google/wiki40b huggingface dataset:
Ισλάμ στην Κύπρο

Το Ισλάμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στην Κύπρο. Το ισλάμ εισήχθη όταν το νησί κατακτήθηκε από την Τουρκία το 1571. Πριν από αυτό, η Μουσουλμανική παρουσία στο νησί ήταν περιστασιακή, λόγω των περιοδικών επιδρομών από Άραβες. Η πλειοψηφία των λατίνων καθολικών του νησιού, μαζί με μερικούς Έλληνες Ορθοδόξους, έγιναν μουσουλμάνοι για να ωφεληθούν από το προνομιακό φορολογικό καθεστώς - όπως υπαγορεύεται από το οθωμανικό σύστημα μιλλέτ.
Πριν από την τουρκική εισβολή το 1974, οι Τουρκοκύπριοι αποτελούσαν το 18% του πληθυσμού του νησιού και ζούσαν διάσπαρτοι σε όλο νησί. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος των περίπου 264.172 Μουσουλμάνων του νησιού ζει στα βόρεια του νησιού. Η τουρκοκυπριακή κοινότητα είναι αρκετά κοσμική, ωστόσο, τουλάχιστον επίσημα, οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι είναι εγγεγραμμένοι Σουνίτες, ενώ ο Σουφισμός έχει ισχυρή επίδραση σε αυτούς. Ο Ναζίμ αλ-Κουμπρουσί, ηγέτες του τάγματος Νακσμπαντί-Χακανί, καταγόταν από τη Λάρνακα και έζησε στη Λεύκη. Μερικοί τουρκοκύπριοι είναι αλεβίτες. Υπάρχουν και μερικοί μουσουλμάνοι Αχμαντίγια.

Ιστορία

Το Ισλάμ εισήχθη στην Κύπρο από τους άραβες κατακτητές, ωστόσο το νησί απέκτησε μόνιμη παρουσία Μουσουλμάνων μόνο μετά την Οθωμανική κατάκτηση της Κύπρου το 1571.
Φημολογείται ότι μια θεία του Προφήτη Μωάμεθ, η Ουμ Χαράμ, είχε συνοδεύσει μία από τις πρώτες αραβικές αποστολές στο νησί. Πέθανε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας και θάφτηκε στο σημερινό μνημείο Χαλά Σουλτάν Τεκκέ.
Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, οι μουσουλμάνοι κάτοικοι στα βόρεια του νησιού (συμπεριλαμβανομένων των εποίκων από τη Τουρκία) είναι σχεδόν αποκλειστικά Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το καθεστώς αυτών των εποίκων αμφισβητείται βάσει του διεθνούς δικαίου και ειδικά με την απαγόρευση, βάσει της Σύμβασης της Γενεύης, της διασυνοριακής μεταφοράς πληθυσμών από μία χώρα με στόχο να αλλοιώσει την δημογραφική σύνθεση μιας άλλης χώρας. 
Ο διαχωρισμός των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων έχει αλλοιώσει την μουσουλμανική κοινότητα στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς οι περισσότεροι μουσουλμάνοι στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία είναι Άραβες μετανάστες και πρόσφυγες, μη σχετιζόμενοι με την τουρκική κοινότητα η οποία ζει εδώ και αιώνες στο νησί.
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2004-2005

Το πρωτάθλημα της περιόδου 2004-2005 ήταν το 42ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπάγερν Μονάχου, για 19η φορά στην ιστορία της. Ταυτόχρονα κατέκτησε και το Κύπελλο Γερμανίας, πετυχαίνοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά το νταμπλ. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Μάρεκ Μίνταλ της Νυρεμβέργης, με 24 γκολ.
Προπαδιενυλιδένιο

Με απόσπαση υδραλογόνου

Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με απόσπαση υδραλογόνου από 3-αλοπροπαδιένιο, συνήθως 3-χλωροπροπαδιένιο. Η αντίδραση μπορεί να πραγματοποιηθεί με επίδραση υδροξειδίου του καλίου ή και φωτοχημικά:

Με απόσπαση αζώτου

Το προπαδιενυλιδένιο  μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση αζώτου από το 3,3-διαζωπροπαδιένιο ή την ισομερή του αιθενυλιδενοδιαζιρίνη:

Με απόσπαση μονοξειδίου του άνθρακα

Το προπαδιενυλιδένιο μπορεί να παραχθεί με φωτοχημική απόσπαση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) από την βουτατριενόνη (CH₂=C=C=CO):
Χρήστος Ζούπας

Καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αμύντα το 1960 και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΑΕΚ το 1962. Με την ομάδα της ΑΕΚ κατέκτησε 5 πρωταθλήματα (1964, 1965, 1966, 1968, 1970), 1 Κύπελλο Κυπελλούχων το 1968 (σημείωσε 12 πόντους στον τελικό), συμμετείχε σε 1 φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1966.
Αγωνίστηκε στη Μικτή Ευρώπης το 1966 και το 1969.
Σήμερα είναι ένας διακεκριμένος διαβητολόγος

Εθνική Ελλάδος

Υπήρξε μέλος της εθνικής συμμετέχοντας σε 52 αγώνες σκόραρε 352 πόντους (6,7 μ.ο.). Συμμετείχε στα Ευρωμπάσκετ 1967, Ευρωμπάσκετ 1969 και στους Μεσογειακούς αγώνες 1967.
Δίκη του Πολυτεχνείου

Η Δίκη του Πολυτεχνείου (16 Οκτωβρίου - 30 Δεκεμβρίου 1975) ήταν ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη ενώπιον του πενταμελούς εφετείου Αθηνών, με κατηγορούμενους  32 στελέχη της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 για εγκλήματα που σύμφωνα με το κατηγορητήριο, διέπραξαν κατά την
Εξέγερση του Πολυτεχνείου (15 Νοεμβρίου - 17 Νοεμβρίου 1973) αλλά και τις μέρες που ακολούθησαν, καθότι το τότε καθεστώς, προκειμένου να αντιμετωπίσει την έκκρυθμη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στη χώρα, κήρυξε στρατιωτικό νόμο, με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους αρκετοί πολίτες, όχι μόνο στο χώρο εντός ή πέριξ του Ε.Μ.Π. αλλά και σε απομακρυσμένες περιοχές της Αθήνας, έως και αρκετές ημέρες μετά τα συμβάντα της εξέγερσης.
Πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου ήταν ο εφέτης Ιωάννης Κουσουλός και μέλη οι εφέτες Κωνσταντίνος Καινούργιος, Παναγιώτης Καλκαβούρας, Γεώργιος Μαρκουλάκης, και Α. Σακελλαριάδης. Εισαγγελέας της έδρας ήταν ο Νικόλαος Γανώσης.

Ενστάσεις των κατηγορουμένων

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ηγέτης της Χούντας τη στιγμή των γεγονότων, αμφισβήτησε με ένστασή του την αρμοδιότητα του δικαστηρίου να κρίνει τις πράξεις του, ισχυριζόμενος, ότι, ως (δήθεν) πρόεδρος της Δημοκρατίας (τίτλος τον οποίο ο ίδιος είχε αποδώσει στον εαυτό του) ήταν "ανεύθυνος άρχων". Το δικαστήριο απέρριψε την ένστασή του με το αιτιολογικό ότι η κυβέρνησή του είχε προέλθει κατόπιν πραξικοπήματος, οπότε ήταν παράνομη και ως εκ τούτου δεν προστατευόταν ο ίδιος από τις διατάξεις περί "ανευθύνου".
Ελένη Βαλαβάνη

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Βόλο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία γερμανική φιλολογία. Έγραφε βιβλία κυρίως για παιδιά και νέους.
Έχει τιμηθεί με το Α΄ Βραβείο Ιστορικής Μονογραφίας της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για το βιβλίο της Μορφές του Νέου Ελληνισμού
Πέθανε σε ηλικία 76 ετών στις 19 Μαΐου του 1994.
244 Σίτα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Σίτας εκτιμάται σε 11 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,194. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σίτα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της είναι περίπου 89 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά στο περιήλιο, υποθέτοντας μία σχετικώς γρήγορη περιστροφή, μπορεί να φθάσει και τους +6 βαθμούς.
Ημαθίδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Ημαθίδες ή Πιερίδες Μούσες ή Πιερίδες Νύμφες ή και απλώς Πιερίδες, ήταν γνωστές οι εννέα κόρες του βασιλιά της Ημαθίας Πιέρου και της Ευίππης.
Οι Ημαθίδες κάποτε παινεύτηκαν πως ξεπερνούσαν τις ισάριθμες Μούσες στην ωραιότητα του τραγουδιού τους. Τότε οι Μούσες τις προκάλεσαν να διαγωνισθούν πάνω στο βουνό Κιθαιρώνα. Καθώς ήταν φυσικό, οι Ημαθίδες νικήθηκαν, οπότε οι Μούσες τις μεταμόρφωσαν σε πουλιά. Στη μεταγενέστερη παράδοση όμως, οι Ημαθίδες ανυψώθηκαν ως προς την υπόστασή τους και λατρεύθηκαν ως (δευτερεύουσες) θεότητες, από όπου και οι προσωνυμίες «Πιερίδες Μούσες» ή «Πιερίδες Νύμφες».
Άλβαρο Μοράτα

Καριέρα

Ο Άλβαρο ξεκίνησε την καριέρα του το 2010 στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου συμμετείχε σε 120 παιχνίδια και σκόραρε 55 φορές. Το καλοκαίρι του 2014 πήρε μεταγραφή στη Γιουβέντους έναντι 20 εκατομμυρίων ευρώ και υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 5 τίτλους: το Τσάμπιονς Λιγκ 2013-14, την Πριμέρα Ντιβιζιόν 2011-12, το Κόπα Ντελ Ρέι τις σεζόν 2010-11 και 2013-14 και το Σούπερ Καπ Ισπανίας.  Με την Εθνική Ισπανίας το Ευρωπαϊκό Κύπελλο της UEFA άνω των 21 ετών (2013), άνω των 19 (2011) και πήρε την τρίτη θέση στο άνω των 17 (2009). 
Έχει κατακτήσει τρεις ατομικούς τίτλους: το Χρυσό Παπούτσι του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου άνω των 19 και των 21 ετών και έχει μπει στη χρυσή εντεκάδα του άνω των 21 ετών. Σημαντική επίσης στιγμή στην καριέρα του Αλβαρο, ήταν το γκολ και γενικότερα η καλή του εμφάνιση απέναντι στην Μπαρτσελονα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2015.
Δημήτριος Καρατζένης

Σταδιοδρομία

Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Άρτα, ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ενεργός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση στην ιδιαίτερη πατρίδα του ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ' 30. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Άρτας (1936-41). Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Άρτας στις εκλογές του 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, κόμμα με το οποίο επανεξελέγη και την επόμενη χρονιά. Λίγο αργότερα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη εκ νέου βουλευτής σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1956, ως και το 1964.

Έργα

Ασχολήθηκε με την νεότερη ιστορία της Άρτας του 19ου αιώνα και έγραψε πολλά ιστορικά βιβλία. Μερικά έργα του είναι "Η πολιτική ιστορία του Νομού Άρτας", που καλύπτει την περίοδο από το 1881 ως το 1981, "Η Επανάστασις της Άρτας του 1854" (Αθήνα 1973), "Η Άρτα εις την επανάστασιν του 1821 - Θυσίαι και Αγωνισταί", "Η εκατονταετηρίς της Άρτης, 1881-1981" (Αθήνα 1982), "Πολιτικές Προσωπικότητες νομού Άρτης: Ευάγγελος Π. Γαρουφαλιάς: Δήμαρχος – Βουλευτής" (Αθήνα 1983).
Κωνσταντίνος Κατσαφάδος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Κώστας Κατσαφάδος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1979. Οι γονείς του είναι ο απόστρατος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας Γιάννης Κατσαφάδος, με καταγωγή από τον Λάκκο της Τοπικής Κοινότητας Μίνας της Αποσκιερής Μάνης και η Καλλιόπη Κωστή Μαραγκού με καταγωγή από την Όλυμπο της Καρπάθου. Είναι παντρεμένος με την επιχειρηματία Νόρα Βασ. Μιχαλολιάκου.
Σπούδασε οικονομικά στο Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης της Σχολής Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Ακολούθως απέκτησε Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών "Διοίκηση Επιχειρήσεων – Μάνατζμεντ Τουρισμού" από το Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων της Σχολής Οικονομικών, Επιχειρηματικών και Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά. Σήμερα είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πειραιά με Θέμα: «Οικονομία & Εθνικό Συμφέρον: Ανάλυση των Πολιτικών & Οικονομικών Σχέσεων Ελλάδος – Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας 1995-2008». Τον Μάρτιο του 2007, ίδρυσε το λογιστικό-φοροτεχνικό γραφείο του στο κέντρο του Πειραιά, το οποίο λειτουργεί έως και σήμερα.

Πολιτική Σταδιοδρομία

Κατά τα φοιτητικά του χρόνια διετέλεσε Υπεύθυνος ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανεπιστημίου Πειραιώς και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φοιτητών Πανεπιστημίου Πειραιώς "Ο Πλάτων" και εκπροσωπούσε τους προπτυχιακούς φοιτητές στη Σύγκλητο και το Πρυτανικό Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Πειραιώς ως τακτικό μέλος.
Στις δημοτικές εκλογές του 2002 εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Κερατσινίου και το 2006 εκλέγεται Νομαρχιακός Σύμβουλος Αθηνών – Πειραιώς, με την παράταξη «Υπερνομαρχία Πολιτών» του Αργύρη Ντινόπουλου.
Το 2003 φέρεται να ενεπλάκη σε απόπειρα βίαιης διακοπής εκλογής διδάσκοντα σε θέση λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Λόγω της χρήσης πυροσβεστήρα με διοξείδιο του άνθρακα κατά τη διάρκεια του επεισοδίου διακομίστηκε στο νοσοκομείο ο πρύτανης Βασίλης Μπένος. Μετά το επεισόδιο αυτό η ΔΑΠ προχώρησε σε προσωρινή αναστολή της ιδιότητας του μέλους του Κώστα Κατσαφάδου.
Το 2007 εκλέχθηκε από το Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της, θέση την οποία διατήρησε έως το 2010. Από τον Απρίλιο του 2010 έως το Μάιο του 2012 διατέλεσε Αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ.
Την περίοδο 2006-2007 υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης και την περίοδο 2007-2009 επιστημονικός σύμβουλος στη Γραμματεία Αποκρατικοποιήσεων του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.  
Από το 2004 και για μια δεκαετία εκλεγόταν ανελλιπώς Αντιπρόσωπος των Οικονομολόγων στο Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2009 ήταν υποψήφιος Βουλευτής Α' Πειραιώς και Νήσων με τη ΝΔ, τερματίζοντας ως Α' επιλαχών Βουλευτής με 11.000 σταυρούς προτίμησης. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά Βουλευτής Α’ Πειραιώς & Νήσων στις βουλευτικές εκλογές του 2012. Κατόπιν εκλέχτηκε Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων, θέση την οποία διατήρησε έως το 2015. Στις Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εκλέχτηκε 1ος Βουλευτής Ά Πειραιώς & Νήσων και επανεξελέγη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
Στις 18 Νοεμβρίου 2016, με απόφαση του προέδρου Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα Αναπληρωτή Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας του κόμματος.
Πιέτρο ντι Καμποφρεγκόζο

Βιογραφία

Ήταν εγγονός του Τομάσο ντι Καμποφρεγκόζο, ενώ, ταυτόχρονα, ήταν βασάλος των Βισκόντι ως άρχοντας του Γκάβι. Νυμφευμένος με την Μπαρτολομέα Γκριμάλντι, απέκτησε μαζί της έξι γιους, ένας εκ των οποίων, ο Μπατίστα Β΄, διετέλεσε, επίσης, Δόγης της Γένοβας.
Εκλέχθηκε Δόγης στις 8 Σεπτεμβρίου του 1450, διαδεχόμενος τον ξάδερφό του, Λοντοβίκο ντι Καμποφρεγκόζο. Η περίοδός του στην εξουσία ήταν μία από τις χειρότερες για τις ανατολικές αποικίες της Δημοκρατίας της Γένοβας. Στην διάρκεια της περιόδου αυτής, η Γένοβα απώλεσε τον έλεγχο του Πέρα στην Τουρκία, της Κάφα στην Κριμαία και της Χίου στην Ελλάδα, ενώ το επικερδές εμπόριο με τις περιοχές αυτές είχε αρχίσει να παρακμάζει. Το 1458, έπειτα από συγκρούσεις με Τούρκους και Αραγωνέζους στρατιώτες, και με την παράταξη των Γιβελλίνων να είναι παρούσα στην Γένοβα, ο Πιέτρο ζήτησε την βοήθεια του Βασιλιά Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο, αυτό είχε ως άμεση συνέπεια την υποταγή της Γένοβας στην Γαλλία, κάτι που διήρκεσε ως το 1461, ενώ ο Πιέτρο, τον ίδιο καιρό, είχε απομακρυνθεί από την εξουσία.
Έπειτα από μια άκαρπη απόπειρα εξέγερσης κατά των Γάλλων, ο Πιέτρο λιθοβολήθηκε από τον πληθυσμό της πόλης της Γένοβας πλησίον της Πόρτα Σοπράνα στις 14 Σεπτεμβρίου 1459. Υπήρξε ο πρώτος Μεγάλος Μαγίστρος του Στρατιωτικού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου.

Τέχνες

Τον Πιέτρο ντι Καμποφρεγκόζο υποδύεται ο Αλί Ερσίν Γιενάρ στην ταινία του 2012 με τίτλο Fetih 1453. Στην συγκεκριμένη ταινία, ο Πιέτρο, ο οποίος δεν αναφέρεται με το όνομά του, διατάζει τον Τζιοβάννι Τζιουστινιάνι (Τσενγκίζ Τσοσκούν) να αναλάβει την ηγεσία του γενουάτικου στρατεύματος που θα ενισχύσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία η οποία ετοιμάζεται για πόλεμο ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έπειτα από οθωμανική επιδρομή σε γενουάτικο πλοίο το οποίο έπλεε στον Βόσπορο.
Φθία Β΄ της Ηπείρου

Βιογραφία

Ήταν κόρη του Μένονος, ιππάρχου από τα Φάρσαλα, ενός άνδρα που διακρίθηκε κατά τη διάρκεια του Λαμιακού Πολέμου. Νυμφεύθηκε το βασιλιά της Ηπείρου κατά την περίοδο 330 π.Χ. έως 313 π.Χ., τον Αιακίδη.
Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, τη Δηιδάμεια και την Τρωάδα, καθώς και ένα γιο, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Πύρρος της Ηπείρου, έναν από τους σπουδαιότερους ηγεμόνες της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Για τη ζωή της δεν γνωρίζουμε ιδιαίτερες λεπτομέρειες, πέρα από μια σύντομη αναφορά που κάνει σε εκείνη ο βιογράφος του γιου της, ο Πλούταρχος. Δεν είναι γνωστό πόσα χρόνια έμεινε στο πλευρό του συζύγου της κι αν τον ακολούθησε όταν εκείνος έχασε προσωρινά το θρόνο του. Ο γιος της υιοθετήθηκε σε ηλικία δύο ετών από το βασιλιά των Ιλλυριών, το Γλαυκία, και τη σύζυγό του. Ωστόσο ο τελευταίος έκοψε αργότερα νομίσματα με τη μορφή της. Η κόρη της Δηιδάμεια αρραβωνιάστηκε ακόμη ανήλικη το γιο του Αλεξάνδρου του Μέγα, Αλέξανδρο Δ', ενώ όταν ενηλικιώθηκε παντρεύτηκε το Δημήτριο τον Πολιορκητή.
Αντώνιος της Ναβάρρας

Κληρονόμος του βασιλείου της Ναβάρρας

Νυμφεύτηκε στο Μουλέν (1548) την Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας και της Μαργαρίτας της Ναβάρρας. Με τον γάμο του έγινε κόμης της Φουά, του Μπιγκόρ, του Αρμανιάκ και τού Περιγκόρ. Ο Αντώνιος προσπάθησε με κάθε μέσο να ανακτήσει το βασίλειο της Ναβάρρας που είχε κατακτηθεί από τους Ισπανούς (1512). Δεν είχε σταθερές θρησκευτικές πεποιθήσεις, και με τον αδελφό του ήταν επικεφαλής της Προτεσταντικής μερίδας, διαχωρίζοντας τις ιδέες του από αυτές της συζύγου του.

Αντιβασιλιάς της Γαλλίας

Πολέμησε για λογαριασμό της  Αικατερίνης των Μεδίκων, ήταν κηδεμόνας του γιου της Καρόλου Θ΄ της Γαλλίας και Γάλλος στρατάρχης (1561). Όταν η σύζυγος του επέτρεψε στους Ουγενότους να κυριεύσουν την επισκοπή και τις εκκλησίες του Βαντόμ (1562) απείλησε να την κλείσει σε μοναστήρι, αυτή κατέφυγε στο Μπιαρν.
Ήταν ματαιόδοξος και ασταθής στην συμπεριφορά του, πολλές φορές δυσαρέστησε τους υπηκόους του ενώ τον μεταχειρίστηκαν επιδέξια οι ανώτεροί του. Στην πολιορκία της Ρουέν (Νοέμβριος 1562) τραυματίστηκε θανάσιμα και σε λίγο πέθανε.
Το ψαριανό μοιρολόι

Περιγραφή

Ο πίνακας έχει διαστάσεις 97 x 140 εκατοστά και εκτίθεται στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, στην Αθήνα. Πρόκειται για λάδι σε μουσαμά.

Ανάλυση

Πρόκειται για ένα από τα γνωστά ηθογραφικά έργα του, για το οποίο πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν τα γραφικά έθιμα και τα στιγμιότυπα απλών ανθρώπων.
Οι συγγενείς θρηνούν για τον χαμένο ναυτικό, καθισμένοι αυστηροί και σιωπηλοί γύρω από το φέσι του. Τα μουντά χρώματα, η οργάνωση του χώρου, τα πρόσωπα χωρίς ατομικά χαρακτηριστικά αποδίδουν την εσωτερική συντριβή των ανθρώπων και την ατμόσφαιρα της θλίψης και του πένθους.
Το έργο της ωριμότητας του Λύτρα Ψαριανό μοιρολόι (1888) εμφανίζει, πέρα από κάθε ηθικοπλαστικό στοιχείο του πένθους, τον εκλιπόντα ναυτικό ως απόντα, που χάθηκε για πάντα στον βυθό της θάλασσας. Μεγάλη τόλμη και πνευματική ικανότητα για ένα ζωγράφο του 19ου αιώνα να αναπαραστήσει το βουβό κενό, που κατέχει τη θέση μιας σορού, εκτός από ένα κόκκινο φέσι. Ακόμη πιο τραγικό το άφωνο πένθος των γυναικών στο φωτεινό αριστερό και των γερόντων στο σκοτεινό τμήμα του φτωχικού χώρου. Έκδηλη είναι και η διάθεση για συμβολισμό: το πεσμένο σκαμνί, που δηλώνει το τέλος, τον θάνατο.
Μάρβιν Πλάτενχαρντ

Σε συλλόγους

Η καριέρα του ξεκίνησε το 2010 από τη Νυρεμβέργη. Από το 2014 είναι παίκτης της Χέρτα Βερολίνου.

Στην εθνική ομάδα

Το 2009 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U17 με την εθνική ομάδα.
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική των ανδρών τον Ιούνιο του 2017 σε έναν φιλικό αγώνα με τη Δανία. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017, όπου η Γερμανία κατέκτησε τον τίτλο. Κλήθηκε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Ντάνκαν Γουάτμορ

Βιογραφία

Ο Γουάτμορ ξεκίνησε την καριέρα του στις νεανικές ομάδες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά στην ηλικία των 12 αφέθηκε ελεύθερος. Στα 16 του, εντάχθηκε στην Άλτρινχαμ. Έπειτα από ένα πέρασμα ως δανεικός, στην Κλίδερο, αγωνίστηκε για την πρώτη ομάδα της Άλτριχαμ πετυχαίνοντας 14 γκολ την σεζόν 2012-13
Το 2013, ο Γουάτμορ εντάχθηκε στην Σάντερλαντ. Τον Ιανουάριο του 2014, πήγε δανεικός στην σκωτσέζικη Χιμπέρνιαν, μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν. Την επόμενη χρονιά, ο Γουάτμορ αγωνίστηκε στην ομάδα κάτω των 21 της Σάντερλαντ και πετυχαίνοντας 11 γκολ σε 18 αγώνες, του απονεμήθηκε το βραβείο του παίκτη της χρονιάς για την Πρέμιερ Λιγκ κάτω των 21.
Με το ξεκίνημα της σεζόν 2015-16, ο Γουάτμορ εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Σάντερλαντ. Κάνοντας κάποιες πολύ καλές εμφανίσεις, τον Νοέμβριο του 2015 υπόγραψε νέο τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογό του.
Τσαούσι

Το Τσαούσι είναι μία από τις έντεκα κοινότητες της επαρχίας του Αλύκου. Σήμερα εντάσσεται στο δήμο Φοινίκης.
Απλώνεται  πάνω σε μια ράχη με υψόμετρο 40 μ.,  στην δεξιά πλευρά της εθνικής οδού Κρανιά-Μαυρομάτι και γύρω στα 7 χλμ νοτιοανατολικά της πόλης των Αγίων Σαράντα. Στο χωριό υπάρχει μία εκκλησία του Αγίου Βασιλείου και χρονολογείται περίπου 1500 μ.Χ. Στον εξωτερικό χώρο της εκκλησίας ΕΓΙΝΕ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΟ 2019, με ιδιωτική πρωτοβουλία ενός ανθρώπου του χωριού. 
Το χωριό πήρε αυτό το όνομα από τον αξιωματικό του οθωμανικού στρατού, Τσαούση (Caush) που το πήρε σαν κτήμα για τις υψηλές υπηρεσίες προς την Αυτοκρατορία. Αναφέρεται για πρώτη φορά σαν τσιφλίκι το 1852 με 13 σπίτια. Βάση της απογραφής του 1913 είχε 100 κατοίκους, ενώ το 1923 είχε 30 σπίτια με 178 κατοίκους. Το 1927 φθάνει τους 200 κατοίκους. Η κυριότερη κατεύθυνση της οικονομίας είναι η γεωργία και τα βιομηχανικά φυτά. Έχει τις συνθήκες για την αναπτύξει της κτηνοτροφίας ιδίως  των βοοειδών και των χοίρων.
Το 1957 δημιούργησαν το γεωργικό συνεταιρισμό. Αργότερα ενώθηκε με άλλα 10 χωριά στον Ενωμένο συνεταιρισμό του Αλύκου, και πιο αργότερα με άλλα 17 χωριά στον Συνεταιρισμό Ανώτερου Τύπου της Φοινίκης.
Στα χρόνια της συνεταιριστικής ζωής άνοιξε Δημοτικό σχολείο, εμπορική μονάδα, ο αριθμός των οικογενειών έφθασε τους 151 με γύρω στους 720 κατοίκους.
Σήμερα, λόγω μετανάστευσης. έκλεισε το σχολείο, ο αριθμός των κατοίκων ελαττώθηκε  πολύ.
Το Τσαούσι (Αλβανικά: Çaush) είναι χωριό στον νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε μέρος του δήμου Φοινίκης. Κατοικείται αποκλειστικά από Έλληνες.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1987-1988

Το πρωτάθλημα Α' Εθνικής χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1987–88 ήταν το έκτο από την καθιέρωση της Α' Εθνικής, και το ένατο συνολικά από την ίδρυση της ΟΧΕ. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 1987 και ολοκληρώθηκε την Κυριακή 29 Μαΐου 1988. Αυτή την περίοδο καταργήθηκε η δεύτερη φάση που ίσχυσε τις προηγούμενες δύο περιόδους. Οι δώδεκα ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο γύρους των έντεκα αγώνων. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος η ένατη της βαθμολογίας αγωνίστηκε στον όμιλο διαβάθμισης μαζί με τις δευτεραθλήτριες των τριών ομίλων της Β' Εθνικής. Οι τρεις τελευταίες υποβιβάστηκαν απευθείας στη Β΄ Εθνική. 
Ο τίτλος κρίθηκε σε αγώνα μπαράζ μεταξύ του Φιλίππου Βέροιας και του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, καθώς οι δύο ομάδες ισοβάθμισαν στην κορυφή. Εκεί επικράτησε ο Φίλιππος και αναδείχθηκε πρωταθλητής για δεύτερη φορά στην ιστορία του, δύο χρόνια μετά την πρώτη κατάκτηση του τίτλου, και προκρίθηκε στο κύπελλο πρωταθλητριών. Ο δεύτερος Ιωνικός προκρίθηκε στο κύπελλο κυπελλούχων μέσω της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδος. Η Νέα Ελβετία που κατέκτησε την 3η θέση και ο Αθηναϊκός μέσω των πλέι οφ, πήραν τις δύο θέσεις για το κύπελλο της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας.