google/wiki40b huggingface dataset:
Αρχαία ελληνική αστρονομία

Η ελληνική αστρονομία είναι η αστρονομία γραμμένη στην ελληνική γλώσσα στην κλασική αρχαιότητα. Η ελληνική αστρονομία περιλαμβάνει τις εποχές της αρχαίας ελληνικής, ελληνιστικής, ελληνορωμαϊκής και ύστερης αρχαιότητας. Γεωγραφικά δεν περιορίζεται στην Ελλάδα ή στους Έλληνες, καθώς η ελληνική γλώσσα έγινε η γλώσσα της γνώσης σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο μετά τις κατακτήσεις του Μέγα Αλεξάνδρου. Αυτή η φάση της ελληνικής αστρονομίας είναι επίσης γνωστή ως ελληνιστική αστρονομία, ενώ η προελληνιστική φάση είναι γνωστή ως αστρονομία κλασικής ελληνικής. Κατά τη διάρκεια των ελληνιστικών και ρωμαϊκών περιόδων, πολλοί από τους Έλληνες και τους μη Ελληνες αστρονόμους που ασχολούνταν με την ελληνική παράδοση, μελετούσαν στο Μουσείο και στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο.
Η ανάπτυξη της αστρονομίας από τους Έλληνες και Ελληνιστικούς αστρονόμους, θεωρείται από τους ιστορικούς ως μια σημαντική φάση στην ιστορία της αστρονομίας. Η ελληνική αστρονομία χαρακτηρίζεται από την αρχή από την αναζήτηση της ορθολογικής, φυσικής εξήγησης για τα ουράνια φαινόμενα. Οι περισσότεροι από τους αστερισμούς του βόρειου ημισφαιρίου προέρχονται από την ελληνική αστρονομία, όπως και τα ονόματα πολλών αστεριών, αστεροειδών και πλανητών. Ήταν επηρεασμένη από την αιγυπτιακή, και ειδικότερα από τη βαβυλωνιακή αστρονομία. Με τη σειρά της, επηρέασε την ινδική, την αραβο-ισλαμική και τη δυτικοευρωπαϊκή αστρονομία.
Απλή αρμονική ταλάντωση

Αρμονικά κύματα

Αρμονικά λέγονται τα κύματα στα οποία η πηγή διέγερσης προκαλεί απλή αρμονική ταλάντωση στο πρώτο σωματίδιο του ελαστικού μέσου διάδοσης του κύματος. Η εξίσωση ενός αρμονικού κύματος όταν αυτό απομακρύνεται από τη πηγή είναι  ενώ όταν πλησιάζει την πηγή είναι 
όπου ψ η κάθετη απομάκρυνση, Α το μέγιστο πλάτος ταλάντωσης, t ο χρόνος, Τ η περίοδος,  η οριζόντια απομάκρυνση και λ το μήκος κύματος.
Πομπέι (οικογένεια)

Η οικογένεια Πομπέι της Βερόνα άρχισε να αναδεικνύεται κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα. Γενάρχης της οικογένειας ήταν ο Πομπέο Πομπέι, ο οποίος έζησε στην Βερόνα κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Αντόνιο ντέλλα Σκάλα. Το 1410, η οικογένεια Πομπέι πέτυχε να καταστεί μέρος των ευγενών που αποτελούσαν το Συμβούλιο της Βερόνα. Ο ανιψιός του Πομπέο, Τζοβάννι, έλαβε από την Δημοκρατία της Βενετίας το 1474 το προνόμιο της απαλλαγής από την καταβολή φόρων, ενώ του αναγνωρίστηκαν οι κτήσεις του στο Ιλλάζι. Η οικογένεια Πομπέι είχε, ήδη, καταφέρει να διακριθεί στην διοίκηση της πόλης της Βερόνα, σε βαθμό τέτοιο ώστε, το 1438, ένα μέλος της ορίστηκε διοικητής της φρουράς της πόλης. Πολεμώντας για λογαριασμό των Ενετών, το 1509, ο Τζιρόλαμο Πομπέι πέτυχε να συλλάβει αιχμάλωτο τον Μαρκήσιο της Μάντοβα, Φραντσέσκο Β΄ Γκοντζάγκα, ο οποίος είχε προδώσει την Γαληνοτάτη Δημοκρατία, τασσόμενος με το μέρος της Ένωσης του Καμπραί, υπό την ηγεσία του Πάπα Ιούλιου Β΄. Γι'αυτήν του την πράξη, ο Τζιρόλαμο έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Ιλλάζι, το οποίο αποτελούσε για διάστημα αρκετών ετών φέουδο των Πομπέι. Μεταξύ των διάφορων διακρίσεων με τις οποίες τιμήθηκαν οι Πομπέι ήταν αυτή των επίσημων πολιτών του Μιλάνο, τίτλος ο οποίος τους παραχωρήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων.
Με την πτώση του Ναπολέοντα, ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας, Φραγκίσκος Α΄, παραχώρησε στους Πομπέι των τίτλο των Κόμητων της Αυτοκρατορίας. Η οικογένεια Πομπέι αφανίστηκε το 1851, διατηρώντας, ωστόσο, τους κλάδους της των Κομήτων Σαγκραμόζο Πέρεζ-Πομπέι και των Μαρκησίων Καρλόττι.

Αλεσσάντρο και Τζιρόλαμο

Μεταξύ των σημαντικότερων εκπροσώπων της οικογένειας ήταν ο Αλεσσάντρο (1705-1772). Ήταν υιός του Κόμη Αλεσσάντρο και της Κόμισσας της Βιτσέντσα, Τσετσίλια Πόρτο. Έπειτα από σπουδές στο Κολλέγιο των Ευγενών της Πάρμα, επέστρεψε στην Βερόνα, όπου και ξεκίνησε την ενασχόληση με την ζωγραφική υπό την καθοδήγηση του Αντόνιο Μπαλέστρα, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ενετικής ζωγραφικής του 17ου αιώνα. Έχοντας την στήριξη του Μαρκήσιου Σκιπιόνε Μαφφέι, ο Αλεσσάντρο Πομπέι ξεκίνησε μελέτη των έργων του Μικέλε Σαμμικέλι, η οποία δημοσιεύτηκε εντός του συγγραφικού έργου με τίτλο Li cinque ordini dell'architettura civile di Michel Sanmicheli, το οποίο εκδόθηκε το 1735. Αρχιτέκτονας ευγνωσμένης αξίας, ο οποίος συμμετείχε σε σειρά αρχιτεκτονικών σχεδιασμών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της ανακατασκευής της Βίλλα Τζουλιάρι στο Σέττιμο ντι Γκαλλέζε, του Παλάτσο Σπολβερίνι στην Βερόνα και του τελωνείου του Σαν Φέρμο. Το 1749, επίσης, ανέλαβε το σχέδιο της ανέγερσης του νέου Τεάτρο Φιλαρμόνικο, καθώς το τελευταίο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά.
Άλλος σημαντικός εκπρόσωπος της οικογένειας ήταν ο συγγραφέας Τζιρόλαμο Πομπέι.
Οσίν της Αρμενίας

Βιογραφία

Ήταν ο μικρότερος γιος του Λέων Γ΄ της Αρμενίας και της Κεράν της Αρμενίας, έγινε βασιλιάς μετά την δολοφονία του μεγαλύτερου αδελφού του Χετούμ Β΄ και του ανιψιού του Λέοντα Δ΄ (γιο του Χετούμ Β΄) από τον Μογγόλο στρατηγό Βιλαγρού. Ο Μογγόλος αρχηγός Ιλκάν τον υποστήριξε, διατάζοντας την εκτέλεση του Βιλαγρού. Τον διαδέχθηκε ο μικρός γιος του Λέων Ε΄. Πληροφορίες λένε, ότι πιθανώς δηλητηριάστηκε από τον ανιψιό του Οσίν του Κόρυκος.
Πυλωροί Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Οι Πυλωροί βρίσκονται προς τα βορειοανατολικά όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης, σε απόσταση 25,5 χλμ. ανατολικά. από τα Γρεβενά. Το χωριό είναι κτισμένο στις νότιες πλαγιές του όρους Κίσσαβος (με υψόμετρο 1904 μ.) που έχει πανοραμική θέα προς τη Πίνδο, τα Χάσια και το Σινιάτσικο (Ασκιό). Νότια του χωριού περνάει ο χείμαρρος Ποταμιά που καταλήγει δυτικά στον Αλιάκμονα. Η εκκλησία των Aγίων Aποστόλων, μαζί με αυτή του Aγίου Aθανασίου στο Δοτσικό έχει χαρακτηριστεί από το 1987 ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία γιατί αποτελούν αξιόλογα μνημεία εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής του 18ου αιώνα. Ως οικισμός αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοπρίβης (Κνίδης). Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πυλωρών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 69 κατοίκους.
Στήλη του Αριστίωνος

Περιγραφή

Η στήλη είναι εξαίρετο δείγμα γλυπτικής. Παριστάνει γενειοφόρο οπλίτη, τον πάνοπλο Αριστίωνα, εσφαλμένα ονομαζόμενο «Μαραθωνομάχο» από τη δεξιά του άποψη. Η στάση του είναι σοβαρή τη στιγμή που βηματίζει με πόδια στιβαρά, κολλημένα στο έδαφος, βλέμμα βλοσυρό, σβέρκο σφιχτό και μέτωπο κάθετο. Τον παρατεταμένο θώρακα προστατεύουν χιτώνας και πανοπλία, στα πόδια φοράει κνημίδες, κράνος στο κεφάλι, ενώ στο αριστερό του χέρι είναι οπλισμένος με δόρυ που στηρίζεται στο έδαφος. Το δεξί χέρι είναι σφιγμένο γροθιά και σφιχτά κολλημένο στο σώμα και τον μηρό. Άξια λόγου είναι η όλη επινόηση και εκτέλεση του έργου, με λεπτομερή παράσταση των σχηματισμών των μερών, ιδίως της κομμώσεως, της πολεμικής στολής και των πτυχώσεων των ενδυμάτων. Στην εποχή της η στήλη ήταν ακόμα πιο όμορφη και επιβλητική, αφού, όπως ακόμα αμυδρά διακρίνουμε, ήταν διακοσμημένη με έντονα χρώματα.
Φέρει δύο επιγραφές: «ΕΡΓΟΝ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΣ» στην κρηπίδα και «ΑΡΙΣΤΙΟΝΟΣ» στο βάθρο.

Ερμηνεία

Το ανάγλυφο αποτυπώνει πάνοπλο οπλίτη τη στιγμή της πορείας για την εμπόλεμη σύγκρουση, ενώ ο καλλιτέχνης, αφαιρώντας τον κουρνιαχτό και τη φρίκη του πολέμου, κατορθώνει να επιφέρει την αίσθηση αρμονίας και βαθιάς ψυχικής γαλήνης. Ήταν επιτύμβια στήλη στον τάφο ενός νέου Αθηναίου, του Αριστίωνα όπως μαθαίνουμε από την επιγραφή. Η εικόνα του πολεμιστή ίσως να έχει τα χαρακτηριστικά του νεαρού νεκρού. Ο τύπος του πολεμιστή αυτού ταιριάζει στην περιγραφή που μας δίνει ο Αριστοφάνης για εκείνους τους Αθηναίους που έτρεφαν αληθινά πατριωτικά αισθήματα.

Ιστορική τοποθέτηση και τεχνολογία

Αν και επί μέρους ελλείψεις δεν μένουν απαρατήρητες, η στήλη αυτή είναι αξιολογότατη για την τέχνη. Ως σύνολο διατηρεί το πλήρες θέλγητρο καλού αρχαϊκού αναγλύφου, αριστούργημα της σμίλης του γλύπτη Αριστοκλέους. Η στήλη ανήκει στην εποχή πριν από τους Περσικούς Πολέμους.
Ο θώρακας του πολεμιστή είναι σύνθετος, με λινό, δέρμα και ορείχαλκο, κάτι που του προσδίδει ευλυγισία και εμφανίζεται σε παραστάσεις του τέλους του 6ου αιώνα και του 5ου αιώνα π.Χ.
Φρίντριχ Zίλχερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1789 στο Σνάιτ του Ρέμσταλ (σήμερα του Βάινστατ). Πατέρας του ήταν ο δάσκαλος Καρλ Γιόχαν Ζίλχερ. Το 1803 πήγε στη Στουτγκάρδη και άρχισε να μαθητεύει στον δάσκαλο και οργανίστα Νίκολαους Φέρντιναντ Άουμπερλεν. Έμαθε μουσική και εκκλησιαστικό όργανο, και εργάστηκε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην αυλή του Άντολφ φον Μπερλίχιγκεν. Αργότερα αφοσιώθηκε στην σύνθεση μουσικών έργων και εργάστηκε ως μουσικός διευθυντής στο πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Εκεί απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 1860. Το πατρικό του σπίτι είναι σήμερα διατηρητέο ιστορικό κτήριο που έχει μετατραπεί σε μνημείο προς τιμή του και μουσείο για την ζωή και το έργο του.

Ενδεικτική εργογραφία

Ο Ζίλχερ συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων μουσικοσυνθετών φωνητικών έργων για χορωδία. Μελοποίησε και διασκεύασε πολλά ποιήματα για χορωδία, τα οποία συνεχίζουν να εκτελούνται μέχρι σήμερα. Μερικά από τα έργα του είναι και τα εξής:
Ευστάθιος Α΄ της Βουλώνης

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο τού Βαλδουίνου Β΄ κόμη της Βουλώνης και της Αδελίνας, κόρης τού Αρνούλφου κόμη της Ολλανδίας.
Το 1024 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Έγινε επίσης κόμης τού Λανς. Το 1028 επικύρωσε την ίδρυση Συλλόγου τού καθεδρικού στο κάστρο του στο Λανς και παρά το ότι οι απολογισμοί δείχνουν ότι το Λανς πέρασε περί το 1036 στον (4ο εξάδελφό του) Βαλδουίνο Ε΄ κόμη της Φλάνδρας, το κάστρο κατείχε ακόμη ο Ευστάθιος Α΄ και το κληροδότησε στον γιο του Λαμπέρ Β΄.
Κατά την ανηλικιότητα τού Βαλδουίνου Δ΄ κόμη της Φλάνδρας, ο πάππος τού Ευσταθίου Α΄, ο Αρνούλφος Γ΄ αποσπάστηκε από τη Φλάνδρα και λειτουργούσε ως ανεξάρτητος πρίγκιπας· το ίδιο έκανε ο πατέρας τού Ευστάθιου Α΄ και ο ίδιος ο Ευστάθιος Α΄. Όταν το 995 ο Βαλδουίνος Δ΄ ενηλικιώθηκε, επιχείρησε να ανακτήσει αρκετά από τα ανεξάρτητα κάστρα και να επεκτείνει τα όρια της Φλάνδρας. Αυτό προκάλεσε αξιοσημείωτη έχθρα μεταξύ τού Βαλδουίνου Δ΄ και τού πατέρα τού Ευστάθιου Α΄, όταν όμως το 1035 ο Βαλδουίνος Ε΄ έγινε κόμης της Φλάνδρας, αυτός και ο Ευστάθιος Α΄ συνεργάστηκαν σε αρκετές επιχειρήσεις, όπως σε μερικά καταστατικά και στον περιορισμό της δύναμης των καστελάνων-επιτρόπων αββαείων, περιλαμβανομένου τού αββαείου τού Σαιν-Μπερτίν στη Φλάνδρα.
Ο Ευστάθιος Α΄ συμμάχησε με τους βασιλείς της Αγγλίας: νύμφευσε τον γιο του Ευστάθιο Β΄ με τη Γκόντα των Ουέσσεξ,  αδελφή τού Εδουάρδου του Ομολογητή της Αγγλίας. Η Γκόντα ήταν κόρη τού Έθελρεν Β΄ τον Ανέτοιμου της Αγγλίας, του οποίου η σύζυγος Έμμα της Νορμανδίας ήταν αδελφή τού Ριχάρδου Β΄ δούκα της Νορμανδίας. Συμμάχησε και με τους δούκες τού Οίκου της Νορμανδίας. Υπό τον Ευστάθιο Α΄ οι κόμητες της Βουλώνης έγιναν εξέχοντες στη βόρειο Γαλλία· αυτός απεβίωσε το 1049.
Νικόλαος Δ΄ της Οπάβα

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πρέμυσλ Α΄ δούκα της Οπάβα και της πρώτης συζύγου του Άννας τού Λουτς.
Διαδέχθηκε το 1433 τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του. Τότε ο Νικόλαος Δ΄ αυτοαποκλήθηκε κύριος τού Ζλάτε Χόρυ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Βεντσέσλαος Β΄ έγινε κηδεμόνας των μικρότερων ετεροθαλών αδελφών του Γουλιέλμου, Ερνέστου (από τον 2ο γάμο τού πατέρα του) και Πρέμυσλ Β΄ (από τον 3ο γάμο). Αν και ο πατέρας τους είχε καθορήσει με τη διαθήκη του να κυβερνήσουν από κοινού, τα αδέλφια το 1435 διαίρεσαν το δουκάτο. Ο Βεντσέσλαος Β΄ έλαβε το Γκλουμπτσύτσε και το 1/3 της Οπάβα, ο Γουλιέλμος κα ο Ερνέστος από 1/3 της Οπάβα και ο Πρέμυσλ Β΄ ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία.
Το 1437 απεβίωσε ο Νικόλαος Δ΄ άγαμος και το Ζάτε Χόρυ μάλλον περιήλθε στον Βεντσέσλαο Β΄.
Κωτίλιο όρος

Το Κωτίλιο όρος είναι βουνό της Ηλείας, παρυφάδα του Λυκαίου. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα, οπότε ανήκε στην αρχαία Αρκαδία και από τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα που βρίσκεται κοντά στην κορυφή του.
Την εποχή που το επισκέφθηκε ο Παυσανίας αναφέρει το Κωτίλιο και το χωριό Βάσσες στους πρόποδες του όπου και ο ναός του Απόλλωνα. Από το Κωτίλιο, αναφέρει, όπως και σήμερα πήγαζε ο Λύμαξ από πηγή που λεγόταν Κωτιλία. Στην κορυφή του όρους υπήρχε και ναός της Αφροδίτης.
Η Γέννηση της Αφροδίτης (Μποτιτσέλι)

Θέμα

Σύμφωνα με τον αρχαίο ελληνικό μύθο, όταν ο Κρόνος πήρε τη βασιλεία από τον πατέρα του, τον Ουρανό, έκοψε τα γεννητικά του όργανα και τα πέταξε στη θάλασσα. Από τους αφρούς της θάλασσας, αναδύθηκε κοντά στην Κύπρο (σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση) η θεά Αφροδίτη. Στον πίνακα, η θεά Αφροδίτη αναδύεται από το νερό μέσα σε ένα όστρακο που φυσούν ο Ζέφυρος και η Αύρα προς την ακτή της Κύπρου ή των Κυθήρων. Στην ακτή την υποδέχεται μια από τις Ώρες, θεότητες των εποχών, που της προσφέρει έναν μανδύα. Σύμφωνα με ορισμένους ερμηνευτές, η γυμνή θεά είναι σύμβολο πνευματικής και όχι γήινης αγάπης. Η ανατομία της Αφροδίτης δεν αποτελούν εκφράσεις κλασικού ρεαλισμού, όπως στα έργα του Ραφαήλ ή του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Το σχέδιο είναι αρμονικό και ντελικάτο: οι γραμμές κομψές και δημιουργούν, με τα κύματα που σκάνε στην ακτή, τις πτυχώσεις των ρούχων, την αρμονική ροή των μαλλιών της θεάς, διακοσμητικά κυματοειδή παιχνιδίσματα. Τα χρώματα είναι φωτεινά, οι μορφές καθαρές και ραφιναρισμένες. Το γυμνό σώμα της Αφροδίτης είναι ύμνος στην κλασσική ομορφιά και στην αγνότητα της ψυχής, ενώ για τη στάση της ο Μποτιτσέλι ακολούθησε το πρότυπο της Αιδήμονος Αφροδίτης (Venus Pudica).
Το θέμα της Αφροδίτης είναι παγανιστικό, σε μια εποχή που τα περισσότερα έργα τέχνης απεικόνιζαν ρωμαιοκαθολικά θέματα. Αν και ορισμένα από τα έργα του φλωρεντίνου ζωγράφου καταστράφηκαν εξαιτίας των θεμάτων τους, η Αφροδίτη διασώθηκε χάρη στην επιρροή του Λαυρεντίου των Μεδίκων. Ο πίνακας έχει επηρεάσει κατά πολύ και τη σύγχρονη κουλτούρα με εμφανίσεις σε διάφορες ταινίες και βιβλία. Επιπροσθέτως το πρόσωπο της Αφροδίτης απεικονίζεται στο δεκάλεπτο των ιταλικών κερμάτων ευρώ.
Διάπλους Μεσσηνιακού Κόλπου

Ο Διάπλους του Μεσσηνιακού Κόλπου είναι ένας ετήσιος διεθνής κολυμβητικός μαραθώνιος απόστασης 30 χλμ, που διεξάγεται ανελλιπώς από το 1988 με συμμετοχή ανδρών και γυναικών. Ως το 2011 γινόταν μεταξύ Καλαμάτας – Κορώνης. Το 2012 έγινε μεταξύ Καλαμάτας - Στούπας Δυτικής Μάνης. Από το 2015 διεξάγεται στη διαδρομή Καλαμάτα-Βελίκα-Καλαμάτα, σε απόσταση 30 χλμ. Θεωρείται από τους δυσκολότερους κολυμβητικούς μαραθώνιους της Ευρώπης λόγω των θαλάσσιων ρευμάτων.

Διοργάνωση - Διαδρομή

Ο Διάπλους του Μεσσηνιακού είναι αγώνισμα μιας ημέρας και διεξάγεται συνήθως στα τέλη Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου (το 2014 διεξήχθη το μάρτιο). Διοργανώνεται από το Ναυτικό Όμιλο Καλαμάτας και τελεί υπό την αιγίδα των Δήμων Καλαμάτας, Κορώνης (εκτός από το 2012), Δυτικής Μάνης (μόνο το 2012) και της Νομαρχίας Μεσσηνίας.
Από το 1988 ως το 2003 διεξαγόταν με αφετηρία το λιμάνι της Κορώνης και τερματισμό στην Καλαμάτα. Από τη 16η διοργάνωση (2004) καθιερώθηκε η αντίστροφη διαδρομή. Το 2012 η διοργάνωση έγινε για μοναδική φορά στη διαδρομή Καλαμάτα - Στούπα Δυτικής Μάνης. Η εκκίνηση δίδεται στις 07:00 το πρωί στις εγκαταστάσεις του ΝΟΚ στην παραλία Καλαμάτας και ο τερματισμός γίνεται στο λιμάνι της Κορώνης έπειτα από επτά ως δώδεκα ώρες. Ανώτατο χρονικό όριο για τον τερματισμό είναι η δύση του ηλίου. Με τη δύση του ήλιου μόνον όσοι βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του ενός μιλίου από την Κορώνη επιτρέπεται να συνεχίσουν. Αλλιώς θεωρείται ότι εγκατέλειψαν. Από το 2015 διεξάγεται στη διαδρομή Καλαμάτα-Βελίκα-Καλαμάτα, σε απόσταση 30 χλμ.
Το ίδιο βράδυ απονέμονται τα έπαθλα στους νικητές και διπλώματα σε όλους τους τερματίσαντες. Η τελετή γίνεται στον εκάστοτε τόπο τερματισμού, στην Καλαμάτα (ως το 2003), στην Κορώνη (από το 2004) και στη Στούπα (μόνο το 2012). Επίσης, για τους έξι πρώτους προβλέπονται χρηματικά έπαθλα, τα οποία το 2009 κυμαίνονταν από 600 € για τον πρώτο ως 120 € για τον έκτο και το 2012 από 350 ως 80 €. Μπορούν να λάβουν μέρος άνδρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 17 ετών, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης και σε απεριόριστο αριθμό, αφού περάσουν από ιατρική εξέταση.
Τους αθλητές συνοδεύουν σκάφη με τους προπονητές τους, για παροχή τροφής και υγρών, για πρώτες βοήθειες και για περισυλλογή όσων δηλώσουν αδυναμία να τερματίσουν. Δεν επιτρέπεται οι κολυμβητές να αγγίξουν τη βάρκα ή οτιδήποτε άλλο βοήθημα που επιπλέει στο νερό. Λόγω της δυσκολίας του αγώνα δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός συμμετοχών. Συνήθως μετέχουν δέκα ως δώδεκα αθλητές και μία ή δύο αθλήτριες. Σχεδόν πάντα υπάρχει διεθνής συμμετοχή.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1982-83

Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1982-83 ήταν το εικοστό όγδοο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε το Αμβούργο για πρώτη φορά στην ιστορία του κερδίζοντας στον τελικό τη Γιουβέντους με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου, στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας και τον παρακολούθησαν 73.500 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Ούγος Α΄ του Ρετέλ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μανασσή Γ΄ κόμη του Ρετέλ και της Ζουντίτ/Ιουδήθ του Ρουσύ, κόρης του Γκίλμπερτ κόμη του Ρενς & Ρουσύ.
Το 1065 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρετέλ.
Απεβίωσε το 1118 σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ζερβαί ως κόμης του Ρετέλ, ενώ ο άλλος γιος του Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.
Ευρωομάδα

Η Ευρωομάδα (ευρύτερα γνωστή ως Eurogroup) είναι η ανεπίσημη σύσκεψη των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, δηλαδή των Υπουργών Οικονομικών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έχουν ως επίσημο νόμισμά τους το Ευρώ, του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Οικονομικά και το Ευρώ, αλλά και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Στη σύσκεψη προεδρεύει ο διορισμένος πρόεδρος της, ο οποίος και το εκπροσωπεί σε άλλα εκτελεστικά όργανα και προς το κοινό. Η Ευρωομάδα συνεδριάζει άτυπα μια φορά το μήνα, πριν την σύνοδο των υπουργών οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το ECOFIN). Το Eurogroup αναγνωρίστηκε ως όργανο με πρωτόκολλο της Συνθήκης της Λισσαβώνας.
New Maps of Hell

Τραγούδια

1. "52 Seconds" Γκούρεβιτζ 0:58
2. "Heroes & Martyrs" Γκούρεβιτζ 1:25
3. "Germs of Perfection" Γκράφφιν 1:27
4. "New Dark Ages" Γκούρεβιτζ 2:47
5. "Requiem for Dissent" Γκράφφιν 2:08
6. "Before You Die" Γκράφφιν 2:34
7. "Honest Goodbye" Γκούρεβιτζ 2:51
8. "Dearly Beloved" Γκούρεβιτζ 2:19
9. "Grains of Wrath" Γκράφφιν 3:00
10. "Murder" Γκούρεβιτζ 1:18
11. "Scrutiny" Γκράφφιν 2:36
12. "Prodigal Son" Γκούρεβιτζ 3:07
13. "The Grand Delusion" Γκράφφιν 2:10
14. "Lost Pilgrim" Γκράφφιν 2:28
15. "Submission Complete" Γκράφφιν 3:40
16. "Fields of Mars" Γκούρεβιτζ 3:39
Συνολική διάρκεια: 38:40
Japanese Version
17. "Sorrow" (Acoustic) Γκούρεβιτζ 3:18
18. "God Song" (Acoustic) Γκράφφιν 2:17
Συνολική διάρκεια: 44:14
2008 Deluxe Edition
17. "Silent Tack" Άγνωστος 0:04
18. "Won't Somebody" (Acoustic) Γκούρεβιτζ 3:08
19. "Adam's Atoms" (Acoustic) Γκράφφιν 2:37
20. "Sorrow" (Acoustic) Γκούρεβιτζ 3:12
21. "God Song" (Acoustic) Γκράφφιν 2:40
22. "Dearly Beloved" (Acoustic) Γκούρεβιτζ 2:37
23. "Chronophobia" (Acoustic) Γκράφφιν 1:55
24. "Skyscraper" (Acoustic) Γκούρεβιτζ 3:00
Συνολική διάρκεια: 60:19

Singles

"Honest Goodbye" Κυκλοφορία: 2007
"New Dark Ages" Κυκλοφορία: 2007
Bad Romance

Μουσικό Βίντεο

Η κύρια ιδέα του βίντεο είναι η απαγωγή της Gaga από μοντέλα που την εθίζουν και στη συνέχεια την πουλάνε στη Ρωσική μαφία για εκατομμύρια Ρούβλια. Όλη η ιστορία είναι γυρισμένη σε ένα εντελώς λευκό λουτρό. Το βίντεο ξεκινάει με την Gaga να κάθεται σε ένα θρόνο, περιτριγυρισμένη από ανθρώπους και φορώντας ένα ζευγάρι γυαλιά από ξυράφι και την περούκα που φοράει στο εξώφυλλο του άλμπουμ. Έχει το χέρι της σε ένα iPod ηχείο και αφού πατάει το κουμπί σταματάει η εισαγωγή και ξεκινάει το τραγούδι. Ξαφνικά μπαίνει φως στο δωμάτιο κι εκείνη θαμπώνεται. Στη συνέχεια το πλάνο μεταφέρεται στους φωτισμένους τοίχους και σε μια τζαμαρία που γράφει "Bath Haus of GaGa". Μέχρι να αρχίσει το πρώτο κουπλέ, μια ομάδα χορευτών βγαίνουν σαν τέρατα από μεγάλα άσπρα κουτιά που μοιάζουν με φέρετρα και γράφουν "Mons†er". Σε κάποια πλάνα εμφανίζεται και η ίδια να τραγουδάει με μαύρα ρούχα και γυαλιά σε έναν καθρέφτη, φορώντας μια κορώνα. Όταν αρχίσει το ρεφρέν βρίσκεται στο κέντρο του δωματίου και χορεύει, περιβαλλόμενη από συγχρονισμένους χορευτές. Στο μεταξύ τα πλάνα δείχνουν τη Gaga επίσης να βρίσκεται σε μια μπανιέρα και δύο γυναίκες να τις σκίζουν τα ρούχα, να την τραβάνε και να την αναγκάζουν να πιεί ένα ποτήρι βότκα. Σε άλλη εμφάνισή της, που πιθανώς συμβολίζει την συνείδησή της νιώθει φοβισμένη και δακρύζει.
Όταν αρχίσει το δεύτερο κουπλέ, η Gaga φοράει ένα φόρεμα με διαμάντια και εξαναγκάζεται να χορέψει για μια ομάδα Ρώσων που θέλουν να την αγοράσουν. Στη συνέχεια πλησιάζει τον κεντρικό και χορεύει για εκείνον, καθώς αυτός πίνει βότκα. Όταν αρχίσει το δεύτερο ρεφρέν, εκείνος πιέζει ένα κουμπί και μια σειρά από λάπτοπ δείχνουν ότι πουλήθηκε για 1.000.000$. Μετά το ρεφρέν, η Gaga βρίσκεται στο κέντρο ενός βάθρου, με μαύρα εσώρουχα και διαμάντια, ενώ γύρω της υπάρχουν άντρες από την προηγούμενη σκηνή.
Στη γέφυρα του τραγουδιού η Gaga βρίσκεται μόνη της σε σκοτεινό πλάνο και περπατάει σε ψηλά χρυσά παπούτσια, με ένα ολόχρυσο φόρεμα. Συγχρόνως τα πλάνα τη δείχνουν να περιστρέφεται, φορώντας ένα ασημί φόρεμα που θυμίζει τροχιά. Στο δεύτερο μέρος της γέφυρας, η Gaga πλησιάζει τον Ρώσω που την εξαγόρασε ενώ αυτός είναι καθισμένος σε ένα κρεβάτι. Αυτή φοράει μια γούνα από ψεύτικη λευκή αρκούδα και εσώρουχα, ενώ βγάζει τα γυαλιά της. Η συνείδησή της ξαναεμφανίζεται. Όταν αρχίζει το ρεφρέν, το κρεβάτι παίρνει φωτιά. Το πλάνο αλλάζει και η Gaga χορεύει μαζί με χορευτές ντυμένους στα κόκκινα. Στο τέλος χειροκροτούν ρυθμικά και τα φώτα σβήνουν, καθώς το τραγούδι τελειώνει. Στην έξοδο του τραγουδιού συνεχίζει η μουσική της εισαγωγής, ενώ η Gaga είναι ξαπλωμένη φορώντας σουτιέν που βγάζει σπίθες μαζί με έναν καμμένο σκελετό.
Λένα Μασσέρα

Βιογραφικό

Η Λένα Μασσέρα πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το Νοέμβριο του 1952, όταν επικράτησε σε ημερίδα στίβου κορασίδων στα 60μ με 8.8, ενώ πήδηξε 4,20 στο άλμα εις μήκος, αγώνισμα στο οποίο δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο. Δυο βδομάδες αργότερα σε άλλο αγώνα, βελτίωσε την επιδοσή της σε 8.7 και χαρακτηρίστηκε ως "μεγάλο ταλέντο του σπριντ που τρέχει με μεγάλη ευχέρεια και τέλειον στυλ". Το επόμενο έτος βελτίωσε την επίδοσή της σε 8.2 (ν.π.ρ.), τρέχοντας σχεδόν χωρίς αντίπαλο, ενώ στο μήκος έκανε 4,35. Επίσης, πήρε μέρος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα τριάθλου κορασίδων, όπου τερμάτισε 5η με 509 β. αλλά με τα σύνθετα δεν συνέχισε σε υψηλό επίπεδο.
Το 1953, σε ηλικία 14 ετών, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδος με τις ομάδες 4Χ50 (με νέο πανελλήνιο ρεκόρ) και 4Χ100 του Πανιωνίου. Στη συνέχεια, και ως το 1956 κατέκτησε πολλές νίκες στους δρόμους ταχύτητας και ημιαντοχής ως Μασσέρα ή Μασσέρα-Θεοδωράκη (μετά το γάμο της). Καλύτερη σεζόν της ήταν το 1954, χρονιά που κέρδισε τέσσερις πανελλήνιες νίκες (100, 200, σσκυταλοδρομίες), κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ των 200μ και των 4Χ100 με την ομάδα του Πανιωνίου, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τα 800, αγώνισμα στο οποίο αναδείχθηκε πανελληνιονίκης το 1956 και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ. Όμως, ενώ είχε πολλές δυνατότητες στη συνέχεια σταμάτησε τον αγωνιστικό στίβο για βιοποριστικούς λόγους, αφού είχε την ατυχία να χάσει τον πατέρα της. Συνολικά κετέκτησε οκτώ πανελλήνιους τίτλους.
Σύζυγό της πήρε τον μαραθωνοδρόμο Κώστα Θεοδωράκη, πρωταθλητή Ελλάδος στα 5.000 και 10.000μ και κάτοχο των πανελληνίων ρεκόρ.
Γεώργιος Δοϊτσίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Δοϊτσίνης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Ματσίκοβο (Εύζωνοι) περιφερειακής ενότητας Κιλκίς. Ήταν εγγονός του πρόκριτου του Ματσικόβου Γεώργιου (Γόσιου) Δοϊτσίνη, που είχε αποκρούσει επανειλημμένως τις Βουλγαρικές πιέσεις. Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες κατά την κορύφωση του ένοπλου αγώνα στη Μακεδονία, και ιδαίτερα στην περιοχή Βογδάντσας - Γευγελής. Συγκρότησε ένα από τα πρώτα Ελληνικά σώματα στην περιοχή, συνεργαζόμενος με το Ελληνικό Κέντρο Θεσσαλονίκης στις αρχές του φθινοπώρου του 1904. Το σώμα του αποτελούσαν Κρητικοί και Μακεδόνες οπλίτες. Συνεργάστηκε με τον Λ. Παπαμαλέκο, τον Εμ. Κατσίγαρη και τον Μιχαήλ Σιωνίδη. Μετά τη σύλληψη 7 Ελλήνων στη Βογδάντσα, από τις Οθωμανικές αρχές και τη διάλυση του σώματος Εμ. Κατσίγαρη, ο Γεώργιος Δοϊτσίνης αποτέλεσε μία από τις ισχυρότερες Ελληνικές ένοπλες παρουσίες στην Κεντρική Μακεδονία. Κατάφερε με το σώμα του να αναχαιτίσει τις Βουλγαρικές επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Αξιού (Αμφαξίτιδας), από τη Βαρδαρόφτσα (Αξιοχώρι) έως το Βαλάντοβο και από τη Γευγελή έως την οροσειρά της Κερκίνης.