Mercury Grand Marquis

Βασικά στοιχεία

Παρά τις τεράστιες εξωτερικές διαστάσεις του, το Grand Marquis δεν υπήρξε ποτέ αυτοκίνητο πολυτελείας και η τιμή πώλησής του στις ΗΠΑ ήταν σχετικά χαμηλή ως προς το μέγεθός του, όπως ακριβώς συνέβη και με το δίδυμο Ford Crown Victoria. Ωστόσο, ήταν από τα τελευταία μοντέλα που διατήρησαν τα πρότυπα των αμερικανικών λιμουζινών του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, το 4-πορτο σεντάν αμάξωμά του βασιζόταν σε πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» (αντί για αυτοφερόμενο, όπως ονομάζεται το ενιαίο δομικό σύνολο) και ο κινητήρας του ήταν αποκλειστικά V8 βενζίνης, με διάταξη «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση» μέσω ενός 4-τάχυτου αυτόματου κιβωτίου. Όλα αυτά τα στοιχεία, ήταν κοινά με τα Ford Crown Victoria και Lincoln Town Car.
Όπως και στα δύο αυτά συγγενικά μοντέλα, οι εσωτερικοί χώροι του Grand Marquis ήταν επίσης τεράστιοι. Δύο επιπλέον ρετρό στοιχεία και των τριών μοντέλων, κατά τα παραδοσιακά αμερικανικά πρότυπα, σπάνια πλέον στη σύγχρονη ιστορία της αυτοκίνησης, ήταν ο επιλογέας ταχυτήτων πάνω στην κολώνα του τιμονιού και το ενιαίο, μονοκόμματο μπροστινό κάθισμα, ίδιου σχήματος με το πίσω, έχοντας έτσι 6-θέσιο σαλόνι.
Λόγω των ξεχωριστών αυτών ιδιοτήτων, το Grand Marquis γνώρισε εξαιρετικά μεγάλη απήχηση στις εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Γενικότερα, εκτιμήθηκε ιδιαίτερα ως ευρύχωρο και αξιόπιστο αυτοκίνητο σχετικά χαμηλής τιμής, με ευκολία συντήρησης, μεγάλη αντοχή στα δύσκολα, ανθεκτικότητα υπό ακραίες συνθήκες, μετάδοση της κίνησης στους πίσω τροχούς και ισχυρό κινητήρα V8. Επίσης, ως ένα από τα λίγα επιβατικά αυτοκίνητα με «χτιστό» πλαίσιο κατασκευής, είναι ανθεκτικό και επιτρέπει εύκολη επισκευή μετά από μικροατυχήματα, χωρίς να χρειάζεται να ισιώσει το σασί. Ενίοτε κυκλοφόρησε και ως ταξί, αλλά ποτέ δεν γνώρισε την τεράστια απήχηση του Ford Crown Victoria έκδοσης ταξί.

Συγγενικά μοντέλα

Το δίδυμο μοντέλο του Mercury Grand Marquis ήταν το κάπως φθηνότερο Ford Crown Victoria, το οποίο ήταν ουσιαστικά μια παράλληλη έκδοσή του. Σε όλα τα έτη παραγωγής του, το Grand Marquis έφερε λίγο πληρέστερο εξοπλισμό, αν και η εμπορική τιμή και τα επίπεδα εξοπλισμού του δεν ήταν τόσο υψηλά ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ως αυτοκίνητο πολυτελείας. Επίσης, με εξαίρεση τις σεζόν του 2003, του 2004 και του 2005, οπότε και έδειχνε σχεδόν πανομοιότυπο με το Crown Victoria, είχε μια κάπως διαφορετική σχεδίαση στο μπροστινό μέρος, αν και η γενικότερη εξωτερική αισθητική του ήταν εμφανώς παρόμοια και η συγγένεια φαινόταν εύκολα στον εξωτερικό παρατηρητή.
Επιπλέον, ο κινητήρας, το κιβώτιο και το δάπεδο στήριξης της πλατφόρμας και των δύο αυτών μοντέλων, ήταν πάντα κοινά με τo πολυτελές Lincoln Town Car. Ωστόσο, όλα τα υπόλοιπα εσωτερικά συστατικά, τα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος, οι ενισχύσεις στο αμάξωμα και οι πλευρικοί αερόσακοι ήταν εντελώς διαφορετικά από αυτά του Town Car.
Τις σεζόν του 2003 και του 2004, κυκλοφόρησε και μια έκδοση υψηλών επιδόσεων του Grand Marquis, το Mercury Marauder. Έφερε τον κινητήρα Modular, κυβισμού επίσης 4.6 λίτρων V8, πλην όμως ισχύος 302 hp, καθώς ήταν μια εκδοχή που είχε προέλθει από την αυτόματη έκδοση της Ford Mustang Mach 1 που είχε παραχθεί επίσης τις σεζόν του 2003 και του 2004, καθώς και από το μεσαίο SUV Lincoln Aviator πρώτης γενιάς (το οποίο παρήχθη μεταξύ του 2002 και του 2005). Τελικώς όμως, το Marauder διακόπηκε στο τέλος της σεζόν του 2004, λόγω εξαιρετικά χαμηλής ζήτησης, αφού είχαν κατασκευαστεί μόλις 11.052 αντίτυπα.

Διαθεσιμότητα

Τα περισσότερα Mercury Grand Marquis κυκλοφόρησαν στη Βόρεια Αμερική (κυρίως στις ΗΠΑ, όπως επίσης και στον Καναδά και στο Μεξικό), αλλά διατέθηκαν επίσημα και σε 2 από τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες της Μέσης Ανατολής, τη Σαουδική Αραβία και το Κουβέιτ (όπως συνέβη και με το Ford Crown Victoria), όπου και γνώρισαν επίσης μεγάλη απήχηση.