Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ

Τα πρώτα χρόνια

Ο Ρόζενμπεργκ γεννήθηκε στο Ρεβάλ (σημερινό Ταλίν) της Εσθονίας - τότε τμήματος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 12 Ιανουαρίου του 1893. Ο πατέρας του ήταν Λιθουανός ευκατάστατος έμπορος και η μητέρα του Εσθονή, και οι δύο γερμανικής καταγωγής. Ο νεαρός Ρόζενμπεργκ σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο της Ρίγα και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Μόσχας, απ' όπου έλαβε και το διδακτορικό του το 1917. Έχοντας εμπλακεί στις πολιτικές διαμάχες της εποχής, είχε ανοιχτά ταχθεί εναντίον της Οκτωβριανής Επανάστασης υποστηρίζοντας τους αντεπαναστάτες. Ύστερα από την επικράτησή της, ο Ρόζενμπεργκ έφυγε από την ΕΣΣΔ και, το 1918, εγκαταστάθηκε στο Μόναχο της Βαυαρίας. Εκεί έγινε μέλος της ακροδεξιάς εθνικιστικής οργάνωσης Εταιρεία της Θούλης (Thule Gesellschaft) όπου γνώρισε τον Ντίτριχ Έκαρτ. Οι πολιτικές του πεποιθήσεις ήταν ήδη διαμορφωμένες - ήταν φανατικός αντισημίτης, επηρεασμένος από το βιβλίο του Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν (Houston Stewart Chamberlain) The Foundations of the Nineteenth Century (Τα θεμέλια του 19ου αιώνα) και φανατικά αντικομμουνιστής, επηρεασμένος από την εκτόπιση της οικογένειάς του. Ανακάλυψε πολύ σύντομα ότι πολιτικά τον εξέφραζε το νεοσύστατο τότε Κόμμα των Γερμανών Εργατών (Deutsche Arbeitpartei), πρόδρομος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, στο οποίο έγινε μέλος το 1920. Ο Έκαρτ κατάφερε να αποκτήσει τελικά την εφημερίδα "Völkischer Beobachter" (Λαϊκός Παρατηρητής) για λογαριασμό του Κόμματος, και έγινε ο εκδότης της. Τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου το Κόμμα μετονομάστηκε σε Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα των Γερμανών Εργατών (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP), ο Παρατηρητής γίνεται επίσημο όργανο του Κόμματος και ο Έκαρτ προσέλαβε σε αυτήν τον Ρόζενμπεργκ. Η εφημερίδα μετατράπηκε σε ημερήσια το Φεβρουάριο του 1923 και ο Ρόζενμπεργκ ανέλαβε εκδότης, μετά την απομάκρυνση του Έκαρτ. 
Κατάφερε να εντυπωσιάσει τον Χίτλερ με την ευρυμάθειά του (που πάντα άπτεται του εθνικιστικού φανατισμού) και τη βίαιης αντίθεσής του κατά των μπολσεβίκων και των Εβραίων. Ήδη από το 1919 είχε εκδώσει δύο βιβλία: Die Spur der Juden im Wandel der Zeiten (Τα ίχνη των Εβραίων διαμέσου των εποχών), Unmoral im Talmud (Το ανήθικο στο Ταλμούδ) για να ακολουθήσει η έκδοση του Das Verbrechen der Freimaurerei (Το έγκλημα του Ελευθεροτεκτονισμού) το 1921. Σε αυτά ο Ρόζενμπεργκ εκφράζει τις πεποιθήσεις του για την «Εβραιομασονική συνωμοσία»). Ο Χίτλερ τον ονόμασε σύμβουλό του επί εξωτερικών θεμάτων. Παρόλ' αυτά δεν έγινε ευρέως αποδεκτός στους κύκλους του Κόμματος λόγω της βαλτικής του καταγωγής αλλά και λόγω της υπεροψίας του και της γενικότερης συμπεριφοράς του - ήταν φανατικός, δυσκίνητος και στερείτο κάθε ίχνους χιούμορ. Αυτό δεν τον εμπόδισε να καθιερωθεί ως θεματοφύλακας της κοσμοθεωρίας (Weltanschauung) του Ναζισμού, η ηγετική φυσιογνωμία του θεωρητικού υποβάθρου του και η κορυφαία φυσιογνωμία της πολιτιστικής του προπαγάνδας.
Τον Νοέμβριο του 1923 έγινε το Πραξικόπημα της μπιραρίας από τον Χίτλερ και τους οπαδούς του. Το πραξικόπημα απέτυχε και η έκδοση της εφημερίδας ανεστάλη. Ο Χίτλερ και οι συνεργάτες του φυλακίστηκαν, το Κόμμα του απαγορεύτηκε, αν και ο ίδιος όρισε ως αντικαταστάτη του - για όσο καιρό "απουσιάζει" φυλακισμένος - τον Ρόζενμπεργκ. Αργότερα ο Χίτλερ θα εξομολογηθεί ότι τον όρισε ως αντικαταστάτη επειδή διέβλεπε ότι ο Ρόζενμπεργκ δεν είχε ηγετικές βλέψεις. Ωστόσο, ο Χίτλερ και οι συνεργάτες του αφέθηκαν ελεύθεροι το 1924 και μια από τις πρώτες ενέργειες του Χίτλερ είναι να ανασυστήσει το σχεδόν διαλυμένο Κόμμα και να επιτύχει την άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας του Παρατηρητή.
Το 1929 ο Ρόζενμπεργκ ίδρυσε την οργάνωση Kampfbund fur Deutsche Kulture (Αγωνιστική οργάνωση για τον Γερμανικό Πολιτισμό), η οποία πολεμούσε όποιο κίνημα ή μορφή τέχνης θεωρούσε εκφυλισμένο. Αργότερα οι αντιλήψεις αυτές έγιναν αφορμή να απαγορευτούν πολλά έργα σημαντικών καλλιτεχνών στη Γερμανία. 
Στις εκλογές του 1930 ο Ρόζενμπεργκ εξελέγη στο Ράιχσταγκ ως εκπρόσωπος του κρατιδίου της Έσσης και παράλληλα εξέδωσε το βιβλίο του Der Mythus des 20. Jahrhunderts (Ο μύθος του 20ού αιώνα). Στην ελληνική έχουν μεταφραστεί οι πρώτες 2 (και μεγαλύτερες) από τις 14 ενότητες του βιβλίου: "Φυλή και Φυλετική Ψυχή" από τον Στέφανο Γκέκα (εκδ. "Απολλώνειο Φως", 2003) και "Αγάπη και Τιμή" από τον Χρήστο Νίκα (εκδ. "Ρήσος", 2014). Το βιβλίο, σαφώς επηρεασμένο από αυτό του Τσάμπερλεν, αναδεικνύεται σε πολιτιστική βίβλο των Ναζιστών (πούλησε περισσότερα από 1 εκ. αντίτυπα έως το 1942), υστερώντας σε δημοφιλία μόνο απέναντι στο βιβλίο του ίδιου του Χίτλερ Ο Αγών μου. Ωστόσο, η επίδρασή του στη ναζιστική ιδεολογία είναι αμφισβητήσιμη, καθώς μάλλον ελάχιστοι μπόρεσαν να προχωρήσουν πέρα από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, βρίσκοντάς το ελάχιστα κατανοητό, όπως και ο ίδιος ο Χίτλερ, ο οποίος αποδοκίμασε τον ψευδοθρησκευτικό του χαρακτήρα. Οι ιδέες του, όμως, φαίνεται ότι ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '20 είχαν επηρεάσει τον Χίτλερ, καθώς βασικός αντικειμενικός στόχος του Κόμματος έγινε η καταπολέμηση του «Εβραιο - μπολσεβικισμού». Οι διαμάχες που προκάλεσε με την Καθολική Εκκλησία αύξησαν τις πωλήσεις του, αλλά έγιναν αιτία να αποκαλυφθεί η ψευδοεπιστημονικότητα του βιβλίου. Ο Χίτλερ, εν τούτοις, δεν επιδοκίμασε το βιβλίο, αντίθετα δήλωσε ότι "πρόκειται για κείμενο που κανείς δεν καταλαβαίνει".
Το 1933 ο Ρόζενμπεργκ τέθηκε επικεφαλής των ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής στο Κόμμα. Ωστόσο πολύ μικρή ήταν η συμβολή του σε παρόμοια θέματα. Το 1934 ο Χίτλερ τον διόρισε επικεφαλής της πνευματικής και φιλοσοφικής καθοδήγησης του Κόμματος και όλων των συναφών οργανώσεων. Ωστόσο, ο Χίτλερ δεν τον υποστήριξε στις διαμάχες του με τους εκκλησιαστικούς κύκλους για λόγους τακτικής: Ήθελε να αποφύγει κάθε μορφής μετωπική σύγκρουση τόσο με την Καθολική εκκλησία όσο και με τους Προτεστάντες.

Τέλος του Πολέμου. Δίκη και καταδίκη

Με τη Σοβιετική προέλαση και ανακατάληψη των σοβιετικών εδαφών από τον Κόκκινο Στρατό, η θέση του Υπουργού Ανατολικών Εδαφών έπαυσε να υφίσταται. Ο Ρόζενμπεργκ επέστρεψε στη Γερμανία, αλλά συνελήφθη από τους Συμμάχους και παραπέμφθηκε να δικαστεί στη Δίκη της Νυρεμβέργης, με τις κατηγορίες της συνωμοσίας κατά της ειρήνης, του σχεδιασμού και εκτέλεσης επιθετικού πολέμου, των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας. Βρέθηκε ένοχος και για τις τέσσερις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό. Η ποινή εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1946 στη Νυρεμβέργη, όπως και για όλους τους καταδικασμένους σε θάνατο σε αυτή τη δίκη. Ο άλλος εγκληματίας πολέμου, Έριχ Κοχ, κατάφερε να διαφύγει και τα ίχνη του χάθηκαν.

Προσωπική ζωή

Ο Ρόζενμπεργκ παντρεύτηκε το 1915 με την Εσθονή Χίλντα Λεέσμαν, με την οποία διαζεύχθηκε το 1923.
Δύο χρόνια αργότερα δηλαδή το 1925 γνώρισε την Έντγουιγκ Κράμερ, την οποία παντρεύτηκε κατόπιν δικής του επιλογής. 
Απ' την Κράμερ απέκτησε 2 παιδιά, ένα γιο ο οποίος πέθανε μικρός και μια κόρη την Ιρένε η οποία γεννήθηκε το 1930 και 
αρνήθηκε να δίνει σε οποιονδήποτε πληροφορίες για τον πατέρα της.