MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Grigoriy Britskiy

Grigoriy Yakovlevich Britskiy (1870-yil 16—fevral, Bessarabiya viloyati, Xotin tumani Klishkivtsi qishlogʻi, 1951—yil 14—iyun Toshkent) – Oʻrta Osiyo yeparxiyasini boshqargan (1943—194), Toshkentdagi Aleksandr Nevskiy cherkovi rektori.

Biografiya 
1870—yil 4—fevralda Xotin tumani Klishkivtsi qishlogʻida tugʻilgan.

Yedinet teologik maktabini tamomlagan. 1891-yilda Kishinyov diniy seminariyasini bitirgan. 1892-yilda Kishinyov va Xotin yepiskopi Isaak (Polozhenskiy) tomonidan Soroka tumanida joylashgan qishloqdagi 2-missionerlik okrugida missionerlik lavozimiga tayinlangan.

1896-yilda Bessarabiya viloyatining Xotin shahridagi Nikolay cherkovining rektori etib tayinlandi. 1901-yilda 1-Toshkent xotin-qizlar gimnaziyasiga Xudo qonuni oʻqituvchisi va „Shafoat uyi“ cherkovi rektori etib tayinlanadi. 1917-yilda Petrogradda boʻlib oʻtgan Butunrossiya huquq oʻqituvchilarining qurultoyida qatnashdi. 1918—yilda Sovet hokimiyati tomonidan gimnaziya yopilgach, Toshkent va Turkiston arxiyepiskopi Innokentiy (Pustinskiy) Britskiyni Toshkentdagi Olga cherkoviga rektor etib tayinladi.

1922-yilda renovatsion boʻlinish pasayib ketdi. 1928-yilda protopresviter darajasiga koʻtarildi. 1932-yil 7-dekabrda unga ibodat paytida tayoqchadan foydalanish huquqi berildi. 1924-yildan 1933-yilgacha Panteleimon kasalxonasi cherkovining rektori boʻlgan.

1944-yil 22-martda u Kuybishev arxiyepiskopi Aleksiy (Palitsin) oldida tavba qildi va yana pravoslav cherkoviga qoʻshildi va Toshkentdagi Aleksandr Nevskiy cherkovining rektori etib tayinlandi. U Oʻzbekistondagi Din ishlari boʻyicha komissar A. I. Stepanov bilan yaxshi tanish boʻlgan va hukumatdagilar bilan mustahkam aloqalarga ega edi.

1945-yil mart oyida Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi kengashining raisi etib tayinlandi. 1946-yil 18-martda u Aleksandr Nevskiy cherkovi rektorligidan chetlashtirildi va lavozim Aleksiy Pankovga topshirdi. 1946-yil 18-dekabrda rektor lavozimiga tiklandi.

1951-yil 14-iyun kuni Toshkentda pnevmoniya sababli vafot etdi. Botkin qabristonida Aleksandr Nevskiy cherkovi devorlari yaqinida dafn etilgan.

Mukofotlar 

 2-darajali Muqaddas Anna ordeni (Turkiston Bosh hukumati oʻquv okrugi boshligʻi tavsiyasiga koʻra mukofotlangan)
 4-darajali Muqaddas Vladimir ordeni („1916—yilda Mogilev viloyatidagi 10-chi kasalxonada cherkov tashkil etganligi uchun“)
 Oliy rahnamo I. V. Stalin va Oʻzbekiston SSR Vazirlar Soveti Raisining vatanparvarligi va mehnati uchun.

Manbalar 

Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Toshkentda vafot etganlar
1951-yilda vafot etganlar
14-iyunda vafot etganlar
1870-yilda tugʻilganlar
16-fevralda tugʻilganlar
Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Dmitriy Poznanskiy

Dmitriy Alekseyevich Poznanskiy (1904-yil, Toshkent – 1943-yil 28-fevral, Ukraina SSR, Xarkov viloyati Chuguyevskiy tumani Bazaliivka, SSSR) – sovet kinorejissyor, Odessa kinostudiyasi direktori (1940–1941).

Biografiyasi 
Dmitriy Poznanskiy 1927-yilda Davlat kinematografiya kollejining (DKK) rejissyorlik fakultetini tamomlagan. 1929-yilda Aleksandr Strijak bilan birgalikda suratga olingan „Yeyo put“ filmida debyut qildi.

Dmitriyning navbatdagi „Nenujnaya vrajda“ (1930) filmi ekranga yuzini koʻrmadi ham, saqlanmadi ham.

1931-yilda „Zabit nelzya“ filmini suratga oldi. Dmitriy „Mejrabpomfilm“ kinofabrikasida direktori oʻrinbosari lavozimida faoliyat olib borgan.

Dmitriy Alekseyevich 1934-yilda Butunittifoq Bolsheviklar Kommunistik partiyasi Markaziy Komiteti Poznanskiyni Tojikiston SSRga rahbarlik qilishga yubordi. 1934-yil apreldan 1935-yil iyulgacha Tojikiston SSR Xalq Komissarlari Soveti huzuridagi Kino va fotosanoat boshqarmasi boshligʻi hamda „Tojikkino“da direktor boʻlib ishlagan.

KPT Markaziy Komiteti Byurosining 1935-yil 13-iyuldagi qarori bilan Dmitriy Alekseyevich „ishning barbod boʻlishiga yoʻl qoʻygani, apparatni sinfiy yot elementlar bilan toʻsib qoʻygani, davlat mablagʻlarini isrof qilgani, ishda qarindosh-urugʻchilikka yoʻl qoʻygani uchun“ lavozimidan chetlashtirilgan.

Rejissyor Dmitriy 1936-yilda Yuriy Vasilchikov bilan birgalikda „Ay-Gul“ filmini suratga olgan.

1938-yilda uning Albert Gandelshteyn bilan birgalikda „Poyezd idyot v Moskvu“ filmi chiqdi. Dmitriy 1939-yilda mustaqil ravishda „Vozdushnaya pochta“ filmini suratga oldi.

Dmitriy 1940–1941-yillarda Odessa kinostudiyasining direktori boʻlgan.

Oilasi 
Dmitriyning rafiqasi Polina Yevseyevna Poznanskaya rejissyor yordamchisi boʻlib ishlagan. Oʻgʻli Vladimir Dmitriyevich Poznanskiy (1932-yilda tugʻilgan) fuqaro aviatsiyasi navigatori va jurnalist boʻlgan. Kichkina oʻgʻli Aleksey Dmitriyevich Poznanskiy (1939–1999) rejissyor va nabirasi Dimitriy Alekseyevich Poznanskiy (1974–2010) ruhoniy boʻlgan.

Manbalar 

1943-yilda vafot etganlar
28-fevralda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1904-yilda tugʻilganlar
Pyotr Ernstedt

Pyotr Viktorovich Ernstedt (1890-yil 9-iyun (21-iyun) – 1966-yil 25-dekabr) – rus va sovet tilshunosi (ellinist va koptolog). SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1946).

Hayoti 
Pyotr Viktorovich Ernstedt 1890-yil 9-iyunda (baʼzi maʼlumotlarda 21-iyun) qadimgi filologiya va paleografiya boʻyicha mutaxassis, akademik Viktor Karlovich Ernstedt oilasida tugʻilgan. 1913-yilda Sankt-Peterburg imperatorlik universitetini tugatgan. 1918–1950-yillarda SSSR FA Leningrad Sharqshunoslik instituti (Osiyo xalqlari instituti), 1950–1954-yillarda esa SSSR Fanlar akademiyasi Tilshunoslik instituti xodimi boʻlib ishlagan. 1935-yilda „Filologiya fanlari nomzodi“, 1941-yilda „Filologiya fanlari doktori“ ilmiy darajalarini olgan. 1946-yil 4-dekabrdan SSSR Fanlar akademiyasining adabiyot va til (kopt va yunon tillari) boʻlimining muxbir aʼzosi boʻlgan. Kopt tili boʻyicha 1959-yilda SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti bilan birgalikda bir nechta toʻplamlarni nashr ettirgan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt kopt tili sintaksisi boʻyicha asarlar yozgan. U otasining shogirdi Grigoriy Tsereteli bilan birga SSSR toʻplamlarida saqlangan papirusdagi yunoncha matnlarni kataloglash va tahrirlash ustida ishlagan. Ayrim asarlar hali ham nashr etilmagan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt Leningrad va Oʻrta Osiyo davlat universitetlarida hamda SSSR Fanlar akademiyasining Sharqshunoslik institutida yunon va kopt tillari hamda paleografiyadan dars bergan. Uning shogirdlari orasida mashhur olim A.I.Elanskaya ham bor boʻlgan.

Pyotr Viktorovich Ernstedt 1966-yil 25-dekabrda Leningradda vafot etgan.

Asosiy ishlari 
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Pushkin muzeyining kopt matnlari (SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti; 215 sahifa; 1959-yil).
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Ermitajining kopt matnlari (SSSR Fanlar akademiyasining nashriyoti; 191 sahifa; 1959-yil).
 Pyotr Viktorovich Ernstedt: Kopt tili grammatikasi boʻyicha tadqiqotlar (Nauka; 660 sahifa; 1986-yil)

Mukofotlari 
Pyotr Viktorovich Ernstedt „Hurmat Belgisi“ ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Tilshunoslar
Abulg‘ozi III

Abulgʻozi Gʻoipul (Abulgʻozi Xon, Abulgʻozi, Abu-l-Gʻozixon III, Abilgʻozi III) (tugʻilgan yili nomaʼlum – 1815) – qozoq sultoni, Xiva xonligi xoni. Gʻoyibxonning toʻngʻich oʻgʻli, Botirxonning nabirasi.

Tarjimayi holi 
1767-yil oxiri – 1768-yil boshida Xiva xoni deb eʼlon qilinadi. Abulgʻozi III nomi bilan u olti oy, boshqa maʼlumotlarga koʻra, bor-yoʻgʻi bir oycha hukmronlik qilgan. 18-asrning 90-yillarida – Qoraqalpoqlar xoni boʻlgan. Otasi vafotidan soʻng bosh qarorgohi Yangikentda joylashgan Shekti va Alimuli urugʻiga (1794-1815) xon etib saylanadi.

Qarindoshlarining qoʻllab-quvvatlashidan mahrum boʻlib, umrining soʻnggi yillarini qashshoqlikda oʻtkazgan. Dafn qilingan joy nomaʼlum.

Oilasi 
Oʻgʻillari: Aringʻozi, Ilyos, Nurim, Pishjon (Boshan), Ardu, Eskandir, Eljon.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Abilgazi, Kaipuli // Kazaxstan. Natsionalnaya ensiklopediya (rus.). – Almati: Qazaq ensiklopediyasi, 2004. – T. I. – ISBN 9965-9389-9-7. (CC BY-SA 3.0)
Xiva xonligi hukmdorlari
1815-yilda vafot etganlar
Nikolay Polagushin

Nikolay Ivanovich Polagushin (1923–1999) – Sovet Armiyasi gvardiya polkovnigi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1945).

Biografiyasi 
Nikolay Polagushin 1923-yil 7-martda Toshkentda tavallud topgan. U oʻrta maktabni tamomlagan. Nikolay 1941-yil iyun oyida Qizil armiyaga chaqirilgan. 1942-yilda Chkalov nomidagi harbiy aviatsiya uchuvchilar maktabini tamomlagan. Oʻsha yilning sentyabr oyidan Ulugʻ Vatan urushi frontida xizmat qilgan. Jangda uch marta yaralangan.

Gvardiya kapitani Nikolay 1945-yil fevralga kelib 3-Belorussiya frontida 15-gvardiya hujum aviatsiya polkining eskadroniga qoʻmondonlik qilgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 19-apreldagi farmoni bilan gvardiya kapitani Nikolay Polagushin Lenin ordeni, „Zolotaya Zvezda“ medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi.

Urush tugaganidan keyin Nikolay Ivanovich Sovet armiyasida xizmat qilishni davom ettirdi. 1949-yilda Oliy parvoz taktik kurslarini, 1955-yilda esa Harbiy havo kuchlari akademiyasini tamomlagan. Nikolay 1958-yilda polkovnik unvoni bilan zaxiraga oʻtkazildi.

Nikolay Ivanovich 1958-yilda Toshkentga qaytib, elektron asbob-uskunalar zavodiga mexanik boʻlib ishga kirdi. Zavod direktori Severyan Davidovich Papava uni vakant kadrlar boʻlimi boshligʻi lavozimiga tayinladi. Polagushin 1966-yil oktyabr oyida Zelenograddagi Molekulyar elektronika ilmiy-tadqiqot institutiga kadrlar boʻlimi boshligʻi lavozimiga oʻtdi va u yerda nafaqaga chiqqunga qadar ishladi. U 1999-yil 2-fevralda vafot etdi va Moskvadagi Zelenogradskoye qabristoniga dafn qilindi.

Mukofotlari 
Shuningdek, Nikolay toʻrtta Qizil Bayroq, Aleksandr Nevskiy, 1 va 2-darajali Vatan urushi, Qizil Yulduz ordenlari va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Xotirasi 
Zelenograddagi koʻchaga Polagushin nomi berilgan.

Manbalar 

Mehnat faxriysi medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Jasurlik uchun medali bilan mukofotlanganlar
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Moskvada vafot etganlar
1999-yilda vafot etganlar
2-fevralda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1923-yilda tugʻilganlar
7-martda tugʻilganlar
Anatoliy Polosin

Anatoliy Fedorovich Polosin (1935-yil 30-avgust, Toshkent – 1997-yil 11-sentyabr, Moskva) – sovet futbolchisi, Sovet va Rossiya futbol murabbiyi. SSSR sport ustasi (1978), Moldaviya SSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy (1984), Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy.

Hayoti 
Anatoliy Polosin 1935-yil 30-avgustda Toshkentda tugʻilgan. U Moskvaning „Dinamo“, Moskva GTSOLIFK, „Shaxtyor“ (Qaragʻanda), „Metallurg“ (Temirtau), „Metallurg“ (Chimkent), „Cementnik“ (Semipalatinsk) jamoalarida oʻynagan.

U eng yaxshi murabbiy sifatida tanilgan. Olti marta oʻz jamoalarini oliy ligaga olib chiqqan va KPSS aʼzosi boʻlgan. Uning oʻynagan jamoalari orasida Simferopolning „Tavriya“, Odessaning „Chernomorets“ va Yaroslavlning „Shinnik“ jamoalarii bor edi.

Faoliyati 
Polosin 1980-1981 va 1986-yillarda Tavriya klubida ishlab, ligada 120 va SSSR kubogida 15 ta oʻyin oʻtkazgan. 1980-yilning noyabr oyida jamoani SSSR Oliy ligasiga olib chiqqan. Jamoa 10-noyabr kuni oʻz maydonida Xabarovsk SKAni 3:0 hisobida magʻlub etib, Birinchi ligada gʻolib chiqadi.

U 1987—1991-yillarda Indoneziya terma jamoasida bosh murabbiy boʻlgan.

Ukrainada xizmat koʻrsatgan murabbiy va Moldovada xizmat koʻrsatgan murabbiy nomiga sazovar boʻlgan. Katta futbol uchun Valeriy Karpin va Igor Dobrovolskiylarni ochdi.

Anatoliy Federovich 1995-yilning boshida Tulaning „Arsenal“ klubini boshqarib, 1-sentyabrgacha bosh murabbiy boʻlib ishlagan. Uning butun faoliyati davomida Tula klubi 27 uchrashuv oʻtkazib, 12 gʻalaba qozongan, 7 ta magʻlubiyat va 8 marta durang qayd etilgan. Ushbu uchrashuvlarda klub futbolchilari 43 ta gol urib, 32 ta gol oʻtkazib yuborishgan.

1997-yilgi Rossiya chempionatida „Shinnik“ yuqori oʻrinlar uchun kurashgan, bu esa unga Evropa musobaqalariga kirishga imkon bergan. Polosin mavsumni yakunlamay, sogʻligʻi sababli klubni tark etgan va yurak operatsiyasiga tayyorgarlik koʻrishga qaror qiladi. Uning ketishi chempionatning 21-turidan soʻng, klub turnir jadvalida 13-oʻrinni egallab turgan paytda roʻy bergan.

1997-yili 4-sentyabrda Anatoliy Fedorovich Moskva Transplantologiya institutida operatsiya qilingan. Ammo, 11-sentyabrda hushiga kelmay vafot etadi.

1997-yil 14-sentyabrda Rossiya Premer-ligasining barcha oʻyinlari Anatoliy Polosin xotirasiga bir daqiqalik sukut saqlash bilan boshlanadi. „Shinnik“ 1997-yilgi Rossiya chempionati mavsumini yakunlab, 4-oʻrinni egallagan va Intertoto kubogiga yoʻllanma oladi.

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
SSSR sport ustasi
Rossiyalik futbol murabbiylari
SSSR futbol murabbiylari
SSSR futbolchilari
Moskvada vafot etganlar
1997-yilda vafot etganlar
11-sentyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1935-yilda tugʻilganlar
30-avgustda tugʻilganlar
Gʻoyibxon

Gʻoyibxon, Qayipxon (nomaʼlum – taxminan 1789) – qozoq sultoni, Xiva xoni (1747—1757). 1740-yilda Xiva Eron hukmdori Nodirshoh tomonidan bosib olindi va avvalgi hukmron sulolani hokimiyati tugatildi. Xiva aholisi bir necha bor bosqinchilarga qarshi isyon koʻtardi. 1747-yilda Nodirshoh vafotidan soʻng xivaliklar chingiziylarning anʼanaviy hokimiyatini tikladilar va Kichik Juz qozoqlarining bir qismining rahbari Botir Sultonning oʻgʻli Qayipxonni xon etib koʻtardilar. Qayipxon Xivada 10 yilga yaqin hukmronlik qiladi. Vasiliy Bartoldning yozishicha, Qayipxon 1757-yilda taxt uchun navbatdagi kurash paytida magʻlubiyatga uchrab, Xivadan quvilgan. Keyingi taqdiri nomaʼlum.

Manbalar

Adabiyot 

 Kayip // Kazaxstan. Natsionalnaya ensiklopediya (rus.). – Almati: Qazaq ensiklopediyasi, 2005. – T. III. – ISBN 9965-9746-4-0. (CC BY-SA 3.0)
Xiva xonligi hukmdorlari
Yevgeniy Politovskiy

Yevgeniy Sigizmundovich Politovskiy (1874-yil 12-noyabr, Toshkent – 1905-yil 14-may) – kema quruvchi. Shuningdek, rus-yapon urushi qatnashchisi va Tinch okeanining ikkinchi eskadronining flagman dengiz muhandisi. Tsusima jangida „Knyaz Suvorov“ eskadronli zirhli kemasida halok boʻlgan.

Hayoti 
Yevgeniy Sigizmundovich Politovskiy 1874-yil 12-noyabrda Toshkent shahrida tugʻilgan. Surgun qilingan polshalik isyonchi Sigizmund Feliksovich Politovskiy (1842-yilda tugʻilgan) oilasidan chiqqan.

Yevgeniy Politovskiy 1894-yildan beri xizmatda. 1897-yilda Kronshtadtdagi Dengizchilik boʻlimi texnik maktabining kemasozlik boʻlimini tamomlagan. 1899-yilda Borodino jangovar kemasi quruvchisining yordamchisi, kichik kema quruvchisi K. M. Tokarevskiy etib tayinlanadi. Kema qurilishi „yangi admirallik“ verfiyasida portning bosh kema muhandisi D. V. Skvortsovning umumiy rahbarligida oʻtkaziladi.

Politovskiy 1889-yilning oxiri – 1900-yil boshlarida komissiya aʼzosi boʻlgan. Bunda „Admiral Apraksin“ qirgʻoq mudofaasi jangovar kemasini muz sharoitida qayta tiklash uchun qutqaruv ishlarini tashkil etish va oʻtkazishda bevosita ishtirok etadi. Qutqaruv ishlarining boshligʻi oʻquv artilleriya otryadi komandiri, kontr-admiral Z. P. Rojestvenskiy edi.

1901-yil 6-oktyabrda u 3-darajali Muqaddas Stanislaus ordeni bilan taqdirlangan.

Oilasi 
Akasi – Apollinariy, aka-ukalarning eng kattasi. 1873-yil 6 (19)-iyulda tugʻilgan. Vladivostok va Sankt-Peterburgda yashagan. 1914-yilda sud maslahatchisi lavozimini egallagan.

Opasi – Nina. Sankt-Peterburgdagi Mariinskiy gimnaziyasini tamomlagan. 1904-yil avgustdan Rossiya-Yaponiya urushi harbiy operatsiyalari teatrida hamshira, 1905-yil martdan oktyabrgacha – 63-dala koʻchma kasalxonasida oldingi lavozimlarda ishlagan.

Ukasi – Sergey (1880-yil 3-oktyabr – 1936-yil 8-noyabr) – dengiz korpusini tamomlagan. Birinchi jahon urushi paytida Krepkiy, keyin Gaydamak esminetlariga qoʻmondonlik qilgan. 1917-yilning yanvar oyida 1-darajali kapitan unvoniga sazovor boʻladi. Fuqarolar urushidan keyin surgunda boʻlib, Tallinda vafot etgan.

Turmush oʻrtogʻi – Sofiya Gerasimovna (taxminan 1885-yilda tugʻilgan), irsiy faxriy fuqaro Karpenkoning qizi. Sofiya va Yevgeniyning toʻyi 1900-yil 26-mayda boʻlib oʻtgan.

Xotirasi 

 Tom Klansining „Qizil oktyabr uchun ov“ romanida sovet harbiy-dengiz flotining zamonaviy atom suvosti kemalaridan biri E. S. Politovskiy sharafiga „E. S. Politovskiy“ deb nomlangan (aslida dengiz flotida bunday nomdagi suvosti kemasi mavjud emas edi).
 Flagman kema muhandisi Yevgeniy Sigizmundovich Politovskiy A. S. Novikov-Priboyning „Tsushima“, V. P. Kostenkoning „Tsusimadagi Orel“ kitoblarida eslatib oʻtilgan.

Manbalar 

1905-yilda vafot etganlar
14-mayda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1874-yilda tugʻilganlar
24-noyabrda tugʻilganlar
Qaynar masjidi

Qaynar masjidi – Qashqadaryo viloyati Kitob tumani Qaynar qishlogʻida joylashgan masjid. Qashqadaryo viloyat madaniy meros boshqarmasining operativ boshqaruv huquqi asosidagi davlat mulki.

Tarixi 
Qaynar masjidi 1895–1899-yillarda mulla Qobil oxund donatorligida va boshchiligida xalq hashari yoʻli bilan qurilgan. SSSR davrida masjid binosidan xoʻjalik omborxonasi va pilla yetishtirish punkti sifatida foydalanilgan. 1991-yildan keyin ushbu masjid xalq hashari bilan qayta taʼmirlangan.

Qaynar masjidi 2005-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi tomonidan roʻyxatga olingan. 2017-yilda u yerda yangi tahoratxona qurilgan.

Arxitekturasi 
Masjidning tarhi toʻgʻri toʻrtburchak shaklidadir. Uning eni va boʻyi 10x8 m ni tashkil etadi. Devorlari sinchli, tomi vassajuft tarzida yopilgan. Ichki qismida ikkita ustun bor. Qaynar masjidining beshta kirish eshigi mavjud. Masjid atrofi ayvon bilan oʻralgan. Yogʻochlari chinor va archa daraxtlaridan boʻlib, naqshinkor qilib bezatilgan.

Galereya

Manbalar 

Qashqadaryo masjidlari
Kitob tumani masjidlari
Irina Nikotina

Irina Nikotina Oʻzbekistonning eng yirik shahri va poytaxti Toshkent shahrida tugʻilgan. U yoshligidan skripkaga boʻlgan isteʼdodini namoyon etib, shu yoshdanoq skripkachi sifatida mahoratini rivojlantirgan. Kollej va qoʻshimcha taʼlim vaqti kelganida, musiqachi, musiqa va orkestr oʻqituvchisi sifatida karyerani tanlagan. Nikotina Oʻzbekistondagi Toshkent davlat konservatoriyasiga oʻqishga qabul qilinib, musiqa yoʻnalishi boʻyicha oʻqishni tanlaydi. Soʻng, hayotini skripkachi sifatida davom ettiradi. Konservatoriyaning musiqa fakultetida bakalavriatni tamomlab, isteʼdodli skripkachi boʻlgan.

Nikotina Toshkent konservatoriyasining musiqa yoʻnalishida oʻqishni tugatgandan soʻng, Moskva konservatoriyasida musiqiy taʼlimni oshiradi. Musiqa fanlari boʻyicha doktorlik darajasini olgan. Skripkachi Igor Bezrodniy qoʻl ostida ishlab, 1986-yilda musiqa fanlari boʻyicha doktorlik dissertatsiyasini tamomlagan.

Oʻqishni tamomlab, Toshkent davlat simfonik orkestrida konsertmeyster boʻladi. Shuningdek, Oʻzbekistonda yakkaxon skripkachi sifatida koʻplab yakkaxon loyihalarni ijro etgan. Nikotina solist sifatidagi saʼy-harakatlari uchun koʻplab mukofotlarga, jumladan, 3-Oʻzbek skripkalari tanlovida birinchi oʻringa sazovor boʻlgan.

Irina Nikotina 1993-yilda Turkiyaga koʻchib oʻtib, u yerda oʻz faoliyatini yakkaxon skripkachi sifatida davom ettiradi. Turkiyada koʻplab resitallar, kontsertlar, radio va telekoʻrsatuvlarda qatnashgan. Hozirda u Turkiyaning Bilkent universitetida dars beradi. Shuningdek, Turkiyaning nufuzli Bilkent simfonik orkestrining konsertmeyster yordamchisi.

Manbalar 

XXI asrda Oʻzbekiston ayollari
XX asrda Oʻzbekiston ayollari
Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
Yashayotgan insonlar
Oʻzbekistonlik ayollar
Margarita Solovyova

Margarita Grigoryevna Solovyova (1909-1995) – iqtisodiy geografiya sohasidagi sovet olimi va geografiya fanlari nomzodi (1940). V. I. Lenin nomidagi Moskva davlat pedagogika instituti geografiya fakulteti dekani. SSSR Davlat mukofoti laureati (1977).

Hayoti 
Margarita Solovyova 1909-yil 3-oktyabrda Toshkentda tugʻilgan.

1926—1931-yillarda Moskva davlat universitetining fizika-matematika fakultetining geografik fakultetida oʻqigan. 1934—1937-yillarda Moskva davlat universiteti Geografiya ilmiy-tadqiqot instituti aspiranturasida tahsil oladi.

1932—1941-yillarda Qizil professorlar institutida ilmiy-pedagogik ishda jahon iqtisodiyoti va jahon siyosati kafedrasi mudiri va assistenti lavozimlarida ishlagan. 1941—1950-yillarda Moskva shahar pedagogika institutida oʻqituvchi, dotsent.

Ilmiy faoliyati
M. G. Solovyovaning asosiy ilmiy-pedagogik faoliyati geografiyani oʻqitish nazariyasi va metodikasi, xorijiy mamlakatlar ijtimoiy geografiyasi, dinlar geografiyasi, Hindiston aholisi geografiyasi va AQSH iqtisodiy geografiyasi sohasidagi masalalar bilan bogʻliq boʻlgan.

U 1940-yilda geografiya fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun nomzodlik dissertatsiyasini himoya qiladi. 1960-yilda SSSR Oliy attestatsiya komissiyasi unga dotsent ilmiy unvonini bergan. M. G. Solovyova ikki yuzdan ortiq ilmiy ishlar, shu jumladan oʻrta maktab uchun xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi darsliklari muallifi. 1977-yilda „Xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi“, 9-sinf darsligi uchun (1975, 2-nashr) Fan va texnika sohasida SSSR Davlat mukofoti bilan taqdirlangan.

Mukofotlari 

„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali;

„Mehnat faxriysi“ medali;

SSSR Davlat mukofoti (1977- ildan „Xorijiy mamlakatlarning iqtisodiy geografiyasi“ 9-sinf darsligi uchun (1975, 2-nashr);

K. D. Ushinskiy medali.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Qisqacha geografik ensiklopediya / ch. ed. A. A. Grigoryev. – Moskva : Sovet Entsiklopediyasi, 1960-1966, T. 5: Yudoma – Yaya. Qoʻshimchalar. – 1966-yil. – 544 b.

SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Mehnat faxriysi medali sohiblari
Moskvada tugʻilganlar
1995-yilda vafot etganlar
13-iyunda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1909-yilda tugʻilganlar
3-oktyabrda tugʻilganlar
Yelena Polevitskaya

Yelena Aleksandrovna Polevitskaya (3-iyun (15-iyun) 1881-yil, Toshkent – 1973-yil 4-noyabr, Moskva) – rus va sovet teatr va kino aktrisasi, teatr oʻqituvchisi.

Biografiyasi

Oʻqish yillari 
Yelena Aleksandrovna Toshkent shahrida Davlat bankining Toshkentdagi vakolatxonasi menejeri Aleksandr Pavlovich Polevitskiy oilasida tavallud topgan. 1888-yilda Polevitskiylar oilasi Sankt-Peterburgga koʻchib oʻtdi. 1893-yilda Sankt-Peterburgdagi Aleksandr institutiga oʻqishga qabul qilindi. Oʻquv rejasiga umumiy taʼlim fanlari, fransuz va nemis tillari, qoʻshiq aytish, raqsga tushish, rasm chizish va teatrlarga tashrif buyurish kiradi. Yelena institutda 5 yillik oʻqishni tugatgandan soʻng, ikki yillik pedagogika kurslariga oʻqish uchun qoldi va 1900-yil may oyini kumush medal va oʻqituvchi boʻlib ishlash huquqini beruvchi diplom bilan tugatdi. Z. P. Ivanova-Ivanitskayadan qoʻshiqchilik saboqlarini oldi.

Karyerasi 
Yelena Rapgof kurslarini erta tugatdi, chunki otasining oʻlimidan soʻng 1908-yil yanvardan boshlab mustaqil ravishda tirikchilik qilishga majbur boʻldi. Polevitskaya 1908-yil mart oyida sertifikat oldi va Pskov teatriga ishga joylashdi. Keyinchalik Helsinkidagi Aleksandr teatrida, Pavlovsk va Qozon teatrlarida faoliyat olib borgan. 1909–1910-yillarda Sankt-Peterburgda Novo-dramatik teatrda A. A. Sanin rahbarligida rol oʻynagan. Pochtamskayadagi A. P. Petrovskiy nomidagi sahna sanʼati maktabida dars bergan.

Yelena 1910-yil oktyabr oyida advokat, teatr homiysiga turmushga chiqdi. U oʻzini teatr spektakllarining rejissyori sifatida ham sinab koʻrdi. Shmit va Yelenaning shaxsiy va ijodiy hayoti 1939-yilda Shmit vafotigacha davom etdi.

Polevitskaya hayotining soʻnggi yilini A. A. Yablochkina nomidagi Moskva sahna faxriylari uyida oʻtkazdi va1973-yil 4-noyabrda vafot etdi. U Moskvada Vvedenskoye qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Sovet aktrisalari
Moskvada vafot etganlar
1973-yilda vafot etganlar
4-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1881-yilda tugʻilganlar
15-iyunda tugʻilganlar