google/wiki40b huggingface dataset:
ΕΡΤ Χανίων

Ιστορικό

Ξεκίνησε να εκπέμπει το 1947 από έναν πομπό μεσαίων κυμάτων ισχύος 50Watt και 4 χρόνια αργότερα, το 1951, εντάχθηκε στο τότε ΕΙΡ το οποίο το 1952 κατασκεύασε σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις στη Σούδα Χανίων, όπου τοποθετήθηκε πομπός των 5ΚW. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1954 ξεκίνησε να εκπέμπει σε πλήρη καθημερινή λειτουργία.
Το 1986 μετακόμισε σε νέο κτίριο στο ιδιόκτητο οικόπεδο του σταθμού στη Σούδα Χανίων, όπου και εγκαταστάθηκε νέος πομπός ισχύος 100ΚW στα μεσαία κύματα και από τότε εκπέμπει στους 1.512 χιλιόκυκλους με εμβέλεια σε πολλές περιοχές της χώρας και ευρύτερα της λεκάνης της Μεσογείου και των Βαλκανίων. Η ΕΡΑ Χανίων από το 1990 εκπέμπει και στα FM στους 104 MHz με κέντρο εκπομπής τη "Σκλόκα" από έναν πομπό ισχύος 10KW καλύπτοντας τη δυτική Κρήτη.
Από το 2001 εκπέμπει και στους 100.6 MHz με κέντρο εκπομπής τη "Μαλάξα" από έναν πομπό ισχύος 1KW καλύπτοντας τους νομούς Χανίων και Ρεθύμνου.
Στις 11 Ιουνίου 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ οι απολυμένοι εργαζόμενοι συνέχισαν κανονικά την μετάδοση του προγράμματος του σταθμού. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου του 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Χανίων αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Χανίων.
569 Μίσα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μίσα εκτιμάται σε 72,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι Cg (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι μόλις 0,030. Η Μίσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 9 λεπτά.
Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάνα

Γάμοι

Η Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάν παντρεύτηκε τον Σεμίζ Αχμέτ Πασά.Απο αυτόν τον γάμο γεννήθηκαν τέσσερα αγόρια: ο Αμπντουραχμάν Μπέη,ο Μεχμέτ Μπέη,ο Μουσταφά Πασά και ο Οσμάν Μπέη.Μετά τον θάνατο του Αχμέτ Πασά παντρεύτηκε τον Νισαντσί Φεριντούν Μπέη.Σύμφωνα με μία φήμη ή Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάν ήταν παντρευμένη με τον Αζίζ Μαχμούτ Χιουνταγί Εφέντι.Πιστεύεται ότι ο γάμος έγινε το 1590.
ΣΣΚ Μπάρι

Χρώματα

Τα χρώματα της Μπάρι παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθερά, ενώ διέφεραν ελαφρώς έπειτα από την επανασύσταση της ομάδας το 1928. Η πρώτη αμφίεση ήταν σκουροκόκκινη (εξ ού και το προσωνύμιο granata που δώθηκε στην ομάδα το 1910) και την προμήθευσε στην ομάδα ο αυστριακός έμπορος Φλοριάνο Λούντβιχ. Από το 1915 έως και το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οπότε και η ομάδα διαλύθηκε, η αμφίεσή της αποτελούνταν από πρασινόμαυρες ρίγες. Από το 1928 και μετά, η αμφίεση της ομάδς παρουσίασε αρκετές αλλαγές στη μορφή, με κύριο χρώμα το λευκό και δευτερεύον το κόκκινο. Ένα σχεδόν σταθερό χαρακτηριστικό της αμφίεσης μέχρι τη δεκαετία του πενήντα ήταν οι μαύρες κάλτσες, με λευκή ρίγα, οι οποίες αργότερα πήραν χρώμα λευκό και κόκκινο. Η δεύτερη αμφίεση ήταν σχεδόν πάντα αντίστροφη της πρώτης. Τη δεκαετία του ογδόντα, η αμφίεση εμπεριείχε κόκκινα και λευκά μοτίβα.
Μάχη του Βουργαρελίου

Η εξέλιξη των γεγονότων

Στην μάχη αυτή κοντά στο Βουργαρέλι πολέμησαν χίλιοι Έλληνες εναντίον της στρατιάς του Ομέρ Βρυώνη. Οι Έλληνες νίκησαν.
Ιωάννης του Μοντεμόρ-ο-Νόβο

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φερδινάνδου Α΄ 2ου δούκα της Μπραγκάνσα και της Ιωάννας ντε Κάστρο κυρίας τού Καντάβαλ.
Το 1471 ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας (εξάδελφος τού πατέρα του) τού χορήγησε την κυριότητα τού Μοντέμορ-ο-Νόβο και το 1473 τον έκανε 7ο κοντόσταυλο της χώρας, όπως ήταν και ο προ-πάππος τού Ιωάννη, ο άγιος Νούνο-Άλβαρες Περέιρα. Το 1478 τού χορήγησε τον τίτλο τού μαρκησίου τού Μοντέμορ-ο-Νόβο· ήταν ο πρώτος και μόνος μαρκήσιος της Πορτογαλίας.
Τον Αλφόνσο Ε΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄ της Πορτογαλίας, ο οποίος άρχισε να περιορίζει τη δύναμη των ευγενών, η οποία είχε αυξηθεί κατά τη βασιλεία τού πατέρα του. Εκτέλεσε τον δούκα της Μπραγκάνσα και τον δούκα τού Βιζέου· μετά στόχευσε τον Ιωάννη, ο οποίος δραπέτευσε στην Καστίλη και σώθηκε. Στην Πορτογαλία καταδικάστηκε για προδοσία και ένα ομοίωμά του εκτελέστηκε συμβολικά στο Αμπράντες το 1483.
Απεβίωσε το επόμενο έτος στη Σεβίλλη και τάφηκε στη μονή της Σάντα Πάουλα, δίπλα στη σύζυγό του.

Οικογένεια

Το 1460 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του Ισαβέλλα των Τραστάμαρα-Νορόνα, ανιψιά τού Χριστοφόρου Κολόμβου. Ήταν νόθη κόρη τού Πέδρο ντε Νορόνα αρχιεπισκόπου της Λισαβόνας. Ο Πέδρο ήταν γιος της Ισαβέλλας από τον Οίκο της Πορτογαλίας (νόθης κόρης τού Φερδινάνδου Α΄ της Πορτογαλίας) και τού Αλφόνσου των Τραστάμαρα κόμη τού Χιχόν και Νορένια (νόθου γιου τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Κάστρο της Τραπεζούντας

Το Κάστρο της Τραπεζούντας (τουρκικά : Trabzon Kalesi) είναι βυζαντινό κάστρο στην Τραπεζούντα της Βορειοανατολικής Τουρκίας.  Κατασκευασμένο την βυζαντινή εποχή και επισκευασμένο από τους Οθωμανούς βρίσκεται χτισμένο σε τρία επίπεδα σε λόφο της πόλης στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Αποτελείται από τρία τμήματα, την Άνω Φρούριο (Yukari Χισάρ), το Μέσο Φρούριο (Orta Χισάρ) και το Κάτω Κάστρο (Aşağı Χισάρ).

Περιγραφή

Το Άνω Φρούριο ή ακρόπολη κτίστηκε ως η πρώτη κατασκευή στην αρχαιότητα το 2000 π.Χ.. Μερικές από τις πρώτες πηγές αναφέρουν την ύπαρξη ερειπίων και δομών, όπως ιππόδρομος, πύργος, λουτρά και το παλάτι. Η ακρόπολη υπέστη διάφορες τροποποιήσεις στην ιστορία κατά την διαέρκεια της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας ήταν το διοικητικό κέντρο. Τα τείχη της είναι υψηλότερα από ότι τα άλλα μέρη. Είναι ενισχυμένα στα νότια με τα υψηλότερα και πιο παχιά τείχη και πύργους. Μερικές επιγραφές από την οθωμανική εποχή, που βρέθηκαν μεταξύ των τείχων της  ακρόπολη μπορεί να δει κανείς σήμερα στο Μουσείο της Τραπεζούντας.
Το Μέσο φρούριο χτίστηκε από τον Αλέξιο Β΄ της Τραπεζούντας (βασίλεψε το 1297-1330), με ακανόνιστο σχήμα. Έχει από δύο πύλες σε κάθε πλευρά , εδώ έμεναν οι ευγενείς και οι πλούσιες οικογένειες της πόλης. Αξιοσημείωτα κτίρια που διασώζονται είναι η εκκλησία της Παναγίας χρυσικέφαλος και σήμερα λειτουργεί ως τζαμί, η εκκλησία του Αγίου Ευγένιου σήμερα επίσης τζαμί, το κτίριο του Διοικητή, η γέφυρα του Ζαγανού, ο πύργος Χαμαμί, Αμάσεια Τζαμί, και άλλα.
Το Κάτω φρούριο ή Εξώκαστρον.  απλώνεται στα δυτικά από πύργο του Ζαγανού μέχρι τη θάλασσα, αυτό το τμήμα του Κάστρου της Τραπεζούντας χτίστηκε επίσης από τον Αλέξιο Β΄, στα ανατολικά υπάρχουν δύο πύλες. Σε αυτό το τμήμα διασώζονται τα κτίρια : η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα σήμερα τζαμί, οθωμανικά λουτρά, οθωμανικοί κρήνες και τζαμιά.
Τα περισσότερα από τα τείχη της πόλης σώζονται και είναι από τα παλαιότερα κτήρια της πόλης. Το παλαιότερο μέρος τους μπορεί να χρονολογηθεί τον 1ο αιώνα μ.Χ. κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι ιστορικές πηγές παρέχουν πληροφορίες σχετικά με παλαιότερες φάσεις κατασκευής τους. Ο Ξενοφών, ο οποίος επισκέφθηκε την πόλη του 5ου αιώνα π.Χ., αναφέρεται, επίσης, την ύπαρξη των τειχών της πόλης.
Το 1921 οι εναπομείναντες χριστιανοί της πόλης, διατάχθηκαν από τις δημοτικές αρχές να διαλύσει τος φρούριο και να χρησιμοποιήσουν το χαλίκι από τις πέτρες του που έσπαγαν για την κατασκευή δρόμων.

Ιστορία

Το κάστρο ήταν η έδρα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και κατοικία των αυτοκρατόρων της, χτίστηκε για αυτό τον σκοπό στα ερείπια αρχαίας ακρόπολης. Το 1458 μετά από 32 ημέρες πολιορκία παραδόθηκε έπειτα από συμφωνία στους Οθωμανούς. 
 Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Χορνσουάγκλ

Ξεκίνημα στον χώρο

Ο Ντίλαν είναι νάνος παλαιστής, το ανάστημά του δεν ξεπερνά το ενάμιση μέτρο (1,32 μέτρα για την ακρίβεια) και ξεκίνησε την καριέρα του το 2004. Κατέκτησε διάφορα βραβεία πάλης σε ανεξάρτητο επίπεδο και κέρδισε και τον χαρακτηρισμό ο πιο σέξυ νάνος.

WWE

Το 2006 υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και αρχικά έκανε εμφανίσεις ως ξωτικό, στο πλευρό του Ιρλανδού παλαιστή Φίνλεϊ. Στο σενάριο αργότερα προστέθηκε ο πρόεδρος της εταιρείας Βινς Μακμάν, όπου υποτίθεται πως ήταν εξώγαμο παιδί του. Η καριέρα του νάνου Σουάγκλ, απογειώθηκε όπως αναφέρεται παραπάνω με το Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών, το οποίο κατέκτησε και αμέσως μετά σταμάτησε να υφίσταται. Στην συνέχεια συνεργάστηκε ξανά με τον Φίνλεϊ, ενώ κατά καιρούς έχει παρασκηνιακούς, χιουμοριστικούς τηλεοπτικούς ρόλους, εκτός ρινγκ.

Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών

Ο Χορνσουάγκλ είναι ο τελευταίος πρωταθλητής παλαιστών περίπου έως 100 κιλών (μερικές φορές το ξεπερνούσαν), το λεγόμενο Cruiserweight Championship, ελεύθερα διατυπωμένο στα ελληνικά ως Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών, λόγω των θεαματικών κινήσεων που μπορούσαν να κάνουν οι παλαιστές αυτής της κατηγορίας.

Ιστορία Τίτλου

Το όνομά του στα αγγλικά είναι Cruiserweight Championship. Στα ελληνικά μπορεί να μεταφραστεί ως τίτλος Ελαφρών Βαρών. Ο τίτλος ιδρύθηκε το 1991 στην εταιρεία του WCW. Το 2001 που εξαγοράστηκε από το WWE, το Πρωτάθλημα συνέχισε να υπάρχει στην νέα ιδιοκτησία. Σταμάτησε να υφίσταται το 2007.
Μέριλυν Μάνσον

Βιογραφία

Η μητέρα του είναι η Μπάρμπαρα Γουάιερ και ο πατέρας του ο Χιου Τζακ Γουόρνερ. Ο πατέρας του ήταν Ρωμαιοκαθολικός ενώ η μητέρα του Επισκοπιανή. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, "The Long Road Hard Out of Hell", ο Μάνσον είναι γερμανικής καταγωγής από την πλευρά της μητέρας του και πολωνικής από την πλευρά του πατέρα του. Μεγάλωσε με τη θρησκεία της μητέρας του. Φοίτησε στο Ρωμαιοκαθολικό Χριστιανικό σχολείο Heritage Christian School από την πρώτη έως τη δέκατη τάξη. Αργότερα μετεγγράφηκε στο λύκειο Cardinal Gibbons High School στο Fort Lauderdale της Φλόριντα. Αποφοίτησε από το λύκειο το 1987 και φοίτησε στο Broward Community College το 1990. Εργαζόταν για πτυχίο στη δημοσιογραφία και απέκτησε εμπειρία στον τομέα γράφοντας άρθρα που είχαν να κάνουν με μουσική για ένα περιοδικό της Νότιας Φλόριντα, το 25th Parallel. Γνώρισε προσωπικά τον τραγουδιστή των Nine Inch Nails, Trent Reznor, με τον οποίο συνεργάστηκε για να προωθήσει τα τρία πρώτα άλμπουμ του.

Πρόσφατη δραστηριότητα

Στις 28 Απριλίου 2010 εγκαινιάστηκε η έκθεση ζωγραφικής του Μέριλυν Μάνσον με τίτλο "Hell, Etc." στην Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε στον πολυχώρο Αθηναΐς στο Βοτανικό, στην Αθήνα. Η έκθεση είχε θέμα "Γκροτέσκ", δηλαδή ζωγραφική με γελοιογραφική υπερβολή ώστε να τονιστεί το κακό και το άσχημο, με τον Μέριλυν Μάνσον να δηλώνει πως εμπνέεται από την ηθοποιό και αρραβωνιαστικιά του, Έβαν Ρέιτσελ Γουντ. Ο Μέριλυν Μάνσον παρευρέθηκε στα εγκαίνια της συγκεκριμένης έκθεσης μαζί με την Έβαν. Η έκθεση διήρκεσε πέντε μέρες (28 Απριλίου-2 Μαΐου), χωρίς την παρουσία του ίδιου τις τέσσερις υπόλοιπες ημέρες της διάρκειάς της.
Σίμων Α΄ του Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Αμωρί Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Βερτράνδης του Γκόμετς. Γεννήθηκε στο Μονφόρ-λ'Αμωρί τού δουκάτου της Νορμανδίας.
Απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών και τάφηκε 32 χλμ από το Επερνόν, φρούριο που είχε κατασκευάσει με επιδεξιότητα.
2821 Σλάβκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σλάβκα είναι άγνωστα.
Δολό Ιωαννίνων

Ιστορία - Γεωγραφία

Το Δολό - το πρώτο όνομά του ήταν Δελή (σλάβικα) που σημαίνει κάτι το χαμηλό και το κάτω σε σύγκριση με το υψηλό του ευρισκόμενο ορεινό συγκρότημα - βρίσκεται στα κράσπεδα του ορεινού συγκροτήματος που ονομάζεται Κουτσόκρανο και κάτω από το ύψωμα του Αγ. Χριστοφόρου. Ο παλιός συνοικισμός, ίσως να ήταν στη θέση που είναι σήμερα γνωστή ως "χαλάσματα" και η οποία πριν πάθει καθίζηση θα ήταν ισόπεδη με την πλαγιά "Παρακάτωνα". Η έλλειψη μαρτυριών μας αναγκάζει να προσφύγουμε στις κατασπαρμένες παραδόσεις για να φτάσουμε στο 1030 μ.Χ. που αναφέρεται "χώρα Δολού" στον πίνακα δωρητών της μονής Μολυβδοσκέπαστου (Ηπειρ. Εστία, 1966, σ.349-353)

Κεντρική Εκκλησία

Η ανέγερση της κεντρικής εκκλησίας προς τιμή του Αγίου Νικολάου έγινε το 1814. Στη θέση της σημερινής εκκλησίας υπάρχουν σημάδια παλιών μνημάτων. Χτίστηκε στη θέση παλιότερης εκκλησίας, την οποία το 1740 τη μεγάλωσαν. Η οικοδομή έγινε λίθινη, στέρεη με μικρά παράθυρα. Εσωτερικά χωρίζεται στο Άγιο Βήμα, ανδρωνίτη και γυναικωνίτη.

Σχολεία

Γύρω στα 1760 μπορούμε να υπολογίσουμε την ύπαρξη δασκάλου στο Δολό, τον Παπά-Μπέλλο, ο οποίος γνώριζε γραφή και ανάγνωση και δίδασκε στον νάρθηκα της πρώτης εκκλησίας. Το 1824 χτίστηκε το πρώτο σχολικό κτίριο πάνω από την εκκλησία. Το 1848 χτίστηκε δίπλα μεγαλύτερο κτίριο. Το 1874 με 1880 χτίστηκε παραπλεύρως νέο διώροφο κτίριο. Το 1886 φοιτούσαν στο σχολείο 70-80 αγόρια και κορίτσια.
Χέρμαν Μπουλ

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μπουλ γεννήθηκε στο Ίνσμπρουκ, ο νεότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Μετά τον θάνατο της μητέρας του πέρασε αρκετά χρόνια σε ορφανοτροφείο. Το 1930, ως ευαίσθητος και όχι ιδιαίτερα υγιής έφηβος, άρχισε να σκαρφαλώνει στις αυστριακές Άλπεις. Το 1939 έγινε μέλος του παραρτήματος της Γερμανικής Αλπικής Εταιρείας Deutscher Alpenverein στο Ίνσμπρουκ και σύντομα ανέβασε το αναρριχητικό του επίπεδο στην κατηγορία 6. Ήταν μέλος της ομάδας διάσωσης του Ίνσμπρουκ (Bergrettung Innsbruck).
Ο Β' Π.Π. διέκοψε τις σπουδές του και κατατάχθηκε στους αλπινιστές, κυρίως στο Μόντε Κασίνο. Μετά την αιχμαλωσία του από τα αμερικανικά στρατεύματα επέστρεψε στο Ίνσμπρουκ και ζούσε κάνοντας διάφορες δουλειές. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως οδηγός βουνού.
Νικόλαος Πιεράκος Μαυρομιχάλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αρεόπολη της Λακωνίας τον Απρίλιο του 1804. Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Κωνσταντίνος. Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και πολέμησε στην πολιορκία της Κορώνης.
Στις αρχές του 1821 ο Νικόλαος Πιεράκος ήταν αρχηγός σώματος μικρού, το οποίο όμως το έκανε πολυάριθμο με τον θάνατο του αδελφού του, διότι τότε αυτός έγινε νέος αρχηγός και των δύο σωμάτων. Συμμετείχε στην άλωση της Τριπόλεως και στην εκστρατεία των Πελοποννησίων στην Ήπειρο το 1822. Η έκβαση της εκστρατείας αυτής ήταν ατυχής, κατά την οποία σκοτώθηκε και ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης.
Πήρε επίσης μέρος στην πολιορκία της Κορώνης το 1822 και 1823, καθώς και στην Πολιορκία των Πατρών, όπου έλαβε τον βαθμό του αντιστράτηγου. Υπερασπίστηκε τα Μεσσηνιακά φρούρια το 1824 - 1825 εναντίον της πολιορκίας από τα στρατεύματα του Ιμβραήμ.
Στα χρόνια του Καποδίστρια ασχολήθηκε με την πολιτική. Συνέπραξε με τον Φέδερ στον σχηματισμό δύο ελαφρών ταγμάτων πεζικού της Μάνης και μίας τετραρχίας της Φάλαγγας. Εξακολούθησε την πολιτική και στρατιωτική του υπηρεσία και στα χρόνια του Όθωνα. Υπήρξε πληρεξούσιος στην συνέλευση του 1843, βουλευτής και γερουσιαστής.
Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1881.
Αψίδα του Κωνσταντίνου

Επιγραφές

Στο επάνω διάζωμα υπάρχει επιγραφή, ίδια και στις δύο πλευρές της Αψίδας. Τα γράμματα ήταν ορειχάλκινα και λείπουν, υπάρχουν όμως οι εσοχές τους και οι τρύπες που ήταν καρφωμένα. Η επιγραφή έχει ως εξής:
ΙΜP(ERATORI) CAES(ARI) FL(AVIO) CONSTANTINO MAXIMO P(IO) F(ELICI) AVGUSTO S(ENATUS) P(OPULUS) Q(UE)  R(OMANUS) QVOD INSTINCTV DIVINITAΤΙS MENTIS MAGNITVDINE CVM EXERCITV SVO TAM DE TYRANNO QVAM DE OMNI EIVS FACTIONE VNO TEMPORE IVSTIS REMPVBLICAM VLTVS EST ARMIS ARCVM TRIVMPHIS INSIGNEM DICAVIT
Δηλαδή: Στον Αυτοκράτορα Καίσαρα Φλάβιο Κωνσταντίνο Μέγιστο Ευσεβή Ευτυχή Σεβαστό η Σύγκλητος και ο λαός της Ρώμης, που με έμπνευση θεία και του μυαλού του το μεγαλείο εξέβαλε από το κράτος τον τύραννο με όλους τους ακολούθους του ταυτόχρονα, με τον στρατό του και τη δίκαιη δύναμη των όπλων, αυτή την Αψίδα τη με θριάμβους διακοσμημένη αφιέρωσαν. 
Η φράση "με έμπνευση θεία" τέθηκε, διότι ο Κωνσταντίνος στην αρχή πίστευε, ότι ήταν εκλεκτός του Ήλιου και τα νομίσματά του (ακόμη και ως το 324) τον εμφανίζουν ως θεό ήλιο, ώσπου στη μάχη της Μιλβίας γέφυρας το 312 είδε στον ουρανό έναν σταυρό και μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Έτσι η αμφίσημη φράση ικανοποιεί τους Εθνικούς και τους Χριστιανούς. Η φράση "τον τύραννο" δικαιώνει τη σφαγή του, καθώς ήταν τέτοιος. Επίσης η φράση "δίκαιη δύναμη όπλων" δικαιώνει τον εμφύλιο εναντίον του Μαξεντίου.  
Δύο σύντομες επιγραφές στο εσωτερικό του κεντρικού τόξου έχουν όμοιο μήνυμα, ότι ο Κωνσταντίνος δεν ήρθε να επιβληθεί, αλλά να ελευθερώσει τη Ρώμη από την κατοχή:
LIBERATORI VRBIS - FUNDATORI QVIETIS 
Που σημαίνει: Ελευθερωτής της πόλης, ιδρυτής της ειρήνης.
Σε κάθε ένα από τα παράπλευρα τόξα, επιγραφές αναφέρουν:
VOTIS X - VOTIS XX και: SIC X - SIC XX
Η εξήγηση είναι η εξής: Ιεροί όρκοι στα 10 έτη, (όμοια) ιεροί όρκοι και για τα 20· και: όπως για τα 10 έτη, έτσι και για τα 20. Είναι η ανανέωση των όρκων του στρατού. Αυτά είναι συνήθεις επιγραφές στα νομίσματα για τον εορτασμό των 10ετών (decennalia) του Αυτοκράτορα, όπου εύχονται να μείνει και να τα κάνει 20, κοκ. Επειδή ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε την εξουσία του το 306, η Αψίδα πρέπει να εγκαινιάστηκε το 315.
Dhaka Tribune

Η Dhaka Tribune είναι μια εθνική αγγλόφωνη συμπαγής καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ο ιδρυτικός συντάκτης Ζαφάρ Σομπάν τακτικά καλείται να σχολιάσει ειδήσεις που σχετίζονται με το Μπανγκλαντές για διεθνείς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, σε θέματα όπως η ελευθερία του λόγου και τους πρόσφυγες.
Ξεκίνησε το 2013. Έχει έντυπες και διαδικτυακές εκδόσεις με αναγνώστες από το Μπαγκλαντές και τον κόσμο. Ο εκδότης της εφημερίδας είναι ο Καζί Ανίς Αχμέντ, ο οποίος είναι επίσης ένας από τους διευθυντές.

Ιστορία

Η Dhaka Tribune εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 19 Απριλίου 2013 στο Μπαγκλαντές.
Καθώς η έναρξή της σχεδόν συμπίπτει με τη κατάρρευση του Ράνα Πλάζα, οι δημοσιογράφοι και οι φωτογράφοι της έχουν καλύψει μεγάλες ιστορίες με παγκόσμιο αντίκτυπο και απήχηση όπως η προσφυγική κρίση των Ροχίνγκια.
Στην εκτύπωση, η εφημερίδα ξεκίνησε ως μια εφημερίδα μεγάλου σχήματος πριν γίνει συμπαγής την 1η Μαρτίου του 2015.
Το σύνθημα της εφημερίδας είναι Οι ειδήσεις που θέλετε. Όχι περισσότερο, όχι λιγότερο. Είναι γνωστή για τις βραβευμένες καμπάνιες μάρκετινγκ Χαίρομαι που είμαι ένας Μπανγκλαντεσιανός και Είμαι φτιαγμένος στο Μπανγκλαντές. Από το 2015, η Dhaka Tribune ήταν ο κύριος συνεργάτης των μέσων ενημέρωσης για το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ της Ντάκα.

Πολιτική θέση

Η εφημερίδα περιγράφει την εκδοτική πολιτική ως φιλελεύθερη οικονομικά και κοινωνικά. 
Η Dhaka Tribune υποστηρίζει ενεργά τα ίσα δικαιώματα των φύλων στο Μπαγκλαντές. Έχει καλέσει για την κατάγρηση των νομοθετικών διακρίσεων κατά των ομοφυλόφιλων στο Μπαγκλαντές. Αρκετές σελίδες της εφημερίδας είναι ανοικτές σε διαφορετικούς συντελεστές. 
Η 2Α Media Limited, εταιρεία του Ομίλου Gemcon που ανήκει στον ηγέτη της ομάδας Αουάμι Καζί Ναμπίλ Αχμέντ, είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος.

Συμπληρώματα

Η εφημερίδα δημοσιεύει μια ποικιλία από τακτικά συμπληρώματα συμπεριλαμβανομένου του μηνιαίου περιοδικού Τέχνες και Γράμματα.
Κάρολος Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ και της Ελεονόρας-Γιουλιάνας, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και το 1698 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν επιτυχής διοικητής στο στρατό της Αυστρίας· μεταστράφηκε στον Καθολικισμό το 1712. Συμμετείχε  υπό τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και εναντίον των Οθωμανών. Το 1719 ορίστηκε κυβερνήτης του Βελιγραδίου. Το 1720 ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων τον έθεσε κυβερνήτη του βασιλείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Τότε νυμφεύτηκε. 
Έπειτα από 13 έτη ηγεμονίας στη Σερβία, διαδέχθηκε τον άτεκνο εξάδελφό του Έμπερχαρτ-Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης. Ως δούκας επανέφερε την Αυλή από το Λούντβιχσμπουρκ στην κοντινή Στουτγάρδη. Κυβέρνησε ως το 1737, όταν απεβίωσε στο Λούντβιχσμπουρκ σε ηλικία 53 ετών· τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του, πρώτα ο Κάρολος-Ευγένιος, μετά ο Λουδοβίκος-Ευγένιος και τέλος ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος.

Στη λογοτεχνία και σε ταινίες

Αν και η ιστορία του με τον Εβραίο τραπεζίτη Γιόζεφ Συς Οπενχάιμερ έχει μικρό ιστορικό έρεισμα, έγινε θέμα πολλών μυθιστορημάτων και ταινιών, όπως το βιβλίο του Βίλχελμ Χάουφ Γιούτ Συς (1827): ο ήρωας μεγαλώνει μεταξύ Εβραίων· προδίδει μία κοπέλα και καταδικάζεται σε απαγχονισμό. Λίγο πριν ανακαλύπτει ότι δεν είναι Εβραίος και θα μπορούσε να αποφύγει την καταδίκη τους, αλλά προτιμά την εκτέλεση από τη μικρή κοινωνία που μεγάλωσε. Την υπόθεση επανέλαβε ο Λίον Φόιχτβανγκερ το 1925 σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο. 
Το 1934 γυρίστηκε σε ταινία με σκηνοθέτη τον Λόταρ Μέντες. Επίσης το 1940 με σκηνοθέτη τον Βάιτ Χάρλαν, όπου η ταινία ήταν μέρος της προπαγάνδας των Ναζί. Τα μυθιστορήματα και οι ταινίες έχουν ελάχιστη αντιστοιχία με τα ιστορικά έγγραφα, που υπάρχουν στα Αρχεία της Επαρχίας Μπάντεν-Βυρτεμβέργης.
Θέρσιος ο Θεσσαλός

Στοιχεία

Ο Θέρσιος ο Θεσσαλός ήταν 2 φορές νικητής στο ιππικό αγώνισμα της απήνης κατά τους 70ούς ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (500 π.Χ.). Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διασώζονται ήταν ο πρώτος αθλητής που έγινε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα αυτό.

Ιστορικές μαρτυρίες

[5.9.1] κατελύθη δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ ἀγωνίσματα, μεταδόξαν μηκέτι ἄγειν αὐτὰ Ἠλείοις. πένταθλόν τε γὰρ παίδων ἐπὶ τῆς ὀγδόης Ὀλυμπιάδος καὶ τριακοστῆς ἐτέθη, καὶ ἐπ᾽ αὐτῷ τὸν κότινον Εὐτελίδα Λακεδαιμονίου λαβόντος οὐκέτι ἀρεστὰ Ἠλείοις ἦν πεντάθλους ἐσέρχεσθαι παῖδας. τῆς δὲ ἀπήνης καὶ κάλπης τὸν δρόμον, τὸν μὲν Ὀλυμπιάδι νομισθέντα ἑβδομηκοστῇ, τὸν δὲ τῆς κάλπης τῇ ἐφεξῆς ταύτῃ, κήρυγμα ὑπὲρ ἀμφοτέρων ἐποιήσαντο ἐπὶ τῆς τετάρτης Ὀλυμπιάδος καὶ ὀγδοηκοστῆς μήτε κάλπης τοῦ λοιποῦ μήτε ἀπήνης ἔσεσθαι δρόμον. ὅτε δὲ ἐτέθη πρῶτον, Θερσίου μὲν ἀπήνη Θεσσαλοῦ, Παταίκου δὲ Ἀχαιοῦ τῶν ἐκ Δύμης ἐνίκησεν ἡ κάλπη. Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' 
  
[5.9.1] . Κάποια αγωνίσματα καταργήθηκαν στην Ολυμπία, όταν οι Ηλείοι αποφάσισαν να μην τα τελούν  πια. 'Όσον αφορά στο πένταθλο παίδων, που είχε εισαχθεί στην τριακοστή όγδοη ολυμπιάδα., όταν κέρδισε τον κότινο ο Λακεδαιμόνιος Ευτελίδας , οι Ηλείοι θεώρησαν ότι ήταν καλύτερα στο εξής να μην αγωνίζονται παιδιά στο πένταθλο. Τα αγωνίσματα δρόμου απήνης  και κάλπης., που το πρώτο είχε εισαχθεί  στην εβδομηκοστή και το δεύτερο στην επομένη, οι Ηλείοι στην ογδοηκοστή  τετάρτη  ολυμπιάδας   ανακοίνωσαν ότι δεν θα τελούνται πια . Όταν αυτά τα αγωνίσματα τελέστηκαν για πρώτη  φορά, νίκησε η απήνη του Θεσσαλού    Θερσίου  και στην κάλπη ο Αχαιός Πάταικος  από τη Δύμη 
 
 
 [5.9.2] ἦν δὲ ἡ μὲν θήλεια ἵππος, καὶ ἀπ᾽ αὐτῶν ἀποπηδῶντες ἐπὶ τῷ ἐσχάτῳ δρόμῳ συνέθεον οἱ ἀναβάται ταῖς ἵπποις εἰλημμένοι τῶν χαλινῶν, καθὰ καὶ ἐς ἐμὲ ἔτι οἱ ἀναβάται καλούμενοι: διάφορα δὲ τοῖς ἀναβάταις ἐς τῆς κάλπης τὸν δρόμον τά τε σημεῖά ἐστι καὶ ἄρσενές σφισιν ὄντες οἱ ἵπποι. ἀπήνῃ δὲ οὔτε τῷ ἀνευρήματι οὐδὲν ἀρχαῖον οὔτε εὐπρέπεια αὐτῇ προσῆν, ἐπάρατόν τε Ἠλείοις ἐκ παλαιοῦ καὶ ἀρχὴν γενέσθαι σφίσιν ἐν τῇ χώρᾳ τὸ ζῷον: ἦν γὰρ δὴ ἀπήνη κατὰ τὴν συνωρίδα ἡμιόνους ἀντὶ ἵππων ἔχουσα. Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' 
  
[5.9.2] Σε αυτό το αγώνισμα χρησιμοποιούσαν  φοράδες και στο τέλος του δρόμου πηδούσαν κάτω και έτρεχαν μαζί με τα άλογα πιασμένα από τα χαλινάρια ακριβώς όπως κάνουν  στις μέρες μου οι λεγόμενοι αναβάτες . Η διαφορά ανάμεσα στους αναβάτες και στους δρομείς  της κάλπης είναι τα εμβλήματά τους και το γεγονός  ότι  χρησιμοποιούν αρσενικά άλογα. Το αγώνισμα  της απήνης  δεν είχε ούτε αρχαία προέλευση  ούτε ομορφιά  και υπάρχει μια παλιά κατάρα που βαραίνει τους Ηλείους ακόμη κι αν το ζώο αυτό υπάρχει στη χώρα τους. Η απήνη ήταν όμοια με τη συνωρίδα , είχε όμως μουλάρια και όχι άλογα.
Γιάννης Σαββιδάκης

Βιογραφία

Έχει καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης. Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1963 στο προάστιο του Ζωγράφου στην Αθήνα. Ο πατέρας του ήταν δημοτικός υπάλληλος και η μητέρα του καθηγήτρια.

Πρώτα χρόνια

Από μικρός έδειξε το πάθος του για τη μουσική. Στα 12 του χρόνια ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας και βιολιού. Καθώς έδειχνε ιδιαίτερη ικανότητα στο να αποστηθίζει τον ρυθμό και τους στίχους των τραγουδιών, η οικογένειά του υπήρξε το πρώτο του ακροατήριο σε κάθε ανάλογη περίσταση.

Σπουδές

Αποφοίτησε από τη Γυμναστική Ακαδημία και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1987 μετακομίζει στην Ολλανδία, όπου δημιουργεί το μουσικό σχήμα "Just Us". Αργότερα επέστρεψε στα πάτρια εδάφη.

Πρώτη εμφάνιση

Η πρώτη του εμφάνιση στο ευρύ κοινό ήταν στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision τo 1989 με τη Μύρινα, γνωστή φωνή της εποχής. Εκπροσωπώντας την Κύπρο έλαβαν, μαζί με τη Φανή Πολυμέρη, την 11η θέση με το τραγούδι «Απόψε Ας Βρεθούμε».

Ζωντανές Παραστάσεις

Τον χειμώνα του 1993 εμφανίζεται μαζί με τον Μίμη Πλέσσα στο "Σινεμά ο δικός μας παράδεισος" στο κέντρο "Ζυγός".