google/wiki40b huggingface dataset:
Κατάρρευση κτιρίου στη Σαβάρ το 2013

Το κτίριο Ράνα Πλάζα στην Σαβάρ, 30 χιλιόμετρα μακριά από την Ντάκα, πρωτεύουσα του Μπανγκλαντές, κατέρρευσε τις 24 Απριλίου 2013, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 1.127 ανθρώπων (μετά τις 13 Μαΐου σταμάτησαν οι προσπάθειες ανάσυρσης νεκρών) και τον τραυματισμό περίπου 2.450. Το κτίριο φιλοξενούσε πέντε υφαντουργίες, οι οποίες συνδέονται κυρίως με την ισπανική εταιρεία Mango και την βρετανική Primark, μια τράπεζα και γραφεία και κατέρρευσε στη πρωινή ώρα αιχμής. Θεωρείται το χειρότερο εργατικό ατύχημα στη χώρα, και το φονικότερο βιομηχανικό ατύχημα που έχει συμβεί μετά τη διαρροή χημικών στο Μποπάλ το 1984.

Υπόβαθρο

Ο τομέας των υφαντουργιών στο Μπανγκλαντές είναι μια από τις κύριες πηγές εισοδήματος στη χώρα, ενώ το Μπανγκλαντές είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής έτοιμων υφασμάτων στο κόσμο. Σε αυτόν εργάζονται περίπου 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι. Προμηθευτές των υφασμάτων είναι κυρίως εταιρείες στη Δύση. Έχουν εκφραστεί πολλές φορές φόβοι για την ασφάλεια των εργαζομένων στον τομέα. Πέντε μήνες πριν την κατάρρευση είχε προηγηθεί πολύνεκρη πυρκαγιά σε άλλο εργοστάσιο υφαντουργίας στη Ντάκα, με περισσότερους από 100 νεκρούς.
Το κτίριο Ράνα Πλάζα ήταν ιδιοκτησία του Σοχέλ Ράνα, μέλος του κυβερνόντος κόμματος. Πέρα από τα εργοστάσια υφαντουργίας, στο κτίριο βρισκόταν μια τράπεζα και διάφορα άλλα καταστήματα. Οι εργάτες που δούλευαν στο κτίριο είχαν παραπονεθεί για ρωγμές σε αυτό, αλλά αγνοήθηκαν από τους υπεύθυνους, οι οποίοι τους υποχρέωσαν να συνεχίσουν και την επόμενη μέρα την εργασία τους. Στα μέσα ενημέρωσης του Μπανγκλαντές αναφέρεται ότι το κτίριο είχε ελεγχθεί την προηγουμένη από επιθεωρητές, οι οποίοι ζήτησαν την εκκένωση του κτιρίου. Ενώ η τράπεζα και τα καταστήματα εκκενώθηκαν, οι εργάτες των υφαντουργείων αναγκάστηκαν να δουλέψουν.

Αντίκτυπος

Την επομένη του δυστυχήματος, δεκάδες χιλιάδες εργάτες απήργησαν σε όλη τη χώρα σε ένδειξη συμπαράσταση στα θύματα της κατάρρευσης, με αποτέλεσμα το κλείσιμο εκατοντάδων μονάδων παραγωγής ενδυμάτων. Η μέρα κηρύχθηκε ημέρα εθνικού πένθους, με τις σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες. Την επομένη, τις 26 Απριλίου, εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν σε μια ογκώδη διαδήλωση. Το οργισμένο πλήθος ανέτρεψε αυτοκίνητα, έκαψε λάστιχα, προσπάθησε να πυρπολήσει καταστήματα και ανάγκασε εργοστάσια να κλείσουν. Η αστυνομία χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει σφαίρες από καουτσούκ και δακρυγόνα για τους απωθήσει.
Μπόγκισλαβ Δ΄ της Πομερανίας

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαριάννας, κόρης τού Έρικ Ι΄ της Σουηδίας από τον Οίκο τού Έρικ. Ο πατέρας του έκανε μετά και άλλο γάμο και απέκτησε άλλους δύο γιους.
Το 1278 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 23 ετών. Ήδη δύο έτη πριν ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του Μπάρνιμ Β΄ και Όθων Α΄ ήταν ενός έτους ο πρώτος και υστερότοκος ο δεύτερος, έτσι ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έμεινε μόνος στην εξουσία. 
Στις αρχές της δεκαετίας τού 1280 εισήλθε σε πόλεμο με το γειτονικό μαργραβάτο τού Βρανδεμβούργου. Τότε νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, αδελφή τού Όθωνα Δ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1290 οι αδελφοί του είχαν ενηλικιωθεί και η χώρα διαιρέθηκε μεταξύ τους: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ, ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε το 1295 και ο Όθων Δ΄ το Στεττίν (γερμ., Στέτσιν πολων.).
Τον 14ο αι. συμμάχησε με τον Βλάντισλαφ Α΄ διεκδικητή τού θρόνου της Πολωνίας. Εισήλθε στα πρώτα στάδια τού Πολέμου τού Βρανδεμβούργου που κράτησε μία δεκαετία, αλλά ο δούκας δεν είχε επιτυχία. Απεβίωσε το 1309 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βάρτισλαβ Δ΄.
Βάλτερ Γενς

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στο Αμβούργο και φοίτησε στο γυμνάσιο Gelehrtenschule des Johanneums, το αρχαιότερο στην πόλη (ιδρύθηκε το 1529), πριν εισαχθεί και σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Γενς έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος. Αργότερα αρνήθηκε ότι είχε κάνει αίτηση για ένταξη στο κόμμα και υπεστήριξε ότι είχε καταστεί αυτομάτως μέλος, επειδή ήταν μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας, και ότι δεν είχε λάβει ποτέ κάρτα μέλους.
Ο Γενς πήρε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ με μία διατριβή για τις τραγωδίες του Σοφοκλέους και νεότατος, σε ηλικία 26 ετών, έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (Τυβίγγης) έχοντας υποβάλει διατριβή επί υφηγεσία με τίτλο Ο Τάκιτος και η ελευθερία. Ο Γενς ήταν μέλος της φοιτητικής αδελφότητας Akademischer Turnbund.
Από το 1950 Γενς ήταν μέλος του Group 47. Το ίδιο έτος έκανε το μεγάλο, απροσδόκητο βήμα προς τη σύγχρονη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας το μυθιστόρημα Nein. Die Welt der Angeklagten. Χαρακτηριστικό των λογοτεχνικών έργων του είναι ότι ερμηνεύει τρέχοντα γεγονότα κοιτώντας πίσω στο παρελθόν.
Από το 1965 ως το 1988 ο Γενς κατείχε την έδρα της «Γενικής Ρητορικής» στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν, που δημιουργήθηκε ειδικά για να τον κρατήσουν στο ίδρυμα. Ταυτόχρονα, υπό το ψευδώνυμο «Μώμος» έγραφε κριτική τηλεοράσεως για λογαριασμό της Die Zeit. Από το 1976 ως το 1982 διετέλεσε πρόεδρος του κέντρου Γερμανίας της διεθνούς ενώσεως συγγραφέων PEN International, ενώ από το 1989 ως το 1997 ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου και στη συνέχεια επίτιμος πρόεδρος.
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γενς υπέφερε από γεροντική άνοια, που άρχισε να εκδηλώνεται από το 2004. Απεβίωσε στο Τύμπιγκεν το 2013, σε ηλικία 90 ετών.
Δημογεροντείο

Το δημογεροντείο ήταν επίσημο αθηναϊκό κέντρο, κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, στο οποίο συνεδρίαζαν καθημερινά οι δημογέροντες της πόλης μαζί με τους επιτρόπους της πολιτείας, για να αποφασίσουν για τα ζητήματα που ενδιέφεραν το κοινό.
Το 1834, όταν η Αθήνα ορίστηκε πρωτεύουσα του κράτους, ως δημογεροντεία χρησιμοποιούνταν τα κελιά της σχολής Ντέκα.
Το 1835, το δημογεροντείο προάχθηκε σε δημαρχείο και μέσα σ'αυτό εγκαταστάθηκε η πρώτη δημοτική αρχή της πόλης της Αθήνας, με δήμαρχο τον Ανάργυρο Πετράκη.
Νικ Σίμπερ

Καριέρα

Πριν τους Deep Purple ο Σίμπερ έπαιξε σε διάφορα συγκροτήματα όπως οι Delta Five, οι Some Other Guys και οι Johnny Kidd & The Pirates. Τελευταίο συγκρότημα πριν τους Deep Purple ήταν οι Flowerpot Men, στους οποίους συνεργάστηκε με τον μετέπειτα κιμπορντίστα των Deep Purple, Τζον Λορντ.
Με τους Deep Purple γνώρισε μεγάλη επιτυχία με το σινγκλ "Hush" το οποίο ανέβηκε στο # 4 του αμερικανικού καταλόγου επιτυχιών και το "Kentucky Woman" το οποίο ανέβηκε στο Top-40. Επίσης, ηχογράφησαν τρία στούντιο άλμπουμ, τα "Shades of Deep Purple", "The Book of Taliesyn" και "Deep Purple".
Το καλοκαίρι του 1969, ο Σίμπερ απολύθηκε από τους Deep Purple για να αντικατασταθεί από τον Ρότζερ Γκλόβερ. Μετά την αποχώρηση του δημιούργησε τους Warhorse με τους οποίους ηχογράφησε δύο άλμπουμ, τα "Warhorse" (1970) και "Red Sea" (1972). Μετά τη διάλυση και των Warhorse το 1974, δημιούργησε τους Dynamite με τους οποίους ηχογράφησε ένα σινγκλ με τη διασκευή στο "St. Louis" των Easybeats. Το 1977, ξεκίνησε τους Nick Simper's Fandango με τους οποίους ηχογράφησε δύο άλμπουμ, τα "Slipstreaming" (1979) και "Future Times" (1980). Ταυτόχρονα, συνεργάστηκε με το ροκ εντ ρολ συγκρότημα Flying Fox, το οποίο από το 1985 και έπειτα ονομάστηκε The Good Old Boys.
Στα μέσα της δεκαετίας του '90 εντάχθηκε στους Quatermass II του Μικ Άντεργουντ με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "The Long Road" (1997).
Το 2010, ο Νικ Σίμπερ μαζί με το συγκρότημα Nasty Habits, περιόδευσε στην Αυστρία, την Ελβετία, την Ουγγαρία και την Πολωνία, δίνοντας συναυλίες με τίτλο The Deep Purple Mark One Songbook, όπου παρουσίασαν τραγούδια της πρώτης γραμμής μελών των Deep Purple. Η συναυλία της Βουδαπέστης ηχογραφήθηκε με σκοπό να κυκλοφορήσει μελλοντικά.
Χρόντμπερτ Β΄ (παλατινός κόμης)

Βιογραφία

Ήταν γιος τού Λάμμπερτ Α΄ ίσως κόμη τού Εσμπαί και της Χρότλιντ. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέα και μαγιορδόμου τού Κλόβι Β΄ της Νευστρίας.
Έγινε καγκελάριος κατά τη βασιλεία τού 3ου εξαδέλφου του Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας (γιου τού Κλόβι Β΄). Επίσης γραμματέας. Ήταν σύγχρονος τού Άνσμπερτ αρχιεπισκόπου τού Ρουέν και καγκελλαρίου τού Χλωτάριου Γ΄. Αναφέρεται ότι ήταν παλατινός κόμης το 678.
Ήταν στην Αυλή τού Κλόβι Β΄ και αντιτέθηκε στον μαγιορδόμο Ερχίνοαλντ, με μικρό αποτέλεσμα. Υποστήριξε τον Εμπρόιν μαγιορδόμο της Νευστρίας έναντι τού αγίου Λεόντεγκαρ επισκόπου τού Ωτύν, όταν ο πρώτος έβγαλε τα μάτια τού δεύτερου. Έγινε παλατινός κόμης και μετά καγκελάριος τού Χλωτάριου Γ΄.
Α΄ Βασιλειών

Εισαγωγικά

Το βιβλίο Α' Βασιλειών μαζί το Β' ως ενιαίο έργο, εκθέτουν την ιστορία του Ισραηλιτικού λαού από το τέλος της εποχής των Κριτών μέχρι το τέλος της βασιλείας του Δαβίδ (1020-961 π.Χ.). Κατά την περίοδο αύτη οι ισραηλίτες αποκτούν σταδιακά εθνική οντότητα με τη βοήθεια της καθιέρωσης του θεσμού της Μοναρχίας, που συνενώνει τις φυλές τους και συσφίγγει τους εθνικούς τους δεσμούς.
Βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας των βιβλίων αυτών είναι ο κριτής και προφήτης του Ισραήλ Σαμουήλ και βασιλείς Σαούλ και Δαβίδ. Σκοπός της συγγραφής είναι να καταστεί σαφές ότι ο Θεός, αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Δαβίδ τον εκλεκτό δούλο του και εμπιστεύεται τη βασιλική του δυναστεία, στην όποια εναποθέτει τις μεσσιανικές προσδοκίες του λαού του. Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα δύο αυτά έργα αποτελούσαν ένα, το οποίο οι Ο' για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν. Μια απλή αντιπαραβολή του τέλους του ενός βιβλίου προς την αρχή του άλλου, φανερώνει την συνέχεια τους.

Συγγραφέας, τόπος, χρόνος

Σύμφωνα με την ιουδαϊκή παράδοση συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Σαμουήλ, πράγμα όμως δύσκολο να έχει συμβεί στην πραγματικότητα αφού πέθανε πριν ανέβει στο θρόνο ο Δαβίδ. Ίσως ο πραγματικός συγγραφέας να έζησε κατά τους χρόνους του Δαβίδ, πιθανόν όμως και έπειτα από αυτούς, αφού γράφει όλη την ιστορία του. Κάποιοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να είναι κάποιος από τους επισήμους και μορφωμένους υπομνηματογράφους της εποχής εκείνης, ίσως και κάποιος από τους προφήτες, Νάθαν ή Γαδ. Άλλοι πάλι διαφωνούν και με τις εικασίες αυτές. Μία άλλη θεωρία είναι ότι το περιεχόμενο του έργου αυτού έχει πολυσύνθετη φιλολογική προέλευση και ίσως αποτελεί και συναρμολόγημα διαφόρων πηγών από αυτοτελείς παραδόσεις ή και συμπλέγματα παραδόσεων. Η συγγραφή θεωρείται πως ολοκληρώθηκε περίπου το 1077 π.Χ.
Μνήμη φλας

Η μνήμη φλας είναι μία συσκευή αποθήκευσης μνήμης για υπολογιστές και ηλεκτρονικές συσκευές. Χρησιμοποιείται πιο συχνά σε συσκευές όπως ψηφιακές κάμερες, μνήμες USB και βιντεοπαιχνίδια.
Η μνήμη φλας είναι διαφορετική από τη μνήμη RAM, διότι η μνήμη RAM είναι προσωρινή. Όταν η παροχή ρεύματος σταματήσει, η μνήμη RAM χάνει όλα της τα δεδομένα, ενώ η μνήμη φλας μπορεί να διατηρήσει τα δεδομένα της άθικτα, χωρίς ανάγκη παροχής ρεύματος. Ο σκληρός δίσκος είναι επίσης μια μόνιμη συσκευή αποθήκευσης μνήμης, αλλά είναι ογκώδης και ευαίσθητος στα χτυπήματα. Η μνήμη φλας είναι πιο αργή από τη μνήμη RAM ή από ένα σκληρό δίσκο. Βέβαια, είναι ιδανική για μικρές ηλεκτρονικές συσκευές διότι είναι μικρή και δε διαθέτει κινούμενα μέρη.
Παχειά Άμμος Λασιθίου

Σημεία ενδιαφέροντος

Μπροστά από το χωριό βρίσκεται η ομώνυμη παραλία, με παχεία άμμο και βότσαλο, η οποία είναι εκτεθειμένη στους ανέμους. Το δυτικό τμήμα της παραλίας, ωστόσο, προστατεύεται από το μώλο του μικρού λιμανιού που βρίσκεται εκεί, οπότε η θάλασσα είναι ήρεμη και καθαρή. Η παραλία, σε αυτό το σημείο, είναι οργανωμένη με ομπρέλες και ξαπλώστρες. Κεντρικός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος. Κοντά στο Αλιευτικό Καταφύγιο του χωριού σε κομβικό σημείο βρίσκεται και ο ναός της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος.
Μπόγκοντολ

Γεωγραφία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ιστορία

Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!
Chevrolet Cruze

Αρχικό μοντέλο

Μεταξύ του 2001 και του 2008, υπήρξε και ένα άλλο μοντέλο με το ίδιο όνομα, αλλά ανήκε σε εντελώς διαφορετική κατηγορία. Συγκεκριμένα, είχε προέλθει από το αυτοκίνητο πόλης Suzuki Ignis (στην Ιαπωνία Suzuki Swift), που είχε υποστεί μια αύξηση ύψους και είχε διαμορφωθεί σε μίνι SUV, υπό το όνομα Chevrolet Cruze.

Πρώτη γενιά

Το μεταγενέστερο Cruze σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε εξ ολοκλήρου από την General Motors, ως μοντέλο που ανήκε στο ανώτερο άκρο των διαστάσεων της μικρομεσαίας κατηγορίας C (καθώς έχει μήκος 4,60 μέτρα) και δεν έχει καμία σχέση με τα μεταγενέστερα μοντέλα, ούτε ήταν διάδοχος του αρχικού Cruze. Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2008, ως διάδοχος του Chevrolet Lacetti για την Ευρώπη και την Ασία, καθώς και του Chevrolet Cobalt για τις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά.

Διαθεσιμότητα

Η διάθεσή του ξεκίνησε πρώτα στη Νότια Κορέα στα τέλη Οκτωβρίου του 2008, αρχικά ως Daewoo Lacetti Premiere και σύντομα ως Chevrolet Cruze, καθώς το σήμα της Daewoo καταργήθηκε οριστικά (μάλιστα η κατασκευάστρια Νότια Κορέα ήταν η τελευταία, χρονολογικώς, χώρα όπου αποσύρθηκε το σήμα της Daewoo). Οι εισαγωγές του Cruze στην Ευρώπη ξεκίνησαν στις 24 Φεβρουαρίου 2009 και εξ αρχής με την ονομασία Chevrolet Cruze. Σύντομα άρχισε η παραγωγή και στην Αυστραλία, όπου λανσαρίστηκε στις 1 Ιουνίου 2009, με το σήμα της Holden, ως Holden Cruze. Από τον Ιούλιο του 2010, κυκλοφόρησε και στη Βόρεια Αμερική, ως Chevrolet Cruze.
Επιπλέον, από το 2011 το Chevrolet Cruze ήταν διαθέσιμο και σε 5-πορτο hatchback αμάξωμα, ενώ το ίδιο έτος παρουσιάστηκε και το Buick Verano, που βασίστηκε στο ίδιο σασί, αλλά με πληρέστερο εξοπλισμό και κάποιες αισθητικές διαφοροποιήσεις.
Εθνική Ελλάδας (καλαθοσφαίριση κωφών γυναικών)

Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης κωφών γυναικών της Ελλάδας έχει πάρει μέρος σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα και σε Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών (Deaflympics). Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Deaflympics του 2017, που διεξήχθησαν στην Σαμψούντα, στην Τουρκία.
Η Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης κωφών γυναικών Ελλάδας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωφών, στη Θεσσαλονίκη το 2016. Νωρίτερα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ήταν τέταρτη το 2000 και το 2004 και τρίτη το 2008 και το 2012.
Σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν τρίτη το 2001 στο 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ Κωφών, που διεξήχθη στην Αθήνα και το 2007 στο 2ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωφών στην Guangzhou της Κίνας ενώ στα Παγκόσμια πρωταθλήματα το 2011 και το 2015 ήταν τέταρτη.
Σε Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών, εκτός από το χρυσό μετάλλιο το 2017, έχει κατακτήσει δύο φορές την τέταρτη θέση (2009, 2013) και δύο φορές την Πέμπτη θέση (2001, 2005)
In concreto

Ο όρος in concreto είναι ένας λατινογενής όρος που απαντάται και σήμερα, σε ευρεία χρήση, κυρίως ως νομικός και δικονομικός όρος. Χρησιμοποιείται συνηθέστερα σε εξετάσεις θεμάτων υπό την ουσιαστικότερη έννοιά τους, ή σε αξιολόγηση γεγονότων ομοίως, λαμβάνονται υπόψη όλες τις λεπτομέρειες.
Για παράδειγμα η νομοθετική εξουσία νομοθετεί ένα νόμο σ΄ ένα γενικό πλαίσιο, ενώ αντίθετα η εκτελεστική και η δικαστική εξουσία ασκείται επί του ίδιου νόμου "in concreto", δηλαδή με την υποκειμενική και αντικειμενική βαρύτητα εκάστης περίπτωσης ελέγχου και παραβατικότητας. Οι διεθνείς συνθήκες συνομολογούνται υπό μια γενική αρχή, ενώ οι λεπτομέρειες επί των επιμέρους θεμάτων συνομολογούνται "in concreto" όπου και επισυνάπτονται ως παραρτήματα.
Αντίθετος όρος αυτού είναι in abstracto.
Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄

Η Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄ είναι έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη φιλοτεχνημένου στα 1914.

Πληροφορίες

Η Προσωπογραφία Βασιλιά Γεωργίου Α΄ είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 190 Χ 148 εκ. Βρίσκεται στο Μουσείο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος. Σύμφωνα με βιβλιογραφικές παραπομπές η πρσωπογραφία του Γεωργίου Α' ήταν παραγγελία στον Ιακωβίδη του πρέσβη της Ελλάδας στο Παρίσι Ρωμάνου το 1910, για να αναρτηθεί στην αίθουσα υποδοχής του νέου μεγάρου της εκεί ελληνικής πρεσβείας. Ο βασιλιάς επισκέφθηκε συχνά το εργαστήριο του καλλιτέχνη για να ποζάρει Τελικά ολοκληρώθηκε το 1914.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος καθισμένος σε μια κοινή πολυθρόνα χωρίς κανένα διακριτικό του υψηλού αξιώματός του, αναπαριστάνεται σε ένα ουδέτερο φόντο με το κεφάλι στραμμένο στα δεξιά. Το φως πέφτει στο πρόσωπο , στο μεγάλο μέτωπο, δίνει έμφαση στο σοβαρό βλέμμα του.
Ντίνος Γιαννόπουλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 15 ή 19 Δεκεμβρίου 1919 στην Αθήνα. Ήταν γιος Έλληνα ναυάρχου, ο οποίος ήταν ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας στη Βιέννη, ενώ η μητέρα του είχε αμερικανική καταγωγή. Σπούδασε στο Ωδείο και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ενώ απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην οικονομική ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1941 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε σκηνοθέτης στην Εθνική Λυρική Σκηνή, με πρώτο του έργο το Απαγωγή από το Σεράι, ενώ ένα χρόνο αργότερα συνεργάστηκε με τη Μαρία Κάλλας στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα στην παράσταση Τόσκα, γεγονός που σύμφωνα με τους New York Times είναι το σημαντικότερο της σταδιοδρομίας του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συνεργάστηκε με τους αντάρτες και τους Συμμάχους στον τομέα των πληροφοριών. Το 1945, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε στη Βιέννη όπου μαθήτευσε πλάι στον αυστριακό σκηνοθέτη Χέρμπερτ Γκραφ. Ο Γκραφ βοήθησε στην πρόσληψη του Γιαννόπουλου στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 1946 ως βασικός σκηνοθέτης. Παρέμεινε για 21 χρόνια εκεί και σκηνοθέτησε 24 όπερες, ενώ δραστηριοποιήθηκε σε μεγάλα λυρικά θέατρα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Στο ενδιάμεσο, το 1955, μετά από πρόσκληση του Γεωργίου Ράλλη δημιούργησε το Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα, το 1958, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ του Βανκούβερ. Πέθανε στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) στις 6 Απριλίου 2003.
Στέλιος Γερασίμου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Στέλιος Γερασίμου γεννήθηκε στον Άγιο Ηλία το 1945. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής. Είναι επιχειρηματίας.

Πολιτική διαδρομή

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κόμμα και μετέπειτα στην Αλληλεγγύη.
Διεθνές Αεροδρόμιο Γκαν

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Γκαν (αγγλικά: Gan International Airport) (IATA: GAN, ICAO: VRMG) βρίσκεται στο νησί Γκαν στην ατόλη Ατόλη Αντού (παλαιότερα γνωστή ως ατόλη Σεένου ) των Μαλδίβων.

Ιστορικά στοιχεία

Κατασκευάστηκε αρχικά από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και περιήλθε μετέπειτα στον έλεγχο της  Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας της βάσης RAF Γκαν. Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι το 1976 ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Οι Βρετανοί παρέδωσαν τις εγκαταστάσεις στην κυβέρνηση των Μαλδίβων για να λειτουργήσει ως εγχώριος αερολιμένας. Πρόσφατα, το αεροδρόμιο έχει αναβαθμιστεί με βάση διεθνή πρότυπα για την εξυπηρέτηση διεθνών πτήσεων με το άνοιγμα τουριστικών θέρετρων στην περιοχή.

Εγκαταστάσεις

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 2 μέτρων πάνω πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο 10/28 με μια επιφάνεια διαστάσεων 3.400 x 45 μέτρα. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της χώρας και εξυπηρετεί αεροσκάφη διεθνών και τοπικών πτήσεων όλο το χρόνο. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνεται ιδιωτικός τερματικός σταθμός, που κατασκευάστηκε το 2011 ο οποίος λειτουργεί για την εξυπηρέτηση των πελατών της ξενοδοχειακής μονάδας Shangri-La's Villingili Resort and Spa. Είναι ο πρώτος ιδιωτικός τερματικός σταθμός στις Μαλδίβες.
Γεώργιος Θ. Παναγόπουλος

Βιογραφικό

Γεννήθηκε το 1977. Μεγάλωσε στη Σαλαμίνα. Γονείς του είναι ο Θοδωρής Παναγόπουλος, τραπεζικός υπάλληλος και η Πόπη Δράκου. Είναι παντρεμένος με την δικηγόρο Αθηνά Βάτου και έχει δύο παιδιά, τον Θοδωρή 12 ετών και την Άννα 9 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Παλουκίων, στο 2ο Γυμνάσιο Σαλαμίνας και αποφοίτησε από το 2ο Λύκειο Σαλαμίνας το 1995. Το 1996 εισήλθε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης απ’ όπου αποφοίτησε το 2000 με βαθμό ‘λίαν καλώς’. Συνέχισε τις σπουδές του στο Cardiff University της Μεγάλης Βρετανίας, όπου έγινε δεκτός στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Εμπορικού Δικαίου. Το 2001 αποφοίτησε ολοκληρώνοντας με επιτυχία τις σπουδές του ασχολούμενος με το Δίκαιο Ανταγωνισμού, το Δίκαιο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας και το Δίκαιο Διεθνών Πωλήσεων και αποκτώντας μεταπτυχιακό τίτλο στο Εμπορικό Δίκαιο (LL.M. in Commercial Law). Εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις υπηρετώντας στο Πολεμικό Ναυτικό και μετά από δεκαοκτάμηνη πρακτική άσκηση και την επιτυχή εξέταση στο Δικηγορικό Σύλλογο Πειραιά ασκεί από το 2003 δικηγορία.

Δήμαρχος Σαλαμίνας

Στις αρχές του 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στην Σαλαμίνα με τον συνδυασμό του «ΤΟ Ν.Η.Σ.Ι. ΜΑΣ» (Νέες Ημέρες Σύγχρονες Ιδέες)
Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε ποσοστό 30,12%, 5.587 ψήφους και 10 έδρες, ενώ και στον δεύτερο γύρο αναδείχθηκε νικητής έναντι του αντιπάλου του, Γιάννη Τσαβαρή , με ποσοστό 67,46% και 10.812 ψήφους. Πιο συγκεκριμένα, την πρώτη Κυριακή, στη Δημοτική Ενότητα Σαλαμίνας ήρθε πρώτος με το προαναφερθέν ποσοστό, διεκδικώντας 8 έδρες, ενώ στη Δημοτική Ενότητα Αμπελακίων ήρθε δεύτερος με ποσοστό 28,56% έναντι του κ.Τσαβαρή ο οποίος είχε ποσοστό 32,71%. Παρ'όλα αυτά στη συγκεκριμένη ενότητα διεκδικεί 2 έδρες, όσες και ο κ.Τσαβαρής. 
Από τις 4 δημοτικές ενότητες του νησιού (Αιαντείου, Αμπελακίων, Σαλαμίνας και Σεληνίων), κατάφερε μόνο σε μία να υπερισχύσει ο συνδυασμός του, στην Δημοτική Κοινότητα Σαλαμίνας, έχοντας 4 έδρες. Στην δημοτική ενότητα Αιαντείου και Αμπελακίων ήρθε δεύτερος, μετά το συνδυασμό του κ.Τσαβαρή, έχοντας 2 έδρες σε κάθεμια, ενώ στη δημοτική ενότητα Σεληνίων, ήρθε τρίτος, μετά το συνδυασμό του κ.Τραυλού και του κ.Τσαβαρή, εχοντας μόνο 1 έδρα.
Υπολογιστική μουσική και ήχος

Η Υπολογιστική Μουσική και Ήχος - Sound and Music Computing (SMC) είναι ένα ερευνητικό πεδίο που μελετάει διεπιστημονικά ολόκληρη τη Μουσική και ηχητική επικοινωνία. Συνδυάζοντας επιστημονικές, τεχνολογικές και καλλιτεχνικές μέθοδους σκοπεύει στην κατανόηση, μοντελοποίηση και παραγωγή της μουσικής και του ήχου μέσω υπολογιστικών προσεγγίσεων.

Ιστορία

Οι αρχές των υπολογιστών στη μουσική και τον ήχο ως επιστημονικό πεδίο βρίσκονται γύρω στο 1950, όταν μερικοί πειραματικοί συνθέτες, μαζί με επιστήμονες και μηχανικούς, ανεξάρτητα και σε διάφορα μέρη του κόσμου, ξεκίνησαν την εξερεύνυση των μουσικών εφαρμογών με ψηφιακές τεχνολογίες. Από τότε, ως επιστημονικό πεδίο  έχει μια πλούσια ιστορία. Η επιστημονική κοινότητα καθιέρωσε το 1974 τη Διεθνή Ένωση Μουσικής με Υπολογιστές (International Computer Music Association) και το Διεθνές Συνέδριο Μουσικής με Υπολογιστές (International Computer Music Conference). To 1977 καθιερώθηκε το Επιστημονικό Περιοδικό Μουσικής με Υπολογιστές (Computer Music Journal). Το Κέντρο Υπολογιστικής Έρευνας στη Μουσική και Ακουστική στο Πανεπιστήμιο Stanford (The Center for Computer Research in Music and Acoustics (CCRMA)) -δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 70 και στα τέλη το Institute for Research and Coordination Acoustic/Music (IRCAM) - Ινστιτούτο Έρευνας και Συντονισμού Ακουσικής/Μουσικής στο Παρίσι. Το 2004 ξεκίνησε το Συνέδριο Υπολογιστών στη Μουσική και τον Ήχο - Sound and Music Computing Conference, όπως και μία πρώτη πρωτοβουλία από την ευρωπαϊκή ένωση που οδήγησε στο SMC Roadmap .
Λόγω της αυξανόμενης εξειδίκευσης στην έρευνα, διάφορα ειδικά συνέδρια έχουν δημιουργηθεί μέσα στα πλαίσια του επιστημονικού πεδίου. Τα πλέον σχετικά είναι τα Διεθνές Συνέδριο για τα Ψηφιακά Ηχητικά Εφέ (International Conference on Digital Audio Effects) από το 1998, το Διεθνές Συνέδριο για την Ανάκτηση Μουσικής Πληροφορίας (International Conference on Music Information Retrieval - ISMIR) από το 2000 και το Διεθνές Συνέδριο για Νέες Διεπαφές Μουσικής Έκφρασης (International Conference on New Interfaces for Musical Expression - NIME) από το 2001.