Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης της Σουηδίας

Πρώιμος βίος

Γεννήθηκε στο Πω της Γαλλίας, γιος του Henri Bernadotte (1711-1780) και της Jeanne St. Jean (1725-1809). Τα βαπτιστικά του ονόματα ήταν Jean Baptiste (πρόσθεσε το Jules (Ιούλιος) αργότερα, από το Julius Caesar (Ιούλιος Καίσαρ), σύμφωνα με το πνεύμα κλασικισμού της Γαλλικής Επανάστασης). Το οικογενειακό όνομα αρχικά ήταν Ντε Πουέ (Deu Pouey), αλλά άλλαξε σε Μπερναντότ (Bernadotte) στις αρχές του 17ου αιώνα.

Στρατιωτική σταδιοδρομία

Εντάσσεται στο γαλλικό στρατό στον πόλεμο κατά της Αυστρίας επί Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ στις 3 Σεπτεμβρίου 1780 και υπηρέτησε αρχικά στην Κορσική. Μετά στην επανάσταση είναι φανατικός αντιβασιλικός και προβιβάζεται σε λοχία. Το 1795 είναι φίλος του Μπαρράς, γεγονός που τον ανεβάζει γρήγορα στην ιεραρχία κι αργότερα με τον Ωζερώ είναι οι δύο πλέον αντιβοναπαρτικοί στρατηγοί. Χάνει τη θέση του από το πραξικόπημα του Ναπολέοντα και μετατίθεται στη Στρατιά του Ρήνου. Η σχέση του όμως με τη Ντεζιρέ Κλαρί, πρώην αρραβωνιαστικιά του Ναπολέοντα, που τελικά τον παντρεύεται, δημιουργεί για πάντα μια «ισχυρή» σχέση με τον Κορσικανό, η οποία βασίζεται σε μεσολαβήσεις της Ντεζιρέ υπέρ του, μια Ντεζιρέ που φαίνεται να συγκινεί πάντα τον Ναπολέοντα παρά τον χωρισμό τους. Επιπλέον, η αδελφή της Ζυλιέτ παντρεύεται τον Ιωσήφ Βοναπάρτη, οπότε ο Μπερναντότ μπαίνει πια στον οικογενειακό κύκλο του Ναπολέοντα.
Έτσι το 1797 ανακαλείται από τον Βοναπάρτη στην εκστρατεία της Ιταλίας για να γίνει δεκτός τελικά και στη λίστα των στραταρχών το 1804. Στις μάχες της Ιένας και του Άουερστεντ ο Βοναπάρτης δεν μένει ευχαριστημένος από αυτόν κι αργότερα στο Βαγκράμ έρχεται η οριστική ρήξη, του αφαιρείται μεν η διοίκηση αλλά όχι κι ο τίτλος, λόγω πιθανότατα κάποιας νέας επέμβασης της Ντεζιρέ.

Βασιλιάς Σουηδίας και Νορβηγίας

Η καλή του συμπεριφορά προς τους Σουηδούς αιχμαλώτους και η πολιτική στροφή της Σουηδίας προς το φιλογαλλικό στρατόπεδο αλλάζουν δραματικά την μελλοντική του εξέλιξη, καθώς του προτείνεται η θέση του διαδόχου του σουηδικού θρόνου (1812) που παραμένει κενή. Ο Ναπολέων εγκρίνει την τοποθέτηση αυτή με διάθεση ίσως και να απαλλαγεί από αυτόν, εξ άλλου δεν τον χρησιμοποιεί στρατιωτικά. Έτσι, εξελέγη διάδοχος του σουηδικού θρόνου στις 21 Αυγούστου 1810 και στις 2 Νοεμβρίου κατέφθασε στη Στοκχόλμη. Στις 5 Νοεμβρίου ο βασιλιάς της Σουηδίας Κάρολος ΙΓ΄ τον υιοθέτησε υπό το όνομα "Κάρολος Ιωάννης". Ο Μπερναντότ παίρνει ζεστά τον νέο του ρόλο και έρχεται η στιγμή που αλλάζει στρατόπεδο και συμμετέχει ακόμα και στην ιερά συμμαχία των εχθρών της Γαλλίας, παίρνοντας μάλιστα μέρος στην κατοχή του Παρισιού μαζί με τους Βρετανούς, Ρώσους, Πρώσους και Αυστριακούς, ενώ τα πλήθη τον υβρίζουν ως προδότη.
Το μέλλον του είναι εντελώς διαφορετικό από εκείνο όλων των άλλων στραταρχών: θα ανέλθει στον θρόνο ως Κάρολος ΙΔ΄ Ιωάννης, Βασιλιάς Σουηδίας και Νορβηγίας κι από αυτόν και τη Ντεζιρέ θα προκύψει μια οικογένεια της οποίας οι απόγονοι ζουν υπό το στέμμα σημερινών κρατών στην Ευρώπη με μέλη στη σουηδική, ολλανδική, βελγική και λουξεμβουργιανή Αυλή. Ετάφη με το ανεξίτηλο τατουάζ που έφερε στο στήθος από τον καιρό που ήταν λοχίας της επανάστασης, που έγραφε «Mort aux rois!» («Θάνατος στους βασιλιάδες!», κατ' άλλους έγραφε «Mort aux Tyrans!», δηλαδή «Θάνατος στους τυράννους!»).