Λούκα Κατσέλη

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 1952 και μητέρα της ηταν η ηθοποιός Αλέκα Κατσέλη, πατέρας της ο σκηνοθέτης Πέλος Κατσέλης και αδελφή της η πρώην βουλευτής και ηθοποιός Νόρα Κατσέλη. Ήταν παντρεμένη με τον Γεράσιμο Αρσένη και έχει 2 παιδιά.
Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος Διεθνούς Οικονομικής και Αναπτυξιακής Οικονομικής του Πανεπιστημίου Πρίνστον στην (1978, με διάκριση) και κάτοχος δύο Μεταπτυχιακών διπλωμάτων ειδίκευσης του ιδίου Πανεπιστημίου στη Διεθνή Οικονομική (MA, 1976) και στην Οικονομική Πολιτική (MPA, 1974). Έλαβε το πτυχίο της στις Οικονομικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Σμιθ των ΗΠΑ με διάκριση το 1972. Στη συνέχεια εξελέγη επίκουρη και αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης και στη Σχολή Οργάνωσης και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Γέιλ των ΗΠΑ τη περίοδο 1977-1985.
Δίδαξε, επίσης, ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μπίρκμπεκ του Λονδίνου το 1986 και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μεταξύ 1986 και 1987. Από το 1987 είναι καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, διετέλεσε Επιστημονική Διευθύντρια του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) από το 1982 έως το 1986, Ειδική Οικονομική Σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε το 1993, Ειδική Σύμβουλος του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων μεταξύ 1996 και 1997 και μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων τις περιόδους 1993-1996 και 1982-1984.
Σε διεθνές επίπεδο, διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ανάπτυξης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ, 2003-2007), μέλος και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Αναπτυξιακής Πολιτικής (CDP) του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (1996-1999) και σύμβουλος σε πολλούς έγκριτους διεθνείς οργανισμούς όπως η Διεθνής Τράπεζα, o Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) και ο ΟΗΕ.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1983-1986), μέλος της επταμελούς «Επιτροπής Σοφών» για την Αναθεώρηση της Κοινωνικής Χάρτας της Ευρώπης (1995-1997), μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «την Επιστήμη, Τεχνολογία, Κοινωνική Συνοχή στην Ευρύτερη Ηπειρωτική Ευρώπη» (1991-1992) και Σύμβουλος σε διάφορες Διευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, διετέλεσε Ειδική Οικονομική Εμπειρογνώμων του Προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης "Support to the DCFTA Process in the Republic of Moldova"  και μέλος της Συντακτικής Ομάδας της 5ης Ευρωπαϊκής Έκθεσης για την Ανάπτυξη (ERD) με θέμα τις προοπτικές  χρηματοδότησης της αναπτυξιακής διαδικασίας μετά το 2015.
Ως οικονομολόγος που έχει διακριθεί, εχει γράψει 4 βιβλία και έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 40 άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά στα γνωστικά αντικείμενα της διεθνούς και μακροοικονομικής πολιτικής, επενδυτικής και εμπορικής πολιτικής, αναπτυξιακής συνεργασίας και μεταναστευτικής πολιτικής. 
Εχει λάβει αρκετές διακρίσεις και βραβεία, όπως τα Sidney Cohen Prize for Economics (1971), Phi Beta Kappa (1972), Princeton University Fellowship (1972-1974 and 1976-1977), Alexander Onassis Fellowship (1974-1976), Outstanding PhD Dissertation Award (1979), Junior Faculty Fellowship Yale University (1979-1980), Concilium Faculty Research Award (1979), German Marshall Fund Fellowship (1982-1984), Research Support by the Ford Foundation, the A.P. Sloan Foundation and CEPR (1986-1988).​

Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1976, και εκλέχθηκε βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα αυτό στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 εκλέχθηκε βουλευτής στην Β΄ περιφέρεια της Αθήνας και στις 7 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.
Ως υπουργός, ήταν υπεύθυνη για αρκετά νομοσχέδια και πρωτοβουλίες, όπως ο νόμος 3869/2010 για τη ρύθμιση οφειλών  υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων (Νόμος Κατσελη), ο νόμος 3816/2010 για τη ρύθμιση επιχειρηματικών και επαγγελματικών οφειλών προς πιστωτικά ιδρύματα, ο θεσμός των ειδικών επιχειρησιακών συμβάσεων για τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε δυσχερή θέση και η προστασία των εργασιακών σχέσεων (νόμος 3899/2010), ο νόμος για την Κοινωνική Οικονομία, η δημιουργία του Εθνικού Ταμείου Ανάπτυξης Α.Ε. (ΕΤΕΑΝ Α.Ε.) που αποτελεί την μετεξέλιξη της ΤΕΜΠΜΕ ΑΕ. 
Με τον ανασχηματισμό της 7 Σεπτεμβρίου 2010 τοποθετήθηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Η σύγκρουσή της, ωστόσο με την Τρόικα και η πολύ δύσκολη σχέση της με τον Θεόδωρο Πάγκαλο και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου οδήγησε στην απώλεια του Υπουργικού χαρτοφυλακίου της τον Ιούνιο του 2011, ενώ στις 20 Οκτωβρίου 2011 διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ επειδή αρνήθηκε να ψηφίσει το άρθρο 37 για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και διαπραγματεύσεων. Στις 04 Νοεμβρίου 2011, κατά την ψήφο εμπιστοσύνης ψήφισε υπέρ της ανανέωσης της εντολής της κυβέρνησης και επανεντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ.
Στις 14 Μαρτίου 2012 μαζί με τον Χάρη Καστανίδη δημιούργησε το κόμμα Κοινωνική Συμφωνία.
Το Μάρτιο του 2015 εξελέγη διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, και έμεινε έως το 2016 λόγω αλλαγής της νομοθεσίας για τα κριτήρια που πρέπει να πληροί ο διοικητής.