google/wiki40b huggingface dataset:
Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός

Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, επίσης γνωστός ως δημοκρατικός φεντεραλισμός, είναι ελευθεριακό σοσιαλιστικό πολιτικό σύστημα που αναπτύχθηκε από τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν με βάση τις ιδέες του Μάρεϋ Μπούκτσιν. Το περιγράφει ως "ανοιχτό προς άλλες πολιτικές ομάδες και παρατάξεις" και ως "ευέλικτο, πολυπολιτισμικό, αντιμονοπωλιακό και προσανατολισμένο στη συναίνεση". Η ιδεολογία συνδέεται στενά με την πολιτεία της Ροζάβα, όπου είναι το πολίτικο σύστημα.

Ιστορία

Ο Οτσαλάν, ο οποίος είναι αρχηγός του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, ίδρυσε αυτή την ιδεολογία ενώ ήταν στη φυλακή. Ενώ αρχικά ήταν μια μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση, η οργάνωση άλλαξε τις απόψεις τους καθώς ο Οτσαλάν άρχισε να συμφωνεί με τον Μάρεϋ Μπούκτσιν και να ενσωματώνει κάποια από την ιδεολογία του. Προς το τέλος της ζωής του, ο Μπούκτσιν απογοητεύθηκε από τα ολοένα και πιο απολιτικά στοιχεία του σύγχρονου αναρχικού κινήματος και ανέπτυξε αντί αυτού τον ελευθεριακό κοινοτισμό. Οι κεντρικοί πυλώνες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού είναι η κοινωνική οικολογία.
Σύμφωνα με τον Οτσαλάν, η ιδεολογία του, έχει τις ρίζες της στη συμμετοχική δημοκρατία και την αυτονομία σε τοπικό επίπεδο.
Όσο ισχυρότερη είναι η συμμετοχή τόσο ισχυρότερη είναι αυτή η δημοκρατία. Ενώ το έθνος-κράτος είναι σε αντίθεση με τη δημοκρατία, και μάλιστα το αρνείται, ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός αποτελεί μια συνεχή δημοκρατική διαδικασία.

Πολιτικό πρόγραμμα

Οι υποστηρικτές δεν βλέπουν την επαναστατική ανατροπή ενός κράτους ως έναν τρόπο δημιουργίας μιας βιώσιμης αλλαγής. Αντίθετα, τα κοινωνικά ζητήματα και τα ζητήματα που αφορούν την ελευθερία και τη δικαιοσύνη πρέπει να επιλυθούν με μια δημοκρατική-συνομοσπονδιακή διαδικασία. Εάν ένα έθνος-κράτος επιλέξει να προχωρήσει στην επίθεση, ωστόσο, οι οπαδοί μπορεί να αντισταθούν στην αυτοάμυνα της δημοκρατικής συνομοσπονδίας (όπως οι Μονάδες Προστασίας του Λαού, YPG).
Η ιδεολογία γνώρισε μια αύξηση του ενδιαφέροντος, καθώς οι υποστηρικτές όπως το YPG στην σύγκρουση στη Ροζάβα έλαβαν μέρος στην καταπολέμηση της ISIS.
Γλώσσες του Μπανγκλαντές

Η επίσημη και ντε φάκτο εθνική γλώσσα του Μπαγκλαντές είναι τα Σύγχρονα Πρότυπα Βεγγαλικά (Λογοτεχνικά Βεγγαλικά). Χρησιμεύει ως η lingua franca του έθνους, με το 98% των Μπανγκλαντεσιανών να ομιλούν άπταιστα τα Βεγγαλικά (συμπεριλαμβανομένων των διαλέκτων) ως πρώτη γλώσσα. Τα αγγλικά δεν έχουν επίσημη θέση, αλλά είναι διαδεδομένα σε όλη τη κυβέρνηση, το νομικό σύστημα της χώρας, τις επιχειρήσεις, τα μέσα ενημέρωσης και εκπαίδευση και μπορεί να θεωρηθεί ως η ντε φάκτο συνεπίσημη γλώσσα του Μπαγκλαντές (Μπανγκλαντεσιανά Αγγλικά). Ορισμένοι κατανοούν τα Χίντι ως ξένη γλώσσα.
Οι ιθαγενείς του βόρειου και νοτιοανατολικού Μπαγκλαντές ομιλούν μια ποικιλία από γηγενείς γλώσσες.

Μη ινδοάριες γλώσσες

Οι ιθαγενείς γλώσσες της περιοχής ανήκουν στις Αυστροασιατικές, Δραβιδικές και θιβετοβιρμανικές οικογένειες. Οι περισσότερες από αυτές τις γλώσσες ομιλούνται σε ορεινές περιοχές.
Εθνική επέτειος της Αστυνομίας (Αίγυπτος)

Η Εθνική επέτειος της Αστυνομίας, ή «Εθνική Ημέρα της Αστυνομίας» είναι μία από τις επίσημες εθνικές επετείους – επίσημες αργίες – της Αιγύπτου, που εορτάζεται κατ΄ έτος στις 25 Ιανουαρίου.
Κατά την επέτειο αυτή εορτάζεται η μνήμη των 40 περίπου θυμάτων αξιωματικών και κατωτέρων στελεχών της αιγυπτιακής Αστυνομίας κατά τα αιματηρά επεισόδια που σημειώθηκαν σε δύο αστυνομικά τμήματα της Ισμαηλίας, στη διώρυγα του Σουέζ το 1952, όταν αρνήθηκαν στις βρετανικές δυνάμεις να παραδώσουν τον οπλισμό τους και να εγκαταλείψουν τα κτίρια.

Ο τότε Αιγύπτιος υπουργός Εσωτερικών Φουάτ Εντίν ζήτησε από τους αστυνομικούς να επιδείξουν τον πατριωτισμό τους και να μη παραδοθούν. Συνέπεια αυτού ήταν στις 25 Ιανουαρίου του 1952 να αναμετρηθούν με βρετανικά τεθωρακισμένα οχήματα που περικύκλωσαν τα αστυνομικά τμήματα τα οποία έβαλαν εναντίον τους. Κατά τη μάχη που ακολούθησε επί τρίωρο φέρονταν να σκοτώθηκαν μόνο τρεις Βρετανοί στρατιώτες ενώ περισσότεροι από 40 ήταν οι Αιγύπτιοι νεκροί και μεγάλος ο αριθμός των τραυματιών. Περίπου 800 τότε Αιγύπτιοι αστυνομικοί αναγκάσθηκαν να παραδοθούν.
Το 2009 ο πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ σε αναγνώριση της θυσίας εκείνης αλλά και των προσπαθειών που καταβάλει η αιγυπτιακή αστυνομία για τη διατήρηση της ασφάλειας και της πολιτικής σταθερότητας στη χώρα καθιέρωσε την "25η Ιανουαρίου" ημέρα μνήμης – τιμής, και επίσημη αργία.
Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τολέδο και όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1157, ο μεγαλύτερος αδελφός του Σάντσο Γ' έλαβε την Καστίλη και ο Φερδινάνδος Β' τη Λεόν και τη Γαλικία. Διέπρεψε ως ιππότης και μαχητής, δεν ήταν όμως το ίδιο καλός πολιτικός ή οργανωτικός ηγεμόνας. Πέρασε τα πρώτα έτη της βασιλείας του σε διαμάχη με τους δυνατούς ευγενείς και με τον αδελφό του που εισέβαλε στη Λεόν. Το 1158 συναντήθηκε με τον Σάντσο Γ' στη Σαχαγκούν και επέλυσαν ειρηνικά τις συνοριακές διαφορές τους. Όταν το ίδιο έτος ο αδελφός του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 3ετής υιός του, ο Φερδινάνδος Β' κατέλαβε περιοχές της Καστίλης. Το 1164 στη Σόρια ο ίδιος και η οικογένεια Λάρα, εκπροσωπώντας τον νεαρό Αλφόνσο Η', έκαναν ανακωχή, η οποία του επέτρεψε να ανακαταλάβει τις πόλεις Αλκάνταρα και Αλμπουκέρκε από τους Μαυριτανούς. Έκανε αποίκηση της Σαλαμάνκα με αποτέλεσμα να εξεγερθεί ο Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας· το 1163 ο Φερδινάνδος Β' τον νίκησε.
Για να ηρεμήσουν τα πράγματα νυμφεύτηκε την κόρη του Αλφόνσου Α', αλλά η αποστολή πληθυσμού από τον Φερδινάνδο Β' στη Θιουδάδ Ροδρίγο έκανε το 1168 τον Αλφόνσο Α' να επιτεθεί στη Γαλικία καταλαμβάνοντας περιοχές. Ο Φερδινάνδος Β', αν και απασχολημένος με την πολιορκία της ακρόπολης της Μπαδαχόθ των Μουσουλμάνων, πήγε στη Γαλικία. Ο Αλφόνσος Α' προσπαθώντας να διαφύγει, έπεσε από το άλογο και έσπασε το πόδι του· φυλακίσθηκε και υποχρεώθηκε να επιστρέψει τις καταληφθείσες περιοχές για να ελευθερωθεί. Το επόμενο έτος ανέκτησε 5 πόλεις και 25 κάστρα από τη Λεόν (Ειρήνη της Ποντεβέδρα). Ταυτόχρονα έσπευσε να βοηθήσει τον πεθερό του, διότι οι Αλμοραβίδες πολιορκούσαν τη Σανταρέμ· έτσι η πόλη ελευθερώθηκε από την απειλή τους.
Α.Π.Σ. Άρης Αιτωλικού

Ιστορία

Ο Άρης Αιτωλικού ιδρύθηκε το 1926,κάπου κοντά στην πρωτομαγιά (την χρονιά που ιδρύθηκε και ο Παναιτωλικός).Είναι μια από τις ιδρύτριες ομάδες της ΕΠΣ Πατρών το 1927.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας 1974-75,συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1975 για την άνοδο στην Β εθνική.Κατέλαβε την 4η θέση στον 4ο όμιλο που συμμετείχε και δεν κατάφερε να ανέβει αφού μόνο ο πρώτος κάθε ομίλου κέρδιζε την άνοδο.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας 1998-99,συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1999 για την άνοδο στην Δ εθνική.Δεν κατάφερε όμως να ανέβει.
Με την κατάκτηση του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας 2011-12,συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2012 για την άνοδο στην Δ εθνική,κάτι που κατάφερε.

Τίτλοι και διακρίσεις

Συνολικά η ομάδα έχει κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Αιτωλοακαρνανίας.
Πρωτάθλημα ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας:4 (1974-75,1992-93,1998-99,2011-12)
Κύπελλο ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας:2 (1973-74, 1976-77)
Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας:5 (1971-72,1972-73,1994-95,1997-98,2005-06)
Φιναλίστ σούπερ καπ ΕΠΣ Αιτωλοακαρνανίας:1 (2012)
Άνθιμος Γ΄

Βιογραφία

Καταγόταν από την Κορωνίδα (Κωμιακή) της Νάξου, όπου γεννήθηκε το 1762. Ο πατέρας του ήταν παπάς στο χωριό αυτό και καταγόταν από την Πελοπόννησο (Λακωνία). Το επίθετό του ήταν Χωριανόπουλος. Διετέλεσε διάκονος του Πατριαρχείου επί Πατριαρχίας Νεοφύτου Ζ΄ και Μέγας Αρχιδιάκονος από το 1791. Κατόπιν έλαβε το αξίωμα του πορτάρη, ενώ τον Απρίλιο του 1797 έγινε πρωτοσύγκελος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Εξελέγη μητροπολίτης Σμύρνης το 1797 ως διάδοχος του Μητροπολίτη Γρηγορίου, ο οποίος εξελέγη Πατριάρχης, ως Γρηγόριος Ε΄. Το 1821 εξελέγη Μητροπολίτης Χαλκηδόνος (1821-1822). Οι Τούρκοι σε αντίποινα για την εξάπλωση της Ελληνικής επανάστασης τον συνέλαβαν μαζί με άλλους ιεράρχες και τον φυλάκισαν επί 7 μήνες στα μπουντρούμια της πιο άγριας φυλακής της Κωνσταντινούπολης. Το 1822, μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄ και την ολιγόμηνη άνοδο στον Οικουμενικό θρόνο του Ευγένιου Β΄, ο οποίος πέθανε από τα βασανιστήρια που υπέστη από τους Τούρκους, ο Άνθιμος, που ήταν ακόμη φυλακισμένος, εξελέγη Πατριάρχης σε μια δύσκολη εποχή λόγω της Ελληνικής Επανάστασης.
Ως Πατριάρχης πέτυχε να διατηρηθεί η ανεξαρτησία της Αρχιεπισκοπής Κύπρου, και τα προνόμιά της, σε μια περίοδο που οι Οθωμανοί προέβαιναν σε εκτελέσεις κληρικών και προκρίτων, ενώ ακόμη και συνοδικοί αρχιερείς τάσσονταν υπέρ της κατάργησης της Αρχιεπισκοπής. Ο Άνθιμος αρνήθηκε επίσης στον Άγγλο προτεστάντη Λιβς την έκδοση από το Πατριαρχικό Τυπογραφείο μετάφρασης της Αγίας Γραφής στη δημοτική.
Το 1824 ο Άνθιμος Γ΄ καθαιρέθηκε από τον Σουλτάνο, γιατί αρνιόταν να συνεργαστεί μαζί του εναντίον της Ελληνικής επανάστασης και με την κατηγορία ότι ευνοεί την ανεξαρτησία των Σέρβων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατέφυγε στη Χρυσούπολη (Σκούταρι) και κατόπιν εξορίστηκε στη Μονή του Τιμίου Προδρόμου στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Μετά από πολύμηνη εξορία και πολλές κακουχίες που κλόνισαν την υγεία του, το Δεκέμβριο του 1825 ο Σουλτάνος του επέτρεψε να επιστρέψει στη Σμύρνη.
Εκεί έμεινε σε ένα μικρό διαμέρισμα στον Πάνω Μαχαλά και συμμετείχε συχνά στην τοπική εκκλησιαστική ζωή. Διετέλεσε μάλιστα και τοποτηρητής της Μητρόπολης Σμύρνης το 1831 και το 1833. Πέθανε το 1842 στο Γραικικό Νοσοκομείο Σμύρνης και κληροδότησε όλη του την περιουσία σε ναούς και ευαγή ιδρύματα της πόλης. Τη μεγαλοπρεπή κηδεία του τέλεσε ο Μητροπολίτης Εφέσου Άνθιμος και ετάφη στον ναό του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπου μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή σωζόταν και μεγάλη εικόνα του.
Σπυρίδων Τσακόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως ιατρός. 
Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη σε αυτές του 1912, του Μαΐου 1915,  του 1920, του 1926, ως βουλευτής Μαντινείας στις εκλογές του 1933 (με το Λαϊκό Κόμμα) καθώς και βουλευτής Αρκαδίας με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του 1935 και του 1936. Μετά την κατοχή επανεξελέγη για τελευταία φορά βουλευτής Αρκαδίας με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές του 1946. Υπηρέτησε ως υφυπουργός υγιεινής και Αντιλήψεως στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη (1933), θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1935, καθώς και υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου (Απριλίου και Μαΐου 1944).
Υπήρξε ένας από τους πρώτους οικιστές του οικισμού της Εκάλης. 
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 1947 όντας εν ενεργεία βουλευτής.
Πηγή Τετρακώμου Άρτας

Περιγραφή

Το χωριό Πηγή είναι ένα μικρό σε έκταση χωριό. Τα σπίτια είναι λιγοστά καθώς δεν έχει και μεγάλο αριθμό κατοίκων. Πολύ όμορφο χωριό με την γοητεία της άθικτης φύσης να προκαλεί δέος. Οι άνθρωποι και το περιβάλλον έχουν μια αρμονική σχέση καθώς δεν παρεμβαίνουν σε αυτό ασυνείδητα, αλλά παίρνουν μόνο τα αναγκαία. Έτσι η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής είναι άθικτη. Με την παρουσία σου στο χωριό δεν μπορείς να μην ξεχωρίσεις τα πελώρια έλατα και τα άλλα κωνοφόρα δέντρα. Τα πολλά χωράφια του χωριού σε κάνουν να νομίζεις οτι βρίσκεσαι σε πεδιάδα, και το χωριό φημίζεται για το εύφορο έδαφός του. Το χωριό αποτελεί οροπέδιο και χωρίζεται στην μέση από έναν παραπόταμο του Αράχθου. Σχετικά με τα σπίτια, αυτά βρίσκονται θεωρητικά κοντά το ένα με το άλλο και το κυριότερο, κεντρικότερο σημείο του χωριού είναι το καφενείο που λειτουργεί και ως παντοπωλείο. Εκεί μαζεύονται οι κάτοικοι του χωριού τα βράδια κυρίως. Τέλος στην είσοδο του χωριού δεσπόζει μια πέτρινη πηγή που παλιότερα χρησιμοποιείτο ως μονάδα ύδρευσης.

Κλιματικές συνθήκες

Το χωριό έχει ορεινό κλίμα. Τα καλοκαίρια είναι θερμά με λίγες βρόχες. Όμως οι χειμώνες είναι ψυχροί, με πολλές κακοκαιρίες, καθώς δεν λείπουν οι καταρρακτώδες βροχές και το χαλάζι. Λιγοστές είναι περιπτώσεις με χιονόπτωση, χωρίς να λείπουν τα χιόνια όμως. Δεν ταλαιπωρείται το χωριό από ισχυρούς ανέμους λόγω των βουνών που το περιβάλλουν αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος κατολισθήσεων λόγο του μαλακού εδάφους που έχει, το οποίο μπορεί να παρασύρεται εύκολα από τα νερά της βροχής. Δεν είναι λίγα τα περιστατικά καταστροφής ιδιοκτησιών από πελώριους βράχους. Όλες αυτές οι καταστροφές προκαλούν ζημιές στα χωράφια των κατοίκων. Οι θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν τους 20 βαθμούς C και τον χειμώνα πέφτουν και κάτω από το μηδέν.

Κάτοικοι

Οι μόνιμοι κάτοικοι δεν ξεπερνούν τους 50. Όμως υπάρχουν και άλλοι που έχουν ιδιοκτησίες και κατοικούν εκεί κυρίως τα καλοκαίρια. Η κύρια ενασχόληση των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Υπάρχουν όμως και άξιοι τεχνίτες και άνθωποι των τεχνών. Οι κάτοικοι θεωρούνται ικνοί κτήστες αφού τα σπίτια τους τα έχουν κατασκευάσει μόνοι τους, καθώς ήταν δύσκολο σε συνεργία να πάνε εκεί πάνω. Να προσθέσω οτι ιδίως οι παλιοί κάτοικοι είχαν ενεργή συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση. Ακόμη οι περισσότεροι κάτοικοι είναι φιλόξενοι και καλοπροαίρετοι. Τέλος μια από τις πιο παλιές οικογένειες του χωριού, είναι η οικογένεια των Κατσελέων.
Dexter

Βραβεία

Η σειρά Ντέξτερ έχεις προταθεί για αρκετά βραβεία. Έχεις βραβευτεί για 19 Primetime Emmy Awards, στις κατηγορίες Outstanding Drama Series και Outstanding Lead Actor in a Drama Series (για τον Michael C. Hall), 3 φορές συνεχόμενα, από το 2008 ως το 2010. Έχει επίσης λάβει πάνω από μια ντουζίνα Creative Arts Emmy Awards. Επίσης, ήταν υποψήφια για 7 Χρυσές Σφαίρες (κέρδισε 2), 14 Satellite Awards (κέρδισε 7), 18 Saturn Awards (κέρδισε 5), 8 Screen Actors Guild Awards (κέρδισε 1), και 5 Writers Guild of America Awards
Μείωση (βιολογία)

Αναλυτικά

Κάθε κύτταρο που πρόκειται να διαιρεθεί, αντιγράφει αρχικά το γενετικό του υλικό, με αποτέλεσμα κάθε χρωμόσωμα να αποτελείται από δύο πανομοιότυπες αδελφές χρωματίδες (όπως συμβαίνει και στη μίτωση). Στη συνέχεια, ακολουθούν δύο διαδοχικές διαιρέσεις, οι οποίες ονομάζονται: 1η και 2η μειωτική διαίρεση.

Πρώτη μειωτική διαίρεση (μείωση I)

Διαχωρίζονται τα ομόλογα χρωμοσώματα. Έτσι, μετά το τέλος της 1ης μειωτικής διαίρεσης σχηματίζονται δύο απλοειδή κύτταρα, τα οποία έχουν ένα διπλασιασμένο χρωμόσωμα από κάθε ζευγάρι. Όπως είναι προφανές, τα κύτταρα αυτά δεν έχουν πανομοιότυπο γενετικό υλικό, εφόσον τα ομόλογα χρωοσώματα δεν είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους (πατρικής και μητρικής προέλευσης).

Δεύτερη μειωτική διαίρεση (μείωση II)

Κάθε ένα από τα κύτταρα που σχηματίστηκαν από την 1η μειωτική διαίρεση υφίσταται μία 2η διαίρεση, η οποία έχει σημαντικές ομοιότητες με τη μίτωση. Αυτά τα κύτταρα ονομάζονται απλοειδή κύτταρα.
Έτσι, διαχωρίζονται οι αδελφές χρωματίδες κάθε χρωμοσώματος, με αποτέλεσμα να σχηματιστούν συνολικά 4 απλοειδή κύτταρα, ανά δύο πανομοιότυπα μεταξύ τους. Τα κύτταρα αυτά δεν διαιρούνται, αλλά δίνουν τους γαμέτες (ώριμα γεννητικά κύτταρα).

Σχηματικά

Μητρικό κύτταρο (πρόδρομο γεννητικό) ΔΙΠΛΟΕΙΔΕΣ ====> Αντιγραφή του DNA ==> ΜΕΙΩΣΗ I Διαχωρισμός ομόλογων χρωμοσωμάτων ==> ΜΕΙΩΣΗ II Διαχωρισμός αδελφών χρωματίδων ====> Θυγατρικά κύτταρα (γαμέτες) ΑΠΛΟΕΙΔΗ
M74207281

Ο αριθμός M74207281 ή 274.207.281-1 (δύο υψωμένος στην δύναμη του εβδομήντα τέσσερα εκατομμύρια διακόσιες επτά χιλιάδες διακόσια ογδόντα ένα πλην ένα) αποτελεί πρώτο αριθμό Μερσέν.

Ιστορικό

Ανακαλύφτηκε στις 7 Ιανουαρίου του 2016 σε υπολογιστή του πανεπιστημίου του Μιζούρι στις ΗΠΑ μέσω του κατανεμημένου εγχειρήματος GIMPS (Great Internet Mersenne Prime Search) και στην πλήρη μη εκθετική μορφή του αποτελείται από συνολικά 22.338.618 ψηφία. Είναι ο μόλις 49ος γνωστός πρώτος αριθμός Μερσέν, οι οποίοι είναι εξαιρετικά σπάνιοι και η ανακάλυψη τους όλο και δυσκολότερη καθώς αυξάνεται το αριθμητικό εύρος αναζήτησης. Η απόδειξη πως πρόκειται πράγματι για πρώτο αριθμό (αριθμό που δεν διαθέτει κανένα διαιρέτη παρά μόνο τον εαυτό του και τον αριθμό 1) διήρκεσε 31 ημέρες συνεχούς επεξεργασίας σε υπολογιστή τύπου Intel I7, ενώ ακολούθησαν και συμπληρωματικές επιβεβαιώσεις από άλλα ατομικά και κατανεμημένα συστήματα μεγαλύτερης ισχύος. Είναι κατά σχεδόν 5 εκατομμύρια ψηφία μεγαλύτερος από τον προηγούμενο γνωστό πρώτο Μερσέν ο οποίος ανακαλύφτηκε το 2013 επίσης μέσω του εγχειρήματος GIMPS.
Η εύρεση του αριθμού καλύφτηκε διεθνώς, καταγράφηκε και ως νέα ανώτατη επίδοση στο βιβλίο Γκίνες, ενώ ο ίδιος ο πλήρης αριθμός κυκλοφόρησε σε 3τομη συλλεκτική έντυπη έκδοση 3.982 σελίδων.

Άλλα

Ο αριθμός δεν συστήνεται για τους σκοπούς της κρυπτογράφησης RSA η οποία κάνει χρήση μεγάλων πρώτων αριθμών, καθώς πρόκειται για γνωστό αριθμό ο οποίος εύκολο να ανακαλυφθεί και να παραγοντοποιηθεί σε σχετικά μικρό διάστημα χρόνου, ενώ ο αριθμός είναι τόσο μεγάλος ώστε το κρυπτογραφημένο μήνυμα ενδεχομένως θα είναι μικρότερο από τον ίδιο τον αριθμό, και αποτελώντας υπόλοιπο του αριθμού θα μπορεί να βρεθεί μέσω της εκθετικής ρίζας του.
Σε κάποιες εκλαϊκευμένες μαθηματικές δημοσιεύσεις έχει -λανθασμένα- δημοσιευτεί ως 274.207.281 -1 παραλείποντας το εκθετικό σύμβολο μετά το πρώτο ψηφίο.
Όστρβο

Το Όστρβο (σερβικά : Острво) ήταν νησί της Σερβίας στον ποταμό Δούναβη. Ήταν το μεγαλύτερο ποτάμιο νησί της Σερβίας με έκταση 60 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 20 χιλιόμετρα μήκος και 3 πλάτος.
Το νησί βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας του Βελιγραδίου, κοντά στο Κόστολατς, είναι δασώδες και αραιοκατοικημένο. Έδωσε το όνομά του στην κοινότητα του Κόστολακ που ονομάζεται Όστροβο. Το όνομα του σημαίνει "νησί". Πλέον είναι χερσόνησος.
1108 Δημήτηρ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Δήμητρος εκτιμάται σε 25,61 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι CX (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0464. Η Δημήτηρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 42 λεπτά.
Ζοζέ Αριμπά

Βιογραφία

Εξορίστηκε σε ηλικία 14 ετών μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο που ξέσπασε στην Ισπανία, στην Γαλλία, στη Ναντ, αφού τα λιμάνια της Λα Ροσέλ και του Μπορντό αρνήθηκαν να αφήσουν να αγκυροβολήσει το πλοίο στο οποίο ο Αριμπά είχε επιβιβαστεί.
Έγινε, τότε, παίκτης της ΟΣ Λε Μαν. Αποτέλεσε τμήμα του ρόστερ της ομάδας στην λεγόμενη "ένδοξη περίοδό" της. Συνυπήρξε με εν ενεργεία Βέλγους διεθνείς και βελτίωσε την τεχνική του καθώς και το αγωνιστικό του στυλ. Όπως σημαντικός αριθμός συμπαικτών του, αποχώρησε από τον σύλλογο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την αναδιοργάνωση του πρωταθλήματος και την ενσωμάτωση της ΟΣΜ στη δεύτερη κατηγορία.
Ξεκινώντας την προπονητική του καριέρα από την Σαιν-Μαλό, έγινε γνωστός στον χώρο του ποδοσφαίρου για τους πειραματισμούς σε νέες τακτικές, όπως το 1958 που δοκίμασε το βραζιλιάνικο σύστημα 4-2-4 με την ομάδα του Νογιάν-συρ-Σαρτ.
Σε αυτό το μικρό χωριό, εργαζόταν ταυτόχρονα και ως καφετζής ώστε να βγάζει τα προς το ζην. Κατάφερε να φτάσει την μικρή ομάδα του Νογιάν-συρ-Σαρτ στην Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ.
Είναι επίσης γνωστός ως για την άκρως επιτυχημένη θητεία του στη Ναντ, όταν και εισήγαγε το διάσημο jeu à la nantaise το οποίο ο ίδιος ο Αριμπά περιέγραψε με τις τρεις παρακάτω λέξεις : ταχύτητα, τεχνική και καθαρό μυαλό. Σε αυτό, ο Αριμπά εμπνεύστηκε από τον Μπιλ Σάνκλι, τότε προπονητή της Λίβερπουλ Φ.Κ. από το 1959. Άλλωστε, οι δυο αυτές ομάδες ήρθαν μεταξύ τους αντιμέτωπες στα πλαίσια φιλικής αναμέτρησης το 1960.
Ο Αριμπά παρέμεινε για δεκαέξι χρόνια στη τεχνική ηγεσία της Ναντ την οποία και βοήθησε να πάρει την άνοδο για την ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, και παρά τους τίτλους του πρωταθλητή Γαλλίας που κατέκτησε με την ομάδα, τόσο οι διοικούντες της όσο και οι οπαδοί της είχαν αρνητική στάση απέναντί του. Οι τελευταίοι, μάλιστα, γιουχάιζαν αρκετά συχνά τους παίκτες τους, ενώ οι διοικούντες την Ναντ δεν πρότειναν παρά μια μονοετή ανανέωση στο συμβόλαιο του Αριμπά.
Ο Αριμπά προτίμησε να αποχωρήσει με προορισμό την Μαρσέιγ το 1976. Ωστόσο, άφησε πίσω του σπουδαίο έργο, με δύο γενιές παικτών, μελλοντικοί προπονητές στην περίπτωση ορισμένων εξ αυτών, να έχουν μυηθεί στο « jeu à la nantaise ».
Το περιοδικό Football 65 αναφέρει σχετικά με τον ίδιο:
Ο Αριμπά έφτιαξε την ομάδα της Ναντ σύμφωνα με την ίδια την εικόνα του : αυτή της πίστης, της αυτογνωσίας, της αγάπης για το επιθετικό παιχνίδι, του ωραίου παιχνιδιού και της μετριοφροσύνης, όπλα που του επέτρεψαν να βγει από την αφάνεια και να καταξιωθεί στο γαλλικό ποδόσφαιρο.
Ο Αριμπά απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από μακρά αρρώστια.
Το προπονητικό κέντρο της Λα Ζονελιέρ, έδρα της αθλητικής ανώνυμης εταιρείας, προπονητικό κέντρο και έδρα των τμημάτων υποδομής της ΦΚΝ, φέρει την ονομασία του.
Υδατοφράκτης και πεζογέφυρα του Ρίτσμοντ

Περιγραφή

Η κατασκευή ολοκλήρωθηκε κατά την περίοδο 1891 με 1894, με σκοπό την ρύθμιση της στάθμης των υδάτων του Τάμεση για προστασία από πλημμύρες αλλά και για την διατήρηση αναγκαίου βάθους για τα μεγαλύτερα πλοία κατά τις περιόδους άμπωτης. Ο πρωταρχικός σκοπός της κατασκευής ήταν η ύπαρξη υδατοφράκτη, ωστόσο αποφασίστηκε να κατασκευαστεί με την μορφή γέφυρας καθώς κάτι τέτοιο εξυπηρετούσε πέρα από τους πεζούς και την κατάλληλη τοποθέτηση των μηχανισμών του φράγματος.
Ξεκίνησε την λειτουργία της στις 19 Μαΐου του 1894 και εγκαινιάστηκε από τον δούκα της Υόρκης και μετέπειτα βασιλιά Γεώργιο Ε´, με το συνολικό κόστος κατασκευής της να είναι 61.000 λίρες. Η διαχείριση στο λιμεναρχείο του Λονδίνου ανατέθηκε με ψήφισμα του 1908 για την ευρύτερη περιοχή έως το Τέντιγκτον.Ο φράχτης διαθέτει 2 πύλες, με βάρος 32 τόνους, 20 μέτρα πλάτος, και 3.5 μέτρα βάθος, έκαστη.
Από την κατασκευή της γέφυρας το 1894 έως και τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχαν διόδια για τους πεζούς που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την γέφυρα, με το αντίτιμο να είναι μια πέννα ανά διέλευση.
Ο σφαιροβόλος

Περιγραφή

Το γλυπτό είναι σε μέγεθος λίγο μικρότερο του φυσικού. Εικονίζει έναν έφηβο αθλητή που παίζει σφαιροβολία. Είναι γυμνός γονατίζοντας με το αριστερό του πόδι μπροστά. Ζυγίζει την σφαίρα στο δεξί του χέρι, ενώ με το βλέμμα στοχεύει για να ρίξει. Είναι εμπνευσμένο από την κλασική και ελληνιστική τέχνη. Ο αθλητής έχει ριγμένο τον μανδύα του στο πόδι. Ο έφηβος είναι τοποθετημένος σε οβάλ βάση επάνω σε οβάλ στήλη.

Ιστορική αναδρομή

Το έργο δημιουργήθηκε το έτος 1857. Ο Κρίστιαν Φρόιντ έπλασε καταρχήν ένα γύψινο και ένα χάλκινο πρότυπο, τα οποία όμως καταστράφηκαν στην πυρκαγιά του Ανακτόρου Κρίστιανσμποργκ στην Κοπενχάγη το 1884. Αντίγραφα του έργου του σώθηκαν στην Γλυπτοθήκη «Ny Carlsberg Glyptotek» της Κοπενχάγης, στο «Statens Museum for Kunst» στην Κοπεγχάγη και στην «Nationalgalerie Berlin» στο Βερολίνο.