google/wiki40b huggingface dataset:
Νίκος Γουλανδρής

Καριέρα

Ο Νίκος Γουλανδρής ξεκίνησε την εμπλοκή του με τον Ολυμπιακό το 1970 και έναν χρόνο αργότερα έγινε γενικός διευθυντής του. Από το 1972 ήταν πρόεδρος της ομάδας. Όσο ήταν πρόεδρος, ο Ολυμπιακός κατέκτησε στο ποδόσφαιρο τρία Πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και δύο νταμπλ (1973 και 1975) σε τρία χρόνια. Στο πρωτάθλημα του 1972-73 είχε παθητικό 13 γκολ, το οποίο ήταν ρεκόρ μέχρι την λήξη του πρωταθλήματος της περιόδου 2017-18. Στο πρωτάθλημα 1973-1974, ο Ολυμπιακός σκόραρε 102 γκολ, αριθμός που παραμένει ρεκόρ, και πέτυχε την πιο ευρεία νίκη στο ελληνικό πρωτάθλημα, νικώντας τον Φωστήρα 11-0, ενώ είχε παθητικό 14 γκολ. Την περίοδο 1972-1975, στο ελληνικό πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός έχανε μόνο από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα.
Ανάμεσα στους παίκτες που ο Νίκος Γουλανδρής έφερε στην ομάδα, ήταν ο Μίλτον Βιέρα, ο πρώτος παίκτης που είχε αγωνιστεί σε παγκόσμιο κύπελλο και ήρθε σε ελληνική ομάδα. Ως προπονητής επιλέχτηκε ο Λάκης Πετρόπουλος. Ο Γουλανδρής παρέμεινε πρόεδρος του Ολυμπιακού μέχρι το 1974. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κελεσίδη, αποχώρησε επειδή «ανακάλυψε ότι οι συνεργάτες του τον κορόιδευαν».
Ο Νίκος Γουλανδρής θεωρείται ένας από τους καλύτερους προέδρους της ιστορίας του Ολυμπιακού. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την οποιαδήποτε ενασχόληση που είχε με το ποδόσφαιρο.

Θάνατος

Ο Γουλανδρής απεβίωσε το 1983, σε ηλικία 70 ετών.
1166 Σακούνταλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σακούνταλα εκτιμάται σε 28,74 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,6460. Η Σακούνταλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 18 λεπτά.
Φακαόφο

Γεωγραφία και κυβέρνηση

Ο κύριος οικισμός του νησιού είναι το Φάλε στη Νησίδα Φάλε, προς τη δυτική πλευρά της ατόλλης. Δύο χιλιόμετρα δυτικά του βρίσκεται το σχετικά μεγάλο νησί Φένουα Φάλα, όπου ιδρύθηκε ένας δεύτερος οικισμός το 1960. Άλλες νησίδες της ομάδας περιλαμβάνουν τα Τεαφούα, Νουκουματάου, Νουκουλάκια, Φένουα Λόα, Σαουματαφάνγκα, Μότου Ακέα, Ματάνγκι, Λάλο και Μουλιφένουα. 
Το Συμβούλιο των Γερόντων του Φακαόφο αποτελείται από πολίτες ηλικίας άνω των 60.

Ιστορία

Το νησί εντοπίστηκε από το φαλαινοθηρικό πλοίο Στρατηγός Τζάκσον το 1835, ο οποίος επέστρεψε το 1839. 
Το νησί πήρε το όνομά Μπόουντιτς (από τον Ναθάνιελ Μπόουντιτς). Το νησί αυτό επισκέφθηκε το Αμερικάνικο πλοίο USS Πίκοκ (1813), το οποίο ήταν μέρος του πρώτου Αμερικανικού ταξιδιού ανακαλύψεων – της Αποστολής Διερεύνησης των Ηνωμένων Πολιτειών (επίσης γνωστό ως "the Ex" ή "Αποστολή του Γουίλκς") το 1838-1842, με επικεφαλής τον Υποπλοίαρχο Τσαρλς Γουίλκς του Πολεμικού Ναυτικού του ΗΠΑ. Ο Ναθάνιελ Μπόουντιτς (1773-1838) ήταν αξιοσημείωτος αμερικανός περιηγητής, που έγραψε μια διάσημη δίτομη εγκυκλοπαίδεια ναυσιπλοΐας και ιστιοπλοΐας που χρησιμοποιείται ακόμα και δημοσιεύεται ακόμη και σήμερα από την Υπηρεσία Χαρτογράφησης του Τοπογραφικού Κέντρου Άμυνας. Στο "Είκοσι Χρόνια Πριν από το Κατάρτι", ο Τσαρλς Έρσκιν έγραφε ότι "Οι άνθρωποι που βρέθηκαν σε αυτό το νησί δεν είχαν καμία γνώση της φωτιάς, η οποία, πιστεύω ότι είναι το μόνο παράδειγμα του είδους του που έχει καταγραφεί."  (Το βιβλίο αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με ένα άλλο βιβλίο με παρόμοιο τίτλο με τον Ρίτσαρντ Χένρι Ντέινα τον νεότερο, το οποίο λέει για τις κρυφές συναλλαγές στις ακτές της Καλιφόρνια, στις αρχές του 19ου αιώνα.)
Σε ένα χωριό του νησιού υπάρχει ένα μνημείο με πλάκες κοραλιών, προσωποποιώντας τον Τούι Τοκελάου, ο οποίος λατρευόταν κάποτε ως θεός στα νησιά.
Μεταξύ του 1856 και του 1979, οι ΗΠΑ ισχυρίζονταν ότι κατείχαν την κυριαρχία πάνω από τα νησιά και τις υπόλοιπες ατόλλες του Τοκελάου. Το 1979, οι ΗΠΑ παραδέχτηκαν ότι το Τοκελάου ήταν υπό τη κυριαρχία της Νέας Ζηλανδίας, και η συνθήκη της Τοκεχέγκα καθιέρωσε θαλάσσια όρια μεταξύ του Τοκελάου και της Αμερικανικής Σαμόας.
Μαθιόλα η πολιά

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα

Καλλιεργείται ως ετήσιο φυτό (διετές). Έχει θαμνοειδή μορφή με βλαστούς όρθιους, διακλαδιζόμενους, ύψους 25-70 εκατοστών, ελαφρά ξυλοποιημένους στη βάση. Τα φύλλα του είναι επιμήκη, λογχοειδή, κατ' εναλλαγή, σταχτοπράσινα καλυμμένα με χνούδι, όπως και οι βλαστοί.
Τα άνθη είναι μονά ή διπλά, σε επάκριες ταξιανθίες - «στάχεις» και χρώματα απαλά (κόκκινο, ρόδινο, ιώδες, λευκό κ.ά.) μάλλον παρά λαμπερά, με έντονο άρωμα. Ανθίζει κατά τον Απρίλιο - Μάιο, ίσως και Ιούνιο. Τα διπλά άνθη, που έχουν και εμπορική αξία, οφείλονται στη μεταλλαγή εξαιτίας της οποίας τα αναπαραγωγικά όργανα έχουν μετατραπεί σε πέταλα και για το λόγο αυτό είναι άγονα.
Υπάρχουν ποικιλίες νάνες, ύψους 25 - 30 εκατοστών, μέτριες 30 - 50 εκατοστών και ψηλές 50 - 70 εκατοστών, διαφόρων χρωμάτων.

Εχθροί και ασθένειες

Τα φυτά προσβάλλονται πολλές φορές στο σπορείο από σηψιρριζίες λόγω υπερβολικής υγρασίας. Άλλοι μύκητες που προσβάλλουν τα φυτά είναι η σκωρίαση, ο περονόσπορος και το ωίδιο. Από τα έντομα προβλήματα δημιουργούν οι κάμπιες (πιερίδα), που κατρώγουν τα φύλλα, οι αφίδες και οι θρίπες.

Χρήσεις

Οι νάνες και οι μέτριες ποικιλίες φυτεύονται ομαδικά σε χλοοτάπητες ή σε ανθώνες, αλλά και σε φυτοδοχεία. Γενικά είναι κατάλληλες και για άνθη που προορίζονται για ανθοδοχεία.
Deep-throating

Deep-throating (γνωστό και ως βαθύ λαρύγγι) είναι μία ορολογία για να περιγράψει τη σεξουαλική πράξη κατά την οποία ο ένας σύντροφος δέχεται εντός στοματικής κοιλότητας ολόκληρο το στητό πέος του άλλου συντρόφου. Η πράξη αυτή είναι ένας από τους τύπους της πεολειχίας, κατά την οποία ο πομπός σύντροφος έχει τον έλεγχο. Κατά τη διάρκεια αυτή της πράξης κι ενώ ο πομπός σπρώχνει το πέος μέσα στο στόμα του άλλου, τότε αυτό ονομάζεται irrumatio, και στις δύο περιπτώσεις αυτό είναι στοματικό σεξ. Στο deep-throating το πέος πρέπει να είναι αρκετά μακρύ, ώστε να αγγίξει τον λάρυγγα. Η συγκεκριμένη τεχνική έγινε γνωστή, με την πορνογραφική ταινία του 1972, Βαθύ Λαρύγγι.
Παρόλα αυτά, η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τους περισσότερους ανθρώπους εξ αιτίας των φαρυγγικών αντανακλαστικών, όταν κάτι αγγίζει τον ουρανίσκο. Σαφώς, κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική αντίδραση σε αυτά τα φυσικά αντανακλαστικά, ωστόσο είναι δυνατό κάποιος να μάθει να ξεπερνάει. Η παραπάνω τεχνική είναι μία τελείως διαφορετική τεχνική του στοματικού σεξ, καθώς ο δέκτης σύντροφος δεν μπορεί να κάνει καμία από τις συνηθισμένες πρακτικές της πεολειχίας, αφού η γλώσσα του είναι ακινητοποιημένη, ενώ και το ρούφηγμα είναι αδύνατο. Ο πομπός σύντροφος μπορεί να βρίσκει διέγερση στη στενότητα που επικρατεί στον φάρυγγα.
NGC 2536

O NGC 2536 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Καρκίνος. Αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γαλαξία NGC 2535. Τα δύο ουράνια σώματα αναφέρονται στον Άτλαντα των περίεργων γαλαξιών.
Ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan) ανακάλυψε τον NGC 2536 στις 22 Ιανουαρίου 1877.
Ηρακλής Αναστασόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1903 και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος.
Το 1946 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αχαΐας με το Λαϊκό Κόμμα και έλαβε 5.083 ψήφους.
Εξελέγη βουλευτής Αιγιαλείας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952. 
Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 19 Μαΐου 1972 από τον ιερό ναό Φανερωμένης στο Αίγιο.
Ήταν νυμφευμένος με τη Λούλα Αναστασοπούλου.
Dornier Do 17

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Στα 1932 προκηρύχθηκε διαγωνισμός που αφορούσε την δημιουργία νέου αεροσκάφους μεταφοράς φορτίου για τους γερμανικούς σιδηροδρόμους (Deutsche Reichsbahn-Gesellschaft) και ταχέος αεροσκάφους μεταφοράς αεροπορικού ταχυδρομείου για την Lufthansa.. Οι εργασίες στο εργοστάσιο της Dornier στο Φριντριχσχάφεν ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1932. Όταν στα 1933 ήλθαν οι Εθνικοσοσιαλιστές στην εξουσία, τα ηνία στο χώρο της αεροπορίας πήραν οι Χέρμαν Γκέρινγκ και Έρχαρντ Μιλχ, που σύντομα εγκαθίδρυσαν το Υπουργείο Αεροπορίας (Reichsluftfahrtministerium, RLM). Το Υπουργείο έδωσε την ονομασία Do 17 στο σχέδιο της Dornier, που σύντομα πήρε έγκριση για την κατασκευή πρωτοτύπων. Στα τέλη του 1933 εξεδόθη απαίτηση που αφορούσε την δημιουργία ταχέος αεροσκάφους με διπλό κάθετο ουραίο, που θα ήταν ικανό να "μεταφέρει φορτίο με ειδικό εξοπλισμό". Επρόκειτο για την συγκαλυμμένη περιγραφή ενός βομβαρδιστικού, διότι η Γερμανία απαγορεύονταν να παράγει πολεμικά αεροσκάφη και να διαθέτει πολεμική αεροπορία βάσει της Συνθήκης των Βερσαλιών.
Το αρχικό πρωτότυπο (το Do 17V1), πάνω στο οποίο βασίστηκε η κατασκευάστρια για να συνεχίσει τις εργασίες της, διέθετε μονό κάθετο ουραίο. Αρχικά δεν είχε τοποθετηθεί ο αναγκαίος εξοπλισμός που θα το μετέτρεπε σε πολεμική μηχανή. Η κατασκευή των τριών πρώτων αεροσκαφών δοκιμών (Do 17 V1 ως V3) ξεκίνησε στα τέλη Μαΐου 1934. Στις 23 Νοεμβρίου 1934 πραγματοποίησε το V1 την παρθενική του πτήση. Ακολούθησε στις 18 Μαΐου 1935 το V2, με κινητήρες BMW VI 6.3 και διπλό κάθετο ουραίο. Πραγματοποιήθηκαν συγκριτικές δοκιμές ανάμεσα στα δύο αεροσκάφη, κατά την διάρκεια των οποίων φάνηκε ότι το V1 παρουσίαζε ζητήματα ευστάθειας, που οδήγησαν στην απόφαση τοποθέτησης διπλού κάθετου ουραίου και σε αυτό. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος χάθηκε σε ατύχημα την 21η Δεκεμβρίου 1935. Τον Σεπτέμβριο αυτού του έτους πέταξε για πρώτη φορά και το τρίτο πρωτότυπο. Αργότερα ακολούθησε και τέταρτο αεροσκάφος δοκιμών (V4).
Τo Do 17 ήταν ένα δικινητήριο υψηλοπτέρυγο αεροσκάφος, που προωθούνταν από αστεροειδείς κινητήρες. Είχε λεπτή αεροδυναμική άτρακτο και διέθετε ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Διέθετε αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου.
Η κύρια έκδοση παραγωγής ήταν το Do 17Z, στο οποίο ενσωματώθηκαν διάφορες βελτιώσεις, όπως ο επανασχεδιασμός του εμπρόσθιου μέρους, που έγιναν με βάσει την εμπειρία από τις επιχειρήσεις κατά την διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Διέθετε ενιαίο κόκπιτ, κατά κύριο λόγο καλυμμένο από πλεξιγκλάς, στο οποίο συγκεντρώνονταν όλα τα μέλη του πληρώματος. Η διάταξη του πιλοτηρίου παρείχε εξαιρετική ορατότητα στο πλήρωμα. Το πλήρωμα ήταν συνήθως τετραμελές και αποτελούνταν από τον πιλότο, τον βομβαρδιστή και δύο πολυβολητές. Ήταν δυνατή η μεταφορά μέχρι και 1000 kg βομβών, με τίμημα τον δραστικό περιορισμό της ακτίνας δράσης. Οι βομβαρδιστές αξιοποιούσαν κάποια έκδοση του περίφημου σκοπευτικού συστήματος Lofte για να πλήξουν τους στόχους τους.
Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1807)

Προεόρτια

Οι Οθωμανοί, προσπάθησαν αρχικά να κατακτήσουν τη Μάνη το 1770. Σε αυτή την επιχείρηση, πολιόρκησαν τον Πύργο των Γρηγοράκηδων στο Σκουτάρι και μετά από 3 ημέρες τον κατέλαβαν. Στη συνέχεια, βάδισαν προς την πεδιάδα των Βρωμοπηγάδων, αλλά ηττήθηκαν από τον πολύ μικρότερο στρατό των Μανιατών. Σύντομα όμως, οι Οθωμανοί εκτέλεσαν στην Τρίπολη τον αρχηγό των Μανιατών, Έξαρχο Γρηγοράκη. Έπειτα, η μητέρα του, κάλεσε τους άνδρες του Σκουταρίου να εκδικηθούν για τον χαμό του γιου της και κάτω από τις διαταγές του ανιψιού του, Τζανέτου Γρηγοράκη, κατάφεραν να εισβάλουν στο Κάστρο του Πασσαβά.
Ο Τζανέτος, έγινε Μπέης της Μάνης το 1782, αλλά το 1798, όταν συνεργάστηκε με τον Ναπολέοντα της Γαλλίας, οι Οθωμανοί τον καθαίρεσαν. Όταν το 1803, ο στρατός των Μανιατών ανεφοδιάστηκε με όπλα από τους Γάλλους, ο Καπουδάν πασάς, πολιόρκησε το οχυρό του Τζανέτου στην νήσο Κραναή στο Γύθειο. Ο Τζανέτος, κατάφερε να ξεφύγει κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατέφυγε στην ενδοχώρα της Μάνης.

Εισβολή

Το 1802, οι Οθωμανοί, διόρισαν Μπέη της Μάνης τον ξάδερφο του Τζανέτου, Αντώνη Γρηγοράκη (Αντώνμπεη). Η απροθυμία του Αντώνη να αντιμετωπίσει τον ξάδερφό του, εξόργισε τον Καπουδάν πασά, επειδή είχε προκαλέσει μεγάλες ζημιές σε Οθωμανικά εδάφη της Λακωνίας και της Μεσσηνίας. Ο Καπουδάν πασάς, για να τιμωρήσει τον Αντώνη, εισέβαλε στο Γύθειο με έναν μεγάλο στρατό Τουρκαλβανών και πολιόρκησαν τη νήσο Κραναή, που ήταν το οχυρό του. Οι μανιάτες όμως, αμύνθηκαν σθεναρά και κατάφεραν να απωθήσουν τον στρατό των Οθωμανών.

Συνέπειες

Ο Αντώνης, παρέμεινε μπέης μέχρι το 1808, οπότε και παραιτήθηκε προς όφελος του γαμπρού του, Κωνσταντίνου Ζερβάκου (ή Ζερβόμπεη), ο οποίος ήταν φιλικός με τους Οθωμανούς. Το 1815, οι Οθωμανοί προσπάθησαν για άλλη μια φορά να κατακτήσουν τη Μάνη, πολιορκώντας το Σκουτάρι. Η επίθεση αυτή απωθήθηκε από τον Θεόδωρο Γρηγοράκη.
Σκαγιοπούλειο Πάτρας

Το Σκαγιοπούλειο είναι συνοικία της Πάτρας που πήρε την ονομασία της από το ορφανοτροφείο που ίδρυσε το 1926 στην περιοχή ο Παναγιώτης Σκαγιόπουλος για την περίθαλψη των ορφανών από τους πολέμους. 
Από το 1923 στη συνοικία ενσωματώθηκε και η συνοικία Χαλκωματά.
Το παλιό όνομα της περιοχής ήταν Γυρί και λεγόταν έτσι από τους Πατρινούς γιατί την εποχή εκείνη έκαναν βόλτα που ξεκινούσε και κατέληγε στα Ψηλαλώνια και όταν έφταναν στην περιοχή "γύριζαν" και επέστρεφαν πίσω. Τότε η περιοχή ήταν εξοχή και πολύ πιο αραιοκατοικημένη απ' ότι σήμερα, εκεί βρίσκονταν πολλά εξοχικά κέντρα αλλά και γήπεδα συλλόγων. 
Το ομώνυμο ίδρυμα λειτουργεί ακόμα και σήμερα, αν και παρουσιάστηκαν προβλήματα με τη διαχείριση του νεοκλασικού του κτιρίου όπου στεγάζεται, ώστε προκλήθηκε εισαγγελική παρέμβαση.

Αθλητισμός

Στη συνοικία εδρεύει το αθλητικό σωματείο Α.Ο. Σκαγιοπούλειο με τμήματα μπάσκετ και βόλλεϋ. Το τμήμα μπάσκετ της ομάδας είναι ένα από τα πιο ιστορικά της πόλης, με 5 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική κατηγορία.
Live in London (άλμπουμ των Testament)

Τραγούδια του δίσκου

1. The Preacher (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:10
2. The New Order (Peterson, Skolnick) - 4:39
3. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:27
4. Electric Crown (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:40
5. Sins of Omission (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:24
6. Souls of Black (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:59
7. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 3:06
8. Trial by Fire (Billy, Peterson, Skolnick) - 5:17
9. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:27
10. Let Go of My World (Billy, James, Peterson) - 3:41
11. The Legacy (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 5:29
12. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:52
13. Raging Waters (Souza, Peterson) - 4:41
14. Disciples of the Watch (Billy, Peterson, Skolnick) - 5:15
Bugatti EB110

Εξέλιξη

Η αναβίωση της εταιρείας ξεκίνησε το 1987, όταν ο Ιταλός Ρομάνο Αρτιόλι εξαγόρασε τα δικαιώματα χρήσης του ονόματος Bugatti και ίδρυσε την Bugatti Automobili SpA. Αμέσως μετά, η φίρμα επιστράτευσε τον αρχιτέκτονα Τζιαμπάολο Μπενεντίνι για να σχεδιάσει το εργοστάσιο παραγωγής, το οποίο και κτίστηκε στο Καμπογκαλλιάνο, στην επαρχία Μόντενα, Ιταλία. Επίσης, για τη δημιουργία του πρώτου της μοντέλου, η εξέλιξη του οποίου ξεκίνησε το 1988, προσέλαβε τον διάσημο σχεδιαστή αυτοκινήτων Μαρτσέλλο Γκαντίνι, εξαιρετικά δημοφιλής τότε, ιδίως για τις δημιουργίες της Lamborghini Miura, της Lamborghini Countach και, λίγο μετά, της Lamborghini Diablo, που έκανε ντεμπούτο τον Ιανουάριο του 1990.
Τα πρώτα σχέδια του μοντέλου διαμορφώθηκαν το 1989, μόλις λίγους μήνες πριν την εισαγωγή της Lamborghini Diablo. Ως αποτέλεσμα της πρόσφατης τότε δουλειάς του για τη δημιουργία της Diablo, ο Γκαντίνι προσέδωσε στην Bugatti μια παρόμοια σχεδιαστική φιλοσοφία με αυτή των μοντέλων της Lamborghini, συνδυάζοντάς την όμως και με το διαχρονικό ύφος αισθητικής των κλασικών Bugatti, με εντυπωσιακότερο παράδειγμα το ρετρό «πέταλο» στο μπροστινό ρύγχος. Παράλληλα, εφήρμοσε και τις γνωστές του σχεδιαστικές καινοτομίες, όπως τις πόρτες που ανοίγουν προς τα πάνω και το γυάλινο κάλυμμα του κινητήρα στο πίσω μέρος. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου παραγωγής διαμορφώθηκε στο 0,35.

Παρουσίαση

Τελικώς, το αυτοκίνητο ονομάστηκε Bugatti EB110 και παρουσιάστηκε επίσημα στις 15 Σεπτεμβρίου 1991, στο Παλάτι των Βερσαλλιών και μπροστά από την Αψίδα της Λα Ντεφάνς, Παρίσι, ταυτόχρονα. Μάλιστα η παρουσίαση έγινε 110 ακριβώς χρόνια από τη γέννηση του Έττορε Μπουγκάτι, ιδρυτή της εταιρείας, εξ ου και η ονομασία EB110.
Αν και η τελετή έγινε στη Γαλλία και ως αναβίωση μιας γαλλικής εταιρείας, ωστόσο το συγκεκριμένο μοντέλο ήταν ιταλικής ιδιοκτησίας, σχεδίασης και παραγωγής. Για τους λόγους αυτούς, ειδικά η EB110 αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία τόσο ως γαλλικό όσο και ως ιταλικό μοντέλο.
Επίσημα κυκλοφόρησε στις αρχές του 1992, ως Bugatti EB110 GT (Gran Turismo), ενώ μέσα στο έτος αυτό προστέθηκε και μια ελαφρύτερη και ισχυρότερη έκδοση, η Bugatti EB110 SS (Super Sport). Συνολικά παρήχθησαν 95 αντίτυπα της EB110 GT και 31 αντίτυπα της EB110 SS, συν 13 πρωτότυπα, φτάνοντας έτσι τα 139 αντίτυπα έως τη διακοπή της παραγωγής το 1995. Λόγω της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990, που έπληξε τότε γενικότερα τη ζήτηση για τα σπορ υπεραυτοκίνητα, η εταιρεία κήρυξε πτώχευση και σταμάτησε κάθε δραστηριότητα τον Σεπτέμβριο του 1995, ως αποτέλεσμα των ολοένα και διογκούμενων οικονομικών προβλημάτων.
Μετά από 3 χρόνια κλυδωνισμών και αβεβαιότητας για την Bugatti, τον Μάιο του 1998 ο Όμιλος Volkswagen εξαγόρασε τα δικαιώματα χρήσης του ονόματος Bugatti, εξασφαλίζοντας την σίγουρη αναβίωση της εταιρείας, και προχώρησε στην εξέλιξη και δημιουργία της διαδόχου Bugatti Veyron, που έκανε ντεμπούτο το 2005.
Γενικές εκλογές στο Μπανγκλαντές (2014)

Στο Μπανγκλαντές διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 5 Ιανουαρίου 2014, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή να διενεργηθούν εκλογές εντός 90 ημερών πριν τη λήξη της θητείας της βουλής (Jatiyo Sangshad) στις 24 Ιανουαρίου 2014. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες, καθώς όλα σχεδόν τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος και 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο. Περί τα 21 άτομα σκοτώθηκαν την ημέρα της ψηφοφορίας.

Πλαίσιο

Στη διάρκεια του 2013, το Εθνικιστικό Κόμμα του Μπανγκλαντές και οι σύμμαχοί του (18 κόμματα της αντιπολίτευσης) υπό την πρώην πρωθυπουργό Χαλίντα Ζία κήρυξαν περισσότερες από 85 ημέρες απεργιών σε πανεθνικό επίπεδο. Η αντιπολίτευση απαίτησε από το κυβερνών κόμμα Σύνδεσμος Αγουάμι με πρόεδρο την πρωθυπουργό Σεΐχ Χασίνα να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, να διαλύσει το Κοινοβούλιο μετά τη λήξη της θητείας του στις 24 Ιανουαρίου 2014 και εν συνεχεία να παραδώσει την εξουσία σε μια μη κομματική μεταβατική κυβέρνηση ή σε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, της οποίας θα ηγηθούν τεχνοκράτες και θα διαρκέσει επί 90 ημέρες. Καθώς τα περισσότερα από τα αιτήματα της αντιπολίτευσης δεν ικανοποιήθηκαν, οι τελευταίοι δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 5ης Ιανουαρίου. Η Χασίνα πρότεινε το σχηματισμό πολυκομματικής κυβέρνησης στην οποία θα συμμετείχαν και κόμματα της αντιπολίτευσης ως τη διεξαγωγή των εκλογών, όμως η πρόταση απορρίφθηκε από τη Ζία.
Λίγο πριν διεξαχθούν οι εκλογές, έλαβαν χώρα εκτεταμένα περιστατικά βίας και πολυήμερες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Δύο ημέρες πριν τις εκλογές ακτιβιστές της αντιπολίτευσης πυρπόλησαν εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα.
Συνεπεία του μποϊκοτάζ από την αντιπολίτευση, η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο Σύνδεσμος Αγουάμι είχε ήδη εξασφαλίσει τη νίκη σε 127 από τις 154 έδρες χωρίς αντίπαλο. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και η Κοινοπολιτεία δεν έστειλαν παρατηρητές για να επιβλέψουν την εκλογική διαδικασία, καθώς εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αξιοπιστία των εκλογών λόγω του μποϊκοτάζ.

Επακόλουθα

Μία ημέρα μετά τις εκλογές ξέσπασαν ταραχές στην πόλη Μποχάρ με απολογισμό 3 θανάτους, ενώ τουλάχιστον 18 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε βίαια επεισόδια την ημέρα των εκλογών, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών και ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, οι οποίοι πυρπόλησαν περισσότερα από 100 εκλογικά κέντρα. Συνολικά 21 άτομα πέθαναν την ημέρα εκείνη και καταστράφηκαν 400 εκλογικά κέντρα.
Μονή Τσούκας Καστοριάς

Ιστορία

Η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, που έχει χαθεί, η ίδρυσή της χρονολογείται  στο 1225 ενώ καταστράφηκε τον Μάρτιο του 1943 μετά από πυρπόληση Αυστριακών στρατιωτών της Μεραρχίας «Εντελβάις την περίοδο της κατοχής.  
Αναφέρεται ότι οι Παλαιολόγοι αυτοκράτορες είχαν κάνει δωρεές για την εικονογράφηση του μοναστηριού στα τέλη του 13ου αιώνα. Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε σημαντικό πνευματικό κέντρο της περιοχής, διέθετε μεγάλη περιουσία και δέχτηκε αρκετές φορές επιθέσεις Τουρκαλβανών.  
Από το καθολικό περνάει το νερό πηγής που χύνεται στον Στενοπόταμο και του δημιουργεί στατικά προβλήματα. Από το 1961 το μοναστήρι έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Είναι εγκαταλελειμμένο και ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς.
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1994

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1994 διοργανώθηκαν στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας από τις 12 Φεβρουαρίου μέχρι και τις 27 Φεβρουαρίου.
Τοπίο στην ομίχλη

Βραβεία και διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε το βραβείο νέου κινηματογράφου Interfilm στο Φεστιβάλ  Βερολίνου,το βραβείο Silver Hugo στο φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σικάγο και το βραβείο «Ταινία της Χρονιάς» στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Επίσης, πήρε τρία βραβεία στο Φεστιβάλ  Βενετίας (Αργυρό Λέοντα, Βραβείο C.I.C.A.E., Βραβείο των φοιτητών του πανεπιστημίου 'La Sapienza'). Σύμφωνα με ψηφοφορία του περιοδικού Times η ταινία συμπεριλαμβάνεται στις 200 καλύτερες όλων των εποχών, κατακτώντας την 24η θέση.
Οίδημα του Ράινκε

Το οίδημα του Ράινκε (διεθνώς: Reinke's edema), είναι γνωστό επίσης ως εκφυλιστικός πολύποδας, είναι η διόγκωση των φωνητικών χορδών εξαιτίας της συλλογής υγρού (οίδημα) στον επιφανειακό υμένα των φωνητικών χορδών  (χώρος του Ράινκε). Ονομάστηκε έτσι από τον Φρίντριχ Ράινκε (Friedrich B. Reinke).

Παρουσίαση

Το οίδημα του Ράινκε προκαλεί την διόγκωση των φωνητικών χορδών δημιουργώντας ανωμαλία στην επιφάνεια τους, προσδίδοντας σε αυτές το σχήμα σάκου. Εμφανίζονται χλωμές και ημιδιάφανες. Τα άτομα με οίδημα του Ράινκε τυπικά έχουν φωνή χαμηλής συχνότητας και βραχνή, καθώς χρησιμοποιούν τις νόθες φωνητικές χορδές για την παραγωγή της φωνής.

Αιτίες

Κοινές αιτίες για το οίδημα του Ράινκε μπορεί να είναι το κάπνισμα, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ορμονικές αλλαγές όπως ο υποθυρεοειδισμός και η χρόνια κατάχρηση της φωνής.

Ιστολογία

Ιστοπαθολογία: η βιοψία της φωνητικής πτυχής μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διάγνωση σε μερικές περιπτώσεις. Η ιστολογία δείχνει οίδημα του χώρου του Ράινκε.

Θεραπεία

Το πρώτο στάδιο της θεραπείας είναι η απομάκρυνση της πηγής του ερεθισμού (διακοπή του καπνίσματος, ξεκούραση φωνητικών χορδών, κ.τ.λ). Αυτό μπορεί να έχει αποτέλεσμα, αν γίνει σύντομα μετά την ανάπτυξη του οιδήματος. Το χειρουργείο είναι επίσης μία επιλογή και μπορεί να αποκαταστήσει τη φωνή αλλά είναι αναποτελεσματικό στην πλήρη αποκατάσταση της φωνής όπως στο αρχικό στάδιο. Αποφλοίωση των φωνητικών πτυχών, δηλαδή αφαίρεση μέρος του επιθηλίου, έχει γίνει πρώτα στη μία πλευρά και 3-4 εβδομάδες στην άλλη πλευρά. Η λογοθεραπεία συστήνεται για κατάλληλη παραγωγή φωνής.
And the Address

Το And the Address είναι ορχηστρικό τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple από τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο "Shades of Deep Purple", του οποίου αποτέλεσε το εναρκτήριο κομμάτι.

Σύνθεση και ηχογράφηση

Το τραγούδι συνέθεσαν ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ μαζί με τον κιμπορντίστα Τζον Λορντ και μία σελίδα με τις νότες κομματιού στάλθηκε αμέσως μετά στην Βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας.
Το κομμάτι έχει διάρκεια 4 λεπτά και 38 δευτερόλεπτα και ήταν το πρώτο τραγούδι που έπαιξαν οι Deep Purple στην πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση, στις 20 Απριλίου 1968 στην Δανία. Μετά την σκανδιναβική τους περιοδεία, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ στα "Pye's Marble Arch Studios" του Λονδίνου σε παραγωγή του Ντέρεκ Λώρενς. Κατά τις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος, το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελούσε όχημα για αυτοσχεδιασμό, επεκτείνοντας την διάρκεια του ως και τα δέκα λεπτά.
Το "And the Address" συμπεριλήφθηκε στο σινγκλ του τραγουδιού "Flight of the Rat", το οποίο κυκλοφόρησε στην Αυστραλία το 1970.

Ζωντανές εκτελέσεις

Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του "And the Address" υπάρχουν στην συλλογή "BBC Sessions 1968–1970" από τις 25 Ιουνίου 1968 για το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο "BBC" και στο DVD "History, Hits & Highlights '68–'76" από την τηλεοπτική εκπομπή "Playboy After Dark", το 1968.