google/wiki40b huggingface dataset:
Γιοάν Μολό

Καριέρα

Ο Γιοάν Μολό πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την ΑΣ Μονακό στις 18 Οκτωβρίου 2008, στον αγώνα απέναντι στην ΟΖΚ Νις. Στις 7 Φεβρουαρίου 2009 πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Μονακό στον αγώνα της Λιγκ 1 απέναντι στη ΦΚ Λοριάν. Συνολικά, στο πρωτάθλημα Γαλλίας 2008-2009 και στο πρωτάθλημα Γαλλίας 2009-2010, ο Μολό αγωνίστηκε 42 φορές και πέτυχε 2 φορά για τη Μονακό. Το καλοκαίρι του 2010, η Μονακό αποχώρησε από τη Λιγκ 1 και αγωνίστηκε ως δανεικός στη ΣΜ Καέν την επόμενη χρονιά (2010-2011).
Το καλοκαίρι του 2011, ο Γιοάν Μολό μετεγράφη στην ισπανική Γρανάδα ΚΦ. Στις 27 Αυγούστου 2011, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τη φανέλα της νέας του ομάδας, στον αγώνα με τη Ρεάλ Μπέτις (αντικαθιστώντας τον Χάιμε Ρομέρο στο 66ο λεπτό). Μέχρι το τέλος του 2011 αγωνίστηκε ως αλλαγή ακόμα 5 φορές για τη Γρανάδα - το δεύτερο μισό της χρονιάς αγωνίστηκε ως δανεικός στη Νανσί.
Στη Νανσί, ο Μολό αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 14 Ιανουαρίου 2012, στον αγώνα απέναντι στη Λοριάν. Στον επόμενο αγώνα του πρωταθλήματος Γαλλίας, ο μέσος πέτυχε ένα τέρμα στα δίχτυα της ΑΖ Οσέρ. Συνολικά, ο Μολό αγωνίστηκε για τη Νανσί (σ' όλες τις διοργανώσεις) 22 αγώνες, στους οποίους πέτυχε 3 τέρματα και το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με τη γαλλική ομάδα.
Το τέρμα του Μολό στα δίχτυα της Μπρεστουά είχε φέρει τη μοναδική νίκη της Νανσί στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος Γαλλίας 2011-2012. Το 2012, ο μέσος αγωνίστηκε ακόμα 18 αγώνες στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο. Το δεύτερο μισό της χρονιάς, ο Μολό αγωνίστηκε ως δανεικός στην ΑΣ Σαιντ-Ετιέν. Στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος για τη νέα ομάδα, πέτυχε τέρμα στον αγώνα με τη Τουλούζ ΦΚ.
Στις 20 Αυγούστου 2015 δόθηκε ως δανεικός για ένα έτος στη ρωσική Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα. Στις 29 Αυγούστου 2015, στον δεύτερο αγώνα για τη νέα του ομάδα, απέναντι στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, έδωσε τρεις ασίστ - ο αγώνας έληξε με σκορ 1:3 υπέρ της Κρίλια. Τη χρονιά 2015-2016, ο μέσος αγωνίστηκε 23 αγώνες και έδωσε 6 ασίστ, έχοντας συχνές συμμετοχές στην αρχική ενδεκάδα. Με το τέλος του δανεισμού, τέθηκε σε πώληση από τη Σαιντ-Ετιέν. Στις 31 Αυγούστου 2016 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα. Στις 1 Οκτωβρίου 2016, ο Μολό πέτυχε το πρώτο του τέρμα για την Κρίλια στον αγώνα με την Ανζί. Οι αγώνες του προκάλεσαν το ενδιαφέρον της Ζενίτ, της Λοκομοτίβ Μόσχας και της Σπαρτάκ Μόσχας.
Στις 10 Ιανουαρίου 2017 μετεγράφη στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης για 3 εκατομμύρια ευρώ, υπογράφοντας συμβόλαιο για 3.5 έτη. Ο πρόεδρος της Σαιντ-Ετιέν, Ρολάν Ρομέιγιερ, απέρριψε την πληροφορία πως η μεταγραφή κόστισε στην ρωσική ομάδα 3 εκατομμύρια ευρώ, αλλά δήλωσε πως η Ζενίτ πλήρωσε 500.000 ευρώ - απ' αυτό το ποσό, το 50% δόθηκε στη γαλλική ομάδα.
Αγωνίστηκε για τη νεανική ομάδα της εθνικής Γαλλίας. Από το 2008 μέχρι το 2010, ο Μολό αγωνίστηκε σ' έξι φιλικούς αγώνες.
Στις 31 Ιουλίου του 2019 υπέγραψε διετές συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό.
Λομ (Βουλγαρία)

Αρχαιότητα και Μεσαίωνας

Το Λομ ιδρύθηκε από τους Θράκες με το όνομα Αρτάνες κατά την Αρχαιότητα. Μετά από αυτούς οι Ρωμαίοι ονόμασαν το φρούριο και την πόλη Almus, από όπου προέρχεται το όνομα της σημερινής πόλης και του ομώνυμου ποταμού. 
Δεν υπάρχουν αναφορές που να αποδεικνύουν ότι υπήρχε κάποιος μεγάλος οικισμός κατά το Μεσαίωνα. Μόνο κατά την Οθωμανική κυριαρχία μεγάλωσε, αλλά επί μακρόν ήταν στη σκιά των δεσποζουσών πόλεων Βίντιν, Νικόπολης και Σιλίστρα. Θεωρείται ότι το Οθωμανικό χωριό ιδρύθηκε το 1695 από τον Καρά Μουσταφά και το Μουράντ Μπέη, που είχαν ηττηθεί στη Βιέννη το 1683 και έφτασαν εδώ μέσω του Δούναβη πλέοντας σε σχεδίες.

Οθωμανική κυριαρχία και Βουλγαρική Εθνική Αφύπνιση

Η ονομασία Λομ Παλάνκα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1704. Ο οικισμός που τότε λεγόταν Παλάνκα ήταν κάτι μεταξύ χωριού και πόλης σε μέγεθος και σημασία. Το 1798 το Λομ υπέφερε από επιδρομές ληστών. Με την ανάπτυξη της ναυσιπλοίας στο Δούναβη μετά το 1830 η σημασία της πόλης αυξήθηκε. Ο δρόμος προς τη Σόφια συνέβαλε στην πρόοδό της και τη μετέτρεψε σε κύριο εξαγωγικό λιμάνι προς τη Βιέννη (Αυστρία). Το 1869 υπήρχαν 120 καταστήματα, 148 εμπορικά γραφεία, 175 καταστήματα, 34 καφενεία, έξι ξενοδοχεία και δύο μύλοι. Η πόλη επικεντρωνόταν στο παλιό Καλέ (φρούριο), στο οποίο η είσοδος γινόταν από τρεις καπίι (πύλες) - τη Βίντινσκα (του Βίντιν), τη Μπελογκρατσίσκα (του Μπελογκρατσίκ) και τη Σόφισκα (της Σόφιας). Οι έμποροι από το Λομ πουλούσαν αγαθά στα μεγαλύτερα πανηγύρια της περιοχής και ακόμη μακρύτερα. Το 1880 υπήρχαν στην πόλη 7.500 κάτοικοι. 
Το Λομ είναι περήφανο για τις παραδόσεις του από την περίοδο της Βουλγαρικής Εθνικής Αφύπνισης. Τότε ιδρύθηκε στην πόλη το πρώτο κοινοτικό κέντρο στη Βουλγαρία (1856), επίσης το 1858 ο πρώτος σύλλογος γυναικών στη χώρα και στην πόλη έλαβε χώρα μια από τις πρώτες θεατρικές παραστάσεις. Στο Λομ εργάσθηκε επίσης ο Κράστιου Πισούρκα, διάσημος εκπαιδευτικός.
Μέχρι το [Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο. Μετά το 1944 αναπτύχθηκε η βιομηχανία - εργοστάσια ζάχαρης, κονσερβών και σιτηρών - και η πόλη έγινε λιμάνι για το βορειοδυτικό τμήμα της Βουλγαρίας.
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1759-1838)

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου-Χριστιανού εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαρίας-Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ εκλέκτορα της Βαυαρίας και βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας.
Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο

Το Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο (ρωσικά: Башкирский государственный университет) είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα που εδρεύει στην Ουφά και αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτιστικό και επιστημονικό κέντρο της ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Τωρινός πρύτανης είναι ο διδάκτορας Φυσικής και Μαθηματικών Νικολάι Μορόζκιν.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία

Ιδρύθηκε το 1909 ως Διδασκαλικό Εκπαιδευτήριο της Ουφά έπειτα από διαβουλεύσεις και προετοιμασίες που κράτησαν περίπου τέσσερα χρόνια. Η λειτουργία του εγκαινιάστηκε την 4η Οκτωβρίου του 1909 και η ολοκλήρωση των σπουδών απαιτούσε τριετή φοίτηση. Πρώτος διευθυντής του ορίστηκε ο φιλόλογος Αλεξάντρ Νικολαγιέβιτς Λισόφσκι, ενώ το 1912 το εκπαιδευτήριο απέκτησε τους πρώτους του αποφοίτους. Το 1919, μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων στον Ρωσικό Εμφύλιο, το ίδρυμα μετονομάστηκε σε Λαϊκό Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο, ενώ από το 1923 απέκτησε και τμήματα αφιερωμένα στις γεωπονικές σπουδές. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν νέες αλλαγές στη δομή και την ονομασία του εκπαιδευτικού ιδρύματος μέχρι και το 1957 όταν μετατράπηκε με κυβερνητική απόφαση σε πανεπιστήμιο με πρώτο πρύτανή του, τον Σαϊκχουλά Τσανμπαρίσοφ.
Στη σύγχρονη εποχή, το Βασκιρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο διαθέτει 15 σχολές (Φιλολογίας, Νομικής, Ιστορίας, Βιολογίας, Χημείας, Οικονομικών κ.ά.) και το δυναμικό ανέρχεται σε περίπου 1.000 υπαλλήλους και 27.000 φοιτητές. Επιπλέον παρέχει μεταπτυχιακά προγράμματα σε 56 επιστημονικούς τομείς και διδακτορικές σπουδές σε 8 τομείς και διαθέτει τρία παραρτήματα στις πόλεις Στερλιτάμακ, Νεφτεκάμσκ και Σιμπάι του Μπασκορτοστάν. Παράλληλα, το πανεπιστήμιο πραγματοποιεί διάφορες συνεργασίες με εκπαιδευτικά ιδρύματα και επιστημονικούς οργανισμούς άλλων κρατών (όπως π.χ. των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Κίνας κλπ), καθώς και με μορφωτικά τμήματα προξενικών αρχών που εδρεύουν στη Μόσχα. Μέσω αυτών των συνεργασιών, δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους του πανεπιστημίου για την πραγματοποίηση περαιτέρω σπουδών στο εξωτερικό.
Μεταξύ των αποφοίτων του πανεπιστημίου συγκαταλέγονται ο επιφανής βυζαντινολόγος Αλεξάντρ Καζντάν, η λογοτέχνιδα Χαντίγια Νταβλέτσινα, ο μαθηματικός Χαϊρουλά Μουρταζίν, ο ακαδημαϊκός Μουκχάμετ Καράσοφ, ο ποιητής Μουστάι Καρίμ κ.ά.
Σαμπέρ Κελιφά

Καριέρα

Γεννημένος στο Γκαμπές, ο Κελιφά έχει αγωνιστεί για τις Σταντ Γκαμπεζιάν, Εσπεράνς και ΚΣ Χαμάμ-Λιφ. Κατά την διάρκεια της σεζόν 2010-11, ο Κελιφά μέτρησε συνολικά δέκα συμμετοχές με την Εσπεράνς στο πρωτάθλημα, ξεκινώντας ως βασικός σε οχτώ αναμετρήσεις και πετυχαίνοντας ένα τέρμα στην πορεία της ομάδας του για την κατάκτηση του 24ου εθνικού της τίτλου.
Τον Ιανουάριο του 2011, η Εσπεράνς συμφώνησε να αφήσει τον Κελιφά να μεταγραφεί στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2 Εβιάν, με ελεύθερη μεταγραφή με το τέλος της σεζόν στην Λιγκ Προφεσιονέλ 1 (Τυνησία) τον Ιούλιο. Στις 10 Αυγούστου 2011, ο Κελιφά τελικώς ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στην νεοπροβιβασθείσα στην Λιγκ 1 ομάδα της Εβιάν. Στις 14 Αυγούστου 2011, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την νέα του ομάδα και πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην αναμέτρηση απέναντι στην Νις, με τελικό αποτέλεσμα την νίκη του συλλόγου του με σκορ 1-0. Το τέρμα αυτό εξασφάλισε στην Εβιάν την πρώτη νίκη της ιστορίας της στην Λιγκ 1 και διατήρησε, ταυτόχρονα, το αήττητό της από την προηγούμενη σεζόν. Στις 6 Οκτωβρίου 2012, ο Κελιφά πέτυχε τρία τέρματα στην εκτός έδρας αναμέτρηση της ομάδας του απέναντι στην κάτοχο του τίτλου του πρωταθλητή Γαλλίας, Μονπελιέ ΣΚ με τελικό σκορ 3-2.

Διεθνής καριέρα

Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Τυνησία στις 17 Νοεμβρίου 2010 σε έναν προκριματικό αγώνα για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012 απέναντι στην Μποτσουάνα. Μπήκε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο στο 78ο λεπτό της αναμέτρησης στην θέση του Αχμέντ Ακαϊσί, χωρίς όμως να καταφέρει να βοηθήσει την ομάδα του να γλιτώσει την ήττα με σκορ 1-0.
Κρατήρας Βρέντεφορντ

Σχηματισμός και δομή

Ο αστεροειδής που έπεσε στο Βρέντεφορντ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν χτυπήσει ποτέ τη Γη. Υπολογίζεται ότι είχε διάμετρο μεγαλύτερη των 10 χλμ, ενώ το αρχικό μέγεθος της δομής του πεδίου της πρόσκρουσης πιστεύεται ότι είχε διάμετρο 250 χλμ, ή ενδεχομένως και μεγαλύτερο. Ο κρατήρας έχει σήμερα διάμετρο περίπου 300 χλμ. Η ηλικία του υπολογίζεται ότι είναι πάνω από 2 δισεκατομμύρια έτη (συγκεκριμένα 2.023 ± 4 εκατομμύρια έτη), κάτι που τοποθετεί χρονικά την πρόσκρουση κατά τη διάρκεια της Παλαιοπρωτεροζωϊκής εποχής.
Είναι ο δεύτερος σε ηλικία γνωστός κρατήρας στη γη, λίγο νεότερος από τον κρατήρα Σουαβγιάρβι στη Ρωσία.
Αρχικά θεωρήθηκε ότι ο θόλος στο κέντρο του κρατήρα διαμορφώθηκε από μια ηφαιστειακή έκρηξη, αλλά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 τα στοιχεία αποκάλυψαν ότι η περιοχή ήταν ο τόπος που έπεσε μια τεράστια βολίδα, σχηματίζοντας και άλλους κώνους κοντά στην κοίτη του ποταμού Βαλ.
Οστροβούλ Μάρε

Το Οστροβούλ Μάρε, (μτφ : μεγάλο νησί), (ρουμανικά : Ostrovul Mare) είναι νησί της Ρουμανίας στον ποταμό Δούναβη. Το νησί αποτελεί εθνικό φυσικό καταφύγιο, βιότοπο (Rezervaţia Naturala Ostrovul Mare). Βρίσκεται δίπλα στη Ρουμανική πόλη Καλνοβάτ και τη Βουλγαρική πόλη Βιντίν. Διοικητικά ανήκει στον νομό Ολτέα και βρίσκεται στο βόρειοδυτικό του τμήμα.
Στο νησί υπάρχει μια αποικία αναπαραγωγής λαγγόνας (Microcarbo pygmaeus). Τον χειμώνα τα νερά του Δούναβη ανεβαίνουν έως και τρία μέτρα και καλύπτουν μέρος της νησίδας. Το 2007 σε ανασκαφή του μουσείου των Σιδηρών πυλών βρέθηκαν ερείπια χριστιανικής βασιλικής που έχει καταστραφεί από τον 4ο μ.χ. αιώνα. Επίσης σε ανασκαφή βρέθηκε εγκατάσταση λίθινης εποχής και ερείπια ρωμαϊκού οχυρού.
Ισοκεφαλία

Ισοκεφαλία ονομάζεται ο καλλιτεχνικός κανόνας που ακολουθείται από ζωγράφους, χαράκτες και γλύπτες κατά τον οποίο οι μορφές των ανάγλυφων ή ζωγραφικών παραστάσεων παριστάνονται έτσι ώστε οι κεφαλές των προσώπων να βρίσκονται στο ίδιο ύψος, χωρίς να λαμβάνεται υπ΄ όψη η θέση ή στάση της κάθε μορφής.
Η καλλιτεχνική αυτή τάση της ισοκεφαλίας δεν παρατηρείται μόνο στην αρχαία ελληνική τέχνη, αλλά και κατά την ακμή της (5ος π.Χ. αιώνας) στη ζωοφόρο του Παρθενώνα. Η αρχή της ισοκεφαλίας παρατηρείται ακόμη και στη πρώιμη βυζαντινή αγιογραφία.
Πάντως η ισοκεφαλία αποτελεί χαρακτηριστικό της αρχικής βαθμίδας της τέχνης.
Αλμπέρ Καμίγ Βιτάλ

Καριέρα

Έκανε σπουδές πολιτικού μηχανικού στην Σοβιετική Ένωση. Κατά την περίοδο της καριέρας του ως στρατιωτικός διορίστηκε (1987) επικεφαλής του Τεχνικού Γραφείου των Κρατικών Δυνάμεων, υπεύθυνος για την ανάπτυξη. Στο αξίωμα αυτό διατηρήθηκε ως το 1992. Εν συνεχεία διορίστηκε διοικητής του πρώτου τάγματος της στρατιωτικής περιοχής 5 στην Τολιάρα (1998-2001). Από το 2001 ως το 2002 εκπαιδεύτηκε στην ανωτάτη στρατιωτική σχολή του Παρισιού (École Supérieure de Guerre).
Στις 20 Δεκεμβρίου 2009 ο Βιτάλ διορίστηκε Πρωθυπουργός της Μαδαγασκάρης και διαδέχθηκε τον Εζέν Μανγκαλαζά.
Ο Βιτάλ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, όπως και η κυβέρνησή του, στις 10 Μαρτίου 2011, σύμφωνα με το σχέδιο της Αναπτυξιακής Κοινότητας της Νότιας Αφρικής (SADC) για να τερματιστεί η πολιτική κρίση στο νησί.  H παραίτηση της κυβέρνησης έγινε αποδεκτή.
Λίγο αργότερα, στις 16 Μαρτίου 2011, ο Βιτάλ έλαβε εκ νέου εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης. Λίγους μήνες μετά τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ομέρ Μπεριζικί.
Τζόζεφ Καμπούι

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1954. Ήταν διοικητής του Επαναστατικού Στρατού του Μπουγκαινβίλ, στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο νησί τη δεκαετία του 1990. Τον Ιούνιο του 2005 έπειτα από την παραχώρηση καθεστώτος αυτονομίας στο νησί εντός της Παπούα-Νέας Γουινέας, εξελέγη πρόεδρος με μεγάλη πλειοψηφία, κερδίζοντας 38.000 επί συνόλου 69.385 ψήφων.

Πολιτική

Στη διάρκεια της θητείας του παραχώρησε το δικαίωμα στην καναδική εταιρεία Invincible Resources να εκμεταλλεύεται το 70% του ορυκτού πλούτου του Μπουγκαινβίλ, απόφαση για την οποία έτυχε αυστηρότατης κριτικής. Η σχετική ανακοίνωση έγινε το 2008 χωρίς προηγούμενη συζήτηση στο Κοινοβούλιο και λίγο πριν το θάνατο του Καμπούι, αναμενόταν η συζήτηση πρότασης μομφής εναντίον της κυβέρνησής του. Σε συνέντευξή του λίγο πριν πεθάνει, ο Καμπούι είχε δηλώσει ότι το όνειρό του ήταν να δει το νησί του να γίνεται "Κουβέιτ του Ειρηνικού".

Ασθένεια και θάνατος

Ο ασθενής Καμπούι μετέβη στο Μπρισμπέιν για θεραπεία. Πέθανε ξαφνικά, στις 7 Ιουνίου του 2008, σε νοσοκομείο στην Μπούκα της Παπούα-Νέας Γουινέας. Στο άκουσμα του θανάτου του, τα Ηνωμένα Έθνη και η Αυστραλία έκαναν αναφορά στις ειρηνευτικές προσπάθειες του Καμπούι. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στις 10 Ιουνίου του 2008, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωσήφ στο Πορτ Μόρεσμπι, με τιμές αρχηγού Κράτους. Η σορός του επέστρεψε στην Μπούκα στις 11 Ιουνίου και η κηδεία του έγινε εκεί την επόμενη ημέρα. Η κυβέρνηση του Μπουγκαινβίλ κήρυξε πένθος και η ημέρα της κηδείας του ήταν αργία στο νησί.
Ο Καμπούι πιστεύεται ότι απεβίωσε έπειτα από καρδιακή προσβολή. Σε συνέντευξή του στην Port-Courier, εφημερίδα της Παπούα-Νέας Γουινέας, 12 ώρες πριν το θάνατό του, ο Καμπούι είχε αναφέρει ότι είχε σταματήσει να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την καρδιά του 4 μήνες πριν, επειδή το φάρμακό του ήταν πολύ ακριβό. Αντί αυτού έπαιρνε τόνικ. Για οικονομικούς λόγους είχε αναβάλει και το προγραμματισμένο του ιατρικό τσεκ απ, στην Αυστραλία.

Διαδοχή

Ο αντιπρόεδρος Τζον Ταμπινάμαν έγινε προσωρινός πρόεδρος μετά τον ξαφνικό θάνατο του Καμπούι. Παράλληλα, έγινε γνωστή η πιθανότητα να αλλάξει το σύστημα διαδοχής με συνταγματική τροποποίηση, με βάση την οποία ο πρόεδρος θα εκλέγεται από το Κοινοβούλιο μεταξύ των μελών του και όχι με λαϊκή ψηφοφορία, όπως ισχύει. Τον Ιούλιο ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν την περίοδο 8-20 Δεκεμβρίου του 2008, ο Τζέιμς Τάνις εξελέγη πρόεδρος επικρατώντας του Σαμ Ακοϊτάι και 12 ακόμα υποψηφίων. Ο Τάνις ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Δεκεμβρίου για την πλήρωση του υπολοίπου της θητείας του Καμπούι (ως το 2010).
Φιλήμων Μεθυμάκης

Βιογραφία

Συνεργάστηκε με σημαντικούς ηθοποιούς και μαέστρους της εποχής του. Το 1949 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Στρατιωτικό Θέατρο. Πήρε μέρος σε πολλούς μουσικούς θιάσους, όπως των : Μαίρης Βασιλάκη-Κ. Μανιατάκη, Λειβαδίτη-Μ. Θεοφανίδη, Ρένας Βλαχοπούλου κ.ά. 
Χαρακτηριστικές ήταν οι μιμήσεις του, ειδικά του Σπύρου Μαρκεζίνη.

Θάνατος

Πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό επεισόδιο κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της σειράς του Κώστα Λυχναρά, Λεηλασία μιας ζωής, με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί αμέσως από τον Γιάννη Κοντούλη.
Μάχη της Φράγας

Ιστορικό πλαίσιο

Από το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, οι βασιλείς της Αραγωνίας και οι κόμητες της Βαρκελώνης και του Ουρζέλ προσπαθούσαν με πείσμα να κατακτήσουν τις πόλεις που κατείχαν οι Μουσουλμάνοι και τα συνοριακά φρούρια της Ανωτέρας Μαρκίας. Συγκεκριμένα, είχαν βάλει στόχο τα χαμηλά εδάφη γύρω από τους ποταμούς Σέγρε και Σίνκα σε όλη τη διαδρομή προς τις εκβολές του ποταμού Έβρου, μία ενεργή και εύφορη περιοχή, με άμεση πρόσβαση στην Μεσόγειο Θάλασσα. Οι πιο σημαντικές πόλεις στην περιοχή αυτή ήταν η Λιέιδα, η Μεκινένσα, η Φράγα, και η Τορτόζα.

Η μάχη

Τον Ιούλιο του 1134, ο Βασιλιάς Αλφόνσος Α´ της Αραγωνίας η Μαχητής, γνωστός στους Μουσουλμάνους ως Ibn Rudmir (που σημαίνει: «ο γιος του Ραμίρο») ή ως al-Farandji, πολιόρκησε την πόλη της Φράγας με ένα στρατό από την Αραγωνία.
Η αντίδραση των Αλμοραβίδων ήταν άμεση και αποφασιστική. Ο Εμίρης της Κόρδοβας, γιος του χαλίφη, εξόπλισε μια δύναμη 2.000 ιπποτών, τον εμίρη της Μούρθια και της Βαλένθια μαζί 500 ιππότες και τον κυβερνήτη της Λάριδα με άλλους 200. Όταν οι δυνάμεις αυτές ενώθηκαν, επιστράτευσαν προκειμένου να απελευθερώσουν τη Φράγα.
Στις 17 Ιουλίου του 1134 κατέφτασαν οι απελευθερωτικές Αλμοραβιδικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον κυβερνήτη της Λάριδα, Ιμπν Ίγιαντ (Ibn 'Iyad). Βλέποντας τις ενισχύσεις οι πολιορκημένοι της Φράγας εξόρμησαν προς τα έξω, ωστόσο ο Αλφόνσος Α´, όντας ακόμα βέβαιος πως είχε το αριθμητικό και τακτικό πλεονέκτημα, συσπείρωσε τα στρατεύματά του. Η συνοδεία του συγκρούστηκε με το ιππικό του εμίρη της Μούρθια, Γιάγια μπεν Γκανίγια (Yahya ben Ghaniya). Το ιππικό των Αλμοραβίδων αποδεκάτισε τους στρατιώτες της Αραγωνίας. Οι κάτοικοι της πόλης, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Αραβικής καταγωγής, βλέποντας αυτό εξήλθαν από την πόλη και έπεσαν πάνω στο στρατόπεδο της Αραγωνίας λεηλατώντας και σκοτώνοντας την πλειοψηφία των στρατιωτών που βρίσκονται εκεί. Έφυγαν με όλες τις προμήθειες του στρατού της Αραγωνίας και τις πήραν πίσω μαζί τους στην Φράγα. Την στιγμή εκείνη, ο εμίρης της Κόρδοβας επιχείρησε μια τελευταία επίθεση με το ιππικό του και έσπασε και πάλι τα χριστιανικά στρατεύματα. Έχοντας χάσει την πλειοψηφία των στρατιωτών του, ο Αλφόνσος Α´ ο Μαχητής  αναγκάστηκε να φύγει όταν και κατάφερε να φτάσει στη Σαραγόσα. Θα πεθάνει στις 7 Σεπτεμβρίου του 1134.
Γερμανικές γενικές εκλογές Ιουλίου 1932

Οι γερμανικές γενικές (ομοσπονδιακές) εκλογές - ήταν πρόωρες εκλογές  που ακολούθησαν αυτές του 1930 - και διεξήχθησαν στις 31 Ιουλίου 1932 με την συμμετοχή 61(!) κομμάτων. Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών ήταν ο θρίαμβος του «Εθνικοσιαλιστικού Κόμματος»,(NSDAP) που κατάφερε, πρώτη φορά στην ιστορία του, να αναδειχθεί πρώτο κόμμα, με ποσοστό 37.27 %.
Το «Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα» , (SPD) κατέλαβε την δεύτερη θέση με ποσοστό 21.58 % ενώ τρίτο ήρθε και πάλι το «Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας», (KPD) που σημείωσε μικρή άνοδο, με ποσοστό 14.32 %.
Ούτε και σε αυτές τις εκλογές κατέστη δυνατή η δημιουργία αυτοδύναμης κυβέρνησης, και αρνούμενα τα κόμματα να συνεργαστούν μεταξύ τους, προκηρύχθηκαν εκ νέου εκλογές για τον Νοέμβριο του 1932.
Μέχρι τις επόμενες εκλογές, καγκελάριος παρέμεινε ο Φραντς φον Πάπεν ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Χάινριχ Μπρύνινγκ, μερικούς μήνες νωρίτερα, τον Μάρτιο του 1932.

Η πορεία προς τις εκλογές

Ο καγκελάριος Μπρύνινγκ,  ο οποίος κυβερνούσε μέσω των προεδρικών διαταγμάτων επείγουσας ανάγκης που εξέδιδε και υπέγραφε ο Χίντενμπουργκ, εξέπεσε των καθηκόντων του, από τον ίδιο τον Πρόεδρο του Ράιχ, και αντικαταστάθηκε την 1η Ιουνίου του 1932 από τον γερμανό πολιτικό Φραντς φον Πάπεν, προσωπική επιλογή του συμβούλου του προέδρου Χίντενμπουργκ, στρατηγού Κουρτ φον Σλάιχερ, κορυφαίου πολιτικού παράγοντα εκείνων των χρόνων. Ο Σλάιχερ, επίσης επέλεξε τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου ενώ κράτησε για τον εαυτό του, την θέση του Υπουργού Άμυνας. 
Η πρώτη ενέργεια του Πάπεν, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, ήταν να διαλύσει -καθ' υπόδειξη του Σλάιχερ - το κοινοβούλιο και να προκηρύξει εκλογές για τις 31 του ίδιου μήνα. Η αμέσως επόμενη ενέργειά του, και αυτή καθ' υπόδειξη του Σλάιχερ, που το είχε είδε συζητήσει με τον Χίτλερ ήδη από τον Απρίλιο αυτού του έτους- ήταν η άρση της απαγόρευσης των SA  και SS, απαγόρευση που είχε επιβληθεί από την κυβέρνηση Μπρύνινγκ στις 13 Απριλίου του 1932.
Τους τελευταίους μήνες  η βία στους δρόμους της Γερμανίας και οι συμπλοκές μεταξύ εθνικοσοσιαλιστών και κομμουνιστών έχουν αυξηθεί κατά πολύ. Η άρση της απαγόρευσης έδωσε νέα ορμή στις συγκρούσεις, και αύξησε την επιθετικότητα των Εθνικοσοσιαλιστών.  Ενδεικτικό του κλίματος είναι οι μάχες στους δρόμους του Αμβούργου (στο σημερινό προάστειο -τότε ανεξάρτητη πόλη- της Αλτόνα (Altona}  στις 17 Ιουλίου 1932 όπου σκοτώθηκαν 18 άνθρωποι και 285 τραυματίστηκαν. Το περιστατικό έχει μείνει στην γερμανική ιστορία σαν «Η ματωμένη Κυριακή της Αλτόνα».

Μετά τις εκλογές

Η ξεκάθαρη πρωτιά του κόμματος του Χίτλερ, όπως είναι φυσικό αναβαθμίζει την παρουσία του κόμματός του και του ίδιου στην πολιτική σκηνή της χώρας. Μάλιστα, το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα» διορίζει και τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου που δεν είναι άλλος από τον Χέρμαν Γκαίρινγκ. Οι διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης παραμένουν άκαρπες, αφού τα κόμματα δεν συνεργάζονται μεταξύ τους, ενώ ο Χίτλερ σε συνάντηση με τον Χίντεμπουργκ ζητάει τη θέση του Καγκελάριου. Ωστόσο ο Χίντενμπουργκ αρνείται. Έτσι, η κυβέρνηση Φον Πάπεν εξακολουθεί να ασκεί την διαχείριση των θεμάτων και νέες εκλογές προγραμματίζονται για τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.
Komiinteravia

Ιστορία

Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1996 και ξεκίνησε πτητικές δραστηριότητες τον Ιούλιο του 1997. Το 2004 η UTair απέκτησε πάνω από το 70% της Komiinteravia. Μετέφερε 200.000 επιβάτες το 2003.
Η UTair σχεδιάζει να δημιουργήσει μια νέα περιφερειακή διαίρεση με τη θυγατρική Komiinteravia που θα λειτουργήσει ως UTair Express χρησιμοποιώντας αεροσκάφφη Antonov An-24 και ATR 42-300. Σχεδιάζει να αντικαταστήσει τον στόλο Antonov An-24 της εταιρείας με επιπλέον ATR 42-300 τα επόμενα χρόνια.
Ο κωδικός IATA της εταιρείας έχει υιοθετηθεί από την Jet4You.
Άγιο Γάλα Χίου

Γενικά στοιχεία

Το Άγιο Γάλα είναι κτισμένο σε υψόμετρο 240 μέτρων, στο ΒΔ άκρο του νησιού και απέχει 62,5 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου. Κοντινότεροι κατοικημένοι οικισμοί είναι τα χωριά Μελανιός (προς τα νοτιοδυτικά) και Νενητούρια (στα βορειοανατολικά), σε αποστάσεις λίγων χιλιομέτρων. Κοντά στο Άγιο Γάλα υπάρχει καταφύγιο άγριας ζωής έκτασης 1725 στρεμμάτων.
Οι κάτοικοι του Αγίου Γάλακτος ονομάζονται Αγιογαλούσοι/Αγιογαλούσαινες στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Το χωριό είναι κυρίως γνωστό από το ομώνυμο σπήλαιο και τον εντός αυτού βυζαντινό ναό της Παναγίας Αγιογαλούσαινας. Η ονομασία όλων αυτών προέρχεται από το σπηλαιόγαλα που σταλάζει από τους σταλακτίτες του σπηλαίου και σύμφωνα με την παράδοση έχει θεραπευτικές ιδιότητες (αγίασμα). Ο ενοριακός ναός του Αγίου Γάλακτος τιμάται στο όνομα της Αγίας Παρασκευής. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικά στην αρχιερατική εποπτεία Κουρουνίων της μητρόπολης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Περίπου 1,5 χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του Αγίου Γάλακτος βρίσκεται το μικρό χωριό του Αγίου Ιωάννη (άη-Γιάννη), εγκαταλελειμμένο ήδη από τη δεκαετία του 1970, αλλά κατά την παράδοση οικισμός ακμαίος παλαιότερα. Εκεί γεννήθηκε το 1853 ο όσιος γέροντας Συμεών, ηγούμενος της Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ψαρών.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό ονομαζόταν παλαιότερα Άγιος Θαλένης, ονομασία στην οποία μεταφράζεται κατά τον συγγραφέα Γεώργιο Ι. Ζολώτα και το St. Elena με το οποίο κατέγραψε τον οικισμό ο περιηγητής Χριστόφορος Μπουοντελμόντι που επισκέφθηκε τη Χίο το 1415.
Διοικητικά, μετά την ενσωμάτωση της Χίου στο ελληνικό κράτος, το Άγιο Γάλα αποτέλεσε μέχρι το 1997 έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Χίου. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αμανής, ενώ από το 2011 ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αμανής του διευρυμένου δήμου Χίου.
Αρραβωνίτσα Αχαΐας

Ιστορία

Στην περιοχή έχουν βρεθεί ευρήματα που χρονολογούνται από τη Μεσοελλαδική περίοδο (2000-1.600 π.Χ.).