google/wiki40b huggingface dataset:
Μανίκα

Γεωγραφία

Η Μανίκα βρίσκεται κεντροδυτικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Επαρχία Σοφάλα, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Γάζα και στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Ινιαμπάνε της Μοπαμβίκης και στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Μπουλμάνγκα και στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Λιμπόπο της Νότιας Αφρικής.
Γεώργιος Α΄ Μπάλσας

Βιογραφικά στοιχεία

Η εθνογλωσσική του καταγωγή έχει αποτελέσει αντικείμενο συζητήσεων, καθώς σύμφωνα με τις πηγές της εποχής παρουσιάζεται ότι είχε σέρβικη, αλβανική ή μη συγκεκριμένη καταγωγή. Πιο πιθανή είναι η σερβική του καταγωγή, ενώ φαίνεται να ήταν ευγενής. Υπήρξε στρατιωτικός της Σερβικής Αυτοκρατορίας και αναφέρεται ως ηγεμόνας της περιοχής από το 1356, όταν η περιοχή ήταν εξαρτώμενη διοικητική περιοχή του στέμματος. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του, κατάφερε να διαμορφώσει τις συνθήκες ώστε να αποκτήσει η περιοχή μεγαλύτερη αυτονόμηση και αναφερόταν έκτοτε ως Πριγκιπάτο της Ζέτας. Αφού κατέκτησε πρώτα τα εδάφη του ευγενή Ζάρκο στη Κάτω Ζέτα, νότια της λίμνης Σκόδρα, κατάφερε σταδιακά να διευρύνει τα εδάφη του πριγκιπάτου του, περιλαμβανομένης και της νήσου Μλιετ. Αναγνωρίστηκε με τον τίτλο του ηγεμόνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Στέφανου Ούρου Ε΄. Το 1362, την ίδια χρονιά που οι υιοί του νίκησαν και θανάτωσαν τον ηγέτη της Άνω Ζέτας, Ντούρατς Ίλιτς, και επέκτειναν τα εδάφη του πριγκιπάτου προς τα βόρεια, πεθαίνει και αναλαμβάνει στη συνέχεια ο υιός του Γεώργιος Β΄.
Είχε τρεις επίγονους, τον πρωτότοκό του Στρατσιμίρ, τον Γεώργιο Β΄ και τον Μπάλσα Β΄. Ο δυο τελευταίοι υπήρξαν ηγεμόνες του πριγκιπάτου.
Εθνόσημο του Ροντρίγκες

Το εθνόσημο του νησιού Ροντρίγκες δημιουργήθηκε για την αυτονομία του νησιού. Έχει κεντρική θέση στη σημαία του Ροντρίγκες.
Η περγαμηνή στο εθνόσημο γράφει το σύνθημα "Travail, Solidarité, Fierté" (Εργασία, Αλληλεγγύη, Υπερηφάνεια). Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της τοπικής Συνέλευσης , το σύνθημα καταδεικνύει την περηφάνια που νιώθουν οι κάτοικοι του νησιού επειδή ζουν σε ένα αυτόνομο νησί, καθώς επίσης και την αποφασιστικότητά τους να οικοδομήσουν το πεπρωμένο της χώρας τους με αρμονία και με αλληλεγγύη, με σκοπό την καθολική ευημερία εντός του νησιού του Μαυρικίου.
Στο εθνόσημο εικονίζονται επίσης τα ενδημικά πτηνά Le Solitaire (Ερημίτης, έχει εκλείψει- εξαφανίστηκε το 18ο αιώνα) και La Fauvette, που απαντάται σε άλλες περιοχές , τα βασικά προϊόντα του νησιού, όπως καλαμπόκι, ψάρια και καλάθια με τη θάλασσα και τον ήλιο στο βάθος. Στην κορυφή βρίσκεται ένα λουλούδι ιβίσκου.
Το νησί σήμερα είναι εξαρτημένο έδαφος του Μαυρίκιου, στο οποίο παραχωρήθηκε αυτονομία, το 2002
Κωνσταντίνος Δαγρές

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Βρομοβρύση της Αμφείας στις αρχές Ιουλίου 1821. Πατέρας του ήταν ο Αθανάσιος Δαγρές. Με τον θάνατο του πατέρα του έμεινε ορφανός σε βρεφική ηλικία σαράντα ημερών.
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στον ιερέα του χωριού του χωρίς να συνεχίσει την εκπαίδευση του. Ωστόσο εξελίχθηκε σε δεινό ρήτορα. 
Εκλέχτηκε βουλευτής Καλαμών το 1851, και από τότε εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής. Διετέλεσε για μεγάλο διάστημα Νομάρχης και Διευθυντής της Αστυνομίας Αθηνών.
Έγινε πληρεξούσιος στις Εθνικές Συνελεύσεις και αγωνίστηκε με αυταπάρνηση υπέρ των λαϊκών ελευθεριών. 
Επί Όθωνος ήταν από τους πρώτους που υπεράσπιζαν την ιδέα της μεταπολίτευσης. Σε κλήρωση που έγινε του ανατέθηκε ο φόνος του βασιλιά. Αρνήθηκε όμως, θεωρώντας την δολοφονία άνομη και άνανδρη πράξη και όχι αντάξια των αγωνιστών που πολεμούν με θεμιτά μέσα. 
Απεβίωσε στις 4 Ιανουαρίου 1898.
ΚΣ Πόγραδετς

Ιστορία

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1932 με το όνομα Κλούμπι Σπορτίβ Ντραγκόι Πογραδέτσι. Στην εποχή του 1936, ο σύλλογος αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία της Αλβανίας. Η μεγαλύτερη επιτυχία της ιστορίας του συλλόγου η συμμετοχή της ομάδας στα ημιτελικά του Αλβανικού Κυπέλλου κατά την περίοδο 1992-93.
Φρειδερίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην πόλη Ίνσμπρουκ και ήταν ο γιος του δούκα Ερνέστου του Σιδηρού, του Λεοπολδιανού κλάδου του Οίκου των Αψβούργων και κυβερνήτη της Έσω Αυστρίας, δηλαδή των δουκάτων Στυρίας, Καρινθίας και Καρνιόλης. Μητέρα του ήταν η Κυμπούργκις των Πιάστ, κόρη του Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας. Έγινε δούκας της Έσω Αυστρίας ως Φρειδερίκος Ε΄ μετά το θάνατο του πατέρα του στις 23 Νοεμβρίου 1424.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1440 εξελέγη Βασιλιάς των Γερμανών, ως Φρειδερίκος Δ΄, και στέφθηκε στις 17 Ιουνίου 1442, ενώ στις 19 Μαρτίου 1452 στέφθηκε αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ως Φρειδερίκος Γ΄, από τον Πάπα Νικόλαο Ε΄. Το 1452 επίσης, σε ηλικία 37 ετών, παντρεύτηκε την 18-χρονη Ινφάντα Ελεονώρα των Αβίς, κόρη του βασιλιά Εδουάρδου της Πορτογαλίας, της οποίας η προίκα τον βοήθησε να ανακουφίσει τα χρέη του και να εδραιώσει την εξουσία του.
Το 1442, κατά τον πόλεμο της Παλαιάς Ζυρίχης (Alter Zürichkrieg), ο ίδιος ο Φρειδερίκος συμμάχησε με τον ηγεμόνα της Ζυρίχης, Rudolf Stüssi, εναντίον της Παλαιάς ελβετικής συνομοσπονδίας.
Το 1448, μπήκε στο Κονκορδάτο της Βιέννης με την Αγία Έδρα, συμφωνία η οποία παρέμεινε σε ισχύ μέχρι το 1806 και ρύθμιζε τις σχέσεις μεταξύ των Αψβούργων και της Αγίας Έδρας.
Ο Φρειδερίκος ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που στέφθηκε στη Ρώμη. Εκείνη την εποχή αντιτάχθηκε στη μεταρρύθμιση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ήταν μόλις και μετά βίας σε θέση να αποτρέψει τους εκλογείς να μην εκλέξουν άλλο βασιλιά.
Σε ηλικία 77 ετών, Φρειδερίκος Γ΄ πέθανε στο Λιντς, όταν ο ακρωτηριασμός του αριστερού ποδιού του, τον ανάγκασε να αιμορραγεί μέχρι θανάτου. Ο τάφος του, που χτίστηκε από τον Nikolaus von Leyden Gerhaert, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου στη Βιέννη, είναι ένα από τα πιο σημαντικά έργα της γλυπτικής τέχνης στα τέλη του Μεσαίωνα. Το ακρωτηριασμένο πόδι του θάφτηκε μαζί του.
Όρκος των Αθηναίων Εφήβων

Ο Όρκος των Αθηναίων Εφήβων ή ο της Αγραύλου εφήβων όρκος  ή ο των Εφήβων όρκος ήταν ο όρκος που έδιναν οι Αθηναίοι έφηβοι κατά την ενηλικίωσή του, όταν έπαιρναν τα όπλα. Οι Αθηναίοι, όταν γίνονταν 18 ετών έπρεπε να υπηρετήσουν στρατιώτες για δύο χρόνια. Σε επίσημη τελετή, παρουσιάζονταν στην εκκλησία του δήμου στην Πνύκα, αναγράφονταν στους καταλόγους των πολιτών (ληξιαρχικόν γραμματείον) και τους χορηγούνταν ένα δόρυ και μια ασπίδα. Η τελετή αυτή συχνά συνδυάζονταν με θεατρικές εκδηλώσεις. Κατόπιν, ένοπλοι ανέβαιναν στην Ακρόπολη και κρατώντας ασπίδα έδιναν στο ιερό της Αγραύλου τον όρκο των Αθηναίων εφήβων. Ο όρκος διασώζεται από τον ρήτορα Λυκούργο και αναφέρεται από τον Δημοσθένη και τον Αριστοτέλη. Λέγεται μάλιστα πως ο όρκος γράφτηκε από τον ίδιο τον Σόλωνα, νομοθέτη των Αθηναίων.
Στον όρκο διακρίνουμε πρωτίστως την προσήλωση στον παραστάτη, κρίσιμο σημείο στον τρόπο διεξαγωγής της μάχης εκείνων των εποχών, τον σεβασμό  στα ιερά, στην πατρίδα  και στους νόμους. Εν κατακλείδι αναφέρονται ως μάρτυρες θεοί, που προσδίδουν επισημότητα και κύρος στις ένορκες διαβεβαιώσεις των εφήβων.
Κρατώντας τα όπλα που του εμπιστευόταν η Πατρίδα, ο Αθηναίος έφηβος μπροστά στο ναό της Αγραύλου έδινε τον όρκο :
Μπιλιάνα Γκλιγκόροβιτς

Καριέρα

Η Μπιλιάνα Γκλιγκόροβιτς, αν και γεννημένη στην Κροατία βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στην Ιταλία και υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο με την ιταλική Ρέτζιο Καλάμπρια. Στην πρώτη της κιόλας χρονιά με την Καλάμπρια, η Γκλιγκόροβιτς κατάφερε να κατακτήσει δύο τίτλους και συγκεκριμένα το Σούπερ Καπ Ιταλίας (2000) καθώς και το Πρωτάθλημα Ιταλίας (2001).
Μετά το επιτυχημένο πέρασμά της από την Καλάμπρια, η Γκλιγκόροβιτς συνέχισε να αγωνίζεται σε ομάδες της Ιταλίας για τα επόμενα επτά χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2008. Οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε κατά τη διάρκεια της επταετίας αυτής ήταν η Βόλει Ιμόλα, η Σαντεράμο Σπορτ, η Μέγκιους Βόλει Κλαμπ, η Αλτάμουρα Βόλει και η Τσιέρι Βόλει. 
Το 2008 αποφάσισε να αφήσει την Ιταλία και να ταξιδέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Κατάφερε ωστόσο να κατακτήσει με το σύλλογο τη δεύτερη θέση στην τελική βαθμολογία του ελληνικού πρωταθλήματος. Την αμέσως επόμενη σεζόν συνέχισε να αγωνίζεται στην Ελλάδα φορώντας τη φανέλα του Απολλώνιου.
Το 2010, η Μπιλιάνα Γκλιγκόροβιτς αποφάσισε να μεταπηδήσει στη Ρουμανία για λογαριασμό της Ντιναμό Βουκουρεστίου. Στην ομάδα του Βουκουρεστίου παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, η Γκλιγκόροβιτς μετεγγράφη στην ΒΚ Μπακού, ομάδα του Αζερμπαϊτζάν, στην οποία παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο. Με την ομάδα του Μπακού κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας και το χάλκινο μετάλιο στο Τσάλεντζ Καπ 
Το 2012 αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλής Κηφησιάς. Στην ομάδα της Κηφησιάς παρέμεινε για ένα χρόνο καθώς το καλοκαίρι του 2013 μετεγγράφη στα Βριλήσσια.Το 2015 αγωνίστηκε στην ομάδα της Ηλιούπολης για δυο χρόνια. Το 2017 μετακομίζει για λογαριασμό του ΑΡΗ στην Θεσσαλονίκη όπου φτάνουν στους τελικούς του πρωταθλήματος. Το 2018 επιστρέφει στην Ηλιούπολη όπου και κλείνει την καριέρα της.

Διεθνείς συμμετοχές

Η Μπιλιάνα Γκλιγκόροβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Κροατίας με τη φανέλα της οποίας έχει 180 συμμετοχές. Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών το 1997 στο Μπρνο της Τσεχίας όπου κατέκτησε την δεύτερη θέση. το 2000 αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ όπου κατέκτησε την έβδομη θέση. το 2001 αγωνίστηκε στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών που έγινε στην Βάρνα της Βουλγαρίας.το 2011 αγωνίστηκε στο Ευρωπαικό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών που έγινε στην Μόνζα της Ιταλίας. το 1997 και 2009 αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς αγώνες στο Μπάρι και στην Πεσκάρα όπου κατέκτησε το Αργυρό και Χάλκινο μετάλιο. Συμμετοχή στους World Youth Games 1998 Mocsow
Προπέρτιος

Το έργο του

Ο Προπέρτιος στις ιδέες του μοιάζει να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην τάξη και στην ανατρεπτικότητα. Στις Ελεγείες I-III περιγράφει τη νοοτροπία της «οικογενειακής γαλήνης» πολλών Ρωμαίων που ήθελαν να απολαύσουν την ειρήνη μετά από τρεις γενιές εμφυλίου πολέμου. Ενώ θαυμάζει την αγνότητα, αλλού αντιτίθεται στους αυστηρούς ηθικούς νόμους του Αυγούστου. Στο II.vii διεκδικεί το δικαίωμα να ζήσει εκτός γάμου με την ερωμένη του, την Κυνθία. Οι Ιουλιανοί Νόμοι του 18 π.Χ. πρόσταζαν ότι άνθρωποι όπως ο Προπέρτιος πρέπει να παντρεύονται και να έχουν παιδιά, ενώ όσοι δεν συμμορφώνονταν αντιμετώπιζαν βαριές ποινές. Ο ποιητής δουλεύει πάνω σε σχήματα που θα γίνονταν ουσιώδη στην ελεγειακή ποίηση, π.χ. στο παρακλαυσίθυρον (I, 6).
Από τα καλύτερα σημεία του έργου του θεωρείται η «βασίλισσα των ελεγειών» ή «Ελεγεία της Κορνηλίας» (IV.xi), όπου η νεκρή Κορνηλία μιλά από τον τάφο στον σύζυγό της Paullus και στα παιδιά της. Σε ένα από τα πλέον συγκινητικά χωρία στη ρωμαϊκή ποίηση, συμβουλεύει τον άνδρα της πώς να είναι ένας καλός πατέρας προς τα παιδιά τους: «Και αν ποτέ θρηνείς, μην τα αφήνεις να δουν, παρά όταν έρχονται σιμά σου, παραπλάνησε τα φιλιά τους με στεγνά μάγουλα! Να είσαι ήσυχος σε άυπνες νύχτες που πέρασες σκεπτόμενος ότι σου λείπω και με συχνά όνειρα που σου φαίνεται πως βλέπεις το πρόσωπό μου. Και όταν μιλάς μόνος σου στο πορτραίτο μου, κάνε κάθε σου λόγο πιστεύοντας πως θ' απαντήσω» (79-84).
Η ταραχώδης ερωτική σχέση του Προπέρτιου με τη φλογερή Κυνθία είναι το βασικό θέμα στο έργο του και δίνει επίσης κάποιους από τους γνωστότερους στίχους του. Στο I.xix δεν είναι ο θάνατος που φοβάται, αλλά ότι πεθαίνοντας θα χάσει την Κυνθία («καμιά αγάπη δεν είναι ποτέ αρκετά μακρόχρονη»). Στο II.i περιγράφει πως η «μούσα» του τον εμπνέει να γράψει: «Ας πούμε ότι βγαίνει αστράφτοντας με μετάξια από την Κω, το Κώον της φόρεμα μιλά για ένα τόμο... ή πάλι αν σφαλίσει τα βλέφαρα σε επιθυμητό ύπνο, έχω χίλιες νέες ιδέες για ποιήματα. Αν πάλι παλεύει μαζί μου γυμνή, ε, τότε σωρεύουμε μακροσκελείς Ιλιάδες. Απ' ό,τι μπορεί να κάνει ή να πει, ένα έπος γεννιέται, μεγάλο, από το τίποτα» (5-16).
Το ύφος του Προπέρτιου σημαδεύεται από φαινομενικά απότομες μεταπτώσεις και είναι πολύ υπαινικτικό. Η ιδιόμορφη χρήση της γλώσσας, συνδυαζόμενη με την κακή κατάσταση του αρχικού κειμένου, έχουν καταστήσει τις ελεγείες του πρόκληση για τον επιμελητή των εκδόσεών τους.
Θαυματουργό Μετάλλιο

Πλαίσιο

Η Κατρίν Λαμπουρέ ανέφερε πως στις 19 Ιουλίου 1830, την παραμονή της εορτής του Αγίου Βενσάν ντε Πωλ, ξύπνησε ακούγοντας την φωνή ενός παιδιού να την καλεί στο παρεκκλήσιο, όπου άκουσε την Παρθένο Μαρία να της λέει, «ο Θεός επιθυμεί να σου αναθέσει μία αποστολή. Θα συναντήσεις αντίσταση, ωστόσο μην φοβηθείς. Θα λάβεις την χάρη να πραγματοποιήσεις ότι είναι αναγκαίο. Πες στον πνευματικό σου ότι νιώθεις μέσα σου. Οι καιροί είναι δύσκολοι στη Γαλλία και στον κόσμο.»
Στις 27 Νοεμβρίου 1830, η Κατρίν ανέφερε πως η Παναγία επέστρεψε κατά την διάρκεια των απογευματινών προσευχών. Εμφανίστηκε εντός ωοειδούς πλαισίου, στεκόμενη επάνω από μία σφαίρα. Φορούσε αριθμό δακτυλιδιών κοσμημένων με πολύτιμους λίθους τα οποία ακτινοβολούσαν ακτίνες φωτός επί της σφαίρας. Περιμετρικά του πλαισίου εμφανίζονταν οι λέξεις Ô Marie, conçue sans péché, priez pour nous qui avons recours à vous («Ω Παναγία, δίχως αμαρτία συλληφθείσα, προσευχήσου για εμάς οι οποίοι προσφεύγουμε προς εσένα»). Καθώς η Κατρίν παρακολουθούσε, το πλαίσιο ξεκίνησε να περιστρέφεται, εμφανίζοντας έναν κύκλο αποτελούμενο από δώδεκα αστέρια, ένα μεγάλου μεγέθους γράμμα Μ πλαισιωμένο από έναν σταυρό, καθώς και μία αναπαράσταση της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στεφανωμένης με άκανθα και την Άμωμης Καρδίας της Παναγίας διαπερασμένη με ένα σπαθί. Ερωτώμενη για ποιον λόγω ορισμένοι εκ των πολύτιμων λίθων δεν εξέπεμπαν ακτίνες φωτός, η Παναγία φέρεται να απάντησε, «Αυτές είναι οι χάριτες για τις οποίες οι άνθρωποι ξεχνούν να ζητήσουν». Η Αδελφή Κατρίν, στη συνέχεια, άκουσε την Παρθένο Μαρία να της ζητάει να μεταφέρει τις συγκεκριμένες εικόνες στον εξομολογητή πατέρα της, λέγοντάς του πως θα έπρεπε να αναπαραχθούν επί μεταλλίου, και αναφέροντας πως «Όλοι όσοι τα φορέσουν θα λάβουν μεγάλες χάριτες.»
Η Αδελφή Κατρίν ενήργησε σύμφωνα με τα άνωθι και, έπειτα από διάστημα δύο ετών έρευνας και παρατήρησης της απλής καθημερινής συμπεριφοράς της Κατρίν, ο ιερέας μετέφερε την συγκεκριμένη πληροφορία προς τον αρχιεπίσκοπό του, χωρίς, ωστόσο, να αποκαλύψει την ταυτότητα της Κατρίν. Το αίτημά της έγινε αποδεκτό και μετάλλια σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν από τον χρυσοχόο Αντριάν Βασέτ.
Το παρεκκλήσιο εντός του οποίου η Αγία Κατρίν Λαμπουρέ βίωσε τα οράματά της ευρίσκεται εντός του μητρικών οίκου των Κορών της Ελεημοσύνης επί της Οδού του Πορθμείου, στο Παρίσι. Τα άφθαρτα σώματα της Αγίας Κατρίν Λαμπουρέ και της Αγίας Λουίζ ντε Μαριγιάκ, συνιδρύτριας της Αδελφότητας των Κορών της Ελεημοσύνης του Αγίου Βενσάν ντω Πωλ, ευρίσκονται ενταφιασμένα εντός του παρεκκλησίου, το οποίο εξακολουθεί να δέχεται καθημερινές επισκέψεις Καθολικών προσκυνητών, σήμερα.
Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ χρησιμοποίησε μία ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή της αντίστροφης όψης του μεταλλίου ως θυρεός του, τον Μαριανό Σταυρό, έναν σταυρό με ένα Μ κάτω από την δεξιά πλευρά του (το οποίο συμβολίζει την Παναγία εμπρός στον Σταυρό όταν ο Ιησούς ήταν εσταυρωμένος).
480 Χάνσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Χάνσα εκτιμάται σε 56,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 186 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,248 (από δεδομένα του IRAS). Η Χάνσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 11 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
HWV

Ο όρος Händel-Werke-Verzeichnis (συντομογραφία HWV) αναφέρεται στον Κατάλογο Έργων του Χαίντελ. Αυτός ο θεματικός κατάλογος κατάλογος των έργων του συνθέτη είναι στα γερμανικά και εκδόθηκε μεταξύ 1978 και 1986 από τον Μπέρντ Μπάσελντ. Η συνήθης αρίθμιση των έργων του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ γίνεται βάσει αυτού του καταλόγου.
Φορτίνο Σαμάνο

Ο Φορτίνο Σαμάνο (ισπανικά: Fortino Sámano) υποτίθεται ότι ήταν υπολογαχός ή (και) υπαρχηγός των στρατευμάτων του Ζαπάτα την περίοδο της Μεξικανικής Επανάστασης.
Έγινε γνωστός στο Ελληνικό κοινό από το ομώνυμο τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου που εμπεριέχεται στο δίσκο "Ο Σαμάνος". Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για το πρόσωπο του ή την όποια δράση του πέρα από την φωτογράφιση του μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Φιλιπίννα Βέλσερ

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Φραγκίσκου (Φρειδερίκου) Βέλσερ (1497-1572) πλούσιου εμπόρου, πατρίκιου του Άουγκσμπουργκ και της Άννας Άνντλερ (1507-1572). Τα μέλη του Οίκου της ήταν έμποροι και τραπεζίτες Ευρωπαϊκής εμβέλειας και με μεγάλο πλούτο. Ο θείος της πρίγκιπας Βαρθολομαίος Β. Βέλσερ ήταν τραπεζίτης και το 1528 δάνεισε στον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας ένα ποσό με παραχώρηση της Βενεζουέλας ως το 1546. Έτσι η οικογένεια έγιναν κυβερνήτες της αποικίας. 
Από νέα η Φιλιππίνα ήταν διάσημη για την ωραιότητά της και τη μόρφωσή της. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Επειδή η Φιλιππίνα δεν ήταν ευγενής, ο γάμος ήταν μοργανατικός, δηλ. οι δύο γιοί της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Η ίδια έλαβε τους τίτλους της βαρόνης του Τσίννερμπουργκ, μαργραβίνας του Μπούργκαου, λαντγραβίνας του Μέλλενμπουργκ και κόμισσας του Όμπερχόενμπεργκ & Νήντερχόενμπεργκ (Άνω & Κάτω Χόενμπεργκ).
Απεβίωσε 53 ετών στο ανάκτορο Άμμπρας, στο Ίννσμπρουκ του Τυρόλου. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε, με μία ευγενή από τον Οίκο των Αψβούργων.
Φίλιππος Χριστοδήμος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Τρικάλων.
Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1926 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Ηρόδοτος ή Αετίων

Κεντρικό θέμα

Ο συγγραφέας αρχίζει επαινώντας τον Ηρόδοτο που αναδείχτηκε και δοξάστηκε απαγγέλοντας την ιστορία για τους περσικούς πολέμους στα Ολύμπια, όπως και άλλοι πολλοί. Και ο ζωγράφος Αετίων εκεί έδειξε τον περίφημο πίνακά του με το γάμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης. Έτσι κι εγώ, λέει ο Λουκιανός, για να γίνω γνωστός σ΄ όλη τη Μακεδονία προτίμησα να κάμω την επίδειξή μου στην παμμακεδονική αυτή γιορτή της «αρίστης πόλεως».
Η προλαλιά αυτή της σατιρικής περιόδου διαβάστηκε στη Θεσσαλονίκη, όταν ο Λουκιανός παρουσίαζε την εργασία του και σε άλλες πόλεις.

Επιρροές

Η περιγραφή του πίνακα του Αετίωνα από τον Λουκιανό ενέπνευσε δύο μεγάλους ζωγράφους της Αναγέννησης, τον Ραφαήλ και τον Σοντόμα, οι οποίοι ζωγράφισαν του «Γάμους του Μεγάλου Αλεξάνδρου» αλλά και μεταγενέστερα τον Ρούμπενς.
Παλαιών Πατρών Γερμανός Α΄

Βιογραφικά στοιχεία

Κατά την διάρκεια της θητείας του έγινε στον Πατραϊκό κόλπο στις 7 Οκτωβρίου 1571 η Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Μετά τη νίκη των χριστιανικών δυνάμεων, στη πόλη της Πάτρας έγινε εξέγερση στην οποία πρωτοστάτησε ο Γερμανός, μαζί με προκρίτους και ιερείς της Πελοποννήσου. Η εξέγερση κατεστάλη γρήγορα, οι Οθωμανοί κατέστρεψαν την Πάτρα και σκότωσαν μετά από βασανιστήρια τον Γερμανό και τον ανηψιό του πρόκριτο Δημήτριο. Συμμετείχε στην σύνοδο για την καθαίρεση του πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄, και στην σύνοδο για την επικύρωση του δούκα του Κιέβου Ιβάν του Τρομερού. Δεν σώζονται άλλα βιογραφικά στοιχεία για τον Γερμανό.
Επαρχία Πάτιο

Γεωγραφία

Η περιοχή συνορεύει με τις επαρχίες Μουεάνγκ Τσουμφόν και Θα Σάε της περιφέρειας Τσουμφόν, και την επαρχία Μπανγκ Σαφάν Νόι της περιφέρειας Πρατσουάπ Κίρι Χαν. Ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος της Ταϊλάνδης. Έχει αρκετές σπηλιές από την μεσοζωϊκή εποχή. Η κύρια παραλία είναι η Άο Μπο Μάο, που μεταφράζεται ως ο κόλπος του Ανοιξιάτικου δέντρου. Η παραλία Θουνγκ Βούα Λάεν, γνωστή ως η παραλία του Τρεχούμενου Ταύρου είναι γνωστός τουριστικός προορισμός στην επαρχία.
Αποδάσωση

Η αποδάσωση ή αποψίλωση (γνωστή και ως εκκαθάριση) είναι η αφαίρεση ενός δάσους ή ενός δέντρου όπου τα εδάφη χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για μη δασικές χρήσεις. Παραδείγματα αποδάσωσης περιλαμβάνουν τη μετατροπή δασικής γης σε αγροκτήματα, στάβλους ή για αστική χρήση. Η πιο πυκνή αποψίλωση των δασών παρατηρείται στα τροπικά δάση. Περίπου το 31% της χερσαίας επιφάνειας της γης καλύπτεται από δάση.
Η αποδάσωση συμβαίνει για πολλούς λόγους: τα δέντρα κόβονται για να χρησιμοποιηθούν για να κατασκευαστούν ή να πωληθούν ως καύσιμα (μερικές φορές με τη μορφή κάρβουνου ή ξυλείας), ενώ οι εκκαθαρισμένοι χώροι χρησιμοποιούνται ως βοσκότοποι για ζώα και φυτείες. Η απομάκρυνση των δέντρων χωρίς επαρκή αναδάσωση έχει οδηγήσει σε βλάβες σε οικοτόπους, απώλεια βιοποικιλότητας και ξηρασία. Η αποδάσωση χρησιμοποιήθηκε επίσης σε πολέμους, με σκοπό να στερήσει πόρους ζωτικής σημασίας από τον εχθρό και να καλύψει τις δυνάμεις του. Τα σύγχρονα παραδείγματα ήταν η χρήση του Πράκτορα Όριντζ από τον βρετανικό στρατό στη Μαλάγια κατά τη διάρκεια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης στη Μαλάγια, καθώς και από το στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών στο Βιετνάμ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Το 2005, τα καθαρά ποσοστά αποδάσωσης είχαν σταματήσει να αυξάνονται σε χώρες με κατά κεφαλήν ΑΕΠ τουλάχιστον τα 4.000 δολάρια ΗΠΑ. Οι αποδασωμένες περιοχές παρουσιάζουν συνήθως σημαντική δυσμενή διάβρωση του εδάφους και συχνά υποβαθμίζονται σε ερημιές.
Η παραβίαση της αποδιδόμενης αξίας, η χαλαρή διαχείριση των δασών και οι ελλιπείς περιβαλλοντικοί νόμοι αποτελούν μερικούς από τους παράγοντες που επιτρέπουν την αποψίλωση των δασών σε μεγάλη κλίμακα. Σε πολλές χώρες, η αποδάσωση - τόσο η φυσική όσο και η ανθρώπινη - είναι συνεχιζόμενο ζήτημα. Η αποδάσωση προκαλεί εξαφάνιση, μεταβολές των κλιματικών συνθηκών, ερημοποίηση και εκτόπιση πληθυσμών, όπως παρατηρούνται με βάση τις τρέχουσες συνθήκες και στο παρελθόν μέσω των απολιθωμάτων. Περισσότερο από το ήμισυ όλων των φυτικών και χερσαίων ειδών στον κόσμο ζουν σε τροπικά δάση.
Μεταξύ του 2000 και του 2012, 23 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών σε όλο τον κόσμο αποψιλώθηκαν. Ως αποτέλεσμα της αποψίλωσης, παραμένουν 62 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών σε όλη τη Γη. Κάθε λεπτό, στο δάσος του Αμαζονίου, κόβεται μια περιοχή που ισοδυναμεί με το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, ενώ συνολικά 55 εκατομμύρια εκτάρια δάσους βροχής κόβεται για κτηνοτροφίαl.
Αστρίτης

Ονομασία

Το όνομα "Αστρίτης" χρησιμοποιείται συχνά και για άλλα είδη ανά περιοχή, όμως η χρήση του είναι λανθασμένη καθώς συχνά βαρύνει ακίνδυνα είδη φιδιών με την φήμη του δηλητηριώδους. Το δε δηλητήριο του είναι σχετικά ισχυρό, όχι τόσο όσο της οχιάς, όμως και πάλι σε περίπτωση δαγκώματος συνιστάται η παροχή πρώτων βοηθειών και η ιατρική παρακολούθηση.

Περιγραφή

Το μήκος του φτάνει περίπου τα 65 εκατοστά, με τα θηλυκά να είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Κυνηγάει κυρίως στη διάρκεια της ημέρας. Ζει σε ορεινές περιοχές με υψόμετρα μεγαλύτερα των 1400m. Πέφτει σε χειμερία νάρκη την αρχή του χειμώνα μέχρι την αρχή της άνοιξης. Τα θηλυκά γεννούν κάθε 2 χρόνια, από 3 έως 18 νεογνά τα οποία ωριμάζουν σεξουαλικά τον 3ο ή 4ο χρόνο. Η διατροφή του περιλαμβάνει μικρά θηλαστικά όπως ποντίκια, μικρά πτηνά, αμφίβια όπως βατράχια και σαύρες.
Κωνσταντίνος Μπότασης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Ιωάννη Μπόταση, πολιτικού, λόγιου και μέλους της οικογένειας Μπόταση. Αδελφός του ήταν ο Πέτρος - Αναγνώστης Μπότασης.
Συμμετείχε στην εθνική ομάδα ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ (1928) και του Βερολίνου (1936).