google/wiki40b huggingface dataset:
Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπής

Η ενθρόνιση

Στις 4 Οκτωβρίου 1878, μετά τον θάνατο του Ιωακείμ Β', εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Ρύθμισε με επιτυχία πολλά διοικητικά ζητήματα και φρόντισε ιδιαίτερα για την ενίσχυση της παιδείας. Έκτισε το Ιωακείμειο Παρθεναγωγείο και το 1880 έθεσε και πάλι σε λειτουργία το πατριαρχικό τυπογραφείο και εξέδωσε το περιοδικό Εκκλησιαστική Αλήθεια, με διευθυντή συντάξεως το Μανουήλ Γεδεών (1883). Επίσης ίδρυσε την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, έθεσε τα θεμέλια του νέου οικοδομήματος της Μεγάλης του Γένους Σχολής στο λόφο του Φαναρίου (30 Ιανουαρίου 1880) και επέκτεινε τις κτιριακές εγκαταστάσεις του Πατριαρχείου. Με έξοδα του ευεργέτη Ευστάθιου Ευγενίδη οικοδομήθηκε ιδιαίτερο ενδιαίτημα για τον Πατριάρχη, καθώς και πατριαρχικό παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέα. Συνέστησε την κεντρική Ιερατική Σχολή και ενίσχυσε τη Θεολογική Σχολή Χάλκης, βοηθώντας μάλιστα τους αποφοίτους της να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό. Το 1879 αναγνώρισε το αυτοκέφαλο της σερβικής Εκκλησίας και μεταβίβασε τη Μητρόπολη Δρύστρας στην Εκκλησία της Ρουμανίας. Το 1882 παραχώρησε τις μητροπόλεις Θεσσαλίας και Άρτας στην ελληνική Εκκλησία αφού ήδη είχε προηγηθεί η πολιτική τους ενσωμάτωση. Στις 30 Μαρτίου 1884 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση επειδή αντέδρασε στις απαιτήσεις της τουρκικής κυβέρνησης να καταργηθούν τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μετά την παραίτηση

Αποσύρθηκε στη γενέτειρα του και περιόδευσε στα πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων και Αντιοχείας, και τέλος εγκαταστάθηκε στο κελί Μυλοποτάμου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους όπου παρέμεινε επί 12 έτη. Στις 25 Μαΐου 1901 επανήλθε στον οικουμενικό θρόνο, καθώς εξελέγη για δεύτερη φορά Οικουμενικός Πατριάρχης, διαδεχόμενος τον παυθέντα Κωνσταντίνο Ε΄.

Η δεύτερη πατριαρχεία

Κατά τη 2η πατριαρχεία του συμπλήρωσε και βελτίωσε τα οικονομικά του Πατριαρχείου, ίδρυσε ορφανοτροφείο θηλέων στη νήσο Πρώτη και αρρένων στην Πρίγκηπο, συνέστησε τη σχολή Γλωσσών και Εμπορίου με μαθητές και Τούρκους, συμπλήρωσε την οικοδομή των νοσοκομείων Βαλουκλή βοηθούμενος κυρίως από τις οικογένειες Ζαρίφη, Μαυρογορδάτου, Βαλλιάνου, Νεγρεπόντη, Κορωνιού, Σινιόσογλου και άλλων από Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ρωσία καθώς και από Αίγυπτο. Στις 18 Μαρτίου 1908 εξέδωσε Πατριαρχικό και Συνοδικό Τόμο, με τον οποίο οι ορθόδοξες ελληνικές κοινότητες που λειτουργούσαν στην Ευρώπη, την Αμερική και σε άλλες χώρες, παραχωρούνταν στην Εκκλησία της Ελλάδος. Τέλος, παρασκεύασε Άγιο Μύρο δύο φορές, το 1903 και το 1912.

Τιμές

Τιμήθηκε με τα ανώτερα παράσημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και των Βασιλείων Ελλάδος, Βουλγαρίας, Αιγύπτου, Ρωσίας και Ρουμανίας (Στη φωτογραφία, στο μέσον επάνω σε πορφυρή ταινία, φέρει και το μέγιστο των παρασήμων των Σουλτάνων). Στις 21 Μαρτίου του 1912 το πανεπιστήμιο Αθηνών τίμησε την προσφορά του αναγορεύοντας τον επίτιμο διδάκτορα της Θεολογίας.
Ο Ιωακείμ Γ΄ πατριάρχευσε έως τις 13 Νοεμβρίου του 1912, οπότε μετά από ολιγοήμερη ασθένεια πέθανε (στις 26 Νοεμβρίου) και κηδεύτηκε στο πατριαρχικό κοιμητήριο της Ζωοδόχου Πηγής του Βαλουκλή στην Κωνσταντινούπολη, λίγο μετά την είσοδο των ελληνικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη.
Holy Diver

Ιστορία του δίσκου

Αμέσως μετά την αποχώρηση τους από τους Black Sabbath, ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο και ο Βίνι Άπις δημιούργησαν τους Dio και ξεκίνησαν να ψάχνουν για τα μέλη που θα συμπλήρωναν τη σύνθεση του συγκροτήματος. Μετά από τρεις ημέρες έρευνας για ένα νέο κιθαρίστα και μπασίστα, ο Ντίο θυμήθηκε τον Τζίμι Μπέην με τον οποίο είχε συνεργαστεί στους Rainbow και τον κάλεσε να συμμετάσχει στο νέο του συγκρότημα. Ο Μπέην πρότεινε δύο Βρετανούς κιθαρίστες στον Ντίο, τον Τζον Σάικς και τον Βίβιαν Κάμπελ. Μετά από το άκουσμα κάποιων ηχογραφήσεων των συγκεκριμένων κιθαριστών, ο Ντίο ενδιαφέρθηκε για τον Κάμπελ, με τον οποίο έκαναν πρόβα στο στούντιο "John Henry's" όπου έπαιξαν το "Rainbow in the Dark" και το "Don't Talk to Strangers", μετά από την οποία του πρότειναν να γίνει μόνιμο μέλος του συγκροτήματος.
Στις αρχές του 1983, ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο πρώτο τους άλμπουμ, ενώ ο Ντίο επισκέφθηκε ένα κάστρο στην πόλη Πλιντ του Κόρνγουολ όπου παρέμεινε για μία εβδομάδα με σκοπό να εμπνευστεί την ατμόσφαιρα την οποία τελικά κατάφερε να μεταδώσει στο ήχο των Dio. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στα "Sound City Studios" του Λος Άντζελες και τα πλήκτρα έπαιξαν ο Ντίο και ο Μπέην.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου του 1983 και έλαβε πολύ θετικές κριτικές, αφού θεωρείται το καλύτερο άλμπουμ στην πολυετή καριέρα του συγκροτήματος. Παρ' όλο του ότι αρχικά έφθασε μόλις ως το # 56 στα αμερικανικά τσαρτ, παρουσίασε σταθερές πωλήσεις οι οποίες το οδήγησαν στο να βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ασημένιο στη Μεγάλη Βρετανία.
Το Μάρτιο του 2012 επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD, με τραγούδια τα οποία είχαν συμπεριληφθεί μόνο σε σινγκλ και ηχογραφήσεις από τη ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στις 30 Οκτωβρίου 1983.

Τραγούδια

1. Stand Up and Shout (Dio, Bain) - 3:18

2. Holy Diver (Dio) - 5:51

3. Gypsy (Dio, Campbell) - 3:39

4. Caught in the Middle (Dio, Campbell, Appice) - 4:14

5. Don't Talk to Strangers (Dio) - 4:53

6. Straight Through the Heart (Dio, Bain) - 4:31

7. Invisible (Dio, Campbell, Appice) - 5:24

8. Rainbow in the Dark (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 4:15

9. Shame on the Night (Dio, Campbell, Bain, Appice) - 5:19
Πετράκης Γιάλλουρος

Ο Πέτρος ή Πετράκης Γιάλλουρος (29 Αυγούστου 1938 - 7 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Ελληνοκύπριος μαθητής που σκοτώθηκε από τις βρετανικές δυνάμεις σε μαθητική διαδήλωση στην Αμμόχωστο, κατά την διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1938 στο Ριζοκάρπασο και ήταν μαθητής στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Με το ξέσπασμα του αγώνα της ΕΟΚΑ εντάχθηκε τον Οκτώβριο του 1955 στην νεολαία της οργάνωσης (ΑΝΕ) και γρήγορα αναδείχτηκε σε ένα από τα κυριότερα στελέχη της ΑΝΕ στο σχολείο του. Η δράση του περιλάμβανε μεταξύ άλλων απόκρυψη οπλισμού, μοίρασμα φυλλαδίων και οργάνωση μαθητικών διαδηλώσεων.

Η διαδήλωση

Στις αρχές του 1956, ενώ συνεχίζονταν οι συνομιλίες Μακαρίου - Χάρντιγκ, ο Γεώργιος Γρίβας στα βουνά της Κύπρου προσπαθούσε να αναδιοργανώσει την ΕΟΚΑ. Ωστόσο επειδή δεν ήθελε να τορπιλίσει τις συνομιλίες με επιθέσεις της ΕΟΚΑ, επέλεξε σύμφωνα με τον Ρίχτερ να καλέσει την νεολαία να οργανώσει «επιθετικές διαδηλώσεις». Οι μαθητές ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό, και σε ορισμένα γυμνάσια, άρχισαν να απέχουν από τα μαθήματα τους. Στις 26 Ιανουαρίου οι μαθητές έκαναν κατάληψη στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, ενώ στις 6 Φεβρουαρίου ξέσπασαν μαθητικές ταραχές στην Αμμόχωστο, οι οποίες οδήγησαν στο κλείσιμο το σχολείου.
Την επόμενη μέρα οργανώθηκε διαδήλωση μαθητών του Γυμνασίου και φοιτητών του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου, κατά την οποία οι διαδηλωτές έστησαν οδοφράγματα και εκτόξευσαν πέτρες εναντίον των Βρετανών στρατιωτών, οι οποίοι - με εντολή του επικεφαλής τους - απάντησαν με χρήση πυρών. Από τους πυροβολισμούς τραυματίστηκε θανάσιμα ο Πέτρος Γιάλλουρος στη συμβολή των οδών Ερμού και Κυπριανού στην Αμμόχωστο. Η κηδεία του έγινε την επόμενη ημέρα στο Ριζοκάρπασο. Ο Πέτρος Γιάλλουρος ήταν ο πρώτος νεκρός μαθητής του απελευθερωτικού αγώνα.
Μετά τη δολοφονία του Γιάλλουρου οργανώθηκαν απεργιακές κινητοποιήσεις, μαθητές κατέστρεψαν στα σχολεία τους βρετανικές σημαίες και εικόνες της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, ενώ τέσσερις μέρες αργότερα, μια ομάδα εκτελεστών της ΕΟΚΑ πήρε εκδίκηση εκτελώντας στη Λευκωσία τρεις αδειούχους άνδρες των βρετανικών δυνάμεων.

Μνήμη

Μετά τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανεγέρθη μνημείο προς τιμήν του Γιάλλουρου στο Ριζοκάρπασο, το οποίο ωστόσο απομακρύνθηκε μετά την κατάληψη της κωμόπολης από τον τουρκικό στρατό ως συνέπεια της εισβολής του 1974, ενώ στο νεκροταφείο διασώζεται σε κακή κατάσταση έτερο μνημείο.
Το 2006, ο Κύπριος λογοτέχνης Κυριάκος Χαραλαμπίδης συμπεριέλαβε στο έργο του «Κυδώνιον Μήλον», ποίημα με τίτλο «Πετράκης Γιάλλουρος Καρπασεώτης».
Ρίτα Αντωνοπούλου

Βιογραφία

Η Ρίτα Αντωνοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου σπούδασε Γραφιστική στη Σχολή Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών και 3 ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά). 
Στα 18 της ξεκινάει τα πρώτα μαθήματα μοντέρνου τραγουδιού ενώ παράλληλα πραγματοποιεί τις πρώτες επαγγελματικές δουλειές με διάφορα γκρουπ με ξένο ρεπερτόριο κυρίως.
Δύο χρόνια αργότερα ξεκινάει κλασικό τραγούδι και πραγματοποιεί και τις πρώτες εμφανίσεις εκτός Αθήνας.
Νάνα Μούσχουρη

Βιογραφικό

Η Νάνα Μούσχουρη  γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1934 στα Χανιά. Η οικογένεια της Μούσχουρη ζούσε στα Χανιά, όπου ο πατέρας της, Κωνσταντίνος, εργαζόταν ως μηχανικός προβολής ταινιών σε έναν τοπικό κινηματογράφο. Η μητέρα της, Αλίκη Κατσαρού, γεννήθηκε στο Κέντρωμα των Σινιών της Κέρκυρας και εργαζόταν επίσης στον ίδιο κινηματογράφο. Όταν η Νάνα ήταν τριών χρονών, μετακόμισαν από τα Χανιά στην Αθήνα. Τα χρόνια ήταν δύσκολα και η οικογένεια της δούλευε πολύ σκληρά για να πάνε η Νάνα και η μεγαλύτερη αδελφή της, η Τζένη, η οποία διέθετε επίσης θεσπέσια φωνή, στο Ωδείο Αθηνών. Η Νάνα δεν άργησε να δείξει το μουσικό της ταλέντο.Με τη συμμετοχή της στο Α' Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού το 1959 απέσπασε δύο βραβεία, το πρώτο βραβείο με το τραγούδι «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου» του Μάνου Χατζιδάκι και το δεύτερο βραβείο με το τραγούδι «Ξέρω κάποιο αστέρι» του Μίμη Πλέσσα, με το Τρίο καντσόνε. Αποδέχτηκε πρόταση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας να τη συμπεριλάβει στη λίστα των Ευρωβουλευτών και εξελέγη το 1994.
2167 Έριν

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος της Έριν είναι S (λιθώδης). Η `Εριν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες 43 λεπτά και 7 δευτερόλεπτα.
Δημιουργία, ξανά! (εκλογικός συνασπισμός)

Στήριξη

Το νέο σχήμα στηρίζουν η Κίνηση Πολιτών «Ενωμένη Ελλάδα», καθώς και στελέχη που προέρχονται από τον Κοινωνικό Σύνδεσμο (Αντιγόνη Λυμπεράκη), τους Οικολόγους Πράσινους (Φίλιππος Δραγούμης), την προοδευτική αριστερά (Διονύσιος Γουσέτης), την Νέα Δημοκρατία (Νίκος Γεωργιάδης) και την Δημοκρατική Συμμαχία.

Αποτέλεσμα

Στις εκλογές ο συνασπισμός των κομμάτων δημιουργία, ξανά! έλαβε ποσοστό 1,59% και περίπου 100.000 ψήφους, τελειώνοντας στην όγδοη θέση, πρώτο από τα κόμματα που έμειναν εκτός του Κοινοβουλίου.

Ψηφοδέλτια

Οι εκλογικές λίστες απαρτίζονταν από υποψήφιους βουλευτές της Δράσης και της δημιουργίας, ξανά!, ενώ  υποψήφιοι από τους κύκλους της Φιλελεύθερης Συμμαχίας βρίσκονταν σε λίγες εκλογικές περιφέρειες και σε μη εκλόγιμες θέσεις. Ο συνασπισμός δημιουργία, ξανά! είχε υποψήφιους σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας.
Παγιάν λε Μπουτεγιέ

Βιογραφία

Ο Παγιάν λε Μπουτεγιέ εμφανίζεται στις πηγές το 1120 ως Αρχιοινοχόος του Βασιλείου, αξίωμα το οποίο κατείχε έως, τουλάχιστον, το 1136.
Το 1132, ο Βασιλέας Φούλκων της Ιερουσαλήμ του παραχώρησε ως φέουδο την Αρχοντεία της Υπεριορδανίας, την οποία είχε κατάσχει από τον Ρομαίν ντυ Πουί και τον γιο του, οι οποίοι ήσαν κατηγορούμενοι για προδοσία
Με στόχο την προστασία του βόρειου τμήματος του τιμαρίου του, ο Παγιάν λε Μπουτεγιέ προχώρησε στην ανέγερση, το 1142, του κάστρου του «Αλ-Καράκ», ή «Κρακ των Μωαβιτών», φρούριο ακόμη επιβλητικότερο του Κρακ του Μονρεάλ, πρωτεύουσας του τιμαρίου του. Επίσης γνωστό ως «Βράχος της Ερήμου», το Κρακ των Μωαβιτών, χτισμένο επί μιας επίκαιρης τοποθεσίας από τον Παγιάν μεταξύ της Δαμασκού και της Ερυθράς Θάλασσας, επέτρεπε τον έλεγχο των μουσουλμανικών καραβανιών μεταξύ της Αιγύπτου και της Συρίας. Το «Αλ-Καράκ» έγινε η κύρια πόλη των εδαφών του Παγιάν, καθώς και η κατοικία του Αρχιεπισκόπου του Ραμπάχ
Ο θάνατος του Παγιάν λε Μπουτεγιέ τοποθετείται μεταξύ του 1148, ημερομηνία κατά την οποίαν ο Παγιάν έλαβε μέρος στην σύνοδο των βαρόνων των Αγίων Τόπων, οι οποίοι είχαν κληθεί στον Άγιο Ιωάννη της Άκρας από τον Αυτοκράτορα Κορράδο Γ΄ των Χοενστάουφεν και τον Βασιλέα Λουδοβίκο Ζ΄, και του 1152, ημερομηνία κατά την οποίαν ο τίτλος του Ηγεμόνα της Υπεριορδανίας περιήλθε στον ανιψιό του, Μωρίς
Θάλεια Ματίκα

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου του 1978. Αφού αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών, σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Θεατρικές σπουδές πραγματοποίησε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γνωστή σε ένα ευρύτερο κοινό έγινε την περίοδο 2003 - 2004 με τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη "Κλείσε τα Μάτια" (τηλεοπτικός σταθμός Mega). Σταθμός στην καριέρα της αποτέλεσε ο ρόλος της στη σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Μη μου λες αντίο, στο ρόλο της Χριστίνας, μιας όμορφης φοιτήτριας στην περιοχή της Κομοτηνής η οποία ερωτεύεται παράφορα τον Μουράτ, μουσουλμάνο από την Κομοτηνή και αναπτύσσουν μια θυελλώδη σχέση χωρίς εκείνη να γνωρίζει την πραγματική του ταυτότητα. Έκτοτε εμφανίζεται σταθερά σε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις. Με τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους "Μικρός Ινδιάνος" του Σταύρου Στάγκου κέρδισε το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Δράμας.
Κασάνεβα Αχαΐας

Διοικητική εξέλιξη

Στα 1901 αναφέρονται οικισμοί με τις ονομασίες «Κασσάναβα-Μαυρέντη». Η Κασσάνεβα αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 16/10/1940, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βερσοβάς. Με το ΦΕΚ 123Α της 19/08/1986 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Χρυσανθίου (πρώην Βερσοβάς) και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Χρυσαμπέλων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγείρας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Χρυσανθίου.
Μιχαήλ Σόλοχοφ

Ζωή και έργα

Γεννήθηκε στην περιοχή του Ροστόφ στον Ντον στη Ρωσία, τη γη των Κοζάκων. Ο πατέρας του ήταν μικροαστός και η μητέρα του χήρα ενός Κοζάκου από φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο Σολόχοφ παρακολούθησε σχολεία στο Καργκίν, τη Μόσχα, τη Μπογκουτσάρ και τη Βετσένσκαγια μέχρι το 1918, όταν και εντάχθηκε στις τάξεις των επαναστατών μπολσεβίκων και πήρε μέρος στο Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο.
Ξεκίνησε να γράφει στην ηλικία των 17 ετών. Στα 19 ολοκλήρωσε την πρώτη δουλειά του, Το Σημάδι της Γέννησης. Το 1922 μετακόμισε στη Μόσχα για να γίνει δημοσιογράφος, έπρεπε όμως να εργάζεται σε χειρωνακτικές δουλειές για να συντηρείται οικονομικά. Εργάστηκε ως εκφορτωτής, οικοδόμος και λογιστής από το 1922 έως το 1924, συμμετείχε όμως παράλληλα σε σεμινάρια συγγραφέων. Η πρώτη δημοσιευμένη δουλειά του ήταν το έργο Η Δοκιμασία (1923).
Το 1924 επέστρεψε στη Βετσένσκαγια και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη συγγραφή. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη Μαρία Πετρόβνα Γκρομοσλάφσκαγια, κόρη του αταμάνου της περιοχής Μπουκανόφσκαγια, Πιοτρ Γκρομοσλάφσκι. Απέκτησαν μαζί δυο γιους και δυο κόρες.
Ο Μιχαήλ Σόλοχοφ έγινε γνωστός κυρίως από το πολυδιαβασμένο επικό μυθιστόρημα Ο Ήρεμος Δον. Από τους περισσότερο τιμημένους συγγραφείς του σοβιετικού κράτους, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους τεχνίτες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, συνενώνοντας την ποιητική κληρονομιά του λαού του με τις επιτεύξεις του ρεαλιστικού μυθιστορήματος του 19ου και 20ού αιώνα. Το 1965 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Ομάδα γαλαξιών Μ96

Η Ομάδα γαλαξιών M96 βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα. Ανάλογα με την εκτίμηση, έχει από οκτώ ως 24 γαλαξίες, τρεις εκ των οποίων είναι αντικείμενα Μεσιέ. Η Ομάδα ανήκει στο Υπερσμήνος της Παρθένου.

Παραπλήσιες ομάδες

Η Τριάδα του Λέοντα, στην οποία περιλαμβάνονται οι σπειροειδείς γαλαξίες Μεσιέ 65, Μεσιέ 66 και NGC 3628, βρίσκεται κοντά στην Ομάδα Μ96. Μάλιστα κάποιοι αλγόριθμοι δίνουν την Τριάδα του Λέοντα ως μέλος της Ομάδας ενώ ενδέχεται οι δύο σχηματισμοί να αποτελούν μέρη μεγαλύτερου σχηματισμού.
Λυκούργος Σακελλάρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Σούρπη της Μαγνησίας, το 1947. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΑΠΘ και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ το 1974 και έλαβε μέρος στην πρώτη ομάδα πρωτοβουλίας του κινήματος, τον Σεπτέμβριο του 1974. Διατέλεσε γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του Κινήματος στους νομούς Ιωαννίνων (στην Τ.Ο.) από το 1975 ως το 1976 και Μαγνησίας από το 1980 ως το 1982.
Διορίστηκε Νομάρχης Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 1982 και υπηρέτησε στη συμπρωτεύουσα ως το 1985.
Από το 1985 ως το 1987 ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών.
Το 1997 ήταν πρόεδρος της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ).
Πέθανε σε ηλικία 71 ετών από καρκίνο στις 16 Ιουνίου 2018 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη στην Καλαμαριά. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά, το Δημήτρη, που είναι οφθαλμίατρος, και τη Νίκη, που είναι δασκάλα.
Κωνσταντίνος Γεωργούλης

Βίος

Ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1894 στην Καλαμάτα. Ο πατέρας ήταν δερματέμπορος. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του σπούδασε Φιλολογία στην Αθήνα. Το 1915 διορίσθηκε Ελληνοδιδάσκαλος στην Σέριφο. Το 1916 μέχρι το 1923 υπηρέτησε σχεδόν συνεχώς ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο μέτωπο της Μακεδονίας και μετά στη Μικρασιατική εκστρατεία ως υπολοχαγός. Το 1917 διορίστηκε Σχολάρχης και το 1919 μετατέθηκε στη Βαρυμπόμπη Τριφυλίας. Το 1921 προήχθη σε καθηγητή του Γυμνασίου Μεσσήνης και το 1924 μετατέθηκε στο Α΄ Γυμνάσιο Καλαμών. Το 1928 προήχθη σε Γυμνασιάρχη Σερρών και το 1929 μετατέθηκε στο Γ΄ Γυμνάσιο αρρένων Θεσσαλονίκης. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως λοχαγός υπασπιστής της Ι Αναπληρωματικής Διοίκησης. Το 1940 προήχθη σε Γενικό Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως το 1963, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Διακρίσεις

Για τη δράση του στους πολέμους τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα και το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας.
Βαγγέλης Γρίμμας

Αγωνιστική σταδιοδρομία

Ο Γρίμμας ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Ολυμπιάδα Αιγάλεω και το καλοκαίρι του 1965 υπέγραψε στον Αιγάλεω Α.Ο. Αγωνίσθηκε με τα χρώματά του για 8 συνεχόμενα έτη στην Α΄Εθνική κατηγορία, φτάνοντας στις 167 συμμετοχές. Έπαιξε, ακόμη, σε περισσότερους από 30 αγώνες Κυπέλλου. Έκλεισε την καριέρα του σαν παίκτης του Α.Ο. Κέρκυρα.

Προπονητική καριέρα

Ο Βαγγέλης Γρίμμας χριμάτισε προπονητής σε Α.Ο. Κέρκυρας, Όλυμπο Κέρκυρας, στους Νέους του Αιγάλεω Α.Ο. και στον Α.Ο. Ζέφυρο, σύλλογο της Α΄ ΕΠΣ Αθηνών.
Ιωάννης Αθητάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1911 και σπούδασε Ιατρική.  Άσκησε το επάγγελμα του γιατρού.

Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου στις εκλογές του 1958 με το κόμμα της ΕΔΑ. Πολιτεύτηκε ξανά το 1963, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής. Στις εκλογές του 1964 ήταν υποψήφιος βουλευτής ξανά με την Ένωση Κέντρου. Μετά τον θάνατο του Εμμανουήλ Λουλακάκη, τον αντικατέστησε στην έδρα του τον Ιούλιο του 1966. 
Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών στις 5 Ιανουαρίου 1975. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μαθιουδάκη (1918-2002) και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.
Γιώργος Καλοζώης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1963. Σπούδασε ελληνική φιλολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Δημόσια Εκπαίδευση της Κύπρου.
Η συλλογή του "Ανάποδος κόσμος" (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2000) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Το Φεβρουάριο του 2011 απονεμήθηκε για δεύτερη φορά στον Καλοζώη από το Υ.Π.Π της Κύπρου το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (για εκδόσεις του έτους 2009) για τη συλλογή του «Η κλίση του ρήματος» .
Την ποίησή του χαρακτηρίζει έντονη, σχεδόν κινηματογραφική, εικονοποιία. Η ροή του λόγου υπονομεύει τη στίξη και τα συντακτικά σχήματα σε μια συνειδητή προσπάθεια του ποιητή να ξεπεράσει τα όρια-σύνορα της γλώσσας. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές.
Βαθυτυπία

Η Βαθυτυπία συμπεριλαμβάνει μια ομάδα μεθόδων εκτύπωσης.
Στις βαθυτυπικές μεθόδους  η προς εκτύπωση παράσταση χαράσσεται πρώτα, με μηχανικά ή χημικά μέσα, στην επιφάνεια μιας τυπογραφικής πλάκας. Η πλάκα αλείφεται με παχιά και ισχυρά χρωματισμένη μελάνη, και ακολούθως τα επίπεδα (αχάραχτα) μέρη της σκουπίζονται ώστε να μην είναι μελανωμένα. Στη συνέχεια, εφαρμόζεται μεγάλη πίεση ώστε να μεταφερθεί στο υπόστρωμα η μελάνη που εξακολουθεί να βρίσκεται στα βαθουλωμένα (χαραγμένα) μέρη της τυπογραφικής πλάκας, σχηματίζοντας έτσι την εικόνα. Με την πίεση ωθείται το υπόστρωμα μέσα στα βαθουλώματα της τυπογραφικής πλάκας, δημιουργώντας έτσι ένα ανάγλυφο.
Ξανθή Μυλωνά

Βιογραφικό

Η Ξανθή Μυλωνά γεννήθηκε στη Λάρισα στις 27 Ιουλίου 1980 όπου και μεγάλωσε.  Αποφοίτησε από τα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων και στα 23 της χρόνια αποφάσισε να μεταβεί στην Αθήνα για τη δεύτερη μεγάλη της αγάπη, μετά την πόλη της Λάρισα, το βόλεϊ και τον Παναθηναϊκό. Έχει ύψος 1,72μ και αγωνίστηκε στη θέση του λίμπερο στην ομάδα του Παναθηναϊκού.

Προσωπική ζωή

Η Ξανθή Μυλωνά είναι παντρεμένη με τον Μιχάλη Σέγκο.

Καριέρα

Ξεκίνησε στη θέση του πασαδόρου, αργότερα έπαιξε ακραία στην ΕΑ Λαρίσης και κατέληξε να αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο στην ομάδα του Παναθηναϊκού, ομάδα με την οποία κατέκτησε τα πάντα. 7 συνεχόμενα πρωταθλήματα (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011), πέντε κύπελλα(2005, 2006, 2008, 2009, 2010) καθώς και συμμετοχή σε τελικό του Challenge Cup (2009). Μαζί με τη Ρούξι Ντουμιτρέσκου κατέστησαν την ομάδα του Παναθηναικού, στο βόλει γυναικών, στην κορυφή της Ελλάδας για αρκετά χρόνια. Μετά την αποχώρηση της Ρούξι, από την ομάδα, η Ξανθή έγινε η αρχηγός του Τριφυλλιού και θεωρήθηκε από πολλούς η τελευταία μεγάλη αρχηγός της ομάδας.  Στο τέλος της σεζόν του 2012, αποχωρεί από την ενεργό δράση δίνοντας την υπόσχεση ότι θα επιστρέψει στην ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε. Στις 29 Νοεμβρίου του 2012 και βλέποντας την αγαπημένη της ομάδα ένα βήμα πριν την κατάρρευση αποφασίζει να επιστρέψει στην «οικογένεια» του ΠΑΟ και να τον βοηθήσει να παραμείνει στην κατηγορία. . Με τη γαλανόλευκη φανέλα έχει αγωνιστεί 28 φορές.
Γέφυρα Αχλαδοκάμπου (σιδηροδρομική)

Τεχνικά στοιχεία - Μέθοδος κατασκευής

Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη από προεντεταμένο σκυρόδεμα. Έχει μήκος 279 μέτρα, πλάτος 5,5 μέτρα και στηρίζεται σε δώδεκα βάθρα. Τα εννέα μεσαία ανοίγματα της γέφυρας έχουν μήκος 26,5 μέτρα, ενώ τα δύο ακριανά είναι μήκους 25,75 μ. και 14,75 μ. Σύνολο: 9Χ26,5 + 25,75 + 14,75 = 279. Στη μέση της χαράδρας τα βάθρα έχουν ύψος 64,8 μέτρα.
Τα βάθρα χτίστηκαν με τη βοήθεια ολισθαίνοντος ξυλότυπου, δηλαδή με ένα καλούπι ύψους 1 μέτρου, του οποίου η χρήση άρχιζε από το θεμέλιο του κάθε βάθρου και ανυψωνόταν συνεχώς, στηριζόμενο στο ήδη κατασκευασμένο τμήμα του βάθρου. Ο φορέας της γέφυρας κατασκευάστηκε ομοίως, χωρίς τη χρήση του παραδοσιακού "καλουπιού", αλλά με ένα ειδικό σιδερένιο φορείο, το οποίο στηριζόταν στην κορυφή των έτοιμων ήδη βάθρων, χωρίς ενδιάμεση υποστήριξη. Αφού τελείωνε η διάστρωση και η πήξη του σκυροδέματος, το φορείο υποβιβαζόμενο κατά ένα βαθμό ακουμπούσε σε ειδικά κύλιστρα και μέσα σε διάστημα λίγων ωρών ωθούνταν στο επόμενο άνοιγμα προς σκυροδέτηση. Με αυτή τη διαδικασία κατασκευάστηκαν όλα τα ανοίγματα μέχρι τέλους.
Βαμβακίαση

Η βαμβακίαση των πεύκων είναι ένα φαινόμενο ασθένειας των δένδρων που οφείλεται στο κοκκοειδές ημίπτερο έντομο Marchalina hellenica. Το έντομο αυτό ζει στα πεύκα, από τα οποία τρέφεται απομυζώντας τους χυμούς του. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δεν αποτελεί απειλή για τα πεύκα. Οι μελισσοκόμοι όμως της Ελλάδας, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως από αυτή τη διαδιακασία τα πεύκα βγάζουν στην επιφάνεια του κορμού τους πευκόμελο, έπεισαν το Υπουργείο Γεωργίας να τους επιδοτήσει για να προβούν σε εμβολιασμούς των πεύκων με το συγκεκριμένο έντομο. Το κράτος επέτρεψε αυτή τη διαδικασία καθώς στο ΑΕΠ της Ελλάδας συνέβαλαν σε μεγάλο ποσοστό οι εξαγωγές του μελιού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κατακλυστούν τα πεύκα της Ελλάδας (σε μεγάλο ποσοστό στην Αττική) από αυτά τα έντομα τα οποία νέκρωσαν τα πεύκα άμεσα, ή έμμεσα από την προσέλκυση λοιπών κολεοπτέρων.
Μόλις τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει η πολιτεία να ευαισθητοποιείται από την καταστροφή των πεύκων, επιδοτώντας έρευνες με αντικείμενο την αντιμετώπιση του φαινομένου. Αρχικά οι έρευνες προσανατολίζονταν στον ψεκασμό των πεύκων, αλλά κάτι τέτοιο φαίνεται πως είναι επιβλαβές για την χλωρίδα, την πανίδα και τον άνθρωπο. Τώρα οι έρευνες προσανατολίζονται κυρίως σε φυσικούς τρόπους αντιμετώπισης του εντόμου με χρήση των φυσικών εχθρών του (θηρευτές-έντομα και πουλιά).
Τρόπο αντιμετώπισης αποτελεί επίσης και η πλύση των δέντρων με νερό, αλλά κάτι τέτοιο περιορίζεται σε αστικές/εύκολα προσβάσιμες περιοχές.