google/wiki40b huggingface dataset:
Irkut MC-21

Ονομασία

Στη ρωσικά: МС‑21 "Магистральный Самолёт 21 века" – "Magistralny Samolyot 21 veka"‎    μεταφράζεται ως "βασικά αεροσκάφη του 21ου αιώνα".  Ονομάστηκε MS-21 στα αγγλικά πριν από τον Ιούνιο του 2013, αλλά το επίσημο όνομα είναι το MC-21.

Ανάπτυξη

Το 2006, ο πρώτος σχεδιασμος της UAC ήταν για 130-170 θέσεις για να αντικαταστήσει το παλιό  Tu-154. Το MC-21 είναι 20-25% πιο αποτελεσματικά από τα αεροσκάφοι  Airbus A320 και B737NG με 15% μικρότερο βάρος, 20% χαμηλότερο λειτουργικό κόστος και 15% χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμων. αρχική τιμή ήταν 35 εκατομμυρία δολαρίων. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2007, σχεδιάζοντας μια εισαγωγή του 2016.

Εισαγωγή

Η Aeroflot θα μισθώσει από την εταιρεία Aviakapital 50 MC-21-300 για 12 έως 18 χρόνια και θα ξεκινήσει η παράδοση από το πρώτο τρίμηνο του 2020 έως το τρίτο τρίμηνο του 2026 με πιστοποίηση EASA στις αρχές του 2021.

Σχεδιασμός

Ο σχεδιασμός βασίζεται στο μη υλοποιημένο, διπλού κινητήρα Yakovlev Yak-242 ως εξέλιξη του Yakovlev Yak-42 .

Κινητήρες

Οι κινητήρες Pratt & Whitney PW1000G επιλέχθηκαν τον Δεκέμβριο του 2009.  Ο ρωσικός κινητήρας θα είναι ο Aviadvigatel PD-14 .  Η United Engine Corporation (UEC) σχεδίαζε να παραδώσει πέντε PD-14 για το MC-21 μέχρι το τέλος του 2018, μετά την πιστοποίηση της Rosaviatsia.
Χάουαρντ Κουκ

Σταδιοδρομία

Στα πρώτα του χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και ήταν πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων της Τζαμάικα. Επίσης εργάστηκε στο χώρο της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Το 1958 έγινε μέλος του Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών και μετά την ανεξαρτησία (1962) εξελέγη γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κυβέρνηση του Μάικλ Μάνλεϊ κατά τη δεκαετία του '70 χρημάτισε υπουργός και από το 1989 ως το 1991 ήταν πρόεδρος της Γερουσίας.
Ανέλαβε καθήκοντα γενικού κυβερνήτη την 1η Αυγούστου 1991. Στις 15 Φεβρουαρίου 2006 έγινε ο πρώτος γενικός κυβερνήτης που επέλεξε το διάδοχό του, καθηγητή Κένεθ Χολ.
Ο Κουκ πέθανε πλήρης ημερών στο Κίνγκστον τον Ιούλιο του 2014.
Μωρόσκλαβο Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία

Βρίσκεται σε υψόμετρο 230 μέτρων περίπου, σε λόφο πάνω από το χωριό Σιταράλωνα και σε σημείο που έχει πολύ καλή ορατότητα και θέα σε όλη την περιοχή. Εγγύς του βρίσκονται το Θέρμο, τα Πριοναίικα, το Πετροχώρι, τα Σιταράλωνα, το Πάμφιο, ο Μαραθιάς, η Κάτω Μακρινού, η Παλιουριά, τα Καημένα Αμπέλια και η Ανάληψη. Στον δρόμο Θέρμου-Κάτω Μακρινούς υπάρχει, στο ύψος της διασταύρωσης για το Μωρόσκλαβο, το ομώνυμο πέτρινο οδογέφυρο κατασκευής 1889 ευρισκόμενο σε υψόμετρο 193 μέτρων.
Απέχει από το Θέρμο 9,5 χλμ. περίπου (μέσω Πετροχωρίου), 40 ή 41 χλμ. από το Αγρίνιο (μέσω Θέρμου ή Κάτω Μακρινούς αντίστοιχα), 34 ή 35 χλμ. από τη Ναύπακτο (μέσω Ανάληψης ή Κάτω Μακρινούς αντίστοιχα).

Ονομασία

Σχετικά με τις ονομασίες «Μπρόσκλαβον» και «Μωρόσκλαβον» υπάρχουν απόψεις που θέλουν να έχουν σλάβικη καταγωγή.

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την αρχαιότητα η θέση στην οποία βρισκόταν το χωριό, το λεγόμενο «Κάστρο του Μωρόσκλαβου», ήταν σημαντική και έχουν βρεθεί εκεί αρχαία αιτωλικά νομίσματα και θεμέλια που θυμίζουν το αρχαίο παρελθόν της περιοχής, ότι δηλ. εκεί υπήρχε κώμη ή οικισμός. 
Πρόκειται για ιστορικό χωριό της περιοχής του Απόκουρου το οποίο, ωστόσο, εγκαταλείφθηκε λίγο μετά τα μισά του 20ού αιώνα από έλλειψη νερού. Με την ονομασία Μωρόσκλαβο αποκαλείται συχνά το γειτονικό χωριό Σιταράλωνα, στο οποίο εγκαταστάθηκαν οι περισσότεροι κάτοικοί του.
Μέρος των κατοίκων του είχε προέλθει από το χωριό Αρτοτίβα, όταν, το 1780 περίπου, λόγω του φόνου του Παπαλέξη -κοτζάμπαση και ιερέα Αρτοτίβας- από κάποιον αντίζηλό του, τούρκικο στρατιωτικό απόσπασμα πυρπόλησε την Αρτοτίβα, αναγκάστηκαν να μετοικήσουν σε διάφορα χωριά, ανάμεσα σε αυτά και στο Μωρόσκλαβο. 
Στις 07/12/1835, με τη δημιουργία του Δήμου Παμφίας, το Μωρόσκλαβο απείχε μιάμιση ώρα από την τότε έδρα του δήμου, τον Αβαρίκο, ενώ αναφέρεται ότι εκατοικείτο από 73 άτομα (14 οικογένειες). Αναφέρεται το 1853 ότι οι κάτοικοι του χωριού καλλιεργούσαν  δημητριακά και είχαν βελανιδιές.

Διοικητική εξέλιξη

Το Μωρόσκλαβο προσαρτήθηκε στις 07/12/1835 (ΦΕΚ 19Α) στον τότε Δήμο Παμφίας και αποτελούσε οικισμό του μέχρι το 1912 που, με το ΦΕΚ 261Α της 31/08/1912 και την κατάργηση των δήμων, ορίστηκε έδρα της τότε Κοινότητας Μωροσκλάβου. Στις 12/12/1922 (ΦΕΚ 73Β) έπαψε να είναι έδρα της Κοινότητας Μωροσκλάβου, η οποία μετακινήθηκε στα Σιταράλωνα και μετονομάστηκε σε Κοινότητα Σιταραλώνων. Στις 14/03/1971 έπαψε επίσημα να υπάρχει ως οικισμός.

Λοιπά στοιχεία

Στον ερειπωμένο οικισμό, του οποίου σώζονται χαλάσματα από παλιές οικίες, διατηρείται χριστιανικός ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου στον οποίο γίνεται δοξολογία ετησίως. Υπάρχουν απόψεις ότι «αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εγκαταλειμμένου οικισμού, που μπορεί να αναστηλωθεί και να αποτελέσει κέντρο υποδοχής, διαμονής και ενημέρωσης επισκεπτών στη λίμνη Τριχωνίδα».
Χοσέ Κούρα

Βιογραφία

Ο Χοσέ Κούρα ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που τραγούδησε και ταυτόχρονα διηύθυνε την ορχήστρα (τόσο σε κοντσέρτα όσο και σε ηχογραφήσεις) και ο πρώτος που συνδύασε τραγούδι με συμφωνικά έργα σε κονσέρτο με σχήμα ‘μισό-μισό’. Το Φεβρουάριο του 2003, πρώτα διηύθυνε την Καβαλλερία Ρουστικάνα του Πιέτρο Μασκάνι και μετά από ένα διάλειμμα ανέβηκε στη σκηνή για να τραγουδήσει το ρόλο του Canio στους Παλιάτσους του Ρουγκέρο Λεονκαβάλλο στην Όπερα του Αμβούργου.
Ο Κούρα έχει εμφανισθεί σε πολυάριθμες τηλεοπτικές παραγωγές όπερας καθώς και σε συναυλιακές παραγωγές σε ολόκληρο τον κόσμο. Έχει τραγουδήσει σε φημισμένα θέατρα του κόσμου, στα οποία περιλαμβάνονται η Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης, η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, η Κρατική όπερα της Βιέννης, το Θέατρο Liceu της Βαρκελώνης, η Όπερα της Ζυρίχης και η Σκάλα του Μιλάνου.
Το 2001 ερμήνευσε το ρόλο του Οθέλλου στην κρατική όπερα της Βιέννης και στην όπερα του Κόβεντ Γκάρντεν, εμφάνιση που επαινέθηκε ως προς τις φωνητικές ικανότητες του Κούρα, ενώ από άλλους σχολιάστηκε η αδυναμία του να αποδώσει την αγωνία τού χαρακτήρα.
Είναι παράλληλα συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και κιθαριστής, ενώ έχει ασχοληθεί επίσης με τη σκηνογραφία και τη σκηνοθεσία.
Εκτός της πλούσιας δισκογραφίας του με κλασική μουσική, ιδιαίτερη επιτυχία έχουν και οι δισκογραφικές συνεργασίες του - σε τραγουδιστικά ντουέτα σύγχρονης μουσικής - με κορυφαίες σοπράνο της εποχής μας, όπως η Βρετανίδα Σάρα Μπράιτμαν (π.χ. Just show me how to love you, Τhere for me) και η Πολωνή Εύα Μαλάς-Γκοντλέβσκα (π,χ, Song of love, EmOcean κά.).
Έχει τιμηθεί με σειρά διακρίσεων και βραβείων σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών και με το 1ο βραβείο Operalia του Διεθνούς Διαγωνισμού Τραγουδιστών Όπερας “Πλάθιδο Ντομίγκο” το 1994.
Το 2007 ο Χοσέ Κούρα διορίστηκε επισκέπτης καθηγητής της Βασιλικής Μουσικής Ακαδημίας του Λονδίνου.
YARV

Ο YARV (Yet another Ruby VM, Άλλη μια εικονική μηχανή για τη Ruby) είναι ένας διερμηνέας κώδικα byte (bytecode) που αναπτύχθηκε για τη γλώσσα προγραμματισμού Ruby από τον Koichi Sasada. Ο στόχος του εγχειρήματος ήταν να μειωθεί σημαντικά ο χρόνος εκτέλεσης των προγραμμάτων σε Ruby.
Επειδή ο YARV έγινε ο επίσημος διερμηνέας της Ruby στην έκδοση της Ruby 1.9, ονομάζεται επίσης KRI (Koichi's Ruby Interpreter).

Απόδοση

Δοκιμές από το rubychan.de έδειξαν σημαντικές βελτιώσεις στην απόδοση. Δοκιμές από τον Antonio Cangiano έδειξαν μια κατά μέσο όρο τέσσερις φορές βελτίωση σε σχέση με τον αυθεντικό διερμηνέα. Και οι δύο εκτιμήσεις βασίστηκαν σε κυρίως συνθετικά δοκιμαστικά σενάρια. 
Το Ruby on Rails παρατηρήθηκε να τρέχει περίπου κατά 15% γρηγορότερα με τον YARV σε σχέση με τη Ruby 1.8.6. Όμως, ο αρχικός χρόνος που χρειάζεται το πρόγραμμα (startup time) και ο χρόνος που χρειάζεται το ActiveRecord εξακολουθούν να είναι μεγάλοι.

Ιστορία

Την 1η Ιανουαρίου 2007, ο YARV ενσωματώθηκε με τον κώδικα στο σύστημα Subversion της Ruby.
Ο δημιουργός της Ruby, Yukihiro Matsumoto, ενσωμάτωσε πλήρως τον YARV στην έκδοση Ruby 1.9.0 που κυκλοφόρησε στις 26 Δεκεμβρίου 2007. Από αυτήν τη στιγμή, ο YARV έγινε ο επίσημος διερμηνέας της Ruby, αντικαθιστώντας αυτόν που είχε αναπτύξει ο Matsumoto.
Χρυσάνθιο Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Το Χρυσάνθιο, που έφερε παλιότερα την ονομασία Βερσοβά, αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Αιγείρας. Τη χρονική περίοδο μεταξύ 08/12/1845-04/05/1873 αποτέλεσε την έδρα του Δήμου Αιγείρας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη σύσταση των Κοινοτήτων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βερσοβάς αποτελώντας παράλληλα έδρα της. Με το ΦΕΚ 11Α της 24/01/1957 μετονομάστηκε από Βερσοβά σε Χρυσάνθιο, ομοίως και η Κοινότητα. Με το ΦΕΚ 123Α της 19/08/1986 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Χρυσανθίου και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Χρυσαμπέλων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγείρας ως έδρα του ομώνυμου πρώην Δημοτικού διαμερίσματος.
Αμεντέο της Σαβοΐας-Αόστας (1943)

Βιογραφία

Ο Αμεντέο-Ουμπέρτο-Κονσταντίνο-Τζιόρτζιο-Πάολο-Έλενα-Μαρία-Φιορέντσο-Ζβονιμίρ γεννήθηκε στη Βίλλα ντέλα Τσιστέρνα της Φλωρεντίας και είναι ο μόνος γιος του Αϊμόνε, 4ου δούκα της Αόστας και της Ειρήνης των Γκλύξμπουργκ, κόρης του Κωνσταντίνου Α΄ βασιλιά της Ελλάδας.
Τρεις μήνες πριν γεννηθεί η Ιταλία παραδόθηκε στους Συμμάχους· ο πατέρας του, που είχε οριστεί βασιλιάς της Κροατίας, παραιτήθηκε. Οι Γερμανοί, ως τότε σύμμαχοι, άρχισαν την κατάληψη της Ιταλίας και ο Αμεδαίος Γ΄ μαζί με συγγενείς του εγκλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αυστρία. Μετά τη λήξη του πολέμου, το 1946 ένα δημοψήφισμα κατάργησε τη μοναρχία και οι απόγονοι της Σαβοΐας απαγορεύτηκε να ζουν στην Ιταλία. Ο πατέρας του έφυγε στην Αργεντινή και απεβίωσε το 1948 στο Μπουένος-Άιρες. Τον διαδέχθηκε ως 5ος δούκας της Αόστης, πρίγκιπας ντέλα Τσιστέρνα ε Μπελριγκουάρντο, μαρκήσιος ντι Βογκέρα και κόμης ντι Ποντεράνο.
Σπούδασε στο Ναυτικό Κολέγιο Μοροζίνι της Βενετίας και στη Βρετανία. Παρακολούθησε την Ναυτική Ακαδημία του Λιβόρνο, από όπου αποφοίτησε ως αξιωματικός του Ιταλικού Ναυτικού. Είναι επίτιμο μέλος της Διοίκησης της Πενσυλβάνια του Στρατιωτικού Τάγματος της Πιστής Λεγεώνας των ΗΠΑ (ΣΤΠΠΗΠ, αγγλ. MOLLUS).
Ζει με τη δεύτερη σύζυγό του στα περίχωρα του Καστιλιόν Φιμπότσι της Τοσκάνης, κοντά στο Αρέτσο. Ασχολείται με καλλιέργειες και ως μέρος της δραστηριότητάς του είναι η παραγωγή του Οίνος Σαβοΐα Αόστη. Από το 1997 είναι πρόεδρος του Διεθνούς Ιδρύματος για τα Φυτά της Μεσογείου. Το διάστημα 2003-2006 ήταν πρόεδρος επιτροπής, υπεύθυνης για να γίνει φυσικό καταφύγιο η νησίδα Βιβάρα, στα νοτιοδυτικά της νήσου Προκίδας, στη Νάπολη.
Ο Αμεδαίος Γ' είναι 3ος εξάδελφος του Βίκτορα-Εμμανουήλ, που ανήκει στον κύριο κλάδο του Οίκου της Σαβοΐας. Ο γιος του Βίκτορα-Εμμανουήλ δεν έχει άρρενες απογόνους, έτσι στο μέλλον εκπρόσωπος του Οίκου θα γίνει κάποιος δούκας της Αόστης. Ο Αμεδαίος Γ' από το 1978 άρχισε να διεκδικεί την εκπροσώπηση του Οίκου της Σαβοΐας, αν και ανήκει στο νεότερο κλάδο της Αόστης, από τον 3ο εξάδελφό του Βίκτορα-Εμμανουήλ λόγω του ταραγμένου βίου εκείνου. Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ κινήθηκε νομικά εναντίον του. Μάλιστα το 2004 οι δύο τους διαπληκτίστηκαν στο ανάκτορο Σαρσουέλα της Μαδρίτης.
Βιατσεσλάβ Α΄ του Κιέβου

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Βλαδίμηρου Β΄ Μονομάχου μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και της Γκύθας του Ουέσσεξ, κόρης τού Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.
Έγινε πρίγκιπας τού Σμολένσκ (1113-25), τού Τουρόβ (1125-32, 34-46), τού Περεγιασλάβ (1132-, 34, 42), της Περεσοπνίτισα (1146-49) και τού Βίσγκοροντ (1149-51). Στις 18 Φεβρουαρίου 1139 διαδέχθηκε τον αδελφό του Γιαροπόλκ Β΄ ως μέγας πρίγκιπας τού Κιέβου, αλλά εκδιώχθηκε τον Μάρτιο από τον 2ο εξάδελφό του Βσέβολοντ Β΄. Αργότερα κυβέρνησε πάλι το Κίεβο μαζί με τον ανιψιό του Ιζιασλάβ Β΄ (γιο τού αδελφού του Μστισλάβ Α΄ τού μεγάλου) και απεβίωσε όχι πολύ μετά από αυτόν, στα τέλη τού 1154 ή αρχές τού 1155. 
Τάφηκε στον καθεδρικό ναό της Αγ. Σοφίας τού Κιέβου.
Τριανταφυλλάκος Τζεργίνης

Τριανταφυλλάκος Τζεργίνης, ήταν γενάρχης της οικογένειας των Κολοκοτροναίων. 
Η Οικογένεια Κολοκοτρώνη είναι παλιά ελληνική οικογένεια κλεφτών, η οποία ανέδειξε πολιτικούς και κυρίως στρατιωτικούς.

Ιστορία

Η καταγωγή του ήταν από τα Καλύβια-Κότσικα ("Κότσικα = Κόκκαλα" ->παλιό αρβανίτικο όνομα του χωριού), δηλαδή από το σημερινό  Ρουπάκι Ηλείας. Το Ρουπάκι, εγκαταλείφθηκε απο τις περισσότερες οικογένειες που το κατοικούσαν το 1532. Ο Τριαντάφυλλος (ή Τριανταφυλλάκος) Τσεργίνης, -πρωτοπαλήκαρο που έπαιζε ηγετικό ρόλο στο χωριό-, ακολούθησε την επαναστατική πορεία του Ανδρέα Ντόρια με φιλελεύθερα ανυπότακτα παληκάρια. Υπήρξαν μεγάλες σφαγές καθώς στη συνέχεια οι Τούρκοι το κατάστρεψαν (μετά την αναχώρηση του Γενουάτη Ναύαρχου Ανδρέα Ντόρια από την Πελοπόννησο), έπειτα την ανεπιτυχή προσπάθεια ξεκινήματος επανάστασης κατά των Τούρκων. Ο Τσεργίνης μετά από την σφαγή έφυγε και πήγε στο Λιμποβίσι, όπου έμεινε και παντρεύτηκε.
Ορόντης Γ΄ της Αρμενίας

Βιογραφία

Μάλλον ήταν γιος τού Μιθρένη Α΄ σατράπη της Αρμενίας. 
Κατά τη βασιλεία του αγωνίστηκε για τον έλεγο τού βασιλείου της Σωφηνής εναντίον τού Αντιόχου Β΄ των Σελευκιδών, ώσπου ηττήθηκε το 272 πΧ και αναγκάστηκε να πληρώσει μία μεγάλη εισφορά: 300 τάλαντα αργύρου, 1000 άλογα και ημιόνους. Ο Ορόντης Γ΄ ακολούθως φονεύθηκε το 260 πΧ· δεν γνωρίζουμε αν αυτό έγινε με την υποκίνηση τού Αντιόxου Β΄. 
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Σάμης Α΄ ως σατράπης της Σωφηνής και την Κομμαγηνής.
Juvenes Translatores

Ο διαγωνισμός "Juvenes Translatores" (στα ελληνικά «Νέοι Μεταφραστές») που ξεκίνησε το 2007, είναι ένας μεταφραστικός διαγωνισμός για μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), ο οποίος οργανώνεται από την Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης (Γ.Δ.Μ.) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ο επόμενος διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2014. Ο διαγωνισμός διεξάγεται συνήθως μεταξύ 10:00 και 12:00 το πρωί (ώρα Βρυξελλών)
Τεκές Οσμάν Μπαμπά

Ο Τεκές Οσμάν Μπαμπά υπήρξε χώρος συνάθροισης δερβίσηδων (του τάγματος των Μπεκτασήδων) στην περιοχή του σημερινού χωριού Τεκέτου, στη Βουλγαρία. Σήμερα σώζεται ο τουρμπές (οθωμανικό ταφικό μνημείο) του Οσμάν Μπαμπά, ο οποίος χρονολογείται από το 1505-1507.

Ιστορία

Σύμφωνα με τις περιγραφές του Οθωμανού περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή ο τεκές αυτός ήταν ένας από τους ομορφότερους. Όμως η περιγραφή αυτή έχει χαρακτηριστεί υπερβολική από σύγχρονους μελετητές. Ο Τσελεμπή αναφέρει ότι ο Οσμάν Μπαμπά ήταν δερβίσης από το τάγμα των Μπεκτασήδων, ο οποίος έφτασε στα Βαλκάνια τον 14ο αιώνα, με τους πρώτους στρατούς των Οθωμανών. Ο Οσμάν Μπαμπά άρχισε να διαδίδει τη θρησκεία του στην Ευρώπη και έφτασε μέχρι και τη σημερινή Δανία, ενώ βρέθηκε στην Αδριανούπολη κατά την άλωσή της από τους Οθωμανούς του 1369. Σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στον τουρμπέ, ο Οσμάν Μπαμπά γεννήθηκε το 1389 και πέθανε το 1478/9. Γενικά ο Οσμάν Μπαμπά θεωρείται από τους κυριότερους αγίους στη θρησκευτική κοινότητα του Αλεβισμού.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στο σωζόμενο μνημείο (τουρμπέ) είναι ότι οι τοίχοι καλύπτονται με σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, όπως η θυσία του Ισμαήλ ή του Ισαάκ από τον πατέρα του Ιμπραήμ ή Αβραάμ. Σήμερα η τοποθεσία του μνημείου, μαζί με τους χώρους φιλοξενίας που υπάρχουν, προσελκύει προσκυνητές κατά τη γιορτή του Εντερλές (ή γνωστή και ως γιορτή της άνοιξης) που γίνεται κάθε 6η Μαΐου. Παραδοσιακό έθιμο της εορτής αποτελεί η θυσία αρνιών.

Λαογραφία

Μέσα στο δάσος και πάνω σε ένα λόφο, έξω από τον χώρο του τεκέ, υπάρχει ένας βράχος. Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση, ο Οσμάν Μπαμπά θα γιατρέψει όποιον ξαπλώσει εκεί. Επίσης, οι πιστοί ξηλώνουν ένα κομμάτι από το ρούχο τους και το δένουν σε δένδρο.
Ζίγιεμλιε (Μόσταρ)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Πέχτσεβο

Ιστορία

Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, το Πέχτσεβο ήταν μέρος του Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το 1913, ως αποτέλεσμα των Βαλκανικών πολέμων, η πόλη έγινε μέρος του Βασιλείου της Σερβίας, το οποίο το 1918 εντάχθηκε στο Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (το 1929 μετονομάστηκε σε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας).
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του Πεχτσέβου είναι Έλληνες, καταγόμενοι από πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης (Καλλίπολη) που προσήλθαν το 1924.
Από το 1929 έως το 1941 το Πέχτσεβο ήταν μέρο της Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Από το 1941 έως το 1944, κατά τη διάρκεια της κατοχής της Γιουγκοσλαβίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Πέχτσεβο, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας του Βαρδάρη, ήταν μέρος του Βασιλείου της Βουλγαρίας.
Βάρδας Φωκάς ο νεότερος

Φωκάς εναντίον του Σκληρού

Το 978 Βάρδας απελευθερώθηκε από το κελί του από τον ευνούχο Βασίλειο Λεκαπηνό και στάλθηκε στη γενέτειρά του, την Καππαδοκία για να ξεσηκώσει την τοπική αριστοκρατία εναντίον του Βάρδα Σκληρού, ο οποίος είχε επαναστατήσει ενάντια στην αυτοκρατορική αρχή και προωθούνταν  στην Κωνσταντινούπολη μέσω Ελλησπόντου. Παρά τις διάφορες αρχικές αποτυχίες, και με τη βοήθεια γεωργιανού στρατεύματος με επικεφαλής τον Τορνίκιο, ο Φωκάς κατέστειλε τελικά την εξέγερση. Για τις ζωτικής σημασίας υπηρεσίες του διορίσθηκε δομέστικος των σχολών. Οδήγησε τα βυζαντινά στρατεύματα στην ανακατάληψη του Χαλέπίου από τους Σαρακηνούς και, όπως αναφέρει ο Μιχαήλ Ψελλός, «του δόθηκε το προνόμιο του θριάμβου και πήρε τη θέση του ανάμεσα στους προσωπικούς φίλους του κυριάρχου του». Την ίδια περίοδο και το 986-987 αναφέρεται ως Δούξ Αντιοχείας.

Δεύτερη εξέγερση

Ενώ αυτοκράτορας ήταν ο Βασίλειος Β΄, ο Φωκάς και ο Βασίλειος Λεκαπηνός ήρθαν το 987 σε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον πρώην εχθρό τους, Βάρδα Σκληρό, με την προϋπόθεση ότι η αυτοκρατορία θα διαμοιραζόταν μεταξύ τους.
Σε μια εκστρατεία ο Φωκάς αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας. Μετά συνέλαβε και φυλάκισε τον Σκληρό και πολιόρκησε την Άβυδο, απειλώντας έτσι να κλείσει το στενό των Δαρδανελλίων. Σε αυτό το σημείο ο Βασίλειος Β΄ έλαβε έγκαιρα ενισχύσεις από Βαράγγους μισθοφόρους και βάδισε προς την Άβυδο. 
Οι συναντήθηκαν οι δύο στρατοί σε μάχη, ο Φωκάς κάλπασε προς τον αυτοκράτορα, επιζητώντας να τον αντιμετωπίσει σε μονομαχία. Ωστόσο, ο Φωκάς υπέστη κακοτυχία, καθώς έπεσε από το άλογό του και σκοτώθηκε (13 Απριλίου 989). Το κεφάλι του το έκοψαν και το παρέδωσαν στον αυτοκράτορα Βασίλειο. Έτσι έληξε η εξέγερση.

Οικογένεια

Με τον γάμο του με μία ξαδέλφη του, την Αδραλεστίνα, ο Βάρδας απέκτησε δύο γιους, τον Λέοντα και τον Νικηφόρο.
Κρίστιαν Κόλμαν

Μετάλλια

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στην Ντόχα στα 100 μέτρα και δύο αργυρά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017. Στα 100 μέτρα πήρε τη 2η θέση πίσω από τον Τζάστιν Γκάτλιν και μπροστά από τον Γιουσέιν Μπολτ. Και στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα πήρε τη 2η θέση πίσω από τη Μεγάλη Βρετανία. Στους Παναμερικανικούς Αγώνες Νέων πήρε χάλκινο στα 100 μ. Στους Αγώνες NACAN κάτω των 23 ετών πήρε χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4 × 100 μέτρα.
Amazon.com

Η Amazon.com, Inc είναι εταιρεία, η μεγαλύτερη στον κόσμο από την άποψη του κύκλου εργασιών από την πώληση αγαθών και υπηρεσιών μέσω του Διαδικτύου και μια από τις πρώτες που βασίστηκε στο Διαδίκτυο για την παροχή των υπηρεσιών της με γνώμονα τις πραγματικές πωλήσεις καταναλωτικών αγαθών. Έδρα της είναι το Σιάτλ (Ουάσινγκτον) και ιδιοκτήτης της ο Τζεφ Μπέζος.
Ήταν από τις πρώτα συστήματα που εφάρμοσαν σύστημα εισηγήσεων μέσω της συνεργατικής συμπεριφοράς των χρηστών του.

Όνομα

Το αρχικό όνομα της εταιρείας ήταν Catabra.com αλλά αργότερα άλλαξε σε amazon επειδή ακουγόταν σαν την αγγλική λέξη "cadaver" η οποία στην ελληνική γλωσσα μεταφράζεται ως πτώμα.
Ισοσκελές τρίγωνο

Ισοσκελές τρίγωνο στη γεωμετρία είναι ένα τρίγωνο του οποίου δύο πλευρές είναι ίσες μεταξύ τους. Ειδική περίπτωση ισοσκελούς τριγώνου είναι το ισόπλευρο τρίγωνο.
Χρυσομηλιά Τρικάλων

Γιορτές

Το χωριό γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οπότε πραγματοποιείται πανηγύρι.
Σιδηροχώρι Έβρου

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Σιδηροχώρι βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία σε απόσταση 75,5 χλμ. Β.-ΒΑ.της Αλεξανδρούπολης και 53 Δ.-ΒΔ. από το Σουφλί. Βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει ο Ερυθροπόταμος και θεωρείται αμιγώς "Πομακοχώρι". Οι κάτοικοί του μετανάστευσαν από τον Κέχρο στις αρχές της δεκαετίας του 1950 σε διάσπαρτους γειτονικούς μικρούς οικισμούς, αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1961. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Μικρού Δερείου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 346 κατοίκους.
Toyota Yaris

Πρώτη γενιά (XP10: 1999 - 2005)

Το αρχικό Toyota Yaris σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Κωβό, ως ο επίσημος διάδοχος του Toyota Starlet, και κέρδισε τον τίτλο «Αυτοκίνητο της Χρονιάς» για το 2000. Η παραγωγή του Yaris ξεκίνησε στα τέλη του 1998 στην Ιαπωνία και κυκλοφόρησε στις αρχές του 1999, ως Vitz στη χώρα αυτή. Από το 2001 κατασκευάζεται και στο Onnaing, στη Γαλλία, κοντά στο Βαλανσιέν για την ευρωπαϊκή αγορά, εκτός από την έκδοση Yaris TS, η οποία είχε εισαχθεί από την Ιαπωνία. 
Ειδικότερα στην Ελλάδα, η πρώτη γενιά ήταν διαθέσιμη με κινητήρες 1.000 cm³ και 1.300 cm³ βενζίνης, 68 και 87 ίππων αντίστοιχα, έναν 1.400 cm³ πετρελαίου που είχε απόδοση 75 ίππους, ενώ στην κορυφή υπήρχε ο 1.500 cm³ ατμοσφαιρικός κινητήρας βενζίνης με 105 ίππους. Κυκλοφόρησε σε 3-πορτη και 5-πορτη εκδοχή hatchback, καθώς και ως μικρό MPV πολυμορφικό, το Yaris Verso, που διατέθηκε ως FunCargo στην Ιαπωνία.
Η πρώτη γενιά του Yaris διατέθηκε ως Toyota Echo στη Βόρεια Αμερική έως το 2005 και μάλιστα ως 2-πορτο κουπέ και 4-πορτο σεντάν.

Δεύτερη γενιά (XP90: 2005 – 2011)

Η δεύτερη γενιά του Yaris εισήχθη στην Ιαπωνία στις αρχές του 2005 και στα τέλη του έτους προωθήθηκε στην Ευρώπη και στις άλλες ηπείρους. Αυτή τη φορά, έλαβε την ονομασία Yaris και στις ΗΠΑ, όπου και διατέθηκε επίσης ως 2-πορτο coupé και 4-πορτο sedan. Στην Ιαπωνία διατέθηκε και η σεντάν εκδοχή Belta Platz, με λίγο μακρύτερο μεταξόνιο.
Ωστόσο, η δεύτερη γενιά του Toyota Yaris σημαδεύτηκε από τα αλλεπάλληλα προβλήματα αναξιοπιστίας που εμφανίστηκαν. Συγκεκριμένα, σχεδόν σε όλα τα Toyota Yaris της τότε εποχής υπήρχαν προβλήματα με τους κινητήρες και τους διαρκείς θορύβους τους, ενώ επίσης συχνά "έχανε" λάδια.

Τρίτη γενιά (XP130, XP150: 2011 – 2020)

Η τρίτη γενιά του μοντέλου λανσαρίστηκε στην Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας στις 22 Δεκεμβρίου 2010, και μέσα στο 2011 στην Ευρώπη και στις άλλες αγορές. Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, εισήχθη στο τελευταίο τρίμηνο του 2011, για την σεζόν του 2012, διατηρώντας την ονομασία Toyota Yaris. Στην αγορά των ΗΠΑ προσφέρθηκε ως 3-πορτο και 5-πορτο, με έναν μόνο κινητήρα, κυβισμού 1.5 λίτρων και βενζίνης, με 5-ταχύτο μηχανικό ή 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd της τρίτης γενιάς έφτασε το εντυπωσιακό για αυτοκίνητο πόλης 0,285. Το 2014, η τρίτη γενιά υπέστη μια έντονη ανανέωση, με την κυριότερη αλλαγή στο μπροστινό μέρος, που άρχισε να μοιάζει με αυτό του Toyota Aygo δεύτερης γενιάς.
Λόγω των συνεχιζόμενων υψηλών πωλήσεων του μοντέλου, η Toyota έκρινε στις αρχές του 2017 ότι η τρίτη γενιά του μοντέλου δεν χρειαζόταν επείγουσα αλλαγή, παρά μόνο μια ριζική ανανέωση, η οποία δεν ήρθε με ένα σκέτο δεύτερο λίφτινγκ, αλλά με μια επένδυση 90 εκατομμυρίων ευρώ, που έλαβε χώρα μέσα στο ίδιο έτος, με την υιοθέτηση 900 και πλέον νέων εξαρτημάτων για τη βελτίωση της σχεδίασης, των δυναμικών επιδόσεων και της ασφάλειας του αυτοκινήτου.

Τέταρτη γενιά

Η τέταρτη γενιά του Yaris αναμένεται να παρουσιαστεί στην έκθεση του Τόκιο, που ανοίγει τις πύλες της στις 23 Οκτωβρίου 2019. Θα βασίζεται στη νέα TNGA πλατφόρμα της Toyota, στην οποία θα βασίζονται τα επόμενης γενιάς μικρά μοντέλα της, δηλαδή το νέο Yaris, καθώς και ένα compact SUV ή crossover.