google/wiki40b huggingface dataset:
Υποτελής

Ο υποτελής είναι πρόσωπο που θεωρείται ότι έχει αμοιβαία υποχρέωση σε έναν άρχοντα ή μονάρχη, στο πλαίσιο του φεουδαρχικού συστήματος της μεσαιωνικής Ευρώπης. Οι υποχρεώσεις περιλάμβαναν συχνά τη στρατιωτική υποστήριξη και την αμοιβαία προστασία, με αντάλλαγμα ορισμένα προνόμια, περιλαμβανομένης συνήθως της γης που κρατείται ως μίσθωση ή φέουδο. Ο όρος χρησιμοποιείται σε παρόμοιες καταστάσεις σε άλλες φεουδαρχικές κοινωνίες.
Ιωάννης Ιωάννου (πολιτικός)

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1836. Η μητέρα του ήταν από την οικογένεια του Χατζή Ρήγα από τη Μακρινίτσα του Πηλίου.
Σπούδασε Χημεία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια Παρισιού και Μονάχου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έγινε το 1863 Υφηγητής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αργότερα αποσύρθηκε από την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Κορινθίας στις εκλογές του 1872.
Απεβίωσε στην Τεργέστη στα τέλη του Ιουνίου 1890 και ετάφη στην Αθήνα.
Μιχαήλ Σταθόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1938 και είναι γιος του Παναγιώτη Σταθόπουλου. Αδερφός του είναι ο Ιωάννης Σταθόπουλος, απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και βουλευτής Λακωνίας. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα (1965) άρχισε να δικηγορεί. Το 1972 εξελέγη υφηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών, το 1976 έκτακτος καθηγητής αστικού δικαίου και στη συνέχεια τακτικός καθηγητής για να αποχωρήσει τελικώς με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή.
Το 1978 μεταξύ άλλων υπήρξε μέλος της επιτροπής για την μεταρρύθμιση του υφιστάμενου Οικογενειακού Δικαίου. Την περίοδο της μεταπολίτευσης διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ενώ το Μάιο του 1985 διορίστηκε υφυπουργός προεδρίας της κυβέρνησης. Το 1983 εξελέγη πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε  μέχρι το 1991. Το 2000 ανέλαβε τη θέση του υπουργού δικαιοσύνης ως εξωκοινοβουλευτικός υπουργός στην κυβέρνηση Κώστα Σημίτη, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001. Κατά τη διάρκεια της θητείας του δέχθηκε αρκετές επικρίσεις από την ορθόδοξη εκκλησία της Ελλάδος για την απόφαση της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Επίσης έχει διατελέσει εκπρόσωπος της Ελλάδας στην επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για την επιμέλεια ανηλίκων, εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο, μέλος του ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, νομικός σύμβουλος της ΕΡΤ και της Τράπεζα της Ελλάδος, πρόεδρος της Οργάνωσης Πνευματικών Δικαιωμάτων, εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Διάσκεψη των υπουργών Δικαιοσύνης (Βρυξέλλες 1976), μέλος της επιτροπής (σοφών) του ΕΣΥΠ κ.ά. Το 2011 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα του αστικού δικαίου.
Τον Σεπτέμβριο του 2009 το Εφετείο Αθηνών επιδίκασε στον Σταθόπουλο αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ κρίνοντας ως «ψευδείς, υβριστικούς και συκοφαντικούς» τους ισχυρισμούς του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου σχετικά με τη συμμετοχή του πρώτου στο παραδικαστικό κύκλωμα. Την αποζημίωση υποχρεούνται να καταβάλουν ο Τριανταφυλλόπουλος και ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha ενώ τα χρήματα, σύμφωνα με τον Σταθόπουλο, θα διατεθούν στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών για έρευνα με αντικείμενο τη δημοσιογραφική δεοντολογία.
Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία μεταξύ των οποίων και εκτός αντικειμένου του, όπως «Για τη μεταφυσική της μουσικής» (2008), «Η ιστορία του κτιρίου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών επί των οδών Πατησίων και Τοσίτσα», καθώς και «Γενικό Ενοχικό δίκαιο», «Αστικός κώδιξ» κ.ά.
Ιωσήφ της Έσσης-Ρότενμπουργκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Λάνγκενσβαλμπαχ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου-Λεοπόλδου και της Ελεονώρας, κόρης του Μαξιμιλιανού-Καρόλου-Αλβέρτου, πρίγκιπα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ροσφόρ.
Όλες οι αδελφές του Πολυξένη, Ελεονώρα, Καρολίνα και Χριστίνα είχαν κάνει επιφανείς γάμους. Ήταν διάδοχος του πατέρα του από τη γέννησή του. Απεβίωσε στο ανάκτορο του λαντγκράβου στο Ρότενμπουργκ επί του Φούλντα το 1744 σε ηλικία 39 ετών. Διάδοχος έγινε ο νεότερος αδελφός του Κωνσταντίνος. Το 1749 απεβίωσε ο πατέρας τους και τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος.
Βλαντ Μοράρ

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Στη θερινή μεταγραφική περίοδο του 2012, μετακόμισε στην Πετρόλουλ Πλοϊέστι, αφού ένας μεγάλος αριθμός παιχτών της Ουνιβερσιτάτεα Κλουζ υπέγραψε στους "Κίτρινους Λύκους".

2017-18

Στις 31 Ιουλίου 2017 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό. Στις 26 Αυγούστου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ στην ισοπαλία 2-2 με τον Ατρόμητο. Στις 19 Νοεμβρίου 2017, σημείωσε ένα συναρπαστικό γκολ στην ισοπαλία 1-1 με τον ΠΑΣ Γιάννινα, το οποίο πήρε το Βραβείο του Καλύτερου Γκολ της 11ης αγωνιστικής. Στις 26 Νοεμβρίου του 2017, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 3-1 επί της ΑΕΛ. Στις 6 Ιανουαρίου 2018, σκόραρε με πέναλτι στην εντός έδρας ήττα με 1-4, από την διεκδηκήτρια του τίτλου, ΑΕΚ. Στις 21 Ιανουαρίου 2018, άνοιξε το σκορ στην ισοπαλία 1-1 με τον Πανιώνιο. Στις 18 Φεβρουαρίου 2018, σημείωσε δύο γκολ, με πέναλτι, στην εκτός έδρας νίκη με 2-1 επί του Λεβαδειακού. Στις 15 Απριλίου 2018, άνοιξε το σκορ, μόλις στο 38ο δευτερόλεπτο του αγώνα, στην εκτός έδρας ήττα με 4-2 από την ΑΕΛ. Μία εβδομάδα αργότερα, σκόραρε με πέναλτι σε μια νίκη με 1-0 επί της Λαμίας.

2018-19

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2018, σκόραρε το πρώτο του γκολ για τη σεζόν 2018-19, εναντίον του ΟΦΗ. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2018, σκόραρε στην εκτός έδρας ισοπαλία 1-1 με την Ξάνθη, εκμεταλλευόμενος την κακή αντίδραση του Ζίβκο Ζίβκοβιτς. Στις 6 Οκτωβρίου 2018, σημείωσε ένα γκολ στην εντός έδρας νίκη με 2-1 επί του Λεβαδειακού. Στις 28 Οκτωβρίου 2018, άνοιξε το σκορ με ένα τυχερό ελεύθερο χτύπημα στην ισοπαλία 1-1 με τον Αστέρα Τρίπολης. Στις 10 Δεκεμβρίου 2018, σκόραρε στην εντός έδρας νίκη με 2-1 επί του Απόλλωνα Σμύρνης.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Μοράρ έχει 2 συμμετοχές με την Εθνική Ρουμανίας U21.
Λουδοβίκος Β΄ του Μπάντεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου μεγάλου δούκα του Μπάντεν και της Σοφίας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας.
Υπέφερε από διανοητική ασθένεια. Το 1858 απεβίωσε στην Καρσλρούη σε ηλικία 34 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄, που ήταν συγκυβερνήτης του και, από το 1856, μέγας δούκας του Μπάντεν.
Θαλιδομίδη

Η θαλιδομίδη (από την πλήρη ονομασία της, Ν-φθαλίμιδο-γλουταριμίδη) είναι ανοσορυθμιστικό φάρμακο και το πρωτότυπο της κατηγορίας των φαρμάκων της θαλιδομίδης. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1957 στη Δυτική Γερμανία, υπό την εμπορική ονομασία Contegran. Το φάρμακο ανέπτυξε και κυκλοφόρησε πρώτη στην αγορά η γερμανική φαρμακευτική εταιρεία Chemie Grünenthal. Συνταγογραφούνταν, κατά κύριο λόγο, σαν υπνωτικό ή ηρεμιστικό, αλλά και για τη θεραπεία του άγχους, της αϋπνίας, της γαστρίτιδας και της υπερέντασης. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε ως φάρμακο ενάντια στη ναυτία και ως ανασχετικό της πρωινής ναυτίας για τις εγκύους. Την 1η Οκτωβρίου 1957, η θαλιδομίδη χαρακτηρίστηκε μη συνταγογραφούμενο φάρμακο στη Γερμανία.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στη χώρα, γεννήθηκαν 5.000 έως 7.000 βρέφη με δυσπλασία των άκρων (φωκομέλεια). Μόνο το 40% αυτών των παιδιών επέζησαν. Παγκόσμια αναφέρθηκαν περίπου 10.000 περιπτώσεις βρεφών με φωκομέλεια λόγω της θαλιδομίδης, από τα οποία μόνο το 50% επέζησαν. Τα παιδιά αυτά έμειναν γνωστά ως "παιδιά της θαλιδομίδης". Τα νεογνά που εκτέθηκαν στη θαλιδομίδη ενόσω ήταν στη μήτρα παρουσίασαν αναπηρίες στα άκρα, τα οποία είτε δεν αναπτύχθηκαν είτε αναπτύχθηκαν ατελώς. Άλλες παρενέργειες περιελάμβαναν ανωμαλίες στα μάτια, την καρδιά, την πεπτική και την ουροφόρο οδό, καθώς και τύφλωση και κώφωση. Οι αρνητικές επιπτώσεις της χρήσης της θαλιδομίδης οδήγησαν στην ανάπτυξη περισσότερο αυστηρών ελέγχων και κανονισμών όσον αφορά τη χρήση και την ανάπτυξη των φαρμάκων.
Σήμερα η θαλιδομίδη διατίθεται στο εμπόριο από την εταιρεία Celgene κυρίως για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων (πολλαπλό μυέλωμα) και μιας επιπλοκής της λέπρας.
Άξονας υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων

Ο άξονας υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (ΥΥΕ) είναι ένα γνωστό και καλά τεκμηριωμένο νευροενδοκρινικό σύστημα .  Αποτελεί ένα κλασσικό σύστημα αρνητικής ανάδρασης, όπου η κορτικοεκλυτίνη (CRH) και, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η αργινίνη-βαζοπρεσσίνη (AVP), συντίθεται στους μικροκυτταρικούς νευρώνες του παρακοιλιακού πυρήνα του υποθαλάμου, εκκρίνονται στο υποφυσιακό-πυλαίο σύστημα και διεγείρουν τη σύνθεση και έκκριση της κορτικοτροπίνης (ACTH) από τα κορτικοτρόπα κύτταρα της πρόσθιας υπόφυσης. Η ACTH κυκλοφορεί συστημικά και διεγείρει τη σύνθεση γλυκοκορτικοειδών και την έκκρισή τους από την στηλιδωτή ζώνη (zona fasciculata) του επινεφριδιακού φλοιού. Τα γλυκοκορτικοειδή με τη σειρά τους, δρουν στον  εγκέφαλο με σκοπό την αναστολή της δραστηριότητας στον άξονα HPA . Η αρνητική ανάδραση λαμβάνει χώρα στο επίπεδο του υποθαλάμου για αναστολή σύνθεσης CRH και στην υπόφυση για αναστολή σύνθεσης της προοπιομελανοκορτίνης (POMC). Η αρνητική ανάδραση διαμεσολαβείται από τους υποδοχείς GR.
Η δραστηριότητα στον άξονα ΥΥΕ ακολουθεί ένα ημερήσιο πρότυπο. Σε συνθήκες ηρεμίας η δραστηριότητα κορυφώνεται ακριβώς πριν ή ταυτόχρονα με την περίοδο μείζονος σίτισης του οργανισμού, με κλειστά τα φώτα στο νυκτόβιο τρωκτικό και με ανοιχτά φώτα στο ημερόβιο πρωτεύον. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, τα γλυκοκορτικοειδή κυκλοφορούν σε συγκεντρώσεις που θεωρείται ότι είναι αρκετά υψηλές ώστε να προσδένονται και να ενεργοποιούν όλους τους υποδοχείς MR και μέρος των GR. 
Εξαιτίας αυτού, είναι γενικά αποδεκτό ότι οι υποδοχείς MR διαμεσολαβούν τις δράσεις των γλυκοκορτικοειδών στον έλεγχο του ΗΡΑ στο ναδίρ της ημερήσιας διακύμανσής τους και ότι MR και GR, από κοινού, διαμεσολαβούν την αρνητική ανάδραση στο μέγιστο (ζενίθ) της συγκέντρωσης των ορμονών.
Παρόλο που φαίνεται ότι η πλήρωση και των δύο υποδοχέων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων στο ζενίθ της δραστηριότητας στον άξονα ΥΥΕ, δεν είναι σαφές εάν απαιτούνται και οι δύο υποδοχείς ή μόνο οι MR για τη διατήρηση της δραστηριότητας στο ναδίρ του ΥΥΕ. Επιπλέον, η ενεργοποίηση των MR φαίνεται ότι είναι σημαντική σε συνεργασία με τους GR για την επίτευξη της αρνητικής ανάδρασης μετά από στρες.
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Κεντάκι 2008

Παρασκήνιο

Το 2007 ο αντιδημοφιλής Ρεπουμπλικανός Κυβερνήτης Έρνι Φλέτσερ ηττήθηκε στην προσπάθεια επανεκλογής του.  Οι Δημοκρατικοί πήραν τον έλεγχο αμφότερων των σωμάτων του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του 2006 και τον Οκτώβριο ο Τσακ Σούμερ αναγνώρισε ότι στόχευαν την έδρα του ΜακΚόνελ.
Ο πολιτειακός εκτιμητής Κριτ Λουάλλεν θεωρείτο κορυφαίος διεκδικητής για το Δημοκρατικό χρίσμα, αλλά αποφάσισε να παραμείνει εκτιμητής. Στον Λούνσφορντ ζητήθηκε να είναι υποψήφιος από τον Κυβερνήτη του Κεντάκι Στιβ Μπεσίρ. Επτά υποψήφιοι διαγωνίστηκαν για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος. The primaries for both parties took place on May 20, 2008 in which Lunsford took more than 50%.
Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών

Συνοπτική ιστορία

Πρωτοσυστάθηκε περίπου το 1930 ως Γεωλογική Υπηρεσία (ΓΥΕ) του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. 
Από το 1947 έως το 1952 διάφορες Υπηρεσίες είχαν διαδοχικά την ευθύνη και την αρμοδιότητα της γεωλογικής έρευνας στην Ελλάδα, υπαγόμενες σε διάφορα υπουργεία και υπό διάφορες επωνυμίες. 
Η πραγματική γεωλογική συστηματική έρευνα στην Ελλάδα ξεκινά το 1952 με την ίδρυση του Ινστιτούτου Γεωλογίας και Ερευνών Υπεδάφους (ΙΓΕΥ) υπό μορφή Ν.Π.Δ.Δ. (Νόμος 2046) Το Ίδρυμα ήταν υπό την εποπτεία του τότε Υπουργείου Συντονισμού.
Το 1972 (Νόμος 1185) το ΙΓΕΥ μετατρέπεται σε Ν.Π.Ι.Δ. αλλάζοντας την επωνυμία του σε "Εθνικό Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών" (ΕΘΙΓΜΕ) εποπτευόμενο από τα Υπουργεία Πολιτισμού & Επιστημών και Εθνικής Οικονομίας.
Το 1976 με το Νόμο 272 το ΕΘΙΓΜΕ μετονομάζεται σε "Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών ερευνών" (ΙΓΜΕ) εποπτευόμενο από το τότε Υπουργείο Βιομηχανίας (σήμερα Υπουργείο Ανάπτυξης).
Το 2011 ανακοινώθηκε η κατάργησή του στο πλαίσιο της μείωσης του Δημόσιου Τομέα. Τον Σεπτέμβριο του 2011 υπογράφηκε η συγχώνευση του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), και του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ) με ταυτόχρονη μείωση του προσωπικού τους κατά 40-50%, στον ενιαίο φορέα Εθνικό Κέντρο Βιώσιμης και Αειφόρου Ανάπτυξης.
Το 2015 η ΚΥΑ 12935 ανέστρεψε την παραπάνω αλλαγή, και έγινε επανασύσταση του ΙΓΜΕ, και μετονομασία του ΕΚΒΑΑ σε ΕΚΠΑΑ.

Αρμοδιότητες

Το ΙΓΜΕ φέρεται ως «θεσμοθετημένος τεχνικός σύμβουλος της πολιτείας σε θέματα γεωεπιστημών». Από το 1952 και ιδιαίτερα μετά το 1972, συνέβαλε και συμβάλλει στην αποτύπωση - καταγραφή και τελικά τη γνώση της βασικής γεωλογικής δομής της χώρας. Ερεύνησε υπό το καθεστώς των ερευνητέων περιοχών (Ν.Δ. 4433/64) έκταση περίπου 26.723 km2 , από την οποία έγιναν προτάσεις εξαίρεσης υπέρ του Δημοσίου σε συνολική έκταση 8.373 km2, η οποία αντιστοιχεί σε 94 Δημόσιους χώρους σε όλη την επικράτεια. Επίσης ερεύνησε 161.200 στρέμματα δημοσίων εκτάσεων για βιομηχανικά ορυκτά.
Από το 2008 το ΙΓΜΕ στεγάζεται σε δικές του εγκαταστάσεις στο Ολυμπιακό χωριό της περιοχής των Θρακομακεδόνων. Στην κοινωνική προσφορά του περιλαμβάνεται η Ύδρευση Οικισμών, τα Κατολισθητικά Φαινόμενα, Έρευνα Στερεών Καυσίμων΄και η Δημόσια Υγεία. Το 2011 είχε 413 υπαλλήλους (260 στις κεντρικές υπηρεσίες και 153 στις περιφερειακές μονάδες)
Στα ερευνητικά του αντικείμενα εντάσσονται οι γεωλογικές χαρτογραφήσεις, η Τεχνική γεωλογία, η Υδρογεωλογία η Γεωχημεία και άλλες συναφείς επιστήμες της Γης, όπως επίσης και συμβουλευτικές οικονομικές τεχνικές μελέτες. Το Ι.Γ.Μ.Ε. αναπτύσσει βάση δεδομένων για τις ανάγκες του GEOMIND, με δεδομένα από ειδικές μετρήσεις ηλεκτρικής αντίστασης, βαρυτικά δεδομένα, μεταδεδομένα και πρωτογενή δεδομένα.
Το ΙΓΜΕ το 2009 έκδωσε τουριστικούς χάρτες και φυλλάδια για γεωδιαδρομές και γεωτόπους στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα έκδωσε τουριστικούς οδηγούς για τη Μαρώνεια, τη Νότια Θάσο, τον Βίκο-Αώο - ευρύτερη περιοχή, το Λαύριο - ευρύτερη περιοχή, τη Νίσυρο και τη Δυτική Κρήτη - Νησί της Γαύδου.
Γυρίνος

Γυρίνος ονομάζεται η προνυμφική μορφή που έχουν οι βάτραχοι πριν από τη μεταμόρφωσή τους σε κανονικά άτομα. Ζουν αποκλειστικά στο νερό και αναπνέουν με βράγχια.
Γυρίνος (gurinus) ονομάζεται, επίσης, ένα γένος κολεοπτέρων εντόμων της οικογένειας των γυρινιδών. Ζει σε μικρούς κόλπους ή τέλματα, που σχηματίζουν τα τρεχούμενα νερά ή τα νερά της βροχής.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά

Ο γυρίνος έχει ωοειδές σώμα και μακριά ουρά. Το κεφάλι και το κορμί του είναι συγχωνευμένα σε μια ογκώδη μάζα, όμοια με ένα τεράστιο κεφάλι. Τα βράγχια, με τα οποία αναπνέει είναι αρχικά εξωτερικά και βρίσκονται πίσω από το κεφάλι τους, ενώ μετά από λίγο καιρό εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από εσωτερικά, για να μετατραπούν στη συνέχεια σε πνεύμονες. Το ίδιο χρονικό διάστημα εμφανίζονται τα πίσω και μετά από λίγο καιρό τα μπροστινά πόδια, ενώ η ουρά του αρχίζει να μικραίνει, ώσπου τελικά εξαφανίζεται εντελώς. Το μήκος του γυρίνου φτάνει το 1 εκατοστό και το χρώμα του είναι συνήθως γαλάζιο.

Τροφή

Ο γυρίνος τρέφεται με τροφή φυτικής προέλευσης, όπως ξερά φύλλα, χορταράκια, φύκη και άλγες.
2050 Φράνσις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Φράνσις είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1959 στη Ρώμη, έχοντας την ευθύνη διεξαγωγής ενός εθνικού πρωταθλήματος, μέσω της διαπεριφερειακής επιτροπής ως διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος της Σέριε Δ από το 1981, τη διοργάνωση 19 περιφερειακών πρωταθλημάτων μέσω των 20 περιφερειακών επιτροπών, το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών, και το τμήμα ποδοσφαίρου σάλας.
Γεώργιος Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Το 1614 έγινε μέγας μάγιστρος των Ιωαννιτών ιπποτών, μετά από τον τέταρτο αδελφό του Φρειδερίκο Θ΄, που ήταν μέγας μάγιστρος το διάστημα 1610-1611. Μετά από συμφωνία, ο εκλέκτορας του Βρανδεμούργου του παραχώρησε ένα φέουδο από τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Το 1615 ο Γεώργιος-Αλβέρτος Β΄ επιβεβαίωσε τα προνόμια της πόλης Ζήλεντσικ (Πολωνικά Σουλέντσιν).
Το 1615 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Τάφηκε στο ναό του Κύστριν. Το μόττο του ήταν: "Οι πράξεις μου και η ζωή μου είναι αφιερωμένα στο Θεό".
Μαρία της Ορλεάνης (1813-1839)

Ζωή

Ήταν το τρίτο παιδί (και η δεύτερη κόρη) του Λουδοβίκου-Φίλιππου, βασιλιά των Γάλλων, και της συζύγου του, Μαρίας-Αμαλίας, κόρης του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Έλαβε μια ύψιστη εκπαίδευση από την επιμονή του πατέρα της, και έμαθε γλυπτική και ζωγραφική. Είχε εγκαταστήσει το δικό της ατελιέ στο παλάτι Tuileries, στο οποίο θα δούλευε. Περιγράφηκε ως ζωντανός χαρακτήρας με μεγάλη ενέργεια, που ενδιαφέρεται τόσο για τα τα πάρτι όσο και για την πολιτική.
Στις αρχές του 1834, λόγω της ενοποίησης της μοναρχίας του Ιουλίου και της καλύτερης αποδοχής του Λουδοβίκου Φίλιππου από τους μονάρχες της Ευρώπης, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών, έδωσε τη συγκατάθεσή του για το γάμο της πριγκίπισσας Μαρίας της Ορλεάνης με ένα από τα μικρότερα αδέλφια του, πιο συγκεκριμένα τον Λεοπόλδο των Βουρβόνων, αδερφό του και ξάδερφο της Μαρίας.
Ωστόσο, ύστερα από τις εξεγέρσεις που έπληξαν τη Γαλλία τον Απρίλιο του 1834, το βασίλειο της Νάπολης ζήτησε από τη Μαρία να δώσει αμέσως το μέρος της οικογενειακής περιουσίας της Ορλεάνης, που ανήκε σε αυτήν από την «δωρεά-παραταγή» που ο Λουδοβίκος Φίλιππος είχε κάνει στα παιδιά του στις 7 Αυγούστου του 1830, την παραμονή της προσχώρησής του στο θρόνο. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος έκρινε ότι αυτό το αίτημα δεν ήταν λογικό και οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο έληξαν.
Στις 17 Οκτωβρίου του 1837, η Mαρία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης, γιος του δούκα Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης (1771-1833) και της συζύγου του Αντουανέτας των Βέττιν. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1837 στις Βερσαλλίες που αποκαταστάθηκε από τον Λουδοβίκο Φίλιππο για προσωπική του χρήση.
Είχαν ένα παιδί, τον Δούκα Φίλιππο, που κληρονόμησε το εκ πατρός παππού του και το 1865 παντρεύτηκε την Μαρία Θηρεσία Άννα της Αυστρίας και είναι πρόγονοι των σημερινών διεκδικητών του θρόνου της Βυρτεμβέργης.
Το 1838, αποδυναμωμένη από πνευμονική φυματίωση, η Μαρία έφυγε για την Πίζα με την ελπίδα ότι το ευνοϊκό κλίμα θα την βοηθούσε να θεραπευτεί. Ο αδελφός της, Λουδοβίκος του Νεμούρ, στάλθηκε αργότερα για να τη συνοδεύει με τις οδηγίες των γονιών της και έφτασε λίγο πριν από το θάνατό της στις 6 Ιανουαρίου του 1839. Η Μαρία θάφτηκε στις 27 Ιανουαρίου στο βασιλικό παρεκκλήσι στο Dreux.
Βασίλης Κούκουρας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Η καταγωγή του πατέρα του είναι από τα Βέρβενα Αρκαδίας και της μητέρας του από την Κέρκυρα.
Οι ρόλοι που τον έκαναν γνωστό στο τηλεοπτικό κοινό ήταν ο χαρακτήρας Μάνθος Φουστάνος, δημιούργημα του Χάρη Ρώμα στην θρυλική σειρά του ANT1 «Κωνσταντίνου και Ελένης», και ο χαρακτήρας Βασίλης Παπαδόπουλος, δημιούργημα του Σπύρου Μεταλληνού στη σειρά «Εμείς κι εμείς».
Τα τελευταία χρόνια, έχει σχέση με την επίσης ηθοποιό Βάνα Ραμπότα. Έχει επίσης έναν γιο, από τη σχέση του με την ηθοποιό Κατερίνα Σασλή που γεννήθηκε το 2000.
598 Οκταβία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Οκταβίας εκτιμάται σε 72,34 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,052. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Οκταβία γύρω από τον εαυτό της.
GDK

Η GDK (GIMP Drawing Kit) που σημαίνει γραφική εργαλειοθήκη του GIMP είναι μια βιβλιοθήκη  γραφικών υπολογιστή που ενεργεί ως «περιτύλιγμα» (αγγλ. wrapper)  γύρω από τις συναρτήσεις γραφικών και παραθύρων χαμηλότερου επιπέδου που παρέχονται από το γραφικό υποσύστημα του λειτουρικού. Αρχικά αναπτύχθηκε για το X Window System και η θέση της ήταν ανάμεσα στον εξυπηρετητή X και την βιβλιοθήκη GTK+, χειριζόμενη βασικές διαδικασίες απεικόνισης όπως τα βασικά γραφικά, τα γραφικά τύπου raster (αγγλ. bitmaps), οι δρομείς, οι γραμματοσειρές και η λειτουργικότητα μετακίνησης και εναπόθεσης (αγγλ. drag-and-drop).
Όπως και η GTK, η GDK διατίθεται με την άδεια  GNU Lesser General Public License.
Η GDK παίζει σημαντικό ρόλο στην μεταφερσιμότητα της GTK+. Με την Glib να παρέχει ήδη χαμηλού επιπέδου διαπλατφορμική λειτουργικότητα, αυτό που χρειάζεται ώστε να μπορεί να τρέχει η GTK+ και σε άλλες πλατφόρμες είναι να μεταφερθεί η GDK στη γραφική διεπαφή του λειτουργικού συστήματος κάθε μίας από αυτές τις πλατφόρμες. Συνεπώς η μεταφορά της GDK στην Win32 και Quartz επιτρέπει σε εφαρμογές που βασίζονται στην βιβλιοθήκη GTK+ να τρέχουν στα λειτουργικά Windows και Mac OS X αντίστοιχα.
Από την έκδοση GTK+ 2.8 κι έπειτα η GDK υποστηρίζει και την βιβλιοθήκη  Cairo.
Whiplash (χαρακτήρας)

Whiplash (μτφρ. Αυχενικός) είναι το όνομα αρκετών φανταστικών χαρακτήρων των κόμικ που δημοσιεύτηκαν από την Marvel Comics. Κάθε Whiplash είναι υπερκακός στο Σύμπαν της Marvel Comics, με πρώτη και τελευταία εμφάνιση ως εχθροί του Iron Man. Ο πιο γνωστός Whiplash είναι ο Anton Vanko.
Ο Μίκι Ρούρκ υποδύθηκε τον Whiplash στην ταινία Iron Man 2.

Δυνάμεις και ιδιότητες

Ο Whiplash κατέχει μια στολή από πανοπλία εξοπλισμένη με δύο ενεργειακά μαστίγια που είναι φτιαγμένα στους καρπούς. Τα μαστίγια φαίνονται να είναι αρκετά δυνατά ώστε να καταστρέψουν μια μεταλλική σκάλα, όπως επίσης και να εκτρέψει καταιγισμό πυρών. Επίσης κατέχει μια βαθιά γνώση της ρομποτικής και ήταν ικανός να φτιάξει την στολή του από ένα κατεστραμμένο κομμάτι από την τεχνολογία του Σταρκ.
Akropolis express

Ιστορία

Το "Ακρόπολις Εξπρές" ιδρύθηκε το 1967 ως συμπλήρωμα στην ήδη υπάρχουσα από το 1963 διαδρομή από / προς Ντόρτμουντ, με την εισαγωγή νέων αμαξοστοιχιών.
Στο τραίνο οι επιβάτες κάθονταν σε βαγόνια με καθίσματα, ενώ για τον ύπνο υπήρχαν και οι κουκέτες πρώτης θέσης. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970 οι κλινάμαξες και τα κλινοθέσια οχήματα αναλήφθηκαν από την JŽ. Τα βαγόνια με καθίσματα καλύφθηκαν ως επί το πλείστον από την DB και την JŽ στη δεκαετία του 1970, με μόνο τα βαγόνια της DB να περνούν στην Ελλάδα. Στη δεκαετία του 1980 , ο ΟΣΕ ανέλαβε ένα μέρος των βαγονιών. Το Akropolis Express ήταν, μετά το Hellas-Express και το Istanbul-Express, η σιδηροδρομική σύνδεση με την μακρύτερη διαδρομή στη Δυτική Γερμανία.
Με την έναρξη των Γιουγκοσλαβικών πολέμων το 1991, η σιδηροδρομική σύνδεση ακυρώθηκε.

Διάδοχος

Για τους ταξιδιώτες από τη Γερμανία και την Αυστρία από το 1993 και έπειτα δεν είναι πλέον δυνατή η άμεση σύνδεση με την Ελλάδα. Κάποιος ταξιδιώτης θα έπρεπε να αλλάξει τρένο τουλάχιστον μία φορά. Από τον Φεβρουάριο του 2011, η διασυνοριακή σιδηροδρομική μεταφορά επιβατών προς και από την Ελλάδα μπήκε στο πλαίσιο ενός προγράμματος συνολικής αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, από τον Μάιο του 2014 καταγράφονται πάλι διεθνείς διαδρομές στις διαδρομές του τρένου προς τη Σόφια, τα Σκόπια και το Βελιγράδι.
Αερόστεον

Περιγραφή

Το αερόστεον είχε 9 μέτρα μήκος, βάρος δύο τόνους και ήταν δίποδος σαρκοφάγος δεινόσαυρος. Τα υπολείμματα από τα οποία ταυτοποιήθηκε περιλαμβάνουν ένα δόντι, κάποια κρανιακά οστά, μερικούς ή ολόκληρους σπονδύλους από τον αυχένα, την πλάτη, και το ιερό οστό, μερικά αυχενικά και ραχιαία πλευρά, δερματικά (ασύνδετα με τον σκελετό) οστά στην κοιλιακή χώρα, διχαλωτές συγχωνεύσεις κλειδών (γιάντες), αριστερό ωμοπλατιαίο σύμπλεγμα, αριστερό λαγόνι και αριστερό και δεξί ηβικό οστό. Κάποια από τα οστά δεν ήταν πλήρως ενωμένα, ένδειξη πως δεν είχε πλήρως ενηλικιωθεί.

Φυσιολογία

Στο αναπνευστικό του σύστημα πιθανολογείται η συμμετοχή ενός σάκου με αέρα ο οποίος επιτρέπει την αναπνοή ελλείψει διαφράγματος, βοηθώντας την κίνηση των πνευμόνων, όπως δηλαδή στα πτηνά. Ορισμένοι πιστεύουν ότι το συγκεκριμένο σύστημα μπορεί να είχε αρχικά αναπτυχθεί για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και έπειτα να απέκτησε ρόλο στο αναπνευστικό σύστημα.

Ταξινόμηση

Το αερόστεον δεν φάνηκε αρχικά να ανήκει σε κάποια από τις τρεις κύριες ομάδες των μεγάλων θερόποδων που είναι γνωστό ότι ζούσαν στις νότιες ηπείρους κατά τη διάρκεια του σταδίου Santonian της Ύστερης Κρητιδικής Περιόδου. Αρχικά σχετίστηκε με τους Αλλόσαυρους και συγκεκριμένα με τα Μεγαράπτορα, και μετέπειτα ανάλυση το τοποθετεί με τους Τυραννόσαυρους.