google/wiki40b huggingface dataset:
Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λουάντα στις 5 Μαρτίου του 1950. Σπούδασε Νομικά και είναι μέλος του MPLA από το 1971. Έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας του από την Πορτογαλία το 1975 σταδιοδρόμησε στο Αστυνομικό Σώμα του Λαού της Ανγκόλας και το 1981 τοποθετήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Πολιτική καριέρα

Έγινε υφυπουργός Εσωτερικών το 1984. Την επόμενη χρονιά εξελέγη από συνέδριο μέλος του Κόμματος των Εργατών - MPLA. Επίσης του δόθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Στη συνέχεια έγινε βουλευτής και σταδιακά ανέλαβε διάφορα υπουργικά αξιώματα. Στις 6 Δεκεμβρίου του 2002 ανέλαβε την πρωθυπουργία, την οποία διατήρησε ως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 εξελέγη βουλευτής. Την ίδια μέρα που αποχώρησε από την πρωθυπουργία, εξελέγη με 211 ψήφους πρόεδρος της Βουλής. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Πάουλο Κασόμα.
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα από την εθνοσυνέλευση και αυξήθηκε η προεδρική εξουσία. Παράλληλα καταργήθηκε το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πιεντάντε χαρακτήρισε την συνταγματική αλλαγή ως "ιστορική στιγμή". Εν συνεχεία ο πρόεδρος ντος Σάντος διόρισε τον Πιεντάντε στο νεοσύστατο αξίωμα του Αντιπροέδρου στις 3 Φεβρουαρίου 2010. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 5 Φεβρουαρίου.
Τον διαδέχθηκε το 2012 στη θέση του Αντιπροέδρου ο Μανουέλ Βισέντε και ο Ντίας ντος Σάντος εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.
Νέα Φιλαδέλφεια

Ιστορικά Στοιχεία

Ως Νέα Φιλαδέλφεια αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στο δήμο Αθηναίων. Ονομάστηκε έτσι σε ανάμνηση της πόλης «Φιλαδέλφεια» της Μικράς Ασίας. Έχει έκταση 2 τ.χλμ. και μέσο υψόμετρο 110 μέτρα. Το 1931 η Νέα Φιλαδέλφεια συνδέθηκε με την Αθήνα με γραμμή λεωφορείου, ενώ μετά από λίγα χρόνια λειτούργησε η σιδηροδρομική σύνδεση της περιοχής με το κέντρο της Αθήνας και τον Πειραιά, μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων. Μελλοντικά προβλέπεται σταθμός μετρό στην πλατεία Πατριάρχου για τη γραμμή 4. Θεωρείται ωραίο προάστιο, καθώς έχει αρκετό πράσινο, στο οποίο συμβάλλουν τα πάρκα που έχει η περιοχή και το Άλσος. Μετά από το σεισμό του 1999 ο προσφυγικός συνοικισμός προστατεύεται ως παραδοσιακός οικισμός με προεδρικό διάταγμα. Το 2001 το κτίριο ιδιοκτησίας Φωτεινής Ζαφειροπούλου, στην οδό Μοσχονησίων 8, χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και ως έργο τέχνης. Ως μνημεία έχουν χαρακτηριστεί η καμινάδα του πρώην εργοστασίου «Μπριτάννια» και   το κέλυφος του κυρίως κτηρίου, της καμινάδας και του λεβητοστασίου του πρώην εργοστασίου «Βαμβακουργία».

Γεωγραφία

Η περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας βρίσκεται στα βορειοδυτικά προάστια της Αθήνας. Από τις αρχές του περασμένου αιώνα η αστική ανάπτυξη περιόρισε σημαντικά τους πνεύμονες πρασίνου της πρωτεύουσας. Το Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας παραμένει σημαντικός πνεύμονας πρασίνου της περιοχής και ένας από τους μεγαλύτερους της Αθήνας. Η δημιουργία του Άλσους άρχισε το 1914, τον Φεβρουάριο του 1956 εγκρίθηκε η κατασκευή λίμνης, το 1959 θεμελιώθηκε ο δημοτικός κινηματογράφος που βρίσκεται στην είσοδό του, το 1976 δημιουργήθηκε το Τουριστικό Περίπτερο. Από το 1955 έως το 1996 λειτούργησε υποτυπώδης Ζωολογικός Κήπος. Το Άλσος καλύπτει έκταση περίπου 420 στρεμμάτων.

Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού

Το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού «Φιλιώ Χαϊδεμένου» στεγάζει ιστορικά κειμήλια από τη Μικρά Ασία, όπως φορεσιές, βιβλία, έγγραφα, χρηστικά αντικείμενα, τα οποία δώρισαν Μικρασιάτες. Η περισυλλογή των κειμηλίων άρχισε το 1991 με τη φροντίδα της μικρασιάτισσας Φιλιώς Χαϊδεμένου.

Εκπαίδευση

Η Νέα Φιλαδέλφεια έχει εννέα Δημοτικά σχολεία, τρία  Γυμνάσια, τρία γενικά Λύκεια και δυο επαγγελματικά Λύκεια .

Αθλητισμός

Η ΑΕΚ ιδρύθηκε στο κέντρο της Αθήνας το 1924 και μετακόμισε στη Νέα Φιλαδέλφεια κατά τον πρώτο εποικισμό του συνοικισμού προσφύγων της Νέας Φιλαδέλφειας το καλοκαίρι του 1927. Είναι μια από της ιστορικότερες ομάδες της Ελλάδας. Το στάδιο Νίκος Γκούμας φιλοξενούσε την ΑΕΚ από το 1930, αλλά έχοντας υποστεί κάποιες ζημιές από το σεισμό του 1999 το στάδιο κατεδαφίστηκε το 2003, έχοντας συνεχίσει τη λειτουργία του με κάποιους περιορισμούς το διάστημα 1999-2003. Η ΑΕΚ από τότε χρησιμοποιεί ως έδρα το Ολυμπιακό στάδιο (Ο.Α.Κ.Α). Το καινούργιο γήπεδο στην Νέα Φιλαδέλφεια με την επωνυμία Αγιά Σοφιά αναμένεται να είναι έτοιμο μέχρι το 2021.
Ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας ιδρύθηκε το 1930. Αργότερα ιδρύθηκαν επίσης ο ΑΟΝΦ και άλλα σωματεία.
Κάρολος του Σουασόν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νοζάν-λε-Ροτρού του Σουασόν και ήταν ο τέταρτος γιος του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Κοντέ και της Φραγκίσκης των Βαλουά, κόρης του Φραγκίσκου μαρκησίου του Ροτελίν (γιου του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Λονγκεβίλ).
Η Ξυπόλυτη Κόμισσα

Υπόθεση

Την ημέρα της κηδείας της Μαρία Βάργκας (Άβα Γκάρντνερ), κάποιοι από τους παρευρισκόμενους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή της θυμούνται την άνοδο και την πτώση της. Η Μαρία Βάργκας ήταν μια χορεύτρια φλαμένγκο σε ένα κακόφημο νυχτερινό κέντρο, όταν την ανακάλυψαν ο σκηνοθέτης Χάρι Ντουόους και ο παραγωγός Κερκ Έντουαρντς (Γουίλιαμ Γουόρεν). Οι δυο τους την έπεισαν να ασχοληθεί με την υποκριτική και η πρώτη της ταινία έκανε τεράστια επιτυχία. Ενώ βρισκόταν στο μεταίχμιο της καριέρας της, η Μαρία μαζί με τον ατζέντη της Όσκαρ Μέλντουν (Έντμουντ Ο'Μπράιεν), παρευρέθηκαν στη δίκη του πατέρα της, όταν εκείνος κατηγορήθηκε ότι σκότωσε τη μητέρα της. Η κατάθεση της Μαρία ήταν εκείνη που τον έσωσε. Η σχέση της με την κινηματογραφική έταιρία για την οποία δούλευε χάλασε, όταν η ηθοποιός ακολούθησε το ζάπλουτο εραστή της Αλμπέρτο Μπραβάνο στην Νότια Αμερική, εκεί γνώρισε τον Ιταλό Κόμη Βιντσέντσο Τορλάτο Φαβρίνι (Ροσάνο Μπράτσι) και τον ερωτεύτηκε. Η Μαρία παντρεύτηκε τον κόμη, αλλά η ζωή της μαζί του δεν επρόκειτο να είναι ευτυχισμένη.

Πληροφορίες παραγωγής

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Turner Classic Movies, ο Μάνκιεβιτς εμπνεύστηκε για την κεντρική ηρωίδα της ταινίας, Μαρία Βάργκας, από τη Ρίτα Χέιγουορθ που είχε παντρευτεί τον πρίγκηπα Άλι Χαν, αντιθέτως οι σχολιαστές στο DVD της ταινίας του Φρήντριχ Βίλεμ Μουρνάου Tabu, 1931 δίνουν ως πηγή έμπνευσης για την ηρωίδα την πρωταγωνίστρια Αν Σεβαλιέ. 
Η ταινία γυρίστηκε στα στούντιο της Τσινετσιτά στην Ιταλία, ενώ τα εξωτερικά γυρίσματα έλαβαν χώρα στο Τίβολι, το Σαν Ρέμο και το Πορτοφίνο. Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ δεν ήταν παρών στα γυρίσματα της ταινίας στο Σαν Ρέμο. Η παραγωγή της ταινίας που έγινε στην Ιταλία αποτελεί μέρος του φαινόμενου Χόλιγουντ στον Τίβερη (που χαρακτηρίζει το γεγονός ότι πολλές ταινίες της δεκαετίας του '50 γυρίζονταν στην Ιταλία).

Αποδοχή

Η ταινία επαινέθηκε από πολλούς κριτικούς για την κομψότητά της και θεωρήθηκε μια από τις πιο πολυτελείς παραγωγές του Χόλιγουντ και η Saturday Review αποκάλεσε την Άβα Γκάρντνερ το πιο συναρπαστικό ζώο στη γη. Πολλοί όμως ήταν εκείνοι που έκριναν αρνητικά την υπερβολή της ταινίας: ο Μπόσλεϊ Κράουδερ αποκάλεσε το φιλμ γκροτέσκο, ενώ ο οδηγός Feature Cinema in the 20th Century: Volume One: 1913–1950: a Comprehensive Guide χαρακτηρίζει την ταινία κακή. 
Η ταινία φέρει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes.
2808 Μπελγκράνο

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπελγκράνο είναι άγνωστα.
Πρωτόκολλο του Κιότο

Διεθνείς προσπάθειες για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών

Οι πρώτοι που άρχισαν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική μεταβολή που οφείλεται σε ανθρωπογενείς αιτίες ήταν οι επιστήμονες. Στοιχεία από τις δεκαετίες του 1960 και 1970 έδειχναν ότι οι συγκεντρώσεις CO₂ στην ατμόσφαιρα αυξάνονταν σημαντικά, γεγονός που οδήγησε τους κλιματολόγους αρχικά και στη συνέχεια και άλλους επιστήμονες να πιέσουν για δράση. Δυστυχώς, πήρε πολλά χρόνια στη διεθνή κοινότητα για να ανταποκριθεί στο αίτημα αυτό.
Το 1988, δημιουργήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας και το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) μία Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος. Αυτή η ομάδα παρουσίασε μια πρώτη έκθεση αξιολόγησης το 1990, η οποία απεικόνιζε τις απόψεις 400 επιστημόνων. Σύμφωνα με την αναφορά αυτή, το πρόβλημα της αύξησης της θερμοκρασίας ήταν υπαρκτό και όφειλε να αντιμετωπιστεί άμεσα.
Τα συμπεράσματα της Διακυβερνητικής Επιτροπής ώθησαν τις κυβερνήσεις να δημιουργήσουν τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Μεταβολές (UNFCCC). Σε σχέση με τα δεδομένα για τις διεθνείς συμφωνίες, η διαπραγμάτευση της Σύμβασης ήταν σχετικά σύντομη. Ήταν έτοιμη προς υπογραφή στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (γνωστότερη ως συνάντηση κορυφής για την προστασία της Γης) το 1992 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Η Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, καθώς και το πρωτόκολλο του Κιότο που ακολούθησε, αποτελούν το μόνο διεθνές πλαίσιο για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών.
Ντόμινικ Μόναχαν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1976 στο Βερολίνο, όπου και μεγάλωσε. Αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στο Μάντσεστερ της Αγγλίας όταν ήταν 12 ετών. Πέρα από την ικανότητα του να μιλάει καλά Γερμανικά, έχει ταλέντο στις μιμήσεις και είναι ικανός στο να αλλάζει την προφορά του. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος του ήταν στο κανάλι ΒΒC στην σειρά "Hetty Wainthropp Investigates". Τον καιρό αυτό ο Ντόμινικ πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά "Οι Αγνοούμενοι" (Lost).
Έχει αποδείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον παίρνοντας μέρος σε δενδροφυτεύσεις και καθαρισμούς δασών. Του ανήκει ένα μικρό δάσος στην Ινδία. Στο δεξί του μπράτσο έχει τατουάζ τον αριθμό 9, σε μία απο τις γλώσσες που δημιούργησε ο J.R.R. Tolkien για την τριλογία "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών" (The Lord of the Rings). Στο αριστερό χέρι έχει ένα τατουάζ με την φράση "Living is easy with eyes closed", η οποία αποτελεί στίχο του τραγουδιού "Strawberry Fields Forever" του Τζων Λέννον.
Γιώργος Ρέππας

Βιογραφικό

Ο Γιώργος Ρέππας συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους τερματοφύλακες στην ιστορία του Ελληνικού πόλο.
Αγωνίστηκε για 11 συνεχόμενα χρόνια στην εθνική ομάδα πόλο των Ανδρών με την οποία σημείωσε μεγάλες διακρίσεις, αποτελώντας μέρος μιας χρυσής φουρνιάς παικτών που κυριάρχησαν σε διεθνές επίπεδο μέσα στη δεκαετία του 2000. Με την εθνική ομάδα είχε 3 συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Σίντνεϊ, Αθήνα, Πεκίνο), 5 συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 5 συμμετοχές σε Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Πριν αγωνιστεί με την εθνική ομάδα των ανδρών, σε ηλικία 18 χρονών κατέκτησε με την εθνική ομάδα των εφήβων το χάλκινο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα των εφήβων στο Σόπρον Ουγγαρίας το 1992. Η επιτυχία αυτή ήταν για εκείνη τη χρονική στιγμή η μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία της Ελληνικής Υδατοσφαίρισης σε εθνικό επίπεδο και αποτέλεσε προπομπό των μεγάλων επιτυχιών του αθλήματος στις επόμενες δεκαετίες.
Συνέδεσε ένα μεγάλο μέρος της καριέρας του με το Ν.Ο. Βουλιαγμένης στον οποίο αγωνίστηκε από τα παιδικά μέχρι την αντρική ομάδα της οποίας την εστία υπερασπίστηκε για 13 συνεχόμενα χρόνια ξεκινώντας ως βασικός σε ηλικία μόλις 17 χρονών. Με την ομάδα της Βουλιαγμένης κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδος και 2 κύπελλα. Επίσης κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης (1997) και μετείχε ως φιναλίστ σε έναν τελικό του Λεν Τρόφι το 2004.
Το 2005 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο στον οποίο και συνέβαλλε ουσιαστικά στην καθιέρωσή του μεταξύ των κορυφαίων σωματείων του ελληνικού πόλο, με διακρίσεις και στην Ευρώπη.
Το 2009 αποτελεί άλλη μια κορυφαία στιγμή της καριέρας του, αφού ο Πανιώνιος έφτασε στον τελικό του Λεν Τρόφι αποκλείοντας κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μπαρτσελόνα και η ιταλική Ποζίλιπο.
Από το καλοκαίρι του 2009 ο έμπειρος τερματοφύλακας αγωνίζεται στον Παναθηναϊκός, όπου πραγματοποιεί πολύ καλές εμφανίσεις.
Το 2013 αποφάσισε να κρεμάσει το σκουφάκι του κι αγωνίζεται πλέον ερασιτεχνικά με την ομάδα του Υδραϊκού στο πρωτάθλημα της β' εθνικής κατηγορίας.
Εκλογές στο Μαρόκο

Εκλογές διεξάγονται στο Μαρόκο για την ανάδειξη των μελών της εθνοσυνέλευσης.

2002

Η Σοσιαλιστική Ένωση Λαϊκών Δυνάμεων του πρωθυπουργού Αμπντεραχμάν Γιουσούφι κέρδισε τις εκλογές στις 27 Σεπτεμβρίου 2002, με το Ισλαμικό Κόμμα να είναι τρίτο.

2011

Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Νοεμβρίου 2011, επί συνόλου 395 εδρών, οι 305 εξελέγησαν από κομματικές λίστες σε 92 εκλογικές περιφέρειες και άλλες 90 έδρες εξελέγησαν από μία εθνική λίστα, με τα δύο τρίτα να έχουν κρατηθεί από πριν για τις γυναίκες και το υπόλοιπο ένα τρίτο για τους άνδρες ηλικίας κάτω των 40 ετών. 
Στις εκλογές πήραν μέρος συνολικά 30 κόμματα, από τα οποία τα 18 κέρδισαν έδρες. Οι περισσότερες έδρες κερδήθηκαν από το μετριοπαθές ισλαμιστικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (PJD), τον οκτακομματικό "Συνασπισμό για τη Δημοκρατία" (με επικεφαλής το RNI) hκαι τον Συνασπισμό Koutla του πρωθυπουργού Αμπάς Ελ Φασί.
Η επίσημη προσέλευση ήταν 45%, όμως σύμφωνα με μερικούς σχολιαστές, ήταν πολύ χαμηλότερη.
Αν και χωρίς αυτοδυναμία, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης κατέλαβε 107 έδρες, ποσοστό που του έδωσε την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Δήμος Μεθώνης Πιερίας

Ιστορία

Η Κοινότητα Μεθώνης είχε συσταθεί με το ΦΕΚ 152Α στις 09/07/1918, με έδρα τον οικισμό Μακρύγιαλο. Μέχρι το 1949 ανήκε στο Νομό Θεσσαλονίκης. Μετά το 1949 ανήκει στο Νομό Πιερίας. Στις 04/12/1997 καταργήθηκε η Κοινότητα Μεθώνης και συνενώθηκε στο Δήμο Μεθώνης.
ΦΚ Σρεμ Σρέμσκα Μιτρόβιτσα

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1919 σαν SK Građanski. Η πρώτη ομάδα ήταν: Gena Gecinger, Sepika Kin, Sergije Vetvinski Rus, Pera Petrović, Voja Srnić, Aleksije Petrović, Boža Repanić, Ozren Popović, Lajos Horváth, Heinrich Weiss, Victor Weiss, Dragutin Vasilić με αναπληρωματικό τον Vlada Tepšić. Πρώτος προπονητής ήταν ο Heinrich Weiss, ο οποίος παράλληλα ήταν ποδοσφαιριστής και πρώτος σκόρερ της ομάδας.
Υδραυλικό πιεστήριο

Το υδραυλικό πιεστήριο είναι ένας υδραυλικός μηχανισμός που επιτρέπει την εφαρμογή μιας μεγάλης δύναμης ανύψωσης ή συμπίεσης. Εφευρέτης του θεωρείται ο βρετανός μηχανικός Joseph Bramah (μερικές φορές το υδραυλικό πιεστήριο περιγράφεται με τον όρο πιεστήριο του Bramah). Τα υδραυλικά πιεστήρια αποτελούν την πιο διαδεδομένη μορφή πιεστηρίων στις μέρες μας.
Ομάδα Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα

Η Ομάδα Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα (γαλλικά:Groupe de l'Union pour un mouvement populaire, UMP) ήταν μια δεξιά κοινοβουλευτική εσωτερική ομάδα στη Γερουσία και στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας.
Τιριμουτζγκάν Σουλτάνα

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1819 στην Κιρκασία. Ήταν κόρη του Μπεκχάν Μπέη, ο οποίος ανήκε στην φυλή των Κιρκάσιων, και της συζύγου του Αλμάς Χανούμ. Ήταν αρχικά η τέταρτη και στην συνέχεια η τρίτη σύζυγος του Οθωμανού Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και η βιολογική μητέρα του Οθωμανού Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 23 ετών. 
Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ Βαλιντέ Σουλτάν στο γιο της επειδή πέθανε είκοσι τρία χρόνια πριν από την προσχώρηση του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στον Οθωμανικό θρόνο. Στη θέση της Τιριμουζγκάν Σουλτάν, ο τίτλος της Βαλιντέ Σουλτάν αποκτήθηκε αργότερα από την Ραχιμέ Πιριστού Σουλτάν, ως θετή μητέρα του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄.
Όποτε ο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ μιλούσε για την μητέρα του έλεγε: "Η καημένη η μητέρα μου έφυγε από αυτόν τον κόσμο σε τόσο νεαρή ηλικία, αλλά μπορώ ακόμα να την φανταστώ. Δεν μπορώ να την ξεχάσω ποτέ. Με αγαπούσε πάρα πολύ. Όταν αρρώστησε, συνήθιζε να με έχει να κάθομαι απέναντί της και να γεμίζει τον εαυτό της με το να κοιτάζει το πρόσωπό μου γιατί δεν μπορούσε να με φιλήσει. Είθε ο Θεός να ευλογεί την ψυχή της." 
Είχε καστανοπράσινα μάτια, ανοιχτά καφέ μαλλιά, λευκό ημιδιαφανές δέρμα, λεπτή σιλουέτα, λεπτή μέση και όμορφα χέρια και πόδια.  Παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ το 1840 στο παλάτι Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Γέννησε δύο πρίγκιπες και μία πριγκίπισσα. Το πρώτο της παιδί ήταν η Ναϊμέ Σουλτάν, η οποία πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των 2,5 ετών τον Μάρτιο του 1843. Ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ ήταν το δεύτερο παιδί και το τρίτο ήταν ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Άμπιντ Εφέντι, ο οποίος πέθανε τον Μάιο του 1848 όταν ήταν περίπου 1 μηνός. 
Η Τιριμουζγκάν Σουλτάν πέθανε από φυματίωση στις 2 Νοεμβρίου 1853 σε ηλικία 34 ετών, στο Παλάτι Μπεϊλερμπέη, στο Σκούταρι, στην Κωνσταντινούπολη. Ο τόπος ταφής της βρίσκεται στο Γενί Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.
Γέφυρα της 25ης Απριλίου

Ιστορία

Το 1929 ο Πορτογάλος μηχανικός και επιχειρηματίας António Bello είχε προτείνει την κατασκευή μιας γέφυρας προκειμένου να συνδεθεί σιδηροδρομικά η Λισσαβόνα και το Montijo (στο σημείο όπου χτίστηκε πολλές δεκαετίες αργότερα η Γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα). Ο υπουργός δημοσίων έργων Duarte Pacheco δημιούργησε μια επιτροπή το 1933 για να εξετάσει το σχέδιο. Τον επόμενο χρόνο η επιτροπή αυτή πρότεινε την κατασκευή μιας γέφυρας για αυτοκίνητα και τρένα. Τελικά, μολονότι τα απαιτούμενα κεφάλαια είχαν βρεθεί, το έργο δεν προχώρησε καθώς προτιμήθηκε η κατασκευή γέφυρας κοντά στην πόλη Vila Franca de Xira, 35 χιλιόμετρα βόρεια της Λισσαβόνας.
Το 1953 μια νέα επιτροπή άρχισε τις εργασίες της και το 1960, αφού έγινε διεθνής διαγωνισμός και υποβλήθηκαν 4 προσφορές, επιλέχτηκε για την κατασκευή του έργου μια κοινοπραξία με επικεφαλής την United States Steel Export Company, η οποία είχε υποβάλλει προσφορά και το 1935. Η κατασκευή ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1962 και ολοκληρώθηκε 4 χρόνια αργότερα, με μια καθυστέρηση έξι μηνών σε σχέση με την αρχικό σχέδιο. Εγκαινιάστηκε, παρουσία του προέδρου της χώρας, ναυάρχου Américo Thomaz στις 6 Αυγούστου του 1966. Μέχρι το 1974 η γέφυρα ονομαζόταν Γέφυρα Σαλαζάρ.
Μετονομάστηκε σε γέφυρα 25ης Απριλίου μετά την Επανάσταση των Γαρυφάλλων, η οποία έγινε στις 25 Απριλίου του 1974.
Περισσότεροι από 3,000 εργάτες εργάστηκαν για την κατασκευή της γέφυρας, τέσσερις από τους οποίους έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια των εργασιών.

Η κατασκευή της γέφυρας

Κατασκευάστηκε από μια κοινοπραξία, στην οποία συμμετείχε εκτός από την American Bridge Company και έντεκα πορτογαλικές εταιρίες. Το έργο συνολικά κόστισε 2,200,000,000 σκούδα ή 32 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια (201 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια με την αξία του δολαρίου το 2006). 
Η γέφυρα της 25ης Απριλίου είναι διώροφη. Από επάνω περνούν τα αυτοκίνητα και από κάτω τα τρένα. Όταν κατασκευάστηκε αρχικά η γέφυρα το επάνω μέρος, το οποίο βρίσκεται 70 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του νερού, είχε 4 λωρίδες κυκλοφορίας, δύο ανά κατεύθυνση και ένα διαχωριστικό διάζωμα στην μέση και από κάτω περνούσε μια σιδηροδρομική γραμμή. Αργότερα για να αντιμετωπιστούν τα κυκλοφοριακά προβλήματα προστέθηκαν άλλες δύο και έτσι σήμερα οι λωρίδες κυκλοφορίας είναι συνολικά έξι και πρόσφατα προστέθηκε και μια δεύτερη σιδηροδρομική γραμμή. Το 2006 150,000 αυτοκίνητα κάθε μέρα κατά μέσο όρο περνούσαν τη γέφυρα, 7,000 την ώρα αιχμής. Επίσης καθημερινά 157 τραίνα περνούν από τη γέφυρα.
Χαράλαμπος Σφαέλλος

Βιογραφία

Ο Χαράλαμπος Σφαέλλος γεννήθηκε το 1914 στην Αλεξάνδρεια. Το 1931 αποφοιτά από το Αβερώφειο Γυμνάσιο με άριστα και εγγράφεται στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, όπου μαθητεύει κοντά στους σημαντικούς Έλληνες αρχιτέκτονες Αναστάσιο Ορλάνδο και Δημήτρη Πικιώνη. Το 1935 αποφοιτά από τη σχολή και για 10 χρόνια εργάζεται στην Ελλάδα. Το 1945 σπουδάζει με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης "Ιστορία Τέχνης και Αισθητικής" στο Ινστιτούτο Τέχνης και Πολεοδομίας της Σορβόνης, απ'όπου αποφοιτά το 1948, και ένα χρόνο μετά (1949) εκλέγεται διδάκτορας της Τέχνης και της Επιστήμης του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Το 1952 εκδίδεται η διατριβή του "Le Fonctionnalisme dans l'architecture contemporaine" από το Centre National de la Recherche Scientifique στο Παρίσι, ενώ την ίδια περίοδο εργάζεται πλάι στον Λε Κορμπυζιέ και τον Marcel Lods'. Την περίοδο 1950-58 διορίζεται διευθυντής των Τεχνικών Υπηρεσιών του νεοσύστατου τότε Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) και υπό την καθοδήγηση του πραγματοποιείται το πρόγραμμα μελέτης και ανέγερσης των ξενοδοχείων Ξενίας. Την περίοδο 1967-1988 επιστρέφει στη Γαλλία όπου εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Ανώτατης Αρχιτεκτονικής Σχολής στο Παρίσι, ενώ παράλληλα εργάζεται ως σύμβουλος του ΟΗΕ για την τουριστική ανάπτυξη 15 χωρών της Δυτικής Αφρικής. Το 1973 επιστρέφει στην Ελλάδα και διορίζεται Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικισμού και Δημόσιων Έργων. Το 1984 εκδίδεται το βιβλίο του "Αρχιτεκτονική, η μορφή της σκέψης στο φυσικό χώρο". Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τιμήθηκε από το Μουσείο Μπενάκη.
Ο Χαράλαμπος Σφαέλλος πέθανε το 2004.
Δαφνούδι Σερρών

Αρχαιότητα

Σε μικρή απόσταση (περίπου 1000 μ.) δυτικά από το Δαφνούδι και συγκεκριμένα στην τοποθεσία «Παλιοχώρι» έχει εντοπιστεί, με βάση την επιφανειακή κεραμική, η θέση ρωμαϊκού οικισμού, από την οποία προέρχεται και το επιτύμβιο ανάγλυφο ενός Θράκα (του 2ου μ.Χ. αιώνα).
Επίσης, στο λόφο «Καϊλιάς», που βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Δαφνούδι, κοντά στα διοικητικά όρια με το χωριό Άγιος Χριστόφορος, σώζονται ερείπια (τείχη και θεμέλια κτηρίων) ενός αρχαίου οχυρωμένου οικισμού. Στις πλαγιές των γειτονικών λόφων ανακαλύφτηκαν τάφοι και όστρακα αγγείων ρωμαϊκής εποχής. Από δω προέρχεται πιθανώς ένα άλλο επιτύμβιο ανάγλυφο Θράκα (του 1ου μ.Χ. αιώνα), που είχε βρεθεί παλιότερα στη γύρω περιοχή από κάτοικο του Αγίου Χριστοφόρου.

Νεότεροι χρόνοι

Πρώτοι κάτοικοι ήταν μετανάστες από άλλα μέρη, όπως τη Δράβοστα και τα Μέταλλα.
Η ιστορία του χωριού αρχίζει, το έτος 1785, ίσως και παλιότερα γιατί στην περιοχή κατοικούσαν ήδη αρκετοί Τούρκοι. Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, κάτοικοι από την Δοβίστα και τα σημερινά Μέταλλα, μετακόμισαν στο Δαφνούδι, που τότε ονομάζονταν "Κάτω Νούσκα" . Το 1908 ονομάστηκε Δαφνούδι. Αφορμή για την αλλαγή, σύμφωνα με την παράδοση, στάθηκε η επίσκεψη του Βασιλιά Γεωργίου, στον οποίο οι κάτοικοι πρόσφεραν ένα στεφάνι από δάφνες, από τις οποίες προέκυψε το όνομα Δαφνούδι.
Το 1914, εγκαταστάθηκαν στην Ανατολική πλευρά του χωριού πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.
Το Δαφνούδι έχει μεγάλη προσφορά στους εθνικούς αγώνες. Ο Νικόλαος Κονδράκης και ο Νικόλαος Αρίστος υπήρξαν παλικάρια του Εμμανουήλ Παππά κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Προς τιμήν αυτών, οι κάτοικοι έδωσαν τα ονόματα σε δυο κορυφές του Μενοίκιου, που βρίσκονται πάνω από το χωριό. Λέγεται ότι έπεσαν εκεί μαχόμενοι για την απελευθέρωση της πατρίδας ενώ στο Μακεδονικό Αγώνα πήραν μέρος όλοι οι κάτοικοι του χωριού.
Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου είναι κτισμένη το 1835 πάνω στα ερείπια παλαιότερου Ναού. Πρόκειται για έναν επιβλητικό ναό, με εξαίσιες τοιχογραφίες.
Αναφορικά με το σχολείο του χωριού η ιστορία του ξεκινά το 1865 εποχή κατά την οποία το κρυφό "σχολειό" κρατούσε τα ηνία. Ένας ιερέας μέσα στην εκκλησία, καθισμένος στο σκαμνί και στο σκοτάδι, προσπαθούσε να μυήσει στις ελληνοχριστιανικές ιδέες τους λίγους μαθητές του. Τότε ήρθε στο χωριό ο πρώτος επίσημος διδάσκαλος ο Γεροδιδασκαλούδας. Κατόπιν οι επόμενοι δάσκαλοι παρακίνησαν τους γονείς και τα παιδιά να μεταφέρουν μαρμάρινες πλάκες από το Μενοίκιο όρος και να κατασκευάσουν το νάρθηκα του ναού του Αγίου Αθανασίου. Το 1922 έγινε η μεταφορά του σχολείου. Με τις δαπάνες των κατοίκων και της Κοινότητας, χτίστηκε ένα μεγαλοπρεπές κτίριο με μεγάλο προαύλιο και σπουδαία εσωτερική και εξωτερική διακόσμηση στο χώρο όπου σήμερα στεγάζεται και το ΚΑΠΗ Δαφνουδίου.

Πανηγύρι Ζωοδόχου Πηγής

Κάθε χρόνο, την ημέρα εορτασμού της Ζωοδόχου Πηγής διοργανώνεται, στο χώρο της ομώνυμης εκκλησίας, παραδοσιακό πανηγύρι.
Γανόχωρα Πιερίας

Υποδομή

Έχει τετραθέσιο Δημοτικό Σχολείο (Γανοχώρας και Άνω Αγίου Ιωάννη) και μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, γεωργικό συνεταιρισμό, αγροτικό ιατρείο και μορφωτικό - πολιτιστικό σύλλογο, με το όνομα "Θρακικός Γανόχωρας". Ο αθλητικός σύλλογος Θρακικός Γανόχωρας αγωνίζεται στη Γ΄ ερασιτεχνική στο ποδόσφαιρο.  Αρκετοί από τους κατοίκους έχουν μεταναστεύσει σε χώρες του εξωτερικού. Ο κεντρικός ναός της είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο, ενώ υπάρχει και το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου.

Ιστορικά

Το χωριό κατοικήθηκε μετά το 1922 από πρόσφυγες προερχόμενους από τη Γανόχωρα της Ανατολικής Θράκης, στα νοτιοδυτικά παράλια της Προποντίδας. Το όνομα Γανόχωρα προήλθε από την ένωση δύο χωριών, του Γάνου και της Χώρας.
Αρχικά το χωριό ήταν ένα δάσος.  Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Τουργία ή Τουργιά. Η ονομασία είναι τούρκικη (durya) και σημαίνει "αλτ!" και ήταν προσταγή των Τούρκων σε όσους έβρισκαν , για να καθίσουν εκεί. Ένα άτομο από το χωριό εκτελέστηκε στη Ρητίνη, στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Το 1930 κατασκευάστηκε νέο διδακτήριο.  Ενδιαφέρον παρουσιάζει η γιορτή του Αγίου Γεωργίου αλλά και του Αγίου Ιωάννη του Ριγανά τον Ιούνιο, οπότε ανάβουν φωτιές.Η Τουργιά ονομάστηκε Γανόχωρατο 1926.