Κάλγκαρι

Ιστορία

Πριν από την άφιξη των ευρωπαίων εποίκων, η περιοχή του Κάλγκαρι κατοικούνταν για χιλιάδες χρόνια από αυτόχθονες Ινδιάνους της φυλής των Μαυροπόδαρων (Μπλάκφουτ).
Το 1875, η τότε Βορειοδυτική Έφιππη Αστυνομία (αγγλ., North West Mounted Police), η προκάτοχος της σημερινής ομοσπονδιακής αστυνομίας του Καναδά, έστησε στην περιοχή το Οχυρό Μπρισμπουά (αγγλ., Fort Brisebois), προκεμένου να ελέγξει τις λαθραίες εισαγωγές ουίσκι από τις ΒΔ Ηνωμένες Πολιτείες. Έναν χρόνο αργότερα, ένας σκώτος αξιωματικός της Έφιππης Αστυνομίας μετονόμασε το οχυρό σε Οχυρό Κάλγκαρι προς τιμή μιας ομώνυμης τοποθεσίας στις δυτικές ακτές της Σκωτίας.
Το 1883, το σιδηροδρομικό δίκτυο του Καναδά έφτασε μέχρι το Κάλγκαρι και η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό. Έτσι, το 1884, η πόλη, ο πληθυσμός της οποίας ανερχόταν τότε 4.000 κατοίκους, ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος δήμος. Δύο χρόνια κατόπιν, ένα μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από πυρκαγιά. Μετά την πυρκαγιά, οι κάτοικοι του Κάλγκαρι εγκατέλειψαν τις ξύλινες οικοδομές και άρχισαν να χτίζουν με χαρακτηριστικές κίτρινες πέτρες από ψαμμίτη που έφερναν από κοντινά λατομεία. Ωστόσο, μέχρι το 1913, όλα τα κοντινά αποθέματα ψαμμίτη είχαν εξαντληθεί και έτσι σταμάτησε το χτίσιμο με κίτρινες πέτρες.
Το 1914 κοντά στο Κάλγκαρι ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου. Η συστηματική άντληση αυτών των κοιτασμάτων άρχισε τρεις δεκαετίες αργότερα, το 1947. Η πετρελαϊκή κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και η απότομη αύξηση της τιμής του πετρελαίου έφερε πολύ πλούτο στην πόλη. Ακολούθησε η περίοδος της ύφεσης στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η τιμή του πετρελαίου άρχισε να πέφτει. Κατά την περίοδο της ύφεσης το ποσοστό των ανοικίαστων γραφείων και κατοικιών έφτασε το 20%, ενώ το ποσοστό της ανεργίας έφτασε το 15%.

Η σύγχρονη πόλη

Το 1988, το Κάλγκαρι φιλοξένησε τους 25ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και έτσι απέκτησε την φήμη παγκόσμιας μητρόπολης. Η αύξηση των τιμών του πετρελαίου στο τέλος της δεκαετίας του 1990 οδήγησε την πόλη σε νέα εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη. Πολλές μεγάλες καναδικές εταιρείες έχουν την έδρα τους στο Κάλγκαρι.
Η μεγάλη οικονομική άνθηση έφερε νέους κατοίκους στην πόλη, κυρίως Καναδούς από τις κεντρικές και ανατολικές επαρχίες της χώρας. Έτσι, από το 1996 έως το 2001, ο πληθυσμός του Κάλγκαρι αυξήθηκε κατά 15,8%. Η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού έχει προκαλέσει την επέκταση των προαστίων της πόλης, την δημιουργία κυκλοφοριακών προβλημάτων στους δρόμους, την έλλειψη φθηνής κατοικίας και την αύξηση του ποσοστού των αστέγων.

Γεωγραφία

Το Κάλγκαρι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1050 μ. στο οροπέδιο που μεσολαβεί ανάμεσα στα Βραχώδη όρη και τις κεντρικές καναδικές πεδιάδες. Η πόλη εκτείνεται σε 825,56 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλ. η έκταση του Κάλγκαρι είναι μεγαλύτερη από την έκταση του Τορόντο ή της Νέας Υόρκης.
Δύο ποταμοί διασχίζουν το Κάλγκαρι: Ο ποταμός Μπόου (αγγλ., Bow River), που ρέει από τα δυτικά προς τα νότια και ο ποταμός Έλμποου (αγγλ., Elbow River), που ρέει από τα νότια και συναντά τον ποταμό Μπόου στο κέντρο της πόλης. Γύρω από αυτούς τους ποταμούς έχει δημιουργθεί το Επαρχιακό Πάρκο Φις Κρηκ (αγγλ., Fish Creek Provincial Park).

Κλίμα

Το Κάλγκαρι έχει ηπειρωτικό κλίμα μεγάλων υψομέτρων, με μεγάλους χειμώμες και σύντομα ξηρά καλοκαίρια. Το κλίμα επηρεάζεται σημαντικά από το υψόμετρο της πόλης και την γειτνίασή της με τα Βραχώδη Όρη. Κατά την περίοδο του χειμώνα άνεμοι Τσινούκ (αγγλ., Chinook wind) φέρνουν θερμό αέρα από τον Ειρηνικό και προκαλούν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας, που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 15 °C. Πάντως, η μέση ημερήσια θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι −9 °C και τον Ιούλιο 16 °C.
Παρά τους βαρείς χειμώνες το Κάλγκαρι είναι μία από τις πιο ηλιόλουστες πόλεις του Καναδά και το καλοκαίρι είναι ξηρό χωρίς τα προβλήματα της υγρασίας που αντιμετωπίζουν άλλες πόλεις της χώρας, όπως το Μόντρεαλ και το Τορόντο.

Δημογραφικά στοιχεία

Οι κάτοικοι του Κάλγκαρι είναι στην πλειονότητά τους απόγονοι ευρωπαίων εποίκων και μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2001, οι πιο πολλοί κάτοικοι του Κάλγκαρι είναι βρετανικής (41%), γερμανικής (18%), ιρλανδικής (15%), ουκρανικής (14%) και γαλλικής (12%) καταγωγής.
Η απογραφή του 2001, έδειξε ότι στο Κάλγκαρι κατοικούν και 4090 άτομα ελληνικής καταγωγής, εκ των οποίων μόνον τα 1375 έχουν τα ελληνικά για μητρική γλώσσα.
Οι αυτόχθονες αποτελούν μόνον το 2,3% του πληθυσμού του Κάλγκαρι (19.800 άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2001).

Συκοινωνίες

Το Κάλγκαρι συνδέεται με τον υπόλοιπο Καναδά οδικώς και αεροπορικώς. Από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κάλγκαρι (Calgary International Airport (YYC)) πραγματοποιούνται πτήσεις προς τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Λατινική Αμερική.
Μέσα στην πόλη, τα κύρια μέσα συγκοινωνίας είναι τα αστικά λεωφορεία και τα ελαφρά ηλεκτρικά τρένα του δικτύου C-Train.