Canadian National Railway

Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος 
Canadian National / Canadian National
 
Ο Καναδικός Εθνικός σιδηρόδρομος CN (Canadian National, γαλλικά: Canadien National‎) είναι καναδική εταιρία εμπορευματικών σιδηροδρόμων 1ης κλάσης με έδρα το Μόντρεαλ του Κεμπέκ που εξυπηρετεί τον Καναδά και τις μεσοδυτικές και νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. 
H CN είναι η μεγαλύτερη σιδηροδρομική εταιρία του Καναδά, τόσο όσον αφορά τα έσοδα αλλά και το φυσικό μέγεθος του σιδηροδρομικού δικτύου της, και είναι η μοναδική Καναδική διηπειρωτική σιδηροδρομική επιχειρήση, που εκτείνεται από τις ακτές του Ατλαντικού στη Νόβα Σκώτσια (Nova Scotia) μέχρι την ακτή του Ειρηνικού στην Βρετανική Κολομβία (British Columbia) μία διαδρομή περίπου 33.000  . 
Η CN είναι μια δημόσια εταιρεία με 24.000 υπαλλήλους  και από τον Σεπτέμβριο του 2018 είχε το ψηλότερο όριο αγοράς των περίπου 84 δισεκατομμυρίων καναδικών δολαρίων.   Η CN ήταν κρατική ιδιοκτησία, αφού ήταν  Εταιρεία Καναδικού Στέματος από την ίδρυσή της έως την ιδιωτικοποίησή της το 1995.  Το 2011, ο Μπίλ Γκέιτς (Bill Gates) ήταν ο μεγαλύτερος μεμονωμένος μέτοχος της CN.  
Ο σιδηρόδρομος ονομαζόταν "Καναδικοί Εθνικοί Σιδηρόδρομοι" (CNR) μεταξύ 1918 και 1960 και "Καναδικός Εθνικός" (CN) από το 1960 μέχρι σήμερα.

Ιστορία

Ο Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος (CNR) ενσωματώθηκε στις 6 Ιουνίου 1919 και περιλάμβανε αρκετούς σιδηροδρόμους που χρεοκόπησαν και τους ανέλαβε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, μαζί με ορισμένους σιδηροδρόμους που ανήκαν ήδη στην κυβέρνηση.
Στις 17 Νοεμβρίου 1995, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε την CN.  Την επόμενη δεκαετία, η εταιρεία επεκτάθηκε σημαντικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αγοράζοντας τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό του Ιλινόις και το Κεντρικό Μεταφορικό Κέντρο του Ουισκόνσιν, μεταξύ άλλων.  Τώρα, πρωτίστως είναι ένας εμπορευματικός σιδηρόδρομος. Η CN εκμεταλλευόταν επίσης υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών μέχρι το 1978, όταν την ανέλαβε η Via Rail.  Οι μοναδικές υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών που διοχετεύονται από την CN μετά το 1978 ήταν διάφορα μεικτά τρένα (φορτηγά και επιβάτες) στο Newfoundland και πολλά τρένα καθημερινού δρομολογίου τόσο στις ηλεκτροκίνητες διαδρομές της CN όσο και προς τη νότια ακτή στην περιοχή του Μόντρεαλ (η τελευταία διήρκεσε χωρίς δημόσια επιδότηση μέχρι το 1986 ).  Τα μικτά τρένα της Newfoundland διήρκεσαν μέχρι το 1988, ενώ οι αμαξοστοιχίες των καθημερινών μεταφορών του Μόντρεαλ διοικούνται τώρα από το Μητροπολιτικό πρακτορείο Μεταφορών του Μόντρεαλ.

Δημιουργία της εταιρείας, 1918-23

Ανταποκρινόμενη στις ανησυχίες του κοινού, και φοβούμενη την απώλεια σημαντικών συγκοινωνιακών συνδέσεων, η κυβέρνηση του Καναδά ανέλαβε την πλειοψηφική κυριότητα του κοντινού χρεοκοπημένου καναδικού βόρειου σιδηρόδρομου (CNoR) στις 6 Σεπτεμβρίου 1918 και όρισε ένα «διοικητικό συμβούλιο» για να επιβλέπει την εταιρεία.  Ταυτόχρονα, η CNoR είχε επίσης ως καθήκον να αναλάβει τη διοίκηση των Σιδηροδρόμων της Καναδικής Κυβέρνησης (CGR), ενός συστήματος που περιλαμβάνει τον Διαποικιακό Σιδηρόδρομο του Καναδά (IRC), τον Εθνικό Διηπειρωτικό Σιδηρόδρομο (NTR) και τον Σιδηρόδρομο του Πρίγκιπα Εδουάρδου (PEIR) μεταξύ άλλων.  Στις 20 Δεκεμβρίου 1918, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δημιούργησε τους Καναδικούς Εθνικούς Σιδηρόδρομους (CNR) - έναν τίτλο εταιρίας μόνο χωρίς εταιρικές αρμοδιότητες - μέσω ενός Καναδικού Βασιλικού Συμβουλίου του Συμβουλίου ως μέσο απλούστευσης της χρηματοδότησης και της λειτουργίας των διαφόρων σιδηροδρομικών εταιρειών.  Η απορρόφηση του Διαποικιακού Σιδηρόδρομου θα δει το CNR να υιοθετήσει το σύμβολο του συστήματος " Ο Λαϊκός Σιδηρόδρομος" . 
Ένας άλλος καναδικός σιδηρόδρομος, ο Σιδηρόδρομος του Ειρηνικού, Ευρύτερου κορμού (GTPR), αντιμετώπισε οικονομική δυσκολία στις 7 Μαρτίου 1919, όταν η μητρική του εταιρεία Grand Trunk Railway (GTR) απέτυχε στην αποπληρωμή των κατασκευαστικών δανείων προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.  Το Υπουργείο Σιδηροδρόμων και Καναλιών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης ανέλαβε τη λειτουργία του.  Ο καναδικός εθνικός σιδηρόδρομος οργανώθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1922.   
Ο Καναδικος Εθνικός σιδηρόδρομος γεννήθηκε τόσο από τον πόλεμο όσο και από την εγχώρια επείγουσα ανάγκη.  Οι σιδηρόδρομοι, μέχρι την άνοδο του αυτοκινήτου και τη δημιουργία αυτοκινητοδρόμων, ήταν η μόνη βιώσιμη μεταφορά χερσαίων μεταφορών μεγάλων αποστάσεων. Πολλές χώρες θεωρούν τα σιδηροδρομικά δίκτυα ως κρίσιμη υποδομή (ακόμα και σήμερα) και κατά τη στιγμή της δημιουργίας του CNR κατά τη διάρκεια της συνεχούς απειλής του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ο Καναδάς ήταν μία από τις χώρες που συμμετείχε στην εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων . 
Στις αρχές του 20ου αιώνα, πολλές κυβερνήσεις έπαιζαν έναν περισσότερο παρεμβατικό ρόλο στην οικονομία, υποδεικνύοντας την επιρροή οικονομολόγων όπως ο John Maynard Keynes.  Αυτή η πολιτική τάση, σε συνδυασμό με ευρύτερα γεωπολιτικά γεγονότα, έκανε την εθνικοποίηση μια ελκυστική επιλογή για τον Καναδά.  Η Γενική Απεργία του Γουίνιπεγκ του 1919 και η συμμαχική συμμετοχή στη Ρωσική Επανάσταση φαινόταν να επικυρώνει τη συνεχιζόμενη διαδικασία.  Η ανάγκη για ένα βιώσιμο σιδηροδρομικό σύστημα ήταν πρωταρχικής σημασίας σε μια περίοδο εμφάνισης πολιτικών αναταραχών και ξένης στρατιωτικής παρέμβασης.

CN Telegraph

Η CN Telegraph δημιουργήθηκε ως η Μεγάλη Βορειοδυτική Τηλεγραφική Εταιρεία (GNWTC) το 1880 για να συνδέσει το Οντάριο και τη Μανιτόμπα και έγινε θυγατρική της Western Union το 1881.  Το 1915, που αντιμετώπιζε πτώχευση, η GNWTC αποκτήθηκε από την τηλεγραφική εταιρεία του Βόρειου Καναδικού Σιδηρόδρομου.   Όταν η εταιρεία Βόρειου Καναδικού Σιδηρόδρομου κρατικοποιήθηκε το 1918 και συγχωνεύθηκε στους εθνικούς σιδηροδρόμους του Καναδά το 1921, ο τηλεγραφικός της βραχίονας μετονομάστηκε σε Καναδική Εταιρεία National Telegraph.  Η CN Telegraphs άρχισε να συνεργάζεται με τον αντίπαλό της στον Καναδά που ανήκει στον αντίπαλο CPR Telegraphs στη δεκαετία του 1930, μοιράζοντας τηλεγραφικά δίκτυα και ιδρύοντας ένα σύστημα teleprinter το 1957.  Το 1967 οι δύο υπηρεσίες συγχωνεύθηκαν σε μια κοινή επιχείρηση την CNCP Telecommunications, η οποία εξελίχθηκε σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών.  Η CN πώλησε το μερίδιο της εταιρείας στην CP το 1984.

CNR Radio

Το 1923 δημιουργήθηκε το τμήμα ραδιοφώνου CNR για να προσφέρει στους επιβάτες ραδιοφωνική λήψη ψυχαγωγίας και να προσφέρει στη σιδηροδρομική εταιρεία ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου του CP.  Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ενός δικτύου ραδιοφωνικών σταθμών CNR σε ολόκληρη τη χώρα, το πρώτο ραδιοδίκτυο της Βόρειας Αμερικής.  Καθώς οποιοσδήποτε κοντά σε σταθμό μπορούσε να ακούσει τις εκπομπές του, το κοινό του δικτύου επεκτάθηκε πολύ πέρα από τους επιβάτες τρένων στο ευρύ κοινό. 
Οι ισχυρισμοί περί αθέμιτου ανταγωνισμού από την ανταγωνιστική σιδηροδρομική εταιρία Canadian Pacific CP (Kαναδικό Σιδηρόδρομο Ειρηνικού) καθώς και η πίεση στην κυβέρνηση για τη δημιουργία ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού συστήματος παρόμοιου με το British Broadcasting Corporation οδήγησε την κυβέρνηση να πιέσει ώστε να τερματίσει την ραδιοφωνική υπηρεσία επί του τρένου το 1931 και στη συνέχεια να αποσυρθεί από το ραδιόφωνο αποκλειστικά το 1933.  Τα στοιχεία της CNR πωλήθηκαν για 50.000 δολάρια σε έναν νέο δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, την Επιτροπή ραδιοφωνικών εκπομπών του Καναδά, η οποία με τη σειρά της έγινε η καναδική ραδιοτηλεοπτική εταιρεία (CBN) το 1936.

CN Hotels

Οι καναδικοί σιδηρόδρομοι έχτισαν και λειτούργησαν τα δικά τους θέρετρα ξενοδοχείων, φαινομενικά για να προσφέρουν στους επιβάτες των σιδηροδρομικών μεταφορών που ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις ένα μέρος για να κοιμηθούν για μια νύχτα.  Αυτά τα ξενοδοχεία έγιναν αξιοθέατα και από μόνα τους - ένας χώρος για έναν επιβάτη σιδηροδρομικής γραμμής να κάνει διακοπές.  Καθώς κάθε σιδηροδρομική εταιρεία επιθυμούσε να είναι πιο ελκυστική από τους ανταγωνιστές της, έκανε τα ξενοδοχεία τους πιο ελκυστικά και πολυτελή.  Το Canadian National Hotels ήταν η αλυσίδα ξενοδοχείων CNR και ήταν ένας συνδυασμός ξενοδοχείων που κληρονόμησε η CNR όταν αποκτούσε διάφορους σιδηροδρόμους και κατασκευές που κατασκευάστηκαν από την ίδια την CNR.  Ο κύριος αντίπαλος της αλυσίδας ήταν τα καναδικά ξενοδοχεία Pacific.

Καναδική εθνική εταιρία ατμοπλοΐας

Η Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος (Canadian National) εκμεταλλευόταν ένα στόλο επιβατηγών και φορτηγών πλοίων τόσο στη δυτική ακτή όσο και στην ανατολική ακτή του Καναδά, η οποία λειτούργησε κάτω από ένα υποκατάστημα της εταιρείας, γνωστό ως Καναδικός Εθνικός, Ατμόπλοια, και αργότερα ονομάστηκε CN Ναυτιλία (CN Marine).

Φορτηγά πλοία

Το 1928 η CN ήταν ιδιοκτήτης 45 φορτηγών πλοίων.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της εθνικοποίησης

Ανεξάρτητα από την πολιτική και οικονομική σημασία των σιδηροδρομικών μεταφορών στον Καναδά, υπήρξαν πολλοί επικριτές της πολιτικής της καναδικής κυβέρνησης για τη διατήρηση της CNR ως εταιρία του στέμματος από την ίδρυσή της το 1918 μέχρι την ιδιωτικοποίησή της το 1995.  Ορισμένες από τις πιο σοβαρές επικρίσεις προέρχονταν από την ίδια τη βιομηχανία σιδηροδρόμων - δηλαδή από τον εμπορικά επιτυχημένο Καναδικό Σιδηρόδρομο Ειρηνικού  (CPR), ο οποίος ισχυρίστηκε ότι οι φόροι του δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση ενός ανταγωνιστή. 
Ως αποτέλεσμα της ιστορίας και της γεωγραφίας, ο CPR εξυπηρετούσε μεγαλύτερα πληθυσμιακά κέντρα στα νότια Prairies, ενώ το συγχωνευμένο σύστημα της CNR χρησίμευσε ως de facto κυβερνητικός σιδηροδρομικός αποικισμός για την εξυπηρέτηση απομακρυσμένων και υπανάπτυκτων περιοχών του δυτικού Καναδά, του βόρειου Οντάριο και του Κεμπέκ και των Ατλαντικών πολιτειών. 
Η CN ήταν επίσης μειονεκτική επειδή σχηματίστηκε από μια συλλογή αφερέγγυων σιδηροδρομικών συστημάτων που δεν ήταν εγγενώς βιώσιμα, καθώς σπάνια είχαν τη συντομότερη διαδρομή μεταξύ μεγάλων πόλεων ή βιομηχανικών κέντρων. Η  CN έχει πολλά σημεία διαίρεσης μακριά από σημαντικές βιομηχανίες ή πηγές επισκεψιμότητας.  Η μόνη αξιοσημείωτη εξαίρεση είναι η πρώην κεντρική γραμμή Grand Trunk μεταξύ Μόντρεαλ και Σικάγο. 
Η εταιρεία χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μέσο πολιτικής της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, από τη λειτουργία των πορθμείων στον Ατλαντικό Καναδά, για να αναλάβει τη λειτουργία του στενού εύρους σιδηρόδρομου του Newfoundland μετά την είσοδο της επαρχίας στην Συνομοσπονδία , καθώς και τη συνεργασία με την CPR για την αγορά και τη λειτουργία των Σιδηροδρόμων Βόρειας Αλμπέρτας (Northern Alberta Railways).

CNR ως κοινωνικό και οικονομικό εργαλείο

Η CNR θεωρήθηκε ανταγωνιστική με την CPR σε αρκετές περιοχές, κυρίως στον κεντρικό Καναδά, πριν από την εποχή του αυτοκινήτου και το πυκνό δίκτυο αυτοκινητοδρόμων που αναπτύχθηκε στο Οντάριο και το Κεμπέκ.  Το πρώην δίκτυο σιδηροδρομικών γραμμών του πρώην GTR στον διάδρομο Montreal- Chicago ήταν ανέκαθεν πιο άμεση διαδρομή με μεγαλύτερη χωρητικότητα από την CPR.  Η CNR θεωρήθηκε επίσης ηγέτης της σιδηροδρομικής βιομηχανίας καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου της ως εταιρία Στέμματος όσον αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη σε συστήματα σιδηροδρομικής ασφάλειας, τη διαχείριση της εφοδιαστικής και από την άποψη της σχέσης της με τα εργατικά συνδικάτα.

Απελευθέρωση και ανακεφαλαιοποίηση

Από τη δημιουργία του ο CNR το 1918 μέχρι την ανακεφαλαιοποίησή του το 1978, κάθε φορά που παρουσίασε έλλειμμα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα αναλάμβανε αυτές τις δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό.  Το αποτέλεσμα των διαφόρων κυβερνήσεων που χρησιμοποίησαν το CNR ως μέσο για διάφορες κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές ήταν μια επιδότηση που επεκτεινόταν σε δισεκατομμύρια δολάρια για διαδοχικές δεκαετίες.  Μετά την ανακεφαλαιοποίησή του το 1978 και τις αλλαγές στη διοίκηση του, ο CN (το όνομα του μετονομάστηκε σε Καναδικό Εθνικό σιδηρόδρομο, χρησιμοποιώντας το συντομότερο ακρωνύμιο CN το 1960) άρχισε να λειτουργεί πολύ πιο αποτελεσματικά, αναλαμβάνοντας το δικό του χρέος, βελτιώνοντας τις λογιστικές πρακτικές για να επιτρέψει την απόσβεση των περιουσιακών στοιχείων από τις χρηματοπιστωτικές αγορές για περαιτέρω κεφάλαια.  Τώρα που λειτουργεί ως εμπορική κερδοσκοπική εταιρία Στέμματος, η CN ανακοίνωσε κέρδη στα 11 από τα 15 χρόνια από το 1978 έως το 1992, καταβάλλοντας 371 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά (κέρδος) στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση αυτή τη στιγμή.

Ιδιωτικοποίηση

Το 1992, μια νέα διοικητική ομάδα με επικεφαλής τους πρώην γραφειοκράτες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, ο Paul Tellier και ο Michael Sabia , ξεκίνησαν την προετοιμασία της CN για ιδιωτικοποιήσεις , δίνοντας έμφαση στην αύξηση της παραγωγικότητας.  Αυτό επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό με επιθετικές περικοπές στη διογκωμένη και αναποτελεσματική διοικητική δομή της εταιρείας, εκτεταμένες απολύσεις στο εργατικό δυναμικό της και συνεχιζόμενη εγκατάλειψη ή πώληση των γραμμών της.  Το 1993 και το 1994, η εταιρεία πειραματίστηκε με μια νέα επωνυμία που χαρακτήρισε τα ονόματα CN , Grand Trunk Western , Duluth, Winnipeg και Pacific αντικαταστάθηκαν κάτω από ένα συλλογικό CN Βόρειας Αμερικής .  Την περίοδο αυτή, η CPR και η ΣΟ άρχισαν διαπραγματεύσεις σχετικά με μια πιθανή συγχώνευση των δύο εταιρειών.  Αυτό απορρίφθηκε αργότερα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οπότε η CPR πρότεινε να αγοράσει απόλυτα όλες τις γραμμές της ΣΟ από το Οντάριο στη Νέα Σκωτία, ενώ ένα μη αναγνωρισμένο σιδηροδρομικό δίκτυο των ΗΠΑ (το οποίο φημολογείται ότι ήταν Burlington Northern Railroad )  Και αυτό απορρίφθηκε.  Το 1995, ολόκληρη η εταιρεία, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών θυγατρικών της, επανήλθε στη χρήση αποκλειστικά CN .

Ατμός

Η CNR απέκτησε τις πρώτες 4-8-4 <i id="mwAj0">συμμαχικές</i> ατμομηχανές το 1927.  Κατά τα επόμενα 20 χρόνια, εκτέλεσε πάνω από 200 υπηρεσίες επιβατικών και βαρέων φορτίων.  Η CNR χρησιμοποίησε επίσης αρκετές 4-8-2 μηχανές βουνών, σχεδόν αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των επιβατών.  Η 6060, μία αεροδυναμική με στήσιμο 4-8-2, ήταν η τελευταία ατμομηχανή της CN, που εκτελούσε υπηρεσία εκδρομών στη δεκαετία του 1970.  Η CNR χρησιμοποίησε επίσης αρκετές μηχανές 2-8-2 Mikado .