google/wiki40b huggingface dataset:
Headless Cross

Ιστορία του δίσκου

Το 1988, οι Black Sabbath απορρίφθηκαν από την "Vertigo Records" αλλά και τη "Warner Bros." που τους αντιπροσώπευε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με αποτέλεσμα ο κιθαρίστας και μόνο εναπομείναν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος, Τόνι Αϊόμι, να υπογράψει με την "I.R.S. Records". Στο σχήμα εντάχθηκε ο ντράμερ Κόζι Πάουελ και μαζί με τον τραγουδιστή Τόνι Μάρτιν ξεκίνησαν τη συγγραφή νέων κομματιών. Το μπάσο ανέλαβε αποκλειστικά για τις ηχογραφήσεις του δίσκου ο Λώρενς Κοτλ, ενώ για την επερχόμενη περιοδεία, τη θέση του πήρε ο Νιλ Μάρεϊ, πρώην μπασίστας του Γκάρι Μουρ και των Whitesnake. Στο τραγούδι "When Death Calls" συμμετείχε ως γκεστ ο κιθαρίστας των Queen, Μπράιαν Μέι.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε, παγκοσμίως, στις 24 Απριλίου 1989 σκαρφαλώνοντας στο # 31 στην πατρίδα του συγκροτήματος, αλλά δεν κατάφερε να μπει στο Hot-100 του Billboard. Επίσης, ανέβηκε στο Top-30 αρκετών ευρωπαϊκών τσαρτ, ωθούμενο από τις πωλήσεις του σινγκλ "Headless Cross", για το οποίο γυρίστηκε βίντεο κλιπ, βοηθώντας το να γίνει το πρώτο τραγούδι των Black Sabbath που μπήκε στα βρετανικά τσαρτ από το 1982.
Το άλμπουμ έλαβε ανάμεικτες κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει την θετική βαθμολογία των τεσσάρων αστεριών, αλλά το "Rolling Stone" να του δίνει μόλις δύο αστέρια. Παρ' όλα αυτά, σε μεγάλο αριθμό κριτικών θεωρείται ο καλύτερος δίσκος του συγκροτήματος για την περίοδο 1983 - 1995.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου περιελάμβανε ως support συγκροτήματα τους Kingdom Come και τους Silent Rage στο αμερικάνικο κομμάτι και ήταν σχεδιασμένη να διαρκέσει από τις 31 Μαΐου μέχρι τις 16 Ιουλίου 1989, αλλά τελικά το συγκρότημα έδωσε μόνο οκτώ συναυλίες, με την υπόλοιπη περιοδεία να ακυρώνεται λόγω χαμηλής προπώλησης των εισιτηρίων. Στις 31 Αυγούστου ξεκίνησε το ευρωπαϊκό μέρος της περιοδείας από το "Aston Villa Leisure Centre" του Μπέρμιγχαμ, με τους Axxis να ανοίγουν την εμφάνιση των Black Sabbath. Μέχρι τις 2 Οκτωβρίου πραγματοποίησαν 24 εμφανίσεις, με τον Μπράιαν Μέι να εμφανίζεται μαζί τους στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου, όπως και τον Ίαν Γκίλαν στις 11 και 15 Σεπτεμβρίου, στο Μπρίστολ και την Κοπενχάγη, αντίστοιχα, παίζοντας μαζί με τους Black Sabbath το τραγούδι "Smoke on the Water" των Deep Purple.
Τον Οκτώβριο του 1989, οι Black Sabbath έδωσαν έξι συναυλίες στην Ιαπωνία, ενώ από τις 19 Νοεμβρίου μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου έγιναν ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που πέρασε το Σιδηρούν παραπέτασμα, δίνοντας 13 συναυλίες στο "Olympski Hall" της Μόσχας και άλλες δώδεκα στο "EKS Hall" του Λένινγκραντ, μερικές φορές παίζοντας δύο φορές σε μία ημέρα.

Τραγούδια

1. The Gates of Hell (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 1:06

2. Headless Cross (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 6:29

3. Devil & Daughter (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 4:44

4. When Death Calls (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 6:55

5. Kill in the Spirit World (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 5:11

6. Call of the Wild (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 5:18

7. Black Moon (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 4:06

8. Nightwing (Iommi, Martin, Nicholls, Powell, Cottle) - 4:06
Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Ισπανία)

Διοργανώσεις

Οι 42 σύλλογοι μέλη της LFP χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: την Πριμέρα Ντιβιζιόν (20 σωματεία) και την Σεγούντα Ντιβιζιόν (22 σωματεία). Σε κάθε δεδομένη περίοδο ένας σύλλογος παίζει με καθένα από τους υπόλοιπους δύο φορές, μια εντός και μια εκτός έδρας. Αυτό συμβαίνει συνολικά σε 38 παιχνίδια που παίζονται σε κάθε σεζόν στην Πριμέρα και σε 42 στην Σεγούντα Ντιβιζιόν.
Οι σύλλογοι κερδίζουν τρεις βαθμούς για τη νίκη, ένα για την ισοπαλία, και κανένα για μια ήττα. Στο τέλος της κάθε περιόδου, ο σύλλογος με τους περισσότερους πόντους στην Λα Λίγα στέφεται πρωταθλητής. Αν οι πόντοι είναι ίσοι, ακολουθεί αγώνας διαβάθμισης ώστε να καθοριστεί ο νικητής. Αν εξακολουθούν να είναι ίσοι, τότε λαμβάνεται υπόψιν η διαφορά τερμάτων και εν συνεχεία τα τέρματα που έχει πετύχει η κάθε ομάδα. Όσο για τη Σεγούντα Ντιβισιόν, οι τρεις πρώτοι σύλλογοι κερδίζουν την άνοδο στη Λα Λίγα, οι οποίοι και αντικαθιστούν τις τρεις τελεφταίες ομάδες της Λα Λίγα, οι οποίες υποβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν. Επίσης, τέσσερις ομάδες υποβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, ενώ τέσσερις ομάδες από τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β κερδίζουν την άνοδο στη Σεγούντα Ντιβισιόν.

Τηλεοπτικά δικαιώματα

Η LFP διαχειρίζεται ότι έχει σχέση με τα τηλεοπτικά δικαιώματα των πρωταθλημάτων των συλλόγων που την απαρτίζουν. Η LFP διατηρεί ρητά το δικαίωμα να αναλάβει νομική δράση με την αξίωση για τις όποιες σοβαρές ζημίες, καθώς και κάθε οικονομική, αθλητική, κοινωνική ή οποιαδήποτε άλλη επίπτωση μπορεί να προκύψει από την απόφαση της Βασιλικής Ισπανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (RFEF).

Χορηγία

Στις 22 Νοεμβρίου του 2013, η Huawei έγινε παγκόσμιος συνεργάτης της LFP.
Όσιος Μνημόνιος

Ο Μνημόνιος είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 16 Ιουνίου. Διετέλεσε επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου κατά τον 4ο αιώνα και χειροτόνησε διάκονο τον Άγιο Τύχωνα, από τον βίο του οποίου πληροφορούμαστε για τον Όσιο Μνημόνιο.
Γλώσσες Χαν

Οι γλώσσες Χαν (κορεατικά: 한어; 韓語) ή γλώσσες Σάμχαν (κορεατικά: 삼한어; 三韓語) ήταν κλάδος των κορεανικών γλωσσών, αναφερόμενες στις μη-κογκουριοϊκές κορεανικές γλώσσες που ομιλούνταν στη νότια κορεατική Χερσόνησο.
Οι γλώσσες Χαν ομιλούνταν στις συνομοσπονδίες των Μάχαν, Μπιόνχαν και Τζίνχαν. Η έκταση των γλωσσών Χαν είναι ασαφής. Γενικά είναι δεκτή συμπεριλαμβάνοντας και τη γλώσσα Σίλλα, ενώ μπορεί να συμπεριληφθεί και η γλώσσα Μπέκτζε.
Αποκωδικοποιητής ψηφιακού σήματος

Στα ηλεκτρονικά, ένας ψηφιακός αποκωδικοποιητής (DAC) είναι σύστημα που μετατρέπει ένα ψηφιακό σήμα σε αναλογικό σήμα. Ένας μετατροπέας αναλογικού σε ψηφιακό (ADC) εκτελεί την αντίστροφη λειτουργία.
Υπάρχουν πολλές μορφές DAC. η καταλληλότητα ενός DAC για μια συγκεκριμένη εφαρμογή καθορίζεται από αριθμητικά στοιχεία που περιλαμβάνουν: ανάλυση, μέγιστη συχνότητα δειγματοληψίας και άλλα. Η μετατροπή από ψηφιακό σε αναλογικό μπορεί να υποβαθμίσει ένα σήμα, οπότε πρέπει να οριστεί μια DAC που έχει ασήμαντα σφάλματα όσον αφορά την εφαρμογή.
Χρησιμοποιούνται συνήθως σε συσκευές αναπαραγωγής μουσικής για τη μετατροπή των ροών ψηφιακών δεδομένων σε αναλογικά σήματα ήχου. Χρησιμοποιούνται επίσης σε τηλεοράσεις και κινητά τηλέφωνα για τη μετατροπή ψηφιακών δεδομένων βίντεο σε αναλογικά σήματα βίντεο τα οποία συνδέονται με τους οδηγούς οθόνης για να εμφανίζουν μονόχρωμες ή έγχρωμες εικόνες. Αυτές οι δύο εφαρμογές χρησιμοποιούν DAC.
Λόγω της πολυπλοκότητας και της ανάγκης για εξαρτήματα ακριβής αντιστοίχισης, όλα εκτός από τα πιο εξειδικευμένα DAC υλοποιούνται ως ολοκληρωμένα κυκλώματα.
Άλμπερτ Αβραάμ Μάικελσον

Βιογραφία

Ο Μάικελσον γεννήθηκε στο Strzelno της επαρχίας του Πόζεν (σημ. Πόζναν) στο Βασίλειο της Πρωσίας (σημερινή Πολωνία) από εβραϊκή οικογένεια.  Μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους γονείς του το 1855, όταν ήταν δύο χρονών. Μεγάλωσε στις πόλεις Camp Murphy, Καλιφόρνια και Βιρτζίνια Σίτι, Νεβάδα, όπου ο πατέρας του ήταν έμπορος. Πέρασε τα σχολικά του χρόνια στο Σαν Φρανσίσκο στο σπίτι της θείας του, Henriette Levy, η οποία ήταν η μητέρα του συγγραφέα Harriet Lane Levy.
Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο (Συρία)

Ιστορία

Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο ιδρύθηκε το 1976 από τον σύρο πρόεδρο Χαφέζ αλ Άσαντ για να εξασφαλίσει περιορισμένο βαθμό συμμετοχής στην κυβέρνηση από πολιτικά κόμματα εκτός του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ. Το καταστατικό του προβλέπει ότι το κόμμα Μπάαθ ελέγχει το 50% συν μια από τις ψήφους στην εκτελεστική επιτροπή του. Ορισμένες έδρες στο Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας προορίζονται για μέλη των συμβαλλομένων μερών του μετώπου εκτός του κόμματος Μπάαθ. Αυτά τα μικρά κόμματα υποχρεούνται νομικά να αποδεχθούν την ηγεσία του κόμματος Μπάαθ. Για παράδειγμα, τα μη μπααθικά κόμματα στο μέτωπο δεν επιτρέπεται να προβάλλουν για τους υποστηρικτές του στρατού ή του φοιτητικού σώματος που «προορίζονται αποκλειστικά για το Ba'ath».
Από το 1972 έως το 2011, μόνο τα μέρη που συμμετείχαν στο μέτωπο είχαν τη νόμιμη άδεια λειτουργίας στη Συρία. Το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο των συμβαλλομένων μερών του 2011, το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο περί γενικών εκλογών του 2011 και το νέο σύνταγμα της Συρίας του 2012 εισήγαγαν πολυκομματικό σύστημα στη Συρία.
Αφού προηγουμένως ήταν μέλος του μετώπου, το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα εντάχθηκε στην αντιπολίτευση, στο Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση, για τις εκλογές του Μαΐου του 2012 στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, υποστήριξε την επανεκλογή του Μπασάρ αλ Άσαντ στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου 2014.
Άγιος Σπυρίδωνας (Λεμεσός)

Τοποθεσία

Στα νότια συνορεύει με το Ζακάκι, στα νοτιοανατολικά με τα Τσιφλικούδια, στα ανατολικά με την Ομόνοια, στα βορειοανατολικά με τον Απόστολο Ανδρέα και στα δυτικά και βορειοδυτικά με τα Κάτω Πολεμίδια (ενορία Αρχάγγελος Μιχαήλ).

Ιστορικό

Πριν το 1960 η περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα ήταν ένας μεγάλος κάμπος, στον οποίο υπήρχαν μόνο μερικές αγροικίες. Το 1938-39, επί Αγγλοκρατίας, στην περιοχή κατασκευάστηκε και λειτούργησε αεροδρόμιο από τους Άγγλους. Το αεροδρόμιο θεωρήθηκε αναγκαίο λόγω του Β΄  Παγκοσμίου Πολέμου. Στις γειτονικές Παλαιστίνη και Αίγυπτο είχαν δημιουργηθεί στρατόπεδα των συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες χρειάζονταν προφύλαξη από το ναυτικό και την αεροπορία της Γερμανίας. Προστασία χρειαζόταν και η ίδια η Κύπρος.
Ο δίαυλος του αεροδρομίου ξεκινούσε από την περιοχή Ομονοίας και συνέχιζε έως την περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα. Η γη, η οποία επιτάχθηκε από τους Άγγλους,  άνηκε σε Ελληνοκύπριους γαιοκτήμονες.. Μετά τη λήξη του πολέμου το αεροδρόμιο συνέχισε να λειτουργεί για μερικά χρόνια. Το 1947-48 εγκαταλείφθηκε και η γη επιστράφηκε στους ιδιοκτήτες της.
Τη δεκαετία του 1960 άρχισε η οικοπεδοποίηση της περιοχής που είχες ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της συνοικίας του Αγίου Σπυρίδωνα και τη συνοικία της Ομόνοιας. Ωστόσο, ο δίαυλος δεν είχε καταστραφεί και χρησιμοποιείτο για μερικά χρόνια ως χώρος για εξάσκηση μαθητευόμενων οδηγών.  Λόγω της ύπαρξης του αεροδρομίου, η περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα και της Ομόνοιας είχε αποκτήσει το τοπωνύμιο αεροδρόμιο.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην περιοχή οικοδομήθηκε προσφυγικός συνοικισμός στον οποίο εγκαταστάθηκαν Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, γεγονός που αύξησε τον πληθυσμό της περιοχής. 
Στις 12 Δεκεμβρίου 1980 στην περιοχή λειτούργησε ο νέος ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, στη θέση παλαιότερου που προϋπήρχε στον ίδιο χώρο.
Ζοάο Ζιλμπέρτο

Πρώτα χρόνια

Ο Ζοάο Ζιλμπέρτο γεννήθηκε στο Ζουαζέιρο της Μπαία, γιος του Ζοβινιάνο Ντομίνγκος ντε Ολιβέιρα, ενός πλούσιου εμπόρου, και της Μαρτίνια ντο Πράντο Περέιρα ντε Ολιβέιρα. Έζησε στη γενέτειρά του μέχρι το 1942 όταν άρχισε να σπουδάζει στο Αρακαζού του Σερζίπε, επιστρέφοντας στο Ζουαζέιρο το 1946. Στην ηλικία των 14 ετών, ο πατέρας του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα. Στο Ζουαζέιρο ίδρυσε το πρώτο του συγκρότημα με τίτλο "Εναμοράντος ντου Ρίτμου". Μετακόμισε στο Σαλβαδόρ το 1947. Κατά τη διάρκεια της τρίχρονης παραμονής του στην πόλη, παράτησε τις σπουδές του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στη μουσική και σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε την καλλιτεχνική του καριέρα ως τραγουδιστής στην Εταιρεία Ραδιοφώνου της Πολιτείας.

Καριέρα

Οι πρώτες ηχογραφήσεις του Ζιλμπέρτο κυκλοφόρησαν σε δύο δίσκους το 1951-1959. Στη δεκαετία του 1960 τα βραζιλιάνικα σινγκλ εξελίχθηκαν σε "διπλή συμπαγή" μορφή, ενώ ο Ζοάο κυκλοφόρησε μερικά ΕΡ σε αυτή τη νέα μορφή. 
Λίγο αργότερα, ο πατέρας του Ζιλμπέρτο, αναστατώθηκε από το παράξενο στυλ του και την άρνηση του να εργαστεί σε κάποια "κανονική" δουλειά. Έτσι τον έκλεισε στο ψυχιατρείο. Σε μια συνέντευξη εκεί, ο Ζιλμπέρτο κοίταξεε έξω από το παράθυρο και παρατήρησε: "Κοίτα τον αέρα που χτυπά τα δέντρα." Ο ψυχολόγος απάντησε "αλλά τα δέντρα δεν έχουν μαλλιά, Ζοάο" για να του απαντήσει ότι "και υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν καμία ποίηση." Αφέθηκε ελεύθερος μετά από μια εβδομάδα. Το επόμενο έτος (1956), επέστρεψε στο Ρίο και γνώρισε διάφορα πρόσωπα της βραζιλιάνικης μουσικής βιομηχανίας, όπως τον Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ, συνθέτης, παραγωγός της Odeon Records. Ο Ζομπίμ εντυπωσιάστηκε από το στυλ του Ζιλμπέρτο και άρχισε τη προσπάθεια να βρει το κατάλληλο τραγούδι για να ταιριάξει με το στυλ της εταιρείας του. 
Ο Ζιλμπέρτο ήταν γνωστός για την απαιτητική ακουστική και τα πρότυπα ελέγχου θορύβου. Κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του τραγουδιού "Ρόζα Μορένα", χρειάστηκαν 28 φορές για να προφέρει σωστά το ο στη λέξη Ρόζα. 
Το 1997, ο Ζιλμπέρτο έκανε μήνυση στην δισκογραφική εταιρεία EMI επειδή επανεξέδωσε πολλά από τα πρώτα έργα του υποστηρίζοντας ότι πολλά είχαν κακή ποιότητα. Μετά το περιστατικό, η EMI σταμάτησε την παραγωγή του άλμπουμ και το 2008 η μήνυση ακόμα εκκρεμούσε.
Το 2000, ο Ζιλμπέρτο κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Παγκόσμιου Μουσικού Άλμπουμ στα 42α Ετήσια Βραβεία Γκράμι για τη δουλειά του στο άλμπουμ João Voz E Violão.
Το 2011 η σπιτονοικοκύρισσα του Ζορζίνα Μπραντολίνι ντ'Άντα του έκανε μήνυση και διώχθηκε από ένα διαμέρισμα στο Λεμπλόν.
Στις 17 Μαΐου 2017, ο Ζιλμπέρτο έλαβε τιμητικό διδακτορικό στη μουσική από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια αν και ο ίδιος δεν παρέστη στην τελετή.
Τον Δεκέμβριο του 2017, αναφέρθηκε ότι η Μπεμπέλ Ζιλμπέρτο (Ισαμπέλ), κόρη του Ζοάο μέσω του γάμου του με τη Μιούτσα, προσπαθούσε να πάρει τον έλεγχο των οικονομικών του, λόγω της φθίνουσας ψυχικής κατάστασης και του μεγάλου χρέους.
Ο Ζοάο Ζιλμπέρτο πέθανε στις 6 Ιουλίου 2019, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
NGC 1818

Το NGC 1818 είναι μικρό σε ηλικία αστρικό σμήνος στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Αναμένεται πως σταδιακά θα εξελιχθεί σε σφαιρωτό σμήνος, όμως είναι μόλις 25 εκατομμυρίων ετών, ενώ σχεδόν όλα τα γνωστά σφαιρωτά σμήνη σχηματίστηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Γιούκιο Νιναγκάβα

Θέατρο

Ένας από τους λόγους που δουλεύω στο θέατρο είναι γιατί θέλω να καταλάβω καλύτερα τους ανθρώπους.
— Γιούκιο Νιναγκάβα
Ο Γιούκιο Νιναγκάβα ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα ως ηθοποιός το 1955. Εργάστηκε ως ηθοποιός για δεκατέσσερα χρόνια, έως και το 1969, οπότε και σκηνοθέτησε το πρώτο του έργο, Shinjo afururu keihakusa του Kunio Shimizu. Tο 1974 σκηνοθέτησε πρώτη φορά Σαίξπηρ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, και το 1976 πρώτη φορά αρχαία ελληνική τραγωδία, Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή.
Πέρα από τα σαιξπηρικά έργα και τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, η τεράστια εργογραφία του Νιναγκάβα περιλαμβάνει πάρα πολλά έργα από το σύγχρονο παγκόσμιο θέατρο, όπως Πέερ Γκιντ του Ερρίκου Ίψεν, Ματωμένος Γάμος του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Λεωφορείον ο Πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, Η όπερα της πεντάρας του Μπέρτολτ Μπρεχτ, Περιμένοντας τον Γκοντό του Σάμιουελ Μπέκετ, Ο Γλάρος του Αντόν Τσέχωφ και Καλιγούλας του Αλμπέρ Καμύ, αλλά και έργα της σύγχρονης ιαπωνικής δραματουργίας, όπως τα σύγχρονα έργα Νο του Γιούκιο Μισίμα. Επιπλέον, έχει σκηνοθετήσει και διασκευές έργων της παγκόσμιας λογοτεχνίας όπως Ο Κάφκα στην ακτή του Χαρούκι Μουρακάμι.

Παγκόσμιες περιοδείες

Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, ο Νιναγκάβα παρουσίασε το 1983 τη Μήδεια του Ευριπίδη στο Θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα. Η παράσταση επαναλήφθηκε και την επόμενη χρονιά, 1984, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, και αποτέλεσε την αρχή στις παγκόσμιες περιοδείες του ανά τον κόσμο.

Κινηματογράφος

Ο Γιούκιο Νιναγκάβα έχει σκηνοθετήσει τέσσερις κινηματογραφικές ταινίες, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η κινηματογραφική μεταφορά του βραβευμένου μυθιστορήματος της Χιτόμι Κανεχάρα Hebi ni piasu. To 2012 δήλωσε σε συνέντευξή του πως θεωρεί τον κινηματογράφο ένα είδος σχολείου και ότι θαυμάζει σκηνοθέτες όπως ο Ακίρα Κουροσάβα, Φεντερίκο Φελίνι και Λουκίνο Βισκόντι.

Συγγραφή

Ο Νιναγκάβα έχει γράψει δώδεκα βιβλία σχετικά με το θέατρο, αλλά και ένα βιβλίο μαγειρικής.
Φιλιππαίοι Γρεβενών

Ιστορικά στοιχεία

Περίπου τρία χιλιόμετρα δυτικά από το σημερινό χωριό έχουν διαπιστωθεί, από επιφανειακά αρχαιολογικά ευρήματα, λείψανα αρχαίου οικισμού, που ήταν χτισμένος σ' έναν ψηλό και οχυρό από τη φύση λόφο («Καστρί»), που υψώνεται στην αριστερή όχθη ενός παραπόταμου του Βενέτικου .  
Η ονομασία του χωριού προέρχεται πιθανότατα από το Φίλιππο, βασιλιά της Μακεδονίας. Ο οικισμός βρισκόταν παλαιότερα κοντά σε δρόμο-παρακλάδι της Εγνατίας Οδού, αλλά λόγω των συχνών λεηλασιών οι κάτοικοι μετακινήθηκαν βορειότερα και πιο ορεινά.
Το χωριό ήταν τσιφλίκι του Τούρκου Ραγήτ Μπέη, αλλά το 1872 ορισμένοι κάτοικοι του χωριού αγόρασαν όλη την έκταση του χωριού. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, ο πληθυσμός του χωριού αυξήθηκε, κυρίως από κατοίκους της Ηπείρου. 
Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα "Κουπατσιοχώρια" των Γρεβενών και στα βλάχικα η ονομασία του ήταν Φιλκλί ή Φιρκλί. 
Μεταπολεμικά, ο πληθυσμός του χωριού άρχισε να μειώνεται, καθώς οι κάτοικοι μετακινούνταν στα Γρεβενά, στη Θεσσαλία και άλλες περιοχές.
Λιμπρεβίλ

Ιστορία

H περιοχή όπου βρίσκεται η Λιμπρεβίλ κατοικήθηκε από τη φυλή των Μπονγκουέ (Mpongwé- προφορά: Εμπονγκουέ) πολύ πριν κατακτηθεί από τους Γάλλους το 1839. Το 1846 το βραζιλιάνικο πλοίο L'Elizia, που μετέφερε σκλάβους προς πώληση, πιάστηκε από το γαλλικό ναυτικό κοντά στο Λοάνγκο. Οι δούλοι απελευθερώθηκαν και ίδρυσαν τη Λιμπρεβίλ (στα γαλλικά σημαίνει: «Ελεύθερη Πόλη», σε αντιστοιχία με τη Φρίταουν της Σιέρα Λεόνε) , το 1848. Η πόλη ήταν το σημαντικότερο λιμάνι στη Γαλλική Ισημερινή Αφρική την περίοδο από το 1934 ως το 1946 και το 1940 διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη Μάχη της Γκαμπόν. Η πόλη αναπτύχθηκε αρχικά με αργούς ρυθμούς (το πρώτο υποκατάστημα τράπεζας άνοιξε το 1930) και είχε 31.000 κατοίκους όταν η Γκαμπόν έγινε ανεξάρτητη, το 1960. Σήμερα περισσότερο από το ήμισυ του συνολικού πληθυσμού της χώρας ζουν στην πρωτεύουσα.

Γεωγραφία

Από το βορρά ως το νότο, οι σημαντικότερες περιοχές της πόλης είναι η περιοχή Μπατερί 4 (Batterie IV), η Καρτιέ Λουί (Quartier Louis), γνωστή για τη νυχτερινή της ζωή, η Μον-Μπουέ (Mont-Bouët) και η Νομπακελέ (Nombakélé), η Γκλας (Glass, ο πρώτος ευρωπαϊκός οικισμός στην Γκαμπόν), η Ολουμί (βιομηχανική περιοχή) και η Λαλαλά. Το λιμάνι και ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης στη γραμμή του Διαγκαμπονέζικου Σιδηροδρόμου βρίσκονται στην Οβέντο (Owendo) στα νότια της κυρίως περιοχής. Πιο εσωτερικά βρίσκονται οι φτωχές περιοχές.

Μεταφορές

Οι αεροπορικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από το διεθνές αεροδρόμιο της πόλης, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο στην Γκαμπόν. Βρίσκεται γύρω στα 11 χλμ. βόρεια της πόλης.

Πολιτισμός και εκπαίδευση

Στα αξιοθέατα της πόλης συμπεριλαμβάνονται το Εθνικό Μουσείο Τεχνών και Παραδόσεων, το Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο, ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας, ο ναός του Αγίου Μιχαήλ (κατασκευασμένος από ξύλο) στο Νκέμπο και πολλά άλλα. Η κύρια αγορά βρίσκεται στη Μον-Μπουέ. Στη Λιμπρεβίλ εδρεύουν βιβλιοθήκη, ερευνητικά ινστιτούτα, σχολή δημόσιας διοίκησης, νομική σχολή και το πανεπιστήμιο Ομάρ Μπόνγκο, το οποίο ιδρύθηκε το 1970. Κοντά στον ποταμό Κόμο βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Πονγκαρά, που καλύπτει έκταση 929 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Πίσω από το ακρωτήρι Εστεριάς (Cap Esterias) βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Ακαντά, όπου φωλιάζουν σμήνη μεταναστευτικών πτηνών.

Οικονομία

Η πόλη είναι κέντρο της βιομηχανίας οικοδομών, ζυθοποιίας και επεξεργασίας ξυλείας. Στα προϊόντα που εξάγονται από την Λιμπρεβίλ πρωταρχικό ρόλο κατέχει η ξυλεία, το καουτσούκ και το κακάο από το κύριο λιμάνι της πόλης, ενώ δευτερεύων λιμένας είναι το Οβεντό (Owendo).
Μοσέ Μιζραχί

Βιογραφία

Σκηνοθέτησε 14 ταινίες τόσο στο Ισραήλ όσο και στην Γαλλία. Τρεις από τις ταινίες του ήταν υποψήφιες για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (I Love You Rosa, The House on Chelouche Street, Madame Rosa), με την τελευταία από αυτές να κερδίζει το βραβείο.
Τον Σεπτέμβριο του 1994, τιμήθηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Χαΐφα για την συνεισφορά του στον κινηματογράφο του Ισραήλ.
Η γνωστότερη ταινία του, Les Stances à Sophie, πέρασε απαρατήρητη μέχρι την επανακυκλοφορία της το 2008 και τον ομώνυμο δίσκο με τους τζαζ ήχους που προβλήθηκαν στο The FADER από τον Alexander Geoffrey Frank.
Μέχρι τον Μάρτιο του 2009, ο Μιζραχί ζούσε στο Τελ Αβίβ, διδάσκωντας το εργαστήριο κινηματογράφου στην σχολή κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Η σύζυγός του, Michal Bat-Adam, είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός και έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές από τις ταινίες του Μιζραχί. Σήμερα, η ίδια διδάσκει μαθήματα υποκριτικής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Ο Μοσέ Μιζραχί πέθανε στις 3 Αυγούστου 2018, σε ηλικία 86 ετών.
Θησαυρός της Αίγινας

Ο θησαυρός της Αίγινας είναι πλούσια αρχαιολογική συλλογή αρχαίων ελληνικών κοσμημάτων. Φυλάσσεται και εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο.

Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση

Τα εκθέματα του θησαυρού της Αίγινας είναι κοσμήματα από χρυσό και πολύτιμους λίθους. Παρουσιάζουν χαρακτηριστικά Μινωικής τέχνης με Αιγυπτιακή επιρροή. Αποτελούν μια από τις πιο αξιόλογες συλλογές αρχαίων έργων τέχνης της εποχής του χαλκού που σώζονται μέχρι σήμερα. Βρέθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα στην Αίγινα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες και πουλήθηκαν  στο Βρετανικό Μουσείο από τον έμπορο George Brown. Δημοσιεύθηκαν από τον Έβανς, ο οποίος τα χρονολόγησε στον 8ο αιώνα π.Χ. Σήμερα αξιολογούνται μεταξύ 1850 και 1550 π.Χ., εποχή κατά την οποία, η Αίγινα κατοικείτο από Μινωικές αποικίες.
Γοδεφρείδος Β΄ της Προβηγκίας

Βιογραφία

Ο Γοδεφρείδος Β΄ ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φουλκ-Βερτράνδου κόμη της Προβηγκίας και της Χίλντεγκαρντ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Βερτράνδος της Προβηγκίας.
Το 1062 οι δύο αδελφοί διαδέχθηκαν τον πατέρα τους: ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος στην Προβηγκία και ο Γοδεφρείδος Β΄ το Φορκαλκιέ· ο τίτλος του μαγδράβου δινόταν στον πρεσβύτερο κόμη, έτσι μάγδραβος έγινε ο θείος τους Γοδεφρείδος Α΄ της Προβηγκίας. Αναφέρεται και ως κόμης της Προβηγκίας, είτε διότι ήταν μαζί με τον αδελφό και τον θείο του, είτε διότι το Φορκαλκιέ εθεωρείτο μέρος της Προβηγκίας. 
Υπέγραψε ένα καταστατικό με τον αδελφό του το 1064. Απεβίωσε λίγο μετά, το 1065 ή 1067. Κόμης της Προβηγκίας ήταν ο εξάδελφός του Βερτράνδος Β΄ της Προβηγκίας (γιος του Γοδεφρείδου Α΄), που απεβίωσε το 1093 άτεκνος.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη. Δεν είχε (γνωστά) τέκνα.
Αλέξανδρος Φόρτιος

Ο Αλέξανδρος Φόρτιος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν Κερκυραίος. Πραγματοποίησε τη διατριβή του στην Ιταλία, και ίσως και στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήρθε σε διένεξη με το Πατριαρχείο.
1061 Παιώνια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Παιώνιας εκτιμάται σε 21,7 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Παιώνια γύρω από τον εαυτό της.
Δρέπανο Σικελίας (αρχαία πόλη)

Το Δρέπανον Σικελίας ήταν αρχαία ελληνική παραθαλάσσια αποικία στη σημερινή πόλη Τράπανι (ιταλικά: Trapani) της επαρχίας του Τράπανι  στη Σικελία της Ιταλίας. Η πόλη βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Σικελίας και στη τοποθεσία που ιδρύθηκε η αρχαία αποικία υπήρχε το λιμάνι του Έρυκος. Σύμφωνα με το Στέφανο Βυζάντιο εδώ έθαψε ο Αινείας τον γέρο πατέρα του Αγχίση, όταν αυτός πέθανε ενώ έπλεαν για Ιταλία. Το 260 π.Χ. υπήρξε ναυτικός σταθμός των Καρχηδονίων. Το 249 π.Χ. την περίοδο του Α΄ Καρχηδονιακού πολέμου (βλ. Καρχηδονιακοί Πόλεμοι), έγινε η ναυμαχία του Δρέπανου μεταξύ Ρωμαίων και Καρχηδονίων. Νικητές ανεδείχθησαν οι Καρχηδόνιοι που είχαν αρχηγό τον Αδέρβαλο ή Ατάρβα και οι Ρωμαίοι τον Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχρο.