google/wiki40b huggingface dataset:
Βαλματζιόρε

Με την ονομασία Βαλματζιόρε (Valmaggiore) φέρεται ο ιστορικός αυλώνας (= στενός πορθμίζων κόλπος) της χερσονήσου της Ιστρίας που εκτείνεται από Δ.προς Α. στον μυχό του οποίου βρίσκεται ο λιμένας της Πόλα, σημερινής Πούλα, στην Κροατία.
Όταν το 1813, όλη η Ιστρία πέρασε στην αυστριακή αυτοκρατορία (αργότερα Αυστρο-ουγγρική αυτοκρατορία), η τότε Πόλα ανέκτησε ευημερία αναπτύσσοντας σπουδαίο λιμένα. Από το 1859 εξελίχθηκε σε κύρια ναυτική βάση της Αυστρίας και σημαντικό ναυπηγικό και βιομηχανικό κέντρο. Η δε νήσος Μπριτζούνι στην έξοδο του αυλώνα αυτού, στα νότια της Πόλα, έγινε το θέρετρο καλοκαιρινών διακοπών της βασιλική οικογένειας των Αψβούργων.
Εκείνη την εποχή όλος ο αυλώνας Βαλματζιόρε παρέμενε κλειστός στην ναυτιλία ως εγγύτατος χώρος του αυστρο-ουγγρικού ναυστάθμου και ελλιμενισμού των θωρηκτών της Αυτοκρατορίας, αλλά και ως πεδίο βολών και γυμνασίων του αυτοκρατορικού ναυτικού. Η δε προσέγγιση πλοίου επιτρεπόταν μετά από νηοψία και έκδοση σχετικής άδειας. Ο δε χαρακτήρας αυτός παρέμεινε μέχρι τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας, όπου η περιοχή περιήλθε στην Ιταλία σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης που συνομολογήθηκε.
Στον Β' Π.Π. μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, ο αυλώνας Βαλματζιόρε, μεταβλήθηκε και πάλι στρατιωτική ζώνη, αυτή τη φορά της γερμανικής διοίκησης του "Küstenland", σε βάση υποβρυχίων, κατά την περίοδο 1943 - 1945, όπου και δέχθηκε πολλές συμμαχικές αεροπορικές επιθέσεις. Μετά τον πόλεμο ακολούθησε την ιστορία της Πούλα και της ευρύτερης περιοχής.
Ριτσέζα της Δανίας

Βασίλισσα της Σουηδίας

Το 1210 ο νέος βασιλιάς της Σουηδίας Έρικ Ι' σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Σβέρκερ Β΄ επιθυμούσε να δημιουργήσει μια ισχυρή συμμαχία με την Δανία την οποία παραδοσιακά η υποστήριζε η Σουηδική οικογένεια των Σβέρκερ και βρισκόταν σε αντιπαλότητα με την Νορβηγική δυναστεία των Έρικ, γι'αυτό προτίμησε να πάρει σύζυγο μια από τις αδελφές του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄. Όταν έφτασε στην νέα πατρίδα της την Σουηδία της δημιουργήθηκε μεγάλη έκπληξη όταν την έβαλαν να μετακινηθεί με κάρο και όχι με άλογο όπως είχε συνηθίσει στην ιδιαίτερη πατρίδα της, οι Σουηδοί ευγενείς της εξήγησαν ότι θα έπρεπε να προσαρμοστεί με τα έθιμα της πατρίδας του συζύγου της. 
Η Ριτσέζα κατά την διάρκεια που ο σύζυγος της ήταν ζωντανός γεννούσε μόνο κόρες, ο Έρικ Ι΄ πέθανε (1216) την εποχή που η Ριτσέζα ήταν έγκυος στον μοναδικό της γιο τον μελλοντικό βασιλιά της Σουηδίας Έρικ ΙΑ΄ αλλά γεννήθηκε μετά τον θάνατο του πατέρα του και η δυναστεία τότε ανετράπη απο τον Οίκο του Σβέρκερ με τον νέο βασιλιά Ιωάννη Α΄ της Σουηδίας ο οποίος εξελέγη διάδοχος του συζύγου της Ριτσέζας, ο γιος της θα βασιλέψει αργότερα. Η Ριτσέζα επέστρεψε στην Δανία όπου πέθανε πριν δει την άνοδο του γιου της στον θρόνο και τον γάμο των θυγατέρων της, δεν είναι γνωστά πολλά γύρω από το πρόσωπο της αλλά το γεγονός ότι το όνομα της ήταν συνηθισμένο μεταξύ των απογόνων της δείχνει ότι ήταν αγαπητή.
Ανδρέας Χριστοδούλου

Καριέρα

Ο Αντρέας Χριστοδούλου ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως καλαθοσφαιριστής στην ΑΕΛ Λεμεσού, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2011. Επόμενος σταθμός της καριέρας του Χριστοδούλου ήταν ο ΑΠΟΕΛ, ομάδα επίσης τη Κύπρου, στην οποία αγωνίστηκε για μία σεζόν.
Το καλοκαίρι του 2012, μεταπήδησε από την Κύπρο στην Ελλάδα και ο  Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Μαντουλίδης (γνωστός πιο απλά και ως Μαντουλίδης) ήταν η ομάδα που τελικά τον απέκτησε. Στον Μαντουλίδη παρέμεινε για μία σεζόν πραγματοποιώντας κατά διαστήματα πολύ καλές εμφανίσεις.
Το 2013, ο Ολυμπιακός Πειραιώς πρότεινε στον Ανδρέα Χριστοδούλου συμβόλαιο πενταετούς διαρκείας, το οποίο και αποδέχθηκε. Ο Χριστοδούλου κατέκτησε λίγους μήνες μετά τη μεταγραφή του στους ερυθρόλευκους τον πρώτο του τίτλο, ο οποίος μάλιστα ήταν και διεθνής. Ο λόγος για το Διηπειρωτικό Κύπελλο, το οποίο κατέκτησε ο Ολυμπιακός μετά από δύο νίκες σε ισάριθμους αγώνες με αντίπαλο την Πινιέιρος Σκάι. 
Τη σαιζόν 2015-16 δόθηκε δανεικός στην ομάδα του Κόροιβου Αμαλιάδας. Τον Ιούλιο 2016 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ρεθύμνου.

Διεθνείς συμμετοχές

Το 2014, μετά και την απόκτηση της ελληνικής υπηκοότητας, ο Χριστοδούλου ήταν μέλος της αποστολής της εθνικής ομάδας Κ20, με την οποία συμμετείχε στο αντίστοιχο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης του ίδιου έτους.
Τσαντίρι

Το τσαντίρι και τσαντήρι, ή τζαντήρι (τουρκ. çadır, τσαντίρ, ελλ. σκηνή, αντίσκηνο) είναι μεταφερόμενη πρόχειρη σκηνή που χρησιμοποιούν οι πλανόδιοι λαοί ή άτομα. Χρησιμοποιείται συχνά αναφερόμενο στις σκηνές ή πρόχειρα οικήματα των Τσιγγάνων (Ρομά), όπως "γύφτικα τσανίρια". Με αυτή την έννοια συναντάται σε ελληνικά λαϊκά τραγούδια. Για παράδειγμα: "Τσιγγάνα στο τσαντήρι σου / στρώσε διπλό ντιβάνι"
Μεταφορικά (απαξιωτικά) σημαίνει κάθε κατοικία που έχει κακή κατασκευή ή έλλειψη τάξης και καθαριότητας. Χρησιμοποιείται και σατιρικά, υπονοώντας κάποιον λαϊκό χώρο (σε αντίθεση με το "καθώς πρέπει").

Ιστορική αναδρομή

Το τσαντίρι είναι ίσως η αρχαιότερη μορφή μεταφερόμενου ανθρώπινου καταυλισμού. Ο πλανόδιος άνθρωπος αναγκάστηκε να προβάλει μια φορητή εγκατάσταση που να του προσφέρει ασφάλεια ενάντια στις καιρικές συνθήκες.
Φίλιππος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο 3ος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αικατερίνης, κόρης του Έρνεστ Β΄ κόμη του Μάνσφιλντ-Φόρντεροτ. Το 1551 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε πρώτα ο μεγαλύτερος γιος του Ερνέστος Γ΄, που απεβίωσε το 1567 χωρίς άρρεν τέκνο, έπειτα ο Βόλφγκανγκ, που απεβίωσε το 1595 άτεκνος και μετά ο νεότερος Φίλιππος Β΄.
Νυμφεύτηκε την Κλάρα των Γουέλφων-Βολφενμπύτελ. Αυτή ήταν ηγουμένη στη μονή του Γκαντερσχάιμ, η οποία στη Μεταρρύθμιση κατελήφθη από τα στρατεύματα της Σμαλκαλδικής Ένωσης και λεηλατήθηκε. Η Κλάρα παραιτήθηκε και παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄. Το νέο ζεύγος διέμεινε στην πρώην μονή του Κάτλενμπουργκ, που ο σύζυγος ανακαίνισε σε Αναγεννησιακό ρυθμό, ως το 1595 που απεβίωσε η Κλάρα. Το ίδιο έτος διαδέχθηκε τον αδελφό του Βόλφγκανγκ και μετακίνησε την έδρα του στο κάστρο Χέρτσμπεργκ, διαμονή των πριγκίπων του Γκρουμπενχάγκεν.
Ήταν ο τελευταίος απόγονος του κλάδου των Γουέλφων-Γκρουμπενχάγκεν και όταν το επόμενο έτος απεβίωσε άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο δισεγγονός του 6ου εξαδέλφου του, ο Ερρίκος-Ιούλιος πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Ετάφη πλάι στους γονείς του και τα αδέλφια του, στην κρύπτη του Αγίου Τζάιλς (Giles) στο Οστερόντε αμ Χάρτς.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την 5η εξαδέλφη του πατέρα του Κλάρα των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, που ήταν ηγουμένη πριν τη Μεταρρύθμιση. Δεν απέκτησε απογόνους.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1978–79

Το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών 1978-79 κατέκτησε ο Διαγόρας Αιγάλεω, ο οποίος αναδείχθηκε υπερπρωταθλητής της Α' Κατηγορίας νικώντας τον πρωταθλητή του Α' ομίλου Αθηναϊκό και ανήλθε έτσι στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, όπως και η ομάδα του Βύρωνα.
Ο Διαγόρας μετείχε στον Β' όμιλο (20 ομάδων) και τερμάτισε στην 1η θέση έπειτα από 38 αγωνιστικές, επιτυγχάνοντας τέρματα 71 υπέρ, 37 κατά και συγκεντρώνοντας 57 βαθμούς. 
Τέσσερις βαθμούς πιο πίσω βρέθηκε η Δόξα Βύρωνα, ενώ τρίτος ήταν ο Ήφαιστος Περιστερίου (48 β.) 
Μεταξύ των υποβιβασθέντων στη Β' κατηγορία ήταν και ο Ορφέας Αιγάλεω που παλαιότερα είχε αγωνισθεί στη Β' Εθνική.
Στον Α' όμιλο κυριάρχησε ο Αθηναϊκός, μια ιστορική ομάδα γνωστή για την αξιοσημείωτη παρουσία της στην Α' κατηγορία Αθηνών, τόσο της προπολεμικής όσο και της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου (δεκαετία του '50). Στις 4 Ιουλίου του 1979 στο γήπεδο της Καλλιθέας δόθηκε ο αγώνας για τον υπερπρωταθλητή, λόγω μεγάλης καθυστέρησης της επικύρωσης της τελικής βαθμολογίας του β' ομίλου, όπου μηδενίσθηκε η Δόξα Βύρωνα. Το παιχνίδι στην κανονική του διάρκεια και στην παράταση τελείωσε ισόπαλο (1-1) και ο Διαγόρας πήρε τον τίτλο στη διαδικασία των πέναλτι.
Ισαβέλλα της Αραγωνίας

Συμμετοχή της Ισαβέλλας στην Η' Σταυροφορία και θάνατος

Στο Κλερμόν (1262) παντρεύτηκε τον διάδοχο του Γαλλικού θρόνου, μέλλοντα βασιλιά Φίλιππο Γ΄, συνόδευσε τον σύζυγο και τον πεθερό της στην Η΄ Σταυροφορία το 1270.
Στις 11 Ιανουαρίου/1271 ενώ ήταν 6 μηνών έγκυος στο πέμπτο παιδί της έπεσε από το άλογο της και τραυματίστηκε σοβαρά, αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην Γαλλία εκεί γέννησε πρόωρα έναν ετοιμοθάνατο γιο. Δεν μπόρεσε να γιατρευτεί από τα τραύματα της και πέθανε 17 μέρες αργότερα, ο σύζυγος της όταν επέστρεψε στην Γαλλία την έθαψε μαζί με το νεογέννητο στην Βασιλική Σαιν-Ντενί,  ο τάφος της μαζί με πολλούς άλλους βασιλικούς τάφους βεβηλώθηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης (1793).
Μανουήλ Γ΄ Μέγας Κομνηνός

Νομίσματα

Έκοψε αργυρά άσπρα, χάλκινα 14-15 χιλ. Στη μία ο Μανουήλ Γ' έφιππος ή όρθιος με σκήπτρο και σφαίρα. Επιγραφή ΜΑΝΟΥ. Μ. Κ. Στην άλλη ο άγ. Ευγένιος Ο Α. ΕVΓΕΝ. ή σταυρός με τα γράμματα Ο Ε Γ Ν στα τέσσερα περιθώρια ή δικέφαλος αετός.
Λουί Ρουαγκασόρε

Πολιτική δραστηριότητα

Ήταν γιος του Βασιλιά (Mwami) Μουαμπούτσα Δ΄. Σπούδασε για μικρή χρονική περίοδο στο Βέλγιο και έφυγε για να συντονίσει το αντιαποικιακό κίνημα της πατρίδας του, στη δεκαετία του ' 50. Το 1958 το Βέλγιο απαγόρευσε τους αφρικανικούς συνεταιρισμούς που είχε ο ίδιος ιδρύσει, σε μια προσπάθεια για την ενθάρρυνση της οικονομικής ανεξαρτησίας.
Την ίδια χρονιά ο Ρουαγκασόρε ίδρυσε το εθνικιστικό πολιτικό κίνημα με την ονομασία UPRONA (Ένωση για την Εθνική Πρόοδο). Ο πατέρας του τον προήγαγε στο αξίωμα του αρχηγού της Μπουτανιερέρα, όμως ο Ρουαγκασόρε αρνήθηκε τη θέση, επιθυμώντας να αφοσιωθεί στον αγώνα για την ανεξαρτησία. Παντρεύτηκε μια γυναίκα από τη φυλή Χούτου και το γεγονός εκείνο έφερε ελπίδα ότι θα γεφυρώνονταν οι διαφορές μεταξύ των δύο φυλών (Χούτου και Τούτσι). Το Μάρτιο του 1960 συνήλθε το πρώτο συνέδριο του UPRONA, στη διάρκεια του οποίου απαιτήθηκε η πλήρης ανεξαρτησία και ο τοπικός πληθυσμός κλήθηκε να μην αγοράζει από βελγικά καταστήματα και να αρνηθεί να καταβάλει φόρους. Εξαιτίας αυτής της εκστρατείας για πολιτική ανυπακοή, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Έπειτα από πιέσεις, ο εθνικιστής πολιτικός αποφυλακίστηκε.

Πρωθυπουργός

Παρά τις δυσκολίες, το UPRONA κέρδισε καθαρή νίκη στις εκλογές για την Νομοθετική Συνέλευση της αποικίας το φθινόπωρο του 1961, κερδίζοντας 80% των ψήφων και 58 επί συνόλου 64 έδρες Την επομένη των εκλογών, ο Ρουαγκασόρε ανακηρύχθηκε πρωθυπουργός, με εντολή να προετοιμάσει τη χώρα για την ανεξαρτησία.

Δολοφονία

Μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, στις 13 Οκτωβρίου του 1961, ο πρωθυπουργός δολοφονήθηκε ενώ δειπνούσε στο ξενοδοχείο Τανγκανίκα από έναν Έλληνα, ονόματι Ζαν (Ιωάννης) Καγεώργης, ο οποίος φέρεται να πληρώθηκε για να εκτελέσει την πράξη αυτή από το φιλοβελγικό Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Μπουρούντι (PDC). Αργότερα ξέσπασαν εθνοφυλετικές συγκρούσεις ανάμεσα στις παρατάξεις του UPRONA που ήταν Τούτσι και ανάμεσα σε εκείνες που ήταν Χούτου. Ο Ζαν Καγεώργης, έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στο Μπουρούντι, εκτελέστηκε για αυτή του την πράξη στις 30 Ιουνίου 1962.
Οι κάτοικοι του Μπουρούντι αναγνωρίζοντάς τον Λουί Ρουαγκασόρε ως εθνικό ήρωα έδωσαν το όνομά του στο στάδιο χωρητικότητας 22.000 ατόμων(χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες ποδοσφαίρου) στην Μπουζουμπούρα.
Οροπέδιο

Το οροπέδιο είναι μια μεγάλη επιφάνεια του εδάφους, επίπεδη ή ελαφρά κυματοειδής, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο το λιγότερο πάνω από μερικές εκατοντάδες μέτρα.

Βασική δομή

Το οροπέδιο συνήθως περιορίζεται ολόγυρα από οροσειρές, είτε απότομες κλίσεις, είτε διασχίζεται από υψώματα περισσότερο ή λιγότερο υψηλά. Οι επίπεδες επιφάνειες των οροπεδίων δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εγκατασταθούν σε αυτές και να τις καλλιεργήσουν. Το υψόμετρό τους στις τροπικές περιοχές μετριάζει τις τραχύτητες του κλίματος και επηρεάζει το μικροκλίμα τους θετικά, καθιστώντας το περισσότερο υγιεινό από το κλίμα των γύρω χαμηλότερων περιοχών, όπως συμβαίνει στα υψηλά οροπέδια της Αιθιοπίας, του Μεξικού και των Άνδεων. Το υψηλότερο οροπέδιο στον κόσμο είναι του Θιβέτ ή "η Στέγη του Κόσμου" το οποίο εκτείνεται περίπου 1.000 χλμ. από βορρά προς νότο και 2.500 χλμ. από ανατολή προς δύση, με μέσο υψόμετρο που υπερβαίνει τα 4.500 μ. σε έκταση 2.500.000 τ.χλμ. Υπολογίζεται ότι 140 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν μόνιμα σε πόλεις που βρίσκονται σε οροπέδια με υψόμετρο πάνω από 2.500 μέτρα.

Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, τα σημαντικότερα οροπέδια είναι της Τρίπολης στην Πελοπόννησο και του Λασιθίου στην Κρήτη. Τα οροπέδια είναι κλειστές γεωλογικές λεκάνες καρστικής προέλευσης. Τα βράχια των βουνών αυτών είναι από ασβεστόλιθο (ζώνη γεωλογική Ωλονού-Πίνδου). Η επίπεδη επιφάνεια είναι από πηλό και εύφορο του εδάφους, αδιαπέραστο από το νερό, αλλά καλό για τη γεωργία.
Συνήθως δεν υπάρχει φυσική αποστράγγιση στην επιφάνεια του εδάφους. Η αποστράγγιση είναι υπόγεια από μια ή περισσότερες καταβόθρες. Εάν υπάρχει περισσότερο νερό από αυτό που οι καταβόθρες μπορούν να μεταφέρουν, ή εάν οι καταβόθρες έχουν συμφόρηση, όλο ή τμήματα του οροπεδίου είναι πλημμυρισμένο. Μερικές φορές δημιουργούνται προσωρινές λίμνες.
Θάλασσα των Κοραλλίων

Ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων

Στις 4-8 Μαΐου του 1942 στη Θάλασσα των Κοραλλίων έγινε μια από τις πιο ιστορικές ναυμαχίες του Β΄παγκοσμίου πολέμου ανάμεσα στο Αμερικανικό και Ιαπωνικό ναυτικό.
7066 Νέσσος

Όνομα

Η ονοματολογία του Νέσσου είναι ενδιαφέρουσα, καθώς τρεις αστρολόγοι που μελετούσαν τη σημασία του αντικειμένου 1993 ΗΑ2, ο Ζαν Στέιν, στις ΗΠΑ και οι Ντιέτερ Κοχ και Ρόμπερτ Βον Χίρεν, στη Γερμανία, πρότειναν σε διαφορετικά γράμματα προς τους αστρονόμους Ντέιβιντ Ραμπίνοβιτζ, Άλλαν Στερν, Τζιμ Σκόττι και Δόκτωρ Μπράιαν Μάρσντεν το όνομα του μυθικού κενταύρου Νέσσου για το σώμα.
Ο Δόκτωρ Μάρσντεν υποστήριξε αυτό το όνομα και το πρότεινε στη ΔΑΕ. Το όνομα εγκρίθηκε, και το 1993 ΗΑ2 ονομάστηκε επίσημα 7066 Νέσσος τις 22 Απριλίου 1997. Αυτή η ονοματοδοσία ήταν μια συνεννόηση μεταξύ αστρολόγων και αστρονόμων.

Τροχιά

Ο 7066 Νέσσος έχει περίοδο περιφοράς 122,3 χρόνια, εκκεντρότητα 0,52, και η κλίση του προς την εκλειπτική είναι 15,6 μοίρες. Στο περιήλιό του βρίσκεται στη σφαίρα επιρροής του Κρόνου και το αφήλιό του βρίσκεται πέρα από τον Ποσειδώνα, στα εσωτερικά όρια της ζώνης του Κάιπερ.
Ο Νέσσος έχει πιο σταθερή τροχιά από άλλους κένταυρους, οι οποίοι έχουν γενικά ασταθείς τροχιές.  Πενήντα διαφορετικά μοντέλα δείχνουν ότι ο Νέσσος δεν θα περάσει σε απόσταση μικρότερη από 1 ΑΜ από κάποιον πλανήτη για τα επόμενα είκοσι χιλιάδες χρόνια.
Στάθης Αλεξανδρής (ποδοσφαιριστής)

Καριέρα

Πρώτος του σύλλογος ήταν τα Αμφισσαϊκά Χελιδόνια, με τα οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ΄τοπικής κατηγορίας και ανήλθε στη Β΄κατηγορία. Ακολούθως
αποκτήθηκε σαν βασικός τερματοφύλακας για την Ακαδημία '94 και σε ηλικία μόλις 16 ετών υπέγραψε στον Αστέρα Ιτέας μια από τις δυο μεγαλύτερες ομάδες της Περιφέρειας. Την ίδια περίοδο κλήθηκε στην Εθνική Νέων η οποία προετοιμαζόταν για το οικείο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου ήταν και φιναλίστ στον Τελικό της διοργάνωσης (2007). Επόμενη ομάδα του ήταν ο Φωκικός που τότε αγωνιζόταν στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα και ακολούθως ο Ανδρούτσος Γραβιάς πάλι στην ίδια διοργάνωση. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου τον ζήτησε για μετεγγραφή ο ΠΑΣ Γιάννινα (ομάδα τότε της Φούτμπολ Λιγκ) όπως και ο Ιωνικός Νικαίας, αλλά η μετακίνησή του δεν ολοκληρώθηκε για τυπικούς λόγους και ο Αλεξανδρής συνέχισε την καριέρα του στη Δόξα Βύρωνα, πάντα στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Επόμενοι σύλλογοι που έπαιξε ήταν ο Α.Ο. Αρχανίου Φθιώτιδας και ο Α.Σ. Λαμία. Από το καλοκαίρι του 2009 έως και τη σεζόν 2015-16 αγωνίσθηκε σαν βασικός τερματοφύλακας στον Αστέρα Ιτέας. Την περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στον Αμβρυσσέα  Διστόμου στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας
Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου

Η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Komiteti Olimpik i Kosovës‎, σερβικά: Олимпијски комитет Косова‎ / Olimpijski komitet Κόσοβο) είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή που εκπροσωπεί το Κοσσυφοπέδιο. Αν και ιδρύθηκε το 1992, η ΟΕΚ έγινε πλήρες μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και του Ολυμπιακού Κινήματος στις 9 Δεκεμβρίου του 2014. Είναι υπεύθυνη για την συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015, στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Η τζουντόκα Μαϊλίντα Κελμέντι έγινε η πρώτη αθλήτρια του Κοσσυφοπεδίου που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 52 κιλών.
Επίσης, σχεδιάζεται ίδρυση Παραολυμπιακής Ομοσπονδίας.

Ιστορία

Η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσόβου (ΟΕΚ) ιδρύθηκε επίσημα το 1992. Η διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο, είχε ιδρύσει μια ομάδα εργασίας για να συνεργαστεί με την ΔΟΕ, για να επιτραπεί στους αθλητές του Κοσσυφοπεδίου να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λόγω της κατάστασης του, οι Κοσοβάροι αθλητές δεν μπορούσαν να διαγωνιστούν με την σημαία του Κοσσυφοπεδίου, μέχρι την αναγνώριση του 2014. Ως εκ τούτου, στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012, η Κοσοβάρα τζουντόκα και παγκόσμια πρωταθλήτρια, η Μαϊλίντα Κελμέντι συμμετείχε με την Αλβανία. Επίσης, οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου συμμετείχαν ως μέρος της Σερβίας και Μαυροβουνίου και της Σερβίας. 
Τον Απρίλιο του 2013, η Συμφωνία των Βρυξελλών συνήφθη μεταξύ των κυβερνήσεων της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου. Τον Οκτώβριο του 2014, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναγνώρισε προσωρινά την Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου. Η πλήρης αναγνώριση έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Εκείνη την εποχή, το Κοσσυφοπέδιο δεν ήταν μέλος ή παρατηρητής των Ηνωμένων Εθνών, αλλά έχει κερδίσει την διπλωματική αναγνώριση του κυρίαρχου κράτους από 111 χώρες-μέλη του ΟΗΕ. Το Κοσσυφοπέδιο συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Πριν από την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από την ΔΟΕ, η χώρα έλαβε μέρος στους Ειδικούς Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2003 έως το 2011. Ένας οργανισμός με την ονομασία ''Ειδικοί Ολυμπιακοί Κοσσυφοπέδιο'', είχε ιδρυθεί για την παροχή στήριξης για αυτούς τους αθλητές.
Διάφοροι αθλητές από το Κοσσυφοπέδιο έχουν συμμετάσχει στους 4ους Παγκόσμιους Αθλητικούς Αγώνες για Μικρούς Ανθρώπους στο Ραμπουϊγιέτ της Γαλλίας το 2005., στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 στο Καζάν της Ρωσίας, στο Πρωτάθλημα Αναδυόμενων Χωρών IHF, καθώς και σε άλλες διοργανώσεις.
Περικλής Τσιριγώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1860 και πήρε τα πρώτα καλλιτεχνικά μαθήματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Δάσκαλός του ήταν ο ζωγράφος Χαράλαμπος Παχής, από τον οποίο έμαθαν την τέχνη όλοι οι ζωγράφοι της επτανησιακής σχολής.
Αναχώρησε από την Κέρκυρα και σπούδασε στο βασιλικό ινστιτούτο της Νεάπολης, έχοντας καθηγητές τον Μορέλλι και Μαρινέλλι. Από εκεί πήγε στη Ρώμη για να αποτελειώσει τις σπουδές του.
Αποκαταστάθηκε στο Κάιρο. Απεβίωσε το 1924.

Έργα του

Ο Τσιριγώτης ήταν γόνιμος καλλιτέχνης. Έργα του βρήκαν αγοραστές στο Λονδίνο, στην Αγία Πετρούπολη, στην Μάλτα, στη Νέα Υόρκη, στην Αθήνα και αλλού. Οκτώ τοιχογραφίες του τριών μέτρων η κάθε μία φιλοτεχνήθηκαν στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Κάιρο.
P.Y.T. (Pretty Young Thing)

Ηχογράφηση

Ο Τζέιμς Ίνγκραμ αργότερα περιέγραψε τη συνεργασία με τον Τζάκσον και τον Τζόουνς λες και ήταν από το The Wonderful Wizard of Oz. «Είναι λες και είχα την ευκαιρία να πάω στον Οζ και ο Κούνσι ήταν ο Μάγος του Οζ και ο Μάικλ Τζάκσον ήταν αυτός με τον οποίο μοιραζόταν τον κόσμο του. Η ηθική εργασίας τους ήταν απίστευτη». Σημείωσε πως ο Τζόουνς αργότερα θα κοιμόταν, για να ξυπνήσει απαντώντας σε μια ερώτηση. «Εργαζόταν πολύ στην κατάσταση Άλφα», πρόσθεσε ο Ίνγκραμ. Δύο από τις αδερφές του Τζάκσον, η Τζάνετ και η Λα Τόγια, εκτέλεσαν backing φωνητικά στο κομμάτι. Οι δύο αδερφές τραγούδισαν τον στίχο na na na προς το τέλος του κομματιού.

Κυκλοφορία και υποδοχή

Το P.Y.T. (Pretty Young Thing) κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 1983, ως το έκτο (και προτελευταίο) single από το Thriller. Το single έφθασε στη 10η θέση του Billboard Hot 100 και στη 46η θέση R&B Singles Chart, και έγινε το έκτο Top 10 hit από το Thriller. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το κομμάτι έφθασε στην 11η θέση. Το τραγούδι τα πήγε καλύτερα στο Βέλγιο, όπου έφθασε στην 6η θέση. Το single έφθασε στη 13η θέση στην Ολλανδία και στη 14η θέση στις Κάτω Χώρες. Το P.Y.T. (Pretty Young Thing) έφθασε στη 24η θέση στον Καναδά και στην 51η θέση στη Γερμανία.
Το κομμάτι έλαβε μεικτές κριτικές. Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν, του Allmusic, ευχαριστήθηκε με το κόμματι και δήλωσε ότι το κομμάτι ήταν «κατσαρή funk». Ωστόσο, ο Κρίστοφερ Κόννελι, του Rolling Stone, καθώς αξιολογούσε το άλμπουμ, δήλωσε ότι το κομμάτι «δεν έχει ψυχωμένο χαρακτήρα όπως τα υπόλοιπα τραγούδια του άλμπουμ». Ο Κόννελι δήλωσε ότι μια από τις αδυναμίες του Τζάκσον ήταν «η τάση να πηγαίνει για το glitz» και σημείωσε ότι το τραγούδι ήταν ένα παράδειγμα για αυτό. Ο Νταβίτ Σίνγκερσον, από το ίδιο περιοδικό, επίσης συμφωνεί με τον Κόννελι, δήλωσε ότι το κομμάτι «ξεχνιέται εύκολα». Ο Τζων Παρλς, της The New York Times, δήλωσε ονόμασε το τραγούδι «χνούδι», και πιστεύει ότι τα άλλα κομμάτια από το άλμπουμ έκαναν το Thriller ένα μεγάλο hit. Ο Τάλ Ρόσενμπεργκ, του Stylus Magazine, πίστεψε ότι το κομμάτι ήταν «jazzy R&B τραγούδι», και ο Έρικ Χέντερσον, του ίδιου περιοδικού, πίστεψε ότι το κομμάτι ήταν ένας «καταπράσινος παράδεισος της disco».
Οι Θησαυροί του Σολομώντος (ταινία, 1950)

Πλοκή

Ο Άλαν Κουάτερμεϊν (Στιούαρτ Γκρέιντζερ) ένας έμπειρος κυνηγός σαφάρι αποφασίζει παρά τις αρχικούς του δισταγμούς να βοηθήσει την Ελίζαμπεθ Κέρτις (Ντέμπορα Κερ) και τον αδελφό της Τζον Γουντ (Ρίτσαρντ Κάρλσον) να βρει το χαμένο της σύζυγο, του οποίου τα ίχνη αγνοούνται από τη στιγμή που ξεκίνησε την αναζήτηση των θησαυρών του βασιλιά Σολομώντα σε μια ανεξερεύνητη περιοχή της αφρικανικής ηπείρου. Ο Άλαν, η Ελίζαμπεθ κι ο Τζον ξεκινούν την αναζήτηση του χαμένου συζύγου με τη βοήθεια ενός αντίγραφου του χάρτη που χρησιμοποίησε. Στην ομάδα των τριών προστίθενται, ένας μυστηριώδης ντόπιος, ο Ουμπόπα (Σιριάκ). Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού η Ελίζαμπεθ κι ο Άλαν ερωτεύονται.

Πληροφορίες Παραγωγής

Όπως κι όλες οι υπόλοιπες μεταφορές του διάσημου μυθιστορήματος του Χάγκαρντ έτσι και σε αυτή γίνεται αλλαγή όσον αφορά τα γεγονότα προκειμένου να συμπεριληφθεί και πρωταγωνιστικός γυναικείος ρόλος στην υπόθεση. Επιπλέον η ταινία ξεφεύγει από το μυθιστόρημα σε μεγαλύτερο βαθμό από την εκτέλεση του 1937, με κύρια διαφορά την αφαίρεση πολλών από των Αφρικανών ηρώων του βιβλίου καθώς και τη μείωση της σημαντικότητας του χαρακτήρα του Ουμπόπα.
Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Ρόμπερτ Όσμπορν, ο πρώτος ηθοποιός που προσεγγίστηκε για το ρόλο του Κουάτερμεϊν ήταν ο Έρολ Φλιν, που αναγκάστηκε να τον απορρίψει προτιμώντας να συμμετάσχει στη μεταφορά του μυθιστορήματος του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ Κιμ (Kim, 1950). Η απόρριψη του Φλιν είχε ως αποτέλεσμα την ανάθεση του ρόλου στον άσημο μέχρι τότε Στιούαρτ Γκρέιντζερ, ο οποίος μετά την επιτυχία της ταινίας έγινε αστέρι πρώτου μεγέθους.
Τα γυρίσματα έγιναν στην Ουγκάντα, στο Βελγικό Κόνγκο, στην Τανζανία και στην Κένυα.

Υποδοχή

Η ταινία ήταν η τρίτη δημοφιλέστερη ταινία στο αγγλικό Box-Office το 1951. Έκανε εισπράξεις 5.050.000 δολαρίων στις Η.Π.Α. και 10.000.000 εισπράξεις παγκοσμίως.

Συνέχειες και επανεκτελέσεις

Το 1959 γυρίστηκε συνέχεια της ταινίας με τίτλο Μαύροι Γίγαντες (Watusi), ενώ το 1985 το μυθιστόρημα του Χάγκαρντ διασκευάστηκε ξανά για τη μεγάλη οθόνη, με πρωταγωνιστές τους Ρίτσαρντ Τσάμπερλεν και τη Σάρον Στόουν.