google/wiki40b huggingface dataset:
Ερρίκος ο 5ος (ταινία)

Υπόθεση

15ος αιώνας, ο Ερρίκος Ε' της Αγγλίας (Λώρενς Ολίβιε), διαδέχεται τον πατέρα του Ερρίκο Δ' στο θρόνο και αφήνει την άστατη ζωή για να γίνει υπεύθυνος μονάρχης. Σημαντικότερο θέμα κατά την αρχή της βασιλείας του αποτέλεσε η διαμάχη μεταξύ της Αγγλία και της Γαλλίας που διήρκεσε 80 χρόνια. Ο Ερρίκος αποφασίζει να οργανώσει εκστρατεία κατά της Γαλλίας. Το Σεπτέμβριο του 1415, ο Αγγλικός στρατός πολιορκεί το κάστρο του Άρφλερ, όπου γνωρίζει την συντριβή. Αποδυναμωμένος τότε ο Ερρίκος, οδηγεί τους άνδρες του κατά της γαλλικής υπαίθρου με σκοπό να καταλάβει το Καλαί. Στο δρόμο του προς το Καλαί, όμως βρίσκει οργανωμένη Γαλλική αντίσταση στο Αζενκούρ. Ο Γαλλικός στρατός υπερτερεί του Αγγλικού, παρ'όλα αυτά το στρατηγικό μυαλό του Ερρίκου οδηγεί τους Άγγλους σε νίκη, με αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό του Γαλλικού στρατού. Ο Ερρίκος καταλαμβάνει τη Βόρεια Γαλλία και ο πόλεμος λήγει το 1420, με το γάμο του με την Αικατερίνη του Βαλουά (Ρενέ Άσερσον) κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου ΣΤ' (Χαρκούρ Γουίλιαμς).

Πληροφορίες

Μεταφορά του διάσημου θεατρικού έργου του Σαίξπηρ στη μεγάλη οθόνη από τον Λόρενς Ολίβιε, που θεωρείται ο μεγαλύτερος σαιξπηρικός ηθοποιός του 20ου αιώνα. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά έργου του Σαίξπηρ με σκηνοθέτη τον Ολίβιε. Ακολούθησαν ο Άμλετ το 1948 και ο Ριχάρδος Γ' το 1955. Η ταινία ξεκινά ως θεατρική παράσταση, για να περάσει από το θέατρο στα κινηματογραφικά στερεότυπα της εποχής, ενώ η εισαγωγή της ταινίας στο Θέατρο Γκλόουμπ της Αγγλίας του 16ου αιώνα ήταν επινόηση του Ολίβιε.
Ο Ολίβιε που υποδύθηκε τον Ερρίκο είχε αναθέσει αρχικά το ρόλο της Αικατερίνης του Βαλουά στη σύζυγό του Βίβιαν Λι, η οποία λόγω ασθένειας αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το καστ της ταινίας και τη θέση της πήρε η Ρενέ Άσερσον. Ο Έσμοντ Νάιτ, που ανέλαβε το ρόλο του Ουαλλού πατριώτη Φουέλεν, ήταν βετεράνος του πολέμου. Είχε τραυματιστεί θανάσιμα το 1941 και είχε χάσει την όρασή του. Το 1943 είχε επανακτήσει την όραση μόνο στο ένα του μάτι.
Η ταινία προβλήθηκε το 1944, ενώ το αγγλικό κράτος μαστιζόταν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ολίβιε έπειτα από προτροπή του Άγγλου πρωθυπουργού Ουίνστον Τσώρτσιλ αποφάσισε να δώσει στην ταινία ύφος προπαγάνδας, προκειμένου να δώσει δύναμη στα αγγλικά στρατεύματα που βρισκόταν σε πόλεμο. Η πρεμιέρα της ταινίας συνέπεσε με την απόβαση των συμμάχων στην Νορμανδία. Οι σκηνές της μάχης του Αζενκούρ, έγιναν στο ουδέτερο κομμάτι της Ιρλανδίας το 1943, όπου χρησιμοποιήθηκαν εκατοντάδες ντόπιοι ως κομπάρσοι. Ο Ολίβιε δεν συμμετείχε σε καμιά ταινία για δεκαοκτώ μήνες μετά την προβολή του Ερρίκος Ε' φοβούμενος ότι κάτι τέτοιο θα είχε επιπτώσεις στην προώθηση της ταινίας του .

Σεναριακές παραλήψεις

Ο Ολίβιε άφησε εσκεμμένα εκτός σεναρίου κάποιες από τις μελανές σελίδες της ιστορίας της Αγγλίας κατά την απόβαση του στρατού του Ερρίκου Ε' στη Γαλλία, όπως την απόφαση του βασιλιά να αφήσει τους στρατιώτες του να πλιατσικολογήσουν και να βιάσουν στην περιοχή του Αρφλέρ, όπως και τον απαγχονισμό των τριών προδοτών, μεταξύ των οποίων και του φίλου του Μπάρντολφ.

Άλλες εκδοχές

Το θεατρικό του Σαίξπηρ μεταφέρθηκε επίσης στη μεγάλη οθόνη από τον Κένεθ Μπράνα το 1989.
Φωκίων Δημητριάδης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1894 και σπούδασε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Από την ηλικία των 17 ετών άρχισε να δημοσιεύει γελοιογραφίες και σκίτσα σε εφημερίδες και σατιρικά περιοδικά της Πόλης. Το 1918 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, ενώ είχε ήδη εργασθεί στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη Θεσσαλονίκη. Από το 1922 αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην πολιτική γελοιογραφία, δημοσιεύοντας έργα του στις εφημερίδες Πατρίς, Η Καθημερινή, και από τον πρώτο χρόνο της κυκλοφορίας τους στις εφημερίδες του Δημητρίου Λαμπράκη Ελεύθερον Βήμα (μετέπειτα Το Βήμα) και Αθηναϊκά Νέα (μετέπειτα Τα Νέα). Γελοιογραφίες του δημοσιεύθηκαν και σε πολλές εφημερίδες του εξωτερικού. Εικονογράφησε επίσης αρκετά βιβλία, του Γεώργιου Ρούσσου, ιστορίες του Δημήτρη Ψαθά, τον Δον Κιχώτη, κ.ά..
Από το 1945 έως το 1960 ήταν η περίοδος της μεγάλης του ακμής, όταν τα σκίτσα του ασκούσαν μεγάλη επιρροή και λαμβάνονταν σοβαρά υπόψη από τους πολιτικούς. Στο διάστημα αυτό, αλλά και αργότερα, εξέδωσε γελοιογραφικές σειρές, ανάμεσά τους και τη διασκευή της ομηρικής Οδύσσειας. Το 1961 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Παγκόσμιου Διαγωνισμού Πολιτικής Γελοιογραφίας στο Λος Άντζελες και το 1969 με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Ακαδημίας Αθηνών. Ο Φώκος Δημητριάδης πέθανε στην Αθήνα το 1977.

Το έργο του

Ο Φώκος Δημητριάδης θεωρείται ότι έδωσε μία νέα ώθηση στην ελληνική γελοιογραφία, με τη σατιρική του διάθεση και την ιδιομορφία της γραμμής του. Στα σκίτσα του οι ανθρώπινες μορφές δεν είναι στατικές, αλλά δείχνουν κίνηση, απεικονίζοντας ταυτόχρονα ψυχικές καταστάσεις.
Συνήθιζε να φιλοτεχνεί γελοιογραφίες πολιτικών ανδρών, υπογραμμίζοντας ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, με το οποίο τους ακολουθούσε επί χρόνια ως σημείο αναφοράς. Το 1959 ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ως Υπουργός Προεδρίας, κατέβασε μια παράσταση των Ορνίθων. Μετά από αυτό το περιστατικό, ο Δημητριάδης ζωγράφιζε διαρκώς δίπλα στον Τσάτσο μια κότα. Κάποτε οι δύο βρέθηκαν σε μία εκδήλωση, οπότε ο Κ. Τσάτσος ρώτησε τον γελοιογράφο: «Καλά κ. Δημητριάδη, γιατί με ζωγραφίζετε πάντα με μια κότα;» και ο Δημητριάδης του απάντησε: «Ένα μυστήριο πράγμα υπουργέ μου, το ίδιο ακριβώς με ρωτά και η κότα». Το άλλο διάσημο σχετικό ζωντανό που σχεδίαζε παλαιότερα ήταν το «παρδαλό κατσίκι», το οποίο συνόδευε στα σκίτσα του τον πολιτικό Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, πρωτοπαρουσιάσθηκε όμως το 1946 σε σκίτσο για τον Φίλιππο Δραγούμη.
Ντανιέλ Ορτέγα

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945 στη Λα Λιμπερτάδ. Το πλήρες όνομά του είναι Jose Daniel Ortega Saavedra. ,Συνελήφθη για πρώτη φορά από το καθεστώς όταν ήταν 15 ετών. Μέλος των Σαντινίστας από το 1963, για την κοινωνική του δράση φυλακίστηκε το 1967. Εκπαιδεύτηκε στο αντάρτικο στην Κούβα και συνέβαλε στην ανάπτυξη του κινήματος κατά του καθεστώτος της χώρας του και στις εξεγέρσεις και ταραχές των ετών 1978 και 1979.

Πολιτική καριέρα

Εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος με το κόμμα των Σαντινίστας, τον Νοέμβριο του 1984, με ποσοστό 63% των ψήφων και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιανουαρίου 1985. Τον διαδέχθηκε το 1990 η Βιολέτα Τσαμόρο, πρώην εταίρος του στην κυβέρνηση.

Δεύτερη προεδρία 2007-σήμερα

Ο Ορτέγα εξελέγη ξανά, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 5 Νοεμβρίου 2006, με ποσοστό 38,07%. Δεύτερος ήταν με ποσοστό 33%, ο Εδουάρδο Μοντεαλέγρε της Εθνικής Συμμαχίας της Νικαράγουας (ALN). 
Στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές, το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο Σαντινίστας (FSLN) κέρδισε περίπου 40,22%, μπροστά από την Εθνική Συμμαχία της Νικαράγουας (ALN) του Εδουάρδο Μοντεαλέγρε με 30,30%, το Θεσμικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PLC) του Χοσέ Ρίσο με 22%, το Ανανεωτικό Κίνημα των Σαντινίστας (MRS) του Εδμούνδο Χαρκίν με 6,67% και τη Συμμαχία για την Αλλαγή (AC) του Εδέν Παστόρα με 0,4%. Ο Ορτέγα ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη φορά στις 10 Ιανουαρίου του 2007. 
Ο Ορτέγα παρέμεινε πρόεδρος κερδίζοντας και τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2011, λαμβάνοντας ποσοστό 62,46%.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2016, ο Ορτέγα επανεξελέγη με ποσοστό 72,44% των ψήφων.
Βασίλειος Ι. Βύζας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Εμπόριο Κοζάνης το 1895 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στην Κοζάνη από το 1923.  
Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης για πρώτη φορά στις εκλογές του 1920 με την Ηνωμένη Αντιπολίτευση  και στη συνέχεια με το  Λαϊκό Κόμμα το 1935, το 1936 και το 1946. 
Αργότερα εξελέγη ξανά βουλευτής Κοζάνης με το Λαϊκό Κόμμα το 1950, με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και με την ΕΡΕ το 1956 , το 1958, το 1961 και το 1963. 
Υπηρέτησε επίσης ως Νομάρχης Πέλλας (1934-35) και 3 φορές ως β΄ αντιπρόεδρος της Βουλής και ως γενικός γραμματέας του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 1974 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Νανά Βύζα και είχαν παιδιά.
Τηλεοπτικό κανάλι

Άλλες έννοιες

Συνήθως, ο όρος «τηλεοπτικό κανάλι» χρησιμοποιείται για να αναφέρεται είτε σε επίγειο τηλεοπτικό σταθμό είτε σε αντίστοιχο καλωδιακό / δορυφορικό.
Σκάλα Ερεσού

Αθλητισμός

Η Σκάλα Ερεσού διαθέτει ιδιωτικό ποδοσφαιρικό γήπεδο 5x5.
Καραμανία

Σύμφωνα με τον Σερ Φράνσις Μποφόρ, Καραμανία ήταν το όνομα της νότιας (μεσογειακής) ακτής της Ανατολίας στα τέλη του 19ου αιώνα. Το όνομα επίσης μπορεί να αναφέρεται στην ευρύτερη ανατολικό-κεντρική περιοχή της Ανατολίας, το όνομα της οποίας αντανακλάται στο όνομα της σύγχρονης πόλης Καραμάν. Το όνομα αυτό επίσης είναι συνώνυμο των ονομάτων της Επαρχίας Καραμάν της Τουκίας, του ιστορικού βιλαετιού Καραμάν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της μεσαιωνικής τουρκικής δυναστείας των Καραμανίδων, και του κράτους εκείνης της περιοχής, και των Καραμανλήδων, τουρκόφωνης χριστιανικής ορθόδοξης ομάδας με καταγωγή από την περιοχή.

Το βιβλίο

Το 1811–12 ο Φράνσις Μποφόρ, τότε κυβερνήτης του πλοίου του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας HSM Frederikssteen, επιφορτίστηκε με το έργο της χαρτογράφησης της ακτής της Ανατολίας. Το 1817 δημοσίευσε ένα βιβλίο για τις υπηρεσίες του με τίτλο, Σύντομη περιγραφή της νότιας ακτής της Μικράς Ασίας και των ερειπίων της αρχαιότητας. Με χάρτες, σχέδια και συλλεγμένα κατά την έρευνα αυτής της ακτής, υπό τις εντολές των επιτελών του Ναυαρχείου, κατά τα έτη 1811-1812. Στον πρόλογο του βιβλίου αποκαλεί τις νότιες ακτές της Ανατολία Καραμανία, αλλά προσθέτει ότι παρόλο που το όνομα ήταν συνηθισμένο στους ευρωπαίους, δεν το χρησιμοποιούσαν ούτε οι κάτοικοι, ούτε η κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Ιστορία

Οι Καραμανίδες (τουρκικά: Karamanoğulları) ήταν μια ιστορική δυναστεία που είχε την ηγεμονία της περιοχής μεταξύ του τέλους του 13ου μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα. Το κράτος ιδρύθηκε από τους Τουρκομάνους, υπό την ηγεσία του Καραμάν Μπέι, και τελικά ενσωματώθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά την βασιλεία του  Μωάμεθ Β'. Το κράτος των Καραμανίδων ιδρύθηκε στο νοτιότερο μισό της Κεντρικής Ανατολίας. Στο απόγειο της ισχύος του είχε επίσης υπό τον έλεγχο του την κεντρική περιοχή της μεσογειακής ακτής της Ανατολίας (περίπου η περιοχή της Κιλικίας της αρχαιότητας, δηλαδή το ανατολικό μισό της σύγχρονης Επαρχίας της Αττάλειας και το δυτικό μισό της σύγχρονης Επαρχίας Μερσίν). Μετά την προσάρτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς, επιβίωσαν δύο ονόματα από την εποχή των Καραμανίδων: η σημερινή πόλη Καραμάν (στην Κεντρική Ανατολία), η οποία ήταν η πρωτεύουσα των Καραμανίδων και (μέχρι τη δεκαετία του 1920) η μειονότητα των Καραμανλήδων (Αν και οι Καραμανίδες ήταν μουσουλμάνοι, οι Καραμανλήδες ήταν τουρκόφωνοι χριστιανική μειονότητα η οποία μετανάστευσε στην Ελλάδα κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στη δεκαετία του 1920.
Σκαφιδιά Ηλείας

Θρησκευτικά αξιοθέατα

Στο χωριό Σκαφιδιά βρίσκεται χωροταξικά και η Ιερά Μονή Παναγίας Σκαφιδιάς (ή Σκαφιδιώτισσας) που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και Ωλένης. Η Μονή χρονολογείται από τον 10ο αιώνα και αποτελεί προσκύνημα πλήθους πιστών ολόκληρη την διάρκεια του χρόνου.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992

Μετάλλια

Από ελληνικής πλευράς ύστερα από 12 χρόνια, κατακτήθηκαν 2 μετάλλια και μάλιστα χρυσά. Αρχικά από τον νεαρό τότε 20χρονο Πύρρο Δήμα από τη Χειμάρρα της Βορείας Ηπείρου στην άρση βαρών, στο ξεκίνημα του αθλητή για μια εντυπωσιακή σειρά από 3 χρυσά κι ένα χάλκινο μετάλλιο σε 4 διαδοχικές Ολυμπιάδες. 
Ακολούθησε το χρυσό μετάλλιο της Βούλας Πατουλίδου, ερχόμενη από τον Τριπόταμο του νομού Φλώρινας στα 100 μέτρα εμπόδια με χρόνο 12.64 (πανελλήνιο ρεκόρ) σε μια συγκλονιστική κούρσα που σημαδεύτηκε κατά την πτώση της προπορευόμενης Αμερικανίδας Γκέιλ Ντίβερς στο τελευταίο εμπόδιο ενώ στην τρίτη θέση της τελικής κατάταξης βρέθηκε η κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ Γιορντάνκα Ντόνκοβα από τη Βουλγαρία. Ήταν το πρώτο χρυσό που κέρδιζε η Ελλάδα σε αγώνισμα του στίβου από τους Ολυμπιακούς του 1912 όταν ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Τσικλητήρας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς, άθλημα που δεν υπάρχει πλέον στην Ολυμπιάδα.
Κρεζ

Ονομασία

Η Κρεζ ονομάζεται, στα οξιτανικά, La Creusa ή La Cruesa, που προφέρεται ως « Λα Κρόζο » ή « Λα Κρουέζο ».

Οι τυρφώνες

Η Κρεζ διαθέτει αρκετούς τυρφώνες στα εδάφη της όπως ο τυρφώνας της Μαζύρ ο οποίος βρίσκεται μεταξύ των κοινοτήτων Ρουαγιέρ-ντε-Βασσιβιέρ, Λε Μοντέιγ-ω-Βικόντ και Σαιν-Πιέρ-Μπελβύ. Ένας τυρφώνας είναι ένα ιδιαίτερο οικοσύστημα, εύθραυστο, μια υγρή έκταση που χαρακτηρίζεται από την σταδιακή συσσώρευση τύρφης, ένα έδαφος που χαρακτηρίζεται από την ιδιαίτερη ανθεκτικότητά του σε οργανική ύλη ως επί το πλείστων φυτική, ελάχιστα ή καθόλου αποσυντεθειμένη. Αυτό το χαρακτηριστικό καθιστά τους τυρφώνες πηγές άνθρακα. 
Η πανίδα είναι φτωχή και εξειδικευμένη : το Zootoca vivipara, το Anthus pratensis, την Vipera berus που υπάγεται σε καθεστώς ημιπροστασίας σύμφωνα με την λίστα του διατάγματος της 22ας Ιουλίου 1993, τον κιρκαετό Ζαν-λε-Μπλαν (Circaetus Galicus) : είναι πτηνό, ημερήσιο αρπακτικό της οικογένειας των accipitridae. Η μορφή του μοιάζει με αυτήν μιας χοντρής βαμβακίνας. Τα φτερά του και η ουρά του είναι πλατιά και η κοιλιά του ανοιχτόχρωμη, ενώ το στήθος και το κεφάλι του σκουρότερα. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με φίδια. 
Όσον αφορά τη χλωρίδα, εντοπίζεται μεγάλος αριθμός σπανίων ειδών ανάμεσά τους όλα τα είδη δροσερών.

Τα δάση

Το δάσος του Λιμουζέν είναι σχετικά καινούργιο. Το 1862, καταλάμβανε μια μικρή σχετικά έκταση της τάξεως των 118.900 εκταρίων. Αλλά μετά από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, μέσω φύτευσης και αναδάσωσης των εγκαταλειμμένων εδαφών, αναπτύχθηκε φτάνοντας τα 584.000 εκτάρια το 2003. Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη του δάσους ήταν στον αντίποδα της μείωσης του πληθυσμού.
Οι μεγάλες εκτάσεις καλύπτονται αποκλειστικά από δάση ρητινοειδών (Pseudotsuga menziesii και Picea) καθώς και φυλλοβόλων (δρυς, οξιά, σημύδα, καστανιά).
Motorola 68040

Ο 68040 ήταν ο τρίτος μικροεπεξεργαστής εξ ολοκλήρου 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1990. Ο 68040 ήταν μία σημαντική αναβάθμιση του 68030 με ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και κρυφή μνήμη στα 4 + 4 kB . Ο 68040 όπως και ο 68030 διέθετε μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU). Ήταν ο επεξεργαστής του υπολογιστή Apple Macintosh Quadra και της Amiga 4000 και 4000T. Τον διαδέχτηκε ο 68060 (ο 68050 δεν κυκλοφόρησε ποτέ), ενώ η εμπορική του επιτυχία ήταν περιορισμένη λόγω της επικράτησης των αντίστοιχων μικροεπεξεργαστών της Intel όπως ο 80486. Επίσης κυκλοφόρησαν και περιορισμένες εκδόσεις όπως ο 68LC040, ο 68EC040, ο 68040V και ο 68EC040V.
Άσμα του Ελ Σιντ

Θέμα

Κύριο θέμα του άσματος είναι η ανάκτηση της χαμένης ιπποτικής τιμής του από τον Ελ Σιντ. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσω της πορείας του και των στρατιωτικών και πολιτικών επιτυχιών του. Παράλληλα εμφανίζονται τυπικά μεσαιωνικά θεματικά μοτίβα όπως η δόξα, η αφοσίωση στο μονάρχη και σε ηθικές αρχές και το θάρρος μπροστά στις δυσκολίες.

Δομή και πλοκή

Το έπος δομείται βάσει τριών μικρότερων ασμάτων.Το «Άσμα της εξορίας» περιγράφει την έναρξη της πορείας του Ελ Σιντ μακριά από την μητρική του Καστίλη μετά από καταγγελία που δέχθηκε για οικειοποίηση του φόρου υποτέλειας του μουσουλμάνου βασιλιά της Σεβίλλης στον Αλφόνσο Στ΄. Αφότου αφήσει την οικογένειά του, την σύζυγό του Χιμένα και τις κόρες του, στο μοναστήρι της Καρδένια συγκεντρώνει σταδιακά έναν αξιόλογο στρατό με τον οποίο εμπλέκεται σε μάχες με μουσουλμάνους αλλά και χριστιανούς, όπως τον κόμη της Βαρκελώνης Ραϊμόνδο Βερεγγάριο Β΄. 
Το «Άσμα των γάμων» αναφέρεται στην κατάκτηση της μουσουλμανικής Βαλένθια. Ο καστιλιανός βασιλιάς τον συγχωρεί και δυο γιοι της ευγενικής οικογένειας των Καριόν ζητούν σε γάμο τις κόρες του. Με τον γάμο αυτό ουσιαστικά ο Ελ Σιντ ανακτά το κύρος του και ανασυστείνει τους δεσμούς του με την πατρίδα του. Ωστόσο, όπως φαίνεται στο τρίτο και τελευταιο «Άσμα της προσβολής στο Κόρπες», οι δύο ευγενείς ατιμώνουν τις κόρες του ιππότη και αυτός ζητά από το βασιλιά εκδίκηση. Στο κοινοβούλιο του Τολέδο, οι δύο ευγενείς νικούνται σε μονομαχία από ακόλουθους του Ελ Σιντ και οι κόρες του παντρεύονται εκ νέου, αυτή τη φορά με τους ινφάντες της Ναβάρρας και της Αραγόνας.

Ύφος

Το κύριο γνώρισμα του λογοτεχνικού ύφους του έργου είναι ο ρεαλισμός του. Μέσα από μια άμεση και σοβαρή γλώσσα, τα πρόσωπα και τα γεγονότα περιγράφονται δίχως υπερβολές αν και ο ποιητης καταφέρνει να αποτυπώσει μια μεγάλη ποικιλία αισθήσεων. Αντίστοιχα, όσον αφορά τον πρωταγωνιστή, σε καμία περίπτωση δεν εξιδανικεύεται αλλά, αντίθετα, παρουσιάζεται ως απλός άνθρωπος και όχι ως ήρωας.

Φιλολογική έρευνα

Το μοναδικό χειρόγραφο που αποτυπώνει το Άσμα βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας στη Μαδρίτη. Αποτελείται από 74 φύλλα περγαμηνής και χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Είναι ένα αντίγραφο άλλης έκδοσης του 1207 που συνέταξε ένας αντιγραφέας ονόματι Περ Αβάτ. Η πρώτη σύγχρονη έκδοση έγινε το 1774 από τον Τομάς Αντόνιο Σάντσεθ κι έκτοτε ακολούθησαν πάρα πολλές που διαφοροποιήθηκαν στο σκοπό και στα μέσα. Σημαντικός μελετητής του έργου ήταν ο ισπανός φιλόλογος Ραμόν Μενέντεθ-Πιδάλ.
Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς

Ιστορία

Σύμφωνα με την προφορική παράδοση η Μονή Αγίου Γεωργίου Λόφου Κιλκίς ιδρύθηκε το 1856 κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, από τους χριστιανούς κατοίκους της περιοχής, ύστερα από αίτημα που υπέβαλαν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και την έκδοση σχετικού φιρμανιού από την Υψηλή Πύλη. Μαρτυρίες του 1950 αναφέρουν ότι με πρωτοβουλία του τότε ιεροκήρυκα Αρχιμανδρίτη Χαρίτονα Συμεωνίδη κτίζονται δύο οικήματα για τους μοναχούς που   εξυπηρετούσαν τις λατρευτικές ανάγκες της Μονής. Η δεύτερη επανίδρυση της μονής έγινε το 1976 ύστερα από ενέργειες του Μητροπολίτου Αμβροσίου.  
Ο Ναός είναι χαρακτηριστικό δείγμα μακεδονίτικης βασιλικής, έχει τρία κλίτη με ξύλινη σκεπή και είναι μήκους 30 μέτρων και πλάτους 18, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι του έχουν πλάτος ενός μέτρου περίπου. Το εσωτερικό της είναι διακοσμημένο με αξιόλογη ξυλογλυπτική και ζωγραφική διακόσμηση του 19ου αιώνα. Το 1983 ο ιερός ναός του Aγίου Γεωργίου χαρακτηρίστηκε ως κτίσμα που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία
Γεώργιος Μαρτινέλης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1836 στην Κέρκυρα και σπούδασε στο Ιόνιο Γυμνάσιο. Στη συνέχεια μετέβη στην Κεφαλονιά και Ιταλία, όπου έμεινε για λίγα χρόνια πραγματοποιώντας σπουδές. Με το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην πατρίδα του όπου ξεκίνησε αγώνες για την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Ο πατέρας του τον έστειλε στην Οδησσό για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Ωστόσο, αποβιβάστηκε από το πλοίο όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε στην Κέρκυρα. Λόγω της δράσης του για την ένωση με την Ελλάδα, οι Άγγλοι τον εξόρισαν για οκτώ μήνες στα Κύθηρα. Τελικά πήρε πτυχίο νομικής από την Ιόνιο Ακαδημία χωρίς όμως να ασκήσει ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1874 με την έμμετρη σάτιρά του Αυλικοί και κομματάρχαι. Ανήκε στην Επτανησιακή Σχολή και έγραφε στη δημοτική γλώσσα με έντονη λυρική διάθεση και ευαισθησία. Πέθανε το 1896 στην Κέρκυρα, ενώ μετά το θάνατό του η κόρη του εξέδωσε ποιητική συλλογή με έργα του, με τίτλο Τραγούδια. Ήταν μέλος της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδας.
Ευάγγελος Ιωαννίδης

Βιογραφία

Ο Ευάγγελος Ιωαννίδης γεννήθηκε στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του, που ονομαζόταν Γεώργιος, ήταν ιατρός και πρόξενος της Ελλάδας στο Αϊδίνιο. Ο Ευάγγελος φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά σύντομα το εγκατέλειψε για να σπουδάσει ζωγραφική στο Μόναχο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνέχισε τις σπουδές του επί τρία χρόνια κοντά στον Νικηφόρο Λύτρα. Εργάσθηκε στη Σμύρνη, στην Αθήνα, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Σικάγο και στη Βοστώνη. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 74 ετών, χωρίς να αποκτήσει δική του οικογένεια.
Από τις προσωπογραφίες του Ιωαννίδη ιδιαίτερα αξιόλογες θεωρούνται αυτές των: Κλέωνος Ραγκαβή, Κωστή Παλαμά, Στ. Δραγούμη, βασιλέως Γεωργίου Α΄, βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄, Ελευθερίου Βενιζέλου και άλλων.
Στην Αμερική ο Ιωαννίδης φιλοτέχνησε κυρίως τοιχογραφίες και αγιογραφίες σε ναούς, ενώ κατά τη γενικότερη σταδιοδρομία του ειδικεύθηκε με επιτυχία και στο ελληνικό τοπίο (τοπιογραφία).
Χρυσές Σφαίρες του 2009

Η 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών  μεταδόθηκε για πρώτη φορά ζωντανά από την τηλεόραση στις 17 Ιανουαρίου 2010. Η απονομή έγινε στο ξενοδοχείο Μπέβερλι Χίλτον, στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια. Παρουσιαστής της απονομής ήταν ο Ρίκι Τζέρβες.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανάμεσα στις ταινίες, το  Ραντεβού στον Αέρα (Up in the Air) είχε τις περισσότερες (συνολικά έξι) ακολουθούμενο από το  Εννέα (Nine) με πέντε και τα Avatar και Άδωξοι Μπάσταρδη (Inglourious Basterds) με 4 το καθένα.

Υποψηφιότητες και νικητές

Οι νικητές με έντονους χαρακτήρες.

Βραβείο Σεσίλ ντε Μιλ

Μάρτιν Σκορσέζε
Μήνιγγες

Χοριοειδής μήνιγγα

Η χοριοειδής μήνιγγα βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον εγκέφαλο, παρακολουθεί όλες τις αναγλυφές και τις αυλακές του και περιέχει τις αρτηρίες που τρέφουν τον εγκέφαλο. Η χοριοειδής μήνιγγα παρουσιάζει προσεκβολές με αγγεία, που έχουν εισχωρήσει μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου και που λέγονται χοριοειδή πλέγματα, και όπου παράγεται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Αραχνοειδής μήνιγγα

Η αραχνοειδής μήνιγγα περιβάλλει τον εγκέφαλο, αμέσως προς τα έξω από τη χοριοειδή μήνιγγα, χωρίς να παρακολουθεί τις αναγλυφές (έλικες και αύλακες) του εγκεφάλου. Έτσι ανάμεσα στη χοριοειδή και την αραχνοειδή μήνιγγα σχηματίζεται σχισμοειδής χώρος, που λέγεται υπαραχνοειδής χώρος. Ο χώρος αυτός περιέχει εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον υπαραχνοειδή χώρο προέρχεται από τις κοιλίες του εγκεφάλου μέσω των τμημάτων της οροφής της 4ης κοιλίας. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εγκέφαλος περιβαλλόμενος από εγκεφαλονωτιαίο υγρό προστατεύεται από αυτό (γιατί στα υγρά δεν είναι συμπιεστά) από διαταραχές που θα μπορούσε να πάθει ο εγκέφαλος στις απότομες μεταβολές της κινήσεως του κεφαλιού. Σε ορισμένα σημεία ο υπαραχνοειδής χώρος διευρύνεται και περιβάλλει τις λεγόμενες δεξαμενές. Οι δεξαμενές αποτελούν ανατομικούς χώρους συγκέντρωσης του ΕΝΥ και βρίσκονται κυρίως παρεγκεφαλιδικά με μεγαλύτερη την Παρεγκεφαλιονωτιαία δεξαμενή.

Σκληρή μήνιγγα

H σκληρή μήνιγγα βρίσκεται προς το έξω μέρος της αραχνοειδούς και σε απόλυτη επαφή με την εσωτερική επιφάνεια του κρανίου. Η σκληρή μήνιγγα αποτελείται από δύο πέταλα (μεμβράνες) που συμφύονται μεταξύ τους πλήν των φλεβώδων χώρων όπου αφορίζονται για να περιβάλλουν φλέβες του εγκεφάλου για την παροχέτευση του εγκεφαλικού αίματος. Ο χώρος κάτω από την σκληρή μήνιγγα έως την επόμενη μήνιιγα την αραχνοειδή ονομάζεται υποσκληρίδιος. Πήρε το ονομά της επειδή είναι η πιο σκληρή. 
Σε ορισμένες περιοχές της σκληρής μήνιγγας σχηματίζονται σωληνωτές διαμορφώσεις που λέγονται φλεβώδεις κόλποι της σκληρής μήνιγγας. Με τους φλεβώδεις κόλπους που επικοινωνούν μεταξύ τους και που δια του σιγμοειδούς κόλπου καταλήγουν στην έσω σφαγίτιδα φλέβα γίνεται η αποχέτευση του φλεβικού αίματος του εγκεφάλου. Τέλος, μεταξύ της σκληρής και της αραχνοειδούς μήνιγγας δημιουργείται άλλος σχισμοειδής χώρος που καλείται υποσκληρίδειος και περιέχει λίγο λεμφικό υγρό. Η σκληρή μήνιγγα προβάλλει εντός της κρανιακής κοιλότητας σε δύο σημεία, μία στο δρέπανο του εγκεφάλου και μία στο σκηνίδιο της παρεγκεφαλίδας.