google/wiki40b huggingface dataset:
Δραγωτινά Κέρκυρας

Ιστορία

Το χωριό σύμφωνα με τον Αλεξάνδρου Κάντα είναι από τα παλαιότερα και αναφέρεται απο το 1507. Το όνομα του προέρχεται απο τη λέξη δραγάτης που σημαίνει φύλακας αμπελιών, γιατί από την καλλιέργεια του αμπελιών είχε την μεγαλύτερη πρόσοδο ο λευκιμμαίος αγρότης.
Στο χωριό πριν την τραγωδία του 1537 υπήρχαν 36 οικογένειες, από τις οποίες διασώθηκαν μόνο δύο οι οικογένειες Θεριανού και Καστρινού. Κατα τη δεκαετία του 1720 η οικογένεια Θεριανού μετακόμισε στο Νεοχώρι. Ολοκληρωτικά εξαλείφτηκαν οι οικογένειες Αγουρίδη, Ζενεμπίση, Μαντση, Μιχαηλίτση, Μαμαλούκα καθώς και άλλες.
Το χωριό δεν βρισκόταν εκεί όπου είναι σήμερα αλλά στους πρόποδες της γλώσσας του λόγγου των Ταξιαρχών που κατευθύνεται προς τα κάτω κλείσματα και στα ανατόλικα της Δάφνης. Το χωριό αυτό καταστράφηκε το 1710 από κάποια πειρατική επιδρομή, οπότε οι εναπομείναντες κάτοικοι του υποχρεώθηκαν να μετακομίσουν εκεί που είναι το χωριό σήμερα. Η επίδρωμη έγινε απο τον πασίγνωστο Μπαρμπαρόσα. Η εκκλησία του Ταξιάρχη υπάρχει πρίν το ετος του 1536.

Εκκλησίες του χωριού

Η εκκλησία του Αϊ Λιά υπάρχει από το 1536 με το ξακουστό πανυγύρι της. Κάποτε λειτουργούσε ως μοναστήρι με δυο κτίρια που στο ένα κατοικούσαν μοναχοί και το άλλο λειτουργούσε σαν ελαιοτριβείο. Σήμερα ωστόσο έχουν ερημωθεί.
Έθιμο το χωριού είναι να μην ψήνουν τον παραδοσιακό οβελία την ημέρα του Πάσχα, άλλα την επομένη, τη Δευτέρα του Πάσχα.
Ακόμα υπάρχει ο Αϊ Χαράλαμπος μεγάλος μάρτυρας. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 10 Φεβρουάριου.
Αγία Άννα Κέρκυρας

Γεωγραφία

Η Αγία Άννα, είναι ηπειρωτικός οικισμός στην Δ. Κέρκυρα, δίπλα στους Αλειμματάδες, με θέα στους Οθωνούς (Διαπόντια Νησιά), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 290. Απέχει  περίπου 28 χλμ ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.

Πληθυσμιακά στοιχεία

Η εξέλιξη πληθυσμού της Αγίας Άννας έχει ως εξής: κάτοικοι 70 (2001), 79 (2011).
Βασίλης Λάζαρης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Πάτρα και έκανε φιλολογικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Επί τρεις δεκαετίες εργάστηκε σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπου δίδαξε, με διακοπή την περίοδο της χούντας, οπότε έμεινε εκτός εκπαίδευσης. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά, τα οποία φιλοξένησαν άρθρα του με ιστορικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα. 
Από το 1989 ως το 1990 υπηρέτησε ως διορισμένος Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας.
Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 11 Μαΐου 2019 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά από τον ιερό Ναό Αγίων Αγγέλων στο Πρώτο Δημοτικό Νεκροταφείο Πάτρας. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Αθανασοπούλου και απέκτησαν τον Κωνσταντίνο και την Αγγελική.
Άποψη των Αθηνών το 1687

Περιγραφή

Η μεγαλύτερη από τις δύο εικόνες είναι διπλωμένη στα τρία. Δείχνει το τοπίο γύρω από την Αθήνα και το Πόρτο Λεόνε όπως ονομάζονταν τότε ο Πειραιάς. Στους πρόποδες του λόφου της Ακρόπολης ανεβαίνουν τα σπίτια των Αθηναίων. Στην κορυφή της Ακρόπολης διακρίνουμε τον Παρθενώνα με Τούρκικο μιναρέ.
Η μικρότερη εικόνα δίνει μια κοντινότερη άποψη της Ακρόπολης με μια σημαία να κυματίζει επάνω στον Φράγκικο Πύργο.

Αξιολόγηση του έργου

Οι δύο εικόνες αποδίδουν την γενική εικόνα του τοπίου της Αθήνας και του Πειραιά. Αν και αποτυγχάνουν στις λεπτομέρειες και περιέχουν λάθη, είναι γνήσια τεκμήρια της εποχής τους, που αποδίδουν με ακρίβεια τη γενική άποψη, ιδίως το μέγεθος της πόλης και των τειχών της.

Ιστορική τοποθέτηση

Οι δύο εικόνες είναι ζωγραφισμένες σε έναν χειρόγραφο τόμο που υπήρχε στην ιδιωτική βιβλιοθήκη του Βρετανού έμπορου αρχαιοτήτων και μανιώδη βιβλιοσυλλέκτη κόμη Σερ Τόμας Φίλλιππς (1792 — 1872). Η πατρότητα του χειρόγραφου και των δύο εικόνων δεν είναι γνωστή. Από την χειρόγραφη σημείωση στο βιβλίο ξέρουμε ότι γράφτηκε ή μάλλον ολοκληρώθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1687, λίγο μετά την καταστροφή της Ακρόπολης από τον Μοροζίνι. Γι'αυτό οι δύο αυτές εικόνες τοποθετούνται στο άμεσο χρονικό διάστημα λίγο πριν την 26η Σεπτεμβρίου 1687 και είναι και οι τελευταίες καταγραμμένες μαρτυρίες της Ακρόπολης και του Παρθενώνα πριν από τον βομβαρδισμό. Πιστεύεται ότι ο συγγραφέας και σκιτσογράφος ήταν κάποιος στρατιώτης του Μοροζίνι.
Μιχαήλ Ράλλης

Βιογραφία

Ήταν από τη Σπάρτη και ανήκε στον περίφημο οίκο των Ράλληδων. Πήρε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του 1463 και 1464 για την επανάκτηση της Πελοποννήσου. Όταν ο Μωάμεθ Β΄ κατέλυσε στην Πελοπόννησο την αρχή των δύο αδελφών του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Δημήτριου και Θωμά, ο Μιχαήλ Ράλλης ερχόμενος στην Μάνη ανέλαβε την διοίκηση της υπό την ενετική κυριαρχία και διεξήγαγε πόλεμο με τους Τούρκους για να επανακτήσει η Ενετία την Πελοπόννησο. Στην Πέτρα κατατρόπωσε και έτρεψε σε φυγή τους Τούρκους, οι οποίοι επέσρεψαν όμως, συνέλαβαν τον ηρωϊκό Μιχαήλ Ράλλη και τον ανασκολόπησαν. Βρήκε τραγικό και ένδοξο τέλος.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – 400 μέτρα με εμπόδια ανδρών

Τα 400 μέτρα με εμπόδια Ανδρών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 27, 28 και 29 Ιουνίου.
Μπίγαν

Ονομασία

Κατά τις ισπανικές κατακτήσεις το 16ο αιώνα, ο κονκισταδόρ Χουάν ντε Σαλσέδο εξερεύνησε την επαρχία Ιλόκος και εγκατέστησε στρατιωτική βάση στη σημερινή περιοχή του Βιγκάν. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, όταν κατέφτασαν οι Ισπανοί στην περιοχή, κάποιος πρόσεξε την οργιώδη πράσινη βλάστηση στις όχθες του ποταμού Mestizo και ρώτησε έναν ιθαγενή για το όνομα του μέρους. Ο ιθαγενής, ο οποίος δεν καταλάβαινε ισπανικά, νόμιζε ότι τον ρωτούσαν για το όνομα του φυτού, οπότε απάντησε "μπιγκάα" κι έτσι πήρε την ονομασία της η πόλη Βιγκάν.

Ιστορία

Η πόλη είναι η μόνη στις Φιλιππίνες που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και διασώζεται μέχρι σήμερα.
Αποτελούσε παράκτιο εμπορικό κέντρο πολύ πριν την έλευση των Ισπανών: από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας έφτασαν στο Νησί του Βιγκάν (Isla de Vigan) Κινέζοι έμποροι μέσω του ποταμού Μεστίζο, οι οποίοι αντάλλασσαν αγαθά από τα βασίλεια της Ασίας με χρυσάφι, κερί και άλλα προϊόντα. Άποικοι από άλλες περιοχές, κυρίως από την Κίνα, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κι έκαναν μεικτούς γάμους με τον ιθαγενή πληθυσμό.
Στις 20 Μαΐου 1572, οι Ισπανοί κατέφτασαν βόρεια της Μανίλα και στις 12 Ιουνίου έφτασαν στο Βιγκάν, όπου ιδρύθηκε από το Χουάν ντε Σαλσέδο η "Villa Fernandina de Vigan", προς τιμήν του Φερδινάνδου, γιου του Φιλίππου Β' της Ισπανίας. Το 1576, ο Σαλσέδο επέστρεψε στην περιοχή με στρατιωτική συνοδεία και ιεραπόστολους για την κατήχηση της επαρχίας Ιλόκος. Ιδρύθηκε ισπανική πόλη, με σκοπό τον έλεγχο των γειτονικών περιοχών.
Από το 1645 ως το 1660, το Βιγκάν ήταν χωρισμένο σε 21 τομείς.
Το 1906, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο των Βορείων Φιλιππίνων, το παλαιότερο κρατικό πανεπιστήμιο στη Βόρεια Λουζόν.
Σήμερα, η πόλη χωρίζεται σε 39 κοινότητες.
Το 2007, σεισμός μεγέθους 5,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συνέβη στις βόρειες Φιλιππίνες, χωρίς θύματα. Το επίκεντρο εντοπίστηκε 46 χιλιόμετρα από το Βιγκάν.
Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος

Ιστορική εξέλιξη του δήμου

Ο δήμος Σπάτων-Λούτσας συστάθηκε το 1952 και προήλθε από την αναγνώριση της προηγούμενης κοινότητας Σπάτων σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 και περιλάμβανε τα Σπάτα ως έδρα της και τους οικισμούς Ραφήνα, Λούτσα, Πικέρμι, Ντράφι και Παπαγγελάκι. Το 1928 αποσπάστηκε η Ραφήνα που αποτέλεσε νέα κοινότητα, το 1952 αποσπάστηκε το Πικέρμι που σχημάτισε την κοινότητα Πικερμίου και το 1974 αποσπάστηκε η Λούτσα που αποτέλεσε την κοινότητα Λούτσας, μετέπειτα δήμο Αρτέμιδας. Τα επόμενα χρόνια ο δήμος Σπάτων-Λούτσας παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι τα τέλη του 2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο δήμος καταργήθηκε και συνενώθηκε στο νέο Δήμο Σπάτων - Αρτέμιδος.
Δήμος Κρανιδίου

Η περιοχή του δήμου

Ο δήμος Κρανιδίου διαθέτει αρκετά χιλιόμετρα ακτογραμμών, κάτι που τον έχει αναδείξει σε αξιόλογο τουριστικό προορισμό. Πιο ανεπτυγμένη τουριστικά είναι η περιοχή του Πορτοχελίου και η περιοχή του Άγιου Αιμιλιανού η οποία τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ δημοφιλής σε εφοπλιστές και επιχειρηματίες.

Δήμαρχοι

Στις εκλογές του 2006 εξελέγη στο β' γύρο Δήμαρχος Κρανιδίου, ο Δημήτριος Σφυρής.
Επαρχία Κιλίς

Ιστορία

Υπάρχουν στοιχεία ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή, περίπου 4.000 χρόνων πίσω, την εποχή του Ορείχαλκου. Η περιοχή διοικήθηκε αρχικά από τους Χουρρίτες, έπειτα πέρασε στους Ασσύριους, ενώ αργότερα από την περιοχή πέρασαν οι Πέρσες, οι Μακεδόνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί και τελευταίοι οι Οθωμανοί.

Γεωγραφία

Η επαρχία βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Ταύρου, δυτικά του ποταμού Ευφράτη, στην βορειότερη γωνία της Πεδιάδας της Συρίας. Περίπου το 4% της παραγωγής σταφυλιού της Τουρκίας προέρχεται από το Κιλίς. Άλλα σημαντικά αγροτικά προϊόντα της περιοχής αποτελούν και οι ελιές, τα φρούτα, το σιτάρι, το κριθάρι αλλά και ο καπνός. Το κλίμα της περιοχής είναι το Μεσογειακό αφού βρίσκεται 60 με 80 km μακριά από τη θάλασσα. Υπάρχει, επίσης, διέλευση των συνόρων με τη Συρία, όπου υπάρχει και δρόμος που οδηγεί στο Αλέππο.
Παύλος Αργυριάδης

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Καστοριά το 1849, πιθανότατα σε εύπορη οικογένεια. Τις γυμνασιακές σπουδές του τις έκανε στην Κωνσταντινούπολη, έπειτα σπούδασε στο Παρίσι Νομική, και έγινε δικηγόρος αφού πολιτογραφήθηκε Γάλλος.
Ο Αργυριάδης υπήρξε ένας από τους λίγους Έλληνες διεθνιστές εκείνης της εποχής που είχαν αξιοσημείωτη διασύνδεση ή και συμμετοχή σε σημαντικά ευρωπαϊκά επαναστατικά γεγονότα του καιρού του και κατά κάποιους συγγραφείς στη Κομμούνα του Παρισιού (1871). Άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ότι έφτασε στο Παρίσι αμέσως μετά τα γεγονότα της Κομμούνας. Στο Παρίσι υπήρξε συνήγορος κατηγορούμενων εργατών και δημοσιογράφων.
Μεταξύ άλλων είχε πολιτικές σχέσεις με τον Πλάτων Δρακούλη και τον Σταύρο Καλλέργη. Το 1889 ήταν μέλος της Κεντρικής επιτροπής του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος της Γαλλίας.

Οικογενειακή κατάσταση

Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά. Τον κεραμοποιό Νικόλαο-Πλάτωνα (1888 Μασσαλία) και την Μαριάννα.

Εργογραφία

Ανάμεσα στα δημοσιεύματά του περιλαμβάνονται και τα ακόλουθα:
Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα

Εκλογή στην προεδρία, 2006

Ο σοσιαλδημοκράτης Σίλβα εξελέγη το 2006 ο πρώτος κεντροδεξιός Πρόεδρος στη χώρα. Με ποσοστό 50,59% ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο στις προεδρικές εκλογές της 22 Ιανουαρίου 2006. Ο ιστορικός ηγέτης των Πορτογάλων σοσιαλιστών και υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, Μάριο Σοάρες, αναγνώρισε τη νίκη από τον Σίλβα από τον πρώτο γύρο.

Επανεκλογή 2011

Ο Σίλβα εξελέγη για μία ακόμη θητεία, κερδίζοντας τις προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο, στις 23 Ιανουαρίου 2011, επικρατώντας με ποσοστό 52,9% έναντι 19,7% του αντιπάλου του ,Μανουέλ Αλέγκρε, από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. 
Λίγο μετά την επανεκλογή του στο ύπατο αξίωμα, ανακοινώθηκε ότι ο ίδιος αποφάσισε να μην λαμβάνει τον μισθό για το αξίωμά του, ύψους 6.523,93 ευρώ, καθώς λάμβανε σύνταξη 10.000 ευρώ μηνιαίως.
Αθανασία Τσουμελέκα

Συμμετοχές σε αγώνες

Η πρώτη της συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση έγινε το 2002 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του Μονάχου, όπου με επίδοση 1.31.25 κατέλαβε την ένατη θέση και κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ για τα 20 χιλιόμετρα.
Το 2003 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για αθλήτριες κάτω των 23 ετών στο Μπίντγκοτζ με επίδοση 1.33.55. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2003 στο Παρίσι, όπου κάνοντας μια εξαιρετική κούρσα κατέλαβε την 7η θέση με επίδοση 1.29.34. 
Την επόμενη χρονιά, το 2004, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Πραγματοποιώντας κούρσα αναμονής, πήρε το προβάδισμα στα μέσα περίπου της κούρσας και άντεξε μέχρι το τέλος κατακτώντας το μετάλλιο με επίδοση 1.29.12.
Το 2005, αν και αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα που της στέρησαν τη δυνατότητα για μια καλή προετοιμασία, επιδίωξε και κατάφερε να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2005 του Ελσίνκι. Παρά τα προβλήματα, η Τσουμελέκα πραγματοποίησε καλή εμφάνιση και ενώ βρισκόταν στην 3η θέση με μεγάλη διαφορά από την 4η, ώσπου δέχθηκε τρίτη παρατήρηση και ακυρώθηκε, χάνοντας την ευκαιρία να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο. Όπως η ίδια δήλωσε αργότερα, τη στιγμή εκείνη σκέφτηκε ακόμα και να σταματήσει τον αθλητισμό.
Το 2006 εγκατέλειψε τις προπονήσεις λόγω εγκυμοσύνης. Σύζυγoς και προπονητής της είναι ο Νίκος Δημητριάδης.
Το 2007 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στην Οσάκα αλλά εγκατέλειψε πριν από το τέλος του αγώνα.

Θετικό δείγμα και αποχώρηση

Η Τσουμελέκα ανακοίνωσε το τέλος στον πρωταθλητισμό στις 17 Ιανουαρίου του 2009, καθώς ανακοινώθηκε ότι βρέθηκε σε έλεγχο ντόπινγκ θετική σε χρήση ερυθροποιητίνης. Ο ΣΕΓΑΣ επέβαλε στην αθλήτρια διετή αποκλεισμό, ποινή που ανακοινώθηκε επίσημα από την IAAF στις 16 Απριλίου του 2009. Η Τσουμελέκα αθωώθηκε από το Εφετείο Αθηνών τον Ιανουάριο του 2014, 5 χρόνια μετά τον αποκλεισμό της. Οι δικαστές εξέτασαν ενδελεχώς τους φακέλους των δύο Ομοσπονδιών δικαιώνοντας την αθλήτρια.
Ιάκωβος του Μονφόρ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις αρχές τού 1463· ήταν το έννατο τέκνο τού Γκαστόν Δ΄ κόμη της Φουά & Μπιγκόρ, υποκόμη τού Μπεάν και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας. Η Ελεονώρα ήταν κόρη τού Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας και της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.
Ο Ιάκωβος έγινε κυβερνήτης τού Μπεάρν και αντιστράτηγος της Κάτω Ναβάρρας για τον βασιλιά. Απεβίωσε το 1508 σε ηλικία 45 ετών.
Ριμπέιρα Μπράβα (Πράσινο Ακρωτήρι)

Γεωγραφία

Η Ριμπέιρα Μπράβα βρίσκεται βόρεια-κεντρικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και κεντρο-δυτικά του Δήμου Ριμπέιρα Μπράβα. Βρίσκεται νότια της Μπουκεϊράο, σε συντεταγμένες 16°38′00″ Β 24°17′45″ Δ.
Ιωάννης Πετραλίφας

Βιογραφία

Ήταν μέλος της Οικογένειας Πετραλίφα, που είχαν Ιταλο-Νορμανδική καταγωγή. Στην αγιογραφία της κόρης του αναφέρεται ότι νυμφεύτηκε την Ελένη, ευγενή από την Κωνσταντινούπολη· έλαβε τον βαθμό του σεβαστοκράτορος και ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος (1185-95) τον έστειλε κυβερνήτη της Θεσσαλίας και Μακεδονίας.Talbot 1996, σελ. 327. Παρ' όλα αυτά το 1195 ήταν από τους κύριους ευγενείς, που συνωμότησαν εναντίον του Αυτοκράτορα και εγκατέστησαν στον θρόνο τον αδελφό αυτού Αλέξιο Γ΄ (1195-1203).
Το 1204 η Κωνσταντινούπολη έπεσε από την Δ΄ Σταυροφορία. Ο Ιωάννης υποστήριξε τον Θεόδωρο (εξάδελφο του Ισαακίου Β΄ και Αλεξίου Γ΄) στη δημιουργία του δεσποτάτου της Ηπείρου, μάλιστα ο Θεόδωρος νυμφεύτηκε την αδελφή εκείνου Μαρία  Πετραλίφα. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 1224 και 1230. Ο Ντόναλντ Νίκολ και ο Δημήτριος Πολέμης τον ταυτίζουν με τον Ιωάννη Πετραλίφα μέγα χαρτουλάριο στη Νίκαια περί το 1237, αλλά αυτό μάλλον δεν ευσταθεί.
Βορρελίωση

Διάγνωση

Η βορρελίωση μπορεί να διαγνωσθεί με διάφορες εξετάσεις αίματος (αντισώματα). Η εξέταση που γίνεται συνήθως πρώτη ονομάζεται ανοσοενζυμική ανάλυση, και σε περίπτωση που βρεθούν σε αυτήν αντισώματα IgG έναντι της Borrelia burgdorferi θα πρέπει να διενεργηθεί μια εξέταση επαλήθευσης που ονομάζεται Immunoblot ή Western Blot. Σημαντικό για να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε την βορρελίωση είναι η ένδειξη μηνιγγίτιδας και ένδειξη για αντισώματα κατά του βακτηρίου Borrelia burgdorferi. Όταν τα συμπτώματα της ασθένειας επικρατούν για μικρό διάστημα τα αντισώματα δεν μπορούν να εντοπιστούν.
Η διάγνωση της ασθένειας είναι ιδιαίτερα δύσκολη και ίσως στην αρχή ο γιατρός να μην σκεφτεί ότι ο ασθενής πάσχει από βορρελίωση. Ακόμα και αν η εξέταση δείξει αντισώματα έναντι της Borrelia burgdorferi στον οργανισμό αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ασθενής πάσχει από βορρελίωση. Ίσως να χρειαστεί να επαναληφθούν αρκετές φορές οι εξετάσεις για να διαγνωσθεί τελικά η ασθένεια.

Θεραπεία

Η θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά, —συνήθως δοξυκικλίνη για τους ενήλικες και παιδιά άνω των 8 ή αμοξυκιλλίνη για ενήλικες, παιδιά μικρότερης ηλικίας και γυναίκες που θηλάζουν— είναι η συνηθισμένη θεραπεία για την βορρελίωση στα αρχικά στάδια. Αυτά τα φάρμακα συνήθως καθαρίζουν τον οργανισμό από τη λοίμωξη και αποτρέπουν τις περαιτέρω επιπλοκές. Η θεραπεία συνήθως γίνεται για 14 με 21 μέρες αλλά ορισμένες έρευνες έχουν δείξει πως η θεραπεία 10 έως 14 ημερών είναι εξίσου αποδοτική.
Στην προχωρημένη βορρελίωση η θεραπεία συνεχίζεται για 14 με 28 ημέρες. Αυτό είναι συνήθως αποδοτικό αν και μπορεί να πάρει αρκετό χρόνο για να θεραπευτεί πλήρως η νόσος.
Ολιμπίκ Λυών

Τιμητικοί Αριθμοί Φανέλας

16 –  αποσύρθηκε το 1999 προς τιμήν του τερματοφύλακα Λυκ Μπορελί. Ο Μπορελί σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους. Το 2011, ο συγκεκριμένος αριθμός επανήλθε και δόθηκε στον αναπληρωματικό τερματοφύλακα της ομάδας, Αντονί Λοπές.
17 –  αποσύρθηκε το 2003 προς τιμήν του μέσου Μαρκ-Βιβιάν Φοέ. Ο Φοέ πέθανε, ενώ αγωνιζόταν με το Καμερούν για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA του 2003, στο Σταντ ντε Ζερλάν της Λυών. Ο συγκεκριμένος αριθμός επανήλθε το 2008, για να δοθεί στον Καμερουνέζο ποδοσφαιριστή Ζαν Μακούν. Μετά την αποχώρηση του Ζαν Μακούν από την ομάδα, ο αριθμός έμεινε αχρησιμοποίητος για έναν χρόνο. Το 2011, δόθηκε στον Αλεξάντρ Λακαζέτ.
NGC 107

Ο NGC 107 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 280 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο 50.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ότο Βίλχελμ φον Στρούβε (Otto Wilhelm von Struve) στις 14 Ιανουαρίου 1866.
Χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου

Με τον όρο Χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου ορίζουμε την Αγγλία, την Σκωτία, την Ουαλία και την Βόρεια Ιρλανδία. Τις τέσσερις χώρες από τις οποίες αποτελείται το Ηνωμένο Βασίλειο και σχηματίζουν ένα κυρίαρχο κράτος.
Ο όρος «χώρες» είναι ο συνηθέστερος, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην διεθνή κοινότητα παρ'όλο που δεν είναι ανεξάρτητα κράτη. Οι 4 χώρες αναφέρονται στον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης ως χώρες για αθλητικούς κυρίως σκοπούς που οι προαναφερόμενες συμμετέχουν ξεχωριστά. Ενώ η Βόρεια Ιρλανδία σε πολλές διοργανώσεις συμμετέχει ως μέρος της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ως κυρίαρχο κράτος εκπροσωπεί τις 4 χώρες στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών, τύπου ΟΗΕ και Ευρωπαϊκής Ένωσης των οποίων είναι μέλος. To Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και η κυβέρνηση του κράτους ασχολείται με θέματα που αφορούν τις τέσσερις χώρες αλλά δεν παρεμβαίνει στις αρμοδιότητες του κοινοβουλίου κάθε μίας χώρας ξεχωριστά. Η Αγγλία ωστόσο, έχει την ευθύνη του Βρετανικού Κοινοβουλίου που τοποθετείται στο Λονδίνο.
Τα Νησιά της Μάγχης και ο Νήσος του Μαν είναι εξαρτήσεις του στέμματος και δεν ανήκουν στις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρομοίως τα Βρετανικά Υπερπόντια Εδάφη δεν αποτελούν χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στην Ελλάδα για να αναφερθούμε στο κράτος χρησιμοποιείται πολύ συχνά λανθασμένα ο όρος "Αγγλία", όνομα το οποίο δεν είναι αποδεκτό από τους Σκώτους, τους Ουαλούς και τους κατοίκους της Βόρειας Ιρλανδίας. Ο όρος "Μεγάλη Βρετανία" ή "Βρετανία" είναι αποδεκτός από τους Σκώτους, τους Ουαλούς και τους Άγγλους αφού παραπέμπει στο νησί αλλά όχι από τους κατοίκους της Βόρειας Ιρλανδίας διότι ανήκουν στο νησί της Ιρλανδίας και όχι της Βρετανίας. Επομένως ο όρος Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο σωστότερος από την στιγμή που είναι το επίσημο όνομα του κράτους, αποδεκτό από τις 4 χώρες αλλά και από τα υπερπόντια εδάφη.
Κοτύωρα

Αρχαία πόλη

Τα Κοτύωρα, σύμφωνα με τον Ξενοφώντα αποτελούσαν αποικία και φόρου υποτελής των Σινωπαίων, διατηρώντας όμως ιδία αρμοστεία. Κατά την Περσική κυριαρχία διατηρούσε την αυτονομία της όπως και όλες οι άλλες πόλεις της περιοχής αυτής. Με την ίδρυση του Βασιλείου του Πόντου, από τους Μιθριδάτες, υποτάχθηκε σ΄ αυτό. Από τα Κοτύωρα, όπου παρέμειναν εκεί οι Μύριοι επί 45 ημέρες μετά από πολλές κακουχίες επιβιβάστηκαν σε πλοία και απέπλευσαν για Σινώπη και από εκεί επέστρεψαν στην Ελλάδα.

Σημειώνεται ότι κατά την περίφημη εκείνη κάθοδο των Μυρίων οι Κοτυωρίτες όχι μόνο δεν δέχθηκαν να φιλοξενήσουν αυτούς στις οικίες τους αλλά τους αρνήθηκαν και την αγορά τροφίμων. Προ αυτής της κατάστασης ο Ξενοφών διέταξε τη βίαιη κατάληψη οικιών καθώς και την δια της βίας προμήθεια τροφίμων και από τα πέριξ χωριά. Η εχθρική αυτή εκδήλωση των κατοίκων ήταν αποτέλεσμα των εισηγήσεων του αρμοστή της πόλης και όχι τόσο αυθόρμητη. Τελικά προσήλθαν πρέσβεις της Σινώπης και αφού στην αρχή απείλησαν πόλεμο στη συνέχεια επήλθε συμφιλίωση και έτσι οι Κοτυωρίτες παρείχαν κάθε διευκόλυνση στους μυρίους. Κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. τα Κοτύωρα αναφέρονται από τον Αρριανό ως μικρή κώμη, ενώ κατά τους Βυζαντινούς χρόνους έπαψε ν΄ αναφέρεται πλέον.

Σύγχρονη ιστορία

Κατά τον 17ο-18ο αιώνα που άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η ναυτιλία στον Πόντο, άρχισε παράλληλα ν΄ αναπτύσσεται και η νέα πόλη, παρακείμενα της αρχαίας, και να ακμάζει εμπορικά. Κύρια προϊόντα της νέας πόλης ήταν αραβόσιτος, φασόλια, καρύδια, δέρματα, γαλακτοκομικά και ξυλεία. Τα Κοτύωρα αποτελούν σήμερα έδρα υποδιοίκησης του νομού της Τραπεζούντας όπου και φέρεται, μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, καθαρά τουρκική πόλη.
Σημειώνεται ότι στην αρχή του 20ου αιώνα αριθμούσε 12.000 κατοίκους εκ των οποίων 6.000 ήταν Έλληνες και οι άλλοι Τούρκοι και Αρμένιοι. Η Ελληνική κοινότητα των Κοτυώρων διατηρούσε δημοτικό σχολείο με 150 μαθητές, παρθεναγωγείο με ίσο αριθμό μαθητριών καθώς και ημιγυμνάσιο με 350 μαθητές.
Η έξωση των Ελλήνων έγινε το 1917. Συγκεκριμένα στις 19 Αυγούστου του 1917 ο ρωσικός στόλος άρχισε να βομβαρδίζει τις τουρκικές συνοικίες της πόλης, αποχωρώντας όμως πήραν και πολλούς Έλληνες. Τον Σεπτέμβριο του 1917 ξεκίνησε και η μεγάλη έξωση των Ελλήνων από τους Τούρκους. Στην αρχή οι κάτοικοι οδηγήθηκαν και διασκορπίστηκαν στους νομούς Σεβάστειας και Κασταμονής, εκτός από τους 2.500 που πρόλαβαν μέσω Τραπεζούντας να διεκπεραιωθούν στη Ρωσία. Όσοι δε τελικά κατάφεραν να επιζήσουν μέχρι το 1923 όπου και συνομολογήθηκε η «υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετανάστευσαν στην Ελλάδα.
Εκκλησιαστικά τα Κοτύωρα αποτελούσαν έδρα της επαρχίας Νεοκαισαρείας.

Κλίμα

Το κλίμα των Κοτυώρων είναι εύκρατο, ωκεάνιο και αρκετά δροσερό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φθάνει τους 14 °C. Ο ψυχρότερος που είναι ο Ιανουάριος μήνας έχει μέση θερμοκρασία 7 °C, ενώ ο Αύγουστος, ο θερμότερος έχει 22 °C. Θερμοκρασίες που σπάνια πέφτουν κάτω από –5 °C ή ξεπερνούν τους 30 °C. Το ετήσιο ύψος βροχής φθάνει τα 1215 mm. Οι βροχοπτώσεις είναι κοινό όλο το χρόνο και είναι βαρύ από τον Δεκέμβριο ως και τον Μάρτιο καταγράφεται επίσης περιστασιακή χιονόπτωση, αλλά γενικά η κάλυψη χιονιού είναι πρόσκαιρη.
Μπαζιλικάτα

Γεωγραφία

Η Μπαζιλικάτα συνορεύει με την Καμπανία στα δυτικά, με την Απουλία στα βόρεια και ανατολικά και την Καλαβρία στο νότο, ενώ έχει μικρές ακτογραμμές δυτικά στην Τυρρηνική θάλασσα ανάμεσα στην Καμπανία και στην Καλαβρία και μεγαλύτερες στα νοτιοανατολικά στο κόλπο του Τάραντα στο Ιόνιο Πέλαγος ανάμεσα στην Καλαβρία και στην Απουλία.
Η Μπαζιλικάτα έχει έκταση 9.995 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της είναι σύμφωνα με υπολογισμούς του 2012 575.902 κάτοικοι. Η Μπαζιλικάτα είναι η πιο ορεινή περιοχή της νότιας Ιταλίας, με περίπου το 47% της έκτασής να καλύπτεται από βουνά. Από το υπόλοιπο το 45% είναι λοφώδες και το 8% πεδινό. Η Μπαζιλικάτα καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα των νότιων Απέννινων, ανάμεσα στο ποτάμο Οφάντο και τον ορεινό όγκο Πολλίνο (2.267 μέτρα) στο νότο. Στη περιφέρεια βρίσκεται το ανενεργό ηφαίστειο Μόντε Βουλτούρε (1.326 μέτρα).
Οι δύο κύριες πόλεις της Μπαζιλικάτα είναι η Ποτέντσα (η πρωτεύουσα) και η Ματέρα.
Έλατος Άρτας

Διοικητικές μεταβολές

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και εντάχθηκε στην κοινότητα Κορφοβουνίου. Το 1997 εντάχθηκε στο Δήμο Βλαχέρνας και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 416 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 520 κατοίκους. Ο πληθυσμός του χωριού μετά από χρόνια συνεχούς αύξησης, σημείωσε μείωση στην απογραφή του 2001. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 400 κατοίκους ήταν το 1971 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε το 1991 με 584 κατοίκους. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού πλησίασε εκείνο του 1971. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.

Τοποθεσία και Πρόσβαση

Ο Έλατος γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Κορφοβουνίου.