google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1938-39

Η διοργάνωση

Μετείχαν συνολικά 73 σύλλογοι, ενώ μέχρι την φάση των 16 η κλήρωση γινόταν με τοπικά κριτήρια. Οι αγώνες της προκριματικής φάσης ξεκίνησαν στις 26 Οκτωβρίου 1938, ενώ η τελική φάση με τη συμμετοχή και των ισχυρών ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 1939. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις  28 Μαΐου 1939 με τη διεξαγωγή του τελικού. Για τη διευκόλυνση των επαρχιακών σωματείων η ΕΠΟ ανέλαβε τα έξοδα μετακίνησης.
Στην τελική φάση των 16, προκρίθηκαν χωρίς αγώνες οι 8 «ισχυρές» ομάδες των μεγάλων πόλεων (ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, Απόλλων Αθηνών, Ολυμπιακός Πειραιώς, Εθνικός Πειραιώς, ΠΑΟΚ, Άρης και Ηρακλής Θεσσαλονίκης), οι οποίες τιθέμενες επικεφαλής αντιμετώπησαν τις υπόλοιπες 8 που έφτασαν στην πρόκριση από τους κατά τόπους προκριματικούς γύρους, με αποτέλεσμα να προκριθούν στα προημιτελικά όλοι οι «ισχυροί».
Το Κύπελλο της διοργάνωσης αθλοθέτησε ο υπουργός-διοικητής πρωτευούσης Κώστας Κοτζιάς. Ο ίδιος αθλοθέτησε οκτώ κύπελλα για τις οκτώ νικήτριες ομάδες της προκριματικής φάσης των ισάριθμων περιφερειών.
Το κύπελλο τελικά κατέκτησε η ΑΕΚ για δεύτερη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας στον τελικό που διεξήχθη στο Γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας του ΠΑΟΚ με σκορ 2–1.
Στέφανος Β. Στεφανόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του πολιτικού Βάσου Στεφανόπουλου, με ρίζες καταγωγής από την Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας και, και της Τασίας Δημουλιά από τον Πύργο Ηλείας. Ήταν επίσης ανιψιός του Πρωθυπουργού Στέφανου Στεφανόπουλου. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι. Ήταν Τιτλούχος Παλαιός Μαθητής του Ιστορικού και Φιλολογικού Τμήματος της École Pratique des Hautes Études, Διπλωματούχος Ανωτέρων Σπουδών στον κλάδο της Ιστορίας των Θεσμών και των Κοινωνικών Γεγονότων του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Paris II), Διδάκτωρ (Docteur d’Etat) του Δικαίου του ίδιου Πανεπιστημίου και Υφηγητής της Ιστορίας του Ελληνικού και του Ρωμαϊκού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Από το 1989 έως τον αιφνίδιο θάνατό του το 2004, δίδασκε Ιστορία των Θεσμών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ είχε διατελέσει και αντιπρύτανης του ιδίου Πανεπιστημίου.
Επίσης διετέλεσε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (κερδίζοντας τις εκλογές του 1974 και του 1989) και της Πολιτικής Άνοιξης το 1993. Το 1996 αποσύρθηκε από την πολιτική και αφοσιώθηκε στο συγγραφικό του έργο. 
Η σύζυγός του Φωτεινή Δεκάζου Στεφανοπούλου, καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, υπήρξε επίσης βουλευτής της Πολιτικής Άνοιξης.
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς, το 2004 σε ηλικία 58 ετών.
Τάλορκ Α΄ των Πίκτων

Ο Ταλόρκ, γιος του Άνιελ, ήταν βασιλιάς των Πικτών από το 452 έως το 456.
Οι κατάλογος βασιλιάδων του Χρονικού των Πικτών αναφέρει ότι βασίλεψε 2 ή 4 χρόνια ανάμεσα στον Ντρεστ Α΄ και τον αδερφό του Νέχταν.
370 Μοδεστία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Οι διαστάσεις της Μοδεστίας εκτιμώνται σε 17 ως 37 χιλιόμετρα, ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα. Η Μοδεστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 24 ώρες.
Διακαινήσιμος εβδομάδα

Εθιμοτυπία

Τα παραπάνω αυτοκρατορικά έθιμα της Διακαινησίμου εβδομάδας πέρασαν στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος δια των βασιλικών επισκέψεων σε στρατόπεδα και νοσοκομεία και με έκδοση σχετικών διαταγμάτων για άρση στρατιωτικών ποινών. Έθιμα που συνεχίζονται και σήμερα από την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Internet Explorer

Ιστορικό

Η ανάπτυξη του Internet Explorer ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1994 από τον Thomas Reardon και εν συνεχεία υπό την καθοδήγηση του Benjamin Slivka, με χρήση του πηγαίου κώδικα του Spyglass, Inc. Mosaic, ένα πρώιμο εμπορικό πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο. Στα τέλη του 1994, η Microsoft αδειοδοτήθηκε να εισπράττει τα έσοδα από το Spyglass Mosaic για τρεις μήνες συν ένα ποσοστό των εσόδων που δεν ανήκουν στη Microsoft. Αν και το όνομα έμοιαζε με το NCSA Mosaic, το οποίο ήταν το πρώτο δημοφιλές πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο, το Spyglass Mosaic ήταν σχεδόν άγνωστο και χρησιμοποίησε τον πηγαίο κώδικα του NCSA Mosaic με φειδώ.
Η κυκλοφορία του Internet Explorer for Mac και του Internet Explorer for UNIX (το δεύτερο για χρήση μέσω του X Window System στο Solaris και του HP-UX), καθώς επίσης και παλαιότερες εκδόσεις του προγράμματος έχει διακοπεί. Μόνο η έκδοση για τα Windows παραμένει σε ενεργό ανάπτυξη. Επίσης, οι εκδόσεις Mac OS X και UNIX δεν υποστηρίζονται.
Στις 30 Μαρτίου 2015 το Internet Explorer αντικαταστάθηκε από το Microsoft Edge.

Κριτική ασφαλείας

Ο Internet Explorer έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών επικρίσεων. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής κριτικής αφορά την αρχιτεκτονική ασφαλείας και τον βαθμό υποστήριξης των ανοιχτών προτύπων. Μεγάλο μέρος αυτής της κριτικής έχει να κάνει με προβλήματα σχετικά με την ασφάλεια. Μεγάλο μέρος των spyware, των adware και των ιών μέσω του διαδικτύου γίνεται διαθέσιμο με την εκμετάλλευση αυτών των προβλημάτων και των διαρροών στην αρχιτεκτονική ασφαλείας του Internet Explorer. Πολλές φορές, ο χρήστης ξεγελιέται και εγκαθιστά κακόβουλο λογισμικό εν αγνοία του.

Χαρακτηριστικά

Ο Internet Explorer έχει σχεδιαστεί με σκοπό να προβάλλει το μεγαλύτερο φάσμα των ιστοσελίδων και να παρέχει συγκεκριμένες δυνατότητες μέσω του λειτουργικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του Microsoft Update.

Χρήση και προσβασιμότητα

Ο Internet Explorer χρησιμοποιεί περιβάλλον εργασίας για πρότυπα FTP, με λειτουργίες παρόμοιες με εκείνες του Windows Explorer (όχι πάντα). Επίσης, δεν υποστηρίζεται το VBA. Οι πιο πρόσφατες εκδόσεις του προγράμματος υποστηρίζουν τη λειτουργία του αποκλεισμού αναδυόμενων παραθύρων και την περιήγηση με καρτέλες, μια δυνατότητα κατά την οποία ο χρήστης μπορεί να προβάλλει πολλές ιστοσελίδες σε ένα παράθυρο του Internet Explorer.
Μιχάλης Ροζάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1946. Ξεκίνησε τη μουσική του πορεία στην Ελβετία, σε ηλικία 17 χρονών, σε ένα συγκρότημα που ονομαζώταν Potflair. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Αθήνα και διετέλεσε τραγουδιστής και μπασίστας των Charms, των Juniors και των Playboys, δημιουργώντας ροκ επιτυχίες της εποχής. Έπειτα αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία με τους δίσκους του 45 στροφών: Έτσι είναι η ζωή»/Όταν έφυγες, Μίννι-σκερτ»/Είναι αργά,Μια μέρα θαρθείς»/Προσευχή, Σαν τραγουδώ/Γυάλινος πύργος, Εγωισμός/Δάκρυα στα μάτια, Προβλήματα/Ποιος μπορεί να ξέρει (1974) καθώς και τους LP δίσκους του: Μάικ Ροζάκης και οι Playboys» (1971) και «Μ. Ροζάκης» (1975, ανατυπώθηκε το ίδιο έτος).
Έχοντας σπουδάσει στο Εθνικό Ωδείο (πτυχίο φούγκας το 1977 από τον Μ. Βούρτση) και στην Ελβετία εξελίχθηκε σε σπουδαίο ενορχηστρωτή. Για 4 χρόνια υπήρξε διευθυντής μουσικών προγραμμάτων της ΕΡΤ και διευθυντής της Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής. Επιπροσθέτως, υπήρξε καθηγητής θεωρητικών του Εθνικού Ωδείου (ωδικής και αρμονίας από το 1987, αντίστιξης από το 1985, φούγκας από το 1988 και σύνθεσης από το 1990). Επίσης, από το 1995, ανέλαβε το τμήμα προετοιμασίας μουσικών σπουδών ΑΕΙ και από το 1996, την τάξη ενορχήστρωσης για τη θεατρική και την κινηματογραφική μουσική.
Το 1996 έγινε η πρώτη εκτέλεση του Κοντσέρτου του για πιάνο στο Εθνικό Ωδείο. Έχουν εκτελεστεί και άλλα έργα του όπως: Φαντασία για τούμπα και ξύλινα , Μεταμορφώσεις για 9 πνευστά , Ικεσία , 14 πικρές πραγματικότητες (καντάτα για 3 φωνές, χορωδία και ορχήστρα, που κυκλοφόρησε σε δίσκους και εκτελέστηκε στην Αθήνα: Φεστιβάλ Έκφραση, και στην Κύπρο, Λευκωσία και Λεμεσό), Forma E5.
Το ‘79 σε συνεργασία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Καμπίρια», ανέλαβε τη μουσική προσαρμογή των τραγουδιών σε στίχους του Παύλου Μάτεση. Το 1992 ανέλαβε τη διδασκαλία ορχήστρας και την ενορχήστρωση της ροκ όπερας "Δαίμονες" σε συνεργασία με τον Νίκο Καρβέλα, τον Σταύρο Σιδερά και την Άννα Βίσση. Συμμετείχε ως ενορχηστρωτής στο διαγωνισμό της Eurovision με την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Πέθανε στην Αθήνα το 2009.
Πολ Καμπά Τιεμπά

Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία πριν την πρωθυπουργία

Γεννήθηκε το 1960 στο Μπομπό-Ντιουλασό. Είναι πατέρας τριών παιδιών.
Τον Σεπτέμβριο του 1998, διορίστηκε επικεφαλής της χρηματιστηριακής υπηρεσίας στην Κεντρική Τράπεζα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών. Από τον Ιούλιο του 2000 ως τον Δεκέμβριο του 2006 ήταν βοηθητικός διευθυντής για τις οικονομικές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια ανέλαβε διευθυντής (Ιανουάριος 2007-Δεκέμβριος 2008). Λίγο πριν τον διορισμό του στην πρωθυπουργία του ήταν διοικητικός διευθυντής του Ταμείου Σταθερότητας της Δυτικοαφρικανικής Νομισματικής Ένωσης.

Πρωθυπουργός

Ο Τιεμπά διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ λίγο μετά την ορκωμοσία του τελευταίου στις 6 Ιανουαρίου 2016. 
Στην πρώτη του δοκιμασία ως πρωθυπουργού αντιμετώπισε την επίθεση τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ στο ξενοδοχείο Splendid στην Ουαγκαντουγκού στις 15 Ιανουαρίου 2016. Το ξενοδοχείο περικυκλώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας και απελευθερώθηκαν 30 άτομα, ενώ οι νεκροί ξεπέρασαν τους 20.
Στις 19 Ιανουαρίου 2019 ο πρόεδρος Καμπορέ σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ανακοίνωσε την παραίτηση του πρωθυπουργού. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την απομάκρυνση του Τιεμπά από την πρωθυπουργία.
Ποιμενοχώρι Αχαΐας

Ιστορία

Η ονομασία του οικισμού πρόκειται για ανθρωπωνυμικό και πήρε το όνομά του από το επίθετο της οικογένειας Μπουντούρη, που κατοικεί στην περιοχή.
Οι πρώτοι οικιστές του χωριού προέρχονται από τη Σάπια Βρύση, χωριό που είχε εγκαταλειφθεί ήδη πριν το 1920, ερχόμενοι αρχικά με τα κοπάδια τους τους θερινούς μήνες, γεγονός που οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία μόνιμου οικισμού.
Με το ΦΕΚ της 16/10/1940 τα Μπουντουραίικα αναγνωρίζονται ως οικισμός και προσαρτώνται στην τότε κοινότητα Κραλίου. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 τα Μπουντουραίικα μετονομάζονται σε Ποιμενοχώρι.

Λοιπά στοιχεία

Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία (κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες).
Σπήλαιο των Λιμνών

Εξερεύνηση-Χαρτογράφηση

Το 1964, κάτοικοι των Καστριών ανέβηκαν για πρώτη φορά στο δεύτερο όροφο με ξυλόσκαλες από αναβαθμίδα 9 μ. Την 17 Ιανουαρίου 1965, μετά απο πρόσκληση που έκαναν οι αδελφοί Κυριακόπουλοι, έμποροι καταγόμενοι από την Κλειτορία οι οποίοι ήρθαν στα γραφεία του ΕΟΣ (Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο) και ζητούσαν ανθρώπους που να μπορούν να εξερευνήσουν τη σπηλιά, έγινε πρώτη αναγνωριστική επίσκεψη στην οποία έλαβαν μέρος οι Π. Μπρούσαλης, Η. και Α. Νικοπουλοι, Ε. Ζαραχάνης, Ι. Μελέντης, Ι. Παπαναγιώτου και κάτοικοι του χωριού Καστριά.
Η πρώτη χαρτογράφηση έγινε απο την παραπάνω ομάδα, και στη συνέχεια από την Ε.Σ.Ε. (Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία) με την σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Στον κάτω όροφο του σπηλαίου βρέθηκαν απολιθωμένα οστά ανθρώπου και διαφόρων ζώων. Το τμήμα αυτό προορίζεται για βιοσπηλαιολογικό εργαστήριο διεθνούς προβολής.
Η τελική εξερεύνηση έγινε τη Μεγάλη Πέμπτη του 1965, απο τους Α. Νικόπουλος, Π. Γιαννακόπουλος, Δ. Μαργαριτούλης και Ι. Παπαναγιώτου.
Κατά μήκος της διαδρομής των 2χλμ εντός του σπηλαίου, συναντά κανείς 13 αλλεπάλληλες λίμνες σε διαφορετικά υψόμετρα που χωρίζονται μεταξύ τους με φράγματα απο σταλακτιτική ύλη. Ο σταλακτιτικός διάκοσμος είναι απαράμιλλος. Η λεπτομερής περιγραφή της πρώτης εξερεύνησης έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό "το Βουνό", του ΕΟΣ Αθηνών.  

Ιδιαιτερότητα-Αξιοποίηση

Η αξιοποίησή του άρχισε το 1981 από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Σήμερα την ευθύνη της λειτουργίας του την έχει ο Δήμος Καλαβρύτων.  
Το Σπήλαιο των Λιμνών έχει κάτι το αποκλειστικά δικό του. Οι 13 αλλεπάλληλες κλιμακωτές λίμνες του το καθιστούν μοναδικό στο είδος του στον κόσμο. Το αξιοποιημένο μήκος του σπηλαίου ανέρχεται σε 500 μ. ενώ το συνολικό μήκος του είναι 1.980 μ. Ο επισκέπτης μπαίνει στο σπήλαιο από τεχνητή σήραγγα που καταλήγει κατευθείαν στον δεύτερο όροφο από σύνολο τριών. Η διάβαση των λιμνών γίνεται από υπερυψωμένες τεχνητές γέφυρες.
Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή

Οργάνωση

Από το Ρωσικό Σύνταγμα η VTsIK ήταν υποχρεωμένη να συγκαλεί το Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ όχι λιγότερο από δύο φορές τον χρόνο (Καταστατικός Κανόνας 26 του Άρθρου XI). Έκτακτες Συνεδρίες μπορούσαν να καλούνται είτε από πρωτοβουλία της VTsIK, είτε μετά από αίτημα των τοπικών Σοβιέτ. Η VTsIK εκλεγόταν από την ολομέλεια του Συνεδρίου, με όχι περισσότερα από 200 άτομα. Ήταν απόλυτα υπεύθυνη προς το Συνέδριο. Οι αρμοδιότητες του Προεδρείου (Presidium) δεν ήταν διακηρυγμένες στο Σύνταγμα, αλλά πιθανώς θεωρούνταν ότι είναι καθαρά εποπτικά ή αναθεωρητικά σώματα.

Σχεδιασμοί

Η VTsIK έδινε την γενική κατεύθυνση για την πολιτική της κυβέρνησης των Εργατών και Αγροτών και όλων των σωμάτων της Σοβιετικής εξουσίας στη χώρα. Ένωνε και συντόνιζε τις ενέργειες για τη νομοθεσία και την διοίκηση καθώς επίσης επέβλεψε στην επικύρωση του Σοβιετικού Συντάγματος, τις διακηρύξεις του Πανρωσικού Συνεδρίου των Σοβιέτ και τα κεντρικά όργανα της Σοβιετικής εξουσίας. Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εξέταζε και ενέκρινε τα σχέδια των διαταγμάτων και άλλων προτάσεων που εισηγήθηκε το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων και τα χωριστά υπουργεία και εξέδιδε τα δικά του διατάγματα και οδηγίες. Η VTsIK συγκαλούσε το Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ στο οποίο παρουσίαζε τις εκθέσεις για την δράση του, την γενική πολιτική και άλλες έρευνες. Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή δημιούργησε το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων για τις γενικές κυβερνητικές υποθέσεις της δημοκρατίας και των υπουργείων (Λαϊκά Επιτροπάτα) για την διαχείριση των χωριστών κλάδων της κυβέρνησης. Μέλη της VTsIK εργάζονταν στα υπουργεία (Λαϊκά Επιτροπάτα) ή εκτελούσαν ειδικές αποστολές της Πανρωσικής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής.
Εξ ίσου με το Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ η VTsIK καθόριζε τον κρατικό προϋπολογισμό καθώς και τους προϋπολογισμούς στις διάφορες περιοχές.

Ιστορικό

Η Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εκλέχτηκε για πρώτη φορά στο πρώτο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ στην Πετρούπολη, 3-24 Ιουνίου 1917. Η πρώτη Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του Πανρωσικού Συνεδρίου των Σοβιέτ δεν ήταν κυβερνητικό όργανο και ο πρόεδρός του Νικολάι Τσχέιτζε δεν ήταν ο αρχηγός του Ρωσικού κράτους. Αυτό άλλαξε στο Δεύτερο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ κατά την διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης.
Το Δεύτερο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ συνεδρίασε και εξέλεξε την δεύτερη Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή. Αυτή τότε κατέστη το εκτελεστικό όργανο της ΡΣΟΣΔ.
Αποτελείτο από
62 Μπολσεβίκους

29 Σοσιαλ-Επαναστάτες

10 Μενσεβίκους
Ο πρώτος πρόεδρος της Κ.Ε.Ε. ήταν ο Λεβ Κάμενεφ, ο οποίος διεύθυνε την από μέρα σε μέρα εργασία της Επιτροπής. Αυτός είχε μόνο μια ψήφο εάν υπήρχε ισοψηφία στην επιτροπή.
Το πλήρες όνομα ήταν για κάποιο διάστημα Πανρωσική Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή Εργατών, Αγροτών, Ερυθροφρουρών και Κοζάκων Βουλευτών.
Από τον σχηματισμό της Σοβιετικής Ένωσης (1922), υποβιβάστηκε από το πρώτο (ομοσπονδιακό) επίπεδο, στο δεύτερο (ομοσπονδιακό-δημοκρατικό) επίπεδο κυβερνητικού οργάνου.
Μετά την έγκριση του Σοβιετικού Συντάγματος του 1936, το όργανο αυτό αντικαταστάθηκε από Ανώτατο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.
Ιωάννης Γεώργιος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Άιτελ-Φρειδερίκου Δ΄ πρίγκιπα του Χοεντσόλερν και της Σίβυλλας, κόρης του Φρόμπεν-Χριστοφόρου κόμη του Τσίμμερν.
To 1623 απεβίωσε στο Χέχινγκεν σε ηλικία 46 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Άιτελ-Φρειδερίκος Ε΄ και μετά ο Φίλιππος.
Ιωάννης ΣΤ΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ροδόλφου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Μαγδαληνής, κόρης του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Όλντενμπουρκ.
Το 1657 απεβίωσε στο Τσερμπστ σε ηλικία 46 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Κάρολος-Γουλιέλμος.
Δημοκρατικό Κόμμα Λιβάνου

Ιστορία

Το κόμμα εκπροσωπήθηκε στο κοινοβούλιο του Λιβάνου το 2000 και το 2009. Ο εμίρης Ταλάτ Αρσλάν κέρδισε έδρα στο Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί την περιοχή Αλεΐ και ένας άλλος εκπροσωπώντας την περιοχή Μπααμπντά. Τον Ιούλιο του 2011, ο πρίγκιπας Ταλάλ διόρισε τον υπουργό κ. Μαρουάν Χαϊρεντίν να εκπροσωπεί τον εαυτό του και την οικογένειά του στη νεοσυσταθείσα κυβέρνηση.
Κέλλυ Κάρλσον

Βιογραφία / Σταδιοδρομία

Η Κέλλυ γεννήθηκε στη Μινεάπολις της Μινεσότα και φοίτησε στο μεικτό Καθολικό σχολείο Academy of Holy Angels. Εκτός από την καριέρα της σαν ηθοποιός έχει υπάρξει και μοντέλο συμμετέχοντας στις διαφημιστικές καμπάνιες εταιρειών όπως οι : Miller Lite (μπύρα), Rembrandt (λευκαντικά δοντιών) και Oliver People (γυαλιά ηλίου). Το 2001 ήταν στην λίστα του περιοδικού Tear Sheet Magazine με τις 50 πιο όμορφες γυναίκες, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε με την συμμετοχή της στη σειρά Πλαστική Ομορφιά που στην Ελλάδα προβάλλεται από το συνδρομητικό κανάλι Filmnet.
Έχει κάνει φωτογραφίσεις σε πολλά διάσημα περιοδικά με πιο χαρακτηριστικές αυτές στο Maxim (Αύγουστος 2004) και Stuff (Οκτώβριος 2004). Η Κέλλυ έχει ύψος 1,65 μ. και το αγαπημένο της άθλημα είναι η ιππασία. Από το 2004 κατοικεί στο Λος Άντζελες.
Είναι εκπρόσωπος της ανθρωπιστικής οργάνωσης Smile Network, η οποία προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε εξαθλιωμένα παιδιά και εφήβους από αναπτυσσόμενες χώρες.
Ισαβέλλα της Βραζιλίας

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Πέτρου Β΄ αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Τερέζας-Χριστίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών.
Πέμπτη φάλαγγα

Οι ιστορικές καταβολές του όρου

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 1936, κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, από τον Εμίλιο Μόλα, στρατηγό των Εθνικιστών, ο οποίος σε ερώτηση δημοσιογράφου για την τακτική του κατά την πολιορκία της Μαδρίτης, όταν οι τέσσερις φάλαγγες οι οποίες διοικούσε πλησίαζαν προς την πόλη, απάντησε πως μια «πέμπτη φάλαγγα» από κατοίκους της Μαδρίτης, οπαδούς της πλευράς του, θα υποστήριζε τις κινήσεις του και θα υπονόμευε τους Δημοκρατικούς μέσα από την πόλη. Κατ' άλλους, η φράση αυτή αποδίδεται στον στρατηγό Χοσέ Ενρίκε Βαρέλα.
Πιο συγκεκριμένα ο όρος χρησιμοποιήθηκε στον ισπανικό εμφύλιο, περιγράφοντας κατά κύριο λόγο ένα σύνολο από περίπου 20 οργανώσεις που δρούσαν εντός της Μαδρίτης την περίοδο της πολιορκίας της πόλης, και δευτερευόντως σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Ο σκοπός εκείνης της δήλωσης ήταν προπαγανδιστικός, με στόχο να διασπείρει την αμφιβολία ανάμεσα στις τάξεις των υπερασπιστών της Ισπανικής πρωτεύουσας. Ως απάντηση στον κίνδυνο της Πέμπτης Φάλαγγας η Δημοκρατική πλευρά δημιούργησε το 1937 τη μυστική στρατιωτική υπηρεσία Servicio de Información Militar (SIM), η οποία όμως στράφηκε και κατά πολιτικών αντιπάλων του κυβερνώντος κόμματος, κυρίως του τροτσκιστικού κόμματος POUM.

Επιρροή του όρου

Σύμφωνα με τον ιστορικό Όλεγκ Χλεβνιούκ ("Ο Μεγάλος Τρόμος") η φράση επηρέασε τον ηγέτη της ΕΣΣΔ Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος, την ίδια χρονική περίοδο, θεωρώντας ότι το οικονομικό πρόβλημα της Σοβιετικής Ένωσης είχε προκύψει λόγω δράσης "εσωτερικών εχθρών", εξαπέλυσε μια τρομακτική εκκαθαριστική επιχείρηση εναντίον των αντιφρονούντων, που είχε σαν αποτέλεσμα περίπου 700.000 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους τη διετία 1936-1938 εντός της Σοβιετικής επικράτειας, κατηγορούμενοι για συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες.  
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, πολεμικός ανταποκριτής εκείνον τον καιρό στη χώρα, χρησιμοποίησε τον όρο ως τίτλο του μοναδικού ολοκληρωμένου θεατρικού του έργου (Η Πέμπτη Φάλαγγα), το οποίο περιλαμβάνεται στη συλλογή «Η πέμπτη φάλαγγα και οι πρώτες σαράντα εννιά ιστορίες» (The Fifth Column and the First Forty-Nine Stories).
Κωνσταντίνος Δυοβουνιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1872 και ήταν εγγονός του αγωνιστή του 1821, Γιάννη Δυοβουνιώτη και αδελφός του νομικού Γεωργίου Δυοβουνιώτη. Φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ το 1897, και συνέχισε σπουδάζοντας θεολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και της Χάλλε τα τρία επόμενα χρόνια. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε καθηγητής στη μέση εκπαίδευση (Αρσάκειο και Πρακτικό Λύκειο) (1902-1914) και το 1915 στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή. Δίδαξε σε αυτή μέχρι το 1938.
Το 1903 εξελέγη υφηγητής ιστορίας των δογμάτων στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και από το 1904 άρχισε να διδάσκει δογματική. Το 1919 εξελέγη τακτικός καθηγητής της δογματικής και της ηθικής στη θέση του Χρήστου Ανδρούτσου ο οποίος παύθηκε για πολιτικούς λόγους. Το 1920 όμως ο διορισμός του ακυρώθηκε και επαναδιορίστηκε το 1922 στην ίδια θέση. Υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών το ακαδημαϊκό έτος 1931-1932 και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1926-1927 και 1936-1937. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1938, λόγω του ορίου ηλικίας και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Το 1927 διορίστηκε διευθυντής θρησκευμάτων στο υπουργείο παιδείας το 1928 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών της οποίας υπήρξε και γραμματέας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 1943.
Πρώτη Απογοήτευση

Υπόθεση

Ο μικρός και αφελής Φίλιπ (Μπόμπι Χένρι) βρίσκεται υπό την επίβλεψη του Μπέινς (Ραλφ Ρίτσαρντσον), μπάτλερ της πρεσβείας, όταν ο πατέρας του ο πρέσβης (Γκέραρντ Χάινς) επιστρέφει στη Γαλλία για να δει αν η σύζυγός του, που έμεινε εκεί λόγω ασθένειας, είναι σε θέση να τον ακολουθήσει στην Αγγλία. Ο Φίλιπ θαυμάζει τον Μπέινς, ενώ απεχθάνεται τη δεσποτική του σύζυγο (Σοφία Ντρέσντελ). Ο μπάτλερ διηγείται στο μικρό τις περιπέτειές του στην Αφρική και του αποκαλύπτει ότι εκεί κάποτε σκότωσε έναν άνδρα ενώ βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Ο Φίλιπ ενθουσιάζεται με την ηρωικότητα του μπάτλερ, ο οποίος στην πραγματικότητα δεν έχει βρεθεί στην Αφρική και βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα γάμο χωρίς αγάπη με την αυταρχική του σύζυγο. Ο Μπέινς έχει ερωτική σχέση με τη γραμματέα της πρεσβείας Τζούλι (Μισέλ Μοργκάν), η οποία ετοιμάζεται να τον εγκαταλείψει. Ο Φίλιπ ανακαλύπτει τη σχέση μεταξύ των δυο και την αποκαλύπτει κατά λάθος στην εκδικητική σύζυγο του Μπέινς, που αποφασίζει να παγιδέψει το σύζυγό της πιάνοντάς τον στα πράσα με την ερωμένη του. Πληροφορεί λοιπόν το σύζυγό της ότι πρόκειται να φύγει για δυο μέρες ενώ στην πραγματικότητα κρύβεται στην πρεσβεία και τον παρακολουθεί όσο εκείνος περνά ξέγνοιαστες στιγμές με την Τζούλι και τον Φίλιπ. Όταν κάποια στιγμή ο Μπέινς την ανακαλύπτει, οι δυο τους καυγαδίζουν και η κυρία Μπέινς σκοτώνεται όταν πέφτει κατά λάθος από τις σκάλες. Ο Φίλιπ έχει την εντύπωση ότι ο Μπέινς είναι υπαίτιος για το θάνατό της και αποφασίζει να μην πει τίποτα στις αρχές. Αλλά το ένα ψέμα του Φίλιπ φέρνει το άλλο και οι προσπάθειές του να σώσει τον Μπέινς τον κάνουν να μοιάζει όλο και περισσότερο ύποπτος.

Πληροφορίες

Ένα χρόνο μετά τη δημιουργία του φιλμ νουάρ Απόκληρος της Κοινωνίας (Odd Man Out, 1947), ο Κάρολ Ριντ επέστρεψε στο τιμόνι της σκηνοθεσίας με την κινηματογραφική μεταφορά του διηγήματος του Γκράχαμ Γκρην The Fallen Idol. Η μεταφορά του εν λόγω διηγήματος αποτέλεσε την πρώτη από τις τρεις κινηματογραφικές διασκευές έργων του Γκρην από τον Βρετανό σκηνοθέτη, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα έγραψε ιστορία με το αριστούργημά του Ο Τρίτος Άνθρωπος (The Third Man, 1949) και μερικά χρόνια αργότερα σκηνοθέτησε το Ο Κατάσκοπος από την Αβάνα (Our Man in Havana, 1959) (επίσης βασισμένα σε έργα του Γκρην). Ο ίδιος ο Γκρην είχε δηλώσει ότι από όλες τις κινηματογραφικές μεταφορές των μυθιστορημάτων του εκείνη που αντιπροσωπεύει περισσότερο το όραμά του είναι η Πρώτη Απογοήτευση. Η ταινία Πρώτη Απογοήτευση αφηγείται μέσα από τα μάτια ενός ζωηρού παιδιού, που αναζητά απεγνωσμένα την προσοχή των άλλων, την ιστορία ενός θανάτου και τις συνέπειες του ψεύδους. Πέρα από την υπόθεσή της, η ταινία φημίζεται για την εξπρεσιονιστική φωτογραφία του Ζορζ Περινάλ, καθώς και για τις έξυπνες λήψεις του σκηνοθέτη.

Υποδοχή

Η ταινία ήταν μια από τις δημοφιλέστερες στο Βρετανικό Box-Office το 1948.
Σπυρίδων Σακελλαρόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1846 στην Κέρκυρα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σακελλαρόπουλου. Αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Σακελλαρόπουλος. Σπούδασε στη Γενεύη και στην Αθήνα. Διορίστηκε υφηγητής και αργότερα καθηγητής της Λατινικής Φιλολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος των γενικών συνελεύσεων της Αρχαιολογικής Εταιρείας και Πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού.
Απεβίωσε το 1919.
Παπίκιο

Το Παπίκιο όρος ή Αϊτόβουνο είναι ένα βουνό στο Νομό Ροδόπης, πάνω στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Είναι το ανατολικότερο όρος της κεντρικής Ροδόπης. Έχει σχήμα κωνικό και οι δύο κορυφές του που βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους έχουν υψόμετρο 1510 μ. και 1460 μ. Παλαιότερα είχε δάση δρυών και οξιάς, αλλά η υπερβόσκηση και οι πυρκαγιές τα έχουν περιορίσει. Εκτεταμένες αναδασώσεις έγιναν στη δεκαετία του 1980, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσουν κωνοφόρα φυτά.
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ιδίως τον 11ο και 12ο αιώνα υπήρξε σημαντικό μοναστικό κέντρο της Θράκης .