MLRS/mapa_maltese huggingface dataset:
Bħala konsegwenza, ikollu jiġi deċiż mill-ġdid li “l-Artikolu 23(a) tar-Regolament Nru 2201/2003, għandu jiġi interpretat fis-sens li, fl-assenza ta’ ksur ċar, fid-dawl tal-aħjar interessi tal-wild, ta’ regola tad-dritt li titqies li hija essenzjali fl-ordinament ġuridiku ta’ Stat Membru jew ta’ dritt irrikonoxxut li huwa fundamentali f’dan l-ordinament ġuridiku, din id-dispożizzjoni ma tippermettix lill-qorti ta’ dan l-Istat Membru, li tqis li jkollha ġurisdizzjoni sabiex tagħti deċiżjoni dwar il-kustodja ta’ wild, li tirrifjuta li tirrikonoxxi s-sentenza ta’ qorti ta’ Stat Membru ieħor li tat deċiżjoni fuq il-kustodja ta’ dan il-wild” (62).
86.
Il-qorti tar-rinviju tqis li l-ksur tar-regoli ta’ lis pendens jippreġudika, minħabba l-funzjoni tagħhom fis-sistema ta’ rikonoxximent awtomatiku tas-sentenzi fi ħdan l-Unjoni, prinċipju ta’ ordni pubbliku proċedurali li jiżgura l-moviment tas-sentenzi.
87.
Issa, tali klassifikazzjoni ma tistax tiġi aċċettata, peress li dawn ir-regoli ma għandhomx importanza li tista’ titqabbel ma’ dawk adottati mill-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tqis li r-rikonoxximent tas-sentenza jippreġudika l-ordni pubbliku proċedurali tal-Unjoni (63).
Tali evalwazzjoni għandha tkun koerenti mal-prinċipji esposti preċedentement, jiġifieri l-limitazzjoni tar-raġunijiet għal nuqqas ta’ rikonoxximent stabbiliti fl-Artikolu 23 tar-Regolament Nru 2201/2003, in-natura eċċezzjonali tar-rikors għall-klawżola ta’ ordni pubbliku u l-projbizzjoni għall-qorti tal-Istat Membru mitlub li tirrifjuta li tirrikonoxxi sentenza mogħtija minn Stat Membru ieħor minħabba s-sempliċi raġuni li hija tqis li d-dritt tal-Unjoni ġie applikat ħażin.
88.
Jien konxju perfettament tal-impatt tal-analiżi tiegħi fil-kuntest magħruf sew tal-istrumentalizzazzjoni tar-regoli ta’ lis pendens, imħeġġa mill-firxa wiesgħa ta’ kriterji ta’ ġurisdizzjoni offruta mir-Regolament Nru 2201/2003, speċjalment fil-każ li tiġi adita qorti ta’ Stat Membru li l-liġi tiegħu ma tippermettix li jintalab id-divorzju immedjatament (64).
89.
Jista’ jiġi sostnut ukoll li, minħabba l-portata wiesgħa ħafna tas-soluzzjoni, li ma tistax tiġi llimitata għar-regolamenti applikabbli għal kwistjonijiet familjali, il-pilastri tal-prinċipju ta’ rikonoxximent ipso jure tas-sentenzi jistgħu jiddgħajfu serjament min-nuqqas ta’ sanzjoni ta’ ksur ta’ regola imperattiva li tinsab f’diversi regolamenti Ewropej.
90.
Madankollu, tali biża’ ma tistax tiġi ġġustifikata peress li dawn ir-regolamenti huma bbażati speċifikament fuq il-kooperazzjoni kif ukoll fuq il-fiduċja reċiproka bejn il-qrati tal-Istati Membri u l-istess loġika bħal dik li tippresjedi r-rikonoxximent u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi mogħtija f’kull Stat Membru għandha tiġi adottata (65).
91.
Konsegwentement, bħala prinċipju, ma huwiex konċepibbli li l-każijiet ta’ nuqqas ta’ osservanza tar-regoli ta’ lis pendens jimmultiplikaw, u dan iktar u iktar meta, bil-kontra tal-qorti Rumena fil-kawża prinċipali, il-qrati tal-Istati Membri ilhom sa mis-sena 2015 familjari mal-interpretazzjoni tal-Artikolu 19(1) tar-Regolament Nru 2201/2003 u ser jibbenefikaw fil-futur, permezz tal-kawża prinċipali, mill-interpretazzjoni supplimentari tal-Qorti tal-Ġustizzja fuq il-kundizzjonijiet u l-modalitajiet ta’ implimentazzjoni tar-regoli ta’ lis pendens fil-kunflitti tal-familja (66).
92.
Barra minn hekk, għandha tiġi enfasizzata l-fakultà offruta lill-qrati li jipprevjenu d-diffikultajiet inerenti għall-kunflitti proċedurali permezz tal-kooperazzjoni ġudizzjarja u d-djalogu bejn il-qrati, hekk kif deskritti preċedentement (67), billi jispiraw ruħhom ukoll mid-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 29(2) tar-Regolament Nru 1215/2012 kif ukoll tal-Artikolu 17 tar-Regolamenti 2016/1103 u 2016/1104 (68).
93.
Insostni wkoll li, fi kwistjonijiet ta’ responsabbiltà tal-ġenituri, fir-rigward tal-aqwa interess tal-wild li għandu jiggwida kull soluzzjoni (69), il-prevenzjoni tad-diffikultajiet ta’ rikonoxximent tas-sentenzi hija obbligatorja.
F’dan ir-rigward, fil-kawża prinċipali, kien ikun opportun kieku l-Qorti tal-Ġustizzja tħalliet tiddeċiedi iktar kmieni (70) fuq il-kundizzjonijiet ta’ lis pendens.
L-implimentazzjoni tal-proċedura prevista fl-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 2201/2003 setgħat tiġi kkontemplata wkoll fuq talba ta’ waħda mill-partijiet jew fuq l-inizjattiva ta’ waħda mill-qrati (71).
94.
Barra minn hekk, jekk, f’ċirkustanzi eċċezzjonali, il-ksur tar-regoli ta’ lis pendens kellu jirriżulta mill-injoranza tar-regolamenti applikabbli u tal-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jew jekk dan wassal sabiex jiġu ppreġudikati drittijiet proċedurali ta’ valur ogħla bħal dawk li, pereżempju, jiżguraw l-espressjoni tal-argumenti tal-ġenitur li ma jirresjedix miegħu l-wild (72) kif ukoll l-osservanza tat-termini raġonevoli għal sentenza, jidhirli li jkun għaldaqstant iġġustifikat li tiġi invokata r-raġuni għal nuqqas ta’ rikonoxximent ibbażata fuq l-ordni pubbliku tal-Istat Membru mitlub li jinkludi d-drittijiet fundamentali rrikonoxxuti mid-dritt tal-Unjoni.
95.
Fl-aħħar, għandu jitfakkar li l-Kummissjoni tista’ teżamina jekk rikors għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu huwiex opportun (73), fil-każ tal-applikazzjoni żbaljata tad-dritt nazzjonali jew tad-dritt tal-Unjoni, u tal-falliment tas-sistema ta’ rimedji stabbilita f’kull Stat Membru, ikkompletata mill-mekkaniżmu tar-rinviju għal deċiżjoni preliminari previst fl-Artikolu 267 TFUE, li għandu jiġi implimentat sabiex jiġi evitat ksur tal-ordni pubbliku qabel ma jseħħ (74).
Konklużjoni
96.
Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrispondi għad-domandi preliminari magħmula mill-Corte suprema di cassazione (il-Qorti Suprema tal-Kassazzjoni, l-Italja) kif ġej:
L-Artikolu 35(3) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 44/2001, tat‑22 ta’ Diċembru 2000, dwar ġurisdizzjoni u rikonoxximent u eżekuzzjoni ta’ sentenzi f’materji ċivili u kummerċjali u l-Artikolu 24 tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2201/2003 tas‑27 ta’ Novembru 2003 dwar il-ġurisdizzjoni u r-rikonoxximent u l-infurzar ta’ sentenzi fi kwistonijiet matrimonjali u kwistjonijiet ta’ responsabbilità tal-ġenituri, u li jirrevoka r-Regolament (KE) Nru 1347/2000, għandhom jiġu interpretati fis-sens li jipprojbixxu li l-ksur tar-regoli ta’ lis pendens, stabbiliti fl-Artikolu 27 tar-Regolament Nru 44/2001 u fl-Artikolu 19 tar-Regolament Nru 2201/2003, mill-qorti adita t-tieni, jikkostitwixxi raġuni għan-nuqqas ta’ rikonoxximent tas-sentenza mogħtija minnha, ibbażata fuq il-kuntrarjetà għall-ordni pubbliku tal-Istat Membru mitlub.
1      Lingwa oriġinali: il-Franċiż.
2      ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 6, p. 243, rettifika fil-ĠU 2013, L 82, p. 63.
3      C‑455/15 PPU, iktar ’il quddiem, is-“sentenza P”, EU:C:2015:763.
4      Fir-rigward tal-bżonn li jsir riferiment għal dan ir-regolament, ara l-punti 43 u 44 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
5      ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 4, p. 42.
6      GURI Nru 306, tat‑3 ta’ Diċembru 1970, p. 8046.
7      Ġie ppreċiżat, fis-sentenza definittiva Nru 1072 tal-Curtea de Apel București (il-Qorti tal-Appell ta’ Bukarest, ir-Rumanija), it-Tielet Awla Ċivili għall-minuri u għall-familja, tat‑12 ta’ Ġunju 2013, annessa mad-deċiżjoni tar-rinviju u ppreżentata minn S.
Liberato, li “[i]l-qorti ddeċidiet li l-partijiet żżewġu fl-Italja, fix-xahar ta’ Ottubru 2005 u għexu b’alternanza fir-Rumanija u fl-Italja sax-xahar ta’ Ottubru 2006.
Wara dan, il-partijiet isseparaw de facto, u l-konvenuta u l-wild minuri li twieled minn din l-unjoni għexu esklussivament fir-Rumanija.
B’hekk, mill‑2006, il-konvenuta għexet esklussivament fir-Rumanija, fejn hija għandha r-residenza unika tagħha”.
Mill-kliem tad-deċiżjoni tar-rinviju jirriżulta li l-legalità tat-tneħħija jew tan-nuqqas ta’ għoti lura tal-wild ma hijiex element tad-dibattitu.
8      Il-qorti tar-rinviju ppreċiżat li din is-sentenza saret res judicata.
9      Fir-rigward tad-dettalji tal-motivazzjoni, ara l-punt 61 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
10      ĠU 2009, L 7, p. 1, rettifiki fil-ĠU 2013, L 281, p. 29, fil-ĠU 2013, L 8, p. 19 u fil-ĠU 2011, L 131, p. 26.
11      Skont it-tielet subparagrafu tal-Artikolu 7, tar-Regolament Nru 4/2009, dan tal-aħħar japplika mit-18 ta’ Ġunju 2011.
12      Din il-proposta għal riformulazzjoni tad-domanda hija simili għal dik li għamlet il-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tal‑15 ta’ Frar 2017, W u V (C‑499/15, EU:C:2017:118, punti 44 sa 46 u l-ġurisprudenza ċċitata).
13      It-Tribunale di Teramo (il-Qorti ta’ Teramo) ġiet adita fit‑22 ta’ Mejju 2007 bit-talba prinċipali, u rrinvijat l-eżami tat-talbiet dipendenti permezz ta’ deċiżjoni tad‑19 ta’ Jannar 2012 u ddeċidiet fuqhom permezz ta’ deċiżjoni mhux finali tat‑8 ta’ Lulju 2013.
14      Jista’ jiġi osservat li l-obbligu li tiġi osservata l-kronoloġija li fiha jiġu aditi l-qrati jinsab ukoll fir-Regolament Nru 4/2009, fl-Artikolu 12, li huwa iktar strett mill-Artikolu 19 tar-Regolament Nru 2201/2003 sa fejn dan jeżiġi identiċità trippla tal-kawża, tas-suġġett u tal-partijiet.
Dan huwa minnu wkoll g]all-Artikoli 17 ta’ tliet regolament l-oħra, jiġifieri, ir-Regolament (UE) Nru 650/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-4 ta’ Lulju 2012 dwar il-ġuriżdizzjoni, il-liġi applikabbli, ir-rikonoxximent u l-infurzar ta’ deċiżjonijiet u l-aċċettazzjoni u l-infurzar ta’ strumenti awtentiċi fil-qasam tas-suċċessjonijiet u dwar il-ħolqien ta’ Ċertifikat Ewropew tas-Suċċessjoni (ĠU 2012, L 201, p. 107, rettifiki fil-ĠU 2013, L 60, p. 140 u fil-ĠU 2012, L 344, p. 3), ir-Regolament tal-Kunsill (UE) 2016/1103, tal‑24 ta’ Ġunju 2016, li jimplimenta kooperazzjoni msaħħa fil-qasam tal-ġurisdizzjoni, il-liġi applikabbli u r-rikonoxximent u l-eżekuzzjoni ta’ deċiżjonijiet f’materji ta’ reġimi ta’ proprjetà matrimonjali (ĠU 2016, L 183, p. 1 u rettifiki fil-ĠU 2018, L 167, p. 36 u fil-ĠU 2017, L 113, p. 62), u r-Regolament tal-Kunsill (UE) 2016/1104 tal-24 ta’ Ġunju 2016 li jimplimenta kooperazzjoni msaħħa fil-qasam tal-ġuriżdizzjoni, il-liġi applikabbli u r-rikonoxximent u l-eżekuzzjoni ta’ deċiżjonijiet f’materji tal-konsegwenzi patrimonjali ta’ sħubijiet reġistrati (ĠU 2016, L 183, p. 30 u rettifika fil-ĠU 2017, L 113, p. 62).
F’dawn iż-żewġ regolament tal-aħħar, huwa ppreċiżat li, fil-każ ta’ sospensjoni tal-proċeduri minħabba lis pendens, “fuq talba minn qorti inkarigata bid-disputa, kwalunkwe qorti oħra inkarigata għandha mingħajr dewmien tinforma lill-ewwel qorti bid-data li fiha ġiet inkarigata”.
L-Artikolu 29 tar-Regolament (UE) Nru 1215/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat‑12 ta’ Diċembru 2012 dwar il-ġurisdizzjoni u r-rikonoxximent u l-eżekuzzjoni ta’ sentenzi fi kwistjonijiet ċivili u kummerċjali (ĠU 2012, L 351, p. 1), huwa redatt f’termini simili.
Għandu jiġi nnotat li l-mekkaniżmu previst fl-Artikolu 33 ta’ dan ir-regolament fil-każ ta’ lis pendens f’pajjiżi mhux Ewropej, li jikkostitwixxi innovazzjoni kbira, ma jistax jitqabbel.
15      Dan ir-regolament ħassar ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1347/2000 tad‑29 ta’ Mejju 2000, dwar il-ġurisdizzjoni u r-rikonoxximent u l-infurzar ta’ sentenzi f’materji matrimonjali u f’materji ta’ responsabbiltà tal-ġenituri għall-ulied taż-żewġ konjuġi (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti: Kapitolu 19 Vol. 1, p. 209).
L-Artikolu 11(2) ta’ dan ir-regolament kien jipprevedi kundizzjonijiet li jidderogaw mill-identiċità trippla tas-suġġett, tal-kawża u tal-partijiet għad-divorzju biss.
16      Konvenzjoni tas-27 ta’ Settembru 1968, dwar il-ġurisdizzjoni u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi f’materji ċivili u kummerċjali (ĠU 1972, L 299, p. 32), kif emendata bil-konvenzjonijiet suċċessivi dwar l-adeżjoni tal-Istati Membri l-ġodda għal din il-konvenzjoni.
17      Ara s-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2015, A (C-489/14, EU:C:2015:654, punt 27).
18      Ara s-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2015, A (C‑489/14, EU:C:2015:654, punt 29).
19      Ara s-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2015, A (C‑489/14, EU:C:2015:654, punt 30).
20      Ara s-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2015, A (C‑489/14, EU:C:2015:654, punt 34).
Din l-interpretazzjoni, ispirata minn dik tal-Artikolu 27 tar-Regolament Nru 44/2001, hija valida wkoll għall-applikazzjoni tal-Artikolu 19(2) tar-Regolament Nru 2201/2003.
Din is-soluzzjoni tippermetti li jiġu riżolti l-każijiet li fihom il-qorti adita l-ewwel ma tkunx iddeċidiet espliċitament fuq il-ġurisdizzjoni tagħha.
21      Ara s-sentenza tad‑9 ta’ Novembru 2010, Purrucker (C‑296/10, EU:C:2010:665, punt 81).
F’dan ir-rigward in-Netwerk Ġudizzjarju Ewropew fil-Qasam Ċivili u Kummerċjali (NĠEĊK) għandu rwol primordjali sabiex jissemplifika u jħaffef il-kooperazzjoni ġudizzjarja fil-każ tal-applikazzjoni ta’ dawn id-dispożizzjonijiet dwar il-lis pendens jew tal-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 2201/2003.
22      Dan huwa minnu wkoll għall-Artikolu 27 tar-Regolament Nru 44/2001, bil-kontra tad-dispożizzjonijiet applikabbli fil-każ ta’ azzjonijiet relatati (Artikolu 28 ta’ dan ir-regolament).
Għandu jiġi nnotat li r-Regolament Nru 2201/2003, l-istess bħar-Regolament preċedenti Nru 1347/2000, ma fih l-ebda regola speċifika dwar l-azzjonijiet relatati.
23      Ara s-sentenza tas‑6 ta’ Ottubru 2015, A (C‑489/14, EU:C:2015:654, punt 29 u l-ġurisprudenza ċċitata).
24      Ara s-sentenza tad‑9 ta’ Novembru 2010, Purrucker (C‑296/10, EU:C:2010:665, punt 66 u l-ġurisprudenza ċċitata).
25      C‑489/14, EU:C:2015:654.
Għandu jiġi nnotat li din is-sentenza ngħatat iktar minn sentejn wara d-deċiżjoni finali tal-qorti Rumena inkwistjoni fil-kawża prinċipali.
Madankollu, f’dik id-data, in-natura awtonoma tal-kunċett ta’ “lis pendens” kienet diġà ġiet stabbilita minn diversi sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja.
26      Punt 33 ta’ din is-sentenza.
Dawn il-każijiet jikkwalifikaw ukoll bħala “quasilis pendens” jew “lis pendens foloz”.
Din l-espressjoni intużat minn A.
Borrás fir-Rapport ta’ Spjegazzjoni dwar il-Konvenzjoni, stabbilit fuq il-bażi tal-Artikolu K.3 tar-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, dwar il-ġurisdizzjoni, ir-rikonoxximent u l-eżekuzzjoni tas-sentenzi f’materji matrimonjali (ĠU 1998, C 221, p. 27, b’mod partikolari l-punt 54).
Din l-ispjegazzjoni tirrigwarda l-Artikolu 11 tar-Regolament Nru 1347/2000, riprodott essenzjalment fl-Artikolu 19 tar-Regolament Nru 2201/2003 taħt forma ssemplifikata, li jeżiġi biss li l-azzjonijiet intiżi għad-divorzju, għall-annullament taż-żwieġ jew għas-separazzjoni legali jiġu ppreżentati bejn l-istess partijiet, irrispettivament mill-pożizzjoni proċedurali tagħhom.
27      Ara, f’dan is-sens, Gaudemet‑Tallon, H., “Divorce – Divorce prononcé en France – Introduction – Compétence des tribunaux français – Particularités de l’instance”, JurisClasseur – Droit international, LexisNexis, Paris, Marzu 2017, Vol.um 547‑10, b’mod partikolari l-punt 135.
28      Ara, fir-rigward tal-interpretazzjoni ta’ dawn il-kunċetti, is-sentenza tad-9 ta’ Novembru 2010, Purrucker (C‑296/10, EU:C:2010:665, punti 67 u 68 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
Ara wkoll, bħala eżempju, is-sentenza tat-22 ta’ Diċembru 2010, Mercredi (C‑497/10 PPU, EU:C:2010:829, punti 68 u 69).
29      L-istess japplika meta, b’applikazzjoni tal-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 2201/2003, fuq l-inizjattiva ta’ waħda mill-qrati jew l-oħra, il-ġurisdizzjoni tal-qorti fl-aħjar pożizzjoni sabiex tieħu konjizzjoni tal-kawża tkun ippreferuta.
30      Ara, fir-rigward tal-importanza ta’ din il-verifika fi kwistjonijiet ta’ responsabbiltà tal-ġenituri u tal-motivazzjoni tas-sentenzi fuq dan il-punt, is-sentenzi tal-15 ta’ Lulju 2010, Purrucker (C‑256/09, EU:C:2010:437, punt 73 u l-ġurisprudenza ċċitata), kif ukoll tal-15 ta’ Frar 2017, W u V (C‑499/15, EU:C:2017:118, punti 51 u 54).
Fir-rigward tal-obbligu li jsiru verifiki fil-fażijiet kollha tal-istanza, jista’ jsir paragun mas-sentenza tat‑12 ta’ Novembru 2014, L (C‑656/13, EU:C:2014:2364, punt 58 u l-ġurisprudenza ċċitata), kif ukoll mas-sentenza iq (C‑478/17), attwalment pendenti, dwar il-kundizzjonijiet għall-applikazzjoni tal-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 2201/2003.
Ara l-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Wathelet f’dik il-kawża (C‑478/17, EU:C:2018:552).
31      B’applikazzjoni tal-Artikolu 12(1) tar-Regolament Nru 2201/2003, il-proroga tal-ġurisdizzjoni tissupponi n-nuqqas ta’ kontestazzjoni mill-omm tal-ġurisdizzjoni tal-qorti Taljana (ara l-punt 23 ta’ dawn il-konklużjonijiet) u l-verifika minnha li l-ġurisdizzjoni tagħha hija konformi mal-aqwa interessi tal-wild [ara, b’analoġija, is-sentenza tal‑1 ta’ Ottubru 2014, E.
(C‑436/13, EU:C:2014:2246, punt 44)].
Jista’ jsir paragun mad-digriet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja tas‑16 ta’ Jannar 2018, PM (C-604/17, mhux ippubblikat, EU:C:2018:10, punti 27 sa 29), u mas-sentenza tad‑19 ta’ April 2018, Saponaro u Xylina (C‑565/16, EU:C:2018:265, punti 23, 24 u 33 sa 35 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
32      Ara n-noti ta’ qiegħ il-paġna 25 u 26 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
33      Il-konsegwenzi tal-għoti tas-sentenza ta’ separazzjoni legali ma jidhirx li ġew iddibattuti, għalkemm, wara din id-data, ingħataw żewġ sentenzi fir-Rumanija, jiġifieri s-sentenza tat‑3 ta’ Diċembru 2012 u s-sentenza tat‑12 ta’ Ġunju 2013, li ċaħdu l-appell ippreżentat minn S.
Liberato.
34      Fil-fatt, skont l-Artikolu 12(2)(a) tar-Regolament Nru 2201/2003, il-proroga tal-ġurisdizzjoni tintemm malli s-sentenza dwar is-separazzjoni legali ssir res judicata.
Barra minn hekk, hekk kif irrilevat il-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tat‑28 ta’ Ġunju 2018, HR (C‑512/17, EU:C:2018:513, punt 59 u l-ġurisprudenza ċċitata), dwar l-interpretazzjoni tal-Artikolu 8(1) tar-Regolament Nru 2201/2003, “il-leġiżlatur tal-Unjoni jqis li l-qrati li huma ġeografikament qrib ir-residenza abitwali tal-minuri jinsabu ġeneralment fl-aħjar pożizzjoni biex jevalwaw il-miżuri li għandhom jiġu adottati fl-interess tiegħu”.
35      Il-Qorti tal-Ġustizzja ma ddeċidietx b’mod espliċitu fuq l-applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni.
Ara, fl-istess sens, il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Wathelet fil-kawża iq (C‑478/17, EU:C:2018:552, punt 45).
Din l-interpretazzjoni tista’ tirriżulta mill-kummentarju ta’ Pataut, É., u Gallant, E., “Article 12: Prorogation of jurisdiction”, minn Magnus, U., u Mankowski, P., European Commentaries on Private International Law, Brussels IIbis Regulation, Vol IV, Sellier European Law Publishers, Otto Schmidt, Cologne, 2017, punt 41 (p. 160).
Din l-ipoteżi ma hijiex prevista minn Joubert, N., “Autorité parentale – Conflits de juridictions”, JurisClasseur – Droit international, LexisNexis, Paris, Marzu 2009, Vol. 549‑20, b’mod partikolari l-punt 44.
36      Din l-analiżi għandha titqabbel ma’ dik esposta fis-sentenzi tal‑1 ta’ Ottubru 2014, E.
(C‑436/13, EU:C:2014:2246, punti 45 sa 47 u 49), kif ukoll tal‑15 ta’ Frar 2017, W u V (C‑499/15, EU:C:2017:118, punti 51 u 52).
37      Fl-opinjoni tiegħi, għandu jirriżulta b’mod ċar mis-sentenza mogħtija mill-aħħar qorti Taljana li hija kienet qegħda tiddeċiedi wara verifika, fir-rigward tal-aqwa interess tal-wild, tal-proroga tal-ġurisdizzjoni ammessa wara li ġiet adita, fl-2007, l-ewwel qorti Taljana.
38      Bħala tfakkira, l-identiċità tal-partijiet hija meħtieġa għat-talba fi kwistjonijiet ta’ manteniment.
Fir-rigward tat-talba relattiva għar-rabta matrimonjali, il-qorti Taljana tat sentenza finali.
39      C‑497/10 PPU, EU:C:2010:829.
40      Ara l-punti 68 u 69 ta’ din is-sentenza.
41      Ara l-punt 70 tal-imsemmija sentenza.
42      C‑497/10 PPU, EU:C:2010:829.
43      Dwar in-nuqqas ta’ irrikonċiljabbiltà ta’ sentenza ta’ divorzju ma’ sentenza ta’ separazzjoni legali, ara r-rapport ta’ spjegazzjoni ta’ A.
Borrás iċċitat fin-nota ta’ qiegħ il-paġna 26, b’mod partikolari l-punt 71.
44      Dan huwa minnu wkoll fir-rigward tal-obbligu ta’ manteniment.
L-Artikolu 34(1) u l-Artikolu 35(3) tar-Regolament Nru 44/2001 huma applikabbli.
45      Is-sentenza kontenzjuża kienet ingħatat mill-qorti adita l-ewwel.
Il-kawża kienet tirrigwarda l-post ta’ residenza tal-wild u konsegwentement, il-ġurisdizzjoni ta’ din il-qorti u l-allegazzjoni li hija kienet iddeċidiet bi ksur tal-obbligi stabbiliti fl-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 2201/2003.
46      C‑681/13, EU:C:2015:471 (punti 40 sa 42 u 44).
47      Punt 35 tas-sentenza P.
48      Punt 36 tas-sentenza P.
Reċentement ħafna, il-Qorti tal-Ġustizzja fakkret, fis-sentenza tal‑15 ta’ Frar 2017, W u V (C‑499/15, EU:C:2017:118, punt 50 u l-ġurisprudenza ċċitata), li l-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku tas-sentenzi ġudizzjarji huwa “l-bażi tal-ħolqien ta’ żona ġudizzjarja ġenwina”, fejn dawn it-termini jirriżultaw mill-premessa 2 tar-Regolament Nru 2201/2003.
49      Din il-projbizzjoni tidher fil-parti l-kbira tar-regolamenti peress li hija parti integrali mill-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka.
Ara, b’mod partikolari, l-Artikolu 45(3) tar-Regolament Nru 1215/2012 kif ukoll l-Artikoli 39 tar-Regolamenti 2016/1103 u 2016/1104.
Għall-Qorti tal-Ġustizzja dan huwa prinċipju fundamentali, ara s-sentenza tat‑28 ta’ Marzu 2000, Krombach (C‑7/98, EU:C:2000:164, punt 31).
50      Ara l-punt 42 tas-sentenza P.
51      Minħabba dan, il-kliem ta’ dan l-artikolu huwa differenti minn dak tal-Artikolu 35(3) tar-Regolament Nru 44/2001, redatt f’termini ġenerali: “[…] ma tistax tiġi reveduta.
It-test ta’ strateġija pubblika msemmija f’punt 1 ta’ l-Artikolu 34 ma’ jistax jiġi applikat għal regoli li għandhom x’jaqsmu ma’ ġurisdizzjoni.”
52      Ara l-punt 45 tas-sentenza P.
53      Ara s-sentenza tat‑28 ta’ Ġunju 2018, HR (C-512/17, EU:C:2018:513, punt 59 u l-ġurisprudenza ċċitata).
54      Ara l-punt 46 tas-sentenza P, li jfakkar regola stabbilita bbażata fuq il-projbizzjoni tar-reviżjoni ta’ sentenza (ara b’mod partikolari, l-Artikolu 36 u l-Artikolu 45(2) tar-Regolament Nru 44/2001 kif ukoll l-Artikolu 26 tar-Regolament Nru 2201/2003).
55      Espressjoni użata fis-sentenzi tas‑16 ta’ Lulju 2009, Hadadi (C‑168/08, EU:C:2009:474, punt 56), u tad-9 ta’ Ottubru 2014, C (C‑376/14 PPU, EU:C:2014:2268, punt 37).
56      Ara, bħala eżempju, is-sentenza P u s-sentenza tal‑15 ta’ Frar 2017, W u V (C‑499/15, EU:C:2017:118).
Ara, wkoll, l-osservazzjonijiet ta’ Joubert, N., “La résidence de l’enfant du divorce face à la demande de modification de la décision relative à la garde et aux aliments”, Revue critique de droit international privé, Dalloz, Paris, 2018, p. 138 sa 142, b’mod partikolari l-punt 9 (p. 140 u 141).
57      B’teħid inkunsiderazzjoni tal-importanza ta’ din id-domanda, bħal ta’ dik deċiża fis-sentenza P, jista’ jiġi ssuġġerit li tiżdied proposta fuq dan l-Artikolu 24 fil-każ tat-tfassil mill-ġdid tar-Regolament Nru 2201/2003.
Jista’ jiġi osservat li l-ebda emenda li tirrigwarda r-regoli ta’ ġurisdizzjoni ma ġiet ippreżentata fl-abbozz inizjali, jiġifieri l-Proposta għal Regolament tal-Kunsill dwar il-ġurisdizzjoni, ir-rikonoxximent u l-infurzar ta’ deċiżjonijiet fi kwistjonijiet matrimonjali u kwistjonijiet ta’ responsabbiltà tal-ġenituri u dwar sekwestru internazzjonali ta’ minuri [COM(2016) 411 final], u lanqas fir-riżoluzzjoni leġiżlattiva tal-Parlament Ewropew tat‑18 ta’ Jannar 2018 fuq din il-proposta, disponibbli fuq is-sit internet li ġej: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?
pubRef=-//EP//TEXT+TA+P8-TA-2018-0017+0+DOC+XML+V0//EN.
Fuq l-istat aġġornat tad-diskussjonijiet fil-Kunsill tal-Unjoni Ewropea dwar dan il-proġett, ara, Bulletin Quotidien Europe Nru 12033, Agence Europe, 5 ta’ Ġunju 2018, p. 2.
58      Ara n-nota ta’ qiegħ il-paġna 51 ta’ dawn il-konklużjonijiet.
59      Ara l-punti 35 sa 39 ta’ din is-sentenza u s-sentenza tas‑16 ta’ Lulju 2015, Diageo Brands (C‑681/13, EU:C:2015:471), iċċitata fil-punti 37 u 39 tas-sentenza P, fatt li jippermetti li tiġi applikata l-istess soluzzjoni fi kwistjonijiet ta’ manteniment, irregolat mir-Regolament Nru 44/2001.
60      Ara, fir-rigward tar-Regolament Nru 44/2001, bħala eżempju reċenti, is-sentenza tal‑25 ta’ Mejju 2016, Meroni (C‑559/14, EU:C:2016:349, punti 38 sa 42 u l-ġurisprudenza ċċitata).
61      Ara l-punt 39 tas-sentenza P.