google/wiki40b huggingface dataset:
Αχμέτ Ιζέτ Πασάς

Ανάδειξη - δράση

Γεννήθηκε στη Μπίτολα (Μοναστήρι) το 1864 όπου και ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα σπουδάζοντας αρχικά στην αυτοκρατορική στρατιωτική σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 με το τέλος του οποίου προήχθη στον βαθμό του συνταγματάρχη. Μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων του 1908 ανέλαβε αρχηγός επιτελείου και υπουργός πολέμου, πλην όμως η έντονη αντίδρασή του στην ασκηθείσα πολιτική κατά των Αλβανών αμάχων κατά την εξέγερσή τους στάθηκε ικανή να περιπέσει σε δυσμένεια και να παυθεί. Τον Φεβρουάριο του 1911, επί Σουλτάνου Μεχμέτ Ε' ανακλήθηκε και διορίστηκε διοικητής των μονάδων στην Υεμένη κατά τις εκεί εξεγέρσεις που προκάλεσε τοπικός ιμάμης.

Με το ξέσπασμα του Α' Π.Π. ανέλαβε διοικητής στρατιάς στον Καύκασο, διατηρώντας πάντα Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους, ενώ λίγο αργότερα έφθασε να διοικεί τρία σώματα στρατού με τον βαθμό του στρατάρχη, όταν και υπέστη μεγάλη ήττα από τον ρωσικό στρατό.
Λίγο πριν τη λήξη του πολέμου και μετά από συνεχείς ήττες στη Μέση Ανατολή συνέπεια των οποίων ήταν η παραίτηση του Ταλαάτ Πασά και το πολιτικό χάος που ξέσπασε, κλήθηκε από τον Σουλτάνο Μεχμέτ ΣΤ' στις 14 Οκτωβρίου του 1918, (ν. ημερολ), όπου και ανέλαβε Μέγας Βεζίρης και υπουργός πολέμου προκειμένου να επιταχύνει την διαδικασία των διαπραγματεύσεων για ανακωχή προβαίνοντας παράλληλα σε διακοπή των σχέσεων της αυτοκρατορίας με τη Γερμανία, που υπ' όψιν συνέχιζε η τελευταία τον ανεφοδιασμό δια θαλάσσης από λιμένες της Ρουμανίας.

Τελικά στις 30 Οκτωβρίου συνομολογείται η συνθήκη του Μούδρου με βαρύτατους όρους καθιστώντας ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία προτεκτοράτο της Αντάντ. Τρεις ημέρες αργότερα σημειώνεται η φυγή στο εξωτερικό (Γερμανία) των τριών πασάδων Ταλαάτ, Εμβέρ και Τζεμάλ, του κομιτάτου "Ένωση και Πρόοδος", που είχαν θεωρηθεί υπαίτιοι για τις θηριωδίες κατά Αρμενίων θεωρούμενος ο Ιζέτ Πασάς ως υπεύθυνος για την μη λήψη κατάλληλων μέτρων και την προσαγωγή τους σε στρατοδικείο. Συνέπεια αυτών ήταν στις 8 Νοεμβρίου να παυθεί των θέσεων που κατείχε.
Μετά την επικράτηση του Κεμάλ Πασά (Ατατούρκ), την κατάργηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την οποία και είχε πρωτοστατήσει επανήλθε και ανέλαβε υπουργός εξωτερικών, πλην όμως λίγο καιρό αργότερα κατηγορηθείς από τον Κεμάλ Ατατούρκ αναγκάσθηκε να αποχωρήσει της πολιτικής. Το 1934 με τον σχετικό υποχρεωτικό νόμο καθιέρωσης επωνύμων ο Αχμέτ Ιζέτ υιοθέτησε το επίθετο Φουργκάτς (Furgaç) με το οποίο και πέθανε στις 31 Μαρτίου του 1937 στην Κωνσταντινούπολη.
Λοντεβάικ Τούπουτ

Βιογραφία

Ο Τούπουτ γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Σύμφωνα με τον Κάρελ φαν Μάντερ, ο οποίος τον κατέγραψε ως έναν από τους προερχόμενους από τη βόρεια Ευρώπη ζωγράφους που συνάντησε στη Βενετία, ήταν καλός ποιητής (rederijker) καθώς και ζωγράφος. Ο φαν Μάντερ πίστευε ότι προερχόταν από το Μέχελεν. Ο φαν Μάντερ τον κατατάσσει μαζί με τον Ντιρκ ντε Φρις (Dirck de Vries), ζωγράφο σκηνών στην κουζίνα και φρουταγορών από το Φρίσλαντ.
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης ο Τούπουτ ήταν από την Αμβέρσα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Τρεβίζο της Ιταλίας, όπου και απεβίωσε. Ζωγράφισε ορισμένες ιστορικές αλληγορίες από τη Βίβλο και μυθολογικά θέματα από τις Μεταμορφώσεις.
Ένωση Βιβλιοθηκών Θεάτρου

Διοίκηση

Η TLA διευθύνεται από ένα Διοικητικό Συμβούλιο  (Board of Directors) 16 μελών, το οποίο είναι υπεύθυνο για την εύρυθμη λειτουργία της ένωσης, μέσω της διαχείρισης των υποθέσεων της. Το Συμβούλιο για την ενίσχυση του έργου του και την εκτελέση συγκεκριμένων καθηκόντων, συστήνει Επιτροπές  (Committees) καθεμιά με ξεχωριστό αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας. Οι Επιτροπές της ένωσης διακρίνονται σε Μόνιμες (Standing Committees), οι οποίες εκτελούν καθημερινές λειτουργίες της ένωσης και σε Ειδικές (Special Committees) που συστήνονται για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σκοπού και μετά την ολοκλήρωση του έργου τους παύουν να λειτουργούν.

Δράση

Η TLA μέσα από το έργο της προωθεί την ανάκτηση και τη διατήρηση πηγών πληροφόρησης σχετικών με τις παραστατικές τέχνες. Συγκεκριμένα, διοργανώνει και συμμετέχει σε συνέδρια, σεμινάρια και ποικίλες εκδηλώσεις με σκοπό την προώθηση της έρευνας, της πληροφόρησης και της ορθής χρήσης του υλικού των συγκεκριμένων τεχνών. Επιπρόσθετα, εκδίδει μια σειρά μονογραφιών με τίτλο «Πηγές Παραστατικών Τεχνών» (Performing Arts Resources). Κάθε χρόνο επιβραβεύει το καλύτερο θεατρικό έργο που δημοσιεύθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το καλύτερο μαγνητοσκοπημένο έργο, καθώς και σημαντικές συνεισφορές στο έργο της με την απονομή τιμητικών βραβεύσεων. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της TLA έγκειται και η διοργάνωση ενός ετήσιου συνεδρίου σε συνεργασία με την Αμερικάνικη Εταιρεία για τη Θεατρική Έρευνα (Joint Conference of the American Society for Theatre Research and Theatre Library Association) , όπου προβάλλονται και εξετάζονται αναδυόμενα ζητήματα του χώρου και  συμμετέχει στα ετήσια συνέδρια άλλων συναφών ενώσεων, όπως η Αμερικάνικη Εταιρεία για τη Θεατρική Έρευνα (American Society for Theatre Research - ASTR) και η Αμερικάνικη Ένωση Βιβλιοθηκών (American Library Association - ALA).
Γιώργος Χριστοφίδης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γιώργος Χριστοφίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1947. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής, φυσικομαθηματικών, ψυχολογίας, κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης και παιδαγωγικών. Εργαζόταν ως εκπαιδευτικός και ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τους Ενωμένους Δημοκράτες (ΕΔΗ) αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, το 1999, όταν ο βουλευτής των ΕΔΗ στην εκλογική περιφέρεια Λεμεσού, Γιώργος Βασιλείου, διορίστηκε ως επικεφαλής της διαπραγματευτικής αντιπροσωπίας για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρώτος επιλαχών του κόμματος Γιώργος Χριστοφίδης ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή την 1η Ιουλίου 1999.
Την περίοδο 2005-2007 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού.
Γουλιέλμος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροδόλφου Γ΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Άννας του Φράιμπουργκ-Νεσατέλ.
Άγγελος Στάικος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ζατούνη της Γορτυνίας το 1808. Δεκατετραετής (1823) ακολούθησε τον πατέρα του, αντιστράτηγο Αθανάσιο Σταϊκόπουλο, και τον θείο του και πορθητή του Παλαμηδιού στρατηγό Σ. Σταϊκόπουλο σε όλες τις μάχες και στην έφοδο κατά του φρουρίου του Ακροκορίνθου.
Το 1828 μπήκε σε πολεμική σχολή, και όταν την τέλειωσε κατατάχτηκε στο στρατό. Υπηρέτησε δέκα τέσσερα χρόνια και διακρίθηκε ως άνδρας του καθήκοντος. Αποσύρθηκε το 1861 με τον βαθμό του ταγματάρχη.
Πέθανε στην Αθήνα τις 22 Φεβρουαρίου 1884.
Στοά Γιγάντων

Περιγραφή

Βρίσκονταν μεταξύ του Ναού του Ηφαίστου και της Στοάς του Αττάλου. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της πλατείας της αγοράς. Είχε προσανατολισμό Βορρά-Νότου, ενώ βρισκόταν πάνω σε παλαίοτερα κτήρια (Ωδείο του Αγρίππα, Μεσαία Στοά, Νότια Στοά). Σήμερα σώζονται μόνο λίγα ερείπια. Στο σημείο αυτό βρέθηκαν κολοσσιαία αγάλματα με βάσεις και ανάγλυφες παραστάσεις. Το μισό σώμα των αγαλμάτων είναι ανθρώπινα, το άλλο μισό μοιάζει με ψάρι. Δεν έχουν κεφάλι και χέρια. Τα αγάλματα αυτά χρησίμευαν ως τελαμώνες. Κατά μια εκδοχή παρίσταναν τους Επώνυμους, εξ ου και η ονομασία «οδός Επωνύμων». Κατά μια άλλη εκδοχή τα αγάλματα αυτά είναι της ρωμαϊκής εποχής, και χρησίμευαν ως είσοδος σε κάποιο οικοδόμημα στην αγορά. Κατά τη ρωμαική εποχή, ακόμη, ο χώρος έγινε πιθανότητα η έδρα των κυβερνητών, ενώ κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, η στοά κατοικήθηκε από τον Γάλλο πρόξενο στην Αθήνα. Ολόκληρη η αγορά είχε κατοικηθεί ξανά τη περίοδο αυτή.
Γιάννης Γεωργαλλής

Επαγγελματική καριέρα

Ο Γεωργαλλής ξεκίνησε να ασχολείται με το μπάσκετ στα νεανικά τμήματα του Ιαλυσού Ρόδου αρχικά και κατόπιν του Κολοσσού Ρόδου. Το 2000 μετακόμισε στην Πάτρα, φορώντας τα χρώματα του τοπικού Απόλλωνα για την εξαετία 2000-2006. Με την ομάδα αυτή πανηγύρισε την άνοδο από την Α2 Εθνική στην Α1 Εθνική, ενώ το 2005 ξεχώρισε στο All-Star Game που φιλοξενήθηκε στην Πάτρα.
Ακολούθως έλαβε μεταγραφή στον Πανελλήνιο για την περίοδο 2006-07, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε για τη μια διετία στην ομάδα του Πανιωνίου. Με τους Νεοσμυρνιώτες αγωνίστηκε την πρώτη του χρονιά 2007-08 στο EuroCup (σημερινό EuroChallenge) και τη δεύτερη (2008-09) σε 10 αγώνες της Ευρωλίγκας. Την περίοδο 2009-10 επέστρεψε στον Πανελλήνιο, λαμβάνοντας μέρος και στο EuroChallenge της χρονιάς εκείνης. Την περίοδο αυτή υπέστη σοβαρότατο τραυματισμό στη μέση, κάτι που τον άφησε εκτός παρκέ για ένα περίπου χρόνο και τον έβαλε σε σκέψεις για το αν έπρεπε να τερματίσει την καριέρα του.
Από το Δεκέμβριο του 2010 έχει επιστρέψει στην αφετηρία της πορείας του, φορώντας και πάλι τη φανέλλα του Κολοσσού Ρόδου στα πλαίσια της Α1 Εθνικής. Μετά τη λήξη του τριετούς συμβολαίου του, το καλοκαίρι του 2013 οι δύο πλευρές ανανέωσαν τη συνεργασία τους με το Γεωργαλλή να αποτελεί τον 4ο παίκτη σε συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας στην Α1 (πίσω από τους Ασημακόπουλο, Τσάμη και Χαρίση).

Ως μέλος της εθνικής ομάδας

Ως μέλος της Εθνικής Ελλάδος, ο Γεωργαλλής συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 1999 στη Σλοβενία, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο. Ήταν επίσης στην ομάδα που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη Λιθουανία στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων Ανδρών το 2002. Το 2005 προσέθεσε ένα ακόμη ασημένιο μετάλλιο στη συλλογή του, συμμετέχοντας με την Εθνική Ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Αλμερία.
NGC 1493

Ο NGC 1493 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBc στον αστερισμό Ωρολόγιον. Έχει γωνιακή έκταση 3,6΄ x 3,4΄ (λεπτά της μοίρας) και φαινόμενο μέγεθος 11,1. Τον ανακάλυψε στις 2 Σεπτεμβρίου 1826 ο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop).
Μιχάλης Ρωμανίδης

Καριέρα

Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Άρη με τον οποίο έκανε μεγάλη καριέρα κερδίζοντας τίτλους στην Ελλάδα και συμμετέχοντας σε 3 φάιναλ φορ. Κέρδισε το πρωτάθλημα 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991 και το κύπελλο 1985, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992.
Από το 1992 έως το 1994 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Παγκρατίου.

Εθνική Ελλάδος

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 82 αγώνες σκοράροντας 364 πόντους (4,44 μ.ο.). Ήταν μέλος της Εθνικής και πρωταθλητής Ευρώπης στο Ευρωμπάσκετ 87 όπου σε 6 αγώνες σημείωσε 21 πόντους (3,50 μ.ο.).
Αξιόλογη παρουσία είχε και στο Μουντομπάσκετ του 1986. Έχει αγωνιστεί ακόμα στο Ευρωμπάσκετ του 1983 καθώς και στο Βαλκανικό πρωτάθλημα 1983,1984,1986, στους Μεσογειακούς αγώνες το 1983 και στο προολυμπιακό τουρνουά το 1994.
Ο Μιχάλης Ρωμανίδης με 21,50 πόντους ανα αγώνα είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Παίδων σε πόντους ανά μέσο όρο.

Τεχνικός διευθυντής

Έχει δουλέψει ως τεχνικός διευθυντής στο Μίλωνα Νέας Σμύρνης, τον Άλιμο τη Δάφνη και τα τελευταια χρονια στον ΑΓΟΡ(Ρέθυμνο)
Όρκος των Πέντε Άρθρων

Ο Όρκος των Πέντε Άρθρων ήταν μια πολύ σημαντική ανακοίνωση που έκανε ο Αυτοκράτορας Μεϊτζί αφού ανέλαβε εξουσία μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου. Σε αυτήν ανακοινώθηκαν με συνοπτικό τρόπο πέντε μεγάλες αλλαγές που θα έκανε ο Αυτοκράτορας στην χώρα. Επειδή ο Αυτοκράτορας ήταν μόνο 15 ετών τότε, η ανακοίνωση γράφτηκε από νεαρούς Σαμουράι που βοήθησαν στην ανατροπή του Σόγκουν.
Αίολος Πατρών

Ιστορία

Το τμήμα ράγκμπι γιούνιον του Αιόλου Πάτρας δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2010 από Πατρινούς και Γάλλους που αγαπούν το άθλημα. Είναι η πρώτη ομάδα ράγκμπι στην Πελοπόννησο. Το 2013 το τμήμα ενεργοποιήθηκε ξανά με σκοπό την καθιέρωση σε πανελλήνιο επίπεδο. Από το 2014 δημιουργήθηκε και γυναικεία ομάδα ράγκμπι σέβενς στο σωματείο του Αιόλου.

Σκοπός

Αρχές της ομάδας είναι "οι διαχρονικές αξίες της ευγενούς άμιλλας και του ευ αγωνίζεσθαι γενικά, αλλά και πιο συγκεκριμένα η διάδοση του σωστού πνεύματος γύρω από το ράγκμπι".

Έδρα

Η έδρα της ομάδας ράγκμπι βρίσκεται στο χωριό Χαϊκάλι, περίπου 25 χιλιόμετρα ΝΔ της Πάτρας.

Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος

Την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Unity Cup (πρωτάθλημα ενότητας) όπως και την προηγούμενη περίοδο.
Φλόρις Α΄ της Ολλανδίας

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ντιρκ Α΄ κόμη της Ολλανδίας και της Οτελίνντις, ίσως κόρης του Βερνάρδου μαργράβου του Νόρντμαρκ. 
Γεννήθηκε στο Φλάαρντινγκεν και το 1049 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντιρκ Δ΄, όταν αυτός δολοφονήθηκε. Ενεπλάκη με λίγους υποτελείς της Λοθαριγγίας σε πόλεμο ενάντια του επικυρίαρχού τους βασιλιά της Γερμανίας. Καθώς υποχωρούσε από το Ζάλτμπομελ, δέχθηκε ένοπλη επίθεση και στη μάχη που έγινε, σκοτώθηκε στο Χάμερτ (νυν Νέντερχεμερτ) το 1061 σε ηλικία 44 ετών.
Νικόλαος Δραγούμης

Η ζωή του

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 10 Απριλίου 1809. Ο πατέρας του, Μάρκος Δραγούμης, ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, με αποτέλεσμα όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 ο Νικόλαος να συλληφθεί και να κινδυνεύσει να εκτελεστεί. Σώθηκε όμως χάρη στη βοήθεια ενός Οθωμανού προκρίτου, τον οποίο είχε βοηθήσει παλαιότερα, και διέφυγε με την οικογένειά του στην Ελλάδα, όπου έζησε στη Νάξο μέχρι το 1825, όταν μετέβη στο Ναύπλιο. Χρημάτισε γραμματέας στην Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης και της Τροιζήνας και το 1828 προσελήφθη στο γραφείο του Καποδίστρια.
Επί Όθωνος υπηρέτησε αρχικά σε διάφορες πολιτικές και διοικητικές θέσεις (γενικός γραμματέας της επί του Βασιλικού Οίκου και επί των Εξωτερικών Γραμματείας, Διευθυντής του Νομού Κυκλάδων, Διευθυντής της επί των Ναυτικών Γραμματείας), αλλά μετά το 1839 απολύθηκε και  τάχθηκε με το μέρος των Συνταγματικών. Μετά την παραχώρηση του συντάγματος επανήλθε στην παλιά του θέση και αργότερα έγινε σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών μέχρι το 1845, όταν απολύθηκε και πάλι. Από εκείνη τη χρονιά αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή με εξαίρεση μία σύντομη περίοδο τριών μηνών (Αύγουστος-Οκτώβριος) του 1862, όταν διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών. Δεν διέκοψε όμως την ενασχόληση με τα κοινά, καθώς από το 1856 έως το 1862 εκλεγόταν δημοτικός σύμβουλος.
Μετά την απομάκρυνσή του από την πολιτική το 1845 στράφηκε στις πνευματικές δραστηριότητες. Συνεργάστηκε αρχικά με το περιοδικό Ευτέρπη και στη συνέχεια ίδρυσε το οικογενειακό-λογοτεχνικό περιοδικό Πανδώρα μαζί με τους Α.Ρ. Ραγκαβή και Κ. Παπαρρηγόπουλο. Από το 1855 ήταν μοναδικός ιδιοκτήτης και διευθυντής του περιοδικού. Το 1853 ίδρυσε μαζί με τους Α.Ρ. Ραγκαβή, Κ. Παπαρρηγόπουλο, Μ. Ρενιέρη και Γ. Βασιλείου ένα άλλο περιοδικό, το γαλλόφωνο περιοδικό Le spectateur de l'Orient, που απευθυνόταν στο ευρωπαϊκό κοινό με στόχο να ενημερώνει για τα ελληνικά ζητήματα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και της Εταιρείας Φίλων του Λαού. Το 1874 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, Ιστορικαί Αναμνήσεις. 
Πέθανε από συμφόρηση στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου 1879.

Συγγραφικό έργο

Το έργο για το οποίο είναι γνωστός ο Δραγούμης είναι κυρίως οι Ιστορικές Αναμνήσεις. Η αφήγησή τους ξεκινά από τα γεγονότα της Επανάστασης. Αρχίζει να τις δημοσιεύει αποσπασματικά στην Πανδώρα , από το 1852 ως το 1867 και την οριστική μορφή τους θα πάρουν στα 1874.  
Στο περιοδικό Ευτέρπη και ιδίως στην Πανδώρα δημοσίευσε κάποια διηγήματα και πολλές ταξιδιωτικές εντυπώσεις από χώρες του εξωτερικού κυρίως,  καθώς και πολλά κριτικά άρθρα για λογοτεχνικά ζητήματα. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει το κείμενό του για το μυθιστόρημα, μετά την επίθεση του περιοδικού Αθηνά εναντίον της Πανδώρας για τη δημοσίευση ξένων μυθιστορημάτων που θεωρούνταν ανήθικα. Εκτός από τα πρωτότυπα έργα, δημοσίευσε και πολλές μεταφράσεις αγγλικών και γαλλικών κειμένων.
Λαμπρότητα

Μονάδες μέτρησης

Η λαμπρότητα στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) μετριέται σε νέα κηρία (candelae) ανά τετραγωνικό μέτρο: cd/m². Στη πράξη όμως συνεχίζεται η χρήση των μονάδων στίλβη, με σύμβολο sb, που είναι ίση μ' ένα κηρίο ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο (1cd/cm²) και το λάμπερτ, με σύμβολο L, που είναι ίσο με 1πcd/cm².
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2006-07

Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2006–07 ξεκίνησε στις 19 Νοεμβρίου 2006 και ολοκληρώθηκε στις 27 Μαΐου 2007 με την διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής της τελικής φάσης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Βουλιαγμένη για όγδοη φορά στην ιστορία της.
Άλις Μπάρμπερ Στέφενς

Πρώιμα  χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στο Σάλεμ του Νιου Τζέρσεϋ και φοίτησε στα τοπικά σχολεία. Η  Quaker οικογένειά της μετακόμισε στη Φιλαδέλφεια, της Πενσυλβανία και σε ηλικία 15 ετών φοίτησε στη Σχολή Σχεδίου για Γυναίκες της Φιλαδέλφεια (το σημερινό Κολέγιο Τέχνης Μούρ). Φοίτησε στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια το 1876, όπου σπούδασε με τον Τόμας Ίκινς. Αργότερα σπούδασε στο Ινστιτούτο Drexel με τον Χάουαρντ Πάιλ και στο Παρίσι στην Académie Julian και την Ακαδημία Colarossi. Παρουσίασε έργα της στο Σαλόνι του Παρισιού το 1887.

Νέα Γυναίκα

Καθώς οι ευκαιρίες για εκπαίδευση έγιναν πιο προσβάσιμες τον 19ο αιώνα, οι γυναίκες καλλιτέχνες έγινε μέρος των επαγγελματικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους ιδρυτικών συλλόγων τέχνης. Τα έργα τέχνης που είχαν φιλοτεχνηθεί από γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα και για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί αυτό το στερεότυπο οι γυναίκες "άρθρωναν όλο και περισσότερο λόγο και παράστημα" ώστε να προωθήσουν τη δουλειά των γυναικών και έτσι έγινε μέρος της αναδυόμενης εικόνας της μορφωμένης, σύγχρονης και πιο ελεύθερης "Νέας Γυναίκας". 
Οι καλλιτέχνες «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην εκπροσώπηση της Νέας Γυναίκα, τόσο με την δημιουργία εικόνων της φιγούρας της και του παραδειγματικού αυτού αναδυόμενου τύπου γυναίκας μέσα από τη δική τους ζωή."

Τέλη του 19ου αιώνα

Το 1890 παντρεύτηκε τον Τσαρλς Ε. Στέφενς (1855; -1931) που ήταν καθηγητής στο PAFA. Είχαν ένα γιο τον Ντ. Όουεν Στέφενς (1894-1937), ο οποίος επίσης έγινε καλλιτέχνης. Οι Στέφενς ανέθεσαν στον αρχιτέκτονα Γουίλ Πράις να μετατρέψει ένα πέτρινο αχυρώνα στην ουτοπική κοινότητα του Rose Valley στην Πενσυλβάνια, στο "Thunderbird Lodge" (1904) ένα μεγάλο σπίτι που είχε στούντιο και για τους δύο τους.
Το 1890 η Στέφενς κέρδισε το βραβείο Mary Smith κατά την ετήσια έκθεση της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια. Η δουλειά της εμφανιζόταν τακτικά σε περιοδικά όπως το μηνιαίο Scribner's Magazine,  το εβδομαδιαίο Harper's Weekly και το The Ladies Home Journal.  Έχει εικονογραφήσει βιβλία της Nathaniel Hawthorne, του Τζορτζ Έλιοτ, του Χένρι Γουάσγουόρθ Λονγκφέλο και κυρίως, την έκδοση του 1903 της Λουίζα Μέι Άλκοτ, Μικρές Κυρίες.
Με την καλλιτέχνη και παιδαγωγό Έμιλι Σαρτέιν ήταν μια από τους ιδρυτές της λέσχης The Plastic Club της Φιλαδέλφειας (1897), την παλαιότερη λέσχη τέχνης για τις γυναίκες σε διάρκεια ύπαρξης. Εκείνη την εποχή, δίδαξε στη Σχολή Σχεδίου για Γυναίκες της και εργάστηκε ως εικονογράφος.

Μετέπειτα ζωή και παρακαταθήκη

H καλλιτεχνική καριέρα της Στέφενς διήρκεσε 50 χρόνια, στη διάρκεια της οποίας, έδωσε διαλέξεις, δίδαξε και αξιολόγηση τη ζωγραφική και τη φωτογραφία. Πέθανε στο "Thunderbird Lodge" το 1932. 
Τα συγγράμματά της βρίσκονται στα Αρχεία της Αμερικανικής Τέχνης στο Ιστιτούτο Smithsonian.
Σεμπαστιάνο Βισκόντι Πράσκα

Βιογραφία

Ο Πράσκα διορίστηκε ως στρατιωτικός ακόλουθος στο Παρίσι και, αργότερα, στο Βερολίνο.
Υπήρξε επικεφαλής της ομάδας που σχεδίαζε την εισβολή της Ιταλίας στην Ελλάδα το 1940 και, κατ' επέκταση, ο αρχηγός των δυνάμεων που επιτέθηκαν στην Ελλάδα. Αφότου το ιταλικό σχέδιο για αιφνιδιασμό απέτυχε και η Ιταλία υποχώρησε, τον Πράσκα τον αντικατέστησε ο Μουσολίνι με τον στρατηγό Ουμπάλντο Σοντού.
Ο πραιτωρίως χρεωστούμενος

Ο όρος "πραιτωρίως χρεωστούμενος" χρησιμοποιείται στο βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο για να δηλώσει τον "δανειστή" προς τον οποίο υπάρχει χρέος με βάση κανόνα που δεν περιέχεται στη Δωδεκάδελτο, αλλά με βάση νόμο που εισηγήθηκε "πραίτορας", δηλαδή κάποιος άρχοντας. Λ.χ. αυτός που έχει λαμβάνειν λόγω ύβρεως ή αρπαγής είναι "πραιτωρίως χρεωστούμενος" και όχι "πολιτικῶς χρεωστούμενος".
Στο Ρωμαϊκό και στο Βυζαντινορωμαϊκό Δίκαιο ίσχυε ο κανόνας "Πᾶς ἄνθρωπος ἤ πολιτικῶς χρεωστεῖται ἤ πραιτωρίως"  .
Αλικάντε (επαρχία)

Πληθυσμιακά στοιχεία

Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού του 2018, το Αλικάντε κατατάσσεται ως πέμπτη πολυπληθέστερη επαρχία στην Ισπανία με 1.838.819 κατοίκους. Οι πόλεις με περισσότερους από 50.000 κατοίκους στην επαρχία είναι το Αλικάντε (334.757 κάτοικοι), το Έλτσε (230.112), η Τορεβιέχα (101.792), η Οριουέλα (86.164), το Μπενιντόρμ (71.034), το Άλκοι (61.552), η Έλντα (55.168) και το Σαν Μπιθέντε ντελ Ρασπέτ (53,126).
Η επαρχία έχει τη μεγαλύτερη αναλογία ξένου πληθυσμού μεταξύ όλων των ισπανικών επαρχιών. Συνολικά 446.368 αλλοδαποί είναι εγγεγραμμένοι στην επαρχία, το οποίο αντιπροσωπεύει το 23,6% του συνολικού πληθυσμού. Από τους 141 δήμους που αποτελούν την επαρχία, ο ξένος πληθυσμός είναι άνω του 25% σε 54 δήμους, και πάνω από το 50% σε 19 δήμους.
Από τις 50 επαρχίες της Ισπανίας, το Αλικάντε είναι το μόνο που διαθέτει τρεις μητροπολιτικές περιοχές παρόλο που μόνο ένας από αυτούς κατατάσσεται στις πρώτες δέκα μητροπολιτικές περιοχές.

Οικονομία

Οι κύριες πηγές εσόδων της επαρχίας είναι η εντατική γεωργία, οι αμπελώνες, η αλιεία, τα υποδήματα, η παραδοσιακή βιομηχανία παιδικών παιχνιδιών, τα λατομεία και το πιο σημαντικό, ο τουρισμός.
Αυτό που είναι πασίγνωστο για την επαρχία είναι ο μαζικός τομέας του τουρισμού. Ο γενικά ήπιος και ηλιόλουστος καιρός του Αλικάντε προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Γερμανία, το Βέλγιο και την Γαλλία καθώς και από άλλα μέρη της Ισπανίας, όπως η Μαδρίτη. Χιλιάδες οικογένειες από άλλα μέρη κατέχουν ένα εξοχικό στην επαρχία του Αλικάντε το οποίο χρησιμοποιούν για τις διακοπές τους.
Χριστόφορος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Βιογραφία

Είναι ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου τιτουλάριου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν και της Μαρίας-Αλίκης, κόρης του Στεφάνου πρίγκιπα του Σάουμπουρκ-Λίππε. Ο πατέρας του ήταν γιος της Μελίτας-Μαρίας, κόρης της Αλεξάνδρας, η οποία ήταν εγγονή της Βικτωρίας της Βρετανίας και εγγονή του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Είναι 13ος εξ αρρενογονίας απόγονος τού Χριστιανού Γ΄ της Δανίας (16ος αι.) και 4ος απόγονος του Φρειδερίκου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ, αδελφού τού Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Ο τίτλος αυτός τού δούκα δημιουργήθηκε το 1825 από τον βασιλιά της Δανίας. Ο Οίκος τού Γκλύκσμπουρκ είναι κλάδος τού Οίκου τού Όλντενμπουρκ. Στον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ανήκουν: η Μαργαρίτα της Δανίας, ο Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας, ο Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας και ο Κάρολος διάδοχος της Βρετανίας. 
Γεννήθηκε στο κάστρο Λουίζενλουντ στο Γκύμπυ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Απέκτησε δίπλωμα ως μηχανικός Γεωργίας και υπηρέτησε ως έφεδρος στο στρατό της Γερμανίας για δύο έτη, όπου έγινε υπολοχαγός. Το 1980 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως τιτουλάριος δούκας του Σ.Χ. και επικεφαλής του Οίκου του Όλντενμπουρκ. Ο τίτλος του δούκα αναφέρεται στα αδιαίρετα δουκάτα Σλέσβιχ & Χόλσταϊν, που όμως μετά τον Α΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1848-51) το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1852 κατένειμε τα εδάφη. Έμεινε ο τίτλος, που τον κράτησαν τα τελευταία μέλη του κλάδου Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ και όταν εξέλειπε ο κλάδος τους, τον κληρονόμησε το 1934 ο πρόπαππος του Χριστοφόρου. Επίσης αποκαλείται και δούκας του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ.
Προεδρεύει του Ιδρύματος του Οίκου του, το οποίο κατέχει το κάστρο του Γκλύκσμπουρκ. Ίδρυσε τη Συμβουλευτική ομάδα Γκλύκσμπουρκ (GLC), της οποίας ηγείται. Διαμένει  στο Γκρύνχολτς, κοντά στο Σβάνσεν, όπου έχει τα αγροτικά, δασοπονικά και κτηματομεσιτικά ενδιαφέροντά του. Ως κάτοχος των ιδιοκτησιών Γκρύνχολτς και Μπήνεμπεκ είναι ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Η αδελφή του Ίνγκεμπορκ προεδρεύει του Ιδρύματος Λουίζενλουντ.
Θοδωρής Χατζηθεοδώρου

Βιογραφικό

Πρώτη του ομάδα ήταν ο Ηλυσιακός, ενώ στη συνέχεια πήγε στον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε με το νούμερο 5 στο σκουφάκι του.
Με την εθνική ομάδα έχει 156 συμμετοχές και ήταν 4ος (2004) και 6ος ολυμπιονίκης (1996).
Στις 19 Ιουνίου 2010 έγραψε ιστορία, καθώς έγινε ο αθλητής με τους περισσότερους τίτλους (27) στην ιστορία του ελληνικού ομαδικού αθλητισμού. Τον Ιούνιο του 2011, όταν μεταγράφηκε στη Χίο είχε ήδη 31 τίτλους στο ενεργητικό του.