Handley Page Hampden

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

Η Handley Page σχεδίασε το Hampden για να καλύψει την απαίτηση B.9/32 του Υπουργείου Αεροπορίας, που ζητούσε την δημιουργία νέου ημερήσιου δικινητήριου βομβαρδιστικού. Η Vickers-Armstrongs ανέπτυξε το Wellington για να καλύψει την ίδια απαίτηση. Το πρωτότυπο Hampden (το HP.52) πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση την 21η Ιουνίου 1936. Σύντομα ξεκίνησε η παραγωγή των πρώτων 180 αεροσκαφών παραγωγής Hampden Mk I, με το πρώτο να πετά στις 24 Μαΐου 1938.
Η άτρακτος αποτελούνταν από τρία προκατασκευασμένα κύρια τμήματα (εμπρόσθιο, κεντρικό και οπίσθιο) που ενώνονταν. Το κεντρικό και το οπίσθιο τμήμα επίσης αποτελούνταν από δύο συμμετρικά μικρότερα τμήματα. Η πτέρυγα επίσης αποτελούνταν από τρία μεγάλα τμήματα:το κεντρικό μέρος, την δεξιά και την αριστερή ημιπτέρυγα.
Το πλήρωμα του Mk I ήταν τετραμελές και περιλάμβανε τον πιλότο, τον πλοηγό/βομβαρδιστή, τον ασυρματιστή και τον οπίσθιο πολυβολητή. Ο αμυντικός οπλισμός αποτελούνταν αρχικά από μονά πολυβόλα των 7,7 mm και αποδείχθηκε ανεπαρκής στις πολεμικές επιχειρήσεις. Σύντομα τα μονά πολυβόλα αντικαταστάθηκαν από δίδυμα σε μια προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης.
Η άτρακτος ήταν αρκετά στενάχωρη, αρκετά πλατιά για έναν μονάχα άνθρωπο. Ο πλοηγός κάθονταν πίσω από τον πιλότο και για να έχει πρόσβαση στο κόκπιτ έπρεπε να αναδιπλωθούν οι θέσεις. Όταν όλα τα μέλη του πληρώματος είχαν καθίσει στις θέσεις τους υπήρχε ελάχιστος χώρος για να κουνηθούν.
Συνολικά κατασκευάστηκαν 1430 Hampden: 500 από την Hnadley Page, 770 από την English Electric και άλλα 160 στον Καναδά από την Canadian Associated Aircraft. Από τα αεροσκάφη που κατασκευάστηκαν στον Καναδά, 84 στάλθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Με την RAF

Τον Σεπτέμβριο του 1938 παρέλαβε Hampden η πρώτη μονάδα, το Νο. 49 Σμήνος της RAF (No. 49 Squadron RAF). Μέχρι το τέλος του έτους είχαν εξοπλισθεί πλήρως με Hampden τα No. 49 και Νο. 83 Σμήνη. Όταν άρχισε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η Βασιλική Αεροπορία διέθετε έξι Σμήνη εξοπλισμένα με τον τύπο, που συγκροτούσαν την επιχειρησιακή δύναμη της Νο. 5 Ομάδας (No. 5 Group RAF) της Διοίκησης Βομβαρδιστικών της RAF, με βάση το Λίνκολνσαϊρ (Lincolnshire). Παρόλο που ήταν γρήγορα και ευέλικτα, τα Hampden δεν μπορούσαν να αποφύγουν τα σύγχρονα μαχητικά της Luftwaffe, με συνέπεια να διακοπεί σύντομα η χρήση τους σαν ημερήσια βομβαρδιστικά. Τα αεροσκάφη ανέλαβαν άλλους ρόλους, όπως αποστολές ναρκοθέτησης στην Βόρεια Θάλασσα και τα γαλικά λιμάνια στις ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού, καθώς και νυχτερινές επιδρομές πάνω από την Γερμανία.
Ο Rod Learoyd του Νο. 49 Σμήνους τιμήθηκε με την ύψιστη στρατιωτική διάκρηση του Σταυρός της Βικτωρίας για τον τρόπο με τον οποίο ηγήθηκε της επίθεσης με στόχο το κανάλι Ντόρτμουντ-Έμς στις 12 Αυγούστου 1940.. O John Hannah, ασυρματιστής/πολυβολητής ενός Hampden του Νο. 83 Σμήνους επίσης τιμήθηκε με τον Σταυρό της Βικτωρίας επειδή αντιμετώπισε αποτελεσματικά την πυρκαγιά στο φλεγόμενο βομβαρδιστικό του, επιτρέποντας στον πιλότο του να επιστρέψει το αεροσκάφος στην βάση του. Τα βομβαρδιστικά υπέστησαν βαρύτατες απώλειες κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων: περίπου τα μισά από όσα κατασκευάστηκαν συνολικά χάθηκαν εξ αιτίας της εχθρικής δράσης και άλλων αιτιών.
Τελικά τα αεροσκάφη αποσύρθηκαν από τις τάξεις της Διοίκησης Βομβαρδιστικών στα 1942, ενώ συνέχισαν να επιχειρούν σαν τορπιλοπλάνα-βομβαρδιστικά και αεροσκάφη ναυτικής αναγνώρισης με την Παράκτια Διοίκηση της RAF για ολόκληρο το 1943.

Στις αεροπορίες άλλων χωρών

Hampden ενέταξαν επίσης στην δύναμη τους η Βασιλική Καναδική Πολεμική Αεροπορία (Royal Canadian Air Force, RCAF), η Βασιλική Νεοζηλανδική Πολεμική Αεροπορία (Royal New Zealand Air Force, RNZAF), Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία και η Σουηδική Πολεμική Αεροπορία (Flygvapnet). Στα αεροσκάφη αυτού του τύπου που διέθετε η RCAF, περιλαμβάνονταν και 160 εγχώριας κατασκευής. Τα 84 στάλθηκαν στην Μεγάλη Βρετανία και τα υπόλοιπα χρησιμοποιήθηκαν για την συγκρότηση της Νο. 32 Μονάδας Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης (No. 32 OTU). Η μονάδα πραγματοποιούσε ασκήσεις όπως νυχτερινές περιπολίες κατά μήκος της δυτικής ακτής της νήσου Βανκούβερ και πτήσεις στον Ειρηνικό Ωκεανό, με προορισμό συγκεκριμένο σημείο ορισμένο βάσει των συντεταγμένων του στον χάρτη. Πολλά αεροσκάφη χάθηκαν σε ατυχήματα, με συνέπεια να αποφασισθεί αργότερα η μεταφορά 200 ήδη χρησιμοποιημένων σε επιχειρήσεις Hampden πίσω στον Καναδά.
Τον Σεπτέμβριο του 1942 32 Hampden του Νο. 144 Σμήνους της RAF και του Νο. 455 Σμήνους της RAAF απογειώθηκαν από το αεροδρόμιο του Sumburgh στα νησιά Σέτλαντ με προορισμό το Σεβερομόρσκ, κοντά στο Μουρμάνσκ. Πραγματοποίησαν ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο ταξίδι, άνω των 3.900 km, υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες και μάλιστα πάνω από την ελεγχόμενη από τις δυνάμεις του Άξονα Σκανδιναβία. Αφού έφθασαν στην ΕΣΣΔ, τα δύο Σμήνη ανέλαβαν την κάλυψη της νηοπομπής PQ 18. Μετά την άφιξη της νηοπομπής στα σοβιετικά λιμάνια, τα πληρώματα των βομβαρδιστικών επέστρεψαν πίσω στην Μεγάλη Βρετανία με πλοία ενώ τα 23 εναπομείναντα Hampden παραδόθηκαν στην Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία, με την οποία παρέμειναν σε υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι το 1943.
The Flygvapnet assigned a single HP.52 to Reconnaissance Wing F 11 at Nyköping for evaluation, under the designation P5. After the war, the aircraft was sold to SAAB where it was used as an avionics testbed.
Η Σουηδική Πολεμική Αεροπορία (Flygvapnet) παρέλαβε μονάχα ένα αεροσκάφος, το οποίο εντάχθηκε στην δύναμη της Πτέρυγας Αναγνώρισης F 11 για αξιολόγηση. Μετά το τέλος του πολέμου το αεροσκάφος αυτό πωλήθηκε στην SAAB που το αξιοποίησε στην δοκιμή ηλεκτρονικών συστημάτων.

Εκδόσεις

Το Hampden προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Bristol Pegasus XVIII των 980 hp. Αργότερα αναπτύχθηκε η έκδοση ΙΙ που διέθετε ισχυρότερους κινητήρες Wright Cyclone των 1000 hp, αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Η Σουηδία εξέφρασε ενδιαφέρον για το αεροσκάφος, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί το πρωτότυπο HP.53 το οποίο αξιοποιήθηκε τελικά σαν αεροσκάφος δοκιμών για τον κινητήρα Napier Dagger VIII των 1000 hp. Στα 1936 η RAF παράγγειλε 150 βομβαρδιστικά εξοπλισμένα με τους προαναφερθέντες Napier. Αυτά ονομάστηκαν Hereford και σταδιακά μετατράπηκαν πάλι σε Hampden εξ αιτίας προβλημάτων με τους κινητήρες. Αξιοποιήθηκαν αποκλειστικά σε μονάδες εκπαίδευσης.