लौ जदौ... तिमी जगर बगरको धनी कैले मधेशतिर डुलिहिँड्ने कैले हिमाल कैलाश पर्वततिर डुलिहिँड्ने कैले जगर बगरमा शिकार खेली हिँड्ने सुनैको थाँक्रो सुनैको धनुबान बोकी हिँड्ने तिमी सिकारी राजा , तिमी सिकारी रानी हिंड्दै जाँदा , खोल्दै जाँदा तिम्रो छाया यो दुधामुखी बालाखामा परेछ तिमीलाई सुनपंखी भाले चढाई सुनापाती भैरुङ्गपातीले सेवा गरेको छु जदौ..... तिमीलाई मान मनितो गरीकन मन्साइदिएको छु तिमी आफ्नो बाटो हाँस्दै जानु खेल्दै जानु यो दुधामुखी बालाखाको शरीरलाई छोडी जानु जूनजस्तै उज्यालो घामजस्तै उज्यालो बनाइदिनु लौ परमेश्वोरा .....लौ जदौ.... अरू केके भन्दै लामो फलाक्यो अनि काँसको थालमा चामलका गेडा जोरजोर पार्दै निकैबेर जोखाना हेरयो ।