Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ

Πρώτα χρόνια

Ο φον Μπλύχερ γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1742, στο λιμάνι του Ρόστοκ, τότε στη σουηδική Πομερανία. Η οικογένειά του, με παράδοση στον στρατιωτικό τομέα, κατείχε εδάφη στην περιοχή, ήδη από τον 13ο αιώνα.
Μόλις στα δεκατέσσερά του χρόνια, κατατάχθηκε  στον σουηδικό στρατό του Αδόλφου Φρειδερίκου. Συμμετείχε ως ουσάρος στον Επταετή πόλεμο. Το 1760 αιχμαλωτίστηκε από Πρώσους στρατιώτες και πείστηκε να υπηρετήσει τον Φρειδερίκο το Μέγα. Έλαβε θέση αξιωματικού στο ιππικό και στις τελευταίες μάχες του πολέμου κέρδισε αρκετή εμπειρία.
Ο Μπλύχερ αποδείχτηκε ικανός και πιστός στρατιώτης, αλλά και απειθάρχητος ταυτόχρονα. Διέπραξε πλήθος ακροτήτων και για αυτό το λόγο δεν του δόθηκε προαγωγή στη θέση του ταγματάρχη. Το 1773 έστειλε την παραίτησή του στον Φρειδερίκο, ο οποίος του απάντησε χαρακτηριστικά: Ο λοχαγός Μπλύχερ μπορεί να πάει στο διάβολο. Έγινε αγρότης στη Σιλεσία και στα 15 έτη που ακολούθησαν απέκτησε μια καλή περιουσία.
Στο στρατό επέστρεψε μονάχα μετά το θάνατο του Φρειδερίκου και την ανάρρηση στο θρόνο του Φρειδερίκου Β', το 1786. Έλαβε τον βαθμό του ταγματάρχη στο σώμα που διοικούσε παλαιότερα και το 1787 έλαβε μέρος σε εκστρατεία στην Ολλανδία. Τον επόμενο χρόνο έγινε Αντισυνταγματάρχης και το 1789 του απονεμήθηκε το σπουδαίο πολεμικό μετάλλιο Pour le Mérite. Κατά τη διετία 1793-1794, διακρίθηκε σε μάχες κατά των Γάλλων, για τους οποίους έτρεφε άσβηστο μίσος, και έφτασε στη θέση του Υποστράτηγου. Το 1801 προάχθηκε σε αντιστράτηγο.

Πόλεμος του Τέταρτου Συνασπισμού

Το Σεπτέμβριο 1806 ο Πρώσος βασιλιάς Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ' εισέβαλε στη Σαξονία με 200.000 άντρες. Στην εκστρατεία αυτή, ο Μπλύχερ συμμετείχε ως στρατηγός του ιππικού. Στις 14 Οκτωβρίου 1806 εκτυλίχθηκε η διπλή μάχη της Ιένας-Άουερστεντ, κοντά στις ομώνυμες πόλεις. Ο Μπλύχερ πολέμησε κοντά στο Άουερστεντ, όπου ένα τμήμα του πρωσικού στρατού κατανικήθηκε από τις υποδεέστερες αριθμητικά δυνάμεις του στρατάρχη Λουί Νταβού.
Ο Μπλύχερ ηγήθηκε της οπισθοφυλακής των πρωσικών στρατευμάτων, η πλειονότητα των οποίων παραδόθηκε στο Πρέντσλαου. Οδήγησε τα απομεινάρια των Πρώσων προς το λιμάνι του Λίμπεκ, όπου ηττήθηκε από γαλλικές δυνάμεις, και τελικά παραδόθηκε κοντά στην πόλη Ράτεκαου. Επέστρεψε στην Πρωσία ύστερα από ανταλλαγή με έναν Γάλλο στρατηγό. Μέχρι το τέλος του πολέμου, εξεστράτευσε στην Πομερανία, το Βερολίνο και το Κένιγκσμπεργκ.
Μετά την ήττα της στον πόλεμο, η Πρωσία έχασε πολλά εδάφη, ενώ τέθηκε υπό γαλλική κατοχή μέχρις ότου καταβάλει πολεμική αποζημίωση. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τον Μπλύχερ σε πνευματική αστάθεια, κάτι που με τον καιρό τον οδήγησε στη σχιζοφρένεια.

Έτη 1809-1812

Ο Μπλύχερ υπήρξε φυσικός ηγέτης του Πατριωτικού Κόμματος, με το οποίο διατηρούσε στενή επαφή κατά τα προηγούμενα χρόνια. Είχε βλέψεις για συμμαχία με την Αυστρία στον πόλεμο του 1809, αλλά οι ελπίδες του διαψεύστηκαν. Το 1812 εξέφρασε τόσο ανοικτά την αντίθεσή του για τη συμμαχία του Ναπολέοντα και του τσάρου Αλέξανδρου Α', ώστε ανακλήθηκε από τη θέση στρατιωτικού κυβερνήτη της Πομερανίας και εκδιώχτηκε από την Πρωσική Αυλή.

Προβλήματα υγείας

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Μπλύχερ είχε ασταθή πνευματική υγεία, μια κατάσταση που επιδεινώθηκε μετά τη συνθήκη ειρήνης μεταξύ Πρωσίας και Γαλλίας, το 1807. Ανέκαθεν έτρεφε άσβεστο μίσος για τους Γάλλους, το οποίο με τον καιρό εξελίχθηκε σε ψύχωση. Κατέληξε στον αλκοολισμό και εν τέλει σε συμπτώματα σχιζοφρένειας. Συχνά παρακαλούσε από τους υπηρέτες του να τον χτυπήσουν στο κεφάλι με σφυρί, υποστηρίζοντας ότι είναι φτιαγμένο από πέτρα. Σύμφωνα με τον Χέρμαν φον Μπόγιεν, Πρώσο στρατιωτικό της εποχής, ο Μπλύχερ πίστευε ότι οι υπηρέτες του, δωροδοκημένοι από τους Γάλλους, είχαν θερμάνει το πάτωμα του δωματίου του, ώστε να καούν τα πόδια του. Ως εκ τούτου, περπατούσε στις μύτες των ποδιών του και όταν καθόταν, κρατούσε τα πόδια του στον αέρα.
Όταν το 1808 ο Ναπολέων άρχισε να επεμβαίνει απροκάλυπτα στα πράγματα της Πρωσίας, η κατάσταση του Μπλύχερ χειροτέρευσε. Έπασχε επιπλέον από κάποιο αφροδίσιο νόσημα και πόνους στην ουρήθρα. Το εντυπωσιακότερο είναι πως, όταν το 1809 η Αυστρία στράφηκε κατά της Γαλλίας, η υγεία του Μπλύχερ επανήλθε με την προοπτική του πολέμου.
Κατά τα τελευταία χρόνια του έτη, η κατάσταση του Μπλύχερ χειροτέρευσε κατά πολύ: σε κάποιο στάδιο πίστευε ότι ήταν έγκυος σε έναν ελέφαντα, με έναν Γάλλο γρεναδιέρο.

Κληρονομιά

Ο Μπλύχερ έχει τιμηθεί ιδιαιτέρως όσο ζούσε, αλλά κυρίως μετά το θάνατό του. Προς τιμήν του έχουν ανεγερθεί πολλά αγάλματα και ευχαριστήρια μνημεία, σε πόλεις όπως το Ρόστοκ, το Βερολίνο και το Μπρέσλαου.
Στη Βασιλική Αίθουσα του Ουεστμίνστερ υπάρχει ο πίνακας Η συνάντηση του Ουέλλινγκτον με τον Μπλύχερ που απεικονίζει τη συνάντηση των δύο αντρών μετά τη μάχη του Βατερλώ.
Τρία πολεμικά πλοία με το όνομα του Μπλύχερ έχουν κατασκευαστεί. Το πρώτο, μια κορβέττα που καθελκύστηκε το 1877, δε γνώρισε δράση. Το θωρηκτό SMS Blücher βυθίστηκε το 1915 στη ναυμαχία του Ντόγγερ Μπανκ κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το καταδρομικό Blücher βυθίστηκε το 1940 κατά τη γερμανική εισβολή στη Νορβηγία, μόλις τέσσερις μέρες μετά την ολοκλήρωση των δοκιμαστικών του ταξιδιών.
Το 1965 η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας δημιούργησε το Τάγμα του Μπλύχερ (Blücher-Orden), πολεμικό μετάλλιο που προβλεπόταν για την περίπτωση γενικευμένης σύρραξης των δυνάμεων του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το μετάλλιο δεν απονεμήθηκε ποτέ, και η ύπαρξή του αποκαλύφθηκε μόλις με την πτώση της ΛΔΓ το 1990.