google/wiki40b huggingface dataset:
Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή

Η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή (Ρωσικά: Военно-Революционный Комитет, Βαγιένα-Ρεβαλιουτσιόνι Καμιτέτ), ήταν το όνομα των στρατιωτικών οργάνων που δημιουργήθηκαν από τις οργανώσεις του Κόμματος των Μπολσεβίκων στο πλαίσιο των σοβιέτ κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση (Οκτώβριος 1917 – Μάρτιος 1918).  Οι επιτροπές ήταν πανίσχυρες καθοδηγητικές οργανώσεις της εξέγερσης, εγκαθιστώντας και διασφαλίζοντας την Σοβιετική εξουσία. Εκτελούσαν τον ρόλο των προσωρινών έκτακτων οργάνων της Προλεταριακής εξουσίας.
Οι πιο σημαντικές ήταν αυτές του Σοβιέτ της Πετρούπολης, του Σοβιέτ της Μόσχας και το Στάβκα. Η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή της Πετρούπολης δημιουργήθηκε στις 29 Οκτωβρίου (παλαιό ημερολόγιο 16 Οκτωβρίου) 1917.

Δημιουργία

Η ιδέα της οργάνωσης του κέντρου μάχης της ένοπλης εξέγερσης ανήκει στον Λένιν. Στην επιστολή του “Μαρξισμός και εξέγερση” που απευθυνόταν στην Κεντρική Επιτροπή του ΡΣΔΕΚ (μπ) τον Σεπτέμβριο του 1917, όπου βάζει στην ημερήσια διάταξη το καθήκον της προετοιμασίας του ένοπλου ξεσηκωμού, έγραψε: 
“Και για να χειριστούμε την εξέγερση με Μαρξιστικό τρόπο, δηλαδή, ως τέχνη, εμείς την ίδια ώρα, χωρίς να χάνουμε στιγμή, πρέπει να οργανώσουμε τα στρατηγεία των επαναστατικών ομάδων…”
Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΡΣΔΕΚ (μπ) της 23 και 29 Οκτωβρίου 1917 σχετικά με την ενισχυμένη προετοιμασία για την ένοπλη εξέγερση επιτάχυνε την δημιουργία επαναστατικών οργάνων σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο. Η ΣΕΕ εξελέγη από αντιπροσώπους του κόμματος των Μπολσεβίκων, τα σοβιέτ, τις επιτροπές εργοστασίων ή στρατιωτών, τις Στρατιωτικές Οργανώσεις των Μπολσεβίκων (Βογιένκα), τους Ερυθροφρουρούς και άλλους. Οι επιτροπές ήταν διαφόρων επιπέδων όπως κυβερνείων, πόλεων, νομών, περιφερειών, βολόστ· ενώ στον Στρατό ήταν πρώτης γραμμής, στρατιάς, σώματος, μεραρχίας και συντάγματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι λειτουργίες της Στρατιωτικής Επαναστατικής Επιτροπής εκτελούνταν από τις επαναστατικές επιτροπές. Οι στρατιωτικές επαναστατικές επιτροπές δεν ήταν ομοιόμορφες όσον αφορά την κοινωνική και την κομματική τους σύνθεση, ωστόσο οι περισσότερες από αυτές εκπροσωπούνταν κυρίαρχα από μπολσεβίκους. 
Το πρώτο στρατηγείο της ένοπλης εξέγερσης έγινε η Στρατιωτική Επαναστατική Επιτροπή της Πετρούπολης που δημιουργήθηκε από το Σοβιέτ της Πετρούπολης στις 25 Οκτωβρίου 1917. Πριν από την νικηφόρα στιγμή της εξέγερσης στην Πετρούπολη, υπήρχαν πάνω από 40 Στρατιωτικές Επαναστατικές Επιτροπές στην χώρα, η κύρια δραστηριότητα των οποίων ήταν οι στρατιωτικές και τεχνικές προετοιμασίες για την επικείμενη εξέγερση.

Επιρροή

Στις εβδομάδες μετά την εξέγερση του Οκτώβρη, στρατιωτικές επαναστατικές επιτροπές με βάση την ΣΕΕ της Πετρούπολης στήθηκαν σε όλα τα άλλα σοβιέτ και βοήθησαν να παγιωθεί ο έλεγχος των Μπολσεβίκων. Αυτές οι άλλες ΣΕΕ από ντόπιους, όμως στελέχη από την ΣΕΕ της Πετρούπολης ήταν συχνά σε θέση να δώσουν συμβουλή ή κατεύθυνση. Μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου 1917, εκπρόσωποι από την ΣΕΕ Πετρούπολης ήταν σε αποστολές σε τουλάχιστον σαράντα τέσσερις πόλεις, καθώς και 113 στρατιωτικές μονάδες σε όλη την Ρωσία, Τουρκεστάν και Καύκασο.
Συμεών Στρατηγός

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1733 στο Ζάνταρ από γονείς Ελληνικής καταγωγής από το Ηράκλειο οι οποίοι μετανάστευσαν στην Δαλματία λόγω της Οθωμανικής κατάκτησης της Κρήτης το 1669. Ο Στρατηγός αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Παδόβας στον τομέα της φαρμακευτικής και στην ηλικία των είκοσι πέντε έγινε καθηγητής.
Ήταν μέλος της αντιπροσωπείας που ταξίδεψε από τη Βενετία στην Αγγλία το 1761 για να συγχαρεί τον νέο βασιλιά Γεώργιο Γ΄. Παρέμεινε στη χώρα για λίγα χρόνια για να σπουδάσει και έγινε μέλος διαφόρων ακαδημιών συμπεριλαμβανομένης της βασιλικής εταιρείας του Λονδίνου. Εκείνη την εποχή εντυπωσιάστηκε πολύ από το μέγεθος και την οικονομική ισχύ του βρετανικού ναυτικού. Σύντομα μετακόμισε πίσω στην Πάντοβα, όπου αντικατέστησε τον Τζιοβάνι Πόλεν και έγινε ο πρόεδρος στον μαθηματικό τομέα της πόλης. Με αυτή την ιδιότητα, μελέτησε εκτενώς το υδατικό καθεστώς της Βενετικής Δημοκρατίας, εκτελώντας διάφορες παρεμβάσεις στο υδραυλικό σύστημα.
Με την πτώση της Βενετίας το 1801 προσκλήθηκε να διδάξει ναυτική επιστήμη στο πανεπιστήμιο της Παβία και επίσης μελέτησε τη διδασκαλία της φυσικής υπό τον Αλεσάντρο Βόλτα. Κατά τη διάρκεια του Ναπολεόντειου βασιλείου της Ιταλίας ορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής Γεφύρων και Δρόμων και Πρόεδρος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών και Επιστημών Ινστιτούτου Λομβαρδίας στο Μιλάνο. Σε αναγνώριση του έργου του, εξελέγη γερουσιαστής το 1809. Έλαβε πολλά διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής και της Σιδερένιας Κορώνας. Ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β´ της Αυστριακής Αυτοκρατορίας του απένειμε τον Σταυρό του Τάγματος του Λεοπόλδου και τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάντοβα και της Παβίας. Ο Συμεών Στρατηγός πέθανε στο Μιλάνο της Ιταλίας στις 16 Ιουλίου 1824 σε ηλικία 90 ή 91 ετών.
Εκκλησία (αρχιτεκτονική)

Αρχιτεκτονική

Οι χριστιανικοί ναοί έχουν χτιστεί σε διάφορους ρυθμούς. Τυπικά παραδείγματα σε ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες είναι η βασιλική και ο βυζαντινός ρυθμός.
Στους ορθόδοξους ναούς γενικότερα, όταν μπαίνει κανείς, συναντάει αριστερά και δεξιά τα δύο προσκυνητάρια με τις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας. Όταν προχωρήσει, θα δει τα στασίδια, τον άμβωνα, τα ψαλτήρια και τον μητροπολιτικό ή δεσποτικό θρόνο. Στο βάθος βρίσκεται το τέμπλο (εικονοστάσι) με την Ωραία Πύλη και τις εικόνες. Πίσω από το τέμπλο βρίσκεται το Ιερό Βήμα, που περιλαμβάνει την Αγία Τράπεζα, τη Θεία Προσκομιδή και καθίσματα, όπου εκεί μπορεί να εισέλθει και να καθίσει μόνο το αρσενικό φύλο.
Μετά τον 4ο αιώνα σταθεροποιείται και ο προσανατολισμός. Το Ιερό Βήμα είναι προς την ανατολή, όπως ήταν και ο ναός του Σολομώντα.
Τροχοπεδιλισμός στην Ελλάδα

Ο τροχοπεδιλισμός ή Τροχοπεδιλιδρομισμός (αγγλικά : Roller Skates) είναι ερασιτεχνικό άθλημα που εισήχθη αρχικά στην Ελλάδα πριν τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και έγινε προσπάθεια καθιέρωσης του την δεκαετία του 40 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τα τροχοπέδιλα ήταν τα γνωστά σήμερα πατίνια ή Roller Skates. Τις δεκαετίες του 80 και 90 δημιουργήθηκαν πολλές υποτυπώδεις πίστες καλοκαιρινές ή στεγασμένες, κυρίως για διασκέδαση. Μετά το 2010 περίπου έγινε προσπάθεια ανάπτυξης του αθλήματος με δημιουργία συλλόγων και εγχώριων τουρνουά.
Το άθλημα αναφέρεται πρώτη φορά το 1932 ότι εισήχθη στην Ελλάδα και στην Αθήνα όπου λειτούργησαν αρχικά τρεις πίστες. Το 1933 αναφέρεται στον αθλητικό τύπο σαν νέο άθλημα που εισήχθη λίγους μήνες πριν, το 1932, και οι σύλλογοι Αίγλη Αθηνών με 100 μέλη και την μοναδική γυναικεία ομάδα, Ακροπόλ Αθηνών, Παναθήναια Αθηνών, ΑΟ Κηφισιάς με καλύτερο αθλητή τον Τζώνη Πεσματζόγλου, .
Το 1934 αναφέρονται στον τύπο τέσσερις σύλλογοι ο Τροχοπεδιλικός σύλλογος Αθηνών και ο Τροχοπεδιλιδρομικός σύλλογος Θεσσαλονίκης, Ακροπόλ Αθηνών και Αίγλη Αθηνών. Την ίδια χρονιά αναφέρεται και Ελληνική Ομοσπονδία Τροχοπεδιλισμού με έδρα την Αθήνα που προκήρυξε για το 1934 πανελλήνιο πρωτάθλημα στις 22 Απριλίου και 6 Μαΐου σε 15 αγωνίσματα αντρών, γυναικών και παίδων με πολυνίκη τον σύλλογο Ακροπόλ. Ανάμεσα στα αγωνίσματα ήταν και η Ραβδοσφαίριση ή Πεδιλοχόκεϊ, χόκεϊ σε σκληρή επιφάνεια όπου η Ακροπόλ νίκησε την Αίγλη με 7-5 στον μοναδικό αγώνα που έγινε. Το 1934 στον τύπο αναφέρονται συναντήσεις μεταξύ των συλλόγων Αίγλη, Παναθήναια και Ακροπόλ.
Το 1936 η Αίγλη έχει διαλυθεί, από τα πιό ενεργά σωματεία στο άθλημα, και το 1938 αναφέρεται ένα νέο σωματείο , ο Άσσος Αθηνών, όπου μαζί με τα Παναθήναια συμμετέχουν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα που προκηρύχθηκε.
 Αυτό το λήμμα σχετικό με τον αθλητισμό χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!
Τελικός Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014

Γερμανία

Η Γερμανία βρισκόταν στον 7ο όμιλο, μαζί με την Πορτογαλία, τις ΗΠΑ και τη Γκάνα. Συγκέντρωσε 7 βαθμούς και κατέλαβε την 1η θέση του ομίλου, παίρνοντας το εισιτήριο για τους αγώνες νοκ-άουτ. Στην Φάση των 16, αντιμετώπισε την Αλγερία. Κατάφερε να πάρει την νίκη στην παράταση με σκορ 2-1. Στους προημιτελικούς, κατάφερε να αποκλείσει την Γαλλία, κερδίζοντας την με 1-0. Στους ημιτελικούς συνέτριψε την διοργανώτρια χώρα Βραζιλία, με το εντυπωσιακό σκορ 7-1 και πήρε το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό. Το μεγάλο της αστέρι θεωρείται ο Τόμας Μίλερ, ο οποίος έχει πετύχει 5 γκολ σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η μπάλα του αγώνα

Η μπάλα του τελικού του Μουντιάλ 2014, που παρουσιάστηκε στις 29 Μαΐου 2014, ήταν η Adidas Brazuca Final Rio η οποία είναι διαφορετική από αυτές της φάσης των ομίλων και των πλέι-οφ αγώνων. Ο σχεδιασμός της Brazuca Final Rio είναι εμπνευσμένος από το πράσινο και το χρυσό στο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA και είναι μια παραλλαγή της μπάλας Brazuca που χρησιμοποιήθηκαν σε άλλα στάδια του τουρνουά. Η Brazuca Final Rio είναι η τρίτη μπάλα που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ειδικά για τον τελικό του Μουντιάλ 2014, μετά την Teamgeist του Βερολίνου το 2006, και το Jo'bulani το 2010, αντίστοιχα.
Αλέξανδρος Ακριτίδης

Καταγωγή- Σταδιοδρομία

Ο πατέρας του, Γεώργιος Ακριτίδης, γεννημένος στο Λυκάστ της Κρώμνης διέπρεψε ως επιχειρηματίας και ευεργέτης της ελληνικής κοινότητας της Τραπεζούντας. Συγγενής του ήταν και ο ιδρυτής του Ακρίτειου Νοσοκομείου της Τραπεζούντας Παναγιώτης Ακρίτας από το Λυκάστ και αυτός.  
Ο Αλέξανδρος  αφού αποφοίτησε από το περιώνυμο Φροντιστήριο Τραπεζούντας, ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση παρασκευής και εμπορίας ποτών που έδρευε σε ιδιόκτητο τριώροφο κτίριο στην οδό Σεμερτζιλέρ (Semerciler Sokak) και λειτουργούσε μονοπωλιακά στον Πόντο. Παντρεύτηκε την Κλειώ, θυγατέρα του δάσκαλου από το Παρτίν Παναγιώτη Λυπηρίδη και έκανε πέντε παιδιά.

Καταδίκη-Εκτέλεση

Κατά τη διάρκεια του Α’ παγκοσμίου πολέμου λειτούργησε στην Τραπεζούντα Επιτροπή προσφύγων προκειμένου να επουλώσει τις πληγές που δημιούργησε ο πόλεμος στον ελληνικό χριστιανικό πληθυσμό της πόλης. Σ’ αυτήν την Επιτροπή, που πρόεδρός της ήταν ο βουλευτής του Οθωμανικού κοινοβουλίου  Ματθαίος Κωφίδης, ήταν δραστήριο μέλος και ο Αλέξανδρος Ακριτίδης. Αυτή η Επιτροπή το 1920 διευρύνθηκε και μετονομάσθηκε Κεντρική Επιτροπή Περιθάλψεως Πόντου. Από τους κεμαλικούς, όμως, θεωρήθηκε επαναστατική οργάνωση και συσχετίστηκε με το αίτημα ανεξαρτησίας του Πόντου. Οι πρωτεργάτες της Επιτροπής, δραστήρια στελέχη της ελληνικής κοινότητας, συνελήφθηκαν το 1921 και οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο Ανεξαρτησίας της Αμάσειας, καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν με απαγχονισμό τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Μέσα από τη φυλακή ο κατάδικος Αλέξανδρος Ακριτίδης έστειλε τρεις επιστολές στη σύζυγό του Κλειώ. Σ’ αυτές καταγράφει  νουθεσίες και τις τελευταίες του επιθυμίες. 
Η οικογένειά του με την Ανταλλαγή εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, κυρίως στη Θεσσαλονίκη.
Στέφανος Στεφάνου (πολιτικός)

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Στέφανος Στεφάνου γεννήθηκε στον Γερόλακκο στις 21 Ιανουαρίου 1965. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 εγκαταστάθηκε στην Δευτερά, γενέτειρα του πατέρα του.
Σπούδασε πολιτικές σπουδές και στη Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών της Σόφιας. Είναι επαγγελματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ.
Είναι νυμφευμένος με τη Γεωργία Ζήνωνος και έχει δύο κόρες. Διαμένει στο Γέρι.

Πολιτική διαδρομή

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος της Φοιτητικής Οργάνωσης Κυπρίων Βουλγαρίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1989, εργάστηκε στην Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Από το 1995 είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Την περίοδο 1996-2001 ήταν Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ. Την περίοδο 2001-2008 ήταν Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Χριστόφια. Την περίοδο 2008-2013 ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Από το 2011 είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ. Από τον Μάιο του 2016 είναι εκπρόσωπος τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Από το 2016 είναι Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας του ΑΚΕΛ.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ. 
Ως βουλευτής, είναι μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών.

Άλλες δραστηριότητες

Συμμετείχε στην εφηβική ομάδα της Ομόνοιας Λευκωσίας στα μαθητικά του χρόνια. Για δύο χρόνια διετέλεσε διεθνής ποδοσφαιριστής στην Εθνική Νέων Κύπρου.
Σάχι πανίρ

Το Σάχι πανίρ είναι μια προετοιμασία του πανίτ σε παχιά σάλτσα φτιαγμένη από κρέμα γάλακτος, ντομάτα και μπαχαρικά από την Ινδική υποήπειρο.
Κυρίως τρώγεται με ρότι, νάαν, ρύζι η άλλα άλλα ψωμιά. Το πανίρ είναι η λέξη για το τυρί κότατζ και η σάχι είναι ο όρος για το βασιλικό (σε σχέση με την Αυτοκρατορική αυλή των Μουγκάλ).
Παρόμοια πιάτα περιλαμβάνουν τα πανίρ μασάλα με βούτυρο και καντάι πανίρ.
Πιότρ Κρασίλοφ

Προσωπική Ζωή

Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει 2 παιδιά.
Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τύπου maci

Η Αυτόλογη μεταμόσχευση χόνδρου τυπου MACI είναι μια νέα μέθοδος αυτομεταμόσχευσης υαλοειδούς χόνδρου σε δύο στάδια με τη βοήθεια της πιο εξελιγμένης βιοτεχνολογίας
Τα τραύματα του αρθρικού χόνδρου αφορούν εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Η παρατεταμένη αθλητική δραστηριότητα σε συνδυασμό με την αύξηση του μέσου χρόνου ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες, μεγαλώνουν σημαντικά τον κίνδυνο χόνδρινης βλάβης. Αποτελούν σοβαρό πρόβλημα μιας και ο υαλοειδής χόνδρος ακόμη και στη νεαρή ενήλικο ζωή, έχει πολύ περιορισμένη δυνατότητα ανάπλασης. Βλάβες στον αρθρικό χόνδρο του γόνατος και των άλλων αρθρώσεων, οδηγούν σε οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης και βαριές χειρουργικές επεμβάσεις.

Τι είναι ο υαλοειδής αρθρικός χόνδρος

Είναι το περίβλημα των άκρων των οστών που συμμετέχουν στο σχηματισμό των αρθρώσεων. Ο υγιής υαλοειδής χόνδρος είναι λευκός και ολισθηρός με ισχυρή συνοχή στη σύστασή του. Αποτελείται από χονδροκύτταρα, ειδικές πρωτεΐνες όπως οι γλυκοζαμινογλυκάνες και σημαντική ποσότητα νερού, λειτουργώντας ως αποσβεστήρας (αμορτισέρ) κατά τη χρήση των αρθρώσεων και ιδιαίτερα τη φόρτιση (εφαρμογή βάρους στην άρθρωση). Η λεία επιφάνειά του ταυτόχρονα με την παρουσία αρθρικού υγρού, διασφαλίζουν την χωρίς τριβές και φθορά λειτουργία των αρθρώσεων. Εμβιομηχανικά μπορεί να αντέξει βάρος 7 φορές μεγαλύτερο από το σωματικό βάρος του ανθρώπου.

Τι συμβαίνει όταν υποστεί βλάβη ο αρθρικός χόνδρος

Παρά τη σταθερότητα και την ισχύ του αρθρικού χόνδρου, η αναγεννητική του ικανότητα είναι πολύ μικρή. Αυτό οφείλεται στο ότι ο αρθρικός χόνδρος δεν έχει αγγειακή αιμάτωση, αλλά τρέφεται από το αρθρικό υγρό. Όταν λοιπόν υποστεί τραυματική βλάβη , η περιοχή καλύπτεται από ινώδη κι όχι υαλοειδή χόνδρο, ο οποίος δεν έχει την ίδια αντοχή και μηχανικές ιδιότητες και δεν αντέχει τα φορτία της καθημερινής ζωής. Οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν οίδημα, πόνο, δυσκαμψία γόνατος μόνιμα ή σε κρίσεις κι όταν η βλάβη του χόνδρου είναι ολικού πάχους δεν επουλώνεται ποτέ και οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα και χρόνιο πόνο. Οι βλάβες αυτές στη νεαρή ενήλικο ζωή μπορεί να επηρεάσουν δραματικά την ικανότητα για άθληση αλλά και για επαγγελματικές ή κοινωνικές δραστηριότητες.

Συμπέρασμα

Η MACI είναι μια νέα μέθοδος αυτομεταμόσχευσης υαλοειδούς χόνδρου σε δύο στάδια με τη βοήθεια της πιο εξελιγμένης βιοτεχνολογίας. Ενδείκνυται σε χόνδρινες βλάβες της νέας και μέσης ηλικίας κι έχει εξαιρετικά αποτελέσματα που προσομοιάζουν στο φυσιολογικό. Αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό την οστεοαρθρίτιδα αλλά απαιτεί ειδική κι έμπειρη στη μέθοδο χειρουργική ομάδα κι αυστηρό πρόγραμμα αποκατάστασης την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο.
Καγιάνζα

Γεωγραφία

Η Καγιάνζα βρίσκεται βορειοδυτικά του Μπουρούντι και βόρεια της Καγιάνζα.
Άγιος Ανδρέας Νοτιοανατολικά

Ο Άγιος Ανδρέας Νοτιοανατολικά (αγγλικά: Saint Andrew North East) είναι μια από τις οκτώ εκλογικές περιφέρειες της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Ανδρέα. Πρωτεύουσα πόλη είναι η Γκρενβίλ.

Γεωγραφία

Η εκλογική περιφέρεια βρίσκεται νοτιοανατολικά της ενορίας, εξού και το όνομα.

Διακυβέρνηση

Γερουσιαστής της περιφέρειας είναι ο Γκρέγκορυ Μπάουεν (Gregory C. Bowen).
BBC Nepali

Ιστορικό

Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 7 Ιουνίου του 1969, με ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Τα πρώτα χρόνια το πρόγραμμα του σταθμού γινόταν από μαθητές της Νεπαλεζικής γλώσσας, οι οποίοι έμεναν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο πρώτος εκφωνητής ήταν ο Puran Agrawal. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 το πρόγραμμα του σταθμού έκπεμπε 5 ημέρες την εβδομάδα και αργότερα έγινε 7 ημέρες την εβδομάδα.

Πρόγραμμα

Το πρόγραμμα του σταθμού περιλαμβάνει ειδησεογραφικές εκπομπές.
Ιερώνυμος Ιεροσολυμίτης

Βίος

Ο Ιερώνυμος Ιεροσολυμίτης έζησε στην Ιερουσαλήμ στα τέλη του 7ου με αρχές του 8ου αιώνα. Καμιά άλλη πληροφορία δεν μας είναι γνωστή για τη ζωή και τη δράση του.
Η πρόβα του νυφικού (σειρά)

Μουσική

Τα τραγούδια και η μουσική της ομώνυμης σειράς κυκλοφόρησαν το 1995 από την Μίνος, σε μουσική του Βασίλη Δημητρίου. Το άλμπουμ περιλαμβάνει 14 τραγούδια. Το τραγούδι των τίτλων και οκτώ ακόμα κομμάτια ερμηνεύει η Μαρινέλλα. Στο άλμπουμ συμμετέχει με δύο τραγούδια και η Πέμυ Ζούνη.
Χρήστος Δρεμλής

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Χρήστος Δρεμλής γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Ήταν ένας από τους προκρίτους του Λαγκαδά και μαζί με τον Ηλία Γεωργιάδη υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του συλλόγου "Αναγέννηση" του Λαγκαδά. Η Αναγέννηση ήταν μια μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1904 στο Λαγκαδά και ενώ φαινομενικά είχε σκοπό την ενίσχυση των απόρων χριστιανών και μουσουλμάνων Λαγκαδιανών, ο πραγματικός της στόχος ήταν η οργάνωση αντίστασης κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ο Χρήστος Δρεμλής υπήρξε αρχικά μυστικός σύνδεσμος με αποστολή την τροφοδοσία σε όπλα και πυρομαχικά της ομάδας του Έλληνα οπλαρχηγού Ιωάννη Βίλιογλου Ράμναλη από το Ίσωμα Κιλκίς. Η διακίνηση των οπλων γίνονταν από την κρύπτη της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής.
Στη συνέχεια ο Χρήστος Δρεμλής εντάχθηκε ως μαχητής στο σώμα του Ι. Ράμναλη που δρούσε στις περιοχές Κιλκίς, Βισαλτίας και Λαγκαδά. Λίγο αργότερα αποσπάστηκε από το σώμα του Ι. Ράμναλη και συγκρότησε δική του ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε ως οπλαρχηγός στις περιοχές Κιλκίς, Κρουσσίων, Νιγρίτας, Βερτίσκου και των λιμνών (Βόλβη και Κορώνεια) έως το τέλος του Μακεδονικού Αγώνα αναχαιτίζοντας τη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων στην περιοχή.
Discoverer 28

Αποστολή

Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε στις 4 Αυγούστου 1961 (00:01 UTC) με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ. Δεν τέθηκε σε τροχιά εξ αιτίας αστοχίας του συστήματος πλοήγησης και ελέγχου του Agena.
Ο δορυφόρος προορίζονταν να τεθεί σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Είχε μάζα 1150 kg και ήταν εξοπλισμένος με πανοραμική κάμερα εστιακής απόστασης 61 cm με μέγιστη ανάλυση 7,6 m. Χρησιμοποιούσε φιλμ των 70 mm που θα επέστρεφε πίσω στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου SRV-512 που διέθετε.
Βραβείο PEN/Faulkner

Το Βραβείο PEN/Faulkner είναι λογοτεχνικό βραβείο των Η.Π.Α., που απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο Αμερικανικό μυθιστόρημα της χρονιάς. PEN είναι το ακρωνύμιο των Poets, Editors, Novelists και Faulkner είναι το επίθετο του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα Γουίλιαμ Φώκνερ ο οποίος δίνοντας πρώτος το καλό παράδειγμα δώρισε τα χρήματα του Νόμπελ Λογοτεχνίας για να ιδρύσει το "William Faulkner Foundation", (1961-1970), το οποίο ενθάρρυνε με χρηματική ανταμοιβή νέους Αμερικανούς συγγραφείς.
Το βραβείο απονέμεται από το ίδρυμα για την προστασία των τεχνών, "PEN/Faulkner Foundation", (έτος ίδρυσης 1980) και η κρίση γίνεται από τριμελή (διαφορετική κάθε χρόνο) επιτροπή και συνοδεύεται για τον νικητή από χρηματικό έπαθλο 15.000 δολλαρίων, και για τους 4 φιναλίστ 5.000 δολλαρίων. Ο νικητής και οι τέσσερις επιλαχόντες βραβεύονται σε τελετή που λαμβάνει χώρα στο "Old Reading Room" της "Folger Shakespeare Library" (έδρα των γραφείων του ιδρύματος) της Ουάσινγκτον κάθε Άνοιξη. 
Από την πρώτη παρουσίαση του βραβείου το 1981 με την βράβευση του Walter Abish για το μυθιστόρημά του "How German Is It", το βραβείο κατάφερε να γίνει ένα από τα πιο καταξιωμένα στην αμερικανική λογοτεχνία. 
Ανάμεσα στους νικητές ξεχωρίζουν ο Φίλιπ Ροθ που έχει λάβει το βραβείο τρεις φορές,- και τις τρεις σαν πρώτος νικητής- για τα μυθιστορημάτά του "Operation Shylock: A Confession" , («Επιχείρηση Σάυλωκ»), (1994), "The Human Stain" («Το ανθρώπινο στίγμα»), (2001), και "Everyman", («Καθένας») (2007).

Από δύο φορές έχουν πάρει το βραβείο, ο Ρίτσαρντ Φορντ για τα μυθιστορήματά του "The Sportswriter" («Ο αθλητικογράφος») -φιναλίστ(1987) και "Independence Day", («Ημέρα ανεξαρτησίας») -πρώτος νικητής(1996),

ο Τομπάιας Γουλφ για τα έργα "The Barracks Thief" («Ο κλέφτης του στρατοπέδου») -πρώτος νικητής(1985) και "Old School" -φιναλίστ, (2004),

και ο Ντον Ντελίλο για τα έργα "Mao II" («Μάο ΙΙ») - πρώτος νικητής (1995) και "The Angel Esmeralda" - φιναλίστ (2012).

Ιστορικό

Το 1978 η μυθιστοριογράφος Mary Lee Settle κέρδισε το «Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας» στην κατηγορία «Μυθοπλασίας», (National Book Award for fiction) με το βιβλίο της "Blood Tie". Την επόμενη χρονιά ήταν και η ίδια κριτής στην ομάδα των κριτών του «Εθνικού Βραβείου Λογοτεχνίας (μυθοπλασία)», η οποία (ομάδα) έδωσε το βραβείο στον Tim O'Brien για το βιβλίο του "Going After Cacciato", αντί να το δώσει, όπως όλος ο εκδοτικός μηχανισμός περίμενε στο μπεστ-σέλλερ της χρονιάς, το "The World According to Garp" του Τζων Ίρβινγκ, (John Irving). Θορυβημένη η εκδοτική βιομηχανία της Νέας Υόρκης, απέσυρε την υποστήριξή της από τα βραβεία και άλλαξε τους κανόνες ψηφοφορίας προς όφελός της. Έτσι η Settle πρωτοστάτησεγια τη δημιουργία ενός άλλου βραβείου που θα βράβευε την συγγραφική ικανότητα και μόνο. Το φθινόπωρο του 1980 η Settle και άλλοι λογοτέχνες συνέστησαν την ομάδα από συγγραφείς που θα οργάνωνε την βράβευση κάθε χρόνο ενός Αμερικανικού έργου μυθοπλασίας, και ονόμασε το βραβείο "PEN/Faulkner Award".
Λουσικά Αχαΐας

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού εμφανίσθηκαν στην περιοχή γύρω στα 1870 και είχαν έλθει από τα χωριά Άνω και Κάτω Σουδενά των Καλαβρύτων. Η κύρια ενασχόληση των τότε κατοίκων ήταν η καλλιέργεια της σταφίδας, του αμπελιού και της ελιάς, ενώ ακόμα και σήμερα αυτές οι καλλιέργειες είναι οι βασικές της μικροοικονομίας του χωριού. Παλαιότερα οι κάτοικοί του καλλιεργούσαν σιτάρι, βρώμη κ.λπ. αλλά πλέον έχει σταματήσει η καλλιέργειά τους. Το πρώτο όνομα του χωριού ήταν Σουδεναίικα μέχρι την 19/07/1928 που άλλαξε σε Λουσικά.
Η καταγωγή των Σουδενιωτών (Λουσικιωτών) εικάζεται ότι προέρχεται από τα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου, και πιο συγκεκριμένα από το χωριό Άνω Πεδινά στο Κεντρικό Ζαγόρι. Το χωριό αυτό αρχικά ονομαζόταν Άνω Σουδενά και από εκεί πήραν την ονομασία τους οι πρώτοι Σουδενιώτες (Λουσικιώτες).

Πολιτισμός

Τα τελευταία χρόνια, στα τέλη Αυγούστου, διοργανώνεται στο χωριό ο θεσμός "Γιορτή Κρασιού στα Λουσικά (Lousika Wine Festival)". Ακόμα, στη γιορτή του Αγίου Γρηγορίου (25 Ιανουαρίου) στον ομώνυμο ναό του χωριού πραγματοποιείται εμποροπανήγυρη, ενώ παλιότερα γινόταν και ζωοπανήγυρη, δηλαδή αγοραπωλησία ζώων, κυρίως όνων, ημιόνων και αλόγων.
Αντώνης Αντωνίου (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αντώνης Αντωνίου γεννήθηκε στο Στρουμπί στις 30 Νοεμβρίου 1959. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και την ουγγρική γλώσσα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην αρχιτεκτονική στο ίδιο πανεπιστήμιο. Εργάζεται ως αρχιτέκτονας.
Είναι νυμφευμένος με τη Χρύσω Ορφανίδου και έχει ένα υιό και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο 1992-1997 ήταν πρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Κόμματος (ΝΕΔΗΚ) Πάφου. Από το 1994 έως το 1997 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Οργανισμού Αναπτύξεως Γης.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου με το ΔΗΚΟ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001.
Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΔΗΚΟ Πάφου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΔΗΚΟ. Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις Κυπριακές Αερογραμμές.