google/wiki40b huggingface dataset:
Όθων Μεταξάς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Αποφοίτησε το 1996 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ξεκινώντας την καριέρα του ως ηθοποιός σε τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη το 1998 στην ταινία Black out. Ακολούθησαν κι άλλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως Το φουστάνι, Όνειρα γλυκά και Οξυγόνο τα επόμενα χρόνια. Στην τηλεόραση έκανε τις πρώτες του συμμετοχές στις σειρές Χορεύοντας στη σιωπή, Πεθαίνω για σένα ενώ έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του σε διάφορα επεισόδια της σειράς 10η εντολή τη σεζόν 2004-2005. 
Ακολούθησαν κι άλλοι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στην τηλεόραση στις σειρές Έρωτας, Ζωή ξανά, Έχω ένα μυστικό και Η Ζωή της Άλλης. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε μαζί με την Λίνα Σακκά στην σειρά μυστηρίου Η Εκδρομή. Το 2016 έλαβε μέρος στον τρίτο κύκλο του show μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar.
Τροβαδούρος

Εισαγωγή

Το σχολείο ή η παράδοση των τροβαδούρων αρχίζει τον ενδέκατο αιώνα στην Οξιτανία (περιοχή πολιτισμικά αυτόνομη σε σχέση με αυτή στο βορρά, όπου μιλούσαν άλλη γλώσσα,την oil), και συνεχίζει στους αιώνες, δωδέκατο και δέκατο τρίτο στις αριστοκρατικές αυλές. Ύστερα, μετά τη σταυροφορία κατά των Albigesi, οι τροβαδούροι μεταφέρθηκαν στη βόρεια Ιταλία, στη Σικελία, στην αυλή του Φρειδερίκου β', στην Ισπανία (κυρίως στην Καταλονία) και ακόμα και στην Ελλάδα. Το κύρος τους θα επηρεάσει όλες τις μεγάλες λογοτεχνικές παραδόσεις της Ευρώπης: την Minnesang στη Γερμανία, το λεγόμενο σχολείο της Σικελίας, την ποίηση της Τοσκάνης από την γέννησή της, την ποίηση της mozarabic γλώσσας, τον trovadorismo στην Γαλικία και στην Πορτογαλία, και αυτοί των trouvères (τρουβέροι) στη βόρεια Γαλλία. Οι τελευταίοι( trouvères) διέφεραν από τους τροβαδούρους στο γεγονός ότι ήταν ενεργοί στη βόρεια Γαλλία και γράφανε στη γλώσσα του oïl.
Μετά την "κλασική" περίοδο ,γύρω στο τέλος του δέκατου τρίτου αιώνα, και μια αναγέννηση στα μέσα του αιώνα, η τέχνη των τροβαδούρων μειώνεται από τον δέκατο τέταρτο αιώνα, και στο τέλος εξαφανίζεται, σε συνδυασμό με την επιδημία της μαύρης πανώλης (1348). Ωστόσο, κατά το δέκατο τέταρτο και δέκατο πέμπτο αιώνα, οι Jeux floraux οργανωμένοι από τους Consistori της Τουλούζης θα τολμήσουν(με επιτυχία κάπως αμφίβολη) να συνεχίσουν την παράδοση της ποίησης και της γλώσσας των τροβαδούρων.
Τα έργα των τροβαδούρων είναι γνωστά κυρίως μέσα από τις χειρόγραφες συλλογές , τα οποία παίρνουν το όνομα canzionieri.
Οι συνθέσεις των τραγουδιών των τροβαδούρων ήταν μονοφωνικές, δηλαδή μια μόνο φωνή, ενώ τα κείμενα είχαν για κύριο θέμα τα θέματα του ιπποτισμού και της αυλικής αγάπης, στο μεγαλύτερο μέρος μεταφυσικό, πνευματικό και στερεοτυπικό . Πολλά είναι κωμικά σατιρικά ή χυδαία. Τα έργα μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τρεις μορφές: το trobar leu (ελαφρύς), trobar ric (πλούσιο), και trobar clus (κλειστό). Με τον ίδιο τρόπο, υπάρχουν πολλά είδη, το πιο δημοφιλές από αυτά είναι το canso, αλλά υπάρχουν επίσης ταsirventes και tensos ιδιαίτερα δημοφιλή στην ύστερη κλασική περίοδο, στην Ιταλία, και ειδικά μεταξύ των τροβαδούρων γυναικών, οι επονωμαζόμενες trobairitz

Μουσική

Τα τραγούδια των Τροβαδουρων ήταν συνήθως μονοφωνικά. Λιγότερες από 300 μελωδίες στις 2500 που έχουν εκτελεστεί διατηρήθηκαν, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων συντέθηκαν από τους ίδιους τους τροβαδούρους. Μερικές προσαρμόστηκαν σε μουσικά θέματα που προϋπήρχαν. Ο Raimbaut de Vaqueyras έγραψε το δικό του Kalenda maya ("le Calende di Maggio") με μουσική που συνέθεσε από το joglars του Monferrato.

Γραμματική και λεξικά

Ξεκινώντας από τις αρχές του δέκατου τρίτου αιώνα η εξάπλωση της δυτικής ποίησης επιζητούσε γραμματικές και λεξικά, ειδικά για εκείνον ου δεν είχε σαν μητρική γλώσσα τη δυτική, όπως οι καταλανοί και οι ιταλοί τροβαδούροι και οι μιμητές τους . Η παραγωγή αυτών των έργων αυξάνεται μονάχα με την είσοδο της τροβαδουρικής λυρικής μουσικής στον ακαδημαϊκό χώρο
Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου

Η ζωή του

Ήταν ο 5ος γιος του Γιαροσλάβ Α' του Σοφού και της Ίνγκεγκερντ, κόρης του Όλαφ, ηγεμόνα της Σουηδίας. Βαπτίσθηκε με το ελληνικό όνομα Ανδρέας, όπως δείχνουν οι σφραγίδες του που φέρουν το όνομα "Αντρέι-Βσέβολοντ". Ο πατέρας του, μαζί με μια συμφωνία με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που υπέγραψε το 1046, τον νύμφευσε με την Αναστασία Μονομαχίνα, κόρη του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου από τον προηγούμενό του γάμο με κάποια από τον οίκο των Σκληρών. Όταν απεβίωσε το 1054 ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος επιζών γιος του, Ιζιασλάβ Α', ως μέγας πρίγκιψ του Κιέβου. Ο επόμενος γιος, Σβιατοσλάβ Β', έλαβε ως επιχορήγηση την πόλη Τσερνίγκοφ, ενώ ο Βσέβολοντ Α' την πόλη Περεγιάσλαβ και άλλες που έμειναν στους απογόνους του. Ο Βσεβολόντ Α' και οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του διεξήγαγαν από κοινού πόλεμο με τους τούρκους νομάδες τις στέπας (Κουμάνους, Κιπτσάκους) και συνέταξαν το πρώτο Σλαβικό Νομικό Δίκαιο. 
Το 1055 έκανε ειρήνη με τους νεοεμφανιζόμενους Κουμάνους και αντιμετώπισε τους Κιπτσάκους. Το 1060 τους επιτέθηκε μαζί με τον αδελφό του Ιζιασλάβ. Το 1061 οι Κουμάνοι εισέβαλαν και τους αντιμετώπισε. Όταν το 1067 απεβίωσε η σύζυγός του, νυμφεύτηκε την Άννα, πριγκίπισσα των Κιπτσάκων. Το 1068 οι Κουμάνοι εισέβαλαν στη Ρωσία του Κιέβου και οι τρεις αδελφοί ένωσαν τις δυνάμεις τους εναντίον τους, αλλά ηττήθηκαν στον ποταμό Άλτα. Όταν το 1076 απεβίωσε ο Σβιετοσλάβ, ο Ιζιασλάβ έδωσε το Τσερνίγκοφ στον Βσέβολοντ. Ο γιος όμως του Σβιετοσλάβ, ο Ολέγκ, που ήθελε να κληρονομήσει το Τσερνίγκοφ, πήρε Κουμάνους και ήρθε να το καταλάβει. Ο Ιζιασλάβ έσπευσε να βοηθήσει και έδιωξε τους εισβολείς, αλλά σκοτώθηκε στη μάχη το 1078. Ο Βσέβολοντ, ως ο μεγαλύτερος επιζών, ανέλαβε μέγας πρίγκιψ του Κιέβου ενώνοντας τα τρία πριγκιπάτα των Ρώσων του Κιέβου. Ο γιος του Βλαντιμίρ ορίστηκε διοικητής του Τσερνίγκοφ.
Στα τελευταία έτη της ηγεμονίας του επηρεάστηκε από νεαρότερους συμβούλους και όχι από τους σοφότερους, με αποτέλεσμα η δικαιοσύνη να διαφθαρεί (κατά το Πρώτο Χρονικό). Η Αυτοβιογραφία του γιου του αναφέρει ότι μιλούσε πέντε ξένες γλώσσες, πιθανώς Ελληνικά, Κουμανικά, Λατινικά, Νορβηγικά και τη γλώσσα της Οσσετίας. Αν και ο ίδιος έχασε στις πιο πολλές του μάχες, ο γιος του Βλαντίμιρ ήταν γενναίος πολεμιστής. Στα τελευταία έτη της ζωής του που ασθένησε βαριά, ο Βλαντίμιρ προήδρευε της κυβέρνησης.
Μικρή Σόφια

Το προσωνύμιο Μικρή Σόφια ή σπανιότερα Δεύτερη Σόφια (Βουλγαρικά: Малка София, προφέρεται «Μάλκα Σόφια») χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει σλαβόφωνα χωριά της ιστορικής περιοχής της Μακεδονίας στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα. Οι οικισμοί αυτοί σήμερα είναι εκτός των συνόρων του σύγχρονου βουλγαρικού κράτους.

Βαλκανικοί ανταγωνισμοί

Οι κάτοικοι των περιοχών της Μακεδονίας κατά την διάρκεια των εθνικών ανταγωνισμών και ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, για να δώσουν έμφαση στο φρόνιμα των κατοίκων συγκεκριμένων οικισμών όπου παρατηρούνταν σημαντική συμμετοχή του ανδρικού πληθυσμού των χωριών στα βουλγαρικά σώματα των κομιτατζήδων και της γενικότερης υποστήριξης τους στην ύπαρξη Βουλγάρων δασκάλων και εξαρχικών ιερέων, παραλλήλησαν τους οικισμούς αυτούς με τη πόλη Σόφια, δηλαδή ως μικρογραφίες της βουλγαρικής πρωτεύουσας.

Τριπλή κατοχή και εμφύλιος πόλεμος

Η χρήση του όρου γίνεται στην Ελλάδα και μεταγενέστερα, για να περιγράψουν συχνά τους ίδιους οικισμούς, είτε για την συνεργασία των κατοίκων με τις δυνάμεις κατοχής, είτε αυτές ήταν ιταλικές, γερμανικές ή βουλγαρικές, είτε για την ένταξη αυτών στα αντάρτικα ένοπλα τμήματα της ΣΝΟΦ.

Νεότερα χρόνια

Η χρήση του όρου, εκτός από τους τοπικούς πληθυσμούς της περιοχής της Μακεδονίας, έγινε μεταγενέστερα και από ορισμένες βαλκανικές κυβερνήσεις, σύμφωνα με τις διαφορετικές πολιτικές που επεδίωκαν να προωθήσουν, με σκοπό την αντίκρουση των επιχειρημάτων, κυρίως ιστορικών της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας αρχικά, και της Βόρειας Μακεδονίας μεταγενέστερα, που υποστήριζαν την ύπαρξη σλαβομακεδονικής εθνικής συνείδησης πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την μια πλευρά, η Βουλγαρία για να προωθήσει την πολιτική της σχετικά με το βουλγαρικό φρόνημα των κατοίκων συγκεκριμένων οικισμών, ιδιαίτερα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, και από την άλλη, οι Έλληνες ιστορικοί ως επιχείρημα που τεκμηριώνει αυτήν την άποψη, δηλαδή της μη ύπαρξης σλαβομακεδονικής εθνικής ταυτότητας στις αρχές του 20ου αιώνα.

Οικισμοί

Παραδείγματα τέτοιων οικισμών, για τους οποίους αναφέρεται η χρήση αυτού του όρου κατά την περίοδο των Βαλκανικών Ανταγωνισμών, αλλά και μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι η Βασιλειάδα Καστοριάς, το Καστανόφυτο Καστοριάς, οι Σαρακηνοί Πέλλας, το Ξινό Νερό Φλώρινας, η Βεύη Φλώρινας, το Κιλκίς, η Πετρούσα Δράμας και η Βελιγοστή Οχρίδας (Велгощи).

Άλλες χρήσεις

Σύγχρονη χρήση του όρου έχει γίνει για να αναφερθεί χωριό με πληθυσμό Βουλγάρων Εβραίων στο Ισραήλ, και συγκεκριμένα στο Ακίρ (Akir), έναν από τους πολλούς οικισμούς εποίκων που κτίστηκαν τα τελευταία χρόνια στη περιοχή. Λογοτεχνική αναφορά έχει υπάρξει και για την παραλιακή πόλη Γιάφα του Ισραήλ, που συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό Βούλγαρων Εβραίων μεταναστών μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Άγιος Γεώργιος Φραγκούδη

Τοποθεσία

Στα νότια και ανατολικά συνορεύει με τον Ποταμό Γερμασόγειας, στα βόρεια συνορεύει με τον Άγιο Στυλιανό και στα δυτικά με την Νεάπολη. Ένα μικρό μέρος στη νότια πλευρά της έκτασης του είναι παραθαλλάσιο.

Ναός Αγίου Γεωργίου

Ο ιερός ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο. Η εκκλησία αποτελεί τον διάδοχο ενός παρεκκλησίου που βρισκόταν στον ναό της Αγίας Νάπας στο κέντρο της Λεμεσού. Το 1990 το παρεκκλήσι καταστράφηκε. Αποφασίστηκε η μεταφορά του ανατολικότερα, στον Δήμο Αγίου Αθανασίου, όπου και κατασκευάστηκε η υφιστάμενη εκκλησία. Η ονομασία Φραγκούδη προέρχεται από τον Γεώργιο Σ. Φραγκούδη, ιδρυτή του Πάντειου Πανεπιστημίου.
Κάρολος Αύγουστος της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ (1912-1988)

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου-Ερνέστου μεγάλου δούκα και μετά τιτουλάριου μεγάλου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Θεοδώρας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.
Μιράντα Κόσγκροβ

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και είναι το μοναχοπαίδι των Τομ & Κρις Κόσγκροβ, ιδιοκτητών στεγνοκαθαριστηρίου. Όταν ήταν τριών ετών την ανακάλυψε τυχαία ένας παραγωγός ταλέντων, την ώρα που τραγουδούσε και χόρευε σε ένα εστιατόριο. Όπως έχει δηλώσει, ο συγκεκριμένος παραγωγός είχε πει τότε στους γονείς της ότι θα έπρεπε να γίνει παιδί μοντέλο και αφού υπέγραψαν συμβόλαιο, η Κόσγκροβ εμφανίστηκε σε διαφημιστικά των McDonald's και των Mello Yello. Αργότερα, σε ηλικία επτά ετών, αποφάσισε ότι τής αρέσει αυτό και έκανε δοκιμαστικά για θεατρικούς και τηλεοπτικούς ρόλους.
Όσον αφορά την εκπαίδευση της, από την ηλικία των 6 μέχρι τα 18, έκανε εκπαίδευση στο σπίτι. Αφού ολοκλήρωσε τις σχολικές της σπουδές, το 2011, έδωσε εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, όπου τη δέχθηκαν και τα δύο. Αρχικά επέλεξε το πρώτο αλλά ένα χρόνο αργότερα, πήρε μεταγραφή για το δεύτερο, αφού ήθελε να συνεχίσει την υποκριτική αλλά και να είναι κοντά στην οικογένεια της.

Σταδιοδρομία

Το 2001, πήρε τον πρώτο, φωνητικό ρόλο, στη σειρά Σούπερμαν: Τα Χρόνια της Νιότης στο ρόλο της Λάνα Λανγκ. Ο πρώτος της ρόλος σε σειρά έγινε το 2003 στη σειρά Ένα σχολείο πολύ ροκ, ως Σάμερ Χαθαγουέι. Τον πρώτο κύριο ρόλο της, τον είχε στη σειρά Drake & Josh, ως Μέγκαν.

Φιλανθρωπία

Η Κόσγκροβ είναι ενεργός υποστηρικτής του Ερευνητικού Νοσοκομείου Παίδων Άγιος Ιούδας στο Μέμφις του Τενεσσί. Επίσης, επισκέπτεται και άλλα νοσοκομεία με παιδιά και θεωρεί το Education Through Music-Los Angeles μία από τις αγαπημένες της φιλανθρωπίες. Επιπλέον, είναι ο εθνικός εκπρόσωπος για το Light the Night Walk, μία οργάνωση που ευαισθητοποιήται στον καρκίνο του αίματος και τη λευχαιμία.
Λίμνη Τσεχέι

Το φυσικό καταφύγιο της λίμνης Τσεχέι (ρουμανικά: Balta Cehei‎) είναι φυσικό καταφύγιο και λίμνη που βρίσκεται στη βορειοδυτική Ρουμανία, στη πεδιάδα του ποταμού Κράσνα στην κομητεία Σάλατζ. Η περιοχή είναι προστατευόμενη καθώς περιέχει υδρόβια βλάστηση και πανίδα που είναι ενδημική σε αυτή τη περιοχή.
Το καταφύγιο βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την πόλη Σιμλέου Σιλβανιέι, ανάμεσα στον επαρχιακό δρόμο (DJ108F) Τσεχέι - Ουιλεάκου Σιμλεουλούι και τον σιδηροδρομικό σταθμό Σιμλέου - Σάρμασαγκ. 
Δηλώθηκε ως προστατευόμενη περιοχή με το νόμο αριθ. 5 της 6ης Μαρτίου 2000 (σχετικά με την έγκριση του Εθνικού Σχεδίου Χωροταξίας - Τμήμα 3ο - Προστατευόμενες Περιοχές) και καταλαμβάνει έκταση 18,20 εκταρίων. Η φυσική περιοχή είναι μια φυσική υδρογραφική περιοχή, με πλούσια βλάστηση και πανίδα πλούσια σε ασπόνδυλα.

Πανίδα

Πουλιά: μικροτσικνιάς (Ixobrychus minutus), πρασινοκέφαλη (Anas platyrhinchos), λευκός πελαργός (Ciconia ciconia) και άλλα. 
Βάτραχοι: κιτρινομπομπίνα (Bombina veriegata), Ευρωπαϊκός κόκκινος βάτραχος (Bombina bomina);
Ερπετά: Ευρωπαϊκή πράσινη σαύρα (Lacerta viridis)

Χλωρίδα

Η Λίμνη Τσεχέι είναι σε ευνοϊκή θέση για την ανάπτυξη μιας εξαιρετικά ποικιλόμορφης χλωρίδας με πολλά σπάνια είδη.
Είδη δέντρων: γκρι ιτιά (Salix cinerea), μαύρη σκλήθρα (Alnus glutinosa), ιτιά της κατσίκας (Salix caprea) και άλλα. 
Είδη χλόης: Υδροχάρη (Hydrocharis morsus-ranae), Σκουτελαρία η γαλερικουλάτη (Scutellaria galericulata var. epilobiifolia), Ranunculus sceleratus (Ranunculus L. sceleratus), Utricularia vulgaris (Utricularia vulgaris L.), Φραγμίτης (Phragmites australis), Τύφα (Typha latifolia), Utricularia vulgaris (Utricularia vulgaris L.) και άλλα.
Λάμπρος Ινδαρές

Παραλειπόμενα

Όσον αφορά τις δραστηριότητες του στην Αυστραλία, αναφέρεται ως συνεταίρος σε εταιρία εμπορίας οίνου, όπως επίσης και ως ιδιοκτήτης του εστιατορίου Albion.
Από την Αυστραλία αναχώρησε με το πλοίο City of Melbourne στις 30 Ιουνίου 1870, από το λιμάνι του Σίδνεϊ για τo Σαν Φρανσίσκο. To όνομά του εντοπίζεται στον επαγγελματικό κατάλογο San Francisco Directory των ετών 1871 και 1872 ως: Indares Lambros P., fruits, cigars and tobacco, 204 Second, όπως επίσης και στον κατάλογο "Foreign-born voters of Calofornia in 1872".
Αντίστοιχου γλωσσικού ύφους και πατριωτικού παλμού είναι και άρθρο/επιστολή του Λάμπρου Ινδαρέ της 27 Οκτ. 1871 στην εφημερίδα “Morning Call” του Αγίου Φραγκίσκου (Καλιφόρνια), σχετικά με την πληθυσμιακή ανάπτυξη και πρόοδο της Ελλάδας. Σε δημοσίευμα το επόμενο έτος, στην ίδια εφημερίδα, αναφέρεται η συμμετοχή του στον εορτασμό της Πεντηκονταετηρίδος της Ελληνικής Επανάστασης, ως εκφωνήσας λόγο πανηγυρικό στην τελετή  που έγινε την 6η Απριλίου στην αίθουσα του Δημοτικού Δικαστηρίου του Αγίου Φραγκίσκου. Λόγο εκφώνησαν επίσης ο δικαστής Freelon, Βοηθός Εισαγγελέας, και κάποιος έμπορος Ορφανίδης. 
Στα Κρατικά Αρχεία της Κύπρου υπάρχει φάκελος (SAO3/1354) σχετικά με αίτηση του Λάμπρου το 1879, για πρόσληψή του στην Γραμματεία της Κυβέρνησης μετά από 12μηνη απασχόλησή του ως βοηθός του κυβερνητικού μεταφραστή της Ελληνικής Δρακουλή.  
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, όπου ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της αγγλικής και την διερμηνεία στο λιμάνι. 
Παντρεύτηκε την Ξάικω (Εξακουστή) Β. Φράγγου από το Λιβάρτζι Αχαΐας κι απέκτησαν δυο γιους, τον Δημήτριο και τον Παναγιώτη.
Αρανούκα

Γεωγραφία

Η ατόλλη έχει τριγωνικό σχήμα, που κυρίως σχηματίζεται από δύο μεγάλα νησιά, ασυνήθιστα μεγάλα για μια ατόλλη αυτού του μεγέθους. Το μεγαλύτερο είναι το Μπουαρίκι που σχηματίζει την "βάση" του τριγώνου, και το μικρότερο είναι το Τακαεάνγκ που σχηματίζει την γωνία της κορυφής. Τα νησιά αυτά ενώνονται με μια σειρά από εκτενείς μετακινούμενες αμμοπροσχώσεις στην βόρεια πλευρά και στην νότια πλευρά υπάρχει μια υποθαλάσσια ράχη υφάλου, που εναλλάσσεται με τον επίπεδο ύφαλο και έχει ένα πλατύ άνοιγμα προς την λιμνοθάλασσα στο κέντρο.
Βουλευτικές εκλογές στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2011)

Στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 5 Ιουνίου 2011, ο κυβερνών συνασπισμός του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι (VMRO-DPMNE) εξασφάλισε ποσοστό 38,98% και 56 έδρες έναντι 32,78 % για την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι και της Ράντμιλα Σεκερίνσκα με 42 έδρες.
Αλεξέι Μπερεζούτσκι

Βιογραφία

Ο Αλεξέι ήταν μαθητής του σχολείου Νο.475. Άρχισε την καριέρα του στην ΦΚ Μόσχας. Το 2001, έπαιζε για την "Τσερνομόρετς" και μετά μετακόμισε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με την οποία έχει συμβόλαιο μέχρι το 2011. Έκανε το ντεμπούτο του για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στις 8 Μαΐου 2002 απέναντι στην Τορπέντο Μόσχας. Στις 26 Μαρτίου του 2008, ήταν αρχηγός της Εθνικής Ρωσίας απέναντι στην Εθνική Ρουμανίας.
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1983

Η 56η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1983, έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1984. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά ο Κρις Ροκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

Υποψηφιότητες & Νικητές

Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Μπέρναρντ Κάισερ

Ζωή

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν και στο Βερολίνο, λαμβάνοντας το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου το 1893. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως ειδικευόμενος στο Τύμπιγκεν και ως βοηθός γιατρός στο Φράιμπουργκ. Ακολούθως, προσλήφθηκε ως ιατρός πλοίου από τη Norddeutscher Lloyd και πέρασε 2,5 χρόνια στη Βραζιλία ως γενικός ιατρός. Αργότερα, εργάστηκε ως ιατρός στο Βρανδεμβούργο και τη Βρέμη, όπου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εξέφρασε ενδιαφέρον για την οφθαλμολογία. Το 1903 έγινε εξειδικευμένος ιατρός στην οφθαλμολογία και μετακινήθηκε στη Στουτγκάρδη, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Για πολλά χρόνια ήταν συντάκτης του τμήματος δοκιμίου του Klinische Monatsblätter für Augenheilkunde. 
Οι δακτύλιοι Κάισερ-Φλέισερ ονομάζονται προς τιμή του ιδίου και του Μπρούνο Φλέισερ. Ο Κάισερ περιέγραψε την κατάσταση σε ένα έγγραφο του 1902 με τίτλο «Über einen Fall von angeborener grünlicher Verfärbung des Cornea».
Μαξ Μπεργκ

Βιογραφικό

Ο Μαξ Μπεργκ γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1870 στο Στσέτσιν, πόλη της σημερινής Πολωνίας. Τα έτη 1889-1893 σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου όπου διδάχθηκε από τον Καρλ Σέφερ, ο οποίος προτιμούσε το γοτθικό στυλ και τον Φραντς Αντίκες, ένα σημαντικό πολεοδόμο. Το 1898 πέρασε τις εξετάσεις ως μηχανικός της κυβέρνησης. Από τη περίοδο αυτή έχουν σωθεί η Νεογοτθική Ευαγγελική Εκκλησία και η στάση του τραμ στο Νόλενντορφπλατς στην περιοχή Σένεμπεργκ Νόλενντορφπλατς (μετρό του Βερολίνο). Το 1899 εργάστηκε ως διοικητικός και στη συνέχεια εργάστηκε ως επιθεωρητής κτηρίων στη Φρανκφούρτη. Το 1907 του ζητήθηκε να φτιάξει σχέδια για την ανακατασκευή του Βερολίνου, τα οποία όμως ποτέ δε πραγματοποιήθηκαν. Στις 17 Δεκεμβρίου του 1908 εξελέγη από το δημοτικό συμβούλιο του Βρότσλαβ (γερμ. Μπρεσλάου, επίσημη ονομασία του Βρότσλαβ έως το 1945) για να αντικαταστήσει τον Ρίχαρντ Πλύντεμαν στη θέση του συμβούλου σε κατασκευή κτηρίων την οποία αρχικά θα αναλάμβανε για 12 χρόνια. Το 1925 συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα λόγω σύγκρουσης του με το συμβούλιο και αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία και τον χριστιανικό μυστικισμό. Μετά την αναχώρησή του από το Μπρεσλάου εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκε στο Μπάντεν-Μπάντεν όπου και πέθανε στις 2 Ιανουαρίου του 1947.
Ο Μπεργκ ήταν γοητευμένος από το γοτθικό στυλ και επηρεάστηκε από τον Εξπρεσιονισμό, αλλά απέφυγε ακραίες αντιθέσεις μαζών δημιουργώντας οπτικά ελαφριές δομές. Ως πολεοδόμος πρότεινε σαφείς και μοντερνιστικές ιδέες χωρίζοντας τη πόλη σε ζώνες λειτουργίας.
Java Platform, Enterprise Edition

Η Java Platform, Enterprise Edition ή αλλιώς Java EE είναι μια ευρέως διαδεδομένη πλατφόρμα για προγραμματισμό Server που στηρίζεται πάνω στην γλώσσα προγραμματισμού Java. H Java EE διαφέρει από την βασική έκδοση της Java από το γεγονός ότι προσθέτει βιβλιοθήκες οι οποίες παρέχουν λειτουργικότητα ώστε να αναπτυχθεί διαδικτυακό, πολυμερές λογισμικό σε Java, βασισμένο σε αυτοτελή μέρη που τρέχουν σε application servers. H Java EE ήταν γνωστή παλιότερα και ως J2EE, ονομασία που είχε μέχρι και την έκδοση 1.4. Η επόμενη έκδοση ονομάστηκε Java EE 5.
Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ

Βιογραφία

Ο Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ κατά την περίοδο 1868-1871, σπούδασε στη Στρατιωτική Ακαδημία της Βιέννης (Militärakademie), αλλά στη συνέχεια δεν ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, ήταν συντάκτης στο Στρατιωτικό Γεωγραφικό Ινστιτούτο (Militärgeographischen Institut) και καθηγητής σχεδίου στη Στρατιωτική Ακαδημία της Βιέννης. Παράλληλα σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης (Wiener Akademie der bildenden Künste). Από το έτος 1881 έως το 1897 ο Μύρμπαχ έζησε στο Παρίσι εργασθείς ως εικονογράφος βιβλίων (από 28 ετών). Εικονογράφησε τα έργα του Αλφόνς Ντοντέ και του Βίκτωρα Ουγκώ. Από το έτος 1897 διετέλεσε καθηγητής της Εικονογράφησης στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Από το 1899 έως το 1905 υπηρέτησε ως διευθυντής της Σχολής αυτής. Αν και τα έργα του ακόμα διακρίνονταν γιά ρεαλισμό και με κλίση σε στρατιωτικά θέματα, παραδόξως ο Myrbach ίδρυσε το «Ινστιτούτο τού Βιεννέζικου Μοντερνισμού» μαζί με τους δασκάλους  Josef Hoffmann, Alfred Roller, Kolo Moser, Rudolf von Larisch, Czeschka και Franz Cizek. Ο Myrbach το 1903 έγινε πρόεδρος της Secession (απόσχισης) της Βιέννης, και το 1905, ενώθηκε με την ομάδα του διάσημου Γκούσταφ Κλιμτ και αποσύρθηκε εξαιτίας των αποκλίσεων. Στη συνέχεια έζησε και πάλι μέχρι το 1914 στο Παρίσι, και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ισπανία. Το 1936 επέστρεψε στην Αυστρία σε ηλικία 83 ετών, και τελικά πέθανε το 1940 σε ηλικία 87 ετών.

Χρωμολιθογραφίες της Μάχης της Νικόπολης

Μερικές από τις Χρωμολιθογραφίες του, που ο Φελισιέν Ντε Μύρμπαχ τις ζωγράφισε το έτος 1894 σε ηλικία 41 ετών στό Παρίσι, αναπαριστούν καθ εικασίαν (από περιγραφές) τη Μάχη των Γάλλων Γρεναδιέρων στήν Αρχαία Νικόπολη το έτος 1798 ενάντια στά στρατεύματα του Αλή Πασά Τεπελενλή.
Πάνος Πίσσας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κυδωνία. Πατέρας του ήταν ο αντιστράτηγος και διαπρεπής αγωνιστής Ευστράτιος Πίσσας. Νεώτατος αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε τις σπουδές του στην Γερμανία. Διέπρεψε στην Αίγυπτο. Ήρθε στην Ελλάδα και πολέμησε στην Θεσσαλία. Η Ελληνική κυβέρνηση τον τίμησε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρα.
Πέθανε απροσδόκητα και μέσα στην ακμή του στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 1884.
Πόλη της Λευκάδας

Αξιοθέατα της πόλης

Στην είσοδο της Πόλης της Λευκάδας βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο της πόλης, χτισμένο από τον Βενετό Ιωάννη Ορσίνι στις αρχές του 14ου αιώνα. Το κάστρο πήρε την ονομασία του από το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας που βρισκόταν στην ίδια θέση. Η εκκλησία αυτή έδωσε το όνομά της και στο νησί της Λευκάδας για μια μεγάλη περίοδο της ιστορίας. Το κάστρο βρίσκεται στην άκρη του μικρού πορθμού που σχηματίζεται μεταξύ της Λευκάδας και της απέναντι ακτής της Ακαρνανίας και περιβάλλεται από τάφρο. 
Οι περισσότεροι δρόμοι της πόλης ξεκινούν από την γέφυρα που συνδέει την πόλη με την απέναντι ακτή και έχουν ακτινωτή διάταξη. Κύριος δρόμος της πόλης είναι η οδός Ντέρπφελντ, πεζοδρομημένη σήμερα, που έχει το όνομα του διάσημου Γερμανού αρχαιολόγου Βίλελμ Ντέρπφελντ, ο οποίος πραγματοποίησε σημαντικές ανασκαφές στην Λευκάδα στις αρχές του 20ου αιώνα. Στην οδό Ντέρπφελντ βρίσκονται ορισμένα από τα πιο αξιόλογα κτίρια της πόλης καθώς και οι πιο καλά διατηρημένες παλιές εκκλησίες. Πολλές παλιές εκκλησίες της πόλης είναι χτισμένες κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα και είναι τεχνοτροπίας Μπαρόκ. Λόγω της μεγάλης σεισμικότητας της περιοχής όλα σχεδόν τα καμπαναριά είναι μεταλλικά. 
Στην πόλη ξεχωρίζουν τα αγάλματα τριών σημαντικών λογοτεχνών που γεννήθηκαν στην Λευκάδα, του Άγγελου Σικελιανού, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και του Λευκάδιου Χερν. Από τους επισκέψιμους χώρους της πόλης ξεχωρίζει το αρχαιολογικό μουσείο με ευρήματα από τις ανασκαφές του Ντερπφελντ.

Η δημοτική κοινότητα της Λευκάδας

Στη δημοτική κοινότητα της Λευκάδας ανήκουν επίσης οι οικισμοί Φρύνι και Καλλιγόνι. Το Φρύνι έχει πληθυσμό 444 κατοίκους και το Καλλιγόνι 197. Στην θέση που είναι χτισμένο το  Καλλιγόνι βρισκόταν στην αρχαιότητα η Νήρικος, η οποία αποτελούσε την σημαντικότερη πόλη του νησιού κατά τα πρώτα ιστορικά χρόνια της αρχαίας περιόδου, πριν την έλευση των Κορινθίων.