google/wiki40b huggingface dataset:
Γουίλιαμ Ρόου

Βιογραφικά

Ο Γουίλιαμ Ρόου (William Leonard Rowe) γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1931. Σύμφωνα με τον ίδιο, έγινε ευαγγελικός Χριστιανός κατά τη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων και επιθυμούσε να γίνει ιερές και γράφτηκε στο Ινστιτούτο της Βίβλου του Ντιτρόιτ (Detroit Bible Institute) για τις κολεγιακές σπουδές του. Όταν απέλυσαν έναν από τους καθηγητές για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αποφάσισε να φύγει και μεταφέρθηκε στο Wayne State University. Από εκεί, το σχέδιό του ήταν να συνεχίσει στο Fuller Theological Seminary. Στο Wayne State University έκανε εντύπωση στον Ρόου η γνωριμία του με ένα καθηγητή, ο οποίος ήταν άθεος, ενώ ο πατέρας του ήταν ιερέας. 
Μετά την αποφοίτηση του από το  Wayne State, ο  Ρόου έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο  Chicago Theological Seminary.  Τόνισε ότι τότε ξεκίνησε να αντιμετωπίζει πιο κριτικά τη Βίβλο, να μάθει για τις αρχές της και συνάντησε άλλους θεολόγους οι οποίοι δεν ήταν φονταμενταλιστές όπως ήταν ο ίδιος. Ο φανατισμός του ξεκίνησε να ξεθωριάζει.
Αφού έλαβε το πτυχίο Master of Divinity από το  Chicago Theological Seminary, ξεκίνησε διδακτορικό στη φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Το ολοκλήρωσε το 1962 και δίδαξε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο University of Illinois και μετά στο Purdue University.
Ο Ρόου περιγράφει τη μετατροπή του από φανατικό χριστιανό σε άθεο ως σταδιακή, και ως αποτέλεσμα της «απουσίας εμπειρίας και τεκμηρίωσης αρκετής ώστε να διατηρηθεί η θρησκευτική μου ζωή και πεποιθήσεις». Ανέφερε ότι η μελέτη των πηγών της Βίβλου τον έκανε να σκεφτεί ότι η αμφιβολία έχει θεϊκή φύση και από τότε ξεκίνησε να αναζητά και να προσεύχεται για σημάδια ύπαρξης του Θεού. 
Στις 22 Αυγούστου 2015, ο Ρόου πέθανε σε ηλικία 84 ετών.

Φιλικός αθεϊσμός

Ο Ρόου εισήγαγε την έννοια του «φιλικού αθεϊστή» στο κλασικό του άρθρο για τον επιχείρημα από το κακό. Ο φιλικός αθεϊστής είναι αυτός που αποδέχεται ότι ορισμένοι θεϊστές είναι δικαιολογημένοι να πιστεύουν στον θεό, παρόλο που ο θεός δεν υπάρχει. Ο αθεϊστής φιλόσοφος Μάικλ Μάρτιν ήταν αρνητικός απέναντι σε αυτή τη θέση. Μια συνέπεια του φιλικού αθεϊσμού του Ρόου ήταν προσπαθεί να παρουσιάζει τα επιχειρήματα των αντιπάλων του όσο καλύτερα μπορούσε. Έγραφε υπέρ των θεϊστικών επιχειρημάτων και θεωρήθηκε από ορισμένους πως υποστηρίζει το κοσμολογικό επιχείρημα.
Συνταγματική συμμαχία (Βουλγαρία)

Η Συνταγματική συμμαχία (βουλγαρικά : Конституционен блок) ήταν μια πολιτική συμμαχία στη Βουλγαρία στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Προήλθε από τα κόμματα που αντιτίθενται στο κυβερνών κόμμα της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1920.

Ιστορία

Η συμμαχία διαμορφώθηκε στις 6 Ιουλίου 1922 από το Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα, το Δημοκρατικό κόμμα και το Ριζοσπαστικό Δημοκρατικό κόμμα και ευθυγραμμίστηκε με τη Λαϊκή συμμαχία. Η παράταξη έκδωσε μια νέα εφημερίδα τη "Slovo" (μτφ : Λόγος).
Η συμμαχία κέρδισε 17 έδρες στις εκλογές του Απρίλη του 1923, συμμετείχε επίσης και σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με το Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό κόμμα (Ευρείς Σοσιαλιστές) όπου απέτυχε να κερδίσει έδρα. Ωστόσο οι πιο εξέχοντες ηγέτες της παράταξης συνελήφθησαν και κρατούνταν στη φυλακή με την κατηγορία ότι ήταν οι υπεύθυνοι για τις ήττες στο Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο και τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα το κόμμα έκανε πραξικόπημα που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Εργατικού αγροτικού κόμματος. Τον Αύγουστο οι περισσότεροι από την ηγεσία της συμμαχίας εντάχθηκαν στο νέο κόμμα Δημοκρατική συμμαχία με αποτέλεσμα η παράταξη να διαλυθεί.
2076 Λεβίν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λεβίν είναι άγνωστα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1972

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1972 διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κοντοσώρος του Κερκυραϊκού (απόσταση 10.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
Χερσόνησος του Σινά

Η Χερσόνησος του Σινά ή το Σινά (Αραβικά: سيناء‎ ​) είναι μια τριγωνικού σχήματος ασιατική χερσόνησος περίπου 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που συνδέει την Ασία με την Αφρική και πολιτικά ανήκει στην Αίγυπτο. Έχει πληθυσμό περίπου 1.400.000 άτομα.

Όρια

Βρίσκεται στην Α.ΝΑ. λεκάνη της Μεσογείου από την οποία και ορίζεται από Β. Από Α. ορίζεται από τον Κόλπο της Άκαμπα ή Κόλπο του Εϊλάτ, που αποτελεί προέκταση του ανατολικού σκέλους της Ερυθράς θάλασσας, προς Ν. ομοίως από την Ερυθρά θάλασσα, και προς Δ. από το δυτικό σκέλος της Ερυθράς, τον αρχαίο Ηρωοπολιτικό κόλπο ή Κόλπο τoυ Σουέζ, όπως αποκαλείται σήμερα.

Μορφολογία

H χερσόνησος του Σινά είναι τριπλάσια σε έκταση της Πελοποννήσου, χώρα κατάξερη, ορεινή και αμμώδης. Ειδικότερα το νότιο τμήμα αυτής αποτελεί ένα σύμπλεγμα ορεινών όγκων, το υψηλότερο των οποίων είναι το όρος Σινά ή Τζεμπέλ Κατερίν με υψόμετρο περίπου 2.650 μ. στους πρόποδες του οποίου και βρίσκεται η ιστορική και σπουδαία Μονή του Σινά. Άλλες κορυφές του ίδιου ορεινού όγκου είναι το Ντζεμπέλ Μούσα (= όρος του Μωυσή), με υψόμετρο 2.990μ. και το Ντζεμπέλ Σερβέλ ύψους 2.060 μ. Η περιοχή αυτή είναι και η πλέον σεισμόπληκτη απ΄ όλη την ευρύτερη περιοχή.

Υπέδαφος

Το υπέδαφος της χερσονήσου του Σινά είναι πλούσιο σε χαλκό, σίδηρο, πορφυρίτη, και άλλα μέταλλα ενώ υφίστανται πολλά λατομεία και μεταλλεία μερικά των οποίων χρονολογούνται από την 3η χιλιετία π.Χ.. Τελευταία ανευρέθηκαν και κάποια κοιτάσματα πετρελαίου, σε απόσταση 50 χμ. από την περιοχή του Ασσάλ, που η εκμετάλλευσή  τους ξεκίνησε συστηματικά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημειώνεται ότι κοντά στη περιοχή του Σουέζ υφίστανται πολλές θερμοπηγές καλούμενες Πηγές του Μωυσή και νοτιότερα αυτών οι Θέρμες των Φαραώ καθώς και οι λεγόμενες Δώδεκα πηγές.

Κλίμα

Το κλίμα στη περιοχή του Σινά είναι τελείως ξηρό, οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και το χιόνι άγνωστο. Κάποιοι μικροί χείμαρροι που υπάρχουν το Καλοκαίρι είναι κατάξεροι. Συνεπώς και η χλωρίδα στη περιοχή αυτή είναι υποτυπώδης.

Χλωρίδα - Πανίδα

Τα μόνα δέντρα που απαντώνται κι αυτά σπάνια είναι η μυρίκη (τάρφας) και κάποιο είδος ακακίας (σαγιάλ), αφθονούν όμως οι φοίνικες. Κάποια δέντρα που καταφέρνουν και επιβιώνουν μετά από προσπάθειες των μοναχών της μονής και γύρω από την ιστορική μονή είναι συκιές, αχλαδιές, ελιές, καθώς και αμπέλια. Κύρια κατοικίδια ζώα είναι οι καμήλες, οι κότες και λίγες κατσίκες, ενώ από τα άγρια είναι κυρίως φίδια, ποντίκια, σαύρες, ως και αετοί, κοράκια και άλλα. Πλούσιος είναι ενάλιος πλούτος των ακτών της χερσονήσου, ενώ θεωρείται ο σημαντικότερος του κόσμου ειδικότερα σε κοράλλια.
Λουίζα Άνταμς

Πρώτα χρόνια

Η Άνταμς γεννήθηκε με το όνομα Λουίζα Κάθριν Τζόνσον στις 12 Φεβρουαρίου 1775 στο Λονδίνο. Ήταν κόρη της Αγγλίδας Κάθριν Ναθ και του Τζόσουα Τζόνσον, του οποίου ο αδερφός υπηρέτησε αργότερα ως κυβερνήτης του Μέριλαντ και Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τζόσουα Τζόνσον καταγόταν αρχικά από το Μέριλαντ. Η Λουίζα είχε έξι αδερφές: τις Ανν, Καρολάιν, Χάριετ, Κάθριν, Ελισάβετ και Αδελαΐδα, και έναν αδελφό, τον Τόμας. Μεγάλωσε στο Λονδίνο και στη Νάντη, τόπος καταφυγής της οικογένειας κατά την διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης.

Τιμές

Στις 29 Μαΐου 2008 εκδόθηκαν χρυσά νομίσματα και μεταλλικά αντίγραφα προς τιμήν της.
Αδόλφος Λουδοβίκος του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Αικατερίνης Κεστ, που ήταν υπηρέτρια αλλά της απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Όττβαϊλερ. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας την έκανε δούκισσα του Ντιλάνζ.
Come Out and Play

Βραβεία

Come Out and Play (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Leader of the Pack (σινγκλ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Νευραλγία τριδύμου

Επιδημιολογία - Αιτιολογία

Η νευραλγία τριδύμου εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών και συχνότερα στις γυναίκες, όμως έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ασθενών έως και τριών ετών. H εμφάνιση νευραλγίας του τριδύμου νεύρου αποτελεί εκδήλωση δυσλειτουργίας του, η οποία μπορεί να έχει κάποια συγκεκριμένη αιτία (για παράδειγμα, απομυελίνωση του τρίδυμου νεύρου από πίεση από αγγειακό κλάδο ή από όγκο), αλλά και για την οποία πολλές φορές δεν ανευρίσκεται υποκείμενο αίτιο («Ιδιοπαθής νευραλγία τριδύμου»).
C3H8O2

Ο μοριακός τύπος C₃H₈O₂ (με μοριακή μάζα 76,10 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα (συνολικά) δέκα (10) ισομερή θέσης:
Μα Γινγκ-Τζέου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Χον-Κον στις 13 Ιουλίου του 1950 και οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στην Ταϊβάν όταν εκείνος ήταν μόλις ενός έτους. Σπούδασε Νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν και πήρε το πτυχίο του το 1972. Έκανε επιπλέον σπουδές στις ΗΠΑ. Επέστρεψε στη Δημοκρατία της Κίνας το 1981 για να διδάξει νομικά. Από το γάμο του απέκτησε δύο κόρες.

Πρώτα πολιτικά βήματα

Η σταδιοδρομία του στο χώρο της πολιτικής ξεκίνησε στο πλευρό του προέδρου Τσιαν Τσιν-Κούο, του οποίου υπήρξε προσωπικός μεταφραστής. Στη συνέχεια προήχθη σε άλλες θέσεις και ορίστηκε αναπληρωτής γενικός γραμματέας του κόμματος Κουομνιντάν για την περίοδο 1984-88. Το 1993 επί προεδρίας του Λι Τεν-Χουί ανέλαβε Υπουργός Δικαιοσύνης, αξίωμα που κράτησε ως την απόλυσή του, τρία χρόνια μετά. Για μικρό χρονικό διάστημα ήταν Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και επέστρεψε στην ακαδημαϊκή καριέρα. Την περίοδο εκείνη οι περισσότεροι νόμιζαν ότι είχε τελειώσει η πολιτική του σταδιοδρομία.

Δήμαρχος

Ωστόσο, το 1998,το Κουομιντάν (KMT) επέλεξε το Μα να αντιμετωπίσει τον τότε δήμαρχο της Ταϊπέι Τσεν Σουέι-Πιεν του Προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος της Αντιπολίτευσης. Ο Τσεν ηττήθηκε και στις προεδρικές εκλογές του 2000 ο Μα παρέμεινε πιστός στο Κουομιντάν, υποστηρίζοντας τον υποψήφιό του, Λιεν Τσαν. Οι έριδες στο κόμμα συνετέλεσαν στην εκλογική νίκη για τον Τσεν στις προεδρικές εκλογές ενός γύρου όπου συμμετείχαν τρεις υποψήφιοι  (ο Τσεν εκλέχθηκε με ποσοστό κάτω του 40%). Ο Μα επανεξελέγη δήμαρχος με 64% το Δεκέμβριο του 2002 και στις 16 Ιουλίου του 2005 τα μέλη του Κουομιντάν τον εξέλεξαν πρόεδρο του κόμματος. Παραιτήθηκε. το Φεβρουάριο του 2007, έπειτα από την απαγγελία κατηγοριών σε βάρος του για διασπάθιση δημοτικών πόρων. Στις δύο δίκες που επακολούθησαν, ο Μα αθωώθηκε και η υπόθεση έφτασε στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Στις 17 Μαρτίου του 2008, ο Μα αποκάλεσε την Ταϊβάν "κυρίαρχο κράτος"  και απείλησε με μποϊκοτάζ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου για την συνεχή κρίση στο Θιβέτ, αν εκλεγόταν στην προεδρία.

Προεδρία

Ο Μα εξελέγη επίσημα στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Μαρτίου του 2008, με 58,4% των ψήφων, θέτοντας τέλος σε μια οκταετία διακυβέρνησης από το Προοδευτικό Δημοκρατικό Κόμμα. Έλαβε  7.658.724 ψήφους έναντι 5.445.239 για το Φρανκ Χσίε. Η ορκωμοσία του έλαβε χώρα στις 20 Μαΐου του 2008
Στις 14 Ιανουαρίου 2012, στις διπλές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα (βουλευτικές και προεδρικές), ο Μα εξελέγη για δεύτερη συνεχή χρονιά στη θέση του προέδρου ενώ το Κουομιντάν παρέμεινε το πρώτο κόμμα στη βουλή. Ο Μα κατέλαβε ποσοστό 51,60% (6.891.139 ψήφους) έναντι της υποψηφίου του προοδευτικού Δημοκρατικού Κόμματος (DPP), Τσάι Ιν-Γουέν, η οποία κατέλαβε ποσοστό 45,63% (6.093.578 ψήφους).
Δημόδοκος επιγραμματοποιός

Βιογραφία

Ήταν από την Λέρο και έζησε τον 5ο π.Χ. αιώνα, λίγο μετά από τον Φερεκύδη. Ο Αριστοτέλης μνημονεύει τον Δημόδοκο στο έργο του «Ηθικά Νικομάχεια». Οι εκδότες του Αριστοτέλη, ο Γερμανός Ζέλλος (το 1820) στις σημειώσεις του παραθέτει ένα σχόλιο του περιπατητικού Ασπασίου, που θέλει τον Δημόδοτο Μιλήσιο να είναι «Λάριο» στο γένος, δηλαδή προφανώς από λάθος αντιγραφικό, «Λέριο» (από την Λέρο). Στις νεώτερες εκδόσεις του Διογένη του Λαέρτιου αναφέρεται επίσης ως Λέριος.

Επιγράμματα

Είναι γνωστός από διάφορα ηθολογικά σκωπτικά επιγράμματα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τέσσερα επιγράμματά του (ΧΙ 235, 236, 237 και ενδεχομένως το 238) που διακρίνονται για την επιθετική τους διάθεση εναντίον των κατοίκων ορισμένων περιοχών. Αμυνόμενος μετέτρεψε ένα σκωπτικό σχόλιο εις βάρος των Χιωτών.
Βίσεχραντ

Το Βίσεχραντ (τσεχικά: Vyšehrad) είναι ένα φρούριο στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, Πράγα, χτισμένο σε ένα λόφο δίπλα στον ποταμό Μολδάβα. Το ίδιο το όνομά του σημαίνει «μεγάλο κάστρο» (τσεχικά vyše = μεγάλο, υψηλό, hrad = κάστρο). Η τοποθεσία περιλαμβάνει τον καθεδρικό ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου, καθώς και το κοιμητήριο του Βίσεχραντ, στο οποίο αναπαύονται σπουδαίες ιστορικές προσωπικότητες της Τσεχίας. 
Το κάστρο χτίστηκε αρχικά τον 10ο αιώνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, εκεί κατοικούσε η Λιμπούσε, πρόγονος της δυναστείας των Πρεμυσλίδων, και με αφετηρία εκείνο τον λόφο στη συνέχεια θα ίδρυε την πόλη της Πράγας.
Αργότερα, η δυναστεία των Πρεμυσλίδων είχε σαν έδρα της το Κάστρο της Πράγας κι έτσι το Βίσεχραντ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Στην αρχή των Πολέμων των Χουσσιτών, καταλήφθηκε από τους Χουσσίτες, ενώ τον 17ο αιώνα ανακαινίστηκε και αποτέλεσε κέντρο εκπαίδευσης για τον αυστριακό στρατό, όταν οι Αψβούργοι πήραν υπό την εξουσία τους τα εδάφη της Τσεχίας με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου.
Δείκτης Ράνεϊ

Ο δείκτης Ράνεϊ είναι ένας τρόπος μέτρησης του ανταγωνισμού σε μια πολιτεία των ΗΠΑ μεταξύ των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων της χώρας, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που δημιουργήθηκε από τον Όστιν Ράνεϊ, εξέχοντα πολιτικό επιστήμονα και εμπειρογνώμονα στα πολιτικά κόμματα. Μια βαθμολογία Ράνεϊ κυμαίνεται από 0 μέχρι 1, με 0.0 να σημαίνει πλήρη Ρεπουμπλικανικό έλεγχο και 1.0 να σημαίνει πλήρη Δημοκρατικό έλεγχο.

Τρόπος υπολογισμού

Ο δείκτης Ράνεϊ επικεντρώνεται σε τρεις παράγοντες επιτυχίας του κόμματος κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου: το ποσοστό της λαϊκής ψήφου για τους κυβερνητικούς υποψηφίους των κομμάτων, το ποσοστό των εδρών που κατέχουν τα κόμματα στο κρατικό νομοθετικό σώμα και το χρονικό διάστημα συν το ποσοστό του χρόνου μέσα στον οποίον τα κόμματα κατείχαν τόσο την κυβέρνηση όσο και την πλειοψηφία στο κρατικό νομοθετικό σώμα.
Τουάθα ντε Ντανάν

Ο θρύλος

Λίγο μετά την άφιξή τους, με αρχηγό το βασιλιά Νουάντα νίκησαν τους Firbolg στην Πρώτη Μάχη της Μόι Τούραχ (Magh Tuireadh). Ο Νουάντα έχασε το χέρι του στη μάχη, κι έτσι, εφόσον δεν ήταν αρτιμελής, δεν μπορούσε να παραμείνει βασιλιάς και στο θρόνο ανέβηκε ο Μπρες, που είχε καταγωγή και από τους Φομόριαν, ο οποίος όμως εξελίχτηκε σε τύραννος. Ο Ντίαν Κεχτ έφτιαξε ένα νέο ασημένιο χέρι στο Νουάντα κι έτσι αυτός επανήλθε στο θρόνο.
Στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ πολέμησαν και νίκησαν τους Φομόριαν, μια φυλή γιγάντων που ζούσε στην Ιρλανδία. Ο βασιλιάς Νουάντα σκοτώθηκε από το φονικό μάτι του βασιλιά Μπάλορ των Φομόριαν, τον Μπάλορ όμως σκότωσε τελικά ο Λουγ, που ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Με τους Φομόριαν οι Τουάθα ντε Ντανάν έδρασαν πιο ήπια απ' ό,τι προηγουμένως: τους παραχώρησαν την επαρχία του Κόνναχτ, ενώ υπήρξαν και κάποιοι γάμοι μεταξύ των δυο φυλών.
Αργότερα, οι Τουάθα ντε Ντανάν εκδιώχθηκαν στον υπόγειο κόσμο από τους Μιλέσιους, λαό που προερχόταν από το βορειοδυτικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ακόμα ζουν εκεί ως αόρατα πλάσματα και είναι γνωστοί ως Aes sidhe.
Σημαντικοί θεοί των Τουάθα ντε Ντανάν είναι ο Ντάγκντα, η Μπρίγκιντ, ο Νουάντου, ο Λουγ, ο Ντίαν Κεχτ, ο Όγκμα κι ο Λιρ. Η θεά Ντάνου ταυτίζεται επίσης με την ουαλική θεότητα Don.
Σούλα Πιερράκου

Σταδιοδρομία

Σε νεαρή ηλικία έγραψε τα μυθιστορήματα «Η Μπόρα Πέρασε» (1960) και «Σκιές Της Νύχτας» (1962) καθώς και 12 θεατρικά έργα για το παιδικό θέατρο. Αργότερα εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» (1964-1967) και ως κειμενογράφος στα ραδιοφωνικά «Ταξίδια Του Καιρού Μας», ΕΡΤ, 1976. 
Από το 1973 ασχολήθηκε συστηματικά με τη συγγραφή σεναρίων για την τηλεόραση και καθιερώθηκε ως μία από τις πρώτες Ελληνίδες επαγγελματίες σεναριογράφους, υπογράφοντας ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τις δεκαετίες του 1970 και 1980, όπως τον μακροβιότατο "Μεθοριακό Σταθμό" (1974-1981), και τις τηλεοπτικές διασκευές μυθιστορημάτων του Γρ. Ξενόπουλου ("Αναδυομένη", Μυστικοί Αρραβώνες" κ.ά.) αλλά και των Σπ. Πλασκοβίτη, Ι. Μπουκουβάλα-Αναγνώστου και Τ. Αθανασιάδη.
1360 Τάρκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Τάρκα εκτιμάται σε 29,84 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι Ch, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0790. Ο Τάρκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες και 52 λεπτά.
Περί της Περεγρίνου τελευτής

Βίος Περεγρίνου

Ο Περεγρίνος από το Πάριο, Ρωμαϊκή αποικία στην ανατολική είσοδο του Ελλησπόντου στα νιάτα του τιμωρήθηκε με «ραφανίδωσιν» (ῥαφανῖδι τήν πυγήν βεβυσμένος ως ερασθείς μειράκιον), μετά τις περιπλανήσεις του στην Αρμενία και την Μικρά Ασία, έφτασε, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Λουκιανού, στην Παλαιστίνη, ήρθε σε επαφή με Χριστιανούς, ασπάστηκε τη νέα θρησκεία κι έφτασε μάλιστα να φυλακιστεί για την πίστη του, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του «νέου Σωκράτη», αλλά και την υλική και ηθική υποστήριξη των άλλων πιστών. Στο μεταξύ, επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, δωρίζει, για λόγους συμφέροντος όπως δηλώνει ο Λουκιανός, την περιουσία του στην πόλη, ακολουθώντας το παράδειγμα του Κυνικού Κράτη. Στη συνέχεια ενδύεται το φιλοσοφικό τρίβωνα και αναχωρεί για την Αίγυπτο, όπου μαθητεύει κοντά στον Κυνικό Αγαθόβουλο. Μετά σύντομη παραμονή στη Ρώμη, εξορίζεται και καταφεύγει στην Αθήνα. Τέλος, πιστός ενδεχομένως στις αρχές της Ινδικής φιλοσοφίας για τον πόνο και τον θάνατο, αποφασίζει να αυτοπυρποληθεί στην Ολυμπία. Ο Αύλος Γέλλιος τον χαρακτηρίζει (vir gravis et constans) άνδρα νοσηρό και βεβαρημένο.

Η άποψη του Λουκιανού

Η άποψη του Λουκιανού είναι πως η μόνιμη μέριμνα του Περεγρίνου καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του δεν ήταν η αναζήτηση και εύρεση της αλήθειας, αλλά η δόξα. Επίμονες ήταν οι προσπάθειες του να εξαπατήσει τους αφελείς και να δημιουργήσει μύθο γύρω από το πρόσωπο του. Διαλέγει ως παρωνύμιο το όνομα Πρωτέας, αφήνοντας έτσι να εννοηθεί από τους γνώστες των ελληνικών μύθων πως διαθέτει το χάρισμα της μαντικής, ίδιο ξεχωριστού και θεόπνευστου άνδρα. Τα στοιχεία αυτά ωστόσο δεν είναι αρκετά να του προσδώσουν την πάνδημη φήμη που προσδοκά. Αποφασίζει λοιπόν να εντυπωσιάσει με το θάνατό του. Επιλέγει για τούτο την Ολυμπία, τον τόπο διεξαγωγής της μεγαλύτερης πανελλήνιας πανήγυρης. Η πυρά τον συνδέει με τον Ηρακλή, τον προστάτη θεό των Κυνικών, που αυτοπυρπολήθηκε και αποθεώθηκε στην Οίτη, με τον Εμπεδοκλή, τον φιλόσοφο που ρίχτηκε στον κρατήρα της Αίτνας, τον φοίνικα, το μυθικό πουλί που αναγεννάται, κατά την παράδοση, από τις στάχτες του, αλλά και τους χριστιανούς μάρτυρες.

Τα πολυζητημένα χωρία

Στο έργο αυτό, εκτός από ορισμένα αυτοβιογραφικά, έχουμε και τα πολυσυζητημένα χωρία για το Χριστό και τους Χριστιανούς, τα οποία το έκαμαν να συμπεριληφθεί στι κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων (Index Librorum Prohibitorum) των ρωμαιοκαθολικών, αλλά και να αποκηρυχθεί τον 10ο αιώνα ως κληρονόμος του πυρός μετά του σατανά κατά το λεξικό Σουίδα.
Σάντα Φραντσέσκα Ρομάνα

Ιστορικά Στοιχεία

Ο ναός κατασκευάστηκε τον 9ο αιώνα, εκεί όπου βρισκόταν ένα ορατόριο από τον Πάπα Παύλο Α'. Το δεύτερο μισό του 10ο αιώνα ανακαινίστηκε και διευρύνθηκε λαμβάνοντας το όνομα Σάντα Μαρία Νόβα (σημαίνει Νέα Αγία Μαρία), ώστε να διακρίνεται από την άλλη εκκλησία του Φόρουμ που είναι αφιερωμένη στην Παρθένο, τη Σάντα Μαρία Αντίκουα (σημαίνει Αρχαία Αγία Μαρία). Μια νέα μεγάλη ανακαίνιση έλαβε χώρα το 12ο αιώνα, οπότε χτίστηκε το καμπαναριό και διακοσμήθηκε η κόγχη. Το 15ο αιώνα ο ναός αφιερώθηκε στην Αγία Φραγκίσκη της Ρώμης, της οποίας τα λείψανα αναπαύονται στην κρύπτη. Γύρω στο 1600 ο ναός ανακαινίστηκε σε στυλ Μπαρόκ κατά τη διάρκεια της θητείας του Πάπα Παύλου Ε'.

Περιγραφή του Ναού

Η πρόσοψη αποτελεί έργο του Κάρλο Λομπάρντι (1615). Το εσωτερικό αποτελείται από ένα μοναδικό κλίτος με πλευρικά παρεκκλήσια. Η οροφή έχει κατασκευαστεί επίσης σύμφωνα με σχέδια του Λομπάρντι. Στο τέλος του κλίτους βρίσκεται ένα σύμπλεγμα γλυπτών σχεδιασμένο από τον Μπερνίνι (1644 – 49), ενώ κάτω από το εικονοστάσι το άγαλμα της «Αγίας Φραγκίσκης με τον Άγγελο» από τον Τζοζουέ Μέλι (1866). Στην αριστερή πλευρά βρίσκεται το ταφικό μνημείο του Πάπα Γρηγορίου ΙΑ'. Επίσης στα πλάγια βρίσκεται το «Μαρτύριο του Αγίου Νεμέζιο και των συντρόφων του» του Ντομένικο Μαρία Κανούτι (1684), ενώ στην κόγχη η «Παναγία με το Βρέφος και Άγιοι» που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. Στην αψίδα απαντώνται μορφές προφητών από των Τσέζαρε Μακάρι (1870). Στο πρώτο παρεκκλήσι αριστερά βρίσκεται η «Γέννηση» από τον Κάρλο Μαράτα και ο «Ευλογημένος Τολομέι και ο Διάβολος» που αποδίδεται στον Κανούτι. Η κρύπτη όπου βρίσκονται τα λείψανα της Αγίας Φραγκίσκης διακοσμήθηκε το 1868 από τον Αντρέα Μπιζόρι Βίτσι. Στο σκευοφυλάκιο φυλάσσεται η εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσας, του πρώτου μισού του 5ου αιώνα που προέρχεται από τη Σάντα Μαρία Αντίκουα.

Θρύλοι και παραδόσεις

Το αρχαίο ορατόριο πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε η τωρινή εκκλησία κατασκευάστηκε στον τόπο όπου σύμφωνα με ένα θρύλο πέθανε ο Σίμων ο Μάγος. Σύμφωνα με μια αφήγηση, ο άνθρωπος αυτός, για να αποδείξει ότι διέθετε μεγαλύτερη δύναμη από τους Αποστόλους αυτοϋπνωτίστηκε και άρχισε να αιωρείται πάνω από την Αγορά. Ενώ βρισκόταν ακόμη στον αέρα, ο Πέτρος και ο Παύλος γονάτισαν κι άρχισαν να προσεύχονται στο Θεό να φανερώσει ποιος ήταν ο Παντοκράτορας. Τότε ο Σίμων έπεσε και τραυματίστηκε θανάσιμα. Μέσα στην εκκλησία εκτίθεται μια πλάκα με τα αποτυπώματα, που λέγεται πως σχηματίστηκαν από τα γόνατα των δύο Αγίων ενώ προσεύχονταν.
Κάθε χρόνο στις 9 Μαρτίου, μέρα αφιερωμένη στην Αγία Φραγκίσκη, οι θρησκευόμενοι οδηγοί της Ρώμης προσπαθούν να σταθμεύσουν τα αυτοκίνητά τους όσο πιο κοντά γίνεται στο ναό. Ο σκοπός του παράξενου αυτού προσκυνήματος είναι να ευλογήσει τα οχήματά τους η Αγία, που είναι προστάτιδα των οδηγών.
Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο χωριό Τσίτη της Αργυρούπολης το 1885. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Θεοφυλάκτου. Έκανε γυμνασιακές σπουδές στο Γυμνάσιο της Τραπεζούντας (τις οποίες ολοκλήρωσε με άριστα) και στη συνέχεια εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναγορεύτηκε διδάκτορας της Χειρουργικής και Μαιευτικής, ενώ συνέχισε τις σπουδές του και στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ωτορινολαρυγγολογία και στην οφθαλμολογία. Αφού έλαβε το πτυχίο του, επέστρεψε στην πατρίδα του. 
Στον Πόντο ανέλαβε γραμματέας της Φιλόπτωχου Αδελφότητας και αργότερα εμπνεύστηκε την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, που είχε πρόεδρο τον Μητροπολίτη Χρύσανθο. Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες στο Βατούμ.
Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν υπουργός γενικός διοικητής Θράκης από τις 13 Ιουλίου 1928 ως την παραίτησή του, στις 7 Ιουνίου 1929.
Ήταν αγωνιστής για την ανεξαρτησία του Πόντου. Εξέδιδε την εφημερίδα "Ελεύθερος Πόντος" και το 1934 ίδρυσε την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης. Κατά την Κατοχή, βοήθησε με συσσίτια τους πρόσφυγες και τα άσιτα παιδιά στην Καλαμαριά και αλλού, ενισχύοντας το έργο του Ερυθρού Σταυρού. Άφησε και συγγραφικό έργο, με σημαντικότερο το "Γύρω από την άσβεστη φλόγα".
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Αυγούστου 1961.
SHF

Κεραίες

Τα μικροκύματα συχνά μεταφέρονται με κυματοδηγό, όπως το παράδειγμα από ένα ραντάρ ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, καθώς άλλοι τύποι καλωδίων που έχουν μεγάλες απώλειες ισχύος στις συχνότητες SHF. Τα μήκη κύματος των κυμάτων SHF είναι αρκετά μικρά ώστε να μπορούν να επικεντρωθούν σε στενές δέσμες από κεραίες υψηλής απόδοσης από μισό μέτρο έως πέντε μέτρα σε διάμετρο. Οι κεραίες οδηγίας στις συχνότητες SHF είναι ως επί το πλείστον κεραίες ανοίγματος, όπως οι παραβολικές κεραίες (ο πιο συνηθισμένος τύπος), οι διηλεκτρικοί φακοί και οι κεραίες κέρατος. Μεγάλες παραβολικές κεραίες μπορούν να έχουν πολύ στενά δοκάρια μερικών πόντων ή λιγότερο, και συχνά πρέπει να στοχεύουν με τη βοήθεια ενός boresight. Για εφαρμογές παντός κατεύθυνσης όπως οι ασύρματες συσκευές και τα κινητά τηλέφωνα, χρησιμοποιούνται μικρά δίπολα ή μονοπολοί. Ένας άλλος τύπος κεραίας πρακτικής σε συχνότητες μικροκυμάτων είναι η φάση συστοιχίας, που αποτελείται από πολλά δίπολα ή κεραίες επιπέδων σε μια επίπεδη επιφάνεια, καθένα από τα οποία τροφοδοτείται μέσω ενός μετατοπιστή φάσης, το οποίο επιτρέπει τη δέσμη της συστοιχίας να κατευθύνεται ηλεκτρονικά. Το μικρό μήκος κύματος απαιτεί μεγάλη μηχανική ακαμψία σε μεγάλες κεραίες, για να διασφαλιστεί ότι τα ραδιοκύματα φθάνουν στο σημείο τροφοδοσίας.