Βολτάνια

Γεωγραφία και κλίμα

Η Βολτάνια βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Άρα, ένα παραπόταμο του Σίνκα, στα 643 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η δημοτική δικαιοδοσία της οριοθετείται στα βόρεια με το το Fanlo, στα ανατολικά με την Αΐνσα, στα νότια με την Αΐνσα και το Bierge, και στα δυτικά με το Σαμπινιάνιγο και το Fiscal.
Αποτελείται από τις εξής περιοχές:  Moriello de Sampietro, Ascaso, Santa María, San Fertús, Seso, Silves Alto, Silves Bajo, Aguilar, Espierlo, Margudgued, Sieste, Campodarbe, San Martín, San Belián, Morcat, El Pueyo de Morcat, Matidero, Torrolluela del Obico, Torruéllola de la Plana, Bibán και Alastrué. Επιπλέον, μέρος του δήμου αποτελεί τμήμα του φυσικού πάρκου της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα.
Οι μέσες θερμοκρασίες στη Βολτάνια είναι 2.8 °C τον Ιανουάριο — τον πιο κρύο μήνα — και 24.3 °C τον Ιούλιο — τον πιο ζεστό μήνα. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 1.021 χιλ.

Ιστορία

Κατά την άφιξή των Ρωμαίων στα εδάφη, η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της ονομαζόμενης Μπολετάνια, που φαίνεται πως είναι η προγενέστερη ετυμολογική ρίζα του σημερινού της ονόματος. Ωστόσο, το πληθυσμιακό κέντρο που βρισκόταν στο πέρασμα μεταξύ του παρόντος Κάστρου της Βολτάνιας και του ποταμού Άρα, έλαβε από τους Ρωμαίους το όνομα Municipium Boletanum.
Το κάστρο έχει αραβική προέλευση, βρίσκεται πάνω από το λεγόμενο Όρος του Σαν Μαρτίν, και η ύπαρξή του βεβαιώνεται ήδη από την εποχή της βασιλείας του Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας, ο οποίος εμπιστεύτηκε την επιμέλεια του στον Χιμένο Γκαρθές προκειμένου να αντιμετωπίσει τις επιδρομές των μουσουλμάνων στο Σοβράρμπε.
Πριν από τη χριστιανική ανακατάκτηση, η Βολτάνια ήταν μόνο ένα φρούριο με το οποίο οι μουσουλμάνοι εμπόδιζαν τον χριστιανισμό να διεισδύσει μέσα από την λεκάνη του ποταμού 'Αρα, ενώ είναι καταγραμμένο πως ο Abd-ar-rahman III διόρισε ως κυβερνήτη του τόπου τον Amrus ibn Muhammad. Είναι άγνωστη η ακριβής ημερομηνία που έλαβε αυτό χώρα κατά τη χριστιανική ανακατάκτηση, αλλά είναι γνωστό ότι το έτος 941 ο βασιλιάς της Παμπλόνα Γκαρθία Σάντσεθ Α´, συμπεριέλαβε το χωριό της Βολτάνιας στις κτήσεις του.
Τον 11ο αιώνα, κατά τη βασιλεία του Σάντσο Γκαρθές Γ´ της Παμπλόνα, η πλατεία της Βολτάνιας βρισκόταν υπό την ευθύνη του ανιψιού του, Χιμένο Γκαρθές (από το 1028 έως το 1031), και έπειτα του Σάντσο Γκαλίντεθ μεταξύ των ετών 1036 και 1080, υπό τη βασιλεία του Ραμίρο Α´ της Αραγωνίας. Αυτό μας δίνει μια ιδέα για τη στρατηγική σημασία που κατείχε εκείνους τους καιρούς η Βολτάνια.
Κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα, η Βολτάνια χάνει τον σημαντικό της ρόλο υπέρ της Αΐνσας, η οποία είχε ήδη κατακτηθεί από το βασίλειο της Αραγωνίας, ειδικά μετά τη χορήγηση του καταστατικού χάρτη της πόλης σε αυτή το έτος 1124 από τον βασιλιά Αλφόνσο τον Μαχητή. Κατά τη διάρκεια των μετέπειτα αιώνων, εντάθηκε περαιτέρω η συνεχής παρακμή της Βολτάνιας στην σκιά της Αΐνσας, σε σημείο που έφτασε μια στιγμή κατά την οποία, η Βολτάνια θεωρήθηκε νομικά ως μια απλή εξάρτηση ή χωριουδάκι της Αΐνσας.
Το 1430 η κυριότητα της Βολτάνιας παραχωρήθηκε στον Ιωαννίτη Ιππότη Juan de Bardají, αλλά μετά την αντίδραση των ευγενών της περιοχής, ο βασιλιάς Αλφόνσος Ε´ της Αραγωνίας ανέστειλε την παραχώρηση και τα δικαιώματα επανήλθαν στο Στέμμα της Αραγωνίας.

Δημογραφικά στοιχεία

Το 2014 ο πληθυσμός του δήμου ήταν 1.041 κάτοικοι, ο οποίος αντιπροσωπεύει μια σημαντική αύξηση από το ιστορικό χαμηλό του 1991, όταν ο πληθυσμός της είχε μειωθεί στους 777 κατοίκους. Το 1857, η Βολτάνια είχε 1.356 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού κατά το έτος αυτό.

Οικονομία

Η οικονομία της Βολτάνιας βασίζεται στον τομέα των υπηρεσιών, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου το 57% του συνολικού πληθυσμού. Στο σύνολό του, στη γεωργία και στην κτηνοτροφία εργάζεται μόνο το 12% του πληθυσμού. Η γεωργία βασίζεται σε καλλιέργειες που απαιτούν βροχοπτώσεις, από τις οποίες μόνο το 1,2% έχει μετατραπεί σε αρδευόμενες εκτάσεις.

Κάστρο

Η Βολτάνια βρίσκεται στο τέλος της κοιλάδας του ποταμού Άρα, στην πλαγιά ενός λόφου όπου δεσπόζει το Κάστρο της Βολτάνιας. Το κάστρο, που είναι ευρέως γνωστό ως "το Κάστρο των κομήτων του Σοβράρμπε", φαίνεται πως είναι μουσουλμανικής καταγωγής, αλλά μέρος του έργου έγινε από  Λομβαρδούς τεχνίτες από το 1017 και έπειτα. Έχει την ιδιαιτερότητα να διαθέτει ένα κύριο πύργο σε εξαγωνικό σχήμα.
Τα κάστρα της Βολτάνιας και της Abizanda είναι τα μόνα κάστρα του Σοβράρμπε με πλήρες περίβλημα, και ήταν τα πρώτα φρούρια των χριστιανών της περιοχής. Ωστόσο, το κάστρο της Βολτάνιας άρχισε να παρακμάζει προς τα μέσα του 12ου αιώνα, και παρόλο που πραγματοποιήθηκαν ορισμένες μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια του 13ου-14ου αιώνα, εγκαταλείφθηκε οριστικά από τον 17ο-18ο αιώνα. Η ερειπωμένη κατάσταση ήταν από τους λόγους που οδήγησαν στη γέννηση των θρύλων που σχετίζονται με τη μαγεία, και σύμφωνα με αυτούς ήταν ένα από τα μέρη που επιλέγονταν από τις μάγισσες για να πραγματοποιήσουν τις τελετές τους. Επίσης, ένας άλλος θρύλος μιλούσε για την ύπαρξη ενός πηγαδιού που οδηγούσε κατευθείαν από το κάστρο στο ποτάμι.
Μια πρόσφατη αποκατάσταση επανέφερε την λίθινη πρόσοψη των τειχών και την αψίδα του μετώπου. Κατατάσσεται ως μνημείο Μεγάλου Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος της Αραγωνίας.

Θρησκευτική αρχιτεκτονική

Η κολεγιακή εκκλησία του Αγίου Πέτρου, μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στα Πυρηναία της Αραγωνίας, χτίστηκε κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα στη θέση μιας μικρής εκκλησίας ρομανικής αρχιτεκτονικής. Η αρχιτεκτονική της είναι "γοτθικού-αραγωνικού" ρυθμού, αλλά με άφθονα αναγεννησιακά στοιχεία. Αποτελείται από τρία κλίτη με ορθογώνιο δάπεδο, και μια πολυγωνική κεφαλή, ενώ όλοι οι χώροι καλύπτονται με σταυροθόλια. Είναι αξιοσημείωτο το πλάτος του κυρίως ναού.
Ένα άλλο σημαντικό θρησκευτικό κτίριο είναι το Μοναστήρι της Κάρμεν, το οποίο έχει αποκατασταθεί και μετατραπεί σε ξενοδοχείο με spa. Ιδρύθηκε το 1651, ενώ ο παλιός πυρήνας της μονής ήταν το Ασκητήριο του Αγίου Πνεύματος, πάνω στο οποίο κτίστηκε η εκκλησία της Κάρμεν. Η πρόσοψη του ναού είναι πολύ λιτή, με σαφής επιρροές ισπανικής ερρερικής (Χουάν ντε Ερρέρα) αρχιτεκτονικής, αλλά χρονολογείται στο 1711.

Αστική αρχιτεκτονική

Μέσα στη γραφική πόλη ξεχωρίζει η κεντρική Πλατεία, πρόσφατα ανακαινισμένη, ενώ ένα από τα σπίτια της οποίας διαθέτει στοές. Επίσης αξιοσημείωτο είναι και το Σπίτι του Πολιτισμού, ένα κτίριο χτισμένο γύρω στο 1820 που διατηρεί πολλά από τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά του στοιχεία. Σήμερα στεγάζει τη δημοτική Βιβλιοθήκη, την παλαιότερη στα Πυρηναία της Αραγωνίας, και η οποία κατέχει τα υψηλότερα ποσοστά αναγνωσιμότητας στην Αραγωνία.
Υπάρχουν υπολείμματα μιας ενδιαφέρουσας μεσαιωνικής γέφυρας, ανακατασκευασμένη στο μέρος που μπορούσε αυτή να ανακτηθεί, πάνω από το ρέμα του Σαν Μαρτίν, στην λεωφόρο Luis Fatas, πολύ κοντά στο δρόμο N-260.
Επίσης, η Γέφυρα πάνω από τον Ποταμό Άρα διατηρεί μια μεσαιωνική καμάρα.
Στα περίχωρα της πόλης υπάρχει η Γέφυρα του Moscarales, πάνω από το φαράγγι Φερρέρα στη συμβολή του με τον ποταμό Άρα. Είναι ένα έργο ρωμανικού στυλ. Είναι προσβάσιμη από το κοντινό δρόμο Α-1604 με κατεύθυνση προς Campodarbe και Lanave.