Citroën C6

Εξέλιξη και παρουσίαση

Το C6 γαλλικής παραγωγής βασίστηκε στο πρωτότυπο C6 Lignage (lignage: καταγωγή ή γενεαλογική σειρά), που είχε παρουσιαστεί στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1999 και διαφέρει από το τελικό μοντέλο παραγωγής σε ελάχιστες μόνο λεπτομέρειες. Την εποχή της παρουσίασης του σχετικού concept car, φαινόταν ότι το τελικό C6 θα έβγαινε στην παραγωγή έως τα τέλη του 2000 ή μέσα στο 2001, προκειμένου να αντικαταστήσει το XM, το οποίο σημειωτέον παραγόταν από το 1989. Ωστόσο, λόγω του ότι η Citroën είχε δώσει τότε, για οικονομικούς λόγους, προτεραιότητα στην ανανέωση των μοντέλων της στις πιο εμπορικές μικρές και μεσαίες κατηγορίες, η εξέλιξη του C6 μετατέθηκε κατά 3 έτη, μια καθυστέρηση όμως που τελικώς απέβη μοιραία για την εμπορική του καριέρα (δείτε: Εμπορική πορεία).
Το σχετικό «πρότζεκτ X6» εξελίχθηκε με βάση την πλατφόρμα του Citroën C5 πρώτης γενιάς, αλλά με μακρύτερο μεταξόνιο. Στα τέλη του 2003 προς αρχές του 2004, διέρρευσαν στο Διαδίκτυο και σε διάφορα περιοδικά αυτοκινήτου οι πρώτες κατασκοπευτικές φωτογραφίες. Τον Σεπτέμβριο του 2004, η Citroën παρουσίασε στον Τύπο για πρώτη φορά επίσημα το Citroën C6 πειραματικής μορφής, σε σχετική εκδήλωση. Ακολούθησαν κάποιες ακόμα βελτιώσεις και δοκιμές αξιοπιστίας, και η τελική του μορφή αποκαλύφθηκε τον Μάρτιο του 2005, όταν και παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης.
Στις 14 Ιουλίου 2005, κατά την εθνική εορτή της Γαλλίας, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, εμφανίστηκε μέσα σε ένα Citroën C6 προ-παραγωγής, που είχε επιλέξει για επίσημο κυβερνητικό αυτοκίνητο. Σύντομα στη Γαλλία, όλο και περισσότερα Citroën C6 από τον κατασκευαστή χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλα επίδειξης για την προσέλκυση των μελλοντικών αγοραστών. Στο ευρύ κοινό, λανσαρίστηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία, στις 16 Νοεμβρίου 2005, ενώ στα άλλα κράτη, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, τα πρώτα αυτοκίνητα άρχισαν να πωλούνται την άνοιξη του 2006.

Αισθητική

Απέσπασε ιδιαίτερα θετικά σχόλια από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό, για το υψηλό του επίπεδο εξοπλισμού άνεσης και ασφάλειας, καθώς και την άκρως φουτουριστική εμφάνισή του, που διαθέτει επιπλέον αρκετές ελκυστικές λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, τα πλαϊνά του παράθυρα είναι χωρίς πλαίσιο, όπως ακριβώς συνέβαινε και στο Citroën DS. Το συνολικό σχήμα του αμαξώματος, αν και θυμίζει έντονα hatchback 2 όγκων, στην πραγματικότητα είναι fastback, όπως ήταν και το Citroën CX, καθώς η γραμμή της οροφής κατεβαίνει ομαλά προς το πίσω μέρος, χωρίς αισθητή γωνία. Μάλιστα το πίσω παρμπρίζ έχει την ιδιαιτερότητα να είναι κοίλο, όπως και του Citroën CX, ιδέα που υιοθετήθηκε μετά και στο Citroën C5 δεύτερης γενιάς του 2008. Επίσης, το σχέδιο των στραμμένων προς τα πάνω και καμπυλωτών πίσω φώτων του C6 θυμίζει πολλά αμερικανικά αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1950.
Αντίθετα με τα παλαιότερα μεγάλα Citroën, όπως το Traction Avant που κατασκευαζόταν ως σεντάν, κουπέ και καμπριολέ, το DS που προσφερόταν ως sedan, station wagon και cabriolet (σπανιότατα και ως coupé), καθώς και τα CX και XM που είχαν κυκλοφορήσει ως fastback και liftback, αντίστοιχα, και ως station wagon, το C6 σχεδιάστηκε και κυκλοφόρησε αποκλειστικά ως fastback λιμουζίνα. Αρχικά είχε προταθεί από την επίσημη ομάδα σχεδίασης και μια εκδοχή station wagon για το C6, αλλά η ιδέα αυτή απορρίφθηκε από τα ανώτατα στελέχη της Citroën.

Κινητήρες

Τον πρώτο καιρό, ήταν διαθέσιμο με δύο 6-κύλινδρους κινητήρες διάταξης V6 : τον 3.0 λίτρων ES9 βενζίνης (η επίσημη στρογγυλοποίηση, ωστόσο, ήταν κάπως ανακριβής, καθώς ο κυβισμός του ήταν 2.946 cm³), με 215 hp στις 6.000 στροφές το λεπτό, και τον 2.7 λίτρων twin turbo HDi diesel, με 208 hp στις 4.000 στροφές το λεπτό, ο οποίος αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Ford. Και οι δύο συνδυάζονταν αποκλειστικά με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με μια διπλανή «θυρίδα» για δυνατότητα και για χειροκίνητες αλλαγές ταχυτήτων, φυσικά χωρίς συμπλέκτη.
Τον Οκτώβριο του 2006, προστέθηκε και μια 4-κύλινδρη έκδοση 2.2 λίτρων twin turbo HDi diesel, με 170 hp στις 4.000 στροφές το λεπτό. Η έκδοση αυτή αρχικά μπορούσε να παραγγελθεί και με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, αλλά από το 2008 το μηχανικό κιβώτιο διακόπηκε οριστικά, λόγω χαμηλής ζήτησης.
Τον Ιούνιο του 2009, ο κινητήρας 2.7 λίτρων V6 twin turbo HDi diesel αντικαταστάθηκε από έναν καινούριο 3.0 λίτρων V6 twin turbo HDi diesel, με 240 hp στις 3.800 στροφές το λεπτό. Το μηχανικό αυτό σύνολο αναπτύχθηκε και πάλι σε συνεργασία με την Ford και βασίστηκε στον 2.7 λίτρων diesel που αντικατέστησε, αλλά με αυξημένο κυβισμό. Ο νέος κινητήρας συνδυάστηκε επίσης αποκλειστικά με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με δυνατότητα και για χειροκίνητες αλλαγές ταχυτήτων.

Ειδικές εκδόσεις

Σε ορισμένα κράτη της Δυτικής Ευρώπης υπήρξε και μια ενδιάμεση έκδοση εξοπλισμού με το όνομα Lignage, τα έτη 2006 έως 2008, η οποία πήρε το όνομά της από το πρωτότυπο Citroën C6 Lignage του 1999, στο οποίο και βασίστηκε το C6 παραγωγής. Ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν από αυτήν και σήμερα είναι εξαιρετικά σπάνια και δυσεύρετη.
Επιπλέον, στην Ιαπωνία είχε κυκλοφορήσει, το 2007 μόνο και σε περιορισμένα αντίτυπα, και μια έκδοση με το όνομα C6 Silver Style Edition. Βασιζόταν στην έκδοση C6 Lignage, με επιπλέον ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ηλιοροφή και αποκλειστικά ασημί εξωτερικό χρώμα, εξ ου και η ονομασία της. Συνδυαζόταν μόνο με τον κινητήρα 3.0 λίτρων V6 βενζίνης.

Εμπορική πορεία

Κατά την εισαγωγή του C6 πρώτης γενιάς, η Citroën είχε βάλει στόχο για το μοντέλο τις 20.000 ετήσιες πωλήσεις. Ωστόσο, αν και απέσπασε θετικά σχόλια για τον εξοπλισμό, την αισθητική και την οδική συμπεριφορά του από τον Τύπο αυτοκινήτου, ακόμα και από επώνυμους δημοσιογράφους, μεταξύ των οποίων και ο Τζέρεμι Κλάρκσον σε σχετικά σχόλια στη γνωστή βρετανική εκπομπή Top Gear, οι υποψήφιοι αγοραστές κράτησαν απόσταση. Πιθανολογείται ότι ο κυριότερος λόγος ήταν οι ταχείς ρυθμοί τιμολογιακής απαξίωσης των μεταχειρισμένων γαλλικών αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού, με συνέπεια να θεωρηθεί από το ευρύ κοινό ως αντιεμπορικό. Ειδικά αυτή η παράμετρος της ραγδαίας απαξίωσης των μεγάλων γαλλικών, είχε τονιστεί εξ αρχής από όλα ανεξαιρέτως τα έντυπα μέσα, με αποτέλεσμα πολλοί αγοραστές πολυτελών μοντέλων να μην το εξετάσουν καν ως πιθανή επιλογή ή έστω να το αντιμετωπίσουν ως υποψήφια μελλοντική αγορά ως μεταχειρισμένο λίγων ετών, αντί για καινούριο, παρά μόνο αρκετά χρόνια μετά, αφού είχε πλέον σταματήσει να παράγεται.
Η μακρά περίοδος των 5,5 ετών από την λήξη της παραγωγής της προκατόχου Citroën XM, τον Ιούνιο του 2000, έως το λανσάρισμα του C6, φαίνεται ότι έπαιξε επίσης μοιραίο ρόλο, καθώς άφησε ανοιχτό πεδίο στις γερμανικές εταιρείες πολυτελείας, Mercedes-Benz, BMW και Audi, να κυριαρχήσουν ολοκληρωτικά στην κατηγορία E. Αντιθέτως, αν η Citroën είχε εισάγει χωρίς καθυστέρηση τον διάδοχο του XM, κατά τα τέλη του 2000 ή έστω το 2001, όπως αρχικά σχεδίαζε, πολλοί ιδιοκτήτες τόσο του XM όσο και αντίστοιχων μοντέλων από άλλες μάρκες πιθανώς να το είχαν αντικαταστήσει απευθείας με το C6.
Πρακτικώς, το C6 μόνο στη Γαλλία και στα κράτη της Μπενελούξ γνώρισε κάποια απήχηση, καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, στη Γερμανία. Αντιθέτως, σε όλες τις άλλες εξαγωγικές αγορές, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ο αριθμός των C6 που κυκλοφόρησαν ήταν εντελώς μηδαμινός, σε βαθμό που ήδη εξ αρχής ήταν εξαιρετικά σπάνιο θέαμα στους δρόμους, ενώ σήμερα στις περισσότερες χώρες έχει γίνει σχεδόν άγνωστο θέαμα. Μάλιστα το 2008 σημειώθηκε μια ολική κατάρρευση της ζήτησης ακόμα και στις αγορές με αρχικά θετική ανταπόκριση, καθώς επλήγη περαιτέρω όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, και τον Μάιο του 2012 η δεξιοτίμονη έκδοση του C6 αποσύρθηκε οριστικά από την παραγωγή, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης στα κράτη με το τιμόνι δεξιά. Τελικώς, στις 19 Δεκεμβρίου 2012 έληξε και η παραγωγή της αριστεροτίμονης εκδοχής του, αφού είχαν κατασκευαστεί μόλις 23.384 αντίτυπα του Citroën C6 σε διάστημα 7 ετών. Από την άλλη όμως, λόγω του μικρού αριθμού αντιτύπων του, αναμένεται να γίνει άκρως συλλεκτικό στο μέλλον.

Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο

Στη Γαλλία είναι το συνηθέστερο αυτοκίνητο του Προέδρου της Δημοκρατίας, αρχικά του Ζακ Σιράκ, στη συνέχεια του Νικολά Σαρκοζί, μετά του Φρανσουά Ολλάντ και σήμερα του Εμμανυέλ Μακρόν, και χρησιμοποιείται και από άλλες προσωπικότητες και VIP ιδιοκτήτες του, συνεχίζοντας έτσι μια μακροχρόνια παράδοση επιλογής όλων των μεγάλων μοντέλων της εταιρείας για επίσημα οχήματα του Προέδρου και άλλων μελών της κυβέρνησης της Γαλλίας. Όπως μάλιστα προαναφέρθηκε, ο Ζακ Σιράκ είχε επιλέξει ήδη από το καλοκαίρι του 2005 ένα μοντέλο προ-παραγωγής, πριν ακόμα το αυτοκίνητο αρχίσει να κυκλοφορεί επίσημα.