google/wiki40b huggingface dataset:
Κασπάση

Οι κασπάσες είναι πρωτεάσες με πολύ εξειδικευμένη δράση. Διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη διαδικασία της απόπτωσης, η οποία είναι ένας τύπος προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, ο οποίος πραγματοποιείται μέσω ενός εξειδικευμένου κυτταρικού μηχανισμού.  Οι κασπάσες, κόβουν την πολυπεπτιδική αλυσίδα μόνο μετά από ένα κατάλοιπο ασπαρτικού οξέος. Υπάρχουν στο κυτταρόπλασμα υπό μορφή προενζύμων.  Οι κασπάσες, στο ενεργό τους κέντρο, φέρουν το αμινοξύ κυστεΐνη  . Η πρώτη κασπάση που αναγνωρίσθηκε ήταν το μετατρεπτικό ένζυμο της ιντερλευκίνης-1β (ICE, caspase-1)  και αρχικά ταυτοποιήθηκε ως η υπεύθυνη πρωτεάση για την ωρίμανση της προ-ιντερλευκίνης (IL)-1β στην προ-φλεγμονώδη, βιολογικά ενεργή μορφή της.

Υποστρώματα των κασπασών κατά την απόπτωση

Το 1998 δημοσιεύτηκε ότι 65 διαφορετικές πρωτεΐνες κατατμούνται από πρωτεάσες της οικογένειας των κασπασών.Τα περισσότερα από τα γνωστά ως τότε υποστρώματα μπορούσαν να κατηγοριοποιηθούν σε μικρό αριθμό λειτουργικών ομάδων, συμπεριλαμβάνοντας πρωτεΐνες που εμπλέκονται στη στήριξη του κυτταροπλάσματος και του πυρήνα, πρωτεΐνες που εμπλέκονται στη μεταγωγή σήματος και τη ρύθμιση της μεταγραφής, πρωτεΐνες ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου καθώς κι άλλες που εμπλέκονται στην αντιγραφή του DNA και τη διόρθωση βλαβών του. Από τότε, ο αριθμός των υποστρωμάτων των κασπασών έχει σημαντικά αυξηθεί, φθάνοντας το 2003 στην ταυτοποίηση 280 πρωτεϊνών - στόχων των κασπασών.Οι προ- και αντι-αποπτωτικές πρωτεΐνες είναι πιθανόν οι πρώτοι στόχοι των κασπασών μετά από ένα αποπτωτικό ερέθισμα. Καθώς το αποπτωτικό σήμα διαδίδεται, οι κασπάσες ενεργοποιούν άλλα συστατικά της αποπτωτικής μηχανής. Οι κασπάσες επίσης κατατμούν δομικές πρωτεΐνες του πυρήνα και του κυτταροσκελετού. Η πρωτεόλυση των λαμινών, της NuMa, της SAF-A κι άλλων, επάγουν τη διάλυση του πυρήνα. Ομοίως, οι κασπάσες διαρρηγνύουν την ακεραιότητα του κυτταροσκελετού με την πρωτεόλυση των πρωτεϊνών όπως η φοδρίνη, η Gas2, οι κερατίνες, η Rabaptin-5 και η ακτίνη. Η κατάτμηση της β-κατενίνης και της FAK, φαίνεται να διακόπτει τις  συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων καθώς και την εστιακή προσκόλληση μεταξύ κυττάρων και θεμέλιας ουσίας. Μαζί, οι κατατμήσεις αυτές ενδεχομένως να προκαλούν το «πακετάρισμα» του κυττάρου και τη διευκόλυνση της  φαγοκυττάρωσης που ακολουθεί στη συνέχεια.
Σκιπ Τζέιμς

Βιογραφία

Γεννημένος στη Μπεντόνια, στο Δέλτα του Μισισιπή, και με πατέρα Βαπτιστή ιερέα που έπαιζε κιθάρα και όργανο, ο Τζέιμς ανδρώθηκε σε ένα περιβάλλον με έντονη παρουσία του μουσικού και θρησκευτικού στοιχείου. Σε ηλικία οκτώ ετών απέκτησε την πρώτη κιθάρα του. Σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συμβολή στη μουσική παιδεία του είχε επίσης ο Χένρι Στάκι (Henry Stuckey), σημαντικός μπλουζ μουσικός της γενέτειράς του, με τον οποίο συνεργάστηκε ερμηνεύοντας μαζί σε συναυλίες.
Σημαντικό βήμα στη σταδιοδρομία του υπήρξε η αναγνώριση του ταλέντου του από τον μουσικό παραγωγό Χένρι Σπίαρ (Henry C. Spier), όταν ο Τζέιμς ερμήνευσε μπροστά του, στο μουσικό κατάστημα που διατηρούσε ο Σπίαρ στο Τζάκσον. Ο Τζέιμς ταξίδεψε στο Ουισκόνσιν, όπου ηχογράφησε για την Paramount συνολικά δεκαεπτά συνθέσεις, πολλές από τις οποίες θεωρούνται σήμερα κλασικές, όπως τα Hard Time Killing Floor Blues, Devil Got My Woman, Jesus Is A Mighty Good Leader και 22-20 Blues. Εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης του 1929, αποκόμισε ελάχιστα οικονομικά οφέλη, ενώ παράλληλα πολύ λίγα αντίτυπα των δίσκων του πωλήθηκαν, με αποτέλεσμα να μη γνωρίσει την αναγνώριση από το ευρύ κοινό. Απογοητευμένος από την εξέλιξή του, εγκατέλειψε τη μουσική και εργάστηκε κυρίως στην εκκλησία του πατέρα του, στο Ντάλας του Τέξας. Χειροτονήθηκε Βαπτιστής και Μεθοδιστής ιερέας, το 1942 και 1943 αντίστοιχα, ενώ επέστρεψε στο Μισισιπή το 1945 όπου δούλεψε, μεταξύ άλλων, ως εργάτης σε βιομηχανίες ξυλείας και μεταλλείας.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Τζέιμς παρέμενε ουσιαστικά άγνωστος ως μουσικός, ωστόσο την ίδια περίοδο σημειώθηκε μια στροφή του μπλουζ ακροατηρίου σε μουσικούς του παρελθόντος. Μετά από σχεδόν τριακονταετή αποχή του Τζέιμς από τα μουσικά δρώμενα, άρχισε να αποκτά σημαντική αναγνώριση, καθώς και προσφορές, σηματοδοτώντας την επιστροφή του. Στα μέσα της δεκαετίας ηχογράφησε δύο δίσκους (Today, Devil Got My Woman) που σημείωσαν αξιοσημείωτη εμπορική επιτυχία. Ακόμα μεγαλύτερη φήμη εξασφάλισε μετά τη διασκευή τού τραγουδιού του I'm so Glad από το ροκ συγκρότημα Cream. Πέθανε από καρκίνο τον Οκτώβριο του 1969, στη Φιλαδέλφεια, όπου είχε εγκατασταθεί τρία χρόνια νωρίτερα.

Έργο

Η σταδιοδρομία του χωρίζεται τυπικά σε δύο βασικές περιόδους που περιλαμβάνουν καταρχήν τα χρόνια από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τη δεκαετία του 1930 και ακολούθως την επάνοδό του στα μουσικά δρώμενα στη δεκαετία του 1960. Ως συνθέτης και ερμηνευτής, ο Τζέιμς διακρίνεται για την φαλτσέτο φωνή του και την προτίμησή του σε ελάσσονες κλίμακες, ειδικότερα κουρδίζοντας την κιθάρα στην ανοιχτή νότα Ρε της έκτης χορδής, αλλά και σε άλλα ασυνήθιστα κουρδίσματα. Αν και επηρέασε πολλούς μουσικούς, κανένας δεν κατάφερε να αναπαράγει πιστά το ύφος του, το οποίο ενίοτε διαχωρίζεται από τα μπλουζ του Δέλτα και κατατάσσεται πιο ειδικά από ορισμένους στη λεγόμενη «σχολή της Μπεντόνια», με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα το περίπλοκο παίξιμο των δαχτύλων του δεξιού χεριού. Ο Τζέιμς επηρέασε μουσικούς όπως ο Ρόμπερτ Τζόνσον, ο Μάντι Γουότερς, ο Έλμορ Τζέιμς και ο Τζον Λι Χούκερ. Το 1992, σε αναγνώριση της αξίας του, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του Blues Foundation Hall of Fame.
Εθιά Ηρακλείου

Ιστορικά στοιχεία

Η ονομασία του χωριού είναι φυτωνύμιο, από το Ιτιά<Εθιά. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά  το 1577 από τον Barozzi ως Etea, και από τον Καστροφύλακα ως Ettea (K 98) με 46 κατοίκους το 1583. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, καταγράφεται ως Ethia με 10 οικογένειες Χριστιανών και 5 Τούρκων. Το 1881 οι Χριστιανοί ήταν 127. Όταν η Εθιά έγινε κοινότητα, σε αυτήν υπήχθη και ο οικισμός  Ροτάσι.
Μήκος δεσμού

Μήκος δεσμού, στη μοριακή γεωμετρία, είναι η μέση απόσταση μεταξύ δύο συνδεμένων ατόμων σε ένα μόριο. Είναι μια μεταβιβάσιμη ιδιότητα ενός χημικού δεσμού ανάμεσα σε άτομα σταθερών τύπων, σχετικά ανεξάρτητη από το υπόλοιπο μόριο.

Εξηγήσεις

Το μήκος δεσμού είναι σχετικό με την τάξη του χημικού δεσμού, εφόσον όσο πιο πολλά ηλεκτρόνια παίρνουν μέρος στο σχηματισμό του δεσμού, τόσο περισσότερο βραχύς είναι ο δεσμός. Το μήκος δεσμού επίσης είναι αντιστρόφως ανάλογο με την ισχύ του δεσμού και την ενέργεια διάσπασης του δεσμού, καθώς, όταν οι υπόλοιποι παράγοντες είναι ίσοι, ένας ισχυρότερος δεσμός είναι και βραχύτερος. Σε ένα δεσμό μεταξύ δυο ίδιων ατόμων, το μισό του μήκους δεσμού είναι ίσο με την ομοιοπολική ακτίνα. 
Τα μήκη δεσμών μετριούνται στη στερεή φάση με μέσα όπως η διάθλαση ακτίνων Χ ή κατά προσέγγιση στην αέρια φάση με φασματοσκοπία μικροκυμάτων. Ένα σύνολο δύο ατόμων που μοιράζονται ένα χημικό δεσμό είναι μοναδικό «πηγαίνοντας» από το ένα μόριο σε ένα άλλο. Για παράδειγμα, ο δεσμός άνθρακα - υδρογόνου στο μεθάνιο είναι διαφορετικός από το δεσμό άνθρακα - υδρογόνου στο χλωρομεθάνιο. Είναι ωστόσο πιθανό να γίνουν κάποιες γενικεύεσεις όταν η γενική δομή είναι η ίδια.

Μήκη δεσμών σε οργανικές ενώσεις

Το πραγματικό μήκος δεσμού ανάμεσα σε δυο άτομα σε ένα μόριο εξαρτάται από τέτοιες παραμέτρους όπως ο υβριδισμός των τροχιακών, καθώς και την ηλεκτρονιακή και τη στερεοχημική φύση των υποκαταστατών. Ο δεσμός άνθρακα - άνθρακα στο διαμάντι είναι 154 pm, που είναι επίσης το μεγαλύτερο μήκος δεσμού που υπάρχει για κανονικούς ομοιοπολικούς δεσμούς άνθρακα - άνθρακα. 
Ασυνήθιστα μήκη δεσμών, όμως, υπάρχουν. Στο τρικυκλοβουταβενζόλιο, αναφέρθηκε ένα μήκος δεσμού των 160 pm. Ένα άλλο ρεκόρ κατέχει ένα άλλο κυκλοβουταβενζόλιο, με μήκος δεσμού 174 pm, με βάση μέτρηση με κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ. Σε αυτόν τον τύπο ενώσεων ο κυκλοβουτανικός δακτύλιος υποχρεώνει σε γωνίες περίπου 90° μεταξύ των ατόμων άνθρακα που συνδέονται με το βενζολικό δακτύλιο, που κανονικά έχουν γωνίες των 120°.
Αθηνά Αρεία

Περιγραφή

Εικόνιζε την Αθηνά. Ήταν από μάρμαρο με χρυσό μανδύα και χρυσό οπλισμό. Λέγεται ότι είχε τη μορφή της Προμάχου Αθηνάς. Στη βάση του είχε ανάγλυφη εικόνα του στρατηγού Αρίμνηστου επικεφαλής των Πλαταιών στη μάχη του Μαραθώνα και των Πλαταιών.
Αιολικό Πάρκο «Ημεροβίγλι»

Το αιολικό πάρκο «Ημεροβίγλι» βρίσκεται στα όρια των Δήμων Αργοστολίου και Πυλάρου του Νομού Κεφαλληνίας.
Αποτελείται από 10 ανεμογεννήτριες της δανικής εταιρείας VESTAS ονομαστικής ισχύος 3 MW η κάθε μια, αποδίδοντας στο Εθνικό Δίκτυο Ηλεκτροδότησης συνολική ισχύ 30 MW. Η εταιρεία εκμετάλλευσης «ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.» ανήκει στην ελληνική εταιρεία «ΕΕΝ Hellas S.A.», θυγατρική της γαλλικής «EDF Energies Nouvelles».
Το πάρκο απασχολεί 5 άτομα ως μόνιμο προσωπικό (1 ηλεκτρολόγος μηχανικός - 1 τεχνικός ανεμογεννητριών - 3 τεχνικοί της εταιρείας VESTAS), ενώ η τηλεπικοινωνιακή του σύνδεση με το δίκτυο του ΟΤΕ μέσω καλωδίου οπτικών ινών επιτρέπει τη συλλογή δεδομένων και τον έλεγχο από απόσταση μέσω του εγκατεστημένου συστήματος SCADA, που περιλαμβάνει τον εξυπηρετητή «Vestas Online Powerplant Server» και την αντίστοιχη εφαρμογή λογισμικού.
Το αιολικό πάρκο βρίσκεται σε εμπορική λειτουργία από το 2008.
Χάραξ (Θεσσαλία)

Το Χάραξ (αρχαία ελληνικά: Χάραξ) ήταν μια πόλη-φρούριο της Περραιβίας στην αρχαία Θεσσαλία. Σύμφωνα με την παράδοση, η τοποθεσία της πόλης βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Πηνειού, στην είσοδο της Κοιλάδας των Τεμπών. Ωστόσο η ακριβής θέση της πόλης είναι άγνωστη.
Καρλ Ρότζερς

Σπουδές και βασικές ιδέες

Απέκτησε διδακτορικό στην κλινική ψυχολογία και εκπροσωπεί την ανθρωπιστική ψυχολογία. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο Clinical treatment of the problem child (1939), είναι φανερές οι βασικές ιδέες της φιλοσοφικής του τοποθέτησης. Σ' αυτές βασίστηκε και η ψυχοθεραπευτική του θεωρία.

Η θεωρία του

Ο Rogers πιστεύει ότι ο οργανισμός και ο εαυτός καθορίζουν τη διαμόρφωση της προσωπικότητας. Ο οργανισμός είναι ο χώρος που περιέχει τις εμπειρίες μας, η ολότητα των οποίων ονομάζεται φαινομενολογικό πεδίο και είναι το προσωπικό σύστημα αναφορών του ατόμου. Κάθε άνθρωπος μπορεί να καταλάβει τους συνανθρώπους του μέσω της ενσυναίσθησης (ψυχικής ταύτισης). Ο εαυτός είναι το διαφοροποιημένο τμήμα του φαινομενολογικού πεδίου όπου εμπεριέχονται οι αντιλήψεις, οι αξίες και οι σκοποί. Αλλάζει συνεχώς με βάση τις εμπειρίες που αποκτά στην επαφή με το περιβάλλον, το οποίο συμβάλλει στην ενεργοποίηση (την εγγενή τάση του οργανισμού να ενεργοποιεί τις ικανότητες του ώστε να ζει καλύτερα) ή την αυτοπραγμάτωση  (την επίτευξη προσωπικής αρμονίας και γαλήνης).

Το τέλος

Πέθανε το 1987 ενώ ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, γεγονός που δεν είχε πληροφορηθεί.
Αλβέρτος Ε΄ του Άνχαλτ-Ντεσάου

Βιογραφία

Ήταν γιος του Σιγισμούνδου Α΄ πρίγκιπα του Άνχατ-Ντεσάου και της Γιούντιτ/Ιουδήθ, κόρης του Γκέμπχαρτ ΙΑ΄ κόμη του Κέρφουρτ.
Το 1405 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Βάλντεμαρ Δ΄, Γεώργιο Α΄ και Σιγισμούνδο Β΄, καθώς ο νόμος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε διαίρεση.
Το 1417 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ Δ΄ άγαμος, το 1452 ο Σιγισμούνδος Β΄ άτεκνος και π. το 1469 ο Αλβέρτος Ε΄. Δεν είχε άρρενες απογόνους, έτσι έμεινε μόνος του ο Γεώργιος Α΄ ως πρίγκιπας στο Άνχαλτ-Ντεσάου.
Προς την Νίκη (εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος)

Προς την Νίκη  ονομαζόταν η καθημερινή εφημερίδα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος (ΔΣΕ) κατά την περίοδο 1948-1949. Σκοπός της εκδόσεως με σύνθημα "Όλοι στα άρματα! Όλα για τη νίκη!" αποτελούσε η καθημερινή ενημέρωση των μαχητών του ΔΣΕ.
Λυγαριά Σερρών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Λυγαριά βρίσκεται στην πεδιάδα των Σερρών σε απόσταση 13 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 17 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό είναι κτισμένο νότια του ποταμού Στρυμόνα, βόρεια του χείμαρρου Σκαπάνη λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Στρυμόνα, ανάμεσα στο γειτονικό Δημητρίτσι (ΒΔ.) και Σησαμία (ΝΔ.). Η παλιά ονομασία του είναι Μέργιανη που προέρχεται από τη λέξη "Μέρας" δηλ. βοσκότοπος, όπου αρχικά έβοσκαν οι πρώτοι κάτοικοι τα ζώα τους. Η περιοχή ήταν ελώδης και όταν αυτή το 1925 πλημμύρισε και κατέστρεψε τα σπίτια τους, μετακινήθηκαν στη σημερινή τοποθεσία του οικισμού. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στο χωριό εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και πιο συγκεκριμένα από τα χωριά Ντουάνκιουι, Τατάρκιουι και Μαστανάρι. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Μέργιαννη να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δημητριτσίου. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927  μετονομάζεται σε Λυγαριά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Λυγαριάς που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 284 κατοίκους.
Ελίμεια

Απόσπασμα

Παρακάτω παρατίθεται απόσπασμα από το συγγραφικό έργο του δασκάλου Κ. Σιαμπανόπουλου, για την σημασία της Ελιμίας στο Μακεδονικό Βασίλειο:
 Η συμβολή της Ελιμιώτιδας στη δημιουργία του μακεδονικού μεγαλείου και της κοσμοκρατορίας ήταν μεγάλη.
Οι Ελιμιώτες γενναίοι και λιτοδίαιτοι ανέπτυξαν αξιόλογη δράση. Καθ' όλη την διάρκεια της εκστρατείας του Μ. Αλέξανδρου η επαρχία της Ελίμειας, είχε καταστεί ως το σημαντικότερο κέντρον όπου εστρατολογούνταν οι επίλεκτες μονάδες του στρατού, οι καλύτεροι πεζεταίροι και ιππείς. Μία από τις έξι ( 6 ) τάξεις του μακεδονικού στρατού, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ήταν και η τάξη των Ελιμιωτών ή η Ελιμιωτική Τάξις ! Ο στρατηγός Κοίνος ήταν Ελιμιώτης, γιος του Πολεμοκράτη, πού επικεφαλής της ελιμιωτικής τάξης, εδόξασε σ' όλες τις μάχες της Ασίας το μακεδονικόν όνομα, της Αιανής και της Ελιμιώτιδας, όπως και ο αδελφός του ο Κλέανδρος, ο διοικητής των " Αρχαίων Ξένων ", στην μάχη των Γαυγαμήλων και σ' όλην την ασιατικήν εκστρατεία. Ελιμιώτες ήταν ο θησαυροφύλακας Άρπαλος και ο Κάλας, ο διοικητής της Φρυγίας, καθώς και οι γιοι του Μαχάτα, Φίλιππος ο σατράπης της περιοχής του Ινδού και ο Ταύρων στην ασιατική εκστρατεία. Ο Ελιμιώτης Πολεμοκράτης, ο πατέρας του Κοίνου και του Κλέανδρου, μαζί με τους απογόνους του, επήραν μεγάλες εκτάσεις γης εις την Χαλκιδικήν και σ' άλλα μέρη!
Ιωάννης Βενιέρης

Βιογραφικά στοιχεία

Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας.
Εξελέγη βουλευτής Σύρου στις εκλογές του 1923. 
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1960 και κηδεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1960 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βενιέρη και είχαν 1 γιο και 1 κόρη.
Μπαγκατέλα

Η μπαγκατέλα (bagatelle) στη μουσική είναι μια σύντομη, εύκολη και ελαφριά σύνθεση, χωρίς συγκεκριμένη μορφή. Η ονομασία της προέρχεται από τη λατινική λέξη baca που σημαίνει μικρό πράγμα. Τον όρο εισήγαγε ο Γάλλος συνθέτης και μουσικός Φρανσουά Κουπρέν της μπαρόκ περιόδου. Ο Μπετόβεν καθιέρωσε τη μπαγκατέλα ως μουσική σύνθεση και κατάφερε να ξεπεράσει την αρχική απλοϊκότητά της, γράφοντας από το 1801 ιδιαίτερα αξιόλογα μουσικά έργα όπως οι 7 μπαγκατέλες op. 33 (δεύτερη έκδοση). Μια τρίλεπτη μπαγκατέλα σε λα ελάσσονα του Μπετόβεν με όνομα στα γερμανικά Für Elise (Για τη Λίζα) είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της κλασσικής μουσικής. Η πρεμιέρα της δόθηκε στις 27 Απριλίου 1810 και οι ειδικοί για το έργο του διαφωνούν μέχρι σήμερα σε ποια ακριβώς το έγραψε.
Μεθανοσεληνόλη

Δομή και ιδιότητες

Η μεθανοσεληνόλη είναι δομικά παρόμοια με τη μεθανοθειόλη, αλλά ο χημικός δεσμός C-Se είναι μακρύτερος κατά περίπου 8%, σε σύγκριση με το δεσμό C-S, με μήκος 196 pm (C-Se) έναντι 182 pm (C-S). Η δεσμική γωνία C-Se-H προσεγγίζει τις 90°, όπως συμβαίνει και στο υδροσελήνιο (H₂S). Η δεσμολογία των δεσμών του σεληνίου περιλαμβάνει σχεδόν καθαρά p ατομικά τροχιακά, που επίσης απέχουν σχεδόν 90° μεταξύ τους. Ο δεσμός Se-H είναι ενεργειακά ασθενέστερος σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δεσμό S-H (Ισχύς δεσμών, εκφρασμένης ως δεσμική ενέργεια, H-Se: 276 kJ/mole έναντι H-S: 363 kJ/mole), με συνέπεια η μεθανοσεληνόλη να οξειδώνεται ευκολότερα σε σύγκριση με τη μεθανοθειόλη, και να λειτουργεί ευκολότερα ως δότης ατόμων υδρογόνου. Το τελευταίο σημαίνει ότι η μεθανοσεληνόλη είναι περισσότερο όξινη, με pKₐ = 5,2, σε σύγκριση με τη μεθανοθειόλη, που έχει pKₐ = 10,4. Η αποπρωτονίωση της μεθανοσεληνόλης δίνει το μεθανοσεληνολικό ανιόν, CH₃Se⁻, που είναι ισχυρά πυρηνόφιλο και οξειδώνεται γρήγορα από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Η (κανονική) θερμοκρασία βρασμού της μεθανοσεληνόλης είναι λίγο μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της μεθανοθειόλης, χάρη στην αυξημένη σημασία των δυνάμεων van der Waals, που είναι ισχυρότερες στα μεγαλύτερα άτομα. Έχει πολύ έντονη οσμή.

Παραγωγή

Η μεθανολενηλόλη παράγεται με αντίδραση οργανομεταλλικών ενώσεων, όπως το μεθυλολίθιο (CH₃Li) ή κάποιο μεθυλομαγνησιαλογονίδιο (CH₃MgX), με στοιχειακό σελήνιο:
Μπορεί επίσης να παραχθεί με αναγωγή διμεθυλοδισεληνίδιου από λιθιοβοριοϋδρίδιο:

Μεθανοσεληνολικά άλατα

Η μεθανοσεληνόλη είναι λίγο πιο όξινη από την αντίστοιχη μεθανοθειόλη, οπότε σχηματίζει άλατα με βάσεις και βασικά οξείδια, όπως το οξείδιο του υδραργύρου (HgO):

Σεληνεστέρες

Όπως οι αλκοόλες (ROH) παράγουν εστέρες (RCOOR΄), και οι θειόλες (RSH) θειεστέρες (RCOSR΄), οι σεληνόλες (RSeH) παράγουν σεληνεστέρες (RCOSeR΄):

Σεληνοκετάλες

Με επίδραση καρβονυλικών ενώσεων παράγονται σεληνοκετάλες:

Προσθήκη σε οξιράνιο

Με επίδραση σε οξιράνιο παράγεται 2-μεθυλοσεληναιθανόλη:

Οξείδωση σε δισεληνίδιο

Η μεθανοσεληνόλη οξειδώνεται εύκολα σε διμεθυλοδισεληνίδιο, για παράδειγμα από το στοιχειακό βρώμιο:

Μεθανοσεληνικό οξύ

Με οξείδωση μεθανοθειόλης παράγεται μεθανοσεληνικό οξύ (CH₃SeO₃H):

Αποσεληνίωση

1. Με επίδραση φωσφορώδη τριαιθυλεστέρα [(CH₃CH₂O)₃P] παράγεται μεθάνιο (CH₄):
2. Με επίδραση υδρογόνου και με καταλύτη νικέλιο (μέθοδος αποσεληνίωσης Raney) παράγεται μεθάνιο (CH₄) και υδροσελήνιιο:

Επίδραση καρβενίων

Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται αιθανοσεληνόλη και διμεθυλοσεληνίδιο:

Ασφάλεια

Όλες οι ενώσεις του σεληνίου είναι δηλητηριώδεις, αν και σε ιχνοποσότητες το σελήνιο είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη υγεία, ως ιχνοστοιχείο, εφόσον χρησιμοποιείται στο αμινοξύ σεληνοκυστεΐνη.
Ούγος ΙΓ΄ του Λουζινιάν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου ΙΒ΄ κυρίου του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμη του Λα Μαρκ και Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Ιωάννας, κόρης και κληρονόμου του Ραούλ Γ΄ κυρίου του Φουζέρ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1270. Στη σφραγίδα του παριστάνεται έφιππος με κυνηγετικό κέρας, γεράκι και σκυλί, όπως όλοι οι προκάτοχοί του, μάλλον διότι ο γενάρχης του Οίκου ως αρχικυνηγός απέκτησε το φέουδο του Λουζινιάν.
Το 1303 απεβίωσε σε ηλικία 44 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γκύ Α΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1276 τη Βεατρίκη κυρία του Γκρινιόν, κόρη του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Σανρέμο

Ιστορία

Στην περιοχή υπάρχει οικισμός από τους Ρωμαϊκούς χρόνους, αλλά ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε ως οχυρωμένο κάστρο για την προστασία έναντι των Σαρακηνών. Το όνομά του το πήρε από τον επίσκοπο Ρόμολο της Γένοβας (Σαν Ρόμολο). To 1297 πουλήθηκε στις Γενοβέζικες οικογένειες των Ομπέρτο Ντόρια και Τζότζιο Ντε Μάρι και το 1359 έγινε τμήμα της Δημοκρατίας της Γένοβας. Η πόλη παρέμεινε αυτόνομη μέχρι το 1753 όταν ύστερα από 20 χρόνια αντιδικιών της επιβλήθηκε ποινή υποταγής. Εκείνη την περίοδο χτίστηκε ένα οχυρό το οποίο λειτουργούσε ως φυλακή. 
Η πόλη αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα εξαιτίας του τουρισμού και πολλοί διάσημοι άνθρωποι της εποχής έζησαν στο Σαν Ρέμο, όπως η Ελισάβετ της Αυστρίας (Σίσι), ο τσάρος Νικόλαος Β΄ και ο Άλφρεντ Νόμπελ. Το 1905 κατασκευάστηκε στην πόλη το δημοτικό καζίνο (είναι το κτίριο στο οποίο διεξάγεται το φεστιβάλ τραγουδιού). Το 1920 στην πόλη έλαβε χώρα η διάσκεψη του Σαν Ρέμο, η οποία αφορούσε το μέλλον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οδήγησε στη Συνθήκη των Σεβρών.
Κόλπος του Άντεν

O Κόλπος του Άντεν (Αραβικά: خليج عدن) βρίσκεται στην Αραβική Θάλασσα ανάμεσα στην Υεμένη της νότιας ακτής της Αραβίας και τη Σομαλία στο Κέρας της Αφρικής. Στα βορειοδυτικά, συνδέεται με την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του στενού Μπαμπ ελ Μαντέμπ.
Ο κόλπος είναι επίσης γνωστός ως σοκάκι των πειρατών λόγω της Σομαλικής πειρατείας που πλήττει την περιοχή.

Εμπορικές δραστηριότητες στον Κόλπο

Ο Κόλπος του Άντεν είναι μια σημαντική εμπορική ναυτική δίοδος, ειδικά για το πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου, κάτι που τον καθιστά βασικότατο για την παγκόσμια οικονομία. Περίπου το 11% του πετρελαίου θαλάσσιων κοιτασμάτων περνά από τον Κόλπο του Άντεν στο δρόμο του για τη Διώρυγα του Σουέζ, ή κοντινά διϋλιστήρια. Τα κυριότερα λιμάνια κατά μήκος του Κόλπου είναι το Άντεν στην Υεμένη, και η Ζέιλα, Βερβέρη και Μποσάσο στη Σομαλία.
Κατά την πρώιμη ιστορία, η πόλη του Κρατέρ, ανατολικά της σημερινής πόλης Άντεν, ήταν ένα σημαντικό λιμάνι του τοπικού εμπορίου. Ήταν το κύριο λιμάνι του βασιλείου του Αβσάν, και μετά την κατάκτησή του από τους Σαβαίους, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην «επικοινωνία» της Αφρικής με την Αραβία.

Οικολογία του Κόλπου

Όντας από γεωλογικής απόψεως μια σχετικά «νέα» μάζα νερού, ο Κόλπος του Άντεν έχει μοναδική βιοποικιλότητα που περιέχει πολλά είδη ψαριών, κοραλλιών, θαλάσσιων πτηνών, και ασπόνδυλων. Αυτή η πλούσια οικολογική ποικιλία έχει ωφεληθεί από τη σχετική έλλειψη ρύπανσης κατά διάρκεια των ανθρώπινων εγκαταστάσεων γύρω από τον κόλπο, αλλά οι περιβαλλοντικές ομάδες φοβούνται πως η έλλειψη συντονισμένης προσπάθειας για τον έλεγχο της ρύπανσης μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τα οικοσυστήματα του κόλπου.
Βλαχέρνες

Οι Βλαχέρνες (Βλαχέρναι) ήταν προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Βυζαντινές πηγές αναφέρουν ότι στις Βλαχέρνες υπήρχε μία κρήνη και αρκετές εκκλησίες, ανάμεσα σε αυτές και αυτή της Πουλχερίας καθώς και της Θεοτόκου (Παναγία των Βλαχερνών).

Ιστορία

Αρχικά, η περιοχή ήταν εκτός των πρώτων τειχών της πόλης, όμως το 627, τα Θεοδοσιανά τείχη ενσωμάτωσαν τις Βλαχέρνες στο κύριο σώμα της Κωνσταντινούπολης. 
Τον 11ο αιώνα, ο Αλέξιος Α' Κομνηνός δημιούργησε το ανάκτορο των Βλαχερνών, το οποίο υπήρξε η μόνιμη κατοικία των αυτοκρατόρων από το 1081 ως το 1453. Παρ' όλα αυτά, το παλάτι συνέχιζε να χρησιμοποιείται για επίσημες τελετές. 
Η αδυναμία να οχυρωθεί η εν λόγω περιοχή διαφάνηκε από την Δ' Σταυροφορία από όπου οι Σταυροφόροι διείσδυσαν στην πόλη από εκεί. Κατά την Άλωση από τους Τούρκους το 1453, τα τείχη στον τομέα των Βλαχερνών καταστράφηκαν ολοσχερώς από τους ανελέητους βομβαρδισμούς.
Μετά την οθωμανική κατάκτηση, η περιοχή των Βλαχερνών περιέπεσε σε αφάνεια.