google/wiki40b huggingface dataset:
Ογκίστ Μαριέτ

Αρχή καριέρας

Γεννήθηκε στη Βουλώνη, όπου ο πατέρας του ήταν υπάλληλος. Έλαβε τη μόρφωσή του από το δημοτικό κολλέγιο της Βουλώνης, όπου διακρίθηκε και επέδειξε ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ταλέντο. Κατόπιν πήγε στην Αγγλία το 1839 ως καθηγητής γαλλικών και σχεδίου σε σχολείο παίδων στο Στράτφορντ. Το 1840 έγινε σχεδιαστής σε κατασκευαστή κορδελών στο Κόβεντρι, αλλά επέστρεψε την ίδια χρονιά στη Βουλώνη, και το 1841 απέκτησε πτυχία από το Πανεπιστήμιο του Ντουέ. Ο Μαριέτ αποδείχθηκε ταλαντούχος τεχνίτης και σχεδιαστής, και συμπλήρωνε το εισόδημά του ως δάσκαλος στο Ντουέ κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα και γράφοντας ιστορικά και αρχαιολογικά θέματα σε τοπικά περιοδικά.
Στο μεταξύ, ο ξάδελφος του Νεστόρ Λ΄ Οτ, φίλος και συνταξιδιώτης του Σαμπολιόν πέθανε, και το έργο της ταξινόμησης των εγγράφων του γέμισε το Μαριέτ με πάθος για την αιγυπτιολογία. Κατά μεγάλο μέρος αυτοδίδακτος, αφιερώθηκε στη μελέτη των ιερογλυφικών και της κοπτικών. Ο αναλυτικός του κατάλογος του 1847 της Αιγυπτιακής έκθεσης του Μουσείου της Βουλώνης το εξασφάλισε μια μικρή θέση στο Λούβρο το 1849.

Πρώτο ταξίδι στην Αίγυπτο

Έχοντας την ανάθεση αποστολής από την κυβέρνηση για την αναζήτηση και αγορά των καλύτερων κοπτικών, συριακών, αραβικών και αιθιοπικών χειρογράφων για τη συλλογή του Λούβρου, ξεκίνησε για την Αίγυπτο το 1850. 
Μετά από τη μικρή επιτυχία στην απόκτηση χειρογράφων λόγω έλλειψης εμπειρίας, για να αποφύγει να γυρίσει με άδεια χέρια στη Γαλλία και να χαραμίσει αυτό που μπορούσε να ήταν το μοναδικό ταξίδι του στην Αίγυπτο, επισκέφτηκε ναούς και έγινε φίλος με μέλη της φυλής των Βεδουίνων, οι οποίοι των οδήγησαν στη Σακάρα. Το μέρος αρχικά έμοιαζε με ένα «θέαμα ερήμωσης…[και] βουνών άμμου» (κατά τα λόγια του), αλλά παρατηρώντας μία σφίγγα από την οδό των σφιγγών, που οδηγούσε στο Σεράπειο στην Σακάρα κοντά στη βαθμιδωτή πυραμίδα, με το κεφάλι της να εξέχει από την άμμο, συγκέντρωσε 30 εργάτες. Έτσι, το 1851 έκανε τη διάσημη ανακάλυψή του αυτής της οδού με τις σφίγγες και τελικά το ταφικό συγκρότημα (και με ναό) από κατακόμβες με τις εντυπωσιακές σαρκοφάγους με τους ταύρους του Άπι. Διαπερνόντας τα χαλάσματα του τάφου στις 12 Νοεμβρίου, μπήκε στο συγκρότημα, ανακαλύπτοντας εκατοντάδες αγάλματα, χάλκικες πλάκες και άλλους θησαυρούς, αλλά μόνο μία άθικτη σαρκοφάγο. Ανακάλυψε επίσης τον σχεδόν άθικτο τάφο του πρίγκιπα Χαεμουασέτ, γιου του Ραμσή Β΄.     
Κατηγορούμενος για κλοπή και καταστροφές από τους αντίπαλους ανασκαφείς και από τις Αιγυπτιακές αρχές, ο Μαριέτ άρχισε να θάβει ξανά τα ευρήματά του για να προφυλάξει από αυτούς τους ανταγωνιστές. Αντί για τα χειρόγραφα, τα γαλλικά κονδύλια τώρα στράφηκαν για τη διατήρηση των ερευνών του, και παρέμεινε στην Αίγυπτο τέσσερα χρόνια, κάνοντας ανασκαφές, ανακαλύπτοντας και στέλνοντας αρχαιολογικούς θησαυρούς στο Λούβρο, ακλουθώντας την τότε τακτική των ευρωπαϊκών δυνάμεων που διεξήγαγαν ανασκαφές στην Αίγυπτο. Όμως, η γαλλική κυβέρνηση και το Λούβρου κανόνισε για το διαμοιρασμό στα ίσα, έτσι με την επιστροφή του στο Παρίσι 230 κιβώτια πήγαν στο Λούβρο (και προήχθη σε βοηθός έφορου), αλλά ίδια ποσότητα παρέμεινε στην Αίγυπτο.
Θεωρία αναπαραστάσεων πεπερασμένων ομάδων

Basic definitions

Όλες οι γραμμικές αναπαραστάσεις σε αυτό το άρθρο είναι πεπερασμένης διάστασης και θεωρείται ότι είναι μιγαδικές, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Μια αναπαράσταση του G είναι μία ομάδα ομομορφισμού ρ: G → GL (n, C) από το G στη γενική γραμμική ομάδα GL (n, C). Έτσι, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση, απλώς ορίζετε ένα τετραγωνικό πίνακα για κάθε στοιχείο της ομάδας, με τέτοιο τρόπο ώστε οι πίνακες να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και τα στοιχεία της ομάδας, όταν πολλαπλασιάζονται μαζί. 
 Λέμε ότι η ρ είναι μια πραγματική απεικόνιση του G αν οι πίνακες είναι πραγματικοί, δηλαδή αν ρ (G) ⊂ GL (n, R).
Τζούλια Ανν

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1969 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Την δεκαετία του 1990 εμφανίστηκε μαζί με την Ζανίν Λιντιμάλτερ ως περίφημο ντούο γυμνών χορευτριών στριπτίζ με το όνομα «Μπλοντάζ». Με αυτό τον τίτλο γύρισαν τρία πορνογραφικές ταινίες, το «Μπλοντάζ», «Μπλοντάζ 2» και «Μπλοντάζ 3». Βραβεύτηκε το 1993 με το AVN Award στην κατηγορία καλύτερης σκηνής „All Girl Sex Scene“ της χρονιάς. Ξαναβραβεύτηκε το 2004. Πήρε μέρος σε πολλές ταινίες πορνό, αλλά και του Χόλυγουντ, ενώ ήταν φωτομοντέλο του περιοδικού «Benzo» της εταιρίας αυτοκινήτων Mercedes-Benz.
Ίπποκλος ο Χίος

Ο Ίπποκλος ήταν μυθικός βασιλιάς της Χίου.
Κατά τη βασιλεία του η Χίος δημιούργησε αποικία στη Βοιωτική Λευκωνία μαζί με τους Ερυθραίους. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία κάποτε ο Ίπποκλος πήγε στη Λευκωνία να παραστεί σε γάμο συγγενή του, κατά την τελετή κι ενώ η νύφη πήγαινε στον γαμβρό μέσα σε άμαξα ο Ίπποκλος παίζοντας πήδηξε μέσα κάτι που προσέβαλε τους φίλους του γαμβρού όπου και τον σκότωσαν. Ο θάνατος του ήταν και η αιτία πολέμου μεταξύ Χίων και Ερυθρών, οι Χίοι ζήτησαν τους δολοφόνους να τους τιμωρήσουν αλλά οι ερυθραίοι της Λευκωνίας αρνήθηκαν να τους δώσουν λέγοντας ότι όλοι τον σκοτώσανε. Μετά τον θάνατο του καταργήθηκε η βασιλεία και η Χίος απέκτησε αριστοκρατικό πολίτευμα.
Ενδιάμεσα ινίδια

Δομή

Τα ενδιάμεσα ινίδια αποτελούνται από επιμήκεις ινώδεις πρωτεΐνες που αποτελούνται από μία αμινοτελική σφαιρική κεφαλή, μία καρβοξυτελική σφαιρική κεφαλή και μια κεντρική ραβδόμορφη περιοχή. Η ραβδόμορφη περιοχή αποτελείται από μια εκτεταμένη α-έλικα που επιτρέπει σε ζεύγη πρωτεϊνών των ενδιάμεσων ινιδίων να σχηματίσουν σταθερά διμερή επειδή τυλίγονται το ένα γύρω από το άλλο. Δύο από αυτά τα διμερή συνδέονται με μη ομοιοπολικούς δεσμούς και σχηματίζουν ένα τετραμερές. Τα δύο διμερή έχουν αντίθετο προσανατολισμό. Στη συνέχεια τα τετραμερή ενώνονται μεταξύ τους εν σειρά ή πλάι-πλάι και τελικά δημιουργούν ένα σκοινοειδές ινίδιο.

Τύποι ινιδίων

Τα ενδιάμεσα ινίδια ταξινομούνται ανάλογα με τη θέση τους στο κύτταρο σε κυτταροπλασματικά και πυρηνικά.
Namibia, Land of the Brave

Το "Namibia, Land of the Brave" είναι ο εθνικός ύμνος στη Ναμίμπια. Μετά την ανεξαρτησία το 1990 η χώρα διεξήγαγε διαγωνισμό για νέο ύμνο, τον οποίο κέρδισε ο Αξάλι Ντοεσέμπ (Axali Doëseb), διευθυντής μιας παραδοσιακής μουσικοχορευτικής ομάδας της ερήμου Καλαχάρι. Την πρώτη επέτειο της ανεξαρτησίας ο ύμνος παίχτηκε δημόσια και είχε καθολική αποδοχή από το σύνολο των παρευρισκομένων και της ανθρωπότητας. Ωστόσο, οι στίχοι του έχουν αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης και σύμφωνα με μουσικολόγους δεν είναι πάντα σε αρμονία με τη μελωδία.

Γερμανικοί στίχοι

Namibia, Land der Mutigen.

Der Freiheitskampf ist gewonnen,

Ehre Ihrem Mut, deren Blut floß für unsere Freiheit.

Wir geben unsere Liebe und Freiheit,

In Einigkeit gemeinsam,

Kontrastreiches schönes Namibia,

Namibia unser Land.

Geliebtes Land der Savannen,

Haltet das Banner der Freiheit hoch.
Χορωδία:

Namibia unser Land,

Namibia Vaterland,

Wir lieben Dich.

Αγγλικοί στίχοι

Namibia, land of the brave

Freedom fight we have won

Glory to their bravery

Whose blood waters our freedom

We give our love and loyalty

Together in unity

Contrasting beautiful Namibia

Namibia our country

Beloved land of savannahs,

Hold high the banner of liberty
Χορωδία:

Namibia our Country,

Namibia Motherland,

We love thee.

Ελληνική μετάφραση

Ναμίμπια, γη των γενναίων

Κερδίσαμε ελευθερία με τον πόλεμο

Δόξα στη γενναιότητά τους

Των οποίων το αίμα ποτίζει την ελευθερία μας

Δίνουμε την αγάπη και την αφοσίωσή μας

Ενωμένοι μαζί

Με τις ομορφιές και τις αντιθέσεις σου Ναμίμπια

Ναμίμπια χώρα μας

Πολυαγαπημένη χώρα της σαβάνας,

Κράτα ψηλά το λάβαρο της ελευθερίας
Χορωδία:

Ναμίμπια, Χώρα μας,

Ναμίμπια, Μητέρα πατρίδα μας,

Σε αγαπάμε.
635 Βουντία

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Βουντίας εκτιμάται σε 98,24 ± 2,5 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0456.
Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) το 1976. Τα πρώτα μέλη της ήταν διάσημοι Έλληνες κριτικοί κινηματογράφου όπως ο Νίνος Φένεκ Μικελίδης, Βασίλης Ραφαηλίδης, Γιάννης Μπακογιαννόπουλος και άλλοι. Από το 1977, ο σύλλογος ανήκει στη Διεθνή Ομοσπονδία Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).
Σχεδόν κάθε χρόνο, η ΠΕΚΚ απονέμει βραβεία κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Τα βραβεία της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου είναι από τις πιο σημαντικές διακρίσεις για τον ελληνικό κινηματογράφο. Η ΠΕΚΚ απονέμει επίσης βραβεία κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα.

Καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών σύμφωνα με την ΠΕΚΚ

Δύο φορές η ΠΕΚΚ έχει επιλέξει τις "καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών", αρχικά το 1986 και για δεύτερη φορά το 2006. Παρακάτω ακολουθεί η λίστα με τις καλύτερες ελληνικές ταινίες σύμφωνα με την ΠΕΚΚ.
Παναγιώτης Κατσούρης

Καριέρα

Ο Κατσούρης ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα της Νάουσας πραγματοποιώντας σε ηλικία 17 ετών το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική την περίοδο 1993/94 και μετά από δύο χρόνια στη Β' Εθνική μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 1996 με προπονητή αρχικά τον Γκούντερ Μπένγκτσον και στη συνέχεια τον Άγγελο Αναστασιάδη και συμπαίκτες ποδοσφαιριστές όπως ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο Πάρις Ζουμπούλης, ο Αλέξης Αλεξίου, ο Γιώργος Τουρσουνίδης και ο Ζήσης Βρύζας.
Την πρώτη του σεζόν στον ΠΑΟΚ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ήττα με 1-3 από τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο κατά την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, ενώ πέτυχε το παρθενικό του γκολ με τα χρώματα του Δικεφάλου του Βορρά στη νίκη με 1-0 επί του Αθηναϊκού. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου τον βρήκε να έχει αγωνιστεί σε 21 αγώνες πρωταθλήματος πετυχαίνοντας 1 γκολ, ενώ τη δεύτερη και τελευταία του σεζόν είχε 3 συμμετοχές και ένα γκολ.
Είχε συνολικά 29 συμμετοχές με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, από τις οποίες οι 24 ήταν για το πρωτάθλημα, 4 για το Κύπελλο και μία στα πλαίσια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Εθνικές ομάδες

Ο Κατσούρης είχε αγωνιστεί με τις Εθνικές ομάδες Ελπίδων και Ενόπλων. Το 1997 ως μέλος της Εθνικής ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ΣΙΣΜ στην Τεχεράνη. Μάλιστα, αγωνίστηκε στον τελικό επί της Ιταλίας, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 83΄ στη θέση του Καραγκούνη.

Ο θάνατος

Τα ξημερώματα της 9ης Φεβρουαρίου του 1998 και ενώ επέστρεφε από αγώνα σε γήπεδο 5x5, έχασε, σύμφωνα με την Τροχαία, λόγω υπερβολικής ταχύτητας τον έλεγχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε, με αποτέλεσμα να προσκρούσει στο προστατευτικό στηθαίο γέφυρας στην περιοχή της Θέρμης. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Πριν την ταφή του η σορός του εκτέθηκε σε προσκύνημα στο Kοιμητήριο Aναστάσεως.

Τιμές μετά θάνατον

Στη μνήμη του Παναγιώτη Κατσούρη κατασκευάστηκε στο γήπεδο της Τούμπας προτομή, η οποία τοποθετήθηκε στην έξοδο από τη φυσούνα των αποδυτηρίων, μπροστά στη Θύρα 1, όπου κάθε χρόνο τη μέρα του θανάτου του κατατίθενται στεφάνια. Το 2009 η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ανακοίνωσε τη διεξαγωγή ετήσιου τουρνουά ποδοσφαίρου στη μνήμη του, το οποίο θα φέρει το όνομά του.
Στο ρόστερ της περιόδου 1997-98 ο Παναγιώτης Κατσούρης είχε δηλωθεί και αγωνιζόταν με τον αριθμό 17. Από τότε αποφασίστηκε κανείς ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ να μην έχει τη φανέλα με αυτό το νούμερο.
Βιομηχανικοί σιδηρόδρομοι στην Ελλάδα

Σιδηροδρομική γραμμή ορυχείων και ατμοηλεκτρικού Σταθμού Αλιβερίου

Το σιδηροδρομικό δίκτυο του ατμοηλεκτρικού σταθμού Αλιβερίου ήταν σχετικά εκτεταμένο. Χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά λιγνίτη από τα κοντινά ορυχεία στον ατμοηλεκτρικό σταθμό, ο οποίος βρίσκονταν κοντά στη θάλασσα, και έτσι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί θαλασσινό νερό για την ψύξη του.
Το μετρικό σιδηροδρομικό δίκτυο κατασκευάστηκε το 1958 από τη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, πάνω σε παλιότερη γραμμή πλάτους 600 χιλιοστών και επεκτάθηκε σε νέες περιοχές, έχοντας συνολικό μήκος 22 χιλιομέτρων. Χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά λιγνίτη από τα ορυχεία, τα οποία βρισκόταν στην ενδοχώρα, στον ατμοηλεκτρικό σταθμό. Επίσης χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά στάχτης, η οποία απορριπτόταν από την περιοχή του ορυχείου. Τα τρένα αρχικά ρυμουλκούνταν από πέντε ατμομηχανές Jung, οι οποίες αντικαταστάθηκαν από τέσσερις βενζινοκίνητες Nippon Saryo και μια Diema περίπου το 1980. Μια βενζινοκίνητη μηχανή Orenstein & Koppel χρησιμοποιήθηκε το 1958 ως όχημα ελιγμών στο τμήμα μεταλλικών κατασκευών του σταθμού. Το δίκτυο λειτουργούσε κανονικά μέχρι το 1988, όταν ο ατμοηλεκτρικός σταθμός μετατράπηκε σε καύσης πετρελαίου και τα ορυχεία κλείσαν οριστικά.
Σε προσθήκη με το δίκτυο μετρικού συστήματος, εντός της περιοχής του ορυχείου λιγνίτη, υπήρχε δίκτυο 600 χιλιοστών. Αυτή η μικρή σιδηροδρομική γραμμή του ορυχείου ήταν ηλεκτροκίνητη και χρησιμοποιούνταν από τρεις μηχανές τύπου AEG EL5 και τρεις AEG EL6. Εγκαταλείφθηκε το 1970, όταν οι σήραγγες πλημμύρισαν και η εξόρυξη ξεκίνησε σε αποθέματα λιγνίτη κοντά στην επιφάνεια του εδάφους.
Μια από τις μηχανές Nippon Saryo βρίσκεται σε εξαιρειτική κατάσταση στο Βελεστίνο, και εκτελεί σε ένα εγκαταλελειμμένο τμήμα των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων.

Σιδηρόδρομος Ορυχείων Πτολεμαΐδας

Η οικονομία της περιοχής γύρω από την Πτολεμαΐδα στηρίζεται στα ορυχεία λιγνίτη. Οι κύριες βιομηχανίες ήταν η ΑΕΒΑΛ (λιπάσματα), τα εργοστάσια της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού και ΛΙΠΤΟΛ (συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και παραγωγή αποξηραμένου λιγνίτη σε μορφή σκόνης και πλίνθου). Οι Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους κατασκεύασαν σιδηροδρομική γραμμή κανονικού εύρους από το Αμύνταιο, η οποία επεκτείνεται προς την Κοζάνη, με κύρια διακλάδωση στον ατμοηλεκτρικό σταθμό του Αγίου Δημητρίου και μικρότερες διακλαδώσεις από τον Κόμανο προς άλλους ατμοηλεκτρικούς σταθμούς κοντά στην Πτολεμαΐδα
Επιπλέον του δημόσιου σιδηροδρομικού δικτύου, οι βιομηχανίες της περιοχής εξυπηρετούνταν από ειδικό δίκτυο ορυχείων εύρους 900 χιλιοστών, το οποίο συνδεόταν με τις δύο κύριες περιοχές ορυχείων λιγνίτη. (Βόρειο τμήμα και Δυτικό τμήμα) προς τους βιομηχανικούς καταναλωτές. Στο δίκτυο κυκλοφορούσαν δώδεκα ηλεκτρομηχανές τύπου Bo-Bo (τύπος EL 4 κατασκευασμένος στην Γερμανία) των 760 kW και τέσσερις μηχανές ελιγμών. Το σιδηροδρομικό δίκτυο έκλεισε σταδιακά, όταν τα αρχικά κοιτάσματα λιγνίτη εξαντλήθηκαν ενώ παράλληλα τα νέα κοιτάσματα εξυπηρετούνταν καλύτερα με το συστήμα του ιμάντα μεταφοράς.
Κουλουραίικα Ιωαννίνων

Γεωγραφία

Τα Κουλυραίικα βρίσκονται στις βόρειες υπώρειες του όρους Ξηροβούνι και απέχουν 34 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη των Ιωαννίνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορα χωριά Σκλίβανη, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Χριστόφορος, Προφήτης Ηλίας, Ράχη, Σταυρός και Χώρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Σκλίβανης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 9 κατοίκους.
ASIN

Αντίδραση

Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας Τζίμι Γουέιλς είναι κατά της επιρροής του κωδικού συστήματος ASIN, επειδή αναγκάζει ιδιαίτερα τους μικρούς εκδοτικούς οίκους να συνεργάζονται με τον Amazon. Προτείνει δε την δημιουργία και εφαρμογή ενός ελεύθερου εναλλακτικού συστήματος.
Γλώσσα μηχανής

Γλώσσα μηχανής ονομάζουμε μια γλώσσα προγραμματισμού που περιλαμβάνει εντολές γραμμένες 
σε μορφή ακολουθιών bit άμεσα εκτελέσιμες από την Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας (KME). Ονομάζεται γλώσσα μηχανής επειδή μέσω αυτής, και καμίας άλλης, επιτυγχάνεται «επικοινωνία» με τον υπολογιστή. Προγράμματα που γράφονται σε άλλες γλώσσες προγραμματισμού, για να γίνουν εκτελέσιμα πρέπει να «μεταφραστούν» από έναν συμβολομεταφραστή (assembler) σε γλώσσα μηχανής.
Η γλώσσα μηχανής αποτελείται από συμβολοσειρές από 0 και 1, δηλαδή από μια ακολουθία από 0 και 1, όπως για παράδειγμα 00101011010. Κάτι τέτοιο αποτελεί ένα διαφορετικό σύστημα αρίθμησης. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι όπως οι άνθρωποι «χρησιμοποιούν» το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης, έτσι οι υπολογιστές χρησιμοποιούν το δυαδικό. Οι υπολογιστές, επομένως, είναι προγραμματισμένοι να «καταλαβαίνουν» αριθμούς σε δυαδικό σύστημα. Ένας μνημονικός τρόπος της γλώσσας αυτής είναι η έκφραση των αριθμών αυτών σε δεκαεξαδικό σύστημα.
Είναι προφανές ότι ο προγραμματισμός σε αυτήν την γλώσσα απαιτεί πολύ καλή γνώση της λειτουργίας ενός υπολογιστή και πολύ καλό χειρισμό της γλώσσας αυτής, καθώς συγκριτικά με άλλες γλώσσες υψηλότερου επιπέδου, αυτή είναι η πιο δυσνόητη από έναν ανθρώπινο νου.
Κάθε ψηφίο μιας συμβολοσειράς της γλώσσας μηχανής ονομάζεται bit. Επομένως, η τιμή ενός bit μπορεί να είναι ή 0 ή 1 και τίποτα άλλο. Μια συμβολοσειρά από οκτώ bit ονομάζεται byte.
Γιάννης Ζαφείρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Χίο το 1971. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Βορείου Αιγαίου, με έδρα τη Χίο (από το 2010 έως το 2016) και μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η), της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών (Ε.Ε.Σ), της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (Ε.Ε.Θ.Σ). και του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (Δ.Ι.Θ).
Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου και συνεργάτης του από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του (1995, ως ηθοποιός και σκηνοθέτης). Συμμετείχε σε δεκάδες θεατρικές παραγωγές τόσο στο ελεύθερο θέατρο στην Αθήνα, όσο και σε Δημοτικά Περιφερειακά θέατρα, κυρίως σε κλασικό ρεπερτόριο. Κινηματογραφικός σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους (μουσικών clip & διαφημιστικών spot). Συμμετείχε σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και συνεργάστηκε με την κρατική τηλεόραση ΕΤ1 για εκπομπές της "Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης".
Έχει γράψει, μεταφράσει και διασκευάσει θεατρικά έργα για την επαγγελματική σκηνή, αρκετά εκ των οποίων έχουν εκδοθεί (έργα, διηγήματα, μεταφορές παραμυθιών κλπ).
Το 2003 κυκλοφόρησε την ποιητική του συλλογή «Στεριανά Ναυάγια», το 2006 ακολούθησε το μυθιστόρημα «Στου Αϊ Γιάννη τις Φωτιές» και λίγο αργότερα τα θεατρικά έργα «Η Νερομπογιά», το "Συμπόσιον του Έρωτος" κ.α.
Ως επισκέπτης καθηγητής διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Θεατρική σκηνοθεσία και επεξεργασία στατικής εικόνας, καθώς και σε σχολεία και θεατρικά εργαστήρια υποκριτική, αυτοσχεδιασμό & σκηνοθεσία.

Ερμηνείες

Θέατρο: “Ένας αιώνας,ζάχαρη,αλάτι &  πιπέρι ” (εκατό χρόνια επιθεώρησης) Γιώργου Χατζηδάκη σκην: Παναγιώτης Χατζηκουτσέλης,“ Η Μαρία του Οκτώβρη” (Τυμπώ) Ρομπέρ -Ζανσόν - Ντυβιβιέ σκην: Αδαμάντιος Λεμός, “Χριστός  Πάσχων” ( Άγγελος) αγνώστου ποιητή σκην: Κων/νου Ε.Μάριου 
“Οι δύο κύριοι από τη Βερόνα” Σαίξπηρ σκην: Κωνσταντίνος Μάριος,“Ροζ μολότοφ” (Γιάννης) Ρέππα  Παπαθανασίου σκην: Θοδωρής Καμπίτσης Φον Δημητράκης (Ζαρλάς) Δ. Ψαθά σκην: Αδαμάντιος Λεμός, Πλούτος (Ερμής) Αριστοφάνης, σκην:  Αδαμάντιος Λεμός, “Ο Ασυλλόγιστος” (Τρουφαλδίνο)  Μολιέρος, σκην:  Κωνσταντίνος Μάριος, "Ο Φιλάργυρος" Μολιέρου   (Κλεάνθης) σκην: Παύλος Λιάρος “ο Φίλος μου ο Λευτεράκης” (Θανασάκης) Α. Σακελλάριου σκην. Σ. Πάτροκλος (στο ίδιο έργο συνεργάστηκε και με το θίασο «Μαρίας Αλιφέρη»), “Πίσω απ’τα σκοτεινά παράθυρα” πέντε μονόπρακτα του Γεράσιμου Τσάκαλου σκην: Σίμωνας Πάτροκλος,
“Ο Φορτουνάτος” (Tzαβάρλα  Ματζασέτε) Μάρκαντώνιο Φώσκολος, σκην: Τηλέμαχος Μουδατσάκης, “Φασουλήδες του Κατσιπόρα” Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σκην: Κώστας Αρζόγλου, “Ιωάννης ο πρόδρομος” (Ιουδαίος) Πέτρου Γεωργιόπουλου, σκην: Κώστας Αρζόγλου, Πινόκιο (Φαγοφωτιάς) σκην: Σπύρου Ιωάννου, “Ζητείται ψεύτης” (Άγης) Δημήτρης Ψαθάς με το Θίασο Κώστα Βουτσά. Βαβυλωνία (Χιώτης) Δημήτριου Βυζάντιου, σκην: Γιάννης Μόρτζος, "Το Συμπόσιον του Έρωτος" Γιάννη Ζαφείρης σκην: Γιάννης Ζαφείρης, Σύντροφε Μεγαλειότατε Αλέκου Σακελλάριου, σκην: Γιάννης Ζαφείρης, "Η Νερομπογιά" (Κωνσταντίνος) Γιάννη Ζαφείρη σκην: Γιώργος Παυλιδάκης.
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Σύρου

Δήμος Σύρου - Ερμούπολης

Έδρα του Δήμου είναι η Ερμούπολη και ιστορική έδρα η Άνω Σύρος. Ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης έχει μόνιμο πληθυσμό 21.507 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Συνθήκη ειρήνης 1468

Η Συνθήκη Ειρήνης του 1468 είναι η δεύτερη αρχαιότερη συνθήκη που αφορούσε ελλαδικό χώρο αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 και ύστερα από την Συνθήκη Νάξου του 1454. Συνάφθηκε μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας και του Μωάμεθ Β΄ το 1468 και αφορούσε κυρίως τα κάστρα και κάποιες περιοχές της Πελοποννήσου.
Συγκεκριμένα, με βάση το καθεστώς που είχε δημιουργηθεί μέχρι το έτος εκείνο, από τα συνολικά 122 κάστρα της Πελοποννήσου παρέμειναν στη κατοχή των Βενετών μόνο τα 26, ενώ περισσότερα από 40 ήταν ήδη κατεστραμμένα. Σε 50 από τα υπόλοιπα με την συνθήκη αυτή υψώθηκε η σημαία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μεταξύ των οποίων και στο παλαιό βενετσιάνικο κάστρο στο Γεράκι Λακωνίας. Παράλληλα, η Βενετία διατήρησε όλες τις παλαιές κτήσεις της, εκτός από το Άργος, συνεχίζοντας να διατηρεί κατοχή και εξουσία στη Μάνη και στη Μονεμβάσια καθώς και στην Εύβοια.
Κάπελη Αχαΐας

Τοποθεσία

Ο οικισμός της Κάπελης βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα βόρεια η Κάτω Αχαΐα, το στάδιο ποδοσφαίρου της Αχαϊκής και το Κλειστό Γυμναστήριο Κάτω Αχαΐας, στα βορειοανατολικά η Πισωσυκιά και τα Στεναΐτικα, στα ανατολικά τμήμα του οικισμού των Αγιοβλασίτικων (τ. Σπαρτούλα), στα νοτιοδυτικά τα Αγιοβλασίτικα, ο Λεύκος και το κεφαλοχώρι της Άνω Αχαΐας, στα νότια και νοτιοδυτικά η Καρυά (Κασνεσαίικα) και οι υπόλοιποι οικισμοί και συνοικισμοί της Τ.Κ. Πετροχωρίου, στα δυτικά η Εθνική Οδός Πάτρας-Πύργου και η πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας, ενώ στα βορειοδυτικά του βρίσκονται οι οικισμοί των Μανεταίικων και των Νιφοραίικων. 
Απέχει περίπου 2 χλμ. από την Κάτω Αχαΐα, έδρα του Δήμου Δυτικής Αχαΐας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 47-49 μέτρων.

Ονομασία

Η ονομασία του οικισμού είναι τοπωνυμικό και προέρχεται από την ομώνυμη ονομασία της πεδιάδας της Κάτω Αχαΐας. Προφορικές μαρτυρίες θέλουν την τωρινή ονομασία του οικισμού να προέρχεται από την ονομασία ενός λουλουδιού που φύτρωνε στην περιοχή. Η παλαιότερη ονομασία «Αγιοβλασίτικα», που έφερε ο οικισμός της Κάπελης, είναι τοπωνυμικό και υποδηλώνει την καταγωγή των πρώτων κατοίκων του οικισμού από την περιοχή της Βλασίας Καλαβρύτων. Η ονομασία «Αγιοβλασίτικα» αναφερόταν αρχικά σε όλους τους οικισμούς της Κοινότητας Αγιοβλασίτικων και όχι σε κάποιον συγκεκριμένο οικισμό.

Διοικητική εξέλιξη

Ο οικισμός της Κάπελης αναγνωρίστηκε στις 17/06/1897 (ΦΕΚ 59Β) με την ονομασία Αγιοβλασίτικα, όταν και υπήχθη στoν τότε Δήμο Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη θέσπιση του θεσμού των Κοινοτήτων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Άνω Αχαΐας. Με το ΦΕΚ 79Α της 07/05/1927 αποτέλεσε την έδρα της τότε νεοϊδρυθείσας Κοινότητας Αγιοβλασίτικων. Με το ΦΕΚ 186Α της 15/07/1981 μετονομάστηκε σε Κάπελη. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Δύμης ως έδρα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Αγιοβλασίτικων.