google/wiki40b huggingface dataset:
Αντώνιος Τρυφίτσος

Βιογραφικά στοιχεία

Πιθανολογείται ότι γεννήθηκε στην Πλάτη Λασιθίου. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον τόπο και το χρόνο γέννησης του. Σε μικρή ηλικία ήταν βοσκός, αλλά έγινε μόνιμος κάτοικος στο χωριό Μπιτζαριανό Ηρακλείου και έμαθε την τέχνη του σιδηρουργού στο Καστέλλι Πεδιάδας, όπου και εργαζόταν όταν δεν ασχολιόταν με την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Σε μικρή ηλικία έζησε την Επανάσταση του 1841 των Χαιρέτη και Βασιλογεώργη, ο οποίος ήταν θείος του. Τον ακολούθησε στην Θεσσαλία στην εκεί επανάσταση του 1845, μετά την ατυχή εκείνη επιχείρηση στην Καλαμπάκα, μόλις και κατάφερε να διασωθεί και επέστρεψε στην Κρήτη για να λάβει μέρος στην εξέγερση του 1858.
Στη μεγάλη επανάσταση του 1866, αναδείχθηκε ως οπλαρχηγό της επαρχίας Πεδιάδας και έλαβε μέρος στις μάχες της ανατολικής Κρήτης μαζί με τον Κόρακα, τον Κοκκινίδη, τον Μαστραχά, τον Σφακιανάκη, τον Ρωμανό, τον Βλαχάκη, τον Τυλιανάκη και άλλους. Με την λήξη της επανάστασης είναι από τους λίγους που αρνούνται να παραδοθούν, και συνελήφθη ενώ κρυβόταν στα λασιθιώτικα βουνά και φυλακίστηκε τρία χρόνια. Μετά την Σύμβαση της Χαλέπας τοποθετείται στην Κρητική Χωροφυλακή της επαρχίας Πεδιάδος με τον βαθμό του λοχαγού.
Κατά την τελευταία φάση του Κρητικού ζητήματος, δηλαδή κατά την Κρητική Επανάσταση του 1897-1898, ο Τρυφίτσος είναι ο φυσικός ηγέτης της επαρχίας Πεδιάδος. Με κέντρο την Ιερά Μονή Αγκαράθου, οργανώνει και διευθύνει τον αγώνα, βοηθά την επαναστατική επιτροπή Αρχανών, δίνει κραταιά μάχη κατά των Τούρκων στην Ελιά Ηρακλείου στις 26 Απρίλιου 1897, και τέλος στις 25 Ιουνίου 1897 τραυματίζεται στην Επισκοπή Ηρακλείου και πεθαίνει στον δρόμο για την μονή Αγκάραθου. Η κηδεία του έγινε στο Καστέλλι, όπου βρίσκεται ο τάφος του στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου.
Ηλίας Λεφούσης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κερασιά Μαγνησίας και έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στον Βόλο.
Το έργο του Ασημίνα Λαΐου επανεκδόθηκε τρεις φορές και είχε λάβει το Β΄ Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία Μυθιστόρημα το 1985. Το έργο μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1989 από τον σκηνοθέτη Τάσο Ψαρά σε τηλεοπτική σειρά δεκατριών επεισοδίων με τον ομώνυμο τίτλο και με παραγωγή της ΕΡΤ. Το ίδιο χρόνο, το έργο μεταφράστηκε στα βουλγαρικά από την Αιμιλία Σκαρλάτοβα και στα αγγλικά τον Ελληνοαμερικανό Θωμά Κουφοδήμο (Thomas Kofodimos).
Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το 2008.

Ύφος, Θεματολογία

Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Η. Λεφούσης αφορούν κυρίως το εργατικό κίνημα του Βόλου, και την αγροτική ζωή της Θεσσαλίας κατά τον 20ό αιώνα. Η γωνία θέασης των γεγονότων πάντως είναι ιδιότυπη. Η θέαση γίνεται μέσα από τα μάτια των ηρώων και λιγότερο απ΄την πλευρά του συγγραφέα. Παράλληλα έχει συγγράψει πληθώρα διηγημάτων. Η γλώσσα είναι χαρακτηριστική, με αρκετούς ιδιωματισμούς, ακόμη και στο συντακτικό, και κοντές περιόδους (προτάσεις).

μουσείο Ηλία Λεφούση

Από το 2014 λειτουργεί μουσείο (σχετικά με το έργο του), στη γενέτειρά του. Με πρωτοβουλία του δήμου Ρήγα Φεραίου, ιδρύθηκε μουσείο προς τιμήν του Ηλία Λεφούση. Το μουσείο περιλαμβάνει το σύνολο του συγγραφικού έργου του συγγραφέα καθώς και προσωπικά του αντικείμενα. Το μουσείο εδρεύει στο πρώην δημοτικό σχολείο Κερασιάς, το οποίο δεν λειτουργεί από το 2010. Στα εγκαίνιά του παρευρέθη πλήθος κόσμου.
Συμεών, αρχιδούκας της Αυστρίας

Βιογραφία

O Συμεόν-Κάρολος-Ευγένιος-Ιωσήφ-Λεοπόλδος γεννήθηκε στην Κατάνα του Βελγικού Κονγκό και είναι ο δευτερότοκος γιος του Ροδόλφου τιτουλάριου αρχιδούκα της Αυστρίας και της Ξένιας, κόρης του Σεργέι κόμη του Τσερνισέβ-Μπεζομπρασόφ.
Έχει λάβει τη διάκριση του ιππότη του Τάγματο του Αγ. Ιανουαρίου.
Ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι

Ο όρος ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι (αγγλ. anatomically modern humans) στην παλαιοανθρωπολογία, αναφέρεται στα πρώιμα μέλη του Homo sapiens με εμφάνιση σύμφωνη με τον φαινότυπο των σύγχρονων ανθρώπων.
Οι ανατομικά σύγχρονοι άνθρωποι εξελίχτηκαν από τους αρχαϊκούς Homo sapiens κατά την Μέση Παλαιολιθική, περίπου 200.000 χρόνια πριν. Η εμφάνιση των ανατομικών σύγχρονων ανθρώπων αρχίζει με τους πρώτους Homo sapiens sapiens, δηλαδή το υποείδος του Homo sapiens που περιλαμβάνει όλους τους σύγχρονους ανθρώπους. Τα παλαιότερα απολιθώματα ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων είναι τα απολιθώματα Omo τα οποία έχουν ηλικία 195.000 χρόνων. Άλλα απολιθώματα περιλαμβάνουν τον Homo sapiens idaltu από το Χέρτο της Αιθιοπίας, τα οποία έχουν ηλικία 150.000 ετών, καθώς και τα απολιθώματα Skhul στο Ισραήλ τα οποία είναι ηλικίας 90.000 ετών.
Βρανδεμβούργο

Διακυβέρνηση

Στις εκλογές του 2014 οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) κέρδισαν 32% και θα παραμείνουν στην εξουσία σε συνεργασία με το αριστερό Die Linke, που πήρε 18,9%.
Πιέτρο Τζέρμι

Πρώτα χρόνια

Ο Τζέρμι γεννήθηκε στη Γένοβα της Λιγουρίας σε  μια οικογένεια  μεσαίας τάξης. Παρακολούθησε  σύντομα το ναυτικό σχολείο πριν αποφασίσει να ακολουθήσει μια καριέρα στον κινηματογράφο.

Καριέρα

Σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία στο Πειραματικό Κέντρο του Κινηματογράφου της Ρώμης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη σχολή, ο Τζέρμι εργαζόταν παραλλήλα ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη και, σε ορισμένες περιπτώσεις ως συγγραφέας. 
Ο Τζέρμι έκανε το σκηνοθετικό ντεμπούτο του το 1945 με την ταινία Ο Μάρτυρας. Όλες οι πρώτες ταινίες του, ήταν σε νεορεαλιστικό ύφος. που ασχολούνταν με κοινωνικά δράματα και σύγχρονα ζητήματα που αφορούσαν τους παραδοσιακούς  ανθρώπους της Σικελίας.
Με τα χρόνια, ο Τζέρμι απομακρύνθηκε  από το κοινωνικό δράμα προς τις σατιρικές κωμωδίες, αλλά  διατήρησε το αγαπημένο του στοιχείο του λαού της Σικελίας.
Ο Τζέρμι έγραψε τα σενάρια για όλες τις ταινίες που σκηνοθέτησε και εμφανίστηκε ως  ηθοποιός σε μερικές από αυτές.
Στέφανος Σαχλίκης

Το έργο του

Το συγγραφικό του έργο μπορεί να διαιρεθεί σε δύο περιόδους. Η πρώτη είναι η περίοδος της φυλακής και περιλαμβάνει τα ποιήματα «Περί φίλων», «Περί φυλακής» και την ομάδα των ποιημάτων για τις «πολιτικές», δηλαδή τις πόρνες («Καταλόγιν της Πόθας», «Η Βουλή των πολιτικών», «Η γκιόστρα των πολιτικών»). Το ποίημα για τους φίλους είναι περισσότερο ηθικοδιδακτικό, ενώ αυτό για την φυλακή έχει περισσότερο σατιρικά στοιχεία. Χαρακτηρίζεται από ρεαλιστικές περιγραφές και διαλόγους και είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ενσωματώνει και ιταλικές φράσεις για να αναπαραστήσει την αυθεντική καθημερινή ομιλία. Και τα δύο ποιήματα είναι γραμμένα σε ανομοιοκατάληκτους πολιτικούς στίχους. Κύρια χαρακτηριστικά των ποιημάτων του Σαχλίκη θεωρούνται ο ρεαλισμός και η διδακτικοσατιρική διάθεση, η ειρωνική στάση απέναντι στον κλήρο, η χρήση της δημώδους γλώσσας και η μίμηση της λαϊκής παράδοσης. Με τις συγκεκριμένες ιδιομορφίες τους, τα κείμενα του κρητικού συγγραφέα προσεγγίζουν την ευρωπαϊκή προαναγεννησιακή λογοτεχνική παραγωγή. 
Τα ποιήματα για τις πόρνες είναι καυστική σάτιρα των διεφθαρμένων ηθών της κρητικής κοινωνίας, που φαίνεται ότι είχε γνωρίσει πολύ καλά και ο ίδιος, με κωμικό τόνο και τολμηρές εκφράσεις, αλλά και καθαρά εκδικητική πρόθεση απέναντι στην Κουταγιώταινα, τη γυναίκα που τον έστειλε φυλακή. Το «Καταλόγιν της Πόθας» περιέχει τους κομπασμούς μιας πόρνης, της Πόθας ή «Ποθοτσουτσουνιάς». Η «Βουλή των πολιτικών» εξιστορεί μια συνέλευση των πορνών με σκοπό τη δημιουργία συντεχνίας και η «Γκιόστρα», ποίημα ημιτελές, εξιστορεί μια κονταρομαχία. Τα ποιήματα περιέχουν αρκετές αναφορές σε γνωστά πρόσωπα της εποχής και σε αυτά εμφανίζεται η πρώτη χρήση ομοιοκαταληξίας στη νεοελληνική λογοτεχνία, με τους στίχους να ομοιοκαταληκτούν σε ομάδες των τεσσάρων ή και περισσοτέρων.  Συχνά ήταν και αθυρόστομος. 
Η δεύτερη περίοδος του έργου τοποθετείται στα μέσα της δεκαετίας του 1380. Περιλαμβάνει δύο έργα σε ομοιοκατάληκτα δίστιχα. Οι Συμβουλές στον Φραντζισκή είναι διδακτικό έργο που απευθύνεται στο γιο ενός φίλου, με συμβουλές να αποφεύγει τις νυχτερινές διασκεδάσεις, τα τυχερά παιχνίδια και τις ύποπτες γυναίκες. Η Αφήγησις παράξενος του ταπεινού Σαχλίκη είναι ποιητική αυτοβιογραφία που εξιστορεί τις πιο δυσάρεστες στιγμές της ζωής του, κατηγορώντας την Τύχη.
Μπόζιταρ Τζέλιτς

Βιογραφία

Ο Τζέλιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1965 και ήταν το μόνο παιδί στην οικογένεια. Οι γονείς του χώρισαν λίγο μετά τη γέννησή του και πήγαν να εργαστούν στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος παρέμεινε με τους γονείς της μητέρας του. Μετά το θάνατό τους το 1973, μετακόμισε στο Παρίσι για να ζήσει με τη μητέρα και τον πατριό του. Όταν η επιχείρησή της οικογένειας απέτυχε, η οικογένεια έπεσε σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση, και ο Μπόζινταρ αναγκάστηκε να εργαστεί. Εργάστηκε σε κουζίνα καταστήματος σε πλυντήριο πιάτων και πλένοντας παράθυρα.
Αποφοίτησε το 1987 από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού. Μεταπτυχιακές σπουδές έκανε στα οικονομικά στο Κολλέγιο Κοινωνικών Επιστημών το 1988, καθώς και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1991. 
Από το 1991 μέχρι το 1992 εργάστηκε ως σύμβουλος στην κυβέρνηση της Πολωνίας. Από το 1992 μέχρι το 1993 διετέλεσε σύμβουλος του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ρωσικής Ομοσπονδίας Γιεγκόρ Γκαϊντάρ. Από το 1993 έως το 2000 εργάστηκε στην εταιρεία συμβούλων "McKenzie & Co" στο Παρίσι και την Σίλικον Βάλεϊ. Από το 2000 ήταν σύμβουλος του Μίρολιουμπ Λάμπους.

Πολιτική

Υπηρέτησε ως Υπουργός εθνικής οικονομίας και οικονομικών στην κυβέρνηση Ζόραν Τζίντζιτς από τις 25 Ιανουαρίου 2001 έως το 2004. Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 απέτυχε να εκλεγεί, αλλά εκλέγει σε αυτές του 2007 και στην κυβέρνηση συνασπισμού διορίσθηκε Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπεύθυνος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επανεκλέγει στις εκλογές του 2008 και στην νέα Κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς ήταν υπουργός επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης και αναπληρωτής πρωθυπουργός στην θέση παρέμεινε έως το 2012. Επανεκλέγη βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2012.
Μοιρολόγια

Ιστορία

Τα μοιρολόγια έχουν πανάρχαιη καταγωγή και συνεχίζονται αδιακόπως από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή εποχή. 
Στην Αρχαία Ελλάδα κάνουν την εμφάνιση τους ήδη από την εποχή του Ομήρου. Στην Ιλιάδα υπάρχουν τρία μοιρολόγια στις ραψωδίες Ψ και Ω, όπου στο πρώτο ο Αχιλλέας θρηνεί τον Πάτροκλο, ενώ στο δεύτερο και στο τρίτο θρηνούν η Ανδρομάχη και η Εκάβη τον Έκτορα αντίστοιχα. Μάλιστα στο μοιρολόι στο νεκρό Έκτορα, οι γυναίκες που ακολουθούν τα θρηνητικά τραγούδια των αοιδών, αποτελούν έναν προπομπό των σημερινών Μοιρολογήστρων.    
Στα νεώτερα χρόνια τα μοιρολόγια βρίσκονται στο απόγειο της καλλιέργειας τους, αλλά και στη σημερινή τους μορφή, κυρίως κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όπου αποκτούν και χαρακτηριστικά κλέφτικων τραγουδιών. Έχουν υμνητικό και επαινετικό χαρακτήρα, εγκωμιάζοντας το νεκρό και εκφράζοντας το πόνο της απώλειας.

Μάνη

Τα μοιρολόγια καλλιεργήθηκαν ιδιαίτερα στη Μάνη. Σε εκείνη την περιοχή το μοιρολόι αποτελεί επάγγελμα, που το ασκούν γυναίκες, χωρίς αυτό να είναι απόλυτο. 
Τα μανιάτικα μοιρολόγια έχουν ένα ιδιαίτερο καταθλιπτικό χαρακτήρα και εκφράζουν περισσότερο τον πόνο για το χαμένο, παρά τη λυτρωτική κάθαρση του.
Φράνκο Λοβινιάνα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αόστα στις 22 Νοεμβρίου 1957. Σπούδασε στη θεολογική σχολή της Αόστας, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1981.
Από τον Οκτώβριο του 1995 είναι επισκοπικός βικάριος και πρωτοσύγγελος της εκκλησίας των αγίων Πέτρου και Ουρς της Αόστας και, από τις 29 Απριλίου 2003, ηγούμενος στην ίδια εκκλησία. Από το 2004 είναι γενικός βικάριος της επισκοπής της Αόστας.
Στις 9 Νοεμβρίου 2011, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ τον υπέδειξε ως νέο επίσκοπο της Αόστας. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 18 Δεκεμβρίου 2011 από τον αρχιεπίσκοπο του Τορίνου Τσέζαρε Νοζίλια (Cesare Nosiglia).
Μπιλιάρδο

Ο όρος μπιλιάρδο χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά παιχνιδιών ικανότητας στα οποία χρησιμοποιείται ένα ραβδί (στέκα), το οποίο χρησιμοποιείται για να χτυπήσει μπάλες μπιλιάρδου με αποτέλεσμα να κινηθούν πάνω σε ένα τραπέζι καλυμμένο με ύφασμα (συνήθως τσόχα) και ελαστικά τοιχώματα, γνωστά ως σπόντες.
Αναγνωρίζονται δύο διαφορετικοί τύποι μπιλιάρδου, το αμερικάνικο και το γαλλικό. Το αμερικάνικο υποδιαιρείται στα εξής στυλ: 9μπαλο, 8μπαλο, straight (14/1), snooker, αγωνιστικό - 5 κορύνες. Το γαλλικό υποδιαιρείται σε ελεύθερο, κάδρο (71 και 47 προς 2 και 47 προς 1), σπόντα, τρίσποντες.
Το μπιλιάρδο με τη μορφή επιτραπέζιου αθλήματος εμφανίστηκε τον 15ο αιώνα και η δημοφιλία του άρχισε να εξαπλώνεται τον 16ο αιώνα, με τους πρώτους κανόνες να γράφονται το 1770. Το 1996 η παγκόσμια συνομοσπονδία μπιλιάρδου αναγνωρίστηκε από την διεθνή Ολυμπιακή επιτροπή.
Λιβάδια Τήλου

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Τα Λιβάδια αποτελούν το λιμάνι του νησιού και είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του. Προς τα βόρεια φαίνονται τα βουνά της Τουρκίας και προς τα βορειοδυτικά η Σύμη. Στο βουνό, πάνω από το χωριό, δεσπόζει το Κάστρο της Αγιοσυκιάς, χτισμένο τον 14ο αιώνα. Δίπλα στο λιμάνι βρίσκεται η παραλία Λιβάδια που ξεκινάει με χαλίκια και βαθμιαία καταλήγει σε άμμο και με αρμιρίκια κατά μήκος της. Αξιοπρόσεκτο είναι το κτίριο του αστυνομικού τμήματος με αρχιτεκτονική της ιταλοκρατίας της Δωδεκανήσου (1912 - 1948).

Διοικητικά

Διοικητικά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη νησίδα Αντίτηλο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Λιβαδίων που υπάγεται στο δήμο Τήλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 484 κατοίκους.
Χατζής

Ισλάμ

Ως τίτλος απονέμεται στους, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα, προσκυνητές που πραγματοποιούν το Xατζ, το ιερό προσκύνημα δηλαδή στην ιερή πόλη του Ισλάμ τη Μέκκα (το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο τον δωδέκατο ισλαμικό μήνα, Ντουλ - Χιτζά) και το οποίο αποτελεί τον πέμπτο από τους πέντε στύλους του Ισλάμ. Όλοι οι υγιείς άντρες και γυναίκες, που έχουν την οικονομική δυνατότητα, πρέπει να κάνουν το χατζ τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους. Ο τίτλος για τους άντρες που πραγματοποιούν το τελετουργικό προσκύνημα είναι Χατζή και για τις γυναίκες Χατζά.

Χριστιανισμός

Ως προσωνύμιο τίθεται (κατ΄ έθιμο) προ του ονόματος του κάθε Ορθόδοξου Χριστιανού (στο θρήσκευμα) που επισκέπτεται τους Αγίους Τόπους και που βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό. Η αποδοχή του προσωνυμίου "Χατζής" δεν είναι υποχρεωτική. Αποτελεί όμως νόμιμο λόγο (εθιμικού δικαίου) αλλαγής του επιθέτου των απογόνων του προσκυνητή. Έχουν δε σημειωθεί πολλές τέτοιες αντικαταστάσεις επιθέτων. Π.χ. ένας χριστιανός που ονομάζεται Ανδρέας επισκέπτεται τους Αγίους Τόπους και όταν επιστρέφει προσφωνείται Χατζηανδρέας. Τα παιδιά του, που ενδεχομένως έφεραν το επίθετο Ανδρέου, μπορούν να το αντικαταστήσουν με το Χατζηανδρέου.
Ανεξάρτητα από την επιστολογραφία σε εμπορικές κυρίως επιγραφές (ταμπέλες) προς περιορισμό του ονόματος αντί Χατζής τίθεται το ενδεικτικό Χ" προ του επιθέτου. Σήμερα το έθιμο αυτό τείνει να σβήσει.
Δημήτριος Στάγκας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημήτριος Στάγκας γεννήθηκε το 1864 στην Κλεισούρα Καστοριάς. Συγκρότησε ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα προασπίζοντας τη γενέτειρά του, Κλεισούρα, από τις Βουλγαρικές επιδρομές, αλλά και τα αντίποινα των Οθωμανικών αρχών. Έδρασε στις περιοχές Καστοριάς, Βέρνου και Εορδαίας. Συνεργάστηκε σε διάφορες επιχειρήσεις με τον Ιωάννη Καραβίτη. Αποτέλεσε μέλος της Επιτροπής Αγώνος Κλεισούρας και αρχηγός της πολιτοφυλακής Λεχόβου. Συμμετείχε σε διάφορες επιχειρήσεις στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο ως εθελοντής.
Σκρουτζ (ταινία, 1951)

Πλοκή

Ο μίζερος τσιγκούνης Εμπενίζερ Σκρουτζ, που λέει πως τα Χριστούγεννα είναι απάτη, επισκέπτεται από το φάντασμα του παλιού του συνεταίρου του, που τον προειδοποιεί πως έχει μια τελευταία ευκαιρία να αλλάξει. Θα τον επισκεφτούν τρία πνεύματα την παραμονή Χριστουγέννων που θα του δείξουν τα λάθη του και τους ανθρώπους που έχουν τα Χριστούγεννα στην καρδιά τους 365 μέρες το χρόνο.
Μητροπολίτης Λαρίσης Αρσένιος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1869 στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης. Στη συνέχεια σπούδασε στην Εμπορική σχολή (1882-1887) και την Θεολογική Σχολή της Χάλκης (1887-1894). Διετέλεσε ιεροκήρυκας στον Γαλατά, και γραμματέας του μητροπολίτη Χαλκηδόνας κατά το 1896. Έπειτα κατείχε θέσεις αρχιδιακόνου, πρωτοσύγκελου και επόπτη στις σχολές της Μητρόπολης Εφέσου (1897-1901), ενώ εξελέγη επίσκοπος Ειρηνουπόλεως (1901-1910) και μητροπολίτης Στρωμνίτσης και Τιβεριουπόλεως (1910).
Το 1913 οι Βούλγαροι τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν, ενώ παράλληλα εγκατέλειψε την Στρώμνιτσα μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες της περιοχής. Διέφυγε στην Λάρισα, όπου έπειτα από έγκριση του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ (Ιούλιος 1914) τοποθετήθηκε στην θέση του μητροπολίτη Λαρίσης και Πλαταμώνος. Πρώτο του μέλημα ήταν η αποκατάσταση των προσφύγων που κατέφυγαν στην πόλη μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1916 ήταν μέλος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ το 1917 κατηγορήθηκε μαζί με άλλους ιεράρχες έπραττε κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Έτσι λοιπόν το Ανώτατο Ειδικό Εκκλησιαστικό Δικαστήριο αποφάσισε την καθαίρεση του, και την εξορία του στη μονή Χοζοβιώτισας στην Αμοργό. Φυλακίστηκε στην Αθήνα το 1919, ενώ αργότερα εξορίστηκε στον Άγιο Διονύσιο της Ζακύνθου, και την μονή Στροφάδων το 1920. Στις 16 Νοεμβρίου 1920 ακυρώθηκε η καθαίρεση του μέσω Βασιλικού Διατάγματος, αλλά και πάλι το 1922 η Επαναστατική Επιτροπή ακύρωσε το διάταγμα αυτό. Εν τέλει το 1923 επανήλθε στην θέση του στην μητρόπολη Λάρισας.
Προσέφερε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο έργο στην τοπική κοινωνία της πόλης, περιθάλποντας τους πρόσφυγες και παρέχοντας συσσίτια και χρηματική ενίσχυση. Ακόμη, στήριξε τους φοιτητές που σπουδάζαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι οποίοι αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Για όλα αυτά είχε την υποστήριξη των δημάρχων της Λάρισας.
Κατά την διάρκεια του βίου του τιμήθηκε με τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος, και το παράσημο πρώτης τάξεως Μετζητιέ. Οδός στην Λάρισα έχει πάρει το όνομά του.
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 26 Δεκεμβρίου 1934. Η κηδεία του έγινε με δαπάνη του δήμου μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου προς αναγνώριση του έργου του, ενώ η σωρός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο ναό του Αγίου Αχιλλίου της Λάρισας.
2714 Μάττι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μάττι είναι άγνωστα. Ο Μάττι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 11 ώρες περίπου.
Αννίτα Δημητρίου

Βιογραφικά στοιχεία

Η Αννίτα Δημητρίου γεννήθηκε στους Τρούλλους στις 18 Οκτωβρίου 1985. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις στις διεθνείς σχέσεις και ευρωπαϊκές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.
Πριν την εκλογή της ως βουλευτής, παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Capital TV τα Σαββατοκυρίακα και εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο UCLan Cyprus ως Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων, ενώ συμμετείχε εθελοντικά σε διάφορα οργανωμένα σύνολα.
Είναι νυμφευμένη με τον Ανδρέα Κυπριανού.

Πολιτική διαδρομή

Στις Κοινοτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε κοινοτική σύμβουλος στους Τρούλλους με τον ΔΗΣΥ. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχτηκε στη θέση αυτή. Διετέλεσε γραμματέας της τοπικής επιτροπής ΔΗΣΥ Τρούλλων την περίοδο 2013-2015. Ακόμη, διετέλεσε οικονομική διαχειρίστρια του ΔΗΣΥ Λάρνακας την περίοδο 2014-2016.
Στις 5 Απριλίου 2016, στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΗΣΥ για επιλογή των υποψηφίων που θα απάρτιζαν το ψηφοδέλτιο του κόμματος για τις Βουλευτικές Εκλογές του 2016, η Αννίτα Δημητρίου επιλέχθηκε ως υποψήφια του κόμματος (με βάση των καταστατικών προνοιών του κόμματος πρέπει να περιλαμβάνονται γυναίκες στο ψηφοδέλτιο και ήταν η μόνη γυναίκα που διεκδίκησε υποψηφιότητα). Ωστόσο, στη συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ που ακολούθησε, μετά από πιέσεις που δέχθηκε από την ηγεσία του κόμματος αναγκάστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά της. Αυτή η εξέλιξη προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις εντός και εκτός ΔΗΣΥ, με τον Πρόεδρο του κόμματος, Αβέρωφ Νεοφύτου, τελικά να αναιρεί την απόφαση του και να της δίνει το δικαίωμα να κατέλθει ως υποψήφια. Στις εκλογές πέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ.
Ως βουλευτής, είναι γραμματέας της Βουλής και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος.
Μανουήλ Ολόβολος

Ιστορικό

Αρχικά ο Ολοβόλος διορίστηκε σε νεαρή ηλικία στην υπηρεσία του Μιχαήλ Παλαιολόγου ως γραμματικός, και συνέθεσε διάφορα κείμενα για τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ και τις περιγραφές των διπλωματικών διαδικασιών με τη Δημοκρατία της Γένοβας, τα οποία σήμερα αποτελούν σημαντικές πρωτογενείς πηγές. Το 1261 ωστόσο, ο Μιχαήλ διέταξε την τύφλωση και φυλάκιση του νομίμου διαδόχου της αυτοκρατορίας, του 11χρονου Ιωάννη Δ΄ Λάσκαρη του οποίου ήταν ο κηδεμόνας, εξασφαλίζοντας τον θρόνο οριστικά για τον εαυτό του. Κατά τις ιστορικές μαρτυρίες του Γεώργιου Παχυμέρη, ο Oλόβολος διαμαρτυρήθηκε δημοσίως για το συμβάν αυτό, με συνέπεια ο Μιχαήλ Παλαιολόγος να τον τιμωρήσει με ακρωτηριασμό της μύτης και των χειλιών του. Μετά από αυτό το συμβάν, ο Oλόβολος αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή και έγινε μοναχός στο μοναστήρι του Προδρόμου στη Κωνσταντινούπολη, υιοθετώντας τη μοναστική ονομασία Μάξιμος.
Σημείωσε μεγάλη επιτυχία στις σπουδές του, και το 1265 με 1266, μέσω της παρέμβασης του Πατριάρχη Γερμανού Γ´ προς τον αυτοκράτορα, ο Oλόβολος απέκτησε μια θέση καθηγητή, πιθανώς στο ορφανοτροφείο της εκκλησίας του Αγίου Παύλου. Λόγω της έντονης αντίθεσης του στην ένωση των εκκλησιών όμως, υπέστη νέο δημόσιο εξευτελισμό περιφερόμενος δεμένος με σχοινί στο λαιμό του και καλυμμένος με εντόσθια ζώων και κόπρανα, και εξορίστηκε στο μοναστήρι του Μεγάλου Αγρού στη Προποντίδα το 1273, και δεν του επιτράπηκε να επιστρέψει στην πρωτεύουσα μέχρι το θάνατο του Μιχαήλ το 1282, όταν και ο γιος και διάδοχος του, ο Ανδρόνικος Β´ Παλαιολόγος, αποφάσισε κατά των σχεδίων περί ενώσεως. Έτσι ο Oλόβολος συμμετείχε στη Σύνοδο των Βλαχερνών το 1285, η οποία καταδίκασε επίσημα τις προσπάθειες ένωσης και καθαίρεσε τον πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο, ηγέτη των ενωτικών. Ο Ολόβολος απέκτησε την αυτοκρατορική εύνοια, και έως το 1299 είχε λάβει τον τίτλο του ρήτορα και τον ρόλο του πρωτοσύγγελου.
Σύμφωνα με ένα από τους μαθητές του, τον Γεώργιο Γαλησιώτη, συνέχισε τη διδασκαλία έως το θάνατο του, σε κάποιο χρονικό σημείο ανάμεσα στο 1310 και 1314. Επίσης μαθητές του, υπήρξαν οι Ιωάννης Πεδιάσιμος και Γρηγόριος Β´ Κύπριος.

Γνώσεις και συγγράμματα

Ο Ολόβολος αναφέρεται πως ήταν από τους λίγους βυζαντινούς οι οποίοι κατείχαν καλή γνώση της λατινικής γλώσσας -ίσως από τους πρώτους μαζί με τον Πλανούδη-, και πως είχε μεταφράσει αρκετά κείμενα από ελληνικά σε λατινικά -όπως αυτά για το Περί Φυτών του Αριστοτέλη- και αντίστροφα -όπως τα έργα του Βοήθιου-, καθώς και περιγράφεται ως ένας από τους κύριους συγγραφείς επί της γραμματικής των ελληνικών.
Από τα συγγράμματά του πλέον γνωστά είναι η συλλογή λόγων που εξέδωσε με τον τίτλο Orationes,το Versus Politici in Michaelem Palaeologum (Πολιτικοί λόγοι για τον Μιχαήλ Παλαιολόγο), και Ἑρμηνεῖαι, Scholia in Aram Dosiadae. . Του αποδίδεται επίσης ποιητικό έργοκαθώς και αναλυτικός σχολιασμός στο έργο του Οβίδιου.