google/wiki40b huggingface dataset:
Resident Evil 5

Προώθηση και κυκλοφορία

Η Capcom ανακοίνωσε την κυκλοφορία του Resident Evil 5 στις 20 Ιουλίου του 2005, και πρόβαλε ένα μικρής διάρκειας trailer στην Electronic Entertainment Expo το 2007. Στις 26 Ιουλίου του 2007, το πλήρες trailer της E3 έγινε διαθέσιμο για "κατέβασμα" στα Xbox Live Marketplace και PlayStation Store. Ένα νέο trailer έπαιξε στο πρόγραμμα Gametrailers TV του τηλεοπτικού καναλιού Spike TV στις 31 Μαΐου του 2008, και στην ιστοσελίδα του GameTrailers. Ένα playable demo κυκλοφόρησε στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους στην Ιαπωνία για το Xbox 360, στη βόρεια Αμερική και την Ευρώπη για την ίδια κονσόλα στις 26 Ιανουαρίου του 2009, και στις 2 Φεβρουαρίου για το PlayStation 3. Παγκοσμίως, τα "κατεβάσματα" του demo ξεπέρασαν τα 4 εκατομμύρια για τις δύο κονσόλες. Μεταξύ των ημερομηνιών 26 και 29 Ιανουαρίου, "κατεβάστηκε" περισσότερες από 1.8 εκατομμύρια φορές.
St. Valentine's Day Massacre

Τραγούδια

1. Please Don't Touch (Johnny Kidd, Robinson) - 2:49

2. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:38

3. Emergency (Dufort, Johnson, McAuliffe, Williams) - 3:00

Βραβεία

St. Valentine's Day Massacre (ΕΡ σινγκλ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Γωνιακή επιτάχυνση

Εφαπτομενική και Κεντρομόλος επιτάχυνση

Συχνά γίνεται σύγχυση μεταξύ εφαπτομενικής και κεντρομόλου επιτάχυνσης. Περιγράφοντας ένα σύστημα σε δύο διαστάσεις όχι με καρτεσιανές αλλά με πολικές συντεταγμένες, η θέση ενός σημείου καθορίζεται από την απόσταση r από την αρχή και την γωνία \theta σε σχέση με την διεύθυνση αναφοράς. Έτσι, η ταχύτητα ενός κινητού περιγράφεται από δύο συνιστώσες, μία κατά την διεύθυνση αύξησης της ακτίνας και μία κατά την διεύθυνση αύξησης της γωνίας:
\mathbf{v}(t) = \frac{d}{dt}r(t,\theta)\mathbf{e}_r + r(t,\theta)\frac{d}{dt}\theta(t)\mathbf{e}_\theta 
όπου είναι: \frac{d}{dt}\theta(t) = \omega(t)
Η επιτάχυνση, ως χρονική παράγωγος της ταχύτητας γίνεται:
 \mathbf{a}(t) = \frac{d^2}{dt^2}r(t,\theta)\mathbf{e}_r + \frac{d}{dt}r(t,\theta)\frac{d}{dt}\theta(t)\mathbf{e}_\theta + r(t,\theta)\frac{d^2}{dt^2}\theta(t)\mathbf{e}_\theta 
Για την κυκλική κίνηση, η ακτίνα r είναι σταθερή οπότε η παραπάνω γίνεται:
 \alpha_t(t) = r(t,\theta)\frac{d^2}{dt^2}\theta(t)\mathbf{e}_\theta \,\Rightarrow\, \alpha_t(t) = r(t,\theta)\frac{d}{dt}\omega(t) 
ενώ ο πρώτος όρος αναφέρεται στην επιτάχυνση που διατηρεί την ακτίνα σταθερή:
 \alpha_k = \frac{d^2}{dt^2}r(t,\theta) 
η οποία είναι η κεντρομόλος επιτάχυνση και δεν γράφεται ως διάνυσμα επειδή δεχόμαστε πως έχει πάντα κατεύθυνση προς το κέντρο της κυκλικής τροχιάς. Για ομαλή κυκλική κίνηση είναι d\theta/dt = \omega \,\Rightarrow\, \theta(t) = \omega{t} + \theta_0, από την οποία προκύπτει η σχέση για την κεντομόλο επιτάχυνση:
\alpha_k = r\omega^2 = v^2/r
Ντμίτρι Καμπάροφ

Καριέρα

Ο Ντμίτρι ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ηλικία των 4. Το 1993, ο Ντμίτρι και ο αδερφός του, Κιρίλλ, άρχισαν να παίζουν για την νεανική ομάδα της Σπαρτάκ Μόσχας. Ωστόσο, εξαιτίας μιας διαφωνίας με τους προπονητές, τα αδέρφια έφυγαν από την Σπαρτάκ και πήγαν στην Ντιναμό Μόσχας. Ο Ντμίτρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση για την πρώτη ομάδα της Ντιναμό Μόσχας στις 13 Ιουλίου 2005 στον αγώνα για το Κύπελλο Ρωσίας απέναντι στην Ντιναμό Μπριάνσκ. Τον Αύγουστο, τα αδέρφια Καμπάροφ έφυγαν από την Ντιναμό Μόσχας και επέστρεψαν στην Σπαρτάκ Μόσχας.

Διεθνής καριέρα

Στις 25 Μαϊου 2012, ο Καμπάροφ συμπεριλήφθη στην 23μελη σύνθεση της εθνικής Ρωσίας για το Euro 2012.
Δημήτριος Κωνσταντίνου

Βίος

Για τον  Δημήτριο Κωνσταντίνου δεν έχουμε  πολλές γνωστές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή του. Ήταν φωτογράφος που εργάστηκε στην Αθήνα. Πρωτοπαρουσιάζεται το 1857. Η παλιότερη αναφορά του ονόματός του βρίσκεται στο περιοδικό Πανδώρα, τον Ιούνιο του 1858, σχετικά με την περιγραφή της ετήσιας έκθεσης του Πολυτεχνείου. Η στενή φιλία του με τον εκδότη και συγγραφέα Μαρίνο Βρετό, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Παρίσι, συνηγορεί στην πιθανότητα να εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην Γαλλική πρωτεύουσα ή να διδάχθηκε τη φωτογραφία εκεί.
To 1859 ο Κωνσταντίνου συμμετέχει στα Α' Ολύμπια και βραβεύεται με Αργυρό Μετάλλιο β΄τάξεως. Την ίδια χρονιά με αφορμή τη συμμετοχή του στην έκθεση δύο άλλοι φωτογράφοι αμφισβήτησαν αν οι ρετουσαρισμένες φωτογραφίες του θα μπορούσαν να θεωρηθούν φωτογραφίες ή όχι. Το 1861 η ελληνική κυβέρνηση του ανέθεσε να δημιουργήσει ένα λέυκωμα με 22 φωτογραφίες με τοπία και αρχαιότητες της Αθήνας.
Το λεύκωμα αυτό κυκλοφόρησε με τον τίτλο Athenes et ses Antiqutes ενώ το 1865 κυκλοφόρησε το Athen ynd Ungebung με 26 αλμπουμίνες. Το 1862 ο Κωνσταντίνου συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Λονδίνου, το 1873 στην Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης, ενώ το  1875 ήταν ο μόνος Έλληνας φωτογράφος που συμμετείχε στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού.
Ο Κωνσταντίνου, οποίος σπάνια δημιουργούσε καρτ-ντε-βιζιτ και προτιμούσε φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων (37,5Χ 27,5 και 27Χ21 εκ) κατάλληλες δηλαδή για φωτογραφικά λευκώματα, ήταν ο πρώτος φωτογράφος που εργάστηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.
1395 Αριμπέντα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αριμπέντα είναι άγνωστα.
Ντέιβιντ Αρκέτ

Πρώτα χρόνια

Ο Αρκέτ γεννήθηκε στο Γουιντσέστερ της Βιρτζίνια από τους Μπρέντα "Μάρντι" Ολίβια και Λιούις Αρκέτ. Οι γονείς του ήταν και οι δύο ηθοποιοί. Ο παπούς του ήταν ο κωμικός Κλιφ Αρκέτ. Τα αδέρφια του Ροζάνα, Αλέξις, Ρίτσμοντ και Πατρίσια Αρκέτ είναι όλοι ηθοποιοί.

Καριέρα

Ο Αρκέτ εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων και των ταινιών Μπάφι: Η Βαμπιροφόνισα (Buffy the Vampire Slayer, 1992) και Airheads (1994). Έχει κάνει γκεστ εμφανίσεις σε αρκετές επιτυχημένες αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές όπως Blossom, Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς (Beverly Hills, 90210) και Friends. Το 1999 έπαιξε δίπλα στη Ντρου Μπάριμορ στην επιτυχημένη αισθηματική κωμωδία Δεν Με Φίλησαν Ποτέ (Never Been Kissed).
Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα όμως ήρθε το 1996 όταν υποδύθηκε το σερίφη Ντιούι Ράιλι στην καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία Scream. Στα γυρίσματα του Scream γνώρισε και τη μέλλουσα σύζυγό του Κόρτνεϊ Κοξ. Μαζί ίδρυσαν την εταιρία παραγωγής Coquette Productions (το όνομα της οποίας προέρχεται από τα αρχικά των επιθέτων τους). Η εταιρία τους έχει αναλάβει αρκετές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές όπως Dirt και Cougar Town στις οποίες πρωταγωνιστεί η Κοξ.
Το 2007 ο Αρκέτ πρωταγωνίστησε στη σειρά In Case of Emergency, η οποία κόπηκε μετά την προβολή 12 επεισοδίων. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην κωμωδία Άμλετ 2: Η Ανάσταση (Hamlet 2).
Τον Απρίλιο του 2011 επανέλαβε το ρόλο του Ντιούι Ράιλι στην τρίτη συνέχεια της σειράς ταινιών τρόμου Scream 4.

Προσωπική ζωή

Στις 12 Ιουνίου 1999 παντρεύτηκε την Κόρτνεϊ Κοξ με την οποία απέκτησε και μία κόρη, την Κοκό Ράιλι Αρκέτ, στις 13 Ιουνίου 2004. Νονά της μικρής έγινε η φίλη του ζευγαριού Τζένιφερ Άνιστον. Στις 11 Οκτωβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι το ζευγάρι χώρισε αλλά "ακόμα αγαπούν πολύ ο ένας τον άλλο".
ERTU

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1971 με διάταγμα υπό την ονομασία «Ένωση Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης» και είχε τέσσερις ευδιάκριτους τομείς: το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, τη μηχανική και τη χρηματοδότηση, καθένας από τους οποίους είχε έναν πρόεδρο που απευθύνεται στον υπουργό των πληροφοριών. Η αρχική ονομασία άλλαξε σε «Ένωση Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης της Αιγύπτου».
Ήδη από το 1950 ο προκάτοχός της, η «Ένωση Ραδιοφωνίας του αιγυπτιακού κράτους» ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης το 1950. Με την είσοδο του Ισραήλ το 1958, αποχώρησε ως ενεργό μέλος της, μαζί με την Συρία, για να επιστρέψει ως ενεργό μέλος ξανά την 1η Ιανουαρίου του 1985.
Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 1995

Ομίλοι

Οι ομάδες που προκρίθηκαν στα ημιτελικά αναγράφονται με έντονα γράμμα.
Εθνόσημο των Ώλαντ

Το εθνόσημο των Ώλαντ απεικονίζει έναν χρυσό τάρανδο σε μπλε φόντο και στέφεται από ένα στέμμα βαρώνου. Αποτελεί αξιοπερίεργο το γεγονός ότι δεν υπάρχει στην πανίδα των νησιών ο τάρανδος, όμως στο εθνόσημό τους κατέχει κεντρική θέση. 
Η Έλαντ (της οποίας το όνομα μοιάζει με εκείνο των Ώλαντ) ήταν επαρχία της Σουηδίας και της παραχωρήθηκε εθνόσημο πριν την κηδεία του Βασιλέα Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας το 1560.
Το εθνόσημο αρχικά (ως το 16ο αιώνα) παρίστανε δύο ταράνδους και στο φόντο υπήρχαν εννέα λευκά τριαντάφυλλα, που συνδέονται με τα ίδια άνθη με τα οποία βρίσκονται στο σημερινό εθνόσημο της Φινλανδίας.
Αγία Αγνή εκτός των Τειχών

Ιστορικά στοιχεία

Η Αγία Αγνή ήταν στα πρώτα χρόνια της εφηβείας της όταν ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός, εξοργισμένος επειδή εκείνη απέρριψε το φλερτ ενός νεαρού αυλικού, διέταξε να την εκθέσουν γυμνή και να τη σύρουν σε ένα πορνείο, καθώς απαγορευόταν να θανατώνονται παρθένες. Από θαύμα όμως, τα μαλλιά της μάκρυναν καλύπτοντας όλο της το σώμα και διαφυλάσσοντας την τιμή της. Ειπώθηκε επίσης πως όποιος προσπάθησε να τη βιάσει τυφλώθηκε. Τότε βασανίστηκε και θανατώθηκε.
Η σημερινή εκκλησία, όπως χτίστηκε από τον Πάπα Ονόριο Α' στα μέσα του 7ου αιώνα, στέκεται πάνω από μια κατακόμβη του 4ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα ταφικά συγκροτήματα στη Ρώμη. Αυτό αποτελείται από διαδρόμους δέκα χιλιομέτρων, μόνο δύο από τα οποία είναι προσβάσιμα. Εκεί υπάρχει και η κρύπτη όπου ενταφιάστηκε η δεκατριάχρονη μάρτυρας το 304 μ.Χ. Εκεί αρχικά δημιουργήθηκε ένας τόπος συγκεντρώσεων, ίσως για να μαζεύεται η οικογένειά της ώστε να τιμήσει την επέτειο του θανάτου της. Ωστόσο όλο και περισσότεροι άνθρωποι παρευρίσκονταν, οπότε και το σημείο αυτό έγινε μέρος προσκυνήματος.
Το 340, η Κωνσταντία, κόρη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, προσευχήθηκε εκεί γιατί μαινόταν επιδημία λέπρας. Μετά από αυτό μεγάλωσε τον υπόγειο χώρο και έχτισε ένα μεγάλο ιδιωτικό Μαυσωλείο, γνωστό ως Μαυσωλείο της Αγίας Κοστάντσα, ενώ πλάι του χτίστηκε η εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Αγνή.

Περιγραφή

Το πάτωμα του ναού βρίσκεται στο επίπεδο που βρίσκονται οι κατακόμβες, ενώ ο δρόμος είναι στο ύψος του δεύτερου ορόφου της. Διαθέτει επίσης ψηλά και γυναικωνίτη. Το σχήμα και μεγάλο μέρος της δομής της βασιλικής του 4ου αιώνα παραμένουν αναλλοίωτα. Στην κόγχη σώζονται ψηφιδωτά του 7ου αιώνα, όπου και η αγία απεικονίζεται ενδεδυμένη με χρυσό πετραχήλι και μοβ φόρεμα, στα πρότυπα αυτοκράτειρας. Με τη μορφή αυτή πιστεύεται πως εμφανίστηκε οκτώ μέρες μετά το θάνατό της, κρατώντας ένα λευκό αμνό.

Παραδόσεις

Τη μέρα οπότε και τιμάται η αγία, στις 21 Ιανουαρίου, ο Πάπας ευλογεί δύο αρνάκια, κατά τη διάρκεια εορταστικής Θείας Λειτουργίας την οποία τελεί ο ίδιος. Το μαλλί τους αποτελεί κατόπιν την πρώτη ύλη για ένα ένδυμα, γνωστό ως πάλιουμ. Αυτό κατόπιν ο Πάπας αποστέλλει στους αρχιεπισκόπους τη μέρα της αναγόρευσής τους συμβολίζοντας την ενότητά τους με τον παπισμό.
Ένας ακόμη θρύλος που σχίζεται με το ναό, είναι πως κάθε νεοεκλεχθείς δήμαρχος της Ρώμης, έρχεται εδώ να προσευχηθεί μυστικά την τρίτη νύχτα μετά την εκλογή του.
Ρίο

Γεωγραφία

Το Ρίο βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βορειανατολικά του κέντρου της Πάτρας. Συνορεύει με τα χωριά Ακταίο και Κάτω Καστρίτσι και τη συνοικία Προάστιο της Πάτρας. Περιλαμβάνει πολλές περιοχές και οικισμούς, όπως τον Καστελλόκαμπο, τα Ζαϊμαίικα και τα Πετιμεζαίικα.

Ιστορικά στοιχεία

Στο Ρίο αναφέρεται κατοίκηση από την αρχαιότητα. Εκεί που βρίσκεται σήμερα το κάστρο ήταν ο ναός του Ποσειδώνα και διοργανώνονταν οι αγώνες Ρίεια. Η εγκατάσταση πιστεύεται ότι είναι μόνιμη έως σήμερα σε μικρούς οικισμούς ή αγροικίες. Το 1499 οι Οθωμανοί έκτισαν στη θέση του αρχαίου ναού το Κάστρο για να ελέγχουν το θαλάσσιο πέρασμα. 
Στον Μεσαίωνα αναφέρεται πρώτη φορά σαν οικισμός το 1697 σαν "Καλύβια του Καστελίου" με 61 κατοίκους. Το 1718 γίνεται εγκατάσταση Οθωμανικών οικογενειών λόγω του γειτονικού φρουρίου, αναφέρονται το 1821 πενήντα οικογένειες. Ο Πουκεβίλ αναφέρει 180 οικογένειες Οθωμανών και Ελλήνων. Το 1899 αναφέρεται με το όνομα Άγιος Γεώργιος Ρίου με 421 οικογένειες. Το 1923 έγινε εγκατάσταση προσφύγων από την Μικρά Ασία.

Διοικητική εξέλιξη

Το 1835 η κωμόπολη αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Παναχαιών. Το 1841 με το ΦΕΚ 5 αποτέλεσε την έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του Δήμου Πατρέων. Το 1912 έγινε έδρα της ανεξάρτητης κοινότητας Ρίου.  Το 1982 με το ΦΕΚ 12/1982 ονομάζεται επίσημα σε Ρίο. Το 1998, με το σχέδιο Καποδίστριας, έγινε έδρα του Δήμου Ρίου. Τέλος το 2010, με το σχέδιο Καλλικράτης, γίνεται έδρα της Δημοτικής Κοινότητας Ρίου του Δήμου Πατρέων.

Υποδομές

Στο Ρίο υπάρχουν το Πανεπιστήμιο Πατρών, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, το Πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου, το Κάστρο του Ρίου και το Καζίνο Ρίου. Όσον αφορά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το Ρίο εξυπηρετείται από δημοτικό σχολείο από το 1866.
Από το Ρίο περνάει ανισόπεδα ο Αυτοκινητόδρομος 8 (Ελευσίνα - Ρίο). Επίσης αποτελεί το τερματικό σημείο της Εθνικής Οδού 8 (παλαιά Εθνική Οδός Αθήνας-Κορίνθου-Πάτρας). Η κωμόπολη εξυπηρετείται από λεωφορεία της αστικής συγκοινωνίας με τις γραμμές 6 και 9 και τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Πάτρας, μέσω της στάσης "Ρίο / Rio" & της λεωφορειακής γραμμής "Καστελλόκαμπος - Πανεπιστήμιο/Νοσοκομείο".

Αθλητισμός

Ο αθλητικός σύλλογος της κωμόπολης είναι ο «Αετός». Επίσης στο Ρίο εδρεύει ο ομώνυμος σκακιστικός σύλλογος.
Όσον αφορά την αθλητική ιστορία της περιοχής, στο Ρίο τελέσθηκαν οι πρώτοι πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες, τα λεγόμενα τότε «Ελευθέρια». Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 28 Ιουλίου 1910.
Πέρος Μπάνιος

Ιστορία

Η Πέρος Μπάνιος ανακαλύφθηκε το 1513 από τον Αλφόνσο ντ' Αλμπουκέρκ. Το όνομα της ατόλλης προέρχεται από τον "Πέρο ντο Μπάνιος", το όνομα του Πορτογάλου θαλασσοπόρου που πέθανε εκεί όταν το πλοίο του προσέκρουσε σ' αυτήν την ατόλλη.
Η πρώτη και πιο ενδιαφέρουσα περιγραφή της Πέρος Μπάνιος γράφτηκε από τον Μανοέλ Ρανγκέλ. Ήταν ναυαγός από το Πορτογαλικό πλοίο Κονσεϊσάο που προσέκρουσε και διαλύθηκε στους υφάλους της Πέρος Μπάνηος το 1556.
165 επιζώντες βρέθηκαν σε ένα επίπεδο αμμώδες νησί της Πέρος Μπάνιος σε μια εποχή που δεν υπήρχαν εκεί κοκοφοίνικες. Ανάμεσα τους υπήρχαν δύο γυναίκες και πέντε Καθολικοί ιερείς. Ο Ρανγκέλ αναφέρει ότι υπήρχαν αγριόχορτα και χορτάρια και ότι περίπου 10.000 πουλιά ζούσαν σε εκείνο το νησί. Όσο υπήρχαν πουλιά οι ναυαγοί επιζούσαν, αλλά άρχισαν να πεθαίνουν σε μεγάλο αριθμό αφού είχαν φάει τα περισσότερα από τα πουλιά.
Σύμφωνα με τον Μανοέλ Ρανγκέλ έβρισκαν πόσιμο νερό σκάβοντας ρηχά πηγάδια στην άμμο. Επίσης πολλές χελώνες γεννούσαν τα αυγά τους στις παραλίες εκείνου του νησιού.
Από το 1756 το Ιλ ντου Κόιν φιλοξενούσε έναν πληθυσμό περισσότερων των 500 ατόμων. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους, οι Ιλουάζ, ήταν εργάτες στις φυτείες καρύδας και την βιομηχανία παραγωγής ελαίου. Οι Ιλουάζ ήταν Χριστιανοί και υπήρχαν εκκλησίες και δημοτικά σχολεία στην Πέρος Μπάνιος προτού απομακρυνθεί ο τοπικός πληθυσμός. Η γλώσσα τους ήταν μια Κρεολή εκδοχή της Γαλλικής. Υπάρχει ένα μικρό θαμνώδες νησί που λέγεται Ιλ Ντιάμπλ στα βορειοδυτικά της ατόλλης. Το όνομα της νησίδας (νησί του διαβόλου) υποδηλώνει ότι υπήρχαν κάποιες τοπικές λαϊκές δοξασίες.
Η Νήσος Μόρεσμπυ, στο βόρειο άκρο της ατόλλης Πέρος Μπάνιος ονομάστηκε από το όνομα του Ρόμπερτ Μόρεσμπυ, ενός Βρετανού υδρογράφου που έκανε την πρώτη ακριβή παρατήρηση του Αρχιπελάγους Τσάγκος το 1837. Μετά την παρατήρηση του Μόρεσμπυ, ο πρώτος λεπτομερής χάρτης της ατόλλης εκδόθηκε από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Ινδικού Πολεμικού Ναυτικού.
Το 1970, ολόκληρος ο πληθυσμός της Πέρος Μπάνιος εκδιώχθηκε από την Βρετανική Κυβέρνηση και στάλθηκε να ζήσει στον Μαυρίκιο. Πιο πρόσφατα, τα νησιά ερευνήθηκαν ως πιθανό σημείο επανεγκατάστασης του πληθυσμού αυτού, αν και η πρόσβαση επί του παρόντος απαγορεύεται.

Φυσικό Καταφύγιο

Το τμήμα της ατόλλης ανατολικά μιας γραμμής που εκτείνεται από το ανατολικότερο σημείο της Νήσου Μόρεσμπυ στα βόρεια και το ανατολικότερο σημείο γης της Νήσου Φουκέ στα νότια βρίσκεται εντός του Αποκλειστικού Φυσικού Καταφυγίου της Ατόλλης Πέρος Μπάνιος. Η είσοδος σε αυτό και στα άλλα Αποκλειστικά Φυσικά Καταφύγια, και σε μια απόσταση 200 μέτρων από τα νησιά που βρίσκονται μέσα σ’ αυτά απαγορεύεται και οι οποιεσδήποτε δραστηριότητες απαγορεύονται ξεκάθαρα από το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού.
Οι κάτοχοι γιώτ συμβουλεύονται να μην αγκυροβολούν καν εντός των ορίων του Αποκλειστικού Φυσικού Καταφυγίου της Ατόλλης Πέρος Μπάνηος.
Γουέστ Σάιντ Στόρι

Υπόθεση

Δυο συμμορίες νεαρών ατόμων της Νέας Υόρκης βρίσκονται σε διαμάχη και η μια προσπαθεί να υπερισχύσει της άλλης. Η συμμορία των Πορτορικανών Sharks έχει ως αρχηγό της τον Μπερνάρντο (Τζορτζ Τσακίρης) και εκείνη των Νεοϋορκέζων αγγλοσαξώνων Jets έχει ως αρχηγό της τον Ριφ (Ρας Τάμπλιν). Κάποια στιγμή η αδελφή του Μπερνάρντο, Μαρία (Νάταλι Γουντ) καταφθάνει στη Νέα Υόρκη και ο αδελφός της την προετοιμάζει για γάμο με τον φίλο του Κίνο (Χοζέ Ντε Βέγκα), μέλος της συμμορίας του. Ένα βράδυ η Μαρία πηγαίνει σε ένα χορό και γνωρίζεται με τον Τόνι (Ρίτσαρντ Μπέιμερ), πρώην μέλος των Jets. Οι δυο νέοι ερωτεύονται παρά το χάσμα που χωρίζει τους κόσμους τους βλέπονται κρυφά και αποφασίζουν να κλεφτούν προκειμένου να παντρευτούν. Παράλληλα οι δυο αντίπαλες συμμορίες αποφασίζουν να επιλύσουν τις διαφορές τους μια και καλή και δίνουν νυχτερινό ραντεβού σε μια υπόγεια διάβαση κάτω από τη λεωφόρο προκειμένου να αναμετρηθούν. Η Μαρία παρακαλεί τον Τόνι να συμμετάσχει στην αναμέτρηση ώστε να προσπαθήσει να αποτρέψει τη βία. Ο Τόνι όμως δεν καταφέρνει να αποτρέψει τη συμπλοκή και ο Μπερνάρντο σκοτώνει τον Ριφ, που είναι ο καλύτερος του φίλος κι έπειτα ο νεαρός σκοτώνει τον Μπερνάρντο. Ο Κίνο πληροφορείται για τη σχέση της Μαρίας με τον Τόνι και ορκίζεται εκδίκηση. Ψάχνει λοιπόν τον Τόνι για να τον σκοτώσει. Η τραγωδία χτυπάει το ζευγάρι των ερωτευμένων νέων το οποίο δε μπορεί να κάνει τίποτα ώστε να αποφύγει τη θανάσιμη έκβαση του τέλους.

Κριτική

Ασυνήθιστο για μιούζικαλ, το West Side Story δέχθηκε την πρόκληση να μην έχει ευτυχισμένο τέλος. Και η ανταπόκριση του κοινού ήταν μεγάλη. Η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας σε μία δυναμική διασκευή, διανθισμένη με την υπέροχη μουσική του Λέοναρντ Μπερνστάιν, δεν κέρδισε μόνο τις εντυπώσεις στην απονομή των Όσκαρ το 1962, σαρώνοντας τα βραβεία (10 συνολικά), αλλά και την καρδιά των θεατών. "Maria", "Tonight" και "I feel pretty" συγκαταλέγονται στα πιο επιτυχημένα τραγούδια στην ιστορία του κινηματογράφου.
Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων του Ανεσί

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων του Ανεσί (γαλλικά: Festival International du Film d'Animation d'Annecy) δημιουργήθηκε το 1960 και διεξάγεται κάθε Ιούνιο στη πόλη Ανεσί της Γαλλίας.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1972-73

Β΄ όμιλος

* Προκρίθηκε και στο Βαλκανικό Κύπελλο
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1968

Η 41η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου του 1969 στο Ντόροθι Τσάντλερ Πάβιλον στο Λος Άντζελες. Ήταν η πρώτη τελετή των βραβείων Όσκαρ που διοργανώθηκε στο Ντόροθι Τσάντλερ Πάβιλον. Για πρώτη φορά μετά τα 11α βραβεία Όσκαρ (1938), δεν υπήρξε οικοδεσπότης.
Η απονομή ήταν ιδιαίτερα θεαματική και λαμπερή και για πρώτη φορά μεταδόθηκε από την τηλεόραση και εκτός Αμερικής, αριθμώντας, όπως υπολογίστηκε, 500.000.000 τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο. Καλύτερη ταινία το μιούζικαλ Όλιβερ! του Κάρολ Ριντ, βασισμένο στον Όλιβερ Τουίστ, που τιμήθηκε συνολικά με πέντε Όσκαρ (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, μουσικής για μιούζικαλ, καλλιτεχνικής διεύθυνσης, ήχου).
Ελληνικές δημοτικές εκλογές 1866

Οι δημοτικές εκλογές του 1866 ήταν οι πρώτες που έγιναν με τον νέο νόμο, ο οποίος όριζε ότι η εκλογή του Δημάρχου, των Δημαρχικών Παρέδρων και του Δημοτικού Συμβουλίου να γίνεται συγχρόνως και δι´ αμέσου εκλογής. Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν με μοναδική ησυχία και τάξη. Η κυβέρνηση απέφυγε εντελώς να αναμειχθεί, αφήνοντας ανεπηρέαστη τη συνείδηση του πολίτη.
Οι εκλογές άρχισαν στις 31 Μαρτίου και τελείωσαν στις 3 Απριλίου.
2728 Γιατσκίβ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Γιατσκίβ εκτιμάται σε 15,52 ± 1,5 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,080 ± 0,019.
Μέγαρο Δούκισσας της Πλακεντίας

Η ανέγερση

Η Σοφί ντε Μαρμπουά, Δούκισσα της Πλακεντίας, (Sophie de Marbois, Duchesse de Plaisance) γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ το 1785. Παντρεύτηκε τον Σαρλ Λεμπρέν (Charles Lebrun), υπασπιτή του Ναπολέοντα και Δούκα της Πλακεντίας (Piacenza ή Plaisance, πόλη της βόρειας Ιταλίας). Ο γάμος τους όμως δεν ήταν επιτυχημένος κι έζησε επί χρόνια χωριστά από τον συζυγό της, μαζί με την κόρης της.
Στην Αθήνα η Δούκισσα εγκαταστάθηκε οριστικά το 1837, μετά τον πρόωρο θάνατο της κόρης της, και αγόρασε μεγάλες εκτάσεις. Μετά την καταστροφή του πρώτου σπιτιού της οδού Πειραιώς, η Δούκισσα της Πλακεντίας αναθέτει στο διάσημο αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη, την ανέγερση του μεγάρου της στην τότε οδό Κηφισίας (και σήμερα λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας).
Η οικοδόμηση της Villa Ilissia ξεκίνησε το 1840, λίγο έξω από τα ανατολικά όρια της τότε μικρής πόλης, περίπου εξακόσια μέτρα μακριά από τα βασιλικά ανάκτορα (το σημερινό μέγαρο της Βουλής), που είχαν αρχίσει να κτίζονται το 1836 και ολοκληρήθηκαν το 1843. Το μέγαρό της η Δούκισσα ονόμασε "Βίλα Ιλίσια" (Villa Ilissia), γιατί γειτόνευε με τον Ιλισσό ποταμό. Κτίστηκε με θέα προς το αττικό λεκανοπέδιο και τον Λυκαβηττό, σε μία ερημική τότε έκταση.
Η ανοικοδόμηση της Βίλας Ιλίσσια διήρκησε οκτώ χρόνια. Η Δούκισσα εγκαταστάθηκε σε αυτό με την ολοκλήρωσή της, το 1848.

Περιγραφή

Το μέγαρο είναι ένα συγκρότημα τεσσάρων κτηρίων, κτισμένων γύρω από μία αυλή.  
Στο κέντρο της αυλής υπάρχει ένα σιντριβάνι και δύο ψηλά κυπαρίσσια. Η πρόσβαση προς την αυλή από την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας γίνεται μέσω μίας μικρής στοάς, στο ισόγειο ενός διώροφου κτιρίου. Στην κορυφή του τόξου της μαρμάρινης καμάρας της εισόδου, είναι λαξευμένη η ονομασία του συγκροτήματος: ILISSIA.
Το κεντρικό κτήριο, η κατοικία της Δούκισσας, υψώνεται στο βάθος της αυλής. Είναι επενδεδυμένο εξωτερικά με λευκό μάρμαρο κι αποτελείται από δύο ορόφους και υπόγειο. Στη βόρεια πλευρά του κτιρίου, προς την αυλή, υπάρχουν και στους δύο ορόφους τοξοστοιχίες με επτά αψίδες. ενώ την εικόνα συμπλήρωναν οι δύο εξέχοντες γωνιακοί πύργοι, όπου βρίσκονται τα κλιμακοστάσια. Στη νότια πλευρά, η οποία κάποτε έβλεπε προς τον Ιλισσό, υπάρχει τοξοστοιχία με τρεις αψίδες στο κέντρο του ισογείου και τοξοστοιχία με εννιά αψίδες στον πάνω όροφο. Υπάρχουν λίγα διακοσμητικά στοιχεία, όπως τα ξύλινα φουρούσια της στέγης με τα ζωγραφισμένα ανθέμια. Υπάρχει ανάγλυφος διάκοσμος από σχηματοποιημένα σταυρόσχημα μοτίβα, που περιτρέχουν το κτήριο με την μορφή οριζόντιων ταινιών, μεταξύ ισογείου και πρώτου ορόφου.
Στα δεξιά κι αριστερά της αυλής, υπάρχουν δύο χαμηλά επιμήκη κτήρια, που προορίζονταν για βοηθητικές χρήσεις.
Μιχάλης Μανούσκος

Βιογραφικά στοιχεία

Υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της πόλεως του Πειραιά, βιομήχανος στο επάγγελμα. Υπήρξε μαζί με τον Νότη Καμπέρο ιδρυτής του Ολυμπιακού, στο όνομα του οποίου προσέθεσε το «Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς». Διετέλεσε πρώτος πρόεδρός του (1925–1928), χρημάτισε δε άλλες δύο φορές πρόεδρος (1937–1939, 1945–1950). Το 1938 διορίστηκε από την κυβέρνηση Μεταξά δήμαρχος Πειραιά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1941. Παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του λίγο μετά τη γερμανική εισβολή του Απριλίου 1941, αρνούμενος να συνεργαστεί με τους Γερμανούς κατακτητές.
Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών την 11η Δεκεμβρίου 1952, τρίτο στέλεχος της ιστορίας του Ολυμπιακού εντός 8 εβδομάδων έπειτα από τους Φίλιππο Κουράντη στις 17 Οκτωβρίου και Γιάννη Ανδριανόπουλο στις 6 Νοεμβρίου.
Ελληνικό Μουσείο Πολεμικής Αεροπορίας

Ιστορικό

1986- Συγκροτήθηκε από το ΓΕΑ Γραφείο Οργάνωσης Πολεμικού Μουσείου ΠΑ (Γ.Ο.ΠΟΜ/ΠΑ). 
1988- Το γραφείο εντάχθηκε στην Υπηρεσία Ιστορίας Αεροπορίας και είχε αποστολή τη σταδιακή συγκέντρωση υλικού για τη δημιουργία της συλλογής ενός μελλοντικού Αεροπορικού Μουσείου.
1990- Ιδρύθηκε γραφείο ίδρυσης Μουσείου ως τμήμα του ΓΕΑ/Α5 με στόχους τη συνέχιση, υπό την εποπτεία του ΓΕΑ, της συγκέντρωσης του μουσειακού υλικού καθώς και την εξεύρεση του καταλληλότερου φορέα υλοποίησης του Μουσείου. Εξετάστηκαν διάφορες πιθανές περιπτώσεις, τα οργανογράμματα ελληνικών και ξένων μουσείων και προτιμήθηκε τελικά η ίδρυση στρατιωτικής μονάδας.
1992- Συγκροτήθηκε το Μ/ΠΑ επίσημα ως μονάδα της Αεροπορίας ισότιμη με Σμηναρχία Μάχης, με διοικητική υπαγωγή στο ΓΕΑ και έδρα την Αεροπορική Βάση Δεκέλειας.
2000- Τροποποιήθηκε ο κανονισμός οργάνωσης και λειτουργίας του Μουσείου και καθορίστηκε η υπαγωγή του από το ΓΕΑ στη ΔΑΕ (Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης).
2004- Με απόφαση του ΑΑΣ καθορίστηκε η υπαγωγή του Μουσείου στο ΓΕΑ.
2006- το Μουσείο της ΠΑ υπήχθη στη ΔΑΕ.
2015- το Μουσείο υπάγεται στην 123 ΣΤΕ.