MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
U-Tower

Misol
U-Tower () – Toshkent shahrining Shayxontoxur tumanida, Islom Karimov koʻchasi va Bunyodkor shoh koʻchasi chorrahasida joylashgan koʻp funksiyali turar-joy majmuasi. Asosiy bino 30 qavatdan iborat boʻlib, turar-joy kvartiralari, tijorat binolari, ikki darajali yer osti avtoturargohi va umumiy foydalanish joylarini oʻz ichiga oladi.

U-Tower binosi qurilganidan keyin Oʻzbekistondagi Nest One majmuasidan keyin ikkinchi oʻrindagi eng baland bino boʻlgan.

Tarixi 
U-Tower dizaynini ishlab ishlab chiqish boʻyicha tanlovda dunyoga mashhur yetakchi arxitektura byurolari ishtirok etgan. Ular orasida Zaha Hadid, DP Architects Pte. Ltd, Benoy, INK Architects va boshqalar ham bor edi. Biroq, oʻzbek xalqining mahalliy MB Studio kompaniyasi oʻziga xos konsepsiya bilan tanlovda gʻolib chiqqan. Binoni qurgan NRG Uzbekistan kompaniyasi Qozogʻistondagi progressiv qurilish tajribasini qoʻlladi. Shuningdek, M Buildings va BI Group bosh kompaniyalari tomonidan taqdim etilgan oʻzbek xalqining koʻp asrlik madaniyatining eng yaxshi meʼmorchilik anʼanalarini ham toʻliq foydalanilgan. Fasad yechimini loyihalashda mamlakat iqlimining oʻziga xos xususiyatlari hisobga olingan. Mintaqaning seysmikligini hisobga olgan holda strukturaning mustahkamligi va ishonchliligiga alohida eʼtibor qaratilgan. Binoning konturlari Lotin U harfini anglatadi. Aslida nima uchun bunday deb nomlanganligi haqida bir nechta talqin va tushuntirishlar mavjud. Unga koʻra, U harfi qulaylik va ishonchlilikni qadrlaydigan hamfikrlarning birlashuvining ramzini bildiradi. Shuningdek, inglizcha „United“ soʻzining toʻgʻridan-toʻgʻri tarjimasi boʻlib, birlashgan, doʻstona va bogʻlovchi degan maʼnoni anglatadi. Ushbu nom butun bino uchun oʻziga xos ohangni oʻrnatadi. Yaʼniy U-Towerning koʻrinishi va mazmuni birinchi qarashda gʻayrioddiy va oʻziga xos narsalarni kutishga undaydi.

Xususiyatlari 
Turar-joy majmuasida 438 ta kvartira mavjud boʻlib, ularning soni 1 dan 6 gacha va ikki qavatli pentxauslar mavjud. Uyda umumiy foydalanish joylari: mehmonxona, sport zal, bolalar oʻyin xonasi, birgalikda ishlaydigan joy, namozxona, shuningdek, 3-qavatdagi stilobat tomida yurish joylari, bolalar maydonchasi va mashgʻulot maydoni bor. Binoning 27-qavatida kuzatuv maydonchasi bilan ochiq teras mavjud. Ikki qavatli avtoturargoh, elektr transport vositalari uchun oʻzining elektr zaryadlovchi qurilmalari, Face ID tizimi, „aqlli“ toʻsiq, 24 soatlik videokuzatuv kameralari, kirishda qoʻriqlash, old zalda qabulxona ham bor.

Transportning qulayligi 
„Drujba narodov“ metro bekati majmuadan piyoda masofada joylashgan.

Qurilishning borishi 

 2021-yil iyul-noyabr – qazish va qoziq poydevorini ishlab chiqish, poydevor quyish.
 2021-yil noyabr-dekabr – poydevor quyish va birinchi qavatlar uchun monolit ramka oʻrnatish.
 2022-yil dekabr – asosiy monolit ishlarini yakunlash.
 2022-yil dekabr – binoning fasadini qurish boʻyicha ishlar boshlanadi.

Mukofotlari 
 2023-yildagi noodatiy dizayn
 Yioning eng murakkab qurilishi – 2023
 Chiroyli dizayn – 2023.

Manbalar 

 U-Tower

Toshkent bino va inshootlari
Osmonoʻpar binolarning ofis binolari
Oʻzbekistondagi turar-joy binolari
Osiyodagi osmonoʻpar binolar
Edem Muradasilov

Edem Yagyayevich Muradasilov (1960-yil 20-may, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – sovet eshkakchisi, 1980-yillarning birinchi yarmida SSSR terma jamoasi safida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha xalqaro musobaqalarda qatnashgan. Jahon chempionatlarining kumush va bronza medallari sovrindori, „Doʻstlik-84“ xalqaro turniri kumush medali sovrindori, Butunittifoq chempionatining koʻp karra chempioni, respublika va xalqaro ahamiyatga molik regatalar gʻolibi. Musobaqalarda uni Dinamo sport jamiyati sharafini himoya qilgan, xalqaro toifadagi sport ustasi.

Tarjimai holi 
Edem Muradasilov 1960-yil 20-mayda O‘zbekiston SSR Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tugʻilgan. U yoshligidanoq eshkak eshish bilan faol shugʻullana boshlagan, mahalliy eshkak eshish seksiyasida tahsil olgan va keyinchalik Dinamo sport jamiyatining aʼzosi boʻlgan.

U 1981-yilda kattalar oʻrtasidagi xalqaro darajadagi birinchi jiddiy muvaffaqiyatga erishdi, u birinchi marta SSSR chempioni boʻldi va Sovet terma jamoasiga qoʻshildi, shundan soʻng u Angliyaning Nottingem shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi. U yerdan kumush va bronza medallarini olib keldi, sherigi Vigantas Chyakaytis bilan ikki kishilik kanoeda eshkak eshish dasturida mos ravishda 500 va 1000 metr masofaga gʻolib chiqdi. Bir yil oʻtgach, u yana Butunittifoq chempionatida eng zoʻr boʻldi va Yugoslaviyaning Belgrad shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi, u yerda sherigi Vasiliy Beryoza bilan birgalikda oʻn kilometrlik kanoeda eshkak eshish boʻyicha bronza medalini qoʻlga kiritdi.

1983 va 1984-yillarda Muradasilov bir ming va oʻn ming metrga eshkak eshish boʻyicha Sovet Ittifoqi chempionligini davom ettirdi. Terma jamoa aʼzosi sifatida u Los-Anjelesdagi Yozgi Olimpiada oʻyinlarida ishtirok etishi kerak edi, ammo sotsialistik lager mamlakatlari siyosiy sabablarga koʻra ushbu musobaqalarni boykot qildilar va buning oʻrniga u Sharqiy Berlinda boʻlib oʻtgan „Doʻstlik-84“ muqobil turnirida qatnashdi va u yerda eshkakchi Ivan Kovalchuk bilan birgalikda 1000 metr masofaga kanoeda eshkak eshish boʻyicha ikki kishilik dasturda Olaf Xoykrodt va Aleksander Shukdan iborat Germaniya Demokratik Respublikasi jamoasidan ortda qolib, kumush medal sohibi boʻldi.

Katta sport yutuqlari uchun unga „Xalqaro toifadagi SSSR sport ustasi“ faxriy unvoni berilgan. Sport faoliyatini yakunlab, murabbiylikka oʻtib, hozirda Ukrainaning Yujne shahridagi „Ximik“ jismoniy tarbiya va sport klubida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha murabbiy boʻlib ishlaydi.

Manbalar

Havolalar 
 Эдем Мурадасилов — yirik xalqaro musobaqalardagi medallari
 Списки чемпионов и призёров по гребле на байдарках и каноэ (1936—2007) 

20-mayda tugʻilganlar
1960-yilda tugʻilganlar
Chirchiqda tugʻilganlar
Kishilar
Alifbo boʻyicha sportchilar
SSSR eshkakchilari
Baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha SSSR chempionlari
Xalqaro toifadagi SSSR sport ustalari
Vladimir Dudikevich

Vladimir Feofilovich Dudikevich (1861-yil, Stanislavov (hozirgi Ivano-Frankovsk) – 1922-yil, Toshkent) – Galisiya-rus jamoat va siyosiy arbobi, huquqshunos. Yuridik fanlar doktori, Stanislavdagi gimnaziya direktori. Galisiya Seymi deputati (1908). Galisiyadagi Rossiya xalq partiyasining faol ishtirokchisi, 1909-yildan partiyadagi „novokursnikov“ harakatining rahbari.

Karpat Rossiyasi rus xalq kengashi tashkilotchisi va uning birinchi raisi (1914–1915).

Biografiyasi 
Vladimir Dudikevich 1861-yilda tavallud topgan. Yuridik fanlar doktori ilmiy unvonini olgan va advokatlik bilan shugʻullangan. Stanislav shahridagi gimnaziya direktori boʻlib ishlagan.

Siyosiy faoliyatning boshlanishi 
Dudikevich Galisiyaning siyosiy hayotida muhim rol oʻynadi va 1900-yilda Rossiya Xalq partiyasini tashkil etish tashabbuskorlaridan biri boʻldi. 1908-yilda partiya tarkibida Galisiya seymining elchisi (deputati) etib saylandi. 1909-yilda Rossiya Xalq partiyasidagi boʻlinishdan keyin undagi „novokursnikov“ mafkuraviy harakatiga rahbarlik qildi.

Dudikevich Lvov sudida ishtirok etgan (1912–1914), u Galisiya sudlanuvchilarining advokati va himoyachisi boʻlgan.

Birinchi jahon urushi davrida 
1914-yil sentabr oyi boshida Birinchi jahon urushi paytida Rossiya imperatorlik armiyasi qoʻshinlari tomonidan Lvov bosib olindi. Dudikevich Galisiyada yangi tartib oʻrnatish uchun kelgan eng faol shaxslardan biri edi. Uning ishtirokida Lvovda Karpat Rusining Rossiya Xalq Kengashi tuzildi. Tashkilotni yaratishdan maqsad mintaqada mahalliy siyosiy elita vakillari orasidan kelajakdagi Galisiya hukumatini yaratish edi. 1914-yil 9-sentyabrda (22-sentyabr) Dudikevich boshchiligida kengash yigʻilishi boʻlib oʻtdi va unda doimiy rais etib saylandi.

Kolomiyadagi oʻz-oʻziga yordam kredit jamiyati rahbari boʻlgan.

Oʻlimi 
Vladimir Dudikevich bolsheviklar tomonidan Toshkentda hibsga olingan va 1922-yilda qamoqxonada vafot etgan.

Manbalar 

Toshkentda vafot etganlar
1922-yilda vafot etganlar
1861-yilda tugʻilganlar
Makro (O‘zbekiston)

Makro – bosh ofisi Toshkentda joylashgan oʻzbek supermarketlar tarmogʻi. Kompaniya Oʻzbekistonning 25 ta shahar hududida 108 ta doʻkondan iborat tarmogʻini boshqaradi. Doʻkonlar soni boʻyicha uni mamlakatdagi eng yirik oziq-ovqat chakana sotuvchisiga aylantirgan. Korxonada 3500 nafar xodim ishlaydi. Makro Toshkentdagi bozor ulushining 20 foizini va milliy bozor ulushining taxminan 5 foizini egallashini daʼvo qilmoqda. Kompaniyaning asosiy raqobatchilari Korzinka.uz. Shuningdek, yana bir mahalliy supermarketlar tarmogʻi Fransiyaning Carrefour transmilliy oʻyinchisi va Qozogʻistonning Magnum kompaniyasidir. U yaqinda Oʻzbekiston bozoriga kirgan xorijiy riteylerlardan biri. Makro mahsulotlarining 20% ga yaqini „M“ deb nomlangan tarmoqning ichki brendi hisoblanadi. 53% esa Oʻzbekistonda ishlab chiqariladi. 2021-yil iyul oyida Retail Asia Awards mukofoti Makro 2021-yilda „Yilning eng yaxshi mahalliy sotuvchisi“ va „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ nominatsiyasida gʻolib boʻlganini eʼlon qilgan. Makro kompaniyasi Orient kompaniyalar guruhiga tegishli. 2022-yilning iyun oyida bosh direktor Roman oʻz loyihalarini amalga oshirish uchun guruhni tark etadi.

Tarixi 
Makro 2010-yil 11-dekabrda tashkil etilgan. 2016-yilda kompaniya 26 ta doʻkonni boshqargan mahalliy raqobatchi Sundayni sotib olgan. 2020-yil may oyida Makro Oʻzbekistonda oʻz-oʻzidan hisob-kitob kiosklarini oʻrnatgan birinchi supermarketlar tarmogʻiga aylanadi. 2020-yil oktabr oyida kompaniya Oʻzbekistondagi birinchi chakana savdo tarmogʻi boʻldi. Ayrim joylarda elektr transport vositalarini quvvatlantirish stansiyalarini oʻrnatgan. 2020-yil 11-dekabrda Makro kompaniyaning 10 yilligini nishonlash uchun bir kunda 10 ta doʻkon ochadi. 2021-yil fevral oyida esa Toshkent va yana 10 ta shahardagi doʻkonlarda 30 ta elektr transport vositalarini quvvatlantirish shoxobchalari tarmogʻini oʻrnatishini maʼlum qilgan edi. 2021-yil 13-may kuni Makro Ernst & Young buxgalteriya firmasi bilan hamkorlik qiladi. Kompaniyaning moliyaviy hisobotlarini tekshirish va buxgalteriya hisobining Xalqaro moliyaviy hisobot standartlariga (IFRS) oʻtishini amalga oshirishga yordam berishini maʼlum qiladi. 2021-yil iyul oyida Makro Retail Asia Awards tanlovida Oʻzbekistonda „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ va „Yilning mahalliy chakana sotidi“ deb topildi.

Doʻkonlari 

Makro uchta doʻkon formatiga ega.

 Makro City
 Makro City savdo maydoni 2000 kvadrat metrdan ortiq boʻlgan gipermarketlardan biri. Ushbu doʻkonlar mahsulotlarning keng assortimenti va tayyor ovqatlarni sotadigan peshtaxtalar bilan ajralib turadi.
 Makro supermarketi
 Makro supermarketlari 600 dan 1200 kvadrat metrgacha boʻlgan savdo maydoniga ega standart formatdagi supermarketlardir.
 Makro Express 24
 Makro Express – savdo maydoni 600 kvadrat metrdan kam boʻlgan doʻkonlar.

Manbalar 

Toshkentdagi kompaniyalar
Oʻzbekiston shirkatlari
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali

Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali Chirchiq-Boʻzsuv suv yoʻlining bir qismi boʻlib, Chirchiq daryosining oʻng qirgʻogʻida Toshkent viloyatining Boʻstonliq tumani va Chirchiq shahri hududidan oqib oʻtadi. Biyax derivatsiya kanali deb ham nomlanadi.

Ayrim manbalarda suv yoʻlining bu qismi alohida nomlanmaydi, balki Boʻzsuv kanali yoki Zax arigʻining yuqori oqimi sifatida koʻriladi.

Chirchiq GESlar kaskadi uchun energiya yoʻli boʻlib xizmat qiladi.

Tavsifi 
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali Gʻazalkent gidrouzelidan boshlanib, Chirchiq daryosining oʻng tomoniga (lekin Katta Keles magistral kanalining chap tomoniga) oʻtadi. Manbalar uning bosh tuzilmalarining oʻtkazuvchanlik qobiliyati haqida turli xil maʼlumotlarni taqdim etadi – 260 m³/s va 310 m³/s. Umumiy janubi-sharqiy yoʻnalishda oqadi. Kanalning uzunligi 27 km.

Suv yoʻli quyidagi uchastkalarni oʻz ichiga oladi: Yuqori Derivatsiya kanali (9,43 km) – Gʻazalkent gidrouzelidan Tovoqsoy GESgacha, Oʻrta Derivatsiya kanali (7 km) – Tovoqsoy GESdan Loginov nomidagi Chirchiq GESgacha, Quyi Derivatsiya kanali (7,22 km) – Chirchiq GESdan Oqqovoq GES-1gacha.

Quyi Derivatsiya kanalidan Chirchiq daryosiga suv oqib chiqadi, undan keyin suv oqimi 110 m³/s gacha kamayadi.

Oqqovoq GES-1dan Boʻzsuv kanaliga suv oʻtkazish imkoniyati mavjud, hozirda suv de facto ham unga quyiladi (chunki Boʻzsuv kanalining quyilishdan yuqori qismi mavjud boʻlmay qolgan). Ogʻizning balandligi dengiz sathidan 574 metr yuqorida joylashgan.

Derivatsiya kanalining irmoqlari 
Toshkent-Xoʻjakent temir yoʻli hududida suv chiqarish kanali Derivatsiya kanalidan boshlanib, Chirchiq daryosiga quyiladi.

Oqqovoq GES-1ning yuqori oqimida katta oʻng irmoqlar – Xonim va Zax ariqlari hosil boʻladi.

Qiziq faktlar 
Derivatsiya kanali qurilgunga qadar Qorjontov tizmasidan oqib oʻtuvchi soylar (masalan, Ozodboshsoy, Tovoqsoy) Chirchiqqa oqib kelgan. Odamlar bu soylar boʻyida yashab kelgan. Ularning odatiy turmush tarzi oʻzgarmasligini taʼminlash uchun Chirchiq GESning Derivatsiya kanali va Katta Keles magistral kanalidan oqib oʻtadigan (hatto qurib borayotgan) oqimlar maxsus qurilgan akveduklar yoki dyukerlar orqali oʻtadi, soʻngra tarixiy kanal boʻylab oqib oʻtishda davom etadi.

Izohlar

Manbalar 

Toshkent viloyati kanallari
Chirchiq tarmogʻi
Boris Xolchev

Arximandrit Boris (dunyoviy ismi Boris Vasilyevich Xolchev; 1895-yil 20-iyun, Oryol – 1971-yil 11-noyabr, Toshkent) – rus pravoslav cherkovining arximandriti.

Hayoti 
Boris Xolchev 1895-yil 20-iyunda tugʻilgan. 1913-yilda Oryol gimnaziyasini oltin medal bilan tugatgan. 1920-yilda Moskva universitetining ijtimoiy fanlar fakultetini tamomlagan.

1920—1922-yillarda Oryol pedagogika institutida psixologiya va mantiq boʻyicha maʼruzalar oʻqigan. 1922-yilda u birinchi marta cherkovda qimmatbaho narsalarni musodara qilish paytida hibsga olingan, ammo dalil yoʻqligi sababli tez orada qoʻyib yuborilgan. Boris Xolchev keyinchalik Moskvaga qaytib keladi va u yerda professor G.I.Chelpanov tomonidan tashkil etilgan aqliy jihatdan zaif bolalar uchun birinchi psixologik institutda ishlaydi. Ushbu institutda eksperimental psixologiya sohasida ilmiy ish bilan shugʻullanadi.

1916-yildan u Optina cherkovining talabasi boʻladi va doimiy ravishda Moskvadagi Sankt-Peterburg cherkoviga tashrif buyuradi.

1927-yil 21-aprelida Kotelniki qishlogʻidagi Muqaddas Nikolay cherkovida ishlay boshladi. 1928-yil 21-iyuldan Sankt-Peterburg cherkovining ruhoniysi boʻldi.

1931-yil 16-fevralda u „diniy kultaga mansub shaxslardan tashkil topgan antisovet tashkiloti“ rahbari sifatida hibsga olindi va besh yilga qamoq jazosiga hukm qilindi. U avval jazoni Krasnovishersk viloyatidagi qurilish maydonchasida oʻtagan, keyin Kemerovo viloyatining Yurga shahridagi lagerda choʻchqachilik fermasida ishlagan.

1935-yilda u ozod qilindi va Oryolga qaytib keldi. 1938-yilda u Ribinskga koʻchib oʻtishga majbur boʻldi va u yerda 10 yil yashadi.

Urushdan keyin u Moskva Patriarxiyasining qonuniyligini tan oldi va yepiskop Guriya (Yegorov) boshchiligida Oʻrta Osiyoga ketdi.

1949-yildan Fargʻonada cherkov abbati boʻldi. 1953-yildayeparxiyani yepiskop Yermogen (Golubev) boshqarganida, ruhoniy Boris Xolchev Toshkent Uspenskiy soboriga koʻchirildi.

1955-yil 7-oktyabrda yepiskop Yermogen uni avvalgi darajasini tikladi. 1955-yil 26-noyabrda arximandrit darajasiga koʻtarildi.

1957-yil 24 avgustda u abbatlik lavozimidan ozod qilindi, ammo sobor ruhoniylari aʼzosi boʻlib qoldi.

Adabiyotlar 
 Московский приходской сборник. Храм Николая Чудотворца в Клённиках, 1991. — Вып. 1. — С. 5.
 Червяков А. У Николы в Клённиках // Лит. Россия. — 1990. — 14 дек.
 Червяков А. Московский архив. Добровольский А. Памяти дорогого батюшки о. Алексия // Моск. журнал. — 1991. — № 5. — С. 52—58.
 Регельсон Л. Трагедия Русской Церкви. — Париж, 1977. — С. 484.

Manbalar

Havolalar 
 Биография
 Об архимандрите Борисе  
 Биографическая справка в книге: Митрополит Иоанн (Вендланд). «Князь Феодор (Чёрный). Митрополит Гурий (Егоров). Исторические очерки». Ярославль, 1999. С. 178—179.
Фильм "Исповедник Борис Холчев". Преображенское братство. 
Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Toshkentda vafot etganlar
1971-yilda vafot etganlar
11-noyabrda vafot etganlar
1895-yilda tugʻilganlar
20-iyunda tugʻilganlar
Manahan stadioni

Manahan stadioni () – Indoneziyaning Markaziy Yava, Surakarta shahridagi koʻp maqsadli stadion. Manahan Indoneziyadagi birinchi stadion boʻlib, u Janubi-Sharqiy Osiyodagi eng katta nogironlar sport tadbiri, 2011-yilgi ASEAN Para oʻyinlariga mezbonlik qiladi. Stadion 1998-yil 21-fevralda ochilgan. Hozirda u asosan futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi va Persis Solo jamoasi uchun uy maydoni sifatida ishlatiladi. Ushbu stadion taʼmirdan soʻng hozirda 20 000 tomoshabinga moʻljallangan.

Geografik joylashuvidan kelib chiqqan holda, Manaxan stadionining Solodagi joylashuvi juda strategik maskan hisoblanadi. Shahar markazining oʻrtasida, aeroportlar, mehmonxonalar, magistral yoʻllar va savdo markazlari yonidagi ulugʻvor stendlar Manaxan stadionini milliy va xalqaro miqyosdagi sport tadbirlarini oʻtkazishda eng nufuzli stadionlardan biriga aylantiradi. Stadion Solo shahrining markazida, aniqrogʻi Jalan Adi Sucipto, Manahan, Banjarsari, Soloda joylashgan. Adisumarmo xalqaro aeroportidan 9 km uzoqlikda joylashgan.

Manahan stadioni FIFA U-17 Jahon chempionati 2023 yarim finali va finaliga mezbonlik qilish uchun tanlangan.

Tarix 
Manaxan stadioni 1989-yilda 170 000 m2 yer maydoni va 33 300 m2 qurilish maydonidan foydalangan holda qurilgan. 1998-yil 21-fevralda stadion oʻsha paytdagi Indoneziya prezidenti Suxarto tomonidan ochildi.

Imkoniyatlar 
Manahan treklari, xalqaro standartlarga mos yengil atletika, kiyinish xonasi, isitish xonasi, sogʻliqni saqlash xonasi, kotibiyat, jurnalist va matbuot anjumani zali, boshqa inshootlar uzunlikka sakrash, stol tennisi, dzyudo mashgʻulotlari, jangovar tayyorgarlik darajalari va boshqalar stadion boʻyicha joylashgan.

Manahanning oʻz majmuasida chunki tennis kortlari, beysbol maydoni, velodrom (Velodrom), voleybol maydoni, basketbol maydoni, badminton maydoni, stol tennisi zali, bilyard zali, 3 ta futbol maydonchasi va koʻp maqsadli gimnaziya (GOR) zallari mavjud.

Keyingi rivojlanish 
Stadionni qayta tiklash 2019-yil sentyabr oyida boʻlib oʻtdi. Taʼmirlashdan soʻng u mini Bung Karno stadioniga (GBK) aylantirilishi kutilmoqda. Stadionda tomoshabinlar sigʻimi 20 000 kishigacha kamaygan. Stadion 2200 dan 2400 lyuksgacha boʻlgan standart translyatsiya yoritish tizimi bilan jihozlangan. Favqulodda vaziyatlarda xavfsizlikni taʼminlash uchun oʻrnatilgan murakkab CCTV ham 15 daqiqa ichida boʻshatish uchun moʻljallangan.

Sport tadbirlari 

 2006 Liga Indoneziya finali Persik Kediri va PSIS Semarang oʻrtasida
 2007 yil Osiyo Chempionlar Ligasi, Persik Kedirining uyi
 2010 yil Piala Indoneziya finali Arema Indoneziya va Sriwijaya FC oʻrtasida
 2010 yilgi AFF U-16 yoshlar chempionati
 2011 yil ASEAN Para oʻyinlari
 OFK kubogi 2013, Persibo Bojonegoroning uyi
 2017 Indoneziya Prezidenti kubogi chorak finali
 Indoneziya Prezidenti kubogi-2018 chorak finali
 2022 ASEAN Para oʻyinlari
 AFC U-23 Osiyo kubogi 2024 saralash bosqichi, K guruhi
 FIFA U-17 Jahon chempionati 2023

FIFA U-17 Jahon chempionati 2023

Galereya

Yana qarang 

 Indoneziyadagi stadionlar roʻyxati

Manbalar 

Indoneziya futbol stadionlari
Gelora Bung Tomo Stadioni

Stadion Gelora Bung Tomo – Benowo, Surabaya, Sharqiy Java, Indoneziyadagi koʻp maqsadli stadion. Bu Surabaya sport markazining bir qismidir. Sport majmuasining qolgan qismi yopiq stadion va masjiddan iborat. Ushbu stadion asosan futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi. U eski Gelora 10-Noyabr stadioni oʻrniga buyod qilingan. Stadion futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi va Persebaya Surabaya jamoasi uchun yangi baza va stadion hisoblanadi. Stadion 46 806 tomoshabinni sigʻdira oladi. Stadion Indoneziya Milliy Qahramoni Bung Tomo sharafiga nomlangan.

Tarix 
2008-yil 1-yanvarda poydevor qoʻyildi. Qurilish qiymati 100 milliard rublga baholandi. Arena malay arxitektorlari KLIA tomonidan loyihalashtirilgan. Stadion Gelora Bung Tomo rasmiy ravishda Prezident Susilo Bambang Yudhoyono tomonidan 2010-yil 11-avgustda ochildi.

Foydalanish

Katta kontsertlar va boshqa namoyishlar 
Stadionda koʻplab taniqli sanʼatkorlar va guruhlarning turli janrlarni qamrab olgan yirik kontsertlari va shoulari boʻlib oʻtdi.

2023 yilgi FIFA U-17 Jahon chempionati

Taʼmirlash ishlari 
FIFA U-20 Jahon chempionati 2021 uchun stadion jihozlarini joylashtirish uchun stadionda taʼmirlash ishlari olib borilgan. Jumladan, shimoliy yuqori tribunaga tablo oʻrnatish, fasadni qayta boʻyash va taʼmirlash, stadionni barcha oʻrindiqlarga moʻljallangan stadionga aylantirish uchun oʻrindiqlar qoʻshish ishlari amalga oshirilgan. Oʻrindiqlar yashil rangga asoslangan mozaikada joylashgan boʻlib, Persebayaning uy jamoasi ranglarini ifodalaydi.

Bung Tomo ornamenti va stadion belgisi allaqachon Gelora Bung Tomo tashqarisida, shuningdek, projektorlar (2400 lyuks) 2020-yil dekabr oyida oʻrnatilgan. Yangi projektörlarning birinchi sinovi dekabr oyida boʻlib oʻtdi, yangi projektörlarning ikkinchi sinovi 3500 lyuks yorqinlikda oshirildi. Hozirda uchta mashgʻulot maydoni yakunlandi. Oʻrnatishdan soʻng projektorlar sinovdan oʻtkazildi va yorqinligi 800 lyuks, 2021-yil martidagi ikkinchi sinov esa 1200 lyuks.

Galereya

Yana qarang 

 Persebaya
 Indoneziyadagi stadionlar roʻyxati
 Stadionlarning sigʻimlari boʻyicha roʻyxati
 Stadionlar roʻyxati

Manbalar

Havolalar 

 Stadion haqida maʼlumot
 Stadion haqida maʼlumot
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Indoneziya futbol stadionlari