google/wiki40b huggingface dataset:
Νοσηλεία κατ' οίκον

Οφέλη Νοσηλείας κατ' οίκον

Προς αποφυγή περαιτέρω επιπλοκών στις θεραπείες των ασθενών, επαγγελματίες υγείας προτρέπουν τους ασθενείς για τη νοσηλεία κατ' οίκον, Με αυτό τον τρόπο οι ασθενείς αποφεύγουν την μετακίνηση από και προς τις μονάδες υγείας και τους κινδύνους που έπονται από αυτό. Τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις που τα τελευταία έτη βρίσκονται σε έξαρση. Την καλύτερη και αμεσότερη εξυπηρέτηση των νοσούντων και των επειγόντων περιστατικών που νοσηλεύονται στις μονάδες υγείας.

Νοσήλεια

Η νοσηλεία κατ’ οίκον ποικίλει  από χώρα σε χώρα και από ιδιωτικό ή δημόσιο φορέα. Τα πιο συνηθισμένα έχουν ως εξής:
1.      Η καθημερινή καθαριότητα των ασθενών (τοπική καθαριότητα ή λουτρό καθαριότητας)
2.      Ο μικροβιολογικός έλεγχος (αιμοληψία, λήψη δείγματος ούρων και καλλιεργειών) 
3.      Η σίτιση και η ενυδάτωση των ασθενών
4.      Η περιποίηση τραυμάτων και κατακλίσεων
5.      Η χορήγηση φαρμάκων και ορρών
6.      Η περιποίηση τραχειοστομίας, κολοστομίας, ουρητηροστομίας και γαστροστομίας
7.      Ο καθετηριασμός ουροδόχου κύστεως
8.      Η λήψη ζωτικών σημείων ( πίεση, θερμοκρασία, σφίξεις)
Σε ανεπτυγμένες χώρες και υπηρεσίες υγείας γίνονται επίσης:
1.      Ακτινογραφίες κατ’ οίκον
2.      Αναρρόφηση βρογχικών εκκρίσεων
3.      Άμεση απάντηση σε διάφορες μικροβιολογικές εξετάσεις ( πχ INR, αέρια αίματος κ.ο.κ.)
4.      Υπέρηχογράφημα κατ’ οίκον
Η ολοένα αυξανόμενη τεχνολογία οδηγεί σε περαιτέρω νέες νοσηλείες που μπορούν να γίνουν στο σπίτι του ασθενή. Για την επίτευξη αυτών υπάρχουν δημόσιοι φορείς και προγράμματα υγείας που διαφέρουν από χώρα σε χώρα καθώς και ιδιωτικές εταιρείες που πραγματοποιούν νοσηλεία στο σπίτι. Δεν είναι σαφές ότι η νοσηλεία κατ’ οίκον είναι ο πιό αποδεκτός τρόπος νοσηλείας καθώς υπάρχουν ακόμα πολλά κενά για την πλήρη ανεξαρτητοποίηση της από το χώρο του νοσοκομείου. Όμως αρκετές χώρες την αποδέχονται  μόνο και μόνο για την αποφυγή του συνωστισμού και των συνεπειών του στις μονάδες υγείας.
Αμμόλοχος Άνδρου

Ονομασία

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση του ονόματος. Σύμφωνα με την πρώτη το όνομα προέρχεται από τις λέξεις άμμος και ελοχένω ενώ σύμφωνα με την δεύτερη προέρχεται από το φυτό μολόχα που υπάρχει άφθονο στην περιοχή. Από την πρώτη εκδοχή υποστηρίζεται η γραφή Αμμόλοχος ενώ από τη δεύτερη η γραφή Αμόλοχος.

Ιστορικά στοιχεία

Το χωριό υπήρξε το μεγαλύτερο της βόρειας Άνδρου την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας παρέμενε το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής και αποτέλεσε αρχικά την έδρα του τοπικού δήμου που συστάθηκε στη βόρεια Άνδρο, του δήμου Γαυρίου. Τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού μετακινήθηκε στις παραθαλάσσιες περιοχές. Στο διάστημα 1912-1998 ο Αμμόλοχος υπήρξε έδρα ξεχωριστής κοινότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, εντάχθηκε στον δήμο Υδρούσας, ενώ με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, εντάχθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηνελόπη Κουγιανού-Γκόλντμπεργκ

Βιογραφικά στοιχεία

Η Πηνελόπη Κουγιανού γεννήθηκε στην Αθήνα και, μολονότι εισάχθηκε πρώτη στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, πραγματοποίησε τις σπουδές της στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, στη Γερμανία. Στη συνέχεια εξεπόνησε τη διδακτορική διατριβή της στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση, παίρνοντας το διδακτορικό της το 1992. Σήμερα διατηρεί διπλή υπηκοότητα, της Ελλάδας και των ΗΠΑ.
Δίδαξε ως επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια έως το 2001. Από το 2001 μέχρι το 2007 δίδαξε στο Γέιλ, ενώ την περίοδο 2007-2010 επέστρεψε με έδρα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που πήρε ποτέ τη θέση του αρχισυντάκτη στο περιοδικό American Economic Review, ένα από τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά οικονομικής έρευνας παγκοσμίως, θέση που διατήρησε μέχρι το 2017.
Οι δεκάδες δημοσιεύσεις της επικεντρώνονται σε θέματα εφαρμοσμένης μικροοικονομικής θεωρίας, διεθνούς εμπορίου και βιομηχανικής οργανώσεως. Πιο πρόσφατα έχει μελετήσει την επίδραση της φιλελευθεροποιήσεως του εμπορίου πάνω στην ανάπτυξη και την κατανομή εισοδήματος, καθώς και τα αποτελέσματα της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Επικεφαλής Οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας

Στις 27 Απριλίου 2018 η Πηνελόπη Κουγιανού-Γκόλντμπεργκ επιλέχθηκε ως η επόμενη Επικεφαλής Οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθιστάμενη έτσι το πρώτο ελληνικής καταγωγής πρόσωπο που καταλαμβάνει αυτή την κορυφαία θέση μετά τη δημιουργία της το 1972, και τη δεύτερη μόλις γυναίκα μετά την Ανν Όσμπορν Κρούγκερ. Επιφανείς οικονομολόγοι έχουν υπηρετήσει από αυτή τη θέση κατά το παρελθόν, με γνωστότερο ίσως τον Τζόζεφ Στίγκλιτς. Η Κουγιανού-Γκόλντμπεργκ θα αναλάβει καθήκοντα σε αυτή τη θέση τον Νοέμβριο του 2018, διαδεχόμενη τους Shanta Devarajan (που ασκεί προσωρινά τα καθήκοντα) και Πωλ Ρόουμερ. Μέχρι τότε θα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Μέλος εταιρειών και Ακαδημιών

Η Κουγιανού-Γκόλντμπεργκ είναι εταίρος της Οικονομετρικής Εταιρείας, ερευνητικός πανεπιστημιακός εταίρος (Faculty Research Associate) του Εθνικού Γραφείου Οικονομικών Ερευνών, μέλος της διοικήσεως του Γραφείου Ερευνών και Οικονομικής Αναλύσεως της Ανάπτυξης (BREAD), αλλά και Research Affiliate του Κέντρου Διεθνούς Αναπτύξεως (IGC) της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου. Μεταξύ άλλων διακρίσεων, έχει τιμηθεί το 2003 με το βραβείο του Ιδρύματος Μποδοσάκη για τις Κοινωνικές Επιστήμες, το οποίο απονέμεται σε ερευνητές ελληνικής ιθαγένειας κάτω των 45 ετών.
Η Κουγιανού-Γκόλντμπεργκ είναι επίσης ακαδημαϊκός, ως μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 1

Ιστορικό

Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του Κέιπ Κανάβεραλ και ανήκει στο σύμπλεγμα συγκροτημάτων LC-2, LC-3 και LC-4 για την εκτόξευση των διηπειρωτικών βαλλιστικών βλημάτων Snark.
Χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950.
Πρώτη εκτόξευση έγινε με δοκιμαστικό πύραυλο Snark στις 13 Ιανουαρίου 1955. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1960 και μεταβλήθηκε αργότερα σε αεροδρόμιο για ελικόπτερα για την εξυπηρέτηση του προγράμματος Mercury.
Τελευταία χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980 για αποστολές αεροστάτων ραντάρ.
Ιωάννης Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και της Αγνής, κόρης του Ούλριχ Β΄ κόμη του Λίνντο-Ρούπιν. 
Το 1416 απεβίωσε μάλλον στο Στέρνμπερκ, σε ηλικία 46 ετών και τάφηκε στο Στέρνμπερκ. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ιωάννης Β΄.
Σκύλα με κουταβάκια (κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου αρ. SL 121)

Περιγραφή

Είναι κατασκευασμένο από ερυθρό πηλό και παριστάνει ειδυλλιακή σκηνή. Μια σκύλα θηλάζει τα κουταβάκια της. Η όλη σύνθεση είναι φυσική και γεμάτη κομψότητα. Εκπνέει ζωηρότητα, αλλά και ηρεμία. Ένα από τα κουταβάκια είναι ζωγραφισμένο όλο κίτρινο, το άλλο έχει κόκκινες και κίτρινες κηλίδες στο τρίχωμα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Πρόκειται για τερακότα. Προφανώς συνδέεται θεματικά με το κυνηγόσκυλο, και υποτίθεται ότι είναι το θηλυκό που κάθεται στη φωλιά. Πιθανών να ήταν παιχνιδάκι για την ψυχαγωγία των παιδιών.
Πρόεδρος της Ανγκόλας

Νέο Σύνταγμα 2010

Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το νέο Σύνταγμα, με τα δύο τρίτα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Με το νέο Σύνταγμα ενδυναμώνονται οι εξουσίες του Προέδρου, ο οποίος δεν θα εκλέγεται απευθείας, αλλά έμμεσα. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος θα εκλέγεται από το κόμμα που θα λαμβάνει την πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές .

Κόμματα

MPLA - PT = Movimento Popular da Libertação de Angola - Partido do Trabalho (Μέτωπο Λαϊκής Απελευθέρωσης της Ανγκόλας - Εργατικό Κόμμα, απολυταρχικό, ακροαριστερό μετά την ανεξαρτησία. Περιλαμβάνει κυρίως εθνότητες Αμπούντου και αποκήρυξε το Μαρξισμό στις 26 Μαρτίου 1991.
UNITA = União Nacional para a Independência Total de Angola (Εθνική Ένωση για την Καθολική Ανεξαρτησία της Ανγκόλας, απολυταρχικό, σοσιαλδημοκρατικό. Περιλαμβάνει κυρίως εθνότητες Οβιμπούντου.
Σκιλούρος

Ο Σκιλούρος ή Σκίλουρος ήταν βασιλιάς των Σκυθών κατά την ελληνιστική περίοδο, έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ.. Το βασίλειο του καταλάμβανε τη περιοχή της σημερινής Κριμαίας με πρωτεύουσα τη Νεάπολη όπου βρίσκονταν και τα ανάκτορα του, στα ανατολικά συνόρευε με το ελληνιστικό Βασίλειο του Πόντου .
Διαδέχτηκε στον Θρόνο τον Άργοτο, και όπως αναφέρει ο Πλούταρχος είχε 80 γιους. Πριν πεθάνει έβαλε 80 βέργες μαζί κι έβαλε τους γιους του να τις σπάσουν, κανένας δεν τα κατάφερε και τότε ο Σκίλουρος τις πήρε και τις έσπασε μία μία θέλοντας να τους δείξει ότι έπρεπε να είναι ενωμένοι. Διάδοχος του ήταν ο γιος του Παλακός.
Ο Σκίλουρος επέκτεινε το βασίλειο του αφού πρώτα συμμάχησε με τους Σαρμάτες, έπειτα επιτέθηκε στο Βασίλειο του Βοσπόρου και κατέλαβε την πρωτεύουσα του Παντικάπαιο αλλά και την Ολβία.
Όταν πέθανε τάφηκε σε μαυσωλείο καθιστός σε μαρμάρινο θρόνο με όλα τα βασιλικά ενδύματα , την πανοπλία του τόξα και βέλη, μαζί του τάφηκαν και 70 άντρες . Έκοψε νομίσματα , βρέθηκαν πολλά στην σημερινή Συμφερόπολη, που στην μία όψη έφεραν κεφαλή του Ερμή και στην άλλη έφεραν κυρήκειο και την επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΚΙΛΟΥΡΟΣ και ΟΛΒΙΟ.
Νίκος Βασιλειάδης (Κύπριος βουλευτής)

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Βασιλειάδης γεννήθηκε στη Μέσανα το 1931. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα. Απέκτησε πτυχία και μεταπτυχιακά στις οικονομικές και εμπορικές επιστήμες. Εργαζόταν ως λογιστής-ελεγκτής.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ). Το 1980 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ λόγω διαφωνιών. Ακολούθως εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝΕΔΗΠΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 η ΝΕΔΗΠΑ δεν εξέλεξε κανένα υποψήφιο της.
Μπαφ Ουλκού Γιουρντού

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Η ιδέα των Τουρκοκυπρίων που ζουσαν στην Πάφο, για την ίδρυση ενός αθλητικού σωματείου άρχισε να εξελίσσεται και το 1947 υποβλήθηκε αίτηση στις βρετανικές αρχές που κυβερνούσαν την Κύπρο εκείνη την εποχή, για τη σύσταση του συλλόγου. Δύο εξέχοντα μέλη της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Πάφο, ανέλαβαν στην ευθύνη να προχωρήσουν στην ίδρυση του συλλόγου. Ο Χαλίτ Αλί Ριζά και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ.
Η αίτηση εγκρίθηκε και η «Ουλκού Γιουρντού Σπορ Κουλουμπού» (Ülkü Yurdu Spor Kulübü) ιδρύθηκε επισήμως στις 23 Απριλίου 1947. Δεδομένου ότι η αίτηση εκπονήθηκε από τον Χαλίτ Αλί Ριζά, ο οποίος ήταν δικηγόρος, έγινε ο ιδρυτικός πρόεδρος του συλλόγου και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ εκλέχτηκε ως ο πρώτος πρόεδρος στην πρώτη συνέλευση των μελών του συλλόγου. Ενοικιάστηκε επίσης μια κατοικία στη συνοικία Μούταλλος της Πάφου που χρησίμευε ως έδρα του συλλόγου.
Η Ουλκού Γιουρντού υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα. Αρχικά η ομάδα είχε ως έδρα τη Πάφο, πόλη στην οποία ιδρύθηκε. Μετά την τουρκική εισβολή και το διαχωρισμό Ελληνοκυπριών και Τουρκοκυπρίων το 1974, μετακινήθηκε στην Μόρφου. 
Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Ζαφέρ, χωρητικότητας 7.000 θεατών.
Πασαλίκι

To πασαλίκι (οθωμανικά τουρκικά: پاشالق) αποτελούσε την περιοχή που βρισκόταν υπό τον έλεγχο ενός πασά. Χαρακτηριζόταν ως ημιαυτόνομο έδαφος εντός της επικράτειας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Σε ευρωπαϊκές πηγές, η λέξη «πασαλίκι» αναφερόταν γενικά στα εγιαλέτια.

Ορολογία

Η λέξη είναι τουρκικής προέλευσης. Υποδηλώνει την ποιότητα, το αξίωμα ή τη δικαιοδοσία ενός πασά ή του εδάφους που διαχειρίζεται. Σε ορισμένες βαλκανικές γλώσσες (βοσνιακά, σερβικά κλπ.) χρησιμοποιείται ο όρος πασαλούκι (Pašaluk, Пашалук). Αυτό υποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη λέξη, η οποία χρησιμοποιείται από τις τουρκικές γλώσσες, είναι παλαιάς μορφής. Το πρώτο διάστημα της οθωμανικής τουρκικής περιόδου, η σχετική λέξη ήταν «πασαλούκι» (پاشالوق, paşaluk). Έπειτα η λέξη πήρε την τελική της μορφή ως πασαλίκι (پاشالق, paşalık).
Καπελλίτσα Αρκαδίας

Επισκόπιση

ΟΙ κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία.Μητρόπολη του χωριού είναι ο Ι.Ν.Γεν.Θεοτόκου.Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από την λέξη κάπελλη που σημαίνει το μεγάλο δάσος,οπότε το καπελλίτσα είναι το μικρό δάσος.Μόνιμοι κάτοικοι στην απογραφή του 2011 είναι 58.
Φίλιπ Ρίτσαρντ Μορίς

Βιογραφία

Γεννημένος στο Ντάβενπορτ του Πλύμουθ, από τον Τζον Σίμμονς Μορίς και της Ανν Σώντερς. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και ιδρυτής σιδηρουργείου, προόριζε τον Φίλιπ για την οικογενειακή επιχείρηση. Στα 14 του πήγε στο Λονδίνο και άρχισε να ενδιαφέρεται ολοένα και πιο πολύ για την τέχνη. Με την
ενθάρρυνση του  Ουίλιαμ Χόλμαν Χαντ, ο οποίος παρενέβη για λογαριασμό του στον πατέρα του, άρχισε να σπουδάζει τέχνη στο Βρετανικό Μουσείο, και αργότερα το 1855 στην Βασιλική Ακαδημία. 
Τα πήγε αρκετά καλά και κέρδισε ασημένιο μετάλλιο για ζωγραφική πορτρέτων. 
Το 1858 θα κερδίσει το χρυσό μετάλλιο και θα ταξιδέψει στη Γαλλία και στη Ιταλία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1864. 
To 1877 έγινε επίσημος συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας, μέχρι το 1900. όπου και παραιτήθηκε.
Μπαλμπόα Παναμά

Ιστορία

Το μπαλμπόα αντικατέστησε το Πέσο Κολομβίας το 1904 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας. Δεσμεύτηκε έναντι του αμερικανικού δολαρίου (που είναι νόμιμο για τις συναλλαγές στον Παναμά) σε ισοτιμία 1:1 από την εισαγωγή του.

Κέρματα

Το 1904 κυκλοφόρησαν αργυρά κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 2½, 5, 10, 25 και των 50 σεντέσιμος. Αυτά τα κέρματα ζύγιζαν σε σχέση με τα 25 γραμμάρια, 50 σεντέσιμος κάνοντας το κέρμα των 2½ σεντέσιμος να ισοδυναμεί με 1¼ του γραμμαρίου. Το πολύ μικρό του μέγεθος συνετέλεσε στο να γίνει γνωστό ως "Χάπι του Παναμά" ή "Σμαράγδι του Παναμά". Το 1907 εισήχθησαν κέρματα του ½ και των 2½ σεντέσιμος από χαλκονικέλιο και από το ίδιο υλικό φτιάχτηκαν τα κέρματα των 5 σεντέσιμος, τα οποία κυκλοφόρησαν το 1929.
Τη δεκαετία του ' 30 εισήχθησαν και νέα κέρματα. Από αυτά μερικά ήταν ίδια με τα αμερικανικά κέρματα.
Το 1966 άλλαξε σύνθεση των ασημένιων νομισμάτων. Για πρώτη φορά από το 1947 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 μπαλμπόα και το 1973 του ½ μπαλμπόα.

Τραπεζογραμμάτια

Τα τραπεζογραμμάτια του Παναμά σε αξία μπαλμπόα, τυπώθηκαν το 1941 από τον Πρόεδρο Αρνούλφο Αρίας και ανακλήθηκαν λίγο μετά. Έτσι, τους δόθηκε το προσωνύμιο "Τα δολάρια των επτά ημερών". Αυτά ήταν τα μόνα τραπεζογραμμάτια που τυπώθηκαν στον Παναμά. Έκτοτε (αλλά και πριν) κυκλοφορούν μόνο αμερικανικά χαρτονομίσματα στη χώρα.
Μεσαορία

Η Μεσαορία είναι η μεγαλύτερη πεδιάδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανάμεσα στα όρη Τρόοδος και Πενταδάκτυλος. Το όνομά της σημαίνει "η περιοχή ανάμεσα στα όρη". Στην πεδιάδα αυτή έδωσε την τελευταία του μάχη και ηττήθηκε από τον Περσικό στρατό ο βασιλιάς της Αμμοχώστου Ονήσιλος κατά την Ιωνική Επανάσταση.
Τη Μεσαορία έχει πλάτος 65 περίπου χιλιόμετρα και μήκος 35 περίπου χιλιόμετρα, τη διαρρέουν οι δυο μεγαλύτεροι ποταμοί της Κύπρου ο Πεδιαίος και ο Γιαλιάς. Σήμερα η πεδιάδα βρίσκεται στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής δημοκρατίας, μέχρι την Τούρκικη εισβολή του 1974 θεωρούνταν ο σιτοβολώνας της Κύπρου, αφού στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούνταν σιτάρι και κριθάρι.
Γεωλογικά η κοιλάδα της Μεσαορίας αποτελείται από ασβεστιτικούς ψαμμίτες, απολιθωματοφόρες μάργες και αποθέσεις αμμοχαλίκων. Πριν 120 χιλιάδες χρόνια ήταν θάλασσα και με τα χρόνια με τις προσχώσεις του Τρόοδος και του Πενταδάχτυλου δημιουργήθηκε η σημερινή κοιλάδα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1936

Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1936 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το διήμερο 6 και 7 Ιουνίου 1936 ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή του πανελληνίου πρωταθλήματος δεκάθλου και 3.000μ στιπλ ανδρών και του προολυμπιακού μαραθωνίου δρόμου. Νικητής αναδείχθηκε ξανά ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου.

Παραλειπόμενα

Την εσπέρα της πρώτης ημέρας των αγώνων ο Κύπριος Νικόλαος Λανίτης, πατέρας των δύο σπουδαίων πρωταθλητριών Δόμνας και Ισμηνης Λανίτου, σε ομιλία του στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" ανέπτυξε την κοινωνική σημασία, το περιεχόμενο και την αξία του γυναικείου αθλητισμού σε μια προσπάθεια να διευρύνει το ενδιαφέρον των πολιτών για τη γυναικεία άθληση.
Στο αγωνιστικό κομμάτι κυριάρχησαν οι αδελφές Λανίτου και ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου στο ομαδικό αλλά γενικά σημειώθηκαν πτωχά ρεκόρ και υπήρξε πολύ μικρή συμμετοχή αθλητριών από τρεις μόνο συλλόγους.
Γαλλικός ποταμός

Μυθολογία

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στις όχθες του ποταμού Εχέδωρου έγινε η μονομαχία του Κύκνου με τον Ηρακλή, καθώς ο τελευταίος προσπάθησε να περάσει αναζητώντας τα βόδια του Γηρυόνη. Ο Άρης όμως, ως πατέρας του Κύκνου, επενέβη και η μάχη σταμάτησε.

Ονομασία

Στην αρχαιότητα ο ποταμός ονομαζόταν Εχέδωρος, δηλαδή ο έχων δώρα, διότι στην άμμο της κοίτης του υπήρχαν ψήγματα χρυσού. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως όταν ο Ξέρξης πέρασε μέσα από την Μακεδονία στον δρόμο του προς την Ελλάδα ο στρατός του ήπιε όλο το νερό του ποταμού και τον ξέρανε  .
Η λατινική ονομασία του προέρχεται από τη ρωμαϊκή αποικία Καλλίκουμ (Callicum), του 1ου αιώνα π.Χ. Callicum ονομαζόταν το κόσκινο από δέρμα κατσίκας, με το οποίο συνέλεγαν τη χρυσόσκονη. Η αποικία ήταν κέντρο συλλογής χρυσού και στα μετέπειτα χρόνια ονομαζόταν και Γκαλλίκουμ (Gallicum).

Πηγές και πορεία

Ο Γαλλικός ή Εχέδωρος πηγάζει από τα Κρούσσια όρη και συγκεκριμένα από το Δύσωρο, ανατολικά του Άνω Θεοδωρακίου. Στη συνέχεια ρέει με νοτιοδυτική κατεύθυνση, περνά νότια του Άνω Θεοδωρακίου και διασχίζει το Κάτω Θεοδωράκι. Μετέπειτα, η πορεία του κατευθύνεται νότια και περνά ανατολικά της Φύσκας. Με κατεύθυνση νότια - νοτιοδυτική καταλήγει στο Μεταξοχώρι, το οποίο διαπερνά από ανατολικά. Με την ίδια νότια - νοτιοδυτική κατεύθυνση διασχίζει την Τέρπυλλο και συνεχίζει ανατολικά του Διπόταμου. Κοντά στο Διπόταμο, συμβάλλει από ανατολικά το Μεγάλο Ρέμα (ή Ρέμα Μπαξί) που πηγάζει από την κορυφή του Μαυροβουνίου διασχίζοντας τα χωριά Άγιος Μάρκος, Άγιος Αντώνιος, Μελισσουργειό και Κοκκινιά. Περνώντας ανατολικά της Αργυρούπολης, ο Γαλλικός ποταμός καταλήγει στο Σεβαστό Κιλκίς, όπου δέχεται τα νερά του Σπανού που συμβάλει από δεξιά. Με νοτιοδυτική κατεύθυνση περνά ανάμεσα από την Άνω Ποταμιά (από ανατολικά) και Κάτω Ποταμιά (από δυτικά), ώσπου να πάρει νότια πορεία, διαρρέοντας ανατολικά της Κολχίδας (την αρχαία Καλλικό). Συνεχίζει με νότια κατεύθυνση έως τους Μύλους, όπου συμβάλει ο Ξηροπόταμος που έρχεται από ανατολικά. Η νότια πορεία του Γαλλικού συνεχίζεται περνώντας δυτικά του Καμπάνη και ανάμεσα από τα χωριά Γαλλικός και Μάνδρες. Διαρρέοντας δυτικά του Παντελεήμονα και ανατολικά των Μπακαίικων, εισέρχεται στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης, όπου περνά δυτικά του Πετρωτού και του Μεσαίου και νοτιοανατολικά της Νέας Φιλαδέλφειας. Εκεί, παίρνοντας την τελική νότια κατεύθυνσή του διαπερνά από δυτικά τον Πεντάλοφο και τη Νέα Μαγνησία για να καταλήξει δυτικά του Καλοχωρίου, όπου εκβάλει στο Θερμαϊκό και συγκεκριμένα στον Κόλπο της Θεσσαλονίκης.

Σημερινή εικόνα

Στο πρόσφατο παρελθόν ο Εχέδωρος ήταν ξερός το καλοκαίρι και μόνο το χειμώνα έχει κάποιες μικρές ποσότητες υδάτων. Τα τελευταία χρόνια έχουν μεταφερθεί στο δέλτα του ποταμού ποσότητες ύδατος από τον Αλιάκμονα με αποτέλεσμα το δέλτα του Γαλλικού να έχει αναγεννηθεί
Ινστιτούτο Μπουτσέριους για την Έρευνα της Σύγχρονης Γερμανικής Ιστορίας και Κοινωνίας

Το Ινστιτούτο Μπουτσέριους για την Έρευνα της Σύγχρονης Γερμανικής Ιστορίας και Κοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Χάιφα (εβραϊκά: מכון בוצריוס לחקר החברה וההיסטוריה הגרמנית בת זמננו) ιδρύθηκε το 2001 από το ίδρυμα ZEIT-Stiftung Ebelin und Gerd Bucerius. Το ινστιτούτο ασχολείται με τη σύγχρονη ιστορία και με κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα της σύγχρονης Γερμανίας. Το ινστιτούτο ιδρύθηκε από την ιστορικό Γιφάτ Βάις (Yfaat Weiss), που ήταν και η πρώτη διευθύντριά του. Από το 2008 το ινστιτούτο διευθύνεται από τον ιστορικό Έιμος Μόρρις-Ράιχ (Amos Morris-Reich).

Έρευνα

Το ινστιτούτο υποστηρίζει έρευνες στον τομέα της σύγχρονης ιστορίας και της κοινωνικής, πολιτισμικής και πολιτικής πραγματικότητας της Γερμανίας. Επίσης υποστηρίζει την ακαδημαϊκή ανταλλαγή μεταξύ Γερμανίας, Ευρώπης, και Ισραήλ. Συγκεκριμένα ασχολείται με τα εξής θέματα: διαμόρφωση ταυτότητας, μετανάστευση, κοινωνική ένταξη μεταναστών, πολυπολιτισμικότητα, ιθαγένεια και φιλελευθερισμός, καθώς και με θέματα «φυλής», «οπτικής ιστορίας» (visual history) και ιστορίας της επιστήμης σε Γερμανία, Ισραήλ και Ευρώπη.

Ακαδημαϊκές και δημόσιες δραστηριότητες

Κάθε χρόνο το ινστιτούτο οργανώνει συνέδρια και δημόσιες διαλέξεις για θέματα όπως «Οι εμπειρίες ομοφυλοφίλων στο Τρίτο Ράιχ και στο Ολοκαύτωμα», «Γερμανικές και ισραηλινές προοπτικές για το σύγχρονο Ιράν και τον ιρανικό πολιτισμό» και «Η έννοια της "Φυλής" στην ιστορία των θεωρητικών επιστημών». Επιπλέον το ινστιτούτο έχει διοργανώσει διαλέξεις διάσημων προσωπικοτήτων όπως η πολιτικός Ρίτα Σύσμουτ (Rita Süssmuth), ο δημοσιογράφος Γιόζεφ Γιόφε (Josef Joffe) και ο μουσικός Βολφ Μπίρμαν (Wolf Biermann). Το ινστιτούτο διοργανώνει επίσης φεστιβάλ κινηματογράφου και μουσικές παραστάσεις.

Υποτροφίες και ακαδημαϊκή ανταλλαγή

Το ινστιτούτο υποστηρίζει νέους Ισραηλινούς και Γερμανούς επιστήμονες με υποτροφίες στα πλαίσια ενός προγράμματος ακαδημαϊκής ανταλλαγής. Συνεργάζεται με διάφορα επιστημονικά ινστιτούτα σε Γερμανία και Ισραήλ καθώς και με τα γερμανικά ιδρύματα που δραστηριοποιούνται στο Ισραήλ.
Κριμαϊκή Ταταρική γλώσσα

Αριθμός ομιλητών

Σήμερα, περισσότεροι από 260.000 Κριμαίοι Τάταροι ζουν στην Κριμαία και περίπου 150.000 στην Κεντρική Ασία (κυρίως Ουζμπέκοι). Εκτιμάται ότι περίπου 5.000.000 άνθρωποι κριμαϊκής καταγωγής ζουν στην Τουρκία, απόγονοι των μεταναστών του 19ου και πρώιμου 20ου αι.. Μικρότερες κοινότητες Κριμαίων Τατάρων βρίσκονται επίσης στη Ρουμανία (24.000), τη Βουλγαρία (3,000), την Πολωνία, τη Φινλανδία και τις ΗΠΑ. Θεωρείται από τις γλώσσες που κινδυνεύουν σοβαρά στην Ευρώπη .

Διάλεκτοι

Κάθε μία από τις τρεις εθνικές υποομάδες των Τατάρων της Κριμαίας έχει τη δική του διάλεκτο. Τη διάλεκτο Νογαΐ (Noğay) -των πρώην κατοίκων της κριμαϊκής στέπας (δεν πρέπει να συγχέεται με τους Νογαΐ)- που είναι Κιπτσάκ προέλευσης, τη Γιαλιμπουλού (Yalıboylu), εκείνων δηλαδή που έζησαν στη νότιο ακτή της Κριμαίας πριν το 1944, και μιλούν μια Ογκούζ διάλεκτο συγγενή προς την Τουρκική, και τη μέση διάλεκτο Τατ από τα Κριμαϊκά Όρη που είναι μείξη των δύο. Τούτη η διάλεκτος είναι άμεση απόγονος της γλώσσας Κουμάν, αλλά έχει ισχυρές επιδράσεις από την Ογκούζ Τουρκική. Η σύγχρονη Κριμαία Ταταρική γραπτή γλώσσα βασίζεται στη μέση διάλεκτο, καθώς οι Τατ συνθέτουν περίπου το 55% του συνολικού κριμαϊκού ταταρικού πληθυσμού και η διάλεκτός τους είναι εύκολα κατανοητή από τους ομιλητές των άλλων δύο.

Ιστορία

Ο σχηματισμός των πρώτων ομιλούμενων διαλέκτων των Τατάρων της Κριμαίας άρχισε με τις πρώτες τουρκικές επιδρομές στην Κριμαία και τελείωσε μες την περίοδο του Χανάτου της Κριμαίας. Όμως οι επίσημες γραπτές γλώσσες του Χανάτου της Κριμαίας ήταν η Τσαγκατάι (Chagatai) και η Οθωμανική Τουρκική. Μετά τον  Εξισλαμισμό, Οι Κριμαίοι Τάρταροι έγραφαν με αραβοπερσική γραφή.
Το 1876, οι διαφορετικές τουρκικές κριμαϊκές διάλεκτοι συγχωνεύθηκαν σε μία ομοιόμορφη γραπτή γλώσσα από τον Ισμαήλ Γκασπιράλι (İsmail Gaspıralı). Προτεραιότητα δόθηκε στην Ογκούζ διάλεκτο του Γιαλιμπουλούς, προκειμένου να μη διασπαστεί ο δεσμός ανάμεσα στους Κριμαίους και τους Τούρκους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το 1928, η τελική διαμόρφωση της γλώσσας έγινε με επαναπροσανατολισμό στη μέση διάλεκτο.
Το 1928, επίσης, η αραβοπερσική γραφή αντικαταστάθηκε από το Ομοιογενές Τουρκικό Αλφάβητο που στηρίχθηκε στο λατινικό αλφάβητο. Αυτό με τη σειρά του αντικαταστάθηκε το 1938 μες ένα τροποποιημένο Κυριλλικό αλφάβητο. Από τη δεκαετία του 1990, η γραφή είναι στη διαδικασία της αντικατάστασης με μια λατινική εκδοχή και πάλι, αλλά η κυριλλική μορφή χρησιμοποιείται ευρύτατα στη λογοτεχνία και τις εφημερίδες. Το παρόν λατινογενές κριμαϊκό ταταρικό αλφάβητο είναι ίδιο με το Τουρκικό με δύο επιπρόσθετους χαρακτήρες: Ñ ñ και Q q.
Η Κριμαϊκη Ταταρική ήταν η αυτόχθων γλώσσα του ποιητή Μπεκίρ Κομπάν-ζάντε (Bekir Çoban-zade).