google/wiki40b huggingface dataset:
Γρηγόρης Μάκος

Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από τον Γ.Σ. Ηλιούπολης, σύλλογο στον οποίο είχε αγωνιστεί παλαιότερα και ο πατέρας του. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στην Α΄ Εθνική πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαΐου 2004 με τον Πανιώνιο. Η συμμετοχή αυτή ήταν η μοναδική για την αγωνιστική περίοδο 2003-04. Στον Πανιώνιο συμμετείχε σε 24 αγώνες το 2004-05, σε 23 το 2005-06, πετυχαίνοντας 3 γκολ και σε 27 με 1 τέρμα το 2006-07. Την περίοδο 2009-10 ο Γρηγόρης Μάκος φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ, στην οποία ήθελε να αγωνιστεί και λόγω της παρουσίας του Ντούσαν Μπάγεβιτς.
Το καλοκαίρι του 2012 μεταγράφηκε στη γερμανική Μόναχο 1860, ενώ το 2013 έγινε παίκτης της κυπριακής Ανόρθωσης Αμμοχώστου, όπου παρέμεινε δύο χρόνια. 
Τον Ιούλιο του 2015 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Παναιτωλικό, με τον οποίο υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Στις εθνικές ομάδες

Ο Γρηγόρης Μάκος έχει κληθεί σε όλες τις "μικρές" εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων, Ελπίδων). Το 2004 αγωνίστηκε με την Παίδων (2 συμμετοχές), το 2005 με τη Νέων (8 συμμετοχές), ενώ το διάστημα μεταξύ 2006-2008 υπήρξε μέλος της Ελπίδων, αγωνιζόμενος συνολικά 17 φορές, σημειώνοντας και 3 τέρματα.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2008 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών στον νικηφόρο φιλικό αγώνα με 1-0 εναντίον της Τσεχίας, που διεξήχθη στην Κύπρο.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Euro 2012 στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας, αγωνιζόμενος σε δύο αγώνες, μεταξύ των οποίων και στον προημιτελικό εναντίον της Γερμανίας.
Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αριθμεί 13 συμμετοχές, το διάστημα μεταξύ 2008-2012.
Φραγκίσκος Ιωσήφ της Βαυαρίας (γενν. 1957)

Βιογραφία

Ο Φραντς-Γιόζεφ Μίκαελ Μαρία Ιγκνάτιους γεννήθηκε στο ανάκτορο Λόιτστετεν, κοντά στο Στάρνμπεργκ της Βαυαρίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ράσο  πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Θεοδώρου-Σαλβάτορ πρίγκιπα της Τοσκάνης.
Ο φύλακας στη σίκαλη

Πλοκή

Ο πρωταγωνιστής βρίσκεται κάπου όπου τον φέραν οι γονείς του για να "καλμάρει" με τη βοήθεια κάποιου ψυχαναλυτή, ώστε να συμμορφωθεί και να ξαναπάει σχολείο τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Σ' αυτή την κατάσταση αναπολεί τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την επιστροφή του στο σπίτι, όταν πέρυσι πριν τα Χριστούγεννα "παραιτήθηκε" ξανά από το τρίτο διαφορετικό σχολείο του.
Εθνική Λιβερίας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Στάδιο

Έδρα της εθνικής είναι το Σάμουελ Κάνιον Ντόε Σπορτς Κόμπλεξ, χωρητικότητας 35.000 θεατών, που βρίσκεται στην πόλη Μονρόβια.
Άνω Αμπχαζία

Η Άνω Αμπχαζία (γεωργιανά: ზემო აფხაზეთი, Zemo Apkhazeti, αμπχαζικά: Аҧсны хыхьтəи, Apsny khykh'twi) είναι ένας όρος που εισήχθη το 2006, για να υποδηλώσει το βορειοανατολικό τμήμα της αμφισβητούμενης περιοχής της Αμπχαζίας, που παρέμεινε υπό γεωργιανό έλεγχο μετά τον Πόλεμο στην Αμπχαζία του 1992-1993. Από το Σεπτέμβριο του 2006 μέχρι τον Αύγουστο του 2008, το κύριο χωριό, η Τσχάλτα, φιλοξένησε την Κυβέρνηση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Αμπχαζίας και ήταν η έδρα της δημοτικής κοινότητας Αζάρα. Αυτή η κατάσταση τελείωσε στο τέλος της μάχης της κοιλάδας Κοντόρι τον Αύγουστο του 2008, όταν η Άνω Αμπχαζία κατελήφθη από τα Ρωσο-αμπχαζικά στρατεύματα, που ήδη έλεγχαν το υπόλοιπο της Αμπχαζίας.

Γεωγραφία

Γεωγραφικά, η Άνω Αμπχαζία αποτελείται από το Ανώτερο τμήμα της Κοιλάδας Κοντόρι, την οροσειρά Τσχάλτα και το πέρασμα Μαρούχι στα σύνορα με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Κατοικούταν από περίπου 2.000 άτομα, κυρίως εθνοτικοί Γεωργιανοί (Σβάνοι). Η περιοχή καταλαμβάνει περίπου το 29% του Αμπχαζικού εδάφους και είναι υψηλής στρατηγικής σημασίας, λόγω της εγγύτητάς της με την κατεχόμενη από την Αμπχαζία πρωτεύουσα Σουχούμι και άλλες σημαντικές πόλεις της περιοχής.

Ιστορία

Ο όρος Άνω Αμπχαζία ήταν σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιούμενος από τους γεωργιανούς αξιωματούχους και τα μέσα ενημέρωσης από την επιτυχημένη επιχείρηση των γεωργιανών δυνάμεων στη κοιλάδα Κοντόρι τον Ιούλιο του 2006, η οποία σύσφιξε τη γεωργιανή παρουσία στην περιοχή. Πριν η γεωργιανή κυβέρνηση ασκούσε πολύ χαλαρό έλεγχο στο Κοντόρι, ακόμη και αν οι Αμπχαζικές αποσχιστικές δυνάμεις δεν ήταν ποτέ σε θέση να διεισδύσουν στην κοιλάδα και η περιοχή είχε σε μεγάλο βαθμό κυβερνούταν από τον τοπικό πολέμαρχο Εμζάρ Κβιτσιάνι από το 1994, ο οποίος απομακρύνθηκε από γεωργιανή αστυνομική επιχείρηση το 2006.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2006, στη 13η επέτειο από την πτώση του Σουχούμι στους Αμπχάζιους αντάρτες και τους συμμάχους τους από το Βόρειο Καύκασο (1993), τη κοιλάδα Κοντόρι και τις γειτονικές περιοχές, που ελέγχονταν από τη Γεωργία, μετονομάστηκαν επίσημα σε Άνω Αμπχαζία και ανακηρύχθηκαν "προσωρινό διοικητικό κέντρο" της Αμπχαζίας και η έδρα της ντε γιούρε κυβέρνηση της Αμπχαζίας. Παρά τις αμπχαζικές και ρωσικές διαμαρτυρίες, εγκαινιάστηκε το νέο γραφείο της κυβέρνησης την ίδια ημέρα, από μια υψηλού επιπέδου αντιπροσωπεία από τη γεωργιανή πρωτεύουσα, της Τιφλίδας, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι και του Καθολικού Πατριάρχη Ηλίας Β΄.
Η περιοχή υπέστη ένα μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της ανοικοδόμησης των υποδομών και την ενίσχυση των υπηρεσιών ασφαλείας. Η Κεντρική εφορευτική Επιτροπή της Γεωργίας ίδρυσε την εκλογική περιφέρεια της Άνω Αμπχαζίας, επιτρέποντας στον πληθυσμό της περιοχής να λάβουν για πρώτη φορά μέρος στη γεωργιανή τοπικές εκλογές του 2006, κάτι πρωτόγνωρο στη πρόσφατη γεωργιανή ιστορία.
Στις 12 Αυγούστου 2008, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Νότιας Οσσετίας το 2008, οι Ρωσο-αμπχαζικές δυνάμεις απέκτησαν τον έλεγχο της Άνω Αμπχαζίας στη Μάχη της Κοιλάδας Κοντόρι.
Rosebleed

Βιογραφία

Οι Rosebleed ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 2004. Το 2006, το συγκρότημα συμμετείχε στο φεστιβάλ Schoolwave, ενώ το 2007 συμμετείχε στον διαγωνισμό του Ωδείου "Φίλιππος Νάκας", όπου και κέρδισαν το πρώτο βραβείο, ένα συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρία Sony BMG. Το 2008, το συγκρότημα έβγαλε τον πρώτο του δίσκο, το EP Stories, ενώ το τραγούδι "Until Next Time" σημείωσε μεγάλη επιτυχία.Την ίδια χρονιά, το συγκρότημα άνοιξε τις συναυλίες των Matisse και των Hooverphonic, ενώ συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Rockwave.Τον Ιούλιο του 2009, οι Rosebleed άνοιξαν τη συναυλία του Κάρλος Σαντάνα στο ΟΑΚΑ. Τέλος, στις 16 Νοεμβρίου 2009, το συγκρότημα έβγαλε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "White Balloons", με τη συνεργασία του Φίλιππου Πλιάτσικα.
To καλοκαίρι του 2010 οι Rosebleed άνοιξαν την συναυλία των The Cranberries στο Θέατρο Βράχων. Στα τέλη του 2014 ανακοίνωσαν την διάλυσή τους, κυκλοφορώντας το τελευταίο τους EP "Swan Songs".
Χατζημιχάλης Γιάνναρης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Λάκκοι, της επαρχίας Κυδωνίας, των Χανίων το 1833. Γιος ιερέα, διδάχθηκε από τον πατέρα του γραφή και ανάγνωση, πράγμα σπάνιο για την εποχή και και τις συνθήκες της. Σε νεαρή ηλικία μετέβη με τον πατέρα του (ιερέα) και τους αδελφούς του στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα, όπου και ξαναβαπτίσθηκαν και οι τρεις στον Ιορδάνη ποταμό. Εξ ου και το προσωνύμιο «χατζής» το οποίο στην τουρκική δηλώνει τον προσκυνητή (Οθωμανό στην Μέκκα & χριστιανό στην Ιερουσαλήμ). Ο ίδιος καλείται πλέον χατζή-Μιχάλης δε πατέρας του αναφέρεται ως χατζή-Παπάς. Χαρακτήρας ατίθασος και αδούλωτος, σε ηλικία 25 ετών συμπλέκεται με Τουρκοκρητικούς που γλεντούσαν την λήξη του Κριμαϊκού πολέμου και την ήττα της Ρωσίας, στο χωριό Κυρτομάδω Κυδωνίας και έκτοτε αρχίζει η επαναστατική του δράση. Η δράση του αυτή, κορυφώνεται με στην επανάσταση του 1866 της οποίας έχει και την αρχηγία. Με την κατάπνιξη της επαναστάσεως, συλλαμβάνεται ενώ προσπαθεί να διαφύγει στην Πελοπόννησο και στέλνεται αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη. Η Υψηλή Πύλη (σουλτάνος) προσπαθεί με κάθε μέσον να τον προσεταιριστεί, τον κρατά δε σε κατ' οίκον περιορισμό και όχι στην φυλακή, προσπαθώντας να τον εκμαυλίσει με υλικές παροχές και υποσχέσεις μεγάλων αξιωμάτων. Το Πάσχα του 1870, προφασιζόμενος ότι θέλει να μεταλάβει, μεταφέρεται συνοδεία ζαπτιέδων (Οθωμανών χωροφυλάκων) στο Φανάρι για να εκκλησιασθεί. Σε συνεννόηση με τον Ρώσο πρέσβη στην Κων/πολη, δραπετεύει από την εκκλησιά μεταμφιεσμένος σε ιερέα και φυγαδεύεται από την Κων/πολη στην Οδησσό. Στην Ρωσία απολαμβάνει τιμών και διακρίσεων, κατατάσσεται στον ρωσικό στρατό οπού θα φτάσει σε ανώτερα αξιώματα. Συμμετέχει στις επαναστάσεις έως την απελευθέρωση της Κρήτης και διατελεί πρώτος πρόεδρος της βουλής της Κρητικής Πολιτείας. Την 1η Δεκεμβρίου 1913, παρασημοφορείται απο τον τότε βασιλέα Κων/νο για την προσφορά του στους απελευθερωτικούς αγώνες της Κρήτης και παρουσία του τότε πρωθυπουργού Ελ. Βενιζέλου, υψώνει την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκάς των Χανίων. Απεβίωσε στο Μάλεμε Χανιών στις 21 Ιουλίου 1916, κηδεύτηκε με τιμές στρατηγού και τα οστά του βρίσκονται ενταφιασμένα στον Ομαλό, δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα.
Ηλιαία

Η Ηλιαία ήταν το κυριότερο δικαστήριο του αρχαίου αθηναϊκού κράτους. Επρόκειτο για δικαστήριο ενόρκων, μέλη του οποίου μπορούσαν να γίνουν όλοι οι γνήσιοι Αθηναίοι πολίτες άνω των 30 ετών, έπειτα από κλήρωση. Η βάση της νέας δημοκρατίας ήταν ο έλεγχος κάθε πολίτη από το σύνολο των πολιτών, όπως και του συνόλου, από τον ίδιο πολίτη. Το να μετέχει κάποιος στην Ηλιαία δεν προϋπέθετε κάποια ιδιαίτερη μόρφωση, όμως η τριβή με το νομοθετικό έργο είχε ως αποτέλεσμα μιαν αρκετά καλή γνώση των νόμων.
Η Ηλιαία αποτελούνταν από 6.000 δικαστές ("Ηλιασταί"), οι οποίοι προέρχονταν από τις 10 Φυλές της Αθήνας (κάθε Φυλή συμμετείχε με 600 μέλη). 1000 ήταν αναπληρωματικοί. Το δικαστήριο δίκαζε σε τμήματα των 201, 301 κλπ. δικαστών. Η Ηλιαία συνεδρίαζε όλες τις εργάσιμες ημέρες εκτός από τις τρεις τελευταίες ημέρες κάθε μήνα και τις ημέρες λειτουργίας της Εκκλησίας του Δήμου. Σχεδόν ποτέ όμως δεν εργάσθηκαν και τα δέκα τμήματα της Ηλιαίας ταυτοχρόνως. Η απόδοση δικαιοσύνης από τον δήμο ενόχλησε πάρα πολύ τους ολιγαρχικούς, οι οποίοι δυσφήμισαν με κάθε τρόπο το γεγονός αυτό, υπογραμμίζοντας -όχι σωστά- ότι τη δικαιοσύνη στην Αθήνα την απένεμαν οι θήτες.
Ο ηγεμών του δικαστηρίου συγκέντρωνε τα παράπονα και τις υποθέσεις προς εκδίκαση και όριζε μέσω κλήρωσης από ποιο τμήμα και σε ποιο μέρος θα εκδικαζόταν η υπόθεση. 
Καθώς δεν υπήρχαν δικηγόροι, οι κατηγορούμενοι αναλάμβαναν οι ίδιοι την υπεράσπισή τους με τη βοήθεια ενός μόνο φίλου ή συγγενούς. Πολλές φορές, ανέθεταν τη συγγραφή ενός λόγου για την αγόρευσή τους σε έναν επαγγελματία λογογράφο (π.χ. Ισοκράτης, Λυσίας κ.ά.). Ο χρόνος των αγορεύσεων περιοριζόταν από ένα υδραυλικό χρονόμετρο, την κλεψύδρα. Η ψηφοφορία ήταν μυστική. Σε περίπτωση ισοψηφίας, ο κατηγορούμενος κρινόταν αθώος, καθώς θεωρούνταν ότι είχε "την ψήφο της Αθηνάς". 
Οι δικαστές λάμβαναν ως αποζημίωση 2-3 οβολούς κατά δικάσιμη ημέρα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986

Επιλογή διοργανωτή

Το 1974, η διοργάνωση ανατέθηκε στην Κολομβία, αλλά το τεράστιο εξωτερικό χρέος της και οι νονοί της κοκαΐνης είχαν δημιουργήσει σοβαρές ανησυχίες. Σύντομα, με την αύξηση των ομάδων της τελικής φάσης από 16 σε 24 που ξεκίνησε από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1982 και την συνεπακόλουθη αύξηση των αγώνων, έγινε φανερό στους αρμόδιους της χώρας ότι δεν θα μπορούσαν να αντέξουν το οικονομικό κόστος και στις 5 Νοεμβρίου 1982 η χώρα δήλωσε παραίτηση. Δεύτερη επιλογή ήταν η Βραζιλία. Όμως, ο ίδιος ο πρόεδρος της FIFA, ο Βραζιλιάνος Ζοάο Χαβαλάντζε, σαμποτάρισε την ανάληψη της διοργάνωσης, λόγω προσωπικής έχθρας με τον πρόεδρο της βραζιλιάνικης ομοσπονδίας. Έτσι, τρίτη και οριστική επιλογή ήταν το Μεξικό, που επελέγη στις 20 Μαΐου 1983. Ένα Μεξικό που, όπως είχε συμβεί και με τον σεισμό λίγο πριν τη διοργάνωση της Χιλής το 1962, δέχτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1985 τα τρομερά πλήγματα του εγκέλαδου από έναν σεισμό 8,0 Ρίχτερ. Παρόλα αυτά, τα στάδια δεν επλήγησαν και τελικώς, με δάνεια, διεθνείς δωρεές και σκληρό αγώνα των Μεξικανών, η χώρα κατάφερε να διοργανώσει για δεύτερη φορά τους αγώνες.

Προκριματικά

Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 συμμετείχαν 116 εθνικές ομάδες από 5 ηπείρους. Για πρώτη φορά εξασφάλισαν συμμετοχή στην τελική φάση ο Καναδάς, η Δανία και το Ιρακ.

Αξιοσημείωτα γεγονότα

Από αυτή τη διοργάνωση, στην μνήμη έχουν μείνει πολλά  γεγονότα: η απεργία των παικτών της εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, η συμμετοχή των ομάδων του Ιράκ και του Καναδά για πρώτη φορά και η αποβολή του Χοσέ Μπατίστα της εθνικής Ουρουγουάης σε λιγότερο από ένα λεπτό στον αγώνα ενάντια στη Σκοτία, ένα ρεκόρ που παραμένει ακόμα.
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο καλύτερος παίκτης του Μουντιάλ και αρχηγός της Αργεντινής, οδήγησε την ομάδα του σε νίκη στα προημιτελικά ενάντια στην Αγγλία , πετυχαίνοντας και τα δύο γκολ της εθνικής Αργεντινής. Στο 1-0, ενώ χρησιμοποίησε το χέρι του, «δεν έγινε αντιληπτό» από το διαιτητή και έτσι το γκολ αυτό έμεινε γνωστό σαν «Το χέρι του Θεού», ενώ στο 2-0 διέσχισε το μισό γήπεδο περνώντας όποιον έβρισκε μπροστά του. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι τα δύο κράτη είχαν πόλεμο 4 χρόνια νωρίτερα για τα νησιά Φώκλαντ.
Η Δυτική Γερμανία νίκησε τη Γαλλία για δεύτερη συνεχόμενη φορά σε ημιτελικό και έχασε μόνο στον τελικό. Η Αργεντινή θριάμβευσε εναντίον της Δυτικής Γερμανίας με 3-2 σε ένα συναρπαστικό τελικό, μπροστά σε 115.000 θεατές στο Στάδιο Αζτέκα, στην Πόλη του Μεξικού.

Φάση Ομίλων

Όλες οι ώρες που αναγράφονται είναι οι τοπικές ώρες Μεξικού UTC -6

Υπόμνημα

Α=Αγώνες

Ν=Νίκες

Ι=Ισοπαλίες

Η=Ήττα

ΓΥ=Γκολ Υπέρ

ΓΚ=Γκολ Κατά

ΓΔ=Διαφορά Γκολ

Β=Βαθμοί
The Vinyl Conflict

Άλμπουμ

1. Reign in Blood (1986)

2. South of Heaven (1988)

3. Seasons in the Abyss (1990)

4. Decade of Aggression - Part 1 (1991)

5. Decade of Aggression - Part 2 (1991)

6. Divine Intervention (1994)

7. Undisputed Attitude (1996)

8. Diabolus in Musica (1998)

9. God Hates Us All (2001)

10. Christ Illusion (2006)

11. World Painted Blood (2009)

Μέλη των Slayer

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Vinyl Conflict" ήταν οι εξής:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Πολ Μπόσταφ - τύμπανα
Σαγιάδα Θεσπρωτίας

Ιστορία

Στο δυτικό ύψωμα του χωριού υπήρχε πιθανώς αρχαίος οικισμός, όπως εικάζεται από την ανεύρεση οικοδομικού υλικού (πελεκημένες πέτρες) από αρχαία κτήρια. Η υπόθεση αυτή ενισχύεται και από την εξαιρετική γεωγραφική της θέση στο συγκοινωνιακό δίκτυο (θαλάσσιων και χερσαίων δρόμων) της ευρύτερης περιοχής. 
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, στους Φιλιάτες κατοικούσαν 60 χριστιανικές οικογένειες. Ο Αραβαντινός μας πληροφορεί επίσης ότι στη θέση της Σαγιάδας, κατά την εποχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, υπήρχε χτισμένη μία σημαντική πόλη της Ηπείρου, η οποία διέθετε φρούριο και το οποίο κατέλαβαν το 1402, οι Βενετοί με τη βοήθεια των Κερκυραίων.
Το 1878, ο Ηπειρώτης λόγιος Βασίλης Ζώτος στο έργο του «Ηπειρωτικαί Μελέται», κάνει αναφορά στο μικρό χωριό της Θεσπρωτίας και μας πληροφορεί ότι η Σαγιάδα απείχε περίπου 3 ώρες από τους Φιλιάτες. Ο Ζώτος μας αναφέρει ότι στη Σαγιάδα υπήρχαν περίπου 1000 ελληνόφωνοι χριστιανοί και το χωριό διέθετε τελωνείο, προξενικό πρακτορείο και ελληνικό σχολείο.<ref>Ηπειρωτικαί Μελέται, Δρομολόγιον της Ελληνικής Χερσονήσου αρχαιολογικόν, ιστορικόν, γεωγραφικόν στρατιωτικόν, στατιστικόν και εμπορικόν, Β. Δ. Ζώτου Μολοσσού, Αθήναι, 1878, σ. 30.</ref>
Ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το 1880 το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών, μας πληροφορεί ότι η Σαγιάδα υπάγονταν στο τμήμα Φιλιατών της επαρχίας Παραμυθιάς και κατοικούσαν περίπου 480 χριστιανοί. Σύμφωνα με τον Κοκκίδη, το χωριό της Σαγιάδας βρισκόταν στη θέση της αρχαίας Μαιανδρίας. Η απόσταση που χώριζε τη Σαγιάδα από τους Φιλιάτες ήταν περίπου 4 ώρες ενώ το λιμάνι απείχε 24 χιλιόμετρα από την Κερκυρα. Ο Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι στη Σαγιάδα υπήρχε τελωνείο, λιμεναρχείο και πολλές αποθήκες.
Εξίσου σημαντική πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895 (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311[1895], έκδοση έβδομη). Σύμφωνα με το σχετικό οθωμανικό νόμο, που ίσχυε από το 1864, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το βιλαέτι («νομαρχία» ή «γενική  διοίκηση»). Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε σαντζάκια και αυτά σε καζάδες. Σύμφωνα με την απογραφή του 1895, η Σαγιάδα ανήκε στον Καζά Φιλιατών, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Ιωαννίνων, το οποίο με τη σειρά του, ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτή την απογραφή, στους Φιλιάτες κατοικούσαν 141 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 593 άτομα (308 άνδρες, 285 γυναίκες).

Δημογραφικά στοιχεία

Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 594 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 879 κατοίκους. Η πρώτη φορά που ο πληθυσμός ξεπέρασε τους 1000 κατοίκους ήταν το 1951 και ήταν και ο μέγιστος αριθμός με 1136 κατοίκους.
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1946

Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1946 διεξήχθησαν στα Τίρανα από τις 9 ως τις 13 Οκτωβρίου και υπήρξαν η πρώτη μεταπολεμική προσπάθεια αναβίωσης της διοργάνωσης. Όμως, δεν συμπεριλαμβάνονται στην επίσημη σειρά των Βαλκανικών Αγώνων, διότι δεν θεωρούνται συνέχεια των προπολεμικών. Και τούτο διότι διοργανώθηκαν από τις τέσσερις φιλοσοβιετικές λαϊκές δημοκρατίες: Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία, χωρίς να προσκληθούν η Ελλάδα και η Τουρκία. Οι αγώνες επαναλήφθηκαν και το 1947 ως Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες Στίβου 1947 αλλά δεν είχαν συνέχεια. Πολυνίκης των αγώνων του 1946 αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία. Ταυτόχρονα έγινε και το βαλκανικό ποδοσφαιρικό τουρνουά από 6 ως 13 Οκτωβρίου.

Χρονικό των αγώνων

Η επίσημη έναρξη των αγώνων έγινε την Κυριακή 6 Οκτωβρίου στο Στάδιο Τιράνων με κάθε επισημότητα, παρουσία του πρωθυπουργού της Αλβανίας Ενβέρ Χότζα, του προέδρου της Λαϊκής Συνέλευσης Ομέρ Νισάνι, του υπουργικού συμβουλίου και μελών του διπλωματικού σώματος των άλλων τριών χωρών. Την οργάνωση είχε αναλάβει η Οργάνωση Αλβανικής Νεολαίας, ο πρόεδρος της οποίας Νάκο Σπύρου κήρυξε την έναρξη των αγώνων. Στην ομιλία του μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην απουσία της Ελλάδας, αφήνοντας να εννοηθεί πως πολιτικοί λόγοι δεν έπετρεψαν τη συμμετοχή των αθλητών της:
"Είμαστε ευτυχείς που δεχόμαστε στη χώρα μας τους αθλητές της Γιουγκοσλαβίας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και λυπούμαστε που διαπιστώνουμε την απουσία των νέων της Ελλάδας, που της απαγορεύται να συναδελφώνεται με τους συντρόφους της των άλλων βαλκανικών χωρών."
Πάντως, δεν είναι ξεκάθαρο αν στάλθηκε πρόσκληση και ο ΣΕΓΑΣ την αγνόησε λόγω της πολιτικής συγκυρίας ή δεν στάλθηκε καν, κάτι που είναι και το πιθανότερο. Μετά την τελετή έναρξης, οι αγώνες ξεκίνησαν με τη διεξαγωγή της ποδοσφαιρικής συνάντησης Γιουγκοσλαβίας-Αλβανίας. Το ποδοσφαιρικό τουρνουά συνεχίστηκε όλη την εβδομάδα, ενώ από την Τετάρτη 9 Οκτωβρίου ξεκίνησαν και οι αγώνες στίβου. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε την επόμενη Κυριακή 13 Οκτωβρίου με τα τελευταία αγωνίσματα στίβου και τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αλβανίας-Ρουμανίας.
Οι αγώνες αυτοί δεν αναγνωρίστηκαν από Ελλάδα και Τουρκία και ποτέ δεν μέτρησαν στην αρίθμηση των βαλκανικών αγώνων που ξανάρχισαν το 1953. Στους αγώνες στίβου εντάχθηκαν και κάποια πρωτότυπα αγωνίσματα, όπως ρίψη χειροβομβίδας και τα 40χλμ βάδην παρτιζάνων, ενώ κάποια δεν έγιναν. Για πρώτη φορά έγιναν αγωνίσματα γυναικών, κάτι πρωτοποριακό για τα Βαλκάνια.
Επταδικό σύστημα αρίθμησης

Το επταδικό σύστημα αρίθμησης είναι σύστημα αρίθμησης με βάση τον αριθμό 7, και χρησιμοποιεί τα ψηφία από 0 έως 6.
Χοκκιέν του Μεντάν

Τα Χοκκιέν του Μεντάν είναι μια τοπική παραλλαγή των Χοκκιέν που ομιλείται μεταξύ των Κινέζων στο Μεντάν της Ινδονησίας. Είναι η lingua franca στο Μεντάν και σε άλλες πόλεις της Βόρειας Σουμάτρας γύρω από αυτό. Είναι υποδιάλεκτος της διαλέκτου Τσανγκτσόου (漳州) και περιλαμβάνει εκτεταμένη χρήση δανείων από τα ινδονησιακά και αγγλικά. Είναι κυρίως προφορική διάλεκτος: γράφεται σπάνια σε κινεζικούς χαρακτήρες καθώς η Ινδονησία είχε απαγορεύσει τη χρήση των Κινεζικών χαρακτήρων από την εποχή της Νέας Τάξης και δεν υπάρχει πρότυπος εκλατινισμός.
Η γλώσσα έχει 800.000 με 1.000.000 ομιλητές (2010).
Νάγκα

Τα Νάγκα είναι όντα της Ινδικής μυθολογίας, φίδια που άλλοτε παίρνουν ανθρώπινη μορφή.
Τα Νάγκα είχαν πολλά κεφάλια ενώ ζούσαν κάτω από την γη σε μυστηριώδη παλάτια. Σύμφωνα με τον μύθο τα Νάγκα τα προσηλύτισε ο Βούδας όταν μια μέρα που καθότανε κάτω μια συκιά ένα Νάγκα τυλίχτηκε γύρω του και τα κεφάλια του σχημάτισαν ομπρέλα για να τον προφυλάξουν από την βροχή. Ο Βούδας αργότερα όταν κήρυξε τους δυο νόμους, έναν για τους ανθρώπους κι έναν για τους θεούς, εμπιστεύτηκε στα Νάγκα να φυλάνε τον νόμο για τους θεούς ο οποίος ήταν μυστικός. Μετά από αιώνες τα Νάγκα τον αποκάλυψαν στον μοναχό Ναγκαρχούνα.
Ένας άλλος μύθος σχετίζεται με τον Ινδό βασιλιά Ασόκα, όταν κάποτε αποφάσισε να γκρεμίσει μια παγόδα εμφανίστηκε μπροστά του ένα Νάγκα με μορφή μοναχού, ο μοναχός τον οδήγησε μέσα στη παγόδα και του έδειξε τα ιερά της σκεύη, βλέποντάς τα ο Ασόκα φοβήθηκε γιατί δεν ήταν φτιαγμένα από ανθρώπινο χέρι, κι έτσι αποφάσισε να μην γκρεμίσει την παγόδα.
Η κραυγή των λύκων

Υπόθεση

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην Αθήνα το 1979. Η ελληνοβαυαρέζικη οικογένεια του Θεοφύλακτου Ρίχτερ, που κρατάει από τα χρόνια του Όθωνα, περιμένει την επιστροφή της Τερέζας Ρίχτερ, γυναίκας του τρίτου γιου της οικογένειας Χριστόφορου. Η Τερέζα, που είχε τραυματιστεί βαριά στο κεφάλι σε ατύχημα, είναι τυφλή, πάσχει από αμνησία και υποφέρει από μετατραυματικές κρίσεις.
Φράνκφορτ (Κεντάκι)

Ιστορία

Την περιοχή επισκέφθηκαν Άγγλοι εξερευνητές το 1751 και η εγκατάσταση ξεκίνησε τη δεκαετία του 1780. Το όνομα της πόλης πιθανόν προέρχεται από τον Στέφεν Φρανκ, ο οποίο σκοτώθηκε από Ινδιάνους στο σημείο, το οποίο έγινε γνωστό ως Φρανκς Φορντ (Frank's Ford, το πέρασμα του Φρανκ). Η πόλη ιδρύθηκε ως Φράνκφορτ, Βιρτζίνια, το 1786 και επιλέχθηκε ανάμεσα σε άλλες πόλεις, όπως το Λέξινγκτον, ως πρωτεύουσα του νεοσύστατου Κεντάκι το 1792. Το ταχυδρομείο της πόλης άνοιξε το 1794, χρονιά που φτιάχτηκε και το πρώτο καπιτώλιο, το οποίο κάηκε το 1813. Η πόλη το 1800 ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στη πολιτεία μετά το Λέξινγκτον. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται γρήγορα μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο, ενώ ενσωμάτωση και το νότιο Φράνκφορτ στην απέναντι πλευρά του ποταμού. Πολλά από τα κτίρια που αποτελούν το ιστορικό κέντρο της πόλης κτίστηκαν εκείνη τη περίοδο. Αυτά τα κτίρια αναπαλαιώθηκαν στα τέλη του 20ου αιώνα.

Οικονομία

H οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στην πολιτειακή κυβέρνηση, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης, και ακολουθούν ο τομέας της υγείας, των κατασκευαστικών και καταστημάτων λιανικής. Για την βελτίωση της οικονομίας της πόλης το 1947 ιδρύθηκε το Frankfort Area Chamber of Commerce.
EN 1996

Μέρος 1-2: Γενικοί κανόνες - Σχεδιασμός φορέων σε πυρκαγιά

Ο [[E[N 1992]]-1-2 περιγράφει τις αρχές, τις απαιτήσεις και τους κανόνες για το δομοστατικό σχεδιασμό κτηρίων που εκτίθενται σε πυρκαγιά. Aναφέρεται στο σχεδιασμό φορέων από φέρουσα τοιχοποιία για την τυχηματική κατάσταση σχεδιασμού έναντι πυρκαγιάς και προορίζεται προς χρήση μαζί με τα EN 1996-1-1 και EN 1991-1-2. Ο ΕΝ 1996-1-2 περιορίζεται στον εντοπισμό των διαφορών από, και ή στη συμπλήρωση του, σχεδιασμού έναντι συνήθων θερμοκρασιών δράσεων και αναφέρεται μόνον σε παθητικές μεθόδους πυροπροστασίας χωρίς να καλύπτει ενεργητικούς μεθόδους.
Ελάτη Λευκάδας

Η Ελάτη (ή αλλιώς Σταυρωτά) είναι βουνό της Λευκάδας με μέγιστο υψόμετρο 1.184 μέτρα. Καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού. Η κορυφή της Ελάτης βρίσκεται νότια του χωριού Εγκλουβή. Το βουνό καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος του από πλούσια βλάστηση. Σε χαμηλότερα υψόμετρα κυριαρχούν οι ελιές και τα κυπαρίσσια. Ο γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ, που υποστήριζε πως η ομηρική Ιθάκη αντιστοιχεί στη σημερινή Λευκάδα, θεωρούσε πως το όρος Νήριτος που αναφέρεται στην Οδύσσεια είναι η Ελάτη.