google/wiki40b huggingface dataset:
Μηχανή εσωτερικής καύσης

Ιστορία

Η ιστορία της εφεύρεσης και κατασκευής των ΜΕΚ έχει συνυφανθεί με την ιστορία και την εξέλιξη των αυτοκινούμενων οχημάτων, που ήταν και η κύρια αιτία της δημιουργίας τους. Μερικές δε εξ αυτών έχουν λάβει τα ονόματα των δημιουργών τους, όπως π.χ. του Ν. Όττο, Κ. Μπεντς, Χ. Φορντ, Ρ. Ντήζελ, Φ. Βάνκελ κ.ά.

Γενικά

Σύμφωνα με ένα γενικό ορισμό, ο κινητήρας εσωτερικής καύσης είναι μια θερμική μηχανή, στην οποία καίγεται ένα καύσιμο παρουσία αέρα μέσα σε ένα θάλαμο (θάλαμος καύσης) και από την εξώθερμη αντίδραση του καυσίμου με τον οξειδωτή (θερμική καύση ελεύθερης φλόγας σε αέρια κατάσταση), που είναι το οξυγόνο του αέρα, δημιουργώντας θερμά αέρια. Στον κινητήρα εσωτερικής καύσης η εκτόνωση της πίεσης των αερίων που παράγονται ασκεί δύναμη στο κινητό μέρος του κινητήρα, όπως στα έμβολα ή στα πτερύγια.
Η μηχανή εσωτερικής καύσης (ή ΜΕΚ) διαφοροποιείται με την μηχανή εξωτερικής καύσης, όπως με ατμό ή κινητήρα Stirling, στις οποίες η ενέργεια μεταφέρεται από ένα υγρό το οποίο θερμαίνεται σε ένα λέβητα (ο οποίος βρίσκεται εκτός του κινητήρα) από ορυκτά καύσιμα ή καύση ξύλου, πυρηνική ενέργεια, ηλιακή κ.λ.π.
Ένας μεγάλος αριθμός διαφορετικών σχεδίων για τις ΜΕΚ έχουν αναπτυχθεί και κατασκευαστεί, με ποικιλία διαφορετικών πλεονεκτημάτων και αδυναμιών. Αν και υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι πολλές οι στατικές εφαρμογές, μεγάλη χρήση των κινητήρων εσωτερικής καύσης είναι σε εφαρμογές και κυριαρχούν στα αυτοκίνητα, αεροσκάφη και πλοία, από το μικρότερο έως το μεγαλύτερο, αλλά και σε πολλά σιδηροδρομικά οχήματα.
Γεώργιος Πολυμενάκος

Βιογραφία

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1859 στην Αρεόπολη Λακωνίας. Κατατάχτηκε στο στρατό την 21η Ιουλίου 1880. Στο στρατό έδειξε αξιοσημείωτες ικανότητες, οπότε και εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε στις 22 Σεπτεμβρίου 1885 ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 συμμετέσχε ως υπολοχαγός. Στους πολέμους του 1912-13 με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη ήταν διοικητής του 15ου Συντάγματος Πεζικού στις επιχειρήσεις στην Ήπειρο, όπου και διακρίθηκε. Το 1913 στον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας με το ίδιο σύνταγμα (υπαχθέν στην 7η Μεραρχία), ως συνταγματάρχης πλέον, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις στην Ανατολική Μακεδονία (Νευροκόπι, Πρέντελ Χαν κ.ά.).
Την περίοδο 1917-1920 βρέθηκε εκτός στρατεύματος από τους βενιζελικούς, αν και ήταν μετριοπαθής και όχι φανατικός φιλοβασιλικός. Επανήλθε στο στράτευμα μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 με το βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού κι ενώ η Μικρασιατική εκστρατεία συνεχιζόταν. Στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού με το οποίο πολέμησε το Μάρτιο, Ιούλιο και Αύγουστο στο Σαγγάριο (1921). Στο τέλος του 1921 προήχθη σε αντιστράτηγο και τοποθετήθηκε διοικητής του Βόρειου Συγκροτήματος Μεραρχιών. 
Τον Ιούνιο του 1922 ζήτησε να φύγει από τη Μικρά Ασία. Την περίοδο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 1922 αντικατέστησε τον αντιστράτηγο Γεώργιο Χατζανέστη, ως διοικητής της Στρατιάς Μικράς Ασίας (ανέλαβε την 24η Αυγούστου 1922, μετά τη διάρρηξη του ελληνικού μετώπου). 
Το Νοέμβριο του 1923 αποστρατεύτηκε λόγω ορίου ηλικίας, αλλά επανήλθε προσωρινά στην υπηρεσία το 1927 και τοποθετήθηκε στο εννιαμελές συμβούλιο με αντικείμενο την επαναφορά απότακτων (φιλοβασιλικών) αξιωματικών.
Πέθανε το 1942 στην Αθήνα.
Ηλίας Λυμπερόπουλος

Βιογραφία

Έγραψε πολλές επιθεωρήσεις και σενάρια για ταινίες, όπως "Αδέλφια μου, αλήτες πουλιά", "Λόλα" (1964), "Χαρούμενοι αλήτες" (1958), "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας" (1955), "Καπετάνιος για κλάματα" (1961), "Ο Θύμιος τάχει 400" (1960), "Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες" (1966) και "Το πιο γρήγορο μπουζούκι" (1973). Ως στιχουργός βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Γνωστά τραγούδια που έγραψε είναι "Αδέρφια μου αλήτες, πουλιά", "Του χωρισμού η ώρα" , "Εκείνη" και "Ξανθή αγαπημένη Παναγιά" για τον Τόλη Βοσκόπουλο, "Αν είναι η αγάπη αμαρτία", "Πίνω για τα μάτια σου" , "Χίλιες βραδιές" για την Τζένη Βάνου και άλλα. ΤΟ 1972 έγραψε το σενάριο για την τηλεοπτική σειρά του ΕΙΡΤ "Χαρούμενη Κυριακή" και το 1973 για την εκπομπή "Δώδεκα μήνες τραγούδι", που προβλήθηκε από τον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό.
Στις 23 Μαΐου 1984 σκοτώθηκε από τη σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε με άλλο, το οποίο έκανε όπισθεν.
Νόμος 3037/2002

Το 2002 η ελληνική κυβέρνηση, φαινομενικά, σε μια προσπάθεια για την καταπολέμηση των παράνομων τυχερών παιχνιδιών, πέρασε τον ασαφή και αμφιλεγόμενο νόμο 3037/2002 που απαγόρευε ουσιαστικά όλα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια σε δημόσιους χώρους. Το νομοσχέδιο διαμορφώθηκε όταν ένα μέλος του κυβερνώντος κόμματος (ΠΑΣΟΚ) βιντεοσκόπησε μια παράνομη εγκατάσταση τυχερών παιχνιδιών, με αποτέλεσμα τη δημόσια υστερία που τροφοδοτήθηκε από την σκανδαλοθηρική αναφορά του Τύπου. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στις 29 Ιουλίου 2002, για να τεθεί σε ισχύ με τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Κατά τη διάρκεια μιας υπόθεσης κατά ορισμένων ιδιοκτητών ίντερνετ καφέ που επέτρεψαν στους πελάτες τους να παίξουν online σκάκι και άλλα παιχνίδια, ένα τοπικό δικαστήριο στην Θεσσαλονίκη κήρυξε τον νόμο αντισυνταγματικό. Περισσότεροι από 300 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το δικαστήριο για να υποστηρίξουν τους ιδιοκτήτες των ίντερνετ καφέ.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε επίσημη επιστολή προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, εξηγώντας ότι ο νόμος μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Στην περίπτωση αυτή, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα μπορούσε να αναλάβει δράση κατά της Ελλάδας.
Ο νόμος επηρέασε τόσο τους Έλληνες πολίτες όσο και τους ξένους.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2002, κυβερνητικοί αξιωματούχοι δημοσίευσαν ένα έγγραφο σε μια προσπάθεια να διευκρινιστούν τα επίμαχα άρθρα του νόμου.
Μετά την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις συζητήσεις με τους ιδιοκτήτες ίντερνετ καφέ, πάρθηκε η Υπουργική απόφαση 1107414/1491/Τ. & Ε.Φ ΦΕΚ Β/1827/8-12-2003. Ο νέος νόμος διευκρινίζει ορισμένα άρθρα του Ν.3037/2002, αλλά εξακολουθεί να απαγορεύει τα βιντεοπαιχνίδια σε ίντερνετ καφέ καθώς και το λογισμικό υπολογιστών που διαγράφει ή κρυπτογραφεί τα αρχεία στους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών που ανήκουν σε ίντερνετ καφέ.
Ο Νόμος 3037/2002 καταργήθηκε με το Άρθρο 54 του Νόμου 4002/2011 ΦΕΚ Α/180/22-8-2011.

Σχετικά γεγονότα

Στις 14 Ιανουαρίου 2004, η Ελληνική Αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο σε ίντερνετ καφέ στη Λάρισα, όπως αναφέρθηκε από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία. Ογδόντα υπολογιστές κατασχέθηκαν από την αστυνομία ως αποδεικτικά στοιχεία και τρεις ιδιοκτήτες ίντερνετ καφέ συνελήφθησαν.
Στις 10 Φεβρουαρίου 2005, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέπεμψε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την απαγόρευση της σχετικά με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Μιχαήλ Λαντζανάκης

Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα

Γεννήθηκε στους Πεύκους στις 3 Μαρτίου (15 Μαρτίου με το νέο ημερολόγιο) του 1909. Στη γενέτειρά του έμαθε τα πρώτα γράμματα μέχρι και την Δ΄ Δημοτικού, ενώ τις δύο τελευταίες τάξεις τις τελείωσε στο Χανδρά και έπειτα φοίτησε στο Γυμνάσιο της Σητείας. Ολοκλήρωσε το Πανεπιστήμιο της Αθήνας το 1933 και σπούδασε Ιατρική. Εν συνεχεία υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός και μετά ως μόνιμος στη Σητεία. Υπηρέτησε στο νοσοκομείο της Σητείας, το οποίο ήταν αδελφάτο (στην οικία του μετέπειτα βουλευτή Φοίβου Ιωαννίδη) και είχε μόλις 10 κλίνες εκείνη την εποχή.

Αντιστασιακή δράση και ιατρικό λειτούργημα

Κατά την περίοδο της Κατοχής οργανώθηκε στην αντίσταση κατά των Γερμανών και για τη δράση του τιμήθηκε με μετάλλιο. Ως γιατρός ήταν αλτρουιστής και συνήθιζε να παρέχει τις υπηρεσίες του αμισθί. Αναφέρεται χαρακτηριστικά η περίπτωση που πήγε στη Ζάκρο από τη Σητεία καβαλώντας τη φοράδα του και ξέσπασε θαλασσοταραχή, με αποτέλεσμα ο ίδιος να προλάβει να πεταχτεί από το ζώο, το οποίο παρασύρθηκε από τα κύματα και πνίγηκε. Σε μια άλλη περίπτωση, στο Παλαίκαστρο βοήθησε με επιτυχία στον τοκετό μιας γυναίκας, αν και δεν είχε ιδιαίτερες γνώσεις μαιευτικής. Την επομένη, ο πατέρας του παιδιού που μόλις είχε έρθει στον κόσμο, του προσέφερε σαν δώρο για να τον ευχαριστήσει έναν ζωντανό κόκορα. Ο Λαντζανάκης αρνήθηκε ευγενικά την προσφορά, τονίζοντας ότι προς το παρόν δεν ήταν τόσο φτωχός, ώστε να στερήσει τον κόκορα από τον πατέρα και τα παιδιά του.

Οικογένεια

Ο Μιχάλης Λαντζανάκης παντρεύτηκε με τη Στεφανία Ζαχαριάδου στις 17 Ιουλίου 1932. Απέκτησαν 2 κόρες, την Ιωάννα και την Ανθή.

Δήμαρχος

Ο Λαντζανάκης εξελέγη πρόεδρος όταν ακόμα η Σητεία ήταν κοινότητα, το 1936. Το 1954 κέρδισε τις δημοτικές εκλογές και ανέλαβε Δήμαρχος Σητείας. Κατά τη δημαρχία του έγιναν οι πρώτες αποχετεύσεις, ασφαλτοστρώθηκε η Πλατεία Πολυτεχνείου και διανοίχτηκαν 12 οδοί. Ο πρώτος δρόμος που άνοιξε έγινε εν μια νυκτί, όταν μαζί με μερικούς δημοτικούς συμβούλους πήρε τις μπουλντόζες και πήγαν σε έναν τόπο με αμπέλια (σημερινή οδός Παπαναστασίου). Την επομένη ο δήμαρχος κρύφτηκε, φοβούμενος την οργή των ιδιοκτητών των αμπελιών. Σύντομα όμως τον ευγνωμονούσαν για το δρόμο που φτιάχτηκε.

Βουλευτής

Πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις. Στις εκλογές του 1974 συγκέντρωσε 6.750 ψήφους και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου.Το κόμμα του μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. Αποσύρθηκε από τον πολιτικό στίβο το 1977.
Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στη Σητεία το 1989. Το όνομά του φέρει δρόμος της Σητείας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κοζάνης 2015–16

Β΄ Κατηγορία

Η Β΄ Κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 28 ομάδων χωρισμένων σε 2 ομίλους. Οι πρωταθλητές και δευτεραθλητές κάθε ομίλου θα αγωνιστούν στην Α΄ Κατηγορία της επόμενης περιόδου. Οι τελευταίοι κάθε ομίλου υποβιβάζονται στη Γ΄ ενώ οι προτελευταίοι(13οι) και 12οι κινδυνεύουν επίσης εφόσον έχουμε υποβιβασμό πολλών ομάδων από την Α΄.
Άγιος Βουκόλος

Ναοί του Αγίου

Στη Σμύρνη οικοδομήθηκε Ναός του Αγίου Βουκόλου, του «Άη-Βούκλα» όπως αποκαλούνταν από τους Σμυρναίους, το 1866, ο οποίος είχε γυάλινο τρούλο. Ο Ναός γλίτωσε από την φωτιά της Καταστροφής του 1922 διότι περιβαλλόταν από πυκνοδομημένο κλοιό κατοικιών. Χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη αρχικά, αργότερα ως αίθουσα συναυλιών, ως αρχαιολογικό μουσείο και χώρος αποθήκευσης αρχαιοτήτων. Το 2011 αποκαταστάθηκε και στο εσωτερικό του ναού αποκαλύφθηκαν αγιογραφίες.
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1975-76

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1975-76 ήταν η δέκατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Τορίνο της Ιταλίας, συναντήθηκαν η Τσιντσάνο Μιλάνο (Cinzano Milano) με τη γαλλική ASPO Τours.
Την έκπληξη με την παρουσία της στα ημιτελικά, έκανε η γιουγκοσλαβική Ραμποτνίτσκι Σκοπίων.

Διαδικασία διεξαγωγής

Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, ακόμη δηλαδή δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση με έξι ζευγάρια (σε διπλές αναμετρήσεις) και στη συνέχεια μια φάση των 12 (6 ζεύγη) και ακολούθως ο προημιτελικός γύρος δύο ομίλων, των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.

Προκριματική φάση

Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (Χαποέλ Γκιβάτ Γιαγκούρ), της Ελβετίας (Ολίμπικ Φρίμπουργκ), της Ισλανδίας (Ρέικιαβικ Άρμαν), του Βελγίου (Lier Bus-Fruit), της Αιγύπτου (Αλ Ιτιχάντ Αλεξάνδρεια), και της Συρίας (Δαμασκός Αλ Γουάχντα).

Φάση των 12

Εδώ, το παιχνίδι έχασαν ακόμη έξι σύλλογοι: Η Παρτιζάνι Τιράνων, η Σόμα Βιέννης, η NMKY Ελνσίκι, η Σλάβια Πράγας, η Γαλατασαράι της Κωνσταντινούπολης και η Σόλνα Βίκινγκς .

Προημιτελική φάση

Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" ο Ολυμπιακός του Πειραιά, η Κρίσταλ Πάλας του Λονδίνου, η τότε δυτικογερμανική  Χάγκεν SSV και η ΤΣΣΚΑ της Σόφιας.

Ημιτελικά

"Χαμένοι" στη φάση αυτή ήταν η ισπανική Εστουδιάντες Μοντεβέρδε και η Ραμποτνίτσκι των Σκοπίων.

Τελικός

Το Μιλάνο του κόουτς Φίλιππο Φαϊνα κατόρθωσε να επαναλάβει το θρίαμβο του 1972 στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά με άλλο όνομα χορηγού. Από την άλλη, η Tour στη μόνη της παρουσία σε Τελικό, έπεσε ένδοξα (τελικό σκορ 88-83 υπέρ των ιταλών).
Οι νικητές -στους οποίους από την ομάδα της διετίας 1971-72 είχαν απομείνει μόνο οι Μπιάνκι, Μπορλέτι και Μπρουμάτι- χρησιμοποίησαν επιπλέον τους αμερικανούς Όστιν Ρόμπινς και Μάικλ Σιλβέστερ (που αργότερα αγωνίσθηκε με ιταλική υπηκοότητα) καθώς και τους γηγενείς αδελφούς Ντίνο και Φράνκο Μποζέλι, τον Πάολο Φριτς, τους Μπενάτι, Φαμπρικατόρε, Σαμπατίνι, Μποργκέζε, Γκαλινάρι, Φερατσίνι και Φραντσεσκάτο.
Στη γαλλική ομάδα του Πιέρ Νταό έπαιξαν οι αμερικανοί Ρέινολντς, Μένγιαρντ, Μπόουεν, καθώς και οι Αλμπέρ, Μπαρέ, Μπελό, Μπεργκερόν, Μπονό, Σενεγκάλ, Ντεμάρς και Βασέ.
Γκούσταβ Γκέρχαρντ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1878 στην Κωστάντζα. Σπούδασε αρχαία και γερμανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης με καθηγητές τους Έρβιν Ρόντε, Κούνο Φίσερ και Όττο Κρούσιους. Το 1899 βραβεύτηκε για την εργασία του με τίτλο Epistularis apud Graecos formae historia. Το 1901 αναγορεύτηκε διδάκτωρ, παραθέτοντας την εργασία του με τίτλο Untersuchungen zur Geschichte des griechischen Briefes, και αποφοίτησε το 1902. Εργάστηκε ως επιστημονικός βοηθός από το 1901 ως το 1913 στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ασχολήθηκε με την μελέτη των παπύρων. Το 1907 διορίστηκε καθηγητής γυμνασίου, ενώ την ίδια χρονιά αναγορεύτηκε καθηγητής (habilitation) στην Χαιδελβέργη παραθέτοντας την εργασία του με τίτλο Phoinix von Kolophon, Texte und Untersuchungen. Διορίστηκε έκτακτος καθηγητής το 1911 στην Χαϊδελβέργη και το 1913 έκτακτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τσέρνοβιτς. Το 1918 έγινε τακτικός καθηγητής. Απεβίωσε στις 24 Οκτωβρίου 1918 στην Βιέννη.
Βιτάλε Φαλιέρ

Νίκες επί των Νορμανδών

Την εποχή που έγινε δόγης η Βενετία είχε συμμαχήσει με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία στον πόλεμο εναντίον του Ροβέρτου Γυισκάρδου. Την άνοιξη του 1095 ο Βενετσιάνικος στόλος πέτυχε σημαντική νίκη στην σημερινή Αλβανία, εκδικήθηκε την ήττα του Σέλβο στην Κέρκυρα. Η μεγάλη φήμη που είχε αποκτήσει με την νίκη του επικυρώθηκε με την επίσκεψη του αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄ που συμμάχησε μαζί του εναντίον του πάπα. Ο Βιτάλε Φαλιέρ ολοκλήρωσε την οικοδόμηση του Καθεδρικού ναού του Αγίου Μάρκου. Στο τέλος της βασιλείας του η Βενετία δέχτηκε τεράστιο πλήγμα από έναν σεισμό, ένα τσουνάμι και μια επιδημία πείνας. Ο Βιτάλε Φαλιέρο πέθανε τον Δεκέμβριο του 1095, παντρεύτηκε την Κορνέλλα Μπέμπο και ο γιος του Ορντελάφο Φαλιέρ έγινε ο 34ος δόγης.
Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα

Η Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα (Enhanced Fujita Scale) ή Κλίμακα EF είναι μια βελτιωμένη εκδοχή της πρώτης Κλίμακας Φουτζίτα και χρησιμοποιείται στη Βόρεια Αμερική για την ταξινόμηση της έντασης των σιφώνων, με βάση τις ζημιές που προκαλούν οι σίφωνες στις ανθρώπινες κατασκευές και στην βλάστηση. Αντικατέστησε την αρχική Κλίμακα Φουτζίτα, που είχε θεσπιστεί το 1971 από τον Ted Fujita. Προς το παρόν, η νέα αυτή Κλίμακα χρησιμοποιείται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και τέθηκε σε εφαρμογή στις 1 Φεβρουαρίου 2007, και στον Καναδά από τις 1 Απριλίου 2013.

Βασικές αρχές

Η Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα έχει το ίδιο βασικό σχέδιο με την αρχική Κλίμακα Φουτζίτα, δηλαδή έξι κατηγορίες από το 0 έως το 5, που αντιπροσωπεύουν αντίστοιχη αύξηση των ζημιών. Αναθεωρήθηκε έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει καλύτερα τις μελέτες των ζημιών των σιφώνων, προκειμένου να αντιστοιχεί σωστότερα με τις ταχύτητες ανέμου που σχετίζονται με τις ζημιές που προκαλούν. Πρακτικώς, σχεδιάστηκε έτσι ώστε ένας σίφωνας που είχε ταξινομηθεί με βάση την Κλίμακα Φουτζίτα θα μπορούσε να λάβει αντίστοιχη αριθμητική ταξινόμηση από το 0 έως το 5, αλλά με πιο ρεαλιστική ταχύτητα ανέμων και επιπλέον συνυπολογισμό και του είδους της οικοδομής κατά την εκτίμηση των καταστροφών. Συγκεκριμένα, προσθέτει επιπλέον περισσότερους τύπους των οικοδομών, της βλάστησης, επέκταση στους βαθμούς των ζημιών και καλύτερη εκτίμηση για καθοριστικές μεταβλητές, όπως οι διαφορές στην ποιότητα κατασκευής. 
Όπως και με την αρχική Κλίμακα Φουτζίτα, αν και κάθε επίπεδο ζημιών συνδέεται με μια ταχύτητα του ανέμου μέσα στον σίφωνα, η Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα παραμένει μια κλίμακα ζημιών, καθώς βασίζεται στην πρακτική εκτίμηση των καταστροφών που προκαλούν οι σίφωνες και μόνο μια θεωρητική εκτίμηση για τις πραγματικές ταχύτητες ανέμου. Αν και η ταχύτητα των ανέμων που συνδέονται με τις ζημίες που αναφέρονται δεν έχει υποβληθεί σε εμπειρική ανάλυση (π.χ. λεπτομερής φυσική ή οποιαδήποτε αριθμητική προσομοίωση) λόγω του υπερβολικού απαιτούμενου κόστους, αρκετές σχετικές εντατικές τεχνικές αναλύσεις από την δεκαετία του 1970 έως σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί, μέσω εμπειρογνωμόνων, καθώς και από την εμπειρία στον τομέα των μετεωρολόγων και των μηχανικών.
Εκτός από την εκτίμηση των ζημιών στις οικοδομές και την βλάστηση, μπορούν επίσης να αναλυθούν στοιχεία από ραντάρ Doppler, φωτογραμμετρίας, αποτυπώματα στροβιλισμού στο έδαφος (κυκλοειδή σήματα / cycloidal marks), μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων και των μέσων ενημέρωσης για να προσδιοριστεί η ένταση και να επιτευχθεί η ταξινόμηση.
Πάβλε Μπάκιτς

Βιογραφία

Ο Πάβλε είχε τιμάρια στην Οθωμανοκρατούμνη Σερβία, όπως και ο πατέρας του, και ήταν άρχοντας μεγάλων κτημάτων γύρω από Βάνσατς και Σουμαντίγια. Επίσης είχε την υποχρέωση για τη συλλογή των φόρων από τους ανθρώπους του. Σε συνενόηση με τον Παλ Τομόρι και τον Λουδοβίκο Β΄ της Ουγγαρίας, έφυγε από τη γη του με την οικογένειά του και ένα μεγάλο αριθμό των Σέρβων , και πήγαν στην Ουγγαρία, όπου σε αντάλαγμα έλαβε την πόλη της Λακ και πολλά κτήματα. Με τις δυνάμεις του συμμετείχε στη μάχη του Μοχάκς κατά των Οθωμανών το 1526.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου διαδοχής μεταξύ Φερδινάδου και Ιωάννη Zápolya , πήρε την πλευρά του Zápolya. Μετά την ήττα του Zápolya το 1527 έδωσε όρκο πίστης στον Φερδινάνδο  και έμεινε πιστός σε αυτόν όλη του τη ζωή. Πήρε μέρος με το ιππικό του στην υπεράσπιση της Βιέννης το 1529. Το 1537 του δόθηκε ο τίτλος του Δεσπότη της Σερβίας. Προσπάθησε να διώξει του Οθωμανούς από την Σλαβονία χωρίς να τα καταφέρει, σκοτώθηκε σε μάχη στην Γκοριανί το 1537 και το κεφάλι του στάλθηκε στον Σουλτάνο.
Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας

Περιγραφή

Το μετάλλιο αυτό είναι χάλκινο σε σχήμα σταυρού, περιβάλλεται δε από στεφάνι δάφνης. Στο κέντρο του είναι αποτυπωμένο το σήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τα τέσσερα άκρα από τους βραχίονες του Σταυρού είναι λίγο πλατιά και εξέχουν από την
περιφέρεια. Στους βραχίονες του Σταυρού είναι χαραγμένες οριζόντια μεν η λέξη «ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ», κάθετα δε η λέξη «ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ». Ανάμεσα στους βραχίονες του Σταυρού υπάρχουν ξίφη διασταυρωμένα με τις λαβές τους προς τη βάση και δεν εξέχουν από την περιφέρεια του στεφανιού. Στην πίσω πλευρά του μεταλλίου γράφονται κυκλικά οι λέξεις «ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΞΙΑ».
Η ταινία του μεταλλίου είναι από μεταξωτό ύφασμα κυματιστό, έχει πλάτος 35 χιλιοστά και χωρίζεται σε πέντε διαμήκεις λωρίδες. Η πρώτη και η πέμπτη έχουν χρώμα βαθύ κίτρινο. Η δεύτερη και η τέταρτη έχουν χρώμα βαθύ γαλάζιο. Η τρίτη ( η κεντρική ) έχει χρώμα άσπρο. Στην ταινία ακριβώς πάνω από το μετάλλιο τοποθετείται, οριζόντια, κλάδος δάφνης όπου είναι χρυσός για την Α΄ τάξη, αργυρός για την Β΄ τάξη και χάλκινος για την Γ΄ τάξη.

Ιστορία

Στο παρελθόν το μετάλλιο αποτελούταν από σταυρό στεφανωμένο με δάφνες. Στο κέντρο ήταν αποτυπωμένος Φοίνικας, ενώ στους βραχίονες του σταυρού ήταν χαραγμένες οι λέξεις: «Αμύνεσθαι περί Πάτρης». Μεταξύ των βραχιόνων του σταυρού υπάρχουν ξίφη διασταυρωμένα. Το μετάλλιο κρατείται από ταινία σε χρώματα εναλλάξ μελανό (μαύρο) και κίτρινες ραβδώσεις. Συνοδεύεται από δίπλωμα, στο οποίο καταγράφεται ολόκληρη η Ημερήσια Διαταγή.
Ίνα Κούτουλα

Βιογραφία και έργο

Η Ίνα-Κάτριν Κούτουλας (Ina Kutulas) άρχισε να γράφει ποιήματα όταν πήγαινε ακόμα σχολείο. Ακολουθούν οι πρώτες δημοσιεύσεις (μέχρι το 1985 με το πατρικό της όνομα Ίνα-Κατρίν Σιλντχάουερ) και βραβεία. Το 1983 ανακάλυψε για πρώτη φορά το ενδιαφέρον της για την μεταποίηση και μετάφραση και από τότε έκανε, μαζί με τον Αστέρη Κούτουλα, πολλές μεταφράσεις σημαντικών Ελλήνων ποιητών (Κωνσταντίνος Καβάφης, Γιώργος Σεφέρης, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Ρίτσος, Οδυσσέας Ελύτης κ. α.). Κατά τη διάρκεια αυτών των εργασιών μπόρεσε να γνωρίσει και προσωπικά κάποιους από αυτούς τους καλλιτέχνες (Ρίτσος, Ελύτης, Θεοδωράκης).
Στο διάστημα 1987-89 συμμετείχε στην παραγωγή του περιοδικού «Ιδιόρρυθμες Πόλεις» (Bizarre Städte). Στο διάστημα 1990-1991 εργάστηκε στη συντακτική ομάδα του μηνιαίου περιοδικού «Βολιδοσκόπος» (Sondeur). Από το 1992 έως το 1996 έζησε στις παρυφές της Αθήνας. Εκεί μετεξελίχθηκε σε πεζογράφο και ξεκίνησε να γράφει το ημερολογιακό μυθιστόρημα «Ίσως Αθήνα- Βερολίνο ίσως» (Vielleicht Athen – Berlin vielleicht), το οποίο ολοκλήρωσε στο Βερολίνο. Το 1999 κυκλοφόρησε το βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο Konkursbuch Verlag Claudia Gehrke (Τυβίγγη), όπου το 1992 είχε βγει και το πρώτο της βιβλίο.
Παράλληλα με τη μεταποιητική-μεταφραστική δραστηριότητα της, η Ίνα Κούτουλας διεύθυνε για αρκετά χρόνια προγράμματα τέχνης για παιδιά, εξακολουθούσε όμως να εργάζεται κυρίως ως συγγραφέας δοκιμιακών κειμένων. Από το 2005 μέχρι το 2006 έμεινε ξανά στην Αθήνα. Τα έτη 2009 και 2010 αφιερώθηκαν κυρίως στη συνεργασία για το βιβλίο-λεύκωμα «Μίκης Θεοδωράκης. Μια ζωή σε εικόνες» (Mikis Theodorakis. Ein Leben in Bildern), και στην ταινία «Μίκης Θεοδωράκης. Συνθέτης» (Mikis Theodorakis. Komponist) που προβλήθηκε στην ARTE. Το 2011 η Ίνα Κούτουλας έγραψε από κοινού με τον Αστέρη Κούτουλα το σενάριο για την ταινία «Ανακυκλώνοντας τη Μήδεια» (Recycling Medea) και συμμετείχε στην παραγωγή της μέχρι την ολοκλήρωσή της το Μάρτιο του 2013.