google/wiki40b huggingface dataset:
Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης

Ιστορία

Ιδρύεται το 1839 μετά από έρανο μεταξύ επιφανών Μυτιληνιών στο χώρο του «Μεγάλου Περιβολιού» και εγκαινιάζεται το 1841 ως Ελληνική Σχολή Μυτιλήνης. Το δύο πρώτα χρόνια δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης διδακτικού προσωπικού, το 1843 προσκαλείται από την Αθήνα ο Νικόλαος Αργυριάδης ως Γυμνασιάρχης που θα προσέφερε πολλά στο σχολείο μέχρι το 1847. Ακολουθούν ο Χριστόφορος Λαίλιος και ο λόγιος Γεώργιος- Αριστείδης Πάπης με μεγάλη προσφορά στο Γυμνάσιο και γενικότερα πνευματική κίνηση και ζωή της Μυτιλήνης. Με την παραίτηση του Γ. Αρ. Πάπη κλείνει η πρώτη περίοδος του Γυμνασίου (1840-1863). Το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης ήταν πλέον επανδρωμένο με το αναγκαίο διδακτικό προσωπικό, με επαρκή αριθμό μαθητών, με καλά εξοπλισμένη βιβλιοθήκη και με εργαστήριο φυσικών οργάνων ικανό για την σπουδή των φυσικών επιστημών. Το κτίριο του σχολείου θα πληγεί από τον καταστροφικό σεισμό του 1867. Κατά τα έτη 1886-1891 χτίστηκε το σημερινό νεοκλασικό κτίριο του Γυμνασίου, με εργαστήριο Φυσικής, αίθουσα τελετών, βιβλιοθήκη και Μουσείο, σε σχέδια του Λέσβιου αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή. Το νέο καλλιμάρμαρο κτίριο θα καλύψει έκταση 1.800 τ.μ. με ρυθμό δωρικό στο ισόγειο και ιωνικό στον πάνω όροφο. Μετά την απελευθέρωση της Λέσβου από τους Τούρκους, το 1913 το Γυμνάσιο χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο καθώς και στην περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας.
Υδάτινη πηγή

Η Υδάτινη πηγή είναι μία συγκεντρωμένη εκροή υπόγειου νερού που εμφανίζεται στην επιφάνεια του εδάφους ως ένα ρεύμα νερού που ρέει ελεύθερα. Οι πηγές και οι αναβλύσεις συνδέονται στενά με τον κύκλο του νερού στη φύση. Τα νερά των βροχών διεισδύουν στο υπέδαφος όπου συγκεντρώνονται σε υπόγειους ταμιευτήρες και στην συνέχεια βρίσκουν διέξοδο στην επιφάνεια μέσω των πηγών. Μία πηγή μπορεί να εκτινάσει νερό με πίεση σχηματίζοντας πίδακα ή να αναβλύζει νερό από υψόμετρο σχηματίζοντας καταρράκτη. Η πηγή διαστέλλεται από τη διαρροή νερού που είναι μία πιο αργή κίνηση υπόγειου νερού προς την επιφάνεια του εδάφους συνήθως μη σημειακή, αλλά εκτενής (γραμμικά ή διδιάστατα). Οι διαρροές νερού μπορούν να σχηματίζουν τοπικά τέλματα (λίμνες) ή ροές (ποτάμια) ή να εξατμίζονται, ανάλογα με την παροχή της διαρροής, την τοπογραφία και το κλίμα. Κατά το ιστορικό παρελθόν η παρουσία τους ήταν σημαντική για τη δημιουργία οικισμών ή την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων. 
Υδρογεωλογικά οι πηγές και γενικά οι αναβλύσεις είναι στην πραγματικότητα «υπερχείλιση» υδροφόρων στρωμάτων. Εκφορτίζουν τα υδροφόρα στρώματα. Αυτά τροφοδοτούνται με την κατείσδυση ή τη διήθηση από τα κατακρημνίσματα και ανεβαίνει η στάθμη τους. Οι πηγές εμφανίζονται εκεί που η στάθμη των υδροφόρων στρωμάτων έρχεται σε επαφή με την επιφάνεια του εδάφους. Είναι ο γεωμετρικός τόπος της τομής του υδροφόρου ορίζοντα με τη στάθμη του εδάφους. Γι΄ αυτό εμφανίζονται γεωμορφολογικά στα χαμηλότερα σημεία, στο επίπεδο βάσης, εκτός από τις πηγές που συνδέονται με επικρεμάμενους υδροφορείς. Οι πηγές πάντως αποτελούν σημαντική ένδειξη της υδροφορίας μιας περιοχής. Μεγάλος αριθμός μικρών πηγών στις παρυφές κοιλάδων ή στα κράσπεδα λόφων είναι ένδειξη ρηχού υδροφόρου ορίζοντα με μικρή περατότητα. Αντίθετα μεγάλες πηγές στον πυθμένα κοιλάδων, στο βασικό γεωμορφολογικό επίπεδο, είναι ένδειξη ύπαρξης μεγάλου υδροφόρου με σημαντική περατότητα.
Λούλα Αναγνωστάκη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν μικρότερη αδελφή του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στην Αυστρία. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα και καθηγητή ψυχιατρικής Γιώργο Χειμωνά και ήταν η μητέρα του συγγραφέα Θανάση Χειμωνά.Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου 2017

Θεατρικές Παραστάσεις

Κατάλογος ελληνικών παραστάσεων των θεατρικών έργων της Αναγνωστάκη
Παναγιώτης Κατσάρος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1935 στην Καρδίτσα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο London School of Economics. Δικηγόρησε με εξειδίκευση στο Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Καρδίτσας από το 1977 μέχρι το 1989, και υφυπουργός Γεωργίας από τον Ιούλιο του 1982 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1984.
Από το 1990 μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει πολλές εργασίες, άρθρα και βιβλία όπως «Η Ευκαιρία που χάθηκε», «Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελλάδα 1957-2007» και «Κρίση, υπαίτιοι, διαχειριστές».
Σημαία της Πρετόρια

Η σημαία της Πρετόρια είναι η σημαία που αντιπροσωπεύει την πόλη της Πρετόρια, την πρωτεύουσα της Νότιας Αφρικής. Η σημαία είναι απλή στο σχεδιασμό, καθώς έχει μόνο δύο χρώματα, το κόκκινο και κίτρινο. Το κόκκινο βρίσκεται στο πάνω μισό, ενώ το κίτρινο βρίσκεται στο κάτω μέρος. Αυτά τα χρώματα είναι τα επίσημα χρώματα της πόλης, που προέρχονται από το εθνόσημο της πόλης.
Ντανιέλ Χάρκε

Ποδοσφαιρική καριέρα

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, την 1η Ιανουαρίου του 1983 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην πρώτη εθνική κατηγορία του πρωταθλήματος Ισπανίας με την ομάδα της πατρίδας του στις 20 Οκτωβρίου του 2002, σε αγώνα με τη Ρεκρεατίβο ντε Ουέλβα (Recreativo de Huelva) το 2002–03. Έπειτα από 15 εμφανίσεις σε δύο περιόδους, καθιερώθηκε στην αμυντική γραμμή της καταλανικής πλευράς που κέρδισε το Κύπελλο Ισπανίας του 2006.
Στο πρωτάθλημα του 2006–07, έπειτα από την ανανέωση του συμβολαίου του ως το 2009, ο Χάρκε έπαιξε σε 14 αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Η Εσπανιόλ έφτασε στον τελικό του 2007 όπου ηττήθηκε στα πέναλτι από την ομάδα της Σεβίλλης. Κατά την προηγούμενη περίοδο πέτυχε 4 τέρματα στο ισπανικό πρωτάθλημα, με την Εσπανιόλ να τερματίζει στην 15η θέση.
Κατά την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010, ο Χάρκε ανέλαβε αρχηγός της θρυλικής ομάδας.

Θάνατος

Ο Χάρκε βρέθηκε νεκρός κατά την προαγωνιστική περίοδο της Εσπανιόλ. Οι προπονήσεις διεξάγονταν στο Κοβερτσιάνο της Φλωρεντίας, στην Ιταλία. Ο νεαρός παίκτης υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο με τη φιλενάδα του σε ξενοδοχείο όπου κατέλυε η ομάδα. Βρέθηκε από συμπαίκτες του όταν δεν είχε προσέλθει για γεύμα.
Η φιλενάδα του ήταν έγκυος 7 μηνών και σύμφωνα με μερικές πηγές ανέφερε την απουσία του παίκτη σε έναν συμπαίκτη.
Στις 15 Αυγούστου του 2009, ο αρχηγός της Άρσεναλ  Σεσκ Φάμπρεγας, άλλοτε συμπαίκτης του Χάρκε στην εθνική ομάδα της Ισπανίας κάτω των 21 ετών αφιέρωσε το δεύτερό του τέρμα του αγώνα με την Έβερτον (6-1) στην Πρέμιερ Λιγκ στον Χάρκε. Ο Ισπανός σήκωσε μια φανέλα με το όνομα του Χάρκε και με τον αριθμό 21, που φορούσε ο παίκτης της Εσπανιόλ κατά τις πέντε τελευταίες αγωνιστικές περιόδους.
Ναυμαχία των Συβότων

Προοίμιο

Το 436 π.Χ. στην Επίδαμνο προκλήθηκαν ταραχές ανάμεσα στους ολιγαρχικούς και τους δημοκρατικούς της πόλης. Οι Επιδάμνιοι κάλεσαν σε βοήθεια τους Κερκυραίους. Οι Κερκυραίοι όμως αρνήθηκαν. Τότε όμως αναζήτησαν βοήθεια στους Κορινθίους. Οι ολιγαρχικοί ζήτησαν βοήθεια από τους Κερκυραίους. Έτσι τον επόμενο χρόνο (435 π.Χ.) προκλήθηκε ναυμαχία στη Λευκίμμη στην οποία νικητές εξήλθαν οι Κερκυραίοι απέναντι στους Κορίνθιους. Οι Κορίνθιοι τότε μετά την ήττα τους άρχισαν πυρετώδεις προετοιμασίες για να δημιουργήσουν μεγάλο στόλο. Οι Κερκυραίοι βλέποντας τους προσπάθησαν να βρουν ένα σύμμαχο. Αυτόν προσπάθησαν να τον βρουν στην Αθήνα, ζητώντας συμμαχία (433 π.Χ.). Οι Κορίνθιοι όμως απαίτησαν από τους Αθηναίους να μείνουν ουδέτεροι. Στην αρχή οι Αθηναίοι αποδέχτηκαν την τελευταία πρόταση των Κορινθίων όμως μετά ο Περικλής έπεισε τους Αθηναίους να αλλάξουν γνώμη. Έτσι δημιουργήθηκε αμυντική συμμαχία ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Κερκυραίους.

Η ναυμαχία

Οι Αθηναίοι έστειλαν στους Κερκυραίους 10 τριήρεις υπό τους Λακεδαιμόνιο, Πρωτέα, Διότιμο ενώ όλος ο στόλος της Κέρκυρας αριθμούσε 110 τριήρεις. Αρχηγοί του κερκυραϊκού στόλου ήταν ο Μικιάδης, ο Ευρύβατος και ο Αικιμίδης. Ακόμη για βοήθεια στους Κερκυραίους ήρθαν 1.000 Ζακύνθιοι οπλίτες. Οι Κορίνθιοι διέθεταν 150 τριήρεις υπό τον Ξενοκλείδη. Ακόμη δέχτηκαν τη βοήθεια των Ηλείων, των Λευκαδίων, των Μεγαρέων, των Αμβρακιωτών και των Ανακτορίων. Τελικώς οι δύο στόλοι συναντήθηκαν κοντά στα Σύβοτα, ανάμεσα στην Κέρκυρα και τη Θεσπρωτία. Ο κερκυραϊκός στόλος χωρίστηκε στα δυο με τις 30 τριήρεις των Αθηναίων δεξιά και τις 100 τριήρεις των Κερκυραίων αριστερά. Οι Κορίνθιοι βρίσκονταν στο δεξί κέρας, οι Ηλείοι, οι Ανακτόριοι και οι Λευκάδιοι στο κέντρο και οι υπόλοιποι στο αριστερό κέρας. Η ναυμαχία άρχισε με τη νίκη των Κερκυραίων επί των Αμβρακιωτών και των Μεγαρέων οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή, ενώ οι Κορίνθιοι στα αριστερά νίκησαν τους υπόλοιπους Κερκυραίους. Όμως επενέβησαν οι Αθηναίοι και δημιουργήθηκε μεγάλη σύγχυση στις τάξεις των Κορινθίων. Έτσι οι τελευταίοι υποχώρησαν επειδή είδαν 20 νέα αθηναϊκά πλοία, υπό τον Γλαύκωνα, να έρχονται κατά πάνω τους. Όμως άρχισε να νυχτώνει κι έτσι οι δύο στόλοι επέστρεψαν στις βάσεις τους.

Μετά τη ναυμαχία

Μετά τη ναυμαχία οι Κορίνθιοι και οι Κερκυραίοι έστησαν τρόπαια γιατί καθένας τους πίστευε πως ήταν αυτός νικητής. Οι πρώτοι γιατί κατέστρεψαν 70  κερκυραϊκά πλοία, συνέλεξαν τους νεκρούς τους και συνέλαβαν 1.000 άνδρες. Οι Κερκυραίοι γιατί συνέλεξαν τους νεκρούς τους, κατέστρεψαν 30 πλοία και μόλις ήρθαν τα 20 αθηναϊκά οι Κορίνθιοι υποχώρησαν.
Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ

Η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου  Χάρβαρντ είναι μία από τις ακαδημαϊκές σχολές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Ίδρυση

Ο Τζων Θόρτον Κίρκλαντ είναι ο ιδρυτής της Θεολογικής Σχολής του Χάρβαρντ το 1819. 
Τότε οι θεολογικές σπουδές συστηματοποιούνται. Οι πρώτοι που ενίσχυσαν οικονομικά τη σχολή ήταν οι Αντιτριαδικοί (unitarians) Οι κλάδοι που διαμορφώθηκαν ήταν πέντε: Φυσική Αποκάλυψη, Εβραϊκά, Κριτική της Βίβλου, Εκκλησιαστική Ιστορία, Ποιμαντική θεολογία. Από το 1826 εισάγεται η γνώση της γερμανικής γλώσσας και αρχίζει η επιρροή της γερμανικής θεολογίας και κριτικής έρευνας. 
Η αλλαγή του προσανατολισμού της σχολής προς την αυστηρή επιστημονική και ιστορική έρευνα υπαγορεύθηκε από τις πολιτικές,κοινωνικές και πνευματικές συνθήκες της εποχής: αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος, οι Γερμανόθεν νέες ιδέες, η θεωρία της εξέλιξης, η ανάπτυξη της φυσιοκρατικής φιλοσοφίας. Η περίοδος 1840-1880 χαρακτηρίζεται από έλλειψη πρωτοτυπίας και δημιουργικότητας: συντίθεται φιλοσοφία και θεολογία. 
Από το 1880 και μετά η έμφαση δίδεται στην ιστορική μέθοδο έρευνας.
Το 1908 η Θεολογική Σχολή του Andover ενώνεται με την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ προσδίδοντάς της περισσότερο κύρος, ενώ την ίδια χρονιά εκδίδεται το περιοδικό Harvard Theological Review. Το 1918 με πρωτοβουλία της σχολής συνεκλήθη συνέδριο των Θεολογικών Σχολών ΗΠΑ και Καναδά καταλήγοντας στην ίδρυση της οργάνωσης των Αμερικανικών Θεολογικών Σχολών American Association of Theological School
Το 1926 έληξε η σύνδεση της Σχολής Andover με εκείνη του Χάρβαρντ. Μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο έγινε ανασυγκρότηση της Σχολής με το διορισμό νέων καθηγητών όπως του Πάουλ Τίλλιχ, του Γεώργιου Φλορόφσκι και του Μίλτωνα Ανάστο Νέα ερευνητικά κέντρα και νέες πανεπιστημιακές έδρες συστήνονται, όπως για τη μελέτη των θρησκειών και της ρωμαιοκαθολικής σκέψεως, αντιστοίχως.
Ημέρα της κρίσης

Χριστιανισμός

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, στο κεφάλαιο 20 της Αποκάλυψης, θα αρχίσει μετά την καταστροφή αυτού του παγκοσμίου συστήματος πραμάτων λόγο του Αρμαγεδδώνος. Όταν θα συμβεί αυτό το κοσμοϊστορικό γεγονός η αόρατη μη υλικής υπόστασης εξωγήινη πηγή του κάκου (Σατανάς ο διάβολος) και οι αόρατοι εξωγήινοι (πνευματικοί) ακόλουθοι του, θα φυλακιστούν για 1000 χρόνια.
Έπειτα εξυψωμένα μη υλικής υπόσταση εξωγήινα όντα, (Που κάποτε ήταν άνθρωποι και ζήσανε στη Γη) θα κυβερνήσουν μαζί με τον Χριστό για 1000 χρόνια, όσους θα έχουν επιζήσει από τον Αρμαγεδδών.
Κατά την διάρκεια των 1000 ετών οι άνθρωποι θα έχουν διορία 1000 χρόνια να τελειοποιηθούν με την βοήθεια της εξωγήινης διακυβέρνησης. Όσοι αποτύχουν θα καταστραφούν για πάντα.
Στο τέλος ο διάβολος και οι δαίμονες του, θα προκαλέσουν μια τελική δοκιμή εναντία στην ανθρωπότητα. Που θα έχει ως αποτέλεσμα την ολοσχερή καταστροφή τους (καθώς όσοι άνθρωποι τους πάνε με το πλευρό τους) (Σε εκείνη την τελική περίοδο των 1000 ετών).

Ιουδαϊσμός

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ισλάμ

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και ήταν γιος του Ξανθόπουλου και της Σοφίας Παλαμά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις οικογένειες Παλαμά, Τρικούπη και Κανάρη ενώ ήταν εγγονός του Χρήστου Παλαμά, αδελφού του Κωστή Παλαμά, και δισέγγονος του Μιλτιάδη Κανάρη. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα διαγράφοντας σε αυτό σημαντική πορεία. Το 1941 παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα, στο οποίο ανακλήθηκε το 1944. Διετέλεσε γραμματέας της πρεσβείας της Ελλάδας στην Γαλλία, γραμματέας της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Κοινωνία των Εθνών (1931), διευθυντής οικονομικών υποθέσεων στο υπουργείο εξωτερικών, αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών (1960 - 1962) καθώς και μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1962 - 1964). Την περίοδο 1967 - 1970 υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Ελλάδος στην Ουάσινγκτον.
Στις 6 Ιανουαρίου 1964 ανέλαβε το υπουργείο εξωτερικών στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου, η οποία παραιτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Στις 21 Ιουλίου 1970 διορίστηκε υφυπουργός εξωτερικών στην δικτατορική κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου για να εξελιχθεί στη συνέχεια σε αναπληρωτή υπουργό εξωτερικών. Τελικώς παρέμεινε μέχρι την 11η Σεπτεμβρίου 1972. Στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη διορίστηκε υπουργός εξωτερικών. Ως υπουργός επί των εξωτερικών προώθησε πολιτική ανοιγμάτων προς τις κομμουνιστικές χώρες.
Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη υπήρξε η στάση του στο Κυπριακό, καθώς ήταν οπαδός του συμβιβασμού με την Τουρκία σε μία διχοτομική λύση διπλής ένωσης. Ο ίδιος πίστευε ότι μία τέτοια διευθέτηση αποτελούσε «ρεαλιστική» λύση, αγνοώντας όμως την πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, καθώς εκτιμούσε, εντελώς ανεδαφικά ότι θα μπορούσαν να παρακαμφθούν οι αντιδράσεις του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και των ίδιων των Κυπρίων. Για αυτή του την στάση, ο Ξανθόπουλος - Παλαμάς κατηγορήθηκε ως προδότης, τόσο από τον Μακάριο όσο και από τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Από την σύζυγό του, Ελένη Ξανθοπούλου, θεσπίστηκε το "έπαθλο Χρήστου και Ελένης Ξανθοπούλου - Παλαμά" που απονέμεται κάθε χρόνο από την Ακαδημία Αθηνών. Είχε συγγράψει διάφορα έργα μεταξύ των οποίων το Διπλωματικό τρίπτυχο κ.α.
Απεβίωσε στην Βιέννη σε ηλικία 72 ετών και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Παλαμά - Ξανθοπούλου.
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων

Προϋπολογισμός

Τα έσοδα του οργανισμού προέρχονται από χρηματοδότηση της Κοινότητας και από τα τέλη που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις για τη χορήγηση και την παράταση της κοινοτικής άδειας κυκλοφορίας και για άλλες υπηρεσίες που παρέχονται από τον Οργανισμό. Στα έξοδα του Οργανισμού περιλαμβάνονται οι αμοιβές του προσωπικού, οι διοικητικές δαπάνες και οι δαπάνες υποδομής, τα έξοδα λειτουργίας καθώς και οι δαπάνες από σύναψη συμβάσεων με τρίτους. 
Το 2018 ο προϋπολογισμός του Οργανισμού ανήλθε στα € 337,8 εκατομ., εκ των οποίων το 90% προήλθαν από τέλη και χρεώσεις, το 7% ήταν η επιδότηση της ΕΕ και το 3% προήλθαν από άλλες πηγές. Από αυτά πλήρωσαν € 127,6 εκατομ. σε εθνικούς οργανισμούς φαρμάκων για τη διενέργεια ελέγχων.
Σπυρίδων Βρυώνης

Βίος

Ο Σπυρίδων Βρυώνης γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1928 στην Μέμφιδα του Τεννεσί των Ηνωμένων Πολιτειών, από γονείς μετανάστες καταγόμενους από την Κεφαλονιά. Το 1950 αποφοίτησε από το South- Western College της Μέμφιδας και έλαβε υποτροφία από το ίδρυμα Fulbright προκειμένου να ειδικευθεί στην ελληνική κλασική φιλολογία και αρχαιολογία στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών της Αθήνας. Το 1951 επιστρέφει στις Η.Π.Α. και παρακολουθεί μεταπτυχιακές σπουδές στο Ιστορικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και αποκτά διαδοχικά μεταπτυχιακό και  διδακτορικό το 1956 με θέμα της διατριβής του "The internal history of Byzantium during the time of troubles, 1057-81". Εργάστηκε ως ερευνητής στο Βυζαντινό Ινστιτούτο του Dumbarton Oaks και στο Κέντρο Μεσανατολικών σπουδών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Σπουδών της Εγγύς Ανατολής του Πανεπιστημίου του Λος Άντζελες από το 1972 μέχρι το 1975 και από το 1979 μέχρι το 1982. Από το 1976 μέχρι το 1979  διορίζεται ως μετακλητός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να διδάξει Ιστορία των Μέσων και των Νεωτέρων Χρόνων. Επιστρέφει στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες και διορίζεται προϊστάμενος του Κέντρου Αρμενικών Σπουδών του ίδιου πανεπιστημίου. Τον Ιούνιο του 1985 συστήνει στη μνήμη του πρόωρα χαμένου γιου του Σπυρίδωνα-Βασίλη, Κέντρο Ελληνικών Σπουδών στο Σακραμέντο της Καλλιφόρνιας. Το 1988 καλείται να αναλάβει τη διεύθυνση του Ωνάσειου Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης..

Eρευνητικά ενδιαφέροντα

Θέματα της Βυζαντινής ιστορίας, οι σχέσεις των συνοίκων εθνοτήτων της Μικράς Ασίας (Αρμενίων , Ελλήνων και Τούρκων), των Βαλκανικών λαών, η ιδεολογική και πολιτική χρήση της ιστορίας στη σύγχρονη Τουρκία, η ιστορία των Σεπτεμβριανών.
Λαϊκή Σοβιετική Δημοκρατία της Χορασμίας

Γεωγραφία

Η Λαϊκή Σοβιετική Δημοκρατία του Χορέζμ συνόρευε με την Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τουρκεστάν στα βόρεια και νότια και με την Λαϊκή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μπουχάρα στα ανατολικά. Τα δυτικά σύνορα ήταν μια προσεγγιστική συνέχεια της δυτικής ακτής της λίμνης Αράλης, και συνόρευε με την Κιργιζική ΑΣΣΔ (το σημερινό δυτικό Καζακστάν). Η περιοχή είχε έκταση 62,200 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό πάνω από 600,000 άτομα. Το 62.5% του πληθυσμού ήταν Ουζμπέκοι, το 28.6% Τουρκμένοι, το 3.5% Καζάκοι και το 3.0% ήταν Καρακαλπάκ. Η πρωτεύουσα ήταν η Χίβα.
Γενοκτονία των Αρμενίων

Μαρτυρίες της εποχής

Ο Semen Ivanovic Aralov,  πρώην στρατιωτικός, ήταν  πρεσβευτής της Σοβιετικής Ένωσης στην Τουρκία από τον Ιανουάριο 1922 ως τον Απρίλιο 1923. Στο βιβλίο του «Απομνημονεύματα ενός σοβιετικού διπλωμάτη, 1922-1923» (1960) αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο η Σοβιετική Ένωση στήριξε πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά την Τουρκία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, καθώς και σε ορισμένα περιστατικά από τις βιαιότητες των Τούρκων κατά Αρμενίων και Ελλήνων:
«Τα τουρκικά στρατεύματα, τα οποία διοικούσε ο αντιδραστικός στρατηγός Κιαζίμ Καραμπεκίρ πασάς, προέβαιναν σε ομαδικές σφαγές Αρμενίων, ύστερα από προγραφές. Σφάχτηκαν περισσότερο από 69.000 άνθρωποι.»

Απόψεις

Ο Ελληνο-αυστραλός μελετητής γενοκτονιών Παναγιώτης Διαμαντής έχει φέρει στη δημοσιότητα τις μαρτυρίες των Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτικών που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες της γενοκτονίας.
Ο δημοσιογράφος Robert Fisk, έκανε λόγο για «ολοκαύτωμα των Αρμενίων».
Μονή Βελλάς

Ιστορία

Για ένα μεγάλο διάστημα, από τον 13ο εώς τον 17ο αιώνα, στην Μονή Βελλάς λειτουργούσε σχολή, όπου οι νέοι διδάσκονταν εκκλησιαστικά μαθήματα αλλά και μαθήματα αρχαίων ελλήνων συγγραφέων.
Το 1863 έγινε Σταυροπηγιακή και το 1885 μετατράπηκε σε ενοριακή. Είχε δε μετόχι τη Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στη Ρουμανία. Το 1936 ενώθηκε με τη Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως και Πωγωνιανής και σήμερα είναι ενταγμένη στη Μητρόπολη Ιωαννίνων. Η μονή απετέλεσε από το 13ο αιώνα και για 400 χρόνια περίπου μεγάλο πνευματικό κέντρο, ενώ διέθετε και μεγάλη περιουσία. Το 1817 σχεδόν ερημώθηκε, αφού οι μοναχοί αρνούμενοι να δώσουν την περιουσία τους στον Αλή Πασά, μετέβησαν στην Κέρκυρα. Μερικοί κατέφυγαν σε ορεινή περιοχή του νομού Αχαϊας και σε ανάμνηση της γενέτειράς τους έδωσαν στο νέο οικισμό το όνομα Βελλά (Αχαΐας).
Την Μονή ανέστησε ξανά το 1911 ο τότε Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδων Βλάχος, με την ίδρυση Ιεροδιδασκαλείου. Από εκεί αποφοιτούσαν δάσκαλοι και ιερείς. Χτίστηκαν μεγάλα κτήρια με αίθουσες διδασκαλίας και οικοτροφείο, όπου έμεναν δωρεάν οι σπουδαστές. Το ιεροδιδασκαλείο λειτούργησε μέχρι το 1989. 
Σήμερα στην Βελλά λειτουργεί η Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία (πανεπιστημιακή σχολή όπου οι σπουδαστές εισέρχονται κανονικά σε αυτή με πανελλήνιες εξετάσεις) και αποτελεί  μαζί με τις άλλες ομοιόβαθμες Α.Ε.Α. της χώρας (Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Ηρακλείου Κρήτης) παραγωγική σχολή της Ελλαδικής Εκκλησίας, ενώ υπάγεται κανονικά στο Υπουργείο Παιδείας. Άρχισε τη λειτουργία της το ακαδημαϊκό έτος 2007−2008 με δύο Τμήματα Σπουδών οκτώ εξαμήνων: α) Ιερατικών Σπουδών και β) Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής και σκοπό έχει την ανάδειξη και κατάρτιση Κληρικών και Λαϊκών Στελεχών της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ελλάδα, υψηλού μορφωτικού επιπέδου και χριστιανικού ήθους (Νόμος 3432/2006, άρθρο 2). Στη Βελλά λειτουργεί επιπλέον και Εκκλησιαστικό Λύκειο, ισότιμο του Ενιαίου Λυκείου με την διαφορά ότι εδώ δίνεται έμφαση στην διδασκαλία των Θρησκευτικών.
Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας

Ιστορική εξέλιξη του δήμου

Ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της προηγούμενη κοινότητας Μαρκοπούλου σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 αποτελούμενη αρχικά από το Μαρκόπουλο και τους οικισμούς Πόρτο Ράφτη, Βραυρώνα, Άγιος Σπυρίδων, Μπράσα και Δάγλα. Σταδιακά στην κοινότητα προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Κουλιδάς, Ποριά, Χαμολιά, Αγία Τριάδα. Το 1964 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο ο οποίος παρέμεινε αμετάβλητος με την διοικητική διαίρεση του 1997 ενώ θα διατηρηθεί αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2010.
NGC 106

Ο NGC 106 είναι φακοειδής γαλαξίας τύπου S0/a? ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ιχθύες. Απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 100.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Φράνσις Πρισέρβντ Λίβενγουορθ (Francis Preserved Leavenworth) το 1886.
Εμμανουήλ Βασιλείου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημητριος Βασιλείου γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Άνω Πορόια Σερρών. Ανέλαβε ένοπλη δράση από πολύ νωρίς (πριν το 1904) κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων που δρούσαν στις περιοχές Πετριτσίου, Κερκίνης και Σιντικής. Συγκρότησε αντάρτικο σώμα του οποίου τέθηκε επκεφαλής. Αποτέλεσε το σημαντικότερο προστάτη των Ελληνικών πληθυσμών της περιοχής μαζί με το σώμα του οπλαρχηγού Γεώργιου Κωνσταντίνου ή "καπετάν Τζάμη". Τελικά, δεν κατέστη δυνατή η συνεργασία του καπετάν Μανώλη με τον Γ. Κωνσταντίνου, λόγω των διαφορετικών αντιλήψεων των δύο ανδρών. Η έλλειψη συνεργασίας των δύο αρχηγών περιόρισε τις δυνατότητες της Ελληνικής Άμυνας στην περιοχή και έτσι δεν επιτεύχθηκε ο στόχος της απώθησης των Βουλγάρων κομιτατζήδων.
Μίσσας Πανταζόπουλος

Καριέρα αθλητή

Υπήρξε αθλητής του Πανελληνίου με τον οποίο αναδείχθηκε πρωταθλητής το 1939 και το 1940. Μεταπολεμικά αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό και κατέκτησε ως παίκτης-προπονητής 3 πρωταθλήματα Ελλάδος (1946, 1947, 1950) και 2 πρωταθλήματα Αθηνών - Πειραιά (1947, 1950). Υπήρξε κορυφαίος αμυντικός. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε 9 αγώνες και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1949.

Καριέρα προπονητή

Το 1951 κατέκτησε ως προπονητής του ΠΑΟ το πρωτάθλημα Ελλάδος. Καθοδήγησε την Εθνική Ελλάδος το διάστημμα 1956-1969 σε 40 αγώνες σημειώνοντας 20 νίκες και 20 ήττες), ενώ συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ του 1967 στη Φινλανδία, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967 και στα Βαλκανικά πρωταθλήματα 1968 και 1969.
 
Υπήρξε επιτυχημένος προπονητής της ΑΕΚ καθώς κατέκτησε 4 πρωταθλήματα (1963, 1964, 1965, 1966).