google/wiki40b huggingface dataset:
Στρατιά των Εμιγκρέδων

Μεταξύ του 1789 και του 1815, η Γαλλία είδε περίπου 140.000 άτομα πληθυσμό, τους εμιγκρέδες να εγκαταλείπουν την χώρα, εξαιτίας των επαναστατικών ταραχών κι αυτό από την επομένη, κιόλας, της 14ης Ιουλίου 1789 και της κατάληψης της Βαστίλης : οι μετανάστες αυτοί, προερχόμενοι από την μοναρχία και το απολυταρχικό καθεστώς, φοβόντουσαν την κατάρρευσή της. Πολλοί μεταξύ τους, συνεπώς, ήταν ευγενείς, εύποροι αστοί ή υψηλά πρόσωπα της Γαλλικής Εκκλησίας. Μερικοί εξ'αυτών μετανάστευσαν ώστε να πολεμήσουν την Επανάσταση από το εξωτερικό : ήταν μεταξύ αυτών που δημιουργήθηκε η Στρατιά των Εμιγκρέδων.
Η Στρατιά των Εμιγκρέδων επιθυμούσε στις αρχές των πολέμων της Επανάστασης και της Αυτοκρατορίας να βαδίσουν στην εμπροσθοφυλακή των αντίπαλων στρατευμάτων της Γαλλικής Επανάστασης, να ελευθερώσουν την βασιλική οικογένεια και να επαναφέρουν το πολίτευμα της απόλυτης μοναρχίας. Όμως, στην διάρκεια αυτής της εκστρατείας του 1792, οι παλαιοί εχθροί της Γαλλίας διαίρεσαν τις ύλες της, 20.000 άνδρες, σε τρία στρατιωτικά σώματα, δίνοντάς τους μονάχα την ευκαιρία να πολεμούν ως οπισθοφυλακή. Έπειτα από την απόσυρσή τους και στα χρόνια που ακολούθησαν, άλλαξε και ο στόχος των πριγκίπων, ο οποίος ήταν πλέον η συντήρηση ενός γαλλικού στρατεύματος, υπό τις διαταγές τους, και ο οποίος θα πολεμούσε τους Επαναστάτες, και στη συνέχεια τις δυνάμεις του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Στόχος τους, ήταν να μπορέσουν, την ημέρα της νίκης των συμμάχων τους, να μπορέσουν να κάτσουν στο τραπέζι των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, ώστε να αποφύγουν έναν διαμελισμό, από τους νικητές, της Γαλλίας, παρόμοιο με αυτό της Πολωνίας και την τοποθέτηση μιας νέας δυναστείας – ενδεχομένως ξένη – στον θρόνο της Γαλλίας. Συνεπώς, χρειαζόταν ένας στρατός μεταναστών, όχι για να τους πολεμήσει, αλλά για να υπενθυμίσει τον ρόλο του στις ένοπλες συγκρούσεις απέναντι στα επαναστατικά στρατεύματα και να καθησυχάσει τους ξένους μονάρχες, αναφορικά με τις πιθανότητες Παλινόρθωσης από τους Βουρβόνους μιας μοναρχίας, με έδρα το Παρίσι.
Ωστόσο, μετά την εκστρατεία του 1792, ο στρατός των πριγκίπων διασκορπίστηκε, ενώ αυτός του Κοντέ συνέχισε να πολεμά, στην υπηρεσία της Αυστρίας, και στην συνέχεια της Αγγλίας και της Ρωσίας, μέχρι το 1801. Οι πρίγκιπες δεν κατάφεραν να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιό τους. Οι μετανάστες, οι οποίοι πολέμησαν ενάντια της Επανάστασης, είτε σκοτώθηκαν στα πεδία των μαχών χωρίς να αντικατασταθούν, είτε, κατά την περίοδο της Αυτοκρατορίας, επέστρεψαν στην Γαλλία για να πολεμήσουν, για ορισμένους, εντός των στρατευμάτων του Ναπολέοντα. Στην πορεία, τα συντάγματα και οι λεγεώνες που υπηρετούσαν τους συμμαχικούς, προς αυτές, μονάρχες σταδιακά εξαφανίστηκαν και οι άνδρες τους, ειδικά οι διοικητές αποδέχτηκαν να υπηρετήσουν ξένους μονάρχες. Αυτή η ένταξη των μεταναστών στον πρωσικό στρατό, για παράδειγμα, θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την γιγάντωση της δύναμης της πρωσικής μοναρχίας και η αντι-επαναστατική αυτή γαλλική μετανάστευση, όπως και εκείνη των Ουγενότων κατά τον προηγούμενο αιώνα, θα αποτελέσουν τμήμα της δύναμης του πρωσικού μιλιταρισμού .
Μάσσιμο Ντ' Αλέμα

Βιογραφία

Ο Μάσιμο ντ' Αλέμα γεννήθηκε στη Ρώμη, γιος του κομμουνιστή πολιτικού Giuseppe D'Alema. Ξεκίνησε σπουδές φιλοσοφίας στην περίφημη Scuola Normale Superiore di Pisa, τις οποίες όμως ποτέ δεν ολοκλήρωσε. Παντρεύτηκε την Linda Giuva, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Σιένας, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Η πρώτη πολιτική κίνηση του Μάσιμο ντ' Αλέμα έγινε στη δεκαετία του 1970, όταν εξελέγη γραμματέας της Ιταλικής Ομοσπονδίας Νέων Κομμουνιστών. Αργότερα εξελίχθηκε σε σημαίνον στέλεχος του Ιταλικού Κ.Κ., μέρος του οποίου σχημάτισε το 1991 το Κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (PDS) και το 1998 τη «Δημοκρατική Αριστερά» (DS), το σημερινό του κόμμα. Το 1998 έγινε πρωθυπουργός, ως αρχηγός του αριστερού «Συνασπισμού της Ελιάς», διαδεχόμενος τον Ρομάνο Πρόντι. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, η Ιταλία συμμετείχε στη ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση βομβαρδισμού της Σερβίας. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η δεξιά αντιπολίτευση υποστήριξε την απόφαση αυτή, ενώ η αριστερά την καταδίκασε έντονα.
Σε όλη την περίοδο της κομματικής του καριέρας, ιδίως κατά τη μετάβαση από «Κομμουνιστικό Κόμμα» (PCI) σε «Κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς» (PDS), ο ντ'Αλέμα υποστήριξε την αποκοπή από τις κομμουνιστικές ρίζες και τη μετεξέλιξη του κόμματος σε σύγχρονο, ευρωπαϊκό, σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας «L'Unità», οργάνου του Κομμουνιστικού Κόμματος και σήμερα της «Δημοκρατικής Αριστεράς».
Διετέλεσε Ευρωβουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς από το 2004 μέχρι την παραίτησή του λόγω της εκλογής του στο Ιταλικό Κοινοβούλιο. Προτάθηκε για Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας μετά την εκλογική νίκη του Ρομάνο Πρόντι στις εκλογές του 2006, αλλά ο ίδιος αποσύρθηκε και υποστήριξε τον Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο, ο οποίος και εξελέγη. Προτάθηκε επίσης για τη θέση του Προέδρου της Βουλής, αλλά η «Κομμουνιστική Επανίδρυση» επέμεινε στην εκλογή του δικού της υποψηφίου. Έτσι, ορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών της χώρας.
Έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις από τη Χιλή, τη Νότια Κορέα και την Παλαιστινιακή Αρχή, ενώ είναι μέλος της γαλλικής «Λεγεώνας της Τιμής».
Γιούργκεν Κλίνσμαν

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Γιούργκεν Κλίνσμαν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα ως ποδοσφαιριστής το 1981 από την Κίκερς Στουτγκάρδης, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία. Το 1984 μεταγράφηκε στην πρωταθλήτρια Γερμανίας ΦφΜ Στουτγκάρδη. Το 1988 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 19 γκολ. Την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς στην Μπουντεσλίγκα. Τη σεζόν 1988-89, ο Κλίνσμαν έπαιξε σημαντικό στην πορεία της ομάδας έως τους τελικούς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, εκεί όπου η Στουτγκάρδη έχασε το τρόπαιο από τη ΣΣΚ Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα.
Το 1989, ο Κλίνσμαν μετακινήθηκε στην ιταλική Ίντερ, όπου αγωνίστηκε μαζί με τους συμπαίκτες του στην Εθνική Γερμανίας Αντρέας Μπρέμε και Λόταρ Ματέους. Εκεί κατέκτησε το 1989 το ιταλικό Σούπερ Καπ και το 1991 το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 1992, ο Κλίνσμαν αποκτήθηκε από τη γαλλική ΑΣ Μονακό, στην οποία αγωνίστηκε έως το 1994. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετακινήθηκε στην Πρέμιερ Λιγκ και την Τότεναμ. Στη μία σεζόν που αγωνίστηκε στην αγγλική ομάδα, πέτυχε 21 γκολ στο πρωτάθλημα και 30 συνολικά, ενώ ψηφίστηκε ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας για εκείνη τη σεζόν.
Το καλοκαίρι του 1995, ο Κλίνσμαν επέστρεψε στη Γερμανία, όπου αγωνίστηκε για λογαριασμό της Μπάγερν Μονάχου. Στα δύο χρόνια που αγωνίστηκε για τους Βαυαρούς, κατέκτησε, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1996 και το γερμανικό πρωτάθλημα το 1997. Το καλοκαίρι του 1997 ο Κλίνσμαν αποκτήθηκε από την ιταλική ΟΚ Σαμπντόρια, στην οποία όμως δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Τον Ιανουάριο του 1998 δόθηκε δανεικός στην Τότεναμ, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Πρέμιερ Λιγκ.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστή, ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε στην ομάδα της Orange County Blue Star, στην τέταρτη κατηγορία της Αμερικής.

Εθνική Γερμανίας

Ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε στην Εθνική Γερμανίας από το 1987 έως το 1998. Στο διάστημα αυτό αγωνίστηκε 108 φορές και πέτυχε 47 τέρματα. Μαζί με τον Ρούντι Φέλερ, είναι ο τρίτος σκόρερ όλων των εποχών της εθνικής ομάδα, πίσω από τους Γκέρντ Μίλερ και Μίροσλαβ Κλόζε.
Με την εθνική ομάδα, ο Κλίνσμαν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988. Επίσης αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988, 1992 και 1996, στα οποία σκόραρε. Το 1992 η Γερμανία αναδείχθηκε δεύτερη ενώ το 1996 κατέκτησε το τρόπαιο. Ακόμη, ο Κλίνσμαν αγωνίστηκε σε τρία Μουντιάλ, το 1990, το 1994 και το 1998, στα οποία και σκόραρε. Το 1990 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.
Πλαίσιο δεδομένων

Στα δίκτυα υπολογιστών, ένα πλαίσιο δεδομένων (data frame) είναι μια ψηφιακή μονάδα μετάδοσης δεδομένων δηλαδή μια ακολουθία των bits που καθιστούν δυνατή για τον δέκτη να βρει την αρχή και το τέλος της ροή των συμβόλων ή bits. Εάν ένας δέκτης είναι συνδεδεμένος με το σύστημα μετάδοσης κατά την διάρκεια της μεταφοράς ενός πλαισίου, αγνοεί τα δεδομένα μέχρι να εντοπίσει ένα νέο πλαίσιο.
Σε δίκτυα υπολογιστών, ένα πλαίσιο παράγεται στο επίπεδο δικτύου του μοντέλου OSI. [1] Το πλαίσιο είναι "η μονάδα της μετάδοσης προς το επιπέδου γραμμής , και αποτελείται από μια επικεφαλίδα-header που ακολουθείται από ένα πακέτο." [2] Παραδείγματα είναι τα πλαίσια του Ethernet (το πολύ 1500 byte), του PPP και του V.42 (modem).
Στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, με την τεχνική της πολυπλεξίας (TDM) και την τεχνική των χρονοθυρίδων πολλαπλής πρόσβασης (TDMA), ένα πλαίσιο που είναι μια κυκλικά επαναλαμβανόμενο μπλοκ δεδομένων αποστέλλεται κατά την διάρκεια ενός διαθέσιμου χρόνου, προς κάθε λογικό κανάλι TDM ή TDMA πομπού. Σε αυτό συνίσταται, ένα πλαίσιο που είναι συνήθως μία οντότητα στο φυσικό επίπεδο. Παραδείγματα TDM εφαρμογής είναι SONET / SDH και της μεταγωγής κυκλώματος ISDN B-channel. TDMA παραδείγματα είναι το 2G και 3G κυκλωματικού κυψελοειδούς υπηρεσίες φωνής. Το πλαίσιο είναι επίσης μια οντότητα για τον χρόνο-αμφίδρομη διαίρεση, όπου το κινητό τερματικό μπορεί να διαβιβάζει κατά τη διάρκεια ορισμένων timeslots και να λαμβάνουν κατά τη διάρκεια άλλων.
Πρωταθλήματα υποδομής Σούπερ Λιγκ 2013–14

Τα πρωταθλήματα υποδομής Super League της περιόδου 2013–14 διεξήχθησαν για πρώτη φορά σε τρεις ηλικιακές κατηγορίες, καθώς προστέθηκε η διοργάνωση για ποδοσφαιριστές κάτω των 15 έτων, μαζί με τις προϋπάρχουσες κατηγορίες κάτω των 20 και κάτω των 17 ετών. Συμμετείχαν υποχρεωτικά οι ομάδες υποδομής των ΠΑΕ του επαγγελματικού πρωταθλήματος Super League ανδρών 2013–14, με εξαίρεση την κατηγορία Κ15 όπου η συμμετοχή είναι προαιρετική.

Τελική φάση

Η τελική φάση διεξήχθη στο Αγρίνιο, στις 10 και 12 Μαΐου 2014.
Χουλούφ

Το Χουλούφ είναι ένα χωριό στο δήμο Κετσιλί στην επαρχία Σαμκίρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Μάγισσα της Ανιέσι

Τύπος

,όπου d η διάμετρος του κύκλου με κέντρο και

Ρίζες

H f(x) δεν έχει καμία ρίζα

Συμμετρία

H συνάρτηση είναι άρτια.

Συνέχεια

Η f(x) είναι συνεχής στο πεδίο ορισμού της, ως πηλίκο συνεχών συναρτήσεων.

Τομή με τον άξονα y'y

Η   τέμνει τον άξονα y'y στο σημείο Α(0, d)
H  δεν τέμνει τον x'x.

Μονοτονία

και

Ακρότατα

Δεν έχει ελάχιστο.
Βοκάκιος

Βίος

Ο Βοκάκιος γεννήθηκε πιθανότατα στη Φλωρεντία και ήταν νόθος γιος του Μποκκάτσιο ντι Κελλίνο (Boccaccio di Chellino), πλούσιου έμπορου, και μιας άγνωστης κοπέλας ταπεινής καταγωγής. Ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως γιο του και τον πήρε το 1327 στην Νάπολη, όπου ασχολείτο με το εμπόριο. Ο Βοκάκιος, όμως, που δε συμπάθησε το εμπόριο και τις αναγκαστικές σπουδές στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο, από το 1334 ξεκίνησε να δημοσιεύει έργα του. Σε μια οικονομική κρίση το 1340, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Φλωρεντία, όπου το 1350 γνώρισε τον Πετράρχη, και τελείωσε το γνωστότερο έργο του το Δεκαήμερο. Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ακολουθώντας τις μετακινήσεις του Πετράρχη, με ανθρωπιστικές μελέτες και συγγράφοντας. Πέθανε μετά από μακροχρόνια ασθένεια ένα χρόνο μετά τον Πετράρχη, το 1375.
Χαφσά Καντινεφέντι (σύζυγος του Μουσταφά Β')

Βιογραφία

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Χαφσά πριν την είσοδό της στο χαρέμι. Γεννήθηκε το 1685. Είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια μιας από τις επιδρομές των Τατάρων και πωλήθηκε στη σκλαβιά. Ο Εμπου Μπεκίρ Εφέντι, ένας υπουργός κρατικών υποθέσεων την παρουσίασε, στην ηλικία των δέκα ετών, ως δώρο στο χαρέμι του σουλτάνου Μουσταφά Β΄. Ήταν ίσως η μητέρα του Μουσταφά, η Γκιουλνούς Σουλτάν, που του έδωσε την Χαφσά ως παλλακίδα. Ήταν μια γυναίκα που ήταν υπερήφανη που είχε επιλεγεί για να συνοδεύσει τον Σουλτάνο στις τρεις εκστρατείες του. Χάρισε πέντε γιους και μια κόρη στον Σουλτάνο. Την είχε επισκεφτεί επίσης η Λαίδη Μαίρη Μονταγκού στις αρχές Μαρτίου 1718. Η Λαίδη Μαίρη την αποκάλεσε αγαπημένη του σουλτάνου Μουσταφά.
Μετά το θάνατο του Μουσταφά Β΄ το 1703, της δόθηκε εντολή να εγκαταλείψει το παλάτι και να επιλέξει για τον εαυτό της έναν σύζυγο. Η Χαφσά θεώρησε την ελευθερία ως την μεγαλύτερη ντροπή και προσβολή που θα μπορούσε να της συμβεί. Έπεσε στα πόδια του Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και τον παρακάλεσε να την σκοτώσει αντί να χρησιμοποιεί τη χήρα του αδερφού του με την εν λόγω περιφρόνηση. Του είπε ότι ήταν προνομιούχος αφού χάρισε πέντε πρίγκιπες στην Οθωμανική Δυναστεία. Αλλά όλα τα αγόρια είχαν πεθάνει και μόνο ένα κορίτσι είχε επιβιώσει, όποτε αυτή η δικαιολογία δεν έγινε δεκτή, και ήταν υποχρεωμένη να κάνει την επιλογή της.
Επέλεξε τον Μπεκίρ Εφέντι, τότε γραμματέας του κράτους,ο οποίος ήταν περίπου ογδόντα ετών, για να πείσει τον κόσμο ότι σκόπευε να κρατήσει τον όρκο που είχε κάνει, ότι ποτέ ένας δεύτερος σύζυγος δεν θα πλησιάσει το κρεβάτι της, και τον επέλεξε και ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, δεδομένου ότι ο ίδιος ήταν που την είχε παρουσιάσει στο χαρέμι, στην ηλικία των δέκα ετών, για τον χαμένο άρχοντα της. Αλλά ποτέ δεν του επέτρεψε να επισκεφτεί το κρεβάτι της.
Η Χαφσά Καντινεφέντι πέθανε στις 12 Ιουνίου 1723 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 38 ετών.
Χέλγκολαντ

Ιστορία

Το αρχιπέλαγος, σύμφωνα με ευρήματα, κατοικούνταν από τους προϊστορικούς χρόνους. Πέτρινα εργαλεία έχουν ανακαλυφθεί στο θαλάσσιο πυθμένα της περιοχής, ενώ στην ξηρά είχαν εντοπιστεί το 19ο αιώνα προϊστορικά ταφικά μνημεία, με οστά και αντικείμενα. Επίσης, υποθαλάσσιες έρευνες ανακάλυψαν χάλκινες πλάκες, μάλλον τοπικής κατασκευής, σε μικρά βάθη γύρω από τα νησιά.
Το 697, ο τελευταίος βασιλιάς της Φριζικής, Ράντμποντ, υποχώρησε στο τότε ένα νησί του αρχιπελάγους, μετά την ήττα του από τους Φράγκους, όπως περιγράφει η πρώτη γραπτή αναφορά στη Χέλγκολαντ, στη βιογραφία του Βίλεμπορντ από τον Άλκιν. Μέχρι το 1231, το νησί καταγράφεται ως ιδιοκτησία του βασιλιά της Δανίας, Βάλντεμαρ Β΄.
Ως παραδοσιακές τοπικές δραστηριότητες αναφέρονταν η αλιεία, η θήρα πτηνών και φώκιας, ενώ οι κάτοικοι ήταν γνωστοί για τις ναυτικές τους ικανότητες και αναφέρονται ως ικανοί ναυσιπλόοι, τουλάχιστον για την προσέγγιση των μακρινών διαδρομών στα λιμάνια της Βρέμης και του Αμβούργου, τότε πόλεις της Χανσεατικής Ένωσης. Επίσης, η Χέλγκολαντ αποτέλεσε για διαστήματα ιδανικό σημείο για την έναρξη μεγάλων αλιευτικών εκστρατειών ρέγγας στη Βόρεια θάλασσα. Συνεπεία της θέσης της και των παραπάνω, το νησί άλλαξε πολλούς ηγεμόνες, όπως την πόλη του Αμβούργου, το βασίλειο της Δανίας και το Δουκάτο του Σλέσβιχ, μέχρι το 1714, οπότε και καταλήφθηκε από τη Δανία μέχρι και το 1804.
Άγιος Πέτρος, Μπαρμπάντος

Γεωγραφία

Ο Άγιος Πέτρος βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος. Συνορεύει στα βόρεια με την Αγία Λουκία, στα νότια με τον Άγιο Ιάκωβο και στα ανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα. Στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Έχει έκταση 34 km².

Δημογραφία

Ο Άγιος Πέτρος είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2000 11.160 κατοίκους με πυκνότητα 328 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Σπάιτσταουν με 3.634 κατοίκους.
Αχιλλεύς Λογιώτατος

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1847 στη Λάρισα. Η καταγωγή του ήταν από σπουδαία οικογένεια. Αφού πήγε σχολείο στην Αθήνα, παρακολούθησε για δύο χρόνια τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε στο Βίρτσμπουργκ της Βαυαρίας, όπου σπούδασε ιατρική. Από εκεί συνέχισε στη Βιέννη, όπου διέπρεψε ενάμισι έτος. Επέστρεψε στην Λάρισα το 1870 και εξάσκησε το ιατρικό επάγγελμα. Διέπρεψε ως επιστήμονας και φιλάνθρωπος.  
Εκλέχτηκε βουλευτής το 1888 με μεγάλη πλειοψηφία. Αργότερα εκλέχτηκε επίσης δήμαρχος Λαρίσης, δεν μπόρεσε όμως να διατελέσει, διότι πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 4 Φεβρουαρίου 1896, ενώ ανάρρωνε από εγκεφαλικό. Η Κυβέρνηση τίμησε το έργο του με την μετά θάνατον απονομή του Σταυρού του Σωτήρα. Το ίδιο μετάλλιο του είχε προταθεί και εν ζωή το 1884, ο Λογιώτατος όμως από λόγους μετριοφροσύνης το είχε απορρίψει.
Η κόρη του Ιουλία ήταν παντρεμένη με τον Μιχαήλ Σάπκα.
383 Γιανίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η διάμετρος της Γιανίνας υπολογίσθηκε σε 45,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 98,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι B ή C (ανθρακούχoς), ενώ το άλβεδό της είναι 0,161 (από δεδομένα του IRAS). Η Γιανίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 24 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Σπανακόπιτα

Η σπανακόπιτα είναι είδος πίτας αποτελούμενη από ζύμη ανοιγμένη σε φύλλα και γέμιση από σπανάκι.

Ελλάδα

Ανά την Ελλάδα υπάρχουν παραλλαγές της σπανακόπιτας ανάλογα με τη γέμιση, το είδος και τη διαχείριση της ζύμης, και τον τρόπο ψησίματος.  Μερικές φορές υπάρχει ταύτιση της σπανακόπιτας με την σπανακοτυρόπιτα, αν και η πρώτη δεν περιέχει τυρί.
Cast in Stone

Λίστα Τραγουδιών

1. The Evil One (Bray, Lant, Dunn) - 3:18

2. Raised in Hell (Bray, Lant, Dunn) - 2:47

3. All Devils Eve (Bray, Lant, Dunn) - 2:53

4. Bleeding (Bray, Lant, Dunn) - 2:43

5. Destroyed & Damned (Bray, Lant, Dunn) - 6:45

6. Domus Mundi (Bray, Lant, Dunn) - 3:51

7. Flight of the Hydra (Bray, Lant, Dunn) - 3:22

8. God's Forsaken (Bray, Lant, Dunn) - 4:24

9. Mortals (Bray, Lant, Dunn) - 3:15

10. Infectious (Bray, Lant, Dunn) - 3:36

11. Kings of Evil (Bray, Lant, Dunn) - 4:15

12. You're All Gonna Die (Bray, Lant, Dunn) - 3:02

13. Judgement Day (Bray, Lant, Dunn) - 4:32

14. Swarm (Bray, Lant, Dunn) - 5:06
Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision

Ο Διαγωνισμός Χορωδίας Eurovision είναι διετής χορωδιακός διαγωνισμός εμπνευσμένος από τους Παγκόσμιους Χορωδικούς Αγώνες, που διοργανώνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Οργανώσεων (EBU) και το Ίδρυμα Interkultur και είναι ανοιχτοί στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς που είναι μέλη της EBU. Ο εναρκτήριος διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 22 Ιουλίου 2017 στη Ρίγα της Λετονίας.

Προέλευση

Η Χορωδία της Χρονιάς της Eurovision είναι μια νέα εκδήλωση που ξεκίνησε από την EBU και η τελευταία εκδήλωση που θα ξεκινήσει από το Eurovision Magic Circus Show 2010. Η εκδήλωση θα αποτελείται από μη επαγγελματικές χορωδίες που είναι μέλη της EBU, Που θα διεξαχθεί στις 22 Ιουλίου 2017 και θα φιλοξενηθεί από τον Λετονικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Latvijas Televīzija (LTV) και θα συμπέσει με την τελετή λήξης των ευρωπαϊκών χορευτικών αγώνων 2017. Η εκδήλωση επιβεβαιώθηκε επισήμως στις 30 Νοεμβρίου 2016, ανάλογα με εύλογο ενδιαφέρον από ενεργά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοτηλεοπτικών Εκπομπών. Στις 21 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Χορωδία της Χρονιάς της Ευρωζώνης θα είναι διαγωνισμός διετούς διάρκειας, εκτός και αν τα αριθμητικά δεδομένα ήταν υψηλότερα από τα αναμενόμενα.
Η ιδέα της Χορωδίας της Χρονιάς της Eurovision συζητήθηκε αρχικά το 2014 ως διαγωνισμός που διοργάνωσε ο Latvijas Televizija (LTV), ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Λετονίας, και το διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο Arte, μετά την θετική υποδοχή του "Born in Riga" Συναυλία που οργανώθηκε από την LTV. Η LTV προσέγγισε πολλούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, μεταξύ των οποίων η EBU και η Interkultur, σχετικά με τη διοργάνωση ενός νέου διαγωνισμού που απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό.

Μορφή

Τα μέλη της χορωδίας της EBU θα αγωνιστούν για τον τίτλο της Χορωδίας της Χρονιάς της Ευρωζώνης, με βραβεία που θα περιλαμβάνουν μια σύμβαση εγγραφής για τη νικήτρια χορωδία. Κάθε χορωδία εκτελεί ένα ασυνόδευτο σύνολο έξι λεπτών σε οποιοδήποτε είδος και κρίνεται από κριτική επιτροπή υψηλού επιπέδου που αποφασίζει τον νικητή.
Η Έρημος των Ταρτάρων

Υπόθεση

Ο αξιωματικός Τζιοβάνι Μπατίστα Ντρόγκο, νεοδιορισμένος υπολοχαγός του αυτοκρατορικού στρατού ενός απροσδιόριστου έθνους, θα μεταβεί στο φρούριο Μπαστιάνο, ένα  απροσπέλαστο  και απομακρυσμένο  στρατιωτικό φυλάκιο, όπου μια μεγάλη φρουρά στρατιωτών και αξιωματικών έχει ως καθήκον να παρακολουθεί τα σύνορα της ερήμου που χωρίζει την αυτοκρατορία από έναν μυστηριώδη αλλά απειλητικό λαό:  τους Τάρταρους. 
Ο αξιωματικός σύντομα θα προσαρμοστεί στο νέο περιβαλλον με τους αυστηρούς στρατιωτικούς κανόνες που ζωντανεύουν καθημερινά το φρούριο και τους κατοίκους του που καθορίζουν τη συμπεριφορά και τις σχέσεις τους, περιμένοντας ένα ηρωικό και ένδοξο γεγονός, μία εισβολή, μια τελική μάχη  από την οποία όλοι μπορούν να  κερδίσουν δόξα και κύρος.
Ο υπολοχαγός Ντρόγκο θα περάσει ολόκληρη τη ζωή του στο φρούριο και θα περιμένει μια απειλή που δεν θα εμφανιστεί ποτέ, εως ότου ηλικιωμένος, κουρασμένος και άρρωστος, θα πρέπει να εγκαταλείψει για πάντα το φρούριο.

Πληροφορίες ταινίας

Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Arg-e Bam του Ιράν και η πρώτη προβολή της πραγματοποιήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1976 στην Ιταλία.
Το 2013 προβλήθηκε ως μέρος του τμήματος Κλασικών ταινίων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

Το οπτικό στυλ της ταινίας επηρεάστηκε από το έργο του Ιταλού ζωγράφου Τζόρτζιο ντι Κιρίκο.
Διάλεκτος Σουργκουτζία

Ομιλητές

Ομιλείται κυρίως ομιλείται στις επαρχίες Σουργκούτζα, Τζασπούρ και Κορίγια του Τσατίσγκαρ, και σε ένα μικρότερο βαθμό στις επαρχίες Ραϊγκάρ και Κόρμπα. 
Οι ομιλητές της Σουργκουτζία συχνά συγχέονται με εκείνους των Τσατισγκαρικών. Επιπλέον, όπως συμβαίνει με πολλές γλώσσες Χίντι και άλλες περιφερειακές γλώσσες, η Σουργκουτζία συχνά έχει υπαχθεί στο σφαιρικό υποστήριγμα των Πρότυπων Χίντι, λόγω εσφαλμένης, αυθαίρετης ή πολιτικά ωθούμενης κατηγοριοποίησης.

Ταξινόμηση

Προηγουμένως θεωρούταν από πολλούς ως διάλεκτος των Τσατισγκαρικών, και έχει οριστεί ως τέτοια από το γλωσσολόγο Τζορτζ Α. Γκρίρσον στην ολοκληρωμένη Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας. Πράγματι, η Σουργκουτζία κατέχει μια λεξιλογική ομοιότητα 71%-76% με τα Τσατισγκαρικά, σύμφωνα με τον Εθνολόγο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η Σουργκουτζία έχει αναγνωρισθεί ως μια ξεχωριστή γλώσσα.
Πυριατήριο

Το πυριατήριο αποτελούσε αίθουσα εφίδρωσης στα ελληνιστικά λουτρά. Λατ.: laconicum
Ανήκε στις κύριες αίθουσες ενός τυπικού Βαλανείου.
Το 1996-97 ανασκάφτηκε στη νοτιοανατολική γωνία του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς της Θεσσαλονίκης τμήμα ενός Βαλανείου από τον 2ο αιώνα π.Χ.
Το τμήμα αυτό αποτελούσε την αίθουσα εφίδρωσης με εικοσιπέντε πυέλους(πήλινες μπανιέρες), στεγαζόταν με θόλο, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος με οπαίο για την τοποθέτηση χάλκινου δίσκου, για τον έλεγχο υδρατμών, καθώς και του φωτός και για αερισμό της αίθουσας.
Πάπας Δάμασος Β΄

Εκλογή

Ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1047 στάλθηκε αντιπροσωπία από τον λαό της Ρώμης στον Ερρίκο Γ΄ με την είδηση του θανάτου του Κλήμη Β΄ στο Πόλτε της Σαξονίας και αξίωσε από τον Αυτοκράτορα ως Πατρίκιος Ρωμαίων, να ορίσει άξιο διάδοχο. Οι απεσταλμένοι, σύμφωνα με τις οδηγίες που είχαν λάβει, πρότειναν σαν κατάλληλο υποψήφιο τον Αρχιεπίσκοπο της Λυόν, Χάλιναρντ, ο οποίος ήταν και ικανός ομιλητής της Ιταλικής, και είχε την εκτίμηση των Ρωμαίων. Ο Βονιφάτιος στην αρχή αρνήθηκε προφασιζόμενος την εγκατάσταση του Βενέδικτου Θ΄ στον θρόνο, αλλά η αποφασιστική απειλή του Ερρίκου Γ΄ τον ανάγκασε να υπακούσει τελικά. Μετά την απομάκρυνση του Βενέδικτου Θ΄, ο Επίσκοπος του Μπρίξεν ενθρονίστηκε στο Λατερανό ως Πάπας Δάμασος Β΄ στις 17 Ιουλίου 1048. Το ποντιφικάτο του ωστόσο ήταν σύντομο καθώς εικοσιτρείς μέρες μετά πέθανε στην Παλεστρίνα, όπου είχε πάει λίγο μετά την ενθρόνισή του για να αποφύγει την θερινή ζέστη της Ρώμης. Κηδεύτηκε στην εκκλησία του Αγίου Λαυρεντίου εκτός των Τειχών. Τον διαδέχτηκε ο Λέων Θ΄
Το γεγονός της σύντομης διάρκειας της παποσύνης του Δάμασου Β΄, δημιούργησε φήμες ότι δηλητηριάστηκε, αλλά πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι πέθανε από ελονοσία.
Εσθονική απογραφή του 2011

Η Απογραφή Πληθυσμού και Στέγασης του 2011 (εσθονικά: Rahva ja eluruumide loendus‎ (REL 2011)) διεξήχθη από τις 31 Δεκεμβρίου έως τις 31 Μαρτίου 2012 στην Εσθονία από την Στατιστική Αρχή της Εσθονίας.
Ο συνολικός πληθυσμός που καταγράφηκε στην απογραφή ανέρχεται στα 1,294,455 άτομα.