Ruh fotoğrafçılığı

Ruh fotoğrafçılığı, birincil amacı hayaletler ve diğer manevi varlıkların görüntüleri yakalamak olan fotoğrafçılığın bir türüdür. Bu tür fotoğrafçılık, özellikle hayalet avcılığında ve 19. yüzyılın sonlarından itibaren kullanılmaktadır. == Tarihi == Ruh fotoğrafçılığı ilk defa 1860'larda William H. Mumler tarafından kullanıldı. Mumler, tekniği tesadüfen buldu: kendi fotoğrafını çekerken fotoğrafta ikinci bir kişiyi daha gördü ki aslında çoklu pozlama yapmıştı. Bu konuda bir piyasa olduğunu görünce medyum olarak çalıştı ve insanların resmini çekip negatifleri onararak kişilerin kayıp yakınlarını fotoğrafa ekledi (çoğunlukla diğer fotoğrafları temel olarak kullandı). Mumler'ın sahtekârlığı, kimliği saptanabilir yaşayan Boston sakinleri fotoğraflara ruh olarak eklemesiyle ortataya çıktı. sol|küçükresim|200x200pik|William Hope tarafından çekilmiş bir ruh fotoğrafı. Diğer ruh fotoğrafçıları da fotoğraf satmaya başladı. Bir başka ruh fotoğrafçısı Fred A. Hudson, 1872'de spiritüelistler için birçok ruh fotoğrafı çekti. 1880'lerden 20. yüzyılın başına kadar ruh fotoğrafçılığı popülerliliğini devam ettirdi. Arthur Conan Doyle ve William Crookes gibi dikkate değer savuncuları oldu.Sarah A. Willburn. (2006). Possessed Victorians: extra spheres in nineteenth-century mystical writings. pp. 58–59Jennifer Tucker. (2005). Nature exposed: photography as eyewitness in Victorian science. p. 253 Bir diğer spiritüalist William Stainton Moses, ruh fotoğrafçılığının ektoplazma denen sıvı bir maddeyle çalıştığını böylece ruhların biçim aldığını iddia etmiştir.Arthur Conan Doyle. (1926). The History of Spiritualism, Volume 1. p. 71 Bazı spiritüalistler ruh fotoğrafçılığını destekleyen kitaplar yazmışlardır. Georgiana Houghton, Chronicles of the Photographs of Spiritual Beings and Phenomena Invisible to the Material Eye (1892) kitabını yazarken James Coates, Photographing the Invisible (1911) kitabını yazmıştır. Daha sonraki ruh fotoğrafçılarından biri ise William Hope (1863–1933)'tur. Psişik araştırmacı Harry Price, Hope'un fotoğraflarının sahte olduğunu ortaya çıkarttı. Price, Hope'un fotoğraf camlarını gizlice işaretledi ve ona ilaveten bir paket fotoğraf camı tedarik etti ve el altından Imperial Dry Plate Co. Ltd. markasının resmiyle oynayarak logonun oluşturulan tüm görüntülere aktardı. Price'ın malzemelerini değiştirdiğinden habersiz olan Hope, daha sonra birkaç ruh fotoğrafı üretmeye başladı. Hope'un çeşitli ruh görüntüleri üretmesine rağmen hiçbir materyali, Imperial Dry Plate Co. Ltd logosu veya Price'ın Hope'un orijinal ekipmanına koyduğu işaretleri içermiyordu. Bu da, tedarik edilen materyallerin sahte ruh resimleri içeren hazır materyallerle değiştirildiğini gösteriyordu.Harry Price. (1933). Leaves from a psychist's case-book.Massimo Polidoro. Photos of Ghosts: "The Burden of Believing the Unbelievable" . Committee for Skeptical Inquiry. Hope, Man's Survival After Death (1920) kitabının yazarı Charles Lakeman ve yazar, spiritüalist Arthur Conan Doyle gibi spiritüalistlerde dikkat çekici bir iz bıraktı. Doyle, Hope'un bir sahtekâr olduğuna dair hiç kanıt olmadığını, Hope'un adını temize çıkarmaya çalıştı ve The Case for Spirit Photography (1922) adında bir kitap yazarak ruh fotoğrafçılığını destekledi.Arthur Conan Doyle. (1922). The Case for Spirit Photography. Price, Fifty Years of Psychical Research adlı kitabında sahtekârlık yapmış birçok ruh fotoğrafçısını ortaya çıkardı.Harry Price. (2003). Fifty Years of Psychical Research. Kessinger Reprint Edition. p. 35 Hayatının çoğunu psişik olaylar okuyarak geçiren Price, "Bir ruh fotoğrafının çekildiğine dair şimdiye kadar iyi bir kanıt mevcut değil." diye yazdı.John Mulholland. (1975). Beware Familiar Spirits. p. 152 Aynı zamanda psişik araştırmacıların çoğu bu görüştedir.Lewis Spence. (2011). Encyclopedia of Occultism and Parapsychology. Kessinger Publishing. David Duguid ve Edward Wyllie sahtekâr olarak anılan diğer ruh fotoğrafçılarındandır.Joe Nickell. (2001). Real-Life X-Files: Investigating the Paranormal. The University Press of Kentucky. pp. 260–261. Also see Joe Nickell. (2005). Camera Clues: A Handbook for Photographic Investigation. The University Press of Kentucky. p. 151 Ronald Pearsall ruh fotoğrafçılığının hilelerini The Table-Rappers (1972) adlı kitabında yazdı.Ronald Pearsall. (1972). The Table-Rappers. Book Club Associates. pp. 118–125 == Galeri == == Kaynakça == Kategori:Hayaletler Kategori:Paranormal terminolojisi Kategori:Fotoğrafçılık teknikleri