google/wiki40b huggingface dataset:
Ανάγλυφο της σκεπτόμενης Αθηνάς

Περιγραφή

Χαμηλά προεξέχει μια λεπτή ταινία που παριστάνει το έδαφος, στο οποίο επάνω στέκει η θεά Αθηνά. Το έδαφος του αναγλύφου ήταν χρωματισμένο με γαλάζια μπογιά όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα. Το ίδιο χρώμα έφερε και η τετραγωνική επιμήκης στήλη που στέκει όρθια στο δεξί μέρος του αναγλύφου. Η στήλη ήταν διακοσμημένη με μια ταινία εν είδει επίκρανου. Η ενδυμασία της Αθηνάς αποτελείται από τα υποδήματα, αττικό χιτώνα χωρίς μανίκια με ζωσμένο απόπτυγμα, και κράνος τύπου κορινθιακού. Στέκει μπροστά στην στήλη, ελαφρά κλίνοντας μπροστά έχοντας το δεξί χέρι στην μέση ενώ με το αριστερό χέρι στηρίζει το δόρυ. Το κεφάλι είναι ελαφρά γερμένο προς τα κάτω. Το ανάγλυφο έχει διαστάσεις ύψος: 54 εκ., πλάτος: 32-31,5 εκ, πάχος: 0,5 εκ.

Ερμηνεία

Η έκφραση της Αθηνάς εμπνέει μελαγχολία ή λύπη. Πιθανόν επειδή η στήλη να δηλώνει επιτύμβιο μνημείο των πεσόντων στρατιωτών των μηδικών πολέμων προς υπεράσπιση της πατρίδας.

Ιστορική τοποθέτηση

Το ανάγλυφο βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης νότια του Παρθενώνα, μεταξύ του κρηπιδώματος του ναού και του νοτίου τείχους της Ακρόπολης. Το σημείο αυτό ήταν ίσως το εργαστήριο κατασκευής γλυπτών κατά την επί Περικλέους οικοδόμηση του Παρθενώνα. Η διάσταση της Αθηνάς, το περίγραμμα των μορφών, και η διάπλαση των μελών του σώματος είναι κάλλιστα γνωρίσματα της τελειοποιημένης τέχνης. Οι πτυχές του χιτώνα δείχνουν ότι ο καλλιτέχνης δεν είναι απαλλαγμένος από την επίδραση της αρχαϊκής τέχνης. Το ανάγλυφο κατατάσσεται στου τελευταίους χρόνους του πρώτου ήμισυ του 5ου π.Χ. αιώνα.
1755 Λόρμπαχ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Λόρμπαχ εκτιμάται σε 27,90 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1117. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Λόρμπαχ γύρω από τον εαυτό της.
Καίσαρ Εμμανουήλ

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε το 1902 ή το 1904 στην Αθήνα αλλά η καταγωγή του ήταν από την Πάτρα. Δεύτερος ξάδελφος του ήταν ο ποιητής Ζαν Μορεάς. Εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών διακόπτοντας τις σπουδές του στο τελευταίο έτος λόγω των στρατιωτικών του υποχρεώσεων. Αποφοίτησε τελικά το 1938 μιας και παράλληλα εργαζόταν σε ασφαλιστική εταιρεία στον Πειραιά, ενώ κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 υπηρέτησε ως διερμηνέας ιταλικών. Νωρίτερα είχε ιδρύσει στο Νέο Φάληρο το Ινστιτούτο Κλασικών Σπουδών στο οποίο ο ίδιος δίδασκε την αρχαία ελληνική και την ιταλική γλώσσα. Από το 1937 έως το 1940 υπήρξε ανταποκριτής της ρουμανικής εφημερίδας Le moment όπου έγραφε φιλολογικά άρθρα στα γαλλικά, και στην Κατοχή εργάστηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας. Μετά από αυτήν και έως το 1958 εργάστηκε σε δημόσια και ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Αργότερα συνέχισε το εκπαιδευτικό του έργο στην Κύπρο και την Αίγυπτο διδάσκοντας στα εκεί ελληνικά σχολεία. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την ποίηση και τις μεταφράσεις έργων μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε από σακχαρώδη διαβήτη στο Δημοτικό Νοσοκομείο Αθηνών στις 24 Απριλίου 1970.
Γιώργος Αρμένης

Βιογραφία

Ήταν μαθητής του Καρόλου Κουν. Πέρασε δύσκολη παιδική ηλικία καθώς οι γονείς του χώρισαν νωρίς και τον μεγάλωσε η μητέρα του. Πριν γίνει ηθοποιός είχε απασχοληθεί σε διάφορες εργασίες ενώ δούλεψε και ως ναυτικός και ήταν αριστερών πολιτικών καταβολών. 
Όπως ο ίδιος παραδέχτηκε σε συνέντευξή του, το έναυσμα να ασχοληθεί με το θέατρο του προκάλεσε μια ραδιοφωνική εκπομπή, κατά την οποία άκουσε τον Κουν να μιλά. Με την παρότρυνση του Αλέκου Αλεξανδράκη έδωσε εξετάσεις σαν ταλέντο για τη σχολή του Κουν, στις οποίες πέτυχε και μάλιστα σπούδασε με υποτροφία κατά το χρονικό διάστημα 1967 - 1970. 
Εν συνεχεία, συμπλήρωσε 50 χρόνια στο θεατρικό είδος, ενώ στο "Θέατρο Τέχνης" είχε παραμείνει για 22 συνεχόμενα έτη, μέχρι και το θάνατο του δασκάλου του. Γνωστά του έργα είναι η "Πρόβα" και το "Σόι". 
Εκτός από το θέατρο, εμφανίσθηκε και σκηνοθέτησε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, ενώ πρωταγωνίστησε και στον κινηματογράφο, κερδίζοντας σημαντικές διακρίσεις.
Σελεστίνης

Εμφάνιση, παραγενέσεις

Σχηματίζει πλήρη ισόμορφη σειρά με τον βαρύτη. Η δομή των κρυστάλλων και το χρώμα τους είναι παρόμοια (ιδιαίτερα στις άχροες ποικιλίες) και δεν είναι δυνατό τα δύο ορυκτά να διακριθούν μακροσκοπικά. Η διάκρισή τους γίνεται με τη βοήθεια φλόγας λύχνου Bunsen, την οποία ο σελεστίνης χρωματίζει κόκκινη, ενώ ο βαρύτης πράσινη.
Είναι τυπικά ιζηματογενούς προελεύσεως ορυκτό, σχηματιζόμενο, ως χημικό ίζημα, από καταβυθίσεις υδατικών διαλυμάτων πλούσιων σε στρόντιο και πληροί εδαφικές κοιλότητες, σχισμές αλλά και σπήλαια. Απαντά, επίσης, σε υδροθερμικές φλέβες και σιδηρομαγνησιούχα πυριγενή πετρώματα.
Σχετίζεται με γύψο, ανυδρίτη, φθορίτη, στροντιανίτη, αυτοφυές θείο (εβαποριτικής προέλευσης), με το οποίο σχηματίζει πολύ όμορφο χρωματικό συνδυασμό, περιζήτητο από συλλέκτες, ασβεστίτη, δολομίτη, ανάλκιμο και νατρόλιθο.
Είναι το πλέον διαδεδομένο ορυκτό του στροντίου, του οποίου αποτελεί και μετάλλευμα, με παγκόσμια διασπορά. Πολύ όμορφα δείγματά του, με μεγάλους και όμορφα χρωματισμένους κρυστάλλους ανευρίσκονται στη Μαδαγασκάρη, το Μεξικό, τη Σικελία, τη Γερμανία (Κάτω Σαξωνία), τη Νορβηγία, την Αίγυπτο και τις πολιτείες Οχάιο, Πενσιλβάνια, Ιλινόις και Τέξας των ΗΠΑ.
Μαρία Αιμιλία του Ζολί

Οικογένεια

Η Αιμιλία γεννήθηκε στο Bourg-en-Bresse στο Pierre de Joly de Choin, το μεγάλο bailli του Bourg-en-Bresse και το Mademoiselle d'Urre d'Aiguebonne. Ήταν μια κυρία επί των τιμών της αγαπημένης κόρης του βασιλιά, Μαριάννα των Βουρβόνων. Η Αιμιλία θεωρήθηκε μη ελκυστική αλλά πνευματώδης.
Ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος την ερωτεύτηκε μετά το θάνατο του συζύγου του το 1690. Έκανε σχέση με τον Λουδοβίκο, παράλληλα με τη σχέση της με τον κόμη Φραγκίσκο-Αλφόνσο. Φημολογήθηκε ότι η Αιμιλία κι εκείνος σχεδίαζαν να κατακτήσουν το θρόνο κάνοντας ένα παιδί μαζί, το οποίο θα παρουσίαζαν ως παιδί του Λουδοβίκου. Όταν αυτά τα σχέδια ανακαλύφθηκαν, αφού η αλληλογραφία μεταξύ της Αιμιλίας και του Φραγκίσκου Αλφόνσου παρουσιάστηκε στο βασιλιά, και οι δυο τους εξορίστηκαν από το δικαστήριο.
Ωστόσο, η σχέση της με τον Λουδοβίκο δεν τελείωσε.

Γάμος

Η Αιμιλία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο μυστικά το 1694. Καμία λεπτομέρεια δεν είναι γνωστή για την τελετή, αλλά στις 19 Ιουλίου 1694, ο Λουδοβίκος την ανέφερε ως νόμιμο σύζυγό του σε μια επιστολή προς τη σύζυγο του πατέρα του, Φραγκίσκη του Μεντνόν. Ωστόσο, η Αιμιλία δεν απέκτησε τον τίτλο της Δελφίνας, αλλά συνέχισε να αναφέρεται επισήμως ως Mademoiselle de Choin. Ο γάμος δεν αναγγέλθηκε επίσημα ούτε αναγνωρίστηκε και δεν συμμετείχε στη ζωή του βασιλείου.
Η Αιμιλία κατοικούσε στο ανάκτορο του Meudon, όπου συναντήθηκε με τη μοργανατική σύζυγο του βασιλιά, Μαρκησία ντε Μεντνόν, με την οποία τα πήγανε πολύ καλά. Της επιτράπηκε να κάθεται σε μια καρέκλα με την παρουσία μελών του βασιλικού οίκου και να απευθύνεται με το απλό τους όνομα και όχι με τους πλήρεις τίτλους τους, αλλά ντυνόταν απλά, δεν επωφελήθηκε από το γάμο και δεν συμμετείχε στην πολιτική.
Έγκυος την εποχή του μυστικού γάμου της, γέννησε έναν γιο που στάλθηκε στην ύπαιθρο και πέθανε στην ηλικία των δύο ετών το 1697 χωρίς να λάβει όνομα. Δεν έκαναν άλλα παιδιά.

Μετέπειτα ζωή και θάνατος

Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου το 1711, συνταξιοδοτήθηκε. Ο Λουδοβίκος της άφησε μια περιουσία στη διαθήκη του, αλλά εκείνη την έσκισε λέγοντας ότι όταν ήταν ζωντανός, χρειαζόταν μόνο εκείνον και μετά το θάνατό του μόνο ένα μικρό εισόδημα. Η Αιμιλία έλαβε σύνταξη από τον μονάρχη και αφιερώθηκε στην φιλανθρωπία, χωρίς να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή. Πέθανε στο Παρίσι, "παγκοσμίως σεβαστή για τις αρετές της".
Astacos PPC

Με την ονομασία Astacos PPC φέρονταν κοινοπραξία εταιριών κατασκευής και λειτουργίας μεγάλου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής στη περιοχή Αστακού Αιτωλοακαρνανίας με χρήση υγροποιημένου πετρελαϊκού αερίου (LPG) και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), τελικής ισχύος 1100 μεγαβάτ, εξαιρετικά δυσανάλογα μεγάλη για τα δεδομένα της οικονομικής και ενεργειακής κλίμακας της Ελλάδας.
Στη κοινοπραξία αυτή συμμετείχαν η γερμανική εταιρία συμβούλων "Rosebud Energie Deutschland GmbH" με ποσοστό 33%, η λιβανο-παλαιστινιακών συμφερόντων εταιρία "Sabbagh abd Khoury Sal" (S&K), γνωστή και ως "CCC" (ή θρι Σι), με ποσοστό επίσης 33 %, καθώς και οι καταριανές εταιρίες "Qatar Petroleum International" με ποσοστό 23% και η "Qatar Electricity & Water Co" με το υπόλοιπο ποσοστό 11%. Το σύνολο της επένδυσης αυτής άγγιζε το πόσό των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στην επένδυση αυτή προβλέπονταν επίσης κατασκευή μεγάλων σταθμών αποθήκευσης και επαναεριοποίησης υγροποιημένων αερίων (δεξαμενές), καθώς και μελλοντική σύνδεση του εργοστασίου με τον αγωγό φυσικού αερίου Τουρκίας Ελλάδας Ιταλίας που θα διέρχεται από την Ηγουμενίτσα. Από ελληνικής πλευράς εταίρος του έργου φέρονταν η "ΝΑΒΙΠΕ" Αστακού της οποίας ιδιοκτήτες είναι οι ελληνικές τράπεζες Πειραιώς, Εμπορική και Άλφα Μπανκ.
Την υλοποίηση της επένδυσης αυτής επρόκειτο ν΄ αναλάβει η εταιρία Qatar Petroleum International, η οποία και αποτελεί τον επενδυτικό βραχίονα της κρατικής εταιρίας πετρελαίου και φυσικού αερίου του Κατάρ, της Qatar Petroleum.
Τελικά η επένδυση αυτή ματαιώθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε η πρώτη εταιρία της κοινοπραξίας (των συμβούλων) και που εκπροσωπείται στην Ελλάδα από τον Ιωάννη Αντωνιάδη, λόγω των υπέρμετρων αξιώσεων της λιβανο-παλαιστινιακής εταιρείας S&K για παροχή μεγάλων εκπτώσεων επί της τιμής του καυσίμου αερίου, εκ μέρους των καταριανών εταιριών, που αν και δεν ήταν αναγκαίες για τη βιωσιμότητα της επένδυσης χαρακτηρίστηκαν από τους υπολοίπους εταίρους ως παράλογες.
Άγιος Ισίδωρος Πάφου

Τοποθεσία

Ο Άγιος Ισίδωρος βρίσκεται σε απόσταση 35 χιλιομέτρων βόρεια της Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 210 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με την Πελαθούσα, στα βορειοανατολικά με τη Λυσό και στα ανατολικά, νότια και δυτικά με τη Στενή.

Ονομασία

Η ονομασία της κοινότητας προέρχεται από τον Άγιο Ισίδωρο, τον προστάτη των γάτων. Το 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του άλλαξαν το όνομα της κοινότητας σε Ντεμιρσί, που σημαίνει σιδηρουργός.

Ιστορία

Σε χάρτες της Ενετοκρατίας η κοινότητα εμφανίζεται στους τρεις καταλόγους των χωριών της Κύπρου ως San Sidero, San Sidiro και Ιsidoros. Σύμφωνα με ανευρεθέντα έγγραφα στο Κρατικό Αρχείο της Βενετίας, ο Άγιος Ισίδωρος την εποχή της Ενετοκρατίας άνηκε σε ένα φεουδάρχη. Η περιοχή είχε ελεύθερους (φραγκομάτους-francomati) καλλιεργητές. Η πλειοψηφία των κατοίκων ασπάσθηκε τον Μωαμεθανισμό. Όσοι παρέμειναν χριστιανοί είναι πιθανών να είχαν δημιουργήσει τον γειτονικό οικισμό της Στενής.
Αμειψισπορά

Ιστορία

Η αμειψισπορά  μαζί με την αγρανάπαυση ήταν απαραίτητες διαδικασίες πριν την εμφάνιση των σύγχρονων καλλιεργητικών τεχνικών.
Η ανάγκη εναλλαγής των καλλιεργειών έχει προκύψει από τον τρόπο που τα φυτά αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον. Όλα τα φυτά δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία.
Άλλα φυτά όπως τα ψυχανθή συντελούν στη συσσώρευση αζώτου στο έδαφος. Άλλα χρειάζονται σημαντικές ποσότητες αζώτου όπως τα σιτηρά.
Οι νέοι τρόποι καλλιέργειας έδωσαν τη δυνατότητα μονοκαλλιέργειας όμως τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν. Το έδαφος "κουράζεται", αυξάνονται οι οικονομικές απαιτήσεις σε λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα και φυτοφάρμακα γενικά και μειώνεται η γονιμότητα του εδάφους.

Λειμώνων

Εξασφαλίζει βοσκή, πράσινη τροφή και σανό για την κτηνοτροφία.

Χρησιμοποιείται κυρίως για βελτίωση των φυσικών βοσκοτόπων που έχουν μικρή γονιμότητα.

Φάρμας

Καλλιεργούνται φυτά κτηνοτροφίας που δεν είναι εύκολη η μεταφορά τους.

Χρησιμοποιείται σε χωράφια που βρίσκονται όσο πιο κοντά γίνεται στις κτηνοτροφικές μονάδες.

Προστατευτική του εδάφους

Καλλιεργούνται κυρίως πολυετή χόρτα.

Χρησιμοποιείται σε εδάφη που κινδυνεύουν από διάβρωση.

Ωφέλειες

Με την εφαρμογή ενός καλού συστήματος αμειψισποράς αποφεύγονται τα μειονεκτήματα της μονοκαλλιέργειας, παρέχεται εργασία στα μέλη της αγροτικής οικογένειας στις διάφορες εποχές του έτους, μετριάζονται οι κίνδυνοι από την αποτυχία μιας μόνο καλλιέργειας, παράγεται ποικιλία προϊόντων και με την επέκταση της καλλιέργειας των κτηνοτροφικών φυτών εξασφαλίζεται η επιτυχία μιας βελτιωμένης κτηνοτροφίας με όλα τα γνωστά πλεονεκτήματα. Με την εφαρμογή μιας βελτιωμένης αμειψισποράς αυξάνονται, χωρίς άλλη ιδιαίτερη επιβάρυνση, οι στρεμματικές αποδόσεις της σιτοκαλλιέργειας και των άλλων εξαντλητικών καλλιεργειών.
Με την αμειψισπορά προλαμβάνεται και η διάβρωση του εδάφους από τις βροχές.
Damageplan

Βιογραφία

Οι Ντάρελ και Πολ σχημάτισαν το συγκρότημα μετά την διάλυση των Pantera, στις αρχές του 2003. Τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω σε νέο υλικό στο στούντιο του Νταρέλ στο σπίτι του στο Ντάλας. Ο πρώην κιθαρίστας των Halford, Πάτρικ Λάχμαν, άκουσε τα ντέμο του συγκροτήματος και εξέφρασε το ενδιαφέρον να αναλάβει τα φωνητικά του νέου σχήματος, ενώ το μπάσο ανέλαβε ο Μπομπ Κακάχα, ο οποίος πήρε το παρωνύμιο Μπομπ Ζίλα.
Από τον Αύγουστο του 2003 μέχρι τον Ιανουάριο του 2004, ηχογράφησαν το άλμπουμ "New Found Power", το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου του 2004 ανεβαίνοντας στο Top-40 του Billboard. Αν και περιείχε αρκετά στοιχεία από την μουσική των Pantera, ο δίσκος κινήθηκε σε πιο μελωδικές κατευθύνσεις με πολλά Nu Metal χαρακτηριστικά.
Το συγκρότημα διαλύθηκε όταν στις 8 Δεκεμβρίου 2004, στην εμφάνιση τους στην "Alrosa Villa" του Κολόμπους του Οχάιο, ο Νέιθαν Γκέιλ, θεατής της συναυλίας, πυροβόλησε τον Νταρέλ με μία 9 mm Beretta 92FS, σκοτώνοντας τον ακαριαία. Τα αίτια της δολοφονικής επίθεσης δεν έγιναν ποτέ γνωστά, με υποθέσεις να αναφέρουν ότι ήταν αντίδραση για την διάλυση των Pantera ή ότι ο Άμποτ είχε κλέψει ένα τραγούδι που είχε συνθέσει ο Γκέιλ.
Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης

Μάχες με τους Γάλλους

Ο Ιωάννης ήταν μόλις έξι μηνών βρέφος όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του που σκοτώθηκε στην Μάχη του Κρεσί. Την περίοδο που ήταν ανήλικος η αντιβασιλεία βρισκόταν στα χέρια της μητέρας του και του Έμπερχαρτ Β΄ της Βυρτεμβέργης. Τον Δεκέμβριο του 1353 έδωσε όρκο υποτέλειας για το δουκάτο του στον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄, τον έκανε σαν ανταμοιβή αρχιστράτηγο στην κομητεία της Μοζέλλας. Ο Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας του έδωσε βασιλική απαλλαγή να κυβερνήσει το δουκάτο παρά το ότι ήταν ακόμα ανήλικος (1354). Συμμετείχε σε Σταυροφορίες στην Λιθουανία με το Τευτονικό Τάγμα (1356, 1365)
Συμμετείχε στην μάχη του Πουατιέ στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Ιωάννη του Αγαθού όπως ο πατέρας του στην Μάχη του Κρεσί αλλά οι Άγγλοι τοξότες εξουδετέρωσαν το Γαλλικό ιππικό. Σε αντίθεση με τον πατέρα του επέζησε αλλά συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γάλλους, αργότερα βοήθησε τον δελφίνο Κάρολο να καταστείλει την εξέγερση του Ετιέν Μαρσέλ στο Παρίσι. 
Παρέστη στην στέψη του βασιλιά Καρόλου Ε΄ στην Ρενς, ενίσχυσε τους δεσμούς με το Γαλλικό στέμμα που είχε δημιουργήσει η Λωρραίνη τον περασμένο αιώνα. Συμμετείχε όπως ο πατέρας του στον Πόλεμο διαδοχής της Βρετάνης, υποστήριξε τον θείο του Κάρολο που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Ιωάννη Ε΄ της Βρετάνης. Ο Κάρολος έπεσε στην "μάχη του Ωραί" (29 Σεπτεμβρίου 1364) και ο Ιωάννης Ε΄ σαν αναμφισβήτητος δούκας συνέλαβε τον Ιωάννη Α΄ αιχμάλωτο.

Θάνατος σε εξέγερση

Συνέχισε να βοηθά τους Γάλλους βασιλείς Κάρολο Ε΄ και Κάρολο ΣΤ΄ να ανακτήσουν τις περιοχές που είχαν χάσει με την Συνθήκη του Μπρετινί αλλά σταδιακά απομακρύνθηκε από την βασιλική αυλή. Οι ελεύθερες εταιρείες λεηλατούσαν τα εδάφη του και οι βασιλικοί αξιωματούχοι προσπαθούσαν να απομακρύνουν τον Ιωάννη Α΄ σαν υποτελή του αυτοκράτορα από τους υπηκόους του, τελικά ο Ιωάννης ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Φίλιππο Β΄ της Βουργουνδίας. Ο Ιωάννης Α΄ της Λωρραίνης δολοφονήθηκε σε εξέγερση που ξέσπασε στο Παρίσι από πολίτες που τον κατηγόρησαν για κατάχρηση εξουσίας.
Ηγησάνδρα

Στην ελληνική μυθολογία η Ηγησάνδρα, όπως αναφέρεται από τον Φερεκύδη (Σχόλια εις Ομήρου Οδύσσειαν, δ 22), ήταν θυγατέρα του Αμύκλα, ιδρυτή και βασιλιά της ομώνυμης πόλεως της Λακωνίας, και της Διομήδης, κόρης του Λαπίθη. Από τον πατέρα της, η Ηγησάνδρα ήταν εγγονή του Λακεδαίμονα και ανηψιά της Ευρυδίκης. Αδελφές της Ηγησάνδρας ήταν η Λαοδάμεια ή Λεάνειρα και η Δάφνη, ενώ αδελφοί της οι Κυνόρτας, Υάκινθος, Άργαλος και Άρπαγος.
Ναντίν Σιέρρα

Βιογραφία

Ξεκίνησε να τραγουδά σε ηλικία περίπου 14 ετών (Palm Beach Opera) και έκανε το ντεμπούτο της σε κονσέρτο στο Ελσίνκι το 2009.
Τραγούδησε στο κονσέρτο της Πρωτοχρονιάς του 2016 στο Θέατρο La Fenice της Βενετίας, σε ντουέτο με τον Στέφανο Σέκκο. (Stefano Secco)
Τραγούδησε στο κονσέρτο της Πρωτοχρονιάς του 2017 στο Θέατρο Massimo του Παλέρμο.
Είναι υψίφωνος με σπουδαίο φωνητικό και σκηνικό ταλέντο. Κάποιες από τις ερμηνείες της, ιδίως σε έργα του Τζουζέπε Βέρντι (Ριγκολέττο, Τζίλντα),; έχουν καταγραφεί ανάμεσα στις κορυφαίες ερμηνείες της όπερας. ;
Λεόντιος Πετμεζάς

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Καβάλα το 1965. Προέρχεται από οικογένεια οπλαρχηγών του 1821, αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και ευεργετών. Είναι πτυχιούχος της σχολής Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.Είναι απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου και της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «Μαίρης Τράγκα». Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δημοσιογραφία στο Ίδρυμα Μπότση και στη Σχολή Δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1. Παρακολούθησε ιστορία της τέχνης και ζωγραφική στην Ευρώπη και την Αμερική.

Δραστηριότητα

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα συνεργάζεται με Δήμους, Υπουργεία, Πρεσβείες, Νομαρχίες, γραφεία πολιτικών, πνευματικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, εκδοτικά συγκροτήματα, πολιτιστικά μορφωτικά κέντρα,μουσεία  και χώρους τέχνης ,. Από το 2004 έως το 2012 διατέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Επιστημονικός σύμβουλος του εικαστικού θεσμού «Τέχνης Φλόγα». Στα πλαίσια της συνεργασίας του με τον εικαστικό θεσμό δίδαξε ζωγραφική και ιστορία τέχνης. Συμβάλλει στην διοργάνωση και παρουσίαση εκθέσεων, φεστιβάλ και δρώμενων τέχνης και πολιτισμού, ανά το κόσμο. Ασχολείται με την εκτίμηση έργων τέχνης. Συνέβαλε δραστικά στην εγκαθίδρυση νέων προοπτικών,διαπραγματεύσεων και διευθετήσεων στο χώρο της τέχνης. Διδάσκει Ιστορία της σύγχρονης τέχνης ενώ εκθέτει εικαστικά έργα του στην Ελλάδα, και στο εξωτερικό και έχει λάβει θετικά σχόλια από αναγνωρισμένους ιστορικούς-κριτικούς τέχνης.Πίνακες του ανήκουν σε γνωστές συλλογές τέχνης (Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αργοστολίου, Art Studio Est, Art Way, Art Space, Art Selected Works κ.ά.) ενώ σημαντικό μέρος τους έχει διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Προλογίζει εκδόσεις, εικαστικά, λογοτεχνικά και ποιητικά βιβλία, καταλόγους εκθέσεων, εκθέσεις, events, happenings, performances και άλλα πολιτιστικά γεγονότα. Το 2012 παρουσίασε μελέτη-διατριβή του για το ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός. Για την πένα και τη γραφή του έχουν εκφραστεί με ευμενή κριτική επιφανείς άνθρωποι του χώρου.Συχνά είναι εισηγητής σε διεθνείς συναντήσεις και συμπόσια για τη τέχνη. To 2014 έλαβε μέρος ως συντονιστής και εισηγητής στη 1η διημερίδα των εικαστικών του ΣΥΡΙΖΑ. To 2015 ανέλαβε τη θέση του επιστημονικού συμβούλου στο Ελληνικό Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού.

Οικογενειακή κατάσταση

Είναι παντρεμένος με την εικαστικό-αγιογράφο Μαριλένα Φωκά.
Γιοάν Μπουσκέτς

Βίος

Ο Μπουσκέτς γεννήθηκε το 1946 στο Ελ Πρατ δε Λομπρεγάτ, προάστιο της Βαρκελώνης. Το 1969 αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Escola Tecnica Superior d'Arquitectura de Barcelona (ETSAB), του Πολυτεχνείου της Καταλονίας. Ο Μπουσκέτς ήταν καθηγητής πολεοδομίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων στο Πολυτεχνείο της Βαρκελώνης από το 1979 μέχρι το 2002. Από το 2002 υπήρξε καθηγητής στο Harvard Graduate School of Design και κατέχει την έδρα του καθηγητή της Πρακτικής της Πολεοδομίας και του Σχεδιασμού. Επιπλέον, είναι επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια.
Επίσης, ήταν επικεφαλής του Τμήματος Προγραμματισμού του Δήμου της Βαρκελώνης μεταξύ του 1983 και του 1989 και κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1992.
Φράνκα Ράμε

Βιογραφία

Η Φράνκα Ράμε γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1929 στο Παραμπιάγκο της Λομβαρδίας και καταγόταν από μια οικογένεια με μεγάλη παράδοση στην τέχνη του θεάτρου.
Το 1951 έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο και λίγο αργότερα γνώρισε τον επίσης συγγραφέα και ηθοποιό Ντάριο Φο, με τον οποίον παντρεύτηκαν το 1954. Ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε ο γιος τους, ο συγγραφέας Γιάκοπο Φο.
Η Ράμε και ο Φο δούλεψαν μαζί τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο θέταρο. Οι δυο τους ίδρυσαν στο Μιλάνο τη θεατρική ομάδα Ντάριο Φο - Φράνκα Ράμε. Η Ράμε ανέλαβε διοικητικό ρόλο, ενώ ήταν και πρωταγωνίστρια του θιάσου. Ο Φο είχε το ρόλο του σκηνοθέτη, του συγγραφέα και του ηθοποιού και παράλληλα σχεδίαζε τα κουστούμια και τα σκηνικά. Γνώρισαν μεγάλη λαϊκή αποδοχή αλλά πολλές φορές ήρθαν αντιμέτωποι με τη λογοκρισία.
Στη δεκαετία του 1970 άρχισε να γράφει δικά της έργα, κυρίως μονολόγους με φεμινιστικό περιεχόμενο, μεταξύ των οποίων το Grasso è bello! και το Tutta casa, letto e chiesa.
Το Μάρτιο του 1973 μια ομάδα νεοφασιστών απήγαγε τη Ράμε, οι οποίοι αφού τη βασάνισαν και τη βίασαν, την άφησαν σ’ ένα πάρκο. Η Ράμε επέστρεψε στη σκηνή δύο μήνες αργότερα με νέους αντιφασιστικούς μονολόγους. Η υπόθεση έκλεισε το 1998, καθώς αναγνωρίστηκαν οι δράστες ύστερα από κατάθεση ενός νεοφασίστα αλλά το έγκλημα είχε παραγραφεί.
Στις 19 Απριλίου 2012 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στις 29 Μαΐου 2013, σε ηλικία 83 ετών, στο Μιλάνο όπου κηδεύτηκε στο Μνημειακό Νεκροταφείο της πόλης.
Κουταλά Μεσσηνίας

Πληθυσμός

Το Κουταλά έχει πληθυσμό στην απογραφή του 2001 18 κατοίκους.

Θέση

Βρίσκεται βόρεια σε σχέση με την Καλαμάτα, σκαρφαλωμένο στις πλαγιές που χαρακτηρίζοντα Δυτικός Ταΰγετος. Χτίστηκε στο βορεινό μέρος λόφου, ο οποίος προστάτευε το χωριό από την θέα προς το λιμάνι της Καλαμάτας για να μην φαίνεται από τους πειρατές, ενώ από την κορυφή του φαίνεται ο ολόκληρος ο Μεσσηνιακός κόλπος και η Μεσσηνική πεδιάδα. Με τον ίδιο τρόπο (πίσω από αντίστοιχο λόφο) είναι χτισμένα και άλλα χωριά της Καλαμάτας, όπως Κάτω Καρβέλι, Ελαιοχώρι κλπ. Βορειοανατολικά του βρίσκονται οι ορεινές αγροτικές περιοχές που ανήκουν στο δ.Δ της Αρτεμισίας με το όνομα Ρογκοζωνίτσα και Βόλιμνος. Ανατολικά φθένει με την περιοχή της Βελανιδιάς, νότια με την περιοχή του Προφήτη Ηλία και δυτικά με το Ασπρόχωμα και την Θουρία.

Ιστορία

Η ιστορία του συνδέεται με την ιστορία των χωριών της Αλαγονίας και ιδιαίτερα της Αρτεμισίας και της Βελανιδιάς, με τις οποίες είχε ιδιαίτερη επαφή.

Διαδρομή

Η διαδρομή από την Καλαμάτα σήμερα γίνεται με ασφαλτοστρωμένο δρόμο, ο οποίος περανά από την περιοχή του Προφήτη Ηλία.
BBC Mundo

Ιστορικό

Ο σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 14 Μαρτίου του 1938.
Την περίοδο εκείνη η Ναζιστική Γερμανία και η Φασιστική Ιταλία ήθελε να κάνει προπαγάνδα στη Λατινική Αμερική. Έτσι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου χρησιμοποίησε το BBC για να παρέχει στους κατοίκους της Λατινικής Αμερικής ένα ραδιόφωνο με έγκυρη ενημέρωση. Το ραδιοφωνικό κανάλι έκπεμπε καθημερινώς ένα τετράωρο πρόγραμμα με ειδήσεις στην Ισπανική και στην Πορτογαλική γλώσσα.
2149 Σβαμπρανίγια

Φυσικά χαρακτηριστικά

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σβαμπρανίγια είναι άγνωστα.
261 Πρυμνώ

Φυσικά χαρακτηριστικά

Η μέση διάμετρος της Πρυμνούς υπολογίσθηκε σε 51 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι B (κυανός ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,114. Η Πρυμνώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 7 δευτερόλεπτα.