google/wiki40b huggingface dataset:
Έλενα Τσαβαλιά

Βιντεοταινίες

Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1984, σε ηλικία 20 ετών, παίζοντας μαζί με την Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία "Μια Ρένα χωρίς φρένα". Από το 1986 μέχρι το 1989 ακολούθησε αρκετές βιντεοταινίες άλλοτε με πρωταγωνιστικούς και άλλοτε με μικρότερους ρόλους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχε λάβει μέρος σε συνολικά 29 βιντεοταινίες.

Τηλεόραση

Παράλληλα με την ρόλους της στον κινηματογράφο έκανε τα πρώτα της βήματα στην τηλεόραση. Συγκεκριμένα τη σεζόν 1988-1989 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά "Συνωμοσία" στην κρατική τηλεόραση παίζοντας μαζί με τους Γιώργο Τσιτσόπουλο, Τάσο Χαλκιά και Γιώργο Παρτσαλάκη. Ακολούθησαν οι συμμετοχές τις σε δύο επεισόδια της σειράς "Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης", ενώ την περίοδο 1990-1991 έπαιξε στην κωμική σειρά "Οι εργένηδες". Έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από την κωμική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη "Οι Μικρομεσαίοι" τη σεζόν 1992-1993 που προβλήθηκε από το Mega Channel. 
Τις σεζόν 1993-1995 συνεργάστηκε και πάλι με τον Γιάννη Δαλιανίδη στην σειρά "Η Καλή Πεθερά", με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Γιουλάκη. Ακολούθησε η συμμετοχή της στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου "Η Λάμψη" το 1995. Από το 1996 μέχρι το 1998 έπαιξε μαζί με την Σοφία Αλιμπέρτη και τον Απόστολο Γκλέτσο στην κωμική σειρά "Σοφία Ορθή". Το 2001 έλαβε μέρος σε μία ιστορία της αστυνομικής σειράς "Κόκκινος Κύκλος", ενώ τη σεζόν 2001-2002 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "Η σειρήνα και ο μπάτσος". Από το 2002 μέχρι το 2006 έλαβε μέρος σε τρεις σατιρικές σειρές του Μάρκου Σεφερλή. 
Τη σεζόν 2014-2015 παρουσίασε μαζί με τον σύζυγό της Μάρκου Σεφερλή την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή του Mega Channel "MEGA με μία". Το 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό Open TV για την παρουσίαση της μεσημεριανής εκπομπής "Μεσημεριάτικα". Εξαιτίας κακής συνεργασίας με την παραγωγή της εκπομπής αποχώρησε μετά από δύο εβδομάδες συνεργασίας σε μόλις 8 επεισόδια της εκπομπής.

Προσωπική Ζωή

Το 2003, μετά το διαζύγιο με τον πρώτο της σύζυγο, ξεκίνησε την σχέση της με τον επίσης ηθοποιός Μάρκο Σεφερλή. Το 2004, ήρθε στον κόσμο ο γιος τους Χάρης. Ο γάμος του ζευγαριού έγινε 5 χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 3 Σεπτεμβρίου 2009.
Ζακ ΛεΝτέι

Πρώιμη ζωή και κολεγιακή καριέρα

Ο ΛεΝτέι γεννήθηκε στο Ντάλας, του Τέξας και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ, στο Λύκειο Skyline, του Ντάλας. Κατόπιν, για την τελευταία του χρονιά, πήρε μεταγραφή στο Λύκειο Colony. Κολεγιακό μπάσκετ, έπαιξε στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα, καθώς και στους Virginia Tech Hokies. Στην τελευταία του χρονιά εκεί, είχε 16.4 πόντους μέσο όρο, 7.3 ριμπάουντ και 1.2 τελικές πάσες.
Στις 12 Μαρτίου του 2017, συμπεριλήφθηκε στη δεύτερη καλύτερη ομάδα του ACC.

Χαποέλ Γκιλμπόα Γκαλίλ

Στις 27 Ιουλίου του 2017, ο ΛεΝτέι υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ισραηλινή ομάδα Χαποέλ Γκιλμπόαλ Γκαλίλ, για τη σεζόν 2017-18. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2017, ο ΛιΝτέι, έκανε το πρώτο του επαγγελματικό νταμπλ-νταμπλ, πετυχαίνοντας 22 πόντους και πιάνοντας 20 ριμπάουντ, στη νίκη της ομάδας του, με 72-71, κόντρα στην Χαποέλ Ιερουσαλήμ, κι έγινε ο πρώτος παίχτης του πρωταθλήματος που πετυχαίνει πάνω από 20 πόντους και ριμπάουντ στον ίδιο αγώνα, μετά τον Ντάιαμον Σίμσον, το 2014.  Ακολούθως, ονομάστηκε MVP της 9ης αγωνιστικής.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2017-18, ο ΛεΝτέι, συμμετείχε και στο All-Star Ισραήλ, καθώς και στον διαγωνισμό καρφωμάτων.  Ονομάστηκε δις Καλύτερος Παίχτης του Μήνα, στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα (Δεκέμβριος και Απρίλιος). Μεγάλη ήταν και η συμβολή του, στο να πάει η ομάδα του στα playoffs, η οποία όμως αποκλείστηκε από τη Χαποέλ Ιερουσαλήμ. Συνολικά, αγωνίστηκε σε 37 αγώνες με τη Χαποέλ Γκιλμπόα Γκαλίλ, βάζοντας 19.5 πόντους μέσο όρο ανά παιχνίδι και 8.2 ριμπάουντ. Στις 8 Ιουνίου του 2018, ο ΛεΝτέι, συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα του πρωταθλήματος.

Ολυμπιακός Πειραιώς

Στις 29 Ιουνίου του 2018, συμμετείχε στο NBA Summer League 2018, με τους Atlanta Hawks. Ωστόσο, μετά από μία εβδομάδα, και συγκεκριμένα, στις 7 Ιουλίου του 2018, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με τον Ολυμπιακό δεν κατέκτησε κάποιο τίτλο και έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2019.

Ζαλγκίρις Κάουνας

Τον Ιούλιο του 2019 συμφώνησε με την Ζάλγκιρις Κάουνας.
Αρχοντικό Σερπιέρη

Ιστορία του κτιρίου

Ο πρώτος ιδιοκτήτης και κάτοικος του κτιρίου, ο Ιταλός επιχειρηματίας μεταλλευτικών επιχειρήσεων Ιωάννης Βαπτιστής Σερπιέρης (εξελληνισμένο όνομα του Giovanni Battista Serpieri) γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1832 και πέθανε το 1887 στην Αθήνα. Η άφιξή του στην Αθήνα συνδέεται με την παραχώρηση σε αυτόν από το ελληνικό κράτος της εκμετάλλευσης των μεταλλευμάτων του Λαυρίου. Η εταιρεία Roux - Serpieri - Fressynet CE στην οποία συμμετείχε ο Σερπιέρης άρχισε τις εργασίες της στο Λαύριο το 1864. Η Αθήνα γύρω στο 1870 γίνεται πόλος έλξης για Έλληνες και ξένους επιχειρηματίες.
Ο Σερπιέρης, συνεχίζοντας το 1875 τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες στη νέα εταιρεία του Λαυρίου (Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου), είχε πλέον ανάγκη ιδιωτικής κατοικίας στην Αθήνα. Έπρεπε να βρει οικόπεδο που να ανταποκρίνεται στην οικονομική και κοινωνική υπόστασή του και να διαλέξει τον κατάλληλο αρχιτέκτονα. Το 1873, επέλεξε την περιοχή απέναντι από την Ακαδημία των Αθηνών, που εκείνη την εποχή ήταν μια σειρά από οικόπεδα στα οποία δούλευαν μαρμαράδες και λιθοξόοι, και όπου σήμερα βρίσκονται το κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος και το μέγαρο της Αγροτικής Τράπεζας. Το αρχοντικό Σερπιέρη το σχεδίασε και το οικοδόμησε ο στρατιωτικός μηχανικός και αρχιτέκτων Αναστάσιος Θεοφιλάς, που γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1827 από γονείς Ηπειρώτες και πέθανε στην Αθήνα το 1901. Ο Θεοφιλάς πήρε την παραγγελία να κάνει τα σχέδια και να προχωρήσει στην οικοδόμηση του αρχοντικού Σερπιέρη γύρω στο 1875. Οι οικοδομικές εργασίες τελείωσαν στο 1881. 
Το αρχοντικό Σερπιέρη σχεδιάστηκε για να ανταποκριθεί σε περισσότερες από μία χρήσεις. Δεν επρόκειτο να είναι μόνο κατοικία ενός μεγάλου επιχειρηματία της εποχής· ήταν συγχρόνως επαγγελματική στέγη, χώρος μεγάλων συγκεντρώσεων και μέσο κοινωνικής προβολής. Στην κύρια όψη της οδού Πανεπιστημίου, υπάρχουν τρεις πόρτες που διακρίνονται για το διαφορετικό τους χαρακτήρα. Στη δεξιά πλευρά ακολουθούν δυο ακόμη είσοδοι, από τις οποίες η δεύτερη αποτελούσε την είσοδο που οδηγούσε στον κήπο και από την οποία έμπαιναν οι άμαξες που έφερναν τους ιδιοκτήτες και τους προσκεκλημένους τους.
Το 1929, το Αρχοντικό Σερπιέρη αγοράστηκε από την Αγροτική Τράπεζα. Έγιναν τότε επεμβάσεις στο κτίριο, με την προσθήκη τρίτου ορόφου και μικρής έκτασης τετάρτου στην πίσω πλευρά επί της οδού Εδουάρδου Λω. Εντούτοις, διατηρεί μέχρι σήμερα σχεδόν ανέπαφο τον πρώτο όροφο και όλα τα αρχικά διακοσμητικά του σχοιχεία του.
Νταβίντ Σιμάο

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Γεννημένος στις Βερσαλλίες της Γαλλίας, ο Σιμάο αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της νεανικής σταδιοδρομίας του στις ακαδημίες της Μπενφίκα, στην οποία εντάχθηκε σε ηλικία 10 ετών από τη Grupo Instrução Musical Desportiva Abóboda. Στις 19 Ιανουαρίου 2008, κλήθηκε στην πρώτη ομάδα για έναν αγώνα του κυπέλλου Πορτογαλίας εναντίον της Φεϊρένσε, από τον προπονητή Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο και μάλιστα επιλέχθηκε και για τους δύο αγώνες της φάσης των 16 του Γιουρόπα Λιγκ 2007-08 εναντίον της Χετάφε, όμως δεν χρησιμοποιήθηκε σε κανέναν από τους τρεις αγώνες. 
Ο Σιμάο έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη Φάτιμα, αγωνιζόμενος ως δανεικός, με την πρώτη του εμφάνιση να γίνεται εναντίον της Σάντα Κλάρα στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2009-10 της Σεγούντα Λίγα, με ήττα 0-1. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2009, σημείωσε το πρώτο γκολ του για την ομάδα, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Ζιλ Βισέντε. 
Στις 17 Ιουνίου 2010, μετακινήθηκε με δανεισμό στην Πάσος ντε Φερέιρα. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγκα 14 Αυγούστου, στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και έχασε μόνο πέντε αγώνες πρωταθλήματος (19 αγώνες ως βασικός, 2051 λεπτά συμμετοχής) κατά τη διάρκεια της σεζόν 2010-11, στην οποία η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση. 
Ο Σιμάο επέστρεψε στη Μπενφίκα για τη σεζόν 2011-12, αλλά θεωρήθηκε πλεονάζοντας από τον προπονητή Ζόρζε Ζεσούς και δόθηκε δανεικός στην Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα στις 17 Ιανουαρίου 2012. Σημείωσε το πρώτο γκολ του για τη νέα ομάδα του στις 26 Μαρτίου, σκοράροντας από τα 36 μέτρα στην ήττα με 1-2 από τη Μπράγκα. 
Στις 31 Ιουλίου 2012, δόθηκε στη Μαρίτιμο με μονοετές δανεισμό. Τερμάτισε το συμβόλαιο του με τη Μπενφίκα αργά τον Ιούνιο του επόμενου έτους και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Αρούκα της Πριμέιρα Λίγκα. 
Στην ηλικία των 26 ετών, ο Σιμάο μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του και εντάχθηκε στη βουλγαρική ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Στις 28 Μαΐου 2017, σημείωσε 2 γκολ στο ντέρμπι αιωνίων για να βοηθήσει στη νίκη με 3-0 επί της Λέφσκι Σόφιας, αλλά άφησε την ομάδα στις 31 Αυγούστου εκείνου του έτους, για να υπογράψει αμέσως με τη Μποαβίστα. 
Ο Σιμάο άλλαξε ομάδα και χώρα ξανά τον Ιανουάριο του 2019, συμφωνώντας σε εξαμηνιαίο συμβόλαιο με τη Ρουαγιάλ Αντβέρπ του πρωταθλήματος Βελγίου. 
Στις 22 Ιουνίου 2019, η ΑΕΚ ανακοίνωσε την υπογραφή του Σιμάο με τριετές συμβόλαιο, με τον παίκτη να επιλέγει τον αριθμό 22 για τη φανέλα του.

Διεθνής σταδιοδρομία

Έχει αγωνιστεί με όλα τα κλιμάκια των μικρών Εθνικών ομάδων της Πορτογαλίας, από την Εθνική U16 έως την Εθνική U21, έχοντας συνδυαστικά 43 συμμετοχές και 8 γκολ.

Προσωπική ζωή

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Μπρούνο, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Βαλέρια Μαρίνι

Βιογραφία

Γεννημένη στη Ρώμη με καταγωγή της μητέρα της από την Σαρδηνία και του πατέρα της από την Ρώμη, αλλά που η ίδια μεγάλωσε στο Κάλιαρι, η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της ήταν το 1987 στην ταινία "Cronaca nera". Μετά από αυτό έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο με την κωμωδία "I ragazzi irresistibili", το 1991. Το 1992 έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση  με την εκπομπή  "Luna di miele".
Έχει επίσης παίξει σε διιάφορες ταινίες, και στη  δεκαετία του 2000, ξεκίνησε μια καριέρα ως σχεδιάστρια μόδας. Το 2006 πήρε μέρος στο Reality Show "Circus". Το 2010 ήταν συμπαρουσιάστρια στη τηλεοπτική εκπομπή "I raccomandati", μαζί με τους Pupo, Emanuele Filiberto και Georgia Luzi.
3-φθοροπροπένιο

Από αλοφθοροπροπάνιο

Με απόσπαση ενός ατόμου υδραλογόνου από 1-αλο-3-φθοροπροπάνιο, με καλύτερα αποτελέσματα αν το άλλο αλογόνο δεν είναι κι εκείνο φθόριο, παράγεται αλλυλοφθορίδιο:

Με απόσπαση αλογόνου

Με απόσπαση αλογόνου (X₂) από 1,2-διαλο-3-φθοροπροπάνιο παράγεται αλλυλοφθορίδιο. Καλύτερη απόδοση αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο:

Με μερική καταλυτική υδρογόνωση

Με μερική καταλυτική υδρογόνωση 3-φθοροπροπινίου παράγεται αλλυλοφθορίδιο

Με υποκατάσταση άλλου αλογόνου

Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg₂F₂) σε αλλυλοχλωρίδιο (CH₂=CHCH₂Cl):
Χάρης Θεοχάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα και έχει σπουδάσει μηχανικός λογισμικού στο Imperial College του Λονδίνου. 
Διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας (start-up).
Το 2011 έγινε Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων. Aπό από τις αρχές του 2013 ως και τον Ιούνιο του 2014 ήταν Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων στο Υπουργείο Οικονομικών. Η απομάκρυνσή του αναφερόταν από τον επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ, Πάουλ Τόμσεν, ως σημείο καμπής για τη μη ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης του ελληνικού οικονομικού προγράμματος.
Εξελέγη βουλευτής με το Ποτάμι για πρώτη φορά στις εκλογές Ιανουαρίου 2015 και επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στις 19 Απριλίου 2016, ο Χάρης Θεοχάρης ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του Ποταμιού, .
Στις 7 Ιουλίου 2016 ανακοίνωσε την ίδρυση πολιτικού κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Ευθύνη. Στο νέο κόμμα συμμετείχε και ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος. Στις 19 Οκτωβρίου 2016 διεγράφη από τη Δημοκρατική Ευθύνη. 
Παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής τα επόμενα δύο χρόνια. Στις 18 Δεκεμβρίου 2018 εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. 
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών. Στις 9 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Meine Seel erhebt den Herren, BWV 10

Ιστορικό

Ο Μπαχ έγραψε την καντάτα Meine Seel erhebt den Herren το 1724, κατά το δεύτερο έτος παραμονής του στη Λειψία, και είναι η πέμπτη κατά σειράν από τις καντάτες τού περίφημου δεύτερου ετήσιου κύκλου καντατών. Την παρουσίασε στην πόλη ξανά, τουλάχιστον μία φορά ακόμη, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας τού 1740. Τα προβλεπόμενα αναγνώσματα για τη συγκεκριμένη ημέρα παρουσίασής της (2 Ιουλίου 1724) ήταν από το Βιβλίο του Ησαΐα (Ησαΐας 11: 1-5) και από το Ευαγγέλιο του Λουκά, (Η Επίσκεψη της Μαρίας στην Ελισάβετ [Κατά Λουκάν 1: 39-56]).

Κείμενο

Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η κοράλ καντάτα (cantus firmus) είναι το γερμανικό Magnificat και προοριζόταν για τους Εσπερινούς στις εκκλησίες της Λειψίας. Από αυτή την άποψη, η συγκεκριμένη καντάτα διαφέρει από τις άλλες κοράλ καντάτες του Μπαχ, στις οποίες το κύριο θέμα ήταν ένα λουθηρανικό κοράλ. Επίσης, το καταληκτικό 7ο μέρος δεν είναι ένα τυπικό κοράλ αλλά, περισσότερο, μία κοράλ δοξολογία, που έχει τις ρίζες της στο Γρηγοριανό μέλος.
Διάσπαση βήτα

Νετρίνο και β± διάσπαση

Η ύπαρξη του νετρίνο προτάθηκε το 1930 από τον Pauli πριν αυτό ανιχνευθεί με σκοπό να εξηγήσει την μη διατήρηση της ορμής και της ενέργειας που παρατηρούνταν στις διασπάσεις β±. Συγκεκριμένα, ενώ περιμέναμε το σωμάτιο β να έχει ορισμένη ενέργεια και ορμή εκπεμπόμενο από τον πυρήνα, αυτό παρουσίαζε ένας συνεχές φάσμα ενεργειών και ορμών όπως φαίνεται στις εικόνες δεξιά. Τελικά πράγματι το νετρίνο υπάρχει και ανακαλύφθηκε το 1956. Σήμερα, μάλιστα γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τρία νετρίνα και τρία αντινετρίνα των οικογενειών του ηλεκτρονίου, του μιονίου και του ταυ.
Γεώργιος Ι. Κρεστενίτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Ιωάννη Κρεστενίτη, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Κρεστενίτη. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του Μαΐου 1915 και επανεξελέγη σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915, του 1920, του 1935 (με το Λαϊκό Κόμμα) και του 1936.
Ach Gott, wie manches Herzeleid, BWV 3

Η καντάτα  Ach Gott, wie manches Herzeleid  (Ω, Θεέ, πόσος πόνος στην καρδιά), με αριθμό BWV 3, είναι το τρίτο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο εισήγαγε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα. Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές και, μάλιστα, χορωδιακές -ή κοράλ- καντάτες του μεγάλου κάντορα και συνετέθη κατά την παραμονή του στην Λειψία, το 1725. Ανήκει στον δεύτερο κύκλο καντατών του Μπαχ και παρουσιάστηκε στις 14 Ιανουαρίου του ιδίου έτους, την 2η Κυριακή μετά τα Επιφάνια (Dominica 2 Post Epiphanias).

Κείμενο

Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η καντάτα- ανήκει στον Γερμανό ποιητή Μάρτιν Μόλλερ (Martin Moller 1547 – 1606) και γράφηκε το 1587. Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες- του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παράφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες. Ο ύμνος, δεν φαίνεται να έχει εμφανή σύνδεση με τα -προβλεπόμενα για την εορτή- εκκλησιαστικά αναγνώσματα (Επιστολή προς Ρωμαίους, 12:6, 16, Κατά Ιωάννη, 2:1, 11). Είναι, ίσως, ένας διαλογισμός για τον Ιησού ως ανακούφιση σε στιγμές δυστυχίας, και βασίζεται σε ένα μεσαιωνικό πρότυπο. Ο άγνωστος λιμπρετίστας επανεπεξεργάζεται το νόημα των 18 στροφών σε έξι μέρη, διατηρώντας τα λόγια των πρωταρχικών στροφών 1, 2 και 18, ως μέρη 1, 2 και 6. Ομοίως, ο Μπαχ  διατήρησε την μελωδία-κοράλ σε τρία από τα έξι μέρη και, συγκεκριμένα, στην φαντασία-κοράλ της εισαγωγής με το μπάσο να τραγουδάει το «cantus firmus», ως τετραμερή οργανοθεσία με διάσπαρτα ρετσιτατίβι, στο δεύτερο μέρος και, τέλος, στο χορωδιακό του φινάλε.

Οργανοθεσία και δομή

Η καντάτα είναι γραμμένη στην Λα Μείζονα και έχει 6 μέρη. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τέσσερις σολίστες φωνής, τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από δύο όμποε d’amore, τρομπόνι, κόρνο, δύο βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο. Το τρομπόνι και το κόρνο παίζουν colla parte στα μέρη τους (δηλαδή κάθε όργανο συνοδεύει μία φωνή).
Άκαστος

Ο μύθος

Επιστρέφοντας μετά από πολλά χρόνια, βρήκαν τον Πελία να έχει διώξει τον θείο του Ακάστου και πατέρα του Ιάσονα, τον Αίσονα. Ο Πελίας υποχρέωσε τον Αίσονα να πει αίμα ταύρου και να πεθάνει, ενώ σκότωσε και ένα μικρό γιο του. Ο Ιάσονας θέλησε να εκδικηθεί τον θείο του τον Πελία για τα όσα είχε κάνει στον πατέρα του, πράγμα που το ανέλαβε η σύζυγός του Μήδεια με ένα σατανικό σχέδιο (βλ. Πελίας). Τότε ο Άκαστος έδρασε αμέσως, διαδεχόμενος τον Πελία στον θρόνο της Ιωλκού, και έδιωξε από την πόλη τη Μήδεια με τον Ιάσονα. Κατόπιν, μάζεψε τα λείψανα του πατέρα του και έκανε μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία του Πελία. Επίσης, διοργάνωσε πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες προς τιμή του, στους οποίους έλαβαν μέρος οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής, όπως οι Διόσκουροι, ο Άδμητος, ο Βελλεροφόντης, οι αδελφοί Βορεάδες, ο Γλαύκος, ο Κύκνος, ο Μελέαγρος, ο Ορφέας, ο Πηλέας κ.ά., ενώ υμνήθηκαν από τον ποιητή Στησίχορο στο ποίημά του «Άθλα επί Πελία». Παραστάσεις των αγώνων αυτών υπήρχαν στους γλυπτούς διακόσμους του θρόνου του Αμυκλαίου Απόλλωνα και της Λάρνακας του Κυψέλου στην Ολυμπία, όπου φαινόταν ο Άκαστος να στεφανώνει τον νικητή του αγώνα δρόμου Ίφικλο.
Ο Άκαστος παντρεύτηκε την Αστυδάμεια, ή την Ιππολύτη κατά τον Πίνδαρο, και μετά από αυτά τα γεγονότα βασίλευε στην Ιωλκό. Κάποτε, κατέφυγε στο παλάτι του στην Ιωλκό ο Πηλέας από τη Φθία, επειδή κατά το κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου είχε κατά λάθος σκοτώσει τον πεθερό του. Ο Άκαστος τον φιλοξένησε, αλλά στη διάρκεια της παραμονής του εκεί, η Αστυδάμεια ερωτεύθηκε σφοδρά τον ξένο. Ο Πηλέας όμως απέκρουσε τον έρωτά της. Τότε η Αστυδάμεια για να εκδικηθεί έστειλε είδηση στη σύζυγο του Πηλέα, την Αντιγόνη, ότι δήθεν ο Πηλέας θα παντρευόταν τη Στερόπη, την κόρη του Ακάστου. Η Αντιγόνη, δίνοντας πίστη στο μήνυμα, αυτοκτόνησε από την απελπισία της. Επιπλέον, η Αστυδάμεια κατηγόρησε τον Πηλέα στον Άκαστο ότι δήθεν αποπειράθηκε να τη βιάσει. Ο Άκαστος βέβαια οργίστηκε πολύ, μη θέλοντας όμως να σκοτώσει ο ίδιος τον φιλοξενούμενό του, τον πήρε μαζί του στο Πήλιο για να κυνηγήσουν άγρια ζώα. Εκεί, την ώρα που ο Πηλέας, έπειτα από την κόπωση του κυνηγιού, κοιμόταν, ο Άκαστος του αφαίρεσε το μαχαίρι και έφυγε, αφήνοντάς τον άοπλο μέσα στο δάσος για να τον κατασπαράξουν τα άγρια θηρία ή να τον σκοτώσουν οι Κένταυροι. Αλλά ο Πηλέας σώθηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, από τον θεό Ερμή. Στη συνέχεια, ο Πηλέας επέστρεψε στην Ιωλκό και σκότωσε τον Άκαστο και την Αστυδάμεια. Ο Απολλόδωρος συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο Πηλέας, με τη βοήθεια του Ιάσονα και των Διοσκούρων κυρίευσε την Ιωλκό και σκότωσε την Αστυδάμεια (κατά μία εκδοχή τη διαμέλισε).
Γιώργος Βαρνάβα

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιώργος Βαρνάβα γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 13 Σεπτεμβρίου 1968. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Σπούδασε ρωσική και αγγλική φιλολογία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Πιατιγκόρσκ στη Ρωσία. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην εκπαίδευση στο ίδιο πανεπιστήμιο. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός.
Είναι νυμφευμένος με τη Στέλλα Ευσταθίου Παπαμιλτιάδους και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ Αμμοχώστου την περίοδο 1997-2000. Ήταν μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Νεολαίας ΕΔΕΝ και μετέπειτα της Νεολαίας Σοσιαλδημοκρατών. Την περίοδο 2003-2004 ήταν παρατηρητής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συμμετέχοντας στην Πολιτική Ομάδα και στο Πολιτικό Γραφείο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Την ίδια περίοδο ήταν μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Την περίοδο 2000-2008 διετέλεσε Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..  Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 και στις βουλευτικές εκλογές του 2011. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 λόγω απαγόρευσης του καταστατικού του κόμματος.
Ως βουλευτής, διετέλεσε εκπρόσωπος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. στη Βουλή, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικές Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και αναπληρωματικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Εθνική Μάλι (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις

Η ομάδα του Μάλι αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στην αφρικανική ήπειρο. 
Μετρά μία συμμετοχή σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα σε Ολυμπιακούς της Κίνας το 2008, χωρίς να καταφέρει να βρεθεί στο βάθρο της απονομής των μεταλλίων. Έλαβε επίσης μέρος στο  Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών που έλαβε χώρα στην Τσεχία το 2010.
Το 1968 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa. Έχει συλλέξει μέχρι σήμερα τέσσερα μετάλλια, ανάμεσά τους κι ένα χρυσό το 2007. Υπήρξε διοργανώτρια χώρα του θεσμού το 2011.
Το Μάλι διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.