google/wiki40b huggingface dataset:
Γαβριήλ Αχριδών

Ο Γαβριήλ  Αχριδών έζησε τον 16ο αιώνα.

Βίος

Ο Γαβριήλ καταγόταν από τα Ιωάννινα. Υπήρξε διάκονος του Σωφρόνιου Μητροπολίτη Χριστιανουπολεως Πελοποννήσου. Το 1584 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Αχριδών μετά την καθάιρεση του Θεόδουλου.

Αρχιεπίσκοπος Αχριδών

Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του στην Αρχιεπισκοπή Αχριδών η αρχιεπισκοπή όφειλε 16.000 φλωριά. Πραγματοποίησε έρανο σε ευρωπαϊκές χώρες εφοδιασμένος με συστατική επιστολή υπογεγραμμένη από τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Κωνσταντινουπόλεως και Αντιοχείας. Όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη υπέγραψε την καθαίρεση του Πατριάρχη Παχωμίου του Πατέστου. Στα πλαίσια της περιοδείας του επισκέφθηκε την Πολωνία και τον ηγεμόνα της Στέφανο Βαθόρη. Από αυτον έλαβε συστατική επιστολή για τον Πάπα. Στις 31 Αυγούστου 1587 έφτασε στην Τυβίγγη όπου συνάντησε τον Μαρτίνο Κρούσσιο. Από την Τυβίγγη έφυγε στις 5 Σεπτεμβρίου 1587 και κατευθύνθηκε στην Ιταλία. Στην Ρώμη έδωσε Ομολογία Πίστεως στον Πάπα Σίξτο Ε'. Από τη Ρώμη έστειλε γράμμα στον Μάκαριο Μονεμβασίας. Ίσως επεδίωκε να γίνει καρδινάλιος. Ίσως ο Γαβριήλ να ειχε απωλέσει τον θρόνο του και δύσταζε να επιστρέψει φοβούμενος τους Τούρκους. Το Φεβρουάριο του 1588 ζήτησε τη μεσολάβηση του Πάπα προς τον βασιλιά Ερρίκο Γ' της Γαλλίας προκειμένου να μεσολαβήσει στον σουλτάνο Μουράτ Γ' υπέρ της επανόδου του στο θρόνο του. Δεν ξέρουμε αν επέστρεψε στην έδρα του.
Νικόλαος Δαλαξός

Ο Νικόλαος Δαλαξός ήταν βυζαντινός ασματογράφος.
Είχε το αξίωμα του πρωθιερέα Ναυπλίου, και άκμασε στα τέλη του 15ου αιώνα. Έγραψε πολλά στιχηρά δοξαστικά τροπάρια και το Απολυτίκιο τροπάριο της περιτομής του Χριστού.
462 Εριφύλη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Εριφύλης εκτιμάται σε 35,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 47,4 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,283 (από δεδομένα του IRAS). Η Εριφύλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 38 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Caress of Steel

Ιστορία του δίσκου

Μετά την κυκλοφορία του "Fly by Night", το οποίο ανέβηκε στο καναδικό Top-10, οι Rush επιδίωξαν την γρήγορη κυκλοφορία ενός ακόμη άλμπουμ. Το "Caress of Steel" ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 1975 και περιείχε πέντε κομμάτια, τα δύο εκ των οποίων με τίτλους "The Necromancer" και "The Fountain of Lamneth", αποτελούνταν από τρία και έξι μέρη αντίστοιχα, ενώ η διάρκεια τους ξεπερνούσε τα δέκα λεπτά έκαστος. Το γεγονός ότι τα δύο αυτά κομμάτια διαδέχονταν το ένα το άλλο στο άλμπουμ κατακρίθηκε από μουσικοκριτικούς, όπως και το ότι ο ήχος του έδινε περισσότερη σημασία στην αφήγηση και την ατμόσφαιρα, κάτι που αποτελούσε μεγάλη απόκλιση από το "Fly by Night".
Έχοντας ως στόχο να γνωρίσουν μεγάλη επιτυχία με αυτό το άλμπουμ, οι πωλήσεις του "Caress of Steel" διέψευσαν τις προσδοκίες του συγκροτήματος, ενώ οι χώροι που πραγματοποίησαν τις εμφανίσεις τους κατά την περιοδεία για την προώθηση του ήταν μικρότεροι σε σχέση με την προηγούμενη τους περιοδεία, δίνοντας της τον ειρωνικό τίτλο "Down the Tubes Tour". Το άλμπουμ έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Δεκέμβριο του 1993 και είναι ένας από τους λίγους δίσκους τους που δεν έχει γίνει πλατινένιος.

Ανάλυση τραγουδιών

Ο δίσκος ανοίγει με το "Bastille Day", μία από τις τελευταίες συνθέσεις των Rush με έντονες επιρροές από τους Led Zeppelin. Ακολουθεί το "I Think I'm Going Bald", μία σύνθεση του Κιμ Μίτσελ, επηρεασμένη από το "I Think I'm Goin' Blind" των Kiss, με τους οποίους οι Rush περιόδευαν συχνά κατά την πρώτη τους περίοδο. Το "Lakeside Park" αναφέρεται σε ένα πάρκο κοντά στην λίμνη Οντάριο στην πόλη που μεγάλωσε ο Νιλ Πιρτ. Οι στίχοι του αναφέρονται στις 24 Μαΐου, γνωστή ως "ημέρα της Βικτώριας", εθνική εορτή του Καναδά.
Το "The Necromancer" αποτελείται από τρία μέρη, τα "Into Darkness", "Under the Shadow" και "Return of the Prince". Η ιστορία περιέχει αναφορές στα μέλη του συγκροτήματος και την καταγωγή τους, ενώ χαρακτηρίζεται από την επιστροφή του By-Tor, ενός χαρακτήρα από το κομμάτι "By-Tor & the Snow Dog" του προηγούμενου τους άλμπουμ.
Ο δίσκος κλείνει με το "The Fountain of Lamneth", ένα κομμάτι αποτελούμενο από έξι μέρη με τίτλους "In the Valley", "Didacts and Narpets", "No One At the Bridge", "Panacea", "Bacchus Plateau" και "The Fountain". Οι στίχοι του αναφέρονται στην αναζήτηση ενός άνδρα για την πηγή του Lamneth και τα περιστατικά που συνέβησαν κατ' αυτήν.

Βραβεία

Caress of Steel (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός 
Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός
Μπαμπούλας

Ο Μπαμπούλας, Μπάμπουλας ή Βάβουρας ή Μπούγαρος,  είναι πλάσμα, δαίμονας ή καλικάντζαρος, της λαϊκής φαντασίας και παράδοσης στην Ελλάδα, φόβητρο για τα παιδιά.
Ταυτίζεται με τον Βυζαντινό Βαβούτσικο που είχε τη μορφή γέρου και χρησιμοπούνταν επίσης σαν φόβητρο των παιδιών. Κατά την παράδοση ο Μπαμπούλας βγαίνει πάντα το βράδυ και παίρνει τα παιδιά που δεν κάθονται ήσυχα και δεν ακούνε τους γονείς τους. Όταν τα παιδιά, το βράδυ, δεν κάθονται ήσυχα ή δεν κοιμούνται τους λένε : "κάτσε ήσυχα έρχεται ο μπαμπούλας να σε πάρει" ή "Φάε όλο το φαϊ σου γιατί θα έλθει ο μπαμπούλας να σε πάρει!" κτλ. Η μορφή του δεν είναι μία αλλά παίρνει όποια μορφή, τρομακτική πάντα, πλάθη η λαϊκή φαντασία.
Μελίσσια Κοζάνης

Γεωγραφία - Ιστορία

Τα Μελίσσια βρίσκονται σε απόσταση 4 χλμ βορειοδυτικά της Κοζάνης, ανάμεσα στα Κοίλα (Δ.) και τη Νέα Χαραυγή (Α.). Το όνομα του χωριού επί τουρκοκρατίας ήταν Σενεκλή και έτσι αναφέρεται το 1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Μελίσσια το 1927. Μετά την απελευθέρωση και την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών έγινε σταδιακή αποχώρησή των Οθωμανών κατοίκων και εγκατάσταση προσφύγων κυρίως από την περιοχή του Αδά Παζάρ (Adapazarı) της σημερινής επαρχίας Κοτζάελι της Τουρκίας (αρχαία Νικομήδεια). Απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου υπάρχει κενοτάφιο σε μνήμη των ανθρώπων που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους το 1920 στο χωριό Φούντοκλη του Αδά Παζάρ. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί τα Κοίλα και την Νέα Καρδιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοίλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους.
Τέμμικες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τέμμικες είναι γνωστός ένας θρυλικός αρχαίος ελληνικός λαός που σύμφωνα με την παράδοση ζούσε στη Βοιωτία προτού εγκατασταθεί εκεί ο Κάδμος και οι Βοιωτοί. Από κάποιους συγγραφείς οι Τέμμικες θεωρούνται βάρβαροι, σύμφωνα με άλλους όμως ήταν γηγενής λαός που μετακινήθηκε στη Βοιωτία από την περιοχή γύρω από το ακρωτήριο Σούνιο (ίσως εννοείται η σημερινή Λαυρεωτική).
Άγιος Παύλος (Γρενάδα)

Γεωγραφία

Ο Άγιος Παύλος βρίσκεται νότια της Γρενάδας. Βρίσκεται νότια της Μπέυ Γκάρντεν και νοτιοανατολικά της Κορμπώ.
Τσιπότλε

Το τσιπότλε (ισπανικά: chipotle, καπνιστό τσίλι) είναι μεξικάνικο καρύκευμα, το οποίο είναι καπνιστό κόκκινο πιπέρι χαλαπένιο. Χρησιμοποιείται κυρίως στη μεξικάνικη κουζίνα.

Βιομηχανία

Για την παρασκευή του τσιπότλε, οι κόκκινες πιπεριές χαλαπένιο ωριμάζουν με φυσικό τρόπο. Καπνίζονται σε καπνό ξύλου για αρκετές ημέρες, με αποτέλεσμα, κατά κανόνα, να χάσουν το 9/10 της μάζας τους και να στεγνώσουν σε κατάσταση αποξηραμένου φρούτου.

Χρήση

Το τσιπότλε συνδυάζει τη φυσική αίσθηση καψίματος του χαλαπένιο με καπνιστή γεύση και είναι συχνά βασικό συστατικό στη μεξικάνικη κουζίνα. Προστίθεται σε διάφορες σάλτσες, όπως η μόλε και η σάλσα. Προστίθεται επίσης στις σούπες που χρησιμοποιούνται για το κρέας και τα λαχανικά.  
Με βάση το chipotle παράγουν έναν από τους τύπους σάλτσας Tabasco.
419 Αυρηλία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Αυρηλίας υπολογίσθηκε σε 129 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,25 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι F, ενώ το άλβεδό της είναι 0,045 (από δεδομένα του IRAS). Η Αυρηλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 42,5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Τζούτζεχ καμπάμπ

Το Τζούτζεχ καμπάμπ (περσικά: جوجه‌ کباب‎κυριολεκτικά "ψητό κοτόπουλο") είναι Ιρανικό πιάτο που αποτελείται από ψητά κομμάτια  κοτόπουλου, το οποίο μερικές φορές συμπεριλαμβάνει με το κόκκαλο και άλλες φορές όχι. Αυτό είναι ένα από τα πιο κοινά και δημοφιλή πιάτα του Ιράν. και είναι κοινό το μαρινάρισμα των κομματιών σε κιματισμένο κρεμμύδι, χυμό λεμονιού και μερικές φορές σαφράν.
Μερικές φορές αναφέρεται λανθασμένα ως Τζουτζέι κεμπόμπ ή Τζουτζέ καμπάμπ. Συχνά σερβίρεται στο τσέλο ρύζι ή τυλιγμένο σε ψωμί λαβάς ψωμί, τα οποία είναι και τα δύο γνωστά στην Ιρανική κουζίνα. Το δεύτερο σερβίρεται πιο συχνά σε εστιατόρια και περίτεχνα μέρη όπως γαμήλιες δεξιώσεις, ενώ το τελευταίο συχνά καταναλώνονται σε εγχώριες περιστάσεις, συγκεντρώσεις κεμπάπ και πικ-νικ ή συσκευάζονται για τα οδικά ταξίδια. Άλλα προαιρετικά εξαρτήματα περιλαμβάνουν ψητές ντομάτες, πιπεριές (ψητές ή ωμές), φρέσκα λεμόνια ή άλλα λαχανικά.
Γαελικός αθλητισμός

Ο γαελικός αθλητισμός περιλαμβάνει όλο το φάσμα των γηγενών αθλημάτων στην Ιρλανδία, τα οποία βρίσκονται υπό την αιγίδα της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας (GAA). Το γαελικό ποδόσφαιρο και το χέρλινγκ είναι τα δύο βασικά αθλήματα. Άλλα αθλήματα που διεξάγονται από την GAA είναι το ιρλανδικό χάντμπολ και το ράουντερς.
Η γυναικεία έκδοση του χέρλινγκ είναι το καμόγκι, για το οποίο είναι υπεύθυνη η Ομοσπονδία Καμόγκι της Ιρλανδίας και το γαελικό ποδόσφαιρο γυναικών, με αρμόδια τη Γαελική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γυναικών. Ενώ για τις διοργανώσεις των γυναικών δεν είναι υπεύθυνη η GAA, εντούτοις συνδέονται στενά μ' αυτή.
Σήμερα, τα γαελικά αθλήματα είναι τα πιο δημοφιλή στην Ιρλανδία όσον αφορά την προσέλευση φιλάθλων σε σημαντικά παιχνίδια. Παρά την οικονομική ύφεση, οι συμμετοχές το 2009 αυξήθηκαν κατά 11% εν σχέση με το 2008.
Ρούμπεν Μιντ

Εκλογική νίκη 2009

Ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία για τις εκλογές του 2009 στις 28 Ιουλίου του 2009. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Σεπτεμβρίου του 2009 και σε αυτές το κόμμα του Μιντ έλαβε τις 6 επί συνόλου 9 εδρών στο κοινοβούλιο, έναντι μιας για τον απερχόμενο επικεφαλής υπουργό Λόουελ Λιούις και δύο για ανεξάρτητους.
Ο Λιούις έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης και συνεχάρη τον αντίπαλό του για την εκλογική του νίκη. Ο νέος επικεφαλής υπουργός ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Σεπτεμβρίου και έθεσε ως προτεραιότητα την ανάκαμψη της οικονομίας του νησιού.
Έπειτα από τις εκλογές του 2014, τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ντόναλντσον Ρόμιο.
Φοινικικό Αρχείο Ιδαλίου

Το Φοινικικό Αρχείο του Ιδαλίου είναι μία συλλογή από 733 επιγραφές του 4ου π.Χ. αιώνα που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο Ιδάλιον της Κύπρου. Από αυτές, 702 είναι Φοινικικές επιγραφές και 31 Κυπροσυλλαβικές, με τις περισσότερες να είναι γραμμένες με μαύρο μελάνι, ενώ ελάχιστες είναι εγχάρακτες σε τοπικό μάρμαρο ή σε κεραμικά όστρακα. Οι 374 επιγραφές είναι γραμμένες σε κεραμικά όστρακα, 335 σε τοπικό μάρμαρο και 24 σε ακατέργαστες πέτρες. Το αρχείο αυτό, το οποίο αποτελεί την πειστικότερη μαρτυρία ότι η πρωτεύουσα του Ιδαλίου κατακτήθηκε από τους Φοίνικες βασιλείς του Κιτίου, βρέθηκε σε δωμάτια και σε αυλές εντός του οχυρωμένου κτηριακού συγκροτήματος που θεωρείται ως το ανάκτορο του αρχαίου Βασιλείου του Ιδαλίου. Το συγκεκριμένο αυτό συγκρότημα κατά την Κλασική και πρώιμη Ελληνιστική περιόδο λειτούργησε ως Φοινικικό διοικητικό κέντρο. Την μελέτη του Φοινικικού Αρχείου ανέλαβαν (το 2010) η καθηγήτρια "Maria Giulia Amadasi" σε συνεργασία με τον καθηγητή "J.-A. Zamora". Τα κείμενά του είναι κυρίως οικονομικής φύσεως με δυσκολία στην ανάγνωσή τους λόγω της ανεπίσημης ρέουσας φύσεως της γραφής και των ιδιωμάτων που υιοθετούν. Υπάρχουν επίσης κείμενα και επιγραφές με ονόματα θεοτήτων, προσωπικών ονομάτων αξιωματούχων καθώς και του ονόματος του βασιλιά Μυλκιάθον που συνδέει τα αρχεία με την Αυλή του Κιτίου.
Αδελαΐδα Α΄, Ηγουμένη του Κέντλινμπεργκ

Παιδικά χρόνια

Πήρε το όνομα της εκ πατρός γιαγιάς της, Αδελαΐδας της Ιταλίας. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ και της Θεοφανούς. Εκπαιδεύτηκε στο αββαείο του Κέντλινμπεργκ από την πατρική της θεία, ηγουμένη Ματθίλδη. Το 984, η νεαρή κοπέλα απήχθη από τις δυνάμεις του θείου της, Δούκα Ερρίκου Β΄, το 984 και κρατήθηκε υπό κράτηση από τον αρχιερέα του, τον Billung τον Μονόφθαλμο. Σύντομα μετά, όμως, απελευθερώθηκε από πιστά σαξονικά στρατεύματα. Τον Οκτώβριο του 995, η Αδελαΐδα χειροτονήθηκε ως καλόγρια. Όταν η ηγουμένη Ματθίλδη πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου 999, η Αδελαΐδα έγινε ηγουμένη.

Επιρροή στο βασίλειο

Μετά το θάνατο του αδελφού της αυτοκράτορα Όθωνα Γ΄, η Αδελαΐδα και η μεγαλύτερη αδερφή της, ηγουμένη Σοφία του Γκάντερσχαϊμ, ενήργησαν ως αληθινές βασίλισσες, αφού απέρριψαν τον Έκαρντ του Meissen (ο οποίος θα μείωνε την επιρροή τους) ως υποψήφιο για τη βασιλεία. Μαζί με τη Σοφία, η Αδελαΐδα επηρέασε σημαντικά την εκλογή του εξαδέλφου της, Ερρίκου Β΄, ως βασιλιά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος αργότερα έδωσε πολλά προνόμια στις δύο αδερφές. Η Αδελαΐδα και η αδελφή της θα έπαιζαν τον ίδιο ρόλο στην εκλογή του βασιλιά Κορράδου Β΄. Παρ' όλα αυτά, όταν η Σοφία πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1039, ο Κορράδος δεν επέτρεψε στην Αδελαΐδα να την διαδεχθεί ως ηγουμένη του Γκάντερχαϊσμ. Μετά το θάνατό του αργότερα εκείνο το έτος, ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της επέτρεψε τελικά να κυβερνήσει και το Γκάντερχαϊσμ.

Θάνατος

Η Αδελαΐδα πέθανε στις 14 Ιανουαρίου του 1044 ή του 1045 και τη διαδέχτηκε η συγγενής της Βεατρίκη της Φραγκονίας. Είναι θαμμένη στο αββαείο του Κέντλινμπεργκ. Μια ζωντανή επιτύμβια στύλη διατηρεί την παραδοσιακή εικόνα της Αδελαΐδας. Απεικονίζεται ως μια ευσεβής γυναίκα με μοναστικές συνήθειες που κρατάει το Ευαγγέλιο. Στην πραγματικότητα, η εικόνα απεικονίζει τι αντιπροσώπευε η Αδελαΐδα και όχι την εικόνα της.
Κύκλος της Πίζας

Με την ονομασία Κύκλος της Πίζας έχει μείνει στην ιστορία ομάδα ανθρώπων που συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο κατά τον 19ο αιώνα.

Κύκλος της Πίζας

Το 1815 εγκαταστάθηκε στην Πίζα της Ιταλίας υπό την προστασία του δούκα της Τοσκάνης ο Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Φιλόμουσου Εταιρείας και είχε ενεργή συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας. Το 1819 στο σπίτι του εγκαταστάθηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος μαζί με τον ηγεμόνα της Βλαχίας, Ιωάννη Καρατζά και τον γιό του, Κωνσταντίνο Καρατζά. Στην Πίζα μετέβη ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Αναγνωστόπουλος για να μυήσουν στην Φιλική Εταιρεία τον Ιγνάτιο και τον Μαυροκορδάτο. Εκεί παρέμεινε ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος για ένα χρόνο. Μέλη του ίδιου κύκλου ήταν επίσης ο Γκαλίνα, ο Γεώργιος Σέκερης, οι Ανδρέας και Νικόλαος Λουριώτης, ο Γεώργιος Πραΐδης.
Ο Ιγνάτιος αλληλογραφούσε τακτικά με όλους τους Έλληνες λόγιους της εποχής (Κοραή, Χριστόπουλο κ.α.) ενώ ο Μαυροκορδάτος ήρθε σε επαφή με τον Άγγλο ποιητή Σέλλεϋ.Τα μέλη αυτού του κύκλου ήταν αντίθετα ως προς την τοποθέτηση στην αρχηγία του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Από εκεί προσπάθησαν να αναμιχθούν στα εσωτερικά της Φιλικής Εταιρείας λαμβάνοντας θέσεις δίπλα στον Υψηλάντη. Σταθερή αλληλογραφία διατηρούσαν και με τον Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο. Με την έκρηξη της επανάστασης ναύλωσαν πλοίο και μετέβησαν στην Ελλάδα.
Ύστερα από την μετάβαση των μελών στην Ελλάδα, η ομάδα σταδιακά διασπάστηκε.
Ιβάν Ε΄ της Ρωσίας

Παιδική ηλικία

Όταν το 1682 ο πρεσβύτερος αδελφός του ο τσάρος Φιοντόρ Γ΄ πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο ο 15χρονος Ιβάν Ε΄ ως πρεσβύτερος ήταν διάδοχος του θρόνου.
Ο Ιβάν Ε΄ ήταν ένα παιδί που αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας και έτσι ήταν ανίκανος να κυβερνήσει τη χώρα. Έτσι προτάθηκε η απομάκρυνσή του και αποφασίστηκε να επιλεγεί ως επόμενος τσάρος ο αδελφός του ο 10χρονος Πέτρος Α΄ ο νεότερος γιος του Αλεξέι. Για τον Ιβάν Ε΄ είχαν διαδοθεί ειδήσεις που τον παρουσίαζαν ως ένα νοητικά καθυστερημένο παιδί κάτι που ίσως να οφείλεται στη διαμάχη μεταξύ των οικογενειών Μιλοσλάβσκι και Ναρίσκιν για την εξουσία. Ο Ιβάν Ε΄ αν και βρισκόταν στην καρδιά της διαμάχης δεν προσπάθησε να λάβει ενεργά μέρος σε αυτή και δεν έδειχνε ενδιαφέρον για τις κυβερνητικές υποθέσεις.

Ενθρόνιση

Τα δύο αδέλφια, ο ένας λόγω κακής υγείας και ο άλλος λόγω της μικρής ηλικίας του, δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη διαμάχη για την εξουσία. Αντ' αυτού, μέρος σε αυτήν έλαβαν οι  συγγενείς τους: για τον Ιβάν Ε΄- η αδελφή του, η Πριγκίπισσα Σοφία και η οικογένεια Μιλοσλάβσκι, οι συγγενείς της μητέρας τους, της πρώτης συζύγου του τσάρου Αλεξέι, ενώ για τον Πέτρο η οικογένεια Ναρίσκιν, οι συγγενείς της μητέρας του, της δεύτερης συζύγου του Αλεξέι Μιχαήλοβιτς. Η διαμάχη ήταν αιματηρή. Τελικά ο Πατριάρχης Ιωακείμ έδωσε τη λύση και πρότεινε να κηρυχθούν και οι δύο ως τσάροι: ο Ιβάν Ε΄ ως «μεγαλύτερος τσάρος» και ο Πέτρος Α΄ ως «μικρότερος τσάρος» και την κηδεμονία τους να αναλάβει η Πριγκίπισσα Σοφία. Στις 25 Ιουνίου του 1682 ο Ιβάν Ε΄και ο Πέτρος Α΄ ενθρονίστηκαν στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο. Για αυτούς κατασκευάστηκε ένας ειδικός θρόνος με δύο θέσεις. Πριν από το 1689 η βασιλεία του Ιβάν Ε΄ και ο Πέτρου Α΄ ήταν τυπική εφόσον όλες τις αποφάσεις λάμβανε η πριγκίπισσα Σοφία. Το 1689 μεταξύ της Σοφίας και του Πέτρου Α΄ άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα με αποτέλεσμα την απομάκρυνση της πριγκίπισσας Σοφίας από την εξουσία. Έτσι ο Πέτρος Α΄ ζητά από τον Ιβάν Ε΄την υποστήριξη του για να κυβερνήσει την χώρα.

Συμμετοχή στο κυβερνητικό έργο

Παρά το γεγονός ότι ο Ιβάν Ε΄ ονομαζόταν «μεγαλύτερος τσάρος» σχεδόν ποτέ δεν εμπλεκόταν στις κρατικές υποθέσεις, εκτός από τις τελετές, που απαιτούσαν τη συμμετοχή του και αφιερώθηκε αποκλειστικά στην οικογένεια του. Από το 1682-1689 εξουσίαζε η Σοφία από το 1689 η πραγματική εξουσία μεταφέρθηκε στην οικογένεια Ναρίσκιν με επικεφαλής τη Βασίλισσα Ναταλία μετά το θάνατο της οποίας το 1694 η εξουσία συγκεντρώθηκε στα χέρια του Πέτρου Α΄.

Το τέλος του

Ο Ιβάν Ε΄ είχε ζήσει περισσότερο από άλλους άρρενες απογόνους της βασίλισσας Μαρίας Μιλοσλάβκαγια αλλά από την ηλικία των 27 ετών έγινε πολύ αδύναμος, δεν έβλεπε και είχε πάθει παράλυση. Στο 30ο έτος της ζωής, στις 8 Φεβρουαρίου 1696, πέθανε ξαφνικά στη Μόσχα.
Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας

Σταθμός Προαστιακού

Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας του Προαστιακού Σιδηροδρόμου βρίσκεται επί της γραμμής Συγκοινωνιακού Κέντρου Αχαρνών - Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών. Εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων των Αθηνών. Τοποθετείται στο τέρμα της Λεωφόρου Δουκίσσης Πλακεντίας και στην έναρξη της Λεωφόρου Ηρακλείτου στο Χαλάνδρι, στη σύζευξη των διοικητικών ορίων των τριών δήμων και στο υψηλότερο επίπεδο του κόμβου, ενώ διαθέτει κεντρική αποβάθρα και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών.

Σταθμός Μετρό

Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας του Μετρό βρίσκεται επί της Γραμμής 3. Εξυπηρετεί τη συγκοινωνιακή σύνδεση των δήμων Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής, Γέρακα, Βριλησσίων, Πεντέλης και Μελισσίων με το κέντρο των Αθηνών, τα δυτικά Προάστια και το Αεροδρόμιο. Εγκαινιάστηκε στις 28 Ιουλίου 2004. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες, καθώς και αμαξοστάσιο.
Ο Σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας είναι τερματικός για ορισμένους συρμούς της γραμμής 3 του Μετρό, ενώ άλλοι συνεχίζουν τη διαδρομή τους προς τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, μέσω των γραμμών που μοιράζονται με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο και διαχειρίζεται η Τραινοσε. Η μετάβαση αυτών των συρμών μεταξύ των δύο δικτύων επιτυγχάνεται μέσω συνδετήριας σήραγγας διπλής γραμμής αμέσως μετά τον σταθμό. Μεταξύ της εξόδου της σήραγγας και των αλλαγών τροχιάς από και προς τις γραμμές του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, οι συρμοί αλλάζουν το σύστημα ρευματοληψίας μεταξύ του συνεχούς ρεύματος 750 V από τρίτη τροχιά του Μετρό και του εναλλασσομένου ρεύματος 25 kV 50 Hz από εναέριο καλώδιο του ΟΣΕ.  Η σύνδεση του μετρό με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο λειτουργεί από τις 30 Ιουλίου 2004,  ενώ τις προηγούμενες 2 ημέρες όλοι οι συρμοί χρησιμοποιούσαν τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας ως τερματικό. 
Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 3 του μετρό και κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της κατασκευής του, ο σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας αναφερόταν με την ονομασία «Σταυρός», από το γειτονικό οικισμό του Σταυρού Αγίας Παρασκευής νοτιοανατολικά. Σε εκείνα τα σχεδιαγράμματα ο σταθμός που είναι σήμερα γνωστός ως Σταθμός Χαλανδρίου αποκαλείται Δουκίσσης Πλακεντίας και δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον σημερινό σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας.  Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής Εθνικής Άμυνας - Δουκίσσης Πλακεντίας αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού με το σημερινό του όνομα, καθώς ο σταθμός Χαλανδρίου βρίσκεται πλησιέστερα στο κέντρο του Χαλανδρίου και ο σταθμός Δουκίσσης Πλακεντίας βρίσκεται στα σύνορα τριών δήμων, στη διαδρομή προς τον πύργο της Δούκισσας στην Πεντέλη. Από τον σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας διερχόταν η γραμμή του Λαυρεωτικού Σιδηροδρόμου, μεταξύ των σταθμών του Λαυρεωτικού, Πλατείας Κένεντυ και Γέρακα.

Έργα τέχνης

Στο επίπεδο έκδοσης εισιτηρίων του σταθμού εκτίθεται το έργο Μετρώ του Κώστα Βαρώτσου, ένας ιδιότυπος "γαλαξίας" από πέτρες που αιωρούνται πάνω από την κεντρική αίθουσα. Παράλληλα, μικρότερες εικαστικές παρεμβάσεις από τον ίδιο καλλιτέχνη έχουν γίνει και σε άλλα μέρη του σταθμού με τη προσθήκη διάσπαρτων μετέωρων «σταγόνων» και γυάλινων εγκαταστάσεων.
Ισούφ Ουαταρά

Συλλογική Καριέρα

Ο Ουαταρά ξεκίνησε την καριέρα του από την Ετουάλ Φιλάντ Ουαγκαντουγκού. Τον Ιούλιο του 2008 υπέγραψε στην πορτογαλική Ουνιάο Λεϊρία, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας, με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 21 Αυγούστου, απέναντι στην ΣΝ Σάντα Κλάρα. Συνεισέφερε με 25 συμμετοχές (ένα τέρμα) στην επιστροφή της ομάδας στην κορυφαία κατηγορία, όμως είχε αισθητή μειωμένο χρόνο συμμετοχής την αμέσως επόμενη σεζόν.
Τον Σεπτέμβριο του 2011, αφού πέρασε μία σεζόν ως δανεικός στην ΣΝ Τροφένσε – ομάδα της Β΄ Κατηγορίας, μαζί της αγωνίστηκε σε λιγότερο τους ενός τρίτου των αγώνων της – ο Ουαταρά αποχώρησε από την Λεϊρία και υπέγραψε στη Νιμ Ολιμπίκ, ομάδα της γαλλικής Γ΄ Κατηγορίας. Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή για την βουλγαρική Τσερνομόρετς Μπουργκάς, μετά από μια περίοδο δοκιμαστικών μαζί της.
Λιακόνι

Περιγραφή

Το λιακόνι μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 30 cm. Πρόκειται για ένα αρκετά εύρωστο και γυαλιστερό σκίγκο, με σχετικά ισχυρά, αλλά κοντά πόδια. Έχει μικρό κεφάλι, κυλινδρικό σώμα, 5 δάκτυλα σε κάθε πόδι. Κινείται χρησιμοποιώντας περισσότερο το σώμα του. Το χρώμα του σώματος του μπορεί να είναι κιτρινωπό, καφέ ή γκρίζο, με πολυάριθμα στίγματα.

Εξάπλωση

Ένα μεγάλο μέρος της κατανομής του είναι αποτέλεσμα ιστορικών μεταφορών, το οποίο δικαιολογεί την διακεκομμένη γεωγραφική εξάπλωση του. Στη χώρα μας το συναντάμε στη Στερεά Ελλάδα και τη Βορειοανατολική Πελοπόννησος, αλλά και σε αρκετά νησιά (Εύβοια, Κάρπαθος, Κέα, Κρήτη, Κως, Ρόδος και Χίος). Επίσης, απαντάται στην Ιταλία (Σικελία, Σαρδηνία), τη Μάλτα, τη Βόρεια Αφρική, τα Η.Α.Ε., το Πακιστάν, αλλά και στην Ινδία και τη Σρι Λάνκα.

Ενδιαίτημα

Προτιμά περιοχές με χαμηλή ή καθόλου βλάστηση έως και 1500m υψόμετρο και κρύβεται κάτω από πέτρες, σε χαραμάδες ή θάβεται επιδέξια μέσα σε άμμο ή μαλακό χώμα.
Ainiktozoon

Το Ainiktozoon loganense είναι αινιγματικό απολίθωμα οργανισμού από την Σιλούρια περίοδο της Σκωτίας. 
Αρχικά περιγράφηκε ως πρώιμο χορδωτό, ωστόσο μεταγενέστερες μελέτες έδειξαν ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για αρθρόποδο, ακριβέστερα ένα thylacocephalid καρκινοειδές. 
Το Ainiktozoon loganense είναι γνωστό από έναν αριθμό δειγμάτων από πετρώματα της Σιλούριας (σειρά Λούντλοου) στο Lesmahagow της Σκωτίας.

Ετυμολογία

Η κοινή ονομασία Ainiktozoon είναι ελληνικής προέλευσης και σημαίνει «αινιγματικό ζώο». Προέκυψε από τη σύνθεση του ζῷον με το επίθετο αἰνικτός, το οποίο στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «ο δι' αινίγματος δηλούμενος», ο αινιγματικός, ο αινιγματώδης.
Δηινόμη

Στην ελληνική μυθολογία η Δηινόμη ήταν μία απλή αιχμάλωτη Τρωαδίτισσα, που απεικονίζεται σε τοιχογραφία του αρχαίου ζωγράφου Πολυγνώτου. Η τοιχογραφία αυτή, που βρίσκεται στη «Λέσχη των Κνιδίων» στους Δελφούς, παρουσιάζει την Τροία μετά την άλωσή της. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το όνομα «Δηινόμη» είναι παρμένο από τη «Μικρή Ιλιάδα».