google/wiki40b huggingface dataset:
Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου

Ιστορικό

Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων περιέχει πολλά σημαντικά τεκμήρια της αρχαίας αιγυπτιακής ιστορίας και τη μεγαλύτερη συλλογή αντικειμένων σχετικών με τους φαραώ στον κόσμο. Στην αρχική του μορφή ιδρύθηκε από την αιγυπτιακή διοίκηση το 1835 κοντά στην κεντρική συνοικία Αζμπακέγια και αργότερα μετεγκαταστάθηκε στην Ακρόπολη του Καΐρου. Το 1855 ωστόσο, όλα τα αντικείμενά του δωρήθηκαν από την αιγυπτιακή κυβέρνηση στον αρχιδούκα Μαξιμιλιανό της Αυστρίας και φυλάσσονται σήμερα στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης, στη Βιέννη.
Ένα νέο μουσείο ιδρύθηκε στο Μπουλάκ το 1858 σε μία πρώην αποθήκη, μετά τη δημιουργία του νέου Τμήματος Αρχαιοτήτων υπό τη διεύθυνση του Ογκίστ Μαριέτ. Το κτήριο ωστόσο βρισκόταν στην όχθη του Νείλου και το 1878 έπαθε σημαντικές ζημιές από μια πλημμύρα του ποταμού. Το 1891 οι συλλογές του μεταφέρθηκαν σε ένα πρώην ανάκτορο, στην Γκίζα. Παρέμειναν εκεί μέχρι το 1902, οπότε και μεταστεγάστηκαν για τελευταία φορά στο σημερινό κτίσμα, στην Πλατεία Ταχρίρ.  
Κατά την Αιγυπτιακή επανάσταση του 2011 το μουσείο υπέστη διάρρηξη και δύο μούμιες καταστράφηκαν, ενώ αρκετά άλλα εκθέματα υπέστησαν φθορές και περίπου 50 χάθηκαν. Από τότε τα 25 από αυτά έχουν ξαναβρεθεί.

Εσωτερικός σχεδιασμός

Υπάρχουν δύο κύρια επίπεδα στο μουσείο: Το ισόγειο και ο πρώτος όροφος. Στο ισόγειο, που έχει 42 αίθουσες, εκτίθεται μεγάλη συλλογή παπύρων και αρχαίων νομισμάτων. Οι πάπυροι είναι γενικώς μικρά τεμάχια εξαιτίας της φθοράς τους ανά τους αιώνες, περιέχουν όμως κείμενα σε αρκετές γλώσσες, όπως την ελληνική, τη λατινική, την αραβική και την αρχαία αιγυπτιακή. Τα νομίσματα ομοίως δεν είναι μόνο αρχαίας αιγυπτιακής κατασκευής, αλλά και ελληνικά, ρωμαϊκά και ισλαμικά.
Στο ισόγειο φιλοξενούνται επίσης τέχνεργα από το Νέο βασίλειο (περ. 1550-1069 π.Χ.), που είναι γενικώς μεγαλύτερα από αυτά των προηγούμενων αιώνων και περιλαμβάνουν αγάλματα και σαρκοφάγους.
Στον πρώτο όροφο υπάρχουν τέχνεργα από τις δύο τελευταίες δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου, μεταξύ των οποίων πολλά από τους τάφους των Φαραώ Τούθμωσις Γ΄, Τούθμωσις Δ΄, Αμένωφις Β΄, Χατσεψούτ και του αυλικού Μαϊχερπρί. Επίσης, πολλά αντικείμενα από την Κοιλάδα των Βασιλέων, ιδιαιτέρως από τους ασύλητους τάφους των Τουταγχαμών and Ψουσέννη Α΄. Δύο ειδικές αίθουσες περιέχουν μούμιες βασιλέων και μελών των βασιλικών οικογενειών του Νέου Βασιλείου.

Στη μνήμη διάσημων αιγυπτιολόγων

Στον παρακείμενο του Μουσείου κήπο υπάρχει μνημείο του Ογκίστ Μαριέτ, περιβαλλόμενο από 23 προτομές των εξής αιγυπτιολόγων: Φρανσουά Σαμπά, Γιοχάνες Ντύμιχεν, Κονράντους Λέμανς, Τσαρλς Ουίκλιφ Γκούντγουιν, Εμανυέλ ντε Ρουζέ, Σάμουελ Μπιρτς, Έντουαρντ Χινκς, Λουίτζι Βασσάλλι, Εμίλ Μπρυγκς, Καρλ Ρίχαρντ Λέψιους, Τεοντύλ Ντεβεριά, Βλαντίμιρ Γκολενίστσεφ, Ιππολίτο Ροσελλίνι, Λαμπίμπ Χαμπατσί, Σάμι Γκαμπρά, Σελίμ Χασάν, Αχμέτ Καμάλ, Ζακαρία Γκουνάιμ, Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν, Αμεντέο Πεϋρόν, Βίλεμ Πλέυτ, Γκαστόν Μασπερό και Πήτερ Λεπέιτζ Ρενούφ.
Ματθαίος Γκίκας

Βιογραφία

Η Οικογένειά του προερχόταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ήταν γιος του Γρηγορίου Β΄ διερμηνέα της Υψ. Πύλης, πρίγκιπα της Βλαχίας και της Μολδαβίας.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1752 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας της Βλαχίας. Στη Μολδαβία πρίγκιπας ήταν ο Κωνσταντίν Ρακοβίτσα, αρχηγός των τοπικών, δυσαρεστημένων βογιάρων. Στις 22 Ιουνίου 1753 άλλαξαν θέσεις: ο Ματθαίος έγινε πρίγκιπας της Μολδαβίας και ο Κονσταντίν πρίγκιπας της Βλαχίας.
Έμεινε στη Μολδαβία ως το 1756, οπότε επανήλθε ο Κονστανίν. Αυτόν διαδέχθηκε το 1757 ο Σκαρλάτος Γκίκας, αδελφός του Ματθαίου.
Socket F+

Ιστορικό και χαρακτηριστικά

Η εφαρμογή του ξεκίνησε με τον επεξεργαστή K10.
Η υποδοχή Socket F+ που έχει 1207 βελόνες, αντικαθιστά την υποδοχή Socket F.
Ολοκλήρωμα Νταρμπού

Στα μαθηματικά, το ολοκλήρωμα Νταρμπού είναι ένας από τους υπάρχοντες ορισμούς του ολοκληρώματος μιας συνάρτησης και πήρε το όνομά του από τον Γάλλο μαθηματικό Ζαν Γκαστόν Νταρμπού (Jean Gaston Darboux) ο οποίος και το ανακάλυψε. Το ολοκλήρωμα Νταρμπού είναι ισοδύναμο με το ολοκλήρωμα Ρίμαν. Αποδεικνύεται ότι μια συνάρτηση είναι ολοκληρώσιμη κατά Νταρμπού αν και μόνο αν είναι ολοκληρώσιμη κατά Ρίμαν και οι τιμές των ολοκληρωμάτων, αν υπάρχουν είναι ίσες. Ωστόσο ο ορισμός του Νταρμπού θεωρείται πιο απλός από αυτόν του Ρίμαν.
Ηλίας Σιμόπουλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Κράμποβο (σημερινό Καστανοχώρι Αρκαδίας).Καταγόταν από αγροτική οικογένεια από την Αρκαδία Μετά τις σπουδές του στο Γυμνάσιο και στη Νομική Σχολή, φοίτησε επίσης στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Το 1946 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο "Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο". Από τα γνωστότερα έργα του είναι η "Αρκαδική Ραψωδία" (1958). Το 2011 προτάθηκε για Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Πέθανε σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.
Ιστορία της αρχαιολογίας

Αναγέννηση - Διαφωτισμός

Η αφετηρία της ενασχόλησης με τα κατάλοιπα της Αρχαιότητας σε συστηματική βάση εντοπίζεται ήδη στα χρόνια της Αναγέννησης. Τότε έγινε η πρώτη συνειδητή επαφή με την ελληνορωμαϊκή Αρχαιότητα από τους Ευρωπαίους ανθρωπιστές και λίγο αργότερα από τους διάφορους αρχαιοδίφες. Ο Διαφωτισμός και ο Κλασικισμός σφράγισαν την ιστορία της αρχαίας τέχνης στο 18ο αιώνα, έτσι όπως εκφράστηκε από πρωτοπόρους όπως ο Γ. Βίνκελμαν και οι μεταγενέστεροι ερευνητές. Οι κλασικιστές τάσεις εκείνων των χρόνων βρήκαν έκφραση σε διάφορους τομείς της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας  καθώς και της καθημερινής ζωής. Η ενασχόληση με τις αρχαιότητες δεν ήταν πλέον μόνο θεωρητική, αλλά επεκτάθηκε στην προσεκτική παρατήρηση, μελέτη και αξιολόγηση των σωζόμενων αρχαίων λειψάνων και έργων τέχνης.

Ρομαντισμός - Θετικισμός

Ο Ρομαντισμός και ο Θετικισμός επηρέασαν αποφασιστικά κατά τον 19ο αιώνα το ιδεολογικό υπόβαθρο των σπουδαστών της επιστήμης και άλλαξαν τη μεθοδολογία και τις αισθητικές θεωρίες που εφαρμόστηκαν στη μελέτη των διαφόρων εικαστικών κατηγοριών της αρχαίας τέχνης και εν γένει των αρχαίων πολιτισμών. Στη διάρκεια του ίδιου αιώνα άρχισαν οι πρώτες μεγάλες συστηματικές ανασκαφές  σε πολλές από τις γνωστότερες περιοχές τον αρχαίου κόσμου και ήρθαν στο φως  σημαντικά στοιχεία για άγνωστους ως τότε πολιτισμούς, κυρίως από το χώρο της προϊστορίας. Παράλληλα, στα νεοσύστατα ευρωπαϊκά κράτη (π.χ. Ελλάδα, Ιταλία) η αρχαιολογία αναπτύχθηκε σε εθνικό επίπεδο με τη δημιουργία τοπικών αρχαιολογικών σχολών με εθνικιστικά ενδιαφέροντα (π.χ. μελέτη του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων, των Ρωμαίων, των Κελτών κ.λπ.), προκειμένου να επανασυνδεθούν οι εγχώριες κοινωνίες με τους προγόνους τους, αναδεικνύοντας τα πνευματικά και υλικά επιτεύγματά τους.

20ός αιώνας - αρχαιολογική έρευνα

Οι πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα χαρακτηρίζονται από την εντατικοποίηση της αρχαιολογικής έρευνας σε όλα τα επίπεδα. Η ανασκαφική δράση των αρχαιολόγων επεκτείνεται και συστηματοποιείται με την εφαρμογή νέων μεθόδων και τη μελέτη των διαφόρων κατηγοριών ευρημάτων. Σε θεωρητικό επίπεδο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο επικρατούν ουμανιστικά ιδεώδη, ιδιαίτερα στο χώρο της κλασικής Αρχαιολογίας. Παράλληλα, αναπτύσσονται νέες αισθητικές θεωρίες και δημιουργούνται ερμηνευτικές σχολές όχι μόνο για την αξιολόγηση των έργων της αρχαίας τέχνης αλλά και για την κατανόηση του συνόλου της παραγωγής μιας περιόδου.

Σύγχρονες τάσεις

Μετά τον Β' Π. Π. η αρχαιολογία συμμετέχει στους θεωρητικούς προβληματισμούς των άλλων ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Εκτός από τις τεχνοτροπικές αναζητήσεις, το ενδιαφέρον στρέφεται στην παραδοσιακή ιστορία της αρχαίας τέχνης, η οποία γίνεται σταδιακά ιστορία του αρχαίου πολιτισμού. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα την καθιέρωση νέων κριτηρίων για τη σπουδή και την αξιολόγηση των διάφορων πολιτισμικών φαινομένων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων κατά την αρχαιότητα. Σημαντική παράμετρος για την εξέλιξη της αρχαιολογικής επιστήμης είναι η διεπιστημονικότητα της αρχαιολογικής έρευνας και η εισαγωγή νέων ανασκαφικών και ερευνητικών τεχνικών και μεθόδων.
Πρωτόκολλο Ελέγχου Μεταφοράς

Το Πρωτόκολλο Ελέγχου Μεταφοράς) (Αγγλ. Transmission Control Protocol(TCP)) είναι ένα από τα σημαντικότερα πρωτόκολλα της Συλλογής Πρωτοκόλλων Διαδικτύου. Βρίσκεται πάνω από το πρωτόκολλα IP. Οι κύριοι στόχοι του πρωτοκόλλου TCP είναι να επιβεβαιώνεται η αξιόπιστη αποστολή και λήψη δεδομένων, επίσης να μεταφέρονται τα δεδομένα χωρίς λάθη μεταξύ του στρώματος δικτύου (network layer) και του στρώματος εφαρμογής (application layer) και, φτάνοντας στο πρόγραμμα του στρώματος εφαρμογής, να έχουν σωστή σειρά. Οι περισσότερες σύγχρονες υπηρεσίες στο Διαδίκτυο βασίζονται στο TCP. Για παράδειγμα το SMTP (port 25), το παλαιότερο (και μη-ασφαλές) Telnet (port 23), το FTP και πιο σημαντικό το HTTP (port 80), γνωστό ως υπηρεσίες World Wide Web (WWW - Παγκόσμιος Ιστός). Το TCP χρησιμοποιείται σχεδόν παντού, για αμφίδρομη επικοινωνία μέσω δικτύου.
Αρχικά το Transmission ήταν Transfer, ένας όρος που προσδιόριζε την μεταβίβαση του ελέγχου στα άκρα του δικτύου TCPIP πριν αποσπαστεί το IP.

Τρόπος λειτουργίας

Το πρωτόκολλο ελέγχου μεταφορών (TCP) είναι connection oriented, δηλαδή η μεταφορά δεδομένων γίνεται μέσω σύνδεσης, η οποία οριοθετείται από ένα σήμα έναρξης και ένα σήμα τέλους ή διακοπής.

Έλεγχος ροής

Ο έλεγχος ροής απαιτεί την επιβεβαίωση λήψης (acknowledgment) κάθε πακέτου από τον απόμακρο host πριν να σταλεί το επόμενο. Οι αλγόριθμοι για το sliding window , που χρησιμοποιούνται από το TCP, επιτρέπουν σε πολλαπλά πακέτα δεδομένων να μεταφέρονται ταυτόχρονα για να χρησιμοποιείται αποδοτικότερα το εύρος ζώνης (bandwidth) ενός δικτύου.
Για παράδειγμα, εαν ένας υπολογιστής A στείλει 4 byte με αριθμό ακολουθίας (sequence number) 100 - συνεπώς, τα 4 bytes έχουν αριθμό ακολουθίας 100, 101, 102 και 103 - τότε ο παραλήπτης πρέπει να απαντήσει με επιβεβαίωση (acknowledgement) που φέρει sequence number 104. Αυτό πρόκειται να είναι το επόμενο byte που περιμένει στο επόμενο πακέτο. Εαν για κάποιο λόγο, τα τελευταία δύο bytes περιέχουν σφάλματα τότε η τιμή της επιβεβαίωσης θα είναι 102, εφόσον τα bytes με αριθμό 100 και 101 έχουν φτάσει με επιτυχία.

Τερματισμός

Η σύνδεση τερματίζεται με ένα four-way handshake, με την κάθε πλευρά να τερματίζει ανεξάρτητα:
1.Όταν κάποιο άκρο επιθυμεί να κλεισει τη σύνδεση από πλευράς του, στέλνει ένα πακέτο με το FIN ενεργοποιημένο,

2.Tο πακέτο αυτό επιβεβαιώνει η άλλη πλευρά με ένα ACK και

3.στη συνέχεια, στέλνει το ένα πακέτο FIN

4.Η πλευρά που ξεκίνησε τον τερματισμό, μπορεί να το επιβεβαιώσει στέλνοντας ένα πακέτο ACK.
Με αυτόν τον τρόπο, για έναν τυπικό τερματισμό χρειάζεται ένα ζεύγος πακέτων FIN και ACK για κάθε άκρο στη σύνδεση TCP. Μια σύνδεση μπορεί να είναι "half-open", δηλαδή η μία πλευρά να έχει τερματίσει, όχι όμως και η άλλη. Η πλευρά που έχει τερματίσει δεν μπορεί να στείλει πλέον δεδομένα, ενώ η άλλη μπορεί.
Τέλος, είναι δυνατό, αν και λιγότερο πιθανό, οι δύο host να στείλουν ταυτόχρονα ένα πακέτο FIN ο ένας στον άλλο. Στη συνέχεια ο καθένας επιβεβαιώνει το FIN που δέχτηκε με ένα πακέτο ACK. Στο σημείο αυτό και οι δύο διακόπτουν τη σύνδεση.
Η Σφαγή των Κνέζων

Η Σφαγή των Κνέζων, (Σερβικά : Сеча кнезова / Seča knezova), αναφέρεται σε μια σφαγή που διαπράχθηκε τον Ιανουάριο του 1804 στην κεντρική πλατεία της πόλης Βάλιεβο της σημερινής Σερβίας. Θύματα ήταν οι πλέον εξέχοντες ευγενείς της Σερβίας, με τον τίτλο Κνέζες (Knezes) («τοπικοί άρχοντες»), του Πασαλικίου του Βελιγραδίου. Εκτελέστηκαν από τους Γενίτσαρους που κυβέρνησαν τη Σερβία εκείνη την εποχή.
Οι Γενίτσαροι είχαν καταλάβη την εξουσία στο πασαλίκι του Βελιγραδίου κατά παράβαση του Σουλτάνου και φοβούνταν ότι ο Σουλτάνος θα χρησιμοποίηση τούς Σέρβους για να τους εκδιώξουν. Για να αποφευχθεί αυτό, αποφάσισαν να εκτελέσουν όλους τους ευγενείς Σέρβους σε όλη τη Σερβία. Αξιοσημείωτα θύματα ήταν ο Αλέξα Νενάντοβιτς και ο Ίλια Μπιρκάνιν. Το γεγονός πυροδότησε μια εκτεταμένη εξέγερση η οποία τελικά εξελίχθηκε στη πρώτης σερβικής επανάσταση, με στόχο να θέσει τέρμα στα 300 χρόνια της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με τις σύγχρονες πηγές στο Βάλιεβο , τα αποκεφαλισμένα κεφάλια των δολοφονημένων ανδρών τέθηκαν σε δημόσια εμφάνιση στην κεντρική πλατεία για να χρησιμεύσουν ως παραδειγματισμό για όποιον σκεφτόταν να τους πολεμήσει.
Οι Κνεζες ήταν οι αντίστοιχοι με τον ελλαδικό χώρο προύχοντες ή προεστοί κάθε χωριού που συνήθως ήταν ντόπιοι. Το πασαλίκι του Βελιγραδίου είχε λίγο μουσουλμανικό πληθυσμό που δεν έφτανε για να τον χρησιμοποιήση ο Πασάς, είχε την επιλογή είτε να προσλάβει μισθοφόρους ή από τον Ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό. Το 1797 ο Πασάς είχε προγραμματίσει να αυξήσει τους φόρους, αλλά οι Κνέζοι είχαν διαμαρτυρηθεί και τον έπεισαν να στηριχθεί πάνω τους για να οργανώσουν τον τοπικό πληθυσμό. Οι Κνέζες ήταν ικανοί να μαζέψουν στρατιωτική δύναμη πάνω από 10.000 άνδρες. Στη περίπτωση αυτή οι αρχές στην Κωνσταντινούπολη ήταν πολύ αδύναμες για την αντιμετώπιση των Γενιτσάρων και οι ντόπιοι Κνέζες ήταν το προφανές μέσο για την Κωνσταντινούπολη για την εκδίωξη των Γενιτσάρων. 
Οι Κνέζοι που αποκεφαλίστηκαν ήταν πάνω από εκατό ανάμεσά τους και αρκετοί κληρικοί. Πολλοί Κνέζοι κατάφεραν να ξεφύγουν και ήταν οι μετέπειτα ηγέτες της εξέργεσης.
Ιμπραημία

Η Ιμπραημία (αραβικά: الإبراهيمية‎) είναι συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Άρχισε να συνοικίζεται στα 1888 προς τιμήν του πρίγκιπα Ιμπραήμ, ο οποίος ήταν γιός του Αχμάντ Ριφάτ Πασά και εγγονός του διάσημου Ιμπραήμ Πασά που είχε εκστρατεύσει στην Ελλάδα. Ήταν παραδοσιακά μεγάλο κέντρο του Ελληνισμού στην Αλεξάνδρεια και ακόμη και σήμερα φιλοξενεί μεγάλο μέρος των εναπομείναντων Ελλήνων Αιγυπτιωτών.  Σήμερα είναι μία πυκνοκατοικημένη λαϊκή συνοικία.
Διεθνής Ένωση Παιχνιδο-βιβλιοθηκών

Η Διεθνής Ένωση Παιχνιδο-βιβλιοθηκών (αγγλ.International Toy Library Association - ITLA) ιδρύθηκε το 1990 στο Τορίνο και αποτελεί μη κερδοσκοπικό οργανισμό που εκπροσωπεί και υποστηρίζει τις παιχνιδο-βιβλιοθήκες και τους εργαζόμενους σε αυτές, διεθνώς. Η ITLA εκπροσωπεί οργανισμούς παιχνιδο-βιβλιοθηκών και ιδιώτες από όλο τον κόσμο και τονίζει τη συμβολή του παιχνιδιού στη βέλτιστη και ουσιαστικότερη εξέλιξη των ατόμων.

Ιστορία

Η ίδρυση μιας ένωσης που θα εκπροσωπεί σε παγκόσμιο επίπεδο τις παιχνιδο-βιβλιοθήκες και όσους ασχολούνται επαγγελματικά και μη με τα παιχνίδια αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου Παιχνιδο-βιβλιοθηκών (4th International Conference of Toy Libraries in Toronto) που έλαβε χώρα στο Τορόντο το 1987. Δυο χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του 5ου Διεθνούς Συνεδρίου Παιχνιδο-βιβλιοθηκών (5th International Conference of Toy Libraries) στο Τορίνο ιδρύθηκε η ITLA σύμφωνα με τη Νομοθεσία του Βελγίου. Η ITLA δημιουργήθηκε για να παρέχει υποστήριξη στις συγκεκριμένες βιβλιοθήκες και να εξυπηρετεί τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για τα παιχνίδια .

Δράση

Η ITLA προωθεί τη διαδικασία του παιχνιδιού και τα παιχνίδια που προάγουν την ψυχοσωματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο, λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των ατόμων που ασχολούνται ή ενδιαφέρονται για το παιχνίδι. Επιπρόσθετα, διοργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες, οι οποίες δίνουν στα μέλη της τη δυνατότητα να έρχονται σε επαφή, να ανταλλάσσουν απόψεις και να ενημερώνονται για σημαντικά ζητήματα του χώρου. Παράλληλα, προωθεί την ιδέα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιχνιδιού (World Play Day), κατά την οποία παιδιά και ενήλικες, μέσα από το παιχνίδι έρχονται σε επαφή, αλληλεπιδρούν και αναπτύσσουν υγιείς σχέσεις και δεξιότητες.
Κάστρο Πολυάνθου

Το Κάστρο Πολύανθου είναι βυζαντινό κάστρο στον νομό Ροδόπης κοντά στο χωριό Πολύανθο του δήμου Ιάσμου. Απέχει ένα χλμ από το Πολύανθο κοντά στον ποταμό Κομψάτο.
Βρίσκεται χτισμένο σε κωνικό λόφο, οι ανασκαφές έχουν δείξει ίχνη κατοίκησης παλαιοχριστιανικών και βυζαντινών χρόνων. Στην περιοχή του κάστρου έχουν ανευρεθεί ερείπια μεσαιωνικής τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής εκκλησίας και νεκροταφείου της ίδιας περιόδου, που δείχνουν ότι γύρω από το κάστρο υπήρξε και οικισμός.
Τσβίνγκερ

Ιστορία και αρχιτεκτονική

Το Τσβίνγκερ οικοδομήθηκε από τον Αύγουστο Β' τον Ισχυρό (August II. der Starke, 1670 - 1733), εκλέκτορα της Σαξωνίας, ο οποίος επιδίωκε να ανεγείρει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στα πρότυπα των Γάλλων βασιλέων στις Βερσαλλίες.
Το ανάκτορο Τσβίνγκερ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της Αυλής Ματέους Ντάνιελ Πέπελμαν (Matthaeus Daniel Poeppelmann, 1662 - 1736) και ανοικοδομήθηκε σταδιακά από το 1710 ως το 1728. Οι διακοσμήσεις των γλυπτών είναι του Μπαλτάσαρ Περμόσερ (Balthasar Permoser). Τα επίσημα εγκαίνια του ανακτόρου έγιναν το 1719, με την ευκαιρία των γάμων του πρίγκιπα Φρειδερίκου Αυγούστου (Friedrich August, μετέπειτα Φρειδερίκος Αυγούστος Β' της Σαξονίας και, ως βασιλιάς της Πολωνίας, Αύγουστος Γ΄, 1696 - 1763) με την κόρη του αυτοκράτορα των Αψβούργων Ιωσήφ Α', την αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα (Maria Josepha).
Το Τσβίνγκερ συμπληρώθηκε στα 1847 - 1855 με την προσθήκη της νεοκλασικής πτέρυγας του ανακτόρου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper, 1803 - 1879), ο οποίος σχεδίασε και την παρακείμενη Όπερα της Δρέσδης (Semperoper Dresden). Το πιο εντυπωσιακό κτίσμα του ανακτόρου είναι αναμφίβολα η περίτεχνη "Πύλη του Στέμματος" (Kronentor).
Στην αποκαλούμενη νεοκλασική "Πτέρυγα Ζέμπερ" στεγάζεται σήμερα η φημισμένη "Πινακοθήκη Παλαιών Ζωγράφων" (Gemaeldegalerie Alte Meister), οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της οποίας είχαν απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για λόγους ασφαλείας. Ανάμεσα στις ανεκτίμητης αξίας συλλογές της συγκαταλέγεται η "Madonna Sistina" του Ραφαήλ. Σε άλλες πτέρυγες του ανακτόρου φιλοξενούνται σήμερα συλλογές πορσελάνης και μαθηματικών και επιστημονικών οργάνων.
Το ανάκτορο Τσβίνγκερ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τους σφοδρούς συμμαχικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στις 13 - 15 Φεβρουαρίου 1945, πλην όμως αναστηλώθηκε στην παλιά μορφή του μετά τον πόλεμο.
Κρατικός Αερολιμένας Κεφαλληνίας

Διάδρομος Απο/προσγειώσεων

Ο ΚΑΚΦ διαθέτει έναν διάδρομο ασφαλτοστρωμένο, τον 14/32 μήκους 3.000 μέτρων, ικανό να φιλοξενήσει αεροσκάφη τύπου Boeing 767, Airbus A300, Lockheed Tristar και McDonnell Douglas DC-10. Αν και το μήκος του τροχοδιαδρόμου μπορεί να δεχτεί μεγαλύτερα αεροσκάφη (π.χ. Boeing 747), αυτό δεν είναι εφικτό καθ' ότι το έδαφος δεν έχει την απαραίτητη ενίσχυση, η κατηγορία πυρασφάλειας του αεροδρομίου (6 την χειμερινή περίοδο, 5 το καλοκαίρι) είναι χαμηλή (απαιτείται κατηγορία 1 ή 2 για τόσο μεγάλα αεροπλάνα), αλλά και η γενικότερη υποδομή του αεροδρομίου (αεροσταθμός, εξοπλισμός κ.τ.λ.) καθιστούν αδύνατη την εξυπηρέτηση ενός τέτοιου αεροσκάφους.

Αεροσταθμός

Το κτήριο του αεροσταθμού χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Είναι μικρό κτήριο. Διαθέτει 3 ελεγκτήρια εισιτηρίων (check-in), αίθουσα αναμονής ελεύθερης πρόσβασης, καταστήματα με αναμνηστικά δώρα, καφετέρια και γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων (Hertz, Europcar, κ.ά.), καθώς και τοπικούς τουριστικούς πράκτορες.
Χρήστης του ΚΑΚΦ είναι η ΥΠΑ, και ο μόνος παροχέας υπηρεσιών εδάφους είναι η Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες Εδάφους Α.Ε.

Αναχωρήσεις

Οι αναχωρούντες επιβάτες περνούν από έλεγχο εκρηκτικών όλες τις αποσκευές τους πριν τον έλεγχο εισιτηρίων. Στη συνέχεια, περνούν από τον αστυνομικό έλεγχο (οι επιβάτες εξωτερικού περνούν πρώτα από διαβατηριακό έλεγχο). Η αίθουσα αναμονής αναχωρούντων επιβατών έχει 3 πύλες (gates) επιβίβασης, οι 2 χρησιμοποιούνται για τις πτήσεις εξωτερικού, η μία αποκλειστικά για τις εσωτερικές πτήσεις. Σε αυτή την αίθουσα αναμονής, υπάρχουν Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών (Duty Free Shops) και μία καφετέρια.

Αφίξεις

Οι αφικνυούμενοι επιβάτες εισέρχονται στον αεροσταθμό από δύο διαφορετικές πύλες εισόδου: μια για τις εσωτερικές πτήσεις και άλλη, ξεχωριστή για τις αφίξεις εσωτερικού. Για τις αφίξεις εξωτερικού υπάρχει αστυνομικός έλεγχος, και δυνατότητα υποδοχής πτήσεων από χώρες εκτός της σύμβασης Σένγκεν (Extra Schengen). Στη συνέχεια, δύο ιμάντες, ένας μικρός και ένας μεγάλος, χρησιμοποιούνται για την παράδοση των αποσκευών.

Airside

Ο όρος Airside χρησιμοποιείται για την όποια υποδομή ενός αεροδρομίου, στην οποία υπάρχει κίνηση αεροσκαφών, και γενικότερα δεν υπάρχει πρόσβαση ατόμων χωρίς άδεια ή σε μη έχοντες εργασία.
Στον ΚΑΚΦ υπάρχει μία πίστα όπου σταθμεύουν τα αεροσκάφη. Δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, μπορεί όμως να φιλοξενήσει μέχρι 3 Boeing 737 ή ένα αεροσκάφος ευρείας ατράκτου (π.χ. Boeing 767) και ένα μονής (π.χ. Airbus A320) ταυτόχρονα. Ο εξοπλισμός της ΟΑ μπορεί να δεχτεί αεροσκάφη που φορτώνονται με containers (ULD loaded aircraft, όπως τα Boeing 767, Airbus A300, Airbus A321).
Υπάρχει ξεχωριστός χώρος για τα ελαφρά, ιδιωτικά αεροσκάφη και ελικόπτερα. Κατά την θερινή περίοδο εδρεύει και μία ΜΑΕΔΥ με 2 ή 3 πυροσβεστικά αεροσκάφη τύπου PZL Μ-18 Dromader, που εκτελούν περιπολίες και πυροσβεστικό έργο στην περιοχή της Κεφαλλονιάς.
Επίσης υπάρχει πυροσβεστικός σταθμός, εταιρείες ανεφοδιασμού (AirBP, Shell και ΕΚΟ).
Φυσικά υπάρχουν όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις για την λειτουργία ενός αεροδρομίου.
Νικόλαος Βλαστός

Η ζωή και το έργο του

Γεννήθηκε γύρω στα μέσα του 15ου αιώνα και καταγόταν από πλούσια οικογένεια ευγενών της Κρήτης. Το 1480 πήγε στη Βενετία όπου γνωρίστηκε και συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον εκδότη και τυπογράφο Άλδο Μανούτιο και με τον επίσης τυπογράφο Ζαχαρία Καλλιέργη, ενώ ήταν διαχειριστής της περιουσίας της Άννας Νοταρά. Σε συνεργασία με τον τελευταίο  κατασκεύασε καινούρια τυπογραφικά στοιχεία στα οποία  οι τόνοι ήταν ενωμένοι με τα γράμματα. Για το μοντέλο των τυπογραφικών αυτών στοιχείων η Βενετική Γερουσία, ύστερα από αίτηση του Βλαστού, τού χορήγησε ένα είδος διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Βλαστού και του Καλλιέργη ήταν το Ετυμολογικόν Μέγα κατά αλφάβητον (8 Ιουλίου του 1499), γιατο οποίο εργάστηκαν 6 χρόνια και αποτέλεσε το εκτενέστερο μεσαιωνικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας. Η έκδοση του εν λόγω λεξικού ήταν πολυτελέστατη και σε ορισμένα αντίτυπα οι ξυλογραφίες του εξώφυλλου ήταν τυπωμένες με αληθινό χρυσάφι. Στην αρχή του λεξικού υπάρχει σημείωση σύμφωνα με την οποία η έκδοση του έγινε με την οικονομική συμβολή της Άννας Νοταρά, κόρης του Λουκά Νοταρά. Ένα αντίτυπο του Ετυμολογικού υπάρχει στη Βιβλιοθήκη της Βουλής και δωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο Σάθα. Στο τυπογραφείο τους εργάζονταν μόνο Κρητικοί, κι ανάμεσά τους ήταν ο Μάρκος Μουσούρος, ο Ιωάννης Ρώσος κι ο Αρσένιος Αποστόλης.
Στις 26 Οκτωβρίου του 1499 Βλαστός και Καλλιέργης προχώρησαν στην έκδοση του έργου Σιμπλίκιου Μεγάλου Διδασκάλου υπόμνημα εις τας δέκα κατηγορίας του Αριστοτέλους και την επόμενη χρονιά στην έκδοση δύο ακόμα ελληνικών συγγραμάτων: το Υπόμνημα εις τας πέντε φωνάς από φωνής Αμμωνίου μικρού του Ερμείου και το Γαληνού Θεραπευτικής μεθόδου, Λόγος πρώτος. Μετά την εκδόση του έργου του Γαληνού δεν υπάρχει καμία πληροφορία για εκδοτική δραστηριότητα του Βλαστού με τον Καλλιέργη.
Επίσης ο Βλαστός ασχολήθηκε και με την καλλιγραφία. Το 1484 αντέγραψε χειρόγραφο το οποίο σήμερα  υπάρχει (με το αρ.2939) στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι.

Ο θάνατος του Βλαστού

Σύμφωνα με τον Φιρμέν-Ντινό ο Νικόλαος Βλαστός πρέπει να πέθανε  μεταξύ 1500, που τυπώθηκε η τελευταία έκδοση στο όνομά του, και το 1509 οπότε επανεμφανίστηκε μόνος ο Καλλιέργης ως εκδότης. Πιθανότερο όμως είναι ότι πέθανε μετά το 1514, καθώς σύμφωνα με το Ημερολόγιο του Μαρίνου Σανούδου στις 11 Μαρίου του 1514 κληρονόμησε ως πληρεξούσιος της Άννας Νοταρά ένα μέρος της περιουσίας της. Φαίνεται λοιπόν ότι ζούσε στη Βενετία τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη χρονιά. Το τυπογραφείο όμως διαλύθηκε γύρω στο 1500. Το τυπογραφικό υλικό από το τυπογραφείο του το χορήγησε σε έναν τυπογράφο από τη Φλωρεντία, τον Ιούντα, με αντάλλαγμα να μνημονεύεται το όνομά του στις φλωρεντινές εκδόσεις.