Płowce Muharebesi

Płowce Muharebesi, 27 Eylül 1331'de Polonya Krallığı ile Töton Tarikatı Devleti arasında gerçekleşen belirleyici muharebeydi. == Arka plan == Tötonların amacı, Bohemyalı John'un Silezya üzerindeki işgalini desteklemekti. Polonya Kralı I. Władysław Łokietek, Silezya üzerinde hak iddia ediyordu, ancak John, onun üzerinde eşit derecede geçerli bir iddiası olduğuna inanıyordu. Bu sebepten ötürü Bohemyalı John, ordusuyla birlikte Silezya'ya yürüdü ve bölgeyi işgal etti. Büyük Üstat Luther von Braunschweig I. Władysław'ın, John'un bu işgalinden o kadar çok öfkelendiğine inanıyordu ki, Władysław John'u Silezya'dan kovmak için tüm Leh güçlerini toplayacak ve Almanları Polonya müdahalesi olmadan Samogitya'yı işgal etmekte özgür bırakacaktı. John'un Silezya'yı güvence altına alma şansını artırmak için Braunschweig, Bohemya ordusuna kendi kuvvetleriyle ve toplayabildiği diğer kuvvetlerle yardım etti. Bohemyalılar, Töton tarikatından şövalyeler, Władysław'a karşı çıkan asi Polonyalı soylular, Kutsal Roma İmparatorluğu'ndan paralı askerler ve bazı İngiliz haçlılarından oluşan oldukça büyük bir ordu Polonya'ya doğru yola çıktı. Kral I. Władysław, Litvanya ve Macaristan'dan askerlerle birlikte Polonya güçlerini bir araya getirmek için çabaladı. Yaşlı Kral Władysław, komutanın büyük bir bölümünü oğlu III. Kazimierz'e devretmişti. Polonyalı askerlerin çoğu Kazimierz'in askeri yeteneklerinden emin değildi ve Władysław, Kazimierz'in otoritesini artırmak için önlemler aldıktan sonra büyük çaplı firarlar meydana geldi. Kazimierz, Leh ordusu, Polonya'nın Tötonlar tarafından işgaline fazla bir direniş göstermemişti ve yakınlardaki bir ormana kıl payı kaçmadan önce neredeyse Tötonlar tarafından yakalanıyorlardı. Kral I. Władysław, Leh kuvvetlerinin geri kalanını güneye, Bohem ordusuna doğru yönlendirdi. Töton ordusu başarıyla Silezya'ya ulaşıp Bohemyalılarla birleşmişti. I. Władysław, kuvvetlerinin işgalcileri püskürtmek için yetersiz olduğuna karar vermişti, bu yüzden Bohemyalı John kendisini Silezya'nın işgalcisi olarak yüceltiyordu. John daha sonra Silezya'da hala bir direniş varken İtalya'daki meselelere yoğunlaştı. Bölgedeki iyi güçlendirilmiş Leh kaleleri hala dayanıyordu ve onları ele geçirmek için çok az şey yapılıyordu. Bu, Braunschweig'in Polonya'nın hala büyük bir tehdit olacağına ve kuvvetlerinin Baltık bölgesinde istedikleri gibi hareket edemeyeceğine inanmasına yol açıyordu. Braunschweig, John'a haber gönderdi ve bunun önceki işgal girişiminden daha belirleyici olacağını umarak ikinci bir Lehistan işgali başlatmak istediğini söyledi. == Muharebe == Mareşal Dietrich von Altenburg'un planı Polonya'dan geri çekilmekti. Kral I. Władysław, sağlığı kötü olmasına rağmen Leh kuvvetlerine liderlik ediyordu. Leh Birlikleri Tötonlardan sayıca üstün olsa da, Töton askerleri kadar donanımlı değillerdi. I. Władysław Töton ordusunu takip ediyordu ve Mareşal Dietrich von Altenburg Töton kuvvetlerini üç bölüme ayırdığında Töton ordusuna saldırmak için bir fırsat yakalamıştı. I. Władysław, küçük Płowce köyüne doğru giden bu üç bölümün en zayıfına saldırmaya karar verdi. Altenburg, kuvvetlerini toplayıp onları beş tümene ayırdığında, bölgenin üzerine yoğun bir sis çökmüştü. Lehler de beş bölüme ayrılmıştı. Aynı gün, gün doğumundan saat 15:00'e kadar süren uzun, zorlu bir muharebe başladı. İki ordu da oldukça eşit bir şekilde dağılmıştı. Muharebenin çıkmazı, ancak mareşalin sancağını taşıyan bir atın bir mızrakla delinip yere düştüğüne Töton ordusu, sancağın düştüğünü görünce liderlerinin öldüğünü varsaydıktan sonra kırıldı ve Töton askerleri muharebeden kaçmaya başladılar. Polonya kuvvetleri, kaçan Tötonlardan yararlandı ve sert bir şekilde saldırarak savaşın gidişatını kendi lehlerine çevirdi. Savaşın sonunda, I. Władysław ve oğlu III. Kazimierz, Altenburg dahil esir 56 Töton şövalyesine sahipti, ancak Tötonlar esirlerin çoğunu kurtarmayı başardı. Płowce'deki güçlerin imdadına yetişmesi için Prusya'dan başka bir ordu gönderilmişti ve hızla savaşa yaklaşıyorlardı. Bitkin Leh birlikleri, Kral Władysław'ın savaş alanından çekilme emri verdiği akşama kadar devam eden başka bir zorlu muharebeye girdi. Altenburg, esir olarak bir vagona zincirlenmiş halde bulununca serbest bırakıldı. Savaştan sonra, Töton Şövalyeleri en değerli Polonyalı esirlerin 56'sını hayatta tuttu ve geri kalanını öldürdü. Marburg'dan tarihçi Wigand'a göre, Gołańcza'dan gelen Piskopos Maciej, savaştan sonra cenaze töreninden önce ölülerin sayılmasını emretti ve her iki taraftan da çoğu Töton Şövalyeleri olan 4.187 savaşçının öldüğü hesaplandı. == Muharebe sonrası == sağ|küçükresim| Muharebe alanındaki Płowce anıtı Kulmer (Chełmno) Komturu Otto von Lutterberg, Leh ordusunun saldırısını püskürtmesine rağmen, Brześć Kujawski'ye yürüyüşü durdurdu ve karanlığın altında kendi şehitlerini gömmeden hemen Thorn'a (Toruń) çekilmeye karar verdi. Töton kuvvetlerini geri çekme kararı aynı zamanda Polonya'daki tüm harekâtın kesintiye uğraması anlamına geliyordu ve bu nedenle bu muharebe, Polonya Kralı I. Władysław Łokietek'in stratejik bir başarısı olarak kabul edilebilir. Bu muharebe ayrıca Töton ordusunun, yakın zamanda yeniden birleşmiş olan Polonya Krallığı'nın çökmesine yol açabilecek olan Lüksemburglu John'un Çek birliklerine katılmasını da engellemişti. Savaştan sonra her iki taraf da muharebedeki başarılarını propaganda amacıyla kullanmaya çalıştı. Muharebe, Leh birliklerinin moralini büyük ölçüde güçlendirdi ve 14. yüzyılın Leh toplumu üzerinde büyük bir etki bıraktı. Polonya ordusunun zafere olan inancı, Kral I. Władysław'ın yakalanan Subay Heinrich Reuss von Plauen ve diğer 40 esirle birlikte Kraków'a törenle girmesiyle vurgulandı. Muharebenin bir Polonya zaferi olduğu gerçeği, Töton Tarikatı'nın Avignon'daki papalık Küri'sindeki Töton savcısı'nın 1335 tarihli raporuyla da kanıtlanıyor. == Kaynakça == Kategori:1331'de çatışmalar Kategori:Polonya'nın muharebeleri Kategori:İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar