Επαγγελματική κατάδυση

Η επαγγελματική κατάδυση είναι τύπος κατάδυσης στον οποίο οι δύτες πληρώνονται για την εργασία τους. Υπάρχουν διάφοροι κλάδοι της επαγγελματικής κατάδυσης, με περισσότερο γνωστό αυτόν της εμπορικής κατάδυσης. Όποιος επιθυμεί να γίνει επαγγελματίας δύτης χρειάζεται ιδιαίτερη εκπαίδευση που ικανοποιεί τις απαιτήσεις τοπικών οργανισμών Υγείας και Λιμενικών Αρχών. Εξαιτίας της επικινδυνότητας ορισμένων εργασιών σε υποβρύχιο περιβάλλον συχνά απαιτείται δια νόμου η επιτόπια ύπαρξη υπερβαρικού θαλάμου και σύστημα επικοινωνίας δύτη-επιφανείας.
Η επαγγελματική κατάδυση διακρίνεται από την κατάδυση αναψυχής σε ζητήματα σχετικά με την καταδυτική διαδικασία. Η πρωταρχική διάκριση αφορά στο γεγονός ότι ο δύτης αναψυχής είναι υπεύθυνος κύρια για τις πράξεις του και την ασφάλειά του και μπορεί εκούσια να δεχθεί περιορισμένη ευθύνη για τους συντρόφους του στην κατάδυση. Αντίθετα, ο επαγγελματίας δύτης είναι τμήμα μιας ομάδας ανθρώπων με εκτεταμένες -δια συμβολαίου- υπευθυνότητες και υποχρεώσεις είτε απέναντι στον εργοδότη ή απέναντι στον πελάτη, που καθορίζονται επίσημα στη νομοθεσία, και υπογραμμίζονται σε κανονισμούς σε εγχειρίδια λειτουργίας. Σε πολλές περιπτώσεις η νομοθεσία για την εργατική ασφάλεια περιορίζει τις δραστηριότητες της επαγγελματικής κατάδυσης με συγκεκριμένες απαιτήσεις σε ζητήματα υγείας και ασφάλειας.

Παράκτια κατάδυση

Η παράκτια ή/και ηπειρωτική κατάδυση είναι παρόμοια με την υπεράκτια όσον αφορά στη φύση της εργασίας και τον χρησιμοποιούμενο εξοπλισμό. Οι δύτες αναλαμβάνουν εργασία σε  υποβρύχια υδρογραφική επιθεώρηση ή εκτέλεση συγκεκριμένων έργων. Οι τύποι των καταδυτικών τοποθεσιών ποικίλουν και οι επαγγελματίες δύτες εργάζονται σε λιμενικά έργα λίμνες, σε υδροηλεκτρικά φράγματα, σε ποτάμια και γέφυρες, όπως για παράδειγμα η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται εξαρτάται από τη φύση της δουλειάς και την τοποθεσία, αλλά είναι συνήθως μείγμα εξοπλισμού αυτόνομης κατάδυσης και εξοπλισμού με παροχή από την επιφάνεια.

Πυρηνική κατάδυση

Η πυρηνική κατάδυση είναι ίδια με την κατάδυση HAZMAT. Η διαφορά είναι η έκθεση στη ραδιενεργό ακτινοβολία αντί για επικίνδυνα χημικά υλικά. Για αυτόν τον λόγο απαιτούνται διαφορετικά προληπτικά μέτρα, κυρίως εξοπλισμός που δεν απορροφά ραδιενέργεια, ώστε να δημιουργείται πρόβλημα μετά από έναν αριθμό καταδύσεων και εξαντλητική ενημέρωση της ομάδας ή του δύτη για το συγκεκριμένο περιβάλλον εργασίας του, το βάθος, τη θερμοκρασία του νερού και τις πιθανές πηγές έκλυσης ραδιενέργειας.
Η θερμοκρασία του νερού σε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα είναι πιθανός κίνδυνος για τον δύτη, και σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιούνται ειδικοί επενδύτες της στολής, στους οποίους κυκλοφορεί ψυχρό νερό, μειώνοντας την υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος. Επίσης, χρησιμοποιείται δοσίμετρο που επιβεβαιώνει ότι ο δύτης δεν λαμβάνει επικίνδυνη δόση ακτινοβολίας κατά τη διάρκεια της κατάδυσης, βοηθώντας παράλληλα στον υπολογισμό της μέγιστης ώρας παραμονής σε κατάδυση. Επιπλέον το δοσίμετρο μπορεί να βοηθήσει στην ανεύρεση πηγών έκλυσης ραδιενέργειας

Κατάδυση Μέσων

Η κατάδυση Μέσων είναι όρος που περιγράφει δύτες που εργάζονται στον τομέα της υποβρύχιας φωτογραφίας και υποβρύχιας κινηματογράφησης πέρα από τα όρια της κατάδυσης αναψυχής. Η κατάδυση μέσω γίνεται συχνά για ντοκιμαντέρ της τηλεόρασης και σειρές όπως αυτής του BBC Πλανήτης Γη ή ταινίες του Χόλιγουντ όπως ο Τιτανικός. Οι δύτες Μέσων είναι συχνά άρτια εκπαιδευμένοι χειριστές κάμερας που χρησιμοποιούν την υποβρύχια κατάδυση για να προσεγγίσουν το περιβάλλον εργασίας τους.
Ο εξοπλισμός στην προκειμένη περίπτωση ποικίλει ανάλογα με τις απαιτήσεις της κινηματογράφησης αλλά χρησιμοποιούνται συχνότερα αναπνευστικές συσκευές κλειστού κυκλώματος τα αποκαλούμενα «rebreather» εξαιτίας του αθόρυβου τρόπου λειτουργίας τους και του γεγονότος ότι δεν απελευθερώνουν ή απελευθερώνουν λιγοστό αέρα στο περιβάλλον με τη μορφή φυσαλίδων και επιτρέπουν μεγαλύτερη παραμονή του δύτη υποβρυχίως.

Εκπαιδευτές

Οι εκπαιδευτές της επαγγελματικής κατάδυσης είναι άτομα με υψηλά προσόντα και λειτουργούν υπό την επίβλεψη κάποιου κυβερνητικού οργανισμού. Τα στάνταρ της εκπαίδευσης καθορίζονται από οργανισμούς με γνώμονα την ασφάλεια.
Οι εκπαιδευτές της αυτόνομης κατάδυσης διαφέρουν από τους άλλους τύπους επαγγελματιών δυτών καθώς δεν απαιτούνται προσόντα επαγγελματικής κατάδυσης, αλλά σχετικό πτυχίο από αναγνωρισμένο καταδυτικό οργανισμό όπως η GUE, η SDI, η TDI, η NAUI, η PADI, η SSI, η ANDI, ή η BSAC και η CMAS, που τους επιτρέπει να διδάσκουν κατάδυση. Οι εκπαιδευτές κατάδυσης διδάσκουν ποικιλία δεξιοτήτων από καταδυτική εκπαίδευση για αρχαρίους, έως καταδυτική διάσωση για ενδιάμεσο επίπεδο δυτών και τεχνική κατάδυση για πλέον έμπειρους δύτες. Συχνά διδάσκουν σε καταδυτικά κέντρα σε παράκτιες πόλεις ή θέρετρα ή σε τυπικές πισίνες. Η αρχική εκπαίδευση γίνεται με συμβατικό εξοπλισμό αυτόνομης κατάδυσης, αλλά η αυξανόμενη χρήση συσκευών κλειστού κυκλώματος έφερε στο προσκήνιο και τη συγκεκριμένη εκπαίδευση. Δεν είναι όλοι οι εκπαιδευτές κατάδυσης επαγγελματίες. Πολλοί είναι ερασιτέχνες και ακολουθούν διαφορετική καριέρα στη ζωή τους, έξω από την καταδυτική βιομηχανία.
Οι εκπαιδευτές εμπορικής κατάδυσης διαθέτουν πτυχίο εκπαίδευσης επαγγελματικής κατάδυσης. Η τυπική εκπαίδευση περιλαμβάνει χρήση διαφορετικών τύπων καταδυτικών εξοπλισμών και τυπικών υποβρύχιων εργαλείων που χρησιμοποιούνται στην πορεία της δουλειάς ενός επαγγελματία δύτη.

Αναπνευστική συσκευή

Αρκετοί παράγοντες υποδεικνύουν τον εκάστοτε τύπο αναπνευστικής συσκευής που χρησιμοποιείται από τους δύτες. Ανάμεσα στους τυπικούς αυτούς παράγοντες περιλαμβάνεται ο χρόνος κατάδυσης, η μόλυνση του νερού, οι περιορισμοί χώρου και η δυνατότητα πρόσβασης υποβρύχιων βοηθητικών οχημάτων. Η επιστημονική και στρατιωτική κατάδυση σπάνια εκτελεί κατάδυση με παροχή επιφανείας, ενώ η εμπορική κατάδυση σπάνια χρησιμοποιεί εξοπλισμό scuba.