google/wiki40b huggingface dataset:
Κολλίνες Αρκαδίας

Ιστορία

Κατά την αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία Σκυρίτιδα, στην περιοχή έχουν βρεθεί τμήματα αρχαίας οδού μήκους 160 μέτρων και αγάλματίδια.
Οι Κολλίνες άγνωστο ακριβώς πότε δημιουργήθηκε το χωριό, πιστεύεται ότι οι κάτοικοί του μετοίκησαν εδώ από τον κοντινό εγκαταλελειμμένο, κατά την Α΄ Τουρκοκρατία, οικισμό Κλειβίτσα. Πιστεύετι ότι οι πρώτοι κάτοικοι επέλεξαν την τοποθεσία λόγω του πυκνού δάσους και δυσπρόσιτου της περιοχής που με τους γύρω λόφους τους έκρυβε από τις επιθέσεις πειρατών κι άλλων λαών αλλά ευνοούσε και την κτηνοτροφία. Μία παράδοση αναφέρει ότι κτίστηκε στην Α΄ τουρκοκρατία κι μία άλλη, νωρίτερα, κατά την Φραγκοκρατία.
Κατά την τουρκοκρατία το χωριό βρισκόταν σε διάφορες διαμάχες με τα γειτονικά χωριά, συχνά έφταναν στον οθωμανό δικαστή, Καδής, που έφταναν και σε συμπλοκές. Κατά την Γερμανική κατοχή και το 1944 οι Γερμανοί έκαψαν το σχολείο και ογδόντα σπίτια για αντίποινα σε επίθεση ανταρτών, άλλα σαράντα διασώθηκαν μισοκαμένα.
Από κατοίκους των Κολλινών δημιουργήθηκαν οι Κάτω Κολλίνες, σήμερα Αγία Βαρβάρα.

Ονομασία

Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την ονομασία των Κολλινών. Μία εκδοχή λέει ότι το όνομα προέρχεται από τους γηλόφους της περιοχής που οι Φράγκοι ονόμαζαν Κολλίνες. Άλλη εκδοχή λέει ότι το όνομα προέρχεται από τον πρώτο οικιστή που λεγόταν Κολλίνος, μάλιστα διασώζεται και το σπίτι του σήμερα ιδιοκτησίας άλλης οικογένειας. Τρίτη εκδοχή μιλάει για την Κολλίνα, σύζυγο του Νικολίνα όπου προέρχεται και το όνομα Κολλίνα, που ήταν η πρώτη κάτοικος του με τα παιδιά της όταν το χωριό της η Κλειβίτσα καταστράφηκε σε μία επιδρομή και σκοτώθηκε και ο άντρας της. Άλλη μία εκδοχή μας λέει ότι προέρχεται από το παλιό χωριό, την Κλειβίτσα, όπου αναφέρεται και σαν "Πόρτα Κολλίνα".

Διοικητική ιστορία

Κατά την τουρκοκρατία οι κάτοικοι έκλεγαν για έναν χρόνο δύο δημογέροντες διά βοής στον πλάτανο της πλατείας του χωριού. Διοικητικά ανήκαν στο Βιαλέτι του Μυστρά.
Μετά την απελευθέρωση και το 1835 οι Κολλίνες υπήχθησαν στον Νομό Αρκαδίας, στην επαρχία Μαντινείας και στον Δήμο Καλτεζούντος. Το 1914 όταν και καταργήθηκαν οι δήμοι έγινε ανεξάρτητη κοινότητα.

Εκπαίδευση

Κατά την τουρκοκρατία στο χωριό λειτουργούσε σχολείο με δάσκαλους ιερείς όπου φοιτούσαν και τα παιδιά των Κάτω Κολλίνων, άγνωστο από πότε λειτουργούσε, έχει διασωθεί κατάλογος των μαθητών του 1811. Κατά την επανάσταση διακόπηκε η λειτουργία του για λίγο καιρό για να λειτουργήσει πάλι επί Καποδίστρια σε εκκλησία του χωριού. Αργότερα λειτούργησε σχολαρχείο και κτίστηκε σχολείο όπου το 1944 το έκαψαν οι Γερμανοί.

Λαϊκή παράδοση

Στη λαϊκή παράδοση οι Κολλίνες (Άνω και Κάτω) είχαν στοιχειό που κάποτε έδωσε μάχη στον Ευρώτα με άλλα δύο γειτονικών χωριών και τα νίκησε.
Δικυνόδοντας

Χαρακτηριστικά

Το κρανίο του δικυνόδοντα είναι πολύ ειδικευμένο: είναι ελαφρύ αλλά δυνατό με τα κροταφικά ανοίγματα να είναι μεγάλα, για μεγαλύτερους μασητικούς μύες. 
Το μπροστινό μέρος του κρανίου και η κάτω σιαγόνα είναι στενά και, σε όλα εκτός από τους πρωτόγονους δικυνόδοντες, χωρίς δόντια. Αντιθέτως, το μπροστινό μέρος είναι εξοπλισμένο με ένα κερατόμορφο ράμφος, όπως έχουν οι σημερινές χελώνες. Τα σαγόνια ήταν ειδικά ανεπτυγμένα για να παράγουν μια δυνατή κοπτική κίνηση (Crompton and Hotton 1967), που επέτρεπε στους δικυνόδοντες να τρώνε και σκληρή φυτική τροφή.
Το σώμα είναι κοντό, δυνατό και σε σχήμα βαρελιού, με δυνατά μέλη. Σε μεγάλα γένη, όπως ο Δινοδοντόσαυρος, τα πίσω πόδια ήταν όρθια, αλλά τα μπροστινά δίπλωναν στον αγκώνα. Και η ωμοπλάτη και η λεκάνη ήταν μεγάλες και δυνατές. Η ουρά είναι κοντή.

Εξελικτική ιστορία

Οι δικυνόδοντες εμφανίστηκαν κατά το τέλος της πέρμιας περιόδου και υπέστησαν μια γρήγορη ακτινωτή εξέλιξη και έγιναν τα πιο επιτυχημένα και άφθονα χερσαία φυτοφάγα στο τέλος της πέρμιας εποχής. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής υπήρχαν σε πολλές διαφορετικές μορφές όλων των μεγεθών.
Μόνο δύο οικογένειες επέζησαν την εξαφάνιση της Πέρμιας περιόδου, μία από τις οποίες, οι Λυστροσαυρίδες, ήταν τα πιο κοινά φυτοφάγα στην αρχή της τριασικής περιόδου. Ήταν ζώα μετρίου μεγέθους που εξελίχθηκαν και αντικαταστάθηκαν από τις καννεμεγιεριίδες που ήταν ζώα με μέγεθος ανάμεσα σε αυτό του χοίρου και του βοδιού. Αυτά τα ζώα τελικά αντικαταστάθηκαν από τους τραβερσοδοντίδες κυνόδοντες και τους ρινόσαυρους και, τελικά, στο τέλος της τριασικής περιόδου παρήκμασαν και το ρόλο των μεγάλων φυτοφάγων τον ανέλαβαν οι δεινόσαυροι.
Με την παρακμή και την εξαφάνιση των κανεμεγιεριδών, δεν εμφανίστηκαν άλλα μεγάλα συναψίδια μεχρι το μέσο του Παλαιοκαίνου πριν 60 εκατομμύρια χρόνια όταν τα θηλαστικά, απόγονοι των κυνόδοντων, άρχισαν να διαφοροποιούνται μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
Κάποτε θεωρούταν ότι οι δικυνόδοντες εξαφανίστηκαν στο τέλος της τριασικής περιόδου, όμως πρόσφατα βρέθηκαν απολιθώματα που δείχνουν ότι οι δικυνόδοντες επέζησαν στην κρητιδική περίοδο στη νότια Γκοντβάνα στο σημερινό Κουίνσλαντ στην Αυστραλία.
BMW X4

Η BMW X4 είναι ένα compact πολυτελές SUV που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW από το 2014, στο εργοστάσιό της στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ.

Πρώτη γενιά (F26, 2014 - 2018)

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Νέας Υόρκης το 2014,  ακολουθούμενο από την 13η Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου στο Πεκίνο το 2014, και στο 22ο Auto Mobil International Leipzig 2014. Τα πρωταρχικά μοντέλα περιελάμβαναν τα xDrive20i, xDrive28i, xDrive35i, xDrive20d, xDrive30d και xDrive35d.
Η έκδοση M Performance M40i ανακοινώθηκε το 2015. Αποκαλύφθηκε επίσημα στο Auto Show του Ντιτρόιτ των ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2016, ενώ παράγει 355 ιππους από τον υπερτροφοδοτούμενο 6-κύλινδρο κινητήρα. Η επιτάχυνση 0-100 χλμ. / ώρα έρχεται σε μόλις 4,7 δευτερόλεπτα.

Δεύτερη γενιά (G02, 2018 - σήμερα)

Το μοντέλο παρουσιάστηκε στα τέλη του 2017 και μοιράζεται την πλατφόρμα και τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού με την τρίτη γενιά της BMW X3. Οι διαθέσιμες εκδόσεις περιλαμβάνουν τα xDrive30i, xDrive20d, xDrive30d, xDriveM40i και xDriveM40d.
Στη Βόρεια Αμερική, το BMW X4 δεύτερης γενιάς κυκλοφόρησε το δεύτερο τρίμηνο του 2018 για τη σεζόν (model year) του 2019. Διατίθεται στις εκδόσεις xDrive30i και M40i. Η τιμολόγηση ξεκινά από τα $ 50.450 για το xDrive30i και από τα $ 60.450 για το M40i.
Χάγκεν Φλάισερ

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1944 στη Βιέννη και σπούδασε Ιστορία και Επικοινωνία/ΜΜΕ στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Από το 1977 ζει μόνιμα στην Ελλάδα, ενώ από το 1985 είναι και Έλληνας πολίτης. 
Το 1979-1981 δίδαξε ως επισκέπτης νεότερη ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά από ένδεκα χρόνια διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (1981-1992) επέστρεψε ως καθηγητής (πρωτοβάθμιος από το 1996) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου διδάσκει έως σήμερα νεότερη και σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή ιστορία. Ερευνητικά έχει ειδικευτεί σε θέματα ελληνικής ιστορίας του 20ού αιώνα, ενώ έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή προγράμματα, καθώς και σε διεθνείς εξεταστικές και γνωμοδοτικές επιτροπές (π.χ. "Διεθνής Επιτροπή Ιστορικών" για το παρελθόν του τότε Αυστριακού προέδρου Κουρτ Βαλντχάιμ, 1987-1988 / European Scientific Foundation για τη συγκριτική ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και των συνεπειών του, 1994-2005 / Διεθνής Συνδιάσκεψη για τα γερμανικά (πολεμικά) χρέη, Ουάσιγκτον, Στέιτ Ντιπάρτμεντ 1998 / Έκθεση για τα Εγκλήματα της Βέρμαχτ, 2001-2004.)  Έχει ενεργή συμμετοχή σε περίπου 60 διεθνή συνέδρια, μεταξύ άλλων ήταν ο κύριος οργανωτής του πρώτου εντός Ελλάδας επιστημονικού συνεδρίου για την περίοδο 1936-1944 (Αθήνα 1984). 
Έχει συγγράψει περίπου 100 επιστημονικές μελέτες, ιδίως για την περίοδο (και τη μεταπολεμική "κληρονομιά") του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Μελέτες

Η διατριβή του αποτέλεσε τη βάση του έργου αναφοράς Στέμμα και Σβάστικα, Η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης 1941-44. Πρόκειται για την πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη που πραγματοποιήθηκε για την Κατοχή. Το 1980, ήταν ο πρώτος ιστορικός που δίδαξε σε ελληνικό Πανεπιστήμιο (στην Αθήνα, και κυρίως στην Κρήτη 1981-1991, και πάλι στην Αθήνα), ανάμεσα σε άλλες θεματικές, την ευαίσθητη ιστορία της αιματηρής δεκαετίας του ’40. Μετά το πρώτο συνέδριο εντός Ελλάδας για την 4η Αυγούστου και την Κατοχή (1984), ήταν επίσης ο κύριος οργανωτής του πρώτου συνεδρίου για τον Εμφύλιο (1995), που συνεξέταζε μάλιστα τις τρεις περιόδους ανωμαλίας μεταξύ 1936-1949, τις συνέχειες και τις ασυνέχειές τους.
Οι πόλεμοι της μνήμης, Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η δημόσια ιστορία είναι ένα από τα βιβλία του στα οποία ανατέμνει τις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο καθεμιά από τις εμπλεκόμενες (ακόμη και τις ουδέτερες) χώρες θυμάται, εξιστορεί και ερμηνεύει τις πτυχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 2010, κατά το ταξίδι μνήμης στους μνημονικούς τόπους που πραγματοποίησε με ομάδα φοιτητών του στη Γερμανία, γυρίστηκε ταινία με θέμα την προσφορά του στην ιστορική επιστήμη ("Ο Χάγκεν Φλάισερ και οι πόλεμοι της μνήμης").
Ταουφααχάου Τουπόου Δ'

Αξιώματα

Χρημάτισε Υπουργός Παιδείας το 1943, Υγείας το 1944,  και Πρωθυπουργός από το 1949 ως το 1965. Διαδέχτηκε τη μητέρα του Σαλότε Τουπόου Γ΄ το 1965, μετά το θάνατό της. Απολάμβανε μεγάλης δημοφιλίας , ωστόσο ενεπλάκη σε σκάνδαλο επενδύσεων. 
Ο Βασιλιάς υπήρξε τη δεκαετία του ' 70 ένας από τους βαρύτερους ηγέτες στον κόσμο, καθώς το βάρος του υπερέβαινε τα 200 κιλά. Κατά τις επίσημες επισκέψεις του στη Γερμανία, μάλιστα, οι αρχές τοποθετούσαν ειδικά καθίσματα κατασκευασμένα γι' αυτόν. Ο Τουπόου τα θεωρούσε επίσημα δώρα και τα φύλαγε στο Παλάτι. Τη δεκαετία του ' 90 κατάφερε να χάσει το ένα τρίτο από το βάρος του.

Θάνατος

Στις 15 Αυγούστου του 2006 ο πρωθυπουργός Φελέτι Σεβέλε διέκοψε τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα ανακοινώνοντας ότι ο Βασιλιάς ήταν σοβαρά άρρωστος  και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Ώκλαντ. Απεβίωσε στις 23:34 στις 10 Σεπτεμβρίου του 2006 (ώρα Νέας Ζηλανδίας: ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα 11 Σεπτεμβρίου, ώρα Τόνγκα).
Ο Βασιλιάς κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 2006 στο βασιλικό κοιμητήριο της Νουκουαλόφα και στην κηδεία του παρέστησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και πρωθυπουργοί από κράτη του Ειρηνικού Ωκεανού, ο διάδοχος του θρόνου της Ιαπωνίας και πλήθος κόσμου.
Σύμφωνα με την εφημερίδα International Herald Tribune, "η διάρκειας 41 ετών βασιλεία του Ταουφααχάου Τουπόου Δ΄ τον έκανε έναν από τους μακροβιότερους εν ενεργεία ηγέτες στον κόσμο, μετά το Βασιλιά της Ταϊλάνδης Μπουμιμπόλ Αντουλγιαντέι, την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον αρχηγό Κράτους των Σαμόα, Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄."
Τον διαδέχθηκε ο γιος του (ένα από τα 4 συνολικά παιδιά του), Γεώργιος Τουπόου Ε΄.
Γεώργιος Κατσαφάδος

Σταδιοδρομία

Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βοηθός (1924-1928), επιμελητής (1928-1929, 1931-1932) στη Χειρουργική Κλινική του Τζανείου Γενικού Νοσοκομείου Πειραιώς. Διευθυντής της Ουρολογικής Κλινικής (1934-1937), υποδιευθυντής (1937-1941) και διευθυντής (1942 και εξής) της Χειρουργικής Κλινικής του ίδιου νοσοκομείου. Το 1940 κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων αλλά και στο μέτωπο, σε μία προσπάθεια διάσωσης περισσοτέρων τραυματιών από έμπειρους χειρουργούς.  Ήταν τακτικό μέλος ελληνικών και ξένων ιατρικών εταιρειών, ιδίως χειρουργικών και ουρολογικών.

Πολιτική

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Ενωτικό Κόμμα (1950-1951), με τον Ελληνικό Συναγερμό (1951-1956) και με την Ε.Ρ.Ε. (1956-1964). Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας (6 Οκτωβρίου 1955-29 Φεβρουαρίου 1956). Συντέλεσε στη δημιουργία της κοινωνικής ασφάλισης αγροτών, ίδρυσε το Αντικαρκινικό νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» καθώς και το Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο "ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ".
Απεβίωσε το 1975 και για τον θάνατό του εκδόθηκε ψήφισμα (σε έκτακτη συνεδρίαση στις 2 Ιουλίου 1975) από την Αντικαρκινική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος. Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 2 Ιουλίου 1975.
Τέλντε

Ιστορία

Πριν κατακτηθεί από τους Ισπανούς κατοικούσαν εκεί πάνω από 14,000 αυτόχθονοι άνθρωποι, δηλαδή ιθαγενείς. Η ιστορική παλιά πόλη του Τέλντε είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους τουρίστες.

Οικονομία

Στο παρελθόν, το Τέλντε ήταν μια γεωργική κοινότητα, με τις κυριότερες καλλιέργειες να είναι ζαχαροκάλαμα, αμπελώνες, μπανάνες και ντομάτες. Σήμερα η γύρω περιοχή του Τέλντε είναι αρκετά βιομηχανοποιημένη, καθιστώντας το βιομηχανικό κέντρο του νησιού.
1η Στρατιά (Ελλάδα)

Ιστορία

Η 1η Στρατιά συστάθηκε το Μάρτιο του 1947, κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου με έδρα το Βόλο. Υπό τη δικαιοδοσία της βρίσκονταν τα Β΄ και Γ΄ Σώματα Στρατού με πρώτο διοικητή τον, Αντγο Δημήτριο Γιαντζή. Το 1949 μετακινήθηκε στην Κοζάνη και από το 1952 εδρεύει στην Λάρισα. Από το 1980 έως την 1η Ιουλίου 1999, λειτούργησε ως εθνικό και χερσαίο συμμαχικό στρατηγείο. Την 1η Ιουλίου με την υπαγωγή του συμμαχικού στρατηγείου στο ΓΕΕΘΑ, αποδεσμεύτηκε από τις συμμαχικές δραστηριότητες.
Διάφορες πηγές αναφέρουν λανθασμένα την ύπαρξη της 1ης Στρατιάς κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου και τη Μάχη της Ελλάδας (1940–1941). Ο Ελληνικός Στρατός δεν εμπεριείχε διοίκηση επιπέδου στρατιάς εκείνη την περίοδο. Στις 15 Αυγούστου το 1940, τα ελληνικά στρατεύματα ήταν ανεπτυγμένα σε πέντε σώματα στρατού, τρεις ταξιαρχίες και το Φρουραρχείο Θεσσαλονίκης.

Έμβλημα

Το έμβλημα της 1ης Στρατιάς είναι μια αρχαία μακεδονική ασπίδα, η οποία απεικονίζει τον Ήλιο της Βεργίνας. Συμβολίζει την αποφασιστικότητα, τη δύναμη και τη θέληση της 1ης Στρατιάς.
Ο θυρεός εμπεριέχει το ρητό ΕΣΤ' ΑΝ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΟΔΟΝ ΙΗ (εφόσον πορεύεται τον ίδιο δρόμο). Πριν από τη Μάχη των Πλαταιών, ο Μαρδόνιος προσέφερε όρους ειρήνης στους Αθηναίους, με την ελπίδα της διαίρεσης των ελληνικών δυνάμεων. Οι Αθηναίοι ανταποκρίθηκαν με τον όρο ότι «Όσο ο ήλιος θα ακολουθεί την ίδια πορεία, όπως τώρα, δεν θα έρθουμε σε συμβιβασμό με τον Ξέρξη».
Item 47

Πλοκή

Ο Μπένι και η Κλερ, ένα κακότυχο ζευγάρι, βρίσκει ένα όπλο τον Τσιτάουρι («Item 47»), το οποίο δεν συνέλεξε η Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. και ξέμεινε από την επίθεση στη Νέα Υόρκη (ταινία Οι Εκδικητές). Το ζευγάρι το χρησιμοποιεί για να ληστέψει μερικές τράπεζες, τραβώντας όμως την προσοχή της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., η οποία αναθέτει στους Πράκτορες Σίτγουελ και Μπλέικ να βρουν το όπλο, να το πάρουν και να «εξουδετερώσουν» το ζευγάρι. Ο Πράκτορας Σίτγουελ εντοπίζει το ζευγάρι σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, το οποίο καταστρέφεται ολοσχερώς κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, όπως και τα κλεμμένα χρήματα. Αντί να σκοτώσει το ζευγάρι, ο Σίτγουελ τους προσκαλεί να γίνουν μέλη της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., με τον Μπένι να τοποθετείται στο τμήμα R&D για να αντιστρέφει τον μηχανισμό της τεχνολογίας των Τσιτάουρι και την Κλερ να γίνεται η προσωπική βοηθός του Μπλέικ.

Παραγωγή

Το Item 47 σκηνοθετήθηκε από τον Αντιπρόεδρο των Marvel Studios, Λουίς Ντ'Εσποζίτο, και γράφτηκε από τον Έρικ Πίαρσον, ενώ τη μουσική συνέθεσε ο Κρίστοφερ Λένερτζ. Η ταινία, η οποία γυρίστηκε σε τέσσερις μέρες, έχει διάρκεια 12 λεπτά, μεγαλύτερη από τις προηγούμενες ταινίες μικρού μήκους, οι οποίες δεν ήταν μεγαλύτερες από 4 λεπτά. Ο Πίαρσον και ο Ντ'Εσποζίτο είχαν την ιδέα για την ταινία όταν παρακολούθησαν τους Εκδικητές και σκέφτηκαν: «Η Νέα Υόρκη είναι ένα χάος. Πρέπει να υπάρχουν όπλα παντού».

Κυκλοφορία

Το Item 47 συμπεριλήφθηκε στο Blu-ray των Εκδικητών, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου 2012. Συμπεριλήφθηκε επίσης στον μπόνους δίσκο του πακέτου συλλογής 13 δίσκων με τίτλο «Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Συλλογή δεύτερης φάσης», το οποίο περιελάμβανε και τις έξι ταινίες της δεύτερης φάσης, καθώς και τις άλλες ταινίες μικρού μήκους. Η συλλογή περιέχει ηχητικό σχολιασμό από τους Ντ'Εσποζίτο, Χερνάντεζ, Γουέλιβερ και Μπράντφορντ, και κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 2015.

Αποδοχή

Ο Αντρέ Ντελαμόρτε από την ιστοσελίδα Collider απεκάλεσε το Item 47 «ανόητο». Ο Γουίλιαμ Μπιμπιάνι από την ιστοσελίδα CraveOnline είπε: «Η ταινία μικρού μήκους είναι σε μεγάλο βαθμό μια επιτυχία. Οι Χερνάντεζ, Μπράντφορντ και Κάπλαν είναι όλοι σε εξαιρετική φόρμα, ενώ ο Γουέλιβερ μοιάζει επιφορτωμένος με αμήχανες ατάκες, ειδικά σε ό,τι αφορά τον Πράκτορα Κόλσον, την οποία δεν πουλάει». Ο Σπένσερ Τέρι από το Superhero Hype! είπε: «[Το Item 47] είναι εύκολα το καλύτερο που έχουν κάνει και πιστεύω πως αυτό μπορεί να αποδοθεί στη διάρκειά του, καθώς είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από τις άλλες ταινίες μικρού μήκους του MCU. Με περισσότερο χρόνο στη διάθεσή της, η ταινία δεν χρειάζεται να βιάζεται για να δείξει όσα θέλει σε πολύ λίγο χρόνο. Έτσι, παίρνουμε μια καθαρή εικόνα και κατανοούμε την οπτική γωνία των γεγονότων τόσο από τη μεριά της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., όσο και από τη μεριά των ληστών».
Μαρίνος Νεαπολίτης

Βιογραφία

Νεότερος υιός της οικογένειας των Δουκών της Νεάπολης, ο Μαρίνος έλαβε την παιδεία του στην Κωνσταντινούπολη, όπου και εισήλθε στην υπηρεσία του Αλεξίου Α΄. Η πίστη του προς αυτόν, σύμφωνα με την Άννα Κομνηνή, ήταν αμφίβολη, ενώ φαίνεται να πρόδωσε τον Αυτοκράτορα. Ωστόσο, έλαβε συγχώρεση για τις πράξεις του λίγο πριν την Σύνοδο των Βλαχερνών, ενώ, ταυτόχρονα, δήλωσε πίστη προς το πρόσωπό του (προς το 1093/1094). Κατείχε, εκείνη την περίοδο, το αξίωμα του Σεβαστού. Εξελίχθηκε σε έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Αλέξιου Α΄, του οποίου η περίοδος βασιλείας συνδέθηκε με μία έντονη δυτικοποίηση της αυτοκρατορικής αυλής, ενώ ενεπλάκη (προς το 1108) στην συνωμοσία την οποία μηχανεύτηκε ο Αλέξιος, προκειμένου να αποσπάσει από τον Βοϊμόνδο του Τάραντα, ορισμένους εκ των κόμητών του. Συγκεκριμένα, ο Αλέξιος απέστειλε ψευδείς επιστολές σε ορισμένους αξιωματούχους του Βοϊμόνδου, μέσω των οποίων τους έδινε την εντύπωση για προδοσία των πρώτων, την στιγμή κατά την οποία ο ισχυρός Νορμανδός ηγεμόνας ετοιμαζόταν, εκ νέου, να εισβάλει στην Αυτοκρατορία. 
Συμμετείχε, στην συνέχεια, στις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της Συνθήκης της Δεαβόλεως (Σεπτέμβριος 1108), της οποίας και ήταν ένας από τους υπογράφοντες μαζί με τον Ρογήρο τον Φράγκο και τον Πιέρ ντ'Αλιφά.
Γεωγραφική Ένωση

Η Γεωγραφική Ένωση (Geographical Association) είναι οργανισμός που έχει στόχο να διαδοθεί η διδασκαλία της γεωγραφίας και να κατανοηθεί η αξία του να μάθουν όλοι γεωγραφία. Έδρα της είναι το Σέφιλντ της Αγγλίας.

Μέλη

Η Ένωση απαρτίζεται από σχεδόν 10.000 μέλη, ανάμεσα στα οποία και εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς επίσης και ακαδημαϊκοί. 
Σημερινός επικεφαλής (Chief Executive) της Ένωσης είναι ο Καθηγητής Ντέιβιντ Λαμπέρ (David Lambert).

Προέλευση

Πρόκειται για εκπαιδευτικό οργανισμό φιλανθρωπικού χαρακτήρα, που ιδρύθηκε από πέντε παιδαγωγούς, μεταξύ των οποίων και ο Χάλφορντ Τζον Μακίντερ, το 1893. Ο οργανισμός είναι ανεξάρτητος από την κρατική βοήθεια στο σύνολό του.

Η Ένωση σήμερα

Ο οργανισμός διοικείται από λίγο επαγγελματικό προσωπικό σε συνεργασία με τα μέλη του, στην πλειοψηφία τους παιδαγωγούς, σε τοπικό επίπεδο.
Ο αρχικός σκοπός της Γεωγραφικής Ένωσης παραμένει το κυριότερο μέλημά της: είναι να καταστήσει κοινές τις ιδέες και η αλληλομάθηση. Στην αρχή, μια ομάδα εκπαιδευτικών σκόπευαν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν ιδέες  για το με ποιους τρόπους η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τη διδασκαλία. Σήμερα, με την έλευση των νέων τεχνολογιών, η Γεωγραφική Ένωση μπορεί να διαθέσει για το ευρύ κοινό ποικίλο υλικό για τη διδασκαλία και τη μάθηση της γεωγραφίας. 
Η Γεωγραφική Ένωση οδεύει στο να συμπεριλάβει στους κόλπους της και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες όλων των διδασκόντων της Γεωγραφίας, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του καθενός ατομικά. Ο σκοπός της είναι να αναζητήσει, να θρέψει και να υποστηρίξει την εξαίρετη διδασκαλία της Γεωγραφίας και να εξασφαλίσει ότι το λειτούργημα κατανοεί τη δύναμη της γεωγραφίας στο να εξυπηρετεί εκπαιδευτικούς στόχους. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρησιμοποιούνται πολλές και διαφόρων ειδών δραστηριότητες.

Το Σχέδιο Δράσης για τη Γεωγραφία

Η Γεωγραφική Ένωση, σε συνεργασία με την Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία (Royal Geographical Society RGS-IBG) έχει λάβει επιχορηγήσεις από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου με σκοπό την προώθηση διαφόρων σχεδίων. Το πρώτο πακέτο χρηματοδότησης καλύπτει την περίοδο 2006-2008 και ένα δεύτερο έχει εγκριθεί για την περίοδο 2008-2011.
Γαυδέντιος ο φιλόσοφος

Βίος

Δεν είναι γνωστό το πότε ακριβώς έζησε. Συνήθως τοποθετείται τον 2ο με 3ο αιώνα μ.Χ. ενώ μερικοί τον τοποθετούν και τον 5ο αιώνα μ.Χ. Είναι συγγραφέας του Αρμονική Εισαγωγή. Γραμμένο εκλεκτικά έχει σαν θέμα του τους ήχους, τα διαστήματα, τα συστήματα, τα γένη. Η πραγμάτευση των θεωρητικών μουσικών θεμάτων δεν είναι πρωτότυπη. Ακολουθεί και τις αριστοξενικές αντιλήψεις και τις πυθαγόρειες. Η Αρμονική Εισαγωγή μεταφράστηκε στα λατινικά από τον Lutianus τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Χρήστος Δώνης

Παναθηναϊκός (2012-)

Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Παναθηναϊκού και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου την 1η Ιουλίου 2012, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας έως το 2015. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην επικράτηση της ομάδας του με σκορ 4-0 επί της Προοδευτικής στα πλαίσια του κυπέλλου Ελλάδας. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα σε μία αναμέτρηση απέναντι στον Λεβαδειακό, η οποία διεξήχθη στις 18 Δεκεμβρίου 2013, πετυχαίνοντας, στη διάρκειά της, το πρώτο του τέρμα με την πρώτη ομάδα του συλλόγου.
Τον Ιανουάριο του 2015 ανάνεωσε το συμβόλαιό του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2018.
Στις 21 Ιανουαρίου 2018 άνοιξε το σκορ στην εντός έδρας επικράτηση του Παναθηναϊκού απέναντι στην Κέρκυρα για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που έληξε 4-0.
Αυτό ήταν το δεύτερό του γκολ με την φανέλα του Παναθηναϊκού στο Ελληνικό Πρωτάθλημα.
Τον Μάϊο του 2018 ανανέωσε ξανά τη συνεργασία του με τον ΠΑΟ έως τον Ιούνιο του 2020.

Δανεικός στην Λουγκάνο (2016)

Τον Ιανουάριο του 2016 παραχωρήθηκε δανεικός για έξι μήνες στην ελβετική Λουγκάνο, όπου αγωνιζόταν και ο αδελφός του Τάσος.

Δανεικός στον ΠΑΣ Γιάννινα (2016)

Στις 28 Ιουνίου 2016 παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, για έναν χρόνο στον ΠΑΣ Γιάννινα,

Δανεικός στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2017)

Τον Ιανουάριο του 2017 αποχώρησε από τον  ΠΑΣ Γιάννινα για να συνεχίσει, εκ νέου ως δανεικός, στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Ελευθεριάζων

Ως ελευθεριάζων ή ακόλαστος χαρακτηρίζεται το άτομο που αδιαφορεί για ηθικούς φραγμούς, που φαίνονται ανούσιοι ή αθέμιτοι, και ιδιαίτερα εκείνος που αγνοεί ή ακόμα περιφρονεί τα χρηστά ήθη και τις νόρμες συμπεριφοράς που καθορίζονται από την μεγαλύτερη κοινότητα. Οι ελευθεριάζοντες δίνουν έμφαση στις φυσικές απολαύσεις, δηλαδή εκείνες που μπορούν να γίνουν αντιληπτές με τις αισθήσεις. Ως φιλοσοφία, η ακολασία κέρδισε πρωτοεμφανιζόμενους υποστηρικτές τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα, ειδικότερα στην Γαλλία και την Μεγάλη Βρετανία. Αξιοσημείωτοι μεταξύ αυτών είναι ο Τζον Γουίλμοτ και ο Μαρκήσιος ντε Σαντ.
Επαμεινώνδας Δεληγιάννης

Βιογραφικά στοιχεία

Ήταν γιος του Νικολάου Δηλιγιάννη, προέδρου του Αρείου Πάγου και μέλους της οικογένειας Δεληγιάννη. Θείος του ήταν ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δεληγιάννης. Σπούδασε νομικά.
Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Γορτυνίας στις εκλογές του 1902 και επανεξελέγη σε αυτές του 1905, του 1906, και εν συνεχεία ως βουλευτής Αρκαδίας, στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915, του Δεκεμβρίου 1915 και του 1920. Διετέλεσε υπουργός επί των ναυτικών στην κυβέρνηση Ράλλη (1905) και υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη (1909).
Ντάμε Ν'Ντόι

Καριέρα

Αγωνίζεται στη θέση του μέσου και άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2003 με τη SS Jeanne d'Arc. Είχε ένα σύντομο πέρασμα από το Κατάρ με την ομάδα Al-Sadd, με την οποία κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο.
Το 2006 και πήρε μεταγραφή στον πορτογαλικό σύλλογο Académica Coimbra. Με την Academica είχε 25 συμμετοχές στο πορτογαλικό πρωτάθλημα και με πολύ καλές εμφανίσεις ήταν ένας από τους καλύτερους μέσους της χρονιάς. Πολλοί πορτογαλικοί σύλλογοι όπως η Πόρτο ενδιαφέρθηκαν για αυτόν όμως ο N'Doye επέλεξε να συνεχίσει στον Παναθηναϊκό στον οποίο αγωνίστηκε για ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2008 μεταπήδησε στον ΟΦΗ και τον Ιανουάριο του 2009 στον ΦΚ Κοπεγχάγη.