Σαρίφ Αχμέτ

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1964 στην επαρχία Σαμπιλάχα Ντέξε (Shabeellaha Dhexe) και έκανε σπουδές σε πανεπιστήμια της Λιβύης και του Σουδάν. Συγκεκριμένα, έκανε σπουδές στο Ινστιτούτο Σεΐχ Σούφι, το οποίο συνδέεται με το πανεπιστήμιο αλ-Αζχάρ, στην Αίγυπτο και μετά στο Σουδάν, στο πανεπιστήνιο Κορντουφάν (1992), όπου έκανε μπάτσελορ στα αραβικά και στη γεωγραφία. Το 1994 πήγε στην Τρίπολη της Λιβύης, έχοντας ολοκληρώσει μόνο 2 από τα 4 απαιτούμενα χρόνια σπουδών. Στη Λιβύη μπήκε στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο και έκανε μπάτσελορ στη Νομική και στην ισλαμική Σαρία. Αποφοίτησε το 1998. Εργάστηκε ως καθηγητής Γεωγραφίας , αραβικών και θεολογίας. Ομιλεί αραβικά, σομαλικά και αγγλικά και προέρχεται από τον κλάδο Αμπγκάαλ της φυλής Χαΐουε (Hawiye).

Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων

Επιστρέφοντας από έξω, ο Αχμέτ έγινε μέλος της Ένωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων και εξελέγη αρχηγός ενός μικρού δικαστηρίου κάποιας τοπικής υποφυλής στο Τζόουχαρ. Λίγα χρόνια μετά, μια τοπική συμμορία απήγαγε έναν νεαρό μαθητή και απαίτησε λύτρα από την οικογένειά του για να τον απελευθερώσει. Το γεγονός αυτό ήταν ένα από τα αμέτρητα παρόμοια (απαγωγές και φόνοι) που συνέβησαν στο Μογκαντίσου τα επόμενα χρόνια και σημάδεψε τη ζωή του Αχμέτ, κάνοντάς τον να εισχωρήσει πιο βαθιά στους κόλπους της Ένωσης Ισλαμικών Δικαστηρίων.
Ως το 2004 ο Αχμέτ είχε ήδη καταστεί μία από τις σημαντικές προσωπικότητες των ισλαμικών δικαστηρίων του Μογκαντίσου. Ένας από τους συμμάχους του μάλιστα , ο Αντέν Χασίν Φαράχ, κατηγορείται από τις ΗΠΑ για δεσμούς με την αλ Κάιντα.
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 2006, υπότην αιγίδα του πρώην προέδρου Αμπντικασμίμ Σαλάντ Χασάν, μαζί με συντρόφους του παρακολούθησε μια τελετή της Αφρικανικής Ένωσης στη Σύρτη της Λιβύης, για την επέτειο των 7 ετών από τη σύνοδο κορυφής Αφρικανών ηγετών. Σε συνέντευξή του στο Reuters και στο BBC, ο Αχμέτ δήλωσε ότι η αντιπροσωπεία του θα ζητούσε τη βοήθεια της Λιβύης και άλλων αφρικανικών κρατών για να πετύχει επαναπροσέγγιση των ισλαμιστών και της προσωρινής ομοσπονδιακής κυβέρνησης (TFG). Ωστόσο, ο ίδιος μετέβη στο Χαρτούμ , δύο ημέρες πριν από την έναρξη της διάσκεψης ανάμεσα στη σομαλική κυβέρνηση και στην ICU, για να αποχωρήσει έπειτα από 24 ώρες. Για την Αιθιοπία, ο Αχμέτ είπε ότι είναι εχθρός της χώρας εδώ και 5 αιώνες, ενώ επανέλαβε ότι οι αιθιοπικές δυνάμεις πραγματοποιούσαν επέμβαση στη Σομαλία. Η Αιθιοπία αρνήθηκε τις κατηγορίες. Η κατάσταση περιήλθε σε αδιέξοδο.
Έξι μόλις μήνες αφότου ανήλθε στην εξουσία η Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων κήρυξε επίσημα τον πόλεμο κατά των αιθιοπικών δυνάμεων στη Σομαλία, στις 28 Δεκεμβρίου του 2006. Ο στρατός της Ένωσης ηττήθηκε στη μάχη του Τζιλίμπ και μετά την πτώση του Κισμάγιο, οπισθοχώρησε στα σύνορα με την Κένυα.
Ο Αχμέτ συνελήφθη στα σύνορα στο Ουλούγκο της Κένυας, στις 21 Ιανουαρίου του 2007 και παρέμεινε υπό την προστασία των αρχών της Κένυας σε ξενοδοχείο στο Ναϊρόμπι.
Την 1η Φεβρουαρίου του 2007 αφέθηκε ελεύθερος από τις αρχές της Κένυας. Λίγες ημέρες μετά, έγινε γνωστό ότι κατέφυγε στην Υεμένη, μαζί με άλλα μέλη της Ένωσης.

Οικογένεια

Προτού φύγει, ο Σαρίφ ζούσε σε ένα σπίτι στο Μογκαντίσου, με τη σύζυγό του και με τους 2 μικρούς γιους του.

Προεδρικές εκλογές 2009 και 2012

Στις 31 Ιανουαρίου του 2009 εξελέγη πρόεδρος της χώρας του σε ψηφοφορία που έγινε στο Τζιμπουτί για λόγους ασφαλείας. Καθώς άρχισε ο πρώτος γύρος της εκλογής προέδρου, αρκετοί υποψήφιοι αποχώρησαν, αυξάνοντας την πιθανότητα ότι πρόεδρος θα εκλεγόταν κάποιος από τους Νουρ Χασάν Χουσεΐν και Σαρίφ Αχμέτ. Στον πρώτο γύρο ο Αχμέτ έλαβε 215 ψήφους, ο Μασλά Μοχάμετ Σιάντ 60 και ο Νουρ Χασάν Χουσεΐν 59 ψήφους. Έπειτα αποσύρθηκε από τον επόμενο γύρο ο τελευταίος, οπότε βέβαιος νικητής ήταν ο Αχμέτ. Πραγματικά, στον τελικό γύρο επικράτησε με 293 ψήφους. Η ορκωμοσία του έγινε την ίδια ημέρα στο ξενοδοχείο Κεμπίνσκι του Τζιμπουτί. Λίγες μέρες μετά την εκλογή του, ο νέος πρόεδρος απηύθυνε έκκληση για εθνική ενότητα στη χώρα. Έπειτα από συμφωνία με τις αντίπαλες φατρίες, δέχθηκε να επιβάλει τον ισλαμικό νόμο (Σαρία) στη χώρα του, το Φεβρουάριο του 2009. Ο Σαρίφ παρέμεινε στην προεδρία ως τις 20 Αυγούστου 2012.
Στις προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 10 Σεπτεμβρίου 2012, ο Αχμέτ απέτυχε να εκλεγεί Πρόεδρος, καθώς πήρε 79 ψήφους και ήρθε 2ος, πίσω από τον Χασάν Σεΐχ Μοχάμουντ.