google/wiki40b huggingface dataset:
Παρωδία

Η λέξη παρωδία χαρακτηρίζει κάθε ανθρώπινη ενέργεια που έχει σαν σκοπό της να μειώσει ή διακωμωδήσει μια άλλη ενέργεια που δεν έγινε όπως έπρεπε. Στην καθομιλουμένη συχνά αναφέρονται οι εκφράσεις: "παρωδία δίκης", "παρωδία αγώνα", "παρωδία εκλογών" που σημαίνει ότι δεν τηρήθηκαν οι κανόνες διεξαγωγής τους με αποτέλεσμα τη γελοιοποίηση ακόμα και απαξίωση της όλης διαδικασίας. Υπάρχουν επίσης οι εκφράσεις: "παρωδία έργου" που αναφέρεται για τα λογοτεχνικά έργα ή θεάματα καθώς και η "παρωδία θρησκείας", αλλά και παρωδία απονομής βραβείων Νόμπελ (βλ Ig Nobel Prize), επιστημονικών θεμάτων ή φανταστικών λύσεων (βλ. Ευφυής Πτώση και 'Παταφυσική) , γλώσσας (βλ. Οικουμενική γλώσσα).
Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ

Συλλογική Καριέρα

Ο Μπόνιεκ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Ζάβισα Μπίντγκοστς, ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στην Βίτζεβ Λοτζ. Πήρε μεταγραφή για το ιταλικό μεγαθήριο Γιουβέντους το 1982. Με την Γιουβέντους κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ το 1984 (σκοράροντας, μάλιστα, στον τελικό του τελευταίου), καθώς και το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1985. Αφότου ολοκλήρωσε την επαγγελματική του καριέρα αγωνιζόμενος με την ΑΣ Ρόμα in 1988, είχε επιτυχημένη καριέρα ως επιχειρηματίας.
Ως παίκτης, ο Μπόνιεκ ήταν γνωστός για την τεχνική του κατάρτιση και την ταχύτητά του. Ήταν ένας εκ των καλύτερων τεχνικά καταρτισμένων παικτών της εποχής του, ενώ διέθετε και εξαιρετική τεχνική. Ο πρόεδρος της Γιουβέντους Τζιάνι Ανιέλι του είχε δώσει το ψευδώνυμο Bello di notte ("Ομορφιά της νύχτας", το οποίο και είναι λογοπαίγνιο σε σχέση με τον τίτλο της ταινίας του Μπουνιουέλ Belle de Jour) λόγω των εμφανίσεών του στις ευρωπαϊκές αναμετρήσεις, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις λάμβαναν χώρα στη διάρκεια της νύχτας. Ο Μπόνιεκ συμπεριλήφθηκε από τον Πελέ στην λίστα των 125 Καλύτερων Ποδοσφαιριστών και από την FIFA ως ένας από τους καλύτερους 100 παίκτες όλων των εποχών. Στις 12 Οκτωβρίου 2009, έλαβε ένα τιμητικό βραβείο του Χρυσού Ποδιού ως αναγνώριση για το σύνολο της καριέρας του.

Διεθνής Καριέρα

Ο Μπόνιεκ εκπροσώπησε την Πολωνία με συνολικά 80 διεθνείς συμμετοχές και πετυχαίνοντας 24 γκολ. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο (τρίτη θέση) ως μέλος της Εθνικής Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982.

Προπονητική Καριέρα

Ο Μπόνιεκ έχει επίσης εργαστεί ως προπονητής στην Ιταλία, έχοντας περάσει από την τεχνική ηγεσία των Λέτσε τη σεζόν 1990–91, Μπάρι τη σεζόν 1991–92, Σαμπενεντετέζε τη σεζόν 1992–93 και Αβελίνο τη διετία 1994–96.
Ο Μπόνιεκ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Πολωνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, ενώ τον Ιούλιο του 2002 ανέλαβε χρέη προπονητή της Εθνικής Πολωνίας. Παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 2002, έπειτα από μόλις πέντε αγώνες (2 νίκες, 1 ισοπαλία, 2 ήττες, συμπεριλαμβανομένης μία εντός έδρας ήττας με σκορ 1-0 απέναντι στην Λετονία στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος).

Ύστερη Καριέρα

Σύμφωνα με δημοσιεύματα από την Πολωνία, ο Μπόνιεκ φερόταν έτοιμος να γίνει ο νέος Υπουργός Αθλητισμού της χώρας, ωστόσο ο ίδιος αρνήθηκε τις φήμες αυτές και δήλωσε ότι δεν είχε καμία διάθεση να αναλάβει την θέση αυτή.
Στις 26 Οκτωβρίου 2012, ανέλαβε πρόεδρος της Πολωνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Ο διεθνής με την Ονδούρα ποδοσφαιριστής Όσκαρ Μπόνιεκ Γκαρσία έλαβε το μεσαίο όνομα Μπόνιεκ προς τιμήν του Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ. Ο Γκαρσία επέλεξε να αναγράφεται το "Μπόνιεκ" στο πίσω μέρος της φανέλας στο διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου αγωνιζόταν για λογαριασμό της αμερικανικής Χιούστον Ντάιναμο.

Πολιτικές Βραβεύσεις

Ο Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ είναι 3ης τάξεως ιππότης του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας  Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana
Μάσκα υποδικτύου

Ένα υποδίκτυο ή μάσκα υποδικτύου είναι η λογική υποδιαίρεση ενός δικτύου διευθύνσεων IP. Η πράξη της διαίρεσης ενός δικτύου σε δύο ή περισσότερα δίκτυα ονομάζεται υποδίκτυο.
Οι υπολογιστές που ανήκουν σε ένα υποδίκτυο αντιμετωπίζονται με μια πανομοιότυπη ομάδα του πιο σημαντικού μπιτ σε διευθύνσεις IP. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την λογική κατανομή μιας διεύθυνσης IP σε δύο τομείς, τον αριθμό του δικτύου ή το πρόθεμα δρομολόγησης και το υπόλοιπο πεδίο ή αναγνωριστικό φιλοξενητή. Το υπόλοιπο πεδίο είναι ένα αναγνωριστικό για ένα συγκεκριμένο φιλοξενητή ή δίκτυο.
Η μάσκα υποδικτύου απαιτείται από το πρωτόκολλο IPv4. Είναι μια τιμή 32bit που χωρίζει το τμήμα δικτύου της διεύθυνσης από το τμήμα του κεντρικού υπολογιστή (host) (π.χ 255.255.255.0). Η μάσκα υποδικτύου καθορίζει το συγκεκριμένο υποδίκτυο που η συσκευή είναι μέλος. Για το IPv4, ένα δίκτυο μπορεί επίσης να χαρακτηρίζεται από τη μάσκα υποδικτύου ή μάσκα δικτύου, η οποίο είναι η μάσκα μπιτ όταν εφαρμόζεται από τη λειτουργία bitwise AND σε οποιαδήποτε διεύθυνση IP στο δίκτυο, αποδίδοντας το πρόθεμα δρομολόγησης. Οι μάσκες υποδικτύου εκφράζονται επίσης σε δεκαδική μορφή τελείας, όπως μια διεύθυνση. Για παράδειγμα, η 255.255.255.0 είναι η μάσκα υποδικτύου για το πρόθεμα 198.51.100.0/24.
Η κίνηση ανταλλάσσεται μεταξύ των μασκών υποδικτύων μέσω δρομολογητών όταν τα προθέματα δρομολόγησης από την διεύθυνση προέλευσης και την διεύθυνση προορισμού διαφέρουν. Ένας δρομολογητής λειτουργεί ως λογικό ή φυσικό όριο μεταξύ των μασκών.
Καρέ Ρεθύμνου

Αξιοθέατα

Στην Καρέ βρίσκεται ο ναός του Αγίου Στεφάνου, μονόκλιτος ναός με τέμπλο του 1913, και ο ναός του Αγίου Γεωργίου, με κολυμβήθρα του 1880 και φορητές εικόνες του 1838 και 1843. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Στην ενορία Καρέ υπάγονται επίσης τα εξωκκλήσια του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.
Ναομί

Ρουθ

Μετά τον θάνατο του άντρα της και των γιων της, η Ναομί ήθελε να γυρίσει στην πόλη της Βηθλεέμ. Η Ρουθ, η νύφη της, ήθελε να μείνει μαζί της, ενώ η Όρφα έφυγε για να βρει άλλον σύζηγο. Και ενώ ένας συγγενείς δεν δέχτηκε να παντρευτεί την Ρουθ, ο Βοόζ, ένας άλλος συγγενείς, δέχτηκε. Έτσι, η Ρουθ έγινε μητέρα του Ωβήδ.
Ευστάθιος Κωστελίδης

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1908. Ήταν γιος του Ιωάννη Κωστελίδη. Ασχολήθηκε με τη γεωργία. Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με την ΕΡΕ 1958 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1961. Τον Δεκέμβριο του 1960 υποδέχθηκε τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο, μαζί με άλλους βουλευτές, κατά την επίσκεψη του Κωνσταντίνου στη Φλώρινα.
Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών στις 27 Νοεμβρίου 1999.
Μαριγώ Ζαραφοπούλα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης όπου και κατοικούσε. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και όταν κατά τις αρχές του 1821, ο Ασημάκης Θεοδώρου πρόδωσε τα μυστικά της οργάνωσης στις οθωμανικές αρχές, ανέλαβε, χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες της με διάφορους αξιωματούχους, να πληροφορηθεί λεπτομέρειες για το συμβάν, αποστολή την οποία έφερε εις πέρας. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας τις ίδιες γνωριμίες καθώς και τη σημαντική της περιουσία, πέτυχε την δραπέτευση των γιων του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη ως αιχμάλωτοι. Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή της ίδιας αλλά και του εμπόρου αδελφού της, Χατζηβασίλη, στη Φιλική Εταιρεία, γνώρισε διώξεις ενώ ο αδελφός της καρατομήθηκε στις 23 Απριλίου του 1821. Τελικά, μετά από μεγάλες ταλαιπωρίες, η Ζαραφοπούλα κατάφερε να μεταβεί στην Ύδρα της επαναστατημένης Ελλάδας, κομίζοντας μαζί της μεγάλο χρηματικό ποσό το οποίο διέθεσε για τις ανάγκες της επανάστασης.
Στην Πελοπόννησο, χρησιμοποιήθηκε από τους Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη ως κατάσκοπος εντός της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Τα επόμενα χρόνια, χρηματοδότησε την εκστρατεία του Φαβιέρου στην Κάρυστο καθώς και την αντίστοιχη του Χατζημιχάλη Νταλιάνη στην Κρήτη. Μεσούσης της επανάστασης, παντρεύτηκε τον αξιωματικό Γεώργιο ή Θεόδωρο Στεφάνου ο οποίος σκοτώθηκε μαχόμενος, αποκτώντας μαζί του δύο παιδιά. Πέθανε άπορη μετά το 1865, έτος κατά το οποίο αιτήθηκε σύνταξη από την Επιτροπή Εκδουλεύσεων.
Την προσφορά της Ζαραφοπούλας στην επανάσταση, πιστοποίησαν με σχετικά έγγραφα αρκετοί σημαντικοί οπλαρχηγοί όπως οι Γενναίος Κολοκοτρώνης, Χατζηχρήστος, Νικηταράς κ.ά.
Νίκος Κολομπούρδας

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Γερμανία στις 25 Απριλίου του 1972 από γονείς μετανάστες και ξεκίνησε την καριέρα του από τους ερασιτέχνες της Κολωνίας. Το 1997 έρχεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ και πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις τη σεζόν 1997/98 κόντρα στην Άρσεναλ, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός θα σταθεί η αιτία να μην κάνει την καριέρα που θα μπορούσε.
Το 2001/02 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Ηρακλή για να αγωνιστεί έπειτα στην Κύπρο με τον Ονήσιλλο και την Αλκή Λάρνακας. Στην συνέχεια έγινε προπονητής του Αστέρα Αμπελοκήπων στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης και το πρώτο του επαγγελματικό βήμα ως τεχνικός το έκανε το 2009 όταν ανέλαβε προπονητής της Φρέναρος FC 2000 που συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας της Κύπρου. Από το 2010 είναι προπονητής στην ομάδα Νέων του ΠΑΟΚ.
Πανάρετος Δημαρέσης

Βίος

Ο Πανάρετος Δημαρέσης γεννήθηκε 1798 στην Ανεμόμυλο Καλαμάτας. Νεότατος εκάρη μοναχός στη Μονή Βουλκάνου. Εντάχθηκε στο σώμα του Παπαφλέσσα και συμμετείχε στην άλωση της Τριπολιτσάς και στη Μάχη στα Δερβενάκια. Στο τέλος της Επανάστασης επανήλθε στη Μονή της μετανοίας του. Εκεί χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1836 εστέλη ως έξαρχος στο μετόχιο της μονής στη Σμύρνη, του Φασουλά. Εκεί παρέμεινε για 28 χρόνια.
Ανάγλυφο θυσίας (Μουσείο Ακρόπολης αρ. 581)

Περιγραφή

Είναι από νησιώτικο μάρμαρο. Βρέθηκε τεμαχισμένο και ανασυγκολλήθηκε, έχοντας όμως μεγάλα κενά. Λείπουν μεγάλα κομμάτια στο κάτω αριστερό, επάνω δεξί και στο κάτω μέσο του ανάγλυφου. Από την εικόνα λείπουν το δεξί πόδι της Αθηνάς, μέρος των πτυχών του ρουχισμού που κρατάει η θεά στο αριστερό χέρι της, ο πατέρας της οικογένειας από τη μέση και πάνω, και η μητέρα από τους ώμους και πάνω.

Η θεά Αθηνά

Εικονίζεται λατρευτική σκηνή οικογένειας πιστών που προσέρχεται στη θεά Αθηνά φέρνοντας μαζί τους έναν θηλυκό χοίρο για θυσία. Στα αριστερά βλέπουμε την Αθηνά σε υπερφυσικό μέγεθος ως προς τους πιστούς. Είναι στραμμένη προς τα δεξιά με το αριστερό πόδι να κάνει ελαφρό βηματισμό. Κρατάει τις πτυχές του ενδύματός της με το αριστερό χέρι, ενώ το δεξί είναι με λυγισμένο τον αγκώνα στο ύψος του θώρακα. Το μικρό δακτυλάκι είναι τεντωμένο ίσιο, ενώ τα υπόλοιπα είναι κλειστά σχηματίζοντας λαβή. Φοράει χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο δεμένο επάνω από τον δεξί ώμο όπως συνηθίζεται στην εποχή του ανάγλυφου. Δεν φοράει αιγίδα, αλλά μόνο περικεφαλαία, της οποίας το λοφίο είναι ζωγραφισμένο αντί για ανάγλυφο. Η μπουκλωτή κόμη στεφανώνει το μέτωπο, ενώ τέσσερις φαρδιές πλεξούδες κρέμονται στο δεξί ώμο, και μια στον αριστερό.

Η οικογένεια των πιστών

Μπροστά στην Αθηνά στα δεξιά στέκουν δύο μικρά αγόρια. Κρατούν στο δεξί τους χέρι δύο αναθηματικά αντικείμενα. Το ένα ήταν ζωγραφισμένο και δεν διακρίνεται πλέον. Το άλλο έχει στρογγυλό σχήμα δίσκου. Το αριστερό χέρι του μπροστινού παιδιού έχει σπάσει και λείπει. Έχουν κοντά μαλλιά. Πίσω από τα παιδάκια βρίσκεται ο πατέρας της οικογένειας. Φοράει ιμάτιο και βηματίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Ακολουθεί ένα μικρό κοριτσάκι με αττική φορεσιά. Κρατάει τη δεξιά παλάμη ψηλά, και το αριστερό χέρι κρεμασμένο ελεύθερο. Τελευταία έρχεται η μητέρα της οικογένειας βηματίζοντας με το δεξί πόδι μπροστά. Φοράει ιμάτιο και χιτώνα μέχρι τους αστραγάλους των ανυπόδητων ποδιών. Το ανάγλυφο ήταν μάλλον ζωγραφισμένο, όπως συμπεραίνουμε από τα υπολείμματα ερυθρού χρώματος στο πίσω μέρος της πλάκας.

Το θυσίασμα

Ανάμεσα στην οικογένεια περπατάει το θυσίασμα, ένας θηλυκός χοίρος, από τον οποίο λείπει ενδιάμεσο μέρος του σώματος από τους ώμους μέχρι και το θώρακα.

Προέλευση του αναγλύφου

Η χρήση νησιώτικου μαρμάρου αντί του πεντελικού που συνηθίζεται ως υλικό στα ανάγλυφα, ενισχύει την εικασία ότι είναι προϊόν εισαγωγής από κάποιο μακρινό εργαστήριο. Η κατασκευή της θεάς Αθηνάς ιδιαίτερα παρουσιάζει έντονα χαρακτηριστικά ιωνικής αρχαϊκής τέχνης. Από την αττική ενδυμασία που φοράει η μικρή θυγατέρα υποθέτουμε ότι η κατασκευή του αναγλύφου έγινε ειδικά για χρήση στην Αττική, ίσως από κάποιον κάτοικο της Αθήνας με ιωνική καταγωγή.
Καγκελλαρία των Σφακιών

Η Καγκελλαρία των Σφακίων ήταν η επιτροπή που συγκροτήθηκε από Σφακιανούς αρχηγούς και προκρίτους από όλη την Κρήτη για να συντονίσει την εξέγερση στo νησί κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η απόφαση για την συγκρότησή της πάρθηκε σε δύο συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στα Γλυκά Νερά στις 7 Απριλίου 1821 και στο Λουτρό στις 21 Μαΐου. Την αποτελούσαν ο πρωτοπαπάς των Σφακίων Γεώργιος, ο Χατζή Ιωάννης Πωλιουδάκης, ο Ιωσήφ Παπαδάκης, ο Ρούσσος Βουρδουμπάς, ο Ανδρέας Κριαράς, ο Αναγν. Ψαρουδάκης και ο Δ. Φλαμπουράρης ως γραμματέας. Υπεύθυνοι των ναυτικών επιχειρήσεων τοποθετήθηκαν οι πλοίαρχοι Αναγν. Παναγιώτου ή Πωλίδης και Αναγν. Αναγνωστάκης.
Έγινε, τότε, προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η έλλειψη όπλων και πλοίων με έκκληση στην Ύδρα για παροχή βοήθειας. Παράλληλα συγκροτήθηκε και οικονομική επιτροπή για το σχηματισμό δημοσίου ταμείου.
Οι σχέσεις του Αφεντούλιεφ, ο οποίος είχε ορισθεί εν τω μεταξύ γενικός αρχηγός της επανάστασης στην Κρήτη από την Κεντρική Ελληνική Κυβέρνηση, με την Καγκελλαρία των Σφακίων στη διάρκεια της θητείας του, δεν ήταν ποτέ αρμονικές σε ότι αφορούσε τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των επιχειρήσεων. Όμως η ρήξη έγινε οριστική όταν στις 29 Οκτωβρίου και 6 Νοεμβρίου 1822, η Καγκελλαρία ζήτησε από την κυβέρνηση να ορίσει άλλον αρχηγό στην Κρήτη. Στις 15 Νοεμβρίου 1822, πριν ακόμα η κεντρική διοίκηση απαντήσει, η Καγκελλαρία έδωσε εντολή να συλληφθεί ο Αφεντούλιεφ. Έτσι τα μέλη της, με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα Νεόφυτο Οικονόμου ανέλαβαν προσωρινά τη διοίκηση της Κρήτης.
Πλάτανος της Γόρτυνας

Ο Πλάτανος της Γόρτυνας ήταν μυθικό ιερό δέντρο στην Κρήτη αφιερωμένο στον Δία.

Ο Μύθος

Ο πλάτανος αυτός ήταν φημισμένο δέντρο κοντά στην Γόρτυνα. Δίπλα στο δέντρο ανάβλυζε πηγή. Είχε την εξαιρετική ιδιότητα να μένει πάντα πράσινο, ενώ όλα τα άλλα φυλλοβόλα φυτά κάθε φθινόπωρο έριχναν όπως είναι φυσικό την φυλλωσιά τους. Κάτω από την σκιά του δέντρου αυτού ο Δίας ερωτεύτηκε την Ευρώπη όταν την απήγαγε από την Φοινίκη.
Ο συγκεκριμένος Πλάτανος απεικονίζεται στα νομίσματα της Γόρτυνας μαζί με την Ευρώπη που κάθεται πάνω στα κλαριά του.
1569 Εβίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Εβίτας εκτιμάται σε 33,92 ± 2,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0558. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Εβίτα γύρω από τον εαυτό της.
Ογκόλιθος

Ογκόλιθος ονομάζεται μία πέτρα γιγαντιαίων διαστάσεων, που δεν έχει υποστεί επεξεργασία.
Βάτος Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Ο Βάτος βρίσκεται σε οροπέδιο των δυτικών πλαγιών των Ακαρνανικών ορέων, δυτικά της Υψηλής Κορυφής (1.589 μ.), που αποτελεί το ψηλότερο σημείο τους. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Βόνιτσα και είναι κτηνοτροφικός οικισμός με τα περισσότερα σπίτια του να έχουν εγκαταλειφθεί. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το χωριό δημιουργήθηκε το 1840 από κατοίκους παλιότερων γειτονικών οικισμών (Λιβάδι και Βάρνακα) άρχισαν να κτίζουν σπίτια πιο κοντά στα χωράφια και τα καλοκαιρινά βοσκοτόπια τους. 
Σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο της περιοχής είναι η Ιερά Μονή Ρόμβου ή Παναγία Ρομβιώτισσα, που είναι αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Είναι κτισμένη στη δυτική πλευρά των Ακαρνανικών ορέων ανάμεσα σε βράχια με θέα τον Βάτο και το οροπέδιο Λιβάδι. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε 100 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Ελληνική επανάσταση του 1821.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Βάτο το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Σολλίου. Το 1940 διορθώνεται σε Βάτος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική κοινότητα Βάτου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφηκαν 89 κάτοικοι.
Σβέρνιτσα

Θρήσκευμα

Στην Σβέρνιτσα οι κάτοικοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.

Κοντά στο χωριό βρίσκονται ένα Βυζαντινό μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία (Kisha e Shën Mërisë së Manastirit të Zvërnecit)καθώς και ένα νησί που φέρει το ίδιο όνομα.Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μια εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία.(Kisha Burimi Jetëdhënës) Και νοτιοδυτικά του χωριού υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.

Διάλεκτος

Η διάλεκτος της Σβέρνιτσας κατατάσσεται στις βόρειες παραλλαγές της ελληνικής γλώσσας.
Όπως και η διάλεκτος της Νάρτας, φέρει επιρροές από την αλβανική γλώσσα, με την οποία έχει έρθει σε επαφή.
You Keep on Moving

Σινγκλ

Μαζί με τον δίσκο, κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου το σινγκλ του τραγουδιού, με το "Dealer" στη δεύτερη πλευρά στην Ευρώπη και τη Νέα Ζηλανδία, με το "Gettin' Tighter" στην Ιταλία ένα μήνα αργότερα, με το "Comin' Home" στην Ιαπωνία τον Δεκέμβριο του 1975 και με το "Love Child" στη Μεγάλη Βρετανία, στις 12 Μαρτίου 1976.

Σύνθεση

Το κομμάτι ξεκινάει με μία εισαγωγή από το μπάσο του Γκλεν Χιούζ, για να ανεβάσουν το ρυθμό στη συνέχεια με τα πλήκτρα και τα τύμπανα να μπαίνουν δυνατά, ενώ η ένταση κορυφώνεται με τα φωνητικά του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και του Χιούζ. Σύμφωνα με τον ντράμερ Ίαν Πέις, το τραγούδι αυτό είναι το κλασικό κομμάτι του δίσκου το οποίο ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα και γι' αυτό το λόγο είχε συμπεριληφθεί στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, μέχρι τη διάλυση τους, την άνοιξη του 1976.
Τη μουσική του κομματιού είχε γράψει ο Χιούζ και ο Κόβερντεϊλ το 1973, όταν ηχογραφούσαν τον δίσκο "Burn", αλλά όταν το πρότεινε στον τότε κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ρίτσι Μπλάκμορ, αυτός αρνήθηκε να το συμπεριλάβει στο δίσκο. Ο Μπλάκμορ αποχώρησε από τους Deep Purple τον Απρίλιο του 1975, μετά το πέρας της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Stormbringer" και αντικαταστάθηκε από τον Τόμι Μπόλιν. Οι τζαζ και φανκ επιρροές ήταν φανερές στο νέο ήχο του συγκροτήματος, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο δίσκο "Come Taste the Band", τον μοναδικό δίσκο του συγκροτήματος κατά τη δεκαετία του '70 χωρίς τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα.
Το "You Keep on Moving" διαρκεί 5 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα και συμπεριλήφθηκε σε αρκετές συλλογές των καλύτερων κομματιών του συγκροτήματος όπως το "Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple" και το "30: Very Best of Deep Purple ".
Χάραλντ Τάμμερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1899 στο Ταλίν, το οποίο τότε αποτελούσε κομμάτι της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και το 1915 αποφοίτησε από την Εμπορική Σχολή της γενέτειράς του. Το ίδιο έτος ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό ως μέλος του συλλόγου Κάλεβ Ταλίν και το 1916 πρωτοεμφανίστηκε στις αθλητικές διοργανώσεις της Ρωσίας κερδίζοντας τρία μετάλλια στο εθνικό πρωτάθλημα στίβου (ένα ασημένιο στη σφαιροβολία και δύο χάλκινα στα αγωνίσματα της δισκοβολίας και της σφυροβολίας). Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε ως εθελοντής αρχικά στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα στον εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας υπηρετώντας στην επίσημη κρατική παραστρατιωτική οργάνωση Kaitseliit.
Μετά την αναγνώριση της εσθονικής ανεξαρτησίας συνέχισε την αθλητική του δραστηριότητα κυριαρχώντας μέχρι το 1926 στα αγωνίσματα της σφαιροβολίας, της δισκοβολίας και της σφυροβολίας όπου κατέκτησε συνολικά 24 μετάλλια σε εθνικό επίπεδο, ενώ από το 1922 ξεκίνησε την ενασχόλησή του και με την άρση βαρών κατακτώντας τρεις συνεχόμενες φορές (από το 1922 ως το 1924) τον τίτλο του εγχώριου πρωταθλητή στην κατηγορία των βαρέων βαρών. 
Ο Τάμμερ εκπροσώπησε την Εσθονία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 και του 1924, αποτελώντας μάλιστα τον σημαιοφόρο στην παρθενική εμφάνιση της πατρίδας του στη διοργάνωση του 1920. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας συμμετείχε στο αγώνισμα της σφαιροβολίας όπου με βολή στα 13,605 μ. κατέλαβε την έκτη θέση ανάμεσα σε είκοσι αθλητές. 
Στους επόμενους Ολυμπιακούς που διεξήχθησαν το 1924 στο Παρίσι συμμετείχε στην αρσή βαρών και στη σφαιροβολία. Στην κατηγορία των +82,5 κιλών της άρσης βαρών κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο σηκώνοντας συνολικά 497,5 κιλά σε πέντε είδη κινήσεων, ενώ στο αγώνισμα της σφαιροβολίας κατετάγη δωδέκατος σε σύνολο 28 διαγωνιζόμενων. Ως αρσιβαρίστας αναδείχτηκε επίσης παγκόσμιος πρωταθλητής των βαρέων βαρών στη διοργάνωση του 1922 που διεξήχθη στο Ταλίν.
Παράλληλα εργάστηκε ως δημοσιογράφος και συντάκης σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά της Εσθονίας όπως οι Eesti Spordileht, Eesti Päevaleh και Revue Baltique. Υπήρξε από το 1928 ως το 1940 μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Συντακτών Εσθονίας και το διάστημα 1934 - 1935 ήταν πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Βαλτικής.
Ο Τάμμερ ήταν από το 1933 μέχρι το 1940 μέλος του συμβουλίου της Εσθονικής Ολυμπιακής Επιτροπής και συμμετείχε στις αποστολές της Εσθονίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ (1928) και του Βερολίνου (1936), όντας μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση γενικός αρχηγός της αποστολής.
Από το 1937 μέχρι το 1940 ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική ως μέλος της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης (Rahvuskogu) που προέκυψε από τις μονοκομματικές εκλογές του 1936. Τον Φεβρουάριο του 1941, λίγους μήνες μετά την εισβολή του Κόκκινου Στρατού στην Εσθονία και προσάρτηση της χώρας στην ΕΣΣΔ, συνελήφθη από τις αρχές και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων της περιφέρειας Νίζνι Νόβγκοροντ όπου απεβίωσε στις 6 Ιουνίου του 1942.
Αγάπη Τήνου

Γεωγραφία

Η Αγάπη βρίσκεται στην ΑΚ. Τήνο, σε περιοχή που βλέπει προς τη βόρεια πλευρά τοη νησιού. Η κοινότητα έχει έκταση 11,806 χμ² και είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 102. Απέχει από την πρωτεύουσα Τήνο 18 χλμ. περίπου, προς τα Β.

Διάφορα

Κατά το Μεσαίωνα το χωριό λεγόταν «Πέρασμα», γιατί περνούσε από εκεί ο δρόμος που οδηγούσε στην πρωτεύουσα του νησιού.
Κοντά στο χωριό υπάρχει η εκκλησία της Παναγίας της Βουρνιώτισσας, η οποία γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, καθώς εκείνη την ημέρα του 1670 σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας από ψαράδες του γειτονικού Σκλαβοχωριού.
Κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, μετονομάστηκε από τους κατοίκους σε ναό Αγίου Αγαπητού, για να συνδέσουν τα δυο ονόματα μεταξύ τους.