google/wiki40b huggingface dataset:
Ύδρα (δορυφόρος)

Ανακάλυψη

Η Ύδρα ανακαλύφθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ και την Pluto Companion Search Team, που αποτελείται από τους Hal A. Weaver, Alan Stern, Max J. Mutchler, Andrew J. Steffl, Marc W. Buie, William J. Merline, John R. Spencer, Eliot F. Young, and Leslie A. Young. Οι εικόνες ανακάλυψης ελήφθησαν στις 15 Μαΐου του 2005 και στις 18 Μαΐου του 2005. Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2005, αφού επιβεβαιώθηκε σε εικόνες από το 2002 και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία S/2005 P 1.

Τροχιακά χαρακτηριστικά

Η Ύδρα περιφέρεται γύρω από το βαρύκεντρο του συστήματος στο ίδιο επίπεδο με τον Χάροντα και την Νύχτα, σε απόσταση 65.000 χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της που είναι 0,0059, είναι μικρή αλλά σημαντικά διακριτή από την μηδενική και είναι η μεγαλύτερη από αυτές όλων των μικρών δορυφόρων του Πλούτωνα.
Η Ύδρα βρίσκεται σε τροχιακή απήχηση 2:3 με την Νύχτα και 6:11 με την Στύγα. Ως αποτέλεσμα της παρόμοιας με Laplace αυτής απήχησης των 3 σωμάτων, συνδέεται με την Στύγα και την Νύχτα με λόγο 5:3.
Η τροχιακή της περίοδος των 38,2 ημερών την κάνει να είναι κοντά σε τροχιακή απήχηση 1:6 με τον Χάροντα, με την χρονική διαφορά να είναι 0,3%. Αυτή η σχεδόν απήχηση μπορεί να εξηγηθεί, κατά μια υπόθεση, από το γεγονός ότι η Ύδρα προήλθε πριν την μετακίνση κατά έξωθεν του Χάροντα μετά τον σχηματισμό και των 5 γνωστών δορυφόρων και διατηρείται από την περιοδική τοπική ταλάντωση της τάξης του 5% στη δύναμη του μαγνητικού πεδίου του συστήματος Πλούτωνα-Χάροντα. Η περιφορά της Ύδρας είναι χαοτική. Κατά την περιφορά της ταλαντεύεται, όπως η Νύχτα και ο Υπερίωνας.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διαστάσεις της Ύδρας είναι 55x40 χιλιόμετρα σε εγκάρσια τομή. Το φάσμα της είναι ουδέτερο, όπως αυτό του Χάροντα και της Νύχτας (ενώ του Πλούτωνα είναι κοκκινωπό) και αποτελείται κυρίως από πάγo νερού, πιθανώς από πάγο XI

Εξερεύνηση

Οι πιο κοντινές και λεπτομερείς φωτογραφίες της ύδρας τραβήχτηκαν από το σκάφος Νέοι Ορίζοντες κατά το ιστορικό του πέρασμα από τον Πλούτωνα στις 14 Ιουλίου του 2015, από απόσταση περίπου 231.000 χιλιομέτρων. Το σκάφος επίσης μελέτησε τη σύσταση του εδάφους της Ύδρας, την ανακλαστικότητα της καθώς και άλλες φυσικές της ιδιότητες.
Εθνόσημο των Τόνγκα

To εθνόσημο των Τόνγκα (ko e Sila o Tonga) σχεδιάστηκε το 1875 με τη δημιουργία του Συντάγματος. Τα τρία σπαθιά συμβολίζουν τις τρεις βασιλικές δυναστείες ή οίκους της Τόνγκας, τους Tu'i Tonga, Tu'i Ha'atakalaua και τη σημερινή δυναστεία, Tu'i Kanokupolu.
Τελικά, οι Τόνγκα ενώθηκαν υπό το σκήπτρο ενός Βασιλιά, του Γεώργιου Τούπου Α΄, ο οποίος και δημιούργησε το εθνόσημο. Το περιστέρι με το κλαδί ελιάς συμβολίζει την ευχή να υπάρχει ειρήνη από τον Θεό για πάντα (το περιστέρι με το κλαδί ελιάς είναι σύμβολο που προέρχεται από τη Βίβλο, την ιστορία του Νώε). Τα τρία αστέρια αντιπροσωπεύουν τα τρία κύρια νησιωτικά συμπλέγματα των Τόνγκα, δηλαδή το Τονγκατάπου, το Βαβάου και το Χααπάι. Η κρατούσα εξουσία του μονάρχη συμβολίζεται με το στέμμα και το κείμενο στην περγαμηνή γράφει Ko e Otua mo Tonga ko hoku Tofia στη γλώσσα της Τόνγκα: Ο Θεός και η Τόνγκα είναι η κληρονομιά μου.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι θυρεοί. Άλλοι έχουν μαύρα σπαθιά και άλλοι λευκά. Επίσης, μερικοί χρησιμοποιούν την παλιά γραφή στο κείμενο της περγαμηνής, ενώ διαφέρουν και στο περίγραμμα του θυρεού (σε άλλα εθνόσημα έχει άκρες).
Άννα Φάρις

Βιογραφία

Η Φάρις γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Η οικογένειά της μετακόμισε στο Edmonds, Ουάσιγκτον όταν ήταν έξι χρονών. Ο πατέρας της, Τζακ, ήταν κοινωνιολόγος και εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον ως αντιπρόεδρος εσωτερικής επικοινωνίας, ενώ η μητέρα της, Κάρεν, ήταν δασκάλα ειδικής αγωγής. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ρόμπερτ, ο οποίος είναι επίσης κοινωνιολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι γονείς της την παρότρυναν να ξεκινήσει την ηθοποιία όταν ήταν μικρή, και τη στήριξαν στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση στην ηλικία των εννέα ετών.
Αρχαία αιγυπτιακά ταφικά κείμενα

Η λογοτεχνία που απαρτίζεται από τα αρχαία αιγυπτιακά ταφικά κείμενα είναι η συλλογή θρησκευτικών κειμένων που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Αίγυπτος συνήθως για να βοηθηθεί το πνεύμα του νεκρού να διατηρηθεί και στη μεταθανάτια ζωή.    
Εξελίχθηκαν με τον καιρό, αρχίζοντας από τα Κείμενα των Πυραμίδων του Παλαιού Βασιλείου, τα οποία αφορούσαν μόνο ταφές βασιλικών προσώπων, μέχρι τα Κείμενα των Σαρκοφάγων του Μέσου Βασιλείου, και τα αρκετά Βιβλία του Νέου Βασιλείου και των επόμενων περιόδων. Με το πέρασμα του χρόνου, τα κείμενα αυτά αφορούσαν και ευγενείς, και κατόπιν και τον γενικό πληθυσμό (εκείνους δηλαδή από αυτόν που μπορούσαν να πληρώσουν για τα ταφικά τελετουργικά).
Μέγιστος κύκλος

Μέγιστος κύκλος (ή κύκλος ορθοδρομίας) μιας σφαίρας ονομάζεται το σύνολο των σημείων τομής της σφαίρας και οποιουδήποτε επιπέδου περνά από το κέντρο της σφαίρας. Ονομάζεται έτσι επειδή είναι ο μεγαλύτερος κύκλος που μπορεί να σχεδιαστεί πάνω στη δεδομένη σφαίρα. Η κάθε σφαίρα έχει άπειρους τον αριθμό μέγιστους κύκλους. Η διάμετρος κάθε μέγιστου κύκλου συμπίπτει με μία διάμετρο της σφαίρας και επομένως όλοι οι μεγάλοι κύκλοι έχουν το ίδιο κέντρο και το ίδιο μήκος περιφέρειας. Αυτή η ειδική περίπτωση ενός κύκλου στην επιφάνεια σφαίρας έρχεται σε αντίθεση με τους «μικρούς κύκλους», δηλαδή τις τομές της σφαίρας με επίπεδα που δεν περνούν από το κέντρο της. Ο κάθε κύκλος στον τριδιάστατο ευκλείδιο χώρο είναι μέγιστος κύκλος μιας ακριβώς σφαίρας.
Για τα περισσότερα ζεύγη σημείων στην επιφάνεια μιας σφαίρας υπάρχει ένας μοναδικός μέγιστος κύκλος που περνά και από τα δύο. Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα είναι τα ζεύγη αντιδιαμετρικών σημείων: από το κάθε ζεύγος αντιδιαμετρικών σημείων περνούν άπειροι τον αριθμό μέγιστοι κύκλοι.
Το τόξο του μέγιστου κύκλου ανάμεσα σε δύο σημεία της επιφάνειας της σφαίρας είναι η μικρότερη διαδρομή πάνω στην επιφάνεια της σφαίρας που ενώνει αυτά τα δύο σημεία. Με αυτή την έννοια, τα τόξα μέγιστων κύκλων είναι τα αντίστοιχα των ευθείων γραμμών στην Ευκλείδια γεωμετρία. Το μήκος τόξου ενός μέγιστου κύκλου λαμβάνεται ως η απόσταση μεταξύ δύο σημείων πάνω στην επιφάνεια σφαίρας στη Ριμάνεια γεωμετρία, στην οποία τέτοιοι κύκλοι αποκαλούνται και ριμάνειοι κύκλοι. Αυτοί οι μεγάλοι κύκλοι είναι οι γεωδαισιακές της σφαίρας.
Σε ανώτερες διαστάσεις οι μέγιστοι κύκλοι μιας ν-σφαίρας ορίζονται ως η τομή αυτής με διεπίπεδα που περνούν από το σημείο που ισαπέχει από όλα τα σημεία της στον ευκλείδιο χώρο Rⁿ ⁺ ¹.

Εφαρμογές

Γνωστά παραδείγματα μέγιστων κύκλων έχουμε από την Ουράνια σφαίρα, της οποίας ο γνωστότερος μέγιστος κύκλος είναι ο ορίζοντας. Μερικοί άλλοι είναι ο Ουράνιος ισημερινός, οι ουράνιοι μεσημβρινοί και η εκλειπτική. Μεγάλοι κύκλοι χρησιμοποιούνται επίσης ως αρκετά ακριβείς προσεγγίσεις γεωδαισιακών στην επιφάνεια της Γης για τη ναυσιπλοΐα ή την αεροπλοΐα, παρά το ότι το σχήμα της Γης δεν είναι ακριβώς σφαιρικό. Ακόμη, σε άλλα ουράνια σώματα με προσεγγιστικά σφαιρικό σχήμα.
Ο ισημερινός της Γης και άλλων πλανητών, θεωρούμενων ως σφαιρών, είναι ένας μέγιστος κύκλος, όπως και κάθε ζεύγος αντιδιαμετρικών μεσημβρινών τους. Κάθε μέγιστος κύκλος της διαιρεί τη Γη σε δύο ημισφαίρια, π.χ. το Βόρειο και το Νότιο ημισφαίριο (το γνωστότερο ζεύγος), το Δυτικό και το Ανατολικό, ή το Ηπειρωτικό και το Θαλάσσιο.
Ο μετασχηματισμός Φουνκ (Funk transform) ολοκληρώνει μία συνάρτηση κατά μήκος όλων των μέγιστων κύκλων μιας σφαίρας.
Γκορίλα Μονσούν

Καριέρα

Είναι διάσημος ως ένας από τους καλύτερους παλαιστές στην βαριά κατηγορία κιλών της επαγγελματικής πάλης. Έχει εργαστεί ως σχολιαστής αγώνων για το WWE και ως παραγωγός παρασκηνίων, αλλά και ως μάνατζερ άλλων παλαιστών, καθώς επίσης και Πρόεδρος στο σενάριο για την εταιρεία στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Θέση του Γκορίλα

Στην επαγγελματική πάλη, η θέση πίσω από την ράμπα της εισόδου, σε κάθε αρένα που γινόταν κάποιο γεγονός της πάλης, ήταν το αγαπημένο μέρος για τον Μαρέλα, να κάθεται εκεί και σε όλη την διάρκεια της καριέρας του, για όλους τους ρόλους του, βρισκόταν εκεί. Για να τιμηθεί, το μέρος αυτό πήρε την ονομασία "Θέση του Γκορίλα".

Επιτυχίες

Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, ο Μαρέλα, το πέρασε στην εταιρεία WWE, στην εποχή του γνωστή με άλλες ονομασίες. Στην τεράστια καριέρα του, κατέκτησε επτά τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Το 1994, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.

Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένος περισσότερο από 40 χρόνια με την γυναίκα του Μαουρέν. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Το 1999, μετά από χρόνια "μάχη" με τον διαβήτη, τελικά πέθανε λόγω καρδιακής προσβολής. Ο ένας του γιος, ο Τζόι Μαρέλα, ήταν διαιτητής για το WWF, πέθανε το 1994 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Μεντούχ Θάτσι

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Τέτοβο. Αποφοίτησε από το τμήμα Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Είναι παντρεμένος και είναι πατέρας δύο παιδιών.
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεπερνά τα 20 έτη. Αρχικά υπήρξε αντιπρόεδρος του Κόμματος για την Δημοκρατική Ευημερία των Αλβανών (PDPA).  Το 1997, προέκυψε η συγχώνευση του κόμματος και του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος. (NDP).
Υπήρξε αντιπρόεδρος του νέου συνασπισμού έως το 2006, οπότε εκλέχθηκε Πρόεδρος του Κόμματος, μετά την αποχώρηση του Αρμπέν Τζαφερί (Arben Xhaferi).
Ο Μεντούχ θάτσι παραμένει στην μαύρη λίστα της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως ανανεώθηκε και τον Ιούλιο του 2012, μαζί με τους Ξεβάτ Αντεμί (Xhevat Ademi), αντιπρόεδρο της Δημοκρατικής Ένωσης για την Ολοκλήρωση (DUI), Καστριότ Χαξιρέξα (Kastriot Haxhirexha), πρόεδρο της Νεοδημοκρατικού Κόμματος, και άλλους επτά Σλαβομακεδόνες πολιτικούς αλβανικής καταγωγής, που συμμετείχαν στα γεγονότα της σύρραξης του 2001 στην Βόρεια Μακεδονία.
Σήμερα είναι αρχηγός του Δημοκρατικού Αλβανικού Κόμματος της πρώην γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας.
2280 Κούνικοφ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Κούνικοφ είναι Sa. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Καμουνική γλώσσα

Περιγραφή

Το σώμα κειμένων που διασώζεται προέρχεται από σκαλιστές επιγραφές σε βράχους, παρόμοιες με τις βραχογραφίες της Βαλκαμόνικα. Υπάρχουν τουλάχιστον 170 γνωστές επιγραφές, η πλειοψηφία των οποίων αποτελείται από λίγες μόνο λέξεις. Το σύστημα γραφής που χρησιμοποιούσε είναι παραλλαγή του βορείου ετρουσκικού αλφαβήτου, το οποίο επίσης είναι γνωστό ως καμουνικό αλφάβητο ή αλφάβητο του Σόντριο. Οι μεγαλύτερες σε έκταση επιγραφές χρησιμοποιούσαν βουστροφηδόν γραφή.
Η ονομασία της γλώσσας προέρχεται από τον λαό των Καμουννίων οι οποίοι ιστορικά περιγράφονται από τον Δίων Κάσσιο (3ος αιώνας μ.Χ.) ως αλπικό γένος, και οι οποίοι κατά την εποχή του Σιδήρου είχαν δημιουργήσει πολλές βραχογραφίες στην περιοχή της Βαλκαμόνικα. Υπάρχουν αλφαβητάρια τα οποία έχουν ανακαλυφθεί στις περιοχές του Νάντρο και του Πιανκόγκνο και χρονολογούνται μεταξύ του 500 με 50 π.Χ.
Το διαθέσιμο υλικό δεν επαρκεί για την αποκρυπτογράφηση της γλώσσας, ή για την αποσαφήνιση της σχέσης της με άλλες γλώσσες. Κάποιοι μελετητές θεωρούν πως σχετίζεται με τα ετρουσκικά και τα ραιτικά, ενώ άλλοι με τις κελτικές γλώσσες.
Οικία - Μουσείο Πούσκιν

Η Οικία - Μουσείο Πούσκιν

Το φθινόπωρο του 1836, ο Πούσκιν μετακόμισε σ' ένα διαμέρισμα της Αγίας Πετρούπολης, δίπλα στο κανάλι Μόικα, που ήταν το αρχοντικό της πριγκίπισσας Βολκόνσκαγια (Volkonskaya). Ο ποιητής με τη σύζυγό του Ναταλία και τα τέσσερα παιδιά τους, καθώς και της Ναταλίας τις δύο αδελφές, εγκαταστάθηκαν στον πρώτο όροφο του μεγάρου με έντεκα δωμάτια και ξεχωριστά οικήματα για το υπηρετικό προσωπικό.
Στα 1925, το σπίτι του Πούσκιν μετατράπηκε σε μουσείο, αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του. Το διάσημο γραφείο του Πούσκιν, όπου ο ποιητής δεχόταν φίλους του συγγραφείς, ζωγράφους και προσωπικότητες της Αγίας Πετρούπολης, διατηρείται όπως ήταν μετά το θάνατό του και περιέχει την περίφημη βιβλιοθήκη του με 4.500 τόμους σε δεκατέσσερις Ευρωπαϊκές και Ανατολικές γλώσσες: εγκυκλοπαίδειες, βιβλία ιστορίας και γεωγραφίας, συλλογές λαϊκών τραγουδιών και λογοτεχνικά έργα Ευρωπαίων και Ρώσων συγγραφέων που θαύμαζε ο Πούσκιν, όπως οι Σαίξπηρ, Δάντης, Βολταίρος, Χάινε και Μπάυρον.
Πάνω στο τραπέζι του γραφείου του έχουν μείνει ανέπαφα μετά το θάνατό του χειρόγραφα με ατέλειωτα έργα του, άρθρα και σημειώσεις για το περιοδικό του "Ο Σύγχρονος" (Souremennik). Υπάρχουν ακόμη η πένα του ποιητή, ο φιλντισένιος χαρτοκόπτης του, οι σφραγίδες του, το επισκεπτήριό του, ένα μπρούτζινο κουδουνάκι με το οποίο καλούσε τον υπηρέτη του, η πολυποίκιλτη πίπα του και μια επιτραπέζια λάμπα. 
Στον απέναντι από το γραφείο του τοίχο κρέμεται ένα σπαθί ξιφασκίας σε ασημένια θήκη, δώρο στον Πούσκιν. Σημειώνεται ότι ο Πούσκιν πέθανε σε μονομαχία με τον Ζωρζ ντ’ Αντές (Georges d'Anthès), Γάλλο εμιγκρέ, αξιωματικό της φρουράς στην Αγία Πετρούπολη, ο οποίος είχε γνωριστεί με το ζεύγος Πούσκιν και φλέρταρε αρκετά φανερά την σύζυγό του Ναταλία. Παρά το ότι ο ντ’ Αντές παντρεύτηκε την αδελφή της Ναταλίας, Εκατερίνα Γκοντσάροβα, συνέχισε να δείχνει ενδιαφέρον για τη Ναταλία και ο Πούσκιν τον κάλεσε σε μονομαχία. Ο Πούσκιν τραυματίστηκε θανάσιμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς και μεταφέρθηκε με άμαξα στο σπίτι του στην πρωτεύουσα. Πέρασε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του στο σπουδαστήριο-γραφείο του, ανάμεσα σε αγαπημένα του πρόσωπα, θαυμαστές και φίλους. Άφησε την τελευταία του πνοή στο ανάκλιντρο του γραφείου του δύο ημέρες αργότερα, το απόγευμα της 29ης Ιανουαρίου 1837, ώρα 2:45, σε ηλικία 38 ετών.
Από τα πιο αξιόλογα εκθέματα της οικίας / μουσείου είναι επίσης η μηχανική πολυθρόνα του, τύπου "Voltaire", επενδυμένη με κόκκινο μαροκινό δέρμα, που είχε αγοράσει ο Πούσκιν το Μάιο του 1835, παραμονή των γενεθλίων του, καθώς και τρία πολυτελή μπαστούνια που χρησιμοποιούσε ο Πούσκιν, κατά τη συνήθεια των ευγενών της εποχής, στους περιπάτους του. 
Στην αυλή της οικίας του Πούσκιν έχει στηθεί σε υψωμένο βάθρο ένας περίτεχνος μπρούτζινος ανδριάντας του ποιητή.
MAC³PARK Stadion

Ιστορία

Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάζεται από τις 9 Μαρτίου 2007 και ολοκληρώθηκε στις 29 Αυγούστου 2009. Βρίσκεται 40 μ. από το παλιό στάδιο της Τσβόλε, το Στάδιο Όστερενκ, που το αντικατέστησε στις 12 Ιουλίου 2012 το MAC³PARK Stadion. Η αρχική ονομασία του γηπέδου ήταν FC Zwolle Stadion. Την ημέρα που η ομάδα μετακόμισε στο νέο γήπεδο, πήρε την ονομασία IJsseldelta Stadion και από το 2016 την σημερινή. 
Σήμερα η μέγιστη χωρητικότητα του σταδίου φτάνει στις 12.500 θέσεις.
2738 Βιρακότσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βιρακότσα είναι άγνωστα.
Curculionidae

Μορφολογικά χαρακτηριστικά των προνύμων

Κατά κανόνα  οι προνύμφες ζουν μέσα σε φυτά. Είναι άποδες, παχιές, λίγο κυρτές, μαλακές και άχρωμες μέχρι κιτρινωπές με εξαίρεση το κεφάλι. Υπάρχουν όμως είδη με προνύμφες, που μοιάζουν με κάμπια πεταλούδας.
Δρομοκαΐτειο

Ιστορία

Το Δρομοκαΐτειο ιδρύθηκε το 1887 με χρήματα που είχε αφήσει στη διαθήκη του ο Ζώρζης Δρομοκαΐτης το 1880 παίρνοντας το όνομά του από τον Ζώρζη και τη γυναίκα του Ταρσή: «Φρενοκομείο Ζώρζη και Ταρσής Δρομοκαΐτου». Το ύψος του ποσού το οποίο κληροδότησε ο Δρομοκαΐτης ήταν πεντακόσιες χιλιάδες γαλλικά φράγκα τα οποία είχε καταθέσει στην Τράπεζα της Ελλάδος και ζητούσε να γίνει Φρενοκομείο όπου έκριναν οι εκτελεστές της διαθήκης του και φίλοι του Ιωάννης Χωρέμης και Εμμανουήλ Χαρίλαος και Μάρκος Ρενιέρης, Διοικητής της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος. Το 1887 δημιουργήθηκαν τέσσερα νοσηλευτικά τμήματα, τα οποία είχαν στο σύνολό τους 110 κλίνες. Για αρκετά χρόνια το Δρομοκαΐτειο ήταν μια από τις ελάχιστες κρατικές υποδομές στην Ελλάδα για τις ψυχιατρικές ασθένειες, δεδομένου ότι ήταν το δεύτερο ψυχιατρικό ίδρυμα μετά από αυτό της Κέρκυρας.
Το Νοσοκομείο ενισχύθηκε στα επόμενα χρόνια και από άλλους ευεργέτες, όπως ο Ανδρέας Συγγρός, ο Κωνσταντίνος Σεβαστόπουλος αλλά και άλλοι από τους οποίους πήραν τα ονόματά τους τα κτίριά του: Σεβαστοπούλειο, Θεολόγειο, Σπηλιοπούλειο, Κουντουριώτειο, Βενιζέλειο, Σκυλίτσειο, Δάφτσειο και Ελλήνων Αμερικής.
Το 1988 η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε το Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο με το Αργυρό Μετάλλιό της,  για τα 100 χρόνια της προσφοράς του.

Τμήματα και έργο του Νοσοκομείου

Το Νοσοκομείο έχει σήμερα 304 ψυχιατρικές κλίνες εντός του νοσοκομείου και 205 εξωνοσοκομειακές και νοσηλεύει περίπου 2000 άτομα τον χρόνο, έχοντας προσωπικό 550 ανθρώπων, με κάπου 10.000 ανθρώπους οι οποίοι εξετάζονται στα εξωτερικά ιατρεία το χρόνο.
Το 2014 είχε ανακοινωθεί ότι το Δρομοκαΐτειο θα έκλεινε με μεταφορά ασθενών και προσωπικού σε άλλες μονάδες, αλλά το σχέδιο αυτό δεν υλοποιήθηκε.

Μουσείο Νοσοκομειακών Αντικειμένων

Στο χώρο του Δρομοκαΐτειου βρίσκεται και Μουσείο το οποίο ιδρύθηκε το 1995 και εκεί εκτίθεται ιατρικά, φαρμακευτικά αντικείμενα καθώς και εγκαταλείμματα ασθενών (συγγράμματα λογοτεχνών, ποιήματα, επιστολές) και έργα ζωγράφων που νοσηλεύτηκαν εκεί.

Σημαντικοί τρόφιμοι

Από τους σημαντικότερους νοσηλευθέντες του Δρομοκαϊτίου ήταν οι λογοτέχνες Γεώργιος Βιζυηνός, ο Άριστος Καμπάνης, ο Ρώμος Φιλύρας, Μιχαήλ Μητσάκης, Δημήτριος Βικέλας, οι ζωγράφοι Ανδρέας Κρυστάλλης, Βαλεντίνος Ίλβες, Μόσχος, Aριστείδης Λάμδας, Νικόλαος Τράγκας, Εμμανουήλ Λαμπάκης, Κωνσταντίνος Πανώριος και άλλοι.
Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα (γενν. 1938)

Βιογραφία

Ο Λουδοβίκος-Γκαστάο-Μαρία-Χοσέ-Πίο-Μιγκουέλ-Γαβριέλ-Ραφαέλ-Γκοντζάγκα είναι ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου (1875-1957) πρίγκιπα της Βαυαρίας.
Γεννήθηκε όταν η οικογένειά του ήταν εξόριστη στην Ευρώπη. Επαναπατρίστηκε το 1945 και εγκαταστάθηκε πρώτα στην Πετρόπολις του Ρίο ντε Τζανέιρο και έπειτα στο Ζακαρεζίνο του Παρανά.
Ζει στο Ιγιενόπολις/Κονσολασάο, προάστειο του Σάο Πάουλο. Είναι άγαμος. Ο δευτερότοκος αδελφός του Εύδης παραιτήθηκε από το δικαίωμα διαδοχής της Βραζιλίας, έτσι τιτουλάριος διάδοχος είναι ο τριτότοκος αδελφός του Μπέρτραντ.
Πήτερ Φόργκατς

Βιογραφία

Ο Φόργκατς είναι ενεργός στα καλλιτεχνικά δρώμενα της χώρας του από το 1976. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στην δεκαετία του 1980 συνεργάστηκε με το μουσικό σύνολο "Group 180"  και παράλληλα ξεκίνησε να δουλεύει στο κινηματογραφικό στούντιο Béla Balázs. Το 1983 ίδρυσε στην Βουδαπέστη το Private Photo & Film Archives Foundation, μια μοναδική συλλογή παλιών ερασιτεχνικών φιλμ, μέρη των οποίων αξιοποίησε ως "ακατέργαστα δεδομένα" για τις μοναδικές μεταμοντέρνες επαναορχηστρώσεις της ιστορίας που κάνει. Το 2002 έγινε έκθεση στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Γκέτι με τίτλο The Danube Exodus: Rippling Currents of the River. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Οικογένεια Bartos (1988), στην οποία απονεμήθηκε το Grand Prix στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Βίντεο στην Χάγη (1990). Έκτοτε ο Φόργκατς έχει λάβει πολλές ακόμα τιμητικές διακρίσεις και βραβεύσεις στην Βουδαπέστη, τη Λισαβόνα, την Μασσαλία, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο και αλλού.
Στο Prix Europa στο Βερολίνο έλαβε το European TV Documentary of the Year Award για το 1997. Το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο Erasmus και το 2009 εκπροσώπησε την Ουγγαρία στη Μπιενάλε της Βενετίας. Το 2013 δημιούργησε βιντεοσύνθεση (″Letters to Afar″) για το Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων στην Βαρσοβία, μαζί με το The Klezmatics Group, καθώς και την ″Looming Fire - Stories from The Dutch East Indies 1900-1940″ στο Ολλανδικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου EYE.
Βεντσέσλαος Α΄ της Οπάβα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος τού Νικολάου Β΄ δούκα τού Ράτσιμπορς & της Οπάβα και της τρίτης συζύγου του Γιούντιτ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Μπολέσλαφ δούκα τού Νήμοντλιν (γερμαν. Φάλκενμπερκ).
Το 1365 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τους αδελφούς του. Ο πρωτότοκος αδελφός Ιωάννης Α΄ (από τον 1ο γάμο τού πατέρα του) ανέλαβε την κηδεμονία των μικρότερων και έγινε δούκας τού Ράτσιμπορς· στην Οπάβα ήταν δούκας μαζί με τους αδελφούς του. Το 1367 διαίρεσαν την Οπάβα. Το 1377 οι ομομήτριοι αδελφοί Βεντσέσλαος Α΄ και Πρέμυσλ Α΄ ενηλικιώθηκαν και έγινε νέα διαίρεση: ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το δουκάτο τού Κρνοβ και την κυριότητα τού Μπρούνταλ, το Γκλουμπτσύτσε αποσπάστηκε από την Οπάβα και δόθηκε στον Νικόλαο Γ΄ (από τον 2ο γάμο) και οι Βεντσέσλαος Α΄ και Πρέμυσλ Α΄ έλαβαν το υπόλοιπο της Οπάβα.
Απεβίωσε το 1381 άγαμος σε ηλικία 20 ετών. Ο αδελφός του Πρέμυσλ Α΄ κληρονόμησε το μερίδιό του στην Οπάβα.
Καταρράκτης Ρίπον

Ο Καταρράκτης Ρίπον βρίσκεται στο βόρειο άκρο της λίμνης Βικτώρια στην Ουγκάντα. Παλαιότερα θεωρούνταν η πηγή του ποταμού Νείλου. Το 1862 με 1863 ο Τζον Χάνινγκ Σπέκε ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που ακολούθησε την πορεία του Νείλου προς τα κάτω κι έφτασε έως τον καταρράκτη που πίστεψε ως την πηγή του Νείλου .
Το νερό από τον καταρράκτη Ρίπον πέφτει σε ένα στενό άνοιγμα και εκεί είναι που μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ξεκινά ο ποταμός Νείλος.
Ο καταρράκτης λειτούργησε ως φυσική διέξοδο για τη λίμνη Βικτώρια μέχρι το 1954 με την κατασκευή του Φράγματος Όουεν, ουσιαστικά έγινε επέκταση της λίμνης Βικτώρια και βυθίζοντας τον καταρράκτη Ρίπον.
Σινγκίντα (πόλη)

Μεταφορές

Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T3 από το Μορογκόρο (Morogoro) στα σύνορα της Ρουάντα (Rwanda), περνά μέσα από την πόλη. Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός Τ14 συνδέει τη Σινγκίντα (Singida) με το Μπαμπάτι (Babati) στην Περιφέρεια Μανυάρα (Manyara Region). Η απόσταση από τη Σινγκίντα (Singida) προς τη Ντοντόμα (Dodoma) είναι 252 χιλιόμετρα, προς τη Σινυάνγκα (Shinyanga) 300 χιλιόμετρα, προς την Αρούσα (Arusha) 334 χιλιόμετρα και προς τη Μουάνζα (Mwanza) 467 χιλιόμετρα.
Το παρακλάδι της Κεντρικής σιδηροδρομικής Γραμμής της Σινγκίντα (Singida branch), συνδέει τη Σινγκίντα με την πόλη Μανυόνι (Manyoni), που βρίσκεται στην κύρια γραμμή.

Λίμνη Σινγκίντα

Αυτή η αλατούχα λίμνη, βρίσκεται λίγο έξω από πόλη της Σινγκίντα. Προσελκύει πολλά είδη πουλιών, όπως πελεκάνους και φλαμίνγκο.

Περιφερειακό Μουσείο

Αυτό το μουσείο παρουσιάζει εκθέματα από τις φυλές της Περιφέρειας Σινγκίντα, όπως όπλα και κοσμήματα. Βρίσκεται στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Τανζανίας.

Πληθυσμός

Στην εθνική απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Αστική Περιοχή Σινγκίντα, εκτιμήθηκε σε 150.379 άτομα, από τους οποίους στην πόλη υπήρχαν μόνο 85.242 άτομα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1998

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1998 διεξήχθη στις 10–13 Δεκεμβρίου στο Κλειστό Δημήτριος Τόφαλος, στην Πάτρα, με την συμμετοχή 109 αθλητών από 36 συλλόγους. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο., καθώς και πολυνίκης με 4 χρυσά μετάλλια.
Ρώμος Φιλύρας

Βιογραφικό

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωάννης (Γιάγκος) Β. Οικονομόπουλος. Γεννήθηκε (σύμφωνα με τα στοιχεία του ληξιαρχείου) το 1888 στο Κιάτο (αναφέρεται και το Δερβένι ως τόπος γέννησης) και πέθανε στην Αθήνα. Μορφώθηκε κατ' οίκον από τον πατέρα του, που ήταν εκπαιδευτικός. Στα 14 του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες ως δημοσιογράφος. Παράλληλα άρχισε να γράφει ποιήματα («Το Δερβένι μας») αλλά και μερικά πεζογραφήματα. Πέρασε πολλές περιπέτειες και μεταπτώσεις σ' όλο τον υγιή του βίο. Το 1920, συνεπεία αφροδίσιου νοσήματος, άρχισε να εμφανίζει προβλήματα στην ψυχική του υγεία. Το 1927 κλείστηκε στο Ψυχιατρείο, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.
Δε σταμάτησε να γράφει, άλλοτε καλά και στρωτά κι άλλοτε παντελώς αλλοπρόσαλλα ποιήματα, τα οποία έγραφε σε χαρτί του ψυχιατρείου και τα χάριζε αφειδώς στους επισκέπτες. Πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1942 στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο.

Χαρακτηριστικά του έργου του

Στην ποίησή του διαφαίνεται η πρόθεσή του να χρησιμοποιήσει νέες λυρικές φόρμες αλλά και φραστικούς νεωτερισμούς, ενώ δεν λείπουν η μουσικότητα και ο ρομαντισμός. Συχνά στα ποιήματά του υπάρχει η αίσθηση της πικρίας και της απογοήτευσης, των ματαιωμένων προσδοκιών, που απορρέει από την προσποιητή ευθυμία των πρόσκαιρων απολαύσεων, η οποία γίνεται αντιληπτή ως σπατάλη και στέρηση εσωτερική. Η δυσαρμονική αυτή αίσθηση εκφράζεται, όχι με τον υψωμένο τόνο των ποιητών που είχαν επηρεαστεί από τον Παλαμά, αλλά με λεξιλόγιο καθημερινό, το οποίο ενίοτε αποκλίνει από την καθιερωμένη ποιητική γλώσσα.
Πλάνο Μάρκετινγκ

Το Πλάνο Μάρκετινγκ είναι ένα σχέδιο που απεικονίζει την στρατηγική μάρκετινγκ που πρόκειται να ακολουθήσει μία επιχείρηση ή ένας οργανισμός καθώς και λεπτομέρειες που αφορούν τα προγράμματα και τις πρακτικές μάρκετινγκ.
Συντάσσεται συνήθως ετήσια και περιλαμβάνει τις διαθέσιμες και δυνατές επιλογές τόσο σε στρατηγικό όσο και σε λειτουργικό επίπεδο. Από τις διαθέσιμες αυτές επιλογές και με προσεκτική μελέτη και έρευνα καθορίζεται η βέλτιστη στρατηγική με βάση τα προβλεπόμενα αποτελέσματα.