google/wiki40b huggingface dataset:
Ολβία Ποντική

Ιστορία

Οι άποικοι όπως μας πληροφορεί ο Ευσέβιος ο Καισαρείας, φαίνεται πως αρχικά εγκαταστάθηκαν στην απέναντι νησίδα το σημερινό Μπερεζάν, αλλά σταδιακά πέρασαν απέναντι στις εκβολές του Μπουγκ, ιδρύοντας την Ολβία. Η πόλη είχε κόψει από νωρίς νομίσματα φτιαγμένα σε σχήμα βέλους γεγονός που δείχνει πως η αποικία είχε σταθεροποιηθεί κατά τον 6ο αιώνα π.Χ και είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με τους γειτονικούς λαούς. Στην Ολβία υπήρχε ναός αφιερωμένος στον Απόλλωνα Δελφίνιο. Οι κάτοικοι εκτός από τον Απόλλωνα λάτρευαν και τον Αχιλλέα, ως θεό. Ο Ηρόδοτος επισκέφτηκε την πόλη κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και έχει διασώσει μία περιγραφή της πόλης. Την εποχή αυτή η Ολβία είχε φτιάξει νομίσματα σε σχήμα δελφινιών που αναπηδούσαν στο νερό. Τα νομίσματα-δελφίνια αντικατέστησαν γρήγορα τα προηγούμενα νομίσματα με μορφή βέλους. Αξιοσημείωτη είναι η σπάνια επιγραφή του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ. η οποία βρέθηκε στην περιοχή σκαλισμένη σε πέτρινη επιφάνεια και καταγράφει την βολή με τόξο του Αναξαγόρα πολίτη της Ολβίας ο οποίος έριξε το βέλος του στα 500 περίπου μέτρα, γεγονός που κάνει την βολή την παλαιότερη καταγεγραμμένη τόξευση μακρινών αποστάσεων στην ιστορία
</ref>. 
Η Ολβία πολιορκήθηκε το 331 π.Χ. από τον στρατηγό του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ζωπυρίωνα, χωρίς τελικά αυτός να καταφέρει να κυριεύσει την πόλη. Τον 3ο αιώνα π.Χ. η πόλη αρχίζει να παρακμάζει. Αρχικά κατακτήθηκε από τον βασιλιά Σκίλουρο της Σκυθίας και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στο βασίλειο του Πόντου, του Βασιλιά Μιθριδάτη. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. η πόλη δέχτηκε απανωτές επιθέσεις, αρχικά των Γετών και στην συνέχεια των Γότθων, με αποτέλεσμα μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα να εγκαταλειφθεί εντελώς.
Φούρκα Χαλκιδικής

Δ.δ. Φούρκας

το Δημοτικό διαμέρισμα έχει συνολικά 2.000 κατοίκους. Έδρα είναι η Φούρκα [ 530 ] ενώ στο διαμέρισμα ανήκει και η Σκάλα Φούρκας [ 673 ].

Οικονομία

Η οικονομία της Φούρκας είναι γεωργική, τουριστική και λίγο κτηνοτροφική και αλιευτική.

Τουρισμός

Ο τουρισμός αποτελεί ενασχόληση πολλών κατοίκων της Φούρκας κατά τους θερινούς μήνες. Στη Σκάλα Φούρκας παραθερίζουν τουρίστες από την Κεντρική Ευρώπη, εδώ και πολλά χρόνια, ενώ τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν και πολλοί Ανατολικοευρωπαίοι. Επίσης στη Σκάλα Φούρκας διατηρούν εξοχικές κατοικίες πολλοί Θεσσαλονικείς καθώς η απόσταση είναι μικρή. Οι τουριστικές εγκαταστάσεις της περιοχής περιλαμβάνουν ξενοδοχεία, beach bar, club, water sports center κ.α. Η ραγδαία οικιστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια κατέστησε τη Σκάλα Φούρκας έναν δημοφιλή προορισμό της Χαλκιδικής.Το πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας είναι το μεγαλύτερο πανηγύρι στη χερσόνησο της Κασσάνδρας και διοργανώνεται κάθε χρόνο από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Φούρκας στις 16 Ιουλίου.

Εκπαίδευση και πολιτισμός

Η Φούρκα έχει δημοτικό σχολείο. Στο σχολείο από την ενσωμάτωση του Καποδιστριακού νόμου, φοιτούν και μαθητές από το Κασσανδρινό. Γυμνάσιο και Λύκειο υπάρχει στην πρωτεύουσα του δήμου Κασσάνδρας, στην Κασσανδρεία.
Από το έτος 2005 δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Φούρκας, ο οποίος στεγάζεται σε δικό του πετρόκτιστο κτήριο και δραστηριοποιείται ολόκληρο το χρόνο. Διατηρεί τμήματα παραδοσιακών χορών, (παιδικό, εφηβικό, ενηλίκων) ζωγραφικής και σκακιού.

Σκάλα Φούρκας

Η Σκάλα Φούρκας ή Παραλία Φούρκας είναι το επίνειο της Φούρκας και αποτελείται κυρίως από συγκροτήματα κατοικιών και τουριστικές εγκαταστάσεις. Ιστορικά κτίσματα υφίστανται στην παραλία, μεταξύ των οποίων παλαιοί οικίσκοι αλιέων και μια ιστορική αποθήκη. Διασώζεται σπάνιος μύλος, όπου αλέθονταν φλοιοί πεύκων προς παραγωγή σκόνης που με βρασμό χρησιμοποιούνταν για τη βαφή των διχτυών αλίευσης. Καθώς τα δίχτυα ήταν από βαμβάκι, η κατεργασία αυτή τα καθιστούσε ανθεκτικά και για το λόγο αυτό προσέρχονταν στη Σκάλα Φούρκας αλιείς από πολλές περιοχές έως και από τις Σποράδες. Επίσης κοντά στην ακτή έχουν βρεθεί αρχαιολογικής αξίας κτίσματα.
Χέρμαν του Ζαλμ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Γκίζελμπερτ κόμη του Λουξεμβούργου & Ζαλμ και της συζύγου του, το όνομα της οποίας δεν μας είναι γνωστό. Το 1059 ο μεγαλύτερος αδελφός του Κορράδος Α΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως κόμης του Λουξεμβούργου και ο Χέρμαν έλαβε το Ζαλμ.

Η Έριδα της Περιβολής

Ο Κορράδος Α΄ έγινε πιστός υποστηρικτής του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας κατά την Έριδα της Περιβολής. Αφορμή δόθηκε από το ότι ενώ ο βασιλιάς της Γερμανίας επέλεγε τον νέο επίσκοπο με βάση τα εκκλησιαστικά του προσόντα, ο Ερρίκος Δ΄ τους επέλεγε με πολιτικά κριτήρια. Αυτό εξόργισε τον Γρηγόριο Ζ΄, που απαγόρευσε τον διορισμό κληρικών από λαϊκό. Όταν ο Ερρίκος Δ΄ δήλωσε, ότι ο πάπας είναι υποτελής του βασιλιά της Γερμανίας, αυτός τον αφόρισε, τον κήρυξε έκπτωτο και υποστήριξε την εκλογή άλλου βασιλιά.

Εκλογή νέου βασιλιά της Γερμανίας

Ο Ερρίκος Δ΄ για να συμφιλιωθεί, ταπεινώθηκε, ταξιδεύοντας στο κάστρο της Κανόσα, όπου φιλοξενείτο ο πάπας. Μερικοί πρίγκιπες στο Φόρχχαϊμ εξέλεξαν τον Ροδόλφο δούκα της Σουαβίας ως βασιλιά (1077), αλλά ο Ερρίκος Δ΄ τον νίκησε το 1080 στο Έλστερ· ο Ροδόλφος απεβίωσε από τα τραύματά του.
Όταν ο Ερρίκος Δ΄ ταξίδεψε στη Ρώμη για να στεφθεί, ευγενείς στο Όχσενφουρτ της Φραγκονίας εξέλεξαν τον Χέρμαν ως βασιλιά της Γερμανίας (1081), μάλιστα ο Ζήγκφρητ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς τον έστεψε στο Γκόσλαρ. Δεν ήταν όμως δυναμικός αρχηγός όπως ο Ροδόλφος. Ο Ερρίκος Δ΄ στέφθηκε στη Ρώμη από τον αντίπαπα Κλήμη Γ΄ το 1084. Ο Χέρμαν αποσύρθηκε στη Σαξονία και όταν ήρθε εκεί ο Ερρίκος Δ΄ με στρατό, ο Χέρμαν διέφυγε στη Δανία. Είχε πάντα την υποστήριξη του Γρηγορίου Ζ΄ ως το 1085 που ο πάπας απεβίωσε.
Ο Χέρμαν με την εξέγερση του Έγκμπερτ Β΄ μαργράβου του Μάισεν, μπόρεσε να επιστρέψει στη Γερμανία και με τη βοήθεια του συμμάχου του Γουέλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας νίκησε τον Ερρίκο Δ΄ στο Μπλάιχφελτ επί του Μάιν το 1086. Όταν ο Έγκμπερτ Β΄ συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο Δ΄, ο Χέρμαν, κουρασμένος από το να είναι ένα πιόνι στα συμφέροντα των πριγκίπων, αποσύρθηκε στις γαίες του. Εκεί σε μία αψιμαχία απεβίωσε το 1088 στο Κόχεμ σε ηλικία 53 ετών. Ο Ερρίκος Δ΄ απεβίωσε το 1106.
Νίκος Τσιφόρος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1909. Δύο χρόνια αργότερα η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Από τα έντεκά του χρόνια ο Νίκος Τσιφόρος άρχισε να ασχολείται μανιωδώς με το γράψιμο, ενώ την πρώτη του επιθεώρηση την έγραψε το 1928 για ένα θερινό θέατρο στη Φρεαττύδα. Η πρώτη του αυτή προσπάθεια απέτυχε αλλά δεν απογοητεύτηκε. Αφού πήρε το πτυχίο της Νομικής, εργάστηκε για δυο χρόνια στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στη συνέχεια παραιτήθηκε για να μπαρκάρει στα καράβια. Ως το 1939 άλλαζε συνέχεια επάγγελμα, αλλά συνέχιζε να γράφει δημοσιεύοντας κείμενά του σε διάφορα έντυπα. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1944 όταν ο θίασος του Δημήτρη Χορν και της Μαίρης Αρώνη αποφάσισε να ανεβάσει στο θέατρο Ακροπόλ το θεατρικό έργο του Τσιφόρου «Η Πινακοθήκη των Ηλιθίων». Τέσσερα χρόνια αργότερα, την περίοδο 1948-49 έκανε και την πρώτη του ταινία, η οποία προβλήθηκε με τον τίτλο «Τελευταία αποστολή», σε σενάριο και σκηνοθεσία δική του.
Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες (Προοδευτικός Φιλελεύθερος, Βήμα, Ελεύθερος Κόσμος) και περιοδικά (Τραστ, Ρομάντσο, Ταχυδρόμος, Πάνθεον), ενώ έγραψε πάνω από 40 θεατρικά έργα και περισσότερα από 80 σενάρια. Κάποια αυτά τα έγραψε μόνος του και άλλα σε συνεργασία, κυρίως με τον Πολύβιο Βασιλειάδη, με τον οποίο δημιούργησαν ένα από τα πιο σημαντικά δίδυμα θεατρικών συγγραφέων.  
Πολυτάλαντος και πολυσχιδής, ευθυμογράφος, επιθεωρησιογράφος, σεναριογράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου, αφοσιώθηκε, παράλληλα, στη δημοσιογραφία γράφοντας χρονογραφήματα και εύθυμα στιγμιότυπα τα οποία συνήθως υπέγραφε με διάφορα ψευδώνυμα. Οι ήρωες του Νίκου Τσιφόρου κινούνται συνήθως στο περιθώριο της αθηναϊκής προπολεμικής και μεταπολεμικής περιόδου, έχουν δοσοληψίες με το νόμο και το δραματικό διογκώνεται σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταλήγει γκροτέσκ. Πένα ευθύβολη, καυστική, συνέθετε ξεκαρδιστικές ιστορίες προσφέροντας απλόχερα το γέλιο σε μία Ελλάδα που το είχε απόλυτα ανάγκη.
Ο Νίκος Τσιφόρος πέθανε στις 6 Αυγούστου του 1970. Από τα έργα του ξεχωρίζουν οι Σταυροφορίες, Τα Παιδιά της Πιάτσας, τα Παραμύθια Πίσω Από Τα Κάγκελα, Άνθρωποι Και Ανθρωπάκια, η παρωδία της Ελληνικής Μυθολογίας κ.ά.
Λουίζ Λαμπέ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λυών περί το 1524. Τα έργα της είναι σαφώς επηρεασμένα από τον Πιέτρο Μπέμπο, τον Πετράρχη και τον Τζάκοπο Σαννατσάρο. Το προσωνύμιό της προήλθε από το επάγγελμα του πατέρα της αλλά και του συζύγου της, καθώς το 1540 παντρεύτηκε έναν επίσης σχοινοποιό. Σε πεζό λόγο έγραψε το έργο «Διάλογος της τρέλας και του έρωτα». Ήταν πολύ γνωστή για την ομορφιά, τη μόρφωση και τις ικανότητές της στην ιππασία και την ξιφασκία. Πέθανε στο Παρσιέ, το 1566.
Προφήτης Ηλίας Σαντορίνης

Ιστορικό

Το κέντρο εκπομπής "Προφήτη Ηλία Σαντορίνης" πρωτολειτούργησε το 1972, οταν στις αρχές της Τηλεόρασης στην Ελλάδα τοποθετήθηκαν μεγάλης ισχύος πομποί σε μια προσπάθεια να καλυφθεί το συνολο της επικράτειας με το νέο μέσο. Η τότε ΕΙΡΤ (σημερινή ΕΤ1) ολοκληρώνοντας το τότε δίκτυο της χρησιμοποιούσε 17 βασικά κέντρα εκπομπής ανα την Ελληνική επικράτεια, στα οποία εξέπεμπε στην μπάντα των VHF ενώ η τότε ΥΕΝΕΔ (σημερινη ΝΕΤ) χρησιμοποιούσε 15 βασικά κέντρα εκπομπής αντίστοιχα εκπέμποντας στα UHF.
Απο το 1972 μέχρι και σήμερα εκπομπές πραγματοποιούνται στις συχνότητες 8 VHF για την ΕΙΡΤ (τωρινή ΕΤ1) και 29 UHF για την ΥΕΝΕΔ (τωρινή ΝΕΤ), καθώς μια τέτοια διάταξη χρήσης μπάντας εξυπηρετεί την πλήρη χρήση του κεραιοσυστήματος εκπομπής, το οποίο έχει άνω τμήμα για τα UHF και κάτω για τα VHF.
Παράλληλα απο τις αρχές της δεκαετίας του '70 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '90 πραγματοποιούταν εκπομπές στις συχνότητες 96.9, 98.9, και 93.3 για το πρωτο πρόγραμμα (ΕΡΑ1), το δευτερο πρόγραμμα της ΕΡΤ (ΕΡΑ2) και τον κρατικό Ραδιοφωνικό σταθμό Αιγαίου με έδρα την Λέσβο, αντίστοιχα.
Η μόνη τηλεοπτική κάλυψη των Κυκλάδων και της Κρήτης (Νότιο Αιγαίο πλην Δωδεκανήσων) προερχόταν απο τα κέντρα Προφήτη Ηλία, Σκλόκας Χανίων και Αχεντριά. Παράλληλα αξίζει να αναφερθεί ότι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '80 η πόλη του Ηρακλείου (πληθυσμιακή πρωτεύουσα της Κρήτης) καλυπτόταν αποκλειστικά και μονο απο το Κ.Ε. Σαντορίνης, καθώς η λήψη απο τα Κ.Ε. Αχεντριά και Σκλόκας Χανίων στην πόλη του Ηρακλείου είναι ολοκληρωτικά αδύνατη λόγω γεωμορφολογίας της περιοχής (παρεμβολή ορεινών περιοχών). Η απόσταση του Κ.Ε. Σαντορίνης απο το πολεοδομικό συγκρότημα της πόλεως του Ηρακλείου είναι περι τα 120χλμ στην ευθεία, οπότε γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η λήψη των σταθμών στο Ηράκλειο απαιτούσε πολύ ισχυρούς δέκτες, κεραιοσυστήματα με ενισχυτές σήματος και κυρίως ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το κέντρο κατοικήθηκε και απο τους ιδιωτικούς σταθμούς, αλλά σαν δεύτερης προτεραιότητας κέντρο, σε σύγκριση με τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Το 1999 μετά απο δικαστικό αγώνα των μοναχών της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Θήρας εκδόθηκαν διαδοχικές αποφάσεις του Υπουργείου μεταφορών και επικοινωνιών βάσει των οποίων ανακλήθηκε το δικαίωμα χρήσεως και εκπομπής όλων των κεραιών απο το συγκεκριμένο κέντρο, λόγω αυξημένης ηλεκτρομαγνητικής επιβάρυνσης στην μονή, η οποία βρίσκονταν σε απόσταση λίγων μέτρων απο το κεραιοσύστημα της ΕΡΤ. Κατόπιν το κεραιοσύστημα μετεγκαταστάθηκε σε άλλο σημείο στο βουνό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 το συγκεκριμένο κέντρο καταργήθηκε για τις εκπομπές της ΕΡΑ (η ΕΡΑ συνεχίζει να εκπέμπει στις Κυκλάδες απο το κέντρο εκπομπής Λεύκες της Πάρου).
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1928 με την επωνυμία «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας-Βοιωτίας» με έδρα τη Χαλκίδα και στο δυναμικό της περιελάμβανε εκτός των σωματείων της περιφέρειάς της και εκείνα του νομού Βοιωτίας. Το 1974 τα σωματεία της Βοιωτίας αποσπάσθηκαν και δημιούργησαν την Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, διεξάγωντας έκτοτε ξεχωριστές διοργανώσεις.
Στην κατηγορία ανδρών, κατά την αγωνιστική περίοδο 2015-16 υφίστανται τρεις κατηγορίες. Η Α΄ Κατηγορία, με τη συμμετοχή 16 συλλόγων, η Β΄ Κατηγορία, με 3 ομίλους των 14 ομάδων έκαστος και η Γ΄ Κατηγορία, επίσης με 3 ομίλους (11 ομάδες ο 1ος όμιλος, 10 ομάδες ο 2ος και 9 ομάδες ο 3ος όμιλος).

Σούπερ καπ

Το Σούπερ καπ Ευβοίας, είναι ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον πρωταθλητή και στον κυπελλούχο της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου. Διοργανώθηκε πρώτη φορά το 2015 μεταξύ της πρωταθλήτριας Χαλκίδας και του κυπελλούχου Ολυμπιακού Χαλκίδος.
Άνι Λίμποβιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1949 στο Γουοτερμπέρι του Κονέκτικατ ως Άννα-Λου Λίμποβιτς και έχει εβραϊκή καταγωγή. Έδειξε από μικρή ενδιαφέρον για την τέχνη και άρχισε να συνθέτει και να παίζει μουσική. Στη συνέχεια, ξεκίνησε να κάνει μαθήματα φωτογραφίας. Το 1969 εργάστηκε σε ένα κιμπούτς στο Ισραήλ.
Η επαγγελματική της καριέρα ξεκίνησε τη δεκαετία του '70, όταν και συνεργάστηκε με το περιοδικό Rolling Stone. Κατόπιν, εργάστηκε στο Vanity Fair και στο Vogue. Έχει φωτογραφίσει σημαντικές προσωπικότητες, όπως τον Τζον Λένον πέντε ώρες πριν τη δολοφονία του, τον Μικ Τζάγκερ, τη Βασίλισσα Ελισάβετ στα 90ά γενέθλιά της, τον Μπιλ Γκέιτς, την οικογένεια Ομπάμα και τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ με την έγκυο σύζυγό του.
Επίσης, ήταν η φωτογράφος στο ημερολόγιο της Pirelli το 2000 και το 2016. Το 2009 βραβεύτηκε από τη Βασιλική Φωτογραφική Εταιρεία με το Μετάλλιο της Εκατονταετηρίδας και την Τιμητική Υποτροφία σε αναγνώριση μιας διαρκούς και σημαντικής συμβολής στην τέχνη της φωτογραφίας. Το 2012 εισήχθη στο Women's Hall of Fame του Κονέκτικατ.
Η Λίμποβιτς είχε σχέση με τη Σούζαν Σόνταγκ για 15 χρόνια (1989–2004). Έχει αποκτήσει τρεις κόρες, τη μία το 2001 και τις άλλες δύο το 2005.
Μακρυχώρι Καρδίτσας

Ιστορικά στοιχεία

Διατηρεί το όνομά του από τον 11ο αιώνα και αναφέρεται ως οικισμός στην τουρκική απογραφή του 1454 - 1455 καθώς και στα μέσα του 17ου αιώνα. Στη σημερινή του θέση κτίστηκε το 1920. Πριν οι κατοικίες βρίσκονταν διάσπαρτες στην περιοχή Μπλιούρη, την οποία διασχίζει ο ποταμός Καλέντζης. Τη χειμερινή περίοδο τα νερά του ποταμού κατέκλυζαν την περιοχή και οι κάτοικοι για να αποφύγουν τις πλημμύρες αναγκαζόταν να κτίζουν τις οικίες τους σε διάφορα υψώματα, με αποτέλεσμα αυτές να βρίσκονται μακριά η μία από την άλλη και το χωριό να καταλαμβάνει μια μεγάλη, μακρόστενη έκταση από την οποία φαίνεται ότι πήρε την ονομασία του το χωριό. Το χωριό συστάθηκε ως αυτοτελής κοινότητα το 1912, έως τότε ανήκε στο Δήμο Τιτανίου. Το 1924 έγινε απαλλοτρίωση και μοιράστηκαν τα χωράφια στους κατοίκους με κλήρωση.
Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε

Το Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε (Αγγλικά: Mpanga-Kipengere Game Reserve), είναι μια προστατευόμενη περιοχή στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) των Νοτίων Υψιπέδων (Southern Highlands) της Τανζανία, στην Ανατολική Αφρική. Το καταφύγιο, καλύπτει μια έκταση 1.574 km² (608 mi²). Το υψόμετρο κυμαίνεται από τα 1.800 m (5.906 ft) έως τα  τις 23.000 m (75.459 ft). Εκτός από τη διατήρηση της άγριας ζωής, το καταφύγιο είναι ένα σημαντικό σημείο απορροής για τις εκβολές πολλών ποταμών οι οποίοι τροφοδοτούν το Μεγάλο Ποταμό Ρουάχα (Great Ruaha River) και παρέχει το νερό για τους υγροτόπους Ουσάνγκου (Usangu wetlands).

Γεωγραφία

Το Καταφύγιο Θηραμάτων Μπάνγκα-Κιπενγκέρε (Mpanga-Kipengere Game Reserve) βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Διακύμανσης Κιπενγκέρε (Kipengere Range) (οροσειρά Λίβινγκστον). Βρίσκεται εν μέρει στην Περιοχή Μακέτε (Makete District) και εν μέρει στην Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District). Παραπόταμοι του Μεγάλου Ποταμού Ρουάχα οι οποίοι προέρχονται από εκεί, περιλαμβάνουν τους Ποταμούς Μπαράλι (Mbarali), Μλομπότζι (Mlomboji), Κιμάνι (Kimani) και Ιπέρα (Ipera), οι οποίοι βασικά ρέουν προς τα βόρεια.
BASF Plant Science

Προφίλ της εταιρίας

Η BASF Plant Science ιδρύθηκε το 1998 και έχει 700 υπαλλήλους σε 8 τοποθεσίες ανά τον κόσμο.
Κύπελλο Ελευθερίας ποδοσφαίρου 1945

Το ποδοσφαιρικό Κύπελλο Ελευθερίας ήταν η μόνη "επίσημη" ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη στην Ελλάδα μέσα στην χρονική διάρκεια της περιόδου 1944-1945. Διοργανώθηκε από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο του 1945, υπό τη αιγίδα της Ε.Π.Ο., με πρωτοβουλία των αθηναϊκών και των πειραϊκών ομάδων Α΄ κατηγορίας, που χωρίστηκαν σε δύο ομίλους: των ισχυρών και των αδύνατων. Για κάθε όμιλο αθλοθετήθηκε ένα διαφορετικό κύπελλο, από την εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» για τον Α΄ και από το Υπουργείο Παιδείας για τον Β΄ όμιλο. Όμως, και οι δυο τελικοί έληξαν ισόπαλοι κα δεν επαναλήφθηκαν, όπως προέβλεπε η προκήρυξη, με αποτέλεσμα τα κύπελλα να μην απονεμηθούν.

Βαθμολογία

¹ Πολλά ματς ματαιώθηκαν, όταν ξεχώρισαν οι διεκδικητές.
² Ο ΠΑΟ τιμωρήθηκε από την ΕΠΣΑ και δεν έδωσε άλλο ματς.

Βαθμολογία

¹ Λείπει το αποτέλεσμα του αγώνα: Ατρόμητος Π.–Αργοναύτης.
² Ο Αρίων πιθανότατα είχε αποχωρήσει, οπότε στους αγώνες με:

Παγκράτι, Ατρόμητο Αθ. και Θησέα μάλλον μηδενίστηκε.
Μανταρά

Τα όρη Μανταρά (γαλλικά : Monts Mandara) είναι ηφαιστειακή οροσειρά της Αφρικής. Η οροσειρά εκτείνεται περίπου 200 χιλιόμετρα κατά μήκος του βόρειου τμήματος του Καμερούν στα σύνορα με τη Νιγηρία, από τον ποταμό Benue στα νότια ( 9,3 ° N 12.8 ° E ) προς τα βορειοδυτικά της Μαρουά στο βορρά ( 11,0 ° N 13.9 ° E ). Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 1.494 μέτρα.
Η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη, κυρίως με ομιλητές της γλώσσας Chadic. Η εθνοτική ομάδα Μοφού ζει στα βουνά Μανταρά. Ο Βρετανός Ντίξον Ντένχαμ το 1822, και ο γερμανός Χανς Ντομινίκ το 1902 , είναι μεταξύ των πρώτων εξερευνητών των όρεων.
Συνάρτηση Μπέσελ

Η υπόθεση του Μπουρζέ

Ο Μπέσελ πρώτα απέδειξε ότι για μη αρνητικούς ακεραίους n, η εξίσωση Jₙ(x) = 0 έχει έναν άπειρο αριθμό λύσεων συναρτήσει του x. Όταν οι συναρτήσεις Jₙ(x) είναι σχεδιασμένες  στο ίδιο διάγραμμα, ωστόσο, κανένα από τα μηδενικά δεν φαίνεται να ταυτίζονται για διαφορετικές τιμές του n εκτός από το μηδέν για x = 0.  Αυτό το φαινόμενο γνωστό ως υπόθεση του Μπουρζέμετά τον δέκατο ένατο αιώνα όπου ο Γάλλος μαθηματικός μελέτησε τις Μπέσελ συναρτήσεις.  Ειδικά ορίζεται για κάθε ακέραιοn ≥ 0 και m ≥ 1, οι συναρτήσεις Jₙ(x) και Jₙ₊ₘ(x) δεν έχουν συνήθως μηδενικά εκτός από αυτό γιαx = 0. Η υπόθεση αποδείχθηκε από τον Carl Ludwig Siegel το 1929.
Κόστα Γκλάβινιτς

Βιογραφία

Γεννημένος στο Βελιγράδι ήταν γιος του πολιτικού Δημητρίου Γκλάβινιτς και της Ελένης.
Φοίτησε στην τεχνική σχολή του Βελιγραδίου, και στο τμήμα τεχνικών έργων στο τεχνικό λύκειο στο Βερολίνο όπου αποφοίτησε το 1884. Την ίδια χρονιά εργάστηκε στο τμήμα σιδηροδρόμων του υπουργείου για την κατασκευή γεφυρών από σίδερο. Το 1885 έγινε επίκουρος καθηγητής και το 1886 - 1903 καθηγητής στη σχολή με θέμα γέφυρες και σήραγγες. Κατά την ίδια περίοδο, 1886-1903 ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου το 1903-1907, και ξανά το 1910 και το 1918 Δήμαρχος Βελιγραδίου. Υπουργός Δικαιοσύνης το 1908 - 09 και το 1911 επίτροπος στην Σερβική εθνική τράπεζα.
Στους Σερβοτουρκικούς πολέμους του 1876 - 78, του 1885 και του 1912 συμμετείχε ως νοσοκόμος, οργανωτής και επικεφαλής επιθεωρητής των νοσοκομείων.
Με τον Μιχαήλο Αβράμοβιτς εργάστηκε για τη δημιουργία γεωργικών συνεταιρισμών μια μεγάλη προσπάθεια να ξεκινήσει την εξαγωγή γεωργικών ημι-ετοίμων προϊόντων. Για το σκοπό αυτό, σχεδίασε έναν ειδικό φούρνο για να στεγνώσουν τα δαμάσκηνα που κλήθηκε από το όνομά του. Στην παγκόσμια έκθεση του 1900 που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι του απονεμήθηκε για την κατασκευή του το χάλκινο μετάλλιο. Επίσης κατασκεύασε έναν ειδικό κλίβανο για τη θέρμανση κατοικιών. Το 1928 τιμήθηκε με το μετάλλιο του τάγματος του Αγίου Σάββα.
Δημοσίευσε σειρά από άρθρα στον τομέα της τεχνολογίας, της γεωργίας και των συνεταιρισμών, τα οποία στη συνέχεια συλλέγονταν και δημοσιεύονταν με τη μορφή φυλλαδίου.
Σαιντ Κάθριν (Τζαμάικα)

Γεωγραφία

Το Σαιντ Κάθριν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα βόρεια με την Αγία Άννα, στα δυτικά με την Κλαρεντόν, στα βορειοανατολικά με την Αγία Μαρία και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα. Έχει έκταση 1.192,4 km². Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ και την Κλάρεντον.

Ποτάμια

Το κυριότερο ποτάμι είναι το Ρίο Μάνιο.

Κόλποι

Το Σαιντ Κάθριν διαθέτει αρκετούς κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Ρίντλεϋς Μπέυ, ο Κόλμανς Μπέυ και ο Κοκουάρ Μπέυ.

Νησιά

Το κυριότερο νησί είναι το Λιτλ Γκόουτ Άιλαντ. Άλλα νησιά είναι το Λάιμ Κέυ και το Ντράνκενμανς Κέυ.

Δημογραφία

Το Σαιντ Κάθριν είχε πληθυσμό 482.308 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα.

Οικονομία

Στο Σαιντ Κάθριν καλλιεργούνται μπανάνες, καφές, κίτρος, ινδική καρύδα, πιπέρι, ανανάς, κολοκλυθες, καλαλού και ζαχαροκάλαμο.
Λίλα Ντάουνς

Βιογραφία

Η Λίλα είναι κόρη της τραγουδίστριας καμπαρέ Ανίτα Σαντσες και και του Άλλεν Ντάουνς, καθηγητή κινηματογραφίας στη Μινεσότα. Έχει ζήσει στο Οαχάκα, Μεξικό και Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες, ως έφηβος και ως ενήλικας στη Μινεσότα. Έλαβε πτυχίο ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Αργότερα, ξαναγύρισε στην Μεξικό, όπου άρχισε να τραγουδά σε κλαμπ της Οαχάκα, καθώς και στη Φιλαδέλφεια με την υποστήριξη του Paul Cohen, ενός Αμερικανού σαξοφωνίστα. Η Λίλα ετοιμάζει το έβδομο στούντιο άλμπουμ της που θα ξεκινήσει την άνοιξη του 2011.
Εστεμμένη Παρθένα

Βραβεία και υποψηφιότητες

Η Εστεμμένη Παρθένα προτάθηκε για το Όσκαρ Κοστουμιών, για το έργο του Τσαρλς Λε Μαιρ και της Μέρι Ουίλλις. Ο Λε Μαιρ έχασε από τον εαυτό του από το Έκσταση και πάθος (Love Is a Many-Splendored Thing, 1955).
Κωνσταντίνος Προβελέγγιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Σίφνο το 1800. Σπούδασε νομικά και διακρίθηκε για τους λόγους του. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Μήλου - Σίφνου στις εκλογές του 1844 και επανεξελέγη σε αυτές του 1850. Το 1851 διορίστηκε γερουσιαστής.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1880. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Προβελέγγιος
Μαίρη Κουάντ

Βιογραφία

Η Μαίρη Κουάντ γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1934 στο Λονδίνο και ήταν κόρη Ουαλών εκπαιδευτικών. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών του κολεγίου Γκόλτνσμιθς την περίοδο 1950-1953 και έπειτα έμαθε κοπτική και ραπτική σε νυχτερινό σχολείο. Το 1955 εργάστηκε για μερικούς μήνες σε ένα μαγαζί με καπέλα στο Λονδίνο και στα τέλη του ίδιου χρόνου άνοιξε μαζί με τον μετέπειτα σύζυγό της, Αλεξάντερ Πλάνκετ Γκριν, κατάστημα με την ονομασία «Bazaar» στην King's Road στο Τσέλσι του Βόρειου Λονδίνου. Αν και αρχικά πουλούσε νεανικά ρούχα επώνυμων σχεδιαστών, αργότερα ξεκίνησε να σχεδιάζει και η ίδια μερικά ρούχα τα οποία σύντομα έγιναν περιζήτητα ενώ μεγάλη επιτυχία σημείωσαν τα μίνι φορέματα της. Το 1966 παρουσίασε τη σειρά καλλυντικών της, ενώ τιμήθηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ με το παράσημο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και εισήχθη στο Fashion Hall of Fame. Πέραν από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι δημιουργίες της σημείωσαν μεγάλη επιτυχία τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980 επικεντρώθηκε στα προϊόντα οικιακής κατανάλωσης και στα προϊόντα καλλωπισμού.
Από το γάμο της με τον Αλεξάντερ Πλάνκετ Γκριν απέκτησε ένα γιο. Χήρεψε το 1990 ενώ τα τελευταία χρόνια ζει σε εξοχική κατοικία στην επαρχία του Σάρεϊ. Τον Δεκέμβριο του 2014 τιμήθηκε με τον τίτλο της Ντέιμ, που αποτελεί τιμητικό τίτλο ιπποτικού τάγματος για γυναίκες.