Audi A8

Κινητήρες

Ο βασικός κινητήρας ήταν ένας 2.8 λίτρων V6 βενζίνης, με στάνταρ κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, αν και ήταν διαθέσιμος και με κίνηση στους 4 τροχούς. Το 1996, ο κινητήρας αυτός απέκτησε 5 βαλβίδες ανά κύλινδρο. Υπήρξαν επίσης και κινητήρες 3.7 λίτρων V8 και 4.2 λίτρων V8 - ο τελευταίος χρησιμοποιήθηκε επίσης και στο Audi S8 πρώτης γενιάς, αλλά με διαφορετική ρύθμιση, για ακόμα μεγαλύτερη ιπποδύναμη. Το 2001 προστέθηκε ο τότε πρωτοεμφανιζόμενος κινητήρας 6.0 λίτρων V12. Επειδή ο 12-κύλινδρος κινητήρας εισήχθη 1 έτος πριν την αντικατάσταση, ένας πολύ μικρός αριθμός μοντέλων της πρώτης γενιάς παρήχθη με αυτόν, καθώς η παραγωγή του Α8 πρώτης γενιάς έληξε στις 4 Αυγούστου 2002.
Από τον Ιανουάριο του 1997, εμφανίστηκαν και πετρελαιοκινητήρες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παραλλαγών του 2.5 λίτρων V6 TDI. Το 2000, ένας 3.3 λίτρων V8 TDI έγινε ο πρώτος diesel κινητήρας της Audi με τεχνολογία ψεκασμού common-rail.
Τον Ιούλιο του 1996 μπήκε στην παραγωγή και μια σπορ έκδοση του Α8, το Audi S8, μια από τις πρώτες σπορ πολυτελείς λιμουζίνες στην αγορά, και συνδυαζόταν με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Τόσο η πρώτη γενιά όσο και οι μεταγενέστερες γενιές του S8, διατέθηκαν μόνο στην έκδοση με το κοντό μεταξόνιο και με στάνταρ την μόνιμη τετρακίνηση quattro της Audi.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Ιδιαίτερη μέριμνα είχε δοθεί και στην ασφάλεια. Ήδη από το λανσάρισμα, έφερε στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους, ενώ μέσα στο 1996 έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παγκοσμίως με 4 πλευρικούς αερόσακους, καθώς απέκτησε 2 εμπρός και 2 πίσω, και μάλιστα όλοι ήταν στάνταρ. Το 1997, η Audi προσέθεσε και Σύστημα Ευστάθειας ESP σε όλα τα μεγάλα μοντέλα της, μεταξύ των οποίων και στις τετρακίνητες εκδόσεις των Audi A8 και Audi A6, που ήταν τότε μάλιστα τα πρώτα μοντέλα διεθνώς που συνδύασαν 4-κίνηση με σύστημα ESP.
Το 1999, το Α8 υπέστη μια ανανέωση, με κυριότερες αλλαγές: ένα λίφτινγκ στο μπροστινό μέρος, με μεγαλύτερους και πιο διάφανους προβολείς, νέα γρίλια και στάνταρ φώτα ομίχλης.
Το 2000, όλα τα Audi A8 απέκτησαν και στάνταρ πλευρικούς αερόσακους οροφής, εμπρός και πίσω, φτάνοντας έτσι τους στάνταρ 10 αερόσακους. Το 2001 προστέθηκε Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών (tyre pressure monitoring system) και ειδικότερα στο A8L στάνταρ φώτα xenon, με προβολείς υψηλής έντασης high-intensity discharge lamp (HID) και θερμαινόμενο τιμόνι.

Κινητήρες

Στο δεύτερο Α8, η Audi καθιέρωσε τεχνολογία άμεσου ψεκασμού καυσίμου FSI για τους κινητήρες βενζίνης και κοινής έγχυσης για την πετρελαιοκινητήρες TDI. Μαζί με τους ελαφρύτερους κινητήρες, το Α8 ήταν διαθέσιμο με κιβώτιο ταχυτήτων διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης Multitronic. Επιπλέον, μπορούσε να παραγγελθεί και με ένα 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με κατ' επιλογήν χειροκίνητο έλεγχο (tiptronic). Οι κινητήρες 3.7 V8 και 4.2 V8 διατηρήθηκαν, αλλά με βελτιωμένη ισχύ. Επίσης, προστέθηκε ένας νέος 4.0 V8 TDI κινητήρας ντίζελ, με 275 hp και 650 N·m ροπής. 
Το 2004, εμφανίστηκε μια ειδική έκδοση του Α8: το W12 Α8. Αυτή η εντυπωσιακή σπορ λιμουζίνα έφερε έναν 6.0 λίτρων 12-κύλινδρο W12 κινητήρα 450 ίππων, βενζίνης, με ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 250 km/h, ταχύτητα που αυτό το αυτοκίνητο μπορούσε να φτάσει σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα. Συνδυαζόταν αποκλειστικά με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic. Το W12 A8 ήταν, αρχικά, η μοναδική έκδοση που έφερε γρίλια με ενιαίο πλαίσιο, καθώς οι άλλες είχαν ακόμα την κλασική γρίλια της Audi, έως το 2005. Επιπλέον, είχε στάνταρ κίνηση στους 4 τροχούς και αυτόματα ελεγχόμενη αερανάρτηση. Η W12 ήταν η ναυαρχίδα της Audi, μαζί με το σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) Audi R8. Αυτό το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε επίσης στις ταινίες Transporter 2 και Transporter 3. Το Α8 L 6.0 W12 έγινε το πιο ακριβό μοντέλο της Audi, καθώς ακόμα και η βασική έκδοση του σπορ R8 ήταν φθηνότερη.

Ανανέωση του 2005

Το 2005, το Α8 D3 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση. Όλα τα μοντέλα έφεραν πλέον τη γρίλια με ενιαίο πλαίσιο, που είχε κάνει ντεμπούτο στο W12 Α8. Επίσης, ο κινητήρας 4.0 λίτρων V8 TDI αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο 4.2 λίτρων V8 TDI. Αρχικά, επειδή η Audi δεν διέθετε τότε κατάλληλο κιβώτιο ταχυτήτων για τον έλεγχο της τεράστιας ροπής ενός κυριολεκτικά θηριώδους πετρελαιοκινητήρα, είχε περιορίσει την ροπή του στα 650 N·m. Το 2007 όμως, εισήγαγε στο νέο τότε Audi Q7 ένα ενισχυμένο κιβώτιο ταχυτήτων. Αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να επαναρυθμίσει την ροπή στα εντυπωσιακά 760 N·m. Επιπλέον, ο κινητήρας 3.0 λίτρων V6 βενζίνης αντικαταστάθηκε από έναν 3.2 λίτρων V6 FSI (άμεσου ψεκασμού καυσίμου).