Come Taste the Band

Ιστορία του δίσκου

Μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ από το συγκρότημα, οι Deep Purple αποφάσισαν να ψάξουν για αντικαταστάτη με οντισιόν τις οποίες πραγματοποίησαν το Μάιο και τον Ιούνιο του 1975. Η πιθανότερη επιλογή ήταν ο κιθαρίστας των Humble Pie, Κλεμ Κλέμπσον, ο οποίος παρ' όλες τις ικανότητες του δεν έπεισε το συγκρότημα, οι οποίοι θεώρησαν ότι δεν "έδεσε" μαζί τους.
Το επόμενο όνομα το οποίο αναφέρθηκε ήταν αυτό του Τόμι Μπόλιν, ο οποίος πήρε και τη θέση. Ο τραγουδιστής Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ είχε συνεργαστεί μαζί του για το δίσκο "Spectrum" και τον προσκάλεσε, αφού διέμενε κοντά στο σημείο που γινόταν οι πρόβες, στο Λος Άντζελες. Ο Μπόλιν συμφώνησε να γίνει μέλος των Deep Purple με την προϋπόθεση να του επιτραπεί να συνεχίσει παράλληλα την προσωπική του καριέρα.
Το καλοκαίρι του 1975 ο Μπόλιν αποχώρησε από τη συγγραφή του νέου άλμπουμ με σκοπό την ηχογράφηση του σόλο δίσκου του, "Teaser". Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς το συγκρότημα συγκεντρώθηκε στα "Musicland Studios" του Μονάχου, ολοκληρώνοντας το "Come Taste the Band". Οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν στις 1 Σεπτεμβρίου 1975, με τη λίστα των κομματιών και τις πρώτες ημερομηνίες της επερχόμενης περιοδείας τους να ανακοινώνονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τη δεύτερη εβδομάδα του μήνα. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Τζον Λορντ ξεκίνησε να ηχογραφεί τον προσωπικό του δίσκο, "Sarabande", τον οποίο ολοκλήρωσε μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας.
Στα τέλη Σεπτεμβρίου ήταν προγραμματισμένη η κυκλοφορία του σινγκλ "You Keep on Moving", κάτι που αναβλήθηκε, ενώ στις 16 Οκτωβρίου 1975 οι Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και Γκλεν Χιούζ συμμετείχαν στη ζωντανή εκτέλεση του "The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast" του πρώην μπασίστα του συγκροτήματος, Ρότζερ Γκλόβερ, στο Royal Albert Hall του Λονδίνου.
Στο τέλος Οκτωβρίου το συγκρότημα συγκεντρώθηκε στα "Pirate Sound Studios" για να κάνει πρόβες για την περιοδεία τους η οποία θα ξεκινούσε στις 2 Νοεμβρίου. Στις 10 Οκτωβρίου, είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ του οποίου οι πωλήσεις κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα και ήταν ο πρώτος στούντιο δίσκος των Deep Purple ο οποίος δεν μπήκε στο βρετανικό Top-10 και το αμερικανικό Top-40, από το 1969. Παρ' όλα αυτά, τρεις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του βραβεύθηκε ως ασημένιος δίσκος στη Μεγάλη Βρετανία (60.000 πωλήσεις).
Η περιοδεία για την προώθηση του "Come Taste the Band" ξεκίνησε από τη Χονολουλού της Χαβάης, ενώ το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 7 Νοεμβρίου, λαμβάνοντας μεικτές κριτικές με κάποια έντυπα να το χαρακτηρίζουν ως προσπάθεια να πατήσουν πάνω στο ήδη μεγάλο όνομα τους, ενώ άλλα έδειχναν θετικά προς την ενέργεια την οποία είχε φέρει ο Μπόλιν στο συγκρότημα. Η επίσημη εκκίνηση της περιοδείας έγινε στις 13 Νοεμβρίου στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, με τους Deep Purple να πραγματοποιούν εννέα εμφανίσεις στην Ωκεανία μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.
Στις 4 και 5 Δεκεμβρίου έδωσαν δύο συναυλίες στο "National Exhibition Auditorium" της Τζακάρτα στην Ινδονησία, στις οποίες η έντονη παρουσία στρατιωτικής ασφάλειας προκάλεσε σοβαρά επεισόδια με το κοινό. Ο σωματοφύλακας του Μπόλιν, Πάτσι Κόλινς, έχασε τη ζωή του στο ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε το συγκρότημα με ανεξιχνίαστο τρόπο, γεγονός που οδήγησε αρκετά άτομα που συνόδευαν το συγκρότημα αλλά και τον Γκλεν Χιούζ στο κρατητήριο.
Στη συνέχεια έδωσαν τέσσερις συναυλίες στη Ναγκόγια, την Οσάκα, τη Φουκουόκα και το Τόκιο της Ιαπωνίας, από τις 8 μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 1975. Η υποδοχή στο συγκρότημα ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης, αλλά σε δύο συναυλίες ο Μπόλιν αντιμετώπισε πρόβλημα με το χέρι του, λόγω κακής χρήσης βελόνας. Η εμφάνιση αυτή ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο ζωντανά ηχογραφημένο "Last Concert in Japan". Μετά από αυτές τις εμφανίσεις πραγματοποίησαν διάλειμμα ενός μηνός για την περίοδο των Χριστουγέννων.
Τους τελευταίους μήνες ύπαρξης του το συγκρότημα τους πέρασε περιοδεύοντας, με τα έντυπα της εποχής να παρουσιάζουν συχνά μία αρνητική εικόνα. Οι Deep Purple εμφανίστηκαν στις Ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 1976, με τους Nazareth να ανοίγουν τις συναυλίες τους. Η εμφάνιση τους στις 27 Φεβρουαρίου στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε το 2000 στο άλμπουμ "Deep Purple: Extended Versions". Οι Deep Purple έδωσαν 34 συναυλίες επί αμερικανικού εδάφους μέχρι τις 4 Μαρτίου, για να ολοκληρώσουν την περιοδεία με πέντε εμφανίσεις στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις 15 του μήνα.
Αρχικός σκοπός του συγκροτήματος ήταν να κάνει ένα διάλειμμα και να πραγματοποιήσει μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία το Μάιο και τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς, αλλά ακυρώθηκε λόγω της αντιμετώπισης που έτυχε το συγκρότημα από τους οπαδούς του και τον Τύπο, οι οποίοι επιζητούσαν την επιστροφή της δεύτερης γραμμής μελών του συγκροτήματος. Μετά την εμφάνιση στο Λίβερπουλ στις 15 Μαρτίου 1976, ο Τζον Λορντ και ο Ίαν Πέις αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα, ενώ ο Κόβερντεϊλ παραιτήθηκε.
Το τμήμα δημοσίων σχέσεων του μάνατζμεντ τους κράτησε για ένα διάστημα κρυφή την είδηση της διάλυσης τους, με αναφορές σε διαλείμματα και προσωπικές δουλειές των μουσικών, με την ανακοίνωση να δημοσιοποιείται τον Ιούλιο του 1976.

Ανάλυση τραγουδιών

Το καλοκαίρι του 1975, ηχογραφήθηκαν δώδεκα κομμάτια εκ των οποίων τα δέκα μπήκαν στο δίσκο. Το "You Keep on Moving" είναι μία "hard rock" μπαλάντα την οποία είχε γράψει ο Γκλεν Χιούζ με τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ για το δίσκο "Burn" το 1973 αλλά δε συμπεριλήφθηκε σ' εκείνο το δίσκο λόγω άρνησης του Ρίτσι Μπλάκμορ. Αυτό είναι από τα γνωστότερα κομμάτια αυτής της σύνθεσης του συγκροτήματος και συμπεριλήφθηκε σε αρκετές συλλογές με τα καλύτερα κομμάτια τους.
Το "This Time Around", άλλη μία μπαλάντα την οποία έγραψαν ο Τζον Λορντ με τον Γκλεν Χιούζ κάποια νύχτα στις ημέρες των ηχογραφήσεων και το οποίο είναι από τα αγαπημένα κομμάτια του Χιούζ, αποτελεί προπομπό του ορχηστρικού "Owed to "G"" που κινείται σε πιο "δυνατό" επίπεδο με έντονα σόλο. Το "Lady Luck", το οποίο είχε γράψει ο φίλος του Μπόλιν, Τζεφ Κουκ το 1971 και ολοκλήρωσε στιχουργικά ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ κινούνταν σε πιο funky ρυθμούς όπως και το "I Need Love". Το "Gettin' Tighter", το οποίο είχε γράψει ο Τόμι Μπόλιν μαζί με τον Γκλεν Χιούζ, είχε μεγάλα κιθαριστικά σόλο και ήταν το αγαπημένο κομμάτι του από αυτό το δίσκο. Το "Drifter" και το "Love Child" ήταν τα πιο κλασικά ροκ τραγούδια του δίσκου και τα χαρακτηριστικότερα έντονα κομμάτια αυτής της σύνθεσης των Deep Purple ενώ το "Comin' Home" που ανοίγει το δίσκο είναι ένα δυναμικό χαρντ ροκ τραγούδι με πολύ καλά φωνητικά από τον Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ και τους Μπόλιν και Χιούζ στα δεύτερα φωνητικά.

Τα τραγούδια

1. Comin' Home (Bolin, Coverdale, Hughes)
2. Lady Luck (Cook, Coverdale)
3. Gettin' Tighter (Bolin, Hughes)
4. Dealer (Bolin, Coverdale)
5. I Need Love (Bolin, Coverdale)
6. Drifter (Bolin, Coverdale)
7. Love Child (Bolin, Coverdale)
8. a) This Time Around (Hughes, Lord)
8. b) Owed to "G" (Bolin)
9. You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)