google/wiki40b huggingface dataset:
Σεσίλη Γιοχάνσνταττερ της Σουηδίας

Αμφισβητούμενη καταγωγή

Μερικές πηγές την αναφέρουν σαν κόρη του Γιόχαν γιου του Σβέρκερ Α΄ της Σουηδίας σύμφωνα με μια υπόθεση που αναδείχτηκε τον 14ο αιώνα,  το κείμενο αναφέρει ότι η μητέρα του Έρικ του Αγίου του πεθερού της επίσης με το όνομα Σεσίλη ήταν αδελφή του Ουλφ Γιαρλ και του Κολ και κόρη πιθανότατα του Μπλοτ-Σβεν, το γενεαλογικό δέντρο έκανε σύγκριση με τους γιους του Γιόχαν Σβέρκενσον Ουλφ, Κολ και Βορισλάβ αναφέροντας και μια κόρη την Σεσίλη η οποία ήταν πιθανότατα η σύζυγος του Κνούτου Α΄ και η μητέρα του Έρικ Ι΄. 
Άλλοι ιστορικοί αναφέρουν ότι ένας γάμος ανάμεσα στις δυο αντίπαλες βασιλικές οικογένειες ήταν απίθανο να γίνει τότε στην Σουηδία σύμφωνα με μια εναλλακτική υπόθεση η Σεσίλη ήταν κόρη κάποιου Κνούτου γιου της Ίνγκεμποργκ κόρης του Σινγκβάρντ, τα ονόματα και των τριών προσώπων καταγράφονται ως δωρητές στο αβαείο του Βάρφρουμπεργκ,  άλλοι νεώτεροι συγγραφείς καταγράφουν την Σεσίλη σαν κόρη του Γιαρλ Μπίργιερ Μπρόσα.

Βασίλισσα της Σουηδίας με το μοναδικό γνωστό περιστατικό της ασθένειας της

Παντρεύτηκε τον Σουηδό πρίγκιπα Κνούτο Έρικσον (1160) αλλά η δολοφονία του πεθερού της Έρικ του Αγίου την ίδια χρονιά την ανάγκασε να δραπετεύσει σε μοναστήρι, 7 χρόνια αργότερα με την άνοδο του συζύγου της στον θρόνο της Σουηδίας η ίδια έγινε βασίλισσα της Σουηδίας. Δεν υπάρχει τίποτα γνωστό γύρω από την ίδια την μακρά περίοδο που ήταν βασίλισσα, καταγράφεται μονάχα ένα περιστατικό γύρω στο 1190 που αρρώστησε πολύ βαριά και ικέτευε τον θεό να μην πεθάνει με όρκο να περάσει την υπόλοιπη ζωή της σε μοναστήρι. Η Σεσίλη τελικά έγινε καλά αλλά δεν ήθελε ούτε η ίδια ούτε ο σύζυγος της να πάει σε μοναστήρι γι'αυτό ο Κνούτος έστειλε αίτημα στον πάπα Κελεστίνο Γ΄ (1193) προκειμένου να επιτρέψει στην Σεσίλη να απαλλαγεί από τον όρκο της επειδή χρειαζόταν την συμμαχία της οικογένειας της για να πολεμήσει τους παγανιστές στην Βαλτική Θάλασσα,  το περιεχόμενο της επιστολής δεν ήταν σαφές και ο πάπας ζήτησε περισσότερες διευκρινήσεις. Η τύχη της είναι άγνωστη στην συνέχεια όπως και το έτος θανάτου της, με τον σύζυγο της βασιλιά Κνούτο απέκτησε 4 γιους απο τους οποίους οι 3 σκοτώθηκαν αργότερα σε μάχη κατά του σφετεριστή βασιλιά Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας, ο μοναδικός γιος της που επέζησε ήταν ο Έρικ ο οποίος ανέτρεψε τον Σβέρκερ και έγινε βασιλιάς ως Έρικ Ι΄ της Σουηδίας.
Φαδρίκε Ενρίκεθ της Μεντόθα

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσου και της Ιωάννας δε Μέντοθα, κόρης του Πέδρο Γονθάλεθ δε Μέντοθα. Ο πατέρας του Αλφόνσου, ο Φαδρίκε ήταν νόθος γιος του Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης.

Ως το 1445

Η οικογένειά του, οι Ενρίκεθ, είχαν πολλές ιδιοκτησίες στην Καστίλη. Το 1429 ο Φαδρίκε διαδέχθηκε τον πατέρα του ως ricohombre, μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιακώβου, κύριος της Μεδίνα δε Ριοσέκο, Κάστρο Βέρδε & Τορρελοβατόν. O σύγχρονός του Φερνάνδο δελ Πουλγάρ τον περιγράφει ως μικρόσωμο και μύωπα, αλλά κέρδισε τιμή και φήμη με τα κατορθώματά του ως ναύαρχος της Καστίλης.
Ήταν ένας από τους κύριους συμβούλους του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης. Ενεπλάκη στη συνωμοσία του κοντόσταυλου Αλβάρο δε Λούνα. Οι δύο τους το 1431 συνέλαβαν τον διοικητή Ντιέγο Σαρμιέντο, διότι δεν υπάκουε στις εντολές του βασιλιά.
Πολέμησε το 1432 με τον Πέδρο Μανρίκε δε Λάρα εναντίον των πριγκίπων Ερρίκου και Πέτρου (γιων του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας). Όταν το 1437 ο Ιωάννης Β΄ συνέλαβε τον Πέδρο Μανρίκε, ο Φαδρίκε συγκρούστηκε με τον βασιλιά. Το επόμενο έτος ο Πέδρο απέδρασε από τη φυλακή και ο Φαδρίκε εξεγέρθηκε, αφού συγκέντρωσε στρατό στη Μεδίνα δε Ριοσέκο. Ο Ιωάννης Β΄ ήλθε με τους δικούς του υποστηρικτές και το 1440 με τις διαπραγματεύσεις, επήλθε συμφωνία· μάλιστα ο Φαδρίκε πάντρεψε τον Ερρίκο, γιο του βασιλιά.

Μετά το 1445

Το 1445 συμμετείχε σε συνασπισμό εναντίον του Αλβάρο δε Λούνα, όπου ο Φαδρίκε αιχμαλωτίστηκε, αλλά απέδρασε. Τρία έτη μετά ο Φαδρίκε κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του βασιλιά. Απέδρασε πάλι και μετέβη στον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας, που τότε βρισκόταν στη Νάπολη & τη Σικελία. 
Το 1449 έγινε άλλος συνασπισμός εναντίον του Αλβάρο δε Λούνα, όπου ο Φαδρίκε συμμάχησε με τον Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. Ο Αλβάρο συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε το 1453. Το επόμενο έτος βασιλιάς έγινε ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και ο Φαδρίκε εξακολούθησε να συμμετέχει στις δολοπλοκίες της Αυλής. Το 1473 απεβίωσε και τάφηκε στη μονή της Κυρίας Μας της Ελπίδας του Βαλδεσποπέθο, στη Μεδίνα δε Ριοσέκο.
Καλλιόπη Λήμνου

Ιστορικά στοιχεία

Η ίδρυση του χωριού χρονολογείται το 1200 περίπου. Σύμφωνα με κάποιες εκδοχές η ίδρυση του χωριού συνέπεσε με την περίοδο παρακμής της Ηφαιστίας. Το χωριό κατοικήθηκε πρώτα από την Καλλιόπη ή Καλλή, η οποία ήταν μία πλούσια κάτοικος της Ηφαιστίας και είχε αγρόκτημα στην περιοχή, άλλά διώχθηκε λόγω της απρεπούς συμπεριφοράς της. 
Στο κοιμητήριο του χωριού σώζεται μια μαρμάρινη σαρκοφάγος που έχει έναν χαραγμένο σταυρό και τις λέξεις:
ΜΤΡ ΘЎ, Η ΔΟΥΛΗ ΤΟΥ ΘЎ ΚΑΛΗ 
Ο αρχικός οικισμός βρισκόταν πιο κοντά στη θάλασσα, στην περιοχή Αριόνες, όπου βρίσκονται και τα ερείπιά του. Από την Καλλιόπη κατάγεται ο θαλασομάχος Γεώργιος Καπετανάκης που έδρασε στην Ελληνική επανάσταση του 1821. 
Ο κόλπος Κέρος είναι η παραλία του χωριού. Ο κόλπος εκτείνεται τρία χιλιόμετρα περιπου και υπήρξε σημαντικό λιμάνι μέχρι τα ύστερα μεσαιωνικά χρόνια. Πήρε το όνομά του λόγω του σχήματός του, το οποίο μοιάζει με κέρατο. Ορισμένες πηγές το αναφέρουν σαν Port Kharos.

Το σημερινό χωριό

Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος, προς τιμή του οποίου χτίστηκε το 1869 ένας ναός ρυθμού βασιλικής χωρίς τρούλο. Κάθε χρόνο στη γιορτή του αγίου Γεωργίου λαμβάνουν χώρα παραδοσιακές ιπποδρομίες. Η διαδρομή που καλύπτουν οι αναβάτες είναι περίπου τρία χιλιόμετρα και εκτείνεται από το εκκλησάκι του αγίου Γεωργίου κοντά στην παραλία του Κέρους ως την είσοδο του χωριού. Ακολουθεί βράβευση του νικητή και χοροεσπερίδα με παραδοσιακούς χορούς και άφθονο φαγητό και κρασί. Το έθιμο είναι πανάρχαιο και διεξάγεται τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα. Σε δημοσίευμα του 1916 αναφέρεται (εφ. "Λήμνος", φ. 21, 22/4/1916):
"Την 23ην υπερμεσούντος, εορτήν του Αγ. Γεωργίου, τελείται εν Καλλιόπη πανήγυρις, καθ' ην κατ' έτος τελούνται ιππικοί αγώνες."
Η Καλλιόπη είναι χτισμένη σε πεδινό έδαφος και οι κάτοικοί της αχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, την πτηνοτροφία, τη γεωργία και την αλιεία. Κοντά στο χωριό υπάρχει η Χορταρόλιμνη, ένας από τους σημαντικότερους υδροβιότοπους του νομού Λέσβου. Είναι ενταγμένη στο δίκτυο NATURA και προστατεύεται από περιβαλλοντικές συνθήκες. Από το 2001 στο χωριό εδρεύει Κέντρο Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης, που στεγάζεται στο κτίριο του δημοτικού σχολείου, με σκοπό την προστασία και την ανάδειξη του φυσικού πλούτου της περιοχής.
Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί σε περιβαλλοντικά θέματα.
Στο χωριό λειτουργούν ταβέρνες, ενώ υπάρχει η παραλία του Κέρους με καντίνα. Πριν την παραλία υπάρχει ένα δασύλλιο που οι παραθεριστές μπορούν να κατασκηνώσουν.
Η Καλλιόπη είναι επίσης ένα χωριό παραδόσεων και θρύλων.
Από την Καλλιόπη κατάγεται και ο συνθέτης/τραγουδιστής Στέλιος Ρόκκος, ο οποίος διαμένει μόνιμα στην περιοχή.
ΦΚ Τρίζενμπεργκ

Ιστορία

Η Τρίσενμπεργκ ιδρύθηκε το 1972. Όπως και άλλες ομάδες του Λίχτενσταϊν, αγωνίζεται στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Ελβετίας. Ξεκίνησε από την 4. Liga, την 8η κατηγορία της Ελβετίας. Τη σεζόν 1986-1987 προβιβάστηκε στη 3. Liga . Έμεινε σε αυτό το πρωτάθλημα μέχρι το 1998, όπου υποβιβάστηκε. Το 2001 ξανακέρδισε την άνοδο στη 3. Liga και το 2010 στη 2. Liga.

Στάδιο

Η έδρα της Τρίσενμπεργκ είναι το Sportanlage Leitawis. Είναι το 2ο μικρότερο στάδιο του μικρού κράτους, μετά το Freizeitpark Widau.
Σαντιρβάν

Το Σαντιρβάν (τουρκικά: şadırvan, αραβικά: شاذروان‎) είναι είδος κρήνης το οποίο, συνήθως, κατασκευάζεται εντός του περιβόλου ή στην είσοδο εμπρός σε τζαμιά, καραβανσεράι, τεκέδες και μεντρεσέδες, με κύριο σκοπό την παροχή νερού για κατάποση ή τελετουργική πλύση σε αριθμό ανθρώπων ταυτόχρονα, καθώς και ως διακοσμητικό οπτικό ή ακουστικό στοιχείο.
Ο όρος σαντιρβάν είναι περσικής προελεύσεως, ενώ, επίσης, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται η Πλατεία του Σαντερβάν στο Πρίζρεν, καθώς και η Γέφυρα του Σαντερβάν Μπαντ-ε Καϊσάρ στο Ιράν.
Ο όρος σαντιρβάν, εναλλακτικά, είναι δυνατό να εμφανίζεται ως σαντερβάν, σαντερουάν, σαντρβάν ή σεντρβάν και σαντραβάν.
Ιωάννης Α΄ του Νασσάου-Βάιλμπουργκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκέρλαχ Α΄ κόμη του Νασσάου και της Αγνής, κόρης του Ερρίκου του νεότερου του Οίκου της Έσσης.
MVP Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης

MVP Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης είναι ένας ετήσιος θεσμός, του Ελληνικού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης, που βραβεύει τον σπουδαιότερο παίχτης ολόκληρης της σεζόν. Περισσότερες φορές το βραβείο έχει δοθεί στον Δημήτρη Διαμαντίδη (6), ενώ ο πιο πρόσφατος νικητής είναι ο Νικ Καλάθης (2019).
Το βραβείο δυνόταν, αρχικά, από τους παίχτες και τους προπονητές, οι οποίοι ψήφιζαν για τον σπουδαιότερο παίχτη της σεζόν. Όμως από τη σεζόν 2014-15, το σύστημα άλλαξε και το 40% των ψήφων προκύπτουν τους θεατές (διαδικτυακά) και τα Μέσα, το υπόλοιπο 60% προκύπτει από τους ψήφους των προπονητών και των παιχτών των 14 ομάδων της διοργάνωσης.
Έντουαρντ Γκέρχαρντ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1795 στο Πόζεν. Πατέρας του ήταν ο δικηγορικός έφορος Ντάβιντ Φρίντριχ Γκέρχαρντ (1768-1829). Μεγάλωσε στο Μπρέσλαου και μετά το σχολείο γράφτηκε στο εκεί Πανεπιστήμιο στη θεολογική σχολή. Στράφηκε προς στην κλασική φιλολογία, και το 1814 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1814 και επέστρεψε στο Μπρέσλαου, όπου εμβάθυνε τις σπουδές του και αναγορεύτηκε καθηγητής Πανεπιστημίου το 1816. Διορίστηκε ως καθηγητής Γυμνασίου στο Πόζεν, αλλά παραιτήθηκε δύο χρόνια αργότερα λόγω ασθένειας των ματιών. 
Το έτος 1820-21 περιόδευσε στην Ιταλία και εν συνεχεία του χορηγήθηκαν πόροι από το υπουργείο της Πρωσίας για να περιοδεύσει την Ιταλία και πάλι το 1822 - 1826, και ξανά το 1828 - 1832. Στις περιοδείες του κατέγραψε τα αρχαιολογικά μνημεία της Ρώμης και την τοπολογία της πόλης. Ίδρυσε επίσης το Istituto di Corrispondenza Archeologica, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Ασχολήθηκε επίσης με την μελέτη της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας. Απεβίωσε στις 12 Μαΐου 1867 στο Βερολίνο.
Χρυσή επένδυση νεκρού (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. Π146)

Περιγραφή

Δύο σύνολα πολλών μεμονωμένων χρυσών ελασμάτων, τα οποία κάλυπταν ολόκληρο το σώμα ενός βρέφους. Τα δύο σύνολα συνθέτουν την μπροστινή και όπισθεν όψη του βρεφικού σώματος αντίστοιχα. Στα αυτιά είναι κρεμασμένα κρικοειδή σκουλαρίκια. Ένας άλλος κρίκος είναι περασμένος στο αριστερό χέρι.

Ιστορική τοποθέτηση

Είναι η μοναδική χρυσή επένδυση βρέφους που έχει βρεθεί. Χρονολογείται το 1600 π.Χ..
Βίκτορ Αγκάλι

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Το 1997, εντάχθηκε στη γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Βρίσκοντας δύσκολο να βρει θέση στο βασικό σχήμα, γρήγορα μετακινήθηκε στη Σπορτίνγκ Τουλόν Βαρ και στη συνέχεια στη Γερμανία, όπου αγωνίστηκε στη Χάνσα Ρόστοκ και στη Σάλκε 04. Από το 2005 έως το 2007 αγωνίστηκε στη Σούπερ Λιγκ Τουρκίας, επιστρέφοντας στη Μπουντεσλίγκα και τη Χάνσα Ρόστοκ τον Αύγουστο του 2007. Με τη Ρόστοκ, δεν τα κατάφερε καλά και ύστερα από μόλις 1 γκολ σε 23 αγώνες πρωταθλήματος, μετακινήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στη Ξάνθη. Μετά από μια σεζόν με τη Ξάνθη, ο Νιγηριανός επιθετικός υπέγραψε για την Ανόρθωση Αμμοχώστου. 
Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Λεβαδειακό. 
Στις 27 Δεκεμβρίου 2009, συνελήφθη στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σχίπχολ, κοντά στο Άμστερνταμ, για την κατοχή πλαστών διαβατηρίων. 
Το καλοκαίρι του 2010, υπέγραψε με την Jiangsu Sainty του Πρωταθλήματος Κίνας.

Διεθνής σταδιοδρομία

Ο Αγκάλι έχει αγωνιστεί για την Εθνική Νιγηρίας σε πολλές περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2000. Συνολικά, έχει 15 συμμετοχές και 5 γκολ.
Εθνόσημο της Καμπότζης

To βασιλικό εθνόσημο της Καμπότζης είναι το μοναρχικό σύμβολο. Το εθνόσημο έχει σχέση με το βασιλικό έμβλημα του σημερινού Βασιλέα, Νοροντόμ Σιχαμονί, ο οποίος ανήλθε στο θρόνο το 2004.

Περιγραφή

Το Εθνόσημο της Καμπότζης επανακαθιερώθηκε το 1993, έπειτα από τις εκλογές, οι οποίες είχαν αποτέλεσμα την αποκατάσταση της μοναρχίας. Στο εθνόσημο απεικονίζονται δύο μυθικά ζώα: ένα gajasimha (λιοντάρι με προβοσκίδα ελέφαντα) στα αριστερά και ένα singha (λιοντάρι) στα δεξιά. 
Τα ζώα βαστούν δύο ομπρέλες για τον ήλιο, με πέντε σκέπαστρα και ανάμεσα βρίσκεται ένα βασιλικό στέμμα με μία ακτίνα φωτός στην κορυφή του. Κάτω από το στέμμα υπάρχουν δύο τοποθετημένα σε βάθρο πινάκια, τα οποία έχουν επάνω τους από ένα ιερό ξίφος και ένα σύμβολο των Χμερ για το Aum στην κορυφή. 
Κάτω από όλα βρίσκεται μια επιγραφή, η οποία φέρει το εθνικό ρητό στη γλώσσα των Χμερ ("Έθνος, Θρησκεία, Βασιλιάς").
Νίκος Οικονομόπουλος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1953. Σπούδασε νομικά στην Πάρμα της Ιταλίας και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορα περιοδικά για πολλά χρόνια. Με την φωτογραφία ξεκίνησε να ασχολείται ερασιτεχνικά από το 1979 έως το 1988. Τη χρονιά εκείνη παραιτήθηκε από την εφημερίδα όπου εργαζόταν για να μπορέσει να αφιερώσει όλο του το χρόνο στη φωτογραφία. Ταξιδεύει και φωτογραφίζει στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Το 1990 ψηφίζεται δόκιμο μέλος του Μάγκνουμ (Magnum) και οι φωτογραφίες του δημοσιεύονται σε εφημερίδες και περιοδικά σε ολόκληρο τον κόσμο. Την ίδια χρονιά αρχίζει να φωτογραφίζει στις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες. To 1992 βραβεύεται με το «Mother Jones Award» (Σαν Φρανσίσκο). Το 1994 ψηφίζεται μόνιμο μέλος του Μάγκνουμ (Magnum) και ολοκληρώνει τη δουλειά του στα Βαλκάνια.
Οι φωτογραφίες του Νίκου Οικονομόπουλου έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες και περιοδικά, μεταξύ των οποίων The New York Times, The Independent, Die Zeit, El Pais, Liberation, Le Monde, De Morgen, The Guardian, The Observer, ενώ έχουν εκτεθεί στις Η.Π.Α., στο Μεξικό, στη Γαλλία, στην Ιαπωνία, στη Σουηδία, στη Δανία, στην Ιταλία, στο Βέλγιο, στην Ισπανία, στην Ελλάδα κ.λπ.
2344 Σιζάνγκ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σιζάνγκ εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης

Ερευνητικό Αντικείμενο

Έχει πάρει μέρος σε πληθώρα χρηματοδοτούμενων διεθνών καινοτόμων ερευνητικών προγραμμάτων που σχετίζονται με μοριακές (DNA)  αναλύσεις σε πολλά ζωικά είδη (αγριόχοιρους, αγελάδες, πέρδικες και καλλιεργούμενα ψάρια) καθώς και τη γενετική ταυτοποίηση και διαχείριση αυτών. Στην μελέτη της γενετικής σύστασης των κατοίκων της Ελλάδας με κλασικούς και DNA δείκτες με στόχο τη διερεύνηση της βιολογικής ιστορίας των Ελλήνων και της σχέσης τους με άλλους λαούς της Ευρασίας. Στην μοριακή διερεύνηση κληρονομικών ασθενειών χρησιμοποιώντας τεχνικές DNA και τον ελεγχο ιατροδικαστικών περιπτώσεων με χρήση DNA. Όπως επίσης στην μελέτη της γενετικής δομής και των τρόπων βελτίωσης και διαχείρισης ζώων και στην εκτίμηση των επιπτώσεων ανθρωπογενών δραστηριοτήτων στη γενετική σύσταση του ανθρώπου και ζωικών ειδών. Έχει δημοσιεύσει συνολικά 277 εργασίες, 119 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά, 154 ανακοινώσεις σε πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων και 3 άρθρα σε επιστημονικά βιβλία.
Το επιστημονικό έργο αναφέρεται 4.000  φορές  στη διεθνή βιβλιογραφία.
Gran Turismo (βιντεοπαιχνίδι)

Gameplay

Στο Gran Turismo ο παίκτης ελέγχει ένα αυτοκίνητο εναντίον άλλων οδηγών τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορες πίστες. Το παιχνίδι χωρίζεται σε δύο λειτουργίες, Arcade Mode και Simulation Mode (Gran Turismo Mode στις Ευρωπαϊκές και Ιαπωνικές εκδόσεις). Στο Arcade Mode, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα τα αυτοκίνητα και κούρσες που επιθυμεί, αλλά στο Simulation Mode πρέπει να αποκτήσει άδειες οδήγησης, να πληρώσει για αυτοκίνητα και να κερδίσει τρόπαια για να ξεκλειδώσει νέες πίστες. Η ολοκλήρωση ενός πρωταθλήματος επίσης ξεκλειδώνει ένα βίντεο και επιπλέον κούρσες επίδειξης.
Το Gran Turismo περιέχει 140 αυτοκίνητα και 11 κούρσες. Δύο αυτοκίνητα Honda NSX του 1992 είναι διαθέσιμα στην Ιαπωνική έκδοση, αλλά όχι στις Αμερικάνικες ή Ευρωπαϊκές εκδόσεις. Είναι επίσης διαθέσιμο ένα Chevrolet Corvette του 1967 και ένα Mazda Roadster του 1998, αποκλειστικά για την Arcade έκδοση.

Ανάπτυξη

Το παιχνίδι κράτησε 5 χρόνια για να ολοκληρωθεί, έχοντας αποκαλυφθεί ότι η ανάπτυξη του βιντεοπαιχνιδιού ξεκίνησε από το δεύτερο μισό του 1992. Ο Καζουνόρι Γιαμάουτσι ανέφερε ότι σε διαφορετικές στιγμές τον βοηθούσαν εφτά με δεκαπέντε άνθρωποι. Ο ήχος ήταν ένα θέμα που ο Γιαμάουτσι πίστεψε ότι τέθηκε σε κίνδυνο λόγω έλλειψης χρόνου, και παρά το γεγονός ότι θεώρησε τη τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού να είναι ανώτερη από τους ανταγωνιστές της, παρέμεινε δυσαρεστημένος με την ανάπτυξή της.
Η Polyphony Digital ήταν ακόμα γνωστή ως Polys Entertainment και μέρος της Sony Computer Entertainment όταν το παιχνίδι κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία, και έγινε ανεξάρτητο στούντιο τον Απρίλιο του 1998, πριν κυκλοφορήσει το παιχνίδι στην Αμερική. Ο Γιαμάουτσι υπολόγισε ότι το παιχνίδι χρησιμοποίησε περίπου το 75% της μέγιστη απόδοση του PlayStation.
Βαλτί Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Βαλτί βρίσκεται Ν.-ΝΑ. από τον Αστακό σε απόσταση 26 χλμ. και 29 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αιτωλικό. Κοντά στο χωριό και μέσα σε σπηλιά απόκρημνης πλαγιάς είναι κτισμένη η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Αστακού, η οποία πανηγυρίζει στις 24 Ιουνίου κάθε χρόνου. Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1940 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αστακού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Αστακό αποτελεί τη δημοτική κοινότητα Αστακού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκους.
Παντελής Γιαλελής

Βιογραφικό

Ο Λάκης Γιαλελής μεγαλωμένος στο Πέραμα του Πειραιά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα τέλη της δεκαετίας του '60 από τον Περαμαϊκό, αγωνιζόμενος στο Πειραϊκό πρωτάθλημα. Το 1973 πήρε μεταγραφή στην γειτονική Προοδευτική της Β' Εθνικής, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής για 12 χρόνια, καταγράφοντας συνολικά 345 συμμετοχές που αποτελεί ένας εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου. Συμπαίκτες κατά τη θητεία του στην Προοδευτική είχε μεταξύ άλλων τους παλαιότερους Σταύρο Νικολακάκο, Παναγιώτη Σκούφο, Τάκη Σπετσέρη, Διονύση Σπετσαρία, Νίκο Σταθόπουλο, Πέτρο Καραβίτη, Μίλτο Βρεκούση και τους Χρήστο Ξανθόπουλο, Άγη Πανόπουλο, Νίκο Πρινέα, Γιάννη Μανδρέκα, Στέλιο Βογιατζή, Μπάμπη Μαστρογιάννη κ.α. 
Το 1985 επέστρεψε στον Περαμαϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε αρχικά στην Δ' Εθνική τη σεζόν 1985-86 κατακτώντας το πρωτάθλημα και την άνοδο και κατόπιν στην Γ' Εθνική τη σεζόν 1986-87, όποτε και το 1987 τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως βετεράνος με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής και το Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Περάματος. Το 2009 ο Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής τίμησε την προσφορά του Λάκη Γιαλελή στον σύλλογο.
Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια

Πολιτική και διακυβέρνηση

Από το 1999, οι περιοχές του Κοσσυφοπεδίου που κατοικούνται από Σέρβους, διοικούνται ως de facto ανεξάρτητη περιοχή από κυβέρνηση όπου κυριαρχούν οι Αλβανοί, στην Πρίστινα. Μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν σερβικά εθνικά σύμβολα και συμμετέχουν στις σερβικές εθνικές εκλογές, τις οποίες μποϊκοτάρει το υπόλοιπο του Κοσσυφοπεδίου, ενώ οι Σέρβοι με τη σειρά τους μποϋκοτάρουν τις εκλογές του Κοσσυφοπεδίου. Οι δήμοι Λεπόσαβιτς, Ζβέτσαν και Ζουμπίν Ποτόκ διοικούνται από τους ντόπιους Σέρβους, ενώ ο δήμος της πόλης Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα είχε αντίπαλες κυβερνήσεις Σέρβων και Αλβανών μέχρι που επετεύχθη συμβιβασμός τον Νοέμβριο του 2002.
Οι σερβικές περιοχές έχουν ενωθεί σε μια κοινότητα, στην Ένωση των Σερβικών Κοινοτήτων του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων που ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2003 από Σέρβους αντιπροσώπους έπειτα από συνεδρίαση στην πόλη Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα, η οποία έκτοτε υπάρχει ως de facto «πρωτεύουσα». Ο πρόεδρος της Ένωσης ήταν για ένα διάστημα ο Ντράγκαν Βέλιτς. Υπάρχει επίσης ένα κεντρικό διοικητικό όργανο, το Σερβικό Εθνικό Συμβούλιο Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Πρόεδρός του στο βορρά του Κοσσυφοπεδίου είναι ο Δρ Μίλαν Ιβάνοβιτς, ενώ ο επικεφαλής του Εκτελεστικού Συμβουλίου είναι ο Ράντα Τράικοβιτς.
Η τοπική πολιτική κυριαρχείται από το Σερβικό Κατάλογο για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Ο Σερβικός Κατάλογος έχει ως επικεφαλής τον Όλιβερ Ιβάνοβιτς, μηχανικό από την Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα.
Τον Φεβρουάριο του 2007 η Ένωση των Σερβικών Κοινοτήτων του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων μετατράπηκε σε σερβική Κοινοτική Συνέλευση Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων (СЗО АП КиМ) υπό την προεδρία του Μάρκο Γιάκσιτς. Η Συνέλευση επέκρινε δριμύτατα τα αποσχιστικά κινήματα της Αλβανικής PISG Συνέλευσης του Κοσσυφοπεδίου και απαίτησαν την ενότητα του σερβικού λαού στο Κοσσυφοπέδιο, με μποϊκοτάζ της EULEX και ανακοίνωσαν μαζικές διαμαρτυρίες για την υποστήριξη της κυριαρχίας της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Στις 18 Φεβρουαρίου του 2008, την ημέρα μετά τη μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, η Συνέλευση δήλωσε ότι είναι «άκυρη».
Επίσης, υπήρχε ένα υπουργείο για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια μέσα στην σερβική κυβέρνηση, με τον Γκόραν Μπογκντάνοβιτς ως υπουργό για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Το 2012, το υπουργείο υποβαθμίστηκε σε Γραφείο για το Κοσσυφοπέδιο, με τον Αλεξάνταρ Βουλίν ως επικεφαλής του νέου γραφείου. Ωστόσο, το 2013, ο Αλεξάνταρ Βουλίν έθεσε ένα Υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου αρμόδιο για το Κοσσυφοπέδιο και τη Μετόχια.