google/wiki40b huggingface dataset:
Ο Διάβολος Φοράει Prada

Πλοκή

Η Άντρια Σακς είναι μια προσφάτως απόφοιτη κολεγίου, της οποίας το μεγαλύτερο όνειρο είναι να γίνει δημοσιογράφος. Η Άντρια πιάνει δουλειά σε ένα από τα μεγαλύτερα περιοδικά μόδας. Αλλά εκεί δεν θα αναπτύσσει το ταλέντο της στο γράψιμο αλλά το ταλέντο της ως βοηθός της διευθύντριας του περιοδικού, Μιράντα Πρίστλεϊ. Το πρόβλημα είναι ότι η Μιράντα είναι μια σκληρή, δύσκολη και απαιτητική γυναίκα, που κάνει τη ζωή της Άντρια κόλαση. Η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη με την εξωτερική της εμφάνιση. Η Άντρια θα πρέπει να αλλάξει στο στιλ της ώστε να κερδίσει την αποδοχή του αφεντικού της αλλά και των συναδέρφων της, κυρίως της Έμιλι.
Παρά τα όλα αρνητικά, η Άντρια θα δει την όλη εμπειρία ως πρόκληση και γρήγορα θα αλλάξει τα ρούχα της και την εικόνα της με τη βοήθεια του Νάιτζελ, του καλλιτεχνικού διευθυντή του περιοδικού. Η δουλειά όμως συνεχίζει να είναι απαιτητική, εξαιτίας του εργατικού ρυθμού της Μιράντα και των σχεδόν ακατόρθωτων καθηκόντων, τα οποία αφήνουν την Άντρια χωρίς προσωπική ζωή, αγόρι, οικογένεια και φίλους.

Box office

Με προϋπολογισμό 35.000.000 δολάρια, η ταινία Ο Διάβολος Φοράει Prada έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 27,5 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 124,7 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 201,8 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 326,5 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 17η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2006 και η 12η παγκοσμίως.
Κύπελλο Στάνκοβιτς 2006

Το Κύπελλο Στάνκοβιτς 2006 είναι η δεύτερη έκδοση του Κυπέλλου Στάνκοβιτς το οποίο διεξήχθη στις πόλεις Ναντσίνγκ και Κουνσάν στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στις 11-15 Αυγούστου.

Όμιλος Α

11 Αυγούστου –  Ελλάδα -  Αυστραλία 68-60 
12 Αυγούστου –  Γαλλία -  Ελλάδα 72-68
13 Αυγούστου –  Αυστραλία -  Γαλλία 77 - 71
Α1 –  Ελλάδα
Α2 –  Γαλλία
Α3 –  Αυστραλία

Όμιλος Β

11 Αυγούστου –  Γερμανία -  Κίνα 82-73
12 Αυγούστου –  Γερμανία -  Βραζιλία 76-75
13 Αυγούστου –  Βραζιλία -  Κίνα 88-78
Β1 –  Γερμανία
Β2 –  Βραζιλία
Β3 –  Κίνα

Τελικός γύρος

15 Αυγούστου (Α3-Β3)  Αυστραλία -  Κίνα 61-63
15 Αυγούστου (Α2-Β2)  Γαλλία -  Βραζιλία 86-74
15 Αυγούστου (Α1-Β1)  Ελλάδα -  Γερμανία 84-47

Τελική Κατάταξη

1.  Ελλάδα
2.  Γερμανία
3.  Γαλλία
4.  Βραζιλία
5.  Κίνα
6.  Αυστραλία
Γιάλα (Ταϊλάνδη)

Ιστορία

Παλαιότερα η Γιάλα αποτελούσε μέρος του Βασιλείου του Πατανί. Όταν η Αγιουτάγια κατακτήθηκε από τους Βιρμανούς, η Γιάλα, μαζί με άλλες νότιες αποικίες, έγινε ανεξάρτητη. Η Γιάλα επαναπροσαρτήθηκε στην Ταϊλάνδη περίπου 41 χρόνια αργότερα. Το Σεπτέμβριο του 1977, ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα της Ταϊλάνδης απέφυγαν την δολοφονία μετά την έκρηξη βόμβας σε κοντινή απόσταση κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης. Στις 9 Οκτωβρίου, αστυνομικοί από το 12ο Επαρχιακό Αρχηγείο της Αστυνομίας και το Επαρχιακό Αρχηγείο της Αστυνομίας της Γιάλα συνέλαβαν τους Αμπντούν Ρομέ Χαρόν, τον Μάε Πράτσου και τον Τσόνινγκ Σάινγκ με την κατηγορία για συνωμοσία με τους δραπέτες Χάγι Μασάε, Τσόγια Σαμάε και Αμπντούν Ρομάε στην προσπάθεια να σκοτώσουν τους μονάρχες.

Ορόσημα

Η πόλη περιβάλλει γύρω της ένα κυκλικό πάρκο και βρίσκεται κεντρισμένη κατά μήκος της Φανγκ Μουεάνγκ, η οποία είναι η κεντρική οδική αρτηρία. Υπάρχει ένα μεγάλο πάρκο με λίμνη και έλος στα δυτικά της πόλης. Η πόλη περιέχει νοσοκομείο και κεντρικό τζαμί. Το Κεντρικό Τζαμί της Γιάλα είναι ένα μεγάλο τζαμί με τετράγωνη στέγη και πράσινο θόλο, πάνω στον κεντρικό δρόμο προς τα βόρεια της πόλης. Έχει υπάρξει στην θέση του για πάνω από έναν αιώνα και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Ταϊλάνδης, αλλά στη συνέχεια ξαναχτίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Νοσοκομείο της Γιάλα και το Νοσοκομείο Σιρόρος στη Διαδρομή 4106, εξυπηρετούν και τη γύρω περιοχή. Οι σπηλιές Θαμ Φαμπ Χιέν Φα Πανάνγκ βρίσκονται ανατολικά της Γιάλα στο δρόμο για το Μπουντί, και περιέχει βραχογραφίες 500 ετών.

Οικονομία

Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι το εμπόριο, η γεωργία, οι επιχειρήσεις και οι κυβερνητικές υπηρεσίες, δεδομένου ότι είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Μουάνγκ Γιάλα και περιέχει τα επαρχιακά γραφεία. Ο Σιδηρόδρομος της Γιάλα είναι σημαντικός φορέας εμπορίου μεταξύ της πόλης και σε άλλες περιοχές της νότιας Ταϊλάνδης. Η δευτερογενή βιομηχανία, έχει επίσης κάποια σημασία, δεδομένου ότι η πόλη περιέχει το δημοτικό σφαγείο Μουάνγκ Γιάλα στο δυτικό τμήμα της πόλης κοντά στην όχθη του ποταμού, καθώς και το εργοστάσιο λάστιχων Σααπάν, την Sun Thai Yala Co. Ltd. (εταιρεία επεξεργασίας ξύλων), το εργοστάσιο πάγου Τσαρενπόρν και την εμφιάλωση νερού.
Μαυριτανικές βουλευτικές εκλογές (2018)

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Μαυριτανία τον Σεπτέμβριο του 2018. Ο πρώτος γύρος πραγματοποιήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου,  με τον δεύτερο γύρο να διενεργείται στις 15 Σεπτεμβρίου. Σε εθνικό επίπεδο, διεξήχθησαν εκλογές σε 157 εκλογικές περιφέρειες, και έκαστη εξέλεξε ένα μέλος στην Εθνοσυνέλευση . Εκλογές πραγματοποιήθηκαν επίσης σε 13 περιφερειακά συμβούλια και σε 219 δήμους.  
Ως αποτέλεσμα των εκλογών, η Ένωση για τη Δημοκρατία (UPR) παρέμεινε το μοναδικό μεγαλύτερο κόμμα σε εθνικό επίπεδο τόσο από την άποψη της λαϊκής ψήφου όσο και των εδρών.

Εκλογικό σύστημα

Τα 157 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δύο μεθόδους. 113 εκλέγονται από μονοεδρικές ή πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας είτε το σύστημα των δύο γύρων είτε την αναλογική αντιπροσώπευση . Στις μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες οι υποψήφιοι χρειαζόταν να έχουν την πλειοψηφία των ψήφων που θα εκλεγούν στον πρώτο γύρο και μια πλειοψηφία στον δεύτερο γύρο. Σε εκλογικές περιφέρειες δύο εδρών, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν για έναν κατάλογο των κομμάτων (ο οποίος πρέπει να περιλαμβάνει έναν άνδρα και μία γυναίκα). Εάν κανένας κατάλογος δεν λαμβάνει περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, διεξάγεται ένας δεύτερος γύρος, με το νικητήριο κόμμα να παίρνει και τις δύο έδρες. Σε εκλογικές περιφέρειες με τρεις ή περισσότερες έδρες, χρησιμοποιείται αναλογική με κλειστές λίστες, με τις έδρες να κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου.  Για τις εκλογικές περιφέρειες των τριών εδρών, οι κατάλογοι των κομμάτων πρέπει να περιλαμβάνουν μια υποψήφια γυναίκα στην πρώτη ή τη δεύτερη θέση στον κατάλογο. Για μεγαλύτερες εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιείται σύστημα φερμουάρ, με εναλλασσόμενους άνδρες και γυναίκες υποψήφιους.  
Οι υπόλοιπες 40 έδρες εκλέγονται από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια, χρησιμοποιώντας επίσης αναλογική με κλειστές λίστες, με το ήμισυ να είναι εκλεγμένο σε ξεχωριστούς καταλόγους που προορίζονται για γυναίκες.  Άλλα τέσσερα μέλη εκλέγονται από τη διασπορά.
Τσιτσερνακαμπέρντ

Ονομασία

Ο λόφος πήρε το όνομά του από τα χελιδόνια που φώλιαζαν εκεί προ πολλών χρόνων και σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση βοηθούσαν στο να επικοινωνεί ο θεός Βαχάγκν με την θεά Αστγκίκ.

Το Μνημείο της Αρμένικης Γενοκτονίας

Πρόκειται για το Μνημείο που είναι αφιερωμένο στα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων, του οποίου τα έργα της ανοικοδόμησης πάνω σε ομώνυμο λόφο ξεκίνησαν το 1966 και ολοκληρώθηκαν το 1968, όταν η Αρμενία ήτανε η χώρα-μέλος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Ο αρχιτέκτονας του Mνημείου ήταν ο Αρθούρος Ταρχανιάν, ο οποίος με τη συνεργασία του άλλου αρχιτέκτονα, Σ. Καλασιάν, σχεδίασαν το Μνημείο.
Κάθε χρόνο στις 24 Απριλίου, 100.000 Αρμένιοι εντός της χώρας και της Διασποράς, καθώς και ξένοι επισκέπτες, ανεβαίνουν προς το Μνημείο για να καταθέσουν στεφάνια στην άσβηστη φλόγα που καίγεται στο κέντρο του Μνημείου και να αποτίσουν φόρο τιμής στα 1,5 εκατομμύρια θύματα της Αρμένικης Γενοκτονίας που έγινε το 1915 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από την νεοσύστατη τότε κυβέρνηση των Νεότουρκων.
Το Μνημείο αποτελείται από τη στήλη ύψους 44 μέτρων που συμβολίζει την αναγέννηση των Αρμενίων. Λίγο πιο πέρα ανυψώνονται οι 12 λίθινες πλάκες κυκλικά τοποθετημένες και λιγογερμένες προς τα εμπρός, οι οποίες παρουσιάζουν τις 12 επαρχίες της Δυτικής Αρμενίας (που ήτανε κατοικημένες κυρίως από Αρμένιους), που τώρα βρίσκονται στην Τουρκία. Ακριβώς στο κέντρο του κύκλου σχηματισμένο από τις λίθινες πλάκες καίγεται η άσβηστη φλόγα. Οι λίθινες πλάκες είναι χωρισμένες η μία από την άλλη από στενές σκάλες που οδηγούν στην φλόγα.
Το Μνημείο περιβάλλεται από ένα μεγάλο πάρκο, στο οποίο βρίσκεται ένα μεγάλο τείχος μήκους 100 μέτρων, πάνω στο οποίο είναι χαραγμένα τα ονόματα των πόλεων και χωριών που έπεσαν θύματα στις τουρκικές σφαγές.
Το 1995 άνοιξε τις πόρτες του το υπόγειο Μουσείο της Αρμένικης Γενοκτονίας, όπου κανείς μπορεί να βρει πληροφορίες περί των γεγονότων του 1915, έγγραφα, φωτογραφίες Γερμανών φωτογράφων(π.χ.του Άρμιν Βέγκνερ). Το Μουσείο έχει και το δικό του μικρό πάρκο, όπου πρόεδροι, πρωθυπουργοί, αξιωματούχοι, διπλωμάτες, πολιτικοί, διανοούμενοι, ηθοποιοί ξένων χωρών επισκεπτόμενοι το Μνημείο φυτεύουν δέντρα προς τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας.
Βαχάκν Απραχαμιάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κιουτάχεια το 1917 και σε ηλικία πέντε ετών μετανάστευσε με την οικογένεια του στην Θεσσαλονίκη. Στα δεκαοχτώ του έγινε μέλος της ομάδας του Άρη, αγωνιζόμενος ως δεξιός οπισθοφύλακας. Διακρινόταν για την δυναμική και την αποτελεσματικότητα του και από το 1938 και έπειτα ήταν βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων". Στις 20 Μαρτίου 1938, έπαιξε στη νίκη εναντίον του ΠΑΟΚ με 2-1, με την οποία ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με γκολ των Αγγελάκη και Κλεάνθη Βικελίδη. Ακολούθησε η τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στην Ελλάδα.
Την σεζόν 1939-40, ο Άρης απέκλεισε για τον θεσμό του κυπέλλου την Δόξα Δράμας, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ, για να ηττηθεί στον τελικό με 3-1 από τον Παναθηναϊκό.
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, ο Απραχαμιάν εντάχθηκε και πάλι στις τάξεις του Άρη, κερδίζοντας με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης το τοπικό πρωτάθλημα και στη συνέχεια το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα. Συμμετέχοντας σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης, βοήθησε τους "κίτρινους" να σηκώσουν το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους.
Χαρακτηριζόταν από το οξύθυμο του χαρακτήρα του, έχοντας χειροδικήσει κατά αντιπάλων του μέσα στην μακρόχρονη ποδοσφαιρική του καριέρα. Στις 24 Νοεμβρίου 1946, ο Άρης αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ εκτός έδρας, με τον διαιτητή να καταλογίζει πέναλτι υπέρ του "δικεφάλου" και παρά το γεγονός ότι ο Βελλιάδης απέκρουσε, ο Απραχαμιάν συνέχισε να διαμαρτύρεται έντονα με αποτέλεσμα να αποβληθεί. Αφού αρνήθηκε να αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο, χτύπησε τον διαιτητή, ενώ λίγο αργότερα στα επεισόδια συμμετείχε και ο Κλεάνθης Βικελίδης, με αποτέλεσμα ο αγώνας να κατακυρωθεί υπέρ του ΠΑΟΚ, ο διαιτητής να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και οι δύο αθλητές στο αστυνομικό τμήμα. Αμφότεροι, τιμωρήθηκαν από την ΕΠΟ με εννεάμηνο αποκλεισμό, τιμωρία η οποία μειώθηκε μετά από έγγραφη συγγνώμη τους στον υπουργό Παιδείας.
Παρόμοια περίπτωση ήταν αυτή του αγώνα για το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1949, όταν στις 19 Ιουλίου 1949 ο Άρης προηγούνταν του Παναθηναϊκού με 1-0 στο γήπεδο του τελευταίου, όταν δεκαπέντε λεπτά πριν την λήξη ο διαιτητής κατακύρωσε τέρμα των "πράσινων" το οποίο θεωρήθηκε αντικανονικό από τους παίκτες του Άρη. Ο Απραχαμιάν, αρχηγός πλέον των "κίτρινων", πρωτοστάτησε στις διαμαρτυρίες οι οποίες οδήγησαν στην διακοπή του αγώνα και ως υπότροπος τιμωρήθηκε βαριά, επιστρέφοντας στους αγωνιστικούς χώρους την άνοιξη του 1950.
Μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, ο Άρης απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στην προημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδος νικώντας με 3-1 στον επαναληπτικό του αρχικού 3-3, πριν αποκλείσει τον Εθνικό με 2-1 στον ημιτελικό. Ο Άρης ηττήθηκε και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, αυτή την φορά από την ΑΕΚ, με τον ποδοσφαιριστή να κρεμάει τα παπούτσια του στο τέλος της σεζόν.
Συνέχισε ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος και απεβίωσε στις 18 Ιουλίου 1975, σε ηλικία 58 ετών.
Γεώργιος Σούλιος

Μακεδονικός Αγώνας - Βαλκανικοί Πόλεμοι

Ο Σούλιος γεννήθηκε το 1885 στο χωριό Ορμάν Τσιφλίκι στα βόρεια της Κορυτσάς. Από τα μέσα του 1906 συμμετείχε ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα εγκαινιάζοντας τη δράση του στην περιοχή του Νεστορίου, πρώτα υπό τον Τσόντο - Βάρδα και έπειτα μαζί με τον Λάκη Νταηλάκη με τον οποίο έδρασε και στην Βίγλιστα. Το επόμενο έτος συμμετείχε ως οπλαρχηγός στα σώματα του Γρηγορίου Φαληρέα και του καπετάν Φούφα, δρώντας κατά κύριο λόγο στην περιοχή της Καστοριάς και των Καστανοχωρίων. Στα Καστανοχώρια παρέμεινε κατά την τελευταία περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα ως επικεφαλής ομάδας ανταρτών, από κοινού με τον Γ. Μπέλο. Τον Μάιο του 1908 συμμετείχε στην επίθεση κατά των κομιτατζήδων της Ιεροπηγής και στη μάχη που ακολούθησε με τις οθωμανικές δυνάμεις. Κατά τα επόμενα χρόνια διετέλεσε σωματοφύλακας του μητροπολίτη Κορυτσάς, Γερμανού ενώ αργότερα συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως αρχηγός αντάρτικου σώματος, λαμβάνοντας μέρος στην κατάληψη της Κορυτσάς από τον ελληνικό στρατό τον Δεκέμβριο του 1912.

Ύστερα χρόνια

Όταν κατά τα τέλη του 1916 δημιουργήθηκε υπό την γαλλική κηδεμονία η αλβανική Δημοκρατία της Κορυτσάς, ο Σούλιος ( όπως και άλλοι Έλληνες της Κορυτσάς ) αρχικά φυλακίστηκε και στη συνέχεια εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της Γαλλίας. Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Απεβίωσε στις 15 Ιουλίου του 1927 στη Μαρίνα Φλώρινας.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Μεξικού

Ιστορία

Η Ομοσπονδία Μπάσκετ Μεξικού (Federación Mexicana de Basquetbol) ιδρύθηκε το 1936. Η FMB πήρε μέρος στη σύσταση της αμερικανικής ζώνης της FIBA το 1975.
Η FMB έπαυσε να είναι αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA), καθώς η FIBA αποδέχθηκε τη Μεξικανική Αθλητική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ADEMEBA) ως εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης για το Μεξικό.
2726 Κοτέλνικοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κοτέλνικοφ είναι άγνωστα.
Μοναστικές Αδελφότητες της Ιερουσαλήμ

Οι Μοναστικές αδελφότητες της Ιερουσαλήμ ιδρύθηκαν το 1975 από τον αδελφό Πιέρ-Μαρί Ντελφιέ με στόχο να βιωθεί το πνεύμα της μοναστικής ερήμου στην καρδιά των πόλεων.

Ίδρυση

Γεννημένες εντός του κινήματος ανανέωσης που ακολούθησε το συμβούλιο Βατικανό Β', με την πρωτοβουλία του Καρδιναλίου Μαρτύ, τότε αρχιεπισκόπου του Παρισιού, και του Πατέρα Πιέρ-Μαρί Ντελφιέ, οι Αδελφότητες της Ιερουσαλήμ συγκεντρώνουν μοναχούς, μοναχές και λαϊκούς πουείχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, ο καθένας σύμφωνα με το χάρισμά του και την ίδια του τη θέληση, να μοιραστεί μια κοινή πνευματικότητα που να τους καλεί να ζήσουν «στη καρδιά των πόλεων, στη καρδιά του Θεού».
Γύρω από τα Μοναστικά Ινστιτούτα των Αδελφών (άνδρες) και των Αδελφών (γυναίκες) της Ιερουσαλήμ, των οποίων το βασικό λειτούργημα είναι να «απλώσουν ένα χαλί προσευχής στην ματαιότητα» των μεγάλων μας πόλεων, άλλα παρακλάδια άρχισαν σιγά-σιγά να κάνουν την εμφάνισή τους για να σχηματίσουν μαζί την «Οικογένεια» της Ιερουσαλήμ : Αποστολικές Αδελφότητες, επεκτείνοντας το χάρισμα της «Ιερουσαλήμ» στην ενοριακή ζωή, και αρκετές Λαϊκές Αδελφότητες, αντλώντας από την λειτουργία της Ιερουσαλήμ και στην πνευματικότητα που μοιράζονται με τους αδελφούς και τις αδελφές χάρη στο «Livre de Vie» της Ιερουσαλήμ, το σφρίγος του ιδίου τους του εκκλησιαστικού ριζώματος.
Γιατί Ιερουσαλήμ?
"Γιατί η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη που παραχωρήθηκε από τον Θεό στους ανθρώπους και χτίστηκε από τους ανθρώπους για τον Θεό, γινόμενη σε αυτό η προεξέχουσα όλων των πόλεων του κόσμου, και το γεγονός ότι το λειτούργημά σου είναι πολίτης, είσαι μοναχός και μοναχή της Ιερουσαλήμ. §161
Φρόντισε να κρατήσεις στη καρδιά σου μια πραγματική ανησυχία για την κοινωνία με όλους τους γιους του Αβραάμ, Εβραίους και Μουσουλμάνους, που είναι όπως εσύ λάτρεις του μοναδικού Θεού και για τους οποίους η Ιερουσαλήμ είναι επίσης μια Άγια Πόλη. §174'' "
Οι Μοναστικές Αδελφότητες της Ιερουσαλήμ αναβαθμίστηκαν σε Επισκοπικά Ινστιτούτα της Εκκλησιαστικής Ζωής στις 31 Μαΐου 1996 από τον καρδινάλιο Λουστιγκέρ.
Ναυτική Βάση Βριλησσίων

Η Ναυτική Βάση των Βριλησσίων είναι έκταση 52 στρεμμάτων στα Βριλήσσια Αττικής, στους πρόποδες του Πεντελικού Όρους που απαλλοτριώθηκε το 1958 με βασιλικό διάταγμα για την αξιοποίησή της ως "Αποθήκη Εθνικών Κειμηλίων" του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος (ΥΠΕΘΑ). Η έκταση αυτή χρησιμοποιήθηκε για την εγκατάσταση βάσης επικοινωνιών που συνδεόταν με παρακείμενη αμερικανική βάση της Νέας Μάκρης. Μετά το κλείσιμο της τελευταίας, μεταφέρθηκε μέρος του εξοπλισμού εκτός Βριλησσίων.
Το 1983 η έκταση χαρακτηρίζεται με το προεδρικό διάταγμα 456/83 ως "Ναυτικό Οχυρό" και η γύρω περιοχή των Άνω Βριλησσίων "επιτηρούμενη ζώνη". Το 1987 εγκρίνεται το πολεοδομικό σχέδιο της περιοχής, κηρύσσοντας το συγκεκριμένο οικοδομικό τετράγωνο 415 "χώρο πρασίνου και ήπιων αθλοπαιδιών" 30 στρεμμάτων αλλά ο χώρος παραμένει στην ιδιοκτησία του Ναυτικού.
Η έκταση παραμένει ως αποθηκευτικός χώρος με φύλαξη έως το 2001, οπότε και γνωστοποιείται πως η ΔΕΗ προτίθεται να εγκαταστήσει στο συγκεκριμένο χώρο κέντρο διανομής ηλεκτρικού ρεύματος με σκοπό να συνδέσει τα κέντρα υπερυψηλής τάσεως Αγίου Στεφάνου στα βόρεια προάστια με την Κάντζα στην Ανατολική Αττική εν όψει των αυξημένων ενεργειακών αναγκών των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Αργότερα η έκταση του Πολεμικού Ναυτικού παραδίδεται στο Δήμο, ενώ σήμερα στην έκταση αυτή βρίσκεται το Πάρκο "Μαρία Κάλλας".
Appetite for Destruction

Σχετικά

Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ γράφτηκαν όταν το συγκρότημα έπαιζε στο Λος Άντζελες. Κομμάτια που θα εμφανίζονταν σε επόμενα άλμπουμ ήταν υπό σκέψη για το Appetite for Destruction, όπως τα Don't Cry & November Rain, τα οποία απορρίφθηκαν αφού η μοναδική μπαλάντα του άλμπουμ επιλέχθηκε να είναι το Sweet Child o' Mine.
Για την παραγωγή επιλέχθηκε ο Μάικ Κλινκ , ο οποίος ήταν ο μόνος που ηχογράφησε το συγκρότημα ακριβώς όπως εκείνοι ήθελαν . Το τελικό budget του άλμπουμ ήταν περίπου 370.000 $ .
Πολλά από τα κομμάτια του Appetite ήταν ακυκλοφόρητα κομμάτια γραμμένα από μέλη της μπάντας πριν αυτή ιδρυθεί, όπως το It's So Easy του Νταφ ΜαΚέγκαν, το Think About You του Ίζυ Στράντλιν, το Rocket Queen των Road Crew (πρώην συγκρότημα των Slash, ΜαΚέγκαν, Στίβεν Άντλερ) και το Anything Goes των Hollywood Rose (πρώην συγκρότημα των Αξλ Ρόουζ, Στράντλιν, Slash, Άντλερ). Άλλα κομμάτια ήταν εμπνευσμένα από γεγονότα της ζωής των μελών, όπως τα Welcome to the Jungle, Mr. Brownstone και Out ta Get Me.
Οι πλευρές του βινυλίου και της κασσέτας δεν ονομάστηκαν "Α" & "Β", αλλά "G" & "R". Στην πλευρά G (Guns) βρίσκονται τραγούδια σχετικά με την δύσκολη ζωή και τα ναρκωτικά, ενώ στην πλευρά R (Roses) κομμάτια που μιλούν για έρωτα.

Εξώφυλλο

Το αυθεντικό εξώφυλλο που προοριζόταν για το άλμπουμ απεικόνειζε έναν ρομποτικό βιαστή να τιμωρείται από έναν μεταλικό εκδικητή. Έπειτα από αποφυγή τοποθέτησης του άλμπουμ σε αρκετά καταστήματα, η δισκογραφική αποφάσισε να έχει την εικόνα αυτή εντός της συσκευασίας, αντικαθιστώντας το εξώφυλλο με ένα σταυρό που έφερε νεκροκεφαλές του κάθε μέλους, σχεδιασμένο από τον Μπίλυ Γουάιτ Τζούνιορ. Το επανακυκλοφορημένο βινύλιο το 2008 θα έφερε το αρχικό σχέδιο, ωστόσο η δισκογραφική άλλαξε την απόφασή της την τελευταία στιγμή. Στη μέση του εξωφύλλου αυτού, ωστόσο, βρίσκεται ο σταυρός, αλλά τα λογότυπα "Guns N' Roses" & "Appetite for Destruction" είναι δεξιά και αριστερά του σχεδίου, ακριβώς όπως στο αρχικό σχέδιο.
Οι Guns N' Roses θεώρησαν το σχέδιο μια συμβολική έκφραση, με το ρομπότ να αντιπροσωπεύει την "επαναστατική" τάξη που καταστρέφει το περιβάλλον.
Γιώργος Τσιτσόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1955. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει: "Είμαι ο μεγάλος δεύτερος" για το σύνολο σχεδόν των υποστηρικτικών ρόλων του στη θεατρική σκηνή και τον κινηματογράφο. Είχε τιμηθεί με το βραβείο "Κάρολος Κουν" για την ερμηνεία του στο ρόλο του πάστορα Μάντερς στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη "Στη Χώρα Ίψεν" που είχε ανέβει στο Ανοιχτό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Σημαντικοί ήταν επίσης και οι ρόλοι του στο τρελλό της "Δωδεκάτης νύχτας" με τον Ευαγγελάτο στο Εθνικό, στον Φιλέα Φονγκ στο "Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες" επίσης με τον Ευαγγελάτο, στο "Βυθό" του Γκόργκι, στο "Ματωμένο γάμο" με τους Μινωτή - Παξινού κ.ά.
Εκτός από το θέατρο, έπαιξε και στον ελληνικό κινηματογράφο και μάλιστα στη χρυσή εποχή του, πάντα σε δεύτερους ρόλους, που τον κατέστησαν και περισσότερο γνωστό, όπως στις ταινίες Ο κύριος πτέραρχος, που ως σμηνίτης ακολουθούσε τα παραγγέλματα του Κ. Χατζηχρήστου, Κάτι να καίει, Η Αλίκη στο ναυτικό, Νύχτα γάμου, Γαμπρός απ' το Λονδίνο, Ο ξυπόλητος πρίγκιψ, Ξύπνα Βασίλη, Η Παριζιάνα, Όλγα, αγάπη μου, Τρελοί πολυτελείας, Τρεις κούκλες κι εγώ κ.ά.
Γενικά υπηρέτησε τη θεατρική και κινηματογραφική σκηνή με συνέπεια και ήθος. Κάτοικος Καλλιθέας, ήταν παντρεμένος και είχε ένα γιο.
Πέθανε, νικημένος από τον καρκίνο στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών σε ηλικία 77 ετών.
Μπάμπης Τσέρτος

Βιογραφία

Ο Μπάμπης Τσέρτος γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1956 στα Τρόπαια Αρκαδίας. Είναι αδελφός της τραγουδίστριας Νάντιας Καραγιάννη. Ο πατέρας του ήταν μουσικός και έπαιζε μαντολίνο. Στα παιδικά του χρόνια, στα Τρόπαια, τραγουδούσε σε παρέες. Σε ηλικία 17 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1974 εισήχθη στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ως φοιτητής, έζησε την «αναβίωση» του ρεμπέτικου, έμαθε μπουζούκι και συμμετείχε στο συγκρότημα του Πανεπιστημίου, τραγουδώντας έντεχνα, λαϊκά, ρεμπέτικα και δημοτικά τραγούδια. Δεν είχε σκοπό να γίνει επαγγελματίας, παρ' όλο που η αδελφή του τραγουδούσε ήδη από το 1974.
Το 1982 όμως, όταν άρχισαν να δημιουργούνται τα πρώτα ρεμπετάδικα, ο Μπάμπης Τσέρτος άρχισε να δουλεύει επαγγελματικά στην ταβέρνα «Οι φίλοι», στην Κυψέλη. Το 1984-1985 δούλεψε με τον Μπάμπη Γκολέ. Μετά πήγε φαντάρος μεγάλος σε ηλικία, εξ αναβολής. Γυρίζοντας απ' τον στρατό, δούλεψε πάλι με τον Γκολέ.

Συνεργασίες

Από τότε έχει συνεργαστεί με μεγάλους ρεμπέτες όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Τάκης Μπίνης, η Άννα Χρυσάφη, η Καίτη Γκρέυ, ο Κώστας Καπλάνης, ο Θόδωρος Πολυκανδριώτης, ο Κούλης Σκαρπέλης, ο Χοντρονάκος, αλλά και με νεότερους όπως ο Γιώργος Ξηντάρης, ο Στέλιος Βαμβακάρης, η Μαριώ, ο Αγάθωνας Ιακωβίδης κ.ά.
Τα τελευταία χρόνια έχει συνεργαστεί με ερμηνευτές του λαϊκού τραγουδιού, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Γλυκερία, ο Μανώλης Μητσιάς, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Λάκης Χαλκιάς, η Ελένη Βιτάλη, ο Παντελής Θαλασσινός, η Νάντια Καραγιάννη, ο Χρόνης Αηδονίδης, η Σωτηρία Λεονάρδου κ.α.
Συνεργάστηκε επίσης με την Μαντολινάτα Εξαρχείων «Διονύσιος Λαυράγκας», με την οποία έχει δώσει σειρά συναυλιών σε πολλά θέατρα αλλά και στην Εθνική Λυρική Σκηνή, με σπουδαίους λυρικούς καλλιτέχνες. Αποκορύφωμα της συνεργασίας αυτής ήταν η συμμετοχή του στον δίσκο «Διαδρομές», σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Φώντα Λάδη, που αναφέρεται στις γειτονιές της Αθήνας και είναι ζωντανή ηχογράφηση από συναυλία της Μαντολινάτας στη Λυρική Σκηνή.

Διακρίσεις

Το 2002 πήρε το βραβείο καλύτερου τραγουδιστή του ρεμπέτικου από τα «Κορφιάτικα Βραβεία» και το 2003 το βραβείο καλύτερου παραδοσιακού δίσκου με το «Ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής», στα Bραβεία «Αρίων».
Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την ορχήστρα Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας παρουσιάζοντας τον μεγάλο μουσικό πλούτο της Σμυρνέικης παράδοσης. Συμμετείχε επίσης στο δίσκο της Εστουδιαντίνας "Smyrne" που κυκλοφόρησε το 2003 σε παραγωγή του Γιώργου Νταλάρα με τη συμμετοχή πολλών σπουδαίων ερμηνευτών, κατακτώντας το βραβείο καλύτερου παραδοσιακού δίσκου στα Bραβεία «Αρίων».

Δισκογραφία

Ο Μπάμπης Τσέρτος έχει 10 προσωπικούς δίσκους: «Άτιμη τύχη», «Ερωτοπουλείον», «Τα νιάτα τα μπερμπάντικα», «Το μερακλήδικο πουλί», «Της λυγερής απέναντι», «Ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής», «Το μονοπάτι», «Ο Μπάμπης Τσέρτος τραγουδά Μιχάλη Σουγιούλ», «Στου παραδείσου το βυθό», «Βασίλης Τσιτσάνης: Τρία Έργα Επτά τραγούδια», καθώς επίσης και πολλές συμμετοχές.