google/wiki40b huggingface dataset:
Αρχαία ελληνική γλώσσα

Προϊστορία

Κατά την προϊστορική περίοδο, στα μέσα της εποχής του Χαλκού, χρησιμοποιείται στην Κρήτη η πρώτη γραφή που εντοπίζεται στον ελλαδικό χώρο: η μινωική ιερογλυφική γραφή (20oς -17ος π.Χ. αι.).
Ακολουθεί η Γραμμική Α, η οποία θεωρείται εξέλιξη της ιερογλυφικής, καθώς φαίνεται να χρησιμοποιεί συλλαβογράμματα. Και οι δύο αυτές γραφές δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί, κατά πάσα πιθανότητα όμως είναι Πρωτοελληνικές γλώσσες που μιλούσαν όλοι οι κάτοικοι του Αιγαίου.
Η Γραμμική Β είναι ένα συλλαβικό σύστημα, που αποδίδει την πρωιμότερη και πιο αρχαϊκή φάση της ελληνικής γλώσσας (15ος - 13ος π.Χ. αι.). Βρίσκεται σε επιγραφές πήλινων πινακίδων, οι οποίες προέρχονται από τα οικονομικά και διοικητικά αρχεία τον μυκηναϊκού κόσμου.

Λογοτεχνικά είδη

Οι διάλεκτοι επηρεάζουν καθοριστικά τον αρχαίο ποιητικό και πεζό λόγο, καθώς τα διάφορα λογοτεχνικά είδη καλλιεργούνται στη διάλεκτο εκείνου του ελληνικού φύλου που, λόγω ιδιοσυγκρασίας και κάποιων κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, τα δημιούργησε για πρώτη φορά.
Στην Ιωνική καλλιεργείται το έπος, μερικά είδη λυρικής ποίησης (ελεγεία, επίγραμμα, ίαμβος) και ιστοριογραφία) στη Δωρική η χορική ποίηση και αργότερα το ειδύλλιο, στην Αιολική η μελική ποίηση. Στην Αττική το δράμα (τραγωδία και κωμωδία), η ρητορική και η φιλοσοφία.
Ίσως χρειάζεται να εντοπιστεί εδώ το γεγονός ότι οι αρχαίοι ποιητές, ιστορικοί, ρήτορες ή φιλόσοφοι δεν έγραφαν στη μητρική τους γλώσσα, αλλά στη διάλεκτο που χρησιμοποιείτο κατά παράδοση για το λογοτεχνικό είδος που έγραφαν.
Η διάλεκτος που χρησιμοποιείτο στις επιγραφές, είναι επίσημη, επιμελημένη και προσεκτικά διατυπωμένη γλώσσα με κοινά στοιχεία από το προφορικό ιδίωμα όλων των πόλεων-κρατών μιας ευρύτερης περιοχής (Ιωνίας, Πελοποννήσου κ.ά.).
Όπως φαίνεται από τα παραπάνω, η διάλεκτος των λογοτεχνικών κειμένων δεν αποδίδει τον πραγματικό λόγο. Ήταν μια τεχνητή γλώσσα, κατασκευασμένη με κάποια γενικά χαρακτηριστικά των φυσικών, ομιλούμενων διαλέκτων. Ο ποιητής χρησιμοποιούσε συμβατικά βασικά γνωρίσματα, παρμένα από τον κοινό, γραπτό ή προφορικό, διαλεκτικό τύπο της Ιωνικής, της Αιολικής, της Δωρικής, προκειμένου να προσδώσει στη γλώσσα του το αντίστοιχο χρώμα, έτσι όπως του επέβαλλε η παράδοση του λογοτεχνικού είδους που υπηρετούσε.
Από τον 4ο π.Χ. αιώνα παρατηρείται το φαινόμενο της εξάπλωσης της χρήσης της αττικής διαλέκτου, παράλληλα με την αυξανόμενη πολιτική επιρροή της Αθήνας. Η αττική διάλεκτος εντέλει κατόρθωσε να συνδυάσει σε σχετικά υψηλό βαθμό τη φυσικότητα και το δυναμισμό του προφορικού λόγου με την εκφραστικότητα της ποιητικής καλλιέργειας. Το γεγονός ότι αναγνωρίστηκε ως επίσημη γλώσσα των Μακεδόνων βασιλέων, συνετέλεσε αποφασιστικά στην καθιέρωσή της ως βάσης της ελληνιστικής Κοινής.
Ανδρέας Πάντζης

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Κύπρο, στην κατεχόμενη πλέον Αμμόχωστο.

Σπουδές/Πρώτες συνεργασίες

Από το 1970 έως το 1976, σπούδασε στο Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογραφίας της Μόσχας,(VGIK), στο τελευταίο Εργαστήρι Σκηνοθεσίας του Mikhail Romm. Μετά το θάνατο του Romm, το Εργαστήρι διηύθυνε ο Lev Kulidjanov. Το διάστημα 1976-1977 ο Ανδρέας Πάντζης έκανε Stage θεατρικής σκηνοθεσίας στο Taganka Theatre, του Yuri Lyubimov. («Ο Μάστερ και η Μαργαρίτα» του Μ. Μπουλγκάκοφ). Ακόμη, έκανε Stage στο Θέατρο Malaya Bronnaya του Anatoly Efros. («Μήνας στην εξοχή» του Τουργκένιεφ.) To διάστημα 1977 – 1978 έκανε Stage σκηνοθεσίας όπερας, στο Moscow Musical Theatre “K. Stanislavski & Nemirovitch – Datchenko”, κοντά στον Lev Mikhailov. (« Οι Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο).

Άλλες δραστηριότητες

Ο Ανδρέας Πάντζης από το 1979 μέχρι το 1981 διηύθυνε το Θεατρικό Εργαστήρι του Δημητρίειου Πολιτιστικού Κέντρου στη Λάρνακα. Από το 1989 μέχρι το 1992 έζησε στο Δ. Βερολίνο, με υποτροφία της DAAD(Visiting Artist). Ήταν εκεί το βράδυ που έπεσε το Τείχος....
Είναι μέλος Διεθνών Κριτικών Επιτροπών και Προκριματικών Κινηματογραφικών Φεστιβάλ στο Μάνχαϊμ, (Δυτ. Γερμανίας), Μονς, (Βελγίου), Βάρνα, (Βουλγαρία), Δράμα, (Ελλάς), Θεσσαλονίκης, (Ελλάς), Φεστιβάλ “LISTOPAD” Μίνσκ, (Λευκορωσία), “Zolotoy Vitiaz”, (Ρωσία), «Φεστιβάλ ‘Ελευθεροτυπίας’» (Ελλάς), “Brigantina”, (Ουκρανία), Μικρού Μήκους Λεμεσού, κλπ.
Έχει δημοσιεύσει Θεωρητικά κείμενα για την Τέχνη σε διάφορα περιοδικά, σε Ελλάδα και Κύπρο.

Θεατρικές παραστάσεις

1. «Ο κυρ- Λεωνίδας μπροστά στην Επανάσταση» του Ίον Λούκα Καρατζάλε. Δημητρίειον Πολιτιστικό Κέντρο Λάρνακας. 1981.
2.« Τέλος του Παιχνιδιού» του Σ. Μπέκετ. Θέατρο ‘ΕΝΑ’. 1988.
3.«Ντέιλι-Ντέιλι» του Β. Κωνσταντίνου. Σατυρικό Θέατρο. 1989.
4.«Η Νίκη» της Λ. Αναγνωστάκη, Θεατρικός Οργανισμός Κυπρου,1989.
5.«Την Άλλη Κυριακή» του Γ. Παπαδογεώργου. Θέατρο ‘Πράξις’. 1990.
6.«Του Κύκλου τα Γυρίσματα» με την ευκαιρία των 20 χρόνων του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου. 1991.
7.«Περιμένοντας τον Κοντό» του Σ. Μπέκετ. Θέατρο ‘Πράξις’.1996.
8.«Ψηλά από τη Γέφυρα» του Α. Μίλλερ. Θέατρο ‘Πράξις’. 1997
9.«La Nonna» του Ρ. Κόσσα. Θεατρο ‘ΕΝΑ’. 1997.
10.«Ο Εβραίος της Μάλτας» του Κρ. Μάρλοου. Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου. 1988.
11.«Μακμπέθ» του Σαίξπηρ. Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου. 2000.
12.« Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή. Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας. (Σόφια). 2002.
13.«Δεσποινίς Τζούλυ» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, Δημοτικό Θέατρο Λάρνακας,2004.
14.«Οι Ηθοποιοί» του Γιώργου Σκούρτη, Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, 2006.
15. "Οι Τρεις Αδελφες" του Τσεχωφ. Κρατικο Θεατρο της Κραϊόβας, Ρουμανια.2010.
16. "Προμηθεας Δεσμωτης" του Αισχυλου. Διεθνες Φεστιβαλ "Τα Κυπρια". Υπουργειο Παιδειας και Πολιτισμου της Κυπρου. 2014.
17. "Κάστινγκ" του Αλεξαντρ Γκάλιν. Θεατρικος Οργανισμος Κυπρου. 2016.

'Οπερα

«Δον Ζουάν» του Μότσαρτ. Συμπαραγωγή της Λυρικής Σκηνής Κύπρου και του Υπουργείου Πολιτισμού της Βουλγαρίας. Σόφια. 1998
Family Style

Λίστα Τραγουδιών

1. Hard to Be (S. R. Vaughan, Bramhall) - 4:43

2. White Boots (Swan, Leslie, Hutchenson) - 3:50

3. D/FW (J. Vaughan) - 2:52

4. Good Texan (J. Vaughan, Rodgers) - 4:22

5. Hillbillies from Outerspace (J. Vaughan, S. R. Vaughan) - 3:42

6. Long Way from Home (S. R. Vaughan, D. Bramhall) - 3:15

7. Tick Tock (J. Vaughan, Rodgers, J. L. Williams) - 4:57

8. Telephone Song (S. R. Vaughan, Bramhall) - 3:28

9. Baboom/Mama Said (J. Vaughan, S. R. Vaughan, D. Freeman) - 4:29

10. Brothers (J. Vaughan, S. R. Vaughan) - 5:05

Βραβεία

Family Style (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος 
Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 1956–57

Την περίοδο 1956-57 η ΕΠΣ Ηπείρου διοργάνωσε πρωτάθλημα Ηπείρου.

Προβλήματα πρωταθλήματος

Η ΕΠΣΗΠ ως ένωση Β κατηγορίας,ήταν υποχρεωμένη από την σεζόν 1955-56 να έχει 2 κατηγορίες.Κάτι τέτοιο δεν έγινε και υπήρξε κίνδυνος να υποβιβαστεί σε ένωση Γ κατηγορίας.Μετά από άδεια της ΕΠΟ διοργανώθηκε το πρωτάθλημα της περιόδου 1956-57 σε ενιαίο όμιλο.Με το τέλος του πρωταθλήματος υπήρξε υποβιβασμός ομάδων για να δημιουργηθούν οι 2 κατηγορίες από την σεζόν 1957-58.
Παρότι το πρωτάθλημα είχε 18 αγωνιστικές,η διάρκεια του ήταν πολύ μεγαλύτερη.Το πρωτάθλημα ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1956 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1957.Η κάθε αγωνιστική δεν είχε σταθερά 5 αγώνες αλλά λιγότερους.Στο πρωτάθλημα υπήρξαν αρκετές αναβολές αγώνων εξαιτίας του κυπέλλου Ελλάδος,μικτών ομάδων,καιρικών συνθηκών,εξετάσεων μαθητών,γιορτών Χριστουγέννων και Πάσχα.Αναβολές υπήρξαν σε περιπτώσεις που τα γήπεδα των ομάδων φιλοξενούσαν άλλες εκδηλώσεις τις μέρες των αγώνων.Για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος χρειάστηκε να δώσει η ΕΠΟ παράταση της αγωνιστικής σεζόν τον Ιούλιο του 1957.Θέματα υπήρξαν και με τις ενστάσεις των ομάδων για διάφορα παιχνίδια.
Η διάρκεια του πρωταθλήματος περιόριζε της ελεύθερες ημερομηνίες για φιλικά των ομάδων.Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μειωθούν τα φιλικά με ομάδες του κέντρου.Επίσης υπήρχε ο φόβος των τραυματισμών.
Οι ομάδες ήταν αναγκασμένες να επικεντρωθούν στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα.Αποτέλεσμα αυτού ήταν να περιορίσουν άλλες αθλητικές δραστηριότητες εκτός ποδοσφαίρου.
Η ΕΠΣΗΠ ήταν αναγκασμένη να ζητά διαιτητές από την Αθήνα,αφού δεν υπήρχαν διαιτητές από την ίδια.Αυτό δημιουργούσε κυρίως οικονομικά προβλήματα στις ομάδες αφού τα έξοδα διαιτησίας ήταν μεγάλα.Το καλοκαίρι του 1957 δημιουργήθηκε για πρώτη φόρα σχολή διαιτησίας από την ΕΠΣΗΠ.Οι πρώτοι διαιτητές ήταν από τα Γιάννινα και άρχισαν να σφυρίζουν ελάχιστους αγώνες προς το τέλος της σεζόν.
Κωνσταντίνος Καραπάνος

Βιογραφία

Ο Καραπάνος γεννήθηκε το 1840 στην Άρτα, η οποία τότε αποτελούσε έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά έλκυε την καταγωγή του από την Ακαρνανία και συγκεκριμένα από τη Ζάβιτσα του Ξηρόμερου. Πατέρας του ήταν ο Γεράσιμος Καραπάνος (επιστάτης των κτημάτων του Οθωμανού Μουσταφά Ναϊλί πασά) και παππούς του ο πολιτικός και συνονόματος Κωνσταντίνος Καραπάνος. Ο Καραπάνος ήταν μεγάλος τσιφλικάς της περιοχής της Άρτας, αγοράζοντας από τους Τούρκους χωριά της Άρτας και των Τζουμέρκων. Επέβαλε μεγάλους φόρους σε όλους του αγρότες που ζούσαν εκεί και προσπάθησε να εδραιώσει την κυριαρχία του χρησιμοποιώντας την πολιτική και εξαγοράζοντας πρακτικά την εκλογή του σε βουλευτικά αξιώματα. Είναι γνωστή η φράση «Ο Τούρκος έφυγε, ο Καραπάνος έμεινε» που οι κάτοικοι της περιοχής της Άρτας χρησιμοποιούσαν για τον δυνάστη.  
Τις εγκύκλιες σπουδές του τις έκανε στα Ιωάννινα και στην Κέρκυρα και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και οικονομολογία στο Παρίσι. Στη γαλλική πρωτεύουσα διορίστηκε το 1861 υπάλληλος της οθωμανικής πρεσβείας, καθότι υπήκοος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αργότερα χρημάτισε γραμματέας της Γενικής Εταιρείας του Οθωμανικού Κράτους. Το 1864 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου άσκησε το επάγγελμα του τραπεζίτη. 
Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την αρχαιολογία. Με άδεια της τουρκικής κυβέρνησης και δικά του έξοδα, διεξήγαγε ως αρχαιολόγος ανασκαφές στην περιοχή της αρχαίας Δωδώνης το διάστημα 1875-1877 όπου ανακάλυψε τα ερείπια της αρχαίας πόλης και το μαντείο της. Την πλούσια αρχαιολογική του συλλογή τη δώρισε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Το 1882, ένα χρόνο μετά την προσάρτηση της Άρτας στο ελληνικό κράτος, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Άρτης, υποψήφιος με το κόμμα του Κουμουνδούρου και ανέλαβε υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις. Εκλέχτηκε πολλές φορές βουλευτής στην επαρχία Άρτας, συγκεκριμένα 11 συνεχόμενες φορές, από το 1882 έως το 1910. Αποχωρώντας από το κόμμα του Κουμουνδούρου προσχώρησε σε αυτό του Τρικούπη, αλλά διαφωνώντας με την πολιτική του, προσχώρησε στη συνέχεια σε αυτό του Δηλιγιάννη. Το 1887 δημιούργησε δικό του κόμμα, το Προοδευτικόν όπως ονομάστηκε, το οποίο μετά λίγους μήνες διαλύθηκε. Υπήρξε υπουργός Οικονομικών το 1890, υπουργός Ναυτικών το 1902 και 1903 και Δικαιοσύνης το διάστημα 1904-1905.
Απεβίωσε στις 22 Μαρτίου 1914 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ζωγράφου και γιοι του ήταν οι Πύρρος και Αλέξανδρος, ο οποίος υπήρξε πολιτικός και διπλωμάτης.
Άνταμ Κόουλ

Διάφορες Εταιρείες

Ξεκίνησε την καριέρα του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης, τον Απρίλιο του 2008, στην εταιρεία Combat Zone Wrestling, αφού είχε ξεκινήσει από τον προηγούμενο χρόνο την εκπαίδευσή του, πάνω στο άθλημα. Από το 2009 ξεκίνησε να εμφανίζεται και σε άλλες μικρότερες εταιρείες αλλά και σε μια μεγαλύτερης εμβέλειας, το Ring of Honor. Από το 2011, δίνει αγώνες σποραδικά και για την εταιρεία Pro Wrestling Guerrilla.

Ring of Honor

Το μεγάλο άλμα στην καριέρα του, έγινε με την συνεργασία του, με το Ring of Honor, στο οποίο έκανε ντεμπούτο τέλη Φεβρουαρίου του 2009. Τριάμισι χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2012, κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο για την εταιρεία, το Παγκόσμιο Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα ROH.
Επιγαμία

Eπιγαμία ονομαζόταν το μέσω σύμβασης εξασφαλιζόμενο δικαίωμα γάμου μεταξύ πολιτών διαφορετικών πόλεων-κρατών στην αρχαία Ελλάδα.
Η επιγαμία ήταν προϋπόθεση για το γάμο. Αυτή γινόταν με σύμβαση μεταξύ του γαμπρού και του πατέρα (ή Κυρίου) της νύφης, αν ένα από τα μέρη δεν ήταν πολίτης του ίδιου κράτους με το άλλο.
Ο γάμος μεταξύ πολιτών διαφορετικών κρατών κατά βάση δεν επιτρεπόταν. Ο νόμος περί επιγαμιών του 451 π.Χ. στην Αθήνα απαιτούσε πλήρη υπηκοότητα και των δύο μερών για το γάμο. Έτσι, στην Αθήνα οι μέτοικοι δεν είχαν το δικαίωμα να παντρευτούν Αθηναίους πολίτες. Για παράδειγμα, ο γάμος της Ασπασίας και του Περικλή σύμφωνα με τον Αττικό νόμο ήταν παράνομος, αφού δεν υπήρχε επιγαμία μεταξύ της Μιλήτου και της Αθήνας. Από την άλλη πλευρά, η Αθήνα επέτρεψε τον 5ο αιώνα π.Χ. τον γάμο πολιτών της με πολίτες πόλεων της Εύβοιας. Υπήρχαν επίσης -πιθανώς σε ορισμένες περιπτώσεις- ρητές απαγορεύσεις επιγαμίας, όπως για παράδειγμα μεταξύ των Αττικών Δήμων Παλλήνης και Αγνούσης  και μεταξύ πολιτών της Άνδρου και της Πάρου.
Το δικαίωμα, να επιτρέπεται σε πολίτες ενός κράτους να παντρευτούν γυναίκα από άλλο κράτος ή να δώσουν μια κόρη για γάμο σε πολίτη άλλου κράτους, συμφωνούνταν σε διακρατικές συμφωνίες. Αυτό ήταν συνήθως μια ιδιαίτερη εύνοια που χορηγούνταν από τα πιο διακεκριμένα κράτη. Η αμοιβαιότητα επερχόταν αυτομάτως. Ιδιαιτέρως στους ελληνιστικούς χρόνους, η επιγαμία όπως και η ἔγκτησις (το δικαίωμα απόκτησης ακινήτου στο εσωτερικό, το οποίο μπορούσε επίσης να παραχωρηθεί και σε μη πολίτες) ήταν μεταξύ των σπουδαιότερων συμβατικών όρων σε διακρατικές ενώσεις. Ένα παράδειγμα είναι η Σύμβαση Συμμαχίας και Ισοπολιτείας μεταξύ Αιτωλικής και Ακαρνανικής Συμπολιτείας του 263/62 π.Χ.
Δ΄ Βασιλειών

Εισαγωγικά

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου Δ' Βασιλειών, ολοκληρώνεται ο κύκλος των σχετικών με τη δράση του προφήτη Ηλία αφηγήσεων και στην συνέχεια ακολουθεί ένας δεύτερος κύκλος με επεισόδια από τη ζωή του προφήτη Ελισαίου, στο πλαίσιο των οποίων συνεχίζεται και η έκθεση της ιστορίας των δύο βασιλείων. Το βιβλίο ακολουθεί τη χρονολογική σειρά της διαδοχής στη διακυβέρνηση μέχρι την οριστική κατάλυση αμφοτέρων και τον τερματισμό ταυτόχρονα του μοναρχικού πολιτεύματος στο αρχαίο Ισραήλ. 
Και σε αυτό, όπως και στο Γ' βιβλίο, παρουσιάζεται η από μέρους των αρχόντων των δυο ανεξαρτήτων ισραηλιτικών βασιλείων αρνητική στάση απέναντι στον Γιαχβέ και τη λατρεία του, γεγονός που επιφυλάσσει δεινά για το λαό τους. Παρ' όλ' αυτά, ο Θεός παραμένει ανεκτικός αναμένοντας μετάνοια. Εντωμεταξύ, οι αληθινοί προφήτες και όχι οι ψευδοπροφήτες είναι οι γνήσιοι εκφραστές μονοθεϊσμού και επικρίνουν με παρρησία όσους έπραξαν «το πονηρόν εν οφθαλμοίς Κυρίου» εξαγγέλλοντας την τιμωρία του αποστάτη λαού τους από τον Γιαχβέ. Η αμαρτία του Ισραήλ προέρχεται κυρίως από την αδυναμία του να ακούσει τους προφήτες.
Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα βιβλία Γ' Βασιλειών και Δ' Βασιλειών αποτελούσαν ενιαίο έργο, το οποίο οι Ο' μεταφραστές για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν.

Συγγραφέας, τόπος, χρόνος

Ο συγγραφέας των βιβλίων Γ' και Δ' Βασιλειών δεν αναγράφεται σε αυτά (ούτε άλλωστε στα Α' και Β' Βασιλειών). Ιουδαϊκή, Ταλμουδική παράδοση, διασώζει ότι τα βιβλία Γ' και Δ' Βασιλειών γράφτηκαν από τον προφήτη Ιερεμία γεγονός που αποδέχονται και κάποιοι νεώτεροι ερευνητές. Άλλοι τα απέδωσαν σε πρόσωπο που βρισκόταν κοντά στον Ιερεμία και άλλοι στον Έσδρα. Σύμφωνα με τον καθ. Παν. Μπρατσιώτη «συμπιλητικός χαρακτήρ του ιστορικού τούτου έργου τυγχάνει ενταύθα προφανής». Τα βιβλία Γ' και Δ' Βασίλειων αποκτούν τη σημερινή τους μορφή πιθανόν κατά τη διάρκεια της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας (586-538 π.Χ.).
Βασίλης Καπερνάρος

Ο Βασίλης Καπερνάρος (γεννήθηκε το 1950) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και στιχουργός. Ήταν βουλευτής Β΄ Αθηνών την περίοδο 2012-2014.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1950 στην Εύβοια όπου ο πατέρας του, με καταγωγή από τη Μάνη, υπηρετούσε ως ενωμοτάρχης. Η μητέρα του Βασιλική κατάγεται από τη Παλιά Αρτάκη της Προποντίδας. Το Γυμνάσιο το ολοκλήρωσε στα Νέα Λιόσια, σημερινό Ίλιον, που παραμένει η οικογενειακή του κατοικία.

Επαγγελματική καριέρα

Πέρασε στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1974. Τότε κατατάχθηκε στο στρατό και υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός για 30 μήνες εκ των οποίων οι 8,5 στον Έβρο.
Πήρε το απολυτήριό του από την Λαμία διότι δεν έδωσε το δικαίωμα σε κανέναν να μεσολαβήσει να υπηρετήσει τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα, αν και πολλοί το έπρατταν κάνοντας, παράλληλα με τη στρατιωτική θητεία τους και την δικηγορική άσκηση. Έτσι, όταν απολύθηκε από το στρατό ξεκίνησε από την αρχή την άσκησή του επαγγέλματος.

Βουλευτής Β' Αθήνας

Το 2012, εξελέγη βουλευτής Β’ Αθήνας στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, από όπου ανεξαρτητοποιήθηκε, κατόπιν επιστολής του στον Πρόεδρο της Βουλής στις 29 Μαΐου 2014 .  Ως βουλευτής, αρνήθηκε οιαδήποτε αποζημίωσή του για τη συμμετοχή του στις επιτροπές της Βουλής, αιτούμενος την καταβολή του ποσού που του αντιστοιχούσε στον τραπεζικό λογαριασμό της Εθνικής Τραπέζης, ο οποίος ανήκει στον Πανελλήνιο Σύλλογο Παραπληγικών . Ως ανεξάρτητος Βουλευτής, καταψήφισε και τις τρεις φορές το στηριζόμενο από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, υποψήφιο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Σταύρο Δήμα . Επίσης, καταψήφισε τα μνημόνια.

Δημοτικός Σύμβουλος

Είναι ήδη Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων από τις εκλογές του 2014. Είναι επικεφαλής της ανεξάρτητης παράταξης "Αθήνα το Σπίτι μας", προκειμένου να κατέλθει ως υποψήφιος δήμαρχος στις δημοτικές εκλογές που θα λάβουν χώρα στις 26 Μαΐου 2019 .

Προσωπική ζωή

Του άρεσε η στιχουργική και εμφανίστηκε ως στιχουργός από πρωτοετής φοιτητής της Νομικής. Τραγούδια του έχουν μελοποιήσει ο Μίμης Πλέσσας, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Χρήστος Δάντης, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο Ανδρέας Πρέζας κ.ά. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Πασχάλης Τερζής, η Ελένη Βιτάλη, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Δημήτρης Ζευγάς, ο Χρήστος Δάντης, ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Ηλίας Λοναρίδης, η Νάντια Καραγιάννη, ο Γιάννης Πλούταρχος, ο Γιώργος Μαργαρίτης, η Τζώρτζια κ.ά .
Είναι παντρεμένος με την Έλενα και έχουν δύο παιδιά.
Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας (ουγγρικά: miniszterelnök‎) είναι ο επικεφαλής της ουγγρικής κυβερνήσεως. Ο πρωθυπουργός και το υπουργικό συμβούλιο είναι υποχρεωμένοι να αναφέρουν το έργο τους στο κοινοβούλιο. Ο τρέχων κάτοχος του αξιώματος είναι ο Βίκτορ Όρμπαν του κόμματος Φιντές, ο οποίος εξελέγη στις 29 Μαΐου 2010.
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO)  είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε με τον οδηγία 439/2010 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της συνεργασίας των κρατών μελών της ΕΕ για το άσυλο, την ενίσχυση της εφαρμογής του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και την υποστήριξη των κρατών μελών υπό ιδιαίτερη πίεση .

Ιστορία

Το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία ενός γραφείου ασύλου όπως η EASO για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών για τη διαχείριση αιτημάτων ασύλου.  
Οι υπουργοί μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ  συναντήθηκαν στη Μάλτας το 2010 και συμφώνησαν να εγκατασταθεί η EASO στη Μάλτα μετά από συζητήσεις γύρω από τη συνεχή μετανάστευση παράνομων μεταναστών, κυρίως από το Κέρας της Αφρικής, που φτάνουν στην Ευρώπη μετά τη διέλευση από τη Λιβύη. Στις 30 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η Μάλτα εξελέγη επίσημα για να φιλοξενήσει τον οργανισμό, κερδίζοντας τους υποψηφίους Κύπρος και Βουλγαρία.  
Τα μεταναστευτικά ναυάγια στη Μεσόγειο του Απριλίου 2015 οδήγησαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους όσον αφορά τον έλεγχο των συνόρων και τις μεταναστευτικές πολιτικές.  Στις 20 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο 10 σημείων το οποίο περιλάμβανε την EASO στη διαδικασία παροχής βοήθειας στους αιτούντες άσυλο και συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις επιχειρήσεις λαθρεμπορίου.  
Τον Απρίλιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να μετατραπεί η EASO σε Οργανισμός Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δήμος Παιονίας

Ιστορικά στοιχεία

Κατά την αρχαιότητα κατοικήθηκε από Παίονες και Βοτιαίους. Αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου, ως χώρα παρά ...τον ευρυρρέοντα Αξιό.... Στα χρόνια της κλασικής αρχαιότητας συμπεριλήφθηκε στο Βασίλειο των Μακεδόνων και άνθησαν πολλές ελληνικές πόλεις, όπως η Ευρωπός, η Αταλάντη, η Ειδομένη, τα Ταυριανά κ.α. Στους Περσικούς πολέμους καταλήφθηκε από τους Πέρσες. Κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, λόγω της συμμαχίας με τη Σπάρτη, δέχτηκε την καταστροφική επίθεση των συμμάχων των Αθηναίων, Θρακών υπό τον Σιτάλκη. Στους Ρωμαϊκούς και Βυζαντινούς χρόνους πέρασε σε αφάνεια, λόγω των πολλών και καταστροφικών επιδρομών βορείων λαών. Μετά από μια μακραίωνη Οθωμανική περίοδο, συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, με σημαντικότερους αγωνιστές τον Ζαφέιριο Σταματιάδη από την Ειδομένη και τον οπλαρχηγό Δημήτριο Τσώρα από το Πάικο. Οι απώλειες ήταν βαριές, με την καταστροφή του Πολυκάστρου, της Ειδομένης, των Μικρών Λιβαδίων, του Κάστρου και του Άσπρου. Μετά τη συμμετοχή των κατοίκων στις Μακεδονικές Επαναστάσεις του του 1878 και του 1896, καθώς και στο Μακεδονικό αγώνα, απελευθερώθηκε τελικά κατά τους Βαλκανικούς πολέμους 1912/1913 και ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Επίσημα ονόματα της Ινδίας

Ο ακόλουθος πίνακας παραθέτει τα ονόματα της Ινδίας στις επίσημες γλώσσες της. Η μόνη επίσημη γλώσσα της Ινδίας είναι τα Χίντι στο αλφάβητο Ντεβανάγκαρι κατά το άρθρο 343 του συντάγματος της Ινδίας. Τα Αγγλικά έχουν καθεστώς "δευτερεύουσας επίσημης γλώσσας". Το Όγδοο Πρόγραμμα του Ινδικού Συντάγματος αναφέρει 22 γλώσσες, οι οποίες αναφέρονται ως προγραμματισμένες γλώσσες και λαμβάνουν αναγνώριση, καθεστώς και επίσημη ενθάρρυνση.
Πέρα Παλάς

Ιστορία

Το «Πέρα Παλάς» είναι το πιο κοσμοπολίτικο και με μεγάλη ιστορία ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης, που αποτελούσε κέντρο των πολιτικών, διανοούμενων και καλλιτεχνών της Ευρώπης. Χτίστηκε το 1892, όταν η Εταιρεία Βαγκόν – Λι αποφάσισε να το ανεγείρει στα υψώματα πάνω από τον Γαλατά για να υποδέχεται κυρίως τους επιβάτες του Οριάν Εξπρές, που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι. Στα 1918, το ξενοδοχείο αγοράστηκε από τον Έλληνα επιχειρηματία Μποδοσάκη.
Το κομψό και πολυτελές μπαρ «Γκραν Οριάν» του ξενοδοχείου, με τους αυθεντικούς πολυελαίους, έχει φιλοξενήσει στα τραπέζια του διασημότητες από όλο τον κόσμο. Το ξενοδοχείο διατηρεί πολλά αυθεντικά στοιχεία του παρελθόντος, όπως παλιά έπιπλα εποχής, περίτεχνα πόμολα, υδραυλικά και έναν παλιό εκπληκτικής τέχνης ανελκυστήρα από ξύλο και σίδερο. Το σαλόνι, με τους μαρμάρινους κίονες, έχει ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή ατμόσφαιρα.

Διάσημοι επισκέπτες

Το ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς» της Κωνσταντινούπολης έχει φιλοξενήσει στα δωμάτιά του προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Στη μεγάλη όμως φήμη του ξενοδοχείου συνέβαλε κυρίως η Αγγλίδα συγγραφέας βιβλίων μυστηρίου Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie, 1890 – 1976), που έμεινε σ’ αυτό πολλές φορές μεταξύ 1924 και 1933. Στο δωμάτιο Νο 411, η Αγκάθα Κρίστι έγραψε ένα μεγάλο μέρος από το μυθιστόρημά της «Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές». Το δωμάτιο αυτό είναι ανοικτό στους επισκέπτες, όπου μπορεί κανείς να δει τα βιβλία και τις φωτογραφίες της συγγραφέως.
Σε είκοσι επτά από τα 145 δωμάτια του ξενοδοχείου είναι χαραγμένα σε μπρούτζινες πλάκες τα ονόματα διάσημων επισκεπτών, μεταξύ των οποίων και του «πατέρα της τουρκικής δημοκρατίας» Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος έμεινε στο δωμάτιο αριθ. 101 και το οποίο διατηρείται σήμερα ως μουσείο.
Ανάμεσα σ’ άλλες προσωπικότητες που έχουν διαμείνει κατά καιρούς στο «Πέρα Παλάς» περιλαμβάνονται: ο Λέων Τρότσκι, η Μάτα Χάρι, η Σάρα Μπερνάρ, η Ζοζεφίν Μπέικερ, η Γκρέτα Γκάρμπο, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, η Τζάκι Ωνάση κ. ά.
Ιωάννης Νικολόπουλος

Βιογραφία

Ο Ιωάννης Νικολόπουλος γεννήθηκε στα Αραγόζαινα Αχαΐας το 1796. Πήρε ενεργά μέρος στην Επανάσταση του 1821 πολεμώντας σε διάφορες μάχες υπό τις διαταγές του Δημήτρη Μελετόπουλου και του Σωτηρίου Θεοχαρόπουλου. Μεταξύ άλλων πολέμησε στη Μάχη της Ακράτας (5 Ιανουαρίου 1823), στη Μάχη των Σελών και στη Μάχη Παλαιών Πατρών (9 Μαρτίου 1821).
Για τη συμμετοχή του στον αγώνα τιμήθηκε από τον Όθωνα με το Σιδηρούν Αριστείο τον Δεκέμβριο του 1841.