google/wiki40b huggingface dataset:
Βαράκες Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Οι Βαράκες βρίσκονται βορειοανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχουν περίπου 5,5 χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο, από την οποία απέχουν περίπου 6,5 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 93 μέτρα και απέχουν 3,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στις Βαράκες βρίσκονται επίσης, προς τα βορειοανατολικά των το Μεσοχώρι και η Πήδασος, σε αποστάσεις 2 και 4,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά των το Καινούργιο Χωριό, σε απόσταση μόλις 850 περίπου μέτρων.

Ιστορία

Η περιοχή του χωριού, έχει ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό υπάρχει, τουλάχιστον από τα πρώτα χρόνια της σύστασης του Ελληνικού Κράτους και η παλαιότερη γνωστή ονομασία του ήταν Μπαράγκες.

Διοικητική ιστορία

Οι Μπαράγκες αναφέρονται ως οικισμός ενταγμένος στον παλαιό Δήμο Μεθώνης, τουλάχιστον από το 1844 ως το 1912, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Από το 1844 ως το 1851 το χωριό επίσημα ονομαζόταν ως οι Μπαράγκες και από το 1851 ως το 1879 ως οι Μπαράκες. Από το 1879 ως το 1907 αναφερόταν ως οι  Βαράκες και από το 1907 ως το 1912 ως ο Βάρακας. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Μπαράκες στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Μεθώνης της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 67 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Μεθώνης τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη Μεθώνη. Επίσημα το χωριό προσαρτήθηκε με την ονομασία οι Βαράκες το 1889. Το 1912 η ονομασία διορθώνεται σε Βάρακας ή Βαράκαις και προσαρτάται αρχικά στην Κοινότητα Μεσοχωρίου, η οποία είχε ως έδρα τον οικισμό Μεσοχώρι, ενώ 4 χρόνια αργότερα, το 1916, αποσπάται από την κοινότητα αυτή και προσαρτάται στην Κοινότητα Καινούργιου Χωρίου, που είχε ως έδρα το Καινούργιο Χωριό. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώνεται ως αι Βαράκαι, ονομασία που θα αναφέρεται επίσημα ως το 1961 που ο οικισμός καταργείται τυπικά, προσαρτώμενος στον οικισμό Καινούργιον Χωρίον. Το χωριό παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Καινούργιου Χωρίου, από το 1916 ως το 1961 που αυτός καταργήθηκε. Το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η κοινότητα του Καινούργιου Χωρίου και οι οικισμοί της υπήχθησαν στον κατηργημένο Δήμος Μεθώνης, ως το 2010. Ήδη από το 2001 οι Βαράκες είχαν προσαρτηθεί ξανά, ως νέος οικισμός, στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καινούργιου Χωρίου του πρώην Δήμου Μεθώνης. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» οι Βαράκες ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Οι Βαράκες σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Καινούργιου Χωρίου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα το Καινούργιο Χωριό.

Κτίρια

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας και ο οποίος διαθέτει αξιόλογο τέμπλο.
Ντόνγι Ζόβικ (Μπρτσκο)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Γ.Σ. Φοίβος Κρεμαστής

Αξιοσημείωτες στιγμές

Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της ιστορίας του Φοίβου είναι η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδος το 1972 και η κατάκτηση του, κάτι που επαναλήφθηκε για δεύτερη φορά το 2013. Στην πρώτη του συμμετοχή στον τελικό Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας το 1972, κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας με 3-2 του Γ.Σ. Αλεξανδρούπολης στο γήπεδο του Παναθηναΐκού στην Αθήνα και στην δεύτερη συμμετοχή του το 2013 κατέκτησε το κύπελλο για δεύτερη φορά στην ιστορία του επικρατώντας με 2-1 του Παναρκαδικού στο στάδιο Ψαχνών στα Ψαχνά Ευβοίας. 
Ο Φοίβος έχει αγωνιστεί 4 φορές (1964-65, 1972-73, 1973-74 και 1974-75) στην Β΄ Εθνική Κατηγορία, αλλά και μία φορά (1979-80) στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Επίσης τις περιόδους 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95 και 1996-97 αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική κατηγορία.
Το 2018 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δωδεκανήσου και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία.
Paice, Ashton & Lord

Βιογραφία

Το 1971, ο Τόνι Άστον συμμετείχε στο "Gemini Suite" του Τζον Λορντ, ενώ το 1974 ο Λορντ είχε συμμετάσχει στο σόλο άλμπουμ του Τόνι Άστον, με τίτλο "The First of the Big Bands". Μετά τη διάλυση των Deep Purple, το καλοκαίρι του 1976, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα ροκ συγκρότημα με Jazz και Rhythm and blues επιρροές. Μετά από διάφορες οντισιόν, προσέλαβαν τους Μπέρνι Μάρσντεν στην κιθάρα και Πολ Μαρτίνεζ στο μπάσο.

Μέσα στο 1976, ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το πρώτο τους άλμπουμ, ενώ ταυτόχρονα τους ακολουθούσε ένας κάμεραμαν, ο οποίος τραβούσε πλάνα για ένα επερχόμενο ντοκιμαντέρ. Τον Μάρτιο του 1977, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Malice in Wonderland", το οποίο έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Η ευρωπαϊκή περιοδεία του συγκροτήματος περιορίστηκε σε πέντε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, κατά τις οποίες οι Paice, Ashton & Lord διευρύνθηκαν σε 11μελή μπάντα, με γυναικεία δεύτερα φωνητικά.

Η ψυχολογική πίεση που ασκούνταν στον Τόνι Άστον, οδήγησε τους Λορντ/Πέις να αναζητήσουν αλλαγή τραγουδιστή στο πρόσωπο του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, ο οποίος βολιδοσκοπούνταν και από τους Uriah Heep, αλλά τελικά κατέληξε να δημιουργήσει το δικό του συγκρότημα, τους Whitesnake, στους οποίους λίγο αργότερα εντάχθηκαν και ο Τζον Λορντ με τον Ίαν Πέις. Οι σκέψεις για ένα δεύτερο δίσκο εγκαταλείφθηκαν και το συγκρότημα διαλύθηκε τον Ιανουάριο του 1978.

Τραγούδια

1. Ghost Story (Paice, Ashton, Lord) - 5:47
2. Remember the Good Times (Paice, Ashton, Lord, Marsden, Matinez) - 5:48
3. Arabella (Oh Tell Me) (Ashton) - 4:06
4. Silas & Jerome (Paice, Ashton, Lord) - 3:25
5. Dance with Me Baby (Paice, Ashton, Lord, Marsden, Matinez) - 3:20
6. On the Road Again, Again (Paice, Ashton, Lord, Marsden) - 3:58
7. neaky Private Lee (Paice, Ashton, Lord, Marsden) - 6:10
8. I'm Gonna Stop Drinking (Paice, Ashton, Lord) - 5:15
9. Malice in Wonderland (Paice, Ashton, Lord) - 6:06

Μουσικοί

Το "Malice in Wonderland" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τόνι Άστον - φωνητικά, πλήκτρα
Μπέρνι Μάρσντεν - κιθάρα, φωνητικά
Τζον Λορντ - πλήκτρα
Πολ Μαρτίνεζ - μπάσο
Ίαν Πέις - τύμπανα
Μαρία Ενριέττα της Αυστρίας

Βιογραφία

Η Μαρία Ενριέττα γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1836 στο Παλάτι της Βούδας στη Βουδαπέστη και ήταν κόρη του Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μαρίας Δωροθέας, Δούκισσας της Βυρτεμβέργης.
Στις 22 Αυγούστου 1853 η δεκαεξάχρονη Μαρία Ενριέττα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο, Διάδοχο Πρίγκιπα του Βελγίου. Ο γάμος έγινε για να ενισχυθεί το καθεστώς της Βελγικής Μοναρχίας. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος και το ζευγάρι έζησε περισσότερο ή λιγότερο ξεχωριστές ζωές. 
Μετά το θάνατο του γιου τους το 1869, το ζευγάρι χωρίστηκε τελείως αφού έκανε μια τελευταία προσπάθεια να αποκτήσει άλλο έναν γιο, ο οποίος όμως είχε ως αποτέλεσμα να είναι η κόρη τους Κλημεντίνη. 
Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της δυστυχισμένη και δυσαρεστημένη. Το 1895 αποσύρθηκε στο Σπα. Η μικρότερη κόρη της Κλημεντίνη την αντικατέστησε ως πρώτη κυρία στην Αυλή των Βρυξελλών για το υπόλοιπο της ζωής του συζύγου της.
Η Μαρία Ενριέττα πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1902 στο Σπα σε ηλικία 66 ετών. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.
Αγία Τριάδα Ηλείας

Γενικά στοιχεία

Η Αγία Τριάδα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 460 μέτρων περίπου στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ηλείας, κοντά στα όρια με τον νομό Αχαΐας, στην ιστορική περιοχή της Ακρώρειας. Απέχει περίπου 50 χλμ. από την Αρχαία Ολυμπία, 40 περίπου χλμ. από την Πάτρα (επί της εθνικής οδού Πάτρας-Τρίπολης «111») και 42 χλμ. από την Αμαλιάδα. Από το χωριό αρχίζει η βορειοδυτική πλευρά του δάσους της Κάπελης.
Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ανδρέα. Στο χωριό δραστηριοποιείται και πολιτιστικός σύλλογος με επωνυμία "Η Ακρώρεια", ο οποίος είναι ιδιαίτερα ενεργός και δραστήριος και αριθμεί αρκετά μέλη.

Ιστορικά στοιχεία

Μέχρι το 1908 το όνομα του χωριού ήταν «Μπουκοβίνα» ενώ την περίοδο 1908-1916 είχε μετονομαστεί προσωρινά σε «Κουσκουνιά». Μετονομάστηκε από «Μπουκοβίνα» σε «Αγία Τριάδα» στις 10 Οκτωβρίου του 1955 με το ΦΕΚ 287Α/1955, όπως και αντίστοιχα η ομώνυμη κοινότητα. Μέχρι το 1997 υπαγόταν στην επαρχία Ηλείας ενώ την περίοδο 1997-2010 ανήκε στον δήμο Λασιώνος. Από το 2011 ανήκει στον δήμο Αρχαίας Ολυμπίας. 
Το 1988 εντοπίστηκε κοντά στον οικισμό μυκηναϊκό νεκροταφείο που περιλαμβάνει περίπου πενήντα θαλαμοειδείς τάφους.
Κυριάκος Πλησής

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Ακανθού Αμμοχώστου το 1929. Τελείωσε το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και μετά τις σπουδές του στο  Διδασκαλικό Κολλέγιο Μόρφου, εργάστηκε σαν δάσκαλος για πέντε χρόνια. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σε ελληνική φιλολογία και αργότερα σε παιδαγωγικά στα πανεπιστήμια Εδιμβούργου και Λονδίνου. Εργάστηκε στην Κύπρο ως καθηγητής στο Α΄ Γυμνάσιο Αμμοχώστου, ενώ από το 1975 σε σχολεία της Ελλάδας. Πήρε σύνταξη το 1989.
Τζιοβάνι Μπαλμπί ντι Ρομπέκο

Καριέρα στο ποδόσφαιρο

Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Τζένοα όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα δεύτερων ομάδων το 1904 νικώντας στον τελικό την Γιουβέντους. Ήταν στους αναπληρωματικούς της δεύτερης ομάδας κι την επόμενη χρονιά έπαιξε στον αγώνα με την Αντρέα Ντόρια (4-0) όπου η Τζένοα κέρδισε την πρόκριση στα ημιτελικά της περιφέρειας Λιγουρίας.
Στην Τζένοα έπαιξε πέντε σεζόν κι έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ομάδα στις 9 Μαρτίου 1905 σε αγώνα εναντίον της Μιλανέζε. Την χρονιά αυτή η Τζένοα κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ιταλίας με τον Μπαλμπί να έχει δύο συμμετοχές.

Καριέρα στην αντισφαίριση

Στην αντιφαίριση ήταν μέλος του "τένις κλαμπ Γένοβας", όπου γράφτηκε αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1905. 
Ήταν πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το  1914, 1921, 1926 και 1927, στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1914, 1920, 1921, 1922 και το 1926. Το 1914 κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Νάπολης.
Με την Ιταλία έπαιξε στο Κύπελλο Ντέιβις δύο φορές. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 στο απλό όπου αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Τσέζαρε Κολόμπο αποκλείστηκαν στα προημιτελικά.
Φραγκίσκος του Πεδεμοντίου

Βίος

Έζησε στς αρχές του 14ου αιώνα και ήταν από τη Βερόνα. Υπηρέτησε ως βασιλικός ιατρός στην αυλή του Ροβέρτου των δύο Σικελιών.
Τριανδρία

Ρωμαϊκές τριανδρίες

Ως θεσμός η Τριανδρία ή Τριαρχία [triumviratus, -us] ίσχυε στην αρχαία Ρώμη, όπου σπουδαιότερες εξ αυτών ήταν εκείνες των βοηθών των αρχόντων στα δικαστικά τους καθήκοντα καθώς και οι έκτακτες αρχές τήρησης της τάξης.
Ως τριανδρίες φέρονται επίσης στην Ιστορία η συναρχία του Ιουλίου Καίσαρα, του Πομπήιου και του Κράσου το 60 π.Χ. (Α' Τριανδρία), όπου μετά τον θάνατο του Κράσου οι άλλοι δύο διεξήγαγαν εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο νίκησε ο Καίσαρας και ανακηρύχθηκε Δικτάτορας, καθώς και εκείνη του Οκταβιανού Αυγούστου, του Μάρκου Αντωνίου και του Μάρκου Αιμιλίου Λεπίδου το 43 π.Χ. (Β' Τριανδρία), όπου στη συνέχεια ο Λέπιδος παραμερίστηκε και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε ο Οκταβιανός έμεινε ο μοναδικός ηγέτης.

Άλλες τριανδρίες

Άλλες γνωστές τριανδρίες στην νεότερη ελληνική Ιστορία ήταν η Τριανδρία της "Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως" στην Κρήτη (Ελ.Βενιζέλος, Κ.Φούμης, Κ.Μάνος), η τριανδρία της Εθνικής Άμυνας (Βενιζέλος, Κουντουριώτης, Δαγκλής), η τριανδρία των Νεοτούρκων, η τριανδρία του κινήματος 1922 και η τριανδρία της 21ης Απριλίου.
Πιέτρο Τσεντρανίκο

Δόγης της Βενετίας

Ο Πιέτρο Τσεντρανίκο επελέγη να κυβερνήσει στην πιο δύσκολη στιγμή για την Βενετία, ο λαός ήταν σφόδρα αντίθετος στην μορφή κληρονομικής μοναρχίας που πήγε να τοποθετήσει ο προκάτοχος του. Ο νεαρός Οττόνε Ορσεόλο ήταν αλαζόνας και αυταρχικός χωρίς να έχει ούτε τα κυβερνητικά χαρίσματα του πατέρα του και του παππού του. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ο Πιέτρο προσπάθησε να επαναφέρει την ανάκαμψη αλλά δεν κατάφερε τίποτα, οι Ορσεόλο είχαν αποκτήσει ισχυρούς δεσμούς με όλους τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης και πολλοί ήταν έτοιμοι να επιτεθούν στρατιωτικά στην Βενετία για να εκδικηθούν την ανατροπή τους. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας απέσυρε όλα τα εμπορικά προνόμια που είχε παραχωρήσει στην Δημοκρατία της Βενετίας όταν ήταν δόγης ο πατέρας του Οττόνε Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο (992). Ζήτησε από τον αυτοκράτορα Κορράδο Β΄ να ανανεώσει τα προνόμια που είχε παραχωρήσει ο Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αλλά και εκείνος το αρνήθηκε. Ο Στέφανος Α΄ της Ουγγαρίας κουνιάδος του Οττόνε Ορσεόλο επιτέθηκε στην Δαλματία και κατέλαβε πολλές πόλεις που είχαν κατακτηθεί από τον Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο.

Παραίτηση

Η Δημοκρατία της Βενετίας βρισκόταν στα όρια της κατάρρευσης και μεγάλο τμήμα του λαού της ζήτησε από τον Πιέτρο Τσεντρανίκο να παραιτηθεί και να επανέλθει  ο Οττόνε Ορσεόλο από την Κωνσταντινούπολη όπου βρισκόταν σε εξορία. Ο Πιέτρο δέχτηκε αλλά έφτασαν ταυτόχρονα τα νέα ότι ο Οττόνε είχε πεθάνει, ο μικρότερος αδελφός του Ντομένικο Ορσεόλο έκανε αμέσως απόπειρα να ανέβει στην θέση του δόγη αλλά η ενέργεια αυτή έγινε έντονα μισητή από την συντριπτική πλειοψηφία των Βενετσιάνων. Η Συνέλευση επέλεξε νέο δόγη τον Ντομένικο Φλαμπανίκο (1032) που ήταν ένας πλούσιος έμπορος αλλά δεν καταγόταν από οικογένεια ευγενών ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε νέα απόπειρα για την ίδρυση κληρονομικής ηγεσίας.
Λάκης Λαζόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λάρισα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. 
Τη δεκαετία του 1980 ο Λάκης Λαζόπουλος είχε προσπαθήσει να αποφύγει να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, προφασιζόμενος λόγους ψυχικής υγείας. Τελικά κλήθηκε τον Οκτώβριο του 1987 και υπηρέτησε για έξι μήνες.

10 Μικροί Μήτσοι

Οι Δέκα Μικροί Μήτσοι ήταν μια κωμική, κοινωνικού σχολιασμού, εκπομπή και ήταν η πρώτη μεγάλη παραγωγή του Λάκη Λαζόπουλου που στέφθηκε με επιτυχία. Σε αυτήν είχαν λάβει μέρος ως guest star πολλοί σημαντικοί Έλληνες ηθοποιοί, όπως και τραγουδιστές.

Σάτιρα και κριτική

Το καλοκαίρι του 1987 όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος συσπειρώθηκε γύρω από τον Λάκη Λαζόπουλο όταν ύστερα από έρευνα του εισσαγελέα Χρήστου Μαρκογιαννάκη συνελήφθη ο ίδιος και η Άννα Παναγιωτοπούλου για την σατιρική θεατρική παράστασή του "Τι είδε ο Γιαπωνέζος" με την κατηγορία της εξύβρισης του Προέδρου της Δημοκρατίας, Χρήστο Σαρτζετάκη. Στο αυτόφωρο, τον ανέλαβε ο πολύπειρος δικηγόρος Γ. Β. Μαγκάκης, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Χ. Σαρτζετάκη στα χρόνια του "Ζ". Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ιωάννα Μποτούλα, ο Λευτέρης Κυπραίος και η Μαρία Ρεζάν.  Τελικώς και οι δυο τους αθωώθηκαν ομοφώνως, ενώ αποδείχθηκε πως ο ΠτΔ δεν είχε εμπλόκή στο θέμα.
Το 1992 σημείωσε επιτυχία με την τηλεοπτική σατιρική σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι και τα τελευταία χρόνια κάνει την σατιρική εκπομπή Αλ Τσαντίρι Νιουζ.
Έχει δεχτεί πληθώρα κατηγοριών για την μεροληψία του υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ κατά τα τελευταία επεισόδια της εκπομπής του και συγκεκριμένα υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και εναντίον του Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Ο Λαζόπουλος απέκτησε μεγάλη φήμη μέσω της εκπομπής Αλ Τσαντίρι Νιουζ. Ωστόσο, η συνεχής σάτιρα σε πρόσωπα όπως π.χ. την Μιμή Ντενίση, θεωρήθηκε υπερβολική από τα ΜΜΕ της χώρας. Επικρίθηκε επίσης από μεγάλη μερίδα του τύπου (blogs, sites και εφημερίδες) για λαϊκισμό.
Το 2009 στην τηλεοπτική εκπομπή σειράς Μεγάλοι Έλληνες, μια παραγωγή του ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, αναδείχθηκε ως ένας εκ των εκατό μεγαλύτερων Ελλήνων όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 83η θέση. Ο ίδιος εξέφρασε την εκτίμησή του αργότερα, μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής του Αλ Τσαντίρι Νιουζ.
Η Προσκύνηση των Μάγων (Άλμπρεχτ Ντύρερ)

«Η Προσκύνηση των Μάγων» είναι πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Άλμπρεχτ Ντύρερ. Φιλοτεχνήθηκε το 1504, πριν την αναχώρηση του ζωγράφου για το δεύτερο ταξίδι του στην Ιταλία. Είναι ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 99 × 113,5 εκατοστών. Σήμερα φιλοξενείται στο διάδρομο Βαζάρι της γκαλερί Ουφίτσι.

Ιστορία

Πρόκειται για παραγγελία στον καλλιτέχνη από τον εκλέκτορα της Σαξονίας, τον Φρειδερίκο Γ΄ (17 Ιανουαρίου 1463 − 5 Μαΐου 1525), που είναι επίσης γνωστός ως «Φρειδερίκος ο Σοφός», ειδικά για την ιστορική εκκλησία των Αγίων Πάντων του κάστρου της Βιτεμβέργης. Το 1603 ο εκλέκτορας της Σαξονίας ο "Χριστιανός 2ος" παρουσίασε τον πίνακα ως δώρο στον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρέμεινε στην αυτοκρατορική συλλογή στην Βιέννη μέχρι το 1793, όταν ο Luigi Lanzi , ο διευθυντής της Uffizi τον απέκτησε, δίνοντας σαν αντάλλαγμα τον πίνακα «Υπαπαντή» του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Φρα Μπαρτολομέο. Ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι ο πίνακας είναι το κεντρικό πλαίσιο ενός τριπτύχου Ρετάμπλ του "Πολυπτύχου Jabachsen(Jabach Altarpiece)", του οποίου τα δύο πλευρικά φύλλα βρίσκονται σήμερα στα μουσεία της Φρανκφούρτης και Μονάχου.

Τεχνοτροπία

Στον πίνακα κυριαρχούν τα έντονα χρώματα γεγονός που δείχνει την επίδραση της Βενετικής ζωγραφικής στον Καλλιτέχνη. Υπάρχει διαγώνια προοπτική τηρουμένων των αναλογιών. Πρόκειται για αριστούργημα.
Citroën TUB

TUB

Το αρχικό μοντέλο TUB (Traction Utilitaire Basse ή Traction Utilitaire de Type B) έφερε κινητήρα 4-κύλινδρο σε σειρά, κυβισμού 1.628 cm³ και υδρόψυκτο, ο οποίος είχε προέλθει από την έκδοση 7C του Traction Avant. Μοιραζόταν επίσης με το Traction Avant το 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, την μπροστινή ανάρτηση και την μετάδοση της κίνησης στους μπροστινούς τροχούς. Επίσημα λανσαρίστηκε στις 5 Ιουνίου 1939, με τιμή πώλησης 36.000 γαλλικά φράγκα. Στις 13 Φεβρουαρίου 1940, ακολούθησε η σειρά 11-T série U, με κυβισμό 1.911 cm³. Το νούμερο αντιστοιχούσε στο Γαλλικό σύστημα φορολόγησης, καθώς ήταν 11CV (CV = φορολογήσιμοι ίπποι). Όλα τα μοντέλα της σειράς TUB είχαν βάρος 1.020 κιλά.

TUC

Στις 23 Ιουνίου 1941, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής κατοχής της Γαλλίας από τους Ναζί, λανσαρίστηκε η έκδοση 11-T série U-C, γνωστή και ως TUC (Traction Utilitaire de Type C). Η έκδοση TUC είχε πολλές μικρές διαφοροποιήσεις από το TUB και αυξημένο βάρος, που έφτασε τα 1.200 κιλά, αλλά πρόλαβε να διατηρηθεί στην παραγωγή μόλις για λίγους μήνες, έως τον Δεκέμβριο, και ελάχιστα TUC κατασκευάστηκαν.

TAMH

Υπήρξε ακόμα και μια έκδοση ασθενοφόρου, που έφερε το όνομα TAMH.

Ηλεκτροκίνητα

Τα έτη 1941 και 1942, γύρω στα 100 αντίτυπα των μοντέλων αυτών μετατράπηκαν σε ηλεκτροκίνητα από τον οίκο Fenwick, λόγω της τότε δυσκολίας εξεύρεσης βενζίνης κατά τη στρατιωτική κατοχή της χώρας από τους Ναζί.

Αντικατάσταση

Λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και των επιπτώσεων της στρατιωτικής κατοχής της Γαλλίας, η παραγωγή των TUB και TUC διακόπηκε σύντομα, τον Δεκέμβριο του 1941, και μόλις 1.748 αντίτυπα όλων των παραπάνω εκδόσεων κατασκευάστηκαν. Τελικώς, αντικαταστάθηκαν το 1947 από το Citroën H Van.
Σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ

Η σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ, είναι η σημαία ενός ομοσπονδιακού υποκείμενου και δημοκρατίας στην Ρωσική Ομοσπονδία. Εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κοινοβούλιο της Μαρί Ελ στις 30 Νοεμβρίου 2006. 

Περιγραφή

Η Σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ αποτελείται από ένα άσπρο φόντο, το οποίο έχει έναν σκούρο κόκκινο σταυρό των Μαρί. Επίσης υπάρχει ένα μπλε και ένα κόκκινο πεδίο. Η σημαία έχει αναλογία 3:4:3. 

Προηγούμενες σημαίες

Εντός της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, χρησιμοποιούταν μια παραλλαγή της σημαίας της Ρωσικής ΣΟΣΔ με το όνομα της δημοκρατίας κάτω από το σφυροδρέπανο. 
Από το 1992 έως το 2006, η Μαρί Ελ χρησιμοποίησε διαφορετική σημαία. Αυτή η σημαία είχε οριζόντιες γραμμές και αναλογία 1:2:1. Στο άσπρο πεδίο, εμφανίζεται ο Σταυρός των Μαρί και από κάτω, το όνομα της δημοκρατίας.
Τα Παιδιά του Πειραιά

Τα Παιδιά του Πειραιά είναι ελληνικό τραγούδι, από τα πλέον γνωστά παγκοσμίως, σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι. Η πρώτη ερμηνεία του έγινε από την Μελίνα Μερκούρη για τις ανάγκες της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή" σε σκηνοθεσία του Ζυλ Ντασσέν με πρωταγωνίστρια την Μελίνα Μερκούρη. Το τραγούδι κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το 1960, το πρώτο βραβείο τραγουδιού που δινότανε σε ξενόγλωσσο τραγούδι. Το τραγούδι προωθήθηκε για πρώτη φορά μέσα από την ταινία τον Οκτώβριο του 1960 από την United Artists Records. Το τραγούδι αυτό έχει ερμηνευθεί από πάρα πολλούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο και έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις παγκοσμίως.

Ιστορικό

"Τα παιδιά του Πειραιά" γράφτηκαν από τον Μάνο Χατζιδάκι, με την βοήθεια του Γ. Ζαμπέτα. Στην αυθεντική ελληνική τους έκδοση οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν και αυτοί από τον Μάνο Χατζιδάκι μέσα σε ένα αυτοκίνητο που τον πήγαινε στο στούντιο να ηχογραφήσει τα τραγούδια για την ταινία και παρουσιάστηκαν για την ταινία Ποτέ την Κυριακή από την Μελίνα Μερκούρη. Οι στίχοι στα ελληνικά (όσο και η γερμανική, ιταλική και γαλλική μετάφρασή τους) αναφέρονται στον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα της ταινίας, την Ίλια. Η Ίλια είναι μια ευτυχισμένη γυναίκα που απολαμβάνει τις χαρές της ζωής, των κατοίκων και της πόλης που ζει, του Πειραιά. Κερδίζει τα λεφτά της σαν εκδιδόμενη γυναίκα, αλλά κάποια μέρα συναντά έναν άνδρα ο οποίος είναι πλήρης και αυτός με τις χαρές της ζωής όπως και αυτή.
Το 1960, το τραγούδι είναι υποψήφιο και τελικά κερδίζει το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, το πρώτο σε αυτή την κατηγορία από το 1934 που η Ακαδημία θέσπισε αυτή την κατηγορία.

Το τραγούδι και ο συνθέτης

Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν έχανε ευκαιρία να απαξιώσει το τραγούδι αυτό. Είχε αρνητική άποψη για αυτό το τραγούδι. 
Εσύ [απευθυνόμενος στην Μελίνα] με τον Ντασέν κάνατε το Ποτέ την Κυριακή. Πριν μπω εγώ στο παιχνίδι σας είχαν τελειώσει τα χρήματα και με φωνάζετε να κάνω τη μουσική. Εγώ ανταποκρίνομαι και κάνω τη μουσική για το έργο... Κάναμε ένα τραγούδι για την σκηνή εκείνη που έπρεπε. Τώρα όλα αυτά, με τη μεγάλη επιτυχία και με τα διαφορετικά λόγια, με το Ένα καράβι έρχεται στα γερμανικά, η ερμηνεία του στα αγγλικά κλπ., ούτε μου ανήκει ούτε θέλω να έχω καμία σχέση. Είναι κάτι πέρα από τις προθέσεις μου και μάλιστα πιστεύω ότι η επιτυχία του στις Κάννες το 1961, αν δεν απατώμαι, και αυτό έγινε ένα τραγούδι τουριστικής ατραξιόν, ένα τραγούδι με χαβάγιες, με αυτά που έχουν στη Χαβάη, ένα τραγούδι πέρα από το περιεχόμενο, πέρα από τη συγκίνηση, που μπορούσε να το λέει ο καθένας στο οποιοδήποτε καμπαρέ... Δεν είναι η αξία του αυτή. Μου στέρησε την δυνατότητα να έχω τη σωστή επαφή με τον κόσμο και ο κόσμος εισέπραττε κάτι που ήταν απέξω από το τραγούδι και όχι από μέσα.
Είναι δε γνωστό το περιστατικό πως και το ίδιο το Όσκαρ δεν το είχε σε εκτίμηση. Λέγεται πως στα μέσα της δεκαετίας του '70 το πέταξε στα σκουπίδια και το βρήκε εντελώς τυχαία η οικιακή βοηθός του μαζί με την αδερφή του συνθέτη.