google/wiki40b huggingface dataset:
Λιμίνη Άρτας

Ιστορία

Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, η Λιμίνη από πλευρά ιδιοκτησίας, ανήκε στην κατηγορία «μουατζέλι» και κατοικούσαν σε αυτή 27 χριστιανικές οικογένειες.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η  περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Λιμίνη αποτελούσαν μέρος του τμήματος Βρύσεως.
Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στη Λιμίνη. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 15 οικογένεις. Οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στο ναό του Αγίου Νικολάου, στον οποίο ιερουργούσε 1 εφημέριος. Κοντά στο χωριό υπήρχε ένα σπήλαιο το οποίο οι κάτοικοι αποκαλούσαν Κουδουνότρυπα. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο χωριό υπήρχε σχολείο όπου δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν 15 μαθητές, οι οποίοι μελετούσαν γεωγραφία, ιστορία, αριθμητική και θρησκευτικά.
Η οριστική απελευθέρωση της Λιμίνης έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.

Διοικητικές μεταβολές

Το 1883, ο οικισμός Λιμένι προσαρτήθηκε στην Άρτα.  Η αναγνώριση του οικισμού ως αυτόνομη κοινότητα έγινε το 1933 και το 1940 μετονομάστηκε σε Λιμίνη. Το 1997 η κοινότητα καταργήθηκε και σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Λιμίνη αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αρταίων όπου και παρέμεινε με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης.

Τοποθεσία και πρόσβαση

Το χωριό γειτνιάζει με τα χωριά: Σελλάδες, Κομπότι, Περάνθη και Άγιοι Ανάργυροι.
Εσάκ Τζαχανγκίρι

Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση

Ο Τζαχανγκίρι γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1958 στην κομητεία Σιρτζάν της κομητείας Κερμάν.  Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κερμάν με πτυχίο φυσικής.  Ήταν ενεργός σε επαναστατικές ομάδες πριν από την Ιρανική Επανάσταση και κάποτε τραυματίστηκε από τις δυνάμεις του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί.  Αργότερα έλαβε Διδακτορικό Δίπλωμα από το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Αζάντ και το Τμήμα Επιστήμης και Έρευνας της Τεχεράνης στη βιομηχανική διαχείριση.  Είναι παντρεμένος με την Μανιτζέχ Τζαχανγκίρι και έχει τέσσερα παιδιά: τους Χοσσεΐν, Χεντάμ, Φαϊζέχ και Χόντα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Τζαχανγκίρι ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία μετά την ιρανική επανάσταση. Διετέλεσε αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος γεωργίας του Κερμάν, τον Ιούλιο του 1980. Στη συνέχεια, διορίστηκε επικεφαλής του τμήματος του το 1982. Εκλέχθηκε στο ιρανικό κοινοβούλιο στις εκλογές του 1984 . Επανεκλέγηκε και στις επόμενες εκλογές . Διορίστηκε διοικητής του Ισφαχάν την 1η Σεπτεμβρίου 1992 από τον Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί για να αντικαταστήσει τον Γκολάμχοσεϊν Καρμπάστσι. Κατείχε τη θέση μέχρι τις 20 Αυγούστου 1997, όταν ορίστηκε από τον Μοχαμάντ Χαταμί ως υπουργός μεταλλείων και μετάλλων και επιβεβαιώθηκε από το Κοινοβούλιο. Το χαρτοφυλάκιό του μετατράπηκε αργότερα σε υπουργό βιομηχανιών και ορυχείων και κατέλαβε τη θέση του μέχρι την ένταξη του στο υπουργικό συμβουλίου του Προέδρου Αχμαντινετζάντ το 2005.  Το 2008, φημολογήθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα διεκδικούσε έδρα στο Κοινοβούλιο αλλά το αρνήθηκε.

Προεδρικές εκλογές 2013 και αντιπροεδρία

Ήταν υποψήφιος μεταρρυθμιστής στις προεδρικές εκλογές του 2013, αλλά αποσύρθηκε υπέρ του Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί και στη συνέχεια έγινε διευθυντής της εκστρατείας του Ραφσαντζανί. Διετέλεσε επίσης μέλος της προεδρικής εκστρατείας του Μιρ-Χοσεΐν Μουσαβί για τις προεδρικές εκλογές του 2009 . Στις 23 Ιουλίου 2013, αναφέρθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα είναι ο επόμενος πρώτος αντιπρόεδρος και θα διοριστεί από τον Ρουχανί μετά την ορκωμοσία του. Στις 29 Ιουλίου, επιβεβαιώθηκε επισήμως, εν αναμονή του διορισμού του για τη θέση κατά την ημέρα της ορκωμοσίας του.  Διορίστηκε επίσημα στις 4 Αυγούστου από τον Ρουχανί ως πρώτος αντιπρόεδρός του, αντικαθιστώντας τον Μοχάμαντ-Ρεζά Ραχίμι .

Προεδρικές εκλογές 2017

Τον Απρίλιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Τζαχανγκίρι θα εγγραφεί ως υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του Ιράν το 2017. Η αίτηση του εγκρίθηκε Συμβούλιο των Φρουρών στις 20 Απριλίου 2017 και έγινε επίσημα υποψήφιος για τη προεδρία. Υποστήριξε τον Ρουχανί σε όλες τις συζητήσεις και στη συνέχεια αποσύρθηκε πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία.  Αποσύρθηκε στις 16 Μαΐου 2017. Αργότερα ο Χασάν Ρουχανί κέρδισε τις εκλογές και ο Τζαχανγκίρι επανεξελέγη ως πρώτος αντιπρόεδρος.
Οργασμός

Ο οργασμός είναι μια ιδιαίτερη ψυχική και σωματική κατάσταση, το τελικό στάδιο της σεξουαλικής διέγερσης. Μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα της συνουσίας όσο και από τον αυνανισμό. Παρατηρείται στον άνθρωπο αλλά και σε αρκετά θηλαστικά.
Ο οργασμός όπως και το προκαταρκτικό ερωτικό παιχνίδι είναι πολυδιάστατο θέμα και εξαρτάται από τα βιώματα, την ψυχολογική κατάσταση των δύο συντρόφων εκείνη την στιγμή όπως και τον χαρακτήρα του καθενός από τους δύο.
Κοινό γνώρισμα του οργασμού στους ανθρώπους είναι η εκσπερμάτιση για τον άντρα και για τη γυναίκα η σύσπαση των μυών των εσωτερικών γεννητικών οργάνων, έτσι ώστε να βοηθήσουν στην κατακράτηση του σπέρματος και τη γονιμοποίηση, ενώ παρατηρείται και μεγάλη ποσότητα υγρών, φαινόμενο γνωστό ως γυναικεία εκσπερμάτιση.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Καναδά

Ιστορία

Η εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης του Καναδά ιδρύθηκε το 1923.
Θεόδωρος Ποτάμιος

Ο Θεόδωρος Ποτάμιος (ή εσφαλμένα Ποτάκιος) ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας. Δεν έχουμε στοιχεία για την ζωή του. Άκμασε το δεύτερο ήμισυ του 14ου αιώνα. Έγραψε πληκτική μονωδία προς τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β' Παλαιολόγο και μερικές επιστολές προς τον θείο του αυτοκράτορα Καντακουζηνό, προς τον Κυδώνη, και άλλους.
Κάστρις

Ιστορία

Η πόλη ιδρύθηκε από τους Γάλλους το 1650 με την ονομασία "Carenage" (που σημαίνει ασφαλές αγκυροβόλιο), για να μετονομαστεί το 1756 προς τιμήν του Σαρλ Εζέν Γκαμπριέλ ντε Λα Κρουά, μαρκησίου ντε Καστρίς (Charles Eugène Gabriel de La Croix, marquis de Castries), διοικητή των δυνάμεων στην Κορσική την περίοδο εκείνη. Ο παλαιότερος οικισμός δημιουργήθηκε το 1651 στο Βιζί (Vigie), ωστόσο εγκαταλείφθηκε εξαιτίας ενός καταστροφικού τυφώνα το 1780.
Την περίοδο από το 1803 ως το 1844 οι Βρετανοί κατέστησαν την Κάστρις σημαντικό ναυτικό λιμάνι και την οχύρωσαν στο Μορν Φόρτσιουν (Morne Fortune), το όρος που αντικρίζει το λιμάνι. Ως το 1844 ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τις 4.000 κατοίκους. Στα τέλη του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε ως σταθμός εξόρυξης άνθρακα.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα γερμανικά σκάφη εισέπλευσαν στο λιμάνι της πόλης και βύθισαν δύο συμμαχικά πλοία. Η πόλη ξανακτίστηκε δύο φορές, έπειτα από μεγάλες πυρκαγιές τα έτη 1796 και 1813, και πιο πολύ στις 19 Ιουνίου του 1948.

Αξιοθέατα

Η Κάστρις είναι ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της Αγίας Λουκίας, με πολλές παραλίες. Στο λιμάνι της αγκυροβολούν κρουαζιερόπλοια και στα βόρεια του λιμανιού βρίσκεται εμπορικό κέντρο (duty free). Οι μεταφορές εξυπηρετούνται από ταξί αλλά και από θαλάσσια ταξί, ενώ στην πόλη βρίσκονται πολλά εστιατόρια, ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία.
Κυριότερα αξιοθέατα είναι ο καθεδρικός ναός της πόλης, η πλατεία του βραβευμένου με Νόμπελ λογοτέχνη Ντέρεκ Ουόλκοτ, το Κτήριο της Κυβέρνησης (Government House), και το οχυρό Φορτ Σαρλότ, που είναι κτισμένο επάνω στο όρος Μορν Φόρτσιουν .

Μεταφορές

Οι αεροπορικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από το Αεροδρόμιο Τζορτζ Φ. Λ. Τσαρλς, το οποίο είναι γνωστό και ως αεροδρόμιο Βιζί ή Βίγκι (Vigie). Οι επιβάτες πτήσεων που είναι μεγαλύτερες σε διάρκεια χρησιμοποιούν το Διεθνές αεροδρόμιο Χιουανόρα (Hewanorra International Airport), κοντά στο Βιέ Φορ (Vieux-Fort). Ανάμεσα στα δύο αεροδρόμια λειτουργεί υπηρεσία μεταφοράς με ελικόπτερο.
Ανάμεσα στην Κάστρις και στην Φορ-ντε-Φρανς της Μαρτινίκας πραγματοποιούν δρομολόγια διάφορα πορθμεία.
Υπάρχουν επίσης τακτικά δρομολόγια λεωφορείων από την Κάστρις προς τα υπόλοιπα σημεία το νησιού. Τα λεωφορεία αυτά διακρίνονται εύκολα από τις πράσινες πινακίδες τους με νούμερα που έχουν το πρώτο γράμμα M (π.χ. M456). Εναλλακτικά μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει και ταξί.

Θεσμοί

Εκτός από το γεγονός ότι είναι πρωτεύουσα της Αγίας Λουκίας, στην Κάστρις είναι και η έδρα του Γραμματέα του Οργανισμού Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής αλλά και η έδρα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ανατολικής Καραϊβικής. Στην πόλη επίσης στεγάζονται πολλές πρεσβείες.
2927 Αλαμόζα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Αλαμόζα είναι άγνωστα. Ο Αλαμόζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 22 λεπτά και 59,5 δευτερόλεπτα (Odden κ.ά. 2012).
Ατομιστικός φεμινισμός

Ατομιστικός φεμινισμός εναντίον άλλων φεμινισμών

Ο ατομιστικός φεμινισμός αντιτίθεται σθεναρά στον φεμινισμό φύλου, τον κλάδο αυτό του φεμινισμού που υποστηρίζει πως υπάρχει ταξικός αγώνας  μεταξύ των φύλων και καλεί συχνά για ριζοσπαστικά μέτρα που θα παρέμβουν στις σχέσεις των φύλων. Έτσι ο ατομιστικός φεμινισμός είναι ευδιάκριτος και από τα δεσπόζοντα και από τα ριζοσπαστικά φεμινιστικά κινήματα.
Ακρατοφόρος

Η ακρατοφόρος, επίσης γνωστή ως ψυκτήρ, ήταν, στην Αρχαία Ελλάδα, μεγάλο κωνικό πήλινο αγγείο εντός του οποίου τοποθετείτο καθαρός οίνος, προτού ο τελευταίος αναμειχθεί με νερό εντός κρατήρα. Χρησιμοποιείτο, κυρίως, στην διάρκεια συμποσίων.
Ματιέ Κασσοβίτς

Βιογραφικά Στοιχεία

Ως δημιουργός ταινιών έχει στο βιογραφικό του μια σειρά καλλιτεχνικών και εμπορικών επιτυχιών. Έγραψε και σκηνοθέτησε το «Το Μίσος» (1995), ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο και αμφιλεγόμενο φιλμ στη Γαλλία, το οποίο πραγματεύεται το ρατσισμό και το ταξικό μίσος. Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας και στον Κασσοβίτς δόθηκε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών. Ο ίδιος είχε ένα μικρό ρόλο στην ταινία, αυτόν του φασίστα που δέρνεται από την ομάδα των πρωταγωνιστών.
Κατόπιν σκηνοθέτησε την ταινία «Τα Πορφυρά Ποτάμια» το 2000, ένα αστυνομικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τον Ζαν Ρενό και τον Βενσάν Κασέλ, μια μεγάλη εμπορική επιτυχία εκτός Γαλλίας. Ακόμη, την ταινία «Γκόθικα» το 2003, ένα θρίλερ φαντασίας, το οποίο παρά το γεγονός ότι απέδωσε τα διπλάσια χρήματα από το μπάτζετ του, θεωρήθηκε εμπορική αποτυχία. Το τελευταίο το σκηνοθέτησε προκειμένου να μαζέψει χρήματα για το προσωπικό του project με τίτλο «Babylon A.D.», την διασκευή ενός βιβλίου του Maurice Dantec με τίτλο «Babylon Babies».
Με την ιδιότητα του ηθοποιού είναι γνωστός για το ρόλο του Νινό Κουνκαμπουά στην ταινία του Ζαν – Πιερ Ζενέ «Αμελί». Είχε επίσης μικρότερους ρόλους στο «Μίσος», στο «Κορίτσι των Γενεθλίων», στο «Café Au Lait» και στο «Πέμπτο Στοιχείο». Είχε επίσης έναν από τους κεντρικούς ρόλους στην ταινία του Κώστα Γαβρά με τίτλο «Αμήν.» το 2003. Πιο πρόσφατος ρόλος του είναι αυτός του Βέλγου ειδήμονα στα εκρηκτικά στην ταινία Μόναχο του Στίβεν Σπίλμπεργκ το 2005, πλάι στον Έρικ Μπάνα και τον Τζέφρεϊ Ρας. Έχει εξηγήσει σε πολλές περιπτώσεις πως δέχεται ρόλους ηθοποιού περισσότερο για την εμπειρία, για να λειτουργεί καλύτερα ως σκηνοθέτης άλλων ηθοποιών στο μέλλον και για να συνεργαστεί με σκηνοθέτες που θαυμάζει.
Ο Ματιέ Κασσοβίτς ήταν παντρεμένος με την Γαλλίδα πρώην ηθοποιό Ζιλί Μοντέκ, την οποία σκηνοθέτησε στο Café au lait και η οποία έκανε σύντομο πέρασμα και από το «Μίσος». Έχουν μαζί μία κόρη, την Κάρμεν.
Κρεμάλα (παιχνίδι)

Κρεμάλα είναι παιχνίδι του οποίου σκοπός είναι η αναζήτηση κρυφών λέξεων, γράμμα προς γράμμα από τους παίκτες. Είναι διαχρονικό και παίζεται από όλες τις ηλικίες.
Κύρβεις

Οι Κύρβεις ήταν τριγωνικοί πίνακες, συνδεδεμένοι στην κορυφή, έτσι ώστε να σχηματίζουν τρίεδρη, κατ΄άλλους τετράεδρη, πυραμίδα, περιστερόφενη γύρω από έναν άξονα που είχε γραμμένους σε κάθε έδρα της τους αρχαιότατους νόμους.

Σύνοψη

Ο Αριστοτέλης μαρτυρείότι ο Σόλων είχε βάλει να χαράξουν τον νέο θεμελιώδη νόμο της Αθήνας, του οποίου ο ίδιος ήταν ο δημιουργός, πάνω σε ένα μόνιμο και περίοπτο στύλο, όπως ήταν γραμμένος και ο προηγούμενος, ο θεμελιώδης νόμος του Δράκοντος.

Η πολιτική γραφή της Δύσης

Η πολιτική γραφή εμφανίζεται, στην ουσία της, μέσω της χάραξης της πάνω σε ένα στέρεο υλικό, ως όρος της μονιμότητας του νόμου, της ισχύος του πέραν της ζωής του νομοθέτη, από τον οποίο το συγκεκριμένο έργο επιζεί. Γι αυτό η διευθέτηση αυτή εξηγείται από μια μαρτυρία του Αριστοτέλη:Οι νόμοι του Σόλωνος, λέει, ίσχυσαν επί εκατό χρόνια. Στην Αθηναίων Πολιτεία (XLII), ο Αριστοτέλης εξαίρει τη σημασία που είχε στην εποχή του η εγγραφή των εφήβων που γίνονταν πολίτες μετά τη στρατιωτική θητεία τους. Αλλά και στις Ικέτιδες του Ευριπίδη ο Άδραστος πλέκει το εγκώμιο του γραπτού νόμου, όπου γίνεται επίμονη επίκληση του «θείου νόμου» και του «πανελλήνιου νόμου».
Υπουργείο Διαχείρισης Καταστροφών και Προσφύγων

Το Υπουργείο Διαχείρισης Καταστροφών και Προσφύγων (Αγγλικά:Ministry of Disaster Management and Refugee Affairs, MIDIMAR, Ρουαντικά:Ministeri y'Imicungire y'Ibiza n'Impunzi) είναι υπουργείο της κυβέρνησης της Ρουάντα. Το υπουργείο εδρεύει στο Blue Star House στο Κιγκαλί.
Νύσσα της Καππαδοκίας

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου και της Νύσσας Α΄, κόρης τού Αντιόχου διαδόχου των Σελευκιδών. Αδελφός της ήταν ο Μιθριδάτης Ε΄. Η Νύσσα Β΄ είχε το όνομα της μητέρα της, η οποία πιστεύεται, ότι απεβίωσε κατά τη γέννηση τού γιού της. Η Νύσσα Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.
Κάποια στιγμή μετά το 160, παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Ήταν μακρινοί συγγενείς, καθώς είχαν προγόνους από του Σελευκίδες και τους Πάρθους μονάρχες. Έτσι η Νύσσα έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας.
Οι δύο τους ελκύστηκαν από τον πολιτισμό της Αθήνας. Δώρισαν στην Αθήνα ή έκαναν χάρη στην πόλη: τιμήθηκαν ως προστάτες από τους τεχνίτες τού Διονύσου στην Αθήνα. Η συντεχνία ψήφισε μία απόφαση προς τιμήν τους. Τοποθετήθηκε ένα άγαλμα τού Αριαράθη Ε΄ στο ιερό τους και εορτάστηκαν τα γενέθλια της Νύσσας και τού Αριαράθη Ε΄ ως αναγνώριση των δωρεών τους, που οι καλλιτέχνες έλαβαν.
Το 130 πΧ απεβίωσε ο Αριαράθης Ε΄ και η Νύσσα, επιθυμώντας να τον διαδεχθεί, δηλητηρίασε από τους έξι γιους της τους πέντε μεγαλύτερους. Τον βασιλιά διαδέχθηκε ο νεότερος ως Αριαράθης ΣΤ΄, που επειδή ήταν πολύ μικρός, η Νύσσα έγινε αντιβασίλισσα. Η περίοδος της αντιβασιλείας της ήταν εποχή αναταραχών. Το 126 οι πολίτες της Καππαδοκίας, για την ωμότητά της, την τιμώρησαν με εκτέλεση και ο Αριαράθης ΣΤ΄ συνέχισε να κυβερνά μόνος του. Τα εγγόνια της Αριαράθης Ζ΄ και Η΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της δυναστείας.
Διασώζονται νομίσματα από την αντιβασιλεία της. Ένα δείχνει τη Νύσσα και τον γιο της στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη υπάρχει η Αθηνά όρθια να κρατά Νίκη· επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΙΑΡΑΘΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ.
Μάριαν Κέλεμεν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1979 στο Michalovce, μια μικρή πόλη στα ανατολικά σύνορα της πατρίδας του με την Ουκρανία. Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία σε ηλικία 8 ετών στα τμήματα υποδομής της τοπικής ομάδας (SK Michalovce). Τα 3 πρώτα χρόνια της καριέρας του αγωνιζόταν ως σέντερ φορ, αλλά στη συνέχεια οι προπονητές της ομάδας, βλέποντας τα φυσικά του προσόντα, του έδωσαν τη θέση κάτω από τα δοκάρια. Στα 13 του μετακόμισε στην Κόζιτσε (MFK Košice), τη μεγάλη ομάδα της περιοχής και 2 χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στην ολλανδική ΝΑΚ Μπρέντα (NAC Breda), όπου παρέμεινε για τα επόμενα 3 χρόνια. Παράλληλα μετείχε στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.
Το 2000 επέστρεψε στη Σλοβακία ως παίκτης της Σλόβαν Μπρατισλάβας (ŠK Slovan Bratislava) έχοντας 15 συμμετοχές. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο παραχωρήθηκε στην τουρκική Μπούρσασπορ (Bursaspor), όπου είχε συνολικά 50 συμμετοχές και έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους παίκτες της κερκίδας. Τα οικονομικά προβλήματα, τα οποία τελικώς οδήγησαν το σωματείο σε χρεωκοπία, ανάγκασαν τον Κέλεμαν να επιστρέψει για 4 μήνες στην προηγούμενη ομάδα του. Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στην ισπανική Τενερίφη (Σεγούντα Ντιβιζιόν - Β’Εθνική Ισπανίας) όπου είχε μόλις 7 συμμετοχές τη σεζόν 2004-05 με αποτέλεσμα να παραχωρηθεί ως δανεικός στην λεττονική Βέντσπιλς (FK Ventspils), όπου αγωνίστηκε ως βασικός τερματοφύλακας και συμπλήρωσε 25 συμμετοχές στο εθνικό πρωτάθλημα.
Επέστρεψε στην Τενερίφη το καλοκαίρι του 2005 και υπερασπίστηκε τα δίχτυα της ομάδας 22 φορές την αγωνιστική σεζόν 2005-06. Το καλοκαίρι του 2006 μεταγράφηκε στην ισπανική Βεθιντάριο (Σεγούντα Ντιβιζιόν-Β’ Εθνική Ισπανίας), ενώ το καλοκαίρι του 2007 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Έχει ύψος 1.88, βάρος 82 κιλά, φοράει τη φανέλα με το νούμερο 48, και είναι μέλος της Εθνικής Σλοβακίας. Διακρίνεται για την ψυχραιμία του και τις γρήγορες αντιδράσεις του. Μικρός είχε ως είδωλο τον Δανό τερματοφύλακα Πίτερ Σμάιχελ, ενώ προτιμά να ακούει μουσική για να αποφορτίζεται πριν από τους κρίσιμους αγώνες.
Γιανίκ Στοπιρά

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννήθηκε στην Τρουά και είναι πολωνικής καταγωγής. Ο Στοπιρά πέρασε τις 15 από τις 17 σεζόν του ως επαγγελματίας στη Λιγκ 1, όπου αγωνίστηκε στις Σοσό, Σταντ Ρενναί, Τουλούζ, Μπορντό, Κάννες και Μετς. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη Σοσό σε ηλικία μόλις 17 ετών, βοηθώντας την στην κατάληψη της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα τη σεζόν 1979-80 και στους ημιτελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την επόμενη σεζόν. 
Ο Στοπιρά σταμάτησε το ποδόσφαιρο τον Ιούνιο του 1994 στην ηλικία των 33 ετών, μετά από δύο χρόνια στη Λιγκ 2 με τη Μυλούζ. Αργότερα, επέστρεψε στο Μπορντό, όπου εργάστηκε στις ομάδες νέων.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Στοπιρά κέρδισε την πρώτη του συμμετοχή για την Εθνική Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου 1980, σε έναν φιλικό αγώνα με την Ελλάδα, όπου σκόραρε για το τελικό 5-1. Εμφανίστηκε σε άλλους 32 αγώνες και σημείωσε 11 γκολ, κατά τη διάρκεια οκτώ ετών. 
Ο Στοπιρά επιλέχθηκε από τον προπονητή Ανρί Μισέλ, για την ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986. Εμφανίστηκε σε όλους τους αγώνες στο Μεξικό, εκτός από έναν, καθώς ο οι Μπλε κατέκτησαν την τρίτη θέση, σκοράροντας εναντίον της Ουγγαρίας στη φάση των ομίλων (3-0) και εναντίον της Ιταλίας στη φάση των 16 (2-0).
Οκρούγκ της Ουκρανικής ΣΣΔ

Κατάλογος των οκρούγκ

Τα περισσότερα από τα οκρούγκ υπήρχαν εντός της περιφέρειας Βίνιτσια. Στην περιοχή Ντονέτσκ υπήρχε ειδικό αγροτικό οκρούγκ με κέντρο στο Σταρομπίλσκ. Τα συνοριακά οκρούγκ από το 1935 έως το 1937, ενώ το οκρούγκ Σταρομπίλσκ υπήρχε το 1933-1938.
Λίρα της Γκάνας

Η λίρα ήταν το νόμισμα της Γκάνας από το 1958 έως το 1965 οπότε και εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στο νόμισμά της. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1 λίρα = 240 πένες).

Ιστορία

Μέχρι το 1958 το νόμισμα της Γκάνας ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν η λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Στις  6 Μαρτίου 1957  ανεξαρτητοποιήθηκε και το 1958  υιοθέτησε την λίρα της Γκάνας  με ισοτιμία 1/1 σε σχέση με τη λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1965 με την εφαρμογή του δεκαδικού συστήματος στο νόμισμα της, η λίρα της Γκάνας αντικαθίσταται με το  Σέντι με ισοτιμία 1 λίρα = 2,4 σέντι (δηλαδή 1 σέντι = 100 πένες) και παύει να υφίσταται πλέον ως νόμισμα.
Βομβαρδισμός της Γκερνίκα

Στις 26 Απριλίου 1937 γερμανικά και ιταλικά αεροπλάνα, οι πιλότοι των οποίων πολεμούσαν στο πλευρό των Ισπανών Εθνικιστών, στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, βομβάρδισαν την πόλη Γκερνίκα, στη χώρα των Βάσκων, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι. 
Η Γκερνίκα βρίσκεται στη βόρεια Ισπανία, στην επαρχία Μπισκάγια, 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Μπιλμπάο. Έχει μεγάλη σημασία για τους Βάσκους γιατί εκεί βρίσκεται το Gernikako Arbola (Το Δέντρο της Γκερνίκα), που συμβολίζει τις ελευθερίες του λαού των Βάσκων.
Ο βομβαρδισμός της Γκερνίκα αποφασίστηκε από την πλευρά των Ισπανών Εθνικιστών, διότι η πόλη είχε στρατηγική σημασία: ήταν στο δρόμο των εθνικιστών προς το Μπιλμπάο, η κατάληψη του οποίου θα οδηγούσε στο τέλος του εμφυλίου πολέμου στη βόρεια Ισπανία. Κατά το βομβαρδισμό της πόλης το μέτωπο του πολέμου ήταν σε απόσταση τριάντα χιλιομέτρων από αυτή.
Ο βομβαρδισμός ξεκίνησε στις 4 και μισή το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 και διήρκησε μέχρι τις επτά το απόγευμα της ίδιας μέρας. Στο βομβαρδισμό πήραν μέρος γερμανικά αεροπλάνα οι πιλότοι των οποίων συμμετείχαν ως εθελοντές στον ισπανικό εμφύλιο, στο πλευρό των εθνικιστών, έχοντας συγκροτήσει την Λεγεώνα Κόνδορ καθώς και ιταλικά, με Ιταλούς εθελοντές πιλότους της ιταλικής Aviazione Legionaria. Η επιχείρηση έλαβε την ονομασία Επιχείρηση Επίπληξη (Operation Rügen). 
Οι Εθνικιστές ισχυρίστηκαν αργότερα ότι οι Δημοκρατικοί κατέστρεψαν την Γκερνίκα, ενώ αποχωρούσαν από την πόλη, εφαρμόζοντας την τακτική της καμένης γης.
Από το βομβαρδισμό καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος της Γκερνίκα και έχασαν τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός ακόμα και σήμερα. Για πολλά χρόνια μετά τον πόλεμο γινόταν λόγος για περισσότερους από 1.500 νεκρούς. Τα ρωσικά αρχεία της 1ης Μαΐου 1937 έκαναν λόγω για 800 νεκρούς. Σύμφωνα με σύγχρονους ιστορικούς οι νεκροί από το βομβαρδισμό της Γκερνίκα ήταν περίπου 300.
Η καταστροφή της Γκερνίκα αποτυπώθηκε στο ομώνυμο έργο του Πάμπλο Πικάσο.
Στάση του Άσπαρ (470)

Η Στάση του Άσπαρ ήταν μία εξέγερση που έγινε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 470, ο Άσπαρ ήταν Αλανός στην καταγωγή και μάγιστρος.
Ο Άσπαρ ήταν στρατηγός και ήταν αυτός που είχε ανεβάσει τον Λέωντα στον Θρόνο επειδή ο ίδιος λόγω του ότι δεν ήταν ορθόδοξος αλλά Αρειανός δεν μπορούσε. Ο Ασπάρ πίστευε ότι θα έλεγχε τον Λέωντα και να κυβερνούσε ο ίδιος αλλά ο Λέωντας συμμάχησε με τους Ισαύρους και τον παραγκώνισε. Με την βοήθεια του γιου του Αρνατμπούρ, έκαναν εξέγερση του στρατού στην Θράκη με σκοπό ο γιος του Αρνατμπούρ να γίνει αυτοκράτορας, η οποία όμως απέτυχε.
Το 471 με εντολή του αυτοκράτορα Λέων Α΄ του Θραξ οι Άσπαρ και ο γιος του Αρνατμπούρ θανατώθηκαν από ευνούχους στην Κωνσταντινούπολη, δολοφονήθηκε ή τραυματίστηκε και ο άλλος του γιος Ιούλιος Πατρίκιος.
Ψαλτήριον

Το Ψαλτήριον είναι ένα από τα λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αναγιγνώσκεται στις ακολουθίες τού Εσπερινού και τού Όρθρου μία αφορά την εβδομάδα (εκτός της περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής) και δύο φορές κατά την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής.

Αξία

Ο άγιος Βασίλειος αναφέρει πως η ανάγνωσή τους ηρεμεί την αγριότητα, γαληνεύει τον θυμό μας, καθησυχάζει την ταραχή των λογισμών μας και χαλιναγωγεί την κλίση προς την ασωτία τού ανθρώπου· ενώνει τα χωρισμένα, συμφιλιώνει τα εχθρευόμενα και φέρει την ειρήνη και την αγάπη. Ο αναγνώστης βρίσκει ανάπαυση από τους κόπους της ημέρας και λύτρωση. 
Ο κάθε ψαλμός διαπραγματεύεται πολλά θέματα και μέσα του κρύπτονται βαθύτερα νοήματα· αρχίζει από ορατά και κάνει αναγωγή σε πνευματικά. Οι στίχοι του ερμηνεύονται με πολλούς τρόπους, φερ' ειπείν ο όσιος στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα εξηγεί τοn 1o ψαλμό "Μακάριος ανήρ ος ουκ επορεύθει εν βουλή ασεβών..." ως εξής: Μακάριος είναι ο άνθρωπος που ο νους του δεν δέχεται τους εμπαθείς λογισμούς (σκέψεις με εικόνες)· δεν μπορούμε να εμποδίσουμε την επίθεσή τους, όμως είναι δυνατό να μην ασχοληθούμε, να μη συζητήσουμε μαζί τους, αλλά να λέμε "Κύριε ελέησον" και το γήινο εξαφανίζεται. 
Ο Όσιος Πορφύριος έλεγε πως οι ψαλμοί γράφτηκαν με πολλή ταπείνωση και δάκρυα και ο Θεός είπε: βρήκα ανάπαυση μόνο στην καρδιά τού Δαβίδ· οι ψαλμοί έχουν πολλή μεγάλη δύναμη. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε: ζήτα ως ο Δαβίδ και θα λάβεις όπως εκείνος.
Αναστάσιος Κουρέντης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι το 1829 περίπου. Έγινε εμποροπλοίαρχος και διεύθυνε το πλοίο της οικογένειάς του για πολλά χρόνια. Διέπλευσε τον Ατλαντικό Ωκεανό πάρα δεκάδες φορές, την Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο. Το 1860 περίπου προσκλήθηκε στην Ελληνική Ατμοπλοΐα ως υποπλοίαρχος, και το 1862 προβιβάστηκε σε πλοίαρχο. Πολλές φορές κυβέρνησε το «Πανελλήνιο» και το «Αρκάδιο» στην Κρήτη. Το Αρκάδιο πυρπολήθηκε στις 7/19 Αυγούστου του 1867 στην Αγία Ρούμελη Χανίων, ενώ ήταν αυτός πλοίαρχος.