google/wiki40b huggingface dataset:
Καθεδρικός Ναός

Ο Καθεδρικός Ναός είναι ο κεντρικός ναός μιας πόλης που αποτελεί έδρα του επισκόπου της περιοχής. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη "καθέδρα" που αποτελεί σύντμηση των λέξεων κάτω+έδρα. Οι Καθεδρικοί Ναοί είναι συνήθως μεγαλοπρεπείς κατασκευές που έχουν κτιστεί κυρίως στις κεντρικές πλατείες των πόλεων και κατέχουν δεσπόζουσα θέση μεταξύ των άλλων κτισμάτων, με αποτέλεσμα να είναι ορατοί από παντού.

Αρχιτεκτονική

Καθεδρικοί Ναοί υπάρχουν στα βασικά δόγματα της Χριστιανικής θρησκείας. Αναλόγως με την περιοχή και το δόγμα στο οποίο απευθύνονται, έχουν κτιστεί στους ανάλογους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Κατά τους πρώτους αιώνες της Χριστιανικής θρησκείας οι Καθεδρικοί Ναοί κτίζονταν σε ρυθμό βασιλικής, τρίκλιτης αρχικά και κατόπιν και πεντάκλιτης.
Με το πέρασμα των αιώνων και σύμφωνα με την αρχιτεκτονική εξέλιξη της ναοδομίας, συναντούμε στην Ανατολική εκκλησία το ρυθμό της βασιλικής μετά τρούλου, με κορυφαίο παράδειγμα τον καθεδρικό Ναό "της του Θεού Σοφίας" στην Κωνσταντινούπολη.
Αντιθέτως στη Δυτική χριστιανική εκκλησία αυτός ο αρχιτεκτονικός ρυθμός δεν απαντάται ιδιαίτερα συχνά. Έτσι οι περισσότεροι καθεδρικοί ναοί στη δυτική εκκλησία ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα κτίστηκαν σε διάφορους ρυθμούς που αποτελούσαν την εξέλιξη του ρυθμού της βασιλικής. Έτσι συναντούμε καθεδρικούς Ρωμανικού ρυθμού, γοτθικού, νεογοτθικού ρυθμού. Κατά τη διάρκεια της αναγέννησης όμως χτίστηκαν καθεδρικοί ναοί σε ρυθμό βασιλικής μετά τρούλου, με κορυφαίο παράδειγμα τον ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη.
Εθνόσημο της Λιβύης

Η Λιβύη μετά την πτώση του καθεστώτος Καντάφι δεν έχει επίσημο εθνόσημο. Η Μεταβατική Συνταγματική Διακήρυξη του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου ορίζει τη σημαία της Λιβύης, ωστόσο δεν προβλέπει και ένα εθνόσημο. 
Ένα έμβλημα που χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις είναι η σφραγίδα που εγκρίθηκε από το νομοθετικό σώμα της χώρας, το Γενικό Εθνικό Κογκρέσο. Η σφραγίδα αυτή εικονίζει μια ημισέληνο και ένα αστέρι, να περικλείονται από το όνομα του κογκρέσου γραμμένο στα αραβικά και στα αγγλικά. Χρησιμοποιείται για την επικύρωση πιστοποιητικών και για τους νόμους που εγκρίνονται από το κογκρέσο.
Για κυβερνητικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται και άλλα εμβλήματα, όπως οι σφραγίδες του Γραφείου του μεταβατικού πρωθυπουργού και των υπουργείων της μεταβατικής κυβέρνησης. Οι σφραγίδες αυτές αποτελούνται συνήθως από το περίγραμμα ενός χάρτη της Λιβύης στο σχέδιο της λιβυκής σημαίας, περιτριγυρισμένο από το αξίωμα ή το υπουργείο σε αραβική γραφή.
Το Φεβρουάριο του 2013 παρουσιάστηκαν τα νέα βιομετρικά διαβατήρια της Λιβύης. Το εξώφυλλο του νέου διαβατηρίου εικονίζει μια ημισέληνο και ένα αστέρι, όπως απαντώνται και στη σημαία της χώρας.

Προηγούμενα εθνόσημα 1952- 2011

Το τελευταίο εθνόσημο υιοθετήθηκε το 1977, όταν αποχώρησε η χώρα από την Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών.
Όπως και στη σημαία, το πράσινο χρώμα επικρατεί και συμβολίζει τον Προφήτη Μωάμεθ και το πράσινο Βιβλίο της Επανάστασης του Μοαμάρ Καντάφι.
Υπήρχε επίσης το γεράκι του Κουράις, έμβλημα του γενεαλογικού δέντρου του Προφήτη Μωάμεθ. Η φράση «Ένωση των Αραβικών Δημοκρατιών» (اتحاد الجمهوريات العربية , ittiħād al-jumhūriyyāt al-`arabiyya) είναι γραμμένη σε πανό, στο οποίο είναι γαντζωμένα τα πόδια του γερακιού.

Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (2011-2012)

Το υποστηριζόμενο από τα Ηνωμένα Έθνη Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας χρησιμοποιούσε μια σφραγίδα με αστέρι και ημισέληνο, στα χρώματα της λιβυκής σημαίας. Τα χρώματα ήταν κόκκινο, μαύρο και πράσινο, ενώ στα αραβικά και στα αγγλικά ήταν γραμμένα το όνομα του Συμβουλίου (al-majlis al-waṭanī al-intiqālī και του κράτους (Lībiyā, Libya). 
Το Γραφείο του Μεταβατικού Πρωθυπουργού χρησιμοποιούσε μια διαφορετική σφραγίδα με το περίγραμμα ενός χάρτη της Λιβύης στο σχέδιο της σημαίας της Λιβύης.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1969

Τόπος διεξαγωγής

Ο διαγωνισμός του 1969 έγινε στην όπερα Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης. Το θέατρο άνοιξε ξανά το 1966 ως θέατρο συναυλιών και ως το κύριο θέατρο για την Ισπανική Εθνική Ορχήστρα και για τη Συμφωνική Ορχήστρα του RTVE. Στον τελικό χρησιμοποιήθηκε στη σκηνή ένα μεταλλικό γλυπτό που φιλοτεχνήθηκε από τον σουρεαλιστή ζωγράφο Σαλβαδόρ Νταλί.

Μορφή

Ο σουρεαλιστής Ισπανός καλλιτέχνης Σαλβαδόρ Ντάλι ήταν υπεύθυνος για το σχεδιασμό του διαφημιστικού υλικού για τον διαγωνισμό του 1969 καθώς και για το μεταλλικό γλυπτό που χρησιμοποιήθηκε στη σκηνή.
Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός κατέληξε σε ισοπαλία για την πρώτη θέση, με τέσσερις χώρες να κερδίζουν 18 ψήφους. Καθώς δεν υπήρχε τότε κανένας κανόνας για την κάλυψη μιας τέτοιας πιθανότητας, και οι τέσσερις χώρες ανακηρύχθηκαν νικητές από κοινού. Αυτό προκάλεσε ένα δυσάρεστο πρόβλημα όσον αφορά τα μετάλλια που έπρεπε να διανεμηθούν στους νικητές, καθώς δεν υπήρχαν αρκετά περιθώρια για να μεταβούν, έτσι ώστε μόνο οι τραγουδιστές να έχουν λάβει τα μετάλλια τους τη νύχτα: οι συνθέτες, σε κάποια δυσαρέσκεια, δεν τους απονεμήθηκαν μέχρι την ημερομηνία του διαγωνισμού.
Αν είχε τεθεί σε ισχύ ο τελευταίος κανόνας ισοπαλίας (η χώρα που έλαβε το υψηλότερο σκορ από οποιαδήποτε άλλη χώρα, όπως χρησιμοποιήθηκε το 1991), η Ολλανδία θα είχαν κερδίσει έχοντας λάβει 6 πόντους από τη Γαλλία. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα ήταν στη συνέχεια επιλαχόντες, έχοντας λάβει 5 πόντους από τη Σουηδία. Από την άλλη πλευρά, με τον ισχύοντα κανόνα ισοπαλίας (δηλαδή το τραγούδι που έλαβε ψήφους από τις περισσότερες χώρες, τότε το τραγούδι που έλαβε τις ψηλότερες ψήφους σε περίπτωση ισοπαλίας), η Γαλλία θα ήταν ο γενικός νικητής, με Ισπανία στην 2η θέση. Και οι δύο χώρες έλαβαν ψήφους από 9 χώρες, αλλά η Γαλλία έλαβε 4 πόντους από 2 χώρες ενώ η Ισπανία έλαβε 3 πόντους ως την ψηλότερη ψήφο της.

Συμμετέχουσες χώρες

Η Αυστρία δεν έλαβε μέρος στον διαγωνισμό, καθώς αρνήθηκε να συμμετάσχει σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε το φρανκικό καθεστώς της Ισπανίας. Η Ουαλία σκόπευε να πραγματοποιήσει την πρώτη της εμφάνιση με τον φορέα μετάδοσης BBC Cymru και πραγματοποίησε έναν εθνικό τελικό για την επιλογή τραγουδιού με την ονομασία Cân i Gymru, όμως τελικά αποφασίστηκε να μην συμμετάσχει. Η συμμετοχή της απορρίφθηκε, επειδή η Ουαλία δεν αποτελεί κυρίαρχο κράτος. Το BBC έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να εκπροσωπεί το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Πέντε καλλιτέχνες επανήλθαν στον διαγωνισμό της χρονιάς αυτής. Ο Λουί Νεφ για το Βέλγιο (προηγούμενη συμμετοχή το 1967), η Σιβ Μάλμκφιστ για τη Γερμανία (εκπροσώπησε και τη Σουηδία το 1960), ο Romuald για το Λουξεμβούργο, ο οποίος εκπροσώπησε το Μονακό το 1964, η Νορβηγίδα Κίρστι Σπαρμπόε, η οποία εκπροσώπησε ξανά τη χώρα της το 1965 και το 1967 και η Σιμόνε ντε Ολιβέιρα, η οποία εκπροσώπησε την Πορτογαλία στον διαγωνισμό του 1965.
Σλάβα

Σλάβα (Слава) είναι χριστιανικό έθιμο, κυρίως των Σέρβων, για τη γιορτή του οικογενειακού προστάτη αγίου. Εκτός από τη Σερβία, το έθιμο τηρείται και στη Βόρεια Μακεδονία και τη Βουλγαρία καθώς και από ορισμένους Κροάτες, ακόμη και από μερικούς Γκοράνι (μουσουλμάνοι οι οποίοι κατά τον 18ο αιώνα ήταν Σέρβοι Ορθόδοξοι). Η Σλάβα είναι η πιο σημαντική γιορτή των Σέρβων.

Εορτασμός

Στη γιορτή αυτή συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια και γίνεται τραπέζι με παραδοσιακά φαγητά «σλάβσκι κολάτς» (славски колач) και «κόλλυβα (koljivo)» (кољиво). «Σλάβσκι κολάτς» σημαίνει «κέικ της Σλάβα», αν και μοιάζει περισσότερο με ψωμί. Ανάλογα με το αν ο εορτασμός πέφτει σε περίοδο νηστείας, το σλάβσκι κολάτς φτιάχνεται είτε με είτε χωρίς αβγά, βούτυρο και γάλα. 
Στην ημέρα της Σλάβα, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και συμμετέχει στη Θεία Κοινωνία. Μετά τη λειτουργία, ο ιερέας πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας, όπου κάνει μια σύντομη λειτουργία στη μνήμη του Αγίου που τιμάται και ευλογεί το σλάβσκι κολάτς και τα κόλυβα και ανάβει το κερί της Σλάβα. Αν και δεν είναι απαραίτητο, συχνά ο ιερέας ευλογεί το σπίτι και κάνει μνημόσυνο για τους συγγενείς της οικογένειας που έχουν πεθάνει.
Οι πιο συχνές ημέρες εορτών είναι του Αγίου Νικολάου (που πέφτει στις 19 Δεκεμβρίου), του Αγίου Γεωργίου (6 Μαΐου, Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις (20 Ιανουαρίου), Αγίου Δημητρίου (8 Νοεμβρίου) και Αγίου Μιχαήλ (21 Νοεμβρίου).
Πολλές Σερβικές κοινότητες, πόλεις, οργανισμοί, πολιτικά κόμματα, εταιρείες, επαγγελματικές ενώσεις γιορτάζουν επίσης τον προστάτη άγιό τους. Για παράδειγμα, η πόλη του Βελιγραδίου γιορτάζει ως Σλάβα της, την Ανάληψη.
Τιμπουκτού

Ιστορία

Το Τιμπουκτού ιδρύθηκε από νομάδες Τουαρέγκ κατά τον 10ο αιώνα. Κατά τον 11ο αιώνα, έμποροι από την πόλη Τζενέ του κεντρικού Μάλι δημιούργησαν μια αγορά, καθώς και διέδωσαν το Ισλάμ στην περιοχή. Αλάτι από τη Βόρεια Αφρική ανταλλασσόταν με χρυσό και ελεφαντόδοντο στο Τιμπουκτού, καθώς και σκλάβους από τη Δυτική Αφρική. Αφού ήταν για ένα διάστημα στην κατοχή της Αυτοκρατορίας της Γκάνα, η πόλη πέρασε στα χέρια του βασιλιά Μούσα Α'. Στις 17 Αυγούστου 1591, η πόλη προσαρτήθηκε στο Μαρόκο. Κατά το 19ο αιώνα, η πόλη κατακτήθηκε από πολλές φυλές της περιοχής, ενώ αργότερα κατακτήθηκε από τους Γάλλους. Κατά τη Γαλλική κατοχή, η πόλη ήταν τμήμα του Γαλλικού Σουδάν. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλές λεγεώνες συντάχθηκαν στο Γαλλικό Σουδάν, προκειμένου να βοηθήσουν τον Γάλλο ηγέτη Σαρλ ντε Γκωλ να βοηθήσουν την κατακτημένη από τους Γερμανούς Γαλλία. Μετά την ανεξαρτησία του Μάλι στις 22 Σεπτεμβρίου 1960, πολλοί κάτοικοι της περιοχής μετανάστευσαν στην Αλγερία και στη Λιβύη. Σήμερα, πολλοί κάτοικοι συντηρούνται από ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως η UNICEF.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018

Τόπος διεξαγωγής

Η απόφαση να διεξαχθεί το πρωτάθλημα στο Βερολίνο ελήφθη στις 2 Νοεμβρίου του 2013 στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας.
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στο Βερολίνο και για τρίτη φορά στη Γερμανία.  Η προηγούμενη φορά ήταν το 2002 στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου και το 1986 στη Μερτσέντες-Μπεντς Αρένα της Στουτγκάρδης.
Το κύριο μέρος της διοργάνωσης διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο, το βάδην και ο μαραθώνιος πραγματοποιήθηκαν κατά μήκος των οδών της πόλης. Οι μαραθωνοδρόμοι έπρεπε να ξεπεράσουν τέσσερις κύκλους των 10 χιλιομέτρων που βρίσκονταν δίπλα στα αξιοθέατα της γερμανικής πρωτεύουσας: Ζωολογικός Κήπος του Βερολίνου, Στήλη της Νίκης, Παλάτι Μπελεβού και Πύλη του Βρανδεμβούργου.
Για τα 20 χιλιόμετρα βάδην, οργανώθηκε γύρος μήκους 1 χιλιομέτρου και για τα 50 χιλιόμετρα βάδην 2 χιλιομέτρων. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στην πλατεία Breitscheidplatz.

Εισιτήρια

Η προπώληση εισιτηρίων του πρωταθλήματος ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου του 2016. Τα εισιτήρια ήταν διαθέσιμα για αγορά σε πέντε κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένων των εισιτηρίων premium και των οικογενειακών. Τα πρώτα 75.000 εισιτήρια είχαν ήδη 
πωληθεί 328 ημέρες πριν την έναρξη των αγώνων. Για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πωλήθηκαν τόσα πολλά εισιτήρια σε αυτό το χρονικό σημείο πριν την διοργάνωση. Εκτός από την διοργανώτρια Γερμανία, μεγάλο αριθμό πωλήσεων είχαν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία, η Ελβετία και η Ολλανδία. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της οργανωτικής επιτροπής του πρωταθλήματος Φρανκ Κοβάλσκι, μέχρι και τα μέσα Ιουλίου είχαν διατεθεί 250.000 εισιτήρια.
Αθανάσιος Πίπης

Ζωή

Ο Πίπης γεννήθηκε στο χωριό Βουνό στη Χειμάρρα της Οθωμανική Αυτοκρατορία, στην σημερινή νότια Αλβανία.
Τον Ιούλιο του 1804 εντάχθηκε στο Χειμαρριώτικο και Σουλιώτικο σύνταγμα του Αυτοκρατορικού ρωσικού στρατού, προκειμένου να υποστηρίξει μια πιθανή εξέγερση εναντίον των Οθωμανών. Αργότερα, το 1821, όταν ξεκίνησε η Ελληνική Επανάσταση, προσχώρησε στις δυνάμεις του Αλέξανδρου Υψηλάντη και συμμετείχε στην εξέγερση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μολδοβλαχία. Σε ένα περιστατικό, στις 7 Ιουνίου 1821, μετά την Μάχη του Δραγατσανίου, ο Πίπης μαζί με τριάντα άντρες προσπάθησαν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους εναντίον των αριθμητικά ανώτερων Οθωμανικών δυνάμεων. Ο Πίπης σκοτώθηκε μαζί με τους υπόλοιπους άντρες του.
Διπλό Σμήνος

Το Διπλό Σμήνος (γνωστό και ως Caldwell 14) είναι η κοινή ονομασία για τα ανοικτά αστρικά σμήνη NGC 869 και NGC 884, τα οποία είναι επίσης γνωστά και ως h Περσέως και χ Περσέως αντίστοιχα, τα οποία βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους στον αστερισμό Περσέα. Και τα δύο σμήνη απέχουν περίπου 7.500 έτη φωτός από τη Γη. Τα δύο σμήνη έχουν φωτεινότητα 4,3 και 4,4 και είναι ορατά με γυμνό οφθαλμό σαν μια ενιαία νεφελότητα ανατολικά της Κασσιόπης. Ο πρώτος που τα αναφέρει είναι ο Ίππαρχος ο Ρόδιος το 130 π.Χ..
Είναι δύο πολύ νεαρά σμήνη, και τα δύο με ηλικία περίπου 12 εκατομμυρίων ετών και ανήκουν και τα δύο στην ομάδα ΟΒ Περσέας 1. Οι θερμότεροι αστέρες είναι φασματικού τύπου Β0. Το NGC 869 έχει μάζα ίση με 3.700 ηλιακές μάζες και το NGC 884 με 2.800. Έρευνες έχουν δείξει ότι και τα δύο σμήνη περιβάλλονται από μια εκτεταμένη άλω αστέρων με συνολική μάζα τουλάχιστον 20.000 ηλιακές μάζες.
Νίκος Καρούλιας

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της ΑΕΚ και την περίοδο 1973-74 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα των "κιτρινόμαυρων". Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Απόλλωνα Αθηνών, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Χρήστου Αρδίζογλου, όπου και παρέμεινε για έξι χρόνια.
Το μεγάλο άλμα στην καριέρα του το πραγματοποίησε το καλοκαίρι του 1980 όταν μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Στο "τριφύλλι" αγωνίστηκε μέχρι το 1988, όταν και σε ηλικία 34 ετών κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.
Διακρίθηκε για το ψυχωμένο παιχνίδι του, ενώ κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήταν η συμμετοχή του ως βασικός στην ομάδα του Παναθηναϊκού που έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1984-85.

Στην εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα στις 14 Οκτωβρίου 1981, στον εντός έδρας αγώνα με τη Δανία (2-3), για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1982. Συμμετείχε συνολικά σε 31 αγώνες, επιτυγχάνοντας 1 τέρμα.

Καριέρα προπονητή

Μετά το ποδόσφαιρο ακολούθησε καριέρα προπονητή, με σημαντικότερη στιγμή του το πέρασμά του από τον πάγκο του Παναθηναϊκού το 1997, ενώ έχει εργαστεί επίσης σε αρκετούς ελληνικούς αλλά και κυπριακούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων οι Αθηναϊκός, Παναργειακός, Ολυμπιακός Λευκωσίας, Ανόρθωση Αμμοχώστου (1996-97), Προοδευτική (2000), Καλλιθέα (2000-01) και Απόλλων Σμύρνης (2010-11).
Συκώτι (τρόφιμο)

Το συκώτι πολλών θηλαστικών, πουλερικών και ψαριών χρησιμοποιείται σαν τροφή από τους ανθρώπους. Συκώτι από χοίρο, μοσχάρι ή βόδι, αρνί κοτόπουλο ή χήνα είναι ευρέως διαθέσιμα σε κρεοπωλεία και σούπερ μάρκετ.
Το συκώτι τρώγεται ψητό, βραστό, τηγανητό ή ακόμα και ωμό. Σε μερικά πιάτα, το συκώτι συνδυάζεται με ψημένο κρέας ή νεφρά.
Ένα από τα πιο γνωστά πιάτα με συκώτι είναι το γαλλικό φουά γκρα. Στην ελληνική κουζίνα το συκώτι είναι συστατικό της μαγειρίτσας που καταναλώνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Σε πολλές χώρες χρησιμοποιούν το συκώτι ως άλειμμα σε ψωμί. Επίσης φτιάχνονται και λουκάνικα με συκώτι.
Το συκώτι είναι πλούσιο σε Σίδηρο και Βιταμίνη Α. Το έλαιο από το συκώτι λιπαρών ψαριών (μουρουνέλαιο) χρησιμοποιείται ευρέως ως συμπλήρωμα διατροφής. Επίσης το συκώτι από ορισμένα άλλα ψάρια όπως το σαλάχι καταναλώνεται στην Αγγλική και στην Γαλλική κουζίνα.

Τοξικότητα

Πολύ υψηλές δόσεις ποσότητες Βιταμίνης Α μπορεί να είναι τοξικές και να προκαλέσουν Υπερβιταμίνωση Α, μία σοβαρή διαταραχή. Υπήρξαν πολλές αναφορές για δηλητηρίαση από βιταμίνη Α εξαιτίας της κατανάλωσης συκωτιού πολικής αρκούδα, θαλάσσιου ίππου, άλκης, φώκιας και σκύλου. Το συκώτι αυτών των ζώων περιέχει πολύ μεγάλες ποσότητες βιταμίνης Α. Οι Ινουίτ δεν καταναλώνουν το συκώτι από τις πολικές αρκούδες και από τις φώκιες που σκοτώνουν. Έχει εκτιμηθεί ότι η κατανάλωση 500 γραμμαρίων ήπατος πολικής αρκούδας μπορεί να αποβεί μοιραία για έναν άνθρωπο.
Το 2012 η κυβέρνηση του Νούναβουτ προειδοποίησε τις έγκυες γυναίκες να αποφεύγουν την κατανάλωση συκωτιού φώκιας εξαιτίας τις υψηλής περιεκτικότητας σε υδράργυρο.
Techno

Η Techno (ελληνική απόδοση: Τέκνο) είναι μορφή ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής που εμφανίστηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες προς τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η πρώτη καταγραφόμενη χρήση της λέξης techno ως αναφορά σε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής ήταν το 1988. Πολλά είδη techno υπάρχουν τώρα, αλλά η Detroit techno θεωρείται ως το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχουν δημιουργηθεί πολλά υποείδη μουσικής.
3 μέτρα τραμπολίνο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων (άνδρες)

Τα 3 μέτρα τραμπολίνο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων έχουν πραγματοποιηθεί από τους άνδρες από τους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες του 1929. 
Από το 1929 μέχρι και το 1967 πραγματοποιούνταν μαζί με τους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες. Το 1968 το πρωτάθλημα ανεξαρτητοποιήθηκε. Την περίοδο 1941 έως 1945 δεν διεξήχθη λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Πέτρος Μολυβιάτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Χίο στις 12 Ιουνίου 1928. Η μητέρα του Αγάπη ήταν αδελφή του συγγραφέα Ηλία Βενέζη και καταγόταν από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. 
Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα, με θητεία σε καίριες θέσεις: στις μόνιμες αντιπροσωπείες της Ελλάδας στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και την έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, καθώς και στις ελληνικές πρεσβείες της Μόσχας, της Άγκυρας και της Πρετόριας.
Από το 1974 ως το 1980 ήταν γενικός διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή και στη συνέχεια για δύο πενταετίες (1980 - 1985 και 1990 - 1995) χρημάτισε γενικός γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Από το 1996 μέχρι το 2004 εκλέγεται βουλευτής επικρατείας με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Το 2004 στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών, όπου παρέμεινε μέχρι και τις 14 Φεβρουαρίου του 2006. Επίσης είναι πρόεδρος του ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής». 
Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012. 
Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου  από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. 
Είναι παντρεμένος με τη Νιόβη Χριστάκη και έχει δύο παιδιά, μία κόρη και ένα γιο. Η κόρη του Λώρα υπήρξε σύζυγος του επιχειρηματία και τραπεζίτη Στέλιου Παναγόπουλου, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ.

Υπουργός Εξωτερικών

Τον Απρίλιο του 2005 ο Πέτρος Μολυβιάτης, και ο Καραμανλής έστειλαν έξι επιστολές σε Ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους και στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους, με τις οποίες πρότειναν την επίλυση του Μακεδονικού ονοματολογικού ζητήματος και την αποδοχή της ένταξης της χώρας στην ΕΕ με την υιοθέτηση μιας διπλής ονομασίας, χωρίς να γίνει κάποια αλλαγή του Συντάγματος της χώρας: η ονομασία "Δημοκρατία Μακεδονίας-Σκόπια" θα χρησιμοποιούνταν από τον ΟΗΕ, τα κράτη του οποίου ενθαρρύνονταν απλώς να τη χρησιμοποιούν, ενώ το συνταγματικό όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας" θα συνέχιζε να βρίσκεται σε χρήση στο εσωτερικό της χώρας.
Στατιστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Τα στατιστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης συλλέγονται απο την Eurostat. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει 27 κράτη μέλη.
Τράπεζα Πάγου Ρος

Η Τράπεζα Πάγου Ρος ήταν ο μεγαλύτερος συμπαγής όγκος επιπλέοντος πάγου στον κόσμο. Βρισκόταν στο μυχό της μεγάλης εγκόλπωσης της Θάλασσας Ρος στην Ανταρκτική. Η έκτασή της υπολογιζόταν στα 496.000 έως 540.000 τ.χλμ. 
Η Τράπεζα Πάγου Ρος εκτεινόταν γεωγραφικά μεταξύ των νοτίων παραλλήλων γεωγραφικού πλάτους 78° και 85° (Νότιο) και δυτικών μεσημβρινών γεωγραφικού μήκους 155° έως 160°(Δυτικό). Το πάχος της υπολογιζόταν στα 330 μέτρα με ελάχιστο πλάτος τα 800 χλμ. εκτεινόμενη σε βάθος περίπου 1.000 χλμ. στο εσωτερικό της Ανταρκτικής, προσδίδοντας μια εικόνα της έκτασης της Γαλλίας.
Η Τράπεζα Πάγου Ρος φάνταζε από μακριά σαν ένα κατάλευκο απόκρημνο οροπέδιο, το ύψος του οποίου από τη θάλασσα έφτανε τα 50 μέτρα, ενώ το 90% της μάζας του βρισκόταν υπό τη θάλασσα και τροφοδοτούταν από πολλούς παγετώνες της Ανταρκτικής ηπείρου σημαντικότερος των οποίων είναι ο παγετώνας Μπυρτ. 
Πρώτος που ανακάλυψε (είδε) την παγοτράπεζα αυτή ήταν ο Άγγλος αξιωματικός και εξερευνητής του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού Τζέιμς Κλαρκ Ρος στις 28 Ιανουαρίου του 1841, που εξερευνούσε την περιοχή ως αρχηγός αποστολής με δύο πλοία που έφεραν τα ελληνικά ονόματα Έρεβος και Τρόμος και ο οποίος χαρτογράφησε όλο το μέτωπο της παγοκρηπίδας. Αν και ο ίδιος ονόμασε αυτήν αρχικά "Βικτώρια" προς τιμή της τότε Βασίλισσας της Αγγλίας τελικά καθιερώθηκε με το όνομά του. Έκτοτε, γενόμενος ο όγκος αυτός το μέσον προσέγγισης του Νοτίου Πόλου ακολούθησαν πολλοί άλλοι ονομαστοί εξερευνητές, όπως ο Ρ. Σκοτ (1911-1912), ο Ρ. Αμούνδσεν (1911), ο Ρ. Μπυρτ (1928-1941), η ιστορική επιχείρηση Χάι Τζάμπ (1946-1947) ως και το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (1955-1957).
Σημειώνεται ότι η προσέγγιση στη περιοχή αυτή γίνεται με ειδικούς ναυτικούς χάρτες, τους λεγόμενους πολικούς, εκτελώντας πολική ναυσιπλοΐα με αντίστοιχα βοηθήματα, το δε ναυτικό μίλι υπολογίζεται στη μεγαλύτερη τιμή του.
Ιτάσι

Γεωγραφία

Η Ιτάσι βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και της Ανταναναρίβο. Συνορεύει στα βόρεια με τη Βακινανκαράτρα, στα βορειοδυτικά με την Μπονγκολάβα και στα βορειοανατολικά με την Αναλαμάνγκα. Έχει έκταση 6.993 km².

Προέλευση του ονόματος

Η Ιτάσι πήρε το όνομά της από τη Λίμνη Ιτάσι, την τρίτη μεγαλύτερη της χώρας.

Δήμοι

Η Ιτάσι διαιρείται σε 3 δήμους:
12. Αριβονιμάμο 

17. Μιαριναρίβο 

18. Σοαβιναντριάνα

Μεταφορές

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Ιβάτο, που βρίσκεται στην Ανταναναρίβο.
Διάμετρος

Στερεομετρία

Ομοίως και στη σφαίρα διάμετρος ονομάζεται κάθε ευθεία που διέρχεται από το κέντρο της και τα άκρα της απολήγουν στην επιφάνειά της. Ειδικά στον πλανήτη Γη κύρια διάμετρος είναι ο άξονας της Γης που διέρχεται από τους Πόλους. Τα δε άκρα της όποιας γήινης διαμέτρου χαρακτηρίζονται μεταξύ τους ως αντίποδες. Όπως ομοίως χαρακτηρίζονται και τα άκρα διαμέτρου της ουράνιας σφαίρας.
Κλειστό Κιλκίς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Αμπελόφυτο βρίσκεται στα Κρούσσια Όρη, νότια της λίμνης Κερκίνης στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά Ποντοκερασιά και Ελληνικό. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Μουσγαλή και μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών, η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (ΕΑΠ) εγκατέστησε σε αυτό 5 οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο. Το χωριό χαρακτηρίστηκε ως "μαρτυρικό" το 2014 με το υπ' αριθμ. 139/08.10.2014 Προεδρικό Διάταγμα.

Ολοκαύτωμα Κρουσσίων

Στην περιοχή των Κρουσσίων έδρασε από τις πρώτες μέρες της κατοχής η ένοπλη ανταρτική ομάδα "Αθανάσιος  Διάκος" με αρχηγό τον Χριστόδουλο Μόσχο (καπετάν Πέτρο) που είχε συγκροτηθεί από την αντιστασιακή οργάνωση "Ελευθερία" της Θεσσαλονίκης (βλ. Η γέννηση της Εθνικής Αντίστασης). Λόγω της δράσης που ανέπτυξε εναντίον των κατοχικών στρατευμάτων οι Γερμανοί οργάνωσαν επιχείρηση αντιποίνων. Στις 25 Οκτωβρίου 1941 ισχυρές μηχανοκίνητες δυνάμεις των Ες Ες και ταγμάτων θανάτου κύκλωσαν από μακριά σε δυο ζώνες την περιοχή και τα χωριά. Εισέβαλαν ταυτόχρονα στα χωριά Αμπελόφυτο (Μουρσαλή), Κυδωνιά (Κοτσαλάρ) και Κλειστό (Μουσγαλή), που μετά από υπόδειξη συνεργατών τους θεωρήθηκαν ως κέντρα των ανταρτών. Αφού συγκέντρωσαν τον ανδρικό πληθυσμό, από 15 χρονών και πάνω, τους εκτέλεσαν και εν συνεχεία ισοπέδωσαν και τα τρία χωριά. Οι εκτελέσεις του άμαχου πληθυσμού έγιναν στις πλατείες του Αμπελόφυτου και Κυδωνιάς. Στην Κυδωνιά εκτελέστηκαν και 10 κάτοικοι από το γειτονικό Ίσωμα που βρέθηκαν στο χωριό. Στο Κλειστό αφού τους έβαλαν μέσα στην εκκλησία την γκρέμισαν με δυναμίτες. Όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς. Συνολικά εκτελέστηκαν 96 πατριώτες.

Διοικητικά

Ως οικισμός αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 με το όνομα Μουσγαλή να προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κλειστό, το 1934 αποσπάστηκε στο νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς και το 1947 προσαρτήθηκε στο Ελληνικό.
Γιάννης Βουρνάς

Βιογραφία

Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως στέλεχος του Αγροτικού Κόμματος της Ελλάδας και ήταν γνωστός με το ψευδώνυμο "Φωτεινός".  Το 1944 εξελέγη αντιπρόσωπος (Μεσσήνης) στο Εθνικό Συμβούλιο των Κορυσχάδων στην ΠΕΕΑ. Κατηγορήθηκε μαζί με άλλους για στάση και φυλακίστηκε στη Μυτιλήνη. Πήρε μέρος στον εμφύλιο και μετά την ήττα έφυγε για τη Σοβιετική Ένωση. Στην κυβέρνηση του Παρτσαλίδη ήταν υπουργός Συγκοινωνιών από τις 31 Ιανουαρίου ως τις 29 Αυγούστου 1949. Έπειτα επαναπατρίστηκε.