google/wiki40b huggingface dataset:
Βούλα (τυπογραφία)

Κουκκίδες

Στοιχεία—γνωστά ως κουκκίδες—μπορεί να είναι σύντομες φράσεις, μόνο προτάσεις ή το μήκος παραγράφου. Στοιχεία με κουκκίδες συνήθως δεν τερματίζονται με τελεία εκτός άν είναι πλήρεις προτάσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ο οδηγός στυλ για ένα συγκεκριμένο δημοσίευμα μπορεί να ζητήσει κάθε στοιχείο εκτός από το τελευταίο σε κάθε λίστα με κουκκίδες να τερματιστεί με ένα ερωτηματικό και το τελευταίο στοιχείο με μια τελεία. Είναι σωστό να τερματίσει οποιοδήποτε σημείο βούλας με μια τελεία αν το κείμενο μέσα σε αυτό το στοιχείο αποτελείται από μια πλήρη ποινή ή και περισσότερο.

Χρήση του υπολογιστή

Υπήρξαν διάφοροι τρόποι για να κωδικοποιήσουν κουκκίδες σε συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Στα ιστορικά συστήματα

Οι γλύφοι "•", "◦" και οι αντίστροφες παραλλαγές τους "◘", "◙" έγιναν διαθέσιμα σε μορφή κειμένου από τις αρχές υπολογιστών IBM με γραφικούς προσαρμογείς MDA–CGA–EGA, επειδή ενσωματώθηκαν σε γραμματοσειρές οθόνης που περιέχονται τέτοιες μορφές σε σημεία κώδικα 7–10. Αυτοί δεν ήταν αληθινοί χαρακτήρες, επειδή τα εν λόγω σημεία ανήκουν στους κωδικούς ελέγχου C0 που κυμαίνονται· ως εκ τούτου, αυτοί οι γλύφοι απαιτούν έναν ιδιαίτερο τρόπο να τοποθετηθούν στην οθόνη.

Πριν από την ευρεία χρήση των επεξεργαστών κειμένου, βούλες συχνά συμβολίζονται είτε με πεζά ο που συμπληρώνονται με μελάνι ή με αστερίσκους (*)· πολλοί επεξεργαστές κειμένου μετατρέπουν αυτόματα αστερίσκους για τις βούλες εάν χρησιμοποιείται στην αρχή της γραμμής. Ο συμβολισμός αυτός έχει κληρονομήσει από κινητήρες Setext και wiki.

Στις σελίδες

Για να δημιουργηθούν στοιχεία λίστας με κουκκίδες για μια ιστοσελίδα η γλώσσα σήμανσης HTML παρέχει την ετικέτα <li>. Κάθε ετικέτα λίστας μέσα σε μια μη αριθμημένη λίστα θα δημιουργήσει ένα στοιχείο της λίστας με κουκκίδες.

Wiki

Ένα στοιχείο λίστας σε μια σελίδα wiki υποδεικνύεται με τη χρήση ενός ή περισσότερων αστερίσκων στη σήμανση wiki, καθώς και σε πολλά άλλα wiki.

Άλλες μορφές χρήσης

Η βούλα συχνά χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό των στοιχείων του μενού, συνήθως στο μενού υποσέλιδο. Είναι σύνηθες, για παράδειγμα, για να το δούμε στα σχέδια της τελευταίας ιστοσελίδας και σε πολλά θέματα WordPress. Χρησιμοποιείται επίσης από τους συντάκτες του κειμένου, όπως το Microsoft Word, για να δημιουργηθούν λίστες. Στην HTML, μια βούλα εμφανίζεται πριν από το κείμενο σε μια ετικέτα <li>, όταν τοποθετείται σε μια ετικέτα <url>, ή όταν ρυθμιστεί με CSS.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα μαθηματικό σύμβολο. Συγκεκριμένα, στη λογική, "x • y" σημαίνει λογικός συνδυασμός. Είναι το ίδιο όπως λέγοντας "x και y".
‡ Μπορούμε και με τριγωνικές βούλες:

Οι βούλες που χρησιμοποιούνται πιο συχνά;

‣ Τεχνικές γραφής.

‣ Έργα αναφοράς.

‣ Σημειώσεις.

‣ Παρουσιάσεις.

‣ Τόπος αγώνων.
Σταθμός Αγγελοκάστρου Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Σταθμός Αγγελοκάστρου βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Λυσιμαχίας (ΒΔ.) και Οζερού (ΝΑ.). Το χωριό είναι κτισμένο ανατολικά του ποταμού Αχελώου και δίπλα στο "Κανάλι ή Διώρυγα Διμηκού" που χρησιμεύει στη αποστράγγιση της Λυσιμαχίας προς τον Αχελώο. Απέχει 15 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Αγρίνιο και 3 χλμ. ΒΔ. από το Αγγελόκαστρο, του οποίου υπήρξε σιδηροδρομικός σταθμός της γραμμής των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα  Αγγελοκάστρου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και το Αγγελόκαστρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγγελοκάστρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγγελοκάστρου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 105 κατοίκους.
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1927

Οι πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες του 1927 ήταν οι τελευταίοι που έγιναν υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ και διεξήχθησαν από τις 30 Ιουλίου έως και την 1 Αυγούστου 1927, στο Τουρκολίμανο.
Μιχαήλ Σεργάκης

Βουλευτής

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές της Κρητικής Εθνοσυνέλευσης του 1910 στο Λασίθι και πήρε 475 ψήφους.

Οικογένεια

Ήταν παντρεμένος με τη Ζαχαρώ Παπαδάκη από την Τουρλωτή Σητείας, αδερφή του Κωνσταντίνου Παπαδάκη, επίσης βουλευτή. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βουλευτής Λασιθίου, Ιωάννης Σεργάκης. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών στη Νεάπολη, το Μάρτιο του 1961.
Φερράντε Α΄ Γκοντζάγκα

Βιογραφία

Ήταν ο τριτότοκος γιος του Φραγκίσκου Β΄ μαρκήσιου της Μάντουα και της Ισαβέλας των Έστε, κόρης του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα.
Στα 16 έτη του εστάλη στην Αυλή της Ισπανίας ως ακόλουθος του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων, μελλοντικού βασιλιά της Γερμανίας. Ο Φερράντε Α΄ έμεινε πιστός σε αυτόν σε όλη τη ζωή του. Το 1527 πήρε μέρος με το στρατό του Καρόλου Ε΄ στη λεηλασία της Ρώμης και έγινε αρχηγός του στρατού του στην Ιταλία. Παρακολούθησε τη θριαμβευτική στέψη του στη Μπολόνια το 1530· το επόμενο έτος έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Αυστρίας.
Υπεράσπισε τη Νάπολη από τις επιθέσεις των Γάλλων και δέχθηκε την παράδοση της Φλωρεντίας. Από αυτήν είχαν εκδιωχθεί οι Μέδικοι και ο πάπας Κλήμης Ζ΄ των Μεδίκων, για την επιτυχία του αυτή, τον έκανε παπικό κυβερνήτη του Μπενεβέντο. Το 1535 πολέμησε τους Τούρκους στην Τυνησία και το 1543 στο Αλγέρι, πάντα υπέρ του Καρόλου Ε΄. Ο βασιλιάς της Γερμανίας τον έκανε αντιβασιλιά της Σικελίας (1535-46) και ονόμασε Φόρτε Γκοντζάγκα το οχυρό της Μεσσήνης στη Σικελία. Το 1543 εστάλη ως πρεσβευτής στον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας. Το ίδιο έτος ακολούθησε τον Κάρολο Ε΄ στην εκστρατεία που επέβαλε τη συνθήκη του Κρεπύ. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης του Μιλάνου (1546-54) και από εκεί συμμετείχε στον Πόλεμο της Πάρμας.
Το 1539 αγόρασε από την Λουντοβίκα Τορέλλι κόμισσα της Γκουαστάλα την κομητεία της, στην αριστερή όχθη του Πάδου, αντί 22.280 χρυσών σκούδων. Ήταν μια στρατηγική κίνηση, διότι η Γκουαστάλα βρίσκεται πλησίον της Φερράρας, που ήθελε να την πάρει από τους Έστε.
Η βίλλα του Λα Γκουαλτιέρα (νυν βίλλα Λα Σιμονέττα) ξαναχτίστηκε με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Ντομένικο Τζουνταλόντι. Ο Φερράντε Α΄ ήταν προστάτης του γλύπτη και χαράκτη μεταλλίων Λεόνε Λεόνι, που του έφτιαξε ένα μετάλλιο. Όπως όλοι οι Γκοντζάγκα, ήταν προστάτης των τεχνουργών διακοσμητικών ταπήτων (tapisserie): παρήγγειλε τη σειρά Οι καρποί του πολέμου (Fructus belli) και τη σειρά Ερωτιδείς (Putti).
Το 1557 στο Σεν Κεντίν, κουρασμένος από τη μάχη, έπεσε από το άλογό του και τραυματίστηκε θανάσιμα. Απεβίωσε αργότερα στις Βρυξέλλες σε ηλικία 50 ετών. Τάφηκε στο οστεοφυλάκιο του Καθεδρικού ναού του Μιλάνου. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Καίσαρ Α΄ ως κόμης της Γκουαστάλα· το 1564 παρήγγειλε στον Λεόνε Λεόνι ένα μνημείο για τον Φερράντε Α΄, που στήθηκε σε πλατεία της Γκουαστάλα.
Συμφωνία ζωνών δράσης (1918)

Η Συμφωνία ζωνών δράσης του 1918 ήταν μια μυστική αγγλογαλλική συμφωνία, συνέχεια της ομώνυμης του 1917, που συνομολογήθηκε και αυτή στο Παρίσι τον Νοέμβριο του (1918) κατά την οποία λαμβάνοντας υπόψη το άνοιγμα των Δαρδανελίων μετά τη συνθήκη του Μούδρου, (31 Οκτωβρίου του 1918), ουσιαστικά αποφασίστηκε η Εκστρατεία της Κριμαίας.  Στην εκστρατεία αυτή προσχώρησε και η Ελλάδα με δύο μεραρχίες (αντί τριών αρχικά), που διατέθηκαν εθελοντικά από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδας Ε. Βενιζέλο αποκομίζοντας εξ αυτού προφορικές μόνο διαβεβαιώσεις περί μελλοντικής εδαφικής επέκτασης και υποστήριξης των ελληνικών θέσεων στην Ιωνία, χωρίς όμως να γίνει επ' αυτών καμία δεσμευτική πράξη.

Υφιστάμενη κατάσταση

Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση όπου και ανατράπηκαν οι υφιστάμενες μέχρι τότε ρωσικές κοινωνικές δομές, το νέο καθεστώς αρνήθηκε ν'  αναγνωρίσει τα μέχρι τότε χρέη της τσαρικής Ρωσίας προς άλλα κράτη και κυρίως προς τη Γαλλία, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες συμφωνίες. Παράλληλα παρέμεναν εγκλωβισμένοι στα ρωσικά λιμάνια Μουρμάνσκ, Βλαδιβοστόκ και Αρχάγγελο περίπου 23.000 άνδρες του συμμαχικού στρατού με περίπου 830.000 τόνους συμμαχικού υλικού, που μετά τη Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ρωσίας κινδύνευαν να περιέλθουν στους Γερμανούς. Τρεις όμως Ρώσοι στρατηγοί, οι Κορνίλωφ, Αλεξέιεφ και Ντενίκιν επιδιώκοντας τη συνέχιση του πολέμου κατά των Γερμανών στο πλευρό της Αντάντ κήρυξαν αντεπανάσταση στην περιοχή του Ντον. Έτσι με την Συμφωνία ζωνών δράσης (1917) αποφασίστηκε η επέμβαση των συμμάχων στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο, με τη συμμετοχή και των ΗΠΑ.

Μέτωπο Βεσσαραβίας - Κριμαίας

Μετά το άνοιγμα των Δαρδανελίων αποφασίστηκε η εφαρμογή του γαλλικού σχεδίου δημιουργίας νέου μετώπου με τη Ρωσία στις περιοχές Βεσσαραβίας και Κριμαίας, με αποστολή γαλλικού και ελληνικού στρατού συνεπικουρούμενοι από γαλλικά και ελληνικά πολεμικά πλοία. Κατόπιν αυτού ξεκίνησε ένα μήνα μετά η εκστρατεία της Κριμαίας
Νόμος περί Ελληνικής ιθαγένειας

Οι νόμοι για την Ελληνική ιθαγένεια είναι η σχετική νομοθεσία που κατά καιρούς έχει ορίσει και ορίζει την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη, ποιος χαρακτηρίζεται ως τέτοιος και με ποιες προϋποθέσεις.

Ιστορικoί νόμοι

Το πρώτο προσωρινό Σύνταγμα της Επιδαύρου (Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος) του1822 στο Τμήμα Β΄, Άρθρο β΄ όριζε ως πολίτες του νεοσύστατου κράτους τους Χριστιανούς αυτόχθονες Έλληνες.       
Το επόμενο προσωρινό Σύνταγμα του 1823, Νόμος της Επιδαύρου, αναθεώρηση του προηγούμενου, στο Τμήμα Β΄, Άρθρο β΄ έδινε δικαίωμα να γίνουν Έλληνες πολίτες και όσοι από το εξωτερικό το αιτηθούν και έχουν ως μητρική γλώσσα τα Ελληνικά και είναι Χριστιανοί. 
Το τρίτο προσωρινό Σύνταγμα της Τροιζήνας του 1827 προβλέπει 5 περιπτώσεις Έλληνα πολίτη (Κεφάλαιο Γ΄, Άρθρο 6): οι Χριστιανοί αυτόχθονες της Ελληνικής επικράτειας, όσοι ήρθαν και θα έρθουν από την Οθωμανική επικράτεια για να αγωνιστούν και για κατοικίσουν στην Ελλάδα, όσοι κάτοικοι του εξωτερικού είναι γεννημένοι από Έλληνα πατέρα, όσοι αυτόχθονες και μη και οι απόγονοί τους, πολίτες ξένης χώρας έρθουν στην Ελληνική επικράτεια και ορκιστούν τον Ελληνικό όρκο, και όσοι ξένοι έρθουν και πολιτογραφηθούν Έλληνες. 
Το πρώτο Σύνταγμα του νεοσύστατου πια κράτους του 1832 (Κεφάλαιο Β΄, Παράγραφοι 2 και 3, Άρθρα 13-26), που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, είναι το πρώτο που προβλέπει με μεγάλη λεπτομέρεια και έκταση την ιδιότητα του Έλληνα και του πολίτη, και τις προϋποθέσεις και όρους πολιτογραφήσεων ξένων πολιτών ως Έλληνες. Μεταξύ άλλων για πρώτη φορά ορίζει ότι ξένοι που θα πολιτογραφηθούν ως Έλληνες δεν έχουν δικαίωμα άλλης υπηκοότητας, ότι πολίτες θα είναι και όσοι προβλέπονται από τους κείμενους νόμους, καθώς και τους όρους αποστέρησης της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη. Η πιο σημαντική εισαγωγή είναι αυτή του Έλληνα (ιθαγένεια/υπηκοότητα), και του Πολίτη με την έννοια των πολιτικών δικαιωμάτων. Τέλος, προβλέπει το διάστημα μετά την πατριογράφηση (απόκτηση Ελληνικής ιθαγένειας) που αποκτιέται και η πολιτογράφηση ως πολίτη (απόκτηση πολιτικών δικαιωμάτων) (Άρθρα 19-20), καθώς και την απόδοση της ιδιότητας του Έλληνα υπηκόου και πολιτικών δικαιωμάτων σε ανδραγαθήματα και σημαντικές υπηρεσίες προς την πατρίδα (Άρθρο 25). 
Ο πρώτος αυτός νόμος που προέβλεπε το Σύνταγμα του 1832 για να κανονίζει τα περί ιθαγένειας, είναι ο Νόμος Περί Ελληνικής Ιθαγένειας της 16 Μαΐου 1835 (ΦΕΚ 20/Α), ο οποίος ίσχυσε μέχρι το 1856, οπότε και τα περί ιθαγένειας μεταφέρθηκαν στα Άρθρα 14-28 του Αστικού Κώδικα. 
Όσον αφορά στα αναφερόμενα στο Σύνταγμα, τα Συντάγματα αρχίζοντας με το πρώτο που εφαρμόστηκε το 1844, προβλέπουν μόνο ότι την ιδιότητα του πολίτη ορίζουν οι κείμενοι νόμοι, ενώ από το Σύνταγμα του 1975 και μετά, στο Σύνταγμα ορίζεται και ότι η ιθαγένεια επιτρέπεται να αφαιρεθεί μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια  άλλη ιθαγένεια, ή ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, πάντα κατά τους κείμενους νόμους, καθώς και ότι οι μονάζοντες στο Άγιο Όρος αποκτούν αυτόματα την Ελληνική ιθαγένεια.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας

Ιστορία

Ποδόσφαιρο στη Φθιώτιδα παιζόταν από τα μέσα της δεκαετίας του 1920. Από το 1930 έως και το 1940 κυριαρχούσε ο Ολυμπιακός Λαμίας, με συνεχείς κατακτήσεις άτυπων τίτλων. Επίσης, η ίδια κατάσταση επικράτησε και μετά την καθιέρωση της επίσημης διοργάνωσης πρωταθλήματος. Προηγουμένως, από το 1929-30 έως και το 1950-51, διεξήχθησαν έξι ακόμη ανεπίσημες διοργανώσεις με πιο χαρακτηριστική αυτή του 1947, όταν ο Εθνικός Λαμίας, επικρατώντας στις 23 Μαΐου με σκορ 5-0 της Παλλαμιακής, χρίσθηκε πρωταθλητής Φθιώτιδας.
Το 1951 ιδρύθηκε η «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιωτιδοφωκίδας», που από το 1974 περιέλαβε στη σύνθεσή της και τους συλλόγους της Ευρυτανίας. Στις αρχές όμως της επόμενης δεκαετίας η Ένωση είχε επιβαρυνθεί με έναν τόσο μεγάλο αριθμό σωματείων τριών ολόκληρων Νομών, με αποτέλεσμα η λειτουργία της να έχει καταστεί προβληματική. Χαρακτηριστικό ήταν πως στην Α΄ Κατηγορία υπήρχαν δυο όμιλοι (Βορρά και Νότου), στη Β΄ Κατηγορία έφτασαν να υπάρχουν τέσσερις όμιλοι και στη Γ΄ Κατηγορία δέκα όμιλοι. Η ανάγκη διαχωρισμού έγινε τότε επιτακτική και το 1984 (ενώ είχαν ξεκινήσει ήδη τα πρωταθλήματα) ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Φωκίδας, που από την επόμενη χρονιά ανέλαβε επίσημα την ευθύνη των διοργανώσεων της περιφερείας της. Το 1984 η Ε.Π.Σ. Φωκίδας αποσπάσθηκε και από την περίοδο 1985-86 διοργανώνει τα δικά της πρωταθλήματα. Το 1990 αποσπάσθηκε και η Ευρυτανία.
Πλέον, στη δικαιοδοσία της υπάγονται οι διοργανώσεις του τοπικού Κυπέλλου και των πρωταθλημάτων. Την αγωνιστική περίοδο 2010-11, μια αντιπροσωπευτική ομάδα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας έλαβε μέρος στο Κύπελλο Περιφερειών της UEFA. Το πρωτάθλημα αποτελείται από τρεις κατηγορίες, η Α' Κατηγορία με 16 ή 18 ομάδες, η Β' Κατηγορία με τρεις ή τέσσερις ομίλους και η Γ' Κατηγορία. Ο πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας προβιβάζεται στη Γ' Εθνική. Οι πρωταθλητές των ομίλων της Β' Κατηγορίας προάγονται στην Α'.

Πρωταθλήτριες

Από την έναρξη της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας την σεζόν 1951-52, 21 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με την Παλλαμιακή να έχει τους περσσότερους τίτλους με 10, ενώ ο Φωκικός είναι η μόνη ομάδα εκτός Φθιώτιδας που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα. Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Αταλάντη, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2018−19 για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
149 Μέδουσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μέδουσας είναι 19,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 8 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μέδουσας εκτιμάται σε 0,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 1780 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 10,4 m/sec (37,4 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Μέδουσας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 84 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Μέδουσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 26 ώρες, μια αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Paradise Lost (άλμπουμ των Cirith Ungol)

Τραγούδια

1. Join the Legion (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:32

2. The Troll (Malatesta) - 3:50

3. Fire (Brown, Crane, Finesilver, Ker) - 3:01

4. Heaven Help Us (Warrenburg) - 6:24

5. Before the Lash (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:39

6. Go It Alone (Baker, Barraza, Green, Garven) - 4:22

7. Chaos Rising (Baker, Barraza, Green, Garven) - 8:42

8. Fallen Idols (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:45

8. Paradise Lost (Baker, Barraza, Green, Garven) - 6:13
Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας

Εξωτερική πολιτική

Υποστήριξε με το μικροανιψιό του Γουλιέλμο της Νορμανδίας και τον βοήθησε να καταπνίξει επανάσταση των ευγενών του, στην μάχη του Βαλ ες Ντίν εξασφάλισε του δουκάτο για τον Γουλιέλμο (1047).   Στην συνέχεια άλλαξε τακτική και την επόμενη φορά υποστήριξε τους βαρόνους.  
Ο Γουλιέλμος της Νορμανδίας παντρεύτηκε την Ματθίλδη της Φλάνδρας κόρη του κόμητος της Φλάνδρας, το γεγονός αυτό το είδε ο Ερρίκος σαν απειλή για τον θρόνο του γι'αυτό επιτέθηκε δυο φορές στον Γουλιέλμο (1054, 1057) αλλά και τις δυο αποκρούστηκε. 
Ο Ερρίκος είχε συναντηθεί τρεις φορές με τον Γερμανό αυτοκράτορα Ερρίκο Γ' στο Ιβόις. Την πρώτη για να συζητήσει τον γάμο του αυτοκράτορα με την Αγνή του Πουατού την κόρη του υποτελούς του Ερρίκου (1043), την δεύτερη για να υπογράψουν συνθήκη φιλίας (Οκτώβριος 1048) και την τρίτη  για να λύσουν το θέμα της διαδοχής του Θεοβάλδου Γ' του Μπλουά (Μάιος 1056). Την τελευταία φορά ήρθαν σε ένταση μεταξύ τους και ο Ερρίκος αποχώρησε.

Τελευταία χρόνια

To 1058 άρχισε να πουλάει επισκοπές και αβαεία κατηγορώντας τον παπικό απεσταλμένο καρδινάλιο Ουμβέρτο για τυραννία, παρά τις προσπάθειες που έκανε η εξουσία των φεουδαρχών στην εποχή του έφτασε στο αποκορύφωμα της. 
Ο Ερρίκος Α' πέθανε στις 4 Αυγούστου 1060 και τάφηκε στην βασιλική του Σαιν Ντενί όπως οι υπόλοιποι Καπετίδες βασιλείς, τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος ο οποίος ήταν μόλις 7 ετών, κηδεμόνας του ορίστηκε η μητέρα του Άννα του Κιέβου.
Πανόραμα Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Το Πανόραμα βρίσκεται περίπου 23,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας και περίπου 9,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Σιδηρόκαστρο. Έχει υψόμετρο 475 μέτρα και απέχει 8,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στο Πανόραμα, προς τα ανατολικά του, βρίσκεται η Πτέρη σε απόσταση 5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα βορειοδυτικά του οι Καρυές σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων.

Ιστορία

Το χωριό έχει ιστορία που ακολουθεί την γενικότερη ιστορία της Τριφυλίας. Με την παλαιότερη ονομασία του ως Τρουκάκι προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Αυλώνος το 1897, όπου και παρέμεινε, ως το 1912, που ο δήμος καταργήθηκε. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Από το 1897 ως το 1940 το χωριό ονομαζόταν επίσημα ως το Τρουκάκι. Το 1912 το Τρουκάκι προσαρτάται αρχικά στην Κοινότητα Κοπανίτσης, στην οποία ως έδρα ήταν η Κοπάνιτσα (Καρυαί) ως το 1916, που στη συνέχεια αποσπάται από αυτήν την κοινότητα και προσαρτάται στην Κοινότητα Καραμουσταφά με έδρα τον οικισμό Καραμουσταφά (σήμερα ο Αυλώνας), στην οποία είχε υπαχθεί επίσης και ο οικισμός τα Σκλαβέϊκα (σήμερα η Πτέρη). Το 1922 ο Καραμουσταφάς και η κοινότητά του μετονομάζονται σε Αυλών και Κοινότητα Αυλώνος αντίστοιχα. Από το 1940 ως το 1956 το χωριό ονομαζόταν επίσημα ως το Τρουκάκιον. Το 1956 το Τρουκάκιον μετονομάζεται επίσημα σε Πανόραμα. Το χωριό παρέμεινε στην Κοινότητα Αυλώνος, με τις αλλαγές στις ονομασίες, τόσο του ιδίου του χωριού, όσο και της κοινότητας αυτής, από το 1916 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Αυλών, το Πανόραμα και η Πτέρη υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμο Αυλώνα Μεσσηνίας,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Πανόραμα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Το Πανόραμα σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Αυλώνος του Δήμου Τριφυλίας, με έδρα τον Αυλώνα και στην οποία υπάγεται επίσης ο οικισμός της Πτέρης.

Κτίρια – αξιοθέατα

Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά. Από το σημείο στο οποίο βρίσκεται το χωριό, ο θεατής μπορεί να αγναντεύει προς τα δυτικά το Ιόνιο πέλαγος. Προς τα βόρεια του οικισμού βρίσκεται επίσης το ποτάμι της Νέδας.
Ιωάννης Σημανίκας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ιωάννης Σημανίκας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Νάουσα. Αρχικά συνεργάστηκε με την Εθνική Εταιρεία και στη συνέχεια με το Μακεδονικό Κομιτάτο. Ο Ιωάννης Σημανίκας ήταν στενός συνεργάτης του Δημήτριου Καλαποθάκη, ο οποίος του πρότεινε τον Αύγουστο του 1904 να υπηρετήσει υπό τις διαταγές του Ευθύμιου Καούδη στην περιοχή Πρεσπών και Φλώρινας. Επικεφαλής δικής του ομάδας, έλαβε μέρος στη μάχη της Όστιμας Φλώρινας εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων Μήτρο Βλάχος και Αθανάς Καρσάκωφ, όπου διακρίθηκε για την τόλμη και το θάρρος του. Μετέπειτα συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Κατεχάκη. Το 1906 το σώμα του έδρασε στη περιοχή της Ημαθίας, καθώς οι πρότερες δυνάμεις εκεί είχαν αποδυναμωθεί. Μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αθήνα για λόγους ασφαλείας. Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο συμμετείχε επικεφαλής δικής του ομάδας και μπήκε ελευθερωτής στη γενέτειρά του Νάουσα.
Α.Π.Ο. Αταλάντη

Ιστορικό

Στις 13 Ιουνίου του 1968 ιδρύθηκε επίσημα ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος «η Αταλάντη», έπειτα από συγχώνευση του «Αίαντα Λοκρός» που ιδρύθηκε το 1928 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου και του «Ολυμπιακού Αταλάντης» που ιδρύθηκε το 1931 με τμήμα ποδοσφαίρου. Από την ίδρυση του αγωνίζεται επίσημα στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.
Τη σεζόν 1982-83 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, πρώτη του παρουσία σε εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1984-85 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας, όπου και ηττήθηκε από τον Α.Π.Ο.Κ. Βελούχι. Τη σεζόν 1992-93 έφτασε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό, όπου επικρατώντας του Α.Ο. Μαλεσίνας με 2-1 αναδείχθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Φθιώτιδας, για να αναδειχθεί ξανά κυπελλούχος τη σεζόν 1995-96 νικώντας στον τελικό τον Ολυμπιακό Ανθήλης.
Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Φθιώτιδας για πρώτη φορά στην ιστορία της και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε συνεχώς τις χρονιές 1992-93, 1993-94 και 1994-95, με τελευταία παρουσία τη σεζόν 2002-03. Το 2019 και έπειτα από 27 χρόνια κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα Φθιώτιδας και κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ έκανε το νταμπλ κατακτώντας παράλληλα το κύπελλο Φθιώτιδας για τρίτη φορά στην ιστορία της.
Γεώργιος Ζαβιτσάνος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1838. Σπούδασε δύο χρόνια στο Φυσικομαθηματικό τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Γαλλία όπου αποφοίτησε με το δίπλωμα του φαρμακοποιού από την Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου του Παρισιού, όντας ο πρώτος Έλληνας φοιτητής του. 
Διορίστηκε Υφηγητής του Πανεπιστημίου το 1863, έκτακτος καθηγητής της Φαρμακευτικής Χημείας και Συνταγολογίας το 1869, και τελικά το 1875 έγινε τακτικός καθηγητής διαδεχόμενος τον Ξάβερ Λάντερερ. Παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο το 1881.
Ίδρυσε το Φαρμακευτικό Φροντιστήριο του Πανεπιστημίου και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή συνέδρια. Απεβίωσε το 1893 στην Αθήνα.
Μπεκάσι

Δημογραφικά

Ο τελευταίος (2014) πληθυσμός του Bekasi ήταν 2,663,011, με πυκνότητα 11.900 / km2 (31.000 / sq mi). Το Bekasi κατοικείται από πολλές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Οι περισσότεροι πολίτες στο Μπεκάσι πιστεύουν στο Ισλάμ. Άλλες θρησκείες περιλαμβάνουν τον Χριστιανισμό (τον Ρωμαιοκαθολοκισμό και τον Προτεσταντισμό), τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό και τον Κομφουκιανισμό.

Οικονομία

Το Μπεκάσι έχει ήδη εξελιχθεί ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ανάπτυξης στην Ινδονησία. Η πόλη έχει το 2,11% του συνολικού εθνικού ΑΕΠ. Πρόσφατα, πολλοί αλλοδαποί (οι περισσότεροι από τους Κορεάτες, τους Ιάπωνες, τους Πινγκ και τους Κινέζους) έχουν δημιουργήσει τις επιχειρήσεις τους για να αξιοποιήσουν τον δυναμισμό τους και να ενισχύσουν την οικονομία τους στο  Μπεκάσι. Η οικονομία του Μπεκάσι βασιζόταν κυρίως στον τουρισμό.
Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος (Αγιάννης)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, καταγόταν από το χωριό Αγιάννης της επαρχίας Αγίου Πέτρου Πελοποννήσου. Το 1820, έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας από τον Αναγνώστη Κονδάκη, μαζί με τον πεθερό του, Πάνο Σαρρηγιάννη και άλλους. Ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, εμπορευόταν στην Ύδρα ή κατά άλλους στην Τεργέστη και όταν άρχισε η Επανάσταση, εγκαταστάθηκε στην πατρίδα του μαζί με τους αδερφούς του. Σύντομα, μετέβη στο στρατόπεδο των Βερβένων μαζί με τα αδέρφια του, που μαζί με αυτόν ηγούνταν των στρατιωτικών σωμάτων του Αγίου Ιωάννη και με τον προεστό Πάνο Σαρηγιάννη, όπου συμμετείχε στην τροφοδότησή του και αργότερα, στο στρατόπεδο των Δολιανών. Έγινε γερουσιαστής της Πελοποννήσου, πληρεξούσιος των Εθνοσυνελεύσεων και βουλευτής κατά τα έτη 1823, 1824 και 1825.
Κατά το 1825, πήγε να απελευθερώσει τον αδερφό του Παναγιώτη που εξεστράτευσε κατά των Αιγυπτίων υπό τον Κυριάκο Σκούρτη και είχε πιαστεί αιχμάλωτος στη μάχη του Κρεμμυδίου, πιάστηκε όμως και ο ίδιος αιχμάλωτος από τους στρατιώτες του Ιμπραήμ. Τελικά ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος και ο αδερφός του, εξαγοράστηκαν από τον μικρότερο αδερφό τους, Ιωάννη και ανταλλάχτηκαν με τους Σεχνετσιπαίους Τούρκους από την Τριπολιτσά. Την ίδια χρόνια, εγκαταστάθηκε με τους αδερφούς του στο Κάστρο Παραλίου Άστρους.
Ο Κωνσταντίνος Ζαφειρόπουλος, πέθανε τον Μάιο του 1826. Έχει παντρευτεί την κόρη του Πάνου Σαρηγιάννη και έχει αποκτήσει μια κόρη.