google/wiki40b huggingface dataset:
Αγία Σοφία (συνοικία Λευκωσίας)

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει με το Αμπντί Τσαούς, στα βορειοανατολικά με το Γενί Τζαμί, στα ανατολικά με το Χαϊδάρ Πασά, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Κασσιανό και την Χρυσαλινιώτισσα, στα νότια με την Ομεριέ και τη Φανερωμένη και στα δυτικά με την Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι.

Ναός Αγίας Σοφίας

Στη συνοικία της Αγίας Σοφίας υπάρχει ένα μεγαλοπρεπές κτίριο, το οποίο κατασκευάστηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας. Αρχικά, είχε κατασκευαστεί μια μικρή εκκλησία κατά τα Βυζαντινά χρόνια. Σύμφωνα με την παράδοση, η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, η οποία είχε καταγωγή από την Κύπρο, έπεισε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό να κατασκευάσει την μικρή εκκλησία και να του δώσει το ίδιο όνομα με τον ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.
Την εποχή της Φραγκοκρατίας, οι Φράγκοι γκρέμισαν τον ναό (1209 μ.Χ.) και κατασκεύασαν στη θέση του ένα μεγαλύτερο με το ίδιο όνομα (1232 μ.Χ.).
Μετά την έναρξη της Τουρκοκρατίας στην Κύπρο το 1571 μ.Χ., ο ναός μετατράπηκε σε τέμενος. Ονομαζόταν Τέμενος Αγίας Σοφίας, έως το 1954 που μετονομάστηκε σε Τέμενος Σελιμιγιέ.
Αλτίνταγ (Σμύρνη)

Η περιοχή Αλτίνταγ (τουρκικά: Altındağ), γνωστή στην ελληνική βιβλιογραφία ως Κουκλουτζάς, είναι μια πυκνοκατοικημένη ζώνη (semt) της συνοικίας Μπουρνόβα (τουρκικά: Bornova) της Σμύρνης, στην Τουρκία.

Ετυμολογία

Η τουρκική λέξη Altindag σημαίνει το χρυσό βουνό και πιστεύεται ότι το έδωσαν οι Τούρκοι κάτοικοι, όταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή θεωρήθηκε ότι οι ντόπιοι Έλληνες και οι στρατιώτες είχαν θάψει εκεί θησαυρούς κατά την αναχώρηση τους. Πριν το 1922, η περιοχή ήταν γνωστή με το όνομα Κουκλουτζάς που σημαίνει μυρωμένος, εύοσμος.

Ιστορικά στοιχεία

Πριν την καταστροφή της Σμύρνης στην περιοχή ζούσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι ήταν απόγονοι μεταναστών από τα Κύθηρα και την Πελοπόννησο που κατέφυγαν εκεί μετά τα Ορλωφικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το 1813 λειτουργούσε στον Κουκλουτζά ένα μικρό ελληνικό τυπογραφείο. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες της συνοικίας κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα και κάποιοι εξ αυτών εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη όπου δημιούργησαν τη συνοικία Εύοσμος-Νέος Κουκλουτζάς.
Η περιοχή, κάποτε καλυμμένη με κήπους πλέον είναι δημοφιλής στους μετανάστες. Οι παλαιότεροι κάτοικοι της περιοχής μένουν στην πλαγιά του λόφου, ενώ οι Τούρκοι μετανάστες από τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία μένουν στην βόρεια περιοχή του.

Παραγωγή

Το κύριο τερματικό στην γραμμή συγκοινωνίας της είναι αυτό του İzmir - IZOTAŞ και βρίσκεται στην γειτονιά Işıkkent σε απόσταση ενός λεπτού με τα πόδια. Η περιοχή είναι και έδρα παραγωγής τσιμέντου, παρά το ότι είναι πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης. Το βουνό το είχε κρατήσει για τσιμεντοπαραγωγή ο Αντνάν Μεντερές και το παραχώρησε στην εταιρεία Τσιμεντάς (Çimentaş).
Δημήτριος Μεσθενέας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δημήτριος Μεσθενέας γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Κατάγονταν από παλιά και επιφανή οικογένεια της Θεσσαλονίκης και το πραγματικό του επώνυμο ήταν Μεστανές ή Μεστενές. Το Σεπτέμβριο του 1820 συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις Οθωμανικές αρχές στη Θεσσαλονίκη με την κατηγορία ότι δίδασκε απαγορευμένα επαναστατικά τραγούδια του Ρήγα Φεραίου, στα παιδιά του. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 κατάφερε να μεταβεί στα πεδία των μαχών στη νότια Ελλάδα. Το 1823 ήδη πολεμά για την απελευθέρωση (το επίθετό του έχει πλέον μετατραπεί σε Μεσθανές). Το φθινόπωρο του 1823 μεταβαίνει στο Μεσολόγγι και αγωνίζεται εντός της πόλης κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της. Έχει ήδη εξωραΐσει το επίθετό του σε Μεσθενεύς. Τον Οκτώβριο του 1824, μετά από πρόσκληση του Μεσθενέα ήρθε στο Μεσολόγγι για να συμμετάσχει στον αγώνα, και ο γαμπρός του Γεώργιος Κυριάκης, ξάδερφος του Θεσσαλονικέα Εμμανουήλ Κυριακού, προξένου της Δανίας στη Θεσσαλονίκη. Στο Μεσολόγγι, ο Δημήτριος Μεσθενέας γνωρίστηκε με τον Άγγλο συνταγματάρχη και φιλέλληνα Λέστερ Στάνχοουπ (Leicester Stanhope). Ο συνταγματάρχης Στάνχοουπ τον συνέστησε στον Ελβετό φιλέλληνα και δημοκράτη Γιόχαν Γιάκομπ Μάγιερ (Johann J. Mayer), ως ιδιαίτερα ευφυή άνθρωπο. Τότε ο Δημήτριος Μεσθενέας με τον Γιόχαν Μάγερ εξέδωσαν την εφημερίδα Ελληνικά Χρονικά, και ο Μεσθενέας ανέλαβε την εκτύπωσή της, λόγω της εμπειρίας του στην τυπογραφία. Διέθετε ελάχιστο προσωπικό, αποτελούμενο από 3 με 5 άτομα με επικεφαλής το Μεσθενέα. Ο Θεσσαλονικιός τυπογράφος τύπωσε μάλιστα για πρώτη φορά στο Μεσολόγγι και τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν του Διονύσιου Σολωμού, το 1825. Ο Δημήτριος Μεσθενέας σκοτώθηκε κατά την έξοδο του Μεσολογγίου, το 1826. Συγγενής του (πιθανόν γιος του) ήταν ο Γεώργιος Μεσθενέας που στα τέλη Νοεμβρίου – αρχές Δεκεμβρίου του 1827 υπέβαλε τους όρους του στην κυβέρνηση προκειμένου να αναλάβει την έκδοση της Εθνικής Τυπογραφίας (Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος), ως εργολάβος του δημοσίου με συμφέροντες όρους. Ο Χαλκιδικιώτης διευθυντής τότε της Εφημερίδας, Γεώργιος Χρυσηίδης αντιτάχθηκε και τελικά οι όροι δεν έγιναν δεκτοί.
Ιωάννης Μηναίος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1918 στο Ναύπλιο. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Σχολή Κυβερνητών Υποβρυχίων του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, καθώς και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης, ενώ συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε θέματα οργανωτικής στις ΗΠΑ. Έλαβε μέρος στον Β' Π.Π. ως σημαιοφόρος και ανθυποπλοίαρχος, όπου και στη συνέχεια εξελίχθηκε φθάνοντας τον βαθμό του υποναυάρχου ε.ε. 
Το 1974 επιλέχθηκε και διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπό τον Κ. Καραμανλή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Στη συνέχεια αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αργολίδας  με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και 1977. Ως βουλευτής είχε λάβει μέρος σε πολλές συνελεύσεις του κοινοβουλίου των κρατών μελών του ΝΑΤΟ.
Απεβίωσε το 2000. Κηδεύτηκε στο Β΄ Κοιμητήριο Αθηνών στις 28 Ιουνίου 2000.

Τιμές

Τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό, τον Σταυρό του Ναυτικού Αγώνα και μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων , με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα καθώς και με το παράσημο Γεωργίου του Α΄ από τρεις Βασιλείς, ενώ έχει λάβει και πολλές άλλες τιμητικές διακρίσεις του ΝΑΤΟ. Ο Ι. Μηναίος ήταν μόνιμος κάτοικος Δήμου Ψυχικού (Αθήνα). Με τις συζυγους του, Σοφια και Ανδριανή, απέκτησε 2 γιους.
Ιωάννης Ζαμπέλιος

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1787. 
Το 1803 πήγε στην Ιταλία, όπου σπούδασε νομική και φιλολογία όπου κια συνδέθηκε με τους κορυφαίους ποιητές της εποχής εκείνης Μόντι,Αλιφιέρι,Φώσκολο. Ο κύκλος των σπουδών του ολοκληρώθηκε στο Παρίσι στο οποίο και εγκαταστάθηκε για ένα χρόνο. Εκεί ήρθε σε επαφή με τον Αδαμάντιο Κοραή ό οποίος και άσκησε μεγάλη επίδραση στο έργο του.Με την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε εισαγγελέας στα Επτάνησα, ενώ το 1826 δικαστής στην Κεφαλονιά. Το 1834 και για 17 συναπτά έτη κατείχε θέση ανώτατατου δικαστικού συμβούλου στην Κέρκυρα στην οποία και έζησε κυρίως. Το 1815 απέκτησε ένα γιο, τον Σπύρο, ο οποίος μετεξελίχθηκε σε σημαντικό ιστορικό και λογοτέχνη.
Πέθανε στη Λευκάδα ή στην Κέρκυρα το 1856.

Συμβολή του στον αγώνα για την ανεξαρτησία των Ελλήνων

Η συμβολή του Ζαμπέλιου σαν Εθνικός Αγωνιστής στον αγώνα των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων κατακτητών ήταν σημαντική. Σαν μέλος της Φιλικής Εταιρείας κατά στη επιστροφή του στα Επτάνησα από τον Γέρο του Μοριά Θεόδωρο Κολοκοτρώνη διεξήγαγε εράνους και ενίσχυσε πολλούς πρόσφυγες που είχαν βρει καταφύγιο στα Επτάνησα. Μεταξύ άλλων εφοδίασε με όπλα 850 Λευκαδίτες παλλά και τους ενίσαχυσε με την αποστολή ενόπλων ανδρών αλλα΄και χρημάτων τα σώματα του Μάρκου Μπότσαρη,του Οδυσσέα Ανδρούτσου και του Γεώργιου Καραϊσκάκη προκειμένου να αγωνιστούν ενάντια στους Τούρκους.
2840 Κάλαβεσι

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Κάλαβεσι είναι SI. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλης

Πρώιμα έτη

Η Ισαβέλλα γεννήθηκε στο Μαδριγάλ ντε λας Άλτας Τόρρες, Άβιλα, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης και της Ισαβέλλας των Αβίς, κόρης του Ιωάννη κοντόσταυλου της Πορτογαλίας στις 22 Απριλίου 1451.  Ήταν η εγγονή του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης του Λάνκαστερ. Την εποχή της γέννησής της, ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός της Ερρίκος (Enrίqοue) ήταν στη γραμμή για τον θρόνο πριν από εκείνη. Ο Ερρίκος, ήταν 26 εκείνη την περίοδο και νυμφεύθηκε, αλλά ήταν άκληρος. Ο νεότερος αδελφός της Αλφόνσος γεννήθηκε δύο έτη μετά στις 17 Νοεμβρίου 1453 και την μετατόπισε στη γραμμή διαδοχής. Όταν ο πατέρας της πέθανε το 1454, ο Ερρίκος έγινε ο Βασιλιάς Ερρίκος Δ΄. Η Ισαβέλλα και ο Αλφόνσος αφέθηκαν στην αιγίδα του Ερρίκου.  Ο αδελφός της Αλφόνσος, η μητέρα της, και εκείνη μεταφέρθηκαν στο Αρέβαλο.
Εκείνες ήταν εποχές αναταραχής για την Ισαβέλλα. Η Ισαβέλλα ζούσε με τον αδελφό της και την μητέρα της σε ένα κάστρο σε κακές συνθήκες, όπου υπέφεραν επίσης από έλλειψη χρημάτων. Αν και ο πατέρας της όριζε στην διαθήκη του τα παιδιά του να τυγχάνουν καλής οικονομικής φροντίδας, ο ετεροθαλής αδελφός της δεν συμμορφώθηκε με την θέληση του πατέρα της, είτε από επιθυμία να κρατά τα ετεροθαλή αδέλφα του περιορισμένα είτε από αδιαφορία και κακό χαρακτήρα.  Αν και οι συνθήκες ζωής ήταν πενιχρές, υπό το άγρυπνο βλέμμα της μητέρας της, η Ισαβέλλα διδάχτηκε πρακτικά την ευσέβεια και τον βαθύ σεβασμό προς τη θρησκεία.
Κομ Όμπο

Η σημερινή πόλη

Οι κάτοικοι της σημερινής Κομ Όμπο έχουν κύρια ασχολία τους εκτός τον τουρισμό την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου για την παραγωγή ζάχαρης και το βαμβάκι. Μεταξύ 1963 και 1965, 60.000 μετανάστες από την Νουβία εγκαταστάθηκαν σε 34 χωριά γύρω από την πόλη λόγω της ανόδου των υδάτων της λίμνης Νάσερ μετά την κατασκευή του φράγματος Ασουάν. Ο συνολικός αριθμός των εποίκων ανέρχεται σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους.
Βασιλική Τρικάλων

Ιστορία

Ο Αλή πασάς έδωσε ως τσιφλίκι στην Κυρα-Βασιλική (1793-1834) το παλιό χωριό Βοεβόδα ή Βοϊβόδα, που έκτοτε πήρε το όνομά της. Αργότερα και μέχρι την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το χωριό έγινε τσιφλίκι της Βαλιντέ σουλτάνας (μητέρας του σουλτάνου). Η Βασιλική, για να εξιλεωθεί για τον γάμο της με τον αλλόθρησκο Αλή, έχτισε πέντε εκκλησίες στον θεσσαλικό κάμπο — μία από αυτές ήταν και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Για την κατασκευή της, πάντα κατά την παράδοση, ο Αλή πασάς έστειλε τον πρωτομάστορά του Σάμπλο. Τα εγκαίνια του Αγ. Νικολάου, που είναι σταυροειδής ναός με τρούλο, έγιναν στις 12 Μαΐου 1818. Στην εξωτερικό τοίχο της κόγχης του ιερού, πάνω από μικρή αψίδα, παρίσταται η μορφή της κυρα-Βασιλικής. Ακόμη, η παράδοση μαρτυρά ότι, όταν ο Αλή πασάς έδωσε τη Βοϊβόδα στη Βασιλική, κατασκευάστηκε μέσα στο χωριό ένα χαντάκι, το οποίο καθόριζε το άσυλο για τους Χριστιανούς που καταδίωκαν οι Τούρκοι.

Λοιπά στοιχεία

Η Βασιλική διαθέτει ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα «Κεραυνός», η οποία αγωνίζεται στον Α' όμιλο της Α1 ερασιτεχνικής κατηγορίας Τρικάλων. Από τη Βασιλική κατάγεται επίσης ο πατέρας του διεθνούς ποδοσφαιριστή Χοσέ Χολέμπας που αγωνίζεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς, καθώς και ο Πέτρος Παναγιωτόπουλος, παππούς του γνωστού φυσικού-θεολόγου, Πέτρου Παναγιωτόπουλου.
Ισώματα Ευρυτανίας

Σημείωση

Στο νομό Ευρυτανίας υπάρχει και ένας άλλος εγκαταλειμμένος οικισμός με το όνομα Ισώματα ή Ισιώματα, ο οποίος βρίσκεται στα δυτικά του νομού και δίπλα στη τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών. Απέχει 33 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Καρπενήσι και 7 χλμ. ΒΔ. από τα Φιδάκια.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – Ακοντισμός ανδρών

Ο Ακοντισμός Ανδρών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 27 και 28 Ιουνίου.
Φλάβιο Γκουλινέλι

Προπονητική καριέρα

Ο Φλάβιο Γκουλινέλι ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην ιταλική Βολούντας Άστι το 1988, σε ηλικία 30 ετών. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στη Παγιάβολο Πάρμα στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.
Την αγωνιστική περίοδο 1996-97, ο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής στην Γκράντε Βόλεϊ, ομάδα επίσης της Ιταλίας, ενώ το 1997 του έγινε πρόταση να αναλάβει χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ιταλίας.
Το 1999 ανέλαβε για δεύτερη φορά στην καριέρα του την ιταλική Γκράντε Βόλεϊ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002 κι ενώ ενδιάμεσα ανέλαβε τεχνικό πόστο και στην εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βραζιλίας.
Από το 2002 και μέχρι το 2009, ο Γκουλινέλι ανέλαβε προπονητής αρκετών ιταλικών ομάδων. Συγκεκριμένα, οι ομάδες αυτές ήταν οι: Κάλιαρι Βόλεϊ, Λούπι Σάντα, Μπολσάνο, Στίλκασα Ταβιάνο, Τοπ Λατίνα και Καλίπο Βαλέντια.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, ο Φλάβιο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στην Εθνική Αυστρίας, αλλά και στην τουρκική Χάλκμπανκ Ανκάρα. Το 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα για δεύτερη φορά στην καριέρα του προκειμένου να αναλάβει χρέη προπονητή στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Τον Ιανουάριο του 2011, κι ενώ προηγουμένως είχε αποτελέσει παρελθόν από τον Ολυμπιακό, ο Γκουλινέλι επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Καστεγιάνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11. Το 2011 ανέλαβε προπονητής στην επίσης ιταλική Κούνεο, ενώ λίγο καιρό αργότερα αποδέχθηκε πρόταση της ομοσπονδίας της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Πορτογαλίας προκειμένου να αναλάβει προπονητής της ομάδας. Αργότερα, ο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Σλοβακίας.
Στις 27 Απριλίου 2016 ο Φλάβιο Γκουλινέλι επέστρεψε στον πάγκο του Ολυμπιακού.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Ιστορικό

Η ιδέα για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος εθνικών ομάδων υπήρχε από το 1927 και ανήκε στο Γάλλο Ανρί Ντελονέ, παλιό ποδοσφαιριστή και διαιτητή που τότε ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της FIFA, όμως οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες. 
Μόλις τον Ιούνιο του 1957, όταν πλέον είχαν ξεκινήσει αντίστοιχες διοργανώσεις σε άλλες ηπείρους: το Κόπα Αμέρικα στη Νότια Αμερική, το Κόπα Άφρικα στην Αφρική και το Κύπελλο Εθνών στην Ασία, αποφάσισαν και τα κράτη μέλη της UEFA να διοργανώσουν ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Από τα 31 μέλη της ΟΥΕΦΑ μόνο 14 ψήφισαν την πρόταση, που συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τις τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες. Τελικά, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση του θεσμού ανά τετραετία με την ονομασία Κύπελλο Εθνών «Ανρί Ντελονέ», προς τιμήν του εμπνευστή του, ο οποίος είχε πλέον πεθάνει από το 1955, αφού στο μεταξύ είχε διατελέσει γενικός γραμματέας της UEFA ως το 1954.
Στην πρώτη διοργάνωση δήλωσαν συμμετοχή μόνο 17 χώρες, με απούσες τις πιο δυνατές ομάδες της Ευρώπης. Δεν δήλωσαν συμμετοχή: οι τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία), η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1954 Δυτική Γερμανία, η φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Σουηδία, η Ιταλία και η Ολλανδία. Η τελική φάση έγινε στη Γαλλία τον Ιούλιο του 1960 και πρώτη νικήτρια ήταν η Σοβιετική Ένωση.
Η επιτυχία της διοργάνωσης και η απήχηση που είχε στους φιλάθλους είχαν ως αποτέλεσμα στο δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα να συμμετάσχουν όλες οι χώρες μέλη της UEFA.

Σύστημα διεξαγωγής

Στις πρώτες δύο διοργανώσεις (1960, 1964) οι ομάδες έπειτα από κλήρωση αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες νοκ άουτ μέχρι τα ημιτελικά. Ακολουθούσε η τελική φάση στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες, που περιλάμβανε τους δυο ημιτελικούς, τον μεγάλο τελικό και τον αγώνα για την τρίτη θέση. 
Από την τρίτη διοργάνωση (1968) κι έπειτα η προκριματική φάση διεξάγεται σε ομίλους. Ως το 1976 οι όμιλοι ήταν οκτώ. Οι πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στα προημιτελικά σε διπλούς αγώνες νοκ άουτ και μόνο τέσσερις ομάδες αγωνίζονταν στην τελική φάση που διεξαγόταν στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες. 
Από το 1980 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν οκτώ, που προκρίνονταν από επτά προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετείχε απευθείας στην τελική φάση. Οι οκτώ ομάδες αγωνίζονταν σε δυο ομίλους. Το 1980 οι πρώτοι των ομίλων αγωνίστηκαν στον τελικό και οι δεύτεροι στον μικρό τελικό για την 3η θέση. Από το 1984 ως το 1992 οι δύο πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στους ημιτελικούς ενώ καταργήθηκε ο αγώνας της 3ης θέσης ως άνευ σημασίας.
Από το 1996 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν δεκαέξι, που προκρίνονται από προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετέχει απευθείας στην τελική φάση. Το 2000 (Βέλγιο / Ολλανδία, το 2008 (Αυστρία / Ελβετία) και το 2012 (Πολωνία / Ουκρανία) η τελική φάση ανατέθηκε σε δύο χώρες. Οι 16 ομάδες της τελικής φάσης αγωνίζονται σε τέσσερις ομίλους. Στη συνέχεια οι δυο πρώτες κάθε ομίλου αγωνίζονται στα προημιτελικά σε αγώνες νοκ άουτ ως τον τελικό.
Δήμος Θορικίων

Ο Δήμος Θορικίων ήταν δήμος της επαρχίας Αττικής που λειτούργησε την περίοδο 1890-1912. Βρισκόταν στην νότια Αττική, στην περιοχή της Λαυρεωτικής και συνόρευε με τους δήμους Λαυρεωτικής (ονομαζόταν δήμος Σουνιέων για μικρό διάστημα) και Κρωπίας. Έδρα του δήμου ήταν η Κερατέα.
Αντώνης Βαβαγιάννης

Πορεία

Η καριέρα του Βαβαγιάννη ξεκίνησε το 2006 με το κόμικ Ο Φωτογράφος, για το οποίο έγραψε το σενάριο και ο Σπύρος Δερβενιώτης έκανε το σχέδιο. Το 2007, ο Βαβαγιάννης βραβεύτηκε ως ο Καλύτερος Σεναριογράφος στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς (τότε Comicdom Awards), βραβείο που ξανακέρδισε τον επόμενο χρόνο για το δεύτερο δεύτερο τεύχος. Την ίδια περίοδο, ιστορίες του Βαβαγιάννη εμφανίστηκαν στη Γαλέρα και το 2008, σε σκίτσο του Κώστα Φουτσίδη, έγραψε το A.V.P.D. - Ano Vyziki Police Department,
Από το 2007, ο Βαβαγιάννης δημοσίευε στο διαδίκτυο μια σειρά από χιουμοριστικά στριπ, υπό τον τίτλο Κουραφέλκυθρα. Από την αρχή κιόλας εμφανίστηκαν ορισμένοι από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες του Βαβαγιάννη, όπως ο Θείος Αιμίλιος και η μαθήτρια Ζοζεφίνα. Το 2008 κάποια από τα πρώτα στριπ εκδόθηκαν από την Comicdom Press, ενώ μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει τέσσερις συγκεντρωτικοί τόμοι από την Jemma Press. Η σειρά τιμήθηκε το βραβείο Καλύτερου Διαδικτυακού Κόμικ του 2016 στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς, ενώ έχει κατά καιρούς λάβει διάφορες υποψηφιότητες.
Το 2015, κυκλοφόρησε ένα νέο κόμικ, σε συνεργασία με τον Θανάση Πετρόπουλο, ονόματι Προτελευταίοι, το οποίο ακολουθήθηκε τον επόμενο χρόνο από το άλμπουμ Προτελευταίοι Ξανά. Στο κόμικ αυτό, οι δύο δημιουργοί σχεδιάζουν στιγμιότυπα από τη διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή που παρουσιάζουν μαζί.

Στυλ και επιρροές

Το σχεδιαστικό στυλ του Βαβαγιάννη έχει συγκριθεί με αυτό του South Park και χαρακτηρίζεται από απλοϊκές γραμμές και άγαρμπο στήσιμο. Ο ίδιος ο Βαβαγιάννης έχει πει ότι δεν το θεωρεί καλό, αλλά δεν επιθυμεί να το διορθώσει, καθώς ταιριάζει απόλυτα με το χιουμοριστικό περιεχόμενο. Στα κόμικς του κυριαρχούν σουρεαλιστικές καταστάσεις και ναΐφ χαρακτήρες.
Οι επιρροές του Βαβαγιάννη εντοπίζονται σε ένα ευρύ φάσμα Ελλήνων και ξένων δημιουργών, συμπεριλαμβανομένων των Αρκά, Γιάννη Καλαϊτζή, Μποστ, Γκάρι Λάρσον, Édika, Ρενέ Γκοσινί και Quino. Έξω από τον χώρο των κόμικς, σημαντική επίδραση στο χιούμορ του έχουν οι Monty Python και τα αδέλφια Μαρξ.

Μουσική καριέρα

Ο Βαβαγιάννης παίζει κιθάρα, πιάνο και μαντολίνο για το συγκρότημα Empty Frame, το οποίο σχηματίστηκε το 2005. Το συγκρότημα έχει γράψει τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά Ηρωίδες.
Αϊντάμπ

Ιστορία

Ενδεχομένως η πόλη υπήρχε κατά την εποχή των Πτολεμαίων, καταλήφθηκε από τους νομάδες Μπέζα πριν από την κατάληψή της από τους Φατιμίδες της Αίγυπτου τον 10ο αιώνα. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια του σύγχρονου λιμανιού Χαλάιμπ.
Η πόλη έγινε σημαντικό λιμάνι για το εμπόριο της Ανατολής (ιδιαίτερα με την Υεμένη) και για τους μουσουλμάνους προσκυνητές από την Αφρική στην πορεία τους προς τη Μέκκα κατά τη διάρκεια του 10ου και 11ου αιώνα. Οι σταθεροί νοτιάδες έκαναν δύσκολο για τα μεγάλα πλοία να ταξιδεύουν στο Σουέζ κάτι που ευνόησε τη Αϊντάμπ.
Η Αϊντάμπ ήταν κοντά στην Τζέντα και συνδέονται με πλοίο, εδώ έρχονταν τα καραβάνια από το Ασουάν και άλλες πόλεις στο Νείλο. Ο Νασίρ Χουσράφ πίστευε ότι στην περιοχή είχαν τις καλύτερες καμήλες στον κόσμο. Οι νομάδες Μπέζα προστάτευαν την πόλη και τους εμπόρους.
Η πόλη λεηλατήθηκε από τον σταυροφόρο Ρευνιόν του Σατιλιόν το 1182 και από το βασιλιά Dawud της Νουβίας γύρω στο 1270.
Η πόλη ως το τέλος των Σταυροφοριών έχασε τη σημασία που είχε λόγω αυξημένου ανταγωνισμού με άλλους λιμένες. Το 1326 ο Ιμπν Μπατούτα ταξίδεψε από την Αίγυπτο προς τη Μέκκα μέσω της Αϊντάμπ η οποία ήταν κατά την εξεταζόμενη περίοδο μία από τις τρεις πιθανές διαδρομές. Ωστόσο κατά την προσέγγιση της Αϊντάμπ αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω λόγω τοπικής εξέγερσης, επιστρέφοντας στο Κάιρο και να πάει στη Μέκκα από μια διαφορετική διαδρομή.
Μετά την άνοδο των Μαμελούκων η Τζέντα έλαβε προτιμησιακή μεταχείριση για την ινδική εμπόριο.
Τέλος το 1426 ο σουλτάνος των Μαμελούκων κατέστρεψε την πόλη ως αντίποινα για τη λεηλασία εμπόρων καθ' οδόν προς τη Μέκκα. Οι κάτοικοι της πόλης κατέφυγαν στο Ντονγκόλα και στη Σουακίν, αλλά σφαγιάστηκαν στην τελευταία. Αυτό ήταν μέρος της εκστρατείας του σουλτάνου για να εξασφαλίσει για την Αίγυπτο τα αποκλειστικά δικαιώματα επί την Ερυθρά Θάλασσα εμπόριου μεταξύ της Υεμένης και της Ευρώπης.
Ο πρώην λιμένας της πόλης δεν υπάρχει πια, και η περιοχή σήμερα είναι ακατοίκητη.
Αθερίνα

Περιγραφή

Το χρώμα της είναι γκριζοπράσινο, λίγο ασημί με μια μαύρη ταινία στα πλευρά που εκτείνεται από το κεφάλι μέχρι την ουρά. Το σώμα της στρογγυλεύει από το κεφάλι και μετά. Έχει μάτια σχετικά μεγάλα και ρύγχος μυτερό, εξ ου και το όνομα σουβλίτης. Τα λέπια της είναι μικρά και στρογγυλά με μαύρα στίγματα. Τα θωρακικά πτερύγια είναι κοντά και πίσω από τα βράγχια, ενώ τα δύο ραχιαία πτερύγια είναι σε αρκετή απόσταση μεταξύ τους.

Είναι ψάρι του αφρού (αφρόψαρο), ζει και μετακινείται κοπαδιαστά και τροφή του είναι περισσότερο πλαγκτόν. Κατά τον Μάρτιο πλησιάζει τις ακτές όπου και αποθέτει τ΄ αυγά του που μένουν κολλημένα σε πέτρες και σε φύκια.
Αθερίνες υπάρχουν άφθονες στα ελληνικά νερά, το κρέας τους είναι πολύ νόστιμο (ειδικά όταν είναι αυγομένες).

Παραλλαγή της είναι η κάπως μεγαλύτερη, λεγόμενη "κεφαλάς" (atherina boyeri) μήκους μέχρι 18 εκατοστά με ρύγχος στρογγυλό.

Αλιεία

Οι μεγάλες αθερίνες ψαρεύονται με δίκτυα της τράτας και οι μικρές κυρίως με τον αθερινολόγο ή μπέντουλα για να χρησιμοποιηθούν και ως δολώματα.
Άννα Κάθριν Γκριν

Βιογραφικά στοιχεία

Η Άννα Κάθριν Γκριν, γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και από νωρίς έδειξε έφεση προς τη λογοτεχνία. Παιδί πολυμελούς αλλά εύπορης οικογένειας είχε την σπάνια τύχη για γυναίκα της εποχής της να σπουδάσει σε κολλέγιο - το 1864 άρχισε την φοίτηση στο "Ripley Female College" στο Βέρμοντ και έλαβε αξιόλογη μόρφωση. Αρχικά ασχολήθηκε με την ποίηση, αλλά την εγκατέλειψε για να ασχοληθεί με τη συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων. Ο πατέρας της, ο Τζέιμς Γουίλσον Γκριν (James Wilson Green) ήταν διάσημος δικηγόρος της περιοχής, και έτσι η Γκριν είχε πρόσβαση και γνώση σε ποινικές υποθέσεις. Με την παρότρυνση του πατέρα της άρχισε να γράφει το πρώτο της -και πιο γνωστό - μυθιστόρημά της, την «Υπόθεση Λέβενγουορθ» - μια εργασία που της πήρε έξι χρόνια για να την ολοκληρώσει. Όταν το βιβλίο εκδόθηκε το 1878 από τον εκδοτικό οίκο του Τζόρτζ Πάτναμ έγινε μεγάλη επιτυχία και πούλησε χιλιάδες αντίτυπα. Έγινε διάσημη συγγραφέας στην εποχή της, και εξέδωσε συνολικά 40 βιβλία. 

Το 1884 παντρεύτηκε τον ηθοποιό (και αργότερα διάσημο σχεδιαστή επίπλων (Charles Rohlfs), και απέκτησε μαζί του δύο αγόρια και ένα κορίτσι.

Σταμάτησε να γράφει όταν άρχιζε η χρυσή εποχή της αστυνομικής λογοτεχνίας, το 1923. Πέθανε στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, σε ηλικία 88 ετών.