Αντρέι Σεβτσένκο

Νεαρή ηλικία

Ο Σεβτσένκο ήταν 9 χρονών όταν συνέβη το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ. Το χωριό του ήταν κοντά στο Τσερνόμπιλ και η οικογένειά του ήταν μία από τις χιλιάδες που αναγκάστηκαν να μετακομίσουν για να αποφύγουν τις συνέπειες της ραδιενέργειας. Με προτροπή του πατέρα του, που ήταν στρατηγός του ουκρανικού στρατού και άνθρωπος της πειθαρχίας, σε νεαρή ηλικία, ασχολήθηκε με το μποξ και έλαβε μέρος σε αρκετούς διαγωνισμούς της χώρας του, αλλά αργότερα τον κέρδισε το ποδόσφαιρο.

Ενήλικη ζωή

Είναι παντρεμένος με την αμερικανίδα μοντέλο Κρίστεν Πάζικ. Το ζευγάρι γνωρίστηκε από τον σχεδιαστή μόδας Τζιόρτζιο Αρμάνι, σε εκδήλωση που διοργάνωσε. Ο Αρμάνι με τον Σεβτσένκο είναι στενοί φίλοι και έχουν μαζί επιχείρηση ρούχων στην Ουκρανία. Ο Σεβτσένκο με την Πάζικ έχουν αποκτήσει δύο γιους, τον Τζόρνταν και τον Κρίστιαν. Νονός του Τζόρνταν είναι ο Ιταλός πολιτικός-πρώην πρωθυπουργός και φίλος του Σεβτσένκο, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Από τον Ιούνιο του 2005, έγινε πρεσβευτής της ανεξάρτητης μη κυβερνητικής οργάνωσης, των χωριών SOS.

Πολιτική

Ο Σεβτσένκο είχε ανακοινώσει έναν χρόνο πριν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012, ότι θα είναι η τελευταία διοργάνωση της καριέρας του. Έτσι μετά το τέλος της συμμετοχής της Ουκρανίας, προσχώρησε στο πολιτικό κόμμα "Ουκρανία - Προώθηση" (Ukraine – Forward!). Παρόλο ότι είχε δηλώσει πως σκεφτόταν να συνεχίσει ως προπονητής μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ανακοίνωσε πως θα συνεχίσει στην πολιτική σκηνή της πατρίδας του. 
Από πολύ μικρός, ο Σεβτσένκο είχε την τάση να αναμειγνύεται με τα πολιτικά δρώμενα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με άλλους συμπαίκτες του στην ΦΚ Ντιναμό Κιέβου, υποστήριξαν το σοσιαλοδημοκρατικό κόμμα της χώρας. Το 2004 επίσης, στις εκλογές τις χώρας, ο Σεβτσένκο υποστήριξε ανοιχτά τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς (πρωθυπουργός της χώρας τις περιόδους 2002-2005, 2006-2007).

Ακαδημίες Ντιναμό

Το ποδόσφαιρο μπήκε στην ζωή του Σεβτσένκο από νεαρή ηλικία 9-10 ετών. Έως τότε ασχολιόταν με το μποξ, όμως η αγάπη του για το ποδόσφαιρο εκδηλώθηκε και αφού φοιτούσε σε αθλητικό σχολείο, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το σπορ. Το 1986, απέτυχε να περάσει από διαγωνισμό ντρίμπλας που διοργάνωνε για τα παιδιά νεαρής ηλικίας, η ακαδημία της Ντιναμό Κιέβου, με έπαθλο την εισαγωγή τους εκεί. Παρόλα αυτά, ο 10χρονος τότε Αντρέι, λίγους μήνες αργότερα υπέπεσε στην αντίληψη ενός σκάουτερ της ομάδας και αμέσως εισήλθε στις ακαδημίες της. Με την ομάδα κάτω των 14 ετών, το 1990, κέρδισε ένα σπουδαίο τουρνουά που διεξαγόταν από τον Ουαλό θρύλο ποδοσφαιριστή, Ίαν Ρας. Ο Σεβτσένκο αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του τουρνουά και κέρδισε ένα ζευγάρι παπούτσια του ποδοσφαιριστή, ως έπαθλο. Την σεζόν 1992-93, ήταν ο πρώτος σκόρερ της Β' ομάδας της Ντιναμό Κιέβου με 12 γκολ, ενώ και την επόμενη σεζόν εντυπωσίασε με τις εμφανίσεις του, κερδίζοντας μια θέση στο ρόστερ της περιόδου 1994-95.

Ντιναμό Κιέβου

Στην πρώτη ομάδα της Ντιναμό Κιέβου, έκανε το ντεμπούτο του, στις 28 Οκτωβρίου 1994, εναντίον της μεγαλύτερης αντιπάλου, ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ. Αγωνίστηκε με την Ντιναμό για πέντε σεζόν και κατέκτησε κάθε χρονιά το Πρωτάθλημα και τρεις φορές το Κύπελλο Ουκρανίας (1996, '98, '99). Επίσης, το 1997 και το 1999, αναδείχτηκε καλύτερος Ουκρανός ποδοσφαιριστής. Την σεζόν 1997-98, έκανε αισθητή την παρουσία του και εκτός συνόρων Ουκρανίας, στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, όπου εναντίον της Μπαρτσελόνα, πέτυχε χατ τρικ (τρία γκολ) στην ευρεία νίκη με 4-0. Το 1999 με προπονητή τον Βαλέρι Λομπανόφσκι -ο οποίος ήταν εκείνος που ανέδειξε τον Σεβτσένκο, όντας ο μέντοράς του- η Ντιναμό έφτασε στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ και ο Σεβτσένκο αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 10 γκολ και καλύτερος Ευρωπαίος επιθετικός από την UEFA. Θα αποχωρήσει από τον σύλλογο το καλοκαίρι του 1999, μετά από διαπραγματεύσεις ενός έτους με την ΑΚ Μίλαν για την παραχώρησή του.

ΑΚ Μίλαν

Το καλοκαίρι του 1999 ο Σεβτσένκο πήρε μεταγραφή στη ΑΚ Μίλαν για 25 εκατομμύρια δολάρια, που εκείνη την εποχή ήταν το μεγαλύτερο ποσό που είχε δαπανήσει η Μίλαν για κάποιον ποδοσφαιριστή. Στις επτά σεζόν που έπαιξε με τη Μίλαν κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ιταλίας το 2004 το Κύπελλο Ιταλίας το 2003, το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 2004, το Τσάμπιονς Λιγκ το 2003 και το Σούπερ Καπ Ευρώπης το 2003. Όσον αφορά τις ατομικές του επιδόσεις, ήταν δύο φορές πρώτος σκόρερ στην Ιταλία, τις σεζόν 1999-2000 και 2003-04. Το 2000 αναδείχτηκε καλύτερος ξένος ποδοσφαιριστής του Ιταλικού Πρωταθλήματος και καλύτερος Ουκρανός ποδοσφαιριστής από την ομοσπονδία της χώρας. Την τελευταία διάκριση, όσο ήταν στην Μίλαν την κατέκτησε άλλες τρεις φορές το 2001, το 2004 και το 2005. Έχοντας οδηγήσει την Μίλαν στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ, το 2003, την επόμενη χρονιά, έγινε ο κάτοχος της Χρυσής μπάλας και τρίτος Ουκρανός που κατακτά την διάκριση αυτή, μετά τους Όλεγκ Μπλαχίν και Ιγκόρ Μπελάνοφ. Είναι ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών του συλλόγου με 175 γκολ. Το 2005, ήταν ο μοιραίος παίκτης στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Λίβερπουλ, καθώς ήταν εκείνος που έχασε το τελευταίο πέναλτι της ομώνυμης διαδικασίας και η Μίλαν ηττήθηκε, χάνοντας το τρόπαιο. Στο τέλος της σεζόν η Τσέλσι έκανε μια πρόταση - ρεκόρ, ύψους 75.2 εκατομμυρίων δολαρίων Αγγλίας, συν τον Έρναν Κρέσπο σε αντάλλαγμα, όμως η πρόταση -αν και η υψηλότερη όλων των εποχών παγκοσμίως!- απορρίφθηκε. Αποχώρησε από τον ιταλικό σύλλογο, μια σεζόν μετά, το 2006.

Τσέλσι

Μεταγράφηκε τελικά στην Τσέλσι το καλοκαίρι του 2006, με πολύ μικρότερη πρόταση, ωστόσο και αυτό το ποσό των 30.8 εκατομμυρίων δολαρίων Αγγλίας, ήταν ρεκόρ. Η πιο δαπανηρή μεταγραφή όλων των εποχών, της αγγλικής ομάδας ως το 2011, αλλά και όλων των αγγλικών ομάδων μαζί, ως το 2008. Έκανε το ντεμπούτο του στις 13 Αυγούστου, του 2006, πετυχαίνοντας γκολ. Η συνέχεια στην πρώτη του σεζόν δεν ήταν ανάλογη με σποραδικά αλλά κρίσιμα γκολ, σε όλες τις διοργανώσεις. Την δεύτερη χρονιά στον σύλλογο, έχασε την θέση του βασικού, λόγο και τραυματισμών, αλλά έδειξε μεγαλύτερη εκτελεστική δεινότητα με περισσότερα γκολ αναλογικά με τις εμφανίσεις του. Παρόλα αυτά, η τιμή του σε σχέση με την απόδοσή του αποδείχτηκε υψηλή, αφού τα στάνταρ που αγωνιζόταν την περίοδο που έπαιζε στη Μίλαν δεν τα έφτασε ποτέ, λόγω και των τραυματισμών που είχε συχνά. Στην Τσέλσι, κατέκτησε το 2007, το Λιγκ Καπ Αγγλίας και το Κύπελλο Αγγλίας.

Δανεικός στην Μίλαν

Το καλοκαίρι του 2008, έγινε ξεκάθαρο πως θα ήταν αναπληρωματικός στην Τσέλσι και έτσι η Μίλαν έκανε πρόταση για να τον αποκτήσει πάλι. Οι δύο ομάδες, συμφώνησαν στον δανεισμό του για μια σεζόν, με ρήτρα αγοράς. Η σεζόν 2008-09, μπορεί στατιστικά να χαρακτηριστεί ως η χειρότερη της καριέρας του Ουκρανού, καθώς σε 18 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα δεν σημείωσε γκολ, ενώ είχε επτά συμμετοχές και ένα γκολ στην Ευρώπη και μια συμμετοχή και ένα γκολ στο Κύπελλο Ιταλίας. Συνολικά σε 26, από τις οποίες ξεκίνησε ως βασικός μόλις τις 9, πέτυχε μόνο 2 γκολ. Μετά το τέλος του δανεισμού του, επέστρεψε στην Τσέλσι. Ο προπονητής της Μίλαν, Κάρλο Αντσελότι, τον ακολούθησε στην Τσέλσι και τον χρησιμοποίησε στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος. Όμως πριν το τέλος της καλοκαιρινής περιόδου των μεταγραφών, έγινε γνωστό από τον τελευταίο, πως ο Σεβτσένκο θα αποτελέσει παρελθόν για να βρει ομάδα που θα αγωνίζεται βασικός.

Επιστροφή στην Ντιναμό

Από το καλοκαίρι του 2009, έχοντας την ελευθέρας του να συνεχίσει αλλού την καριέρα του από την Τσέλσι, επέστρεψε στο Κίεβο και στην Ντιναμό για να ολοκληρώσει την καριέρα του, τρεις σεζόν μετά, και συγκεκριμένα στις 28 Ιουλίου 2012, όπως ο ίδιος το ανακοίνωσε. Στο διάστημα αυτό κατέκτησε ένα Σούπερ Καπ Ουκρανίας το 2011.

Εθνική Ουκρανίας

Ο Σεβτσένκο σημείωσε 111 εμφανίσεις και 48 γκολ με την Εθνική Ουκρανίας. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της. Επίσης, είναι ο πρώτος Ουκρανός που σκοράρει σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και είναι ο πρώτος επίσης, που σκοράρει και στον εν λόγω θεσμό, αλλά και σε Παγκόσμιο Κύπελλο για την Εθνική Ουκρανίας. Είναι ο πρώτος που ξεπερνά τις 100 συμμετοχές για την εθνική της χώρας.
Τις χρονιές 1994 και 1995, ο Σεβτσένκο αγωνίστηκε για τις εθνικές ομάδες κάτω των 18 ετών (νέων) και κάτω των 21 ετών (ελπίδων). Στην Νέων είχε 5 γκολ σε 8 ματς και στην Ελπίδων 6 γκολ σε 7 ματς. Στις 25 Μαρτίου του 1995, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Αντρών κόντρα στην Κροατία. Το πρώτο του γκολ το πέτυχε τον Μάιο του 1996, κόντρα στην Τουρκία.
Βοήθησε με τα γκολ του στα προκριματικά, για πρώτη φορά την χώρα του να φτάσει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2006, πετυχαίνοντας δύο γκολ και την οδήγησε στα προημιτελικά όπου αποκλείστηκε, ενώ ήταν βασικό μέλος στην πρώτη παρουσία της χώρας σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2012.
Με δύο προσωπικά του γκολ στην πρεμιέρα των ομίλων, έδωσε τη νίκη με 2-1 επί των Σουηδών. Όμως στα άλλα δύο παιχνίδια η Ουκρανία ηττήθηκε από Γαλλία και Αγγλίας, μένοντας εκτός συνέχειας. Ο αγώνας με τους Άγγλους ήταν ο τελευταίος επίσημος της καριέρας του σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο.