google/wiki40b huggingface dataset:
Μάχη της Πανάσαρης

Η εξέλιξη των γεγονότων

Οι Έλληνες υπό τις διαταγές του Πανουργιά, Περραιβού και του Δράκου είχαν καταλάβει την Πανάσαρη, όπως αποκαλούνταν η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Γραβιά. Οι Αλβανοί, πολυπληθέστεροι, τους επιτέθηκαν. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν γενναία και παραλίγο να υποκύψουν. Με τον θάνατο όμως του αρχηγού των Αλβανών, τους έτρεψαν όλους σε φυγή και μαζί με αυτούς, και τους Τούρκους του Δερβίς Πασά που στρατοπέδευαν εκεί. Το στρατόπεδο των Τούρκων διαλύθηκε.
Σακατεκολούκα

Γεωγραφία

Η Σακατεκολούκα βρίσκεται νότια του Ελ Σαλβαδόρ και βόρεια του Λα Πας. Βρίσκεται ανατολικά της Σαντιάγο Νονουάλκο.

Δημογραφία

Η Σακατεκολούκα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 62.576 κατοίκους. Είναι η δέκατη έκτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκο, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος, τη Σιουδάδ Ντελγάδο, την Σάντα Τέκλα, το Ιλοπάνγκο, το Σαν Μαρτίν, το Κουσκατανσίνγκο, την Αουατσαπάν, τη Σονσονάτε, την Κοχουτεπέκε και την Ουσουλουτάν. Έχει πυκνότητα 195 κατοίκων ανά km².

Διοικητική διαίρεση

Ο δήμος της Σακατεκολούκα διαιρείται σε 42 καντόνια.
Νίγκαρ Τζαμάλ

Ζωή

Το 1997 εισήλθε στο Khazar University με ειδίκευση στα οικονομικά και τη διοίκηση, ολοκληρώνοντας 3 από τα 4 χρόνια. Προτού δοκιμάσει τον εαυτό της ως τραγουδιστής, η Nigar Jamal ήταν νοικοκυρά για πέντε χρόνια. Σε συνέντευξή της στο The Sun, ομολόγησε ότι κάποτε είχε προγραμματίσει να συμμετάσχει στο The X Factor, αλλά έχοντας χάσει στενά την προθεσμία της επίδειξης. Η Τζαμάλ αναφέρει ότι εμπνέεται από τους Κριστίνα Αγκουλέρα, την Αλίκα Κέις, τον Brandy Norwood, τον Craig David και τον Chris Brown.

Eurovision 2011

Τον Δεκέμβριο του 2010, η Jamal συμμετείχε στην εθνική επιλογή του Αζερμπαϊτζάν, Milli Seçim Turu 2011. Η πρώτη εμφάνισή της ήταν στην Heat 7, τοποθετώντας πρώτα μαζί με 11 βαθμούς, μαζί με την Ilhama Gasimova, οι οποίοι και οι δύο προκρίθηκαν στον ημιτελικό. Η Jamal προκρίθηκε από τον ημιτελικό μαζί με τέσσερις άλλους καλλιτέχνες μέχρι τον τελικό στις 11 Φεβρουαρίου 2011, όπου και ο Eldar Gasimov κέρδισαν το δικαίωμα να εκπροσωπήσουν το Αζερμπαϊτζάν στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2011 στο Düsseldorf της Γερμανίας το Μάιο του 2011. Τραγουδούσαν κάτω από το ψευδώνυμο Ell & Nikki το τραγούδι "Running Scared" από τους Stefan Örn και Sandra Bjurman από τη Σουηδία και τον Iain Farquharson από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κέρδισε με συνολικά 221 πόντους.

2011-σήμερα: μετά τη Eurovision

Μετά τη νίκη του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2011, η Jamal και ο Gasimov πήγαν να ταξιδέψουν σε αρκετές χώρες και να πραγματοποιήσουν τη νίκη τους. Στο Αζερμπαϊτζάν εκτυπώθηκαν 15.000 γραμματόσημα με την ονομασία 1 Αζέρικο μανάτ. Η παραγωγή γραμματοσήμων στο Αζερμπαϊτζάν ήταν αφιερωμένη στη νίκη του Eldar και του Nigar στο διαγωνισμό του 2011. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι ο Nigar Jamal θα εμφανιστεί σε ένα από τα επεισόδια της σειράς τουρκικής κωμωδίας Yahşi Cazibe [10].
Το 2012, ήταν από πέντε μουσικούς από το Αζερμπαϊτζάν που επιλέχθηκαν ως κριτική επιτροπή στην εθνική επιλογή της δανικής εθνικής ομάδας του διαγωνισμού της Eurovision για το 2012.
Την 1η Δεκεμβρίου 2011, η Nikki παρουσίασε το πρώτο της solo τραγούδι και το βίντεο κλιπ "Crush on You" μετά το Eurovision. Άλλο νέο υλικό κυκλοφόρησε στη συνέχεια, συμπεριλαμβανομένου ενός ντουέτου με τον Miri Yusif με τίτλο "Qal" και ένα άλλο ντουέτο με τον νικητή της Eurovision 2008 Dima Bilan με τίτλο "Come Into My World"
Στις 11 Αυγούστου 2012 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο της άλμπουμ "Play With Me". Σύμφωνα με πληροφορίες, συνεργάστηκε με τη δανέζικη τραγουδοποιό Boe Larsen για το άλμπουμ. 
Στις αρχές του 2014 ήταν κριτής στην τουρκική τηλεοπτική εκπομπή X Factor και παρουσίασε τον νικητή του σόου.
Μακάριος Γ΄ Αντιοχείας

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο Χαλέπι (κατά την ελληνιστική εποχή Βέροια Συρίας) και το όνομά του εν κόσμο ήταν Μελέτιος. Παντρεύτηκε και απόκτησε παιδιά. Μετά τον θάνατο της συζύγου του χειροτονήθηκε ιερέας και κατόπιν προχειροτονίστηκε Μητροπολίτης Βεροίας (Συρίας). Το 1641, όταν απεβίωσε ο Ευθύμιος Δ' προβιβάστηκε στον πατριαρχικό θρόνο Αντιοχείας ο Μελέτιος και μετονομάστηκε Μακάριος Γ'.
Βρήκε τον θρόνο βεβαρυμένο με υπέρογκο χρέος, και αποφάσισε να περιοδεύσει ζητώντας οικονομική βοήθεια. Πέρασε από την Κωνσταντινούπολη και από εκεί στην Μολδοβλαχία, Πολωνία και Μικρή Ρωσία. Στην Μόσχα έφτασε το 1652 και δεξιώθηκε από τον ηγεμόνα Αλέξιο Μιχαήλοβιτς. Λαμβάνοντας σημαντική οικονομική βοήθεια επέστρεψε στην Δαμασκό και ξανά προσκλήθηκε στην Μόσχα από τον ηγεμόνα το έτος 1666 μαζί με άλλους πατριάρχες για να κρίνουν τον πατριάρχη Ρωσίας Νίκωνα. Ο Μακάριος πήγε στην Μόσχα μαζί με τον Αλεξανδρείας Παΐσιο, έκριναν τον Νίκωνα και τον κήρυξαν έκπτωτο της πατριαρχίας.
Αναφέρεται ότι το 1662 δήλωσε, σε κλίμα μυστικότητας, υποταγή στη Ρώμη και μάλιστα σε επίσημο δείπνο στη Δαμασκό αποκάλεσε δημοσίως τον Πάπα Άγιο Πατέρα του. Ο Μακάριος πατριάρχεψε συνολικά σαρανταεπτά έτη, από το 1641 ως το 1688. Απεβίωσε από δηλητηριασμό.
Μπάντι Μάιλς

Βιογραφία

Ο Μάιλς γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1947 και ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στην ηλικία των εννέα ετών, ενώ εντάχθηκε στο τζαζ συγκρότημα του πατέρα του με την ονομασία Bebops, στα δώδεκα του. Ως έφηβος συνεργάστηκε με τους Ruby & the Romantics, Τhe Ink Spots και The Delfonics και το 1966 έγινε μέλος του περιοδεύοντος συγκροτήματος του Ουίλσον Πικέτ, όπου γνώρισε τον κιθαρίστα Μάικ Μπλούμφιλντ.

Το 1967, ο Μπλούμφιλντ δημιούργησε τους The Electric Flag, ένα fusion συγκρότημα που αναμείγνυε την ροκ, την τζαζ, την ψυχεδελική μουσική και τα μπλουζ. Λίγο αργότερα, ο Μάιλς ανέλαβε τα τύμπανα του συγκροτήματος, το οποίο έκανε το ζωντανό ντεμπούτο του στο "Monterey Pop Festival", κυκλοφορώντας το "A Long Time Comin' " τον Μάρτιο του 1968. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 31 του Billboard, αλλά ο Μπλούμφιλντ αποχώρησε λίγο αργότερα, αφήνοντας την ηγεσία του συγκροτήματος στον Μάιλς.

Το 1969, αποχώρησε με την σειρά του από τους The Electric Flag, για να σχηματίσει τους Buddy Miles Express. Το συγκρότημα υπέγραψε στην "Mercury Records" και κυκλοφόρησε το "Expressway to Your Skull" με παραγωγό τον Τζίμι Χέντριξ. Ο Μάιλς ανταπέδωσε την βοήθεια παίζοντας σε τρία κομμάτια του άλμπουμ "Electric Ladyland" και συμμετείχε στο άλμπουμ "Fathers and Sons" του Muddy Waters. Ακολούθησε το "Electric Church" το 1969, πριν ο Μάιλς ενταχθεί στους Band of Gypsys του Χέντριξ, ηχογραφώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους στα τέλη του 1969. Λίγο αργότερα, ο Μάιλς αποχώρησε δίνοντας την θέση του στον Μιτς Μίτσελ.

Μετά την συνεργασία του με τον John McLaughlin για το άλμπουμ "Devotion", ο Μάιλς επανέφερε το προσωπικό του σχήμα κυκλοφορώντας το επιτυχημένο άλμπουμ "Them Changes", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 35 του Billboard και περιείχε δύο επιτυχημένα σινγκλ που μπήκαν στο Hot-100. Στις αρχές του 1972, περιόδευσε μαζί με τον Κάρλος Σαντάνα, ηχογραφώντας τον δίσκο "Carlos Santana & Buddy Miles! Live!" μέσα σε ένα ανενεργό ηφαίστειο στην Χαβάη.

Το 1974, ο Μάιλς συμμετείχε σε μία σύντομη επανένωση με τους Electric Flag, ενώ μετά από πέντε κυκλοφορίες μέσω της "CBS" υπέγραψε στην "Casablanca Records" για άλλα δύο άλμπουμ. Πέραν της κυκλοφορίας του "Sneak Attack" το 1981, ο Μάιλς τραβήχτηκε από τα φώτα της δημοσιότητας λόγω σοβαρών προσωπικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε.

Το 1986, επανήθλε στο προσκήνιο τραγουδώντας το "I Heard It Through the Grapevine" του Μάρβιν Γκέι για ένα τηλεοπτικό διαφημιστικό σποτ. Η επιτυχία της διαφήμισης ώθησε τον Μάιλς να κυκλοφορήσει δύο χιουμοριστικούς δίσκους με τους The California Raisins, όπως και ένα άλμπουμ με χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Στα τέλη της δεκαετίας του '80, ο Μάιλς επέστρεψε στο συγκρότημα του Σαντάνα, ενώ την επόμενη δεκαετία συνεργάστηκε με τον Μπούτσι Κόλινς και το 1994 σχημάτισε μία νέα εκδοχή των The Express, κυκλοφορώντας τον δίσκο "Hell and Back". Ακολούθησε το "Miles Away From Home" τρία χρόνια αργότερα, πριν δημιουργήσει τους Blues Berries με τον κιθαρίστα Ρόκι Άθας. Το ομώνυμο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 2002, για να ακολουθήσει το "Changes", το 2005.

Ο Μπάντι Μάιλς πέθανε στο σπίτι του στο Ώστιν του Τέξας στις 26 Φεβρουαρίου 2008, λόγω συμφορητικού καρδιακού νοσήματος.
Ιστόγραμμα

Φωτογραφία

Σε πολλές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, το ιστόγραμμα χρησιμοποιείται ως μέτρο αξιολόγησης της κατανομής των διαφορετικών χρωματικών τόνων μίας εικόνας. Το συνολικό Ιστόγραμμα είναι ο μέσος όρος των Ιστογραμμάτων κάθε καναλιού χρώματος (κόκκινο, πράσινο, μπλε- RGB) μιας εικόνας.
Σε ένα ιστόγραμμα, ο Χ άξονας αντιπροσωπεύει την κλίμακα έντασης (0 έως 255 σε ένα σύστημα των 8 bit). Ο Υ άξονας μετρά τον αριθμό από pixels στην εικόνα που έχουν μια ορισμένη τιμή έντασης (την αντίστοιχη του Χ άξονα).
Τα ιστογράμματα επεξηγούν, με μορφή γραφήματος, τη φωτεινότητα και τα χαρακτηριστικά αντίθεσης μιας εικόνας, δηλαδή αν υπάρχουν και πόσα pixel με κάποια δεδομένη τιμή έντασης. Όμως δεν δίνει πληροφορίες για την θέση των pixel μέσα στην εικόνα.
Προεδρικές εκλογές του Καμερούν (2018)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 7 Οκτωβρίου 2018.

Ιστορικό

Στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές της 9ης Οκτωβρίου 2011 ο κατεστημένος πρόεδρος Πολ Μπιγιά  εξελέγη για άλλη επταετή θητεία μετά από μια συνταγματική τροπολογία του 2008 με την οποία καταργήθηκε το όριο θητειών, επιτρέποντας στον Μπιγιά να κατέλθει ως υποψήφιος και πάλι.  Οδεύοντας προς τις εκλογές του 2018 το Καμερούν αντιμετώπισε αναταραχή στα αγγλόφωνα τμήματα της χώρας όπου οι αυτονομιστές προσπάθησαν να δημιουργήσουν το κράτος της Αμπαζονίας. Οι χειρότερες ταραχές έγιναν στη Μάνγιου, όπου αρκετές δυτικές χώρες εξέδωσαν ταξιδιωτικές προειδοποιήσεις για τους πολίτες τους. Το Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο , ένα κόμμα που παραδοσιακά έχει καλή απόδοση στα αγγλόφωνα τμήματα της χώρας, άσκησε δριμεία κριτική για τη διαχείριση των ταραχών.   Ο Μπιγιά απάντησε στις ταραχές δηλώνοντας ότι θα ήθελε να σημειωθεί ταχύτερη πρόοδος όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις αποκέντρωσης που ξεκίνησαν το 2010, ώστε οι τοπικές περιφέρειες να έχουν περισσότερη αυτοδιοίκηση.  
Στις 15 Ιουνίου 2018, το BBC έλαβε αντίγραφο επιστολής από τον Πολ Μπιγιά στον αρχηγό της Γερουσίας του Καμερούν, με το οποίο ζητούσε να αναβληθούν οι εκλογές μέχρι τον Οκτώβριο του 2019.    Τον Ιούλιο ο πρόεδρος Μπιγιά ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 7 Οκτωβρίου 2018.

Εκλογικό σύστημα

Ο Πρόεδρος του Καμερούν εκλέγεται με το πλειοψηφικό σύστημα. Ο υποψήφιος με τις περισσότερες ψήφους κηρύσσεται νικητής χωρίς καμία απαίτηση για την επίτευξη πλειοψηφίας.
Π.Σ. Σέρρες

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1951 ως Εθνικός Γαζώρου και εντάχθηκε στην ΕΠΣ Σερρών. Το 2007 προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική και μετά από 4 περιόδους στην κατηγορία, το 2011 κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Τo 2012 ο Εθνικός Γαζώρου ΠΑΕ αναδείχτηκε πρωταθλητής του Βορείου ομίλου της Γ΄ Eθνικής κατηγορίας (Football League 2) και προβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική (Football League).
Το 2014 η έδρα του Εθνικού Γαζώρου μεταφέρθηκε στην πόλη των Σερρών, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Εκπολιτιστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Σέρρες», ενώ ο τίτλος και το λογότυπο του συλλόγου άλλαξαν σε FC Serres, αν και η ομάδα συνέχισε να παρουσιάζεται επίσημα ως «Εθνικός Γαζώρου», ενώ ανεπίσημα αναφερόταν και ως «Εθνικός Σερρών». Στη Football League για την περίοδο 2014–15, η ομάδα τερμάτησε στη 12η και προ τελευταία θέση του 2ου ομίλου με 15 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Την περίοδο 2015–16, αγωνίστηκε έως τον Ιανουάριο και έπειτα αποχώρησε από το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Σερρών.
Την περίοδο 2016–17, ο ΠΣ Σέρρες αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α΄ Ανώτερης και συγκεκριμένα στο Β΄ όμιλο, καταλαμβάνοντας την 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 50 βαθμούς. Για την περίοδο 2017–18, η ομάδα τοποθετήθηκε στην Επίλεκτη κατηγορία.

Έμβλημα

Το έμβλημα της ομάδας αποτελείται από το χάρτη του νομού Σερρών.
Παντάνασσα Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 και το 1928 αποσπάσθηκε από το Νομό Πρέβεζας και προσαρτήθηκε στο Νομό Άρτας. Το 1997 το χωριό εντάχθηκε στο δήμο Ξηροβουνίου και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Η Παντάνασσα γειτνιάζει με τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό Λούρου, τα Ανωγειατά και τον Άγιο Γεώργιο Φιλιππιάδας.
Κώστας Θεμιστοκλέους

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Κώστας Θεμιστοκλέους γεννήθηκε στον Αμίαντο στις 20 Αυγούστου 1949. Σπούδασε οικονομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην οικονομική ανάπτυξη στο Λονδίνο.
Είναι νυμφευμένος την Αυγή Λυμπουρή και έχει δύο κόρες και ένα υιό.

Πολιτική διαδρομή

Την περίοδο των σπουδών του στο Λονδίνο εργάστηκε επαγγελματικά στο παράρτημα του ΑΚΕΛ Μεγάλης Βρετανίας και ως δημοσιογράφος στην Παροικιακή Χαραυγή.
Το 1977 ανέλαβε αρχισυντάκτης της εφημερίδα Νεολαίας στην Κύπρο. Επιπλέον, διετέλεσε υπεύθυνος του ιδεολογικού, του πολιτιστικού και διεθνούς τμήματος της ΕΔΟΝ. Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του κεντρικού και εκτελεστικού συμβουλίου καθώς και μέλος της γραμματείας.
Την περίοδο 1982-1990 εργάστηκε στην ΠΕΟ, έχοντας τη θέση του υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και των σχέσεων με τις τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Διετέλεσε μέλος του Γενικού και Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΠΕΟ.
Το 1984 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου. Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Στροβόλου.
Το 1990 αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλα στελέχη και ίδρυσαν το ΑΔΗΣΟΚ. Ο Κώστας Θεμιστοκλέους διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας και αντιπρόεδρος του κόμματος. Το 1996 το ΑΔΗΣΟΚ ενώθηκε με το Κίνημα Ελευθέρων Δημοκρατών, δημιουργώντας τους Ενωμένους Δημοκράτες. Ο Κώστας Θεμιστοκλέους εξελέγη Γενικός Γραμματέας του κόμματος.
Διετέλεσε μέλος της Ένωσης Δήμων Κύπρου, του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, του συμβουλίου της Αρχής Βιομηχανικής Κατάρτισης, του Κοινού Πολεοδομικού Συμβουλίου για τη Μείζονα Λευκωσία και του συμβουλίου της Κινηματογραφικής Κίνησης Κύπρου.
Στις 3 Μαρτίου 1998 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003.
Στο δημοψήφισμα του 2004 για επίλυση του κυπριακού προβλήματος με βάση το σχέδιο Ανάν υποστήριξε την αποδοχή του σχεδίου.
Συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2008 λαμβάνοντας ποσοστό 0,17%.
Δάφνη Σερρών

Γεωγραφία - Αξιοθέατα

Η Δάφνη βρίσκεται στα νότια του κάμπου των Σερρών και στους βόρειους πρόποδες από τα Κερδύλια όρη. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά, σε απόσταση 18 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Νιγρίτα και 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Σέρρες. Βόρεια περνάει ο χείμαρρος Δάφνη που μετά από λίγο καταλήγει στον Εζοβίτη ποταμό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία (καλλιεργούν σιτάρι, βαμβάκι, καπνός, ντομάτες, μηδική, αμυγδαλιές κι ελιές) και την κτηνοτροφία (εκτρέφουν αιγοπρόβατα και βοοειδή).

Ιστορία

Η Δάφνη με την ονομασία "Χωρίο των Εζεβών" (άνω και κάτω Έζιοβα) αναφέρεται γραπτά σε χειρόγραφο της Μονής Ιβήρων που καταγράφει την ύπαρξη της πριν το 1062. Από την περιοχή πέρναγε η αρχαία Παρεγνατία που οδηγούσε από την Αμφίπολη στο Σιδηρόκαστρο. Σε άλλα χειρόγραφα διαφόρων Μονών του Αγίου Όρους αναφέρεται ότι υπήρχε επισκοπή Εζεβών που υπαγόταν στη Μητρόπολη Σερρών και ότι αποτελούσε το κέντρο της περιοχής πριν αναπτυχθεί η Νιγρίτα και γίνει διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο. Ο επίσκοπος Εζεβών Ιωαννίκιος (1290-1300) ήταν ο πρώτος κτήτορας της ιστορικής Μονής Προδρόμου Σερρών.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας και την εποχή του σουλτάνου Μουράτ Β' ήταν ακμάζουσα κοινότητα με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό και είχε παραχωρηθεί μαζί με τα γύρω χωριά και τα κτήματα στη μητρυιά του κυρά-Μάρω ή Μάρα Μπράνκοβιτς (δεύτερη σύζυγο του Μωάμεθ Β΄), οποία ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς και της Ειρήνης (θυγατέρας του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Ματθαίου Καντακουζηνού). 
Στην Δάφνη ή στο γειτονικό Καστανοχώρι γεννήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα ο Άγιος Βενέδικτος ο εξ Εζεβών.

Διοικητικά

Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Έζιοβα να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάζεται σε Νεροπλατάνα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 σε Δάφνη. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Ορέσκεια αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δάφνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 397 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 340.
Dumping

Σποραδικό

Η σποραδική πώληση με ζημία είναι μια περιστασιακή διαφοροποίηση των τιμών που προκαλείται από την ύπαρξη πλεονασμάτων στην παραγωγή μιας εγχώριας αγοράς, ώστε ο παραγωγός, προκειμένου να μην διαταράξει την εγχώρια αγορά, και με τη σειρά του να αποφύγει το συνεπαγόμενο οικονομικό κόστος, κατευθύνει αυτό το πλεόνασμα στη διεθνή αγορά σε τιμή κάτω του κόστους.  Αυτό το είδος του ντάμπινγκ αυξάνει την ευημερία της χώρας εισαγωγής.

"Αρπακτικό"

Χαρακτηρίζεται ως αθέμιτη πρακτική ανταγωνισμού και ως η πιο επιβλαβής μέθοδος πώλησης με ζημία. Αποτελείται από την πώληση εκ μέρους του εξαγωγέα της παραγωγής στην εξωτερική αγορά, δημιουργώντας έτσι ζημία, αλλά αποκτώντας παράλληλα πρόσβαση στην αγορά και εξαλείφοντας τους ανταγωνιστές. Στη συνέχεια αυξάνει την τιμή για να αποσβέσει τη ζημία και να δημιουργήσει κέρδος μέσω του μονοπωλίου. Με λίγα λόγια, το ντάμπινγκ οδηγεί σε απώλεια αρχικά, όμως ελπίζει να κερδίσει αντ'αυτού μακροπρόθεσμα οφέλη.

Κίνητρα και επιπτώσεις

Η πρακτική αυτή είναι προφανώς επιζήμια για την εταιρεία, διότι στην αρχή, για κάθε πώληση, παράγει μια οικονομική απώλεια για την ίδια.
Ωστόσο, το ντάμπινγκ συνεπάγεται ότι οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά δεν δύνανται να ανταγωνιστούν στην τιμή και στην ποιότητα των εν λόγω προϊόντων, και αργά ή γρήγορα ο ανταγωνισμός εξαλείφεται. Με αυτό τον τρόπο η εταιρεία κερδίζει τον έλεγχο μιας αγοράς
Από την άλλη, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις θέτουν επιδοτήσεις για τις εξαγωγές ορισμένων προϊόντων σε μια ορισμένη ξένη χώρα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να είναι οικονομικά αποδοτικό για τις εταιρείες να εξάγουν το προϊόν σε τιμή κάτω του κόστους.
Η παρουσία του προϊόντος σε χαμηλές τιμές, αρχικά έχει ευεργετική επίδραση για τους αγοραστές της χώρας εισαγωγής. Ωστόσο, η εταιρεία, ανάλογα με τη δομή της αγοράς, μπορεί να εξαλείψει τον ανταγωνισμό, οδηγώντας έτσι σε μια μονοπωλιακή κατάσταση που μπορεί εκμεταλλευτεί προς όφελος του. Εκτός αυτού, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο τυχών αντίκτυπος στην τοπική παραγωγή, η οποία επίσης υποφέρει από τέτοιες πρακτικές

Αντι-ντάμπινγκ

Το αντι-ντάμπινγκ' θεωρείται ως ένα εργαλείο προστατευτισμού στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου για την τοπική βιομηχανία, καθιστώντας δυνατό σε πολλές περιπτώσεις ότι η τοπική οικονομία μπορεί να σταθεί στα πόδια της όταν βρίσκεται αντιμέτωπη σε μια διεθνή κρίση.
Σαν Φρανσίσκο Γκότερα

Γεωγραφία

Η Σαν Φρανσίσκο Γκότερα βρίσκεται βορειοανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ και κεντρικά του Αουατσαπάν. Βρίσκεται ανατολικά της Ελ Λιμόν, βόρεια της Σαν Χοσέ και νοτιοδυτικά της Κακαοπέρα. Έχει έκταση 59,76 km².

Δημογραφία

Η Σαν Φρανσίσκο Γκότερα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 21.049 κατοίκους. Έχει πυκνότητα 352,23 κατοίκων ανά km².
Μουσά Μαμούτ

Ο Μουσά Μαμούτ (ρωσικά και κριμαϊκά ταταρικά: Муса Мамут, 20 Φεβρουαρίου 1931 - 28 Ιουνίου 1978) ήταν πολιτικός ακτιβιστής που αυτοθυσιάστηκε στην Κριμαία ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της καταστολής των Τάταρων της Κριμαίας. Είναι σύμβολο της εθνότητας της Τατάρων της Κριμαίας.

Βιογραφία

Ο Μαμούτ γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1931 στην Ουζούντζα, στην περιοχή Μπαλακλάβα, στην Κριμαία από μια οικογένεια βοσκών. Είχε πέντε αδέλφια και δύο αδελφές. Το 1944 ο Ιωσήφ Στάλιν κατηγόρησε τους Τάρκους της Κριμαίας ότι συνεργάζονταν με τους Ναζί. Όπως και χιλιάδες άλλοι Τάταροι της Κριμαίας, η οικογένεια του Μουσά απομακρύνθηκε από το σπίτι της, φορτώθηκε σε βαγόνι βοοειδών και απελάθηκε στο Ουζμπεκιστάν. Στην εξορία, η οικογένεια ζούσε στη φτώχεια και τέσσερα αδέλφια του Μαμούτ πέθαναν από υποσιτισμό. Ο Μαμούτ εργάστηκε σε αποθήκη βαμβακιού και το 1957 έγινε μηχανικός και οδηγός τρακτέρ.
Κατά την εποχή του Λεονίντ Μπρέζνιεφ, το κίνημα επαναπατρισμού των Τατάρων της Κριμαίας υποστηρίχθηκε από σοβιετικούς ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως ο Πέτρο Γκριγκορένκο και ο Αντρέι Ζαχάρωφ. Τον Σεπτέμβριο του 1967 οι σοβιετικές αρχές παραιτήθηκαν από την κατηγορία εναντίον του λαού των Τατάρων της Κριμαίας.
Τον Απρίλιο του 1975 ο Μαμούτ επέστρεψε στην Κριμαία. Εγκαταστάθηκε κοντά στη Συμφερόπολη, στο χωριό Μπες-Τερέκ (Ντόνσκε) όπου αγόρασε ένα σπίτι. Αλλά δεν έλαβε ένα συμβολαιογραφικό πιστοποιητικό του σπιτιού και άδεια παραμονής. Συνελήφθη στις 23 Απριλίου 1976 και στις 13 Μαΐου 1976 καταδικάστηκε σε δίχρονη φυλάκιση χωρίς αναστολή στο Κρεμεντσούκ στην Πολτάβα. Η σύζυγός του Ζεκιγιέ Αμπντουλλά καταδικάστηκε σε δύο χρόνια με αναστολή. Μετά από μερικούς μήνες η υπόλοιπη ποινή του μετετράπη σε ποινική εργασία σε ένα τοπικό διυλιστήριο και στις 18 Ιουλίου 1977 το δικαστήριο τον απελευθέρωσε. Αλλά για άλλη μια φορά, οι τοπικές αρχές αρνήθηκαν την παραμονή του και συνέχισαν να τον παρενοχλούν. Συχνά μιλούσε με τους φίλους του για την τραγική κατάσταση των Τάταρων της Κριμαίας. Στις 20 Ιουνίου 1978 ασκήθηκε νέα ποινική δίωξη εναντίον της οικογένειάς του και όταν η αστυνομία ήρθε στο σπίτι του στις 23 Ιουνίου 1978, ο Μαμούτ έβρεξε τον εαυτό του με βενζίνη και άναψε ένα σπίρτο, πεθαίνοντας από τα εγκαύματα του στις 28 Ιουνίου 1978. Θάφτηκε στο Μπες-Τερέκ.
Στις 4 Ιουλίου 1978, ο Ρώσος αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ απέστειλε επιστολή στον Λεονίντ Μπρέζνεφ και του ζήτησε να εξασφαλίσει την επιστροφή της δικαιοσύνης στους Τατάρους της Κριμαίας.
Ελένη Δήμου

Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Δεκεμβρίου 1957, με καταγωγή από την Βόρεια Ήπειρο από την πλευρά του πατέρα της, ενώ η μητέρα ήταν από την Μικρά Ασία. Η οικογένειά της ήταν φτωχή και λαϊκή, όμως αγαπούσαν το τραγούδι και τη μουσική. Ξεκίνησε την καριέρα της από το Ωδείο Αθηνών και έπειτα από μεσολάβηση του οικογενειακού φίλου Δημήτρη Χορν γνωρίστηκε με τον Μάνο Χατζηδάκι και έλαβε μέρος σε εκδήλωση του Τρίτου Προγράμματος στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, όπου τραγούδησε ανέκδοτα τραγούδια του Δημήτρη Λέκκα.

Πορεία προς την επιτυχία

Ακολούθησε η υπογραφή συμβολαίου στη δισκογραφική εταιρεία MINOS. Το 1981 πήρε το Α΄ βραβείο του 20ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι της Σάσας Μανέτα "Μια αγάπη σαν κι αυτή". 
Έχει στο ενεργητικό της πλήθος επιτυχημένων τηλεοπτικών και λοιπών εμφανίσεων. Ο δίσκος της "Προσωπικά" του 1987, με τραγούδια του Γ. Σπανού, καθώς και το τραγούδι "Δεν Πιστεύω" σε στίχους και μουσική Μιχάλη Ρακιντζή, ξεπέρασε τις 100.000 αντίτυπα και έγινε "πλατινένιος", όπως και ο δίσκος με τραγούδια του Λάκη Παπαδόπουλου "Κατά βάθος αλεπού" (1986), που ξεπέρασε σε πωλήσεις τα 80.000 αντίτυπα, ενώ οι δίσκοι της "Αντιθέσεις" (1989), "Κανείς δεν είναι κανενός" (1990), "Μια ζωή δεν φτάνει" (1991) και "Η ζωή είναι γυναίκα" (1993) έγιναν χρυσοί.
Άλλοι δίσκοι της: "Έχω φίλους" (1982), "Α' και Β' Προβολή" (1984), "Δεν πιστεύω" (1987), "Ο Μενούσης/Το χιόνι" (1989, maxi-single), "Πάθη" (1990, εκκλ. μουσική σε διασκευή Δ. Παπαποστόλου), "Φώτα παρακαλώ" (1990, τηλεοπτική μουσική), "Everybody needs a friend/You 're on" (1990, maxi-single με μουσική Τέρυ Σιγανού), "Η Ελένη των φεγγαριών" (1994), «Αθώες ενοχές» (1994), "Υπόθεση Καρδιάς" (1995, σε στίχους Τασούλας Θωμαΐδου), «Κι εγώ είμαι η Ελένη-26 Χρυσές επιτυχίες» (1995), «Άκου λοιπόν» (1996, ο 15ος δίσκος της. Περιέχει τραγούδια του Γ. Σπανού), κ.λπ.
Είχε επίσης συμμετοχή στους δίσκους: "Μίλα μου απλά" (1982), "Μια ζωή στα Piano Bar" (1987), "Μωρό μου φάλτσο" (1987), "Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε" (1987), "Ζωντανές ηχογραφήσεις" (1987), "Συνήθειες" (1990), "Με τσιγαράκι" (1991), "Ο κήπος στην ταράτσα" (1992, με τραγούδια του Τάσου Μπουρμά), "Το τραγούδι γυμνό" (1992), "Εφ' όλης της ύλης" (1993), "Νυχτερινό υστερόγραφο" (1993), "20 χρόνια θέατρο" (1994, δίσκος με τραγούδια του Σάκη Τσαλίκη, συμμετοχή σε 2), "Ντουέτα" (1994, του Κώστα Τουρνά), «Η Γλυκερία τραγουδάει Αντώνη Βαρδή» (1996), «Άνθη ευλαβείας» (1996, του Χρ. Νικολόπουλου), «Παράρτημα Α΄» (1996, παιδική μουσική του Δ. Σαββόπουλου), κ.λπ.