google/wiki40b huggingface dataset:
Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών

Τίτλος

Το άρθρο 1 των Θεμελιωδών Νόμων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ανέφερε ότι «ο Αυτοκράτορας Πασών των Ρωσιών είναι ένας απόλυτος και απεριόριστος μονάρχης. Να υπακούτε στην υπέρτατη εξουσία του, όχι μόνο από φόβο, αλλά και από συνείδηση, καθώς ο ίδιος ο Θεός το προστάζει». Το παραπάνω άρθρο θέλει να τονίσει το γεγονός ότι η Ρωσία βρισκόταν σε καθεστώς απόλυτης μοναρχίας.
Ο πλήρης τίτλους του αυτοκράτορα (άρθρο 37 των Θεμελιωδών Νόμων) τον 20ο αιώνα ήταν ο εξής:
«Με τη Χάρη του Θεού, Εμείς N. N., Αυτοκράτορας και Μονοκράτορας Πασών των Ρωσιών, Μόσχας, Κίεβο, Βλαντιμίρ, Νόβγκοροντ. Ο Τσάρος του Καζάν, ο Τσάρος του Αστραχάν, ο Τσάρος της Πολωνίας, ο Τσάρος της Σιβηρίας, ο Τσάρος της Ταυρικής Χερσονήσου, ο Τσάρος της Γεωργίας. Ηγεμόνας του Πσκοβ και Μέγας Δούκας του Σμολένσκ, της Λιθουανίας, της Βολυνίας, της Ποδολίας και της Φινλανδίας. Δούκας της Εσθονίας, του Λίφλαντ, του Κούρλαντ και της Σεμιγαλλίας, της Σαμογιτίας, του Μπιελοστόκ, της Κορέλιας, του Τβερ, της Γιούργιας, της Περμίας, της Βιάτκα, του Μπολγκάρ και άλλων. Ηγεμόνας και Μέγας Δούκας του Νίζνι Νόβγκοροντ, του Τσέρνιγκοφ, του Ριαζάν, του Πόλοτσκ, του Ροστόφ, του Γιαροσλάβλ, του Μπελοόζερο, της Ουντόρια, της Ομπτόρια, της Κόντια, του Βίτεμπσκ, του. Μστίβλαβ και Ηγεμόνας όλων των βορείων εδαφών. Άρχοντας της Ιβηρίας, της Καρταλινίας, των Καμπαρτινίων Χωρών και των Αρμενικών Περιοχών. Κληρονομικός Άρχοντας και Ηγεμόνας των Κιρκασίων και των Ηγεμόνων των Βουνών και των άλλων. Ηγεμόνας του Τουρκεστάν, Διάδοχος της Νορβηγίας, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, του Στόρμαρν, των Διθμάρσων, του Ολδεμβούργου και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής».
Βισάγιας

Ιστορία

Λίγα είναι γνωστά για την περιοχή πριν την άφιξη των Ισπανών. Διασώζεται όμως πως αποτελούσαν κατά τον 12ο αιώνα μέρος της Αυτοκρατορίας Σριβιγιάγια.
Είναι σίγουρο ότι οι κάτοικοι διατηρούσαν σχέσεις με τα Μαλαισιανά βασίλεια καθώς όταν το 1521 έφθασε ο Μαγγελάνος στην περιοχή οι κάτοικοι μπορούσαν να συνεννοηθούν στη Μαλαισιανή γλώσσα.
Η άφιξη των Ισπανών αρχικά δεν ενόχλησε τους τοπικούς πληθυσμούς.Μάλιστα πολύ γρήγορα άρχισαν να εκχριστιανίζονται. Ωστόσο σύντομα οι τοπικοί πληθυσμοί άρχισαν να εκδηλώνουν τη δυσαρέσκεια τους προς την Ισπανική κατοχή με επαναστάσεις όπως αυτή του Φραγκίσκου Νταγκοχόυ. Εκτός από τους Ισπανούς και οι Μόρο επέδραμαν εναντίον κάποιων νησιών των Βισάγιας την ίδια εποχή. Η περιοχή διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο κατά τη διάρκεια της Φιλιππινέζικης επανάστασης.

Γεωγραφία

Τα Βισάγιας αποτελούνται από πολλά μικρά και μεγάλα νησιά και περιβάλλονται από την ομώνυμη θάλασσα. Η έκταση της περιοχής είναι 58,295 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Sufficiently Breathless

Τραγούδια

1. Sufficiently Breathless (Dorman) - 5:15

2. Bright Blue Tango (Dorman) - 4:11

3. Drifting in Space (Dorman) - 3:12

4. Evil Men (Dorman) - 4:51

5. Starglow Energy (Dorman) - 5:04

6. Distant Sun (Dorman) - 4:42

7. Voyages of Past Travellers (Dorman) - 1:46

8. Everything's a Circle (Dorman) - 4:14
Τίμαρχος (πολιτικός)

Ο Τίμαρχος ήταν πολιτικός στην αρχαία Αθήνα.
Ο Τίμαρχος έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Αθήνα. Ήταν γιος του Αριζήλου. Ασχολήθηκε με την πολιτική και ήταν εκείνος που υποστήριξε τις κατηγορίες του Δημοσθένη κατά του Αισχίνη, ότι ως πρέσβης παρέβη το καθήκον του. Με τη σειρά του ο Αισχίνης τον κατηγόρησε για τον ανήθικο βίο του με αποτέλεσμα να χάσει τα πολιτικά του δικαιώματα. Ατιμασμένος ο Τίμαρχος, οδηγήθηκε στην αυτοκτονία δι' απαγχονισμού. Απ' αυτόν προέκυψε η λέξη «τιμαρχώδης». που σημαίνει «διεφθαρμένος».
Καμπύλη Μπεζιέ

Εξέταση περιπτώσεων

Μία καμπύλη Bézier  ορίζεται από ένα σύνολο σημείων ελέγχου από P₀ έως Pₙ, όπου n ο βαθμός της καμπύλης (n = 1 για γραμμική, 2 για τετραγωνική, 3 για κυβική, κλπ.). Το πρώτο και τελευταίο σημείο ελέγχου είναι πάντα τα δύο σημεία που αποτελούν τα άκρα της καμπύλης. Ωστόσο, τα ενδιάμεσα σημεία ελέγχου (αν υπάρχουν) γενικά δεν κείτονται στην καμπύλη.

Γενίκευση

Οι καμπύλες Bézier μπορούν να οριστούν για οποιονδήποτε βαθμό n.
Ιούλιος Ζήγκμουντ της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Σίλβιου Α΄ Νίμροτ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Ελισάβετ-Μαρίας των Πόντεμπραντυ, κόρης του Καρόλου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μύνστερμπερκ-Ελς.
Το 1684 απεβίωσε στο Γιούλιουσμπουρκ (Πολωνικά: Ντομπροσύτσε) σε ηλικία 31 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Κάρολος.
Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία

Η Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία είναι κρατική υπηρεσία, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ είναι υπεύθυνη για την εποπτεία του συνόλου των αρχαιολογικών ανασκαφών, των μουσείων, καθώς και του συνόλου της αρχαιολογικής κληρονομιάς της χώρας. 
Είναι η παλαιότερη τέτοιου είδους υπηρεσία στην Ευρώπη, καθώς ιδρύθηκε το 1833, αμέσως μετά τη δημιουργία του σύγχρονου κράτους της Ελλάδας.

Θεσμοθέτηση

Η ιστορία της θεσμοθέτησης της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είναι μακρά και εκκινεί από τον Αδαμάντιο Κοραή ο οποίος υπομνημάτισε προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ιερά Σύνοδο τις γενικές αρχές καταγραφής των αρχαιοτήτων σε καταλόγους και περιέγραψε συγκεκριμένα μέτρα κατά της αρχαιοκαπηλίας. Κατά την Επανάσταση του 1821 εκδόθηκαν διοικητικές και νομοθετικές πράξεις που είχαν ως στόχο  την προστασία των αρχαιοτήτων. Στα πλαίσια της σύστασης του ελληνικού κράτους 1827, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας θέσπισε με ψήφισμα την απαγόρευση πώλησης και μεταφοράς αρχαιοτήτων εκτός της επικράτειας του νεοσύστατου κράτους. Ο Καποδίστριας με τη σειρά του εξέδωσε την υπ. αρ. 2.400 διαταγή απαγόρευσης της εξαγωγής αρχαιοτήτων και την παραχώρησή τους στην Κυβέρνηση, πρακτική θεμελιακή για όλους τους μεταγενέστερους αρχαιολογικούς νόμους. Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους επικύρωσε το ψήφισμα της Γ΄ Συνέλευσης της Τροιζήνας.
Φωνητικό αλφάβητο NATO

To φωνητικό αλφάβητο είναι ένα αλφάβητο όπου κάθε γράμμα αντιστοιχεί σε μία λέξη ώστε να αποφεύγονται τα λάθη κατά την εκφώνηση των γραμμάτων. Παρά την ονομασία του δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το ΝΑΤΟ αλλά χρησιμοποιείται από στρατιωτικούς και από πολιτικούς οργανισμούς όπως είναι ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (International Civil Aviation Organization – ICAO).
Σάλπισμα

Σάλπισμα είναι μελωδία που παίζεται με κάποιο πνευστό όργανο ανάλογα με το είδος χρήσης του. Το σάλπισμα χρησιμοποιείται ως μέσο τακτικής συνεννόησης, για την αναγγελία κάποιου γεγονότος, ή και για τον τακτικό συντονισμό μιας ομαδικής ενέργειας. Στην πολεμική τέχνη τα σαλπίσματα χρησιμοποιήθηκαν από την αρχαιότητα, ενώ ειρηνικές χρήσεις του σαλπίσματος συναντάμε στην παραδοσιακή ταχυδρομία, το κυνήγι, την οδική κυκλοφορία και αλλού.

Χρήση στην πολεμική τέχνη

Σαλπίσματα χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαϊκές Λεγεώνες με την βοήθεια του βούκινου και του κόρνου, μουσικά όργανα πρόδρομοι της σάλπιγγας.
Στον τριακονταετή πόλεμο τα σαλπίσματα χρησιμοποιούντο σε συνδυασμό με τους ήχους του τύμπανου για την συνεννόηση κατά την διάρκεια της μάχης. Με την πάροδο του χρόνου καθιερώθηκαν συγκεκριμένα σαλπίσματα στους διάφορους στρατούς της Ευρώπης και της Αμερικής. Τα σαλπίσματα αυτά είχαν το κάθε ένα μια συγκεκριμένη και προκαθορισμένη σημασία, δηλαδή ίσχυε ως διαταγή. Παραδείγματα σύγχρονων σαλπισμάτων - διαταγών είναι «Αρχίσατε πυρ», «Παύσατε πυρ», «Τροχάδην», «Αλτ» κλπ.
Ατλαντίς (εφημερίδα)

Η Ατλαντίς ήταν η πρώτη επιτυχημένη ημερήσια εφημερίδα στην ελληνική γλώσσα η οποία εκδιδόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εφημερίδα ιδρύθηκε το 1894 από τον Σόλων Τ. Βλαστό και Δημήτριο Τ. Βλαστό, απόγονοι της ελληνικής οικογένειας ευγενών Βλαστού. Η εφημερίδα εκδιδόταν από την οικογένεια Βλαστού μέχρις ότου έβαλε λουκέτο το 1973. Εκδιδόταν στην Νέα Υόρκη και είχε εθνική κυκλοφορία και την επιρροή. Η Ατλαντίς υποστήριξε τη βασιλόφρονα παράταξη στην ελληνική πολιτική σκηνή μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Η εφημερίδα εξέδιδε διάφορες ειδήσεις, όπως πληροφορίες περί πολιτογράφησης, ανακούφιση από το πόλεμο, ελληνοαμερικανικά επιχειρηματικά συμφέροντα και νέα για την ελληνική θρησκευτική ενότητα.
Μπέρτα της Σουαβίας

Βιογραφία

Ήταν η τρίτη κόρη του Μπουσάρ Β΄ δούκα της Σουαβίας και της Ρεγκελίντας, κόρης του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη της Ζυρίχης. Ο Οίκος της ήταν από την Αλαμαννία. 
Πρώτα έκανε γάμο με τον Ροδόλφο Β΄ της (Άνω) Βουργουνδίας, της οποίας οι -από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων- βασιλείς της είχαν εκστρατεύσει αρκετές φορές στο γειτονικό Τούργκαου της Σουαβίας. Έτσι ο γάμος θα ήταν σημείο συμφιλίωσης. Το ζεύγος ίδρυσε τον ναό στο Αμσόλντινγκεν (κοντά στη Βέρνη). 
Ο δεύτερος γάμος της έγινε στο Κολόμπιερ του Νεσατέλ. Δεν ευτύχισε σε αυτόν και η Μπέρτα, όταν έπειτα από 10 έτη απεβίωσε ο 2ος σύζυγός της Ούγος, επέστρεψε στη Βουργουνδία. Εκεί ίδρυσε το 950-960 τη μονή του Παϋέρν, όπου και τάφηκε. Ως τις ημέρες μας έχει γίνει σεβαστή στην περιοχή Ρομαντύ της Ελβετίας και έχουν αναπτυχθεί πολυάριθμοι μύθοι και θρύλοι για τη ζωή της καλής βασίλισσας Μπέρτας.
Γεώργιος Αύγουστος του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου μεγάλου δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και της Μαρίας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα της Έσσης-Κάσσελ.
Ο Γεώργιος-Αύγουστος-Ερνέστος-Αδόλφος-Κάρολος-Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Νόιστρελιτς. Το 1876 απεβίωσε στην Αγ. Πετρούπολη σε ηλικία 52 ετών.
Πρόεδρος του Ιράν

Υπόβαθρο

Μετά την Επανάσταση και το δημοψήφισμα του 1979 για τη δημιουργία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν τον Μάρτιο του 1979 (στις 29 και 30 Μαρτίου), η νέα κυβέρνηση χρειάστηκε να δημιουργήσει ένα νέο σύνταγμα. Ο Αγιατολάχ  Χομεϊνί διέταξε την εκλογή της Συνέλευσης των Εμπειρογνωμόνων, του οργάνου που είχε επιφορτιστεί με τη σύνταξη του Συντάγματος. 
 Η συνέλευση παρουσίασε το σύνταγμα στις 24 Οκτωβρίου 1979 και ο Ανώτατος ηγέτης Χομεϊνί και ο πρωθυπουργός Μαχντί Μπαζαργκάν το ενέκριναν. Αυτό εγκρίθηκε επίσης στο συνταγματικό δημοψήφισμα που διενεργήθηκε τον Δεκέμβριο του 1979.
Το Σύνταγμα του 1979 καθόρισε τον Ανώτατο ηγέτη ως αρχηγό κράτους και τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό ως αρχηγούς κυβερνήσεων. Η θέση του πρωθυπουργού καταργήθηκε το 1989.
Οι ιρανικές προεδρικές εκλογές, οι πρώτες στη χώρα, πραγματοποιήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 1980 και οδήγησαν στην εκλογή του Αμπουλχασάν Μπανισάντρ με ποσοστό 76% των ψήφων. Ο Μπανισάντρ  στις 22 Ιουνίου 1981 καθαιρέθηκε από το Κοινοβούλιο του Ιράν. Μέχρι τις πρόωρες εκλογές στις 24 Ιουλίου 1981, τα καθήκοντα του Προέδρου αναλήφθηκαν από το Προσωρινό Προεδρικό Συμβούλιο. Ο Μοχάμετ Αλί Ρατζάι εξελέγη πρόεδρος στις 24 Ιουλίου 1981 και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Αυγούστου. Ο Ρατζάι παρέμεινε στη θέση του για λιγότερο από ένα μήνα , καθώς αμφοτεροι εκείνος και ο πρωθυπουργός δολοφονήθηκαν στις 30 Αυγούστου 1981. Για μια ακόμη φορά , ένα Προσωρινό Προεδρικό Συμβούλιο αναπλήρωσε το αξίωμα μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 1981, όταν εξελέγη πρόεδρος ο Αλί Χαμενεΐ.
Οι Ακμπάρ Χασαμί Ραφσαντζανί, Μοχάμαντ Χαταμί και Μαχμούτ Αχμαντινετζάντ εκλέχθηκαν για δύο θητείες. Ο Χασάν Ροχανί εξελέγη στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου 2013. Κέρδισε την επανεκλογή στις προεδρικές εκλογές του 2017.
Σέιχ Σου

Το Σέιχ Σου, αποκαλούμενο και Κεδρηνός Λόφος, είναι περιαστικό δάσος της Θεσσαλονίκης που εκτείνεται στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές του Χορτιάτη μέχρι και το δρόμο Επταπυργίου – Ασβεστοχωρίου.  Αποτελεί πνεύμονα της πόλης και χώρο αναψυχής των κατοίκων της. Η ονομασία Σέιχ Σου (τουρκ. Șeyh su) μεταφράζεται «νερό του Σεΐχη» και προήλθε από τη βρύση που υπήρχε σε μουσουλμανικό νεκρικό μνημείο (τουρμπέ), το ερείπιο του οποίου υπάρχει ακόμα στην τοποθεσία Χίλια Δέντρα (όπως ήταν και η πρώτη ονομασία του αρχικού πυρήνα του δάσους από την εποχή της Τουρκοκρατίας). Η ονομασία Κεδρηνός Λόφος υιοθετήθηκε ως προτιμητέα ελληνική μετά από πρόταση του ποιητή Γεωργίου Βαφόπουλου στο Διοικητικό Συμβούλιο της πόλης,.

Ιστορία

Από το 1800 έως το 1900 περίπου η περιοχή ήταν δάσος από δρυς. H περιοχή ήταν χέρσα και η πρώτη προσπάθειας αναδάσωσης έγινε το 1929 από τους καθηγητές Π. Kοντό και X. Γεωργόπουλο. Σε διάστημα 60 χρόνων φυτεύτηκαν περίπου 5 εκατομμύρια δέντρα.
Την Κυριακή 6 Ιουλίου 1997 στις 15:35 αναφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης το πρώτο τηλεφώνημα για την μεγάλη πυρκαγιά που έκαψε τελικά 16.640 από τα 29.790 στρέμματα, περίπου το 56% της έκτασης του.

Χλωρίδα

Στο  Σέιχ Σου φιλοξενούνται 277 είδη ανώτερων φυτών, ανάμεσα στα οποία κάποια προστατευόμενα, όπως το χελιδονόχορτο (Digitalis lanata). Το μεγαλύτερο τμήμα του δάσους, περίπου 75%, καλύπτεται από πευκοδάση, ενώ σημαντική είναι και η παρουσία κυπαρισσιών, κυρίων αειθαλών και της Αριζόνας. Στις βόρειες και βορειοανατολικές πλευρές του δάσους υπάρχουν σημαντικές εκτάσεις με πουρνάρια, ενώ κατά μήκος των υδάτινων ρευμάτων φύονται πλάτανοι, με κυρίαρχο είδος τον ανατολικό πλάτανο.
Ηράκλι Πιρτσχαλάβα

Βιογραφία

Οι γονεις του Ηράκλι είναι από τη Γεωργία, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε στη Ρωσία, μιλάει άπταιστα ρωσικά, γεωργιανά και αγγλικά. Ο Ηράκλι είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες.
Καζιμίρ Κμίετσικ

Καριέρα

Αγωνίστηκε στη Βίσλα Κρακοβίας από το 1967 έως το 1983 εκτός από τη σεζόν 1981-1982 που αγωνίστηκε στη βελγική Σαρλερουά. Παρόλο που η θέση του ήταν επιτελικός μέσος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πολωνικό πρωτάθλημα για 4 χρονιές, οι τρεις από τις οποίες συνεχόμενες. Σε 304 αγώνες που αγωνίστηκε με τη Βίσλα σκόραρε 153 γκολ και έγινε έτσι ο πρώτος σκόρερ στη ιστορία του συλλόγου, αλλά και ο μεγαλύτερος σκόρερ του πολωνικού πρωταθλήματος από την εποχή του μέχρι και σήμερα.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Λάρισα για τρεις χρονιές. Τη σεζόν 1982-1983 σε 16 αγώνες σκόραρε 4 γκολ, τη σεζόν 1983-1984 σε 25 αγώνες σκόραρε 6 γκολ και τη σεζόν 1984-1985 σε 23 αγώνες σκόραρε 10 γκολ. Στα ευρωπαΐκά παιχνίδια της ΑΕΛ σημείωσε 3 τέρματα. Το 1985 κέρδισε το κύπελλο Ελλάδος σκοράροντας στον τελικό το 2ο γκολ απέναντι στο ΠΑΟΚ (4-1).
Στη Γερμανία αγωνίστηκε στην Stuttgarter Kickers και την Offenburger FV στο τέλος της καριέρας του.

Εθνική Πολωνίας

Με την εθνική ομάδα της Πολωνίας είχε 35 συμμετοχές και 8 γκολ. Με την εθνική της Πολωνίας το 1972 στην Ολυμπιάδα του Μονάχου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, το 1974 στο Μουντιάλ της Γερμανίας την τρίτη θέση και το 1976 στην ολυμπιάδα του Μόντρεαλ το ασημένιο μετάλλιο.
Ντεσβεντουράδας Νήσοι

Οι Νήσοι Ντεσβεντουράδας (στα Ισπανικά: Islas Desventuradas, αποδίδεται ως "Νήσοι της Ατυχίας") είναι σχετικά μικρά ωκεάνια νησιά που βρίσκονται περίπου 870 χμ έξω από τις ακτές της Χιλής, είναι τμήμα του δήμου Βαλπαραΐσο. Οι Ατυχείς Νήσοι αποτελούνται από 2 κύρια νησιά, τα Σαν Φελίξ (Άγιος Ευτύχιος) και Σαν Αμπρόσιο (Άγιος Αμβρόσιος) και αρκετές βραχονησίδες και βράχους: Νησίδα Γκονσάλες, μια μικρή νησίδα που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Σαν Φελίξ και Ρόκα Κατέδραλ (Καθεδρικός Βράχος) που βρίσκεται βόρεια του Σαν Φελίξ. Μαζί, οι Ατυχείς Νήσοι έχουν έκταση μόλις 3,9 χμ². Η τοπογραφία είναι πολύ τραχιά, με υψόμετρα κορυφών 193 μ στο Σαν Φελίξ, 479 μ στο Σαν Αμπρόσιο, 173 μ στην Νησίδα Γκονσάλες και 53 μ στο Ρόκα Κατέδραλ.
Και τα 2 νησιά είναι ηφαιστειογενούς προέλευσης, και η χλωρίδα και η πανίδα έχουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον, αν και λίγα είναι γνωστά γι' αυτά. Η Νήσος Σαν Αμπρόσιο υψώνεται από την θάλασσα με απότομους γκρεμούς σχεδόν σε όλες του τις πλευρές, έχει μήκος 4 χμ και πλάτος 850 μ, και είναι κυρίως βασαλτική. Η Νήσος Σαν Φελίξ είναι ελαφρώς μικρότερη και έχει 2 μικρές κορυφές, που φτάνουν τα 193 μ, και είναι απογυμνωμένες από τους ισχυρούς ανέμους. Η βλάστηση είναι ένα μικρό μωσαϊκό θαμπών, γυμνών βράχων, δένδρα ποικίλλων μεγεθών, και θάμνους ανακατεμένα με φτέρες και αειθαλή βότανα. Υπάρχει ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο με έναν διάδρομο στο Σαν Φελίξ (Κωδικός Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπλοΐας: SCFX).
Δεν υπάρχουν μόνιμες πηγές γλυκού νερού στα νησιά. Τα σπονδυλωτά που κατοικούν και στα 2 νησιά περιορίζονται αποκλειστικά στα πτηνά. Δέκα είδη θαλάσσιων πτηνών και ένα είδος χερσαίων πτηνών, κάποια από αυτά βρίσκονται υπό εξαφάνιση, κάνουν τις φωλιές τους ή επισκέπτονται τα νησιά.
Λόγω της απομόνωσης τους και την δυσκολία προσέγγισης τους, δεν υπάρχουν ανθρώπινοι οικισμοί σ' αυτά τα νησιά, αλλά ένα απόσπασμα του Χιλιανού Ναυτικού σταθμεύει στην Νήσο Σαν Φελίξ.

Ιστορία

Τα νησιά τα είδε ο Χουάν Φερνάντες το 1574, και ίσως πρωτύτερα ο Φερδινάνδος Μαγγελλάνος το 1520. Ο Πέδρο Σαρμιέντο ντε Γκαμπόα έγραψε το 1579 ότι "τώρα ονομάζονται από τον Άγιο Φελίξ και τον Άγιο Αμπόρ (δηλ. Φελίξ και Ναμπόρ)". Όμως, από γλωσσική διαφθορά, το όνομα του μάρτυρα Αμπόρ (Ναμπόρ) μπερδεύτηκε με εκείνο του πιο διάσημου επισκόπου Αγίου Αμπρόζ (Σαν Αμπρόσιο).
Δημήτριος Πεπαγωμένος

Ιατρός της αυτοκρατορικής αυλής

Κατά τον 13ο αιώνα, ο Πεπαγωμένος υπήρξε ο ιατρός του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγου ο οποίος του ανέθεσε να συνθέσει μια έρευνα για την ποδάγρα. Ο τίτλος της πραγματείας του ήταν Σύνταγμα περὶ τῆς ποδάγρας, στην οποία ο Πεπαγωμένος θεωρούσε πως η ποδάγρα ήταν τύπος αιμορραγικής διάθεσης η οποία προκαλούνταν από ατελή απέκκριση. Αν και η πρώτη γενική περιγραφή της ποδάγρας αποδίδεται στον Πεπαγωμένο, ήταν ο Ιωάννης Χούμνος -χρησιμοποιώντας τις μελέτες του Πεπαγωμένου- ο οποίος συνταγογράφησε ειδική δίαιτα για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Κτηνίατρος

Ως κτηνίατρος ο Πεπαγωμένος έγραψε πραγματεία με θέμα την σίτιση και την φροντίδα των γερακιών, με τον τίτλο του έργου να είναι Περὶ τῆς τῶν ἰεράκων ἀνατροφῆς τε καἰ θεραπεὶας. Έγραψε επίσης μελέτη σχετικά με την φροντίδα και μέριμνα για τους σκύλους με τον τίτλο Κυνοσόφειον, αν και είναι πιθανό πως το έργο αυτό είναι πολύ παλαιότερο και γράφτηκε από τον συγγραφέα και μεταφραστή του 3ου αιώνα Καίλιο Αυρηλιανό.

Μεταφράσεις και δημοσιεύσεις

Το 1517, το έργο του Δημητρίου Πεπαγωμένου σχετικά με την ποδάγρα μεταφράστηκε και εκδόθηκε στην λατινική γλώσσα από τον βυζαντινό λόγιο Μάρκο Μούσουρο ο οποίος είχε καταφύγει από τον Χάνδακα στην Βενετία. Το ίδιο έργο εκδόθηκε αργότερα και στο Παρίσι το 1558, καθώς και στην Πάντοβα το 1721.

Άλλες αναφορές

Ο Δημήτριος Πεπαγωμένος σατιρίστηκε από τον Μάζαρη, συγγραφέα του 15ου αιώνα, στο έργο με τίτλο Ἐπιδημία Μάζαρι ἐν ᾌδου, όπου περιγράφεται ως ιατρός που δηλητηρίασε τον εαυτό του. Πολύ πιθανώς πρόκειται για διαφορετικό άτομο με το ίδιο όνομα καθώς οι πράξεις που του αποδίδονται είναι εντός του 15ου αιώνα σε αντίθεση με τον 13ο αιώνα κατά τον οποίο έζησε ο πρώτος Πεπαγωμένος. Σύμφωνα με τον Μάζαρη ο Πεπαγωμένος είχε 2 γιούς, ο μεγαλύτερος ονομαζόταν Σαυρομάτης και ήταν επίσης ιατρός, ενώ ο μικρότερος ονομαζόταν Θεοδόσιος και ασχολούνταν περισσότερο με την κοινωνική ζωή. Όταν ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β´ Παλαιολόγος (1391–1425) επισκέφτηκε τον Μοριά το 1415, ο Πεπαγωμένος ήταν ιατρός στην υπηρεσία του. Παρέμεινε πίσω στον Μυστρά για να υπηρετήσει ως ιατρός στον Θεόδωρο Β´ Παλαιολόγο ο οποίος ήταν ο δεσπότης του Μοριά (1407–1443). Από την θέση αυτή, φρόντισε την Κλεόφα Μαλατέστα Παλαιολογίνα καθώς γεννούσε το 1433. Μετά τον θάνατο της, παρέδωσε τον επικήδειο λόγο της.
Το ίδιο άτομο ενδέχεται να ήταν ο αντιγραφέας του ιατρικού χειρογράφου Paris gr. 2256, και επίσης διατηρούσε αλληλογραφία με τον Ιωάννη Ευγενικό, καθώς και με τον καρδινάλιο Βησσαρίωνα.
Φρειδερίκος του Χόεναου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Ροζαλίας φον Ράουχ, κόρης του Γουσταύου φον Ράουχ αρχηγού του Πρωσικού Επιτελείου και υπουργού Πολέμου. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και η Ροζαλία και οι απόγονοί της έλαβαν τον τίτλο του κόμη/κόμισσας του Χάναου.
Το 1914 απεβίωσε στο Όχελχερμσντορφ σε ηλικία 57 ετων.
Ομοσπονδιακή Πολιτεία της Νέας Ρωσίας

Περιοχή

Η Νέα Ρωσία ελέγχει τις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ ενώ έχει εδαφικές βλέψεις στις περιοχές του Χάρκοβο, Ντνιπροπετρόφσκ, Ζαπορίζια , Χερσώνoς, Μικολάιβ και Οδησσού στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας.

Ιστορία

Η Νέα Ρωσία είναι μια ιστορική ονομασία η οποία χρησιμοποιούνταν την εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, του ρωσικού κράτους δηλαδή από το 1721 έως το 1917, για τα εδάφη της σημερινής ανατολικής Ουκρανίας. Τα εδάφη αυτά την σοβιετική περίοδο παραχωρήθηκαν στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία .
Φορεσιά της Σύλλης Ικονίου

Η φορεσιά της Σύλλης ή Σίλλης είναι η ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της μικρασιατικής κωμόπολης της Λυκαονίας (βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από το Ικόνιο) κατά τις επίσημες περιστάσεις όπως γάμοι, γιορτές κλπ.

Περιγραφή

Η φορεσιά είχε για εσώρουχο μια φαρδιά βράκα η οποία καλυπτόταν από μια δεύτερη που ήταν κατασκευασμένη από καλύτερης ποιότητας υλικά. Το πουκάμισο ήταν λινό, λευκό και φτιαγμένο στον αργαλειό και διέθετε πλατιά μανίκια με ανοίγματα στο πλάι. Το φουστάνι φτιαχνόταν από χρυσοΰφαντο ύφασμα και πλαισιωνόταν από χρυσές δαντέλες και ταινίες. Τη φορεσιά πλαισίωναν δύο επενδύτες (εσωτερικός και εξωτερικός) από χρυσό ύφασμα που προερχόταν από την Κωνσταντινούπολη ή τη Μέση Ανατολή. Στην περιοχή της περιφέρειας δενόταν τριγωνικά ένα τριγωνικό μαντήλι (τσίπα) με τη μύτη στην πίσω πλευρά. Πάνω από το τριγωνικό μαντήλι η ζώνη. Η περιοχή του στήθους καλυπτόταν από σειρά πολύτιμων νομισμάτων που ονομάζονταν πεντόλιρα και ντούμπλες.
Εντύπωση προκαλούσε και ο κεφαλόδεσμος που τον αποτελούσαν πολλές κοτσίδες που στολίζονταν με νομίσματα και χάντρες και ένα κόκκινο τσόχινο φέσι που συνοδευόταν από ένα χρυσοκέντητο τριγωνικό μαντήλι. Άλλα εξαρτήματα τα οποία συμπλήρωναν τον κεφαλόδεσμο ήταν τα διάφορα σκουλαρίκια και ενίοτε ένα περιδέραιο.
Refuge Denied

Τραγούδια

1. Battle Angels (Blosl, Dane) - 4:30

2. Die for My Sins (Rutledge, Dane) - 3:37

3. Soldiers of Steel (Rutledge, Dane) - 5:24

4. Veil of Disguise (Rutledge, Dane) - 5:43

5. Sanctuary (Rutledge, Dane) - 3:54

6. White Rabbit (Slick) - 3:07

7. Termination Force (Rutledge, Dane, Sheppard) - 3:49

8. Ascension to Destiny (Rutledge, Dane) - 4:52

9. The Third War (Rutledge, Dane) - 3:47
Βερνάρδος Δ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ.
Το 1348 διαδέχθηκε τον πατέρα του μόνος του, αν και θα έπρεπε να συγκυβερνήσει με τους δύο μικρότερους αδελφούς του Ερρίκο Δ΄ και Όθωνα Γ΄. Μνηστεύθηκε με την Βεατρίκη των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισεν, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ ή αν έγινε, ήταν μόνο νομικά και δεν ολοκληρώθηκε.
Το 1354 απεβίωσε άγαμος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Ερρίκος Δ΄ ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ. Η Βεατρίκη εισήλθε στη μονή του Σόισλιτς κοντά στο Βάισενφελς, όπου έγινε ηγουμένη.
Ερρίκος του Μοντεσκαλιόζο

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας τού Λ'Αίγκλ, όμως ο Γκαρθία δεν τον αναγνώρισε ως γνήσιο τέκνο του. 
Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Ερρίκου στην Αυλή της Σικελίας είναι ο χρονογράφος Χούγκο Φαλκάνντους. Είναι υπερβολικά εχθρικός για τον Ερρίκο. Αναφέρει τη φήμη ότι εθεωρείτο νόθος γιος της Μαργαρίτας, καρπός μίας από τις σχέσεις πού είχε. Αυτό αντίκειται στις ενέργειες της αδελφής του Μαργαρίτας, που τού συμπεριφερόταν ως αμφιθαλή, με βασιλικό αίμα, αδελφό της. Πράγματι βαπτίστηκε Ροδρίγο, όπως ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ (Ελ Σιντ), πάππος τού πατέρα του. Ο χρονογράφος τον περιγράφει ως κοντό και μελαχροινό: "ήταν δυσάρεστα μελαμψός, με λεπτά γένια. Ήταν παρορμητικός και αδέξιος· ενδιαφερόταν μόνο για τα ζάρια και τα τυχερά παιχνίδια. Επιθυμούσε να έχει συμπαίκτη και χρήματα για να χάνει".
Η αδελφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Ωτβίλ της Σικελίας. Το 1168 ο Ερρίκος περιεβλήθη το αξίωμα τού κόμη τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο και έδωσε όρκο υποτέλειας για να το λάβει: σε έγγραφο ο Ερρίκος έχει τον τίτλο "με τη χάρη τού Θεού και του βασιλιά, κόμης τού Πριγκιπάτου και αδελφός της βασίλισσας Μαργαρίτας". Εμφανίζεται σε δύο ακόμη έγγραφα, το 1170 και το 1173. Το 1177 είχε αποβιώσει, όταν η χήρα του αναφέρεται ως επίτροπος τού γιου τους Ερρίκου Δ΄· έμεινε σχεδόν δύο δεκαετίες επίτροπος. Το 1179 ένα καταστατικό επίσης αναφέρεται στον σύζυγό της. Το 1195 ο Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται για πρώτη φορά να ασκεί την εξουσία μόνος του.