Κάρολος Γουλιέλμος Φερδινάνδος του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βολφενμπύτελ, μάλλον στο εκεί ανάκτορο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Φιλιππίνας-Καρλότας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ βασιλιά της Πρωσίας. Έλαβε επιμελή μόρφωση υπό την επίβλεψη της μητέρας του. Ταξίδεψε στην Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία. Το 1753 ο πατέρας του μετακίνησε την πρωτεύουσα από το Βολφενμπύτελ στο Μπράουνσβαϊκ, όπου έκτισε ανάκτορο.
Κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου (1756-63) ήταν στο στρατό του Ανοβέρου, που προστάτευε την περιοχή από επίθεση της Γαλλίας και ήταν υπεύθυνος μίας ταξιαρχίας πεζικού. Η κατάληψη του Ανοβέρου από τους Γάλλους το υποχρέωσε να υπογράψει συνθήκη το 1757 ότι θα μείνει αμέτοχο. Τότε ο Κάρολος-Γουλιέλμος-Φερδινάνδος πήγε στο θείο του Φερδινάνδο στρατηγό των Αγγλο-Πρώσων, όπου εκεί διέπρεψε στην τακτική του ανορθόδοξου πολέμου. Έλαβε μέρος στις μάχες του Μίντεν (1759) και του Βάρμπουργκ (1760), όπου νικήθηκαν οι Γάλλοι. Το 1763 έγινε ειρήνη.

Γάμος

Το επόμενο έτος ταξίδευψε στη Βρετανία για να νυμφευτεί την 2η εξαδέλφη του, την Αυγούστα, αδελφή του Γεωργίου Γ΄ βασιλιά της Βρετανίας. Οι Βρετανοί έδειξαν ευγνωμοσύνη στον σύμμαχό τους· η Βουλή ψήφισε να δοθούν 80.000 λίρες εφ' άπαξ και 3.000 ετησίως ως γαμήλιο δώρο και είχε τη συμπάθεια του Ουίλιαμ Πιτ πρωθυπουργού κατά τον Επταετή Πόλεμο. Ο Γεώργιος Γ΄ του έδειξε δυσαρέσκεια, γι' αυτό και ο Κάρολος έμεινε εκεί μόνο 13 ημέρες για το γάμο.
Έπειτα μαζί με τη νέα σύζυγό του ταξίδεψαν στη Γαλλία, όπου γνώρισαν τον εγκυκλοπαιδιστή Ζαν Φρανσουά Μαρμοντέλ. Στην Ελβετία συνάντησαν τον Βολταίρο και στη Ρώμη τους ξενάγησε ο αρχαιογνώστης Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν, ενώ γνώρισαν τον μουσικό Πιέτρο Ναρντίνι και ο ζωγράφος Πομπέο Μπατόνι έκανε το πορτραίτο του πρίγκιπα. Από τη Νάπολη επέστρεψαν στο Παρίσι και από εκεί στο Μπράουνσβαϊκ.

Πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ

Η συμμετοχή του πατέρα του στον πόλεμο σχεδόν χρεοκόπησε το πριγκιπάτο. Το 1773 ο Κάρολος ανέλαβε τη διαχείριση των οικονομικών και με τη βοήθεια του υπουργού του Φίονς φον Ροτενκρέουτς επέτυχε την αποκατάστασή τους. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1780 και τον διαδέχθηκε. Συμπεριφέρθηκε κατά το πρότυπο του πεφωτισμένου δεσπότη. Ήταν συνετός, προσεκτικός και ενδιαφέρθηκε για την ευημερία των υπηκόων του. Μεταξύ του συντηρητισμού μερικών ηγεμόνων και της τάσης άλλων για ολοκληρωτικές αλλαγές, ακολούθησε μία μέση οδό. Υποστήριξε τις τέχνες και τις επιστήμες, μάλιστα πλήρωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του μαθηματικού Καρλ Φρίντριχ Γκάους.
Έμοιαζε του θείου του Μεγάλου Φρειδερίκου Β΄ βασιλιά της Πρωσίας, αλλά αντί της αποφασιστικότητας εκείνου, ήταν υπερβολικά προσεκτικός. Έγινε αρχιστράτηγος της Πρωσίας και θέλησε το σύνταγμα που διοικούσε να γίνει υποδειγματικό.
Ασχολείτο με τις κρατικές υποθέσεις και τηδιπλωματία. Το 1784 τον επισκέφθηκε ο ανιψιός του Κάρολος-Αύγουστος δούκας του Βάιμαρ και Άιζεναχ, συνοδευόμενος από τον Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε. Στην πραγματικότητα ήταν μια διπλωματική επίσκεψη και μυστικά συζητήθηκε η πρόθεση της Αυστρίας να ανταλλάξει τις Νότιες Κάτω Χώρες της με το δουκάτο της Βαυαρίας. Συμφώνησαν την ένωση των μικρών και μεσαίων πριγκίπων ως αντιστάθμισμα των φιλοδοξιών της Αυστρίας. Η επίσημη ανακοίνωση έγινε το 1785 με τον Κάρολο να είναι ένας από τους στρατιωτικούς αρχηγούς. Η Ένωση των Πριγκίπων επέτυχε την υποχώρηση του Ιωσήφ Β΄. Το 1803 η πολιτική των Γερμανών πριγκίπων ήταν να απορροφήσουν τις ελεύθερες περιοχές, δηλ. αυτές που δεν ανήκαν σε αυτούς αλλά στον Φραγκίσκο Β΄ βασιλιά της Γερμανίας, έτσι το Μπράουνσβαϊκ απέκτησε τα γειτονικά αβαεία Γκαντερσχάιμ και Χέλμστετ, που εκκοσμηκεύθηκαν.
To 1799 η Χέντβιχ-Ελισάβετ-Καρλότα του Ολδενβούργου, σύζυγος του Καρόλου ΙΓ΄ βασιλιά της Σουηδίας επισκέφθηκε το Μπράουνσβαϊκ. Στο ημερολόγιό της έγραψε πως «ο Κάρλος ήταν πνευματώδης και ευχάριστος, αλλά το τελετουργικό της Αυλής του ήταν απερίγραπτο. Κάπως αυστηρός, αλλά ένας καλός πατέρας του έθνους, που μεριμνά για τις ανάγκες του λαού του».

Στρατιωτικός ηγέτης

To διάστημα 1778-79 συμμετείχε στον Πόλεμο για τη Βαυαρική Διαδοχή.
Εισβολή στην Ολλανδία: Το 1787 ο Φρειδερίκος Β' τον έκανε αρχιστράτηγο και του έδωσε 20.000 άνδρες για να αποκαταστήσει τον Γουλιέλμο Ε' πρίγκιπα της Οράγγης στο αξίωμά του. Εκεί οι πατριώτες είχαν συστήσει πολιτοφυλακές και είχαν επαναστατήσει. Ο Κάρολος ήταν γρήγορος: κατέλαβε την πρώτη ημέρα το Νεϊμέχεν (Nijmegen), σε 3 ημέρες την Ουτρέχτη, μετά από βομβαρδισμό του πυροβολικού την επόμενη ημέρα το Γκόρκουμ. Κάθε μέρα παραδιδόταν και μία πόλη: Ντόρντρεχτ, Ντελφτ, Χάγη. Έπειτα από 20 ημέρες και το Άμστερνταμ. Η επιτυχία του οφείλεται στο ότι συγκέντρωνε όλες τις δυνάμεις του σε ένα σημείο, υπερέχοντας της τοπικής άμυνας των αντιπάλων. Σχεδόν δεν υπήρχαν θύματα.
Ο 1ος Συνασπισμός κατά των Γάλλων: Οι Γιρονδίνοι ψήφισαν πόλεμο με την Αυστρία. Ο Λεοπόλδος Β' συμμάχησε με την Πρωσία, αν και ήταν προτεσταντική χώρα. Ο στρατός των δύο χωρών ήταν στις διαταγές του Καρόλου. Το 1792 στο Κόμπλεντς διακήρυξαν ότι αν τραυματιστεί ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας θα εξοντώσουν στρατιώτες και αμάχους. Θα έπαυαν την αναρχία εκεί και θα επανέφεραν την ασφάλεια. Αν ο λαός αντιστεκόταν, θα τιμωρούνταν. Το μανιφέστο είχε κυρίως γραφτεί από τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ του Κοντέ, αρχηγό των εμιγκρέ στο στρατό στο Κόμπλεντς, αλλά έφερε την υπογραφή του δούκα. Οι φιλομοναρχικοί στο Παρίσι το διένειμαν σε πολλά αντίτυπα τον Ιούλιο, αλλά αντί να φοβίσει τους επαναστάτες, τους έπεισε ότι ο βασιλιάς τους είχε συνεννοήσεις με τους εχθρούς της πατρίδας και εισέβαλαν στο ανάκτορο του Κεραμεικού (Tuileries).
Ανεπιτυχής εισβολή στη Γαλλία: H Βρετανία έμεινε ουδέτερη. Ο δούκας προχώρησε πέρα από το Βερντέν, αλλά ηττήθηκε στο Βαλμύ. Μάλιστα οι Γάλλοι με τον Κέλερμαν τον υπερκέρασαν φθάνοντας ως το Ρήνο και κατέλαβαν κτήσεις. Αμέσως ο δούκας εγκατέλειψε το Βερντέν τον Οκτώβριο. Το 1794 ανακατέλαβε το Μάιντς έπειτα από μακρά πολιορκία. Όταν παρενέβη ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Πρωσίας, αντέδρασε παραιτούμενος. Η Πρωσία δεν έλαβε μέρος στον 2ο και 3ο Συνασπισμό.
Ο 4ος Συνασπισμός κατά των Γάλλων: Το 1806 η Πρωσία του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Γ' κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία. Ο δούκας, 70 ετών, ανέλαβε το στρατό, που χρησιμοποιούσε ξεπερασμένες τακτικές, είχε κακή επικοινωνία και διαφωνούσαν για το σχέδιο που έπρεπε να ακολουθηθεί. Στις 14 Οκτωβρίου έγινε η διπλή μάχη Ιένας - Άουερστετ. Αν και οι πρώσοι ήταν διπλάσιοι, νικήθηκαν από τον στρατηγό Λ.-Ν. Νταβούτ του Ναπολέοντα. Ο υπαρχηγός του τραυματίστηκε θανάσιμα και ο δούκας έχασε τα μάτια του, πράγματα που έκαναν να καταρρεύσει ο Πρωσικός στρατός. Ο δούκας υποχώρησε πριν προχωρήσουν οι Γάλλοι. Από τις πληγές του απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1806.