google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Σαργκάνης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Νίκος Σαργκάνης αναδείχθηκε από τον Ηλυσιακό, στον οποίο εντάχθηκε το 1966 στην ηλικία των 12 ετών και το 1969 στην ηλικία των 15 ετών έκανε το ντεμπούτο του στην ανδρική ομάδα, όπου αγωνίστηκε χωρίς να έχει αναπληρωματικό τερματοφύλακα. Αρχικά αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και άρχισε να αγωνίζεται ως τερματοφύλακας έπειτα από υπόδειξη και επιμονή του παλιού διεθνή τερματοφύλακα Χρήστου Ρίμπα, όταν ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας κρίθηκε ανεπαρκής. Στον Ηλυσιακό είχε μια εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής, όταν σημείωσε ένα μεγάλο σερί αγώνων χωρίς να δεχτεί γκολ.
Το 1977 πήγε στην Καστοριά, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 11/9/1977. Πραγματοποίησε καταπληκτικές εμφανίσεις, με αποκορύφωμα την εκπληκτική πορεία της ομάδας στο κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 1979-80, το οποίο κατέκτησε νικώντας με 5-2 τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Ολυμπιακός, ενώ παράλληλα κλήθηκε στην εθνική ομάδα. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1980-81, 1981-82, 1982-83) και ένα κύπελλο Ελλάδας (1980-81).
Το 1985 πήρε μεταγραφή στον μεγάλο αντίπαλο της ομάδας του Πειραιά, τον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίστηκε για πέντε περιόδους, κατακτώντας δύο ακόμη πρωταθλήματα (1985-86, 1989-90) και τρία κύπελλα Ελλάδας (1985-86, 1987-88, 1988-89). Στον τελικό του 1988, ο οποίος κρίθηκε στα πέναλτι, ο Νίκος Σαργκάνης υπήρξε ο μεγάλος πρωταγωνιστής καθώς εκτέλεσε εύστοχα ένα πέναλτι και απέκρουσε δύο, οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στην κατάκτησή του.
Το 1990 μεταγράφηκε στον Αθηναϊκό, στον οποίο είχε άλλη μια επιτυχημένη παρουσία, καθώς τερμάτισε στην 6η θέση στο πρωτάθλημα και έφτασε ως τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας (1990-91), για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τελικό του κυπέλλου Ελλάδας με τέσσερις διαφορετικούς συλλόγους και ο πρώτος που το κατέκτησε με τρεις διαφορετικές ομάδες.
Ως φιναλίστ ο Αθηναϊκός κέρδισε την έξοδο στο κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης περιόδου (1991-92), όπου κληρώθηκε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στους δύο αγώνες ο Νίκος Σαργκάνης ήταν πρωταγωνιστής και με τις καταπληκτικές του αποκρούσεις, ειδικά στον επαναληπτικό του Ολντ Τράφορντ, κράτησε την εστία του ανέπαφη. Οι δύο αγώνες έληξαν με 0-0 και ο δεύτερος αγώνας οδηγήθηκε στην παράταση, όπου τελικά "λύγισε" με 0-2.

Στην εθνική Ελλάδας

Στην εθνική Ελλάδας κλήθηκε πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1980. Έκανε εντυπωσιακό ντεμπούτο στις 15 Οκτωβρίου 1980 στην εκτός έδρας νίκη με 1-0 επί της Δανίας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982. Οι εκπληκτικές του αποκρούσεις, με κορυφαία μια αστραπιαία αντίδρασή του σε σουτ βολέ του περίφημου Άλαν Σίμονσεν από πολύ κοντά, συνέβαλαν στη νίκη της ομάδας του και ανάγκασαν τους Δανούς δημοσιογράφους να τον αποκαλέσουν «φάντομ», παρατσούκλι που του έμεινε ως το τέλος της καριέρας του. Με την εθνική Ανδρών αγωνίστηκε ως το 1991 σε συνολικά 58 αγώνες.

Καριέρα προπονητή

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ο Νίκος Σαργκάνης ακολούθησε καριέρα προπονητή. Κατέχει δίπλωμα προπονητή ποδοσφαίρου Α΄ και εκπαιδευτή τερματοφυλάκων στην εκπαιδευτική ομάδα της UEFA.
Monaco (συγκρότημα)

Οι Μονακό   (Monaco) ήταν ένα συγκρότημα της ροκ, εναλλακτικής ροκ, χάους και εναλλακτικής ντανς σκηνής,  που έφτιαξε ο μπασίστας των  New Order Πίτερ Χουκ. Μαζί με τον  Ντέιβιντ Ποτς, το μόνο εναπομείναν μέλος των Revenge, το συγκρότημα έλαβε σάρκα και οστά το  1995.  Το 1997 έκανε επιτυχία με το τραγούδι  "What Do You Want From Me?" και το  άλμπουμ Music for Pleasure πούλησε χιλιάδες αντίτυπα.
Το  1999, η δισκογραφική εταιρεία Polydor Records αρνήθηκε το επόμενο album των Μονακό, το ομότιτλο, Monaco, εξαιτίας των ραγδαίων αλλαγών στα μουσικά είδη της εποχής.  Οι Papillon Records όμως συμφώνησε στη νέα δισκογραφική τους δουλειά και το άλμπουμ είχε θετικές κριτικές.  Έπειτα από συνεχείς εντάσεις, τα δύο μέλη του συγκροτήματος χώρισαν το  2000. Ο Ποτς συνέχισε δημιουργώντας τους RAM και ο Χουκ έγινε μέλος των ανανεωμένων New Order.
Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ

Ιστορικό

Τα περισσότερα από τα έργα της μόνιμης έκθεσης της Πινακοθήκης προέρχονται από την προσωπική συλλογή του Ευάγγελου Αβέρωφ.
Πολιτικός, συγγραφέας και εμψυχωτής του σημερινού  «θαύματος του Μετσόβου», ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας (1910-1990), από καιρό οραματιζόταν την ίδρυση Πινακοθήκης  υψηλής καλλιτεχνικής στάθμης στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μέτσοβο. Προς τον σκοπό αυτό, συγκέντρωσε τα έργα της συλλογής, που θεωρείται μια από τις πληρέστερες αυτής της περιόδου, έκτισε το κτίριο της Πινακοθήκης, και το 1988 ίδρυσε κοινωφελές Ίδρυμα που φέρει το όνομά του, στο οποίο δώρισε τόσο τα έργα όσο και το κτίριο της Πινακοθήκης.
Η Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ εγκαινιάστηκε στις 27 Αυγούστου του 1988.
Το 1994 έγινε επέκταση των κτιριακών εγκαταστάσεων και λειτούργησε η Νέα
Πτέρυγα της Πινακοθήκης. Δημιουργήθηκαν νέοι εκθεσιακοί χώροι και η συλλογή εμπλουτίστηκε σημαντικά. Το κτίριο εκσυγχρονίστηκε και απέκτησε πρόσθετους βοηθητικούς χώρους.
Δημιουργήθηκε η βιβλιοθήκη, η αίθουσα προβολών, το υπαίθριο καφενείο, και το μαγαζί με τις εκδόσεις της Πινακοθήκης και τα άλλα είδη δώρων. Διαμορφώθηκε ο ειδικός χώρος του παιδικού εργαστηρίου και το αίθριο για τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις και εκθέσεις.

Εκθέσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις

Παράλληλα με τη μόνιμη έκθεση της Πινακοθήκης, οργανώνονται και
περιοδικές  εκθέσεις με έργα από άλλα μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Εκθέσεις ζωγράφων, αναδρομικές ή ομαδικές, εκθέσεις θεματικές που διαπραγματεύονται έναν συγκεκριμένο τομέα ή μια περίοδο της τέχνης, ο στόχος της Πινακοθήκης είναι να ανανεώνεται, να παρουσιάζει καινούργια ερεθίσματα στον επισκέπτη και να συμβάλλει έτσι στη διάδοση της τέχνης.
Τα θέματα, οι ημερομηνίες και η διάρκεια των περιοδικών εκθέσεων ποικίλλουν, και ανακοινώνονται από τον τύπο. Πληροφορίες μπορούν επίσης να ζητηθούν από το προσωπικό της Πινακοθήκης.

Η μόνιμη έκθεση

Η Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ είναι μουσείο Νεοελληνικής τέχνης. Περιέχει έργα
Ελλήνων ζωγράφων, χαρακτών και γλυπτών του 19ου και 20ού
αιώνα. Σε μόνιμη έκθεση ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει αντιπροσωπευτικά έργα όλων των μεγάλων μας δημιουργών των τελευταίων δύο αιώνων: Λύτρας, Γύζης, Τσόκος, Μποκατσιάμπης, Ράλλης, Ξυδιάς, Πανταζής, Βολανάκης, Προσαλέντης,Αλταμούρας, Χατζής, Λεμπέσης, Ιακωβίδης, Σαββίδης, Ροϊλός, Παρθένης, Μαλέας, Οικονόμου, Γεραλής, Γερμενής, Αραβαντινός, Φλωρά-Καραβία, Βυζάντιος, Κογεβίνας, Τσίγκος, Σπυρόπουλος, Κοντόπουλος, Νικολάου, Χατζηκυριάκος – Γκίκας.
Η ξενάγηση στην πορεία της νεοελληνικής τέχνης και τις κυριότερες τάσεις της φτάνει ως τις μέρες μας με έργα σύγχρονων δημιουργών όπως: Κώστα Μαλάμου, Χρόνη Μπότσογλου, Κώστα Πανιάρα, Πάρη Πρέκα, Σωτήρη Σόρογκα, Αλέκου Φασιανού, Θανάση Τσίγκου,
Φετφάς

Ο φετφάς (αραβικά: فتوى‎) στην ισλαμική πίστη είναι μια μη δεσμευτική αλλά αξιόπιστη νομική άποψη ή διδακτική ερμηνεία που μπορεί να δώσει ένας σεϊχουλισλάμης, ειδικευμένος νομικός ή μουφτής, σε θέματα που σχετίζονται με τον ισλαμικό νόμο. Το πρόσωπο που εκδίδει φετφά ονομάζεται, από την άποψη αυτή, μουφτής, δηλαδή εκδότης φετφά, από το ρήμα أفتى 'aftā = «έδωσε επίσημη νομική γνώμη».
34η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 34η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, K. 338 (γερμανικά:  Sinfonie C-Dur Köchelverzeichnis 338) είναι  μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που ολοκήρώθηκε στις 29 Αυγούστου 1780.
Φρανκ Μπαϊνιμαράμα

Καριέρα

Γεννήθηκε το 1954. Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στο Ναυτικό. Ήταν αρχηγός προσωρινής στρατιωτικής κυβέρνησης στα νησιά από τις 29 Μάη ως και τις 13 Ιουλίου 2000, έπειτα από την οργάνωση αντιπραξικοπήματος κατά του Τζορτζ Σπέιτ, ο οποίος είχε κάνει πολιτικό πραξικόπημα. Στη συνέχεια παρέδωσε την εξουσία στο Ρατού Τζοζέφα Ιλόιλο.
Στις 31 Οκτωβρίου 2006, ενώ ο Μπαϊνιμαράμα επισκεπτόταν την Αίγυπτο, ο Πρόεδρος των Φίτζι, Ιλόιλο, τον έπαυσε από τα καθήκοντά του και διόρισε στη θέση του τον Μέλι Σαουμπουλιναγιάου (Meli Saubulinayau), ο οποίος όμως αρνήθηκε να αναλάβει καθήκοντα. Οι ανώτατοι στρατιωτικοί υποστήριξαν τον Μπαϊνιμαράμα, ο οποίος ζήτησε αμέσως την παραίτηση της κυβέρνησης. Η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, οι ΗΠΑ και οι άλλες δυτικές χώρες συνέστησαν αυτοσυγκράτηση, ωστόσο το νέο πραξικόπημα, τέταρτο μέσα σε 20 χρόνια, επιβεβαιώθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2006, μετά τη λήξη δύο τελεσιγράφων από τον στρατό στην κυβέρνηση. Την ημέρα αυτή ο πρόεδρος Ιλόιλο υπέγραψε διάταγμα για τη διάλυση του Κοινοβουλίου και την ανάθεση της προσωρινής εξουσίας στον Μπαϊνιμαράμα. O τελευταίος αποκατέστησε στην προεδρία του νησιωτικού κράτους τον Ιλόιλο, στις 4 Ιανουαρίου 2007. Ο ίδιος έγινε πρωθυπουργός. Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους επανέφερε τον στρατιωτικό νόμο.

Συνταγματική κρίση 2009 και απανωτές εκλογικές νίκες

Ο πρόεδρος Ρατού Τζοζέφα Ιλόιλο ανακοίνωσε στις 10 Απριλίου 2009 σε ραδιοφωνικό του μήνυμα προς το έθνος ότι ανέστειλε την ισχύ του Συντάγματος του 1997 και ότι εκδίωξε τους δικαστές του Εφετείου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη διοίκηση του κράτους, μια μέρα μετά την απόφαση του Εφετείου ότι η κυβέρνηση, που διορίστηκε μετά το πραξικόπημα του 2006, ήταν παράνομη. Με την απόφαση αυτή διαλύθηκε νόμιμα το κοινοβούλιο.
Το Εφετείο στις 9 Απριλίου διέταξε τον Ιλόιλο να διορίσει ένα διακεκριμένο πρόσωπο ως υπηρεσιακό πρωθυπουργό και του απαγόρευσε να διορίσει στο αξίωμα αυτό τον στρατιωτικό Μπαϊνιμαράμα ή τον προκάτοχό του, Λαϊσένια Καράσε. Ο Μπαϊνιμαράμα έπαυσε να είναι πρωθυπουργός και επανήλθε στην προηγούμενή του θέση, δηλαδή αρχηγός του στρατού. Έπειτα από την απόφαση του δικαστηρίου, το υπουργικό συμβούλιο παραιτήθηκε.
Ο πρόεδρος Ιλόιλο, μετά την αναστολή της ισχύος του Συντάγματος ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν δημοκρατικές εκλογές το αργότερο ως το Σεπτέμβριο του 2014. Υποσχέθηκε επίσης να διορίσει έναν προσωρινό πρωθυπουργό για να αντικαταστήσει τον Μπαϊνιμαράμα.
Μια μέρα μετά, στις 11 Απριλίου, ο Μπαϊνιμαράμα επαναδιορίστηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα από τον πρόεδρο Ιλόιλο ως "νέος" προσωρινός πρωθυπουργός. Λίγο αργότερα ο Μπαϊνιμαράμα επανέφερε όλους τους υπουργούς που είχε στην προηγούμενη κυβέρνηση.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2010 ο Μπαϊνιμαράμα ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την εξουσία το έτος 2014. Ωστόσο, στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 ορκίστηκε ως πρωθυπουργός, μετά τη νίκη του κόμματός του, Πρώτα τα Φίτζι στις γενικές εκλογές.
Μία τετραετία αργότερα, το κόμμα Πρώτα τα Φίτζι κέρδισε ξανά τις εκλογές του 2018 και ο Μπαϊνιμαράμα ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Με χρυσή χορδή, στόχου 50 μέτρων

Σύνοψη αγωνίσματος

Στον τελικό αγωνίστηκαν οι οκτώ κορυφαίοι τοξοβόλοι από τον προκριματικό αγώνα. Ένας εξ αυτών ήταν Βέλγος και οι υπόλοιποι επτά ήταν όλοι Γάλλοι.
Ο Γάλλος Ανρί Ερουέν πήρε την πρώτη θέση πετυχαίνοντας 31 βαθμούς, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο Βέλγος Χούμπερτ Φαν Ίνις με 29 βαθμούς και στην τρίτη ο Γάλλος Εμίλ Φισιέ με 28 βαθμούς.
Κώστας Λαγός

Βιογραφικό

Ο Κώστας Λαγός εντάχθηκε στην α΄ ομάδα της Ν. Σμύρνης τη σεζόν 1970-71 που υπήρξε η καλύτερη στην ποδοσφαιρική ιστορία του συλλόγου. Ήταν μέλος της ομάδας που με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος αφήνοντας πίσω του και εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων τον φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Η συμβολή του Λαγού στην επιτυχημένη εκείνη πορεία ήταν καθοριστική αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς, από τα οποία στα 19 ξεκίνησε ως βασικός και πέτυχε 5 γκολ, μεταξύ των οποίων δύο στο 3-1 εντός έδρας με τον ΠΑΟΚ.
Την επόμενη σεζόν 1971-72, στην πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πέτυχε το γκολ στην ήττα με 1-2 από την Αθλέτικο Μαδρίτης στο Βισέντε Καλντερόν, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό, αφού στη ρεβάνς ο Πανιώνιος νίκησε 1-0 πετυχαίνοντας μια ιστορική πρόκριση. Την ίδια σεζόν κατέκτησε με τον Πανιώνιο το Βαλκανικό Κύπελλο 1971, αν και δεν έπαιξε στο διπλό τελικό με την αλβανική ΚΣ Μπέσα Καβάγια.
Ο Λαγός αγωνίστηκε στον Πανιώνιο μέχρι τη σεζόν 1977-78, αποτελώντας βασικό στέλεχος στην επίθεση της ομάδας, η οποία έχασε τότε με μεταγραφές τους διεθνείς επιθετικούς Γιώργο Δέδε και Θωμά Μαύρο. Την περίοδο αυτή ο σύλλογος δεν γνώρισε άλλες διακρίσεις αλλά αποτελούσε ένα αξιόμαχο σύνολο.
Συνολικά αγωνίστηκε σε περισσότερα από 160 ματς στην Α΄ Εθνική.

Στην Εθνική Νέων

Το Μάιο του 1971 μετείχε με την Εθνική Νέων στην προημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που διεξήχθη στην Τσεχοσλοβακία. Αγωνίστηκε και στα τρία ματς του ομίλου και πέτυχε τα 4 από τα 6 γκολ της ομάδας: με Ανατολική Γερμανία (1-5, πέτυχε το μοναδικό γκολ), με Δυτική Γερμανία (4-2, πέτυχε χατ-τρικ)  και με Τσεχοσλοβακία (1-3).
Νίκος Πορτοκάλογλου

Βιογραφία

Ο Νίκος Πορτοκάλογλου γεννήθηκε στον Βόλο στις 30 Δεκεμβρίου του 1957 και προέρχεται από προσφυγική οικογένεια. Έζησε και μεγάλωσε στην Νέα Σμύρνη , όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του όταν ήταν τεσσάρων ετών. Η αγάπη του για την κιθάρα εκδηλώθηκε πολύ νωρίς, στα πρώτα εφηβικά του χρόνια. Τότε απόκτησε την πρώτη του κιθάρα και άρχισε να μελετά μόνος επί ώρες, ακούγοντας και τραγούδια των Rolling Stones, Beatles, Τζίμι Χέντριξ, Μπομπ Ντίλαν κ.α. Στα πρώτα χρόνια του λυκείου συμμετείχε στο συγκρότημα που δημιούργησε μαζί με συμμαθητές του, και το οποίο έπαιζε κυρίως τα νεανικά τραγούδια της εποχής. 
Το 1980 ίδρυσε το συγκρότημα Φατμέ μαζί με τους φίλους του Οδυσσέα Τσάκαλο (ντραμς) και Δημήτρη Καλατζή (μπάσο). Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος κυκλοφόρησε το 1981 με παραγωγό τον Τάσο Φαληρέα. Στη συνέχεια, στο συγκρότημα προστέθηκε ο Μιχάλης Μουστάκης (πλήκτρα). Το 1989, το  συγκρότημα διαλύθηκε και ο Νίκος Πορτοκάλογλου ακολούθησε προσωπική πορεία.
Νικόλαος Μπακόπουλος (πολιτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Αρχικά άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη γενέτειρά του και κατόπιν στην Αθήνα. Διορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας το 1913. Εξελέγη βουλευτής Μαντινείας αρχικά το 1923 και το 1928 και  Αρκαδίας στις εκλογές του 1926 (Δημοκρατική Ένωσις), του 1932, του 1950, του 1951 (με το Κόμμα των Φιλελευθέρων), του 1956 (Δημοκρατική Ένωση),  του 1958 (με το Κόμμα των Φιλελευθέρων) και του 1961, 1963 και 1964 με την Ένωση Κέντρου.
Επί της κυβερνήσεως Αλεξάνδρου Ζαΐμη, διορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας την 20.7.1916 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 153/1916), διαδεχόμενος τον Ανδρέα Φαρμακόπουλο. Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι την 8.11.1918 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 267/1918), οπότε παραιτήθηκε. Αναδιορίστηκε νομάρχης Δράμας & Καβάλας και τελικά παραιτήθηκε στις 16.1.1919 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 8/1919). Τον διαδέχθηκε ο Αλή Ναΐπ Ζαδέ βέης, ο οποίος έφτασε στη Δράμα στις 9.4.1919. Ο Νικόλαος Μπακόπουλος παρέμεινε στη Δράμα μέχρι την άφιξη του διορισθέντος επόμενου νομάρχη. Υπήρξε από τους εκλεκτότερους νομάρχες Δράμας της περιόδους εκείνης. Άσκησε αυστηρή κριτική προς τη βουλγαρική κυβέρνηση για τη συμπεριφορά της προς τον ελληνικό πληθυσμό, κατά τη δεύτερη κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας από τους Βουλγάρους (1916-1918). 
Στη βραχύβια κυβέρνηση του Αλ. Παπαναστασίου χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών, από τις 26 Μαΐου ως τις 5 Ιουνίου 1932.
Από τον Αύγουστο ως το Σεπτέμβριο του 1950 ήταν υπουργός Θρησκευμάτων και Παιδείας και προσωρινά Δικαιοσύνης, Μεταφορών και Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.
Έπειτα από τις εκλογές του 1963 και του 1964, στις οποίες θριάμβευσε η Ένωση Κέντρου, ο Μπακόπουλος διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1963 (8 Νοεμβρίου 1963 – 30 Δεκεμβρίου 1963) και έπειτα υπουργός Κοινωνικής Προνοίας (5 Ιουνίου 1964 - 16 Οκτωβρίου 1964) και υπουργός Δικαιοσύνης (16 Οκτωβρίου 1964 - 15 Ιουλίου 1965) στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964.
Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1969 έχοντας υποστεί ισχαιμία του μυοκαρδίου και  θρόμβωση στο δεξί πόδι. Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός", αλλά κατέληξε.Η κηδεία του έγινε στην Τρίπολη.
Σαρλ Σορέλ

Το έργο του

Τα πρώτα του έργα ήταν μυθιστορήματα: Η ιστορία του Κλεαζενόρ και της Δωριστέας (L'Histoire de Cléagénor et de Doristée, 1621), το Μέγαρο της Ανζελί (Le palais d’Angélie1622) μια συλλογή ιστοριών κατά το πρότυπο του Δεκαήμερου του Βοκάκιου, Γαλλικά νέα (Nouvelles françaises, 1623) που ξεχώρισαν αμέσως για την επικαιρότητα των θεμάτων τους και συνέχισε με το έργο Η κωμική ιστορία του Φρανσιόν (L' histoire comique de Francion), πρώτη έκδοση σε επτά τόμους το 1623 και δεύτερη έκδοση σε δώδεκα τόμους το 1633, όπου η εκρηκτική εκφραστικότητα ανταγωνίζεται την ηθική ελευθεριότητα και η γλώσσα είναι ακριβής και απολαυστική. Το έργο αυτό σατίριζε τα βουκολικά μυθιστορήματα που ήταν της μόδας εκείνη την εποχή, όπως η Αστραία του Ονορέ ντ'Υρφέ. Είναι ένα από τα πρώτα γαλλικά κωμικά μυθιστορήματα και θα παραμείνει ένα από τα αριστουργήματα του είδους του, ζωντανή σάτιρα της κοινωνίας του 17ου αιώνα στο Παρίσι. Έγραψε ακόμη μια σάτιρα της παραδοσιακής μυθοπλασίας Ο εξωπραγματικός βοσκός (Le Berger extravagant, 1627) και άφησε μια ημιτελή καρικατούρα της παρισινής κοινωνίας Πολύανδρη (1648). 
Ιστοριογράφος της Γαλλίας από το 1635 έως το 1663 προσέφερε ένα έργο κριτικό, ιστορικό και εγκυκλοπαιδικό, που αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την πνευματική ζωή της εποχής του.Πέθανε στο Παρίσι στις 7 Μαρτίου 1674.
Φίλιππος της Καβρέρα & Ριβέρα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Σάντσο Δ΄ της Καστίλης και της Μαρίας, κόρης του Αλφόνσου (γιου του Αλφόνσου Θ΄ της Καστίλης).
Γεννήθηκε στη Σεβίλη και μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φερδινάνδος Δ΄ της Καστίλης. Ο Φίλιππος έγινε κύριος της Καμπρέρα & Ριμπέρα. Ήταν αντιβασιλιάς του ανιψιού του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης. 
Το 1327 απεβίωσε στη Μαδρίτη σε ηλικία 35 ετών.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαργαρίτα δε λα Σέρδα, κόρη του Αλφόνσου του άκληρου, εγγονού του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλης.
Η ζηλιάρα

Σχόλια

Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1968-1969 και έκοψε 346.522 εισιτήρια. Ήρθε στην 16η θέση σε 108 ταινίες.
Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων

Οι αρμοδιότητες των αναπληρωτών υπουργών

Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων
Στις αρμοδιότητες του Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων περιλαμβάνονταν:
α) Η Γενική Διεύθυνση Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του πρώην Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων με το σύνολο των Διευθύνσεων και Τμημάτων που υπάγονται σε αυτή, εκτός της Διεύθυνσης Φυσικής Αγωγής και των υπαγόμενων σε αυτή υπηρεσιών
β) Η Γενική Διεύθυνση Προσωπικού Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του πρώην Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων με το σύνολο των Διευθύνσεων και Τμημάτων που υπάγονται σε αυτή
γ) Από τη Γενική Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού Προγραμματισμού και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης η Διεύθυνση Εξετάσεων και Πιστοποιήσεων με το σύνολο των τμημάτων που υπάγονται σε αυτή
δ) Οι σχετικές με τις Αποκεντρωμένες Περιφερειακές Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
ε) Η εποπτεία των εξής εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου: Του Βαρβάκειου Ιδρύματος και του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής
Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού
Στις αρμοδιότητες του Αναπληρωτή Υπουργού Πολιτισμού περιλαμβάνονταν:
α) Η Ειδική Υπηρεσία Προβολής και Αξιοποίησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Σύγχρονης Δημιουργίας
β) Η Αυτοτελής Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ένωσης του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού
γ) Το Αυτοτελές Τμήμα Στρατηγικού Σχεδιασμού του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού
δ) Η Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με το σύνολο των Διευθύνσεων και Τμημάτων που υπάγονται σε αυτή
ε) Η Γενική Διεύθυνση Αναστήλωσης, Μουσείων και Τεχνικών Έργων του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με το σύνολο των Διευθύνσεων και Τμημάτων που υπάγονται σε αυτή
στ) Η Γενική Διεύθυνση Σύγχρονου Πολιτισμού του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με το σύνολο των Διευθύνσεων και Τμημάτων που υπάγονται σε αυτή
ζ) Η Ειδική Υπηρεσία Τομέα Πολιτισμού, η οποία συστάθηκε με την υπ' αριθμό κοινή υπουργική απόφαση ΥΠΠΟ/ ΓΝΟΣ / 67343/29-12-2000 (Β' 1620) όπως αυτή τροποποιήθηκε και ισχύει
η) Η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΥΣΜΑ) η οποία συστήθηκε με το Π.Δ. 97/1999 (Α' 104)
θ) Η εποπτεία όλων των εποπτευόμενων από το πρώην Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου και αποκεντρωμένων δημόσιων υπηρεσιών, πλην αυτών που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού
Αναπληρωτής Υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας
Στις αρμοδιότητες του Αναπληρωτή Υπουργού Έρευνας και Καινοτομίας, είχε ανατεθεί η άσκηση του συνόλου των αρμοδιοτήτων των Υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας.
Μιλλερίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Συχνότερα ανευρίσκεται ως απόθεση χαμηλών θερμοκρασιών, σε κοιλότητες ασβεστολίθων ή καρμπονατιτών ή υπό μορφή διεισδυουσών μικρών φλεβών, καθώς και εντός βαρύτη. Μπορεί, επίσης, να προέλθει από την εξαλλοίωση άλλων νικελιούχων ορυκτών. Έχει ανευρεθεί και σε ιζηματογενή πετρώματα, σχετιζόμενος με ανθρακοφόρες φλέβες. Σπανιότερα ανευρίσκεται και σε σερπεντινίτες.
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο γερσδορφίτης, ο πολυδυμίτης, ο νικελίνης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο πυρροτίτης, ο πεντλανδίτης, ο κουβανίτης, ο ασβεστίτης, ο δολομίτης, ο σιδηρίτης, ο βαρύτης και ο ανκερίτης.
Είναι ορυκτό με παγκόσμια εξάπλωση. Μερικές από τις σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (κυρίως Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και Θουριγγία), το Kotalahti στη Φινλανδία, το Kladno στην Τσεχία, την περιοχή Glamorgan στην Ουαλία, την Αυστρία, τη Γαλλία, το Έιρε, τη Νορβηγία, την Ιταλία (σύμπλεγμα Βεζουβίου, Καμπανία), την Ουκρανία, τη Ρωσία (μέσα Ουράλια όρη), το Μαρόκο, τη Γκάνα, την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Νότια Αφρική, το Ομάν, πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ και στη χερσόνησο Λαμπραντόρ του Καναδά.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου (μεταλλείο «km3» στον Άγιο Κωνσταντίνο) και στο όρος Βέρμιο στο Νομό Πέλλας.
Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας

Βασιλεία

Μετά το θάνατο της αυτοκράτειρας Άννας Ιβάνοβνας ο γιος της Άννας Λεοπόλντοβνας (ανιψιάς της Άννας Ιβάνοβνας) και του Δούκα Αντόν-Ιούλριχ του Μπράουνσβαϊκ μόλις δύο μηνών ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας υπό την κηδεμονία του Δούκα της Κουρλανδίας Μπίρονα. Γεννήθηκε στο τέλος της βασιλείας της Άννας Ιβάνοβνας η οποία ήθελε να αφήσει το θρόνο στους απογόνους του πατέρα της Ιβάν Ε' και ήταν πολύ ανήσυχη να μην μετακινηθεί στο μέλλον ο θρόνος στους απογόνους του ετεροθαλούς αδελφού του Πέτρου Α΄. Έτσι η ίδια είχε ορίσει στη διαθήκη της ότι ο διάδοχος θα είναι ο Ιβάν ΣΤ΄ και σε περίπτωση του θανάτου του τα άλλα παιδιά της ανιψιάς της Άννας Λεοπόλντοβνας κατά σειρά, εφόσον γεννηθούν. Δύο εβδομάδες μετά την άνοδο στο θρόνο του Ιβάν ΣΤ΄ έγινε πραξικόπημα, στις 25 Νοεμβρίου με επικεφαλής τον στρατάρχη Μίνιχ. Ο Μπίρον συνελήφθη και νέος κηδεμόνας έγινε η Άννα Λεοπόλντοβνα. Ανίκανη να κυβερνήσει τη χώρα η Άννα  παρέδωσε σταδιακά την εξουσία της στον Μίνιχ και μετά στον Όστερμαν. Ένα χρόνο αργότερα έγινε νέο πραξικόπημα από την κόρη τού Πέτρου Α' του Μεγάλου την Ελισάβετ η οποία διέταξε τη σύλληψη του Όστερμαν, τη φυλάκιση του αυτοκράτορα και των γονέων του.

Σλισελμπούργκ

Το 1742 μυστικά από όλους όλη η οικογένεια μεταφέρθηκε προς τα προάστια της Ρίγας και στη συνέχεια το 1744 στο Σλισελμπούργκ μακριά από τα σύνορα, στα βόρεια της χώρας, όπου ο Ιβάν ΣΤ΄ ήταν εντελώς απομονωμένος από τους γονείς του. Το διαμέρισμα-φυλακή του πρώην αυτοκράτορα σχεδιάστηκε έτσι ώστε κανένας εκτός από τον Μίλλερ και τους υπηρέτες του να μην μπορούσε να τον επισκέπτεται. Το 1746 πεθαίνει η Άννα Λεοπόλντοβνα.

Δολοφονία

Ενώ ο Ιβάν ΣΤ΄ ήταν στη φυλακή έγιναν πολλές προσπάθειες για την απελευθέρωση του έκπτωτου αυτοκράτορα. Η τελευταία προσπάθεια θα αποβεί για τον Ιβάν Στ΄ μοιραία. Το 1764 όταν βασίλευε η Αικατερίνη Β΄ ο αντιστράτηγος Μίροβιτς σχεδίασε να τον απελευθερώσει. Ωστόσο ο αρχηγός των φρουρών του Ιβάν ΣΤ΄ εξέδωσε μυστικές οδηγίες σε περίπτωση προσπάθειας απελευθέρωσής του (ακόμη και παρουσιάζοντας το διάταγμα ως της Αυτοκράτειρας) να δολοφονήσουν τον Ιβαν ΣΤ΄. Έτσι στην προσπάθεια απελευθέρωσής του οι φρουροί πρώτα τον δολοφόνησαν και μετά παραδόθηκαν.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαδαγασκάρης

Ιστορία

Το πρωτάθλημα ξεκίνησε επίσημα το 1962.