google/wiki40b huggingface dataset:
Φίλιππος Δ΄ του Νασσάου-Βάιλμπουργκ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Βάλιμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου Γ΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ και της Αμαλίας του Ίζενμπουργκ-Μπύντιγκεν.
Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο μορφώθηκαν κατά την Προτεσταντική πίστη στο κάστρο Νόιβαϊλμπουργκ. Ο Φίλιππος συνέχισε τις σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ιένα, όπου έγινε πρύτανης (rector) για λίγο.
Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας τους· ο Φίλιππος Δ΄ ήταν 17 ετών και την κηδεμονία του ανέλαβε ο 2ος εξάδελφος τού πάππου τους, ο Ιωάννης Γ΄ κόμης του Νασσάου-Ζάαρμπρυκεν. Ο πατέρας τους άφησε μεγάλο χρέος και με δυσκολία μπορούσαν να βελτιώσουν αργά την οικονομική κατάσταση. Το 1561 διαίρεσαν την πατρική κτήση: ο Αλβέρτος έλαβε το Βάιλμπουργκ και ο Φίλιππος Δ΄ το Νόιβαϊλμπουργκ. Ο Φίλιππος Δ΄ μετακόμισε στη νέα διαμονή του και την επέκτεινε (1564-66).
Ο Φίλιππος Δ΄ ανήκε στον Σύνδεσμο των κομήτων του παραπόταμου Βέττερ. Συνάντησε πολλές φορές τον Γουλιέλμο Α΄ τον σιωπηλό πρίγκιπα της Οράγγης και συμμετείχε στις προετοιμασίες του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Ολλανδίας. Η πρώτη απόπειρά τους το 1568 απέτυχε.
Αλέξιος Φιλής

Βιογραφία

Ήταν γιος του Θεοδώρου Φιλή, πραίτωρος (κυβερνήτη) της Θεσσαλονίκης και πρώτου εξέχοντος μέλους του οίκου του. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Καντακουζηνή, κόρη της Ειρήνης (Ευλογίας) Παλαιολογίνας, αδελφής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1259 ο Μιχαήλ Η΄ διόρισε τον Αλέξιο μέγα δομέστικο (αρχηγό του στρατού), ως διάδοχο του Αλεξίου Στρατηγοπούλου, ο οποίος προήχθη σε καίσαρα μετά τις νίκες του εναντίον του δεσπότη της Ηπείρου. 
Το 1262/63 ο Φιλής, μαζί με τον παρακοιμώμενο Ιωάννη Μακρηνό, ακολούθησε τον σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (αδελφό του Μιχαήλ Η΄) στην εκστρατεία του στον Μωρέα, εναντίον του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Από τη Μονεμβασία οι Βυζαντινές δυνάμεις προωθήθηκαν για την κατάληψη της Ανδραβίδας, πρωτεύουσας του πριγκιπάτου. Στο πέρασμα της Πρινίτσας (πλησίον της αρχαίας Ολυμπίας) όμως ηττήθηκαν και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας υπεύθυνους τον Αλέξιο και τον Ιωάννη. Αυτοί ηττήθηκαν ξανά το 1263/64 στη μάχη στο Μακρυπλάγι (στα ΒΑ σύνορα της Μεσσηνίας, κοντά στο Γαρδίκι). Ο Φιλής και ο Μακρηνός αιχμαλωτίστηκαν και ο πρώτος απεβίωσε λίγο μετά στην αιχμαλωσία.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, δεύτερη κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη Καντακουζηνού.
Καραγκούνηδες

Ονομασία και προέλευση

Οι περισσότεροι ετυμολογούν τη λέξη Καραγκούνηδες από τις τουρκικές λέξεις Καρά +γιουνάν = Μαύρος Ίωνας, καρα-Έλληνας.
Οι Α. Φιλαδελφεύς και Ν. Γεωργιάδης, ετυμολογούν τη λέξη Καραγκούνηδες από τη μέλαινα διφθέρα (= μαύρη γούνα).
Κατά τον Αντώνη Ρίζο, η προέλευση της ονομασίας είναι αμιγώς τουρκική. Ο ίδιος έχει υποστηρίξει ότι οι Καραγκούνηδες της νοτιοδυτικής Θεσσαλίας ήταν εξελληνισμένοι Αρβανίτες, οι οποίοι στις αρχές του 14ου αιώνα είχαν εποικίσει την περιοχή και την υπόλοιπη κεντρική Ελλάδα. Οι Καραγκούνηδες της Θεσσαλίας δεν σχετίζονται με την ομώνυμη βλαχόφωνη πληθυσμιακή ομάδα των Καραγκούνηδων ή Αρβανιτόβλαχων.
Στο γεγονός ότι Έλληνες αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Θεσσαλών, αναφέρονται κατά τον 19ο αιώνα, οι Κ. Κούμας, Α.Ψαλίδας, Ρ. Μάγνης, Γ. Ρηματσίδης και Α. Αντωνιάδης.
Οι Εζέ, Α. Καρκαβίτσας, Δ. Αναστασόπουλος, Μ. Καραγάτσης, Μ. Τριανταφυλλίδης και Η. Παπαδήμος, ταυτίζουν τους Καραγκούνηδες με όλους τους πεδινούς αγρότες ή κολίγους της Θεσσαλίας. Μάλιστα, ο Η. Παπαδήμος γράφει ότι οι Έλληνες Βλάχοι, τους αποκαλούν Γκρέτσι. Αναφορές στους Καραγκούνηδες, γίνονται από τους Ν. Κ. Σπάθη, Γ. Α. Βαλταδώρο και Ζ. Σκάρο.
Ο Γιάννης Κορδάτος τέλος, γράφει για τους Καραγκούνηδες ότι είναι οι κολίγοι των Φαρσάλων και του θεσσαλικού κάμπου γενικότερα.
Ζοιτία (αρχαία πόλη)

Η Ζοιτία ή Ζοιτέα ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.
Η πολίχνη είχε ιδρυθή και οικιστή από τον Παρωρεὺς που ήταν ο μικρότερος γιος του Τρικόλωνα εγγονός του Λυκάονα, ο οποίος είχε οικίσει και την Παρωρία που βρισκόταν 10 στάδια από την Ζοιτέα. Όταν πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν έρημη όπως και οι γύρω από αυτή πολίχνες. Η θέση της αρχαίας πολίχνης μας είναι άγνωστη.
Γιώργος Αφρουδάκης

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Η πρώτη επαφή με το άθλημα της υδατοσφαίρισης έγινε όταν αγωνίστηκε στα παιδικά του χρονια με την ομάδα του Απόλλωνα Σμύρνης. Στην Α1 ξεκίνησε από το Ν.Ο. Βουλιαγμένης, με τον οποίο το 1997 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και το 2004 ήταν δεύτερος στο Λεν Τρόφι. Συνέχισε στον Πανιώνιο και στον Ολυμπιακό.
Με την εθνική ομάδα ήταν 4ος (2004) και 6ος ολυμπιονίκης (1996) της υδατοσφαίρισης. Διακρίθηκε με την εθνική ανδρών αλλά και με την ολυμπιακή ομάδα (1996, 2000, 2004). Αγωνίστηκε σε πέντε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1994, 1998, 2001, 2003, 2005) με τα χρώματα της εθνικής. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2005 η εθνική κατάκτησε, με δικό του τέρμα, το χάλκινο μετάλλιο, ενώ το 1997 ο Αφρουδάκης κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στο ΦΙΝΑ Καπ της Αθήνας.
Το Σεπτέμβριο του 2005 παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του.
Ο Γιώργος Αφρουδάκης έγραψε ιστορία στις 25 Νοεμβρίου 2005 στη Νέα Σμύρνη. Ο αρχηγός της εθνικής ομάδας πέτυχε το χιλιοστό του γκολ στην Α1 πόλο, ανεβάζοντας τον πήχη για τον τίτλο του μεγαλύτερου σκόρερ στην ιστορία του αθλήματος στη χώρα μας.
Στις 7 Αυγούστου 2006 υπέγραψε συμβόλαιο στον Ολυμπιακό. Το Νοέμβριο του 2006 ανακοινώθηκε η λειτουργία του προσωπικού του ιστότοπου
Τον Σεπτέμβριο του 2010 συμφώνησε με την ομάδα του Παναθηναϊκού, ενώ η ομάδα ήρθε σε συμφωνία και με τον αδελφό του Ζάχο που αγωνιζόταν στο Παλαιό Φάληρο.
Στις 4 Αυγούστου 2016 ανακοίνωσε μέσω επιστολής την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ενώ η ομάδα του Παναθηναϊκού ανακοίνωσε πως θα τιμήσει τον σπουδαίο αθλητή όπως του αρμόζει.
Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακοίνωσε την επιστροφή του στην εργό δράση με την ομάδα του Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1961

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1961 διεξήχθη στις 13 Μαρτίου στην Αθήνα, στο γυμναστήριο του Α.Ο. Φιλοθέης σε απόσταση 2.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού και στο ατομικό η Άλκη Κατσικαδέλλη για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Μετείχαν συνολικά 36 αθλήτριες και τερμάτισαν οι 34.
ΑΣ Λιβόρνο Κάλτσιο

Υποστηρικτές

Οι οπαδοί της Λιβόρνο είναι γνωστοί για τις αριστερές πολιτικές πεποιθήσεις τους που έχει οδηγήσει σε συρράξεις εναντίον των δεξιών πεποιθήσεων οπαδών της Λάτσιο, Ελλάς Βερόνα. Με τη Ρόμα, οι οπαδοί της Λιβόρνο έχουν καλές σχέσεις λόγω των ιδίων, περίπου, πολιτικών πεποιθήσεων. Από την Ελλάδα οι οπαδοί της Λιβόρνο και της ΑΕΚ μαζί με την Μαρσέιγ έχουν αδελφοποιηθεί λόγω των πολιτικών πεποιθήσεων.

Έμβλημα

Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Rebelde

Πορεία

Η σειρά "Rebelde" προβλήθηκε στις Η.Π.Α από την Univision. Ξεκίνησε στις 4 Οκτωβρίου 2004 και ολοκληρώθηκε στις 9 Ιουνίου 2006. Επίσης, μεταδόθηκε σε 65 ακόμη χώρες όπως στο Περού, στη Ρουμανία, στη Βραζιλία και στην Ισπανία  Αφού ολοκληρώθηκαν τα επεισόδια ανακοινώθηκε ότι θα γυριζόταν μια ταινία, μετά την περιοδεία των RBD, αλλά τελικά ακυρώθηκε εξαιτίας του χωρισμού του συγκροτήματος.
Το Φεβρουάριο του 2009 ανακοινώθηκε ότι η Τζένιφερ Λόπεζ θα ήταν η παραγωγός της αμερικάνικης εκδοχής του "Rebelde" που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει.

Συγκρότημα

Οι βασικοί ηθοποιοί έχουν σχηματίσει ένα συγκρότημα το οποίο ονομάζεται RBD (στα ισπανικά προφέρεται έρε-βε-δε ).
Το συγκρότημα αποτελείται από 6 μέλη: Αναΐ (Anahí), Πόντσο (Poncho), Ντούλσε Μαρία (Dulce María), Μάιτε Περρόνι (Maite Perroni)Κρίστοφερ (Christopher),  και Κριστιάν (Cristian).
Oι RBD γνωρίζουν τεράστια επιτυχία σε όλη την Αμερική, την Ισπανία, Iαπωνία και σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες. Το Δεκέμβριο του 2006 κυκλοφόρησαν το πρώτο αγγλόφωνο album τους με τον τίτλο 'Rebels', ενώ έπειτα ακολούθησαν άλλοι δίσκοι όπως ο "Celestial" και ο " Empezar Desde Cero". Το συγκρότημα μετά από κάποια χρόνια όμως διαλύθηκε.
Αεροδρόμιο Τριόδου

Ιστορικό

Το Αεροδρόμιο Τριόδου χρησιμοποιούνταν για 20 χρόνια ως αεροδρόμιο πολιτικής αεροπορίας. Λόγω της ανάγκης για μεγαλύτερο διάδρομο, στις 19 Ιουλίου 1970, οι πτητικές λειτουργίες μεταφέρθηκαν στον Κρατικό Αερολιμένα Καλαμάτας. Σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από υπερελαφρά και τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη.

Υποδομές

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 11 μέτρων (36 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Έχει έναν διάδρομο διεύθυνσης 16/24 με ασφάλτινη επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι 1.200x40 μέτρα (3.937x131 πόδια).
Χαραυγή Αιτωλοακαρνανίας

Γεωγραφία - Ιστορία

Η Χαραυγή βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, νότια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών. Απέχει 52,5 χλμ. (οδηγικά) Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο, 60 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Καρπενήσι και 4,5 χλμ. Δ. από τη γέφυρα Επισκοπής που ενώνει την Ευρυτανία με την Αιτωλοακαρνανία. Στη βόρεια άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Καρπενησίου - Αγρινίου. Το παλιό όνομά του είναι Χαράστη και έτσι απογράφεται επίσημα το 1971 να ανήκει στην τότε κοινότητα Σιδήρων. Το 1973 ορίζεται έδρα της κοινότητας και το 1974 μετονομάζεται σε Χαραυγή. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Βασίλειο και τα Ακριδαίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σιδήρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 31 κατοίκους.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1988-1989

Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1989 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στο Αίγιο. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Χένρι Τάσκα

Βιογραφικά στοιχεία

Σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Λονδίνου. Διετέλεσε πρέσβης στο Μαρόκο την περίοδο 1965 - 1969 και στη συνέχεια πρέσβης στην Ελλάδα μέχρι το 1974.
Ο Χένρι Τάσκα έφτασε στην Αθήνα με αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος στις 9 Ιανουαρίου του 1970. Τον συνόδευε η σύζυγός του Λίνα Φεντερίτσι. Η άφιξη του Τάσκα ερμηνεύτηκε ως επίσημη εξάλειψη και του τελευταίου ίχνους τυπικής "δυσαρέσκειας" από την πλευρά της Ουάσινγκτον έναντι του στρατιωτικού καθεστώτος, η οποία εκφραζόταν με το να παραμένει κενή η θέση του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα για αρκετούς μήνες. Ο Τάσκα αναδείχθηκε σε αποτελεσματικό υποστηρικτή της χούντας
Αν και η αμερικανική κυβέρνηση σκεφτόταν να τον αντικαταστήσει από το πρεσβευτικό πόστο του στην Αθήνα, παρέμεινε ύστερα από παρέμβαση του Τομ Πάπας.
Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Αύγουστο του 1979 στη Λωζάννη. Σύμφωνα με τον γιο του για τον θάνατό του ευθυνόταν ο Χένρυ Κίσινγκερ.
Γεώργιος Κορμάς

Βιογραφικό

Ο Γεώργιος Κορμάς γεννήθηκε στο χωριό Κεφαλληνού του Νομού Μεσσηνίας το 1785 και απεβίωσε το 1845.  Ήταν αδελφός του Οπλαρχηγού Ηλία Κορμά που έπεσε ηρωικά στο Μανιάκι.

Αγωνιστική δράση

Υπό την αρχηγία του αδελφού του και ως ομαδάρχης πολέμησε στην Τρίπολη, στα Μεσσηνιακά φρούρια, στο Άργος, στα Δερβενάκια , στα Τρίκορφα καθώς και στο Μανιάκι όπου «σώθηκε θεία πρόνοια», κι' αφού «φονεύθηκαν τα αδέλφια του: Ηλίας και Κωνσταντίνος». 
Διαδεχθείς τον αδελφό του Ηλία στην αρχηγία του Σώματος αγωνιστών της περιοχής της Ιθώμης συνέχισε αγωνιζόμενος ως την απελευθέρωση. 
Στις 7 Μαΐου 1825 προάχθηκε σε Εκατόνταρχο  και το 1826 σε Ταξίαρχο (αρ. μητρώου 5919).

Πολιτική δράση

Χαρακτηρίστηκε αντικαθεστωτικός επειδή δεν συμπαθούσε τις φίλο - Βαυαρικές Κυβερνήσεις  και μετείχε μάλιστα σε κίνηση στρεφόμενη εναντίον τους το  1834 και  μετά.
Τόργκεϊ Μπριν

Καριέρα

Ο Μπριν ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών από την Αμερούντ Μπάσκετ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1985. Συνέχισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε για δύο χρόνια στο κολέγιο Μίρα Κόστα και δύο ακόμη στο Τέξας Στέιτ. Με τους Μπόμπκατς του Τέξας αγωνίστηκε σε 61 αγώνες με μέσους όρους 15,9 πόντων και 8,2 ριμπάουντ.
Το 1989, έπαιξε στο ΝΒΑ με την ομάδα των Λος Άντζελες Κλίπερς για τρεις αγώνες, πριν συνεχίσει στο CBA. Το καλοκαίρι του 1990, συμφώνησε με την γαλλική Κονιάκ και συνέχισε στην ισπανική Μπρεογκάν, πριν μεταγραφεί στους Φορτ Γουέιν Φιούρι του CBA για δύο σεζόν.
Το 1993-94, φόρεσε την φανέλα της Εβρέ Μπάσκετ από την Γαλλία και την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην ισπανική Εστουδιάντες και την πορτογαλική Μπενφίκα, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ. Το 1995-96, κατέκτησε το πρωτάθλημα Λιθουανίας με τη Ζάλγκιρις Κάουνας, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Γαλλία, φορώντας την φανέλα της Ορτέζ.
Μετά από μία σεζόν στην Λε Μαν, συνέχισε στην Γάνδη από το Βέλγιο και την ιταλική Αουρόρα Τζέζι και το 1999-00, αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με την ομάδα του Άρη, παίζοντας σε 22 ματς με μέσους όρους 1,9 πόντων και 2,5 ριμπάουντ.
Το 2000, μεταγράφηκε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε, την Αμερούντ Μπάσκετ και το 2002-03 συνέχισε στους Χάρσταντ Βίκινγκς. Αποχώρησε από την ενεργό δράση σε ηλικία 39 ετών, για να επιστρέψει το 2007 στην Αμερούντ, παραμένοντας για δύο ακόμη σεζόν και σταματώντας το μπάσκετ σε ηλικία 45 ετών.
Παράλληλα, αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής ανδρών της Νορβηγίας, με την οποία έπαιξε σε 111 αγώνες.
Λουδοβίκος Β΄ της Βυρτεμβέργης

Βιογραφία

Το 1158 διαδέχθηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Βέρνινγκεν ως κόμης της Βυρτεμβέργης. Κυβέρνησε 23 έτη και το 1181 απεβίωσε σε ηλικία 44 ετών. Τον διαδέχθηκαν από κοινού οι δύο γιοί του Χάρτμαν και Λουδοβίκος Γ΄.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1978

Μορφή

Ο Μπιόρν Σκιφς (Björn Skifs) ήταν δυσαρεστημένος με τον κανονισμό που υποχρέωνε κάθε χώρα να ερμηνεύει το τραγούδι στη δική της γλώσσα. Σκόπευε να τραγουδήσει στα αγγλικά, όμως άλλαξε γνώμη την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα να ξεχάσει όλους τους στίχους. Για τον λόγο αυτό τραγούδησε λίγους από τους πρώτους στίχους στα αλαμπουρνέζικα προτού βρει ξανά τα λόγια.  Εκτός από τις 20 συμμετέχουσες χώρες, ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ζωντανά στη  Γιουγκοσλαβία, Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο, Ιορδανία, Ανατολική Γερμανία, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ντουμπάι, Χονγκ Κονγκ, Σοβιετική Ένωση και στην Ιαπωνία.

Συμμετέχουσες χώρες

Για πρώτη φορά αμφότερες η Ελλάδα και η Τουρκία έλαβαν μέρος στον διαγωνισμό. Η Δανία επέστρεψε για πρώτη φορά από το 1966.
Το τραγούδι της ελληνικής συμμετοχής είχε το όνομα του πρόσφατα (1977) αποβιώσαντος Τσάρλι Τσάπλιν. Τον ίδιο τίτλο είχε και το τραγούδι των Peter, Sue and Marc που προκρίθηκαν στον γερμανικό εθνικό τελικό, όμως ήρθαν στην 3η θέση. Το τραγούδι του Μονακό έκανε επίσης αναφορά στον μεγάλο κωμικό, όχι όμως στο κύριο μέρος του.

Καλλιτέχνες που επέστρεψαν

Πολλοί ήταν οι καλλιτέχνες που επέστρεψαν στον διαγωνισμό του 1978.  Η Ιρίν Σιρ είχε εκπροσωπήσει το Λουξεμβούργο το 1974 και τερμάτισε στην ίδια (4η) θέση. Ο Ζαν Βαλί επίσης επανήλθε, 8 χρόνια μετά τη συμμετοχή του με το Βέλγιο, το 1970, ενώ ο Νόρμπερτ Νιντερμέγιερ (Norbert Niedermeyer), ο οποίος ήταν εκπρόσωπος της Αυστρίας το 1972 ως μέλος του συγκροτήματος The Milestones, επανήλθε με το αυστριακό συγκρότημα Springtime.
Ισχύς μου η αγάπη του λαού

Η φράση Ισχύς μου η αγάπη του λαού (δανικά: Folkets kærlighed, min styrke) ήταν το βασιλικό σύνθημα δύο μοναρχιών της Ευρώπης κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα που προέρχονται από τον Οίκο Σλέσβιχ-Χόλσταιν-Σόντερμπουργκ–Γκλύξμπουργκ, ευρύτερα γνωστός και ως Οίκος του Γκλύξμπουργκ.

Βασιλικό σύνθημα της Δανίας

Χρησιμοποιήθηκε πρώτα από τον Φρειδερίκου Ζ’, μονάρχη του Βασιλείου της Δανίας, ως βασιλικό σύνθημα κατά την διάρκεια της βασιλείας του την περίοδο από το 1848 έως το 1863. Ο ίδιος υπήρξε ο πρώτος μονάρχης του βασιλείου μετά την πολιτειακή μετάβαση από την απολυταρχία στη δημοκρατία, που οδήγησε στη ψήφιση του πρώτου συντάγματος το 1849. Ο ίδιος θεωρούνταν ως ο πιο προοδευτικούς μονάρχες της εποχής του, παραχωρώντας περισσότερα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του Τύπου και της θρησκείας, η διάταξη για το πολιτικό γάμο, η ισότητα των δύο φύλων, τα πολιτικά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα της γυναίκας, η μεταρρύθμιση του ποινικού κώδικα και άλλα. Οι μεταγενέστεροι μονάρχες, όπως και οι προκάτοχοι του Φρειδερίκου Ζ’, δεν διατήρησαν το ίδιο βασιλικό σύνθημα.
Αυτό που παρατηρείται από το τέλος της βασιλείας του μέχρι το σημερινό βασιλικό σύνθημα του μονάρχη της Δανίας, Μαργαρίτας Β΄, είναι η εθιμική αναφορά στον «Θεό» ή στον «Κύριο». Αυτό μπορεί να οφείλεται στην μεταστροφή που παρατηρείται στο τέλος του 19ου αιώνα στις έννοιες του κράτους και της θρησκείας, στην επίδραση του ρομαντισμού και των εθνοτικών κινημάτων, σε συνδυασμό με τις στενότερες σχέσεις του κράτους-εκκλησίας.

Βασιλικό σύνθημα της Ελλάδας

Έπειτα, μετά την έξωση του Όθωνα και την αντικατάσταση της δυναστείας του από τον υιό του Χριστιανού Θ’ και πρίγκιπα Γουλιέλμο, μετέπειτα Γεώργιο Α΄, το βασιλικό σύνθημα του Φρειδερίκου Ζ΄ έγινε επίσης βασιλικό σύνθημα της Βασιλείου της Ελλάδας, Η φράση εντάχθηκε και στο θυρεό του ελληνικού βασιλείου από τον Γεώργιο Α΄ και διατηρήθηκε μέχρι την μεταπολίτευση με το δημοψήφισμα του 1974.
La Stampa

Ιστορικό

Η εφημερίδα ιδρύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1867 από τον Ιταλό δημοσιογράφο και συγγραφέα Βιτόριο Μπερσέτζιο. Αρχικά το όνομα της ήταν "Gazzetta Piemontese". Το 1895 η εφημερίδα αγοράστηκε από τον Αλφρέντο Φραζάτι, ο οποίος ήταν και αυτός που έδωσε και το νέο όνομα "Stampa". Με την  έλευση στην εξουσία του Μπενίτο Μουσολίνι ο Φραζάτι παρέμεινε ακόμα εκδότης. Η La Stampa θεωρήθηκε φιλελεύθερη εφημερίδα και ισχυρός υποστηρικτής της δημοκρατίας. Αρνούμενος να στηρίξει τη φασιστική κυβέρνηση, το 1924 ο Φραζάτι αναγκάστηκε να παραιτηθεί (επιπλέον η εφημερίδα είχε επικρίνει τη δολοφονία του σοσιαλιστή Τζιακόμο Ματτεότι). Για αρκετά χρόνια, η εφημερίδα χρησιμοποιήθηκε ως στόχος της φασιστικής προπαγάνδας.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η εφημερίδα μετονομάστηκε προσωρινά σε "La Nuova Stampa", μια έκδοση υψηλής ποιότητας με προπολεμικές παραδόσεις. Οι σελίδες της εφημερίδας κάλυπταν λεπτομερώς τα κοινωνικά προβλήματα της Ιταλίας. Στη συνέχεια, η εφημερίδα αγοράστηκε από τον βιομήχανο και ιδρυτή της Fiat Τζιοβάννι Ανιέλλι.
Κλήμης ο Αλεξανδρεύς

Ο βίος του

Γεννήθηκε πιθανώς στην Αθήνα, ενώ για την νεανική ηλικία του δε γνωρίζουμε πολλά. Είναι γνωστό πως ήταν κάτοχος ιδιαίτερης φιλοσοφικής μορφώσεως και πως ήταν σταθερά προσκολλημένος στην εκκλησιαστική παράδοση. Περιόδευσε όλη την Ελλάδα, Καλαβρία, Μικρά Ασία και στην Αίγυπτο. Υπήρξε μαθητής του στωικού φιλοσόφου και μετέπειτα Χριστιανού Πανταίνου. Ο Πάνταινος θεωρείται ιδρυτής της θεολογικής σχολής της Αλεξάνδρειας, την οποία ανύψωσε από κατηχητική σχολή στα τέλη του 2ου αιώνα, τον οποίο και διαδέχθηκε ο μαθητής του Κλήμης. Θεμελιώδεις αρχές της σχολής αυτής υπήρξαν "η ελευθερία στην έρευνα, η αναγωγή της πίστης σε γνώση με τη βοήθεια της φιλοσοφίας και η χρήση της αλληγορικής μεθόδου στην ερμηνεία των Γραφών", έχοντας πάντα ως επίκεντρο τη χριστιανική πίστη και θεωρώντας ότι «νήπιοι ουν και οι φιλόσοφοι, εάν μη υπό του Χριστού απανδρωθώσιν».
Ο Κλήμης έλαβε στην Αλεξάνδρεια μεγαλύτερη θεολογική μόρφωση και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος της τοπικής εκκλησίας. Το έργο το οποίο ανέλαβε να φέρει σε πέρας ήταν αρκετά δύσκολο, καθώς προσπάθησε να αποδείξει την εναρμόνιση Χριστιανισμού και φιλοσοφίας των Ελλήνων. Οι συνθήκες της εποχής όμως δυσχέραναν το έργο του, καίτοι δεν είχαν ακόμα διαμορφωθεί οι συνθήκες, ώστε να έχει την αναγκαία δύναμη να συνθέσει ένα πλήρες έργο.

Το έργο του

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους και αποτελεσματικότερους πολέμιους του Γνωστικού κινήματος, όπως αυτό διαμορφώθηκε στην Αλεξάνδρεια. Στην προσπάθειά του να αντιμετωπιστεί το γνωστικό κίνημα, του οποίου οι ρίζες βρίσκονταν στην αρχαία Ελληνική παράδοση και ιδίως στις πλατωνικές απόψεις περί Θεού και κόσμου, επιχείρησε την σύζευξη Ελληνισμού και Χριστιανισμού, με την επιλεκτική χρήση κειμένων της ελληνικής ποιήσεως και μυθολογίας. Εντούτοις, φαίνεται ότι σε ορισμένες απόψεις είχε επηρεαστεί από τους Γνωστικούς, ιδιαίτερα όσον αφορά τη θέση του για έναν θεϊκό Λόγο που καθοδηγεί τον πνευματικό άνθρωπο μέσα από διαδοχικές φωτίσεις στην τελείωση, μια διαδικασία που δεν σταματάει με τον θάνατο. Ο Κλήμης είχε δεχτεί έντονες επιδράσεις τόσο από τον Στωικισμό όσο και από την πλατωνική μεταφυσική.
Στο αξιολογότερο έργο του Στρωματείς υποστήριξε πως η ορθή φιλοσοφία σε άρρηκτη ενότητα με τη Χριστιανική πίστη πρέπει να θεωρείται η Τρίτη Διαθήκη. Συνολικά στο έργο του θεωρεί πως «αληθινός γνωστικός» είναι όποιος συνδυάζει την πίστη με την φιλοσοφική κατανόηση, έτσι μόνο με τη ορθή φιλοσοφία μπορεί ο πιστός να καταστεί αληθινός Χριστιανός γνωστικός. Αληθινή πηγή γνώσεως πρέπει να θεωρείται η πίστη, χωρίς να παραγνωρίζεται η γνώση.
Η ερμηνεία των Γραφών με κατά βάση αλληγορικό τρόπο από τον Κλήμεντα ήταν παρόμοια με εκείνη του Φίλωνα. Ορισμένες δογματικές θέσεις του θεωρήθηκαν αργότερα ως ύποπτες, αν όχι εσφαλμένες. Ο Πατριάρχης Φώτιος Α΄, με ιδιαίτερη επιθετικότητα, υποστήριξε ότι ο Κλήμης, ή κάποιος που τον πλαστογράφησε, είχε αιρετικές θέσεις, όπως για παράδειγμα το ότι πίστευε στη μετεμψύχωση και πως ο Υιός του Θεού είναι κτίσμα και ότι ο Λόγος δεν έγινε σάρκα.
Evince

Ιστορικό

Το Evince ως μια επανεγγραφή του GPdf, το οποίο οι προγραμματιστές υποστήριξης είχαν αρχίσει να βρίσκουν δύσχρηστο στην συντήρηση. Το Evince σύντομα ξεπέρασε τη λειτουργικότητα του GPdf και αντικατέστησε τα GPdf και GGV στην έκδοση Σεπτεμβρίου 2005 του GNOME 2.12.
Το Evince συμπεριλαμβάνεται στο VALO-CD, μια συλλογή "όλων των καλύτερων προγραμμάτων Windows".

Χαρακτηριστικά

Το Evince ενσωματώνει μια ολοκληρωμένη αναζήτηση που εμφανίζει τον αριθμό των αποτελεσμάτων που βρέθηκαν και επισημαίνει τα αποτελέσματα στη σελίδα. Οι χρήστες μπορούν να εμφανίσουν προαιρετικά (στην αριστερή πλευρική στήλη του προβολέα) μικρογραφίες των σελίδων που βοηθούν στην περιήγηση των σελίδων σε ένα έγγραφο. Αν τα έγγραφα υποστηρίζουν δείκτες, το Evince δίνει την επιλογή της εμφάνισης του δείκτη εγγράφου για γρήγορη μετακίνηση από μια ενότητα σε μια άλλη.
Το Evince μπορεί να εμφανίσει δύο σελίδες τη φορά, αριστερή και δεξιά και προσφέρει πλήρη οθόνη και προβολές εμφάνισης διαφανειών.
Το Evince επιτρέπει την επιλογή κειμένου σε αρχεία PDF καθώς και την επισήμανση και αντιγραφή κειμένου από έγγραφα που έγιναν από σαρωμένες εικόνες, αν το PDF περιλαμβάνει δεδομένα OCR.
Το Evince υπακούει στους περιορισμούς DRM των αρχείων PDF, που μπορεί να αποτρέπει αντιγραφή, εκύπωση ή μετατροπή μερικών αρχείων PDF , όμως αυτό έχει γίνει προαιρετικό και απενεργοποιήθηκε από προεπιλογή στο gconf.
Περιοχή Μανυόνι

Μεταφορές

Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός Τ3, ο οποίος συνδέει το Μορογκόρο (Morogoro) με τα σύνορα της Ρουάντα (Rwanda), περνά μέσα από την περιοχή.
Η πόλη Μανυόνι (Manyoni)  έχει σταθμό στον Κεντρικό Σιδηρόδρομο των Σιδηροδρόμων της Τανζανίας.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις

Από το 2012, η Περιοχή Μανυόνι (Manyoni District), διαιρείται διοικητικά σε 30 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Μαντζαβιναίικα Πάτρας

Τα Μαντζαβιναίικα ήταν παλιά μικρή συνοικία των Πατρών.
Η συγκεκριμένη συνοικία βρισκόταν στη βορειοανατολική πλευρά του Αρχαίου Ωδείου, στη λεγόμενη Άνω Πόλη. Η ονομασία της συνοικίας προήλθε από την οικογένεια των προκρίτων της Πάτρας «Μαντζαβίνoς», η οποία διατηρούσε οικία στη γωνία των οδών Σωτηριάδη και Παντοκράτορος. Η οικογένεια των Μαντζαβίνων προέρχεται από τα Επτάνησα και συγκεκριμένα από το χωριό Μαντζαβινάτα, που βρίσκεται στη δυτική Κεφαλλονιά.
Το τοπωνύμιο έχει πάψει να ακούγεται ήδη από τον 20ό αιώνα.
Χριστόφορος Μαρίνος

Δράση και διώξεις

Η δραστηριότητά του ξεκίνησε από την αρχή της δεκαετίας του '80, όταν εντάχτηκε στην τότε Ένωση Αναρχικών. Το 1987 έχει το πρώτο σοβαρό επεισόδιο με τις Αρχές, όταν συλλαμβάνεται μαζί με τον Κλέαρχο Σμυρναίο σε διαμέρισμα, ύστερα από απόπειρα κλοπής ασυρμάτου από κρατικό αυτοκίνητο. Στο ίδιο περιστατικό πέφτει νεκρός από σφαίρες της Ειδικής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας ο σύντροφός του Μιχάλης Πρέκας, όταν είχε βγει στο μπαλκόνι για να διαπραγματευτεί με τους αστυνομικούς. Τα επόμενα χρόνια και αφού αθωώθηκε για την πρώτη εκείνη συμμετοχή του σε παράνομη πράξη, ακολούθησε αταλάντευτη πορεία με βάση τα πιστεύω του, ένα γεγονός που σταδιακά τον οδήγησε στην απομόνωση από πρώην συντρόφους του. Σε τηλεοπτική του εμφάνιση και σε ερώτηση που του απεύθυνε η δημοσιογράφος Έλλη Στάη γιατί συνεχίζει ενώ άλλα μέλη του ίδιου ιδεολογικού χώρου έχουν αποσυρθεί, απάντησε ότι δεν αντέχουν όλοι να σηκώσουν το βάρος της κρατικής καταδίωξης . Τους τελευταίους μήνες πριν το θάνατό του υπέφερε από κάποια ψυχολογικά προβλήματα που είχαν προκληθεί λόγω των πολύχρονων περιπέτειών του και μια απογοήτευση που φαίνονταν ότι τον διακατείχε από τη συμπεριφορά μερικών παλαιών συναγωνιστών του. Ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.