google/wiki40b huggingface dataset:
Γεώργιος Μουτσούδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1896 και σπούδασε ιατρική. Εργάστηκε ως γιατρός και ήταν δραστήριο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.  Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα το 1932 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1935. Ήταν παντρεμένος με την Πασχαλιά και είχαν 4 κόρες.
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη το 1958 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Μηνά.
Στρατηγίς Ζούμε

Η Στρατηγίς Ζούμε (Στρατηγίς τοῦ Ζοῦμε) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν Θέμα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. Περιελάμβανε, σύμφωνα με την Αλεξιάδα, την οχυρωμένη πόλη του Ζούμε , την σημερινή Αλ Τζούμα (Al Juma) της Συρίας, 75 χλμ βόρεια του Χαλεπίου, τα γύρω κάστρα, αρκετά χωριά και εκτάσεις.
Ιωάννης Κώστας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κράψη της Ηπείρου. Για να ξεφύγει από την τυραννία του Αλή Πασά, κατέφυγε σε παιδική ηλικία στην Κέρκυρα και κατατάχτηκε στην Σουλιώτικη φάλαγγα αρχικά στους Γάλλους και ύστερα στους Εγγλέζους. 
Το 1818 μπήκε στην υπηρεσία του Βασιλιά της Νεάπολης Φερδινάνδου. Κατηγορήθηκε επί συνωμοσία και κρατήθηκε στις φυλακές της Μεσσήνης. Πήρε αμνηστία το 1820 και επέστρεψε στην Κέρκυρα, όπου μυήθηκε στα μυστικά της Φιλικής Εταιρείας. Άρπαξε τα όπλα από την αρχή του αγώνα και έγινε σημαιοφόρος του Νότη Μπότσαρη. Πήρε μέρος στην Άλωση της Άρτας και των Αγράφων, στην πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, στην υπεράσπιση της Σκιάθου και στις περισσότερες μάχες εναντίον του Ιμπραήμ.
Επί Καποδίστρια ονομάστηκε πεντακοσίαρχος και πολέμησε στην άλωση της Βόνιτσας και στην Μάχη του Μακρονερίου υπό τις διαταγές του Ρίτσαρντ Τσωρτς.
Απεβίωσε το 1877.
Πυρομορφίτης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Κατατάσσεται στην ομάδα του απατίτη καθώς τα δύο ορυκτά έχουν παρόμοια κρυσταλλική δομή. Σχηματίζει, επίσης, παραμικτικές σειρές με τον βαναδινίτη (Pb₅(VO₄)₃Cl) και τον μιμητίτη (Pb₅(AsO₄)₃Cl), από τις πράσινες παραλλαγές του οποίου ξεχωρίζει πολύ δύσκολα (ο βαναδινίτης έχει συνήθως ερυθρό χρώμα).
Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό στις ζώνες οξείδωσης μολυβδούχων μεταλλευμάτων ενώ πολύ πιο σπάνια σχηματίζεται και απο ηφαιστειακές αναθυμιάσεις.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης, ο σμιθσονίτης, ο βιλλεμίτης και ο γαληνίτης.
Ανευρίσκεται σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αξιόλογα δείγματα με μεγάλους ημιδιαφανείς κρυστάλλους ανευρίσκονται στη Γερμανία (πολλές περιοχές, με κυριότερη αυτή της Ρηνανίας - Παλατινάτου), στην Τσεχία, την Αγγλία (Κορνουάλλη και Κάμπρια), την Ισπανία (περιοχή Ciudad Real), τη Γαλλία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, το Μεξικό (Τσιχουάουα και Μαπίμι), τις ΗΠΑ (Πολιτείες Πενσιλβάνια, Αϊντάχο), την Αυστραλία, το Μαρόκο και τη Ζάμπια.
Στην Ελλάδα απαντά σε πολλά από τα μεταλλεία Λαυρίου, στο Στρατώνι του Νομού Χαλκιδικής και στα Λιμενάρια της Θάσου.
Βαλεντίνο Λατσάρο

Συλλογική Καριέρα

Ο Λατσάρο γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας, από Ανγκολέζο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα, ενώ πραγματοποίησε το επίσημο επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 3 Νοεμβρίου 2012, σε αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο την Αντμίρα Βάκερ. Σε ηλικία 16 ετών και 224 ημερών, κατέστη ο νεαρότερος αγωνιζόμενος παίκτης στην ιστορία της Μπουντεσλίγκα Αυστρίας.
Έχοντας προηγουμένως παραχωρηθεί ως δανεικός από την Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ στην Χέρτα Βερολίνου, αποκτήθηκε με μόνιμη μεταγραφή από την τελευταία το 2017, με τον ίδιο να βάζει την υπογραφή του συμβόλαιο πολυετούς διάρκειας με τον σύλλογο της γερμανικής Μπουντεσλίγκα. Πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της Χέρτα Βερολίνου κατά την διάρκεια εκτός έδρας νίκης με σκορ 2-0 με αντίπαλο την Μπάγιερ Λεβερκούζεν, στις 10 Φεβρουαρίου 2018.

Διεθνής Καριέρα

Ο Λάτσαρο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Αυστρίας στις 30 Μαΐου 2014, σε ισόπαλη με σκορ 1-1 εντός έδρας φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την Ισλανδία στο Ίνσμπρουκ, όπου αντικατέστησε τον Μάρκο Αρναούτοβιτς για τα τελευταία 15 λεπτά της αναμέτρησης.
995 Στερνμπέργκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Στερνμπέργκας εκτιμάται σε 31,62 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,134. Η Στερνμπέργκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 16 λεπτά.
Nip/Tuck

Πλοκή

O Σον Μακναμάρα, ένας καταπιεσμένος και δυστυχισμένος σύζυγος, και o Κρίστιαν Τρόι, ένας αμετανόητος εργένης, είναι δύο μεσήλικες πλαστικοί χειρουργοί και φίλοι, που έχουν δημιουργήσει τη δική τους επιχείρηση αισθητικών επεμβάσεων στο Μαϊάμι. Mέσα από την καθημερινότητά τους, αποκαλύπτεται η πολυπλοκότητα των ασθενών που επιδιώκουν να καλύψουν τις ψυχολογικές τους ατέλειες μέσω των αισθητικών επεμβάσεων.

Τηλεθέαση

Η σειρά κατέκτησε από την πρώτη στιγμή τους τηλεθεατές των ηλικιών 18-49 και 25-54, συγκεντρώνοντας κατά μέσο όρο 3.25 εκατομμύρια τηλεθεατές ανά επεισόδιο για την 1η σαιζόν. Το τελευταίο επεισόδιο του 2ου κύκλου της σειράς καθήλωσε περισσότερους από 5 εκατομμύρια τηλεθεατές στον Ατλαντικό.

Προβολή στον Κόσμο

Η σειρά προβάλλεται σε πολλές χώρες όπως Αυστραλία, Αργεντινή, Αυστρία, Βέλγιο, Βραζιλία, Χιλή, Κολομβία, Δανία, Φινλανδία, Γερμανία, Ινδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Νορβηγία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ελβετία, Σουηδία, Καναδάς, Γαλλία, Ιρλανδία, Ισραήλ, Μεξικό, Ολλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ρωσία και Τουρκία.
Αρίσταρχος Γκίλλας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 11 Φεβρουαρίου 1917. Το όνομά του απαντάται και ως Αρίσταρχος-Τάκης Γκίλης. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Ήταν επίσης ταγματάρχης στρατιωτικής δικαιοσύνης.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1958 με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στις εκλογές του 1961 και του 1964.
Μετά την πτώση της χούντας εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977. Από το 1977 ως το 1981 ήταν τρίτος αντιπρόεδρος της Βουλής.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 86 ετών στις  29 Ιανουαρίου 2003.
Νατάσα Τσακαρισιάνου

Βιογραφικό

Η Νατάσα Τσακαρισιάνου έχει συμμετάσχει σε πληθώρα σειρών και θεατρικών παραστάσεων. Έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση  το 1981 στην σειρά της ΥΕΝΕΔ «Το μυθιστόρημα των τεσσάρων». Το 1985 επαιξε στο πλευρό του σπουδαίου Κώστα Βουτσά στην παραγωγή της ΕΡΤ2 «Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του». Καθιερώθηκε και έγινε ευρέως γνωστή μέσα από το ρόλο της Σούλας στη σειρά του MEGA «Οι Αυθαίρετοι», συμπρωταγωνιστώντας με τον Χρήστο Βαλαβανίδη , την Βάσια Τριφύλλη και τον Δημήτρη Πουλικάκο. Το 2005 πρωταγωνιστεί στην καθημερινή σειρά του ANT1       «Έρωτας» μαζί με την Κοραλία Καράντη και τον Γρηγόρη Βαλτινό. Το 2008 συμμετείχε ως guest στα δύο τελευταία επεισόδια ( Η μνήμη της Μέδουσας μέρος Α' και Β') της κωμικής σειράς του Mega «Το κόκκινο δωμάτιο» Το 2009 συμμετέχει στην σειρά του MEGA «7 θανάσιμες πεθερές» στα επεισόδια «Η sixties πεθερα» και «Η αρχαία πεθερά» Το 2013 συνεργάστηκε με τον ηθοποιό και σεναριογράφο Παναγιώτη Καποδίστρια, στη σειρά αυτοτελών επεισοδίων «Στο ράφι» που προβλήθηκε και από τη συχνότητα του Epsilon tv. Στο επεισόδιο που συμμετείχε, με τίτλο "Η πηνελόπεια γεροντοκόρη" πρωταγωνίστησε ακόμα η κόρη της, και επίσης ηθοποιός, Γλυκερία Παπαδοπούλου η οποία υποδυόταν την ίδια, σε μικρότερη ηλικία. Το 2017 μετά από αρκετά χρόνια τηλεοπτικής απουσίας, επιστρέφει μέσα από τη σειρά του ΑΝΤ1 «Κάτι χωρισμένα παλικάρια» στο ρόλο της Ιουλίας Νικολάου.

Προσωπική ζωή

Η Νατάσα Τσακαρισιάνου είναι παντρεμένη με τον κτηνίατρο Τάσο Παπαδόπουλο, με τον οποίο έχει αποκτήσει δύο κόρες, την Γλυκερία και την Ειρήνη Παπαδοπούλου.
Κάμπια

Κάμπια ονομάζεται η προνύμφη των Λεπιδοπτέρων Εντόμων, στάδιο που προηγείται της χρυσαλίδας και της πεταλούδας. Ο όρος αναφέρεται επίσης στις προνύμφες ορισμένων Υμενοπτέρων και Μηκοπτέρων. Το σώμα της κάμπιας είναι μαλακό, κυλινδρικό και επίμηκες, σκεπασμένο συχνά με χνούδι με έντονα χρώματα. Έχει 6 ζεύγη κοντών θωρακικών ποδιών, αρκετά κοιλιακά ψευδοπόδια και κοντές κεραίες. Με το μασητικό όργανο στην περιοχή του στόματος, η κάμπια τρώει με λαιμαργία φύλλα, συνήθως ενός συγκεκριμένου φυτού, και μπορεί να καταστρέψει τις καλλιέργειες. Ζει μοναχικώς μέχρι να κλειστεί στο κουκούλι, όπου θα μεταμορφωθεί σε χρυσαλλίδα. Λανθασμένη είναι η αντίληψη ότι πρόκειται για σκώληκες πχ. μεταξοσκώληκας. Μία λεπτομερής εξέταση αποδεικνύει ότι είναι έντομα.

Περιγραφή

Η μορφή και το μέγεθος των καμπιών ποικίλλει σημαντικά, ανάλογα με το είδος. Γενικώς οι κάμπιες έχουν κυλινδρικό και δακτυλιοειδές σκωληκόμορφο σώμα χωρισμένο σε δακτυλιοειδή μεταμερή, κοντά πόδια που παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στην κίνησή τους και κινούνται με κυματοειδή προωθητική κίνηση. Περιβάλονται από ένα προστατευτικό σκληρό χιτινώδες περίβλημα που μπορεί να φέρει τρίχες ή αγκάθια. Το κεφάλι είναι σφαιρικό με ισχυρές σιαγόνες, φέρει δύο ατροφικές κεραίες, έξι στοματικά θρυπτικά μόρια και περίπου 12 πλάγια οφθαλμίδια. Τα θωρακικά μεταμερή, δηλαδή οι τρεις πρώτοι δακτύλιοι μετά το κεφάλι αποτελούν τον θώρακα και διαθέτουν τρία ζεύγη αληθινών ποδιών, με τρία άρθρα και ένα τελικό νύχι το καθένα.
Κατρίν Σαμπά-Πανζά

Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν δήμαρχος της Μπανγκί στη διάρκεια της εμφύλιας σύρραξης της περιόδου 2012-13.
Στις 10 Ιανουαρίου 2014 , έπειτα από απόφαση που λήφθηκε στη σύνοδο κορυφής της Οικονομικής Κοινότητας των Χωρών της Κεντρικής Αφρικής (CEEAC) ο Αλεξάντρ-Φερντινάν Νγκεντέ ορίστηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος μέχρι την εκλογή νέου προέδρου από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (CNT) Το συμβούλιο εξέλεξε την Σαμπά-Πανζά ως μεταβατική πρόεδρο, επιλέγοντας από έναν κατάλογο με 8 υποψηφίους, οι οποίοι έπρεπε να αποδείξουν ότι δεν είχαν σχέσεις ούτε με τους αντάρτες Σελεκά ούτε με τους αντιπάλους των Μπαλακά. Στην ψηφοφορία έλαβαν μέρος οι 129 επί συνόλου 135 βουλευτών και η Πανζά επικράτησε στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας του Ντεζιρέ Κολινγκμπά, γιου του πρώην προέδρου Αντρέ Κολινγκμπά, εξασφαλίζοντας 75 ψήφους έναντι 53 που έλαβε ο αντίπαλός της. Η θητεία της διήρκεσε ως την ορκωμοσία νέου προέδρου, έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν το 2015.
Παύλος (πατέρας Μαυρίκιου)

Βιογραφία

Σύμφωνα με τον Ευάγριο τον Σχολαστικό η καταγωγή του Μαυρικίου ήταν από την Παλαιά Ρώμη. Ωστόσο ο μέλλων Αυτοκράτορας γεννήθηκε στην Αραβισσό της Καππαδοκίας. Η πόλη ήταν σχετικά ασήμαντη για αιώνες, όταν ο Ιουστινιανός Α΄ αύξησε τη σημασία της, με το να την κάνει κέντρο στρατολόγησης και στάθμευσης των δυνάμεών του. Ήταν μέρος στρατιωτικής διαδρομής, που ξεκινούσε από την Καισάρεια και προχωρούσσε στα Κόμανα και τη Μελιτηνή.

Σταδιοδρομία

Η κύρια πηγή για τον Παύλο είναι η Εκκλησιαστική Ιστορία του Ιωάννη του Εφεσίου, που αναφέρει τα εξής: "Στην αρχή της βασιλείας του ο Μαυρίκιος έστειλε να φέρουν τον πατέρα του, έναν ηλικιωμένο ονόματι Παύλο, τη μητέρα του, τον αδελφό του Πέτρο και τις δύο αδελφές του: η μία ήταν σύζυγος του Φιλιππικού και η άλλη χήρα. Τον πατέρα του τον έκανε επικεφαλής της Συγκλήτου και πρώτο των πατρικίων. Σε αυτόν και στον αδελφό του Πέτρο μοίρασε την περιουσία του Μάρκελλου, αδελφού του Ιουστίνου Β΄, που δεν ήταν λιγότερη από την Αυτοκρατορική περιουσία, με τις οικίες, τα κτήματα, τον χρυσό, τον άργυρο, τα ενδύματά του και καθετί που κατείχε". Ακόμη έδωσε στους γονείς του ένα ανάκτορο, δίπλα στην Αγία Σοφία και στο δικό του Παλάτιο. Ο Ιωάννης συνεχίζει τις τιμές, που έδωσε στους πολλούς συγγενείς του, όπως στον Δομιτιανό επίσκοπο της Μαλατύα· γι' αυτόν δεν αναφέρει την ακριβή συγγένεια. Ο Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρει, πως ο Πέτρος απεβίωσε το 593.
Οι ιστορικοί Α. Κάμερον και Μπ. Γουάρντ-Πέρκινς παρατηρούν, ότι ο νεποτισμός του Μαυρικίου θα τον έκανε αντιδημοφιλή. Διαδέχθηκε τον Τιβέριο Β΄, του οποίου η γενναιοδωρία εξάντλησε το Αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο. Αντίθετα, ο Μαυρίκιος προώθησε πολιτικές με σκοπό τη "συγκέντρωση και αποταμίευση" χρημάτων, μειώνοντας τις κυβερνητικές δαπάνες. Οι αμοιβές του στρατού μειώθηκαν, πράγμα που προκάλεσε αρκετές ανταρσίες. Απέκτησε τη φήμη πλεονέκτη και διαδόθηκε, ότι πωλούσε τον δημόσιο σίτο. Στο λιμό του 602 ο λαός κατηγορούσε ανοιχτά τον Μαυρίκιο, ότι προκάλεσε τη σιτοδεία. Τότε η προφανής γενναιοδωρία στην οικογένειά του έστρεψε την κοινή γνώμη εναντίον του. Ο Ιωάννης Νικίου αναφέρει πως "ο διάδοχος του θεοφιλούς Τιβερίου, ο Μαυρίκιος, έγινε άπληστος πολύ. Η απληστία του συγκέντρωσε γύρω του απατηλά, ταραχοποιά άτομα. Πωλούσε όλο το σιτάρι της Αιγύπτου και το μετέτρεπε σε χρυσό, όπως και το σιτάρι της Κωνσταντινούπολης". Ο Θεοφύλακτος Σιμοκάττης και ο Θεοφάνης ο Ομολογητής αναφέρουν, ότι ο όχλος τον κατηγορούσε, πως ανήκε στην αίρεση του Μαρκιανισμού, Χριστιανικής κοινότητας που αρνιόταν τις ελεημοσύνες και τις αγαθοεργίες εν γένει.
Η πρακτική της απονομής τίτλων και ιδοκτησιών σε συγγενείς του Αυτοκράτορα ήταν συνήθης. Διορισμοί τους σε υψηλά αξιώματα ήταν αναμενόμενοι· ήταν μέρος της πρακτικής για την παγίωση της δυναστείας: ο Ιουστίνος Β΄ είχε κάνει το ίδιο. Όχι όμως ο Τιβέριος Β΄, που δεν προώθησε τους δικούς του -οι πηγές δεν αναφέρουν ότι είχε- και ο Μαυρίκιος ζημιωνόταν από τη σύγκριση.
Μέλπω Ζαρόκωστα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Πειραιά στα 1933. Κόρη του Ηλία Ζαρόκωστα ενός από τους πρώτους έλληνες Αναλογιστές και της Δέσποινας Σπυροπούλου. Μετά τον πόλεμο μετανάστευσε για λίγο καιρό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και κατόπιν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε θέατρο στο Metropolitan Theater και στη σχολή Ραδιοφωνικών σπουδών Canandale σκηνοθεσία, σενάριο και υποκριτική. Έμεινε εκεί 11 χρόνια και ξεκίνησε την καλλιτεχνική της καριέρα στην τηλεόραση και το θέατρο. Ερμήνευσε στο Σίδνεϊ την "Αντιγόνη" του Ανουίγ. Επίσης την "Εκάβη" στα ελληνικά για την ελληνική παροικία. Το 1957 παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο τον πιανίστα Ανδρέα Διαμαντίδη και μετέβη μαζί του   Λονδίνο, όπου και έμειναν για ένα χρόνο. Λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων επέστρεψε στην Ελλάδα το 1958. 
Σχεδόν ταυτόχρονα με την επιστροφή στην Αθήνα, ξεκίνησε και τη συνεργασία της με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Εκεί γνώρισε και τον μετέπειτα δεύτερο σύζυγο της επίσης ηθοποιό και σκηνοθέτη Βίκτορα Παγουλάτο  με τον οποίο και  απέκτησαν ένα γιο, τον Αλέξανδρο. 
Ασχολήθηκε με την μετάφραση και διασκευή έργων για το θέατρο, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο, το «Φροντιστήριο Γυναικών», στο οποίο και συμπρωταγωνίστησε με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Νόρα Βαλσάμη και το Νίκο Απέργη. Έκτοτε αρκετά δικά της έργα έχουν παιχθεί στην αθήνα και την επαρχία. 
Υπήρξε το πρώτο γυναικείο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων από το 1960, μέλος του Δ.Σ. από το 1990 και Πρόεδρος της Εταιρείας από το 1999 έως το 2001.
Ούγος Καμπανίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρώτος γιος του Ντρόγκο δούκα της Καμπανίας και της Άνστρουντε, κόρης του Βάραττον μαγιορδόμου της Νευστρίας.
Αν και λαϊκός, του δόθηκαν τα αββαεία του Σαιν-Βαντίγ και του Ζυμιέρ. Το 718 εισήλθε στη μονή του Ζυμιέρ και ακολούθησε τη μοναχική ζωή υπό τον αββά Κοσέν.
Το 722 η αρχιεπισκοπή του Ρουέν ήταν κενή, οπότε ο Ούγος αποσπάστηκε από την απομόνωσή του και διορίστηκε αρχιεπίσκοπος. Το 723 αποδέχθηκε να είναι υπεύθυνος του αββαείου του Φοντανέλ. Το επόμενο έτος έγινε επίσκοπος του Παρισιού και επίσκοπος του Μπαγιέ. Προς το τέλος της ζωής του αποσύρθηκε στη μονή του. Το 730 απεβίωσε και τάφηκε στη Νοτρ Νταμ. Θεωρείται άγιος και εορτάζεται στις 9 Απριλίου.
Ethernet

Οργάνωση δεδομένων

Οι προδιαγραφές που ορίζει το Ethernet αφορούν το φυσικό επίπεδο και το υποεπίπεδο MAC του μοντέλου αναφοράς OSI. Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων μαζί με το Ethernet χρησιμοποιείται, στο υποεπίπεδο LLC, το πρωτόκολλο ΙΕΕΕ 802.2. Για τον έλεγχο πρόσβασης στο κοινό μέσο το Ethernet αξιοποιεί τον αλγόριθμο CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection), στις περιπτώσεις όπου επιτρέπεται μόνο half-duplex σύνδεση.
Πρακτικά, το Ethernet χρησιμοποιεί τη μέθοδο μετάδοσης δεδομένων σε μορφή πακέτων (packet switching) μέγιστου μεγέθους (Maximum Transmission Unit, MTU) 1500 bytes και ελάχιστου 46 bytes. Για το σκοπό αυτό, δεδομένα με μήκος μεγαλύτερο των 1500 bytes κατατέμνονται σε πακέτα των 46-1500 bytes (το λεγόμενο payload) τα οποία αποστέλλονται διαδοχικά στη γραμμή επικοινωνίας. Αν το payload έχει μήκος μικρότερο των 46 bytes, προστίθενται επιπλέον κενά bytes ώστε αυτό να αποκτήσει το επιθυμητό ελάχιστο μήκος. Επιπλέον του payload, προστίθενται πληροφορίες όπως o σειριακός αριθμός της κάρτας Ethernet, οι φυσικές διευθύνσεις (MAC addresses) αποστολέα και παραλήπτη, το μήκος του payload, καθώς και δεδομένα για έλεγχο σφαλμάτων κατά τη μετάδοση.
Aermacchi M-346

Ανάπτυξη

Το 1993 η Aermacchi υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με την Yakovlev για την κοινή ανάπτυξη του νέου εκπαιδευτικού αεροσκάφους που η Yakovlev ανέπτυσε για την Ρωσική Πολεμική Αεροπορία. Η πρώτη πτήση του αεροσκάφους έγινε το 1996 και τον επόμενο χρόνο μεταφέρθηκε στην Ιταλία για αξιολόγηση, ώστε να αντικαταστήσει τα MB-339. 
Εκείνη την περίοδο το αεροσκάφος έφερε την ονομασία Yak/AEM-130. Το 2000 η συνεργασία μεταξύ των δύο εταιριών τερματίστηκε εξαιτίας διαφορών και η κάθε εταιρία συνέχισε να αναπτύσει το αεροσκάφος ανεξάρτητα. Η Aermacchi διατήρησε το δικαίωμα προώθησης του αεροσκάφους παγκοσμίως, εκτός από την Ρωσία και την Κοινοπολιτεία των Ανεξαρτήτων πρώην Σοβιετικών Χωρών. Η ρωσική έκδοση προωθούνταν από την Yakovlev και την Sokol, κάτω από διαφορετικό χρονοδιάγραμμα. 
Το M-346 είναι η απλουστευμένη έκδοση του κοινού σχεδίου του αεροσκάφους και χρησιμοποιεί εξ ολοκλήρου εξοπλισμό από δυτικούς κατασκευαστές. Το πρώτο πρωτότυπο παρουσιάστηκε στις 7 Ιουνίου 2003 και η πρώτη πτήση έγινε στις 15 Ιουλίου 2004. Οι παραδώσεις αναμένεται να αρχίσουν το 2008.
Τον Ιανουάριο του 2005 το Ελληνικό Yπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέγραψε Μνημόνιο Συνεργασίας (Memorandum of Understanding - MoU) με την Aermacchi καθιστώντας την Ελλάδα εταίρο του προγράμματος. 
Το M-346 αναμένεται να προσφέρει στους πιλότους προχωρημένη εκπαίδευση, κατάλληλη για τα μαχητικά αεροσκάφη. Η αεροδυναμική σχεδίαση του M-346 εξασφαλίζει μεγάλη ικανότητα χειρισμών και ελέγχου σε μεγάλες γωνίες προσβολής, χρησιμοποιόντας συστήματα ελέγχου Fly-By-Wire. 
Πρώτος χρήστης του M-346 θα είναι οι Ιταλική Πολεμική Αεροπορία, με μία αρχική παραγγελία δεκατεσσάρων αεροσκαφών.
Microcystis aeruginosa

Το Microcystis aeruginosa είναι είδος φωτοσυνθετικών τοξικών βακτηρίων που καλούνται κυανοβακτήρια. Τα κυανοβακτήρια αποτελούν την μεγαλύτερη την πιο ποικιλόμορφη και την ευρύτερα εξαπλωμένη ομάδα φωτοσυνθετικών προκαρυωτικών οργανισμών. Επίσης είναι οι μοναδικοί προκαρυωτικοί οργανισμοί που επιτελούν οξυγονική φωτοσύνθεση παρόμοια με αυτή των φυτών.
Το Microcystis aeruginosa, όπως και τα περισσότερα κυανοβακτήρια, αναπτύσσεται ιδιαίτερα καλά σε ζεστά, στάσιμα, πλούσια σε θρεπτικά εσωτερικά νερά. Σχηματίζει αποικίες, δηλαδή πολλά μεμονωμένα κύτταρα ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας μεγάλους αριθμούς κυττάρων ενωμένων μεταξύ τους. Οι αποικίες αυτές είναι μικρο ως μακροσκοπικές, επιμήκεις, λοβοειδείς με ακανόνιστο σχήμα και συχνά διακριτές οπές. Τα κύτταρα είναι κοκκοειδή (σφαιρικά), στις αποικίες μπορούν να είναι από λίγο έως πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και έχουν διάμετρο από 3,5 - 6,5 μm. Όταν οι περιβαλλοντικές συνθήκες είναι ευνοϊκές τα κυανοβακτήρια, άρα και το Microcystis aeruginosa, σχηματίζουν επιπολασμούς (water blooms), δηλαδή συμβαίνει πληθυσμιακή έκρηξη των οργανισμών με ταυτόχρονη συγκέντρωσή τους στο επιφανειακό στρώμα του νερού.
Το Microcystis aeruginosa είναι τοξικό είδος, που παράγει τις τοξίνες μικροκυστίνες, οι οποίες πήραν το όνομά τους από τo Microcystis aeruginosa λόγω του ότι απομονώθηκαν πρώτη φορά από αυτό. Οι μικροκυστίνες είναι ομάδα κυκλικών επταπεπτιδίων με μεταβλητά αμινοξέα που σχετίζονται με ηπατοτοξικότητα. Η τοξικότητά τους οφείλεται στην στενή σύνδεσή τους με τις πρωτεϊνικές φωσφατάσες στα κύτταρα των θηλαστικών. Η έκθεση του ανθρώπου στα τοξικά κυανοβακτήρια μέσω του πόσιμου νερού η μέσω αθλητικών δραστηριοτήτων είναι πηγή κινδύνου για την υγεία μας. Σε μεσογειακές χώρες όπως και η Ελλάδα στις οποίες οι επιπολασμοί του Μ. aeruginosa μπορεί να διαρκούν μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να συμβεί μακροχρόνια έκθεση σε μικροκυστίνες. Οι επιδράσεις των μικροκυστινών στον ανθρώπινο οργανισμό μπορεί να είναι από επεισόδια γαστρεντερίτιδας και υψηλές συγκεντρώσεις ηπατικών ενζύμων στο πλάσμα του αίματος (κάτι που υποδηλώνει ηπατικές βλάβες) μέχρι και τον θάνατο. Λόγω των παραπάνω επιδράσεων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει καθορίσει την Ανεκτή Ημερήσια Πρόσληψη για τις μικροκυστίνες στα 0.04 μg/kg σωματικού βάρους.
Το Microcystis aeruginosa είναι οργανισμός με παγκόσμια εξάπλωση. Έρευνες έχουν δείξει την παρουσία Microcystis aeruginosa σε πολλές χώρες όπως η Ελλάδα, η Βραζιλία, η Ιαπωνία, η Τσεχία, η Φινλανδία. Στην χώρα μας έχουν παρατηρηθεί πολύ συχνά επιπολασμοί Microcystis aeruginosa στα περισσότερα οικοσυστήματα εσωτερικών υδάτων όπως στις Λίμνες Βιστωνίδα, Ζάζαρη, Παμβώτιδα, Βόλβη, Αμβρακία και τη λίμνη της Καστοριάς.
Μιχάλης Κασάπης

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε σε ηλικία 17 ετών στην ομάδα του Λεβαδειακού την περίοδο 1988-89 και αγωνίσθηκε έως και το 1992-93, συμπληρώνοντας 126 συμμετοχές και 6 τέρματα.
Αποκτήθηκε στη συνέχεια από την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε από το 1992-93 έως το 2003-04, συμμετέχοντας στην ομάδα του "Δικεφάλου" της δεκαετίας του 90', όπου συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων, υπήρξαν την περίοδο εκείνη οι Στέλιος Μανωλάς, Τόνι Σαβέβσκι, Ηλίας Ατματσίδης και Βασίλης Τσιάρτας.

Στις εθνικές ομάδες

Στις 27 Απριλίου 1994 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα προετοιμασίας για το Μουντιάλ 1994 εναντίον της Σαουδικής Αραβίας (5-1). Παρά το γεγονός ότι ο τότε τεχνικός της Ελλάδας, ο Αλκέτας Παναγούλιας τον είχε καλέσει στους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας, δεν τον επέλεξε τελικά στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ. Με τη φανέλα της Ελλάδας πραγματοποίησε συνολικά 37 συμμετοχές (έως το 2002).
Το 1995 είχε φορέσει τη φανέλα της Μικτής Κόσμου μετά από πρόσκληση του Γιόχαν Κρόιφ σε έναν αγώνα που έγινε στο Καμπ Νου για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Καριέρα προπονητή

Ξεκίνησε το 2006 ως προπονητής της ομάδας Νέων του Λεβαδειακού και συνέχισε την περίοδο 2009-10 στον Φωκικό, στη συνέχεια στην Καλλονή Λέσβου, για να επιστρέψει τον Φεβρουάριο του 2011 και πάλι στην ομάδα της Άμφισσας. Τον Φεβρουάριο του 2013 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Χαλκίδας.
Εννέα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ ως ποδοσφαιριστής, τον Σεπτέμβριο του 2013 επέστρεψε σε ρόλο σκάουτερ, με αρμοδιότητα να παρακολουθεί τους αγώνες των προσεχών αντιπάλων των "κιτρινόμαυρων".
Πολογεωργάκης

Ο Πολογεωργάκης ήταν σημαντικός οπλαρχηγός της Κρήτης κατά την επανάσταση του 1821. Διέπρεψε σε διάφορους αγώνες, ιδίως κατά του Χασάν πασά στο Ρέθυμνο και αλλού.
Κίροφ

Ιστορία

Το 1181 έμποροι από το Νόβγκοροντ έχτισαν το οχυρό Κλύνοφ στην περιοχή. Για πρώτη φορά αναφέρεται ως πόλη σε έγγραφα του 1374. Το 1489 ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο της Μοσχοβίας. Η πόλη ήταν σε διάφορες περιόδους και υπό τον έλεγχο του Χανάτου του Καζάν. Το παλαιότερο σημαντικό κτίσμα είναι ο Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1689).
Το 1781 η Μεγάλη Αικατερίνη μετονόμασε την πόλη σε Βυάτκα και την όρισε έδρα του ομώνυμου κυβερνείου. Την τσαρική περίοδο ήταν τόπος εξορίας για πολλές προσωπικότητες, όπως οι Αλεξάντερ Χέρτσεν, Αλεξάντρ Βίτμπεργκ και Μιχαήλ Σαλτικόφ-Στσεντρίν. Στα τέλη του 19ου αιώνα έγινε σημαντικός σταθμός του υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου.
Την σοβιετική περίοδο μετονομάστηκε σε Κίροφ προς τιμήν του κομμουνιστή Σεργκέι Κίροφ. Το όνομα παραμένει και μετά από την πτώση της ΕΣΣΔ, όμως διάφορα ιδρύματα, όπως το πανεπιστήμιο, φέρουν την παλαιότερη ονομασία (Βυάτκα).

Διοικητικές δομές

Η πόλη Κίροφ είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας. Εντάσσεται μαζί με άλλες 134 αγροτικές περιοχές και κοινότητες στην διοικητική δομή της Πόλης του Κίροφ, που είναι ισοδύναμη με αυτή των περιφερειών. Η Πόλη του Κίροφ ενσωματώνεται στο αστικό οκρούγκ Κίροφ.

Οικονομία

Η πόλη αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο, όντας σταθμός του υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου και σημαντικός ποτάμιος λιμένας. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Κίροφ Ποντεντίλοβο, το οποίο ήταν κλειστό για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990. Οι αεροπορικές συνδέσεις ήταν περιστασιακές, όμως από το 2006 αποτελεί την έδρα τοπικής εταιρείας που πραγματοποιεί συνδέσεις με Μόσχα. 
Επίσης πρόκειται για σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, ιδίως στους τομείς της μηχανουργίας, της μεταλλουργίας, της βιοχημικής βιομηχανίας και της βιομηχανία ξυλείας.