google/wiki40b huggingface dataset:
Latter Days: Best of Led Zeppelin Volume Two

Τραγούδια

1. The Song Remains the Same (Page, Plant) – 5:28

2. No Quarter (Jones, Page, Plant) – 6:59

3. Houses of the Holy (Page, Plant) – 4:01

4. Trampled Under Foot (Jones, Page, Plant) – 5:35

5. Kashmir (Bonham, Page, Plant) – 8:31

6. Ten Years Gone (Page, Plant) – 6:31

7. Achilles Last Stand (Page, Plant) – 10:22

8. Nobody's Fault but Mine (Page, Plant) – 6:27

9. All My Love (Jones, Plant) – 5:53

10. In the Evening (Jones, Page, Plant) – 6:49

Μέλη των Led Zeppelin

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στα τραγούδια του "Latter Days: Best of Led Zeppelin Volume Two" ήταν οι εξής:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Ούλριχ του Μεκλεμβούργου

Βιογραφία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Ήταν επίσης διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1550-1603).
Το 1603 απεβίωσε στο Γκίστροβ σε ηλικία 76 ετών, χωρίς άρρενα απόγονο. Τον διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Ιωάννης-Αλβέρτος Β΄.
Απόστολος Μπούκουρας

Ο Απόστολος Μπούκουρας ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.

Βιογραφία

Η καταγωγή του ήταν από τα Μαγούλιανα της επαρχίας Καρύταινας. Ακολούθησε πάντοτε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο οποίος τον είχε φροντιστή του, και τον έστελνε σε πολλές άλλες υπηρεσίες. Επί Δράμαλη δεν πρόφτασε να πάει στο Μεγάλο Αγιώργη όπου ήταν το σώμα του Κολοκοτρώνη και έμεινε με τον Πλαπούτα. Όταν ο Δράμαλης εισέβαλε στην Αργολίδα, και ο Πλαπούτας πολέμησε αρχικά στον Πύργο κοντά στα χωριά Χαρβάτι και Φίχτια, τότε οι Τούρκοι πιάσαν τον Μπούκουρα, αλλά αυτός προσποιήθηκε ότι ήταν Τούρκος και τους παραπλάνησε και σώθηκε.
Κίρρα Φωκίδας

Η αρχαία πόλη

Η αρχαία πόλη της Κίρρας βρισκόταν στον κόλπο της Ιτέας, στην έξοδο της κοιλάδας του Πλειστού ποταμού προς τον Κορινθιακό κόλπο και ήταν το επίνειο των Δελφών. Ο Παυσανίας την ταυτίζεί με την ομηρική πολη Κρίσα, αλλά ο Στράβωνας αναφέρεται και στις δύο πόλεις . Η περιοχή της Κίρρας κατοικήθηκε από την Πρωτοελλαδική εποχή, με ιδιαίτερη άνθηση στη Μεσοελλαδική και παρακμή κατά την Υστεροελλαδική. Μεταξύ του 7ου και 6ου αιώνα π. Χ. η πόλη βρισκόταν σε συνεχή ανταγωνισμό με τους Δελφούς με αποκορύφωμα τον πόλεμο μεταξύ των δύο δυνάμεων (περί 600-590 π.Χ.). Η πόλη έγινε αιτία του ξεσπάσματος του Α' ιερού πολέμου το 595 π.Χ. καθώς οι κάτοικοι της,  εκμεταλλεύονταν τους προσκυνητές του μαντείου των Δελφών. Η πόλη ανοικοδομήθηκε μετά την καταστροφή της από τη Δελφική Αμφικτυονία (590 π.Χ.)  και στα τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα ίδρυσε ένα μεγάλο ιερό, ενώ αργότερα οχυρώθηκε και εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι του Κορινθιακού κόλπου, 
 που λειτούργησε ως επίνειο των Δελφών και της Άμφισσας. Η κατοίκηση της πόλης συνεχίζεται και στους Βυζαντινούς χρόνους καθώς και στη Λατινοκρατία, όπως μαρτυρούν οι λιμενικές εγκαταστάσεις και ο μεσαιωνικός πύργος στην παραλιακή ζώνη της Ιτέας και της σημερινής Κίρρας.

Αρχαιολογικά δεδομένα

Σε διάφορα σημεία εντός του σύγχρονου οικισμού έχουν αποκαλυφθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα, που αποκαλύπτουν πτυχές της αρχαίας πόλης. Οι απαρχές του οικισμού τοποθετούνται στην 3η χιλιετία π.Χ. Πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχουν αποκαλυφθεί επάλληλες οικιστικές φάσεις, που χρονολογούνται από την Πρώιμη Ελλαδική περίοδο και ως την Μυκηναϊκή περίοδο, με μεγάλη φάση ακμής τη Μεσοελλαδική περίοδο. Οι ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ναϊκό οικοδόμημα, που πιθανότατα ήταν αφιερωμένο στην ιερή τριάδα του Απόλλωνα, της Αρτέμιδος και της Λητούς. Στο χώρο του ιερού, που βρίσκεται επίσης πλάι στην εκκλησία της Κοιμήσεως, εκτός από αρχαιολογικά κατάλοιπα ανακαλύφθηκαν και αρκετά ειδώλια, που σήμερα εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Άμφισσας. Κατά την κλασική περίοδο η πόλη προστατευόταν και από ξηράς, με ισχυρό τείχος, και από θαλάσσης χάρη στις προηγμένες λιμενικές εγκαταστάσεις. Από τις τελευταίες είναι ακόμη ορατοί οι νεώσοικοι, που απαρτίζονταν από τουλάχιστον πέντε επιμήκη διάχωρα, ανοιχτά προς την πλευρά της θάλασσας, από όπου μικρά πλοία και βάρκες έλκονταν στην ξηρά για να συντηρηθούν.
Μπρίτνεϊ Σκάι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1977 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2001 και έχει μέχρι σήμερα περισσότερους από 400 ρόλους σκληρού πορνό στον κινηματογράφο. Το 2003 δημιούργησε σκάνδαλο διασχίζοντας ημίγυμνη ένα γήπεδο γκολφ κατά την διάρκεια αγώνων.
Γ.Ο. Ολυμπιάδα 96 Θεσσαλονίκης

Η Ολυμπιάδα 96 ήταν γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος της Θεσσαλονίκης.

Ιστορία

Ιδρύθηκε το 1996 από παίκτριες που αποχώρησαν από την Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης.
Το "96" σηματοδοτεί τη χρονιά που ιδρύθηκε. Μπήκε στο όνομα, γιατί την ίδια εποχή στη Θεσσαλονίκη υπήρχε και άλλη ομάδα ποδοσφαίρου: η ΑΕ Ολυμπιάδα 80 Θεσσαλονίκης.
Το 2001 η ομάδα βρέθηκε στα πρόθυρα διάλυσης και ενσωματώθηκε στα αθλητικά τμήματα του ΠΑΟΚ . Ουσιαστικά η ομάδα έπαψε να υπάρχει.
Σκάκι μεγάλης πολιορκίας

Περιγραφή

Αυτή η παραλλαγή είναι εμπνευσμένη από δύο ήδη υπάρχουσες παραλλαγές, το Σκάκι πολιορκίας του Καράκους (Karakus' Besiege Chess του Κ. Λ. Καράκους) και το Διπλό σκάκι (Double Chess του Ντέιβιντ Σορτ), οι οποίες περιλαμβάνουν δύο σετ κομματιών της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE) με σχέση βασιλιά προς βασίλισσες ένας προς τρεις. Η προκύπτουσα παραλλαγή παίζεται σε σκακιέρα διαστάσεων 16×16 (τετραπλή σκακιέρα) και συνδυάζει ταυτόχρονα όλες τις ιδέες των προηγούμενων παραλλαγών, ενώ χρησιμοποιεί τέσσερα σετ κομματιών της FIDE, αντικαθιστώντας τα ζεύγη των τριών επιπλέον βασιλιάδων με ζεύγη καρδιναλίων, στραταρχών και άσσων.

Κανόνες

Ισχύουν οι κανόνες από το συμβατό σκάκι για την αρχική διπλή κίνηση των πιονιών και το πάρσιμο εν διελεύσει, καθώς και η προαγωγή. Ισχύει ομοίως το ροκέ με τους εσωτερικούς πύργους, ενώ με τους εξωτερικούς διαφέρει, καθώς ο βασιλιάς κινείται τέσσερα τετράγωνα προς τον πύργο, ο οποίος μεταφέρεται στο τετράγωνο που έκανε το τρίτο βήμα ο βασιλιάς. Το σαχ, το ματ και το πατ γίνονται όπως συνηθίζεται.
Διώνη (μυθολογία)

Άλλες αναφορές

Ο Στράβωνας αναφέρει ότι οι πρώτοι μάντεις στο μαντείο της Δωδώνης ήταν άντρες, αλλά αργότερα αντικαταστάθηκαν από τρεις γυναίκες γραίες, γιατί στον ίδιο χώρο λατρευόταν και η Διώνη ως Συν+ναός του Δία.
Για τους ορφικούς ύμνους η Διώνη ήταν κόρη του Ουρανού. Ο Όμηρος και κυρίως στην Ιλιάδα του βάζει την Αφροδίτη να σκύβει στα γόνατα της μητέρας της, Διώνης και εκείνη ως πραγματική της μητέρα την αγκαλιάζει και την παρηγορεί, όταν διαμαρτύρεται ότι τη λάβωσε ο λεοντόκαρδος Διομήδης την ώρα που έβγαζε έξω από τη μάχη τον γιο της, τον Αινεία. Ο Θεόκριτος στο "Συρακόσιαι ἢ Ἀδωνιάζουσαι" αναφέρει πως η Κυπρία Αφροδίτη είναι κόρη της Διώνης.
Ο Πλάτων στο Συμπόσιον διευκρινίζει ότι η νεότερη Αφροδίτη που καλείται και Πάνδημος είναι κόρη του Διός και της Διώνης.
Στον ομηρικό ύμνο του Απόλλωνα η θεά Διώνη παρευρίσκεται στη γέννηση του θεού Απόλλωνα στη Δήλο μαζί με τη Ρέα, την Αμφιτρίτη, τη Θέμιδα και άλλες πολλές.
Ο Στράβωνας επίσης μας αναφέρει έναν ιερό ναό αφιερωμένο σε αυτή τη θεά στο αρχαίο Λέπρεο της Ηλείας.

Ετυμολογία

Σύμφωνα με μερικούς ερευνητές, η ύπαρξη της Διώνης προέκυψε ως αναγκαιότητα μετά την αλλαγή της θεότητας που λατρευόταν στο μαντείο της Δωδώνης. Στην αρχή (εποχή του χαλκού) και για πολλούς αιώνες στη Δωδώνη λατρευόταν η Γαία, αλλά μετά την είσοδο του Δωδεκάθεου στη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων η λατρεία του μαντείου μετατέθηκε στον Δία. Οι πανάρχαιες λατρευτικές συνήθειες των ιερέων και των κατοίκων της περιοχής όμως δεν μπορούσαν να αφήσουν το μαντείο χωρίς θηλυκή θεότητα. Έτσι αναγκάστηκαν να «εφεύρουν» τη Διώνη, παράγοντας, κατά την προσφιλή τους μέθοδο, το γυναικείο όνομα από αυτό του συζύγου: (Δίας > Διώνη). Δείγματα αυτής της συνήθειας συναντούμε ακόμα και σήμερα στα χωριά της Ηπείρου, όπως Γιώργος > Γιώργαινα κτλ.
Φ.Ο. Βριλησσίων

Ανδρική ομάδα

Στα πρώτα του χρόνια ο Φ.Ο. Βριλησσίων διατηρούσε ανδρική ομάδα. Πρώτος προπονητής ήταν ο Γιώργος Δερμάτης στα πρώτα τρία χρόνια. Τα πρώτα τέσσερα χρόνια η ομάδα ανέβηκε από τη Δ΄ ΕΣΠΑΑΑ στην τότε Β΄ Εθνική κατηγορία. Στην πενταετή της παρουσία στη Β΄ Εθνική, η ομάδα είχε πείσει ότι θα μπορούσε να ανέβει ακόμα ψηλότερα, όμως η έλλειψη αθλητικών εγκαταστάσεων στην περιοχή και οι -ταυτόχρονα-αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις της γυναικείας ομάδας που από την περίοδο 1993-1994 είχε ήδη εξασφαλίσει την άνοδό της στην Α1 Εθνική κατηγορία οδήγησαν στην απόφαση να διαλυθεί η ανδρική ομάδα. Έτσι η τελευταία συμμετοχή της ανδρικής ομάδας ήταν στο πρώταθλημα της Β΄ Εθνικής την περίοδο 1993-1994 με προπονητή τον Κώστα Σωτηρόπουλο (ήταν προπονητής και το 1992-1993). Οι άλλοι δύο προπονητές που κάθησαν στον πάγκο της ανδρικής ομάδας είναι ο Αύγουστος Μίχαλος (1988-1991) και ο Νίκος Κριτσοταλάκης (1991-1992).
ΒΙΟ.ΜΕ.

Η ΒΙΟ.ΜΕ. (Βιομηχανική Μεταλλευτική Α.Ε) είναι αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη.

Ιστορικό

Το εργοστάσιο ιδρύθηκε το 1982, αποτελούσε θυγατρική της Philkeram Johnson, ιδιοκτησίας της οικογένειας Φιλίππου και κατασκεύαζε δομικά υλικά. Θεωρείτο μια από τις πιο σημαντικές επιχειρήσεις της Βορείου Ελλάδος μέχρι και το 2010, οπότε και παρουσίασε αρνητικό ισολογισμό καθυστερώντας παράλληλα την μισθοδοσία των εργατών. Σύμφωνα με το Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ η μητρική εταιρεία χρέωσε με δάνειο ύψους 1,9 εκατ. ευρώ την θυγατρική της με αποτέλεσμα να αποκτήσει πλασματικά παθητικό. Τον Άυγουστο  του 2011 η επιχείρηση προχώρησε σε παύση πληρωμών έχοντας τους εργαζόμενους απλήρωτους από τον Μάιο του ιδίου έτους. Τον Οκτώβριο με απόφαση της γενικής συνέλευσης οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας. Έως σήμερα δεν έχει γίνει απόλυση σε κανέναν από τους 70 εργαζόμενους.  Τον Μάιο του 2012  η γενική συνέλευση των εργαζομένων αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία 97% την ανάληψη της ευθύνης του εργοστασίου. Στις 12 Φεβρουαρίου 2013 οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν την λειτουργία του εργοστασίου παράγοντας προϊόντα γενικού καθαρισμού καθώς και κάποια από αυτά που παρασκεύαζαν και παλαιότερα.

Σήμερα

Σήμερα στο εργοστάσιο απασχολούνται 22 άτομα. Παράγει προϊόντα γενικού καθαρισμού, τα οποία προωθούν σε μικρά κατάστηματα, ενώ έχουν δημιουργήσει και ηλεκτρονικό κατάστημα. Από το 2016 έχουν επαναρχίσει την παραγωγή οικοδομικής κόλλας Πλέον έχουν κάνει άνοιγμα και στην ευρύτερη κοινωνία με την καθιέρωση του «αλληλέγγυου υποστηρικτή» όπου υπάρχει μια μικρή συνδρομή της τάξης των 3 ευρώ.

Κριτική

Πρόκειται για το πρώτο εγχείρημα εργατικής αυτοδιαχείρισης βιομηχανικής μονάδας στην Ελλάδα, το οποίο έχει λάβει σημαντική υποστήριξη από διάφορους φορείς και προσωπικότητες. Μεταξύ αυτών που έχουν εκφράσει υποστήριξη είναι οι Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε επισκεφθεί τις εγκαταστάσεις της, ο Μάνου Τσάο, ο οποίος στις 2 Ιουλίου 2016 βρέθηκε σε συγκέντρωση των εργαζομένων έξω από το Υπουργείο Εργασίας,η Ναομι Κλαιν κ.α. Παράλληλα οργανώσεις αλληλεγγύης έχουν δημιουργηθεί σε πολλές ξένες χώρες.
Το 2016 κυκλοφόρησε το ντοκυμαντέρ του Απόστολου Καρακάση, «Επόμενος Σταθμός: Ουτοπία» με θέμα το εγχείρημα των εργαζομένων στη ΒΙΟ.ΜΕ. Το ντοκυμαντερ συμμετείχε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης καθώς και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ IDFA του Αμστερνταμ. 
Η Fair Trade Hellas, στα πλαίσια πρότζεκτ για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, χαρακτήρισε την ΒΙΟΜΕ ως παράδειγμα «καλής πρακτικής» για τη Βόρεια Ελλάδα.

Αντιδράσεις

Η υπόλοιπη κοινωνία αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα. Όμως υπήρχαν και αντιδράσεις από τους εργαζόμενους της πρώην μητρικής εταιρίας Φιλκεραμ-Johnson θεωρώντας ότι θίγονται τα συμφέροντά τους. Πιο συγκεκριμένα θεωρούν ότι η ιδιοκτησία του χώρου της ΒΙΟ.ΜΕ. ανήκει στην μητρική εταιρία η οποία θα πρέπει να το πουλήσει ώστε να εξυπηρετήσει τα χρέη της. Μέσα από μια τέτοια πώληση προσδοκούν να λάβουν και αυτοί τα δεδουλευμένα αρκετών μηνών (Μάρτιος 2011 έως Ιανουάριος 2012) μετά την ικανοποίηση της εφορίας και των ασφαλιστικών ταμείων.
61 Δανάη

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Δανάης υπολογίσθηκε σε 82,0 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 320 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 1,1 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Δανάης είναι 1,26 cm/sec² (776 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 32,2 m/sec (116 χιλιόμετρα την ώρα).Ο φασματικός τύπος της Δανάης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,222 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 118 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.
Η Δανάη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 27 λεπτά.

Δορυφόρος

Η ύπαρξη ενός δορυφόρου γύρω από τη Δανάη προτάθηκε το 1985 με βάση την καμπύλη φωτός της και σε απόσταση 101 χλμ. από αυτή. Οι διαστάσεις του εκτιμήθηκαν σε 55×30×30 χλμ. και η πυκνότητά του ίση με αυτή της Δανάης.
Μπάμπης Παπαδημητρίου

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις Τρεις Γέφυρες το 1954. Μεγάλωσε στις συνοικίες της Αλεξάνδρα και στη συνέχεια σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Παρίσι (Πανεπιστήμιο Paris Nanterre). Πήρε το πρώτο μεταπτυχιακό του από το ίδιο Πανεπιστήμιο στην ειδικότητα «Χρήμα και Χρηματοοικονομική» και το δεύτερο μεταπτυχιακό στην Οικονομική Ιστορία.
Εργάστηκε στον τουρισμό και στην Εμπορική Τράπεζα αρχικώς, ενώ λίγο αργότερα συμμετείχε στην ομάδα συμβούλων του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Οικονομίας του καθηγητή Κωστή Βαΐτσου (1982-1985). Συμμετείχε στο Γραφείο Τύπου του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κώστα Σημίτη (1985 και 1987).
Στη δημοσιογραφία μπήκε με την ευκαιρία της συνεργασίας του στη δημιουργία του ένθετου Οικονομικού φύλλου της εφημερίδας «Η Καθημερινή», όταν αποκτήθηκε από τον Αριστείδη Αλαφούζο. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με «Το Βήμα» όπου επίσης δημιούργησε ανάλογο ειδικό οικονομικό ένθετο. Μετά το 1998 επέστρεψε στην «Καθημερινή» ενώ το 2002 ανέλαβε ενεργό ρόλο στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ». Από το 2016 διευθύνει σειρά βιβλίων με σύντομες εισαγωγές για ζητήματα επικαιρότητας για εκδοτικό οίκο.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, κερδίζοντας περίπου 24.000 σταυρούς.
Γεώργιος Δαφίνης

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Γεώργιος Δαφίνης γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Σέλιτσα (Εράτυρα) Βοΐου, της Περιφερειακής ενότητας Κοζάνης. Συγκρότησε ένοπλη αντάρτικη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε από τις αρχές του 1902 εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων Μήτρο Βλάχο, Βασίλ Τσακαλάρωφ, Νικόλωφ και Στέφωφ, που επεδίωκαν τον εκσλαβισμό των κατοίκων της Σέλιτσας (Εράτυρας). Ήταν από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Εθνικής Επιτροπής στη γενέτειρά του, μαζί με τους Δημήτριο Οικονομίδη και Δημήτριο Τσιάρα, συνεργαζόμενος στενά με τον Ίωνα Δραγούμη. Συνεργάστηκε με τα στελέχη της τοπικής Εθνικής Επιτροπής Σελίτσης, Γεώργιο Τσιατσιάνη, τον ιατρό Χαρ. Αναστασιάδη, τον οπλαρχηγό Νικόλα Κόλια και τους Ιωάννη Κόλια, Βασίλειο Χειμάρα, Γιάννη Κόρμα, Δημήτριο Καραμήτσιο και Ιωάννη Χασιώτη. Αντιστάθηκε με το σώμα του σε επίθεση κομιτατζήδων στις αρχές Μαΐου του 1902 στη Σέλιτσα (Εράτυρα). Το φθινόπωρο του 1904, ο Γεώργιος Δαφίνης με το Δημήτριο Οικονομίδη επισκέφτηκαν τον Παύλο Μελά στη Χρούπιστα (Άργος Ορεστικό), προκειμένου να συντονίσουν τη δράση τους. Στα μέσα του 1905 ξέσπασε εμφύλια διαμάχη εντός της Σέλιτσας (Εράτυρας) λόγω φατριασμών των διαφόρων στελεχών της κωμόπολης. Η αφορμή δώθηκε από την παρακράτηση όπλων κρυφά από τον Γεώργιο Τσόντο που είχε το γενικό πρόσταγμα στη Δυτική Μακεδονία, από μέλη της Εθνικής Επιτροπής Σελίτσης. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν ο Παπαχατζάρας δολοφόνησε τελικά τον ιατρό Χαρ. Αναστασιάδη που κρίθηκε υπεύθυνος για τις παρακρατήσεις όπλων. Κατόπιν τούτων, ο Γεώργιος Τσόντος μετέβη στη Σέλιτσα (Εράτυρα) και κατάφερε να συμφιλιώσει τις αντιμαχόμενες παρατάξεις. Ο Γεώργιος Δαφίνης συνέχισε τη δράση του και από τον Ιούλιο του 1905 συνεργάστηκε με τον Π. Γύπαρη σε αποστολές στη Βορειοδυτική Μακεδονία.
Αριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας

Βιογραφικά στοιχεία

Ο γάμος του πατέρα του με την πριγκίπισσα Λαοδίκη τελέστηκε, σε μια προσπάθεια του Πόντου να καταστήσει την Καππαδοκία υποχείριο της πολιτικής του. Ωστόσο ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τελικά δεν αρκέστηκε σε αυτό και φρόντισε για τη δολοφονία του άνδρα της αδελφής του το 116 π.Χ., μέσω ενός ευγενούς, που εκαλείτο Γόρδιος.
Το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε στη χώρα, έσπευσε να εκμεταλλευτεί ο Νικομήδης Γ΄ της Βιθυνίας, ο οποίος οργάνωσε εκστρατεία στα εδάφη της Καππαδοκίας. Από την πλευρά του ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έστειλε στρατεύματα στην περιοχή, με τη δικαιολογία πως ήθελε να προστατεύσει τα δικαιώματα της αδελφής του και των παιδιών της. Ωστόσο η Λαοδίκη, που αισθανόταν ότι ο Μιθριδάτης ήταν επικίνδυνος για τα ανίψια του, συμμάχησε με το Νικομήδη Γ΄, τον οποίο και παντρεύτηκε. Ο βασιλιάς του Πόντου, προφανώς εξοργισμένος, έδιωξε τον στρατό της Βιθυνίας από τη χώρα, ανεβάζοντας στο θρόνο έναν γιο τού Αριαράθη ΣΤ΄ και της Λαοδίκης, ο οποίος έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Αριαράθης Ζ΄ ο Φιλομήτωρ.
Λίγα χρόνια αργότερα ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, που δεν είχε ξεχάσει τις βλέψεις του για την Καππαδοκία, μεσολάβησε, ώστε να επιστρέψει στη χώρα ο Γόρδιος, ο οποίος είχε εξοριστεί. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, επιθυμούσε με αυτό τον τρόπο να παγιδεύσει τον ανιψιό του: αν ο Αριαράθης Ζ΄  αρνιόταν να επιστρέψει ο φονιάς τού πατέρα του, θα είχε μια καλή αφορμή για πόλεμο· αν τον δεχόταν πίσω, ο Γόρδιος θα είχε πιθανώς την ευκαιρία να επαναλάβει το έγκλημά του. Ο νεαρός Αριαράθης Ζ΄ κατάλαβε το σχέδιο, εξέφρασε μεγάλη αγανάκτηση και συγκέντρωσε μεγάλο στρατό, τον οποίο παρέταξε απέναντι στον θείο του. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ αποφάσισε να μην κερδίσει τον πόλεμο με τα όπλα, αλλά με πονηρία. Κάλεσε τον ανιψιό του σε δείπνο και αφού τον ξεμονάχιασε, τον δολοφόνησε ο ίδιος με όπλο, που είχε κρύψει στα ρούχα του. Κατόπιν εγκατέστησε στο θρόνο τον οκτάχρονο γιο του Αριαράθη Θ΄ και όρισε αντιβασιλιά τον Γόρδιο.
Διονυσάδες

Οι Διονυσάδες, αναφερόμενοι και ως Γιανυσάδες στην τοπική διάλεκτο, είναι ένα μικρό σύμπλεγμα νησίδων που βρίσκεται στην βορειοανατολική ακτή της Κρήτης, στα ανοιχτά της Σητείας. Το σύμπλεγμα περιλαμβάνει τα νησιά Γιανυσάδα, Δραγονάδα, Παξιμάδα και Παξιμαδάκι. Το σύμπλεγμα ανήκει διοικητικά στον δήμο Σητείας. Στα νησιά αυτά βρίσκει καταφύγιο το γεράκι Falco eleonorae.
Γρηγόριο Αιτωλοακαρνανίας

Γενικά στοιχεία

Το Γρηγόρι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις βορειοανατολικές πλαγιές της οροσειράς του Κερασοβουνίου (Ομάλια) κοντά στον ποταμό Βοϊτσάνο και τον χείμαρρο Γρηγορίτικο και είναι ένα από τα πιο ορεινά χωριά της Αιτωλοακαρνανίας.  
Βορειοδυτικά του χωριού στη θέση Κοκάλια βρέθηκαν απομεινάρια αρχαίου οικισμού, ενώ ιστορικά το Γρηγόρι αναφέρεται για πρώτη φορά σε οθωμανικά κατάστιχα. Κατά την τελευταία περίοδο της τουρκοκρατίας και τα πρώτα χρόνια μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους αποτελούσε τσιφλίκι της οικογένειας Καναβού. Παλιότερα έφερε την ονομασία Πρέβεσα, η οποία είναι αλβανικής προέλευσης και δηλώνει το σημείο περάσματος. Αν και σύμφωνα με την απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του Γρηγορίου έφτανε τους 420 κατοίκους, τα επόμενα χρόνια γνώρισε κατακόρυφη πτώση με την πλειοψηφία των αυτών που αποχώρησαν να εγκαθίστανται στα Γρηγορίτικα Ευπαλίου του νομού Φωκίδας. 
Η κεντρική εκκλησία του Γρηγορίου είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, ενώ σε κοντινή απόσταση από το χωριό υπάρχουν οι μικροί ναοί της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Αθανασίου. 
Διοικητικά ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Ναυπακτίας ως έδρα της κοινότητας Γρηγορίου. Στη συνέχεια αποτέλεσε σύμφωνα με τις αλλαγές του σχεδίου Καποδίστριας τμήμα του δήμου Αποδοτίας. Από το 2011 αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Γρηγορίου της δημοτικής ενότητας Αποδοτίας του καλλικρατικού δήμου Ναυπακτίας.
Κομνηνά Κοζάνης

Γεωγραφία

Τα Κομνηνά είναι κτισμένα στους Ν.Α. πρόποδες του κατάφυτου βουνού «Μαύρο Πουλί». Άφθονα και κρύα είναι τα νερά, πλούσια η βλάστηση και υγιεινό το κλίμα του τόπου. Ανατολικά του διαμερίσματος εκτείνεται το όρος Βέρμιο. Με­ταξύ αυτού και του βουνού «Μαύρο Πουλί» σχηματίζεται στενωπός. Η φυσική δίοδος, που διέρχεται μέσω αυτής, οδηγεί από την Εορδαία προς την παλιά Εγνατία οδό στην περιοχή Έδεσσας - Πύργων - Κο­μνηνών - Πτολεμαΐδας. Κατά τα χρό­νια της Τουρκοκρατίας, τα καραβάνια των εμπόρων για τη διακίνηση των προϊόντων ακολουθούσαν αυτή την διαδρομή ως συντομότερη.

Ιστορία

Στην κορυφή του βουνού «Μαύρο Πουλί» βρίσκεται μικρή σπηλιά, που φέρνει το όνομα «Κρύπτη του Καρά - Αλή». Ίχνη τειχών δύο φρουρίων και αρχαίου οικισμού εντοπίστηκαν στην πε­ριοχή Κομνηνών. Το πρώτο στο λόφο Δέλτα και το δεύτερο σε κωνοειδή λόφο νότια του διαμερίσματος. Την ύπαρξη τους μαρτυρούν αντι­κείμενα, που βρέθηκαν παλιότερα, όπως: πίθοι, όστρακα αγγείων, χάλ­κινα νομίσματα, βάση κίονα, διάφορα μάρμαρα από οικοδομές, δύο γυάλινα δαχτυλίδια, μικρή οινοχόη βυζαντινών χρόνων και μαρμάρινο ανάγλυφο, στο οποίο εικονίζεται γυναικεία μορφή με χιτώνα, με περι­κεφαλαία, δόρυ κι ασπίδα.
Κατά την περίοδο του Βυζαντίου, τα Κομνηνά αναφέρονται σαν Παλαιοχώρι, το οποίο καταστράφηκε μετά την πτώση της Μακεδονίας στους Τούρκους. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το χωριό αναφέρεται σαν Ούτσενα ή Ούτσανε. Εκτός από τους ντόπιους κατοίκους του, το 1922 ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, πρόσφυγες από χωριά της Τραπεζούντας, του Πόντου και της Νίγδης του Ικονίου (Καππαδοκία). Από αυτούς το χωριό μετονομάστηκε Κομνηνά προς τιμή των Κομνηνών αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας του Πόντου.
Το Φεβρουάριο του 1944 το χωριό δέχτηκε επίθεση ανταρτών του ΕΛΑΣ Βερμίου κατά την οποία φονεύτηκαν 20 κάτοικοι, πυρπολήθηκαν οικίες και απαλλοτριώθηκαν ζώα και οικοσκευές.

Υποδομές

Πολλά κοινωφελή έργα βελτίωσαν σημαντικά το βιοτικό και πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων. Δημητριακά, τριφύλλια, καπνά και κτηνοτροφικά προϊόντα παράγει άφθονα η περιοχή. Μεγάλος οικοδομικός οργασμός παρατηρείται, που αλλάζει συνεχώς την όψη του διαμερίσματος και το κάνει καθημερινά ωραιότερο κι εκσυγχρονισμένο.

Σήμερα

Στο χωριό ομιλείται ακόμα η Ποντιακή διάλεκτος από απόγονους προσφύγων του Πόντου, καθώς και τα ήθη και έθιμα. Στην πλατεία του χωριού υπάρχει ένα υπέροχο πάρκο με Μνημείο Πεσόντων και δημοτικό σχολείο. Διοικητικά, μαζί με το Παρχάρι συναποτελούν την τοπική κοινότητα Κομνηνών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βερμίου του Καλλικρατικού Δήμου Εορδαίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 690 κατοίκους. Ο πολιτιστικός και ποντιακός σύλλογος του χωριού αναβιώνει κάθε χρόνο στο Δωδεαήμερο των Χριστουγέννων το εθιμικό λαϊκό δρώμενο των "Μωμόγερων" ή "Μωμόερων" που από το 2016 έχει εγγραφεί στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO.
Αράχοβα Αρκαδίας

Δημογραφικά στοιχεία

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε 208 μόνιμους κατοίκους ενώ ο πληθυσμός του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 223 κάτοικοι.Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, λόγω της μορφολογίας του εδάφους, αλλά και με τη γεωργία.

Γεωγραφικά στοιχεία

Η Αράχοβα συνδέεται οδικά με δρόμο 3 χιλιομέτρων με τον Ράφτη, με δρόμο 4 χιλιομέτρων με την Μελισσόπετρα και με χωματόδρομο 4,5 χιλιομέτρων με τον Λυκούρεση. Ο οικισμός απέχει 20 χιλιόμετρα από τα Λαγκάδια, 16 χιλιόμετρα από την Δημητσάνα και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.
Τόπλιτσα (διαμέρισμα)

Η Περιφέρεια Τοπλίτσκι (σερβικά : Топлички управни округ) είναι διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας. Έδρα της περιφέρειας είναι η πόλη Προκούπλιε.

Ιστορία

Περιφέρεια με το ίδιο όνομα δημιουργήθηκε πρώτη φορά στο Πριγκιπάτο της Σερβίας στις 6 Φεβρουαρίου 1879 με διοικητικό κέντρο την Προκούπλιε. Η διοικητική περιοχή καταλάμβανε 3.679 τετραγωνικά χλμ με 486 οικισμούς. 
Η διαίρεση διατηρήθηκε και στο Βασίλειο της Σερβίας με την Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας το 1890, στην δημοκρατία της Σερβίας δημιουργήθηκε το 1992.
Τζενέτ ΜακΚέρντι

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου του 1992 στην περιοχή Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Έγινε ευρέως γνωστή μέσα απο την κωμική - νεανική σειρά του Nickelodeon, ICarly με τον ρόλο της Σαμ Πάκετ ενώ συμμετείχε και στη σειρά Sam and Cat μαζί με την Αριάνα Γκράντε, έχοντας ξανά το ρόλο της Σαμ Πάκετ.