google/wiki40b huggingface dataset:
Αλβέρτος, βασιλιάς της Σουηδίας

Ανατροπή του Μάγκνους

Το 1363 μέλη του Σουηδικού Αριστοκρατικού Συμβουλίου υπό την ηγεσία του Μπο Τζόνσσον Γκρίπ έφτασε στην Αυλή του στο Μεκλεμβούργο προκειμένου να του ζητήσει να ανατρέψει τον βασιλιά της Σουηδίας Μάγκνους Έρικσον, ο οποίος ήταν αντιδημοφιλής στην αριστοκρατία και να πάρει την θέση του ο ίδιος. Οι μεγάλοι Γερμανοί δούκες και οι μεγάλες πόλεις της Χανσεατικής Ένωσης, όπως η Στοκχόλμη και το Καλμάρ, υποστήριξαν το κίνημα του Αλβέρτου. Ο Αλβέρτος επιτέθηκε με στρατό στην Σουηδία, ανέτρεψε τον Μάγκνους και στέφθηκε ο ίδιος βασιλιάς στις 18 Φεβρουαρίου 1364. Ένα θραύσμα πέτρας που παριστάνει τρία στέμματα είναι το πιο πρόωρο εθνικό σύμβολο της Σουηδίας.

Ο Αλβέρτος στον θρόνο της Σουηδίας

Η άνοδος στον θρόνο του Αλβέρτου στάθηκε η έναρξη ενός σκληρού οκταετούς εμφύλιου πολέμου ανάμεσα στους οπαδούς του Αλβέρτου με τους οπαδούς του Μάγκνους και του γιου του Χάακον ΣΤ' της Νορβηγίας. Όταν ο Μάγκνους ηττήθηκε και φυλακίστηκε από τον Αλβέρτο, ο Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας, πρώην εχθρός του Μάγκνους, αυτή την φορά τον υποστήριξε και ενώθηκε με τους αγρότες της Σουηδίας υπέρ του πρώην βασιλιά. Ο Αλβέρτος σταδιακά άρχισε να γίνεται μισητός στους Σουηδούς, λόγω του ότι είχε μετατρέψει τη Σουηδία σε Γερμανική επαρχία, διορίζοντας Γερμανούς σε όλες τις θέσεις εξουσίας. Με την βοήθεια των Δανών και Σουηδών συμμάχων του ο Χάακον κατάφερε να εκθρονίσει προσωρινά τον Αλβέρτο (1371). Ο Αλβέρτος επανήλθε ξανά με την βοήθεια της αριστοκρατίας της Στοκχόλμης και υπέγραψε ειρηνική συνθήκη με την οποία αποφυλάκισε τον Μάγκνους και του επέτρεψε να δραπετεύσει στην Νορβηγία, όπου έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Στην συνέχεια υπέκυψε σε όλα τα αιτήματα των ευγενών, παραχωρώντας τους όλες τις εξουσίες στο συμβούλιο της αντιβασιλείας. Ο Μπο Τζόνσον, που τον είχε καλέσει προσωπικά να γίνει βασιλιάς, πήρε 1500 αγροκτήματα, ελέγχοντας το 1/3 της Σουηδικής επικράτειας και έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Σουηδία.

Ανατροπή του Αλβέρτου από την Μαργαρίτα

Ο Αλβέρτος διατήρησε το στέμμα της Σουηδίας για 19 χρόνια, αλλά όταν προσπάθησε να μειώσει τα προνόμια των μεγαλοκτηματιών, έχασε την στήριξη τον μοναδικών ανθρώπων που τον διατηρούσαν στην εξουσία. Εκείνοι κάλεσαν την Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας να τον ανατρέψει και να τοποθετήσει βασιλιά της δικής της επιλογής. Η Μαργαρίτα Α΄ κατάφερε να ανατρέψει εύκολα τον απομονωμένο Αλβέρτο, ο οποίος συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο κάστρο του Λίντχολμεν, όπου κρατήθηκε φυλακισμένος για έξι χρόνια. Ελευθερώθηκε ύστερα από 16 ημέρες διαπραγματεύσεων, στις οποίες του ζητήθηκε να αποχωρήσει ολοκληρωτικά από την Στοκχόλμη μέσα σε 3 χρόνια ή να πληρώσει στην Μαργαρίτα Α΄ μεγάλη χρηματική αποζημίωση. Προτίμησε το πρώτο.
Μέσα Γειτονιά

Τοποθεσία

Η Μέσα Γειτονιά συνορεύει στα νότια και δυτικά με τον Δήμο Λεμεσού, στα ανατολικά με τον Δήμο Αγίου Αθανασίου και στα βόρεια με τη Φασούλα.

Ονομασία

Η ονομασία της Μέσα Γειτονιάς οφείλεται στην τοποθεσία της, στο γεγονός ότι είναι κτισμένη μέσα στο βάθος της πεδιάδας. Σύμφωνα με τον Jack C. Goodwin η λέξη μέσα σημαίνει χαμηλώματα-βάθος. Δηλαδή, Μέσα Γειτονιά σημαίνει γειτονιά που είναι κτισμένη μέσα στο βάθος.

Ιστορία

Είναι πιθανόν ο αρχαίος οικισμός της Μέσα Γειτονιάς να είχε ιδρυθεί τα Βυζαντινά χρόνια (330-1191 μ.Χ.). Ωστόσο, για διάφορους λόγους (σεισμοί, πόλεμοι, αραβικές επιδρομές), ο οικισμός αυτός καταστράφηκε. Το μόνο που διασώζεται είναι μια μεσαιωνική στέρνα.
Στην ευρύτερη περιοχή της Μέσα Γειτονιάς έχουν ανευρεθεί λαξευτοί τάφοι με ευρήματα από διάφορες ιστορικές περιόδους (αρχαϊκή, κλασική, ελληνιστική και ρωμαϊκή).
Τις περιόδους της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας, η Μέσα Γειτονιά ήταν φέουδο.

Νεότερα χρόνια

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Μέσα Γειτονιά, όπως και όλα τα χωριά της Κύπρου, διοικείτο από ένα μουχτάρη (κοινοτάρχη). Την περίοδο της Αγγλοκρατίας διατηρήθηκε ο θεσμός, με ορισμένες διαφοροποιήσεις. Το 1950 θεσπίστηκε ο νόμος των Συμβουλίων Βελτιώσεων. Η Μέσα Γειτονιά ανακηρύχθηκε σε Συμβούλιο Βελτιώσεως το 1962, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου, λόγω αύξησης του πληθυσμού της. 
Ο πληθυσμός αυξήθηκε ακόμη περισσότερο τις επόμενες δεκαετίες με αποτέλεσμα να διενεργηθεί δημοψήφισμα για την ανακήρυξη της Μέσα Γειτονιάς σε δήμο στις 23 Φεβρουαρίου 1986. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν θετικό. Στις 26 Μαΐου 1986 πραγματοποιήθηκαν εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης στην Κύπρο. Η Μέσα Γειτονιά εξέλεξε το πρώτο δημοτικό συμβούλιο της.

Αθλητικά σωματεία

Αθλητικό σωματείο της περιοχής είναι ο Αστέρας Μέσα Γειτονιάς, ομάδα καλαθοσφαίρισης.
Munich Re

Ιστορία

Το 1880, ο Carl von Thieme, ντόπιος Erfurt, ο πατέρας του οποίου ήταν διευθυντής της Θουριγγίας, ίδρυσε την Münchener Rückversicherungs-Gesellschaft μαζί με τον Wilhelm von Finck (συνιδιοκτήτη της τράπεζας Merck Finck & Co) και τον Theodor von Cramer-Klett. Ακολούθησε η ίδρυση της Allianz Versicherungs-Gesellschaft το 1890. Ο Carl von Thieme ήταν επικεφαλής του Munich Re μέχρι το 1921 και ο Wilhelm von Finck ήταν πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου μέχρι το 1924. Το Μόναχο Re έγινε γνωστό μετά τον σεισμό του 1906 στο Σαν Φρανσίσκο ως ο μοναδικός ασφαλιστής που παρέμεινε διαλυτός μετά την πληρωμή όλων των απαιτήσεων.
Το 2016 το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ανερχόταν σε 31,8 δισ. Ευρώ. Τα συνολικά έσοδα του ομίλου για το έτος (εγγεγραμμένα μικτά ασφάλιστρα) ήταν € 48,9 δισ., Με ενοποιημένο αποτέλεσμα ύψους € 2,581 εκατ.
Τον Φεβρουάριο του 2010, ο αμερικανός επενδυτής Warren Buffett έγινε ο μεγαλύτερος μέτοχος της Munich Re της εταιρείας. Από τον Δεκέμβριο του 2015 μείωσε τις συμμετοχές του σε λιγότερο από 3%.

Ιδιοκτησία

Το δωρεάν επιτόκιο δηλώνεται σχεδόν 100%, με περίπου 200.000 μετόχους (Φεβρουάριος 2016)
Προφίλ μετόχων:
Θεσμικοί επενδυτές (70,2%)
Ιδιώτες μέτοχοι (18,7%)
Οι εταιρείες επενδύσεων (9,6%)
Ασφαλιστικές εταιρείες (0,3%)
Τράπεζες (1,2%)
Οι περισσότεροι μέτοχοι βρίσκονται στη Γερμανία (περίπου 40,6%), ακολουθούμενος από τη Βόρεια Αμερική (26%), άλλες ευρωπαϊκές χώρες (21,2%), Ηνωμένο Βασίλειο (11,5%), άλλες χώρες (0,7%).

Θυγατρικές

Μόναχο αντασφαλίσεων Αμερική
Αμερικανική Σύγχρονη Ασφαλιστική Ομάδα
Εταιρεία επιθεώρησης και ασφαλίσεως ατμού Hartford
Munich Reinsurance Trading LLC
Άνθιμος Α΄ Νικομηδείας

Βίος

Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τη ζωή του. Πιθανώς καταγόταν από τη Βιθυνία. Γνωρίζουμε πως μαρτύρησε στο διωγμό του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, το 303 μ. Χ.  Η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 3 Σεπτεμβρίου και η Δυτική στις 27 Σεπτεμβρίου.

Συγγραφικό έργο

Πιθανολογείται η σύνταξη επιστολής, η οποία όμως έχει χαθεί, εκ μέρους του προς το ποίμνιό του κατά τη διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού, από το μέρος στο οποίο κρυβόταν. Απόσπασμα έργου με τίτλο Ανθίμου επισκόπου Νικομηδείας και μάρτυρος εκ των προς Θεόδωρον περί της Αγίας Εκκλησίας-επιστολής προς κάποιον Θεόδωρον-μας διασώζεται σε δύο χειρόγραφα, ένα στην Αμβροσιανή βιβλιοθήκη (13ος αιώνας) κι ένα στο Εσκοριάλ (14ος αιώνας). Σε αυτήν καθορίζονται τα κριτήρια της γνήσιας από την αναυθεντική Εκκλησία: η πρώτη, κατά τον συγγραφέα, διακρίνεται από την ενότητα, την καθολικότητα και την αποστολικότητα και η δεύτερη, η αιρετική, από  την πολυαρχία, από τις φιλοσοφικές διδασκαλίες της, και την περιορισμένη διάδοσή της. Φαίνεται πως αρχικώς συντάχθηκε από τον Άνθιμο κι ακόλουθα, κατά τον 4ο αιώνα διασκευάστηκε από κάποιον άγνωστο
Προκεραμική Νεολιθική Β΄

Επισκόπηση

Οι πολιτισμικές τάσεις αυτής της περιόδου διαφέρουν από εκείνες της προηγούμενης εποχής της Προ-κεραμικής Νεολιθικής Α, καθώς οι άνθρωποι που ζούσαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου άρχισαν να εξαρτώνται περισσότερο από τα κατοικίδια ζώα για να συμπληρώσουν την προηγούμενη μεικτή αγροτική και κυνηγετική δίαιτα. Επιπλέον, το κιτ εργαλειομηχανών της περιόδου είναι καινούργιο και αρκετά διαφορετικό από αυτό της προηγούμενης περιόδου. Ένα από τα κυριότερα στοιχεία του είναι τα φορία. Αυτή είναι η πρώτη περίοδος στην οποία αρχιτεκτονικά στυλ της Μέσης Ανατολήσ έγιναν κυρίως ευθύγραμμα, οι προηγούμενες τυπικές κατοικίες ήταν κυκλικές, ελλειπτικές και περιστασιακά οκταγωνικές. Η πυροτεχνολογία αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την περίοδο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των σπιτιών αποδεικνύεται από ένα παχύ στρώμα από λευκό πηλό και γύψινο δάπεδο εξαιρετικά γυαλισμένο και από ασβέστη που παράγεται από ασβεστόλιθο. Πιστεύεται ότι η χρήση του πήλινου γύψου για επενδύσεις δαπέδων και τοίχων κατά τη διάρκεια της ΠΚΝΒ' που οδήγησε στην ανακάλυψη κεραμικής. Τα πρώτα κεραμικά σκεύη, ήταν κατασκευασμένα από ασβέστη και γκρίζα τέφρα, που χτίστηκαν γύρω από τα καλάθια πριν από την πυροδότηση, για αρκετούς αιώνες γύρω στο 7000 π.Χ. σε τοποθεσίες όπως το Τελλ Νέμπα Φάουρ στη κοιλάδα Μπεκάα. Η περίοδος χρονολογείται στο 7000-6000 π.Χ.
Ηρακλής Σακελλαρόπουλος

Βιογραφικό

Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1888 στην Σμύρνη, όπου και πρωτοεμφανίστηκε στον αθλητισμό το 1909-10. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήταν η 2η θέση στους Θ΄ Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου στις 22-24 Απριλίου 1910 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στο δρόμο 5 μιλίων, όπου έχασε στην τελική ευθεία από τον πρωταθλητή του Πανελληνίου Γ. Κουλουμπέρδα. Έκανε χρόνο 28.15.0 έναντι 28.14.0 του πρώτου. Η απόσταση των 5 μιλίων (8.047 μέτρων) συνηθιζόταν τότε στους αγώνες αντί των 5.000 μ.
Όμως, το 1911 πήρε τη ρεβάνς, νικώντας στα 5 μίλια με χρόνο 28.01.0, στο Ι΄ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, δεχόμενος τα συγχαρητήρια του Ελευθέριου Βενιζέλου, που παρακολούθησε το αγώνισμα. Το 1912 στους ΙΑ΄ αγώνες κατετάγη πάλι 2ος πίσω από τον πειραιώτη Τριβουλίδη του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς.
Η νέα μεγάλη τιμή για το Σακελλαρόπουλο ήταν η επιλογή του να συμμετάσχει στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη στον μαραθώνιο. Κατέλαβε την 26η θέση με χρόνο 3 ώρες 11.37.0 (η διαδρομή ήταν 40.200 μ.) αλλά η εμφάνισή του στο στάδιο ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών από τους φιλάθλους. Η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter έγραψε χαρακτηριστικά:
"Εισέρχεται ο Έλληνας μαραθωνοδρόμος Σακελλαρόπουλος. Αν και δεν είναι μεταξύ των πρώτων φαίνεται ο ακμαιότερος και ο ζωηρότερος όλων, ως να είχε προ ολίγου ξεκινήσει τον αγώνα".
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα μετείχε ξανά στον μαραθώνιο και τερμάτισε στην 32η θέση με χρόνο 3 ώρες 14.25.0. Η τρίτη και τελευταία του συμμετοχή σε Ολυμπιάδα ήταν το 1924 στο Παρίσι, σε ηλικία 36 ετών, στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει. Εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου.
Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος ήταν ιατρός.
Λεό Λεσκερέ

Σταδιοδρομία

Παρά το γεγονός ότι ο Λεσκερέ δεν είχε τυπικές σπουδές στη βοτανική, εξελίχθηκε σε μία από τις γνωστότερες μορφές στο πεδίο της παλαιοβοτανικής. Μέχρι το 1827 παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία στο Νεσατέλ και μετά εργάσθηκε ως ιδιωτικός δάσκαλος της γαλλικής στο Άιζεναχ της τότε Πρωσίας. Εκεί δίδαξε πολλούς μαθητές από τα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας, μεταξύ των οποίων και παιδιά βασιλικών οίκων. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελβετία ως δημοδιδάσκαλος και κατόπιν διευθυντής στο Κολέγιο του La Chaux-de-Fonds. Το 1833 έχασε όμως τελείως την ακοή του εξαιτίας κακής αγωγής από έναν Γάλλο ωτορινολαρυγγολόγο, οπότε παραιτήθηκε από τη θέση του.
Σε νεαρή ηλικία ο Λεσκερέ πραγματοποίησε πολλές εκδρομές προκειμένου να συλλέξει βρύα στην Οροσειρά του Ιούρα, κάτι που τον οδήγησε σε διερεύνηση των τυρφώνων. Η πρωτοπόρα έρευνα και ανάλυσή του σχετικά με την προέλευση, τη σύσταση και τη δημιουργία της τύρφης, είχε ως αποτέλεσμα μια στενή φιλία με τον ονομαστό επιστήμονα Λουί Αγκασίζ (1807-1873). Λίγο αργότερα ανατέθηκε στον Λεσκερέ από την πρωσική κυβέρνηση η επιστημονική μελέτη των τυρφώνων σε όλη την Ευρώπη.
Το 1848 ο Λεσκερέ ακολούθησε τον Αγκασίζ στις Ηνωμένες Πολιτείες, διαμένοντας στο Κολόμπους, όπου συνεργάσθηκε σε βρυολογικές έρευνες με τον Γουίλιαμ Στάρλινγκ Σάλιβαντ (1803-1873). Μαζί δημοσίευσαν δύο εκδόσεις της πραγματείας Musci Boreali-Americani Quorum Specimina Exsiccata (1856, 1865).
Με βάση τις παλαιές μελέτες του για τους ευρωπαϊκούς τυρφώνες, ο Λεσκερέ ανέπτυξε θεωρίες για την προέλευση των κοιτασμάτων γαιανθράκων. Ως σύμβουλος γεωλογικών επισκοπήσεων πολλών πολιτειών των ΗΠΑ, εξετέλεσε πρωτοποριακές διερευνήσεις της παλαιοζωικής χλωρίδας. Από αυτές τις παλαιοβοτανικές μελέτες, το καλύτερο έργο του ήταν μία μελέτη της χλωρίδας της Πενσυλβάνια κατά τη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, με τίτλο Atlas to the Coal Flora of Pennsylvania and the Carboniferous Formation throughout the United States (1879-1884), τρίτομο έργο που έγινε απαραίτητο ανάγνωσμα στο πεδίο της λιθανθρακοφόρου χλωρίδας των ΗΠΑ.
Ο Λεσκερέ πέθανε σε ηλικία 82 ετών στο Κολόμπους και τάφηκε στο εκεί Κοιμητήριο Γκρην Λων.
Η προτυποποιημένη σύντμηση Lesq. χρησιμοποιείται για να υποδείξει τον Λεσκερέ ως συγγραφέα σε αναφορές ειδών φυτών. Το γένος φυτών Lesquerella της οικογένειας σταυρανθή, όπως και το γένος εγκέλυφης αμοιβάδας Lesquereusia της τάξεως των αρκελλινιδίων, ονομάσθηκαν έτσι προς τιμή του Λεσκερέ.
Τραγούδια της φωτιάς

Υπόθεση

Με αφορμή και επίκεντρο τη μαγνητοσκόπηση δύο πολύ σημαντικών συναυλιών, αυτής που έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη με το Μίκη Θεοδωράκη και αυτής που έγινε στο γήπεδο του Παναθηναϊκού με το Γιάννη Μαρκόπουλο, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας (Ιούλιος 1974) καθώς επίσης και άλλες μαζικές εκδηλώσεις που έγιναν στην Αθήνα το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς για την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου. 
Η ταινία αποτυπώνει  με γλαφυρότητα και συνέπεια το κλίμα που επικρατούσε μετά την πτώση της Χούντας. Κατά την διάρκεια της ταινίας μιλάει ο αγωνιστής Χρήστος Ρεκλείτης, που έλαβε μέρος στην Αντίσταση εναντίον της δικτατορίας, και ο οποίος περιγράφει όλα τα φριχτά βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη στα χέρια της Ασφάλειας κατά τη διάρκεια της επταετίας, κατονομάζοντας στη διήγησή του όλους τους βασανιστές του.
Ατάλ Μπιχάρι Βατζπαγί

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Ο Βατζπαγί γεννήθηκε στους Κρίσνα Ντέβι και Κρίσνα Μπιχάρι Βατζπαγί στις 25 Δεκεμβρίου 1924 στο Γκουαλιόρ. Ο παππούς του, Παντίτ Σιάμ Λαλ Βατζπαγί, μετανάστευσε στη Μορένα του Γκουαλιόρ από το προγονικό χωριό του Μπατεσουάρ στο Ούταρ Πραντές. Ο πατέρας του, ο Κρίσνα Μπιχάρι Βατζπαγί, ήταν δάσκαλος στη γενέτειρά του. Ο Βατζπαγί ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Σαρασουάτι Σίσου Μαντίρ, στο Γκουαλιόρ. Στη συνέχεια παρακολούθησε το κολλέγιο Βικτόρια του Γκουαλιόρ (σημερινό Κολλέγιο Λάξμι Μπάι) και αποφοίτησε με διάκριση στα Χίντι, Αγγλικά και Σανσκριτικά. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του με πτυχίο Μ.Α. στην Πολιτική Επιστήμη από το Κολλέγιο DAV της Κανπούρ και έλαβε πτυχίο πρώτης τάξης.
Ο ακτιβισμός του ξεκίνησε με το Άργια Κουμάρ Σάμπχα του Γκουαλιόρ, την πτέρυγα νεολαίας του Άργια Σαμάτζ, της οποίας έγινε γενικός γραμματέας το 1944. Επίσης, έγινε μέλος του Ράστριγια Σουαγιαμσεβάκ Σανγκ (ΡΣΣ) ως σουαγιαμσεβάκ το 1939. Επηρεασμένος από τον Μπαμπασαχέμπ Άπτε, παρακολούθησε το στρατόπεδο εκπαίδευσης αξιωματικών του ΡΣΣ κατά τη διάρκεια του 1940-44 και έγινε πρατσαράκ, μια ορολογία του ΡΣΣ για εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης, το 1947. Σταμάτησε τις σπουδές νομικής λόγω των διαδηλωτικών ταραχών. Εστάλη ως βισταράκ (δοκιμαστής πρατσαράκ) στο Ούταρ Πραντές και άρχισε γρήγορα να εργάζεται για τις εφημερίδες Deendayal Upadhyaya, Rashtradharma (μια μηνιαία εφημερίδα στα Χίντι), Panchjanya (μια εβδομαδιαία εφημερίδα στα Χίντι) και τις εφημερίδες Swadesh και Veer Arjun.

Προσωπική ζωή

Ο Βατζπαγί παρέμεινε εργάτης σε όλη του τη ζωή. Υιοθέτησε την Ναμίτα Μπαττατσάρια, κόρη των ΜΝ Καούλ και Ρατζκουμάρι Καούλ.
Ήταν λάτρης της ινδικής μουσικής και χορού. Αγαπούσε τη φύση και ένα από τα αγαπημένα του καταφύγια ήταν το Μανάλι στο Χιμάτσαλ Πραντές.
Ήταν δημοσιευμένος ποιητής και όσον αφορά την ποίησή του έγραψε: «Η ποίησή μου είναι μια δήλωση του πολέμου, όχι προοίμιο ότι θα νικήσω. Δεν είναι ο χτύπος της απελπισίας του ηττημένου στρατιώτη, αλλά η βούληση του πολεμιστή να κερδίσει. Όχι η απογοητευμένη φωνή της καταστροφής, αλλά η αναστατωμένη κραυγή της νίκης".

Θάνατος

Ο Βατζπαγί υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 2009, γεγονός που επηρέασε την ομιλία του. Η υγεία του ήταν σημαντική πηγή ανησυχίας. Δημοσιεύματα ανέφεραν ότι περιορίστηκε σε αναπηρικό καροτσάκι και δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τους ανθρώπους. Επίσης υπέφερε από άνοια και μακροπρόθεσμο διαβήτη. Για πολλά χρόνια, δεν είχε παρακολουθήσει καμία δημόσια συγκέντρωσε και σπάνια έβγαινε από το σπίτι, εκτός από τις εξετάσεις στο Πανινδικό Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών της Ινδίας. Στις 11 Ιουνίου 2018 ο Βατζπαγί εισήχθη στο AIIMS σε κρίσιμη κατάσταση.
Πέθανε στις 5:05 μ.μ. IST στις 16 Αυγούστου 2018 στο νοσοκομείο AIIMS λόγω ασθένειας σχετιζόμενης με την ηλικία.
Μάριο Βάργας Λιόσα

Βιογραφία

Ο Βάργκας Λιόσα πρωτοέγινε γνωστός στη δεκαετία του 1960 με μυθιστορήματα όπως τα La ciudad y los perros (Η πόλη και τα σκυλιά) (1963), La casa verde (Το πράσινο σπίτι) (1965), και το μνημειώδες Conversación en La Catedral (Πότε πήραμε την κάτω βόλτα;) (1969). Σήμερα παραμένει πολυγραφότατος σε μια ευρεία γκάμα λογοτεχνικών ειδών και στη δημοσιογραφία. Το λογοτεχνικό του έργο περιλαμβάνει κωμωδίες, αστυνομικά, ιστορικά και πολιτικά μυθιστορήματα. Πολλά από αυτά, όπως το Pantaleón y las visitadoras (Ο Πανταλέων και οι επισκέπτριες), (1973) και το La tía Julia y el escribidor (Η θεία Χούλια και ο γραφιάς) (1977), διασκευάστηκαν και μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο.
Πολλά από τα έργα του Βάργκας Λιόσα είναι επηρεασμένα από την αντίληψη του συγγραφέα για την περουβιανή κοινωνία και από τις εμπειρίες του ως Περουβιανού. Ωστόσο, όλο και περισσότερο επεξέτεινε το ρεπερτόριό του και καταπιάστηκε με θέματα από διαφορετικά σημεία του κόσμου.
Όπως και άλλοι Λατινοαμερικάνοι συγγραφείς, ο Βάργκας Λιόσα υπήρξε πολιτικά ενεργός στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας του. Ήταν υποψήφιος πρόεδρος του Περού το 1990 με το κεντροδεξιό κόμμα «Δημοκρατικό Μέτωπο» (FREDEMO).
Τον Οκτώβριο του 2010 η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία τίμησε τον Λιόσα απονέμοντάς του το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το Έτος 2010. Σύμφωνα με το σκεπτικό της, το βραβείο απονέμεται στον Λιόσα «για τη χαρτογράφησή του των δομών της εξουσίας και τις διεισδυτικές του εικόνες της ατομικής αντίστασης, εξέγερσης και ήττας».
Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης»

Ονομασία και ψευδώνυμο

Το στάδιο έλαβε το όνομα του Γρηγόρη Λαμπράκη, έλληνα πολιτικού, φυσικού και αθλητή ο οποίος δολοφονήθηκε το 1963.
Αναφέρεται κυρίως μέσω του ψευδώνυμο του, Ελ Πάσο. Ο χώρος του γηπέδου ήταν παλαιότερα λατομείο, κάτι που αποδεικνύεται από τον ψηλό βράχο ο οποίος βρίσκεται στη βόρεια άκρη του σταδίου. Όταν χτίστηκε το στάδιο τη δεκαετία του 1960, οι ταινίες τύπου γουέστερν του Κλιντ Ίστγουντ ήταν αρκετά δημοφιλείς στην Ελλάδα, και το ψευδώνυμο του σταδίου είναι μια αναφορά στην ταινία του 1965 του Ίστγουντ Μονομαχία στο Ελ Πάσο (For a Few Dollars More), καθώς ο χώρος πίσω από το στάδιο θύμιζε στους θεατές εικόνες από την ταινία.
Αλαλκομενές Βοιωτίας

Ιστορικά στοιχεία

Ο οικισμός μέχρι το 1928 ανήκε στην κοινότητα Υψηλάντη. Στο διάστημα 1928-1998 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα, στην οποία εντάχθηκε και ο μικρός αγροτικός οικισμός Άγιος Αθανάσιος Από το 1999 ανήκε στον Δήμο Κορώνειας και από το 2011 στον Δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του οικισμού παραμένει εν γένει σταθερός, με μικρές διακυμάνσεις.

Μεταφορές

Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού, συνδέοντάς το με τη Θήβα, τη Λειβαδιά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό, μέσω του ομώνυμου σιδηροδρομικού σταθμού.
Τροπικός του Αιγόκερω

Ο Τροπικός του Αιγόκερω είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 26′ 22″ νότια, ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το νοτιότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο σημειώνεται η μικρότερη σε διάρκεια ημέρα και η μεγαλύτερη σε διάρκεια νύχτα του έτους (στο βόρειο ημισφαίριο), ενώ εκείνη τη μέρα το νότιο ημισφαίριο της Γης έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.

Ονομασία

Το όνομα που δόθηκε σε αυτό το νοητό κύκλο προέρχεται από τη θέση του Ήλιου κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο στον αστερισμό του Αιγόκερω, την περίοδο ονομασίας του. Σήμερα, με τη σταδιακή μετάπτωση του άξονα της Γης, ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, η ονομασία όμως παραμένει ως Τροπικός του Αιγόκερω για ιστορικούς αλλά και βασικούς χαρτογραφικούς λόγους.
1545 Τέρνοε

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τέρνοε εκτιμάται σε 18,71 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0962 ± 0,013. Ο Τέρνοε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ώρες και 12 λεπτά.
Παναγιώτης Φλέσσας

Βιογραφικά στοιχεία

Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1910 (Αυγούστου) και επανεξελέγη στις εκλογές του 1910 (Νοεμβρίου), του 1912, του Μαΐου 1915, του Δεκεμβρίου 1915 (Αρκαδίας) και του 1923 (Καλαμών). Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Ρεθύμνης για τριετή θητεία με το Κόμμα των Φιλελευθέρων.
Ποτήρι ζέσεως

Το ποτήρι ζέσεως είναι ένα απλό δοχείο που χρησιμοποιείται σε χημικά εργαστήρια για την ανάδευση, ανάμιξη και θέρμανση, υγρών συνήθως, χημικών ουσιών.
Τα ποτήρια ζέσεως έχουν κατά κανόνα κυλινδρικό σχήμα, με επίπεδο πυθμένα και ειδικό στόμιο. Είναι κατασκευασμένα από ειδικό γυαλί για να αντέχουν στις μεταβολές της θερμοκρασίας και στα χημικά αντιδραστήρια ή σπανιότερα από μέταλλο ή πλαστικό (κυρίως πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο, PTFE). Στις περισσότερες περιπτώσεις το γυαλί είναι βοριοπυριτικό γυαλί (Pyrex). Το γυαλί αυτό έχει ομοιόμορφο συντελεστή θερμικής διαστολής και έτσι διαστέλλεται το ίδιο προς όλες τις διευθύνσεις. Αυτός είναι ο λόγος που το γυαλί δεν σπάζει όταν μεταβάλλουμε απότομα την θερμοκρασία του. Επιπλέον, το γυαλί αυτό αντέχει στα χημικά αντιδραστήρια έτσι ώστε ούτε καταστρέφεται, ούτε εισάγει στο διάλυμα ακαθαρσίες οι οποίες θα μπορούσαν να εισέλθουν αν το γυαλί πάθαινε διάβρωση. Βέβαια, μία ελάχιστη προσβολή από τα χημικά αντιδραστήρια δεν είναι δυνατό να αποφευχθεί, είναι όμως γνωστό ότι το Pyrex αντιστέκεται πολύ περισσότερο στα οξέα παρά στο αποσταγμένο νερό και στα αλκάλια. Για το λόγο αυτό όταν πρέπει να αφεθεί για αρκετό καιρό αποσταγμένο νερό μέσα σε ποτήρι ζέσεως, καλό θα ήταν να οξινίζεται ελαφρώς.
Τα συνήθη ποτήρια ζέσεως έχουν λόγο ύψους προς διάμετρο ίση με 1,4 (ποτήρια Griffin). Επίσης, υπάρχουν και ψηλότερα ποτήρια με λόγο ύψους προς διάμετρο ίση με 2 (συνήθως ονομάζονται ποτήρια Berzelius).
Ποτήρια ζέσεως υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα μεγέθη, από 1 ml έως αρκετά λίτρα. Τα πιο εύχρηστα είναι αυτά από 250 – 600 ml. Είναι συνήθως διαβαθμισμένα, δηλαδή έχουν γραμμές με ενδείξεις από τις οποίες μπορεί να υπολογιστεί (αν και όχι με μεγάλη ακρίβεια) ο όγκος του υγρού που περιέχεται. Για την ακριβή μέτρηση όγκων θα πρέπει να χρησιμοποιείται προχοΐδα, σιφώνιο, ή ογκομετρική φιάλη.