google/wiki40b huggingface dataset:
Φοίβη (όνομα)

Φοίβη, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.

Ετυμολογία του ονόματος

Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το όνομα προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο φοῖβος «καθαρός, αγνός», αβέβαιου ετύμου. (Βλ. Φοίβος). Το Online Etymology Dictionary ερμηνεύει το επίθετο ως «λαμπρός, αγνός».
Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, η Τιτανίδα Φοίβη, κόρη του Ουρανού και της Γαίας, σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν μητέρα της Λητώς και γιαγιά της Άρτεμης. Επίσης, το Φοίβη ήταν επίθετο της θεάς Άρτεμης, γυναικείος τύπος του αντρικού Φοίβος (ο Απόλλων). 
Το όνομα με τη σημασία «αγνή» είναι παρεμφερές με ονόματα όπως Αγνή ή Ανέζα ή Ινές, ενώ με τη σημασία «λαμπρή» με ονόματα όπως Αγλαΐα, Ηλέκτρα, Κλάρα, Λουκία, Ρωξάνη, Σβετλάνα, Φωτεινή κτλ.

Διάδοση του ονόματος

Το Φοίβη ανήκει στα αρχαιοελληνικά ονόματα που επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο ύστερα από αιώνες, τις παραμονές της επανάστασης του 1821, μαζί με άλλα ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. 
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Φοίβη παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 562η–609η των πιο συχνών ονομάτων (409ο–441ο ανάμεσα στα γυναικεία). 
Το φέρουν γύρω στους 383 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,005%.  
Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα Φοίβη παρουσιάζεται 390ό σε συχνότητα, με 168 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,12%. 
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Φοίβη εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 40 διαφορετικά πρόσωπα. 
Παράλληλοι τύποι: Phoebe (1ος αι. π.Χ.–1ος αι. μ.Χ., αυτοκρατορική περίοδος, 1ος–2ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία· 2ος αι. μ.Χ., Μικρά Σκυθία), Fybe (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία), Phyeba (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία). 
Γεωγραφικά το όνομα απλώνεται στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Πελοπόννησο (Αρκαδία, Κορινθία), το Αιγαίο (Κρήτη, Κως, Λέσβος), τη Μικρά Ασία (Λυκία, Λυδία, Βιθυνία, Ιωνία, Καρία, Μυσία,  Τρωάδα), τη Δαλματία, την Ιλλυρία, τη Μικρά Σκυθία και την Ιταλία (Σικελία, Καμπανία, Καλαβρία, Bruttium, Απουλία).
Στο LGPN καταχωρίζεται και το παράγωγο όνομα Φοιβιανή (αντρικό Φοιβιανός), με παράλληλο τύπο Phoebiane (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία), το 2ο–3ο αι. μ.Χ.
Τέλος, στο Athenian Onomasticon, αναφέρεται και το όνομα Φοιβίς (2ος αι. μ.Χ.).

Αντρικός τύπος του ονόματος

Φοίβος (όνομα).
Σταν Στάσιακ

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 21 ετών, το 1958 και αγωνίστηκε έως το 1984. Αγωνίστηκε αρχικά στην πατρίδα του, στο Κεμπέκ του Καναδά και είχε τρία περάσματα από το WWE, τότε γνωστό με το όνομα World Wide Wrestling Federation.

Διακρίσεις

Ο Σταν "the man" Στάσιακ, όπως τον αποκαλούσαν, κατέκτησε μια φορά το Πρωτάθλημα WWE, νικώντας τον Πέντρο Μοράλες, την 1η Δεκεμβρίου 1973. Είχε κόντρες με τους κορυφαίους της εποχής του, όπως με τον Μπρούνο Σαμαρτίνο, ο οποίος του πήρε τον τίτλο, εννέα μέρες μετά στις 10/12/1973.

Προσωπική ζωή

Γεννήθηκε στην πόλη Αρβίντα του Κεμπέκ στον Καναδά. Ο πατέρας του, Σον Στάσιακ, ήταν επίσης επαγγελματίας παλαιστής. Το 1997 πέθανε από καρδιακή προσβολή.
Επαρχία Ουαχάν

Η επαρχία Ουαχάν είναι μία από τις 28 περιοχές της περιοχής Μπανταχσάν στο ανατολικό Αφγανιστάν. Ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας είναι περίπου 13.000 άτομα. Η επαρχία έχει τρία διεθνή σύνορα: το Τατζικιστάν στα βόρεια, το Πακιστάν στα νότια (ειδικά το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν) και το μόνο σύνορο του Αφγανιστάν με την Κίνα στα ανατολικά. Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το χωριό Χαντούντ, η οποία έχει πληθυσμό 1.244 κατοίκων.
Γενικό Δικαστήριο

Ιστορία

Το ΠΕΚ, μετονομασθέν με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας σε Γενικό Δικαστήριο, ιδρύθηκε το 1989 με σκοπό τη βελτίωση της δικαστικής προστασίας των πολιτών και τη μείωση του φόρτου εργασίας του ΔΕΚ καθώς και την πιο γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων.

Μέλη

Το ΠΕΚ αποτελείται από τουλάχιστον ένα δικαστή από κάθε κράτος μέλος και ο Οργανισμός  του ΔΕΚ τους ορίζει σε 27. Οι δικαστές ορίζονται με κοινή συμφωνία από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών για θητεία έξι ετών η οποία δύναται να ανανεωθεί. Ο πρόεδρος του ΠΕΚ εκλέγεται μεταξύ των δικαστών για περίοδο τριών ετών και η θητεία του δύναται να ανανεωθεί. Δεν υπάρχουν γενικοί εισαγγελείς άλλα τα μέλη του ΠΕΚ μπορούν να κληθούν να ασκήσουν αυτο το καθήκον. Επιπλέον το ΠΕΚ συνεδριάζει σε τμήματα πέντε ή τριών δικαστών ή και σε μονομελή σε ορισμένες περιπτώσεις.

Καθήκοντα

Το ΠΕΚ είναι επίσης αρμόδιο για το σύνολο των ευθέων  προσφυγών που ασκούνται απο άτομα και απο κράτη μέλη με εξαίρεση εκείνες οι οποίες ανατίθενται σε διάφορα δικαιοδοτικά τμήματα και εκείνες των οποίων επιλαμβάνεται αποκλειστικά το Δικαστήριο (ΔΕΚ).
Ιβάνα Τζούριτς

Καριέρα

Η Ιβάνα Τζούριτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στην τοπική Μπουτότσνοτ, ομάδα της Σερβίας, στις ακαδημίες της οποίας βρέθηκε σε ηλικία μόλις 11 ετών. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην πόλη της Πάφου, όπου και εισήχθη στις ακαδημίες του τοπικού Παφιακού.
Στην ομάδα της Πάφου παρέμεινε για δύο χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2006. Έπειτα, άφησε την Κύπρο και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ευριάλης, στην οποία παρέμεινε επίσης για δύο χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2008, η Ιβάνα Τζούριτς έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα της και μετεγγράφη στν Α.Ο. Μαρκοπούλου, το οποίο της έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στη μέχρι τότε καριέρα της στην Α1 γυναικών σε ηλικία μόλις 16 ετών. Κατά τη διάρκεια της πρώτης της σεζόν στο Μαρκόπουλο, η Τζούριτς δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ωστόσο κατάφερε να φτάσει με την ομάδα τόσο μέχρι την πρώτη φάση των ελληνικών Πλέι-Οφ, όσο και μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από τον Πανιώνιο. Την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο, η Ιβάνα Τζούριτς είχε αρκετά περισσότερο χρόνο συμμετοχής βοηθώντας την ομάδα της στο να τερματίσει στην τρίτη θέση της Α1 γυναικών.
Οι πολύ καλές εμφανίσεις της Τζούριτς με τη φανέλα του Α.Ο. Μαρκοπούλου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10 προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών συλλόγων. Τελικά, η ομάδα η οποία κατάφερε να την αποκτήσει ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος μάλιστα είχε στις τάξεις της ομάδας βόλλευ των ανδρών τον αδερφό της Ιβάνα, τον Δημήτρη Τζούριτς. Με την ομάδα του Πειραιά, η Τζούριτς πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής ωστόσο στάθηκε ιδιαίτερα άτυχη καθώς στις αρχές του 2011, κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης της ομάδας, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά (ρήξη χιαστών), με αποτέλεσμα να χάσει -αγωντιστικα- το υπόλοιπο εκείνης της χρονιάς. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11 βρήκε τον Ολυμπιακό Κυπελλούχο Ελλάδας. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για την ομάδα του Πειραιά, καθώς το Κύπελλο αυτό ήταν ο πρώτος τίτλος που κατακτούσε το τμήμα από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη χρονιά.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, τόσο η Ιβάνα Τζούριτς όσο και ο αδερφός της, Δημήτρης, αποτέλεσαν παρελθόν από το σύλλογο του Πειραιά.
Ακαπνού

Τοποθεσία

Η Ακαπνού βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 365 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Συνορεύει στα νότια με τη Βίκλα, στα νοτιοδυτικά με το Κλωνάρι, στα δυτικά με την Επταγώνια, στα βόρεια και ανατολικά με την Ορά και στα νοτιοανατολικά με τη Βάσα Κελλακίου.

Φυσικό περιβάλλον

Το φυσικό περιβάλλον του χωριού ακαλλιέργητες εκτάσεις με άγρια βλάστηση και καλλιεργημένες εκτάσεις με εσπεριδοειδή, οπωροφόρα, ελιές και σιτηρά. Από το χωριό ρέει ένα ρυάκι, παραπόταμος του Βασιλοπόταμου.
Στα ανατολικά του χωριού υπάρχει δασική έκταση που περιλαμβάνει άγρια βλάστηση, αγριοελιές, ελιές, πεύκα και σχίνους.
Καλλικτήρ

Ο Καλλικτήρ ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Μαγνησία, γνωστός μόνο από τέσσερα επιγράμματά του που σώζονται στην Παλατινή Ανθολογία. Ο Waltz υποθέτει ότι ανήκε στην Αλεξανδρινή περίοδο, ότι περιλαμβανόταν στο Επιγραμμάτων ανθολόγιον του Διογενιανού και τον ταυτίζει με τον Κιλλάκτορα. Ο Paton τους διαχωρίζει.
Σύμφωνα και με την έκδοση Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita του Tauchnitz (1819), ταυτίζεται με τον Κιλλάκτορα και του αποδίδονται τα επιγράμματα V 29, X 2, XI 5, 6, 118, 333 της Παλατινής Ανθολογίας.
Χρυσό κόσμημα (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 763)

Περιγραφή

Πρόκειται για χρυσό κόσμημα καρφίτσα. Αποτελείται από έναν δακτύλιο, και διάφορες άλλες φιγούρες. Ο δακτύλιος είναι κατασκευασμένο από δύο κοίλα κέλυφα, τα οποία συγκρατούνται μεταξύ τους, επειδή τα άκρα τους είναι διπλωμένα. Ο δακτύλιος είναι γεμάτος με πυρήνα από άργιλο. Στο επάνω μέρος του δείχνει δύο κεφαλές φιδιών, αντικριστές. Στο εσωτερικό του υπάρχουν δύο κυνηγόσκυλα, επίσης αντικριστά, ενώ από κάτω δύο πίθηκοι κάθονται πλάτη με πλάτη και τρώνε κάτι. Οι δύο σκύλοι έχουν σηκωμένο το ένα μπροστινό τους πόδι, και στηρίζονται με το άλλο μπροστινό πόδι στο κεφάλι του πιθήκου, ενώ με τα πίσω πόδια στέκουν επάνω σε τόξο, το οποίο ξεπηδάει μπροστά από τα πόδια του καθισμένου πιθήκου. Στο κέντρο του δακτυλίου είναι προσαρμοσμένη μια οβάλ χάνδρα, η οποία φέρει διαμετρική οπή, μέσα από την οποία ήταν περασμένο μετάξινο νήμα που συγκρατούσε την καρφίτσα. Εκτός αυτού, τα κυνηγόσκυλα φοράνε λαιμοδέτη, ο οποίος είναι δεμένος στον δακτύλιο με νήμα στολισμένο με χάνδρες.
Εξωτερικά, ο δακτύλιος συγκρατεί συνολικά δεκατέσσερα διακοσμητικά στοιχεία σε μορφή εναλλάξ φλουριού και φτερωτού πνεύματος αντίστοιχα. Οι αλυσίδες που τα συγκρατούν είναι στολισμένες με χάνδρες.
Βούναργο Ηλείας

Σύντομη περιγραφή

Το όνομα του χωριού είναι σύνθετη λέξη από τις λέξεις βουνό + άργος (που σημαίνει λευκός). Συνεπώς, Βούναργο σημαίνει λευκό βουνό και αυτό είναι ο βράχος του Φραγκοπηδήματος, όπως τον βλέπουμε από μακριά ερχόμενοι προς το χωριό. Το Βούναργο ήταν η έδρα του "Καποδιστριακού" Δήμου Ιαρδάνου. Η ιστορία του χωριού είναι βαθιά ριζωμένη στα βάθη των αιώνων και είναι ένας παλιός οικισμός. Το γραφικό αυτό κεφαλοχώρι υπήρχε τον καιρό της Φράγκικης εισβολής (1205 μ.Χ.).
Το Βούναργο φημίζεται για την εύφορη γη και τα γόνιμα χωράφια με τις πολλές καλλιέργειες που ως αποτέλεσμα έχουν την οικονομική του άνθηση και τις πλούσιες σοδειές σταφίδας, εσπεριδοειδών, κρασιού, ελιάς και κάθε είδους λαχανικών και οπωρικών.
Άγιος Στέφανος Σαραβαλίου Αχαΐας

Ιστορικά στοιχεία

Αναγνωρίστηκε ως επίσημος οικισμός το 1971 και εντάχτηκε στην τότε Κοινότητα Σαραβαλίου. Η ονομασία του προήλθε από τον ομώνυμο παλιό ναό της περιοχής.

Τοποθεσία

Ο Άγιος Στέφανος ως οικισμός γειτνιάζει, με τα Δεμένικα στα δυτικά, με τον Γλαύκο στα βόρεια και βρίσκεται κατάντη του, με την περιοχή του Πετρωτού και την φημισμένη οινοποιία Αχάια Κλάους στα ανατολικά, ενώ στα νότια του βρίσκονται το Σαραβάλι και στα νοτιοδυτικά ο οικισμός Μπάκαρι. Επιπλέον, στα νότια όρια του διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών. Ο Άγιος Στέφανος απέχει (οδικώς) από το κέντρο της πόλης της Πάτρας περίπου 7 χιλιόμετρα.
Το Σκασιαρχείο

Πλοκή

Λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920, σε ένα μικρό χωριό της Προβάνς, προσλαμβάνεται ένας νέος δάσκαλος στο σχολείο αρένων, ο κύριος Πασκάλ. Ο κύριος Πασκάλ συγκρούεται με την έλλειψη ενδιαφέροντος των μαθητών του. Αποφασίζει να αλλάξει ριζικά τις διδακτικές του μεθόδους. Εφαρμόζει καινούριες, φιλελεύθερες μεθόδους διδασκαλίας, ερχόμενος αντιμέτωπος με τις συντηρητικές αρχές της περιοχής, αφού αυτή η μικρή επανάσταση δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις σε κάποιους γονείς και παράγοντες της περιοχής. Ταυτόχρονα όμως ο δάσκαλος προσφέρει μία συμφωνία: αν έστω και ένας μαθητής αποτύχει στις κρατικές εξετάσεις, θα παραιτηθεί. Όλο το ενδιαφέρον στρέφεται γύρω από τον Άλμπερτ, έναν μεγαλύτερο μαθητή που έχει αποτύχει ήδη τρεις φορές.

Οι παιδαγωγικές μέθοδοι που προβάλλονται μέσα στην ταινία

Η ταινία «Το Σκασιαρχείο» παρουσιάζει, ουσιαστικά, τα πρώτα βήματα του Σελεστέν Φρενέ (περίπου το 1920) στην εκπαίδευση. Ο Φρενέ έθεσε τη βάση για να δημιουργηθεί μία καινούρια εκπαιδευτική αντίληψη. Ο ίδιος απέβλεπε στη δημιουργία ενός σχολείου που θα στηριζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών και στη συνεχή αλληλεπίδραση του με την κοινωνική πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, ο ρόλος του εκπαιδευτικού σε αυτό θα ήταν να δημιουργεί «σκαλωσιές» ώστε τα παιδιά να φτάνουν από μόνα τους στη γνώση. Ο Σελεστέν Φρενέ εισήγαγε πρώτος τις τεχνολογίες της εποχής στο εκπαιδευτικό περιβάλλον με κυριότερα το τυπογραφείο και τον κινηματογράφο. Ωστόσο, οι πρωτοπόρες μέθοδοί του προκάλεσαν αντιδράσεις κυρίως από την Καθολική Εκκλησία, οι οποίες είχαν αρνητικές συνέπειες στο εκπαιδευτικό του έργο αναγκάζοντας τον να αποχωρήσει από την δημόσια εκπαίδευση. Παρόλα ταύτα είχε θέσει τις βάσεις για ένα νέο παιδαγωγικό κίνημα.
Ιωάννης Α΄ του Αλανσόν

Βιογραφία

Ήταν γιος του Πέτρου Β΄ κόμη του Αλανσόν και του Περς και της Μαρίας ντε Σαμαιλάρ.
Το 1404 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το 1414 η κομητεία του Αλανσόν αναβαθμίστηκε σε δουκάτο. Το επόμενο έτος διοίκησε το 2ο τμήμα στρατού των Γάλλων στη μάχη του Αζενκούρ. Οι Άγγλοι έσπασαν το μέτωπο του 1ου τμήματος και εισχώρησαν, αλλά ο Ιωάννης Α΄ έκανε το αντιστάθμισμα: προήλασε και λέγεται ότι σκότωσε τον Εδουάρδο δούκα της Υόρκης, τραυμάτισε τον Χάμφρεϋ δούκα του Γκλόστερ και ότι απέσπασε ένα κόσμημα από το στέμμα του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας. 
Τον σκότωσε ένας από τη φρουρά του βασιλιά.
Ιωάννης Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Σοφίας-Μαργαρίτας, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου κόμη του Έττινγκεν-Έττινγκεν.
Το 1686 απεβίωσε στο Άνσμπαχ σε ηλικία 32 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του με τη σειρά: Χριστιανός-Αλβέρτος, Γεώργιος-Φρειδερίκος Β΄ και Γουλιέλμος-Φρειδερίκος.
Ρόλαντ Γουόρι

Σταδιοδρομία

Διαθέτοντας τον κλασσικό σωματότυπο των υψηλόσωμων (1.88 μ.) Νιγηριανών αθλητών, ξεκίνησε σαν κεντρικός επιθετικός με την ομάδα της Παναχαϊκής στην Α' Εθνική, από την οποία μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω, το Δεκέμβριο του 1992. 
Στην Αθηναϊκή ομάδα αγωνίσθηκε έως και το καλοκαίρι του 1995 (76 αγώνες-13 γκολ), όταν μετά τον υποβιβασμό της στη Δ' Εθνική, αναζήτησε την τύχη του στο γειτονικό Ατρόμητο Αθηνών και αργότερα στην Αναγέννηση Καρδίτσας. 
Ωστόσο, ένας σοβαρός τραυματισμός του στο γόνατο, τον ανάγκασε να σταματήσει πρόωρα το ποδόσφαιρο.
394 Αρδουίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Αρδουίνας υπολογίσθηκε σε 31,3 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 32,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,246 (από δεδομένα του IRAS). Η Αρδουίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 30 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Ίζημα ούρων

Φυσιολογικά τα ούρα φαίνονται ως ένα κίτρινο διαυγές υγρό χωρίς θολερότητα, νιφάδες ή ίζημα. Σε παθολογικές καταστάσεις μπορεί να εμφανίσουν θολερότητα ή ίζημα στο πάτο του ουροδοχείου όπου συλλέγονται. Η παρουσία του ιζήματος οφείλεται στην ύπαρξη αλάτων, κρυστάλλων, πυοσφαιρίων ή και ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οφείλεται δηλαδή πάντα σε κάποια παθολογική κατάσταση. Άλλοτε συνοδεύεται από θόλωση των ούρων και άλλοτε όχι.

Η εκτίμηση του ιζήματος των ούρων αποτελεί μία από τις παραμέτρους της γενικής εξέτασης των ούρων. Στην απάντηση αναγράφεται "Ναι/Όχι" ή "Έχει/Δεν έχει" ή "Αρνητικό/Θετικό".

Συλλογή ούρων

Απαιτούνται πρώτα πρωινά ούρα μέσης ούρησης.

Μακροσκοπικό ίζημα ούρων

Για να καταγραφεί το ίζημα των ούρων απαιτείται η καλή ανάδευση του δείγματος των ούρων μέσα στο ουροδοχείου και στη συνέχεια η παραμονή τους σε ηρεμία πάνω στο πάγκο.

Άμορφα ουρικά άλατα (σε όξινο pΗ)

Αρχικά αποβάλλονται διαλυμένα με αποτέλεσμα τα ούρα να είναι διαυγή. Όταν τα ούρα κρυώσουν μετά από την λήψη τους, τα άλατα γίνονται αδιάλυτα και το δοχείο εμφανίζει διάχυτη θολερότητα αλλά και ίζημα χρώματος ανοιχτού ροζ ή κιτρινωπού. Τόσο το ίζημα όσο και η θολερότητα, στην συγκεκριμένη περίπτωση, μπορούν διαλυθούν, αν τα ούρα θερμανθούν στους 60ºC. Επανεμφανίζονται όταν τα ούρα κρυώσουν. To ίζημα διαλύεται αν προστεθεί στο δείγμα ούρων καυστικό νάτριο (NaOH).

Άμορφα φωσφορικά άλατα (σε αλκαλικό pΗ)

Στην περίπτωση αυτή εμφανίζεται λευκό ίζημα και ελαφριά θολερότητα. Το ίζημα διαλύεται αν προστεθεί στο δείγμα ούρων υδροχλωρικό οξύ (HCl).

Κρύσταλλοι ουρικού Οξέος (σε όξινο pΗ)

Στην περίπτωση ύπαρξης κρυστάλλων ουρικού οξέος, εμφανίζεται κοκκινωπό ίζημα και καθόλου θολερότητα στο δείγμα. Μάλιστα, το συγκεκριμένο ίζημα μοιάζει με κόκκινη άμμο που «κάθεται» όχι μόνο στον πυθμένα αλλά και στα τοιχώματα του ουροδοχείου.

Κρύσταλλοι οξαλικού ασβεστίου (σε όξινο pΗ)

Άφθονοι και μεγάλοι κρύσταλλοι οξαλικού ασβεστίου καθιζάνουν με αποτέλεσμα να σχηματίζουν ένα ίζημα χρώματος γκριζωπού.

Πυοσφαίρια

Στην πυουρία εμφανίζεται διάχυτη γκριζωπή θολερότητα και ίζημα χρώματος άσπρου, ενώ το ίζημα αυτό όχι μόνο δεν διαλύεται με οξικό οξύ αλλά επιτείνεται.

Ερυθρά Αιμοσφαίρια

Σε έντονη αιματουρία εμφανίζεται ίζημα χρώματος κόκκινου.

Μικροσκοπικό ίζημα ούρων

Στα φυσιολογικά ούρα δεν υπάρχει ίζημα. Χρειάζεται όμως κατά την γενική εξέταση των ούρων να παραχθεί ίζημα προκειμένου να αναζητηθούν μέσα σε αυτό διάφορα στοιχεία όπως ερυθρά, πυοσφαίρια, κρύσταλλοι, κύλινδροι κ.α. Η αναζήτηση αυτή θα γίνει με την μικροσκόπηση του ιζήματος.Για τον λόγο αυτό τα ούρα φυγοκεντρούνται. Οι προδιαγραφές της φυγοκέντρησης των ούρων είναι ιδιαίτερα απαιτητικές προκειμένου να μην καταστραφούν ευαίσθητα στοιχεία τους όπως είναι οι κύλινδροι.
Θάνος Καλλίρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1962 και είναι γιος του επίσης συνθέτη Τίτου (Χρήστου) Καλλίρη. Σημείωσε σημαντική επιτυχία κυρίως στη δεκαετία του '90, τραγουδώντας τραγούδια και μπαλάντες της ποπ.
Ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα με το συγκρότημα «Bang» (μαζί με τον Βασίλη Δερτιλή), με το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, τραγουδώντας το «Stop» το 1987. 
Ακολούθησε η επιτυχία «Κάνε το λάθος» και το 1990 η διάλυση του συγκροτήματος, οπότε και έκανε σόλο καριέρα.
Το 1991 κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο «Σε καταδικάζω» και ακολούθησαν πολλές επιτυχίες, όπως «Γιορτάζω» (1993), "Θα περιμένω",  «Το Νου σου κύριε Οδηγέ» ,«Κάποιο καλοκαίρι», «Αγάπη καλοκαιρινή», «Όχι όχι το μωρό μου», «Φώναξέ με», «Love Sorry» (τραγούδι τίτλων σε ομώνυμη τηλεοπτική σειρά) και άλλα.
Παράλληλα, ανέπτυξε φιλανθρωπική δράση, βοηθώντας ενεργά το «Χαμόγελο του Παιδιού».
Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο και μία κόρη. Συνεργάστηκε με τη ραδιοφωνική παραγωγό Ναταλία Γερμανού.
Έχει εργαστεί επίσης στην τηλεόραση, ως παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιών αλλά και μαγκαζίνο
Το τελευταίο του CD έχει όνομα "Για χάρη σου μπορώ". Στο συγκεκριμένο CD του υπογράφει 2 τραγούδια ο Ανδρέας Λάμπρου αλλά και νέοι καλλιτέχνες όπως π.χ. ο Βασίλης Πάλλης (Συνθέτης/Στιχουργός).
Το 2009 Θάνος Καλλίρης - Μιχάλης Ρακιντζής - "Ανδρική Αλληλεγγύη" (Ντουέτο Μιχάλη Ρακιντζή και Θάνου Καλλίρη)
Το 2011 κυκλοφόρησε νέο τραγούδι του Θάνου Καλλίρη με τίτλο "Καινούρια μέρα θα χαράξει" σε μουσική και στίχους δικούς του, ενώ τον Νοέμβριο του 2012 παρουσίασε στο Youtube το τραγούδι "Έλα να με βρεις" σε στίχους Βίκυς Γεροθόδωρου. 
Τον Ιούνιο του 2015 επιστρέφει με το τραγούδι "Θέλω να με θέλεις" σε μουσική Κυριάκου Παπαδόπουλου και στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού γυρίστηκε στην Ζάκυνθο και το επιμελήθηκε σκηνοθετικά η Cadro. Η διανομή γίνεται από την Minos - EMI.
Εμιλιάνο Ριγκόνι

Σύλλογοι

Ο Ριγκόνι εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία της Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγράνο. Στις 4 Αυγούστου 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Αργεντινής απέναντι στην Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς, αντικαθιστώντας στο δεύτερο ημίχρονο τον Λούκας Σελαρριάν. Στις 17 Φεβρουαρίου 2014 πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Μπελγράνο στον αγώνα με την Μπόκα Χούνιορς. Στις αρχές του 2016 μεταγράφη στην Κλουμπ Ατλέτικο Ιντεπεντιέντε, με το κόστος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 1 εκατομμύρια ευρώ. Στις 7 Φεβρουαρίου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του και πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη νέα του ομάδα στον αγώνα με την Μπελγράνο -
το τέρμα, το οποίο πέτυχε στο 87ο λεπτό, εξασφάλισε τη νίκη στην Ιντεπεντιέντε με σκορ 1-0. Στις 23 Αυγούστου 2017 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με τον ποδοσφαιριστή να υπογράφει τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογο.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 αποκτήθηκε από τη Σαμπντόρια με τη μορφή δανεισμού.

Διεθνής

Στις 25 Αυγούστου 2017 ανακοινώθηκε η κλήση του Ριγκόνι στην Εθνική Αργεντινής για τους αγώνες της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 με την Εθνική Ουρουγουάης (1 Σεπτεμβρίου, εκτός έδρας) και με την Εθνική Βενεζουέλας (6 Σεπτεμβρίου, εντός έδρας). Ο Ριγκόνι έλαβε κλήση εξαιτίας του τραυματισμού του Εδουάρδο Σάλβιο.
Ραούλ Αλφονσίν

Η ζωή του

Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1927 στην πόλη Τσασκομούς (Chascomús), ανατολικά του Μπουένος Άιρες. Φοίτησε στη Στρατιωτική Ακαδημία του Σαν Μαρτίν. Το 1945 έγινε μέλος της «Ριζοσπαστικής Πολιτικής Ένωσης» (Radical Civic Union, UCR). Την επόμενη χρονιά γράφτηκε στη Νομική Σχολή, από την οποία αποφοίτησε το 1950. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την María Lorenza Barrenchea.
Ιωσήφ Βεντσεσλάβος Α΄ του Λίχτενσταϊν

Βιογραφία

Γεννημένος στην Πράγα στις 9 Αυγούστου 1696, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φίλιππου-Εράσμου του Λίχτενσταϊν (1664–1704) και της Χριστίνας-Θηρεσίας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόσφορτ (1665–1730). Ήταν, επίσης, ανιψιός του Αντωνίου-Φλωριανού πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.
Στις 19 Απριλίου 1718 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Άννα-Μαρία (1699-1753), κόρη του Αντωνίου-Φλωριανού. Μαζί απέκτησαν 5 παιδιά, εκ των οποίων κανένα δεν επέζησε πέραν της βρεφικής του ηλικίας.
Ο Ιωσήφ ήταν ένας ικανός στρατιωτικός, συμμετέχοντας σε πολεμικές εκστρατείες. Το 1745 έγινε Τζενεραλίσιμο στην Ιταλία και το επόμενο έτος συμμετείχε στη νικηφόρα Μάχη της Πλακεντίας. Το 1753 έγινε διοικητής στην Ουγγαρία. Ένα από τα μέγιστα επιτεύγματα της σταδιοδρομίας του θεωρείται η αναδιοργάνωση του πυροβολικού των Αψβούργων, κάτι που έπραξε κυρίως με δικά του έξοδα.
Μεταξύ των ετών 1735 και 1736 ήταν αυτοκρατορικός απεσταλμένος στο Βερολίνο και μεταξύ του 1738 και του 1741 ήταν πρεσβευτής στο Παρίσι. Το 1760 συνόδευσε τη μελλοντική νύφη τού Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων στη Βιέννη.
Ο Ιωσήφ κατόρθωσε να κυβερνήσει το Λίχτενσταϊν τρεις φορές. Αρχικά το 1712 ως το 1718, την δεύτερη φορά από το 1732 ως το 1745 και την τρίτη φορά ως από το 1748 ως το 1772. Ήταν ο 698ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία. Το 1771 απεβίωσε ο επόμενος αδελφός του Εμμανουήλ, έτσι όταν πέθανε ο Ιωσήφ το 1772 στη Βιέννη, το Πριγκιπάτο περιήλθε στον γιο τού Εμμανουήλ, τον Φραγκίσκο-Ιωσήφ Α΄.