google/wiki40b huggingface dataset:
Αντρέι Ζαχάρωφ

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση

Ήταν γιος του Ρώσου καθηγητή φυσικής Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Σάχαροβ και της ελληνικής καταγωγής Αικατερίνης Σοφιάνο-Σάχαροβα, κόρης του στρατιωτικού Αλεξίου Σοφιάνο. Ο πατρικός παππούς του ήταν ο Ιβάν Σάχαροβ, διάσημος Ρώσος δικηγόρος και πολιτικός. Την παιδική ηλικία του την πέρασε στη Μόσχα. Ο Σάχαροβ έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην οικία του. Άρχισε να φοιτά για πρώτη φορά στο σχολείο στην έβδομη τάξη (Α΄Γυμνασίου). Αφού αποφοίτησε το 1938, ο Σάχαροβ ξεκίνησε να σπουδάζει στο Τμήμα Φυσικής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, που λόγω του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου μεταφέρθηκε στο Τουρκμενιστάν όπου και αποφοίτησε. Γύρισε στη Μόσχα το 1945 για σπουδές στο Ινστιτούτο Φυσικής στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών.

Επιστημονική σταδιοδρομία

Μετά τον πόλεμο ασχολήθηκε με τη μελέτη των κοσμικών ακτίνων και το 1948, απασχολήθηκε στο πρόγραμμα κατασκευής της Σοβιετικής ατομικής βόμβας. Από το 1950 ως το 1953 συμμετείχε στις προσπάθειες κατασκευής της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου. Το 1953 έγινε το νεαρότερο μέλος στην ιστορία της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ έλαβε το Κρατικό Βραβείο Στάλιν. Απογοητεύθηκε όμως από τη δουλειά του και επί των ημερών της εξουσίας του Νικήτα Χρουστσώφ, απεύθυνε εκκλήσεις για την παγκόσμια απαγόρευση των ατμοσφαιρικών πυρηνικών δοκιμών, συμμετείχε σε ομιλίες για πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Το 1968 έγραψε το έργο «Σκέψεις πάνω στην πρόοδο, την ειρηνική συνύπαρξη και την πνευματική ελευθερία», στο οποίο εκδήλωνε τη διαφωνία του σε οποιαδήποτε πολιτική τακτική και προοπτική να διαιρεθεί η γη σε κομμουνιστικά και καπιταλιστικά στρατόπεδα. Υπερασπίστηκε την κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας κατά την εισβολή των Σοβιετικών το 1968 όπως και τον Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Το 1970 συνυπέγραψε ανοικτή επιστολή όπου αναφερόταν στην αναγκαιότητα παροχής δημοκρατικής ελευθερίας στη χώρα του. Υπήρξε ιδρυτής της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Μόσχας, ενώ το 1975 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το οποίο παρέλαβε η σύζυγός του Έλενα Μπονέρ καθώς στον ίδιο δεν επετράπη η έξοδος από τη χώρα.

Εξορία

Όταν κατέκρινε δημόσια την εισβολή των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν το 1980 εξορίστηκε στην πόλη Γκόρκι του Νίζνι Νόβγκοροντ, όπου μαζί με τη σύζυγό του διαμαρτυρήθηκαν με μια σειρά απεργιών πείνας. Τον Δεκέμβριο του 1986 απελευθερώθηκε και τάχθηκε υπέρ της περεστρόικα. Εκλέχθηκε στο Κογκρέσο Λαϊκών Αντιπροσώπων και από τη θέση εκείνη συνέχισε τον αγώνα του για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΣΣΔ αναπτύσσοντας έντονη δραστηριότητα μέχρι το τέλος της ζωής του. Είχε καταστεί εθνικό σύμβολο θάρρους και αλήθειας. Από το 1988 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απονέμει κάθε χρόνο το Βραβείο Σάχαροβ σε πρόσωπα ή οργανισμούς για τη διά βίου αφοσίωσή τους στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ελευθεριών.

Προσωπική ζωή

Το 1943 νυμφεύθηκε την Κλαούντια Βιχέροβα, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά - δύο κόρες και ένα γιο την Τατιάνα, την Λιουμπόβ και τον Ντμίτρι. Το 1970 συνάντησε την Έλενα Μπονέρ, την οποία νυμφεύθηκε δύο χρόνια αργότερα.

Θάνατος

Πέθανε το βράδυ της 14ης Δεκεμβρίου 1989 από καρδιακή προσβολή στο διαμέρισμά του στην οδό Τσκάλοφ. Θάφτηκε στο νεκροταφείο στη Μόσχα.
Πινακίδα κυκλοφορίας

Η πινακίδα κυκλοφορίας είναι ένα σύστημα καταγραφής στην κυκλοφορία των οχημάτων, όπως αυτοκίνητα, λεωφορεία, φορτηγά, μοτοσικλέτες κ.ά. Τα ποδήλατα στις περισσότερες χώρες του κόσμου δεν χρειάζονται πινακίδες. 
Μια πινακίδα μπορεί να περιέχει στο σύστημα πληροφορίες για τον τρόπο χρήσης, τον τόπο και την ηλικία του οχήματος. Στην Ευρώπη συνηθίζεται το λεγόμενο «ευρωπαϊκού τύπου μέγεθος πινακίδων ενώ υπάρχουν διεθνώς και άλλα μεγέθη.
Φραγκίσκος Χριστόφορος Αντώνιος του Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου-Αντωνίου κόμη του Χοεντσόλερν-Χάιγκερλοχ και της Άννας-Μαρίας-Ευσεβίας, κόρης του Αντωνίου-Ευσεβίου κόμη του Κένινγκσεγκ-Άουλενντορφ.
Το 1767 απεβίωσε στην Κολωνία σε ηλικία 68 ετών και τάφηκε στον καθεδρικό της Κολωνίας. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του Ιωσήφ-Φρειδερίκος-Ερνέστος.
Συμβολή (φυσική)

Συμβολή ονομάζεται η ταυτόχρονη διάδοση δύο κυμάτων στην ίδια περιοχή του μέσου στο οποίο μπορεί και μεταδίδεται το κύμα. Για να παρατηρηθούν φαινόμενα συμβολής θα πρέπει οι κυματικές πηγές να είναι σύμφωνες, δηλαδή να έχουν ίδια ακριβώς συχνότητα και μονοχρωματικές, δηλαδή να εκπέμπουν αποκλειστικά κύμα μίας συγκεκριμένης συχνότητας και μήκους κύματος. Η συμβολή συναντάται συχνά στις τηλεπικοινωνίες. Οι περιπτώσεις συμβολής στις ασύρματες επικοινωνίες είναι από τις κυριότερες αιτίες που οδηγεί σε διαλείψεις δηλαδή αλλοιώσεις του λαμβανόμενου σήματος

Ενισχυτική και καταστρεπτική συμβολή

Δύο κύματα που διαδίδονται ταυτόχρονο στην ίδια περιοχή του μέσου μπορούν να συμβάλλουν είτε ενισχυτικά είτε καταστρεπτικά. Αν στην ίδια περιοχή του χώρου συναντηθούν κύματα που βρίσκονται στην ίδια φάση το αποτέλεσμα είναι ενισχυτική συμβολή ενώ αν στην ίδια περιοχή του χώρου συναντηθούν κύματα που έχουν διαφορά φάσης 180° το αποτέλεσμα είναι καταστρεπτική συμβολή. Γενικά ισχύει πως για να έχουμε ενισχυτική συμβολή πρέπει η διαφορά φάσης των δυο κυμάτων να είναι ακέραιο πολλαπλάσιο του 2π ενώ για να έχουμε καταστροφική συμβολή θα πρέπει η διαφορά φάσης των δυο κυμάτων να είναι περιττό πολλαπλάσιο της γωνίας π. Πιο απλά αν στο ίδιο σημείο του χώρου συναντηθούν ταυτόχρονα δύο κυματικές κορυφές ή δύο κυματικά ελάχιστα το αποτέλεσμα είναι διπλασιασμός του πλάτους της κορυφής ή των ελαχίστων, επομένως είναι ενισχυτικό. Αν στο ίδιο σημείο του χώρου όμως συναντηθεί ελάχιστο με κορυφή το αποτέλεσμα είναι τα δύο κύματα να αλληλοαναιρεθούν και το αποτέλεσμα είναι καταστρεπτικό.

Συμβολή σε λεπτούς υμένες

Το φαινόμενο της συμβολής παρατηρείται επίσης σε λεπτούς υμένες (πολύ λεπτές μεμβράνες όπως η επιφάνεια μίας φυσαλίδας). Το κύμα αλλάζει φάση 180° κατά την ανάκλαση, όταν διαδίδεται σε μέσο χαμηλού δείκτη διάθλασης και ανακλάται από μέσο μεγαλύτερου δείκτη διάθλασης. Επομένως όταν ένα κύμα διαπερνά έναν υμένα ένα μέρος του κύματος ανακλάται στην επιφάνεια του με αλλαγή φάσης 180° και ένα μέρος του διαπερνά την επιφάνεια του και ανακλάται στην δεύτερη διαχωριστική επιφάνεια του υμένα με αποτέλεσμα να εξέρχεται τελικά με διεύθυνση παράλληλη με την πρώτη ανακλώμενη δέσμη. Οι δύο δέσμες που συναντώνται στην επιφάνεια του υμένα μπορούν να συμβάλλουν είτε ενισχυτικά είτε καταστρεπτικά ανάλογα με το πάχος του υμένα, του μήκους κύματος του φωτός και την γωνία με την οποία προσπίπτει το φως στην μεμβράνη. Αν το φως που προσπίπτει στην μεμβράνη δεν είναι μονοχρωματικό αλλά φυσικό τότε παρατηρούνται ιριδισμοί στην επιφάνεια της μεμβράνης, κάτι που παρατηρείται σε φυσαλίδες ή σε κυλίδες λαδιού πάνω σε επιφάνειες νερού.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Δομή πρωταθλήματος

Η κατηγορία αποτελείται από 18 ομάδες, όπου αγωνίζονται εντός-εκτός έδρας. Στο τέλος της σεζόν η πρωταθλήτρια ομάδα κερδίζει το εισιτήριο για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, η 2η πηγαίνει στον 3ο προκριματικό γύρο της ίδιας διασυλλογικής διοργάνωσης, η 3η στα Play Offs του Γιουρόπα Λιγκ και η 4η στον 3ο προκριματικό γύρο. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 5 ως 8 αγωνίζονται Play Offs για να κερδίσουν την είσοδο στα Play Offs του Γιουρόπα Λιγκ. Παράλληλα η τελευταία ομάδα υποβιβάζεται αυτόματα στην Εέρστε Ντιβίζιε, ενώ η 16η και η 17η δίνουν αγώνες στο δεύτερο γύρο των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού με τις νικήτριες ομάδες του πρώτου γύρου και τις ομάδες που τερμάτισαν από την 2η θέση ως την 5η στην κατάταξη της Εέρστε Ντιβίζιε. Προβιβάζονται στην Ερεντιβίζιε η πρωταθλήτρια ομάδα της Εέρστε Ντιβίζιε και οι ομάδες που κέρδισαν στον τρίτο γύρο των Play Offs ανόδου/υποβιβασμού.
Ελληνικά κινήματα της Μέσης Ανατολής

Αιτίες

Βασικότερη αιτία της εκδήλωσης των παραπάνων κινημάτων ήταν η ανομοιογένεια και η διαφορετικότητα προέλευσης των αξιωματικών και υπαξιωματικών κατά την ανασυγκρότηση του ελληνικού στρατού στη Μέση Ανατολή. Υπενθυμίζεται ότι με την παλινόρθωση της Βασιλείας και την επιστροφή του Βασιλέως Γεωργίου Β΄ είχε δοθεί η πολυπληθέστερη αμνηστία όλων όσων συμμετείχαν στα κινήματα του 1933 και 1935, πλην όμως ελάχιστοι είχαν επανέλθει στο στράτευμα και συμμετείχαν στον πόλεμο που ακολούθησε. Μετά όμως τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ειδικότερα περί τα τέλη του Απριλίου του 1941 όταν ο Βασιλιάς  και η κυβέρνηση του Εμμ. Τσουδερού μετακινήθηκαν στην Κρήτη με πρόταση του διαδόχου Παύλου εκδόθηκε μια σειρά διαταγμάτων που αφορούσαν όχι μόνο γενική αμνηστία και για εκείνους που συμμετείχαν στο κίνημα του 1938, αλλά και την επαναφορά όλων στην ενεργό υπηρεσία με τον βαθμό που κατείχαν, χωρίς έτερη διαδικασία και με πρόσκληση να ενταχθούν στον υπό ανασυγκρότηση ελληνικό στρατό στη Μέση Ανατολή  για συνέχιση του αγώνα κατά του Άξονα. Εκτός όμως αυτών κάποιο μέρος και από τους 4.500 μονίμους αξιωματικούς και 8.700 εφέδρους που υπηρετούσαν τον Απρίλιο του 1941 μετακινήθηκαν στη Μέση Ανατολή.
Έτσι στις μονάδες που άρχισαν να ανασυγκροτούνται παρουσιάσθηκαν αξιωματικοί δύο κατηγοριών, εκείνοι που υπηρετούσαν ήδη στο στρατό κατά τη δικτατορία του Μεταξά, ή τότε είχαν εισέλθει στις στρατιωτικές σχολές, όπως και εκείνοι που είχαν παλαιότερα αποταχθεί πλην όμως είχαν ανακληθεί στην ενεργό υπηρεσία και συμμετείχαν στον πόλεμο, καθώς κι εκείνοι οι λεγόμενοι "δημοκρατικοί" που  επανήλθαν στην ενεργό υπηρεσία με την τελευταία σειρά διαταγμάτων της κυβέρνησης Τσουδερού.
Αυτό είχε ως συνέπεια μεταξύ αυτών των δύο βασικών κατηγοριών να αναπτυχθούν η καχυποψία, η δυσπιστία ακόμα και ζηλοφθονία που συνδυαζόμενα με προσωπικές φιλοδοξίες, ανάληψης διοίκησης ήταν επόμενο να προκληθούν αντιπάθειες ακόμα και αντιπαλότητες που υποκρύπτονταν πίσω από πολιτικούς χαρακτηρισμούς δημιουργώντας έντονα προβλήματα στρατιωτικής πειθαρχίας και συνοχής.
Εκτός όμως των αξιωματικών άρχισαν να παρατηρούνται και κάποιες δραστηριότητες υπαξιωματικών και οπλιτών με κομμουνιστικές ιδεολογίες που ήλθαν από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1941 προβαίνοντας σε μυήσεις ως ανατρεπτικοί πυρήνες με οργανωμένη τακτική. Οργανώσεις των τελευταίων ήταν η ΑΣΟ (Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση) που ιδρύθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με ηγέτη το στέλεχος του ΚΚΕ και εξόριστο Γιάννη Σαλά, η ΑΟΝ και η ΑΟΑ. Μάλιστα έβγαζαν και έντυπα όπως ο "Αντιφασίστας". 
Στο κίνημα του 1944 συμμετείχαν ενεργά και μέλη της συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕΝΟ), η οποία είχε ιδρυθεί το 1943 από μέλη του ΚΚΕ.
Δύο ξένοι στην ίδια πόλη

Πλοκή

Ο Ζερμέν Καζνέβ (Ζαν Γκαμπέν) θα αφήσει την αστυνομία και θα γίνει κοινωνικός λειτουργός στην τοπική φυλακή, 
θα κάνει μαθήματα στους τρόφιμους πώς να ζήσουν έξω από τη φυλακή και πώς να μην ξαναγυρίσουν πάλι πίσω.
Θα γίνει εγγυητής στον Τζίνο Στραμπλίτζι (Αλεν Ντελόν), έναν τυπογράφο του εμπόριου και ο οποίος θα αποφυλακίστει δύο χρόνια πριν  από τα συνολικά δώδεκα χρόνια της ποινής του για ληστεία τράπεζας. 
Ο Καζνέβ και η οικογένειά του θα προσφέρουν την  φιλία τους στον Τζίνο και την σύζυγός του Σόφι, η οποία περίμενε πιστή εδώ και δέκα χρόνια, μέχρι που σε ένα τροχαίο ατύχημα κατά μήκος ενός δρόμου θα χάσει την ζωή της. 
Ο Τζίνο θα βρει μια σταθερή δουλειά ως εκτυπωτής και θα γνωρίσει την Λούσυ, μια τραπεζική υπάλληλο, η οποία θα μείνει μαζί του στο διαμέρισμά του. 
Σε μια τακτική επίσκεψη στο αστυνομικό τμήμα για να ανανεώσει την άδεια αποφυλάκισης του ο Τζίνο θα συναντήσει τον Επιθεωρητή Γκουτρό που τον είχε συλλάβει αρχικά και ο οποίος θα τον θεωρήσει υπόπτο και θα αρχίσει να τον παρακολουθεί αμέσως. 
Όπως ο Τζίνο σταματά για βενζίνη θα συναντήσει κάποιους παλιούς συνεργάτες του και θα του δώσουν τη διεύθυνση του κρησφύγετο τους.
Ο Γκουτρό, υποψιάζεται ότι ο Τζίνο αποτελεί μέρος των σχεδίων τους τον συλλαμβάνει και παίρνει τη διεύθυνση, αλλά ο Καζνέβ θα πάει και θα τον απελευθέρωσει. 
Ο Επιθεωρητής Γκουτρό αρχίζει  να παρενοχλεί τον Τζίνο, αμφισβητώντας  τον στο αφεντικό του στο τυπογραφείο και στη κοπέλα του στην τράπεζα. 
Όταν η πρώην συμμορία του Τζίνο θα κάνει μια ληστεία, ο Γκουτρό ξέρει το κρυσφηγέτο τους και θα τους συλλάβει. 
Αυτός είναι βέβαιος ότι ο Τζίνο πήρε μέρος στην ληστεία και θα πάει στο διαμερισμα του και θα πιέσει την Λούσυ να μιλήσει.
Ο Τζίνο θα μπει ξαφνικά μέσα και θα πιάσει τον Επιθεωρητή Γκουτρό από πίσω και θα τον στραγγαλίσει.
Ο Τζίνο Στραμπλίτζι θα δικαστεί και θα του επιβληθεί η θανατική ποινή  που ήταν ακόμη σε ισχύ στην Γαλλία. 
Ο Ζερμέν Καζνέβ θα είναι παρών την στιγμή της εκτέλεσης του.
Αλφόνσος της Μολίνα

Βιογραφία

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν και της Βερεγγαρίας των Ιβρέα, κόρης του εξαδέλφου του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης. 
Η Βερεγγαρία ήταν η 2η σύζυγος του πατέρα του. Μεγαλύτερος αδελφός τού Αλφόνσου ήταν ο Φερδινάνδος Γ΄ του Λεόν, που έγινε και της Καστίλης. 
Με το γάμο του με τη Μαφάλντα, κληρονόμο της κυριότητας της Μολίνα & Μέσα, έγινε κύριος της Μολίνα & Μέσα. 
Το 1272 απεβίωσε στη Σαλαμάνκα σε ηλικία 70 ετών.
Μικροαρχιτεκτονική P6

Η μικροαρχιτεκτονική P6 είναι μια μικροαρχιτεκτονική των επεξεργαστών της οικογένειας Intel x86. Πρόκειται για μια μικροαρχιτεκτονική 6ης γενιάς, η οποία υλοποιήθηκε με την κατασκευή του επεξεργαστή Pentium Pro τον Νοέμβριο του 1995. Aναφέρεται και ως i686, ενώ την διαδέχθηκε το 2000 η μικροαρχιτεκτονική NetBurst, αλλά αναγεννήθηκε στη σειρά επεξεργαστών Pentium M. Οι επεξεργαστές Pentium M, οι οποίοι κατασκευάστηκαν με την μικροαρχιτεκτονική P6, διαδέχθηκαν από την μικροαρχιτεκτονική Core.
Νεπάλ Μαντάλα

Η Νεπάλ Μαντάλα (Ντεβανάγκαρι: नेपाल मण्डल) είναι αρχαία συνομοσπονδία που χαρακτηρίζεται από τα πολιτιστικά, θρησκευτικά και πολιτικά σύνορα που βρίσκονται στο σημερινό κεντρικό Νεπάλ. Αποτελείται από την κοιλάδα του Κατμαντού και τις γύρω περιοχές. Η κυβέρνηση των αυτοχθόνων Νεβάρ στο Νεπάλ Μαντάλα έληξε με την κατάληψη της από το βασίλειο των Γκόρχα και την άνοδο της δυναστείας Σαχ το 1768.
Σύμφωνα με το Περίγραμμα Ιστορίας του Νεπάλ, το Νεπάλ αποτελούνταν από τρία βασίλεια κατά την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο: το Χας στη δύση, το Καρνάτακ στο νότο, το Νεπάλ Μαντάλα στο κέντρο και το Κιράτ στην ανατολή.
Το Μπακταπούρ ήταν η πρωτεύουσα του Νεπάλ Μαντάλα μέχρι τον 15ο αιώνα, όταν καθορίστηκαν τρεις πρωτεύουσες, συμπεριλαμβανομένων των Κατμαντού και Λαλιτπούρ.

Πολιτιστική περιοχή

Η έκταση του Νεπάλ Μαντάλα έχει οριστεί παραδοσιακά από τις θέσεις 64 Ινδουιστικών και 24 Βουδιστικών ιερών. Τα Ινδουιστικά ιερά βρίσκονται διάσπαρτα από το Μπραχμεσουάρ στην επαρχία Νουγουακότ στα δυτικά μέχρι το Μπίμεσουαρ στην επαρχία Ντολάχα στα ανατολικά.
Το 24 ινδουιστικά ιερά εξαπλώνονται από το ποταμό Τρισούρι μέχρι το Ντολάλγκατ.
Ο Φράνσις Μπούκαναν-Χάμιλτον έγραψε στην Αναφορά στο Βασίλειο του Νεπάλ (δημοσιεύθηκε το 1819) ότι τέσσερα σημεία προσκυνήματος σημειώνονται στα όρια του Νεπάλ: Νιλκάνθα (οχταήμερο ταξίδι προς το βορρά από το Κατμαντού), Νατεσουάρ (τρεις μέρες στα νότια), Καλεσουάρ (δύο ημέρες στα δυτικά) και Μπιμεσουάρ (τέσσερις ημέρες στα ανατολικά).

Πολιτικός τομέας

Ο όρος μάνταλα σημαίνει επίσης χώρα. Έχει χρησιμοποιηθεί για να αντιπροσωπεύσει τους παραδοσιακούς πολιτικούς σχηματισμούς, όπως η ομοσπονδία των βασιλείων. Η περιοχή περιλαμβάνει που περιλάμβανε τις πόλεις Κατμαντού, Λαλιτπούρ, Μπακταπούρ και Ντολάχα κατά τη διάρκεια της περιόδου Μάλλα είναι γενικά γνωστή ως Νεπάλ Μαντάλα.
Σύμφωνα με το Περίγραμμα Ιστορίας του Νεπάλ, το Νεπάλ Μαντάλα βρίσκεται μεταξύ των βασιλείων Χας και Σιμραούνγκαρ. Το βασίλειο του Χας επεκτεινόταν από το Γκαρχουάλ στα δυτικά μέχρι το ποταμό Τρισούλι στα ανατολικά, και από τη Λίμνη Μανασαροβάρ στα βόρεια μέχρι το Τεράι στο νότο. Η Καρνάτακα, επίσης γνωστή ως Σιμραούνγκαρ, βρίσκεται στο Τεράι.
Οι δυτικοί περιηγητές στα τέλη του 18ου αιώνα έγραψαν ότι τα σύνορα του Νεπάλ εκτεινόταν από το Θιβέτ στο βορρά, το έθνος του Κιράτα στην ανατολή, το βασίλειο της Μακουανπούρ στα νότια και το ποταμό Τρισούλι στα δυτικά το οποίο διαχωριζόταν από το βασίλειο της Γκόρχα.
Το 1661, οι Ιησουίτες Πατέρες Γιόχαν Γκρούμπερ και Αλμπέρ Ντ'Ορβίλ ταξίδεψαν από το Θιβέτ στην Ινδία μέσω Νεπάλ. Ανέφεραν ότι πέρασαν από το Κούθι, η πρώτη πόλη του βασιλείου του "Νεκμπάλ" (Νεπάλ) και έφτασε στο "Καντμεντού" (Κατμαντού) πρωτεύουσα του "Νεκμπάλ". Από το "Καντμεντού" ένα ταξίδι πέντε ημερών καταλήγει σε μια "Χεντούντα", μια πόλη αγοράς στο βασίλειο της "Μαράνγκα". Η πόλη της Χεντούντα είναι γνωστή ως Χετάουντα σήμερα.
Κώστας Μαγγίνας

Βιογραφία

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Σπούδασε κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος. Το 1987 συνέχισε με υποτροφία τις σπουδές του στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι (Berklee College of Music) της Βοστώνης, όπου ήρθε σε επαφή και έπαιξε με μουσικούς όπως ο Ρίκι Φορντ (Ricky Ford), ο Μιλτ Χίντον (Milt Hinton), ο Ραν Μπλέικ (Ran Blake), ο Κένι Μπαρέλ (Kenny Burrell), Ο Χιούστον Πέρσον (Houston Person), ο Τσαρλς Ντέιβις (Charles Davis). Το 1991 επέστρεψε και από τότε δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.
Έχει περιοδεύσει σε όλη τη χώρα και στα Βαλκάνια, με δικά του σχήματα και με μουσικούς όπως ο Λι Κόνιτς (Lee Konitz), ο Μαρκ Τέρνερ (Mark Turner), ο Σαμ Νιούσομ (Sam Newsome), ο Ρομπ Ντίξον (Rob Dixon), ο Ρομπέρτο Γκάτο (Roberto Gatto), ο Ντανίλο Ρέα (Danilo Rea), ο Τρίλοκ Γκούρτου (Trilok Gurtu), ο Ρικ Μαργκίτσα (Rick Margitza). Έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ τζαζ, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις Γιορτές της Γης, σε συναυλίες στα πλαίσια του οργανισμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Θεσσαλονίκης και αλλού· έχει συνεργαστεί με τη χορευτική ομάδα «14η μέρα» και έχει συνθέσει για το Τρίτο Πρόγραμμα και για ντοκιμαντέρ της ελληνικής τηλεόρασης· έχει ασχοληθεί με το θέατρο, μεταξύ άλλων σε πρόσφατη συνεργασία με το Στάθη Λιβαθινό. Ακόμη, έχει ασχοληθεί με τη διδασκαλία της τζαζ σε ωδεία.
Ο Κώστας Μαγγίνας μένει στη Θεσσαλονίκη.
Γέφυρα του Τουίκεναμ

Χαρακτηριστικά

Η γέφυρα εγκαινιάστηκε στις 3 Ιουλίου του 1933 από τον πρίγκηπα και μετέπειτα βασιλιά Εδουάρδο Η´. Οι διαστάσεις της είναι 31,8 μ. συνολικό μήκος και πλάτος 21,4 μέτρα. Κατασκευάστηκε με χρήση ενισχυμένου σκυροδέματος, και ήταν η πρώτη γέφυρα στην Βρετανία η οποία έκανε χρήση μόνιμων αρμών για την σύνδεση των τριών συνολικά αψίδων της. Η καινοτομία αυτή επέτρεπε την αυτόματη προσαρμογή της γέφυρας ανάλογα με τις αλλαγές της θερμοκρασίας.Τα διακοσμητικά στοιχεία της στα κάγκελα, βάσεις και φανοστάτες της είναι τύπου Αρ Ντεκό, και φέρει διακοσμητική κάλυψη από ορείχαλκινες κατασκευές.
Το 1992 η γέφυρα υπήρξε η πρώτη στο Ηνωμένο Βασίλειο στην οποία εγκαταστάθηκαν κάμερες παρακολούθησης ταχύτητας οχημάτων τύπου Gatso.
Το 1994 έγιναν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης που διήρκησαν για 5 μήνες.
Σε πολύ μικρή απόσταση από την γέφυρα βρίσκεται η σιδηροδρομική γέφυρα του Ρίτσμοντ.
ΑΚ Σπάρτα Πράγας (αθλητική ένωση)

Ιστορία

Η ΑΚ Βινοράντι ιδρύθηκε από μέλη που είχαν αποσπαστεί από την ΑΚ Πράγας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1893 από τους αδελφούς Γιόζεφ και Κάρελ Οτάκαρ Μαλέτσκοβα, Όσκαρ Λανζόφσκι, Κάρελ και Φράντισεκ Μάλι, Μαξ Σβαγκρόφκι, Φράντισεκ Χρον και άλλους (μερικές πηγές σήμερα αναφέρουν την εμφάνιση του συλλόγου στις 16 Νοεμβρίου του 1893). Η ονομασία ΑΚ Σπάρτα αποφασίστηκε στη Γενική Συνέλευση στο εστιατόριο Vinohrady Deminka στις 9 Ιουλίου του 1894 (μερικές πηγές αναφέρουν 9 Αυγούστου του 1894) και ένα χρόνο αργότερα ο σύλλογος μετακόμισε στην Πράγα.
Το 1905 απέκτησε γη στη Λέτνα της Πράγας όπου βρίσκεται η κεντρική έδρα. Ο σύλλογος άλλαξε την ονομασία του αρκετές φορές κατά την περίοδο της σοσιαλιστικής Τσεχοσλοβακίας, λειτουργόντας για μεγάλο χρονικό διάστημα με την ονομασία «ΤΓ Σπάρτα ΤΚΝ Πράγας». Το 1990 επέστρεψε στην ονομασία ΑΚ Σπάρτα Πράγας. Σήμερα, η ονομασία Σπάρτα συναντάται σε περισσότερο ή λιγότερο ανεξάρτητους συλλόγους, με διάφορες νομικές μορφές. Η ένωση των συλλόγων Σπάρτα Πράγας συγκεντρώνει περίπου είκοσι επαγγελματικά εξειδικευμένα αθλητικά σωματεία.

Σύμβολα

Η ονομασία Σπάρτα είναι εμπνευσμένη από το μαχητικό πνεύμα και το θάρρος των ανθρώπων από την αρχαία πόλη της Σπάρτης. Στην αρχή, τα χρώματα της Σπάρτα ήταν το μπλε (σύμβολο της Ευρώπης), το κόκκινο (σύμβολο της βασιλικής πόλης) και το κίτρινο (μαζί με το κόκκινο, τα επίσημα χρώματα της Πράγας). Το 1906, ένα από τα μέλη της επιτροπής, έφερε (από το ταξίδι του στην Αγγλία) φανέλες του συλλόγου της Άρσεναλ του Λονδίνου. Από τότε, η Σπάρτα αγωνίζεται με βυσσινί χρώματα.
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Σπάρτα Πράγας έχει 3 αστέρια πάνω από το έμβλημα της, τα οποία συμβολίζουν το γεγονός ότι έχει κερδίσει πάνω από 30 εθνικά πρωταθλήματα, προσθέτοντας ένα νέο αστέρι για κάθε 10 τίτλους πρωταθλήματος.
Παναγιώτης Δημητρίου

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Παναγιώτης Δημητρίου γεννήθηκε στον Στρογγυλό στις 6 Μαΐου 1939. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο παιδαγωγικών από το Διδασκαλικό Κολέγιο Κύπρου και πτυχίο νομικών από το Μίτολ Τεμπλ.
Την περίοδο 1960-1964 εργάστηκε ως δάσκαλος. Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Παγκύπριας Οργάνωσης Ελλήνων Διδασκάλων (ΠΟΕΔ). Επιπλέον, έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και εκδότης περιοδικών. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με την Μαρία Ηλιάδου και έχει δύο κόρες.

Πολιτική διαδρομή

Το 1969 ήταν ιδρυτικό μέλος του Ενιαίου Κόμματος. Διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας και βοηθός γενικός γραμματέα του κόμματος. Το 1976 ήταν ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ). Διετέλεσε σύμβουλος του προέδρου του ΔΗΣΥ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου, επικεφαλής των προεκλογικών εκστρατειών του κόμματος, γενικός οργανωτικός γραμματέας και δεύτερος και πρώτος αντιπρόεδρος του κόμματος. Επιπλέον, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Ενιαίο Κόμμα. Εξελέγη ξανά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2001.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού. Επιπλέον, διετέλεσε αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και μέλος της Συνέλευσης για το Μέλλον της Ευρώπης.
Το 2003 ορίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων παρατηρητής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Διετέλεσε ευρωβουλευτής, αρχικά, για μικρή περίοδο (1η Μαΐου 2004-19 Ιουλίου 2004), από την ημέρα ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως και την ανάληψη των καθηκόντων των νέων ευρωβουλευτών που εκλέχθηκαν στις πρώτες ευρωεκλογές που συμμετείχε η Κύπρος. Σε αυτές τις ευρωεκλογές εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με τον ΔΗΣΥ για την περίοδο 2004-2009. Συμμετείχε στην πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
2720 Πιοτρ Πέρβυ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο φασματικός τύπος του Πιοτρ Πέρβυ είναι C (ανθρακούχος). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
1637 Σουίνγκς

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος του Σουίνγκς εκτιμάται σε 45,15 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0415.
1339 Ντεζανώα

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Ντεζανώας εκτιμάται σε 22,96 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1589. Η Ντεζανώα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 23 λεπτά.
Δημήτρης Ξανθόπουλος

Βιογραφία

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεατρικού Οργανισμού Μορφές στο θέατρο Εμπρός το 2000 και συμμετείχε ως ηθοποιός σε θεατρικές παραστάσεις και σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους.
Συνεργάσθηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στην θεατρική παράσταση «Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαϊδη με σκηνοθέτη τον Τάσο Μπαντή στο θέατρο Εμπρός. Το 2007 έγραψε το σενάριο και σκηνοθέτησε τη μικρού μήκους ταινία «Pulvis Tarakanae».
Mε την ομάδα Pequod (Πίκουοντ), της οποίας είναι συνιδρυτής, έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις «Ο Γλάρος» του Αντόν Τσέχωφ και «Από το φίφτυ-φίφτυ στον έρωτα» του Δημήτρη Χατζή στα πλαίσια του 1ου Low Budget Festival (2010), ενώ το 2011 σκηνοθέτησε την παράσταση «Υπόθεση εργασίας» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.
Για τη σκηνοθεσία της παράστασης «Ο Γλάρος» είχε προταθεί για βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στα βραβεία θεάτρου Κάρολος Κουν το 2010. Το 2012, συ-σκηνοθέτησε και έπαιξε στην παράσταση «Το διπλό βιβλίο» που αποτελούσε συμπαραγωγή των Pequod και της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.