google/wiki40b huggingface dataset:
Τοκατλίδης

Τοκατλίδης (με λατινικούς χαρακτήρες Tokatlidis) ή το θηλυκού γένους Τοκατλίδου (Tokatlidou), είναι Ελληνικό επώνυμο. Ετυμολογικά θεωρείται-πιστεύεται πως προέρχεται από τις λέξεις: Τοκάτ (Τοκάτη - Tokat) πόλη της Μικρά Ασίας (Τουρκία), το επίθεμα -λι που συνήθως - ενίοτε προδίδει περιοχή-καταγωγή και την κατάληξη -ίδης  (ήτοι, γιος του τάδε, εν προκειμένω γιος αυτού που κατάγεται από την Τοκάτη).
Αλονζανφάν

Πλοκή

Στις αρχές του 19ου αιώνα, την περίοδο της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων ο αριστοκρατικής καταγωγής και πρώην επαναστάτης, Φούλβιο Ιμπριάνι, επιστρέφει στο σπίτι του μετά από χρόνια αιχμαλωσίας. Δυσκολέυεται πολύ να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή και αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύντροφό του.
Οι παλιοί του σύντροφοι τον πείθουν να πάρει μέρος σε μια επαναστατική επιχείρηση, η οποία γίνεται αντιληπτή. Ωστόσο δεν καταφέρνουν να την αναχαιτίσουν και οι επαναστάτες μαζί με τον Φούλβιο συνεχίζουν την επιχείρησή τους.
Όταν φτάνουν, ο Φούλβιο καταδίδει τους συντρόφους του στον ιερέα της περιοχής, ο οποίος ειδοποιεί τις αρχές. Όμως, ο τελευταίος επιζών της επανάστασης, ο Αλονζανφάν, ξεγελά τον Φούλβιο και του λέει πως η επανάσταση πέτυχε. Τότε, βάζει ξανά τα κόκκινα ρούχα που φορούσε όταν ήταν με τους συντρόφους, με αποτέλεσμα οι στρατιώτες να τον δουν και να τον σκοτώσουν.
Μεζές

Οι μεζέδες (ελληνικά:έδεσμα) είναι τα μικρά πιάτα ή ορεκτικά που σερβίρονται για να συνοδέψουν τη κατανάλωση ποτού / αλκοόλ. Η λέξη προέρχεται από τα περσικά μαζέ (مزه), που σημαίνει "γεύση".
Οι μεζέδες είναι συνηθισμένοι, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, όπως η Τουρκία, η Συρία, ο Λίβανος και το Ιράν.
Στην Ελλάδα συνοδεύουν συνήθως το ούζο, το τσίπουρο, το κρασί, τη ρετσίνα αλλά και τη μπύρα. Χαρακτηριστικοί μεζέδες της ελληνικής κουζίνας είναι τα αλίπαστα, οι ελιές, διάφορες σαλάτες όπως το τζατζίκι, η τυροσαλάτα και η ταραμοσαλάτα, το χταπόδι, το σαγανάκι, ο παστουρμάς, τα φασόλια, οι σαρδέλλες κ.ά. Είναι συνήθως αλμυροί, για να ενθαρρύνεται η κατανάλωση περισσότερου ποτού.
Οι μεζέδες αναφέρονται και με ονόματα όπως μεζεδάκια, μεζεκλίκια, και κάποιες φορές μπινελίκια.
Μεζέδες σερβίρονται σε πολλά ελληνικά και μεσογειακά εστιατόρια, αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν και σε εστιατόρια που ονομάζονται γενικά μεζεδοπωλεία, αλλά και εξειδικευμένα μαγαζιά όπως ουζερί (για ούζο) και τσιπουράδικα (για τσίπουρο).
Το σερβίρισμα του μεζέ γίνεται συνήθως σε μικρό πιάτο, γιατί δεν είναι για "χόρταση", αλλά για συνοδεία του ποτού, ώστε να μην το πιεί κανείς "ξεροσφύρι". Η οδοντογλυφίδα είναι μια συνήθης επιλογή για να διευκολύνει το πιάσιμο του μεζέ, αν και τα μικρά πηρούνια είναι επίσης αποδεκτά. Το συνοδευτικό ψωμί είναι απαραίτητο.
Σε περίπτωση που πολλοί μεζέδες σερβίρονται σε ένα πιάτο, το πιάτο αυτό ονομάζεται «ποικιλία».
Αθλητικό πρωτάθλημα

Ένα αθλητικό πρωτάθλημα είναι ένα σύνολο ομάδων οι οποίες αγωνίζονται μεταξύ τους σε ένα συγκεκριμένο άθλημα. Στην απλούστερη περίπτωση, μπορεί να είναι ένα σύνολο ερασιτεχνών αθλητών που σχηματίζουν ομάδες μεταξύ τους και ανταγωνίζονται τα Σαββατοκύριακα, ενώ σε ποιο περίπλοκες περιπτώσεις, μπορεί να είναι μία διεθνής επαγγελματική διοργάνωση όπου διακινούνται μεγάλα χρηματικά ποσά και να περιλαμβάνει δεκάδες ομάδες και χιλιάδες παίκτες.
Λιάπηδες

Οι φερόμενοι με την ονομασία Λιάπηδες, ή Λιάπιδες ήταν κάτοικοι της άλλοτε Λιαπουριάς.
Οι Λιάπηδες άρχισαν να αναφέρονται με την ονομασία αυτή σε γραπτά κείμενα κατά τον 14ο με 15ο αιώνα. Κατά την περίοδο αυτή φέρονται κάποιες φατρίες αυτών να κατήλθαν στον κυρίως ελλαδικό χώρο "συν γυναιξί και τέκνοις και κτήνεσι", όχι όμως ως πολέμιοι αλλά φιλικά διακείμενοι όπου και εγκαταστάθηκαν στις περιοχές Αττικής, Βοιωτίας, Εύβοιας και στη Πελοπόννησο και από εκεί στις Σπέτσες και την Ύδρα.
Ερβέ Ρενάρ

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Παίκτης

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Ο Ερβέ Ρενάρ αγωνίστηκε στην ΑΣ Κάννες (1983-1990), στην Σταντ ντε Βαλωρί (1991-1997), και την ΣΚ Ντραγκινιάν (1997-1998). Έχοντας λίγες εμπειρίες από το υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρο, δεν μέτρησε στη διάρκεια της καριέρας του παρά μόνο μια επαγγελματική συμμετοχή σε αγώνα της Ντιβιζιόν 1, απέναντι στην Ματρά Ρασίνγκ στη διάρκεια της σεζόν 1988-1989, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ζαν Φερναντές.

Προπονητής

Προτού αναχωρήσει για την Αφρική είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία της ΑΣ Σερμπούρ (ομάδα της Νασιονάλ) από το 2005 ως το 2007.                   
Αφού, σε πρώτη φάση, διετέλεσε βοηθός προπονητή του Κλωντ Λε Ρουά στον πάγκο της Γκάνα, την οποία κατάφεραν να οδηγήσουν έως την κατάκτηση της τρίτης θέσης του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, ανακοινώθηκε στις 7 Μαΐου 2008 ως ο νέος ομοσπονδιακός τεχνικός της Ζάμπια. Πέτυχε, επίσης, την σημαντική επιτυχία να φτάσει ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2010, κάτι που είχε να συμβεί για διάστημα 14 ετών για την Ζάμπια. 
Τον Απρίλιο του 2010, αποφάσισε να παραιτηθεί από την τεχνική ηγεσία της Ζάμπια. Στις 8 Απριλίου 2010, ο Ερβέ Ρενάρ ανακοινώθηκε επισήμως ως ο νέος ομοσπονδιακός προπονητής της Αγκόλα για διάστημα δύο ετών. Όντας απλήρωτος και σε αδυναμία να λάβει άδεια εργασίας, αποφάσισε να παραιτηθεί τον Οκτώβριο, μόλις έξι μήνες μετά την πρόσληψή του.
Υπέγραψε στην ΟΣΜ Αλζέ τον Ιανουάριο του 2011 συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας 2,5 ετών. Μία ρήτρα που υπήρχε στο συμβόλαιό του του έδινε την δυνατότητα να αποχωρήσει από την θέση του εφόσον δεχόταν κρούση από άλλη Εθνική Ομάδα, επέστρεψε, εκ νέου, τον Νοέμβριο του 2011 στην θέση που κατείχε παλαιότερα ως ομοσπονδιακός τεχνικός της Ζάμπια. Ανέλαβε, λοιπόν, την τεχνική ηγεσία μιας ομάδας η οποία είχε μόλις πάρει την πρόκριση για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2012. Προς γενική έκπληξη κι έπειτα από σημαντική ομαδική δουλειά, η Ζάμπια νίκησε στον τελικό της διοργάνωσης απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού στη διαδικασία των πέναλτι με σκορ 8-7 (0-0 έπειτα από την κανονική διάρκεια του αγώνα). Έτσι, η Ζάμπια κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ανέλαβε επισήμως την τεχνική ηγεσία της ΦΚ Σοσό στις 7 Οκτωβρίου 2013, μετά την παραίτηση του Ερίκ Ελί από τον πάγκο της τελευταίας.
Μάχη της Κοχίμα

Η Μάχη της Κοχίμα ήταν το σημείο καμπής της Ιαπωνικής επίθεσης Ου Γκο στην Ινδία το 1944 κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη δόθηκε σε τρία στάδια, από τις 4 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 1944 γύρω από την πόλη της Κοχίμα στην Ναγκαλάντ στη βορειοανατολική Ινδία. Από τις 3 έως τις 16 Απριλίου, η Ιαπωνική πλευρά έκανε απόπειρα κατάληψης της κορυφογραμμής Κοχίμα. Από τα μέσα Απριλίου, οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες άρχισαν να ενισχύονται έναντι των Ιαπώνων. 
Από τις 18 Απριλίου έως τις 13 Μαΐου, οι Βρετανικές και Ινδικές ενισχύσεις αντεπιτέθηκαν για να διώξουν τους Ιάπωνες από τις θέσεις που κατέλαβαν. Οι Ιάπωνες εγκατέλειψαν την κορυφογραμμή σε αυτό το σημείο, αλλά συνέχισε να μπλοκάρει τον δρόμο Κοχίμα-Ιμφάλ. Από τις 16 Μαΐου έως τις 22 Ιουνίου, τα βρετανοϊνδικά στρατεύματα συνέχισαν την υποχώρηση των Ιαπώνων και ξανάνοιξαν τον δρόμο. Η μάχη έληξε στις 22 Ιουνίου, όταν οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες από την Κοχίμα και το Ιμφάλ συναντήθηκαν στο Ορόσημο 109, λήγοντας την πολιορκία της Ιμφάλ.
Η μάχη συχνά αναφέρεται ως "Στάλινγκραντ της Ανατολής". Το 2013, το Βρετανικό Εθνικό πολεμικό Μουσείο ψήφισε τη Μάχη του Ιμφάλ και Κοχίμα ως "Η Μεγαλύτερη Μάχη της Βρετανίας".
Μονή Παναγίας της Φανερωμένης

Ιστορία της Μονής

Η ακριβής χρονολογία ιδρύσεως της Μονής μας είναι άγνωστη. Η παράδοση θέλει την ίδρυσή της στα τέλη του 8ου αιώνα την ίδια εποχή που κατοικήθηκε για πρώτη φορά και το χωριό Αροανία, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται και η Μονή. 
Σύμφωνα με επιγραφή που βρισκόταν στο υπέρθυρο που παλαιού καθολικού της Μονής και που σήμερα δεν σώζεται, ο συγκεκριμένος ναός άρα και το μοναστήρι κτίστηκε το 1616 με συνδρομή των μοναχών Τιμόθεου (Ηγουμένου) και Θεωνά. Ωστόσο γνωρίζουμε από κώδικα της Μονής των Αγίων Θεοδώρων που παλαιότερα υπήρξε μετόχι της Φανερωμένης, ότι το 1612 - 1613 ένας ευσεβής κάτοικος του γειτονικού χωριού Καμενιάνοι, αγόρασε στην Κωνσταντινούπολη ένα Τετραευάγγελο και το δώρισε στη Μονή της Φανερωμένης. Το γεγονός αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το 1616 έγινε ανακαίνιση ή αγιογράφηση του υπάρχοντος ναού ή ότι κτίστηκε νέος ναός στη θέση του παλαιού.     
Η Μονή άκμασε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και κατάφερε να αποκτήσει μεγάλη ακίνητη περιουσία τόσο στα γύρω χωριά όσο και σε άλλες περιοχές όπως στην Ηλεία, στην Πάτρα, ακόμα  και στην Κωνσταντινούπολη όπου διέθετε καταστήματα. Μάλιστα ολόκληρο το γειτονικό χωριό Αλέσταινα υπήρξε μετόχι της Μονής και ιδρύθηκε από εποίκους που έφεραν οι πατέρες της Μονής από την Ήπειρο  προκειμένου να καλλιεργήσουν τα κτήματά της. Κατά την διάρκεια της επανάστασης χρησίμευσε ως κέντρο τροφοδοσίας και καταφύγιο για τους αγωνιστές που μάχονταν εναντίον των Τούρκων. Η Μονή υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τις επιδρομές του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο μεταξύ των ετών 1825 και 1827. Το 1834 λόγω του μικρού αριθμού των μοναχών της, με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα, η Μονή καταργήθηκε και η περιουσία της μοιράστηκε σε ακτήμονες αγρότες της γύρω περιοχής. Όσα κειμήλια της απέμειναν μεταφέρθηκαν στην  Μονή των Αγίων Θεοδώρων. Έκτοτε αποτέλεσε κατά διαστήματα καταφύγιο για διάφορους μοναχούς που την εγκατέλειψαν οριστικά στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σημερινή κατάσταση της Μονής

Σήμερα τα περισσότερα κτήρια που βρίσκονταν εντός του περιβόλου της Μονής έχουν καταρρεύσει. Το μόνο κτήριο που σώζεται σε σχετικά καλή κατάσταση είναι ένα πυργοειδές κτίσμα στην βορειοδυτική γωνία του μοναστηριού που χρησίμευε ως κατοικία μοναχών. Το παλιό τρίκλητο καθολικό της Μονής διαστάσεων 15 x 6,3 μέτρα κατέρρευσε το 1922. Στη θέση του κτίστηκε το 1928 ένας νέος μονόχωρος ναός διαστάσεων 12 x 6 μέτρα  με ένα απλό ξύλινο τέμπλο στο οποίο έχει τοποθετηθεί η νέα εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης που αγιογραφήθηκε το 1925 στο Μεσολόγγι.  
Η Μονή εορτάζει την Παρασκευή της Διακαινησίμου και στις 23 Αυγούστου.
Λάκης Χαλκιάς

Βιογραφία

Γιος του κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά και της Μαρίκας Χαλκιά, προέρχεται από γνωστότατη οικογένεια του χώρου. Ο ίδιος παίζει πέντε μουσικά όργανα (κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι), ενώ ασχολείται με το τραγούδι από την ηλικία των επτά ετών.
Ο Λάκης Χαλκιάς έχει συνεργασθεί κατά καιρούς με τα σπουδαιότερα ονόματα της μουσικής μας σκηνής, όπως τους τραγουδιστές Σωτηρία Μπέλλου, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Στέλιο Καζαντζίδη, Λουκιανό Κηλαηδόνη κ.ά. και τους δημιουργούς Γιάννη Παπαϊωάννου, Βασίλη Τσιτσάνη, Μάρκο Βαμβακάρη, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Μαρκόπουλο, Χρήστο Λεοντή, Χρήστο Νικολόπουλο κ.ά. Κορυφαία στιγμή της σταδιοδρομίας του, αποτέλεσε, η παρουσίαση του έργου του "2.500 Χρόνια Ελληνική Μουσική, από τον Ομηρο μέχρι σήμερα", η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ηρώδειο, στις 28 Μαΐου του 2002. 
Πολιτικά, ο Χαλκιάς πρόσκειται στο ΚΚΕ, με το οποίο υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στις εθνικές εκλογές του 2007.
Βετεράνοι

Ιστορικό

Η σύνθεση του εμβατηρίου χρονολογείταο στο 1889 όταν ο δημιουργός του, Καρλ Τάικε περιόδευε με την στρατιωτική βασιλική μουσική μπάντα 123 του Βασιλιά Κάρολου στην Ουλμ.
Γενικές εκλογές της Ανγκουίλας (2015)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ανγκουίλα στις 22 Απριλίου 2015. Νικητής αναδείχθηκε ο συνασπισμός του Ενωτικού Μετώπου της Ανγκουίλας, το οποίο κέρδισε 6 από τις συνολικά 7 έδρες που αναδείχθηκαν με εκλογές στην Συνέλευση. Το κυβερνών Ενωτικό Κίνημα της Ανγκουίλας δεν κέρδισε καμία έδρα.

Επακόλουθα

Έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών, ο Βίκτορ Μπανκς από το Ενωτικό Μέτωπο Ανγκουίλας ορκίστηκε ως ο νέος επικεφαλής υπουργός της Ανγκουίλας.
Ελένη Βάσσου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ήπειρο στις αρχές του 19ου αιώνα. Η οικογένειά της καταδιώχτηκε και κατέφυγε στην Κέα. Εκεί έμεινε η Ελένη μέχρι την ενηλικίωσή της. Εκεί γνώρισε τον στρατηγό Μαυροβουνιώτη Βάσο, ο οποίος γύρω στα τέλη της επανάστασης του 1821 πηγαίνοντας προς την Συρία για να κάνει και εκεί επανάσταση στάθμευσε στην Κέα και την ερωτεύτηκε. Αν και τα αισθήματα ήταν αμοιβαία, οι γονείς της αρνήθηκαν τον γάμο. Ο στρατηγός Βάσος τότε απήγαγε την Ελένη και την άφησε στην Άνδρο, όπου την έβαλε στον ιστορικό πύργο του Γιαννούλη και έστησε φρουρά για να την φυλάει. Στον πύργο αυτό έμεινε η Ελένη κλεισμένη σαν τις ηρωίδες των μεσαιωνικών θρύλων για πολλούς μήνες. Το 1826, στον γυρισμό του από την Βηρυτό, ο στρατηγός Βάσσος την πήρε μαζί του και την μετέφερε στον Πειραιά. Εκεί αρχίζει και η δράση της Ελένης. 
Στις μάχες που έδινε ο Βάσσος, η γυναίκα του ήταν νοσοκόμα και γραμματέας. Τον βοήθησε στην λύση της πολιορκίας της Καρύστου και κράταγε την αλληλογραφία του με τον Κιουταχή, ενώ ήταν η κυρίως σύμβουλός του σε όλες τις σημαντικές διαπραγματεύσεις.
Μετά την επανάσταση η Ελένη Βάσσου από την Σαλαμίνα όπου είχε εγκατασταθεί, αντιτίθενταν με πολύ ζήλο εναντίον του Καποδίστρια υποστηρίζοντας μια άλλη πολιτική με πρότυπο την Ρωσία. Το σπίτι της είχε γίνει κέντρο της αντιπολίτευσης. 
Επί Όθωνα η Ελένη Βάσσου και ο σύζυγός της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και έγινε μια από τις πιο ευγενείς και φιλόξενες κυρίες της εποχής της. Στους χειμερινούς χορούς που έδινε συνέρρεε όλη η αριστοκρατία. Διακρίθηκε για την ομορφιά της, αλλά και για την νοημοσύνη και το μεγαλείο του φρονήματός της. Τραγουδήθηκε από τους ποιητές της εποχής της.
Απεβίωσε στα βαθιά γεράματα αφήνοντας πολλούς απογόνους, από τους οποίους δύο γιοι έγιναν επίσης σημαντικοί ανώτεροι αξιωματικοί του Ελληνικού στρατού, συνεχίζοντας το έργο του πατέρα τους.
Διονύσιος Βούλτζος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Βούλτζου και καταγόταν από παλιά οικογένεια της Ζακύνθου Υπήρξε βουλευτής Ζακύνθου.
Σταδιοδρόμησε ως αντιστράτηγος του Πυροβολικού.
Εξελέγη βουλευτής το 1926 και επανεξελέγη το 1932 και το 1933 με το Λαϊκό Κόμμα. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής με το Λαϊκό Κόμμα το 1946 όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη θητεία του, καθώς πέθανε στις αρχές του 1947.
Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη έγινε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης, θέση στην οποία υπηρέτησε από τις 8 Μαΐου 1946 ως τις 2 Οκτωβρίου 1946.
Αντικαταστάτης του Βούλτζου εξελέγη ο Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2001-02

Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 το κύπελλο πρωταθλητριών κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης για ένατη φορά (και για τρίτη τα τελευταία πέντε χρόνια) κερδίζοντας στον τελικό την Μπάγερ Λεβερκούζεν με 2-1. Ο τελικός διεξήχθη στο στάδιο Χάμπντεν Παρκ της Γλασκώβης.
Λαμπάντι

Η Λαμπάνι ή Γκοάρ-μποάλι, που ονομάζεται επίσης Μπαντζάρι, είναι μια γλώσσα που ομιλείται από τους πρώην νομάδες Μπαντζάρα σε όλη την Ινδία και ανήκει στον Ινδοάρια ομάδα γλωσσών. Η γλώσσα δεν έχει δικό της αλφάβητο.
Η γλώσσα είναι γνωστή με διάφορα άλλα ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των Λαμάνι, Λαμάντι, Λαμπάνι, Λαμπάνι, Λαμπάρα, Λαβάνι, Λεμάντι, Λουμαντάλε, Λαμπάνι Μούκα και παραλλαγές όπως οι Μπαντζάρα, Μπαντζάρι, Μπανγκάλα, Μπαντζόρι, Μπαντζούρι, Μπριντζάρι και παραλλαγές Γκοχάρ-Χερκέρι, Γκούλα, Γκουρμάρτι, Γκορμάτι, Κόρα, Σινγκάλι, Σουγκάλι, Σουκάλι και Τάντα.
Οι περιφερειακές διαλέκτους χωρίζονται μεταξύ τους ως Μπαντζάρα της Μαχαράστρα (γράφεται στο Ντεβανάγκαρι), τη Καρνάτακα (γραμμένο στο αλφάβητο Κανάντα), το Ταμίλ Ναντού και Τελανγκάνα (γραμμένο στο αλφάβητο Τελούγκου). Οι ομιλητές είναι δίγλωσσοι είτε στα Τελούγκου, Κανάντα ή Μαράτι.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1999-00

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες

Το Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες (ισπανικά: Supercopa Libertadores, πορτογαλικά: Supercopa Libertadores), γνωστό επίσης και ως «Σουπερκόπα Ζοάο Χαβελάνζε» (Supercopa João Havelange), ήταν μια βραχύβια ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη από το 1988 ως το 1997. Σε αυτή συμμετείχαν μόνο οι κάτοχοι του Κόπα Λιμπερταδόρες καθώς και η Βάσκο Ντα Γκάμα, που είχε κατακτήσει το 1948 το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ν. Αμερικής, μια δοκιμαστική διοργάνωση χωρίς συνέχεια.
Κάθε Αύγουστο η κάτοχος του Σουπερκόπα αντιμετώπιζε σε διπλό τελικό τη νικήτρια του Λιμπερταδόρες για την κατάκτηση του Ρεκόπα Σουδαμερικάνα. Το 1998 το Σουπερκόπα αντικαταστάθηκε από το Κόπα Μερκοσούρ και το Κόπα Μερκονόρτε.

Τίτλοι ανά χώρα

Τους δέκα τίτλους μοιράστηκαν: έξι φορές ομάδες της Αργεντινής, 3 φορές από τη Βραζιλία και μία φορά ομάδα από την Παραγουάη.
Τρυφερές Σχέσεις

Πλοκή

Ο Μακ Σλετζ (Ρόμπερτ Ντυβάλ), άλλοτε διάσημος τραγουδιστής της κάντρι ξυπνάει μόνος, απένταρος και μεθυσμένος σε ένα πανδοχείο του Τέξας του οποίου ιδιοκτήτρια είναι η χήρα Ρόζα Λι (Τες Χάρπερ). Μην έχοντας που αλλού να πάει ο Σλετζ δέχεται να δουλέψει στο πανδοχείο και χάρη στην καλοσύνη και την πίστη της Ρόζα καταφέρνει να αποβάλει τις αυτοκαταστοφικές του συνήθειες. Έπειτα ο Σλετζ παντρεύεται τη Ρόζα και γίνεται πατριός του γιου της (Άλαν Χάμπαρντ). Κάποια στιγμή ο Σλετζ έχει ξανά την ευκαιρία να επιστρέψει στη δισκογραφία και αναλογίζεται να εγκαταλείψει τη Ρόζα και το γιο της, αλλά η συνάντησή του με την κόρη του, Σου Ανν (Έλεν Μπάρκιν) (την οποία είχε επίσης εγκαταλείψει στο παρελθόν) τον κάνει να αλλάξει τα σχέδιά του.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινια γυρίστηκε σε μια περίοδο που το Χόλυγουντ παρήγαγε φιλμ (από το Νάσβιλ (Nashville, 1976) του Ρόμπερτ Όλτμαν μέχρι και την Κόρη του Ανθρακωρύχου (The Coalminer's Daughter, 1980)) που πραγματεύονταν τις δυσκολίες και τα βιώματα των τραγουδιστών της σκηνής κάντρι. Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο δραματουργός Χόρτον Φουτ, ο οποίος είχε επίσης γράψει τα σενάρια των ταινιών Σκιές στη σιωπή (To Kill A Mockingbird, 1962) και Η Καταδίωξη (The Chase) το οποίο ήταν βασισμένο σε δικό του θεατρικό έργο. Το σενάριο απορρίφθηκε από από πολλούς χολιγουντιανούς σκηνοθέτες μέχρι τη στιγμή που δέχτηκε να αναλάβει το τιμόνι της σκηνοθεσίας ο Αυστραλός Μπρους Μπέρεσφορντ. Ο Ντυβάλ, που είχε συμμετάσχει και στις δυο αυτές ταινίες και γνωριζόταν καλά με το σεναριογράφο, ήθελε για πολλά χρόνια να ερμηνεύσει τραγουδιστή της κάντρι και φημολογείται ότι ο Φουτ έπλασε το χαρακτήρα του Μακ Σλετζ εμπνευσμένος από εκείνον του ηθοποιού. Ο ηθοποιός προκειμένου να προετοιμαστεί για το ρόλο οδήγησε με το αυτοκίνητό του για περισσότερα από 1.000 χιλιόμετρα στην αμερικανική ύπαιθρο προκειμένου να καταγράψει σε κασέτα τις προφορές του αμερικανικού νότου, συμμετείχε επίσης σε κάποιο γκρουπ της κάντρι μουσικής, με το οποίο τραγουδούσε μια φορά την εβδομάδα μέχρι και την ολοκλήρωση των γυρισμάτων. Ο Ντυβάλ και ο Μπέρεσφορντ είχαν συνεχείς καυγάδες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και ο σκηνοθέτης σκεφτόταν να εγκαταλείψει το εγχείρημα.
Η ταινία αρχικά δε θεωρήθηκε εμπορική επιτυχία, εφόσον δεν έλαβε ευρεία διανομή. Στο τέλος της χρονιάς όμως κατάφερε να κάνει εισπράξεις που ξεπερνούσαν τα 8 εκατομμύρια δολάρια και η εταιρία Universal πούλησε τα δικαιώματά της σε τηλεοπτικούς σταθμούς. Όταν η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για όσκαρ, έγιναν προσπάθειες για επαναπροβολή της, αλλά ήταν αργά εφόσον είχε ήδη προγραμματιστεί η τηλεοπτική της προβολή μια βδομάδα μετά τη νίκη του Ντυβάλ στα όσκαρ.
Η ταινία έλαβε κυρίως θετικές κριτικές και προβλήθηκε επίσης στο φεστιβάλ των Καννών κι ο σκηνοθέτης της Μπρους Μπέρεσφορντ προτάθηκε για το Χρυσό Φοίνικα. Η ταινία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την ταινία του 2009 Crazy Heart που χάρισε επίσης Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στον Τζεφ Μπρίτζες.
Ικάριο πέλαγος

Το Ικάριο πέλαγος, (Ικάριον Πέλαγος), καλούμενο και Ικάριος πόντος, είναι επιμέρους τμήμα, "ελάσσον", του Αιγαίου πελάγους που εκτείνεται ανατολικά των Κυκλάδων (Νάξου, Αμοργού κ.ά.) μέχρι των ακτών της Μικράς Ασίας. Βόρεια οριοθετείται από τις νήσους Ικαρία και Σάμο και νότια από τις νήσους Αστυπάλαια και Κω, όπου νοτιότερη επέκταση αυτού αποτελεί το Καρπάθιο πέλαγος.
Κατά την Ελληνική Μυθολογία στο πέλαγος αυτό έπεσε ο μυθικός Ίκαρος, γιος του Δαιδάλου και της Ναυκράτης, που επιχειρούσε πτήση με τεχνητές πτέρυγες δραπετεύοντας έτσι από την Κρήτη. Εξ αυτού δε και το όνομα του πελάγους.
Πρώτος που οριοθέτησε το Ικάριο πέλαγος ήταν ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβων.
Το Ικάριο πέλαγος αποτελεί ιδιαίτερο τμήμα αναφοράς στα μετεωρολογικά δελτία που εκδίδει η Ε.Μ.Υ.
Πλατεία Αγίας Σοφίας

Συνδέσεις

Στην πλατεία κατασκευάζεται ήδη ο σταθμός του μετρό "Αγίας Σοφίας".
Λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΘ που διέρχονται από την πλατεία είναι η 15 (Σαράντα Εκκλησίες - Ιστορικό Κέντρο), η 16 (Ευαγγελίστρια - Ιστορικό Κέντρο), η 24 (Πλατεία Ελευθερίας - Χίλια Δέντρα) και η Πολιτιστική Διαδρομή 50.

Αξιοθέατα

Εκτός από τον Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, ιδιαίτερης ομορφιάς είναι το λεγόμενο "Κόκκινο Σπίτι" ή Μέγαρο Λόγγου στα ΝΔ της Πλατείας. 
Στην Πλατεία Αγίας Σοφίας βρίσκεται ο ιστορικός ανδριάντας του Χρυσοστόμου Σμύρνης, έργο του Μικρασιάτη γλύπτη Θανάση Απάρτη (1960).
Στη ΒΑ πλευρά της πλατείας βρίσκεται το κτίριο της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Ανδρών Θεσσαλονίκης (ΦΑΑΘ).
Μασταμπάς Φαρούν

Ανακάλυψη

Ο Μασταμπάς Φαρούν περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον John Perring στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο Λέψιους έψαξε επίσης το τάφο αλλά δεν διεξήγαγε κάποια εκτεταμένη προσεκτική έρευνα. Η πρώτη εξερεύνηση των υπόγειων μερών του τάφου έγινε από τον Ογκίστ Μαριέτ το 1858. Τη πρώτη κανονική ανασκαφή όλου του ταφικού συγκροτήματος έκανε ο Gustave Jéquier το 1924/25. Αυτός ήταν και ο πρώτος που απέδωσε το χτίσμα στον Σεψεσκάφ, ως αποτέλεσμα ενός θραύσματος στήλης. Πριν από αυτό, ο τάφος αποδιδόταν λανθασμένα στον Ουνίς, τον τελευταίο φαραώ της Πέμπτης Δυναστείας.

Μασταμπάς

Ο μασταμπάς έχει μήκος 99,6 μέτρα και πλάτος 74,4 μέτρα. Έχει ύψος περίπου 18 μέτρα και οι πλευρές έχουν κλίση περίπου 70°. Για τον πυρήνα χρησιμοποιήθηκε ο ίδιος κόκκινος ψαμμίτης που χρησιμοποιήθηκε για την κοντινή Κόκκινη Πυραμίδα του Σνεφρού. Σήμερα έχουν διασωθεί μόνο λίγα ίχνη τις εξωτερικής κάλυψης, από τα οποία μπορούμε να συμπεράνουμε ότι τα χαμηλότερα επίπεδα ήταν καλυμμένα με ροζ γρανίτη και όλα τα άλλα με ασβεστόλιθο από τη Τούρα. Είναι φανερό ότι το κτίσμα αποτελείται από δύο επίπεδα. Από αυτή την άποψη, ο Μασταμπάς Φαρούν είχε πρότυπο τους βαθμιδωτούς μασταμπάδες της πρώιμης δυναστικής περιόδου στη βόρεια Σακάρα.

Υποδομή

Η είσοδος στο υπόγειο συγκρότημα αιθουσών βρίσκεται στην μικρότερη σε έκταση βόρεια πλευρά. Ένα πέρασμα με κλίση 23°30′ οδηγεί μέσα στο έδαφος. Αρχικά είχε μήκος 20,75 μέτρα, αλλά λόγω κατάρρευσης σήμερα έχει μόνο 16,3 μέτρα μήκος. Μετά αυτή την κατωφερή διαδρομή το πέρασμα συνεχίζεται οριζόντια. Το κομμάτι αυτό σχηματίζει ένα μικρό θάλαμο μήκους 2,67 μέτρων και ύψους 2 μέτρων. Μετά από αυτό το θάλαμο υπάρχουν ακόμα τρεις μικρές πέτρινες πόρτες στερεωμένες στην οροφή. Σε αυτό το σημείο το πέρασμα έχει πλάτος 1,1 μέτρα και το ύψος μειώνεται στα 1,27 μέτρα. Οι τοίχοι και η οροφή είναι καλυμμένα με γρανίτη. Μετά τις μικρές πόρτες στην οροφή το ύψος του περάσματος μεγαλώνει πάλι, αλλά το έδαφος δεν είναι ίσιο και ομαλό γιατί δεν το επικάλυψαν. Μετά από μείωση του ύψους στα 1,3 μέτρα και μετά από 19,46 μέτρα το οριζόντιο πέρασμα καταλήγει στον προθάλαμο.      
Ο προθάλαμος έχει μήκος της πλευράς που έχει προσανατολισμό ανατολικά-δυτικά 8,31 μέτρα, πλάτος 3,05 και ύψος 5,55 μέτρα. Έχει μυτερή οροφή από γρανίτη. Από το δυτικό άκρο του προθαλάμου εκτείνεται πέρασμα 1,2 μέτρων ύψος, 1,11 πλάτος, και 1,54 μήκους με κλίση 10°30′, που οδηγεί στον ταφικό θάλαμοι. Από τη σαρκοφάγο έχουν απομείνει μόνο θραύσματα, και πιθανόν ήταν φτιαγμένη από ψαμμίτη ή βασάλτη. Ο προθάλαμος και ο ταφικός θάλαμος είναι καλυμμένοι με γρανίτη. Ο οποίος όμως δεν ήταν λειασμένος ή γυαλισμένος.  
Άλλο ένα πέρασμα οδηγεί νότια από τη νοτιοανατολική γωνία του προθαλάμου. Έχει 10,62 μέτρα μήκος, 1,14 πλάτος και μεταξύ 2,1 και 2,3 μέτρα ύψος. Στην ανατολική του πλευρά υπάρχουν τέσσερεις μικρές κόγχες και ακόμα μία στην δυτική πλευρά, ακριβώς απέναντι από τη νοτιότερη ανατολική κόγχη. Οι ανατολικές κόγχες έχουν μήκος 2,1 και 2,27 μέτρα μήκος , μόλις 0,8 μέτρα πλάτος και 1,4 μέτρα ύψος, ενώ η δυτική 2,65 μέτρα μήκος, και 1,16 πλάτος.
Κριστίνα Άσμους

Προσωπική Ζωή

Η Κριστίνα Άσμους το 2013 παντρεύτηκε τον Ρώσο ηθοποιό Γκάρικ Χαρλάμοφ. Στις 5 Ιανουαρίου του 2014 απέκτησαν μαζί ένα κοριτσάκι, την Αναστασία.