google/wiki40b huggingface dataset:
Έντζο Σίφο

Νεανικά χρόνια

Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983.

Συλλογική Καριέρα

Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του. Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991. Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα.

Εθνική Ομάδα

Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.
Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις. Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα.

Μετά την απόσυρση

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο βελγικός ομάδα.
Τζουζέπα Μπαρμπαπίκολα

Ιστορικό

Η ιστορία της Μπαρμπαπίκολα είναι ασαφής, αλλά κάποια γεγονότα φαίνεται να είναι γνωστά γι ' αυτήν. Κατά πάσα πιθανότητα γεννήθηκε στη Νάπολη, και η οικογένειά της φαίνεται να έχει προέρχεται από το Σαλέρνο. Ο θείος της ήταν ο Tommaso Maria Alfani, ένας αναγνωρισμένος Δομινικανός ιεροκήρυκας στη Νάπολη. Ο Alfani ήταν αντιπρόσωπος του Giambattista Vico, ενός διακεκριμένου ανθρώπου από τον οποίο η Μπαρμπαπίκολα απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης της. Αν και τίποτα δεν είναι γνωστό από τους γονείς της, υποστηρίζεται ότι ο θείος της, επηρέασε την ανατροφή της στον τομέα της εκπαίδευσης και της μάθησης.

Εκπαίδευση

Δεν υπάρχει καμία γνωστή πληροφορία για την τυπική εκπαίδευση της Μπαρμπαπίκολα. Ωστόσο, φαίνεται πως το μεγαλύτερο μέρος των γνώσεών της συσσωρεύτηκε δια μέσου συζητήσεων σε Ναπολιτανικά σαλόνια. Ιδιαίτερα, κατά πάσα πιθανότητα ήταν στο σπίτι του ιταλού φιλόσοφου Giambattista Vico , όπου αποκόμισε τις περισσότερες γνώσεις της, αφού ο Vico ήταν πατέρας της φίλης της, Λουίζα

Ο Ρόλος της γυναίκας και η εκπαίδευσή της

Όμως στη συνέχεια, εάν κοιτάξει κανείς προσεκτικά και καθαρά, οι γυναίκες δεν πρέπει να αποκλείονται από την μελέτη των επιστημών, αφού το πνεύμα τους είναι πιο εξυψωμένο και "δεν είναι κατώτερες από τους άνδρες όσον αφορά τις σπουδαιότερες αρετές."
Ως γυναίκα μεταφράστρια, ήταν μεγάλη υποστηρικτής της εκπαίδευσης των γυναικών της εποχής της. Στόχος της από την μετάφραση  Principi della filosofia  δεν ήταν απλώς να δοθεί η ευκαιρία στους Ιταλούς να μάθουν γι'αυτή τη νέα Καρτεσιανή φιλοσοφία, αλλά κυρίως για να μπορέσουν να εκπαιδεύσουν και να χειραφετηθούν οι γυναίκες. Στον πρόλογό της, με τίτλο "Η Μετάφραση προς τον Αναγνώστη", η Μπαρμπαπίκολα υποστήριζε τις ιδέες της και συμπεριέλαβε μια ιστορία για την μάθηση των γυναικών, μια για την φιλοσοφία και μια αυτοβιογραφία, και όλα αυτά υπερασπιζόμενη το δικαίωμα των γυναικών για μάθηση. Αποδεικνύοντας ότι ο Descartes δημιούργησε μια φιλοσοφία όπου επαινούσε το γυναικείο νου, χρησιμοποίησε την αντίληψη της όσον αφορά την Καρτεσιανή σκέψη, για να πείσει τις γυναίκες έτσι ώστε να εκπαιδεύονται.
Η Μπαρμπαπίκολα ήταν πάντα κεντρική υποστηρικτής και συνήγορος για την εκπαίδευση των γυναικών. Ήταν το επιχείρημά της πως η έμφυτη φύση των γυναικών, να είναι το ασθενές φύλο, δεν ήταν η αιτία της άγνοιάς τους. Υποστήριζε πως οι γυναίκες λάμβαναν είτε μηδαμινή είτε άθλια εκπαίδευση, και εξαιτίας αυτού, οι γυναίκες εκείνης της εποχής ήταν τελικά αδαείς και αμόρφωτες. Ισχυριζόταν ότι οι γυναίκες είχαν πάντα τη δυνατότητα και την ικανότητα να μορφωθούν, μέχρι την εμφάνιση της Καρτεσιανής σκέψης, όπου είχε πλέον τα απαραίτητα εργαλεία για να επιβεβαιώσει τις ιδέες της.
Εραλδική

Η εραλδική ή ασπιλογία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βοηθητικούς κλάδους μελετών της ιστορίας, με αντικείμενο μελέτης τη μελέτη και την εξέλιξη των οικογενειακών σημάτων (δηλαδή θυρεών και οικοσήμων, εθνικών εμβλημάτων, διασίμων των ιπποτικών και εκκλησιαστικών ταγμάτων), από τα πανάρχαια χρόνια έως και τις μέρες μας. Η εραλδική περιλαμβάνει: την οικοσημολογία, τη γενεαλογία, τη βιβλιοσημολογία, καθώς και άλλες ιστορικές μελέτες των μεσαιωνικών χρόνων, ιπποτικών χρόνων και μετέπειτα που λαμβάνουν εξ αντικειμένου αντίστοιχες ονομασίες.
Αν και η χρήση διάφορων θυρεών και οικοσήμων για την ανάδειξη ατόμων και ομάδων, χρονολογείται από την αρχαιότητα, τόσο η μορφή όσο και η χρήση τέτοιων σημάτων ποικίλλουν ευρέως και η έννοια των της εραλδικής δεν αναπτύχθηκε μέχρι τον Μεσαίωνα. Η χρήση της περικεφαλαίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δυσχέρανε την αναγνώριση των στρατιωτών από τους στρατηγούς, γεγονός που καθιστούσε αναγκαία την ανάπτυξη της εραλδικής ως «συμβολικής γλώσσας.
Η ομορφιά και η γοητεία των εραλδικών σχεδίων τους επέτρεψαν να επιβιώσουν στη σταδιακή εγκατάλειψη της πανοπλίας στο πεδίο της μάχης κατά τον 17ο αιώνα. Στη σύγχρονη εποχή, η εραλδική χρησιμοποιείται από άτομα, δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς, εταιρείες καθώς και πόλεις και περιοχές για να συμβολιστούν η κληρονομιά, τα επιτεύγματά και οι προσδοκίες τους.

Διάδοση

Η εραλδική διαδόθηκε ευρέως στη Δυτική Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα, ιδίως μεταξύ των τάξεων των Ιπποτών, ευγενών, αριστοκρατών και βασιλέων. Όμως, έλκει την καταγωγή της από την Ελλάδα, στην οποία προϋπήρχε και αναπτύχθηκε αρκετούς αιώνες νωρίτερα, ενώ η αρχή της χάνεται στα βάθη των χιλιετιών της ελληνικής ιστορίας. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν από τους πρώτους λαούς που χρησιμοποίησαν σύμβολα προκειμένου να αναγνωρίζουν έναν πολεμιστή, μία φυλή ή ένα κράτος. Στην τραγωδία του Αισχύλου «Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας» υπάρχει η πρώτη εγγραφή οικοσήμου.

Ιστορική αξία

Γενικά οι ιστορικές μελέτες επί των παραπάνω, οι καλούμενες «εραλδικές μελέτες», είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στους ιστορικούς ερευνητές των γενεαλογιών, στην ιστορική διπλωματία, όπως βεβαίως και στη στρατιωτική ιστορία. Ειδικά για την ιστορική αξία της εραλδικής ο Γάλλος ιστορικός συγγραφέας Ζεράρ ντε Νερβάλ (Gerard de Nerval) έφθασε στο σημείο να αναγνωρίσει ότι «η γνώση των οικοσήμων είναι η κλείδα της ιστορίας της Γαλλίας». Σήμερα πολλά εθνόσημα και σημαίες χωρών προέρχονται από παλαιότερα εμβλήματα, θυρεούς και σημαίες, που αποτελούν αντικείμενο μελέτης της εραλδικής.

Συγγενείς κλάδοι

Η εραλδική, μαζί με τη νομισματική, τη σιγιλλογραφία, την επιγραφική και την παλαιογραφία, αποτελούν βοηθητικούς κλάδους της γενικότερης επιστήμης της ιστορίας.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1997

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1997 διεξήχθη στις 23 Φεβρουαρίου στο Ναύπλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Χαραμής του ΠΑΟ Φλόγα Παγκρατίου (απόσταση 12.000μ.), ενώ πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων Καλαθοσφαίρισης 1988-1989

Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης παίδων του 1989 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Αλεξανδρούπολη. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Κρανοχώρι Καστοριάς

Γεωγραφία - Ιστορία

Το Κρανοχώρι βρίσκεται δυτικά του Αλιάκμονα σε απόσταση 10 χλμ. ΒΑ. από το Νεστόριο και 18 ΝΔ. από την Καστοριά. Είναι κτισμένο σε οροπέδιο και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια φασολιών. Στην περιοχή έχει εντοπιστεί οικισμός ρωμαϊκής εποχής που είχε σχέση με την αρχαία Διοκλητιανούπολη. Πιθανολογείται, από επιγραφή που βρέθηκε πάνω από την κύρια είσοδο εκκλησίας στο "Σκάλι", ότι πρόκειται για την αρχαία Βάττυνα. Η επιγραφή αναφέρει  ψήφισμα διαμαρτυρίας των κατοίκων της για καταπάτηση των κτημάτων τους από Ρωμαίους επαρχικούς.

Ονομασία - Διοικητικά

Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Δρανίτσι και έτσι αναφέρεται το 1918, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 259Α - 29/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκαλίστης (Ομορφοκκλησιάς) που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Κρανοχώριον και το 1941 αποσπάται στο νομό Καστοριάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Πτελέα και την Κάτω Πτελέα αποτελούν την τοπική κοινότητα Πτελέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νεστορίου του δήμου Νεστορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 245 κατοίκους.
Σκοτ Κάρπεντερ

Βιογραφία

Είχε υπηρετήσει στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και ήταν πιλότος στον Πόλεμο της Κορέας. Το Φεβρουάριο του 1962 ήταν ο αναπληρωματικός πιλότος για τον Τζον Γκλεν στην πρώτη αμερικανική επανδρωμένη πτήση σε τροχιά. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ήταν εκείνος που είπε το ιστορικό «Στην ευχή του Θεού, Γκλεν!» (Godspeed, Glenn!).
Στις 24 Μαΐου του 1962 πραγματοποίησε τρεις περιστροφές στην τροχιά της Γης μέσα στο θαλαμίσκο Ορόρα 7, αλλά η επιστροφή του στη Γη αποδείχθηκε περιπετειώδης. Ένα τεχνικό πρόβλημα έστειλε τον θαλαμίσκο διακόσια μίλια μακριά από το προκαθορισμένο σημείο περισσυλογής και πέρασαν αρκετές ώρες μέχρι τα ελικόπτερα να εντοπίσουν τον εξουθενωμένο αστροναύτη μέσα στη σωσίβια λέμβο του.
"Όταν έφτασα σε τροχιά, το πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν η σιωπή" είχε δηλώσει ο Κάρπεντερ στις 8 Ιουνίου του 1962, στο περιοδικό  LIFE.
Μετά τις περιπέτειές του στο διάστημα εντάχθηκε στο πρόγραμμα Sealab II του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. και το 1965 πέρασε 30 ημέρες κάτω από τον ωκεανό στα ανοιχτά της ακτής της Καλιφόρνια. Μετά τη συνταξιοδότησή του, ίδρυσε την εταιρεία του Sea Sciences, συνεργαζόμενος στενά με τον σπουδαίο καταδύτη και ερευνητή Ζακ-Υβ Κουστώ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης που είχε παραχωρήσει στη NASA το 1999, ο Κάρπεντερ είχε δηλώσει ότι η εμπειρία του με τη μηδενική βαρύτητα ήταν ό,τι πιο διασκεδαστικό είχε βιώσει και είχε ευχηθεί όλοι οι άνθρωποι να είχαν την ευκαιρία να το ζήσουν.
Ο Σκοτ Κάρπεντερ απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου του 2013, σε ηλικία 88 ετών, σε νοσοκομείο του Ντένβερ όπου είχε διακομισθεί έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Φουγιάρα

Η φουγιάρα προέρχεται από την κεντρική Σλοβακία ως και αποτελεί φλάουτο με μοναδικό σχεδιασμό.  Τεχνικά είναι κοντραμπάσο στην τάξη των σωλήνων Τάμπορ. 
Έχει μήκος που κυμαίνεται από τα 160 έως τα 200 εκατοστά και συντονίζεται σε A, G ή F. Έχει τρεις οπές τόνων (που ονομάζονται επίσης τρύπες δακτύλων) και βρίσκονται στο κάτω μέρος του κύριου σώματος. Ο ήχος παράγεται από ένα φάρο στο άνω άκρο του κύριου σώματος του φουγιάρα.  Ο αέρας οδηγείται στο φάτλο μέσω ενός μικρότερου παράλληλου σωλήνα, που ονομάζεται βζντουχόβοντ στα σλοβακικά (δηλαδή "κανάλι αέρα"), το οποίο τοποθετείται πάνω στο κύριο σώμα του οργάνου.  Ενώ η αναπαραγωγή της θεμελιώδους συχνότητας στα φουγιάρα είναι δυνατή, η κανονική τεχνική αναπαραγωγής βασίζεται στην υπερβολική εκτόξευση του οργάνου. Λόγω του υψηλού λόγου διαστάσεων του θαλάμου ήχου (μεγάλο μήκος έναντι μικρής εσωτερικής διαμέτρου), ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει τους υπερτόνους για να παίξει μια διατονική κλίμακα χρησιμοποιώντας τρεις οπές τόνων. Το φουγιάρα τυπικά παίζεται ενώ στέκεται, με το όργανο να κρατιέται κάθετα και συνήθως στηρίζεται στον δεξιό μηρό.

Τεχνική και ρόλος

Ο άτυπος σχεδιασμός παράγει μια βαθύ, διαλογιστική χροιά. Τα διακοσμητικά στοιχεία προστίθενται παραδοσιακά στις βασικές μελωδίες, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται στη μιξολυδιανή λειτουργία . Δύο συνηθισμένοι τύποι διακοσμητικών αντικειμένων είναι το πρέφουκ, το γρήγορο υπερφύσηγμα μιας ενιαίας νότας από το σλοβακικά: prefukovať‎  και το ρόζφουκ, μια φθίνουσα σειρά υπερτόνων, από το σλοβακικά: rozfúkať‎. 
Παραδοσιακά, το φουγιάρα παιζόταν από βοσκούς για αναψυχή. Σήμερα, το φουγιάρα έχει μετακομίσει από τα βοσκοτόπια στη σκηνή λαϊκών φεστιβάλ στις πόλεις Βιχοντνά και Ντέτβα της Σλοβακίας. Το όργανο έχει επίσης φύγει από τη Σλοβακία και παίζεται σε όλο τον κόσμο. ιδιαίτερα από τους λάτρεις των φυσικών φλογών στη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.  Παρ 'όλα αυτά, το φουγιάρα δεν έχει κερδίσει δημοτικότητα ή μεγάλη αναγνώριση έξω από τη Σλοβακία. Είναι όργανο για σόλο εμφανίσεις, αλλά είναι υπάρχουν σύνολα από δύο και τρία μέλη, όπως η οικογένεια Κούμπινετς ή το τρίο Γιαβοροβά Χούζβα.  
Η φουγιάρα δηλώθηκε στον κατάλογο της UNESCO για τα Αριστουργήματα της προφορικής και άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2005. Το "Φουγιάρα και η μουσική του" εγγράφηκε στον κατάλογο αντιπροσωπευτικών της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας το 2008 από την UNESCO.
Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά

Κλειστά προπονητήρια

Κλειστό Προπονητήριο Στίβου με εμβαδό 4.485 τμ και τους υποστηρικτικούς χώρους εμβαδού 660 τμ. Έχει μήκος 200 μ. και μέγιστο πλάτος 30 μ. Περιλαμβάνει 7 διαδρομές από συνθετικό τάπητα. Διαθέτει ειδικά διασκευασμένους και εξοπλισμένους χώρους για τα αγωνίσματα των αλμάτων (μήκος, τριπλούν και ύψος), καθώς και για το αγώνισμα της σφαιροβολίας. Επίσης έχει αίθουσα ενδυνάμωσης με ελεύθερα βάρη, ειδικό τμήμα εξοπλισμένο με σύγχρονα μηχανήματα για μυϊκή ενδυνάμωση, γραφεία εξυπηρέτησης των αθλητών/τριών καθώς και αποθηκευτικό χώρο οργάνων. Το δεύτερο τμήμα περιλαμβάνει δύο συγκροτήματα αποδυτηρίων τα οποία διαθέτουν σάουνα, πλήρως εξοπλισμένο ιατρείο και φυσικοθεραπευτήριο και βοηθητικούς χώρους. Αίθουσα μυϊκής ενδυνάμωσης με έκταση 326 τ.μ., εξοπλισμένη με σύγχρονα μηχανήματα ενδυνάμωσης όλων των μυϊκών ομάδων καθώς και ελεύθερα βάρη. Η εγκατάσταση συμπληρώνεται με δύο συγκροτήματα αποδυτηρίων τα οποία είναι κοινά με τα ανοικτά γήπεδα ποδοσφαίρου.
Μπρίστολ Σίτι

Ιστορία

Η Μπρίστολ Σίτι ιδρύθηκε το 1897 όταν ο ερασιτεχνικός σύλλογος Μπρίστολ Σάουθ Εντ έγινε επαγγελματίκός και άλλαξε το όνομά του σε Μπρίστολ Σίτι.Η Μπρίστολ Σίτι κατέκτησε το Κύπελλο Ουαλίας - ανεξάρτητα από το γεγονός ότι πρόκειται για αγγλική ομάδα - το 1934. Το 1907 κατέκτησε την Φούτμπολ Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Football League Division One), κάτι που αποτελεί την καλύτερη θέση της ομάδας σε πρωτάθλημα στην διάρκεια της ιστορίας της.
Το 1982, η Μπρίστολ Σίτι αποτέλεσε την πρώτη αγγλική ομάδα που υποβιβάστηκε τρεις διαδοχικές χρονιές αλλά μέχρι το 1990 είχε επιστρέψει στην παλιά Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Second Division). Ακόμα ένας υποβιβασμός ακολούθησε το 1995, όταν η Σίτι τελείωσε δεύτερη από το τέλος της νέας Έντσλι Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Endsleigh League Division One) και μια επιστροφή σε αυτή την κατηγορία τρία χρόνια μετά από μόλις μία σεζόν. Οι περισσότερες από τις σεζόν τους ανάμεσα στο 1999 και το 2006 ξοδεύτηκαν προσπαθώντας για την άνοδο στην κορυφή της βαθμολογίας της Φούτμπολλ Λιγκ Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Football League Second Division).
Το παρατσούκλι της ομάδας είναι "Ρόμπινς" (αγγλ. The Robins) και ένα τέτοιο βρισκόταν στο έμβλημα της ομάδας από το 1976 μέχρι και το 1994. Τα επίσημα προϊόντα της ομάδας καθώς και οι παλιές εμφανίσεις της ομάδας φέρουν ακόμα διακριτικά με ένα τέτοιο. Μια απόπειρα της ομάδας να αλλάξει το έμβλημα της ομάδας εγκαταλήφτηκε μετά την σκληρή κριτική κριτική που δέχτηκε από τους οπαδούς.

Έδρα

Η Μπρίστολ Σίτι έχει ως έδρα το Άστον Γκέιτ Στέιντιουμ,όμως σχεδιάζει να χτίσει ένα καινούργιο γήπεδο χωρητικότητας 30.000 θέσεων στο Άστον Βέιλ (αγγλ. Ashton Veil), το οποίο θα είναι έτοιμο εγκαίρως για την σεζόν 2012-13. Η ομάδα ανήκει στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σόμερσετ Κάουντυ  και σε αυτή του Γκλουσεστερσάιρ Κάουντυ.
Πέτρος Βαν ντερ Άα

Βιογραφικό

Ο Άα γεννήθηκε στο Λέουβεν (Leuwen). Ο πατέρας, του Γιόχαν Βαν ντερ Άα, καταγόταν από γνωστή οικογένεια  πατρικίων, η οποία εγκαταστάθηκε στο Λέουβεν, το Μέχελεν και την Αμβέρσα.
Αν και μερικοί βιογράφοι του, διαφωνούν για κάποια γεγονότα στη ζωή του, θεωρείται πως σπούδασε στο Λέουβεν και έγινε διδάκτορας (Doctor iuris utriusque), το 1599. Τρία χρόνια αργότερα, του δόθηκε η θέση του καθηγητή, όταν ο προκάτοχος μετακόμισε στο Ντουαί της Γαλλίας.
Ή το 1956 ή το 1959 έγινε μέλος του Συμβουλίου Ηγεμόνων του Δουκάτου της Βραβάντης. Το 1574, έγινε πρόεδρος του Ανώτερου Περιφερειακού Δικαστηρίου του Λουξεμβούργου και του Σινύ. Το πόστο αυτό το κράτησε μέχρι τον θάνατό του, το 1954. Ο Άα απέκτησε τον τίτλο eques auratus (Ιππότης του χρυσού σπιρουνίου), στις 30 Οκτωβρίου 1583.
Κριτσίνι

Το κριτσίνι είναι μακρόστενο, αλμυρό αρτοσκεύασμα της ιταλικής και της ελληνικής κουζίνας, το οποίο ξεροψήνεται τυλιγμένο σε σουσάμι. Παρασκευάζεται συνήθως από αλεύρι, μαγιά, νερό, ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο, αλάτι και σουσάμι και έχει μήκος περί τα 20 εκατοστά. Πολλές φορές προστίθεται σκληρό κίτρινο τυρί, όπως παρμεζάνα, κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα.
Στην Ιταλία, τα κριτσίνια τρώγονται σαν ορεκτικό και χρησιμοποιούνται σε διάφορες σαλάτες, συνδυασμένα συχνά με προσούτο. Στη ζύμη πολλές φορές προστίθενται σκόρδο, κρεμμύδι ή ελιές και μυρωδικά όπως ρίγανη, βασιλικός και μάραθος. Στην Ελλάδα, κριτσίνια πωλούνται από κουλουρτζήδες ή σε αρτοποιεία ή πρατήρια άρτου. Τρώγονται στο χέρι σαν κουλούρι ή σαν παξιμάδι βουτηγμένα σε ελληνικό ή γαλλικό καφέ.

Ετυμολογία και ιστορία

Η λέξη κριτσίνι προέρχεται από την ιταλική grissini, αν και συχνά παρετυμολογείται από ηχητική μίμηση ("κριτς-κριτς"). Τα κριτσίνια προέρχονται από το Τορίνο, πρωτεύουσα της ιταλικής επαρχίας Πεδεμοντίου, όπου το καρβέλι λεγόταν gherssa, grissia ή grizia και αργότερα το υποκοριστικό gherssin (καρβελάκι). Η τελευταία λέξη έγινε στα ιταλικά grissino και το Τορίνο πήρε το παρατσούκλι Grissinopoli. Οι πρώτες αναφορές για κριτσίνια καταγράφονται στα μέσα του 14ου αιώνα, ενώ φαίνεται να ήταν διαδεδομένα από το 1600 και ύστερα. Σήμερα, το grissino stirato αποτελεί προϊόν Π.Ο.Π.
Σύμφωνα με την παράδοση τα πρώτα κριτσίνια έψησε ο ιταλός αρτοποιός Αντόνιο Μπρουνέρο, υπό τις οδηγίες του ιατρού Don Baldo Pecchio για να γιατρευτεί ο δούκας της Σαβοΐας, Βιτόριο Αμεντέο Β´, από τροφική δηλητηρίαση. Έχοντας στο μυαλό του τα καρβελάκια που έφτιαχνε η μητέρα του, ο Don Baldo παρείγγειλε ένα διπλοφουρνιστό, λεπτό ψωμί, ώστε να είναι απαλλαγμένο από παθογόνους μικροοργανισμούς.
Χάρτλπουλ Γιουνάιτεντ

Ιστορία

Η ομάδα δημιουργήθηκε από την ερασιτεχνική ομάδα που έφερε το όνομα Γουέστ Χάρτλπουλ (αγγλ. West Hartlepool FC) και το 1905 κατάφερε να κατακτήσει το κύπελλο ερασιτεχνών της Ομοσπονδίας (FA Amateur Cup). Το 1920 ανέβηκε στις επαγγελματικές κατηγορίες και συγκεκριμένα στην Τρίτη Κατηγορία, γνωστή και ως Λιγκ Ουάν μετά την άνοδο της από την Σάουθερν Λιγκ μαζί με την ομάδα της Γκρίμσμπι Τάουν. Ωστόσο το 1971, ο Λεν Άσχαρστ οδήγησε την ομάδα στην 18η θέση εξασφαλίζοντας την παραμονή της στην Λιγκ Ουάν.
Το 1972-73 παραλίγο να υποβιβαστεί στις ερασιτεχνικές κατηγορίες, αφού με παίκτη-προπονητή τον Άσχαρστ κατέλαβε την 20η θέση, ενώ η βελτίωση που επιτεύχθηκε τον επόμενο χρόνο έδιωξε τον φόβο του υποβιβασμού φέρνοντας την ομάδα στην 11η θέση. Την επόμενη σεζόν ο Λεν έγινε μάνατζερ της Τζίλιγχαμ ΦΚ. Τις επόμενες χρονιές η Χάρτπουλ τα πήγε καλύτερα τερματίζοντας στην 13η και 14η θέση αντίστοιχα. Προπονητής της τότε ήταν ο Κεν Χέιλ. 
Όμως το 1977-78 η ομάδα υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην 22η θέση. Όμως χάρη στον Μπίλι Χόρνερ η ομάδα την επόμενη χρονιά ανέβηκε ξανά στην Λιγκ Ουάν όπου τερμάτισε στην 21η θέση. 
Το 1978-79 τερμάτισε στην 13η θέση και την επόμενη σεζόν στην 19η θέση. 
Το 1982-83 τα πήγε καλύτερα τερματίζοντας για πολλοστή φορά στην 13η θέση. Τότε προπονητής ήταν ο Τζον Ντάνκαν, ο οποίος την επόμενη χρόνια έφυγε από την Χάρτπουλ για την Τσέστερφιλντ. Τελικά, τον αντικατέστησε ο Μικ Ντόχερτι, που ήταν γιος του Τομ Ντόχερτι, παλαίμαχου παίκτη της ομάδας. Την τερμάτισε στην 23η θέση.  
Επίσης ισοφάρισε τη Ρότσντεϊλ στις περισσότερες συμμετοχές στη Φούτμπολ Λιγκ.
Λουί Σαχά

Εθνική ομάδα

Ο Σαχά έχει αγωνιστεί με την φανέλα της εθνικής ομάδας της χώρας του σε διάφορα επίπεδα. Το 1997 πέτυχε με την εθνική Γαλλίας κάτω των 19 το νικητήριο τέρμα του τελικού του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών, με αντίπαλο την Πορτογαλία.
Για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην Εθνική ανδρών στις 18 Φεβρουαρίου 2004, με αντίπαλο το Βέλγιο, σε ένα αγώνα που σημείωσε μάλιστα και γκολ. Το 2006 αγωνίστηκε με την εθνική Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 στη Γερμανία.
Άλφρεντ Μάρσαλλ

Αρχές των Οικονομικών(1890)

Ο Μάρσαλ ξεκίνησε το έργο του το 1881 και πέρασε σχεδόν μια δεκαετία δουλεύοντας πάνω στην διατριβή του. Το πλάνο για το έργο του σταδιακά επεκτάθηκε σε συλλογή δύο τόμων για το συνολική οικονομική του σκέψη. Ο πρώτος τόμος δημοσιεύθηκε το 1890 παγκόσμια και τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους οικονομολόγους της εποχής του. Ο δεύτερος τόμος δεν εκδόθηκε ποτέ.
Το βιβλίο αυτό εδραίωσε την παγκόσμια φήμη του. Δημοσιεύθηκε σε 8 εκδόσεις, ξεκινώντας από 750 σελίδες καταλήγοντας σε 870.Σαφώς διαφοροποίησε την διδασκαλία των οικονομικών στις Αγγλόφωνες χώρες. Η κύρια συνεισφορά του, ήταν η επιδέξια ανάλυση που έκανε σε θέματα όπως η ελαστικότητα, το πλεόνασμα, μικροοικονομικοί και μακροοικονομικοί όροι καθώς και σε αρκετά άλλα. Πολλές από αυτές τις ιδέες έμειναν σε αυτό το επίπεδο, ενώ άλλες βελτιώθηκαν από τον Γουίλιαμ Στάνλεϊ Τζέβονς και άλλους.
Πάνω από δύο δεκαετίες εργάστηκε για να ολοκληρώσει το δεύτερο τόμο του έργου αλλά η ανυποχώρητη προσοχή του στις λεπτομέρειες καθώς και  η φιλοδοξία του για πληρότητα, τον εμπόδισε να ολοκληρώσει το εύρος του έργου του. Το βιβλίο του ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, όπως και πολλά μικρότερα έργα που είχε ξεκινήσει για τους ίδιους ακριβώς λόγους.
Αβδεναγώ

Ο Αβδεναγώ είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Αναφέρεται από τον προφήτη Δανιήλ, ότι παρόλο που μαζί με τον Σεδράχ και τον Μισάχ ρίχτηκαν στη «φλεγόμενη κάμινο» μετά από διαταγή του Ναβουχοδονόσαρ Β΄, επέζησαν χωρίς να πάθουν τίποτα. Το αρχικό του όνομα ήταν Αζαρίας ενώ το Αβδεναγώ σημαίνει «δούλος του Νεγώ» επειδή ανατρεφόταν στην αυλή του Ναβουχοδονόσαρ. Όπως και οι δύο φίλοι του (τα εβραϊκά ονοματά τους ήταν Ανανίας και Μισαήλ) καταγόταν από βασιλικό γένος, ζούσαν στα Ιεροσόλυμα και μεταφέρθηκαν το 605 π.Χ. μαζί με τον Δανιήλ αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα, όταν η πόλη τους κυριεύθηκε από τον βασιλιά των Βαβυλωνίων. Οι «Τρεις Παίδες εν Καμίνω» ή αλλιώς οι Άγιοι Τρεις Παίδες, δηλαδή ο Αζαρίας, Ανανίας και Μισαήλ, εορτάζουν στις 17 Δεκεμβρίου και θεωρούνται προστάτες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ελλάδας και Κύπρου.
Θειοδάμας

Στην ελληνική μυθολογία ο Θειοδάμας ή Θειοδάμαντας ήταν ένας ήρωας, ο οποίος εμφανίζεται σε διάφορες παραδόσεις που συνδέονται με τον μυθικό κύκλο του Ηρακλή. Ο Θειοδάμαντας άλλοτε αναφέρεται (π.χ. στα Αργοναυτικά) ότι έδρασε στη χώρα των Δρυόπων, την άγονη περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, όπου τον έσφαξε ανελέητα ο Ηρακλής στον πόλεμό του κατά των Δρυόπων, και άλλοτε αναφέρεται ότι έδρασε στην Κύπρο. Ο Θειοδάμας πήρε ως σύζυγό του τη Νεαίρα, κόρη του Έρμου, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Δρησαίο, ή κατ' άλλους και τον Ύλα.
Ματθαίος Βυζάντιος

Βίος

Ο Ματθαίος Βυζάντιος ήταν ιερομόναχος και αρχιμανδρίτης. Στα 1606 βρίσκεται στο Σμολένσκ της Ρωσίας. Έχει γράψει τους βίους του Δημήτριου του βασιλέως της Μοσχοβίας, του Σαντομίρου βοεβόδα και αρχόντων της Λεχίας.