एकातिर हामी गएका ७ वर्षमा कम्युनिष्ट आन्दोलनले गरेको त्याग , बगाएको रगत , भोगेको यातना , खपेको बलिदान , कमाएको प्रतिष्ठा , प्रदर्शन गरेको धैर्य , प्रमाणित गरेको दूरदृष्टिको रक्षा गर्न , त्यसबाट मुलुकले पाएका उपलब्धीहरुको विस्तार गर्न र श्रमजीवी जनवर्गको पक्षमा अझ नयाँ नयाँ क्षितिजहरु उघार्दै अगाडि बढ्न पर्याप्त सम्भावना छन् भने अर्कोतिर पार्टीमा हुर्कँदै गरेको चरम महत्वाकाङ्क्षी व्यक्तिवादी गुटबन्दीले पार्टी र आन्दोलनमाथि थप्दै गरेका चुनौती , त्यसले भत्काउँदै गरेको सामूहिकतायुक्त पार्टी जीवन , लोकतान्त्रिक मूल्य र भावनाको क्षय , विचारहीन , असैद्धान्तिक तथा अराजनीतिक प्रवृत्तिहरुको वृद्धि र त्यसले हाम्रो आफ्नै पार्टी र आन्दोलनमा उत्पन्न गरेकोे विभिजन तथा विघटनका आशङ्का बढ्दै छन् ।