Μαλδίβες

Ετυμολογία

Το όνομα Μαλδίβες πιθανότατα προέρχεται από το Μάλε Ντιβέχι Ράτζε (Το Νησιωτικό Βασίλειο (υπό την εξουσία) του Μαλέ), που αποτελεί τοπική ονομασία των Μαλδίβων. Το νησιωτικό κράτος ήταν συνώνυμο με την πρωτεύουσά του, που ονομαζόταν Μαλεντίμπ και οι κάτοικοι ονομάζονταν Ντιβέ. Η λέξη «Ντιμπ» (στην αρχαία Ντιβέχι) σημαίνει νησιωτικό κράτος και η λέξη Ντιβές (Ντιβεχίν) σημαίνει νησιώτες (Μαλδιβιανοί). Οι Ολλανδοί, στη διάρκεια της αποικιοκρατικής περιόδου, αναφέρονταν στη χώρα με το όνομα Maldivische Eilanden. Η ασφαλέστερη εκδοχή είναι ότι η Νήσος Μαλδίβες (Maldive island) είναι η αγγλική απόδοση του τοπικού ονόματος, που ήταν σε χρήση την περίοδο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό μεταγράφηκε αργότερα σε Μαλδίβες.
Μερικοί λόγιοι στηρίζουν τη θεωρία ότι το όνομα Maldives προέρχεται από το σανσκριτικό mālādvīpa, που σημαίνει γιρλάντα νησιών, ή από το mahilā dvipa, που σημαίνει «νησί των γυναικών», δεδομένης της μητριαρχικής κοινωνίας που επικρατούσε στα νησιά πριν την έλευση του Ισλάμ. Τα προαναφερθέντα ονόματα δεν αναφέρονται σε λογοτεχνικά έργα, όμως σε σανσκριτικά κείμενα υπάρχουν αναφορές για τα «Εκατό Χιλιάδες Νησιά» (Λακσαντβίπα), που είναι παράγωγο όνομα. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει και το αρχιπέλαγος Τσάγκος αλλά και τις Λακαδίβες.
Μερικοί Άραβες ταξιδευτές του Μεσαίωνα, όπως ο Ιμπν Μπατούτα αποκαλούσαν τα νησιά Μαχάλ Ντιμπιγιάτ από την αραβική λέξη Μαχάλ (παλάτι). Με το όνομα αυτό αναφέρονται οι Μαλδίβες στην περγαμηνή που απεικονίζεται στο κρατικό έμβλημα της χώρας. Το κλασικό όνομα της χώρας στην υεμενίτικη γλώσσα είναι Ντιμπατζάτ.
Το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης αναφέρει ότι η ετυμολογία της λέξης "Maldivians" προέρχεται από τη γλώσσα των Ταμίλ και το μαλαϊντίβου, με το «μαλάι» να σημαίνει βουνό και το «ντίβου» νησί. Ο Φιλοστόργιος, Έλληνας ιστορικός, γύρω στο 354 κάνει λόγο για κάποιον Διβοέα, του οποίου το νησί ονομαζόταν Δίβος (σημερινές Μαλδίβες).

Ιστορία

Συγκριτικές, γλωσσολογικές και πολιτιστικές μελέτες επιβεβαίωσαν ότι οι πρώτοι κάτοικοι των Μαλδίβων ήταν Δραβιδιανοί από τις κοντινές ακτές, πιθανότατα ψαράδες από τις νοτιοδυτικές ακτές. Μια από τις κοινότητες ψαράδων ήταν αυτή του νησιού Γκριρααβάρου, που ισχυρίζονται ότι έλκουν την καταγωγή τους από το λαό των Ταμίλ
Με βάση μία θεωρία, οι νησιώτες του Γκιρααβάρου δεν ήταν οι μόνοι που κατοίκησαν πρώτοι τα νησιά. Στους αρχαίους μύθους αναφέρονται ως ιδρυτές. Επίσης, η άφιξη των Σινγκαλέζων με καταγωγή από τον εξόριστο πρίγκιπα Βιτζάγια και τους εκατοντάδες συντρόφων του, οι οποίοι έφτασαν στο νησί γύρω στα 543-483 π.Χ.Στην εποχή του βασιλιά Ασόκα εισήχθη ο βουδισμός ως θρησκεία και μέχρι το 12ο μ.Χ. αιώνα παρέμεινε αυτή.
Το ενδιαφέρον της Δύσης για τα αρχαιολογικά λείψανα των πρώιμων πολιτισμών των Μαλδίβων άρχισε με το έργο του Βρετανού αρμοστή στην Πολιτική Υπηρεσία της Κεϊλάνης, Χάρι Τσαρλς Πάρβις Μπελ, ο οποίος ναυάγησε στα νησιά το 1879. Από τότε επέστρεψε πολλές φορές με σκοπό να ερευνήσει τα αρχαία βουδιστικά ερείπια. Ειδικότερα μελέτησε τους αρχαίους σωρούς από χώμα (χαβίττα ή ουστουμπού, λέξεις που προέρχονται από την τσαϊτίγια ή στούπα) (στη γλώσσα Ντιβέχι ހަވިއްތަ) που βρίσκονται σε πολλές ατόλλες.
Οι πρώτοι βασιλείς των Μαλδίβων προώθησαν το βουδισμό και από την εποχή αυτή προέρχονται τα πρώτα γραπτά επιτεύγματα και τα πρώτα καλλιτεχνικά έργα γλυπτικής και αρχιτεκτονικής.Τον 11ο αιώνα η χώρα υποτάχθηκε στο βασίλειο των Τσόλα και από τα τέλη του 12ου αιώνα υπάρχουν γραπτές αναφορές για τον ασπασμό του Ισλάμ. Από το 1153 ως το 1968 ήταν σουλτανάτο και από το 1887 ως την ανεξαρτησία τους, οι Μαλδίβες ήταν προτεκτοράτο της Βρετανίας. Το 1953 υπήρξε μια μικρή απόπειρα εγκαθίδρυσης δημοκρατίας, ωστόσο σύντομα το σουλτανάτο εγκαθιδρύθηκε ξανά. Το 1959 οι κάτοικοι τριών νοτιότερων ατολλών εξεγέρθηκαν κατά της κεντρικής κυβέρνησης του Ιμπραχίμ Ναζίρ. Ιδρύθηκε η Ενωμένη Δημοκρατία των Σουβαδίβων και πρόεδρος εξελέγη ο Αμπντουλάχ Αφίφ. Πρωτεύουσα της δημοκρατίας ορίστηκε η Χιταντού.
Στις 25 Νοεμβρίου του 1965 η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Βρετανία και το σουλτανάτο συνέχισε να υφίσταται για άλλα τρία έτη, υπό το Βασιλέα Μουχάματ Φαρίντ. Στις 11 Νοεμβρίου του 1968 καταργήθηκε η μοναρχία (προηγήθηκε δημοψήφισμα στις 15 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς) και η επίσημη ονομασία της χώρας από Νησιά Μαλδίβων έγινε Μαλδίβες. Περίπου πέντε χρόνια μετά, άρχισε να αναπτύσσεται τουριστικά το κράτος και να εκσυγχρονίζεται.
Το Νοέμβριο του 1988 ομάδα Μαλδιβιανών με επικεφαλής το Λούτφι πραγματοποίησαν απόπειρα πραξικοπήματος, χρησιμοποιώντας μισθοφόρους Ταμίλ από τη Σρι Λάνκα, με στόχο την ανατροπή του προέδρου Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ.Η κυβέρνηση ζήτησε τη βοήθεια της Ινδίας και στις 3 Νοεμβρίου του 1988 αποβιβάστηκαν Ινδοί αλεξιπτωτιστές στα νησιά. Εντός λίγων ωρών, το πραξικόπημα συνετρίβη αναίμακτα και ο Γκαγιούμ αποκαταστάθηκε στην εξουσία. Στην επιχείρηση, που είχε την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Κάκτος», είχε λάβει μέρος και το Πολεμικό Ναυτικό της Ινδίας.
Στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 οι Μαλδίβες επλήγησαν από το τσουνάμι που δημιουργήθηκε συνεπεία σεισμικής δόνησης στον Ινδικό. Σκοτώθηκαν συνολικά 108 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και 6 αλλοδαποί. Μεγάλες καταστροφές έγιναν συνολικά σε 57 νησιά και 14 εκκενώθηκαν συνολικά. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι ζημίες στα νησιά (οικονομία και τουρισμός) ανήλθαν σε 400 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ή το 62% του ΑΕΠ. Τα μεγαλύτερα κύματα έφτασαν σε ύψος τα 14 μέτρα.

Γεωγραφία και κλίμα

Οι είκοσι έξι ατόλες των Μαλδίβων περικλείουν ένα έδαφος με 1.192 νησίδες, εκ των οποίων 250 νησιά κατοικούνται.
Η χώρα κατέχει το ρεκόρ της χαμηλότερης χώρας στον κόσμο, καθώς το μέγιστο επίπεδο του εδάφους είναι 2,3 μ. Στη διάρκεια του περασμένου αιώνα, η στάθμη της θάλασσας έχει ανεβεί περίπου κατά 20 εκατοστά. Μεγαλύτερη άνοδος της στάθμης των υδάτων θα απειλήσει την ύπαρξη των Μαλδίβων. Ο νέος πρόεδρος Μοχάμετ Νασίντ ετοιμάζει μακροπρόθεσμα σχέδια για μετακόμιση των κατοίκων της χώρας σε ασφαλέστερη περιοχή (Ινδία ή Σρι Λάνκα) σε μία προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ο ορατός κίνδυνος της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Έχοντας υπόψη αυτά, δε φαίνεται περίεργο το γεγονός ότι η χώρα ήταν η πρώτη που υπέγραψε το Πρωτόκολλο του Κιότο για το κλίμα.
Η χαρτογράφηση των νησιών άρχισε από τους Βρετανούς, το 1834-36. Φτιάχτηκαν τρεις χάρτες από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Βασιλικού Ναυτικού.
Το 2004 έπληξε ένα τσουνάμι τον Ινδικό Ωκεανό, έπειτα από ισχυρό σεισμό. Προκλήθηκαν εκτεταμένες καταστροφές στα σπίτια και στο περιβάλλον, ενώ πολλοί άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Η καταστροφή επέφερε μεγάλες αλλαγές στα νησιά, σε σημείο που έχει παραστεί ανάγκη να αλλάξει ο χάρτης του κράτους.
Στις 22 Απριλίου του 2008 ο πρόεδρος των Μαλδίβων, Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ έκανε έκκληση για περιορισμό των εκπομπών αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, προειδοποιώντας ότι η άνοδος της στάθμης των θαλασσών θα μπορούσε να βυθίσει το νησιωτικό κράτος του.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι προστατεύουν τα νησιά από τις καταιγίδες και τα μεγάλα κύματα του Ινδικού Ωκεανού. Ο ωκεανός αυτός έχει μεγάλη επίδραση στο κλίμα της χώρας, καθώς απορροφά, αποθηκεύει και απελευθερώνει σταδιακά την τροπική ζέστη, Η ζέστη μετριάζεται περαιτέρω από τις δροσερές θαλάσσιες αύρες.
Η βλάστηση είναι περιορισμένη στα νησιά, καθώς υπάρχει υπερβολικό αλάτι στο έδαφος κοντά στην ακτή. Ελάχιστοι θάμνοι και καλλωπιστικά φυτά υπάρχουν στο νησί. Στο εσωτερικό του συναντώνται μακρόβια φυτά. Σχεδόν σε κάθε σημείο των νησιών βρίσκονται οι κοκοφοίνικες, το εθνικό φυτό των Μαλδίβων. Η περιορισμένη χλωρίδα αντισταθμίζεται από την πλούσια ζωική παρουσία στη θάλασσα.

2008

Στις 8 Οκτωβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας με δημοκρατικό σύστημα και τη συμμετοχή περισσοτέρων του ενός υποψηφίων. Οι εκλογές θεωρήθηκαν δοκιμασία για το καθεστώς του Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, του επί 30 χρόνια ηγέτη της χώρας. Ένας από τους 5 ακόμα υποψηφίους, ο πρώην πολιτικός κρατούμενος, Μοχάμεντ Νασίντ από το Δημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων, ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των εκλογών και θα αναμετρηθεί με τον Γκαγιούμ σε δεύτερο γύρο, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα (40% έλαβε ο Γκαγιούμ και 26 ο Νασίντ). Στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 28 Οκτωβρίου, κέρδισε ο Μοχάμετ Νασίντ με 53,65% των ψήφων, έναντι 45,32% του Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ.

Δημογραφία

Ο συνολικός πληθυσμός αποτελείται από Ινδούς από τη νότια Ινδία, Σινγκαλέζους και Άραβες. Οι πρώτοι κάτοικοι που έφτασαν στα νησιά πιθανότατα κατάγονταν από τη νότια Ινδία και τη Σρι Λάνκα. Κοινωνικά επικρατεί διαχωρισμός με βάση τον πλούτο, την οικογενειακή καταγωγή, το επάγγελμα και την ισλαμική θρησκεία. Παραδοσιακά, αντί για πολύπλοκες κάστες, υπάρχουν οι ευγενείς (μπέχουλφου) και ο απλός λαός. Οι ευγενείς και τα εκλεκτά μέλη της κοινωνίας είναι συγκεντρωμένοι στη Μάλε. Τα τουριστικά θέρετρα δε βρίσκονται στα μέρη όπου κατοικούν οι αυτόχθονες νησιώτες και αποθαρρύνεται οποιαδήποτε προσπάθεια μεταξύ των ευγενών και του απλού λαού.
Από την απογραφή που έγινε το 1905 καταδεικνύεται ότι ο πληθυσμός της χώρας για τα πρώτα 70 χρόνια του τελευταίου αιώνα παρέμεινε γύρω στα 100.000 άτομα. Μετά την ανεξαρτησία το 1965, οι υγειονομικές συνθήκες βελτιώθηκαν σε βαθμό που ο πληθυσμός διπλασιάστηκε πριν το 1978. Ο ρυθμός ανάπτυξης του πληθυσμού έφτασε το 3,4% το 1985. Ως το έτος 2007, οι κάτοικοι στη χώρα είχαν φτάσει τους 300.000, παρά το γεγονός ότι η πληθυσμιακή απογραφή του 2000 έδειξε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης του πληθυσμού είχε παρουσιάσει μείωση κατά 1,9%. Η βρεφική θνησιμότητα από 127 ανά 1000 άτομα το 1977 σε 23,7 θανάτους σήμερα (εκτ. 2015). Επίσης, ο αναλφαβητισμός των ενηλίκων είναι, σύμφωνα με την απογραφή του 2000, 3,6%. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2016 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 78,4 χρόνια (77,2 χρόνια οι άνδρες και 79,9 οι γυναίκες).
Σύμφωνα με στοιχεία του 2008, περισσότεροι από 70.000 ξένοι εργάτες ζούσαν στη χώρα και άλλοι 33.000 ήταν παράνομοι μετανάστες. Ο πληθυσμός αυτός αποτελείται από ανθρώπους με καταγωγή από τις χώρες της Νότιας Ασίας, όπως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, το Μπανγκλαντές και το Νεπάλ. Στον πολιτισμό της χώρας υπάρχουν και λίγα στοιχεία αφρικανικής προέλευσης. Σε ορισμένα νησιά ζουν απόγονοι Αφρικανών, οι οποίοι ήταν απελευθερωμένοι δούλοι.

Γλώσσα

Επίσημη και κοινή γλώσσα είναι η Ντιβέχι. Πρόκειται για ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, η οποία έχει ομοιότητες με την Ελού, τη γλώσσα των αρχαίων Σινγκαλέζων. Σήμερα, στις επιχειρήσεις χρησιμοποιείται ευρέως και η αγγλική γλώσσα, η οποία μάλιστα χρησιμοποιείται και για να δίνονται οδηγίες στα σχολεία.

Θρησκεία

Οι κάτοικοι ήταν αρχικά Βουδιστές, πιθανότατα από την εποχή του Ασόκα τον 3ο αιώνα π.Χ. Πριν από αυτά τα χρόνια πιθανότατα ήταν Ινδουιστές. Το 1153 εισήχθη στη χώρα το Ισλάμ. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση το αναθεωρημένο Σύνταγμα του 2008, απαιτείται να ασπαστεί κάποιος το Ισλάμ για να γίνει υπήκοος της χώρας (στο Άρθρο 9, παράγραφος Δ). Από τον 12ο αιώνα η θρησκεία άρχισε να επηρεάζει και τον πολιτισμό.

Οικονομία

Η πρόσφατη περίοδος της οικονομίας της χώρας χαρακτηρίζεται από τη μείωση της σημασίας της αλιείας και την ανάπτυξη του τουρισμού. Η χώρα που συνεργάζεται εμπορικά με τις Μαλδίβες είναι κυρίως η Σρι Λάνκα. Η ενέργεια προέρχεται από το εισαγόμενο πετρέλαιο.
Οι κάτοικοι της χώρας συνηθίζουν να συλλέγουν τα κοράλλια από τους υφάλους και τα χρησιμοποιούν ως δομικά υλικά. Αυτό έχει γίνει πρόβλημα, καθώς η απογύμνωση των υφάλων από τα κοράλλια θεωρείται ότι θα προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και στην τουριστική βιομηχανία.

Τουρισμός

Η οικονομία της χώρας αναπτύχθηκε κυρίως λόγω της ραγδαίας αύξησης της τουριστικής κίνησης προς τα νησιά. Δημιουργήθηκαν πολλές θέσεις εργασίας και πολλές ευκαιρίες για πολλαπλασιασμό των εισοδημάτων. Σήμερα, ο τουρισμός συνεισφέρει στο 28% του ΑΕΠ και στο 90% των φορολογικών εισπράξεων των Μαλδίβων. Λειτουργούν 89 τουριστικά θέρετρα με δυνατότητες 17 χιλιάδων κλινών. Το 2006 καταγράφηκαν 467.154 αφίξεις τουριστών. Τα πρώτα τουριστικά θέρετρα άρχισαν να λειτουργούν το 1972 στο νησί Μπάντος και στο χωριό Κουρούμπα.

Μεταφορές

Το 2013 στο νησιωτικό κράτος λειτουργούσαν συνολικά 9 αεροδρόμια. Το οδικό δίκτυο καλύπτει 88 χλμ. H οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Οι Μαλδίβες διαθέτουν στον εμπορικό στόλο τους 18 πλοία, σύμφωνα με στοιχεία του 2013.

Άμυνα

Ο στρατός αποτελείται από την Εθνική Δύναμη Άμυνας των Μαλδίβων (Maldives National Defence Force), της οποίας επικεφαλής είναι ο πρόεδρος Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ και συμπεριλαμβάνει παραρτήματα ασφαλείας (χερσαίες δυνάμεις), στοιχεία της Αεροπορίας, Ακτοφυλακή και μάχιμες δυνάμεις. Το 2005 υπήρχαν 71.774 κατά υπολογισμούς άνδρες κληρωτοί, ηλικίας 15-49 ετών. Η υποχρεωτική ηλικία στράτευσης είναι τα 18 χρόνια. Οι αμυντικές δαπάνες της χώρας έφτασαν τα 45,07 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2005, τα οποία αντιστοιχούσαν στο 5,5% του ΑΕΠ της χώρας.