google/wiki40b huggingface dataset:
Ρεϊνάλντο Αρένας

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1943 στο Άγουας Κλάρας της Κούβας και το 1963 μετακόμισε στην Αβάνα. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Στην αρχή, ήταν υποστηρικτής της Κουβανικής Επανάστασης, ωστόσο στη συνέχεια απογοητεύτηκε, κυρίως λόγω της αντιμετώπισης των ομοφυλόφιλων από το καθεστώς του Φιδέλ Κάστρο. Συνελήφθη και φυλακίστηκε και όταν ελευθερώθηκε, προσπάθησε να διαφύγει στις ΗΠΑ. Το 1980 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και λίγα χρόνια αργότερα έμαθε ότι είναι φορέας του AIDS. Το 1990 αυτοκτόνησε σε ηλικία 47 ετών.
Το 2000 κυκλοφόρησε η ταινία Πριν πέσει η νύχτα, στην οποία τον υποδύεται ο Χαβιέρ Μπαρδέμ και αναφέρεται στη ζωή του. Το 2012 εισήχθη στο Legacy Walk, το οποίο είναι αφιερωμένο στα πρόσωπα της ΛΟΑΤ ιστορίας.
Οικόσημο του Γκάμπροβο

Το οικόσημο της πόλης του Γκάμπροβο αποτελείται από παραδοσιακά για αυτό το είδος των επίσημων πινακίδων εραλδική ασπίδα, στην οποία στέκει τείχος με πύργους σαν κορώνα - στυλιζαρισμένος τοίχος με πύργους - παλιό σύμβολο της πόλης, που αποδίδει την αστική μορφή της ανάπτυξης και την αρχαιότητα της ίδρυσης.
Γύρω της είναι ζωσμένη μια φράση με το σύνθημα εργασίακαι συνεπεία (Труд и постоянство) - μέρος του συνθήματος του πρώτου βιομηχάνου του Γκάμπροβο Ιβάν Καλπαζάνοβ. Στην εραλδική ασπίδα σε κόκκινο φόντο απεικονίζονται συμβολικά τους κύριους παράγοντες που συμβάλλουν στην ευημερία του Γκάμπροβο. Στη μέση, με κυματιστές γραμμές συμβολίζεται το ποτάμι Γιάντρα (Янтра), γύρω από την οποία η πόλη αναπτύχθηκε από τους αρχαίους χρόνους. Πάνω από αυτό είναι σχηματοποιημένος ένας οδοντωτός τροχός - σύμβολο της βιομηχανικής παραγωγής, που δόξασε το Γκάμπροβο ως το «Βουλγαρικό Μάντσεστερ», από τα αριστερά πάνω του στέκεται ένα σφυρί, το οποίο αντιπροσωπεύει μια από τις αρχαιότερες χειροτεχνίες στο Γκάμπροβο - την μεταλλουργία, η οποία σχετίζεται με το θρυλικό ιδρυτή της πόλης Ράτσο Κοβάτσα (ο σιδηρουργός)(στα Βουλγαρικά: Ρачо Ковача). Από δεξιά πάνω στην ασπίδα είναι σχηματοποιημένο ένα κηρύκειο - το άκρο της ράβδου του ελληνικού θεού Ερμή, που συμβολίζει την ανάπτυξη του εμπορίου. Κάτω από την εικόνα του ποταμού Γιάντρα (Янтра) βρίσκεται ένα ανοιχτό βιβλίο, συμβολίζοντας τη φιλοδοξία των κατοίκων της πόλης στη παιδεία και στην επιστήμη, η οποία ανακλάται στη δημιουργία του πρώτου νεοβουλγαρικού σχολείου στη πόλη το 1835.
Κρίστιαν Ραούλ Λεδέσμα

Βιογραφία

Ο Λεδέσμα γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1978 στο Σαν Ισίδρο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στους Αρχεντίνος Τζούνιορς το 1997. Στη συνέχεια έπαιξε στη Ρίβερ Πλέιτ, στο Αμβούργο στη Γερμανία, στη Monterrey στο Μεξικό, Κολόν και Ράσινγκ Κλουμπ.
Αφού κατέκτησε το Αργεντίνικο πρωτάθλημα με τη Σαν Λορένσο, συμφώνησε με τους πρωταθλητές Ελλάδος, τον Ολυμπιακό, συμβόλαιο τριών χρόνων θέλοντας να πάρει άλλη μια ευκαιρία στην Ευρώπη και να αποδείξει τις ικανότητές του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Την περίοδο 2008-09, ωστόσο, δόθηκε δανεικός στη Σαν Λορένσο, επιστρέφοντας από την 1η Ιουλίου 2009 και πάλι στον Ολυμπιακό. Στη συνέχεια πέρασε για ένα χρόνο από την Κολόν και στη συνέχεια έπαιξε για λογαριασμό της Ρίβερ Πλέιτ.
Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Προηγμένων Επιστημών

Το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Προηγμένων Επιστημών (επίσημη ονομασία στα γαλλικά: Institut polytechnique des sciences avancées) είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο, με έδρα την Τουλούζ και το Ιβρί-συρ-Σεν στην Γαλλία.
Ιδρύθηκε το 1961 και εκπαιδεύει μηχανικούς στον τομέα της αεροναυπηγικής.
Η σχολή αποτελεί τμήμα της IONIS Education Group.
Μπερτούτσιο Βαλιέρ

Πρώτα χρόνια

Παντρεύτηκε την Μπενεντέττα Πιζάνι με την οποία θα αποκτήσει πολλά παιδιά, όλα θα πεθάνουν πριν από τον ίδιο εκτός από τον γιο του Σιλβέστρο Βαλιέρ που θα γίνει αργότερα Δόγης της Βενετίας (1694 - 1700). Είχε σοβαρά προβλήματα υγείας σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ ήταν πολύ πλούσιος, αυτό του επέτρεψε να αποκτήσει σημαντικές θέσεις στην Βενετσιάνικη πολιτική και διπλωματία, διορίστηκε Ποντεστά σε πολλές πόλεις όπως και πρέσβης στην Αγία Έδρα την εποχή του πάπα Αλεξάνδρου Ζ΄.

Δόγης της Βενετίας

Ο Βαλιέρ εξελέγη Δόγης την εποχή που ο πόλεμος με την Οθωμανική Αυτοκρατορία για την Κρήτη βρισκόταν σε μεγάλη έξαρση, είχε ξεκινήσει από το 1645. Με τον θάνατο του δόγη Κάρλο Κονταρίνι (1 Μαΐου 1656) ήταν ο πιο κατάλληλος για την διαδοχή του αλλά εξελέγη ο Φραντσέσκο Κορνέρ (17 Μαΐου 1656) που πέθανε μόλις 19 μέρες αργότερα (5 Ιουνίου 1656). Στην εκλογή που ακολούθησε αμέσως μετά ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ εξελέγη νέος δόγης της Βενετίας (29 Μαρτίου 1658). Η υγεία του ήταν ήδη πολύ άσχημη και θα κυβερνήσει λιγότερο από δυο χρόνια με αποτέλεσμα στο πιο κρίσιμο σημείο που βρισκόταν σε έξαρση ο μεγάλος πόλεμος με τους Οθωμανούς να αλλάξει η Δημοκρατία της Βενετίας πέντε δόγηδες σε τέσσερα χρόνια.

Οικονομικά προβλήματα

Όταν ανέλαβε την κυβέρνηση έκανε σοβαρές προτάσεις στους Τούρκους για να λήξει ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος αλλά εκείνοι τις απέρριψαν όλες. Ο Μπερτούτσιο Βαλιέρ διέταξε τότε τον στόλο της Βενετίας να περάσει τα Δαρδανέλια και να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη με ελπίδες να μεταφέρει εκεί τον πόλεμο και α ανακουφίσει την Κρήτη από την Πολιορκία του Χάνδακα, δεν είχε όμως επιτυχία. Η μεγάλη έλλειψη χρημάτων τον οδήγησε στην απόφαση να επιτρέψει στους Ιησουίτες που είχαν εξοριστεί από τον Λεονάρντο Ντονά (1606) να γυρίσουν στην Βενετία με χρηματικά ανταλλάγματα. Ο ίδιος έδωσε επιπλέον 10.000 δουκάτα από την προσωπική του περιουσία αλλά και πάλι χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για την Δημοκρατία.
Ιθώμη (Θεσσαλίας)

Η Ιθώμη, το όνομα της οποίας προέρχεται από την ομώνυμη Νύμφη, που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ανάθρεψε τον Δία μαζί με τη Νύμφη Νέδα (μυθολογία), αναφέρεται στον «Νεών κατάλογο» του Ομήρου (Ιλιάδα, Β 729), σύμφωνα με τον οποίο οι κάτοικοί της μετείχαν στον Τρωικό πόλεμο με τις άλλες δύο πόλεις της Εστιαιώτιδας ή Ιστιαιώτιδας, Τρίκκη και Οιχαλία, κάτω από την αρχηγία των δοξασμένων παιδιών του «ιητήρα» Ασκληπιού, Μαχάονα και Ποδαλείριου.

Η Ιθώμη σήμερα

Σήμερα η θέση της αρχαίας Ιθώμης πιθανολογείται ότι βρίσκεται στο λόφο που είναι χτισμένο το χωριό Φανάρι Καρδίτσας, το οποίο ανήκει στον Δήμο Μουζακίου Καρδίτσας.
Ιουλία Περσάκη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν μέλος της οικογένειας Σκαραμαγκά. Λόγω του γάμου της εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου σπούδασε νεοελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης δίπλα στον Γάλλο ελληνιστή Ουμπέρ Περνό, τον Γιάννη Ψυχάρη και τον Ανρί Μπερξόν. Συμφοιτήτριά της ήταν η ποιήτρια Δώρα Μοάτσου, μετέπειτα σύζυγος του Κώστας Βάρναλης. Το 1920 επέστρεψε στην Αθήνα και ήδη από την δεκαετία του 1950 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην εξοχική κατοικία της στην Αίγινα.
Απεβίωσε το 1980 στην Αθήνα.

Συγγραφικό έργο

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1916, όταν και δημοσιεύθηκαν διηγήματά της στην εφημερίδα "Εσπερινή". Το 1927 δημοσιεύθηκε συλλογή διηγημάτων της με τίτλο "Διηγήματα" από τον εκδοτικό οίκο Αγών του Σωτήρη Σκίπη. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι συνεργάστηκε με τα περιοδικό "Νουμάς" και "Πυρσός", στα οποία δημοσίευσε αριθμό διηγημάτων της. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδας συνεργάστηκε σχεδόν σε αποκλειστική βάση με το περιοδικό "Νέα Εστία". Μέρος του έργου της έχει μεταφραστεί στη σουηδική γλώσσα.
Υπήρξε υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας και μέλος της ομάδας των λογοτεχνών που υπέγραψαν το 1919 το Μανιφέστο Διαμαρτυρίας κατά της στάσης του Νικολάου Πολίτη απέναντι στην καθιέρωση της δημοτικής.
Τα διηγήματά της, γραμμένα κυρίως σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση και στην δημοτική, λαμβάνουν χώρα στην Αίγινα και σε αυτά πρωταγωνιστούν κυρίως οι κάτοικοι του νησιού, τις κοινωνικής συνήθειες και τον τρόπο ζωής των οποίων παρακολουθεί.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1978

Το 43ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1978 διεξήχθη από τις 6 ως τις 10 Οκτωβρίου 1978 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978. Συμμετείχαν 235 αθλήτριες από σωματεία όλης της Ελλάδας και της Κύπρου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσού για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης, δέκα χρόνια μετά την προηγούμενη, έπειτα από συναρπαστικό συναγωνισμό με τον Εθνικό Αθηνών, τον οποίο ξεπέρασε μόλις 3 βαθμούς.
Μάχη του Ροκρουά

Πλαίσιο

Από το 1618 μαινόταν στα γερμανικά εδάφη ο Τριακονταετής Πόλεμος ανάμεσα στους Ισπανούς Αψβούργους υπό τον Φίλιππο Δ΄ και τις προτεσταντικές δυνάμεις. Ανήσυχη για την παρουσία των Αψβούργων στα σύνορά της, η Γαλλία τούς είχε κηρύξει το 1635 τον πόλεμο, προς υποστήριξη των προτεσταντικών κρατών που αντιμάχονταν τους Αψβούργους, παρά το γεγονός ότι ήταν μια παραδοσιακή καθολική δύναμη, και είχε μάλιστα καταστείλει τις εξεγέρσεις των Ουγενότων στο έδαφός της. Μια ανοιχτή εισβολή στις Ισπανικές Κάτω Χώρες είχε καταλήξει σε αποτυχία, με τους Γάλλους να υποχωρούν και να περιορίζονται στα σύνορά τους για τα επόμενα αρκετά χρόνια.
Στις 4 Δεκεμβρίου 1642 ο βασιλικός σύμβουλος καρδινάλιος Ρισελιέ απεβίωσε, και ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ αρρώστησε στις αρχές της άνοιξης του 1643. Ο Γάλλος βασιλιάς απεβίωσε στις 14 Μαΐου 1643, αφήνοντας τον γιο του Λουδοβίκο ΙΔ΄ ως κληρονόμο τού Βασιλείου της Γαλλίας. Παρά το ότι έλαβε προτάσεις ειρήνης, ο νέος βασιλιάς δεν επιθυμούσε ν΄ αλλάξει την πορεία του πολέμου, και η γαλλική πολεμική πίεση στις περιοχές Φρανς-Κοντέ, Καταλωνία και Ισπανική Φλάνδρα διατηρήθηκε.
Κρέπσιτς

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Το χωριό ευρίσκεται επί του σημείου συνάντησης του καναλιού της Σμρντούλγια και του Σάβα (εκ δεξιών παραποτάμου του Δούναβη).

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Χαλκοσίνης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Είναι γνωστός από πολύ παλιά και εκμετάλλευσή του γίνεται επί αιώνες, γι' αυτό και τα παλαιότερα ορυχεία του (Κορνουάλλη, Κονέκτικατ) έχουν, πλέον, εξαντληθεί. Είναι από τα βασικότερα μεταλλεύματα του χαλκού, καθώς το περιεχόμενο μέταλλο ανέρχεται σε ποσοστό 80% του βάρους του μεταλλεύματος.
Σπανιότατα ως πρωτογενές ορυκτό, απαντά στις ζώνες εμπλουτισμού χαλκούχων μεταλλευμάτων, σχηματιζόμενος από την εξαλλοίωση χαλκούχων ορυκτών από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε ζώνες υπεράνω του υδροφόρου ορίζοντα. Το (εμπλουτισμένο σε οξυγόνο) διάλυμα που προκύπτει αντιδρά εκ νέου με χαλκούχα ορυκτά, σχηματίζοντας τον χαλκοσίνη. Αυτό έχει ως συνέπεια ο χαλκοσίνης να εμφανίζει ψευδομορφώσεις του βορνίτη, του κοβελλίνη, του χαλκοπυρίτη, του σιδηροπυρίτη, του γαληνίτη και του σφαλερίτη.
Η διδυμία του είναι χαρακτηριστική και δημιουργεί αστρόσχημους κρυστάλλους. Οι κρύσταλλοι συνήθως φέρουν βαθιές ραβδώσεις, ενώ ενίοτε καλύπτονται από χρώμα επιπολής, το οποίο προσδίδει στο ορυκτό ισχυρό θάμπωμα της λάμψης του.
Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου. Βρίσκεται και στην Ελλάδα στο ορυχείο «Σκουριές» της Χαλκιδικής. Επίσης στην Τουρκία, τη Σλοβακία, σε αρκετές περιοχές της Βρετανίας, στη Ρωσία (χερσόνησοι Κόλα και Ταϊμίρ - Σιβηρία), στην Γκάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική, την Ινδονησία, την Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, το Περού, τη Βολιβία, την Αργεντινή και σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ.
Προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια (1996)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια στις 29 Σεπτεμβρίου 1996. Ήταν οι πρώτες εκλογές από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1994, του οποίου ηγήθηκε ο Γιαγιά Τζαμέ, και οι πρώτες που διεξήχθησαν ξεχωριστά από τις βουλευτικές εκλογές και με ένα νέο σύνταγμα. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, καθώς  το 88% των 446.541 εγγεγραμμένων ψηφοφόρων προσήλθαν στις κάλπες.
Παρότι στην αρχή δήλωσε ότι δεν θα ήταν υποψήφιος στις εκλογές, ο Τζαμέ εισήλθε στον εκλογικό αγώνα λίγο πριν την ψηφοφορία. Αναδείχθηκε νικητής, αποσπώντας ποσοστό 55,8% των ψήφων, κερδίζοντας τις περισσότερες ψήφους σε κάθε περιοχή, εκτός από τη Μάνσα Κόνκο (όπου ο υποψήφιος του UDP Ουσάινου Ντάρμπο συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους).
Οι εκλογές επικρίθηκαν ως άδικες λόγω της κρατικής καταστολής σε δημοσιογράφους και ηγέτες της αντιπολίτευσης.
Φρειδερίκος Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουρκ και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς.
Κασίμ Αμπνταλά

Πρώτα χρόνια

Ο Αμπνταλά γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας και μεγάλωσε στον γαλλικό νομό των Μπους-ντυ-Ρον.

Καριέρα

Ο Αμπνταλά ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα το 2005, με την Ατού Σπορ Μπυσερίν, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2005, με την, έχουσα έδρα στην Μασσαλία, ομάδα της ΑΣΚ ντε Ζενές Φελίξ-Πιά. Με την ΑΣΚΖ Φελίξ-Πιά αγωνίστηκε δύο χρόνια, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας ΟΣ Μαρινιάν. Αγωνίστηκε σε σύνολο 44 αγώνων σε διάστημα δύο ετών στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας με την ομάδα του, την ΟΣ Μαρινιάν, προτού υπογράψει τον Ιούνιο του 2009 στην ΚΣ Σεντάν.

Διεθνής Καριέρα

Ο Αμπνταλά αποτελεί, από το 2007, στέλεχος της Εθνικής Κομορών, με την οποία σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή σε αναμέτρηση τα πλαίσια των Αγώνων Νήσων Ινδικού Ωκεανού απέναντι στην Μαδαγασκάρη.

Προσωπική Ζωή

Τέσσερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο αεροπορικό δυστύχημα του Yemenia Flight 626, με την μητέρα του να γλιτώνει καθώς προτίμησε να πάρει άλλη πτήση.
Μόντικα

Αρχαιότητα

Ο Θουκυδίδης γράφει ότι η πόλη ιδρύθηκε την περίοδο (1360 π.Χ. - 1031 π.Χ.), τον 7ο αιώνα π.Χ. την κατοίκησαν Σικελοί ως υποτελείς στις Συρακούσες. Η Μόντικα μαζί με ολόκληρη την Σικελία καταλήφθηκαν από την Ρωμαϊκή Δημοκρατία μετά την μεγάλη νίκη της στις Αιγάδες Νήσοι επί της Καρχηδόνας με την οποία έληξε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (241 π.Χ.). Η Μόντικα ήταν μία από τις 35 "αυθόρμητα υποταγμένες" πόλεις της Σικελίας και καταπιέστηκε από τον τύραννο Βέρρες, κατόπιν έγινε ανεξάρτητος Δήμος. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος καταγράφουν την πόλη, το όνομα της εμφανίζεται αργότερα στο Ημερολόγιο του Αυτοκράτορα Αντωνίνου και στην Κοσμογραφία της Ραβέννας. Ο Σίλιος Ιταλικός (26 - 101) την σχετίζει με την Νέητο, σημερινή Νότο με την οποία βρίσκεται στην ίδια γειτονιά.
Η Μόντικα εκχριστιανίστηκε γρήγορα μαζί με ολόκληρη την νότια Σικελία, ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος ίδρυσε την Επισκοπή των Συρακουσών (61). Ο στρατηγός Βελισάριος έδιωξε τους Οστρογότθους (535) και η Σικελία πέρασε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο πληθυσμός της παρέμεινε Ελληνικός μέχρι την Νορμανδική κατάκτηση τον 11ο αιώνα.

Νεώτερα χρόνια

Οι Άραβες κατέκτησαν την Σικελία και δημιούργησαν το Εμιράτο της Σικελίας, οχύρωσαν την Ακρόπολη και η πόλη πέρασε μεγάλη περίοδο ευημερίας. Οι Νορμανδοί και ο αρχηγός τους Ρογήρος Α΄ της Σικελίας κατέκτησαν την Μόντικα και την κοιλάδα του Νότο από τους Άραβες (1091). Η Μόντικα έγινε ανεξάρτητη κομητεία με την οικογένεια Κιαραμόντε που είχε υπό τον έλεγχο της το ένα τρίτο της Σικελίας, είχε ανεξάρτητα θεσμικά προνόμια και το δικαίωμα να κόβει δικά της νομίσματα.
Την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου 1474) οι χριστιανοί κάτοικοι της Μόντικα προχώρησαν σε μεγάλη σφαγή απέναντι στο χριστιανικό στοιχείο της πόλης γνωστή ως "Σφαγή της Αναλήψεως". Το γεγονός αυτό ήταν η μεγαλύτερη σφαγή στην ιστορία της Σικελίας απέναντι σε Εβραίους, σφάχτηκαν 360 αθώοι, το σύνθημα που επικρατούσε ήταν "Χαίρε Μαρία! Θάνατος στους Εβραίους!". Ο σεισμός του 1693 κατέστρεψε το μεγαλύτερο τμήμα της κοιλάδας του Νότο αλλά οι φθορές στην Μόντικα ήταν μικρότερες. Συμμετείχε στην Ιταλική ενοποίηση (1860) και παρέμεινε πρωτεύουσα επαρχίας μέχρι την εποχή που ενσωματώθηκε στην Επαρχία της Ραγκούζας.
Κάβαροι

Οι Κάβαροι ή Κάβαρες ήταν Γαλατικός λαός ο οποίος κατοικούσε (ΙV 185,186) στη Ναρβωνική Γαλατεία μεταξύ των Βοσκοντίων προς Βορρά, της Μεσογείου θαλάσσης προς Νότο και του Ροδανού ποταμού προς Δυσμάς. Η περιοχή των Καβάρων αντιστοιχεί με το σημερινό νομό Βωκλύζ και τις εκβολές του Ροδανού.
Σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, οι κυριότερες πόλεις των Καβάρων ήταν η Καβελιών (Καβελιόν), η Αβενιών (σημερινή Αβινιόν), η Αραυσίων (σημερινή Οράγη) και η Ακουσιών (σημερινή Μοντελιμάρ).
Κυβερνείο Δαμιέτης

Ιστορία

Στην απογραφή του 1913 το κυβερνείο είχε 912.428 κατοίκους κι έκταση 2.634 τργ χλμ. Στην απογραφή του 1937 είχε 40.259 κατοίκους κι έκταση 3 τργ χλμ, στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και 53.631 κατοίκους.
Ιντζιρλίκ

Ετυμολογία

Η λέξη incirlik, στην τουρκική γλώσσα σημαίνει «συκιές».

Διακυβέρνηση

Ο δήμος Ιντζιρλίκ ιδρύθηκε το 1971 και ενσωματώθηκε στο δήμο Γιουρεγίρ το 2008. Από το 2008, το Ιντζιρλίκ χωρίζεται σε τέσσερις γειτονιές και κάθε γειτονιά χορηγείται από τον Μουχτάρ και τη Δημογεροντία. Οι γειτονιές του Ιντζιρλίκ είναι οι Τζούμχουριγετ, Χουριγέτ, Κεμάλπασά και Γενί Μαχαλέ.

Οικονομία

Η οικονομία του Ιντζιρλίκ στηρίζεται κυρίως στη γεωργία και στη βιομηχανία.
Το μεγαλύτερο ίδρυμα στο Ιντζιρλίκ είναι η Αεροπορική Βάση Ιντζιρλίκ του NATO από την οποία αμερικανικά αεροσκάφη περιπολούσαν στη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στο βόρειο Ιράκ, μεταξύ του Πολέμου του Κόλπου το 1991 και της εισβολής στο Ιράκ το 2003.

Μεταφορές

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ιντζιρλίκ, ο οποίος άνοιξε το 1912, αυτή τη στιγμή εξυπηρετείται από δύο περιφερειακές γραμμές και μία γραμμή μεγάλων αποστάσεων.
Το Τμήμα Λεωφορείων Μητροπολιτικού Δήμου Αδάνων (ABBO) έχει δρομολόγια λεωφορείων από το κέντρο των Αδάνων προς Ιντζιρλίκ. Η Συνεταιριστική Μίνι Λεωφορείων Ιντζιρλίκ διεξάγει, επίσης, την τοπική συγκοινωνία από το κέντρο της πόλης.
Αρχαιόφωνο

Περιγραφή

Το Αρχαιόφωνο μπορεί να διαβάσει κάθε είδους φωνογραφικού κυλίνδρου είτε κέρινου είτε από κυτταρίνη (celluloïd), ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής του, μεταξύ 1888 και 1920. Δύο ειδών βύσματα τύπου RCA του επιτρέπουν να συνδέεται με ένα προενισχυτή.
Το Αρχαιόφωνο χρησίμευσε και χρησιμεύει παγκοσμίως στην αντιγραφή και διατήρηση παλαιών ηχογραφήσεων όπως στην Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ η στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας, αλλά και σε πολλές άλλες δημόσιες και ιδιωτικές βιβλιοθήκες και αρχεία.
Λεπιδόπτερα

Βιολογία

Τα περισσότερα ακμαία τρέφονται από νέκταρ, ανάλογα με το είδος απορροφούν όμως και άλλους φυτικούς χυμούς (υπερώριμα φρούτα, εκκρίσεις του ξύλου, ...), ή τα υγρά από ψοφίμια και περιττώματα. Σε μερικά είδη τρέφονται με τα υγρά των δακρυγόνων αδένων ή και αίμα. Λίγα πρωτόγονα είδη καταναλώνουν και γύρη. Τα περισσότερα είδη τρέφονται μόνο από ένα ή λίγα είδη φυτών. Μερικά είδη δεν παίρνουν καμία τροφή.
Οι κάμπιες τρέφονται κατά κανόνα από φύλλα αγγειοσπερμάτων, οι πολύ μικρές ορύσσοντας μέσα στο φύλλο. Το ευρωπαϊκό είδος Nymphula nitidulata αναπτύσσεται στο νερό, καταναλώνοντας υδρόβια φυτά. Η προνύμφη του Cossus cossus (Εικ. 15), που συναντούμε και στην Ελλάδα, ορύσσεται στο ξύλο της ιτιάς. Και οι προνύμφες κατά κονόνα τρέφονται μόνο από ένα ή λίγα είδη φυτών, και παραπέρα μόνο από συγκεκριμένο μέρος των ξενιστών τους (φύλλα ή άνθη η γύρη ...). Ορισμένες προνύμφες τρέφονται από λειχήνες, άλλες από μύκητες, φύκια, φτέρες ή διάτομα. Μερικές ομάδες ειδών είναι σαρκοφάγα και τρέφονται από άλλα έντομα. Λίγα είδη συμβιώνουν με μυρμήγκια και τρέφονται από τα αυγά, τις προνύμφες και της νύμφες αυτών.  Μερικά κλέβουν τη λεία από τους ιστούς αράχνης. Άλλα τρέφονται από μάλλινα ρούχα, γούνες, δέρμα, φτερά, χαρτί, περιττώματα πουλιών και θηλαστικών.
Για την πτήση τα λεπιδόπτερα χρειάζονται θερμοκρασία τουλάχιστον 25 βαθμούς Κελσίου. Στις Εύκρατες Ζώνες πολλές φορές παίρνουν συγκεκριμένη στάση για να αυξάνουν τη θερμοκρασία τους. Απλώνουν τις πτέρυγες κάθετα στις ακτίνες του ηλίου. Στα νυχτερινά είδη η θερμοκρασία αυξάνεται με τη δόνηση των μυών για την πτήση. Σε πολλά είδη υπάρχει μηχανισμό να ζεσταίνεται μόνο ο θώρακας με τους μύες, όχι η κοιλιά. Αντίθετα στις ζεστές ημέρες τα λεπιδόπτερα πετούν το πρωί, και το βράδυ και κρύβονται στις ζεστές ώρες στη σκιά.
Τα λεπιδόπτερα ζουν μόνα. Μόνο για διανυκτέρευση, διαχείμαση, σε απομονωμένες πηγές τροφής (βρεγμένο σημείο σε ξηρό έδαφος η το φυτό Liquidambar orientalis στην κοιλάδα των πεταλούδων στη Ρόδο) παρατηρούνται συγκεντρώσεις.
Οι τρόποι προξενιάς είναι μάλλον απλοί. Όλους τους τρόπους συμπεριφοράς για άμυνα, αναπαραγωγή (παρθενογένεση, ζωοτοκία ..),  απόθεση αυγών (τρόπος, αριθμός αυγών), διαχείμαση, βιολογικό κύκλο και άλλα, που παρατηρούμε σε άλλα έντομα, συναντούμε και στα λεπιδόπτερα. Σημαντικό αλλά όχι αποκλειστικό ρόλο παίζουν οι φερομόνες. Ο πολυμορφισμός, εξαιρετικό φαινόμενο σε άλλα έντομα, δεν είναι σπάνιο στα λεπιδόπτερα: Πολλές φορές τα ακμαία παρουσιάζουν διαφορετική μορφή σε διάφορες εποχές ή γεωγραφικές περιοχές, σε μερικές περιπτώσεις και ανάλογα με την πυκνότητα του πληθυσμού.
Εξαιρετικά μεγάλες είναι οι αποστάσεις, που καλύπτουν μερικά είδη πετώντας. Ο πιο γνωστός ταξιδιώτης είναι ο Danaus plexippus που σε μια γενιά φτάνει από τα νότια του Καναδά μέχρι την Παραγουάη.

Γεωγραφική εξάπλωση και βιότοποι

Τα τριχόπτερα εμφανίζουν σχεδόν παγκόσμια διασπορά, απουσιάζουν όμως στην Ανταρκτική. Ως είδος με την πιο βορεινή περιοχή κατανομής θεωρείται η Gynaephora groenlandica με αναφορές από ένα νησί 83,5  βαθμούς βορείου γεωγραφικού πλάτους. Τα περισσότερα είδη συναντούμε στις υγρές τροπικές ζώνες.
Γιεργκ Ίμεντορφ

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Μπλέκεντε της Κάτω Σαξονίας. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και η μητέρα του γραμματέας. Μετά το χωρισμό των γονέων του, ο Ίμεντορφ φοίτησε σε οικοτροφείο, ενώ το 1963 εισήχθη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ (Kunstakademie Düsseldorf) σπουδάζοντας για τρία εξάμηνα σκηνογραφία, υπό την επίβλεψη του σκηνογράφου και ζωγράφου Τέο Ότο. Αργότερα υπήρξε μαθητής του Γιόζεφ Μπόις και επηρεάστηκε έντονα από το πνεύμα του. Μετά από μία σειρά έργων που βασίζονταν κυρίως στην απεικόνιση βρεφών, υιοθέτησε τη χρήση της λέξης «Lidl» — που παραπέμπει στη βρεφική γλώσσα — ιδρύοντας μία ομώνυμη «ακαδημία» και ασκώντας κριτική στο πολιτικό και καλλιτεχνικό κατεστημένο, μέσα από τη διοργάνωση πληθώρας εκδηλώσεων και διαδηλώσεων, δράση εξαιτίας της οποίας αποβλήθηκε τελικά από την Ακαδημία.

Η καθιέρωση

Από το 1968 εργάστηκε για δώδεκα χρόνια ως δάσκαλος τέχνης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην πόλη του Ντίσελντορφ, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ασπάστηκε τον μαοϊσμό, δημιουργώντας έργα που παρέπεμπαν σε πολιτικές καταχωρήσεις. Το 1976 συνεργάστηκε με τον ζωγράφο Α. Ρ. Πενκ (ψευδώνυμο του Ραλφ Βίνκλερ), με τον οποίο οργάνωσε κοινές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και εκθέσεις. Την ίδια περίοδο χρονολογείται ένας από τους πιο γνωστούς κύκλους έργων του με τίτλο «Καφέ Γερμανία» (Café Deutschland), με εικόνες που λειτουργούν αλληγορικά, σχολιάζοντας τις ιδεολογικές αποκλίσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης και πηγή έμπνευσης τη διαίρεση της Γερμανίας. Η σειρά αυτή τον καθιέρωσε ως έναν από τους σημαντικότερους Γερμανούς καλλιτέχνες της γενιάς του, οδηγώντας επίσης στη διεθνή αναγνώρισή του. Το 1982 πραματοποίησε ατομική έκθεση στη Νέα Υόρκη, ενώ δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε έκθεση έργων του στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Οξφόρδης.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία

Την περίοδο 1982-83 εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αμβούργου και αργότερα στη σχολή της Κολωνίας (1984-85). Το 1989 διορίστηκε καθηγητής στη Städelschule της Φρανκφούρτης, ενώ από το 1996 κατείχε έδρα στην Ακαδημία του Ντίσελντορφ. To 1997 τιμήθηκε ως μέλος της ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, ενώ τον επόμενο χρόνο τού απονεμήθηκε το βραβείο του Τάγματος της Τιμής από την ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας.

Η σύλληψη, η ασθένεια και το τέλος

Τον Αύγουστο του 2003 ο  Ίμεντορφ συνελήφθη από τη γερμανική αστυνομία σε δωμάτιο πολυτελούς ξενοδοχείου με 21 γραμμάρια κοκαΐνης στην κατοχή του. Η δίκη του απασχόλησε την κοινή γνώμη και τελικά καταδικάστηκε σε 11 μήνες με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 150.000 ευρώ. Από το 1998 έπασχε από την «ασθένεια Λου Γκέριγκ», μία μυοατροφική σκλήρυνση που πλήττει τους κινητήριους νευρώνες, η οποία οδήγησε σταδιακά στην καθήλωσή του σε αναπηρικό καρότσι, στερώντας του τη δυνατότητα να ζωγραφίζει. Πέθανε το 2007, μετά από ανακοπή καρδιάς, στο Ντίσελντορφ.