MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Ilyas Daudi

Ilyos Dilshatovich Daudi (tat. Ilyas Dilshat uly Daudi, 2002-yilgacha Safin) 1967-yil 29-yanvar Aznakayevo, Aznakayevo tumani, Tatar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi, RSFSR, SSSR) – rus jamoat arbobi, publitsist, Afgʻoniston urushi qatnashchisi, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni.

Tarjimai holi 
Daudi Ilyas Dilshatovich 1967-yil 29-yanvarda Tatar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining Aznakayevo shahrida tavallud topgan. Yoshligida boks bilan shugʻullangan va „SSSR sport ustaligiga nomzod“ darajasiga yetgan.

1984-yilda I. M. Gubkin nomidagi Rossiya davlat neft va gaz universitetiga oʻqishga kirgan.

Afgʻonistonda xizmati 
Daudi 1985-yil 1-aprelda harbiy komissar nomiga yozma arizasi asosida muddatli harbiy xizmatga chaqirilib, Afgʻoniston Demokratik Respublikasiga xizmatga joʻnatilgan. Sherobod shahridagi TurkVO harbiy oʻquv boʻlimida oʻqigan va „harbiy razvedkachi“ harbiy hisob ixtisosligi boʻyicha roʻyxatga olingan. Oʻsha yilning 1-avgustidan Afgʻoniston Respublikasidagi Sovet qoʻshinlari cheklangan kontingenti 149-gvardiya motooʻqchi polkining razvedka rotasida xizmat qilishni davom ettirdi.

U Afgʻonistondagi xizmatini katta razvedkachi, soʻngra razvedka kompaniyasining kuzatuv otryadi komandiri sifatida boshlagan. Birlashgan qurolli operatsiyalar, razvedka, qidiruv va pistirma operatsiyalari ishtirokchisi boʻlgan. KPSS aʼzosi, gvardiya katta serjanti hamda vzvod komandirining oʻrinbosari boʻlib faoliyat yuritgan.

Afgʻoniston Respublikasida harbiy burchini bajarishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun Daudi Ilyos Dilshatovich 2009-yil 27-dekabrda Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Ilyas 1986-yil avgustdagi janglarning birida ogʻir yaralangan. 40-armiyaning Shindand, Kobul va Toshkentdagi (TurkVO) gospitallarida davolangan. Oʻsha yilning noyabr oyida SSSR Qurolli Kuchlari safidan boʻshatilgan.

Demobilizatsiyadan keyin 
1987-yilda universitetda oʻqishni davom ettirdi. 1991-yilda I. M. Gubkin nomidagi Rossiya davlat neft va gaz universitetini tamomlagan.

Oilasi 
Oilasida olti farzandni – bir oʻgʻil va besh qizni tarbiyalaydi. Oʻgʻli Dauddin 2017-2018-yillarda razvedka-snayper lavozimida harbiy havo kuchlarining 45-gvardiya maxsus brigadasida xizmat oʻtagan.

Manbalar 

Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Yashayotgan insonlar
1967-yilda tugʻilganlar
29-yanvarda tugʻilganlar
SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Yevgeniy Korchits

Yevgeniy Vitoldovich Korchits (; 1880–1950) B elarus sovet olimi, BSSR fanlar Akademiyasi aʼzosi, BSSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi.

Tarjimai holi 

Yevgeniy Korchits 1880-yil 29-martda Toshkentda tavallud topgan. 1904-yilda Peterburg universitetini, 1910-yilda esa Moskva universitetini tamomlagan, shundan soʻng viloyat shifokori boʻlib ishlagan. So'ngra Harbiy gospitallarda jarroh boʻlib, birinchi jahon va fuqarolar urushlarida qatnashgan.

Korchits 1922-yildan Petrograd tibbiyot institutida dars bergan. 1926-yilda Belarus SSRga koʻchib oʻtib, dastlab Belarus davlat universitetining tibbiyot fakultetida, soʻngra Minsk davlat tibbiyot institutida dars bergan. U kafedra mudiri lavozimida ham ishlagan. Korchits 1927-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi va 1929-yilda professor lavozimiga tasdiqlandi. 1936-yildan 1947-yilgacha Belarus SSR jarrohlar ilmiy jamiyatiga rahbarlik qildi. 1939-yilda Korchitsga xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoni berildi.

Korchits Ulugʻ Vatan urushi boshida Toshkentga evakuatsiyaga yuborildi hamda Toshkent shifokorlarni takomillashtirish institutining jarrohlik kafedrasining mudiri boʻldi. Minsk ozod etilganidan soʻng Minsk davlat tibbiyot institutida ishlashga qaytdi. U yerda gospital jarrohlik kafedrasining mudiri, Belarus SSR fanlar Akademiyasi nazariy va klinik tibbiyot institutining katta ilmiy xodimi boʻldi. Korchits 1947-yilda Belarus SSR fanlar Akademiyasining aʼzosi boʻldi.

Korchits Belarus tarixida birinchi marta inson yuragida operatsiya oʻtkazdi. Respublika onkologiya xizmatining asoschilaridan biri boʻlib, unda birinchi onkologiya dispanseri va noqonuniy stansiya tashkil etdi. Jarrohlik sohasida koʻplab ilmiy ishlar muallifi boʻlgan

U ikki marta Mehnat Qizil bayroq ordeni va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Tibbiyot fanlari doktorlari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
1950-yilda vafot etganlar
16-mayda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1880-yilda tugʻilganlar
29-martda tugʻilganlar
Pavel Korovichenko

Pavel Aleksandrovich Korovichenko (1874–1917) – doimiy ishonchli vakil, harbiy yurist, sotsialist, A. F. Kerenskiyning safdoshi, oddiy-podpolkovnik.

Korovichenko Kiyev kadet korpusini va Aleksandr harbiy-yuridik akademiyasini tamomlagan. Rus-yapon urushida qatnashgan. 

1907-yildan Peterburgda ishonchli va oddiy vakil boʻlgan. Birinchi jahon urushi davrida davlat qoʻshinlariga harbiy xizmatga chaqirilgan. A. F. Kerenskiy ham aʼzo boʻlgan VVNRning „loji Gurevicha“ aʼzosi boʻlgan.

1917-yil 21-martdan maygacha A. F. Kerenskiyning shaxsiy koʻrsatmasiga binoan qirol oilasi hibsga olingan Aleksandr saroyida komendant lavozimida ishlagan.

1917-yil iyul oyida P. A. Korovichenko polkovnik unvoni bilan qoʻshinlar qoʻmondoni etib tayinlangan va 1917-yil sentyabrgacha bu lavozimda ishlagan.

Korovichenko sentyabr oyining oxirida Turkiston oʻlkasi boshqaruv qoʻmitasining oldingi raisi V. P. Nalivkin hukmronligi davrida yuz bergan Turkiston oʻlkasidagi sentyabr hokimiyat inqirozidan keyin tartibni tiklash uchun Kerenskiy tomonidan Toshkentga yuborildi. U yerda Turkiston harbiy okrugi qoʻshinlari qoʻmondoni etib tayinlandi (1917-yil oktyabr – noyabr).

Aynan Korovichenko hukmronligi davrida Toshkentdagi hokimiyat bolsheviklar tomonidan qurolli ravishda bosib olingan. Bu esa 1917-yil oktyabr–noyabr oylarida Petrogradda bolsheviklar va ularning ittifoqchilari tomonidan hokimiyatni qoʻlga kiritishning natijasi boʻlgan.

Pavel yangi hokimiyat vakillari tomonidan hibsga olinib, Toshkent qal’asidagi garnizon qamoqxonasiga joylashtirilgan. U mahbuslarni oʻz ichiga olgan qamoqxona kameralariga miltiq bilan oʻq uzgan askarlar tomonidan toʻgʻridan-toʻgʻri qamoqxona kamerasida otib oʻldirilgan.

Boshqa maʼlumotlarga koʻra, general Korovichenko 1917-yilda oʻldirilmagan. U Shimoliy Kavkazga, ehtimol Bokuga qochib ketgan. Bolsheviklar Ozarbayjonda gʻalaba qozonganidan soʻng, 1920-yilda Ganjaga koʻchib oʻtib, u yerda sovetlarga qarshi isyonni qoʻllab-quvvatlagan bo'lishi mumkin.

Manbalar 

Turkiston harbiy okrugi qoʻmondonlari
Toshkentda vafot etganlar
1917-yilda vafot etganlar
2-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1874-yilda tugʻilganlar
Boris Konunov

Boris Aleksandrovich Konunov (1947-yil 24-may, Toshkent) – Moldova sovet kinorejissyori va ssenariy muallifi. Moldovada xizmat koʻrsatgan sanʼatkor (2000).

Hayoti 
Boris Konunov 1947-yil 24-mayda Toshkent shahrida tavallud topgan. Moldaviyalik ssenariynavis, muharrir va tarjimon Aleksandr Filippovich Konunovning oʻgʻli (1912, Kishinyov – 1992). Onasi – kimyo fanlari doktori (1976), professor Silya Borisovna Konunova (1920–2010), shaxmat boʻyicha qizlar oʻrtasida SSSR chempioni (1938) va Ukraina SSR chempionati gʻolibasi (1949). Silya Konunova Kishinyov politexnika instituti noorganik kimyo kafedrasining asoschisi va birinchi mudiri (1964–1975) hamda „Sirkoniy va gafniyning organik ligandlar bilan koordinatsion birikmalari“ (Kishinyov: Shtiintsa, 1975) monografiyasi muallifi. Opasi oʻqituvchi Irina Aleksandrovna Konunova.

Boris oʻz faoliyatini rejissyor yordamchisi, soʻngra „Moldova-Film“ kinostudiyasida ikkinchi rejissyor sifatida boshlagan. Ikkinchi rejissyor sifatida „Dmitriy Kantemir“ filmini suratga olishda ishtirok etgan.1969-yildan „Moldova-Film“ kinostudiyasida rejissyor lavozimida faoliyat yurita boshlagan.

1972-yilda VGIKning kinoshunoslik fakultetini sirtqi boʻlimini tamomlagan.

Boris Aleksandrovich drama, melodrama, komediya janrlarida filmlar suratga olgan. Uning filmlarida Nikolay Karachentsov, Tatyana Dogileva, Liya Axedjakova, Natalya Sayko va bolgar kinosi yulduzi Stefan Danailov kabi taniqli aktyorlar rol oʻynagan.

Oilasi 
Rafiqasi Anna, kinooperator.

Qizi – Yelena Borisovna Konunova, musiqashunos.

Nabirasi – Aleksandra Konunova (, 1988), skripkachi, Joseph Joachim xalqaro skripka tanlovi (birinchi mukofot) va P. I. Chaykovskiy nomidagi Joseph Joachim skripkachilar tanlovi laureati.

Jamoatdagi oʻrni 
2014-yil mart oyida Ukrainani qoʻllab-quvvatlash uchun „KinoSoyuz“ „Mi s vami!“ maktubiga imzo chekdi.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1947-yilda tugʻilganlar
24-mayda tugʻilganlar
Ilya Korobkov

Ilya Vitaliyevich Korobkov (1970-yil) – video rassom, fotograf, prodyuser. Moskvada yashaydi va ishlaydi.

Hayoti 
Ilya Korobkov 1970-yil 10-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. 1987-yilda Moskvaga koʻchib oʻtib, Moskva energetika institutiga oʻqishga kirdi. 2004-yilda Energetika fizikasi fakultetini fizik-muhandis mutaxassisligi boʻyicha tamomlagan.

2003-yildan beri fotografiyaga qiziqib, Aleksandr Lapin rahbarligida tahsil olgan. Vitalyevich shaxsiy ijodini hujjatli fotografiyadan boshlagan. Korobkov Bratislavada (Slovakiya, 2003-yil) Portfolio Review yosh mualliflar sharhida qayd etilgan. Uning birinchi shaxsiy koʻrgazmasi 2004-yilda Sankt-Peterburgdagi PHOTOimage galereyasida boʻlib oʻtdi. Ilya 2007-yilda A. Rodchenko nomidagi Moskva Fotografiya va Multimedia maktabiga oʻqishga kirgan va u yerda Vladimir Kupriyanov va Kirill Preobrajenskiy (2007-09) bilan birga oʻqidi. Korobkov 2007-yilda Preobrajenskiy bilan birgalikda VIDIOT video sanʼatkorlari guruhiga asos soldi va shu nomdagi davriy mustaqil videojurnalning prodyuseri boʻldi (2008-yildan 2014-yilgacha). U guruh tomonidan yaratilgan „Put Samodelkina“ (2009) filmida rol oʻynagan va shu bilan birga mustaqil ravishda hujjatli va qisqa metrajli filmlar suratga olgan.

Korobkov 2014-yilda „Dialogi o preobrazovanii“ asari uchun Kandinskiy mukofotiga („Yil loyihasi“) nomzod boʻldi.

Shuningdek, u tadbirlar uchun media-dizayn sohasidagi Kinotavr festivalining ochilish va yopilish marosimlarini (Sochi, 2011–12), Kandinskiy mukofoti gʻoliblarini taqdirlash marosimini (2012–14) va The Art Newspaper (2014) mukofoti loyihalashda ishtirok etadi.

Manbalar 
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1970-yilda tugʻilganlar
10-fevralda tugʻilganlar
Maylen Konstantinovskiy

Maylen Aronovich Konstantinovskiy (1926yil 1-may, Toshkent – 2002-yil 19-iyul, Moskva) – rus bolalar yozuvchisi va dramaturgi.

Biografiyasi 
Maylen Toshkent shahrida harbiy va shifokor oilasida tavallud topgan.

1949-yilda Admiral S. O. Makarov (LVIMU) nomidagi Leningrad oliy dengiz muhandislik maktabini tugatgan, radiotexnika muhandisi. U ilmiy-tadqiqot institutida va tadqiqot kemalarida ishlagan. Bundan tashqari SSSR Fanlar akademiyasida Akustika institutining „Sergey Vavilov“ va „Pyotr Lebedev“ kemalarida sayohat qilgan.

Konstantinovskiy 1950-yildan jurnalist sifatida oʻz ijodini boshlagan („Straj Baltiki“ Qizil Bayroqli Boltiq floti gazetasi) va 1962-yildan „Znaniye – sila“ va „Nauka i jizn“ jurnallarida qaydnomalar yozgan. 1963-yildan bolalar uchun ilmiy-ommabop kitoblar yozishni boshladi.

Aronovich 1960 va 1970-yillarda katta muvaffaqiyat bilan ishlagan bionika fani haqida KOAPP (Tabiatning mualliflik huquqini himoya qilish qoʻmitasi) bolalar radio dasturlarining mashhur seriyasini yaratdi. KOAPP ssenariysi jonli, oson va hayratlanarli zukkolik bilan bolalarni fan va texnologiyani qiziqtiradigan murakkab va qiziqarli tabiat hodisalari bilan tanishtirdi. Dasturning asosiy qahramonlari hayvonlar (sperma kiti, maymun, gepard, boyqush, kotib qush va boshqalar) va odamlar edi. Maylen Konstantinovskiy yosh radio tinglovchilaridan juda koʻp xat oldi, baʼzida ularga javob berish uchun „tunlarini Leninkada oʻtkazishga majbur boʻldi. Keyin xatlarga javob beruvchi biologlarni olib kelishdi“. 1984–1990-yillarda „Ekran“ ijodiy uyushmasi Konstantinovskiy asarlari asosida (maktabgacha tarbiyachilar uchun moslashtirilgan soddalashtirilgan versiyada) 18 ta qoʻgʻirchoq multfilmlari seriyasini ishlab chiqardi.

Aronovich 1998-yilda KOAPP tomonidan bir qator radio spektakllar uchun Rossiya Davlat mukofoti bilan taqdirlangan. 2000–2001-yillarda ORT kanalidagi KOAPP televizion versiyasining ssenariy muallifi boʻlib, unda taniqli rassomlar hayvonlar rollarini ijro etishgan. Multfilmning 16 ta seriyasi dunyo yuzini koʻrdi. KOAPP 2001-yilda TEFI televizion mukofotini topshirish marosimida „Bolalar uchun dastur“ nominatsiyasida eng yaxshi deb topildi. Maylen Konstantinovskiy vafotidan keyin dastur faoliyati toʻxtatildi.

Maylen Aronovich Konstantinovskiy Moskvadagi Novodevichye qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2002-yilda vafot etganlar
19-iyulda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1926-yilda tugʻilganlar
1-mayda tugʻilganlar
Konov Sergey

Konov Sergey Pavlovich (1948-yil 28-fevral, Toshkent) – sovet suzuvchisi, rossiyalik murabbiy. 1968-yilgi yozgi Olimpiya oʻyinlari ishtirokchisi, 1970-yilgi Yevropa chempionatining bronza medali sovrindori.

Hayoti 
Konov Sergey Pavlovich 1948-yil 28-fevralda Toshkentda tugʻilgan.

U „Toshkent mehnat“, „SKA“, „Zenit“ jamoalari safida suzish musobaqalarida qatnashgan. Konov Sergey Pavlovich A.Shvartsman qoʻl ostida shugʻullanib yurgan.

1968-yilda u Mexiko shahrida boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiya oʻyinlarida SSSR terma jamoasi safida ishtirok etgan. 100 metr masofaga batterflyay usulida chorak finalda 1 daqiqa 0,8 soniya natija koʻrsatgan. Final bahslarida yarim finalga 3-oʻrinda chiqqan kanadalik Ron Jacks bilan 3-chi oʻrin uchun kurashda yutqazib qoʻygan va 4-oʻrin bilan kifoyalangan. 200 metr masofaga batterflyay usulida suzishda esa 2,13,1 soniyalik natija qayd etgan va yarim finalda 4-oʻrinni egallagan. Finalga eng past natija bilan chiqqan shvetsiyalik sportchi Peter Feyl Konov Sergey Pavlovichdan 1,2 soniya oldinroq natija qayd etgan.

Konov Sergey Pavlovich 1970-yilda u Barselonada boʻlib oʻtgan suv sporti boʻyicha Yevropa chempionatida 4x100 metrga aralash estafetada bronza medalini qoʻlga kiritgan. oʻsha vaqtda SSSR terma jamoasida Viktor Krasko, Nikolay Pankin, Vladimir Nemshilov va Leonid Ilyichev ham bor boʻlgan. Konov esa final bahsida ishtirok etmagan.

Konov Sergey Pavlovich 1975-yilda suzishda faoliyatini toʻxtatgan. U fan va pedagogik faoliyat bilan shugʻullanib fan nomzodi, dotsent, Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya instituti suzish kafedrasi mudiri boʻlgan.

2001-yil yanvar oyidan 2008-yil avgust oyigacha Aleksey Karpov bilan birgalikda suzish boʻyicha Rossiya yoshlar terma jamoasiga murabbiylik qilgan.

Konov Sergey Pavlovich hozirgi vaqtda Kanadaning Britaniya Kolumbiyasi provinsiyasida yashaydi.

Manbalar 

Toshkent viloyatida tugʻilganlar
Suzuvchilar
Vladimir Danchev

Vladimir Danchev (1948-yil, Toshkent) – 1980-yillarda sovet xorijiy radioeshittirishlarining diktori. U 1983-yilda ingliz tilidagi koʻrsatuvlarida Afgʻonistondagi sovet qoʻshinlarining harakatlarini qoralovchi soʻzlar bilan tanilgan. Danchevning xatti-harakatlari sovet hokimiyati tomonidan bir muddat eʼtiborga olinmadi. SSSR DXO BBC xabar berganidan keyingina Danchevga eʼtibor qaratdi. Shundan soʻng Danchev ishdan boʻshatilgan va Toshkentdagi ruhiy kasalliklar shifoxonasiga joylashtirilgan.

Biografiyasi 
Vladimir 1948-yilda Toshkent shahridagi rus-bolgar oilasida tavallud topgan .

Keyinchalik maʼlum boʻlishicha, Britaniya radiomonitoring xizmati Moskvadan eshittirishlarni Sovet rahbariyatiga qaraganda ancha yaqinroq kuzatgan.

Keyingi faoliyati 
Danchevning gʻayrioddiy eshittirishlari bir necha hafta davom etdi (boshqa manbalarga koʻra, besh kun yoki ikki kun davomida 5 ta eshittirish). Inglizlarning tanlovi bor edi: kashfiyotlari haqida xabar berish yoki jim turish. Muhokamalardan soʻng yangilikni efirga uzatishga qaror qilindi. 1983-yil 23-mayda BBC radiostansiyasi noodatiy Moskva diktori haqida xabar berdi. Shundan keyingina SSSR DXQ Danchevga eʼtibor qaratdi: diktor oʻz qilmishidan voz kechishdan bosh tortdi, ishdan chetlashtirildi va oʻz ona shahri Toshkentga majburiy psixiatrik davolanishga yuborildi. KPSS safidan ham chiqarildi.

Vladimir Danchev 1983-yil dekabr oyida psixiatriya shifoxonasidan chiqdi. Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, keyinchalik xorijiy radioeshittirishlar tahririyatiga qaytib keldi va u yerda texnik ishlar bilan shugʻullangan (ehtimol musiqa kutubxonasida).

Danchev sharafiga jurnalistlar uchun Inson huquqlari xalqaro federatsiyasi mukofot taʼsis eiltdi.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1948-yilda tugʻilganlar
Larisa Sycheva

Larisa Borisovna Sycheva (1954-yil 18-martda tugʻilgan) – rus balet raqqosi va oʻqituvchisi, Rossiya xalq artisti (1995), 1978—1994-yillar davomida Krasnoyarsk davlat opera va balet teatrining solisti.

Biografiyasi 
Larisa Borisovna 1954-yil 18-martda Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumanidagi Kuchlyuk stansiyasida tugʻilgan.

1972-yilda Toshkent xoreografiya bilim yurtini tamomlagan. 1972—1974-yillarda Leningrad xoreografiya bilim yurtida tahsil olgan. 1979-yilda Opera va balet teatrida amaliyotni SSSR xalq artisti Nineli Kurgapkinaning sinfida tamomlagan.

1983-yilda u Bolshoy teatrida SSSR xalq artisti Marina Semyonova sinfida tahsil oldi. 2013-yilda Krasnoyarsk davlat musiqa va teatr akademiyasini tamomladi.

1974-yildan Abay nomidagi Qozogʻiston davlat akademik opera va balet teatri solisti, 1978-yildan Krasnoyarsk davlat opera va balet teatri solisti boʻldi.

Larisa Sycheva 1994-yilda sahnani tark etdi.

Larisa Sycheva dramatik balerina boʻlgan va ijro etgan rolining xarakterini chuqur ochib berishi bilan ajralib turargan. Uning raqslari kichik harakatlarni mohirona bajarilishi va yengil balandlikka sakrashi bilan ajralib turardi.

1979-yildan Larisa Sycheva Krasnoyarsk xoreografiya maktabida oʻqituvchi, 1993—1994-yillarda Krasnoyarsk opera va balet teatri balet truppasining badiiy rahbari boʻlgan.

Sibir davlat sanʼat institutida xoreografiya sanʼati kafedrasi mudiri va professor boʻlgan. Talabalari orasida Rossiyada xizmat koʻrsatgan artistlar Irina Ablitsova, Vera Arbuzova, Natalya Hakimova, Alla Yuximchuk va Tataristonda xizmat koʻrsatgan artistlar Kristina Andreeva, Anna Ol hamda xalqaro tanlovlar laureatlari ham bor.

Larisa Sycheva SSSR boʻylab va Ispaniya, Portugaliya, Yugoslaviya, Norvegiya kabi davlatlarda gastrollarda boʻlgan.

Ishtirok etgan baletlaridagi rollari 
 Odette – P.Chaykovskiy „Oqqush koʻli“.
 Masha – P.Chaykovskiy „Selkunchik“.
 Aurora – P.Chaykovskiy „Uxlayotgan goʻzal“
 Nikiya, Gamzatti – L.Minkus „La Bayadère“.
 Kitri – L.Minkus „Don Kixot“.
 Jizel, Myrta – A.Adamn „Jizel“.
 Frigiya, Aegina – A.Xachaturyan „Spartak“.
 Svanilda, Penelopa – A.Gevorgyan „Odisseyi“.
 Esmeralda – C.Pugni „Esmeralda“ („Notre Dame sobori“).
 Juliet – S.Prokofyev „Romeo va Juletta“.
 Mariya – B.Asafiev „Baxchisaroy favvorasi“.
 Liza – P.Xertel „Behuda ehtiyotkorlik“.
 Karmen – R.Shedrin „Karmen Suite“.
 Iblis – A.Petrov „Dunyoning yaratilishi“.
 Solist – F.Shopin „Shopiniana“.

Manbalar

Havolalar 
 Benefis L. Sichyovoy
  – Jizel va malika. Avrora Larisi Sichyovoy.
Toshkent viloyatida tugʻilganlar
1954-yilda tugʻilganlar
Balet raqqosalari
18-martda tugʻilganlar
Doniyor Aʼzamov

Doniyor Aʼzamov (1981-yil 7-noyabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – oʻzbek kinokompozitori va prodyuseri.

Hayoti 
Aʼzamov Doniyor 1981-yil 7-noyabrda Toshkent shahrida tugʻilgan. Doniyor Aʼzamov 2001-yilda oʻrta maktabni tugatib Oʻzbekiston konservatoriyasiga ovoz rejessiyorligi boʻyicha oʻqishga kirgan va 2008-yilda u yerni tugatib Uspenskiy nomidagi musiqa kollejida oʻqituvchilik faoliyatini boshlagan. 2005-yildan buyon Oʻzbekiston konservatoriyasida ishlab kelmoqda va hozirda yosh isteʼdod egalariga ovoz rejessiyorligi sohasidan saboq bermoqda.

Faoliyati 
Bastakorlik faoliyati

Aʼzamov ijodiy faoliyatini 2000-yillarda boshlagan. Shu kungacha 300 dan ortiq filmlarga musiqa yozgan, ijodiy faoliyatining boshida bastakor, keyinroq esa kino prodyuseri sifatida ishlagan. 2002-yilda Muhabbat sinovlari filmida bastakor sifatida ishlagan. Bastakor ushbu film uchun yozgan saundtrek va musiqa filmni tubdan oʻzgacha koʻrinish yaratgan. Aʼzamov 2004-yilda Sevgi sinovlari 2 filmida ham oʻz mahoratini koʻrsatganligi tufayli filmning musiqasi va saundtreki oʻsha yilning eng yaxshi musiqasi va saundtreki deb topilgan.

Aʼzamov 2016-yilgi Baron filmi uchun ham saundtrek ishlagan. U har bir bosh qahramon uchun musiqa bastalagan va bosh qahramonlarning shaxsiyatiga qarab musiqa yozgan. Bu Aʼzamov ijodidagi eng murakkab saundtreklar va musiqalardan biri boʻlgan. 2020-yilda rejissyor Jahongir Ahmedov tomonidan suratga olingan Ilhaq filmi musiqasi ustida ham ishlagan. Ilhaq Ikkinchi jahon urushi haqidagi film boʻlgani uchun u oʻsha davrdagi vaziyatni oʻz filmlarida aks ettira olgan. Ilhaq bir qancha festivallarda yuqori mukofotlarga sazovor boʻlgan. Jumladan, Belorussiyadagi Listopad va Turkiyadagi Korkut ATA kinofestivallari gʻolibi boʻlgan. Oʻzbekistonda Oltin humo mukofotini topshirish marosimida Ilhaq filmi yilning eng yaxshi filmi deb topilgan.

Prodyurserlik faoliyati

Aʼzamov bastakorlik faoliyatidan tashqari kino loyihalarda prodyuser sifatida ham ishtirok etgan. Aʼzamov 50 dan ortiq filmlarda prodyuser sifatida qatnashgan. Shulardan Tilim qursin 2 va boshqa bir qancha festivallarda gʻolib boʻlgan Faridaning ikki ming qo‘shig‘i filmida prodyuser va bastakor ham boʻlgan. Shuningdek, u Markaziy Osiyodan Oskarga[12] nomzod boʻlgan kam sonli shaxslardan biri hisoblanadi.

Manbalar 

1981-yilda tugʻilganlar
Toshkentda tugʻilganlar
Prodyuserlar
Bastakorlar
7-noyabrda tugʻilganlar
Moʻmin Karimov

Moʻmin Karimov (13-fevral 1920-yil, Sirdaryo viloyati – 5-may 1978-yil, Toshkent viloyati) – Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi hamda Shon-sharaf ordeni sohibi.

Biografiya 
Moʻmin Karimov 1920-yil 13-fevralda Oʻzbekiston SSR tarkibiga kiruvchi Sirdaryo viloyatidagi Niyozbosh qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. Qishlogʻidagi maktabni tugatgach, kolxozda hisobchi boʻlib ishlay boshlagan.

1940-yilda Ishchilar va dehqonlar Qizil Armiyasi safiga chaqirilgan. U Moskvani mudofaa qilishda qatnashgan va u yerda ogʻir yaralangan. 1943-yilning kuz oyida Fastov yaqinida ikkinchi marta ogʻir jarohat olgan. Prjemysl uchun janglarda (1944-yil 17-iyul – 1944-yil 25-iyul) u dushman pozitsiyasini yorib oʻtgan. Dushman askarlarini yoʻq qilgan hamda ikki askarni asirga olgan. 1944-yil 21-iyulda daryoni kesib oʻtib, dushman joylashgan joyga bostirib kirgan, bitta „askar“ ni qoʻlga olgan va 14 ta nemis askarini yoʻq qilgan. Oʻsha yilning 29-avgustida uchinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan. 1945-yil 15-16-yanvarda 68 nafar nemis harbiylarini yoʻq qilgan (30 askar va 1 ofitserni Pilika daryosini kesib oʻtish paytida va 37 askarni Radomsko shahridagi koʻcha janglarida). 1945-yil 10-martda ikkinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan. 1941-yil 17-apreldan 21-aprelgacha boʻlgan davrda 87 nafar nemis askarini yoʻq qilgan, janglarda yaralangan (urush paytida uchinchi marta), lekin xizmatda davom etgan. 1945-yil 27-iyunda birinchi darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan.

Moʻmin Karimov 1945-yilda demobilizatsiya qilingan. Undan keyin kolxozda, keyin esa maktabda ishlagan.

Moʻmin Karimov 1978-yil 5-may sanasida Toshkent viloyatida vafot etgan.

Mukofotlari 
 I darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 260; 1945-yil 27-iyun);
 II darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 10215; 1945-yil 10-mart);
 III darajali „Shon-sharaf“ ordeni (№ 155381; 1944-yil 29-avgust);
 Boshqa medallar;

Manbalar 

Sirdaryo viloyatida tugʻilganlar
1920-yilda tugʻilganlar
Toshkent viloyatida vafot etganlar
1978-yilda vafot etganlar
Harbiy arboblar