google/wiki40b huggingface dataset:
Σίτος ο μαλακός

Ονοματολογία και ταξινομική του σιταριού και των ποικιλιών του

Πολλές μορφές σίτου έχουν εξελιχθεί κάτω από την ανθρώπινη επιλογή. Η ποικιλομορφία αυτή έχει οδηγήσει σε σύγχυση, την ονομασία των σιτηρών, με ονόματα που βασίζονται τόσο στα γενετικά όσο και στα μορφολογικά χαρακτηριστικά.

Εξέλιξη

Ο αρτόσιτος είναι ένα allohexaploid (allopolyploid με έξι ζεύγη χρωμοσωμάτων: δύο σετ από κάθε ένα από τα τρία διαφορετικά είδη). Από τα έξι σύνολα των χρωμοσωμάτων, τα δύο προέρχονται από το Triticum urartu (μονόκοκκο σιτάρι) και τα δύο από το Aegilops speltoides. Αυτός ο υβριδισμός, δημιούργησε πριν από 5.800-8.200 χρόνια, το είδος Triticum turgidum (σκληρό σιτάρι [durum wheat]). Τα δύο τελευταία ζεύγη των χρωμοσωμάτων, προήλθαν πριν από 2.300-4.300 χρόνια, από το γρασίδι του άγριου αίγαγρου-Aegilops tauschii.
Ο ελεύθερα-αλωνισμένος σίτος, είναι στενά συνδεδεμένος με την όλυρα. Όπως και με την όλυρα, τα γονίδια από το Aegilops tauschii, συνέβαλλαν στη δημιουργία αρτόσιτου (bread wheat), με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στο κρύο από ό, τι οι περισσότεροι σίτοι και καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές ανά τον κόσμο.

Ιστορία

Το κοινό σιτάρι (common wheat) εξημερώθηκε πρωτίστως στη Δυτική Ασία, κατά τις αρχές του Ολόκαινου και από εκεί εξαπλώθηκε κατά την προϊστορική περίοδο, στη Βόρεια Αφρική, την Ευρώπη και την Ανατολική Ασία.
Το σιτάρι έφθασε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική το 16ο αιώνα, με τις Ισπανικές αποστολές, αλλά ο ρόλος της Βόρειας Αμερικής ως σημαντικού εξαγωγέα σίτου, χρονολογείται από τον αποικισμό των λιβαδιών, στη δεκαετία του 1870. Καθώς οι εξαγωγές των σιτηρών από τη Ρωσία σταμάτησαν κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η παραγωγή των σιτηρών στο Κάνσας διπλασιάστηκε.
Σε όλο τον κόσμο, ο αρτόσιτος (bread wheat) έχει αποδείξει ότι είναι ευπροσάρμοστος στις σύγχρονες βιομηχανικές ψησίματος και έχει εκτοπίσει πολλά άλλα από τα είδη σίτου, κρίθης και σίκαλης, που κάποτε συνήθως χρησιμοποιούνταν για την αρτοποιΐα, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Αναπαραγωγή των φυτών

Οι σύγχρονες ποικιλίες σίτου έχουν βραχείς μίσχους, το αποτέλεσμα νανοποιημένων RHt γονιδίων τα οποία μειώνουν την ευαισθησία του φυτού στο gibberellic οξύ, μια φυτική ορμόνη που επιμηκύνει τα κύτταρα. Τα γονίδια RHt, εισήχθησαν κατά τη δεκαετία του 1960 από το Norman Borlaug, στις σύγχρονες ποικιλίες σιταριού, από τις ποικιλίες σιταριού «Norin 10», που καλλιεργούνταν στην Ιαπωνία. Οι βραχείς μίσχοι είναι σημαντικοί, επειδή η εφαρμογή υψηλών επιπέδων χημικών λιπασμάτων θα προκαλούσαν τα στελέχη, να αυξηθούν πάρα πολύ υψηλά, με αποτέλεσμα την κατάρρευση των βλαστών. Το ύψος των στελεχών είναι επίσης όμοιο, το οποίο είναι σημαντικό για τις σύγχρονες τεχνικές θερισμού.

Άλλες μορφές μαλακού σίτου

Συμπαγείς σίτοι (π. χ., το club σιτάρι Triticum compactum, αλλά στην Ινδία, το Triticum sphaerococcum) είναι στενά συνδεδεμένοι με το μαλακό σιτάρι, αλλά έχει ένα πολύ πιο συμπαγές αυτί. Τα κοντύτερα τμήματα ραχιαίων στελεχών, καταλήγουν σε σταχύδια που συγκεντρώνονται πλησιέστερα. Οι συμπαγείς σίτοι (compact wheats), συχνά θεωρούνται μάλλον ως υποείδος από ό, τι τα είδη με το δικό τους δικαίωμα (και συνεπώς T. aestivum υποείδος compactum).
Θεόπη

Στην ελληνική μυθολογία η Θεόπη ήταν ηρωίδα της Αττικής, μία από τις κόρες του Λεώ, του επώνυμου ήρωα της Λεοντίδος φυλής. Η Θεόπη, μαζί με τις δύο αδελφές της Φασιθέα και Ευβούλη, θυσιάσθηκε από τον πατέρα της για να σωθεί η Αττική από μία επιδημία, σύμφωνα με χρησμό του Μαντείου των Δελφών.
Παίονες

Μυθολογία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο εραστής της Σελήνης, ο Ενδυμίων από την Ηλεία είχε τρεις γιους, τον Παίονα, τον Επειό και τον Αιτωλό. Ο Ενδυμίων για να δώσει το βασίλειό του σε έναν από αυτούς, τους έβαλε να τρέξουν σε αγώνα δρόμου στην Ολυμπία, όπου νίκησε και πήρε την βασιλεία ο Επειός. Ο Παίονας λυπήθηκε και έφυγε για να εγκατασταθεί στην επάνω κοιλάδα του Αξιού που ονομάστηκε Παιονία. Ο θεός Αξιός γέννησε τον Πηλεγώνα, γενάρχη των Παιόνων, μετά τον έρωτα του ποταμού με τη μεγαλύτερη κόρη του Ακεσσαμενού, βασιλιά της γειτονικής στον Αξιό Πιερίας, την Περίβοια. 
Στον Τρωικό πόλεμο, οι Παίονες "«με τα αγκυλωτά τόξα» (Ιλιάδα, Β' 848-850) «που φορούσαν περικεφαλαίες με αλογοουρά»" ήταν σύμμαχοι των Τρώων, εμφανίζονται να μάχονται στο πλευρό τους, υπό τον βασιλιά Πυραίχμη και τον Αστερόπαιο.

Ιστορία

Ο Στράβων γράφει για τους Παίονες ότι ήταν Θράκες, και συμπληρώνει ότι από άλλους θεωρούνταν ότι προέρχονταν από άποικους Φρύγες και άλλοι ότι από αυτούς προέρχονταν εκείνοι. Αποτελούνταν από πολλές φυλές γνωστές με το όνομα Παίονες, Σιροπαίονες, Γρααίοι, Λαιαίοι, Παιόπλαι, Παναίοι.  
Ο Ηρόδοτος αναφέρει ξεκάθαρα ότι οι Παίονες ζούσαν στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα: "εἴη δὲ ἡ Παιονίη ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ πεπολισμένη" και πως ήταν άποικοι των εκ της Τροίας Τευκρών.  
Μεγάλες πόλεις ήταν η Άστιβος (σημερινό Στιπ, στην Βόρεια Μακεδονία), ο Δόβηρος (πιθανόν η Δοϊράνη) και το Αστραίον (σημερινή Στρώμνιτσα). Πιθανόν οι Στόβοι (σημερινό Στόμπι) να ήταν η πρωτεύουσα του κράτους. 
Κατά την εκστρατεία του Ξέρξη στην Ελλάδα συμμετείχαν στον στρατό του, άλλοι ως σύμμαχοι και άλλοι ως υποτελείς. Ο Φίλιππος Β' μετά τον θάνατο του βασιλιά των Παιόνων Άγη, εξεστράτευσε εναντίον τους και τους κατέκτησε (355 - 354 π.Χ.). Εκείνη την εποχή υπήρχε και αντίθεση στην Αθήνα για την πολιτική του Φιλίππου. Ο Ισοκράτης απλώς αναφέρει ότι ο Φίλιππος υπέταξε τους Παίονες και τους έκανε υπηκόους του. Αντίθετα ο Δημοσθένης τον κατηγορούσε για τον εξαναγκασμό των Παιόνων να συμμαχήσουν μαζί του ή να υποταχθούν ενώ προηγουμένως ήταν ελεύθεροι και σύμμαχοι των Αθηναίων. Ο Αλέξανδρος μετέπειτα εξεστράτευσε επίσης εναντίον τους, όταν αποπειράθηκαν να στασιάσουν. Κατά την εκστρατεία του στην Ασία χρησιμοποίησε Παίονες ως ελαφρά σώματα ψιλών.
Οδηγία 65/65/ΕΟΚ1

Πρόθεση

Η οδηγία ήταν μια αντίδραση  στην τραγωδία της Thalidomide στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν χιλιάδες μωρά γεννήθηκαν με παραμορφώσεις ως αποτέλεσμα της λήψης του φαρμάκου από τις μητέρες τους κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η οδηγία αποσκοπούσε στην εναρμόνιση των προτύπων για την έγκριση φαρμάκων στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.

Κανονισμός

Το κύριο άρθρο 3 της οδηγίας απαιτεί ότι ένα φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα δεν μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο εντός της κοινότητας χωρίς προηγούμενη έγκριση της αρμόδιας αρχής τουλάχιστον ενός Kράτους Mέλους. Ως φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα ορίζεται "κάθε έτοιμο φάρμακο που διατίθεται στην αγορά με ειδική ονομασία και σε ειδική συσκευασία ".
Roboforex

Εποπτικό πλαίσιο

Η εταιρεία λειτουργεί από το 2009. Η RoboForex Ltd έχει ειδική άδεια παροχής χρηματομεσιτικών υπηρεσιών από τη Διεθνή Επιτροπή Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών IFSC της Μπελίζ για «Συναλλαγές επί παραγώγων χρηματοπιστωτικών μέσων και εμπορευμάτων και άλλων τίτλων» με αριθμό IFSC/60/271/TS.
Επιπλέον, η RoboForex Ltd είναι μέλος «Α» κατηγορίας της Χρηματοοικονομικής Επιτροπής και συμμετέχει στο Ταμείο Αποζημίωσης Επενδυτών της.
Νίκος Παναγιωτόπουλος (σκηνοθέτης)

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1941, στην Μυτιλήνη. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα και ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε ελληνικές αλλά και ξένες παραγωγές. Το 1960-1973 έζησε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου στο ινστιτούτο Φιλμολογίας της Σορβόνης, ενώ την ίδια περίοδο συνήθιζε να περνά τον χρόνο του στην en:Cinémathèque Française, γαλλική ταινιοθήκη όπου κατέχει ένα από τα μεγαλύτερα αρχεία ταινιών στον κόσμο. Το 1973 επέστρεψε στην Αθήνα. Πλάι του καθ'όλη την διάρκεια της ζωής του, η σύντροφός του Μαριάννα Σπανουδάκη, η οποία, ως ενδυματολόγος, συμμετείχε πιστά σε όλες του τις παραγωγές. Από το 1974 σκηνοθέτησε, με ξεχωριστό αφηγηματικό στυλ, ταινίες που θεματικά προσεγγίζουν ζητήματα ερωτικής αυταπάτης και φθοράς των ανθρωπίνων σχέσεων. Ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και έχουν τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις.('' Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας " κέρδισαν  τη Χρυσή Λεοπάρδαλη στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο, "Delivery", "Αθήνα-Κωνσταντινούπολη").
Πέθανε στις 12 Ιανουαρίου του 2016, σε ηλικία 74 ετών, μετά από καρδιακό επεισόδιο.

Σχετική Βιβλιογραφία

Στάθης Βαλούκος,Ιστορία του κινηματογράφου,΄Β τόμος,Οι δημιουργοί,ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ,Αθήνα,2003,ISBN 960-322-216-X
Ιωάννης Γεώργιος Γ΄ της Σαξονίας

Βιογραφία

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ της Σαξονίας και της Μαγδαληνής-Σίβυλλας των Χοεντσόλερν, κόρης του Χριστιανού μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ.
Πείραμα των δύο σχισμών

Σωματιδιακή φύση

Ο τρόπος που απορροφάται το πολύ ασθενές φως σε κάθε σημείο που πέφτει πάνω σε μια οθόνη-ανιχνευτή δείχνει, πάντοτε, πως το φως αποτελείται από διακριτά σωματίδια με συγκεκριμένη ενέργεια, τα φωτόνια.

Κυματική φύση

Αν τα φωτόνια, πριν πέσουν στην οθόνη ανίχνευσης, διέλθουν από μια λεπτή σχισμή που έχει πάχος συγκρίσιμο με το μήκος κύματός τους, ή διέλθουν από ένα σύστημα με δύο, το ίδιο κοντινές, παράλληλες τέτοιες σχισμές (διπλή σχισμή), στην οθόνη εμφανίζονται σχήματα που εξηγούνται αν δεχτούμε πως το φως έχει κυματικές ιδιότητες. Όταν το φως περνά από μία μόνο σχισμή αποτυπώνεται στην οθόνη το σχήμα του φαινομένου της περίθλασης, ενώ όταν περνά από το σύστημα των δύο σχισμών προστίθεται στην περίθλαση και το κυματικό φαινόμενο της συμβολής.

Σωματιδιακή φύση

Όταν πετάμε ύλη μακροσκοπικών διαστάσεων (π.χ. βώλους) μέσα από μια σχισμή, τα σημάδια των βόλων που περνούν από τη σχισμή και πέφτουν σε πίνακα τοποθετημένο πίσω της αποτυπώνουν το σχήμα της σχισμής (ένα ευθύγραμμο τμήμα).
Όταν πετάμε βόλους προς δύο παράλληλες σχισμές, όσοι διέρχονται από αυτές σχηματίζουν με τα ίχνη τους στον πίνακα δύο παράλληλες γραμμές (πάνω σχήμα).

Το παράδοξο της κυματικής φύσης της ύλης

Αντίθετα από ότι θα ανέμενε κανείς για την ύλη γενικά, όταν χρησιμοποιούμε σωματίδια ύλης σε ατομική και υποατομική κλίμακα, όπως ηλεκτρόνια, και αντίστοιχης κλίμακας σχισμές, τότε, ενώ σε οθόνη πίσω από μία σχισμή σχηματίζεται μια γραμμή, το σχήμα στην οθόνη πίσω από σύστημα διπλής σχισμής δεν είναι δύο γραμμές αλλά κροσσοί συμβολής (κάτω σχήμα). Η ύλη πλησιάζοντας στην ατομική κλίμακα εμφανίζει, όπως και η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, κυματικές ιδιότητες.
Στην πραγματικότητα η ύλη εμφανίζει σε όλες τις κλίμακες κυματικές ιδιότητες, όμως στις πολύ μικρές διαστάσεις το μήκος κύματος της σωματιδιακής ακτινοβολίας φτάνει να είναι της ίδιας τάξης μεγέθους με το πλάτος των σχισμών από τις οποίες τα σωματίδια περνούν, με αποτέλεσμα τη σαφή εμφάνιση της κυματικής συμπεριφοράς.
Ως το 1961 το πείραμα των δύο σχισμών δεν είχε γίνει με τίποτε άλλο από φως και τότε πρώτη φορά ο Clauss Jönsson από το πανεπιστήμιο του Tübingen το εκτέλεσε με ηλεκτρόνια.

Το 1999, μόριο του άνθρακα αποτελούμενο από 60 άτομα (C60) βρέθηκε να εμφανίζει επίσης κυματική συμπεριφορά. Το μόριο αυτό, διαμέτρου περίπου 7nm, σχεδόν μισό εκατομμύριο φορές μεγαλύτερο από πρωτόνιο, είναι αρκετά μεγάλο για να παρατηρηθεί με κλασικό μικροσκόπιο.
Οι διαρρήκτες (ταινία)

Πλοκή

Το 1970 θα φθάσει στη Αθήνα μια ομάδα από επαγγελματίες διαρρήκτες με επικεφαλής τον Αζάντ ( Ζαν Πολ Μπελμοντό) με σκοπό να κλέψουν μια συλλογή από πανάκριβα σμαράγδια, που ανήκει σε έναν πάμπλουτο Έλληνα έμπορο, τον κύριο Τάσκο (Χοσέ Λουίς ντε Βιλαλόνγκα).
Οι διαρρήκτες θα φθάσουν στην Βίλα του Έλληνα έμπορου την νύχτα και αφού αναισθητοποιήσουν τον φύλακα, θα μπούνε μέσα και με υπερσύγχρονα μηχανήματα θα ανοίξουν το χρηματοκιβώτιο και θα αφαιρέσουν την συλλογή σμαραγδιών. 
Κατά την διάρκεια της κλοπής, θα εμφανιστεί ένας περαστικός Έλληνας αστυνόμος, ο Άμπελ Ζαχαρίας  (Ομάρ Σαρίφ). Θα δει το αμάξι των διαρρηκτών παρκαρισμένο έξω από την βίλα του Τάσκο και θα το θεωρήσει ύποπτο. Ο Αζάντ θα αντιληφθεί τον Έλληνα αστυνόμο και θα πάει στο αυτοκίνητο προσποιούμενος ότι υπέστη μηχανική βλάβη και ότι είχε πάει να καλέσει για βοήθεια. Ο αστυνόμος Ζαχαρία θα προσποιηθεί ότι τον πίστεψε και θα τους αφήσει να ολοκληρώσουν την κλοπή των σμαραγδιών.  
Τελικά ο αστυνόμος Ζαχαρίας θα αποδειχθεί ότι είναι διεφθαρμένος και ότι θέλει τα σμαράγδια για τον εαυτό του και δεν τον πολυενδιαφέρει να συλλάβει τους διαρρήκτες. Ένα κυνηγητό σαν την γάτα με το ποντίκι θα αρχίσει, και ο Αζάντ θα ξεγλιστράει συνεχώς από την πίεση που θα δέχεται από τον Ζαχαρία  για να του παραδώσει τα κλεμμένα σμαράγδια.
Μόνικα Γκουεριτόρε

Καριέρα

Η Γκουεριτόρε έκανε το ντεμπούτο της στο κινηματογράφο σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών υπό τον σκηνοθέτη Τζόρτζιο Στρέλερ στην ταινία "The Cherry Orchard" (ωστόσο, είχε το πρώτο της μικρό ρόλο στη ταινία "Una breve vacanza" του Βιτόριο ντε  Σίκα, σε ηλικία 13 ετών), όπου αργότερα γνώρισε και δεσμεύτηκε ερωτικά και καλλιτεχνικά με τον σκηνοθέτη του κινηματογράφου και του θεάτρου Γκαμπριέλε Λαβία.
Ο Λαβία την σκηνοθέτησε σε πολλές, συχνά ερωτικά,  ταινίες, όπως η "Σκανδαλιάρα Τζίλντα (1985)", οι "Διαβολικές Αισθήσεις (1986)" και "Ο Λύκος (1996)".
Μετά από απουσία 17 χρονών από την  τηλεόραση επέστρεψε στην RAI το 1997, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Costanza στην τηλεοπτική σειρά "L'amore oltre la vita" του Μάριο Καιάνο.
Το 2016 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Νάστρο ντι Αρτζέντο Καλύτερης Ηθοποιού για την ταινία "La Bella Gente" σε σκηνοθεσία του Ιβάνο ντι Ματέο.
Μικροκλεισούρα Γρεβενών

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Μικροκλεισούρα βρίσκεται προς τα βορειοανατολικά του νομού και τα όρια με το νομό Κοζάνης, σε απόσταση 18,5 χλμ. ΒΑ. από τα Γρεβενά. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα και ανατολικά του Αλιάκμονα, στις βόρειες πλαγιές του όρους Παπαγάρος. Σύμφωνα με την "Επετηρίς του εν Κων/πολει Ηπειρωτικού Φιλεκπαιδευτικού του εν Κωνσταντινουπόλει" του έτους 1873-1874 το χωριό αναφέρεται με το παλιό του όνομα Σατοβίτσα να είναι  ακατοίκητο. Μετά την απελευθέρωση το Μάιο του 1925 κατοικήθηκε από πρόσφυγες της περιφέρειας Εβτζή (από την ίδια περιφέρεια ανήκουν οι πρόσφυγες Δαφνερού, Κέντρου, Παλιοκνίδης). Ως Σαδοβίτσα αναφέρεται το 1927 στο ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 να μετονομάζεται σε Μικροκλεισούρα και να ανήκει στο νομό Κοζάνης. Το 1964 με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάται στο νομό Γρεβενών. Μαζί με την Κνίδη, την Ιτέα, το Πιστικό και τον Πόρο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κνίδης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεντζίου του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.
Pr (Unix)

Η εντολή pr χρησιμοποιείται για την εμφάνιση σε σελίδες ή σε στήλες αρχείων προς εκτύπωση.
Είναι προαπαιτούμενο πρόγραμμα κάθε περιβάλλοντος σύμφωνου με το πρότυπο POSIX και έχει υλοποιηθεί από το GNU στα Κεντρικά εργαλεία GNU.
Ντόλιανι (Μπίχατς)

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Τον Ιούνιο του 1858, ξέσπασε η Πρώτη Εξέγερση του Πέτσιγια στο Κνέσπολιε, η οποία, στη συνέχεια, επεκτάθηκε στη Μπόσανσκα Κραΐνα, ενώ, στις 4 Ιουλίου, μάχη έλαβε χώρα εντός του χωριού, κατά την διάρκεια της οποίας 100 Τούρκοι σκοτώθηκαν από Σέρβους εξεγερθέντες.

Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)

Το 1991, το χωριό αριθμούσε 154 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι · .
Γουλιέλμος της Δανίας

Βιογραφία

Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.
Γεννήθηκε στη Κοπεγχάγη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας.
Απεβίωσε το 1705 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 18 ετών, άγαμος.
Λεονάρντο Ροντρίγκες Περέιρα

ΑΕΚ

Στις 6 Αυγούστου του 2009 η ΑΕΚ απέκτησε τον Λεονάρντο Ροντρίγκες Περέιρα για 5 χρόνια. Ο Λεονάρντο ήταν προσωπική επιλογή του τότε προπονητή της ΑΕΚ Ντούσαν Μπάγεβιτς. Στην ΑΕΚ συνάντησε και τον πρώην προπονητή του στον Θρασύβουλο Φυλής, Λύσανδρο Γεωργαμλή, ο οποίος εργαζόταν στην ΑΕΚ ως βοηθός προπονητή. Ο πρώτος του αγώνας ήταν σε φιλικό αγώνα ενάντια στην Μπόκα Τζούνιορς στις 9 Αυγούστου 2009 όπου έπαιξε με μόλις μία προπόνηση στο ενεργητικό του. Το επίσημο ντεμπούτο του ήταν στο αγώνα για τα προκριματικά του Europa League ενάντια στην Βασλούι. Το πρώτο του γκολ για την ΑΕΚ το πέτυχε ενάντια στον Πανιώνιο στις 6 Δεκεμβρίου 2009.

Προσωπική ζωή

Ο Λεονάρντο είναι παντρεμένος με την Ραΐκα Παουλίστα και έχουν μια κόρη. Ο Λεονάρντο, που ήρθε στην Ελλάδα στα 18 του, έχει μάθει την ελληνική γλώσσα και την χρησιμοποιεί πολύ καλά. Στην Ελλάδα ζει από το 2004.
ΑΔ Θέουτα

Ιστορία

Η Agrupación Deportiva Ceuta, άλλη ομάδα από την πόλη, ιδρύθηκε το 1972 και διαλύθηκε το 1991. Ο σύλλογος έπαιξε μία φορά στη Σεγούντα Ντιβισιόν, τη σεζόν 1980-81. 
Το 1996 γεννήθηκε η Asociación Deportiva Ceuta, φτάνοντας στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β σε μόλις δύο χρόνια. Στις πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής της, εμφανίστηκε - χωρίς επιτυχία - σε πέντε πλέι οφ ανόδου στη δεύτερη κατηγορία. 
Την 1η Ιουλίου 2012, η Θέουτα υποβιβάστηκε στη Τερθέρα Ντιβισιόν για απλήρωτους μισθούς προς τους παίκτες της. 
Μετά τη σεζόν 2011-12, ο σύλλογος υποβιβάστηκε στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα της Θέουτα (Regional Preferente de Ceuta), λόγω των μη καταβληθέντων μισθών από την προηγούμενη σεζόν. Λίγο αργότερα, ο σύλλογος διαλύθηκε με συνολικό χρέος 600.000 ευρώ.

Αντιπαλότητα

Το ντέρμπι Θέουτα-Μελίγια γινόταν μεταξύ της Θέουτα και της Μελίγια. Οι δύο σύλλογοι ταξίδεψαν ο ένας στον άλλο μέσω της ισπανικής χερσονήσου για να αποφύγουν την είσοδο τους στο Μαρόκο.
Μαρτ Σάαρ

Πρώτα χρόνια

Ο Σάαρ γεννήθηκε στον μικρό δήμο Χιουπασάαρε (σημερινό Καργιασόο, ενορία Σούουρε-Γιάανι), στη κομητεία Βιλγιάντι, στην Εσθονία, τότε μέρος του Κυβερνείου της Λιβονίας, στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν παιδί των Μίχκελ και Ανν Σάαρ (το γένος Κίμμελ). Ο πατέρας του εργαζόταν στη δασοκομία. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα αδέλφια της οικογένειας, την Άννα (1885-1968), τον Χανς (1895-1979) και τον Γιάαν (1897-1898). Έλαβε την εκπαίδευσή του στο σχολείο του χωριού στο Καανσόο και στο σχολείο της ενορίας Σούουρε-Γιάανι. Ο καθηγητής μουσικής του στο ενοριακό σχολείο του Σούουρε-Γιάανι ήταν ο Γιόοσεπ Καπ, ο πατέρας του Αρτούρ Καπ, ενός άλλου διάσημου εσθονού συνθέτη. Επιπλέον, ο πατέρας του Σάαρ ήταν ένας ταλαντούχος οργανοπαίκτης, ο οποίος του έκανε μαθήματα στο σπίτι.

Ενήλικη ζωή

Το 1901, ο Σάαρ έφυγε από το σπίτι για να σπουδάσει μουσική στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης. Αποφοίτησε το 1908 αλλά επέλεξε να συνεχίσει τις σπουδές του. Μετά την αποφοίτησή του το 1911, έγινε δάσκαλος μουσικής στο Ταρτού. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1921, μετακόμισε στο Ταλίν της Εσθονίας ως ανεξάρτητος συνθέτης και οργανοπαίκτης. Πέρασε τα καλοκαίρια στη γενέτειρα του, το Χιουπασάαρε.
Τον Αύγουστο του 1915 παντρεύτηκε την Ελίσε Πάαλμαν. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά: την Χέλι (1917-1975) και τον Ίλο (1927-1945). Ο γάμος τελείωσε με το διαζύγιο όταν η Ελίσε μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1937, αρχικά προσδοκώντας ότι ο Σάαρ θα την ακολουθήσει. Ωστόσο, ο Σάαρ αποφάσισε ότι δεν επιθυμούσε να εγκαταλείψει την Εσθονία. Ο Σάαρ αργότερα θα παντρευτεί την Μάγδα Ελισάβετ Τακ και θα αποκτήσουν μια κόρη, την Τούουλι.

Καριέρα

Στην αρχή της καριέρας του, ο Σάαρ επηρεάστηκε από την ευρωπαϊκή μουσική των αρχών του 19ου αιώνα.
Αργότερα στη ζωή του, ο Σάαρ συνδύασε την εσθονική λαϊκή μουσική με πιο σύγχρονους ήχους. Εκτός από τη σύνθεση, ο Σάαρ έγραψε επίσης στίχους σε μερικά από τα τραγούδια του. Συνήθως, αυτοί οι στίχοι εκφράζουν μια αγάπη για την Εσθονία και τη φύση. Αντιμετωπίζουν επίσης τη συντομία της ζωής. Οι στίχοι του Σάαρ έχουν συγκριθεί με την ποίηση της Άννας Χάαβα και του Γιούχαν Λίιβ.
Νέες Πολιτικές Δυνάμεις

Ίδρυση

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1974 άτομα που είχαν αγωνιστεί κατά της Χούντας, πολλοί εκ των οποίων εξορίστηκαν και φυλακίστηκαν, ίδρυσαν τις "Νέες Πολιτικές Δυνάμεις". Ο βασικός πυρήνας αποτελείτο από μέλη οργανώσεων, που είχαν δημιουργηθεί στα χρόνια της Χούντας. Ο μόνος σκοπός ήταν η με κάθε τρόπο, εκτός της χρήσης βίας, επαναφορά της Δημοκρατίας στον τόπο. Μεταξύ αυτών συγκαταλεγόταν η «Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων», η «Ελληνοευρωπαϊκή Κίνηση Νέων», η «Ομάδα Πρωτοβουλίας» και άλλες συγγενείς ομάδες ή προσωπικότητες, ιδίως από μέλη της Δημοκρατικής Άμυνας, που είχαν διαφωνήσει με την απόφαση της πλειοψηφίας να προσχωρήσουν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. του Παπανδρέου.
Μεταξύ των μελών που έλαβαν μέρος στην Κεντρική Επιτροπή υπήρχαν γνωστά ονόματα της αντίστασης π.χ. Κ. Αλαβάνος, Γ. Ιορδανίδης, Φοίβος Ιωαννίδης, Γ. Κουμάντος, Γ. Μασουρίδης, Γ. Α. Μαγκάκης, Α. Μήνης, Γιάγκος Πεσμαζόγλου, Αναστάσιος Πεπονής, Γ. Στεφανάκης, Δ. Τσάτσος, Β. Τσουδερού κ.ά.
Η ηγεσία ήταν συλλογική. Ορίστηκε εξαμελές Κεντρικό Γραφείο, που αποτελείτο από τους Γ. Ιορδανίδη, Γ.Α. Μαγκάκη, Γ. Παπαδόπουλο, Α. Πεπονή, Γ. Πεσμαζόγλου, Β. Τσουδερού.
Στην Ιδρυτική Διακήρυξη τονιζόταν: "Η προσήλωση στον κοινοβουλευτισμό (με κόμματα αρχών, με βουλευτές που δεν αλλάζουν αυθαιρέτως πολιτική), η ταυτόχρονη αντίθεση προς την εθνική υποτέλεια και τη διεθνή απομόνωση (με ιδιαίτερη απόκλιση προς την Ευρώπη και τον δημοκρατικό σοσιαλισμό), η αξίωση να καταργηθούν οι αντιδημοκρατικοί νόμοι, που αποτελούν κακή κληρονομιά του παρελθόντος, η συνηγορία για περισσότερη αυτοδιοίκηση και πιο ελεύθερο συνδικαλισμό, η αντίληψη ότι οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να υπηρετούν το λαό, η αντίθεση προς τις ασύδοτες κερδοσκοπικές εκμεταλλεύσεις που αλλοιώνουν τον εθνικό μας χώρο, η καταδίκη του ανεξέλεγκτου ξένου ή ελληνικού κεφαλαίου και της αυθαιρέτου επιχειρηματικής δραστηριότητας, η έξαρση της ανθρωπιστικής μορφώσεως και της τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης ως συμπληρωματικών σκοπών της παιδείας, η πίστη στην ανάγκη συμμετοχής των σπουδαστών στην πανεπιστημιακή ζωή, η αγάπη προς την δημοτική γλώσσα - όλα αυτά τα αιτήματα και τα «πιστεύω» τιμούν εκείνους που τα εκθέτουν με τόση παρρησία στο κείμενο της ιδρυτικής τους διακηρύξεως".
Ήδη στελέχη της κίνησης συνεργάζονταν στην πρώτη μεταδικατατορική Κυβέρνηση Καραμανλή.

Συμφωνία με την Ένωση Κέντρου

Μόλις ένα μήνα μετά την ίδρυση ακολούθησε συνάντηση τριών μελών του Κεντρικού Γραφείου (Μαγκάκης, Πεσμαζόγλου, Πεπονής) και του Δημητρίου Τσάτσου με τον Γεώργιο Μαύρο, ο οποίος αντιπροσώπευε όσους είχαν μείνει στην Ένωση Κέντρου μετά τη διάσπαση του Ιουλίου 1965. Την επομένη πληροφόρησαν την Κεντρική Επιτροπή για την επίτευξη συμφωνίας συνεργασίας των Νέων Πολιτικών Δυνάμεων με την Ένωση Κέντρου και την δημιουργία ενιαίου πολιτικού φορέα, που έφερε την επωνυμία Ένωσις Κέντρου - Νέες Δυνάμεις και κατήλθε στις εκλογές του 1974.
Τον Φεβρουάριο του 1976 η Ένωσις Κέντρου - Νέες Δυνάμεις συγχωνεύθηκε με την Δημοκρατική Ένωση Κέντρου, ιδρύοντας την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.), τον Φεβρουάριο του 1976.
42355 Τυφών

Φυσικά χαρακτηριστικά

Με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ το 2007 υπολογίστηκε ότι το διπλό σύστημα αντιστοιχεί όσον αφορά σε μέγεθος σε ένα αστεροειδή με διάμετρο 175±15 χιλιόμετρα, εκτίμηση που στη συνέχεια βρέθηκε να είναι συνεπής με παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, όταν υπολογίστηκε αθροιστική διάμετρος 185 ±7 χιλιόμετρα. Αυτά τα δεδομένα έρχονται σε αντίθεση με παλαιότερες μετρήσεις από το Χέρσελ, όταν με διαφορετική μέθοδο υπολογίστηκε ότι η αθροιστική διάμετρος είναι 138±9 χιλιόμετρα (με λευκαύγεια 0,07-0,09).
Με βάση της παρατηρήσεις του 2012, η μέση πυκνότητα του συστήματος είναι μόλις 0,35 g/cm³, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για πολύ πορώδη σώματα.

(42355) Τυφών I Έχιδνα

Το αντικείμενο προσδιορίστηκε ως διπλό το 2006 και μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πρώτος διπλός κένταυρος, αν ορίσουμε τους κενταύρους, με μία εκτεταμένη έννοια, ως ένα αντικείμενο σε μια ασταθή τροχιά, με περιήλιο μέσα στην τροχιά του Ποσειδώνα.
Το δεύτερο σώμα που ανακαλύφθηκε το 2006 ονομάστηκε (42355) Τυφών I Έχιδνα (αγγλ:(42355) Typhon I Echidna), από το όνομα της συζύγου του Τυφώνα, Έχιδνας. Η Έχιδνα περιφέρεται γύρω από τον Τυφώνα σε απόσταση περίπου 1300 χλμ., με περίοδο 11 ημέρες. Η διάμετρός της υπολογίζεται στα 89±6 χλμ. Στο σύνολό του, το δυαδικό σύστημα υπολογίστηκε ότι έχει μάζα περίπου 9,5×10¹⁸.