google/wiki40b huggingface dataset:
Ένωση Αμερικανών Εκδοτών

Στόχος

Η βασική επιδίωξη της AAP, όπως δηλώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα της, είναι να αναδείξει την αξία του περιεχομένου και τον ζωτικής σημασίας ρόλο της δυναμικής της αμερικανικής εκδοτικής βιομηχανίας σε όλο τον κόσμο.

Βασικά Προγράμματα και Υπηρεσίες

Ως επί το πλείστον η AAP εργάζεται για να προβάλλει παγκοσμίως το έργο και τη δυναμική της Αμερικάνικης εκδοτικής βιομηχανίας και το σύνολο των δραστηριοτήτων της εστιάζει στην εκπλήρωση του συγκεκριμένου σκοπού. Κατά την τέλεση του έργου της, αναπτύσσει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών, προγραμμάτων και προϊόντων, εκ των οποίων τα βασικά προγράμματα και οι υπηρεσίες της είναι:
Bookjobs.com:
Πρόκειται για μια υπηρεσία, η οποία παρέχει Πληροφόρηση για θέματα που αφορούν στην εκδοτική βιομηχανία, αλλά και τις προσφερόμενες θέσεις εργασίας στο χώρο των εκδόσεων.
Book Donation Initiative:
Πρόκειται για μια πρωτοβουλία δωρεάς βιβλίων. Η ένωση δίνει τη δυνατότητα σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς να προβληθούν στην ιστοσελίδα της, διευκολύνοντας τις δωρεές βιβλίων σε αυτούς από διάφορους εκδοτικούς οίκους.

Δημόσια πολιτική

Η Δημόσια Πολιτική που ακολουθεί η AAP εστιάζει σε συγκεκριμένους θεματικούς άξονες όπως η παιδεία, η πνευματική ιδιοκτησία και η ελευθερία της έκφρασης. Συγκεκριμένα, πραγματοποιεί συνεργασίες με συναφείς φορείς προκειμένου να αυξήσει τα επίπεδα αλφαβητισμού και να ενδυναμώσει τον τομέα της παιδείας γενικότερα, μέσω της διευκόλυνσης της πρόσβασης στην πληροφόρηση. Μέσα από τις δράσεις της η ένωση υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης, προάγει την ποικιλομορφία και τάσσεται υπέρ της προστασίας των δικαιωμάτων (περιουσιακό και ηθικό δικαίωμα) πνευματικής ιδιοκτησίας.
Κουτσοχέρα Ηλείας

Τοπική κοινωνία

Κύρια ασχολία των κατοίκων της Κοινότητας είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.  
Ισχυρό πλήγμα δέχτηκε η περιοχή της Κοινότητας μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007.

Εκπαίδευση

Η Κοινότητα διαθέτει Δημοτικό σχολείο και Νηπιαγωγείο.
Γεώργιος Μπακατσέλος

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Ελληνόκαστρο Καρδίτσας και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.  Ήταν γιος του εμπόρου Δημητρίου Μπακατσέλου, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 108 ετών, τον Ιούλιο του 1980. 
Εργάστηκε ως δικηγόρος στη συμπρωτεύουσα. Εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, του 1950, του 1951, του 1956 (με τη Δημοκρατική Ένωση),  και βουλευτής πρώην Δήμου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1958 με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1961, του 1963, του 1964. Διατέλεσε υφυπουργός Υγιεινής - Προνοίας και Οικισμού-Ανοικοδομήσεως το 1950 στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, υπουργός Εργασίας και προσωρινά από τις 20 Σεπτεμβρίου 1951 ως τις 27 Οκτωβρίου υπουργός Γεωργίας το 1951, υπουργός Εργασίας το 1963 και το 1964, υπουργός Εργασίας και προσωρινά Βιομηχανίας με την κυβέρνηση Νόβα (16 Ιουλίου - 20 Αυγούστου 1965) και με την κυβέρνηση Στεφανόπουλου υπουργός Εργασίας από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966 και προσωρινά υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Υπήρξε ένας από τους πρώτους βουλευτές της Ένωσης Κέντρου που χαρακτηρίστηκαν ως αποστάτες, καθώς αποχώρησε από την Ένωση Κέντρου.
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Δήμου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία με 15.835 ψήφους και στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης το 1977.
Πέθανε το 1992.
Χρήστος Ξανθόπουλος

Ως αθλητής

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 15 ετών με τον Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας και το καλοκαίρι του 1973 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, κατόπιν υποδείξεων του προπονητή της Σούλη Κίνλεϊ που είχε παρακολουθήσει την αγωνιστική του δράση στα Πειραϊκά πρωταθλήματα. Την επόμενη εξαετία αγωνίστηκε μόνιμα με τα χρώματα της Προοδευτικής στη Β΄ Εθνική κατηγορία, πετυχαίνοντας συνολικά 75 τέρματα. Οι εμφανίσεις του στην Προοδευτική προκάλεσαν το ενδιαφέρον των Ολυμπιακού, Εθνικού Πειραιώς, ΠΑΣ Γιάνινα και Παναχαϊκής και τελικά, το 1979 μεταγράφεται στην Παναχαϊκή. Με τη φανέλα της Παναχαϊκής μετείχε σε 31 αγώνες των δύο εναρκτήριων επαγγελματικών πρωταθλημάτων Α΄ Εθνικής (1979-80 και 1980-81) και σημείωσε συνολικά 4 γκολ. Παρέμεινε στην ομάδα της Πάτρας μέχρι και τις αρχές της σεζόν 1981-82, όπου η ομάδα αγωνιζόταν στην Β΄ Εθνική, όταν τον Δεκέμβριο του 1981 αποδεσμεύτηκε.
Ακολούθως, επέστρεψε στον Πειραιά, αυτή τη φορά για τον Εθνικό, ο οποίος και τον απέκτησε στα τέλη του Δεκεμβρίου του 1981. Με τη φανέλα του Εθνικού αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην Α΄ Εθνική, ολοκληρώνοντας τη σεζόν 1981-82, έχοντας σημειώσει 1 τέρμα σε 9 συμμετοχές πρωταθλήματος. Στη συνέχεια, το 1982 μετακινήθηκε στη Λειβαδιά για τον Λεβαδειακό, ομάδα Β΄ Εθνικής. Το 1983 επέστρεψε ξανά στον Πειραιά για τον Ιωνικό Νίκαιας, μόλις υποβιβασμένο στη Γ΄ Εθνική, στον οποίο αγωνίστηκε 3 χρονιές. Η δεύτερη αγωνιστική περίοδος (1984-85) συνοδεύτηκε με την κατάληψη της δεύτερης θέσης στο νότιο όμιλο και την άνοδο και η επόμενη (1985-86) αποτέλεσε η τελευταία παρουσία του Ξανθόπουλου στη Β΄ Εθνική.
Στη συνέχεια έκανε τις τελευταίες του εμφανίσεις στην καριέρα του, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής. Αρχικά, το 1986 μεταγράφηκε στην ΑΕ Χίου, όπου αγωνίστηκε για μια σεζόν (1986-87) και το 1987 επέστρεψε εκ νέου στον Πειραιά για λογαριασμό του Περαμαϊκού, με τον οποίον αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 1988, όποτε και αποφάσισε να σταματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Επίσης, έχοντας υπηρετήσει στο Πυροσβεστικό Σώμα, στελεχείωσε παράλληλα την ποδοσφαιρική ομάδα του σώματος.

Ως παλαίμαχος

Μετά την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, δραστηριοποιήθηκε με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών της Προοδευτικής. Έχει συμμετάσχει στον, επί χρόνια καθιερωμένο, αγώνα παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός και σε άλλους αγώνες και δραστηριότητες των παλαιμάχων, ενώ έχει διατελέσει επίσης προπονητής και  διοικητικό στέλεχος. 
Στις εκλογές των παλαιμάχων της Προοδευτικής στις 17 Νοεμβρίου του 2008, εξελέγη αντιπρόεδρος. Στις επόμενες εκλογές των παλαιμάχων, στις 7 Μαρτίου του 2014, εξελέγη αντιπρόεδρος και λίγους μήνες μετά ανέλαβε την προεδρία αλλά και τον ρόλο του προπονητή του συλλόγου των παλαιμάχων.
Παντολέων Θεολόγος

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας. Νεότατος εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Συνεργάστηκε με τους αδελφούς του και βοήθησε σημαντικά στην εμπορική επιτυχία του εμπορικού Οίκου Θεολόγου.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε μεγαλοπρεπώς στην Αθήνα. Ευεργέτησε εν ζωή πολλές φορές την πατρίδα του, και τελικά κληροδότησε όλη του την περιουσία προς όφελος όλων των ευεργετικών ιδρυμάτων της Ελλάδας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 1890.
Χορτερό Σερρών

Αθλητικοί οργανισμοί και εγκαταστάσεις

Στο Χορτερό υπάρχει αεροδρόμιο  για επιδείξεις και αγώνες ελαφρών αεροσκαφών και πίστα μότο-κρος.
Η Ελπίς Χορτερού είναι η ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα του Χορτερού και αγωνίζεται στη Β΄ ερασιτεχνική κατηγορία του νομού Σερρών. Ιδρύθηκε τη σεζόν 1965-66. Κυρίαρχο χρώμα των εμφανίσεών της είναι το πράσινο. Η έδρα της ομάδας βρίσκεται στο Χορτερό Σερρών. Το γήπεδο της Ελπίδος είναι ανοιχτό με θέσεις ορθίων και βρίσκεται δίπλα στο αεροδρόμιο του Χορτερού, που εξυπηρετεί κυρίως αγροτικούς σκοπούς. Η Ελπίς έχει πάρει τα πρωταθλήματα της Β' και Γ' ερασιτεχνικής κατηγορίας του τοπικού πρωταθλήματος.
Νεάπολη (συνοικία Λευκωσίας)

Τοποθεσία

Στα βόρεια συνορεύει με τον Τράχωνα, στα βορειοανατολικά και ανατολικά με την Ομορφίτα, στα ανατολικά με το Καϊμακλί, στα νοτιοανατολικά με τη Γενί Τζαμί, στα νότια με το Αμπού Καβούκ και τον Ιμπραχίμ Πασά, στα νοτιοδυτικά με τον Μαχμούτ Πασά και στα δυτικά με τον Αράπ Αχμέτ.

Αθλητικά σωματεία

Στην Νεάπολη είχε την έδρα του το αθλητικό σωματείο Ολυμπιάδα Νεάπολης. Η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διατηρεί ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών και ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών. Παλαιότερα διατηρούσε και ποδοσφαιρική ομάδα.
Κανονισμός (Ευρωπαϊκή Ένωση)

Ένας κανονισμός είναι μια νομική πράξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία γίνεται άμεσα εκτελεστή ως νόμος ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.  Οι κανονισμοί μπορούν να διακριθούν από τις οδηγίες, οι οποίες, τουλάχιστον κατ 'αρχήν, πρέπει να μεταφερθούν στο εθνικό δίκαιο. Οι κανονισμοί μπορούν να εγκριθούν μέσω ποικίλων νομοθετικών διαδικασιών ανάλογα με το θέμα τους.

Περιγραφή

Η περιγραφή των κανονισμών περιλαμβάνεται στο άρθρο 288 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην άρθρο 249 ΣΕΚ ). 
 
Άρθρο 288 
 Για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, τα θεσμικά όργανα θα ακολουθούν κανονισμούς, οδηγίες, αποφάσεις, συστάσεις και γνωμοδοτήσεις. 
 Ένας κανονισμός θα έχει γενική ισχύ. Θα είναι δεσμευτικός στο σύνολό του και θα ισχύει άμεσα σε όλα τα Κράτη Μέλη. 
 Μια οδηγία θα είναι δεσμευτική ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, σε κάθε Κράτος Μέλος στο οποίο απευθύνεται, αλλά θα αφήνει στις εθνικές αρχές την επιλογή της μορφής και των μεθόδων. 
 Η απόφαση θα είναι δεσμευτική στο σύνολό της σε εκείνους στους οποίους απευθύνεται. 

 Οι συστάσεις και οι γνωμοδοτήσεις δεν θα έχουν δεσμευτική ισχύ. 
 Το Συμβούλιο μπορεί να μεταβιβάσει νομοθετική εξουσία στην Επιτροπή και, ανάλογα με τον τομέα και την κατάλληλη νομοθετική διαδικασία, και τα δύο θεσμικά όργανα μπορούν να θεσπίσουν νόμους. Υπάρχουν κανονισμοί του Συμβουλίου και κανονισμοί της Επιτροπής. Το άρθρο 288 δεν κάνει σαφή διάκριση μεταξύ νομοθετικών πράξεων και διοικητικών πράξεων, όπως συνήθως γίνεται στα εθνικά νομικά συστήματα.

Νομικό αποτέλεσμα

Οι Κανονισμοί είναι σε κάποιο βαθμό ισοδύναμοι με τις "πράξεις του Κοινοβουλίου", με την έννοια ότι αυτό που λέν είναι δίκαιο και δεν χρειάζεται να διαμεσολαβηθούν στο εθνικό δίκαιο μέσω μέτρων εφαρμογής. Ως εκ τούτου, οι κανονισμοί αποτελούν μια από τις ισχυρότερες μορφές του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απαιτείται μεγάλη προσοχή κατά τη σύνταξη και διατύπωση τους.
Όταν τεθεί σε ισχύ ένας κανονισμός, υπερισχύει όλων των εθνικών νομοθεσιών που αφορούν το ίδιο αντικείμενο και η μεταγενέστερη εθνική νομοθεσία πρέπει να είναι συνεπής και να γίνεται με βάση τον κανονισμό. Ενώ απαγορεύεται στα κράτη μέλη να αποκρύπτουν το άμεσο αποτέλεσμα των κανονισμών, είναι κοινή πρακτική η θέσπιση νομοθεσίας που να ασχολείται με επακόλουθα θέματα που προκύπτουν από την έναρξη ισχύος κανονισμού.
Κιθ Μακελρόι

Εργογραφία

Αργότερα διεύρυνε τη θεωρία του και τη δημοσίευσε σε βιβλίο. Η θεωρία του έγινε κλασικό μοντέλο για την ερμηνεία υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων ναυαγίων και ακόμη και σήμερα η αρχική του δημοσίευση και το μεταγενέστερο βιβλίο του αναφέρονται σχεδόν σε κάθε έκδοση που σχετίζεται με την αρχαιολογία των ναυαγίων. Εξέδωσε επίσης έναν άτλαντα υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων.

Έρευνα

Η έρευνά του κάλυψε το Kennermerland, φορτία και εμπόριο της εποχής του χαλκού,καθώς και ζητήματα χερσαίας αρχαιολογίας. 
Ο Μακελρόι πίστευε ότι η αρχαιολογική έρευνα νεότερων περιόδων είναι απώλεια χρόνου, γιατί θα μπορούσαν να αντληθούν για αυτές τις περιόδους περισσότερα στοιχεία από αρχεία και μουσεία, παρά από τα ίδια τα τέχνεργα που έρχονταν από τον πυθμένα της θάλασσας. Η άποψή του αντικρούστηκε από το έργο συγχρόνων του υποβρύχιων αρχαιολόγων. 
Η καριέρα του διακόπηκε απότομα στις 8 Σεπτεμβρίου 1980 όταν πνίγηκε σε καταδυτικό ατύχημα στο Λοχ Τάι.
Κόσμος 4

Αποστολή

Ο Κόσμος 4 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-Κ από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 26 Απριλίου 1962 (10:02 GMT). Ήταν ο τελευταίος δορυφόρος τύπου Ζενίτ-2 που εκτοξεύτηκε με πύραυλο Βοστόκ-Κ, μετά από αυτόν οι εκτοξεύσεις γίνονταν με τον αναβαθμισμένο Βοστόκ-2.
Τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά με περίγειο 285 km, απόγειο 317 km, κλίση 65 μοιρών και τροχιακή περίοδο 90,5 λεπτών. Η αποστολή του ήταν διάρκειας τεσσάρων ημερών και τερματίστηκε στις 29 Απριλίου όταν η κάψουλα επανεισόδου -στην οποία μεταφέρονταν το φιλμ- επέστρεψε πίσω στην Γη. Υπήρξε αστοχία του συστήματος προσανατολισμού του δορυφόρου με συνέπεια ηα αποστολή να θεωρηθεί μερικώς επιτυχημένη.
Μαρία Σανούδου

Κυρία της Άνδρου

Η μητέρα της πέθανε και την διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός της Νικολό (1371), για κάποιο διάστημα η αντιβασιλεία ασκήθηκε από τον πατέρα της μέχρι τον δικό του θάνατο (1374). Τον Δεκέμβριο του 1371 δέχτηκε από τον ετεροθαλή αδελφό της σαν δώρο την Άνδρο το δεύτερο μεγαλύτερο νησί στις Κυκλάδες μετά την Νάξο. Οι όροι της παραχώρησης ήταν η Μαρία και οι διάδοχοι της να παρέχουν τρίμηνη στρατιωτική υποστήριξη στο Δουκάτο και να στέλνουν 12 πλοία στον στόλο του δούκα δυο μήνες κάθε χρόνο. Η συνθήκη είχε προβλέψει επιπλέον να μην παντρευτεί η Μαρία χωρίς την άδεια του δούκα, να φροντίζει την μικρότερη αδελφή της Ελισάβετ Σανούδου και να της βρει τον κατάλληλο σύζυγο. Η Μαρία ήταν εκείνη την εποχή ανήλικη και την συνθήκη είχε υπογράψει ο πατέρας της που ασκούσε την εξουσία και την κηδεμονία όπως φαίνεται σε έγγραφα της εποχής σχετικά με την Άνδρο. Η Μαρία δέχτηκε επίσης το μικρό νησί Αντίπαρος και την Λιχάδα Ευβοίας κοντά στην Αιδηψό.  
Ο Νικολό υπό τις οδηγίες του θετού του πατέρα άλλαξε αργότερα τους όρους της παραχώρησης, αντικατέστησε την υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία με ένα ετήσιο ενοίκιο, όταν ενηλικιώθηκε χωρίς την κηδεμονία του πατριού του προσπάθησε να ανανεώσει την συνθήκη. Ο Νικόλαος Β΄ Σανούδος στράφηκε τον Αύγουστο του 1373 στην Δημοκρατία της Βενετίας που ζήτησε από τον Νικολό να εκδώσει ξανά το διάταγμα. Την ίδια στιγμή εμφανίζεται το ζήτημα του γάμου της Μαρίας χάρη στην αποτυχία των διαπραγματεύσεων να παντρευτεί τον γιο του Βονιφάτιου Φαδρίκ Κόμητα των Σαλώνων και Άρχοντα του Λιδωρικίου και της Αίγινας.
Η υπόθεση ανησυχούσε έντονα την Βενετία όπως και στην περίπτωση της μητέρας της χάρη στις εκτάσεις που είχαν στην Εύβοια, ο τοπικός Βενετός βάιλος της Χαλκίδας Βαρθολομαίος Κουερίνι της πρότεινε έναν γάμο με τον γιο του Ζανίνο. Ο Νικόλαος Σανούδος συμφώνησε με αντάλλαγμα την προστασία της περιουσίας της κόρης του στην Εύβοια, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ τους ήταν μυστικές και ο Νικολό νταλε Κάρτσερι έδωσε την συγκατάθεση του. Η Μαρία και ο πατέρας της ταξίδευσαν για την Χαλκίδα αλλά ο γάμος τελικά δεν έγινε επειδή ο Νικολό υποψιάστηκε τις μυστικές συνομιλίες και ανακάλεσε την άδεια του.
Ακολούθησαν νέες προσπάθειες να παντρευτεί η Μαρία τον Γεώργιο Γ΄ Γκίζι (1376), ο γάμος είχε την έγκριση της Βενετίας, είχε εκδοθεί η απαραίτητη παπική απαλλαγή επειδή ήταν τρίτα ξαδέλφια αλλά επίσης δεν έγινε ποτέ.
Ορεινό τοπίο με ουράνιο τόξο

Περιγραφή

Το τοπίο δείχνει το βουνό Ρόζενμπερργκ (γερμ, Rosenberg, τσέχ. Růžovský vrch) στην Βοημική Ελβετία της Τσεχίας δυτικά του ποταμού Έλβα. Το βουνό έχει ύψος 619 μέτρα και σχήμα κωνοειδές, σχεδόν στρογγυλό. Κοντά στον παρατηρητή βρίσκεται η σιλουέτα ενός ανθρώπου, που την φωτίζει άπλετο φως. Είναι ντυμένη με την γερμανική φορεσιά των επαναστατών, και θεωρείται αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη. Το φως που διαπερνάει τα σύννεφα προέρχεται από το φεγγάρι, το οποίο δεν εικονίζεται μέσα στο πίνακα. Το έδαφος που στέκει ο άνθρωπος σχηματίζει μια γεωμετρική επιφάνεια αμβλούς τριγώνου, με τον άνυρωπο τοποθετημένο στην κορυφή του. Δίπλα του δεσπόζει ένας στιβαρός βράχος.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση

Ο πίνακας θεωρείται γενικώς ότι αποδίδει την θρησκευτική αντίληψη του Φρίντριχ. Αρχικά το έργο είχε ως θέμα την νύχτα, και ήταν σκοτεινό. Αργότερα ο Φρίντριχ πρόσθεσε το ουράνιο τόξο, ως αντίφαση, και αλληγορικό στοιχείο. Το φως του φεγγαριού συμβολίζει την φώτιση από τον Ιησού Χριστό, ενώ το ουράνιο τόξο συμβολίζει την συμφιλίωση του θεού με τον άνθρωπο. Η βαθιά χαράδρα μεταξύ του εικονιζόμενου και του βουνού είναι μεταφορική έννοια του πεπρωμένου, υποδηλώνοντας ότι ο άνθρωπος χρειάζεται την βοήθεια του θεού για να διασχίσει το μέλλον και να φτάσει στον προορισμό του. Η χαράδρα συμβολίζει τον θάνατο, ενώ το καπέλο που κείται στην γη δείχνει τον σεβασμό του καλλιτέχνη εμπρός στην φύση και το δέος εμπρός στην ιδέα του θανάτου. Ο βράχος, τέλος, συμβολίζει την δύναμη της πίστεως, που εμψυχώνει τους ανθρώπους.
Εθνική Σερβίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)

Σύντομο ιστορικό

Στο καθαρά αγωνιστικό πεδίο, η Σερβία - κυρίως την περίοδο που αγωνιζόταν ως Ο.Δ.Γ. - αποδείχθηκε το ισχυρότερο κράτος απ' όσα προέκυψαν μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, μολονότι τον πρώτο καιρό ήταν αποκλεισμένη από τις διεθνείς διοργανώσεις για πολιτικούς λόγους.
Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στο Ευρωμπάσκετ του '95 και ήταν θριαμβευτική (χρυσό μετάλλιο), με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και παίκτες παγκόσμιας κλάσης όπως οι Βλάντε Ντίβατς, Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Ντέγιαν Μποντίρογκα, Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς. Ο ίδιος πάνω-κάτω κορμός, με μικρές προσθαφαιρέσεις και προπονητή το Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, συνέχισε τις «υψηλές πτήσεις» στις επόμενες διοργανώσεις: Αργυρό στους Ολυμπιακούς του '96, χρυσά στο Ευρωμπάσκετ του '97 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του '98.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μια νέα γενιά με μπροστάρηδες τους Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς, Πρέντραγκ Ντρόμπνιακ, Μάρκο Γιάριτς, τον Μποντίρογκα σε ρόλο συνδετικού κρίκου με την ομάδα του '90 και το Σβέτισλαβ Πέσιτς στον πάγκο, κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ 2001 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002.
Αυτή ήταν όμως και η τελευταία χρυσή περίοδος της Σερβίας. Μετά το 2002, η ομάδα παρέμενε μεγάλη δύναμη σε διεθνές επίπεδο χωρίς μεγάλες επιτυχίες έως το 2010. Κάτι που άλλαξε  από τη συνεχή της παρουσία σε βάθρο των μεταλλίων από τα τουρνουά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014, των Ολυμπιακών Αγώνων 2016 και του Ευρωμπάκετ 2017 με κορμό παίκτες όπως οι Μίλος Τεόντοσιτς, Μπόγιαν Μπογκντάνοβιτς, Μίροσλαβ Ραντούλιτσα, Όγκνιεν Κούζμιτς, Μπόμπαν Μαριάνοβιτς, Νίκολα Κάλινιτς και προπονητή τον Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς  .
Σεμπά

Καριέρα

Ο Σεμπά ξεκίνησε την καριέρα του στη βραζιλιάνικη ομάδα Κρουζέιρο, αλλά γρήγορα πήγε ως δανεικός στην Πόρτο, που εκεί κυρίως έπαιξε στη Β ομάδα της. Ο Σεμπά είναι ένας μέσος που μπορεί να παίξει σε όλες τις θέσεις της επίθεσης. Επίσης, εξ αιτίας του καλού χειρισμού της μπάλας και την ταχύτητά του, μετά από μερικούς αγώνες στην Πορτογαλία, κάποιοι τον σύγκριναν με τον Χούλκ. Παρόλα αυτά, η Πόρτο αποφάσισε να μην τον κάνει δικό της, κι έτσι ο Σεμπά πήγε στην Εστορίλ - η οποία θα αγωνιζόταν και στο Europa League- καθόσον το γραφείο που είχε κάποια από τα δικαιώματα του παίχτη είχε καλές σχέσεις με την ομάδα, κι έτσι ολοκληρώθηκε η μεταγραφή.
Στις 19 Αυγούστου 2015, ο Ολυμπιακός απέσπασε την υπογραφή του Σεμπά, και τον έκανε δικό του. Ο Σεμπά θα υπέγραφε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Στον Ολυμπιακό ο Σεμπά θα έβρισκε τον παλιό του προπονητή στην Εστορίλ, Μάρκο Σίλβα, ο οποίος είχε αναλάβει το ίδιο καλοκαίρι, την πειραϊκή ομάδα. Στον Ολυμπιακό έκανε το ντεμπούτο του στις 23 Αυγούστου του 2015, σε ένα αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο, ο οποίος έληξε 3-0, υπέρ του Ολυμπιακού. Ο Σεμπά, μπήκε, τότε, ως αλλαγή, στη θέση του Φελίπε Πάρντο.
Βασίλειος Ξανθόπουλος

Ποδοσφαιρική καριέρα

Ο Βασίλης Ξανθόπουλος αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας και έκανε μεγάλη καριέρα με τον Παναιτωλικό την δεκαετία του 80, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε με τους Α.Ο. Σπάρτης, Α.Σ. Λαμία, Α.Ε. Μεσολογγίου και Ναυπακτιακό Αστέρα.

Προπονητής

Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα σαν πρώτος προπονητής στον Αχελώο Αγγελοκάστρου και εν συνεχεία εργάστηκε σαν βοηθός προπονητή του Πέτρου Μίχου στον Παναιτωλικό και του Νίκου Αναστόπουλου στον Π.Α.Σ. Γιάννινα. Ακολούθως εργάστηκε σαν πρώτος προπονητής στον Θέρμιο Απόλλωνα, για να ακολουθήσει η θητεία του στον Αμβρακικό Βόνιτσας και από το 2002 μέχρι το 2004 στον Α.Ο. Ελαιοφύτου Νεάπολης. Τον Οκτώβριο του 2004 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναιτωλικού πραγματοποιώντας ικανοποιητική πορεία. Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, ύστερα από πρόταση που δέχθηκε από την ιστορική ομάδα. Παρά την καλή πορεία, τον Οκτώβριο, στο παιχνίδι Κυπέλλου με την ΑΕΚ υφίσταται κριτική από τον μεγαλομέτοχο της ομάδας Αλέξη Κούγια και παραιτείται.
Ακολούθως συνεργάζεται και πάλι με τον Α.Ο. Ελαιοφύτου, αλλά ανταποκρίνεται σε πρόταση του Α.Σ. Λαμία το Μάρτιο του 2006 και θα τελειώσει εκεί τη σεζόν. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ανέλαβε τον Π.Α.Σ. Πρέβεζα και στο τέλος της σεζόν το 2007 την οδήγησε στην άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Αμέσως μετά ανέλαβε τον Ναυπακτιακό Αστέρα, αλλά θα αποχωρήσει μετά από τρεις μόλις αγωνιστικές για να αναλάβει την Παναχαϊκή το Νοέμβριο του 2007 και τον Παναιτωλικό τον Απρίλιο του 2008, με τον οποίο τέλειωσε τη σεζόν. 
Το καλοκαίρι του 2009 ανέλαβε την Αναγέννηση Άρτας και το Δεκέμβριο του ίδιου έτος τον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας. Στη συνέχεια ανέλαβε τον Τηλυκράτη Λευκάδας, από τον οποίο αποχώρησε τον Μάρτιο του 2011 έχοντας κερδίσει την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Έπειτα, τον Οκτώβριο του 2011 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Α.Ο. Τρίκαλα και το Νοέμβριο του 2012 τον Καραϊσκάκη Άρτας. Το καλοκαίρι του 2013 ανέλαβε την Α.Ε. Μεσολογγίου, με την οποία εργάστηκε μέχρι το Δεκέμβριο, όποτε και παραιτήθηκε μετά από συνεχή άτυχα αποτελέσματα. Το Νοέμβριο του 2014 ανέλαβε ξανά την Α.Ε. Μεσολογγίου, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και προκρίθηκε στα μπαράζ ανόδου στην Γ΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία.
Τον Φεβρουάριο του 2016 ανέλαβε την Φλόγα Παλαιομάνινας, όπου με την ομάδα της Παλαιομάνινας ολοκλήρωσε την χρονιά. Τον Οκτώβριο του 2016 ανέλαβε τον Αυγερινό Μαραντοχωρίου, όπου στην ομάδα της Λευκάδας παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2017. Στην συνέχεια ανέλαβε τον Παναμβρακικό Μπούκας, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη χρονιά και τον οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. 
Τον Ιούνιο του 2017 ανέλαβε τον Όμηρο Νεοχωρίου, ενώ τον Νοέμβριο του 2017 παραιτήθηκε.Τον Φεβρουάριο του 2018 ανέλαβε εκ νέου την Α.Ε. Μεσολογγίου, από την οποία όμως μετά από λίγες μέρες όμως απολύθηκε. Τον Ιούνιο του 2018 ανέλαβε ξανά τον Π.Α.Σ. Πρέβεζα, με τον οποίο κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας και την άνοδο στην Γ΄ Εθνική.
Ιτσιάρ Ιτούνιο

Πρώτα χρόνια

Η Ιτούνιο σπούδασε υποκριτική στη θεατρική σχολή του Μπασαούρι. Σπούδασε κοινωνιολογία. Η μητρική της γλώσσα είναι τα Καστιλιάνικα, αλλά έμαθε τα βάσκικα στην ηλικία των 19, κάτι που της επέτρεψε να συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές σε Βασκικά δημόσια κανάλια.

Καριέρα

Η πρώτη της εμφάνιση ήταν στη Βασκική ταινία Agur Olentzero, agur (Αντίο Ολεντσέρο, Αντίο) η οποία κυκλοφόρησε το 1997.
Το 2001 κέρδισε ρόλο στην Βασκική σαπουνόπερα Goenkale. Σε αυτή την τηλεοπτική σειρά, έπαιζε τον ρόλο της Νεκάνε Μπεϊτία, μιας λεσβίας αστυνομικίνας από το φανταστικό χωριό Αράλδε. Έπαιξε το ρόλο μέχρι το 2015, όταν η εκπομπή σταμάτησε να παράγεται. Τότε έγινε διάσημη στην χώρα Χώρα των Βάσκων.
Συνέχισε να εργάζεται ως ηθοποιός, πρωταγωνιστώντας στις ταινίες Loreak (ισπανική υποψηφιότητα για τα βραβεία Όσκαρ) και Igelak, οι οποίες κυκλοφόρησαν το 2015 και το 2016 αντίστοιχα. Το 2017, έφυγε από τη Χώρα των Βάσκων για να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά La Casa de Papel (αρχική παραγωγή του Antena 3 αλλά αποκτήθηκε από την Netflix) στο ρόλο της Ρακέλ Μουρίγιο, μιας διαπραγματεύτριας της αστυνομίας.
Εκτός από τους ρόλους της στη τηλεόραση, τον κινηματογράφο και το θέατρο, τραγουδάει στις μπάντες Dangiliske, EZ3, και INGOT.