google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Μυλωνογιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Άνω Κεφαλά Αποκορώνου της Κρήτης το 1867. Ήταν γιος του σπουδαίου οπλαρχηγού Ματθαίου Μυλωνογιάννη. Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του στην Αθήνα όπου και σπούδασε ιατρική ως υπότροφος του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ "τιμής ένεκεν" προς τον πατέρα του. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του επέστρεψε στη Κρήτη ασκώντας το επάγγελμα του ιατρού. Κατά τα πρώτα γεγονότα του 1895 συμμετείχε από τους πρώτους στη πρόσκληση του Μανούσου Κούνδουρου υπό την προεδρία του οποίου και εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος στη λεγόμενη Μεταπολιτευτική Επιτροπή Κρήτης, η οποία και ανέλαβε το συντονισμό και την όλη επαναστατική δράση της περιόδου 1895 - 1896. Συμμετείχε σε πολλές μάχες καθώς και στη πολιορκία του Βάμου.

Στη συνέχεια εξελέγη μέλος της υπό τον Ιωάννη Σφακιανάκη, εκτελεστική επιτροπή που ανέλαβε τη διοίκηση της Κρήτης μέχρι την άφιξη στα Χανιά του Πρίγκιπα Γεωργίου της Ελλάδας και Δανίας, οπότε και διορίστηκε (1899) νομάρχης Λασιθίου. Αργότερα ανέλαβε σύμβουλος επί των Εσωτερικών και στη συνέχεια νομάρχης Χανίων (το 1902 και το 1904).
Όταν το 1906 ολοκλήρωσε την αποστολή του, ο Πρίγκιπας Γεώργιος οπότε και ανακλήθηκε στην Αθήνα, ο Γεώργιος Μυλωνογιάννης προκειμένου να ματαιώσει την αναχώρηση του πρίγκιπα διοργάνωσε μαζί με τους Μ. Κούνδουρο, Γ. Δασκαλογιάννη, Λ. Λιωνάκη, Γ. Γαλάνη κ.ά. ένοπλο κίνημα. Τέσσερα χρόνια αργότερα το 1910, απετέλεσε μέλος της υπό τον Ε. Βενιζέλο κρητικής κυβέρνησης. Το 1912, σχηματίζοντας ισχυρό σώμα Κρητών συμμετείχε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ήπειρο μέχρι το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων. Από τότε λόγω κλονισμού της υγείας του δεν αναμίχθηκε πλέον στα κοινά. Τιμήθηκε με πλείστα παράσημα από τον Βασιλέα Γεώργιο, τον Πρίγκιπα Γεώργιο, τον Βασιλέα Κωνσταντίνο τον Α΄ καθώς και από την ελληνική κυβέρνηση και την Κρητική Πολιτεία.
3η Στρατιά (Τουρκία)

Ιστορία

Επί των ημερών της Σοβιετικής Ένωσης, η 3η Στρατιά στάθμευε στα σύνορα του Καυκάσου για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε σοβιετική επίθεση από την Υπερκαυκασία Στρατιωτική Περιοχή. Το 1973 ο στρατός, με έδρα στο Ερζίντζαν, διέθετε το 8ο Σώμα Στρατού στο Έλαζιγ (συμπεριλαμβανομένης της 12ης Μεραρχίας Πεζικού, μετέπειτα 12ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας Πεζικού στο Άγρι), το 9ο Σώμα Στρατού στο Ερζερούμ (συμπεριλαμβανομένης της 9ης Μεραρχίας Πεζικούς στο Σαρίκαμις), και το 11ο Σώμα Στρατού στην Τραπεζούντα. Έπειτα από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 11ο Σώμα Στρατού μεταφέρθηκε στη βόρεια Κύπρο.
Όταν το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και η Σοβιετική Ένωση έπαυσαν να υφίστανται, το Γενικό Επιτελείο αποφάσισε να στείλει 120.000 άνδρες της 3ης Στρατιάς στα σύνορα με το Ιράκ. Αυτό έγινε προκειμένου να αυξηθεί η ετοιμότητα ενάντια σε κάθε πιθανή κρίση στην περιοχή (όπως κατά τη διάρκεια του πολέμου του Περσικού Κόλπου και του πολέμου του Ιράκ). Οι περισσότερες από τις ταξιαρχίες τεθωρακισμένων, μηχανοποιημένου πεζικού και ειδικών δυνάμεων βρίσκονταν στην κεντρική περιοχή προκειμένου να δράσουν γρήγορα σε οποιοδήποτε σενάριο γύρω από τα σύνορα της Τουρκίας.
Λεμπόβα

Η Λεμπόβα ήταν μπαντουστάν («πατρίδα») που βρίσκεται στο Τρανσβάαλ, στη βορειοανατολική Νότια Αφρική. Το Σεσέγκο αρχικά λειτούργησε ως πρωτεύουσα της Λεμπόβα, ενώ το χτισμένο για σκοπό Λεμποβακγκόμο ήταν υπό κατασκευή. Χορηγήθηκε εσωτερική αυτοκυβέρνηση στις 2 οκτωβρίου 1972 και κυβερνήθηκε για μεγάλο μέρος της ύπαρξής της από τον Σέντρικ Φατούντι. Η Λεμπόβα ενσωματώθηκε στη Νότια Αφρική, το 1994. Έγινε μέρος της επαρχίας Λιμπόπο. Το έδαφος δεν ήταν συνεχές, χωριζόμενο σε δύο μεγάλες και αρκετές μικρές μερίδες.
Παρόλο που η Λεμπόβα περιλάμβανε εκτάσεις της Σεκουκούνιλαντ και θεωρήθηκε ως ένα σπίτι για φυλές που ομιλούσαν τα Βόρεια Σόθο όπως οι Πέντι, ήταν επίσης το σπίτι για τα διάφορες φυλές που δεν ομιλούσαν τα Βόρεια Σόθο, συμπεριλαμβανομένης των Βόρειων Ντεμπέλε, Μπατσουάνα και ΒαΤσόνγκα.
Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας

Βασίλισσα της Πορτογαλίας

Εξοργισμένος ο Πέτρος, άφησε στην Βραζιλία τον πεντάχρονο γιο του Πέτρο σαν αντιβασιλέα και κινήθηκε στην Πορτογαλία, προκειμένου να ανατρέψει τον Μιγκέλ. Τον εξανάγκασε να παραιτηθεί (1834), επανήλθε η Μαρία στον θρόνο και ακύρωσε τον γάμο της με τον Μιγκέλ. Παντρεύτηκε (1836) τον Φερδινάνδο πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα, που πήρε τον τίτλο του βασιλικού συζύγου.
Ο πάπας Γρηγόριος ΙΔ΄ της απένειμε (1842) το Χρυσό Ρόδο.
Η βασιλεία της Μαρίας γνώρισε μονάχα ένα επαναστατικό κίνημα τον Μάη του 1846, που ανατράπηκε από τα βασιλικά στρατεύματα σε επτά μήνες, ενώ έμεινε ανεπηρέαστη από τα πανευρωπαϊκά επαναστατικά κινήματα του 1848. Ενδιαφέρθηκε για τον εκσυγχρονισμό και την 
εκπαίδευση της χώρας, ενώ αξιοσημείωτο γεγονός της βασιλείας της ήταν η επιδημία χολέρας. Οι γιατροί της είχαν επισημάνει τον κίνδυνο να πεθάνει από αποβολή αν συνεχίσει να μένει κάθε χρόνο έγκυος και αυτή ηθελημένα αγνόησε την ιατρική συμβουλή, αφού και η μητέρα της είχε πεθάνει για τον ίδιο λόγο. Έτσι πέθανε (1853) στην γέννα του πρίγκηπα Ευγένιου.
Ποτός Θάσου

Αθλητισμός

Ο οικισμός διαθέτει γήπεδο ποδοσφαίρου, στο οποίο αγωνίζεται η τοπική ομάδα του ορεινού οικισμού, «Δόξα» Θεολόγου - Ποτού.
Γρηγόριος Καμπούρογλου

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν πρωτότοκος γιος του Δημήτριου Καμπούρογλου, ενός από τους πιο θερμούς Φιλικούς. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1810. Στα 1821 ο παππούς του σφάχτηκε από τους Τούρκους, και ο πατέρας του έστειλε τα παιδιά δεξιά και αριστερά πριν καταφύγει και αυτός κρυφά στην Βιέννη. Ο Γρηγόριος έφτασε στην Οδησσό σε κάποιον οικογενειακό φίλο. Μπήκε στο σχολείο Ρισελιέ, όπου είχε συμμαθητές τον Πέτρο Παραρρηγόπουλο και τον Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή.
Στα χρόνια του Καποδίστρια ήλθε στο Ναύπλιο και στην Αίγινα και τέλος στην Αθήνα, όπου κατοίκησε στο σπίτι του Φιλικού Λασσάνη, γραμματικού του Υψηλάντη.
Εξέδωσε την εφημερίδα «Courier» σε ελληνική και γαλλική γλώσσα, έπειτα την «Εβδομάδα», την «Πατρίδα», τον «Παρατηρητή» και το περιοδικό «Ευτέρπη». Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Δημήτριος Καμπούρογλου.
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Φλόγας

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999 μετά από συνένωση των ομάδων Αναγέννηση και Φλόγα Αναλήψεως.   
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2004-05, η Αναγέννηση Φλόγας κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ., αποκτώντας το προνόμιο να αγωνιστεί στη Γ' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία της. 
Την περίοδο 2005-06 ο σύλλογος είχε πολύ καλές επιδόσεις και, αν και νεοφώτιστος, κατέλαβε τη 2η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης με 21 νίκες και 5 ήττες. Την επόμενη χρονιά, 2006-07, αναπλήρωσε το χαμένο έδαφος κατακτώντας το Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου Βορρά με 22 νίκες και 4 ήττες. 
Κατά την πρώτη της περίοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία, 2007-08, η Αναγέννηση Φλόγας ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Την αγωνιστική περίοδο, 2008-09, κατετάγη 12η, παραμένοντας, ωστόσο στην κατηγορία. Στη δεύτερη συμμετοχή της στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα, αφού πέρασε το πρώτο παιχνίδι σημειώνοντας 101 πόντους, αποκλείστηκε στο δεύτερο από τους Ικάρους Σερρών με σκορ 74-76.
Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2009-10, κατέλαβε τη 10η θέση της τελικής βαθμολογίας, ενώ στη διοργάνωση του Κυπέλλου αποκλείστηκε από τον Αμύντα Υμήττου με σκορ 60-68 στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης. Την επόμενη χρονιά, 2010-11, με βελτιωμένες επιδόσεις, η Αναγέννηση ολοκλήρωσε τους αγώνες της στην 5η θέση της βαθμολογίας. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, αποκλείστηκε κατά την 1η αγωνιστική της Α' Φάσης, όταν γνώρισε την ήττα από τον Κ.Α.Ο. Δράμας με σκορ 62-88.
Τα αποτελέσματα του συλλόγου δεν υπήρξαν εξίσου καλά τη χρονιά 2011-12 με τελική συγκομιδή 8 νίκες και 22 ήττες. Η κατάληψη της 15ης θέσης οδήγησε την ομάδα στη Γ' Εθνική. Επιπλέον η ομάδα απέσυρε τη συμμετοχή της από το Κύπελλο.
Καρολίνα Φερδινάνδη Λουίζα των Δύο Σικελιών

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών, μοναδικό παιδί του από την πρώτη σύζυγό του, Μαρία-Κλημεντίνη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη τού Λεοπόλδου Β΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας & μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Έγινε δημοφιλές πρόσωπο σε ολόκληρο τη Γαλλία μετά τη δολοφονία του συζύγου της (1820) στην Όπερα του Παρισιού. Σε πολύ λίγους μήνες γεννήθηκε ο γιος τους, Ερρίκος, κόμης του Σαμπόρ, που βασίλεψε στην Γαλλία για επτά μέρες (1830) μετά την παραίτηση του παππού του και του θείου του. Στην συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Λουδοβίκο Φίλιππο.
Συνωμότησε (1832) κατά του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου για να επαναφέρει στον θρόνο τον γιο της, όμως η σκευωρία απέτυχε και φυλακίστηκε.
Παντρεύτηκε τον ανιψιό του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΗ΄, Κάρολο Φερδινάνδο, δούκα του Μπερί, δεύτερο γιο του Γάλλου βασιλιά Καρόλου Ι΄ (1816) μετά από διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο απεσταλμένο Πέτρο Λουδοβίκο Ιωάννη Καζιμίρ.
Ένγκελμπερτ Ντόλφους

Βιογραφικά στοιχεία

Τα μοναδικά στοιχεία για την ζωή του πριν από την καγκελαρία της Αυστρίας είναι ότι γεννήθηκε στο Τέξινγκ το 1892, ότι καταγόταν από οικογένεια γαιοκτημόνων και ότι σπούδασε νομικά και οικονομικά στη Βιέννη και στο Βερολίνο.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 1927 αναδείχτηκε διευθυντής του Αγροτικού Επιμελητηρίου της Κάτω Αυστρίας και το 1930 πρόεδρος των ομοσπονδιακών σιδηροδρόμων. Ως ηγετικό στέλεχος του συντηρητικού Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος, έγινε αρχικά βουλευτής, αργότερα ανέλαβε τη θέση του υπουργού Γεωργίας το 1931 και τον επόμενο χρόνο (το 1932) σχηματίστηκε - αφού αντιμετωπίστηκε δύσκολη κρίση - κυβέρνηση συνασπισμού αναλαμβάνοντας τη θέση του καγκελάριου. Αρχικά οι κινήσεις του χαρακτηρίζονταν από μετριοπάθεια, η οποία όμως σταδιακά έδινε τη θέση της σε απολυταρχικές και φασιστικές αποφάσεις. Το πρωταρχικό του μέλημα ήταν η βελτίωση των οικονομικών της χώρας και, πράγματι, κατόρθωσε να πάρει δάνειο ύψους 9 εκατ. δολαρίων από την Κοινωνία των Εθνών.

Αυστριακή δικτατορία

Το 1933 στη Γερμανία αναλαμβάνει καγκελάριος ο Αδόλφος Χίτλερ με βλέψεις για Γερμανοαυστριακή Ένωση. Ο Ντόλφους ήταν κατά και γι' αυτό αναστέλλει την λειτουργία της Βουλής και την ισχύ του Συντάγματος της Αυστρίας εγκαθιδρύοντας φασιστική δικτατορία.

Σύμμαχος με τον Μουσολίνι

Κατά της ένωσης ήταν και η Ιταλία του Μουσολίνι. Ο Ντόλφους το εκμεταλλεύτηκε και ξεκίνησε διαδικασίες σύναψης συμμαχίας με τον Μουσολίνι, σε τέτοιον βαθμό ώστε από κάποιο σημείο και έπειτα οι υποχωρήσεις από την πλευρά της Αυστρίας ήταν συνεχείς. Το 1933, αντιδρώντας σε επεισόδια που προκάλεσαν οι ναζιστές στα σύνορα, επισκέφθηκε τη Ρώμη και υπέγραψε σύμφωνο εμπορικής συνεργασίας με την Ιταλία.

Ναζιστικός κίνδυνος

Ως αντίπαλος του Χίτλερ, ο Ντόλφους έπρεπε να βγει από τη μέση. Το φθινόπωρο του 1933 Αυστριακοί ναζιστές πραγματοποίησαν αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας κατά του Ντόλφους, ενώ παράλληλα δυνάμωναν οι φωνές διαμαρτυρίας των δημοκρατικών πολιτών, που ξέσπασαν σε ταραχές, τις οποίες ο Αυστριακός καγκελάριος κατέστειλε με τη βία. Την άνοιξη του 1934 ο Ντόλφους υπέγραψε τριμερές σύμφωνο με την Ιταλία και την Ουγγαρία εναντίον της Γερμανίας.
Βαθύτερος τρόμος

Πλοκή

Στο μακρινό μέλλον μια ομάδα ανθρώπων σε ένα υπόγειο εργαστήριο προσπαθούν να επιβιώσουν από μια νέα μάστιγα μεταλλαγμένων τεράτων τα οποία πεθαίνουν δύσκολα και βιάζουν τις γυναίκες για να πολλαπλασιαστούν.

Κυκλοφορία

Η ταινία είχε περιορισμένες προβολές στους κινηματογράφους στην Αμερική από την Concorde New Horizons τον Ιανουάριο του 1989. Η ταινία έβγαλε 858.591 δολάρια στο Box Office.
Η ταινία κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα τον ίδιο χρόνο από την Metro-Goldwyn-Mayer.  Το 2010 η Αμερικάνικη εταιρία Shout! Factory κυκλοφόρησε την ταινία σε διπλό DVD μαζί με το Κραυγή Από Το Διάστημα.

Συνέχειες

Την ταινία ακολούθησε μια συνέχεια το 1991 με τίτλο Βαθύτερος Τρόμος 2.
ΟΣΦ Έσεν/Μάουρεν

Ιστορία

Η Έσεν/Μάουρεν ιδρύθηκε το 1963, μετά την συγχώνευση της ΦΚ Έσεν και της ΦΚ Μάουρεν. Όπως και οι άλλες ομάδες του Λίχτενσταϊν, αγωνίζεται στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Ελβετίας. Από το 1975 ως το 1999 αγωνίστηκε στη 2 Liga και από τη σεζόν 1999-2000, προβιβάστηκε στη 1. Liga. Ξαναϋποβιβάστηκε και στη 2.liga. Από την περίοδο 2007-2008 ως σήμερα αγωνίζεται στη 1. Liga.
Η Έσεν/Μάουρεν έχει κερδίσει το Κύπελλο Λίχτενσταϊν 5 φορές με τον τελευταίο τίτλο το 2012.

Στάδιο

Η έδρα της Έσεν/Μάουρεν είναι το Σπόρτπαρκ Έσεν/Μάουρεν. Είναι το 3ο μεγαλύτερο στάδιο του μικρού κράτους, μετά το Ράινπαρκ Στάντιον και το Σπόρτσπλατζ Ράιναου, με χωρητικότητα μόλις 600 θέσεις.
Τζανουάρια της Βραζιλίας

Βιογραφία

Γεννηθείσα στο Παλάτι του Αγίου Χριστοφόρου λίγους μήνες προ της ανεξαρτησίας της Βραζιλίας, η νεαρή Τζανουάρια έλαβε το όνομά της προς τιμήν της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου και η οικογένειά της βρήκε καταφύγιο λίγο μετά την εισβολή των Ναπολεόντειων Στρατευμάτων στο Βασίλειο της Πορτογαλίας, το 1807. Μετά την ανακήρυξη του πατέρα της ως Αυτοκράτορα της Βραζιλίας, στις 7 Σεπτεμβρίου 1822, η νεαρή κοπέλα έλαβε το ψευδώνυμο της « πριγκίπισσας της ανεξαρτησίας ».
Ορφανή από την μητέρα της το 1826, η Πριγκίπισσα Τζανουάρια παρακολούθησε, το 1831, την παραίτηση και την αναχώρηση του Πέτρου Α΄ ο οποίος επέλεξε να επιστρέψει στην Ευρώπη, προκειμένου να επαναφέρει στον θρόνο της Πορτογαλίας την μεγαλύτερη κόρη του, Μαρία Β΄. Σε ηλικία, μόλις, εννέα ετών και ούσα, πλέον, Αυτοκρατορική Πριγκίπισσα της Βραζιλίας, ευρέθηκε μόνη της, στο Ρίο, μαζί με τις νεαρότερες αδερφές της, Πριγκίπισσες Πάουλα Μαριάννα και Φραγκίσκη, καθώς και τον νεαρό αδερφό της, Αυτοκράτορα Πέτρο Β΄ της Βραζιλίας, ηλικίας, μόλις, πέντε ετών.
Με την πάροδο του χρόνου, και καθώς η αντιβασιλεία που είχε θεσπισθεί από τον Πέτρο Α΄ αποδεικνύετο όλο και περισσότερο ανίκανη να εξασφαλίσει την συνοχή της Βραζιλίας, αρκετοί ήσαν αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν, εντός της χώρας, προκειμένου η Τζανουάρια να αναλάβει την εξουσία εν αναμονή της ενηλικίωσης του αδερφού της. Ωστόσο, καθώς η Πριγκίπισσα εμφανιζόταν επιφυλακτική προκειμένου να αναλάβει τέτοιο πολιτικό αξίωμα ευθύνης, τελικώς, επιλέχθηκε η ενηλικίωση του Πέτρου Β΄ να προχωρήσει νωρίτερα του προβλεπόμενου, το 1841, ώστε να είναι σε θέση να κυβερνήσει ο ίδιος την χώρα.
Έπειτα από ένα πρώτο σχέδιο γάμου με έναν Πρίγκιπα της Σαβοΐας, η Πριγκίπισσα Τζανουάρια νυμφεύθηκε, το 1844, τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο των Βουρβόνων-Σικελίας, Κόμη της Λ'Άκουιλα και αδερφό της Αυτοκράτειρας Θηρεσίας-Χριστίνας της Βραζιλίας. Ωστόσο, ο Πρίγκιπας δεν είχε καλές σχέσεις με τον Πέτρο Β΄, με αποτέλεσμα η Τζανουάρια και ο σύζυγός της να εγκαταλείψουν, λίγο καιρό αργότερα, την Βραζιλία, προκειμένου να εγκατασταθούν στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών.
Το 1845, η Τζανουάρια απώλεσε το καταστατικό της ως διάδοχος του βραζιλιάνικου θρόνου, λόγω της γέννησης του ανιψιού της, Πρίγκιπα Αλφόνσου.
Δεκαπέντε έτη αργότερα, πιο συγκεκριμένα το 1860, η Εκστρατεία των Χιλίων του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι ανέτρεψε την δυναστεία των Βουρβόνων-Σικελίας και ολοκλήρωσε την ενοποίηση της Ιταλίας. Η Τζανουάρια και η οικογένειά της εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία, όπου και η Πριγκίπισσα απεβίωσε το 1901.

Επώνυμη πόλη

Η βραζιλιάνικη πόλη της Τζανουάρια, στην Μίνας Ζεράις, έλαβε την ονομασία της προς τιμήν της Αυτοκρατορικής Πριγκίπισσας το 1833.
Γκέμπχαρντ της Λωρραίνης

Βιογραφία

Ήταν γιος του Ούντο κόμη του Λάνγκαου και της Γιούντιθ. 
Ο Γκέμπχαρτ ήταν κόμης του Βέττεραου (909-910) και του Ράινγκαου (897-906). Το 903 ο Λουδοβίκος Δ΄ ο Παις της Ανατολικής Φραγκίας τον έθεσε κυβερνήτη της Λοθαριγγίας/Λωρραίνης με τον τίτλο του δούκα: Kebehart dux regni quod a multis Hlotharii dicitur. Απεβίωσε σε μάχη εναντίον των Μαγιάρων, κάπου στο Άουγκσμπουργκ (Augusta Vindelicorum).
Σπυρίδων Παπαποστόλου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καρύτσα Ευρυτανίας αλλά καταγόταν από τα Κανάλια Καρδίτσας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δήμαρχος Ιθώμης. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτας στις του 1899 και του 1902, η εκλογή του, όμως, ακυρώθηκε.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1903.
Κασσάνοι Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Στην περιοχή γύρω από τον οικισμό από λαθρανασκαφές έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα. Ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες βρίσκονται στους ναούς της Παναγίας και της Αγίας Κυριακής.
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Ειδικότερα, το 1583 στον Καστροφύλακα αναφέρεται Cassanus με 84 κατοίκους. Για την ονομασία, είναι σωστότερος τύπος το Κασάνοι, από ότι ο ενικός: Κασάνος.
H ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στο οικογενειακό επώνυμο εβραϊκής οικογένειας της οποίας την ύπαρξη πληροφορούμαστε από έγγραφα του 14ου αιώνα. Από εκεί ίσως ήταν και η καταγωγή των πρώτων οικιστών, σύμφωνα με το Στέργιο Σπανάκη. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το χωριό φέρεται να ιδρύθηκε από Ιταλούς, οι οποίοι αποίκισαν την περιοχή. Υπάρχουν μάλιστα και τοπωνύμια στην Ιταλία με το όνομα του χωριού.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας

Ιστορία

Το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 από την Κινηματογραφική Εταιρία Αθηνών και έκτοτε διεξάγεται ανελλιπώς ετησίως τον ίδιο μήνα.
Κρόκος του Καρτράιτ

Περιγραφή

Είναι πολυετές βολβώδης πόα που φτάνει σε ύψος τα 5 εκ. με 6 άνθη λευκά ή ιώδη με έντονες σκούρες νευρώσεις και δεν κλείνουν τη νύχτα. Φέρει 3 ανθήρες κίτρινους και στίγματα μακρότατα με έντονο πορτοκαλί ή κόκκινο χρώμα που βγαίνουν και κρέμονται έξω από το περιγόνιο (1). Ο βολβός του περιβάλλεται από νηματώδεις ή δικτυωτούς χιτώνες. Φύλλα λεπτά, λογχοειδή, πράσινα, 6-12 ανά βολβό που βγαίνουν συγχρόνως με τα άνθη φθινόπωρο με χειμώνα. Ανθίζει τους μήνες Οκτώβριο-Δεκέμβριο.

Εξάπλωση και βιότοπος

Ο κρόκος του Καρτράιτ είναι ενδημικό είδος της Νότιας Ελλάδας, όπου φυτρώνει σε βραχώδεις τοποθεσίες ασβεστολιθικού πετρώματος, λόφους, θαμνότοπους και αραιά πευκοδάση χαμηλού υψομέτρου, μέχρι 1000 μ. από το επίπεδο της θάλασσας. Εξαπλώνεται στη Δυτική Κρήτη (Χανιά), αρκετά νησιά των Κυκλάδων (Σαντορίνη, Νάξος, Μύκονος, Τήνος, Σύρος, Κέα), την Αττική (Υμηττός), την Αίγινα, τη Σαλαμίνα και την Ύδρα. Το βορειότερο σημείο που έχει εντοπιστεί είναι το όρος Πάστρα, στα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας. Υπάρχει αναφορά και από τον Ελικώνα, που χρειάζεται επιβεβαίωση.

Καλλιέργεια

Ο κρόκος του Καρτράιτ είναι ο υποτιθέμενος άγριος πρόγονος του καλλιεργούμενου στείρου τριπλοειδούς Crocus sativus (σαφράν), τον κρόκο της Κοζάνης. Πιθανότατα εμφανίστηκε πρώτα στην Κρήτη. Μια προέλευση στη Δυτική ή Κεντρική Ασία, αν και συχνά ύποπτη, έχει απορριφθεί από τη βοτανική έρευνα.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το φυτό αυτό καλλιεργήθηκε στην αρχαία Κρήτη τουλάχιστον από την Μέση Μινωική Εποχή, όπως παρουσιάζεται από την τοιχογραφία με τίτλο «Οι Κροκοσυλλέκτριες», του 16ου π.Χ. αιώνα που βρέθηκε στο Ακρωτήρι της Θήρας, που απεικονίζει δύο γυναίκες να συγκεντρώνουν άνθη κρόκου.
Επίσης, σήμερα καλλιεργείται μια ποικιλία αυτού του είδους, το 'Albus', που κάνει λευκά και πιο πυκνά άνθη.
Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (ραδιοτηλεσκόπια)

Η Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (αγγλικά: Very Large Array, VLA) είναι μια διάταξη 28 ραδιοτηλεσκοπίων που βρίσκεται στο Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Το VLA έχει βοηθήσει στις βασικές παρατηρήσεις των μαύρων τρυπών και τους προπλανητικούς δίσκους γύρω από νεαρά αστέρια, στην ανακάλυψη  μαγνητικών νημάτων.
Αποτελείται από 27 ανεξάρτητα ραδιοτηλεσκόπια, το καθένα από τα οποία έχει διάμετρο πιάτου 25 μέτρα και ζυγίζει 209 μετρικούς τόνούς (230 μικροί τόνοι). Οι  κεραίες παρατάσσονται κατά μήκος των τριών βραχιόνων σχήματος Υ (καθένας από τους οποίους έχει μήκος 21 χιλιόμετρα. Χρησιμοποιώντας τις σιδηροδρομικές γραμμές που ακολουθούν κάθε ένα από αυτούς τους βραχίονες οι οποίοι, σε ένα σημείο, διασταυρώνονται με την οδό Route 60 σε ισόπεδη διάβαση και ένα ειδικά σχεδιασμένο μηχάνημα ανύψωσης ("Hein's Trein"), οι κεραίες μπορεί να μετεγκατασταθεί σε μια σειρά  έτοιμων θέσεων,  που επιτρέπουν την συμβολομετρική σύνθεση  με μέγιστη αρχική τιμή τα 36 χιλιόμετρα: στην ουσία, η διάταξη λειτουργεί ως μια κεραία με αυτή τη διάμετρο. Η μικρότερη γωνιακή ανάλυση που μπορεί να επιτευχθεί  είναι περίπου 0:05 δευτερόλεπτα του τόξου σε μήκος κύματος 7 mm.
Ολόκληρο Αζερμπαϊτζάν

Το Ολόκληρο Αζερμπαϊτζάν (αζερικά: Bütöv Azərbaycan‎) είναι αλυτρωτική έννοια που ενώνει τα εδάφη που κατοικούν οι Αζέροι σε μια χώρα, το Αζερμπαϊτζάν.

Ιστορία

Η ιδέα του "Ολόκληρου Αζερμπαϊτζάν" διατυπώθηκε από τον Πιρούζ Ντιλαντσί το 1991 και ορίστηκε το 1992 από τον Αζέρο πρόεδρο Αμπουλφάζ Ελτσιμπέι (υπηρέτησε το 1992-93). Το 1991, ο Ντιλαντσί ίδρυσε τον εθνικιστικό οργανισμό ΣΑΝΛΜ, ενώ το 1997 ο Ελτσιμπέι ίδρυσε την "Ένωση Ολοκλήρου Αζερμπαϊτζάν" (Bütöv Azərbaycan Birliyi). Ο Ελτσιμπέι δημοσίευσε το σχετικό βιβλίο Bütöv Azərbaycan yolunda στην Τουρκία το 1998. Υποστήριξε ότι τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν θα πρέπει να εκτείνονται από το Ντερμπέντ μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Ο Ελτσιμπέι ισχυρίστηκε ότι αυτή η επικράτεια σχετιζόταν με την ιστορική εθνική παρουσία των Αζέρων. Έγραψε ότι το Αζερμπαϊτζάν είχε δικαίωμα να τα κυβερνήσει, σύμφωνα με ένα προτεινόμενο σύστημα διακυβέρνησης που ονομάζεται "Ενωμένα Αζερικά Εδάφη" (Birləşmiş Azərbaycan Yurdları). Μετά το θάνατό του το 2002, δημοσιεύτηκε μετά θάνατον. Ήταν αντίθετος με την ιδέα της ανεξαρτητοποίησης του Ιρανικού Αζερμπαϊτζάν.

Πολιτικές πρωτοβουλίες

Ο όρος Ολόκληρο Αζερμπαϊτζάν πρεσβεύεται από διάφορες οργανώσεις, όπως οι ΣΑΝΛΜ (CAMAH) και Λαϊκό Μέτωπο - Κόμμα για το Ολόκληρο Αζερμπαϊτζάν.
Ενρίκο Φέρμι

Βιογραφία

Ο Ενρίκο Φέρμι γεννήθηκε στη Ρώμη και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Πίζας. Το 1924 έγινε υφηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Έκανε στατιστικές έρευνες γύρω από τη συμπεριφορά των αερίων. Μαζί με τον Άγγλο φυσικό Πωλ Ντιράκ (Paul Dirac) ανέπτυξε τη στατιστική Φέρμι - Ντιράκ, που έχει επίσης εφαρμογή στα ηλεκτρόνια και στα πρωτόνια, που γενικότερα λέγονται φερμιόνια.
Το 1926 ο Φέρμι έγινε καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ασχολήθηκε με την πυρηνική φυσική και διατύπωσε τη θεωρία για την εξήγηση της ακτινοβολίας β από ραδιενεργά σώματα. Αργότερα ασχολήθηκε με τις πυρηνικές αντιδράσεις νετρονίων - ύλης και κατάφερε να δημιουργήσει τεχνητά ραδιενεργά ισότοπα. Λίγο αργότερα πειραματίστηκε με τα βραδέα νετρόνια και τις αντιδράσεις που προκαλούν στο ουράνιο. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια στο ινστιτούτο πυρηνικών ερευνών του Σικάγου, που σήμερα φέρει το όνομά του. Ασχολήθηκε με την παραγωγή ενέργειας από τη σχάση του ουρανίου. Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες κατόρθωσε να δημιουργήσει το 1942 τον πρώτο πυρηνικό αντιδραστήρα. Ο τρόπος διάταξης του ουρανίου στην κορυφή του αντιδραστήρα ονομάστηκε στήλη Φέρμι. Ερεύνησε επίσης την περίθλαση των νετρονίων, τις ιδιότητες των κοσμικών ακτίνων και των μεσονίων. Έργα του είναι: Εισαγωγή στην ατομική φυσική (1928), Μόρια και κρύσταλλοι (1934), Θερμοδυναμική (1937), Στοιχειώδη σωματίδια (1951) κ.ά.
Κοινά κρατικής επιστασίας

Μορφές κρατικής επιστασίας

Ένα κοινό κρατικής επιστασίας μπορεί να πάρει διάφορες μορφές. Μια μορφή μπορεί να είναι η επίβλεψη της εκμίσθωσης περιουσιακών στοιχείων που διαχειρίζεται η κυβέρνηση. Άλλη μπορεί να είναι η έγκριση καταπιστευμάτων ανεξάρτητων κοινών ώστε αυτά να αυτοδιοικούνται δι’ αντιπροσώπων. Η διακυβέρνηση μέσω της συμμετοχής των πολιτών με online εργαλεία είναι επίσης μια μορφή.

Το παράδειγμα του Μόνιμου Ταμείου Αλάσκας

Το Μόνιμο Ταμείο Αλάσκας είναι ένα ανεξάρτητο καταπιστευματικό ταμείο, το οποίο ιδρύθηκε και διαχειρίζεται από μια κρατική εταιρεία, την Εταιρεία Μόνιμου Ταμείου Αλάσκας ή Alaska Permanent Fund Corporation (APFC). Σκοπός του είναι η συγκέντρωση ενός μέρους των δικαιωμάτων που καταβάλλονται για την άντληση πετρελαίου από κρατικά εδάφη. Ύστερα, το καταπίστευμα αποδίδει ένα μέρισμα, της τάξης των χιλίων ευρώ σε κάθε νοικοκυριό της πολιτείας. Έτσι εξασφαλίζεται ένα επιπλέον εισόδημα το οποίο πιστώνεται στους φορολογούμενους πολίτες της Αλάσκας.

Το παράδειγμα του Βερμόντ

Με βάση το παραπάνω παράδειγμα πολλοί ακτιβιστές των κοινών στο Βερμόντ έχουν προτείνει, να δημιουργηθεί ένα καταπιστευματικό ταμείο κοινών περιουσιακών στοιχείων που θα λειτουργεί ως θεματοφύλακας και επόπτης της άγριας φύσης, των δασών των ορυκτών, και άλλων φυσικών πόρων. Μέσω του διαδικτυου θα μπορούσε να υπάρξει συζήτηση για ιδέες και προτάσεις ως προς τον τρόπο διαχείρισης των παραπάνω ανεξάρτητα από τις ατζέντες των κυβερνήσεων, δημιουργώντας έτσι αίσθηση ευθύνης και συμμετοχής στους πολίτες

Το παράδειγμα των ΗΠΑ

Η ομοσποσπονδιακή κυβέρνηση μπορεί να παραχωρήσει έναντι του ελάχιστου δυνατού μισθώματος δικαιώματα βοσκής, εξόρυξης χρυσού, ασημιού σε δημόσια εδάφη χωρίς σταθερά δικαιώματα εκμετάλλευσης. Επίσης δημοπρατεί μέρη του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος για τηλεπικοινωνιακή χρήση.