google/wiki40b huggingface dataset:
Τελικός Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο

Υπόβαθρο

Για πρώτη φορά η διοργάνωση έλαβε χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αργεντινή για πέμπτη φορά κατάφερε να φτάσει στον τελικό, ενώ άλλες 23 φορές έφτασε στις δύο πρώτες θέσεις της διοργάνωσης. Τελευταία φορά που κατέκτησε το τρόπαιο ήταν το 1993. Εν τω μεταξύ, η Χιλή έφτασε για τέταρτη φορά στον τελικό, ενώ άλλες 2 φορές έφτασε στις δύο πρώτες θέσεις της διοργάνωσης. Μετείχε επίσης στη διοργάνωση ως κάτοχος του τίτλου, κερδίζοντας τον πρώτο της τίτλο στη διοργάνωση του περασμένου έτους ως διοργανώτρια χώρα. Τότε είχε επικρατήσει της Αργεντινής με 4-1 στα πέλατι, έπειτα από το 0-0 στην παράταση.

Αγώνας

Στο πλαίσιο της έγκρισης των αλλαγών των κανόνων με βάση τους νέους κανονισμούς της IFAB και της FIFA, υπήρχε η δυνατότητα πλέον και τέταρτης αλλαγής ποδοσφαιριστή στην παράταση. Ωστόσο, καμία ομάδα δεν πραγματοποίησε τέταρτη αλλαγή όταν το παιχνίδι πήγε στην παράταση.
Τιγρογαλή

Περιγραφή

Η Τιγρογαλή, μοιάζει πολύ με τον Οσελότο και το Μάργκεϊ, αλλά είναι μικρότερη, με πιο λεπτό σώμα και στενότερο ρύγχος.Έχει μήκος από 38 έως 59 cm, με 20 έως 42 cm, το μήκος της ουράς.Ενώ, είναι μεγαλύτερη από τον μέσο όρο της κατοικίδιας γάτας, η Τιγρογαλή είναι ελαφρύτερη, με βάρος από 1 έως 3,5 κιλά.
Η γούνα της, είναι παχιά και μαλακή, με χρώμα ανοιχτό καφέ και σκούρο ωχρώδες, με πολλές μαύρες βούλες σε όλη την πλάτη και τα πλευρά.Η κοιλιά της, έχει ωχρό χρώμα με μαύρα στίγματα και η ουρά της, έχει μαύρους δακτυλίους.Οι βούλες, είναι μαύρες ή καφέ, με ανοιχτό χρώμα στο κέντρο και ακανόνιστο σχήμα.Τα πόδια της, έχουν μεσαίου μεγέθους στίγματα.Αυτό το χρώμα, βοηθά την Τιγρογαλή να αναμιγνύεται με το φως των τροπικών δασών, προσφέροντας, έτσι, κάποιο είδος προστασίας.Το σαγόνι της Τιγρογαλής, είναι σχετικά μικρό, με λιγότερα δόντια, αλλά καλά ανεπτυγμένους κυνόδοντες.Έχουν καταγραφεί ορισμένα άτομα με μελανισμό σε ορισμένα πυκνά δάση.

Συμπεριφορά

Η Τιγρογαλή, ζει κυρίως στο έδαφος, αλλά είναι ιδιαίτερα ικανή ορειβάτης.Όπως όλες οι γάτες, η Τιγρογαλή, είναι σαρκοφάγο ζώο.Αυτή η γάτα, τρώει μικρά θηλαστικά, σαύρες, πουλιά, αυγά, ασπόνδυλα και περιστασιακά, βατράχους των δέντρων.Μερικές φορές, μπορεί να φάει και χόρτα.Η Τιγρογαλή, παραμονεύει το θήραμά του από απόσταση, μέχρι να πιάσει απότομα και να σκοτώσει το ζώο.
Είναι γενικά νυκτόβια ζώα, αλλά σε ερήμους όπως η Καατίγκα (έρημος της ανατολικής Βραζιλίας), όπου η κύρια πηγή τροφής της είναι οι σαύρες, είναι ενεργά κατά τη διάρκεια της ημέρας.Συνήθως επικοινωνούν μεταξύ τους, με ήχους που μοιάζουν με γαργάρες.

Κατανομή και οικότοποι

Οι Τιγρογαλές, κατανέμονται από την Κόστα Ρίκα έως την βόρεια Αργεντινή και προτιμούν ιδιαίτερα τα ορεινά δάση.Βρίσκονται, συνήθως, σε υψόμετρα μεγαλύτερα από το Μάργκεϊ ή τον Οσελότο.Έχουν βρεθεί σε υψόμετρα 4.500 μέτρων στην Κολομβία, στα υψίπεδα των Άνδεων στο Εκουαδόρ και στο Περού και σε υποτροπικά δάση στις ορεινές περιοχές της Βραζιλίας.Έχουν, επίσης, καταγραφή και σε θαμνώδεις εκτάσεις.
Έχουν παρατηρηθεί και στο βόρειο τμήμα του Παναμά, ενώ δεν φαίνεται να υπάρχει στην υπόλοιπη χώρα.
Το 2013, προτάθηκε να διαχωριστεί ο πληθυσμός στην νότια Βραζιλία σε ένα νέο είδος, την Νότια Τιγρογαλή (Leopardus guttulus), το οποίο δεν σχετίζεται με τον πληθυσμό της Τιγρογαλής στην βορειοανατολική Βραζιλία.

Αναπαραγωγή

Ο οίστρος του θηλυκού, διαρκεί από 3 έως 9 ημέρες.Οι Τιγρογαλές, γεννούν 1 έως 3 γατάκια (συνήθως μόνο 1), μετά από κύηση 74 έως 76 ημερών.Τα γατάκια, ανοίγουν τα μάτια τους, μετά από 8 έως 17 μέρες, ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα για μία γάτα τέτοιου μεγέθους.Σε αντίθεση με άλλες γάτες, οι κοπτήρες, εμφανίζονται πρώτα, ενώ τα υπόλοιπα δόντια, εμφανίζονται στις 21 ημέρες από την γέννηση.Τα γατάκια, αρχίζουν να λαμβάνουν στερεή τροφή από τις 38 έως τις 56 μέρες, ενώ απογαλακτίζονται στους 3 μήνες.
Οι Τιγρογαλές, φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 2 ή 2,5 ετών.Ζουν περίπου μέχρι 11 στην άγρια φύση και περίπου 17 σε αιχμαλωσία.
Λεμπέλ (τυφέκιο)

Το τυφέκιο Λεμπέλ ήταν ένα γαλλικό επαναληπτικό πολεμικό όπλο, τυφέκιο, διαμετρήματος 8 χλσ., που επινόησε ο Γάλλος συνταγματάρχης Νικολά Λεμπέλ (Nicolas Lembel) το οποίο μετά από επανειλημμένες τροποποιήσεις και βελτιώσεις άρχισε να χρησιμοποιείται από τον γαλλικό στρατό το 1886, εξ ου και η επίσημη ονομασία του Λεμπέλ Μ1886 (Μ= μοντέλο).

Η χρήση του όπλου αυτού συνεχίστηκε μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ηλιακή έκλειψη της 4ης Ιανουαρίου 2011

Στην Ελλάδα

Η συγκεκριμένη έκλειψη Ηλίου ήταν η καλύτερη στον Ελλαδικό χώρο από τις 29 Μαρτίου 2006, ενώ δεν αναμένεται να σημειωθεί κάποια καλύτερη ηλιακή έκλειψη στην χώρα, έως τις 2 Αυγούστου 2027. Ενδεικτικά, η σελήνη κάλυψε το 62% του ηλιακού δίσκου στην Θεσσαλονίκη και το 60% στα Ιωάννινα, αλλά και το 58% στην Αθήνα. Πάντως οι βροχές κατά τόπους στην Ανατολική και στην Βόρεια Ελλάδα, δεν επέτρεψαν την παρακολούθηση του φαινομένου.
Ναχαγιέ Τσούπρισκα

Το Ναχαγιέ Τσούπρισκα ή της Τσούπρια (σερβικά : Ћупријска нахија) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας. Έδρα του ήταν η πόλη Τσούπρια.
Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε μετά το 1459 και την κατάληψη του Δεσποτάτου της Σερβίας και ανήκε στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση του και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Στο πριγκιπάτο της Σερβίας διοικητικά χωριζόταν σε δύο Κνεζίνες και 72 χωριά με 2.753 οικίες.
Αλιγιέ Σουλτάν

Βιογραφία

Η Αλιγιέ γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1880 στο Παλάτι Τσιραγάν και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ και της Ρεσάν Χανιμεφέντι. Η μητέρα της ήταν κόρη του Ομέρ Μπέη και της συζύγου του, Φατμά Χανίμ.
Στην ηλικία των των 23 ετών, η Αλιγιέ Σουλτάν πέρασε ένα μικρό κρύωμα, αλλά όταν πέρασε το κρύωμα δεν ανέκτησε την υγεία της. Σιγά-σιγά άρχισε να εξασθενεί, παρόλο που κανένα ίχνος του κρυώματος δεν παρέμεινε, ο σουλτάνος Μουράτ Ε΄ ήταν τρομερά ανήσυχος γι' αυτήν, αφού αγαπούσε τα παιδιά του πάρα πολύ.
Οι γιατροί που την εξέτασαν δεν αποκάλυψαν την πρόγνωση τους, αλλά δύο ημέρες αργότερα ο Τζεβχέρ Αγά ήρθε και ανακοίνωσε στην πρώτη σύζυγο του Μουράτ Ε΄, την Ελερού Καντινεφέντι ότι: "Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι τα πνευμόνια της πριγκίπισσας είναι λίγο αδύναμα και η Αλιγιέ Σουλτάν χρειάζεται μια αλλαγή αέρα. Είναι πραγματικά μια ασήμαντη αδιαθεσία, αλλά παρ' όλα αυτά η Αυτού Μεγαλειότητα ανησυχεί και θεωρεί ότι πρέπει η Πριγκίπισσα να έρθει στο Γιλντίζ για αλλαγή αέρα. Έχει κανονίσει ξεχωριστές αίθουσες για εκείνη, όπου θα πρέπει να μετακομίσει είτε σήμερα είτε αύριο."
Η είδηση αναστάτωσε τον Μουράτ Ε΄ αρκετά καθώς δεν ήθελε να χωριστεί από την κόρη του. Ακόμη γνώριζε ότι έπρεπε να υποκύψει στη θέληση της μοίρας, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με πόνο στην καρδιά του, έστειλε την Αλιγιέ Σουλτάν μέχρι το Γιλντίζ. Η Αλιγιέ Σουλτάν πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1903 σε ηλικία 23 ετών.
Την ημέρα που η πριγκίπισσα έφυγε, το παλάτι ήταν μέσα στο πένθος. Για μέρες ολόκληρες κανείς δεν χαμογέλασε, ενώ για εβδομάδες κανείς δεν είδε τον Μουράτ Ε΄ καθώς δεν βγήκε έξω από τα δωμάτιά του. Τα νέα της κατάστασης της Αλιγιέ έρχονταν από το Γιλντίζ και όλοι άκουσαν ότι η θεραπεία της πριγκίπισσας έλαβε την ύψιστη σημασία.
Βρωμικό κάλιο

Παραγωγή

1. Το βρωμικό κάλιο παράγεται όταν (ατμοί) βρωμίου (Br₂) περάσουν μέσω θερμού διαλύματος υδροξειδίου του καλίου . Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται αρχικά το ασταθές υποβρωμιώδες κάλιο (KBrO), αλλά αυτό γρήγορα (γι' αυτό χρησιμοποιείται θερμό διάλυμα, για να επιταχυνθεί αυτή η διεργασία) δισαναλογοποιείται σε μείγμα βρωμιούχου καλίου (KBr) και βρωμικού καλίου:
2. Η ηλεκτρόλυση υδατικών διαλυμάτων βρωμιούχου καλίου δίνει επίσης βρωμικό κάλιο:
Η διεργασία αυτή είναι ανάλογη με την ηλεκτρολυτική παραγωγή των αντίστοιχων χλωρικών αλάτων:
Το βρωμικό κάλιο μπορεί να διαχωριστεί ποσοτικά από το βρωμιούχο κάλιο, από μείγματά τους, που παράγονται και με τις δυο μεθόδους (στη δεύτερη μέθοδο ένα μέρος του βρωμιούχου καλίου δεν προλαβαίνει να ηλεκτρολυθεί), με βάση τη μικρότερη υδατοδιαλυτότητα του βρωμικού καλίου, ιδίως όταν το μείγμα ψύχεται στους 0°C. Σε αυτήν τη θερμοκρασία σχεδόν όλο το βρωμικό κάλιο του μείγματος κρυσταλλώνεται και καθιζάνει, ενώ το βρωμιούχο κάλιο παραμένει διαλυτό.

Εφαρμογές στην αρτοποιία

Το βρωμικό κάλιο τυπικά χρησιμοποιήθηκε στις ΗΠΑ ως βελτιωτικό αλευριού (E924). Χρησιμεύει στο να ενισχύει τη μαγιά και να επιτρέπει περισσότερο φούσκωμα. Είναι οξειδωτικό μέσο και υπό τις σωστές συνθήκες αντιδρά ολοκληρωτικά, δίνοντας βρώμιο χαμηλότερης βαθμίδας οξείδωσης (σε σύγκριση με τη βαθμίδα οξείδωσης +5 που έχει στο βρωμικό κάλιο). Ωστόσο, αν προστεθεί υπερβολικά πολύ βρωμικό κάλιο, ή αν το ψωμί δεν ψηθεί επί αρκετό χρονικό διάστημα, ή αν η θερμοκρασία ψησίματος είναι ανεπαρκής, τότε παραμένει ποσότητα βρωμικού καλίου χωρίς να αντιδράσει και τότε το παραγόμενο προϊόν μπορεί να είναι βλαβερό, αν καταναλωθεί. Το βρωμικό κάλιο μπορί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή βύνης κριθαριού, διεργασία για την οποία η Διοίκηση Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) έχει προδιαγράψει  τις ασφαλείς συνθήκες χρήσης. Οι σχετικές προδιαγραφές ισχύουν επίσης για τα πρότυπα που πρέπει να τηρεί η ετικέτα του τελικού προϊόντος.

Κανονισμοί Ασφαλείας

Το βρωμικό κάλιο έχει ταξινομηθεί στην κατηγορία 2Β των καρκινογόνων, δηλαδή στα πιθανά καρκινογόνα για τους ανθρώπους, από το Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (International Agency for Research on Cancer, IARC). 
Το βρωμικό κάλιο έχει απαγορευτεί για τη χρήση σε τρόφιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στον Καναδά, στη Νιγηρία, στη Νότια Κορέα, στο Περού, στη Σρι Λάνκα από το 2001, στην Κίνα από το 2005, στην Ινδία από το 2016, καθώς και σε κάποιες άλλες χώρες. 
Στις ΗΠΑ δεν έχει απαγορευτεί. Η FDA, όμως, έχει θέσει αυστηρές προδιαγραφές για τη χρήση του, σύμφωνα με την  Food, Drug, and Cosmetic Act, που τέθηκε σε ισχύ από το 1958. Αλλά από το 1991 η FDA έκανε έκλυση στους αρτοποιούς να σταματήσουν να χρησιμοποιούν βρωμικό κάλιο, εθελοντικά. Ειδικότερα στην Καλιφόρνια, είναι απαραίτητη η χρήση ειδικής ετικέτας που αναφέρει αν χρησιμοποιηθεί αλεύρι με βρωμικά.
Στην Ιαπωνία οι αρτοποιοί σταμάτησαν να χρησιμοποιούν βρωμικά εθελοντικά, από το 1980. Όμως, η εταιρεία Yamazaki Baking, ξανάρχισε τη χρήση βρωμικών από το 2005, ισχυριζόμενη ότι είχε νέες μεθόδους παραγωγής που ελαττώνουν την ποσότητα των βρωμικών που παραμένουν στο τελικό προϊόν.
Ιταλική Σχολή Αθηνών

Ιστορία

Το σχολείο ιδρύθηκε το 1956. Οι τάξεις του γυμνασίου ξεκίνησαν το 1962, ενώ του λυκείου το 1971.

Διδάσκοντες και μαθητές

Το 2015 το σχολείο είχε 27 διδάσκοντες και 218 μαθητές. Οι περισσότεροι μαθητές προέρχονται από μικτές Ελληνοϊταλικές οικογένειες. Παράλληλα ένα σημαντικό ποσοστό των μαθητών είναι Αλβανοί, λόγω των στενών σχέσεων της χώρας τους με την Ιταλία. Ένα μικρό τμήμα των μαθητών είναι Ιταλοί που μένουν για κάποιο διάστημα στην Ελλάδα. Τέλος μία ομάδα μαθητών είναι Έλληνες που είχαν ζήσει προηγουμένως στην Ιταλία. Οι διδάσκοντες χωρίζονται σε αυτούς που εργάζονται με συμβόλαιο, στους αναπληρωτές και σε αυτούς που στάλθηκαν από το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Σωκράτης Παπαβασιλείου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Πάρο και ήταν γιος του Αθανασίου Παπαβασιλείου, ιατρού και δημάρχου Παροικιάς Πάρου, και της Αργυρώς Δημητρακοπούλου, με καταγωγή από την οικογένεια Μαυρογένη. Αδέλφια του ήταν οι Ιπποκράτης, αξιωματικός του στρατού και πολιτικός, Δημήτριος, ιατρός, και Όθων, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Σπούδασε μεταλλειολογία και γεωλογία στη Γερμανία και εξελέγη υφηγητής Ορυκτολογίας και Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε για μακρύ χρονικό διάστημα διευθυντής των ορυχείων Σμίριγδας της Νάξου.
Εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων για πρώτη φορά στις εκλογές του 1912 ενώ στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής Κυκλάδων με το κόμμα των Φιλελευθέρων για εξαετή θητεία.
Ήταν παντρεμένος.
Κρίση των ομήρων (Ιράν)

Με τον όρο κρίση των ομήρων γίνεται αναφορά στη διπλωματική κρίση που ξέσπασε μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ όταν 52 Αμερικανοί κρατήθηκαν όμηροι στην αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη από μια ομάδα ισλαμιστών φοιτητών. Η κρίση διήρκεσε από τις 4 Νοεμβρίου 1979 μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του 1981. Αφού απέτυχαν διπλωματικές προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης, επιβλήθηκαν οικονομικές πιέσεις στο Ιράν, όπως εμπάργκο σε ιρανικά προϊόντα και δέσμευση ιρανικών καταθέσεων σε αμερικανικές τράπεζες. Ακολούθησαν απειλές στρατιωτικής επέμβασης και μια αποτυχημένη μυστική επιχείρηση διάσωσης των ομήρων, γνωστή με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Νύχι του Αετού» (αγγλ. Operation Eagle Claw), η οποία κατέληξε στο θάνατο οκτώ αμερικανών στρατιωτών και ενός ιρανού πολίτη. Η κρίση έληξε με τη διακήρυξη του Αλγερίου που υπογράφτηκε στις 19 Ιανουαρίου 1981 και η οποία, μεταξύ άλλων, προέβλεπε πως οι ΗΠΑ δεν θα αναμιγνύονταν στρατιωτικά ή πολιτικά στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν. Η κατάληξη της κρίσης χαρακτηρίστηκε ως ήττα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ έχοντας αρνητικές επιπτώσεις στην υποψηφιότητα του τότε προέδρου Τζίμι Κάρτερ. Οδήγησε στη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον, σηματοδοτώντας παράλληλα την έναρξη μιας έντονης και μακράς περιόδου εχθρότητας μεταξύ των δύο χωρών. Η κρίση των ομήρων έλαβε χώρα σε μια περίοδο πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας που διαδέχτηκε τα γεγονότα της ιρανικής επανάστασης. Ενώ για τον υπόλοιπο κόσμο το γεγονός της κατάληψης αντιμετωπίστηκε ως μια διεθνής κρίση, για το Ιράν υπήρξε κυρίως ένας αγώνας στο εσωτερικό της χώρας με αναφορά στο δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα. Η κρίση, σε συνδυασμό με την στήριξη των φοιτητών από τον Ρουχολάχ Χομεϊνί, οδήγησε τον πρωθυπουργό Μεχντί Μπαζαργκάν σε παραίτηση.
Κυρίαρχο ρόλο στα γεγονότα της κατάληψης της αμερικανικής πρεσβείας και της ομηρίας των αμερικανών υπαλληλών είχαν οι τρεις φοιτητές Ιμπραΐμ Ασγαρζαντέ, Αμπάς Αμπντί και Μοχσέν Μιρνταμαντί, εκ των οποίων ο πρώτος φαίνεται πως είχε την αρχική ιδέα του σχεδίου τους. Στις 4 Νοεμβρίου 1979, περίπου 300 ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη. Την ίδια περίοδο ο σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί βρισκόταν στις ΗΠΑ για θεραπεία κατά του καρκίνου, γεγονός που ερμηνεύτηκε ως μια νέα απόπειρα των ΗΠΑ για ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν, όπως είχε συμβεί το 1953, με σκοπό την ανατροπή του νέου καθεστώτος που διαμορφωνόταν μετά τα γεγονότα της ιρανικής επανάστασης. Στη διάρκεια της κρίσης, οι σπουδαστές προέβαλαν ευαίσθητα έγγραφα που βρέθηκαν στο αρχείο της πρεσβείας, ερμηνεύοντας αυτά ως απόδειξη της ύπαρξης ενός κινήματος για την ανατροπή της ιρανικής επανάστασης. Με αυτό τον τρόπο δικαιολόγησαν τη συνέχιση της κατάληψης της πρεσβείας, η οποία χαιρετίστηκε και ως «δεύτερη ισλαμική επανάσταση». Η κατάληψη αντιμετωπίστηκε θετικά όχι μόνο από τον κλήρο αλλά και από την αντι-ιμπεριαλιστική αριστερά, όπως για παράδειγμα το κόμμα Τουντέχ.
Μελίσα Λορίν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1984 στην Λα Ροσέλ. Αρχικά σχεδίαζε να γίνει πιλότος ή γιατρός, αλλά αργότερα διδάχτηκε γαστρονομία με πτυχίο. Εργάστηκε ως ζαχαροπλάστις στο φημισμένο ξενοδοχείο Hotel George V. του Παρισιού. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2003 αφού διάβασε μια μικρή αγγελία. Πήρε μέρος σε μερικές ταινίες στην Γαλλία, και μετά αποδήμησε στο Λος Άντζελες, όπου υποδύθηκε περισσότερους από 330 ρόλους σκληρού πορνό.
Eurocopter AS 332 Super Puma

Περιγραφή

Το Super Puma είναι δικινητήριο, μονού στροφείου και μέσης μεταφορικής ικανότητας ελικόπτερο πολλαπλού ρόλου με μεγάλη ευελιξία και αξιοπιστία. Ο τύπος αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένος, έχοντας επιλεγεί από 37 στρατιωτικές δυνάμεις και περισσότερους από 1000 πολιτικούς χρήστες σε όλο τον κόσμο. Το Super Puma αποδείχθηκε εξαιρετικό για επιχειρήσεις στις εξέδρες πετρελαίου της Βόρειας Θάλασσας, μεταφέροντας προσωπικό και εξοπλισμό. Στην πολιτική του έκδοση το Super Puma μπορεί να μεταφέρει 18 περίπου επιβάτες. 
Στη στρατιωτική έκδοση του το ελικόπτερο μπορεί να διαμορφωθεί για μία ποικιλία ρόλων, όπως έρευνα και διάσωση, μεταφοράς προσωπικού, ειδικών επιχειρήσεων και ανθυποβρυχιακού πολέμου. Από το 1990 τα στρατιωτικά Super Puma φέρουν το όνομα Cougar.

Το Super Puma σε Ελληνική υπηρεσία

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε τα πρώτα AS-332C-1 Super Puma τον Δεκέμβριο του 1999, οποία και εντάχθηκαν στην δύναμη της 358 Μοίρας Έρευνας & Διάσωσης «Φαέθων», με έδρα την 112 Πτέρυγα Μάχης στην αεροπορική βάση της Ελευσίνας. Το 2006, η Πολεμική Αεροπορία ίδρυσε την 384 Μοίρα Έρευνας & Διάσωσης "Puma" στην οποία και ενέταξε όλα τα ελικόπτερα Super Puma. Συνολικά σε υπηρεσία βρίσκονται 12 αεροσκάφη τα οποία χρησιμοποιούνται για αεροδιακομιδές, αποστολές έρευνας και διάσωσης και έρευνας και διάσωσης μάχης. Ο επιχειρησιακός εξοπλισμός αυτών περιλαμβάνει: αυτόματο πιλότο 4 αξόνων, υπολογιστή ναυτιλίας και διαχείρισης αποστολής τύπου NADIR Type1000, ραντάρ έρευνας και ναυτιλίας τύπου RBR1500-B, ραντάρ ναυτιλίας Doppler, πυργίσκο FLIR, μεγαφωνική εγκατάσταση, προβολέα έρευνας SPECTROLAB SX-16, 1 υδραυλικό και 1 ηλεκτρικό βαρούλκο διάσωσης (Hoist), εσωτερική διαμόρφωση 6 φορείων για αποστολές MEDEVAC, IFF και εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου στις φωλέες του Σ/Π για επέκταση της αυτονομίας και της ακτίνας δράσης. Παράλληλα, ελικόπτερα Super Puma χρησιμοποιεί και το Πυροσβεστικό Σώμα (στην έκδοση L1) σε ρόλους μεταφοράς προσωπικού και εξωτερικού φορτίου και δασοπυρόσβεσης με χρήση εξωτερικού κάδου.
Ανθούσα Κοζάνης

Ιστορικά στοιχεία

Το παλιό όνομα του χωριού είναι Ρέζνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της οθωμανικής απογραφής του 1901, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 300 κατοίκους εκ των οποίων οι μισοί ήταν ελληνόφωνοι χριστιανοί και οι υπόλοιποι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι (Βαλαάδες). Κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, δύο κάτοικοι της Ανθούσας (οι Π. και Σταύρος Κωνσταντίνου) δραστηριοποιήθηκαν στο πλευρό των ένοπλων μακεδονομάχων ως πράκτορες γ' τάξης.
Μετά την ενσωμάτωση της Ανθούσας στο ελληνικό κράτος, το χωριό υπήχθη στην επαρχία Βοΐου. Το 1997, με το σχέδιο «Καποδίστριας», συμπεριλήφθηκε στον δήμο Τσοτυλίου. Από το 2011, με το σχέδιο «Καλλικράτης», η Ανθούσα υπάγεται στο νεοσύστατο δήμο Βοΐου.

Γενικά στοιχεία

Το χωριό χωρίζεται σε δύο μαχαλάδες, στον πάνω μαχαλά όπου μένουν οι ντόπιοι Βοϊώτες και στον κάτω μαχαλά όπου ζουν οι απόγονοι των Μικρασιατών προσφύγων. Στα ανατολικά της Ανθούσας, βρίσκεται ο μικρός ιερός ναός του Αγίου Ηλία, κτίσμα του 1968, στην ίδια θέση όπου είχε κτιστεί το 1923 άλλος μικρός ναός που καταστράφηκε κατά τα χρόνια του Εμφυλίου.
Έλλα Φιτζέραλντ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Νιούπορτ Νιουζ της Βιρτζίνιας. Η μητέρα της μετακόμισε μαζί της στη βιομηχανική πόλη Γιόνκερς, βόρεια της Νέας Υόρκης. Πίεσε την Έλλα να ασχοληθεί με το τραγούδι και εκείνη έβαλε το όνομά της σε λίστα υποψηφίων διαγωνισμού στο θέατρο Apollo του Χάρλεμ το 1934.
Έχοντας κερδίσει σε αρκετούς διαγωνισμούς ταλέντου, στα μέσα της δεκαετίας του '30 γνώρισε τον Μπένι Κάρτερ και μέσω αυτού τον Τσικ Γουέμπ, οποίος ήταν αρχηγός και ντράμερ της προσωπικής του ορχήστρας. Μαζί του ηχογράφησε τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες της, όπως το Α-Tisket, Α-Tasket και το Undecided. Πέντε χρόνια αργότερα σημειώθηκε ο θάνατος του Γουέμπ και η Φιτζέραλντ έγινε αρχηγός του συγκροτήματος για τα επόμενα δύο χρόνια, ώσπου την ανακάλυψε ο Νόρμαν Γκρανζ, που ήταν ιδιοκτήτης της μοναδικής τζαζ δισκογραφικής εταιρείας Verve, και έγινε μάνατζέρ της.
Η φωνή της ήταν μικρής έντασης και σχεδόν παιδική στη χροιά, ωστόσο διακρινόταν για το εξαιρετικό μεγάλο εύρος της (από ρε έως το υψηλό ντο της σοπράνο). Ξεχώρισε, σε σύγκριση με άλλες σύγχρονες τραγουδίστριες, ως προς τον τρόπο προφοράς της, την αίσθηση του τόνου, τη γλυκύτητα της φωνής της και την ικανότητά της να αυτοσχεδιάζει όπως ένας οργανοπαίχτης στο σαξόφωνο ή στην τρομπέτα. Η Έλλα Φιτζέραλντ είχε ένα μοναδικό τρόπο να συνδυάζει τα τραγούδια μεταξύ τους και να τα τραγουδά το ένα μετά το άλλο. Το τραγούδι της το οποίο πέρασε στις μεγαλύτερες επιτυχίες παγκοσμίως είναι το Every time we say goodbye. Έχει συνεργαστεί με τους Λούις Άρμστρονγκ, Κάουντ Μπέιζι, Ντιουκ Έλινγκτον και Όσκαρ Πήτερσον.
Ευτυχία Γιακουμή

Βιογραφία

Γενήθηκε το 1979 στο Μαρούσι Αττικής και απο την ηλικία των τεσσάρων ακόμα ετών ένιωθε την ανάγκη να εκφράζεται μέσα απο την υποκριτική.
Τελείωσε δύο σχολές θεάτρου και την περίοδο 1995-2008 παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής σε διάφορα εργαστήρια. Μιλάει τρεις ξένες γλώσσες και έχει κάνει σεμινάρια εκμάθησης της νοήματικης.
Έχει παίξει σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο, σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και σε κινηματογραφικές ταινίες.
110 Λυδία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λυδίας υπολογίσθηκε σε 86,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 670 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Λυδίας εκτιμάται σε 2,41 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 406 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 45,5 m/sec (164 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Λυδίας δίνεται γενικώς ως M (μεταλλική σύσταση, από σίδηρο-νικέλιο), παρότι το ταξινομικό σύστημα Bus την κατατάσσει στον υπότυπο Xk (είδος ανθρακούχου). Η φασματική απορροφηση που εμφανίζει στο εγγύς υπέρυθρο αποδίδεται σε ορυκτά όπως ο ορθοπυρόξενος με χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο και ασβέστιο. Η περιεκτικότητα των ορυκτών της επιφάνειας σε νερό εκτιμάται μεταξύ του 0,14% και του 0,27% κατά μάζα. Το άλβεδό της είναι 0,181, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Μια επιπρόσθηση αμυδρού αστέρα από τη Λυδία σημειώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1999.
Η Λυδία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 56 λεπτά.
Πανιώνιος (χειροσφαίριση)

Ιστορικά στοιχεία

Από το 1930 και όλη τη δεκαετία αυτή ο Πανιώνιος διατηρούσε ομάδα χάντμπολ και μετείχε στο αθηναϊκό πρωτάθλημα τουν ΣΕΓΑΣ. Υπάρχει και φωτογραφία της ομάδας, η οποία είχε ως αρχηγό και προπονητή τον πολυσύνθετο αθλητή Γιώργο Ρουσσόπουλο (ύψος, δέκαθλο, βόλεϊ, ποδόσφαιρο). Το άθλημα τότε παιζόταν από ενδεκαμελείς ομάδες σε γήπεδα ποδοσφαίρου και το πρωτάθλημα διεξαγόταν στο γυμναστήριο του Πανελληνίου. 
Η παλιότερη αναφορά ύπαρξης της ομάδας είναι ο αγώνας που έδωσε με τον Παναθηναϊκό στις 13 Ιανουαρίου 1930 στο γήπεδο του αντιπάλου. Ο σύλλογος είχε βασική συμβολή στην εισαγωγή του χάντμπολ στην Ελλάδα, αφού τον Ιανουάριο του 1930 συνδιοργάνωσε το πρώτο αθηναϊκό πρωτάθλημα μαζί με τον Πανελλήνιο και τον Εθνικό ΓΣ. Στο πρώτο αυτό πρωτάθλημα που διεξήχθη στο γήπεδο του πρώτου, μετείχαν ακόμη η Νήαρ Ηστ, ο Παναθηναϊκός και ο Ελληνορωσσικός (ΑΕ Ελληνορώσσων).
Την επόμενη σεζόν 1931-32 προκρίθηκε στην τελική εξάδα του πρωταθλήματος Αθηνών. Επίσης, αναφέρεται συμμετοχή στα πρωταθλήματα του 1934 και του 1935.  Το 1935 τερμάτισε στη 2η θέση πίσω από τον Πανελλήνιο. Μεταπολεμικά δεν υπήρξε συνέχεια εκείνης της προσπάθειας.
Αυστριακές βουλευτικές εκλογές (2008)

Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 28 Σεπτεμβρίου του 2008 στην Αυστρία συμμετείχαν για πρώτη φορά ψηφοφόροι ηλικίας 16 ετών. Έτσι, η Αυστρία έγινε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που καθιέρωσε το δικαίωμα ψήφου στα 16. Καινοτομίες στις εκλογές αυτές αποτέλεσαν επίσης η επέκταση της κοινοβουλευτικής θητείας από τα τέσσερα στα πέντε χρόνια και η εφαρμογή της επιστολικής ψήφου. Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, οι Σοσιαλδημοκράτες αναδείχθηκαν πρώτο κόμμα, ωστόσο τόσο αυτοί όσο και το Λαϊκό Κόμμα είδαν τα χειρότερα ποσοστά μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντίθετα, τα δύο ακροδεξιά κόμματα είχαν τα καλύτερα ποσοστά στην ιστορία τους. Ο καγκελάριος Άλφρεντ Γκουζενμπάουερ υπέβαλε και τυπικά την παραίτηση της κυβέρνησής του, στις 30 Σεπτεμβρίου του 2008. Άρχισαν οι ζυμώσεις για σχηματισμό νέας κυβέρνησης, υπό τον ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών Βέρνερ Φάιμαν, ο οποίος έλαβε τη σχετική εντολή από τον πρόεδρο στις 8 Οκτωβρίου του 2008 και ορκίστηκε επικεφαλής του μεγάλου συνασπισμού μεταξύ του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος στις 2 Δεκεμβρίου του 2008.