google/wiki40b huggingface dataset:
Ζακ Ντοριό

Νεανικά Χρόνια

Ο Ζακ Ντοριό γεννήθηκε στο Μπρελ (Bresles) του διαμερίσματος Ουάζ (Oise) το 1898. Κατά τα νεανικά του χρόνια έζησε στο Σαιν-Ντενί ως μεταλλεργάτης. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου υιοθέτησε τις Σοσιαλιστικές ιδέες, αλλά η πολιτική του δραστηριότητα διακόπηκε από τη στράτευσή του στη Γαλλική Χωροφυλακή. Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας το 1920 και γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τα κορυφαία στελέχη του, ενώ διετέλεσε και μέλος του Προεδρείου της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Το 1924 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής.

Δήμαρχος και πέρασμα στο Φασισμό

Στη δεκαετία του '30, ο Ντοριό ήταν ο εκλεγμένος δήμαρχος του Σαιν-Ντενί. Στις αρχές της δεκαετίας αυτής, εμφανιζόταν ως οπαδός της προοπτικής δημιουργίας Λαϊκού Μετώπου μεταξύ του ΚΚΓ και του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ωστόσο απομακρύνθηκε από την άποψη αυτή, διέκοψε τη συμμετοχή του στο Κομμουνιστικό κίνημα, στράφηκε στον αντικομμουνισμό και στο Φασισμό και προχώρησε μαζί με άλλους εθνικιστές στην ίδρυση του φασιστικού Γαλλικού Λαϊκού Κόμματος. Αυτό εξελίχθηκε στο πιο μαζικό φασιστικών τάσεων κόμμα σε μη φασιστικοποιημένη χώρα, διαθέτοντας 300.000 μέλη .

Συνεργάτης των Γερμανών

Κατά την κατάληψη της Γαλλίας από τα γερμανικά στρατεύματα ο Ντοριό κράτησε φιλογερμανική δοσιλογική στάση. Μετά από ένα διάστημα παραμονής στην επικράτεια της Κυβέρνησης του Βισύ, μετακινήθηκε στη γερμανοκρατούμενη περιοχή, όπου ανέλαβε να παρουσιάζει αντικομμουνιστικές εκπομπές στο γαλλικό ραδιόφωνο. Το 1941 στρατεύθηκε στο γαλλικό τμήμα της Βέρμαχτ και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο ενάντια στον Κόκκινο Στρατό και τη Σοβιετική Ένωση. Μετά την Απελευθέρωση της Γαλλίας με την Απόβαση της Νορμανδίας, ο Ντοριό κατέφυγε στη Γερμανία όπου συγκρότησε "Απελευθερωτική Επιτροπή". Σκοτώθηκε το 1945 όταν το αυτοκίνητό στο οποίο επέβαινε, ταξιδεύοντας από το Μάιναου (Mainau) στο Ζινγκμαρίνγκεν (Sigmaringen) βομβαρδίστηκε κοντά στο Μένγκεν.
Διερώνα

Τοποθεσία

Η Διερώνα βρίσκεται 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Λεμεσού. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιφέρεια της Πιτσιλιάς. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 730 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τον Αρακαπά, στα βορειοανατολικά με την Επταγώνια, στα ανατολικά με το Πραστειό Κελλακίου, στα νότια με την Ακρούντα, στα νοτιοδυτικά με τη Μαθικολώνη, στα δυτικά με την Αψιού και στα βορειοδυτικά με το Καλό Χωριό.

Φυσικό περιβάλλον

Στη Διερώνα καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, κυρίως μανταρίνια, ελιές, χαρουπιές και αμυγδαλιές.

Ιστορία

Οι πρώτες αναφορές για τη Διερώνα άγονται στην εποχή της Φραγκοκρατίας. Το χωριό ήταν ένα από τα φέουδα των Ναϊτών Ιπποτών. Στη συνέχεια περιήλθε στην κατοχή των ιπποτών του τάγματος των Ιωαννιτών. Η ονομασία του χωριού την εποχή εκείνη ήταν Ιερώνα. Ο Λουί Ντε Μας Λατρί (1862) σε χάρτη του αναγράφει τον οικισμό ως Πάνω Ιερώνα και μια τοποθεσία νοτιοδυτικά ως Κάτω Ιερώνα, που όμως δεν ήταν οικισμός.

Ιεροί ναοί

Στο χωριό υπάρχουν δύο εκκλησίες αφιερωμένες στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Η μία βρίσκεται έξω από το χωριό και είναι εγκαταλελειμμένη.
Τζόνι Βαν Ζαντ

Βιογραφία

Ο Βαν Ζαντ ξεκίνησε να τραγουδάει κατά τα εφηβικά του χρόνια, στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν έγινε μέλος των Austin Nickels Band, ένα συγκρότημα το οποίο σύντομα εξελίχθηκε στους Johnny Van Zant Band. Μαζί με τους κιθαρίστες Ρόμπι Γκέι και Έρικ Λούντγκρεν, το ντράμερ Ρόμπι Μόρις και τον μπασίστα Ντάνι Κλάουσμαν, ηχογράφησαν τα άλμπουμ "No More Dirty Deals" (1980), "Round Two" (1981) και "The Last of the Wild Ones" (1982). Ένα τέταρτο, αλλά διαφορετικό άλμπουμ με πιο μελωδικές τάσεις, έκανε την εμφάνιση του με τον τίτλο "Van Zant", το 1985. Η εμπορική αποτυχία του συγκεκριμένου δίσκου, ώθησε τον Βαν Ζαντ να εγκαταλείψει την μουσική βιομηχανία και να εργαστεί ως οδηγός βαρέων οχημάτων για τα επόμενα δύο χρόνια.
Το 1987, προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε μία συναυλία προς τιμή των Lynyrd Skynyrd, οι οποίοι έκλειναν δέκα χρόνια από την διάλυση του συγκροτήματος. Αποτέλεσμα αυτής της συναυλίας ήταν μία αμερικάνικη περιοδεία με τον Βαν Ζαντ ως τραγουδιστή του σχήματος.
Ο ίδιος ο τραγουδιστής επέστρεψε στην προσωπική του καριέρα το 1990 με το άλμπουμ "Brickyard Road", με τον Τζιμ Γουίτ να αναλαμβάνει το μπάσο και τον Ρόμπερτ Πολ την κιθάρα.
Ενώ καθ' όλη την δεκαετία του '90 ηχογραφούσε και περιόδευε με τους Lynyrd Skynyrd, το 1998 ηχογράφησε μαζί με τον αδελφό του, Ντόνι Βαν Ζαντ το άλμπουμ "Brother to Brother". Το συγκεκριμένο σχήμα συνέχισε με τον δίσκο "Van Zant II" το 2001, όπως και με το χρυσό "Get Right with the Man", το οποίο μπήκε στο Top-30 του Billboard, με την βοήθεια των σινγκλ "Help Somebody" και "Nobody Gonna Tell Me What to Do". Τελευταία κυκλοφορία των Van Zant είναι το "My Kind of Country" του 2007.
Τον Μάιο του 2006, ο Βαν Ζαντ υπέστη επείγουσα επέμβαση στην σκωληκοειδή απόφυση, αναγκάζοντας το συγκρότημα του να αναβάλλει τρεις ζωντανές του εμφανίσεις. Επέστρεψε στο νοσοκομείο λόγω μόλυνσης, το 2011, αναβάλλοντας και πάλι μεγάλο αριθμό προγραμματισμένων εμφανίσεων.
Martian Moons Exploration

Επισκόπηση

Το διαστημικό σκάφος θα εισέλθει σε τροχιά γύρω από τον Άρη, στη συνέχεια θα μεταφερθεί στον Φόβο και θα προσεδαφιστεί μία ή δύο φορές και θα συγκεντρώσει σωματίδια ρηγόλιθου που μοιάζουν με άμμο χρησιμοποιώντας ένα απλό πνευματικό σύστημα. Η αποστολή αποσκοπεί στην ανάκτηση τουλάχιστον 10 γραμμαρίων δείγματος. Το σκάφος θα απογειωθεί στην συνέχεια από τον Φόβο και θα πραγματοποιήσει αρκετές χαμηλές πτήσεις πάνω από τον μικρότερο δορυφόρο Δείμο πριν αποστείλει την Κάψουλα Επιστροφής Δείγματος πίσω στη Γη. Η Κάψουλα θα φθάσει τον Ιούλιο του 2029.   
Ο επικεφαλής της αποστολής είναι ο Yasuhiro Kawakatsu.

Διεθνής συνεργασία

Η NASA, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος και το Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών (CNES) της Γαλλίας συμμετέχουν επίσης στο έργο και θα παράσχουν επιστημονικά όργανα. Οι ΗΠΑ θα συνεισφέρουν ένα φασματόμετρο νετρονίων και ακτίνων γάμμα και η Γαλλία ένα φασματόμετρο εγγύς-υπερύθρου (NIRS4/MacrOmega). Η Γαλλία προσφέρει επίσης τεχνικές γνώσεις στον τομέα της δυναμικής των πτήσεων, προκειμένου να προγραμματιστούν οι ελιγμοί τροχιάς και προσεδάφισης της αποστολής και της προσγείωσης. 
Η ανάπτυξη και η δοκιμή βασικών εξαρτημάτων, συμπεριλαμβανομένου του δειγματολήπτη, βρίσκεται σε εξέλιξη. Επί της παρούσης, το MMX προγραμματίζεται να εκτοξευθεί το 2024 και θα επιστρέψει στη Γη πέντε χρόνια αργότερα.

Δειγματοληψία

Για τη συλλογή δειγμάτων, η αποστολή θα χρησιμοποιήσει ένα πιστόλι αέρα για να απελευθερώσει με δύναμη αέριο υπό πίεση, πιέζοντας περίπου 10 γραμμάρια εδάφους μέσα στο δοχείο δείγματος. Το σκάφος θα απογειωθεί στην συνέχεια από τον Φόβο και θα πραγματοποιήσει αρκετές χαμηλές πτήσεις πάνω από τον μικρότερο δορυφόρο Δείμο πριν αποστείλει την Κάψουλα Επιστροφής Δείγματος πίσω στη Γη. Η Κάψουλα θα φθάσει τον Ιούλιο του 2029.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1934

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1934 διεξήχθη στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο από το Σάββατο 26 ως τη Δευτέρα 28 Μαΐου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ., για δεύτερη συνεχόμενη φορά και κατέκτησε πάλι το έπαθλο του νικητή, το αγαλματίδιο "Θρίαμβος". Ίσχυσε το σύστημα βαθμολογίας 6-5-4-3-2-1 για τους έξι πρώτους νικητές κάθε αγωνίσματος.

Χρονικό

Οι πανελλήνιοι αγώνες του 1934 διεξήχθησαν από το Σάββατο 26 Μαΐου ως τη Δευτέρα 28 Μαΐου στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε ένα κλίμα ενθουσιώδες, αφού είχε προηγηθεί μια εβδομάδα πριν η πανηγυρική εορτή των 40 ετών από την απόφαση αναβίωσης των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων με τη συμμετοχή πολλών αθλητών, σχολείων, του Λυκείου Ελληνίδων και την παρουσία τεράστιου πλήθους.
Στους αγώνες του 1934 για πρώτη φορά διεξήχθησαν ταυτόχρονα το ανδρικό και το γυναικείο πρωτάθλημα. Μετείχαν ελεύθερα, χωρίς προκριματικούς περιφερειακούς αγώνες όπως παλιότερα, αθλητές και σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Στους αγώνες συμπεριλήφθηκαν η βαλκανική σκυταλοδρομία 1500μ (800x400x200x100) και η λιθοβολία. Εκτός από τα αθηναϊκά σωματεία, μετείχαν πολλά επαρχιακά καθώς και οκτώ Κύπριοι αθλητές.
Λάις Ριμπέιρο

Ζωή και καριέρα

Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1993 στην Τερεζίνα και μεγάλωσε σε ένα χωριό της Βραζιλίας. Οι γονείς της ονομάζονται Χοσέ Ριμπέιρο και Σοκόρο Ολιβέιρα. Όταν ήταν μόλις 16 ετών, έφερε στον κόσμο τον γιο της, Αλεξάντρε, ενώ παράλληλα δούλευε για να μπορεί να τον μεγαλώσει. Ως παιδί δεν είχε σκεφτεί ποτέ να γίνει μοντέλο αλλά κάποιοι φίλοι της την παρότρυναν να το κάνει λόγω του ύψους της. Έτσι το 2009 ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο, αρχικά στη Βραζιλία, κάνοντας φωτογραφήσεις και πασαρέλες. Το 2010 εγκαταστάθηκε με την οικογένεια της στη Νέα Υόρκη, για να ακολουθήσει μεγαλύτερη καριέρα.
Έχει φωτογραφηθεί για την αμερικανική, τη γερμανική, την ιταλική και τη βραζιλιάνικη Vogue και έχει λάβει μέρος σε διαφημιστικές καμπάνιες για τους Ralph Lauren, Christian Dior, Tom Ford, GAP και American Eagle.
Σε ηλικία μόλις 17 ετών περπάτησε για πρώτη φορά για τη Victoria's Secret σε πασαρέλα και ακολούθησαν οι εμφανίσεις της τα έτη 2011, 2013, 2014, 2015 και 2016 μαζί με τις Αντριάνα Λίμα και Κάντις Σουάνπολ. Το 2012, ενώ είχε προγραμματιστεί να λάβει μέρος στο fashion show της VS, δεν μπόρεσε τελικά λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο. Από το 2015 είναι και επίσημα άγγελος της Victoria's Secret.
Κομητεία της Καστίλης

Η Κομητεία της Καστίλης (ισπανικά: Condado de Castilla) υπήρξε ένα κρατικό μόρφωμα της πρώιμης μεσαιωνικής χριστιανικής Ιβηρικής Χερσονήσου που αναπτύχθηκε από τις ακτές του Βισκαϊκού κόλπου στη σημερινή αυτόνομη κοινότητα της Κανταβρίας μέχρι τον ποταμό Δούρο στο νότο. Από τη γέννησή της ως κομητεία το 932 αποτέλεσε μέρος του Βασιλείου του Λεόν, μέχρι το 1065 που ανεξαρτητοποιήθηκε ως Βασίλειο της Καστίλης.
Αρχικά η Καστίλη φαίνεται να αποτελεί περισσότερο μια αόριστη γεωγραφική έκταση στην οποία συγκατοικούν διάφοροι κόμητες υποτελείς του Βασιλείου του Λεόν παρά μια οργανωμένη κομητεία. Ο πρώτος γνωστός κόμης της Καστίλης είναι ο Ροδρίγο (περ. 860-873). Στα μέσα του 10ου αιώνα κάνουν την εμφάνισή τους δύο κεντρικές φυσιογνωμίες της ιστορίας της Καστίλης, οι κόμητες Φερνάντο Ανσούρεθ και Φερνάν Γκονθάλεθ. Γόνοι δύο αντιμαχόμενων οικογενειών, συμμάχησαν πολλές φορές εναντίον των μουσουλμάνων και του βασιλιά του Λεόν. Εν τέλει, η εξουσία πάνω στην κομητεία πέρασε στα χέρια του δεύτερου, που θεωρείται παραδοσιακά ο πρώτος ανεξάρτητος κόμης της Καστίλης και ουσιαστικός γενάρχης του μετέπειτα βασιλείου που θα μονοπωλούσε κατά την Χριστιανική Ανακατάκτηση. Η κομητεία της Καστίλης, κληρονομικό φέουδο των απογόνων του Φερνάν Γκονθάλεθ, μετατράπηκε στο μεγαλύτερο υποτελές κρατικό σώμα του βασιλείου του Λεόν, με σημαντικό ρόλο στο ανατολικό του σύνορο εναντίον της Ανωτέρας Μαρκίας της Αλ-Άνταλους και του Βασιλείου της Παμπλόνα. 
Οι δεσμοί με το βασίλειο της Παμπλόνα οδήγησαν την λεονική κομητεία σταθερά στα χέρια της σταθερά ακμάζουσας γείτονος. Τέτοια προσέγγιση δοκιμάστηκε από τις επιθέσεις του τελευταίου ηγέτη ενός ενωμένου Χαλιφάτου της Κόρδοβας, μουσουλμάνου στρατηγού Αλ-Μανσούρ. Ως αποτέλεσμα, παρότι η Καστίλη δεν δέχθηκε επίθεση από τους μουσουλμάνους, αναγκάστηκε να πληρώνει μια ετήσια εισφορά στην Αλ-Άνταλους σε στρατεύματα και σε χρυσό. Σε μια περίπτωση, τα καστιλιανικά στρατεύματα έφτασαν να ενισχύσουν την μουσουλμανική επίθεση στις καταλανικές κομητείες το 1003. 
Η επικείμενη κατάρρευση του Χαλιφάτου στις πρώτες δεκαετίες του 11ου αιώνα επέτρεψε τον κόμη Σάντσο να ανακατακτήσει πολλά εδάφη της περιοχής του Άνω Δούρου. Μετά τον θάνατό του το 1017 η ισχυρότατη κομητεία της Καστίλης έγινε υποτελής του βασιλιά Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνα, που έλεγχε ονομαστικά το σύνολο των χριστιανικών κρατών της Ιβηρικής. Το 1030, στα πλαίσια της διαθήκης του παμπλονέζου μονάρχη, η Καστίλη δόθηκε στον γιο του Φερδινάνδο, που αφού νίκησε τον βασιλιά του Λεόν στην μάχη του Ταμαρόν to 1035, ανέβηκε στον λεονικό θρόνο. Η νέα Κομητεία της Καστίλης, που ανεξαρτητοποιήθηκε το 1065 από τη Λεόν ως ανεξάρτητο βασίλειο αποδείχθηκε για τα επόμενα 200 χρόνια ο κύριος πρωταγωνιστής της μετέπειτα Ανακατάκτησης, που εκμεταλλεύτηκε στην εντέλεια την οριστική κατάρρευση της συγκεντρωτικής εξουσίας στην Αλ-Άνταλους και την σχετική αδυναμία του γειτονικού και απορροφημένου από την Αραγώνα, Βασιλείου της Παμπλόνα.
Γιολάντα Παλαιολογίνα

Βιογραφία

Η Γιολάντα παντρεύτηκε την 1η Μαΐου 1330 με τον Αίμονα της Σαβοΐας. Ο γάμος της ήταν διατεταγμένος για να σφραγίσει τη νεοσυσταθείσα ειρήνη μεταξύ της οικογένειάς της και των κόμηδων της Σαβοΐας.
Μετά την αδυναμία να κάνει ένα παιδί στα πρώτα χρόνια του γάμου, πήγε στο ιερό της Παναγίας στο Μπουρζ-εν-Μπρες, το οποίο θεωρούταν τότε ότι βοηθούσε στην απόκτηση απογόνων. Λίγο αργότερα, συνέλαβε ένα γιο, τον Αμεδαίο. Επέστρεψε στο ιερό μετά τη γέννησή του και ήταν στην ευχάριστη θέση να συλλάβει και μία κόρη. 
Η Γιολάντα απεβίωσε γεννώντας τον γιο της Λουδοβίκο στις 24 Δεκεμβρίου 1342 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο του αββαείου του Ωτεκόμπ
1806 Ντέρις

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ντέρις εκτιμάται σε 53 χιλιόμετρα περίπου. Η Ντέρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 13 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμάτας

Αρχιτεκτονική

Το κτήριο αποτελεί παράδειγμα κτηρίου βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Είναι λιθόκτιστο, ενώ η στέγη του είναι ξύλινη δίρριχτη καλυμμένη με κεραμίδι. Τα πλαίσια των πορτών και των παραθύρων είναι διακοσμημένα με κόκκινα τούβλα ενώ τα παράθυρα έχουν τοξωτό σχήμα. Οι πόρτες είναι ταμπλαδωτές, ενώ στο περίγραμμα του κτηρίου υπάρχει διακοσμητική ταινία. Το ενδιάμεσο τμήμα του κτηρίου του σταθμού είναι διώροφο.
Όθων του Οστερόντε

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Φρειδερίκου κόμη του Οστερόντε και της Αδελαΐδας, κόρης του Μπέρναρντ Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Το 1421 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως κόμης του Οστερόντε. Την ίδια περίοδο πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν ήταν ο εξάδελφός του Έρικ και έπειτα από το 1427 οι δύο γιοί του Ερρίκος Γ΄ και Αλβέρτος Β΄.
Το 1452 απεβίωσε άτεκνος και η κομητεία του Οστερόντε επανενώθηκε με το πριγκιπάτο του Γκρουμπενχάγκεν.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Σονέτα, κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.
Ατόλη

Η ατόλη είναι κατηγορία κοραλλιογενών νησιών, τα οποία έχουν δακτυλιοειδές σχήμα και βρίσκονται σε τροπικές θάλασσες. Στο κέντρο τους βρίσκεται λιμνοθάλασσα, η διάμετρος της οποίας μπορεί να είναι άνω των 75 χιλιομέτρων. Τέτοια νησιά απαρτίζουν και ολόκληρα κράτη, όπως οι Μαλδίβες, το Τουβαλού και η Γαλλική Πολυνησία, κυρίως στον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.

Σχηματισμός

Αναφορικά με το σχηματισμό των ατολών, οι επιστημονικές έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σύνθεσή τους δεν είναι πάντα η ίδια.
Στις πιο πολλές περιπτώσεις κάτω από ένα λεπτό στρώμα κοραλλιών βρίσκεται συνήθως ένα υπόστρωμα από ιζηματογενή ή εκρηξιγενή πετρώματα. Αυτό σημαίνει ότι, η ατόλη στηρίζεται πάνω σε ηφαιστειακό κρατήρα κάτω από το βυθό. Σε άλλες περιπτώσεις η σύνθεσή της είναι νεκρά κοράλλια και απολιθωμένα λείψανα του Τριτογενούς.

Η θεωρία του Δαρβίνου για τις ατόλες

Σύμφωνα με το Δαρβίνο, η βάση των ατολών είναι ένα ηφαιστειογενές νησί. Αρχικά σχηματίζονται μικροί κοραλλιογενείς σκόπελοι και έπειτα ένας σκόπελος-φράγμα. Ο σχηματισμός της κυρίως ατόλης θα επιτευχθεί όταν το νησί βυθιστεί ολόκληρο στο νερό και θα συνεχίζει να αναπτύσσεται προς την επιφάνεια. Η δομή των πολυάριθμων ατολών δικαιολογεί τη θεωρία αυτή του Άγγλου φυσιοδίφη. Γεωτρήσεις που έγιναν, έδειξαν ότι, υπάρχει στερεό νησιωτικό υπόβαθρο.
Ωστόσο, δε δικαιολογούνται έτσι όλα τα ατολικά συγκροτήματα. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, ατόλες σχηματίζονται εκεί όπου υποχωρεί η στάθμη των ωκεανών. Ορισμένοι πιστεύουν πως, τα πρώτα στηρίγματα των ατολών ήταν νησιά, τα οποία διαβρώθηκαν από την ενέργεια της θάλασσας σε βαθμό τέτοιο, ώστε η επιφάνειά τους βρέθηκε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (η οποία τότε ήταν χαμηλότερη της σημερινής). Έτσι, όταν η επιφάνεια της θάλασσας άρχισε να ανυψώνεται, αναπτύχθηκαν οι ατόλες.

Ζωή στην ατόλη

Στην ατόλη ζουν έντομα, καρκινοειδή, γαστερόποδα και θαλασσοπούλια. Κάτω από τις πέτρες μέσα σε λάκκους, όπου υπάρχει λιγοστό νερό, ζουν αχινοί. Επίσης, στον δακτύλιο της ατόλης (ξηρά) υπάρχουν σκελετοί κοραλλιών.
Το μέρος της ατόλης που είναι πάνω από την επιφάνεια του θαλασσινού νερού περιβάλλεται από κοκοφοίνικες. Η επιφάνεια προς τη λιμνοθάλασσα κατεβαίνει ομαλά και συνεχίζεται κάτω από τα νερά, σε αντίθεση με τις εξωτερικές ακτές, οι οποίες παρουσιάζουν απότομη κατωφέρεια προς τη θάλασσα. Γλυκό νερό δεν υπάρχει και τα φυτά απορροφούν θαλασσινό.
Ιωάννης του Νασσάου-Ίντσταϊν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ζάαρμπρυκεν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ και της Άννας-Μαρίας, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ κόμη της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος. Ο πατέρας του είχε κληρονομήσει το Ζάαρμπρυκεν, το Βήσμπαντεν και το Ίντσταϊν.
Φουτουρισμός

Χαρακτηριστικά

Οι Φουτουριστές εισήγαγαν κάθε νέο μέσο στην καλλιτεχνική έκφραση και χαιρέτησαν τα νέα τεχνολογικά μέσα της εποχής ως ένα θρίαμβο του ανθρώπου απέναντι στη φύση. Αντιτάχθηκαν στο Ρομαντισμό, τις παλιές τεχνοτροπίες, την παράδοση, την ηθική, την αρχαιολογία, τα μουσεία, τις βιβλιοθήκες κλπ. και ύμνησαν την ταχύτητα και τις βιομηχανικές πόλεις. Κατά την έκφρασή τους: «ένα αυτοκίνητο... είναι ωραιότερο από τη Νίκη της Σαμοθράκης», ενώ επιζητούσαν να υμνηθεί η δύναμη, η ταχύτητα, ο πόλεμος, οι μηχανές και τα πολυβόλα!  Πίστευαν στη βιομηχανία, στο σίδερο  και στην ταχύτητα.  Πρότειναν ακόμα τη χρήση ενός εναλλακτικού συντακτικού της γλώσσας στην τέχνη. Όπως θα γράψει και ο ίδιος ο Μαρινέτι:
O Φουτουρισμός βασίζεται στην πλήρη ανανέωση της ανθρώπινης ευαισθησίας, που προκαλείται από τις μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις. Oι άνθρωποι που χρησιμοποιούν τον τηλέγραφο, το τηλέφωνο, το φωνόγραφο, το ποδήλατο, τη μοτοσικλέτα, το αυτοκίνητο, το υπερωκεάνιο, το πηδαλιοχούμενο, το αεροπλάνο, τον κινηματογράφο, τη μεγάλη εφημερίδα δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη πως αυτά τα μέσα επικοινωνίας, μεταφοράς και πληροφόρησης ασκούν αποφασιστική επίδραση στην ψυχή τους.
Ο Μαρινέτι κατάφερε γρήγορα να εμπνεύσει και άλλους καλλιτέχνες, κυρίως νέους ζωγράφους από το Μιλάνο, όπως ο Ουμπέρτο Μποτσιόνι, ο Κάρλο Καρά και ο Τζιάκομο Μπάλα, οι οποίοι βοήθησαν σημαντικά στην επέκταση του φουτουρισμού στη ζωγραφική και εν γένει στις εικαστικές τέχνες. Ο Μποτσιόνι έγραψε επίσης το μανιφέστο των φουτουριστών ζωγράφων το 1910. 
Στις μέρες μας, αναγνωρίζεται ίσως ολοένα και περισσότερο η πολιτική διάσταση του φουτουρισμού, πέρα από την κάλυψη των όποιων αναγκών καλλιτεχνικής έκφρασης. Θεωρείται πως μεταξύ των ιδανικών του Μαρινέτι ήταν και η είσοδος της υποβαθμισμένης και αρκετά οπισθοδρομικής την εποχή εκείνη Ιταλίας, στον 20ό αιώνα. Στα μελανά σημεία του Φουτουρισμού αναφέρεται επίσης συχνά, η σύνδεση του με τον φασισμό, αφού οι ιδέες του αποτέλεσαν την καλύτερη προπαγάνδα του.
Ο Φουτουρισμός επηρέασε σημαντικά πολλά από τα σύγχρονα καλλιτεχνικά ρεύματα και ειδικότερα τον ρώσικο Κονστρουκτιβισμό, το Ντανταϊσμό και τον Υπερρεαλισμό. Ως οργανωμένο κίνημα σταμάτησε να υφίσταται περίπου το 1920, γεγονός που συνδέεται και με τον χαμό πολλών εκφραστών του φουτουρισμού στη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, όταν μοναδικός υποστηρικτής του είχε μείνει τελικά ο Μαρινέτι.
 Στη μουσική, ο φουτουριστής συνθέτης διαγράφοντας τους πατροπαράδοτους κανόνες αρμονίας κ.λπ. αρκείται στην απόδοση κραυγών, σειρήνων και θορύβων.
Κτήσιππος (μυθολογία)

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κτήσιππος είναι γνωστός ένας από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο πατέρας του λεγόταν Πολυθέρσης. Ο Κτήσιππος αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ραψωδίες στην Οδύσσεια του Ομήρου. Στη ραψωδία υ, στίχοι 287 κ.ε., χαρακτηρίζεται ως «ανήρ αθεμίστια ειδώς» («πιο διαστρεμμένος» κατά τη μετάφραση του Ζ. Σίδερη), με πολλά πλούτη, καταγόμενος από τη Σάμη. Λέει στους άλλους μνηστήρες ότι θα χαρίσει κι αυτός κάτι στον μεταμφιεσμένο σε ζητιάνο Οδυσσέα «γιατί είναι κρίμα κι άδικο του Τηλεμάχου οι ξένοι / όσοι έρχονται στο σπίτι του να μείνουν στερημένοι», και ευθύς πετάει ένα πόδι βοδιού για να χτυπήσει τον Οδυσσέα: «... μα χτύπησε το στερεωμένο τοίχο, / γιατί ο Δυσσέας έγειρε την κεφαλή του λίγο / να το ξεφύγει και πικρά χαμογελούσε εντός του.» Ο Τηλέμαχος, που είναι παρών, κατακρίνει τον Κτήσιππο: «Αυτό όπως ήρθε, Κτήσιππε, καλό δικό σου βγήκε. / Τον ξένο δεν τον πέτυχες, γιατί έσκυψε μονάχος, / ειδέ με λάζο μυτερό θα σου άνοιγα τα σπλάχνα. / Τότε ο πατέρας σου ταφή θα ετοίμαζε αντί γάμο / εδώ. Γι' αυτό μην κάνετε στο σπίτι μου αηδίες.» (υ 300-308).
Στη ραψωδία χ (στίχοι 279 κ.ε.) ο Κτήσιππος εμφανίζεται να μάχεται κατά τη μνηστηροφονία: «Και του Ευμαίου ο Κτήσιππος πιο πάνω απ' την ασπίδα / του χάραξε τον ώμο του με το μακρύ κοντάρι, / κι έτσι όπως πέρασε ψηλά, έπεσε πίσω κάτω». Στη συνέχεια ωστόσο ο βουκόλος χτύπησε το Κτήσιππο στο στήθος και του είπε: «Να, Κτήσιππε, περίγελο, άλλη φορά να μάθεις / να μην παινιέσαι αστόχαστα, μον τους θεούς ν' αφήνεις, / πούναι από σένα ανώτεροι, αυτοί ν' αποφασίζουν. / Σε πλέρωσα για την κλωτσιά που του θεϊκού Δυσσέα / τούδωσες μεσ' στο σπίτι του σαν ήρθε σα ζητιάνος» (χ 287-291)
Ρίο Φέρντιναντ

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες της Γουέστ Χαμ, ενώ το 1996 έκανε και το ντεμπούτο του στη πρώτη ομάδα. Γρήγορα αγαπήθηκε από το κοινό της ομάδας, ενώ την επόμενη χρονιά πήρε και το βραβείο Hammer of the Year. Εκεί παρέμεινε έως το 2000, όταν μετακινήθηκε στη Λιντς Γιουνάιτεντ, όπου παρέμεινε έως το 2002. Κατόπιν, εντάχθηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπου παρέμεινε για 12 χρόνια. Με την ομάδα του Μάντσεστερ κέρδισε πολλούς τίτλους: έξι πρωταθλήματα Αγγλίας, τρία Λιγκ Καπ, έξι Κομιούνιτι Σιλντ, ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Flettner Fl 282

Επιχειρησιακή ιστορία

Το Kolibri ήταν το πρώτο ελικόπτερο που χρησιμοποιήθηκε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το ελικόπτερο δοκιμάστηκε στο θέατρο της Μεσογείου. Εγκαθιστώντας τις νέες εγκαταστάσεις του στο Μπαντ Τέλτς (Bad Tölz) της Βαυαρίας, το νέο εργοστάσιο του Φλέττνερ βρισκόταν δίπλα στο εργοστάσιο της BMW, προμηθευτή των κινητήρων του Kolibri. Τα σχέδια για να κατασκευαστούν 1.000 Kolibri, όμως, εγκαταλείφθηκαν μετά το βομβαρδισμό των εργοστασίων του Φλέττνερ από τους συμμάχους. Μόνο τρία επέζησαν του Πολέμου, τα υπόλοιπα καταστράφηκαν για να μη περιέλθουν στα χέρια των Συμμάχων. Σήμερα υπάρχουν μόνο μερικά εξαρτήματά τους. 
Ένα άλλο σχέδιο ήταν η χρήση της άοπλης αναγνωριστικής έκδοσης Flettner Fl 282A Kolibri από τα υποβρύχια μακράς ακτίνας δράσης. Ούτε αυτό έγινε δυνατό να υλοποιηθεί.

Χρήστες

 Γερμανία: Luftwaffe
Μαργκαρέτε Μπίμπερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1879 στο Σόνλαου της Δυτικής Πρωσίας. Ο πατέρας της ήταν εύπορος μυλωνάς. Σχολείο πήγε στο Βερολίνο, και μετά σπούδασε στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Βόννης, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Αξιοσημείωτο είναι ότι καθ' όλη τη διάρκεια της φοιτητικής της διαμονής δεν ήταν φοιτήτρια, αλλά «επισκέπτης», αφού την εποχή εκείνη οι γυναίκες απαγορευόταν να σπουδάζουν. Περιόδευσε στη Μεσόγειο και επέστρεψε στην Γερμανία. Ξανά επισκέφτηκε την Αθήνα το 1914 και στη συνέχεια τη Ρώμη. Με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε στη Γερμανία και εργάστηκε ως νοσοκόμα στον ερυθρό σταυρό. Διορίστηκε καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου και του Γκίσεν. Εκεί διετέλεσε διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Λόγω της εβραϊκής της καταγωγής συκοφαντήθηκε από τους Ναζί και απολύθηκε το 1933. Αναγκάστηκε να αποδημήσει στην Αμερική, όπου συνέχισε την ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία. Το 1940 έλαβε την Αμερικάνικη υπηκοότητα.
Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 1978 στο Κοννέκτικατ.
Έρλεμπερτ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Χαριβέρτου κόμη τού Εσμπαί και της Βούλφγκουρτ. 
Οι μόνες πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν, είναι ότι ήταν αδελφός τού Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέα, μαγιορδόμου της Βουργουνδίας και επισκόπου της Τουρ.