MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Urker (guruh)

Urker () – 1994-yilda tashkil etilgan qozoq pop-folklor guruhi. Ular Germaniya, Fransiya, Turkiya, Turkmaniston va AQShda xalqaro gastrollarda boʻlgan.

Aʼzolari 
Guruh quyidagilardan iborat:

 Aydos Sagʻat: Urkerning vokalchisi, klaviaturachisi va qoʻshiqnavis, yoshligida konservatoriyada oʻqigan, lekin dastlab qoʻshiq muallifi emas, balki dirijyor boʻlishni orzu qilgan.
 Rustam Musin: Urkerning gitarachisi, rasmiy musiqiy maʼlumotga ega emas va dastlab muhandis sifatida oʻqigan.

Tarixi va rivojlanishi 
Urker 1994-yilda tashkil topgan; bosh vokalist va qoʻshiq muallifi Aydos Sagʻat guruhni yaratishga The Beatles misolida ilhom berganini aytdi. Ular birinchi albomini 1997-yilda yozgan; 2001-yilda ularning „Nauryz“ qoʻshigʻi „Oltin Disk“ mukofotiga sazovor boʻldi, bu esa ularning mashhurlikka erishganini aks ettiradi. Ularning musiqasi anʼanaviy qozoq xalq kuylari va zamonaviy estrada ritmlarini oʻzida mujassam etgan. Ular gitara va pianino kabi rok va estrada musiqalarida uchraydigan asboblardan, dombira va qobizdan foydalanadilar. 2005-yilgacha ishlab chiqarilgan oʻn beshta klipidan oʻn toʻrttasi Qozogʻistonda suratga olingan; faqat qolgani „Tugʻan Elim“ xorijda, Toshkentda, Oʻzbekistonda yozilgan. Ularning 2007-yilda tatar musiqachisi Rezeda Gʻalimova bilan hamkorlikda suratga olingan „Arman“ klipi ham Hong Kongda yozib olingan. Sagʻat ularning vizual va kinematografik texnikasiga britaniyalik musiqachi Piter Gabriel katta taʼsir koʻrsatganini aytdi. 2007-yil aprel oyida Urker Nyu-York shahriga Navroʻz bayramini nishonlash uchun Linkoln Ijro sanʼati markazida jonli ijroda chiqish qildi; Qozogʻistonga qaytganidan keyin bergan intervyusida Sagʻat Urker yil oxirida yangi albom chiqarishini aytdi.

Diskografiyasi 
 Ansarym, 1997.
 Toi Bastar, 1998.
 Urker, 2001.
 Made in Kazakhstan, 2002.
 The best of Urker, 2004.
 Tolgau, 2008.

Manbalar 

Qozogʻiston musiqiy guruhlari
Siranuysh

Merope Sahaki Kantarjyan (), shuningdek, Siranush, Siranuysh yoki Siranoush () nomi bilan ham tanilgan (1857-yil 25-mayda Konstantinopolda tugʻilgan va 1932-yil 10-iyunda Qohirada vafot etgan) – Usmonlilar imperiyasida tugʻilgan arman aktrisasi, teatr tarixi ijodi butun bir davrga bogʻlangan sanoqli kishilardan biri.

Siranuysh haqidagi afsona bir asrdan ortiq vaqtdan beri arman xalqi xotirasida yashab kelmoqda. Uning nomi arman teatri tarixiga meʼyor va erishib boʻlmaydigan choʻqqi singaridir. Bu ajoyib isteʼdodli aktrisa oʻz faoliyati orqali arman sanʼatiga jahon shuhratini qozonishga yordam bergan sanoqli sanʼatkorlardan biri boʻlgan.

Biografiyasi 
Merope Sahaki Kantarjyan – Siranuyshning tugʻilgan paytidagi ismi. 1857-yil 25-mayda Usmonlilar imperiyasining Konstantinopol shahrida tugʻilgan. Siranushning singlisi marhum Astgik (Amber Kantarjian) ham isteʼdodli aktrisa va qoʻshiqchi boʻlgan.

16 yoshidan teatrda oʻz faoliyatini boshlagan. Siranush oʻz tugʻilib oʻsgan shahridagi arman teatrlarida aktrisa, soʻngra opera xonandasi boʻlib ishlagan.

Ijodiy faoliyati 1873-yilda Konstantinopol teatrlari va Petros Magakyanning „Sharq teatri“ da boshlangan. Turk sultoni 1878-yilda Usmonlilar imperiyasida arman spektakllarini taqiqlovchi farmon chiqargach, Siranush koʻchishga majbur boʻladi. 1897-yilda Kavkazortiga koʻchib oʻtgan va oʻz guruhi bilan Tiflis, Yerevan, Boku va boshqa shaharlarda spektaklllar qoʻygan. Rossiya, Bolqon va Misrga ham safar qilgan. Eng yaxshi rollari orasida: Ofeliya va Gamlet, Dezdemona, Makbet xonim (Shekspir), Ruzan (Muratsanning „Rouzan“) va boshqalar joy olgan. 1891-yilda arman aktyori Petros Adamyan vafotidan keyin Siranush arman tomoshabinlarida yana teatrga qiziqish uygʻotgan.

Siranush arman, rus va yevropalik mualliflarning eng yaxshi pyesalarida 300 ga yaqin rollarni ijro etgan.

Siranush Gamletda rol oʻynagan dunyodagi birinchi ayol aktrisa boʻlib, rolni oʻziga xos tasvirlash qobiliyatiga ega boʻlgan. U nafaqat rol oʻynagan, balki „yashadi“ va tanqidchilar Siranushni Sarah Bernhardt bilan koʻproq solishtirganiga qaramay, deyarli Eleonora Dusega oʻxshash roloʻynagan. Bu esa Siranushning gʻazabini keltirgan.

1932-yil 10-iyunda Qohirada 75 yoshida vafot etgan va arman qabristoniga mashhur arman satirigi Yervant Odyan qabri yoniga dafn qilingan.

Adabiyotlar

Manbalar

Havolalar 

 Siranuysh Katta Sovet ensiklopediyasida
 Teatr ensiklopediyasida
Anoura

Anoura – Markaziy va Janubiy Amerikadagi barg burunli yarasalar turkumi. Anoura aʼzolarining dumi yoʻq yoki qisqa boʻladi, Phyllostomidae orasida kichik va oʻrta kattalikdagi nektarxoʻr yarasalardir.

Etimologiya 
Anoura jinsi 1838-yilda ingliz zoologi Jon Edvard Grey tomonidan aniqlangan. Jinsning turi Geoffroyning dumsiz koʻrshapalak Anoura geoffroyi edi. Anoura jinsi nomining etimologiyasi ikkita qadimgi yunoncha soʻzlarga toʻgʻri keladi ἀν-(an-), „yoʻqligi“ (bu prefiks alfa xususiydir) va „hayvon dumi“ degan maʼnoni bildiruvchi οὐρά (ourá). Bu yarasalarning dumsiz xarakteriga ishora qiladi.

Eʼtibor bering, koʻrshapalak jinsi Anourani amfibiyalar ordeni „ Anura“ yoki bu tartibning asl imlosi „ Anoures“ adashtirib yubormaslik kerak.

Tavsif 
Anoura turlari kichik, bosh va tana uzunligi  gacha. Jins uchun bilak uzunligi . Ularning dumlari umuman yoʻq yoki juda qisqa dumlari . Glossophaga bat turlarida koʻrinib turganidek, ularning choʻzilgan tumshugʻlari bor. Yana Glossophagaʼya oʻxshash, bu turlarning til papillalari boʻlgan turlari bor.

Biologiya 
Anoura turlari nektar, gulchang va hasharotlarni isteʼmol qiladi .

Sistematika 

 Anoura aequatoris – 2006-yilgi morfologik tadqiqot shuni koʻrsatdiki Anoura caudifera aequatorisni turlar darajasiga koʻtarishni taklif qilgan boʻlsa-da,. bu xulosaga eʼtiroz bildirildi. Baʼzilarning fikricha, bu A. caudifera dan ajralishni kafolatlash uchun yetarlicha aniq emas va qoʻshimcha tahlil qilish kerak. 2008-yilda oʻtkazilgan tadqiqot uni turga koʻtarish jinsdagi xilma-xillik miqdorini oshirib yuborishi va u kichik tur boʻlib qolishi kerakligiga eʼtiroz bildirgan.
 Cadenaʼs dumless koʻrshapalak, A. cadenai – Xuddi shu 2006-yilgi tadqiqotda A.Cadenai A.Caudiferdan ajratilgan. 2006-yilgi tadqiqotning umumiy kichik namunasi va A.Caudifer va A.Cadenai oʻrtasidagi kichik morfologik farqlarga asoslangan 2008-yildagi xuddi shu tadqiqot tomonidan eʼtiroz bildirildi. A.Caudifer keyinchalik boshqalar tomonidan monotipik hisoblangan, A.Cadenai ga eʼtibor bermagan.
 Dumli dumsiz yarasa, A. caudifer
 Handleyning dumsiz koʻrshapalak, A. cultrata
 Naychali dudoqli nektar yarasi, A. fistulata
 Geoffroyning dumsiz koʻrshapalak, A. Geoffroyi
 Anoura Javieri.
 Keng tishli dumisiz koʻrshapalak, A. latidens
 Luis Manuelning dumsiz kaltak, A. luismanueli
 Anoura peruana

Manbalar
Ekologik iqtisod

Ekologik iqtisod — Bu Xalqaro Ekologik Iqtisodiyot Jamiyatining fanlararo jurnali hisoblanadi. 1989— yilda jurnal asoschisi va bosh muharrir Robert Kostansa tomonidan tashkil etilgan boʻlib, bu jurnal hozigi kungacha oʻz faoliyatini yuritib kelmoqda.

Jurnaldagi nashrlarning asosiy mavzulari tabiiy resurslar mavjudligini baholash, qishloq xoʻjaligini barqarorlashtirish va rivojlantirish, gen injeneriyasida esa organizmlarning ekologik va iqtisodiy oqibatlari va ularni modellarini ishlab chiqish, tabiiy boyliklarni baholashning muqobil tamoyillarini yaratish va boshqalarni oʻz ichiga oladi. Ekologik iqtisodchi Malte Michael Faber fikricha ekologik iqtisod tabiatga, adolatga va vaqtga bogʻliqligi bilan belgilanadi. Bu iqtisodiyot yoki ekologiyaning quyi intizomi boʻlishga qaramasdan aslida u psixologiya, antropologiya arxeologiya va tarixni ham oʻzaro bogʻlovchi koʻprikdir. Odamlar oʻtmishda atrof-muhit bilan qanday munosabatda boʻlganligi va kelajakda qanday munosabatda boʻlishilari haqida aniqroq malumot berishga harakat qiladi.
Jurnalning bir yil davomida 16 tagacha yangi nashri chop etiladi.

Tarixi 
Ekologik iqtisodchilarning birinchi tashkil etilgan uchrashuvlari 1980-yillarda boʻlib oʻtgan. Bular ikkinchi uchrashuv doirasida 1982 yilda Lois Banner tashabbusi bilan Shvetsiyada boʻlib oʻtgan uchrashuv bilan boshlangan (jumladan, Robert Kostansa, Herman Deyli,Charlz Xoll, Bryus Xannon va Devid Pimentellar uchrashuvda ishtirok etishgan). Bu uchrashuvdagilarni koʻpchiligi ekotizm ekologlari yoki asosiy ekologiya iqtisodchilari edi, Deyli bundan mustasno edi. 1987 yilda Deyli va Konstansa suvlarni tekshirib koʻrish uchun Ekologik modellashtirishning sonini tahrirlashdi. 1989 yilda Xalqaro Ekologik Iqtisodiyot Jamiyatiga asos solingan.

Manbalar

Havolalar 
 Elsevier nashriyoti veb-saytidagi jurnal sahifasi
 Yashil iqtisodiyot va ekologik iqtisodiyot
Jurnallar
Waldemar Bonsels

Waldemar Bonsels (1880-yil 21-fevral, Arensburg – 1952-yil 31-iyul, Ambax, Münsing) – nemis yozuvchisi, Asalari Mayya asari muallifi.

Bonselsning eng mashhur bolalar asari "Die Biene Maja und ihre Abenteuer" ("Asalari Mayyaning sarguzashtlari„) asosida 1970-yillarning oʻrtalarida “Asalari Mayya" yapon animatsion teleseriali, shuningdek, Bruno Bjelinski tomonidan yozilgan xorvat bolalari uchun  opera yaratilgan. Opera 2008-yilda Avstriyaning Villax shahrida Karintiya yozgi musiqa festivalida sahnalashtirildi.

Himmelsvolk (Osmondagi odamlar) falsafiy yoʻnalishdagi davomiy asar boʻlib, barcha mavjudotning birligini va ularning Xudo bilan munosabatlarini mistik nuqtai nazar orqali tasvirlaydi.

Bonsels Eros kabi sevgi va romantizm ruhidagi ilohiy sevgining yuqori darajasi (Eros und die Evangelien, Menschenwege, Narren und Helden va boshqalar), inson va tabiat oʻrtasidagi munosabatlar haqida bir qator romanlar va qisqa hikoyalar yozgan. Shuningdek, Isoning davri haqida tarixiy romani ham mavjud(Der Grieche Dositos).

U Yevropa va Osiyo boʻylab koʻp sayohatlari asosida Indienfahrt (Hindistonga sayohat) kitobini yozdi.

Bonsels antisemit boʻlib, 1933-yilda yahudiylarga qarshi natsist siyosatini maʼqullab, keng miqyosda nashr etilgan maqolasida (NSDAP und Judentum) yahudiylarni „madaniyatni zaharlayotgan oʻlik dushman“ deb ataydi.

Bibliografiyasi

Kitoblar 

 Die Biene Maja und ihre Abenteuer (1912) (Maya asalari va uning sarguzashtlari, "Asalari Mayyaning sarguzashtlari" deb tarjima qilingan)
 Himmelsvolk: Ein Buch von Blumen, Tieren und Gott (1915) (Osmon odamlari)
 Indienfahrt (1916)
 Menschenwege: Aus den Notizen eines Vagabunden (1917)
 Das Unjekind: Eine Erzählung (101.-120. nashr, 1922)
 Eros und die Evangelien: Aus den Notizen eines Vagabunden (67.-90. ming, 1922)
 Wartalun: eine Schlossgeschichte (101.-114. nashr, 1922)
 Weihnachtsspiel: eine Dichtung (1922)
 Jugendnovellen (1923)
 Narren und Helden: Aus den Notizen eines Vagabunden (24.-26. ming, 1924)
 Mario und die Tiere (1928) (Mario va hayvonlar, Marioning sarguzashtlari deb tarjima qilingan)
 Dositos: Ein mythischer Bericht aus der Zweitwende (1949)
 Der Reiter in der Wüste: Eine Amerikafahrt (1935)
 Mario Eyn Leben im Valde (1939) (Mario oʻrmondagi hayot)
 Efeu: Erzählungen va Begegnungen (1953)

Qisqa hikoyalari 

 Die Winde
 Anjelika
 Scholander
 Die Stadt am Strom
 Asja

Esselari 

 NSDAP va Judentum (1933)

Manbalar

Havolalar 

 Works by Waldemar Bonsels at Project Gutenberg
 Works by or about Waldemar Bonsels at Internet Archive
 Works by Waldemar Bonsels at LibriVox (public domain audiobooks)
 Waldemar Bonsels at IMDb

1952-yilda vafot etganlar
1880-yilda tugʻilganlar
Nemis yozuvchilari
Bolalar yozuvchilari
Youth Dinner

Youth Dinner – Lu Minning "Olti kishining kechki ovqati " romani asosida 2017-yilda suratga olingan romantik drama. Filmda Shon Dou, Janine Chang, Vu Gang va Vivian Vu bosh rollarni ijro etgan. Film Xitoyda 2017-yil 16-iyunda premyera qilingan.

Syujeti 
Film voqealari 1990-yillarda Yunnan shahrida boʻlib oʻtadi hamda ikkita toʻliq boʻlmagan oila va olti kishi oʻrtasidagi sevgi haqida hikoya qiladi.

Rollarda 
 Shawn Dou
 Janine Chang
 Wu Gang
 Vivian Wu
 Zhao Lixin
 Yu Haoming
 Yin Xinzi
 Chen Jiang
 Cui Wenlu
 Chen Huan
 Hu Jingjun
 Chen Weixu
 Hao Xuankai
 Li Yunuo

Mukofotlar

Manbalar 

2017-yil filmlari
Transkaspiy kanali

Transkaspiy kanali () — Amudaryoni Orol dengizidan Kaspiy dengiziga burish uchun taklif qilingan kanal. Chor Rossiyasi muhandislari tomonidan taklif qilingan va sovet amaldorlari tomonidan koʻrib chiqilgan. Amaldorlar Amudaryoni eski quyulishiga qaytarish haqida qonunga imzo chekkanlar.

20-asr boshlarida bu kabiqancha shunga oʻxshash takliflar, jumladan, Qozogʻistonni Qora dengiz bilan bogʻlash uchun „Qozogʻiston-Turkiston kanali“ni qurish boʻyicha takliflar ilgari surilgan. Loyihalar 1920-yillarning oxirlarida, yirik gidravlik loyihalarni tanqid qilish avj olganidan soʻng jiddiy koʻrib chiqilmagan. 1928-yilda Oʻrta Osiyoda faoliyat yuritgan oʻndan ortiq muhandislar gidrotexnikalar sugʻorish tizimini notoʻgʻri boshqarganliklari va “qasddan amalga oshirib boʻlmas darajada yirik loyihalarni ishlab chiqganliklari” uchun sudga tortildilar.

Takliflar 
Rossiyaning Oʻrta Osiyoni bosib olishi ortidan Kaspiy kanalini qurish boʻyicha koʻplab takliflar ilgari surildi. Loyihani qoʻllab-quvvatlaganlarning asosiy qismi sharqona qarashlarga ega va bu “Xorazm vohasini madaniy hayotga qaytarishiga” ishonishgan.

Gluxovskiyning taklifi 
Dastlabki takliflar orasida 1868-yilda Aleksandr Gluxovskiy tomonidan taqdim etilgan takliflar ham bor edi. Uning fikri boʻyicha, bunday kanal Volga boʻylab suzib yurgan kemalarni Buxoro orqali Toshkentga yetib borish imkonini beradi. Gluxovskiyning koʻplab dastlabki hisobotlari va takliflari Rossiyada fuqarolar urushi va 1924-yilgi toshqin paytida unutilgan. 1925-yilning iyun oyida Davlat reja qoʻmitasining suv boʻlimi loyihani muhokama qildi. Koʻrib chiqilayotgan rejalar orasida 1893-yilda Gluxovskiy tomonidan tuzilgan reja ham bor edi.

Rizenkampfning taklifi 

Oktyabr inqilobidan keyin Georgiy Rizenkampf ()) Afgʻonistondagi Amudaryoning yuqori oqimidan Turkmanistondagi Qoraqum choʻli orqali Kaspiy dengizigacha choʻzilgan 1600 km (1500 versta) kanal qurishni taklif qildi. Rizenkampf oʻzining 1921-yilda chop etilgan "Trans-Kaspiiskiy kanal (Problema orosheniia Zakaspiia)" () nomli kitobida bu kanal paxta yetishtirishga yordam beradi, deb taʼkidlagan. U kanal mintaqada paxta yetishtirishga ulkan hissa qoʻshishi va u „Transkaspiyda hayotning tayanch nuqtasi“ boʻlishini bashorat qilgan.

Tanqid 
1920-yillarning oxiriga kelib, Oʻrta Osiyoda suvni quyulishini oʻzgartirish boʻyicha yirik loyihalar ommaviy axborot vositalarida keng qamrovda tanqid qilina boshlandi. 1928-yil fevral va mart oylarida Toshkentda Oʻrta Osiyoda ishlagan 23 nafar gidrotexnik va suv xoʻjaligi xodimlari, jumladan, Kaspiy kanali qurishni taklif qilganlar sud qilindi. Oʻsha paytda The Times gazetasi „Yaqingacha Moskva hukumati bu „fantastik loyihalar“ bilan maqtanardi, ammo endi mahalliy aholini tinchlantirish uchun ularga aybdor hodimlar kerak boʻladi“, deb yozgan edi. Uning maqsadi „sovet muvaffaqiyatsizliklaridan chalgʻitish va aybni hodimlarga toʻnkarish“ edi.

Manbalar

Snoskalar

Manbalar

Havolalar 
 Gluxovskiyning Transkaspiy kanali kitobi (1921) (Rus tilida)

Kaspiy dengizi
Taklif etilgan kanallar
Makro-muhandislik
Sadat Quraysh masjidi

Sadat Quraysh masjidi () – Misrning Bilbays shahrida joylashgan tarixiy masjid. Baʼzi tarixchilarning fikricha, bu Misrdagi birinchi masjid boʻlib, u Amr ibn al-Os tomonidan milodiy 640-yilda asos solingan.

Tarixi 
Baʼzi tarixchilarning taʼkidlashicha, masjid Amr ibn al-Os tomonidan Misrni arablar tomonidan fath qilinganida, hijriy 18-yilning 15-muharramida (milodiy 640-yil 16-yanvar) qurilgan. Bu uni Misrdagi birinchi masjid sifatida qabul qilingan Fustatdagi (zamonaviy Qohira) Amr ibn al-Os masjididan biroz kattaroq qiladi.

Aytishlaricha, Karbalo jangidan keyin Alining qizi Sayyida Zaynab Madinada vahiy koʻrgan ekan, Muhammad ularga Ahl ul-Baytni (Islom paygʻambari Muhammadning oilasi) Misrga olib ketishni buyurgan. Ularni Bilbays ahli kutib olgan va ular masjidda bir oy turgan.

Abbosiylar xalifasi Al-Maʼmun boshmuriyaliklar Abbosiylar hokimi Iso ibn Mansurga qarshi qoʻzgʻolon koʻtargandan soʻng, tartib oʻrnatish uchun Misrga borganlarida 40 kun bu yerda qolgan. Xalifa masjidni qayta tiklashni buyurdi va natijada u bir muddat masjid nomi Al-Maʼmun boʻldi.

Sadat Quraysh masjidi 1951-yildagi 10357-sonli vazir qarori asosida Islomiy atiqalar qatorida roʻyxatga olingan.

Dizayni 
Toʻgʻri burchakli masjid uch qatorda 18 ta marmar ustundan iborat boʻlib, qibla devorlariga parallel ravishda toʻrtta arkga boʻlingan va ustunlar tojlari turli shakllarda boʻlib, ularning turli Qadimgi Misr va Rim ibodatxonalari hamda masjidning kvadrat maydonidan kelib chiqqanligini bildiradi. Masjid maydoni taxminan uch ming kvadrat metrni tashkil etadi. Masjid Usmonlilar davrida minorani qurdirgan Misr amiri Al-Koshif tomonidan taʼmirlangan.

Manbalar 

Misrdagi masjidlar
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Al-Fathiya madrasasi

Al-Fathiya madrasasi () — Suriyaning Damashq shahridagi madrasa majmuasi. U 1743-yilda Fethi Al-Defterdor ismli Usmonli amaldor tomonidan qurilgan.

Yana qarang 

 Al-Adiliya madrasasi
 Az-Zohiriya kutubxonasi

Manbalar 

Damashqdagi madrasalar
Suriyadagi maqbaralar
Al-Komiliya madrasasi

Al-Komiliya madrasasi () Suriyaning Halab shahrida joylashgan madrasa majmuasi.

Yana qarang 

 Al-Firdavs madrasasi
 Al-Sultoniya madrasasi
 Al-Usmoniya madrasasi
 Az-Zahiriya madrasasi
 Qadimgi Halab shahri
 Xusruviya masjidi

Manbalar 

Halabdagi madrasalar
Suriyada Ayyubiylar arxitekturasi
Al-Mujohid madrasasi

Al-Mujohid madrasasi () – Suriyaning Damashq shahridagi madrasa majmuasi. 1141-yilda Burid hokimi Mujohid al-Din bin Bazan bin Yammin al-Kurdu tomonidan qurilgan.

Yana qarang 

 Al-Adiliya madrasasi
 Az-Zohiriya kutubxonasi

Manbalar 

Damashqdagi madrasalar
12-asr masjidlari
Suriyadagi maqbaralar
Al-Muqaddamiya madrasasi

Al-Muqaddamiyya madrasasi () Suriyaning Halab shahridagi madrasa majmuasi.

Yana qarang 

 Al-Firdavs madrasasi
 Al-Sultoniya madrasasi
 Al-Usmoniya madrasasi
 Az-Zahiriya madrasasi
 Qadimgi Halab shahri
 Xusruviya masjidi

Manbalar 

Halabdagi madrasalar
Sobiq masjidlar
Suriyadagi sobiq cherkovlar
Al-Qilijiya madrasasi

Al-Qilijiya madrasasi () madrasa majmuasi boʻlib, Suriyaning Damashq shahridagi devor bilan oʻralgan eski shahar ichida Al-Buzuriyah soʻqi va Azm saroyi oʻrtasida joylashgan.

Yana qarang 

 Al-Firdavs madrasasi
 Al-Sultoniya madrasasi
 Az-Zahiriya madrasasi
 Xusruviya masjidi

Manbalar 

Damashqdagi madrasalar
Suriyada Ayyubiylar arxitekturasi
Al-Qoid Ibrohim masjidi

Al-Qoid Ibrohim masjidi () yoki oʻzbekchada Qoʻmondon Ibrohim masjidi – Iskandariyadagi masjidi. Raml stansiyasi hududida joylashgan. U Misrning sobiq Valiysi va zamonaviy Misr armiyasining asoschisi Ibrohim Posho sharafiga nomlangan. Misr inqilobi paytida u namoyishchilar uchun muhim yigʻilish joyi boʻlgan.

Tarixi 
Masjid qurilishi 1948-yilga toʻgʻri keladi va Misrda yashovchi Mario Rossi ismli italiyalik arxitektor tomonidan ishlab chiqilgan. Masjid sarkarda Ibrohim posho vafotining 100 yilligi munosabati bilan qurilgan. 2011-yilda masjid maydonidan namoyishchilar hukumatga qarshi namoyishlarda foydalangan. 2017-yilda Qoʻshma Shtatlar oʻz elchixonasini Quddusga koʻchirgach, u yerda norozilik namoyishlari boʻlib oʻtdi.

Arxitekturasi 
Masjidi turli davrlarga oid bezaklar bilan bezatilgan. Uning minorasi u boshqa minoralardan soati borligi bilan ham ajralib turadi. Masjid yonida masjidga tegishli tadbirlar zali joylashgan. Masjid mamluklar arxitekturasi anʼanalarini uygʻunlashtiradi. Masjid kichik ayvonda tuxumsimon gumbaz bilan bor.

Manbalar 

Iskandariyadagi masjidlar
1948-yilda qurib bitkazilgan masjidlar
Al-Rukniya madrasasi

Al-Rukniya madrasasi () 13-asrga oid madrasa boʻlib, Suriyaning Damashq shahrida joylashgan.

Yana qarang 

 Al-Adiliya madrasasi
 Az-Zohiriya kutubxonasi
 Nuriddin madrasasi

Manbalar 

Damashqdagi madrasalar
Suriyadagi maqbaralar
Suriyada Ayyubiylar arxitekturasi
Banu Saʼlabaga hujum

Banu Saʼlabaga hujum maʼnolari:

 Banu Saʼlabaga birinchi hujum, milodiy 627-yil avgust (hijriy 6-yilning 4-oyi)
 Banu Saʼlabaga ikkinchi hujum, milodiy 627-yil avgust (hijriy 6-yilning 4-oyi)
 Banu Saʼlabaga uchinchi hujum, milodiy 627-yil sentyabr (hijriy 6-yilning 6-oyi)
Muhammad tomonidan buyurilgan yurishlar
627
Al-Sahiba madrasa

As-Sahiba madrasasi () — 13-asrga oid madrasa boʻlib, Suriyaning Damashq shahrida joylashgan.

Yana qarang 

 Al-Adiliya madrasasi
 Az-Zohiriya kutubxonasi
 Nuriddin madrasasi

Manbalar 

Damashqdagi madrasalar
Suriyadagi maqbaralar
Suriyada Ayyubiylar arxitekturasi
Vera Zima

Vjeročka Zimova - (1953-yil 21-mart  - 2020-yil 7-noyabr), Vera Zima deb tanilgan Xorvatiyalik aktrisa.

1975-yildan buyon u yigirmadan ortiq filmda rol ijro etgan. U ota tomondan Slovakiya kelib chiqishiga ega boʻlgan.

Tanlangan filmografiya

Manba 

2020-yilda vafot etganlar
1953-yilda tugʻilganlar
Gulnora Rahmon

Gulnora Rahmon- 1957-yilda Samarqand viloyati, Xatirchi tumanida tavallud topgan. U rassom va yozuvchi.

Hayoti va ijodi 
Gulnora Rahmon- Toshkent Davlat Teatr sanʻati va Rassomchilik institutining ( hozirgi Kamoliddin Behzod nomidagi Oʻzbekiston Milliy Rassomchilik va Dizayn) rangtasvir boʻlimini yakunlagan. Ijod yoʻnalishi portret va manzara janri. Oʻzbek adabiyotining Erkin Aʻzam, Abdulla Oripov, Usmon Aʻzim, Ibrohim Gʻafurov, Ahmad Aʻzam, Farogʻat Kamolova, Xudoyberdi Toʻxtaboyev, Halima Xudoyberdiyeva, Dilbar Saidova kabi ijodkorlariga ishlangan portretlari mavjud. 1997-yildan beri Oʻzbekiston Badiiy Akademiyasi Rassomlar uyushmasi aʻzosi sifatida faoliyat yuritadi .
1990-yillarda vaqtli matbuotda hikoya va qissalari eʻlon qilingan. 2008-yilda „Marvarid shodasi“ nomli qissasi, 2011-yilda „Yurak devoridagi suratlar“ nomli hikoyalar toʻplami „Sharq nashriyoti“ tomonidan chop etilgan. 2022-yilda „Umrning uch fasli“ nomli qissasi „Gʻafur Gʻulom“ nashriyoti tomonidan chop etilgan. „Sipohiylar xonadoni“ nomli dramatik asari turk adabiyotshunoslari tomonidan tarjima qilinib Turkiya Universitetlari uchun moʻljallangan „Mustaqillik yillari oʻzbek adabiyoti“ oʻquv qoʻllanmasiga kiritilgan. Shuningdek,ingliz adibasi Dafna dyu Morening „Rebekka“ hamda „Reychel“ nomli asarlarining (ixchamlashtirilgan variantining) tarjimoni hisoblanadi. Bu ikki asar aynan shu yili „Yangi Asr avlodi“ nashriyoti tarafidan chop etilgan. 2023-yilda ingliz yozuvchisi Uilyam Shekspirning maktab oʻquvchilari uchun moʻljallangan  „Romeo va Julietta“ hamda „Xatolar komediyasi“ asarlarini ingliz tilidan oʻzbek tiliga tarjima qilgan. Shuningdek proza janrida ham ijod qiladi. 2020-yildan buyon Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi aʻzosi .

Havolalar

Manbalar 

Oʻzbekistonlik yozuvchilar
Oʻzbekiston yozuvchilari uyushmasi aʼzolari
Velimir Neidhardt

Velimir Neidhardt (1943-yil 7-oktyabrda tugʻilgan) - Xorvatiyalik arxitektor, 2019-yildan boshlab Xorvatiyaning Fanlar va Sanʼatlar akademiyasining prezidenti.

Neidhardt Zagreb universiteti arxitektura fakultetida professor, Xorvatiya arxitektorlar uyushmasining sobiq prezidenti (1995-1999), va Xorvatiyada Fanlar va Sanʼatlar akademiyasining toʻliq aʼzosi (1991-yildan beri) bo‘lgan. 2015-yil iyun oyidan boshlab u Sloveniya fan va sanʼat akademiyasi muxbir aʼzosi ham hisoblanadi.

Neidhardtning eng muhim ishi Zagrebda Milliy va universitet kutubxonasini qurish hisoblanadi.

Katta loyihalar 

 Lapad mehmonxonasi (I. Kolbach va B. Šavora bilan; Dubrovnik, 1969)
 Begova Ledina mehmonxonasi (Makarska, 1969)
 Bit Pazar xarid markazi (I. Franić bilan; Skopje, 1970)
 Xarid markazi (Mrkonjić Grad, 1972)
 Shahar markazi (Lj. Lulić va J. Nosso bilan; Banja Luka, 1973-79)
 Yangi Zagreb shahar markazi (L. Schwerer va B. Velnić bilan 1971)
 Fransiya Respublikasi maydoni (I. Franić bilan; Zagreb, 1977)
 Hamma markazi (Z. Krznarić bilan; Algiyer, 1984)
 Telekommunikatsiya binolari (Šibenik, 1980)
 Milliy va universitet kutubxonasi (M. Hržić, Z. Krznarić va D. Mance bilan; Zagreb, 1978-95)
 Zagreb shahar oʻqi (1981-85)
 Ina Trgovina binosi (Zagreb, 1985-89)
 Eksportdrvo ofis binosi (Zagreb, 1985)
 Adriatik quvurlari bosh qoviri (Zagreb, 1989-91)
 Jahon savdo markazi (Z. Krznarić va D. Mance bilan; Zagreb, 1991)
 Metropoliten oʻqi (Z. Krznarić va D. Mance bilan; Zagreb, 1992)
 Aziz Yuhanno Injilchi Kilsasi (Zagreb, 1991)
 Parij cherkovlari (Zagreb, 1994)
 Badel shahar blok (M. Begović va D. Mance bilan; Zagreb, 1992-96)
 Xorvatiya hukumat markazi (Zagreb, 1996)

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
1943-yilda tugʻilganlar