google/wiki40b huggingface dataset:
Ισοπροπενυλοβενζόλιο

Καταλυτική αφυδρογόνωση κουμένιου

Με καταλυτική αφυδρογόνωαη κουμενίου παράγεται κυρίως ισοπροπενυλοβενζόλιο:

Μεθοδος Fittιng

Από φαινυλαλογονίδιο και 2-αλοπροπένιο - Μεθοδος Fittιng:

Μέθοδος Grignard

Από φαινυλαλογονίδιο και 2-αλοπροπένιο – Μέθοδος Grignard:

Μέθοδος Friedel-Crafts

Με ισοπροπενυλίωση κατά Friedel-Crafts::

Προσθήκη βενζολίου σε προπίνιο

Με καταλυτική προσθήκη βενζολίου σε προπίνιο:

Με αφυδάτωση αλκοόλης

Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-φαινυλο-1-προπανόλης ή 2-φαινυλο-2-προπανόλης παράγεται ισοπροπενυλοβενζόλιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C.:
Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς

Γεωγραφία

Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Μαρτινίκης. Συνορεύει με όλα τα υπόλοιπα διαμερίσματα της Μαρτινίκης: στα βορειοδυτικά με το Διαμέρισμα Σαιντ-Πιέρ, στα ανατολικά με το Διαμέρισμα Λα Τρινιτέ και στα νότια με το Διαμέρισμα Λε Μαρίν. Στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα.
Έχει έκταση 171 km². Είναι σε έκταση το μικρότερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης.

Διοικητική διαίρεση

Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς διαιρείται σε 16 καντόνια και 4 κοινότητες.

Δημογραφία

Το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς είχε σύμψωνα με την απογραφή του 1999 166.139 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης. Έχει πυκνότητα 971,6 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι ανά πυκνότητα το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης. Πρωτεύουσα είναι η Φορ-ντε-Φρανς με 91.949 κατοίκους.
Παίκτης της Χρονιάς της ΦΙΦΑ

Το βραβείο 'Παίκτης της Χρονιάς (αγγλ.:World Player of the Year) ήταν ποδοσφαιρικό βραβείο το οποίο καθιερώθηκε από τη Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) από το 1991 μέχρι το 2009. Η επιλογή γινόταν μέσω ψηφοφορίας από τους προπονητές όλων των εθνικών ομάδων των χωρών μελών της ΦΙΦΑ στο τέλος κάθε έτους. Το έπαθλο απονεμόταν από τη FIFA σε ειδική εκδήλωση που μεταδιδόταν τηλεοπτικά πριν από τα Χριστούγεννα. 
Από το 2010 το βραβείο συγχωνεύτηκε με τη Χρυσή Μπάλα (Ballon d'Or) του Φρανς Φουτμπόλ, αφού ο παλιότερος και πιο έγκυρος αυτός θεσμός, που αρχικά αφορούσε τον καλύτερο Ευρωπαίο ποδοσφαιριστή και αργότερα τον καλύτερο ποδοσφαιριστή των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (ανεξαρτήτως καταγωγής), επεκτάθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή παγκοσμίως. Το νέο βραβείο φέρει την ονομασία Χρυσή Μπάλα της ΦΙΦΑ (FIFA Ballon d'Or).
Άγιος Νικόλαος (συνοικία Αμμοχώστου)

Τοποθεσία

Ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τη Χρυσή Ακτή, στα νοτιοδυτικά με την Αγία Ζώνη, στα δυτικά με την Χρυσοσπηλιώτισσα και στα βόρεια με τον Άγιο Ιωάννη. Το ανατολικό μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.

Εκκλησία Αγίου Νικολάου

Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο. Ήταν ο καθεδρικός ναός της Αμμοχώστου. Ναός του Αγίου Νικολάου υπάρχει και στη μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου (Παλαιά Αμμόχωστος), κτίσμα του 14ου αιώνα. Πιθανόν να μεταφέρθηκε η τιμή και λατρευτικά αντικείμενα από τον παλιό ναό στον μεταγενέστερο.
Βαρούνα

Στοιχεία

Το όνομα του Βαρούνα αναφέρεται σε χεττιτικό διπλωματικό έγγραφο του 1380 π.Χ., το οποίο διασώθηκε σε αντίγραφα γραμμένα στην ακκαδική γλώσσα που ανευρέθηκαν το 1906 στα ερείπια της αρχαίας Χαττούσα, στο σημερινό Μπογάζκιοϊ της Τουρκίας. Σε αυτό το έγγραφο, το οποίο συντάχτηκε από τα βασίλεια των Χετταίων και των Μιταννί, λαμβάνονται από τους συμβαλλόμενους βασιλιάδες όρκοι σε μια σειρά από ινδοάριους θεούς στους οποίους συγκατελέγεται σε περίοπτη θέση ο Βαρούνα.
Σύμφωνα με τη μυθολογία των Ινδοαρίων, ο Βαρούνα ήταν, μαζί με τον Μίτρα, ο σπουδαιότερος από τους οκτώ γιους της θεάς Αντίτι, τους λεγόμενους Ασούρα ή Αντίτια. Αναφέρεται ως βασιλιάς και κυρίαρχος του σύμπαντος που εποπτεύει τα πάντα από την ουράνια κατοικία του καθώς και ως προστάτης (από κοινού με τον Μίτρα) της Ρίτα, δηλαδή της παγκόσμιας τάξης. Ως αυστηρός κριτής και άγρυπνος φύλακας των ηθικών νόμων είναι υπεύθυνος για την τιμωρία των αμαρτωλών και τη λύτρωση των μετανοούντων. Πηγή της κυριαρχίας του είναι η μυστική δύναμη της γνώσης. Σύζυγός του ήταν η Βαρούνι (γνωστή επίσης και ως Μαδά ή Σουρά), θεά των ποτών που προέρχονταν από ζύμωση.
Στον μεταγενέστερο ινδουισμό η θέση του υποβαθμίζεται και ο ίδιος αναφέρεται με διάφορες ιδιότητες όπως θεός των υδάτων και φύλακας της Δύσης, αλλά και ως θεός του σκότους, ενώ αργότερα εξαφανίζεται.
Ο Βαρούνα αντιπαρατάσσεται με τον θεό Ποσειδώνα στην Ελληνική Μυθολογία, καθώς και με τον θεό Μίθρα με τον οποίο διαχειρίζεται την ημέρα ως ηλιακή θεότητα επίσης.
Χρήστος Ράπτης (αθλητικογράφος)

Βίος

Γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την δημοσιογραφία από τα εφηβικά του χρόνια και, μεταξύ άλλων, εργάστηκε στις εφημερίδες «Δημοκρατική Αλλαγή», «Φως των Σπορ», «Απογευματινή», «Ακρόπολις» και «Ελεύθερος Τύπος». Επίσης, εργάστηκε σε εφημερίδες της ελληνικής ομογένειας στις ΗΠΑ κατά την παραμονή του εκεί.
Τηλεοπτικά, έγινε γνωστός από την παρουσίαση της εκπομπής «Η Ώρα του Αθλητισμού» στην ΕΡΤ, κατά την δεκαετία του 1980, ενώ κάποιες φορές συμμετείχε και ως σχολιαστής στην «Αθλητική Κυριακή». Ξεχώριζε για τα χαρακτηριστικά γυαλιά μυωπίας του, τα οποία έμοιαζαν με γυαλιά ηλίου. Διατέλεσε επί σειρά ετών μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ).
Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1996, σε ηλικία 56 ετών, ύστερα από μακρόχρονη ασθένεια. Ως φόρο τιμής, ο ΠΣΑΤ αποφάσισε να καθιερώσει στην μνήμη του έπαθλο σε νέα αθλητή, καθώς και να καταθέσει ποσό στο Ταμείο Αθλητικών Συντακτών.
Apis mellifera anatoliaca

Βιότοπος

Αυτή η μέλισσα, είναι ο ιθαγενής πληθυσμός
της Τουρκίας, κατοικώντας τα κεντρικά τμήματα της χώρας (Alpatov 1929), εξαιρουμένης της βόρειο-ανατολικής και νοτιο-ανατολικής, αν και περιλαμβάνει την παλαιά Ρωμυλία.

Ταξινομική

Αυτός ο τύπος μέλισσας, ανήκει στον κλάδο των μελισσών οι οποίοι ταξινομούνται από τον Ruttner (1988), ως Ανατολίτικη (Oriental). Πρόσφατη γενετική μελέτη, επιβεβαίωσε ότι τα υπο-είδη, που ανήκουν σε ένα κλάδο της Ανατολικής Ευρώπης, του γονότυπου των μελισσών. Η μιτοχονδριακή Deoxyribonucleaic οξέως (mtDNA) ανάλυση των Θρακικών μελισσών έδειξε ομοιότητες με την Apis mellifera carnica, παρόλο που αυτή η ίδια ομοιότητα, ήταν απούσα από δείγματα μελισσών της Anatolian (Smith και Brown (1990) & Meixner et al. (1993)). Η αιτία αυτή δίδεται, καθώς συντελείται αναπαραγωγή των ιθαγενών πληθυσμών, με τις γειτονικές μέλισσες της Αυστρίας, της Σλοβακίας και της Κροατίας.

Εορτασμός

Η μέλισσες εορτάζονται κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας, στις 20 Μαΐου. Η 20ή Μαΐου, συμπίπτει με τα γενέθλια του Σλοβένου Anton Janša, ο οποίος κατά τον 18ο αιώνα πρωτοστάτησε στις σύγχρονες τεχνικές μελισσοκομίας στην πατρίδα του και εγκωμίαζε τις μέλισσες για την ικανότητά τους να εργάζονται τόσο σκληρά, ενώ χρειάζονται τόσο λίγη φροντίδα.
Ιωάννης της Βουργουνδίας (Επίσκοπος του Καμπραί)

Εκκλησιαστική χειραγώγηση

Ιστορικοί σημειώνουν πως ο Επίσκοπος Ιωάννης ήταν μέρος της χειραγώγησης της εκκλησίας από τους Δούκες της Βουργουνδίας η οποία έλαβε χώρα στην διάρκεια της συγκεκριμένος περιόδου, με τον πατέρα του να κατηγορείται για νεποτισμό και ευνοιοκρατία προς όφελος των συγγενών και υποστηρικτών του, ορίζοντάς τους στην ηγεσία επισκοπών, αββαείων, καθώς και καπίτουλων προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο και επιρροή επί της εκκλησίας. Ο πατέρας του όρισε τον ίδιο τον καγκελάριό του ως Επίσκοπο του Τουρναί, τον Ιωάννη ως Επίσκοπο του Καμπραί, ενώ ο αδερφός του Ιωάννη, Φίλιππος, όρισε τον υιό του, Δαβίδ, ως Επίσκοπο της Ουτρέχτης. Ο Φίλιππος όρισε, επίσης, τους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους στο Τουρναί, το Αρράς, την Κολωνία, την Μπεζανσόν, το Ωτάν, το Μακόν και την Οσέρ.

Παπικός ορισμός

Το 1446, ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ ευρέθηκε μπλεγμένος σε εσωτερική εκκλησιαστική σύγκρουση αναφορικά με την εγκυρότητα της παποσύνης του με τον Φήλιξ Ε΄. Αναγνωρισμένος από τους Βασιλείς της Καστίλης, της Γαλλίας και της Αγγλίας, ο Ευγένιος προχώρησε σε κινήσεις που ως στόχο είχαν την ισχυροποίηση των υποστηρικτών του εντός της εκκλησίας, μέσω του αφορισμού και της καθαίρεσης υποστηρικτών του Φήλικα, συμπεριλαμβανομένων των Αρχιεπισκόπων της Τριρ και της Κολωνίας. Ο Ευγένιος όρισε τον Ιωάννη προκειμένου να αναπληρώσει την χηρεύουσα Αρχιεπισκοπή της Τριρ, ωστόσο, ο συγκεκριμένος ορισμός τέθηκε υπό αμφισβήτηση.

Νόθα τέκνα

Ο Ιωάννης απέκτησε αριθμό νόθων τεκνών, ενώ αναφέρεται πως χοροστάτησε λειτουργίας, κάποτε, στο Καμπραί, παρουσία των συνολικά 36 νόθων υιών ή εγγονών του.
Αναγνώσιμα από τη μηχανή δεδομένα

Τα αναγνώσιμα από τη μηχανή δεδομένα (machine-readable data) είναι δεδομένα (ή μεταδεδομένα) που βρίσκονται σε μορφή, η οποία μπορεί να γίνει κατανοητή από έναν υπολογιστή.
Υπάρχουν δύο είδη αναγνώσιμων από τη μηχανή δεδομένων: δεδομένα που είναι και αναγνώσιμα από τον άνθρωπο (human-readable), τα οποία είναι σε μορφή κατάλληλη για τον υπολογιστή (όπως τα microformat και το RDFa) και δεδομένα σε μορφή ειδικά σχεδιασμένη για επεξεργασία από τον υπολογιστή (όπως τα πρότυπα RDF, XML και JSON).
Το Γραφείο Διαχείρισης και Προϋπολογισμού των ΗΠΑ ορίζει ότι μια μορφή δεδομένων που είναι αναγνώσιμη από τον υπολογιστή είναι μια τυπική γλώσσα υπολογιστή που μπορεί να γίνει κατανοητή αυτόματα από έναν φυλλομετρητή ή άλλο υπολογιστικό σύστημα. Επιπλέον σημειώνει ότι τα συνηθισμένα αρχεία επεξεργαστών κειμένου, η γλώσσα σήμανσης HTML και τα αρχεία PDF μπορούν να διαβαστούν εύκολα από τον άνθρωπο αλλά δυσκολα από τον υπολογιστή, ενώ άλλες μορφές αρχείων, όπως η XML και η JSON, ή λογιστικά φύλλα που περιέχουν κεφαλίδες που μπορούν να εμφανιστούν ως τιμές που χωρίζονται από κόμματα (comma-separated values, CSV), είναι αναγνώσιμες από τη μηχανή. Τέλος, σημειώνει ότι οι κλασικές μορφές αρχείων που δεν είναι αναγνώσιμες από τον υπολογιστή, μπορούν να γίνουν, αν προστεθούν σε αυτές ειδικά δεδομένα που να περιγράφουν τη δομή τους.
Η δημοσίευση δεδομένων που ανήκουν στο δημόσιο σε ανοιχτή μορφή, σύμφωνα με κάποιο πρότυπο, που να μπορεί να διαβαστεί από τον υπολογιστή, θεωρείται βέλτιστη πρακτική (best practice).
Πορτογαλική γλώσσα

Γεωγραφική κατανομή

Η πορτογαλική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Ανγκόλας, της Βραζιλίας, της Γουινέα-Μπισσάου, της Μοζαμβίκης, της Πορτογαλίας, του Πράσινου Ακρωτηρίου, του Αγίου Θωμά και Πρίγκιπα, μαζί με την κινεζική του Μακάο (Κίνα) και μαζί με την τέτουμ του Ανατολικού Τιμόρ.
Μιλιέται ευρέως χωρίς να είναι επίσημη στην Ανδόρα, το Λουξεμβούργο, τη Ναμίμπια και την Παραγουάη (στην τελευταία χώρα υπάρχουν 112.520 φυσικοί ομιλητές της γλώσσας σύμφωνα με την απογραφή του 2002). Κρεολές γλώσσες με βάση την πορτογαλική είναι οι μητρικές γλώσσες στο Πράσινο Ακρωτήριο και τη Γουινέα-Μπισσάου. Στο Πράσινο Ακρωτήριο οι περισσότεροι μιλούν και την πρότυπη πορτογαλική και το επίπεδο γνώσης της γλώσσας είναι σαν μητρική.
Λόγω της διάδοσης της γλώσσας κατά την εποχή της αποικιοκρατίας, υπάρχουν ομιλητές της πορτογαλικής στη Γκόα, το Νταμάν και το Ντιου στην Ινδία.
Εθνική Αμερικανικών Παρθένων Νήσων (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι η εθνική, ποδοσφαιρική ομάδα των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Έδρα της ομάδας είναι το Lionel Roberts Park. Η ομάδα έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι της στις 21 Μαρτίου 1998 με αντίπαλο την Εθνική Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.
Εθνική Σουηδίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Εθνική Σουηδίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσωπεί τη Σουηδία στις διοργανώσεις κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσποδνία. Έδρα της ομάδας είναι το Swedbank Stadion στο Μάλμε. Η ομάδα ιδρύθηκε με τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U23 το οποίο έγινε U21 το 1978.
Πρώτη συμμετοχή της ομάδα σε τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος έγινε το 1986. Το 1992 τερμάτισε στη 2η θέση. Το 1990 και το 2009 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά. Ο Alexander Farnerud είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές στην ομάδα (35 συμμετοχές μετξύ 2002 και 2006). Ο Ola Toivonen είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 12 γκολ την περίοδο 2006-2009.
Αλιμάκι Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο οικισμός βρίσκεται σε απόσταση περίπου 11 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 2,5 χιλιόμετρα από το χωριό Μύρο, σε υψόμετρο 242 μέτρα και απέχει 11 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.

Ιστορία

Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. 
Το Αλημάκι προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας το 1879, αναφερόμενο στον δήμο αυτόν επίσης και το 1889, ενώ, το 1899, μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. 
Το 1912 το χωριό του Αλημακίου αποσπάται από τον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας και προσαρτάται στην Κοινότητα Ραχών, με έδρα το χωριό Ράχες,  ως το 1928, που αποσπάται από την Κοινότητα Ραχών και προσαρτάται στην Κοινότητα Μύρου, στην οποία, ως έδρα ορίσθηκε το χωριό Μύρο. Από το 1940 ως το 1961 ο οικισμός Μύρου ονομαζόταν επισήμως ως ο Μοίρας και η Κοινότητα ως Κοινότητα Μοίρα. Το 1940 επίσης το Αλημάκιον μετονομάζεται επίσημα σε Αλιμάκιον. Το Μύρον παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1928 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθησαν μαζί με το Αλιμάκι στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Αλιμάκιον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας.  Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Αλιμάκιον σήμερα υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα του Μύρου του Δήμου Τριφυλίας.

Κτίρια – αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από παλαιά πετρόχτιστα σπίτια και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στα γειτονικά χωριά και την Κυπαρισσία. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο του χωριού, όπως και του γειτονικού Μύρου, θεωρείται ότι είναι ο κοντινός Αρχαιολογικός χώρος Περιστεριάς, στον λόφο της Περιστεριάς. Επίσης, περίπου 1 χιλιόμετρο βορειότερα του χωριού, στο πιό στενό πέρασμα του Αρκαδικού ποταμού, δηλαδή του αρχαίου ποταμού Κηπαρισσήεντα, βρίσκεται το Γεφύρι του Χατζή Σουμάν, στη θέση Κακή Σουμάνη, το οποίο είναι μονότοξο πέτρινο γεφύρι με τρεις καμάρες, που κατασκευάστηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα αποτελούσε σπουδαίο κόμβο στην οδό που ένωνε την νοτιοδυτική Μεσσηνία με τον κεντρικό Μωριά.
Ανυψωτικός εξοπλισμός

Ο ανυψωτικός εξοπλισμός ή τα ανυψωτικά εργαλεία, είναι γενικός όρος για κάθε εξοπλισμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανύψωση φορτίων. Αυτό περιλαμβάνει βύσματα, ανυψωτήρες κενού, ανυψωτήρες, περιστρεφόμενες βίδες, γερανογέφυρες, ανυψωτικά μηχανήματα, ανυψωτήρες περόνης, υδραυλικά μαξιλάρια ανύψωσης, σακούλες αεροσυμπιεστών, γερανούς και πολλά άλλα.
Η χρήση του ανυψωτικού εξοπλισμού μπορεί να ενέχει κινδύνους, και είναι αντικείμενο κανονισμών ασφαλείας στις περισσότερες χώρες.
John Niemeyer Findlay

Σταδιοδρομία

Αφού αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της Πρετόρια, ο Findlay φοίτησε με υποτροφία στο Balliol College, Oxford τα χρόνια 1924–1926. Από το 1927 έως το 1966 ήταν λέκτορας ή καθηγητής φιλοσοφίας σε αρκετά πανεεπιστήμια. Μετά την αποχώρηση του από την έδρα στο Λονδίνο, Ο Findlay δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Γεηλ και στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης. (1972–1987).
Υβ Τανγκύ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Τανγκύ γεννήθηκε στο Παρίσι το 1900. Ο πατέρας του ήταν συνταξιούχος ναυτικός γεγονός που τον οδήγησε να εργαστεί κι ο ίδιος στο σώμα του εμπορικού ναυτικού σε νεαρή ηλικία. Το 1922 ολοκληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις εγκατέλειψε το ναυτικό και επέστρεψε στη γενέτειρά του, για να παραδοθεί στις μποέμικες απολαύσεις στην προσπάθειά του να βρει την κλίση του. Ένας πίνακας του Ντε Κίρικο που είδε σε μια έκθεση τέχνης το 1923 τον εντυπωσίασε τόσο που καταπιάστηκε αμέσως με την ζωγραφική. Οι πρώτες του ζωγραφικές δοκιμές ήταν εμπνευσμένες από την λαϊκή τέχνη, μέχρι που ο ποιητής και φίλος του Ζακ Πρεβέρ τον έφερε το 1925 σε επαφή με την ομάδα των σουρεαλιστών.
Από το 1926 ο Τανγκύ έλαβε μέρος σχεδόν σε όλες τις σουρεαλιστικές εκθέσεις και παρουσιάσεις στο Παρίσι, κυρίως, αλλά και στην Γερμανία, μέχρι την οριστική του εγκατάσταση στις ΗΠΑ το 1939. Στην Αμερική παντρεύτηκε την ζωγράφο Κέυ Σέιτζ και μετά από μερικά χρόνια έγινε Αμερικανός υπήκοος. Συνέχισε να ζωγραφίζει και να εκθέτει τα έργα του ως το τέλος της ζωής του. Πέθανε στο Γούντμπερυ του Κονέκτικατ το 1955 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Καλλιτεχνικό ύφος και κληρονομιά

Αν και αυτοδίδακτος ο Τανγκύ είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει το δικό του προσωπικό ύφος από το 1927. Αρχικά πειραματίστηκε με τον αυτοματισμό, πράγμα που διαφαίνεται σε όλη του την καλλιτεχνική πορεία.
Οι πίνακες της πρώτης σουρεαλιστικής περιόδου του καλλιτέχνη απεικονίζουν αλλόκοτες μορφές που παραπέμπουν σε θαλάσσια ασπόνδυλα ή βραχώδεις σχηματισμούς που μοιάζουν να συνθέτουν γλυπτά. Οι φόρμες αυτές, που θυμίζουν αρκετά εκείνες του Μιρό, βρίσκονται συνήθως σε γυμνά, έντονα φωτισμένα τοπία με απέραντο ορίζοντα ("Το Πέταγμα των Μπούφων", 1929, ιδιωτική συλλογή, Παρίσι· "Τέλος της σκηνής" , 1934, Παρίσι· "Ο Αέρας στον Καθρέφτη", 1939, ιδιωτική συλλογή, Νέα Υόρκη).
Μετά την εγκατάστασή του στην Αμερική (1940) οι ζωγραφικές μορφές της πρώτης περιόδου ή συσσωματώματα γίνονται πιο στέρεα και οι δομές τους αποκτούν πολυπλοκότητα ("Άπειρη διαιρετότητα", 1942, Πινακοθήκη Ωλμπράιτ Νοξ, Μπάφαλο). Στα τελευταία χρόνια του, που υπήρξαν ιδιαίτερα παραγωγικά, οι πίνακες κατακλύζονται από τα συσσωματώματα, τα οποία καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο τον κενό χώρο ("Πολλαπλασιασμός των τόξων, 1954, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη).
Το έργο του στο σύνολό του απεικονίζει έναν φανταστικό κόσμο που αναδύεται μέσα από το ασυνείδητο και τις αναμνήσεις των παιδικών χρόνων, κυρία χαρακτηριστικά του υπερρεαλιστικού κινήματος, στις ιδέες του οποίου ο Τανγκύ έμεινε πιστός προσφέροντας έτσι ουσιαστική στήριξη στην εξέλιξή του.
2437 Αμνηστία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Αμνηστίας είναι άγνωστα. Η Αμνηστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 60 ως 110 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Αουατσαπάν

Γεωγραφία

Η Αουατσαπάν βρίσκεται νοτιοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και βόρεια του Αουατσαπάν. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κολόνια Ίμπου, νοτιοδυτικά της Ασαπούκο και βορειοανατολικά της Τακούμπα. Στα βορειοδυτικά της βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη του Αουατσαπάν, η Λαγούνα δελ Γιάνο (Laguna del Llano). Η πόλη έχει έκταση 244,84 km².

Ιστορία

Η Αουατσαπάν ιδρύθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1869.

Δημογραφία

Η Αουατσαπάν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 110.511 κατοίκους. Είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος, τη Σιουδάδ Ντελγάδο, την Σάντα Τέκλα, το Ιλοπάνγκο, το Σαν Μαρτίν και το Κουσκατανσίνγκο. Έχει πυκνότητα 0.45 κατοίκων ανά km².

Οικονομία

Η κύρια παραγωγή της Αουατσαπάν είναι ο καφές.
Μάχη του Έβρου

Πλαίσιο

Πριν τη Μάχη του Έβρου, ο Βουκάσιν είχε την πρόθεση της ανακατάληψης της Σκόδρας για λογαριασμό της Σερβικής Αυτοκρατορίας. Ο σερβικός στρατός, υπό την ηγεσία του Βασιλέα Βουκάσιν και του γιου του, Πρίγκιπα Μάρκο, κατέφθασε στη Σκόδρα τον Ιούνιο του 1371, ωστόσο όταν πληροφορήθηκαν την συγκέντρωση πολυάριθμου οθωμανικού στρατού, ο οποίος ερχόταν από τα ανατολικά, αποφάσισαν να κατευθυνθούν προς το μέρος του ώστε να προετοιμαστούν για τη Μάχη του Έβρου.

Μάχη

Ο στρατός των Σέρβων αριθμούσε συνολικά 20.000–70.000 άνδρες. Αρκετές είναι οι πηγές που φαίνεται να συμφωνούν σε αυτόν τον υψηλό αριθμό. Ο Δεσπότης Ούγκλιεσα επιθυμούσε να πραγματοποιήσει αιφνιδιαστική επίθεση στους Οθωμανούς στην τότε πρωτεύουσά τους, Αδριανούπολη, ενώ ο Μουράτ Α΄ βρισκόταν στη Μικρά Ασία. Ο στρατός των Οθωμανών ήταν κατά πολύ υποδεέστερος αριθμητικά . Ο Βυζαντινός λόγιος Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, καθώς και άλλες πηγές, αναφέρουν αριθμό 800 ανδρών, ωστόσο λόγω καλύτερης τακτικής, μέσω νυχτερινής αιφνιδιαστικής επίθεσης στο στρατόπεδό τους, ο Σαχίν Πασά νίκησε τον στρατό των Σέρβων πιάνοντάς τον κοιμώμενο, σκοτώνοντας τον Βασιλέα Βουκάσιν και τον Δεσπότη Ούγκλιεσα. Εκατοντάδες ήταν οι Σέρβοι που σκοτώθηκαν, ενώ εκατοντάδες ήταν αυτοί που πνίγηκαν στον ποταμό Έβρο κατά τη διάρκεια της φυγής τους. Μετά τη μάχη, αναφέρεται ότι ο ποταμός Έβρος έρεε κόκκινος από το αίμα των νεκρών.

Συνέπειες

Η μάχη του Έβρου ήταν μία από τις πολλές στην ιστορία των σερβοτουρκικών πολέμων με το πέρας της οποίας η Μακεδονία, καθώς και άλλα τμήματα του ελλαδικού χώρου περιήλθαν υπό τον έλεγχο των Οθωμανών. Ήταν μέρος της εκστρατείας των Οθωμανών για την κατάληψη των Βαλκανίων, ενώ είχε προηγηθεί η κατάληψη της Σωζόπολης από τους ίδιους. Μετά τη μάχη έλαβε χώρα η κατάληψη της Δράμας, της Καβάλας και των Σερρών της σημερινής Ελλάδας. Ακολούθησε η μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389.
Νεγκοσλάβ Βουξάνοβιτς

Καριέρα

Ο Νεγκόσλαβ ξεκινάει να προπονήσει τη πετοσφαίριση στην ομάδα του Ερυθρού Αστέρα στο Βελιγράδι. Στο ΠλοΒδιβ το 2006 όπου αγωνίστηκε στο παιδικό τμήμα της ομάδας του Ερυθρού Αστέρα έχει κατακτήσει τη πρώτη θέση. Με το εφηβικό τμήμα έγινε πρωταθλητής του Βελιγραδιού, το 2009. Μετά τον Ερυθρό Αστέρα μεταγράφηκε στο σύλλογο πετοσφαίρισης Γιεντινστβο απο το Σταρα Παζοβα έπειτα μεταγράφηκε στο σύλλογο στο Κοσοβσκα Μιτροβιτσα, έπειτα στο σύλλογο Γιερνταπ από το Κλάντοβο και μετά πάλι στο σύλλογο στο Κοσοβσκα Μιτροβιτσα.

Σύλλογοι

2010-2013 Γιεντινστβο Σταρα Παζοβα 2013-2014 Κοσοβσκα Μιτροβιτσα 2014-2015 Γιερνταπ Κλάντοβο 2015 Κοσοβσκα Μιτροβιτσα 2016-2017 αδρανής (δεν παίζει)
Προγκρές Μ-1

Αποστολή

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 23 Αυγούστου 1989 (03:09:32 GMT) και συνδέθηκε με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος του Μιρ στις 25 Αυγούστου (05:19:02 GMT). 
Παρέμεινε συνδεδεμένο με τον Μιρ για τρεις μήνες. Αποσυνδέθηκε την 1η Δεκεμβρίου (09:02:23 GMT) προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για να συνδεθεί σε αυτή το νέο τμήμα του σταθμού, το Κβαντ-2. Στις 10:32:00 GMT, τέσσερις ώρες μετά την αποσύνδεσή του, το Προγκρέςς Μ-1 κάηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Σπαθίφυλλο

Ετυμολογία

Η περιγραφή του γένους από τον βοτανολόγο Heinrich Wilhelm Schott αναφέρεται στο Spatha foliaris persistens (λατινικά), όπου το spatha είναι μία σπάθη και το foliaris είναι ένα επίθετο που τροποποιεί το spathe, που σημαίνει ότι σχετίζεται με ένα φύλλο και το persistens σημαίνει συνεχής ή επίμονη. Phyllum σημαίνει επίσης ένα φύλλο.

Καλλιέργεια και χρήσεις

Αρκετά είδη είναι δημοφιλή ως φυτά εσωτερικού χώρου. Ζουν καλύτερα στη σκιά και χρειάζονται λίγο ηλιακό φως για να ευδοκιμήσουν, ενώ χρειάζονται πότισμα περίπου μία φορά την εβδομάδα. Η μελέτη καθαρού αέρα της NASA διαπίστωσε ότι το Σπαθίφυλλο καθαρίζει τον αέρα ενός εσωτερικού χώρου από ορισμένους περιβαλλοντικούς ρύπους, όπως το βενζόλιο και την φορμαλδεΰδη.

Τοξικότητα

Το Σπαθίφυλλο είναι ήπια τοξικό για τον άνθρωπο και τα ζώα κατά την κατάποση. Το κρίνο της ειρήνης δεν είναι ένα αληθινό κρίνο από την οικογένεια των Λειριοειδών (Liliaceae). Τα αληθινά κρίνα είναι πολύ πιο τοξικά για τις γάτες και τα σκυλιά. Το κρίνο της ειρήνης περιέχει κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου, που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος, αίσθημα καύσου στο στόμα, δυσκολία στην κατάποση και ναυτία.