Σ.Π. Γουδί

1906-1912

Σύγχρονες πηγές θεωρούν τον ΣΠ Γουδή ως πρώτο στην Ελλάδα αφενός αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο και αφετέρου να δημιουργεί, στους πρόποδες του Υμηττού, το πρώτο γήπεδο αποκλειστικά για το άθλημα. Ο εκ των ιδρυτών και πρωτεργάτης του, Παναγής Βρυώνης, είχε διατελέσει κατά τη διάρκεια των σπουδών του τερματοφύλακας της ελβετικής Σερβέτ Γενεύης. Τα χρώματά του συλλόγου ήταν κόκκινο-μαύρο.
Κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα διοργάνωσης του Συνδέσμου Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (ΣΕΑΓΣ, τώρα ΣΕΓΑΣ) την αγωνιστική περίοδο 1907-08, με νίκες 9-0 επί του Πειραϊκού Συνδέσμου, 7-1 του Εθνικού ΓΣ και 21-0 του Πανελλήνιου ΓΣ. Για το επόμενο 1908-09, περιορίστηκε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πειραϊκό, επανήλθε όμως πρωταθλητής τα 1909-10 και 1912.

Αθηναϊκός ΣΠ και Χόουπ

Τον Απρίλιο του 1912, ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ) και ο ΠΣ Γουδή αποφάσισαν να συνενωθούν υπό την επωνυμία Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως. Εκτός της ποδοσφαιρικής, αυτός θα συγκροτούσε ακόμη ομάδες χόκεϊ επί χόρτου και τένις στο Νέο Φάληρο (δραστηριότητα που είχε ήδη αναπτύξει ο ΠΟΑ). Το γεγονός καταγράφηκε εκτενώς στον τύπο:
Τα δύο ειδικά παρ' ημίν Σωματεία Ποδοσφαιρίσεως τουτέστι ο «Ποδοσφαρικός Όμιλος Αθηνών» και ο «Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή» [...] θέτοντα κατά μέρος πάσαν μικροφιλοτιμίαν έδωκαν προς άλληλα την χείρα όπως τελεσφορώτερον εργασθώσι προς διάδοσιν της Ποδοσφαιρίσεως [...] Δια της ενώσεως των δύο τούτων Σωματείων απετελέσθη χθες ο «Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως», όστις περιέχει ου μόνον τους αρίστους των παρ' ημίν ποδοσφαιριστών αλλ' εξ άλλου και άφθονον υλικόν προς δημιουργίαν τοιούτων όπερ μεθοδικώς διδασκόμενον θα αναδείξη αναμφιβόλως παίκτας Αης τάξεως, οίτινες ευκαιρίας παρουσιαζομένης θα δύνανται αντιπροσωπεύωσι την Ελλάδα επαξίως και εις διεθνείς αγώνας.
με λεπτομέρειες όπως η σύνθεση του πρώτου διοικητικού συμβουλίου (σε παρένθεση το αρχικό τους σωματείο): πρόεδρος Ι. Μποτάσης (Γουδή), αντιπρόεδρος Γ. Βρυώνης (Γ), γενικός γραμματέας Ι. Μπουμπούλης (ΠΟΑ), ειδικός γραμματέας Κ. Νικολόπουλος (Π), ταμίας Θ. Φιλάρετος (Γ), αρχηγός Π. Φιλίππου (Π), υπαρχηγός Ρ. Ρωσέτης (Γ), μέλη Α. Αργυρόπουλος (Γ), Π. Οικονομίδης (Π), Γ. Ψαραύτης (Γ), επίτιμα μέλη Π. Βρυώνης (Γ), Κ. Γουλιμής (Π), Όμ. Ιωσηφόγλου (Γ) και Σ. Λοράνδος (Π). Ο Αθηναϊκός αποτέλεσε, σύμφωνα με τότε δημοσιεύματα, τον ισχυρότερο σύλλογο του επόμενου διαστήματος μαζί με την Πειραϊκή Ένωση, κατέκτησε δε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1914 που διοργάνωσε η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ, πλέον ΕΟΕ).
Ο Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Χόουπ (Hope, αγγλικά: ελπίδα) Αθηνών υπήρξε ανεπίσημος ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1914 ως θυγατρικός του Αθηναϊκού. Μετείχε σε φιλικούς αγώνες με αντίστοιχες, αλλά και επίσημες ομάδες, ενώ πρόεδρός του διατέλεσε ο Βασίλης Σαρρής. Το 1917 αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο και μετονομάστηκε σε Αθηναϊκό Αθλητικό Σύλλογο, ο οποίος το 1952 μετεγκαταστάθηκε από την Πλάκα στον Βύρωνα για να συγχωνευθεί με την τοπική ΑΕ Νέας Ελβετίας και να δημιουργηθεί ο Αθηναϊκός Βύρωνα.

ΑΠΟ (Νέον) Γουδί

Η συνύπαρξη των πρώην μελών του ΣΠ Γουδή με εκείνα του ΠΟΑ εξελίχθηκε σε βραχύβια και σύντομα τα περισσότερα αποχώρησαν για την επανίδρυση του παλαιού τους συλλόγου, αυτή τη φορά ως Αθλητικό Ποδοσφαιρικό Όμιλο "Γουδί". Αναφερόμενος από τις πηγές της εποχής συχνά και με το –διευκρινιστικό– όνομα Νέον Γουδί, συνέχισε την πορεία του προκατόχου ΣΠ και το 1926 πραγματοποιήθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις για την 20ετηρίδα δράσης τους. Είχε ιδιόκτητο γήπεδο στη συνοικία, το μοναδικό αρχικά στην Αθήνα, μέχρι τη δημιουργία του γηπέδου του Παναθηναϊκού.

1919-1935

Μεταξύ των νικητριών χωρών του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, διοργανώθηκαν το 1919 στο Παρίσι οι Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες που περιλάμβαναν και ποδοσφαιρικό τουρνουά, με την ελληνική ομάδα να στελεχώνουν τέσσερις παίκτες του ΑΠΟ Γουδή: Μ. Ησαΐας, Λεων. Τράγαλος, Γ. Πρωτόπουλος και Βρ. Βρανόπουλος. Με την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Αθηνών συμμετέχει στο πρωτάθλημα Αθηνών με μεγαλύτερες επιτυχίες του τα πρωταθλήματα του 1932 και 1933. Επίσης κατέλαβε τη δεύτερη θέση το 1928 όταν έχασε στον τελικό από τον Ατρόμητο Αθηνών. Μέσω του πρωταθλήματος της Αθήνας συμμετείχε στην Εθνική κατηγορία δύο χρονιές, το 1934 καταλαμβάνοντας την 5η θέση, και το 1935 καταλαμβάνοντας την 6η θέση. Επίσης, ανέλαβε καινοτόμες πρωτοβουλίες όπως η διοργάνωση πρωταθλημάτων ανάμεσα στα σχολεία της περιοχής κ.ά.

1937-1945

Η άλλοτε πρωταγωνίστρια ομάδα, υποβιβάστηκε το 1937 στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ και τερμάτισε στην τελευταία θέση το 1938, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό χάρις στην αύξηση αριθμού των ομάδων από τη νέα χρονιά. Ακολούθησε η γερμανική κατοχή που ουσιαστικά σήμανε το τέλος του ιστορικού συλλόγου.
Μεταπολεμικά, η παρουσία του αναφέρεται σε δύο περιπτώσεις το 1945, αλλά δεν έλαβε μέρος στο επίσημο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ. Στις 29 Απριλίου στο Κύπελλο Ελευθερίας είχε κληρωθεί με τη Δάφνη Αθηνών. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους μετείχε στην εφήμερη Ένωση Συνεργαζόμενων Σωματείων που δημιούργησε ο Παναθηναϊκός, η οποία διοργάνωσε το Κύπελλο Όχι. Το Γουδί κληρώθηκε με τον Αθηναϊκό, αλλά δεν εμφανίστηκε στον αγώνα. Αυτό ήταν το "κύκνειο άσμα" της ιστορικής ομάδας.