Renault Mégane

Εξέλιξη

Η εξέλιξη της πρώτης γενιάς του Mégane ξεκίνησε τους πρώτους μήνες του 1990, υπό τον κωδικό X64, και τα πρώτα σχέδια για την αισθητική του μοντέλου έγιναν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 1990. Τον Σεπτέμβριο του 1990 προκρίθηκαν 4 πιθανά ντιζάιν και τον Μάρτιο του 1991 εξελίχθηκαν σε μοντέλα πλήρους κλίμακας 1:1. Τον Απρίλιο του 1992 επελέγη από τον Patrick Le Quément το τρίτο από αυτά, γνωστό ως το «θέμα C», που είχε σχεδιαστεί από τον Michel Jardin. Τα πρώτα μοντέλα προ-παραγωγής κατασκευάστηκαν από τον Δεκέμβριο του 1994 έως τον Μάιο του 1995, ενώ τον Ιούλιο ξεκίνησε η μαζική παραγωγή του. Σε όλη τη διάρκεια της εξέλιξης, δεν είχε αποφασιστεί η τελική του ονομασία και το μοντέλο αναφερόταν από τον Τύπο αυτοκινήτου ως το 19 δεύτερης γενιάς.
Τελικώς παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του Renault 19, ενώ κατά την παρουσίαση έλαβε και την εμπορική ονομασία: Renault Mégane. Το όνομα του μοντέλου προήλθε από το ομώνυμο εκθεσιακό αυτοκίνητο που είχε παρουσιαστεί το 1988. Όπως το 19, έτσι και η παραγωγή του Mégane γινόταν στο Douai, στη βόρεια Γαλλία. Μάλιστα, το αυτοκίνητο αποτέλεσε επανασχεδιασμό του προκατόχου του, αφού τόσο το δάπεδο όσο και τα μηχανικά μέρη του (κινητήρες, συστήματα μετάδοσης κ.α.) προήλθαν από το 19, με κάποιες βελτιωτικές τροποποιήσεις. Το συνολικό κόστος της εξέλιξης του πρότζεκτ έφτασε τα $2,7 δις με την τότε ισοτιμία, ενώ η χρονική διάρκεια εξέλιξης έφτασε τους 52 μήνες.

Εκδόσεις

Επίσημα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Γαλλία, αρχικά μόνο σε hatchback 5-πορτες και 3-πορτες εκδόσεις, με τις ονομασίες Mégane Hatch και Mégane Coupé αντίστοιχα. Το σχήμα του μοντέλου εντυπωσίασε με τις καμπύλες του, ιδιαίτερα στην έκδοση Mégane Coupé. Στη Γαλλία, η εκδοχή Hatch λανσαρίστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1995 και η εκδοχή Coupé στις 15 Δεκεμβρίου 1995, ενώ στη Γερμανία και οι δύο εκδόσεις κυκλοφόρησαν στις 19 Ιανουαρίου 1996. Στις άλλες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, λανσαρίστηκε τον Μάρτιο του 1996, ενώ ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο έφτασε επισήμως μέσα στον Απρίλιο του 1996.
Τον Σεπτέμβριο του 1996, κυκλοφόρησε και σε εκδοχή 4-πορτο sedan με την ονομασία Mégane Classic, το οποίο γνώρισε επίσης τεράστια απήχηση, ενώ τον Απρίλιο του 1997 προστέθηκε το καμπριολέ, που αγαπήθηκε έντονα από την τότε νεολαία. Με το λανσάρισμα της δεύτερης σειράς του μοντέλου, που έγινε την άνοιξη του 1999, προστέθηκε σε κάποιες χώρες της Ευρώπης και μια εκδοχή με station wagon αμάξωμα, ως Mégane Estate - η τελευταία εκδοχή δεν εισήχθη ποτέ στην Ελλάδα, λόγω της πολύ χαμηλής απήχησης των station wagon στη χώρα την τότε εποχή.

Ανανέωση του 1999

Ένας ήπιος ανασχεδιασμός στις αρχές του 1999, έδωσε στην πρώτη γενιά του Mégane νέα μπροστινή γρίλια, πληρέστερο εξοπλισμό και 16-βάλβιδους κινητήρες σε ολόκληρη την παλέτα των εκδόσεων. Ταυτόχρονα, δέχτηκε αισθητή ποιοτική αναβάθμιση στο εσωτερικό του, στην ασφάλεια και στον διαθέσιμο εξοπλισμό του. Η δεύτερη σειρά του μοντέλου μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο του 1999 και λανσαρίστηκε μέσα στην άνοιξη.

Κινητήρες

Οι κινητήρες του προέρχονταν από τη σειρά Renault E-Type («Energy») σε εκδόσεις 1.4 και 1.6 και 1.8 λίτρων. Κάποιοι επιπλέον κινητήρες προέρχονταν από τη σειρά F-Type και ήταν οι κινητήρες 1.9 ντίζελ και 2.0 λίτρων βενζίνης, διαθέσιμος όμως και σε 16-βάλβιδες εκδοχές. Υπήρχε επίσης και ο κινητήρας 1.9 λίτρων ντίζελ, τόσο σε ατμοσφαιρική εκδοχή, όσο και σε υπερτροφοδοτούμενη (turbodiesel). Μεταγενέστερα εφοδιάστηκε με σύγχρονους και ανταγωνιστικούς 16-βάλβιδους κινητήρες 1.4 και 1.6 λίτρων, με απόδοση 98 και 115 ίππων αντίστοιχα.
Αρχικά, το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων σε όλες τις εκδόσεις του Mégane ήταν ένα 5-τάχυτο μηχανικό, ενώ το 1998 εμφανίστηκε σε κάποιες εκδόσεις κινητήρων ένα προαιρετικό 4-τάχυτο αυτόματο Proactive.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια

Το αρχικό Mégane υπήρξε το πρώτο μοντέλο της μικρομεσαίας κατηγορίας C που απέσπασε τη διάκριση των 4 αστέρων, με μέγιστο δυνατό τα 5, στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP το 1998 και ήταν, τα πρώτα χρόνια, το ασφαλέστερο στην κατηγορία του.

Άλλες εκδόσεις αμαξωμάτων

Τον Νοέμβριο του 1996, προστέθηκε η μικρομεσαία MPV εκδοχή Mégane Scénic, που μετά τον ανασχεδιασμό της, το 1999, ανεξαρτητοποιήθηκε ως μοντέλο από την οικογένεια Mégane. Το όνομά Scénic προήλθε από το ομώνυμο εκθεσιακό πρωτότυπο αυτοκίνητο που είχε παρουσιαστεί το 1988. Το Mégane Scénic αποτέλεσε άλλη μια καινοτομία της Renault, καθώς ήταν και το πρώτο, χρονολογικά, πολυμορφικό αυτοκίνητο στη μικρομεσαία κατηγορία. Τα πρώτα χρόνια μάλιστα, ήταν ο ηγέτης των πωλήσεων των μικρομεσαίων πολυμορφικών, ενώ ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς στην Ευρώπη το 1997 και μάλιστα με τεράστια διαφορά - για την ακρίβεια, με 405 πόντους έναντι 293 του Ford Ka και 248 του Volkswagen Passat.

Βασικά στοιχεία

Το Mégane ΙΙ παρουσιάστηκε το 2002 και σηματοδότησε μια νέα αρχή για την εταιρεία. Μολονότι η δεύτερη γενιά είχε σχεδιαστεί και πάλι από τον Patrick Le Quément, όπως και η πρώτη, τα δύο αυτοκίνητα δεν είχαν καμία απολύτως ομοιότητα. Το νέο Mégane ήταν σχεδιασμένο «από λευκό χαρτί» και ήταν επηρεασμένο από τη νέα αισθητική φιλοσοφία που είχε τότε μόλις ξεκινήσει με το Avantime. Η τεράστια επιτυχία που γνώρισε το νέο Mégane σε όλη την Ευρώπη απέδειξε πως ο τολμηρός σχεδιασμός του ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία του, ενώ έδειξε πως η εμπορική καταστροφή του Avantime οφειλόταν μάλλον στην ασυνήθιστη τοποθέτησή του στην αγορά, σε μία ασαφή κατηγορία οχημάτων που δεν προσέλκυσε το ενδιαφέρον του κοινού, και λιγότερο στον σχεδιασμό του. 
Το Mégane δεύτερης γενιάς ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς στην Ευρώπη το 2003, με 322 πόντους έναντι 302 του Mazda 6 πρώτης γενιάς, και πέτυχε τη μέγιστη διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πρόσκρουσης του οργανισμού Euro NCAP. Ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της μικρομεσαίας κατηγορίας C που πέτυχε το σκορ των 5 αστέρων, ενώ για αρκετό καιρό ήταν και το μόνο που το είχε καταφέρει. Για 2 χρονιές, το 2004 και το 2005, ήταν και το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο στην Ευρώπη στην κατηγορία του.
Τόσο το Mégane δεύτερης γενιάς όσο και το Renault Laguna δεύτερης γενιάς αποτέλεσαν πεδία δοκιμών για την εφαρμογή νέων καινοτομιών στο διάστημα 2001 - 2002. Η κάρτα εκκίνησης της Renault, στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και των δύο μοντέλων, που αντικατέστησε το παραδοσιακό κλειδί εκκίνησης του κινητήρα, ήταν μια πρωτιά για την κατηγορία και από τότε έγινε ένα εξαιρετικά δημοφιλές στοιχείο εξοπλισμού. Με παρόμοιο τρόπο, η προαιρετική πανοραμική ηλιοροφή έγινε πολύ σύντομα στοιχείο που και πολλές άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες διέθεταν στα αυτοκίνητά τους. 
Όπως είχε συμβεί και με την πρώτη γενιά του Mégane, η παλέτα των αμαξωμάτων και στη δεύτερη γενιά ήταν ευρύτατη. Αρχικά παρουσιάστηκαν οι 3-πορτες και 5-πορτες εκδόσεις, υπό την ονομασία Mégane Sport Hatch και Mégane Hatch αντίστοιχα, ακολούθησαν οι 4-πορτες σεντάν («Mégane Sport Saloon»), οι 5-πορτες station wagon (Mégane Sport Tourer) και η Coupé-Cabriolet (Mégane CC). Η έκδοση Coupé-Cabriolet διέθετε μια επαναστατική σκληρή οροφή από γυαλί, που έχει εξελιχθεί και παράγεται από τον οίκο Karmann, γεγονός που αποτέλεσε καινοτομία για αυτό τον τύπο αμαξωμάτων, ενώ ήταν και το πρώτο καμπριολέ που απέσπασε την κορυφαία διάκριση των 5 αστέρων στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP.
Από πλευράς κινητήρων, το Mégane II στην Ελλάδα εισαγόταν με τους γνωστούς 16-βάλβιδους βενζινοκινητήρες της Renault 1.4, 1.6 και 2.0 λίτρων απόδοσης 100, 115 και 140 ίππων αντίστοιχα. Στην άλλες χώρες της Ευρώπης, έφερε και μια παλέτα πετρελαιοκινητήρων 1.5 DCi σε διάφορες ιπποδυνάμεις, οι οποίοι από την τρίτη γενιά του Mégane και μετά, εισήχθησαν επίσημα και στη χώρα μας.

Sport εκδόσεις Mégane II GT και RS

Οι εκδόσεις Renault Sport (RS) των 3-πορτων και 5-πορτων εκδόσεων, ήταν εφοδιασμένες με κινητήρες 2.0 λίτρων 16-βάλβιδων με υπερσυμπιεστή, απόδοσης 225 ίππων. Μαζί με τον καινούριο κινητήρα, αλλαγές έγιναν στις εμπρός και πίσω αναρτήσεις (συγκεκριμένα στη γεωμετρία τους) για την βελτίωση της λειτουργίας τους, ενώ ο μπροστινός προφυλακτήρας διαθέτει μεγαλύτερες και πιο δυναμικές εισαγωγές αέρα. Παράλληλα, ο πίσω προφυλακτήρας φιλοξενεί μία εμφανή διπλή εξάτμιση. Τις χρονιές των επιτυχιών της Renault στην Formula 1, παρουσιάστηκαν συλλεκτικές εκδόσεις με την επωνυμία Renault F1. Στο τέλος της καριέρας του, παρουσιάστηκε και μία περιορισμένη έκδοση με την κωδική ονομασία R26.R, με αυξημένη απόδοση στους 230 ίππους και χαμηλότερο βάρος. Η παραπάνω έκδοση έκανε εκείνη τη χρονιά ρεκόρ γύρου ως μπροστοκίνητο στη πίστα του Nirburring.
Κατά το facelift του Mégane, στις σπορ εκδόσεις προστέθηκε άλλη μία, λιγότερο σκληροπυρηνική με την ονομασία GT, επίσης σε 3-πορτες και 5-πορτες εκδόσεις. Εφερε επίσης το δίλιτρο κινητήρα τουρμπο της Renault, αλλά με μικρότερη απόδοση, περιορισμένη στους 165 ίππους.

Άλλες εκδόσεις αμαξωμάτων

Στην θέση του αρχικού Mégane Scénic I / Scénic I (ως Φάση 2) υπήρχε το καινούριο Scénic II, που ήταν διαθέσιμο σε εκδόσεις με κοντό και μακρύτερο κατά 23 εκατοστά μεταξόνιο. Η έκδοση με το μακρύτερο μεταξόνιο, ονομάζεται Grand Scénic II και διέθετε 2 επιπλέον θέσεις και 7 συνολικά.

2η φάση της τρίτης γενιάς

Το Δεκέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε το facelift των εκδόσεων Mégane. Αισθητικά, οι αλλαγές ήταν ανεπαίσθητες σε προφυλακτήρες και φωτιστικά σώματα, ενώ στο εσωτερικό τοποθετήθηκαν αναβαθμισμένα υλικά και ταπετσαρίες.
Από βενζινοκινητήρες, ο 1.4 TCE 130 συνέχισε κανονικά και στη 2η φάση, ενώ ο αειθαλής 1.6 16V έδωσε τη σκυτάλη σε έναν εντελώς νέο κινητήρα: τον 1.2 TCE 115. Βασικά χαρακτηριστικά του τελευταίου: άμεσος ψεκασμός, σύστημα start&stop, καδένα, χαμηλή κατανάλωση και χαμηλές εκπομπές ρύπων. Από diesel, διατηρήθηκε ο 1.5 DCi 110 ελαφρά αναβαθμισμένος σε όλους τους τομείς, ενώ προστέθηκε ο 1.6 DCi 130 από το Renault Scénic, με κύρια χαρακτηριστικά τα τεράστια αποθέματα ροπής σε μεγάλο φάσμα στροφών, με πολύ χαμηλή κατανάλωση και χαμηλές εκπομπές ρύπων.
Οι πωλήσεις του ξεκίνησαν στην Ελλάδα την άνοιξη του 2012.

3η φάση της τρίτης γενιάς

Το 2014 ακολούθησε και δεύτερο facelift, με κύρια αλλαγή την γρίλια από το Twingo, το Clio και το Captur, και ο 1.4 TCE αντικαταστάθηκε από έναν νέο, πιο υψηλής απόδοσης 1.2 TCE με 130 ίππους.

Sport εκδόσεις της 3ης γενιάς

Σε σπορ εκδόσεις παρουσιάστηκαν η Mégane GT, που είναι διαθέσιμη με τους κινητήρες TCE 180 ίππων και DCi 160 ίππων (δεν κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα), καθώς και η ακόμα πιο σκληροπυρηνική Mégane RS με τον κινητήρα 2.0 TCE απόδοσης 250 ίππων. Το RS στην έκδοση Cup έφερε και διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης, ενώ το 2011 λανσαρίστηκε στην έκδοση Trophy, με αυξημένη απόδοση στους 265 ίππους, η οποία μάλιστα έκανε ρεκόρ χρόνου μπροστοκίνητου αυτοκινήτου στην πίστα του Nurburing.
Στο εξωτερικό επίσης κυκλοφόρησε και η σειρά GT Line σε 3 τύπους αμαξωμάτων: Hatchback, Coupé, Estate, με σπορ αισθητικές παρεμβάσεις εξωτερικά και σπορ ρύθμιση ανάρτησης, κάπως πιο σκληρή από τις βασικές εκδόσεις.

Άλλες εκδόσεις αμαξωμάτων

Ειδικότερα στην τρίτη γενιά του Mégane η 4-πορτη σεντάν εκδοχή ανεξαρτητοποιήθηκε από την οικογένεια Mégane και διατέθηκε με την εμπορική ονομασία Renault Fluence. Επίσημα αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 2009 και κατασκευάζεται στην Αργεντινή, στην Ινδία, στη Μαλαισία, στη Ρωσία, στη Νότια Κορέα και (η εκδοχή για την Ευρώπη) στην Προύσα της Τουρκίας. Αντικαταστάθηκε από το Mégane Sedan IV (4ης γενιάς), που αποκαλύφθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
Πολυμορφικές εκδόσεις και στην τρίτη γενιά συνέχισαν να αποτελούν τα Scénic και Grand Scénic, τα οποία φέρουν κοινό πάτωμα και μηχανικά μέρη με την οικογένεια Mégane.

Βασικά στοιχεία

Η τέταρτη γενιά του Mégane παρουσιάστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης και λανσαρίστηκε τον Μάιο του 2016. Βασίζεται στην πλατφόρμα CMF-CD που ανέπτυξε η Renault και η Nissan. Ακολουθεί την τελευταίο σχεδιαστικό μοτίβο το οποίο έχει παρατηρηθεί στα Clio IV, Captur, Espace V και Talisman. Μια έκδοση Estate (Mégane Sport Tourer) αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης την άνοιξη του 2016. Στις 12 Ιουλίου 2016 αποκαλύφθηκε μια σεντάν εκδοχή του Mégane, που αντικατέστησε το Renault Fluence (το σεντάν 3ης γενιάς).
Η τέταρτη γενιά Mégane είναι μεγαλύτερη και χαμηλότερη από τον προκάτοχό της. Η ανάρτηση αποτελείται από γόνατα MacPherson μπροστά και δοκό στρέψης στο πίσω μέρος. Περιέχει δισκόφρενα και στους 4 τροχούς. Ο οδηγός μπορεί να επιλέξει ανάμεσα σε 5 προγράμματα οδηγικής συμπεριφοράς που αλλάζουν το αυτοκίνητο ανάλογα όπως ρυθμιστεί. Στις περισσότερες εκδόσεις έχουν μια οθόνη 7 ιντσών (αντικαταστάθηκε με 8,7 ιντσών οθόνη αφής σε ορισμένα επίπεδα εκδόσεων). Οι επιλογές περιλαμβάνουν προσαρμοστικό σύστημα ελέγχου ταχύτητας, αυτόματη πέδηση έκτακτης ανάγκης, προειδοποίηση αλλαγής λωρίδας, προειδοποίηση του ορίου ταχύτητας, παρακολούθηση τυφλών σημείων, αυτόματους προβολείς, κάμερα οπισθοπορείας, αισθητήρες παρκαρίσματος και αυτόματο σύστημα παρκαρίσματος.
Σε σχετικές δηλώσεις για το αυτοκίνητο, ο επικεφαλής σχεδιαστής της Renault, Laurens van den Acker, δήλωσε: "Η Renault μπορεί να παράγει αυτοκίνητα με λατινικό δέρμα και γερμανική καρδιά". Διατίθεται με 9 κινητήρες (4 κινητήρες βενζίνης και 5 κινητήρες ντίζελ) με ισχύ από 89 hp (65 kW) έως 202 hp (149 kW).

Mégane GT

Το Mégane GT με βενζινοκινητήρες 1.6 λίτρων. Βασικά διαθέτει ενσωματωμένο τετρακίνητο σύστημα διεύθυνσης (4Control) και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων με διπλό συμπλέκτη, με προαιρετική αλλαγή ταχυτήτων. Έχει επίσης ένα ελαφρώς διαφορετικό σχέδιο όσο στο εσωτερικό τόσο και στο εξωτερικό.

Mégane Sedan

Η εκδοχή σεντάν του Renault Mégane τέταρτης γενιάς εισήχθη τον Ιούλιο του 2016 και μοιάζει με το ακόμα μεγαλύτερο Renault Talisman, αλλά και με το μπροστινό τμήμα του hatchback Mégane IV. Έχει περισσότερο χώρο για τους επιβάτες στα πίσω καθίσματα από το hatchback, ενώ και ο χώρος αποσκευών έχει όγκο στα 508 λίτρα. Η επίσημη ονομασία του είναι Mégane Grand Coupe και αυτό παραπέμπει στη σχεδίασή του, με το έντονα κεκλιμένο πίσω μέρος της οροφής του. 
Το μοντέλο πωλείται κυρίως στην Αφρική, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε διάφορες αγορές της Ανατολικής Ασίας και στην Αυστραλία. Η εκδοχή για την Ευρώπη κατασκευάζεται επίσης στην Προύσα της Τουρκίας, όπως συνέβαινε και με τον προκάτοχο Fluence. Εντός της Ευρώπης, προσφέρεται κυρίως στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, σε χώρες όπως η Τουρκία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Τσεχία και η Σλοβενία, καθώς επίσης και στην Ιταλία και στην Ιρλανδία. Αντιθέτως, δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε αγορές όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ελλάδα.
Υπάρχουν δύο βενζινοκινητήρες και τρεις πετρελαιοκινητήρες, οι οποίοι προσφέρουν ισχύ που κυμαίνεται από 90 έως 130 ίππους. Μόνο ο μεσαίος κινητήρας είναι κατάλληλος για να ταιριάζει με την 6-τάχυτη μετάδοση διπλού συμπλέκτη.