google/wiki40b huggingface dataset:
Εμράχ Ερντογάν

Βιογραφία

Ο κουρδικής καταγωγής, Εμράχ, γεννήθηκε στο χωριό Εργκανί του Ντιγιαρμπακίρ. Εξαιτίας της δουλειάς της μητέρας του, ξεκίνησε το δημοτικό στο Έλαζιγ. Καθώς συνέχισε το γυμνάσιο στο Ντιγιαρμπακίρ, το 1983 κυκλοφόρησε ο πρώτος του επαγγελματικός δίσκος με τίτλο "Αγά μου, Αγά μου" και έγινε γνωστός με το παρατσούκλι "Μικρός Εμράχ". Το 1985 κυκλοφόρησε ο δίσκος του με τίτλο "Τριαντάφυλλό μου", ενώ πρωταγωνίστησε στη ταινία τρόμου "Οι Κακομοίρηδες". Ο δίσκος του "Πληγωμένος", γνώρισε μεγάλη απήχηση από το κόσμο. Επιπλέον, οι δίσκοι "Κεφάλια κάτω" και "Δεν χωρίζω" έσπασαν ρεκόρ πωλήσεων. Έκανε επιτυχία που δεν μπορούσε να κάνει κανείς τότε. Ο δίσκος "Δεν χωρίζω", πούλησε πάνω από 2.500.000 δίσκους. Ο Εμράχ, ο οποίος κυκλοφορούσε πλέον δίσκους δικής του μουσικής, συνέχισε τη καριέρα του με την ίδια ταχύτητα. Οι δίσκοι του "Είμαι στα πάνω μου", "Καλώς ήρθες, τριαντάφυλλό μου" και "Όταν μου γελάς" γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Αφαιρώντας το παρατσούκλι "Μικρός", έκανε ένα βήμα στο κόσμο της pop μουσικής. Ο δίσκος "Έλα τώρα" πούλησε πάνω από 3.500.000 δίσκους. Το 1994, ο Εμράχ σπάει άλλο ένα ρεκόρ. Με τη συναυλία που έδωσε στο Στάδιο Ινονού, παρουσία 50.000 ατόμων κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Την ίδια επιτυχία είχε και στη πρώτη του τηλεοπτική σειρά, το 1997, συμμετέχοντας στη σειρά "Αν μπορούσα να ξεχάσω", που έγινε μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές. Το soundtrack της σειράς πήρε μέρος στο άλμπουμ "Το άλλο μου μισό", που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1996. Ο δίσκος "Dura Dura", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1998, πούλησε περίπου 2.200.000 δίσκους. Μετά από τη συμμετοχή του σε πολλές επιτυχημένες σειρές, ο Εμράχ έκανε το πρώτο του βήμα ως σκηνοθέτης, σκηνοθετώντας τη ταινία τρόμου "Καταραμένη Άνοιξη", στις 8 Μαρτίου 2013.

Δισκογραφία

01. Αγά μου, αγά μου (1983)
02. Τριαντάφυλλό μου (1984)
03. Πληγωμένος (1985)
04. Κεφάλια κάτω (1986)
05. Δεν χωρίζω (1987)
06. Χαιρετίσματα στην αγαπημένη μου (1988)
07. Είμαι στα πάνω μου (1988)
08. Αγάπησα (1989)
09. Καλώς ήρθες, τριαντάφυλλό μου (1990)
10. Όταν μου γελάς (1991)
11. Έλα τώρα (1993)
12. Αγάπησα και αγαπώ (1994)
13. Το άλλο μου μισό (1996)
14. Νοσταλγία (1997)
15. Dura Dura (1998)
16. Έϊ Οπ (2000)
17. ΑΡ-Ι (2002)
18. Είσαι υπέροχη (2004)
19. Γύρνα (2005)
20. Πως σε λένε; (2006)
21. Τα καλύτερα του Εμράχ (2007)
22. Yelpaze (2008)
23. Ο γιος του Τερζί (2011)
Κραχ της Γουόλ Στριτ (1929)

Χρονολόγιο

Η δεκαετία που ακολούθησε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οδήγησε στο κραχ ήταν μια δεκαετία πλούτου και υπέρβασης. Οι Αμερικάνοι στις υπαίθριες περιοχές μετανάστευσαν στις αστικές περιοχές των μεγάλων πόλεων με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής ασχολούμενοι με τον συνεχώς αναπτυσσόμενο βιομηχανικό τομέα. Ενώ οι αμερικανικές πόλεις ευημερούσαν η τεράστια μετανάστευση από τις υπαίθριες περιοχές και η αμέλεια του γεωργικού τομέα των ΗΠΑ οδήγησε τους Αμερικάνους αγρότες σε οικονομική απελπισία κατά την διάρκεια της δεκαετίας παράγοντας που αργότερα θα θεωρούνταν ως ένας από τους παράγοντες κλειδιά της κρίσης.
Παρά τους κινδύνους των εικασιών πολλοί πίστευαν ότι το χρηματιστήριο θα συνέχιζε να αναπτύσσεται επ' αόριστον. Ωστόσο στις 25 Μαρτίου 1929 ένα μικρό κραχ προέκυψε αφού οι επενδυτές άρχισαν να πωλούν μετοχές σε γρήγορο και απότομο ρυθμό εκθέτοντας έτσι την ασταθή βάση του χρηματιστηρίου. Δύο μέρες αργότερα ο τραπεζίτης Τσαρλς Μίτσελ ανακοίνωσε ότι η τράπεζα του θα πρόσφερε 25 εκατομμύρια για να σταματήσει την πτώση του χρηματιστηρίου. Η κίνηση του Μίτσελ οδήγησε σε μία προσωρινή παύση της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο η αμερικανική οικονομία είχε εμφανίσει δυσμενή σημάδια προβλημάτων. Η παραγωγή ατσαλιού παρήκμασε, οι κατασκευές ήταν αργοκίνητες,οι πωλήσεις αυτοκινήτων μειωμένες και οι καταναλωτές απέκτησαν πολλά χρέη λόγω του εύκολου χρήματος.
Ενώ το χρηματιστήριο βρισκόταν σε καλή κατάσταση η αισιοδοξία κατέρρευσε όταν στις 18 Σεπτεμβρίου 1929 οι τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης έπεσαν απότομα. Στις 20 Σεπτεμβρίου το χρηματιστήριο του Λονδίνου κατέρρευσε όταν ο Βρετανός επενδυτής  Κλάρενς Χέιτρι και οι συνεργάτες του φυλακίστηκαν για απάτη και πλαστογραφία. Η κατάρρευση του χρηματιστηρίου του Λονδίνου εξασθένησε ακόμα περισσότερο την αισιοδοξία των Αμερικάνων επενδυτών σε ξένες αγορές. Τις ημέρες πριν το κραχ η χρηματιστηριακή αγορά ήταν πολύ ασταθής. Περίοδοι πωλήσεων και υψηλών εντάσεων στο εμπόριο ακολουθούνταν από περιόδους αύξησης των τιμών και ανάκαμψης.
Στις 24 Οκτωβρίου (Μαύρη Πέμπτη) η αγορά έχασε το 11% της αξίας της. Πολλοί τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ συναντήθηκαν στο χάος και στον πανικό του ορόφου του εμπορίου για να βρουν μία λύση για το πρόβλημα.
Με τους τραπεζίτες και τα οικονομικά τους εφόδια ο Ρίτσαρντ Γουίτνει,αντιπρόεδρος συναλλαγών και εκλεγμένος υπεύθυνος της κατάστασης  υπέβαλλε προσφορά για να αγοράσει κομμάτι μετοχών μίας εταιρία ατσαλιού σε τιμή απάνω από το φυσιολογικό. Το ίδιο επιχείρησε και σε άλλες επικερδής μετοχές. Αυτή η τακτική ήταν παρόμοια με εκείνη που εκτελέστηκε στον Πανικό του 1907. Η κίνηση πέτυχε και σταμάτησε την πτώση ωστόσο σε αντίθεση με τον πανικό του 1907 η ανάκαμψη ήταν προσωρινή.
Το σαββατοκύριακο τα γεγονότα αναφέρονταν σε όλες τις εφημερίδες σε όλη την χώρα. Στις 28 Οκτωβρίου,την Μαύρη Δευτέρα περισσότεροι επενδυτές αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την αγορά οδηγώντας έτσι σε μεγαλύτερες πτώσεις των μετοχών με την συνολική αξία της αγοράς να ανέρχεται το 13%.
Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ

Πλοκή

Το βιβλίο ασχολείται με την σχέση ενός νεαρού με τον αποτραβηγμένο από τον κόσμο μαθηματικό θείο του, τον παράξενο θείο Πέτρο, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι κάθε άρτιος θετικός ακέραιος μεγαλύτερος του δύο μπορεί να γραφεί ως άθροισμα δύο πρώτων αριθμών, ένα διάσημο άλυτο πρόβλημα των μαθηματικών γνωστό ως η Εικασία του Γκόλντμπαχ.

Εκδοτική πορεία

Η πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος βγήκε σε τρεις ανατυπώσεις, αλλά δεν γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Οι έλληνες κριτικοί το υποδέχτηκαν με αμφίσημα ή και αρνητικά σχόλια.  Το 2000 κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε μετάφραση του ίδιου του συγγραφέα, και στα γαλλικά.  Η αγγλική μετάφραση έγινε δεκτή με πολύ ευνοϊκά σχόλια από τον διεθνή και τον ελληνικό Τύπο.  Το βιβλίο κυκλοφόρησε ξανά στα ελληνικά το 2001 σε αναθεωρημένη έκδοση με πολύ μεγάλη επιτυχία.  Ακολούθησαν και άλλες μεταφράσεις σε είκοσι πέντε περίπου γλώσσες.
Χριστόδουλος Ταραμουντάς

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Χριστόδουλος Ταραμουντάς γεννήθηκε στο Κάτω Δίκωμο στις 2 Μαΐου 1957. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Στέφη Στεφάνου και έχει δύο υιούς και μια κόρη.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο 1982-1993 διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) Κερύνειας. Την περίοδο 1993-2003 διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας του ΔΗΣΥ Κερύνειας.
Επιπλέον, ήταν αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Κερύνειας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Ακόμη, την περίοδο 1995-2001 ήταν μέλος της Παγκύπριας Επιτροπής Προσφύγων (ΠΕΠ). Επιπρόσθετα, ήταν μέλος του Τμήματος Νεολαίας του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών Κύπρου.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας με τον ΔΗΣΥ. Το 2004 διαφώνησε με τον ΔΗΣΥ σχετικά με την υποστήριξη του Σχεδίου Ανάν στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Ο ΔΗΣΥ τάχθηκε υπέρ της αποδοχής του σχεδίου λύσης ενώ ο Χριστόδουλος Ταραμουντάς, όπως και άλλα στελέχη, διαφώνησαν. Παρόλο που δεν διαγράφηκε από τον ΔΗΣΥ, αποχώρησε και μαζί με άλλα πρώην στελέχη του κόμματος ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία.
Στις 3 Ιουλίου 2005 αποτέλεσε ένα εκ των ιδρυτικών στελεχών του Ευρωπαϊκού Κόμματος (ΕΥΡΩΚΟ). Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΕΥΡΩΚΟ. 
Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006 με το ΕΥΡΩΚΟ αλλά δεν εξελέγη.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων - Εγκλωβισμένων - Αγνοουμένων - Παθόντων. 
Στις προεδρικές εκλογές του 2013 υποστήριξε τον Γιώργο Λιλλήκα. Αργότερα στο ίδιο έτος εντάχθηκε στη Συμμαχία Πολιτών. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 υποστήριξε τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Πηγάδι Ηλείας

Ιστορία

Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε δήμο Ξενίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το δήμο Ξενίας και προσαρτάται στο δήμο Βουπρασίων. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το δήμο Βουπρασίων και προσαρτάται στην κοινότητα Καπελέτου. Το ΦΕΚ 144Α της 28/06/1919 προσαρτά τον οικισμό στην κοινότητα Ζόγκας. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Κόκλα, το οποίο άλλαξε σε Πηγάδι με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928. Με το ΦΕΚ 427Α της 07/12/1929 προσαρτάται στην κοινότητα Τραγανού. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τραγανού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Πηνειού (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". 
Ο οικισμός απείχε δύο ώρες και τρία τέταρτα ώρες δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων.
Καπιτάν Ζαρκάδας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Καπιτάν Ζαρκάδας (ή Ιωάννης Καραγκιόζης) γεννήθηκε το 1900 στη Φούρκα της Κόνιτσας. Παντρεύτηκε στο Πολύρραχο Σερβών και μετοίκησε στην Καισαρεία όπου παντρεύτηκε άλλες δυο φορές. Το 1931 προτάθηκε προς εκτόπιση για την πολυγαμία του και για κλοπή ξένων αλόγων. Τελικά υποστηριζόμενος από διάφορους κοινοτάρχες και με την επίκληση της ιδιότητάς του ως πράκτορα της χωροφυλακής η εκτόπισή του αποτράπηκε.
Στη συνέχεια εξελέγη πρόεδρος του Γεωργικού Συνεταιρισμού και της κοινότητας Καισάρειας. Τον Ιανουάριο του 1943 προσκλήθηκε από Ελασίτη να συνεργαστεί, αλλά αρνήθηκε με τη δικαιολογία την απροθυμία του να δέχεται εντολές από άλλους. Όμως οι Ελασίτες επανήλθαν δίνοντας όπλα σε κατοίκους της κοινότητας Καισάρειας. Ο Ζαρκάδας τελικά επιτέθηκε με συγχωριανούς του και άλλους πρόσφυγες στην περιοχή της Αιανής κατάσχοντας ζώα και αιχμαλωτίζοντας και εκτελώντας δύο εαμίτες. Τον Μάρτιο του 1943 το χωριό του αφοπλίστηκε από τον ΕΛΑΣ κι ο ίδιος εκτελέστηκε.
Περιοχή Καλάμπο

Οικονομία

Στην Κασάνγκα (Kasanga) και Καπάπα (Kapapa), υπάρχουν κοιτάσματα χαλκού. 
Οι περισσότεροι κάτοικοι απασχολούνται με τη βόσκηση ζώων και την καλλιέργεια επιβίωσης. Οι κυριότερες καλλιέργειες εκμετάλλευσης είναι αραβόσιτος, ηλιοτρόπια, φασόλια, μανιόκα και μέλι. Κάποιοι άλλοι, απασχολούνται στην παραδοσιακή εξόρυξη πολυτίμων λίθων και την παραδοσιακή αλιεία.

Τομείς

Η Περιοχή Καλάμπο (Kalambo District), διαιρείται διοικητικά σε Τομείς.
ΦΚ Γιέντινστβο

Ιστορία

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1920 και αγωνίστηκε στη Serbian League επί εποχής Γιουργκοσλαβίας τις σεζόν 1966, 1978, 1981 και 1986. Επί εποχής Σερβίας και Μαυροβουνίου, το 2000. αγωνίστηκε στη Second League of FR Yugoslavia μέχρι το 2006. 
Σημαντικοί ποδοσφαιριστές που ξεκίνησαν την καριέρα τους στην ομάδα είναι οι Dragan Džajić, Dušan Savić και Ratko Čolić. Στην ομάδα έπαιξαν οι Boško Janković, Boban Bajković, Nenad Kovačević, Aleksandar Luković, Dušan Basta, Đorđe Tutorić, Dragan Mrđa, Dejan Musović, Miloš Drobnjak, Boban Stojanović, Marko Perović, Saša Vulević, Slavoljub Đorđević, Nenad Milašinović, Pavle Delibasic, Dušan Kerkez, Vladimir Sinđić, Milan Kuzeljević και Radosav Petrović.
Μίρνες Σίσιτς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1981 και ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 στην σλοβενική Ρούνταρ. Το 2003 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηλυσιακού. Το 2004 μεταγράφηκε στη Λάρισα και το καλοκαίρι του 2006 μεταπήδησε στον Λεβαδειακό. 
Τον Ιανουάριο του 2007 δόθηκε δανεικός για 6 μήνες στον Ηρακλή, αλλά τον Ιούνιο επέστρεψε στο Λεβαδειακό καθώς ο γηραιός δεν ενεργοποίησε την οψιόν αγοράς του ποδοσφαιριστή. Κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2008 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό ύστερα από εισήγηση του Τάκη Λεμονή, όμως τον Ιανουάριο του 2009 αποδεσμεύτηκε και συνέχισε την καριέρα του στον Ερυθρό Αστέρα για ένα χρόνο, όταν και επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα και στον ΠΑΣ Γιάννινα.Ο υποβιβασμός των Ηπειρωτών είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του από τον σύλλογο.Τον Αύγουστο του 2010 επέστρεψε στον Ηρακλή.
Με την Εθνική Σλοβενίας έχει 11 συμμετοχές και 2 γκολ.
Αλέκος Σιάμπος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Αλέκος Σιάμπος γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1939 στον Λουβαρά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (1960-1962) και νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1963-1966).
Το 1967 εισήχθη στη διπλωματική υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μετά από εξετάσεις, επιλέχθηκε ως υπότροφος του Ιδρύματος Κάρνεγκι και συμπλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη διπλωματία, στις διεθνείς σχέσεις και στο διεθνές δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια (1968-1969).
Στη συνέχεια διετέλεσε γραμματέας στην πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μόσχα (1969-1976), διευθυντής γραφείου υπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών (1978-1983), διευθυντής συντονισμού (1984-1985), ύπατος αρμοστής στην Κένυα και Ζιμπάμπουε (1985-1987) και πρεσβευτής της Κύπρου στο Κάιρο, Ομάν και Σουδάν (1987-1990).

Πολιτική διαδρομή

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2002 διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003.
Γλυφάδα Φωκίδας

Γενικά Στοιχεία

Η Γλυφάδα είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός καθώς οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή στις αρχές του 1950, προερχόμενοι από το ορεινό χωριό Δαφνοχώρι ( πρώην Μαραζιά ή Ροδοδάφνη ), το οποίο βρίσκεται βόρεια της Γλυφάδας και σε υψόμετρο 905 μέτρων. 
Το όνομα Γλυφάδα προήλθε από μία πηγή της περιοχής, η οποία βγάζει γλυφό νερό και εκβάλει στη γωνία της πλατείας στη θάλασσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με κτηνοτροφία, γεωργία, αλιεία και κυρίως με οικοδομικά επαγγέλματα. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η κεντρική εκκλησία του χωριού βυζαντινού ρυθμού που είναι αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Διοικητικά, η Γλυφάδα ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Δωρίδας ενώ μέχρι το 2011 υπαγόταν στον καποδιστριακό Δήμο Τολοφώνος. Από το 2011 βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου Δωρίδος.

Αρχαιολογικά στοιχεία

Στον λόφο Παλιόκαστρο, εντοπίζεται αρχαία οχύρωση χρονολογούμενη στα τέλη του 4ου –αρχές 3ου π.Χ. αιώνα. Εντός της αταύτιστης μέχρι σήμερα αυτής πόλης της Δ. Λοκρίδας συναντώνται περίβολοι σε φυσικά άνδηρα και πολλά λείψανα οικοδομημάτων εκ των οποίων κάποια πρέπει να ανήκουν σε εγκαταστάσεις με δημόσιο ή θρησκευτικό χαρακτήρα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει κτιστή δεξαμενή σχετικά μεγάλων διαστάσεων. Εξωτερικά της οχύρωσης και κυρίως πάνω από τον οικισμό της Γλυφάδας εντοπίζεται η αρχαία πόλη. Βορειοανατολικά του λόφου εντοπίστηκαν οικιστικά κατάλοιπα Ελληνιστικών χρόνων. Στην περιοχή του αυχένα που συνδέει το λόφο Παλιόκαστρο με την εθνική οδό Ναυπάκτου – Ιτέας, έχει εντοπιστεί η νεκρόπολη και σήμερα είναι ορατά λείψανα τάφων. Ιδιαίτερη ήταν στην περιοχή η λατρεία της θεάς Βασιλείας, όπως αυτή μαρτυρείται από αρχαία επιγραφή που εντοπίστηκε στη Γλυφάδα. Έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις για το αρχαίο όνομα της πόλης. Άλλοι την ταυτίζουν με την αρχαία Αντίκυρα, άλλοι με την Οιάνθη κι άλλοι με την Υαίων πόλι, αλλά καμία ως τώρα δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Σύγχρονη πολιτιστική ζωή

Κάθε καλοκαίρι κυρίως διοργανώνονται διάφορες πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις με αποκορύφωμα το πανηγύρι στην πλατεία το δεκαπενταύγουστο. 
Σήμερα στο χωριό λειτουργούν λιμενικό καταφύγιο, δημοτικό σχολείο, αγροτικό ιατρείο, φαρμακείο και Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών. 
Ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού η ΓΛΥΦΑΔΑ  που παίζει σε τοπικό επίπεδο και μεγάλο γήπεδο με χόρτο.

Δημογραφική εξέλιξη

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 611 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας αύξηση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 415 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Κατσούλι Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Κατσούλι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και στα βορειοανατολικά παράλια του Αμβρακικού κόλπου. Απέχει 21 χλμ. Β. από την Αμφιλοχία, 24 χλμ. ΝΑ. από την Άρτα και 4 χλμ. ΝΑ. από το Μενίδι. Στα ανατολικά του χωριού περνάει η Ιονία Οδός. Παλιότερα υπήρχε το "Χάνι Κατσούλη" στην περιοχή του οποίου τον Ιούλιο 1943 στήθηκε μια από τις ενέδρες της Μάχης του Μακρυνόρους, από αντάρτες του ΕΟΕΑ - ΕΔΕΣ εναντίον ιταλικής και γερμανικής αυτοκινητοπομπής. Αναφέρεται ως οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να ανήκει στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Μενιδίου του δήμου Μενιδίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Μενίδι, το Θεριακήσιο, τη Λαγκάδα, τη Συκούλα και το Ελαιοχώρι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Μενιδίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους.
Ροδόλφος Δ΄ του Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ

Βιογραφία

Ήταν γιος του Χέρμαν Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αγνής του Τρύχενντίνγκεν.
Το 1348 απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Φρειδερίκος Γ΄ στο Μπάντεν-Μπάντεν και ο Ροδόλφος Ε΄ στο Μπάντεν-Πφόρτσχαϊμ.
Μεσογειακοί Αγώνες 1951

Οι πρώτοι Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από τις 5 ως τις 20 Οκτωβρίου 1951. Συμμετείχαν 734 αθλητές (άνδρες) από 10 χώρες της Μεσογείου σε 14 αθλήματα.
Ζαρές Μινασιάν

Καριέρα

Ο αρμενικής καταγωγής Μινασιάν έπαιξε στην ομάδα του Άρη από την σεζόν 1925-26 μέχρι το καλοκαίρι του 1928. Την πρώτη του χρονιά με την φανέλα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, σκοράροντας πέντε τέρματα κατά την διάρκεια της σεζόν. Αρχικά είχε κατακριθεί από τους δημοσιογράφους της πόλης για το ότι δεν χρησιμοποιούσε το αριστερό του πόδι, ώσπου έδωσε την απάντησή του με τα δύο γκολ που πέτυχε με το αριστερό του στον φιλικό αγώνα με την αυστριακή Κάπφενμπεργκερ (Kapfenberger Sportclub) στις 8 Μαΐου 1926, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 5-2.
Την επόμενη σεζόν ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος, αφού ηττήθηκε δύο φορές από τον Ηρακλή. Ο Μινασιάν δεν σκόραρε στο πρωτάθλημα, χωρίς να συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες της ομάδας του.
Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1928, ο Μινασιάν πέτυχε δύο τέρματα, το πρώτο εναντίον του Ηρακλή στις 29 Ιανουαρίου 1928 με τον Άρη να νικάει με 3-1 και το δεύτερο εναντίον του ΠΑΟΚ στη νίκη των "κίτρινων" με 3-0 στις 22 Απριλίου 1928.
Ακολούθησε η τελική φάση του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος 1927-28, όπου ο Μινασιάν συμμετείχε στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες που έδωσε η ομάδα του, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο επιθετικός σκόραρε δύο φορές στον πρώτο αγώνα του Άρη εναντίον του Ατρομήτου όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 1-3 στην Αθήνα, στις 24 Μαΐου 1928.
Μορίς Περζά

Βιογραφία

Ο Περζά γεννήθηκε στο Πυί-ντε-Ντομ (Puy-de-Dome) της κεντρικής Γαλλίας το 1788. Ήταν λοχαγός του ιππικού στο στρατό του Ναπολέοντα. Έλαβε το παράσημο της «Λεγεώνας της Τιμής" από τα χέρια του αυτοκράτορα το 1813 . Μετά τις «εκατό ημέρες» αποστρατεύτηκε με το ήμισυ του μισθού. Συγκρότησε δύναμη ανταρτών του Λίγηρα, αλλά εξορίστηκε κατά τη διάρκεια της Παλινόρθωσης . Συμμετείχα σε συνωμοσία για τη διάσωση του Ναπολέοντα από το νησί της Αγίας Ελένης.Το 1817 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1818 κατετάγη στο στρατό Σιμόν Μπολίβαρ , αλλά απογοητευμένος από τους ισπανόφωνους ηγέτες,τον Φεβρουάριο του 1819 πήγε στο νησί Μαρτινίκα. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, πήρε και πάλι μέρος σε συνωμοσία. Πήρε μέρος στη ναπολιτάνικη επανάστασης, φυλακίσθηκε από τους Αυστριακούς, αλλά δραπέτευσε.Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 πήγε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά των Οθωμανών. Ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη του 1-ου Τάγματος του τακτικού Ελληνικού στρατού, το οποίο με απόφαση του Δημήτρη Υψηλάντη οργανώθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας από τον γεννημένο στην Κρήτη Κορσικανό Ιωσήφ Βαλέστ . Μετά την Ελλάδα ο Περζά πήγε στην Ισπανία και πήρε μέρος στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του δούκα του Ανγκουλέμ (Λουδοβίκος Αντώνιος της Ανγκουλέμης), ως διοικητής του ιππικού υπό τις διαταγές του Φρανσίσκο Εσπόζα η Μίνα. Κατά τα έτη 1838-1839, έγραψε τα «Απομνημονεύματα 1806-1844», τα οποία, ωστόσο, παρέμειναν ανέκδοτα μέχρι το 1910.
Προσαρμογή

Στη βιολογία, προσαρμογή  είναι μια ιδιότητα ενός οργανισμού, δομή, ένα φυσιολογικό γνώρισμα, μια συμπεριφορά ή οποιαδήποτε άλλο χαρακτηριστικό της οποίας η κατοχή ευνοεί το άτομο στον αγώνα για επιβίωση. Δεν είναι μια τέλεολογική διαδικασία.Στη φυσιολογία, ειδικότερα, ο όρος αποδίδει την αλλαγή στο βαθμό ευαισθησίας ενός αισθητηρίου οργάνου, προκειμένου να ανταποκριθεί σε μη κανονικές συνθήκες. Ως προσαρμογή εννοείται επίσης οποιοδήποτε συμπεριφορικό, ανατομικό ή φυσιολογικό χαρακτηριστικό που ευνοεί τις δυνατότητες επιβίωσης και αναπαραγωγής του οργανισμού. Είναι αποτέλεσμα της φυσικής επιλογής.
Σημαία του Κουρδιστάν

Χρήση της σημαίας του Ιράκ στο Ιρακινό Κουρδιστάν

Το 2006  ο πρόεδρος της τοπικής κουρδικής κυβέρνησης στο Ιράκ, Μασούντ Μπαρζανί απαγόρευσε τη χρήση της εθνικής σημαίας του Ιράκ την περίοδο 2004-2007  δίπλα στην κουρδική σε κυβερνητικά κτήρια, πυροδοτώντας εσωτερικές εντάσεις ανάμεσα στους Ιρακινούς αλλά και διεθνώς (ιδίως στην Τουρκία).
Ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νουρί αλ Μαλίκι δήλωσε ότι η εθνική σημαία του Ιράκ θα πρέπει να υψώνεται σε όλη την ιρακινή επικράτεια.
Λίγο αργότερα, ο Μπαρζανί επιτέθηκε εναντίον των Αράβων ηγετών του Ιράκ με αφορμή την αντίθεσή τους στην απαγορευτική διαταγή του. Σε ομιλία του στο κοινοβούλιο του Ιρακινού Κουρδιστάν αποκάλεσε "σωβινιστές" όσους αντιτίθενται στην απαγόρευση.
Ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών, Αμπντουλάχ Γκιουλ, χαρακτήρισε επικίνδυνο το να υψώνεται η κουρδική σημαία στο βόρειο Ιράκ.
Ωστόσο, έπειτα από τις αλλαγές στην ιρακινή σημαία το 2008 η νέα ιρακινή σημαία υψώθηκε πάνω από το κουρδικό κοινοβούλιο.
Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου Ι΄ κυρίου του Λουζινιάν, Ε΄ κόμη του Λα Μαρς & Α΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Ισαβέλλας των Ταϊλφέρ, κόρης και κληρονόμου του Αϋμέρ κόμη του Ανγκουλέμ.
Το 1246 διαδέχθηκε τη μητέρα του και το 1249 τον πατέρα του. Μνηστεύθηκε την Ιωάννα, κόρη του Ραϋμόνδου Ζ΄ κόμη της Τουλούζης, αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε. Μετά μνηστεύθηκε με την Ισαβέλλα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας, αλλά ούτε και αυτός ο γάμος έγινε. Τελικά νυμφεύτηκε τη Γιολάντα των Ντρε, κόμισσα του Παντιέβρ· ο αδελφός της Ιωάννης Α΄ δούκας της Βρετάνης την έκανε κόμισσα του Ποροέτ.
Το 1249 συμφώνησε με τον Αλφόνσο κόμη του Πουατιέ να τον ακολουθήσει για ένα έτος στην Ζ΄ Σταυροφορία του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Στην τελευταία μεγάλη μάχη της Σταυροφορίας, σκοτώθηκε στο Φαρισκούρ της Αιγύπτου το 1250.
Ρω Μεγίστης

Ιστορικά στοιχεία

Το νησί χρησίμευε ως κρίκος στην αλυσίδα στρατιωτικών παρατηρητηρίων του Ροδιακού κράτους. Μικρό οχυρό αποτελούμενο από κεντρικό ορθογώνιο πύργο, αρχικά διώροφο, βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή μικρού λόφου. Σώζεται σε ύψος 4μ. περίπου, κτισμένο με το ισόδομο σύστημα. Στην εσωτερική πλευρά των τείχων υπάρχει ενίσχυση από μικρότερους αποστρογγυλευμένους λίθους ενώ επισκευές και συντήρηση πρέπει να έγιναν κατά τη βυζαντινή και ιπποτική εποχή. Ο διπλός εξωτερικός περίβολος μαζί με τους ισχυρούς τοίχους μαρτυρεί ότι το οχυρό δεν ήταν απλή φρυκτωρία αλλά σημαντική στρατηγική θέση. Στο εσωτερικό βρίσκουμε την δεξαμενή επενδυμένη με υδραυλικό κονίαμα (κουρασάνι). Χρονολογείται από τον 4ο αι. π.Χ. Στα νεώτερα χρόνια ο θρύλος αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Λάμπρο Κατσώνη ως ορμητήριο. 
Εκεί βρίσκεται το μνημείο της Δέσποινας Αχλαδιώτη. Η ξακουστή Κυρά της Ρω, μοναδική κάτοικος του νησιού για πολλά χρόνια ύψωνε κάθε μέρα για δεκαετίες την Ελληνική σημαία, μέχρι το 1982 οπότε και απεβίωσε. Αντίγραφο του μνημείου βρίσκεται στη Μεγίστη. Η νησίδα Ρω διαθέτει δύο παραλίες, τον Άγιο Γεώργιο και τη Στρογγύλη.
Σήμερα κατοικείται ουσιαστικά από μικρό απόσπασμα του Ελληνικού Στρατού, το οποίο έχει ως κύριο μέλημα να υψώνει κάθε μέρα και να προστατεύει την Ελληνική σημαία, συνεχίζοντας έτσι την παράδοση της Κυράς της Ρω.