google/wiki40b huggingface dataset:
Σωτήρης Αλημίσης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1926 στην Καβάλα, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε ιατρική και πήρε την ειδικότητα του οφθαλμίατρου. Το 1965 πρωτοστάτησε στη συγχώνευση των τριών μεγαλύτερων σωματείων της Καβάλας, των Φιλίππων, του Ηρακλή και της ΑΕΚ, και την ίδρυση του Αθλητικού Ομίλου Καβάλας, του οποίου ανέλαβε και την προεδρία, αφού πρώτα εγκρίθηκε το καταστατικό από το Πρωτοδικείο. H απόφαση για την συγχώνευση ήταν δύσκολη, καθώς ορισμένοι παράγοντες των παραπάνω ομάδων διατηρούσαν αρκετές επιφυλάξεις, που ξεπεράστηκαν με την επιτυχημένη διαμεσολάβηση του Αλημίση και του τότε δημάρχου Καβάλας Κώστα Τσολάκη.
Ασχολήθηκε με την πολιτική αρχικά ως στέλεχος των «Δημοκρατικών Συνδέσμων» του Ανδρέα Παπανδρέου (1965 - 1967) και το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.
Από τον Σεπτέμβριο του 1985 μέχρι τον Αύγουστο του 1991, ο Σωτήρης Αλημίσης είχε την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος της ΕΠΟ, με ισχυρή στήριξη από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Σήφη Βαλυράκη. Από τον Νοέμβριο του 1997 έως και τον Ιανουάριο του 2000 ήταν πρόεδρος της ΕΠΟ για δεύτερη φορά, μάλιστα ηγήθηκε του ψηφοδελτίου που υποστηριζόταν από τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Θωμά Μητρόπουλο στις εκλογές της Αλεξανδρούπολης. Αντίθετα, στην πρώτη του προεδρική θητεία, ήταν ευνοούμενος του Γιώργου Βαρδινογιάννη και του Παναθηναϊκού.
Στην δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος της ΕΠΟ, είχε γενικό γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση.
Το 1996 ορίστηκε πρόεδρος του ΟΠΑΠ από τον υφυπουργό Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα, θέση που κατείχε μέχρι το 2000.
Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2013, σε ηλικία 87 ετών. Σε ανακοίνωσή της η ΕΠΟ ανέφερε ότι «η απώλεια του Σωτήρη Αλημίση αφήνει μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο.[...] Η ποδοσφαιρική οικογένεια έχασε έναν άνθρωπο με πηγαία αφοσίωση στις αξίες, εγγενή ευγένεια και ακέραια ηθική».
Για να τιμηθεί η μνήμη του, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή σε όλους τους αγώνες της Super League που έγιναν την εβδομάδα μετά το θάνατό του.
Ψευδαργυρολιβενίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Αποτελεί το, σαφώς διακριτό, ενδιάμεσο μέλος της παραμικτικής σειράς στερεών διαλυμάτων μεταξύ ολιβινίτη και αδαμίτη, με (ιδεατή) αναλογία Zn:Cu 1:1. Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό στις ζώνες οξείδωσης αρσενικούχων - χαλκούχων μεταλλευμάτων υδροθερμικής προέλευσης. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται, εκτός του ολιβινίτη, είναι ο αδαμίτης, ο λιμπεθενίτης, ο παραδαμίτης και ο ταρμπουτίτης.
Απαντάται στην Αυστρία (Καρινθία, Σάλτσμπουργκ και Τιρόλο), στη Γερμανία (Βάδη-Βυρτεμβέργη, κάτω Σαξωνία, βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία και Θουριγγία), στο κοίτασμα Τσουμέμπ της Ναμίμπια (ίσως οι ωραιότεροι κρύσταλλοί του), στην περιοχή Primorskiy Kray της Ρωσίας και στην Ανδαλουσία της Ισπανίας.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στο ορυχείο Αγίου Κωνσταντίνου Καμάριζας, όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL), στο ορυχείο «Χριστιάνα», στο «Ζαν Μπατίστ» (φρέαρ 1) και στο «km-3» του Λαυρίου.
Άγγελος Χανιώτης

Βιογραφία

Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο ΕΚΠΑ (1978-1982) και νομική στο Πανεπιστήμιο της Βόννης (1985-1986). Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης το 1984, χρονιά κατά την οποία αναγορεύτηκε διδάκτωρ αρχαίας ιστορίας, και το 1992 έλαβε υφηγεσία από το ίδιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης (1994-1998), στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1998-2006), στο οποίο διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Αρχαίας Ιστορίας την ίδια περίοδο αλλά και αντιπρύτανης κατά την περίοδο 2001-2006. Ήταν επίσης επισκέπτης καθηγητής και επιστημονικός συνεργάτης στο Κολλέγιο Ωλ Σόουλς στην Οξφόρδη (2006-2010).
Το 2008 εντάχθηκε στη Σχολή Ιστορικών Σπουδών του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών του Πρίνστον ως Καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας και Κλασικών Σπουδών.

Βραβεύσεις

Για τις έρευνές του στο συναίσθημα, τις στρατηγικές πειθούς, την θρησκεία, τις τελετουργίες και την επιγραφική έχει λάβει χορηγίες άνω των 3 εκατομμυρίων ευρώ από το Γερμανικό Συμβούλιο Έρευνας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ερευνών, το Υπουργείο Έρευνας της Βάδης-Βυρτεμβέργης (2000) και το Ίδρυμα Packard για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Το 2001 το Ίδρυμα Αλεξάντερ φον Χούμπολτ τού απένειμε το βραβείο Ανελίζε Μάιερ για την καθαρή έρευνα.
Το 1991 τιμήθηκε με το Βραβείο Νίκου Σβορώνου, το 1997 με το Βραβείο Διδασκαλίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, το 2010 με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας στην κατηγορία του δοκιμίου, το 2013 με τον Σταυρό του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα από την ελληνική κυβέρνηση, το 2014 με το Βραβείο Έρευνας του Ιδρύματος Χούμπολτ.
Έχει βραβευτεί και από άλλους φορείς όπως το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών / Ινστιτούτο Τεχνολογίας και Έρευνας Κρήτης, τη Φινλανδική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Το 2012 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας, το 2016 από το Πανεπιστήμιο της Λιέγης, το 2018 από το ΑΠΘ και το 2019 από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
Γλώσσα Κασάμπε

Η γλώσσα Κασάμπε είναι εξαφανισμένη γλώσσα του Καμερούν, η οποία ομιλούταν γύρω από το Μαμπίλα στην περιοχή Νιαλάνγκ. Ο τελευταίος ομιλητής, ένας άνθρωπος με το όνομα Μπογκόν, πέθανε στις 5 Νοεμβρίου του 1995.
Γιούλιαν Μπραντ

Συλλογική καριέρα

Σε νεανική ηλικία, ο Μπραντ αγωνίστηκε με την ομάδα της γενέτειράς του, ΣΚ Μπόργκφελντ, ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΦΚ Ομπερνόιλαντ, προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΦφΛ Βόλφσμπουργκ.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, έγινε γνωστό πως ο Μπραντ εντάχθηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, με την οποία και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με διάρκεια έως το 2019. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 15 Φεβρουαρίου 2014, σε αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα με αντίπαλο την Σάλκε 04. Αντικατέστησε τον Σον Χέουνγκ-Μιν στο 82ο λεπτό της εντός έδρας ήττας της ομάδας του με σκορ 1–2. Τρεις ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, εισερχόμενος ως αλλαγή στην πρώτη νοκ-άουτ αναμέτρηση με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 4 Απριλίου 2014, πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της Μπάγερ Λεβερκούζεν, ισοφαρίζοντας προσωρινά σε 1–1 στην ήττα της ομάδας του με σκορ 1–2 απέναντι στην Αμβούργο ΣΦ. 
Στις 15 Αυγούστου 2015, ο Μπραντ πέτυχε το νικητήριο τέρμα εισερχόμενος ως αλλαγή στην επικράτηση της Μπάγερ με σκορ 2–1 επί της Χόφενχαϊμ 1899 για την σεζόν 2015-16 της Μπουντεσλίγκα. 
Μεταξύ τις 20 Μαρτίου και τις 30 Απριλίου 2016, σκόραρε σε έξι συνεχόμενες αναμετρήσεις της Μπουντεσλίγκα, καθιστάμενος ως ο νεαρότερος παίκτης μετά τον Γκερντ Μύλερ που να καταφέρνει το συγκεκριμένο επίτευγμα, σκοράροντας έπειτα από 72 δευτερόλεπτα στην εντός έδρας νίκη της ομάδας με σκορ 2–1 επί της Χέρτα Βερολίνου.
Τον Μάιο του 2019 υπέγραψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ για πέντε χρόνια.

Διεθνής καριέρα

Στις 17 Μαΐου 2016, ο Μπραντ συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή της Εθνικής Γερμανίας ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016. Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Γερμανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Επίσης, συμμετείχε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Σαλαμάνδρα Τίγρης

Η σαλαμάνδρα τίγρης (Ambystoma tigrinum) είναι είδος της Βόρειας Αμερικής. Η κοινή της ονομασία είναι ανατολική σαλαμάνδρα τίγρης, για να το διαφοροποιήσει από άλλα στενά συγγενικά είδη.

Περιγραφή

Οι σαλαμάνδρες τίγρεις αναπτύσσονται σε ένα τυπικό μήκος (15-20 εκατοστά) και το μέγιστο περίπου (36 εκατοστά) μήκος, και είναι ιδιαίτερα νεοτενές είδος όπως είναι και τα αξολότλ.
Τοξωτό φράγμα βαρύτητας

Ένα τοξωτό φράγμα βαρύτητας είναι ένα φράγμα με τα χαρακτηριστικά τόσο ενός τοξωτού φράγματος όσο και ενός φράγματος βαρύτητας. Πρόκειται για ένα φράγμα που καμπυλώνει προς τα πάνω σε μια στενόμακρη καμπύλη που κατευθύνει το μεγαλύτερο μέρος του νερού στα τοιχώματα των βράχων του φαραγγιού, παρέχοντας τη δύναμη να συμπιέσει το φράγμα. Συνδυάζει τις δυνάμεις δύο κοινών μορφών φράγματος και θεωρείται συμβιβασμός μεταξύ των δύο. Είναι κατασκευασμένα από συμβατικό σκυρόδεμα, συμπαγές σκυρόδεμα (RCC) ή τοιχοποιία. Τα τοξωτά φράγματα βαρύτητας δεν ενισχύονται εκτός από τον υπερχειλιστή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του συμβατικού φράγματος σκυροδέματος είναι το τοξωτό φράγμα βαρύτητας Φράγμα Χούβερ. Το Φράγμα Τσανγκουινόλα είναι ένα παράδειγμα τοξωτού φράγματος βαρύτητας με Συμπαγές Σκυρόδεμα. Ένα τοξωτό φράγμα βαρύτητας απαιτεί μεγάλο όγκο εσωτερικής πλήρωσης. Ένα τοξωτό φράγμα βαρύτητας μπορεί να είναι πιο λεπτό από το καθαρό φράγμα βαρύτητας και να απαιτεί λιγότερη εσωτερική πλήρωση.
Άλεξ Γουίλσον

Σταδιοδρομία

Ο Γουίλσον πήρε τη μεταγραφή του από την Τζαμάικα στην Ελβετία το 2010. Εκείνη τη χρονιά πήγε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2010 στη Βαρκελώνη, όπου τερμάτισε στην 8η θέση στη 2η σειρά του 1ου γύρου στα 200 μέτρα, χωρίς να προκριθεί στον ημιτελικό.
Έχει το εθνικό ρεκόρ της Ελβετίας στα 100, 150 και 200 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 200 μέτρων.
Δέσπω Διαμαντίδου

Βιογραφία

Η Διαμαντίδου γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Ήταν εγγονή του μηχανικού Σπυρίδωνα Κριτσιλή (ή Κριτσίλη), ο οποίος διατέλεσε πολλές φορές και βουλευτής. Κατά τα παιδικά της χρόνια υπήρξε στενή φίλη του -επίσης Πειραιώτη- Γιάννη Τσαρούχη, ο οποίος ως αρκετά μεγαλύτερός της, την είχε υπό την φροντίδα του. Αργότερα, η οικογένειά της μετακόμησε στην Αθήνα, στο Κολωνάκι και η Διαμαντίδου πήγε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, από όπου και αποφοίτησε.

Η Δέσπω Διαμαντίδου είχε ιδιαίτερη αγάπη στη μελέτη και τα βιβλία, καταφεύγοντας σε αυτά με κάθε ευκαιρία, αφού κατά δήλωσή της διάβαζε συνολικά πέντε ως έξι ώρες καθημερινά, ακόμα και ανάμεσα στις παραστάσεις. Μιλούσε άπταιστα τέσσερις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ρωσικά), κάτι που τη βοήθησε στη μετάφραση πλήθους ξένων θεατρικών έργων, με την οποία επίσης ασχολήθηκε.

Από το γάμο της με τον επίσης ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη απέκτησε ένα γιο. 
Την άνοιξη του 1967 η Δέσπω Διαμαντίδου είχε συμμετάσχει σε θεατρική περιοδεία στις ΗΠΑ ανεβάζοντας το έργο "Illya Darling" (θεατρική μεταφορά της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή") στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης. Κατά τη διάρκεια της εκεί παραμονής της έγινε στην Ελλάδα το απριλιανό πραξικόπημα. Η Διαμαντίδου αποφάσισε να μην ξαναγυρίσει στην Ελλάδα υπό αυτές τις συνθήκες και παρέμεινε "εξόριστη" στις ΗΠΑ ως τη μεταπολίτευση, αφού γύρισε στην Ελλάδα μόλις αργά το καλοκαίρι του 1974.

Αξιοσημείωτη στο πλαίσιο της παρουσίας της στις ΗΠΑ είναι η συμμετοχή της το 1975 στην ταινία του Γούντι Άλεν «Ο Ειρηνοποιός», υποδυόμενη τη μητέρα του πρωταγωνιστή.

Σταθμό στην καριέρα της αποτέλεσε η συμμετοχή της το 1960 στην ταινία Ποτέ την Κυριακή του Αμερικανού σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη.
Κηδεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2004 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Μάριος Χριστοδούλου

Καριέρα

Ο Μάριος Χριστοδούλου ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕΛ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε κατά σειρά στους Ηρακλή Θεσσαλονίκης, Άρης Θεσσαλονίκης, ΑΕΛ Λεμεσού, Ακράτητο Άνω Λιοσίων, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, ΑΠΟΠ Κινύρα Πέγειας, ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς , Ερμή Αραδίππου, Νίκο & Σωκράτη Ερήμης  και ΑΕΖ Ζακακίου. Στην ΑΕΖ άρχισε και την προπονητική του καριέρα (παίχτης-προπονητής) την περίοδο 2011-2012.
Από το 1996 έως το 2003 ήταν διεθνής με την Εθνική Κύπρου.
Πολυδάμας ο Θεσσαλός

Σύμφωνα με τον Παυσανία

Κατά τον Παυσανία, ήταν ο πιο μεγαλόσωμος άνθρωπος που έζησε ποτέ.
Η φήμη του δεν οφείλονταν μόνο στην νίκη του στο Παγκράτιο αλλά και σε διηγήσεις όπως η σύλληψη χωρίς όπλα ενός ζωντανού λιονταριού πάνω στον Όλυμπο, ότι μπήκε σε ένα κοπάδι βοοειδών, άρπαξε τον αγριότερο και μεγαλύτερο ταύρο από τα πίσω πόδια και τον κρατούσε από τις οπλές, οι οποίες του έμειναν στα χέρια όταν το ζώο διέφυγε, ότι έπιασε με το ένα του χέρι ένα άρμα που έτρεχε πολύ γρήγορα και το σταμάτησε.
Κάποτε ο Πολυδάμας προσκλήθηκε από τον βασιλιά των Περσών Δαρείο τον Νόθο, που ήθελε να πεισθεί αν η φήμη του ήταν δικαιολογημένη ή όχι. Εκεί, στα Σούσα, ο Πολυδάμας μονομάχησε με τρεις άνδρες ταυτοχρόνως, τρεις από τους «Αθανάτους», και τους σκότωσε. Η μόνη παράδοση που αναφέρεται σε ήττα του σχετίζεται με τη συμμετοχή του σε Ολυμπιακούς Αγώνες για δεύτερη φορά, οπότε έχασε σε έναν αγώνα από τον Πρόμαχο, αλλά οι Θεσσαλοί δεν δέχονταν αυτή την παράδοση.
Για τον θάνατό του αναφέρεται ότι όταν ράγισε η οροφή ενός σπηλαίου μέσα στο οποίο βρισκόταν ο Πολυδάμας πίνοντας με φίλους του, ενώ οι φίλοι του έφυγαν, εκείνος, νομίζοντας ότι μπορεί να συγκρατήσει με τα χέρια του τους βράχους, καταπλακώθηκε και πέθανε.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, στην Ολυμπία υπήρχε χάλκινος ανδριάντας του Πολυδάμαντα. Ήταν έργο του Λυσίππου βορειοδυτικά του επιβλητικού ναού και επάνω σε υψηλό βάθρο έφερε επιγραφές και ανάγλυφες παραστάσεις των άθλων του Πολυδάμαντα. Από το βάθρο σώζονται δύο κομμάτια στις τρεις πλευρές των οποίων διακρίνονται ανάγλυφες παραστάσεις από την πάλη του στην αυλή του Δαρείου και από το δάμασμα του λιονταριού.
Το 2015 τοποθετήθηκε μνημείο προς τιμή του Πολυδάμα στην κεντρική πλατεία της Σκοτούσσας.
Συναγωγή

Συναγωγή (εβραϊκά: בית כנסת‬ bet kenesset ή בית תפילה‬ bet tefila, γίντις: שול shul, λαντίνο: אסנוגה esnoga ή קהל kahal) είναι ο τόπος λατρείας της Ιουδαϊκής θρησκείας.
Ο όρος συναγωγή προέρχεται από το ρήμα συνάγω και σημαίνει «τόπος συγκέντρωσης». Ο αντίστοιχος εβραϊκός όρος μπέιτ κνεσέτ σημαίνει «οίκος συνέλευσης».
Μια τυπική συναγωγή αποτελείται από ένα μεγάλο χώρο προσευχής και μικρότερα δωμάτια μελέτης. Συνήθως περιλαμβάνει και χώρο κοινωνικών συναθροίσεων, καθώς και γραφεία.
Στις Ορθόδοξες συναγωγές επιτρέπεται στον κύριο χώρο να εισέρχονται μόνο άντρες. Γυναίκες εισέρχονται μόνο για την τελετή του γάμου, τον υπόλοιπο καιρό συμπροσεύχονται από γειτονικά δωμάτια. Στις προοδευτικές ή μεταρρυθμισμένες (ρεφορμιστικές) ιουδαϊκές κοινότητες επιτρέπεται η είσοδος και στις γυναίκες.
Βιολογικός πόλεμος

Οι τύποι βιολογικού πολέμου

Ο Βιολογικός πόλεμος διακρίνεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο είναι όταν μία πλευρά χρησιμοποιεί παθογόνους οργανισμούς, που δεν έχουν ως βασικό σκοπό το θάνατο, αλλά την εξασθένηση των γραμμών του αντιπάλου. Το δεύτερο επίπεδο είναι όταν χρησιμοποιούνται σε ένα ολόκληρο θέατρο επιχειρήσεων, π.χ. για γενοκτονία, όπως όταν οι Άγγλοι άποικοι στις ΗΠΑ έδωσαν κουβέρτες με ευλογιά στους Ινδιάνους. Εδώ χρησιμοποιούνται θανατηφόρες ασθένειες, αλλά υπάρχει τρόπος θεραπείας. Στο τρίτο επίπεδο εξαπολύονται μεταλλαγμένοι (οπλοποιημένοι) ιοί με συμβατά μέσα, όπως διηπειρωτικοί πύραυλοι, βόμβες..., που προκαλούν ασθένειες που δεν έχει ξαναντιμετωπίσει το ανθρώπινο είδος, και συνεπώς δεν υπάρχει άμεση θεραπεία.

Οι χώρες που πιθανόν εμπλέκονται

Οι χώρες που φέρονται να είχαν καταρτίσει προγράμματα ανάπτυξης βιολογικών όπλων ήταν η Ιαπωνία, η οποία τα χρησιμοποίησε, κατά τον Σινοϊαπωνικό πόλεμο(1931-1945), οι ΗΠΑ, οι οποίες χρησιμοποίησαν την τεχνολογία των Ιαπώνων και η Σοβιετική Ένωση, που είχε και τα πιο εξελιγμένα. Αν και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ μεγάλες ποσότητες βιολογικών όπλων καταστράφηκαν, υπάρχουν θεωρίες που ισχυρίζονται ότι υπάρχουν ακόμα κάποια αποθέματα. Και οι τρεις παραπάνω ανέπτυξαν ιδιαίτερα μεταλλάξεις στο μικρόβιο της πανώλους, που προκάλεσε τα περισσότερα θύματα στην ανθρωπότητα και κατάφεραν να επιτύχουν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας.
Καρατσάι

Ιστορία

Οι Καρατσάι είναι απόγονοι (όχι οι μοναδικοί) των Αλανών, ενός ιρανικού φύλου που ζούσε στην περιοχή του Καυκάσου από τα αρχαία χρόνια και κατά το Μεσαίωνα είχε συγκροτήσει το Βασίλειο της Αλανίας, το οποίο μας είναι γνωστό από βυζαντινές πηγές. Το 14ο αι. η Αλανία καταλύθηκε από τον τουρκομογγόλο Ταμερλάνο, με αποτέλεσμα τον εκτουρκισμό του πληθυσμού και τον προσηλυτισμό τους στο Ισλάμ.
Η ένταξη των Καρατσάι στη Ρωσία έγινε το 1828 χωρίς τη θέλησή τους. Αυτό είχε ως συνέπεια να ξεκινήσει μία μακρά περίοδος εξεγέρσεων, από κοινού με άλλα μη σλαβικά φύλα του Καυκάσου, που κράτησε τρεις δεκαετίες μέχρι να επιβληθεί οριστικά ο ρωσικός έλεγχος στην περιοχή (1860). Τα αντιρωσικά συναισθήματα παρέμειναν ισχυρά και δεν αμβλύνθηκαν ούτε μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, μολονότι η σοβιετική κυβέρνηση τούς παραχώρησε εκτεταμένη αυτονομία. Έτσι το 1942, όταν τα χιτλερικά στρατεύματα κατέλαβαν τον Καύκασο, οι Καρατσάι υποδέχθηκαν τους γερμανούς ως ελευθερωτές και έσπευσαν να ενταχθούν σε δωσιλογικά σώματα. Όμως τον επόμενο χρόνο ο Κόκκινος Στρατός ανακατέλαβε την περιοχή, με αποτέλεσμα 80.000 άτομα (κυρίως γυναικόπαιδα και υπερήλικες, αφού οι άνδρες πολεμούσαν στο πλευρό των γερμανών) να εκτοπισθούν στο Καζακστάν και την Κιργιζία. Η επιστροφή τους επετράπη 14 χρόνια αργότερα, το 1957.
English Basketball League

Η English Basketball League, γνωστή με τη σύντμηση EBL είναι ημιεπαγγελματική και ερασιτεχνική οργανωτική αρχή καλαθοσφαίρισης στην Αγγλία. Από κοινού με την Scottish Basketball League (SBL) αποτελούν το δεύτερο επίπεδο της ιεραρχίας των ενώσεων καλαθοσφαίρισης στη χώρα.
Η EBL συγκροτήθηκε το 2003 για να αντικαταστήσει την προγενέστερη National Basketball League και σήμερα οργανώνει διάφορα πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών της ιεραρχικής πυραμίδας καλαθοσφαίρισης στη χώρα, με κορυφαία την Division 1 ανδρών και γυναικών. Κάτω από αυτήν υπάρχουν αρκετές μικρότερες κατηγορίες, με τις χαμηλότερες να δραστηριοποιούνται σε τοπικό επίπεδο. 
Δεν υφίσταται σύστημα προβιβασμού-υποβιβασμού ανάμεσα στην EBL και το Βρετανικό Πρωτάθλημα της επαγγελματικής British Basketball League (BBL), η οποία λειτουργεί με το σύστημα δικαιόχρησης. Μολαταύτα πολλές ομάδες επέλεξαν τα τελευταία χρόνια να πραγματοποιήσουν το άλμα ανάμεσα στην EBL και την BBL, αναζητώντας μεγαλύτερο ανταγωνισμό και προβολή.
Υκλ

Ιστορία

Σύμφωνα με την παράδοση, ο ναός του Αγίου Πέτρου της Υκλ εγκαινιάστηκε και καθαγιάστηκε από τον Πάπα Λέων Γ΄, με τον Καρλομάγνο και τον Γκέρμπαλντ, επίσκοπο της Λιέγης, να παρευρίσκονται στην τελετή. Τους επόμενους αιώνες πολυάριθμες ευγενείς οικογένειες έχτισαν τις επαύλεις τους στην πόλη. Το 1467 η Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, σύζυγος του Φιλίππου Γ΄ της Βουργουνδίας ίδρυσε μοναστήρι των Φραγκισκανών μοναχών στην Υκλ. Αργότερα η Υκλ έγινε η δικαστική πρωτεύουσα της ευρύτερης περιοχής των Βρυξελλών. Ωστόσο κατά τα αρχικά στάδια της ιστορίας της ήταν ένα αγροτικό χωριού, του οποίου οι κάτοικοι ζούσαν από την καλλιέργεια της γης και την αναζήτηση τροφής στο δάσος. 
Κατά το τέλος του 18ου αιώνα, λίγα χρόνια μετά την έναρξη της γαλλικής επανάστασης, η Υκλ και οι γειτονικοί οικισμοί συνενώθηκαν, ιδρύθηκε έτσι μια κοινότητα με δικό της δήμαρχο και δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1828, όταν οι ολλανδικές αρχές επέτρεψαν την ανέγερση του πρώτου δημαρχείου. Οι αρχές του 20ου αιώνα ήταν εποχή ανάπτυξης και οικονομικής ευμάρειας για την Υκλ, χάρη στην γεωγραφική της θέση, που συνδέει τις Βρυξέλλες με τα βιομηχανικά κέντρα του νότου. Ένα νέο και μεγαλύτερο δημαρχείο κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1872 και το 1882. Παρά την ταχεία πολεοδομική ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε τον 20ο αιώνα, η Υκλ κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφες πολλές περιοχές πρασίνου, οι οποίες προσελκύουν σήμερα μερικούς από τους πλουσιότερους κατοίκους τις περιοχής των Βρυξελλών.
Μιχαήλ Ζηκάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1883, ενώ η καταγωγή του ήταν από την Τήνο. Εργάστηκε υπάλληλος στο Βιβλιοπωλείο της Εστίας και παραιτήθηκε το 1919 για να ανοίξει δικό του εκδοτικό οίκο.
Εξέδωσε πολλούς και σημαντικούς Έλληνες λογοτέχνες με μεγάλη επιτυχία και συνετέλεσε κατά πολύ στην πρόοδο της εξέλιξης του ελληνικού βιβλίου από κάθε άποψη.
Κάθε τόμος μικρού σχήματος είχε υπέρτιτλο "Ποιητική Βιβλιοθήκη Ζηκάκη" και τίτλο "Νεοελληνική Ανθολογία". Η επιλογή και επιμέλεια ήταν του Κων. Φ. Σκόκου.
Στον 9ο τόμο/1923 της "Νεοελληνικής Ανθολογίας" φιλοξενούνται ανέκδοτα ποιήματα του Κ. Καβάφη, όπου γνωστά ποιήματά του έχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις με αυτά των εκδόσεων με επιμέλεια Σαββίδη.
Η έδρα των εκδόσεων Ζηκάκη ευρίσκετο στην Αθήνα, Πεσματζόγλου και Πανεπιστημίου.
Βρύση Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Βρύση βρίσκεται σε απόσταση 29 χλμ. ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 27 χλμ. Δ. από την Ορεστιάδα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 με το παλιό της όνομα Μικρά Τραύα να προσαρτάται στην τότε  κοινότητα Ελαφοχωρίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Ελαφοχώρι και τους Χιονάδες αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελαφοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 43 κατοίκους.
Κριστίνα Πιμένοβα

Ζωή και σταδιοδρομία

Οι γονείς της Πιμένοβα είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Ρουσλάν Πίμενοφ και η Γκλικερίγια Σιρόκοβα, πρώην μοντέλο . Άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο πριν από τα δέκατα της γενέθλια, όταν η μητέρα της έστειλε φωτογραφίες στον περιοδικό Kids. Η Πιμένοβα εργάστηκε για εταιρείες όπως οι Armani, Benetton, Burberry και Roberto Cavalli κ.α.
Το 2014, το περιοδικό Women Daily ονόμασε την Χριστίνα ως "το πιο όμορφο κορίτσι στον κόσμο". 
Στη Μόσχα η Πιμένοβα ασχολήθηκε με τη ρυθμική γυμναστική, με προπονήτρια την Όλγα Κάπρανοβα. Το 2013, αγωνίστηκε σε ένα τουρνουά γυμναστικής στη Δημοκρατία του Ταταρστάν που διοργάνωσε η Αλίνα Καμπάγιεβα, κερδίζοντας χάλκινο μετάλλιο στην ηλικιακή της ομάδα. 
Τον Απρίλιο του 2015, εμφανίστηκε στο εξώφυλλο των παιδιών του περιοδικού Vogue Kids . 
Αργότερα το 2015, η Πίμενοβα μετακόμισε στην Καλιφόρνια με τη μητέρα της. Ντοκιμαντέρ για την Πιμένοβα προβλήθηκε στην τηλεόραση RTL τον Οκτώβριο του 2016. 
Η Πίμενοβα έπαιξε ένα κομμάτι στην Ιταλική ταινία φαντασίας Creators: The Past. Σε συνέντευξη στο Posh Kids Magazine, εξέφρασε την επιθυμία να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός. Έχει παίξει το ρόλο της Ντάσα στην ταινία του Μίκαελ Σ. Οχέντα Η Ρωσική Νύφη - ένα θρίλερ τρόμου - που πρωταγωνιστεί με τους Κόρμπιν Μπέρσεν και Οξάνα Ορλάν. Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε στο Μίτσιγκαν τον Μάρτιο του 2017.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1969-70

Η διοργάνωση

Στην 28η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1969-70 μετείχαν 18 ομάδες Α' εθνικής, 54 ομάδες Β' εθνικής, καθώς και οι ερασιτεχνικές ομάδες των ανά νομό τοπικών ενώσεων. Οι 16 ομάδες που είχαν φτάσει ως τους "16" της προηγούμενης χρονιάς προκρίθηκαν χωρίς αγώνες στη φάση των "32", ενώ από τη φάση αυτή και μετά η διοργάνωση ολοκληρώθηκε σε 5 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Από τη χρονιά αυτή καταργήθηκε το καθεστώς της κλήρωσης για τη νικήτρια ομάδα μετά από ισόπαλο αγώνα και παράταση και καθιερώνεται η διαδικασία των πέναλτι, σύμφωνα με τα πρότυπα των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων κυπέλλου σε κάποια ευρωπαϊκά κράτη. Μάλιστα εκ των πρώτων αγώνων του κυπέλλου Ελλάδας που κρίθηκαν σ' αυτή τη διαδικασία ήταν ο αγώνας ΑΕΚ - Παναθηναϊκού στη Νέα Φιλαδέλφεια (Β' γύρος), όπου μετά από ισόπαλο 1-1 αγώνα και παράταση ο Παναθηναϊκός επικράτησε σ' αυτή τη διαδικασία με σκορ 3-5 (για την ΑΕΚ είχαν αστοχήσει οι Παπαϊωάννου και Βεντούρης σουτάροντας άουτ). 
Στον τελικό έφτασαν για πρώτη φορά 2 ομάδες από τη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί εκεί ο τελικός, για πρώτη φορά μετά από 37 χρόνια και την αναμέτρηση του Άρη με τον Εθνικό στο 1933.
Στην πορεία του προς τον τελικό ο Άρης απέκλεισε διαδοχικά τους Πάτραι, Παναθηναϊκό, Καλλιθέα και Ολυμπιακό, ενώ ο ΠΑΟΚ απέκλεισε με τη σειρά του τους Μακεδονικό, Πιερικό, Πανιώνιο και Αιγάλεω. Στον τελικό ο Άρης κερδίζοντας τον αντίπαλό του με 1-0 έφτασε στην πρώτη και μοναδική ως σήμερα κατάκτηση κυπέλλου, ενώ για τον ΠΑΟΚ υπήρξε ο πρώτος από μία σειρά 5 διαδοχικών τελικών που αγωνίστηκε στο ξεκίνημα της δεκαετίας του '70.
Στα αξιομνημόνευτα της χρονιάς ήταν και η για πρώτη φορά ζωντανή μετάδοση τελικού από την τηλεόραση, αν και χρονικά στις τηλεοπτικές μεταδόσεις κυπέλλου προηγήθηκε ο προαναφερθείς αγώνας ΑΕΚ - Παναθηναϊκού για τον Β' γύρο.