google/wiki40b huggingface dataset:
Αλεξέι Ζεβροσένκο

Καριέρα

Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο γεννήθηκε στην πόλη Κρασνοντάρ της Ρωσίας, ωστόσο απο πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε στην Ελλάδα.
Το 1995, σε ηλικία 16 ετών, ο Ζεβροσένκο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε από το 1995 έως και το 2002, με μοναδική εξαίρεση τη σεζόν 2000-01 κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην ομάδα του Περιστερίου Αθηνών. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1996, 1997) δύο Κύπελλα Ελλάδος (1997, 2002) αλλά και μία Ευρωλίγκα (1997).
Το 2003, επέστρεψε στη Ρωσία και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τη Δυναμό Μόσχας, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα της Κίμκι.
Τη διετία 2011-13 αγωνίστηκε αρχικά με την Ούνικς Καζάν (2011-12) κι έπειτα με την Λοκομοτίβ Κουμπάν (2012-13).
Η Λοκομοτίβ Κουμπάν ήταν και η τελευταία ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Ζεβροσένκο, μιας και μετά το πέρας της περιόδου 2012-13 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Ρωσίας. 
Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί στα Ευρωμπάσκετ του 2001, του 2003, του 2005, του 2007 και του 2013, ενώ έχει συμμετάσχει επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1992-93

Το Champions League της περιόδου 1992-93 ήταν το πρώτο που διεξήχθη μετά την αλλαγή της διοργάνωσης του κυπέλλου πρωταθλητριών και το τριακοστό όγδοο από την αρχή του θεσμού. Το κατέκτησε η Ολιμπίκ Μαρσέιγ για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη ΑΚ Μίλαν με σκορ 1-0. Αυτή ήταν η πρώτη και η μοναδική μέχρι στιγμής κατάκτηση του κυπέλλου από γαλλική ομάδα. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαΐου, στο Μόναχο και τον παρακολούθησαν 65.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Φραγκιάς Μαστραχάς

Δράση

Καταγόταν από τη Γέργερη Ηρακλείου και πολέμησε εναντίον των Τούρκων επί 50 χρόνια, μέχρι τον τραγικό θάνατό του το 1868.  Η δράση του ξεκίνησε 3 χρόνια πριν κηρυχθεί η Επανάσταση του 1821, οπότε έγινε χαΐνης και δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του δάσους του Ρούβα και πάνω από τη Γέργερη. Πρωτοπαλίκαρο και στενός φίλος του Μιχαήλ Κόρακα, ο Μαστραχάς διακρίθηκε ως Αρχηγός ιππικού των Ανατολικών Επαρχιών. Εκτός από την Κρήτη, μετέβη και στην νότια Ελλάδα, πολεμώντας στο πλευρό του Δημητρίου Καλλέργη στην Πελοπόννησο ως το 1826-27. Συνολικά, έλαβε μέρος σε 120 μάχες.
Από τις μεγαλύτερες πολεμικές επιτυχίες του στην Κρήτη ήταν η σφαγή του γενίτσαρου Αγριολίδη τον Αύγουστο του 1828 σε ενέδρα στα Καπαριανά (στις σημερινές Μοίρες). Επίσης, κατά την Επανάσταση του 1866, πρωταγωνίστησε στη Μάχη της Αμουργέλας και συνετέλεσε στην αποχώρηση του τουρκικού στρατού από τη Μεσαρά τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς. Τον Ιούλιο του 1868 αν και ηλικιωμένος, επιτέθηκε μαζί με τους άντρες του εναντίον των Τούρκων στο Ζαρό και τους αναχαίτισε.

Θάνατος

Σκοτώθηκε σε ηλικία 75 ετών τον Σεπτέμβριο του 1868 (τη νύχτα της 2/3 Σεπτεμβρίου) από σφαίρα, στους Κάτω Ασίτες, κοντά στη Μονή Αγίου Γεωργίου Γοργολαΐνη. Οι Τούρκοι του έκοψαν την κεφαλή και την διαπόμπευσαν στους δρόμους του Μεγάλου Κάστρου. Το υπόλοιπο σώμα του τάφηκε στο μοναστήρι. Σήμερα σώζεται η τεράστια βελανιδιά κοντά στο σημείο όπου ο Μαστραχάς βρήκε το θάνατο.
Στην επιτύμβια πλάκα γράφτηκε εκ παραδρομής η ημερομηνία θανάτου 18 Σεπτεμβρίου και όχι η 3η Σεπτεμβρίου 1868, που είναι η σωστή.
Τζένη Μπότση

Βιογραφικό

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1993 στη σειρά "Το δις εξαμαρτείν" όπου συμμετείχε για τρία χρόνια έχοντας ένα μικρό ρόλο. Την ίδια περίοδο έκανε κάποιες σύντομες εμφανίσεις στις σειρές "Ο Πέτρος και τα κορίτσια του" και "Οι Μεν και οι Δεν" ενώ την περίοδο 1997-1998 συμμετείχε στην κωμική σειρά "Καραμπόλα". 
Έγινε ευρύτερα γνωστή το 1998 με την συμμετοχή της στη σειρά "Το σημάδι του έρωτα" όπου πρωταγωνίστησε μαζί με την Βάνα Μπάρμπα και τον Στράτο Τζώρτζογλου. Ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην κωμική σειρά Κρις Κρος τη σεζόν 1999-2000 και μία guest εμφάνιση στο πρώτο επεισόδιο της σειράς "Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή". Ακολούθησαν διάφοροι πρωταγωνιστικοί ρόλοι σε επιτυχημένες σειρές όπως "Εκτός πορείας", "Άγιο είχαμε", "Ρεζερβέ", "Ελλάς το μεγαλείο σου", "Μόνη εξ αμελείας", "Φύγε εσύ έλα εσύ" και "Είναι Στιγμές" ενώ έκανε σύντομες εμφανίσεις στις σειρές "Εραστής Δυτικών Προαστίων", "Εντιμότατοι κερατάδες", "Εργαζόμενη Γυναίκα", "Πίσω στο Σπίτι", "Οι Συμμαθητές". 
Τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά "Παρθένα Ζωή". Από το 2018 μέχρι το 2019 έλαβε μέρος στον πρώτο κύκλο της κωμικής σειράς "Πέτα τη φριτέζα".
Κομμουνιστικό Κόμμα (Ιταλία)

Ευρωεκλογές 2019

Στις ευρωεκλογές του 2019, το Κομμουνιστικό Κόμμα ήλθε αντιμέτωπο με τα εμπόδια που θέτει ο ιταλικός εκλογικός νόμος σχετικά με τη συμμετοχή κομμάτων χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση στις ευρωπαϊκές εκλογές, από τα οποία απαιτείται η συλλογή 145.000 υπογραφών. 
Ωστόσο, το κόμμα κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο της συλλογής υπογραφών, αξιοποιώντας δυνατότητα που δίνει ο εκλογικός νόμος στην Ιταλία να κατέβει στις εκλογές με την κάλυψη ενός κόμματος που έχει ήδη εκλεγμένους ευρωβουλευτές. Τη στήριξη αυτή παρείχε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Έτσι, το ΚΚ Ιταλίας συμμετείχε για πρώτη φορά στις ευρωεκλογές έχοντας στο σήμα των ψηφοδελτίων του τόσο το σήμα του ΚΚΕ όσο και της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας.
Συγκέντρωσε 235.467 ψήφους και ποσοστό 0.88% κι έτσι αναδείχθηκε στην 9η θέση χωρίς να εκλέξει ευρωβουλευτή.
Κωνσταντίνος Αγαθοκλής

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Παναγιώτη Αγαθοκλής και αδερφός του ήταν ο Γεώργιος Αγαθοκλής.
Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος στις εκλογές του 1892 και επανεξελέγη σε αυτές του 1899, του 1902, του 1905 και του 1906.
Απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1908 εν ενεργεία βουλευτής.
Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους

Η Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους ή Δεύτερη Εθνική Συνέλευση του Άστρους (10 Απριλίου 1823 - 30 Απριλίου 1823) ήταν η δεύτερη συνέλευση κατά τα χρόνια της Ελληνικής επανάστασης.

Η διοργάνωση

Ο τόπος της συνέλευσης ήταν στον κήπον του μουσείου Καρυτσιώτου (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Πληρεξούσιοι που ήταν προσκείμενοι στην κυβέρνηση έμειναν στο χωριό Αγιαννίτικα Καλύβια, ενώ όσοι υποστήριζαν τους στρατιωτικούς και όσοι ήταν αντίθετοι με την κυβέρνηση, έμειναν στα Μελιγιώτικα Καλύβια. Στο Άστρος άρχισαν να προσέρχονται τα μέλη της κυβέρνησης από τις αρχές Μαρτίου, αλλά  χρειάστηκε ένας περίπου μήνας μέχρι να έλθουν οι πληρεξούσιοι. Η συνέλευση άρχισε στις 10 Απριλίου 1823 στο Άστρος Κυνουρίας και κράτησε μέχρι τις 30 Απριλίου. Η επόμενη εθνοσυνέλευση, η Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας έγινε τέσσερα χρόνια μετά, το 1827.

Οι εργασίες της Εθνοσυνέλευσης

Στις 13 Απριλίου 1823, αναθεωρήθηκε το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, το σύνταγμα το οποίο είχε ψηφιστεί την 1η Ιανουαρίου 1822 από την Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου. Το νέο Σύνταγμα ονομάστηκε «Νόμος της Επιδαύρου» (δείχνοντας τη συνέχεια του νέου Συντάγματος με το προηγούμενο). Είχε 99 παραγράφους και έδινε το δικαίωμα της ιδιοκτησίας σε όλα τα άτομα που βρίσκονταν στην Ελλάδα, χωρίς περιορισμό στην ιθαγένειά τους. Το Σύνταγμα αυτό αντικαταστάθηκε το 1827 από το «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος» που ψηφίστηκε στην Τροιζήνα, κατά τη διάρκεια της Γ' Εθνοσυνέλευσης. Κατά τη Συνέλευση αποφασίστηκε να καταργηθούν οι τρεις τοπικοί οργανισμοί, η Πελοποννησιακή Γερουσία, ο Οργανισμός της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος και ο Άρειος Πάγος, ο Οργανισμός της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος ώστε να υπάρχει ένα μόνο κέντρο εξουσίας και συντονισμού.
Ένα από τα σημαντικά σημεία της Δεύτερης Εθνοσυνέλευσης είναι η κατάργηση της αρχιστρατηγίας, απόφαση που αν και χωρίς αναφορά στο όνομά του, κατάργησε τη θέση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Σημαντικό είναι επίσης το καταληκτικό κείμενο της Εθνοσυνέλευσης όπου γίνεται επαναδιακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της απόφασης για συνέχιση της Επανάστασης με κάθε θυσία.  Αυτή η διακήρυξη αρχίζει με τις φράσεις:
"Τρίτον ήδη χρόνον διαρκεί ο υπέρ ανεξαρτησίας εθνικός των Ελλήνων πόλεμος και ο τύραννος ούτε κατά γην ούτε κατά θάλασσαν ηυδοκίμησεν. Ενώ δε αι τυραννοκτόνοι χείρες των Ελλήνων έπεμψαν μυριάδας Τούρκους εις άδου, και φρούρια απέκτησαν, και την επικράτειαν εξησφάλισαν, ο δε κρότος των ημετέρων όπλων, αντηχήσας, διετάραξε το Βυζάντιον, ευτύχησε το έθνος να διακηρύξη εν Επιδαύρω κατά πρώτον ως έθνος, την ανεξαρτησίαν του, να νομοθετήσει και εθνικήν να καταστήση διοίκησιν".
1619 Ουέτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Ουέτα είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Ουέτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μια φορά κάθε 2,720 ώρες, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Κωνσταντίνος Λουκίτης

Ιστορικό

Αναφέρεται πως είχε καταγωγή από την Μακεδονία και πως ένας από τους δασκάλους του ήταν ο Θεόδωρος Υρτακηνός. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Κωνσταντινούπολη, εγκαταστάθηκε στην Τραπεζούντα όπου και απέκτησε φήμη και μεγάλη αναγνώριση ως μέλος της πνευματικής ελίτ της δυναστείας των Κομνηνών,κάτι που αντικατοπτρίζεται και από το γεγονός ότι στο ωροσκόπιο της Τραπεζούντας το όνομα του αναφέρθηκε μετά από αυτό του αυτοκράτορα,όπου είχε απεκτήσει την εύνοια του Αλεξίου Β´ Μέγα Κομνηνού καθώς και τους τίτλους του πρωτονοτάριου και πρωτοβεστιάριου.
Είναι γνωστό πως διατηρούσε επικοινωνία με τους Ιωάννη Λαζαρόπουλο, Νικηφόρο Γρηγορά,σημαντικό όγκο αλληλογραφίας με τον Θεόδωρο Υρτακηνό, καθώς και τον Γρηγόριο Χιονιάδη ο οποίος του κληροδότησε και μέρος της προσωπικής του βιβλιοθήκης, και του οποίου θεωρείται ο διάδοχος ως προς τις επιστήμες.
Διέμενε στο μοναστήρι της Αγίας Σοφίας της Τραπεζούντας, όπου και τάφηκε εκεί με τον θάνατο του περί το 1340.

Συγγραφικό έργο

Τα γνωστά γραπτά του έργα αποτελούνται από το Επιτάφιον εις τον εν βασιλεύσιν αοίδιμον εκείνον και τρισμακάριστον κύριον Αλέξιον τον Κομνηνόν που έγραψε για τον Αλέξιο Β’ Μέγα Κομνηνό μετά τον θάνατό του, καθώς και το Εγκώμιον εις τον άγιον μεγαλομάρτυρα του Χριστού Ευγένιον και τους συνάθλους αυτού Κανίδιον, Ουαλεριανόν και Ακύλαν, τους  εν Τραπεζούντι μαρτυρήσαντας, ένα εγκώμιο για τον άγιο Ευγένιο όπου περιγράφεται και η πολιορκία της Τραπεζούντας το 1222 από τους Σελτζούκους.
Τα έργα του εξέδωσε τον 19ο αιώνα ο Αθανάσιος Παπαδόπουλος Κεραμέας.
NGC 6286

Ο NGC 6286 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκοντα. Κατατάσσεται ως Sb/P στο σύστημα μορφολογικής ταξινόμησης και τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 13 Αυγούστου 1885. Απέχει 240 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Αλληλεπιδρά με τον γαλαξία NGC 6285 και οι δύο καταγράφονται ως Arp 293 στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών
Κοινή μετοχή

Η κοινή μετοχή είναι μια μορφή ιδιοκτησίας μετοχών εταιρειών, ένα είδος χρεόγραφου. Ονομάζεται κοινή ώστε να διακρίνεται από την προνομιούχα μετοχή.
Άδειες στον Ελληνικό Στρατό

Κατά τη διάρκεια εκπλήρωσης της στρατιωτικής θητείας χορηγούνται άδειες απουσίας (άρθρο 41). Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας (ΦΕΚ Β΄ 1813/22.12.2005), όπως συμπληρώθηκε από όμοια του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας (ΦΕΚ Β΄ 178/6.2.2012) και τροποποιήθηκε από όμοια της Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας (ΦΕΚ Β΄ 1842/29.7.2013), αυτές διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:

Ειδική άδεια εθελοντών σε διεθνείς αγώνες που διεξάγονται στην Ελλάδα

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι δυνατόν να καθορίζεται κάθε φορά η χορήγηση ειδικής άδειας διάρκειας μέχρι 10 ημερών σε όσους εκπληρώνουν τη θητεία τους, οι οποίοι, ενόσω διατελούσαν νομίμως εκτός Ενόπλων Δυνάμεων, επελέγησαν από αρμόδια οργανωτική επιτροπή και συμμετείχαν αποδεδειγμένα ως εθελοντές σε διεθνείς αγώνες που διεξάγονται στην Ελλάδα, εφόσον καταταγούν στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του επομένου έτους από την έναρξη των αγώνων. Η άδεια αυτή δεν υπολογίζεται στα όρια της συνολικής διάρκειας των υπόλοιπων κατηγοριών αδειών και είναι εξ ολοκλήρου χρόνος πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας. Η ακριβής διάρκεια της άδειας, οι προϋποθέσεις, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, η διαδικασία, οι υποχρεώσεις των δικαιούμενων την άδεια και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τη χορήγηση της καθορίζονται με την ίδια απόφαση.
Μέχρι σήμερα έχει εκδοθεί μία απόφαση σχετικά με τους εθελοντές στους Παγκόσμιους Αγώνες Special Olympics − ΑΘΗΝΑ 2011.
Παρόμοια κατά το παρελθόν ήταν, μεταξύ άλλων, και η περίπτωση χορήγησης ειδικής άδειας 20 ημερών από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας στους υποχρέους οι οποίοι είχαν επιλεγεί από την Οργανωτική Επιτροπή "Αθήνα 2004" και είχαν συμμετάσχει ως εθελοντές στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2004, εφόσον είχαν καταταγεί στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του 2007 (άρθρο 82 παρ. 24 υποπαρ. δ΄ του Ν. 3057/2002, όπως κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 32 παρ. 11 του Π.Δ. 292/2003).
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου

Ιστορία

Κατά το διάστημα 1925−1929, οι δύο μεγαλύτεροι αθλητικοί σύλλογοι του Ηρακλείου την τότε εποχή, ο ΕΓΟΗ (με έτος ίδρυσης το 1924) και ο ΟΦΗ (με έτος ίδρυσης το 1925) κυριαρχούσαν στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Το φθινόπωρο του 1926 διοργανώθηκε το πρώτο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα Ηρακλείου, με την συμμετοχή των δύο συλλόγων καθώς και άτυπων σωματείων που λειτουργούσαν σε επίπεδο γειτονιάς και αποτελούσαν τα φυτώριά τους. Νικητής αυτής της πρώτης, ανεπίσημης διοργάνωσης αναδείχτηκε ο ΕΓΟΗ. Δύο χρόνια αργότερα, το 1928 διοργανώθηκε ξανά, με νικητή αυτήν την φορά τον ΟΦΗ. 
Μεταξύ 1928−1932, παρατηρούνται και οι πρώτες σοβαρές πρωτοβουλίες για την ίδρυση συλλόγων ικανών να ανταγωνιστούν τον ΟΦΗ και τον ΕΓΟΗ. Η ραγδαία άυξηση του αριθμού των ποδοσφαιρικών σωματείων της πόλης (π.χ. ο Εργοτέλης και ο Ολυμπιακός το 1929, ο Ηρακλής το 1930 και ο Ερμής το 1932), οδήγησε στην ανάγκη ίδρυσης αρμόδιας αρχής για συντονισμό των σωματείων και την διοργάνωση αγώνων και πρωταθλημάτων. Ως εκ τούτου, ιδρύεται το 1929 η Ποδοσφαιρική Ένωση Κρήτης (ΠΕΚ). Δύο χρόνια αργότερα, και μετά από διαφωνίες μεταξύ των ιδριτυκών μελών για τον έλεγχό της, η Ένωση μετατράπηκε σε Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου (ΕΠΣΗ), διατηρώντας τον πλήρη διοικητικό και οργανωτικό έλεγχο των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων στους νομούς Ηρακλείου και Λασιθίου. Η Ένωση αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ το 1931. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο κ. Γεμιτζάκης. Μετά την απελευθέρωση πρόεδροι της Ένωσης διετέλεσαν οι Μανωλόπουλος, Παπαδάκης Αλέκος, Βουρεξάκης, Μαλαγαρδής, Πετρόπουλος, Νάθενας, Αγγελιδάκης, Ουρανός, Γιούρτος, Νεοφώτιστος, Ιατρός, Μαρσέλος, Μεταξάς, Παπαδάκης Ναπολέων, Γερογιαννάκης, Βλαχάκης και Τζώρτζογλου (νυν πρόεδρος).

Σύστημα διεξαγωγής

Στο σημερινό σύστημα διεξαγωγής του Κυπέλλου ΕΠΣΗ μετέχουν 60 σύλλγοι. Η συμμετοχή των συλλόγων της Α1 και Α2 Κατηγορίας, καθώς και των μελών της ΕΠΣΗ που μετέχουν στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής είναι υποχρεωτική. Προαιρετική είναι η συμμετοχή των συλλόγων της Β και Γ Κατηγορίας, καθώς και ερασιτεχνικών ομάδων που διατηρούν οι επαγγελματικοί σύλλογοι-μέλη της ΕΠΣΗ. Ορίζονται μονοί νοκ άουτ αγώνες στην έδρα της ομάδας που ορίζεται από την κλήρωση, εκτός και αν οι ομάδες μετέχουν σε διαφορετικά πρωταθλήματα, κατά την οποία περίπτωση η ομάδα που μετέχει στο κατώτερο πρωτάθλημα ορίζεται ως γηπεδούχος. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης. 
Οι 4 ομάδες των ημιτελικών σχηματίζουν κατόπιν κλήρωσης, 2 ζευγάρια όπου πλέον οι αγώνες γίνονται διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ για την πρόκριση, χωρίς όμως και πάλι να αποκλείεται το ενδεχόμενο για παράταση ή πέναλτι στον επαναληπτικό αγώνα.
Ο Τελικός διεξάγεται ως μονός αγώνας, και η έδρα του αγώνα ορίζεται έγκαιρα από την ΕΠΣΗ. Σε περίπτωση ισοπαλίας, ο νικητής κρίνεται απ' ευθείας από την διαδικασία των πέναλτι, χωρίς τήρηση ημίωρης παράτασης.

Έμβλημα

Έμβλημα της ένωσης αποτελεί ο αρχαίος «Γρύπας».
2758 Κορδηλία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Κορδηλίας είναι άγνωστα.
Ιωσήφ Γκερόλα

Βιογραφία

Ο Γκερόλα γεννήθηκε στο Αρσιέρο από τον Ντομένικο Γκερόλα και την Αουγκούστα Κόφλερ. Η οικογένειά του ήταν ενοποιητές με καταγωγή από το Ροβερέτο. Πέρασε την παιδική του ηλικία στην κοιλάδα Λαγκαρίνα και ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στο Ντεσενζάνο.

Εκπαίδευση

Κατά την διάρκεια του 1894-95, ο Γκερόλα φοίτησε στο Τμήμα Τεχνών στην Πάδοβα και μετά φοίτησε στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών στην Φλωρεντία από όπου αποφοίτησε το 1898. Μεταξύ των καθηγητών του ήταν ο παλαιογράφος Τσεζάρε Παόλι και ο διπλωμάτης και ιστορικός Πωλ Σέφερ Μπόιχορστ, του οποίου τις διαλέξεις παρακολούθησε κατά την διάρκεια μιας σύντομης παραμονής του στο Βερολίνο το 1898-99. Πέρασε ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο Φράϊμπουργκ, όπου γνώρισε τον ιστορικό του Μεσαίωνα Heinrich Finke και απέκτησε ενδιαφέρον για την ιστορία της τέχνης και την αρχιτεκτονική.
Ο Γκερόλα ήταν ένας ενεργητικός άνθρωπος με καλές οργανωτικές δεξιότητες. Και οι δυο αυτές αρετές χρησιμοποιήθηκαν με καλό τρόπο κατά την διάρκεια των εργασιών του πάνω στην μελέτη της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της αρχιτεκτονικής ή της διαχείρισης στην αποκατάσταση έργων.

Καριέρα

Το 1899, με την προτροπή του Federico Halbherr, ανατέθηκε στον Γκερόλα από το Βενετικό Ινστιτούτο Επιστήμης, Λογοτεχνίας και Τεχνών να πραγματοποιήσει μια μελέτη στην Κρήτη με σκοπό να αναζητήσει ίχνη της ενετικής κατοχής στο νησί, η οποία διήρκεσε από το 1204 έως το 1669. Κατά την διάρκεια των δυόμισι ετών (αρχές 1900 - Ιούλιος 1902) που παρέμεινε στην Κρήτη, ο Γκερόλα συνέλεξε ένα ευρύ σώμα υλικού, το οποίο επιμελήθηκε σε μια περίοδο σχεδόν τριάντα ετών (από το 1905 έως το 1932). Το αποτέλεσμα αυτής της εργασίας δημοσιεύτηκε σε τέσσερις τόμους, οι οποίοι του χάρισαν το βραβείο Μουσολίνι το 1933 που του απονεμήθηκε από την Βασιλική Ακαδημία της Ιταλίας. Αυτοί οι τόμοι αποτελούν μια ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών, που έσωσε από την λήθη εκατοντάδες μνημεία τα οποία έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες ή έχουν καταστραφεί τελείως. 
Μετά την επιστροφή του στην Ιταλία, ο Γκερόλα ανέλβε την θέση του διευθυντή στο Μουσείο Bassano del Grappa (1903-06) και έπειτα στο Μουσείο της Βερόνα (1907-10). Το 1909, έγινε επόπτης των μνημείων της Romagna που βρίσκονται στην Ραβένα, μια θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1920. Ο Γκερόλα επέστρεψε στην Ελλάδα το 1912 για μια μελέτη στα Δωδεκάνησα (τότε υπό ιταλική κατοχή) και ιδιαίτερα στην Ρόδο. Τον Μάρτιο του 1920, έγινε διευθυντής στο τοπικό γραφείο των Μνημείων, Καλών Τεχνών και Αρχαιοτήτων στο Τρέντο.
Ο Γκερόλα πέθανε στο Τρέντο το 1938.
Γεώργιος Βοραζάνης

Βιογραφία

Καταγόταν από τη Βίτσα του Ζαγορίου (Ιωάννινα), αλλά γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς  Ασίας. 
Ο Βοραζάνης σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία και στην Ελβετία. 
Εξελέγη βουλευτής Δράμας το 1923 και επανεξελέγη το 1926 και το 1928 με το Κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης και το 1932 , 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. και  το 1946 και επανεξελέγη το 1950 με την ΕΠΕΚ.
Στην κυβέρνηση του Σοφούλη ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας από τις 22 Νοεμβρίου 1945 ως το 1946.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 εγκατέλειψε την πολιτική.
Πέθανε στις 17 Αυγούστου 1965 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Μασοβία

Η Μασοβία (πολωνικά: Mazowsze) είναι γεωγραφική και ιστορική περιοχή της ανατολικής Πολωνίας. Τα διοικητικά όρια του σύγχρονου ομώνυμου βοϊβοδάτου της Μασοβίας δεν συμπίπτουν με τα σύνορα της ιστορικής περιοχής. Η ιστορική πρωτεύουσα της περιοχής είναι το Πλοτσκ.
Ελληνικό Αργολίδας

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός είναι κτισμένος βορειοδυτικά του Άργους στους πρόποδες του όρους Αρτεμισίου, σε υψόμετρο 250 μέτρων, σε κοντινή απόσταση από τις πηγές του ποταμού Ερασίνου. Διοικητικά αποτελούσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Άργους. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Άργους ενώ από το 2011 αποτελεί τοπική κοινότητα του καλλικρατικού δήμου Άργους - Μυκηνών.

Η πυραμίδα του Ελληνικού

Στο Ελληνικό βρίσκεται η πιο καλοδιατηρημένη αρχαία πυραμίδα, στον ελλαδικό χώρο, γνωστή ως πυραμίδα του Ελληνικού. Δεν είναι εξακριβωμένο πότε ακριβώς χτίστηκε, καθώς οι χρονολογήσεις που έχουν δοθεί έχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους. Η επικρατέστερη άποψη εκτιμά πως χτίστηκε γύρω στον 4ο αιώνα π.Χ.
Θωμάς Καραπιπέρης

Βιογραφία

Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. Άρχισε να πολιτεύεται από πολύ νωρίς με το Λαϊκό Κόμμα, το 1926 όμως χωρίς επιτυχία, συγκεντρώνοντας 732 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας το 1935 με το Λαϊκό Κόμμα. Ήταν και πάλι υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1946, όμως απέτυχε να εκλεγεί, με 4.345 ψήφους.
 
Πέθανε το 1984 και κηδεύτηκε στις 13 Ιουλίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ανεψιός του ήταν ο επίσης βουλευτής, Χρυσόστομος Καραπιπέρης.
Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο

Η Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο (Akademio de Esperanto) είναι, σύμφωνα με το διαδικτυακό της χώρο, ένας ανεξάρτητος γλωσσικός θεσμός με σκοπό τη διατήρηση και προστασία των θεμελιωδών αρχών της γλώσσας Εσπεράντο και τον έλεγχο της εξέλιξής της. Προτάθηκε από τον Λ.Λ.Ζάμενχοφ (L.L.Zamenhof) στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο της Εσπεράντο, και ιδρύθηκε αμέσως μετά με την ονομασία Λινγκβα Κομιτάτο (Lingva Komitato), δηλ. Γλωσσική Επιτροπή.
Το 1948 η Γλωσσική Επιτροπή και η Ακαδημία συνενώθηκαν για να δημιουργήσουν την Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο (Ακαδημία της Εσπεράντο).
Συμμαχικές ονομασίες αναφοράς των ιαπωνικών αεροσκαφών στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Οι Σύμμαχοι απέδιδαν κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ονομασίες αναφοράς στα ιαπωνικά πολεμικά αεροσκάφη προκειμένου να διευκολύνεται η αναγνώριση και η ταυτοποίηση τους. Ο γενικός κανόνας που ακολουθούνταν ήταν να αποδίδονται ανδρικά ονόματα στα μαχητικά αεροσκάφη, γυναικεία ονόματα στα βομβαρδιστικά, τα μεταγωγικά και τα αναγνωριστικά, ονόματα πτηνών στα ανεμόπτερα και ονόματα δέντρων στα εκπαιδευτικά
Οι ονομασίες αναφοράς ήταν σε ευρεία χρήση από την εισαγωγή τους το 1942 και χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην σχετική βιβλιογραφία.
Ραμαγιάνα

Περιεχόμενο

Αποτελούμενο από 48000 στίχους,  προβάλει έναν ιδεώδη ανθρώπινο τύπο καθορίζοντάς του τις υποχρεώσεις του έναντι των γονέων του, των συνανθρώπων του, των κατωτέρων του, αλλά και προσδιορίζοντας την ορθή διοίκηση ενός κράτους και την ειρηνική ζωή της κοινωνίας.  Εξυμνείται η τιμή, η καλοσύνη, η αλήθεια ως οι μόνοι δρόμοι που οδηγούν στον Θεό. 
Ο ιδεώδης αυτός ανθρώπινος τύπος ενσαρκώνεται από τον ημίθεο Ράμα ο οποίος υφίσταται πολλές περιπέτειες από τη στιγμή που ενώ ζούσε ευτυχισμένος με τη σύζυγό του Σίτα, του την άρπαξε ο κακός δαίμονας Ραβάνα και την μετέφερε στο παλάτι του.
Την απελευθερώνει  με τη βοήθεια των πιθήκων και του βασιλιά τους, αλλά την υποψιάζεται για απιστία. Εκείνη φεύγει και κρύβεται στο δάσος. Όμως ο Βάλμικι , ο μυθικός ποιητής του έπους,  Ραμαγιάνα, την βρίσκει και του την επιστρέφει. Πρέπει να υποστεί τη δοκιμασία της φωτιάς που θα κρίνει αν λέει αλήθεια ή ψέματα. Όμως αιφνιδίως η Σίτα εξαφανίζεται μέσα στη γη και τότε είναι που ο Ράμα συνειδητοποιεί τη θεία του καταγωγή και ανεβαίνει στους ουρανούς, όπου στο μεταξύ έχει μεταστεί η Σίτα,   αφήνοντας πίσω το σώμα του.

Χρόνος σύνθεσης

Η τελική εκδοχή του έπους έλαβε την μορφή της τον 2ο ή 3ο  αι. μ.Χ.  αλλά η οι ρίζες του ανάγονται τον 4ο αιώνα π.Χ.

Aπήχηση

Τα περιγραφόμενα  στο έπος επεισόδια του βίου του Ράμα, αναπαριστάνονται από θρησκευτικούς αλλά και κοσμικούς  λαϊκούς θιάσους. . 
Είναι επίσης μέρος της θρησκευτικής μυθολογίας της Ταϋλάνδης και της Καμπότζης. Εκεί υπάρχουν ναοί διακοσμημένοι με πληθώρα αγαλμάτων των ηρώων του έπους Ραμαγιάνα.
Αλέξανδρος Σκουζές

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1853. Σπούδασε νομικά και το 1873 ήταν διδάκτορας της Νομικής, δικηγόρος, ενώ στη περίοδο από το 1873 μέχρι το 1880 εργάσθηκε στον διπλωματικό χώρο. Το 1890 εκλέχθηκε βουλευτής Αττικής όπου και συνέχισε να εκλέγεται μέχρι το 1912. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Θ. Δηλιγιάννη στα διαστήματα από (31 Μαΐου 1895 μέχρι 18 Απριλίου 1897), από (24 Νοεμβρίου 1902 μέχρι 14 Ιουνίου 1903) καθώς επίσης και στα διαστήματα (16 Δεκεμβρίου 1904 - 12 Ιουνίου 1905) και  (8 Δεκεμβρίου 1905 μέχρι 21 Ιουνίου 1908) στις κυβερνήσεις των Θ. Δηλιγιάννη, Δ. Ράλλη και Γεωργίου Θεοτόκη του 1905 Πέθανε στην Αθήνα το 1937.