Scream 2

Πλοκή

Η Σίντνεη Πρέσκοτ και ο Ράντι Μικς δύο χρόνια μετά τα γεγονότα που συνέβησαν στο Γούντσμπορο, σπουδάζουν τώρα στο κολέγιο Γουίντσορ στο Οχάιο. Εν τω μεταξύ η Γκέιλ Γουέδερς έχει βγάλει ένα βιβλίο που αφηγείται ότι συνέβη πριν δύο χρόνια και το βιβλίο έχει γίνει ταινία με τίτλο Stab. Στην πρεμιέρα της ταινίας, ο πρώτος φόνος διαπράτεται. Χωρίς να ξέρουν ακόμα αν ο φόνος έχει την οποιαδήποτε σχέση με αυτούς, ο Ντιούι Ράιλι φτάνει στην πανεπιστημιούπολη για να προστατεύσει τη Σίντνεη, με αποτέλεσμα όλοι μαζί να έχουν μια ανεπιθύμητη επανένωση με την Γκέιλ.
Σε ένα πάρτι στις αδελφότητες του Πανεπιστημίου άλλος ένας φόνος γίνεται. Ακολουθεί μια προσπάθεια του δολοφόνου να σκοτώσει τη Σίντνεη. Πλέον όλοι είναι πεπεισμένοι ότι ο δολοφόνος είναι κατά συρροή και ότι σκοτώνει με βάση ένα μοτίβο. Τα ονόματα των θυμάτων φαίνεται να ταιριάζουν με τα θύματα από τις δολοφονίες στο Γούντσμπορο. Η αστυνομία διορίζει δύο αστυνομικούς για να προστατεύσουν τη Σίντνεη. Ο Ντιούι, ο Ράντι και η Γκέιλ είναι έξω από το κολέγιο όταν ο δολοφόνος τους τηλεφωνεί. Ο Ράντι τον απασχολεί στο τηλέφωνο, ενώ ταυτόχρονα οι άλλοι δύο ψάχνουν να βρουν άτομα που μιλάνε στο κινητό με σκοπό να βρουν το δολοφόνο. Ενώ ο Ράντι μιλάει στο τηλέφωνο στη μέση του δρόμου, ανοίγει η πόρτα από ένα φορτηγό, τον τραβάει μέσα ο δολοφόνος και τον μαχαιρώνει μέχρι θανάτου.
Αργότερα την ίδια μέρα, κι ενώ η Σίντνεη μαζί με τη φίλη της Χάλλυ βρίσκονται μέσα στο αυτοκίνητο με τους αστυνομικούς που τις μεταφέρουν σε μυστικό μέρος, ο δολοφόνος επιτίθεται και τους σκοτώνει όλους εκτός της Σίντνεη. Η Σίντνεη τρέχει αμέσως στο σχολικό θέατρο και έρχεται αντιμέτωπη με το δολοφόνο. Αποκαλύπτεται ότι ο δολοφόνος είναι ο Μίκυ, ένας συμφοιτητής και φίλος της. Η Σίντνεη βρίσκει το αγόρι της Ντέρεκ, δεμένο σε ένα στήριγμα του σκηνικού. Ο Μίκυ τον πυροβολεί. Εκείνη τη στιγμή της αποκαλύπτει πως έχει και έναν συνεργάτη. Η Σίντνεη γυρίζει προς την είσοδο και βλέπει τη Γκέιλ να μπαίνει μέσα στο θέατρο. Πίσω από την Γκέιλ όμως ακολουθεί η Ντέμπι Σολτ... Η Σίντνεη την αναγνωρίζει και η Ντέμπι δεν είναι άλλη από την κυρία Λούμις, η μητέρα του Μπίλι που δολοφόνησε τη μητέρα της τρία χρόνια πριν.
Η κυρία Λούμις αρχίζει να κυνηγά τη Σίντνεη, ο Μίκυ πυροβολείται και αυτός πυροβολεί την Γκέιλ. Ξαφνικά μπαίνει στην αίθουσα ο Κότον Γουίρι και πυροβολεί την κυρία Λούμις.

Σενάριο

Ενώ έγραφε το σενάριο του Scream, o Κέβιν Γουίλιαμσον ανέπτυξε επίσης δύο προσχέδια πέντε σελίδων για πιθανές συνέχειες και μετά την επιτυχία του Scream, o Γουίλιαμσον επιβεβαίωσε το Scream 2 και ο χαρακτήρας της Σίντνεη Πρέσκοτ θα ήταν στο κολέγιο και ο Ghostface θα ξεκινούσε μια νέα σειρά δολοφονιών. Η Dimension Films συμφώνησε να προχωρήσει στην ανάπτυξη της συνέχειας το Μάρτιο του 1997, όπου ο Γουίλιαμσον είχε ήδη γράψει σαράντα δύο σελίδες του σεναρίου που αφορούσε τέσσερις διαφορετικούς δολοφόνους, τον Ντέρεκ, τη Χάλλυ, την κυρία Λούμις και τον Κότον Γουίρι. Τον Ιούλιο του 1997, τα γυρίσματα είχαν ξεκινήσει και όταν ο Γουίλιαμσον μετέφερε το σενάριο στην παραγωγή, διέρρευσε στο ίντερνετ. Η διαρροή αποκάλυπτε σημαντικό μέρος της πλοκής καθώς και την ταυτότητα των δολοφόνων. Αυτό οδήγησε στην παραγωγή να συνεχίζει τα γυρίσματα χωρίς ολοκληρωμένο σενάριο και με τον Γουίλιαμσον να διεξάγει εκτεταμένες αλλαγές, αλλάζοντας το φινάλε, τις ταυτότητες των δολοφόνων και τους ρόλους άλλων χαρακτήρων όπως του Ράντυ και του Τζόελ.
Για να αποφευχθεί τέτοιου είδους περιστατικό και να αποτρέψουν την αποκάλυψη λεπτομερειών της πλοκής, οι ηθοποιοί δεν έπαιρναν τις τελευταίες σελίδες του σεναρίου παρά τις τελευταίες εβδομάδες των γυρισμάτων και οι σελίδες που αποκάλυπταν τους δολοφόνους δόθηκαν την ημέρα που γυρίστηκε η συγκεκριμένη σκηνή. Το φορτωμένο πρόγραμμα του Γουίλιαμσον σε άλλα πρότζεκτ, σε συνδυασμό με τον μικρό χρονοδιάγραμμα της παραγωγής σήμαινε ότι το τελικό σενάριο που χρησιμοποιήθηκε ήταν λεπτομερές σε ορισμένους τομείς και σε άλλους όχι και έτσι ο Γουές Κρέιβεν αναγκάστηκε να γράψει και να αναπτύξει αρκετές σκηνές την ώρα που γυρίζονταν.

Ανάπτυξη

Ο Γουίλιαμσον είχε συμφωνήσει για δύο πιθανές συνέχειες του Scream και μετά την επιτυχημένη δοκιμαστική προβολή της ταινίας η Miramax Films προσέφερε συμβόλαιο για δύο ταινίες και στον Γουές Κρέιβεν. Η Dimension Films σκέφτηκε να προχωρήσει σε μια συνέχεια τον Ιανουάριο του 1997 όταν το Scream είχε ήδη ξεπεράσει τα 50 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις τον πρώτο μήνα κυκλοφορίας του και το Μάρτιο του 1997 έδωσε το πράσινο φως για το Scream 2, με μεγαλύτερο προϋπολογισμό 24 εκατομμύρια δολάρια από τα 15 εκ. δολάρια της πρώτης ταινίας.
Η παραγωγή υπέστη μια σημαντική δυσκολία με τη διαρροή του σεναρίου στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να ξαναγραφτεί αρκετές φορές. Σε μία συνέντευξή του, ο Γουές Κρέιβεν σχολίασε το έξι μηνών χρονοδιάγραμμα της παραγωγής με την ταινία να αναμένεται να είναι ολοκληρωμένη μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 1997, ένα χρόνο λιγότερο από την κυκλοφορία του Scream. Ο Γουίλιαμσον αναγκάστηκε να κάνει αρκετές αλλαγές στο σενάριο, με αρκετές σελίδες να είναι έτοιμες την ημέρα που θα γυρίζονταν και άλλες να έχουν σημαντικές ελλείψεις που οδήγησαν στον Κρέιβεν να τις αναπτύξει. Διάφοροι τίτλοι χρησιμοποιήθηκαν στα πρώτα στάδια της παραγωγής όπως Scream Again, Scream Louder και Scream: The Sequel πριν το στούντιο τελικά καταλήξει στο απλό Scream 2.

Γυρίσματα

Τα γυρίσματα του Scream 2 κράτησαν εφτά εβδομάδες, από τις 16 Ιουλίου 1997 μέχρι τις 28 Αυγούστου 1997 με προϋπολογισμό 24 εκατομμύρια δολάρια. Η Ατλάντα της Τζόρτζια και το Λος Άντζελες χρησιμοποιήθηκαν για να αντιπροσωπεύσουν το Οχάιο, όπου βρισκόταν το φανταστικό κολέγιο Γουίντσορ. Τα γυρίσματα στη Τζόρτζια κράτησαν τέσσερις εβδομάδες πριν ολοκληρωθούν στο Λος Άντζελες. Η εναρκτήρια σκηνή γυρίστηκε στο θέατρο Vista στη Νότια Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού κομπάρσων που ήταν παρών στη σκηνή, λεπτομέρειες του τι συνέβαινε διέρρευσαν στο διαδίκτυο λίγο μετά την ολοκλήρωση της σκηνής, κάτι το οποίο ο Κρέιβεν χαρακτήρισε ως την πρώτη μεγάλη διέρρευση της πλοκής. Τα σπίτια των αδελφοτήτων που χρησιμοποιήθηκαν, γυρίστηκαν επίσης στην Πασαντίνα, ανατολικά του Λος Άντζελες. Η ταινία μέσα στην ταινία "Stab" γυρίστηκε στο Μαλιμπού. Το κολέγιο Agnes Scott λίγο έξω από την Ατλάντα
 και το πανεπιστήμιο UCLA του Λος Άντζελες χρησιμοποιήθηκαν ως το πλασματικό κολέγιο Γουίντσορ.
Μετά από τη διαρροή του σεναρίου, η ασφάλεια γύρω από την παραγωγή αυξήθηκε σημαντικά, με έμφαση σε κλειστά κινηματογραφικά σκηνικά και αυστηρούς περιορισμούς στο ποιος θα μπορούσε να είναι παρών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και να έχει πρόσβαση στο σενάριο ενώ όλοι, ηθοποιοί και συνεργείο, υποχρεώθηκαν να υπογράψουν συμφωνητικά μη αποκάλυψης τίποτα σχετικού με το σενάριο. Το ίδιο το σενάριο ανατυπώθηκε σε ειδικό χαρτί για την αποφυγή φωτοτυπίας και συχνά καταστρεφόταν μετά τη χρήση.

Post production

O Γουές Κρέιβεν αντιμετώπισε δυσκολίες με την Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής (MPAA), ώστε το Scream να πάρει τον χαρακτηρισμό R (απαραίτητη η γονική συνοδεία για θεατές κάτω των 17). και να αποφευχθεί ο χαρακτηρισμός NC-17 (ακατάλληλος για ανηλίκους) που θα σήμαινε την εισπρακτική αποτυχία της ταινίας. Ο Κρέιβεν αναγκάστηκε να στείλει οκτώ διαφορετικές εκδοχές και να επέμβει ο ιδρυτής της Dimeniosn, Μπομπ Γουαϊνστάιν, μέχρι να δοθεί στο Scream το επιθυμητό R.
Θέλοντας να αποφύγει την ίδια εμπειρία με το Scream 2, ο Κρέιβεν επιχείρησε να χειραγωγήσει την Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής αποστέλλοντάς τους μια εκδοχή της ταινίας που είχε υποστεί επεξεργασία δίνοντας έμφαση στη βία και αυξάνοντας τις βίαιες σκηνές παρουσιάζοντας έτσι μια εκδοχή που υπερέβαινε αυτό που το στούντιο ήθελε πραγματικά. Συγκεκριμένα συμπεριέλαβαν την επαναχρησιμοποίηση της σκηνής του Ομάρ Επς να μαχαιρώνεται στο αυτί τρεις φορές, αντί για μία φορά όπως έγινε στην ταινία και μια εκτεταμένη σκηνή του Ράντυ Μικς που έδειχνε το λαιμό του ακρωτηριασμένο. Ο Κρέιβεν πίστευε ότι τα μέρη της ταινίας που ήθελαν να κρατήσουν θα ήταν πιο αποδεχτά με την ενίσχυση της βίας και έτσι η Ένωση θα τους ανάγκαζε να αφαιρέσουν υλικό, το οποίο οι ίδιοι δεν ήθελαν να κρατήσουν έτσι κι αλλιώς και διατηρώντας το υλικό που επιθυμούσαν. Η Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής έδωσε στο Scream 2 τον επιθυμητό χαρακτηρισμό R.

Κάστινγκ

Η Νιβ Κάμπελ είχε συμφωνήσει να επαναλάβει το ρόλο της ως Σίντνεη Πρέσκοτ σε μια ενδεχόμενη συνέχεια πριν ακόμα ξεκινήσουν τα γυρίσματα του Scream, καθώς ο χαρακτήρας ήταν ο μόνος που σίγουρα θα επιβίωνε και θα πρωταγωνιστούσε στη δεύτερη ταινία. Όταν η παραγωγή μιας συνέχειας θεωρήθηκε αναπόφευκτη, μετά την επιτυχία του Scream, η Dimension Films προσέφερε επιπλέον επιλογές για πιθανές συνέχειες και στους άλλους χαρακτήρες που επιβίωσαν της πρώτης ταινίας, στην Κόρτνεϊ Κοξ ως η φιλόδοξη δημοσιογράφο Γκέιλ Γουέδερς, Ντέιβιντ Αρκέτ ως σερίφης Ντιούι Ράιλι, Τζέιμι Κένεντι ως γνώστης των ταινιών τρόμου Ράντι Μικς και Λιβ Σράιμπερ ως ο άνθρωπος που απαλλάχθηκε από τη δολοφονία της μητέρας της Σίντνεη, Κότον Γουίρι. Ο Ρότζερ Λ. Τζάκσον, επέστρεψε, δανείζοντας τη φωνή του στον Ghostface.
Έχοντας τελειώσει με το αρχικό καστ του Scream, η παραγωγή ξεκίνησε να ψάχνει ηθοποιούς για τους νέους ρόλους κινούμενη στα ίδια πλαίσια με την πρώτη ταινία, ψάχνοντας δηλαδή εδραιωμένους και δημοφιλείς ηθοποιούς, κυρίως τηλεοπτικά πρόσωπα. Η παραγωγή προσέγγισε και διασφάλισε τη συμμετοχή ταλέντων που επιθυμούσαν και βρήκε τη διαδικασία πολύ ευκολότερη σε σχέση με την πρώτη ταινία, λαμβάνοντας υπόψη την καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία του Scream αλλά και το γεγονός ότι η συμμετοχή της Ντρου Μπάριμορ έδωσε στο είδος ταινιών τρόμου μια αξιοπιστία και οδήγησε αρκετούς ηθοποιούς πρόθυμους να συμμετάσχουν.
Το νέο καστ ηθοποιών περιλάμβανε τη Σάρα Μισέλ Γκέλαρ στο ρόλο της Σίσι Κούπερ, την Ελίζ Νιλ στο ρόλο της φίλη της Σίντνεη, Χάλλυ, τον Τζέρι Ο' Κόνελ ως το αγόρι της Σίντνεη, Ντέρεκ, ο Τίμοθι Όλιφαντ στο ρόλο του Μίκυ και η Λόρι Μέτκαλφ στο ρόλο της τοπικής δημοσιογράφου Ντέμπι Σολτ και αργότερα ως Κυρία Λούμις, μητέρα του Μπίλι Λούμις. Αρκετοί από τους ηθοποιούς, συμπεριλαμβανομένων των Κάμπελ, Κοξ, Γκέλαρ και Ο' Κόνελ, πρωταγωνιστούσαν ο καθένας στη δική του τηλεοπτική σειρά, δίνοντας στην παραγωγή περιορισμένη διαθεσιμότητα συμμετοχής τους. Η Γκέλαρ συγκεκριμένα γύριζε ταυτόχρονα με την ταινία τη σειρά Buffy the Vampire Slayer και μόλις είχε τελειώσει τα γυρίσματα της ταινίας Ξέρω τι Κάνατε Πέρυσι το Καλοκαίρι (I Know What You Did Last Summer, 1997) σε σενάριο του Γουίλιαμσον. Παρά το φορτωμένο της πρόγραμμα, η Γκέλαρ παραδέχτηκε σε συνέντευξή της ότι συμφώνησε να συμμετάσχει στο Scream 2 χωρίς να διαβάσει το σενάριο εξαιτίας της επιτυχίας της πρώτης ταινίας. Η Μέτκαλφ μόλις είχε ολοκληρώσει τη δημοφιλή κωμική σειρά Roseanne, η οποία προβαλλόταν για εννέα χρόνια όταν ξεκίνησε τα γυρίσματα του Scream 2 και ο Κρέιβεν επαινούσε την ικανότητά της να υποδύεται τη διαταραγμένη κυρία Λούμις. Για το ρόλο του Ντέρεκ, ο Ο' Κόνελ όπως όλοι οι άλλοι υποψήφιοι έκαναν δοκιμαστικό παίζοντας τη σκηνή όπου ο χαρακτήρας τραγουδάει το "I Think I Love You". Για τον Όλιφαντ, ο ρόλος του Μίκι ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος σε ταινία. Παρά τις δυσκολίες προγραμματισμού των ηθοποιών, ο Κρέιβεν αποδέχτηκε την επιθυμία τους να συμμετάσχουν στην ταινία παρά το φορτωμένο τους πρόγραμμα  ως φιλοφρόνηση προς την ποιότητα της ταινίας.
Το καστ ολοκληρώθηκε με τους Λιούις Αρκέτ, πατέρας του Ντέιβιντ Αρκέτ, ως τοπικός σερίφης που αναλαμβάνει τη διερεύνηση της νέας δολοφονίας, Ντουέιν Μάρτιν στο ρόλο του εικονολήπτη της Γκέιλ, Τζόελ, Πόρσια ντε Ρόσι ως μέλος της αδελφότητας, Ομάρ Επς και Τζέιντα Πίνκετ ως Φιλ Στίβενς και Μορήν Έβανς αντίστοιχα και Ρεμπέκα Γκέιχαρτ ως μέλος της αδελφότητας. Η Γκέιχαρτ είχε περάσει από δοκιμαστικό για το ρόλο της Τέιτουμ Ράιλι στο Scream και έκανε αρκετά δοκιμαστικά για τους ρόλους των Σίσι Κούπερ, Χάλλυ και Μορήν Έβανς πριν καταλήξει στο ρόλο που τελικά της δόθηκε. Τους δευτερεύοντες ρόλους των αξιωματικών Ρίτσαρντς και Άντριους που ανέλαβαν την προστασία της Σίντνεη, υποδύθηκαν οι Κρις Ντόιλ και Φίλιπ Πάβελ αντίστοιχα. Η Νάνσι Ο' Ντελ υποδύθηκε μια δημοσιογράφο και μάλιστα επανέλαβε το ρόλο στις συνέχειες που ακολούθησαν. Οι Τόρι Σπέλινγκ, Χέδερ Γκράχαμ και Λουκ Γουίλσον υποδύθηκαν τους Σίντνεη, Κέισι Μπέκερ και Μπίλι Λούμις αντίστοιχα, στην ταινία μέσα στην ταινία με τίτλο "Stab". Η Σπέλινγκ πήρε το ρόλο εξαιτίας ενός σαρκαστικού σχολίου της Κάμπελ στο Scream ότι θα την υποδυόταν η Σπέλινγκ σε μια ταινία βασισμένη στη ζωή της. Ο Κρέιβεν παρατήρησε, ότι η Σπέλινγκ δεν πειράχτηκε από το αστείο και ήταν πολύ χαρούμενη που συμμετείχε στην ταινία.

Κυκλοφορία

Η πρεμιέρα του Scream 2 πραγματοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1997 στο Χόλιγουντ ενώ κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου 1997, λιγότερο από ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του Scream. Μετά την απροσδόκητη επιτυχία του Scream, το Scream 2 θεωρήθηκε τεράστια πιθανή εισπρακτική επιτυχία και οδήγησε σε ταινίες όπως Το Αύριο Ποτέ Δεν Πεθαίνει (Tomorrow Never Dies) και Τιτανικός (Titanic) να μετακινήσουν την ημερομηνία κυκλοφορίας τους από τις 12 Δεκεμβρίου στις 19 Δεκεμβρίου 1997 ώστε να μην ανταγωνιστούν το Scream 2.

Κριτική αποδοχή

Το Scream 2 έλαβε θερμής υποδοχής με αρκετούς κριτικούς να υποστηρίζουν ότι ξεπέρασε την πρωτότυπη ταινία τόσο στα τρομάγματα όσο και στο χιούμορ. Ο Τζιν Σίσκελ και η Τζάνετ Μάσλιν της εφημερίδας The New York Times σχολίασαν θετικά την ταινία παρά την αρνητική τους αντίδραση για το πρώτο Scream, με τη Μάσλιν να σημειώνει ότι "το Scream 2 λειτουργεί σχεδόν ως σκέτη σάτιρα. Είναι τόσο κοφτερό που κανένας από το νεανικό καστ δεν έπρεπε οπωσδήπτε να πεθάνει".
 Ο Ρότζερ Έμπερτ δήλωσε ότι η ταινία ήταν "τόσο καλή όσο και η πρωτότυπη" αλλά σημείωσε ότι "το Scream 2 είναι πιο αιματηρό από το πρωτότυπο και αποσπά την προσοχή από το έξυπνο σενάριο". Το Time Out London έδωσε μικτή κριτική αποκαλώντας την ταινία ανώτερη από κάθε άλλη ταινία τρόμου αλλά κατώτερη του Scream ενώ το περιοδικό Variety έδωσε θετική κριτική λέγοντας "οι χαρακτήρες της ταινίες διαφωνούν αν ποτέ μία συνέχεια ξεπέρασε την πρωτότυπη ταινία και το 'Scream 2' είναι σίγουρα άξιο να αποτελεί μέρος αυτού του ντιμπέιτ". Ο Κιμ Νιούμαν του περιοδικού Empire αντιθέτως έγραψε "Αρκετές υπέροχες κωμικές και τρομακτικές στιγμές, αλλά δεν είναι τόσο πρωτότυπο όσο το 'Scream'" σημειώνοντας ότι παρά το γεγονός ότι το Scream 2 είχε τα ίδια στοιχεία που έκαναν το Scream επιτυχία, δεν προκαλούσαν πλέον την ίδια έκπληξη.
Υπήρχε ωστόσο αρνητική κριτική για το θάνατο του χαρακτήρα Ράντι Μικς. Ο Τζον Μούιρ, συγγραφέας του βιβλίου Wes Craven: The Art of Horror σχολίασε το θάνατο του Ράντι ως την "πιο συνταρακτική στιγμή του 'Scream 2' και μια κακή κίνηση" αλλά επαίνεσε την ανάπτυξη των υπόλοιπων επιζήσαντων χαρακτήρων από το Scream, αποκαλώντας τους χαρακτήρες των Κάμπελ, Κοξ και Αρκέτ ως "αγαπητούς". Σε αντίθεση, ο Μούιρ σχολίασε αρνητικά τους νέους χαρακτήρες στο Scream 2, θεωρώντας ότι ποτέ δεν ανέπτυξαν το ίδιο βάθος με αυτούς του Scream επειδή το Scream 2 εστίαζε στον αυξανόμενο αριθμό θυμάτων και βίας, λέγοντας ότι ο δολοφόνος θα μπορούσε να είναι οποισδήποτε καθώς δεν δίνεται ποτέ στο κοινό αρκετές πληροφορίες για τους νέους χαρακτήρες ώστε να σχηματίσει άποψη γι' αυτούς. Ο Έμπερτ σχολίασε επίσης για τους νέους χαρακτήρες λέγοντας "δεν μπορείς με τίποτα να μαντέψεις ποιος κάνει τους φόνους και όλοι όσοι φαίνονται ύποπτοι είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι αθώοι".

Box office

Με τον σχετικά μικρό προϋπολογισμό των 24 εκατομμυρίων δολαρίων το Scream 2 άνοιξε στην 1η θέση το πρώτο τριήμερο με 33 εκατομμύρια δολάρια. Στην Αμερική κατόρθωσε όπως και το πρώτο Scream να σπάσει το φράγμα των 100 εκατομμυρίων δολαρίων ενώ οι παγκόσμιες εισπράξεις ξεπέρασαν τα 172 εκατομμύρια δολάρια. Mέχρι το 2011, το Scream 2 είναι η 520η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως, πίσω από το Scream και μπροστά από το Scream 3 και η 2η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην κατηγορία ταινιών σλάσερ, και πάλι πίσω από το πρώτο Scream και μπροστά από το Scream 3. To Scream 2 ήταν η 14η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του 1997 στην Αμερική και η 21η παγκοσμίως παρά τον ανταγωνισμό μεγάλων μπλοκμπάστερ όπως Τιτανικός και Οι Άνδρες με τα Μαύρα (Men in Black).
Με 33 εκατομμύρια δολάρια, το Scream 2 έσπασε το ρεκόρ ανοίγματος για το μήνα Δεκέμβριο και το κράτησε μέχρι το Δεκέμβριο του 2000 όπου η ταινία Αυτό Που Θέλουν Οι Γυναίκες (What Women Want) το ξεπέρασε.