google/wiki40b huggingface dataset:
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1985-1986

To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1985-86 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, τους οποίους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής. Διεξήχθη σε τρεις αγωνιστικές και έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου. Από την 3η αγωνιστική (φάση των 32) μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής. Από τη Γ΄ φαση (των 16) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Ο τελικός διεξήχθη στις 23 Απριλίου 1986 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

Α΄ φάση

Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Κραυγή (άλμπουμ)

Ιστορικό

Μετά την κυκλοφορία του  άλμπουμ Αντίδοτο, η Βίσση για δύο χρόνια πέρασε το περισσότερο διάστημα εκτός Ελλάδας χωρίς να κάνει εμφανίσεις. Τον Ιούλιο του 2000 κυκλοφόρησε το maxi single Αγάπη Υπερβολική με 6 ολοκαίνουρια τραγούδια, το οποίο έγινε 4 φορές πλατινένιο. Το πρώτο της album μετά το Αντίδοτο ήταν το αγγλόφωνο album Everything I Am που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2000. Ένα μήνα αργότερα, τον Νοέμβριο, κυκλοφόρησε η Κραυγή, που περιελάμβανε 17 καινούρια τραγούδια καθώς και τα 6 τραγούδια από το maxi single Αγάπη Υπερβολική, και ένα remix παλαιότερης κυκλοφορίας (του τραγουδιού Καπνίζω, από το album Φωτιά του 1989). Είναι το πρώτο διπλό studio album της Βίσση. Το αλμπουμ έσπασε όλα τα ρεκόρ στα charts της Ελλάδας αφού έμεινε στην 1η θέση του άλμπουμ chart για 14 συνεχόμενες εβδομάδες, ρεκόρ που δεν έχει ξεπεραστεί μέχρι σήμερα.

Πωλήσεις

Το άλμπουμ Κραυγή έγινε πλατινένιο στην Ελλάδα μέσα σε 24 ώρες και ξεπέρασε τα 100.000 αντίτυπα μέσα σε λίγες ημέρες. Έγινε τριπλά πλατινένιο μέσα σε τέσσερις μήνες και αισίως 7 φορές πλατινένιο σε Ελλάδα φτάνοντας τα 175.000 αντίτυπα (350.000 δίσκους). Στην Κύπρο είναι το μεγαλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ όλων των έποχων, και έχοντας ξεπεράσει τα 45,000 αντίτυπα έγινε και εκεί 7 φορές Πλατινένιο . Το άλμπουμ κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2001 στην Τουρκία και έγινε Χρυσό , ενώ στην Αυστραλία κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2002 και είναι το πρώτο, και μέχρι στιγμής μοναδικό, ελληνικό αλμπουμ που κατάφερε να μπει στο επίσημο top 70 των επίσημων Αυστραλιανό charts . Μέχρι και σήμερα αποτελεί ένα από τα εμπορικότερα άλμπουμ της δεκαετίας του 2000 αλλά και όλων των εποχών.

Στίχοι & Μουσική

Στα περισσότερα τραγούδια στίχους και μουσική έγραψε ο Νίκος Καρβέλας. Ωστόσο στο αλμπουμ αυτό είναι η πρώτη φορά από το 1981 που σε ελληνόφωνο της δίσκο τραγουδά και τραγούδια συνθέσεις άλλων συνθετών εκτός του Νίκου Καρβέλα  Στο τραγούδι Σχιζοφρένεια στίχους έγραψε ο Αντώνης Παππάς και μουσική ο Νίκος Τερζής, στο Απόψε Λείπεις Από Δω στίχους ο Δημήτρης Πάτσιος και μουσική ο Βασίλης Κελαϊδής, στο Μόνη Μου στίχους ο Νίκος Βαξεβανέλλης και μουσική ο Βασίλης Κελαϊδής, στο Κόπηκε Η Γραμμή στίχους η Ναταλία Γερμανού και στο Μη Μου Λες στίχους ο Τάσος Βουγιατζής και μουσική ο Νίκος Τερζής. Το άλμπουμ περιέχει το ντουέτο Καλύτερα Οι Δυο Μας με την Καίτη Γαρμπή

Βίντεο Κλιπ

Από το άλμπουμ οπτικοποιήθηκαν τα τραγούδια Αγάπη Υπερβολική, Κραυγή, Καλύτερα Οι Δυό Μας (σε δύο εκδόσεις) και Χωρίς Το Μωρό Μου. Το 2001 κυκλοφόρησε το Κραυγή Hit Mix που συμπεριλάμβανε τα ήδη οπτικοποιημένα τραγούδια μαζί με τα (ΑΑΑ)ΑΑΑ (και χωρίσαμε), Σχιζοφρένεια, Αγαπούλα Μου, Δεν Με Αγαπάς, Ατμόσφαιρα Ηλεκτρισμένη, Κακά Παιδιά και Μόνη Μου.
Μετόχι Καλαβρύτων Αχαΐας

Διοικητικές μεταβολές

Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Κάτω Βλασίας που υπαγόταν στην Επαρχία Καλαβρύτων, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω Βλασίας του νέου «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων. Από το 2011, σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» και έπειτα από την συγχώνευση του Δήμου Καλαβρύτων με τους Δήμους Αροανίας, Κλειτορίας, Παΐων για την δημιουργία του ευρύτερου Δήμου Καλαβρύτων, το Δημοτικό Διαμέρισμα Κάτω Βλασίας μετατράπηκε σε Τοπική κοινότητα.

Λοιπά στοιχεία

Το Μετόχι δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ελαιώνος του Δήμου Αιγιαλείας ή με τον ομώνυμο οικισμό του Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Αλέξανδρος Ησαΐας

Βίος

Ο Αλέξανδρος Ησαίας γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1800. Ο Ιωάννης Καποδίστριας τον διόρισε το 1829 διευθυντή στο Αλληλοδιδακτικό Σχολείο στο Ναύπλιο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη λιθογράφηση και έκδοση υδατογραφιών σχετικών με πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης. Αν και αρχικά είχε συμφωνήσει να λιθογραφήσει τις εικόνες σύμφωνα με τα πρώτότυπα έργα, εκείνος τύπωσε διαφορετικές εικόνες, οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν λιθογραφίες Ιταλών δημιουργών,τις οποίες υπέγραψε ως έργα του. Το 1839 λίγο πριν το θάνατό του, στην Τεργέστη τύπωσε επτά λιθογραφίες με τον γενικό τίτλο Ιστορία της Ελλάδος υπό Αλέξανδρου Σ. Ησαΐα. Η πλήρης σειρά του έργου βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.
Νικόλαος Δαρβέρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Βέρβενα Αρκαδίας. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και ανέλαβε διευθυντής του Ταχυδρόμου Βορείου Ελλάδος και παρέστη στα εγκαίνια της πρώτης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Εξέδωσε επίσης την εφημερίδα "Τηλέγραφος". Ήταν μέλος του πρώτου Δ.Σ. της ΔΕΘ. ο Δαρβέτης ήταν επικεφαλής της Μακεδονικής Πολιτικής Ένωσης.
Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1926 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων, το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα (Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα) , το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση και στις εκλογές του 1946 με 9.610 ψήφους και με το Λαϊκό Κόμμα .
Χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.
Η τελευταία θητεία του δεν ολοκληρώθηκε, λόγω του θανάτου του , στις 26 Νοεμβρίου 1946. Ο θάνατος προήλθε από ανακοπή της καρδιάς στους διαδρόμους της Βουλής, έπειτα από έναν έντονο λόγο του εναντίον του υπουργού Δημοσίας Τάξεως.
Παρίσι, Τέξας

Πλοκή

Η πλοκή επικεντρώνεται στον Τράβις (Στάντον) που έχει αμνησία, ο οποίος, μετά από μυστηριώδη περιπλάνηση στην έρημο, προσπαθεί να επανενωθεί με τον αδελφό του (Στόκγουελ) και τον επτάχρονο γιο του (Κάρσον). Μετά την επανασύνδεση με το γιο του, ο Τράβις και το αγόρι ξεκινούν ένα ταξίδι στα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ, για να εντοπίσουν την εδώ και χρόνια χαμένη γυναίκα του Τράβις (Κίνσκι).

Βραβεία/Διακρίσεις

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα, το FIPRESCI και το βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 37ο φεστιβάλ των Καννών.
Στα βραβεία BAFTA του 1985 κέρδισε στην κατηγορία της καλύτερης σκηνοθεσίας, ενώ ήταν υποψήφια και στις κατηγορίες καλύτερης ταινίας, διασκευασμένου σεναρίου και μουσικής.
Επίσης, ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και για το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Φουνσάλ

Ιστορία

Ο οικισμός της Φουνσάλ ιδρύθηκε περίπου το 1424 από τον João Gonçalves Zarco που εγκαταστάθηκε εκεί με τα μέλη της οικογένειάς του. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η περιοχή έγινε γρήγορα σημαντικό λιμάνι, ενώ τα εύφορα εδάφη της έγιναν πόλος έλξης νέων εποίκων. Στις αρχές του 15ου αιώνα, ο Álvaro Fernandes ήταν διοικητής της Φουνσάλ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ο οικισμός μετατράπηκε σε χωριό μεταξύ 1452 και 1454. Η Φουνσάλ έγινε ένα σημαντικό εμπορικό σημείο για τα ευρωπαϊκά εμπορικά συμφέροντα και πολλοί ναυτικοί και έμποροι βρίσκονταν σε αυτήν, προκειμένου να επωφεληθούν από την έντονη εμπορική δραστηριότητα. Ο Χριστόφορος Κολόμβος ήταν ένας από τους πρώτους αποίκους, ενώ αργότερα πολλές οικογένειες εμπόρων καθιέρωσαν εμπορικά συμφέροντα στο νησί, συμπεριλαμβανομένων των: João d'Esmenaut από την περιοχή της Πικαρδίας, Lomelino από τη Γένοβα, Mondragão από τη Μπισκάγια, Acciauoli από τη Φλωρεντία, Bettencourts από τη Γαλλία, Lemilhana Berenguer από τη Βαλένθια και πολλούς άλλους. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 15ου αιώνα, η βιομηχανία ζάχαρης αυξήθηκε σημαντικά κατά μήκος της νότιας ακτής, καθιστώντας τη Φουνσάλ το πιο σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της βιομηχανίας. Μέχρι το τέλος του αιώνα, κατασκευάστηκαν στη Φουνσάλ διοικητικά κτίρια (ολοκληρώθηκαν το 1491), μια εκκλησία (ξεκίνησε το 1493 και αργότερα μετατράπηκε σε καθεδρικό ναό το 1514), και, τέλος, ένα νοσοκομείο και τελωνείο. Το 1508 η Φουνσάλ έλαβε το καθεστώς της πόλης από τον βασιλιά Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, και το 1514 (μετά την ολοκλήρωση του καθεδρικού ναού) έγινε επισκοπή. Κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα, η Φουνσάλ ήταν ένας σημαντικός σταθμός για τις καραβέλες που ταξίδευαν στον Νέο Κόσμο. Τον 17ο αιώνα, οι εμπορικές συμφωνίες με την Αγγλία αύξησαν τις επενδύσεις στο νησί. Πολλοί έμποροι κρασιού από την Αγγλία μετακόμισαν στο νησί, καθιερώνοντας μία αλλαγή στο εμπόριο, την οικονομία, την αρχιτεκτονική και τον τρόπο ζωής της κοινότητας. Αυτή η σταδιακή ανάπτυξη επέκτεινε την πόλη με νέα κτήματα, και με μια νέα τάξη εμπόρων να κατοικεί στις αστικές συνοικίες. Γενικά, υπήρχαν πολλές νέες κατοικίες τριών ορόφων με ενδιάμεσο όροφο εξυπηρέτησης, έναν όροφο για την αποθήκευση προϊόντων και κάβες, και σε ορισμένες περιπτώσεις ένα πύργο για να παρακολουθούν το λιμάνι. Όμως, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα οι πολλές επιδημίες που έπληξαν το νησί επιβάρυναν την οικονομία και ανάγκασαν κάποιους να επιστρέψουν στις φυτείες ζάχαρης. Η πόλη βομβαρδίστηκε δύο φορές από γερμανικά υποβρύχια κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Λέδων

Ο Λέδων ήταν πόλη της αρχαίας Φωκίδας. Βρισκόταν σύμφωνα με τον Παυσανία στους ανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού, κοντά στην Τιθορέα. Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης βρίσκεται κοντά στο σημερινό χωριό Αγία Μαρίνα. Ο Λέδων ήταν μία από τις πόλεις που κατέστρεψε ο περσικός στρατός του Ξέρξη στο πέρασμά του από τη Φωκίδα. Σήμερα σώζονται ελάχιστα ίχνη από την αρχαία πόλη του Λέδωνα.
Ουγκαριτικό αλφάβητο

Το Ουγκαριτικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε στο κράτος της Ουγκαρίτ από το το 1500 π.Χ. μέχρι το 1200 π.Χ.. Τα κείμενα που ανήκουν στην Ουγκαριτικής γλώσσας είναι μία από τις βορειοδυτικές σημιτικές γλώσσες στις οποίες επίσης ανήκουν η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γλώσσα. Η Ουγκαριτική γραφή είναι μεν σφηνοειδής γραφή, φέρει όμως τα χαρακτηριστικά των βορειοσημιτικών συμφωνικών γραφών που είναι ένας τύπος συστήματος γραφής, στον οποίο κάθε σύμβολο αντιπροσωπεύει ένα σύμφωνο, ενώ ο αναγνώστης πρέπει να προσθέσει το κατάλληλο φωνήεν. Παρόμοιες γραφές είναι η Φοινικική, η Σαμαριτική, η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γραφή.

Η εμφάνιση της Ουγκαριτικής γραφής

Η πρώτη φωνητική γραφή, δηλαδή αυτή που χρησιμοποιείται για να καταγράφουμε τον ήχο της φωνής του προφορικού λόγου, χρησιμοποιήθηκε μάλλον το 1700 π.Χ. από τους Χυκσούς εργάτες ή από τους σκλάβους της εξόδου από την Αίγυπτο. Από τα κείμενα αυτά που έχουν βρεθεί, μόνο λίγα μπόρεσαν να αποκρυπτογραφηθούν, ενώ η έρευνα συνεχίζεται.
ΧΑΛ ΣΚ

2006–2010

H Χιντούσταν Αερονότικς (ΧΑΛ) τερμάτισε τρίτη στη Σέκοντ Ντιβίζιον της Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ το 2006 και προβιβάστηκε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον. Αν και μόνο οι κορυφαίες δύο ομάδες της δεύτερης κατηγορίας κερδίζουν την προβολή, αλλά η Τάτα Φούτμπολ Ακάντεμι που τερμάτισε πρώτη στην κατάταξη δεν ήταν σε θέση να δημιουργήσει επαγγελματική ομάδα για την Πρέμιερ Ντιβίζιον. Ως εκ τούτου, προβιβάστηκε η ΧΑΛ μαζί με την Τσόρτσιλ Μπράδερς.

2010–σήμερα

Το 2009-10 η ΧΑΛ τερμάτησε 2η θέση της Ι-Λιγκ 2ντ Ντιβίζιον και προβιβάστηκε στην Ι-Λιγκ. Ήταν η δεύτερη ομάδα της νότιας Ινδίας στην Ι-Λιγκ μετά τη Βίβα Κεράλα. Στον τελευταίο αγώνα της περιόδου 2010-11 επικράτησε επί της περσινής πρωταθλήτριας Ντέμπο 4-2 αποφεύγοντας έτσι τον υποβιβασμό στην Ι-Λιγκ 2ντ Ντιβίζιον, με τον Σαβιέρ Βιτζάι Κουμάρ να πετυχάινει δύο γκολ. Την επόμενη περίοδο, 2011-12 υποβιβάστηκε.
Αλί Πριμέρα

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1942. Γονείς του ήταν ο Αντόνιο Πριμέρα και η Κάρμεν Αδέλα Ροσέλ. Ο πατέρας του ηταν δημόσιος υπάλληλος, που σκοτώθηκε σε πυροβολισμούς κατά την διάρκεια απόδρασης φυλακισμένων. Από τότε ο Αλί έφυγε με την μητέρα του και τα δύο αδέλφια του.
Η πορεία προς τον Φύρερ

Πλοκή

Το έργο ξεκινά στο μνημείο των πεσόντων «Χανς Μάλλον» στη νήσο Ρίγκεν. Εκεί ομιλεί ο φον Σίραχ στους έφηβους που ξεκινούν την πορεία τους. Στην εξέλιξη του έργου ακολουθούν και άλλες ομάδες νεολαίας, από όλα τα μέρη της Γερμανίας. Πορεύονται τραγουδώντας και αψηφώντας τις καιρικές συνθήκες. Πορεύονται πεζή κρατώντας σημαίες, παίζοντας ταμπούρλο και σουραύλι, τραγουδώντας ή σφυρίζοντας τον ρυθμό. Συγκεντρώνονται στους καταυλισμούς, συνομιλούν, ζευγαρώνουν, συζητούν και διασκεδάζουν. Προορισμός τους είναι το συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Εκεί τελικά βρίσκουν τον προορισμό τους. Παρακολουθούν την ομιλία του Χίτλερ και συνεχίζουν τον δρόμο τους προς το Λάντσμπεργκ, όπου ο Χίτλερ είχε εκτίσει την ποινή του ύστερα από το Πραξικόπημα της μπιραρίας.

Βραβεία

Το έργο τιμήθηκε στη Γερμανία με πολλά βραβεία.
Άλβιν Στρέιτ

Πρώιμη ζωή

Ο Άλβιν Στρέιτ γεννήθηκε στην Scobey της Μοντάνα. Παντρεύτηκε την Φράνσις Μπέεκ, στις 17 Οκτωβρίου του 1946, στην Scobey. Το 1973, ο Άλβιν η Φράνσις και η οικογένεια τους μετακόμισαν στο Lake View της Αϊόβα, όπου εργάστηκε ως γενικός εργάτης. Ήταν ο πατέρας και είχε πέντε γιους και δύο κόρες.
Ο Στρέιτ ήταν ένας βετεράνος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που υπηρέτησε ως ειδική πρώτη θέση στο Στρατο των Ηνωμένων Πολιτειών, και στον πόλεμο της Κορέας.

Μετέπειτα χρόνια και ο θάνατος

Τον Απρίλιο του 1995, ο Άλβιν Στρέιτ προσπάθησε να οδηγήσει μια μηχανή του γκαζόν έως το Σαν Βάλεϊ του Αϊντάχο, αλλά έπρεπε να γυρίσει πίσω λόγω του κρύου καιρού.
Στις 9 Νοεμβρίου, 1996, ο Στρέιτ πέθανε από καρδιακή πάθηση σε ένα τοπικό νοσοκομείο στο Laurens. Μια μηχανή του γκαζόν παρόμοια με εκείνη που είχε χρησιμοποιηθεί για το ταξίδι του τον συνόδευε στην νεκρική πομπή του στο νεκροταφείο του Ida Grove.
Παπαθωμά Πάτρας

Παπαθωμά καλείται συνοικία της περιοχής των Ζαρουχλαίικων της Πάτρας. Κύριες οδικές αρτηρίες της περιοχής είναι οι οδοί Ανθείας, Ζαφειράκη, Θουκιδίδου, Μιχαήλ Σούτσου, Πήγασου και Πιπίνου. 
Στην περιοχή βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Βασιλείου, που ανεγέρθηκε έπειτα από πρωτοβουλία του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου «Άγιος Χαράλαμπος» και με δωρεά του Βασιλείου Π. Παπαθωμά, ενώ τα θυρανοίξιά της πραγματοποιήθηκαν στις 30 Αυγούστου 1974. Στη συνοικία βρίσκεται επίσης η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου. Δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στεγάζεται το 47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών.

Ονομασία

Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και σώζεται σήμερα ως τοπωνύμιο, τοπωνύμιο από το οποίο έχει ονομαστεί το εκεί τμήμα της συνοικίας των Ζαρουχλαίικων.
Τυροσινάση

Η τυροσινάση είναι ένζυμο που περιέχει χαλκό και καταλύει την οξείδωση φαινολών όπως του αμινοξέος τυροσίνη και του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Οι αντιδράσεις που επιτελεί το ένζυμο είναι η υδροξυλίωση μονοφαινολών σε ο-διφαινόλες και η οξείδωση ο-διφαινολών σε ο-κινόνες.
Στα ζώα και στον άνθρωπο η τυροσινάση είναι υπεύθυνη για τη σύνθεση της μελανίνης, χρωστικής του δέρματος που βοηθά στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου.

Κλινική σημασία

Δυσλειτουργίες της τυροσινάσης είτε λόγω εγγενών γενετικών αιτίων είτε λόγω εξωγενών παραγόντων (π.χ. χημικές ουσίες όπως πολυφαινόλες ) σχετίζονται κυρίως με δερματικές παθήσεις. Ο αλμπινισμός είναι η πλέον γνωστή γενετική πάθηση που σχετίζεται με μειωμένη παραγωγή ή και πλήρη απουσία μελανίνης στο δέρμα, στα μαλλιά και στην ίριδα των ματιών, και προκαλείται από μετάλλαξη στο γονίδιο του DNA που κωδικοποιεί τη σύνθεση της τυροσινάσης.
Ανέστης Βλάχος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Προσοτσάνη Δράμας στις 7 Φεβρουαρίου 1934 από πολύ φτωχούς γονείς, οι οποίοι ήταν γεωργοί στο επάγγελμα. Ο παππούς του, Φίλιππος, ήταν Μακεδονομάχος (σύνδεσμος του Παύλου Μελά) και ο πατέρας του Ηρακλής σκοτώθηκε στο Αλβανικό μέτωπο το 1940. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα (Καλλιθέα) το 1946.
Σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου-Θεάτρου Σταυράκου όπου είχε συμμαθητή τον Κώστα Καζάκο και άλλους.
Παράλληλα με τις σπουδές του δούλευε σε οικοδομή όπου χτύπησε σε ένα καρφί με αποτέλεσμα να χάσει το μάτι του. Η Έλλη Λαμπέτη με τον Δημήτρη Χορν πλήρωσαν το νοσοκομείο που νοσηλεύτηκε ενώ μέχρι να αναρρώσει τον φρόντιζαν στο σπίτι τους.
Το 1956 πρωτοεμφανίστηκε στην ταινία «Το κορίτσι με τα μαύρα», όπου ερμήνευε έναν χαρακτηριστικό ρόλο.
Καθιερώθηκε με την ταινία του Κώστα Μανουσάκη «Ο Φόβος» κι από κει και πέρα ερμήνευσε πάντα δεύτερους ρόλους ενσαρκώνντας συνήθως τον τύπο του «σκληρού» - «κακού».
Στο θέατρο, πρωτοεμφανίστηκε με το έργο «Θάψτε τους νεκρούς» (Κυκλικό θέατρο του Τριβιζά) και συνέχισε παίζοντας σε όλα τα είδη, ενώ εμφανίστηκε και στην τηλεόραση. Το 1994, μετά από απουσία πολλών χρόνων, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Αυτόπτης μάρτυρας». 
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Μαρία Γαρίτση. Έχουν μαζί μια κόρη την Έλλη Βλάχου, δημοσιογράφο και φιλόλογο. Από τον πρώτο του γάμο με την τραγουδίστρια Αναστασία Παπανδρώνη, έχει ένα γιο τον Ηρακλή Βλάχο, από τον οποίον απέκτησε έναν εγγονό, τον Ανέστη Βλάχο Junior, ο οποίος ακολουθεί τα βήματα του παππού του, απολαμβάνοντας καλλιτεχνικές επιτυχίες, ενώ είναι και ανερχόμενος πολιτικός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Είναι κουμπάροι με τον Νίκο Ξανθόπουλο (τον πάντρεψε ο Ξανθόπουλος και βάπτισε τον γιό του) και αχώριστος φίλος, όπως και με τον αείμνηστο Γιώργο Φούντα.
Έχει τιμηθεί με τα εξής διεθνή βραβεία:
Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης - Τιμητική διάκριση για την προσφορά του στον Ελληνικό Κινηματογράφο.
Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης - Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία του Θέου Δήμου «Κιέριον».
Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονικής - Τιμητική Διάκριση για την ερμηνεία του στην ταινια του Πάνου Γλυκοφρύδη «Λάμψη στα μάτια».
Διεθνές Φεστιβάλ Τυνησίας - Τιμητική Διάκριση για την ερμηνεία του στην ταινία του Κώστα Μανουσάκη «Ο Φόβος».
Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου - Χρυσή Άρκτος για την ερμηνεία του στην ταινία του Κώστα Μανουσάκη «Ο Φόβος».
Το 1974 ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο υπήρξε υποψήφιος βουλευτής στην Β΄ Αθηνών, αλλά και αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων, επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη. Ο ίδιος δήλωσε για την πολιτική του στράτευση: «Ήμουν ο ιδρυτής της πρώτης τοπικής του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Κι αργότερα, με ένα συνάδελφο, φτιάξαμε την πρώτη κλαδική των ηθοποιών. Δεν πήγα στο ΠΑΣΟΚ για να βγάλω λεφτά. Πήγα για να βάλω το λιθαράκι μου και να αλλάξει η Ελλάδα. Ήθελα την ανατροπή, που την έφερε ο Αντρέας.».
Δημήτριος Καζάκης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Τσαριτσάνη και ήταν γιος του Αστέριου Καζάκη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 1915 (Δεκεμβρίου) και επανεξελέγη στις εκλογές του 1920 και του 1926. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1932 εξελέγη γερουσιαστής Λαρίσης για τριετή θητεία.
2574 Λάντογκα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Λάντογκα είναι άγνωστα. Η Λάντογκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 27 ώρες και 14 λεπτά (Owings 2013), μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Ραϊμόντας Σούκις

Βιογραφία

Το 1992, ο Σούκις αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, και το 1996 ολοκλήρωσε τις διδακτορικές σπουδές του. Από το 1992 έως το 2004, εργάστηκε ως βοηθός στο Τμήμα του Αστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους.
Παρακολούθησε στρατιωτική υπηρεσία στον Κόκκινο Στρατό από το 1985 έως το 1987. Εργάστηκε ως δικηγόρος στη σύνταξη της καθημερινής εφημερίδας "Šiaulių krastas" από το 1991 έως το 1992 και στην εταιρεία συμβούλων "Verslo raktas" από το 1992 έως το 1993. Για ένα χρόνο, ήταν στη κοινοβουλευτική ομάδα του Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος της Λιθουανίας, και, από το 1994 έως το 1997 ήταν ο σύμβουλος της Κοινοβουλευτικής Εξεταστικής Επιτροπής. Από το 1998 έως το 1999 υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στην εταιρεία "BNA grupė" και μετά ως σύμβουλος το 2000. Εργάστηκε στον τομέα του Αστικού δικαίου στο Τμήμα Νομικής και στα Κυβερνητικά Γραφεία Νομοθεσίας.
Το 2000 εξελέγη στο Κοινοβούλιο ως υποψήφιο της Φιλελεύθερης Ένωσης της Λιθουανίας. Από το 2000 έως το 2001, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Δίκαιο και τη Νομοθεσία, και από το 2001 έως το 2004 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος. Το 2004 ήταν αναπληρωτής υποψήφιος της Φιλελεύθερης και Κεντρικής Ένωσης. Από το 2004 έως το 2006 ήταν αναπληρωτής πρόεδρος του Δικαίου και της Νομοθεσίας.
Στις 12 Ιουλίου 2006, ο Σούκις διορίστηκε υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση του Γκεντίμινας Κιρκίλας. Στις 12 Νοεμβρίου 2007 ωστόσο παραιτήθηκε λόγω τραυματισμών από ένα ατύχημα που προκλήθηκε από αστυνομικό. 4 μέρες αργότερα το, ο Πρόεδρος Βάλντας Άνταμκους έκανε δεκτή την παραίτηση. Ο Σούκις υπηρέτησε ως υπουργός μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 2007.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, ήταν και πάλι βουλευτής του κόμματος της Φιλελεύθερης και Κεντρικής Ένωσης. Στις 18 Νοεμβρίου 2008, διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Σέιμας. Στις 10 Μαρτίου 2010, διορίστηκε υπουργός υγείας στην κυβέρνηση του Άντριους Κουμπίλιους.
Το 2012 δεν εξελέγη στη βουλή, και το κόμμα του δεν υπερέβη το όριο εκλογής. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η θητεία του ως Υπουργός Υγείας ολοκληρώθηκε.
Την περίοδο 2002-2003, ήταν επίσης σύμβουλος στο Βίλνιους. Το 1997 και το 2004, εργάστηκε στις ομάδες εκστρατείας του Βάλντας Άνταμκους στις αντίστοιχες προεδρικές εκλογές.
Ευστάθιος Θεσσαλονίκης

Η ζωή του

Υπήρξε μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Φλώρου της Κωνσταντινούπολης, εξ ου και το προσωνύμιο Κατάφλωρος. Μετέπειτα κατέστη σύμβουλος επί των δεήσεων, «μαΐστωρ ρητόρων» (δηλαδή καθηγητής ρητορικής) και διάκονος της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Έγινε επίσκοπος Μύρων και τελικά Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης γύρω στα 1178, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Ως Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης συγκρούστηκε με τους "δυνατούς" της πόλης και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη για λίγο. Επίσης, διατηρούσε αλληλογραφία με σημαντικά πρόσωπα της πολιτικής ζωής. Βαθύς γνώστης της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας σχολίασε την Ιλιάδα και την Οδύσσεια του Ομήρου, τον Διονύσιο τον Περιηγητή και τον Πίνδαρο . Μετά την κοίμησή του, τους επικήδειους λόγους του διάβασαν οι Ευθύμιος ο Μέγας και Μιχαήλ Χωνιάτης, αποσπάσματα των οποίων σώζωνται σε βιβλιοθήκη της Οξφόρδης. Ο μαθητής του Νικήτας Χωνιάτης τον επαίνεσε, επίσης, ως τον πιο καλλιεργημένο άνθρωπο της γενιάς του, κάτι που είναι δύσκολο να αμφισβητήσει κανείς ιστορικά.
Άννα Λάσκαρις

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Ιωάννη-Αντωνίου Β΄ ντε Λάσκαρις, κόμη του Τέντε & Βεντιμίλια και κυρίου του Μεντόνε και της Ιζαμπώ/Ισαβέλλας ντ' Ανγκλιούρ-Εστόζ. 
Ήταν 12 ετών, όταν το 1491 έγινε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο ντε Κλερμόν-Λοντέβ, υποκόμη του Νεμπουζάν. Το 1501 παντρεύτηκε τον Ρενέ κόμη του Βιλάρ-αν-Μπρες, νόθο γιο του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο Ρενέ (1473-1525) ήταν κυβερνήτης της Νίκαιας & της Προβηγκίας και ναύαρχος της Γαλλίας. Επειδή ο πατέρας της δεν είχε άρρενα τέκνα, οι ιδιοκτησίες του περιήλθαν στην Άννα, όταν αυτός απεβίωσε το 1509. 
Το 1515 ο Λουσιέν των Γκριμάλντι κύριος του Μονακό αγόρασε τα φεουδαλικά δικαιώματα επί της πόλης του Μεντόνε από τον Οίκο της Άννας Λάσκαρις και έτσι έφερε την πόλη, ως σύνολο, υπό την ηγεμονία του Μονακό ως τη Γαλλική Επανάσταση.
Ιωσήφ Μομφεράτος

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Μομφεράτος ήταν από τους αρχηγούς του Ριζοσπαστικού κόμματος των Ηνωμένων πολιτειών των Ιόνιων νήσων, δικηγόρος που είχε σπουδάσει σε πανεπιστήμια της Ιταλίας και της Γαλλίας. Διατέλεσε μέλος του Κερκυραϊκού κοινοβουλίου επί αγγλικής κατοχής και της Β΄Εθνοσυνέλευσης της Αθήνας 1864, όταν τα Ιόνια νησιά είχαν παραχωρηθεί στην Ελλάδα από τους Άγγλους. Επίσης από τις 9 Απριλίου του 1849 έως το 1859 εξέδιδε στην Κεφαλονιά την εφημερίδα Αναγέννησις της Κεφαλονιάς. Αγωνίστηκε για την ένωση των νήσων με την Ελλάδα και για την πολιτική του δράση φυλακίστηκε και εξορίστηκε από την Αγγλική αρμοστεία. 
Το 1862 συμπαρατάχθηκε  με τον Ηλία Ζερβό που πρότεινε ψήφισμα για την αναστολή της ένωσης και την ψήφιση μέτρων για την ανακούφιση του επτανησιακού λαού. Το ψήφισμα αυτό ήταν η αιτία να διασπαστεί το Κόμμα των Ριζοσπαστών σε Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών, με ηγέτες του Μομφεράτο και Ζερβό, και σε Κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών με ηγέτη τον Κων/νο Λομβάρδο. 
Στις 21 Μαΐου 1864 γίνεται η ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα, αλλά ο Μομφεράτος αρνείται να υπογράψει την ένωση και απουσιάζει από τους πανηγυρισμούς -παρόλο που ήταν αντιπρόεδρος του Ιόνιου κοινοβουλίου- διαφωνώντας με τους όρους της ένωσης.