google/wiki40b huggingface dataset:
Γκριγκόρι Σοκόλνικοφ

Τα πρώτα χρόνια

Ο Γκριγκόρι Σοκόλνικοφ γεννήθηκε ως Γκιρς Γιάνκελεβιτς Μπριλιάντ (Гирш Я́нкелевич Бриллиа́нт) από έναν σιδηροδρομικό γιατρό στο Ρόμνι στις 15 Αυγούστου (3 Αυγούστου) 1888. Ο Σοκόλινκοφ ήταν Εβραίος από καταγωγή. Μετακόμισε στην Μόσχα σαν έφηβος και εντάχθηκε στην Μπολσεβίκικη φράξια του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος το 1905. Έκανε φυλακή και σπούδασε οικονομικά στη Σορβόννη.
Επέστρεψε στην Ρωσία τον Απρίλιο του 1917 μαζί με τον Βλαντιμίρ Λένιν στο “σφραγισμένο τρένο”, και με την άφιξή του στη Ρωσία έγινε μέλος της συντακτικής επιτροπής του κεντρικού οργάνου του κόμματος των Μπολσεβίκων.

Στο πολιτικό γραφείο

Ο Γκριγκόρι Σοκόλνικοφ ήταν μέλος του πρώτου Πολιτμπιρό (Πολιτικό Γραφείο), με επτά μέλη: Λένιν, Ζινόβιεφ, Κάμενεφ, Τρότσκι, Στάλιν, Σοκόλνικοφ και Μπουμπνόφ. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ανέλαβε διάφορες κυβερνητικές θέσεις. Ήταν μέλος της αντιπροσωπίας για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την Γερμανία (αντικατέστησε τον Τρότσκι ως πρόεδρος, και υπέγραψε την Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ το 1918). Αργότερα, μαζί με την Ροζαλία Ζεμλιάτσκα, έγινε επίτροπος της Όγδοης στρατιάς, χρησιμοποιώντας αυτή τη θέση για να διατάζει μαζικές εκτελέσεις κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Τοποθετήθηκε Λαϊκός Επίτροπος Οικονομικών μετά την παρουσίαση της Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ) και έγινε υποψήφιο μέλος για το Πολιτμπιρό του Κομμουνιστικού Κόμματος τον Μάιο του 1924. Σύμφωνα με τον Μπορίς Μπαγιάνοφ, σαν υπουργός οικονομικών ο Σοκόλνικοφ αποδείχθηκε ικανός διαχειριστής, επιτελώντας κάθε εργασία που του ζητούνταν, όπως η δημιουργία του πρώτου σταθερού Σοβιετικού νομίσματος. Ο Μπαγιάνοφ σημειώνει επίσης ότι παρά το παρελθόν του Σοκόλνικοφ στον Ερυθρό Στρατό, δεν ήταν αδίστακτος στον χαρακτήρα. Προσωπικά, ο Σοκόλινκοφ είχε χάσει την πίστη του στην Σοβιετική Ένωση του Στάλιν και αργότερα περιέγραψε την Σοβιετική οικονομία ως “κρατικό καπιταλισμό”.  Απομακρύνθηκε από την θέση του στο Σοβναρκόμ (Συμβούλιο Λαϊκών Επιτρόπων) και υποβιβάστηκε από το Πολιτμπιρό αφού ζήτησε την απομάκρυνση του Ιωσήφ Στάλιν από Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος στο 14ο Συνέδριο των Μπολσεβίκων τον Δεκέμβριο του 1925. Ο Σοκόλνικοφ αντ’ αυτού διορίστηκε αντιπρόεδρος της Γκοσπλάν, της νέας υπηρεσίας οικονομικού σχεδιασμού (ένας διορισμός που περιείχε σκληρή ειρωνεία αφού ο ίδιος ο Σοκόλνικοφ ήταν δριμύς αντίπαλος του αυστηρού κεντρικού σχεδιασμού) και αργότερα ως επικεφαλής μιας πετρελαϊκής εταιρίας. Ήταν ο Σοβιετικός πρεσβευτής στην Αγγλία από το 1929 ως το 1932.

Η δίκη και η καταδίκη

Κατά την Μεγάλη Εκκαθάριση, ο Σοκόλνικοφ συνελήφθη το 1937 και δικάστηκε στην Δίκη των Δεκαεπτά. Καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλακή. Λέγεται ότι δολοφονήθηκε σε μια φυλακή από άλλους καταδίκους στις 21 Μαΐου 1939. Μια μετα-Σταλινική έρευνα κατά την συμφιλίωση (απόψυξη) του Κρούτσεφ αποκάλυψε ότι η δολοφονία είχε ενορχηστρωθεί από την Εν-Κα-Βε-Ντε. Το 1988, κατά την περεστρόικα, αποκαταστάθηκε μαζί με πολλά άλλα θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης.
Παύλος Ντεντιδάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Ήταν ιατρός στο επάγγελμα και είχε διατελέσει διευθυντής του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας του Τζανείου Νοσοκομείου. Πρώτη φορά είχε εκλεγεί βουλευτής πριν την δικτατορία Μεταξά, κατά τη διάρκεια της οποίας εξορίστηκε στην Αλεξανδρούπολη.

Δήμαρχος

Διορίστηκε δήμαρχος Πειραιά στις 21 Ιανουαρίου 1945 παραμένοντας μέχρι τις 20 Ιουνίου. Στις 21 Νοεμβρίου 1954 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος χωρίς όμως επιτυχία. Στις 24 Απριλίου 1959 εξελέγη δήμαρχος Πειραιά για πρώτη φορά έχοντας την υποστήριξη της ΕΔΑ. Στον δημαρχιακό θώκο παρέμεινε μέχρι τις 30 Αυγούστου 1964.

Βουλευτής και υπουργός

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιώς με το κόμμα των Φιλελευθέρων τα  έτη 1932, 1933  και επανεξελέγη στις εκλογές του 1946 (με 4.717 ψήφους), του 1951 και του 1952. Το 1947 εξελέγη γ΄ αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη του 1948, ο Ντεντιδάκης ανέλαβε υπουργός Δημοσίας Τάξεως από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 20 Ιανουαρίου 1949. Στις 10 Απριλίου 1952 διορίστηκε υπουργός δημοσίων έργων στην κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα. Στις εθνικές εκλογές του 1956 επανεξελέγη βουλευτής Πειραιά ενώ σε αυτές του 1958 δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Αδερφός του ήταν ο Εμμανουήλ Ντεντιδάκης, πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Πειραιώς, ενώ ανηψιοί του οι Αντώνιος Ντεντιδάκης, πρώην βουλευτής Α' Πειραιώς & Νήσων και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και Μιχάλης Ντεντιδάκης, αντιδήμαρχος Πειραιά.
Λάπαθο

Χαρακτηριστικά

Όλα είναι ιθαγενή εύκρατων χωρών.  Είναι φυτά ποώδη, ετήσια, διετή και πολυετή.  Τα πλείστα θεωρούνται ζιζάνια, πολλά είδη όμως είναι εδώδιμα και ορισμένα καλλιεργούνται.  Όλα τα είδη έχουν υπόξινη γεύση λόγω της περιεκτικότητάς τους σε οξαλικό κάλιο.  Στην Ελλάδα φύονται γύρω στα είκοσι είδη. Μερικά από αυτά είναι τα εξής: Λάπαθον η οξαλίς (Rumex acetosella), το κοινό οξαλίδι, ξινάκι ή ξινήθρα, λάπαθον το αμβλύφυλλον (Rumex obtusifolius), του οποίου η ρίζα θεωρείται φαρμακευτική, λάπαθον το ασπιδωτόν (Rumex scutatus), λάπαθον το βουκεφαλοφόρον (Rumex bucephalophorus), λάπαθον το κονδυλόρριζον (Rumex tuberosus), λάπαθον το οξυλάπαθον (Rumex acetosa), το κοινό ξινολάπαθο, λάπαθον το ούλον (Rumex crispus), το κοινό αγριολάπαθο, λάπαθον το συνεσπειρωμένον (Rumex conglomeratus), λάπαθον το υδρολάπαθον (Rumex hydrolapathum), λάπαθον το υδρόβιον (Rumex aquaticus).

Καλλιέργεια

Όλα τα είδη ευδοκιμούν σε υγρά και αρδευόμενα εδάφη, αναπτύσσονται ταχέως και η καλλιέργειά τους είναι πολύ εύκολη διότι δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη ανάγκη. Πολλά από τα  ανωτέρω είδη είναι εδώδιμα και σε πολλά μέρη  καταναλώνονται όπως το σπανάκι.
Το λάπαθον το οξυλάπαθον, το κοινό ξινολάπαθο είναι διετής πόα που ανθίζει από το Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά. Θεωρείται βότανο με εξαιρετικές  φαρμακευτικές ιδιότητες κυρίως για όσους πάσχουν από αιμορροΐδες, αναιμία, δυσεντερία, ίκτερο ή φυματίωση.
Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κερκετίνη βοηθά στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων. 
Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό και χρησιμοποιείται πολύ στην ελληνική κουζίνα, κυρίως στις χορτόπιτες, και έχει ελαφριά πικρή γεύση.
Λουδοβίκος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης και της Σίβυλλας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1631 απεβίωσε στο Μονμπελιάρ σε ηλικία 45 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδος-Φρειδερίκος.
Γκαέλ Ανγκουλά

Βιογραφία

Ο Γκαέλ Ανγκουλά ξεκίνησε με ολίγον παράδοξο τρόπο την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο. Συγκεκριμένα, αν και ασχολούνταν με το ταϊλανδέζικο μποξ, ωστόσο, υποχρεώθηκε να πάψει το άθλημα αυτό στην ηλικία των 16-17 ετών εξαιτίας συνεχιζόμενων πόνων στις κνήμες. Αγωνίστηκε στα νιάτα του σε διάφορες ομάδες της ευρύτερης περιοχής της Άνω Νορμανδίας: Φριλέζ Λε Αβρ, Τρεφιλερί Λε Αβρ, ΟΣ Φεκάμπ, Μυνισιπώ ντυ Αβρ, Νοτρ-Νταμ-ντε-Γκραβανσόν. Ιδιαίτερα δύσκολος χαρακτήρας, γνώρισε μια αρκετά αργή, μα ασταθερή, πορεία προς τον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Το 2004, σε ηλικία 22 ετών, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Μπουά-Γκιγιώμ, με την οποία και αγωνίστηκε για διάστημα τριών σεζόν στο CFA. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην ΟΣΛ Ντανκέρκ, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν στην Πασί-συρ-Ερ, ομάδα της Νασιονάλ, όπου και καθιερώθηκε ως βασικός.
Το 2010, αποκτήθηκε από την ΣΚ Μπαστιά, μεγάλη ομάδα η οποία εκείνη την εποχή βρισκόταν στη Νασιονάλ. Ο στόχος της άμεσης επανόδου στην Λιγκ 2 επετεύχθη, με το σύλλογο, μάλιστα, να πετυχαίνει να κατακτήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Η επόμενη σεζόν βρήκε τους Κορσικανούς να κατακτούν, εκ νέου, την Λιγκ 2 για την σεζόν 2011-2012.
Μαλακάς και Μαγκαντά

Ο Σι Μαλακάς και η Σι Μαγκαντά αποτελούν μορφές της φιλιππινέζικης μυθολογίας και το αντίστοιχο του Αδάμ και της Εύας κατά τα γενικότερα δυτικά πρότυπα.

Ετυμολογία

Στη γλώσσα Ταγκάλογκ των Φιλιππινών, η λέξη Μαλακάς έχει πολλαπλές χρήσεις, με την συνηθέστερη να είναι αυτή του δυνατός ή εύσωμος, ενώ άλλες έννοιες είναι αυτές του υγιούς ατόμου, καλοφαγά, ή ακόμα και του μέθυσου.Η λέξη Μαγκαντά σημαίνει όμορφη.Το πρόθεμα του Σι χρησιμοποιείται ως άρθρο.

Ο μύθος

Σύμφωνα με τον μύθο, στις απαρχές του κόσμου δεν υπήρχε Γη, παρά μόνο η Θάλασσα και ο Ουρανός, και ένας αετός. Όταν ο αετός έγινε αφορμή για να έρθουν σε διένεξη ο Ουρανός και η Θάλασσα, ο Ουρανός έβρεξε μεγάλους ογκόλιθους εναντίον της Θάλασσας, και οι ογκόλιθοι αυτοί έγιναν οι νήσοι των Φιλιππινών. Με τον καιρό, γεννήθηκαν και οι Ανέμοι, και όταν παντρεύτηκαν μεταξύ τους το στεριανό με το θαλασσινό αγέρι, γεννήσαν το μπαμπού. Ο αετός βλέποντας το μπαμπού το κτύπησε με το ράμφος του και το μπαμπού διασπάστηκε. Από την διάσπαση αυτή, προήλθε ο Μαλακάς και η Μαγκαντά, και κατόπιν τα ζώα του κόσμου συνεδριάζοντας αποφάσισαν πως οι 2 νεοεμφανιζόμενοι θα έπρεπε να παντρευτούν. Έτσι νυμφεύτηκαν, και με τους απογόνους τους δημιούργησαν το είδος των ανθρώπων.
Κάποια στιγμή ο Μαλακάς θύμωσε και άρχισε να χτυπάει τα παιδιά του με ένα καλάμι. Αυτά για να ξεφύγουν, κρύφτηκαν σε διάφορες τοποθεσίες εντός και εκτός του σπιτιού. Τα παιδιά που κρύφτηκαν εντός των δωματίων του σπιτιού έγιναν μετέπειτα αυτά και οι απόγονοι τους οι αρχηγοί των νήσων των Φιλιππινών, αυτά που κατέφυγαν ανάμεσα στους τοίχους έγιναν οι σκλάβοι, όσα τρύπωσαν στο τζάκι έγιναν οι Νεγρίτος,  και όσα βγήκαν εκτός του σπιτιού ήταν ελεύθεροι άνθρωποι. Τέλος, όσα παιδιά έφυγαν από το νησί ταξιδεύοντας στη θάλασσα, οι απόγονοι τους έγιναν οι λευκοί ξένοι που ήρθαν πολύ αργότερα.
Δήμος Λίμνης Πλαστήρα

Δημοτικές ενότητες και οικισμοί

Ο Δήμος Λίμνης Πλαστήρα  διαιρείται σε 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συγχωνευθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Πιο συγκεκριμένα:
Αρουνδελιανά μάρμαρα

Τα Αρουνδελιανά μάρμαρα ή μάρμαρα της Αρουνδελίας είναι πλούσια συλλογή ελληνικών μαρμάρινων έργων τέχνης που συγκέντρωσε ο Τόμας Χάουαρντ (Thomas Howard), κόμης της Αρουντέλ στις αρχές του 17ου αιώνα, κατά την διάρκεια ανασκαφών που επόπτευε. Σήμερα αποτελούν μέρος της συλλογής του Ασμόλειου μουσείου του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κατέληξαν εκεί κατόπιν δωρεάς.
Τα μάρμαρα αυτά δεν είναι μόνο έργα τέχνης αλλά και σημαντικά ιστορικά τεκμήρια πολιτισμού λόγω των επιγραφών που φέρουν, και από τις οποίες οι ιστορικοί έχουν επιβεβαιώσει πολλές ημερομηνίες ιστορικών γεγονότων της ελληνικής ιστορίας. Μεταξύ τους είναι το Χρονικό της Πάρου, που εξιστορεί τα γεγονότα με ημερομηνίες από 1582 π.Χ. μέχρι το 354 π.Χ. Ένα άλλο κομμάτι απαριθμεί τις μονάδες μετρήσεως, παραθέτοντας ανάγλυφες παραστάσεις των αντίστοιχων μελών του ανθρώπινου σώματος (βραχίονας, έλη, πέλμα, πυγμή, δάκτυλος) τυποποιώντας με αυτόν τον τρόπο την χρήση τους.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2006-07

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2006-07 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες οχτώ ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Στον Α΄ γύρο των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-8η, 2η-7η, 3η-6η και 4η-5η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Στον Β΄ γύρο των play off (ημιτελική φάση) η νικήτρια του ζευγαριού 1η-8η αντιμετώπισε την νικήτρια του ζευγαριού 4η-5η και η νικήτρια του ζευγαριού 2η-7η αντιμετώπισε τη νικήτρια του ζευγαριού 3η-6η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 4 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης απαιτούνταν 3 νίκες.
Οι ηττημένες ομάδες της 1ης φάσης των play off αγωνίστηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε (play out). Ο ηττημένος του αγώνα 1η-8η αντιμετώπισε τον ηττημένο του αγώνα 4η-5η και ο ηττημένος του αγώνα 2η-7η αντιμετώπισε τον ηττημένο του αγώνα 3η-6η. Για την ανάδειξη των νικητών ήταν απαραίτητες 3 νίκες. Οι ηττημένες των δύο ζευγαριών αναμετρήθηκαν για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε ενώ οι νικήτριες αναμετρήθηκαν για τις θέσεις 5 και 6. Οι αγώνες για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε κρίνοντας στις 4 νίκες ενώ για τις θέσεις 5 και 6 οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό αγώνα με γηπεδούχο ομάδα αυτή που είχε την υψηλότερη θέση στη βαθμολογία της Α΄ βάσης. Ωστόσο, στο τέλος του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμία ομάδα.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.

Σύστημα βαθμολόγησης

Κάθε νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Ούγος της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν νόθος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ του νεότερου, βασιλιά της Σαξονίας και της Βαυαρίας και μίας -αγνώστου ονόματος- ερωμένης του. Μάλλον ήταν αδελφός του επίσης νόθου Μπέρναρτ. Γεννήθηκε στη Σαξονία κατά τη βασιλεία του πάππου του Λουδοβίκου Β΄ της Ανατολικής Φραγκίας.
Σε νεαρή ηλικία ορίστηκε κόμης της Σαξονίας. Γρήγορα απεστάλη στο όριο της Ανατολικής Σαξονίας. Εκεί είχε αψιμαχίες με τους Ούγγρους και τους Βίκινγκς. Το 880 στο Τίμεον (κοντά στο Σαρλερουά του Βελγίου), στη μάχη με επιδρομείς Βίκινγκς, σκοτώθηκε.
Βιθυνία

Γεωγραφία

Προσδιορίζονταν επί των ασιατικών ακτών του Βοσπόρου, την έξοδο στη Μαύρη Θάλασσα και μέχρι το μέσο των νοτίων ακτών της με αρκετό εύρος ηπειρωτικού εδάφους, συνορεύουσα A. με την Παφλαγονία, προς N. με τη Γαλατία και Φρυγία και Δ. με τη Μυσία περιλαμβάνοντας τη μεταξύ των ποταμών Ρυνδάκου και Παρθενίου έκταση (χώρα) με την κλιμακωτή ενδοχώρα όπου φθάνουν οι διακλαδώσεις του Μύσιου Όλυμπου. Την έκταση αυτή έλαβε από τις κατακτήσεις των ντόπιων Βιθυνών ηγεμόνων μετά την περίοδο των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Προϊστορική περίοδος

Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής αυτής, που διαρρέεται από τον ποταμό Σαγγάριο, υπήρξαν οι Χετταίοι, εκτοπιζόμενοι από τους Φρύγες.

Κλασική περίοδος

Μετά οι Μυσοί και αργότερα οι άποικοι των Μεγάρων έκτισαν την Κίο, τη Χαλκηδόνα και τον Αστακό. Στους αρχαίους χρόνους κατελήφθη από τους Πέρσες και μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου επανέκτησε ανεξαρτησία μέχρι το 71 π.Χ. οπότε και απετέλεσε ρωμαϊκή επαρχία.
Βασιλείς του Ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας ήταν ο Νικομήδης Α' (278 - 250 π.Χ.). ο Ζιαήλας (250 - 228 π.Χ.), γιος του Νικομήδους, ο Προυσίας Α' (228 - 180 π.Χ.) γιος του Ζιαήλα, ο Προυσίας Β' (180 - 149 π.Χ.), ο Νικομήδης Β' (Επιφανής) (149 - 91 π.Χ.), ο Νικομήδης Γ' (Φιλοπάτωρ) (91 -74 π.Χ.).

Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Η Βιθυνία αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων (ιστ΄ 7).
Κατά τους χρόνους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η Βιθυνία είχε χωρισθεί σε τρία θέματα: του Οπτιμάτου, του Οψικίου και των Βουκελλαρίων, θεωρούμενη μία εκ των πλουσιότερων και ευφορότερων περιφερειών του κράτους. Η γειτνίαση με την Κωνσταντινούπολη και η ταχεία πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων την κατέστησαν ευδαίμονα και πλούσια.
Κυριότερες πόλεις στην περιοχή αυτή την εποχή του Βυζαντίου ήταν η Νικομήδεια, όπου διέμενε ο Αυτοκράτορας Αδριανός και ο Διοκλητιανός σκόπευε να την κάνει δεύτερη πρωτεύουσα, η Προύσσα (σημερινό όνομα Bursa) με τα φημισμένα λουτρά όπου μετέβαινε η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα (του Ιουστινιανού) με 4.000 ακολούθους και υπηρέτες, και η οχυρή Νίκαια όπου συνήλθε η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος και αργότερα κατέστη Πρωτεύουσα της Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Νικαίας (1204-1259) μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης.

Νεότερη Ιστορία

Το 1920 η Βιθυνία απελευθερώθηκε από την Ελληνική 11η Μεραρχία της Μαγνησίας, αποβιβασθείσα στη Νικομήδεια για την από ανατολών κάλυψη της αγγλικής στρατιωτικής ζώνης κατοχής. Η Μεραρχία επεξέτεινε την κατοχή μέχρι του Αντά-Παζάρ προς Α. των εκβολών του Σαγγάριου προς τη Μαύρη θάλασσα παρενοχλούμενη από άτακτους Τσέτες. Κατά την υποχώρηση του 1921 η Μεραρχία μεταστάθμευσε νοτιότερα, στην Κίο, όπου συνήψε σκληρή μάχη με το τουρκικό σώμα του Κοτζά Ιλή. Στη Νικομήδεια το μικρό απόσπασμα (πεζικού και ναυτών) που είχε απομείνει, πιεζόμενο από τους Τούρκους αναγκάσθηκε να υποχωρήσει δυτικότερα στα Μουδανιά (νότιες ακτές Προποντίδας). Από το χειμώνα 1921-1922 η 11η Μεραρχία εξακολούθησε μαχόμενη μέχρι τον Αύγουστο του 1922, οπότε και διατάχθηκε η αποχώρηση του ελληνικού στρατού απ΄ όλη τη Μικρά Ασία.

Παραδόσεις Βιθυνίας

«Ανάμεσα σε Τρίγλια, Συγή και Μουδανιά
Καράβι αρμενίζει με δεκαοχτώ πανιά[...]» Δημοτικό τραγούδι Βιθυνίας
Επίκεντρο

Το επίκεντρο είναι το σημείο της επιφάνειας της Γηςακριβώς πάνω από ένα υπόκεντρο ή εστίαση, από το οποίο μπορεί να προέρχεται ένας σεισμός ή μια υπόγεια έκρηξη.

Ζημιά στην επιφάνεια

Στους σεισμούς, το επίκεντρο είναι συνήθως η περιοχή με τις περισσότερες ζημιές, αλλά το μήκος της ρήξης του ρήγματος στο υπέδαφος μπορεί να εξαπλωθεί στην επιφάνεια και να επηρεάσει μια μεγάλη περιοχή. Για παράδειγμα, στον σεισμό του Ντενάλι του 2002 με ένταση 7.9 ρίχτερ στην Αλάσκα, το επίκεντρο ήταν στο δυτικό άκρο της ρήξης αλλά η μεγαλύτερη ζημιά έγινε σε μια περιοχή 330 χιλιόμετρα ανατολικά. Τα εστιακά βάθη των σεισμών που συμβαίνουν σε ηπειρωτικό φλοιό έχουν συνήθως επίκεντρο 2 με 20 χιλιομέτρων. Οι ηπειρωτικοί σεισμοί με βάθος κάτω από 20 χιλιόμετρα είναι σπάνιοι, ενώ σε ζώνες υποβύθισης οι σεισμοί μπορεί να προέρχονται από βάθη βαθύτερα των 600 χιλιομέτρων.

Απόσταση επικέντρου

Κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, τα σεισμικά κύματα διαδίδονται σε όλες τις κατευθύνσεις από το υπόκεντρο. Η σεισμική σκίαση παρουσιάζεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από το επίκεντρο του σεισμού, διότι ο υγρός εξωτερικός πυρήνας του πλανήτη διαθλά τα διαμήκη ή συμπιεστικά κύματα (P-κύματα), ενώ απορροφά τα εγκάρσια ή διάτμητα κύματα (S-κύματα). Έξω από την σεισμική ζώνη σκιάς, μπορούν να εντοπιστούν και τα δύο κύματα, αλλά, λόγω των διαφορετικών ταχυτήτων και μονοπατιών μέσα από τη Γη, φτάνουν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. 

Η απόσταση του επικέντρου χρησιμοποιείται επίσης κατά τον υπολογισμό των σεισμικών μεγεθών, όπως αναπτύχθηκε από τον Ρίχτερ και Γκούτενμπεργκ.

Ετυμολογία και χρήση

Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο ἐπίκεντρος Ο όρος επινοήθηκε από τον Ιρλανδό σεισμολόγο Ρόμπερτ Μάλλετ.
Η λέξη επίκεντρο χρησιμοποιείται και με την έννοια του κέντρου. Για παράδειγμα, το "Ταξίδι περιορίστηκε στην Κινεζική επαρχία η οποία πιστεύεται ότι είναι το επίκεντρο της επιδημίας SARS."
Αρένα Περναμπούκο

Ιστορία

Η κατασκευή του γηπέδου άρχισε τον Αύγουστο του 2010, για να φιλοξενήσει το Μουντιάλ του 2014. Ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2013, ενώ τα εγκαίνια έγιναν στις 22 Μαΐου του ιδίου έτους, με έναν φιλικό αγώνα ανάμεσα στην Νάουτικο και την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Φιλοξένησε τρεις αγώνες του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013: τον αγώνα Ιταλία-Ιαπωνία για τον Όμιλο Α΄ (4-3) και τους αγώνες Ισπανία-Ουρουγουάη (2-1) και Ουρουγουάη-Ταϊτή (8-0) για τον Όμιλο Β΄.
Π.Α.Ο.Κ. (χειροσφαίριση ανδρών)

Ιστορία

Το τμήμα χάντμπολ του Π.Α.Ο.Κ. ιδρύθηκε το 1999 και προέκυψε μετά από  απορρόφηση ενός άλλου συλλόγου της Θεσσαλονίκης, του Τρίτωνα. Το τμήμα ξεκίνησε την προσπάθεια αναρρίχησης του στην Α1, κάτι που πέτυχε για πρώτη φορά τη σεζόν 2000/2001. Η πρώτη συμμετοχή του Π.Α.Ο.Κ. στο πρωτάθλημα της Α1, ήταν τη σεζόν 2001/2002, όπου κατετάγη 7ος. Το πρόσωπο που συνέδεσε το όνομά του με την πορεία της ομάδας, είναι αυτό του προπονητή Στέλιου Σεϊρεκίδη.
Με την πάροδο των χρόνων η ομάδα γινόταν ολοένα και πιο δυνατή, με αποτέλεσμα να φτάσει στην κατάκτηση 2 διαδοχικών πρωταθλημάτων Ελλάδας. Το 2009 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας έχοντας αντίπαλο τον Πανελλήνιο στον τελευταίο αγώνα των play off. Το 2010 ο Π.Α.Ο.Κ. αναδείχθηκε πρωταθλητής επικρατόνας επί του Δούκα στον τελευταίο αγώνα των play off.
Το 2011 ο  Π.Α.Ο.Κ. έχασε το πρωτάθλημα από την ΑΕΚ αν και είχε το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Το 2012 ο Π.Α.Ο.Κ. κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας στον τελικό με την ΑΕΚ με σκορ 25−24, στον τελικό που διεξήχθη στην Πάτρα. Την επόμενη χρονιά στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας αναμετρήθηκε και πάλι με την ΑΕΚ, σε τελικό που διεξήχθη στην Κέρκυρα, όμως δεν κατάφερε να κατακτήσει το τρόπαιο.
Το 2015 ξανακέρδισε το κύπελλο με αντίπαλο την ΑΕΚ, με 29-27 σε έναν επεισοδιακό τελικό που διεξήχθη στην PAOK Sports Arena, ενώ κατέκτησε και το Πρωτάθλημα με αντίπαλο τον Διομήδη Άργους, έχοντας μειονέκτημα έδρας, κάνοντας έτσι το νταμπλ. 
Το 2017 κατέκτησε το κύπελλο στο final-4 που έγινε στη Λευκόβρυση Κοζάνης. Στον ημιτελικό νίκησε με μια συγκλονιστική ανατροπή στην παράταση, τον Φίλιππο Βέροιας με 26-25 (κανονική διάρκεια 21-21). Στον τελικό επικράτησε επί του Πανελληνίου με 25-23.
Αξιοσημείωτο στην πορεία των ετών, είναι το δέσιμο του οργανωμένου κυρίως κόσμου του Π.Α.Ο.Κ. με το τμήμα Χάντμπολ. Χαρακτηριστική είναι η μαζική αγορά εισιτηρίων διαρκείας και η συνεχής παρουσία του κόσμου σε όλα τα γήπεδα. Το 2017-2018, ο κόσμος του Π.Α.Ο.Κ. ενίσχυσε την ομάδα στην προσπάθεια της για επάνοδο στους τίτλους, με 1.000 εισιτήρια διαρκείας, αριθμός αξιοσημείωτος για ένα ερασιτεχνικό άθλημα. 
Την ίδια χρονιά, στον αγώνα της 2ης αγωνιστικής με τον Ο.Σ.Φ.Π./Ι.Ε.Κ. Ξυνή, για το πρωτάθλημα της Handball Premier, το παιχνίδι διεξήχθη παρουσία περίπου 3.000 οπαδών του Π.Α.Ο.Κ., αριθμός που αποτελεί ρεκόρ παρακολούθησης αγώνα χάντμπολ στην Ελλάδα για παιχνίδι κανονικής διάρκειας πρωταθλήματος. Ο αγώνας έγινε στο Κλειστό Γυμναστήριο Δ.Α.Κ. Ευόσμου, το οποίο ο Π.Α.Ο.Κ. χρησιμοποίησε ως έδρα του σε μερικούς αγώνες της σεζόν 2017-2018.

Έμβλημα

Το 2015 το σήμα του τμήματος χειροσφαίρισης του ΠΑΟΚ άλλαξε.
1878 Χιουζ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Χιουζ εκτιμάται σε 17,8 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,140 ± 0,040.
Κεντρική Περιφέρεια (Μαλάουι)

Γεωγραφία

Η Κεντρική Περιφέρεια είναι η κεντρικότερη περιφέρεια του Μαλάουι και καλύπτει όλη τη κεντριή πλευρά του (εξού και το όνομα). Συνορεύει στα νότια με τις συνοικίες Μζίμπα και Νχάτα της Βόρειας Περιφέρειας και τις συνοικίες Μανγκότσι, Μπαλάκα και Μουλάντζε, στα δυτικά με τη Ζάμπια και στα ανατολικά με τη Μοζαμβίκη. Στα ανατολικά βρέχεται από τη Λίμνη Μαλάουι.

Πόλεις

Η μεγαλύτερη πόλη του Κεντρικού Μαλάουι είναι η Λιλόνγκουε. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κασουνγκού, η Μπουάντζε, η Μτσίντζι, Ντέντζα, η Ντόουα, η Ντσέου, η Ντσίσι και η Σαλίμα. Άλλοι μικρότεροι οιισμοί είναι η Λιντίπε, η Λόμπι, η Μαγιάνι, η Μαδίσι, η Μαλαόμο, η Μιτουντού, η Μούα, η Μπονέλα, η Ναμιτέτε, η Νατέντζε, η Νπονέλα, η , η Τέτε και η Τσανγκάνο

Δημογραφία

Το 2008 η Κεντρική Περιφέρεια είχε 5.491.034 κατοίκους, ποσοστό 42% του συνολικού πληθυσμού του Μαλάουι. Η πυκνότητα ήταν 154 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Από το συνολικό πληθυσμό το 50,9% είναι γυναίκες και το 49,1 % άνδρες. Από το συνολικό πληθυσμό το 47,5 % είναι παιδιά 18 χρονών. Ο υψηλός αριθμός των παιδιών φτάνει το 35 % από το 1998 μέχρι το 2008. Το 65,1 % των παιδιών μέχρι 17 χρονών μένουν με κυδεμόνες. Το 14,7 % μένουν με τους γονείς τους και το 10,2 % είναι ορφανά.

Γλώσσες

Οι επίσημες γλώσσες είναι τα αγγλικά και τα τσιτσέουα, που είναι οι δύο επίσημες γλώσσες του Μαλάουι.