google/wiki40b huggingface dataset:
Κάρλο Ρουτζίνι

Συμμετοχή σε διαπραγματεύσεις

Ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομια σε ηλικία 26 ετών στο Βενετικό οπλοστάσιο και στον ναύσταθμο. Διορίστηκε απεσταλμένος της Δημοκρατίας στην Μαδρίτη (1691), στην Βιέννη και οργάνωσε τον Ιούλιο του 1698 την επίσκεψη του τσάρου Πέτρου του Μέγα στην Βενετία, η επίσκεψη επειδή ξέσπασε στην Μόσχα η επανάσταση των Στρέλτσι. Ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε αργότερα την Βενετία στην Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1698 - 1699) και πέτυχε πολλά κέρδη για την πατρίδα του. Η αναποφασιστικότητα του και ο φόβος του να προχωρήσει σε τολμηρές αποφάσεις οδήγησαν τους υπόλοιπους συμβούλους στον αποκλεισμό του. Το επεισόδιο αυτό του στοίχισε προσωρινά αλλά δεν έπληξε σημαντικά την σταδιοδρομία του αφού αργότερα εμφανίζεται ξανά εκπρόσωπος της Δημοκρατίας στην Χάγη (1706), στην Οθωμανική αυλή (1707) και στην Βιέννη. 
Διετέλεσε αντιπρόσωπος της Βενετίας σε πολλές διεθνείς διαπραγματεύσεις όπως στην Ουτρέχτη (1712) αλλά η παρακμή της Βενετίας περιόριζε σημαντικά τις εξουσίες του. Όταν τελείωσαν οι Βενετοτουρκικοί πόλεμοι ο Κάρλο Ρουτζίνι εκπροσώπησε την Βενετία στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν στο Ποζάρεβατς τον Ιούλιο του 1718 αλλά η αδυναμία της Βενετίας τον εμπόδισε να έχει μεγάλα κέρδη. Μετά την Συνθήκη του Πασάροβιτς συνέχισε την διπλωματική του σταδιοδρομία στην Κωνσταντινούπολη αλλά η ασθένεια του τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Δημοκρατία που έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο χάρη στην εμπειρία του.

Δόγης της Βενετίας

Ο Κάρλο Ρουτζίνι ήταν υποψήφιος Δόγης της Βενετίας (1722) αλλά έχασε την εκλογή από τον Αλβίζε Γ΄ Μοτσενίγκο. Με τον θάνατο του Αλβίζε Γ΄ δέκα χρόνια αργότερα (6 Ιουνίου 1732) ο Ρουτζίνι εξελέγη άνετα δόγης με 40 ψήφους στις 41. Την σύντομη περίοδο που κυβέρνησε δεν πέτυχε κάτι το σημαντικό αλλά κατόρθωσε να διατηρήσει ουδέτερη την Βενετία από τις μεγάλες συγκρούσεις.
Ερνέστος της Βαυαρίας, αρχιεπίσκοπος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μόναχο και ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και της Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Γερμανίας.
Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φερδινάνδος ως αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.
Πνιγμός

Ο πνιγμός είναι μια κατάσταση στην οποία η αναπνοή εμποδίζεται γιατί στα πνευμόνια μπαίνει υγρό ή τα ίδια τα πνευμόνια παράγουν υγρό. Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο. Στην ελληνική γλώσσα αναφέρεται ως πνιγμός και η φράξη των αεραγωγών από την κατάποση τροφής ή άλλου αντικειμένου.

Αιτίες

Οι αιτίες πνιγμού που υπάρχουν είναι καρδιακή ανακοπή, αρρυθμίες, κάκωση σπονδυλικής στήλης, μυικές κράμπες, επιληπτική κρίση ή υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και ηρεμιστικών ουσιών

Διάσωση

Η διάσωση από τον πνιγμό μπορεί να είναι επικίνδυνη πρέπει γίνεται μόνο μετά την διασφάλιση ότι δεν θα κινδυνεύσει και ο ίδιος ο διασώστης, είτε είναι εκπαιδευμένος ναυαγοσώστης είτε περαστικός. Εφόσον το θύμα βγει από το νερό, ελέγχεται η ανταπόκρισή του και τίθεται σε στάση ασφαλείας ή αν χρειάζεται εφαρμόζεται τεχνική καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης.
Δημήτριος Γεωργίου

Σπουδές και δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στη Ραψάνη το 1911 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεωργίου από το Πλατύστομο Φθιώτιδας. Ο στρατιωτικός πατέρας του παντρεύτηκε την κόρη της πλούσιας οικογένειας Καραβασίλη από τη Ραψάνη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά (τρεις γιους και μία κόρη):  έναν γιο που πέθανε προπολεμικά σε πολύ μικρή ηλικία, έναν άλλο γιο, τον Νίκο, ο οποίος σκοτώθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Πόλεμο του 1940, τον Δημήτριο (Τάκη) και μία κόρη.  Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του επιδόθηκε στη δημοσιογραφία (από την ηλικία των 23 ετών) και εργάστηκε ως το 1940 στην εφημερίδα Κήρυξ" και στη συνέχεια στις θεσσαλικές εφημερίδες "Λαρισαϊκός Τύπος", "Ελευθερία" (ως διευθυντής σύνταξης) και στα "Θεσσαλικά Νέα". Χρημάτισε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδος και Ευβοίας, η οποία εξέδωσε ψήφισμα για τον θάνατό του το 1973.

Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Τάκης Γεωργίου πολιτεύτηκε πολύ νέος με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου το 1946 χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, λαμβάνοντας 603 ψήφους. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λαρίσης με τον συνδυασμό του Δημητρίου Χατζηγιάννη και παραιτήθηκε το 1956, προκειμένου να πολιτευτεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας με την ΕΠΕΚ στις 31 Μαΐου 1957 στη θέση του αποβιώσαντα Στέφανου Σαράφη.
Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Λάρισας με την Ένωση Κέντρου το 1961 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964.
Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

Θάνατος

Ως τον θάνατό του διέμενε στη Λάρισα. Ο Γεωργίου σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στην εθνική οδό Λαμίας-Αθηνών στις 10 Μαρτίου 1973, όταν το όχημα που οδηγούσε (με προορισμό την Πάτρα για το καρναβάλι) ο πρώην βουλευτής και υπουργός συγκρούστηκε με ταξί. Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Γεωργίου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Τόσο η σύζυγός του Γεωργίου όσο και ο γιος του επέβαιναν στο αυτοκίνητο όταν έγινε το φονικό τροχαίο, το οποίο οφείλεται στην αντικανονική πορεία του οδηγού ταξί.
Λιχνιστική μηχανή

Η λιχνιστική μηχανή είναι αγροτική μηχανή που ξεχωρίζει τον καρπό από τους φλοιούς. Το συναντούμε ακόμα και σήμερα σε περιοχές της Κίνας και άλλες όχι και πολύ αναπτυγμένες χώρες.

Τρόπος λειτουργίας

Η μηχανή αυτή ξεχωρίζει τον αλωνισμένο καρπό (σιτάρι, κριθάρι, ρύζι κλπ.) από το λέπυρο. Έχει μια μανιβέλα που όταν την γυρίζουμε βάζουμε σε κίνηση έναν τροχό. Ο τροχός αυτός που βρίσκεται μέσα σε ένα κουτί σηκώνει αέρα σαν ανεμιστήρας. Στην επάνω μεριά του κουτιού βρίσκεται ένα χωνί. Εκεί ρίχνουμε τον ακαθάριστο καρπό που πέφτοντας προς τα κάτω περνάει μέσα από το κύμα του τεχνητού ανέμου, ο οποίος παίρνει τους φλοιούς που είναι ελαφρότεροι του καρπού, και τους φυσάει για να βγουν από το άνοιγμα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Ο καρπός που είναι βαρύτερος συνεχίζει την πτώση του και βγαίνει τελικά από ένα άλλο άνοιγμα στο κάτω μέρος του κουτιού, όπου και μαζεύεται σε πανέρια ή τσουβάλια.

Ιστορική αναδρομή

Η μηχανή είχε εφευρεθεί στην Αυτοκρατορική Κίνα από τον 2ο αι. π.Χ., σπάνιζε όμως, επειδή το κόστος κατασκευής της ήταν πολύ βαρύ για τον φτωχό λαό. Την συναντούμε κυρίως στην νότιο Κίνα, όπου οι αγρότες ήταν πιο εύποροι. Αλλά και εδώ οι λιγοστές μηχανές που υπήρχαν δανιζόντουσαν και χρησιμοποιούντο από κοινού για να μειώνονται τα έξοδα. 
Στην Ευρώπη η μηχανή αυτή παρουσιάστηκε τον 17ο αιώνα στην Ολλανδία. Δεν είναι γνωστό, αν Ολλανδοί έμαθαν την τέχνη κατασκευής της από τους Κινέζους. Η διευκόλυνση που έφερνε ήταν μεγάλη, αφού η μηχανή είχε παραγωγή 2 τόνων καθαρού σπόρου έναντι των 45 κιλών την ώρα που είχε η πατροπαράδοτη διαδικασία λιχνίσματος με τα πανέρια. Και εδώ όμως το βαρύ κόστος παραγωγής και συντήρησή της δεν επέτρεπε την ευρεία χρήση της. 
Σήμερα η χρήση της έχει αντικατασταθεί από την αλωνιστική και την θεριζοαλωνιστική μηχανή. Μοντέρνες λιχνιστικές μηχανές μεγάλων διαστάσεων χρησιμοποιούνται όμως σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής τσαγιού ή καρυκευμάτων, όπου το χρήσιμο υλικό (π.χ. φυλαράκια του τσαγιού) διαχωρίζονται από τα βαρύτερα υπολείμματα (κοτσανάκια, πετραδάκια κ.α.).
Έντουαρντ Πόυντερ

Βιογραφία

Σπούδασε αρχικά στο Λονδίνο και το 1853 ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου έγινε μεγάλος θαυμαστής του Μιχαήλ Αγγέλου. Το 1856 μαθήτευσε κοντά στο Γάλλο ζωγράφο ιστορικών σκηνών Σαρλ Γκλερ (Charles Gleyre, 1818 – 1874) στο Παρίσι. To 1860, ο Πόυντερ επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου άρχισε να εκθέτει έργα του στη Βασιλική Ακαδημία (Royal Academy), πρόεδρος της οποίας εκλέχτηκε το 1896.

Καλλιτεχνική πορεία

Ο Έντουαρντ Πόυντερ έγινε αρχικά γνωστός με τις μεγάλες ιστορικές συνθέσεις του, όπως είναι «Το Ισραήλ στην Αίγυπτο» (1867), που ήταν και η πρώτη μεγάλη του επιτυχία, και «Η επίσκεψη της βασίλισσας του Σαβά στον βασιλιά Σολομώντα» (1890, Art Gallery of New South Wales).
Στη Βικτωριανή κοινωνία της Αγγλίας, ο Πόυντερ, με το πρόσχημα της κλασικής εικονογραφίας και του ενδιαφέροντος για την ελληνική αρχαιότητα, παρουσίαζε γαργαλιστικές σκηνές με αισθησιακά γυμνά, όπως τα «Κορίτσια του Νερού» (Water Babies, 1900), όπου μια ολόγυμνη νεαρή κοπέλα κάνει το μπάνιο της σε μια λιμνούλα, ενώ μια άλλη, που εικονίζεται μετωπικά γυμνή, ρίχνει πάνω στην άλλη νερό από μια βρύση.
Όπως γράφει ο Πήτερ Ουέμπ (Peter Webb) στο έργο του “ The Erotic Arts”, «φαίνεται απίστευτο πως τέτοιες εικόνες ήταν δυνατό να εκτίθενται δημόσια σ’ ένα κοινό που σε κάθε άλλη περίπτωση θα αντιδρούσε ακόμη και σε μια γυναίκα που θα τολμούσε να δείξει τους αστραγάλους της». Ακόμη πιο προκλητικό είναι ο πίνακας του Πόυντερ «Μια επίσκεψη στον Ασκληπιό» (1880, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο), που απεικονίζει μια ολότελα γυμνή Αφροδίτη, που συνοδεύεται από άλλες τρεις γυμνές κοπέλες, να επισκέπτεται και να δείχνει το τραυματισμένο και γυμνό πόδι της στον Ασκληπιό.
Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και τα έργα του Πόυντερ «Ανδρομέδα» (Andromeda, 1869), «Διαδούμενη» (Diadumene, 1884) και «Η Σπηλιά των Νυμφών της Θύελλας» (Cave of the Storm Nymphs, 1903). Ένα άλλο «ερωτικό» έργο του Πόυντερ είναι «Νεαρό κορίτσι ταΐζει τους ιερούς ίβιδες στην υπόστυλη αίθουσα στο Καρνάκ» (Young Girl Feeding the Sacred Ibises in the Hypostyle Room at Karnak” (1871,The Bridgeman Art Library, Λονδίνο), όπου μια μελαψή γυμνόστηθη νεαρή Αιγυπτιοπούλα, καλυμμένη με ένα διάφανο ρούχο, ρίχνει για τροφή ψαράκια σ’ ένα κοπάδι ιερόκοτες, τα ιερά πουλιά των αρχαίων Αιγυπτίων, στον ιερό ναό του Καρνάκ στην Αίγυπτο.
Bon Jovi

Ιστορία

Οι Μπον Τζόβι δημιουργήθηκαν στις 14 Μαρτιου το 1983 από τους Τζον Φράνσις Μποντζιόβι, Ντέιβιντ Μπράιαν, Αλεκ Τζον Σατς, Τίκο Τόρρες και Ντέιβ Σάμπο ο οποίος πολύ γρήγορα εγκατέλειψε το γκρουπ και αντικαταστάθηκε από τον Ρίτσι Σαμπόρα. Τα μέλη έμειναν μαζί για περίπου μία δεκαετία. Την επόμενη χρονιά, το συγκρότημα βγάζει τον πρώτο, ομώνυμο, δίσκο, που περιείχε την πρώτη τους επιτυχία Runaway. Έπειτα,το συγκρότημα άνοιξε συναυλίες των ZZ Top, Kiss και Scorpions. Ο δεύτερός τους δίσκος 7800° Fahrenheit (7800 Φαρενάιτ) δεν σημειώνει, ωστόσο, μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 1986, πάντως, το συγκρότημα ηχογράφησε και έβγαλε στα δισκοπωλεία το Slippery When Wet, όπου περιέχει τις μεγάλες επιτυχίες You Give Love a Bad Name και Livin' On a Prayer. Και τα δύο τραγούδια έφτασαν στο νούμερο ένα των ΗΠΑ. Ο δίσκος αυτός είναι, προς το παρόν, ο πιο επιτυχημένος τους εμπορικά. Ο επόμενός τους δίσκος, New Jersey, έμεινε στη κορυφή για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες και στις ΗΠΑ πούλησε 7 εκατ. δίσκους. Το 1992, το συγκρότημα έβγαλε τον δίσκο Keep the Faith. Μετά από αυτό, ο μπασίστας Άλεκ Τζον Σατς αποφάσισε να αποχωρίσει από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον Χιου ΜακΝτόναλντ ο οποίος συνεχίζει στο πλευρό των Μπον Τζόβι μέχρι σήμερα. Το 1996, το συγκρότημα κυκλοφορεί το άλμπουμ These Days (Διζ Ντέιζ)το οποίο σημειώνει αρκετά μεγάλη επιτυχία τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, αφού τραγούδια όπως το Hey God, Dry County και These Days κατέχουν υψηλές θέσεις στα charts. Το 2000, έπειτα από φήμες που ήθελαν το συγκρότημα να διαλυθεί, οι Μπον Τζόβι έβγαλαν τον δίσκο Crush (Κρας), ο οποίος περιείχε το monster hit και μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, It's My Life. Το 2005, το συγκρότημα κυκλοφορεί ένα ακόμα πολύ πετυχημένο δίσκο, το Have a Nice Day, που περιέχει το ομότιτλο τραγούδι. Το 2007, οι Μπον Τζόβι έβγαλαν το κάντρι-ροκ άλμπουμ Lost Higway που σημείωσε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ, όχι όμως και στην Ευρώπη. Τέλος, στα τέλη του 2009, το συγκρότημα αποφάσισε να επιστρέψει στην ροκ φόρμα του και έτσι κυκλόρησε τον δίσκο The Circle. Ανάμεσα στα δέκα studio albums του συγκροτήματος, οι Μπον Τζόβι έχουν κυκλοφορήσει 4 compilation albums, ένα live και ένα box set. Ο Ντέιβιντ Μπράιαν, ο Τζον Μπον Τζόβι και ο Ρίτσι Σαμπόρα έχουν στο ενεργητικό τους από δυο solo albums ο καθένας.
Κυριάκος Σερφιώτης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ύδρα, στα μέσα της τελευταίας δεκαετίας του 18ου αιώνα. Ήταν γιος του καπετάν Αντώνη Σερφιώτη, ενός από τους πιο ονομαστούς ωκεανοπλόους της προεπαναστατικής περιόδου. Ο Κυριάκος Σερφιώτης ταξίδεψε από παιδί μαζί με τον πατέρα του και υπήρξε ένας από τούς μπουρλοτιέρηδες «θαλασσινούς αγωνιστές του 21». 
Στον Πειραιά εγκαταστάθηκε το 1833 και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Παρά τις περιορισμένες γραμματικές γνώσεις του, κατάφερε σύντομα να αναδειχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία του τόπου. Επί δημαρχίας του φτιάχτηκαν τα πρώτα οργανωμένα θαλάσσια λουτρά στο νεοελληνικό κράτος που λειτούργησαν στο Πασαλιμάνι.
Λαβρέντι Μπέρια

Ως διοικητής των Γκουλάγκ

Ο Μπέρια διοίκησε το αχανές σύμπλεγμα των στρατοπέδων εργασίας του Γκουλάγκ και ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την παρακολούθηση οργανισμών μυστικής άμυνας που έγιναν γνωστοί με το όνομα σαράσκα και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια. Έπαιξε επίσης αποφασιστικό ρόλο στον συντονισμό των Σοβιετικών Παρτιζάνων, αναπτύσσοντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο κατασκοπείας και σαμποτάζ πίσω από τις γερμανικές γραμμές. Παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Γιάλτας στο πλευρό του Στάλιν, ο οποίος τον σύστησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Φραγκλίνο Ρούζβελτ ως "ο δικός μας Χίμλερ". Μετά τον πόλεμο οργάνωσε την κομμουνιστική κατάληψη των χωρών της  Κεντρικής και  Ανατολικής Ευρώπης. Η ασυμβίβαστη σκληρότητα με την οποία ο Μπέρια ασκούσε τα καθήκοντά του και η ικανότητά του να παράγει αποτελέσματα  κορυφώθηκε στην επιτυχία του όσον αφορά την παρακολούθηση του σοβιετικού προγράμματος παραγωγής ατομικής βόμβας. Ο Στάλιν τού είχε δώσει απόλυτη προτεραιότητα και το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από πέντε χρόνια στο μεγαλύτερο μέρος του λόγω της σοβιετικής κατασκοπείας ενάντια στη Δύση που οργανώθηκε από τη NKVD του Μπέρια.

Μέρος της κυβερνώσας τρόικας

Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα μέρος της κυβερνώσας τρόικας με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ. Παρ' όλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.

Δολοφονίες γυναικών

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, βίασε και σκότωσε πολλές γυναίκες. Έμεινε γνωστός για την ανθοδέσμη που προσέφεραν οι σωματοφύλακες του στις γυναίκες μετά το βιασμό τους. Αν τα θύματα του δεν αποδέχονταν την ανθοδέσμη τότε τις συλλάμβαναν. Πολλά οστά νεαρών γυναικών βρέθηκαν δεκαετίες αργότερα στον κήπο του σπιτιού του, κατά τη διάρκεια εργασιών. Το 2028 θα δημοσιευθεί λίστα με τις γυναίκες τις οποίες βίασε. Η λίστα αυτή έχει ήδη αναγνωριστεί, το 2003, από τη Ρωσική κυβέρνηση.
Ντέρεκ Μπάρτον

Η ζωή του

Ο Ντέρεκ Μπάρτον ήταν Άγγλος χημικός με μεγάλο ερευνητικό έργο πάνω στη στερεοχημική δομή οργανικών ενώσεων με πολλαπλούς δακτύλιους. Το 1969 βραβεύτηκε με Νόμπελ Χημείας, το οποίο μοιράστηκε με τον Οντ Χάσελ, "για τις συνεισφορές τους στην ανάπτυξη της έννοιας της διαμόρφωσης". O Ντέρεκ Μπάρτον υποστήριζε ότι «δεν υπάρχει καμία ασυμφωνία μεταξύ της επιστήμης και της θρησκείας».
Ασιατικοί Αγώνες 2030

Οι Ασιατικοί Αγώνες του 2030, θα είναι πολυαθλητικό γεγονός το οποίο θα διεξαχθεί το 2030. Προς το παρόν δύο χώρες έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να φιλοξενήσουν την διοργάνωση.
Αβαρή ρευστά

Τα αβαρή ρευστά ήταν έννοια που χρησιμοποιήθηκε από τους χημικούς του 17ου και 18ου αιώνα. Θεωρούνταν ουσίες που είχαν φυσικές ιδιότητες αλλά δεν ήταν κανονική ύλη και μπορούσαν να κινηθούν μεταφέροντας τις φυσικές τους ιδιότητες, χωρίς να μεταφέρουν μάζα.
Κατά μια έννοια, η έννοια των αβαρών ρευστών ήταν επιστροφή στα αλχημιστικά στοιχεία, αλλά σε αντίθεση με εκείνα, τα αβαρή ρευστά μπορούσαν να υποστούν ποσοτικές μετρήσεις, εξελίσσοντας έτσι την πειραματική φυσική. Η επιστήμη φιλοδοξούσε να είναι υλιστική και αυτές οι θεμελιώδεις παραδοχές χρησίμευαν ως φυσικοί φορείς φαινομένων που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν διαφορετικά. Αυτό συνέβαινε γιατί δεν ήταν δυνατό να γίνουν μετρήσεις σχετικές με τις δυνάμεις μεταξύ των ατόμων προκειμένου να στηριχθεί η ποσοτική πειραματική φυσική.
Η θεωρία των αβαρών ρευστών ήταν βολική γιατί επέτρεψε στους φυσικούς να προσδιορίζουν, ποσοτικά, νέες φυσικές έννοιες. Γι' αυτό και ήταν ουσιαστική στα αρχικά στάδια της ποσοτικής πειραματικής φυσικής. Οι φυσικοί του 18ου αιώνα, όμως, ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να προσδιορίζουν ποσοτικά τις φυσικές έννοιες και χωρίς να τις συνδέουν με κάποιο αβαρές ρευστό, απελευθερώνοντας την φυσική από τους περιορισμούς των ρευστών. Η έννοια των αβαρών ρευστών δεν εξαφανίστηκε μονομιάς. Σταδιακά αποδυναμώθηκε με την κατάρριψη θεωριών όπως του φλογιστού και ολοκληρωτικά εγκαταλείφθηκε με την πρόοδο της θερμοδυναμικής, τον 19ο αιώνα.
Πλησιαδάπης

Ανακάλυψη

Απολιθώματα του Πλησιαδάπη εντοπίστηκαν από τον Francois Louis Paul Gervaise το 1877, ο οποίος πρώτος ανακάλυψε τον Plesiadapis tricuspidens στη Γαλλία. Τυπικό είδος ήταν το MNHN Crl-16, και το αριστερό γναθικό κομμάτι που εντοπίστηκε χρονολογείται στην πρώιμη Ηώκαινο εποχή.
Το γένος εμφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική και μετανάστευσε στην Ευρώπη, πιθανόν μέσω κάποιας φυσικής γέφυρας που δημιουργήθηκε στην τότε Γροιλανδία. Η ποικιλία του γένους Πλησιαδάπης και η ταχύτατη εξέλιξη σου ίσως να εξηγούν τη γρήγορη διαφοροποίηση του σε όλη την Ευρώπη, ενώ επίσης η καταγωγή του αιτιολογεί την πληθώρα κοινών χαρακτηριστικών που μοιράζονται τα σύγχρονα είδη στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Δύο μεγάλη σκελετοί του Πλησιαδάπη, ένας εκ των οπίων είναι σχεδόν ολόκληρος, βρέθηκαν στο Μενάτ της Γαλλίας . Παρά τις κακές συνθήκες διατήρησης, στους σκελετούς εντοπίζονται ακόμα ίχνη δέρματος και τριχώματος σε μορφή ανθρακοφόρων μεμβρανών.

Εξελικτική συγγένεια

Παρόλο που το εξελικτικό παρελθόν του Πλησιαδάπη παραμένει αμφιλεγόμενο, η επικρατούσα άποψη τον θέλει να συγγενεύει περισσότερο με τους πρώιμους τάρσιους. Μερικοί επιστήμονες ταξινομούν τα Πλησιαδαπίμορφα ως ξεχωριστή ομάδα, θυγατρικής αυτής των πρωτευόντων. Άλλοι βιολόγοι ισχυρίζονται πως στα Πλησιαδαπίμορφα ανήκει πιθανότατα το είδος που υπήρξε κοινός πρόγονος όλων των σωζόμενων πρωτευόντων.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1968-69

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1968-69 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά στα πειραϊκά πρωταθλήματα μετείχαν 44 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων στην Α΄ κατηγορία κατέκτησαν η ΑΕΚ Φαλήρου και ο Σαρωνικός, οι οποίοι προκρίθηκαν για το Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. Πρωταθλητές της Β΄κατηγορίας αναδείχθηκαν οι Α.Ο. Νεαπόλεως και Ηρακλής Ελευσίνας, ενώ πρωταθλήτρια της Γ΄ ΕΠΣΠ ήταν η Αμφιάλη.
Χριστιανός Αύγουστος της Σαξονίας-Τσάιτς

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Μαυρικίου δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και της Δωροθέας-Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Γουλιέλμου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.
Ντανίλο Μεδίνα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Αρόιο Κάνο της επαρχίας Σαν Χουάν της νοτιοδυτικής Δομινικανής Δημοκρατίας. Έχει άλλα 7 αδέρφια. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση από φοιτητής και έγινε μέλος του Δομινικανού Κόμματος Απελευθέρωσης το 1973, όταν ιδρύθηκε το κόμμα από τον καθηγητή Χουάν Μπος. Ο Μεδίνα σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Δομίνικου (Instituto Tecnológico Santo Domingo ή INTEC) και αποφοίτησε το 1984. Είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος PLD από το 1983. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1986 και το 1987 παντρεύτηκε την ψυχολόγο Κάντιδα Μοντίγια, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες.
Ο Μεδίνα είναι ο μοναδικός πρόεδρος που είναι απόγονος ενός από τους ιδρυτές της Δομινικανής Δημοκρατίας. Ειδικότερα, ο Φρανσίσκο ντελ Ροσάριο Σάντσες είναι ο προ-προ-προ-προ-προπάππος του Μεδίνα (ο Μεδίνα είναι εξασέγγονος του Ροσάριο).
Προτού γίνει πρόεδρος, ο Μεδίνα υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων (1994-95) και ως υφυπουργός Προεδρίας (1996-99 και 2004-06).
CIA

Ιστορία

Η υπηρεσία δημιουργήθηκε το 1947 από τον πρόεδρο Χάρρυ Τρούμαν με την απόφαση Εθνικής Ασφάλειας του Κογκρέσου. Η CIA είναι μετεξέλιξη της υπηρεσίας OSS (Office of Strategic Services) που έδρασε κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πρώτος της διευθυντής ήταν ο Sidney Souers.
Τη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου ο ρόλος της ήταν η ανατροπή κομμουνιστικών (κυρίως)κυβερνήσεων και η κατασκοπεία σε βάρος της Ανατολικής Γερμανίας και της Ρωσίας. Eπίσης, έπαιξε ενεργό ρόλο στον  πόλεμο της Κορέας (1950-1953) όπου έχασε κάποιους πράκτορές της. Μία από τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της CIA ήταν το πραξικόπημα στο Ιράν σε βάρος του Μοχάμεντ Μοσαντέκ στις 15 Αυγούστου του 1953. Η επιχείρηση είχε κωδικό όνομα "TP-Ajax" και πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Αγγλική ΜΙ6.
Το 1954 ανέτρεψε την κυβέρνηση στη Γουατεμάλα.

Δομή

Η υπηρεσία χωρίζεται σε 4 ξεχωριστές διοικητικές μονάδες: την Διεύθυνση Πληροφοριών, την Διεύθυνση Επιστήμης & Τεχνολογίας, την Διεύθυνση Υποστήριξης και την Εθνική Κρυφή Υπηρεσία (πρώην Διεύθυνση Επιχειρήσεων).

Διεύθυνση Πληροφοριών

Η Διεύθυνση Πληροφοριών (Directorate of Intelligence - DI) είναι υπεύθυνη για την ανάλυση των πληροφοριών που συλλέγουν τα μέλη της Διεύθυνσης Ενεργειών.

Διεύθυνση Επιστήμης & Τεχνολογίας

Η Διεύθυνση Επιστήμης & Τεχνολογίας (Directorate of Science and Technology - DS&T) ευθύνεται για την ανάλυση ξένων τεχνολογιών, τη δημιουργία αντικειμένων και τεχνολογιών προς χρήση της υπηρεσίας.

Διεύθυνση Υποστήριξης

Η Διεύθυνση Υποστήριξης (Directorate of Support - DS) είναι υπεύθυνη για τη μηχανογράφηση, την ασφάλεια, το λογιστήριο κ.λπ.

Εθνική Μυστική Υπηρεσία

Η Εθνική Μυστική Υπηρεσία (National Clandestine Service - NCS) αποτελεί το τμήμα που κάνει γνωστή τη CIA στο ευρύτερο κοινό. Τα μέλη του είναι αυτά που αναλαμβάνουν τις αποστολές της υπηρεσίας ανά τον κόσμο και κατά κύριο λόγο κρατούν την ταυτότητά τους μυστική.
Μέχρι τον Οκτώβρη του 2005 το τμήμα αυτό είχε την ονομασία «Διεύθυνση Επιχειρήσεων» (Directorate of Operations).
Τραγωδία του Τσάλεντζερ

Αιτία

Η αιτία που διαλύθηκε το Τσάλεντζερ εξακριβώθηκε όταν περισυλέχθηκαν τα συντρίμμια του. Για την ακρίβεια, όταν το Λεωφορείο ήταν σε ύψος 15 χιλιομέτρων / 48.000 ποδιών, σημειώθηκε αποκόλληση σε δακτύλιο σφραγίσματος (O-ring) στους αγωγούς στερεών καυσίμων, η οποία προκάλεσε ρήγμα στον δεξιό πύραυλο καυσίμων, επιτρέποντας θερμό αέριο υπό πίεση από το εσωτερικό του κινητήρα του πυραύλου να διαρρεύσει έξω. Η διαρροή έσπασε την πρόσδεση που συνέδεε τον πύραυλο με την Εξωτερική Δεξαμενή Καυσίμων, με αποτέλεσμα την αποκόλλησή τους. Μετά από μία ανεξέλεγκτη τροχιά λίγων δευτερολέπτων, το Λεωφορείο καταστράφηκε από δυνάμεις αεροδυναμικής αντίστασης που αρχικά έφτασαν στα 12 έως 20 g, ενώ το όριο αντοχής του ήταν τα 5 g (αντίθετα με την λαϊκή εντύπωση και τις πρώτες αναφορές στα τηλεοπτικά σχόλια, το Τσάλεντζερ δεν εξερράγη στην κυριολεξία).
Ειδικότερα όμως η καμπίνα των αστροναυτών ήταν από ενισχυμένο αλουμίνιο και με σαφώς μεγαλύτερη αντοχή, και συνέχισε προσωρινά την ανοδική της πορεία, ενώ στα 2 δευτερόλεπτα μετά τη διάλυση, οι δυνάμεις στην καμπίνα έπεσαν κάτω από τα 4 g, ενώ η άνοδος συνεχιζόταν. 25 δευτερόλεπτα μετά τη διάλυση, η καμπίνα των αστροναυτών έφτασε σε μέγιστο ύψος 20 χιλιόμετρα / 65.000 πόδια και στη συνέχεια άρχισε ελεύθερη πτώση. Στα δευτερόλεπτα αυτά, πριν φτάσει το μέγιστο ύψος, θεωρείται επίσημα ότι το πλήρωμα είχε μάλλον χάσει τις αισθήσεις του, λόγω εκρηκτικής αποσυμπίεσης από τις δομικές ζημιές στο σκάφος. Τελικώς, 2 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα μετά τη διάλυση, η καμπίνα έπεσε στον ωκεανό, λίγο πιο έξω από τις ακτές της κεντρικής Φλόριντα, όπως συνέβη και με όλα τα συντρίμμια του Τσάλεντζερ. Όλα τα πτώματα ανασύρθηκαν από την καμπίνα, καθώς επίσης, για την έρευνα που ακολούθησε, και όλα τα συντρίμμια.
Για την ιστορία, ήταν η πρώτη, χρονολογικά, διαστημική πτήση που ξεκίνησε αλλά δεν έφτασε ποτέ στο διάστημα ή έστω στα όρια του διαστήματος, καθώς η καταστροφή συνέβη στη στρατόσφαιρα.

Συνέπειες

Ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν μετά την τραγωδία ζήτησε από τη NASA να βελτιώσει το πρόγραμμα, ενώ εκφώνησε και σχετική τηλεοπτική ομιλία το πρώτο βράδυ μετά το δυστύχημα. Η NASA μετά την καταστροφή ανακοίνωσε ότι στα διαστημικά λεωφορεία θα δημιουργηθεί σύστημα διαφυγής σε περίπτωση ανάγκης. Επίσης, το διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ διακόπηκε για 2,5 έτη, όσο διήρκησε και η έρευνα που ακολούθησε, και η πρώτη διαστημική πτήση μετά την καταστροφή ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου 1988 με το Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι.