google/wiki40b huggingface dataset:
Wait (Unix)

Η εντολή wait περιμένει μέχρι να τελειώσει μια διεργασία που εκτελείται στο παρασκήνιο.

Χρήση

wait [n]
όπου n είναι το αναγνωριστικό της διεργασίας (pid) που εκτελείται ή ο κωδικός της (job ID). Αν δε δίνεται το n, η εντολή περιμένει μέχρι να τελειώσουν όλες οι διεργασίες που είναι γνωστές στο κέλυφος.
Η wait συνήθως επιστρέφει την κατάσταση εξόδου της τελευταίας διεργασίας που τερματίστηκε. Μπορεί επίσης να επιστρέψει 127 αν το n ορίζει μια διεργασία που δεν υπάρχει, ή 0 αν δεν υπάρχουν διεργασίες.
Επειδή η wait πρέπει να γνωρίζει τις διεργασίες του τρέχοντος περιβάλλοντος του κελύφους, συνήθως υλοποιείται σαν ενσωματωμένη εντολή του κελύφους.

Παράδειγμα

Η παρακάτω εντολή είναι χρήσιμη όταν τμήμα ενός σεναρίου μπορεί να εκτελεστεί παράλληλα αλλά πρέπει να οριστεί ένα σύνορο, η εκτέλεση μετά το οποίο να εξαρτάται από την επιτυχή εκτέλεση του κώδικα πριν από αυτό. Πρώτα γίνεται λήψη του φακέλου src/ από έναν υπολογιστή με το όνομα iona μέσω της εντολής rsync και ταυτόχρονα ανανεώνονται οι βιβλιοθήκες από τις οποίες εξαρτάται το πρόγραμμα, πριν κατασκευαστεί ο συνδυασμός τους.
#!/bin/bash# Σενάριο παράλληλης ανανέωσης που χρησιμοποιεί την εντολή wait# Ανανεώνει το τοπικό αντίγραφο
rsync iona:src/ . &# Αναβαθμίζει τις απαιτούμενες βιβλιοθήκες, ή τερματίζει για να δείξει κάποιο σφάλμα στην εκτέλεση της εντολής make
make -C lib || exit 1

# Περιμένει να τελειώσει η rsync (κάτι το οποίο μπορεί να έχει ήδη γίνει) και τερματίζει τη διεργασία, εκτός και αν απέτυχε η rsyncwait && make
Ειρήνη

Διεθνές Δίκαιο

Στο Διεθνές Δίκαιο, ειρήνη είναι η μετά την λήξη ενός πολέμου αποκατάσταση των φιλικών σχέσεων μεταξύ δύο εμπόλεμων κρατών. Οι συνθήκες που σχετίζονται με την ειρήνη διακρίνονται σε οριστικές και προκαταρκτικές. Οι προκαταρκτικές συνθήκες έπονται συνήθως της ανακωχής και περιλαμβάνουν τους ουσιωδέστερους όρους της ειρήνης. Αρμόδιος για την σύναψη συνθηκών ειρήνης είναι ο διεθνής παραστάτης της κάθε χώρας, ο οποίος ορίζεται από το εσωτερικό δημόσιο δίκαιο ή οι πληρεξούσιοι αυτού. Ο διεθνής παραστάτης Ελλάδας, με βάση το ισχύον Σύνταγμα, είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Οι συνθήκες ειρήνης ποικίλουν ως προς το περιεχόμενο, αλλά όλες περιέχουν τους όρους με τους οποίους οι εχθροπραξίες σταματούν και ο πόλεμος λήγει.
GainJet Aviation

Γενικά

Η GainJet ξεκίνησε να λειτουργεί τον Απρίλιο 2006, όταν απέκτησε το πρώτο της αεροσκάφος. Το δίκτυο περιλαμβάνει γραφείο πωλήσεων στο Λονδίνο, στο Αεροδρόμιο Χίθροου και στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Η εταιρία εκτελεί ναυλωμένες ιδιωτικές πτήσεις για κυβερνήσεις, εταιριές αλλά και όσους ιδιώτες έχουν την οικονομική ευχέρεια να μισθώσουν ένα αεροσκάφος. Παράδειγμα αποτελεί το συγκρότημα Rolling Stones που μίσθωσε αεροσκάφος της εταιρείας το 2014, κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους.
Φρίε Λέιζεν

Σταδιοδρομία

Ίδρυσε το κέντρο τέχνης deSingel στην Αντβέρπη και ήταν η διευθύντρια του οργανισμού κατά την περίοδο 1980 - 1991, ενώ ίδρυσε επίσης το φεστιβάλ Kunstenfestivaldesarts στις Βρυξέλλες το 1992, και ηγήθηκε της εκδήλωσης έως το 2006. Υπήρξε έφορος του θεάτρου der Welt το 2008 - 2010, καλλιτεχνική διευθύντρια του erliner Festspiele το 2010 - 2012, και είχε τη διεύθυνση του θεάτρου Wiener Festwochen το 2013 με 2014.
Κωνσταντίνος Δαλασσηνός (θαλασσοκράτωρ)

Βιογραφία

Σύμφωνα με την Αλεξιάδα ο Κωνσταντίνος Δαλασσηνός σχετίζεται με την Άννα Δαλασσηνή Χάροντος, μητέρα του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού, αλλά δεν είναι γνωστή η ακριβής συγγένεια. Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1086/87, όταν στέλνεται ως απεσταλμένος να λάβει τη Σινώπη και τις γύρω πόλεις από έναν Τούρκο τσαβούς (αξιωματικό) που μεταστράφηκε, βαπτίστηκε και συνεργαζόταν με τους Ρωμαίους. Ο Δαλασσηνός έγινε κυβερνήτης της Σινώπης και ο αξιωματικός έγινε δούκας της Αγχιάλου.
Την άνοιξη του 1090 ο Δαλασσηνός αναβαθμίστηκε σε μεγάλο Δούκα (Ναύαρχο) και του δόθηκε η διοίκηση του Ναυτικού της Ρωμανίας ενάντια στον Τζαχά εμίρη της Σμύρνης. Ο Τζαχάς, πρώην υποτελής στους Ρωμαίους, είχε ναυπηγήσει δικό του στόλο, είχε καταλάβει μερικά νησιά του Αιγαίου και λεηλατήσει άλλα. Αφού απέκτησε τη Λέσβο (εκτός από τη Μήθυμνα) και τη Χίο, νίκησε έναν στόλο του Νικήτα Κασταμονίτη. Ο Δαλασσηνός, εκμεταλλευόμενος την απουσία του Τζαχά από τη Σμύρνη, αποβίβασε στρατό στη Χίο. Κατέλαβε το λιμάνι και άρχισε να πολιορκεί την οχυρωμένη πόλη. Εν τω μεταξύ ο Τζαχάς συγκέντρωσε στρατό 8.000 ανδρών και έφθασε στην ακτή απέναντι από τη Χίο. Ο Δαλασσηνός έθεσε τον Κωνσταντίνο Ώπο να εμποδίσει τα πλοία του Τζαχά να περάσουν στη Χίο, αλλά ο Τζαχάς τα ένωσε με αλυσίδες και τα πέρασε τη νύχτα· ο Ώπος βλέποντας αυτό δεν επιτέθηκε. Στη Χίο άρχισαν οι αψιμαχίες και μετά οι διαπραγματεύσεις, αλλά ο Δαλασσηνός ανέβαλλε οποιαδήποτε απόφαση. Όταν ο Τζαχάς έφυγε στη Σμύρνη, ίσως για να μαζέψει περισσότερο στρατό, ο Δαλασσηνός συγκέντρωσε τους άνδρες του, έφτιαξε και άλλες πολιορκητικές μηχανές και με αιφνιδιαστική επίθεση κατέλαβε την ακρόπολη της Χίου.
Το 1091 ο Δαλασσηνός συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των Κουμάνων στα Βαλκάνια. Διοίκησε την αριστερή πτέρυγα στην αποφασιστική μάχη του Λεβουνίου στις 29 Απριλίου 1091. 
Εστάλη το 1092 εναντίον του Τζαχά με τον τίτλο του θαλασσοκράτορος (υποναυάρχου), ενώ τώρα μέγας Δούκας (Ναύαρχος) ήταν ο Ιωάννης Δούκας, με σκοπό την ανάκτηση της Λέσβου. Ο Δούκας, επικεφαλής του χερσαίου στρατού, έφτασε στη Μυτιλήνη και άρχισε να πολιορκεί τον Τζαχά μέσα στο κάστρο. Έπειτα από τρεις μήνες ο Τζαχάς πρόσφερε να παραδώσει την πόλη με αντάλλαγμα το ασφαλές πέρασμά του στη Σμύρνη. Ο Δούκας συμφώνησε, αλλά καθώς τα πλοία του Τζαχά ταξίδευαν, συνάντησαν το στόλο του Δαλασσηνού, που επιτέθηκε στα Τουρκικά πλοία. Ο Δαλασσηνός αιχμαλώτισε πολλά πλοία και διέταξε να εκτελεστούν τα πληρώματά τους (μαζί με τους κωπηλάτες). 
Ο Δαλασσηνός επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Την άνοιξη του 1093 ο Τζαχάς επιτέθηκε στην Άβυδο (στην ασιατική πλερά του Ελλησπόντου) και ο Αλέξις Α΄ έστειλε τον Δαλασσηνό εναντίον του εμίρη, ενώ ταυτόχρονα κάλεσε τον Κιλίτζ Αρσλάν Α΄ του Ικονίου να επιτεθεί στον Τζαχά από πίσω. Πράγματι έτσι έγινε και ο Τζαχάς νικήθηκε και εκτελέστηκε δημόσια. Δεν έχουμε γραπτές αναφορές για τον Δαλασσηνό μετά από αυτό.
Κάρμεν Μιράντα

Πρώτα χρόνια

Η οικογένειά της, όταν εκείνη ήταν 10 ετών, μετανάστευσε απ’ την Πορτογαλία στο Ρίο της Βραζιλίας, ενώ η ίδια από πολύ μικρή είχε δεχθεί ήδη τα πρώτα ερεθίσματα από το φιλόμουσο περιβάλλον της. Ήδη, από τα 20 της χρόνια θεωρούνταν έτοιμη τραγουδίστρια, καθώς είχε εμφανισθεί σε ραδιοφωνικές εκπομπές και είχαν εκδοθεί αρκετοί δίσκοι με τραγούδια της («Tico tico», «Mama yo quiero» κ.α.)

Στην κορυφή

Όταν η Μιράντα ήταν 30 ετών προσέλκυσε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του καλιτεχνικού πράκτορα Λι Σούμπερτ ο οποίος της έδωσε την ευκαιρία να βρεθεί στις ΗΠΑ, όπου και το ταλέντο της εκτοξεύτηκε. Με συμμετοχές όπως το μιούζικαλ «The Streets of Paris» που παίχθηκε στο Μπρόντγουεϊ και την κινηματογραφική παραγωγή «Down Argentine Way» όλος ο κόσμος έμαθε για τη χορεύτρια με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο. Προσκλήθηκε μάλιστα ακόμη και στο Λευκό Οίκο, προκειμένου να τραγουδήσει για τον ίδιο τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Φραγκλίνο Ρούζβελτ. Στα 1940 ήταν το τρίτο πιο προβεβλημένο πρόσωπο στις ΗΠΑ και η πλέον ακριβοπληρωμένη show-woman.

Προσωπική ζωή και θάνατος

Ο γάμος της στα 1947 με τον κατά δυο χρόνια μεγαλύτερό της, εύπορο Τεξανό Ντέιβιντ Σεμπάστιαν δεν ήταν ευτυχής, αφού η Μιράντα απέβαλε κατά τη διάρκεια μιας παράστασής της, τον επόμενο χρόνο, γεγονός που τη βύθισε στη θλίψη έκτοτε. Οι δυο τους αρχικά χώρισαν, αλλά βρέθηκαν ξανά μαζί το 1950, ενώ η ηθοποιός αντιμετώπιζε ήδη σοβαρά προβλήματα με την υγεία της από τη χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων και από κατάχρηση ουσιών, ενώ ήταν και δεινή καπνίστρια. Το 1955 ενώ βρισκόταν πάνω στη σκηνή υπέστη καρδιακή προσβολή λόγω προηγούμενης λήψης ηρεμιστικών χαπιών με ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοόλ (ήταν εξαρτημένη) και λίγες ώρες αργότερα απεβίωσε σε ηλικία μόλις 46 ετών. Κηδεύτηκε στη Βραζιλία.
Ντμίτρι του Τβερ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μιχαήλ πρίγκιπα του Τβερ και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης του Ντμίτρι Μπορίσοβιτς πρίγκιπα του Ροστόβ, μετέπειτα αγίας. Εξάδελφος του πατέρα του ήταν ο Δανιήλ 1ος πρίγκιπας της Μόσχας και γιος αυτού ήταν ο Γιούρι Γ΄.
Συνέχισε τη διαμάχη του πατέρα του με τον Γιούρι μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας για τη διεκδίκηση τού εγγράφου (yarlik) τού τίτλου τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ, που εχορηγείτο από τον χάνο της Χρυσής Ορδής. Ο τίτλος ήταν επίζηλος, διότι ο κάτοχός του ήταν ο εισπράκτορας φόρων του χάνου στους Ρώσους και ως τέτοιος μπορούσε να έχει εξουσία και πραγματική δύναμη επάνω στους άλλους πρίγκιπες της Ρωσίας. 
Οι μηχανορραφίες του Γιούρι έκαναν τον χάνο να τον κάνει μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ και να εκτελέσει τον Μιχαήλ το 1318. Τότε ο Ντμίτρι και ο αδελφός του Αλεξάντρ ξεκίνησαν μία σειρά από μάχες κατά τού Γιούρι και συνωμότησαν εναντίον του στην Ορδή. Έτσι ο Ντμίτρι κατάφερε να αποκτήσει τον τίτλο του μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ το 1322 και τρία έτη μετά να σκοτώσει τον Γιούρι στην πρωτεύουσα Σαράι της Ορδής. Ωστόσο το 1326 ο Ουζμπέγκ χαν συνέλαβε για τον φόνο τον Ντμίτρι και τον εκτέλεσε. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στο Τβερ και τάφηκε στον εκεί καθεδρικό ναό.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Αραβικός λύκος

Περιγραφή

Ο αραβικός λύκος είναι ένας μικρού μεγέθους λύκος που έχει προσαρμοστεί στις συνθήκες της ερήμου. Έχει ύψος 66 εκατοστά και ζυγίζει κατά μέσο όρο 18,14 κιλά. Τα αυτιά του είναι μεγάλα σε σχέση με το μέγεθος του και άλλα συγγενικά είδη, πράγμα απαραίτητο για την ομοιόμορφη κατανομή της θερμοκρασίας τους. Οι αραβικοί λύκοι δεν ζουν συνήθως σε αγέλες, αλλά κυνηγούν σε ζεύγη ή σε ομάδες 3 ή 4 ζώων. Έχουν κοντή και λεπτή γούνα το καλοκαίρι, αν και η χαίτη στην πλάτη τους παραμένει πυκνή και το καλοκαίρι. Αυτό θεωρείται ότι αποτελεί προσαρμογή κατά της ηλιακής ακτινοβολίας. Η χειμωνιάτικη γούνα είναι μακριά και πυκνή. O αραβικός λύκος δεν έχει ιδρωτοποιούς αδένες, αλλά όπως οι άλλοι σκύλοι, ελέγχει την θερμοκρασία του σώματός του λαχανιάζοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Σε αντίθεση με τους άλλους γκρίζους λύκους, τα δύο μεσαία δάχτυλα των ποδιών τους είναι μικρότερα από τα άλλα, κοινό χαρακτηριστικό με το αφρικανικό αγριόσκυλο. Διαφέρει από τον Ινδικό λύκο λόγω της γούνας του, του μικρότερου μεγέθους και του μικρότερου κεφαλιού του.

Διατροφή

Οι αραβικοί λύκοι μπορούν να επιτεθούν και να φάνε κάθε οικόσιτο ζώο ως το μέγεθος της κατσίκας. Ως αποτέλεσμα οι χωρικοί συχνά δηλητηριάζουν ή σκοτώνουν τους λύκους. Τρέφονται επίσης με λαγούς, τρωκτικά, οπληφόρα, είναι επίσης πτωματοφάγα ζώα. Κυνηγούν επίσης ζώα μεσαίου μεγέθους όπως γαζέλες και αγριοκατσικα.

Κατάσταση

Σύμφωνα με τον Κόκκινο κατάλογο της IUCN, χαρακτηρίζεται «Απειλούμενο». Στο Ομάν, ο πληθυσμός των λύκων, έχει αυξηθεί σημαντικά από τότε που απαγορεύτηκε το κυνήγι και πιθανότατα θα επανεμφανιστούν σε αρκετές περιοχές της χώρας. Στο Ισραήλ, οι πληθυσμοί υπολογίζονται στα 100 - 150 άτομα. Στο Ιράκ, ο πληθυσμός του αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια.
Ηγεμονία του Βερατίου

Ιστορία

Το 1385, κατά τη μάχη της Σάβρα, οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Βεράτι από τον Μπάλσα Β΄ Μπάλσιτς, καθώς και τις πόλεις Κρόια και Ολκίνιο. Σύντομα όμως υποχώρησαν διατηρώντας μόνο την Καστοριά υπό τον έλεγχό τους. Το 1396 η οικογένεια Μουζάκη πήρε τον έλεγχο του Βερατίου. Το 1417, το Βεράτι έγινε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
420 Βερθόλδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Βερθόλδης υπολογίσθηκε σε 141,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,95 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το άλβεδό της είναι 0,042 (από δεδομένα του IRAS). Η Βερθόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δρυπετίνα

Βιογραφία

Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης. 
Το όνομά της είναι υποκοριστικό τού Δρυπέτις, όνομα που είχε η κόρη τού Δαρείος Γ΄ της Περσίας. Είχε διπλή σειρά δοντιών. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, κατά τον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο η Δρυπετίνα ασθένησε βαριά, έτσι κατά την υποχώρηση τού πατέρα της εκείνη έμεινε πίσω στο φρούριο της Σινώπης, στην προστασία τού ευνούχου Μηνοφίλου. Όταν οι Ρωμαίοι υπό τον Μάλλιο Πρίσκο πολιόρκησαν το φρούριο, ο Μηνόφιλος τη σκότωσε για να μην αιχμαλωτιστεί η Δρυπετίνα από τους Ρωμαίους· ο ίδιος έπειτα αυτοκτόνησε. (ΧVΙ 7.10).
Εμφανίζεται στο έργο Περί διασήμων γυναικών τού Τζοβάννι Βοκάκιου ως "Δρυπετίνα, βασίλισσα της Λαοδίκειας".
Επίσημο αλφάβητο

Το επίσημο αλφάβητο είναι ένα σύστημα γραφής που είναι ειδικά ορισμένο ως επίσημο στα συντάγματα ή άλλους ισχύοντες νόμους των χωρών, πολιτειών και άλλες δικαιοδοσιών. Για μια επίσημη γλώσσα, το επίσημο αλφάβητο είναι πολύ πιο σπάνιο. Χρησιμοποιείται κυρίως όπου η επίσημη γλώσσα στην πράξη γράφεται με δύο ή περισσότερα αλφάβητα. Καθώς, σε αυτές τις γλώσσες, τη χρήση του αλφαβήτου έχει συχνά πολιτιστικές ή πολιτικές προεκτάσεις, η διακήρυξη επίσημου αλφαβήτου έχει μερικές φορές επικριθεί ότι έχει στόχο να επηρεάσει τον πολιτισμό ή την πολιτική ή και τα δύο. Στα επιθυμητά αποτελέσματα επίσης περιλαμβάνεται η μεγαλύτερη ευκολία της εκπαίδευσης, της επικοινωνίας και κάποιες άλλες πτυχές της ζωής.
Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ της Βαρκελώνης

Ειρηνικός και θρησκευόμενος

Ο Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ ήταν αινιγματική ιστορική μορφή με πολλές αμφιβολίες και θρύλους γύρω από το όνομα του, ήταν οπαδός της ειρήνης που κυριάρχησε σε όλη την περίοδο της ηγεμονίας του. Ακολούθησε ειρηνικές σχέσεις με όλες τις γειτονικές κομητείες και έπεισε τον γείτονα και πρώτο ξάδελφο του Ερμενγκόλ Β΄ του Ουρζέλ να πράξει το ίδιο. Τις ίδιες φιλικές σχέσεις ακολούθησε με τον Ούγο Α΄ Κόμη του Ενπούριες, τον Γουλιέλμο Β΄ του Μπεζαλού και τον Βιφρέδο Β΄ της Σερδάνια. Ο Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Α΄ ήταν άνθρωπος τις εκκλησίας και πολύ θρησκευόμενος, είχε καλές σχέσεις με τον πάπα και πήγε για προσκύνημα στην Ρώμη (1032). Επισκέφτηκε πολλές φορές την Σαραγόσα και την Ναβάρρα όπου είχε επαφές με τον επικυρίαρχο του βασιλιά της Ναβάρρας και της Παμπλόνα Σάντσο τον Μέγα, μαζί του συζητούσε την κοινή αμυντική τους στάση απέναντι στους κόμητες της Τουλούζης. Οι κύριοι σύμβουλοι του ήταν ο συγγενής του Ηγούμενος Ολίβα, ο δικαστής Πονς Μποφίλ, ο Γκομπάου της Μπεζόρας και οι επίσκοποι Πέντρο της Ζιρόνα και Δεουδάδο της Βαρκελώνης. Θέσπισε νόμους με τους οποίους καθόρισε την απαλλαγή των ιδιοκτητών γης από την φορολογία (1025).

Αδυναμία προσωπικής διακυβέρνησης

Η κυβέρνηση του Βερεγγάριου Ραϋμόνδου Α΄ χαρακτηρίστηκε από έντονη εξασθένηση της εξουσίας του Οίκου της Βαρκελώνης. Όταν πέθανε ο πατέρας του (1018) ήταν ακόμα ανήλικος και κυβέρνησε υπό την ηγεμονία της μητέρας του, η δυναμική Ερμενσίντ κυβέρνησε και μετά την ενηλικίωση του και επηρέασε σημαντικά τον χαρακτήρα του που έγινε αδύναμος και αναποφάσιστος. Σαν οπαδός της ειρήνης δεν προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Μαυριατανών κάτι που έφερε την έντονη αντίδραση της αριστοκρατίας η οποία ήθελε τον πόλεμο για πλούτο και δόξα. Η δυναμική μητέρα σε αντίθεση με τον γιο της ήθελε τον πόλεμο για να ικανοποιήσει την αριστοκρατία αλλά επειδή ήταν γυναίκα δεν μπορούσε να επιβληθεί στρατιωτικά.
Η μεγάλη του αδυναμία έγινε έντονη λίγο πριν τον πρόωρο θάνατο του που η Ερμενσίντ του Καρκασσόν αποφάσισε να διανείμει την περιουσία του στους εγγονούς της, πέθανε στις 26 Μαΐου 1035 και τάφηκε στην Σάντα Μαρία δε Ριπόλ.
Μήδεια

Μήδεια και Ιάσονας

Όταν ο Ιάσονας, αρχηγός της Αργοναυτικής εκστρατείας, έφτασε στην Κολχίδα, η Μήδεια τον ερωτεύτηκε και έθεσε στην διάθεσή του όλα τα μέσα της τέχνης της, ώσπου ο ήρωας να αποκτήσει το Χρυσόμαλλο δέρας. Ύστερα απ' αυτό ακολούθησε τον εραστή της και για να αργοπορήσει τον Αιήτη, ο οποίος τους καταδίωκε, τεμάχισε τον αδελφό της, Άψυρτο, και σκόρπισε στη θάλασσα τα μέλη του. Ο πατέρας τότε εγκατέλειψε την καταδίωξη και επιδόθηκε στην περισυλλογή των μελών του σφαγμένου παιδιού του.
Στην Ιωλκό αργότερα, ο Ιάσονας την παρακάλεσε να εκδικηθεί τον Πελία, φονιά του πατέρα και του αδελφού του κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του. Η Μήδεια τότε έπεισε τις κόρες του Πελία να τεμαχίσουν το σώμα του πατέρα τους και να το βράσουν, γιατί έτσι δήθεν θα κατόρθωναν να τον κάνουν πάλι νέο. Μετά την καταδίωξη του ζεύγους των εραστών από το γιο του Πελία, Άκαστο, κατέφυγαν στην Κόρινθο, όπου έζησαν για ένα διάστημα ευτυχισμένοι, μέχρις ότου ο Ιάσονας εγκατέλειψε τη Μήδεια για να μνηστευτεί την κόρη του βασιλιά Κρέοντα, Γλαύκη. Η Μήδεια και πάλι χρησιμοποίησε τα μαγικά της φίλτρα για να εκδικηθεί την αντίζηλή της. Της έστειλε δηλητηριασμένο χιτώνα σαν δώρο για το γάμο της, ο οποίος έβγαζε φλόγες και την έκαψε.

Παιδοκτονία

Η εκδίκησή της όμως δε σταμάτησε εδώ, αλλά έφτασε στο πιο αποτρόπαιο έγκλημά της. Σκότωσε τα δύο της παιδιά Φέρητα και Μέρμερο, που είχε αποκτήσει με τον Ιάσονα, ανέβηκε μετά σ' ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες και έφτασε στην Αθήνα, όπου ενώθηκε με τον Αιγέα και απέκτησε το Μήδο. Προσπάθησε όμως να δηλητηριάσει το Θησέα κι έτσι ο Αιγέας την έδιωξε κι εκείνη κατέφυγε κοντά στο γιο της, Μήδο, στην Ασία, στη χώρα που από το όνομά της ονομάστηκε Μηδία.
Προς το τέλος της ζωής της κατέβηκε στα Ηλύσια Πεδία, όπου και έγινε σύζυγος του Αχιλλέα, παραμένοντας αθάνατη.
Ουμπάλντο Σοντού

Βιογραφία

Το 1904 ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στην Ακαδημία του Πυροβολικού.
Συμμετείχε στον Ιταλοτουρκικό πόλεμο και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου και παρασημοφορήθηκε.
Από το 1936 έως το 1940 υπηρέτησε σε υψηλές θέσεις του Υπουργείου Πολέμου. Τον Νοεμβριο του 1940 αντικατέστησε στη διοίκηση των ιταλικών δυνάμεων στην Αλβανία τον Βισκόντι Πράσκα. Λίγο αργότερα, όμως, παραιτήθηκε.
Απεβίωσε το 1949 στη Ρώμη.
Χαλκοβηρύλλιο

Το Χαλκοβηρύλλιο, όπως προσδιορίζει και η σύνθετη ονομασία του είναι κράμα χαλκού (Cu) και βηρυλλίου,(Be), περιεκτικότητας 2%.
Το χαλκοβηρύλλιο φέρεται σε πολλές των περιπτώσεων και με προσμίξεις νικελίου, ή κοβαλτίου. Πρόκειται για το σκληρότερο αλλά και ελαστικότερο απ΄ όλα τα κράματα του χαλκού όπου και εξ αυτών των ιδιοτήτων ονομάζεται καταχρηστικά "μπρούτζος βηρυλλίου".

Ιδιότητες - εφαρμογές

Είναι κράμα σχετικά μαλακό, όλκιμο και εύκολα μπορεί να διαμορφωθεί, ειδικά μετά από επεξεργασία βαφής, ενώ μετά από επαναφορά καθίσταται σκληρό και ελαστικό. Γενικά παρουσιάζει αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά τόσο μηχανικά όσο και ηλεκτρικά που το καθιστούν κατάλληλο σε πολλές εφαρμογές.
 
Κυριότερο δε χαρακτηριστικό του είναι ότι τα διάφορα εργαλεία που κατασκευάζονται με αυτό το κράμα δεν παράγουν σπινθήρες και είναι αυτά που χρησιμοποιούνται σε ορυχεία, πυριτιδοποιεία και σε χώρους όπου παρατηρούνται επικίνδυνα αέρια.
 
Σημειώνεται ότι σε όλα τα δεξαμενόπλοια, υγραεριοφόρα ή άλλα πλοία που μεταφέρουν επικίνδυνα πτητικά φορτία (εκρηκτικά αέρια), καθώς και σε πλωτές εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου, όπως και σε συναφείς εγκαταστάσεις ξηράς, υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται π.χ. κλειδιά, πένσες, ξύστρες, σφυριά κοινώς ματσακόνια, αεροματσάκονα κ.λπ. πρέπει να είναι από χαλκοβηρύλλιο τα οποία και είναι υποκείμενα αυστηρού ελέγχου υπό επιθεωρητών και νηογνωμόνων.
Άλλες συνηθέστερες εφαρμογές του χαλκοβηρυλλίου είναι σε κατασκευές ελατηρίων, αποζευκτών και ηλεκτρικών επαφών, στη κατασκευή ψυγείων, καθώς λόγω της σκληρότητάς του και ως αλεξίσφαιρο υλικό σε θωράκιση θυρών, οχημάτων κ.λπ.. Με προσμίξεις μικρής περιεκτικότητας κοβαλτίου κατασκευάζονται κυρίως καλούπια περιορισμένης χύτευσης.
Σαμπιονά Νασιονάλ

Ιστορία

Το Σαμπιονά Νασιονάλ ιδρύθηκε το 1993 υπό το όνομα « Νασιονάλ 1 » μετά από μια αναδιάρθρωση των διοργανώσεων. Αντικατέστησε την παλιά Ντιβιζιόν 3, ιδρυμένη το 1970. Από το 1993-94 μέχρι και το 1996-97, η Νασιονάλ 1 αποτελείται από δύο γκρουπ των 18 ομάδων αντικαθιστώντας τα 6 γκρουπ των 16 ομάδων της παλιάς Ντιβιζιόν 3. Από τη σεζόν 1997-98 μέχρι και τη σεζόν 2009-2010 η « Νασιονάλ » (χωρίς πλέον την παρουσία του αριθμού "1") περιλαμβάνει ένα μοναδικό γκρουπ είκοσι ομάδων.
Για την σεζόν 2010-2011, μετά την συμπερίληψη την τελευταία στιγμή από την DNCG της ΡΚ Στρασμπούρ (που έπρεπε να έχει υποβιβαστεί στο CFA για οικονομικούς λόγους), η Νασιονάλ είχε 21 ομάδες.

Μακροβιότητα

Η ΑΣ Κάννες ήταν παρούσα σε αυτή την κατηγορία από την σεζόν 2001-2002 και μέχρι το τέλος της σεζόν 2010-2011. Διατηρεί το ρεκόρ περισσότερων συμμετοχών στη Νασιονάλ.
Το 2011, μετά τον δικαστικό υποβιβασμό της, η Παρί ΦΚ καθώς και η ΑΣ Μποβέ Ουάζ, μοιράζονται το ρεκόρ γιατί βρίσκονται στην κατηγορία από την σεζόν 2006-2007, προερχόμενες από την CFA.
Βασίλειος Βαρδόπουλος

Βιογραφία

Ήταν υποψήφιος βουλευτής Πειραιά ως ανεξάρτητος στις εκλογές του 1926 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές το 1928 πολιτεύτηκε με επιτυχία και εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Πειραιώς ως ανεξάρτητος φιλελεύθερος στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1932.
Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν υπουργός Υγιεινής.
Απεβίωσε το 1945.
Άβυθος

Η Άβυθος είναι πολύ μικρή λίμνη στην Κεφαλλονιά. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Πόρου και είναι κοντά στη µικρή ορεινή κοινότητα Άγιος Νικόλαος.
Σύμφωνα με λαογραφικά στοιχεία το όνομά της προέρχεται από τη μη εξακρίβωση του βάθους της με επιστημονικά όργανα και γι' αυτό είναι περιφραγμένη και δεν είναι προσιτή στους επισκέπτες. Αναβλύζει αδιάκοπα νερό. Ονομάζεται και "Άκωλη" ή "Μεγάλη Άκωλη".

Παρατηρήσεις

Δεν πρέπει να συγχέεται με τη λίμνη Εβυθός στο Νομό Ηλείας ούτε με την περιοχή Άβυθος ή Άβυδος (Άκολη) Αιγίου.
Νέα Ρωσία (Αλάσκα)

Η Νέα Ρωσία (ρωσικά : Новороссийск) ήταν ένας Ρωσικός οικισμός-εμπορικός σταθμός κοντά στο σημερινό Γιακουτάτ της Αλάσκα που τότε ανήκε στην Ρωσική Αυτοκρατορία και την Ρωσική Αμερική. Ήταν σταθμός εμπορικών συναλλαγών γούνας θαλάσσιων ζώων που ιδρύθηκε από τους Ρώσους το 1795.
Το όνομά της πιθανώς προήλθε από τον Γιόζεφ Μπίλινγκς που είχε το πλοίο "Slava Rossia" ("Δόξα της Ρωσίας") και ήταν ένα από τα πρώτα ονόματα της. Ο οικισμός καταστράφηκε από ιθαγενείς το 1805. Αποτελούνταν από 7 κτίρια μέσα από έναν φράκτη και 5 κτίρια έξω από αυτόν. Τα κτίρια κάηκαν το 1805 και η περιοχή δεν ξανακατοικήθηκε.
Ως αρχαιολογικός χώρος σήμερα ανακηρύχθηκε εθνικό ιστορικό ορόσημο το 1978. Βρίσκεται έξω από Γιακούτατ στη χερσόνησο Φιπς.
Τορπιλοβόλο-13

Βιβλιογραφία
Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
Jane's Fighting Ships 1912
Περ. Πτήση&Διάστημα "Διοίκηση Ταχέων Σκαφών - Μια περιήγηση στην ιστορία"
Γκολφ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Ατομικό γυναικών

Σύνοψη αγωνίσματος

Οι αθλήτριες στο ατομικό γυναικών έπαιξαν μισό γύρο (9 τρύπες) για τη συνολική βαθμολογία τους. Η αμερικανίδα αθλήτρια Μάργκαρετ Ιβές Άμποτ πήρε την πρώτη θέση με 47 βαθμούς, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση ακολούθησαν οι επίσης αμερικανίδες Πολίν Γουίτιερ και Ντάρια Πρατ με 49 και 53 βαθμούς αντίστοιχα.