Γουίν Τσουν

Το Γουίν-τσουν (κινέζικα: 詠春) (επίσης Γουίν-τσουν Τσουάν ή Γουίν-τσουν Κουνγκ Φου) είναι μία κινέζικη πολεμική τέχνη η οποία έχει τις ρίζες της στη Νότια Κίνα. Tο Γουίν-τσουν προφέρεται επίσης Γουίν-τσαν ή Βιν-τσουν.
Το Γουίν-τσουν είναι μία από τις πιο δημοφιλείς πολεμικές τέχνες. Είναι το στιλ που διδάχτηκε ο διάσημος Μπρους Λι. Άλλοι γνωστοί δάσκαλοι (Sifu) είναι οι Γιπ Μαν,Λοκ γιου ,Τσου σονγκ τιν, Γουόνγκ Σεόν Λεόνγκ, Γουίλιαμ Τσενγ, Νίνο Μπερνάρντο,Γκαρυ λαμ, Όστιν Γκοχ, Κάρλος Λι. Ο Μπρους Λι διδάχτηκε την τέχνη του Γουίν Τσουν από τον Γιπ Μαν σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών. 
Το Γουίν Τσουν λέγεται ότι επινοήθηκε από μία γυναίκα, την βουδίστρια μοναχή Νιγκ Μούι (Ng Mui), περίπου το 170πχ... Η μοναχή Νιγκ Μούι είχε μία μαθήτρια που ονομαζόταν Γιμ Γουίν Τσουν (Yim Wing Chun). Το όνομα Γουίν Τσουν κυριολεκτικά σημαίνει «Ελπίδα για το μέλλον». Ωστόσο είναι αμφίβολο κατά πόσο αυτή η προέλευση αποτελεί μύθο ή πραγματικό γεγονός. Επίσης λέγεται ότι το Γουίν Τσουν είναι ένας συνδυασμός τεχνικών του γερανού και του φιδιού που αναπτύχθηκε από τους μοναχούς του Νότιου Ναού του Σαολίν στην επαρχία Φουτζιέν (Fujian).

Ιστορία και προέλευση

Στα κινέζικα αυτό που πλησιάζει περισσότερο στην ιδέα του Κουνγκ Φου, όπως κατανοείται απ' τους δυτικούς, αποδίδεται με τον όρο Τσουάν (quan). Έτσι για παράδειγμα η έκφραση Γουίν-τσουν Κουνγκ Φου (σημαίνει η Τέχνη του γουίν-τσουν) έχει την ίδια σημασία με την έκφραση Γουίν-τσουν Τσουάν (σημαίνει οι γροθιές του γουίν-τσουν). Δηλαδή το Γουίν-τσουν είναι ένα από τα πολλά παρακλάδια της κινέζικης πολεμικής τέχνης.

Εσωτερικό και εξωτερικό Κουνγκ Φου

Πολλοί δάσκαλοι του Κουνγκ Φου χρησιμοποιούν τη διάκριση σε εσωτερικό Κουνγκ Φου και εξωτερικό Κουνγκ Φου. Γνωστή μορφή εσωτερικού είναι το Τάϊ-τσι Κουνγκ Φου (ή Τάϊ-τσι Τσουάν). Η προέλευση του Γουίν-τσουν είναι από την Νότια Κίνα και επάγεται στα εσωτερικά μαλακά συστήματα του Κουνγκ Φου.

Βόρειο και Νότιο Σαολίν Κουνγκ Φου

Μια άλλη διάκριση είναι αυτή σε Βόρειο Σαολίν Κουνγκ Φου και Νότιο Κουνγκ Φου. Το Βόρειο Σαολίν Κουνγκ Φου αναπτύχθηκε στο Μοναστήρι-Ναό Σαολίν στη Βόρεια επαρχία Χονάν. Αντίθετα το Γουίν-τσουν είναι μία απ´τις τέχνες που αναπτύχθηκαν μεταγενέστερα στον Νότο.

Νότιες Πολεμικές Τέχνες

Στις τρεις πολεμικές τέχνες: Γουίν Τσούν, Χανγκάρ (Hung Gar) Κουνγκ Φου και Τσόι Λι Φατ (Choy lee fut) μαζί, δόθηκε το όνομα "Τα Τρία Ανώτατα Σχολεία Πολεμικών Τεχνών του Νότου" λόγω της προέλευσης και της δημοτικότητας τους στη νότια Κίνα.

Μποντιντχάρμα και Βόρειο Σαολίν

Σύμφωνα με τον κινέζικο μύθο, περί της προέλευσης των κινεζικών πολεμικών τεχνών, οι τέχνες αυτές προέρχονται από τον βουδιστή μοναχό Μποντιντχάρμα ο οποίος είναι γνωστός και ως ο ιδρυτής του βουδισμού ζεν. Ο Μποντιντχάρμα (σύμφωνα με τον μύθο) ανακάλυψε/επινόησε και διέδωσε συγκεκριμένες τεχνικές διαλογισμού και φυσικής άσκησης που αποτέλεσαν την απαρχή του σαολίν-τσουάν και εκπαίδευσε σε αυτές τις τεχνικές τους βουδιστές μοναχούς του ναού του βόρειου Σαολίν.
Το Κουνγκ Φου (Kung Fu) είναι μία από τις πιο διάσημες και πολλαπλασιαζόμενες πολεμικές τέχνες σε ολόκληρο τον κόσμο. Αρχικά, ο Μποντιντχάρμα (470-543 μ.Χ), ο οποίος ήταν γνωστός και ως «Που Ντάι Ντα Μο (Pu Dai Da Mo)» ήταν ένας Ινδός βουδιστής μοναχός ο οποίος πήγε στην Κίνα και έγινε ο ιδρυτής και ο πρώτος Πατριάρχης της Σχολής Τσαν (Patriarch of Faculty Tsan). Στα Γιαπωνέζικα είναι γνωστό ως Ζεν. Ο μοναχός Ντα Μο (Da Mo) έζησε στο Ναό των Σαολίν (Siu Lam), στο βουνό Gou-Dai, στην επαρχία Χονάν (Honan Province) στην Κίνα. Αυτός ζούσε στη σπηλιά Bear’s Ear στο βουνό Gou-Dai η οποία βρίσκεται κοντά στο Ναό των Σαολίν όπου διέμενε σε εκείνο το μέρος για εννιά ολόκληρα χρόνια και ανέπτυξε μια σειρά από ασκήσεις και μια μέθοδο διαλογισμού την οποία και δίδαξε στους μοναχούς του Ναού των Σαολίν. Αυτή η μέθοδος διαλογισμού περιλαμβάνει μερικές τεχνικές φυσικής άσκησης, οι οποίες ήταν κατάλληλες για την ενδυνάμωση του σώματος, καθώς επίσης και για αυτοάμυνα. Ο Μποντιντχάρμα, ανακάλυψε και την κλασική μέθοδο τόνωσης των μυών, η οποία περιλαμβάνει ένα πολεμικό σύστημα, που είναι γνωστό ως "τα 18 χέρια του Λόχαν" (18 Hands of the Lohan). Ο Μποντιντχάρμα καταγόταν από την Βασιλική οικογένεια και ανήκε στην κάστα των πολεμιστών. Αυτός είναι και ο λόγος που είχε εξαιρετική και μεγάλη γνώση πάνω στις πολεμικές τέχνες και τις μεθόδους τους. Ο μοναχός Μποντιντχάρμα έζησε κατά την δυναστεία των Λιάνγκ (dynasty of Liang).

Απ´το Βόρειο Σαολίν στο Γουίν Τσουν

Η παρακάτω εξιστόρηση παρουσιάζει αντιφάσεις ως προς τις χρονολογίες, τις γεωγραφικές τοποθεσίες και τα σχετιζόμενα ιστορικά συμβάντα. Πιθανό είναι ότι περιλαμβάνει στοιχεία και από μυθοπλαστικές εξιστορήσεις για την προέλευση των πολεμικών τεχνών καθώς και στοιχεία από μυθιστορηματικά διηγήματα.

Το μοναστήρι των Σαολίν (Siu Lam Buddhist Temple) όπου διδάσκονταν το κινέζικο Κουνγκ Φου, ανακαλύφθηκε στην επαρχία Χονάν στην Κίνα περίπου 300 χρόνια πριν. Εκεί, οι μοναχοί εξασκούνταν στο Κούνγκ Φου, πραγματώνοντας ασκήσεις για το σώμα αλλά και για το μυαλό. Με αυτόν τον τρόπο ανέπτυξαν αυτήν την πνευματική προπόνηση που γίνεται και σήμερα. Κατά την διάρκεια της δυναστείας των Τσινγκ (during the Ching dynasty), η κυβέρνηση Μαντσού (Manchu), όχι κινέζικη (non-Chinese)-(Manchuria was in the North), πίστευε πως στο Ναό των Σαολίν εκπαιδεύονταν ένας στρατός. Στο φόβο τους και μόνο, επιτέθηκαν στο μοναστήρι με σκοπό να το κάψουν όλο και αφού πέτυχαν το σκοπό τους, σκότωσαν πολλούς μοναχούς. Από αυτό το ολοκαύτωμα του Ναού κατάφεραν να γλιτώσουν 5 Μεγάλοι Δάσκαλοι Σαολίν, οι οποίοι και δημιούργησαν το σύστημα Γουίν Τσουν ως μια νέα πολεμική μέθοδο, η οποία θα κυριαρχούσε ενάντια στις πολεμικές τέχνες και θα απαιτούσε πολύ λιγότερη εκπαίδευση, με σκοπό να γίνει κάποιος δάσκαλος αρκετά γρήγορα όπως ο Μεγάλος Δάσκαλος του Γουίν Τσουν Γιπ Μαν (Yip Man). Οι δάσκαλοι οι οποίοι δημιούργησαν το Γουίν Τσούν ήταν 5 και αυτοί είναι οι εξής: 1) Master Fung To Tak, 2) Abbot Pak Mei, 3) Abbot Chi Shin, 4) Master Miu Hin & 5) μια μοναχή βουδίστρια Ng Moi. Η μοναχή Ng Moi έφυγε και βρήκε καταφύγιο στο Ναό του White Crane στο βουνό Τάι Λενγκ (Mt. Tai Leung) και εκεί συνάντησε την Yim Yee και την κόρη της Γιμ Γουίν Τσουν (Yim Wing Chun). Η Γιμ Γουίν Τσουν ήταν ένα όμορφο 15χρονο κορίτσι, το οποίο με την ομορφιά του προσέλκυσε ένα τοπικό στρατιώτη, ο οποίος ήθελε να την παντρευτεί, χωρίς βέβαια την συγκατάθεσή της. Όταν η Ng Moi πληροφορήθηκε το γεγονός, συμφώνησε να τις διδάξει την πολεμική τέχνη στην Γιμ Γουίν Τσουν, με σκοπό να μπορεί να προστατεύει τον εαυτό της, από τους ανεπιθύμητους στρατιώτες. Το νεαρό κορίτσι προπονούνταν πολύ σκληρά και στόχευε να γίνει μια δασκάλα του Κουνγκ Φου. Μετά από σκληρή προπόνηση, επιτεύχθηκε ο σκοπός της και έγινε δασκάλα του Κουνγκ Φου. Τότε προκάλεσε τον στρατιώτη – που ήθελε να την παντρευτεί – σε μια μάχη και τον νίκησε με ευκολία. Η Γιμ Γουίν Τσουν ανέπτυξε αυτό το σύστημα Κουνγκ Φου και αργότερα παντρεύτηκε τον Leung Bok Chau από τον οποίο διδάχτηκε Κουνγκ Φου. Ο Leung Bok Chau δίδαξε τον Leung Lan Kwai, ο οποίος με την σειρά του, δίδαξε τον Wong Wah Bo που ήταν μέλος μιας όπερας, γνωστή ως «Red Junk». Αυτός πέρασε το σύστημα στο συνάδελφο του στη δουλειά Leung Yee Tai. Ο Leung Yee Tai είχε ήδη διδαχτεί την μέθοδο του "Έξι και μισό Μακρύ Κονταριού" (Six and a half Long Pole) από τον Abbot Chi Shin ο οποίος εργαζόταν στην όπερα «Red Junk». Έτσι, η μέθοδος με το "έξι και μισό μακρύ κοντάρι" εισήχθη στο σύστημα του Γουίν Τσούν. Ο Leung Yee Tai πέρασε το σύστημα του Γουίν Τσουν στον Leung Jan, ο οποίος ήταν ο γιατρός του Fat Shan. Ο Leung Jan έγινε πολύ γνωστός για την επιδεξιότητα του στο Κουνγκ Φου και κατάφερε να νικήσει πολλούς μαχητές. Ο Leung Jan δίδαξε το σύστημα Wing Chun στον Chan Wah Soon. Ο Chan Wah Soon είχε έναν μαθητή, τον διάσημο και γνωστό σε όλους μας, τον μεγάλο δάσκαλο του συστήματος Γουίν Τσουν Γιπ Μαν (Yip Man). Ο Γιπ Μαν κατάφερε να πραγματοποιήσει τα ακόλουθα: 
1.Απλοποίησε το σύστημα
2.Αφαίρεσε τα περίπλοκα και τα μακριά ονόματα
3.και είναι υπεύθυνος για το Γουίν Τσουν το οποίο γνωρίζουμε σήμερα.
Το Χονγκ Κονγκ (Hong Kong) είναι η πηγή του Γούιν Τσουν (Wing Chun). Ο Γιπ Μαν δεν δίδαξε την πολεμική τέχνη στους δύο γιούς του, γιατί δεν ήθελε να μάθουν πολεμικές τέχνες και να μπλέκουν. Ήθελε να τους κάνει γιατρούς και δικηγόρους και να έχουν άλλη κοινωνική θέση

Ο Yip Man όταν δίδαξε το σύστημα έδινε μεγάλη σημασία στην 1η φόρμα που ονομάζεται Siu Lim Τao, η οποία είναι φόρμα αυτοσυγκέντρωσης και από αυτό έβγαζε το INTER CHI που είναι εσωτερική δύναμη, που βοηθάει το αναπνευστικό σύστημα και την εσωτερική δύναμη και υγεία, καθώς και το πια τύπου ενέργεια χρησιμοποιούμε. 
Χαρακτηριστική είναι στην ιστορία, η επίδειξη που έγινε στο Hong Kong, όπου έλαβαν μέρος μεγάλοι δάσκαλοι από όλες τις πολεμικές τέχνες, μεταξύ αυτών ήταν και ο Yip Man. Υπήρχε ένας γερός τοίχος όπου όλοι οι δάσκαλοι επιδείκνυαν τις ικανότητές τους με διάφορα κτυπήματα, όπως διάφορες τεχνικές κτυπημάτων των χεριών που έκαναν τρύπες στον τοίχο, είτε με μπουνιές είτε με κλωτσιές. Ήρθε και η σειρά του Yip Man που σε ηλικία 60 ετών περίπου, σηκώθηκε, χαιρέτησε, προχώρησε προς τον τοίχο και εφάρμοσε την τεχνική της παλάμης του Wing-Chun στον τοίχο. Αμέσως μετά ξαναχαιρέτησε και όλοι γέλασαν διότι δεν είδαν κανένα αποτέλεσμα της τεχνικής του στον τοίχο. Τα γέλια όμως σταμάτησαν όταν κοιτάζοντας πίσω από τον τοίχο ανακάλυψαν ότι ο τοίχος ήταν έτοιμος να πέσει λες και είχε γίνει σεισμός. Όπως χαρακτηριστικά είχε γραφεί από τον Yip Man "ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΑΝΤΑ ΟΤΑΝ ΠΙΝΕΙ ΝΕΡΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΟΥ", και εννοούσε ότι οι μαθητές του συστήματος πρέπει να φυλάγουν τις αρχές και τις παραδόσεις του.
Ένας από τους μαθητές του είναι και ο κορυφαίος των πολεμικών τεχνών, ο ιδρυτής του JKD-Jeet Kune Do- Μπρους Λι (Bruce Lee) ο οποίος διδάχτηκε Γουίν Τσουν τη δεκαετία του 1950, στο Χονγκ Κονγκ. Για την πλήρη αλήθεια ο Μπρους Λι έμαθε από τον Γιπ Μαν το 40% του συστήματος Γουίν Τσουν. Διότι μετά έφυγε στην Αμερική αλλά και διότι ο Γιπ Μαν δεν συμφωνούσε να διδάσκει ο Μπρους Λι τους δυτικούς και προπαντός τους Ιάπωνες που είχαν σε κατοχή για πολλά χρόνια την Κίνα. Ο δε Μπρους Λι είχε τον πρώτο του μαθητή Ιάπωνα. Έκανε πολύ σκληρή εξάσκηση και κατόρθωσε πολλά από το Wing Chun και μόνο.
Το JKD-Jeet Kune Do είναι καθαρό Γουίν Τσουν και θεωρήθηκε ότι δεν έπρεπε να του αλλάξει το όνομα, κάτι που στεναχώρησε πολύ τον Γιπ Μαν. Για αυτό τον λόγο όταν ο Μπρους Λι γύρισε πίσω στο Χονγκ Κονγκ, ο Γιπ Μαν του αρνήθηκε να τον διδάξει, κάτι που έκαναν και όλοι οι μαθητές του Γιπ Μαν.

Τσι Σάο

Με την σωστή διδασκαλία και λεπτομέρεια μαθαίνουμε τα χέρια μας να γίνουν ευαίσθητοι αισθητήρες.
Αυτοί οι αισθητήρες τα χέρια μας φτάνουν στο επίπεδο να αισθανόμαστε τις κινήσεις του αντιπάλου χωρίς να ακουμπάμε τα χέρια του. Απλώς ακολουθούμε τον τρόπο που κινείται ο αντίπαλος και αντιδρούμε.
Επίσης μας βοηθάει να ελέγχουμε τι ανοίγματα (τρωτά σημεία) έχουμε εμείς σε μία μάχη, καθώς και τι ανοίγματα έχει ο αντίπαλός μας και να αντιδράσουμε ταχύτατα με την τεχνική μας χωρίς να σκεφθούμε παρά μόνο με την αίσθηση. Επίσης το «Τσι Σάο (Chi Sao)» ή αλλιώς «Κολλημένα Χέρια (Sticky hands)» γίνεται
για να μπορέσουμε να κάνουμε άμυνα με κάποιον που έχει μεγαλύτερη δύναμη από εμάς και μαθαίνουμε να βγάλουμε την σωστή ενέργεια και να κοντρολάρουμε και να χρησιμοποιήσουν την δύναμη του αντιπάλου για δικό μας καλό, χωρίς να πάμε κόντρα στην δύναμή του. 
Στο Γουίν Τσουν κάνουμε πρακτική και με άλλες μοναδικές μεθόδους στον κόσμο των Πολεμικών τεχνών. 
Αυτές είναι οι σιδερένιες μπάρες διαφόρων μεγεθών, οι ξύλινες μπάρες για πουσάπς, τα γυάλινα βάζα με νερό για ασκήσεις των χεριών, τα χονδρά καλάμια για ασκήσεις των χεριών και μέσης, οι ξύλινοι τάκοι για δυνάμωμα των μπουνιών τα λάστιχα αυτοκινήτων για λακτίσματα, καθώς και άλλα αντικείμενα για πολύ εξειδικευμένες ασκήσεις.
Επίσης, μια και όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις κλειδώσεις των χεριών, ποδιών οι οποίοι είναι ευαίσθητοι, και σε μια συμπλοκή μπορεί να μας δημιουργήσουν πρόβλημα, οι ανωτέρω μέθοδοι ασκήσεων γίνονται για να δυναμώσουμε τα τρωτά μας σημεία.

Λακτίσματα (κλωτσιές)

Μια εσφαλμένη εντύπωση που έχουν οι άνθρωποι γύρω από το Wing-Chun είναι ότι το σύστημα δεν έχει κλωτσιές. Το Wing-Chun έχει οκτώ βασικές κλωτσιές οι οποίες είναι πολύ καταστροφικές και δεν έχουν ποτέ στόχο το κεφάλι. Η φιλοσοφία του Wing-Chun θεωρεί του ότι όσο πιο ψηλά χτυπάμε, τόσο κινδυνεύουμε να χάσουμε την κεντρική βάση της ισορροπία μας. Από το χαμηλό σημείο που ξεκινάει το πόδι να χτυπήσει, μέχρι τον στόχο, το κεφάλι, είναι λογικό ότι είναι μία Α απόσταση πολύ πιο μεγάλη (μια φορά περίπου) από την απόσταση ως τη μέση του σώματος. Άρα είναι προτιμότερο να χτυπήσουμε το κεφάλι με το χέρι, λόγω της μικρότερης απόστασης που θα διανύσουμε, και λόγω του ότι σίγουρα θα έχουμε καλύτερη ταχύτητα και πιο γερή βάση ισορροπίας στο σώμα μας.

Τα χέρια που παγιδεύουν (fok sao)

PHON SAO λέγεται η ακινητοποίηση των χεριών ενός αντιπάλου στο Wing-Chun. Επιγραμματικά μεταφραζόμενο, PHON σημαίνει, να σφραγίσω ή να απομονώσω ένα αντικείμενο ή περιοχή. Ουσιαστικά η Αγγλική λέξη "IMMOBILIZE" (ακινητοποιώ) είναι μάλλον η καλύτερη λεξική μετάφραση του PHON. Εάν, σε αυτοάμυνα, στιγμιαία ακινητοποιήσεις τα χέρια του επιτιθέμενου, η ικανότητά του να αμυνθεί ή να αντεπιτεθεί μειώνεται τρομακτικά, ειδικά εάν ακινητοποιήσεις και τα πόδια του, κάνοντάς το πολύ πιο εύκολο, γρήγορο, και ασφαλέστερο για σένα να καταφέρεις μια σειρά από χτυπήματα. Επιπλέον, οι τεχνικές αν και είναι δαιμόνιες, είναι δύσκολο να τις εφαρμόσεις ενάντια σε ένα έμπειρο αθλητή Γουίν Τσουν, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν πιο αποτελεσματικά ενάντια σε ανθρώπους που τους αρέσουν να αποκρούουν και μετά να επιτίθενται. Εάν ένας αντίπαλος αποκρούει και επιτίθεται ταυτόχρονα, δεν είναι τόσο εύκολο να παγιδεύσεις τα χέρια του, αν και αυτό μπορεί να γίνει σε τελική ανάλυση, με σωστή εκπαίδευση. Η ικανότητα να παγιδεύσεις τα χέρια του αντιπάλου σου, εξαρτάται από την εκπαίδευση των χεριών που "κολλάνε" (Chi-Sao), από την ικανότητα τεχνικής, και από την σωστή ευαισθησία, που μπορεί να αποκτηθεί μόνο μαθαίνοντας από έμπειρους δασκάλους πάνω στο σύστημα Γουίν Τσουν.

Τεχνικές με κοντάρι

Η πολεμική τέχνη του Wing-Chun χρησιμοποιεί ένα κοντάρι μήκους 9 ποδιών (2.74 μέτρα), με σκοπό να δυναμώσουν τα χέρια και ειδικότερα οι καρποί. Υπάρχουν 12 τεχνικές του κονταριού. Οι τεχνικές αυτές επίσης σου μαθαίνουν την ακρίβεια της κίνησης, και πώς να μεταφέρεις την δύναμη σε απόσταση.