google/wiki40b huggingface dataset:
Πάπας Ιωάννης ΚΑ΄

Προπαπική ζωή

Ο Pedro Julião, γεννημένος μεταξύ 1205 και 1220, γεννήθηκε πιθανότατα στη Λισαβόνα. Άρχισε τις σπουδές του στην επισκοπική σχολή του Καθεδρικού της Λσαβόνας, και αργότερα μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, αν και μερικοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι εκπαιδεύθηκε στοΜονπελιέ. Όποτε και να σπούδασε, αφοσιώθκε στην ιατρική, την θεολογία, και την διαλεκτική του Αριστοτέλη, την λογική, τη φυσική και την μεταφυσική.
Δήμος Σολυγείας

Δήμος Σολύγειας 1834-1914

Ο τέως Δήμος Σολυγείας, που ήταν ένας απ' τους πρώτους Δήμους της Ελληνικής επικράτειας, συστάθηκε με το β.δ. της 28ης Απριλίου 1834, είχε τότε 1.529 κατοίκους και έδρα το Σοφικό. Το 1840 προσαρτήθηκαν στο Δήμο Σολυγείας: το Αγγελόκαστρο, ο Κόρφος, η Αλμυρή, το Γαλατάκι, το Κατακάλι, το Ρυτό, ο Άγιος Ιωάννης και ο λιμένας του Αμονίου. Ο Δήμος διοικήθηκε από 10 Δημάρχους, με πρώτο τον Α. Νόρδα (1835-1841) και τελευταίο το Δημήτριο Π. Μερτίκα (1899-1914). Ο τέως Δήμος Σολυγείας καταργήθηκε το 1912, με το νόμο ΔΝΖ' (4057) "Περί Δήμων και Κοινοτήτων" και διασπάστηκε σε Κοινότητες. Λόγω των Βαλκανικών Πολέμων, καταργήθηκε οριστικά το Φεβρουάριο του 1914, μαζί με όλους τους παλαιούς Δήμους της χώρας.

Δήμος Σολύγειας 1999-2010

Με το νόμο 2539/1997 και το πρόγραμμα «Ι. Καποδίστριας», δημιουργείται ο νέος Δήμος Σολυγείας, τα εδαφικά όρια του οποίου αποτελούν μερική ανασύσταση του τέως Δήμου. Έδρα του Δήμου είναι το Σοφικό, ενώ στα όριά του περικλείονται πλέον το Αγγελόκαστρο, ο Κόρφος και ο οικισμός του Αμονίου. Πρώτος Δήμαρχος Σολυγείας εξελέγη το 1998 ο Ιωάννης Ν. Γκεζερλής, ο οποίος παρέμεινε στο αξίωμα έως το 2006. Σημερινός Δήμαρχος Σολυγείας είναι ο Αθανάσιος Δημ. Τούσουλης, ο οποίος θα είναι και ο τελευταίος Δήμαρχος του ιστορικού αυτού Δήμου. Με το Σχέδιο Καλλικράτης του 2010, ο Δήμος Σολυγείας συγχωνεύεται πλέον, μαζί με τους Δήμους Σαρωνικού, Τενέας και Άσσου-Λεχαίου, στο διευρυμένο Δήμο Κορινθίων.
765 Ματτιάκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ματτιάκα εκτιμάται σε 22 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.
Αστήρ της Ανατολής

Ο Αστήρ της Ανατολής είναι το πιο παλιό περιοδικό έντυπο που εκδίδεται συνεχόμενα στην Ελλάδα. Είναι το επίσημο έντυπο της Γενικής Συνόδου της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας.
Ιδρύθηκε το 1858 από τον Μιχαήλ Καλαποθάκη. Η έκδοσή του ήταν συνεχής εκτός από τις περιόδους των βαλκανικών και παγκοσμίων πολέμων και την αρχή της δικτατορίας το 1967.
Ο Αστήρ της Ανατολής είναι ένα οικογενειακό περιοδικό. Στην ύλη του υπάρχουν θέματα θεολογικά, ενημερωτικά, απολογητικά και για την οικογένεια. Διοικείται από επιτροπή και όλοι οι συνεργάτες του εργάζονται αφιλοκερδώς.
Μανώλης Πράτσικας

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατά το έτος 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάτρα. Ξεκίνησε το 1941 ως ανταποκριτής στην εφημερίδα του Λαυρίου Κοινωνία. Κατα την τριετία 1943 - 1946 συνεργάστηκε με την εφημερίδα Ελεύθερος Λαός. Λίγο αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας Πεντελικά Νέα. Παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 3 μηνών επειδή είχε παραβιάσει τον Νόμο περί Τύπου όσον αφορά ένα δημοσίευμά του για την Ιερά Μονή Πεντέλης.
Σφενδόνη (όπλο)

Η σφενδόνη είναι ένα αρχαίο όπλο, αποτελούμενο από ένα λουρί σχοίνινο, δερμάτινο ή υφασμάτινο, με μια φαρδύτερη κοιλότητα στη μέση. Ο σφενδονήτης βάζει στην κοιλότητα μια πέτρα ή ένα μολυβένιο βαρίδι και πιάνοντας τις δύο άκρες του λουριού το στριφογυρίζει δυο-τρεις φορές και αφήνει τη μια άκρη, ώστε το βλήμα να φύγει ("εκσφενδονιστεί") με μεγάλη ταχύτητα.  Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν στο κυνήγι αλλά και στον πόλεμο, πρωτοχρησιμοποιήθηκε δε από τον άνθρωπο ήδη από την 7η χιλιετία π.Χ. Γνωστότατο περιστατικό χρήσης σφενδόνης είναι η εξιστορούμενη στη Βίβλο μονομαχία μεταξύ του νεαρού βοσκού Δαβίδ και του γιγαντόσωμου πολεμιστή Γολιάθ.
Η λέξη επιζεί στη δημοτική ως "σφεντόνα", που σήμερα όμως σημαίνει συνήθως  μια διχάλα με δυο λάστιχα κι ένα πετσάκι στη μέση, που χρησιμοποιείται κυρίως από παιδιά για κυνήγι πουλιών και άλλες σκανταλιές. Το παιδικό αυτό παιχνίδι, που λέγεται και "λάστιχο", δεν πρέπει να συγχέεται με το αρχαίο φονικό όπλο.
Χοσέ Μουνιόθ

Συνεργασία με τον Κάρλος Σαμπάγιο

Λίγο μετά τη γνωριμία τους, οι Μουνιόθ και Σαμπάγιο ξεκίνησαν το Άλακ Σίνερ, ένα νουάρ κόμικ που διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη και το οποίο αγγίζει θέματα όπως η εξορία, η περιθωριοποίηση και τις κοινωνικές αδικίες. Ξεκίνησε το 1975 για το γαλλικό περιοδικό Charlie Mensuel, ενώ αργότερα μετακόμισε στο (À suivre).
Το 1978 δημιούργησαν το Le Bar à Joe (1978), επίσης για το (À suivre), το οποίο βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ. Άλλα κοινά τους έργα είναι το Sudor sudaca (1986) και το Bilie Holiday (1991), μια βιογραφία της γνωστής τραγουδίστριας.
Χωρίς ταυτότητα (ταινία, 2002)

Πλοκή

Μια βροχερή μέρα, ένας νεαρός άνδρας διασώζεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα από το πλήρωμα ενός αλιευτικού πλοίου. Νομίζοντας πως είναι νεκρός, ένας περίεργος ψαράς ανακαλύπτει δύο σφαίρες στην πλάτη του άγνωστου άνδρα και μια μικροσκοπική συσκευή λέιζερ στο γοφό του. Η συσκευή αυτή αποκαλύπτει έναν ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό. Ο άνδρας όμως δεν είναι νεκρός και αφού αποβιβαστεί από το πλοίο σύντομα θα βρεθεί στη Ζυρίχη. Στην τράπεζα ανακαλύπτει ένα σωρό από διαφορετικά διαβατήρια, όλα με τη φωτογραφία του και χρήματα. Στην Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Τζέισον Μπορν γνωρίζει τη Μαρί, η οποία θα τον βοηθήσει να ξεφύγει με το αυτοκίνητό της. Μαζί θα πάνε στο Παρίσι, όπου ο Μπορν ψάχνει στοιχεία της πραγματικής του ταυτότητας και της ζωής του. Στην πορεία θα ανακαλύψει μία συνωμοσία, δύο δολοφονίες και κάποιον που προσπαθεί να τον σκοτώσει, και όλα αποτελούν σχέδιο της CIA.

Παραγωγή

Ο σκηνοθέτης Νταγκ Λάιμαν δήλωσε ότι ήταν φαν του βιβλίου του Ρόμπερτ Λάντλαμ από τότε που πήγαινε λύκειο. Λίγο πριν τελειώσει την προηγούμενη ταινία του Αδιόρθωτοι Γλετζέδες (Swingers, 1996), ο Λάιμαν αποφάσισε να μεταφέρει το βιβλίο στον κινηματογράφο. Μετά από δύο χρόνια κατάφερε να αποκτήσει τα δικαιώματα του βιβλίου από τη Warner Bros. και ξόδεψε άλλον έναν χρόνο ώστε να αναπτύξει το σενάριο με τον σεναριογράφο Τόνι Γκίλροϊ.
Ο Λάιμαν προσέγγισε αρκετούς ηθοποιούς για το ρόλο του Τζέισον Μπορν, συμπεριλαμβανομένων των Ράσελ Κρόου και Σιλβέστερ Σταλόνε, πριν καταλήξει στον Ματ Ντέιμον. Ο Λάιμαν θεώρησε ότι ο Ντέιμον κατάλαβε και εκτίμησε ότι αν και η ταινία θα έχει πολύ δράση, θα εστιάζει περισσότερο στους χαρακτήρες και στην πλοκή.

Box office

Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, το Χωρίς Ταυότητα έκανε άνοιγμα τριημέρου στη 2η θέση με 27,1 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 121,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 92,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 214 εκατομμύρια δολάρια. Ήταν η 20η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως για το 2002, ενώ ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς καταλαμβάνει την 3η θέση.

Συνέχειες

Την ταινία ακολούθησε μία συνέχεια το 2004 με τίτλο Στη Σκιά των Κατασκόπων (The Bourne Supremacy) και άλλη μία το 2007 με τίτλο Το Τελεσίγραφο του Μπορν (The Bourne Ultimatum). Τη σκηνοθεσία και στις δύο ταινίες ανέλαβε ο Πολ Γκρινγκρας και ο Ματ Ντέιμον επανέλαβε το ρόλο του και στις δύο συνέχειες. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη ταινία έλαβαν θεατικά σχόλια από τους κριτικούς και γνώρισαν μεγάλη ανταπόκριση στο αμερικανικό και διεθνές box office.
Η Universal έχει ήδη προχωρήσει στην ανάπτυξη μίας τέταρτης ταινίας με τίτλο Η Κληρονομιά του Μπορν (The Bourne Legacy). Στην τέταρτη ταινία δεν θα συμμετέχει ούτε ο Ντέιμον στον πρωταγωνιστικό ρόλο ούτε ο Γκρίνγκρας στη σκηνοθεσία. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2012 με πρωταγωνιστή τον Τζέρεμι Ρενέρ και με σκηνοθέτη τον Τόνι Γκίλροϊ.
Σφίγγα (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 28)

Ιστορικό του ευρήματος

Βρέθηκε επάνω σε στήλη στα Μεσόγεια ανατολικά των Σπάτων στην Αττική.

Περιγραφή

Είναι φτιαγμένη από πεντελικό μάρμαρο. Λείπουν τα μπροστινά πόδια, τα άκρα των πίσω ποδιών και των πτερύγων και μέρος της ουράς. Η Σφίγγα κάθεται στα πίσω πόδια της με διεύθυνση προς τα δεξιά. Έχει στραμμένο το κεφάλι προς τον θεατή. Στο κεφάλι φοράει ψηλό στεφάνι, στο οποίο ήταν ζωγραφισμένοι τρεις ανάγλυφοι ρόδακες και ίσως ανθέμια ανάμεσά τους. Υπολείμματα των χρωμάτων σώζονται στη κόμη και στις φτερούγες. Τα φτερά ήταν ζωγραφισμένα κόκκινα και μπλε (που ξεθώριασε σε βαθύ πράσινο). Η κόμη ήταν καστανή. Το επάνω μέρος του γλυπτού και το πίσω μέρος δεν είναι εντελώς επεξεργασμένο, γι' αυτό και συμπεραίνουμε ότι βρισκόταν σε σημείο αρκετά ψηλά, από όπου ήταν ορατό μόνο το μπροστινό μέρος.

Ερμηνεία

Η Σφίγγα ήταν ίσως επιτύμβια και στεκόταν σε κάποιο τάφο.

Καλλιτεχνική αξιολόγηση

Σφίγγες, όπως αυτή είναι τα αρχαιότερα αγάλματα ελληνικής τέχνης, στα οποία παρατηρούμε πολύχρωμη ζωγραφική.

Ιστορική τοποθέτηση

Το έργο χρονολογείται κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.
Νικόλαος Καβάσιλας

Η ζωή του

Γεννήθηκε το 1322 στην πόλη της Θεσσαλονίκης, σε μια εποχή πολιτικής παρακμής του Βυζαντίου αλλά ταυτόχρονα και σε μια εποχή πολιτιστικής ανόδου και άνθισης των θεολογικών γραμμάτων. Ειδικότερα, την εποχή εκείνη, η ορθόδοξη θεολογία βρισκόταν σε πολύ μεγάλη ακμή μέσα από τις ησυχαστικές έριδες και την ησυχαστική διδασκαλία του Γρηγορίου του Παλαμά. Η διδασκαλία αυτή εστίαζε στη δυνατότητα του ανθρώπου να γίνει κοινωνός του άκτιστου Θείου φωτός, μέσα από την ένωσή του με το Θεό και με τις άκτιστες θείες ενέργειές Του και χάρη στην καθαρή καρδιά και την από καρδιάς προσευχή. Πρόκειται για μυστικιστική διδασκαλία, η οποία συμπύκνωνε διαχρονικά το πραγματικό νόημα της ορθόδοξης πίστης περί της θέωσης του ανθρώπου.
Την ανωτέρω βυζαντινή διδασκαλία εκπροσώπησε, μεταξύ των άλλων, και ο Νικόλαος ο Καβάσιλας, ο οποίος είναι γνωστότερος και ως «ο τελευταίος των Μυστικών». Ήταν ανιψιός του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Νείλου Καβάσιλα. Το πατρικό του επώνυμο ήταν Χαμαετός, αλλά ο Νικόλαος κράτησε τελικά το επώνυμο του αδερφού της μητέρας του. Έκανε σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, έμεινε για ένα διάστημα στο Άγιο Όρος κοντά στον Γρηγόριο τον Παλαμά (από τον οποίο διδάχτηκε και την ησυχαστική διδασκαλία) και αναμείχθηκε με την πολιτική, την οικονομία και με θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Ανέπτυξε σπουδαίο συγγραφικό έργο και κατάφερε να αποκτήσει καθολικό σεβασμό και καθολική αναγνώριση.
Διάφορα περιστατικά τον οδήγησαν να κινηθεί προς τα νότια εδάφη της βυζαντινής αυτοκρατορίας, έως ότου έφτασε στο «ιερόν εν τω κόσμω έδαφος» της Ήλιδας, όπως αποκαλούσε ο ίδιος αυτήν την περιοχή, όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του στις αρχές της δεκαετίας του 1390 (μάλλον το 1392). Η μνήμη του γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Ιουνίου. Συγγράμματά του σώζονται στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού και του Άγιου Τάφου.
Λουτρά Κύθνου

Γενικά Στοιχεία

Τα Λουτρά είναι παραδοσιακός οικισμός.  Η περιοχή των Λουτρών κατοικείται από την αρχαιότητα λόγω ύπαρξης πόσιμου νερού αλλά και του φυσικού λιμανιού που διαθέτει. Από τα αρχαία χρόνια τα Λουτρά ήταν γνωστά για τις ιαματικές πηγές τους. Η αξιοποίηση των ιαματικών πηγών (των Αγίων Αναργύρων και του Κάκαβου) ξεκίνησε κατά τη βασιλεία του Όθωνα όταν διαπιστώθηκαν οι θεραπευτικές ιδιότητες των πηγών και ξεκίνησε η κατασκευή του συγκροτήματος των ιαματικών λουτρών. Το αρχικό κτίριο του υδροθεραπευτηρίου ολοκληρώθηκε το 1857 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Christian Hansen και του βοηθού του Laurent, που ανέλαβε την εκτέλεση και λίγα χρόνια αργότερα κτίστηκε το διπλανό κεραμοσκεπές νεοκλασικό κτίριο με σχέδια του Ernest Ziller.
Κοντά στα Λουτρά βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος του Μαρουλά που διαθέτει ευρήματα της Μεσολιθικής περιόδου.

Αρχαιολογικές Ανασκαφές

Με τις ανασκαφές, ανακαλύφθηκαν αρχαίες κυκλικές κατοικίες, τάφοι και ένας ανθρώπινος σκελετός στον οποίο βρέθηκαν λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο, χαλαζία και οψιανό.
Δημήτριος Κελτεμλίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (γιος του Θεόδωρου Κελτεμλίδη) και σπούδασε γεωπονική στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με το ΕΑΜ και νωρίτερα πολέμησε στην Αλβανία με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Για την αντιστασιακή του δράση τιμωρήθηκε με εξορίες στον Άη Στράτη και στη Μακρόνησο. Παντρεύτηκε την Ελένη Μπενά (1920-2017), επίσης βουλευτή της ΕΔΑ και αντιστασιακή. Απέκτησαν 1 κόρη, τη Μαρία.

Πολιτικός

Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ στο νομό Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1958. Συνολικά εξελέγη 3 φορές στη συμπρωτεύουσα (στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΜΕ) και επανεξελέγη στην περιφέρεια Π.Δ. Θεσσαλονίκης (πρώην Δήμου Θεσσαλονίκης) το 1963. Εξελέγη επίσης μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ από το 8ο συνέδριο του κόμματος το 1961.

Συγγραφέας

Ασχολήθηκε με τη μυκητολογία και τη συγγραφή έργων για τα είδη των μανιταριών. Ήταν μέλος της Διεθνούς Μυκητολογικής Εταιρείας του Λονδίνου και της Γαλλίας. Το 1982 δημοσίευσε το βιβλίο του "Τα φαρμακερά μανιτάρια του τόπου μας", όπου περιγράφονται διεξοδικά 32 τοξικά μανιτάρια, συνοδευόμενα από ασπρόμαυρα σκίτσα. 
Τον Φεβρουάριο του 2001 σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Κηδεύτηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2001 από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου Πειραιά.
Crazy

Έκδοση από την Patsy Cline

Η Patsy Cline, η οποία ήταν ήδη μια κορυφαία τραγουδίστρια της country μουσικής, ηχογράφησε το τραγούδι Crazy, ως μια συνέχεια από το ήδη κορυφαίο τραγούδι της "I Fall to Pieces". Η μελοδία του τραγουδιού Crazy ήταν μια μελοδία η οποία ταίριαζε στην Patsy, γι' αυτό όταν το 1961 το τραγούδι κυκλοφόρησε έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία. Από όταν κυκλοφόρησε παρέμεινε για 21 εβδομάδες στους πίνακες με τα charts.
Lumiere TV

Κανάλια

Η Lumière TV περιείχε εννέα τηλεοπτικά κανάλια:

LTV

Ήταν το κύριο κανάλι της Lumière TV. Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και προέβαλλε εκπομπές ψυχαγωγίας, ειδήσεις και αθλητικά προγράμματα, καθώς και live αγώνες ποδοσφαίρου της κυπριακής Champions League. Επίσης μετέδιδε ταινίες Blockbuster, κινηματογραφικές ταινίες, κορυφαίες τηλεοπτικές σειρές, προγράμματα τρόπου ζωής και reality shows. Το αθλητικό τμήμα περιελάμβανε live αγώνες ποδοσφαίρου και αθλητικά προγράμματα.

LTV1

Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και προέβαλλε αθλητικές εκδηλώσεις σε ζωντανή μετάδοση και προγράμματα που αφορούν τον αθλητισμό. Το περιεχόμενο ψυχαγωγίας περιελάμβανε επίσης παιδικά προγράμματα του παιδικού καναλιού Nickelodeon και μια μεγάλη ποικιλία από ταινίες κινουμένων σχεδίων που μεταδίδονταν καθημερινά.

LTV2

Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και προέβαλλε τηλεοπτικές σειρές και μίνι-σειρές από τα μεγαλύτερα αμερικανικά στούντιο. Περιελάμβανε επίσης ταινίες και προγράμματα γενικού ενδιαφέροντος.

LTV3

Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και μετέδιδε πρεμιέρες ταινιών του Blockbuster, τηλεοπτικές ταινίες και παλιές ταινίες.

LTV Sports 1

Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο μεταδίδοντας στιγμιότυπα και αθλητικές εκπομπές για τις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, όπως το Πρωτάθλημα Marfin Laiki, την Coca Cola Cup, την Barclays Premier League, την Bundesliga και την Primera Division σε ζωντανή μετάδοση. Επίσης, μετέδιδε μπάσκετ, τένις, γκολφ, αθλητικές εκδηλώσεις κινητήρα και καθώς και την ΝΒΑ.

LTV Sports 2

Το κανάλι είχε ως στόχο να συμπληρώσει το LTV Sports 1 σε περιπτώσεις ταυτόχρονης ή πολλαπλής μεταδόσης εκδηλώσεις, όπως η Barclays Premier League, την Primera Division, την ελληνική Superleague κ.ά. Μετέδιδε επίσης ζωντανές εκδηλώσεις τένις και εβδομαδιαία highlights του ποδοσφαίρου.

LTV Sports HD

Το κανάλι προέβαλλε ποδοσφαιρικούς αγώνες και άλλα αθλήματα σε υψηλή ευκρίνεια HD.

LTV Premier HD

Το ψηφιακό κανάλι της Premier League. Προέβαλλε σε ζωντανή μετάδοση 380 ποδοσφαιρικούς αγώνες και 400 αγώνες ντέρμπι από πολλές δεκαετίες πριν.
Λάμπρος Λαμπριανίδης

Βιογραφία

Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Τραπεζούντας και το 1907 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λίγο αργότερα πήρε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο Γενεύης, και αναγορεύτηκε αριστούχος διδάκτωρ των νομικών επιστημών σε ηλικία μόλις 19 ετών και έλαβε δίπλωμα Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης. 
Την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε ως αξιωματικός του ρωσικού στρατού και τραυματίστηκε. Έπειτα από την Οκτωβριανή Επανάσταση κατέφυγε στη Ρουμανία και έπειτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Διορίστηκε Γενικός Διευθυντής των Πολιτικών Υποθέσεων στην Αδριανούπολη και στη συνέχεια πολιτικός διοικητής του Καραγάτς. Παραιτήθηκε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Χρημάτισε 2 φορές υφυπουργός Στρατιωτικών (στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1944 και στην κυβέρνηση Σοφ. Βενιζέλου το Σεπτέμβριο του 1950, την τελευταία φορά άνευ χαρτοφυλακίου).
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1923. Στις εκλογές του 1926 εξελέγη  βουλευτής με την Ένωση Φιλελευθέρων.
Επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1936, με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) στις εκλογές του 1946 και με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου στις εκλογές του 1950 και τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και του 1952.
Στην κυβέρνηση του Παπάγου διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στις 22 Νοεμβρίου 1952.
Πέθανε το Δεκέμβριο του 1953, ενώ ήταν εν ενεργεία υπουργός και βουλευτής. Κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών.
Τον διαδέχθηκε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας ο Γεώργιος Βογιατζής. Την έδρα του στη Δράμα κατέλαβε, έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το 1954,  ο Κωνσταντίνος Λαμπριανίδης του Ελληνικού Συναγερμού με 23.046 ψήφους επικρατώντας του Αλέξανδρου Μπαλτατζή, ο οποίος έλαβε 19.123 ψήφους.
Ιάκωβος του Ρισεμπούργκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Πέτρου Α΄ κόμη του Σαιν-Πολ & Μπριέν και της Μαργαρίτας των Μπω/Μπάλτσο, κόρης του Φραγκίσκου δούκα του Αδρία.
Το 1453, μετά τη μάχη του Γκάβερε, έγινε ιππότης. Τα επόμενα έτη υπηρέτησε τον Κάρολο Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας ως διοικητής στο στρατό. Το 1468 του απένειμαν τη διάκριση του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος κοντόσταυλος (στρατάρχης) της Γαλλίας, προσπαθούσε μυστικά με τους Βουργουνδούς να ανατρέψει τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ Βαλουά. Όταν η συνωμοσία αποκαλύφθηκε, ο αδελφός του καρατομήθηκε για προδοσία το 1475 και ο Ιάκωβος φυλακίστηκε. Έπειτα από 10 έτη συμφώνησε να υπηρετήσει τον βασιλιά της Γαλλίας και ελευθερώθηκε. Έλαβε τη Γαλλική διάκριση του Τάγματος του Αγ. Μιχαήλ.
Απεβίωσε στη Νάντη το 1487 σε ηλικία 61 ετών και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα.
Αιθυλομεθυλοσιλάνιο

Με οργανομαγνησιακή ένωση

Με επίδραση αιθυλομαγνησιοϊωδίδιου (CH₃CH₂MgI) σε μεθυλοσιλυλοχλωρίδιο (CH₃SiH₂Cl) ή μεθυλομαγνησιοϊωδίδιου (CH₃MgI) σε αιθυλοσιλυλοχλωρίδιο (CH₃CH₂SiH₂Cl) παράγεται αιθυλομεθυλοσιλάνιο:

Με προπυλολίθιο και σιλυλοχλωρίδιο

Με επίδραση αιθυλολιθίου (CH₃CH₂Li) σε μεθυλοσιλυλοχλωρίδιο (CH₃SiH₂Cl) ή μεθυλολίθιου (CH₃Li) αιθυλοσιλυλοχλωρίδιο (CH₃CH₂SiH₂Cl) παράγεται αιθυλομεθυλοσιλάνιο:

Με αντιδράσεις προσθήκης

1. Με προσθήκη μεθυλοσιλανίου σε αιθένιο παράγεται μεθυλοσιλυλαιθάνιο:
2. Με προσθήκη υδρογόνου σε Si-μεθυλοεπισιλαιθάνιο παράγεται μεθυλοσιλυλαιθάνιο:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα

Το αιθυλομεθυλοσιλάνιο έχει ισχυρές αναγωγικές ιδιότητες, καθώς συνδυάζει τη συμπεριφορά καρβιδίου με εκείνη υδριδίου.

Προσθήκη

1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς. Π.χ. με αιθένιο δίνει αιθυλομεθυλοσιλυλαιθάνιο:
2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς.. Π.χ. με αιθίνιο δίνει αιθυλομεθυλοσιλυλαιθένιο:
3. Προσθήκη σε συζηγείς διπλούς δεσμούς. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 δίνει 1-αιθυλομεθυλοσιλυλοβουτένιο-2:
4. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ισοκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο δίνει 1-αιθυλομεθυλοσιλυλοπροπάνιο:
5. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με εποξυαιθάνιο δίνει αιθυλομεθυλοσιλυλοξυαιθάνιο:

Παρεμβολή μεθυλενίου

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH₂]) σε αιθυλομεθυλοσιλάνιο παράγονται μεθυλοπροπυλοσιλάνιο, διαιθυλοσιλάνιο,ισοπροπυλομεθυλοσιλάνιο, και αιθυλοδιμεθυλοσιλάνιο:
Ιρένε φον Μάιεντορφ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1916 στο Ταλίν της Ρωσίας. Η καταγωγή της ήταν από τον ευγενή οίκο των Μάιεντορφ της Βαλτικής. Με την έκρηξη της Ρωσικής επανάστασης κατέφυγαν στη Γερμανία, όπου ο πατέρας της πέθανε το 1925. Εκεί μεγάλωσε στη Βρέμη. Μετά το γυμνάσιο πήγε στην Αμερική και έπιασε δουλειά ως μοντέρ σε κινηματογραφικό στούντιο. Ανακαλύφθηκε όμως ως ηθοποιός και πρωταγωνίστησε σε περιπετειώδες έργο με σκηνοθέτη τον Βέρνερ Κλίνγκερ. Πήγε σε θεατρική σχολή και έγινε περιζήτητη. Επέστρεψε στη Ναζιστική Γερμανία και γύρισε πολλές ταινίες, ενώ μετά τη λήξη του πολέμου συνέχισε να εμφανίζεται στο θέατρο. Παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Εγκαταστάθηκε στην Αγγλία και το 1967 έλαβε την βρετανική υπηκοότητα. Απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2001 στο Κίνγκς Σόρμπον του Χέμπσάιρ της Αγγλίας.
Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ

Περιγραφή

Η Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ είναι μια τολμηρή λιθογραφία τεσσάρων χρωμάτων που απεικονίζει τη διάσημη χορεύτρια του χορού καν-καν Λα Γκουλύ καθώς και την ευλύγιστη παρτενέρ της Βαλεντίν "Χωρίς κόκαλα", που δημιουργήθηκε για να διαφημίσει το δημοφιλές γαλλικό κλαμπ, Μουλέν Ρουζ. Η παρουσία του κοινού έχει περιοριστεί με την απεικόνιση σιλουέτων, προκειμένου να επικεντρωθεί η προσοχή στις χορεύτριες και να επικαλεστεί την ιαπωνική τέχνη που ήταν τότε στη μόδα. Η τριπλή επανάληψη του ονόματος του κλαμπ εφιστά την προσοχή προς τα κάτω στο κεντρικό πρόσωπο της αφίσας, την ίδια την Λα Γκουλύ. Τα κάτασπρα μεσοφόρια της, που απεικονίζονται με λίγες γραμμές πάνω στο λευκό χαρτί, αποτελούν την επιτομή του τολμηρού απλοϊκού στυλ του Τουλούζ-Λωτρέκ, μια απότομη διακοπή από τις συνηθισμένες αφίσες με βαρύ κείμενο της εποχής.

Ιστορικές πληροφορίες

Το Μουλέν Ρουζ είχε ανοίξει δύο χρόνια νωρίτερα, το 1889 και αμέσως καθιερώθηκε ως ορόσημο της Μονμάρτρης. Φημιζόταν για την ελαστικότητα των νεαρών χορευτριών του, τόσο σωματικά όσο και ηθικά. Οι αστυνομικοί έκαναν περιοδικούς ελέγχους για να διασφαλίσουν ότι όλες φορούσαν εσώρουχα. Ωστόσο, η αφίσα του Jules Chéret που διαφήμιζε τις απολαύσεις του κλαμπ ήταν σχετικά υποτονική και έτσι ο σκηνοθέτης Τσάρλς Ζίντλερ προσέλαβε τον νεαρό (μόλις 27 ετών) Τουλούζ-Λωτρέκ για να δημιουργήσει μια πιο ζωντανή αφίσα.
Αν και το Μουλέν Ρουζ: Λα Γκουλύ ήταν η πρώτη απόπειρα του Τουλούζ-Λωτρέκ στη λιθογραφία, η κατανόησή του για τις δυνατότητες του μέσου ήταν τόσο μεγάλη, που δημιούργησε άμεση αίσθηση. Τα 3000 αντίτυπα που μοιράστηκαν γύρω από το Παρίσι γοήτευσαν το κοινό με τον εντυπωσιακό σχεδιασμό τους, τα τολμηρά χρώματα και την πρωτοποριακή χρήση των σιλουέτων που είχαν ιαπωνική έμπνευση. Επίτηδες στοχευμένη στην χορεύτρια Λα Γκολουά της οποίας οι ενεργητικές κλωτσιές και η ακόρεστη όρεξή της την είχαν κάνει διάσημη, δίνοντας στην αφίσα πρόσθετη δημοσιότητα. Ωστόσο, η καλλιτεχνική δεξιότητα του Τουλούζ-Λωτρέκ ήταν αυτή που τον έκανε εν μια νυκτί αστέρι.
Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης (Αλικιανός Κυδωνίας)

Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης (Αλικιανός Κυδωνίας). Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης στον Αλικιανό Κυδωνίας είναι  μονόχωρος. Χρονολογείται στον 16ο αι. με βάση τον αρχιτεκτονικό τύπο της δυτικής εισόδου, η οποία στέφεται με αέτωμα και κυκλικό φεγγίτη. Αρχικά, το ιερό ήταν προς βορρά και αργότερα έγινε η προσθήκη του νέου ιερού προς την ανατολική πλευρά του ναού. Σήμερα ο ναός είναι ανακαινισμένος.
Άβας (γιατρός)

Ο Άβας ή Αίας ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός του 5ου/4ου αιώνα ΠΚΕ για τον οποίο υπάρχει αναφορά μόνο στον Ανώνυμο του Λονδίνου (Anon. Lond. VIII 35f). Ανήκε στην σχολή της Κνίδου, και θεωρείται ότι επηρεάστηκε από τον Αλκμαίωνα τον Κροτωνιάτη. Δίδασκε ότι η υγεία ενός ζώου εξαρτώταν από την ποσότητα των εκρροών («καθάρσεις») του εγκεφάλου διά των αυτιών, των ματιών, της μύτης και του στόματος, θεωρώντας ότι οι πολλές εκρροές ήταν αιτία ασθένειας. Αναγνώριζε επίσης πέντε ειδών καταρροές («καταρρους»), προς την μύτη, τα αυτιά, τα μάτια, πιθανώς το στομάχι, και από το κεφάλι προς το αίμα μέσω των φλεβών. Εξέλιξη της θεωρίας του θεωρείται ότι υιοθετεί ο συγγραφέας των έργων περὶ ἀδένων και περὶ τόπων τῶν κατ’ ἄνθρωπον.
1681 Στάινμετς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Στάινμετς είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Στάινμετς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ώρες 59 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα.