Σαινσιμονική Εταιρεία

Με το όνομα Σαινσιμονική Εταιρεία (ή Σαινσιμωνική Εταιρεία) αποκαλείτο ομάδα υποστηρικτών των ιδεών του Σαιν-Σιμόν στο Ναύπλιο, την πρωτεύουσα του τότε νεοσύστατου ελληνικού βασιλείου, την περίοδο 1833-1834. Ήδη από το 1833, αλλά και το 1834, η κίνησή των σαινσιμονιστών συνάντησε την εχθρότητα του καθεστώτος της Αντιβασιλείας, το οποίο προχώρησε σε πιέσεις και τελικά σε απομάκρυνση όσων είχαν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό και αποπομπή κάποιων από αυτούς από την Ελλάδα το 1835.

Υπόβαθρο: Ο Σαινσιμονισμός και Σαινσιμονιστές στην Ελλάδα μέχρι το 1833

O Σαιν-Σιμόν (1760–1825) προωθούσε τις ιδέες του σχετικά με την αλλαγή της κοινωνίας με την τεχνολογική πρόοδο και τις κοινωνικές σχέσεις μέσα από δημοσιεύσεις, ιδιαίτερα μετά το 1816 και μέχρι το θάνατό του του 1825, επηρεάζοντας όχι μόνο Γάλλους του άμεσου περιβάλλοντός του αλλά, ανάμεσα σε άλλους και Έλληνες που είχαν βρεθεί στη Γαλλία και έγιναν αποδέκτες των θεωριών του, Από το 1825, μέσα από τους συνεχιστές των ιδεών του, δημιουργήθηκε ένα κίνημα που απέκτησε σχεδόν θρησκευτική μορφή και τέλος διαλύθηκε από τις αρχές του 1833 με συλλήψεις των κυριότερων ηγετών του. Από τους οπαδούς του, αρκετοί συμμετείχαν σε μεγάλα έργα της εποχής και στην ίδρυση σημαντικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στη Γαλλία και μετά τις φυλακίσεις του 1833, κάποιοι σαινσιμονιστές έφυγαν από τη Γαλλία προς την Ανατολή, ορισμένοι από τους οποίους κατέληξαν στο Ναύπλιο, την πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Νωρίτερα, το 1825, είχε έλθει στην Ελλάδα ο γιατρός Etienne Marin Bailly (E.-M. Bailly de Blois όπως υπέγραφε τα βιβλία του), με το πρώτο από τα τέσσερα πλοία που έστειλε η Comité des Grecs (La Société philanthropique en faveur des Grecs) με υλική βοήθεια προς τους επαναστατημένους Έλληνες . Ο Δρ. Μπαγί, πριν φύγει από τη Γαλλία, εκτός από το σημαντικό κίνημα του φιλελληνισμού, είχε έλθει σε επαφή και με τις θεωρίες του Σαιν Σιμόν. Στην Ελλάδα έμεινε για τέσσερα χρόνια, μέχρι το 1829 και η Εθνοσυνέλευση τον ανακήρυξε έλληνα πολίτη για τις υπηρεσίες του. Παρόλο λοιπόν που ο γιατρός Μπαγί δεν μπορούσε να ήταν μέλος της Σαινσιμονικής Εταιρείας, έχοντας φύγει τέσσερα χρόνια νωρίτερα, είχε βάλει τις βάσεις.
Στο Παρίσι, ο κύκλος του Αδαμάντιου Κοραή, ήταν σε επαφή με τους συνεχιστές των θεωριών του Σαιν Σιμόν. Εκεί ήταν και ο Φραγκίσκος Πυλαρινός μέχρι το 1833 ο οποίος ερχόμενος στην Ελλάδα διακήρυξε ιδέες επηρεασμένες από τις θεωρίες του Σαιν Σιμόν. Αντίστοιχα, μεταξύ 1827 και 1829, στο Παρίσι βρισκόταν και ο Αλέξανδρος Σούτσος, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα από την άφιξή του στην Ελλάδα, αρθρογραφούσε μαζί με τον αδελφό του Παναγιώτη Σούτσο στην εφημερίδα Ήλιος το 1833, με άρθρα εμποτισμένα από τις αρχές του Σαιν Σιμόν, δημοσιεύοντας και βιογραφία του.
Στην Ελλάδα του 1833, στην κυβέρνηση Κυβέρνηση Τρικούπη, υπουργός επί του Εμπορίου και των Ναυτικών ήταν ο Ιωάννης Κωλέττης, ιδρυτής του Γαλλικού Κόμματος. Στην επόμενη κυβέρνηση, την Κυβέρνηση Μαυροκορδάτου ο Κωλέττης ήταν υπουργός επί των Εσωτερικών. Προσπαθώντας να εφαρμόσει τις τελευταίες ευρωπαϊκές ιδέες και να αξιοποιήσει Γάλλους φιλέλληνες στο νεοσύστατο ελληνικό βασίλειο, το 1834 ίδρυσε το Γραφείο της Δημόσιας Οικονομίας, στο οποίο έθεσε συμβούλους τον Νικόλαο Πονηρόπουλο, Αλέξανδρο Ρουζιού (Alexandre Roujoux) και Γουσταύο Έιχταλ (Gustave d’Eichthal).

Θέσεις των φερόμενων ως μελών της Σαινσιμονικής Εταιρείας

Οι θέσεις των Σαινσιμονιστών που είχαν βρεθεί στην Ελλάδα ήταν συνέχεια των θέσεων που είχε αρχικά διατυπώσει ο γιατρός Μπαγί (Bailly) προς την Εθνοσυνέλευση, στις οποίες πρότεινε την εκμετάλλευση της Ελλάδας από εταιρείες παρόμοιες με τις μεγάλες αποικιακές εταιρείες της εποχής.
Ο Ντ' Εϊστάλ προσλήφθηκε στο Γραφείο της Δημόσιας Οικονομίας, το οποίο είχε ξεκάθαρο στόχο την ανάπτυξη και εκμετάλλευση της Ελλάδας, μέσω του εποικισμού με Ευρωπαίους εποίκους. Μετρώντας τον πληθυσμό, την έκταση και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, θα υπεδείκνυε τα εδάφη που θα μοίιραζε το κράτος, όπως είχε γίνει λίγο νωρίτερα με τον διαμοιρασμό γης στους αγωνιστές της απελευθέρωσης. Παρόλο που αρχικά αυτός ο οραματισμός ήταν κρατικό σχέδιο, στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε, ταυτόχρονα με την αποχώρηση του Κωλέττη από την Ελλάδα, για να διορισθεί πρέσβης στο Παρίσι, όπου τον ακολούθησε ο Ντ' Εϊστάλ.
Ο Φραγκίσκος Γκραγιάρ, τον Μάιο του 1835 σε υπόμνημα προς Οθωνα με τίτλο «Mémoire sur la loi du développement de la civilisation Hellénique Moderne», δηλώνει φορέας των ιδεών του Σαιν Σιμόν και προσπάθησε να πείσει την Αντιβασιλεία για τον εποικισμός και τις θέσεις του ντ'Εϊστάλ