Κρεμμύδια Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Τα Κρεμμύδια βρίσκονται βόρεια από τον  Χανδρινό από τον οποίο απέχουν 5 περίπου χιλιόμετρα και βορειοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχουν περίπου 19,5 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 322 μέτρα και απέχουν από τον Κόλπο του Ναυαρίνου περίπου 18,5 χιλιόμετρα. Κοντά στα Κρεμμύδια βρίσκονται, προς τα βορειοδυτικά των η Γλυφάδα σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά των η Κουκκουνάρα σε απόσταση 4,5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Ο σημερινός οικισμός, προέρχεται από την ένωση τριών παλαιότερων συνοικισμών, το Φουρτζή  ή Φρουτζή (από το 1927 Βελανιδιές ή Βελανιδιά), τα Άνω Κρεμμύδια και τα Κάτω Κρεμμύδια, εκ των οποίων ο παλαιότερος οικισμός, το Κρεμμύδι, αναφέρεται τουλάχιστον από την εποχή της Ενετοκρατίας, ενώ οι υπόλοιποι οικισμοί τουλάχιστον από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους.

Ταφικός τύμβος στα Καμίνια

Κοντά στο χωριό των Κρεμμυδίων, σε απόσταση 1 περίπου χιλιομέτρου προς τα νότια, στη θέση Καμίνια,υπάρχει τεχνητό έξαρμα, το οποίο ανανασκάφηκε, την δεκαετία του 1970, από τον αρχαιολόγο Γεώργιο Κορρέ. Αποκαλύφθηκε εκεί ταφικός τύμβος της Μεσοελλαδικής και Μυκηναϊκής εποχής (περίπου 2200 π.Χ. έως 1200 π.Χ.). Στο κέντρο του τεχνητού εξάρματος βρέθηκαν 2 ταφικοί πίθοι και στην περιφέρειά του 5 μικροί θολωτοί τάφοι.

Διοικητική ιστορία

Οι τρεις συνοικισμοί που συναποτελούν σήμερα τα Κρεμμύδια, δηλαδή τα Άνω Κρεμμύδια ή Πάνω Κρεμμύδια, τα Κάτω Κρεμμύδια και το Φουρτζί προσαρτήθηκαν αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Αιγαλαίου, με έδρα τον Χανδρινό. Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, και οι τρεις ανεξάρτητοι οικισμοί αποσπώνται από τον Δήμο Αιγαλαίου, ο οποίος καταργήθηκε τότε και προσαρτώνται στον παλαιό Δήμο Βουφράσου (μεταγενέστερα Δήμος Βουφράδος), με έδρα τον Χατζή. Από τους 3 οικισμούς, οι 2 οικισμοί (Άνω και Κάτω Κρεμμύδια), αναφέρονται μαζί, το 1853, σαν  Άνω και Κάτω Κρεμμύδι στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριά του Δήμου Βουφράσου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 114 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851, ενώ το  Φουρτζί δεν αναφέρεται καθόλου. Το 1897 οι οικισμοί Πάνω Κρεμμύδια και Κάτω Κρεμμύδια καταργούνται και ενοποιούνται σε έναν νέο οικισμό, τα Κρεμμύδια, ο οποίος προήλθε από την ένωσή τους και προσαρτήθηκε επίσης στον Δήμο Βουφράδος. Ο οικισμός Κρεμμύδια παρέμεινε ενιαίος ως το 1920, όταν και διασπάστηκε και πάλι σε 2 οικισμούς, τα Πάνω Κρεμμύδια και τα Κάτω Κρεμμύδια, ενώ ενώθηκε εκ νέου οριστικά το 1961. Μετά το 1897, οι οικισμοί Κρεμμύδια και Φουρτζί  παρέμειναν στον ίδιο δήμο ως το 1912, που ο παλαιός Δήμος Βουφράσου καταργήθηκε. Το 1912 ο ενιαίος οικισμός των Κρεμμυδίων (Πάνω Κρεμμύδια και τα Κάτω Κρεμμύδια) προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Κρεμμυδίων, στην οποία προσαρτάται επίσης και ο ανεξάρτητος οικισμός Φουρτζί. Το 1920 καταργείται ο ενιαίος οικισμός Κρεμμύδια, αναγνωρίζονται εκ νέου ως δυο ξεχωριστοί οικισμοί τα Άνω Κρεμμύδια και τα  Κάτω Κρεμμύδια, ενώ η έδρα της Κοινότητας Κρεμμυδίων μεταφέρεται από τον καταργούμενο οικισμό Κρεμμύδια στον οικισμό Άνω Κρεμμύδια. Το 1927 το Φουρτζί μετονομάζεται σε Βελανιδιές και από το 1940 σε Βελανιδιά. Το 1961 και οι τρεις προηγούμενοι οικισμοί Άνω Κρεμμύδια, Κάτω Κρεμμύδια και Βελανιδιά καταργούνται τυπικά και ενοποιούνται στον οικισμό Κρεμμύδια που ανασυνιστάται, αναγνωρίζεται και προσαρτάται ξανά ως έδρα στην Κοινότητα Κρεμμυδίων. Τα Κρεμμύδια, παρέμειναν ως οικισμός της Κοινότητας Κρεμμυδίων, με τις διάφορες αλλαγές σε ονομασίες, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», τα Κρεμμύδια υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμο Χιλιοχωρίων, με έδρα τον Χανδρινό, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» τα Κρεμμύδια ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Κρεμμύδια σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας των Κρεμμυδίων του Δήμου Πύλου-Νέστορος.

Κτίρια – αξιοθέατα

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και το κτίριο του παλαιού Δημοτικού Σχολείου, υπάρχει και η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Στα αξιοθέατα της περιοχής του χωριού περιλαμβάνεται ο Ταφικός τύμβος στα Καμίνια. Σε απόσταση περίπου 500 μέτρων, απ' το χωριό υπάρχει η πηγή Φουρτζόβρυση, ενώ δίπλα από το χωριό, προς τα δυτικά, περνά ποτάμι, εντός βαθειάς χαράδρας, η οποία ονομάζεται Μαλακάσα. Το ποτάμι, το οποίο πηγάζει κοντά στο χωριό, στη συνέχεια χύνεται στον ποταμό Αράπη, ο οποίος περνά,  από την περιοχή της Κουκουνάρας, επίσης μέσα σε βαθειά χαράδρα και κάτω από τον κοντινό σε αυτήν την χαράδρα προϊστορικό οικισμό Καταρραχάκι.

Ρεκόρ Γκίνες 1999: Μεγαλύτερο ποσοστό πτυχιούχων επιστημόνων

Αν και οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, όμως τα Κρεμμύδια είναι γνωστά και για μια αιτία που έχει να κάνει με τα γράμματα και όχι με τη γη: Το 1999 το χωριό Κρεμμύδια είχε μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες επειδή είχε το μεγαλύτερο ποσοστό πτυχιούχων επιστημόνων (περίπου 30%) στο σύνολο των κατοίκων του. Παρόλα αυτά, πριν από λίγα χρόνια, έκλεισε και το μοναδικό δημοτικό σχολείο που λειτουργούσε παλαιότερα στα Κρεμμύδια, λόγω έλλειψης μαθητών.

Συλλογή λαογραφικού υλικού του Φουρτζή

Γνωστή είναι επίσης και η συλλογή λαογραφικού υλικού του χωρίου Βελανιδια

Προσωπικότητες από τα Κρεμμύδια Μεσσηνιας

Ειναι εγγεγραμενες στο βιβλιο Γκινες  (Guinness book of records)