google/wiki40b huggingface dataset:
Δημήτριος Σαμσαρέλος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Αγιά Λάρισας και ήταν γιος του Φίλιππου Σαμσαρέλου, ιατρού και δημάρχου. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Μαΐου 1915.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλγερίας

Ιστορία

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1962, όταν η Αλγερία έγινε ανεξάρτητο έθνος. Μέχρι το 1950 διεξάγονταν μόνο τα περιφερειακά πρωταθλήματα (Αλγέρι, Κωνσταντίνη, Οράν). Ορισμένα «εθνικά» πλέι οφ διεξήχθησαν κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, πρώτο το 1904. Μεταξύ 1920 και 1956 οι νικήτριες προκρίνονταν στο Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής, μαζί με πρωταθλήτριες από το Μαρόκο και την Τυνησία.
Από το 1957 έως το 1962 διεξάγονταν το Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής χωρίς τη συμμετοχή του Μαρόκου και της Τυνησίας ως «αλγερινό πρωτάθλημα». Στις 21 Αυγούστου 2010, η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας (FAF) ανακοίνωσε ότι η επωνυμία του πρωταθλήματος θα μετονομαζόταν σε Λιγκ 1 για να αντικατοπτρίζει τον επαγγελματισμό του πρωταθλήματος.
Λιου Τσάο-σιουάν

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1943 στο Λιουγιάνγκ της Χουνάν. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, από όπου πήρε μπάτσελορ στη Χημεία το 1965. Στη συνέχεια έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1971. Το 1968 ολοκλήρωσε μάστερ από το πανεπιστήμιο του Σέρμπρουκ.
Ο Λιου υπήρξε υπουργός Μεταφορών την περίοδο από το 1993 ως το 1996. Το 2004 έγινε πρόεδρος του Πανεπιστημίου Σουτσόου. Τον Απρίλιο του 2008 επελέγη για την πρωθυπουργία της Δημοκρατίας της Κίνας. Η θητεία του ως πρωθυπουργού ξεκίνησε με τη νέα κυβέρνησητου Μα στις 20 Μαΐου του 2008.
Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009 ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε έπειτα από την κριτική που του έγινε για τους χειρισμούς του στην τραγωδία του περασμένου μήνα, όταν 670 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον τυφώνα Μορακότ. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Γου Ντεν-γι.
Ντιμίτριγιε Νταβίντοβιτς

Η Οικογένεια του και τα πρώτα χρόνια

Ήταν γιος του Γαβριήλ Τζόρτζεβιτς και της Μαρίας, το σπίτι όπου γεννήθηκε διασώζεται ακόμα σήμερα, διατηρημένο. Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του τελευταίου Αυστρο-τουρκικού πολέμου (1788-1791), κατά την περίοδο αυτή τα αυστριακά στρατεύματα είχαν καταλάβη ακόμα και το Βελιγράδι (το 1789). Ο πατέρας του ήταν ιερέας και εφημέριος της ελληνικής εκκλησίας στην Βιέννη και για την υπηρεσία αυτή τιμήθηκε με ένα ειδικό σταυρό. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Ζεμούν όπου εγκατέλειψε την ιεροσύνη και ασχολήθηκε με το εμπόριο.
Το όνομα του παππού του ήταν Νταβίντ Τζόρτζεβιτς και ήταν ένας από τους πιο διάσημους δασκάλους της Λατινικής στο σχολείο του Κάρλοβιτς, λόγω του ονόματος του παππού οφείλεται και επώνυμο που επέλεξε αργότερα ο Νταβίνοβιτς. Σπούδασε στο Σρεμ Καρλόβτσι κι έπειτα πήγε να σπουδάση φιλοσοφία στην Βουδαπέστη, αλλά στο δεύτερο έτος τα παράτησε και γράφτηκε στην ιατρική σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου, έπειτα πήγε στην Βιέννη όπου παράτησε τέλος και την ιατρική.

Δημοσιογραφία

Στην Βουδαπέστη ήταν συμφοιτητής με τον Ντιμίτρι Frusic που του πρότεινε να εκδώσουν μια εφημερίδα και δέχτηκε. Η αστυνομία της Βιέννης δεν έδωσε άδεια για την εκδοσή της, μετά από πολλές προσπάθειες πήραν βασιλική έγκριση. Η πρώτη έκδοση τυπώθηκε στις 23 Αυγούστου  1813 κάτω από τον τίτλο "carstvujusceg serbske".  Αρχικά ήταν καθημερινή εκτός Κυριακής και αργιών, από το 1817 εκδιδόταν δύο φορές την εβδομάδα. Μετά την κατάρρευση της πρώτης σερβικής εξέγερσης στη Βιέννη έφτασαν ο Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς και ο Ματέια Νενάντοβιτς που αρθρογράφησαν στην εφημερίδα. Το 1816 ο Frusic αποχώρησε από την εφημερίδα και πήγε να συνεχίσει την ιατρική στη Βιέννη. Ο Νταβίνοβιτς τότε στράφηκε στις εκδόσεις και πρώτα άρχισε να μαθαίνει την τέχνη με σκοπό να τυπώνει μελλοντικά μόνος του την εφημερίδα. Το 1819 αγόρασε τυπογραφικό πιεστήριο, αλλά έλαβε μόνο την άδεια να τυπώνει βιβλία στις ανατολικές γλώσσες. Η εφημερίδα ανάμεσα σε άλλες στήλες είχε και στήλες με την ιστορία της Σερβίας και των Σέρβων.

Πολιτικός βίος

Το 1821 επέστρεψε στην Σερβία για να γίνει γραμματέας του γραφείου του πρίγκηπα. Την περίοδο 1826 - 1829 ήταν εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός της Σερβίας. Από το 1829 έως το 1833 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας για τις διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους. Το 1834 -1835 επανακυκλοφόρησε την εφημερίδα του αυτή την φορά στην Σερβία, και το 1835 διορίσθηκε υπουργός εσωτερικών και παιδείας. Αργότερα έπεσε σε δυσμένεια από τον Ομπράντοβιτς και εν ασχολήθηκε πάλι με την πολιτική.
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Σε πυραμοειδή στύλο

Σύνοψη αγωνίσματος

Είναι γνωστά μόνο τα ονόματα των τριών κορυφαίων τοξοβόλων στην κατάταξη του αγωνίσματος. Υπήρχαν 126 ακόμη τοξοβόλοι, καθώς 129 αθλητές διαγωνίστηκαν στα δύο αγωνίσματα "σε στύλο" (γαλλικά: à la perche). Παραμένει όμως άγνωστο το αν όλοι αυτοί οι τοξοβόλοι συμμετείχαν και στα δύο αγωνίσματα, και αν όχι, δεν είναι γνωστό το πόσοι από αυτούς συμμετείχαν όντως στο καθένα.
Ο Γάλλος Εμίλ Γκρίμιο βγήκε πρώτος, ενώ στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο Γάλλος Ωγκύστ Σερρουρί και στην τρίτη θέση ο Βέλγος Λουί Γκλινιέ. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις άλλες θέσεις καθώς και όλες οι επιδόσεις στο αγώνισμα.
Χοσέ Εμανουέλ Ρόκα Κάσες

Ποδοσφαιρική Καριέρα

Ο Χοσέ Ρόκα ξεκίνησε την καριέρα του από την δεύτερη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης αν και ήταν ταλέντο με συμμετοχές στις μικρές εθνικές ομάδες της Ισπανίας δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν.Διατέλεσε τερματοφύλακας αρκετών ομάδων μικρότερων κατηγοριών στην Ισπανία. Το 2008 ήρθε στην Ελλάδα και στον Πανθρακικό ως τρίτη επιλογή αλλά κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός τερματοφύλακας και ήταν απο τους βασικούς συντελεστές στην καλή πορεία της ομάδας της Κομοτηνής την πρώτη χρονιά στην Σούπερ Λίγκα. Την δεύτερη χρονιά του Ρόκα στην Ελλάδα ο Πανθρακικός υποβιβάστηκε, ο Ρόκα έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Βόλου.Το καλοκαίρι του 2013 ο 37χρονος Χοσε Ροκα τερματισε την ποδοσφαιρική του καριερ.

Ολυμπιακός Βόλου

Αμέσως μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας έμεινε στον Ολυμπιακό Βόλου ως βοηθός προπονητή. Μετα την λύση της συνεργασίας με τον Γίωργο Βαζάκα τον Οκτώβριο του 2013 ο Χοσέ Ρόκα έμεινε αρχικά ως υπηρεσιακός αλλά μετά απο ένα σερί καλών αποτελεσματών παρέμεινε στην ομάδα ως κανονικός προπονητής της. Στις 2 Μαρτίου του 2014 αποχώρησε από τον πάγκο της ομάδας.

Α.Π.Σ. Πανθρακικός

Τον Νοέμβριο του 2014 ο Ρόκα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανθρακικού,της πρώτης ομάδας που τον έφερε στην Ελλάδα. Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2015 η συνεργασία του με τον Πανθρακικό λύθηκε.

Πάφος

Στις 13 Νοεμβρίου του 2015 ανέλαβε προπονητής στην Πάφο. Στις 14 Δεκεμβρίου του 2015 αποχώρησε από τον πάγκο της κυπριακής ομάδας.

Α.Ο. Πλατανιά Χανίων

Στις 12 Νοεμβρίου του 2017 ανέλαβε προπονητής στον Πλατανιά. Από την ομάδα των Χανίων αποχώρησε στις 29 Ιανουαρίου του 2018.

Ηρακλής

Στις 18 Δεκεμβρίου του 2018 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Ηρακλή.
Έντουαρντ Χένρι Πότχαστ

Η ζωή του και το έργο του

Ο Έντουαρντ Χένρι Πότχαστ γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου του 1847 στο Σινσινάτι του Οχάιο. Ο πατέρας του ήταν ο Χένρι Ιγκνάτζ Πότχαστ και η μητέρα του η Μπερναντίν Σάιφερς. Από τις 10 Ιουνίου του 1879 έως τις 9 Μαρτίου του 1881 ο Πότχαστ διδάχθηκε από τον Τόμας Σάτεργουαϊτ Νομπλ, έναν συνταξιούχο καπετάνιο του πολεμικού ναυτικού ο οποίος είχε σπουδάσει με τον Τομά Κουτύρ στο Παρίσι. Ο Πότχαστ σπούδασε αργότερα στη Βασιλική Ακαδημία του Μονάχου με τον Καρλ Μαρ. Μετά την επιστροφή του στο Σινσινάτι το 1885 επανέλαβε τις σπουδές του με τον Νομπλ. Το 1886 αναχώρησε για το Παρίσι, όπου σπούδασε με τον Φερνάντ Κορμόν. Το 1895 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του το 1927.
Μέχρι την ηλικία των 39 ο Πότχαστ εργαζόταν  ως λιθογράφος. Η αγορά ενός από τους πίνακές του από το Μουσείο Τέχνης της Σινσινάτι  μπορεί να τον είχε ενθαρρύνει να εγκαταλείψουν τη λιθογραφία για μια καριέρα ως ζωγράφος. Οι πίνακές του διατήρησαν τις υποτονικές αποχρώσεις και έντονες αντιθέσεις του σχολείου Μονάχου μέχρι που υιοθέτησε την Ιμπρεσιονιστική παλέτα προς το τέλος της καριέρας του.

Μετά την άφιξή του στη Νέα Υόρκη ο Πότχαστ εργάστηκε ως εικονογράφος περιοδικών, και έκθετε  τακτικά τα έργα του στην Εθνική Ακαδημία Σχεδίου, στον Συλλόγου Αμερικανών Καλλιτεχνών και τη Λέσχη Σαλμαγκούντι, κερδίζοντας πολλά βραβεία. Μέχρι το 1908 είχε εγκατασταθεί σε ένα στούντιο στο κτίριο Γκέινσμπορο. Πλέον στο τέλος της καριέρας του ζωγράφισε το ηλιόλουστο Σέντραλ Παρκ, τα τοπία της Νέας Αγγλίας και τις απεικονίσεις της παραλία του Λονγκ Άιλαντ για το οποία είναι και γνωστός. Τα έργα του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές μεγάλα μουσεία των Η.Π.Α.
Αμνιωτά

Γενική περιγραφή

Τα αμνιωτά είναι τετράποδα, που χαρακτηρίζονται από το ότι έχουν ένα αυγό και είναι εξοπλισμένα με άμνιο, προσαρμογή για να γεννήσουν τα αυγά στην ξηρά και όχι στο νερό, όπως συνήθως κάνουν τα αναμνιωτά (συμπεριλαμβανομένων των βατράχων). Στα αμνιωτά περιλαμβάνονται τα συναψιδωτά (θηλαστικά μαζί με τους εξαφανισμένους συγγενείς τους) και σαυρόψιδα (ερπετά και πτηνά), καθώς και οι πρόγονοί τους. Τα έμβρυα των αμνιωτών είτε ως αυγά ή ως αναπτυσσόμενα στο θηλυκό, προστατεύονται και βοηθούνται από αρκετές εκτεταμένες μεμβράνες. Στα ευθήρια θηλαστικά (όπως ο άνθρωπος), αυτές οι μεμβράνες περιλαμβάνουν τον αμνιακό σάκο που περιβάλλει το έμβρυο. Οι εμβρυϊκές μεμβράνες και η έλλειψη του σταδίου της προνύμφης διακρίνουν τα αμνιωτά από τα τετράποδα αμφίβια. 
Τα πρώτα αμνιωτά, που αναφέρονται ως «βασικά αμνιωτά», έμοιαζαν με μικρές σαύρες και εξελίχθηκαν από αμφίβια ερπετόμορφα περίπου 312 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη Λιθανθρακόφόρο, αναπτύσσοντας περίπου 20.000 είδη. Τα αυγά τους μπορούσαν να επιβιώσουν έξω από το νερό, επιτρέποντας στα αμνιωτά να επεκταθούν στην ξηρά. Τα αυγά μπορούσαν επίσης να αναπνέουν και να αντιμετωπίζουν τα απόβλητά τους, επιτρέποντας στα αμνιωτά να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες μορφές.

Αμνιακό αυγό

Το αμνιακό αυγό αντιπροσωπεύει μια κρίσιμη απόκλιση των σπονδυλωτών, που επέτρεψε την αναπαραγωγή στην ξηρά χωρίς την ανάγκη επιστροφής στο νερό για αναπαραγωγή, όπως απαιτείται από τα αμφίβια. Από αυτό το σημείο τα αμνιωτά εξαπλώθηκαν σε όλο τον κόσμο, έως ότου έγιναν κυρίαρχα σπονδυλωτά της γης. Πολύ νωρίς στην εξελικτική ιστορία τους τα βασικά αμνιωτά απέκλιναν σε δύο κύριες γραμμές, τα συναψιδωτά και τα σαυρόψιδα, που εξακολουθούν να υφίστανται στη σύγχρονη εποχή. Το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα συναψιδωτού είναι ο Protoclepsydrops από περίπου 312.000.000 χρόνια πριν, ενώ το παλαιότερη γνωστή σαυροψίδα είναι πιθανώς η Paleothyris, από τη Μέση Πενσυλβάνια (περίπου 306 με 312.000.000 χρόνια πριν).
Risk (δίσκος των Megadeth)

Ιστορία του δίσκου

Την πρωτοχρονιά του 1999, οι Megadeth άνοιξαν τη συναυλία των Black Sabbath μαζί με τους Slayer, τους Pantera και τους Soulfly. Τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς, το συγκρότημα μετέβη για άλλη μια φορά στο Νάσβιλ για την ηχογράφηση του επόμενου άλμπουμ του.

Το "Risk" αποτέλεσε τον πιο πειραματικό δίσκο του συγκροτήματος και από εκεί προήλθε και ο τίτλος του. Ένα μεγάλο κομμάτι των οπαδών του συγκροτήματος αποστράφηκε το άλμπουμ λόγω των έντονων ποπ επιρροών του, ενώ αρνητικές ήταν και οι κριτικές τις οποίες δέχθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πιο συγκεκριμένα, το "Allmusic" του έδωσε 2,5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο 2,3 με άριστα το 5 ενώ το "Metal Archives" 50%.

Η αρχική έκδοση του δίσκου στις Ηνωμένες Πολιτείες περιείχε και ένα δεύτερο CD με τίτλο "No Risk Disk", το οποίο περιείχε έξι τραγούδια. Το "Risk" ανέβηκε στο # 16 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών και το # 29 στη Μεγάλη Βρετανία. Μαζί με το άλμπουμ κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Insomnia", "Crush 'Em" και "Breadline" εκ των οποίων τα δύο τελευταία ανέβηκαν στο Top-10 των "Mainstream Rock Tracks" του Billboard αλλά δε μπόρεσαν να μπουν στις λίστες του Billboard Hot-100.

Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1999, με τους Megadeth να εμφανίζονται ζωντανά στο φεστιβάλ του "Woodstock", ενώ μετά από μερικές εμφανίσεις τον Αύγουστο στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν το Σεπτέμβριο στην Ευρώπη ανοίγοντας συναυλίες των Iron Maiden. Το ίδιο διάστημα, το "Crush 'Em" συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Universal Soldier 2" και το συγκρότημα ηχογράφησε μία διασκευή στο "Never Say Die" των Black Sabbath για τη συλλογή προς τιμή των τελευταίων, με τίτλο "Nativity In Black II: Tribute to Black Sabbath".

Στις 8 Οκτωβρίου ξεκίνησε το αμερικανικό κομμάτι της περιοδείας από το Φοίνιξ της Αριζόνα, για να ολοκληρωθεί μετά από 65 εμφανίσεις, στις 21 Ιανουαρίου 2000. Τον Δεκέμβριο του 1999, ο κιθαρίστας Μάρτι Φρίντμαν ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους Megadeth και αντικαταστάθηκε στα μέσα της περιοδείας από τον Αλ Πιτρέλι. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 2000 με οκτώ εμφανίσεις στην Κορέα και την Ιαπωνία.

Τραγούδια

1. Insomnia (Mustaine) - 4:34

2. Prince of Darkness (Mustaine, Friedman) - 6:25

3. Enter the Arena (Mustaine, Prager) - 0:52

4. Crush 'Em (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:57

5. Breadline (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:24

6. The Doctor is Calling (Mustaine, Prager, Friedman) - 5:40

7. I'll Be There (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:20

8. Wanderlust (Mustaine, Friedman) - 5:22

9. Ecstasy (Mustaine, Friedman) - 4:28

10. Seven (Mustaine, Ellefson) - 5:00

11. Time: The Beginning (Mustaine, Ellefson) - 3:04

12. Time: The End (Mustaine) - 2:28
981 Μαρτίνα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Μαρτίνας εκτιμάται σε 28,88 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι πιθανώς C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,125.
Στυλιανός Κολιάτσος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1830 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με άριστα.
Ασχολήθηκε με την πολιτική από το 1862. Έγινε πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αττικής στην Β' Εθνική Συνέλευση. Επί δεκαετία συνέχισε να αναδεικνύεται αντιπρόσωπος των Αθηνών στη Βουλή (π.χ. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872) και το Δημοτικό Συμβούλιο, του οποίου διετέλεσε και Πρόεδρος.
Εκτός της Συνέλευσης διετέλεσε Υπαρχηγός της Εθνοφυλακής.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 1878 από αποπληξία.
Ντομένικο Φλαμπανίκο

Δόγης της Βενετίας

Ο Ντομένικο Φλαμπανίκο επελέγη για νέος Δόγης της Βενετίας επειδή ήταν πετυχημένος έμπορος, αγαπητός άνθρωπος αλλά δεν ήταν ευγενής, η εκλογή του διέκοψε οριστικά τις απόπειρες των κύκλων που ήθελαν να τοποθετήσουν κληρονομική ηγεσία υπό την μορφή βασιλείας. Ο Ντομένικο έκανε μια σειρά από νόμους που ελάττωναν την εξουσία του δόγη, ένας από αυτούς ήταν να μην μπορεί να τον διαδεχτεί ο γιος του. Τα προβλήματα που αντιμετώπισε στο εσωτερικό οδήγησαν σε παρακμή στην εξωτερική πολιτική και την οικονομική ανάκαμψη επειδή δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με αυτά. Ο διάδοχος του Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι θα είναι αυτός που θα καταφέρει τελικά να επαναφέρει την ευημερία, ο Ντομένικο Φλαμπανίκο πέθανε ύστερα από 11 χρόνια ηγεσίας.
Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ (1η κατηγορία γυναικών)

Το Πανεπιστημιακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ΗΠΑ 1ης κατηγορίας γυναικών (NCAA Women's Division I Basketball Championship) είναι ένα ετήσιο τουρνουά κολεγιακής καλαθοσφαίρισης για γυναίκες. Διεξάγεται κάθε Απρίλιο και ξεκίνησε την περίοδο 1981-82. Πριν διεξαχθεί η διοργάνωση του NCAA γινόταν το τουρνουά καλαθοσφαίρισης AIAW γυναικών, κάθε χρόνο, από το 1972 ως το 1982.
Από το 2003 όλα τα παιχνίδια, συνολικά 63, έχουν μεταδοθεί τηλεοπτικά στο ESPN και στο ESPN2.
Πάβλοβα (γλυκό)

Προέλευση

Ο Κιθ Μόνεϊ, βιογράφος της Άννα Πάβλοβα, έγραψε πως ένας σεφ ξενοδοχείου στο Γουέλινγκτον, της Νέας Ζηλανδίας, δημιούργησε το γλυκό όταν η Πάβλοβα επισκέφθηκε το μέρος το 1926 κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας της.
Η καθηγήτρια Έλεν Λιτς, γαστρονομική ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο του Otago στη Νέα Ζηλανδία, έχει φτιάξει μια βιβλιοθήκη από βιβλία μαγειρικής που περιέχουν 667 συνταγές για Πάβλοβα που προέρχονται από περισσότερες από 300 πηγές. Στο βιβλίο της, «Η ιστορία της Πάβλοβα: Ένα κομμάτι γαστρονομικής ιστορίας της Νέας Ζηλανδίας», αναφέρει ότι η πρώτη συνταγή Αυστραλιανής Πάβλοβα δημιουργήθηκε το 1935 ενώ μια παλαιότερη εκδοχή της γράφτηκε το 1929 σε ένα αγροτικό περιοδικό.
Η αυστραλιανή ιστοσελίδα "Australian Flavour" δίνει μια προγενέστερη ημερομηνία του 1926 για τη δημιουργία της, υποδεικνύοντας ότι το Home Cookery for New Zealand, από την αυστραλιανή συγγραφέα Έμιλι Φάτερ, περιείχε μια συνταγή για "μαρέγκα με γέμιση φρούτων". Αυτή η συνταγή ήταν παρόμοια με τη σημερινή εκδοχή του επιδορπίου. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ο Bert Sachse δημιούργησε το γλυκό στο ξενοδοχείο Esplanade, στο Περθ, της Δυτικής Αυστραλίας το 1935. Προς υπεράσπιση αυτής της άποψης, ένας συγγενής του Sachse έγραψε στην Λιτς λέγοντας ότι ο Sachse ενδέχεται να έχει καταγράψει κατά λάθος εσφαλμένη ημερομηνία της συνταγής. H Λιτς απάντησε ότι δεν θα βρουν αποδείξεις για αυτό «επειδή απλά δεν εμφανίζεται στα βιβλία μαγειρικής πράγματι μέχρι το 1940 στην Αυστραλία.» Ωστόσο, μια συνταγή για "τούρτα Pavlova" δημοσιεύθηκε στην "Advocate" το 1935, και το 1937 στο τεύχος του "The Australian Women's Weekly" υπήρχε μια συνταγή για "γλυκιά τούρτα Πάβλοβα". Μια διαφήμιση του 1935 για ένα δαχτυλίδι χρωμίου που χρησιμοποιούσαν για να μην πέσει το γλυκό, δείχνει επίσης πως ο όρος «τούρτα Πάβλοβα» ήταν γνωστός στο Όκλαντ εκείνη τη στιγμή. Βάσει αυτών των επιχειρημάτων, ο Μάθιου Έβανς, κριτικός εστιατορίων για την εφημερίδα The Sydney Morning Herald, είπε ότι ήταν μάλλον απίθανο ότι θα μπορούσε ποτέ να βρεθεί μια οριστική απάντηση για την προέλευση της Πάβλοβα. "Οι άνθρωποι έχουν κάνει μαρέγκα με κρέμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν νομίζω ότι η Αυστραλία ή η Νέα Ζηλανδία ήταν οι πρώτες που σκέφτηκαν να το κάνουν αυτό."
Παναγιώτης Προύντσος

Βιογραφικά στοιχεία

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό του Καρδαρά της επαρχίας Καρύταινας, μεταξύ Κάψα και Αλωνίσταινα. Ήταν περίφημος και πασίγνωστος καπετάνιος. Στην αρχή της επανάστασης, όσοι τζομπάνοι έμεναν στο μικρό αυτό χωριό είχαν τον Προύντσο καπετάνιο. Φάνηκε πρόθυμος με όλους τους συγγενείς του, γύρω στα ογδόντα άτομα, να πολεμήσει υπέρ της πατρίδας. Αυτός και οι άνδρες του πολέμησαν με μεγάλο ζήλο από την αρχή ως το τέλος της επανάστασης, και πολλοί έπεσαν μαχόμενοι στις μάχες.
Πρρ' όλης της ταπεινής καταγωγής, οι θυσίες και οι υπηρεσίες της οικογένειας αυτής δεν είχαν σύγκριση με καμιά άλλη οικογένεια της Πελοποννήσου, ακόμα και αυτής των Μαυρομιχάληδων. Τα απομείνοντα μέλη της οικογένειες φτώχεψαν, καθώς η Κυβέρνηση δεν έλαβε καμία οικονομική μέριμνα, ούτε και για τις γυναίκες της οικογένειας που χήρεψαν.
Η πατρίδα του πήρε το όνομα του Προύντσου και λέγεται από τότε «τα Καλύβια του Προύντσου».
Η μνήμη του είναι ζωντανή και στις δυό επαρχίες, της Καρύταινας και της Τριπολιτσάς.
Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος

Βιογραφικό

Ο Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος γεννήθηκε το 1951 και από παιδί έζησε στη Νέα Σμύρνη. Εντάχθηκε στην εφηβική ομάδα του Πανιωνίου σε ηλικία 16 ετών και σχεδόν αμέσως προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα. Αγωνίστηκε στο σύλλογο εφτά χρόνια, από τη σεζόν 1967-68 ως το 1973-74. Υπήρξε βασικό μέλος της ποιοτικότερης ίσως ποδοσφαιρικής ομάδας στην ιστορία του Πανιωνίου, από την οποία αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς και μάλιστα το 1969 σημειώθηκε το ιστορικό ρεκόρ να αγωνιστούν ταυτόχρονα πέντε ποδοσφαιριστές της στην Εθνική ομάδα.
Με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο το 1971 και τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος τη σεζόν 1970-71, μπροστά από τον τότε φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, Παναθηναϊκό. Την επόμενη σεζόν μετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αποκλείοντας στον α΄ γύρο τη δυνατή Αθλέτικο Μαδρίτης.
Το 1974 πήρε μεταγραφή στην μεγάλη ΑΕΚ του Λουκά Μπάρλου (μεταγραφές της σεζόν οι Δέδες, Σκρέκης, Θεοφιλόπουλος, Αρδίζογλου, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ).
Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε στην Καστοριά και τον Απόλλωνα Αθηνών.
Το 1970 αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στην Άγκυρα κατά της Τουρκίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων.
Το 1972 αγωνίστηκε με την Εθνική Ενόπλων στους προκριματικούς αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972, αλλά δεν αγωνίστηκε στην τελική φάση.
Άγος

Γενικά ή λέξη άγος στην αρχαιότητα σήμαινε μίασμα, κατάρα, οργή Θεού, έχοντας την σημερινή έννοια της αμαρτίας, σε αντιδιαστολή με το δασύτονο άγος που σήμαινε "άξιο τιμής και σεβασμού". Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το άγος προερχόταν από έγκλημα που ακολουθούσε στη συνέχεια το δράστη, ο οποίος έτσι καθίστατο "εναγής" δηλαδή όπως λέμε σήμερα καταραμένος.
Σε άγος υποκείμενα δεν ήταν μόνο τα άτομα (δράστες, εγκληματίες) αλλά ακόμη και πόλεις και κράτη ολόκληρα στα οποία συνέβαινε ή είχε συμβεί να "μιανθούν" από σοβαρό έγκλημα πολίτη ή ομάδας πολιτών ή και των Αρχών. Έτσι ακολουθούσε "κάθαρσις" ή "εξαγνισμός" με μεγάλες θυσίες, εκτεταμένες ιεροτελεστίες, καύση συγκεκριμένων αντικειμένων των οποίων ο καπνός θεωρούταν πως είχε καθαρτήρια ιδιότητα (όπως συμβαίνει σήμερα με το λιβάνι). Παράλληλα επιβαλλόταν τιμωρία των ενόχων, συνηθέστερα εξορία ή άλλων προσφερομένων αντ΄ αυτών προκειμένου να γίνουν έτσι εξιλαστήρια θύματα.
Παράδειγμα τέτοιου εξαγνισμού ήταν με τον Βασιλέα των Περσών Δαρείο που όταν έστειλε στις διάφορες ελληνικές πόλεις πρέσβεις για να ζητήσουν "γη και ύδωρ" δηλαδή δήλωση υποταγής, μολονότι οι πρέσβεις έχαιραν στον ελλαδικό χώρο ιδιαίτερου σεβασμού και ήταν απαραβίαστοι, οι Σπαρτιάτες τους έριξαν σε βαθύ φρέαρ "για να πάρουν μόνοι τους όση γη και νερό ήθελαν"! Συνέπεια του εγκλήματος αυτού ήταν η οργή των θεών, που εκδηλώθηκε με θεομηνίες απρόβλεπτες και πρωτοφανείς για την αρχαία Σπάρτη και για μακρύ χρόνο. Όταν τότε αποφασίστηκε να γίνει καθαρμός και ζητήθηκε ποιος Σπαρτιάτης θα ήθελε να πεθάνει υπέρ της πατρίδας του για εξαγνισμό, δύο Σπαρτιάτες προθυμοποιήθηκαν, ο Σπερθίας και ο Βούλις οι οποίοι και στάλθηκαν στη Περσία, στα Σούσα, για να παραδοθούν στον Μεγάλο Βασιλέα προκειμένου να φονευθούν και ν΄ αντισταθμίσουν το έγκλημά τους κατά των Πρεσβευτών.

Εν τω μεταξύ ο Δαρείος είχε πεθάνει και είχε αναλάβει ο Ξέρξης, τους δέχθηκε όμως προηγουμένως ο στρατηγός Υδάρνης ο οποίος και τους συμβούλευσε να προσκυνήσουν τον Μεγάλο βασιλέα και να αφιερωθούν σ΄ εκείνον που ξέρει να τιμά τους γενναίους άνδρες. Τότε οι δύο Σπαρτιάτες του απάντησαν: " Μας συμβουλεύεις αυτό γιατί γνωρίζεις μόνο τη δουλεία, την ελευθερία δεν τη γνώρισες ποτέ, γιατί αν την γνώριζες θα μας συμβούλευες να πολεμούμε γι΄ αυτήν όχι μόνο με δόρατα αλλά και με τσεκούρια (πέλεκες)". Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν στον Ξέρξη και αρνούμενοι να τον προσκυνήσουν, όπως τους πρόσταζαν οι δορυφόροι του, δήλωσαν πως είναι έτοιμοι να θανατωθούν. Τότε ο Ξέρξης θαυμάζοντας την ανδρεία τους, τους είπε πως δεν ήθελε να γίνει όμοιος μ΄ εκείνους που σκότωσαν πρέσβεις και παρέβησαν θεϊκούς νόμους που σέβονται όλοι οι άνθρωποι, οπότε και τους άφησε ελεύθερους.

Όταν δε επέστρεψαν ο Σπερθίας και Βούλις στη Σπάρτη σταμάτησαν και οι κακοί οιωνοί.
Προφυλακτήρας

Ο προφυλακτήρας είναι μέρος του πρόσθιου και του οπίσθιου τμήματος ενός αυτοκινήτου. Οι ρόλοι του είναι εκτός από την προστασία έναντι ζημιών, στην εμφάνιση του αυτοκινήτου και στην αεροδυναμική του. 
Είναι από τα πρώτα κομμάτια που αλλάζονται, μαζί με τα πλαϊνά και τις ζάντες, κατά τη μετατροπή της εμφάνισης του αυτοκινήτου.
Βασιλεύς

Ο όρος Βασιλεύς είναι ελληνικός τίτλος που έχει χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή διαφόρων τύπων μονάρχων στην ιστορία. Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε από τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, αλλά έχει και μεγάλη ιστορία χρήσης από ηγεμόνες και άλλα πρόσωπα εξουσίας στην αρχαία Ελλάδα, καθώς και από τους βασιλιάδες της σύγχρονης Ελλάδας.
Οι γυναικείες μορφές είναι: βασίλεια, βασιλίς, βασίλισσα, καθώς και το αρχαϊκό βασιλίννα.

Ετυμολογία

Η ετυμολογία της λέξης βασιλεύς είναι ασαφής. Η Μυκηναϊκή μορφή *gʷasileus (Γραμμική Β: qa-si-re-u), που υποδηλώνει κάποιον δικαστή ή τοπικό οπλαρχηγό, αλλά όχι έναν πραγματικό βασιλιά. Η υποθετική αρχαιότερη πρωτο-ελληνική μορφή θα ήταν *gʷatileus. Οι περισσότεροι γλωσσολόγοι υποθέτουν ότι είναι μια μη-ελληνική λέξη που δανείστηκε η ελληνική την Εποχή του Χαλκού από ένα προϋπάρχον γλωσσικό προ-ελληνικό υπόστρωμα της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Σίντλερ (1976) υποστηρίζει πως προέρχεται από μια εσωτερική ελληνική καινοτομία της κατάληξης -ευς από ινδο-ευρωπαϊκό υλικό και όχι από ένα Μεσογειακό δάνειο.