google/wiki40b huggingface dataset:
Φορόραχος

Μορφολογία

Ο Φορόραχος ήταν ένα πολύ μεγάλο πουλί του τρόμου. Μπορούσε να φτάσει σε ύψος τα 2,5 μέτρα και σε βάρος περίπου τα 130 κιλά. Είχαν τεράστια κρανία, 60 εκ. σε μάκρος, οπλισμένα με ισχυρά, γαμψά ράμφη. Η δομή του ράμφους τους και τα γαμψά νύχια στα δάχτυλα δείχνουν ότι αυτά τα πουλιά ήτα σαρκοφάγα. Οι φορόραχοι δεν μπορούσαν να πετάξουν διότι οι φτερούγες του ήταν ατροφικές, όμως τα μακριά τους πόδια δείχνουν πως έτρεχαν γρήγορα με μεγάλες δρασκελιές (όπως η σημερινή στρουθοκάμηλος) ώστε να πιάσουν τα θηράματά τους.

Ονοματολογία

Ανάμεσα στα οστά που βρέθηκαν στο στρώμα του Σχηματισμού στο Σάντα Κρουζ (που σήμερα θεωρείται κατά κύριο λόγο πως χρονολογείται από την μέση Μειόκαινη) ήταν το κομμάτι της κάτω γνάθου που ο Φλορεντίνο Αμέτζινο (Florendino Ameghino) ανακάλυψε στις αρχές του 1887 και την ίδια χρονιά πρώτα περιγράφηκε ως ένα νωδό θηλαστικό που ονομάστηκε Phorusrhacos longissimus. Το γενικό του όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη ~ φόρος, ή αλλιώς φορέας, και το άλλο ελληνικό ~ ράκος, που στα νέα ελληνικά σημαίνει "κουρέλι", πιθανώς σε σχέση με την "τσαλακωμένη" επιφάνεια της σιαγόνας. Η δεύτερη λέξη της επιστημονικής ονομασίας, longissimus, σημαίνει "πολύ μακρύς" στα Λατινικά, πάλι σε σχέση με τις κάτω σιαγόνες.
Μαγνητικό σώμα

Στη Φυσική μαγνητικά σώματα χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα σώματα που έλκονται από τους μαγνήτες και μπορούν να καταστούν και αυτά μαγνήτες. Ο όρος αυτός δίνεται σε αντιδιαστολή προς τα διαμαγνητικά σώματα που δεν αντιδρούν και μένουν ανεπηρέαστα από τον μαγνητισμό.
Το κύριο χαρακτηριστικό των μαγνητικών σωμάτων που λέγονται και σιδηρομαγνητικά σώματα είναι η μαγνητική διαπερατότητα που παρουσιάζουν και που είναι πολύ μεγαλύτερη της μονάδας, η οποία μεταβάλλεται κατά την ένταση του μαγνητικού πεδίου.
Προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια (2006)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια , στις 22 Σεπτεμβρίου 2006. Ο κάτοχος της προεδρίας,  Γιαγιά Τζαμέ, επανεξελέγη με το 67,3% των ψήφων. Ο Ουσάινου Ντάρμπο, ο οποίος τερμάτισε δεύτερος με 27% των ψήφων, απέρριψε τα επίσημα αποτελέσματα, λέγοντας ότι οι εκλογές δεν ήταν ελεύθερες και δίκαιες και ότι ήταν διάχυτος ο εκφοβισμός των ψηφοφόρων.

Εκλογικό σύστημα

Σε πολλά από τα 989 εκλογικά τμήματα χρησιμοποοιήθηκαν μάρμαρα, τα οποία εισήχθησαν αντί για ψηφοδέλτια, λόγω του υψηλού ποσοστού αναλφαβητισμού. Το σύστημα της ψηφοφορίας με τη χρήση μαρμάρων χρησιμοποιείται μόνο στην Γκάμπια, από το 1965.
Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας

Ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Ο.Π.Ι.) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ) και εργάζεται για την προώθηση της προστασίας των έργων που υπόκεινται σε καθεστώς Πνευματικής Ιδιοκτησίας καθώς και για την προστασία των δημιουργών των έργων αυτών. Ο Ο.Π.Ι. εποπτεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και διοικείται από ένα Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο φροντίζει για την ορθή λειτουργία του οργανισμού.

Σκοπός

Βασικό σκοπό του Ο.Π.Ι. αποτελεί η προστασία των δημιουργών και των δικαιούχων Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας, μέσω της διασφάλισης της ορθής και νόμιμης χρήση των δημιουργημάτων τους. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού, ο οργανισμός καλείται να παρέχει στο ευρύ κοινό σχετική πληροφόρηση, να επιβλέπει τους αρμόδιους για την προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας φορείς και το έργο τους, καθώς και να φροντίζει ώστε να εφαρμόζεται ο νόμος περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
Ανδρέας Ευαγγελίου

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και είχε άλλα τρία αδέλφια. Έκανε τρεις γάμους και πρώτη του γυναίκα ήταν η Ιταλίδα καλλιτέχνης Έλενα Κανόνι με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Αριστοτέλη Ευαγγελίου. Δεύτερη γυναίκα του ήταν η ηθοποιός θεατρικός συγγραφέας και τραγουδίστρια Τούλα Ευαγγελίου με την οποία έπαιξαν μαζί σε πολλές παραστάσεις κι απέκτησαν μια κόρη την Βάνα επίσης ηθοποιό. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του Τούλας το 1952 έκανε και τρίτο γάμο, τα τελευταία χρόνια της ζωής τα πέρασε σε ευγηρίο στην Αθήνα.

Καριέρα στο θέατρο

Ξεκίνησε το θέατρο αυτοδίδακτος και ήταν στην εποχή του ο μοναδικός Πατρινός ηθοποιός που είχε την ηθοποιία για αποκλειστικό επάγγελμα του. Αργότερα έκανε θεατρικές σπουδές στο Παρίσι και ειδικεύτηκε σε ρόλους γκραν γκινιόλ , στο Παρίσι έπαιζε ο Γάλλος Λεμάν όπου ήταν πρωτοπόρος σε αυτό είδος θεάτρου και τα θέατρα της πόλης ήταν ταυτόχρονα και σχολές αυτού του είδους παραστάσεων. Έπαιξε στο θέατρο για πολλά χρόνια αρχικά αποκλειστικά ξένα μεταφρασμένα έργα λόγω απουσίας ελληνικού δραματολογίου. 
Την πρώτη του παράσταση την έδωσε σαν ερασιτέχνης ηθοποιός το 1925 με το έργο "Ο φύλακας του φάρου", το 1927 στο θέατρο Απόλλων ανέβασε το θεατρικό έργο "κριτήριο" του Π. Δημητρακόπουλου κάνοντας τον υπόδικο. Το 1927 έπαιξε στο "Δίλλημα" του Αβδελόπουλου όπου έκανε τον ρόλο του "Νίκου". Το 1928 δίνει την πρώτη του παράσταση σαν επαγγελματίας ηθοποιός στο ίδιο θέατρο στο θεατρικό έργο "κριτήριο" του Π. Δημητρακόπουλου και μερικές μέρες μετά παίζει στο έργο "Το δίλλημα" του Αβδελά. Το 1929 έγιναν στην Πάτρα εκδηλώσεις , θεατρική παράσταση κυρίως , αφιερωμένες στον Ευαγγελίου με σκοπό τα έσοδα από τις εισπράξεις να του δοθούν για να τελείωσει τις σπουδές του. Το 1931 ανεβάζη στην Πάτρα το πρώτο γκραν γκινιόλ-ρομάντζο με τίτλο "Αμάντα" του Σ. Καρμέλη. Το 1933 και 1934 ανεβάζη στην Πάτρα τα έργα "η εκδίκηση" και ο "ο νυχτοφύλακας του φάρου". Την περίοδο 1935-1937 μετέχει σε θίασο που ανεβάζη στην Θεσσαλονίκη το έργο "Οιδίπους τύραννος" . Το 1943 βρίσκεται στην Αθήνα όπου σαν πρωταγωνιστής θιάσου δίνει παρατσάσεις γκραν γκινιόλ στο θέατρο Μακέδου. Μετά την λήξη του Β' παγκοσμίου πολέμου κάνει περιοδείες και δίνει παραστάσεις στην Λευκωσία Κωνσταντινούπολη Αθήνα και Αλεξάνδρεια, την δεκαετία του 1950 έδωσε πολλές παραστάσεις στην Πάτρα και Αθήνα όπου ήταν και οι τελευταίες του. Το 1961, 1962,  και 1963, έδωσε παραστάσεις με μονόπρακτα, σκετς, γκραν γκινιόλ στο "Νέο Θέατρο" στην Αθήνα.

Καριέρα στον κινηματογράφο

Στον ελληνικό κινηματογράφο έπαιξε σε τρεις ταινίες θρίλερ με πρώτη του ταινία το "Κάιν και Άβελ" το 1930 σε σκηνοθεσία Σ. Διρμίκη, θεωρήται η πρώτη Πατρινή ταινία και γυρίστηκε εξ'ολοκλήρου στην Πάτρα και η πρώτη της προβολή έγινε στο Ιντεάλ στις 8 Δεκεμβρίου 1930 . Δεύτερη ταινία του τα "Χειροκροτήματα" το 1944 σε σκηνοθεσία και σενάριο Γιώργου Τζαβέλλα και τρίτη το 1963 "Η βαλίτσα με το πτώμα" σε σκηνοθεσία Γιώργου Λόη και σενάριο Κουρτεσόπουλου. Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Νεολόγος των Πατρών το 1928 ήταν να πάρει μέρος σε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας των αδελφών Γαζιάδη "Το λιμάνι των δακρύων" στον ρόλο του Ορέστη, τελικά για άγνωστο λόγω δεν έπαιξε.
4η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 4η Συμφωνία σε Ρε μείζονα, K. 19 (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 19) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε κατά την περίοδο της Περιοδείας της οικογένειάς του στο Λονδίνο, όταν αυτός ήταν περίπου 9 ετών.

Υπόβαθρο

Το χειρόγραφο του Μότσαρτ δε έχει επιβιώσει, αλλά μέρη της συμφωνίας υπάρχουν με τον γραφικό χαρακτήρα του πατέρα του Λέοπολντ Μότσαρτ, τα οποία φυλάσσονται στη Bayerische Staatsbibliothek, στο Μόναχο. Πλέον είναι γνωστό ότι οι πρώιμες συμφωνίες του Μότσαρτ ερμηνεύονταν σε δημόσια κονσέρτα στο θέατρο Theatre Royal Haymarket, στο Λονδίνο. Είναι πιθανό ότι μέρη της συμφωνίας γράφτηκαν για μία από αυτά τα κονσέρτα, ωστόσο ο μουσικολόγος Zaslaw, θεωρεί ότι η Συμφωνία γράφτηκε ή τουλάχιστον ολοκληρώθηκε στη Χάγη.
Άρης Θεσσαλονίκης (ποδόσφαιρο γυναικών)

Ίδρυση και καθιέρωση στην Α' Εθνική

Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών του Άρη Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε το 2008, με υπεύθυνους του τμήματος τον Κώστα Μαυροβουνιώτη και τον Κώστα Ζαφειρίου, γενικό αρχηγό τον Βασίλη Γαβριήλ, έφορο τον Παύλο Γκαϊδατζή και προπονήτρια την Μαρία Λαζάρου. Η νεοσύστατη ομάδα αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α' εθνικής, κατακτώντας την τρίτη θέση στον βόρειο όμιλο, με επτά νίκες, μία ισοπαλία και τέσσερις ήττες.
Την επόμενη σεζόν, με προπονητή τον Θεόφιλο Δουβαρτζίδη, η ομάδα του Άρη κατέκτησε την πέμπτη θέση του βορείου ομίλου, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό και καταλαμβάνοντας την δέκατη θέση στην συνολική βαθμολογία.
Την σεζόν 2010-2011, την τεχνική ηγεσία του τμήματος ανέλαβε ο Ηλίας Σαλαμάνης, με τον Άρη να καταλαμβάνει την πέμπτη θέση πανελλαδικά, με έντεκα νίκες, τρεις ισοπαλίες και δέκα ήττες. Την ίδια χρονιά, η Μαρία Μήτκου προσκλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος, αφού αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ του Άρη με έντεκα τέρματα, ακολουθούμενη από την Αγγέλα Λαγουμτζή με εννέα και την Αναστασία Παπαδοπούλου με έξι.
Το 2011-2012, ο Άρης κατέλαβε την έκτη θέση στο πρωτάθλημα των δέκα ομάδων της Α' Εθνικής κατηγορίας. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Ηρακλής Μακρίδης και στους 18 αγώνες που συμμετείχε, έφερε εννέα νίκες και εννέα ήττες, χωρίς καμία ισοπαλία. Πρώτη σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε η Λαγουμτζή με πέντε τέρματα, αφού ο Άρης αγωνίστηκε μόλις σε 15 αγώνες μετά την αποχώρηση της Α.Ε. Αίγινας και του Γ.Σ. Καλλιθέα από το πρωτάθλημα.

Υποβιβασμός και γρήγορη επιστροφή

Η χειρότερη χρονιά στην μέχρι τώρα ιστορία του τμήματος ήλθε την σεζόν 2012-13, όταν ο Άρης κατέλαβε την ένατη θέση σε σύνολο δέκα ομάδων και υποβιβάστηκε στην Β' Εθνική, μετά από κάκιστη πορεία όπου σε σύνολο 18 αγώνων κατάφερε μόνο τρεις νίκες, μία ισοπαλία και 14 ήττες. Την ίδια χρονιά, διεξήχθη για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, με τον Άρη να αποκλείεται στην Α' Φάση από τον Ήφαιστο Περιστερίου, από τον οποίο έχασε με 4-3 στην παράταση. Αυτό ήταν και το πρώτο ματς της ιστορίας του τμήματος στην συγκεκριμένη διοργάνωση και προπονητής της ομάδας ήταν ο Κώστας Θωμαΐδης μέχρι τον Δεκέμβριο και ακολούθησε ο Ηλίας Σαλαμάνης.
Το 2013-14, ο Άρης κατέλαβε άνετα την πρώτη θέση στον βόρειο όμιλο της Β' Εθνικής, με δώδεκα νίκες, μία  ισοπαλία και μία ήττα σε 14 αγώνες, υπό την καθοδήγηση του Ηλία Σαλαμάνη. Στην διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, ο Άρης απέκλεισε την Α.Ε. Πανσερραϊκή με 5-0 και τον Βόλο 2004 με 0-1 στην παράταση, για να αποκλειστεί τελικά στην προημιτελική φάση από τον ΠΑΟΚ εκτός έδρας.
Προπονητής της ομάδας ανέλαβε ο Θεόφιλος Δουβαρτζίδης, με βοηθό του τον Κώστα Φιλιππίδη και προπονητή τερματοφυλάκων τον Γιώργο Παντζιαρά. Η διοίκηση του Α.Σ. Άρη βράβευσε την ομάδα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την επιστροφή στην Α' Εθνική, στο ημίχρονο του αγώνα για την Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών ανάμεσα στον Άρη και τον Εθνικό Ν. Αγιονερίου, στις 12 Οκτωβρίου 2014. Μετά από μία επεισοδιακή σεζόν, την οποία η ομάδα των "κίτρινων" ολοκλήρωσε με τον Γιώργο Σπυριδωνιδη στον πάγκο, ο Άρης κατέλαβε την όγδοη θέση του πρωταθλήματος, με τέσσερις νίκες, τρεις ισοπαλίες και οκτώ ήττες.
Πλάτανος Πύλου Μεσσηνίας

Τοποθεσία

Ο Πλάτανος βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Πύλου και περίπου 9 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Χώρα. Έχει υψόμετρο 241 μέτρα και απέχει 8,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στον Πλάτανο, προς τα ανατολικά του, βρίσκονται τα Παππούλια σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νότιά του η Ίκλαινα σε απόσταση 2,5 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βόρειά του το Μυρσινοχώρι σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων και προς τα δυτικά του το Κορυφάσιο σε απόσταση 4,5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.

Ιστορία

Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας, της Μεθώνης και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου.

Διοικητική ιστορία

Ο Πλάτανος προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Κορυφασίου το 1835, με έδρα την Ίκλενα (σήμερα η Ίκλαινα). Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Κορυφασίου, ο οποίος καταργήθηκε τότε και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Πύλου, ή Δήμο Πυλίων, όπως αναφερόταν τότε, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Πλάτανος στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Πύλου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 43 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Πύλου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη της Πύλου, (Νεόκαστρον) και Καλύβια. Το 1912 ο Πλάτανος προσαρτάται στην Κοινότητα Ικλένης, με έδρα την Ίκλενα. Το 1927 αποσπάται από την Κοινότητα Ικλένης και προσαρτάται στην Κοινότητα Κορυφασίου, με έδρα το Κορυφάσιο (ως το 1915 αναφερόταν ως Οσμάναγα), ενώ έναν μόλις χρόνο μετά, το 1928, αποσπάται από την Κοινότητα Κορυφασίου και προσαρτάται εκ νέου στην Κοινότητα Ικλαίνης, όπου και θα παραμείνει ως το 1956, όταν και αποσπάται από την Κοινότητα Ικλαίνης και προσαρτάται στην Κοινότητα Παππουλίων. Το χωριό παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Παππουλίων, από το 1956 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Πλάτανος υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Πύλου,  ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Πλάτανος ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Ο Πλάτανος σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας των Παππουλίων του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα τα Παππούλια.

Κτίρια

Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός των Αγίων Θεοδώρων, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Κοντά στο χωριό βρίσκεται επίσης και το εκκλησάκι της Παναγίας.
Οι Σούπερ Μπάτσοι του Μαϊάμι

Πλοκή

Το 1978 μια συμμορία ληστών θα κλέψει μια τράπεζα στο Ντιτρόιτ με λεία 20 εκ. δολάρια. O πρώτος ληστής απέδρασε, ο δεύτερος σκοτώθηκε και ο τρίτος συνελήφθη. Τα 20 εκ. δολάρια που εκλάπησαν 
δεν βρέθηκαν ποτέ. Με αφορμή  την αποφυλάκιση του Τζο Γκάρετ, δύο πράκτορες του FBI, ο Νταγκ Μπένετ (Τέρενς Χιλ) και ο Στηβ Φόρεστ (Μπαντ Σπένσερ), οι οποίοι έχουν αποσυρθεί και ζουν μια ήσυχη ζωή, θα κληθούν να αναλάβουν και πάλι τα καθήκοντά τους, με σκοπό να εντοπίσουν τους συνδέσμους του  Τζο και κατά συνέπεια τα κλεμένα λεφτά. 
Για αυτόν τον λόγο παίρνουν μετάθεση στο τμήμα του Μαϊάμι και αρχίζουν τις έρευνες, με απόλυτη προτεραιότητα την αυστηρή παρακολούθηση  του Γκάρετ. Η ξαφνική όμως δολοφονία του σε συνδυασμό με πληροφορίες που καθιστούν υπαίτιο τον πρώην σύνεργό του Γκάρετ, θα δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο την υπόθεση, οδηγώντας τους  δύο πράκτορες σε μια εκρηκτική περιπέτεια.
Ατζίρα

Ιστορία

Ιδρύθηκε ως Αγύριον από αυτόχθονες Σικελούς (Αρχαία Ελληνικά: Ἀγύριον). ο Αγύρης ο τύραννος της πόλης, ήταν ο πιο ισχυρός κυβερνήτης στο κέντρο της Σικελίας. Το 392 π.Χ ο Αγύρης σε συμμαχία με τις Συρακούσες τότε υπό την τυραννία του Διονύσιου του Πρεσβύτερου κατάφεραν να νικήσουν της δυνάμεις της Καρχηδόνας οι οποίες είχαν εισβάλει στην Σικελία. Το Αγύριον δεν αποικίστηκε από τους Έλληνες μέχρις ότου ο Κορινθίος στρατηγός Τιμολέων έσφαξε τον τελευταίο τύραννο το 339 π.Χ., εγκαταστάθηκαν 10.000 Έλληνες στην περιοχή. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο Σικελιώτη, που ήταν ντόπιος της πόλης που έζησε κατά τον 1ο αιώνα π.Χ δεν υπήρχε ούτε ίχνος της παλιάς πόλης, που καλυπτόταν από μια μοντέρνα.
Στα μέσα του 5ου αιώνα, το Αγύριον ήταν η πρώτη πόλη της Σικελίας που άρχισε να κόβει χάλκινα νομίσματα στην ελληνική μόδα.
Οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Αγίριουμ. Το 1063, την κατέκτησαν οι Νορμανδοί υπό την βασιλεία του Ρογηρού Α΄, ο οποίος νίκησε τους Σαρακηνούς. Η Ατζίρα αναφέρεται από τον Άραβα γεωγράφο Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι με το όνομα Shanta Fīlibb (δηλ. Άγιος Φίλιππος της Ατζίρας).
Η Ατζίρα πέρασε από τα χέρια του Οίκου των Χοενστάουφεν, του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού και της Αραγωνίας, και γύρω στα 1400 έγινε κρατική ιδιοκτησία της Σικελίας. Με την πάροδο των χρόνων η πόλη επηρεάστηκε από Ισπανικές και Εβραϊκές αφίξεις, αφήνοντας το αρχιτεκτονικό τους σήμα.
Επαρχία Πεδιάδος

Ιστορικά στοιχεία

Η επαρχία αναφέρεται το 1271 σε έγγραφο με την ονομασία Castro di Pediada και όχι Castello, όπως όλα τα άλλα. Από αυτό μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι στη θέση του castello di Pediada κτίστηκε από τους Βυζαντινούς φρούριο, καθώς οι Βυζαντινοί ονόμαζαν τα φρούρια κάστρα. Ανακαινίστηκε από τους Βενετούς και αποτέλεσε έδρα του castellano της castellania di Pediada και αργότερα ως χώρος αποθήκευσης των σιτηρών του Λασιθίου. Σήμερα δε σώζεται τίποτε. Στη θέση του κάστρου αυτού περίπου είναι η θέση του σημερινού Γυμνασίου στο Καστέλλι. Διασώθηκε μόνο το όνομα του χωριού. Το 1821 δόθηκε η ονομασία Χερρόνησος στην επαρχία, ωστόσο δεν επικράτησε.
Γιώργος Τσαφούλιας

Βιογραφία

Εργάστηκε ως δικηγόρος και ήταν πολύ αγαπητός πολιτικός  . Ήταν γνωστός και για τα καυστικά του σχόλια. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και είχε υπογράψει την ιδρυτική του διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974. Το 1995 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ακολούθησε τον Δημήτρη Τσοβόλα στο ΔΗ.Κ.ΚΙ. και ήταν από τα ιδρυτικά του μέλη . Το 1996 εκλέχτηκε 9ος βουλευτής Αχαΐας με το ΔΗΚΚΙ με 2.452 ψήφους. Είχε επίσης διατελέσει Αντιπρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου Αχαΐας. Το 2003 ήταν προσκεκλημένος, και παρέστη και στην ιδρυτική διακήρυξη της Δημοκρατικής Αναγέννησης από τον Στέλιο Παπαθεμελή. Ήταν παντρεμένος με τη γυμνάστρια και πρωταθλήτρια του στίβου Μαίρη Καμμένου (1938-2017) και απέκτησαν 3 παιδιά.
Κόμης υδάτων

Ο κόμης υδάτων ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, υφιστάμενος του λογοθέτη του γενικού, ο οποίος ήταν υπεύθυνος τα υδραγωγεία της Κωνσταντινούπολης.
Ο συγκεκριμένος αξιωματούχος αναφέρεται στο «Κλητορολόγιον» του Φιλοθέου το 899, στην τέταρτη σειρά (επί συνόλου δώδεκα) της κατατάξεως των αξιωμάτων τα οποία υπάγονταν στον λογοθέτη του γενικού. Σύμφωνα με τον ιστορικό Franz Dölger, ο κόμης υδάτων ήταν ίσως υπεύθυνος για την συλλογή των φόρων επί καναλιών και υδραγωγείων, που αναφέρεται στα «Βασιλικά». Είναι δε ίσως ταυτόσημος με τον λογοθέτη των υδάτων, που αναφέρεται τον ΙΑ' αιώνα.
Ιστορική έδρα

Ιστορική έδρα είναι τιμητικός τίτλος της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, ο οποίος αποδίδεται σε οικισμούς που δεν αποτελούν έδρα κάποιου δήμου, αλλά φέρουν για ιστορικούς λόγους μεγάλη συμβολική βαρύτητα.
Πιο συγκεκριμένα, οι λόγοι μπορεί να άπτονται της αρχαίας (π.χ. Παλαιά Επίδαυρος στο Δήμο Επιδαύρου, Βεργίνα στο Δήμο Βέροιας) και της νεότερης ιστορίας (π.χ. Κομμένο στο Δήμο Σκουφά, Χορτιάτης στο Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη), της συνεισφοράς στην τοπική οικονομία και πολιτισμό (π.χ. Δελβινάκι στο Δήμο Πωγωνίου), του αρχιτεκτονικού κάλλους (π.χ. Όλυμπος στο Δήμο Καρπάθου) κ.ά.
Η διαφορά της ιστορικής από την διοικητική έδρα είναι ότι στη δεύτερη βρίσκονται συγκεντρωμένες οι κεντρικές υπηρεσίες και λειτουργίες του δήμου, ενώ στην πρώτη λαμβάνουν χώρα κυρίως εορτές και τελετές.
Η ύπαρξη ιστορικής έδρας είναι προαιρετική. Για να αναγνωριστεί ένας οικισμός ως τέτοια, απαιτείται πρόταση του δήμου προς το Συμβούλιο Τοπωνυμιών, το οποίο λαμβάνει την τελική απόφαση.
Γρηγόρης Χαραλαμπίδης

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Χαραλαμπίδης έπαιξε για πρώτη φορά ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα του Ηρακλή Μαυροβάτου Δράμας. Σύντομα ξεχώρισε για το ύψος (1,90 μ.), τη δύναμη και το εκτόπισμά του, που τον ανάδειξαν σε έναν σπουδαίο σκόρερ, παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε ιδιαίτερα υψηλή τεχνική. Αγωνίσθηκε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τη Δόξα Δράμας, με την οποία κατέκτησε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, το 1979. 
Στην ίδια ομάδα ξεκίνησε και την επαγγελματική του καριέρα το 1979-80 στην Α΄ Εθνική και το καλοκαίρι του 1981 υπέγραψε συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Έμεινε στον ΠΑΟ για 5 συνεχόμενες περιόδους, λαμβάνοντας μέρος σε περισσότερους από 100 αγώνες πρωταθλήματος και σκοράροντας πάνω από 50 τέρματα. Το 1986 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε για ακόμη 3 σεζόν. Συνολικά έπαιξε σε 248 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής κατηγορίας (61 με Δόξα, 110 με ΠΑΟ, 77 με ΟΦΗ), επιτυγχάνοντας 97 γκολ (20 με Δόξα, 56 με ΠΑΟ και 21 με ΟΦΗ).
Έκλεισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στην κυπριακή ΑΕΚ Λάρνακας.

Τίτλοι

Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης κατέκτησε συνολικά 6 ομαδικούς τίτλους (2 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα) στην καριέρα του. Τους πέντε με τα χρώματα του ΠΑΟ και έναν με τη φανέλα του ΟΦΗ (Κυπελλούχος 1987). Επίσης, την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Πρωτάθλημα με 21 τέρματα.

Εθνική Ομάδα

Ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης είναι 8 φορές διεθνής με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών.

Προπονητική

Ο Χαραλαμπίδης έχει κατά διαστήματα εργασθεί σε μικρές ομάδες της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, ενώ διετέλεσε συνεργάτης της Εθνικής Ομάδας των Παίδων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τα διοικητικά της Δόξας Δράμας.
Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας

Ο Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας ή Αγγλο-Ιρλανδικός πόλεμος ήταν μια στρατιωτική σύγκρουση από το 1919 έως το 1921 ανάμεσα στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (Ι.Ρ.Α.) και τις Βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας της Ιρλανδίας. Ήταν η κατάληξη του αγώνα των Ιρλανδών για την επίτευξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία, ο οποίος μετατράπηκε στο τελευταίο του στάδιο, σε μια καθαρά ένοπλη σύρραξη. Το Δεκέμβριο του 1918 το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιρλανδίας Σιν Φέιν (Sinn Fein) κέρδισε τις εκλογές στη χώρα και στις 21 Ιανουαρίου 1919 τα στελέχη του σύστησαν μια επαναστατική κυβέρνηση και κήρυξαν μονομερώς την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας. Την ίδια μέρα, μέλη του ΙΡΑ τα οποία έδρασαν αυτοβούλως, σκότωσαν δυο άνδρες της αστυνομίας στην Κομητεία Tipperary, ενέργεια η οποία σηματοδότησε την αρχή του πολέμου.
Κατά την εξέλιξη της σύγκρουσης, περίπου 300 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους έως και τα τέλη του επόμενου έτους (1920). Ωστόσο, το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς υπήρξε μια έξαρση των μαχών με αποκορύφωμα τη μαζική δολοφονία Ιρλανδών πολιτών από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα στο Δουβλίνο την Κυριακή 21 Νοεμβρίου (Bloody Sunday) σαν αντίποινα για την εκτέλεση, το ίδιο πρωί, από τον ΙΡΑ, δεκατεσσάρων Άγγλων κατασκόπων.
Στις 11 Ιουλίου του 1921 οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και ακολούθως ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην επικράτεια της οποίας περιήλθε όλη η χώρα, πλην του βορειοανατολικού τμήματός της, το οποίο συνέχισε να ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία. Η Αγγλο-Ιρλανδική συνθήκη υπογράφτηκε τελικά, στις 6 Δεκεμβρίου του 1921. Ακολούθως, ξέσπασαν ταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία, μεταξύ καθολικών (που ήταν οπαδοί της ένωσης με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) και προτεσταντών (που υποστήριζαν την παραμονή στη Μεγάλη Βρετανία)
Το καλοκαίρι του 1922 οι διαφωνίες μεταξύ των μελών της προσωρινής κυβέρνησης της Ιρλανδίας οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο, θύματα του οποίου υπήρξαν κορυφαίοι πρωταγωνιστές του αγώνα της ανεξαρτησίας, όπως ο Μάικλ Κόλινς.
Υποδιεύθυνση Αποκατάστασης Τάξης

Η Υποδιεύθυνση Αποκατάστασης Τάξης (ΥΑΤ) άλλοτε γνωστά ως Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης (ΜΑΤ) είναι η η υποδιεύθυνση αποκατάστασης τάξης και είναι ειδική μονάδα της ελληνικής αστυνομίας σε σχέση με τα αντίστοιχα ΥΜΕΥ η η ΥΑΤ φέρει πιο βαρύ εξοπλισμό και η στολή τους θυμίζει περισσότερο στρατιωτικό σώμα
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2009-2010

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για τη σεζόν 2009-2010 διεξήχθη σε 4 φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-12 στο τέλος του πρώτου γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 στο τέλος του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος. Στις δύο πρώτες φάσεις έγιναν μονοί αγώνες. Η τρίτη φάση ήταν οι ημιτελικοί. Ο τελικός διεξήχθη στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου στις 27 Μαρτίου 2010. Το τρόπαιο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός. MVP αναδείχθηκε ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ.