google/wiki40b huggingface dataset:
Έντι Κάλβο

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Ταμάνινγκ του Γκουάμ.  Γιος του επίσης Κυβερνήτη Πολ Μακ Ντόναλντ Κάλβο και της Ρόζα Ερέρο Μπάζα οι παππούδες του από την πλευρά του πατέρα του ήταν βουλευτές και ο παππούς του από την μητέρα του ήταν ανώτατος στρατιωτικός των ΗΠΑ.
Ο Κάλβο αρχικά παρακολούθησε μαθήματα σε σχολείο του νησιού του και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Φοίτησε στο Λύκειο του Αγίου Φραγκίσκου και αποφοίτησε το 1979. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στην διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ ντε Ναμούρ, στο Μπέλμοντ της Καλιφόρνια.
Είναι παντρεμένος με την Κριστίν Λουχάν και έχουν 6 παιδιά.

Καριέρα

Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα προτού αρχίσει να ασχολείται με την πολιτική, στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Εξελέγη γερουσιαστής για πρώτη φορά το 1998, αναλαμβάνοντας καθήκοντα το 1999. Έκτοτε εξελέγη πέντε συνεχείς φορές με μοναδική εξαίρεση την ήττα του στις προκριματικές εκλογές για Αντικυβερνήτη το 2002. Στη διάρκεια της θητείας του διετέλεσε  αντιπρόεδρος και υπηρεσιακός πρόεδρος της Βουλής. Από το 2009 ως το 2011 ήταν επικεφαλής της μειοψηφίας στην Βουλή.
Το 2002 ήταν υποψήφιος για το αξίωμα του Αντικυβερνήτη του Γκουάμ, με εταίρο του τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο για Κυβερνήτη,  Τόνι Ανπίνγκο. Ωστόσο, στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικάνων επικράτησε ο Φελίξ Καμάτσο, ο οποίος και εξελέγη έπειτα Κυβερνήτης στις εκλογές του 2002.

Κυβερνήτης

Στις 30 Απριλίου 2010 ο Κάλβο ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε από την Βουλή στο τέλος της θητείας του.Παράλληλα, γνωστοποίησε ότι θα ήταν υποψήφιος για τις εκλογές για Κυβερνήτη του 2010, με εταίρο τον Ρέι Τενόριο. 
Το δίδυμο Κάλβο-Τενόριο κέρδισαν τις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών στις 4 Σεπτεμβρίου 2010 και στις εκλογές αντιμετώπισαν τον πρώην Κυβερνήτη Καρλ Γκουτιέρες με τον εταίρο του Φρανκ Άγκουον. 
Ο Ρεπουμπλικανός Κάλβο εξελέγη με ποσοστό 50,7% των ψήφων έναντι 49,3% για τον Καρλ Γκουτιέρες από το Δημοκρατικό Κόμμα. Έπειτα από την επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων, στις 6 Νοεμβρίου 2010, νικητής των εκλογών ανακηρύχθηκε ο Κάλβο, με διαφορά 487 ψήφων από τον αντίπαλό του. Ειδικότερα, ο Κάλβο έλαβε  20.066 ψήφους και ο Γκουτιέρες 19.579.
Ο Κάλβο κέρδισε τις εκλογές στις 4 Νοεμβρίου 2014 και επανεκλέχθηκε κυβερνήτης, με ποσοστό 63,69% έναντι 35,97% για τον Καρλ Γκουτιέρες.
Λάζαρος Χρεμπελιάνοβιτς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1329 στο Πρίλεπατς στο Νόβο Μπρντο, η πόλη ήταν φέουδο του πατέρα του Πρίμπατς Χρεμπελιάνοβιτς και του είχε δοθεί από τον βασιλιά Ντούσαν Νεμάνια ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του. Η μητέρα του δεν διασώζεται το όνομα της ούτε πόσα αδέλφια είχε. Ο Λάζαρος μεγάλωσε στην αυλή του αυτοκράτορα Ντούσαν, κι αργότερα ανέλαβε διοικητικές θέσεις. Το 1353 παντρεύτηκε την κόρη του Μεγάλου Δούκα Βράτκο Νεμάνια Μίλιτσα του βασιλικού οίκου των Νεμάνια.
Με την διάλυση της Σερβικής αυτοκρατορίας μετά τον ξαφνικό θάνατο του Ντούσαν Νεμάνια άρχισαν δυναστικές έριδες. Επικράτησε τελικά κι έγινε αυτοκράτορας ο Ούρος (1355-1371) αλλά δημιουργήθηκαν πολλά μικρά φεουδαρχικά κρατίδια που αν και υποτελείς της αυτοκρατορίας λειτουργούσαν σαν αυτόνομα. Ένα από αυτά ηταν και του Λάζαρου η Σερβία του Μοράβα. Οι Οθωμανοί μετά την Μάχη της Μαρίτσα άρχισαν να καταλαμβάνουν τα Σερβικά εδάφη, από τους ηγεμόνες των κρατιδίων που προέκυψαν ο Λάζαρος υπερίσχυσε και αποκαλούνταν "πρίγκιπας των Σέρβων". Σύμφωνα με την μεσαιωνική πολιτεία-νομική θεωρία ο Λάζαρος κατείχε την εκκλησιαστική νομιμότητα.
Απειλούμενους από τους Τούρκους και φοβούμενος επίθεση από τους Ούγγρους ο πρίγκιπας Λάζαρος έκανε συμμαχίες μέσω γάμων και έκανε αμυντικά έργα. Το 1377 στέφθηκε βασιλιάς της Βοσνίας και της Σερβίας, το τελετουργικό της ενθρόνισης πραγματοποιήθηκε στον τάφο του Αγίου Σάββα. Το 1375 με ενέργειες του αναγνωρίστηκε το Σερβικό πατριαρχείο του Πεκ.
Το 1377 μετά από 5 κόρες έκανε τον πρώτο του γιο και διάδοχο του θρόνου όπου τηρώντας το τυπικό των Νεμάνια τον ονόμασε Στέφανο, απέκτησε άλλους δύο γιους.
Το 1380 ήρθε πρώτη φορά αντιμέτωπος με τους Οθωμανούς στα εδάφη του και τους νίκησε στο Ντουμπράβιτσα Παρασίν. Τους αντιμετώπισε εκ νέου το 1386, και το 1388 τους νίκησε ξανά στην Μπιλέτσα. Μετά το θάνατο του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας το 1382 ο Λάζαρος αρνήθηκε να γίνει υποτελής των Οθωμανών. Ο Οθωμανικός στρατός προέλασε στα σερβικά κρατίδια και ο Λάζαρος τους αντιμετώπισε στην Μάχη του Κοσσυφοπεδίου στις 28 Ιουνίου  1389. Παρόλο που βγήκε νικητής της μάχης δολοφονήθηκε μετά το τέλος από κάποιον Σέρβο.
Μετά την απόφαση του συμβουλίου της επικρατείας τον Δεκέμβριο του 1389 η πριγκίπισσα Όλιβερ η μικρότερη κόρη του πρίγκιπα Λάζαρου δόθηκε στο χαρέμι του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄. Η συμφωνία προέβλεπε ακόμα οι Οθωμανοί να δώσουν τα οστά του πρίγκιπα να ταφούν όπως κι έγινε το 1391 όπου τα οστά του μεταφέρθηκαν και τάφηκαν στη μονή Ραβάνιτσα . Λόγω της προέλασης των Τούρκων τα οστά του μεταφέρθηκαν αργότερα στην Ουγγαρία και λίγα χρόνια αργότερα μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι Fruškogorski Vrdnik (Νόβα Ραβάνιτσα). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1942 τα λείψανα μεταφέρονται στον Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου.
Το 1954 η ιερά σύνοδος  της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε να μεταφέρει τα λείψανα του Αγίου στη Ραβάνιτσα όπου βρίσκονται σήμερα.
Αερόπης

Κατά την Ελληνική Μυθολογία ο Αερόπης, ή και Αέροπος ήταν γιος της κόρης του Κηφέα Αερόπης και του θεού Άρη.
Σύμφωνα με τους περί αυτόν μύθους, επειδή η μητέρα του η Αερόπη πέθανε κατά τον τοκετό, νεογέννητο βρέφος αυτός θήλαζε, με τη βοήθεια του ολύμπιου πατέρα του, άφθονο γάλα από τους μαστούς της νεκρής μητέρας του.

Στο μύθο ακριβώς αυτόν οφείλεται και το επίθετο "αφνειός" που σημαίνει άφθονος, με το οποίο και επικαλούνταν τον θεό Άρη οι αρχαίοι Αρκάδες.
Επίσης με το όνομα Αερόπης φέρεται και ένας αργοναύτης που είχε λάβει μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία, που φέρονταν γιος του Κηφέα και πατέρας του Βασιλέως της Τεγέας Εχέμου.
Steam

Κερδοφορία

Ξεκινώντας από το Rag Doll Kung Fu τον Οκτώβριο του 2005, τα παιχνίδια τρίτων έγιναν διαθέσιμα για αγορά και λήψη στο Steam,
και η Valve ανακοίνωσε ότι ο Steam είχε γίνει κερδοφόρος λόγω ορισμένων εξαιρετικά επιτυχημένων παιχνιδιών Valve. Αν και η ψηφιακή διανομή δεν μπόρεσε να ταιριάξει ακόμη με τον όγκο των λιανικών πωλήσεων, τα περιθώρια κέρδους της Valve και των προγραμματιστών ήταν πολύ μεγαλύτερα στο Steam. Μέχρι το Μάιο εκείνου του έτους, οι μεγαλύτεροι προγραμματιστές- εκδότες, συμπεριλαμβανομένων των id Software, Eidos Interactive και Capcom, 13 εκατομμύρια λογαριασμοί είχαν δημιουργηθεί για την υπηρεσία και 150 παιχνίδια ήταν προς πώληση στην πλατφόρμα.
The Wake of Magellan

Ιστορία των στίχων

Ο δίσκος έχει κοινό στιχουργικό περιεχόμενο ("concept άλμπουμ") και παρουσιάζει μία ιστορία βασισμένη σε δύο πραγματικά γεγονότα. Το πρώτο συνέβη έναν χρόνο πρις τις ηχογραφήσεις του δίσκου, όταν ο καπετάνιος ενός φορτηγού πλοίου αποφάσισε να πετάξει τρεις Ρουμάνους λαθρεπιβάτες στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ένας τέταρτος λαθρεπιβάτης σώθηκε από ένα μέλος του πληρώματος του πλοίου.

Το δεύτερο γεγονός αναφέρεται στην Ιρλανδή δημοσιογράφο Βερόνικα Γκουέριν η οποία δολοφονήθηκε από καρτέλ ναρκωτικών προσπαθώντας να καταπολεμήσει την διακίνηση στην χώρα της.

Τα γεγονότα αυτά ενώνονται στους στίχους του άλμπουμ στην ιστορία ενός γέρου Ισπανού ναύτη, ο οποίος αποφάσισε να αυτοκτονήσει πλέοντας με την βάρκα του στην θάλασσα μέχρι αυτή να βυθιστεί, θεωρώντας αυτή του την πράξη ως αξιέπαινη και ηρωική. Λίγο μετά, βρέθηκε σε μία μεγάλη τρικυμία, κάτι που τον ώθησε να πιστέψει ότι το τέλος του πλησιάζει. Παρ' όλα αυτά, προσπάθησε να σώσει την ζωή του ενός λαθρεπιβάτη που βρήκε να κολυμπάει μέσα στο νερό. Αφού κατάφερε να τον σώσει και να επιστρέψει ασφαλής στην στεριά, συνειδητοποίησε ότι κάθε ζωή και κάθε στιγμή αυτής, είναι πολύτιμες.

Τραγούδια

1. The Ocean (J.Oliva, O'Neill) - 1:33

2. Welcome (J.Oliva, O'Neill) - 2:11

3. Turns to Me (J.Oliva, O'Neill, Pitrelli) - 6:01

4. Morning Sun (J.Oliva, O'Neill, Caffery) - 5:49

5. Another Way (J.Oliva, O'Neill, Pitrelli) - 4:35

6. Blackjack Guillotine (J.Oliva, O'Neill, Caffery) - 4:33

7. Paragons of Innocence (J.Oliva, O'Neill) - 5:33

8. Complaint in the System (Veronica Guerin) (J.Oliva, O'Neill) - 2:37

9. Underture (J.Oliva, O'Neill) - 3:52

10. The Wake of Magellan (J.Oliva, O'Neill, Caffery, Middleton) - 6:10

11. Anymore (J.Oliva, O'Neill) - 5:16

12. The Storm (J.Oliva, O'Neill) - 3:45

13. The Hourglass (J.Oliva, O'Neill, Pitrelli) - 8:05
Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής

Ιστορικό

Ο Γάλλος υπουργός Άμυνας Μισέλ Αλλιώ-Μαρί (Michèle Alliot-Marie) πρότεινε για πρώτη φορά τη δύναμη, τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο Αλλιώ-Μαρί και ο Ιταλός Υπουργός Άμυνας Αντόνιο Μαρτίνο (Antonio Martino) παρουσίασαν την ιδέα κατά τη Σύνοδο των Υπουργών Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Οκτώβριο του 2003. Η συμφωνία εφαρμογής υπεγράφη τελικά από τους υπουργούς Άμυνας των πέντε συμμετέχουσων χωρών στις 17 Σεπτεμβρίου 2004, στο Noordwijk της Ολλανδίας. Στις 23 Ιανουαρίου του 2006, η ΕΔΧ εγκαινιάστηκε επίσημα κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής τελετής στους στρατώνες "Στρατηγός Τσινοτο" (General Chinotto) στη Βιτσέντζα.
Η ΕΔΧ ανακηρύχθηκε σε πλήρη λειτουργία στις 20 Ιουλίου του 2006, μετά τη συνάντηση υψηλού επιπέδου Διυπουργική σύνοδο κορυφής στη Μαδρίτη της Ισπανίας, και τη δεύτερη επιτυχή άσκηση του στρατηγείου της (Command Post exercise - CPX), που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 19 - 28 Απριλίου του 2006. Η πρώτη CPX πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Χωροφυλακής στο Σαν Αστιέ (Saint Astier) της Γαλλίας τον Ιούνιο του 2005.
Μετά την ένταξη της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ρουμανική Χωροφυλακή ζήτησε καθεστώς μόνιμου παρατηρητή στην Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής, ως ένα πρώτο βήμα προς την πλήρη ένταξή της. Στις 3 Μαρτίου 2009, η ρουμανική Χωροφυλακή έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Δύναμης Χωροφυλακής.
Η πολωνική στρατιωτική χωροφυλακή ήταν αρχικά μια δύναμη εταίρος και στις 10 Οκτωβρίου του 2006, η Πολωνία δήλωσε ότι θα ήθελε να ενταχθεί στην ΕΔΧ. Τον Δεκέμβριο του 2011, η Πολωνία υπέβαλε αίτηση για την πλήρη ένταξή της στην ΕΔΧ, η οποία έγινε δεκτή το 2011.
Από τον Δεκέμβριο του 2009, η ΕΔΧ έχει λάβει μέρος σε εκπαιδευτική επιχείρηση της Διεθνούς Δύναμης Αρωγής για την Ασφάλεια του ΝΑΤΟ (ISAF), για την κατάρτιση της Αφγανικής Εθνικής Αστυνομίας (ΑΝΡ) στον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Από τον Ιούνιο του 2010, 276 μέλη της ΕΔΧ (μεταξύ των οποίων 124 γάλλοι χωροφύλακες), από τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ολλανδία, την Πολωνία και την Πορτογαλία, εκπειδευουν Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς του Εθνικής Αφγανικής Αστυνομίας Δημόσιας Τάξης (Afghan National Civil Order Police - ANCOP ), ενώ η αρχική αποστολή είχε προγραμματιστεί να είναι περίπου 400 με 500 άνδρες. Εκπαιδεύουν τους άνδρες της ANCOP σε δικά της κέντρα εκπαίδευσης, αλλά επίσης τους συμβουλεύουν και τους βοηθούν κατά τη διάρκεια των αποστολών τους σε επιχειρήσεις εποπτείας και συνοδείας, αστυνομικών ομάδων (Police Operational Mentoring and Liaison Teams, P-OMLT), όπου η στρατιωτική εμπειρία τους (ακόμη και αν η αποστολή είναι αμιγώς πολιτική, αφού πρόκειται για «σχηματισμό») θα είναι χρήσιμη. Από το Μάιο του 2010, έχουν εκπαιδευτεί 50 αξιωματικοί και 250 υπαξιωματικοί της ANCOP, και ο Γάλλος υπουργός Άμυνας Μπρις Ορτεφού (Brice Hortefeux) ανακοίνωσε ότι 40 ακόμη Γάλλοι χωροφύλακες θα αποσταλούν για να βοηθήσουν αυτή την αποστολή.
Στις αρχές του 2010, η ΕΔΧ στάλθηκε στην Αϊτή για να βοηθήσουν στις προσπάθειες διατήρησης της ασφάλειας, με την ανάληψη φύλαξης.
Σωτήρης Τσιτσιπής

Νεανικά χρόνια

Ο Σωτήρης Τσιτσιπής γεννήθηκε το 1918 στην Αμφίκλεια. Αποφοίτησε από την στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων τον Αύγουστο του 1940 με τιμητική μνεία και με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του μηχανικού. Το 1940 πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στην Αλβανία σαν διοικητής διμοιρίας όπου διακρίθηκε ιδιαίτερα και του απονεμήθηκε "Πολεμικός Σταυρός Γ' τάξεως" και "Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων". Με την κατάρρευση του μετώπου και τη διάλυση του ελληνικού στρατού, τον Απρίλιο του 1941, επέστρεψε στο χωριό του το Δαδί.

Κατοχή - Αντίσταση

Στην Κατοχή οι Ιταλοί τον κυνήγησαν επανειλημμένα για την πατριωτική του δράση και έτσι αναγκάσθηκε να φύγει για την Αθήνα. Το 1943 στην Μενδενίτσα Λοκρίδας κατατάχθηκε στο Αρχηγείο του ΕΛΑΣ ως διοικητής λόχου. Αργότερα έγινε διοικητής διλοχίας και μετά τάγματος. Το τάγμα του ήταν το 2/42 Τάγμα Λοκρού όπως το αποκαλούσαν οι ΕΛΑΣίτες. Ο Λοκρός έδωσε με επιτυχία πολλές μάχες με τις κατοχικές δυνάμεις όπως στις Θερμοπύλες, το 51ο χιλιόμετρο, την Παύλιανη, το Σκλήθρο, το Δαδί και τον Άγιο Κωνσταντίνο. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Δημήτρης Τσιτσιπής μόνιμος λοχαγός, από την ΕΚΚΑ που είχε αρχικά ενταχθεί προσχώρησε στον ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο "Αναγνωσταράς".

Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος

Πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά το 1944 με το τάγμα του. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας το καθεστώς με την κατηγορία του ηθικού αυτουργού για την αρπαγή και το φόνο πολιτών στη διάρκεια της κατοχής, συνέλαβε τον Τσιτσιπή και τον οδήγησε στη φυλακή τον Απρίλιο του 1945. Αν και η κατηγορία αφορούσε στη σύλληψη ελλήνων συνεργατών των γερμανών, ο Τσιτσιπής παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το Δεκέμβριο του 1945. Μόλις αποφυλακίστηκε, κυνηγημένος από τη Λευκή τρομοκρατία, βγήκε πάλι στο βουνό με τους διωκόμενους πρώην ελασίτες. Αργότερα εντάχθηκε στο ΔΣΕ και έδρασε στην Ρούμελη ως επιτελάρχης ταξιαρχίας. 
Το 1948 εντάχθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη στην ρουμελιώτικη 2η Μεραρχία του ΔΣΕ με διοικητή τον Διαμαντή. Διακρίθηκε στις ανεπιτυχείς επιχειρήσεις (για τον ΔΣΕ) για την κατάληψη της Καρδίτσας και του Καρπενησιού. Τον Απρίλη του 1949 άρρωστος και εξαντλημένος από τις κακουχίες πιάστηκε αιχμάλωτος στον Βάλτο, στη γέφυρα του Κοράκου, από τον Εθνικό Στρατό και μεταφέρθηκε στα Τρίκαλα. Δικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο στις 15-4-1949 και εκτελέσθηκε την επόμενη.
Αλιευτική παράβαση

Ως Αλιευτική παράβαση χαρακτηρίζεται γενικά οποιαδήποτε δραστηριότητα που αντίκειται στην κείμενη νομοθεσία περί αλιείας, είτε σε θαλάσσιο χώρο, εντός των χωρικών υδάτων, είτε εντός των εσωτερικών υδάτων μιας χώρας, (π.χ. ποταμούς, λίμνες). Αρμόδιες καθ΄ ύλη και κατά τόπο Αρχές που επιλαμβάνονται και βεβαιώνουν αυτές είναι οι Λιμενικές και Αστυνομικές Αρχές αντίστοιχα.

Κυρώσεις

Οι κυρώσεις που επαπειλούνται επί των παραπάνω, κυρίως διοικητικές, ποικίλουν ανάλογα της βαρύτητας κατά περίπτωση που μπορεί ν΄ αφορά χρηματικό πρόστιμο, κατάσχεση αλιεύματος, χρονικό περιορισμό αλιευτικής δραστηριότητας, μέχρι τελείας απαγόρευσης συνέχισης με αφαίρεση αδείας, (σε περιπτώσεις προτροπής), ή και παράλληλα ποινικής δίωξης με κατάσχεση χρησιμοποιηθέντων μέσων, ειδικά επί του τελευταίου παραπάνω είδους παραβάσεων.
Τύρος Αμμανίτιδος

Η Τύρος ήταν αρχαία οχυρή πόλη της ελληνιστικής περιόδου, στην περιοχή της Αμμανίτιδος (γύρω από το σημ. Αμμάν της Ιορδανίας) της Κοίλης Συρίας. Κτίστηκε μεταξύ των ετών 190-175 π.Χ. και αναφέρεται στον πάπυρο του Ζήνωνος.
Ήταν και γνωστή με το αραμαϊκό της όνομα Βίρτα που σημαίνει οχυρό. Η πόλη επίσης αναφέρεται στους παπύρους του Ζήνωνος το 259/8 π.Χ., ως κληρουχία του γένους των Τωβιάδων, όπου μια νεαρή σκλάβα πουλήθηκε εν Βίρτα της Αμμανίτιδος. Λειτουργούσε επίσης ως ακρόπολη της Φιλαδελφείας. Σε αυτήν την κληρουχία υπηρετούσαν όχι μόνο Ιουδαίοι, αλλά και Μακεδόνες και άλλοι Έλληνες. Ο ερευνητής Tcherikover διασταυρώνοντας σειρά από ιστορικά στοιχεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Μακεδόνας βασιλιάς Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος μετέφερε κατοίκους από την Τύρο της Φοινίκης, εγκαθιστώντας τους στην Υπεριορδανία. Για αυτό τον λόγο τόσο ο Ηρακλής Μελκάρθ, όσο και η μητέρα του θεά Αστάρτη, λατρεύονταν στη Φιλαδέλφεια, όπως ακριβώς και στη Φοινίκη. Η ιορδανική Τύρος υπήρξε σπουδαίο οχυρό της πτολεμαϊκής περιόδου (Στράβων XV, 2.40).

Αρχαιολογία

Πρόκειται για την σημερινή `Iraq al Amir (عراق الأمير = το σπήλαιο του πρίγκηπα στα αραβικά) της Ιορδανίας. Ανασκαφές στην Τύρο έφεραν στο φως νομίσματα του Πτολεμαίου Β΄, οχυρώσεις και υλικά της ελληνιστικής περιόδου, όπως και έναν σφραγισμένο ροδιακό αμφορέα του 280-220 π.Χ. Σπουδαίο αξιοθέατο είναι μια ελληνιστική βίλα (πιθανόν του Μακκαβαίου ηγέτη Ιωάννου Υρκανού), το Qasr al Abd.
Πλάκα Νάξου

Η παραλία

Η περιοχή του οικισμού είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία της μήκους τουλάχιστον 3 χλμ. Μετά τη δεκαετία του 90 η βελτίωση της προσβασιμότητας και ανάπτυξη τουριστικών υποδομών έχει τραβήξει το διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον. Τον Μάιο του 1918 η «Guardian» την συμπεριέλαβε στις 25 καλύτερες παραλίες της Ευρώπης.
Ταμπούρο

Προέλευση

Το ταμπούρο είναι πιθανός απόγονος του μεσαιωνικού τύμπανου ταμπόρ (Tabor). Σε σχέση με τη σημερινή μορφή του οργάνου, εκείνο ήταν βαθύτερο και είχε μία χορδή από έντερο ζώου τεντωμένη κατά μήκος της κάτω μεμβράνης.

Σώμα

Το σώμα του ταμπούρου είναι φτιαγμένο συνήθως από φύλλα συμήδας, σφένδαμνου, ερυθρόξυλου ή άλλων τύπων ξύλου, ή από μέταλλα όπως χάλυβας, μπρούντζος και άλλα. Στην περίπτωση της ξύλινης κατασκευής, το σώμα απαρτίζεται από έναν αριθμό φύλλων που έχουν υποστεί συμπίεση και κύρτωση ώστε να κολλήσουν μεταξύ τους και να πάρουν κυλινδρικό σχήμα.
Στο εμπόριο υπάρχει μεγάλη ποικιλία όσο αφορά τις διαστάσεις του σώματος - ένα συνηθισμένο μοντέλο έχει διάμετρο μεταξύ 14 και 16 ιντσών και βάθος 5 με 6,5 ίντσες. Τα ταμπούρα τύπου πίκολο (piccolo) είναι ρηχότερα, με βάθος περίπου 3 ίντσες. Τα ταμπούρα που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικές παρελάσεις είναι αρκετά βαθύτερα (περίπου 9 ίντσες).
Καθώς το σώμα λειτουργεί σαν αντηχείο, η ποιότητα υλικών και κατασκευής, όπως και οι διαστάσεις και το φινίρισμα, παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του ήχου.

Μεμβράνες

Οι μεμβράνες είναι φτιαγμένες από πλαστικό (πολυεστέρα) και σε παλαιότερες εποχές από δέρμα μόσχου. Διακρίνονται κυρίως σε επικαλυμμένες και διαφανείς (αγγλ. coated και uncoated αντιστοίχως).

Πλέγμα

Το πλέγμα χορδών είναι φτιαγμένο από μεταλλικό σύρμα ή καλώδιο, πλαστικό καλώδιο, ή χορδή βιολιού. Τεντώνεται κατά μήκος της κάτω μεμβράνης. Όταν τίθεται σε ταλάντωση η άνω κεφαλή, και λόγω της αύξησης της πίεσης στο εσωτερικό του οργάνου, ταλαντώνεται συμπαθητικά τόσο η κάτω μεμβράνη όσο και οι εφαπτόμενες σ'αυτήν χορδές. Ο ήχος που παράγεται καθ'αυτόν τον τρόπο είναι τραχύς και σύντομος.
Το πλέγμα μπορεί επίσης να απομακρυνθεί από την κάτω μεμβράνη με τη βοήθεια ειδικού μηχανισμού.

Βάση

Το ταμπούρο στηρίζεται σε βάση τρίποδα με ρυθμιζόμενο ύψος και κλίση.

Τεχνική

Το ταμπούρο παίζεται συνήθως με ξύλινες ράβδους ή κοινώς μπακέτες (γαλλ. baguette). Παίζεται επίσης και με τις λεγόμενες σκούπες (αγγλ. brushes) οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα παραγωγής ήχου μέσω τριβής.

Ακουστική οργάνου

Το ταμπούρο ανήκει στη συνομοταξία των μεμβρανόφωνων κρουστών, άρα ακολουθεί τους φυσικούς κανόνες παραγωγής ηχητικών κυμάτων για δισδιάστατες επιφάνειες διέγερσης και κυλινδρικό αντηχείο. Εξαιτίας της δισδιάστατης φύσης της μεμβράνης (το πάχος θεωρείται αμελητέο), οι ταλαντώσεις που περιέχονται στον ήχο του τυμπάνου δεν ακολουθούν την αρμονική σειρά.
Γεώργιος Ζέπος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του νομομαθή Ιωάννη Ζέπου. Αδέρφια του ήταν οι Παναγιώτης, καθηγητής νομικής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Διονύσιος, υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και Δημήτριος, δικηγόρος και υπουργός. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ'όπου αποφοίτησε το 1925, και μετεκπαιδεύτηκε στη Σχολή Υποβρυχίων, στην Ανθυποβρυχιακή Σχολή των ΗΠΑ και στην Ναυτική Ακαδημία Πολέμου. Το 1938 προήχθη σε Πλωτάρχη, το 1941, επ' ανδραγαθία, σε αντιπλοίαρχο, το [[1946 σε Πλοίαρχο και το 1954 σε Υποναύαρχο. Το 1936 τοποθετήθηκε κυβερνήτης σε υποβρύχιο και το 1940 ανέλαβε την διοίκηση του υποβρυχίου "Τρίτων", με το οποίο συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ως κυβερνήτης του "Τρίτων" βύθισε το ιταλικό οπλιταγωγό "Carnia". Το 1941 τοποθετήθηκε διοικητής βάσεων υποβρυχίων στην Αλεξάνδρεια, κυβερνήτης του Θωρηκτού Αβέρωφ για πολύ μικρό χρονικό διάστημα ενώ το 1946 τοποθετήθηκε αρχιεπιστολεύς στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Την περίοδο 1952 - 1953 διετέλεσε διευθυντής της διοίκησης Φρεγατών. Τον Φεβρουάριο του 1953 τοποθετήθηκε προσωρινά διοικητής Υποβρυχίων. Λίγους μήνες αργότερα 1953 τοποθετήθηκε υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1954, οπότε και ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού κλιμακίου στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στην Μάλτα. Την περίοδο 1955 - 1956 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Παρίσι ενώ τον Ιανουάριο του 1957 ανέλαβε την διοίκηση της Ναυτικής Εκπαίδευσης. Το 1958 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου ε.α.
Στις εκλογές του 1961 έθεσε υποψηφιότητα στην περιφέρεια Αθηνών με την υποστήριξη της ΕΡΕ χωρίς όμως επιτυχία. Ακολούθως διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου εμπορικής ναυτιλίας παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και το 1963. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του συνδέσμου αποστράτων αξιωματικών του Βασιλικού Ναυτικού ενώ είχε τιμηθεί πολλάκις.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά μεταξύ των οποίων τον Ιωάννη - Αλέξιο Ζέπο, πρέσβη ε.τ. και γενικό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών.
Cytoscape

Το Cytoscape είναι πλατφόρμα λογισμικού βιοπληροφορικής για την απεικόνιση δικτύων μοριακής αλληλεπίδρασης και την ενσωμάτωση με προφίλ γονιδιακής έκφρασης και άλλα δεδομένα κατάστασης. Πρόσθετες λειτουργίες είναι διαθέσιμες ως plug-ins. Τα plug-ins είναι διαθέσιμα για αναλύσεις δικτύου και μοριακών προφίλ, νέες διατάξεις, πρόσθετη υποστήριξη μορφής και σύνδεσης αρχείων με βάσεις δεδομένων και αναζήτηση σε μεγάλα πρωτεϊνικά δίκτυα. Τα plug-ins μπορούν να αναπτυχθούν χρησιμοποιώντας το λογισμικό του Cytoscape με αρχιτεκτονική Java .
Το Cytoscape διαθέτει επίσης ένα συγγενικό πρόγραμμα με όνομα Cytoscape.js το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση και την απεικόνιση γραφημάτων σε περιβάλλοντα JavaScript, όπως ένα πρόγραμμα περιήγησης.
Πτήση 241 Aerosvit

Η πτήση και το ατύχημα

Η πτήση ήταν αρχικά προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί με αεροσκάφος τύπου Boeing 737. Το πρώτο σκέλος της πτήσης, μεταξύ Κιέβου και Οδησσού, πραγματοποιήθηκε με το Boeing 737, αλλά λόγω τεχνικών προβλημάτων με τους κινητήρες, το αεροσκάφος αντικαταστάθηκε με ένα τύπου Yakovlev Yak-42. Η πτήση συνέχισε με κατεύθυνση τη Θεσσαλονίκη. Καθώς το αεροσκάφος προσέγγιζε το αεροδρόμιο, απέτυχε στην ενόργανη προσγείωση (Instrument Landing System, (ILS)) και έπρεπε να πραγματοποιήσει εκ νέου προσπάθεια προσγείωσης. Δόθηκε εντολή στο πλήρωμα να κατευθύνει το αεροσκάφος βόρεια και να αναμένει για τη δεύτερη προσπάθεια. Το πλήρωμα δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη πορεία και κατεύθυνε το αεροσκάφος δυτικά-νοτιοδυτικά, πετώντας προς τη πλαγιά των Πιερίων Ορέων στα 1.006 μέτρα (3.300 πόδια). Η συντριβή σκότωσε τους 70 επιβάτες και μέλη πληρώματος.

Επιχείρηση διάσωσης

Όταν η πτήση άρχισε να αγνοείται, συστάθηκε μια ομάδα διάσωσης. Η Πολεμική Αεροπορία συνέδραμε στην αναζήτηση των συντριμμιών, που ανακαλύφθηκαν τρεις μέρες μετά το συμβάν, στις 20 Δεκεμβρίου 1997.
Ένα αεροσκάφος Lockheed C-130 Hercules της Πολεμικής Αεροπορίας που συμμετείχε στις επιχειρήσεις αναζήτησης της πτήσης 241, συνετρίβη κοντά στην Αθήνα, σκοτώνοντας και τα 5 μέλη πληρώματος.

Το αεροσκάφος

Η πτήση πραγματοποιούνταν με αεροσκάφος τύπου Yakovlev Yak-42, με νηολόγιο UR-42334. Το αεροσκάφος είχε πετάξει για πρώτη φορά το 1986.
Τσέρια

Ιστορία

Το 1904, μετά την εξέγερση του Ίλιντεν, τα Τσέρια ήρθαν υπό τη Βουλγαρική Εξαρχία. Το 1911, το χωριό καταγράφηκε από τον Γκεόργκι Τράιτσεβ (Georgi Trajčev) ως έχον έξι σπίτια και 54 κατοίκους.
Φίλανδρος

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο Φίλανδρος ήταν ημίθεος, γιος του Απόλλωνα και της νύμφης Ακακαλλίδας.
Ο Φίλανδρος μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Φυλακίδη φέρονται ως πρώτοι οικιστές και ιδρυτές της αρχαίας πόλης Ελύρου στην Κρήτη στην οποία τιμόταν με ιδιαίτερο ιερό.