google/wiki40b huggingface dataset:
Βάλραντ του Νασσάου-Ούζινγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου-Λουδοβίκου κόμη του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν και της Άννας-Αμαλίας, κόρης του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Είχε αξιοσέβαστη στρατιωτική σταδιοδρομία. Σε διαφορετκές περιόδους, ήταν στρατάρχης της Αυστρίας και των Ηνωμένων Επαρχιών υπό τον Γουλιέλμο Γ΄ πρίγκιπα της Οράγγης. Το 1664 έσπευσε στον Σανκτ-Γκοτάρντ, αλλά άργησε στην εκεί μάχη. Το 1683 πολέμησε επιτυχώς στη μάχη για την ανακούφιση της Βιέννης από την πολιορκία των Οθωμανών (1529), έτσι απετράπη η εισβολή τους στην Κεντρική Ευρώπη. Για τα κατορθώματά του αυτά ο Ιωάννης Γ΄ της Πολωνίας του απένειμε τη διάκριση του Τάγματος του Λευκού Αετού, την υψηλότερη στην Πολωνία.
Επίσης συμμετείχε στον Πόλεμο για τη Διαδοχή του Παλατινάτου. Το 1690 νίκησε στη μάχη του Φλερύς και το 1692 στη μάχη του Στέενκερκε. Από το 1696 διοικούσε Ολλανδικό στρατό. Κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1702-14) του ανατέθηκε η εφαρμογή της βασιλικής απαγόρευσης εναντίον του Ιωσήφ-Κλήμη Βίττελσμπαχ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, ο οποίος είχε πάρει το μέρος της Γαλλίας εναντίον της Αυστρίας. Για το σκοπό αυτό διοίκησε το στρατό των συμμάχων στην πολιορκία του Κάιζερσβερτ το 1702.

Δημιουργία του Νασσάου-Ούζινγκεν

Το 1659 ζούσαν τρεις γιοί του Γουιέλμου-Λουδοβίκου, που μοίρασαν την κτήση του: ο Ιωάννης-Λουδοβίκος έλαβε το Όττβαϊλερ, ο Γουσταύος-Αδόλφος το Ζάαρμπρυκεν και ο Βάλραντ το Ούζινγκεν. Έγινε έτσι ο ιδρυτής του ομώνυμου κλάδου.
Το 1688 αναβαθμίστηκε σε πρίγκιπα. Απεβίωσε το 1702 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Γουλιέλμος-Ερρίκος.

Μέριμνα για το Ούζινγκεν

Το 1659 μετακόμισε στο Ούζινγκεν, στην οροσειρά Τάουνους. Η πόλη ωφελήθηκε από τον οικοδομικό του ζήλο. Αντικατέστησε το παλιό κάστρο με ένα νέο ανάκτορο (1660-63). Στους κήπους του (τώρα δημόσιο πάρκο) ανεγέρθηκε μνημείο του από ευγνωμοσύνη του δημοτικού συμβουλίου το 1905.
Το 1692 πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης· ο Βάλραντ ανοικοδόμησε συστηματικά την άνω πόλη. Σχεδίασε συμμετρικές οδούς και έκτισε αντιπροσωπευτικά κτήρια κατά μήκος της λεωφόρου.
Ο πληθυσμός της γύρω περιοχής αποδεκατίστηκε κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου. Ενθάρρυνε την εισροή των Ουγενότων, που διέφευγαν από τη Γαλλία και τους χορήγησε θρησκευτική ελευθερία. Τεκμήριο αυτού είναι ο ναός των Ουγενότων.
Αντιμεταχώρηση

Ως αντιμεταχώρηση ή ποσοτική αντιμετάθεση ορίζεται ο φωνητικός νόμος της αρχαίας ιωνικής και αττικής διαλέκτου, σύμφωνα με τον οποίο κατά τη συνάντηση δύο ετεροσύλλαβων φωνηέντων παρατηρείται αμοιβαία αλλαγή τής ποσότητάς τους, δηλ. τροπή τού μακρού φωνήεντος σε βραχύ και του βραχέος φωνήεντος σε μακρό (π.χ. πόλεως < πόληος, βασιλέως < βασιλῆος, μετέωρος < μετήορος κτλ.). Η συγκεκριμένη μεταβολή ήταν ήδη γνωστή στους γραμματικούς τής ελληνιστικής εποχής ως υπερβιβασμός (χρόνου), αν και με τον όρο αυτόν δήλωναν γενικότερα κάθε είδους μετάθεση φθόγγων και όχι μόνο τη μετάθεση ποσότητας, για την οποία άλλωστε είχαν ατελή κατανόηση.
Πρόεδρος της Μοζαμβίκης

Κόμματα

FRELIMO = Frente de Libertação de Moçambique (Μοζαμβικανό Απελευθερωτικό Μέτωπο, αυταρχικό και σοαιαλιστικό, απέβαλε τον Μαρξισμό-Λενινισμό στις 30 Ιουλίου 1989)
RENAMO = Resistencia Nacional Moçambicana (Μοζαμβικανή Εθνική Αντίσταση)
Τζονί Πλασίντ

Καριέρα

Ο Πλασίντ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τα τμήματα υποδομής της Χάβρης ΑΚ και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα τον Ιούλιο του 2008, ενώ αγωνίστηκε σε τέσσερις αγώνες στη διάρκεια της πρώτης σεζόν του στον σύλλογο, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στις 26 Απριλίου 2009, σε μια αναμέτρηση με αντίπαλο την Γκρενόμπλ Φουτ 38. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην Σταντ ντε Ρενς τον Ιανουάριο του 2013.

Διεθνής Καριέρα

Αγωνίζεται επίσης με την Εθνική Αϊτής, με την οποία και εκπροσώπησε την Αϊτή στο Προκριματικό Τουρνουά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008. Ο Πλασίντ κλήθηκε προσφάτως στην Εθνική Γαλλίας U-21 προκειμένου να λάβει μέρος στο Τουρνουά της Τουλόν. Έλαβε την πρώτη του κλήση για την Εθνική Γαλλίας U-21 για μια αναμέτρηση με αντίπαλο την Πορτογαλία, όπου οι Μπλε επικράτησαν με σκορ 1-0. Ο Πλασίντ αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα με την Εθνική Γαλλίας U-21 στις 11 Φεβρουαρίου 2009 απέναντι στην Τυνησία.
Γκάνγκα Σινγκ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Μπικάνερ της Ινδίας και ήταν ο νεότερος γιος του Μαχαραγιά Λαλ Σινγκ. Διαδέχθηκε τον αδελφό του, Ντούνγκαρ Σινγκ, σε νεαρή ηλικία. Στάλθηκε στο περίφημο Mayo College για πέντε χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου και συμπλήρωσε τις σπουδές του υπό την επίβλεψη βρετανού δασκάλου. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως αρχηγός σώματος απαρτιζόμενου από καμήλες με το πλευρό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας συμμετέχοντας σε μάχες στη Γαλλία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Για την δράση του τιμήθηκε με τον βαθμό του Στρατηγού του βρετανικού στρατού όντας ο πρώτος Ινδός που έφερε ποτέ τον τίτλο.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου εκπροσώπησε την Ινδία στην Αυτοκρατορική Σύνοδο Πολέμου (1917) καθώς και στο Αυτοκρατορικό Πολεμικό Συμβούλιο (1918) ενώ ήταν ένας από τους δύο εκπροσώπους της Ινδίας στην Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού το 1919. Την περίοδο 1920 - 1926 υπήρξε καγκελάριος της Βουλής των Πριγκίπων και το 1924 εκπροσώπησε την Ινδία στην Κοινωνία των Εθνών.
Ως Μαχαραγιάς του Μπικάνερ προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις κατασκευάζοντας το ομώνυμο φράγμα, ιδρύοντας πανεπιστήμια και σχολεία, Ανώτατο Δικαστήριο ενώ εισήγαγε νόμο που απαγόρευε τους γάμους παιδιών. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του κατασκευάσε τον ναό Κάρνι Μάτα. Διατηρούσε στενούς δεσμούς με την βρετανική εξουσία, υπήρξε προσωπικός φίλος του Βασιλιά Γεωργίου Ε΄ και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους αριστοκρατικούς κύκλους του Λονδίνου. Υπήρξε επίσης δεινός κυνηγός.
Απεβίωσε στην Βομβάη. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.
Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης

Γεωγραφία

Πριν την κατασκευή της Εγνατίας οδού, ήταν το κεντρικό χωριό στην δημοφιλή καλοκαιρινή διαδρομή Θεσσαλονίκη-Ασπροβάλτα (Θεσσαλονίκη-Σταυρός). Κάποτε, η παλαιά εθνική οδός περνούσε μέσα από το χωριό, αλλά λόγω επικινδυνότητας και όχλησης, δημιουργήθηκε παράκαμψη 100μ νότια του χωριού. 
Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λαγκαδά, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και έχει περίπου 700 μόνιμους κατοίκους.
Στην δυτική πλευρά του χωριού υπάρχει τo ρέμα Λαγκαδικίων (ή Πλατανόρεμα) του οποίου η ροή σταματάει συνήθως για ένα μήνα, περίπου τον Αύγουστο. Το ρέμα Λαγκαδικίων ενώνεται βορειότερα με το ρέμα Ποταμιάς (Δαφνούντας) σε τεχνητή λιμνούλα και μαζί με τα νερά της λίμνης Κορώνειας συνεχίζουν, ως ποταμός Δερβένι, προς ανατολικά στην λίμνη Βόλβη.

Εκπαίδευση-Πολιτισμός

Οι εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν το Νηπιαγωγείο που, ως ανεξάρτητο κτήριο, λειτούργησε για πρώτη φορά το 2011, το Δημοτικό που εξυπηρετεί πέντε χωριά (Λαγκαδίκια, Στίβος, Νικομηδινό, Περιστερώνα, Σπιτάκια), καθώς επίσης και το Γυμνάσιο-Λύκειο που εξυπηρετεί ως γυμνάσιο εννέα χωριά (τα ίδια με το Δημοτικό συν Γερακαρού, Άγιος Βασίλειος, Βασιλούδι, Αρδαμέρι) και ως λύκειο δεκατρία χωριά (τα ίδια με το Γυμνάσιο συν Προφήτης, Σχολάρι, Νυμφόπετρα, Βαϊοχώρι).
Ο Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονα, το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής καθώς και το κοιμητήριο, είναι τα θρησκευτικά σημεία του χωριού. 
Κάθε χρόνο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λαγκαδικίων διοργανώνει μαθήματα παραδοσιακών χορών και πολλές άλλες δραστηριότητες, με κορυφαίο το τριήμερο πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα στις 25-27 Ιουλίου, με παραδοσιακούς χορούς και λαϊκή βραδιά με ζωντανή μουσική.
Ιερά Μητρόπολις Πριγκηποννήσων

Ιστορικά Στοιχεία

Ο ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος για την ίδρυση της Ιεράς Μητρόπολης εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1924 από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ζ'.
Αρχικά, η Μητρόπολη περιελάμβανε την Πρώτη, την Αντιγόνη, την Χάλκη και την Πρίγκηπο. Τα υπόλοιπα νησιά των Πριγκηποννήσων (Οξειά, Νέανδρος, Πίτα, Τερέβινθος και Πλάτη) άνηκαν στην ιστορική Ιερά Μητρόπολη Χαλκηδόνος έως το 1924.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, υπήρχαν 4 Κοινότητες, 5 Ενορίες όπου υπηρετούσαν 5 εφημέριοι - ιερείς. Παράλληλα λειτουργούσαν 5 Δημοτικά Σχολεία, 2 Σωματεία Αγαθοεργίας και 3 Μορφωτικοί Σύνδεσμοι.
Η έδρα της Μητροπόλεως, επί Μητροπολίτου Αγαπίου (1977-1979) ήταν στο νησί της Αντιγόνης, ενώ επί Μητροπολίτου Καλλινίκου (1979-1985) στο νησί της Χάλκης.
Το 1989 υπάρχουν ιστορικές αναφορές για 4 Ορθόδοξες Κοινότητες με 5 ιερείς. Λειτουργεί μόλις ένα Δημοτικό Σχολείο ενώ τα Σωματεία παραμένουν ως είχαν. Ο συνολικός αριθμός του ποιμνίου της Μητροπόλεως έχει μειωθεί αισθητά ενώ αυξάνεται αρκετά κατά τους θερινούς μήνες.
Το 2002 υπάρχουν 4 Κοινότητες, 5 Ενοριακοί Ναοί, 3 Κοιμητήρια, ενώ υπηρετούν μίλος 3 ιερείς - εφημέριοι.
Σήμερα, η Ιερά Μητρόπολις αριθμεί 4 Κοινότητες, 7 Ιεροί Ναοί, 3 Κοιμητήρια με αντίστοιχους Ναούς και 4 Αγιάσματα. Ακόμα, λειτουργεί Αστική Σχολή στην Πρίγκηπο, Διακονία Αγάπης και Κατηχητικό Σχολείο.
Επιγραφικό μουσείο

Ίδρυση του Μουσείου

Ιδρύθηκε το 1885 και στεγάζεται στη νότια πτέρυγα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, προϊόν αρχιτεκτονικού σχεδιασμού των Γερμανών αρχιτεκτόνων Λούντβιχ Λάνγκε, Παναγή Κάλκου και Ερνστ Τσίλλερ. Στην περίοδο 1953-1960 το κτήριο επεκτάθηκε βάσει σχεδίου του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Περιγράφεται ως το μεγαλύτερο στο είδος του στον κόσμο, καθώς στις συλλογές του είναι ενταγμένες 13.536 επιγραφές

Συλλογές

Το Μουσείο περιλαμβάνει συλλογές επιγραφών από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, λιγοστές Λατινικές και κάποιες Εβραϊκές. Οι πρώτες συλλογές του ήταν έργο του Κυριάκου Πιττάκη, που συνέλεγε αδιάκοπα από διάφορες περιοχές της Αθήνας, όπου υπήρχαν ορατά μνημεία ή ερείπια μνημείων.
Δεδομένου ότι η συστηματική ταξινόμηση των συλλογών του μουσείου έγινε περίπου την ίδια εποχή με την έκδοση των Inscriptiones Graecae, οι επιγραφές ταξινομήθηκαν και παρουσιάστηκαν κατά ενότητες, ανάλογα με το περιεχόμενό τους, και τοποθετούνταν στις αίθουσες με την ίδια σειρά. Στη δεκαετία του 1990 έγινε ανακαίνιση του προθαλάμου και δύο νεότερων αιθουσών και έκθεση επιγραφών με σύγχρονες μουσειολογικές πρακτικές διδακτικού κυρίως χαρακτήρα.
Η αριστερή εικόνα παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό έκθεμα του Επιγραφικού Μουσείου . Πρόκειται για την παλιότερη Αττική επιγραφή  γραμμένη Βουστροφηδόν . Σώζονται μόνο δυο λέξεις  που δεν επιτρέπουν τη σωστή απόδοση του κειμένου  :
- - - - - - - - - - - - - - - - -
ΕΝΚΕΚΑΛ[ΥΠΤΑΙ ?] 
- - ΑΝΦ<ΟΤ>ΕΡΟΙΣΙΝ Ε
- - - - - - - - - - - - - - - - -
Βέρνερ Άλενμπαχ

Εξοχική κατοικία Roesch στη Murtensee, Ελβετία, 1945

Η κατοικία χτίστηκε με θέα τη λίμνη, τοποθετημένη ανάμεσα στα δέντρα και στην όχθη. Στο ισόγειο βρίσκεται μια αποθήκη εργαλείων (αποσυναρμολογούμενη για περίπτωση
υψηλής στάθμης των νερών) και στον όροφο ένα καθιστικό, μια κουζίνα, δυο υπνοδωμάτια (ένα με 1 κρεβάτι και ένα με δύο) και δύο ταράτσες. Το w.c. είναι έξω από τον κύριο όγκο της κατοικίας. Κατασκευάστηκε σε 2 μήνες, από ξύλινο σκελετό(wood-frame) και συγκεκριμένα στην περιοχή πλημμύρας της λίμνης, για αυτό και χτίστηκε πάνω σε πασσάλους με θεμέλια από ενισχυμένο σκυρόδεμα. Οι αντηρίδες και οι δοκοί είναι από αποφλοιωμένο ξύλο πεύκου, ενώ οι τοίχοι αποτελούνται από εσωτερικό και εξωτερικό σανίδωμα μερικώς σοβατισμένο στην κουζίνα. Ο όροφος ανάμεσα στο σανίδωμα έχει γέμισμα από πριονίδι και ασβέστη για μόνωση. Τα πατώματα είναι επίσης κατασκευασμένα από σανίδες, στην ταράτσα, συγκεκριμένα, από ξύλο πεύκου. Στην οροφή οι δοκοί είναι εμφανείς με μόνωση από ινοσανίδες ενδιάμεσά τους.Το συνολικό κόστος της κατοικίας ήταν 1,64 ελβετικά φράγκα ανά κυβικό πόδι.

Εξοχική κατοικία M-B. στη Murtensee, Ελβετία

PTT Pavilion(Περίπτερο της ελβετικής εταιρίας ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών), υπαίθρια έκθεση Ζυρίχη, 1939 . O Βέρνερ Άλενμπαχ και η γυναίκα του Φρίντα ως σχεδιαστές του περιπτέρου, ίσως σχετίζονταν επιπλέον, με τη μπροσούρα μεγέθους καρτ-ποστάλ που σχεδιάστηκε για την ίδια έκθεση (αλλά όχι απαραίτητα). 

Το ίδρυμα Πάουλ Κλέε

Το 1947, ο Βέρνερ Άλενμπαχ μαζί με τους Ρολφ Μπέργκι (Rolf Buergi), Χανς Μέγιερ-Μπεντέλι (Hans Meyer-Benteli) και Χέρμαν Ρουπφ (Hermann Rupf)δημιούργησαν το ίδρυμα Πάουλ Κλέε (the Paul Klee Foundation) με έργα του ομώνυμου γνωστού καλλιτέχνη. Το
ίδρυμα σε συνεργασία με το Μουσείο Τέχνης της Βέρνης (στο οποίο στεγάζεται από
το 1952) καθώς και την οικογένεια Κλέε κατείχαν σημαντικό ρόλο στη διάδοση της τέχνης του Πάουλ Κλέε, καθιστώντας τον έναν από τους πιο φημισμένους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

Γραφιστική

Στον αρχιτέκτονα αποδίδεται και ο σχεδιασμός βιβλίων τα οποία υπογράφονται «Werner
Allenbach, grafiker, Bern». Στην πραγματικότητα όμως, ήταν η γυναίκα του Frida Allenbach-Meier που ήταν υπεύθυνη για πολλά, αν όχι για τα περισσότερα γραφιστικά έργα που αποδίδονται σε αυτόν. Ένα από αυτά είναι το βιβλίο του ελβετικού συλλόγου σκι
για το έτος 1938 (Jahrbuch 1938.SSV). Το βιβλίο είναι αξιοσημείωτο για το σχεδιασμό του και το περιεχόμενό του, πλούσιο σε ενδιαφέρουσες φωτογραφίες και διαφημίσεις. Το νεωτεριστικό σχέδιο με χαρακτηριστικά τον ασύμμετρο σχεδιασμό του τίτλου και τον συνδυασμό αντιθετικών γραμματοσειρών φανερώνουν την επιρροή του γραφίστα από τον Tschichold, ο οποίος έζησε, δούλεψε και εξέδωσε βιβλία στην Ελβετία μετά το 1933.
2030 Μπελυάγιεφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπελυάγιεφ είναι άγνωστα.
Κωνσταντία της Βουργουνδίας

Βιογραφία

Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας και της 1ης συζύγου του Ελίε ντε Σεμύρ-αν-Μπριονναί.
Ρενέ Νταβίντ

Βιογραφία

Ο Νταβίντ ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ μεταξύ του 1929 και 1939. Κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό, και με τη λήξη του πολέμου ανέλαβε την έδρα συγκριτικού δικαίου στο πανεπιστήμιο του Παρισιού. Μετέπειτα, από το 1968 έως το 1976 ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αιξ-Μασσαλίας. Εργάστηκε πάνω σε διάφορα νομικά εγχειρήματα και μελέτες, όπως το Διεθνές Ινστιτούτο για την Ενοποίηση του Ιδιωτικού Δικαίου (UNIDROIT) το 1930 στη Ρώμη. Έδωσε διαλέξεις σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπως στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, πανεπιστήμιο Κολούμπια, πανεπιστήμιο του Μονάχου, καθώς και το πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.
Κατά τη δεκαετία του 1960, ήταν ο επικεφαλής της γαλλικής αντιπροσωπείας στην επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (UNCITRAL), και από το 1962 έως το 1978 ήταν μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του UNIDROIT.
Επίσης, ήταν ένας από τους συγγραφείς του αστικού κώδικα της Αιθιοπίας το 1960, καθώς και μέλος της ομάδας η οποία σύνταξε το αστικό δίκαιο της Ρουάντα. Το 1973, έγινε ο επικεφαλής της έκδοσης της Διεθνούς Εγκυκλοπαίδειας του Συγκριτικού Δικαίου.

Διακρίσεις

Ο Νταβίντ έλαβε τιμητικούς ακαδημαϊκούς τίτλους από τα πανεπιστήμια του Εδιμβούργου, των Βρυξελλών, της Οτάβα, της Βασιλείας, του Λέστερ, και του Ελσίνσκι. Το 1976 τιμήθηκε για το έργο του από τη Διεθνή Αμνηστία, και το ίδιο έτος τιμήθηκε και με το Βραβείο Εράσμους το οποίο έλαβε στη Λειψία.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2013-2014

Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας ανδρών για την περίοδο 2013−14 διεξήχθη με τη συμμετοχή 34 ομάδων χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Με βάση την προκύρηξη ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχουν 36 ομάδες, όμως δεν δήλωσαν συμμετοχή ο ΑΣΠ Μεταμόρφωσης από το δεύτερο όμιλο και ο ΑΜΟ Γαλαξίας από τον τρίτο.
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου συμμετείχαν στα μπαράζ ανόδου, όπου πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μ.Ε.Ν.Τ (Τούμπας) Θεσσαλονίκης και κέρδισε μαζί με την Ορεστιάδα την άνοδο στη Βόλεϊλιγκ της περιόδου 2014-15.

Μπαράζ ανόδου

Στα μπαράζ ανόδου μετείχαν οι δύο πρώτες κάθε ομίλου. Οι δεύτερες των ομίλων αγωνίστηκαν στην πρώτη φάση, όπου έδωσαν μονούς αγώνες. Η πρώτη ομάδα προκρίθηκε στη δεύτερη φάση, όπου βρέθηκαν απευθείας οι πρώτες των ομίλων. Οι τεσσερις ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο τουρνουά (δυο γυρους). Οι δύο πρώτες κέρδισαν την άνoδο στην Α1 κατηγορία.

Α' φάση

Οι αγώνες έγιναν στο κλειστό γυμναστήριο του Μετς.

Β' φάση

Στη Β' φάση έγιναν δύο τουρνουά (δύο γύροι). Το πρώτο έγινε στη Νέα Πέραμο και το δεύτερο στην Ορεστιάδα.
Μετρό της Κατάνια

Το Μετρό της Κατάνια (Metropolitana di Catania στα Ιταλικά) είναι μητροπολιτικός σιδηρόδρομος, εν μέρει υπόγειος, που εξυπηρετεί την πόλη της Κατάνης στη Σικελία.
Τέθηκε σε λειτουργία στις 27 Ιουνίου 1999 και αποτελείται από μία και μόνη, επί του παρόντος, γραμμή, μήκους τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου. Το τμήμα της γραμμής μεταξύ των σταθμών Μπόργκο (Borgo) και Γκαλατέα (Galatea), που καλύπτει λίγο περίσσοτερο από το μισό μήκος της γραμμής, είναι υπογειωμένο. Η ελάχιστη χρονοαπόσταση μεταξύ διαδοχικών συρμών περιορίζεται σε 15 λεπτά λόγω ότι μεταξύ των σταθμών Γκαλατέα (Galatea) και Πόρτο (Porto, δηλαδή «Λιμάνι») η γραμμή είναι μονή.

Ιστορικό κατασκευής

Το τμήμα της γραμμής μεταξύ του σταθμού Μπόργκο (Borgo) και του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού της Κατάνιας (F. S. Centrale) αρχικά αποτελούσε τμήμα του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου (Ferrovia Circumetnea), μιας τοπικής γραμμής στενού εύρους, κατασκευασμένης το 1895, η οποία ξεκινώντας από την Κατάνια, έκανε τον γύρο της Αίτνας. Το κομμάτι αυτό αναβαθμίστηκε σε κανονικό εύρος γραμμής και το τμήμα Γκαλατέα-Μπόργκο υπογειοποιήθηκε, με την μεταφορά του σε σήραγγα που κατασκευάστηκε με εκσκαφή και επικάλυψη (cut-and-cover).
Άλλο ένα τμήμα γραμμής επεκτείνει το μετρό από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό πρός τα νότια και τον σταθμό Πόρτο (Porto) στο λιμάνι. Ο τερματικός σταθμός του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου μεταφέρθηκε από τον Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό, όπου βρισκόταν αρχικά, στον σταθμό Μπόργκο (Borgo), στην ομώνυμη περιοχή της Κατάνιας.
Το Μετρό και ο Περιαιτναίος Σιδηρόδρομος ανήκουν στην ευθύνη της ίδιας εταιρίας, που εδρεύει στο Μπόργκο.

Παρούσα κατάσταση και μελλοντικές επεκτάσεις

Το γεγονός ότι η γραμμή εξυπηρετεί μόνο τις παρυφές του κέντρου της πόλης περιορίζει την ανταπόκριση του επιβατικού κοινού. Άλλος ένας αποθαρρυντικός παράγοντας είναι η ελάχιστη χρονοαπόσταση των 15 λεπτών μεταξύ των συρμών, περιορισμός που προκαλείται από το τμήμα με τη μονή γραμμή.
Στις 30 Μαρτίου 2006 δόθηκε το πράσινο φως σε μία πρώτη επέκταση του συστήματος. Αυτή θα υλοποιηθεί ως κλάδος της υφιστάμενης γραμμής, προς δυσμάς από τον σταθμό Γκαλατέα (Galatea), μέσω του κέντρου της πόλης, που θα φθάνει μέχρι το αεροδρόμιο, στα νότια της Κατάνιας. Η λύση αυτή προτιμήθηκε έναντι προτάσεων για σύνδεση του αεροδρομίου με την πόλη μέσω ενός καινούργιου σταθμού επί της γραμμής Κατάνης - Συρακουσών, που περνάει δίπλα από το αεροδρόμιο και είναι μέρος του Ιταλικού εθνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Το κέντρο της πόλης αναμένεται να εξυπηρετηθεί κυρίως από τους προβλεπόμενους σταθμούς στις πλατείες Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄ (Piazza Giovanni XXIII) και Στησιχόρου (Piazza Stesicoro). 
Μία άλλη επέκταση, προς δυσμάς του τωρινού τερματικού σταθμού του Μπόργκο (Borgo), η οποία θα χρησιμοποιεί τον διάδρομο του Περιαιτναίου Σιδηροδρόμου, τελεί υπό διερεύνηση.
Το Τετράγωνο (ταινία)

Πλοκή

Ο Κρίστιαν είναι διευθυντής στο μουσείο X-Royal στη Στοκχόλμη. Την περίοδο αυτή εκτίθεται στο μουσείο η καλλιτεχνική δημιουργία "Το Τετράγωνο" της Λόλα Αρίας. Δίνει συνέντευξη στη δημοσιογράφο Αν, προσπαθώντας να της εξηγήσει την ορολογία των μουσείων. Στη συνέχεια, ανακαλύπτει ότι του λείπει το κινητό, το πορτοφόλι και τα μανικετόκουμπα. Μπορεί να μάθει από τον υπολογιστή του που βρίσκεται το κινητό του. Εκείνος και ο συνεργάτης του, Μίχαελ, βρίσκουν ότι είναι σε μία μεγάλη πολυκατοικία. Εκτυπώνουν ένα απειλητικό σημείωμα και πηγαίνουν μαζί στην πολυκατοικία. Ο Κρίστιαν αφήνει το σημείωμα σε όλα τα διαμερίσματα. Μετά από λίγες μέρες, ο Κρίστιαν λαμβάνει ένα πακέτο με τα κινητό και το πορτοφόλι του. 
Η διαφημιστική εταιρεία που έχει αναλάβει την προώθηση του "Τετραγώνου" στα media, προτείνει να ασχοληθούν με μια μειονοτική ομάδα και συγκεκριμένα με ένα μικρό κορίτσι που ζητιανεύει και είναι άστεγο. Το βίντεο θα δείχνει το παιδί να μπαίνει μέσα στο "Τετράγωνο" και στη συνέχεια να ανατινάσσεται. Ο Κρίστιαν, αφιερωμένος σε άλλα θέματα, δεν συμμετέχει πολύ στη συζήτηση. Παράλληλα, ο Κρίστιαν συναντά ξανά την Αν και πηγαίνει στο διαμέρισμά του, όπου έρχονται σε σεξουαλική επαφή. 
Την επόμενη μέρα αφότου παρέλαβε το πακέτο, λαμβάνει και ένα δεύτερο. Υποψιασμένος ότι κάτι περιέργο συμβαίνει, στέλνει τον Μίχαελ να το παραλάβει. Όταν ο Μίχαελ πηγαίνει, βλέπει ένα μικρό αγόρι που του λέει ότι είπε για αυτόν ψευδώς ότι είναι κλέφτης και οι γονείς του τον κατηγορούν για αυτό. Του ζητά να ζητήσει συγγνώμη από την οικογένειά του, αλλιώς θα του φέρει το χάος. Στην πορεία, η Αν ζητά από τον Κρίστιαν να έχουν κάτι περισσότερο, όμως αυτός υπεκφεύγει. Μία μέρα, το αγόρι πηγαίνει στο σπίτι του Κρίστιαν και του φωνάζει μπροστά στις κόρες του. Ο Κρίστιαν τον διώχνει και μετά, έχοντας τύψεις, βρίσκει το τηλέφωνο του και τον καλεί. Δεν τον βρίσκει και του αφήνει μήνυμα με βίντεο. 
Την ίδια στιγμή, το βίντεο στο YouTube γίνεται viral με 300.000 προβολές και του προτείνουν να μπουν διαφημίσεις. Ο Κρίστιαν, ανίδεος για τι πράγμα του λένε, δεν ξέρει πως να αντιδράσει. Ωστόσο, το βίντεο γίνεται αντικείμενο κριτικής από τα ΜΜΕ. Ο Κρίστιαν δίνει συνέντευξη τύπου και ανακοινώνει την παραίτησή του, καθώς κυκλοφόρησε στο ίντερνετ ένα βίντεο το οποίο δεν είχε την έγκρισή του. 
Στο τέλος, ο Κρίστιαν πηγαίνει με τις κόρες του στην πολυκατοικία που άφησε τα σημειώματα και ρωτά έναν ένοικο για το αγόρι. Εκείνος του λέει ότι η οικογένεια έχει φύγει από το κτίριο και δεν ξέρει που έχει πάει.

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και το βραβείο Vulcan στο 70ό φεστιβάλ των Καννών.
Στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου κέρδισε στις κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, κωμωδίας, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, σχεδιασμού παραγωγής και ηθοποιού (Κλάις Μπανγκ).
Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα 90ά βραβεία Όσκαρ. Κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας. Επίσης, ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2015-16

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2015-16 συμμετείχαν 5 ομάδες. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση (Α΄ και Β΄ γύρος), όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Στη Β΄ φάση (Γ΄ γύρος) οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονούς αγώνες όλες εναντίον όλων. Το πρόγραμμα και οι έδρες ήταν προκαθορισμένο και οι ομάδες τοποθετούνταν με βάση την κατάταξη τους στην Α΄ φάση. Η βαθμολογία της Α΄ φάσης μεταφέρθηκε στη Β΄ φάση. Η ομάδα που ήταν στην πρώτη θέση με το τέλος του Γ΄ γύρου ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.

Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2014-15

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας 2014-15, Εθνικός Λατσιών, ο οποίος είχε προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία 2015-16. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Φοίνικας Πύλας.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου η οποία είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2014-15.
Επιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχε εκτός συναγωνισμού και η Εθνική Ενόπλων Κύπρου.