Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010

Προετοιμασία των αγώνων

Το 2005, οι διοργανωτές παρουσίασαν μια πρώτη λίστα 13 γηπέδων που θα χρησιμοποιηθούν για το ΠΚ, στις παρακάτω περιοχές : Μπλουμφοντέιν, Κέιπ Τάουν, Ντέρμπαν, Γιοχάνεσμπουργκ (δύο γήπεδα), Κίμπερλι, Νέλσπρουιτ, Όρκνεϊ, Πολοκουάνε, Πορτ Ελίζαμπεθ, Πρετόρια (δύο γήπεδα), και Ράστενμπουργκ. Αργότερα από τη λίστα αφαιρέθηκαν δύο γήπεδα. Στις 17 Μαρτίου 2006 η ΦΙΦΑ ανακοίνωσε την τελική λίστα.

Θέματα ασφαλείας

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας οι διοργανωτές κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν διάφορα προβλήματα σχετικά με θέματα που αφορούσαν την ασφάλεια των αγώνων. Στη χώρα σημειώνονται περίπου 50 δολοφονίες την ημέρα.
Η Αλ Κάιντα, σύμφωνα με το Αμερικανικό δίκτυο CBS είχε βάλει ως στόχο τη διοργάνωση, καθώς εξέδωσε προκήρυξη που φιλοξενείται σε ισλαμικό περιοδικό στο διαδίκτυο και στοχοποιούσε τον αγώνα ΗΠΑ - Αγγλίας που θα διεξαγόταν στις 12 Ιουνίου 2010 στην πόλη Ρούστεμπουργκ. Ο αγώνας διεξήχθη κανονικά την προγραμματισμένη ημέρα, χωρίς κανένα απρόοπτο. Επίσης στο στόχαστρο των τρομοκρατών βρίσκονται και οι Εθνικές ομάδες της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Στις 17 Μαΐου 2010, οι ιρακινές αρχές ανακοίνωσαν πως o Αμπντουλάχ Αζάμ Σαλέχ Μισφαρ αλ-Καχτάνι (Abdullah Azzam Saleh Misfar al-Qahtani), τον οποίο και είχαν συλλάβει λίγες εβδομάδες νωρίτερα, σχεδίαζε, σε συνεργασία με το υψηλόβαθμο στέλεχος της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ Ζαουάχρι, τρομοκρατικό χτύπημα κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.
42 ημέρες πριν την έναρξη του Μουντιάλ, η αστυνομία της Ν. Αφρικής κατέσχεσε 2,5 τόνους εκρηκτικών στο Γιοχάνεσμπουργκ, ενώ 32 ημέρες πριν την έναρξη, σε ένα περιστατικό που δεν συνδέεται με το προηγούμενο, ένοπλοι άνοιξαν πυρ εναντίον δυο λεωφορείων που κινούνταν στο Σοβέτο, προάστιο του Γιοχάνεσμπουργκ.
Οι αρχές της χώρας, είχαν λάβει πολύ αυστηρά μέτρα για την ασφάλεια των ομάδων και των επισκεπτών. Για την ασφάλεια των αγώνων δαπανήθηκαν περίπου 78.000.000 € για αγορά εξοπλισμού, ενώ για τον σκοπό αυτό απασχολήθηκαν γύρω στις 54.000 άτομα. Τα στάδια και τα ξενοδοχεία που διαμένουν οι ομάδες φυλάσσονταν καθ' όλο το 24ωρο. Επίσης, ο στρατός της χώρας παρείχε βοήθεια για την προστασία των αγώνων, ενώ κάθε χώρα παρείχε και άνδρες της για την ασφάλεια της εθνικής της ομάδας. Όμως, λίγες μέρες πριν το πρώτο παιχνίδι, τρεις δημοσιογράφοι, δύο Πορτογάλοι και ένας Ισπανός, που βρίσκονταν στη Ν. Αφρική για την κάλυψη της διοργάνωσης, έπεσαν θύματα κλοπής στο ξενοδοχείο που διέμεναν στην πόλη Μεγκαλίεσμπουργκ, ΒΔ του Γιοχάνεσμπουργκ, από ληστές που εισέβαλαν στα δωμάτια τους και τους απείλησαν με όπλα. Οι αρχές συνέλαβαν τους ληστές (που κατάγονταν από τη Νιγηρία και τη Ζιμπάμπουε) λίγες μέρες αργότερα. Μόλις μια μέρα πριν την έναρξη του Μουντιάλ, θύματα ληστείας έπεσαν μέλη της αποστολής της Εθνικής ομάδας της Ελλάδας, όπου κλάπηκαν χρήματα ενώ οι παίκτες απουσίαζαν από τα δωμάτιά τους, ενώ την ίδια μέρα, τέσσερις Κινέζοι δημοσιογράφοι έπεσαν θύματα ένοπλης ληστείας, ενώ γύριζαν από συνέντευξη στο Γιοχάνεσμπουργκ. Θύματα ληστείας έπεσαν και μέλη της αποστολής της Εθνικής Ουρουγουάης.

Φάση Ομίλων

Η φάση των Ομίλων πραγματοποιήθηκε από τις 11 Ιουνίου έως τις 25 Ιουνίου. Το παιχνίδι που άνοιξε την φάση ήταν αυτό μεταξύ της διοργανώτριας Νότιας Αφρικής με την ομάδα του Μεξικού, με τον νοτιοαφρικανό Σιφίουε Τσαμπαλάλα να πετυχαίνει το πρώτο γκολ της διοργάνωσης.
Η μεγαλύτερη αρνητική έκπληξη στην φάση των ομίλων ήταν ο αποκλεισμός της τότε παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ιταλίας και της φιναλίστ Γαλλίας, και μάλιστα τερματίζοντας τελευταίες στους ομίλους τους και χωρίς νίκη. Είναι η πρώτη φορά που οι δύο φιναλίστ του τελικού του προηγούμενου Μουντιάλ αποκλείονται από την φάση των ομίλων στην επόμενη διοργάνωση. Χαρακτηριστικό είναι και το ότι οι προπονητές των δύο ομάδων (Μαρσέλο Λίπι και Ραϊμόν Ντομενέκ) αποχώρησαν από τις θέσεις τους μετά το τέλος της διοργάνωσης, αν και η απόφαση για τον Γάλλο προπονητή προϋπήρχε.
Στην Εθνική ομάδα της Γαλλίας μάλιστα, κατά την διάρκεια της φάσης αυτής σημειώθηκε από τους παίκτες «ανταρσία» κατά του προπονητή τους, με το θέμα να παίρνει σημαντικές διαστάσεις, κάνοντας μέχρι και τον πρόεδρο της χώρας, Νικολά Σαρκοζί να παρεμβαίνει για την εκτόνωση της κατάστασης.  Μετά την ολοκλήρωση της διοργάνωσης, ο νέος προπονητής της Γαλλίας, Λοράν Μπλαν  αποφάσισε να τιμωρήσει όλους τους παίχτες της ομάδας που πήραν μέρος στο Μουντιάλ, μη συμπεριλαμβάνοντάς τους στις κλήσεις του στα επόμενα φιλικά και τους πρώτους αγώνες της Εθνικής Γαλλίας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 2012.
Χαρακτηριστικό της φάσης αυτής ήταν και η κακή απόδοση των ομάδων της Αφρικής, οι οποίες στην πλειοψηφία τους αποκλείστηκαν από την συνέχεια, με τους παρατηρητές, όπως ο Ροζέρ Μιλά από το Καμερούν, να δηλώνουν απογοητευμένοι από την εμφάνιση των ομάδων, παρά το γεγονός πως ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διοργανώθηκε στην συγκεκριμένη ήπειρο . Από τις 6 αφρικανικές ομάδες μόνο οι 3 κατάφεραν να κερδίσουν κάποιο αγώνα, ενώ η Γκάνα (η οποία στο πιο πρόσφατο Κόπα Άφρικα είχε καταφέρει να τερματίσει στην δεύτερη θέση πίσω από την Αίγυπτο) ήταν η μόνη που κατάφερε να ξεχωρίσει και να προκριθείς στις επόμενες φάσεις.    
Από την φάση αυτή προκρίθηκαν μόνο 6 από τις 13 ομάδες της UEFA (και μόνο 3 συνέχισαν πιο πέρα, καθώς στην φάση των 16 έπαιξαν μεταξύ τους), αρνητικό ρεκόρ για τις ομάδες της Ευρώπης. Η ομάδα της Νέας Ζηλανδίας, η οποία αποκλείστηκε από την συνέχεια της διοργάνωσης τερματίζοντας στην τρίτη θέση στον όμιλό της, ήταν η μοναδική ομάδα που τερμάτισε τελικά την διοργάνωση αήττητη, καθώς στους 3 αγώνες που έδωσε απέσπασε 3 συνεχόμενες ισοπαλίες.
Αναλυτικά οι όμιλοι και τα αποτελέσματα (Οι ώρες που αναγράφονται, αφορούν τοπική ώρα Ν. Αφρικής (UTC+2).):

Τελικός

Στον τελικό της διοργάνωσης η Εθνική Ολλανδίας αντιμετώπισε την Εθνική Ισπανίας, η οποία έφερε και τον τίτλο της τρέχουσας πρωταθλήτριας Ευρώπης. Καμία από τις δυο ομάδες δεν είχε κατακτήσει άλλη φορά το τρόπαιο, ενώ ήταν η πρώτη φορά από το 1978, όταν στον τελικό προκρίθηκαν δυο ομάδες που δεν έχουν κατακτήσει ξανά το τρόπαιο.
Ο αγώνας έληξε στην κανονική του διάρκεια στο 0 – 0 και οδηγήθηκε σε παράταση. Εκεί η Ισπανία με γκολ του Αντρές Ινιέστα στο 116ο λεπτό κατάφερε να νικήσει την Ολλανδία με 1 – 0. Η Ισπανία είναι η 8η νικήτρια χώρα του θεσμού, ενώ προσωρινά έγινε η 3η, μετά τις Αγγλία και Γαλλία, που είχαν κατακτήσει μια φορά το τρόπαιο, αλλά μετά η Γαλλία κατέκτησε την επόμενη διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018.
Αυτή ήταν η τρίτη φορά η οποία η Ολλανδία έφτασε σε τελικό διοργάνωσης παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς είχε καταφέρει να φτάσει σε τελικό το 1974 και το 1978, όπου έχασε από τις Δυτική Γερμανία και Αργεντινή αντίστοιχα. Αντιθέτως, αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Ισπανία αγωνίστηκε σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο αγώνας ήταν επίσης η πρώτη φορά όπου οι δύο Εθνικές ομάδες ανδρών των δυο χωρών, βρίσκονταν αντιμέτωπες σε τελική φάση μιας από τις δυο μεγάλες διοργάνωσης για τις ομάδες της Ευρώπης, καθώς μέχρι τότε είχαν αναμετρηθεί μόνο σε προκριματικούς γύρους Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και σε φιλικούς αγώνες, ενώ είχαν συναντηθεί και μια φορά στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 (με την Ισπανία τότε να νικά την Ολλανδία με 3-1 στον τελικό για το ασημένιο μετάλλιο, καθώς η Τσεχοσλοβακία που είχε καταλάβει κανονικά την 2η θέση, χάνοντας στον τελικό από το Βέλγιο, είχε αποβληθεί). Κάθε μια από τις 2 ομάδες είχε μέχρι τον αγώνα από  4 νίκες.
Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Άγγλος Χάουαρντ Γουέμπ, με βοηθούς τους Ντάρεν Καν και Μάικ Μάλαρκι. Ήταν η πρώτη φορά από τον τελικό του 1974 όπου ένας Άγγλος ήταν διαιτητής τελικού Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι τρεις τους, την ίδια χρονιά, είχαν διαιτητεύσει και το παιχνίδι του τελικού του Champions League μεταξύ Μπάγερν Μονάχου και Ίντερ.
Ο τελικός διεξήχθη στο γήπεδο Soccer City, στο Γιοχάνεσμπουργκ, στις 11 Ιουλίου.