google/wiki40b huggingface dataset:
Χρυσελεφάντινο κρητικό αγαλμάτιο (μουσείο καλών τεχνών Βοστώνης)

Περιγραφή

Το χρυσελεφάντινο αγαλματάκι παρουσιάζει μια γυναικεία μορφή, που κρατάει στα χέρια της φίδια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν οι ομοιότητες, αλλά και διαφορές ως προς την γνωστή θεά των όφεων της Μινωικής εποχής. Το σώμα είναι συναρμολογημένο από δύο τεμάχια, ενώ το σημείο της σύνδεσης καλύπτεται εν μέρει από το δεύτερο βολάν της φούστας και μια χρυσή ζώνη. Οι βραχίονες είναι επίσης προσαρμοσμένοι στο κορμό του σώματος. Το δεξί χέρι, καθώς και το περί αυτού τυλιγμένο φίδι, αλλά και μέρη του φορέματος έχουν αποκατασταθεί. 
Η κεφαλή είναι στεφανωμένη με υψηλό διάδημα, στο οποίο πιθανόν να ήταν προσαρμοσμένη χρυσή επένδυση. Το ένδυμα είναι το γνωστό φόρεμα της θεάς των όφεων κρητικού τύπου. Τα βολάν του ομοιάζουν με αυτό αντίστοιχων παραστάσεων μυκηναϊκών σφραγιδόλιθων. Οι χρυσές μπορντούρες του είναι διακοσμημένες με σχήματα αιχμηρών ή στρογγυλών κυματισμών.

Ιστορική τοποθέτηση

Το αρχαιολογικό εύρημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Museum Bulletin του Μουσείου των Καλών Τεχνών της Βοστώνης τον Δεκέμβριο του 1914. Η αρχική εκδοχή της αγοράς του από κάποιον κρητικό εργάτη που δούλευε στη Κνωσσό, θεωρείται σήμερα λανθασμένη, αφού σύμφωνα με νεώτερα στοιχεία, δύο Αμερικανοί αρχαιολόγοι μεσάζοντες παρέλαβαν το εύρημα από κάποιον υπάλληλο του Έβανς, που προηγουμένως είχε προσπαθήσει να το πουλήσει σε κάποιον γερμανό ενδιαφερόμενο. Η μεν κρητική του προέλευση παραμένει αναμφισβήτητη,αλλά πολλές πτυχές της προέλευσης και ερμηνείας του τελούν ακόμα υπό επιστημονική μελέτη.
Γιάννα Εγκοριάν

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε το 1993 στο Γερεβάν της Αρμενίας και σε ηλικία 6 ετών μετανάστευσε με την οικογένειά της στο ρωσική πόλη Χίμκι της περιφέρειας Μόσχας, όπου ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την ξιφομαχία μερικά χρόνια αργότερα. Το 2010 κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων που διεξήχθησαν στη Σιγκαπούρη, ενώ το ίδιο έτος κατετάγη πέμπτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Μπακού.
Τα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε ως μέλος της γυναικείας ομάδας σπάθης, κερδίζοντας τέσσερα συνεχόμενα χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ξιφομαχίας (το 2013 στο Ζάγκρεμπ, το 2014 στο Στρασβούργο, το 2015 στο Μοντρέ της Ελβετίας και το επόμενο έτος στο Τόρουν της Πολωνίας) και δύο μετάλλια στα αντίστοιχα Παγκόσμια Πρωταθλήματα (ένα ασημένιο το 2013 στη Βουδαπέστη και ένα χρυσό το 2015 στη Μόσχα). Παράλληλα, το 2014 κατέκτησε σε ατομικό επίπεδο το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Καζάν.
Στις 8 Αυγούστου του 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, επικρατώντας στον τελικό με 15-14 της - επίσης Ρωσίδας - Σοφίγια Βελίκαγια. Στους προηγούμενους γύρους, είχε αποκλείσει διαδοχικά τη Μεξικανή Τάνια Αραγιάλες, την Ελληνίδα Βάσω Βουγιούκα, τη Ρωσίδα Γιεκατερίνα Ντιατσένκο και την Ουκρανή Όλχα Χάρλαν. Λίγες μέρες αργότερα κέρδισε το χρυσό και στο ομαδικό γυναικών της σπάθης, από κοινού με τις Βελίκαγια, Ντιατσένκο και Γαβρίλοβα. Για τις επιτυχίες έλαβε διάφορες τιμές από το ρωσικό κράτος. Ανάμεσα σε αυτές τις διακρίσεις, περιλαμβάνονται η ανακήρυξή της σε Αθλήτρια της Χρονιάς για το 2016 από το ρωσικό Υπουργείο Αθλητισμού και η βράβευσή της με το παράσημο του Τάγματος της Τιμής.
Το 2017 και το 2018 κέρδισε με τη ρωσική γυναικεία ομάδα σπάθης το ασημένιο και το χρυσό μετάλλιο στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα που διεξήχθησαν στην Τιφλίδα και το Νόβι Σαντ αντίστοιχα.
Λίγκα ντε Όνρα 2009–10

Προεπισκόπηση

Στη διοργάνωση συμμετείχαν 16 ομάδες με την ΣΚ Μπέιρα Μαρ να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τη Πορτιμονένσε ΣΚ να προβιβάζεται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι ΓΝ Τσάβες και ΑΝ Καρεγάδο υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο. Η ΦΚ Βιζέλα υποβιβάστηκε για οικονομικούς λόγους.
Δήμος Κω

Διδυμοποιήσεις

Ο Δήμος Δικαίου έχει διδυμοποιηθεί  με τα Πάνω Πολεμίδια στις 26 Αυγούστου 2006. Μετά την κατάργηση του Δήμου Δικαίου και τη δημιουργία του νέου Δήμου Κω, η διδυμοποίηση ισχύει για τον δήμο Κω.
Κωνσταντίνος Οιχαλιώτης

Σπουδές και στρατιωτική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στην Οιχαλία Μεσσηνίας και αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και την Ανωτάτη Σχολή Πολέμου.Δίδαξε ο ίδιος ως καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου. Έκανε επίσης σπουδές στη Σχολή Εθνικής Αμύνης Αθηνών και στη Σχολή Ατομικού Πολέμου του Γκάρμισχ της Γερμανίας. Προήχθη σε Συνταγματάρχη επ' ανδραγαθία και διετέλεσε διοικητής και επιτελής σε όλα τα κλιμάκια του βαθμού του, μέχρι και Επιτελάρχης Στρατιάς. Επί 2 χρόνια υπηρέτησε ως στρατιωτικός αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Βελιγράδι και στην Άγκυρα στη μόνιμη Γραμματεία του Βαλκανικού Συμφώνου.

Νομάρχης

Το Δεκέμβριο του 1964 τοποθετήθηκε Νομάρχης Λακωνίας.
Εν συνεχεία (Οκτ. 1965) μετατέθηκε στη Νομαρχία Πιερίας και ανέλαβε καθήκοντα το Νοέμβριο του 1965. Παρέμεινε Νομάρχης Πιερίας ως το 1967.

Τιμές και θάνατος

Για τη δράση του τιμήθηκε με πολλά παράσημα, όπως 4 χρυσά Αριστεία Ανδρείας, 4 Πολεμικούς Σταυρούς Γ΄ Τάξεως, 1 Πολεμικό Σταυρό Β΄ Τάξεως, 1 Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων, 1 Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως, 2 Μετάλλια Συμμετοχής σε πολέμους και με πολλές εύφημες μνείες.
Ο υποστράτηγος ε.α. Οιχαλιώτης απεβίωσε το 2009 και η ταφή του έγινε στο Κοιμητήριο Παπάγου, στις 3 Φεβρουαρίου 2009.
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1927

Το 3ο Πρωτάθλημα Αθήνας βόλεϊ του Πανιωνίου έγινε το 1927 με την άδεια του ΣΕΓΑΣ. Μετείχαν 14 ομάδες (11 σωματεία και 3 σχολές). Nικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. που κατέκτησε για δεύτερη φορά το τριετές επαμειβόμενο κύπελλο του Πανιωνίου. Εκτός από το πρωτάθλημα συλλόγων/σχολών ο σύλλογος διοργάνωσε άλλα τέσσερα πρωταθλήματα: γυμνασίων, σχολαρχείων, γυναικών και παρθεναγωγείων.

Πρωτάθλημα συλλόγων και σχολών

Το τρίτο πρωτάθλημα βόλεϊ του Πανιωνίου διεξήχθη από τις 30 Ιανουαρίου ως τις 20 Μαρτίου 1927. Όμως, η επιτυχία και η καθιέρωση του θεσμού είχε προκαλέσε το φθόνο σε κάποιους. Στην προσπάθειά του βρήκε απρόσμενο αντίπαλο την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία αρνήθηκε να παραχωρήσει το Παναθηναϊκό Στάδιο, δυο βδομάδες μόλις πριν από την έναρξη των αγώνων. Ο πρόεδρος του συλλόγου και ψυχή του θεσμού Δημητρός Δάλλας δεν αποθαρρύνθηκε. Με συντονισμένες ενέργειες διαμόρφωσε ειδικό γήπεδο βόλεϊ στη θέση "Λούνα Παρκ", κοντά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, ακριβώς έξω από τα αρχαία μακρά τείχη στην αρχή της λεωφόρου Συγγρού. Όμως, έκρυβε και άλλους άσσους στο μανίκι του. Προσκάλεσε να παρακολουθήσει την τελική φάση των αγώνων τον πρόεδρο της Δ.Ο.Ε. Πιέρ ντε Κουμπερτέν, οπότε προ του κινδύνου διεθνούς ρεζιλέματος η ΕΟΑ παραχώρησε το Παναθηναϊκό Στάδιο για την τελική φάση, η οποία έγινε στις 20 Μαρτίου με μεγάλη επισημότητα.
Στην προκήρυξη του 1927 αναφέρεται πως στο διασυλλογικό πρωτάθλημα βόλεϊ προσκαλούνταν να λάβουν μέρος: "...παντες οι εν Αθηναίς, Πειραιεί και τοις περιχώροις εδρεύοντες Γυμν. Σύλλογοι, το Εθνικόν Πανεπιστήμιον, το Διδασκαλείον Γυμναστικής και αι Στρατιωτικαί και Ναυτικαί Σχολαί. Δικαιούνται επίσης να μετάσχωσιν ομάδες Γυμν. Συλλόγων και άλλων πόλεων της Ελλάδος ή Ελληνικών Συλλόγων του εξωτερικού."  Στους αγώνες συλλόγων, που ξεκίνησαν στις 30 Ιανουαρίου, μετείχαν 14 σωματεία και ανώτατες σχολές χωρισμένες σε δύο ομίλους. Για πρώτη φορά μετείχαν και πειραϊκές ομάδες, ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός.
Πρασκόβια Σαλτύκοβα

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Φιοντόρ Πετρόβιτς Σαλτύκοβ και της Αικατερίνας Φιοντόροβνας ή της Άννας Μικαϊλόβνας Τατίστσεβας.
Χιόνα Αχαΐας

Ιστορία

Αναφέρεται τουλάχιστον από το 1697 σε βενετικά έγραφα ενώ το 1713 αποτελούσε μία ενορία μαζί με τα χωριά Γολέμι και Κουτροχώρι. Ο οικισμός απείχε δυόμισι ώρες δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τέσσερις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα καθώς και ότι είχε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).

Διοικητική εξέλιξη

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Περικλής Αλεξανδρής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα και καταγόταν από παλαιά οικογένεια πολιτικών. Σπούδασε νομικά και ακολούθησε σταδιοδρομία στο δικαστικό σώμα φτάνοντας έως τη θέση του εισαγγελέα Εφετών. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας ενώ στις επόμενες, στις εκλογές του 1926, εξελέγη βουλευτής Τρικάλων. Την περίοδο 1929 - 1935 διετέλεσε γερουσιαστής Τρικάλων με το κόμμα των Φιλελευθέρων χρηματίζοντας μάλιστα και αντιπρόεδρος του σώματος της Γερουσίας.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Θεσσαλών.
Απεβίωσε το 1939.
Ερημικό κλίμα

Tο ερημικό κλίμα (ταξινόμηση Κέππεν: BW, όπου W σημαίνει Wüste, «έρημος» στα γερμανικά) περιλαμβάνει τα κλίματα της Γης που παρουσιάζουν διπλάσια επίπεδα εξατμισοδιαπνοής σε σχέση με το επίπεδο υετού. Τα ιδιαίτερα ξηρά ερημικά εδάφη καλύπτουν το 17,6% της ηπειρωτικής επιφάνειας του πλανήτη και δέχονται λιγότερο από 250 με 200 mm βροχοπτώσεων ετησίως ενώ παρουσιάζουν εδάφη δίχως μόνιμα υδάτινα σώματα που μπορούν να υποστηρίξουν ελάχιστα οποιαδήποτε μορφή ζωής.
Στράτων ο Λαμψακηνός

Βιογραφικά στοιχεία

Ο πατέρας του ονομαζόταν Αρκεσίλαος ή Αρκέσιος. Ο Στράτων γεννήθηκε στη Λάμψακο μεταξύ του 340 και του 330 π.Χ. Πιθανό είναι ότι γνώρισε τον Επίκουρο όταν ο τελευταίος δίδασκε στη Λάμψακο (310-306 π.Χ.). Στη συνέχεια πήγε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε τη σχολή του Αριστοτέλη, το «Λύκειον», και μετά στην Αίγυπτο ως δάσκαλος του Πτολεμαίου Β΄. Στην Αίγυπτο αναφέρεται ότι δίδαξε και τον Αρίσταρχο τον Σάμιο. Επέστρεψε στην Αθήνα μετά τον θάνατο του Θεοφράστου (περ. 287 π.Χ.) και τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής του Λυκείου. Ο Στράτων απεβίωσε μεταξύ του 270 και του 268 π.Χ.
Ο Στράτων αφοσιώθηκε ιδιαίτερα στη μελέτη των φυσικών επιστημών, και για τον λόγο αυτό αποκλήθηκε και Φυσικός. Ο Κικέρων, παρά το ότι εγκωμιάζει τα ταλέντα του, τον κατηγορεί ότι παραμέλησε «το πιο σημαντικό» μέρος της φιλοσοφίας, αυτό που αφορά την αρετή και την ηθική, παραδίδοντας τον εαυτό του στη διερεύνηση της Φύσεως. Στον μακρό κατάλογο των έργων του που δίνει ο Διογένης ο Λαέρτιος, υπάρχουν αρκετοί τίτλοι που αφορούν θέματα της ηθικής φιλοσοφίας, αλλά η μεγάλη πλειονότητα ανήκει πράγματι στις φυσικές επιστήμες. Κανένα έργο του δεν σώθηκε και οι απόψεις και θεωρίες του είναι γνωστές μόνο από τις αποσπασματικές αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων.

Φιλοσοφία

Ο Στράτων τόνιζε την ανάγκη για έρευνα με ακρίβεια και έδινε ως παράδειγμα την παρατήρηση του πώς το νερό που χύνεται από ένα στόμιο διασπάται σε ξεχωριστές σταγόνες ως απόδειξη ότι τα σώματα που πέφτουν επιταχύνονται.
Ενώ ο Αριστοτέλης όριζε τον χρόνο ως την αριθμήσιμη πλευρά της κινήσεως,, ο Στράτων υπεστήριξε ότι, επειδή η κίνηση και ο χρόνος είναι συνεχείς ενώ ο αριθμός διακριτός, ο χρόνος έχει μία ύπαρξη ανεξάρτητα από την κίνηση. Ο Στράτων ήταν επιφυλακτικός ως προς την αριστοτελική έννοια του τόπου ως «περιβάλλουσας επιφάνειας, προτιμώντας να τον θεωρεί ως τον χώρο που καταλαμβάνει ένα σώμα. Απέρριπτε επίσης την ύπαρξη του αριστοτελικού «αιθέρα».
Ο Στράτων υπερτόνιζε τον ρόλο του πνεύματος στη λειτουργία της ψυχής, της οποίας οι δραστηριότητες εξηγούνταν από το πνεύμα που εκτεινόταν σε όλο το ανθρώπινο σώμα από το «κυβερνόν μέρος» που βρισκόταν μέσα στο κεφάλι. Για τον Στράτωνα όλες οι αισθήσεις «νιώθονται» στον εγκέφαλο: όλο το «αισθάνομαι» εμπεριέχει σκέψη, και δεν υπάρχει σκέψη που να μη προέρχεται από τις αισθήσεις. Αρνιόταν την αθανασία της ψυχής και προσέβαλε τις «αποδείξεις» που έδινε ο Πλάτων στον Φαίδωνα.
Ο Στράτων πίστευε ότι όλη η ύλη αποτελείται από μικροσκοπικά σωμάτια, αλλά απέρριπτε τη θεωρία του Δημοκρίτου για τον κενό χώρο.

Στη σύγχρονη εποχή

Το όνομα του Στράτωνος σήμαινε λίγα πράγματα κατά τον ευρωπαϊκό Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, ωστόσο τον 17ο αιώνα το όνομά του έγινε γνωστό εξαιτίας των υποτιθέμενων ομοιοτήτων των θέσεών του με τις πανθεϊστικές απόψεις του Σπινόζα. Ο πλατωνιστής Ralph Cudworth, στην επίθεσή του κατά του αθεϊσμού το 1678, επέλεξε το σύστημα του Στράτωνος ως τον ένα από τους 4 τύπους αθεϊσμού, δημιουργώντας τον όρο «Υλοζωισμός» για να περιγράψει κάθε σύστημα στο οποίο η πρωτόγονη ύλη διαθέτει μία δύναμη ζωής. Αυτές οι ιδέες έφθασαν στον Πιερ Μπελ, που υιοθέτησε τον «στρατωνισμό» ως βασικές θέσεις της δικής του φιλοσοφίας.
Gmail

Ιστορία

Η λειτουργία του Gmail άρχισε την 1 Απριλίου 2004 ως beta έκδοση μόνο μέσω προσκλήσεων, και έγινε διαθέσιμο στο ευρύ κοινό στις 7 Φεβρουαρίου 2007, όντας ακόμα σε κατάσταση beta. 
Η υπηρεσία αναβαθμίστηκε από κατάσταση beta στις 7 Ιουλίου 2009, μαζί με τις υπόλοιπες εφαρμογές της σουίτας Google Apps.
Η αρχική δυνατότητα αποθήκευσης που έδινε το Gmail, 1 GB ανά χρήστη, ανέβασε σημαντικά το πρότυπο του webmail για δωρεάν αποθήκευση από τα 2 με 4 MB που προσέφεραν ανταγωνιστικές υπηρεσίες όπως το Hotmail εκείνο τον καιρό.  
Τον Ιούνιο του 2012 είχε 425 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως.

Τεχνικές πληροφορίες

Ένα μεμονωμένο μήνυμα στο Gmail, μαζί με τα συνημμένα αρχεία του, μπορεί να έχει μέγεθος μέχρι 25 MB, το οποίο είναι μεγαλύτερο από αυτό που προσφέρουν πολλές άλλες υπηρεσίες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Το Gmail έχει διεπαφή προσανατολισμένη προς την αναζήτηση, και άποψη των συζητήσεων παρόμοια με αυτή ενός διαδικτυακού φόρουμ. Είναι αξιοσημείωτο για την πρωτοποριακή χρήση του Ajax.
Το Gmail τρέχει σε Google GFE/2.0 σε Linux.
Επαρχίες της Τουρκίας

Η Τουρκία διαιρείται διοικητικά σε 81 επαρχίες, που διοικούνται από έναν διορισμένο διοικητή, τον Βαλή. Οι επαρχίες φέρουν το όνομά της πρωτεύουσάς τους, με εξαίρεση τις επαρχίες Κοτζάελι, Χατάι και Σαγγάριου στις οποίες είναι πρωτεύουσες οι: Νικομήδεια, Αντιόχεια και Ανταπαζαρί αντίστοιχα. Παρακάτω αναφέρονται οι επαρχίες ανά γεωγραφικό διαμέρισμα.
Χιουμασάχ Σουλτάνα

Γάμοι

Η Χιουμασάχ Σουλτάν παντρεύτηκε το 1556 τον Νταμάτ Μεχμέτ Φερχάτ Πασά (1526-1575). Μετά τον θάνατο του συζύγου της παντρεύτηκε τον Νταμάτ Γαζή Μεχμέτ Πασά. Ο τρίτος γάμος ήταν με τον Λαλά Μουσταφά Πασά. Από αυτόν τον γάμο απόκτησε έναν γιό, τον Σουλτανζάντε Αμπντουλμπακί Μπέη.

Θάνατος

Η Χιουμασάχ Σουλτάν πέθανε το 1593 σε ηλικία 53 ετών. Η αιτία θανάτου δεν είναι γνωστή. Τάφηκε στο Σεχζάντε Τζαμί, όπου έχουν ταφεί ο πατέρας της Ηγεμόνας Μεχμέτ και ο θείος της Ηγεμόνας Τζιχανγκίρ.
Κίνα Παπούα-Νέας Γουινέας

Ιστορία

Η ονομασία του νομίσματος προέρχεται από το κοχύλι kina, το οποίο χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για τις οικονομικές συναλλαγές στην περιοχή της Παπούα. Πριν το αυστραλιανό δολάριο στη χώρα χρησιμοποιούσαν τη Λίρα Νέας Γουινέας και το Μάρκο Νέας Γουινέας.

Κέρματα

To 1975 κυκλοφόρησαν κέρματα των 1, 2, 5, 10 και 20 toea καθώς επίσης και του 1 kina. Τα κέρματα του 1 και των 2 toea ήταν φτιασμένα από χαλκό και τα υπόλοιπα από χαλκονικέλιο. Το 1 kina είναι στρογγυλό με μια τρύπα στη μέση. Το 2006 με την απόσυρση των κερμάτων του 1 και των 2 toea τα κέρματα αυτής της ονομαστικής αξίας μειώθηκαν σε μέγεθος. Στις 19 Απριλίου του 2007 δεν ήταν πλέον σε νόμιμη χρήση .
Το 1980 εισήχθησαν κέρματα των 50 toea , που όμως κυκλοφόρησαν ως αναμνηστικά.

Τραπεζογραμμάτια

Εισήχθησαν χαρτονομίσματα στις 19 Απριλίου του 1975, σε αξίες των 2, 5 και 10 kina, αντικαθιστώντας το αυστραλιανό δολάριο, με το οποίο είχαν την ίδια αξία.  Το χρωματικό μοτίβο έμεινε το ίδιο. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 1976 το κίνα κυκλοφορούσε μαζί με το αυστραλιανό δολάριο. Τα 20 kina εισήχθησαν το 1977, τα 50 kina το 1990 και τα 100 kina το 2005. Από το 1991 όλα τα τραπεζογραμμάτια φτιάχνονται από πολυμερή και όχι από απλό χαρτί.

Νέα σειρά

Το 1999 εισήχθη μια νέα σειρά χαρτονομισμάτων, με πρώτα τα 50 kina. Ακολούθησαν τα 100 kina το 2005, τα 2 και 20 kina το 2007  και τα 5 και 10 kina το 2008 .
Ζαν Ιζουλέ

Βιογραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Τσέλσι Μπλου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1976 στην Ίθακα της Νεας Υόρκης. Εμφανίστηκε σε ταινίες πορνό από το 1995 ως το 2004 και πήρε μέρος σε 122 έργα. Η καριέρα της άρχισε με την ταινία Sodomizer 2 του Ρόντνευ Μουρ. Στις ταινίες της έγινε γνωστή και με τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα  Άμπερ Κάρνεϊ, Μπρουκ ΛαΒέλ και Μπρουκ Λαρέλ. Εκτός από σκληρά πορνό εμφανίστηκε και σε ερωτικά έργα χωρίς σκηνές σεξ.
Τετραλογία

Γενικά τετραλογία ονομάζεται η φιλολογική παρουσία που συγκροτείται από τέσσερα ξεχωριστά πλην όμως συναφή μέρη.

Γενικά

Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες ποιητές, ιδιαίτερα στη Δραματική ποίηση η οποία περιελάμβανε μία παρουσία τριών τραγωδιών και ενός σατυρικού δράματος από τον ίδιο ποιητή. Σημειώνεται ότι και τα τέσσερα έργα μιας τετραλογίας παρουσιάζουν κάποιο κοινό στοιχείο που μπορεί να είναι είτε συγκεκριμένος ήρωας είτε κάποιο κοινό γεγονός, που αποτελεί και την προϋπόθεση του χαρακτηρισμού αυτού.

Ιστορία

Πρώτος που έκανε χρήση αυτού του όρου ήταν ο Αριστοτέλης στο έργο του Διδασκαλίες καταγράφοντας τα έργα τα οποία παρουσίαζαν οι αρχαίοι ποιητές στους δραματικούς τους αγώνες στην αρχαία Αθήνα.

Ειδικότερα η τετραλογία ως ενότητα παρουσίασης έργων φαίνεται να διδάσκονταν στα Διονύσια. Κορυφαίος δημιουργός τέτοιων ενοτήτων ήταν ο Αισχύλος όπου το 472 π.Χ. βραβεύτηκε επί τούτου στη τετραλογία που παρουσίασε τότε την οποία και συγκροτούσαν οι τρεις τραγωδίες του: Φοινεύς, Πέρσαι και Γλαύκος ο Ποτνιεύς των οποίων ακολουθούσε το σατυρικό έργο του, Προμηθεύς ο Πυρκαεύς. Τέσσερα χρόνια μετά, το 468 π.Χ., ο Αισχύλος παρουσίασε την νέα του τετραλογία τη λεγόμενη «Οιδιπόδεια» με τα επιμέρους έργα του (δράματα): Λάιος, Οιδίπους, Επτά επί Θήβας και το σατυρικό Σφιγξ.

Από τότε και μετά επειδή το τέταρτο έργο του κάθε φορά συνέβη να μην έχει διασωθεί φέρουν το όνομα τριλογίες, όπως η παρουσία του στους δραματικούς αγώνες του 458 π.Χ. που παρουσίασε την τετραλογία Ορέστεια, που την συγκροτούσαν τα έργα του Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες και το σατυρικό Πρωτεύς, που δεν διασώθηκε με συνέπεια η Ορέστεια να χαρακτηρίζεται τριλογία.
Αλλά και οι άλλοι δύο σπουδαίοι τραγικοί ποιητές της αρχαιότητας, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης, προσπάθησαν να μιμηθούν τον Αισχύλο, πλην όμως δεν κατάφερναν να συνδέσουν τα έργα τους με κάποιο κοινό στοιχείο. Αντίθετα, άξιος συνεχιστής του Αισχύλου φάνηκε τελικά ο ανεψιός του Φιλοκλής, που με την τετραλογία του Πανδιονίς κέρδισε τη νίκη από τον Σοφοκλή.

Τετραλογία επίσης είχε συνθέσει-παρουσιάσει και ο γιος του Φρυνίχου, ο Πολυφράδμων, το 468 π.Χ., που έφερε την ονομασία Λυκούργεια, τον οποίο νίκησε ο Αισχύλος στον ίδιο αγώνα παρουσιάζοντας την Οιδιπόδεια.
Τον όρο τετραλογία όπως εμφανίσθηκε στη δραματική ποίηση και θεατρική παρουσία, στη συνέχεια μιμήθηκαν στα έργα τους και διάφοροι αρχαίοι γραμματικοί που συνέγραψαν τετραλογίες πεζών συγγραμμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Θρασύβουλος που περιέλαβε τα περί φυσικής συγγράμματα του Δημόκριτου, καθώς και εκείνα των διαλόγων του Πλάτωνα, σε τετραλογίες.
Στους νεότερους χρόνους τετραλογίες συνέγραψαν και οι μεγάλοι μουσουργοί όπως ο Βάγκνερ με την περίφημη τετραλογία του Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν, αλλά και σύγχρονοι ακόμα ποιητές συνεχίζουν να δημιουργούν και να παρουσιάζουν τα έργα τους σε τετραλογίες.
Μαρία Φωκά

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι με γονείς τους Νικόλαο Θ. Φωκά (πλοίαρχος) και Καικιλία Κουντούρη. Ήταν ηθοποιός και αγωνίστρια της Αριστεράς που διακρίθηκε σε ρόλους ενσάρκωσης ισχυρών χαρακτήρων.
Στη δεκαετία του 1950 απείχε από το σανίδι, σχεδόν για 8 χρόνια, εξαιτίας της καταδίκης της ως κατασκόπου, στην δίκη του Νίκου Μπελογιάννη. Είχε καταδικαστεί σε ισόβια με ψήφους 3-2, αλλά αργότερα μετατράπηκε σε κάθειρξη 10 ετών με στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
Ήταν Πρόεδρος του ΣΕΗ (1977). Υπήρξε παντρεμένη με τον επίσης ηθοποιό Λυκούργο Καλλέργη. Υπήρξε μία από τις διασημότερες γιαγιάδες της ελληνικής τηλεόρασης, χαρακτηριστικοί ήταν οι ρόλοι της στις σειρές «Εκμέκ παγωτό» και «Ντόλτσε βίτα». Η τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά «Οι θειοσεβούμενοι» το 2000. Πέθανε στο Λονδίνο στις 15 Ιουνίου του 2001, ύστερα από μακροχρόνια καρδιακά προβλήματα και κηδεύτηκε στο Πόρτσμουθ.
Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου

Ιστορία

Ο «Μέγας Αλέξανδρος Ορφανίου» ιδρύθηκε το 1974 και ξεκίνησε την πορεία του από τις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (ΕΠΣΚ). Την περίοδο 1987–88 κέρδισε το κύπελλο της ΕΠΣΚ, πράγμα το οποίο της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών επειδη ειχε περιόδο, το οποίο και κατέκτησε, γεγονός το οποίο αποτέλεσε τη σημαντικότερη επιτυχία του συλλόγου.
Την περίοδο 1989–90 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Εκεί παρέμεινε έως και την περίοδο 1994–95, όταν και υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣ Καβάλας. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1995–96, επανήλθε στη Δ΄ Εθνική της περιόδου 1996–97, για να υποβιβαστεί και πάλι την ίδια περίοδο στις τοπικές κατηγορίες.
Το 2010 αποφασίστηκε η επανασύσταση της ομάδας η οποία αναφερόταν και ως Ν.Μ.Α. Ορφανίου. Η ομάδα έλαβε μέρος στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ.
Συμμετοχή του Μαυροβουνίου στη Eurovision

Ιστορία

Δεδομένου ότι το Μαυροβούνιο έγινε ανεξάρτητο κράτος στις 21 Μαΐου 2006, το έθνος συμμετείχε στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Η χώρα έκανε το σόλο ντεμπούτο της στον διαγωνισμό του 2007 και μέχρι στιγμής κατάφερε να μετριάσει τα αποτελέσματα με δύο φορές για τον τελικό. Συνέβαλε σε κάποια σχετικά καλά αποτελέσματα για την πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Σερβία και Μαυροβούνιο που διαχειρίζεται την 4η και 7η θέση. Το 2009 είδε το τρίτο καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας μέχρι σήμερα να τερματίζει στην 11η θέση στον πρώτο ημιτελικό, αλλά δεν ήταν αρκετό για να τους εξασφαλίσει μια θέση στον τελικό.
Τον Νοέμβριο του 2009, η RTCG ανακοίνωσε ότι το Μαυροβούνιο θα αποσυρθεί από τον διαγωνισμό του 2010, λόγω οικονομικών δυσχερειών του ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού.
Η RTCG υπέβαλε αίτηση για το διαγωνισμό του 2011 που πραγματοποιήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Ο δυνητικός αντιπρόσωπος για το Μαυροβούνιο θα ήταν υποχρεωμένος να βρει ιδιώτες για να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή τους στη Γερμανία, αλλά τον Δεκέμβριο του 2010 το Μαυροβούνιο αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον διαγωνισμό για οικονομικούς λόγους. Στις 20 Νοεμβρίου 2011, ο επικεφαλής της RTCG αποκάλυψε ότι το Μαυροβούνιο θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2012 που θα διεξαχθεί στο Μπακού. Επίσης, δήλωσε ότι είδε το Μαυροβούνιο σε κάθε διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.
Για τα επόμενα χρόνια μετά το 2007, το Μαυροβούνιο ξεκινάει τον πρώτο ημιτελικό για τρία συνεχόμενα χρόνια μέχρι το 2013, όταν κατανεμήθηκε στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού.
Το 2014, το Μαυροβούνιο προσλήφθηκε για τον μεγάλο τελικό για πρώτη φορά στην ιστορία του με το "Moj svijet" του Sergej Ćetković.
Το 2015, το Μαυροβούνιο προσδιόρισε τον Μεγάλο Τελικό για δεύτερη φορά με τον Knez, ο οποίος ερμήνευσε το τραγούδι Adio, το οποίο συνέθεσε ο Ζέλικο Ζοκσίμοβιτς. Το Song Adio έχει δύο εκδόσεις, στην αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Ο Knez πέτυχε πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα, ολοκληρώνοντας την 13η θέση.