google/wiki40b huggingface dataset:
Ίβηρα Σερρών

Γενικά στοιχεία

Τα Ίβηρα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 60 μέτρων και είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Ο αρχικός πυρήνας του σχηματίστηκε μετά το 1922 γύρω από το μετόχι της αγιορείτικης μονής Ιβήρων όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Λίγα χρόνια αργότερα (1926) ο οικισμός αναγνωρίστηκε ως κοινότητα.  
Στις αρχές της Κατοχής, δύο άτομα από το χωριό εκτελέστηκαν τον Οκτώβριο του 1941 από τον βουλγαρικό στρατό ως αντίποινα για την εξέγερση της Δράμας. Αργότερα, αρκετοί κάτοικοι των Ιβήρων συμμετείχαν στα ένοπλα αντικομμουνιστικά τμήματα του συντοπίτη τους Ελευθέριου Τσαουσίδη (καπετάν Λευτέρης) που από τον Μάρτιο του 1944 εξοπλίζονταν και ενισχύονταν από τις γερμανικές δυνάμεις. Κατά τα τέλη του 1944, τουλάχιστον 16 από αυτούς σκοτώθηκαν στη μάχη της Τριάδας Σερρών εναντίον του ΕΛΑΣ ενώ και ο ίδιος ο Τσαουσίδης, στην προσπάθειά του να μεταβεί στη βουλγαροκρατούμενη ζώνη ώστε να προσχωρήσει στις δυνάμεις του Αντών Τσαούς, αιχμαλωτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1944 από τον βουλγαρικό στρατό και παραδόθηκε στους ελασίτες, οι οποίοι τον εκτέλεσαν.  
Το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκε με άλλες κοινότητες της περιοχής και εντάχθηκε στον δήμο Τραγίλου. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2011 εντάχθηκε στο νέο δήμο Βισαλτίας.
Μπούντεσταγκ

Ιστορία

Με την διάλυση της Γερμανικής Συνομοσπονδίας το 1866 και την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (Deutsches Reich) το 1871, το Ράιχσταγκ εγκαθιδρύθηκε ως το Γερμανικό κοινοβούλιο στο Βερολίνο. Δύο δεκαετίες αργότερα, το παρόν κτίριο του κοινοβουλίου ανεγέρθηκε. Οι αντιπρόσωποι του Ράιχσταγκ εκλέγονταν με άμεση και ισότιμη ψηφοφορία των ανδρών (και όχι με το εκλογικό σύστημα των τριών τάξεων που επικρατούσε στην Πρωσσία μέχρι το 1918). Το Ράιχσταγκ δεν συμμετείχε στον διορισμό του Καγκελαρίου μέχρι τις κοινοβουλευτικές μεταρρυθμίσεις του Οκτωβρίου 1918. Μετά την Επανάσταση του Νοεμβρίου 1918 και την εγκαθίδρυση του Συντάγματος της Βαϊμάρης, δόθηκε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου (και συμμετοχής) στο Ράιχσταγκ, και το κοινοβούλιο μπορούσε να χρησιμοποιήσει την ψήφο μη εμπιστοσύνης για να εξαναγκάσει τον καγκελάριο ή ένα μέλος της κυβέρνησης να  παραιτηθεί. Τον Μάρτιο 1933, έναν μήνα μετά τον Εμπρησμό του Ράιχσταγκ, το Κοινοβούλιο παρέδωσε τις εξουσίες του στην Κυβέρνηση του Καγκελάριου Άντολφ Χίτλερ υιοθετώντας την Εξουσιοδοτική πράξη του 1933. Μετά από αυτό συνερχόταν σπάνια για να επικυρώσει ομόψυχα τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Συνήλθε για τελευταία φορά στις 26 Απριλίου 1942.
Με το νέο σύνταγμα του 1949, το Bundestag εγκαθιδρύθηκε ως το νέο (Δυτικό) Γερμανικό κοινοβούλιο.  Επειδή το Δυτικό Βερολίνο δεν ήταν επίσημα στην δικαιοδοσία του Συντάγματος και εξαιτίας του Ψυχρού Πολέμου, το Bundestag συνερχόταν στη Βόννη σε αρκετά διαφορετικά κτίρια, περιλαμβανομένου (προσωρινά) ενός κτηρίου υδατικών εργασιών. Επιπλέον, οι πολίτες του Δυτικού Βερολίνου δεν μπορούσαν να ψηφίσουν στις εκλογές για το Bundestag, και αντιπροσωπεύονταν από 20 μη ψηφίζοντες αντιπροσώπους, έμμεσα εκλεγμένους από την Βουλή των Αντιπροσώπων (Abgeordnetenhaus von Berlin) της πόλης.
To Bundeshaus στη Βόννη είναι το πρώην Κτίριο του Κοινοβουλίου της Γερμανίας. Οι συνεδριάσεις του Γερμανικού Bundestag διεξάγονταν εκεί από το 1949 μέχρι την μετακίνηση του στο Βερολίνο το 1999. Σήμερα φιλοξενεί το International Congress Centre Bundeshaus Bonn και στις βόρειες περιοχές το αξίωμα κλάδου του Bundesrat (Άνω Βουλή). Οι νότιες πτέρυγες έγιναν μέρος των Γερμανικών γραφείων για τα Ηνωμένα Έθνη το 2008.
Το πρώην Κτήριο του Ράιχσταγκ φιλοξενούσε μια ιστορική έκθεση (Fragen an die deutsche Geschichte) και υπηρέτησε περιστασιακά ως συνεδριακό κέντρο. Το κτήριο του Ράιχσταγκ χρησιμοποιήθηκε επίσης περιστασιακά ως τόπος συναντήσεως για τις συνεδριάσεις του Bundestag και της Bundesversammlung (Ομοσπονδιακή Συνέλευση), το σώμα που εκλέγει τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο της Γερμανίας. Ωστόσο οι Σοβιετικοί αντέδρασαν σθεναρά ενάντια στη χρήση του Ράιχσταγκ από θεσμούς της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και προσπάθησαν να διαταράξουν τις συνεδριάσεις κάνοντας πτήσεις κοντά στο κτήριο.
Αλίκη της Καμπανίας

Βιογραφία

Ήταν η πρωτότοκη κόρη τού Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας και της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ, κόρης τού Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ. Για την Ισαβέλλα ο Ερρίκος Β΄ ήταν ο 2ος σύζυγος. Η μητέρα της ήταν κόρη της Μαρίας Κομνηνής, κόρης τού Ιωάννη δούκα της Κύπρου.
Το 1210 παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ της Κύπρου, γιο τού Αμωρί των Λουζινιάν και της Εσίβα του Ιμπελέν. Ο Αμωρί νυμφεύτηκε μετά την Ισαβέλλα Α΄, για την οποία ήταν ο 4ος σύζυγος. Τότε η Αλίκη έλαβε ως προίκα την κομητεία της Ιόππης (Γιάφας). Το 1218 απεβίωσε ο Ούγος Α΄ και η Αλίκη ανέλαβε την αντιβασιλεία της Κύπρου για τον ανήλικο γιο τους Ερρίκο Α΄. Εν τω μεταξύ την πατρική κομητεία της Καμπανίας διεκδικούσε ο εξάδελφός της Θεοβάλδος Δ΄, έτσι η Αλίκη άρχισε έγκαιρα επαφές με άτομα της Καμπανίας και τού Μπρι στη Γαλλία για να υποστηρίξει την κληρονομιά της στις δύο κομητείες αυτές. Όμως οι βασιλείς της Γαλλίας δεν αναγνώρισαν το δικαίωμά της. 
Έπειτα από μία διαφωνία με τον Φίλιππο του Ιμπελέν βάιλο της Κύπρου το 1223, άφησε το νησί. Παντρεύτηκε τον Βοημούνδο (Δ΄) διάδοχο στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας και στην κομητεία της Τρίπολης, όμως λόγω συγγένειας ο γάμος διαλύθηκε. Διεκδίκησε το 1229 τη διαδοχή στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ έναντι τού μικρανιψιού της Κορράδου Δ΄ των Χοενστάουφεν, ο οποίος ήταν απών από το βασίλειο, αλλά η Υψηλή Σύνοδος (Court) των ευγενών της Ιερουσαλήμ απέρριψε τον ισχυρισμό της. Όταν ο γιος της ενηλικιώθηκε, η Αλίκη παραιτήθηκε της αντιβασιλείας και από την Κύπρο μετέβη στην Καμπανία & το Μπρι. Ακολούθως παραιτήθηκε από την εκεί διεκδίκησή της και επέστρεψε στους Αγίους Τόπους. 
Το 1240 παντρεύτηκε τον Ραούλ του Νεσλ κύριο τού Κεβρ, που τότε είχε τη μισή ηλικία της. Η Υψηλή Σύνοδος της Ιερουσαλήμ ανακήρυξε την Αλίκη με τον σύζυγό της αντιβασιλείς τού Κορράδου Δ΄ το 1243, αλλά η εξουσία τους ήταν μόνο ονομαστική. Ο Ραούλ άφησε το βασίλειο και την Αλίκη πριν το τέλος τού έτους αυτού. Η Αλίκη παρέμεινε αντιβασίλισσα της Ιερουσαλήμ, ώσπου απεβίωσε το 1246.
Απογραφή Πληθυσμού 2001 (Κύπρος)

Δήμοι

Οι ακόλουθοι πίνακες καταγράφουν τον καταμετρημένο πληθυσμό για τους είκοσι τέσσερις ελεύθερους δήμους της Κύπρου, ανά επαρχία:
Γιάννης Γκούμας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Αμπελωνιακός ήταν η ομάδα στην οποία άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα και σε νεαρή ηλικία ξεχώρισε ιδιαιτέρως για τις επιδόσεις του στην επιθετική γραμμή της ομάδας. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του προσέλκυσαν την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό, με τον δεύτερο να κερδίζει τη μάχη της απόκτησης του, το καλοκαίρι του 1994. Στις 15 Απριλίου 1995 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του κόντρα στον Λεβαδειακό.
Στον Παναθηναϊκό καθιερώθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού, από τον προπονητή Βασίλη Δανιήλ. Ωστόσο συχνά έδινε λύσεις και στο σκοράρισμα, λόγω της προηγούμενης εμπειρίας του ως επιθετικός. Στον Παναθηναϊκό συνολικά σκόραρε 38 φορές.
Τα κύρια χαρακτηριστικά του ως ποδοσφαιριστής ήταν το γεμάτο φιλότιμο παιχνίδι του, η μαχητικότητά του, η συχνή επαφή του με τα αντίπαλα δίχτυα, αλλά και το γεγονός ότι σε όλη του την επαγγελματική καριέρα, παρέμεινε στον Παναθηναϊκό. 
Το καλοκαίρι του 2009 λύθηκε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό, καθώς δεν συμπεριλαμβανόταν στο σχεδιασμό του προπονητή Χενκ Τεν Κάτε. Από τη λύση του συμβολαίου του εισέπραξε 250.000 ευρώ, ως αποζημίωση.

Στις εθνικές ομάδες

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1999 στον φιλικό αγώνα εναντίον της Φινλανδίας (2-1), που διεξήχθη στην Κύπρο.
Σημαντικότερη στιγμή του με την Ελλάδα ήταν η συμμετοχή του στην αποστολή της ομάδας για την τελική φάση της διοργάνωσης του Euro 2004, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης. Ήταν στην αποστολή της Ελλάδας και στο Euro 2008.
Με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε επί μία δεκαετία (1999-2008) έχοντας συνολικά 45 συμμετοχές.
Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

Προπονητική καριέρα

Τον Μάιο του 2012 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Γλυφάδας. Τον Σεπτέμβριο του 2013 ανέλαβε πρώτος προπονητής στην Πεύκη. Τον Οκτώβριο του 2013 συμφώνησε να συνεχίσει ως βοηθός προπονητή στη Skoda Ξάνθη, θέση από την οποία αποχώρησε τον Ιούνιο του 2014.
Τον Δεκέμβριο του 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της εθνικής Νέων (Κ-19).
Α.Ε.Σ. Ένωση Γαλατσίου

Ιστορική αναδρομή

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Ένωσης Γαλατσίου δημιουργήθηκε το 1978. Από την ίδρυσή του εντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Σ.Κ.Α. στης οποίας τα πρωταθλήματα συμμετέχει μέχρι σήμερα.
Για μία δεκαετία, από την αγωνιστική περίοδο 1990-91 μέχρι και την περίοδο 2000-01, η ομάδα αγωνιζόταν στη Β' Εθνική Κατηγορία (η Α2 Κατηγορία ιδρύθηκε το 1997-98, ενώ η Β' Κατηγορία σήμερα έχει καταργηθεί). Παράλληλα συμμετείχε σε τέσσερις διοργανώσεις του Κυπέλλου Ελλάδος (1995-1999).
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-11 η Ένωση κατετάγη στην 8η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α. Την επόμενη χρονιά, 2011-12, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 8η θέση. Την περίοδο 2012-13 βρέθηκε στην 9η θέση της τελικής κατάταξης, μένοντας έξω από τη ζώνη του υποβιβασμού.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ε.Σ. Ένωση Γαλατσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α., καθώς και στο Κύπελλο Γυναικών της ίδιας Ένωσης.
Η Ένωση έχει έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Γαλατσίου στο Άλσος Βεΐκου, χωρητικότητας 250 θέσεων. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Τάσος Πασπάλας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Άκης Χρυσικάκης.

Τμήματα υποδομής

Η Ένωση Γαλατσίου διαθέτει στην τροπαιοθήκη της τρία Πρωταθλήματα Ε.Σ.Κ.Α. Νεανίδων (1994, 2012, 2013), τρία Πρωταθλήματα Κορασίδων (1991, 2013, 2014) και δύο Παγκορασίδων (2012, 2013). Σε ό,τι αφορά τα αντίστοιχα Πανελλήνια Πρωταθλήματα, το τμήμα Νεανίδων έχει καταλάβει δύο φορές τη 2η θέση (1994, 2013), ενώ το τμήμα Κορασίδων μία (2013).

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, ο Α.Ε.Σ. Ένωση Γαλατσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Ο.ΠΕ.
Η Ένωση έχει έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Γαλατσίου στο Άλσος Βεΐκου, χωρητικότητας 250 θέσεων. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Τάσος Πασπάλας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Παναγιώτης Μιχαλόπουλος.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, ο Α.Ε.Σ. Ένωση Γαλατσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Τοπικής Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.
Η Ένωση έχει έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Γαλατσίου στο Άλσος Βεΐκου, χωρητικότητας 250 θέσεων. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Τάσος Πασπάλας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Παναγιώτης Μιχαλόπουλος.

Τμήμα ρυθμικής γυμναστικής

Το τμήμα ρυθμικής αγωνιστικής γυμναστικής της Ένωσης Γαλατσίου διανύει την τρίτη δεκαετία της λειτουργίας του, έχοντας ξεκινήσει με πρωτοβουλία της Ντίνας Σπηλιοπούλου. Είναι αναγνωρισμένο σωματείο από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και μέλος της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας (Ε.Γ.Ο) και της Αθλητικής Ένωσης Σωματείων Γυμναστικής Αττικής (Α.Ε.Σ.Γ.Α.) Διατηρεί αγωνιστικά τμήματα και ακαδημίες.
Συμμετέχει σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις της Ε.Γ.Ο., ενώ αθλήτριες του συλλόγου έχουν κατά καιρούς λάβει προσκλήσεις για στελέχωση της Εθνικής Ομάδας.
Εξισώσεις ρηχών υδάτων

Μοντελοποίηση κύματος από εξισώσεις ρηχών υδάτων

Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μοντελοποιηθούν τα κύματα Rossby και Kelvin στην ατμόσφαιρα και στους ωκεανούς καθώς και τα κύματα βαρύτητας σε μικρότερο πεδίο (π.χ. κύματα επιφανείας σε μπανιέρα). Για να είναι έγκυρες οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων, το μήκος κύματος του φαινομένου που υποτίθεται ότι πρέπει να μοντελοποιήσουν πρέπει να είναι πολύ υψηλότερο από το βάθος της λεκάνης όπου συμβαίνει το φαινόμενο. Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για να σχηματίσουν παλίρροιες που έχουν πολύ μεγάλες κλίμακες μήκους (εκατοντάδες χιλιόμετρα). Για την παλιρροιακή κίνηση, ακόμη και ένας πολύ βαθύς ωκεανός μπορεί να θεωρηθεί ως ρηχός, καθώς το βάθος του θα είναι πάντοτε πολύ μικρότερο από το μήκος παλιρροιακού κύματος.
Η εικόνα στα δεξιά εξάγεται από ένα ρηχό μοντέλο εξισορρόπησης νερού σε μπανιέρα. Το νερό δοκιμάζει 5 πιτσιλιές που δημιουργούν κύματα επιφανειακής βαρύτητας που διαδίδονται μακριά από τις θέσεις εκτόξευσης και αντανακλούν τα τοιχώματα της μπανιέρας.
Χοριοειδής χιτώνας

Ο χοριοειδής χιτώνας είναι το αγγειακό στρώμα του βολβού του ματιού, και βρίσκεται μεταξύ του αμφιβληστροειδή και του σκληρού χιτώνα. Ο χοριοειδής εφοδιάζει με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες την εξωτερική στιβάδα του αμφιβληστροειδούς.
Μαζί με το ακτινωτό σώμα και την ίριδα, ο χοριοειδής συγκροτεί τον ραγοειδή χιτώνα. Στους ανθρώπους και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, η σκοτεινόχρωμη χρωστική μελανίνη του χοριοειδή βοηθάει να περιοριστούν οι αντανακλάσεις μέσα στο μάτι κι έτσι να βελτιωθεί η ποιότητα της εικόνας. Οι αλμπίνοι, στον οργανισμό των οποίων δεν υπάρχει μελανίνη, συχνά υποφέρουν από προβλήματα στην όραση. Σε άλλα ζώα, ο χοριοειδής περιέχει ανακλαστικές ουσίες που βοηθούν στη συλλογή φωτός (το λεγόμενο tapetum lucidum-φωτεινό χαλί) κι έτσι εξασφαλίζουν καλύτερη όραση στο σκοτάδι.
Τα "κόκκινα μάτια" που φαίνονται μερικές φορές στις φωτογραφίες είναι αποτέλεσμα της αντανάκλασης του φωτός στα αιμοφόρα αγγεία του χοριοειδή.
Accelerated Graphics Port

Πλεονεκτήματα πέρα από τον δίαυλο PCI

Καθώς η επεξεργασία και απεικόνιση δισδιάστατων και τρισδιάστατων αναπαραστάσεων μέσω των υπολογιστών έγιναν όλο και πι συχνές και αναγκαίες, οι διαδοχικές γενεές των μονάδων γραφικής παράστασης άρχισαν να εγγίζουν τα όρια της απόδοσης του διαύλου PCI. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη του διαύλου AGP.
Για τις ανάγκες των σύγχρονων μονάδων γραφικής παράστασης, ο AGP είναι περισσότερο αποδοτικός από τον PCI επειδή επιτρέπει γρηγορότερη επικοινωνία, αφού παρέχει αποκλειστικές διαβάσεις μεταξύ της υποδοχής και του επεξεργαστή, σε αντίθεση με τον PCI που χρησιμοποιείται από κοινού διαμοιράζοντας την απόδοσή του σε όλες τις μονάδες που το χρησιμοποιούν.
Το AGP χρησιμοποιεί επίσης πλευρικό τρόπο διεύθυνσης, που σημαίνει ότι η διεύθυνση του πακέτου φέρεται έξω από αυτό και διαβάζεται χωρίς να πρέπει να διαβαστεί ολόκληρο το πακέτο.
Επιπλέον, όταν γίνεται η φόρτωση ενός γραφικού υλικού (texture), μια κάρτα γραφικής παράστασης PCI πρέπει να αντιγράψει όλο το υλικό από την κεντρική μνήμη (RAM) του συστήματος στην μνήμη πλαίσιο (fraimbuffer) της κάρτας, ενώ μια κάρτα AGP είναι ικανή να διαβάσει τα δεδομένα άμεσα από την κεντρική μνήμη (RAM) χρησιμοποιόνας την τεχνολογία GART (αγγλ. Graphics Address Remapping Table, πίνακας ανακατεύθυνσης διευθύνσεων γραφικής παράστασης).
Οι κάρτες που χρησιμοποιούν δίαυλο PCI συνεχίζουν να παράγονται κυρίως για δύο λόγους.
Πρώτον, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σχεδόν σε οποιονδήποτε PC.
Αφετέρου, ένας χρήστης με ένα κατάλληλο λειτουργικό σύστημα μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερες από μία κάρτες γραφικής παράστασης PCI (ή και σε συνδυασμό με μια κάρτα AGP) ταυτόχρονα, δίνοντας πολλές διαφορετικές τηλεοπτικές εξόδους για τη χρήση πολλών οθονών.
Αυτό είναι σχεδόν αδύνατο με τις κάρτες AGP 1.0 και AGP 2.0, αφού η προδιαγραφή δεν υποστηρίζει περισσότερες από μία τηλεοπτική κάρτα. Αν και η προδιαγραφή AGP 3.0 υποστηρίζει περισσότερες, εν τούτοις λίγες μητρικές κάρτες PC είναι εξοπλισμένες με περισσότερες από μια υποδοχές διαύλου AGP.

Συμβατικότητα

Αν και με κάποιους περιορισμούς, οι κάρτες AGP είναι συμβατό σύστημα και προς τις δύο κατευθύνσεις. Οι κάρτες με σήμα του 1,5 V έχουν άλλο κλειδί στο βύσμα τους από τις κάρτες με σήμα των 3.3 V και γι' αυτό δεν ταιριάζουν στην πρίζα του αντίστοιχα άλλου μοντέλου. Ανάλογα με τον κατασκευαστή, υπάρχουν όμως υποδοχές που επιτρέπουν την χρήση διαφόρων υποτύπων AGP. Συχνά όμως παρουσιάζονται προβλήματα που προέρχονται από το λογισμικό firmware της κάρτας.
Νικόλαος Τσελεμεντές

Βιογραφία

Η οικογένεια του καταγόταν από το χωριό Εξάμπελα της Σίφνου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο. Αρχικά δούλεψε σαν υπάλληλος συμβολαιογραφείου, άρχισε όμως να ασχολείται περισσότερο με τη μαγειρική εργαζόμενος στο εστιατόριο του θείου του. Ο θείος του ήταν ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και εστιατορίου "Ακταίον" στο Νέο Φάληρο. Σπούδασε για ένα χρόνο μαγειρική στη Βιέννη και γυρνώντας εργάστηκε για διάφορες πρεσβείες. Έγινε αρχικά γνωστός με το περιοδικό "Οδηγός Μαγειρικής" που άρχισε να εκδίδει το 1910, που περιείχε -εκτός των συνταγών- διατροφικές συμβουλές, διεθνή κουζίνα, νέα για τη μαγειρική κ.α. Το 1919 έγινε διευθυντής του ξενοδοχείου "Ερμής", ενώ τον επόμενο χρόνο έφυγε για την Αμερική, όπου δούλεψε σε μερικά απ' τα ακριβότερα εστιατόρια του κόσμου, κάνοντας παράλληλα και ανώτερες σπουδές μαγειρικής, ζαχαροπλαστικής και διαιτολογίας. Γύρισε στην Ελλάδα το 1932, ίδρυσε μια μικρή σχολή μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής και κυκλοφόρησε το γνωστό βιβλίο του με συνταγές, που όντας ο πρώτος ολοκληρωμένος οδηγός μαγειρικής, γνώρισε πάνω από δεκαπέντε επίσημες ανατυπώσεις τις επόμενες δεκαετίες. Επηρεασμένος απ' τη γαλλική κουζίνα, υπήρξε εκσυγχρονιστής της ελληνικής κουζίνας, καθώς χάρη σ' αυτόν οι Ελληνίδες νοικοκυρές έμαθαν τη μπεσαμέλ, τα πιροσκί και τη μπουγιαμπέσα, πράγμα που κατά μερικούς ισοδυναμούσε με νόθευση της ελληνικής κουζίνας με ευρωπαϊκά στοιχεία. Το όνομά του είναι σήμερα συνώνυμο των οδηγών μαγειρικής, ενώ χρησιμοποιείται και σαν πείραγμα προς κάποιον που ξέρει να μαγειρεύει πολύ καλά. Πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1958 και κηδεύτηκε την επόμενη ημέρα στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Σποδιάνας

Τοποθεσία

Η εκκλησία βρίσκεται χτισμένη σε μία ορεινή τοποθεσία, στις απόκρημνες πλαγιές του Ερυμάνθου στο βόρειο τμήμα του, περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά από τον οικισμό της Χρυσοπηγής και σε υψόμετρο 810 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Διοικητικά υπάγεται στην Τοπική Κοινότητα Χρυσοπηγής της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου. 
Απέχει μέσω του τοπικού δικτύου περίπου: 16 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, 38 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 45 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα με ορισμένο τμήμα της διαδρομής όμως να είναι χωμάτινο (4,5 χιλιόμετρα).

Γενικές πληροφορίες

Επί της ουσίας υπάρχουν δύο ναοί στον ίδιο χώρο, ο ένας ακριβώς δίπλα στον άλλο, από τους οποίους ο νεώτερος είναι λειτουργικός σήμερα. Ο παλιός ναός ανήκει στην κατηγορία των μονόχωρων θολωτών ναών δίχως τρούλο και το έτος κατασκευής και ίδρυσης του παραμένει άγνωστο. Αναφέρεται πως η εκκλησία αυτή είναι κτισμένη μέσα σε σπήλαιο και αποτελούσε κατά πάσα πιθανότητα ασκητήριο. Σήμερα το σπήλαιο αυτό με την τότε μορφή του δεν υπάρχει. Στο εσωτερικό του υπάρχουν τοιχογραφίες "Νεζερίτικης τεχνοτροπίας", πλήθος των οποίων διατηρείται σε άριστη κατάσταση, ενώ υπάρχουν και κάποιες βεβηλωμένες από τα ξίφη των Οθωμανών κατακτητών. Σύμφωνα με τους ντόπιους και την τοπική παράδοση οι εσωτερικοί τοίχοι έχουν καλυφτεί από επίχρισμα και αγιογραφηθεί τρεις φορές. Δίπλα από αυτόν αργότερα και συγκεκριμένα στις 19 Αυγούστου του 1884, χτίστηκε ο νεώτερος ναός, μεγαλύτερος σε μέγεθος, και οποίος σήμερα αποτελεί τον πολιούχο της Χρυσοπηγής. Αποτελούν μαζί έναν σημαντικό ιστορικό-θρησκευτικό χώρο και αξιοθαύμαστο σημείο αναφοράς της Χρυσοπηγής, καθώς και όλης της ευρύτερης περιοχής και γενικότερα. 
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, το έτος 1988, έπειτα από δωρεά του ντόπιου Δημήτριου Στάμου, ξεκίνησαν έργα κατασκευής του εξωτερικού περιβάλλοντα χώρου των ναών. Αυτά τα έργα περιλάμβαναν την ανέγερση τριώροφου κωδωνοστάσιου (καμπαναριό) με τρεις καμπάνες, την πλακόστρωση της αυλής, την κατασκευή πέτρινων καθισμάτων καθώς και περίφραξη με σιδερένια κιγκλιδώματα. Το χρηματικό κόστος κατασκευής των έργων αυτών ανήλθε σε περισσότερα από δώδεκα εκατομμύρια δραχμές και χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να αποπερατωθούν, αφού τελείωσαν και ολοκληρώθηκαν το 1992. Τεχνίτης και πρωτομάστορας του καμπαναριού ήταν ο Διονύσιος Σκέτζος από γειτονικό χωριό της περιοχής, τα Λακκώματα, με βοηθό το γιο του Νίκο Σκέτζο.

Λαϊκή παράδοση

Σύμφωνα με την τοπική λαϊκή παράδοση, επί Τουρκοκρατίας οι κατακτητές προσπάθησαν να καταστρέψουν τον ναό (παλιός) αλλά τελικά δεν το κατόρθωσαν επειδή υπήρξε μεταξύ τους έντονη διχογνωμία και αρκέστηκαν μόνο στο να βεβηλώσουν κάποιες από τις τοιχογραφίες που κοσμούν τον εσωτερικό χώρο, "βγάζοντας" τα μάτια των αγίων με τα ξίφη τους. Έπειτα, κατά την αναχώρηση τους από την εκκλησία και σε κάποια απόσταση από αυτήν, στη θέση Σκλαβογιάννη, ο διαπληκτισμός μεταξύ τους κατέληξε σε εμφύλια βίαιη διαμάχη και αλληλοσκοτώθηκαν. Όλοι αυτοί είναι θαμμένοι ελάχιστα μέτρα πιο πέρα στη θέση Τουρκόμνημα, όπου και πήρε το όνομα της από αυτό το γεγονός.
Παναγιώτης Λαμπρίας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.  Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορες εφημερίδες, και ως συντάκτης στην Καθημερινή συνδέθηκε στενά με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, του οποίου υπήρξε και λογογράφος. Το 1961 ανέλαβε την δημιουργία και έκδοση της εφημερίδας «Μεσημβρινή» για λογαριασμό της Ελένης Βλάχου.
Από το 1974 ως το 1977 ήταν υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, ενώ από το 1984 ως το 1999 ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Αντώνης Τσακιρόπουλος

Καριέρα

Ο Αντώνης Τσακιρόπουλος έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Ορεστιάδας, ομάδας της γενέτειράς του. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 1995 όταν και μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2007 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Ελλάδος, τέσσερα Κύπελλα Ελλάδος και δύο Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης. Μετά το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό, ο Τσακιρόπουλος αγωνίστηκε σε Λαμία και Κηφησιά, ενώ το 2010 σταμάτησε -προσωρινά όπως αποδείχθηκε- την καριέρα του προκειμένου να αναλάβει πόστο βοηθού προπονητή στην Εθνική Ελλάδος.
Το 2011 επέστρεψε στην ενεργό δράση και αγωνίστηκε για μία σεζόν στην τοπική ομάδα του Μοσχάτου και ένα χρόνο αργότερα αποφάσισε να τερματίσει οριστικά την καριέρα του ως πετοσφαιριστής.

Προπονητική καριέρα

Ο Τσακιρόπουλος έχει διατελέσει βοηθός προπονητή στην Εθνική Ελλάδος και πρώτος προπονητής στην τοπική ομάδα του Περάματος. Σήμερα, εργάζεται ως προπονητής στις ακαδημίες του Ολυμπιακού στην κατηγορία των pro junior.

Διεθνείς συμμετοχές

Ο Αντώνης Τσακιρόπουλος έχει πραγματοποιήσει με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος 393 συμμετοχές.
1731 Σματς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σματς εκτιμάται σε 54,07 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0604. Ο Σματς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 15 ώρες περίπου.
Περικλής Καλλέργης

Βιογραφικά στοιχεία

Το 1929, σε αναπληρωματική εκλογή, εξελέγη γερουσιαστής με τριετή θητεία εκπροσωπώντας τον Εκλογικό Σύλλογο Αγροτών.
Ονταγουάρα

Ιστορία

Η στρατηγική θέση της πόλης στο δρόμο του Τοκάιντο (Tōkaidō), μεταξύ της ορεινής Χακόνε και της ακτής του Σαγκάμι, της έδωσε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ιαπωνίας. Πριν την περίοδο Έντο το κάστρο της Ονταγουάρας ήταν το κέντρο των πολεμιστών Χογιό (Hōjō clan). Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο το κάστρο ελεγχόταν από το Τοκάιντο. Σήμερα ένα αντίγραφο του κάστρου στέκει στο λόφο πάνω από την πόλη. Την 15η Αυγούστου η Ονταγουάρα ήταν η τελευταία πόλη της Ιαπωνίας που βομβαρδίστηκε από τους Συμμάχους στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αξιοθέατα

Εκτός από το κάστρο της Ονταγουάρα, η περιοχή αποτελεί κόμβο προς το θέρετρο ιαματικών λουτρών του Χακόνε. Η περιοχή Ενούρα είναι γνωστή επίσης για την αφθονία κουμαμόμι, ενός είδους ψαριού που προτιμά καθαρά και διαυγή νερά για την αναπαραγωγή του. Η περιοχή της Ενούρα λόγω της ποιότητας των νερών είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για καταδύσεις.
Ιωάννης Γεώργιος Β΄ του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη-Καζιμίρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσάου και της Αγνής, κόρης του Μαυρικίου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.
Το 1693 απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 66 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Λεοπόλδος Α΄.