google/wiki40b huggingface dataset:
Σώμα Φροντιστών (Ελλάδα)

Αρχική Συγκρότηση Σώματος

Η αρχική συγκρότηση του Σώματος έγινε με την επιλογή και μετάταξη μονίμων ανθλγών,υπολοχαγών και λοχαγών καθώς και ορισμένων εφέδρων αξκών, οι οποίοι επιθυμούσαν να σταδιοδρομήσουν στο νέο Σώμα και είχαν τα κατάλληλα προσόντα.Τα όρια ηλικίας των προς μετάταξη αξιωματικών ορίσθηκαν για τους ανθυπολοχαγούς το 38ο,τους υπολοχαγούς το 40ο και του λοχαγούς το 41ο.Προτιμούνταν δε, οι ευδοκίμως αποφοιτήσαντες από το Σχολείο Διοικήσεως και Υπηρεσιών του Γ.Κ.Ε.Α (Γενικό Κέντρο Εκπαιδεύσεως Αξιωματικών).

Επιλογή Στελεχών και Συμπλήρωση του Σώματος μέχρι το έτος 1982

Μετά την αρχική συγκρότηση του Σώματος, η συμπλήρωση των προβλεπομένων θέσεων Φροντιστών των Όπλων και Σωμάτων του Στρατού γινόταν κατόπιν εξετάσεων μονίμων υπαξιωματικών,ανθυπασπιστών και εφέδρων αξιωματικών οι οποίοι έπρεπε να είναι απόφοιτοι εξαταξίου γυμνασίου. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί και ανθυπασπιστές έπρεπε να έχουν 8ετή υπηρεσία στο στράτευμα για να συμμετάσχουν στις εξετάσεις.

Επιλογή Στελεχών και Συμπλήρωση του Σώματος μέχρι σήμερα

Από το 1982 έως και σήμερα η στελέχωση του Σώματος γίνεται απευθείας από αποφοίτους της ΣΜΥ σύμφωνα με την κατ'έτος ετήσια κατανομή του ΓΕΣ που ισχύει και για τα υπόλοιπα Όπλα και Σώματα του Στρατού. Επίσης στο Σώμα κατατάχθηκε από το 1997 μικρός αριθμός ΕΠΥ (εθελοντών πενταετούς υποχρεώσεως) οι οποίοι συνεχίζουν να σταδιοδρομούν ως ΕΜΘ (εθελοντές μακράς θητείας) Φροντιστές.

Διακριτικά

Κατ'αρχήν δεν προβλέφθηκαν διαφορετικά διακριτικά για τους Φροντιστές Μονάδων και αυτοί έφεραν τα διακριτικά του Όπλου ή Σώματος στο οποίο ανήκαν. 
Αργότερα όμως, καθορίσθηκε ως διακριτικό η μέλισσα, που συμβολίζει την εργατικότητα, πλην των Διαχειριστών Υγειονομικού - Κτηνιατρικού που φέρουν το διακριτικό του Σώματος τους.

Ιδιαιτερότητες

Το Σώμα Φροντιστών ενώ διαθέτει ενιαία επετηρίδα ανά βαθμό, δεν διαθέτει δική του διεύθυνση και οι Φροντιστές αποτελούν ειδική κατηγορία στελεχών του Όπλου ή Σώματος στο οποίο ανήκουν.
Η εκπαίδευση των Φροντιστών πραγματοποιείται στο ΚΕΥΠ (Κέντρο Εκπαίδευσης Υλικού Πολέμου) που βρίσκεται στην πόλη της Λαμίας.

Ένα σύνηθες λάθος

Πολλοί στρατιωτικοί πιστεύουν ότι Φροντιστής είναι ειδικότητα στο Όπλο ή Σώμα στο οποίο ανήκει ενώ στην ουσία είναι το ακριβώς αντίθετο.
Οι Φροντιστές στο Σώμα τους έχουν τις ειδικότητες ΠΖ, ΤΘ, ΠΒ, ΜΧ, ΔΒ, ΑΣ, ΤΧ, ΥΓ.
Η ειδικότητα στο Σώμα Φροντιστών έχει να κάνει με την εξειδίκευση σε υλικά Όπλων ή Σωμάτων και σε ποιες Μονάδες μπορεί να υπηρετήσει ο Φροντιστής.
Φραντσέσκο Μολίν

Πρώτα χρόνια

Ο Φραντσέσκο Μολίν ήταν γιος του Μαρίνο Μολίν και της Πάολα Μπαρμπαρίγκο, πέρασε όλη του την ζωή σε στρατιωτικές και ναυτικές εκστρατείες, υπηρέτησε σαν Προβλεπτής σε πολλές πόλεις και οι ικανότητες του έδωσαν μεγάλη φήμη. Κέρδισε την φήμη πρακτικού και ρεαλιστικού ανθρώπου με ικανότητες στην διπλωματία και τον συμβιβασμό, διορίστηκε χάρη στα προσόντα του Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Όταν ξέσπασε ο Κρητικός Πόλεμος διορίστηκε γενικός ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου αλλά η ασθένεια του που υπέφερε από ουρική αρθρίτιδα τον οδήγησε σταδιακά σε αποχή από τα καθήκοντα του. Η Οικογένεια Μολίν ζούσε στα Ανάκτορα του Μολίν στην Βενετσιάνικη συνοικία του Σαν Μάρκο.

Δόγης της Βενετίας

Ο Φραντσέσκο Μολίν εξελέγη 99ος Δόγης της Βενετίας ύστερα από 23 ψηφοφορίες (20 Ιανουαρίου 1646). Την πρώτη χρονιά της διακυβέρνησης του προσπάθησε να επεκτείνει τις δυνάμεις της Δημοκρατίας γύρω από την Δαλματία για να αντιμετωπίσει τις Οθωμανικές επιθέσεις. Η Βενετία είχε μια σειρά από μεγάλες νίκες όπως η κατάληψη του φρουρίου του Κλις που το θεωρούσαν άχρηστο τα προηγούμενα χρόνια αλλά κατάφερε να μετατρέψει την κατοχή του σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Οι νίκες όμως αποδείχτηκαν προσωρινές, οι Οθωμανοί μπόρεσαν γρήγορα να ανασυγκροτηθεί με νέες δυνάμεις που μεταφέρθηκαν από την απέραντη Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Στις προσπάθειες του να βελτιώσει την κατάσταση της πόλης του οδήγησε έναν Βενετσιάνικο στόλο στα Δαρδανέλια και πολλά Οθωμανικά πλοία καταστράφηκαν αλλά χρειαζόταν μια αποφασιστική νίκη. Ο ναύαρχος Λάζαρο Μοτσενίγκο πολιόρκησε τα Δαρδανέλια δυο φορές (1654, 1655) αλλά σκοτώθηκε στην τρίτη προσπάθεια (1657). Οι μεγάλες δυσκολίες και οι ανάγκες του να συγκεντρώσει χρήματα τον οδήγησαν να δώσει προσβάσεις στην Βενετσιάνικη αριστοκρατία με το ποσό των 100.000 δουκάτων, τα 60.000 σαν "δώρο" και τα 40.000 σαν "δάνειο", πολλές νέες εμπορικές οικογένειες έγιναν πατρίκιοι.
Μια τρελλή τρελλή οικογένεια

Πλοκή

Η Μίκα (Τζένη Καρέζη) αναχωρεί για τη Βενετία δύο ημέρες πριν από το γάμο της με το Μίκη (Δημήτρης Καλλιβωκάς). Εκεί, γνωρίζει και παντρεύεται τον Ανδρέα (Αλέκος Αλεξανδράκης), ο οποίος είχε πάει επίσης για διακοπές εκεί. Μόλις επιστρέφουν, η Μίκα ανακοινώνει στην οικογένειά της τον γάμο της. Όμως ο Ανδρέας συνηδειτοποιεί πως σχεδόν κανείς δε νοιάζεται για κανέναν σε αυτή την οικογένεια, και ο καθένας δρα ανεξάρτητα και χωρίς όρια.
Ο Ανδρέας το καταλαβαίνει αυτό από την πρώτη στιγμή, βλέποντας την αλλοπαρμένη και μισότρελη μητέρα της, την Πάστα Φλώρα (Μαίρη Αρώνη), την αδελφή της Μίκας (Κατερίνα Γώγου) και τον πατέρα της, Στέλιο (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), που του φαίνεται ο μόνος λογικός. Ο Στέλιος έχει φύγει από το σπίτι εδώ και ένα μήνα, διότι η Πάστα Φλώρα δεν άντεχε άλλο αυτόν το γάμο.
Ο Ανδρέας, αφότου σηκώνει χέρι στη Μίκα για να της θέσει κάποια όρια, εκείνη τον χωρίζει. Τότε, αποφασίζει να βοηθήσει τον Στέλιο να δείξει πως έχει κάποια θεση στην οικογένιεα και να καταφέρει να τους λογικέψει. Έτσι, εξαγοράζει μια νεαρή κοπέλα για να υποδυθεί την ερωμένη και μέλλουσα γυναίκα του Στέλιου και καλεί την οικογένεια της Μίκας σε ένα δείπνο σε ταβέρνα. Η Πάστα Φλώρα θα αρχίζει να ζηλεύει, ενώ η Μίκα δεν μπορεί να ανεχτεί μία οποιαδήποτε γυναίκα δίπλα στον πατέρα της.
Στην πορεία, η Μίκα θα καταλάβει το σχέδιο του Ανδρέα και θα αρχίσει να ξαναβγαίνει με τον Μίκη. Ο Ανδρέας θα ζηλέψει, και τελικά οι δυο τους θα τα ξαναβρούνε μετά από την αναχώρηση του Μίκη για το Λονδίνο. Τέλος, η Πάστα Φλώρα θα τα ξαναβρεί με τον Στέλιο, ο οποίος θα είναι πλέον ο αρχηγός της οικογένειας...
Αηδάνι

Προέλευση

Η ποικιλία είναι ανατολικής προέλευσης, από την περιοχή της Ιωνίας. Πιθανόν είναι η "εδάνη άμπελος" που αναφέρει ο λεξικογράφος Ησύχιος τον 5ο αιώνα μ.Χ.

Συνώνυμα

Αηδάνι άσπρο ή Αηδάνι λευκό ή Αδάνι.

Περιοχές καλλιέργειας

Καλλιεργείται στις Κυκλάδες, κυρίως στα νησιά Πάρο, Νάξο και Σαντορίνη, αλλά και στην Κρήτη. Σποραδικά καλλιεργείται σε μικρές εκτάσεις και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Παραγωγή

Οίνος Ο.Π.Α.Π. Σαντορίνη και Επιτραπέζιος οίνος.
Γεώργιος Πάνου

Προεπαναστατική περίοδος

Γεννήθηκε το 1770 στις Σπέτσες και ήταν γιος του προεστού Νικόλαου Πάνου. Από την παιδική του ηλικία έλαβε ναυτική εκπαίδευση και πραγματοποίησε διάφορα ταξίδια στο πλευρό πρώτα του πατέρα και του θείου του και έπειτα σε άλλους πλοιοκτήτες με επακόλουθο να επισκεφτεί διάφορα μέρη της Μεσογείου (Μικρά Ασία, Ιταλία κλπ). Σταδιακά, αναδείχτηκε και ο ίδιος σε πλοιοκτήτη λαμβάνοντας παράλληλα κάποια στοιχειώδη γραμματική γνώση στο Λιβόρνο έπειτα από προτροπή του εμπόρου Ιωάννη Ζούκη. Το 1813 ναυπήγησε το ιστιοφόρο "Σόλων", το οποίο χρησιμοποιήθηκε και κατά την ελληνική επανάσταση. Το 1814, διορίστηκε από τους Οθωμανούς στη θέση του διοικητή Σπετσών.

Φιλική Εταιρεία και Επανάσταση

Αργότερα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' ή κατά άλλους από τον Τριπολιτσώτη Παναγιώτη Σέκερη. Μύησε αρκετά πρόσωπα στην οργάνωση, μεταξύ των οποίων αρκετούς παράγοντες από την Πραστό καθώς και τον δάσκαλο Βασίλειο Φατζιολάτη στις Σπέτσες. Το 1818, ορίστηκε μαζί με τους Μπόταση και Φατζιολάτη, έφορος της Φιλικής Εταιρείας στις Σπέτσες, ενώ το 1819 φυγάδευσε από την Ερμιόνη Αργολίδας τον Τσακάλωφ μετά τη δολοφονία του Νικόλαου Γαλάτη. Λίγους μήνες πριν από την έναρξη της επανάστασης, όταν ο Παπαφλέσσας έφτασε στις Σπέτσες, ο Πάνου τάχτηκε υπέρ των επαναστατικών κελευσμάτων του ιερωμένου.
Με το ιστιοφόρο του "Σόλων" συμμετείχε αρχικά στην πολιορκία της Μονεμβασιάς ως αρχηγός της σπετσιώτικης ναυτικής μοίρας αλλά και των υπόλοιπων ελληνικών δυνάμεων που πραγματοποιούσαν τον αποκλεισμό της πόλης. Μετά την κατάληψη της Μονεμβασίας, έλαβε μέρος στην πολιορκία του Ναυπλίου. Τον Απρίλιο του 1823 πήρε μέρος ως πληρεξούσιος των Σπετσών στη Εθνοσυνέλευση του Άστρους και το 1825 διετέλεσε έπαρχος Μονεμβασίας. Το 1827, μετείχε στην αποτυχημένη επιχείρηση του Τόμας Κόχραν κατά του αιγυπτιακού στόλου στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

Ύστερα χρόνια

Μετά τη λήξη της επανάστασης και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους δραστηριοποιήθηκε στον τομέα του εμπορίου όμως μια σημαντική οικονομική απώλεια τον ανάγκασε να ζητήσει τη συνδρομή του κράτους, το οποίο του αναγνώρισε το 1836 μηνιαίο εισόδημα 150 δραχμών. Απεβίωσε την 1η Ιουνίου του 1863 σε ηλικία 93 ετών. Λίγο καιρό πριν πεθάνει, παρέλαβε το αργυρό παράσημο του Σωτήρος για την προσφορά του στην ελληνική επανάσταση.
Λιθανθρακοφόρος περίοδος

Γεωλογικές και βιολογικές μεταβολές

Από παλαιοκλιματική άποψη η λιθανθρακοφόρος χαρακτηρίζεται ως παγετώδης, ιδιαίτερα στην ανατολική Γκοντβάνα με χαμηλή στάθμη της θάλασσας και διαδικασία ορογένεσης. Μεγάλα πρωτόγονα δένδρα στην στη Μισσισσίπια, που εξελίσσονται στην Πενσυλβάνια σε απέραντα ελώδη δάση στις εκβολές των ποταμών. Από αυτά τα δάση κυρίως σχηματίζονται τα αποθέματα λιθάνθρακα. Τα αμφίβια αφθονούν, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονται από τα αμφίβια τα πρώτα ερπετά.Τεράστιες λιβελούλες μεγέθους αετού περιπολούν τον αέρα ενω στο εδαφος υπάρχουν γιγάντιες αράχνες κα σαρανταποδαρούσες.Τα πρώτα ερπετά είναι μικρά και ανυπεράσπιστα απέντι στους γιγάντιους αυτούς θηρευτές, όμως η σχεδιαστική ανωτερότητα του οργανισμού τους δέιχνει οτι θα έχουν ένα περίλαμπρο μέλλον!
Μάδνασα

Φιλολογικές μαρτυρίες

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (5.107) ονομάζει την πόλη Μέδμασα, αναφέροντας ότι με με πέντε ακόμη οικισμούς των Λελέγων ενσωματώθηκε από τον Αλέξανδρο Γ΄ στη δικαιοδοσία της Αλικαρνασού. Στην πραγματικότητα η ενσωμάτωση στην επικράτεια της Αλικαρνασού αποδίδεται στον Κάριο σατράπη Μαύσωλο κατά τον 4ο αι. ΠΚΕ. Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο στο γεωγραφικό λεξικόν Εθνικά από τα αποσπάσματα του Εκαταίου του Μιλήσίου, όπου φαίνεται ότι η πόλη είχε το αρχαϊκό όνομα Κούρμπασα.
Η πρωιμότερη αναφορά στην πόλη έρχεται από την περιγραφή τριών Κάριων θέσεων από τους W.R., Paton, J.L. Myres, & E.L. Hicks at 1894. Αργότερα ο  Bean ταύτισε την πόλη με τα ορατά ερείπια ενός λόφου στον κόλπο Τουρκμπούκου και την κάτω Γκιόλ

Η αρχαιολογική θέση

Η αρχαιολογική θέση έχει έκταση 300 x 90 μ, με πολυγωνικό τείχος και πύργο και είναι ακόμη ορατές κίστες και θεμελιώσεις κτηρίων. Στη συγκεκριμένη θέση ανήκει και ομάδα ταφικών μνημείων σκαλισμένων στην πρόσοψη βράχου στο δυτικό τμήμα της περιοχής. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνονται όστρακα του 5ου και πρώιμου 4ου αι. ΠΚΕ.
Υστερία

Με τον όρο υστερία, (Hysteria) που έχει αντικατασταθεί σήμερα από τον όρο μετατρεπτική διαταραχή, εννοείται στην ψυχολογία μια μορφή σωματομορφικής διαταραχής κατά την οποία το άγχος και οι ψυχολογικές πιέσεις μετατρέπονται σε οργανικά συμπτώματα, όπως είναι η παράλυση, η τύφλωση και η κώφωση.
Κατά τους περασμένους αιώνες πιστευόταν ότι η υστερία είναι κατ' εξοχήν γυναικεία ασθένεια και ότι συνδέεται με τη μήτρα (υστέρα), άποψη που η σύγχρονη ψυχολογία και ψυχιατρική κατέρριψε.
Η πρώτη θεραπεία που εφαρμόστηκε ήταν το κρύο νερό.
Νεοκαισάρεια

Ιστορία

Η Νεοκαισάρεια κυριαρχήθηκε από τις αυτοκρατορίες των Χετταιών, των Περσών, των Ελλήνων, των Ποντίων, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Ντανισμεντίδων, των Σελτζούκων και των Οθωμανών. Ήταν πάντα ένα σημαντικό μέρος στην Ανατολία λόγω της θέσης της, του κλίματος της και των παραγωγικών εδαφών της.
Ήταν γνωστή ως Κάβειρα στην Ελληνιστική περίοδο. Ήταν μια από τις αγαπημένες κατοικίες του Μέγα Μιθριδάτη, ο οποίος έχτισε εκεί ένα παλάτι, και αργότερα του βασιλιά Πολέμονα Α΄ και των διαδόχων του.
Ντινατζπούρ

Αλφαβητισμός

Το ποσοστό αλφαβητισμού στην πόλη είναι 56.5%, το οποίο είναι αρκετά υψηλό σε σχέση με άλλες πόλεις στο βόρειο τμήμα του Μπαγκλαντές. Η πρόοδος της εκπαίδευσης έχει σημαδευτεί από σταδιακή και σταθερή αύξηση του ποσοστού των εγγραμάτων.

Εκπαίδευση

Τα τελευταία 25 χρόνια, το Ντινατζπούρ έχει αποκτήσει εξέχοντα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα οποία χρηματοδοτούνται από τη Κυβέρνηση . Έχουν ως εξής:
Το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας Χάτζι Μοχαμάντ Ντανές βρίσκεται 13 χλμ. βόρεια του Ντινατζπούρ και είναι ένα από τα εξέχοντα ιδρύματα στη Βόρεια Βεγγάλης του Μπαγκλαντές. Προσφέρει διάφορα προπτυχιακά προγράμματα για διάφορες επιστήμες, όπως Επιστήμη των Υπολογιστών, Αλιεία, Κτηνιατρική και Γεωργία, και μεταπτυχιακά για την Αγρονομία και άλλα.
Το Ιατρικό Κολλέγιο Μ. Αμπντούρ Ραχίμ είναι ένα από τα ιατρικά κολέγια της πόλης που χρηματοδοτούνται από τη κυβέρνηση. Σήμερα διαθέτει πενταετή πρόγραμμα μαζί με μονοετής υποχρεωτική πρακτική άσκηση.

Δήμος Ντινατζπούρ

Αρχικά, μετά την ίδρυση του το 1856, ο δήμος Ντινατζπούρ κυβερνόταν από μια αστική επιτροπή η οποία προεδρευόταν από τον Αναπληρωτή Δικαστή. Ήταν ένας από τους πρώτους 40 δήμους της Βεγγάλης. Αργότερα το 1868, το "Κέντρο Πόλης" ανέθεσε τον Πρόεδρος του δήμου, ο οποίος αντικατέστησε τον Αναπληρωτή Δικαστή και του έδωσε μια παρόμοια κατάταξη ως Επαρχιακό Ειρηνοδίκη. Ο κ. Πάτερσον διορίστηκε ο πρώτος Πρόεδρος του δήμο Ντινατζπούρ το 1869. Τώρα πρόεδρος είναι ο Σουέντ Τζαχανγκίρ Αλάμ.
Πρωτοχρονιάτικο ρόδι

Το πρωτοχρονιάτικο ρόδι είναι ελληνικό έθιμο της Πρωτοχρονιάς. Προέρχεται από τη Πελοπόννησο αλλά εορτάζεται και στα υπόλοιπα σημεία της Ελλάδας.
Ο καθένας βγαίνει από το σπίτι του κρατώντας στο δεξί του χέρι ένα ρόδι μπαίνει στο σπίτι του και το πετάει κάτω. Μετά η οικογένεια παίρνει τα ζουμερά κομμάτια του ροδιού και τα βάζουν στην pρωτοχρονιάτικη σαλάτα.
Το έθιμο τηρείται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης.
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1850

Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1850 διενεργήθηκαν από την Κυβέρνηση Αντωνίου Κριεζή στις 20 Οκτωβρίου 1850. Ο Κριεζής ήταν ο νικητής των εκλογών, με σημαντική πλειοψηφία και σαν αποτέλεσμα παρέμεινε στην κυβέρνηση μέχρι το 1853.

Υπόβαθρο

Οι προηγούμενες εκλογές έγιναν το 1847 και τις είχε κερδίσει ο Ιωάννης Κωλέττης, ο οποίος πέθανε δυο μήνες μετά από τις εκλογές. Από τότε μέχρι τις εκλογές του 1850, την Ελλάδα διοίκησαν η Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα 1847, η Κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη 1848 και η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη 1848 μέχρι που ανέλαβε η Κυβέρνηση Κριεζή το 1849. Ο ναύαρχος Αντώνιος Κριεζής γεννημένος στην Τροιζηνία, με καταγωγή από την Ύδρα, ήταν σημαντικός αγωνιστής της επανάστασης του 1821, είχε πάρει μέρος σε ναυμαχίες, και είχε τη σημαντική θέση στον ελληνικό στόλο. Ο Κριεζής και η κυβέρνησή του χαρακτηρίζονται ως φιλοβασιλικοί. Αναφέρεται μάλιστα ότι ο Βασιλιάς έπαιρνε μέρος σε συσκέψεις της κυβέρνησης. Στους μήνες που προηγήθηκαν των εκλογών, η κυβέρνηση Κριεζή είχε αντιμετωπίσει τα «Παρκερικά» και την υπόθεση Πατσίφικο σημαντικά διπλωματικά επεισόδια. Σημαντικοί ηγέτες της αντιπολίτευσης είχαν λάβει θέσεις πρεσβευτών που τους είχε προσφέρει ο βασιλιάς Όθων (Ανδρέας Μεταξάς στην Κωνσταντινούπολη, Σπυρίδων Τρικούπης στο Λονδίνο και Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος στο Παρίσι) και έτσι δεν υπήρχε ισχυρή διοίκηση στην αντιπολίτευση.

Προκήρυξη εκλογών

Τον Αύγουστο 1850 ο Όθων φεύγει για ταξίδι στη Γερμανία και έτσι στις 9 Σεπτεμβρίου διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές με διατάγματα που φέρουν την υπογραφή της βασίλισσας Αμαλίας η οποία τον αναπλήρωνε ασκώντας χρέη Αντιβασιλέα.

Οι εκλογές

Οι εκλογές έλαβαν χώρα στις 20 Οκτωβρίου 1850. Οι βουλευτές που υποστήριζαν το ναύαρχο Κριεζή έλαβαν 100 από τις 131 θέσεις στο κοινοβούλιο.

Μετά τις εκλογές

Η κυβέρνηση Κριεζή παρέμεινε στη θέση της μετά τις εκλογές και συνέχισε τη διακυβέρνηση της χώρας. Επόμενες εκλογές διενεργήθηκαν τρία χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 1853 και πάλι από την Κυβέρνηση Κριεζή, ενώ υπήρχε ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Σαν Χουάν (πόλη Αργεντινής)

Ιστορία και αρχιτεκτονική

Πριν την άφιξη των πρώτων Ευρωπαίων, κατοικούσαν στην περιοχή οι Ινδιάνοι Ουάρπε (Huarpe).
Η πόλη ιδρύθηκε ως Σαν Χουάν δε λα Φροντέρα στις 13 Ιουνίου 1562, από τον Κονκισταδόρ Χουάν Χουφρέ (Juan Jufré, 1516-1578) στις όχθες του ποταμού Σαν Χουάν. Αλλά το 1593 μια πλημμύρα του ποταμού προκάλεσε καταστροφές και έτσι η πόλη ξανακτίσθηκε 2,5 χιλιόμετρα νοτιότερα, στη σημερινή της θέση.
Το Σαν Χουάν ήταν μια ήσυχη επαρχιακή πόλη σε όλη την αποικιακή περίοδο και πρακτικά δεν συμμετείχε στους εσωτερικούς πολέμους που κατέστρεψαν την Αργεντινή κατά τη λεγόμενη «Οργανωσιακή Περίοδο» (1820-1860). Ωστόσο, δύο από τα επιφανέστερα μέλη της Συνελεύσεως του Τουκουμάν το 1816, που ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Αργεντινής από την Ισπανία, προέρχονταν από το Σαν Χουάν: ο Φρανσίσκο Ναρκίσο δε Λαπρίδα, πρόεδρος της Συνελεύσεως, και ο Μητροπολίτης του Σαν Χουάν, Χούστο Σάντα Μαρία δε Όρο, ένας θαυμάσιος ομιλητής, του οποίου η πειστική ρητορική ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για το ότι η Αργεντινή έγινε εξαρχής προεδρική δημοκρατία και όχι μοναρχία, όπως η Βραζιλία.
Πιθανώς το σημαντικότερο και διασημότερο τέκνο της πόλεως υπήρξε ο ανεψιός του παραπάνω επισκόπου, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Αργεντινής από το 1868 έως το 1874, Δομίνγκο Φαουστίνο Σαρμιέντο, το σημείο γεννήσεως του οποίου ανακηρύχθηκε Εθνικό Ιστορικό Μνημείο ήδη από το 1910.
Στις 15 Ιανουαρίου 1944 ένας ισχυρός σεισμός κατέστρεψε την πόλη και σκότωσε περίπου δέκα χιλιάδες ανθρώπους. Ακόμα ένας σεισμός, μεγέθους 7,4 βαθμών Ρίχτερ, σημειώθηκε με επίκεντρο 80 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλεως στις 23 Νοεμβρίου 1977, προκαλώντας αρκετές ζημιές και προκαλώντας 65 θανάτους στην επαρχία Σαν Χουάν.
Μετά την καταστροφή του 1944 η πόλη ξανασχεδιάστηκε με ομόκεντρες και ευθείες λεωφόρους, με δενδροστοιχίες και ξαναχτίστηκε με σύγχρονα σπίτια, χάνοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της αποικιακής μορφής της, αλλά διατηρεί μία ανοιχτή, ηλιόλουστη και μεσογειακή όψη.

Γεωγραφία και κλίμα

Το Σαν Χουάν είναι κτισμένο σε μια εύφορη κοιλάδα μέσα σε μια ορεινή περιοχή, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 31°32΄ Νότιο και μήκος 68°32΄ Δυτικό. Οι χειμερινές θερμοκρασίες είναι γενικώς ήπιες (περίπου 1 έως 16 °C), αλλά μπορούν να πέσουν και κάτω από τους −9 °C. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά, με ρεκόρ θερμοκρασίας 46,7°C, που σημειώθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1995. Η διαφορά των μέσων μηνιαίων θερμοκρασιών είναι 19,4 βαθμοί, ίσως η υψηλότερη σε όλη τη Νότια Αμερική. Οι λιακάδες είναι συνηθισμένες σε όλους τους μήνες με 3.361 ώρες ηλιοφάνειας ετησίως. Με μόλις 90,7 χιλιοστόμετρα μέσης ετήσιας βροχόπτωσης, το Σαν Χουάν έχει ερημικό κλίμα κατά την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν (BWh/BWk). Ο πιο βροχερός μήνας είναι ο Φεβρουάριος (18,9 mm) και ο πιο ξηρός ο Ιούνιος (1,6 mm).
Επειδή το νερό της βροχής είναι λιγοστό, έχει ανεγερθεί φράγμα στον ποταμό Σαν Χουάν, το Κεβράδα δε Ούλουμ ή απλώς Ούλουμ, που εκτός από νερό παρέχει και υδροηλεκτρική ενέργεια.
Το 65% της γεωργικής παραγωγής των εκτάσεων που περιβάλλουν την πόλη σχετίζεται με το οινοπαραγωγή.
Κλέφτες καταστημάτων

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 71ο φεστιβάλ των Καννών.
Είναι υποψήφια για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 91α Βραβεία Όσκαρ, για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Νάθαν ο Σοφός

Ο Νάθαν ο Σοφός (γερμ. Nathan der Weise) είναι φιλοσοφικό έργο του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ σε θεατρική μορφή. Το βασικότερο θέμα του, είναι το ποια είναι η αληθινή από τις τρεις μεγάλες θρησκείες (Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, Ισλαμισμός).

Πλοκή και Πρόσωπα

Οι τρεις βασικοί χαρακτήρες είναι οι εκπρόσωποι των τριών θρησκειών. Ο Νάθαν, Εβραίος έμπορος, ο Σουλτάνος Σαλαδίνος και Ο Ναΐτης Κορράδος. Το έργο είναι βασικότερα γνωστό για την "Παραβολή του Δαχτυλιδιού" την οποία χρησιμοποιεί ο Νάθαν για να αποδείξει ότι δεν μπορούμε να πούμε ποια θρησκεία είναι η αληθινή επειδή κάθε πιστός πιστεύει στη δική του. Άλλα πρόσωπα είναι: η Ρέχα, ψυχοκόρη του Νάθαν, η Ντάια, γειτόνισσα του Νάθαν, η Σίτα, αδερφή του Σουλτάνου, ο Ορθόδοξος Πατριάρχης Παλαιστίνης Αθανάσιος, ο Δερβίσης Χαφί και ο Καλόγερος Βοναφίδης (Bonafides).
Χρυσόβουλο

Το Χρυσόβουλο, ή χρυσόβουλλο, ήταν επίσημο δημόσιο έγγραφο - διάταγμα που έφερε χρυσή σφραγίδα στη μεταξωτή ταινία που το συνόδευε, με την οποία βεβαιωνόταν η αυθεντικότητα του διατάγματος.

Γενικά

Χρυσόβουλα ονομάζονταν τα διατάγματα των Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου τα οποία γράφονταν σε περγαμηνή στην οποία φέρονταν εξαρτημένη χρυσή σφραγίδα. Τα χρυσόβουλα αφορούσαν κυρίως δωρεές προς μοναστήρια, ναούς κ.λπ. καθώς και όποτε τύχαινε ανάγκη πρόσθετων διατάξεων με προσθήκη νέων τεμαχίων περγαμηνής που αναλάμβανε ο Μέγας λογοθέτης ή ο λεγόμενος λογοθέτης του δρόμου με ειδικές σημειώσεις τη συγκόλληση των νέων τεμαχίων, βεβαιώνοντας έτσι το αλληλένδετο και τη φυσική συνέχεια του κειμένου.
Στο χρυσόβουλο υπέγραφε ο Αυτοκράτορας με κιννάβαρη, ειδικό ερυθρό μελάνι,  δια της λέξεως «λόγος» (της Βασιλείας μου). Η γραφή σ΄ αυτό ήταν τυποποιημένη ιδιαίτερα καλλιγραφική με περίλαμπρη διακόσμηση που φρόντιζε ιδιαίτερα η γραμματεία του παλατιού. Το πρωτόκολλο του εγγράφου είχε ιδιαίτερη διακόσμηση και έφερε πλήρη χρονολόγηση, το όνομα του μήνα, τον αριθμό του έτους της Ινδικτιώνας και τον τελευταίο αριθμό της χρονολογίας από κτίσεως κόσμου.
 
Χρυσόβουλα διασώθηκαν στα αρχεία των Μονών του Αγίου Όρους καθώς και σε αρχεία παλαιών ιστορικών Μονών εντός και εκτός του ελλαδικού χώρου.
Ιωάννης του Λουξεμβούργου

Τιμές και διακρίσεις

Έχει τιμηθεί με 5 διακρίσεις στη χώρα του και με 31 διακρίσεις από άλλες χώρες. Η Ελλάδα του απένειμε τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος.
Ένκε Φεζολλάρι

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1981 στην Αλβανία. Ήρθε στην Ελλάδα το 1993 και το 2005 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ).
Αντώνιος Ανδρέου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αντώνιος Ανδρέου γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1945. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική και εργάζεται ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον ΔΗΣΥ.
Ζελόν

Η Ζελόν (γαλλικά: Gellone) είναι κοιλάδα, όπου ανεγέρθηκε μετά το 804 από τον Γκιλέμ της Ζελόν το Αββαείο του Σαιν-Γκιλέμ-λε-Ντεζέρ, επίσης γνωστό ως Αββαείο της Ζελόν, στα βόρεια του Μονπελιέ, εντός του γαλλικού νομού του Ερώ και της περιοχής του Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν.
Η κοιλάδα διασχίζεται από το ρέμα Λε Βερντύ (γαλλικά: Le Verdus), ενώ περιλαμβάνει το χωριό του Σαιν-Γκιλέμ-λε-Ντεζέρ.
Σήμερα, τμήμα του περιστυλίου του αββαείου της Ζελόν διατηρείται στο Μουσείο των Περιστυλίων του Τζορτζ Γκρέι Μπάρναρντ, στη Νέα Υόρκη.
Β΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου Ουκρανίας

Ιστορία

Η εναρκτήρια αγωνιστική περίοδος του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας της Ουκρανίας, ξεκίνησε το 1992. Συμμετείχαν 18 ομάδες, χωρισμένες σε δύο ομίλους.