google/wiki40b huggingface dataset:
Μαρία Βεατρίκη της Σαβοΐας

Βιογραφία

Η Μαρία Βεατρίκη γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1944 στην Νάπολι και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Ουμβέρτου Β΄ της Ιταλίας και της Μαρίας Χοσέ του Βελγίου. 
Οι γονείς της, που παντρεύτηκαν το 1930, ως ζευγάρι ήταν δυστυχισμένο, η μητέρα της σε συνέντευξή της πολλά χρόνια αργότερα είπε: "Δεν ήμασταν ποτέ ευτυχισμένοι" και χώρισαν μετά την κατάργηση της ιταλικής μοναρχίας το 1946. Για να αποφύγουν τη σύλληψη από ναζιστικά στρατεύματα το 1943, μαζί με την μητέρα της και τα αδέλφια της, εγκατέλειψαν την Ιταλία στην ουδέτερη Ελβετία. Μετά την πτώση της μοναρχίας, η οικογένεια ενώθηκε για λίγο στην Πορτογαλία, σύντομα όμως επέστρεψαν με τη μητέρα τους στην Ελβετία, ενώ ο πατέρας τους παρέμεινε στην Πορτογαλία. Όντας καθολικοί, οι γονείς της δεν πήραν ποτέ διαζύγιο.
Η Μαρία Βεατρίκη προσπάθησε να παντρευτεί τον Ιταλό ηθοποιό Μαουρίτσιο Αρένα το 1967 αλλά εμποδίστηκε από την οικογένειά της, που υπέβαλε μήνυση ισχυριζόμενη ότι ήταν διανοητικά ανίκανη να παντρευτεί. Η δίκη έγινε στις αρχές του 1968 όταν και τελείωσε η σχέση τους.
Βερχνιαντζβίνσκ

Ιστορία

Το Ντρίσα αναφέρεται πρώτη φορά σε ένα χρονικό του 1386. Κατά τη μεσαιωνική περίοδο αποτελούσε τμήμα του Πριγκιπάτου του Πόλοτσκ, του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, και της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας. Από το 1801 ήταν το κέντρο του ουγέζντ Ντρίσα του Κυβερνείου Βιτέμπσκ, και κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1812 ήταν ο χώρος οχυρωμένου στρατόπεδου που περιγράφεται από τον Λέων Τολστόι , στο τρίτο Βιβλίο του, το "Πόλεμος και Ειρήνη".
Έγινε επαρχιακό κέντρο το 1924. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από την Γερμανία και οι Εβραίοι της πόλης σφαγιάστηκαν.
Βραβείο Ίντιρα Γκάντι

Το Βραβείο Ίντιρα Γκάντι ή το Βραβείο Ειρήνης Ίντιρα Γκάντι  ή το Βραβείο Ίντιρα Γκάντι για την Ειρήνη, τον Αφοπλισμό και την Ανάπτυξη είναι το διάσημο βραβείο που παρέχεται ετησίως από την Ινδία σε άτομα και οργανισμούς, σε αναγνώριση της δημιουργικής προσπάθειάς του για την προώθηση της διεθνούς ειρήνης, της ανάπτυξης και μια νέας διεθνούς οικονομικής τάξης, διασφαλίζοντας ότι οι επιστημονικές ανακαλύψεις χρησιμοποιούνται για το ευρύτερο καλό της ανθρωπότητας, και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της ελευθερίας. Το βραβείο φέρει ένα χρηματικό έπαθλο 2,5 εκατομμυρίων ρουπιών και μια παραπομπή. Μία γραπτή εργασία, προκειμένου να είναι επιλέξιμη για την εξέταση, θα πρέπει να έχει δημοσιευθεί. Η επιτροπή που συγκροτείται από το Κληροδότημα Εις Μνήμην Ίντιρα Γκάντι αποτελείται από εξέχουσες εθνικές και διεθνείς προσωπικότητες περιλαμβάνονται και προηγούμενους βραβευθέντες. Οι δικαιούχοι επιλέγονται από μια ομάδα εθνικών και διεθνών υποψηφίων.
Αλένκα Μπράτουσεκ

Βιογραφία

Η Αλένκα Μπράτουσεκ γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1970 στο Τσέλιε της Γιουγκοσλαβίας. Σπούδασε στο τμήμα φυσικών επιστημών και τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Λιουμπλιάνας, ενώ στην πορεία απέκτησε από το πανεπιστήμιο τίτλο μάστερ στις κοινωνικές επιστήμες. Προτού κατέλθει στην πολιτική, διετέλεσε για έξι χρόνια επικεφαλής της Διεύθυνσης Κρατικού Προϋπολογισμού στο Υπουργείο Οικονομικών της χώρας.
Τον Μάρτιο του 2013, ένας ανώνυμος την κατηγόρησε ότι η ίδια έκανε λογοκλοπή στον τίτλο μάστερ της, ενώ το Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνα ξεκίνησε έρευνα πάνω στο θέμα.

Πολιτική σταδιοδρομία

Το 2008, η Μπράτουσεκ ήταν υποψήφια για το κοινοβούλιο συμμετέχοντας στα ψηφοδέλτια του κοινωνικού φιλελεύθερου κόμματος Ζάρες, χωρίς, ωστόσο, να εκλεγεί. Στις εκλογές του 2011, η ίδια εξελέγη βουλευτής με το πολιτικό κόμμα Θετική Σλοβενία. Από το 2011, είναι επικεφαλής της Επιτροπής Ελέγχου Προϋπολογισμού στο Κοινοβούλιο της Σλοβενίας.
Τον Ιανουάριο του 2013, η Μπράτουσεκ διορίστηκε προσωρινή πρόεδρος της Θετικής Σλοβενίας, αφότου ο ηγέτης και ιδρυτής του κόμματος Ζόραν Γιάνκοβιτς παραιτήθηκε ύστερα από κατηγορίες που εκκρεμούν εις βάρος του που εξαπολύθηκαν από την Επιτροπή για την Πρόληψη της Διαφθοράς της Δημοκρατίας της Σλοβενίας. Αργότερα, η κυβέρνηση υπό τον Γιάνεζ Γιάνσα και η ίδια έγινε πρωθυπουργός της χώρας.

Πρωθυπουργός της Σλοβενίας

Στις 27 Φεβρουαρίου, η Αλένκα Μπράτουσεκ εξελέγη πρωθυπουργός της Σλοβενίας ενώ, στις 20 Μαρτίου, σχηματίστηκε κυβέρνηση στην οποία συμμετείχαν η Θετική Σλοβενία και οι Σοσιαλδημοκράτες.
Το δεξιό κόμμα του Γιάνσα απάντησε στο Twitter ότι "η κυβέρνησή της θα διαρκούσε λιγότερο και από το μήκος της φούστας της". Τα διεθνή ΜΜΕ εστίασαν στη δυσκολία της Μπράτουσεκ να σχηματίσει κυβέρνηση και να συνεχίσει τα έργα της κυβέρνησης του Γιάνσα.
Η κυβέρνησή της έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης με 50 υπέρ και 31 κατά στις 15 Νοεμβρίου 2013. Στις 29 Απριλίου 2014 παραιτήθηκε από την ηγεσία της Θετικής Σλοβενίας, έχοντας απωλέσει το αξίωμα από τον Ζόραν Γιάνκοβιτς στις 26 Απριλίου. Εν συνεχεία, η Μπράτουσεκ ανακοίνωσε την παραίτησή της από την πρωθυπουργία, σε ισχύ από τις 5 Μαΐου 2014. Στις 5 Μαΐου υπέβαλε επίσημα την παραίτησή της με επιστολή, πυροδοτώντας συζητήσεις για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, αργότερα το 2014. Έγινε το πρώτο πρόσωπο που παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στη χώρα.
Στις 31 Μαΐου 2014 ίδρυσε ένα νέο κόμμα, με την ονομασία Συμμαχία της Αλένκα Μπράτουσεκ (Zavezništvo Alenke Bratušek,  ZaAB).Τον Ιούλιο διεξήχθησαν οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές, κατά τις οποίες το ZaAB κέρδισε 4 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, συμπεριλαμβανομένης 1 για την Μπράτουσεκ.
Κατά τις τελευταίες μέρες της πρωθυπουργίας της, η ίδια αυτοπροτάθηκε ως Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως υπεύθυνη για θέματα Ενεργειακής Ενοποίησης, ωστόσο η υποψηφιότητά της καταψηφίστηκε από την αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με 122 από συνολικά 135 ψήφους. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία της χώρας της ο Μίρο Τσεράρ, ο οποίος πρότεινε την επιχειρηματία Βιολέτα Μπουλκ ως Επίτροπο Μεταφορών.
Σημαία των Νήσων Μάρσαλ

Η σημαία των Νήσων Μάρσαλ, υιοθετήθηκε την 1η Μαΐου 1979, όταν η νησιωτική χώρα απέκτησε αυτοδιοίκηση.
Όπως και οι σημαίες άλλων χωρών του Ειρηνικού, το γαλάζιο της σημαίας συμβολίζει τον ωκεανό. Η αναδυόμενη διαγώνια λωρίδα αποτελεί σύμβολο του ισημερινού και το επάνω αστέρι συμβολίζει το αρχιπέλαγος στο Βόρειο Ημισφαίριο. Οι λευκές και πορτοκαλί πλευρές της σημαίας, συμβολίζουν αντίστοιχα την ανατολή του και τη δύση του ηλίου, όπως επίσης την ειρήνη και το θάρρος. Το αστέρι έχει 24 ακτίνες, όσες ακριβώς είναι και οι εκλογικές περιφέρειες ενώ τα τέσσερα μακρά σημεία συμβολίζουν τα τέσσερα πολιτιστικά κέντρα των Ματζούρο, Τζαλουίτ, Γουότζε και Εμπέγιε.
Η σημαία σχεδιάστηκε από την Πρώτη Κυρία της χώρας, την Εμλέν Καμπούα.
Ωραία Πύλη

Ωραία Πύλη αποκαλείται η κεντρική (μεσαία) πύλη του Ιερού Βήματος («Ιερού») μέσα σε έναν ορθόδοξο χριστιανικό ναό. Η πύλη αυτή είναι η μία από τις τρεις πύλες-ανοίγματα στο τέμπλο, το οποίο χωρίζει το Ιερό από τον κυρίως ναό. Οι άλλες πύλες ονομάζονται και «παραπόρτια». Στις παλαιοχριστιανικές βασιλικές το τέμπλο είχε μορφή απλού χαμηλού κιγκλιδώματος, οπότε οι είσοδοι αυτές αποκαλούνταν «καγκελοθύρια» ή «Άγια Θύρα». Αλλά από τη βυζαντινή περίοδο και μετά η Ωραία Πύλη κατασκευαζόταν (και κατασκευάζεται) περισσότερο εξέχουσα και μεγαλόπρεπη, είτε με ένα τόξο πάνω από αυτή, στηριζόμενο σε δύο κίονες, είτε με τη διαμόρφωση ενός «προστώου», δηλαδή με 4 κίονες και πάνω της ένας μικρός θόλος ή πλάκα. Το άνοιγμα της πύλης καλύπτεται με δίφυλλη πόρτα, τα βημόθυρα ή (στη λαϊκή γλώσσα) τα δηλόπορτα. Αυτά είτε καλύπτουν όλο το ύψος της Ωραίας Πύλης, είτε το κατώτερο μισό.
Αμέσως δεξιά της Ωραίας Πύλης, όπως βλέπει ο πιστός από τον κυρίως ναό προς το Ιερό, τοποθετείται πάντοτε εικόνα του ενήλικου Χριστού, ενώ αριστερά της Ωραίας Πύλης τοποθετείται πάντοτε εικόνα της Θεοτόκου, που συνήθως κρατά τον Χριστό ως νήπιο στα χέρια της. Δίπλα και αριστερά από την εικόνα της Παναγίας τοποθετείται η εικόνα του Αγίου ή της Αγίας στον οποίο ή στην οποία είναι αφιερωμένος ο συγκεκριμένος Ναός. Δίπλα και δεξιά από τον Χριστό, βρίσκεται η εικόνα του Ιωάννη του Πρόδρομου.
Πατέρες της Εκκλησίας διείδαν διάφορους συμβολισμούς στο τέμπλο, αλλά ιδιαίτερως στα βημόθυρα. Αυτά συμβολίζουν τη Θεοτόκο, ως θύρα δια της οποίας πέρασε ο Χριστός προκειμένου να εισέλθει στον κόσμο μας. Για τον λόγο αυτό, πριν αρχίσει τη Θεία Λειτουργία ο λειτουργός ιερέας, ανοίγοντας την Ωραία Πύλη (πάνω στα βημόθυρα της οποίας αγιογραφείται συνήθως ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου) ψυθιρίζει το τροπάριο «Τῆς  εὐσπλαχνίας  τὴν πύλην ἄνοιξον ἡμῖν εὐλογημένη Θεοτόκε…». Δηλαδή ζητεί από την Παναγία να ανοίξει την πύλη της μητρικής της αγάπης, ώστε να προσέλθει ο Χριστός ανάμεσα στους πιστούς και αυτοί να εισέλθουν μέσα σε Αυτόν.
Πάνω από την Ωραία Πύλη υπάρχει συνήθως η παράσταση του Μυστικού Δείπνου (και στις ρωσικές εκκλησίες η Ανάσταση), ενώ δεξιά και αριστερά της οι εικόνες του Δωδεκάορτου (των δώδεκα σπουδαιότερων εορτών), μέχρι τα άκρα του τέμπλου.
Βούνευρο

Το βούνευρο ή βούρδουλας είναι είδος μαστιγίου.

Προέλευση

Η προέλευση του βούρδουλα είναι το γεννητικό μόριο του βοδιού μαζί με το δέρμα του.

Ιστορία

Ιερογλυφικά σχήματα απεικονίζουν αρχαίους Αιγυπτίους να το χρησιμοποιούν ώστε να τιμωρούν και να επιβάλουν την τάξη στους ανθρώπους που θεωρούσαν κατώτερους, δηλαδή ως ένα εργαλείο μαζικού ελέγχου μέσω του πόνου. Κάποιες φορές στην άκρη του βούνευρου προσάρμοζαν καρφιά ή και μεταλλικές μικρές μπίλιες με σκοπό να σκίζουν τη σάρκα των ανθρώπων.

Κατασκευή

Χρησιμοποιώντας την τεχνική των βυρσοδεψίων το τοποθετούν το νεύρο για ένα διάστημα σε νερό για να μαλακώσει. Κατά την ίδια τεχνική στεγνώνεται από το νερό, τεντώνεται σε ειδική ξύλινη κατασκευή με βαρίδια. Αποξηραίνεται με αλάτι και σόδα έως ότου έχει στεγνώσει εντελώς το λίπος επιτυγχάνοντας την τελική του σκλήρυνση.

Χρήση

Οι άνθρωποι που ασχολούνταν με τις κτηνοτροφικές εργασίες σε Αμερική αλλά και σε Αυστραλία το χρησιμοποιούσαν για να τιθασεύουν και να οδηγήσουν τα μεγαλόσωμα ζώα τους (άλογα,βόδια κτλ).
Στούροβο

Ονομασίες και ετυμολογία

Το αρχικό όνομα του οικισμού ήταν Κόκοτ – η κοινή σλαβική λέξη που σημαίνει «κόκκορας» (γραφές: Kokot αναφερόμενη το 1075 μ.Χ., Cokot το 1157, Kakath το 1277). Το μεταγενέστερο σλοβακικό και ουγγρικό όνομα προήλθε από την τουρκική φράση Cigerdelen Parkani (1543), που σημαίνει «το φρούριο που μαχαιρώνει στο συκώτι [του εχθρού]». Το σημερινό όνομα της πόλεως δόθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: η πόλη πήρε το όνομα του Σλοβάκου εθνικού ηγέτη του 19ου αιώνα Λούντοβιτ Στουρ. Διοργανώθηκε ένα τοπικό δημοψήφισμα για την επιστροφή στο παλαιό όνομα το 1991, αλλά η κυβέρνηση αρνήθηκε να μετονομάσει την πόλη. Το ουγρικό όνομα Párkány χρησιμοποιείται ωστόσο επισήμως από την ουγγρική μειονότητα της Σλοβακίας.

Ιστορία

Η τοποθεσία ήταν κατοικημένη από την προϊστορική εποχή, εξαιτίας της καλής της θέσεως, σε μια σημαντική διάβαση του Δούναβη. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν μια εγκατάσταση του συστήματος των Limes Romanus με την ονομασία Avanum. Τον 16ο αιώνα, μετά την κατάληψη της Βούδας από τους Τούρκους το 1541, η πόλη, όπως και το Έστεργκομ, περιήλθαν εύκολα στην κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πολλές απόπειρες για την ανακατάληψη της πόλεως ακολούθησαν, αλλά ήταν αποτυχημένες, εκτός από την περίοδο 1595-1605, μέχρι το 1683, όταν οι Τούρκοι έχασαν τη Μάχη του Παρκάνι κοντά στη σημερινή πόλη.
Κατά τη βασιλεία της Μαρίας Θηρεσίας η πόλη επανέκτησε τα προνόμιά της. Το 1850 η πόλη απέκτησε σταθμό πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή Πρεσβούργου-Βουδαπέστης. Το 1895 εγκαινιάσθηκε η Γέφυρα Μαρία Βαλέρια, που συνδέει την πόλη με το Έστεργκομ.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Παρκάν έγινε μεθοριακή πόλη της Τσεχοσλοβακίας με την Ουγγαρία. Το 1938, ως απόρροια της Α΄ Συνθήκης Διαιτησίας της Βιέννης, το Παρκάν και μέρη της νότιας Σλοβακίας καταλήφθηκαν από την Ουγγαρία. Πριν την κατάληψή του από τα σοβιετικά στρατεύματα το 1944/1945, η Γέφυρα Μαρία Βαλέρια ανατινάχθηκε από τις υποχωρούσες γερμανικές δυνάμεις.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ακύρωση των Συνθηκών Διαιτησίας της Βιέννης, η πόλη έγινε και πάλι μέρος της Τσεχοσλοβακίας. Μετονομάσθηκε σε Στούροβο το 1948. Τα πρώην χωριστά χωριά Νάνα και Όμπιντ εντάχθηκαν στον Δήμο του Στούροβο το 1960 και το 1972 αντιστοίχως. Το Στούροβο έπαυσε να είναι πρωτεύουσα ξεχωριστού διαμερίσματος το 1960 και εντάχθηκε στο νέο, μεγαλύτερο Διαμέρισμα Νόβε Ζάμκυ.
Κατά την περίοδο της μεταπολεμικής εκβιομηχανίσεως άνοιξε, το 1968, ένα μεγάλο εργοστάσιο χαρτοποιίας, το Juhoslovenské celulózky a papierne, που έδωσε δουλειά σε περίπου 4.000 ανθρώπους. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Στούροβο έγινε το 1975 ο δεύτερος μεγαλύτερος της Σλοβακίας.
Μετά τη Βελούδινη επανάσταση, τα χωριά Νάνα και Όμπιντ έγιναν και πάλι ανεξάρτητα από τον δήμο (1990 και 1998). Η Γέφυρα Μαρία Βαλέρια ξανακτίστηκε και εγκαινιάσθηκε το 2001, με το μισό κόστος να καλύπτεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (πρόγραμμα Phare).

Δημογραφικά

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 στην πόλη ζούσαν 11.708 άνθρωποι. Από αυτούς το 68,7% αυτοπροσδιοριζόταν εθνικά ως Ούγγροι, το 28,1% ως Σλοβάκοι και το 3,2% ως άλλων εθνοτήτων. Από θρησκευτικής απόψεως το 77,18% των κατοίκων δήλωσαν Ρωμαιοκαθολικοί και το 17,81% Χριστιανοί άλλων δογμάτων.
Ταχυδρομικό και Φιλοτελικό Μουσείο της Ελλάδας

Το Ταχυδρομικό και Φιλοτελικό Μουσείο της Ελλάδας είναι μουσείο φιλοτελισμού και ταχυδρομικής ιστορίας στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Το μουσείο ανήκει και λειτουργείται από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ).
Κόμης της Βουλώνης

Ο Κόμης της Βουλώνης ήταν ένας ιστορικός τίτλος στο Βασίλειο της Γαλλίας. Τον 9ο αιώνα η Βουλώνη έγινε το κέντρο της Κομητείας της Βουλώνης αλλά υπάρχουν ελάχιστες καταγραφές για τους πρώτους κατόχους, ο τίτλος εμφανίζεται τον 11ο αιώνα.
Ο Ευστάθιος Β΄ της Βουλώνης συνόδευσε τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή στην διάρκεια της Νορμανδικής κατάκτησης και πολέμησε μαζί του στην Μάχη του Χέιστινγκς. Οι τρεις γιοι του Ευστάθιος Γ΄ της Βουλώνης, Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν και Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ ήταν ηγετικά μέλη στην Α΄ Σταυροφορία, ο Βαλδουίνος έγινε ο πρώτος Λατίνος βασιλιάς στην Ιερουσαλήμ.
Ο Ρενό Α΄, κόμης του Νταμαρτέν διεκδίκησε τον τίτλο με τον γάμο του με την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης (1190), αργότερα κληρονόμησε το Νταμαρτέν και το Ομάλ. Ο Ρενό αρχικά φίλος του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου συμμάχησε αργότερα εναντίον του με τον Γερμανό αυτοκράτορα αλλά στην μάχη του Μπουβίν (1214) ηττήθηκε, φυλακίστηκε και αυτοκτόνησε.

Στο Γαλλικό στέμμα

Η Βουλώνη ήρθε απευθείας σε βασιλικό έλεγχο όταν την πήρε ο Φίλιππος Α΄ της Βουλώνης (1223) γιος του Φιλίππου Αυγούστου και της τρίτης του συζύγου Αγνής της Μερανίας). Ο Φίλιππος συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1226) και εξεγέρθηκε αργότερα εναντίον της Λευκής της Καστίλης. Θανατώθηκε από τον κόμη Ντίτριχ Ε΄ του Κλιβ όταν σκότωσε σε ατύχημα σε ένα τουρνουά τον Φλωρέντιο Δ΄ της Χόλλαντ. Η κομητεία κατασχέθηκε από το στέμμα και δόθηκε αργότερα στην Αδελαΐδα της Βραβάντης, σύζυγο του Γουλιέλμου Γ΄ της Ωβέρνη. Η Βουλώνη δέχτηκε πολλές επιθέσεις όταν ξέσπασε ο Εκατονταετής Πόλεμος και πέρασε διαδοχικά στα χέρια των Άγγλων και των Γάλλων, παρέμεινε τμήμα της Γαλλίας εκτός από μια σύντομη περίοδο που κυβερνήθηκε από τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας.
Ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά τρίτος γιος του Στεφάνου της Αγγλίας και της Ματθίλδης της Βουλώνης έγινε κόμης της Βουλώνης και του Σάρρεϋ (1153 - 1159).
Αρνόβιος

Βίος

Έζησε στην βορρειοαφρικανική πόλη Sicca στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. Ήταν διδάσκαλος της ρητορικής. Δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια το έτος γέννησής του. Σε μεγάλη ηλικία, γύρω στα εξήντα χρονών και ίσως ανάμεσα στο 304 και 310 θα γίνει χριστιανός. Η μεταστροφή του αυτή δεν έγινε ανεπιφύλακτα δεκτή από τον τοπικό επίσκοπο, επειδή γνώριζε το αντιχριστιανικό παρελθόν του Αρνόβιου. Δεν γνωρίζουμε το ακριβές έτος θανάτου του, αλλά ίσως είναι γύρω στο 320

Συγγραφικό έργο

Ο Αρνόβιος θα συντάξει ένα έργο με τον τίτλο Adversus nationes (Κατά Εθνών). Αφορμή θα είναι η εκ μέρους του τοπικού επισκόπου της Sicca αμφισβήτηση της ειλικρίνειας της μεταστροφής του στο χριστιανισμό. Αποτελείται από επτά βιβλία και το ύφος του είναι «υπερβολικά χρωματισμένο» Απορρίπτει εξ ολοκλήρου την θύραθεν σκέψη και αρχαία θρησκεία και με τρόπο απόλυτο. Δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τον αρχαίο κόσμο, από τον οποίο έχει επηρεαστεί, μα σε κάποια σημεία έχει επιφανειακή γνώση γι΄αυτόν. Έτσι για παράδειγμα, τους πενήντα έναν Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς που παραθέτει τους αξιολογεί άνευ επιχειρημάτων, κι απ΄αυτούς τους σαράντα εννέα τους γνωρίζει από ανθολογίες της εποχής του.

Οι θεολογικές απόψεις του

Υποστήριξε ότι η έννοια του Θεού είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση, άρα κάθε αμφιβολία για την ύπαρξή του, είναι αδικαιολόγητη. Δεν αποδεικνύεται βαθύς γνώστης και της χριστιανικής διδασκαλίας,κι ας μιλά γι΄αυτήν με ενθουσιασμό, κι ούτε της Αγίας Γραφής. Χαρακτηριστικά, ο Θεός-πατέρας ονομάζεται κυρίως θεός, ενώ ο Χριστός δευτέρας τάξεως θεός, στον οποίο οι ειδωλολατρικοί θεοί οφείλουν την ύπαρξή τους. Κάθε ερευνητική διάθεση εκ μέρους του ανθρώπου είναι καταδικαστέα, λέει ο Αρνόβιος, ο οποίος επαινεί την αμάθεια και την τυφλή πίστη. Για την ψυχή ισχυρίζεται το φθαρτό και θνητό της φύσης της. Επομένως δεν προέρχεται από τον Θεό αλλά από κάποιον άλλον κατώτερο Θεό. Αυτό δεν αποκλείει την δυνατότητα να γίνει αθάνατη αν ο άνθρωπος που την φέρει πιστέψει στον Θεό και τηρήσει τις εντολές του.
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών

Όρκος

Πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Πρόεδρος δίνει τον ακόλουθο όρκο επικύρωσης:
(στα ελληνικά)
«Ορκίζομαι με νηφαλιότητα ότι θα εκτελώ τα καθήκοντα του αξιώματος του Πρόεδρου των Ηνωμένων Πολιτειών με πίστη και, με το μέγιστο των ικανοτήτων μου, θα διατηρώ, θα προστατεύω και θα υπερασπίζομαι το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών».
(στα αγγλικά)
"I swear to sobriety that will perform the duties of the office of President of the United States faithfully and to the best of my ability, maintain, protect and defend the Constitution of the United States."
Νοητός

Βιογραφία

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε και πότε πέθανε, σύμφωνα όμως με τις πηγές γεννήθηκε στη Σμύρνη οπού και έζησε κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. Κατά μια εκδοχή φαίνεται να ήταν ιερέας.
Όταν εμφάνισε μοναρχιανικές αντιλήψεις κλήθηκε από τους πρεσβύτερους της εκκλησίας της Σμύρνης για συζήτηση κατά την οποία λοιδορήθηκε και χαρακτηρίστηκε ως «Ανόητος». Έπειτα από αυτό, ο Νοητός δημιούργησε δική του ιδιαίτερη θρησκευτική ομάδα και παρομοίασε τον εαυτό του με τον Μωυσή και τον αδελφό του με τον Ααρών, με επακόλουθο τη νέα κλήση του και τον αφορισμό του.
Για την περαιτέρω προσωπική του πορεία τίποτα δεν είναι γνωστό. Αν και υπάρχει η πεποίθηση ότι αργότερα μετέβη στη Ρώμη για να διαδώσει τη διδασκαλία του, αυτό δεν είναι επιβεβαιωμένο.

Διδασκαλία

Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Νοητού, ο Θεός, Πατήρ και Δημιουργός είναι ένας και αυτός. Δημιουργώντας τα πάντα, παρέμενε αφανής όποτε ήθελε, άλλοτε ήταν ορατός και άλλοτε αόρατος, άλλοτε ήταν αγέννητος και άλλοτε «γεννητός» και άλλοτε από αθάνατος γινόταν θνητός. Κατά τον Νοητό, ο Θεός είναι ο «γεννηθείς» και ο «παθών» και ο Υιός δεν ήταν παρά ένας τρόπος φανέρωσης του Πατέρα στον κόσμο.
Η διδασκαλία του Νοητού ήταν μια εκτενέστερη και πιο εμπεριστατωμένη εκδοχή της αντίστοιχης διδασκαλίας του Πραξέα. Γνώρισε μάλιστα ευρεία απήχηση στη Δύση, στην οποία μεταφέρθηκε μέσω των μαθητών του Νοητού και απετέλεσε τη βάση για τη διαμόρφωση του μοναρχιανικού δόγματος και του Σαβελλιανισμού.
Τη διδασκαλία του Νοητού, καταπολέμησε ο Ιππόλυτος Ρώμης μέσω του έργου του «Εις την αίρεσιν του Νοητού».
Ισολευκίνη

Αντίδραση Stracker

Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH₃) σε 2-μεθυλοβουτανάλη [CH₃CH₂CH(CH₃)CHO):

Με αναγωγική αμμωνίωση του αντίστοιχου κετοξέος

Με αναγωγική αμμωνίωση 3-μεθυλο-2-οξοπεντανικού οξέος::

Από δευτεροταγές βουτυλομηλονικό οξύ

Από δευτεροταγές βουτυλομηλονικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann:

Εστεροποίηση

Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της καρβοξυλομάδας.

Αλκυλίωση

Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:

Ακυλίωαη

Με επίδραση ακυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμιδοξέα. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της αμινομάδας, αφού τα αμίδια υδρολύονται.

Απαζώτωση

Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 3-μεθυλο-2-υδροξυπεντανικό οξύ:
Διεθνές Αεροδρόμιο Μοχάμεντ Μπουντιάφ

Ιστορικά στοιχεία

Το αεροδρόμιο κατασκευάστηκε το 1943 ως Αεροδρόμιο της Κωνσταντίνης από τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρησιμοποιούνταν κυρίως ως αποθήκη συντήρησης και προμήθειας για τη Διοίκηση Εναέριων Τεχνικών Υπηρεσιών και χρησίμευσε επίσης ως έδρα για τη 12η Διοίκηση Βομβαρδιστικών ως βάση εντολών και ελέγχου. Επίσης, τον Φεβρουάριο του 1943 χρησίμευσε ως διοικητική θέση για τη Διοίκηση Συμμαχικών Δυνάμεων (AFHQ) Γαλλίας, Βρετανίας και Ηνωμένων Πολιτειών υπό τη διοίκηση του στρατηγού Σερ Χάρολντ Ρ. Λ. Γ. Αλεξάντερ για τον συντονισμό των ενεργειών της Πρώτης Στρατιάς των Ηνωμένων Πολιτειών προελαύνοντας από τα δυτικά και την Όγδοη Βρετανική Στρατιά, προελαύνοντας από τα ανατολικά ενάντια στα γερμανικά Άφρικα κορπς. Το 1944 παραδόθηκε στην αλγερινή κυβέρνηση και χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά από τη Διοίκηση Αερομεταφορών στη βορειοαφρικανική διαδρομή μέχρι το τέλος του πολέμου. 
Το αεροδρόμιο έλαβε το όνομά του από τον Πρόεδρο Μοχάμεντ Μπουντιάφ. Ο Μοχάμεντ Μπουντιάφ (23 Ιουνίου 1919 – 29 Ιουνίου 1992), γνωστός και ως Σι Ταγιέμπ ελ Βατανί, ήταν Αλγερινός πολιτικός ηγέτης και ιδρυτής του επαναστατικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου που οδήγησε τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Αλγερίας (1954–1962).
Ιεραρχική δρομολόγηση

Η Ιεραρχική δρομολόγηση αναφέρεται σε ετερογενή δίκτυα επικοινωνιών, δηλαδή σε δίκτυα με ασύρματους και ενσύρματους κόμβους. Τα πλεονεκτήματα της ιεραρχικής δρομολόγησης εντοπίζονται ως προς την επεκτασιμότητα και την οικονομική επικοινωνία. Για την ενεργειακά οικονομική δρομολόγηση, τα πρωτόκολλα αυτού του είδους χρησιμοποιούνται στα «ασύρματα δίκτυα αισθητήρων». Οι κόμβοι υψηλής ενέργειας χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία και την προώθηση των δεδομένων, ενώ αντίθετα οι κόμβοι χαμηλής ενέργειας χρησιμοποιούνται για μετρήσεις. Έχει αποδειχθεί ότι η ιεραρχική δρομολόγηση συμβάλλει ουσιωδώς όχι μόνο στην επεκτασιμότητα του δικτύου επικοινωνίας, αλλά και στην επεκτασιμότητα της διάρκειας ζωής του.
Τα πρωτόκολλα ιεραρχικής δρομολόγησης τα οποία παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ποικίλουν. Ωστόσο, κάποια από αυτά είναι το πρωτόκολλο «Small Minimum Energy Communication Network», το οποίο είναι σε θέση να υπολογίσει ένα ενεργειακά οικονομικό υποδίκτυο, το οποίο εγγυάται τα μονοπάτια ελάχιστου κόστους και τις οικονομικές μεταδόσεις. Ενώ, το πρωτόκολλο «Self Organizing Protocol» το οποίο έχει την ικανότητα της αυτό-οργάνωσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ετερογενή δίκτυα.
Δημήτρης Μπαξεβανάκης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον νομό Ημαθίας στις 17 Νοεμβρίου 1959. Έχει σπουδάσει Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και είναι εκπαιδευτικός στο επάγγελμα. Είναι έγγαμος με 2 παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία

Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εκλέχτηκε βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην περιφέρεια Ηλείας και επανεκλέχθηκε στην ίδια περιφέρεια στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Συμμετείχε στην Επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων, στην Επιτροπή Βιβλιοθήκης Βουλής, στην Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας του Περιβάλλοντος.
Στις 5 Νοεμβρίου 2016 στον πρώτο ανασχηματισμό της δεύτερης κυβέρνησης Τσίπρα, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υφυπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και το διατήρησε έως τις 29 Αυγούστου 2018.