google/wiki40b huggingface dataset:
Ικάριος ο Αθηναίος

Ο μύθος

Σύμφωνα με τον μύθο ο Ικάριος φιλοξένησε τον Διόνυσο στο σπίτι του όταν ο θεός επισκέφθηκε την Αττική για να διδάξει στους ανθρώπους την καλλιέργεια της αμπέλου και την παρασκευή του οίνου. Ο Διόνυσος ευχαριστήθηκε από τις περιποιήσεις του και τον δίδαξε την αμπελουργία και την οινοποιία. Επίσης, ο θεός ερωτεύθηκε την κόρη του Ικαρίου, την Ηριγόνη, και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στάφυλο. Επιπλέον, χάρισε στον Ικάριο και ένα ασκί κρασί με την εντολή να το κεράσει στους γείτονές του ή σε βοσκούς. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Ικάριος ακολουθώντας τις οδηγίες, καλλιέργησε την άμπελο, γεύθηκε τον καρπό και τον χυμό του καρπού της, και ευφράνθηκε τόσο, ώστε ο ίδιος επεθύμησε να διαδώσει το νέο αγαθό. Γέμισε λοιπόν ασκούς με κρασί και επισκεπτόμενος τα χωριά και τις εξοχές της Αττικής πάνω σε άρμα, ακολουθούμενος από τη σκυλίτσα του, κερνούσε τους γεωργούς και τους βοσκούς. Αλλά όταν οι βοσκοί (ή οι γείτονες) ήπιαν κρασί για πρώτη φορά στη ζωή τους, ζαλίστηκαν και νόμισαν ότι η ζάλη οφειλόταν στο ότι ο Ικάριος τους είχε δηλητηριάσει. Για τον λόγο αυτό τον σκότωσαν και πέταξαν το πτώμα σε ένα βαθύ πηγάδι. Η σκυλίτσα του Ικαρίου, η Μαίρα, ειδοποίησε την Ηριγόνη με τα γαυγίσματά της και την οδήγησε στο άταφο πτώμα του πατέρα της. Τότε η Ηριγόνη, αφού έθαψε τον πατέρα της, από την απελπισία της κρεμάστηκε από ένα δέντρο πάνω από τον τάφο του πατέρα της.
Ο Διόνυσος θύμωσε με τους Αθηναίους για τη δολοφονία του Ικαρίου και τους έστειλε μια συμφορά: Οι κόρες τους καταλήφθηκαν από μανία και κρεμάστηκαν κι αυτές. Οι Αθηναίοι ρώτησαν το μαντείο και πήραν την απάντηση ότι ο θεός έπαιρνε εκδίκηση για τον θάνατο του Ικαρίου και της Ηριγόνης. Τότε οι Αθηναίοι εντόπισαν και τιμώρησαν εκείνους που είχαν δολοφονήσει τον Ικάριο, ενώ καθιέρωσαν κατ' εντολή του μαντείου και μία εορτή κάθε καλοκαίρι, την Αιώρα, κατά την οποία κρεμούσαν χωρίς να απαγχονίζουν κόρες πάνω σε δέντρα. Αργότερα, αντικατέστησαν τις κόρες με εικόνες και οι παρθένες της Αττικής ταλαντεύονταν πάνω σε αιώρες (κούνιες) τραγουδώντας. Από τον μύθο του Ικαρίου δημιούργησαν και οι Ρωμαίοι δικό τους αντίστοιχο παρόμοιο μύθο.
Ο Ικάριος υποτίθεται ότι μεταφέρθηκε στα ουράνια από τον Δία και είναι ο σημερινός αστερισμός Βοώτης, ή το φωτεινότερο αστέρι του, ο Αρκτούρος. Εξάλλου, ο αστεροειδής 11251 Ικαρίων (11251 Icarion), που ανακαλύφθηκε το 1973, πήρε το όνομά του από τον Ικάριο-Ικαρίωνα.
Ρότζερ Ντάλτρι

Βιογραφία

Ο Ντάλτρι γεννήθηκε το 1944 στο Λονδίνο και μεγάλωσε στην ίδια γειτονιά με τον Πιτ Τάουνσεντ και τον Τζον Εντουίστλ, σχηματίζοντας μαζί τους το πρώτο τους συγκρότημα με την ονομασία The Detours. Ο Ντάλτρι εξελίχθηκε σε έναν  από τους πιο δυναμικούς τραγουδιστές της ροκ μουσικής, κυκλοφορώντας με τους The Who άλμπουμ όπως τα "My Generation", "A Quick One" και "Tommy", αλλά ήταν το "Who's Next" του 1971 που τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους του είδους.
Η πρώτη προσωπική του δουλειά κυκλοφόρησε το 1973 με το άλμπουμ "Daltrey", με βασικούς συνθέτες τον Ντέιβιντ Κόρτνεϊ και τον Λίο Σάγερ. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο βρετανικό Top-10, ωθούμενο από την επιτυχία του σινγκλ "Giving it All Away". Το δεύτερο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1975 με τίτλο "Ride a Rock Horse" και την ίδια χρονιά, ο Ντάλτρι εμφανίστηκε στις ταινίες "Lisztomania" και "Tommy". Ακολούθησε το "One of the Boys" το 1977 και την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία "The Legacy". 
Μετά τον θάνατο του ντράμερ των The Who, Κιθ Μουν, ο Ντάλτρι υπήρξε συμπαραγωγός και πρωταγωνιστής της ταινίας "McVicar", ενός βιογραφικού έργου για τον ληστή τρένων Τζον ΜακΒίκαρ. Στο σάουντρακ της ταινίας συμμετείχαν μέλη των Who και κυκλοφόρησε ως προσωπικό άλμπουμ του Ντάλτρι, συνδυάζοντας το χαρντ ροκ με την ποπ μουσική των πρώτων του κυκλοφοριών.
Μετά την διάλυση των Who το 1983, ο τραγουδιστής κυκλοφόρησε τα άλμπουμ "Parting Should Be Painless" (1984), "Under a Raging Moon" (1985) και "Can't Wait to See the Movie" (1987), σε σαφώς πιο χαρντ ροκ ύφος σε σχέση με τις παλιότερες ηχογραφήσεις του. Μετά την επανένωση των The Who το 1989, συμμετείχε σε τηλεοπτικούς ρόλους και ηχογράφησε τον δίσκο "Rocks in the Head", το 1992.
Ο Ντάλτρι γιόρτασε τα πεντηκοστά του γενέθλια με δύο συναυλίες στο "Carnegie Hall", οι οποίες κυκλοφόρησαν σε μορφή βίντεο το 1998 με τίτλο "A Celebration: The Music of Pete Townshend and the Who". Το 1999, συμμετείχε στους British Rock Symphony μαζί με άλλους καλλιτέχνες, παίζοντας τραγούδια των Who ζωντανά στο Royal Albert Hall. Το Νοέμβριο του 2000, επέστρεψε στο Albert Hall για την φιλανθρωπική συναυλία υπέρ του "Teenage Cancer Trust".
Τον Μάιο του 2006 τραγούδησε το κομμάτι "Highbury Highs", ένα κομμάτι γραμμένο για το τελευταίο παιχνίδι της Άρσεναλ στο γήπεδο Χάιμπουρι. Τρία χρόνια αργότερα, περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον αδελφό του Πιτ Τάουνσεντ, Σάιμον, στην σύνθεση του συγκροτήματος του, ενώ το 2011 έπαιξε ολόκληρο το "Tommy" σε άλλη μία φιλανθρωπική εμφάνιση. Το Νοέμβριο του 2013, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δίσκου "Going Back Home" του φίλου του και πρώην κιθαρίστα των Dr. Feelgood, Γουίλκο Τζόνσον. Η προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε με μία εμφάνιση στο "Shepherd's Bush Empire" τον Φεβρουάριο του 2014.
Λουδοβίκος Αύγουστος του Ντομπ

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο ανάκτορο των Βερσαλιών και ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου-Αυγούστου δούκα του Μαιν και της Λουίζας-Βενεδικτίνης των Βουρβόνων, κόρης του Ερρίκου Γ΄ Ιουλίου πρίγκιπα του Κοντέ. Ο πατέρας του Λουδοβίκος-Αύγουστος ήταν νόθος γιος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Φραγκίσκης-Αθηναΐδας μαρκησίας ντε Μοντεσπάν. Κατά τη γέννησή του τού δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα του Ντομπ.
Αντίθετα από τον πατέρα του, ο Λουδοβίκος-Αύγουστος είχε μεγάλη στρατιωτική ικανότητα. Πολέμησε υπό τον διάσημο Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας στον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο (1716-18). Έλαβε μέρος στον Πόλεμο της Πολωνικής Διαδοχής (1733-38) και στον Πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής (1740-48). Έγινε γενικός συνταγματάρχης της Ελβετικής Φρουράς (1710), κυβερνήτης του Λανγκεντόκ (1737) και μεγάλος Κυνηγός της Γαλλίας και κόμης του Ε (1736). 
Όταν το 1736 απεβίωσε ο πατέρας του, κληρονόμησε τον μεγάλο πλούτο του και τους τίτλους του. Το 1750 έγινε πρίγκιπας του Ανέ και κόμης του Ντρε. Η μητέρα του του έδωσε τις κτήσεις της τρία έτη πριν αποβιώσει. Διέμενε λίγο στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας, που ήταν γιος του εξαδέλφου του. Προτιμούσε το Σατώ ντ' Ανέ, του οποίου συνέχισε τον εξωραϊσμό του. Για την παροχή νερού στους κήπους του δημιούργησε ένα υδραυλικό σύστημα κοντά στον ποταμό Ερ (Eure). Απολάμβανε το κυνήγι στη μεγάλη ιδιοκτησία του Ε (Eu). 
Όπως και τα δύο αδέλφια του, δεν νυμφεύτηκε. Σε μία μονομαχία, απεβίωσε 55 ετών στο ανάκτορο του Φονταινμπλώ. Τον κληρονόμησε ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος-Κάρολος κόμης του Ε.
Εκλογές για Κυβερνήτη στην Αμερικανική Σαμόα 2008

Στις 4 Νοεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι εκλογές για τον Κυβερνήτη της Αμερικανικής Σαμόα. Ο Τογκιόλα Τουλαφόνο διεκδίκησε ξανά το αξίωμα του Κυβερνήτη στις εκλογές, με αντικυβερνήτη το Φαόε Αϊτοφέλε Σούνια. Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε 41,3% των ψήφων έναντι 31,4% για τον αντίπαλό του, Ουτού Άμπε Μαλάε, με τον οποίο αναμετρήθηκε στο δεύτερο γύρο στις 18 Νοεμβρίου. Στον τελικό γύρο, ο Τουλαφόνο επανεξελέγη άνετα για δεύτερη τετραετή θητεία. Οι Τογκιόλα και Φαόα έλαβαν 6.590 ψήφους (με 56,5%) ενώ οι Ούτου και Νούα έλαβαν 5.084 ψήφους με 43,5%. Την ίδια μέρα διεξήχθη δημοψήφισμα για ανατροπή από τη Βουλή στο δικαίωμα βέτο του Κυβερνήτη.
Έντμοντ Μόρτιμερ (1302 - 1331)

Πιθανή ημερομηνία γέννησης

Ο πατέρας του Ρότζερ παντρεύτηκε την πλούσια κληρονόμο Ιωάννα Τζένβιλλ (20 Σεπτεμβρίου 1301), ο Εδμόνδος και όλα τα αδέλφια του είχαν γεννηθεί τρία χρόνια μετά τον γάμο των γονέων του. Ο ιστορικός Ίαν Μόρτιμερ (γεν. το 1967) τοποθετεί την γέννηση του στα τέλη του 1302 και στις αρχές του 1303 αλλά το πιθανότερο γεννήθηκε 9 μήνες μετά τον γάμο των γονέων του. Ο Ίαν Μόρτιμερ γράφει επιπλέον ότι ο Εδμόνδος παντρεύτηκε στην ίδια ηλικία με τον πατέρα του που ήταν 15 ετών όταν παντρεύτηκε την Ιωάννα. Τα Χρονικά του αβαείου του Γουίγκμορ δεν καταγράφουν ωστόσο την γέννηση του οπότε σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς γεννήθηκε γύρω στο 1305 λίγο μετά την γέννηση της μεγαλύτερης αδελφής του Μάργκαρετ.

Γάμος

Την άνοιξη του 1316 ο Βαρτόλομιου του Μπάντλσμιρ, 1ο βαρόνος του Μπάντλσμιρ και ο Ρότζερ Μόρτιμερ συναντήθηκαν και συμφώνησαν σε γαμήλια συμφωνία των παιδιών τους, την ίδια εποχή ο Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας τους είχε διατάξει να καταλάβουν το Μπρίστολ και να συλλάβουν 80 κατηγορούμενους. Ο Ρότζερ και ολόκληρη η οικογένεια του ταξίδευσαν στο Γουίγκμορ για να γιορτάσουν τον γάμο του μεγαλύτερου γιου του κόμη του 14χρονου Εδμόνδου με την τρίχρονη Ελισάβετ του Μπάντλσμιρ. Ο πεθερός του Εδμόνδου συμφώνησε να δώσει στον πατέρα του το ποσό των 2.000 στερλινών σαν προίκα, το ζεύγος παντρεύτηκε στο Σροπσάιρ (27 Ιουλίου 1316). Ο μεγαλύτερος γιος τους Ρότζερ γεννήθηκε στο κάστρο του Λάντλοου (11 Νοεμβρίου 1328). Ακολούθησε άλλος ένας γιος ο Τζων που πέθανε σε βρεφική ηλικία.
Την εποχή που ο Εδμόνδος παντρεύτηκε την Ελισάβετ ο πατέρας του τον όρισε διάδοχο στις κομητείες της μητέρας του Μάργκαρετ στο Σόμερσετ και στο Μπάκιγχαμσαϊρ μαζί με το κάστρο του Μπριτζγουότερ. Όταν εξορίστηκε ο πατέρας του ο Εδμόνδος και ο μικρότερος αδελφός του Ρότζερ φυλακίστηκαν στο κάστρο του Ουίνδσορ μαζί με τους γιους του κόμητος του Χέρεφορντ, αργότερα μετακινήθηκαν στον Πύργο του Λονδίνου (1 Οκτωβρίου 1326). Μετά την απελευθέρωση τους τα 2 αδέλφια στέφθηκαν κόμητες από τον Εδουάρδο Γ΄ (1 Φεβρουαρίου 1327). Ο πατέρας του έγινε τον Σεπτέμβριο του 1328 κόμης του Μαρς και ο μεγαλύτερος γιος του Ρότζερ γεννήθηκε 11 μέρες αργότερα. Ο πατέρας του 1ος κόμης του Μαρς αποκεφαλίστηκε με διαταγή του βασιλιά έναν χρόνο πριν τον πρόωρο θάνατο του Εδμόνδου χωρίς να κληρονομήσει ο ίδιος τους τίτλους και τα εδάφη του πατέρα του επειδή κατασχέθηκαν από το στέμμα.

Θάνατος

Η συγγραφέας Άλισον Ουίϊρ (γεν. το 1951) πιστεύει ότι ο νεαρός τότε Εδουάρδος Γ΄ ήθελε να αποδόσει δικαιοσύνη στην οικογένεια Μόρτιμερ γι'αυτό αποφάσισε να τους αποκαταστήσει, ο Εδμόνδος πήρε πίσω τα εδάφη στο Γουίγκμορ και πολλές άλλες ηγεμονίες. Πέθανε σε λίγους μήνες πρόωρα από πυρετό. Η χήρα του Ελισάβετ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Γουίλιαμ του Μπόχυν, 1ο κόμη του Νορθάμπτον έναν συνοδό του Εδουάρδου Γ΄ που πήρε αργότερα την κομητεία του Νορθάμπτον. Ο μεγαλύτερος γιος του Ρότζερ Μόρτιμερ θα γίνει αργότερα (1354) 2ος κόμης του Μαρς.
Γιώργος Χουρμουζιάδης

Βίος

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Χουρμουζιάδης σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αριστοτέλειου πανεπιστημίου. Μετά από μια περίοδο στη μέση εκπαίδευση το 1965 ορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων της Θεσσαλίας, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να ασχοληθεί ανασκαφικά με τις προϊστορικές θέσεις της ευρύτερης περιοχής. Το 1973 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου, για να εκλεχτεί μετά από οκτώ χρόνια 1981 καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας. Το 1985 διετέλεσε στο ίδιο πανεπιστήμιο αντιπρύτανης. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΚΚΕ στις εκλογές του 2004.
Belle et Sébastien (τηλεοπτική σειρά)

Υπόθεση

Πρωταγωνιστής είναι ο Σεμπαστιάν, ένα εξάχρονο ορφανό αγόρι και το σκυλί του η Μπελ.
Εν μέσω μίας χιονοθύελλας ο Σεζάρ ένας γέρος βοσκός σώζει μια έγκυο γυναίκα που πεθαίνει στον τοκετό. Η γυναίκα αυτή φέρνει στον κόσμο ένα αγοράκι που ο βοσκός ονομάζει Σεμπαστιάν. Εκείνη την ημέρα έρχεται στον κόσμο και ένα κουτάβι, που μετά από έξι χρόνια όταν θα συναντήσει τον Σεμπαστιάν θα ονομαστεί Μπελ. Ο Σεζάρ αποφασίζει με την γυναίκα του την Σελεστίν, να μεγαλώσουν τον Σεμπαστιάν μαζί με τα επίσης ορφανά εγγόνια τους Ζαν και Αντζελινά. Την ημέρα της πρώτης συνάντησης τους η Μπελ έτρεχε από κάποιους χωρικούς που την κυνηγούν, ο Σεμπαστιάν την σώζει, γίνονται αμέσως αχώριστοι φίλοι και μαζί θα ζήσουν πολλές περιπέτειες.

Κινηματογραφική επανέκδοση

Ο σκηνοθέτης Νικολά Βανιέ γύρισε μια ταινία, η οποία κυκλοφόρησε το 2013, και η οποία επαναχρησιμοποιεί το σενάριο της σειράς. Μετά την επιτυχία της πρώτης αυτής ταινίας (2,8 εκατομμύρια εισιτήρια στην Γαλλία), η Gaumont ανακοίνωσε πως θα ακολουθούσε νέα ταινία, υπό τον τίτλο "Belle et Sébastien, l'aventure continue", η οποία και κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου 2015.
Χερσόνησος

Χερσόνησος λέγεται ένα τμήμα ξηράς, μικρής ή μεγάλης έκτασης, που εισχωρεί μέσα στη θάλασσα με συνέπεια να βρέχεται απ΄ αυτή από τρεις πλευρές. Συνηθέστερα η χερσόνησος συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα με ευρύτατο λαιμό. Όταν, όμως, η χερσόνησος απολήγει σε ένωση με νησί, ή με μεγαλύτερο σε έκταση τμήμα τότε παρουσιάζει μια στενή χερσαία λωρίδα που ονομάζεται ισθμός.
Πλατανοειδή

Ταξινόμηση

Το Σύστημα APG II του 2003 δίνει τη δυνατότητα κατάταξης της οικογένειας αυτής στη μεγαλύτερη οικογένεια των Πρωτεοειδών (Proteaceae), ή ως ανεξάρτητης οικογένειας. Κατά το APG II, η οικογένεια αυτή τοποθετείται στην τάξη των Πρωτεωδών (Proteales), στην ομοταξία των ευδικότυλων (eudicots), διαφέροντας σε λίγα σημεία από το Σύστημα APG του 1998.
Το Σύστημα Cronquist του 1981 τοποθετούσε την οικογένεια στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υφομοταξία Αμαμηλιδίδες (Hamamelididae), στην ομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida).
Τα συστήματα Dahlgren και Θορν (1992) αναγνώριζαν επίσης την οικογένεια αυτή και την τοποθετούσαν στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υπερτάξη Rosanae, στην υφομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliidae).
Το Σύστημα Έγγλερ, στην ενημέρωσή του το 1964, αναγνώριζε επίσης την οικογένεια, τοποθετώντας την στην τάξη Ροδώδη (Rosales), στην υφομοταξία Αρχιχλαμύδες (Archichlamydeae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.
Το Σύστημα Βέτσταιν, με την τελευταία ενημέρωσή του το 1935, αναγνώριζε την οικογένεια και την τοποθετούσε στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στις Μονοχλαμύδες (Monochlamydeae), στην υφομοταξίας Χωριστοπέταλα (Choripetalae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.
Eat Pray Love

Πλοκή

Η Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ είχε τα πάντα τα οποία μια μοντέρνα γυναίκα υποτίθεται ότι πρέπει να έχει: σύζυγο, σπίτι, καριέρα. Παρ' όλα αυτά όμως, βρίσκεται σε απόγνωση, μπερδεμένη και ψάχνει αυτό που πραγματικά θέλει στη ζωή. Χωρίζει με το σύζυγό της και αποφασίζει να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, σε μια προσπάθεια να βρει τον εαυτό της, ρισκάροντας να αλλάξει ριζικά τη ζωή της. Στα ταξίδια της, ανακαλύπτει την αληθινή απόλαυση του φαγητού στην Ιταλία, την εσωτερική γαλήνη και ισορροπία της πραγματικής αγάπης στο Μπαλί.

Παραγωγή

Το Eat Pray Love ξεκίνησε γυρίσματα τον Αύγουστο του 2009. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, στη Ρώμη και στη Νάπολη, στο Δελχί και στο Μπαλί.

Box office

Με προϋπολογισμό 60.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στη 2η θέση με 23,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Στο αμερικανικό box office απέφερε 80,5 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο 124 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 204,5 εκατομμύρια δολάρια.
Στέφανος Βελδεμίρης

Η ζωή του

Γεννήθηκε το 1937 στις Συκιές Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στη Σχολή Ηλεκτροτεχνιτών και στη συνέχεια έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη Σχολή Τεχνιτών του Πολεμικού Ναυτικού από όπου όμως διώχθηκε λίγο αργότερα όταν έγινε γνωστό ότι ο πατέρας του, ο Σίμος Βελδεμίρης, ήταν αριστερός που είχε εξοριστεί στη Μακρόνησο. Άρχισε να εργάζεται ως ηλεκτρολόγος ενώ συγχρόνως, ως στέλεχος της Νεολαίας της ΕΔΑ, είχε πλούσια συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα. Υπηρέτησε στο στρατό στο περιβόητο «Τάγμα Σκαπανέων Κολινδρού», όπου συγκέντρωναν τους στρατιώτες αριστερών πεποιθήσεων.

Η δολοφονία του

Στις 26 Οκτωβρίου του 1961 ο Στέφανος Βελδεμίρης και ο Μόρφης Στεφούδης νοίκιασαν ένα ταξί και από τα πίσω παράθυρα του αυτοκινήτου μοίραζαν προκηρύξεις της ΕΔΑ στη δυτική Θεσσαλονίκη. Σε ένα μπλόκο της αστυνομίας στους Αμπελόκηπους ο χωροφύλακας Σπυρίδων Φιλίππου πυροβόλησε στο πίσω τζάμι του ταξί και πέτυχε με δύο σφαίρες στο κεφάλι το Βελδεμίρη ο οποίος εξέπνευσε την επομένη στο Λαϊκό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης (νυν Ιπποκράτειο).
Αρχικά αποκρύφτηκε ότι αυτός που είχε σκοτώσει το Βελδεμίρη ήταν χωροφύλακας. Ότι ο δράστης ανήκε στη χωροφυλακή έγινε γνωστό μετά τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου του 1961. Στις 18 Ιανουαρίου του 1962, ο βουλευτής της ΕΔΑ Βασίλης Εφραιμίδης κατά τη συνεδρίαση της βουλής έκανε σημαντικές αποκαλύψεις για τη δολοφονία του 24χρονου νέου.
Η δίκη του Σπύρου Φιλίππου έγινε πέντε μήνες αργότερα στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης. Τόσο ο ίδιος ο κατηγορούμενος όσο και οι συνάδελφοί του που κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης ισχυρίστηκαν ότι ο Φιλίππου πυροβόλησε στα λάστιχα του αυτοκινήτου (και ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε) επειδή υπήρχαν πληροφορίες ότι θα μοιραστούν ναρκωτικά στην περιοχή. Το δικαστήριο καταδίκασε τον Φιλίππου σε 4 χρόνια φυλάκιση σε αγροτικές φυλακές και ύστερα από δύο χρόνια αφέθηκε ελεύθερος, αλλά δεν επέστρεψε στη χωροφυλακή.
Στις 7 Δεκεμβρίου του 2010, το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αμπελοκήπων αποφάσισε ομόφωνα να τοποθετήσει αναμνηστική πλάκα (στην οποία αναγράφεται: Εδώ δολοφονήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1961 ο νεολαίος αγωνιστής της δημοκρατίας, Στέφανος Βελδεμίρης) στη συμβολή των οδών Φιλιππουπόλεως και Πέραν στο σημείο της δολοφονίας. 
Ο Γιάννης Ρίτσος, στο ποίημα του «Ωδή στον Στέφανο Βελδεμίρη» έγραψε μεταξύ άλλων για τον Βελδεμίρη: 
«Στέφανε αγκαθοστέφανε, το αγκάθινο στεφάνι στο μέτωπό σου πελώριο φωτοστέφανο στους κροτάφους του σύμπαντος...»
Περίανδρος Ξενοδοχειάρης

Πρώτα χρόνια

Ο Περίανδρος Ξενοδοχειάρης γεννήθηκε το 1910 στο χωριό Μιστεγνά της Λέσβου από φτωχή οικογένεια. Έλαβε το απολυτήριο του Γυμνασίου και στη συνέχεια εργάστηκε ως υπάλληλος τηλεγραφητής (τριατατικός) στο Υπουργείο Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων (Τ.Τ.Τ.). Τότε γνωρίστηκε και αποσπάστηκε στο πολιτικό γραφείο του βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος και υπουργού Γεωργίου Λαζανά, κοντά στον οποίο εργάστηκε για πολλά έτη.

Πολιτική καριέρα

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 με το Λαϊκό Κόμμα, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Έλαβε 2.128 ψήφους και κατετάγη τέταρτος. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Σοφοκλή Βενιζέλου αλλά ούτε στις δύο επόμενες προσπάθειές του εκλέχτηκε. Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 έλαβε 1.724 σταυρούς προτίμησης. Ήρθε δεύτερος αλλά το κόμμα κέρδισε μόνο μία έδρα. Στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952 αν και αναδείχθηκε πρώτος στο συνδυασμό με 8.197 σταυρούς δεν εκλέχτηκε, αφού λόγω του πλειοψηφικού συστήματος όλες τις έδρες του νομού πήρε ο Ελληνικός Συναγερμός. Για πρώτη φορά κατάφερε να εκλεγεί στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956, στις οποίες μετείχε με τη "Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωση" κόμμα με το οποίο ο Σοφοκλής Βενιζέλος μετείχε στον κεντροαριστερό συνασπισμό κομμάτων Δημοκρατική Ένωσις. Με 6.606 σταυρούς κατέλαβε τέταρτη εκλόγιμη θέση του συνασπισμού. Στην εκλογή του βοήθησε πολύ η έκδοση από την 1η Ιανουαρίου 1956 της εφημερίδας "Νέα Λήμνος", την οποία συνέχισε να εκδίδει μέχρι το θάνατό του, αφού η σύζυγός του ήταν Λημνιά.
Στις εκλογές της 1ης Μαΐου 1958 εκλέχτηκε ξανά, πάντα με το κόμμα του Σοφοκλή Βενιζέλου, ο οποίος αυτή τη φορά συνενώθηκε με τον Γ. Παπανδρέου στο παραδοσιακό ενιαίο Κόμμα Φιλελευθέρων. Με 7.026 σταυρούς κατέλαβε την μοναδική έδρα του κόμματος στο νομό Λέσβου. Την εκλογή του οφείλει κυρίως στους ψηφοφόρους από τη Λήμνο, αφού πήρε 4.550 σταυρούς από το νησί της συζύγου του.
Στις επόμενες εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961 διαφώνησε με τη συνεργασία του Βενιζέλου με το Γεώργιο Γρίβα και αποχώρησε από το Κόμμα Φιλελευθέρων, προσχωρώντας στην ΕΡΕ του Κων. Καραμανλή. Πήρε 12.354 σταυρούς (6.545 από τη Λήμνο) και βγήκε πρώτος σε σταυρούς στο νομό Λέσβου από όλα τα κόμματα, ξεπερνώντας ακόμα και τον Ηλία Ηλιού της ΕΔΑ, που για πολλά χρόνια εκλεγόταν πρώτος σε σταυρούς. Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963 επανεξελέγη για τέταρτη και τελευταία φορά, πάντα με την ΕΡΕ, παρά την εκλογική αποτυχία του κόμματος. Έλαβε 6.767 σταυρούς (3.025 από τη Λήμνο). Ακολούθησε η άμεση προκήρυξη εκλογών για τις 16 Φεβρουαρίου 1964 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, ώστε να αποκτήσει κοινοβουλευτική αδυναμία.

Θάνατος

Κατά την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας και ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν προς το χωριό Θάνος Λήμνου υπέστη καρδιακό επεισόδιο. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λήμνου, στη Μύρινα, όπου απεβίωσε δυο μέρες πριν από τις εκλογές. Παρόλα αυτά έλαβε 1.888 σταυρούς από πιστούς ψηφοφόρους του. Η σορός του μεταφέρθηκε με ναρκαλιευτικό του Στόλου στη Μυτιλήνη, όπου έγινε η κηδεία του, στις 16 Φεβρουαρίου 1964.
Με τη σύζυγό του είχε αποκτήσει μία θυγατέρα.
All Areas - Worldwide

CD 1

1. Starlight (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:23
2. London Leatherboys (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:42
3. I Don't Wanna Be Like You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:29
4. Breaker (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:49
5. Slaves to Metal (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:14
6. Princess of the Dawn (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Smith-Diesel) - 10:45
7. Restless and Wild (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Smith-Diesel) - 2:46
8. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:26
9. This One's For You (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:08
10. Bulletproof (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:17
11. Too High to Get It Right (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:44

CD 2

1. Metal Heart (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:19
2. Fast as a Shark (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann) - 3:50
3. Balls to the Wall (Dirkschneider, Hoffmann, Frank, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 11:11
4. What Else (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 5:27
5. Sodom & Gomorra (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy, Khachaturian) - 6:39
6. The Beast Inside (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:25
7. Bad Habits Die Hard (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:53
8. Stone Evil (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 4:32
9. Death Row (Dirkschneider, Hoffmann, Baltes, Kaufmann, Deaffy) - 6:03
Έμβλημα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Το  έμβλημα του ομοσπόνδου κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν καθιερώθηκε με ειδική νομοθετική Πράξη το 1957. Περιέχεται στην κρατική σημαία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Τα σύμβολα στο έμβλημα είναι συνδυασμός των εμβλημάτων του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν.

Περιγραφή

Στο θυρεό που έχει μαύρο περίγραμμα και αιχμηρή άκρη, διακρίνουμε δύο ίσα μέρη. Στο αριστερό μέρος υπάρχουν δυο μπλε λιοντάρια σε κίτρινο φόντο, με τις γλώσσες τους έξω. Στο δεξί μέρος υπάρχει ένα σχήμα που αποτελείται από γραμμές ζιγκ ζαγκ και είναι άσπρο, σε σχήμα φυτού. Θυμίζει την τσουκνίδα και πολλές φορές αναφέρεται με την ονομασία αυτή (Nesselblatt). Το φόντο είναι κόκκινο.

Ιστορικά στοιχεία

Το πρώτο μισό του εμβλήματος με τα λιοντάρια προέρχεται από το δανικό έμβλημα. Τα λιοντάρια εμφανίζονται πρώτη φορά το 1245, στη σφραγίδα του ιδρυτή του Δουκάτου του Σλέσβιχ, Άβελ της Δανίας.  Ο βασιλικός οίκος της Δανίας κυβέρνησε ως το 1375. Αργότερα το δουκάτο αποτέλεσε ανεξάρτητο δουκάτο.
Στο δεύτερο μέρος του εμβλήματος υπάρχει το έμβλημα των κομήτων τος Σάουμπουργκ, οι οποίοι ήταν επίσης κόμητες του Χόλσταϊν. Το παλαιότερο τέτοιο έμβλημα με λιοντάρι χρονολογείται από το 1238. Το 1239 το φυτό  Nesselblatt εμφανίζεται σε σφραγίδα του Κόμητα Ιωάννη Α΄. Είναι άγνωστη η προέλευση του μοτίβου της τσουκνίδας. Ονομάστηκε έτσι από το σχήμα του, που θυμίζει το φυτό. Το έμβλημα παρέμεινε αναλλοίωτο παρά τις εδαφικές διαφοροποιήσεις του Χόλσταϊν.