B’mod partikolari, ir-referenza għal organizzazzjonijiet privati tkopri l-istabbilimenti li, bħal IR, huma kkostitwiti skont id-dritt privat.
41      Madankollu, għandu jiġi ppreċiżat, minn naħa, li d-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 4(2) tad-Direttiva 2000/78 japplikaw biss għal knejjes u organizzazzjonijiet pubbliċi jew privati oħra “li l-ethos tagħhom huwa bbażat fuq reliġjon jew twemmin”.
42      Min-naħa l-oħra, it-tieni subparagrafu tal-Artikolu 4(2) tad-Direttiva 2000/78 jagħmel referenza għall-“persuni li jaħdmu” għal tali knejjes jew organizzazzjonijiet, li jfisser li l-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni jkopri, bħall-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 4(2) ta’ din id-direttiva, l-attivitajiet professjonali tagħhom.
43      Fit-tieni lok, għandu jitfakkar li, fir-rigward tal-kwistjoni tal-istħarriġ, mill-qrati nazzjonali, tal-applikazzjoni tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 4(2) tad-Direttiva 2000/78, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, fil-kuntest ta’ kawża li kienet tikkonċerna l-interpretazzjoni tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 4(2) ta’ din id-direttiva, li din id-dispożizzjoni tal-aħħar għandha tiġi interpretata fis-sens li, meta knisja jew organizzazzjoni oħra li l-etika tagħha hija bbażata fuq reliġjon jew twemmin issostni, insostenn ta’ deċiżjoni jew ta’ att bħaċ-ċaħda ta’ kandidatura għal impjieg magħha, li, minħabba n-natura tal-attivitajiet ikkonċernati jew il-kuntest li fih jitwettqu dawn l-attivitajiet, ir-reliġjon tikkostitwixxi rekwiżit professjonali ġenwin, leġittimu u ġġustifikat fid-dawl tal-etika ta’ din il-knisja jew ta’ din l-organizzazzjoni, tali allegazzjoni għandha, skont il-każ, tkun tista’ tiġi suġġetta għal stħarriġ ġudizzjarju effettiv li jirrikjedi li jiġi żgurat, fil-każ inkwistjoni, li l-kriterji stabbiliti fl-imsemmija dispożizzjoni jkunu ssodisfatti (sentenza tas‑17 ta’ April 2018, Egenberger, C‑414/16, EU:C:2018:257, punt 59).
44      Barra minn hekk, il-fatt li l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 4(2) tad-Direttiva 2000/78 jirreferi għal-liġijiet nazzjonali fis-seħħ fid-data tal-adozzjoni tal-imsemmija direttiva kif ukoll għall-prattiki nazzjonali eżistenti f’dik l-istess data ma jistax jiġi interpretat bħala li jawtorizza lill-Istati Membri jeżentaw minn stħarriġ ġudizzjarju effettiv l-osservanza tal-kriterji stabbiliti minn din id-dispożizzjoni (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑17 ta’ April 2018, Egenberger, C‑414/16, EU:C:2018:257, punt 54).
45      Il-kunsiderazzjonijiet stabbiliti mill-Qorti tal-Ġustizzja insostenn ta’ dan ir-rekwiżit ta’ stħarriġ ġudizzjarju effettiv u bbażati fuq l-għan tad-Direttiva 2000/78, fuq il-kuntest tal-Artikolu 4(2) tagħha, fuq il-garanziji meħtieġa minn Stati Membri, taħt l-Artikoli 9 u 10 tagħha, sabiex jiġu osservati l-obbligi li jirriżultaw mill-imsemmija direttiva u l-protezzjoni ta’ persuni li jqisu li jkunu sfaw vittmi ta’ diskriminazzjoni, kif ukoll fuq id-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva stabbilit fl-Artikolu 47 tal-Karta (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas‑17 ta’ April 2018, Egenberger, C‑414/16, EU:C:2018:257, punti 47 sa 49), japplikaw, bl-istess mod, f’ċirkustanzi bħal dawk fil-kawża prinċipali, fejn organizzazzjoni privata ssostni, insostenn ta’ deċiżjoni ta’ tkeċċija ta’ wieħed mill-impjegati tagħha, in-nuqqas ta’ osservanza minn dan tal-aħħar ta’ attitudni ta’ bona fide u ta’ lealtà lejn l-etika ta’ din l-organizzazzjoni, fis-sens tat-tieni subparagrafu tal-Artikolu 4(2) ta’ din id-direttiva.
46      Fil-fatt, meta mqabbel mal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 4(2) tal-imsemmija direttiva, dan it-tieni subparagrafu jippreċiża li, fost ir-rekwiżiti professjonali li knisja jew organizzazzjoni pubblika jew privata oħra li l-etika tagħhom hija bbażata fuq ir-reliġjon jew it-twemmin jistgħu jirrikjedu mill-persuni li jaħdmu għalihom, hemm rekwiżit li dawn il-persuni jkollhom attitudni ta’ bona fide u ta’ lealtà lejn l-etika ta’ din il-knisja jew organizzazzjoni.