google/wiki40b huggingface dataset:
Cassida nobilis

Χαρακτηριστικά ακμαίου

Το σώμα έχει ωοειδές περίγραμμα. Είναι χωρίς τρίχες και αποκτάει μήκος τεσσάρων έως πέντε χιλιοστόμετρων. Οι πλευρές του προνώτου και των ελύτρων φτάνουν στο υπόστρωμα και το πρόνωτο μαζί με τα έλυτρα σχηματίζουν προστατευτικό κάλυμμα για το σώμα με το κεφάλι (στην Εικ. 1 το έντομο σηκώνεται πλέον για να περπατήσει).
Στην κάτω πλευρά του προνώτου λείπει σαφής αυλάκωση για την υποδοχή των κεραιών, αυλάκωση που συναντούμε σε πολλά άλλα είδη του γένους. Στο κεφάλι διακρίνονται δυο στενές και σχετικά βαθιές αυλακώσεις που ξεκινώντας στις κάτω άκρες των οφθαλμών ενώνονται στη μέση του μετώπου και μετά τρέχουν ενωμένες προς τα πάνω περνώντας μεταξύ των βάσεων των δυο κεραιών. Οι κεραίες εκφύονται η μία κοντά στην άλλη ψηλά μεταξύ των οφθαλμών. Συνίστανται από ένδεκα άρθρα, που προς τα έξω παχαίνουν λίγο, τα τελευταία άρθρα σχηματίζοντας λίγο μαυρισμένο αραιό ρόπαλο.
Το προνώτου είναι μεγάλο, με ρηχά στίγματα, οι οπίσθιες γωνίες του είναι απεστρογγυλευμένες.
Στα έλυτρα διακρίνονται σαφές σειρές στιγμάτων. Κατά μέρος διαταράσσονται με παρέμβαση όμοιων στιγμάτων στο τρίτο και τέταρτο διάστημα των σειρών αυτών. Τα έλυτρα έχουν το ίδιο περίπου καστανό χρώμα με το πρόνωτο, το πρώτο και δεύτερο διάστημα πολλές φορές είναι πιο σκούρο, το τρίτο διάστημα είναι πιο πλατύ και με μια ιριδίζουσα ασημένια ή χρυσή ταινία κατά μήκος.
Τα πόδια θυμίζουν τα πόδια πασχαλίτσας. Τα τέσσερα άρθρα των ταρσών είναι κοντά, τα τρία πρώτα με πλατιούς λοβούς στοιβαγμένους το ένα στο άλλο. Οι δυο λοβοί του τρίτου άρθρου είναι ιδιαίτερα μεγάλοι, και τα νύχια δύσκολα προβάλλουν μεταξύ τους. Το πρώτο μισό των μυρών είναι μαύρο, το υπόλοιπο όπως και ή κνήμη και ο ταρσός είναι κίτρινο.

Βιολογία

Ξενιστές του είδους είναι διάφορα είδη των οικογενειών Amaranthaceae και Caryophyllaceae. Στη πρώτη οικογένεια ανήκουν και τα ζαχαρότευτλα (Beta vulgaris). Σε αυτό το φυτό η Cassida nobilis μπορεί να προκαλεί ζημιές. Η παρουσία του εντόμου μπορεί να αναγνωριστεί από τρύπες σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας στο φύλλο, που στην συνέχεια μπορούν να διαμορφώνονται σε μεγάλες τρύπες.

Γεωγραφική εξάπλωση

Πρόκειται για παλαιαρκτικό είδος, που συναντούμε από της ακτές της Δυτικής Ευρώπης μέχρι την Ιαπωνία. Στην Ευρώπη ο χώρος διαμονής εξαπλώνεται από την Μεσόγειο μέχρι το βόρειο πολικό κύκλο.
Λυκά Ερναντές

Συλλογική καριέρα

Γεννημένος στην Μασσαλία της Γαλλίας, την περίοδο κατά την οποία ο πατέρας του αγωνιζόταν για λογαριασμό της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, ο Λυκά εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Ατλέτικο Μαδρίτης το 2007, σε ηλικία 11 ετών. Στις 9 Νοεμβρίου 2013, ενώ ευρισκόταν ακόμη στις ομάδες νέων του συλλόγου, κλήθηκε από τον προπονητή της πρώτης ομάδας, Ντιέγο Σιμεόνε, στην αποστολή για μια αναμέτρηση της Πριμέρα Ντιβιζιόν με αντίπαλο την Βιγιαρεάλ ΚΦ,, ωστόσο δεν χρησιμοποιήθηκε στην διάρκεια της εκτός έδρας αναμέτρησης με τελικό σκορ 1–1, η οποία διεξήχθη την επόμενη ημέρα.
Ο Λυκά πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 26 Απριλίου 2014, ξεκινώντας ως βασικός για λογαριασμό της δεύτερης ομάδας του συλλόγου σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 0–1 απέναντι στην Ρεάλ Σοσιεδάδ Β΄ στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Σεγούντα Ντιβιζιόν Β΄. Αγωνίστηκε σε τρεις ακόμη αναμετρήσεις στην διάρκεια της σεζόν, καθώς η ομάδα πέτυχε να αποφύγει τον υποβιβασμό. Υπέγραψε, στην συνέχεια, νέο συμβόλαιο με τον σύλλογο τον Ιούνιο του ίδιου έτους, ανανεώνοντας την μεταξύ τους συνεργασία ως το 2018.
Ο Λυκά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 3 Δεκεμβρίου 2014, αγωνιζόμενος στην συνολική διάρκεια της εκτός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 3–0 επί της ΚΕ Λ'Οσπιταλέτ στα πλαίσια της διοργάνωσης του Κυπέλλου Ισπανίας. πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου στις 21 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, εισερχόμενος ως αλλαγή στην θέση του Γκιλέρμε Σικέιρα στην εκτός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 4–1 επί της Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Στις 10 Αυγούστου 2015, ο Λυκά ανανέωσε το συμβόλαιό του ως το 2019, ενώ, ταυτόχρονα, προβιβάστηκε στο έμψυχο δυναμικό της πρώτης ομάδας της Ατλέτικο. Η πρώτη του συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ έλαβε χώρα στις 15 Μαρτίου 2016, εισερχόμενος ως αλλαγή στην θέση του τραυματία Ντιέγο Γκοντίν στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης για την Φάση των 16 της διοργάνωσης με αντίπαλο την ΠΣΦ Αϊντχόφεν (0–0 έπειτα από 120 λεπτά αγώνα, νίκη με σκορ 8–7 στην διαδικασία των πέναλτι).

Διεθνής καριέρα

Ο Λυκά Ερναντές μετρά αριθμό αρκετών διεθνών συμμετοχών με τα μικρότερα ηλικιακά κλιμάκια της Εθνικής Γαλλίας. Ως αποτέλεσμα, αγωνίστηκε μία φορά με την Εθνική Γαλλίας U16, δύο φορές με την U18, δεκατρείς φορές με την ηλικιακή κατηγορία των U19 και τρεις φορές με την U20. 
Συμμετείχε με την Εθνική Γαλλίας U19 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2015, το οποίο διεξήχθη στην Ελλάδα. Η Γαλλία έφτασε ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, όπου και αποκλείστηκε από την Ισπανία.
Κληθείς τον Μάρτιο του 2016 στην Εθνική Γαλλίας U21, δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε ουδεμία αναμέτρηση, λόγω ενός τραυματισμού στην πλάτη.
Γνωστοποίησε πως είχε δεχθεί κρούσεις προκειμένου να αγωνιστεί με τα μικρότερα ηλικιακά κλιμάκια της Εθνικής Ισπανίας, ωστόσο αρνήθηκε τις όποιες προτάσεις.
Κετένες

Οι κετένες αποτελούν μια κατηγορία οργανικών ενώσεων που περιέχουν τη χαρακτηριστική ομάδα >C=C=O. Ο όρος, στον ενικό, αποτελεί εναλλακτική ονομασία της αιθενόνης. Τυπικά αποτελούν υποκατηγορία των κετονών. Οι κετένες μελετήθηκαν για πρώτη φορά ως ξεχωριστή τάξη ενώσεων από τον Χέρμαν Στάουντινγκερ. Είναι ακόμη γνωστός ο αποκαλούμενος «βαθμός κετενών», που αποτελεί τον δείκτη ποιότητας καυσίμου του ντήζελ και της κηροζίνης, ανάλογος με το «βαθμό οκτανίων», της βενζίνης.

Από ακυλαλογονίδια

Οι κετένες μπορούν να παραχθούν από ακυλαλογονίδια (>CHCOX) με απόσπαση υδραλογόνου. Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιείται συνήθως ως βάση η τριαιθυλαμίνη (Et₃N):

Από 1-αλαλκίνια

Μερικές κετένες μπορούν ακόμη να παραχθούν με υδρόλυση 1-αλαλκινίων (RC ≡ CX), με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH). Παράγεται αρχικά 1-αλκιν-1-όλη, που ταυτομερίζεται τελικά προς την αντίστοιχη κετένη (CH₂=C=O):

Από προπανόνη

Με πυρόλυση προπανόνης παράγεται αιθενόνη:
Αγγλικό άνοιγμα

Ιστορία

Το Αγγλικό άνοιγμα έχει πάρει το όνομά του από τον Άγγλο ανεπίσημο πρωταθλητή στο σκάκι Χάουαρντ Στώντον, ο οποίος χρησιμοποίησε το 1.γ4 εναντίον του Πιερ Σαιντ-Αμάν στο ματς για τη διεκδίκηση του παγκόσμιου τίτλου το 1843 και στο πρώτο διεθνή τουρνουά σκακιού το 1851 στο Λονδίνο. Η κίνηση δεν ενέπνευσε τους σύγχρονους σκακιστές του Στώντον και μόλις στον εικοστό αιώνα άρχισε να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Έχει πλέον αναγνωριστεί ως ένα σταθερό άνοιγμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη τόσο κλασικών όσο και υπερμοντέρνων θέσεων.
Η Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων έχει αφιερώσει στο Αγγλικό άνοιγμα τους κωδικούς από A10 έως A39.

Θεωρία

Τα λευκά αρχίζουν τον αγώνα για το κέντρο με αξίωση για το τετράγωνο δ5 από την πτέρυγα της βασίλισσας, σύμφωνα με το στυλ του υπερμοντερνισμού. Παρά το γεγονός ότι πολλές γραμμές της αγγλικής έχουν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα, το άνοιγμα χρησιμοποιείται συχνά ως μέσο μεταφοράς με τον ίδιο τρόπο όπως και το 1.Ιζ3 (για να αποφευχθούν οι κλασικές απαντήσεις στο 1.δ4 όπως η Νιμζοϊνδική άμυνα και η Άμυνα Γκρίνφελντ), θεωρείται επίσης αξιόπιστο και ευέλικτο άνοιγμα.
Γαλιασγάρ Καμάλ

Βιογραφία

Ο Γαλιασγάρ Καμάλ γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1879 στην οικογένεια ενός τεχνίτη στο Καζάν. Σπούδασε στους μεντρεσέδες Γοσμανιά και Μοχαμάντια του Καζάν στην οχταετία 1889-1897. Την ίδια εποχή μελέτησε τη ρωσική γλώσσα σε τριετές δημοτικό σχολείο.
Το πρώτο θεατρικό έργο του Καμάλ ονομαζόταν Ο Άτυχος Νέος και δημοσιεύθηκε το 1900. Η ιστορία του ταταρικού θεάτρου ξεκίνησε με το ανέβασμα ενός θεατρικού που ονομάζεται Ο Θλιβερός. Συμμετείχε ενεργά στη δραστηριότητα του θιάσου Σαγιάρ ως ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας.

Άλλα έργα

Ο Γ. Καμάλ έβγαλε μερικά θεατρικά έργα το 1905, όντας εντυπωσιασμένος από τα γεγονότα της πρώτης Ρωσικής επανάστασης. Ειδικά για αυτό το λόγο έγραψε τα θεατρικά έργα Το Πρώτο Θέατρο, Ο Χρεωκοπημένος και άλλα.
Δυσλεξία

Αντιμετώπιση της δυσλεξίας

Αν και κατά καιρούς προτείνονται διάφορες προσεγγίσεις αντιμετώπισης της δυσλεξίας, η επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει να έχει εγκυροποιήσει κάποια από αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνεται η πεποίθηση ότι περισσότερο μαθαίνει να ζει κανείς με τη δυσλεξία (καλλιεργώντας π.χ. εναλλακτικούς τρόπους μάθησης), παρά την ξεπερνά.
Ένα δυσλεκτικό παιδί, όταν κατά την ανάγνωση συναντήσει άγνωστες λέξεις, δυσκολεύεται να τις διαβάσει. Για τα παιδιά αυτά είναι προτιμότερη η ολική μέθοδος διδασκαλίας πρώτης ανάγνωσης. Όταν όμως αποκτήσουν ένα ικανοποιητικό οπτικό λεξιλόγιο, τότε πρέπει σιγά-σιγά να εισαχθούν στην ανάλυση και σύνθεση των λέξεων για να μπορούν να διαβάσουν σύνθετες λέξεις.
Μία αξιολόγηση θα είναι το πρώτο βήμα για να βοηθηθεί το παιδί ή το νεαρό άτομο προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Διαθέτοντας αυτή την αξιολόγηση, ο καταρτισμένος εκπαιδευτικός μπορεί να προσαρμόσει το διδακτικό του πρόγραμμα στις ειδικές μαθησιακές ανάγκες του παιδιού, προκειμένου να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του, τα κίνητρα και τις στρατηγικές διεκπεραίωσης της μάθησης.

Ερωτήματα σχετικά με την Δυσλεξία

Δυσλεξία και ανασφάλεια 
"Λόγω της ανασφάλειας που διακρίνει τα δυσλεξικά παιδιά για το πώς γράφεται μια λέξη, παρατηρείται το φαινόμενο, όταν γράφουν, να θέλουν διαρκώς να διορθώνουν το γράμμα που έγραψαν, με αποτέλεσμα η γραφή τους να παρουσιάζει κακόγραφη και δυσανάγνωστη εικόνα. Αυτή τη γραφή δεν μπορούν εκ των υστέρων να τη διαβάσουν ούτε αυτά τα ίδια που την έγραψαν".
Μορφές Δυσλεξίας
"Η Δυσλεξία παρουσιάζεται με διαφορετική συμπτωματολογία σε κάθε παιδί. Δεν υπάρχει ενιαία μορφή δυσλεξίας".
Δυσλεξία και ανάγνωση
"Συμβαίνει τα πιο έξυπνα δυσλεξικά παιδιά να διαβάζουν σχεδόν σαν "νερό" ένα κείμενο. Όμως, εάν προσέξει κανείς καλύτερα, θα διαπιστώσει ότι
διαβάζουν περίπου και κατά κάποιο τρόπο νοηματικά, δηλαδή βρίσκουν δικές τους λέξεις με περίπου ίδιο νόημα και απλά τις προφέρουν".
Αντιμετώπιση της Δυσλεξίας
"Η Δυσλεξία και οι άλλες μορφές Μαθησιακών Δυσκολιών αντιμετωπίζονται σωστά, μόνο με την εφαρμογή εξατομικευμένης διδασκαλίας,η οποία πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε παιδιού".
Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Βερμόντ

Τρέχοντες εκλεγμένοι αξιωματούχοι

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της πολιτείας του Βερμόντ ελέγχει δύο από τα έξι αιρετά πολιτειακά αξιώματα.
Βιριδιάνα

Πλοκή

Η Βιριδιάνα είναι μαι νεαρή κοπέλα που ετοιμάζεται να γίνει καλόγρια. Ύστερα από προτροπή της ηγουμένης, επισκέπτεται τον μοναδικό ζωντανό συγγενή της, τον θείο της Δον Χάιμε, που δεν έχει συναντήσει ποτέ. Ο Δον Χάιμε ζει σε ένα απομακρυσμένο αγρόκτημα με την υπηρέτρια Ραμόνα, την κόρη της Ρίτα, και τον υπηρέτη Μόντσο.
Όταν ο Δον Χάιμε βλέπει τη Βιριδιάνα εκπλήσσεται από την ομοιότητα που έχει με τη νεκρή σύζυγό του. Το βράδυ πριν φύγει, ο Δον Χάιμε της ζητά να φορέσει το νυφικό της συζύγου του. Η Ραμόνα της λέει ότι ο θείος της θέλει να την παντρευτεί και στη συνέχεια της βάζει υπνωτικό στο ποτό της. Η Βιριδιάνα πέφτει αναίσθητη και ο Δον επιχειρεί να τη βιάσει, όμως μετά το μετανιώνει.
Την επόμενη μέρα της λέει ότι τη βίασε και δεν μπορεί να επιστρέψει στο μοναστήρι. Μετά όμως ομολογεί ότι της είπε ψέματα. Στην στάση του λεωφορείου την σταματούν οι Αρχές. Ο θείος της αυτοκτόνησε και άφησε όλη του την περιουσία σε εκείνη και τον νόθο γιο του, τον Χόρχε.
Η Βιριδιάνα αποφασίζει να μην πάει στο μοναστήρι. Αντ 'αυτού, μαζεύει κάποιους ζητιάνους και τους εγκαθιστά σε ένα εξωτερικό κτίριο. Αναλαμβάνει την ηθική εκπαίδευση και τη διατροφή αυτής της ομάδας. Ενοχλημένος από αυτήν την κατάσταση, ο Μόντσο αναχωρεί.Ο Χόρχε έρχεται μαζί με τη φίλη του, Λουσία, για να ανακαινίσει τον χώρο. Η Λουσία θεωρεί ότι ο Χόρχε θέλει τη Βιριδιάνα και φεύγει. Τότε, ο Χόρχε αρχίζει να ερωτοτροπεί με τη Ραμόνα.
Όταν η Βιριδιάνα και ο Χόρχε φεύγουν από το σπίτι για κάποιες δουλειές, εισβάλλουν κάποιοι κακοποιοί, οι οποίοι μεθούν και προκαλούν καταστροφές. Καθώς ποζάρουν για μία φωτογραφία γύρω από το τραπέζι, μοιάζουν με τις φιγούρες στον Μυστικό Δείπνο του Ντα Βίντσι.
Η Βιριδιάνα και ο Χόρχε γυρνούν νωρίτερα από το αναμενόμενο και βρίσκουν το σπίτι σε άσχημη κατάσταση. Αρχίζουν να παλεύουν, ενώ ένας ζητιάνος προσπαθεί να τη βιάσει. Δεν τα καταφέρνει και ο Χόρχε δωροδοκεί έναν ζητιάνο για να σκοτώσει τον επίδοξο βιαστή. Σε λίγο, η αστυνομία καταφτάνει.
Στο τέλος, η Βιριδιάνα χτυπά την πόρτα του Χόρχε και τον βρίσκει με τη Ραμόνα. Εκείνος της λέει ότι απλώς παίζουν χαρτιά και την καλεί να παίξει και εκείνη μαζί τους.
Βερνάρδος Ζ΄ του Άνχαλτ-Τσερμπστ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Ε΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βανδεμβούργου.
Το 1551 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Κάρολο Α΄ και Ιωακείμ-Ερνέστο, καθώς ο νόμος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε τη διαίρεση του πριγκιπάτου. Το 1553 απεβίωσε ο θείος τους Γεώργιος Γ΄ πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου και τον διαδέχθηκαν. Το Μάιο του 1561 απεβίωσε ο Κάρολος Α΄ και τρεις μήνες μετά ο θείος τους Ιωακείμ Α΄ πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντεσάου, τον οποίον κληρονόμησε ο Ιωακείμ-Ερνέστος και ο Βερνάρδος Ζ΄. Το 1566 διαδέχθηκαν τον εξάδελφο του πατέρα τους Βόλφγκανκ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν. Έτσι αποκαταστάθηκε η ενότητα του Άνχαλτ.
Το 1570 απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών και ο αδελφός του Ιωακείμ-Ερνέστος έμεινε μόνος κύριος του Άνχαλτ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 1565 την Κλάρα, κόρη του Φραγκίσκου των Γουέλφων δούκα του Γκίφχορν και απέκτησαν ένα γιο, που απεβίωσε ενός έτους.
Αλεξάντερ Ροντσένκο

Βιογραφία

Ο Αλεξάντερ Μιχαήλοβιτς Ροντσένκο γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1891 στην Αγία Πετρούπολη. Ήταν γόνος οικογένειας της εργατικής τάξης. Ύστερα από τον θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του μετακόμισε στο Καζάν, όπου και σπούδασε στην τοπική Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ αργότερα σπούδασε στο Ινστιτούτο Στρογκανόφ της Μόσχας. Δημιούργησε τα πρώτα του αφηρημένα έργα το 1915, τα οποία είχαν επηρεαστεί από τον σουπρεματισμό του Καζιμίρ Μαλέβιτς. Το 1921 έγινε μέλος του κινήματος του προντουκτιβισμού, ένα κίνημα που είχε ως στόχο την ενσωμάτωση της τέχνης στην καθημερινότητα. Στη συνέχεια, άρχισε να ασχολείται με το φωτομοντάζ, αφού εντυπωσιάστηκε από αντίστοιχα έργα ντανταϊστών καλλιτεχνών. Το πρώτο του δημοσιευμένο έργο ήταν μια εικονογράφηση του ποιήματος του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι «Σχετικά με αυτό» το 1923. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, η δουλειά του Ροντσένκο χαρακτηρίστηκε ως αρκετά αφηρημένη. Το 1928, ο Ροντσένκο έγινε μέλος του ρωσικού καλλιτεχνικού κύκλου, απορρίφθηκε, όμως, αργότερα από αυτόν, καθώς χαρακτηρίστηκε ως «φορμαλιστής». Επέστρεψε στη ζωγραφική τη δεκαετία του 1930, σταμάτησε τη φωτογραφία το 1942 και παρήγαγε αφηρημένα εξπρεσιονιστικά έργα τη δεκαετία του 1940. Πέθανε στη Μόσχα στις 3 Δεκεμβρίου 1956.
Βουλευτικές εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ (2017)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ανατολικό Τιμόρ , στις 22 Ιουλίου 2017. Το Επαναστατικό Μέτωπο για ένα Ανεξάρτητο Ανατολικό Τιμόρ (FRETILIN) κατάφερε οριακά να αναδειχθεί ως το μεγαλύτερο κόμμα στο Εθνικό Κοινοβούλιο, κερδίζοντας 23 έδρες έναντι 22 για το Εθνικό Κογκρέσο για την Ανασυγκρότηση του Τιμόρ, το οποίο ήταν το μεγαλύτερο κόμμα στο απερχόμενο Κοινοβούλιο.

Εκλογικό σύστημα

Τα 65 μέλη του Εθνικού Κοινοβουλίου εξελέγησαν από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση. Τα κόμματα πρέπει να έχουν τουλάχιστον μια γυναίκα υποψήφια σε κάθε τρίτη θέση στην λίστα τους. Οι έδρες κατανέμονται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο d'hondt με ένα εκλογικό όριο του 4%.
Νικόλαος Δημαράς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1856 στο Ναύπλιο και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1886 ανακηρύχθηκε διδάκτορας αυτού, και συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια του Μονάχου, της Λειψίας και του Γκέτινγκεν στη Γερμανία. Ανάμεσα στους καθηγητές του ήταν και ο διαπρεπής Ρούντολφ φον Γκέρινγκ. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1890 και διορίστηκε υφηγητής ιστορίας και εισηγήσεων του ρωμαϊκού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ το 1894 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στην ίδια έδρα. Στα σημαντικότερα έργα που συνέγραψε ήταν τα Περί αντιπροσωπεύσεως εν τη πολιτική δικονομία των Ρωμαίων (1879) και Ιστορία και εισηγήσεις του ρωμαϊκού δικαίου (σε 2 τόμους, 1883-4), ενώ μετέφρασε και τα έργα Ρωμαϊκό δίκαιο του Βίτσαϊντ και Νομική επιστήμη του καθημερινού βίου του καθηγητή του Γκέρινγκ. Ήταν μέλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 15 Αυγούστου 1906, μετά από μακροχρόνια ασθένεια.
Φερνάντο Ταμπρόνι

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1901 στο Άσκολι Πίτσενο και σπούδασε νομικά. Ήδη από πολύ νέος έγινε μέλος του Ιταλικού Λαϊκού Κόμματος (Partito Popolare Italiano) ενώ διετέλεσε και αντιπρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Καθολικών Φοιτητών(Federazione Universitaria Cattolica Italiana-Fuci). Σε ηλικία 24 ετών εκλέχτηκε περιφερειακός γραμματέας του Ιταλικού Λαϊκού Κόμματος στην Ανκόνα. Μετά την εγκαθίδρυση του φασιστικού καθεστώτος συνελήφθη από την αστυνομία αλλά στη συνέχεια έγινε μέλος του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος (Partito Nazionale Fascista) και έλαβε το αξίωμα του εκατόνταρχου (centurione) στην αντιαεροπορική πολιτοφυλακή (Milizia contraerea) στην Ανκόνα. Τελικά μετά το 1943 εγκατέλειψε το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα και έγινε μέλος της Χριστιανικής Δημοκρατίας (Democrazia Cristiana), με την οποία εκλέχτηκε, μετά την απελευθέρωση, στη Συντακτική Συνέλευση καθώς και βουλευτής στις εκλογές του 1948, του 1953 και του 1958.

Ως υπουργός

Από το 1950 μέχρι το 1955 διετέλεσε αρχικά υφυπουργός και στη συνέχεια υπουργός ναυτιλίας, από το 1953 μέχρι το 1955 υπουργός δικαιοσύνης και από το 1955 μέχρι το 1959 Υπουργός Εσωτερικών (στην πρώτη κυβέρνηση του Αντόνιο Σένι, στην κυβέρνηση του Αντόνε Τσόλι και στην πρώτη κυβέρνηση του Αμιντόρε Φανφάνι).

Ως πρωθυπουργός

Τον Μάρτιο του 1960 πήρε την εντολή από τον τότε Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, Τζιοβάνι Γκρόνκι, να σχηματίσει κυβέρνηση μετά την παραίτηση της δεύτερης κυβέρνησης του Αντόνιο Σένι. Στις 8 Απριλίου η κυβέρνηση υπό τον Φερνάντο Ταμπρόνι έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με ισχνή πλειοψηφία (300 ψήφοι υπέρ έναντι 297 κατά) χάρει στην στήριξη των βουλευτών του νεοφασιστικού Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κινήματος-Εθνική Δεξιά (Movimento Sociale Italiano-Destra Nazionale). Η στήριξη της κυβέρνησης από το κόμμα αυτό προκάλεσε την αντίδραση τριών υπουργών, του Τζόρτζιο Μπο, του Τζούλιο Παστόρε και του Φιορεντίνο Σούλο, που ανήκαν στην αριστερή πτέρυγα της Χριστιανικής Δημοκρατίας και οι οποίοι παραιτήθηκαν. Στις 11 Απριλίου ύστερα από αίτημα της ίδιας της Χριστιανικής Δημοκρατίας τα μέλη της κυβέρνησης υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους που όμως δεν έγιναν δεκτές από τον Πρόεδρο Τζιοβάνι Γκρόνκι. Η κυβέρνηση κλήθηκε να παρουσιαστεί στη Γερουσία για να ολοκληρωθεί η διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης. Στις 29 Απριλίου, και πάλι με την υποστήριξη του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κινήματος-Εθνική Δεξιά, και με 128 ψήφους υπέρ έναντι 110 κατά, η κυβέρνηση Ταμπρόνι πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και από τη Γερουσία.  
Τον Μάιο του 1960 η απόφαση του Φερνάντο Ταμπρόνι να δοθεί η άδεια στο Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κίνημα-Εθνική Δεξιά να συγκαλέσει το έκτο συνέδριό του στη Γένοβα, πρωτεύουσα της Ιταλικής αντίστασης στα χρόνια του πολέμου, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης. Στις 30 Ιουνίου, η Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας της Ιταλίας (Confederazione Generale Italiana del Lavoro) και αριστερές και άλλες οργανώσεις οργάνωσαν μεγάλη διαδήλωση στην πόλη.
Πανιώνιος (κωπηλασία)

Ιστορία

Στους Πανιώνιους Αγώνες διεξάγονταν αγώνες κωπηλασίας από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι λεγόμενες «λεμβοδρομίες», με λέμβους δίκωπες και τετράκωπες. Το 1901 αγώνες λεμβοδρομίας διοργάνωσε κι ο Απόλλων. Ως αφετηρία χρησιμοποιούσαν μια πλωτή εξέδρα στην προκυμαία της Σμύρνης, μπροστά στη «Λέσχη των Κυνηγών», η οποία ήταν στολισμένη με σημαίες, τάπητες και πολυθρόνες για να κάθονται οι ελλανοδίκες. Το ίδιο σημείο ήταν και τερματισμός, εφόσον η διαδρομή ήταν κυκλική. Οι θεατές είτε στέκονταν στην προκυμαία είτε παρακολουθούσαν από ναυλωμένα καΐκια. Σημαντική ώθηση στους κωπηλατικούς αγώνες έδωσε η ίδρυση του "Ομίλου Ερετών Σμύρνης", γύρω στο 1901, που συμμετείχε με δική του λέμβο στη μεσολυμπιάδα του 1906 και τελούσε ετήσιους ναυτικούς αγώνες. Επίσης, η ίδρυση το 1906 του Πέλοπα Μελαντίας, που καθιέρωσε τους ετήσιους «Πελόπειους» ναυτικούς αγώνες.
Το 1908 ο Πανιώνιος ζήτησε πληροφορίες από τον Όμιλο Ερετών Πειραιά, ώστε να συμμετάσχει σε αγώνες στο Φάληρο και το 1909 τον κάλεσε να λάβει μέρος στους ΙΓ΄ Πανιώνιους Αγώνες. Προφανώς ο Όμιλος Πειραιά συμμετείχε, διότι το 1910 ο Πανιώνιος πληροφορεί τον Όμιλο ότι θα του αποστείλει σύντομα τα οφειλόμενα μετάλλια. Από την αλληλογραφία αυτή προκύπτει πως υπήρχε σημαντική κωπηλατική δραστηριότητα στο σύλλογο. Από σωζόμενα προγράμματα είναι γνωστό ότι η τετράκωπος με πηδαλιούχο του Πανιωνίου συμμετείχε το 1910 στους Θ΄ Αγώνες του Ομίλου Ερετών με τους Σ. Κατσιμακλή, Α. Παυλόπουλο, Αλ. Καΐρη, Φ. Τσολακίδη και Ν. Τσιντσίνη. Επίσης, το 1916 ο Πανιώνιος έλαβε μέρος στους Η΄ Πελόπειους ναυτικούς αγώνες. Μετά το 1922 το τμήμα κωπηλασίας δεν ξαναλειτούργησε.
Θανασούλας Βαλτινός

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1801 ή το 1802 στο Μεσολόγγι, και ήταν μέλος της οικογένειας επαναστατών των Βαλτινών που καταγόταν από τον Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας. Ο πατέρας του Ιωάννης Βαλτινός υπηρετούσε στην αυλή του Αλή πασά, και για αυτό το λόγο ο Κώστας Λεπενιώτης, πέταξε τον Θανασούλα στον Αχελώο. Ωστόσο αιχμάλωτες γυναίκες τον έσωσαν, και ο Αλή πασάς τον πήρε στην αυλή όπου του παρείχε εκπαίδευση, με δάσκαλο τον Αθανάσιο Ψαλίδα. Όταν ενηλικιώθηκε έγινε αυλικός του μέχρι τον θάνατο του Αλή πασά. Στη συνέχεια αιχμαλωτίστηκε στα Ιωάννινα μέχρι το 1824. Τότε εστάλη στην Άρτα, και του ζητήθηκε να αναλάβει μυστική αποστολή στο όνομα του Ομέρ Βρυώνη. Όμως, ο Αθανασούλας προσχώρησε στο σώμα του Γεωργίου Καραϊσκάκη, υποστηρίζοντας τους επαναστατημένους Έλληνες. Αργότερα, όταν σκοτώθηκε ο Καραϊσκάκης, προσχώρησε στο σώμα του Δημητρίου Υψηλάντη, μένοντας εκεί μέχρι το τέλος της επανάστασης. Από το 1855 ήταν υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα. Μάλιστα, τον ακολούθησε και στην εξορία του στην Γερμανία. Επέστρεψε στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1870 ή το 1877.
Φαινόμενο Τζάουλ

Όταν από έναν αντιστάτη διέρχεται ηλεκτρικό ρεύμα, η θερμοκρασία του αυξάνεται. Το φαινόμενο αυτό μελέτησε πρώτος ο Άγγλος φυσικός Τζάουλ (Joule) και γι αυτό ονομάστηκε φαινόμενο Τζάουλ. Η ποσότητα θερμότητας (Q) που μεταφέρεται σε ένα σώμα για ορισμένο χρονικό διάστημα (t) συνδέεται με τη μάζα (m) του σώματος και τη μεταβολή της θερμοκρασίας του (Δθ). Η ποσότητα αυτή υπολογίζεται με τη βοήθεια της εξίσωσης της θερμιδομετρίας :

           Q= c * m * Δθ
όπου c=4.200 * J / kg * oC (ειδική θερμότητα του νερού), m η μάζα του νερού σε kg και Δθ η μεταβολή της θερμοκρασίας του νερού (οC).

Θερμότητα - ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος

Όταν διπλασιάζουμε την ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος (2 * Ι) που διαρρέει τον αντιστάτη, η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται από αυτόν τετραπλασιάζεται (4 * Q= 22 * Q). Όταν την τριπλασιάζουμε (3 * Ι), η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται εννεαπλασιάζεται ( 9 * Q= 32 * Q), κ.ο.κ . Άρα η ποσότητα της θερμότητας (Q) που μεταφέρεται από έναν αντιστάτη είναι ανάλογη του τετραγώνου της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος που διέρχεται από αυτόν.

Χρόνος - ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος

Όταν ο χρόνος διέλευσης και η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος διατηρούνται σταθερά, η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται από έναν αντιστάτη είναι ανάλογη της αντίστασής του.

Χρόνος - θερμότητα

Σε έναν αντιστάτη με σταθερή αντίσταση και όταν η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος που τον διαρρέει διατηρείται σταθερή η ποσότητα της θερμότητας που μεταφέρεται από αυτόν είναι ανάλογη του χρόνου διέλευσης του ηλεκτρικού ρεύματος.