google/wiki40b huggingface dataset:
Στρατοπέδευση

Η στρατοπέδευση ή σκηνάκια είναι μια προσωρινή στρατιωτική εγκατάσταση. Οι στρατοπεδεύσεις δημιουργούνται όταν μια στρατιωτική δύναμη ταξιδεψει μακρυά από μια κύρια εγκατάσταση ή ένα οχυρό κατά τη διάρκεια ασκήσεων ή αποστολών, και συχνά έχουν τη μορφή μεγάλων κατασκηνώσεων.
Στη ρωμαϊκή εποχή η στρατοπέδευση είχε πολύ σχηματοποιημένες παραμέτρους και εξυπηρετούσε μια ολόκληρη λεγεώνα. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει πολλές λεπτομέρειες αυτών των ρωμαϊκών στρατοπεδεύσεων σε τοποθεσίες όπως η Βίντολαντα (Αγγλία) και το Ραϊνέικες (Σκωτία).
Ντέιβιντ Γούνταρντ

Εκπαίδευση

Ο Γούνταρτ εκπαιδεύτηκε στο Η Νέα Σχολή για Κοινωνική έρευνα και στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σάντα Μπάρμπαρα.

Nueva Germania

Το 2003, ο Γούνταρντ εκλέχτηκε σύμβουλος στο Juniper Hills (στην κομητεία του Los Angeles), στην Καλιφόρνια. Από αυτή τη θέση, πρότεινε μια αδελφοποίηση με την πόλη Nueva Germania, στην Παραγουάη. Για να προχωρήσει το σχέδιο του, ο Γούνταρντ ταξίδεψε πάλαι ποτέ ουτοπία για χορτοφάγους και φεμινιστές και συναντήθηκε με την ηγεσία του δήμου. Μετά την αρχική του επίσκεψη, επέλεξε να μην κυνηγήσει περεταίρω αυτή την σχέση, παρόλα αυτά όμως βρήκε σε εκείνη την κοινότητα ένα αντικείμενο μελέτης για μεταγενέστερα κείμενα του. Αυτό που του προκάλεσε το ενδιαφέρον του ήταν οι πρωτο-μετανθρωπιστικές ιδέες ενός κερδοσκόπου διοργανωτή, του Ρίχαρντ Βάγκνερ και της Elisabeth Förster Nietzsche, η οποία μαζί με τον σύζυγο της τον Bernhard Förster ίδρυσαν και έζησαν στην αποικία από το 1886 μέχρι το 1889.
Από το 2004 μέχρι το 2006 ο Γούνταρντ καθοδήγησε πολλές αποστολές στην Nueva Germania, κερδίζοντας την υποστήριξη από τον Αμερικανό Αντιπρόεδρο Ντικ Τσένεϊ. Το 2011, ο Ελβετός συγγραφέας Christian Kracht χορήγησε στον Γούνταρντ, άδεια να εκδώσει την μεγάλη προσωπική αλληλογραφία τους, η οποία αφορά σε μεγάλο βαθμό την Nueva Germania, σε δύο τόμους κάτω από την υπογραφή του πανεπιστημίου του Ανόβερου, Wehrhahn Verlag. Από την ανταλλαγή αλληλογραφίας, η εφημερίδα της Frankfurter Allgemeine Zeitung λέει, "[Οι Γούνταρντ και Kracht] καταστρέφουν τα όρια ανάμεσα στην ζωή και την τέχνη." Το Der Spiegel διατυπώνει την αρχή ότι ο πρώτος τόμος, Five Years, vol 1, είναι "η πνευματική προκαταρκτική δουλειά" για το επακόλουθο μυθιστόρημα του Kracht Imperium.
Σύμφωνα με τον Andrew McCann, "ο Kracht συντρόφευσε τον Γούνταρντ σε ένα ταξίδι σε για το τι έχει μείνει από το μέρος, όπου οι απόγονοι των αρχικών αποίκων ζουν υπό έντονα μειωμένες συνθήκες. Όπως αποκαλύπτει η αλληλογραφία, ο Kracht υποχρέωσε την επιθυμία του Γούνταρντ να προχωρήσει στο πολιτιστικό προφίλ της κοινότητας, και να δημιουργήσει μια μινιατούρα της Όπερα του Μπαϊρόιτ στο μέρος στο οποίο ήταν παλιά η οικογενειακή κατοικία της Elisabeth Förster-Nietzsche". Πρόσφατα η Nueva Germania μεταφέρθηκε σε ένα πιο  γνήσιο προορισμό, με κρεβάτια και πρωινό και ένα πρόχειρο ιστορικό μουσείο.

Dreamachine

Από το 1989 μέχρι 2007 ο Γούνταρντ έφτιαξε αντίγραφα του Dreamachine, μιας στροβοσκοπικής μηχανής η οποία φτιάχτηκε από τον Brion Gysin και τον Ian Sommerville. Περιλαμβάνει έναν κύλινδρο με σχισμές, φτιαγμένο από χαλκό ή χαρτί, ο οποίος περιστρέφεται γύρω από μια ηλεκτρική λάμπα — όταν παρατηρείται με κλειστά μάτια η μηχανή μπορεί προκαλέσει νοητικές εκτροπές ανάλογες με αυτές που προκαλούνται από ναρκωτικά ή τα όνειρα. Αφού προσέφερε ένα Dreamachine στο LACMA Ports of Entry του Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ το 1996, ο Γούνταρντ έγινε φίλος με τον συγγραφέα και του παρουσίασε το "μοντέλο Bohemian" (από χαρτί) Dreamachine για τα 83α του και τελευταία του γενέθλια. Το Sotheby έβγαλε σε δημοπρασία την παλιά μηχανή του προσωπικού συλλέκτη το 2002, και παραμένει δανεισμένο από τον Μπάροουζ στο μουσείο Μουσείο τέχνης Σπένσερ.
Dream Theater (άλμπουμ)

Ιστορία του δίσκου

Η σύνθεση των κομματιών που θα αποτελούσαν το δωδέκατο άλμπουμ των Dream Theater ξεκίνησε κατά την διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του προηγούμενου τους άλμπουμ, "A Dramatic Turn of Events". Κατά την διάρκεια των soundcheck, το συγκρότημα πειραματιζόταν με νέες ιδέες και μετά το τέλος της περιοδείας, συνέχισαν την σύνθεση τραγουδιών. Στις αρχές του 2013, επέστρεψαν στο στούντιο για να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις, στις οποίες συμμετείχε και ένα κουιντέτο εγχόρδων.
Τον Δεκέμβριο του 2012, οι Dream Theater ανανέωσαν το συμβόλαιο τους με την "Roadrunner" και ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2013 με τίτλο "Dream Theater". Κατά την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, το άλμπουμ πούλησε περισσότερα από 34.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, σκαρφαλώνοντας στην έβδομη θέση του Billboard, ενώ μπήκε στο Top-5 στην Γερμανία, την Ιταλία, τον Καναδά, την Αργεντινή, την Ελβετία, την Ολλανδία, την Φινλανδία, την Ουγγαρία, την Τσεχία, κ.α..
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, αφού το "Allmusic" του έδωσε τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Loudwire" 4,5 / 5 και το "Metal Archives" 75%. Το συγκρότημα έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Metal Performance" με το κομμάτι "The Enemy Inside".
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "Along for the Ride Tour" και ξεκίνησε από το Πόρτο της Πορτογαλίας στις 15 Ιανουαρίου 2014, συνεχίζοντας μέχρι τις αρχές Μαρτίου στην Ευρώπη, πριν συνεχιστεί στην Βόρεια Αμερική για έναν μήνα μέχρι τις 26 Απριλίου. Ακολούθησε ένα ακόμη ευρωπαϊκό κομμάτι τον Ιούλιο του 2014 και δύο μήνες αργότερα έδωσαν δέκα αγώνες στην Λατινική Αμερική. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε με επτά εμφανίσεις στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Ινδονησία και την Αυστραλία.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1960-61

Σύστημα διεξαγωγής

Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1960-61 συμμετείχαν 13 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. 
Όσο αφορά τον υποβιβασμό, υπήρχε απόφαση για διεξαγωγή αγώνων διαβαθμίσεως μεταξύ της πρωταθλήτριας Β΄ κατηγορίας 1960-61 και της τελευταίας ομάδας της Α΄ κατηγορίας 1960-61. Ωστόσο, στις 19 Ιανουαρίου 1961 η γενική συνέλευση της ΚΟΠ αποφάσισε να μην διεξαχθούν αγώνες διαβαθμίσεως μεταξύ της πρωταθλήτριας ομάδας της Β΄ κατηγορίας 1960-61 και της τελευταίας ομάδας της Α΄ κατηγορίας 1960-61. Η πρωταθλήτρια ομάδα Β΄ κατηγορίας θα συνέχιζε στη Β΄ κατηγορία ενώ δεν θα υπήρχε διαβάθμιση από το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, όπως και έγινε.

Σύστημα βαθμολόγησης

Την περίοδο 1960-61 το σύστημα βαθμολόγησης άλλαξε. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.

Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο

Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1959-60, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1960-61 συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας 1959-60, Αλκή Λάρνακας, αλλά και η ΑΫΜΑ Λευκωσίας.
Στο τέλος της περιόδου 1960-61 είχε υποβιβαστεί ο Άρης Λεμεσού (μετά από αγώνες μπαράζ με την Αλκή). Ωστόσο, μετά τα μπαράζ, η γενική συνέλευση της ΚΟΠ, με τις ψήφους των ομάδων της Α΄ κατηγορίας, ενέκρινε και την παραμονή του Άρη στην Α΄ κατηγορία. Η απόφαση αυτή προκάλεσε την αντίδραση της ΑΫΜΑ Λευκωσίας, η οποία ήταν η τελευταία μέχρι τότε ομάδα που είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία στη Β΄ κατηγορία (περίοδος 1955-56), θεωρώντας ότι αδικήθηκε αφού ο υποβιβασμός δεν ίσχυε για όλες τις ομάδες. Η ΑΫΜΑ υπέβαλε αίτημα συμμετοχής στην Α΄ κατηγορία, το οποία έγινε αποδεκτό από τη γενική συνέλευση της ΚΟΠ.
Σοβιέτ

Η ρωσική λέξη σοβιέτ (ρωσ. cове́т, προφέρεται [sɐˈvʲet] και σημαίνει συμβούλιο) έγινε διεθνής πολιτικός όρος με τη σημασία των συμβουλίων αντιπροσώπων που αποτέλεσαν τη βάση της πολιτικής οργάνωσης των εργατών κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, και στη συνέχεια του λαϊκοδημοκρατικού πολιτεύματος της Σοβιετικής Ένωσης, (ρωσικά Советский Союз [sɐˈvʲet͡skʲɪj sɐˈjus]).
Ως σοβιέτ ονομάζονταν τα συμβούλια αντιπροσώπων της κάθε διοικητικής περιφέρειας που εκλέγονταν είτε απ' ευθείας από τον λαό, είτε από αντιπροσώπους σοβιέτ μικρότερων περιοχών. Τα πρώτα σοβιέτ ήταν συμβούλια εργατών που είχαν εκλεγεί το 1905 κατά τη μεγάλη απεργία που είχε σημειωθεί στη Ρωσία μετά την οποία και ακολούθησε η Ρωσική Επανάσταση του 1905.
Κατά μίμηση των πρώτων εκείνων σοβιέτ, στη επανάσταση του 1917 σχηματίσθηκαν σοβιέτ εργατών και στρατιωτών τα οποία ουσιαστικά ανέλαβαν την εξουσία, σε μία προσπάθεια εφαρμογής άμεσης δημοκρατίας στο πρότυπο της Παρισινής Κομμούνας. Όταν τον Απρίλιο του 1917 ο Λένιν επέστρεψε από την εξορία στη Ρωσία, προκειμένου ν' αναλάβει ηγετικό ρόλο στην εξέγερση που θα οδηγούσε στη σοσιαλιστική Οκτωβριανή Επανάσταση (είχε προηγηθεί ήδη η Φεβρουαριανή Επανάσταση, με την οποία είχε εγκατασταθεί στη Ρωσία ένα αστικό κοινοβουλευτικό καθεστώς), συνήλθε στο Μινσκ η πρώτη πανρωσική διάσκεψη των σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών. Ένα από τα βασικότερα τότε συνθήματα του Λένιν ήταν: «Όλη η εξουσία στα σοβιέτ».
Κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση, υπό την καθοδήγηση των Μπολσεβίκων, συνήλθε στις 25 μέχρι 27 Οκτωβρίου του 1917 η δεύτερη όμοια διάσκεψη των σοβιέτ, αγροτών εργατών και στρατιωτών, θέτοντας τις βάσεις του νέου πολιτεύματος του κράτους. Παράλληλα εξέλεξε την πρώτη υπό την προεδρία του Λένιν κομμουνιστική κυβέρνηση, με βάση τη λενινιστική οργανωτική αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, ανακηρύσσοντας τη δικτατορία του προλεταριάτου. Από τότε, σε αυτό το πλαίσιο, τα σοβιέτ παρέμειναν ο κύριος φορέας της εξουσίας στην Ένωση των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, μέχρι την κατάρρευσή της.
Σύμφωνα με τους αριστερούς επικριτές του λενινισμού, ή όψεων του λενινισμού, (κυρίως ελευθεριακοί, αλλά και ορισμένοι τροτσκιστές), κατά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Λευκών και Κόκκινων το Κομμουνιστικό Κόμμα (οι Μπολσεβίκοι) υπονόμευσε την πραγματική εξουσία των κατά τόπους σοβιέτ και έχτισε μία συγκεντρωτική ιεραρχική γραφειοκρατία, όπου τα σοβιέτ ήταν απλώς εκτελεστικά όργανα και εντολοδόχοι της κυβέρνησης. Ωστόσο, οι όποιες μεταβολές στον ρόλο των σοβιέτ μέχρι το 1922 έγιναν υπό αντίξοες συνθήκες και εν μέσω στρατιωτικής εισβολής από δυτικοευρωπαϊκές δυνάμεις, γεγονός που προβάλλουν συνήθως ως αντεπιχείρημα οι λενινιστές. Οι συντηρητικοί και οι φιλελεύθεροι αντιμετώπισαν εχθρικά κάθε απόπειρα εργατικής αυτοδιεύθυνσης, συμπεριλαμβανομένων των σοβιέτ, ενώ συνήθως θεωρούν τον ολοκληρωτισμό ως αναπόφευκτη κατάληξη οποιασδήποτε σοσιαλιστικής επανάστασης (με τον σταλινισμό να δίνεται συνήθως ως παράδειγμα).
Εκτυπωτής μήτρας

Ο εκτυπωτής χαρακτήρα (όχι γραμμής), με ειδική κεφαλή εκτύπωσης από μικρές βελόνες, σε διάταξη ορθογώνιου πίνακα (μήτρας), ας πούμε 63 βελόνες, σε επτά σειρές των εννιά. Αν σπρώξετε μια βελόνα εμπρός ώστε να χτυπήσει πάνω σε μια κορδέλα γραφομηχανής που έχει πίσω της μια λευκή κόλλα χαρτί, θα τυπωθεί μια τελεία. Κι αν πατήσετε με τον ίδιο τρόπο το σωστό συνδυασμό από βελόνες, θα σχηματιστεί ένε σχέδιο στιγμάτων, που μοιάζει με αλφαριθμητικό χαρακτήρα.
Οι βελόνες κινούνται μπρος πίσω σε «κάννες», αντίστοιχες με εκείνες σε ένα τουφέκι. Μα αυτό το είδος εκτύπωσης δεν είναι η μοναδική εφαρμογή των τεχνικών που προσφέρει το σύστημα Μatrix. Βάζοντας ένα θερμαντικό υλικό στην κάννη και χρησιμοποιώντας θερμοευαίσθητο χαρτί, έχουμε θερμική εκτύπωση, που καίει ένα στίγμα πάνω στο χαρτί. Η άλλη δημοφιλής μέθοδος εκτύπωσης με Matrix είναι η ηλεκτροστατική. Κατευθύνοντας ένα απειροελάχιστο ηλεκτρικό φορτίο πάνα σε ειδικό χαρτί, μεταβάλλεται η σύσταση της επικάλυψής του, δημιουργώντας στο σημείο αυτό ένα στίγμα.
Ιάκωβος Πολυλάς

Βίος

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα την 1η Οκτωβρίου 1825 (13 Οκτωβρίου με το νέο ημερολόγιο), από ευγενή οικογένεια με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος Πολυλάς και η Έλενα Πολυλά, κόρη του κόμη Νικόλαου Βούλγαρη.
Έλαβε εξαιρετική μόρφωση, όπως άρμοζε σε έναν ευγενή, αλλά το πιο αποφασιστικό γεγονός για την εξέλιξή του ήταν η γνωριμία του με τον Σολωμό. Ο ποιητής επισκεπτόταν συχνά το σπίτι του Πολυλά, ως τον θάνατο της μητέρας του τελευταίου το 1841. Από τότε ως το 1847 οι σχέσεις του Πολυλά με τον Σολωμό διακόπηκαν προσωρινά κυρίως λόγω των υποχρεώσεων του Πολυλά για θέματα της πατρικής του περιουσίας.
Από το 1847 επανασυνδέεται με τον Σολωμό και αποτελεί μέλος του λογοτεχνικού κύκλου που συγκροτείται στην Κέρκυρα γύρω από τον εθνικό ποιητή, μαζί με τους Στέλιο και Γεράσιμο Μαρκορά, Ιούλιο Τυπάλδο, Κάρολο Μάνεση και άλλους, που αποτελούν την ομάδα των "σολωμικών ποιητών" της Επτανησιακής Σχολής. Την ίδια χρονιά παντρεύεται την Αιμιλία Σορδίνα, η οποία σύντομα αρρωσταίνει και το 1851 μεταβαίνουν στην Ιταλία για θεραπεία. Εκεί ο Πολυλάς συνεχίζει τη μελέτη του (ξένες φιλολογίες και αρχαιοελληνικά κείμενα). Το 1853 επιστρέφει για λίγο καιρό στην Κέρκυρα και ο Σολωμός - ιδιόρρυθμος και μονήρης τύπος- τον αντιμετωπίζει με ψυχρότητα, κάτι που πικραίνει τον Πολυλά. ΤΟ 1854 η σύζυγός του πεθαίνει και εκείνος επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα. Όταν το 1857 ο Σολωμός πεθαίνει, ο Πολυλάς εκφωνεί τον επικήδειο λόγο. Από τότε ως το 1859 αφοσιώνεται στη συγκέντρωση και έκδοση των χειρογράφων του "δασκάλου", έργο ιδιαίτερα δύσκολο.
Ο Πολυλάς ήταν υποστηρικτής της ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα. Το 1862 ίδρυσε τον πολιτικό σύλλογο Αναγέννησις και εξέδιδε ομώνυμη εφημερίδα. Από το 1869 ως το 1879 εξελέγη τέσσερις φορές βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με την Ριζοσπαστική παράταξη του Χαρ. Τρικούπη. Το 1884 στράφηκε για λίγο προς την παράταξη του Δηλιγιάννη αλλά το 1890 προσέγγισε ξανά την τρικουπική ριζοσπαστική παράταξη. Το 1892 εγκατέλειψε οριστικά την πολιτική. Πέθανε στις 25 Ιουλίου (5 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο) του 1896.

Ποιητικό

Είναι περιορισμένης έκτασης. Τα πιο σημαντικά είναι 3 σονέτα και η Ωδή εις τον θάνατον του Διονυσίου Σολωμού. Έγραψε και άλλα στιχουργήματα μικρότερης αξίας.
Αναρριχίδες

Αλιεία

Οι αναρριχίδες ψαρεύονται με δίκτυα και με πετονιά. Η απόσπασή τους από τη θάλασσα πρέπει να γίνεται αργά και με προσοχή, δεδομένου ότι είναι μεγάλα ψάρια και θεωρούνται πολύ επιθετικά, και το δάγκωμά τους είναι επικίνδυνο.

Ταξινόμηση

Οι Αναρριχίδες ανήκουν στην υπόταξη των Βλεννιοειδών. Κυριότερο είδος της οικογένειας των αναρριχιδών είναι ο ανάρριχος ή  "Αναρρίχας ο λύκος", (Anarrhichas lupus), εξ ου το κοινό όνομά του και ψαρόλυκος ή θαλάσσιος λύκος, (seawolf), π.χ. λύκος ατλαντικού, λύκος ειρηνικού κ.λπ. Η οικογένεια αυτή  περιλαμβάνει δύο γένη τους Aναρρίχους και τους Aναρριχθείς.
Εναλλακτικές Επενδύσεις

Χαρακτηριστικά

Το βασικό όφελος που προσφέρουν οι εναλλακτικές επενδύσεις είναι η ακόμη μεγαλύτερη διαφοροποίηση που μπορεί να εισάγει ο επενδυτής στο χαρτοφυλάκιό του, επενδύοντας σε στοιχεία που έχουν χαμηλή συσχέτιση με τα παραδοσιακά.  Με την προσθήκη εναλλακτικών επενδύσεων, μπορεί κάποιος να επιτύχει βελτιωμένη σχέση απόδοσης-κινδύνου. Παράλληλα, πολλοί επενδύουν σε προϊόντα που λειτουργούν αντισταθμιστικά ως προς τους κινδύνους του παραδοσιακού χαρτοφυλακίου.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι επενδύσεις σε εμπορεύματα που αποτελούν σύνηθες μέσο αντιστάθμισης του κινδύνου πληθωρισμού.
Οι εναλλακτικές επενδύσεις καλύπτουν, επίσης, το κενό που αφήνουν οι παραδοσιακές επενδύσεις στη δυνατότητα του εκάστοτε επενδυτή να επιλέξει διαφορετικά επίπεδα κινδύνων και αποδόσεων.  Για παράδειγμα, τα αντισταθμιστικά κεφάλαια έχοντας μεγαλύτερη δυνατότητα λήψης θέσεων πώλησης (short selling), αλλά και χρήσης μόχλευσης, μπορούν να αναλάβουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο.  Αυτός μπορεί να οδηγήσει είτε σε αποδόσεις πολύ υψηλότερες από αυτές της αγοράς, είτε σε σημαντικότατες απώλειες, εάν οι εκτιμήσεις του διαχειριστή δεν επαληθευτούν.
Οι εναλλακτικές επενδύσεις, στην πλειοψηφία τους, δεν είναι τυποποιημένες σε οργανωμένες κεφαλαιαγορές, και επομένως εποπτεύονται από τις αρχές σε πολύ μικρότερο βαθμό σε σχέση με τις παραδοσιακές επενδύσεις.  Το γεγονός αυτό τις κάνει λιγότερο ρευστές επενδύσεις, δηλαδή, ένας επενδυτής δεν μπορεί εύκολα να εισέλθει και να εξέλθει από την αγορά, λόγω πολλών μορφών κόστους (π.χ. κόστος πληροφόρησης, προμήθειες, ρήτρες κεφαλαίου).  Για αυτό το λόγο άλλωστε οι πιο συνήθεις επενδυτές είναι μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συνταξιοδοτικά ταμεία, φυσικά πρόσωπα με μεγάλη περιουσία, φιλανθρωπικά ιδρύματα, πανεπιστημιακά κληροδοτήματα και funds of funds.
Βασίλειος Μπουντούρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1775 και ήταν γιος του Νικολάου Μπουντούρη και της Μαρούλας, ο πατέρας του ήταν πρόκριτος Ύδρας και καταγόταν από την Μεσσηνία. Ήταν καραβοκύρης μαζί με τον αδελφό του Σταμάτη που κατά την διάρκεια της επανάστασης πήραν μέρος στον αγώνα. Το 1831 με την απελευθέρωση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς αγόρασε πολλές γαίες η συνιδιοκτήτης με άλλους ή μόνος του, στις γαίες αυτές κατασκευάστηκαν μεταλλεία ενώ άλλες καλλιεργήθηκαν. Το 1835 μετοίκησε στην Αθήνα και τέλος στην Εύβοια στα κτήματα που είχε εκεί.
Τα παιδιά του ήταν οι: Εμμανουήλ, Παναγιούλα (σύζυγος Σάντου), Νικόλαος, Ξανθή (σύζυγος Καρτούση), Μαρούσα, Ελευθέριος και εγγονός του ο Βασίλειος Βουδούρης, πολιτικός, ο οποίος άλλαξε το όνομα από Μπουντούρης σε Βουδούρης.
Το αρχείο της οικογένειας Μπουντούρη-Βουδούρη δωρίστηκε το 1985 στον ΕΛΙΑ από την τελευταία απόγονο της οικογένειας Αικατερίνη Βουδούρη.

Πολιτική

Ήταν πληρεξούσιος Ύδρας στις εθνοσυνελεύσεις της Επιδαύρου το 1821, του Άστρους το 1823, της Επιδαύρου το 1826, της Τροιζήνας το 1827 και του Άργους το 1829. Διετέλεσε μέλος και αργότερα πρόεδρος του Βουλευτικού, το 1830 διορίστηκε δημογέροντας Ύδρας , από το 1835 έως το 1844 σύμβουλος επικρατείας και το 1844 εκλέχτηκε Γερουσιαστής. Το 1828 διορίστηκε διοικητής του ναυστάθμου του Πόρου κι όπως αναφέρεται ήταν ήδη ναύαρχος.
Μέθων

Ο Μέθων, ο οποίος είναι πρόγονος του Ορφέα, θεωρείτο ο ιδρυτής της Μεθώνης στην Πιερία.
Σίντνεϊ Ολίμπικ

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1957 στο Σίδνεϊ από ελληνικής καταγωγής άτομα, με την ονομασία Παν-Χελλένικ Σόκερ Κλαμπ (Pan-Hellenic Soccer Club) και χρώματα μπλε και άσπρο. Ξεκίνησε από το πρωτάθλημα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νέας Νότιας Ουαλίας και το 1977 μπήκε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αυστραλίας αλλάζοντας όνομα σε Ολίμπικ Φούτμπολ Κλαμπ (Olympic Football Club). Το 1979 επανήλθε στο πρωτάθλημα της Νέας Νότιας Ουαλίας και το 1981 επέστρεψε στο εθνικό πρωτάθλημα. Το 1995 άλλαξε την ονομασία σε ΟΤΣ Σίντνεϊ Ολίμπικ Φούτμπολ Κλαμπ (UTS Sydney Olympic Football Club), παίρνοντας το όνομα του χορηγού του, του Τεχνολογικό Πανεπιστημίο του Σίδνεϊ. To 2002 μετονομάστηκε σε Ολίμπικ Σαρκς Φούτμπολ Κλαμπ (Olympic Sharks Football Club).
Ιαλυσός

Στοιχεία

Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού, 9 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη της Ρόδου σε υψόμετρο 10 μ. στο μυχό του όρμου Τριάντα και αποτελεί το δεύτερο αστικό κέντρο μετά την πόλη της Ρόδου. Η Ιαλυσός παρουσιάζει μια εξαιρετική αλματώδη ανάπτυξη, κατά την απογραφή του 1971 αριθμούσε 3.485 κατοίκους, το 1981 ήταν 7.212, το 2001 ήταν 10.107 και το 2011 είχε 11.331 κατοίκους.

Ονομασία

Στα αρχαία ελληνικά έχουμε αναφορές στο όνομα της πόλης ως Ἰηλυσὸς στην ιωνική διάλεκτο και ως Ἰαλυσὸς στη δωρική διάλεκτο. Μετά την προσχώρηση της περιοχής στους δωριείς επικράτησε η δωρική της ονομασία, η οποία ισχύει μέχρι σήμερα ως Ιαλυσός. Αρκετές μεταγενέστερες πηγές την αναφέρουν με δύο σίγμα (π.χ. Ιαλυσσός), κυρίως διότι την μεταφράζουν από κείμενα άλλης γλώσσας, που την ονομάζουν με δύο σίγμα (π.χ. Jalyssus) για να προφερθεί σωστά με σίγμα αντί του ζήτα. Εμφανίζεται μερικές φορές και με τόνο στην προπαραλήγουσα (π.χ. Ιάλυσος) σε μια προσπάθεια να εξισωθεί με το όνομα του ήρωα που της έδωσε το όνομά της. Πράγματι, είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι οι αρχαίοι μας πρόγονοι δεν την τόνιζαν εκεί (με εξαίρεση τον Ηρόδοτο, που έχει όμως μόνο μία αναφορά της και αυτή με δύο τόνους).

Τουρισμός

Η Ιαλυσός αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα παραθεριστικά νησιωτικά κέντρα της Ελλάδος με μεγάλη τουριστική υποδομή σε όλο το μήκος της παραλίας της, που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Αρχαία Ιαλυσός

Δίπλα στη σύγχρονη πόλη της Ιαλυσού έχουν βρεθεί τα ερείπια της αρχαίας Ιαλυσού, η οποία θεωρείται η πρωτεύουσα πόλη της περιοχής της αρχαίας Ιαλυσίας και η αρχαιότερη πόλη του νησιού της Ρόδου. Εκτιμάται πως κτίστηκε γύρω στο 1.500 π.Χ. Από την αρχαία Ιαλυσό καταγόταν και ο διάσημος αρχαίος Ρόδιος ολυμπιονίκης ο Διαγόρας. Η αρχαία Ιαλυσός παρήκμασε μετά την ανάπτυξη της αρχαίας Ρόδου, από τον 4ο αιώνα π.Χ.
Νίκος Βέργος

Το ξεκίνημα

Πιο μικρός έπαιζε χάντμπολ στην ομάδα της πόλης του (Πόντιοι Κιλκίς), ξεχώριζε από τα παιδιά της ηλικίας του, όμως πολύ γρήγορα τον κέρδισε το ποδόσφαιρο. Αποκτήθηκε από τον Αλέξανδρο Κιλκίς, αλλά στα 14 του χρόνια τον εντόπισαν οι σκάουτερ του Ολυμπιακού και τον πήγαν στου Ρέντη.
Νωρίτερα, ταξίδεψε δύο φορές στη Βαρκελώνη για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα. Την πρώτη για ιατρικές εξετάσεις και προπονήσεις. Τη δεύτερη δοκιμάστηκε για μία εβδομάδα. Θα ακολουθούσε το τελικό τεστ, αλλά ο Ολυμπιακός  μπήκε σφήνα και τον απέκτησε εκπληρώνοντας τα κριτήρια τέτοιων ηλικιακών μεταγραφών της FIFA (αναλαμβάνοντας, δηλαδή, μεταξύ άλλων, και τα έξοδα διαβίωσης της οικογένειάς του). Μάλιστα, ένα χρόνο αργότερα, στα 15 του, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «ερυθρόλευκους».

Ολυμπιακός

Με εντυπωσιακή παρουσία στην Κ17 (πρώτος σκόρερ της ομάδας δύο σερί σεζόν) και από το 2013 στην Κ20 του Ολυμπιακού, ο διεθνής με την ομάδα Νέων, Νίκος Βέργος έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού τον Σεπτέμβριο του 2013 στον αγώνα Κυπέλλου κόντρα στον Φωκικό. Πέρασε στο παιχνίδι στο 38ο λεπτό στη θέση του Κάμπελ που αισθάνθηκε κάποιες στομαχικές διαταραχές. Στις 19 Μαρτίου του 2014 έπαιξε ως αλλαγή στο εκτός έδρας ματς με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για την φάση των 16 του Champions League όπου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 3-0.

Δανεικός στην Έλτσε

Στις 20 Αυγούστου του 2015 ο Βέργος παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ισπανική Έλτσε που αγωνιζόταν στην Σεγούντα Ντιβισιόν. Με την ισπανική ομάδα κατέγραψε 2 γκολ σε 12 συμμετοχές.

Δανεικός στην Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια

Στις 24 Αυγούστου του 2016 δόθηκε ως δανεικός στη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης που αγωνιζόταν στην Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια είχε απολογισμό 5 γκολ σε 25 συμμετοχές.Στις 30 Μαΐου του 2017 ο Βέργος αποχώρησε από την ομάδα αφού η οψιόν αγοράς του από τους Ισπανούς δεν ενεργοποιήθηκε.

Δανεικός στην Βάσας

Στις 29 Αυγούστου του 2017 η ουγγρική Βάσας ανακοίνωσε την απόκτηση του Έλληνα επιθετικού με την μορφή δανεισμού για έναν χρόνο.

Επιστροφή στον Ολυμπιακό

Τον Ιανουάριο του 2018 επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Κατά τη διάρκεια της σύντομης επιστροφής του στο λιμάνι πραγματοποίησε 2 εμφανίσεις, αγωνιζόμενος μόλις 40 λεπτά και χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα.

Παναθηναϊκός

Στις 22 Αυγούστου του 2018 και αφότου έμεινε ελεύθερος από τον Ολυμπιακό, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τριετούς διάρκειας με τον Παναθηναϊκό.
Στις 19 Δεκεμβρίου του 2018 σκόραρε το νικητήριο τέρμα για τους πράσινους στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Κισσαμικό για το Κύπελλο Ελλάδας που έληξε 1-2, βρίσκοντας τον δρόμο προς τα δίχτυα μετά από 14 μήνες. Αυτό ήταν το πρώτο του γκολ με την φανέλα του Παναθηναϊκού.
Νίκος Κόσιης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Νίκος Κόσιης γεννήθηκε στο Δάλι στις 20 Μαΐου 1933. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ήταν εκδότης της εφημερίδας «Ο Αγών» και επιχειρηματίας.

Πολιτική διαδρομή

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Πατριωτικό Μέτωπο. Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίον Κόμμα.
Στις 29 Αυγούστου 1974 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών και Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 14 Ιανουαρίου 1975.
Στις 9 Απριλίου 1997 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 24 Σεπτεμβρίου 2002.