Σαν Σαλβαδόρ

Ιστορία

Οι απαρχές της πόλης μπορούν να ανιχνευθούν προ της Ισπανικής Κατάκτησης. Πλησίον της σημερινής τοποθεσίας του Σαν Σαλβαδόρ οι φυλές Πίπιλ, απόγονοι των Αζτέκων του Μεξικού, εγκαθίδρυσαν την πρωτεύουσά του, Κουσκατλάν (Cuscatlán). Δεν είναι πολλά γνωστά για την πόλη, αφού εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους της στην προσπάθειά τους να αποφύγουν την ισπανική εξουσία.
Αν και η πόλη ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα, ξαναχτίστηκε και άλλαξε τοποθεσία δύο φορές. Αρχικά ιδρύθηκε στην τοποθεσία όπου σήμερα βρίσκεται η αποικιακή πόλη Σουτσιτότο, βορείως της σημερινής πόλης. Έπειτα μετακινήθηκε στην Valle de Las Hamacas (δηλ. Κοιλάδα των Αιώρων εξαιτίας της έντονης σεισμικής δραστηριότητας που την χαρακτηρίζει), η οποία περιείχε περισσότερο χώρο και γονιμότερη γη, χάριν του καθαρού Ποταμού Ασελουάτε (δυστυχώς σήμερα είναι εξαιρετικά μολυσμένος). Εφόσον ο πληθυσμός της χώρας παρέμεινε σχετικά μικρός μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, η πόλη αναπτύχθηκε με αργό ρυθμό. Κατά τη διάρκεια των αρχών του 20ού αιώνα έγινε κατά κάποιο τρόπο τουριστικό θέλγητρο καθώς θεωρείτο όμορφη πόλη: με πληθυσμό περί τις 30.000 ήταν μικρή, ευρύχωρη και καθαρή.
Σήμερα το Σαν Σαλβαδόρ είναι μια σύγχρονη πόλη και είναι η 2η μεγαλύτερη πόλη στην Κεντρική Αμερική. Το βασικό μέρος της πόλης έχει πληθυσμό περίπου μισό εκατομμύριο και καλύπτει περιοχή περίπου 51 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η εκρηκτική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο δημιούργησε μια μητροπολιτική περιοχή (την AMSS, Area Metropolitana de San Salvador) που διοικείται ως σύνολο. Η AMSS καλύπτει έκταση περίπου 610 τετρ. χλμ. και διαθέτει πληθυσμό περίπου 2,1 εκατομμύρια.
Η Παν-Αμερικανική Διεθνής Οδός διατρέχει την πόλη, συνδέοντάς την με άλλες αστικές περιοχές στην Κεντρική Αμερική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Σαν Σαλβαδόρ είναι επίσης ο κεντρικός μεταφορικός και οικονομικός κόμβος της χώρας, αφού είναι έδρα του ενός τρίτου του πληθυσμού και του μισού από τον πλούτο της χώρας.
Το σύγχρονο κέντρο της πόλης έχει πολλά πολυώροφο κτήρια, αλλά λίγα από τα διατηρητέα ιστορικά κτήρια παραμένουν, εξαιτίας των σεισμών που έχουν πλήξει την πόλη από την ίδρυσή της το 1525 από τον Ισπανό κατακτητή Πέδρο ντε Αλβαράδο. Σήμερα η πόλη παράγει μπύρα, προϊόντα καπνού, υφάσματα και σαπούνια.

Δημογραφία

Το Σαν Σαλβαδόρ είναι μια μεγάλη πόλη της οποίας ο πληθυσμός είναι απόλυτα διαχωρισμένος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Οι πλουσιότερες γειτονιές των Εσκαλότ, Σιουδάδ Μερλιότ και Σαν Μπενίτο κατέχουν πολυτελή μαγαζιά (τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα στην Κεντρική Αμερική, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου όλων, Μετροσέντρο), ξενοδοχεία πέντε αστέρων, λεωφόρους περιστοιχισμένες από δέντρα και όμορφα, υπερ-φρουρούμενα μέγαρα. Ωστόσο οι περισσότερες από τις άλλες γειτονιές, μεταξύ άλλων στην Απόπα και την Σογιαπάνγκο, είναι ζεστές, σκονισμένες και συνωστισμένες και μαστίζονται από εκτινασσόμενους εγκληματικούς ρυθμούς.
Αν και η πόλη είναι σχετικά πλούσια σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα, η φτώχεια είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματά της. Μείζον πρόβλημα αποτελεί και η μόλυνση, και το Σαν Σαλβαδόρ θεωρείται η πιο μολυσμένη πόλη στην Κεντρική Αμερική (αν και μακρυά από τις ακρότητες της Πόλης του Μεξικό).
Το Σαν Σαλβαδόρ είναι έδρα της δεύτερης μεγαλύτερης στον κόσμο Προτεσταντικής εκκλησίας, της Μίσιον Έλιμ Σέντραλ, μια Πεντηκοστιανής/Ευαγγελικής υπερ-εκκλησίας με 200.000 μέλη.