Ρούπρεχτ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Παιδική ηλικία. O Ρούπερτ-Μαρία-Λεοπόλδος-Φερδινάνδος γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ της Γερμανίας και της Μαρίας-Θηρεσίας της Λωρραίνης-Αυστρίας, κόρης του Φερδινάνδου-Καρόλου πρίγκιπα της Μόντενα. Η μητέρα του ήταν απόγονος του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας και διεκδικήτρια του στέμματος της Βρετανίας. Νέος ο Ρούπερτ είχε εκπαίδευση παραδοσιακή και συντηρητική. Πέρασε τέσσερα έτη στο δημόσιο Γυμνάσιο του Μονάχου. Εκεί υποχρεώθηκε να μάθει μία τέχνη και διάλεξε την ξυλουργική. Έμαθε ιππασία, χορό και του άρεσε ο αθλητισμός.
Πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν ο πάππος του Λεοπόλδος ανέλαβε αντιβασιλιάς λόγω της διανοητικής ανικανότητας των ανιψιών του, έγινε φανερό ότι ο Ρούπερτ θα γινόταν κάποτε διάδοχος. Μετά το πέρας των σπουδών του μπήκε στο  Σύνταγμα Πεζικού των Σωματοφυλάκων ως ανθυπολοχαγός. Το διάστημα 1889-91 σπούδασε στα Πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου. Έγινε συνταγματάρχης. Ταξίδεψε από τη Μέση Ανατολή ως την Κίνα.
Έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος της Αυστρίας. Ως υποστράτηγος του Πεζικού έγινε διοικητής της Α΄ Στρατιάς και το 1913 στρατηγός. Ο πατέρας του από το 1912 είχε γίνει αντιβασιλιάς και το 1912 βασιλιάς της Βαυαρίας. Τότε ο Ρούπερτ έγινε διάδοχος (kronprinz).
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ως διοικητής της ΣΤ΄ Γερμανικής Στρατιάς στη μάχη της Λωρραίνης αποδείχθηκε ικανός. Δεν κατάφερε να διασπάσει τη Γαλλική γραμμή και έμεινε στο Δυτικό μέτωπο ως τη λήξη του Πολέμου. Το 1915 πρότεινε την ένταξη της Ολλανδίας στη Γερμανία και την αύξηση των εδαφών της Ολλανδίας και της Βαυαρίας, ως εξισορρόπηση στη δύναμη της Πρωσίας. Το επόμενο έτος έγινε στρατάρχης. Ήταν ίσως ο πιο ικανός στρατιωτικός. Βλέποντας την αύξηση τη υλικής υπεροχής των αντιπάλων, συμπέρανε ότι ο Πόλεμος δεν μπορούσε να κερδηθεί και το 1918 παραιτήθηκε. 
Η περίοδος του Μεσοπολέμου. Το 1918 ο πατέρας του απάλλαξε τους υποτελείς του από τους όρκους τους. Θεωρήθηκε το τέλος της βασιλείας στη Βαυαρία. Ακολούθησε κομμουνιστικό καθεστώς για μερικούς μήνες και ο Ρούπερτ διέφυγε στο Τιρόλο, επέστρεψε όμως το 1919. Τότε απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε στη διεκδίκηση του θρόνου της Βρετανίας. Το 1922 έκανε δεύτερο γάμο· την τελετή έκανε ο μετέπειτα πάπας Πίος ΙΒ΄. Το 1921 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Ρούπερτ έμεινε διεκδικητής βασιλιάς της Βαυαρίας και αρχηγός του Οίκου των Βίττελσμπαχ. Το 1922 πρότεινε την απαγόρευση δηλητηριωδών αερίων σε πόλεμο. Το 1923 ίδρυσε το Ταμείο Αποζημίωσης και συμφώνησε με την πολιτεία της Βαυαρίας να παραχωρήσει τα ανάκτορα Νόισβανσταϊν και Λίντερχοφ στον Βαυαρικό λαό.
Ο Αδόλφος Χίτλερ του πρότεινε συνεργασία με υπόσχεση της αποκατάστασής του στο θρόνο, αλλά ο Ρούπερτ δεν δελεάστηκε και έπειθε άλλους να μην τον ακολουθήσουν. Εκμυστηρεύθηκε στον Γεώργιο Ε΄ της Βρετανίας ότι ο Χίτλερ είναι παράφρων. Το 1932 η Μεγάλη Ύφεση χειροτέρευε και μερικά κόμματα της Βαυαρίας πρότειναν στον Ρούπερτ να αναλάβει την εξουσία, αλλά οι δισταγμοί της κυβέρνησης και η τοποθέτηση του Χίτλερ ως καγκελάριου το 1933 έκαναν ανεφάρμοστο το σχέδιο. Τότε ο Χ. Τζ. Γουέλς έγραψε το βιβλίο επιστημονικής φαντασίας Η μορφή των πραγμάτων που θα έρθουν περιγράφοντας ότι στην προσπάθεια επιβολής μίας παγκόσμιας κυβέρνησης, ο πρίγκιπας Μάνφρεντ της Βαυαρίας θα ηγηθεί ενάντια σε αυτήν. Αυτό το έγραψε προσβλέποντας σε κάποιον απόγονο του πρίγκιπα Ρούπερτ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Το 1939 οι Ναζί κατάσχεσαν το ανάκτορο Λόιτστετεν και ο Ρούπερτ εξορίστηκε στη Φλωρεντία, φιλοξενούμενος του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ΄. Σκέφθηκε να ενωθεί η Βαυαρία με την Αυστρία ή να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας. Το 1944 η Γερμανία κατέλαβε την Ουγγαρία και φυλάκισε την οικογένειά του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το επόμενο έτος οι Αμερικανοί ελευθέρωσαν από το Νταχάου την οικογένειά του. Οι πέντε κόρες του μεταφέρθηκαν στο Λουξεμβούργο. Η σύζυγός του Αντουανέτα δεν ανέκαμψε ποτέ και απεβίωσε εννέα έτη μετά· ετάφη στη Ρώμη.
Τα τελευταία έτη. Το 1945 επέστρεψε στο Μόναχο· το 65% των Βαυαρών ήταν υπέρ της αποκατάστασης της μοναρχίας. Το 1954 οι 70 από τους 170 βουλευτές ήταν υπέρ του Ρούπερτ. Απεβίωσε το επόμενο έτος στο ανάκτορο Λόιτστετεν και έτυχε κηδείας από την πολιτεία σαν να ήταν ενεργός βασιλιάς. Ετάφη στην κρύπτη του Τεατίνερκιρχε στο Μόναχο κοντά στην πρώτη σύζυγό του και στον πάππο του.