google/wiki40b huggingface dataset:
Φορ-ντε-Φρανς

Γεωγραφία

Το Φορ-ντε-Φρανς (σημαίνει «Οχυρό της Γαλλίας») βρίσκεται στη δυτική ακτή του νησιού της Μαρτινίκα, στη βόρεια είσοδο του μεγάλου κόλπου Φορ-ντε-Φρανς, στις εκβολές του ποταμού Μαντάμ. Η πόλη βρίσκεται σε μια στενή πεδιάδα ανάμεσα στους λόφους και τη θάλασσα, αλλά είναι προσβάσιμη οδικώς από όλα τα μέρη του νησιού.

Ιστορία

Το 1638, ο Ζακ ντι Παρκέ, πρώτος κυβερνήτης της Μαρτινίκα, αποφάσισε ότι το νησί πρέπει να έχει μια πόλη κι ένα φρούριο για να την προστατεύει από εχθρικές επιθέσεις. Το φρούριο σύντομα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε το 1669, όταν ο Λουδοβίκος ΙΔ' της Γαλλίας διόρισε ως διοικητή τον Μαρκήσιο Μπαας. Ο τελευταίος αρχικά ονόμασε Φορ-Ρουαγιάλ την διοικητική πρωτεύουσα της Μαρτινίκα.
Τα πρώτα χρόνια η πόλη είχε επισκιαστεί από την πόλη Σαιντ Πιερ, την αρχαιότερη πόλη του νησιού, η οποία ήταν γνωστή για την εμπορική και πολιτιστική της ζωντάνια ως «το Παρίσι της Καραϊβικής». Η ονομασία Φορ-Ρουαγιαλ άλλαξε σε μια βραχύβια: «Φορ Λα Ρεπιμπλίκ» κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Τελικά η πόλη πήρε τη σημερινή της ονομασία, Φορ ντε Φρανς, κάποια στιγμή το 19ο αιώνα. Το παλαιό όνομα Φορ-Ρουαγιάλ χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, ιδίως στην κρεολική γλώσσα. Η πόλη καταστράφηκε μερικώς δύο φορές: το 1839 από σεισμό και το 1890 από πυρκαγιά. Από το 1902, μετά την έκρηξη του ηφαιστείου στο όρος Πελέ, οπότε και καταστράφηκε η πόλη Σαιν Πιέρ, η προηγούμενη πρωτεύουσα της Μαρτινίκας, το Φορ-ντε-Φρανς απέκτησε οικονομική σημασία.
Χιου Λέοναρντ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Δουβλίνο στις 9 Νοεμβρίου του 1926 με το όνομα John Joseph Byrne και στη συνέχεια δόθηκε για υιοθεσία. Μεγάλωσε στο Ντάλκι, ένα προάστιο του Δουβλίνου. Για το υπόλοιπο της ζωής του με εξαίρεση το συγγραφικό ψευδώνυμο "Hugh Leonard" με το οποίο έγινε γνωστός, οι φίλοι του τον αποκαλούσαν «Τζακ».
Μορφώθηκε στο Εθνικό Σχολείο Αρρένων Χάρολντς στο Ντάλκι, και στη συνέχεια σε κολέγιο. Εργάστηκε ως υπάλληλος επί 14 χρόνια, γράφοντας παράλληλα και παίζοντας σε θεατρικά έργα για παροικιακές θεατρικές ομάδες.
Τρία από τα έργα του παρουσιάστηκαν στο θέατρο Μπρόντγουεϊ: The Au Pair Man (1973), , Ντα (1978) και A Life (1980). Το πλέον πετυχημένο από τα έργα αυτά ήταν το «Ντα». για το οποίο βραβεύτηκε και με Βραβείο Τόνι μεταξύ άλλων.. 
Ως το 2006 έγραφε στην ιρλανδική εφημερίδα 'Sunday Independent με το σκωπτικό ψευδώνυμο «The Curmudgeon», δηλαδή «Παλιόγερος». 
Ο Λέοναρντ απεβίωσε στην οικία του στο Ντάλκι, σε ηλικία 83 ετών, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια.
Παναιγύπτιοι-Πανελλήνιοι Αγώνες 1912

Οι Β΄ Παναιγύπτιοι-Πανελλήνιοι Αθλητικοί Αγώνες 1912, με διοργανωτή Όμιλο Φιλάθλων Αλεξάνδρειας διεξήχθησαν από τις 19 ως τις 21 Απριλίου 1912 στο στάδιο "Ρον Πουέν" (Rond Point), στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Οι αγώνες ονομάστηκαν έτσι, διότι είχαν προσκληθεί όλα τα μεγάλα ελληνικά σωματεία από την ελεύθερη Ελλάδα, την Κύπρο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία: Θεσσαλονίκη, Μικρασία, Κωνσταντινούπολη και νησιά του Αιγαίου ενώ μετείχαν και τα αιγυπτιακά σωματεία: ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά κ.ά.

Οι νικητές

Είναι γνωστά ελάχιστα αποτελέσματα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φλώρινας 2013–14

Η περίοδος 2013–14 των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Φλώρινας.
South of Heaven

Ιστορία του δίσκου

Μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του "Reign in Blood", οι Slayer επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το επόμενο άλμπουμ τους. Το Δεκέμβριο του 1987 μπήκαν στο "Hit City West" του Λος Άντζελες όπου ηχογράφησαν το δίσκο μέσα σε διάστημα δύο μηνών, για να ολοκληρώσουν τη μίξη του στο "Newfresh" της Νέας Υόρκης. Γνωρίζοντας ότι ήταν σχεδόν αδύνατο να ξεπεράσουν την ποιότητα του προκατόχου του, οι Slayer αποφάσισαν να αλλάξουν το στυλ τους χαμηλώνοντας τις ταχύτητες των τραγουδιών και προσθέτοντας μελωδικά στοιχεία, γεγονός το οποίο ξένισε ένα μεγάλο κομμάτι των οπαδών του συγκροτήματος οι οποίοι θεώρησαν το νέο δίσκο αργό και εμπορικά κατευθυνόμενο. Ο μπασίστας και τραγουδιστής Τομ Αράγια άλλαξε το στυλ των φωνητικών του όντας μελωδικότερος.

Παρ' όλες τις αρχικά μέτριες κριτικές του, ο δίσκος έφτασε να θεωρείται με το πέρασμα του χρόνου ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του συγκροτήματος, αλλά και του είδους, γενικότερα. To "Music Radar" το έχει κατατάξει στην 25η θέση της λίστας με τα πενήντα καλύτερα χέβι μέταλ άλμπουμ όλων των εποχών, ενώ το "Metal Rules" στην 23η στη δική του λίστα και το "Digital Dream Door" στην 63η.

Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 25 στη Μεγάλη Βρετανία και το # 57 στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να γίνει χρυσό στις 20 Νοεμβρίου 1992. Τα τραγούδια "Mandatory Suicide" και "South of Heaven" έχουν παραμείνει στο set list των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος μέχρι σήμερα, ενώ στο δίσκο περιέχεται και η διασκευή στο "Dissident Aggressor" των Judas Priest.

Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "World Sacrifice Tour" και ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου 1988 από το Πόρτλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών με τους Danzig να ανοίγουν τις συναυλίες των Slayer. Τον Σεπτέμβριο μετέβησαν στην Ευρώπη παίζοντας κατά κύριο λόγο στη Μεγάλη Βρετανία μαζί με τους Nuclear Assault. Από τις 2 μέχρι τις 20 Οκτωβρίου έδωσαν δέκα συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Judas Priest. Η περιοδεία συνεχίστηκε μαζί με τους Motörhead και τους Overkill για 31 συναυλίες από τις 27 Οκτωβρίου μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου 1988. Η "World Sacrifice Tour" τελείωσε με 16 εμφανίσεις στην Ευρώπη, οι έντεκα εκ των οποίων στη Γερμανία, τον Ιανουάριο του 1989.

Τραγούδια

1. South of Heaven (Hanneman, Araya) - 4:58

2. Silent Scream (Hanneman, Araya, King) - 3:07

3. Live Undead (Hanneman, Araya, King) - 3:50

4. Behind the Crooked Cross (Hanneman) - 3:15

5. Mandatory Suicide (Hanneman, Araya, King) - 4:05

6. Ghosts of War (Hanneman, King) - 3:53

7. Read Between the Lies (Hanneman, Araya, King) - 3:20

8. Cleanse the Soul (Hanneman, Araya, King) - 3:02

9. Dissident Aggressor (Halford, Tipton, Downing) - 2:35

10. Spill the Blood (Hanneman) - 4:48

Βραβεία

South of Heaven (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός

Μέλη των Slayer

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "South of Heaven" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2003–04

Β ερασιτεχνική

Η Β ερασιτεχνική έγινε σε 2 ομίλους (18 και 17 ομάδες).Ο ΑΟ Κόντσικας υποβιβάστηκε μετά από μπαράζ με την Αναγέννηση Ελληνικού.

Γ ερασιτεχνική

Η Γ ερασιτεχνική έγινε σε 2 ομίλους (13 και 12 ομάδων).Νέες ομάδες είναι ο ΑΟ Βαρυάδων και ο Αετός Πρωτόπαππας.

Κύπελλο

Στο κύπελλο συμμετέχουν τα σωματεία της ΕΠΣΗΠ.Το κύπελλο ήταν αφιερωμένο στην μνήμη του Γιώργου Πρίσκα.

1η φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 30,31 Αυγούστου 2003 και στις 3 Σεπτεμβρίου 2003.Οι ομάδες ήταν χωρισμένες σε δυο ομίλους.

Α όμιλος

ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.)-ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς
Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΣ Αετός Νήσου 8-0
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-ΑΕ Καρυών 6-1
Προοδ. Περάματος-Πίνδος Κόνιτσας
Θύελλα Ελεούσας-ΑΕ Αναγενν. Κεφαλοβρ.
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΑΕΔ Πωγωνάτος
ΠΑΣ Μετσόβου-Δόξα Κρανούλας
ΑΟ Βελισσαρίου-Αστήρ Αμφιθέας 1-0
ΑΣ Ελεούσα 94-ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου
ΑΕ Καμποχωρίων-ΠΑΟ Κρύας
ΠΑΟ Κόνιτσας-ΑΟ Κόντσικας
ΣΦ Ολυμπιακός Ιωαννίνων-ΠΑΟ Πεντέλης
Θρίαμβος Σαρ/ναίων-ΑΟ Ζίτσας
ΑΕ Κληματιάς-ΠΑΣ Κάστρου
ΠΑΣ Δρίσκος-ΠΑΣ Περιβλέπτου

Β όμιλος

Ολυμπιακός Βοτανικού-ΑΣ Πήγασος
ΑΟ Ανατολής-ΑΟ Μαβίλης
Θύελλα Κατσικάς-ΑΟΣ ΠΑΣ 2000
ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου-ΠΑΟ Κουτσελιού
Σταυρ. Συρράκου-ΑΕ Μικρασιατών
Αετός Χαροκοπίου-Τιτάν Λογγάδων 6-1
ΠΑΣ Ατρόμητος 95-ΑΕ Χουλιαράδων
Αγροτικός Καστρίτσας-Παντελ. Δροσοχωρίου
Κέντ. Μουσιωτίτσας-ΑΕ Ραφταναίων
ΑΕ Δαφνούλας-ΑΕ Λάκκα Σουλίου
ΑΟ Μουζακαίοι-ΑΟ Πεδινής
ΑΕ Πραμάντων-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού
ΑΕ Πλατανιάς-Ατρόμητος Κουκλεσίου
Θριαμβ. Σερβιανών-ΠΑΟ Ηλιόκαλης
ΠΑΟ Καρδαμητσίων-Αετός Μ. Περιστερίου

2η φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 17 Σεπτεμβρίου 2003
Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΟ Αμπελόκηποι 3-3 (3-3 παρ. 5-4 πεν.)
Αετός Χαροκοπίου-Δόξα Κρανούλας 1-0
Προοδ. Περάματος-Κεντ. Μουσιωτίτσας 2-0
ΑΟ Βελισσαρίου-ΑΕ Πραμάντων 4-0
ΠΑΣ Ατρόμητος 95-ΑΕ Μικρασιατών 0-3
ΑΕ Καμποχωρίων-Αγροτικός Καστρίτσας 1-2
ΑΣ Ελεούσα 94-ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.) 1-2
ΠΑΟ Κόνιτσας-Ολυμπιακός Βοτανικού 2-8
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Δαφνούλας 0-0 (3-0 παρ.)
ΑΕ Πλατανιάς-ΠΑΟ Καρδαμητσίων 2-1
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-ΠΑΣ Κάστρου 2-0
ΠΑΟ Πεντέλης-Θύελλα Ελεούσας 3-4
ΠΑΣ Δρίσκος-Θύελλα Κατσικάς 0-2
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 6-2
χωρίς αγώνα:ΑΟ Ανατολής,ΑΟ Ζίτσας

3η φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 22 Οκτωβρίου 2003
ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.)-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 1-2
Θύελλα Κατσικάς-ΠΑΟ Ηλιόκαλης 5-1
ΑΟ Ανατολής-Πασσαρ. Ροδοτοπίου 1-3
ΑΕ Μικρασιατών-ΑΟ Βελισσαρίου 0-0 (0-1 παρ.)
Αετός Χαροκοπίου-Θύελλα Ελεούσας 1-0
Προοδ. Περάματος-Ολυμπιακός Βοτανικού 1-1 (3-1 παρ.)
Αγροτικός Καστρίτσας ΑΟ Ζίτσας 2-0
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Πλατανιάς 3-0

4η φάση

Οι αγώνες έγιναν στις 19 Νοεμβρίου 2003
Αετός Χαροκοπίου-Αγροτικός Καστρίτσας 1-1 (4-1 παρ.)
ΑΟ Πεδινής-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 0-5
Πασσαρ. Ροδοτοπίου-Προοδ. Περάματος 1-1 (1-1 παρ. 4-3 πεν.)
ΑΟ Βελισσαρίου-Θύελλα Κατσικάς 1-1 (2-1 παρ.)

5η φάση

Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΟ Βελισσαρίου 2-0
Αετός Χαροκοπίου-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 0-0 (0-4 παρ.)

6η φάση

Τελικός στους Ζωσιμάδες.Ο αγώνας στις 24 Μαρτίου 2004.
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-Πασσαρ. Ροδοτοπίου 2-0
Γιάννης Λούλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Λούλης, με καταγωγή από τα Ιωάννινα, ήταν βιομήχανος βάμβακος με σημαντική περιουσία, μεγάλο μέρος της οποίας έχασε ξαφνικά, λόγω των επιθετικών κρατικοποιήσεων του συνταγματάρχη Νάσερ.
Μεγάλωσε στην Αθήνα. Πήγε σχολείο αρχικά στο Κολλέγιο Αθηνών και έπειτα στη Σχολή Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον τομέα των πολιτικών επιστημών. Αρχικά έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ και τελικά αναγορεύθηκε διδάκτορας Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Η διδακτορική του διατριβή (που κυκλοφόρησε και σε βιβλίο στα αγγλικά) είχε τίτλο «Το κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας την περίοδο 1940 - 1944».
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε στο ΚΠΕΕ, που ήταν η «δεξαμενή σκέψης» του κόμματος της ΝΔ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 γνωρίστηκε με τον Κώστα Καραμανλή, σε ένα σεμινάριο του ΚΠΕΕ. Όταν ο Καραμανλής ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ το 1997, ο Λούλης έγινε βασικός συνεργάτης και σύμβουλός του σε θέματα πολιτικής επικοινωνίας και στρατηγικής. Παρά την ταύτισή του με τη ΝΔ, διατηρεί φιλικές σχέσεις και με προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς όπως ο Κώστας Λαλιώτης και ο Αντώνης Λιβάνης, τον οποίο αποκαλεί «σοφό». Σε συνέντευξή του, απαντώντας σε ερώτηση για το αν ο Κώστας Καραμανλής είναι θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Λούλης είπε:
Είμαστε πολλοί εκείνοι που θαυμάζουμε πλευρές του Ανδρέα Παπανδρέου. Φυσικά διαφωνούμε με άλλες πλευρές των όσων εκπροσωπούσε. Όμως ακόμη και όταν διαφωνούσαμε δεν έπαυε να μας γοητεύει. Αυτό συμβαίνει με όλους τους γνήσιους πολιτικούς της σαγήνης.
Έχει επίσης εργαστεί και στην Κύπρο, ως σύμβουλος αρχικά του κεντροδεξιού Γλαύκου Κληρίδη και έπειτα του κομμουνιστή Δημήτρη Χριστόφια.
Στον Λούλη και στην στρατηγική του «μεσαίου χώρου» πιστώθηκαν από πολλούς οι εκλογικές νίκες της ΝΔ το 2004 και το 2007, αλλά κατηγορήθηκε και για την ήττα του 2009. Η στρατηγική του «μεσαίου χώρου» βασιζόταν στην καλλιέργεια ηγετικού προφίλ προσωπικά για τον Κώστα Καραμανλή, στην προβολή μιας διαχειριστικής αντίληψης για την πολιτική (χωρίς ιδεολογικές συγκρούσεις), με στόχο την εκλογική κυριαρχία στο πολιτικό Κέντρο και γενικά την δημιουργία της εντύπωσης ότι ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε διάλογο με την κοινωνία, είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας, δεν διχάζει, και πραγματοποιεί μεταρρυθμίσεις. Επί ηγεσίας Αντώνη Σαμαρά η στρατηγική του «μεσαίου χώρου» εγκαταλείφθηκε.
Α.Ο. Διακοπτού

Ο Αθλητικός Όμιλος Διακοπτού είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αχαΐας με έδρα την κωμόπολη του Διακοπτού.

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1981  με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 3201 κι ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Τα χρώματα του είναι το κίτρινο-μπλέ και αγωνίζεται στο γήπεδο Διακοπτού. Το 1992 συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα του Διακοπτού τον Βουραικό. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αχαΐας παίρνοντας μέρος στον Β΄όμιλο όπου τερμάτισε δεύτερος πίσω από την Αχαϊκή αλλά αήττητος με 0 ήττες. Στα μπαράζ, αγώνες πρόκρισης μεταξύ 4 ομάδων , οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο, κέρδισε την άνοδο του στην Δ΄εθνική.
Την αγωνιστική περίοδο 2002-2003 έπαιξε στην Δ' Εθνική και υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά , μετά από περίεργα γεγονότα που έγιναν η ομάδα δεν δήλωσε συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας . Όπως αναφέρεται από τον τύπο της εποχής ενώ το Διακοπτό είχε εξασφαλίσει την παραμονή του  στον αγώνα με την Θύελλα Πατρών χάθηκαν οι καταστάσεις υγείας των ποδοσφαιριστών με επακόλουθο να μην μπορεί να διεξαχθεί ο αγώνας. Για την περίπτωση αυτή υπήρχε δεδικασμένο που προέβλεπε επανάληψη του αγώνα κι ενώ το Διακοπτό ήταν αδιάφορο για το αποτέλεσμα, ακόμα και με ήττα έμενε στην κατηγορία, αποφασίστηκε ο μηδενισμός της ομάδας και ο υποβιβασμός στην Α΄κατηγορία.
Το 2007 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε με σκοπό να κατέβη στο πρωτάθλημα της Β΄κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 2007-08.
Σ.Φ.Κ. Πιερικός Αρχέλαος

Ίδρυση

Ο Πιερικός Αρχέλαος ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2008 μετά από συνένωση δύο δυναμικών ομάδων του Νομού Πιερίας, τον Σ.Φ.Κ. Πιερικό και Γ.Α.Σ. Αρχέλαο, με νέο καταστατικό, πλήρως ανεξαρτητοποιημένο από τα δύο ιδρυτικά σωματεία. Ο Γ.Α.Σ. Αρχέλαος μόλις είχε καταταχτεί δεύτερος στο βαθμολογικό πίνακα του ομίλου του στη Γ' Εθνική Κατηγορία για την περίοδο 2007-08, ενώ ο Πιερικός Σ.Φ.Κ. μόλις είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ. κερδίζοντας την άνοδο στο επίπεδο των πανελλήνιων πρωταθλημάτων. Οι δύο σύλλογοι συγχώνευσαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισής τους προκειμένου να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στις εθνικές κατηγορίες της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Η συμφωνία, ωστόσο, επεκτεινόταν και στα γυναικεία τμήματα, που τότε αμφότερα αγωνίζονταν στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.Μ.
Μπέλλες

Μορφολογία

Η οροσειρά βρίσκεται βορειοανατολικά της λίμνης Δοϊράνης και έχει μήκος περίπου 60 χλμ και πλάτος 7 με 9 χλμ. Το υψηλότερο σημείο της βρίσκεται στην κορυφή Ράντομιρ (Radomir – Kalabak), στα 2.029 μέτρα, ενώ το γενικότερο υψόμετρο ποικίλει μεταξύ των 300 και 1900 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το κλίμα της περιοχής παρουσιάζει έντονα Μεσογειακά χαρακτηριστικά.

Ιστορικά στοιχεία

Η οροσειρά του Μπέλες ταυτίζεται με τη δασώδη και ακατοίκητη Κερκίνη, που μνημονεύεται από τον Θουκυδίδη στην περιγραφή της πορείας του Σιτάλκη, βασιλιά των Θρακών Οδρυσών, κατά την εκστρατεία του εναντίον της Μακεδονίας (το 429 π. Χ.). Επίσης, ταυτίζεται με το Δυτικό Όρβηλο ή καλύτερα αποτελούσε παρακλάδι του, αφού σύμφωνα με τον Ηρόδοτο υψωνόταν πλάι στην αρχαία λίμνη Πρασιάδα (σημ. Δοϊράνη).
Η περιοχή έγινε πεδίο σημαντικών μαχών κατα την βυζαντινή περίοδο. 
Η Μάχη του Κλειδίου διεξήχθη στις 29 Ιουλίου 1014 μεταξύ της Βυζαντινής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή μεταξύ των οροσειρών της Κερκίνης και του Δυτικού Ορβήλου, κοντά στο χωριό Κλειδίον (σήμερα στη Βουλγαρία) και έληξε με νίκη των Βυζαντινών. Η αποφασιστική μάχη έγινε με επίθεση των Βυζαντινών, υπό την ηγεσία του στρατηγού  Νικηφόρου Ξιφία, και είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή των Βουλγάρων.
Η Μάχη του Δημητρίτζη διεξήχθη στην περιοχή της Σιντικής Σερρών, το έτος 1185 μεταξύ των δυνάμεων του Βυζαντινού στρατού και των Νορμανδών του Βασιλείου της Σικελίας, οι οποίοι είχαν πρόσφατα αλώσει  την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τη Θεσσαλονίκη. Ήταν καθοριστική Βυζαντινή νίκη, η οποία τερμάτισε οριστικά την Νορμανδική απειλή για την Αυτοκρατορία.
Μονήρη

Τα μονήρη είναι οι απλούστερες μορφές ζωής. Υπάρχουν 2 κύρια ειδή. Τα βακτήρια και τα κυανοφύκη. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι ότι τα κύτταρα τους δεν έχουν πυρήνα, Από τα απολιθώματα βλέπουμε ότι τα μονήρη ήταν οι πρώτες μορφές ζωής πάνω στην Γη.
Η ταξινόμηση μονήρη προτάθηκε ως φύλο από τον Ερνστ Χέκελ το 1866. Ακολούθως, το φύλο ανέβηκε στην τάξη του βασιλείου το 1925 από τον Εντουάρ Σατόν. Η τελευταία κοινώς αποδεκτή ταξινόμηση με την τάξη Μονήρη ήταν το σύστημα ταξινόμησης πέντε βασιλείων που καθόρισε ο Ρόμπερτ Γουίτακερ το 1969.
Σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης των τριών τομέων, το οποίο εισήχθη από τον Καρλ Βόιζε το 1977 και αντικατοπτρίζει την εξελικτική ιστορία της ζωής, οι οργανισμοί που βρίσκονται στο βασίλειο Μονήρη έχουν χωριστεί σε δύο τομείς, τα Αρχαία και τα Βακτήρια (με τα Ευκάρεια ως τον τρίτο τομέα). Επιπλέον, η ταξινόμηση Μονήρη είναι παραφυλετική (δεν περιλαμβάνει όλους τους απογόνους του πιο πρόσφατου κοινού προγόνου τους), καθώς τα Αρχαία και Ευκάρια πιστεύεται ότι είναι πιο στενά συνδεδεμένα από ότι είναι τα Βακτήρια. Ο όρος "μονηριανά" είναι το ανεπίσημο όνομα των μελών αυτής της ομάδας και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για να δηλώσει ένα μέλος του κάθε τομέα.
Τα περισσότερα βακτήρια ταξινομήθηκαν ως μονήρη. Ωστόσο, τα κυανοβακτήρια (που συχνά ονομάζονται μπλε-πράσινα φύκια) ταξινομήθηκαν αρχικά κάτω από τα φυτά, λόγω της ικανότητάς τους να φωτοσυνθέτουν.
Γκουλχάν-Ευδοκία της Γεωργίας

Καταγωγή

Ήταν κόρη τού Δαυίδ Θ΄ της Γεωργίας και της Σινντούκχταρ των Ζακέλι. Αδελφός της ήταν ο Βαγράτ Ε΄ της Γεωργίας. 
Ο Δαυίδ Θ΄ ήταν γιος τού Γεωργίου Ε΄ της Γεωργίας. Η μητέρα του δεν είναι γνωστή. Τα Γεωργιανά Χρονικά τού 18ου αι. αναφέρουν, ότι ήταν κόρη τού "Έλληνα Αυτοκράτορα κυρ Μανουήλ Κομνηνού". Όμως η βασιλεύουσα δυναστεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 14ο αι. ήταν οι Παλαιολόγοι. Δεν αναφέρεται γάμος κόρης τού Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγου και της συζύγου του Ρίτας με Γεωργιανό ηγεμόνα σε κάποια γραπτή πηγή, ούτε αναφέρεται νόθη κόρη τού Μιχαήλ Θ΄. Όμως οι Κομνηνοί εξουσίαζαν την Τραπεζούντα. Ο Μιχαήλ Μέγας Κομνηνός ήταν εκεί αυτοκράτορας (1344-49). Από τη σύζυγό του Ακροπολίτισσα οι πηγές αναφέρουν, ότι είχε ένα τέκνο, τον Ιωάννη Γ΄ και δεν γνωρίζουμε αν είχε άλλα αδέλφια.
Η Σινντούκχταρ ήταν κόρη τού Κβαρκβάρε Β΄ Ζακέλι πρίγκιπα τού Σάμτσκχε. Οι Ζακέλι κατείχαν το Γεωργιανό αξίωμα τού εριστάβι, τίτλου που ερμηνεύεται ως "κυβερνήτης επαρχίας" ή "διοικητής στρατού", περίπου ισοδύναμο με το Βυζαντινό αξίωμα τού στρατηγού και αποδίδεται ως δούκας.

Ο γάμος της

Πρώτα μνηστεύθηκε ή παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο, νόθο γιο τού Αλεξίου Γ¨ Μεγάλου Κομνηνού. Όμως στις 14 Μαρτίου 1376 ο Ανδρόνικος έπεσε από ένα παράθυρο τού ανακτόρου και από τα τραύματά του, απεβίωσε. Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Πανάρετο μόνο η μητέρα του και η βασιλομήτωρ έλαβαν μέρος στην κηδεία τού νόθου και η αρραβώνας μεταφέρθηκε στον αδελφό του Μανουήλ Γ΄, που ο Πανάρετος τον ονομάζει "νεότερο, γνήσιο και νόμιμο τέκνο" τού αυτοκράτορα. Οι λεπτομέρειες αυτές οδηγούν τους ιστορικούς να υποπτευθούν κάτι περισσότερο στο ατύχημα. Στο έργο "Γενεαλογικά δένδρα για την Ιστορία των Ευρωπαϊκών Κρατών" τού Ντέτλεβ Σβέννικε (1978) αναφέρεται, ότι σκοτώθηκε με τον να τον ρίξουν από το παράθυρο.
Στη συνέχεια ο Πανάρετος περιγράφει τι έγινε ως τον γάμο: όταν δηλαδή συμφωνήθηκε η μεταφορά της μνηστείας, η Γκιουλκχάν ήταν στη Γεωργία (Ιβηρία). Άφησε το βασίλεια τού πατέρα της και συνάντησε την αυτοκρατορική ομάδα στον Μακράγιαλο στις 14 Αυγούστου 1377. Μαζί επέστρεψαν στην Τραπεζούντα στις 30 Αυγούστου και στις 5 Σεπτεμβρίου βαπτίστηκε, λαμβάνοντας το όνομα Ευδοκία. Την επόμενη ημέρα έγινε ο γάμος της με τον Μανουήλ στον μητροπολιτικό ναό της Τραπεζούντας, τον Άγ. Θεοδόσιο. Οι γαμήλιες εορτές κράτησαν μία εβδομάδα.
Απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξιο (Δ΄). Στις 20 Μαρτίου 1390 ο πεθερός της Αλέξιος Γ΄ απεβίωσε. Ο Μανουήλ Γ΄ τον διαδέχθηκε και η Ευδοκία στέφθηκε αυτοκράτειρα-σύζυγος. Η θητεία της ήταν σύντομη· απεβίωσε στις 2 Μαΐου 1395. Ο Μανουήλ έκανε έπειτα δεύτερο γάμο, με την Άννα Φιλανθρωπηνή. Το 1417 τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλέξιος Δ΄.
Άγρων ο Νίνου

Ο Άγρων ο Νίνου, ήταν μυθικός βασιλιάς της Λυδίας. Αναφέρεται ως πρώτος βασιλεύς του οίκου των Ηρακλειδών που βασίλευσε στις Σάρδεις.
Κατά τον Ηρόδοτο (1,7) o Άγρων γενεαλογικά ήταν γιος του Νίνου, εγγονός του Βήλου και δισέγγονος του Αλκαίου του γιου του Ηρακλή.
Δημήτρης Καλλιβωκάς

Βιογραφικά στοιχεία

Αποφοίτησε το 1954 από τη Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, όπου είχε καθηγητές τους Δημήτρη Ροντήρη, Αιμίλιο Βεάκη, Γ. Σιδέρη κ.ά. Αμέσως προσελήφθη στο Εθνικό Θέατρο, ενώ η πρώτη του συμμετοχή ήταν στο χορό της "Ορέστειας" του Αισχύλου στο Ηρώδειο, το καλοκαίρι του 1954. Παρέμεινε στο Εθνικό Θέατρο για τρία χρόνια παίζοντας αξιόλογους ρόλους, όπως Βαλεντίνο στον «Φάουστ» του Γκαίτε, Μαρτινέθ στην «Άμαξα του Μεριμέ», Όσβαλντ στο έργο «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ και δώδεκα ακόμη ρόλους. Μετά την αποχώρηση του από το Εθνικό θέατρο, το 1957, εργάστηκε στο «Ελεύθερο Θέατρο».    
Έχει παίξει σε πολλά μεγάλα θέατρα, ενώ έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους σπουδαίους ηθοποιούς της χρυσής εποχής του θεάτρου και του κινηματογράφου.     
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος των εταιρικών θιάσων Πειραϊκό Θέατρο - Δ.Ροντήρη, Εταιρικού θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, Προσκήνιο - Αλέξη Σολομού, Δημοτικό Θέατρο Θράκης, Θεατρική συνεργασία,  και στο Δημοτικό Θέατρο Κηφισιάς.     
Έχει λάβει μέρος συνολικά σε 95 θεατρικά έργα του ελληνικού και παγκοσμίου δραματολογίου, κωμωδίες και δράματα, κλασικά και σύγχρονα. Συμμετείχε σε 38 ταινίες μεγάλου μήκους, ελληνικές και ξένες. Ακόμη, έλαβε μέρος σε θεατρικά έργα στα ραδιόφωνα της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, καθώς και σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές.
Ραφ Βαλόνε

Πρώτα χρόνια

Ο Βαλόνε γεννήθηκε στην Τρόπεα της Καλαβρίας και ήταν γιος δικηγόρου. Παρακολούθησε  το Liceo classico Cavour και σπούδασε νομικά και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο και εισήλθε στο δικηγορικό γραφείο του πατέρα του.
Έπαιξε επαγγελματικό ποδόσφαιρο σε νεαρή ηλικία, παίζοντας στη Serie A για το  Τορίνο. Κέρδισε  το Coppa Italia με την ομάδα του την εποχή 1935-1936.
Στη συνέχεια έγινε επικεφαλής του τμήματος πολιτισμού της L'Unità, της τότε επίσημης εφημερίδας του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, καθώς και κριτικός κινηματογράφου για την εφημερίδα του Τορίνου La Stampa. 
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βαλόνε υπηρέτησε με την Κομμουνιστική αντίσταση.

Διεθνής σταδιοδρομία

Το κινηματογραφικο ντεμπούτο του ήταν στην ταινία We The Living (1942) σε έναν μικρό ρόλο ενός ναυτικού, αλλά ο Βαλόνε δεν ενδιαφερόταν αρχικά για μια καριέρα ηθοποιού. Παρ' όλα αυτά, στη συνέχεια επαίξε με τον Βιτόριο Γκάσμαν και την Σιλβάνα Μαγκάνο στο Πικρό Ρύζι (1949). Η ταινία έγινε μια κλασική νεορεαλιστική και ο Βαλόνε ξεκίνησε μια διεθνή καριέρα. 
Το 1962 συμπρωταγωνιστησε με την Μελίνα Μερκούρη στην ταινία Φαίδρα του Ζυλ Ντασέν στο ρόλο ενός Έλληνα μεγαλοεφοπλιστή.

Προσωπική ζωή

Το 2001 ο Ραφ Βαλόνε δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, "L'alfabeto della memoria". Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Έλενα Βάρτζι από το 1952 μέχρι τον θάνατό της και είχαν τρία παιδιά, εκ των οποίων τα δύο είναι ηθοποιοί: η Ελεονόρα Βαλόνε και ο Σαβέριο Βαλόνε.
Ο Βαλόνε πέθανε σε ηλικία 86 ετών από καρδιακή προσβολή στη Ρώμη στις 31 Οκτωβρίου 2002.
Σεπτήρια

Σεπτήρια, ή Σεπτήριον, ή Στεπτήριον, ή Στεπήριον ονομαζόταν η αρχαία ελληνική γιορτή που πραγματοποιόταν κάθε 8 ή 9 χρόνια στους Δελφούς κατά το μήνα Ιλαίο. Σε αυτή διοργανωνόταν μια αναπαράσταση που εξιστορούσε την νίκη του θεού Απόλλωνα ενάντια στον Πύθωνα, που φύλαγε το Μαντείο των Δελφών, που μέχρι την επικράτηση του Απόλλωνα ήταν αφιερωμένο στη Γαία.
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο , κατασκευαζόταν μια ξύλινη καλύβα που παρίστανε τη φωλιά του Πύθωνα. Έπειτα, ένας νέος αριστοκρατικής καταγωγής υποδυόταν το ρόλο του Απόλλωνα, ο οποίος έφτανε με πομπή στην καλύβα, την οποία και πυρπολούσαν με αναμμένες δάδες. Στη συνέχεια, ο υποδυόμενος τον Απόλλωνα και οι συνοδοί του μετέβαιναν στα Τέμπη, προκειμένου να εξαγνισθούν από το φόνο. Μετά τον εξαγνισμό ο "Απόλλωνας" έπαιρνε την ιερή δάφνη και επέστρεφε στους Δελφούς, πάλι σε πομπή που ονομαζόταν Δαφνηφορία.
Μετά την τελετή, διοργανωνόταν αγώνας κιθαρωδών, ενώ αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα π.Χ., προστέθηκε και αγώνας αυλητών.
Ο Γιάννης Ρίτσος το 1973 εξέδωσε μια ποιητική συλλογή με τον τίτλο: «Σεπτήρια και Δαφνηφόρια».