google/wiki40b huggingface dataset:
Metalcore

Χαρακτηριστικά

Το metalcore συνδυάζει στοιχεία του πανκ και του χέβι μέταλ, όντας διαφορετικό από το crossover thrash λόγω της έντονης χρήσης διπλών μπάσων τυμπάνων. Συνδυάζει τα ουρλιαχτά στα φωνητικά και τα κοφτά ριφ κιθάρας του hardcore, με πιο δεμένη μουσικότητα και τα χαμηλά κουρδίσματα στις κιθάρες, όπως συμβαίνει και στο death metal. Πολλά συγκροτήματα χρησιμοποιούν καθαρά φωνητικά, ιδιαίτερα στα ρεφρέν, ενώ οι στίχοι ποικίλουν από το κοινωνικοπολιτικό στυλ του πανκ σε θέματα όπως η αγάπη, η θρησκεία, η ψυχολογική κατάσταση, κ.α.. Σε αντίθεση με το ακραίο metal, το metalcore τείνει να παρουσιάζει πιο θετικούς στίχους και λιγότερο βίαιο στιχουργικό περιεχόμενο.

Ιστορία του είδους

Ο συνδυασμός του metal και του punk εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του '80 σε thrash metal συγκροτήματα όπως οι Anthrax, οι Overkill και οι Slayer. Πιο καθαρό ηχητικό αποτέλεσμα ήλθε με το crossover thrash, με συγκροτήματα όπως οι Suicidal Tendencies, Sick of It All και Agnostic Front, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του '90 ένα νέο κύμα συγκροτημάτων με ακόμη περισσότερες επιρροές από το heavy metal ήλθε, με ονόματα όπως οι Snapcase, Hatebreed και Earth Crisis. Παράλληλα, συγκροτήματα όπως οι Sepultura και οι Pantera πειραματίστηκαν με hardcore στοιχεία, καλλιεργώντας το έδαφος για την δημιουργία του metalcore.
Πρώτος δίσκος του είδους θεωρείται το "Destroy the Machines" των Earth Crisis, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας, η παρακμή του Nu metal είχε οδηγήσει σε εμπορική πτώση της σκληρής μουσικής. Το metalcore αναδείχθηκε στο εμπορικότερο είδος του metal εκείνη την περίοδο, παρά το γεγονός ότι τα συγκροτήματα του δεν έλαβαν ανάλογη ανταπόκριση από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Ονόματα όπως οι Killswitch Engage, Bleeding Through, Unearth και God Forbid γνώρισαν επιτυχία βασίζοντας τον ήχο τους στο metalcore αλλά προσθέτοντας καθαρά φωνητικά στα ρεφρέν.
Οι Killswitch Engage αποτέλεσαν ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα του είδους, με την επιτυχία τους να οδηγεί σε πολλούς μιμητές, οι οποίοι αποσκοπούσαν στην εμπορική επιτυχία, με σχήματα όπως οι Bullet for my Valentine και Avenged Sevenfold να κάνουν την εμφάνιση τους χρησιμοποιώντας ποπ και emo στοιχεία.

Melodic metalcore

Το μελωδικό metalcore περιέχει στοιχεία μελωδικού death metal, κυρίως με την χρήση φωνητικών του death metal, τα οποία διακόπτονται από καθαρά φωνητικά, αρμονικές κιθάρες και hardcore σπασίματα. Κύριοι εκπρόσωποι του είδους είναι οι All That Remains και As I Lay Dying.

Mathcore

Το είδος αναπτύχθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90 με κύριους εκπροσώπους τους Converge, Botch και The Dillinger Escape Plan. Χαρακτηρίζεται από αυξημένη ταχύτητα, τεχνικά ριφ και πολυσύνθετες συνθέσεις.

Deathcore

Χαρακτηρίζεται από τον συνδυασμό του metalcore με το death metal και περιέχει ακραία ριφ και blast-beat. Συγκροτήματα του είδους είναι οι Suicide Silence, Whitechapel, Knights of the Abyss, Carnifex και Chelsea Grin.

Nintendocore

Το Nintendocore συνδυάζει το metalcore, το hardcore και το thrash metal με ήχους από βιντεοπαιχνίδια, συνθεσάιζερ και μουσική 8-bit. Εκπρόσωποι του είδους είναι οι Megas και Horse the Band.
795 Φίνι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Φίνι εκτιμάται σε 74,66 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό του είναι 0,042. Ο Φίνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 38,5 λεπτά.
Καμπινέ Κομαρά

Καριέρα

Γεννήθηκε στο Κανκάν και κατάγεται από τη φυλή Μανινκά (Maninka) από την εσωτερική περιοχή της Άνω Γουινέας και επεδίωξε να κάνει σπουδές στην πρωτεύουσα, Κόνακρι. Το 1973 ο Κομαρά απέκτησε πτυχίο στο μάνατζμεντ από την Ανωτάτη Σχολή Διοίκησης (école supérieure d'administration) στην πρωτεύουσα. Στη συνέχεια έκανε σπουδές στο Institut supérieur des affaires (ISA) στο Παρίσι, στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο, στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Ρενς (École supérieure de commerce de Rennes) και στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τραπεζικός στην Crédit Suisse της Ζυρίχης, το 1975. Σύντομα αναρριχήθηκε σε κυβερνητικά πόστα και το 1990 διορίστηκε αρμόδιος για τον οικονομικό σχεδιασμό και τη συνεργασία στο συμβούλιο CTRN.  Υπηρέτησε επίσης ως βοηθός διευθυντή προσωπικού στην Εταιρεία Βωξίτη της Γουινέας (Compagnie des Bauxites de Guinée ή CBG) Έπειτα έγινε διευθυντής της Εταιρείας Αλουμίνας της Γουινέας (ACG-Fria). Την περίοδο αυτή σύμφωνα με κάποια πηγή επιδεινώθηκαν οι σχέσεις του με τον πρόεδρο Κοντέ της Γουινέας. Την περίοδο 1995-2008, ήταν ανώτατος διευθυντής για τα εγχειρήματα και τις διοικητικές υπηρεσίες στην Αφρικανική Τράπεζα Εισαγωγών-Εξαγωγών στο Κάιρο (Afreximbank), οργανισμό που είναι αφιερωμένος στην προώθηση του εμπορίου ανά την Αφρική.

Απεργίες 2007

Στη διάρκεια της γενικής απεργίας του 2007 ορίστηκε από τη συνδικαλιστική ένωση της Αντιπολίτευσης ως ένας από τους 4 επιθυμητούς υποψηφίους για την πρωθυπουργία της χώρας. Λίγο αργότερα, ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Λανσάνα Κουγιατέ. Την περίοδο εκείνη περιγραφόταν ως "ακομμάτιστος τεχνοκράτης".

Πρωθυπουργός

Έπειτα από το πραξικόπημα που ακολούθησε το θάνατο του προέδρου Λανσάνα Κοντέ, το Δεκέμβριο του 2008, το Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη, υπό τον αυτοανακηρυχθέντα πρόεδρο Μουσά Νταντίς Καμαρά υποσχέθηκε να ορίσει έναν μη στρατιωτικό για πρωθυπουργό. Σε ειδική δήλωση, τα καθήκοντα του πρωθυπουργού περιγράφονταν ως εξής:
Αρμόδιος για το συντονισμό και την απόδοση κατευθυντήριων γραμμών στην κυβερνητική δράση. Είναι υπόλογος στον πρόεδρο για την ομαλή λειτουργία της κυβέρνησης. Σε συνεργασία με τον Πρόεδρο, ο Πρωθυπουργός αποφασίζει ποια θα είναι τα μέλη της κυβέρνησης, τα οποία επίσης μπορεί να διοριστούν με βάση κάποια ιεραρχία. Είναι πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου στη θέση του Αρχηγού κράτους. Ο Πρωθυπουργός διορίζει τους δημοσίους υπαλλήλους και κατευθύνει την κυβέρνηση μέσω εξουσιοδότησης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να εκπροσωπεί τον Αρχηγό Κράτους σε τοπικές, περιφερειακές και διεθνείς συναντήσεις. Είναι επίσης υπεύθυνος για τη συντήρηση του πολιτικού και κοινωνικού διαλόγου."
Ο διορισμός του Κομαρά στην πρωθυπουργία ανακοινώθηκε στο κρατικό ραδιόφωνο, στις 30 Δεκεμβρίου 2008. Σε δήλωση του Κομαρά, γνωστοποιήθηκε η αποδοχή του διορισμού του από τον ίδιο. Με ειδική πτήση ο νεοδιορισθείς πρωθυπουργός έφτασε από το Κάιρο στο Κόνακρι μέσω Παρισιού και Ντακάρ. Η επίσημη ορκωμοσία της κυβέρνησής του έγινε στις 2 Ιανουαρίου του 2009.
Τον Ιανουάριο του 2010 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Ζαν-Μαρί Ντορέ.
Ελενόπολις (Βιθυνία)

Ιστορία

Η πόλη παραδοσιακά θεωρείται ως η γενέτειρα της Αγίας Ελένης. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 6ου αιώνα Προκόπιο, ο Κωνσταντίνος ο Μέγας μετονόμασε το Δρέπανον σε Ελενόπολιν, για να τιμήσει τη γενέτειρα της μητέρας του Ελένης. Ωστόσο, θεωρείται πιθανό η συγκεκριμένη ονομασία να τιμούσε απλώς την ίδια, χωρίς να έχει κάποια σχέση με την γενέτειρά της. Ο Κωνσταντίνος ανήγειρε, επίσης, εκκλησία εντός της πόλης προς τιμήν του μάρτυρα Αγίου Λουκιανού. Σύντομα, η σημασία της μεγάλωσε, ενώ ο Κωνσταντίνος έζησε για αρκετό καιρό εκεί, προς το τέλος της ζωής του.
Κοντά σε αυτήν βρίσκονταν ιαματικές πηγές, ιδιαιτέρως γνωστές, που πιθανώς να ήταν εκείνες του Τερμάλ, κοντά στην Γιάλοβα. Ο Ιουστινιανός Α΄ ανήγειρε εκεί υδραγωγείο, λουτρά, καθώς και άλλα μνημεία. Ουδέποτε φαίνεται να γνώρισε ακμή, με αποτέλεσμα να είναι γνωστή και ως Ελεεινή Πόλις.

Εκκλησιαστική ιστορία

Η επισκοπική έδρα της Ελενόπολης Βιθυνίας υπαγόταν στη Μητρόπολη Νικομηδείας.
Ο Λεκιέν αναφέρει εννέα εκ των επισκόπων της. Ο Μακρίνος, ο πρώτος εξ'αυτών, φέρεται να μετείχε στην Σύνοδο της Νίκαιας (325), ωστόσο το όνομά του δεν αναφέρεται στον αυθεντικό κατάλογο των συμμετεχόντων της συνόδου. Περί το 400, η επισκοπή της Ελενόπολης είχε ως επικεφαλής τον Παλλάδιο Γαλατίας, φίλο και υπερασπιστή του Ιωάννη Χρυσοστόμου, και συγγραφέα της Historia Lausiaca. Ο τελευταίος γνωστός επίσκοπός της μετείχε στην Φωτιανή Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (879). Η Ελενόπολις αναφέρεται στις Notitiae Episcopatuum έως τον δωδέκατο και δέκατο τρίτο αιώνα. 
Η Ελενόπολις Βιθυνίας περιλαμβάνεται στον κατάλογο των τιτουλάριων επισκοπών της Καθολικής Εκκλησίας.
1034 Μοτσαρτία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μοτσαρτίας εκτιμάται σε 8,08 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,357. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μοτσαρτία γύρω από τον εαυτό της.
Μίχαελ Στίφελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1486 και από νωρίς εισήλθε στο χριστιανικό μοναχικό Τάγμα των Αυγουστίνων (των Δομινικανών). Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του Μαρτίνου Λούθηρου και γενικά της Μεταρρύθμισης εξ αιτίας της οποίας υπέστh πολλές διώξεις με συνέπεια να καταφύγει στη Πρωσία υπό την προστασία του Αυτοκράτορα Καρόλου Κουίντου όπου και του δόθηκαν έδρες διδασκαλίας Θρησκευτικών και Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κένιξμπουργκ. Αργότερα δε ανέλαβε να διδάσκει μαθηματικά και στο Πανεπιστήμιο της Ιένας.
Ο Στίφελ ασχολήθηκε με τα πολυώνυμα και είναι ο πρώτος μαθηματικός που εισήγαγε τα γράμματα ως σύμβολα αγνώστων στις αλγεβρικές παραστάσεις, καθώς επίσης και πρόδρομος του Τζον Νάπιερ στην ανακάλυψη των λογαρίθμων και στην εκπόνηση πρώιμων λογαριθμικών πινάκων. Μάλιστα τους αρνητικούς αριθμούς τους ονομάτιζε "παράλογους".
Από τα σημαντικότερα των έργων του είναι το «Arithmetica Integra», (= αριθμητική ολοκλήρωση),  που εξέδωσε στη Νυρεμβέργη το 1504.
Εκτός των άλλων όμως παρασυρόμενος από τα ρεύματα της εποχής του ασχολήθηκε και με την εσχατολογία προσπαθώντας με αλγεβρικά στοιχεία από την Αποκάλυψη του Ιωάννη να προσδιορίσει χρονικά  την επερχόμενη συντέλεια του κόσμου. Επί τούτου εξέδωσε ειδική μελέτη, την  «Αποκάλυψη εξ αποκαλύψεως» στην οποία προσδιόρισε την 19η Οκτωβρίου του 1533 ως Ημέρα της Κρίσεως, ενσπείροντας ένα γενικότερο φόβο και τρόμο. Όταν όμως παρήλθε η ημερομηνία αυτή χωρίς τίποτε το αξιοσημείωτο ο μεν κόσμος πανηγύριζε ενώ ο Στίφελ δεν τόλμησε ξανά να δημοσιοποιήσει άλλες σχετικές έρευνες ή σκέψεις του.
Ο Στίφελ πέθανε στην Ιένα το 1567.
Κλίμακα Υπολογισμού Φόρου Εισοδήματος (Ελλάδα)

Η θεωρία της Δημόσιας Οικονομικής έχει διατυπώσει ορισμένους κανόνες τους οποίους πρέπει η Πολιτεία να τηρεί κατά την επιβολή της φορολογίας. Οι κανόνες αυτοί διαιρούνται συνήθως σε πολιτικούς και νομικούς. Από αυτούς οι πολιτικοί κανόνες που διέπουν την φορολογία υποδιαιρούνται σε οικονομικούς και δημοσιονομικούς.

Καμπύλη Λάφφερ

Ο Λάφφερ ήθελε να εξηγήσει στους φοιτητές τους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, πως, όταν το Κράτος αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές δεν αποκομίζει απαραίτητα και ανάλογα έσοδα. Κάθε αύξηση των φόρων οδηγεί, πράγματι, μερικούς φορολογουμένους σε επιβράδυνση της δραστηριότητάς τους, άλλους στη διεξαγωγή μαύρης αγοράς κι άλλους στη νόμιμη ή παράνομη φοροδιαφυγή. Τελικά, ένας φόρος 100% αποφέρει στο κράτος 0%, γιατί κάθε ιδιωτική δραστηριότητα διακόπτεται. Με το Λάφφερ, η αντιφορολογική εξέγερση έγινε σεβαστή κι από τους διανοούμενους.
Το πιο σημαντικό είναι να βρει κανείς σε ποιο ποσοστό ο φόρος εισοδήματος επηρεάζει την παραγωγικότητα, σε σημείο που να μειώνεται αισθητά η εθνική παραγωγή και τα έσοδα του Κράτους
Με την εφαρμογή της θεωρίας του Άρθρουρ Λάφφερ η αμερικανική κυβέρνηση το έτος 1983 μείωσε το ανώτατο ποσοστό των ομοσπονδιακών φόρων εισοδήματος κατά 28,57% και η πολιτεία της Καλιφόρνιας το ίδιο έτος κατήργησε το φόρο της κληρονομιάς για να αποφύγει πρόσθετα και την αντιφορολογική εξέγερση. Μετά την Καλιφόρνια ακολούθησαν και οι μεγάλοι Δήμοι..

Δημοσιονομικοί κανόνες

Ο φόρος πρέπει να βεβαιώνεται και να εισπράττεται κατά τρόπον που επιφέρει την ολιγότερη δυνατή ενόχληση στους πολίτες. Γι΄ αυτό δεν πρέπει να γίνεται υπερβολικά οχληρή κάθε έρευνα των οικονομικών συνθήκων του φορολογομένου με προκλητικούς εξονυχιστικούς ελέγχους, οπότε προκαλείται ψυχολογική αντίδραση των φορολογουμένων και μείωση της απόδοσης του φόρου.

Έλλειψη ειδικού ανταλλάγματος

Η κοινωνία υπακούει σε μια προοδευτική πορεία, σχεδόν βιολογική, για να συγκρατήσει τελικά μόνο τους νόμους που προσαρμόζονται στο κοινό καλό
Έναντι της καταβολής του φόρου, η Πολιτεία δεν παρέχει στον καταβάλλοντα τον φόρον κάποιο ειδικό αντάλλαγμα. Αυτό ακριβώς διαφοροποιεί τον φόρο από το τέλος. Το τέλος καταβάλλεται σε αντάλλαγμα ειδικών υπηρεσιών που παρέχονται από την Πολιτεία και αποσκοπεί συνήθως στη κάλυψη δαπανών της Πολιτείας μέσω των ειδικών υπηρεσιών π.χ. τέλος χαρτοσήμου ή εκπαιδευτικά τέλη κλπ. Ο φόρος καταβάλλεται για να ικανοποιηθούν οι κρατικοί σκοποί για να λειτουργήσουν δηλαδή οι δημόσιες υπηρεσίες. Ωστόσο η εξυπηρέτηση που παρέχεται μέσω των δημοσίων υπηρεσιών στον φορολογούμενο όσον και σε όλους τους διαβιούντες στην Πολιτεία δεν αποτελεί ειδικό αντάλλαγμα, αλλά είναι παροχή γενικής φύσης που ταυτίζεται με την λειτουργία της Πολιτείας.
Γλώσσα Καλαμπάρι

Η Καλαμπάρι είναι γλώσσα Ιτζάου της Νιγηρίας που ομιλείται στις πολιτείες Μπαγιέλσα και Ρίβερς. Οι τρεις διάλεκτοι στις οποίες διακρίνεται είναι αμοιβαία κατανοητές. Η διάλεκτος Καλαμπάρι (τα ίδια τα Καλαμπάρι) είναι μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες ποικιλίες των Ιτζάου, και ως εκ τούτου είναι συχνά χρησιμοποιείται ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των γλωσσών Ιτζάου στη γλωσσική βιβλιογραφία.
Το 2005 η γλώσσα ομιλούταν από 258.000 ανθρώπους, και απειλούταν με εξαφάνιση, κυρίως λόγω της μαζικής μετεγκατάστασης που λάμβανε χώρα στην περιοχή λόγω της ανάπτυξης της Νιγηριακής βιομηχανίας πετρελαίου στη περιοχή του Πορτ Χάρκουρτ."
Η γλώσσα Καλαμπάρι έγινε η βάση της Μπερμπίς, μια Κρεολική Ολλανδική γλώσσα που ομιλείται στην Ανατολική Γουιάνα.
Μερικές λέξεις της γλώσσας Καλαμπάρι έχουν προταθεί για χρήση σε μερικούς σχετικούς τεχνολογικούς όρους.
Αυτοκίνητα (ταινία)

Υπόθεση

Ο Κεραυνός Μακουίν, ανερχόμενο αγωνιστικό αυτοκίνητο αποφασισμένο να πετύχει, θα ανακαλύψει τελικά ότι η ζωή είναι το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Καθώς διασχίζει τη χώρα για να πάει στον μεγάλο αυτοκινητιστικό αγώνα για το Κύπελλο Πίστον στην Καλιφόρνια, ο Μακουίν καταλήγει κατά λάθος στην ήσυχη, μικρή και ξεχασμένη πόλη "Τα Μπουζί της Ωραίας Ελένης" ή αλλιώς "Route 66". Εκεί θα γνωρίσει τους ασυνήθιστους χαρακτήρες της: τον Δρ. Χάτσον, o οποίος είναι δήμαρχος της περιοχής, και πρώην αγωνιστικό αυτοκίνητο αφού έχει στην κατοχή του 3 Κύπελλα Piston, τη Σάλι Καρέρα που είναι ιδιοκτήτρια ενός και μοναδικού πανδοχείου και τον Μπάρμπα, ένα σκουριασμένο γερανό, οι οποίοι θα τον βοηθήσουν να καταλάβει ότι υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή από τα τρόπαια, τη δόξα και τη χορηγία.

Παραγωγή

Το πρωτότυπο σενάριο και κάποια από τα αρχικά σχέδια και χαρακτήρες άρχισε παραγωγή το 1998 και οι παραγωγοί συμφωνησαν ότι το Αυτοκίνητα θα ήταν η επόμενη ταινία που θα υλοποιηθεί μετά την ταινία Ζουζούνια (A Bug's Life) και θα κυκλοφορούσε στις αρχές του 1999, συγκεκριμένα τον Ιούνιο. Ωστόσο, η ταινία δεν προχώρησε στην παραγωγή και αντί αυτής υλοποιήθηκε το Toy Story 2. Αργότερα, το πρότζεκτ Αυτοκίνητα επέστρεψε με μεγάλες σεναριακές αλλαγές.
Το 2001, ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν Route 66, αλλά το 2002 ο τίτλος άλλαξε ώστε να αποφευχθεί ο πιθανός συσχετισμός της ταινίας με την ομότιτλη τηλεοπτική σειρά του 1960.

Box office

O προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 120.000.000 δολάρια. Έκανε άνοιγμα στην 1η θέση με 60,1 εκατομμύρια δολάρια, ενώ συνολικά απέφερε 244 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office. Τα έσοδα της ταινίας παγκοσμίως έφτασαν τα 461,9 εκατομμύρια δολάρια.
Σάξονες της Τρανσυλβανίας

Οι Σάξονες της Τρανσυλβανίας (γερμανικά: Siebenbürger Sachsen; ρουμανικά: Sași) είναι μία από τις εθνικές μειονότητες της Ρουμανίας. Παραδοσιακά ανήκουν στην λουθηρανική εκκλησία και σημαντικές πόλεις τους υπήρξαν το Σιμπίου, το Μπρασόβ και η Σιγκισοάρα στη νότια Τρανσυλβανία που ακόμη διατηρούν στοιχεία σαξονικής αρχιτεκτονικής.
Είναι απόγονοι των Σαξόνων που μετανάστευσαν στην Τρανσυλβανία στα μέσα του 12ου αιώνα αν και πλέον σήμερα δεν απομένουν παρά μερικές χιλιάδες μετά τη μαζική φυγή τους που ακολούθησε την κατάρρευση του καθεστώτος του Τσαουσέσκου μεταξύ 1989 και 1990. Στην περιοχή πλέον διαμένει μια πλειοψηφία Ρομά. Σάξονας της Τρανσυλβανίας είναι ο πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Κλάους Γιοχάνις.
Κοσκινάς Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Κοσκινάς βρίσκεται ανατολικά του χείμαρρου Γιδομανδρίτη που καταλήγει στον Εύηνο ποταμό και δυτικά από το χωριό Δρυμώνα σε περιοχή που χαρακτηριστικό της είναι οι καλλιέργειες δημητριακών και τα πολλά νερά. Απέχει 44,5 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Θέρμο και 5 χλμ. Δ. από τον Δρυμώνα. Αξιοθέατα της περιοχής είναι ο  νερόμυλος και η επιβλητική ρεματιά με τα τρεχούμενα νερά. Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 να προσαρτάται στο δήμο Αμβρακίας με το ΦΕΚ 32Α-08/12/1845. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Δρυμώνα, τον Άνω Δρυμώνα και την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Δρυμώνος που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.
Ρίτσαρντ Ντρέιφους

Βιογραφία

Η πορεία του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '60 όταν συμμετείχε ως κομπάρσος στην ταινία Η Κοιλάδα με τις Κούκλες (Valley of the Dolls). Έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα με την συμμετοχή του στην ταινία του Τζορτζ Λούκας Νεανικά Συνθήματα (American Graffiti, 1973). Έπειτα πρωταγωνίστησε στις ταινίες Τα σαγόνια του καρχαρία (Jaws, 1975), Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου (Close Encounters of the Third Kind, 1977) του Στίβεν Σπίλμπεργκ. To 1977 βραβεύτηκε με όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του Χέρμπερτ Ρος Το Κορίτσι του Αποχαιρετισμού (The Goodbye Girl, 1977) βασισμένο σε θεατρικό του Νιλ Σάιμον. Συνέχισε την επιτυχημένη του πορεία κατά τη δεκαετία του '80 με τις ταινίες Επιτέλους Είναι η Ζωή Μου (Whose Life Is It Anyway?, 1981), Οι Κοριοί (Stakeout, 1987) και Για Πάντα (Always, 1989). To 1995 έλαβε τη δεύτερή του υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Το Έπος του Κυρίου Χόλαντ (Mr. Holland's Opus) το οποίο έχασε από τον Νίκολας Κέιτζ για την ταινία Αφήνοντας το Λας Βέγκας (Leaving Las Vegas, 1995). Ο Ντρέιφους είναι επίσης βραβευμένος με Χρυσή Σφαίρα και BAFTA, ενώ το 2002 έλαβε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για καλύτερη ανδρική ερμηνεία σε τηλεταινία ή μίνι σειρά. Παντρεύτηκε τρεις φορές την πρώτη φορά με την παραγωγό και συγγραφέα Τζέρεμι Ρέιν από το 1983 μέχρι και το 1995 με την οποία απέκτησε 3 παιδιά.
Ερλ Τάπερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1907 στο Βερολίνο του Νιου Χαμσάιρ των ΗΠΑ. Μετά το τέλος του σχολείου του, ασχολήθηκε με τη διαρρύθμιση χώρων και την κηπουρική (φυτώρια) ως την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, οπότε η επιχείρησή του χρεοκόπησε. Στη συνέχεια εργάστηκε στην εταιρεία χημικών προϊόντων Ντιπόντ (DuPont).

Εφεύρεση των τάπερ

Χρησιμοποιώντας ανθεκτικά κομμάτια σκωρίας από πολυαιθυλένιο, τα οποία του είχαν δοθεί από την εταιρεία DuPont, ο Τάπερ καθάρισε τη σκουριά και την έκανε καλούπι, διαμορφώνοντάς την σε ελαφριά και άθραυστα δοχεία, φλιτζάνια, πιάτα και μπωλ. Κατασκεύασε ακόμα και αντιασφυξιογόνες μάσκες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη συνέχεια έφτιαξε καλύμματα που έκλειναν αεροστεγώς. 
Στη συνέχεια ίδρυσε την εταιρεία πλαστικών Tupperware Plastics Company το 1938. Εισήγαγε τα πλαστικά τάπερ σε καταστήματα το 1946. Γύρω στο 1948, ένωσε τις δυνάμεις του με την Μπράουνι Γουάιζ, η οποία ευθύνεται για την παρουσία των πλαστικών τάπερ στα σπίτια. Ήταν ο άνθρωπος που έπεισε τον Ερλ Τάπερ να αποσύρει τα πλαστικά από τα καταστήματα λιανικής πώλησης και να τα 
διαθέτει κατ' οίκον. Σύντομα τα "πάρτι" με τάπερ έγιναν πολύ δημοφιλή στις ΗΠΑ αλλά και στο εξωτερικό. Η έδρα της εταιρείας μεταφέρθηκε από τη Μασσαχουσέτη στο Ορλάντο. Το 1958 η Γουάιζ απολύθηκε μετά από πτώση στις πωλήσεις και έπειτα η εταιρεία πωλήθηκε από τον ίδιο τον Τάπερ για 16 εκατομμύρια δολάρια στη Rexall Drug (ονομάζεται Dart Industries από το 1969). Λίγο μετά, ο Τάπερ χώρισε από τη σύζυγό του και για να αποφύγει τη φορολογία, σταμάτησε να έχει αμερικανική υπηκοότητα. Ο εφευρέτης αγόρασε ένα νησί στην Κεντρική Αμερική. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου του 1983. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, έληξε το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που είχε για την εφεύρεση των πλαστικών τάπερ (Tupperware).
Αντρέ Μιραμπέλ

Βίος

Ο Αντρέ Μιραμπέλ γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου του 1900 στο Παρίσι. Σπούδασε στη Σορβόννη με καθηγητές τους Antoine Meillet, J. Vendryes και Γιάννη Ψυχάρη. Διορίστηκε στην πόλη Ρεμς ως καθηγητής. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Ανώτατων Σπουδών στο Παρίσι (École Pratique de Hautes Études) και στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών (1920-1924). Σπούδασε κλασικές γλώσσες, σανσκριτικά, εβραϊκά, και έμαθε αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, σλαβικά, ρουμανικά και τουρκικά. Στη συνέχεια διδάσκει στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (1925-1928) και παράλληλα ασχολείται με τα νεοελληνικά ιδιώματα των Κυκλάδων και της Πελοποννήσου. Το 1930 αναγορεύεται διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού. με τη διατριβή του που έχει ως θέμα της Études descriptive du parler maniote méridional (Περιγραφική μελέτη του ιδιώματος της Μέσα Μάνης). Με τον τίτλο του διδάκτορα διορίζεται καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών διαδεχόμενος τον Ψυχάρη.Το 1938 μετά την αποχώρηση του Hubert Pernot αναλαμβάνει τη διεύθυνση του Νεοελληνικού Ινστιτούτου του Παρισινού Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Με το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου επιστρατεύεται και περνάει στην Αγγλία όπου χάρη στη γλωσσομάθειά του βοήθησε την εξόριστη γαλλική κυβέρνηση στον τομέα της προπαγάνδας, για να επιστρέψει στη Γαλλία μετά το τέλος του πολέμου.
Από το 1957 εκλέγεται πρόεδρος της Γλωσσολογικής Εταιρείας Παρισίων και από το 1959 Πρόεδρος της Εταιρείας για την προώθηση των Ελληνικών Σπουδών στην Γαλλία. Το 1959 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1961 έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.Επίσης είχε τιμηθεί από το Ελληνικό κράτος με το παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος. Πέθανε το 1970 και ως Φιλέλληνας τάφηκε σύμφωνα με την επιθυμία του, σκεπασμένος με την ελληνική σημαία.

O Μιραμπέλ ως γλωσσολόγος

Ο Μιραμπέλ ξεκίνησε το έργο του ως ιστορικοσυγκριτικός γλωσσολόγος, αλλά στην πορεία ενημερωμένος από τον ευρωπαϊκό δομισμό ακολουθεί την νέα αυτή μεθοδολογία.

Μεταφραστικό έργο

Μεταφράζει νεοέλληνες πεζογράφους και ποιητές, όπως την Παναγία Γοργόνα του Στράτη Μυριβήλη (1957), Η φυλή των ανθρώπων του Θράση Καστανάκη (1962), του Γιάννη Κουτσοχέρα ποιήματα La marche des lys, Didot (1960). Προλογίζει τα μεταφρασμένα ποιήματα του Καβάφη (1958) και την Αλληλογραφία μεταξύ Πηνελόπης Δέλτα και G. Schluberger, (1962)
Εμμανουήλ Φεσσάς

Βιογραφικά στοιχεία

Eξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1935. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη γερουσιαστής Μεσσηνίας για τριετή θητεία.
Γιακ

Αναπαραγωγή

Σε μια περίοδο 23 ετών ζωής ένα σεξουαλικά ώριμο θηλυκό άτομο του συγκεκριμένου είδους μετά από περίοδο εγκυμοσύνης 258 ημερών γεννά περίπου ανά διετία ένα νεαρό γιακ.

Συμπεριφορά

Η έλλειψη τροφής στις ερημικές στέππες της κεντρικής Ασίας και των υψιπέδων του Θιβέτ εξαναγκάζει τα άγρια γιακ σε μεγάλες μετακινήσεις για εξεύρεση τροφής, ενώ τα καλοκαίρια κατεβαίνουν από τα υψίπεδα στις πεδιάδες για να εκμεταλλευτούν την άφθονη ποώδη βλάστηση, κυρίως λειχήνες και χόρτα. Κύριος εχθρός της αγέλης των άγριων και των εξημερωμένων γιακ είναι ο λύκος του Θιβέτ.