google/wiki40b huggingface dataset:
Αντρίι Παρουμπίι

Βιογραφία

Στα χρόνια που οδήγησαν στην ουκρανική ανεξαρτησία το 1991, ο Παρουμπίι ήταν ακτιβιστής υπέρ της ανεξαρτησίας και συνελήφθη για την οργάνωση ενός μη επικυρωμένου συλλαλητηρίου το 1989. Το 1991 ίδρυσε το Κοινωνικοεθνικό κόμμα της Ουκρανίας μαζί με τον Ολέχ Τιάχνιμποκ, το οποίο συνδύαζε τον ριζοσπαστικό εθνικισμό και μερικά νεοναζιστικά χαρακτηριστικά (με το όνομά του και το σύμβολο του που έμοιαζε με "Βολφσάνγκελ"). Από το 1998 έως το 2004 ο Παρουμπίι ήταν επικεφαλής του παραστρατιωτικού οργανισμού του ΚΕΚΟ, τον Πατριώτης της Ουκρανίας. Ο Παρουμπίι έφυγε από αυτούς τους οργανισμούς το 2004.
Ο Παρουμπίι οδήγησε την Πορτοκαλί Επανάσταση το 2004. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2007 ψηφίστηκε στο ουκρανικό κοινοβούλιο με ένα εισητήριο του Μπλοκ Λαϊκής Αυτοάμυνας-Η Ουκρανία Μας. Στη συνέχεια έγινε μέλος της αναπληρωματικής ομάδας που θα γίνει αργότερα το κόμμα Για την Ουκρανία!. Ο Παρουμπίι παρέμεινε με το η Ουκρανία Μας και έγινε μέλος του πολιτικού της συμβουλίου.
Τον Φεβρουάριο του 2010 ο Παρουμπίι ζήτησε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επανεξετάσει την αρνητική αντίδρασή του στην απόφαση του πρώην προέδρου της Ουκρανίας Βίκτορ Γιουστσένκο να απονείμει τον τίτλο του Ήρωα της Ουκρανίας στον Στεπάν Μπαντέρα, ηγέτη της Οργάνωσης Ουκρανικών Εθνικιστών.
Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2012 ο Παρουμπίι άφησε το κόμμα Η Ουκρανία Μας επειδή "οι απόψεις τους απέκλιναν". Το 2012 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο στον κομματικό κατάλογο της "Πατρίδας".
Από τον Δεκέμβριο του 2013 έως τον Φεβρουάριο του 2014 ο Παρουμπίι ήταν διοικητής του Euromaidan. Διετέλεσε συντονιστής του εθελοντικού σώματος ασφαλείας για τους συμβατικούς διαδηλωτές. Στη συνέχεια διορίστηκε Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας και Άμυνας της Ουκρανίας. Ο διορισμός αυτός εγκρίθηκε από τον (τότε) νέο πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο στις 16 Ιουνίου 2014.
Ως Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας, ο Παρουμπίι επέβλεπε την "αντιτρομοκρατική" επιχείρηση κατά των φιλορώσων αυτονομιστών στην ανατολική Ουκρανία.
.
Ο Παρουμπίι παραιτήθηκε από τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας στις 7 Αυγούστου 2014. Αρνήθηκε να πει γιατί λέγοντας ότι «πιστεύω ότι είναι απαράδεκτο να σχολιάσω την παραίτησή μου σε μια εποχή πολέμου» και «θα συνεχίσει να στηρίζει το μέτωπο, κυρίως εθελοντικά τάγματα». Ο Πρόεδρος Ποροσένκο υπέγραψε διάταγμα που επιβεβαίωσε την απόλυση του Παρουμπίι την ίδια ημέρα. Η RT δήλωσε ότι τα τοπικά μέσα ενημέρωσης δήλωσαν ότι ο Παρουμπίι παραιτήθηκε αφού του διατάχθηκε να δηλώσει κι'άλλη κατάπαυση του πυρός στη νοτιοανατολική Ουκρανία, αλλά αρνήθηκε να το πράξει.
Το Σεπτέμβριο του 2014 ο Παρουμπίι έγινε ιδρυτικό μέλος του Λαϊκού Κόμματος που ίδρυσε ο ίδιος.
Grumman HU-16 Albatross

Ιστορία

Το μεγαλύτερο ποσοστό των Albatross χρησιμοποιήθηκε από την USAF, κυρίως για την εναέρια διάσωση. Η USAF χρησιμοποίησε εκτενέστατα τα SA-16 στην Κορέα, όπου απέκτησε φήμη γερού και αξιόπιστου αεροσκάφους. Αργότερα το HU-16B Albatross (έκδοση μεγάλου εκπετάσματος) χρησιμοποιήθηκε από την Υπηρεσία Διάσωσης της USAF στον πόλεμο του Βιετνάμ. Το HU-16D Albatross χρησιμοποιήθηκε για έρευνα και διάσωση από το Αμερικανικό Ναυτικό και μεταφορές στη νήσο Γκουάμ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Πτήσεις καλής πίστης ήταν επίσης συχνές μεταξύ της Αμερικάνικης Κοινοπολιτείας των Νησιών του Ειρηνικού στις αρχές τις δεκαετίας του 1970. Το αεροσκάφος επίσης χρησιμοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακτοφυλακή για πολλά χρόνια.
Η σχεδίαση του Albatross επέτρεπε την προσθαλάσσωση στον ωκεανό προκειμένου να διασωθούν πιλότοι που έχουν καταρριφθεί, χάρη στη σχεδίαση σχήματος V της ατράκτου και το μεγάλο μήκος που επέτρεπαν στο αεροσκάφος να προσθαλασσωθεί σε κυματώδεις συνθήκες.

Το HU-16B Albatross σε Ελληνική υπηρεσία

Το 1969 η Ελλάδα παρέλαβε δώδεκα HU -16B Albatross από την Νορβηγία. Με την παραλαβή των πρώτων αεροπλάνων ιδρύθηκε η 353 Μοίρα Ναυτικής Συνεργασίας (353 ΜΝΑΣ), η οποία στεγάστηκε στο βόρειο τμήμα του Αεροδρομίου της Ελευσίνας, στην 112 Πτέρυγα Μάχης (112 ΠΜ). Τα ελληνικά HU -16B κατασκευάστηκαν το 1951 και 1952 σαν αμφίβιες αεράκατοι με την ονομασία Grumman SA -16A-GR και SA-16B-GR, και στην USAF χρησιμοποιήθηκαν σε ρόλο Έρευνας και Διάσωσης (SAR). Το 1961 μετασκευάστηκαν σε ανθυποβρυχιακά και το 1962 δόθηκαν στην Νορβηγία σαν Grumman HU -16B (ASW). Την εκπαίδευση των πιλότων και τυ προσωπικού εδάφους παρείχε προσωπικό της Αμερικανικής Ακτοφυλακής (US Coast Guard) ενώ την εκπαίδευση στις ανθυποβρυχιακές συσκευές προσωπικό του Αμερικανικού Ναυτικού (US Navy).
Η μοίρα εντάχθηκε διοικητικά στην Πολεμική Αεροπορία και επιχειρησιακά στο Πολεμικό Ναυτικό. Τα ιπτάμενα πληρώματα ήταν μικτά από την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό. Από τα 6 μέλη του πληρώματος, τα 3 (συντονιστής τακτικής, ασυρματιστής και χειριστής ανθυποβρυχιακών συσκευών) προέρχονταν από το Ναυτικό και τα 3 (κυβερνήτης, συγκυβερνήτης και ιπτάμενος μηχανικός) από την Αεροπορία. Αργότερα 2 HU -16B μετατράπηκαν σε αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου (ELINT). Την απόφαση απόσυρσης των Albatross επιτάχυνε το ατύχημα στις 23 Ιανουαρίου 1992 στην Ελευσίνα, όταν ένα Albatross κατέπεσε σε κατοικημένη περιοχή και βρήκαν το θάνατο τα τρία μέλη του πληρώματος. Τελικά, τα Albatross αντικαταστάθηκαν από τα Lockheed P -3B Orion.
Αβδαλώνυμος

Εκδοχές

Η ιστορική φήμη του Αβδαλώνυμου οφείλεται στο γεγονός, ότι παρόλο που ήταν ένας φτωχός και άσημος κηπουρός, τοποθετήθηκε στο ανώτατο ιεραρχικό αξίωμα, επειδή ήταν απόγονος παλαιάς βασιλικής οικογένειας από τη Σιδώνα. Την ιστορία αυτή υποστηρίζει ο Ιουστίνος (ΙΑ’, 10).
Υπάρχει όμως και η εκδοχή του Διόδωρου Σικελιώτη, ο οποίος αναφέρει ότι κάποιος με το όνομα Βαλλώνυμος είχε φθάσει στο αξίωμα του βασιλέως, τοποθετώντας την ιστορία στην -επίσης φοινικική- πόλη της Τύρου (Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 1-20) Book 17, chapter 46, section 6, line 8).

Διήγηση

Ο Διόδωρος Σικελιώτης μας πληροφορεί ότι, μετά την κατάληψη της Τύρου, ο Μέγας Αλέξανδρος έδιωξε τον βασιλιά Στράτωνα (332 π.Χ.), επειδή είχε συμμαχήσει με τον Δαρείο, αλλά έδωσε εντολή στον Ηφαιστίωνα να τοποθετήσει κάποιο καινούργιο βασιλιά της αρεσκείας του. Εκείνος, μετά την απόρριψη της πρότασης που έκανε σε κάποιον πλούσιο κάτοικο της πόλης, απευθύνθηκε στον Αβδαλώνυμο κατόπιν πληροφοριών που είχε ότι, παρόλο φτωχός, ήταν εξαιρετικά έντιμος και σοφός. Ο Αβδαλώνυμος δέχθηκε το αξίωμα και, μάλιστα, το γεγονός πανηγυρίστηκε από τους κατοίκους της Τύρου, βλέποντας στο πρόσωπο ενός πτωχού ανθρώπου το ρόλο που μπορεί να ασκήσει η μοίρα στον καθένα από αυτούς.
Μάλιστα, ο Διόδωρος αναφέρει: «...της μεν Τυρίων πόλεως κατέστησεν (δηλ. ο Αλέξανδρος) βασιλέα τον ονομαζόμενον Βαλλώνυμον, περί ου τα κατά μέρος ουκ άξιον παραλιπείν δια το της περιπετείας παράδοξον...» (βλ. και Βιβλιογραφικές αναφορές).
Joker (ταινία του 2019)

Υπόθεση

Πάντα μόνος ανάμεσα στο πλήθος, ο Άρθουρ Φλεκ (Χοακίν Φίνιξ) αναζητά να συνδεθεί. Είναι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει την σκληρότητα και την απόλυτη περιφρόνηση της κοινωνίας, ταυτόχρονα με την αδιαφορία ενός συστήματος που του επιτρέπει να περνά από την ευαλωτότητα στην καταστροφή. Καθώς περιφέρεται στην εχθρική Γκόθαμ, ο Άρθουρ φοράει δύο μάσκες. Τη μία τη βάφει ο ίδιος στο πρόσωπο του καθώς δουλεύει ως κλόουν το πρωί και ως stand up κωμικός τα βράδια. Τη δεύτερη δεν μπορεί να τη βγάλει ποτέ. Είναι η μεταμφίεση που κρύβει τη μάταιη προσπάθεια του να γίνει μέρος του κόσμου γύρω του και όχι απλώς ένας καταπατημένος άντρας. Πολύ γρήγορα συνειδητοποιεί ότι ο περίγελος είναι ο ίδιος, και όχι αυτά που λέει ή κάνει. Το ανεξέλεγκτο γέλιο του, που ξεσπά τις λάθος στιγμές, αποδεικνύει ότι αδυνατεί να συντονιστεί με το κοινό του. Και όσο προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση τόσο περισσότερο γελοιοποιείται και αφήνει τον εαυτό του εκτεθειμένο, ακόμα και σε περιστατικά βίας. 
Ορφανός από πατέρα, ο Άρθουρ είναι αφιερωμένος στη φροντίδα της “εύθραυστης” μητέρας του που τον φωνάζει Happy, το παρατσούκλι που σε συνδυασμό με την πάθησή του, του καλλιεργεί ένα μόνιμο, σπασμωδικό χαμόγελο. Καθρεφτίζει μία κοινωνία χωρίς ιδανικά. Στην κοινωνία υπάρχει εξέγερση, ξεσπάσματα και οι λιγότερο ευνοημένοι φορούν μάσκες κλόουν που υποδηλώνουν τα προσωπεία τους και αντιδρούν κατά της εξουσίας. Ο Άρθουρ από την άλλη βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση της πατρικής αγάπης που δεν είχε ποτέ. Ψάχνει να την βρει είτε στον πλούσιο επιχειρηματία Τόμας Γουέιν, είτε στον παρουσιαστή της τηλεόρασης, Μιούρεϊ Φράνκλιν. Αλλά, κάθε φορά που τον περιγελούν, αυτός ο καλλιτέχνης σε αδιέξοδο εκτροχιάζεται ακόμα περισσότερο. Καθώς κινείται σε έναν υπαρξιακό φαύλο κύκλο, μεταξύ πραγματικότητας και τρέλας, αρκεί μια λανθασμένη επιλογή του, για να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση κλιμακούμενων και, τελικά, ολέθριων γεγονότων.

Ανταπόκριση

Η ταινία της Warner Bros έφερε περίπου 93,5 εκατ. δολάρια στη Βόρεια Αμερική το πρώτο Σαββατοκύριακο. Η ταινία εκτιμάται πως σημείωσε εισπράξεις ύψους 234 εκατ. δολαρίων σε όλο τον κόσμο. Η προβολή του «Joker» στην Ελλάδα ήταν, επίσης, η αιτία που το πρώτο Σαββατοκύριακο μετά την πρώτη προβολή, υπήρχαν τόσο μεγάλες ουρές στις αίθουσες, με τα εισιτήρια να είναι περιορισμένα για όσους δεν το είχαν εξασφαλίσει εγκαίρως.  Μια εβδομάδα μετά οι προσδοκίες επιβεβαιώθηκαν, με τους θεατές να φτάνουν πανελλαδικά τους 300.000 και τον ενθουσιασμό για την ταινία να παραμένει στα ύψη. Το «Joker» μετά από μόλις μια βδομάδα κυκλοφορίας είναι ήδη η δεύτερη πιο επιτυχημένη ταινία της χρονιάς, πίσω από τους «Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη» οι οποίοι σταμάτησαν στα 537.690 εισιτήρια.
Ροκατέντα

Το Ροκατέντα (Rokatenda) ή Παλουβέχ (Paluweh) είναι ενεργό ηφαίστειο το οποίο σχηματίζει το μικρό νησί Παλούε, με διάμετρο περίπου 8 χιλιόμετρα και έκταση 41 χλμ², περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια της νήσου Φλόρες. Η κορυφή του ηφαιστείου βρίσκεται 875 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και περισσότερα από 3 χιλιόμετρα πάνω από τον πυθμένα της. Η κορυφή του περιλαμβάνει αλληλοεπικαλυπτόμενους κρατήρες και αρκετούς δόμους λάβας. Η σύσταση της λάβας του ηφαιστείου είναι κυρίως ανδεσιτική.
Εκρήξεις με ισχύ 3 στη κλίμακα VEI έλαβαν χώρα περίπου το 1650, το 1928, το 1972 και τη περίοδο 2012-13. Η έκρηξη του 1928 ήταν εκρηκτική και προκάλεσε τσουνάμι λόγω κατολισθήσεων, ενώ έλαβε χώρα η δημιουργία ενός δόμου, ο οποίος ονομάστηκε Ροκατέντα. Οι εκρήξεις του 1963, 1972, 1973, 1980-81, 1984 και 1985 έλαβαν χώρα σε αυτόν τον δόμο. Η έκρηξη του 1981 προκάλεσε μια πυροκλαστική που έκαψε 36 σπίτια, όμως το νησί είχε προηγουμένως εκκενωθεί.
Η πιο πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2012 με εκρηκτικές στήλες ύψους 2,4 χιλιομέτρων, ενώ παράλληλα άρχισε να σχηματίζεται ένας νέος ηφαιστειακός δόμος, με ύψος 150 μέτρα και διάμετρο στη βάση 250 μέτρα, ο οποίος ήταν το νέο ψηλότερο σημείο του νησιού. Ο δόμος βρίσκεται λίγο δυτικότερα του προηγούμενου και έλαβε το όνομα Ρερομπόλα. Τον Δεκέμβριο η στάχτη έφτανε σε υψόμετρο 4 χιλιόμετρων και απόσταση 55 χιλιομέτρων από το ηφαίστειο. Στις 10 Αυγούστου 2013, μια πυροκλαστική ροή κατέβηκε τις πλαγιές του ηφαιστείου με αποτέλεσμα, σύμφωνα με την αρχική αναφορά, τον θάνατο 6 ατόμων τα οποία βρίσκονταν στη παραλία όπου κατέληξε η πυροκλαστική ροή, αν και είχε διαταχθεί η εκκένωση του νησιού. Η πυροκλαστική ροή προκλήθηκε από τη μερική κατάρρευση του δόμου.
Γκάλι Ατάρι

Σταδιοδρομία

Η Ατάρι συστήθηκε στο κοινό του Ισραήλ από τον Ντέιβιντ Κρίμπους, όταν η τραγουδίστρια ήταν 15 ετών. Έπειτα από μία ακρόαση για εκείνον, της έδωσε ένα μέρος του τραγουδιού για το δικό του τραγούδι “Half and Half”.  Το 1970 ηχογράφησε δύο τραγούδια σε ηλικία 17 ετών, από τα οποία το ένα το ερμήνευσε στα αγγλικά με τον τίτλο “Give Love Away”. Το δεύτερο άσμα ήταν εβραϊκό και είχε τίτλο “Im yesh lecha shemesh” (Αν έχεις τον ήλιο), κάνοντας μεγάλη επιτυχία στο Ισραήλ.
Οι επιτυχίες της ήταν σε αργό ρυθμό και το 1979 τραγούδησε μαζί με το συγκρότημα Milk and Honey και με το τραγούδι “Hallelujah”, κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το εν λόγω τραγούδι έκανε επιτυχία στα ευρωπαϊκά τσαρτς. Την περίοδο 1979-80 συνέχισε να τραγουδά με το ίδιο συγκρότημα.
Το 1980 έπειτα από συνεργασία που διήρκεσε έναν χρόνο, η Γκαλί Ατάρι αποχώρησε από τους Milk and Honey ως αποτέλεσμα μιας μήνυσης που άσκησε εναντίον του μάνατζέρ της, Σλόμο Τασχ. Η Ατάρι κατήγγειλε ότι δεν είχε πληρωθεί για 60 εμφανίσεις της στην τηλεόραση και στην Ευρώπη και ότι όταν άφησε τους Milk and Honey ήρθε μια νέα τραγουδίστρια (η Λέα Λουπάτιν) και κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τραγούδια που ηχογράφησε με το όνομα της νέας τραγουδίστριας. Η δίκη συνεχίστηκε επί 14 χρόνια και κατέληξε στη δικαστική νίκη της Ατάρι, η οποία αποζημιώθηκε με το ποσό των 800.000 σεκέλ (γύρω στα 227.000 δολάρια ΗΠΑ).
Το 1986 η Ατάρι κυκλοφόρησε το τέταρτό της άλμπουμ, με τίτλο "Emtza September" (Μέσα του Σεπτέμβρη). Με το άλμπουμ αυτό πέτυχε να πουλήσει περισσότερα από 30.000 αντίτυπα και για πρώτη φορά στην καριέρα της έλαβε μέρος ως σολίστ σε σειρά συναυλιών. Η επιτυχία της συνεχίστηκε με την κυκλοφορία και άλλων άλμπουμ.
Είναι μητέρα ενός παιδιού, από το 1996.

Το 2011 κυκλοφόρησαν στο ραδιόφωνο κάποια τραγούδια της, που θα συμπεριλαμβάνονταν σε ένα νέο άλμπουμ. Ωστόσο, το άλμπουμ δεν κυκλοφόρησε ποτέ, κάτι που επιβεβαίωσε και η ίδια, τρία χρόνια μετά.
Νικόλαος Καράπαυλος

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από τις σημαντικότερες οικογένειες της Μεσσηνίας. Πατέρας του ήταν ο οπλαρχηγός της επαρχίας Πυλίας. 
Σπούδασε νομική στην Αθήνα και αποφοίτησε νεότατος. Μπήκε στην δικαστική σταδιοδρομία και έφτασε ως τον βαθμό του πρωτοδίκη και του εισαγγελέα. 
Αποσύρθηκε από την δικαστική υπηρεσία στην επανάσταση του 1862 και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο όπου συνέχισε να εξασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. 
Εκλέχτηκε βουλευτής της επαρχίας Πυλίας το 1873 και εξακολούθησε να εκλέγεται για πολλές εκλογικές περιόδους.
Πλάτανος του Ιπποκράτη

Ο πλάτανος του Ιπποκράτη είναι ένας ανατολικός πλάτανος (Platanus orientalis) που βρίσκεται στην πόλη της Κω και κάτω από τον οποίο, σύμφωνα με τον μύθο, ο Ιπποκράτης (που θεωρείται πατέρας της ιατρικής) δίδασκε τους μαθητές του. Επίσης θεωρείται ότι ο απόστολος Παύλος δίδαξε κάτω από το δέντρο. Το δέντρο αποτελεί από το 1985 (ΦΕΚ 589/Β/1985) διατηρητέο μνημείο της φύσης.
Ο πλάτανος βρίσκεται στην Πλατεία Πλατάνου, μπροστά από το κάστρο των Ιπποτών και το Διοικητήριο και δίπλα στο τζαμί Γκαζί Χασσάν (ανεγέρθη το 1776), στο κέντρο της πόλης της Κω. Το σημερινό δέντρο έχει ηλικία περίπου 500 ετών και είναι πιθανόν να είναι απόγονος του αρχικού δέντρου το οποίο έστεκε εκεί την εποχή του Ιπποκράτη. Η διάμετρος του κορμού του είναι 10 μέτρα. Ο κορμός είναι κούφιος, καθώς το δέντρο έχει προσβληθεί πολλές φορές από έντομα και μύκητες, και ο περιφερικός δακτύλιος έχει πάχος μέχρι 15 εκατοστά. Μερικά από τα κλαδιά του στηρίζονται με μεταλλικές σκαλωσιές για να μη σπάσουν λόγω του βάρους τους και των δυνάμεων του αέρα. Δίπλα στο δέντρο βρίσκονται δύο οθωμανικές κρήνες, το νερό των οποίων, σύμφωνα με την επιγραφή τους, προέρχεται από την πηγή του Ιπποκράτη.
Στις 24 Ιουνίου 1821 σφαγιάστηκαν από τους οθωμανούς 98 Κώοι στον Πλάτανο για την συμμετοχή πλοίων της Κω σε επαναστατικές ενέργειες το 1821 με υδραίικα καράβια.
Ο Δρόμος του Ατλαντικού Ωκεανού

Ιστορικά

Η κατασκευή του δρόμου αυτού είχε συζητηθεί στις αρχές του 20ού αιώνα, ως σιδηροδρομική γραμμή, αλλά η ιδέα αυτή σύντομα εγκαταλείφθηκε. Τα σχέδια για τη δημιουργία αυτού του δρόμου ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970, ενώ η κατασκευή ξεκίνησε την 1η Αυγούστου του 1983. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, ο δρόμος χτυπήθηκε από 12 σφοδρές καταιγίδες. Τελικώς, εγκαινιάστηκε στις 7 Ιουλίου του 1989 και κόστισε 122 εκατομμύρια νορβηγικές κορόνες, από τις οποίες το 25% καλύφθηκε από την είσπραξη διοδίων και το 75% από κρατικούς πόρους. Η είσπραξη διοδίων διήρκεσε 10 έτη, αλλά τον Ιούνιο του 1999 ο δρόμος αποπληρώθηκε και οι μπάρες των διοδίων απομακρύνθηκαν.
Τζέιμς Στούαρτ (Αθηναίος)

Αρχή σταδιοδρομίας

Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1713 από φτωχή οικογένεια, γρήγορα όμως αναδείχθηκε ταλαντούχος καλλιτέχνης και άρχισε ν΄ ασχολείται με τη ζωγραφική βοηθώντας την οικογένειά του. Περί το 1740 μετέβη στην Ιταλία για καλλιτεχνικές σπουδές εξασκώντας παράλληλα το επάγγελμα του ζωγράφου. Τη περίοδο αυτή σπουδάζει την λατινική και ελληνική γλώσσα καθώς και την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή αρχιτεκτονική. Εκεί συνάντησε έναν Άγγλο ευγενή, νεαρό τότε αρχιτέκτονα, τον Νίκολας Ρέβετ (Nicolas Revett), που αποδείχθηκε αργότερα επίσης σπουδαίος ελληνιστής.
Το 1748 ο Στιούαρτ μαζί με τον Ρέβετ και τον Γ. Χάμιλτον δημιούργησαν μια αρχαιολογική ομάδα και μετέβησαν στη Νάπολη για να μελετήσουν τα αρχαία ερείπια της περιοχής. Από εκεί με την οικονομική συνδρομή λεσχών της Αγγλίας το 1751 έρχονται μέσω Κροατίας στην τουρκοκρατούμενη τότε Ελλάδα για την μελέτη του ιωνικού ρυθμού και των αρχαίων ναών της τότε Αθήνας. Κατά το χρόνο της παραμονής τους στην Αθήνα, μέχρι το 1754, ο Στιούαρτ και ο Ρέβετ κατέγραψαν και αποτύπωσαν σε σχέδια όλα τα αρχιτεκτονικά μνημεία της πόλης.
Λάππας Αχαΐας

Ιστορία

Στο παρελθόν η έκταση είχε παραχωρηθεί από το δημόσιο στο βασιλικό ζεύγος και αποτελούσε μέρος του Βασιλικού κτήματος που έφτανε μέχρι την Αμαλιάδα. Στο Λάππα ήταν χτισμένες οι βασιλικές εγκαταστάσεις. Το 1923, το κτήμα επιστράφηκε στο Δημόσιο και στην περιοχή του Λάππα εγκαταστάθηκαν Έλληνες απο πολλά μέρη της Ελλάδος, κυρίως ορεινά και πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Στην αρχαιότητα η περιοχή ήταν τμήμα της Βουπρασίας χώρας.

Λοιπά στοιχεία

Στο Λάππα υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Το δημοτικό σχολείο από τον Σεπτέμβριο του 2017 στεγάζεται σε νέο συγκρότημα, κοντά στον «Φορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Κοτυχίου - Στροφυλιάς και Δάσους Στροφυλιάς - Λιμνοθάλασσας Κοτυχίου», ενώ το νηπιαγωγείο συνεχίζει να λειτουργεί στο παλιό κτίριο. Το γυμνάσιο και το λύκειο συστεγάζονται.
Στο κέντρο του χωριού στεγάζεται και το κέντρο πληροφόρησης του «Φορέα Διαχείρησης Υγροτόπων Κοτυχίου - Στροφυλιάς και Δάσους Στροφυλιάς - Λιμνοθάλασσας Κοτυχίου». Οι υγρότοποι αυτοί περιλαμβάνονται στους 11 υγροτόπους Ramsar στην Ελλάδα. Προτείνεται δε για ένταξη στο δίκτυο Natura 2000, ως ζώνη ειδικής προστασίας και τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος (σύμφωνα με τις οδηγίες 79/409/ΕΟΚ και 92/43/ΕΟΚ αντίστοιχα).
Μεγάλο πλεονέκτημα για το χωριό είναι η γειτνίασή του με το δάσος Στροφυλιάς και τους υγρότοπους γύρω ή κοντά σε αυτό, περιοχή με πλούσιο φυσικό κάλλος και δημοφιλή τουριστικό προορισμό καθότι εκεί βρίσκεται και η ειδυλλιακή παραλία της Καλόγριας με τους χαρακτηριστικούς αμμόλοφους που αποτελεί πόλο έλξης. Μέσα απ' το χωριό περνάει ο δεύτερος και πιο γρήγορος δρόμος, ώστε να πάει κάποιος στην παραλία της Καλόγριας.
Γλώσσα Γκάνγκτε

Γεωγραφική κατανομή

Η Γκάνγκτε ομιλείται σε 37 χωριά της νότιας επαρχίας Τσουρατσαντπούρ της Μανιπούρ (Εθνολόγος). Επίσης ομιλείται στην Μεγκαλάγια και την Ασσάμ.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1894

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 23 Σεπτεμβρίου 1894. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν ασυνήθιστα υψηλή.
Χρήστος Χονδροματίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1898. Εργάστηκε ως ελεγκτής στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών-Πειραιώς (ΗΕΑΠ). Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση.  Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με την ΕΠΕΚ το 1952, όμως η εκλογή του ακυρώθηκε στις 5 Μαρτίου 1953. Στις εκλογές του 1964 εξελέγη με την Ένωση Κέντρου στην Β΄ Πειραιώς. Μεταδικτατορικά ήταν υποψήφιος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις το 1974 λαμβάνοντας 2.857 ψήφους.
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών το 1987 και κηδεύτηκε στις 26 Μαΐου από τον ιερό ναό Αναστάσεως στο Νεκροταφείο του Πειραιά. Ήταν παντρεμένος (με την Αλεξάνδρα]], και είχαν παιδιά.
Άρης Κωνσταντινίδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Γερμανία στο Πολυτεχνείο του Μονάχου από το 1931 μέχρι και το 1936. Μετά από τις σπουδές του επέστρεψε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε στην Πολεοδομική Υπηρεσία(1938-1942) και στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων(1942-50). Υπήρξε προϊστάμενος τους τμήματος Μελετών του Οργανισμού Τουρισμού (1957-67), όπου αργότερα διετέλεσε ειδικός σύμβουλος (1975-78). Δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης(1967-70). Εκλέχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης(1978) και έκτακτο μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου(1985). Έγραψε πολυάριθμα άρθρα και βιβλία, ενώ το πλούσιο αρχιτεκτονικό του έργο παρουσιάστηκε σε αρκετές εκθέσεις, σε βιβλία και σε περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Εργογραφία

Το ενδιαφέρον του Άρη Κωνσταντινίδη, που ήταν επικεντρωμένο στη δημιουργία μιας σύγχρονης αρχιτεκτονικής που να πηγάζει από τις ανάγκες του τόπου του, τον οδηγεί στη μελέτη της ανώνυμης αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα και τη δημοσίευση τριών βιβλίων (1947-1953),όπου αναλύει συγκεκριμένα παραδείγματα ανώνυμης αρχιτεκτονικής. Τα κυριότερα βιβλία του είναι: «Δύο χωριά από την Μύκονο» (1947), «Τα παλιά αθηναϊκά σπίτια» (1951), «Σύγχρονη αληθινή αρχιτεκτονική» (1978), «Μελέτες + Κατασκευές» (1981) και τα «Θεόχτιστα», το τελευταίο βιβλίο του αρχιτέκτονα. Η υλοποίηση των ιδεών του Κωνσταντινίδη πραγματοποιείται μέσα από την κατασκευή μιας σειράς δημόσιων κτιρίων ,καθώς και ιδιωτικών κτιρίων μικρότερης κλίμακας. Στα δημόσια έργα του ανήκουν: α) τα συγκροτήματα εργατικών πολυκατοικιών στη Νέα Φιλαδέλφεια, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη, στο Ηράκλειο Κρήτης κ.α., β) η σειρά ξενοδοχείων του ΕΟΤ «Ξενία» στην Άνδρο, Καλαμπάκα, Μύκονο, Ολυμπία, κ.α, γ) αλλά και τα αρχαιολογικά μουσεία Ιωαννίνων (1965-66) και Κομοτηνής (1967). Έργα του Άρη Κωνσταντινίδη είναι επίσης το περίπτερο του ΕΟΤ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (1960), το συγκρότημα που εξυπηρετεί το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, καθώς και ιδιωτικές κατοικίες, όπως η μονοκατοικία του διπλωμάτη και τεχνοκριτικού Αλέξανδρου Ξύδη  στο Παγκράτι (1961), η οικία διακοπών στην Ανάβυσσο (1961-62) και η οικία και το εργαστήριο του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη στην Αίγινα (1973). Επίσης σχεδίασε τον τάφο του Γιώργου Σεφέρη στο Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας (1971).

Η αρχιτεκτονική του Άρη Κωνσταντινίδη

Η αρχιτεκτονική του Άρη Κωνσταντινίδη στηρίζεται στην άνεση αλλά και τη λειτουργικότητα των χώρων, την ορθολογική διάταξη της κάτοψης, την ένταξη στο περιβάλλον, την κατασκευαστική αρτιότητα και την ιδιαίτερη ανάδειξη κάθε κατασκευαστικού υλικού. Διαμορφώνει μια σαφή αρχιτεκτονική γλώσσα, μέσα από την οποία χτίζει «Δοχεία Ζωής»,όπως ορίζει ο ίδιος ο Κωνσταντινίδης τα έργα του.

Προσωπική Ζωή

Ο Αρης Κωνσταντινίδης παντρεύτηκε την Ελληνίδα γλύπτρια Ναταλία Μελά. Μαζι απεκτησαν δύο παιδια, τον Δημήτρη και την Αλεξάνδρα.
Χάρμυλος

Στην ελληνική μυθολογία, και ειδικότερα στις τοπικές μυθολογικές παραδόσεις της Δωδεκανήσου, με το όνομα Χάρμυλος είναι γνωστός ένας τοπικός ήρωας της νήσου Κω. Ο Χάρμυλος έγινε ο γενάρχης του γένους των Χαρμυλέων (Χαρμυλείς στην ονομαστική), το οποίο πήρε το όνομά του.