google/wiki40b huggingface dataset:
Κρατιδιακές εκλογές της Βρέμης (2015)

Κρατιδιακές εκλογές διεξήχθησαν στο κρατίδιο της Βρέμης στις 10 Μαΐου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη της βουλής της πόλης και του κρατιδίου (Bürgerschaft). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές είχαν όλοι οι Γερμανοί που είχαν ζήσει στη Βρέμη τουλάχιστον 3 μήνες πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Όπως και στις προηγούμενες εκλογές, για να ψηφίσουν στις εκλογές έπρεπε να είναι ηλικίας 16 ετών και για να είναι υποψήφιοι 18 ετών. Οι Σοσιαλδημοκράτες που κυβερνούν από το 1946 στο κρατίδιο κέρδισαν τις εκλογές, ενώ ανοδικά ήταν τα ποσοστά των ευρωσκεπτικιστών.
Στις 15 Ιουλίου 2015 δήμαρχος εξελέγη ο Κάρστεν Ζίλινγκ.

Εκλογικό σύστημα

Από το 2011 στη Βρέμη οι εκλογές διεξάγονται με ένα νέο εκλογικό σύστημα. Κάθε ψηφοφόρος μπορεί να ρίξει 5 ψήφους μεταξύ των κομματικών καταλόγων ή των υποψηφίων που αναγράφονται.
Γκιόργκε Ίβανοφ

Καριέρα

Τελείωσε τις υποχρεωτικές και γυμνασιακές του σπουδές στο Βαλάντοβο. Μέχρι το 1990 υπήρξε ακτιβιστής στην Λίγκα της Σοσιαλιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας. Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά. Η μόνιμη κατοικία του είναι στην πρωτεύουσα της χώρας, τα Σκόπια.
Στις 25 Ιανουαρίου 2009, το ισχυρότερο κόμμα στο Κοινοβούλιο της τότε πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, το συντηρητικό  VMRO-DPMNE, όρισε τον Ίβανοφ υποψήφιο του κόμματος για τις Προεδρικές εκλογές του 2009. Παρότι προτάθηκε ως υποψήφιος από το κυβερνών κόμμα VMRO-DPMNE, ο ίδιος δεν είναι μέλος του κόμματος. Οι δημοσκοπήσεις από τον Φεβρουάριο του 2009 έβλεπαν τον Ίβανοφ ως τον επικρατέστερο προεδρικό υποψήφιο με την υποστήριξη του 27% των ερωτώμενων, με τον δεύτερο στη σειρά υποψήφιο να έχει την υποστήριξη μόνον του 13%. Στην διάρκεια της εκλογικής του εκστρατείας ο Ίβανοφ ανακοίνωσε ότι εάν εκλεγεί πρόεδρος, θα επιμείνει σε μια συνάντηση με τον  Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2009, 343.374 (35,06%) πολίτες της τότε πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ψήφισαν υπέρ του Ίβανοφ, με δεύτερο τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών Λιουμπομίρ Φιρτσκόσκι που έλαβε το 20,45% των ψήφων. Κέρδισε τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών με 437.455 ψήφους (63,1%), ενώ ο αντίπαλός του Φιρτσκόσκι έλαβε 252.195 ψήφους.
Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Μαΐου του 2009.
Στις προεδρικές εκλογές που έγιναν τον Απρίλιο του 2014, ο Ίβανοφ επανεξελέγη πρόεδρος με 55,28% στον δεύτερο γύρο, επικρατώντας του Στέβο Πενταρόφσκι (41,14%).
Μίλαν Μπογκίσεβιτς

Βιογραφία

Ήταν γιος του αντισυνταγματάρχη Μίλου Μπογκίσεβιτς και της Αντζελίγια Λουκάσεβιτς. Ήταν εγγονός του Άντα Μπογκίσεβιτς και αδέλφια του ήταν ο Αντόνιγιε και ο Μιχαήλο.
Μετά την αποφοίτηση του ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία ως Γραμματέας κατά την εκπροσώπηση της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη το 1868 έως το 1872 που έγινε γραμματέας του Πρίγκιπα του Μίλαν. Έπειτα πήγε στην πρεσβεία της Βιέννης και του Βερολίνου. 
Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης (1874-1875), τρεις φορές υπουργός Εξωτερικών (1875, 1883-1884 και 1894-1895), Δικαστής του ακυρωτικού δικαστηρίου(1879-1883) και μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας (1902-1908).
Ήταν παντρεμένος με τη Πέρκομ Μπαρλόβτσι , πέθανε στη Βιέννη, και θάφτηκε στο νέο κοιμητήριο στο Βελιγράδι.
Κώστας Παληός

Βιογραφία

Έπαιζε δεύτερους ρόλους σε πολλές ταινίες. Σημαντική εμφάνιση είχε στην ταινία «The κόπανοι» του Γιώργου Κωνσταντίνου, στο ρόλο του χαρτοκλέφτη Δούκα. Τελευταία εμφάνιση της καριέρας του, στο σήριαλ «Σοφία ορθή».
Έπαιξε συνολικά σε 37 ταινίες και σε 6 τηλεοπτικές σειρές.
Μέιντερτ Χομπέμα

Βίος

Γιος του Λούμπερτ Μέινερτς (Lubbert Meynerts) και της Ρίνσιε Έντουαρτς (Rinsje Eduwarts), ο Χομπέμα βαπτίστηκε ως Μέιντερς Λούμπερτς (Meyndert Lubbertsz) στο Άμστερνταμ στις 31 Οκτωβρίου 1638. Σε ηλικία 15 ετών αυτός, ο νεότερος αδελφός του και η αδελφή τους καταγράφεται ότι εστάλησαν σε ορφανοτροφείο. Αν και υπέγραφε ως M. Hobbema σε πίνακες ήδη από το 1658, σε νομικά έγγραφα χρησιμοποιούσε μόνον το βαπτιστικό του όνομα ως το 1660.

Γάμος και σταδιοδρομία

Ο Χομπέμα νυμφεύτηκε την Έελτιε Φινκ (Eeltje Vinck) στην Παλαιά Εκκλησία (Oude Kerk) του Άμστερνταμ στις 2 Νοεμβρίου 1668. Η Φινκ ήταν λαντζέρισσα του Λάμπερτ Ρέινστ (Lambert Reynst), δημάρχου (burgomeister) του Άμστερνταμ. Μάρτυρες στον γάμο ήταν ο Κορνέλιους Φινκ, αδελφός της νύφης και ο τοπιογράφος Γιάκομπ φαν Ράουσντελ. Είναι τεκμηριωμένο ότι ο Ράουσντελ ήταν ο δάσκαλος του Χομπέμα, καθώς τον Ιούλιο του 1660 ο Ράουσντελ καταθέτει ότι ο Χομπέμα "υπηρέτησε μαζί μου και διδάχτηκε από εμένα για μερικά χρόνια". 
Το ίδιο έτος που νυμφεύτηκε ανέλαβε το καλοπληρωμένο πόστο του δημοτικού καταμετρητή κρασιού για λογαριασμό του octroi (Σώματος φοροσυλλεκτών) του Άμστερνταμ, μια εργασία που περιλάμβανε το ζύγισμα και την καταμέτρηση των εισαγόμενων κρασιών. Με σύζυγο, εργασία και καλό μισθό, η καλλιτεχνική του παραγωγή άρχισε να καθυστερεί σημαντικά. Ο Χομπέμα και η σύζυγός του απέκτησαν πέντε παιδιά και ζούσαν στο Ρόζενχραχτ, όχι μακριά από τον Ρέμπραντ, ο οποίος μετακόμισε εκεί κατά την τελευταία του περίοδο, όταν είχε πλέον πτωχεύσει. Το 1704 η Έελτιε απεβίωσε και τάφηκε στο τμήμα απόρων του κοιμητηρίου του Λέιντεν στο Άμστερνταμ. Ο Χομπέμα έζησε ως το 1709 και τάφηκε ως απορος στο κοιμητήριο της Βέστερκερκ του Άμστερνταμ στις 14 Δεκεμβρίου 1709.
Μιχαήλ Βεζυρτζόγλου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο πατέρας του ονομαζόταν Ραδής. Εξέδωσε την εφημερίδα "Θάρρος”, με έδρα τη Δράμα.
Εξελέγη βουλευτής Δράμας το 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 1.920 ψήφους. Επανεξελέγη με το κόμμα του το 1950 και το 1951.
Πέθανε στη Δράμα και κηδεύτηκε στις 4 Απριλίου 1981.
663 Γερλίνδη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Γερλίνδης εκτιμάται σε 100,88 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0359. Η Γερλίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 14 λεπτά.
Αρπαγή της Περσεφόνης (ταινία)

Παρατηρήσεις

Ο Γρηγόρης Γρηγορίου παραδέχεται πως η ταινία δεν άρεσε στον κόσμο-έκανε 21.603 εισιτήρια. διότι μεταξύ άλλων, εμφανίζονταν στην ταινία μη αναγνωρίσιμοι ηθοποιοί, πλην του Ορέστη Μακρή, μα «…δεν τον θέλανε σε τέτοια ταινία.» Επίσης, η διαφήμιση που της έγινε ήταν ελάχιστη και «ο Ζερβός που είχε την εκμετάλλευση δεν την πίστεψε»
Σφραγίδα του Σικκίμ

Το Έμβλημα του Σικκίμ, που ονομάζεται επίσης Χαμ-σουμ-ουάνγκντουε (Σικκιμεζικά: ༄༅།ཁམས་གསུམ་དབང་འདུས།), χρησιμοποιείται από την Κυβέρνηση του Σικκίμ ως σύμβολο. Σχεδιάστηκε το 1877 από τον Ρόμπερτ Τέυλορ σε Ευρωπαϊκό στυλ και ήταν προηγουμένως το τελευταίο εθνόσημο στην ύστερη περιοχή της Σικκιμεζικής μοναρχίας.

Επισκόπηση

Η κεντρική ασπίδα, που υποστηρίζεται από τους Ευρωπαϊκούς δράκους, αποτελείται από Βουδιστικότροχό προσευχής χόρλο με τογκανκγίλ ως κεντρικό στοιχείο. Παραπάνω υπάρχει ένα κράνος περισσότερο σύμφωνο με τα Ευρωπαϊκά φέρματα του εθνόσημου, και στην κορυφή υπάρχει ένα κοχύλι με στροφή προς τα δεξιά, ένα Βουδιστικό εικονόγραμμα που αντιπροσωπεύουν το διάχυτο ήχο του Μπουνταντάρμα η οποία αφυπνίζει τους μαθητές και τους προτρέπει να ολοκληρώσουν την δική τους ευημερία και την ευημερία των άλλων.
Το εθνόσημο αποτελείται από τις Θιβετιανές λέξεις Χαμ-σουμ-ουανγκντού, που κυριολεκτικά σημαίνει "κατακτητής των τριών κόσμων".
Με την προσάρτηση της Σικκίμ να Ινδίας, και με την κατάργηση της μοναρχίας, η σημαία του Σικίμ έχασε την επίσημη θέση, αλλά το σύμβολο διατηρήθηκε.
Σούπα από φωλιές χελιδονιών

Παραγωγή

Η σούπα παρασκευάζεται από πουλιά του γένους Aerodramus που ζουν στις ακτές της νότιο-ανατολικής Ασίας. Η φωλιά κατασκευάζεται αποκλειστικά από το σάλιο των πουλιών. Οι φωλιές κατασκευάζονται την περίοδο αναπαραγωγής για να είναι έτοιμες να υποδεχτούν τα αυγά. Οι φωλιές μαζεύονται από της σπηλιές ασβεστόλιθου της νήσου Βόρνεο. Σε πολλές περιοχές το οικοσύστημα των πτηνών καταστρέφεται σε τόσο μεγάλο βαθμό για την συγκομιδή της φωλιάς όπου τα πουλιά είναι κρίσιμα απειλούμενα. Μετά την συγκομιδή οι φωλιές μουλιάζονται και μετά βράζονται στον ατμό. Πιστεύεται ότι έχουν αφροδισιακές και ιδιότητες. Τώρα τελευταία η χρήση τεχνητών στάβλων για πουλιά swiftlet αυξάνεται. Στην Μαλαισία η εκτροφή των πτηνών γίνεται σε ειδικά κατασκευασμένες δομές με ηχεία υψηλής συχνότητας που αναπαράγουν το κάλεσμα του πτηνού για να προσελκύσουν τα swiftlet. Αυτό το είδος εκτροφής είναι απαγορευμένο σε αστικές περιοχές γιατί ο ήχος των πτηνών ενοχλεί τους κατοίκους.
Σιμωνίς Παλαιολογίνα

Βιογραφία

Μετά από ήττα των Βυζαντινών, ο Ανδρόνικος Β΄ υποσχέθηκε συμμαχία με γάμο στον Σέρβο ηγεμόνα Μιλούτιν (1298), του πρότεινε την αδελφή του Ευδοκία χήρα του Ιωάννη Β΄ Μέγα Κομνηνού  αλλά όταν εκείνη αρνήθηκε προτάθηκε τότε η 4χρονη Σιμωνίς. Οι εκκλησιαστικοί κύκλοι το απαγόρευσαν αλλά ο αυτοκράτορας ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει την συμφωνία, στα τέλη του 1298 έστειλε τον Θεόδωρο Μετοχίτη στη Σερβία να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις. Ο Μιλούτιν ήταν τόσο πρόθυμος να αποδεχθεί που χώρισε την τρίτη σύζυγό του Άννα Τέρτερ κόρη του Βούλγαρου τσάρου.
Ο γάμος τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 1299, και το ζευγάρι αναχώρησε για τη Σερβία, τον Απρίλιο. 
Μετά το θάνατο του Μιλούτιν (1321) η Σιμωνίς επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και μπήκε μοναχή στο μοναστήρι του "Αγίου Ανδρέα εν Κρίσει". Πέθανε λίγο μετά το 1336.

Θρύλοι

Έμεινε γνωστή στην Σερβική παράδοση για την ομορφιά και την αγνότητα της. Μια τοιχογραφία της στο μοναστήρι Γκρατσάνιτσα θεωρείται πολύτιμη για την Σερβική τέχνη, δυστυχώς είναι κατεστραμμένη και η Σιμωνίς εμφανίζεται χωρίς μάτια.
Ο Μίλαν Ράκιτς έγραψε ένα λυρικό ποίημα για την Σιμωνίς και ο Μιλούτιν Βόιτς ένα ψυχολογικό δράμα "Το φθινόπωρο του βασιλιά". Ο αστεροειδής Σιμωνίς 1675 που ανακαλύφθηκε από τον Σέρβο αστρονόμο Μίλοραντ Β. Πρότιτς πήρε το όνομά της.
Ντικρ

Το ντικρ (στα αραβικά ذكر που προφέρεται δικρ) είναι τελετουργική προσευχή των ισλαμιστών μοναχών σούφι. Βασίζεται στην ευλαβική συνεχή επανάληψη (μνημόνευση) των 99 «Ωραιοτάτων ονομάτων του Θεού» ή ενός μόνο από αυτά. Σκοπός αυτού του είδους προσευχής είναι η «ένωση» με τον Αλλάχ.

Παραλλαγές

Η προσευχή ντικρ διαφοροποιείται ανά αδελφότητα σούφι είτε ως προς το περιεχόμενο είτε στον τρόπο βίωσης. Για διευκόλυνση χρησιμοποιείται κομποσκοίνι με 99 κόμπους ή 33 που μετριέται τρεις φορές.
Έλληνες στην Τουρκία

Ο σημερινός Ελληνισμός της Τουρκίας αποτελείται σε κύριο βαθμό από τους Έλληνες Χριστιανούς Ορθόδοξους, που κατοικούν στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου. Ωστόσο δεν υπολογίσουμε τους Έλληνες της Τουρκίας που ανήκουν στο Ισλάμ (τουλάχιστον επισήμως), αν και μιλάνε την ελληνική γλώσσα ως μητρική και έχουν ελληνική καταγωγή. Οι Ελληνορθόδοξοι σήμερα στην Τουρκία είναι απόγονοι των 200.000 περίπου Ελλήνων, που επιτράπηκε να παραμείνουν στην Τουρκία, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Μετά από συστηματική καταπίεση ο αριθμός αυτός συρρικνώθηκε σημαντικά, κυρίως κατά το έτος 1955, με αφορμή τις εξελίξεις που συντελούνταν στο Κυπριακό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του έτους 2008 του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών οι Τούρκοι πολίτες Ελληνικής καταγωγής κυμαίνονται στον αριθμό των 3.000-4.000 ατόμων. Στην πραγματικότητα σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη ο αριθμός αυτός ήταν πολύ μικρότερος και έφτανε το 2012 τα 1.826 άτομα.   
Ένας αριθμός Ελλήνων που υπολογίζονται σε 1.000 άτομα, μετανάστευσαν στην Τουρκία και ειδικά στην Κωνσταντινούπολη από την Ελλάδα ή άλλες χώρες της ΕΕ από το 2006 και έπειτα, χωρίς να έχουν οικογενειακούς δεσμούς με την Κωνσταντινούπολη. Ο αριθμός τους αυξήθηκε σημαντικά κατά τη ελληνική οικονομική κρίση, στη πλειοψηφία τους για οικονομικούς ή ακαδημαϊκούς λόγους.
Red Bull Arena (Λειψία)

Ιστορία

Το 1956, έγιναν τα εγκαίνια του πρώτου Τσεντράλσταντιον, το οποίο ήταν εκείνη την εποχή από τα μεγαλύτερα γήπεδα στην Ευρώπη με χωρητικότητα της τάξης των 100.000 θεατών. Ωστόσο, με το πέρασμα των ετών έμεινε αχρησιμοποίητο και κόστιζε ιδιαίτερα ακριβά στον Δήμο της Λειψίας για την συντήρησή του. Το 1997, ο Δήμος της Λειψίας αποφάσισε να κατασκευάσει ένα νέο γήπεδο στη θέση του παλιού, το οποίο θα ήταν αποκλειστικά ποδοσφαιρικής χρήσης. Το νέο γήπεδο τελούσε υπό κατασκευή από τον Δεκέμβριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2004. 
Το Τσεντράλσταντιον ήταν το μοναδικό γήπεδο στην πρώην Ανατολική Γερμανία που φιλοξένησε αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Συγκεκριμένα, φιλοξένησε τέσσερις αναμετρήσεις για την φάση των ομίλων, καθώς και έναν αγώνα για την φάση των 16. Έναν χρόνο νωρίτερα, φιλοξένησε, επίσης, αγώνες για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2005 και συγκεκριμένα τρεις αγώνες της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του μικρού τελικού. Από το 2005, το Τσεντράλσταντιον αποτελεί και μόνιμο τόπο διεξαγωγής του τελικού του Λιγκ Καπ Γερμανίας.

Εγκαταστάσεις

Γέφυρες είναι κατασκευασμένες πάνω από το παλιό γήπεδο ώστε να συνδέεται με το καινούργιο. Η οροφή έχει ενσωματωμένο σχεδιασμό φωτισμού, ενώ το ίδιο το γήπεδο έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει εξαιρετική ακουστική. Ο αγωνιστικός χώρος ήταν, αρχικά, έκτασης 120 x 80 μέτρων, με τον σημερινό να είναι διαστάσεων 105 x 68 μέτρων. Έχει ενσωματωθεί στους χώρους περιμετρικά του γηπέδου με την προσθήκη σημαντικού αριθμού δέντρων και άλλων φυτών.

Άλλες χρήσεις

Το γήπεδο χρησιμοποιείται συχνά για την φιλοξενία συναυλιών. Οι Πολ Μακάρτνεϊ (2004), Χέρμπερτ Γκρόνεμαγιερ (2007, 2011), Genesis (2007), Bon Jovi (2008), Depeche Mode (2009), AC/DC (2009), Μάριο Μπαρτ (2011) και Coldplay (2012) έχουν εμφανιστεί ζωντανά στο γήπεδο κατά το παρελθόν. Για το 2013, οι Depeche Mode και οι Bruce Springsteen & The E Street Band έχουν ανακοινώσει συναυλίες τους στον χώρο.
Άγιος Αντώνιος Θεσσαλονίκης

Παράδοση

Στους αρχαίους χρόνους η περιοχή όπου βρίσκεται το χωρίο και συγκεκριμένα από το μεγάλο Καράμπουρνου μέχρι το λαιμό της Κασσάνδρας λεγόταν Κρούσις, από το όνομα της γυναίκας του Αινεία, του μεγαλύτερου μετά τον Έκτορα ήρωα των Τρώων. Ο Αινείας μετά την άλωση της Τροίας από τους Έλληνες εγκατέλειψε την πατρίδα του και ξεκίνησε ακολουθούμενος από την γυναίκα του Κρέουσα (εξ ού και το όνομα Κρουσίς) που ήταν κόρη του βασιλιά των Τρώων, τα παιδιά τους, ανάμεσα στα οποία η κόρη τους, Ανθεμώνη, που έδωσε το όνομά της στην πόλη Ανθεμούς, και του πατέρα του, Αγχίση. Σκοπός του ταξιδιού του ήταν το Λάτιο, η σημερινή Ιταλία, ωστόσο εγκαταστάθηκε πρώτα στο μεγάλο Καράμπουρνου όπου αφού έθαψε τον πατέρα του, που δεν άντεξε την ταλαιπωρία της μετακίνησης, έχτισε την πόλη Αίνεια. Από τότε αυτό που σήμερα ονομάζεται μεγάλο Καραμπουρνού ονομάστηκε Αινεία Άκρα και Αιναίον Ακρωτήριο.
Ο Αινείας εξακολούθησε το ταξίδι του προς την Ιταλία, αλλά η γυναίκα του Κρεούσα με τον γιο τους, Ασκάνιο, και τις θυγατέρες παρέμεινε στη νεοχτισμένη πόλη Αίνεια και βασίλεψε μέχρι το θάνατό της. Η πόλη Αίνεια αναπτύχθηκε τόσο, ώστε τον 6ο αιώνα π.Χ. έκοψε νομίσματα, αργυρά τετράδραχμα, που στη μία όψη τους είχαν παράσταση του Αινεία να φέρει στους ώμους του τον γέροντα πατέρα του.
Ωστόσο, ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι η Αινεία χτίστηκε από κατοίκους της Ερέτριας τον 8ο αιώνα π.Χ. Η Κρουσίς άρχιζε από την πόλη Αίνεια και έφτανε μέχρι την Ποτίδαια στο λαιμό της Κασσάνδρας. Στους ιστορικούς χρόνους αυτή η ίδια περιοχή και μέχρι σήμερα ακόμα ονομάζεται Καλαμαρά. Ο Γάλλος περιηγητής Μ.Ε. Cousinery αναφέρει:
[...]Περπατήσαμε σ’ένα μέρος σκεπασμένο από κήπους, αμπέλια, καλλιέργειες. Αυτή η περιοχή στην περίοδο της Τουρκοκρατίας φέρει το όνομα Καλαμερία που στην Ελληνική γλώσσα ισοδυναμεί με το Καλά-Μέρη. Οι Φράγκοι που ταξιδεύουν στην Θεσσαλονίκη την αποκαλούν Καλαμαρί.

Ιστορία

Στα παλιά χρόνια η περιοχή καλύπτονταν από πυκνά δάση, με πολλά νερά και εξασφάλιζε στους γύρω κατοίκους πλούσιο κυνήγι και άφθονη ξυλεία. Ωστόσο δεν βρέθηκαν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ίχνη αρχαίων νομισμάτων, ίσως επειδή δεν έχει ακόμη γίνει συστηματική ανασκαφή. Αλλά και για την βυζαντινή περίοδο δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες, εκτός από τα έγγραφα των Μονών του Αγίου Όρους, τα οποία ωστόσο δίνουν πληροφορίες μόνο για τα μετόχια και κτήματα των Μοναστηριών που αφθονούσαν στην περιοχή. Υπάρχουν χωριά που αναφέρονται σε μεσαιωνικές πηγές και στο μεταξύ χάθηκαν, αλλά και χωριά νεότερα όπως ο Άγιος Αντώνιος που δεν αναφέρεται σε μεσαιωνικές πηγές. Ωστόσω μεσαιωνικές πηγές αναφέρουν την τοποθεσία (Αγία Ιερουσαλήμ) στο χώρο μεταξύ Αγίου Αντωνίου και Μονοπηγάδου.

Δραστηριότητες

Το 1997, ιδρύθηκε ο Γυναικείος Αγροτικός Συνεταιρισμός Αγίου Αντωνίου, μέλος της Ένωσης Γυναικείων Συνεταιρισμών Ελλάδας, ο οποίος ασχολείται με την παραγωγή παραδοσιακών τοπικών προϊόντων.
Πάνος Ράγκος

Βιογραφικά στοιχεία

Αδέλφια του ήταν οι επίσης αγωνιστές της επανάστασης Γιαννάκης και Κωνσταντίνος και Χρηστάκης, καθώς και ο ανιψιός του, ο Γεωργάκης Βελής. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο και έφερε τον βαθμό του στρατηγού. 
Χρημάτισε προεπαναστατικά προεστός, αργότερα πληρεξούσιος της επαρχίας Βάλτου στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823, μέλος του Πανελληνίου το 1828 και το 1834 διοικητής Γόρτυνας.
Αερόβια άσκηση

Η αερόβια άσκηση (ή καρδιαγγειακή άσκηση, όρος που της έχει αποδοθεί λόγω των οφελών για την καρδιαγγειακή υγεία) είναι είδος γυμναστικής και περιλαμβάνει κάθε άσκηση η οποία περιλαμβάνει ή βελτιώνει την κατανάλωση οξυγόνου από το σώμα και στην οποία κινούνται ρυθμικά και επαναλαμβανόμενα μεγάλες μυϊκές ομάδες του σώματος, με συνέπεια την ταχύτερη καύση θερμίδων.
Τουρνουά Ακρόπολις

Το Τουρνουά Ακρόπολις είναι διεθνής φιλική διοργάνωση της καλαθοσφαίρισης η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο, το καλοκαίρι, από το 1986, με εξαίρεση τις χρονιές 1991, 2012, 2014 και 2016. Η διοργάνωση έχει διεξαχθεί μόνο στην πόλη της Αθήνας, δεκαεφτά φορές στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο, εννέα φορές στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και τρεις φορές στο Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας. Από τα 29 Τουρνουά που έχουν διεξαχθεί, η Ελλάδα έχει κατακτήσει δεκαεπτά, η Γιουγκοσλαβία τέσσερα, η Ιταλία τρία και η Αργεντινή, οι "Επίλεκτοι Σερβίας'', η Σερβία, η Λιθουανία και η Γεωργία, ένα. Το Τουρνουά Ακρόπολις διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
NGC 63

Ο NGC 63 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Έχει γωνιακή έκταση 1,7′ × 1,1′ και φαινόμενο μέγεθος 11,8 mag. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ στις 27 Αυγούστου 1865.
Γιώργος Ρουσόπουλος

Το ξεκίνημα

Ο Γιώργος Ρουσόπουλος γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1912 στην Αθήνα. Ως ποδοσφαιριστής, ξεκίνησε το 1927 ως τερματοφύλακας στον Απόλλωνα Αθηνών. Στη συνέχεια, ως το 1940, έπαιξε στον Παναθηναϊκό και στον Αθηναϊκό. Είχε το παρατσούκλι "κόκκινος", επειδή ήταν κοκκινομάλλης.
Παράλληλα με την ποδοσφαιρική του δράση ήταν αθλητής στίβου στον Πανιώνιο, ο οποίος τότε χρησιμοποιούσε ως έδρα το Παναθηναϊκό Στάδιο. Τα αγωνίσματά του ήταν το άλμα εις ύψος, το άλμα επί κοντώ, η σφαιροβολία, η δισκοβολία και το δέκαθλο. Στα άλματα ήταν πρωταθλητής ενώ στο δέκαθλο είχε αναδειχθεί τρίτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Επίσης, αγωνιζόταν με τις ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ και χειροσφαίρισης του Πανιωνίου, στα πρωταθλήματα που διοργάνωνε τότε ο ΣΕΓΑΣ.

Στον Πανιώνιο

Ο Ρουσσόπουλος εκτός από αθλητής ήταν και μέλος του Δ.Σ. του Πανιωνίου. Το 1940 γινόταν μεγάλη συζήτηση για το αν στη Νέα Σμύρνη, στο ποδοσφαιρικό στάδιο που είχε φτιαχτεί, θα μεταφερόταν ο Απόλλων Σμύρνης που είχε σπουδαία ποδοσφαιρική ομάδα, την περίφημη "ελαφρά ταξιαρχία", ή ο Πανιώνιος, ο οποίος διέθετε τμήματα στίβου, αθλοπαιδιών (μπάσκετ, βόλεϊ, χειροσφαίριση) και ποδηλασίας αλλά η ποδοσφαιρική του ομάδα είχε διαλυθεί από το 1932 περίπου.
Τότε για να ενισχυθεί το δικαίωμα του Πανιωνίου στο νέο γήπεδο, ο Ρουσόπουλος πήρε τους αθλητές στίβου του συλλόγου που ήταν ποδοσφαιριστές στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου, η οποία χρησιμοποιούσε το γήπεδο της Λεύκας κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα Ιλισσού και δημιούργησε το ποδοσφαιρικό τμήμα του Πανιωνίου, το καλοκαίρι του 1940. Οι παίκτες αυτοί ήταν οι: Στάικος, Λέκκας, Τσολιάς, Χαρακόπουλος, Βενετσάνος και τα αδέλφια Ζαρκάδη. Ο Ρουσόπουλος υπήρξε ο τερματοφύλακας και ο πρώτος προπονητής της ομάδας αυτής ως τον Οκτώβριο του 1940 που επιστρατεύτηκε. Τον Απρίλιο του 1941, που επέστρεψε από το μέτωπο, ενέταξε στην ομάδα τους Κερδεμελίδη, Σκορδίλη, Μπιστούρα, Κοτρώτση, Ευαγγελίδη, Τσουχνικά, Σωτηριάδη, Λυμπερόπουλο και το 1943 ανακάλυψε και ανέδειξε το μετέπειτα σπουδαίο διεθνή τερματοφύλακα Νίκο Πεντζαρόπουλο. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο ως το 1950.
Ο Ρουσόπουλος παρέμεινε πάντα κοντά στο σύλλογο, το ποδοσφαιρικό τμήμα του οποίου ουσιαστικά δημιούργησε. Ως παλαίμαχος μετείχε στην ομάδα και στο Σύνδεσμο Παλαιμάχων Πανιωνίου. Ήταν ο "παλαίμαχος των παλαιμάχων" μέχρι το θάνατό του, που τον βρήκε στις 9 Μαΐου 2009 σε ηλικία 96 ετών. Του είχε απονεμηθεί ο Χρυσός Σταυρός Πανιωνίου.

Προπονητής

Ο Ρουσσόπουλος εκτός από τον Πανιώνιο εργάστηκε ως προπονητής στον Έσπερο Καλλιθέας, στον Αστέρα Αθηνών και στον Κεραυνό Κερατέας. 
Στη συνέχεια δημιούργησε την ποδοσφαιρική ακαδημία του Ολυμπιακού, στην οποία δούλεψε από το 1956 ως το 1967. Παράλληλα, από το 1960 εργάστηκε ως μασέρ και γυμναστής των τερματοφυλάκων της εθνικής ομάδας. Στη θέση αυτή παρέμεινε για 30 χρόνια, ως το 1990 που αποχώρησε.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος, ένας από τους 12, του Συλλόγου Ελλήνων Προπονητών.
Άγιος Ανδρέας Βορειοανατολικά

Ο Άγιος Ανδρέας Βορειοανατολικά (αγγλ. Saint Andrew North East) είναι μια από τις 8 περιφέρειες της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Ανδρέα. Πρωτεύουσα είναι το Κόνφερενς.

Γεωγραφία

Η περιφέρεια βρίσκεται βορειοανατολικά της ενορίας, εξού και το όνομα. Είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια της Γρενάδας, μετά την Πόλη του Αγίου Γεωργίου και η μικρότερη στον Άγιο Ανδρέα.

Διακυβέρνηση

Πρόεδρος της περιφέρειας είναι η Ρόλαντ Μπόλα (Roland Bhola).
Λευτέρης Βερυβάκης

Η πορεία του

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1935 στα Χανιά και σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε στέλεχος της νεολαίας του κόμματος των Φιλελευθέρων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ΄50, αλλά και πρόεδρος της νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου, στην αρχή της δεκαετίας του ΄60, όταν παράλληλα εργαζόταν σαν δικηγόρος. Στις 21 Απριλίου του 1967 εκδηλώθηκε το κίνημα των συνταγματαρχών και ο Βερυβάκης έσπευσε αμέσως να ενταχθεί σε αντιστασιακή ομάδα. 
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους συνελήφθη από τα όργανα της δικτατορίας, ανακρίθηκε και αργότερα καταδικάσθηκε σε 13ετή φυλάκιση, αλλά αμνηστεύθηκε το Δεκέμβριο. Το καλοκαίρι του 1968 συνελήφθη εκ νέου, μετά την απόπειρα σε βάρος του Γ. Παπαδόπουλου στο Σούνιο σαν άμεσος συνεργάτης του Αλέκου Παναγούλη. Βασανίστηκε άγρια στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ και καταδικάσθηκε σε ισόβια δεσμά. Παρέμεινε έγκλειστος σε διάφορες φυλακές έως το 1973 οπότε αφέθηκε ελεύθερος, βάσει αμνηστίας που παραχώρησε το καθεστώς.
Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, εκλέχθηκε βουλευτής και διετέλεσε υπουργός σε διάφορα υπουργεία στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Υπήρξε μέλος πολλών επιτροπών διαφάνειας, οικονομικών και ελέγχου της δημόσιας ζωής. Από το 1990 έως το 1996 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Εκλέχτηκε βουλευτής Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά το 1977 και επανεκλέχτηκε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι το 2000. Στις εκλογές του 2000 ήταν πρώτος επιλαχών και το 2003 αντικατέστησε στην Βουλή τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο μετά το θάνατο του τελευταίου.
Απεβίωσε τις απογευματινές ώρες της 6ης Αυγούστου 2012, κατά τη διάρκεια των διακοπών του στην Κρήτη, όταν αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία την ώρα που κολυμπούσε και εξέπνευσε στο ασθενοφόρο από καρδιακή ανακοπή, σε ηλικία 77 ετών. Για το θάνατο του Λευτέρη Βερυβάκη εξέδωσε ανακοίνωση ο Πρόεδρος της βουλής Ευ. Μεϊμαράκης
Φάουλ

Εκφράσεις

Η λέξη χρησιμοποιείται πλέον και εκτός αθλητισμού, μεταφορικά, σε εκφράσεις όπως είμαι φάουλ ή πιάνω κάποιον φάουλ.