Ναυμαχία των Παξών

Επέκταση της ιλλυρικής επιρροής στην δυτική Ελλάδα

Αφορμή για την σύγκρουση έδωσε η ναυτική επιδρομή που πραγματοποίησαν οι Ιλλυριοί εναντίον της Κέρκυρας  (228 π.Χ.). Η ιλλυρική δύναμη είχε αυξηθεί  εξαιτίας  της  εξασθένισης του βασιλείου της Μακεδονίας. Η εξασθένιση αυτή οφείλονταν κυρίως στις επιδρομές του φύλου των Δαρδάνων στα βόρεια σύνορα του βασιλείου. Οι δυο Συμπολιτείες όχι μόνο δεν μπορούσαν να καλύψουν το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε εξαιτίας της μείωσης της μακεδονικής δύναμης αλλά είχαν στραφεί εναντίον της Μακεδονίας  (Δημητριακός πόλεμος) επιδιώκοντας να μειώσουν ακόμη περισσότερο την ισχύ της.
Οι Μακεδόνες δεν είχαν εχθρικές διαθέσεις εναντίον των Ιλλυριών επειδή και οι Ιλλυριοί αντιμετώπιζαν την  απειλή των Δαρδάνων. Έτσι οι βασιλείς τους Δημήτριος και Άγρων είχαν συνάψει συμμαχία απέναντι στον κοινό εχθρό (τους Δαρδάνους) .
Το  231 π.Χ. καταλύθηκε η βασιλεία στην Ήπειρο. Τον επόμενο χρόνο οι Ιλλυριοί επιτέθηκαν στο νεοσύστατο Ηπειρωτικό Κοινό. Οι Ηπειρώτες ζήτησαν την βοήθεια των Αιτωλών συμμάχων τους για να απωθήσουν τους εισβολείς. Αν και οι Ιλλυριοί αποσύρθηκαν όταν οι Αιτωλοί έφτασαν στην Ήπειρο οι Ηπειρώτες προτίμησαν να συνάψουν συμμαχία με την βασίλισσα τους Τεύτα και να τους παραχωρήσουν την περιοχή της Ατιντανίας.

Ιλλυρική ναυτική επιδρομή

Το  228 π.Χ. η Τεύτα πραγματοποίησε με το στόλο της τον οποίο είχε ενισχύσει επιδρομή στο Ιόνιο. Το μεγαλύτερο  μέρος του στόλου κατευθύνθηκε προς την Κερκυρα. Ένα μικρότερο τμήμα προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει την Επίδαμνο με αιφνιδιασμό. Οι Ιλλυριοί αποβιβάστηκαν στο νησί το κατέλαβαν και πολιόρκησαν την πόλη της Κέρκυρας. Οι Κερκυραίοι και μαζί τους οι Απολλωνιάτες και οι Επιδάμνιοι ζήτησαν την βοήθεια των Αιτωλών και των Αχαιών.Οι Αχαιοί και οι Αιτωλοί έστειλαν δέκα κατάφρακτα πλοία προκειμένου να βοηθήσουν τους Κερκυραίους. Οι Ιλλύριοι ενισχύθηκαν με επτά κατάφρακτα πλοία που τους έστειλαν οι σύμμαχοι  τους Ακαρνάνες.
Οι Ακαρνάνες αυτοί ζούσαν στο δυτικό τμήμα  της χώρας τους το οποίο αποτελούσε τμήμα του πρώην βασιλείου  των Μολοσσών. Όταν οι  Ηπειρώτες συμμάχησαν με τους Αιτωλούς αυτοί αποχώρησαν από το Κοινό επειδή εχθρεύονταν τους τελευταίους και συμμάχησαν με τον Δημήτριο και τους Ιλλυριούς .

Η ναυμαχία

Οι αντίπαλοι στόλοι συναντήθηκαν κοντά στους Παξούς. Στην πλευρά που ο στόλος των Συμπολιτειών αντιμετώπιζε τους Ακαρνάνες υπήρχαν μόνο τραυματίες  μεταξύ των δύο αντιπάλων χωρίς κανένα από τα πλοία να έχει υποστεί ζημιές.
Στην απέναντι πλευρά οι ιλλυρικές λέμβοι επιτέθηκαν ανά τετράδες στα αχαϊκά πλοία. Οι λέμβοι, γεμάτες με  πεζικό, προσέγγιζαν τα πλοία όχι κατά μέτωπο αλλά από το πλάι και πετώντας σκοινά  κατάφερναν να δεθούν πάνω τους. Έτσι τα αχαϊκά πλοία ακινητοποιήθηκαν. Κατόπιν οι πεζοί πήδηξαν  πάνω στα καταστρώματα των αντίπαλων πλοίων και τα κατέλαβαν. Έτσι αιχμαλωτίστηκαν τέσσερις αχαϊκές τετρήρεις ενώ η ναυαρχίδα, μια αχαϊκή πεντήρης βυθίστηκε. Ο Αχαιός ναύαρχος, Μάργος ο Καρυνεύς σκοτώθηκε. Όταν ο υπόλοιπος συμπολιτειακός στόλος είδε αυτήν την εξέλιξη τράπηκε σε φυγή.
Οι Ιλλύριοι ύστερα από την νίκη του συνέχισαν την πολιορκία της Κέρκυρας. Οι Κερκυραίοι ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα συνθηκολόγησαν και στην πόλη εγκαταστάθηκε φρουρά με επικεφαλής τον Δημήτριο τον Φάριο.