google/wiki40b huggingface dataset:
Γιόζεφ Έλσνερ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιόζεφ Έλσνερ γεννήθηκε στο Γκρότκαου, το σημερινό Γκρότκουφ της Πολωνίας (τότε στο δουκάτο του Νάισε), κοντά στο Βρότσλαβ, ως τέκνο Σιλεσιανών Ρωμαιοκαθολικών Γερμανών: του Φραντς Ξάβερ Έλσνερ και μητέρας από την ονομαστή οικογένεια Μάτσκε (Matzke) του Γκλατς, η οποία είχε βαθιά συνάφεια με τον τσέχικο πολιτισμό της Βοημίας. Ο μικρός Γιόζεφ εκπαιδεύθηκε αρχικώς για ιερέας στη σχολή της Μονής των Δομινικανών του Μπρεσλάου (Βρότσλαβ), το Γυμνάσιο του Αγίου Ματθαίου και σε ένα τοπικό κολέγιο των Ιησουιτών, αλλά επέλεξε τον χώρο της μουσικής. Δεκαετίες αργότερα, από το 1832 ως το 1837, σε ανάμνηση των πρώτων του σπουδών στην πόλη, συνέθεσε 19 εκκλησιαστικά μουσικά κομμάτια για τον καθεδρικό ναό της πόλεως.
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μπρεσλάου και εργάσθηκε ως βιολιστής στο Μπρνο, το 1792 έγινε δεύτερος Kapellmeister στη γερμανική όπερα της υπό αυστριακή διοίκηση Λεμβέργης (Λβοφ). Εκεί το 1796 νυμφεύθηκε την Κλάρα Αμπτ (Klara Abt), η οποία πέθανε ένα έτος αργότερα. Το 1799, μαζί με τον θεατρικό συγγραφέα και ηθοποιό Βόιτσεχ Μπογκουσλάφσκι, εγκαταστάθηκε στη Νέα Ανατολική Πρωσία (σημερινή Πολωνία) και έγινε ο βασικός μαέστρος πρώτα στο Γερμανικό Θέατρο και μετά στο Πολωνικό Εθνικό Θέατρο, στη Βαρσοβία.
Ο Έλσνερ ταξίδεψε στο Παρίσι, στη Δρέσδη και στο Πόζεν, όπου συνάντησε τον Ε.Τ.Α. Χόφμαν. Μαζί ίδρυσαν τη Musikressource το 1805. Προηγουμένως, το 1802, είχε πάρει μια δεύτερη σύζυγο, την Καρολίνα Ντροζντόφσκα (Karolina Drozdowska). Ωστόσο, εξαιτίας παραπόνων ότι προτιμούσε να προσλαμβάνει Γερμανούς, παραιτήθηκε από το θέατρο.
Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που πέρασε στη Βαρσοβία, ο Έλσνερ βαθμιαία εκπολωνίσθηκε. Η εθνική του συνείδηση δεν αντιστοιχείται εύκολα με όρους του 19ου και του 20ού αιώνα, καθώς πάντοτε αναφερόταν στον εαυτό του πρωτίστως ως «Σιλεσιανό».
Από το 1799 ως το 1824 ο Έλσνερ ήταν ο βασικός μαέστρος στο Εθνικό Θέατρο, όπου διεύθυνε τις πρεμιέρες μερικών από τις όπερές του. Επίσης, δίδαξε μουσική στο «Λύκειο της Βαρσοβίας», που στεγαζόταν στο Ανάκτορο Καζιμίερς.
Ο Έλσνερ δίδαξε τους συνθέτες Ντομπρζύνσκι και Σοπέν. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι δίδαξε ιδιωτικά την πιανίστρια και συνθέτιδα έργων για πιάνο Μάρια Συμανόφσκα. Ο Σοπέν αφιέρωσε στον Έλσνερ τη σονάτα του για πιάνο νο. 1 σε ντο ελάσσονα (1828), την οποία συνέθεσε σε ηλικία 18 ετών, ενώ μελετούσε υπό τον Έλσνερ. Ως ο μοναδικός δάσκαλος του Σοπέν στο πιάνο από το 1823 ως το 1829, ο Έλσνερ τού δίδαξε μουσική θεωρία και σύνθεση. Στο ημερολόγιό του γράφει λιτά για τον Σοπέν: «Chopin, Fryderyk, τριτοετής σπουδαστής, εκπληκτικές ικανότητες, μουσική ιδιοφυΐα».
Ο Γιόζεφ Έλσνερ πέθανε σε ηλικία 84 ετών (τεσσεράμισυ χρόνια μετά τον θάνατο του Σοπέν), στο οικογενειακό κτήμα που πήρε το όνομά του (Elsnerów) και βρίσκεται σήμερα μέσα στα όρια της πόλεως της Βαρσοβίας.
Υπήρξε ένας από τους πρώτους συνθέτες που ενσωμάτωσε στοιχεία της πολωνικής δημοτικής μουσικής στα έργα του. Συνέγραψε το βιβλίο Sumariusz moich utworów muzycznych (Επιτομή των μουσικών μου έργων), που εκδόθηκε μόλις το 1957.

Μερική εργογραφία

Οι σημαντικότερες συνθέσεις του Έλσνερ είναι:
Μηχανική όραση

Ιστορικό

Ιστορικά, η υπολογιστική όραση αναδύθηκε μετά το 1980 ως αποτέλεσμα επέκτασης του πεδίου της πληροφορικής το οποίο καλείται ψηφιακή επεξεργασία εικόνας σε αλγορίθμους ανάλυσης και κατανόησης εικόνων. Είχαν προηγηθεί η μαθηματική μοντελοποίηση της φυσικής όρασης, έστω σε ένα βασικό επίπεδο, και οι πρώτες προσπάθειες για αναπαραγωγή της αίσθησης της όρασης σε αυτόνομα ρομπότ. Ως τότε ο όρος μηχανική όραση σχετιζόταν με την ηλεκτρολογία και τη ρομποτική, συνήθως σε βιομηχανικό πλαίσιο. Κατά τη δεκαετία του 1980, μετά την εμφάνιση της υπολογιστικής όρασης, οι δύο όροι σταδιακά συνέκλιναν και συγχωνεύθηκαν ως επιστημονικά πεδία, σαν διακριτός τομέας της τεχνητής νοημοσύνης με εφαρμογές όχι μόνο στη ρομποτική αλλά και σε δεκάδες ακόμα κλάδους.
Από τη δεκαετία του 1990 κι έπειτα η μηχανική όραση έχει γνωρίσει αλματώδη ανάπτυξη, έχει συνδεθεί με το γνωστικό πεδίο της μηχανικής μάθησης και έχει δώσει σημαντικά απτά αποτελέσματα, με αλγορίθμους όρασης πραγματικού χρόνου να υλοποιούνται ακόμα και σε φτηνά κινητά τηλέφωνα εξοπλισμένα με κάμερα. Στο εν λόγω πλαίσιο, η μηχανική όραση έχει διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο στην εξέλιξη της ενισχυμένης πραγματικότητας.
Μετά την ευρύτατη διάδοση του Kinect, ενός καινοτόμου περιφερειακού διασύνδεσης μεταξύ χρηστών και υπολογιστικών συστημάτων, και τη σχετική άνθιση του τριδιάστατου (στερεοσκοπικού) οπτικού περιεχομένου ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της κινηματογραφικής ταινίας Άβαταρ το 2009, η μηχανική όραση έχει αρχίσει να εξετάζει πιο ενδελεχώς και την αξιοποίηση δεδομένων βάθους (π.χ. από στερεοσκοπική κάμερα ή ξεχωριστούς αισθητήρες βάθους) για την επίτευξη των στόχων της.
Έντουαρντ Βέρνον

Πρώτα χρόνια

Γεννημένος στο Ουέστμινστερ του Λονδίνου, ο Έντουαρντ ήταν ο δεύτερος γιος του Τζέιμς Βέρνον, υπουργός Εξωτερικών του Γουλιέλμου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Έντουαρντ είχε έναν άλλο αδελφό, τον Τζέιμς, ο οποίος έγινε βρετανός απεσταλμένος στη Δανία και υπηρέτησε ως βουλευτής και υπάλληλος του Ιδιωτικού Συμβουλίου. Ο Βέρνον παρακολούθησε σύντομα τη Σχολή του Ουέστμινστερ και στη συνέχεια προσχώρησε στο Βασιλικό Ναυτικό στις 10 Μαΐου 1700 ως εθελοντής στο καράβι HMS Shrewsbury. Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση του Έντουαρντ έρχεται έντονα σε αντίθεση με τον κανόνα των βασιλικών αξιωματικών του Ναυτικού της εποχής του, οι περισσότεροι από τους οποίους έλαβαν στοιχειώδη εκπαίδευση πριν αποσταλούν στη θάλασσα σε ηλικία περίπου δώδεκα.

Ναυτική καριέρα

Ο Έντουαρντ συμμετείχε σε 2 πολέμους, στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701 - 1712) και στον Πόλεμο του αυτιού του Τζέκινς (1739 - 1742), πήρε μέρος σε 6 μάχες, από τις οποίες νίκησε τις 4. Σιγά σιγά ανέβαινε ναυτικούς βαθμούς. Μέσα σε 6 χρόνια υπηρεσίας έφτασε στον βαθμό του Πλοίαρχου (1706), πιο μετά έγινε Αρχιπλοίαρχος και πολύ αργότερα Ναύαρχος (1739).

Το τέλος της ναυτικής καριέρας του

Όταν το ναυαρχείο αρνήθηκε να του χορηγήσει το καθεστώς αρχηγού, ζήτησε παραίτηση τον Δεκέμβριο του 1745. Η ναυτική καριέρα του Έντουαρντ είχε, ωστόσο, ένα αμφιλεγόμενο τέλος. Έγραψε δύο φυλλάδια για τις διαφωνίες του με το Ναυαρχείο. Ο πρώτος είχε τίτλο "Ένα δείγμα γυμνής αλήθειας από έναν βρετανό ναύτη" και το δεύτερο "Ορισμένες εποχιακές συμβουλές από έναν ειλικρινή ναύτη". Ως αποτέλεσμα, το Ναυαρχείο έφερε το θέμα στον βασιλιά Γεώργιο Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας, ο οποίος συνέστησε να αφαιρεθεί το όνομά του από τον κατάλογο σημαίας ναυτικού. Απολύθηκε στις 11 Απριλίου 1746.

Βουνό Βέρνον

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζορτζ Ουάσινγκτον, Λοουρενσε Ουάσινγκτον, υπηρέτησε στη ναυαρχίδα του Βέρνον, HMS Princess Caroline και ως αρχηγός της Royal Marines το 1741. Ονόμασε ένα βουνό στην Βιρτζίνια Βέρνον, προς τιμήν του πρώην διοικητή του.
Κάλαμος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία ο Κάλαμος ήταν γιος του ποτάμιου θεού Μαιάνδρου. Ο Κάλαμος συνδεόταν με θερμό έρωτα με τον Κάρπο, γιο του Ζεφύρου και μιας από τις Ώρες. Ο Κάρπος όμως πνίγηκε μια φορά που λουζόταν στον ποταμό Μαίανδρο, και τότε ο Κάλαμος καταράστηκε τον πατέρα του και ικέτευσε τον Δία να πεθάνει μαζί με τον Κάρπο. Ο Δίας μεταμόρφωσε τον Κάλαμο στο ομώνυμο φυτό, την καλαμιά, και τον Κάρπο στον καρπό της.
Επέλι Ναϊλατικάου

Εκπαίδευση και στρατιωτική καριέρα

Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1941. Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του σε σχολείο της επαρχίας Μπάου, στο σχολείο της Ντράιμπα. στο σχολείο της Λεβούκα και της Βασίλισσας Βικτωρίας, ενώ ακολούθησε και στρατιωτική εκπαίδευση στη Νέα Ζηλανδία. Το 1966 τοποθετήθηκε στο Σαραγουάκ της Μαλαισίας και η άνοδός του ήταν ραγδαία. Ως το 1987 είχε προαχθεί στο βαθμό του ταξίαρχου. Την περίοδο εκείνη ήταν αρχηγός των βασιλικών δυνάμεων των Φίτζι, ώσπου καθαιρέθηκε έπειτα από πραξικόπημα του οποίου ηγήθηκε ο Σιτιβένι Ραμπούκα.

Προσωπική ζωή

Ο Επέλι έχει τον τίτλο Ratu. Μεταξύ άλλων είναι εγγονός του Βασιλιά της Τόνγκα Γεώργιου Τουπόου Β΄.Το 1981 παντρεύτηκε την Κόιλα Μάρα (Adi Koila Mara), δεύτερη κόρη του προέδρου Ρατού Σερ Καμιζέσε Μάρα και έχουν έναν γιο και μια κόρη.

Διπλωματική καριέρα

Μετά την αποχώρησή του από το στρατό, ολοκλήρωσε τα μαθήματά του στη διεθνή υπηρεσία στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Διορίστηκε ύπατος αρμοστής στο Ηνωμένο Βασίλειο και πρεσβευτής στη Δανία, την Αίγυπτο , τη Γερμανία, το Ισραήλ και το Βατικανό. Αργότερα ανέλαβε πρεσβευτής των Φίτζι και ύπατος αρμοστής για τα κράτη μέλη του Φόρουμ Νοτίου Ειρηνικού, για να γίνει μόνιμος γραμματέας επί εξωτερικών ζητημάτων και διεθνούς εμπορίου το 1999.

Πολιτική καριέρα

Αντιτάχθηκε στο πραξικόπημα του 2000 και αργότερα διορίστηκε πρωθυπουργός. Ωστόσο, απέσυρε την υποψηφιοτητά του προς χάριν του κοινώς αποδεκτού υποψηφίου, Λαϊσένια Καράσε. Τελικά στην προσωρινή κυβέρνηση που σχηματίστηκε τότε ο Επέλι έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργό επί θεμάτων των Φίτζι. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και τη διεξαγωγή εκλογών το 2001 κέρδισε με 41 ψήφους έναντι 29, τον Τζοέλι Κάλου για το αξίωμα του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, θέση στην οποία παρέμεινε ως και μετά τη διεξαγωγή των εκλογών του 2006.
Διορίστηκε αντιπρόεδρος από τον πρόεδρο Τζοζέφα Ιλόιλο στις 10 Απριλίου του 2007, αλλά το Μέγα Συμβούλιο των Αρχηγών απέρριψε το διορισμό. Στις 17 Απριλίου του 2009, εν μέσω συνταγματικής κρίσης, ο Επέλι ανέλαβε αντιπρόεδρος.
Από το 2001 ως το 2006 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Φίτζι. Έπειτα από το πραξικόπημα που εκδηλώθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2006, ορκίστηκε υπουργός στην κυβέρνηση του αρχιπλοίαρχου Φρανκ Μπαϊνιμαράμα στις 8 Ιανουαρίου του 2007. Την ημέρα εκείνη διορίστηκε προσωρινός υπουργός εξωτερικών και αρμόδιος επί του εμπορίου στο εξωτερικό. Τον Σεπτέμβριο του 2008 έγινε υπουργός αρμόδιος για την ανάπτυξη της επαρχίας και επί πολυεθνοτικών ζητημάτων. Εν συνεχεία έγινε πρόεδρος του Μεγάλου Γενικού Συμβουλίου των Αρχηγών.

Υπηρεσιακός πρωθυπουργός

Διορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός στις 25 Σεπτεμβρίου 2007, την περίοδο που ο τότε προσωρινός πρωθυπουργός Μπαϊνιμαράμα είχε μεταβεί στη Νέα Υόρκη για μία εβδομάδα.

Πρόεδρος

Στις 30 Ιουλίου του 2009 ο Επέλι έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος έπειτα από την παραίτηση του Ιλόιλο σε ηλικία 88 ετών. Ο πρόεδρος διορίστηκε από το Μέγα Συμβούλιο των Αρχηγών με βάση το Σύνταγμα του 1997 του οποίου η ισχύς είχε ανασταλεί (όπως και το Συμβούλιο από τον Μπαϊνιμαράμα). Η επίσημη ορκωμοσία του έγινε στις 5 Νοεμβρίου 2009.
Ραϋμόνδος Ε΄ της Τουλούζης

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Αλφόνσου Α΄ κόμη της Τουλούζης, μαργράβου της Προβηγκίας και δούκα τού Ναρμπόν και της Φαϊντίβα της Προβηγκίας. Το 1148 απεβίωσε ο πατέρας του στην Καισάρεια και τον διαδέχθηκε 14 ετών. Επέτρεψε την πρώτη συνέλευση των αστών της Τουλούζης, αρχή των κατοπινών Βουλών (Capitouls).  
Εμφανίστηκε μία κοινότητα, που οι πιστοί καλούσαν τους εαυτούς τους "Καλούς Άνδρες", με πεποιθήσεις όμοιες τού Ερρίκου της Λωζάνης, τού Πέτρου τού Μπρουί και με μία επιρροή από τους Καθαρούς. Τότε το 1165 ο επίσκοπος τού Άλμπι συγκέντρωσε κληρικούς και ευγενείς (όπως την Κωνσταντία, σύζυγο τού Ραϋμόνδου Ε΄) στην πόλη Λόμμπερς, όπου ανέκρινε και συζήτησε την υποτιθέμενη αίρεση. Οι Καλοί Άνδρες αρνήθηκαν να απαντήσουν σε έναν αριθμό ερωτήσεων για τις αντιλήψεις τους· είπαν ότι δεν αποδέχονται την Παλαιά Διαθήκη και πως η ανάγνωση της Νέας Διαθήκης τους έπεισε να μην κάνουν όρκους. Επιπλέον αμφισβήτησαν τη δικαστική εξουσία τού επισκόπου. 
Το 1178 ο Ραϋμόνδος Ε΄ ζήτησε συνδρομή από τους Κιστερκιανούς για να πολεμήσει τη σέκτα στην επικράτειά του. Ο ιστορικός Βάκεφηλτ προτείνει πως η πίεση στα δυτικά σύνορά του από τον Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας, τον έκανε να επιθυμεί να εμφανιστεί ως υπέρμαχος της πίστης. Μία επιτροπή, με νομική και βασιλική εξουσία, έφθασε στην Τουλούζη, έχοντας την εξουσία να κηρύξει, να ερευνήσει και να καταδικάσει. Εργάστηκε για τρεις μήνες εκεί.
Ερρίκος Β΄ ο Εριστικός

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ιουδήθ της Βαυαρίας. Το 955 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας της Βαυαρίας, σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, υπό την κηδεμονία της μητέρας του. Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Γκιζέλα της Βουργουνδίας, για να δοθεί μια λύση ώστε το 974 να εκδιώξουν τον Όθωνα Β΄ από το θρόνο της Γερμανίας. Ωστόσο ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε στο κάστρο της πόλης Ίνγκελχαϊμ, από όπου δραπέτευσε και υποκίνησε εξέγερση στη Βαυαρία, αλλά νικήθηκε το 976 και έτσι έχασε το δουκάτο του. Το 978, μετά τον Πόλεμο των Τριών Ερρίκων, τέθηκε υπό την κηδεμονία του επισκόπου της Ουτρέχτης. Ως συνέπεια της εξέγερσής του η Βαυαρία έχασε τα πρώτα νοτιοανατολικά εδάφη της, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Αυστρίας.
Μετά το θάνατο του Όθωνα Β΄ απελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία και προσπάθησε και πάλι να σφετεριστεί το γερμανικό θρόνο, με την απαγωγή του Όθωνα Γ΄, που τότε ήταν μόλις τριών ετών. Παρά το γεγονός ότι η διεκδίκηση του θρόνου ήταν μέσα στις δυνατότητές του, καθώς ήταν πρώτος εξάδελφος του αποθανόντα Όθωνα Β΄ και ο Όθωνας Γ΄ ήταν ακόμα πολύ μικρός για να κυβερνήσει, οι πολιτικές διαπλοκές εκείνης της εποχής, οι διασυνδέσεις των υπόλοιπων ευγενών και τα εκάστοτε συμφέροντα πολύ ισχυρών ανθρώπων εκείνης της εποχής δεν του επέτρεψαν να πραγματοποιήσει το σχέδιό του. Ο Λοθάριος είχε ο ίδιος βλέψεις στην Λοθαριγγία, η οποία ήταν υπό την πολιτική εξουσία, αλλά και την κληρονομική επιρροή, της μητέρας του τελευταίου, της Γκερμπέργκα της Σαξονίας, που ήταν και θεία του Όθωνα Γ΄.  Η μητέρα του Όθωνα Γ΄, επίσης, η Θεοφανώ, που ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή εστεμμένη βασίλισσα της Γερμανίας, αλλά με τον θάνατο του Όθωνα Β΄ γινόταν αντιβασίλισσα για λογαριασμό του ανήλικου γιου της, δεν ήταν διατεθειμένη να χάσει τον θρόνο από τα χέρια της. Η Αδελαΐδα της Ιταλίας επίσης, η γιαγιά του Όθωνα Γ΄ και εστεμμένη βασίλισσα και εκείνη, φυσικά ήταν ταγμένη με το συμφέρον του εγγονού της. Ο πανίσχυρος επίσκοπος Μπρούνο ο Μέγας ήταν επίσης θείος του Όθωνα Γ΄ και φυσικά υπέρ της διαδοχής του. Η Ματθίλδη του Κέντλιμπεργκ, που ήταν πριγκίπισσα-ηγουμένη και μαζί με την Αδελαΐδα και την Θεοφανώ ήταν μία από τις dominae imperiales, δηλαδή κυρίαρχες αυτοκράτειρες, ήταν θεία του Όθωνα και είχε σκοπό να χρησιμοποιήσει την εξουσία της υπέρ του. Πολλές ηγουμένισσες, βασίλισσες, δούκισσες και άλλες ευγενείς γυναίκες, επίσης με μεγάλη εξουσία και επιρροή στην πολιτική σκηνή της εποχής, είχαν άμεση συγγένεια με τον μικρό Όθωνα καθώς ήταν θείες ή εξαδέλφες του και γενικά το πολιτικό κατεστημένο της εποχής δεν ήταν ευνοϊκά διατεθειμένο προς τις διεκδικήσεις του Ερρίκου. Έτσι εκείνος αναγκάστηκε να επιστρέψει τον μικρό Όθωνα στην μητέρα του τον Ιούνιο του 984, ενώ η τύχη της Λοθαριγγίας, αλλά και η διαδοχή του θρόνου στον Όθωνα Γ΄ διευθετήθηκε οριστικά με το λεγόμενο Colloquium Dominarum (Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών) την επόμενη χρονιά (985). Παρά το γεγονός ότι ο Ερρίκος απέτυχε στην προσπάθειά του να αποκτήσει τον έλεγχο της Γερμανίας, κατάφερε τελικά να ανακτήσει τον έλεγχο της Βαυαρίας, της οποίας παρέμεινε δούκας μέχρι το τέλος του το 995.

Συγγενείς

Ο Άγιος Εμέρικ ήταν εγγονός του.
Λεονάρντο (κόμικς)

Το Λεονάρντο είναι Βελγικό περιοδικό κόμικς που δημιουργήθηκε από τον σχεδιαστή Philippe Liegeois και τον σεναριογράφο Bob de Groot, που είναι γνωστοί με το παρατσούκλι Turk & De Groot.

Χαρακτήρες

Βασικός πρωταγωνιστής είναι ο Λεονάρντο, μια μεγαλοφυΐα που ζει στη μεσαιωνική Ιταλία και αποτελεί παρωδία του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ο Λεονάρντο κατασκευάζει διάφορες εφευρέσεις τις οποίες "δοκιμάζει" πάντα με τη βοήθεια ή πάνω στον κακόμοιρο βοηθό του, τον Ντούμπλεξ-Τρίπλεξ. Βασικό μοτίβο των ιστοριών αποτελούν και οι προσπάθειες του Λεονάρντο να ξυπνήσει κάθε φορά τον υπναρά βοηθό του, ώστε "να υπηρετήσει την επιστήμη". Άλλοι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι η οικιακή βοηθός Μαντζουράνα, ο γάτος και ο ποντικός του σπιτιού καθώς και μια νεκροκεφαλή που κάνει διάφορα σχόλια.
Λέων ο Χαλκηδόνος

Βιογραφία

Ο Λέων αναφέρεται για πρώτη φορά το 1082, όταν καταδίκασε δημοσίως, μετά από μια σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη εκείνη την χρονιά, τον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό (1081-1118) και τον αδελφό του Ισαάκιο για την εκποίηση εκκλησιαστικών θησαυρών προκειμένου να χρηματοδοτηθουν οι πόλεμοι εναντίον των Νορμανδών. Σε επιστολή του προς τον Αλέξιο κατηγόρησε τον πατριάρχη Ευστράτιο και ζητούσε την καθαίρεσή του και την αντικατάστασή του από τον πρώην πατριάρχη Κοσμά, καθώς και την διεξαγωγή επίσημης έρευνας, για να διερευνηθούν οι συνεισφορές των ιδρυτών των μονών και να διαπιστωθεί τι θα πρέπει να επιστραφεί.
Η αντίδραση του Λέοντα ανάγκασε τον αυτοκράτορα να υποχωρήσει προσωρινά το 1082, αλλά η επανάληψη της εκποίησης λίγο αργότερα και η έλλειψη αντίστασης από πλευράς του πατριάρχη Νικολάου Γ΄, οδήγησε τον Λέοντα και άλλους επιφανείς επισκόπους να διακόψουν την κοινωνία με το Πατριαρχείο το 1084. Το 1085, όταν ο Αλέξιος επιχείρησε να χρησιμοποιήσει ξανά τους θησαυρούς της Εκκλησίας, αυτή τη φορά για να χρηματοδοτήσει εκστρατείες κατά των Πετσενέγων, ο Λέων άσκησε εκ νέου κριτική. Το 1086, ο αυτοκράτορας συγκάλεσε σύνοδο που τον καταδίκασε για την άρνησή του να δεχθεί το αυτοκρατορικό διάταγμα. Σύμφωνα με τοπική παράδοση, το ίδιο έτος, ο Γεώργιος Παλαιολόγος, αφού ηττήθηκε από τους Πετσενέγους, ως εκ θαύματος σώθηκε από τον Λέοντα, που του έδωσε ένα άλογο και τον φυγάδευσε ηρωικά.
Το 1094 ο Λέων έστειλε επιστολή στον Νικόλαο Αδριανουπόλεως, το περιεχόμενο της οποίας θεωρήθηκε αντίθετο με τις διδασκαλίες των Πατέρων για την προσκύνηση των εικόνων. Αυτό οδήγησε τον Αλέξιο να συγκαλέσει σύνοδο στο Παλάτι των Βλαχερνών για να συζητήσει τα της λατρείας και να δώσει τέλος στη διαμάχη του Λέοντος. Σε αυτήν ο Λέων καταδικάστηκε ομόφωνα και εξορίστηκε στην Σωζόπολη, στην Μαύρη Θάλασσα, όπου οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν σαν άγιο. Ο Αλέξιος, αν και παρέμενε σκληρός και αδιάλλακτος, έστειλε οδηγίες για να κάνουν τη ζωή του όσο το δυνατόν πιο άνετη. Αργότερα συμφιλιώθηκε με το Πατριαρχείο, αποδεχόμενος την χρήση εκκλησιαστικών θησαυρών για στρατιωτικούς σκοπούς.

Περιγραφή

Μόνο δύο είναι οι αναφορές που γίνονται για το πρόσωπό του, και οι δύο από το έργο της Άννας Κομνηνής, κόρης του Αλεξίου. Σύμφωνα με αυτήν, "[ο Λέων] ήταν άνθρωπος πολύ σοφός ή λόγιος, παρά το γεγονός ότι είχε την πρακτική αρετή, όμως ο χαρακτήρας του ήταν τραχύς και απότομος" και "ο άνθρωπος που διατύπωσε τη γνώμη του, ένας αληθινός αρχιεπίσκοπος, αλλά και απλός στη νοοτροπία, μερικές φορές έδειχνε ενθουσιασμό που δεν βασιζόταν στη γνώση. Επίσης, δεν είχε επαρκή γνώση των Ιερών Κανόνων."
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1957-58

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών (σήμερα Ευρωλίγκα ανδρών), της περιόδου 1957-58 ήταν η πρώτη διοργάνωση του συγκεκριμένου διασυλλογικού θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή 24 ομάδων, από τις οποίες στον 2ο γύρο προκρίθηκαν οι οκτώ, χωρίς να δώσουν αγώνα. Οι αγώνες έγιναν κατά το χρονικό διάστημα από 1 Μαρτίου 1958 έως και 15 Ιουλίου 1958.
Το ζευγάρι του Τελικού αποτέλεσαν η τότε σοβιετική ΑΣΚ Ρίγα από τη σημερινή Λετονία και η βουλγαρική Ακαντέμικ Σόφιας.
Στην πορεία τους προς τον Τελικό, οι δυο ομάδες είχαν αποκλείσει αντίστοιχα, η πρώτη το Πανεπιστήμιο Βερολίνου (έχασε με 86-85 στη Γερμανία και νίκησε 91-56 στον επαναληπτικό), τη Λέγκια Βαρσοβίας (90-69 στη Λετονία και έχασε με 63-61 στη ρεβάνς) και τη Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς αγώνα και η δεύτερη τις Αλέπ (84-58, 73-43), Ολύμπια Λιουμπλιάνας (81-80, 80-64), Σ.Σ.Α. Βουκουρεστίου (70-64 εντός έδρας και ήττα με 78-77 στη Ρουμανία) και Χόνβεντ, με 89-87 στη Βουδαπέστη και 76-64.
Απώθηση (ψυχανάλυση)

Η απώθηση αποτελεί την πιο βασική άμυνα υψηλότερης τάξης που επιτρέπει στο άτομο να παραπέμψει (απωθήσει) στο ασυνείδητο ενορμήσεις που του προκαλούν αναστάτωση και απειλούν την ακεραιότητά του. Αποτελεί όχι απλά ένα μηχανισμό άμυνας αλλά τον στόχο όλων των μηχανισμών.

Η λειτουργία της απώθησης

Η Απώθηση θέτει εκτός συνείδησης τις ενορμήσεις που θεωρούνται επικίνδυνες. Αυτές μπορεί να είναι φαντασιώσεις, συγκινήσεις, μνήμες και εικόνες. Οι απωθημένες ενορμήσεις δεν χάνονται αλλά τείνουν να αναδυθούν στο Εγώ όταν το άτομο κοιμάται, όταν έχει καταναλώνει αλκοόλ ή βρίσκεται υπό την επίδραση ουσιών. Το Εγώ βρίσκεται σε συνεχή πάλη για να κρατήσει τις ενορμήσεις απωθημένες και αυτή η συνεχής προσπάθεια ονομάζεται αντικάθεξη. Σύμφωνα με την Άννα Φρόυντ, η Απώθηση αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό άμυνας, γιατί μπορεί άμεσα, με μια μόνο προσπάθεια, να υποτάξει πολύ ισχυρές ενορμήσεις, τις οποίες αδυνατούν να ελέγξουν οι άλλοι μηχανισμοί άμυνας, ενώ η ενέργεια της αντικάθεξης τις διατηρεί μακρυά από το Εγώ. Αποτέλεσμα της απώθησης μπορεί να είναι καθημερινά γεγονότα όπως η τάση να ξεχνάει το άτομο ονόματα, συναντήσεις, περιστατικά που θεωρεί ανεπιθύμητα αλλά και τα συναισθήματα ή τις σκέψεις που τα συνοδεύουν.Αυτό το γνώρισμα  την διαχωρίζει από την άρνηση που προφυλάσσει κυρίως από την εξωτερική πραγματικότητα.

Φάσεις της απώθησης

Σύμφωνα με τον Φρόυντ, η απώθηση περιλαμβάνει τρεις φάσεις. Αρχικά, συντελείται η "πρωταρχική απώθηση" που ασκείται σε ό,τι προκαλεί την ενόρμηση, σήματα ή εκπροσώπους τα οποία δεν έχουν πρόσβαση στη συνείδηση. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένας πρώτος ασυνείδητος πυρήνας που λειτουργεί ως πόλος έλξης για άλλα στοιχεία που πρέπει να απωθηθούν. Στη δεύτερη φάση, που προϋποθέτει την πρώτη, τα ανώτερα ψυχικά συστήματα προσθέτουν στην προηγούμενη λειτουργία μια άπωση των στοιχείων που πρέπει να απωθηθούν. Η τρίτη φάση περιλαμβάνει την προσπάθεια επιστροφής των απωθημένων ενορμήσεων με τη μορφή ονείρων, συμπτωμάτων κλπ

Πότε η απώθηση δημιουργεί προβλήματα

Η απώθηση των ανεπιθύμητων ενορμήσεων αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα στην ψυχική εξέλιξη του ατόμου. Ωστόσο, συμπαρασύρει κι αποσυνδέει από τη συνείδηση σκέψεις και συναισθήματα και φτωχαίνει την προσωπικότητα του ατόμου. Η υπερβολική επιστράτευση αυτής της άμυνας, σε συνδυασμό με άλλους μηχανισμούς, συναντάται σε νευρώσεις και κυριώς στην υστερία, ενώ είναι πιθανόν να οδηγήσει σε ψυχοσωματικές ασθένειες.

Η αντίρρηση του Jung

Σύμφωνα με τον Jung, ορισμένες φορές το άτομο μπορεί να οδηγηθεί στην Απώθηση συνειδητά και να προχωρήσει στην απώθηση σκέψεων, συναισθημάτων, διαισθήσεων, αισθήσεων, επιθυμιών και αναγκών όχι από φόβο ή δειλία, αλλά από έλλογη αντιμετώπιση των προβλημάτων που του δημιουργούν. Αυτή τη λειτουργία την ονόμασε καταπίεση σε αντιδιαστολή με τη φροϋδική απώθηση.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1960

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1960 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Τατόι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κοντός του Πανελληνίου ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε η ΑΕΚ με επικεφαλής τον Γεώργιο Παπαβασιλείου.

Περιφερειακοί

Προηγήθηκαν, στις 21 Φεβρουαρίου, οι τελικοί περιφερειακοί αγώνες ανωμάλου δρόμου Βορρά και Νότου, από τους οποίους οι νικητές μαζί με τους καλύτερους των επαρχιών προκρίθηκαν στην τελική φάση.
Αντάνας Σμετόνα

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο Σμετόνα γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου (Π.Η. 28 Ιουλίου) 1874 στο χωριό Ουζουλένις του κυβερνείου Κόβνο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας γόνος μιας οικογένειας αγροτών που ήταν πρώην υπηρέτες στο αρχοντικό Ταουγιέναϊ, το οποίο ανήκε στην οικογένεια Ράντζιβιλ. Ο ερευνητής Καζιμιέρας Γκασπαραβίτσιους θεωρεί τον Σμετόνα απόγονο ενός Λαυρέντιου, ο οποίος γεννήθηκε γύρω στο 1695 και ζούσε κοντά στη Ραγκούβα. Ο Σμετόνα ήταν το όγδοο από τα εννέα παιδιά των γονιών του. Οι γονείς του ήταν εργατικοί άνθρωποι που κατάφεραν να διπλασιάσουν τα 5 εκτάρια που κληροδότησαν. Ο πατέρας του ήταν αγράμματος.
Εθνόσημο του Μπαχρέιν

Το έμβλημα του Μπαχρέιν (αραβικά شعار البحرين) σχεδιάστηκε στη δεκαετία του 1930 από τον Βρετανό Τσαρλς Μπέλγκρεϊβ, σύμβουλο του τότε Εμίρη του Μπαχρέιν. Στο έμβλημα περιέχεται το ίδιο σχέδιο με αυτό που εικονίζεται στη Σημαία του Μπαχρέιν, μέσα σε έναν θυρεό στο κέντρο, με το θυρεό να περιβάλλεται από ερυθρές και λευκές γιρλάντες που το τυλίγουν. Τα πέντε λευκά οδοντωτά σχήματα συμβολίζουν τους Πέντε Στύλους του Ισλάμ.