Σταύρος Σταυρόπουλος

Έργο

Κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο «Διαμελίζομαι» το 1983 και το 2002 επανέρχεται στο προσκήνιο με το βιβλίο «Το ροκ που παίζουν τα μάτια σου» (εκδ. Απόπειρα, β΄ εκδ. 2004). Δύο χρόνια μετά και συγκεκριμένα το 2004, εκδίδεται το ποιητικό - φωτογραφικό λεύκωμα "ΦΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ", όπου συνεργάζεται με τον φωτογράφο Μανόλη Τσαντάκη από τις εκδ. Αστάρτη.
Το 2005 κυκλοφορεί το νέο του βιβλίο «Για όσο ροκ αντέχεις ακόμα» (εκδ. Απόπειρα) και το 2007 το ποιητικό του βιβλίο "Οι άλλοι που είμαι" (εκδ. Μεταίχμιο).
Ένα χρόνο μετά το 2008, ακολουθεί το νέο του πόνημα με τίτλο "Τι γίνονται οι λέξεις όταν μεγαλώνουν" (εκδ. Ελληνικά Γράμματα) κι ένα συλλεκτικό κι εκτός κυκλοφορίας βιβλίο με τις προσωπικές του απόψεις, συνεντεύξεις και ανέκδοτο υλικό υπό τον τίτλο «Unplugged». 
Tο 2009 τον συναντάμε με την νέα ποιητική του συλλογή "Δύο μέρη σιωπή ένα μέρος λέξεις" πάλι από τις εκδ. Μεταίχμιο.
Η άνοιξη του 2010 τον βρίσκει με ένα καινούριο και πολύ πρωτόγνωρο και πρωτοποριακό για τα Ελληνικά δεδομένα της Λογοτεχνίας μυθιστόρημα υπό τον τίτλο "Ο έρωτας θα μας κάνει κομμάτια" από τις εκδ. Απόπειρα. Το βιβλίο προχώρησε και σε δεύτερη έκδοση.
Το 2011 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οξύ μια σειρά κειμένων που περιγράφουν την πτώση του ανθρώπινου μύθου κι όχι μόνο υπό τον τίτλο "Πιο νύχτα δεν γίνεται". Ένα κομβικό σημείο στην γραφή του Σταύρου Σταυρόπουλου που ξεφεύγει από τα στενά πεζολογικά στοιχεία και τις φόρμες και με εικόνες λυρισμού, εκφράσεις ποιητικής οπτικής, μας βάζει σε ένα άλλον τόπο ανάγνωσης και μας συστήνει έναν νέο κόσμο αντίληψης και πραγματικότητας. Ποίηση και πεζογραφία γίνονται δυσδιάκριτα. Κι ωστόσο εξαιρετικά ορατά.
Μέσα στον επόμενο χρόνο, το 2012, επιστρέφει για άλλη μια φορά στις εκδ. Απόπειρα όπου και μας παραδίδει το ποιητικό του πόνημα "ΜΕΤΑ" το οποίο έρχεται να συνεχίσει με τον δικό του τρόπο ό, τι είχε ξεκινήσει με το βιβλίο "Πιο νύχτα δεν γίνεται". Μια διαρκής συνομιλία βιβλίων μεταξύ τους αλλά και με τον ίδιο τον συγγραφέα τους. Μια διακειμενικότητα μεταξύ ποίησης και πεζογραφίας πιάνοντας το ένα το νήμα από το σημείο που το προηγούμενο το είχε αφήσει. Ωστόσο το "ΜΕΤΑ" είναι ένα ξεχωριστό βήμα τόσο για τον συγγραφέα όσο και για την Λογοτεχνία. Είναι ένα εγχείρημα καταγραφής της ζωής αλλά και της ίδιας της γραφής από το σημείο μηδέν τους.  
Το 2013 συνεργάζεται για πρώτη φορά με τις εκδόσεις Σμίλη εκδίδοντας το βιβλίο "Καπνισμένο Κόκκινο" ως συνέχεια του "ΜΕΤΑ, "όπου σε αυτό το νέο βιβλίο του προσπαθεί να αναπλάσει έναν αποπλεύσαντα κόσμο από το δικό του μηδέν. Θέλει να παραστεί  σαν μοναδικός μάρτυρας απογραφής του είδους που θα προκύψει, παρατηρώντας  τα γεγονότα να συμβαίνουν. Από μια φλεγόμενη θέληση.  Με τα μάτια να παραληρούν.Υπάρχει μια τεράστια εμπλοκή της θάλασσας. Ένα γυναικείο ερωτικό πορτρέτο. Μια υφέρπουσα νεκροφάνεια. Το νερό θα γεννήσει, με τον δικό του εκλεπτυσμένο τρόπο, σαν πίδακας, τη νέα ζωή.   
Το 2014 συνεχίζει την συνεργασία του με τις εκδόσεις Σμίλη, βγάζοντας το βιβλίο "Ολομόναχοι Μαζί", όπου και ολοκληρώνει την τετραλογία που είχε ξεκινήσει από το βιβλίο του "Πιο νύχτα δεν γίνεται". Τα τριάντα ποιήματα – γράμματα του παρόντος βιβλίου συνθέτουν, μαζί με τα τρία βιβλία που προηγήθηκαν, μια ενιαία και αδιαίρετη σάρκα,ολοκληρώνοντας έναν μεγάλο και δύσκολο κύκλο. Οι τίτλοι είναι μονολεκτικοί: επτά από αυτούς αποτελούν τα θανάσιμα αμαρτήματα και οι υπόλοιποι είκοσι τρεις, τον χαρακτηρισμό των ιδιοτήτων της γυναίκας που ήταν ο κόσμος. Εξετάζονται οι προθέσεις – όλες εμμονικές -  πάντα σε σχέση με την οριστική τους κατάληξη. Επιχειρήθηκε να διατηρηθεί μια επιστολογραφική διάθεση που να ταυτοποιεί και να ακεραιώνει τον φόβο της ανασύστασης του ευκταίου. Ο χρόνος πραγμάτωσής του, όχι επτά ημέρες, αλλά τριάντα, ενός μήνα που έχει σχεδόν ταυτιστεί με την έλευση του καινούριου, εμφιλοχωρεί και αναδεικνύει το ρίσκο.  
Πριν εκπνεύσει το 2014 κυκλοφορεί πάλι από τις Εκδόσεις Σμίλη, ένα συλλεκτικό και εκτός εμπορίου Μονόφυλλο υπό τον τίτλο "Ανθεκτικό Μαύρο".  
Με τον νέο χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2015 και συγκεκριμένα στις 3 Φεβρουαρίου, κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Διόνυσος στην Κύπρο, η παράσταση "Αυτόχειρας" που βασίζεται στο βιβλίο του "Καπνισμένο Κόκκινο", σε σκηνική σύνθεση της Βάσιας Βασιλείου.  
Τον Απρίλιο του 2015 κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδης, η νέα ποιητική του συλλογή υπό τον τίτλο "Ο άνθρωπος έσπασε". Ένα βιβλίο αποτελούμενο από 43 (Σαράντα  τρία) ποιήματα με ιστορίες για έναν κόσμο που έφυγε χωρίς αντίο.  
Τον Ιούλιο του 2015 εκδίδεται άλλο ένα νέο βιβλίο του. Άλλη μια συνεργασία με τις Εκδόσεις Σμίλη, το "Κατά τον δαίμονα εαυτού". Φράσεις και νύξεις αλιευμένες όλες τον τελευταίο χρόνο. Με λόγο ποιητικό, μεστό και ξεκάθαρο για όλα όσα υπήρξαν, όσα δεν ήρθαν όσα γεννήθηκαν και δεν πρόλαβαν να ζήσουν.  
Τον Δεκέμβριο του 2015, ένα ακόμη Μονόφυλλό του συλλεκτικό και εκτός εμπορίου κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σμίλη με τον τίτλο "Επίλογος". 
Τον Απρίλιο του 2016 κυκλοφορεί η πλακέτα «Καληνύχτα, μικρέ πρίγκιπα» (Σμίλη) σε 300 συλλεκτικά αντίπτυπα εκτός εμπορίου και τον Νοέμβριο του 2016 από τις ίδιες εκδόσεις η ποιητική συλλογή «Πράξη εξαφάνισης», που οριστικοποιεί σχεδόν την απώλεια του οράματος του κόσμου. 
Έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με την εφημερίδα ΜΕΤΡΟ διατηρώντας στήλη κριτικής βιβλίου για πολλά χρόνια και με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία όπου διατηρούσε την μόνιμη στήλη "Νύχτα είναι θα περάσει" στο ένθετο "Βιβλιοθήκη" που κυκλοφορούσε μαζί με την εφημερίδα κάθε Σάββατο. 
Το βιβλίο του "Το ροκ που παίζουν τα μάτια σου" ανέβηκε στο Θέατρο Altera Pars τον Απρίλιο του 2011 από την μουσικοχοροθεατρική κολλεκτίβα IlluminArti, και το ποιητικό "Ο άνθρωπος έσπασε", σε σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια του ίδιου, στην Death Disco τον Μάιο του 2016.