Ηλυσιακός Αθλητικός Όμιλος

Ίδρυση

Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου και συγκεκριμένα το 1927, με τη δράση του Ποδοσφαιρικού Ομίλου «Ηλυσ(σ)ιακός» σε ανεπίσημο επίπεδο (δηλαδή, πριν την υποβολή καταστατικού στο Πρωτοδικείο Αθηνών) να έχει αρχίσει τουλάχιστον από το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με αναφορές του τύπου της εποχής και άλλων πηγών.  Διαθέτει αύξοντα αριθμό μητρώου στην Ε.Π.Ο. το 15, όντας το 15ο μέλος που εγγράφηκε σε αυτήν. Πρόγονός του υπήρξε η τοπική ομάδα της Δάφνης Ιλισσίων, με έδρα έναν ανοικτό χώρο 150 μέτρα από το σημερινό ξενοδοχείο Χίλτον, μεταξύ των οδών Χατζηγιάννη Μέξη, Ηριδανού και της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας.O Ηλυσιακός αξίζει να σημειωθεί ότι μετράει 17 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας, ωστόσο δεν κατάφερε ποτέ του να αγωνιστεί στην Α' Εθνική.
Από τα επίσημα στοιχεία προκύπτει πως ο Ηλυσιακός, αντίθετα με ότι γενικά θεωρείται, έδρευε αρχικά "παρά τη κοίτη Ιλισσού ποταμού", άρα στο κατώτερο τμήμα των Ιλισίων και όχι στα Κουπόνια, όπως ονομάζονταν παλαιότερα τα Άνω Ιλίσια. Κάλυπτε επίσης τους φιλάθλους μια ευρύτερης περιοχής της Αθήνας (Κέντρο, Παγκράτι, Καισαριανή, Αμπελόκηποι, Γουδή κ.ά), αντί μίας ορισμένης μόνο συνοικίας. Το πρώτο του γήπεδο, όπου αγωνίστηκε έως και το 1951, βρισκόταν ανατολικά του ποταμού μεταξύ των οδών Αλκμάνος, Ποταμιάνου και Αντιμάχου, δίπλα στο σημείο που αργότερα ανεγέρθηκε το ξενοδοχείο Χόλιντεϊ Ινν (πλέον Κράουν Πλάζα).

Ονομασία και σύμβολα

Η επινόηση της επωνυμίας αποδίδεται στο Μιχάλη Ξύδη, γνωστό ορειβάτη και πρωτεργάτη της ίδρυσης του συλλόγου. Σε αντίθεση με τα αναμενόμενα, η λέξη αρχίζει από Ήτα και δεν σχετίζεται με την περιοχή των Ιλισίων. Αναφέρεται πως έμπνευση του Ξύδη υπήρξαν τα Ηλύσια Πεδία, τόπος όπου σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία αναπαύονταν οι ψυχές των γενναίων πολεμιστών και των ενάρετων. Την εποχή της ίδρυσης, το όνομα καταγράφεται ως Ηλυσσιακός.
Αρχικό έμβλημα για το σύλλογο αποτέλεσε ο ποδοσφαιριστής εν δράσει, για να αντικατασταθεί σύντομα με ένα δαφνοστεφανωμένο Ήτα, το οποίο έκτοτε καθιερώθηκε και διατηρείται αμετάβλητο. Επίσημα χρώματα είναι το κίτρινο και το μαύρο.

Ιστορικό τμήματος

Το πρώτο τμήμα του συλλόγου και μοναδικό για μια χρονική περίοδο ήταν το ποδοσφαιρικό, το οποίο αρχικά εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών, νεοσύστατο ένα έτος πριν. Το διάστημα εκείνο, ο Ηλυσιακός αγωνιζόταν σε διάφορα γήπεδα, όπως του Πανελλήνιου, της Γυμναστικής Ακαδημίας στη Δάφνη και του Παναθηναϊκού.
Η πρώτη διάκριση του συλλόγου ήρθε την επόμενη περίοδο 1928-29, οπότε και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα της κατηγορίας. Ακολούθως, αγωνίστηκε στη Β' Αθηνών έως και την κατάκτηση του πρωταθλήματος 1932-33, χωρίς όμως να προβιβαστεί στην Α΄ κατηγορία λόγω μείωσης του αριθμού των σωματείων σε έξι. Την περίοδο αυτή στην ομάδα αγωνίστηκαν οι Χαραλαμπίδης, Παπανικολάου, Μαρκάτος, Προβατάρης Ι & ΙΙ, Γιαννακίδης, Αραβοσιτάς, Παπαϊωάννου, Μπάρδος, Κασαβέτης, Μάτσος, Σωτηριάδης, Στουρνάρας, Σιώτης, Κολυμένος, Μπουζούκος, ενώ το ΔΣ αποτελούσαν οι Θεοδωρίδης (πρόεδρος), Λουίζος (αντιπρ.), Νεοφύτου (γραμ.), Μαυράκης (ταμ.), Ηλιόπουλος (γεν. αρχηγός), Μητροφάνης, Βγενόπουλος, Κωστάκης. Τη χρονιά 1934-35 μετείχε για πρώτη φορά στην Α' Αθηνών, έχοντας να αντιμετωπίσει ισχυρούς συλλόγους της πόλης.
Ωστόσο έκτοτε άρχισε μια καθοδική πορεία μέχρι και τη Γ' Αθηνών, όπου αγωνίστηκε για αρκετά και δύσκολα χρόνια μέχρι την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Γ' Αθηνών το 1943-44. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η συμμετοχή στην ομάδα αποδείχτηκε σωτήρια για τα μέλη της, καθώς οι ποδοσφαιριστές εντάχθηκαν στη δημαρχία με στόχο την επιβίωσή τους.
Η άνοδος στη Β' Αθηνών το 1944 σηματοδότησε την έναρξη μιας ένδοξης δεκαετίας. Αξιόλογος προπονητής του συλλόγου την περίοδο αυτή ήταν ο Γιόχαν Στρναντ από την Αυστρία (πρωταθλητής Ελλάδας 1948-49 με τον Παναθηναϊκό), ο οποίος μετέτρεψε την ομάδα σε αξιόμαχη δύναμη.
Το 1952 ο Ηλυσιακός μετέφερε τις δραστηριότητές του στα Κουπόνια, σε ένα γήπεδο στους πρόποδες του Υμηττού στην οδό Ταξίλου. Προς τιμήν του προσώπου που παραχώρησε την έκταση αυτή ονομάστηκε «Ρουφογάλλειο Γυμναστήριο». Αξιοσημείωτα κατά την κατασκευή του εξερράγησαν οβίδες ξεχασμένες από τον πόλεμο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί μια παρέα παιδιών που έπαιζαν εκεί και που μελλοντικά αποτέλεσαν άσσους της ομάδας. Το γήπεδο αυτό, που εγκαινιάστηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1952, φιλοξένησε τον Ηλυσιακό μέχρι το 1975.
Την περίοδο 1952-53 ο Ηλυσιακός αναδείχτηκε πρωταθλητής Β' Αθηνών. Μετά από μια σειρά αγώνων μπαράζ με τον Ατρόμητο Αθηνών ανήλθε στην Α2 Κατηγορία (δεύτερη σε σπουδαιότητα για την περιοχή των Αθηνών, καθώς τότε δεν υπήρχαν οι εθνικές κατηγορίες). Η κατηγορία αυτή, με την ίδρυση της B' Eθνικής το 1960, μετονομάσθηκε σε Α' Αθηνών. Την περίοδο 1959-60 ο Ηλυσιακός είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα της Α' Αθηνών, ωστόσο λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών παρέμεινε στην ίδια κατηγορία. Ένα άλλο αξιοσημείωτο γεγονός που σχετίζεται με την περίοδο αυτή είναι πως ο αγώνας Ηλυσιακού - Ατρομήτου Αθηνών την 1η Μαρτίου 1959 συμπεριλήφθη στο πρώτο επίσημο δελτίο ΠΡΟΠΟ που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα.
Την περίοδο 1962-63 ο Ηλυσιακός στέφθηκε Πρωταθλητής Α' Αθηνών και Κυπελλούχος ΕΠΣΑ κερδίζοντας την άνοδο στη Β' Εθνική Κατηγορία. Την περίοδο 1970-71 και πάλι ως Πρωταθλητής Α' Αθηνών έδωσε αγώνες μπαράζ, χωρίς να καταφέρει να ανέλθει στη Β' Εθνική. Το πέτυχε την επόμενη χρονιά ωστόσο, όταν και πάλι είχε αναδειχτεί Πρωταθλητής Α' Αθηνών και Κυπελλούχος ΕΠΣΑ. Ακολούθησε μια δεκαετία συνεχούς παρουσίας στη Β' Εθνική από την περίοδο 1972-73 μέχρι και την 1981-82. Αξιοσημείωτα την περίοδο 1973-74 κατάφερε να μη δεχτεί τέρμα στους 17 εντός έδρας αγώνες που έδωσε (1.530 λεπτά), ενώ σε αγώνα με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα στις 21 Ιανουαρίου 1974 πέτυχε ρεκόρ εισιτηρίων στη Β' Εθνική (το οποίο κρατάει μέχρι τις ημέρες μας) με 25.000 θεατές μέσα στο γήπεδο (21.343 κομμένα εισιτήρια) και άλλους 6.000 περίπου απ'έξω.
Το 1975 ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο δημοτικό γήπεδο Γρηγόρης Λαμπράκης του Ζωγράφου, όπου φιλοξενείται μέχρι σήμερα. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στη Β' Εθνική Κατηγορία χωρίς ωστόσο να καταφέρει ποτέ να ανέλθει στην Α' Εθνική, γεγονός που συχνά οι φίλοι της ομάδας αποδίδουν σε εξωαγωνιστικούς παράγοντες. Κατά τη δεκαετία του 1990 ο σύλλογος ακολούθησε καθοδική πορεία, αγωνιζόμενος σε Γ' και Δ' Εθνική, φτάνοντας μέχρι και το τοπικό πρωτάθλημα, περνώντας μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της ιστορίας του.
Τελικά ο Ηλυσιακός κατάφερε να κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Αθήνας (1998-99 και 2000-01), το κύπελλο Αθήνας (2003) και το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής, κάτι που τον έφερε ξανά στην Γ' Εθνική μετά από απουσία 6 ετών. Την περίοδο 2002-03 όλα αλλάζουν προς το καλύτερο όταν την ομάδα αναλαμβάνει ο Κώστας Πηλαδάκης, με προπονητή το Γιώργο Δώνη. Αυτήν την περίοδο κατακτά το πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής και την άνοδο στη Γ' Εθνική μετά από αγώνες μπαράζ. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Κύπελλο ΕΠΣΑ.
Την περίοδο 2003-04 στη τερμάτισε στη 3η προνομιούχο θέση και μετά από αγώνα μπαράζ επανήλθε στη Β' Εθνική Κατηγορία, αξιοσημείωτα χρησιμοποιώντας σαν έδρα διάφορα γήπεδα του νομού Αττικής και της Mεγαρiδος λόγω εργασιών στο δικό του γήπεδο.

Συγχώνευση / Απορρόφηση

Την 1η Ιουλίου 2008 ανακοινώθηκε από το επίσημο site της Π.Α.Ε. Ηλυσιακός ότι οι δυο μεγαλομέτοχοι Γιώργος Χριστοβασίλης και Ζαχαρίας Μαρκάκης συμφώνησαν και παρέδωσαν το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών που κατείχαν, σε νέο διοικητικό σχήμα. Λίγο αργότερα ήρθε στο φως η πληροφορία πως νέος ιδιοκτήτης του συλλόγου ήταν ο Θωμάς Μητρόπουλος, ισχυρός παράγοντας στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο οποίος είχε στο πρόσφατο παρελθόν κατηγορηθεί για άσκηση προσωπικής επιρροής προκειμένου να ελέγχει την άνοδο και την πτώση ομάδων στις διάφορες κατηγορίες. Επίσης έγινε γνωστή η πρόθεση του τελευταίου να συγχωνεύσει τον Ηλυσιακό με την ομάδα του Αιγάλεω, της οποίας ήταν πρόεδρος και η οποία αγωνιζόταν στην Γ' Εθνική. Η απόφαση αυτή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, αφενός λόγω του βεβαρημένου παρελθόντος του νέου ιδιοκτήτη, αφετέρου λόγω της ιστορικότητας των δύο ομάδων, που δεν είχαν καμία γεωγραφική ή άλλη ιστορική συσχέτιση. Οι δε πρώην ιδιοκτήτες της ομάδας διακήρυξαν ότι εξαπατήθηκαν από το Μητρόπουλο. Το Σεπτέμβριο του 2008 οι βουλευτές Αθανάσιος Πλεύρης, Γιάννης Δημαράς και Λιάνα Κανέλλη έφεραν το ζήτημα στη Βουλή των Ελλήνων.
Αποτέλεσμα της πιθανής κοινής πορείας των δύο σωματείων υπό οποιαδήποτε νομική μορφή, θα είναι να αγωνιστεί το Αιγάλεω στη Β' Εθνική στη θέση του Ηλυσιακού. Από την πλευρά της η νομοθεσία στο τυπικό της κομμάτι απαγορεύει σε έναν πρόεδρο να είναι επικεφαλής δύο σωματείων, ενώ χωρίς τυπική απόφαση των δύο ερασιτεχνικών σωματείων συγχώνευση δεν μπορεί να γίνει. Κατ' επέκταση οι αθλητικογράφοι διάφορων εφημερίδων στράφηκαν κατά της αδιαφορίας των πολιτικών αρχών απέναντι στο ζήτημα και τον αμοραλισμό που αναδεικνύει η υπόθεση.
Από την πλευρά του ο Ερασιτέχνης ξεκαθάρισε ότι θα εναντιωθεί στα σχέδια του νέου ιδιοκτήτη της Π.Α.Ε., να προχωρήσει σε οποιαδήποτε μορφή συγχώνευσης, απορρόφησης ή ανταλλαγής. Στο πλευρό του Ερασιτέχνη Ηλυσιακού τάχθηκε, σε συνέντευξη Τύπου, ο δήμαρχος Ζωγράφου, Γιάννης Καζάκος. Τη συμπαράστασή της εξέφρασε και η Συντονιστική Επιτροπή φιλάθλων του Αιγάλεω.
Κατά τις πρώτες αγωνιστικές της χρονιάς ο σύλλογος αγωνίστηκε με φανέλες άλλου χρώματος, που δεν έφεραν κανένα διακριτικό σήμα, με τους φίλους της ομάδας άλλοτε να απέχουν συνειδητά και κατά περίπτωση να παρεμποδίζεται η παρουσία τους στο γήπεδο για την αποφυγή επεισοδίων. Στις 8 Οκτωβρίου 2008 η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού εξέδωσε ανακοίνωση πως μέχρι εκείνη την ημέρα δεν είχε υποβληθεί σε εκείνη καμία αίτηση για τη χορήγηση άδειας συγχώνευσης μεταξύ των δύο σωματείων.
Στις 25 Ιουνίου 2009 με επίσημη ανακοίνωσή της, η Ε.Π.Ο. απαγόρευσε τη συγχώνευση συλλόγων όταν αυτή έχει σκοπό να διευκολυνθεί η εκπλήρωση αθλητικών κριτηρίων ή η λήψη άδειας συμμετοχής σε πρωτάθλημα. Αντίθετα στις εξελίξεις, όμως, την 9η Αυγούστου 2009 η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού ΕΕΑ συνεδρίασε ημέρα Κυριακή(!) ώστε με ψήφους 5-3 να εγκρίνει την απορρόφηση της Π.Α.Ε. Ηλυσιακός από την Π.Α.Ε. Αιγάλεω, με το προκύπτον σωματείο-υβρίδιο να λαμβάνει την επωνυμία Α.Ο Ηλυσιακός (του) Αιγάλεω.

Ιστορική αναδρομή

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Ηλυσιακού ξεκίνησε τη δραστηριότητά του το 1968. Στη διάρκεια της πορείας του έχει διαγωνιστεί επί πολλά συναπτά έτη στις Εθνικές Κατηγορίες, αποτελεί δε το σωματείο με τις περισσότερες παρουσίες στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας. Από το 1983 ο Ηλυσιακός στεγάζεται στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Ιλισίων, το οποίο ανήκει στο Δήμο Ζωγράφου.
Σε τοπικό επίπεδο έχει κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ε.Σ.Κ.Α. (αρκετά χρόνια πριν τη διάσπασή της σε Ε.Σ.Κ.Α. και Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.) και συγκεκριμένα εκείνα των ετών 1975-76 και 1983-84. Αμέσως μετά την κατάκτηση του δεύτερου τίτλου, κατέκτησε την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα της Β' Εθνικής Κατηγορίας για τη χρονιά 1984-85. Καθώς δεν αναδείχθηκε Υπερπρωταθλητής των Ομίλων της κατηγορίας παρέμεινε σε αυτή. Ωστόσο την επόμενη χρονιά, 1985-86, κατέκτησε και πάλι την πρωτιά στον Όμιλό του και αυτή τη φορά, κατακτώντας και τον τίτλο του Υπερπρωταθλητή, ανήλθε σε ανώτερο επίπεδο.
Έτσι τη χρονιά 1986-87 διαγωνίστηκε στη νεοσύστατη Α1 Εθνική Κατηγορία. Στην τελική κατάταξη κατέλαβε την 9η και προτελευταία θέση. Την περίοδο 1987-88 βρέθηκε στην τελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί.

Δεκαετία 2000

Η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε τον Ηλυσιακό να αγωνίζεται στη Β' Εθνική Κατηγορία, από την οποία υποβιβάστηκε στο τέλος της περιόδου 1999-00 έχοντας τερματίσει στη 13η θέση της τελικής κατάταξης. Η παραμονή του στη Γ' Εθνική, ωστόσο, υπήρξε πολύ σύντομη καθώς ολοκλήρωσε την περίοδο 2000-01 αήττητος και κατά συνέπεια Πρωταθλητής. Η καλή του πορεία συνεχίστηκε και την επόμενη περίοδο, 2001-02, που είχε σαν επιστέγασμα την κατάκτηση και του Πρωταθλήματος της Β' Εθνικής με 21 νίκες και 5 ήττες.
Η ανοδική πορεία του συλλόγου δεν διακόπηκε ούτε την επόμενη χρονιά, 2002-03, καθώς η κατάληψη της 3ης θέσης στην Α2 Εθνική ήταν αρκετή για να του εξασφαλίσει την άνοδο στην Α1 Εθνική, λόγω οικονομικής αδυναμίας του Παλαιού Φαλήρου να συμμετάσχει σε αυτή.
Ο Ηλυσιακός δεν κατόρθωσε τότε να παγιώσει τη θέση του στην κορυφαία κατηγορία, καθώς την περίοδο 2003-04 τερμάτισε στην τελευταία θέση με μόλις 6 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων. Την επόμενη χρονιά, 2004-05 στα πλαίσια της Α2 Εθνικής ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογίας. Την περίοδο 2005-06 έπεσε στην 9η θέση, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίσει άγχος για την παραμονή του. Η περίοδος 2006-07 δεν ήταν καλή για τον Ηλυσιακό, που τερματίζοντας στη 13η θέση, σε τριπλή ισοβαθμία, κινδύνευσε με υποβιβασμό. Λιγότερο αγχώδης ήταν η περίοδος 2007-08 στην οποία, παρόλο που η ομάδα είχε και πάλι χαμηλές επιδόσεις, τερμάτισε στην 11η και ασφαλή θέση (σε σύνολο 16 ομάδων). Ήταν τελικά το 2008-09 που στον τελικό βαθμολογικό πίνακα ισοβάθμισε στην κορυφή με το Περιστέρι, ανεβαίνοντας εν τέλει στην Α1 Εθνική ως δεύτερος.
Τη Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009, με Γενική Συνέλευση του Δ.Σ. του Ηλυσιακού Α.Ο. στα γραφεία του συλλόγου, αποφασίστηκε η μετατροπή του Τ.Α.Κ. Ηλυσιακός (Τμήμα Αμοιβομένων Καλαθοσφαιριστών) σε Κ.Α.Ε. Ηλυσιακός Α.Ο. (Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρία), βάσει των διατάξεων του Νόμου 2725/1999.

Τμήματα υποδομών

Η εφηβική ομάδα του Ηλυσιακού αποτελεί ισχυρή δύναμη τα τελευταία χρόνια, έχοντας κατακτήσει δύο φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδος Εφήβων, το 2007 και το 2008. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 ο Ηλυσιακός κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Εφήβων που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών

Στο παρελθόν ο Ηλυσιακός διατηρούσε γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης το οποίο διαλύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Μερικές αθλήτριες της ομάδας κορασίδων συνέθεσαν τη νεοσύστατη ομάδα του Φιλαθλητικού Ζωγράφου, που με τον τρόπο αυτό αποτελεί κατά κάποιο τρόπο το «διάδοχο» της ομάδας εκείνης.

Ιστορική αναδρομή

Το τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης του Ηλυσιακού ιδρύθηκε το χειμώνα του 1983, με πρωτοβουλία της Βούλας Σαρρή-Μέξη, που υπήρξε και η πρώτη προπονήτρια. Ως πρώτα προπονητήρια χρησιμοποιήθηκαν τα ανοικτά γήπεδα της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου και της Αγίας Ελένης κοντά στο Νεκροταφείο.

Τοπικά Πρωταθλήματα

Ο Ηλυσιακός εντάχθηκε στη Γ' τοπική κατηγορία Ε.Σ.Π. Αττικής, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1987, οπότε και λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών ανήλθε στη Β' Κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 1987-88, κατέλαβε τη 2η θέση της τελικής βαθμολογίας, με αποτέλεσμα να κερδίσει την άνοδό του στην Α' Κατηγορία. Στο επίπεδο αυτό παρέμεινε επί τέσσερις χρονιές, από το 1988 μέχρι το 1992, οπότε και μέσω διαδικασίας μπαράζ ανόδου εξασφάλισε τη συμμετοχή του στις Εθνικές Κατηγορίες. Προπονητής του συλλόγου την επιτυχημένη αυτή χρονιά - όπως και την επόμενη - ήταν ο Σταύρος Νάτσης.

Καθιέρωση στις Εθνικές Κατηγορίες

Το 1992-93, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ο Ηλυσιακός κατάφερε να ανέβει στην αμέσως υψηλότερη κατηγορία. Αξιοσημείωτα επρόκειτο για ομάδα με χαμηλό μέσω όρο ηλικίας και σχεδόν τα ίδια πρόσωπα αγωνίζονταν τόσο στο Πρωτάθλημα Γυναικών όσο και στο Πρωτάθλημα Νεανίδων. Η άνοδος από τη Β' Εθνική στην Α2 Εθνική εξασφαλίστηκε μέσω διαδικασίας μπαράζ που έλαβε χώρα στο Βόλο.
Το έτος 1993-94 έφερε την απογοήτευση του υποβιβασμού στη Β' Εθνική, κάτι που όμως δεν κράτησε πολύ, καθώς το επόμενο καλοκαίρι, με το πέρας της περιόδου 1994-95, η ομάδα επέστρεψε στην Α2 Εθνική. Η επόμενη χρονιά, 1995-96, υπήρξε κομβική στην ιστορία του συλλόγου, ο οποίος αποδίδοντας εξαιρετικά κατέκτησε την κορυφή της τελικής βαθμολογίας, κάτι που επέτρεψε στο σύλλογο να αγωνιστεί την επόμενη περίοδο, 1996-97, στην προνομιούχο Α1 Εθνική Κατηγορία. Οι αθλήτριες που πέτυχαν την άνοδο ήταν οι Μανωλά Νέλλη, Δρόσου Βίκυ, Δραγωμανίδου Δέσποινα, Κίκηρα Μαρία, Ζουπάνου Νατάσσα, Φιλιπποπούλου Ζωή, Παπαθανασίου Αλεξάνδρα, Κασούμη Φωτεινή, Καραγιαννίδη Μάλτα, Καραγιαννίδη Παναγιώτα, Κορολόγου Αγγελική, Μητσέλου Δέσποινα. Εδώ και πολλά χρόνια έφορος του τμήματος ήταν ο Μανώλης Μέξης και προπονητής ο Σταύρος Νάτσης.
Η μοναδική μέχρι σήμερα παρουσία του συλλόγου στην Α1 Εθνική καταγράφεται το 1996-97. Αγωνιστικά η απόδοση του Ηλυσιακού κυμάνθηκε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με πολλές από τις αθλήτριες των προηγούμενων ετών να έχουν αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 12η και τελευταία θέση της τελικής βαθμολογίας, χωρίς να επιτύχει καμία νίκη. Φυσικό επακόλουθο ήταν και ο υποβιβασμός της. Οι αθλήτριες που συμμετείχαν στην ομάδα την περίοδο αυτή ήταν οι Μανωλά Νέλλη, Δρόσου Βίκυ, Δραγωμανίδου Δέσποινα, Καραγιαννίδη Μάλτα, Καραγιαννίδη Παναγιώτα, Φιλιπποπούλου Ζωή, Δήμου Ιωάννα, Κορολόγου Αγγελική, Μητσέλου Δέσποινα, Σοάρες Βερόνικα και Γιασεμίδου Μαρία.

Α2 Εθνική (2005 - σήμερα)

Το 2005 το γυναικείο τμήμα του Ηλυσιακού ανηλθε στην Α2 Εθνική Κατηγορία, όπου και διαγωνίζεται μέχρι σήμερα.
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 ο Ηλυσιακός τερμάτισε στη 2η θέση του Α' Ομίλου, χάνοντας εν τέλει την άνοδο στα τελικά των Play-Off από την ΑΕΚ Την επόμενη χρονιά, 2010-11, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 5η θέση, σε σύνολο 7 ομάδων, με αποτέλεσμα να παραμείνει στην κατηγορία. Την ίδια θέση κατέλαβε και στην κατάταξη της χρονιάς 2011-12, ωστόσο σε σύνολο 9 ομάδων.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13, πάντα στα πλαίσια του Α' Ομίλου της Α2 Εθνικής, ο Ηλυσιακός κατέλαβε τη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.

Τμήματα υποδομών

Η ομάδα των νεανίδων έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα ΕΣΠΑΑΑ (2002, 2003, 2004) και τη 2η θέση της πανελλήνιας κατάταξης το 1993. Η ομάδα των κορασίδων έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα ΕΣΠΑΑΑ (1991, 1995, 1996 και 2001). Η ομάδα των παγκορασίδων έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα ΕΣΠΑΑ (1988), καθώς και την 1η θέση στο Πανελλήνιο Τουρνουά Παγκορασίδων το 1990.

Ιστορικό τμήματος

Το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Ηλυσιακού ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1982. Την πρώτη εκείνη χρονιά εντάχθηκε στο Πρωτάθλημα Αθηνών, ωστόσο δεν διέθετε έδρα αφού στο κλειστό γήπεδο Ιλισίων δεν είχαν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες εργασίες. Η ομάδα ήταν κυρίως φιλοξενούμενη στο ανοιχτό Βύρωνα, ενώ πραγματοποιούσε προπονήσεις στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Η αγωνιστική περίοδος 1984-85 ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση της 2ης θέσης του τοπικού πρωταθλήματος, με αποτέλεσμα την άνοδο του συλλόγου στη Β' Εθνική Κατηγορία. Για δύο περιόδους φιλοξενήθηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία, στην οποία επέστρεψε και το καλοκαίρι του 1988 μετά την απουσία ενός έτους. Από το 1988 έως το 1991 ο σύλλογος παρέμεινε σταθερά στη Β' Εθνική, ωστόσο η κακή πορεία του την περίοδο 1990-91 τον έριξε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Σε εθνικό επίπεδο και συγκεκριμένα στη Γ' Κατηγορία επανήλθε κατά την περίοδο 1994-95 της οποίας μάλιστα κατέκτησε και το πρωτάθλημα. Κατά την περίοδο 1995-96 προσχώρησαν στην ομάδα οι παίκτες της ομάδας χειροσφαίρισης των εμποροϋπάλληλων (που αποτελούσαν την πρώην ομάδα του Παναθηναϊκού). Η πορεία της ομάδας ήταν εξαιρετική και τερμάτισε στη 2η θέση, κερδίζοντας την άνοδο στην Α2. Εκεί παρέμεινε για έξι περιόδους, μέχρι και την 2001-02 οπότε και αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες. Η λήξη της περιόδου βρήκε τον Ηλυσιακό στη Β' Εθνική. Το 2004-05 η ομάδα κατέκτησε την 3η θέση του πρωταθλήματος και επειδή τη χρονιά αυτή δημιουργήθηκε η Α2 κατηγορία με 2 ομίλους (βορρά και νότου) η ομάδα εισήλθε σε αυτούς.
Το 2005-06 με μια εξαιρετική παρουσία κατέκτησε το σπουδαιότερο πρωτάθλημα τις ιστορίας της και ταυτόχρονα την άνοδο της στην κορυφαία κατηγορία (Α1) της ελληνικής χειροσφαίρισης. Τη χρονιά οπότε και αγωνίστηκε στην Α1 (2006-07) αντιμετώπισε πολλά διοικητικά και οικονομικά προβλήματα. Η επόμενη υπήρξε ακόμη χειρότερη, καθώς λόγω απουσίας της από δύο συνεχείς αγώνες μηδενίστηκε και υποβιβάστηκε μετά από απόφαση αθλητικού δικαστή. Οι δε παίκτες έμειναν απλήρωτοι και χωρίς περαιτέρω ενημέρωση με αποτέλεσμα την ουσιαστική διάλυση του συλλόγου, ο οποίος κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 δεν θα αγωνιστεί σε κάποια από τις εθνικές κατηγορίες.

Ιστορικό τμήματος γυναικών

Την περίοδο 1996-97 το γυναικείο τμήμα του Ηλυσιακού κατατάχθηκε τρίτο στο βαθμολογικό πίνακα της Β' Εθνικής, διεκδικώντας επιτυχώς την άνοδο σε αγώνα μπαράζ. Την περίοδο 1997-98 η Α' Εθνική Κατηγορία χωρίστηκε σε δύο ομίλους, οι οποίοι από τη νέα περίοδο επρόκειτο να αποτελέσουν τις κατηγορίες Α1 και Α2. Η ομάδα του Ηλυσιακού πέτυχε να κερδίσει μία θέση στην Α2 κατηγορία της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Την περίοδο 1998-99 ο σύλλογος κατέλαβε τη δεύτερη θέση της τελικής κατάταξης, χωρίς ωστόσο να σταθεί δυνατή η συμμετοχή της στην κορυφαία κατηγορία το επόμενο έτος. Το ίδιο αποτέλεσμα έλαβε χώρα και τις δύο επόμενες χρονιές, όπου ίσχυσε νέο σύστημα διεξαγωγής των αγώνων.
Το 2002-03 αποτέλεσε άτυχη χρονιά για το σύλλογο, που αντιμετώπισε πολλά διοικητικά αλλά και αγωνιστικά προβλήματα με αποτέλεσμα να μην λάβει μέρος στο πρωτάθλημα της Α2 και να υποβιβαστεί στη Β' Εθνική. Το 2005-06 οι πολίστριες του Ηλυσιακού πάλεψαν και κατάφεραν να κερδίσουν την άνοδο στην Α2, τερματίζοντας στη 2η θέση της βαθμολογίας.

Ιστορικό τμήματος

Το κολυμβητικό τμήμα του Ηλυσιακού ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1977, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του κολυμβητηρίου του. Μέχρι σήμερα πάνω από 70 αθλητές του έχουν συμμετάσχει σε Εθνική Ομάδα και έχουν πετύχει πανελλήνια επίδοση σε πάνω από 45 αγωνίσματα.
Το 1980 η Ντία Καζάκη γίνεται η πρώτη αθλήτρια του ομίλου που κατακτά πρώτη πανελλήνια νίκη και καταρρίπτει πανελλήνια επίδοση (200 πρόσθια). Η Ντόρα Γαβριήλ κατέχει 15 Πανελλήνιες νίκες γυναικών και ηλικιών, ενώ ο Μανώλης Γεωργιάδης την περίοδο 1982–1986 καταρρίπτει πανελλήνιες επιδόσεις σε 15 αγωνίσματα. Οι διακρίσεις των κολυμβητών του Ηλυσιακού επεκτάθηκαν και στον διεθνή χώρο με συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις. Ο πρώτος αθλητής του που συμμετείχε σε Ολυμπιάδα είναι ο Θόδωρος Γκρινιαζάκης που ήταν και 1ος Βαλκανιονίκης Ανδρών το 1988 και 1990, έχει διακριθεί σε Μεσογειακούς και Πανευρωπαϊκούς Νέων και έχει λάβει μέρος σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και στην Ολυμπιάδα της Σεούλ το 1988.
Ο Ιωάννης Δρυμωνάκος σε ηλικία μόλις 16 χρόνων έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του Σίδνευ (2000), κατακτώντας παράλληλα και την 1η θέση στους Βαλκανικούς Ανδρών του ίδιου έτους.