google/wiki40b huggingface dataset:
Σκυλλίας

Ο ιστορικός Ηρόδοτος από την Αλικαρνασσό, ο οποίος ονομάστηκε και Πατέρας της Ιστορίας, αναφέρει ότι το 480 π.Χ ο ονομαστός δύτης και κολυμβητής Σκυλλίας από την πόλη Σκιώνη, αποικία των Ευβοέων στην Παλλήνη της Χαλκιδικής, σημερινή χερσόνησος της Κασσάνδρας όπου βρίσκεται και το σημερινό χωριό Νέα Σκιώνη, συνελήφθη από τους Πέρσες που γνώριζαν τις σπουδαίες επιδόσεις και ικανότητες του με σκοπό να τον χρησιμοποιήσουν εναντίον του Ελληνικού Στόλου. Όμως ο Σκυλλίας έμαθε τα σχέδια τους και βούτηξε στη θάλασσα, έκοψε τα σχοινιά από τις άγκυρες των Περσικών Πλοίων δημιουργώντας έτσι μεγάλη αναταραχή στον Περσικό Στόλο. Χρησιμοποιώντας ένα καλάμι ως αναπνευστήρα κολύμπησε, χωρίς να ανέβει στην επιφάνεια, μέχρι το ακρωτήριο Αρτεμίσιο, απόσταση (ογδόντα περίπου σταδίων) σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, σημερινά 9 ναυτικά μίλια, και ανέφερε στους Έλληνες τα σχέδια των Περσών. Έτσι οι Έλληνες απέφυγαν την παγίδα που τους ετοίμαζαν οι Πέρσες, οργανώθηκαν και στην συνέχεια μετά από ναυμαχία σε συνεχής ναυμαχίες και νίκησαν. Προς τιμή του αργότερα με διάταγμα της Αμφικτυονίας στήθηκε στους Δελφούς, στον πιο ιερό χώρο της Αρχαίας Ελλάδας, ο Ανδριάντας του Σκυλλία και της κόρης του Ύδνας, δεινή κολυμβήτρια επίσης που βοήθησε αποτελεσματικά τον πατέρα της, Σήμερα οι δύο Ανδριάντες βρίσκονται σε μουσείο της Ρώμης όπου μεταφέρθηκαν από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα.
Προς τιμήν του έχει ανεγερθεί στην παραλία της Νέας Σκιώνης σχετικό μνημείο.
Κυβέρνηση Ιγνάτιου φον Ρούντχαρτ 1837

Έργο της κυβέρνησης Ρούντχαρτ

Κατά τη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στις 3 Μαΐου 1837.
Στις 14 Οκτωβρίου 1837 υπογράφηκε από τον Πρέσβη της Ελλάδος στο Λονδίνο Σπυρίδωνα Τρικούπη και τον Υπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας Πάλμερστον, ελληνοαγγλική συνθήκη περί εμπορίου και ναυτιλίας.
Καμενιάνοι Αχαΐας

Ιστορία

Η ονομασία του χωριού προέρχεται από την σλάβικη λέξη "κάμεν" που σημαίνει πέτρα και Καμενιάνοι σημαίνει πετρότοπος. Σύμφωνα με κάποιο μύθο που υπάρχει, στην περιοχή "Καπρίβαινα" ο Ηρακλής έπιασε τον Ερυμάνθιο κάπρο. Έχει βρεθεί πλήθος αρχαίων ερειπίων ναών και νεκροταφείων. Εκεί βρίσκεται το Σπήλαιο της Παναγίας Δροβολοβού όπου το 1825 έμεινε κλεισμένος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Ο χώρος χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα για λατρευτικούς σκοπούς.
Γιώργος Καφταντζής

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ηράκλεια Σερρών. Γόνος καλλιεργημένης οικογένειας, έχασε τον πατέρα του σε ηλικία 11 ετών. Ατίθασος και διαρκώς επαναστατημένος οργανώθηκε, μαθητής ακόμη, στην αριστερά. Το 1940 ο θάνατος της αδελφής του Ιωάννας έγινε αφορμή για να γράψει την πρώτη του ποιητική συλλογή Τα μοιρολόγια. Πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης, από την οποία εμπνεύστηκε τις Δώδεκα μέρες, και ήταν κορυφαίο στέλεχος της ΕΠΟΝ (με το όνομα Μαλέας) στην Εθνική Αντίσταση, περίοδο που σφράγισε το λογοτεχνικό του έργο. Πρωτοστάτησε στο περιοδικό «Ξεκίνημα» του Εκπολιτιστικού Ομίλου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αργότερα ίδρυσε περιοδεύοντα θίασο στο Βουνό (Δυτική Μακεδονία). Παντρεύτηκε την Αλκμήνη Σιμώτα και απέκτησαν δυο παιδιά. Έζησε και δικηγόρησε στις Σέρρες, την αγαπημένη του πόλη, όπου ανέπτυξε πλούσια κοινωνική και πολιτιστική δράση και δημιούργησε το τεράστιο (47 τίτλοι) συγγραφικό έργο του, ιστορικό, ποιητικό, πεζογραφικό, θεατρικό και πλήθος άρθρων σε περιοδικά και εφημερίδες. Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Τα περισσότερα θεατρικά του έργα παρουσιάστηκαν επί σκηνής. Μέρος των ποιημάτων του μελοποιήθηκε. Η τηλεόραση του αφιέρωσε εκπομπές. Ο ίδιος και το έργο του τιμήθηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πόλη του τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε κεντρική πλατεία, όπου στήθηκε ο ανδριάντας του.
Μαρία Χριστίνα της Σαξονίας (1770-1851)

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο του Καρόλου δούκα της Κουρλάνδης και της Φρανσίσκας Κρασίνσκας, κόρης του Στάνισλαβ-Κόρβιν Κρασίνσκι ευγενούς στην Πολωνία.
Κωνσταντίνος Λιάρος

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Απόλλων Καλαμαριάς το 1936 από τα τσικό της ομάδας. Το 1948 πηγαίνει στον Εθνικό μέχρι το 1951 που επιστρέφει στον Απόλλωνα για να κλείση την καριέρα του το 1955.Αγωνίστηκε στην Μικτή Θεσσαλονίκης αλλά και από το 1948 εώς το 1950 όπου υπηρετούσε και την στρατιωτική του θητεία αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδος ενόπλων.

Κολυμβητική καριέρα

Ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με το ποδόσφαιρο και την κολύμβηση αλλά στον Άρη Θεσσαλονίκης κατακτώντας πολλά μετάλλια σε αγώνες, αλλά και πρωταθλητής Ελλάδας εφήβων το 1940. Το 1948 ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας που συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κολύμβησης του Λονδίνου.Το 1949 συμμετείχε στον αγώνα διάπλου του στενού της θάλασσας της Μάνχης (Ντένβερ-Καλέ 20 μίλια).Το 1956-1957 ανέλαβε προπονητής των τμημάτων κολύμβησης του ΠΑΟΚ.
Παναφρικανισμός

Ο παναφρικανισμός είναι η κοινωνική και πολιτική κοσμοαντίληψη η οποία πρεσβεύει ότι όλοι οι Αφρικανικοί εντός και εκτός της Αφρικής πρέπει να σχηματίσουν μία παγκόσμια αφρικανική κοινότητα.

Ιστορία

Ο παναφρικανισμός θεωρείται ότι είναι περισσότερο ένα επακόλουθο του δουλεμπορίου και της μεταφοράς γηγενών Αφρικανών προς την Αμερικανική ήπειρο με σκοπό να χρησιμοποιηθούν σαν δούλοι παρά σαν ένα κίνημα που προέκυψε στην ίδια την Αφρική. Οι Αφρικανοί που ζούσαν σαν δούλοι στην αμερικανική ήπειρο προέρχονταν από διαφορετικούς λαούς και είχαν διαφορετικές εθνικές και πολιτιστικές καταβολές άλλα έβλεπαν την κατάστασή τους σαν μία κοινή εμπειρία η οποία τους δημιουργούσε αισθήματα αλληλεγγύης και σαν αιτία αντίστασης στην δουλεία. Αυτή η περίοδος των 500 ετών όπου οι πληθυσμοί της Αφρικής υπέφεραν από την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο και τους πολέμους αποκαλείται Μάαφα (Maafa) ή Αφρικανικό Ολοκαύτωμα.
Ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα και πέρα από τις εξεγέρσεις των δούλων, είχε δημιουργηθεί στην Ευρώπη, την Αμερική και την Αφρική ένα πολιτικό κίνημα με σκοπό την ενοποίηση αυτών των διάσπαρτων κινημάτων σε ένα δίκτυο αλληλεγγύης ώστε τερματιστεί η καταπίεση. Μία από τις πρώτες ομάδες υπήρξε η ομάδα με το όνομα «Γιοι της Αφρικής» (Sons of Africa) που απέστειλε επιστολές σε εξέχουσες πολιτικές φιγούρες της εποχής μεταξύ των οποίων και τον τότε βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας, Γεώργιο Γ'.
Το σύγχρονο παναφρικανικό κίνημα ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα. Η Αφρικανική Ένωση (αργότερα μετονομάστηκε Παναφρικανική Ένωση· African Association και μετά Pan African Association) οργανώθηκε από τον Χένρι Σιλβέστερ-Γουίλιαμς (Henry Sylvester-Williams) γύρω στο 1887 ενώ η πρώτη συνέλευσή της έγινε το 1900. Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα φαινόμενα ρατσιστικού διαχωρισμού όπως το καθεστώς του Απαρτχάιντ στην Νότια Αφρική επέτειναν τα αισθήματα υπέρ του παναφρικανισμού. 
O Παναφρικανισμός αναδύθηκε μέσα από 6 συνέδρια Αφρικανών ακτιβιστών που έγιναν σε πόλεις μακριά από την Αφρική μεταξύ 1900 και 1945.
Τα συνέδρια άσκησαν πίεση για ανεξαρτητοποίηση των αφρικάνικων αποικιών από την ευρωπαϊκή διοίκηση. Δεν ήταν όμως τόσο αποτελεσματικά.
Πιο αποτελεσματική υπήρξε η ίδρυση του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας (ΟΑΕ), το 1963, που προσπάθησε να επιλύσει διαφωνίες και να προωθήσει την συνεργασία των 53 κρατών-μελών της. Τον Ιούνιο του 2002 εξελίχθηκε στα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλαξε το όνομα της σε Αφρικανική Ένωση.

Σκοποί του κινήματος

Ένας από τους σκοπούς του κινήματος είναι η επανεξέταση της ιστορίας της Αφρικής από μία περισσότερο αφροκεντρική σκοπιά παρά από την ευρωκεντρική που κυριαρχεί στην ιστορική αφήγηση. Για τον σκοπό αυτό ορισμένοι ακαδημαϊκοί τονίζουν ότι και η αιγυπτιακή ιστορία πρέπει να εξεταστεί σαν μέρος της αφρικανικής. Από την δεκαετία του 1960 οι αφρικανικές σπουδές έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα αρκετών πανεπιστημίων της Βόρειας Αμερικής.

Κριτική

Η πιο συχνή κριτική στον παναφρικανισμό αφορά την παράβλεψη των πολιτιστικών, κοινωνικών, πολιτικών και εθνικών διαφορών των αφρικανικών λαών ή των ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής που ζουν έξω από την Αφρική.
Μαρία Λουίζα Βούρου

Σταδιοδρομία

Το 2007, συμμετείχε στα καλλιστεία του ΑΝΤ1 αλλά δεν κατάφερε να πάρει κάποιο τίτλο. Την ίδια χρονιά - και για τρεις ακόμα σεζόν - επιλέχθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER να παρουσιάσει, μαζί με τον Βασίλη Δρυμούση, τη ψυχαγωγική εκπομπή «ShowBiz News». Τη σεζόν 2010-2011 παρουσίασε τη πρωινή εκπομπή «Όμορφη μέρα» στο κανάλι Blue Sky και έπειτα ασχολήθηκε κυρίως με το modeling.
Το 2013, επέστρεψε τηλεοπτικά με τη παρουσίαση της εκπομπής «Happy Hour» στο κανάλι Channel 9, αλλά διεκόπη σύντομα. Την ίδια χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με το Epsilontv και συμμετείχε στις εκπομπές «Εδώ είμαστε» και «E Gossip News». Παράλληλα, δούλευε και στο ραδιοφωνικό σταθμό Alpha 9.89 κάνοντας εκπομπή. Το 2014 παρουσίαζε την εκπομπή telemarketing Shop TV στο κανάλι ALPHA.
Από το 2015 μέχρι τις αρχές του 2017 άνηκε στο δυναμικό του ΑΝΤ1 και παρουσίαζε ένα ολιγόλεπτο τηλεπαιχνίδι. Το φθινόπωρο του 2017 δέχθηκε πρόταση να αναλάβει τη παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής «Όλα Καλά» στο Μακεδονία TV κι έτσι εγκαταστάθηκε για μια σεζόν στη Θεσσαλονίκη. Το καλοκαίρι του 2018, συμμετείχε στο πάνελ της εκπομπής «Καλοκαίρι Μαζί» στον ΑΝΤ1 αλλά αποχώρησε λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης.

MLP Studio

Την άνοιξη του 2018 δημιούργησε το δικό της studio pilates, με την ονομασία "MLP Studio", το οποίο βρίσκεται στην Νέα Σμύρνη και διδάσκει μαθήματα η ίδια.

MLVlog

Το 2017 ξεκίνησε να γράφει στο site www.queen.gr έχοντας τη δική της στήλη (MLVlog), στην οποία μοιράζεται μυστικά διατροφής & γυμναστικής που αφορούν το fitness τρόπο ζωής.

Προσωπική ζωή

Τον Σεπτέμβριο του 2017 ξεκίνησε τη σχέση της με τον επιχειρηματία Γιάννη Παπαγεωργίου και τον Μάιο του 2018, ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί.
Το ζευγάρι παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στις 5 Σεπτεμβρίου 2018 και λίγο αργότερα, στις 28 Σεπτεμβρίου, γεννήθηκε ο γιος τους, Ιάσονας.
Βεατρίκη του Μονφόρ

Βιογραφία

Ήταν το μόνο τέκνο τού Ιωάννη Α΄ κόμη τού Μονφόρ και της Ιωάννας κυρίας τού Σατωντάν.
Το 1249 ο πατέρας της, που συμμετείχε στη Ζ΄ Σταυροφορία, απεβίωσε στην Κύπρο. Έτσι η Βεατρίκη διαδέχθηκε τον πατέρα της σε ηλικία ενός έτους. Το 1251 η μητέρα της Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη των Μπριέν, μεγάλο οινοχόο της Γαλλίας και απέκτησε τη Λευκή (1252-1302), η οποία παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ του Φιέν, βαρόνο τού Τινγκρύ. Μετά το 1252 απεβίωσε η Ιωάννα αφήνοντας τη Βεατρίκη και τη Λευκή συγκληρονόμους.
Η Βεατρίκη παντρεύτηκε το 1260 σε ηλικία 11 ετών τον Ροβέρτο Δ΄ κόμη τού Ντρε & Μπραίν, γιο τού Ιωάννη Α΄ κόμη τού Ντρε & Μπραίν και της Μαρίας τού Μπουρμπόν. Ο Ροβέρτος Δ΄ έγινε, όπως ήταν το έθος της εποχής, συγκυρίαρχος τού Μονφόρ-λ'Αμωρί. Το 1312 απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και τάφηκε στο αββαείο τού Ωτ-Μπρυγιέρ.
Βάσος Γεωργίου

Βίος

Γεννήθηκε το 1910 στους Aγίους Θεοδώρους Kορινθίας. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1929, σε ηλικία 19 ετών, στην εφημερίδα «Ημερήσιος Τύπος». Στην συνέχεια εργάστηκε στον «Ελεύθερο Ανθρωπο» και το 1930, σε ηλικία 20 ετών, άρχισε την συνεργασία του με το «Ριζοσπάστη» και την «Κομμουνιστική Επιθεώρηση». Μέλος του ΚΚΕ από το 1932, το 1934 εκλέχθηκε γραμματέας του κομματικού πυρήνα δημοσιογράφων αστικού Τύπου, και το 1935 ορίστηκε διευθυντής της νόμιμης «μετωπικής» εφημερίδας του ΚΚΕ, «Αλήθεια».
Το 1936 ανέλαβε πολιτικός συντάκτης και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του «Ριζοσπάστη», αλλά αργότερα την ίδια χρονιά, μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη και φυλακίστηκε αρχικά στην Αίγινα και έπειτα εξορίστηκε στην Φολέγανδρο, την Γαύδο και τον Άη Στράτη. Το 1942 δραπέτευσε και ήλθε σε επαφή με τον μηχανισμό του ΚΚΕ.
Εργάστηκε αρχικά στον κεντρικό μηχανισμό του Κόμματος, κατόπιν ως διευθυντής της «Ελεύθερης Ελλάδας» και αρχισυντάκτης του «Ριζοσπάστη».Το 1944 ανέλαβε την εξαιρετικά κρίσιμη θέση του πολιτικού επιτρόπου (κομισάριου) της Εθνικής Πολιτοφυλακής, που ήταν το ένοπλο σώμα ασφαλείας της κυβέρνησης της ΠΕΕΑ. Στρατιωτικός διοικητής της Εθνικής Πολιτοφυλακής ήταν ο υποστράτηγος Παναγιώτης Νάσης (είχε αποστρατευθεί επί Μεταξά και προσχώρησε στο ΕΑΜ επί Κατοχής) με τον οποίο ο Γεωργίου συνεργάστηκε στενά.
Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου διέφυγε στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπου έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας μέχρι το 1964, οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα με αμνηστία. Τρία χρόνια, αργότερα, το 1967, μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, εξορίστηκε στην Γυάρο και την Λέρο.
Μεταπολιτευτικά, υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών του ΚΚΕ το 1977 και το 1985, χωρίς να εκλεγεί. Τον Σεπτέμβριο του 1981 ήταν ιδρυτικό στέλεχος της εφημερίδας «Έθνος» που εξέδωσε ο Γιώργος Μπόμπολας, της οποίας αποτέλεσε βασικός πολιτικός αρθρογράφος (αρχικά με το ψευδώνυμο Βάσος Νικολάου). Με την αρθρογραφία του στήριζε την στρατηγική συμμαχία του ΚΚΕ με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στα πλαίσια ενός «κοινού αντιμονοπωλιακού και αντιιμπεριαλιστικού μετώπου». Η εφημερίδα σύντομα κατέκτησε την πρώτη θέση στις κυκλοφορίες, την οποία διατήρησε με σκαμπανεβάσματα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, με βασικό αντίπαλο την (επίσης φιλοΠΑΣΟΚική) «Αυριανή» και, αργότερα, τον δεξιό Ελεύθερο Τύπο.
Συνολικά, συνεργάστηκε ως πολιτικός σχολιογράφος-αρθρογράφος και ιστορικός αναλυτής με τις εφημερίδες «Νέος Κόσμος», «Εθνική», «Ελεύθερη Ελλάδα», «Κραυγή», «Αλήθεια», «Ριζοσπάστης», «Αθηναϊκή», «Έθνος», «Απογευματινή», «Ελευθεροτυπία», «Μακεδονία», «Πρώτη» κ.ά.
Πέθανε στις 25 Ιουλίου 2003, σε ηλικία 93 ετών.
Ρωμαϊκό Θέατρο (Μάιντς)

Το Mogontiacum και το θέατρο της πόλης

Στη Ρωμαϊκή Εποχή η περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα το Μάιντς, είχε πολύ μεγάλη σημασία για τους Ρωμαίους καθώς εκεί ενώνονται οι ποταμοί Ρήνος και Μάιν ενώ και τα σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν κοντά. Για αυτό το λόγο δημιουργήθηκε εκεί το 12/13 π.Χ. στρατόπεδο Ρωμαίων Λεγεωνάριων. Με το πέρασμα των χρόνων διαμορφώθηκε στην περιοχή οικισμός, το Mogontiacum, που γύρω στο 80 μ.Χ. έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας της Άνω Γερμανίας.  
Η κατασκευή του ρωμαϊκού θεάτρου της πόλης πιθανόν σχετίζεται με το θάνατο του Ρωμαίου στρατηγού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου, το 9 μ.Χ., και με τους ταφικούς αγώνες που διεξήχθησαν προς τιμήν του. Είχε διάμετρο 116 μ. και χωρητικότητα 10.000 ατόμων ενώ η ορχήστρα είχε διάμετρο 42 μ. Είναι κατασκευασμένο από πέτρα και ίσως είναι χτισμένο στη θέση άλλου παλαιότερου ξύλινου θεάτρου. Στο ρωμαϊκό θέατρο πιθανόν να λάμβαναν χώρα και ευχαριστήριες τελετές (supplicatio) εκπροσώπων των ντόπιων Γαλατικών κοινοτήτων προς τιμήν του Δρούσου. Αναφορά στο θέατρο κάνει ο Ρωμαίος ιστορικός Σουητώνιος, στην καταγραφή των γεγονότων του 39 μ.Χ. 
Τον 4ο αιώνα μ. Χ. χτίστηκε το τείχος της πόλης, για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιήθηκαν και πέτρες από το θέατρο. Το ρωμαϊκό θέατρο βρέθηκε εκτός των τειχών και εγκαταλείφθηκε στη φθορά καθώς κάτοικοι συνέχισαν να αφαιρούν πέτρες από το θέατρο για να τις χρησιμοποιήσουν σε άλλες κατασκευές. Παρόλα αυτά τα massive vaults του θεάτρου διασώθηκαν και από τον έκτο αιώνα χρησιμοποιούνταν ως κατακόμβες για ταφές από μοναστήρια της περιοχής. Τελευταία  αναφορά στο θέατρο γίνεται τον 11 αιώνα στο Passio sancti Albani Martyris Moguntini. Στα μέσα του 17ου αιώνα κατά την κατασκευή του Κάστρου του Μάιντς, η περιοχή ισοπεδώθηκε και το θέατρο ξεχάστηκε.
Τα θεμέλια της ορχήστρας αποκαλύφθηκαν το 1884 κατά την κατασκευή του σιδηροδρόμου αλλά δεν συνδέθηκαν με το ρωμαϊκό θέατρο και καταστράφηκαν για να τοποθετηθούν οι γραμμές και να κατασκευαστεί η αποβάθρα του νότιου σταθμού. Είκοσι χρόνια αργότερα όταν ανακαλύφθηκαν άλλα ευρήματα αναγνωρίστηκε από τον ιστορικό τέχνης Ernst Neeb ότι επρόκειτο για το ρωμαϊκό θέατρο. Το 1916 έγιναν ανασκαφές στην περιοχή, που επιβεβαίωσαν τη θέση του Neeb αλλά λόγω του Α’ Παγκοσμίου πολέμου δε συνεχίσθηκαν, τα ευρήματα καλύφθηκαν και το ρωμαϊκό θέατρο ξεχάστηκε και πάλι. Τελικά το 1998 ήρθαν στο φως μερικές κολώνες από το θέατρο και από την επόμενη χρονιά ξεκίνησαν συστηματικές ανασκαφές.
Αββακούμ

Το βιβλίο Αββακούμ

Τόσο ο εβραϊκός κανόνας της Αγίας Γραφής (Τανάκ) όσο και ο χριστιανικός κανόνας της Παλαιάς Διαθήκης περιλαμβάνει και κατατάσσει τον Αββακούμ ως τον 8ο μεταξύ των 12 Μικρών Προφητών (Εβρ. Νεβιείμ Κετανείμ).
Το βιβλίο του Αββακούμ τονίζει δυο σημαντικές αλήθειες. Ο θεός είναι ο Παγκόσμιος Κυρίαρχος και οι δίκαιοι ζουν μέσω πίστης. Αποτελείται από 3 κεφάλαια. Το πρώτο επονομάζεται "Όραση", το δεύτερο "Αιώνιον", και το τρίτο "Προσευχή". Τα πρώτα 2 κεφάλαια είναι διάλογος μεταξύ του συγγραφέα και του θεού, Ιαχβέ. Μιλούν για τη δύναμη των Χαλδαίων, και για τη θλίψη που περιμένει το βαβυλωνιακό έθνος, που αποκτά αθέμιτα κέρδη, οικοδομεί μια πόλη χύνοντας αίμα αθώων και λατρεύει γλυπτά. Το 3ο κεφάλαιο είναι μια προσευχή σε μορφή έμμετρου θρήνου και έχει χαρακτηριστεί «ένα από τα λαμπρότερα έργα της εβραϊκής ποίησης». Εξαίρει την μεγαλοπρέπεια του θεού κατά τη μέρα της μάχης, και το δραματικό του ύφος είναι απαράμιλλο σε δύναμη και ζωντάνια αγριότητας. Το κεφάλαιο αυτό περιέχει πλούσιες εικόνες και ζωηρές περιγραφές και συναρπάζει με το ωραίο και συνάμα γεμάτο πάθος ύφος του.

Αποσπάσματα

Ιδού μερικά αποσπάσματα για παράδειγμα:
α) Από το κεφάλαιο "Όραση", όπου ο Αββακούμ φθάνοντας ν΄ ανησυχεί για την ύπαρξη του Γιαχβέ όπου και η ορμητική του αποστροφή:

-«Έως τίνος Κύριε κεκράξομαι και ου μή εισακούσεις; Βοήσομαι και προς Σε αδικούμενος και ου σώσεις; Ίνα τοι μοι έδειξας κόπους και πόνους επιβλέπειν επί ταλαιπωρίαν και ασέβειαν εξεναντίας μου;»

Ιδού και η παράφραση του ίδιου εδαφίου από το εβραϊκό κείμενο;

-«Έως πότε ω Ιαχβέ θα ξελαρυγγιάζομαι και Συ θα κωφεύεις; Έως πότε θα Σου ξεφωνίζω εγώ ο κατατρεγμένος και Συ δεν θα με γλυτώνεις; Διατί εκθέτεις προ των οφθαλμών μου ως πανόραμα τα βάσανα και τους καημούς, και προς τι κάθεσαι και καμαρώνεις την ατιμίαν και διαφθοράν που αντικρύζω;»
Στο 2ο όμως κεφάλαιο ο Αββακούμ προσπαθώντας να πείσει τον εαυτόν του δεν αργεί να εκθέση την παντοδυναμία του "Αιώνιου" οπότε και στο 3ο κεφάλαιο στη "Προσευχή" μέσα σε θερμή έξαρση πάθους αναφωνεί:

-"Ο Ιαχβέ - Ελοΐμ δημιουργεί όλην την δύναμίν μου. Αυτός θα καταστήσει τους πόδας μου ελαφρούς ως πόδας δορκάδος και θα με οδηγήση προς τα ύψη, νικητήν και ψάλλοντα".
β) Ιδού και έν σημείο, πως εκδηλώνεται η καταστροφική σκέψη του Γιαχβέ όπου και φέρεται ν΄ αποκαλύπτει ο ίδιος στον Αββακούμ:

-"Θα εξεγείρω τους Χαλδαίους φυλήν πικράν και άρπαγα... Τα άλογά της είναι περισσότερον ευκίνητα από λεοπαρδάλεις, ταχύτερα από τους λύκους της νυκτός και αι φορβάδες των πετούν γρηγορώτερα από αετούς. Θα επιπέσουν όλοι επί την λείαν. Η όψις των είναι όπως ο φλογισμένος άνεμος και θα συσσωρεύση τους αιχμαλώτους ως λόφους άμμου".
Άνοιγμα Αμάρ

Ονομασία

Το άνοιγμα Αμάρ πήρε το όνομά του από τον ερασιτέχνη σκακιστή Σαρλ Αμάρ που έπαιζε το άνοιγμα αυτό στη δεκαετία του 1930 στο Παρίσι. Μερικές φορές είναι γνωστό ως Άνοιγμα αμμωνίας (Ammonia Opening), διότι ο χημικός τύπος της αμμωνίας συμβολίζεται με NH₃. Πιθανότατα η ονομασία του ανοίγματος ως Αμάρ, δόθηκε από τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ που χρησιμοποιούσε και τα δύο παραπάνω ονόματα για το συγκεκριμένο άνοιγμα, αν και ο σκακιστικός συγγραφέας Τιμ Χάρντινγκ πρότεινε χαριτολογώντας ότι το "Amar" είναι ακρωνύμιο της φράσης "Absolutely mad and ridiculous", που σημαίνει "Απολύτως τρελό και γελοίο", με το ίδιο σκεπτικό αναφέρεται και ως Άνοιγμα του μεθυσμένου ίππου (Drunken Knight Opening). Επίσης, λόγω του ότι ο Σαρλ Αμάρ ήταν Παριζιάνος, το άνοιγμα αναφέρεται μερικές φορές και ως Παριζιάνικο άνοιγμα (Paris Opening).

Προβληματισμοί

Θεωρείται ανορθόδοξο άνοιγμα, για αυτό κατατάχθηκε στον αντίστοιχο κωδικό A00 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων.
Όπως και στο Άνοιγμα Ντάρκιν, τα λευκά αναπτύσσουν έναν ίππο τους σε κάποια ακριανό τετράγωνο της σκακιέρας χωρίς να έχουν ιδιαίτερους λόγους για να πράξουν κάτι τέτοιο, έτσι μια τέτοια εξέλιξη είναι αρκετά δύσκολη (μία από τις παροιμίες του Ζίγκμπερτ Τάρρας είναι «Ένας ίππος επί του χείλους είναι αμυδρός"). Παρ' όλα αυτά, η ανάπτυξη του ίππου του βασιλιά προετοιμάζει ροκέ στην πτέρυγα του βασιλιά, και ως εκ τούτου η 1.Ιθ3 είναι αρκετά πιο συχνή κίνηση από την 1.Ια3.
Η πιο κοινή απάντηση των μαύρων είναι η 1...δ5 που απειλεί με 2...Α:θ3, καταστρέφοντας την δομή των πιονιών στην πτέρυγα του λευκού βασιλιά. Τα λευκά, για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, συνήθως παίζουν 2.η3 και στη συνέχεια τα μαύρα μπορούν να διεκδικήσουν το κέντρο με 2...ε5.
Κουέβα ντε λας Μάνος

Τέχνεργα

Οι εικόνες των χεριών συχνά είναι αρνητικά είδωλα, φτιαγμένες δηλαδή με την τεχνική του στένσιλ. Οι περισσότερες εικόνες είναι αριστερών χεριών, κάτι το οποίο σημαίνει ότι οι ζωγράφοι κρατούσαν με το ένα χέρι (το δεξί) τον σωλήνα με τον οποίο ψέκαζαν το χρώμα, προκειμένου να αποτυπώσουν το άλλο χέρι που ακουμπούσε στο τοίχωμα της σπηλιάς.
Εκτός από τις εικόνες χεριών υπάρχουν απεικονίσεις ανθρώπων, γουανάκων, πτηνών ρέα, αιλουροειδών και άλλων ζώων, καθώς και γεωμετρικά σχήματα, σχέδια ζιγκ ζαγκ, αναπαραστάσεις του Ήλιου και σκηνές κυνηγιού. Οι σκηνές κυνηγιού είναι νατουραλιστικές αναπαραστάσεις μιας ποικιλίας κυνηγετικών τεχνικών, μεταξύ άλλων και της χρήσης των μπόλας, που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα στην Παταγονία. Παρόμοιες ζωγραφιές, αν και σε μικρότερους αριθμούς, υπάρχουν σε κοντινά σπήλαια. Στην οροφή του σπηλαίου υπάρχουν επίσης χρωματιστές κουκκίδες, οι οποίες πιθανότατα δημιουργήθηκαν βουτώντας τις κυνηγετικές μπόλας σε χρώμα και κατόπιν πετώντας τις προς τα πάνω.
Το συνδετικό υλικό της μπογιάς είναι άγνωστο, αλλά στις βαφές περιλαμβάνονται οξείδια του σιδήρου, για τις κόκκινες και πορφυρές αποχρώσεις, καολίνης για το λευκό χρώμα, ιαροσίτης για το κίτρινο και οξείδιο του μαγγανίου για το μαύρο χρώμα.
Η Κουέβα ντε λας Μάνος ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1999.
Λεοπόλδος της Βαυαρίας (γενν. 1943)

Βιογραφία

Ο Λεοπόλδος-Ροβέρτος-Λουδοβίκος-Φερδινάνδος-Αδαλβέρτος-Φρειδερίκος-Μαρία & Πάντες οι άγιοι (Omnes sancti) γεννήθηκε στο ανάκτορο Ούμκιρχ στο Φράιμπουρκ ιμ Μπράισγκαου του Χοεντσόλερν (νυν Βάδη-Βυρτεμβέργη) και είναι ο πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της Μαρίας-Αντελγκούντε των Ζιγκμαρίνγκεν, κόρης του Αδαλβέρτου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν.
Οι γονείς του διαζεύχθηκαν και ο πατέρας του έκανε δεύτερο γάμο. Τον μεγάλωσαν οι γονείς της Μαρίας-Αντελγκούντε στο ανάκτορο μαζί με το αδελφό της μητέρας του, τον Φέρφητ, που ήταν δύο μήνες μόνο μεγαλύτερός του. Από εκεί αγάπησε τους αγώνες αυτοκινήτων.
Διαμένει σε βίλα της λίμνης Στάρνμπερκ, νότια του Μονάχου και συχνά εμφανίζεται με την παρέα του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου της Σουηδίας, του οποίου είναι παιδικός φίλος. Έγινε ανάδοχος του γιου του Καρόλου-Φιλίππου πρίγκιπα της Σουηδίας. 
Ο Λεοπόλδος συμμετέχει σε φιλανθρωπικές οργανώσεις για ανάπηρα παιδιά, όπως οι Ειδικοί Ολυμπιακοί αγώνες και οι οργανώσεις προώθησης θεραπειών με τη βοήθεια ζώων. Είναι ευαισθητοποιημένος σε αυτό το θέμα, από τότε που η κόρη του Μαρία δελ Πιλάρ ως μωρό έκανε εγχείριση καρδιάς και -από λάθος στην αναισθησία- απέκτησε ένα είδος αυτισμού.

Συμμετοχή σε αγώνες ταχύτητας

Κέρδισε το Βορειο-Αμερικανικό Πρωτάθλημα αγώνων ταχύτητας με μία πόρσε το 1972. Το 1984 έλαβε μέρος στον 24ωρο αγώνα στο Λε Μαν της Γαλλίας και ήλθε 4ος. Έγινε οδηγός υποστηριζόμενος από την BMW του Μονάχου και όταν αποσύρθηκε, έμεινε σύμβουλος της ομάδας αγώνων.
Συμμετείχε το 1985 σε αγώνα, που έγινε στο όρος Πανόραμα στην Αυστραλία. Έχει δηλώσει ότι απολαμβάνει τους αγώνες.
Γκανταμές

Ιστορικά στοιχεία

Οι πρώτες αναφορές για την Γκανταμές δεν ισχύουν πριν την Ρωμαϊκή περίοδο, όταν υπήρχαν στρατεύματα στην πόλη. Το Ρωμαϊκό όνομα για την πόλη ήταν Κύδαμος (Cydamus). Κατά τη διάρκεια του 6ου αι., ένας επίσκοπος έφθασε στην όαση, όταν ο πληθυσμός είχε προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό από τους Βυζαντινούς ιεραποστόλους. Τον 7ο αι., η Γκανταμές καταλήφθηκε από τους ισλαμιστές Άραβες. Ο πληθυσμός σύντομα προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ και η Γκανταμές έπαιξε σημαντικό ρόλο ως βάση για το υπερ-Σαχαριανό εμπόριο μέχρι τον 19ο αι.