Σπρίνγκφιλντ (Μιζούρι)

Ιστορία

Το Σπρίνγκφιλντ ιδρύθηκε επισήμως το 1830 και έγινε δήμος το 1838. Δεν είναι βέβαιη η προέλευση της ονομασίας του (η ετυμολογία βέβαια είναι η φράση που σημαίνει «αγρός με πηγή» ή «ανοιξιάτικος αγρός», κοινό όνομα πολλών οικισμών), αλλά η συνηθέστερη εκδοχή που αναφέρεται είναι ότι πήρε το όνομά του από το Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης. Σύμφωνα με μια σχετική ιστορία, ο Τζέιμς Γουίλσον, που ζούσε στην ακόμα ανώνυμη πόλη, προσέφερε δωρεάν ουίσκι σε όποιον θα ψήφιζε να της δοθεί το όνομα «Σπρίνγκφιλντ» από τη γενέτειρά του, το Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης.
Το 1838 επίσης, η αμερικανική κυβέρνηση ξερίζωσε τους Ινδιάνους Τσερόκι από τις πατρίδες τους στις νοτιοανατολικές πολιτείες και τους υποχρέωσε να βαδίσουν την «Πορεία των Δακρύων» μέχρι το «Ινδιάνικο Έδαφος» (Indian Territory). Η πορεία αυτή πέρασε και από την περιοχή του Σπρίνγκφιλντ, από τον «Old Wire Road», τότε γνωστό ως «Στρατιωτική Οδό», που μετονομάσθηκε όταν πέρασε η πρώτη γραμμή του τηλέγραφου το 1860. Η διαδρομή αυτή είχε ζωτική σημασία κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, καθώς το Μιζούρι ήταν συνοριακή πολιτεία μεταξύ των Βόρειων και των Νότιων.
Στις 10 Αυγούστου 1861 οι αντίθετες πλευρές συγκρούσθηκαν μερικά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σπρίνγκφιλντ, στη Μάχη του Γουίλσον'ς Κρηκ, την πρώτη σημαντική σύγκρουση του πολέμου δυτικά του ποταμού Μισσισσιππή, μεταξύ 5.400 στρατιωτών των Βορείων και 12.000 των Νοτίων, λήξασα με νίκη των δεύτερων. Σε αυτή σκοτώθηκε και ο στρατηγός Ναθάνιελ Λάυον, ο πρώτος στρατηγός των Βορείων που πέθαινε στη μάχη.
Λίγο αργότερα, στις 25 Οκτωβρίου 1861, έλαβε χώρα η Πρώτη Μάχη του Σπρίνγκφιλντ (ή «επίθεση του Zagonyi»), με νίκη των Βορείων. Η στρατιωτική δραστηριότητα στο Μιζούρι αυξήθηκε και διαμορφώθηκαν οι συνθήκες για τη Μάχη του Πη Ριτζ, τον Μάρτιο του 1862, η οποία ουσιαστικά εδραίωσε τον έλεγχο των Βορείων στην πολιτεία.
Στις 8 Ιανουαρίου 1863, δυνάμεις των Νοτίων υπό τον στρατηγό Τζων Μάρμαντιουκ προέλασαν προς την κεντρική πλατεία του Σπρίνγκφιλντ, οπότε ξέσπασε η Δεύτερη Μάχη του Σπρίνγκφιλντ. Καθώς έπεφτε η νύχτα, οι Νότιοι αποσύρθηκαν και το επόμενο πρωί ο Μάρμαντιου απέστειλε μήνυμα στους Βόρειους ζητώντας κατάλληλη ταφή για τους νεκρούς των Νοτίων. Η πόλη παρέμεινε υπό τον έλεγχο των Βορείων μέχρι το τέλος του πολέμου.
Δύο χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου δημιουργήθηκε το Εθνικό Κοιμητήριο του Σπρίνγκφιλντ, που φιλοξένησε τους νεκρούς και των δύο παρατάξεων.
Ο σιδηρόδρομος ήρθε το 1871. Με τον καιρό, επέφερε εμπορική και βιομηχανική διαφοροποίηση, και ενδυνάμωσε την πόλη όταν αυτή ενώθηκε με τον οικισμό του σταθμού, το «Βόρειο Σπρίνγκφιλντ», 17 χρόνια αργότερα, το 1887. Με την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου, η πόλη βρέθηκε στο σταυροδρόμι δύο γραμμών, της Σαιντ Λούις-Τούλσα και της Κάνσας Σίτυ-Μέμφις, και η εταιρεία «Frisco Railroad» μετέφερε την έδρα της στο Σπρίνγκφιλντ.
Στις 21 Ιουλίου 1865, το Σπρίνγκφιλντ έβαλε το «λιθαράκι» του στον θρύλο της Άγριας Δύσης, όταν στην πλατεία του μονομάχησαν με τα πιστόλια τους ο Άγριος Μπιλ Χίκοκ και ο Ντέιβις Τατ (ο «Μικρός Ντέιβ»), στην πρώτη γνωστή μονομαχία αυτού του τύπου. Δυο μικρές ορειχάλκινες πλάκες ενσωματωμένες στην πλακόστρωση της πλατείας (Park Central Square) σημειώνουν τις θέσεις που στέκονταν οι δυο τους κατά τη μονομαχία.
Στις 14 Απριλίου 1906, όχλος έσπασε τις πύλες της φυλακής του Σπρίνγκφιλντ και λυντσάρισε δύο μαύρους άνδρες, τους Horace Duncan και Fred Coker, επειδή είχαν κατά την κατηγορία αποπειραθεί να βιάσουν μία λευκή γυναίκα. Αργότερα, επέστρεψαν στη φυλακή και λυντσάρισαν και τρίτο μαύρο, τον Will Allen, κατηγορούμενο για φόνο. Τα θύματα κρεμάστηκαν και κάηκαν από όχλο δύο χιλιάδων και πλέον κατοίκων στην πλατεία. Το γεγονός προκάλεσε μαζική φυγή από την πόλη των Αφροαμερικανών, οι οποίοι παραμένουν και σήμερα μικρή μειοψηφία. Υπάρχει αναμνηστική πλάκα και αυτού του γεγονότος στην πλατεία.

Γεωγραφία

Το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι είναι κτισμένο επάνω στο ομώνυμο χαμηλό υψίπεδο των Όζαρκς. Η πόλη έχει έκταση 213,2 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 1,5 καλύπτεται από νερό. Η έκταση αυτή είναι επίπεδη, με απαλούς λόφους και πλαγιές να την περιβάλλουν από τις τρεις πλευρές, εκτός από τη δυτική. Πολλά ποταμάκια, όπως τα Τζέιμς, Γκάλογουεϊ και Τζόρνταν Κρηκ ρέουν μέσα ή δίπλα από την πόλη, ενώ υπάρχουν και λίμνες στην περιοχή, όπως η τεχνητή Τέιμπλ Ροκ, η Στόκτον (με μήκος ακτών 480 χιλιόμετρα), και άλλες μικρότερες.

Δημογραφία

Από την πρώτη του απογραφή, το 1850, οπότε ο πληθυσμός του ήταν μόλις 415 κάτοικοι, το Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι μεγάλωσε πάρα πολύ. Μεταξύ 1880 και 1890, ο πληθυσμός αυξήθηκε από 6.522 σε 21.850 κατοίκους, κάτι που αντανακλά την επέκταση των συγκοινωνιών. Το 1950 ο πληθυσμός ήταν 66.731, περί το 1964 ξεπέρασε τους εκατό χιλιάδες, για να φθάσει στην απογραφή του 2010 τους 159.498 κατοίκους, σημειώνοντας συνεχή αύξηση από απογραφή σε απογραφή. Το 2010 καταγράφηκαν 69.754 νοικοκυριά και 35.453 οικογένειες. Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 753,6 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η φυλετική σύσταση του πληθυσμού ήταν 88,7% λευκοί, 4,1% Αφροαμερικανοί, 0,8% Ινδιάνοι, 1,9% Ασιάτες, 1,4% άλλων φυλών και 3,2% μιγάδες. Οι ισπανόφωνοι, ανεξαρτήτως φυλής, ανέρχονταν στο 3,7%.
Το 23,4% των νοικοκυριών είχαν ανήλικα τέκνα, το 34,4% ήταν έγγαμα ζευγάρια, το ενώ το 49,2% δεν ήταν οικογένειες. Το 37,3% αντιστοιχούσαν σε μεμονωμένα άτομα και στο 11,8% κάποιος ή κάποια ηλικίας άνω των 65 ετών ζούσε μόνος ή μόνη. Η μέση οικογένεια αποτελείτο από 2,81 άτομα.
Η διάμεση ηλικία των κατοίκων ήταν τα 33,2 έτη. Το 18,3% ήταν κάτω των 18 ετών και το 14,5% 65 ετών ή μεγαλύτερης ηλικίας. Το 48,5% των κατοίκων ήταν άνδρες και το 51,5% γυναίκες.