google/wiki40b huggingface dataset:
Φιλία (Αριστοτέλης)

Η Φιλία, κατά τον Αριστοτέλη, είναι μια από τις βασικότερες έννοιες της ανθρώπινης νόησης και δραστηριότητας, γι αυτό είναι και η μοναδική περίπτωση που την εξετάζει και την αναλύει σ΄ όλες τις πτυχές της σε δυο κεφάλαια των Ηθικών Νικομαχείων.

Σύνοψη

Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄αυτό η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον οι φίλοι συνδράμουν τους νέους ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. «Όταν δυο πηγαίνουν μαζί» διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν.
Τῆς φιλίας τρία εἴδη ἐστίν· ἡ μὲν γὰρ αὐτῆς ἐστι φυσική͵ ἡ δὲ ἑταιρική͵ ἡ δὲ ξενική.φυσικὴν μὲν οὖν ταύτην λέγομεν͵ ἣν οἱ γονεῖς πρὸς τὰ ἔκγονα ἔχουσι καὶ οἱ συγγενεῖς πρὸς ἀλλήλους· ταύτην δὲ κεκλήρωται καὶ τἆλλα ζῷα. ἑταιρικὴν δὲ καλοῦμεν τὴν ἀπὸ συνηθείας γινομένην καὶ μηδὲν προσήκουσαν γένει͵ ἀλλ΄ οἷον ἡ Πυλάδου πρὸς Ὀρέστην. ἡ δὲ ξενικὴ φιλία ἡ ἀπὸ συστάσεως καὶ διὰ γραμμάτων γινομένη πρὸς τοὺς ξένους. τῆς ἄρα φιλίας ἡ μέν ἐστι φυσική͵ ἡ δὲ ἑταιρική͵ ἡ δὲ ξενική· προστιθέασι δέ τινες τετάρτην ἐρωτικήν.
Τουρισμός στο Κοσσυφοπέδιο

Το Κοσσυφοπέδιο βρίσκεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Με την κεντρική του θέση στα Βαλκάνια, χρησιμεύει ως σύνδεσμος στη σύνδεση της Κεντρικής με τη Νότια Ευρώπη, και της Αδριατικής Θάλασσας με τη Μαύρη Θάλασσα. Ο τουρισμός στο Κοσσυφοπέδιο χαρακτηρίζεται από αρχαιολογική κληρονομιά από την εποχή των Ιλλύριων, των Δαρδανιανών, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Σέρβων και των Οθωμανών. Χαρακτηρίζεται επίσης από την παραδοσιακή Αλβανική και Σερβική κουζίνα, την αρχιτεκτονική, την θρησκευτική κληρονομιά, τις παραδόσεις και τα φυσικά τοπία.
Οι New York Times συμπεριέλαβαν το Κοσσυφοπέδιο στον κατάλογο των 41 Μερών για να πάτε το 2011. Την ίδια χρονιά, το Κοσσυφοπέδιο είχε ένα άλμα περίπου 40 θέσεων στη μηχανή αναζήτησης πτήσεων της Skyscanner, η οποία εκτιμά την παγκόσμια ανάπτυξη του τουρισμού.
Τα μνημεία του Κοσσυφοπεδίου ταξινομούνται ως κοινή ιδιοκτησία για την οποία η κοινωνία είναι υπεύθυνη να τα διατηρήσει για να μεταδώσει την αυθεντικότητά τους στις επόμενες γενιές.
Το Κοσσυφοπέδιο έχει ποικίλα φυσικά χαρακτηριστικά. Περιβάλλεται από βουνά: τα βουνά Σαρ που βρίσκονται στα νότια και νοτιοανατολικά, συνορεύοντας με την πΓΔΜ, ενώ τα βουνά Κοπαονίκ βρίσκονται στα βόρεια. Τα νοτιοδυτικά σύνορα με το Μαυροβούνιο και την Αλβανία είναι επίσης ορεινά, και είναι η θέση της υψηλότερης κορυφής της χώρας, της Γκιεράβιτσα με υψόμετρο 2.656 μέτρων. Η κεντρική περιοχή είναι κυρίως λοφώδης, αλλά δύο μεγάλες πεδιάδες διασκορπίζονται πάνω από τη δυτική και την ανατολική πλευρά του Κοσσυφοπεδίου, αντίστοιχα, την πεδιάδα Μετόχιγια και την πεδιάδα του Κοσσυφοπέδιου.
Το μεγαλύτερο μέρος των διεθνών τουριστών που επισκέπτονται το Κοσσυφοπέδιο προέρχονται από την Αλβανία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Κροατία και την Αυστρία. Ο τουρισμός είναι ένας αναπτυσσόμενος τομέας και περισσότεροι τουρίστες επισκέπτονται τη χώρα κάθε χρόνο.

Ζητήματα που επηρεάζουν τον τουρισμό

Η Σερβία θεωρεί ότι το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επικράτειάς της και επομένως δεν θεωρεί ότι το καθορισμένο σημείο διέλευσης με το Κοσσυφοπέδιο είναι διεθνές σύνορο. Η Σερβία δεν εφαρμόζει σφραγίδες εισόδου ή εξόδου στα διαβατήρια εκείνων που χρησιμοποιούν αυτές τις διασταυρώσεις. Η Σερβία επίσης δεν αναγνωρίζει τα καθορισμένα σημεία εισόδου μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου (συμπεριλαμβανομένου του αεροδρομίου της Πρίστινα) και τρίτων χωρών επειδή δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο των σερβικών αρχών. Η είσοδος αλλοδαπών υπηκόων στην Σερβία απορρίπτεται από σέρβους αξιωματικούς των συνόρων, εάν έχουν σφραγίσματα εισόδου της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου στα διαβατήρια τους. Εάν σχεδιάζεται επίσκεψη στη Σερβία μετά την επίσκεψή τους στο Κοσσυφοπέδιο, η αρχική είσοδος στο Κοσσυφοπέδιο πρέπει να γίνει μέσω της Σερβίας.
Οι πολίτες των πρώην δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας μπορούν να χρησιμοποιούν εθνικό δελτίο ταυτότητας στις συνοριακές διαβάσεις χωρίς σφράγισμα.
32η Σκακιστική Ολυμπιάδα

Η 32η Σκακιστική Ολυμπιάδα διοργανώθηκε από την FIDE και αποτελούταν από ένα ανοικτό τουρνουά και ένα τουρνουά γυναικών, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 15 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου 1996 στο Γερεβάν στην Αρμενία. Και τα δύο τμήματα είχαν ως διεθνή κριτή τον Αλίσα Χατσατριάν της Αρμενίας.
Η ρωσική ομάδα κέρδισε τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο της, με αρχηγό τον παγκόσμιο πρωταθλητή Κασπάροφ. Για άλλη μια φορά, λόγω της διαμάχης του με την εθνική ομοσπονδία, ο πρωταθλητής της FIDE Ανατόλι Κάρποβ δεν ήταν παρών. Η Ουκρανία, ηγούμενη από τον Ιβάντσουκ, πήρε το ασημένιο μετάλλιο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψαν στη τάξη των μεταλλίων για πρώτη φορά μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος, νικώντας την Αγγλία για μισό βαθμό στο τάι μπρέικ. Κάπως ειρωνικά, η μισή ομάδα των ΗΠΑ είχε γεννηθεί στην Ανατολική Ευρώπη.
Εκτός από τους συνολικούς νικητές μεταλλίων, οι ομάδες χωρίστηκαν σε ομάδες συλλογής, με τους κορυφαίους παίκτες σε κάθε ομάδα να λαμβάνουν ειδικά βραβεία.

Καλύτερο παιχνίδι

Το βραβείο "Καλύτερου παιχνιδιού" βραβείο πήγε στο Ζουράμπ Στουρούα (Γεωργία) - Ρολάντο Κουτίροφ (πΓΔΜ) από το γύρο 3.
Ραϋμόνδος Ζ΄ της Τουλούζης

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος τού Ραϋμόνδου ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης, μαρκησίου της Προβηγκίας & δούκα τού Ναρμπόν και της τρίτης (από τις πέντε) συζύγους του, της Ιωάννας των Ανζού, κόρης τού Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας.
Κατά τη Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών το 1216 ξεκίνησε από τη Μασσαλία και πολιόρκησε το Μπωκαίρ, που κατέλαβε τρεις μήνες μετά, στις 24 Αυγούστου. Όμως ο αρχηγός των Σταυροφόρων Σίμων των Μονφόρ κόμης τού Λέστερ και ο γιος του Αμωρύ ΣΤ΄ των Μονφόρτ κατέλαβαν την Τουλούζη και έτσι ο Ραϋμόνδος Ζ΄ τους πολέμησε για να ανακαταλάβει την κομητεία. 
Το 1222 διαδέχθηκε τον πατέρα του και, μαζί με τον Ρογήρο-Βερνάρδο Β΄ κόμη της Φουά, πολιόρκησε το Καρκασσόν. Το 1224 οι Σταυροφόροι παραδόθηκαν και η εκστρατεία έληξε· κάθε άρχοντας έκανε ειρήνη με την Εκκλησία. Το 1225 η Σύνοδος τού Μπουρζ αφόρισε τον Ραϋμόνδο Ζ΄ και εξήγγειλε εκστρατεία εναντίον του. Ο Λουδοβίκος Η΄ της Γαλλίας επιθυμούσε την ανανέωση τη διαμάχη με σκοπό να ενισχύσει τη διεκδίκησή του στο Λανγκεντόκ. Ο Ρογήρος-Βερνάρδος προσπάθησε να διατηρήσει την ειρήνη, αλλά ο βασιλιάς απέρριψε την πρεσβεία του και οι κόμητες της Φουά και της Τουλούζης έλαβαν τα όπλα. Ο πόλεμος ήταν μία ακανόνιστη σειρά αψιμαχιών και το 1229 ο Ραϋμόνδος ηττήθηκε. Αναγκάστηκε να υπογράψει τη Συνθήκη τού Παρισιού ("τού Μω"), κατά την οποία παραχώρησε την υποκομητεία τού Τρανκαβέλ στον βασιλιά και αναγκάστηκε να παντρέψει την κόρη του Ιωάννα με τον Αλφόνσο, γιο τού βασιλιά. 
Όταν απεβίωσε ο Ραϋμόνδος Ζ΄, τάφηκε δίπλα στη μητέρα του Ιωάννα στο αββαείο τού Φοντεβρώ. Ο Αλφόνσος έγινε κόμης της Τουλούζης και έπειτα από την αποβίωσή του η κομητεία προσαρτήθηκε στη Γαλλία.
Πολυάνδριο

Το πολυάνδριο, (Αρχ. Ελληνικά Πολύ-άνδριον) είναι ο αρχαιολογικός όρος για τον ομαδικό τάφο στην αρχαία Ελλάδα, στον οποίο βρίσκονται θαμμένα περισσότερα από ένα σώματα, συνήθως πολεμιστών. Το πολυάνδριο απαντάται και ως δημόσιο σήμα. 
Για τη σήμανση πολυάνδριων κατά τον 7ο αι. ΠΚΕ, εκτός από τη μορφή της τούμπας στην Βόρεια Ελλάδα, ή του κούρου σε αρχαϊκότερες περιόδους χρησιμοποιήθηκε ευμεγέθης λίθινη ή μαρμάρινη επιτύμβια στήλη, σαν αυτή του αρχαίου νεκροταφείου της Πάρου, στην οποία επί δύο τουλάχιστον αιώνες τελείτο ηρωολατρεία με προσφορές και θυσίες προς τους νεκρούς, άρρενες πολεμιστές. 
Πολυάνδρια του 5ου αι. είναι γνωστά στην Αττική, την Κεντρική και την Βόρεια Ελλάδα, αλλά λιγοστά συνδέονται με ακραίες ιστορικές συνθήκες. Εντυπωσιακό πολυάνδριο είναι αυτό της αρχαίας Αθήνας, που συνδέεται με τα πρώτα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου και τον αιφνίδιο λοιμό που ξέσπασε στην πόλη.
Η ακολουθία της τυπολογίας των μνημείων τελείωσε γύρω στο 317 ΠΚΕ, μετά τη νομοθεσία του Δημητρίου Φαληρέα που απαγόρευσε την πλούσια γλυπτική επίδειξη. Οι Αθηναίοι πολίτες μνημονεύονταν είτε με ένα μνημείο που ονομαζόταν τραπέζα είτε με κιονίσκο. Σε αυτά τα μνημεία γενικότερα μνημονεύονται το όνομα του θανόντος, το όνομα του πατέρα του και του δήμου στον οποίο ήταν εγγεγραμμένος ο πολίτης. Το απλό ύφος των νεότερων μνημείων θεωρήθηκε ακραία έκφραση της ιδεολογίας της ισόνομιας, της ουσιαστικής δηλαδή ισότητας όλων των πολιτών.
Τομ Τζόουνς (ταινία)

Υπόθεση

Ο Τομ Τζόουνς (Άλμπερτ Φίνεϊ), είναι ο νόθος γιος της υπηρέτριας του αριστοκράτη Σκουάιρ Ολγουόρθι (Τζορτζ Ντιβάιν), Τζένι Τζόουνς (Τζόις Ρέντμαν) και του κουρέα Πάτριτζ (Τζακ ΜακΓκόουραν). Μετά τη γέννησή του ο Ολγουόρθι αποφάσισε να τον πάρει υπό την προστασία του, αφότου απέλυσε την Τζένι. Ο Τομ έχει πλέον ενηλικιωθεί κι έχει γίνει ένας αξιαγάπητος κατεργάρης και έρχεται συχνά σε σύγκρουση με τον εξάδελφό του Μπλίφιλ (Ντέιβιντ Γουόρνερ) που είναι ο νόμιμος κληρονόμος του Ολγουόρθι. Ο νεαρός άνδρας που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο ωραίο φύλο, είναι κρυφά ερωτευμένος με την κόρη του Σκουάιρ Γουέστερν (Χιου Γκρίφιθ), Σόφι (Σουζάνα Γιορκ), την οποία ο πατέρας της προορίζει για τον Μπλίφιλ. Όταν μια μέρα οι δάσκαλοί του πιάνουν τον Τομ στα πράσα με την χωριατοπούλα Μόλι Σίγκριμ (Ντάιαν Τσιλέντο), ο ευεργέτης του αποφασίζει να τον διώξει από την οικία του. Έτσι ο Τομ βρίσκεται στο δρόμο και προσπαθεί να φτάσει στο Λονδίνο, στο διάβα του καταφέρνει να ξελογιάσει πολλές γυναίκες και να μπλέξει σε κωμικοτραγικές καταστάσεις, ενώ παράλληλα η Σόφι που είναι ερωτευμένη μαζί του το σκάει από το σπίτι της και προσπαθεί να τον βρει. Παράλληλα ο πατέρας της Σόφι τρέχει ξοπίσω της για να την αναγκάσει να γυρίσει σπίτι. Όταν όλοι οι ήρωες συναντιούνται, βγαίνει στην επιφάνεια η αλήθεια πάνω στην πατρότητα του Τόμ, που πρόκειται να αλλάξει τις ζωές όλων.

Πληροφορίες παραγωγής

Η ταινία επρόκειτο αρχικά να γυριστεί σε ασπρόμαυρη φωτογραφία από την εταιρία παραγωγής Bryanston Films, η οποία χρεωκόπησε. Έπειτα την παραγωγή ανέλαβε η αμερικανική εταιρία United Artists.
Ο άστατος αγγλικός καιρός προκάλεσε τεράστιες δυσκολίες στα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας στην αγγλική ύπαιθρο και ο διευθυντής φωτογραφίας Γουόλτερ Λάσαλι δήλωσε ότι κατά την άποψή του υπήρχε άψογη συνεργασία με το συνεργείο παρά τις κακές καιρικές συνθήκες και ότι η εμπειρία ήταν σε γενικές γραμμές θετική. Πρόσθεσε ότι ο σκηνοθέτης Τόνι Ρίτσαρντσον έχασε κάπου το δρόμο του κατά την τελική επεργασία της ταινίας προσπαθώντας να διορθώσει κάτι το οποίο ήταν ήδη πολύ καλό.
Ο Τόνι Ρίτσαρντσον έμεινε ανικανοποίητος από το τελικό αποτέλεσμα, παρά τις γενικά καλές κριτικές και τα βραβεία που έλαβε η ταινία. Ο Ρίτσαρντσον έγραψε στην αυτοβιογραφία του:
Αισθανόμουν ότι η ταινία ήταν μισοτελειωμένη και κακοφτιαγμένη. Δεν κατακρίνω το γεγονός ότι έκανε επιτυχία, καθώς πιστεύω ότι κάθε σκηνοθέτης έχει το δικαίωμα να τη γευτεί. Αλλά όταν κανείς αναφέρεται στον Τομ Τζόουνς αισθάνομαι ένα σφίξιμο μέσα μου.
Λουδοβίκος της Έσσης

Βιογραφία

Ο Λουδοβίκος-Χέρμαν-Αλέξανδρος-Χλόντβιχ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου-Λουδοβίκου μεγάλου δούκα της Έσσης & παρά τω Ρήνω και της Ελεονόρας, κόρης του Χέρμαν πρίγκιπα του Ζολμς-Χόενζολμς-Λιχ.
Στις 9 Οκτωβρίου 1937 απεβίωσε ο πατέρας του. Ο Λουδοβίκος επρόκειτο να νυμφευθεί στις 20 Νοεμβρίου 1937 στην Αγγλία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεώργιος-Δονάτος μαζί με τη μητέρα του, την σε προχωρημένη κύηση σύζυγό του Καικιλία, τα δύο μεγαλύτερα παιδιά τους με την νταντά, ένα φίλο, τον πιλότο και δύο μέλη πλήρωμα πέταξαν με αεροπλάνο. Στην πτήση η Καικιλία γέννησε και ο πιλότος θέλησε να προσγειωθεί στην Οστάνδη του Βελγίου, παρά τις κακές συνθήκες ορατότητας. Το αεροπλάνο χτύπησε σε καμινάδα εργοστασίου και συνετρίβη. Ήταν 16 Νοεμβρίου.
Ο Λουδοβίκος νυμφεύτηκε εσπευσμένα σε κλίμα πένθους στις 17 και αμέσως έφυγαν για την ταφή. Έγινε στο Ρόζεχεε του Ντάρμστατ. Ο Λουδοβίκος υιοθέτησε την κόρη του αδελφού του Ιωάννα, που δεν είχε ταξιδέψει, αλλά έπειτα από δύο έτη η μικρή ασθένησε από μηνιγγίτιδα και απεβίωσε. Επειδή ήταν άτεκνος, υιοθέτησε τον Μαυρίκιο τιτουλάριο ελέκτορα της Έσσης, του πρεσβύτερου κλάδου Έσσης-Κάσσελ. Το 1968 απεβίωσε στη Φρανκφούρτη και τον διαδέχθηκε ο Μαυρίκιος ως τιτουλάριος μέγας δούκας της Έσσης & παρά τω Ρήνω.
Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος του κλάδου του Ντάρμστατ. Γνώρισε στον συνθέτη Μπέντζαμιν Μπρίττεν (απεβ. 1976) την ποίηση του Φρήντριχ Χαίλντερλιν (απεβ. 1843). Το 1958 ο Μπρίτεν αφιέρωσε στον Λουδοβίκο το έργο του Έξι κομμάτια του Χαίλντερλιν.
Εκθετική συνάρτηση

Πίνακες και άλγεβρες Banach

Ο ορισμός της εκθετικής συνάρτησης με τη βοήθεια δυναμοσειρών έχει νόημα στους τετραγωνικούς πίνακες και γενικότερα σε κάθε άλγεβρα Banach Β.  Αυτή η συνάρτηση ονομάζεται εκθετικός πίνακας. Σε αυτή την περίπτωση,η  e⁰ = 1, και η eˣ είναι αντιστρέψιμη, με αντίστροφο e⁻ˣ για οποιοδήποτε x στη B. Εάν xy =yx, τότε eˣ⁺ʸ = eˣeʸ, μια ταυτότητα που δεν ισχύει για μη μετατρέψιμα x και y.
Όμως, και άλλοι ορισμοί οδηγούν στην ίδια συνάρτηση. Για παράδειγμα, η eˣ μπορεί να οριστεί ως
ή η eˣ ή ως f(1), όπου f: R→B είναι η λύση της διαφορικής εξίσωσης  f′(t) = xf(t) με αρχική συνθήκη f(0) = 1.

Σε άλγεβρες Lie

Δοθείσης μιας   ομάδα Lie  G και της αντίστοιχης  άλγεβρας Lie  , ο εκθετικός μετασχηματισμός είναι ένας μετασχηματισμός  που έχει παρόμοιες ιδιότητες.Πράγματι, εφόσον η R είναι η Άλγεβρα Lie της Ομάδας Lie όλων των θετικών πραγματικών αριθμών με εσωτερική πράξη τον πολλαπλασιασμό, η συνήθης εκθετική συνάρτηση με πραγματικά ορίσματα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση Άλγεβρας Lie. Ομοίως, εφόσον η ομάδα Lie GL(n,R) των αντιστρέψιμων n × n πινάκων έχει ως Lie άλγεβρα M(n,R), το κενό όλων των n × n πινάκων, η εκθετική συνάρτηση για τετραγωνικούς πίνακες είναι μια ειδική περίπτωση  του εκθετικού μετασχηματισμού Lie άλγεβρας .
Η ταυτότητα exp(x+y) = exp(x)exp(y) μπορεί να μην ισχύει για στοιχεία της Lie άλγεβρας x και y τα οποία δεν αντιμετατίθενται. Ο τύπος των Baker–Campbell–Hausdorff  παρέχει τους απαραίτητους διορθωτικούς όρους.

Όμοιες ιδιότητες του e και της συνάρτησης ez

Η συνάρτηση eᶻ δεν είναι μια C(z) συνάρτηση (δηλαδή, δεν είναι πηλίκο δύο πολυωνύμων με μιγαδικούς συντελεστές) .
Για n διαφορετικούς μιγαδικούς αριθμούς {a₁, …, aₙ}, το σύνολο {eᵃ¹ᶻ, …, eᵃⁿᶻ} είναι γραμμικά ανεξάρτητο πάνω στο C(z).
Η συνάρτηση eᶻ είναι υπερβατική στο C(z).
Αριάδνη

Αριάδνη και Θησέας

Όταν ο Θησέας, υιός τού Αιγέα, βασιλιά των Αθηνών, έφτασε στην Κρήτη, για να προσφερθεί ως θύμα στον Μινώταυρο , συνάντησε την κόρη του Μίνωα, Αριάδνη, και κέρδισε την εύνοιά της. Για να τον γλιτώσει από βέβαιο θανατο, η Αριαδνη κατέφυγε σ΄ενα τέχνασμα: του έδωσε ένα κουβάρι νήμα (ο περίφημος Μίτος της Αριάδνης), χάριν τού οποίου μπόρεσε να βρει την έξοδο του Λαβύρινθου μετά την νικηφόρα πάλη του με τον Μινώταυρο. Στη φυγή του από την Κρήτη, ο Θησέας πήρε μαζί του την Αριάδνη και έπλευσαν προς την Αθήνα.
Ετυμολογία: Αριάδνη > Αριάγνη >άρια+αγνή = πολύ αγνή

Αριάδνη και Διόνυσος

Στο γυρισμό τους για την Αθήνα, ο Θησέας και οι σύντροφοί του έκαναν μια στάση στο νησί της Νάξου. Εκεί, στο όνειρο του Θησέα εμφανίστηκε ο θεός Διόνυσος και του είπε ότι έπρεπε να φύγουν από το νησί χωρίς την Αριάδνη, αφού ήταν γραφτό να μείνει εκεί και να γίνει γυναίκα του. Η Αριάδνη έμεινε στη Νάξο και παντρεύτηκε το θεό Διόνυσο κι έτσι αναπτύχθηκε και η λατρεία της σαν θεότητα στο νησί. Ο Διόνυσος (ή η Αφροδίτη ή οι Ώρες) της χάρισε χρυσό στεφάνι, έργο του Ηφαίστου, και την έφερε μαζί του στον Όλυμπο. Η θνητή Αριάδνη έφθασε έτσι να γίνει αθάνατη σύζυγος θεού.

Τοπικές παραλλαγές του μύθου

Την Αριάδνη τιμούσαν ιδιαίτερα σε κάποιους τόπους, και μάλιστα νησιά: Στην Κρήτη, στη Νάξο, στη Δήλο, στην Κύπρο, αλλά και στην Αττική και Πελοπόννησο, πράγμα που υποδεικνύει ότι λατρευόταν ως θεότητα του Αιγαίου και γενικότερα της Ανατολικής Μεσογείου (Αριάδνη < Αριάγνη = αγία). Στο ναό του Κρήσιου Διονύσου (του Κρητικού δηλ. Διονύσου) στο Άργος αναφέρεται ότι υπήρχε πήλινη λάρνακα με τη στάχτη της Αριάδνης. Στη Δήλο πάλι, σε καθιερωμένη τελετή, νέοι και νέες χόρευαν σε ανάμνηση της σωτηρίας των Αθηναίων νέων από τον Μινώταυρο. Στο νησί αυτό ο Θησέας είχε αφιερώσει ένα δώρο που του είχε κάνει η Αριάδνη, ένα ξόανο της Αφροδίτης, έργο του Δαιδάλου, κατά τον Παυσανία (ΙΧ 40, 3-4): το είχε αφιερώσει στον Απόλλωνα για να ξεχάσει τον έρωτά της. Στην Κύπρο, κατά την τοπική παράδοση, ο Θησέας είχε αποβιβάσει έγκυο την Αριάδνη και όταν μετά από θύελλα κατόρθωσε να επιστρέψει τη βρήκε νεκρή. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος τελούνταν στην Κύπρο εορτές όπου ένας νέος ξαπλωμένος σε κρεβάτι θύμιζε με τις φωνές του γυναίκα που γεννούσε. Εκεί κοντά, σε δάσος, υπήρχε ιερό της Αριάδνης Αφροδισίας και, υποτίθεται, ο τάφος της Αριάδνης.
Στην Αττική η λατρεία της Αριάδνης ήταν ενωμένη με εκείνη του Διονύσου στις εορτές των Οσχοφορίων, η καθιέρωση των οποίων αποδιδόταν στον Θησέα. Στενότερα βέβαια από κάθε άλλο μέρος συνδεόταν η Αριάδνη με τη Νάξο, όπου τιμούσαν το ζεύγος Αριάδνης-Διονύσου. Οι Νάξιοι πίστευαν ότι η Αριάδνη είχε πεθάνει εκεί και ότι με τον Διόνυσο είχαν δύο παιδιά, τον Στάφυλο και τον Οινοπίωνα. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, η Αριάδνη είχε παιδιά και με τον Θησέα, και πήρε τη θέση της στο ουράνιο στερέωμα στον αστερισμό του Βορείου Στεφάνου.
Μαχμούτ Β΄

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τοπ Καπί το 1785, στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και της Νακσιντίλ Σουλτάν, η οποία ήταν ξαδέρφη της Ιωσηφίνας ντε Μπωαρναί, σύζυγος του Αυτοκράτορα Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτη της Γαλλίας.

Άνοδος στο θρόνο

Ο Μαχμούτ Β΄ πήρε την εξουσία το 1807 με την βοήθεια του εξαδέλφου του Σελίμ Γ΄ και του Αλεμαντάρ Μουσταφά. Ο Σελίμ Γ' σε μία εξέγερση σκοτώθηκε, αλλά ο Μαχμούτ επέζησε και γύρισε πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Τελικά κατάφερε να ανατρέψει τον ετεροθαλή αδερφό του, Μουσταφά Δ΄. Αφού έγινε σουλτάνος, έκανε τον Αλεμαντάρ Μουσταφά βεζίρη του κράτους. Ο Αλεμαντάρ Μουσταφά πέθανε το 1808 και ο Μαχμούτ Β' διέκοψε τις μεταρρυθμίσεις που είχε αρχίσει από την αρχή, αλλά και μετά τον θάνατο του Αλεμαντάρ συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις του.

Βασιλεία

Τα επόμενα χρόνια ο κυβερνήτης της Αιγύπτου, Μεχμέτ Αλή Πασάς κατέλαβε τις ιερές πόλεις της Μέκκας (1812) και της Μεδίνας (1813). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση. Τότε προσπάθησε να διαλύσει την επανάσταση, αλλά δεν τα κατάφερε και μετά την ήττα του τουρκικού στόλου στην Ναυμαχία του Ναβαρίνου ο Μαχμούτ υποχώρησε. Έτσι το 1832, με τη συνθήκη της Ανδριανούπολης, η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος και μετά από αυτό το γεγονός άρχισε η σταδιακή διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η εξάρτησή της από την Ευρώπη.
Ο Μαχμούτ Β΄ έχει συνδέσει το όνομά του με πολλές μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση του φεουδαρχικού κατακερματισμού της Αυτοκρατορίας και απέβλεπαν να της προσδώσουν μία όψη εξευρωπαϊσμού. Οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις του ήταν η κατάργηση του σώματος των γενιτσάρων, η κατάργηση του συστήματος των στρατιωτικών τιμαριών, η ίδρυση υπουργείων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και η ίδρυση ορισμένων κοσμικών σχολειών και στρατιωτικών σχολών. Οι αλλαγές αυτές όμως δεν επέτυχαν να εξαλείψουν τη ρίζα των αιτιών παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Μαχμούτ υπέταξε του Μαμελούκους του Ιράκ. Ο Μαχμούτ ήταν λάτρης της τοξοβολίας και προσπάθησε να αναβιώσει αυτό το άθλημα.

Θάνατος

Ο Μαχμούτ πέθανε το 1839 σε ηλικία 54 χρονών από Φυματίωση. Χιλιάδες κόσμου παραβρέθηκε στην κηδεία του προκειμένου να πει το τελευταίο αντίο στον Σουλτάνο. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄.
Πείραμα των Χέρσεϊ και Τσέις

Τα πειράματα των Χέρσεϊ και Τσέις ήταν μία σειρά πειραμάτων που διεξήχθησαν το 1952 από τον Άλφρεντ Χέρσεϊ και τη Μάρθα Τσέις. Τα πειράματα αυτά απέδειξαν ότι το DNA ήταν το γενετικό υλικό, κάτι που είχε διαπιστωθεί για πρώτη φορά το 1944 με το πείραμα των Άβερι, ΜακΛόιντ και ΜακΚάρτι. Αν και οι βιολόγοι γνώριζαν την ύπαρξη του DNA ήδη από το 1869, μέχρι τότε οι περισσότεροι πίστευαν ότι οι πρωτεΐνες έφεραν τις πληροφορίες για την κληρονομικότητα.
Ο Χέρσεϊ και η Τσέις χρησιμοποίησαν στα πειράματά τους το φάγο T2, έναν ιό του οποίου η δομή είχε πρόσφατα μελετηθεί με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ο φάγος αυτός αποτελείται μόνο από ένα πρωτεϊνικό περίβλημα στο οποίο περιέχεται το γενετικό υλικό του. Προσκολλάται στη μεμβράνη των βακτηρίων και αδειάζει μέσα σε αυτά το γενετικό υλικό του, με αποτέλεσμα ο γενετικός μηχανισμός των βακτηρίων να παράγει περισσότερους ιούς, ενώ το κενό περίβλημα του φάγου παραμένει προσκολλημένο στο βακτήριο.
Σε ένα πρώτο πείραμα, ιχνηθέτησαν τους φάγους με το ραδιενεργό φωσφόρο-32, ο οποίος ενσωματώνεται στο DNA αλλά σε κανένα από τα 20 αμινοξέα, από τα οποία συντίθενται οι πρωτεΐνες. Μόλυναν στη συνέχεια με τους φάγους βακτήρια του τύπου Εσερίχια Κόλι και στη συνέχεια αφαίρεσαν και διαχώρισαν τα πρωτεϊνικά περιβλήματα των ιών από τα μολυσμένα κύτταρα χρησιμοποιώντας ένα μπλέντερ και μία συσκευή φυγοκέντρησης. Ανακάλυψαν ότι ο ραδιενεργός ιχνηθέτης ήταν ορατός μόνο στα βακτηριακά κύτταρα και όχι στα πρωτεϊνικά περιβλήματα, συμπεραίνοντας έτσι ότι ο φωσφόρος, άρα και το DNA εισήλθε στο βακτηριακό κύτταρο.
Σε ένα δεύτερο πείραμα, ιχνηθέτησαν τους φάγους με το ραδιενεργό Θείο-35, το οποίο ενσωματώνεται στα αμινοξέα κυστεΐνη και μεθειονίνη, αλλά όχι και στο DNA. Μετά το διαχωρισμό, ο ραδιενεργός ιχνηθέτης βρέθηκε στα πρωτεϊνικά περιβλήματα, όχι όμως και στα μολυσμένα βακτήρια. Διαπιστώθηκε έτσι ότι οι πρωτεΐνες δεν εισάγονται στο βακτηριακό κύτταρο.
Με αυτόν τον τρόπο αποδείχθηκε ότι το γενετικό υλικό που προσβάλλει τα βακτήρια είναι το DNA.
Ο Χέρσεϊ μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1969, για τις «ανακαλύψεις του σχετικά με τη γενετική δομή των ιών».
Μιχάλης Διαλλινάς

Βίος

Γεννήθηκε το 1853 στη Νεάπολη Λασιθίου, το «Καινούριο Χωριό» όπως λεγόταν τότε, και παντρεύτηκε τη Μαρία Χρυσάκη, κόρη οπλαρχηγού. Γνώριζε την τουρκική και ιταλική γλώσσα. Εργάστηκε ως δικηγόρος, δικαστικός κι ασχολήθηκε με το εμπόριο. Συγκέντρωσε ικανοποιητική περιουσία που του επέτρεψε να ιδιωτεύσει και να ασχοληθεί με τις αγαπημένες του ιστορικές έρευνες. Μελέτησε κυρίως τη προσφορά της Ανατολικής Κρήτης στους απελευθερωτικούς αγώνες του νησιού. Καταγόταν από οικογένεια ευγενών, που ποτέ δεν έπαψε να φροντίζει για την ανύψωση του κοινωνικού επιπέδου του τόπου και κατάφερε να μορφωθεί αρκετά μόνο με τη θέλησή του. Αγωνίστηκε ως υπασπιστής του καπετάν Εμμ. Κοκκίνη κι έπαιξε ρόλο πρωταγωνιστή στην Επανάσταση του 1878.
Μετά την Επανάσταση, διορίστηκε ανακριτής στην Αστυνομία Λασιθίου, μετά πρωτοδίκης και μεταβατικός πρόεδρος της Χριστιανικής Δημογεροντίας Λασιθίου. Το 1927 τύπωσε τα Άπαντα (τόμος Α'), ωστόσο δεν πρόφτασε να νιώσει την ικανοποίηση της αποδοχής που έτυχε, γιατί δύο μήνες μετά την κυκλοφορία τους απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών.
Πάρκο Γεωργιάδη

Το πάρκο Γεωργιάδη είναι το μεγαλύτερο και ένα από τα λιγοστά πάρκα της πόλης του Ηρακλείου. Κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή στο πάρκο λειτουργεί λαϊκή αγορά, όπου διατίθονται βιολογικά αγροτικά προϊόντα. Είναι γνωστό ως ιδανικό καταφύγιο για τις ζεστές ώρες της ημέρας. Αποτελεί επίσης μέρος ηρεμίας και χαλάρωσης. Το σημερινό πάρκο εγκαινιάστηκε το 1958 και βρίσκεται πάνω στη μπαζωμένη ενετική τάφρο. Η έκτασή του είναι 17 στρέμματα και αποτελεί τον μοναδικό πνεύμονα πρασίνου του κέντρου της πόλης, όπου τα δέντρα απαρτίζουν ένα μοναδικό δασικό περιβάλλον πυκνής βλάστησης και παχιού ίσκιου. Το πάρκο ιδρύθηκε από τον δήμαρχο για τα έτη 1932-42 Μηνά Γεωργιάδη.
Σαν Σεμπαστιάν

Ιστορία

Στις 31 Αυγούστου 1813, κατά τον Ιβηρικό πόλεμο και συγκεκριμένα κατά τη δεύτερη γαλλική εκστρατεία στην Ισπανία, το Σαν Σεμπαστιάν δέχθηκε επίθεση από Βρετανικούς και Πορτογαλικούς στόλους, οι οποίοι κατέστρεψαν ολοκληρωτικά την πόλη, βάζοντάς της φωτιά, η οποία υπόψη είχε καταληφθεί από στρατεύματα του Ναπολέοντα και αποτελούσε τότε συνοριακή πόλη της Γαλλίας. Έπειτα λοιπόν από αυτή την καταστροφική επίθεση, οι κάτοικοι της πόλης αποφάσισαν να ξαναχτίσουν την πόλη από την αρχή. Μόνο ένας δρόμος κατάφερε να επιβιώσει από την επίθεση αυτή, ο οποίος σήμερα ονομάζεται 31 Αυγούστου, και σε κάθε επέτειο το βράδυ ο δρόμος αυτός, που βρίσκεται στην παλιά πόλη γεμίζει αναμμένα κεριά.