούν στο χριστιανισμό. Το ίδιο συμβαίνει και κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Τόντορ Ζίβκοβ. Μουσουλμανικά ονόματα αλλάζουν σε χριστιανικά ονόματα. Το 1989, με την πτώση του κομμουνισμού, οι Μουσουλμάνοι αποκατέστησαν τα ονόματά τους. 
Ο πληθυσμός του χωριού Τουχοβίστα σύμφωνα με την απογραφή του 2003 είχε 859 κατοίκους.

Θρησκεία

Η Τουχοβίστα έχει πάνω από 830 κατοίκους μουσουλμάνους. Το χωριό έχει δύο τεμένη - ένα στο κάτω άκρο, που χτίστηκε το 1989, και ένα άλλο παλαιότερο, που βρίσκεται στην κορυφή του χωριού.
Μίννι Μάους

Η Μίννι Μάους είναι χαρακτήρας της Ντίσνεϋ. Έχει μορφή ποντικιού και ζει στην φανταστική πόλη Μίκυ Σίτυ. Το πρώτο αποκλειστικά περιοδικό που αφορούσε αυτή, δηλαδή είχε ιστορίες με πρωταγωνίστρια αυτή κυκλοφόρησε στην Ιταλία τον Ιούνιο του 1993 και είχε τίτλο Minni & Company, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1995. Το 1930, το πρώτο σάουντρακ της Ντίσνεϋ ήταν ένα τραγούδι αφιερωμένο σε αυτήν.

Ιστορία

«Το στόμα της πρέπει να είναι πολύ μικρότερο από του Μίκυ και οι εκφράσεις της λιγότερο υπερβολικές από τις δικές του. Τα μάτια και τα βλέφαρα της να τονίζουν τη θηλυκότητα της...». Οι οδηγίες, τις οποίες έδινε ο Ντίσνεϊ στους νέους συνεργάτες του για να σχεδιάσουν σωστά τη Μίννι, ήταν πάρα πολύ ακριβείς. Στην ίδια τη φιγούρα, στην κοντή φουστίτσα ο Ουόλτ και ο παλιός του φίλος Ουμπ Άιβερκς αφιέρωσαν το 1928 πολλούς μήνες εργασίας, δουλεύοντας μέσα σε απόλυτη μυστικότητα, ώστε να μην τους προλάβει κανείς άλλος και τους κλέψει την ιδέα αυτού του νέου ζευγαριού ποντικιών. Γιατί όσο μικρή και αστεία κι αν ήταν η Μίννι, έπρεπε να είναι ταυτόχρονα γεμάτη ανέμελη θηλυκότητα, ώστε να αρέσει κυρίως στις γυναίκες, για τις οποίες ο Ντίσνεϊ έτρεφε μεγάλη εκτίμηση.
Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας της Μίννι ήταν πάντα η ικανότητα της να εξελίσσεται σχεδιαστικά, ανάλογα με τις τάσεις της εποχής. Επί σχεδόν μισό αιώνα, θεματοφύλακας αυτού του μυστικού ήταν ένας εξαίρετος σχεδιαστής που γεννήθηκε το 1905 στο Κάισβιλ της Γιούτα, ο Φλόιντ Γκότφρεντσον. Στα 24 του χρόνια προσλήφθηκε από τον Ντίσνεϊ , ο οποίος το 1930 του ανέθεσε προσωρινά το καθήκον να σχεδιάσει τα κόμικ του Μίκυ. Η «προσωρινή» εργασία κράτησε περίπου σαράντα πέντε χρόνια, στη διάρκεια των οποίων ο Γκότφρεντσον προσάρμοζε τη γραφίστικη μορφή του Μίκυ και της Μίννι, προσδίδοντας τους ιδιαίτερο στιλ και χαρακτήρα, βάσει των οδηγιών που λάμβανε από τους σχεδιαστές, οι οποίοι έκαναν το ίδιο για τη μεγάλη οθόνη.

Το ντεμπούτο και ο αρραβωνιαστικός της

Η πρώτη συνάντηση της Μίννι με το κοινό έγινε την ίδια μέρα που έκανε το ντεμπούτο του ο Μίκυ Μάους, ο αρραβωνιαστικός της: στις 18 Νοεμβρίου 1928. Πράγματι, τόσο στη θρυλική πρώτη ταινία, το Steamboat Willie, όσο και στις ταινίες Plane Crazy και Gallopin' Gaucho, που είχαν γυριστεί νωρίτερα αλλά διανεμήθηκαν αργότερα, η Μίννι βρισκόταν ήδη στο πλευρό του Μίκυ. Στη συνέχεια συμμετείχε σε άλλες 72 ταινίες μικρού μήκους στον κινηματογράφο, αλλά και στις κόμικ εκδοχές ταινιών με πρώτη και καλύτερη την Καζαμπλάνκα.
Δίων ο Χρυσόστομος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το έτος 40 μ.Χ. στην Προύσα της Βιθυνίας. Ήταν κυνικός και στωικός φιλόσοφος, και συγκαταλέγεται στην δεύτερη σοφιστική σχολή. Έζησε στην Ρώμη επί αυτοκράτορος Τίτου, τον οποίο καυτηρίασε για τον ερωτικό του δεσμό με τον μαυρομάλη πυγμάχο Μελανκόμα. Καυτηρίασε επίσης τον διάδοχο του Τίτου, Δομιτιανό, ο οποίος εξόρισε τον Δίωνα από την Ρώμη, την Ιταλία και Βιθυνία, με το αιτιολογικό ότι ο Δίωνας συμβούλεψε κάποιον συγγενή του Αυτοκράτορα πως να συνωμοτήσει. Στην διάρκεια της εξορίας του λένε ότι περιηγήθηκε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ρακένδυτος και βιοπαλεύοντας με διάφορα χειρωνακτικά επαγγέλματα. Μετά την δολοφονία του Διομιτιανού το έτος 96 έπεισε ένα στρατόπεδο των Ρωμαίων να αποδεχτεί την επιλογή του ρωμαϊκού λαού. Επι αυτοκράτορος Νέρβα πήρε χάρη, ενώ μετά τον θάνατο του Νέρβα συνδέθηκε φιλικά με τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Επέστρεψε στην γενέτειρά του, όπου τιμήθηκε. Αναφέρεται ότι το έτος 111 εμπλέχτηκε σε μια διαμάχη για την ανακαίνιση της πόλης, και πιστεύεται ότι πέθανε λίγο αργότερα, μεταξύ 115 και 120.

Συγγράμματα

Ο Δίων ήταν σύγχρονος του Πλουτάρχου, Τάκιτου και Πλίνιου. Με το όνομα του Δίωνα έχουν παραδοθεί 80 λόγοι, με περιεχόμενο ηθικοπολιτικό, στον τύπο της κυνικής «διατριβής», δηλαδή της εκλαϊκευτικής και σύντομης πραγματείας, με πλήθος αναφορές στην πολιτιστική παράδοση. Σε νεανική ηλικία ο Δίων είχε γράψει και ρητορικούς λόγους εναντίον της φιλοσοφίας, που δεν έχουν σωθεί, ίσως επειδή ο ίδιος τους αποκήρυξε ύστερα από τη μεταστροφή του. Ρητόρευσε επί πολλών και ποικίλων θεμάτων. Ισως πολλοί από αυτούς να ήταν προορισμένοι για να τους εκφωνήσει ο Τραϊανός. Στους λόγους του αναπτύσσει ιδέες περί διοίκησης, αρετής, ελευθερίας, δουλείας, πλούτου, απληστίας, αμαρτίας, περί πολέμου, εχθρότητας, ειρήνης και για την ζωή του Διογέννη. Επίσης καυτηριάζει την πορνεία.