Εμμανουήλ Βυβιλάκης

Βίος

Ο Εμμανουήλ Βυβιλάκης γεννήθηκε το 1806 στις Βρύσες Αμαρίου.  Το 1813 μετοίκησαν οικογενειακώς στο Ρέθυμνο αλλά επειδή τους κατάσχεσε ο μπέης επειδή δεν συναριθμήθηκαν με τα θύματα της σφαγής του 1814 της πόλης αυτής. Καταφέυγουν οικογενειακώς στα βουνά του Μυριοκεφάλου αλλά επειδή οι γονείς του, Μαρία και Νικόλαος, προσβλήθηκαν από πανώλη πέθαναν και ο ίδιος ορφάνεψε μαζί με τις τρεις αδελφές του.  Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης μπαρκάρει με ένα καΐκι και μετά από ένα τριήμερο ταξίδι φτάνει στο Ναύπλιο.Υπηρέτησε πέντε χρόνια στο πρώτο Ελληνικό ατμοκίνητο Καρτερία υπό την διοίκηση του Φρανκ Χέιστινγκς. Κατέβηκε στη συνέχεια στην Κρήτη λαμβάνοντας μέρος στην άλωση της Γραμβούσας.
Η άρνηση των Μεγάλων Δυνάμεων να μην ενσωματωθεί η Κρήτη στα όρια του μελλοντικώς συσταθέντος Ελληνικού κράτους, παρώθησε τον Βυβιλάκη να έλθει στην Αθήνα για προώθηση του Κρητικού ζητήματος. Παράλληλα σπουδάζει στην Αίγινα στο Κεντρικό Σχολείο και στη συνέχεια στη Γερμανία σταλμένος από το Ελληνικό κράτος με έξοδα του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου του Α'.
Στην Γερμανία σπουδάζει νομικά. Επιστρέφει στην Αθήνα το 1840 και διορίζεται Πρόεδρος των Πρωτοδικών στη Σύρο, απ'όπου αποχώρησε ως Πρόεδρος Εφετών.
Κατεβαίνει στην Κρήτη το 1841 με σκοπό να συνδράμει στο Κίνημα των αδελφών Χαιρέτη. Συμμετείχε στις συνελεύσεις των πληρεξουσίων και οπλαρχηγών των επαναστατημένων επαρχιών, που έγιναν στο χωρίο Βαφέ Αποκορώνου στις 5 και 12 Απριλίου 1841 ως αντιπρόσωπος της επαρχίας Μυλοποτάμου. Στο ίδιο χωριό εγκατέστησε μικρό φορητό τυπογραφείο το οποίο στη στη σύντομη διάρκεια της λειτουργίας του, μόνο δύο μήνες, εξέδωσε την παράνομη πολιτική και φιλολογική εφημερίδα Ραδάμανθυς.Μετά την αποτυχία του κινήματος επέστρεψε στην Αθήνα, όπου συνέχισε την έκδοση της εφημερίδας του με μικρές διακοπές μέχρι το 1880, σε εβδομαδιαία βάση.
Στα μέσα Ιουνίου 1880 κατέβηκε στο Ρέθυμνο με την προσδοκία της ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα, γενόμενος δεκτός με ενθουσιασμό από τους Ρεθυμνιώτες. Είκοσι ώρες μετά την άφιξή του πέθανε. Το 1888 έγινε η μετακομιδή των οστών του στο σημερινό νεκροταφείο Ρεθύμνου.

Φιλεκπαιδευτικό έργο

Το 1844 συγκροτείται στην Αθήνα επιτροπή για τα σχολεία της Κρήτης, ένα μέλος της οποίας ήταν και ο Βυβυλάκης. 
Καίρια ήταν η συμβολή του για τη σύσταση σχολείων στην επαρχία Ρεθύμνου: ένα στην πόλη και στα χωριά Ατσιπόπουλο, Μετόχια, Γωνιά, Πρινέ, Πηγή, Περιβόλια, Γάλλου, Άγιος Κωνσταντίνος, Ρούστικα, Κούφη, Επισκοπή, Αργυρούπολη, Άδελε. Επαρχία Μυλοποτάμου: Μελιδόνι, Μαργαρίτες, Φόδελε, Γαράζο, Ανώγεια, Άγιος Μάμας και Ρούμελη. Επαρχία Αγίου Βασιλείου: Σελιά, Άγιο Πνεύμα. Επαρχία Αμαρίου : Αμάρι, Μοναστηράκι, Φουρφουράς, Βρύσες, Αποδούλου, Μέρωνας, Μέρωνας και Γερακάρι.
Από την αλληλογραφία  του πληροφορούμαστε πως στέλνει βιβλία και πίνακες για τα νεοσύστατα σχολεία.To 1859 μαζί με άλλους Κρητικούς που διέμεναν στην Ερμούπολη της Σύρου συστήνει τον Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο Κρητών , με πατριωτικό χαρακτήρα ουσιαστικά.
Συχνά συνέδραμε Κρήτες φοιτητές που προσέφευγαν σε αυτόν μεσολαβώντας στο Υπουργείο Παιδείας για χορήγηση υποτροφιών.
Η αποτελούμενη από 700 περίπου τόμους διαφόρων εκδόσεων  βιβλιοθήκη του Βυβιλάκη και εβδομήντα τόμους Κρητικής Ιστορίας σε διάφορες γλώσσες ενσωματώθηκε στην βιβλιοθήκη που συγκρότησε ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Ρεθύμνης περί το 1870.

Ανασκευάζοντας τον Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ

Ο πρώτος Έλληνας που αντιμετώπισε τον Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ με ένα θεωρητικά ολοκληρωμένο έργο ήταν ο Βυβιλάκης. Στη Γερμανία όπου βρισκόταν δημοσίευσε το 1840 την πραγματεία του Neugriechishes Leben, verglichen mit dem altgriechischen: zur Erlauterung beider (Ο νεοελληνικός βίος σε σύγκριση με τον αρχαιοελληνικό Μια αμφίδρομη ερμηνεία). Ο Βυβιλάκης δημοσίευσε μέρος της εργασίας του που αναφερόταν στον Φαλμεράυερ σε ελληνική μετάφραση στο περιοδικό Ραδάμανθυς του 1842,που εξέδιδε ο ίδιος. Αν και ονομαστικά δεν αναφέρεται σε αυτόν, υπάρχουν παραθέματα από το βιβλίο του, κάτι που δείχνει πως απαντούσε ο Κρητικός λόγιος στον Γερμανό διανοούμενο. Ο Βυβιλάκης ακολουθεί την μέθοδο της σύγκρισης των αρχαίων ελληνικών εθίμων με τα νεοελληνικά για να αποδείξει την συγγένεια των νέων με τους αρχαίους Έλληνες. Κομίζοντας νέο υλικό συλλεγμένο από την Κρήτη το παραλληλίζει με αρχαία έθιμα, αλλά με τρόπο αδέξιο και με παρετυμολογίες. Αυτό δεν έμεινε ασχολίαστο και από τον ίδιο τον Φαλμεράυερ. «Επομένως,δεν μπορεί να υποστηριχθεί με κανένα τρόπο ότι με τους λαογραφικούς αυτούς ισχυρισμούς ο Βυβιλάκης αναίρεσε πράγματι τον Fallmerayer»Η σημασία της απόπειρας αναίρεσης των θεωριών του Φαλμεράυερ από τον Βυβιλάκη έγκειτο στο ό,τι πρώτος αυτός εγκατέλειψε τα βιολογικά-φυλετικά κριτήρια και επικεντρώθηκε στην πολιτισμική άποψη της θεωρίας του Φαλμεράυερ.