google/wiki40b huggingface dataset:
Ανδρέας Σκιάς

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1861 στην Καλαμάτα, όπου και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση και καταγόταν από οικογένεια της Αβίας της Έξω Μάνης. Το 1878 εγγράφηκε στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα και μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών αποφοίτησε το 1884 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Λειψίας και στο Πολυτεχνείο του Μονάχου όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1890. Επέστρεψε και το 1891 διορίστηκε υφηγητής και αργότερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Το 1884 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο της Καλαμάτας και μετά από ένα χρόνο στην εμπορική σχολή της Χάλκης. Το 1895 διορίστηκε έφορος των αρχαιοτήτων και υπηρέτησε εκεί μέχρι που το 1910 διορίστηκε καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα, ενώ προηγουμένως είχε διδάξει εκεί ως υφηγητής για μια διετία. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ελληνικού διδασκαλικού συλλόγου, πρόεδρος της επιτροπής του λαογραφικού αρχείου, σύμβουλος της εν Αθήναις αρχαιολογικής εταιρείας (1889-1914 και 1920-1925) και μέλος πολλών άλλων εταιρειών. Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Γύθειο και στην Ελευσίνα (1894-1902). Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας που το 1921 σύστηνε «νὰ καῶσι» τα αναγνωστικά που είχαν γραφτεί στη δημοτική γλώσσα. Δώρησε τη βιβλιοθήκη του στο Πανεπιστήμιο.
Απεβίωσε το 1922 στην Αθήνα.
940 Κορντούλα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Κορντούλας εκτιμάται σε 87,20 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Κορντούλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 34 λεπτά.
Μάου Χέυμανς

Βιογραφία

Ο Μάου Χέυμανς είναι ένας από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες Ντίσνεϋ της Ολλανδίας. Γεννήθηκε στην Βελντχόβεν, και ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 στην εκδοτική Όμπερον. Με λίγα λόγια έκανε ιστορίες με τον Ντόναλντ Ντακ και τους άλλους χαρακτήρες. Το στυλ του είναι εμπνευσμένο απ' αυτό του Καρλ Μπαρκς, με μακριά ράμφη και λαιμούς στα παπιά, καθώς και τα πολλά αστεία φόντο του κάνουν τις σελίδες του εύκολα αναγνωρίσιμες.
Έχει εικονογραφήσει ιστορίες από άλλους σεναριογράφους, όπως οι Φρανκ Γιόνκερ, Έβερτ Γκέραρντς και Ίαν Κρουζ αλλά στηρίζεται κυρίως  στις ιστορίες που ο ίδιος έχει γράψει. Εκτός από κόμικς, έχει εικονογραφήσει πολλές αφίσες με τους χαρακτήρες της Λιμνούπολης. Ο αδελφός του, ο Μπας Χέυμανς είναι επίσης ένας καλλιτέχνης των Disney κόμικς.
Άριαν Μπεκιάι

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε την καριέρα του από την Παρτιζάνι Τιράνων, ομάδα 1ης κατηγορίας. Σε ηλικία 18 χρόνων έκανε την πρώτη του συμμετοχή για την ομάδα και αγωνίστηκε εκεί για 3 χρονιά συμπληρώνοντας 37 συμμετοχές. 
Στην συνέχεια, πήγε στην Ελλάδα και τον ΟΦΗ, όπου αγωνίστηκε για 6 χρόνια έχοντας 129 συμμετοχές. Επίσης, στον ΟΦΗ έγινε από τους λίγους τερματοφύλακες που σκόραραν, αφού την περίοδο 2000-2001 σκόραρε με κεφαλιά στο 95ο λεπτό, δίνοντας την νίκη στον ΟΦΗ. 
Στην συνέχεια, το 2003 πήγε στον Ιωνικό Νικαίας, όπου και αγωνίστηκε για 3 χρόνια στην Α΄ Εθνική. Στην συνέχεια πήγε στην Κύπρο και την Ανόρθωση, στην οποία ήταν βασικός σε όλες τις επιτυχίες της ομάδας, με μεγαλύτερη την είσοδο της ομάδας στους ομίλους του Κύπελλο Πρωταθλητριών. Στην συνέχεια μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας.
Ρόντερικ Μιράντα

Μπενφίκα

Γεννημένος στο Οντιβέλας, της Πορτογαλίας, και αγωνιζόμενος για ένα χρόνο στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας, το 2000, σε ηλικία 9 ετών, εντάσσεται στις ακαδημίες της Μπενφίκα. Το 2010, έγινε επαγγελματίας και ανέβηκε στην πρώτη ομάδα, πραγματοποιώντας 7 συμμετοχές στην Πριμέιρα Λίγα. Στην Μπενφίκα παρέμεινε έως και το 2013.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, αγωνίστηκε ως δανεικός τη σεζόν 2011-12, στην ελβετική Σερβέτ, ενώ στις αρχές της επόμενης σεζόν,  αγωνίστηκε και στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, σε έναν βραχύβιο δανεισμό. Επιστρέφοντας στην Μπενφίκα, εκείνη τη σεζόν, αγωνίστηκε και στην Μπενφίκα Β.

Ρίο Άβε

Το 2013, πήρε μεταγραφή στη Ρίο Άβε, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. He scored three goals in 33 games in his fourth season, Παρόλα αυτά, εκεί παρέμεινε για τέσσερις σεζόν, πραγματοποιώντας συνολικά 72 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ σκόραρε και 4 τέρματα.

Γουλβς

Στις 13 Ιουνίου του 2017, πήρε μεταγραφή στην αγγλική Γουλβς, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Στις 5 Αυγούστου του ίδιου έτους έκανε και το ντεμπούτο του, κόντρα στην Μίντλεσμπρο.

Ολυμπιακός (δανεισμός)

Στις 11 Ιουλίου του 2018, εντάχθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Εθνική Πορτογαλία

Ο Μιράντα, αν κι έχει βραζιλιανική καταγωγή, επέλεξε να εκπροσωπήσει την Εθνική Πορτογαλίας. Το ντεμπούτο του το έκανε το 2007, με την ομάδα U17, κατόπιν αγωνίστηκε και σε μικρότερα τμήματα της εθνικής, πραγματοποιώντας σε όλα αυτά 45 συμμετοχές. Το 2011, συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20.
Αντίγκουα

Γεωγραφία

Η Αντίγκουα είναι το μεγαλύτερο νησί της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα με συνολική έκταση 281 km² (108.5 τετραγωνικά μέτρα). Έχει ακτογραμμή 87 km (54.1 μίλια). Το ψηλότερο υψόμετρο είναι 402 μέτρα (1.319 πόδια) από την επιφάνεια της θάλασσας. Σημειώνεται ότι στον Β' Π.Π. η Αντίγκουα ήταν μια από τις βρετανικές αποικίες που συμπεριελήφθησαν στη αμερικανο-βρετανική Συμφωνία αντιτορπιλικών έναντι βάσεων.

Προέλευση του ονόματος

Η ισπανική λέξη Antigua σημαίνει αρχαία. Την ονόμασε έτσι ο Χριστόφορος Κολόμβος, μετά από μια εικόνα του Καθεδρικού Ναού της Σεβίλλης, τον Σάντα Μαρία δε λα Αντίγκουα (Αγία Μαρία του Αρχαίου Καθεδρικού Ναού). Ένα άλλο όνομα είναι το Ουαλάδλι, που σημαίνει το δικό μας.

Αθλητισμός

Το κυριότερο άθλημα είναι το κρίκετ. Το κυριότερο στάδιο είναι το Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς. Απέχει από την Σαιντ Τζονς 10-20 λεπτά με αμάξι). Βρίσκεται στην Οδό Φάκτορυ Ρόουντ. Χτίστηκε το 2006 για το Παγκόσμιο Κήπελο Κρίκετ 2007. Το κτίσημό του κόστισε 60 Αμερικανικά δολάρια. Το στάδιο ονομάστηκε έτσι από τον αρχηγό της ομάδας Κρίκετ Δυτικών Ινδιών, Βίβιαν Ρίτσαρντς. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 30 Μαΐου 2008 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αυστραλίας. Ο τελευταίος αγώνας έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 2009 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αγγλίας.

Εικόνες

Όλες οι παρακάτω εικόνες είναι οι ομορφότερες παραλίες του νησιού:
Θανάσης Αλευράς

Βιογραφία

Αποφοίτησε από το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν και έλαβε μέρος σε θεατρικές παραστάσεις, όπως "Ο Μικρός Πρίγκηπας" του Εξυπερύ και "Πλούτος" του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή. 
Το 2008 του απονεμήθηκε το θεατρικό βραβείο Δημήτρης Χορν για το ρόλο του στην παράσταση «Ήρωες», της Ελένης Γκασούκα. 
Το 2013 κέρδισε την πρώτη θέση στον - φιλανθρωπικού χαρακτήρα - διαγωνισμό Your Face Sounds Familiar προσφέροντας τα έσοδα στο Σπίτι του Ηθοποιού.
Τεργέστη (επαρχία)

Ιστορία

Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η ελεύθερη περιοχή της Τεργέστης ορίστηκε ως ανεξάρτητο κρατίδιο (15 Σεπτεμβρίου 1947). Στις 26 Οκτωβρίου 1954 η Ιταλία και η Γιουγκοσλαβία συμφώνησαν στον ντε φάκτο διαχωρισμό της περιοχής σε δύο ζώνες. Η Ζώνη Α του κρατιδίου προσαρτήθηκε στην Ιταλία και έγινε η σημερινή επαρχία της Τεργέστης και η Ζώνη Β περιήλθε στη Γιουγκοσλαβία. Στις 11 Οκτωβρίου 1977, με το Σύμφωνο του Όσιμο, η επαρχία της Τεργέστης έγινε επίσημα μέρος της Ιταλίας.
Σεμπαστιάν Γκαρσία

Καριέρα

Αγωνίζεται στον χώρο του κέντρου, ως οργανωτικός ή επιτελικός μέσος. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της πόλης του, την Ουνιόν ντε Σάντα Φε. Εκεί έπαιξε για δύο σεζόν, το 2004 και το 2005. Μετέπειτα το 2006, δόθηκε δανεικός στην Παλεστίνο.

Ηρακλής - Άρης

Η καριέρα του στην Ελλάδα ξεκίνησε το 2007, όταν και τον απέκτησε δανεικό για δύο σεζόν ο Ηρακλής. Το 2009 ο δανεισμός του έληξε τον Δεκέμβριο, όπως και το συμβόλαιό του με την Ουνιόν. Τον Ιανουάριο του 2010 τον απέκτησε ο Άρης. Εκεί έμεινε όμως μόνο για ένα εξάμηνο. Όταν έληξε το συμβόλαιό του, αποκτήθηκε ξανά ως κανονική μεταγραφή από τον Ηρακλή.

Ατρόμητος Αθηνών

Το καλοκαίρι του 2011, ο Ηρακλής χρεοκόπησε και έπεσε στην ερασιτεχνική κατηγορία. Ο Πίτου Γκαρσία έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ατρόμητο. Με την ομάδα του Περιστερίου έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 2012.

Κορέα και επιστροφή στην Ελλάδα

Στην ομάδα του Περιστερίου παρέμεινε ως το 2016 και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς υπέγραψε στην κορεάτικη Σεονγκνάμ, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη τον Ιανουάριο του 2017. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, αποχώρησε από τον Άρη και υπέγραψε στον Βόλος Ν.Π.Σ.

ΠΑΣ Γιάννινα

Το καλοκαίρι του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα.
Κρήνη Χαλκιδικής

Ιστορικά στοιχεία

Η Κρήνη αποτελεί το παλαιότερο και το μόνο ντόπιο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου διατηρώντας μέχρι σήμερα σχεδόν αναλλοίωτο το τοπικό στοιχείο που χρονολογείται από τα Βυζαντινά χρόνια.Στα νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (18ος αιώνας), κτισμένη σε ερείπια παλαιότερης εκκλησίας, με τοιχογραφίες. Μέχρι το 1873 αποτέλεσε τουρκικό τσιφλίκι. Το 1997 ιδρύθηκε και λαογραφικό Μουσείο, με πρωτοβουλία του Εκπολιτιστικού συλλόγου και σε αυτό εκτίθενται εργαλεία και αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι Κρηνιώτες τα παλαιότερα χρόνια.
Ιουλία Ιατρίδη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914 και ήταν κόρη του Ιωσήφ Μπουστίντουι, ο οποίος καταγόταν από την Ισπανία και για πολλά χρόνια διετέλεσε αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Η Ιατρίδη σπούδασε ισπανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και στη συνέχεια πραγματοποίησε μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Αθηνών. Ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά ως καθηγήτρια ισπανικών στο Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια δίδασκε βιολί στο Ωδείο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Παράλληλα με την επαγγελματική της ενασχόληση πραγματοποιούσε και σόλο εμφανίσεις σε ευρωπαϊκές ορχήστρες.
Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1950 δημοσιεύοντας διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Μετά από δύο χρόνια βραβεύτηκε σε διαγωνισμό που πραγματοποίησε η εφημερίδα Herald Tribune της Νέας Υόρκης για το διήγημα της Όλη νύχτα μαζί. Ακόμη βραβεύτηκε με το Βραβείο Κώστα Ουράνη (1959), το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1964), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1978) και το βραβείο Μάθιους (1995). Ήταν αντιπρόεδρος τόσο της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών όσο και της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας και πέθανε στην Αθήνα το 1996.
Μηνάς Καραγιώργης

Σταδιοδρομία σε συλλόγους

Ξεκίνησε τη καριέρα του στην ομάδα Νέων της  Ανόρθωσης, όπου συμμετείχε στις ομάδες U13, U15,U17, και U21. (2004-2012). Την επομένη σεζόν, 2012-2013, αγωνίστηκε στην κύρια ομάδα του Ερμής Αραδίππου. Ακολούθησε μεταγραφή του στην ΑΕΚ Λάρνακας όπου αγωνίστηκε στην ομάδα νέων (U21) από το 2013 ως το 2015. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην ΑΕΚ Λάρνακας υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Κύπρο. Τέλος κατά το 2015-2016 ανήκε στην ομάδα Παγκύπριος-Ελευθερία Νέας Υόρκης. Την περσινή σεζόν (2016-2017) ανήκε στην κολλεγιακή ομάδα ποδοσφαίρου RCBC Barons του Rowan College at Burlington County στο Νιου Τζέρσεϊ στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Συμμετοχή σε Εθνικές Ομάδες

Αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων Κύπρου (Εθνική Κύπρου (U-17)) κατά την περίοδο 2011-2012.

Τίτλοι

2016-2017 Rowan College at Burlington County (Πρωταθλητές region19 NJCAA)
Ασημάκης Γιαλαμάς

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ασημάκης Γιαλαμάς γεννήθηκε στην Άνω Μέλπεια της Μεσσηνίας. Τελείωσε το γυμνάσιο στον Μελιγαλά και στη συνέχεια ήρθε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στη Νομική Σχολή αλλά διέκοψε τις σπουδές του και στράφηκε στη δημοσιογραφία. Συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και στον παράνομο εαμικό τύπο, ήταν μάλιστα γραμματέας του ΕΑΜ Δημοσιογράφων. 
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη σάτιρα, το χρονογράφημα και το σατιρικό στίχο. Συνεργάσθηκε με πολλές εφημερίδες όπως Ακρόπολις, Εσπερινή, Ημερήσιος Κήρυξ όπου εργάστηκε σαν αρχισυντάκτης, Η ΩΡΑ, στην οποία διατηρούσε την στήλη "όταν η ζωή κάνει χιούμορ, Βραδυνή, Ριζοσπάστη, Αυγή, Ελεύθερη Ελλάδα, Αλλαγή, Δημοκρατική και Δημοκρατικός. Ασχολήθηκε και με τον περιοδικό Τύπο, όπου γράφει ευθυμογραφήματα, σατιρικούς στίχους και διηγήματα στα περιοδικά Έργο και Θησαυρό και δημιούργησε χαρακτηριστικούς τύπους όπως τον Οδυσσέα Ομηρικό, το Γερο-Παρατατικό το Ποιητή του Κάρου και τον Κλεόβουλο. 
Με το θέατρο άρχισε να ασχολείται από το 1940. Έγραψε μαζί με τους Γιώργο Οικονομίδη και Γιώργο Θίσβιο τις Πολεμικές Καντρίλιες που παίχτηκε από τον θίασο της  κυρίας Κατερίνας, μετά τις οποίες ακολούθησαν περισσότερες από 100  επιθεωρήσεις και έργα πρόζας. Στα καλύτερα των έργων του περιλαμβάνονται τα Γιούπι γιούπι, Μιας πεντάρας νειάτα, η Κόμισσα της φάμπρικας, η Δεσποινίς διευθυντής, Ένας ιππότης για τη Βασούλα, Βίλα γιάφκα και Μπαμπά, ποιος είναι ο μπαμπάς μου; πολλά από αυτά σε συνεργασία με τον Κώστα Πρετεντέρη, με τον οποίο δημιούργησε γονιμότατο κωμωδιογραφικό δίδυμο.
Έγραψε επίσης και κινηματογραφικά σενάρια όπως το Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση; που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Πολλά έργα του έχουν περιληφθεί σε χιουμοριστικές ανθολογίες και ορισμένα εκδόθηκαν σε βιβλία με τον τίτλο Η εποχή μας. Ο ίδιος έγραψε αρκετά βιβλία, όπως: Ε! κάτι κάναμε κι εμείς, Οι διπλανοί μας άνθρωποι, Διηγώντας τα, να κλαις και να γελάς, Εις μνήμην ανθρώπων, Έμμετρα και άλλα.
Υπήρξε μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων καθώς και της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων στην οποία υπήρξε και σύμβουλος. Το 2004 τιμήθηκε για το συνολικό του έργο από την ΕΣΗΕΑ μαζί με τους Αλέκο Λιδωρίκη, Αλέκο Σακελλάριο και Δημήτρη Ψαθά.
Ρόμπερτ Λίντελ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Τένμπριτζ Γουέλς το 1908 και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αίγυπτο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Την περίοδο 1933-38 εργάστηκε ως βοηθός στο Τμήμα Δυτικών Χειρογράφων της βιβλιοθήκης Μπόντλιαν. Το 1940 μετέβη στην Αθήνα, αλλά λόγω της Γερμανικής Εισβολής έφυγε για την Αίγυπτο το επόμενο έτος. Διετέλεσε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας και λέκτορας και επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάιρο. Το 1953 επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 1972. Την περίοδο 1963-68 ήταν πρόεδρος του Αγγλικού Τμήματος. Πέθανε στην Αθήνα το 1992.
Άρθουρ Γουώλ

Περαιτέρω πληροφορίες

Τζέρεμι Μπέρνσταϊν: Πλουτώνιο: Η Ιστορία του Πιο Επικίνδυνου Στοιχείου Του Κόσμου. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Cornell, 2009. ISBN 0-8014-7517-1
Στατιστικές περιφέρειες της Λετονίας

Υπάρχουν έξι στατιστικές περιφέρειες στη Λετονία (λετονικά: Latvijas statistiskie reģioni‎): η Κουρζέμε, η Λατγκάλε, η Πιερίγκα, η Ρίγκα, η Βίντζεμε και η Ζεμγκάλε. 
Οι στατιστικές περιφέρειες καθορίστηκαν σύμφωνα με τις βασικές αρχές που ορίζονται στον κανονισμό αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) (εφεξής "κανονισμός NUTS"), που τροποποιήθηκε περαιτέρω. Αυτός ο κανονισμός NUTS αφορά άμεσα όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από την 1η Μαΐου 2004 δεσμεύει επίσης τη Λετονία.
Οι στατιστικές περιφέρειες της Λετονίας δεν είναι διοικητικές περιφέρειες, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί για στατιστικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, δεν αναφέρονται στο νόμο που καθορίζει τις διοικητικές διαιρέσεις της Λετονίας.
Η δομή των Στατιστικών Περιφερειών εγκρίνεται με το διάταγμα αρ. 271 του Υπουργικού Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 2004 «Στατιστικές Περιφέρειες της Λετονίας και Διοικητικές Μονάδες», η οποία τροποποιήθηκε περαιτέρω.

Ιστορία

Ο κανονισμός NUTS δημιουργήθηκε για να διαιρέσει το οικονομικό έδαφος της ΕΕ σε παρόμοιες εδαφικές μονάδες με σκοπό τη συλλογή, τη σύνταξη και τη διάδοση εναρμονισμένων περιφερειακών στατιστικών στην ΕΕ. Λίγο πριν την ένταξη στην ΕΕ, το Κεντρικό Στατιστικό Γραφείο της Λετονίας, το Υπουργείο Περιβαλλοντικής Προστασίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης και εκπρόσωποι των περιοχών σχεδιασμού κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τη δομή των στατιστικών περιφερειών (διάταγμα αριθ. 271 του Υπουργικού Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 2004 "Σχετικά με τις Στατιστικές Περιφέρειες της Δημοκρατίας της Λετονίας και τις εκεί Διοικητικές Μονάδες", όπως τροποποιήθηκε περαιτέρω).
Οι στατιστικές περιοχές της Λετονίας εγκρίθηκαν με τον κανονισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. 1888/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. 1059/2003 για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS) λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Οι τέσσερις στατιστικές περιφέρειες Κούρζεμε, Λατγκάλε, Βίντζεμε και Ζεμγκάλε ευθυγραμμίζονται με τις περιοχές σχεδιασμού της Λετονίας (Κανονισμός αριθ. 391 του Υπουργικού Συμβουλίου της 5ης Μαΐου 2009 "Περί των εδαφών των Περιφερειών Προγραμματισμού", τροποποιήθηκε περαιτέρω), αλλά οι στατιστικές περιφέρειες Ρίγα και Πιερίγκα αποτελούν το έδαφος της περιοχής σχεδιασμού της Ρίγας.
ΙΑ Άκρανες (ποδόσφαιρο)

Ιστορία

Το ποδοσφαιρικό τμήμα των ανδρών, έλαβε μέρος στις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Ισλανδίας το καλοκαίρι του 1946. Ο σύλλογος διαχειρίζεται επίσης όλα τα τμήματα υποδομών. Η ομάδα είναι μία από τις πιο επιτυχημένες της χώρας. Κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο στο ισλανδικό πρωτάθλημα το 1951. Έκτοτε έχει γνωρίσει αρκετές επιτυχίες στο πρωτάθλημα, αλλά και στις διοργανώσεις κυπέλλων της χώρας.
Γιώργος Πανάγος

Σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στα Δαρδανέλια της Μικράς Ασίας το 1908. Εγκαταστάθηκε νωρίς στη Θεσσαλονίκη και ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα. Δικηγόρησε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν πρόεδρος του συλλόγου προοδευτικών φοιτητών και εντάχθηκε στην Αριστερά (αρχικά ως μέλος της ΟΚΝΕ) και στο ΕΑΜ. Ως ποινικολόγος ανέλαβε την υπεράσπιση πολλών αριστερών. Κατά τις δικτατορίες του Μεταξά και των απριλιανών εξορίστηκε στον Άη Στράτη και στη Γυάρο και Λέρο αντίστοιχα. Στις εκλογές του 1964 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΔΑ. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος της Θεσσαλονίκης και με δικές του ενέργειες ιδρύθηκε η ορχήστρα του Δήμου. Στην περίοδο της θητείας του στο Κοινοβούλιο τάχθηκε εναντίον της κατάργησης των τραμ. Ανέπτυξε συγγραφικό και μεταφραστικό έργο. Στο ιστορικό μυθιστόρημά του "Ρέκβιεμ για τρεις γενιές" κατέγραψε την ιστορία της Θεσσαλονίκης της περιόδου 1880-1950. Μετέφρασε το έργο "Στη χώρα των νάνων" του Ανατόλ Φρανς. Πέθανε στη συμπρωτεύουσα το 1983.
Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς

Πληροφορίες

Ενορχήστρωση : Άκης Κατσουπάκης

Παραγωγή : Εταιρία Γενικών Εκδόσεων ΑΕ

Υπεύθηνη Παραγωγής : Ντόρα Ρίζου

Επιμέλεια Παραγωγής : Άκης Κατσουπάκης, Σωκράτης Μάλαμας

Ηχογράφηση, μίξη : Σωτήρης Παπαδόπουλος, studio Στέντωρ.

Χάραξη (Mastering) : Θοδωρής Χρυσανθόπουλος, Fabel Sound

Εξώφυλλο, ζωγραφιές ενθέτου : Σωκράτης Μάλαμας

Artwork : Ελπίδα Χατζηκωνσταντή - Πολύτροπον.

Lyra CD 4970

Έπαιξαν οι μουσικοί

Μήτσος Αναγνωστόπουλος : κιθάρα, τζουρά, μπαγλαμά, λαούτο
Κυριάκος Γκουβέντας : βιολί, βιόλα
Νίκος Δελαπόρτας : ακουστική, ηλεκτρική κιθάρα
Κώστας Θέος : τσέλο
Μιχάλης Καπηλίδης : τύμπανα
Νίκος Καπηλίδης : τύμπανα
Βαγγέλης Καρίπης : κρουστά
Άκης Κατσουπάκης : πιάνο, keyboards
Θύμιος Παπαδόπουλος : κλαρίνο, σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο, μπάσο κλαρινέτο
Γιάννης Παπατριανταφύλλου : ακουστικό, ηλεκτρικό μπάσο
Νίκος Σιδηροκαστρίτης : τύμπανα
Κώστας Τσούγκρας : ακορντεόν
Νίκος Χασάπης : τύμπανα
Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου : ηλεκτρική κιθάρα
Ενορχήστρωση : Άκης Κατσουπάκης
Σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατία του Καζακστάν

Ιστορία

Από το 1937 έως το 1940, η σημαία ήταν κόκκινη με ένα χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία, με τις επιγραφές QAZAQ SSR στο λατινικό αλφάβητο και την КАЗАХСКАЯ ССР στο κυριλλικό αλφάβητο (KAZAKHSKAYA SSR) σε χρυσό χρώμα. Οι επιγραφές είχαν την γραμματοσειρά sans-serif και βρισκόντουσαν κάτω από το σφυροδρέπανο. 

Η δεύτερη σημαία ήταν κόκκινη με χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία, με τους Κυριλλικούς χαρακτήρες Казак ССР (Kazak SSR) και Казахская ССР (Kazakhskaya SSR) σε χρυσό χρώμα δεξιά από το σφυροδρέπανο. Η δεύτερη σημαία εγκρίθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1940, όταν υιοθετήθηκε ένας νόμος για την γραφή της Καζακικής γλώσσας στο κυριλλικό αλφάβητο, και έτσι τροποποιήθηκε αναλόγως η επιγραφή στο έμβλημα.
Στις 24 Ιανουαρίου 1953, η νέα σημαία της Καζακικής ΣΣΔ εγκρίθηκε από το Διάταγμα του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της Καζακικής ΣΣΔ. Η σημαία ήταν βασισμένη στην σημαία της Σοβιετικής Ένωσης, με την μπλε οριζόντια λωρίδα στο κάτω μέρος του υφάσματος. Το πλάτος της μπλε ζώνης είναι ίσο με το 2/9 του πλάτους της σημαίας, ενώ το κόκκινο κάτω μέρος καταλαμβάνει το 1/9 του πλάτους της σημαίας.
Οι κανονισμοί της κρατικής σημαίας της Καζακικής ΣΣΔ υιοθετήθηκαν στις 28 Αυγούστου 1981. Καθόρισε τις αναλογίες του σφυροδρέπανου και του κόκκινου αστεριού.
Η σημαία παρέμεινε σε χρήση ως η πρώτη σημαία του ανεξάρτητου Καζακστάν, μέχρι την υιοθέτηση της νέας σημαίας στις 4 Ιουνίου 1992.
Opel Calibra

Σχεδίαση και αεροδυναμική

Το Calibra σχεδιάστηκε από τον αρχισχεδιαστή της General Motors στην Ευρώπη, Wayne Cherry. Μάλιστα όταν λανσαρίστηκε το μοντέλο, στις 10 Ιουνίου 1989, η έκδοση 2.0 8V ήταν το πιο αεροδυναμικό αυτοκίνητο παγκοσμίως, καθώς είχε συντελεστή οπισθέλκουσας Cd 0,26 και διατήρησε το ρεκόρ αυτό για 10 έτη έως το 1999, όταν λανσαρίστηκαν τα Honda Insight και Audi A2, με Cd 0,25 στις βασικές εκδόσεις και των δύο μοντέλων. Μέχρι σήμερα, επίσης, παραμένει το πιο αεροδυναμικό μοντέλο στην ιστορία της Opel μαζί με το Insignia Grand Sport με συντελεστή οπισθέλκουσας Cd επίσης στο 0,26.
Οι άλλες μεταγενέστερες εκδόσεις πάντως (16V, V6 και Τurbo 4x4) είχαν λίγο μεγαλύτερο συντελεστή οπισθέλκουσας Cd 0,29 λόγω του διαφορετικού συστήματος ψύξης και του λίγο διαφορετικού πατώματος, καθώς και λόγω του ότι οι ζάντες τους ήταν ακτινωτές.
Στέφανος Γ΄ της Βαυαρίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ελισάβετ του Οίκου Βαρκελώνης, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας.
Το 1375 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις γιοί του κυβέρνησαν από κοινού, αλλά το 1392 διαίρεσαν την κτήση: ο Στέφανος Γ΄ και ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος δαπανούσαν μεγάλα ποσά στην Αυλή της Ιταλίας και ο νεότερος αδελφός τους Ιωάννης Β΄ ζήτησε να μοιραστούν το δουκάτο. Έγιναν τρία μέρη: Ίνγκοσλστατ, Λάντσουτ και Μόναχο. Ο Στέφανος Γ΄ θεωρούσε ότι το μερίδιό του ήταν μικρό και από την ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ των αδελφών που προκλήθηκε, ο Στέφανος κατέλαβε το Μόναχο του Ιωάννη Β΄.
Όταν ο Φρειδερίκος και ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσαν, ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε να επεκτείνει το μερίδιό του, πράγμα που προκάλεσε διαφωνίες με τα ανίψια του. Όταν ο Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας εκστράτευσε εναντίον του Λουξεμβούργου, ο Στέφανος Γ΄ υποστήριξε τον Ρούπερτ, αντιτιθέμενος στα ανίψια του. Το 1402 ο Ερνέστος, γιος του Ιωάννη Β΄, τον ανάγκασε να αφήσει το Μόναχο και να περιοριστεί στο Ίνγκοσλτατ. Όταν το 1403 οι πολίτες του Μονάχου εξεγέρθηκαν, ο Στέφανος Γ΄ πήρε το μέρος τους, αλλά δεν επέτυχε τελικά τίποτε. 
Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διεκδικητές του Τυρόλου και ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε το 1410 να εισβάλει σε αυτό, αλλά χωρίς επιτυχία. Απεβίωσε στο Νίντερσχενενφελντ 76 ετών.