Ανδρέας Πούγιουρος

Σπουδές

Αποφοίτησε από το Εμπορικό Λύκειο Αμμοχώστου. Σπούδασε νομικά στο Λονδίνο σε µία από τις τέσσερις αρχαιότερες νομικές σχολές της Αγγλίας, το The Honourable Society of Gray's Inn και αναγορεύθηκε σε Barrister-at-Law. Παρακολούθησε επίσης Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το 1949 άνοιξε το δικηγορικό του γραφείο στην Αµµόχωστο. Το 1987 επαναδραστηριοποίησε το δικηγορικό του γραφείο στη Λεμεσό μαζί µε το δικηγόρο γιο του Σώζο Πούγιουρο.

Δήμαρχος Αμμοχώστου

Το 1953 εξελέγη µε μεγάλη πλειοψηφία δήμαρχος Αμμοχώστου, την οποία υπηρέτησε αρχικά για 25 χρόνια μέχρι το 1978. Το 1991 επανεξελέγη δήμαρχος του εκτοπισμένου πλέον δήμου Αμμοχώστου µε την ιδιαίτερα μεγάλη πλειοψηφία του 90,58% των ψηφοφόρων. Επανεκλέγεται δήμαρχος το 1996 με ποσοστό 88,48% και υπηρετεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2001 οπόταν απεσύρθη οικειοθελώς. Ως δήμαρχος Αμμοχώστου προγραμμάτισε και εξετέλεσε, µε τη βοήθεια των συνεργατών του, έργα μεγάλης σημασίας που μετέτρεψαν την αναπτυσσόμενη πόλη της Αμμοχώστου σε µία από τις ωραιότερες πόλεις της Μεσογείου, έως το 1974 που η πόλη κατακτήθηκε από τον Τουρκικό στρατό. Το 1953 παρέλαβε την Αμμόχωστο σε κακή κατάσταση και την μετέτρεψε σε μια σύγχρονη, αναπτυγμένη και ευημερούσα πόλη η οποία είχε ραγδαία ανάπτυξη στον τουρισμό, στο εμπόριο, στη βιομηχανία και στον πολιτισμό. Αξίζει να αναφερθεί ότι ένα από τα έργα που υλοποίησε στην Αμμόχωστο ήταν η δημιουργία του αποχετευτικού συστήματος το 1974, όταν καμία άλλη κυπριακή πόλη δεν διέθετε τέτοιο σύστημα.

Κυπριακό πρόβλημα

Ως δήμαρχος Αμμοχώστου έπαιρνε ενεργό μέρος στο συνεχιζόμενο αγώνα του Κυπριακού λαού για απελευθέρωση από τη Μεγάλη Βρετανία. Έλαβε μέρος σε διεθνείς αποστολές στο εξωτερικό ζητώντας από Κυβερνήσεις να ασκήσουν πιέσεις στα Ηνωμένα Έθνη να εφαρμοστεί και για τον Κυπριακό λαό το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Υπήρξε µέλος της αποστολής αντιπροσώπων στο Λονδίνο για τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Αποφασιστικά και χωρίς κανένα δισταγμό επέμεινε μέχρι τέλους πως η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος δεν έπρεπε να υπογράψουν. Μάλιστα τόνισε, εμφαντικά πως µε την υπογραφή των Συμφωνιών και των Συνθηκών Εγγυήσεως αναγνωρίζονταν επικυριαρχικά και επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, η οποία τα είχε χάσει όταν η Αγγλία κήρυξε την Κύπρο ως αποικία της Μεγάλης Βρετανίας και µε τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προηγουμένως συμβούλευσε την ηγεσία της Κύπρου και επέμεινε μέχρι τέλους και προς αποφυγή εμπλοκής της Τουρκίας στην Κύπρο τόνιζε συνεχώς πως ήταν προς το συμφέρον της Κύπρου να αποδεχτεί και το Σχέδιο Cyril Radcliffe και αργότερα το Σχέδιο Alan Lennox-Boyd και John Harding. Το 1956, όταν έγινε η τριμερής  Διάσκεψη του Λονδίνου, ο Ανδρέας Πούγιουρος μετέβη στο Λονδίνο µε σκοπό να τη ματαιώσει γιατί όπως δήλωσε τότε δημοσίως ήταν ασυγχώρητο σφάλμα της Ελληνικής Κυβέρνησης να αποδεχτεί να συμμετάσχει σε αυτήν. Σε μεγάλη δημοσιογραφική διάσκεψη  που συγκάλεσε στο Λονδίνο όταν οι συνεχείς προσπάθειες του και οι εκκλήσεις του προς τον ηγέτη της Ελληνικής Αντιπροσωπείας, Στεφανόπουλο, τότε Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, δεν καρποφόρησαν, δεν δίστασε να καλέσει τον Στεφανόπουλο να επιστρέψει  αμέσως στην Ελλάδα μετά τη φοβερή εις βάρος της Ελλάδας συμπεριφορά του Fatin Rüştü Zorlu -του τότε Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας- και τις βιαιοπραγίες των Τούρκων στην Τουρκία σε βάρος των Ελλήνων, τονίζοντας δημοσίως κατά τη δημοσιογραφική διάσκεψη ότι υπογράφοντας τη συμφωνία της τριμερούς υπέγραφε την πολιτική του καταδίκη και ότι προδίδει όχι μόνο τον Ελληνισμός της Κύπρου αλλά και τον Ελληνισμό της Ελλάδας γιατί µε την υπογραφή της Ελλάδας επαναφέρει τα «δικαιμώματα» της Τουρκίας πάνω στην Κύπρο, για πρώτη φορά από την κατάκτηση της Κύπρου από τη Μεγάλη Βρετανία.

Πρέσβης

Το 1978 ο Ανδρέας Πούγιουρος εκλήθη από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Σπύρο Κυπριανού, να υπηρετήσει ως Πρέσβυς της Κύπρου στα Ηνωµένα ΄Εθνη στη Γενεύη. Διεπιστεύθη στους Διεθνείς οργανισμούς που εδρεύουν στη Γενεύη, καθώς επίσης και στους Διεθνείς Οργανισμούς στη Βιέννη και αργότερα στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Εκφωνούσε συχνά ομιλίες στα Ηνωμένα Έθνη και στο Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τον αντικατοχικό αγώνας της Κύπρου, αφήνοντας μεγάλη εντύπωση. Ενώ υπηρετούσε στη Γενεύη συνέγραψε διάφορες μελέτες στον τομέα των Ανθρωπίνων Επιστημών και τιμήθηκε από το Andrew Jackson University της Λουιζιάνα. Επίσης, εκπόνησε διατριβή με θέμα «Η αρχή και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών από απόψεως Διεθνούς Δικαίου» η οποία ενεκρίθη και του εδόθη PhD in International Relations στα θέματα «Διεθνείς Σχέσεις (Πολιτική Επιστήμη)». 
Το 1980, το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου των Ανθρωπίνων Επιστημών (Ιnternational Institure of Human Sciences) σε αναγνώριση των ικανοτήτων του στον τομέα των ανθρωπίνων επιστημών τον εξέλεξε σαν µέλος του Διεθνούς αυτού Ινστιτούτου. Οι Πρέσβεις των άλλων κρατών – µελών του ΟΗΕ αναγνωρίζοντας τις ικανότητες, τις γνώσεις, την ευθυκρισία και την ακεραιότητα του, εξέλεξαν τον Ανδρέα Πούγιουρο ως Πρύτανη του διπλωματικού Σώματος για 3 σχεδόν συνεχή χρόνια και σαν Πρόεδρο της ομάδας Εργασίας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, µια θέση στην οποία συνεχώς επανεκλεγόταν για 3 συνεχή χρόνια. Η Επιτροπή αυτή εξέταζε καταγγελίες εναντίον κρατών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θεωρείται µια πολύ σοβαρή θέση και αυτό αντανακλούσε πάνω στην Κύπρο την οποία αντιπροσώπευε. Εξελέγη επίσης Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και υπό την ιδιότητά του αυτή πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες σε µια εποχή πολιτικών συγκρούσεων μεταξύ Ανατολής και Δύσης στα Ηνωμένα Έθνη. Από το 1983 μέχρι το 1987 υπηρέτησε ως Πρέσβυς της Κύπρου στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο κι εκεί µε τις συχνές ομιλίες του καλούσε τα κράτη-µέλη να ασκήσουν πιέσεις για να τερματισμό της κατοχής της Κύπρου από την Τουρκίας.

Συγγραφικό έργο

Ο Ανδρέας Πούγιουρος είναι συγγραφέας πάρα πολλών άρθρων πάνω στο Κυπριακό, επιστημονικών θεμάτων της ειδικότητάς του, νομικά, ανθρώπινα δικαιώματα, διεθνές δίκαιο, δημόσιες σχέσεις και άλλα. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Όταν οι μνήμες ζωντανεύουν:Οι αναμνήσεις ενός Δημάρχου» το οποίο αποτελεί ένα μέρος μόνο από τα απομνημονεύματα του.

Άλλες ιδιότητες

Ως δήμαρχος Αμμοχώστου επί σειράν ετών ήταν ο Πρόεδρος της Δημοτικής Λιμενικής Επιτροπής Αμμοχώστου που μελετούσε και έκανε εισηγήσεις στην Κυπριακή Κυβέρνηση για όλα τα προβλήματα του λιμένα Αμμοχώστου, από τον οποίο περνούσε σχεδόν το 80% του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου της Κύπρου. Την πολύτιμη αυτή πείρα για λιμενικά ζητήματα που απέκτησε την χρησιμοποίησε αργότερα όταν στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη ήταν µέλος μιας ειδικής Διεθνούς Επιτροπής που συνεστήθη ειδικά από τη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών πάνω στο Eμπόριο και την Ανάπτυξη που μελετούσε θέματα και προβλήματα που σχετίζονται µε τα λιμάνια διαφόρων χωρών του κόσμου. Ο Ανδρέας Πούγιουρος διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στην σύνταξη προτάσεων για κανονισμούς και εισηγήσεις για την καλύτερη και ομοιόμορφη λειτουργία λιμένων του κόσμου.
Το 1988 το Υπουργικό Συμβούλιο επέλεξε τον Ανδρέα  Πούγιουρο ως Πρόεδρο της Αρχής Λιμένων Κύπρου ενός από τους πιο σημαντικούς Ηµικρατικούς Οργανισμούς της χώρας. Κατά την Προεδρία του έγινε για πρώτη φορά το μεγάλο σχέδιο Αναπτύξεως (Master Plan) του λιμανιού Λεμεσού και λήφθησαν σοβαρές αποφάσεις που τροχιοδρομοτούσαν την επί επιστημονικής βάσεως ανάπτυξη του λιμένα Λεμεσού και των άλλων λιμένων της Κύπρου.
Την περίοδο 1991-1993 διετέλεσε Πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Ανάπτυξης Γης. Κατά την περίοδο της προεδρίας του ελήφθησαν αποφάσεις και προχώρησε το Συμβούλιο σε ρηξικέλευθες αποφάσεις για διαχωρισμό εκατοντάδων οικοπέδων και ανέγερσης πολυάριθμων κατοικιών σε πολλές πόλεις και χωριά της Κύπρου. Έγινε µια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη στην ιστορία του Οργανισμού που βοήθησε πολλές εκατοντάδες οικογενειών να αποκτήσουν οικόπεδο και κατοικία.

Αντικατοχικός αγώνας

Αγωνίστηκε παντοιοτρόπως για την προβολή της κατεχόμενης πόλης της Αμμοχώστου τόσο στο εσωτερικό όσον και διεθνώς ζητώντας δικαιοσύνη για το λαό της Κύπρου, απόσυρση των ξένων στρατευμάτων κατοχής και των Τούρκων εποίκων και την παραχώρηση από το Συμβούλιο Ασφαλείας το αναφαίρετο δικαιώματα τόσο της Αμμοχώστου όσο και των υπόλοιπων προσφύγων της Κύπρου της επιστροφής στις πατρογονικές τους εστίες. Μίλησε πολλές φορές στη Βουλή των Κοινοτήτων της Αγγλίας, στην Αμερικανική Γερουσία και Κογκρέσο και είχε επαφές µε ανώτερους αξιωματούχους Κυβερνήσεων της Ευρώπης και της Αμερικής διεκδικώντας πάντοτε τα διεθνώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του λαού του και πάνω απ’ όλα το δικαιώμα επιστροφής όλων των προσφύγων στα σπίτια και τις περιουσίες τους.

Τιμές

Ο δήμαρχος Αθηνών Δημήτρης Αβραμόπουλος, αναγνωρίζοντας την πολυετή και σημαντική προσφορά του Ανδρέα Πούγιουρου ως Δημάρχου Αμμοχώστου, τον τίμησε στο Δημοτικό Μέγαρο Αθηνών µε το μετάλλιο της Πόλεως Αθηνών. Ο Δήμαρχος Πειραιώς  Στέλιος Λογοθέτης, την 6η Μαΐου 1997, ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιώς τον ανακήρυξε Επίτιμο Δημότη της Πόλεως του Πειραιά. Δεκάδες δήμαρχοι και νομάρχες διαφόρων πόλεων της Ελλάδος τίμησαν καταλλήλως τον  Ανδρέα Πούγιουρο για την πολυσχιδή δράση του ως δήμαρχος. Τιμήθηκε επίσης για την προσφορά του µε το ανώτερο μετάλλιο από τον Πρόεδρο του Διεθνούς Ρόταρυ και επίσης από τον Διεθνή Πρόεδρο των Lions Clubs International τιμήθηκε µε το μεγαλύτερο παράσημο. Επιπλέον, ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος του Ροταριανού Ομίλου Αμμοχώστου. 
Τιμήθηκε επίσης από το Δημοτικό Συμβούλιου Αμμοχώστου µε το χρυσό μετάλλιο της Πόλεως και κατά την τελευταία συνεδρία του τότε Δημοτικού Συμβουλίου, Δεκέμβριος 2001, κατόπιν προτάσεως του Δημοτικού Συμβούλου Κωστάκη Τσίσιου, το Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα αποφάσισε όπως ονομάσει το Δημοτικό  Πάρκο Αμμοχώστου  ως «Πάρκο Ανδρέα Χ. Πούγιουρου». Επιπρόσθετα, ομόφωνα σε ειδική τελετή στη  Λευκωσία, από τον Δήμαρχο Αμμοχώστου Κίκη Καζαµία και το Δημοτικό Συμβούλιο ως «Επίτιμος δια βίου Δήμαρχος Αμμοχώστου» για την μεγάλη του προσφορά στην πόλη της Αμμοχώστου και στην Κύπρο.
Τιμήθηκε επίσης από πολυάριθμους αξιωματούχους πολλών κρατών, βουλών και γερουσιών του κόσμου και σημαντικών διεθνών οργανώσεων.
Απεβίωσε στις 19 Απριλίου 2012 σε ηλικία 88 ετών.