google/wiki40b huggingface dataset:
Τζιβάνι

Ιστορία

Ο Τζιβάνι γεννήθηκε στο Καρτσάκ, κοντά στο Αχαλκαλάκι του Τζαβαχέτι. Όταν έμεινε ορφανός στην ηλικία των 8 ετών, ανέλαβε την φροντίδα του ο θείος του. Διδάχθηκε μουσική σύνθεση και ερμηνεία με βιολί και το έγχορδο κεμάντσε, από τον δάσκαλο Γκαρά-Γκαζάρ (αρμενικά: Ղարա-Ղազար, Սիայի‎). Το 1866, μαζί με τον καλλιτέχνη Σαζαίν (Αγκαγιάν), ο Τζιβάνι μετακόμισε στην Τιφλίδα, όπου συνέχισε τις μουσικές του δραστηριότητες. Η περαιτέρω ανάπτυξη της τέχνης του Τζιβάνι είναι συνδεδεμένη με την Αλεξαντροπόλ (Γκιουμρί) και τη μουσική της κουλτούρα. Έζησε και εργάστηκε εκεί τα έτη 1868-1895. Στην Αλεξαντροπόλ ήταν επικεφαλής ενός κύκλου από συνάδελφους τραγουδιστές, και τιμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο του ουσταμπάσι (κορυφαίος δάσκαλος). Ο Τζιβάνι εμφανίστηκε σε συναυλίες σε όλη την Υπερκαυκασία, όπως στο Μπατούμι, στο Μπακού, στο Καρς και στην Τιφλίδα. Το 1895 επέστρεψε στην Τιφλίδα.
Ο Τζιβάνι έχει συγγράψει περισσότερα από 800 τραγούδια, ρομαντικού, ειρωνικού ή ρεαλιστικού στυλ. Είχε καλή γνώση της αρμενικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, και επηρεάστηκε από αυτήν. Χρησιμοποίησε σαφείς μορφές της αρμενικής γλώσσας, αποφεύγοντας τις ξένες μεταγραφές. Τα τραγούδια του αφορούσαν κυρίως τα προβλήματα της κοινωνικής διαμαρτυρίας, της φτώχειας και της ανομίας («Η Ζωή στο Χωριό», «Εργάτης», κ.α.). Στα τραγούδια του καταδίκαζε τους καταπιεστές, αντιπροσώπευε τον αγώνα του αρμενικού λαού ενάντια στην ξένη κυριαρχία, τραγουδούσε για την αδελφότητα των ανθρώπων. Πολλά από τα τραγούδια του («Ημέρες Δυστυχίας», «Μητέρα», «Αυτή τη νύχτα», «Ένας καλός σύντροφος», «Είμαι μια βερικοκιά», «Κοίταξε τους») έγιναν λαϊκές επιτυχίες.
Το 1885 δημοσιεύθηκε η πρώτη συλλογή από ποιήματα του Τζιβάνι. Η μουσική του έχει ερμηνευτεί από τους καλλιτέχνες Κρισταπορ Καρα-Μουρζα, Κομιτάς, Αράμ Χατσατουριάν, και πολλούς άλλους, ενώ οι Μαξίμ Γκόρκι και Βαλέρι Μπριούσοφ ενδιαφέρθηκαν για την ποίησή του. Είναι αναγνωρισμένος ως ο «μεγαλύτερος Αρμένιος βάρδος (աշուղ) του 19ου αιώνα».
Ώρα στην Καμπότζη

Η Καμπότζη χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+07:00 και δεν ακολουθεί τη θερινή ώρα.
Η Καμπότζη βρίσκεται στην Ασιατική ζώνη ώρας ICT – Ώρα Ινδοκίνας και στη στρατιωτική ζώνη ώρας Γκολφ.
Η Καμπότζη υιοθέτησε το πρότυπο ISO 8601 το 1992.
Λενινισμός

Διάσπαση

Η προσπάθεια εφαρμογής του σοσιαλισμού από στην πράξη από τους Μπολσεβίκους, με τα καθεστώτα του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», ανέδειξε πληθώρα προβλημάτων τόσο στη θεωρία, όσο και την εφαρμογή. Γι' αυτό το λόγο από πολύ νωρίς, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '20 αρχίζει η κριτική  από ένα σημαντικό κομμάτι των πρωταγωνιστών της Οκτωβριανής Επανάστασης στο μοντέλο που αργότερα ονομάστηκε «υπαρκτός σοσιαλισμός». Ετσι, το 1921 συγκροτείται εντός του Μπολσεβίκικου («Κομμουνιστικού») Κόμματος η τάση της «εργατικής αντιπολίτευσης» (Αλεξάνδρα Κολλοντάϊ και πληθώρα εργατικών στελεχών, συνδικαλιστών κλπ) η οποία κατήγγειλε από τότε ήδη, την γραφειοκρατικοποίηση του κόμματος, τον περιορισμό της εξουσίας των σοβιέτ προς όφελος της ηγετικής ομάδας, την ανάπτυξη της κομματικής/κρατικής γραφειοκρατίας ως ξεχωριστού κοινωνικού στρώματος με δικά του αυτοτελή συμφέροντα που δεν ταυτίζονται με τα αντίστοιχα συμφέροντα της εργατικής τάξης κλπ.
Ύστερα από λίγα χρόνια ακολούθησε πληθώρα στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος (Τρότσκι, Μπουχάριν, Κάμενεφ, Ζηνόβιεφ κλπ). Η κριτική τους ήταν ανομοιογενής και εστίαζε πάνω σε υπαρκτά προβλήματα όπως η γραφειοκρατικοποίηση του κομμουνιστικού κόμματος, η καταστολή της αντίθετης άποψης, ο δογματισμός στη θεωρία, η βίαιη κολλεκτιβοποίηση κλπ. Από τα σπλάχνα της τάσης που συγκρότησαν (αρχικά Αριστερή και μετά ενιαία Αντιπολίτευση), προέκυψε το διεθνές ρεύμα του τροτσκισμού.
Αργότερα, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πραγματοποιηθεί το σχίσμα ανάμεσα στη Γιουγκοσλαβία με κυβέρνηση το ΚΚ και ηγέτη τον Γιόζιπ Μπροζ Τίτο και την ΕΣΣΔ με ηγέτη τον Στάλιν. Η εξήγηση από μέρους του Γιουγκοσλάβικου ΚΚ θα είναι πως «δεν ανεχόμαστε την επέμβαση των Σοβιετικών στα εσωτερικά μας». Ο θάνατος του Στάλιν θα δώσει νέα ώθηση στη δημόσια συζήτηση για το σοσιαλισμό. Θα ακολουθήσει η ρήξη της ΕΣΣΔ με την Κίνα και η γέννηση του μαοϊκού ρεύματος κριτικής στον «υπαρκτό σοσιαλισμό».
Προς τα τέλη της δεκαετίας του '70 θα προκύψει από την κοινή συμπόρευση στην πολιτική και στη θεωρία των ΚΚ Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας, το διεθνές ρεύμα του ευρωκομμουνισμού.
Η κατάρρευση των καθεστώτων του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού»τη διετία 1989-1991 θα σημάνει και το τέλος του μαζικού λενινιστικού κομμουνιστικού κινήματος. Σήμερα από ορισμένες δυνάμεις (όπως στην Ελλάδα το Νέο Αριστερό Ρεύμα) και μαρξιστές διανοητές, επιχειρείται η κομμουνιστική επαναθεμελίωση.

Κριτική από αστική σκοπιά

Δείτε Σοσιαλισμός
Σκαραμαγκάς (όρμος)

Ο Όρμος Σκαραμαγκάς ή Όρμος του Σκαραμαγκά είναι βορειοδυτικός εσωτερικός όρμος του Σαρωνικού, επί της Αττικής και συγκεκριμένα ο νότιο-νοτιοανατολικός μυχός του Κόλπου της Ελευσίνας.
Κατ΄ επέκταση ονομάζεται και ολόκληρη η παραλία από τη Λίμνη Κουμουνδούρου μέχρι το Πέραμα, αν και περιορίζεται στη χρήση από τις εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Το όνομά του οφείλεται σε παλιό γόνο της ιστορικής οικογένειας Σκαραμαγκάδων στην ιδιοκτησία του οποίου είχε περιέλθει η περιοχή.
Στο χερσαίο τμήμα του όρμου Σκαραμαγκά αναπτύχθηκαν τα πρώτα μεγαλύτερα Ναυπηγεία της Ελλάδας από τον Έλληνα εφοπλιστή Σταύρο Νιάρχο, όπου τα σημερινά Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Επίσης στην ίδια περιοχή υφίταται η ομώνυμη πόλη Σκαραμαγκάς Αττικής καθώς και η Ναυτική Ακαδημία Σκαραμαγκά, Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού.
James (συγκρότημα)

Οι James και η Ελλάδα

Οι James είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στο Ελληνικό κοινό. Το βρετανικό συγκρότημα έχει κάνει ζωντανές εμφανίσεις το 2007, 2008, 2009, 2010, το 2012,2014 και τον Ιούνιο του 2019.
Θεολογείον

Το θεολογείον ήταν ένα είδος εξώστη που βρισκόταν πάνω από τη σκηνή των αρχαίων θεάτρων με σκοπό την παρουσίαση των υποκριτών που υποδύονταν τους θεούς.
Από τον εξώστη αυτόν αναφερόταν ο λόγος (τα λόγια) των θεών, όπως προκύπτει από την ετυμολογία (θεός+λόγος) και όπως και με τη χρήση της μηχανής (από μηχανής θεός) οι θεοί εμφανιζόταν στο αρχαίο ελληνικό θέατρο να βρίσκονται ψηλότερα από τους κοινούς θνητούς.
Ο όρος αναφέρεται από τον γραμματικό ρήτορα και λεξικογράφο Ιούλιο Πολυδεύκη στο δεκάτομο έργο του Ονομαστικόν: «Στο θεολογείο που βρίσκεται πάνω από τη σκηνή οι θεότητες εμφανίζονται ψηλά, όπως  ο Δίας και οι άλλοι γύρω του στην Ψυχοστασία» (την τραγωδία του Αισχύλου).
Το επινόημα αυτό χρησιμοποιούσε ο Αισχύλος στα έργα του, ο Σοφοκλής σε περιορισμένη κλίμακα και ο Ευριπίδης σε μεγαλύτερο βαθμό.
Πάπας Παύλος Γ΄

Νεότητα και σταδιοδρομία

Γεννημένος στο Κανίνο, στο Λάτιο (τότε τμήμα των Παπικών Κρατών), ο Αλέξανδρος Φαρνέζε ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πέτρου Λουδοβίκου Φαρνέζε, κυρίου του Μοντάλτο (1435-1487) και της συζύγου του Τζιοβάννας Καετάνι, μέλους της οικογένειας των Καετάνι από την οποία είχε επίσης προέλθει ο πάπας Βονιφάτιος Η΄. Η οικογένεια Φαρνέζε είχε ευημερήσει ανά τους αιώνες, αλλά ακριβώς η επιρροή του Αλέξανδρου στην παπική εξουσία και η αφοσίωσή του στα οικογενειακά συμφέροντα ήταν ο παράγοντας, που έφερε τη σημαντική αύξηση του οικογενειακού πλούτου και της δύναμης.
Η ουμανιστική εκπαίδευση του Αλέξανδρου έγινε στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και στη Αυλή του Λαυρέντιου των Μεδίκων. Μετά τον αρχικό διορισμό του ως παπικού («αποστολικού») νοταρίου, έγινε μέλος της Ρωμαϊκής Κουρίας το 1491 και το 1493 ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄ τον διόρισε Καρδινάλιο-Διάκονο στο ναό των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού. Η αδελφή του Ιουλία ήταν περιώνυμη ως εταίρα του πάπα Αλέξανδρου Βοργία και ασφαλώς συνετέλεσε τα μέγιστα στο διορισμό του αδελφού της. Ως επίσκοπος της Πάρμας δέχθηκε την επιρροή του αναπληρωτή του, (vicarius generalis) Βαρθολομαίου Γκουιντιτσιόνι. Η επιρροή αυτή οδήγησε τον μελλοντικό πάπα στο να διακόψει το δεσμό του με την ερωμένη του και να αφοσιωθεί στη μεταρρύθμιση της επισκοπής του, της Πάρμας. Υπό τον Κλήμη Ζ΄ (1523–34) αναβαθμίστηκε σε Καρδινάλιο Επίσκοπο της Όστιας και μέλος του Κολλεγίου των Καρδιναλίων. Με το θάνατο του Κλήμη Ζ΄ το 1534, εξελέγη πάπας ως Παύλος Γ΄.

Υπηρέτης των τεχνών αλλά και των οικογενειακών συμφερόντων

Ως νεαρός κληρικός ο Αλέξανδρος ζούσε επιδεικτικά άσωτη ζωή, έχοντας ερωμένη, την Σίλβια Ρουφφίνι, με την οποία απέκτησε τέσσερις νόθους απογόνους. Ο ένας γιος του ήταν ο  Πέτρος Λουδοβίκος Φαρνέζε, τον οποίο έκανε Δούκα της Πάρμας. Άλλα τέκνα του ήταν ο Ρανούτσιο Φαρνέζε και η Κωστάντζα Φαρνέζε. Το γεγονός ότι με μία από τις πρώτες πράξεις του μόλις ανέβηκε στο θρόνο (18 Δεκεμβρίου 1534) διόρισε καρδιναλίους τους εγγονούς του  Αλέξανδρο Φαρνέζε και ο Γκουίντο Ασκάνιο Σφόρτσα, ηλικίας δεκατεσσάρων και δεκαέξι ετών αντίστοιχα, δυσαρέστησε τη μερίδα των μεταρρυθμιστών στους κόλπους της Εκκλησίας και προκάλεσε διαμαρτυρία του αυτοκράτορα. Οι διαμαρτυρίες μετριάστηκαν με την κατοπινή αναγόρευση σημαντικών προσωπικοτήτων στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων, όπως οι Γκάσπαρο Κονταρίνι, Γιάκοπο Σαντολέτο, Ρέτζιναλντ Πόουλ και Τζιοβάνι Πιέτρο Καράφα, που έγινε αργότερα Πάπας Παύλος Δ΄.
Κάρολος του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Β΄ μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλις και της Καρλόττας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Έσσης-Ντάρμστατ.
Το 1837 απεβίωσε στο Βερλίνο σε ηλικία 52 ετών, άγαμος.
Ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2008-09 ήταν το 78ο από την καθιέρωση της πρώτης κατηγορίας του Ισπανικού πρωταθλήματος. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπαρτσελόνα για 19η στην ιστορία της. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η Ρεάλ Μαδρίτης, η Ατλέτικο Μαδρίτης και η Σεβίλλη ΦΚ
Διαλεκτικό συνεχές

Με τον όρο διαλεκτικό συνεχές στη γλωσσολογία εννοείται το φαινόμενο ενός γεωγραφικού συνεχούς που παράγεται πάνω στον χάρτη εξαιτίας των κρίκων της γλωσσικής αλυσίδας που συνδέει γειτονικές μεταξύ τους γεωγραφικές περιοχές. Όσο περισσότερο απέχουν μεταξύ τους δυο συγγενείς διάλεκτοι τόσο περισσότερο διαφοροποιούνται. «Η σταδιακή διαβάθμιση των διαλεκτικών διαφορών που εμφανίζει ένα διαλεκτικό συνεχές καθιστά εμφανή τη δυσκολία που υπάρχει, όταν θελήσει κανείς να καθορίσει ένα ακριβές όριο που να διαχωρίζει μια γλώσσα από μια άλλη συγγενή της πάνω στον χάρτη», δεδομένου ότι τα όρια μεταξύ συγγενών διαλέκτων καθορίζονται κυρίως από ιστορικά και κοινωνικά κριτήρια.
Ψαλτήρι

Το Ψαλτήρι γνωστό αλλιώς κι ως Επιγόνιο ή Κανονάκι, είναι ένα αρχαίο ελληνικό μουσικό όργανο με χορδές, που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα.
Τόσκες Αχαΐας

Γεωγραφία

Ο οικισμός βρισκόταν χτισμένος σε υψόμετρο 180 μ. περίπου, στις ανατολικές απολήξεις του Κομποβουνίου και στις νότιες παρυφές της πεδιάδας των Φαρρών, ενώ πολύ κοντά στο χωριό περνά ο ποταμός Παραπείρος. Τις Τόσκες διέσχιζε η Εθνική Οδός Πατρών-Τριπόλεως (Ε.Ο. "111") .

Ιστορικά στοιχεία

Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Τόσκεσι και πιθανόν να συνδέεται με την αντίστοιχη ονομασία της Τοσκικής διαλέκτου της αλβανικής γλώσσας. Πρώτοι οικιστές του χωριού φέρεται, σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες, ότι υπήρξαν κάτοικοι των Νεζερών από το παλιό χωριό του Κομπηγαδίου. Στις Τόσκες είχε χάνι και μύλο ο Ανδρέας Χριστοδούλου Λόντος. Το 1901 αναφέρεται ως θέση χωρίς πληθυσμό και ότι απείχε 6 ώρες από την Πάτρα και 2 από την Προστοβίτσα, την έδρα του τότε Δήμου Τριταίας στην περιφέρεια του οποίου βρισκόταν. Το 1903 το χωριό συνδέθηκε για πρώτη φορά με δρόμο.

Διοικητικές μεταβολές

Το 1828 αναφέρεται με 7 οικογένειες και ότι ανήκε διοικητικά στη Βουντούχλα. Στις 20/04/1835 προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Φαρρών ενώ στις 08/12/1845 (ΦΕΚ 32Α) αποτέλεσε τμήμα του τότε Δήμου Τριταίας. Με το ΦΕΚ 50Α της  25/07/1879 καταργήθηκε ως οικισμός και αναγνωρίστηκε εκ νέου με το ΦΕΚ 173Α της 25/08/1928 με το οποιο αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Χιόνας, στην οποια ανήκε γεωγραφικά, και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Σταροχωρίου. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1946 (με το ΦΕΚ 290Α) αποσπάται από την Κοινότητα Σταροχωρίου και γίνεται οικισμός της τότε νεοπαγούς Κοινότητας Κριθαρακίων. Στις 07/04/1951 η παλιά ονομασία "Τόσκεσι" διορθώθηκε σε "Τόσκαι". Από το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας γίνεται οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Κριθαρακίων του Δήμο Φαρρών. Στις 09/05/2011 καταργήθηκε επίσημα ως οικισμός.
Κλειδοθήκη

Οι κλειδοθήκες, γνωστές συχνά (άκλιτα) ως μπρελόκ, είναι συσκευές βασικού τύπου με σκοπό την συγκέντρωση κλειδιών με ένα εργονομικό τρόπο. Συνήθως μεταφέρονται από τον κάτοχό τους ή κρεμιούνται σε ειδικές κλειδοκρεμάστρες (επίσης γνωστές ως κλειδοθήκες ενίοτε).
Κύριος σκοπός τους είναι η προστασία του κατόχου από το χάσιμο κλειδιών αλλά και η εργονομία που προσφέρουν με την ευκολία που παρέχουν στην μεταφορά διαφόρων κλειδιών ή και άλλων αντικειμένων ταυτόχρονα.
Δεν είναι απαραίτητο να μεταφέρουν μόνο κλειδιά. Για παράδειγμα, τελευταία είναι συνηθισμένη η μεταφορά μνημών USB με αυτές ή και ειδικών συναγερμών για αυτοκίνητα (τα οποία μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν μέρος της κλειδοθήκης)
Πολλές φορές η ίδια η κλειδοθήκη προσφέρει πρόσθετες υπηρεσίες, με τυπική να είναι η έναρξη ή ακύρωση του συναγερμού ενός αυτοκινήτου.
Έρχονται σε διάφορα χρώματα και σχέδια και δεν παύουν να είναι και μέρος της μόδας, ως μέρος του συνόλου ντυσίματος ενός σύγχρονου ανθρώπου. Κάποια μπρελόκ είναι συλλεκτικά αντικείμενα.

Τεχνικά

Συνήθως αποτελούνται από ένα κρίκο ο οποίος δημιουργεί 2 βρόχους με τρόπο ώστε να επιτρέπει το πέρασμα και την προστασία των κλειδιών (ή άλλων αντικειμένων, όπως μια USB μνήμη). Είναι τυπικό να είναι συνδεδεμένος με ένα αλυσιδάκι το οποίο είναι με τη σειρά του συνδεδεμένο σε ένα διακοσμητικό, ή άλλης λειτουργίας, αντικείμενο (όπως τον συναγερμό αυτοκινήτου που αναφέρθηκε παραπάνω).
Κωνστάντιος Γάλλος

Παιδικά χρόνια

Ο Γάλλος γεννήθηκε στη Μάσα Μαριτίμα της Ιταλίας, αφού ο πατέρας του είχε ανακληθεί από την εξορία. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελίνο, είχε πολύ ωραία εξωτερική εμφάνιση, με μαλακά ξανθά μαλλιά. Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν μεταξύ εκείνων που σκοτώθηκαν κατά τις εκτελέσεις που έλαβαν χώρα στην αυτοκρατορική οικογένεια μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Α΄ το 337. Ο ίδιος ο Γάλλος ήταν ένας από τους μοναδικούς αυτοκρατορικούς άνδρες εκτός των τριών γιων του Κωνσταντίνου Α΄ και της Φαύστας, που δεν εκτελέστηκαν. Οι άλλοι δύο είναι ο νεότερος ετεροθαλής αδελφός του Γάλλου, ο Ιουλιανός, και ο ξάδελφός τους, ο Νεποττιανός, οι οποίοι ήταν πολύ νέοι εκείνη την εποχή.

Ο Γάλλος ως Καίσαρας

Ο Μαγνέντιος επαναστάτησε και σκότωσε τον αυτοκράτορα Κώνστα. Ο Κωνστάντιος Β΄ ετοιμάστηκε να κινηθεί εναντίον του, αλλά χρειαζόταν έναν αντιπρόσωπο στην Ανατολή, οπότε κάλεσε τον Γάλλο στο Σίρμιο, τον έκανε Καίσαρα (15 Μαρτίου 351), του έδωσε το όνομα Κωνστάντιος και ενίσχυσε τους δεσμούς του με τον ξάδελφό του επιτρέποντάς του να παντρευτεί την αδελφή του Κωνσταντίνα. Ο Γάλλος και η Κωνσταντίνα έμειναν στην Αντιόχεια.
Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Γάλλος είχε να αντιμετωπίσει μια εβραϊκή εξέγερση. Ο Γάλλος διέταξε την εκτέλεση όλων των επαναστατών. 
Ο Αμμιανός αναφέρει επίσης ότι ο Γάλλος και η Κωνσταντίνα ξεκίνησαν αρκετές δοκιμές για μαγεία ενάντια σε πλούσιους ανθρώπους, καταλήγοντας στην εκτέλεση αθώων και στην κατάσχεση του πλούτου τους. Η ίδια πηγή ισχυρίζεται ότι ο Γάλλος περπάτησε ανώνυμα στην Αντιόχεια τη νύχτα, ρωτώντας τους περαστικούς τι γνώμη έχουν για τον Καίσαρα, ενώ ο Ιουλιανός καταγράφει το μεγάλο χρονικό διάστημα που πέρασε ο Γάλλος στον Ιππόδρομο, πιθανώς για να λάβει λαϊκή υποστήριξη. 
Μετά τη σύλληψη του Μόντιου Μάγνου, είχε γίνει μια συνωμοσία εναντίον του Γάλλου. Οι συνωμότες είχαν τη βοήθεια δύο αξιωματικών, που τους είχαν υποσχεθεί τα όπλα για την εξέγερση. Όσοι συμμετείχαν στη συνομωσία καταδικάστηκαν σε θάνατο.

Πτώση και θάνατος

Στη συνέχεια ο Κωνστάντιος κάλεσε τον Γάλλο και την Κωνσταντίνα στο Μιλάνο. Η Κωνσταντίνα έφυγε πρώτη, προκειμένου να κερδίσει την εμπιστοσύνη του αδελφού της, αλλά πέθανε στο στη Βιθυνία. Ο Γάλλος, του οποίου οι δεσμοί με τον Κωνστάντιο είχαν εξασθενηθεί, παρέμεινε στην Αντιόχεια. Ο Κωνστάντιος προσπάθησε να δελεάσει τον Γάλλο, στέλνοντας ανθρώπους του για να πουν στον Γάλλο ότι ο Κωνστάντιος ήθελε να τον στέψει Αύγουστο. Ο Γάλλος, θέλοντας να λάβει τον βαθμό του Αύγουστου, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να τον συναντήσει. Όταν ο Γάλλος στέφθηκε νικητής στον ιππόδρομο ως Αύγουστος, εξόργισε τον Κωνστάντιο και ανακρίθηκε στην Κροατία. Ο Γάλλος προσπάθησε να βάλει την ευθύνη όλων των πράξεών του στην Κωνσταντίνα, αλλά ο Κωνστάντιος τον καταδίκασε σε θάνατο.
Σαρλ-Μισέλ ντε Λ'Επέ

Βιογραφία

Ο Σαρλ-Μισέλ ντε Λ'Επέ γεννήθηκε από μια πλούσια οικογένεια στις Βερσαλλίες, κέντρο της πολιτικής δύναμης της εποχής που αποτελούσε τότε το ισχυρότερο βασίλειο της Ευρώπης. Σπούδασε για να γίνει καθολικός ιερέας.
Ο Λ'Επέ, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, απέκτησε ενδιαφέρον για τις φιλανθρωπικές υπηρεσίες υπέρ των φτωχών και, περιπλανόμενος στις παραγκουπόλεις του Παρισιού, είχε την ευκαιρία να γνωριστεί με δυο νεαρές κωφάλαλες αδερφές οι οποίες επικοινωνούσαν χρησιμοποιώντας την νοηματική γλώσσα. Ο Λ'Επέ αποφάσισε να αφιερωθεί στην εκπαίδευση και στην σωτηρία των κωφών και έτσι το 1760 ίδρυσε ένα σχολείο κωφών. Παράλληλα με την αναδυόμενη φιλοσοφική σκέψη της εποχής εκείνης, ο Λ'Επέ έφτασε στο συμπέρασμα ότι οι κωφάλαλοι είχαν την ικανότητα να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και κατέληξε στο ότι θα πρέπει και αυτοί να συμμετέχουν στα θεία μυστήρια ώστε να αποφύγουν να πάνε στην κόλαση. Άρχισε να αναπτύσσει ένα σύστημα διδασκαλίας της γαλλικής γλώσσας και της θρησκείας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το ίδρυμά του έγινε το πρώτο δωρεάν σχολείο παγκοσμίως, το οποίο απευθυνόταν στους κωφούς και το οποίο είχαν δωρεάν πρόσβαση στο κοινό.
Παρόλο που το πραγματικό ενδιαφέρον του Λ'Επέ ήταν η θρησκευτική εκπαίδευση, η δημόσια ενασχόλησή του και ανάπτυξη ενός "Γαλλικής Νοηματικής Γλώσσας" σχολείου επέτρεψε στους κωφάλαλους να υπερασπίσουν τους εαυτούς τους για πρώτη φορά μπροστά στο δικαστήριο.
Ο Λ'Επέ πέθανε στην έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης το 1789 και ο τάφος του βρίσκεται στην εκκλησία του Saint Roch στο Παρίσι. Δυο χρόνια μετά τον θάνατό του, η Εθνική Συνέλευση τον αναγνώρισε ως τον "Ευεργέτη της Ανθρωπότητας" και δήλωσε ότι οι κωφάλαλοι είχαν δικαιώματα σύμφωνα με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη. Το 1791, η Institution Nationale des Sourds-Muets (ελλ. Εθνική Οργάνωση των Κωφών-Μουγγών), την οποία είχε ιδρύσει ο Λ'Επέ, ξεκίνησε να λαμβάνει μια κρατική επιχορήγηση. Αργότερα μετονομάστηκε σε Institut St. Jacques και έπειτα μετονομάστηκε στο σημερινό του όνομα : Institut National de Jeunes Sourds de Paris (ελλ. Εθνική Οργάνωση των Νέων Κωφών του Παρισιού). Οι εκπαιδευτικές μέθοδοί του έχουν διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο και ο ιερέας Λ'Επέ θεωρείται σήμερα ως ένας από τους ιδρυτές και πατέρες της εκπαίδευσης των κωφών.
Μετά τον θάνατο του Λ'Επέ, τον διαδέχτηκε ο ιερέας Roch-Ambroise Cucurron Sicard, ο οποίος έγινε ο νέος διευθυντής του σχολείου.

Μύθος

Ακόμα και σήμερα, ο Λ'Επέ χαρακτηρίζεται ευρέως ως ο εφευρέτης της νοηματικής γλώσσας ή ως αυτός που "δίδαξε τους κωφούς να ομιλούν". Στην πραγματικότητα, ο ίδιος διδάχτηκε την επικοινωνία από τους κωφούς. Ο Λ'Επέ κατηγοριοποίησε και ηχογράφησε τα γαλλικά σήματα έτσι ώστε αυτά τα τελευταία να μπορούν να διδάσκονται σε άλλους προκειμένου να χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση, ιδιαίτερα όσον αφορά την χριστιανική πίστη.
Αρπάγιον Μυσίας

Το Αρπάγιον ήταν μια αρχαία πόλη της Μυσίας. Βρισκόταν στα νότια της Πριάπου. Οι αρχαίοι Έλληνες υποστήριζαν ότι σε εκείνο το μέρος ο Ζευς άρπαξε τον Γανυμήδη, εξ'ου και η ονομασία της πόλεως. Η πόλη επίσης αναφέρεται και από τον Θουκυδίδη (8.107) στο απόσπασμά του για την ναυμαχία των Αθηναίων στην Σηστό.
Φραν Γέστε

Καριέρα

Ο Φραν Γέστε ξεκίνησε από πολύ μικρός τα ποδοσφαιρικά του βήματα στις ακαδημίες της Αθλέτικ Μπιλμπάο. Τις πρώτες του ποδοσφαιρικές εμπειρίες τις πήρε στην τοπική CD Baskonia, με την οποία πραγματοποίησε τη σεζόν 1997 - 98, 38 εμφανίσεις και πέτυχε και 7 γκολ. Οι υπεύθυνοι της Αθλέτικ Μπιλμπάο εκτιμούσαν ιδιαίτερα το ταλέντο του Γέστε, και μετά από μια σύντομη παρουσία του στην Β'ομάδα της  Αθλέτικ Μπιλμπάο, στις 7 Φεβρουαρίου του 1999 ο 19χρονος τότε Γέστε πήρε το «βάπτισμα του πυρός» στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, αντιμετωπίζοντας την Racing de Santander μέσα στο «El Sardinero» του Σανταντέρ.
Περίπου δυο μήνες μετά το ντεμπούτο του με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, ο Γέστε ταξίδεψε με την Εθνική Ισπανίας U20 στη Νιγηρία για να συμμετάσχει στο Μουντιάλ Νέων. Ο τότε προπονητής Νέων της Ισπανίας Ινιάκι Σάεθ του έδωσε μια θέση ανάμεσα σε ονόματα όπως οι Τσάβι, Μαρτσένα, Κασίγιας, Αρανθούμπια κλπ. Τελικά, η Εθνική Ισπανίας κατέκτησε αήττητη τον τίτλο, με τον Γέστε να παίζει σημαντικό ρόλο στην επιτυχία αυτή.
Ο Φραν Γέστε αγωνιζόταν στην Αθλέτικ Μπιλμπάο μέχρι το 2010, πραγματοποιώντας κατά περιόδους εξαιρετικές εμφανίσεις σε Πρωτάθλημα Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας, καθώς και σε ευρωπαικούς αγώνες.
Το καλοκαίρι εκείνου του έτους, ο Φραν Γέστε άφησε την Ισπανία και την Αθλέτικ Μπιλμπάο και ταξίδεψε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα μετά από πρόταση που του έκανε η Al Wasl Sports Club. Ο Γέστε δεν άργησε να δείξει στοιχεία της ποιότητάς του παίζοντας κατά διαστήματα εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Στην Al Wasl Sports Club παρέμεινε για ένα χρόνο πετυχαίνοντας 9 γκολ σε 21 εμφανίσεις.
Το 2011, κι αφού είχε μείνει ελεύθερος από την Al Wasl Sports Club, ο Γέστε υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό, ομάδα η οποία του έδωσε τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μολονότι η παρουσία του στον Ολυμπιακό δεν ήταν κάτι το εξαιρετικό, όλοι οι φίλαθλοι των ερυθρόλευκων θυμούνται την μαγική πάσα-ασσίστ που έδωσε στον Φετφατζίδη προκειμένου ο τελευταίος να γράψει το 0-1 στον εκτός έδρας αγώνα του Ολυμπιακού με τη γαλλική Μαρσέιγ που γινόταν στα πλαίσια του Τσάμπιονς Λίγκ. 
Συνολικά, ο Γέστε πραγατοποίησε με την ερυθρόλευκη φανέλα 6 εμφανίσεις χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ. Στις 17 Ιανουαρίου του 2012, η διοίκηση του Ολυμπιακού ανακοίνωσε την κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας της με τον ποδοσφαιριστή.
Μετά τον Ολυμπιακό, ο Γέστε επέστρεψε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και συγκεκριμένα στην Baniyas SC στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές

Συνολικά, ο Γέστε έχει πραγματοποιήσει 20 συμμετοχές με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας και μόλις μία με την Εθνική Ομάδα ανδρών.
Στρατιωτική αργκό

Η στρατιωτική αργκό αναφέρεται στην ανάπτυξη συγκεκριμένης φρασεολογίας μέσα στον στρατό λόγω του κλειστού στρατιωτικού περιβάλλοντος.
Για παράδειγμα στον ελληνικό στρατό η λέξη "σκοπέτο" αναφέρεται στην σκοπιά, ο όρος "γερμανικό νούμερο" στην ενδιάμεση βάρδια της σκοπιάς (2-4 π.μ.), κτλ.
Η στρατιωτική αργκό όχι απλά δεν χρησιμοποιείται μόνον από τους απλούς φαντάρους, αλλά πιθανόν να ξεκινά από τα μόνιμα στελέχη του στρατού. Στον ελληνικό στρατό οι αξιωματικοί σε κατ' ιδίαν συζητήσεις αποκαλούν "ανθύπα" τον ανθυπασπιστή.
Νίκος Μουσιούττας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Μουσιούττας γεννήθηκε στο Καϊμακλί το 1931. Ήταν διευθυντής εργοληπτικής εταιρείας. 
Συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959.  Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, διορίστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στο Υπουργείο Άμυνας, ώστε να βοηθήσει στην οργάνωση του κυπριακού στρατού. Διατέλεσε μέλος της Σχολικής Εφορίας Λευκωσίας. Επιπλέον, ήταν μέλος της κοινοτικής επιτροπής Καϊμακλίου και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του αθλητικού σωματείου Αχιλλέας. 
Απεβίωσε στις 19 Ιουλίου 2009.

Πολιτική διαδρομή

Το 1959 έγινε μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας του Ενιαίου Δημοκρατικού Μετώπου Αναδημιουργίας (ΕΔΜΑ). Το 1976 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΔΗΚΟ.  Διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Γραφείου και του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ την περίοδο 1976-1980. Από το 1980 έως το 1985 ήταν πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Λευκωσίας και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Γραφείου του κόμματος. Την περίοδο 1990-1993 ήταν γενικός γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1985 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1991 και στις βουλευτικές εκλογές του 1996. Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως.