Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (πάλη)

Ίδρυση και πρώτα χρόνια

Το 1934, η διοίκηση του Ολυμπιακού Πειραιώς, η οποία λειτουργούσε υπό την προεδρία του Ιωάννη Ανδριανόπουλου, αποφάσισε να ιδρύσει τμήμα πάλης. Το άθλημα της πάλης ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, αφενός διότι ήταν ένα από τα αθλήματα που συμπεριλαμβάνονταν στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων από το 1896 και μετά (απουσίασε μόνο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1904 και του 1908) και αφετέρου διότι είχαν ήδη δημιουργηθεί αρκετά τμήματα πάλης από άλλους ελληνικούς συλλόγους, όπως ήταν για παράδειγμα ο Εθνικός Αθηνών, ο οποίος είχε ιδρύσει το τμήμα πάλης του από το 1893. 
Ο Ανδριανόπουλος ενίσχυσε σημαντικά το συγκεκριμένο τμήμα από τις πρώτες κιόλας μέρες της λειτουργίας του, καθώς κατάφερε να εγγράψει στις τάξεις του τον καλύτερο Έλληνα παλαιστή της εποχής τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, τον Γεώργιο Ζερβίνη. Ο Ζερβίνης ήταν αθλητής της Ελληνορωμαϊκής και της Ελευθέρας πάλης, ο οποίος αγωνιζόταν μέχρι πρότινος στον Εθνικό Αθηνών. Είχε πάρα πολλές διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, καθώς ήταν υπερπρωταθλητής Ελλάδας, βαλκανιονίκης αλλά και Ολυμπιονίκης. Ένα χρόνο μετά την ίδρυση του τμήματος πάλης του Ολυμπιακού, ιδρύθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, (μέχρι εκείνη τη στιγμή, τα πανελλήνια πρωταθλήματα πάλης βρίσκονταν υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ) η οποία για την ακρίβεια "συνιδρύθηκε" από τα αθλήματα της Πάλης, της Πυγμαχίας και της Άρσης Βαρών. Αμέσως μετά την ίδρυση της ΕΟΦΠ, διοργανώθηκε και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα πάλης. 
Οι παραστάσεις του Γεώργιου Ζερβίνη, έλαβαν χώρα στην ιστορική λέσχη του ερυθρόλευκου συλλόγου συγκεντρώνοντας πλήθος κόσμου να δει τις νίκες του σε όλες τις πρώτες θέσεις των κατηγοριών τόσο στα πανελλήνια πρωταθλήματα όσο και σε διεθνείς αγώνες με ξένους συναθλητές του. Εκείνη την εποχή, το μοναδικό πανελλήνιο πρωτάθλημα πάλης που διοργανωνόταν υπό την αιγία της ΕΟΦΠ, ήταν αυτό της ελληνορωμαϊκής  (το πρωτάθλημα Ελευθέρας πάλης διοργανώθηκε πρώτη φορά το 1958). Παρ' όλα αυτά, στην Αθήνα και τον Πειραιά διοργανώνονταν ετήσιες εκδηλώσεις που έπαιρναν τη μορφή Κυπέλλου Πόλης. Ο Ζερβίνης κατέκτησε ως αθλητής του Ολυμπιακού αρκετές φορές το ανεπίσημο Κύπελλο Πάλης Συλλόγων Πειραιά, με τις επιδόσεις τους να εντυπωσιάζουν το φίλαθλο κοινό που παρευρισκόταν στους αγώνες του.

Διάλυση και επαναλειτουργία

Μετά την επίσημη είσοδο της Ελλάδας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι αθλητικές δραστηριότητες οι οποίες λάμβαναν χώρα στην Ελλάδα πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, με το άθλημα της πάλης του Ολυμπιακού να μην αποτελεί εξαίρεση. Η τότε διοίκηση του ερυθρόλευκου συλλόγου αποφάσισε να σταματήσει τη λειτουργία του τμήματος για όσο διαρκούσε ο πόλεμος, με την προοπτική να επαναλειτουργήσει μετά το τέλος του. Τελικώς, κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ με αποτέλεσμα το τμήμα να ατονήσει και να αδρανοποιηθεί για περίπου δύο δεκαετίες. 
Η σημαντικότερη προσπάθεια ανασύστασης του συγκεκριμένου τμήματος έγινε το 1963, κι ενώ ο ερυθρόλευκος σύλλογος βρισκόταν υπό την προεδρία του Γεώργιου Ανδριανόπουλου, ενός εκ των θρυλικών πέντε αδερφών Ανδριανόπουλων. Έφορος του τμήματος ανέλαβε ο Ν.Κρεμέζης (μέλος του τότε Διοικητικού Συμβουλίου του Ολυμπιακού καθώς επίσης και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φιλάθλων Πάλης) ενώ το πόστο του προπονητή ανατέθηκε στον Βασίλειο Καρτασάκη (τότε ήταν ακόμα εν ενεργεία αθλητής πάλης). 
Το ενδιαφέρον που έδειξαν αρκετοί αθλητές της πάλης -κυρίως νεαρής ηλικίας- μετά την είδηση ότι επρόκειτο να επαναλειτουργήσει το τμήμα πάλης του Ολυμπιακού ήταν μεγάλο, καθώς δεκάδες από αυτούς έκαναν προπονήσεις στο Θεμιστόκλειο προκειμένου να έρθουν στην επιθυμητή φυσική κατάσταση που θα τους εξασφάλιζε μια θέση στο ρόστερ του παλαιστικού τμήματος του συλλόγου. Από τους γνωστότερους αθλητές που εγγράφησαν στο σύλλογο ήταν οι Κολυτάς, Λαμπρινάκης, Ανδριώνης, Καψάλης, Μπόθος, Καμπουράκης, Μαλούχος, Γεωργιάκος και Σαντοριναίος. Λόγω του ότι οι αθλητές που αποτελούσαν το παλαιστικό τμήμα του Ολυμπιακού ήταν διαφόρων ηλικιών, ο Κρεμέζης ανέλαβε και προχώρησε στη δημιουργία εκτός του τμήματος ανδρών και στη δημιουργία τμημάτων εφήβων αλλά και παίδων.

Εποχή Γουλανδρή και μετέπειτα αδράνεια

Το 1972, κατά τη διάρκεια μιας πολύς δύσκολης περιόδου για την Ελλάδα, αυτή της επταετίας της Χούντας των Συνταγματαρχών την προεδρία της διοίκησης του Ολυμπιακού Πειραιώς ανέλαβε ο Νίκος Γουλανδρής, ο οποίος βοήθησε το σύλλογο να πρωταγωνιστήσει στα περισσότερα αθλήματα, με το παλαιστικό τμήμα του συλλόγου να μην αποτελεί εξαίρεση. 
Μετά την έναρξη της προεδρίας του Γουλανδρή, ο σύλλογος ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο. Τη δεκαετία του '70 ήρθε και ο πρώτος πανελλήνιος τίτλος του παλαιστικού τμήματος του Ολυμπιακού, καθώς το 1976 η ανδρική ομάδα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος στην Ελληνορωμαϊκή. 
Εκείνη την περίοδο ο σύλλογος είχε τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πάλης, ωστόσο λόγω του ότι οι αγώνες θα πραγματοποιούνταν στην Τουρκία, η διοίκηση του ερυθρόλευκου συλλόγου αποφάσισε να μη λάβει μέρος και να μην στείλει τους αθλητές του Ολυμπιακού στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Παρά τις δεκάδες επιτυχίες και διακρίσεις του συλλόγου τη δεκαετία του '70, το τμήμα άρχισε στη συνέχεια να παρακμάζει με αργό αλλά ταυτόχρονα σταθερό ρυθμό. Μέχρι τις επόμενες διακρίσεις του συλλόγου χρειάστηκε να περάσουν περίπου είκοσι χρόνια, με το τμήμα ενδιάμεσα να βρίσκεται σε ατονία, αλλά χωρίς ωστόσο να έχει σταματήσει τη λειτουργία του.

2000-σήμερα

Τη δεκαετία του 2000 επέστρεψαν οι επιτυχίες για το παλαιστικό τμήμα του συλλόγου.
Το 2006 ήταν το καλύτερο έτος στη νεότερη ιστορία του συλλόγου καθώς εκείνη τη χρονιά κατάφερε να κατακτήσει τόσο το εγχώριο πανελλήνιο πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής ανδρών όσο και το Ευρωπαϊκό Κύπελο Cela Cup ανδρών. Η κατάκτηση του ευρωπαϊκού Κυπέλλου ήταν ιστορική για τον ερυθρόλευκο σύλλογο καθώς ήταν το πρώτο διεθνές τρόπαιο που κατέκτησε το συγκεκριμένο τμήμα του Ολυμπιακού από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οι σημαντικότεροι αθλητές της νεότερης ιστορίας του παλαιστικού τμήματος του Ολυμπιακού είναι οι: Ξενοφώντας, Γιώργος και Άγγελος Κουτσιούμπας, Βουρδάνος Κωνσταντίνος ,Αρτιόμ Κιουρεγκιάν, Χρήστος Γκίκας, Γιώργος Τζιώλας, Τάσος Βλαχάκης και στο γυναικείο τμήμα η Ειρήνη – Μαρία Νταντούτη. 
Το 2009 στην ελληνορωμαϊκή πάλη η ομάδα τερμάτισε δεύτερη, καθώς η Ομοσπονδία δεν έκανε δεκτές τις συμμετοχές των Κιουρεγκιάν, Άγγελου Κουτσιούμπα, Πετράκη και Κεβρεκίδη, λόγω του ότι διέθεταν και δίπλωμα προπονητή και έμειναν εκτός διοργάνωσης, με αποτέλεσμα να χαθεί άδικα ο τίτλος. Το 2010 ο Ολυμπιακός κατέλαβε και πάλι τη δεύτερη θέση, χάνοντας το πρωτάθλημα από τον Παλαιστικό Όμιλο Πρωταθλητών Χαλκίδας για μόλις τρεις βαθμούς. 
Το ίδιο σκηνικό συνέβη και το 2011, με τον Ολυμπιακό να περιορίζεται ξανά στη δεύτερη θέση, 16 βαθμούς πίσω από την ομάδα της Χαλκίδας. Οι αθλητές των "ερυθρόλευκων" κατέκτησαν δύο χρυσά, ένα αργυρό και ένα χάλκινο μετάλλιο αλλά και πάλι δεν κατάφεραν να φέρουν το σύλλογο στην κορυφή. Το 2012 στην Λάρισα ο αθλητης του Ολυμπιακού Βουρδανος Κωνσταντίνος κατακτά την 2η θέση στο Μεσογειακό πρωτάθλημα .
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2014 ο σύλλογος δεν κατάφερε να διακριθεί, παρά το γεγονός ότι είχε στις τάξεις του ιδιαίτερα σημαντικούς αθλητές όπως ήταν ο Τάσος Βλαχάκης, ο Χρήστος Γκίκας και ο Κώστας Παπαδόπουλος. Μετά το τέλος του πανελληνίου πρωταθλήματος του 2014, το τμήμα αποδυναμώθηκε και τελικά αδρανοποιήθηκε.
Το τμήμα παραμένει ανενεργό μέχρι και σήμερα.

Επιτυχίες εκτός Ελλάδας

Την πρώτη θέση στο Κύπελλο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Cela Cup που διεξήχθη στην πόλη Σρέντζανιν της Σερβίας το 2006 κατέκτησε η ομάδα ελληνορωμαϊκής πάλης του Ολυμπιακού. 
Οι "ερυθρόλευκοι" στον τελικό του Cela Cup επικράτησαν 4-2 της Κροατικής Βιντίγια και κατέκτησαν τον τίτλο.
Με προπονητή τον Σάββα Κούζηλο, τις νίκες της ομάδας πέτυχαν οι Ντράγκοσλαβ Μπράνκοφ (2-1 τον Ντάλιμπαρ Γέρετς στα 55 κιλά), Χρήστος Γκίκας (2-0 τον Πέταρ Ζόρετς στα 66 κιλά), Ξενοφών Κουτσιούμπας (2-1 τον Μίτια Σέντμσκ στα 120 κιλά) και Γιώργος Κουτσιούμπας (2-1 τον Ντένι Λίπιτς στα 96 κιλά).