google/wiki40b huggingface dataset:
Βίσεγκραντ (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)

Στη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας

Το Βίσεγκραντ έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία καθώς βρίσκεται πάνω στο δρόμο που συνδέει τη σερβική πόλη Ούζιτσε (Užice) και γενικότερα όλη τη Σερβία με το Γκόραζντε και το Σαράγεβο. Στις 6 Απριλίου του 1992 το γιουγκοσλαβικό πυροβολικό άρχισε να βομβαρδίζει την πόλη και κυρίως τις γειτονιές που κατοικούσαν Βόσνιοι όπως επίσης και τα γειτονικά χωριά με βοσνιακό πληθυσμό.
Στη συνέχεια κάποιοι Βόσνιοι πήραν ομήρους ντόπιους Σέρβους και κατέλαβαν το γειτονικό φράγμα,που χρησίμευε για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τον έλεγχο του ύψους των νερών του Δρίνου,και απειλούσαν ότι θα το ανατινάξουν. Στις 12 Απριλίου δυνάμεις του γιουγκοσλαβικού στρατού κατέλαβαν το φράγμα και πήραν τον έλεγχο πόλης. Οι κάτοικοι που είχαν φύγει στη διάρκεια της κρίσης επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ. Μέχρι τα μισά του Μαΐου της ίδιας χρονιάς το κλίμα ήταν σχετικά ήρεμο στην πόλη. Στις 19 Μαΐου ο γιουγκοσλαβικός στρατός (JNA) αποσύρθηκε και ντόπιοι Σέρβοι ηγέτες πήραν τον έλεγχο της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.
Έπειτα οι σερβοβόσνιοι στρατιώτες και παραστρατιωτικές ομάδες άρχισαν τις δολοφονίες Βόσνιων μουσουλμάνων, πολλές Βόσνιες γυναίκες υπήρξαν θύματα βιασμού από Σέρβους ενόπλους, τα σπίτια των Βόσνιων λεηλατήθηκαν και τα τζαμιά της πόλης καταστράφηκαν ολοσχερώς. Πολλοί από τους Βόσνιους που δε δολοφονήθηκαν συνελήφθησαν και κρατήθηκαν σε διάφορα σημεία της πόλης και στα πρώην στρατόπεδα του γιουγκοσλαβικού στρατού στην Uzamnica καθώς και στο ξενοδοχείο Vilina Vlas. Οι κρατούμενοι στα δύο τελευταία σημεία κρατούνταν υπό απάνθρωπες συνθήκες,τους επιβάλλονταν καταναγκαστικές εργασίες και συχνά υπέστησαν ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και σεξουαλική κακοποίηση.
Οι Σέρβοι Μίλαν Λούκιτς (Milan Lukic) και Σρεντόγιε Λούκιτς, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν ο πρώτος(το 2009) σε ισόβια κάθειρξη και ο δεύτερος σε κάθειρξη τριάντα ετών για: τη δολοφονία, την παράνομη κράτηση υπό απάνθρωπες συνθήκες, την κακοποίηση, τον εξευτελισμό και την τρομοκράτηση εκατοντάδων Βόσνιων και άλλων μη Σέρβων κατοίκων της περιοχή,καθώς και για την κλοπή και την καταστροφή των περιουσιών τους.
Σύμφωνα με απογραφή που διενεργήθηκε το 1991 ο δήμος του Βίσεγκραντ είχε πληθυσμό 21.199 κατοίκους. Από αυτούς 62,8% ήταν Βόσνιοι, το 32,8% Σέρβοι και το υπόλοιπο 4,4% ανήκε σε άλλες εθνότητες. Μετά τον πόλεμο ελάχιστοι Βόσνιοι επέστρεψαν στο Βίσεγκραντ.
Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας

Η Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας (κινεζικά: 中国大百科全书, πινγίν: Zhōngguó Dà Bǎikē Quánshū, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας) είναι η πρώτη μεγάλη σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια στην Κινεζική γλώσσα. Η προετοιμασία ξεκίνησε το 1978. Δημοσιεύθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο της Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας, και εκδιδόταν σε ένα τόμο κάθε φορά, ξεκινώντας με ένα τόμο για την αστρονομία το 1980. Ο τελευταίος τόμος ολοκληρώθηκε το 1993. Αποτελείται από 74 τόμους, με περισσότερα από 80.000 λήμματα. Η εγκυκλοπαίδεια περιείχε 66 θέματα (μερικά θέματα καταλαμβάνουν πάνω από ένα τόμο), οι οποίοι καταλογίζονταν με το πινγίν όπως και πολλά σύγχρονα Κινέζικα λεξικά. Μια έκδοση στα Ουιγουρικά  δημοσιεύθηκε το 2015.
Μια έκδοση CD-ROM και μια συνδρομητική διαδικτυακή έκδοση είναι επίσης διαθέσιμη. Μια δεύτερη και πιο συνοπτική έκδοση του έργου δημοσιεύθηκε το 2009. Η τρίτη διαδικτυακή έκδοση υπολογίζεται να κυκλοφορήσει και να δημοσιευθεί στο τέλος του 2018, η οποία θα είναι είναι χωρίς χρέωση. Πάνω από 20.000 μελετητές συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας το οποίο ξεκίνησε το 2011. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται ορισμένοι ειδικοί από την Κινεζική Ακαδημία των Επιστημών.
Ηρακλής Ματράγκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Καλλιθέα Ολυμπίας. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και εργάστηκε ως γιατρός.
Εξελέγη βουλευτής Ηλείας το 1981 με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε στη Βουλή ως το 1989, έχοντας επανεκλεγεί το 1985 και τον Ιούνιο του 1989.
Από το 1984 ως το 1988 ήταν επικεφαλής της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 
Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών το 2003 και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό Αμαρουσίου.
Ήταν παντρεμένος με την Αμαλία Ματράγκα.
Γιάννης Πουτέτσης

Δράση

Συμμετείχε από το 1906 στις ένοπλες ομάδες της Ηπειρωτικής Εταιρείας όντας αρχηγός ένοπλου αντάρτικου σώματος και τον Οκτώβριο του 1908 στη Δραγουμή έγινε οπλαρχηγός, χρησιμοποιώντας το πολεμικό ψευδώνυμο Καπετάν Βοριάς. Χρησιμοποιώντας ως βάση το μοναστήρι της Αγ.Παρασκευής στα Πράμαντα διεξήγαγε αρκετές μάχες τόσο με τα τουρκικά στρατεύματα όσο και με αντίστοιχες αλβανικές και ρουμανοβλάχικες αντάρτικες ομάδες.
Στη πλούσια δράση του,η οποία τον ανέδειξε ως έναν από τους ικανότερους οπλαρχηγούς της Α' Διευθύνσεως (Ιωαννίνων) της Ηπειρωτικής Εταιρείας, συγκαταλέγονται η εξόντωση της ρουμανοβλάχικης ομάδας των Σκουμπραίων Μποτάσηδων το φθινόπωρο του 1906 στο χάνι της Ντουραχάνης καθώς και οι μάχες με αλβανικές αντάρτικες ομάδες και τον οθωμανικό στρατό την περίοδο Αυγούστου-Σεπτεμβρίου του 1912 στην περιοχή της Βορείας Ηπείρου. Σε μία από αυτές τις συμπλοκές,στην Τσούκα Δελβίνου,την 26η Σεπτεμβρίου του 1912 σκοτώθηκε, λίγες μόλις μέρες πριν την κήρυξη του Α' Βαλκανικού Πόλεμου.
Αντόνιο Καντρέβα

Σε συλλόγους

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2004 από την Τερνάνα και συνεχίστηκε στην Ουντινέζε. Έχει παίξει ως δανεικός σε διάφορες ιταλικές ομάδες, μεταξύ αυτών η Γιουβέντους και η Λάτσιο.
Το 2013 υπέγραψε στη Λάτσιο με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας. Από το 2016 αγωνίζεται στην Ίντερ.

Στην εθνική ομάδα

Με την εθνική ομάδα παίζει από το 2009 και έχει κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013. Επίσης, ήταν στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
Εμμανουήλ του Άνχαλτ-Κέτεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλέτσκαου και της Σίβυλλας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ κόμη του Ζολμσς-Λάουμπαχ.
Το 1670 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 39 ετών και τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Εμμανουήλ-Λέμπρεχτ στο Κέτεν.
Σοφία Αλιμπέρτη

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980, συμμετέχοντας σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε σε αρκετά επιτυχημένα τηλεοπτικά σίριαλ. Από το 2003 έστρεψε την καριέρα της στην παρουσίαση εκπομπών και show. 
Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Πάριου με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά. Χώρισαν το 1996.
Εθνικός Αλεξανδρούπολης (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου συμμετείχε από το 1928 στο πρωτάθλημα Επαρχιών της ΕΠΣ Μακεδονίας και στο τοπικό πρωτάθλημα της Θράκης. Το 1937 ο σύλλογος υποχρεώθηκε  από το καθεστώς Μεταξά σε συγχώνευση με τον Ερμή Αλεξανδρούπολης και τη δημιουργία της «Αθλητικής Ένωσης Αλεξανδρούπολης». 
Με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου ο Εθνικός επανιδρύεται το 1945, και το ποδοσφαιρικό τμήμα συμμετέχει στα πρωταθλήματα της επανιδρυθείσας το 1947 Ε.Π.Σ. Θράκης. Τη δεκαετία του 1960 κάνει τις πρώτες εμφανίσεις στις εθνικές κατηγορίες: το 1962 συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στην Α΄ Εθνική, το 1962-63 στην μόνιμη πια Β΄ Εθνική, το 1965-66 αναδεικνύεται πρωταθλητής στη Γ΄ Εθνική και το 1966-67 αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική για δεύτερη φορά.
Το 1967 έγινε αναγκαστική συγχώνευση του ποδοσφαιρικού τμήματος, αυτή τη φορά από τη χούντα των συνταγματαρχών, με το σύλλογο Δόξα Αλεξανδρούπολης που είχε ιδρυθεί το 1950, για τη δημιουργία του Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης.
Από την περίοδο 1969-1970 πάντως, επετράπη στον Εθνικό να συμμετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα της νεοϊδρυθείσας τότε ΕΠΣ Έβρου.  Έτσι, στην πρώτη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας αγωνίστηκαν και οι δυο σύλλογοι. Κατέγραψε ακόμα μια συμμετοχή στη Β΄ Εθνική την περίοδο 1973-74 και συνεχείς παρουσίες σε Γ΄ και Δ΄ Εθνική από το 1976 έως το 1995. Το 1995 το ποδοσφαιρικό τμήμα συγχωνεύθηκε με τον "Α.Ο. Η Αλεξανδρούπολις" (Άλεξ) για τη δημιουργία του Ορφέα Αλεξανδρούπολης, μετέπειτα "Ένωση Θράκης", που συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής τις περιόδους 1995-96 και 1996-97 (ο "Α.Ο. Η Αλεξανδρούπολη" είχε ιδρυθεί το 1975 με συγχώνευση του "Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης" με τους "Κύκλωπες Μάκρης"). Το 2001 ο Εθνικός επανενεργοποίησε το τμήμα ποδοσφαίρου, και από το 2005 πρόσθεσε τρεις συμμετοχές στη Δ΄ και τρεις στη Γ΄ Εθνική τις περιόδους 2014-15, 2015-16 και 2018-19.
Παράταση

Πότε εφαρμόζεται

Στο ποδόσφαιρο ένας αγώνας οδηγείται σε παράταση, όταν από τη διοργάνωση προβλέπεται οπωσδήποτε η ανάδειξη νικητή, π.χ. σε ισόπαλους μονούς αγώνες κυπέλλου. Πάντως, υπάρχουν κάποιες ομοσπονδίες που σε σημαντικές διοργανώσεις δεν έχουν υιοθετήσει την παράταση αλλά τον επαναληπτικό αγώνα.
Επίσης, όταν η πρόκριση κρίνεται σε διπλούς αγώνες και το συνολικό σκορ των δύο αγώνων είναι ισόπαλο. Στις περισσότερες διοργανώσεις αυτό ισχύει όταν στο δεύτερο αγώνα έχουμε το αντίστροφο σκορ του πρώτου (π.χ. 2-1/1-2 ή 2-2/2-2), διότι σε κάθε άλλη περίπτωση συνολικού ισόπαλου σκορ (π.χ. 2-1/0-1 ή 1-1/2-2), στη διαφορά τερμάτων μετράει διαφορετικά το εκτός έδρας γκολ. Όμως, υπάρχουν διοργανώσεις στις οποίες οι ομάδες οδηγούνται σε παράταση όταν το συνολικό σκορ των δυο ματς είναι ισόπαλο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη αν τα γκολ είναι εντός ή εκτός έδρας.

Διάρκεια

Στο ποδόσφαιρο η παράταση ξεκινά αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα, αφού υπάρξει διακοπή 10 λεπτών. Διαρκεί 30 λεπτά χωρισμένα σε δύο ημίχρονα των 15΄. Μεταξύ των δύο ημιχρόνων δεν υπάρχει διακοπή παρά μόνο για να αλλάξουν εστίες οι ομάδες.
Αν μετά την παράταση δεν αναδειχθεί νικητής, ακολουθεί η διαδικασία των πέναλτι. Πριν από το 1970 μετά την ισόπαλη παράταση γινόταν κλήρωση. Για να μη φτάνουν οι ομάδες στα πέναλτι τη δεκαετία του ’90 καθιερώθηκε το χρυσό γκολ και αργότερα το ασημένιο γκολ. Μετά το 2004 επανήλθε ο κανονισμός των πέναλτι.
Η παράταση δεν πρέπει να συγχέεται με τον πρόσθετο χρόνο, τον οποίο κρατάει ο διαιτητής μετά τα 90 λεπτά, για να αναπληρώσει τυχόν καθυστερήσεις που συνέβησαν στη διάρκεια του αγώνα κατά τις αλλαγές ποδοσφαιριστών, τραυματισμούς παικτών, την επαναφορά της μπάλας στον αγωνιστικό χώρο, την εκτέλεση φάουλ κλπ. Ο χρόνος των καθυστερήσεων θεωρείται μέρος του ημιχρόνου που κρατιέται. Πρόσθετος χρόνος μπορεί να κρατηθεί και στο τέλος των 15λεπτων ημιχρόνων της παράτασης εφόσον το κρίνει ο διαιτητής.

Στο μπάσκετ

Στους αγώνες μπάσκετ δεν υπάρχουν ισόπαλα αποτελέσματα. Έτσι σε κάθε ισόπαλο αγώνα ακολουθεί παράταση 5 λεπτών. Σε περίπτωση νέας ισοπαλίας ακολουθεί δεύτερη πεντάλεπτη παράταση και αν χρειαστεί και τρίτη και τέταρτη μέχρι την ανάδειξη νικητή.
Επίσης, περιπτώσεις παράτασης έχουμε σε διοργανώσεις κυπέλλου που γίνονται με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, όταν το συνολικό σκορ των δύο αγώνων είναι ισόπαλο. Σε αυτές τις περιπτώσεις στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, στους επί μέρους αγώνες δεν υπάρχει παράταση αν το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο.
Μητροπολίτης Ελασσώνος Βασίλειος Κολόκας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1953 στο Νησί της λίμνης των Ιωαννίνων. Φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Στην συνέχεια φοίτησε στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1975 και Πρεσβύτερος το 1979. Υπηρέτησε ως Εφημέριος και Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Θεράποντος Τούμπας, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης.
Το έτος 1995 εξελέγη από την Σεπτή Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Ελασσώνος.
Επί της αρχιερείας του στον Θρόνο της Τοπικής Εκκλησίας αναδιοργάνωσε την Διοίκηση της Ιεράς Μητροπόλεως, τον Επισκοπικό Οίκο και το Πνευματικό Κέντρο. Έλαβε μέριμνα για την αναστήλωση και την επάνδρωση των μονών της Μητρόπολης. Έπειτα από δική του μέριμνα, έγινε η επίσημη αγιοκατάταξη του Αγίου Αρσενίου Αρχιεπισκόπου Ελασσώνος, καθώς και η μεταφορά των Αγίων Λειψάνων του από τη Μόσχα. Αργότερα ιδρύθηκε ,με δική του πρωτοβουλία, η ομώνυμη ενορία του Αγίου στην πόλη της Ελασσόνας.
Απεβίωσε στις 16 Μαΐου 2014 από καρκίνο.
Επιχείρηση Ασήμι (1949)

Η Επιχείρηση Ασήμι(αγγλ.:Operation Silver) ήταν η κωδική ονομασία μια βρετανικής επιχείρησης κατασκοπείας στην κατεχόμενη από τους Συμμάχους Αυστρία, η οποία πραγματοποιήθηκε την περιόδο 1949-1955 με στόχο την υποκλοπή των επικοινωνίων σταθερής τηλεφωνίας στην έδρα του σοβιετικού στρατού στη Βιέννη. Παρά το  γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή θεωρείται επιτυχημένη, οι δραστηριότητες της αποκαλυφθήκαν στην KGB, τον Οκτώβριο του 1953 από τον Τζορτζ Μπλέικ, έναν βρετανό διπλό πράκτορα. Ο βρετανικός σταθμός παρακολούθησης ήταν καμουφλαρισμένος ως ένα κατάστημα που πωλούσε τουίντ ρούχα. 
Η Επιχείρηση Ασήμι τελείωσε μόνο όταν η Αυστρία ανέκτησε την πλήρη κυριαρχία της το 1955.
Το 1951, όταν η αμερικανική CIA  προγραμμάτισε μια παρόμοια Επιχείρηση στο Βερολίνο, θα συνεργάστει με  την Βρετανία και οι δύο χώρες στη συνέχεια πραγματοποιήσαν από κοινού την Επιχείρηση Χρυσός, με τον ιδιο ακριβώς στόχο, δηλαδή την υποκλοπή της σταθερής 
τηλέφωνικής επικοινωνίας του αρχηγείου του σοβιετικού στρατού στο Βερολίνο χρησιμοποιώντας ένα τούνελ μέσα στη σοβιετική ζώνης κατοχής. 
Ο ίδιος βρετανός πράκτορας και πάλι θα ενημερώσει τις σοβιετικές αρχές για την Επιχείρηση χρυσός και αυτές με την σειρά τους « θα ανακάλυψουν» τη σήραγγα το 1956.
Οικογένεια Σκαραμαγκά

Η οικογένεια Σκαραμαγκά είναι παλαιά οικογένεια της Χίο, που ανήκε στην τάξη των ευγενών του νησιού, και ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις επιχειρήσεις.

Ιστορικά στοιχεία

Πρώτη φορά έχουμε μνεία του επιθέτου κατά τον 12ο αιώνα, στο βιβλίο της «Επιτομής» του Ιωάννη Κιννάμου, όπου και αναφέρεται στην διάρκεια μιας ναυμαχίας μεταξύ Βυζαντινών και Φράγκων, το 1149. 

Θεωρείται οτι η οικογένεια προέρχεται από την Αθήνα, αλλά εγκαταστάθηκε και εδραιώθηκε στην Χίο κατά την διάρκεια της κατοχής του νησιού από τους Γενοβέζους, τον 16ο αιώνα. 

Κατά την διάρκεια της κατοχής του νησιού από τους Οθωμανούς, η οικογένεια Σκαραμαγκά ισχυροποιήθηκε και μαζί με τις υπόλοιπες οικογένειες, κυβερνούσαν ουσιαστικά το νησί. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, η οικογένεια, αποτελώντας μέλος του Χιώτικου δικτύου, επεξέτεινε τις εμπορικές συναλλαγές της σε ολόκληρη σχεδόν την Μεσόγειο καθώς και στον Εύξεινο Πόντο.

Από τα γνωστότερα μέλη του οίκου είναι ο Εμμανουήλ Σκαραμαγκάς, ο γιός του Ιωάννης που γεννήθηκε στην Σύρο όταν κατέφυγε εκεί η οικογένεια μετά την καταστροφή του νησιού, το 1822, ο οποίος αργότερα ενώθηκε με γάμο με την οικογένεια Ράλλη και Πετροκόκκινου. 

Μέσω των επιγαμιών εξάλλου, συνδέθηκαν με επιγαμίες σχεδόν με όλες τις σημαντικές οικογένειες του χιώτικου δικτύου (Ράλλης, Μαυρογορδάτος, Ροδοκανάκης, Πετροκόκκινος κ.α.).
Γεώργιος Μυλωνάς (πολιτικός)

Βιογραφία

Γεννήθηκε  και βαπτίστηκε στο Παρίσι, γιος του πολιτικού Αλέξανδρου Μυλωνά (1881-1967) και εγγονός του αντιστρατήγου Παναγιώτη Δαγκλή. Σπούδασε νομική και συμμετείχε ως γραμματέας της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Αγίου Φραγκίσκου το 1945. Την περίοδο 1947-1963 εργάστηκε ως δικηγόρος στην Αθήνα. Εκλέχτηκε βουλευτής Ιωαννίνων στις εκλογές του 1963 και 1964 με την Ένωση Κέντρου, Υφυπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως (19 Φεβρουαρίου 1964-29 Απριλίου 1965), υφυπουργός Εθνικής Παιδείας (29 Απριλίου 1965-15 Ιουλίου 1965). Κατά την περίοδο της παρουσίας του στο Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Κατά την διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Αμοργό το 1968 από όπου δραπέτευσε τον Οκτώβριο του 1969 και κατέφυγε στο εξωτερικό. Η περιπετειώδης απόδρασή του από την εξορία της Αμοργού θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για το βιβλίο του Ηλία Κουλουκουντή , που οργάνωσε και την διαφυγή, «Η Συνωμοσία της Αμοργού», και την ταινία «Απόδραση από την Αμοργό». Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας διετέλεσε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Το 1987 εξελέγη πρόεδρος της Δημοκρατικής Ένωσης. Το 1989 διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού (7 Ιουλίου 1989-20 Νοεμβρίου 1989) ως μέλος του Συνασπισμού στον οποίο είχε προσχωρήσει στην κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας και Συνασπισμού και στην οικουμενική (13 Φεβρουαρίου 1990-10 Απριλίου 1990).
Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Μπογδάνου.
Χρυσές Σφαίρες του 2011

Η 69η απονομή των Χρυσών Σφαιρών μεταδόθηκε ζωντανά από τον αμερικανικό τηλεοπτικό σταθμό NBC στις 15 Ιανουαρίου 2012. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια και οικοδεσπότης ήταν για τρίτη φορά ο Ρίκι Τζερβές. Η ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 2011 από τους Γούντι Χάρελσον, Σοφία Βεργάρα, Τζεράρντ Μπάτλερ και Ρασίντα Τζόουνς.
Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στον Μόργκαν Φρίμαν.
Νικητές της βραδιάς αναδείχτηκαν οι ταινίες The Artist με τρία βραβεία, ανάμεσά τους και Καλύτερης Ταινίας στην κατηγορία Κωμωδία/Μιούζικαλ, και Οι Απόγονοι (The Descendants) με δύο βραβεία, συμπεριλαβμανομένου και του βραβείου Καλύτερης Ταινίας στην κατηγορία Δράμα.
Κωνσταντίνος Τσιγάρας

Σταδιοδρομία

Εργάστηκε ως στρατιωτικός κτηνίατρος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στη Θεσσαλονίκη το 1956.  Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Πέλλας με την ΕΔΑ. Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών. Κηδεύτηκε στις 10 Απριλίου 1986, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Αθανάσιος Καψάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο και ήταν γιος του Σπύρου Καψάλη και της Αλεξάνδρας Παπαστράτου, αδερφής των ιδρυτών της καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου. Σπούδασε στην Ελβετία οικονομικές επιστήμες και εργάστηκε στην οικογενειακή επιχείρηση, της οποίας και ανέλαβε την διεύθυνση. Εκτος από τις επιχειρήσεις, ασχολήθηκε και με την πολιτική εκλεγόμενος το 1945 βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Λαϊκό Κόμμα. Προσχώρησε στο Νέον Κόμμα του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, του οποίου και υπήρξε στενός φίλος, και το 1952 εξελέγη βουλευτής με τον Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου. Αποχώρησε από τον "Συναγερμό" μαζί με τον Μαρκεζίνη και επανεξελέγη βουλευτής με το κόμμα του τελευταίου.
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη, υπουργός Εμπορίου (1952 - 1953), αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού (1953 - 1954 και υπουργός Συντονισμού (1954) στην κυβέρνηση Παπάγου καθώς και υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Τολοφών Φωκίδας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Τολοφώνα βρίσκεται στα δυτικά όρια του Δήμου Δωρίδας, απέχει 44,5 χλμ. από τη Ναύπακτο και 6 χλμ. από την Ερατεινή. Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Βιτρινίτσα και το 1927 μετονομάστηκε με το ΦΕΚ:206/1927. Το Βιτρινίτσα είναι σλάβικο προσωνύμιο που σημαίνει «ανεμοχώρι». Το σύγχρονο όνομα προέρχεται από την αρχαία πόλη Τολοφώνα στην οποία, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, αποδίδονται τα αρχαία ερείπια που έχουν εντοπιστεί από αρχαιολογικές έρευνες κοντά στο χωριό. Έχει βρεθεί αρχαίο οχυρωματικό τείχος, που πιστεύεται ότι αποτελούσε περίβολο αρχαίας ακρόπολης. Άλλοι αρχαιολόγοι όμως ισχυρίζονται ότι η σημερινή Τολοφώνα είναι χτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Οιάνθειας και ότι η αρχαία Τολοφώνα βρισκόταν στη θέση του χωριού Άγιοι Πάντες του Γαλαξειδίου. Αξιοθέατα του χωριού είναι τα εναπομείναντα ίχνη του ναού της Ευαγγελίστριας Πολυπορτούς, βυζαντινής εποχής, χτισμένου στη θέση Παλαιόκαστρο δίπλα στη κοίτη του χείμαρρου Ξεριά καθώς και η πέτρινη βρύση του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας.
Η Τολοφώνα έχει υποστεί τρεις μεγάλες  καταστροφές από την απελευθέρωση της έως και σήμερα. Κατά την απελευθέρωση το χωριό πυρπολήθηκε με σημαντικότερο πλήγμα την καταστροφή της εκκλησίας του χωριού του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου. Αργότερα με την προσωρινή επανάκτησή της από τους Τούρκους ο πληθυσμός κατέφυγε στα βουνά ενώ όσοι δεν έφυγαν σφαγιάστηκαν. Κατά την περίοδο της ιταλικής κατοχής εκτελέστηκε ως εχθρός του καθεστώτος ο πρόεδρος του χωριού Ι. Δασκαλόπουλος και πυρπολήθηκε εκ νέου το χωριό. Ως αποτέλεσμα αυτής της πυρκαγιάς ήταν να καταστραφούν σημαντικά δημόσια κτήρια που υπήρχαν στο χωριό, όπως το Ειρηνοδικείο, το Γυμνασιαρχείο και το ληξιαρχείο με αποτέλεσμα όλες οι πληροφορίες για τους προγόνους των κατοίκων να χαθούν.
Πιερ ντε Καστελνώ

Βιογραφία

Μοναχός στο Σιτώ και αρχιδιάκονος του Μαγκελόν, όντας Γάλλος Κιστερκιανός, επεχείρησε, ανεπιτυχώς, να εξαφανίσει την αίρεση των Καθαρών από τον νότο της Γαλλίας, ως ειδικός λεγάτος του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ με συμπαραστάτη στο έργο του τον Ραμιέ, μοναχό του Σιτώ. Ξεκίνησαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο κατά τους Απόστολους, μετακινούμενοι με τα πόδια και συμπεριφερόμενοι φτωχικά. Μαζί τους ήταν, μεταξύ άλλων, και ο Δομίνικος δε Γούζμαν, ιδρυτής του Μοναχικού Τάγματος των Δομινικανών. Συνάντησαν έντονη αντίδραση και ο Καστελνώ τελικώς δολοφονήθηκε κοντά στο Τρινκετάιγ, σε κοντινή απόσταση από την Αρλ, στα εδάφη του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, κόμη της Τουλούζης (1208), καθώς είχε μόλις αφορίσει τον ευγενή αυτόν, λόγω της μεταξύ τους έλλειψης συνεργασίας στην μάχη κατά των Αλβιγηνών. Ο δολοφόνος ήταν ένας ιπποκόμος του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, ο οποίος, καθώς οι υποψίες έπεσαν επάνω του, αφορίστηκε. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αιτία της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών.
Έχοντας ανακηρυχθεί ως μάρτυρας από τον Ιννοκέντιο Δ΄, και στη συνέχεια αγιοποιηθεί, η μνήμη του γιορτάζεται στις 15 Ιανουαρίου στις διακονίες της Καρκασσόν και της Νιμ.
Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1903

Ο τελικός κυπελλου Ισπανίας 1903 ήταν ο πρώτος τελικός που διοργανώθηκε. Το παιχνίδι έλαβε χώρα την 8 Απριλίου 1903 στον Ιππόδρομο στην Μαδρίτη. Το ματς ήταν αναμεσα στην Αθλέτικ Μπιλμπάο και την Μαδρίτη ΦΚ. Το σκορ ήταν 3-2.
Σουλουσάρι

Γεωγραφική θέση

Το επαρχιακό κέντρο, το Καλμπατάου απέχει 28 χιλιόμετρα από το Σουλουσάρι.
Μαργκίρις

Βιογραφία

Λίγα είναι γνωστά. Το όνομά του αναφέρεται μόνο δύο φορές στις πηγές της εποχής του: το 1329 από τον χρονικογράφο Ζαν ντ' Ουτρμέζ στο Χρονικό του Ly myreur des histors και το 1336 από τον Κάσπαρ Συτς στο έργο του Ιστορία των Πρωσσικών πραγμάτων.
Το Χρονικό αναφέρει, ότι στις αρχές τού 1329 ο Ιωάννης της Βοημίας ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα, στην Σταυροφορία του για τον εκχριστιανισμό και την κατάκτηση της Λιθουανίας. Έπειτα από πολιορκία, κατέλαβαν το Μεντβεγκάλις. Εκεί δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ τού Ιωάννη και ενός Λιθουανού· ζητήθηκε μονομαχία. Η παρεξήγηση λύθηκε, με το να πρέπει να πληρώσει ο Μαργκίρις (Μαργκάλις στο Χρονικό) λύτρα από τη μεριά τού Λιθουανού. Πράγματι δόθηκαν νομίσματα τού Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας, μάλλον από τα λάφυρα της επιδρομής των Λιθουανών στο Βρανδεμβούργο το 1326. Ο γιος τού Μαργκίρις πήγε στη Γαλλία και νυμφεύτηκε μία κόμισσα τού Κλερμόν. 
Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Μαργκίρις θα είχε κορυφαία θέση, έτσι είχε λάβει μέρος των λαφύρων και μετά ο Ιωάννης τον θεώρησε ίσο του. Οι ερευνητές προχωρούν περισσότερο και τον θεωρούν γιο τού Μπουτβύντας και αδελφό τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η περιγραφή στο Χρονικό είναι φαντασία λογοτέχνη.
Carabidae

Προνύμφες

Οι προνύμφες είναι στενόμακρες (Εικ. 1). Το κεφάλι δείχνει μπρος τα εμπρός . Η άνω γνάθος είναι καλά αναπτυγμένη και στην μέση της εσωτερικής πλευράς έχει δόντι. Σε κάθε πλευρά του κεφαλιού συναντούμε τρεις απλούς οφθαλμούς. Οι προνύμφες διαθέτουν έξι καλά αναπτυγμένα πόδια με ανά δύο νύχια και μπορούν να κινούνται γρήγορα. Η κοιλιά αποτελείται από εννιά μέρη. Με εξαίρεση το ένατο ουρομερές, σε κάθε κοιλιακό δακτύλιο ανοίγουν, σε κάθε πλευρά από ένα στίγμα του αναπνευστικού συστήματος.

Πλαγγόνα

Η πλαγγόνα δείχνει πια τη μορφή του ακμαίου με τα εξαρτήματά του (Εικ. 5).

Βιολογία

Οι προνύμφες και τα ενήλικα των περισσότερων ειδών είναι αρπακτικά (βίντεο).
Στις εύκρατες ζώνες παρατηρούμε δυο στρατηγικές για την ωοτοκία. Η μια ομάδα πραγματοποιεί την ωοτοκία κατά την άνοιξη, τα άλλα είδη αποθέτουν τα αυγά μετά το καλοκαίρι. Κατά κανόνα παρατηρούνται τρία προνυμφιακά στάδια και μια γενιά κάθε χρόνο. Πολλά είδη ζουν περισσότερα από μια χρονιά.
Μερικά είδη των Carabidae μπορούν να κατασκευάζουν χημικές ουσίες με απωθητική δράση. Αυτά τα είδη πολλές φορές επιδεικνύουν ζωηρά χρώματα (Εικ. 22 και 23).

Εικόνες διάφορων ειδών

Αναφέρεται το επιστημονικό όνομα και η υποοικογένεια