google/wiki40b huggingface dataset:
Πώμα πρωκτού

Το πώμα πρωκτού (ή τάπα, αγγλ. Butt-Plug, butt plug, Buttplug, Butt Plug) είναι ερωτικό βοήθημα. Χρησιμοποιείται από άνδρες και γυναίκες.

Μορφή και χρήση

Διατίθεται σε πολλές μορφές, χρωματισμούς, γεύσεις και διάφορα υλικά, ενώ υπάρχει και φουσκωτό, ή και με δονητή. Η απλούστερη έκδοση έχει γεωμετρικό σχήμα κώνου που ξεκινάει από αμβλεία μύτη, ενώ η διάμετρός του μεγαλώνει σταδιακά, για να μικρύνει και πάλι απότομα σχηματίζοντας μια ενδιάμεση στάση και να καταλήξει σε πλατιά βάση. Διαφέρει ως προς τον δονητή, διότι λόγω της ενδιάμεσης στάσης προσφέρει στατική σταθερότητα κατά την χρήση, ενώ η πλατιά του βάση αποκλείει τον κίνδυνο της εξ ολοκλήρου εισόδου του στον πρωκτό και την απώλειά του μέσα στο έντερο. Η μορφή του μπορεί να είναι περίπλοκη και να είναι φανταστική, ή να μιμείται το ανθρώπινο, ή κάποιο άλλο ζωικό πέος, όπως αυτό της αλεπούς, του αλόγου, λαγού, κλπ.. Τα συνηθέστερα κατασκευαστικά υλικά είναι η σιλικόνη και το ζελέ, τα οποία είναι κατάλληλα για αποφυγή πόνου και τραυματισμού του πρωκτού κατά την είσοδο και την έξοδο. Άλλα υλικά είναι το ατσάλι, ο γρανίτης, και το γυαλί.

Χρήση

Συνιστάται η χρήση του σε συνδυασμό με προφυλακτικό, ενώ αποφεύγεται ο δανεισμός και η κοινοχρησία, προς αποφυγή μεταδοτικών ασθενειών. Πριν τη χρήση της τάπας συνιστούνται οι ασκήσεις διεύρυνσης του πρωκτού, δηλαδή η προπαρασκευαστική διεύρυνση του κλείστρου για την καλύτερη απόλαυση του πρωκτικού σεξ. Το πώμα τοποθετείται με ελαφρή πίεση στον πισινό και παραμένει εκεί για λίγα λεπτά, επιφέροντας μια κάποια χαλάρωση του σφυκτικού μυός, πριν την διείσδυση του πέους που θα ακολουθήσει. Για την επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος υπάρχουν πώματα διαφορετικών διαμέτρων, αλλά και σλιπάκια με ενσωματωμένο πώμα για την διαρκή προπόνηση.
Εκτός από τα τεχνικά υλικά, συχνά χρησιμοποιούνται και πώματα φυσικής προέλευσης, ιδίως από πιπερόριζα (αγγλ. ginger), η οποία είναι εντελώς ακίνδυνη, και προσφέρει πλήρη απόλαυση.
Βίκτωρ Βοναπάρτης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ναπολέοντα-Ιωσήφ 3ου πρίγκιπα του Μονφόρ & τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας και της Μαρίας-Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετέπειτα της Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄ αυτοκράτορα των Γάλλων.
Ο Ναπολέων-Βίκτωρ-Ιερώνυμος-Φρειδερίκος γεννήθηκε στο βασιλικό ανάκτορο του Παρισιού (πρώην καρδιναλίου Ρισελιέ) κατά τη διάρκεια που ο Ναπολέων Γ΄ ήταν αυτοκράτορας, ο οποίος παραιτήθηκε το 1870. Το 1873 απεβίωσε ο Ναπολέων Γ΄ και το 1879 ο γιος του Ναπολέων-Ευγένιος, Ναπολέων Γ΄ ως διεκδικητής αυτοκράτορας των Γάλλων, ο οποίος όριζε με τη διαθήκη του διάδοχο τον 2ο εξάδελφό του Βίκτορα. Μερικοί Βοναπαρτιστές τον θεωρούσαν, ως Ναπολέοντα Ε΄, επόμενο διεκδικητή, ενώ μερικοί άλλοι Βοναπαρτιστές τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο συνταγματάρχη της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Φρουράς. Κανονικά επόμενος στη διαδοχή ήταν ο πατέρας του, που ήταν σε διένεξη με τον γιο του για το θέμα αυτό ως το τέλος της ζωής του· μάλιστα ο Ναπολέων-Ιωσήφ τον αποκλήρωσε, αφήνοντας με τη διαθήκη του κληρονόμο τον εγγονό του Λουδοβίκο (γιο του Βίκτορα). Το 1886 νόμος εξόρισε τα μέλη των προηγουμένων δυναστειών και ο Βίκτορας μετέβη στο Βέλγιο.

Η υπόθεση Ντρεϋφύς

Κατά τη διάρκεια της υπόθεσης Ντρεϋφύς (1894-1906) απεβίωσε το 1899 ο Πρόεδρος Φελίξ Φωρ και πολιτικά κόμματα προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την αταξία που δημιουργήθηκε. Ο Βίκτωρ ως εκπρόσωπος των Βοναπαρτιστών δήλωσε, ότι θα μπορούσε να αναλάβει την αρχή και με τη στρατιωτική ικανότητα του αδελφού του να αποκαταστήσει την τάξη. Ταυτόχρονα ο Φίλιππος δούκας της Ορλεάνης, δισεγγονός του τελευταίου βασιλιά και διεκδικητής της εξουσίας, είχε επίσης στρατό στα σύνορα έτοιμο να τα περάσει. Τίποτε από αυτά δεν υλοποιήθηκε και η Γ΄ Δημοκρατία επέζησε της κρίσης. 
Το 1926 απεβίωσε στις Βρυξέλλες. Ο συγγραφέας Σαρλ Μωρράς αναφέρει ότι ο Βίκτωρ δεν έφερε νέες ιδέες ή εναλλακτικές προτάσεις. Τον διαδέχθηκε στους Βοναπαρτιστές ο μόνος γιος του Λουδοβίκος.
Φλεγμονή

Φλεγμονή είναι το σύνολο των τοπικών και συστηματικών μηχανισμών που ενεργοποιεί ο οργανισμός αντιδραστικά μετά από την επίδραση σε αυτόν διαφόρων βλαπτικών παραγόντων. Οι φλεγμονές διακρίνονται σε οξείες (διάρκειας λίγων ημερών), υποξειες
(μεταβατικο σταδιο) και σε χρόνιες (μεγαλύτερης διάρκειας).
Κάρολος Β΄ του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Α΄ κόμη του Χοεντσόλερν και της Άννας, κόρης του Ερνέστου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Το 1606 απεβίωσε σε ηλικία 59 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Άιτελ-Φρειδερίκος.
Σημαία του Βελγίου

Η εθνική σημαία του Βελγίου αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις κάθετες λωρίδες, χρώματος μαύρου, κίτρινου και κόκκινου. Το κάθετο σχέδιο βασίστηκε στη σημαία της Γαλλίας, ενώ τα χρώματα πάρθηκαν από το Δουκάτο της Βραβάντης. Οι ασυνήθιστες αναλογίες της σημαίας (13:15) είναι αγνώστου προελεύσεως. Υιοθετήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1831. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 7 Φεβρουαρίου 1831.
Μάρκος Θεοδωρίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Σέρρες και σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Πολέμησε στον Μακεδονικό Αγώνα και συνεργάστηκε με τον γενικό πρόξενο Κορομηλά και άλλους αξιωματούχους. 
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1920, το 1926,  το 1935 και το 1936, με το Λαϊκό Κόμμα. 
Υπηρέτησε ως υπουργός Περίθαλψης στην κυβέρνηση Γούναρη από τις 2 Μαρτίου 1922 ως τις 3 Μαΐου 1922  και στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη από τις 9 Μαΐου 1922 ως τις 28 Αυγούστου 1922. Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη  υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας από τις 19 Ιουλίου 1935 ως τις 10 Οκτωβρίου 1935. και προσωρινά υπουργός Εξωτερικών.
Απεβίωσε στις 4 Ιουλίου 1952.
Τρίχα

Θύλακας

Ο θύλακας της τρίχας είναι το σημείο στο δέρμα από όπου φύεται η τρίχα. Στο θύλακα είναι προσκολλημένοι σμηγματογόνοι αδένες που εκκρίνουν το σμήγμα, ουσία που λιπαίνει τις τρίχες και το δέρμα. Στο θύλακα επίσης αναρτάται και ένας μυς, ο ορθωτήρας μυς της τρίχας που μπορεί και σηκώνει την, συνήθως γερμένη, τρίχα κάθετα στην επιφάνεια του δέρματος.
Λουδοβίκος Α΄ του Τσβάιμπρυκεν

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Στέφανου παλατινού κόμη του Ζίμερν-Τσβάιμπρυκεν και της Άννας κόρης και κληρονόμου του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Βελντέντς. Η μητέρα του απεβίωσε το 1439 και ο πατέρας της το 1444. Τότε ο Στέφανος κληρονόμησε την κομητεία του Βελντέντς με ένα μεγάλο μέρος του Σπόνχαϊμ και αποφάσισε το εξής: ο πρωτότοκος Φρειδερίκος Α΄ να λάβει την παλατινή κομητεία του Ζίμερν και ο Λουδοβίκος Α΄ να λάβει την παλατινή κομητεία του Τσβάιμπρυκεν, το Βελντέντς και το μέρος του Σπόνχαϊμ.
Μενγκγιάνγκ

Ιστορικό

Μετά την κατοχή της Μαντζουρίας από την Ιαπωνία το 1931 και την ίδρυση του προτεκτοράτου Manchukuo, η Ιαπωνία προσπάθησε να επεκτείνει την επιρροή της στη Μογγολία και τη Βόρεια Κίνα. Σε μια σειρά ενεργειών, ξεκινώντας από το 1933, οι στρατοί του Manchukuo και της Ιαπωνίας κατέλαβαν το Chahar. Το 1936, η Ιαπωνία, ανακήρυξε την ανεξάρτητη Μογγολική Στρατιωτική Κυβέρνηση, με σύμμαχο την Ιαπωνία υπό τον πρίγκιπα Demchugdongrub.
Το 1936 και το 1937, παρόμοιες επιχειρήσεις στο Suiyuan είδαν επίσης την κατοχή και κατάκτηση.

Ιστορία

Δημιουργήθηκε στις 12 Μαΐου 1936, είχε τον πρίγκιπα Yondonwangchug της Ulanqab ως πρώτο πρόεδρό της. Μετονομάστηκε τον Οκτώβριο του 1937 ως Μονοβική Ενωση Αυτονομίας. Την 1η Σεπτεμβρίου 1939, οι κύριες κυβερνήσεις του Νότιου Chahar και του Βορείου Shanxi συγχωνεύθηκαν με την Μογγολική Αυτόνομη Κυβέρνηση της Μογγολίας, δημιουργώντας τη νέα Αυτόνομη Κυβέρνηση της Μενγκγιάνγκ.
Η πρωτεύουσα βρισκόταν στο Ζχανγκμπέι, κοντά στο Καλγγάν, με κυβερνητικό έλεγχο που εκτείνεται γύρω από το Χοχχότ. Στις 4 Αυγούστου 1941 μετονομάστηκε και πάλι: Μογγολική Αυτόνομη Ομοσπονδία. Αφού ο Wang Jingwei σχημάτισε μια νέα κυβέρνηση για τη Δημοκρατία της Κίνας στο Nanjing, το Μενγκγιάνγκ τέθηκε υπό τον έλεγχό του, αν και παρέμεινε εντελώς αυτόνομο.
Το Μενγκγιάνγκ έπαψε να υπάρχει το 1945 όταν εισέβαλε ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός και ο Μογγολικός Κόκκινος Στρατός ως μέρος της Μαντζουριανής Στρατηγικής Επιθετικής Επιχείρησης. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Καλγκάν, είναι τώρα μέρος της Εσωτερικής Μογγολίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Χρήστος Λεονταρίδης

Καριέρα

Ο Λεονταρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1926, όταν η ομάδα των "κίτρινων" κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για την σεζόν 1926-27.
Πέτυχε τα πρώτα του γκολ με την φανέλα του Άρη στην εκτός έδρας νίκη με 1-5 εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στις 27 Νοεμβρίου 1927, όταν σκόραρε δύο φορές. Ακολούθησαν άλλα δύο τέρματα για το τοπικό πρωτάθλημα, ενώ στην τελική φάση του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος, πέτυχε τα δύο τελευταία τέρματα των "κίτρινων" στη νίκη με 3-1 εναντίον του Ατρόμητου, στις 17 Ιουνίου 1928. Αγωνίστηκε στις δύο εντός έδρας αναμετρήσεις που έδωσε ο Άρης, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή.
Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε οκτώ αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, πετυχαίνοντας έξι γκολ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, όπως και το τρίτο τέρμα του Άρη στο μπαράζ πρωταθλήματος με τον ΠΑΟΚ, στις 2 Ιουνίου 1929, με την ομάδα των "κίτρινων" να νικά με 4-3 και να κατακτά το τοπικό πρωτάθλημα.
Την σεζόν 1929-30, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του τοπικού πρωταθλήματος με έντεκα γκολ σε οκτώ αγώνες, πετυχαίνοντας χατ-τρικ στις 10 Νοεμβρίου 1929, στη νίκη του Άρη κατά του Μεγάλου Αλέξανδρου με 9-1. Ένας τραυματισμός, του στέρησε την συμμετοχή στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση.
Το καλοκαίρι του 1930, μεταγράφηκε στον Ηρακλή, όπου συνέχισε την καριέρα του.
Αστρονομικές εφημερίδες

Με την ονομασία Αστρονομικές εφημερίδες  χαρακτηρίζονται από τους Έλληνες ναυτικούς ειδικά ναυτικά βιβλία που εκδίδονται κατ΄ έτος σε τόμους και σε μορφή ημερολογίου, από διάφορα αστεροσκοπεία, ή ναυτικά επί τούτου γραφεία που περιλαμβάνουν προβλέψεις αστρονομικών φαινομένων, θέσεις ουρανίων σωμάτων, κατά ημερομηνία και χρόνο 24ώρου, καθώς και άλλες πληροφορίες αστρονομικών παρατηρήσεων. Στον διεθνή ναυτιλιακό χώρο φέρονται και με την ονομασία Ναυτικά Αλμανάκ.
Σημαντικότερες εκδόσεις τέτοιων αστρονομικών εφημερίδων (Αλμανάκ) είναι οι εκδόσεις του Ναυτικού Γραφείου Αλμανάκ της Αυτής Μεγαλειότητος  του Βρετανικού Βασιλικού Ναυαρχείου, καθώς και του Γραφείου Αλμανάκ του Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ.
Αυτές οι ετήσιες εκδόσεις αποτελούν και «ναυτιλιακά βοηθήματα» στον καθορισμό του γεωγραφικού στίγματος του πλοίου όταν διενεργείται αστρονομική ναυτιλία.
Μαργαρίτης Δήμιτσας

Βιογραφία

Σπούδασε στο Ελληνικό σχολείο στην Αχρίδα και είχε δάσκαλο στα μαθητικά του χρόνια το Δημήτριο Μηλαντίνη (1836-1945), τον μετέπειτα (Dimitar Miladinov). Παρακολούθησε μαθήματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Ιωάννινα και Θεσσαλονίκη. Πτυχιούχος της φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών ειδικεύεται στην κλασική φιλολογία, φιλοσοφία και την αρχαιολογία στα πανεπιστήμια της Λειψίας και του Βερολίνου.
Το 1858 λειτούργησε με δική του πρωτοβουλία το πρώτο ιδιωτικό ελληνικό γυμνάσιο στο Μοναστήρι (Μπίτολα).
Όταν τέθηκε το θέμα της διεκδίκησης της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας από τη Βουλγαρική Εξαρχία ο Δήμιτσας έγινε ασυμβίβαστος και σφορδός αντίπαλος του Μηλαντίνωφ, του πρώτου δασκάλου του, που του απέδιδε αντικανονικές και παράνομες ενέργειες. Μετά απ' όλα αυτά και την κορύφωση των ελληνοβουλγαρικών αντιπαραθέσεων εν όψει προετοιμασίας της Εξέγερσης του Ίλιντεν μεταγκαταστάθηκε στη Αθήνα, όπου δίδαξε για ένα μικρό διάστημα  κυρίως Γεωγραφία όπου και απεβίωσε το 1903.

Σημείωση

 α: Η Αρχιεπισκοπή Αχρίδας σύμφωνα με συνοδικό τόμο του Οικουμενικού Πατριαρχείου  έτους 1831 επικυρώθηκε στη Σερβία και το 1879 κηρύχθηκε  Αυτοκέφαλη.
Γκρέγκορ Ζέριαβ

Βίος

Γεννήθηκε στη Λοζ της Καρνιόλα στην Αυστροουγγαρία και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, από όπου αποφοίτησε το 1906. Ήταν παντρεμένος με τη Μιλένα Ζέριαβ, το γένος Λάβρεντσιτς. Είχε τρία παιδιά, το πρώτο ο Μπορούτ και τα δίδυμα Ναντίνα και Τατιάνα.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από φυματίωση και γι' αυτό είχε μετέβη στο Βερολίνο. Πέθανε στο κτήμα του στο Πόλιτσε και τάφηκε στο νεκροταφείο στη Λιουμπλιάνα. Η σύζυγός του και η κόρη του Τατιάνα επίσης πέθαναν από φυματίωση αργότερα. Ο γιος του Μπορούτ έγινε δημοσιογράφος και έζησε στο Παρίσι. Η κόρη του Ναντίνα ήταν παντρεμένη με τον Κάλρο Άρμπαθ.

Πολιτική

Από το 1908 έγινε ο συντονιστής του Εθνικού προοδευτικού κόμματος στην Καρνιόλα. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, έγινε ένας από τους κύριους οικονομικούς συμβούλους του εθνικού φιλελεύθερου πολιτικού κατεστημένου της Σλοβενίας. Το 1910 έγινε γνωστός για τη συμμετοχή του στην πτώχευση της πιστωτικής τράπεζας "Agro Merkur" που ιδρύθηκε λίγα χρόνια νωρίτερα ως χρηματοπιστωτικό ίδρυμα στην υποστήριξη του Εθνικού Προοδευτικού κόμματος. Το 1911 εξελέγη στο αυστριακό κοινοβούλιο όπου έγινε ο ηγέτης της "Γιουγκοσλαβικής ομάδας", μία ομάδα που εκπροσωπείται με βουλευτές από τα εδάφη της Σλοβενίας, Ιστρίας και Δαλματίας.
Μετά το ξέσπασμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου ξεκίνησε ένα μυστικό δίκτυο, τα μέλη του οποίου εργάζονταν εναντίον της αυστροουγγρικής μοναρχίας και υπέρ της δημιουργίας ενός ενιαίου γιουγκοσλαβικού κράτους. Μεταξύ στους στενότερους συνεργάτες του στην προσπάθεια αυτή ήταν δύο άλλοι ριζοσπάστες εθνικιστές της νεότερης γενιάς, ο Άλμπερτ Κράμερ και ο Μπογκομίλ Μπόσνιακ. Οι αυστροουγγρικές αρχές δεν αποκαλύπτουν το δίκτυο. Ωστόσο, ήδη από τα πρώτα στάδια του πολέμου ο Ζέριαβ προληπτικά συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Κάστρο της Λιουμπλιάνας για την πρότερη δράση του. Αφέθηκε ελεύθερος μετά από λιγότερο από ένα μήνα. Τον Μάιο του 1915 μαζί με τον Μπογκομίλ Βόσνιακ έφυγαν προς τα δυτικά, προκειμένου να ενταχθούν στη Γιουγκοσλαβική Επιτροπή αλλά ο Ζέριαβ συνελήφθη ξανά για να τεθεί υπό κράτηση στην πόλη Γκουμντ και αργότερα στο Γκρατς, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου.
Μετά τη διάλυση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας ήταν μέλος της αντιπροσωπείας των Νοσισλάβων της Αυστροουγγαρίας, που υπέγραψαν τον Δεκεμβρίο του 1918 τη διακήρυξη για την ίδρυση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Μετά το 1918 έγινε ένθερμος υποστηρικτής του συγκεντρωτισμού και του ενιαίου χαρακτήρα της Γιουγκοσλαβίας. Τον Ιούνιο του 1918 ήταν ένας από τους συνιδρυτές του Δημοκρατικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας.
Εκλέχτηκε στο γιουγκοσλαβικό Κοινοβούλιο για τρεις συνεχόμενες θητείες, το 1920, το 1925 και το 1927, την πρώτη φορά ως εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Κόμματος, και τις δύο τελευταίες στον κατάλογο του Ανεξάρτητου Δημοκρατικού Κόμματος. Από τον Δεκέμβριο 1921 έως τον Δεκέμβριο του 1922 υπηρέτησε ως Υπουργός Πρόνοιας, και μεταξύ Νοεμβρίου του 1924 και του Ιούλη 1925 ως Υπουργός Δασών στην κυβέρνηση συνασπισμού του Νίκολα Πάσιτς.
Διονύσιος Καλλυβωκάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1806 στη Ζάκυνθο. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον συμπατριώτη του Νικόλαο Καντούνη και συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη και αργότερα στη Βασιλική Ακαδημία της Φλωρεντίας, πόλη στην οποία παρέμεινε επί δώδεκα χρόνια, αντιγράφοντας για βιοποριστικούς λόγους πίνακες γνωστών ζωγράφων. 
Με την επιστροφή του στην Ζάκυνθο ίδρυσε ιδιωτική σχολή ζωγραφικής και ασχολήθηκε με την αγιογράφηση εκκλησιών. Δίδαξε στη Λευκάδα ενώ το 1858 διορίστηκε δάσκαλος σχεδίου στην Ιόνιο Ακαδημία, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1864. Το 1870 τιμήθηκε με χάλκινο βραβείο στην Έκθεση των Ολυμπίων για το έργο του Ο Εσταυρωμένος και το 1875 τιμήθηκε με αργυρό «νομισματόσημο» β΄ τάξεως για την παρουσίαση αντιγράφων έργων της Αναγέννησης και του Μπαρόκ.

Έργο

Δημιούργησε πρωτότυπα έργα αλλά και αντίγραφα άλλων καλλιτεχνών. Ασχολήθηκε κυρίως με προσωπογραφίες και θρησκευτικές σκηνές. Η τεχνοτροπία του ήταν επηρεασμένη από τα ακαδημαϊκά πρότυπα του 18ου αιώνα. Οι προσωπογραφίες του θεωρούνται από τις πλέον χαρακτηριστικές απεικονίσεις της αστικής κοινωνίας των Επτανήσων κατά τον 19ο αιώνα. Στα συγκεκριμένα έργα εστίαζε στην απόδοση ευγενικών χαρακτηριστικών στα εικονιζόμενα πρόσωπα.
Ιχώρ

Κατά την ελληνική μυθολογία ο ιχώρ είναι το αιθέριο χρυσό υγρό
 που είναι το αίμα των θεών, αλλά και των αθανάτων.
Στην αρχαία ελληνική γραμματεία αναφέρεται από τον Πλάτωνα στον Τίμαιο (83c5) και σε πολλούς ασθενείς του Ιπποκράτη Αυτό το αιθέριο ρευστό λέγεται ότι διατηρεί τις ιδιότητες των τροφίμων και των ποτών των αθανάτων, 
δηλαδή την αμβροσία και το νέκταρ. θεωρείται ότι είναι χρυσό στο χρώμα, καθώς και θανάσιμα τοξικό για τους θνητούς. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές, κατά τις επιθέσεις εναντίον θεών γνωστών ημίθεων και ηρώων, σε περίπτωση τραυματισμού των τελευταίων, απελευθερωνόταν ιχώρ.
Αναφέρεται ως το περιεχόμενο του κυκλοφορικού συστήματος του χάλκινου προστάτη γίγαντα της Κρήτης, Τάλω. Κατ' άλλους όμως το "αίμα" του γίγαντα ήταν υδράργυρος.
Λέγεται επίσης ότι Ιχώρ και όχι νερό κυλά στον ποταμό της Στύγας, σε μια από τις πύλες του Κάτω Κόσμου. Ο Ωριγένης αναφέρει ότι όταν τρυπήθηκε ο Χριστός με την λόγχη στο σταυρό δεν ήταν στην φύση του ιχώρ. (οὐκ ἦν ἰχώρ)
Γιαννικοδάσκαλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα. Εργάστηκε ως δάσκαλος και ως συμβολαιογράφος (από το 1894 και μετά). Τα έργα του είναι γραμμένα στο γλωσσικό ιδίωμα της Ανατολικής Κρήτης.
Η σάτιρά του επικεντρωνόταν στην πολιτική της εποχής του και τους εκπροσώπους της, αλλά και στους ίδιους του τους συγγενείς. 
Από τα γνωστότερα έργα του είναι η "Καλαμαυκιάδα", στο οποίο υμνεί ανάμεσα στα άλλα τα βουνά και το φυσικό τοπίο της Καλαμαύκας.
Πέθανε το 1917.
Utau

Το UTAU είναι ιαπωνική εφαρμογή σύνθεσης τραγουδιών που δημιουργήθηκε από την Ameya/Ayame. Αυτό το πρόγραμμα είναι παρόμοιο με το λογισμικό Vocaloid, με τη διαφορά ότι είναι διαμοιραζόμενο λογισμικό αντί να κυκλοφορήσει υπό την άδεια τρίτων.
Το πρώτο Utau, Uta Utane (ιαπωνικά: 唄音ウタ), επίσης γνωστό και ως Defoko, εμφανίστηκε το 2008.
Το λογισμικό είναι πολύ δημοφιλές στην Ιαπωνία, αν και η δημοτικότητά του πιστεύεται ότι βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη δημοτικότητα του γνωστού λογισμικού Vocaloid. Σήμερα, πολλοί Ιάπωνες μουσικοί χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον το Utau στα τραγούδια τους.
Φραντς Γέγκερστετερ

Βιογραφική στοιχεία

Ο Γέγκερστετερ καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Από νέος επέδειξε ανεξάρτητο πνεύμα, κάτι που τον έκανε δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων του. Υπήρξε πάντοτε πιστός καθολικός. Όταν η Αυστρία προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία (Άνσλους) οι πολίτες της θεωρήθηκαν πλέον υπήκοοι του Γ’ Ράιχ και, ως εκ τούτου, υποχρεώνονταν σε κατάταξη στο Γερμανικό στρατό. Ο Φραντς κλήθηκε να καταταγεί, αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά, παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του (με την οποία είχαν αποκτήσει τρεις κόρες), του ιερέα του χωριού του, αλλά και του επισκόπου της περιοχής. Από ορισμένους η στάση του θεωρήθηκε ως ένδειξη ανώφελου πείσματος. 
Ο Γέγκερστετερ, ακολούθως, συνελήφθη από τις αρχές και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο με την κατηγορία του «Εχθρού του Κράτους» η οποία τιμωρούνταν, βάσει του ναζιστικού δικαίου, με τη θανατική ποινή. Μετά την καταδίκη του οδηγήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές του Βερολίνου, όπου και εκτελέστηκε με «αποκεφαλισμό δια πελέκεως», στις 9 Αυγούστου 1943.
Έκλειψη σελήνης 668 π.Χ.

Η έκλειψη σελήνης του 668 π.Χ. καταγράφτηκε από έναν βαβυλώνιο αστρονόμο και διασώθηκε σε σφηνοειδή γραφή σε πήλινη πινακίδα. Έγινε τη νύχτα της 2ης Μαΐου (25 Απριλίου) 668 π.Χ. Το έγγραφο φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Η έκλειψη της σελήνης συνέπεσε χρονικά στην εποχή που βασιλιάς της Βαβυλώνας ήταν ο Σαμάς-Σουμά-Ουκίν. Αν και λόγο του ότι έγινε μετά την ανατολή του Ηλίου, δεν ήταν ορατή στην Βαβυλώνα, οι βαβυλώνιοι αστρονόμοι υπολόγισαν με μεγάλη ακρίβεια την χρονική στιγμή της επισκίασης του ουρανίου σώματος. Η σφηνοειδής γραφή που σώζεται μελετήθηκε στις μέρες μας αρχικά από τον ασσυριολόγο Γιόχαν Στράσσμάιερ και τους αστρονόμους Γιόζεφ Έππινγκ και Φραντς-ΞάβερΚούγκλερ που τον 19ο αιώνα μετέφρασαν το κείμενο. Η μελέτη συνεχίστηκε από τον Όττο Νόιγκεμπάουερ, και εκδόθηκε το 1955 στο τρίτομο έργο Astronomical cuneiform Texts - Babylonian ephemerides of the Seleucid period for the motion of the sun, the moon, and the planets.
Γκλεμπ Σβιατοσλάβιτς

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Σβιατοσλάβ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ, Βλαντίμιρ, Κιέβου και της Κιλικίγιας (Καικιλίας).
Κυβέρνησε το Τμουταρακάν υπό την πλήρη εξουσία τού πατέρα του· εκτοπίστηκε δις από τον εξάδελφό του Ροστισλάβ του Τμουταρακάν. Ο πατέρας του τον όρισε πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ το διάστημα 1067-68. Κατέστειλε μία εξέγερση, που υποκινήθηκε από έναν «μάγο» εναντίον τού επισκόπου της πόλης. Αργότερα εκτοπίστηκε από εκεί και σκοτώθηκε από τους Εσθονούς (Τσουντ). Το Πρώτο Ρωσικό Χρονικό γράφει ότι, "ήταν ευγενής στους πένητες, φιλόξενος στους ξένους, ζηλωτής προς την Εκκλησία, θερμός στην πίστη, ειρηνικός και ευπαρουσίαστος".
Άμα Νταμπλάμ

Η χιονοστιβάδα του 2006

Τη νύχτα της 13/14 Νοεμβρίου 2006, ένα μεγάλο σεράκ κατέρρευσε, παρασέρνοντας αρκετές σκηνές στην Κατασκήνωση 3, σκοτώνοντας έξι ορειβάτες και σέρπα. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι η "Κατασκήνωση 3" δε βρισκόταν σε κάποιο ασύνηθες ή επικίνδυνο σημείο και ότι η αποκόλληση σεράκ τέτοιου μεγέθους θα είχε θανατηφόρο κατάληξη οπουδήποτε και αν είχε στηθεί η "Κατασκήνωση 3".
Dolibarr

Αρχιτεκτονική

Το Dolibarr είναι γραμμένο σε PHP ενώ χρησιμοποιεί MySQL ως βάση δεδομένων.
Δουλεύει με έναν μεγάλο αριθμό υπηρεσιών φιλοξενίας και servers. Επίσης δουλεύει με οποιαδήποτε PHP διαμόρφωση αφού δεν χρειάζεται κάποια ειδική ενότητα της PHP.
To Dolibarr είναι επίσης διαθέσιμο με αυτόματη εγκατάσταση για περιβάλλοντα Windows και Mac χωρίς να χρειάζεται κάποια ειδική τεχνική γνώση για την εγκατάσταση του Dolibarr και των προαπαιτούμενων (Apache, MySQL, PHP) Απλά και μόνο με ένα αρχείο auto-exe. Αυτές οι εκδόσεις ονομάζονται DoliWamp για χρήστες Windows, DoliBuntu για χρήστες Ubuntuκαι DoliMamp για χρήστες Mac.

Ιστορία

Το Dolibarr ξεκίνησε από τον Rodolphe Quiedeville, από το μηδέν κάτω από την λογική CVS (Ταυτόχρονη Έκδοση Συστημάτων), φιλοξενούμενο από την Savannah, τον Απρίλιο του 2002.
Ο Jean-Louis Bergamo, ακόμη ένα μέλος, άρχισε την ενότητα για Οργανισμούς και Ιδρύματα.
Η έκδοση 1.0 εμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2003.
Τον Ιούλιο του 2008, Ο Rodolphe έδωσε στον Laurent Destailleur (δημιουργό άλλων γνωστών Έργων Ανοικτού Κώδικα AWStats) να ηγείται του έργου.

Μεταφράσεις

Αγγλικά, Ελληνικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Δανικά, Φινλανδικά, Σουηδικά, Βελγικά, Ιταλικά, Ολλανδικά, Νορβηγικά, Πολωνικά, Ρώσικα, Πορτογαλικά, Ρουμανικά, Σλοβάκικα, Τούρκικα
1621 Ντρούζμπα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ντρούζμπα εκτιμάται σε 9,08 ± 0,8 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,237 ± 0,046. Η Ντρούζμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 99 ώρες και 12 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Αγία Θεοδώρα Άρτας (ναός)

Το εξωτερικό του ναού

Ο Πυλώνας που οι ντόπιοι ονομάζουν Δόξα είναι ότι απέμεινε από τον παλιό περίβολο του ναού. Πρόκειται για τοξωτή πύλη, αψίδα εξ ολοκλήρου πλίνθινο και φέρει διακόσμηση.
Ο ναός αποτελείται από νάρθηκα και εξωνάρθηκα. Επίσης τα παράθυρα του μεσαίου κλίτους σχηματίζουν ένα είδος υπερυψωμένου φωταγωγού, που καταλήγει σε δίκλινη στέγη. 
Οι ανατολικοί και δυτικοί τοίχοι καταλήγουν σε πλίνθινα αετώματα που εξέχουν από το ύψος της στέγης για ποικιλία. Ανατολικά υπάρχουν 3 τρίπλευρες κόγχες με παράθυρα. Τοξωτά ανοίγματα, που στηρίζονται σε πεσσούς, υπάρχουν και στον παρανάρθηκα, καθώς και μονόλοβα παράθυρα στις πλάγιες κλιτές.
Ο νάρθηκας κάνει τον ναό ξεχωριστό με την ποικιλομορφία της στέγης. Φέρει πλίνθινη διακόσμηση και καλύπτεται από δυο κυλινδρικούς θόλους και ένα τρούλο, που φαίνονται σαν τριγωνικά αετώματα. Ο παρανάρθηκας καλύπτεται από σταυροθόλια και ασπίδες που εμφανίζονται ως αετώματα. Υπήρχε παρανάρθηκας, μικρότερου μεγέθους στην βόρεια πλευρά από τον οποίο όμως, σώζονται πολύ λίγα μέρη. Ο ναός δε έχει έντονο κεραμοπλαστικό διάκοσμο και περιορίζεται στα παράθυρα. Η ομορφιά του βρίσκεται κυρίως στην αρχιτεκτονική του ποικιλομορφία. Το πηγάδι που βρίσκεται στην αυλή της εκκλησίας χρονολογείται τον 13ο αι.

Κειμήλια του ναού

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα κειμήλια που φιλοξενούνται στο ναό. Η φορητή εικόνα, κρητικής σχολή του Χριστού, που χρονολογείται το 1653 και είναι έργο του αργυροχρυσοχόου Αθ. Τσιμούρη. Δυο υπέροχες ασημένιες λάρνακες, με ανάγλυφη διακόσμηση, που περιέχουν τα λείψανα της Αγίας Θεοδώρας. Τέλος η αργυρεπένδυτη μεγάλη εικόνα της Αγίας, έργο του 17ου αι., της οποίας η ζωγραφική της έγινε πάνω σε λεπτό στρώμα χρυσού.