MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Vsevolod Tarasevich

Vsevolod Sergeyevich Tarasevich (1919-yil 24-noyabr, Skobelev, RSFSR — 1998-yil, Moskva, Rossiya) — sovet fotojurnalistikasi klassigi. RSFSRda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1991).

Tarjimai holi 

Vsevolod Tarasevich 1919-yil 24-noyabrda Skobelevda tugʻilgan. Samarqandda yashagan, 4-5-sinfni Toshkentda tugatgan. 1934-yilda Leningradga koʻchib oʻtgan.

Vsevolod Tarasevich hali Leningrad elektrotexnika institutida oʻqiyotganda „Smena“ va „Leningradskaya pravda“ gazetalarida rasmlarini nashr eta boshlagan.

1940-yildan TASS kinoxronikasining Leningrad boʻlimining fotomuxbiri. Ikkinchi Jahon urushi boshlanganidan Shimoliy-Gʻarbiy, keyin esa Leningrad frontlari siyosiy boʻlimining fotomuxbiri boʻlgan.

„Leningrad v blokade“ (1941—1943) qator fotosuratlar muallifi. Ulardan baʼzilari RIA Novosti reklamasi tufayli Vikiomborda ham mavjud.

 Bir qator koʻrgazmalar: „Urushning ichki fazosi. Fotosuratlarda Leningrad qamali“;
 Oldingi fotosuratchilarning koʻrgazmasi. Sankt-Peterburg 2014-yil;
 Gʻalaba hududi. Harbiy fotosuratchilarga bagʻishlangan. Multimedia sanʼat muzeyi, Moskva 2015-yil.

Urush tugagach, „Vecherniy Leningrad“ gazetasida uch yil ishlagan. Moskvaga koʻchib oʻtgach, „Novosti“ matbuot agentligi VDNKhning fotomuxbiri boʻlgan.

Rangli suratga olishni boshlagan birinchi sovet fotograflaridan biri (1954-1955), ushbu davrning asarlari Primrose koʻrgazmasiga kiritilgan (Fotobiennale 2008).

1970-yillarda Jurnalistlar uyushmasi Moskva boʻlimi qoshidagi Jurnalistika instituti fotojurnalistika boʻlimi dekani boʻlgan.

Uning eng mashhur asarlari: „Dmitriy Shostakovich“ (1960), seriyali „ Yuriy Gagarin v samolyote IL-18 na puti iz Kuybisheva v Moskvu“ (1961), „Duel“ (World Press Photo 1963 — rasmlar tanlovi gʻolibi), „Kray Zemli“ va boshqalar.

„Harbiy xizmatlari uchun“, „Leningrad mudofaasi uchun“ medallari bilan taqdirlangan.

„Mi — fiziki“, „Svet Nureka“, „More, lyudi, jizn“ kabi bir qator kitoblar muallifi.

Adabiyotda
Vsevolod Tarasevich haqida Lev Sherstvennikov shunday yozadi:Hozir men Vsevolod Sergeevich Tarasevichning yoshidan ancha katta yoshdaman. Mening yoshimda u gʻoyalar bilan toʻlib-toshgan, „yangi yoʻllar“ni ochib, topayotgan yoshda boʻlgan. Ammo, orqaga qarab, shuni aytmoqchiman: agar biz (Men Koposovni ham nazarda tutyapman) Tarasevichning gʻayrioddiy energiyasidan quvvatlanmaganimizda edi, ehtimol biz oʻz tushunchamizda fotografiyaga nisbatan koʻp narsaga erishmagan boʻlardik. Agar siz uni kengroq qabul qilsangiz, unda ijodkorlikning butun tabiatini tushunasiz.

Manbalar

Havolalar 

 Moskva Fotosuratlar uyi kollektsiyasida Vsevolod Tarasevichning vintage asarlari 
 Vsevolod Tarasevichning Rossiya arxivlarida harbiy ishlari („GʻALABA. 1941-1945“ sayti)
 RIA Novosti saytida Vsevolod Tarasevich asarlari
 Fotosuratlarda Rossiya tarixi

Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Rossiyalik jurnalistlar
Moskvada vafot etganlar
1998-yilda vafot etganlar
Fargʻonada tugʻilganlar
1919-yilda tugʻilganlar
24-noyabrda tugʻilganlar
Qiz mozor maqbarasi

Qiz mozor maqbarasi — Namangan viloyat To‘raqo‘rg‘on tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar 

Oʻzbekistondagi diqqatga sazovor joylar
Lyudmila Kovtun

Lyudmila Stepanovna Kovtun (1916-yil 17-mart, Harbin — 2001-yil 14-oktyabr, Sankt-Peterburg) — sovet va rus tilshunos, tarixiy leksikologiya va rus tili tarixi boʻyicha mutaxassis. Filologiya fanlari doktori (1964), Leningrad davlat universiteti professori (1970).

Biografiya 
1916-yil 17-martda Xarbin shahrida davlat xizmatchisi oilasida tugʻilgan.

1934-yilda u oʻrta maktabni tugatib, onasi bilan Moskvaga keldi. 1934-1939-yillarda. Elektrolayt zavodida buxgalter-iqtisodchi lavozimida ishlagan. 1939-yilda u Moskva davlat pedagogika institutiga oʻqishga kirdi. Til va adabiyot fakultetida oʻqidi.

1943 yilda Farg‘ona davlat pedagogika institutining rus tili va adabiyoti fakultetida tilshunoslik yo‘nalishida o‘qib, uni imtiyozli diplom bilan tamomlagan. 1943-yil sentyabrdan 1944-yil maygacha Farg‘ona viloyatidagi oʻrta maktabda ishlagan.

1945-1948-yillarda SSSR Fanlar akademiyasi Rus tili institutining Leningrad filialida professor Boris Larin rahbarligida aspiranturada tahsil oldi, 1948-yilda „Qadimgi slavyan-rus lugʻati“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. (Qadimgi davr rus leksikografiyasi tarixi boʻyicha).

1949-yilda Lyudmila Kovtun Zamonaviy rus adabiy tili lugʻati guruhiga ishga qabul qilindi va u lugʻat yozuvlari muallifi va muharriri edi. 1960-yildan Idoralararo lug‘at idorasi xodimiga aylandi.

1964-yilda „Oʻrta asrlarning rus leksikografiyasi“ kitobi boʻyicha doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1970-yildan Leningrad davlat universitetining rus tili kafedrasi professori. U umrining oxirigacha Rossiya Fanlar akademiyasining lug‘at bo‘limida ham ishlagan.

Ilmiy faoliyat 
Asosiy ilmiy qiziqishlar sohasida Lyudmila leksik semantikani oʻz ichiga oladi, XI—XVII asrlar rus leksikografiyasi tarixi, keng slavyan tili fonida, semantika va leksikografiya tilining shakllanishi (XI-XVII asrlarning rus qoʻlyozma manbalariga koʻra), soʻzlashuv nutqi, badiiy uslublari haqida oʻrganishlar olib boradi.

Asosiy ishlar 

 Kovtun L. S. Russkaya leksikografiya epoxi srednevekovya. — M.—L.: Nauka, 1963. — 445 s.
 Kovtun L. S. Leksikografiya v Moskovskoy Rusi XVI — nach. XVII vv.. — M.—L.: Nauka, 1975. — 351 s.
 Kovtun L. S. Drevnie slovari kak istochnik russkoy istoricheskoy leksikologii. — L.: Nauka, 1978.
 Kovtun L. S. O neyavnix semanticheskix izmeneniyax // Voprosi yazikoznaniya — № 5. — 1971.

Manbalar

Adabiyot

Havolalar 

 Sankt-Peterburg davlat universitetining idoralararo lugʻat idorasi veb-saytidagi sahifa

1916-yilda tugʻilganlar
17-martda tugʻilganlar
2001-yilda vafot etganlar
14-oktyabrda vafot etganlar
Ayol tilshunoslar
Fargʻona davlat universiteti bitiruvchilari
Avliyo Aleksandr Nevskiy kapellasi (Fargʻona)

Muqaddas Aleksandr Nevskiy ibodatxonasi — Skobelev shaharchasida joylashgan Rus pravoslav cherkovining Markaziy Osiyo metropolitan okrugi Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining Fargʻona shahrida joylashgan, faol boʻlmagan pravoslav cherkovi hisoblanadi. Rus qabristonining chekkasida osmon-moviy gumbazli va xuddi shu rangdagi kirish darvozasi boʻlgan kichik ibodatxona mavjud. U 1898-yilda Andijon qoʻzgʻolonida halok boʻlgan rus askarlari xotirasiga qurilgan.

Ibodatxona maqbarasi 1891-yilda tashkil etilgan, 1892-yilda L. Burmeister loyihasi boʻyicha qurilgan. Chapel 1892-yil 6-dekabrda Aleksandr Nevskiy sharafiga muqaddas ibodatxona qilingan. 50 parishioner uchun moʻljallangan. 1934-yilda yopilgan. Ibodatxona buzilmagan. Shtatga koʻra, ibodatxonaga bitta ruhoniy tayinlangan. Patronal bayrami esa 6-dekabr etib belgilandi.

Tarix 
1898-yilda Oʻzbekistonda Andijon qoʻzgʻoloni boʻlib, Fargʻonada rus askarlari oʻldirildi. Ularning barchasi mahalliy rus pravoslav qabristoniga dafn qilindi, shundan soʻng mahalliy gʻazna hisobidan ibodatxona qurishga qaror qilindi.

Cherkov pishiq gʻishtdan, shuningdek, xazina hisobidan qurilgan. Ichkarida, shuningdek, rus qiruvchisining barcha oʻlgan pastki darajalari ismlari yozilgan belgilar bor edi, afsuski, ular saqlanib qolmagan. U Muqaddas Buyuk shahid Avliyo knyaz Aleksandr Nevskiy sharafiga bagʻishlangan. Maʼbadda davlatga koʻra, u qoʻyilgan: ilohiy xizmatlarni oʻtkazgan bir ruhoniy, juda kam uchraydigan hodisa.

U Nicholas the Wonderworker cherkoviga tayinlangan, Turkiston yeparxiyasi maʼmuriyatining yurisdiktsiyasi ostida edi.

1910-yilda zilzila sodir boʻldi, natijada u qisman tomdan qulab tushdi. Bir yil oʻtgach, u tiklandi. 1932-yilda cherkov yopildi. Bino bugungi kungacha saqlanib qolgan. Ammo qabristondan faqat xotiralar qoldi.

Galereya

Manbalar

Adabiyot 

 Fotosurat va tavsif bilan buklet. Ivanov An. A. — Rossiya Turkistonining shahar va qishloqlariga sayohatlar. Qishloq va shaharlar tekshirildi va suratga olindi, 110 ta fotosurat va 54 ta matn . Sankt-Peterburg, 1910 yil.
 Kitob. Ivanov Al. A. — Fargʻona harbiy okrugi tarixi . Qo‘qon, 1911 yil.
 Fargʻona jurnali. Maqola — Aleksandr Nevskiyning Fargʻona ibodatxonasidagi mo''jiza . Bookinist nashriyoti, Farg‘ona 1956 yil
 Kitob. Golenberg B. A. — Turkiston oʻlkasining qadimiy ibodatxonalari . Toshkent, 2011 yil.
 Kitob. Ruzaev B. A. — Oʻzbekistonda cherkovlar tarixi . Toshkent, 2014 yil.

Fargʻona meʼmoriy yodgorliklari
Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Oʻzbekiston ibodatxona cherkovlari
Fargʻona bino va inshootlari
Falasbon buva maqbarasi

Falasbon buva maqbarasi — Namangan viloyat To‘raqo‘rg‘on tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar 

Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Tirik mozor ziyoratgohi

Tirik mozor ziyoratgohi — Namangan viloyat Uchqo‘rg‘on tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Avliyo Aleksandr Nevskiy ibodatxonasi (Fargʻona)

Avliyo Aleksandr Nevskiy cherkovi — Rossiya imperiyasining Skobelev shahrida (hozirgi Oʻzbekistonning Fargʻona shahri) yoʻqolgan pravoslav cherkovi. U rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo metropolitan okrugining Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasiga tegishli edi. U 1936-yilda vayron qilingan.

Tarix 

Fargʻona vodiysidagi eng katta ibodatxonaga 1891-yil 23-iyulda mahalliy Turkiston yepiskopining duosi bilan asos solingan. Gʻazna mablagʻlari hisobidan qurilgan va 1899-yilning birinchi yarmida qurib bitkazilgan. Oʻsha yilning 17-may kuni muqaddas olijanob knyaz Aleksandr Nevskiy sharafiga bagʻishlangan.

Neo-Vizantiya uslubida pishgan temir gʻishtdan qurilgan, u shaharning markazida (oʻsha paytda u Skobelev deb nomlangan), asosiy shahar maydonida joylashgan edi. Ibodatxona 700 kishiga moʻljallangan. U uchta qavatda qurilgan va pastki qavatda 18 ta, oʻrtada 20 ta va yuqori gumbazda 8 ta derazadan iborat edi. Ichkari gipslangan va har xil ranglarga boʻyalgan; dekor bezaklari bilan toʻldirildi, pollar yogʻochdan edi. Gʻarbiy shift qismida ikki massiv qaragʻay nurlari bilan jihozlangan. Maʼbadda beshta pech bor edi.

1898-yilda Andijon qoʻzgʻoloni tugashi munosabati bilan Afos rohiblari cherkovga sovgʻa sifatida Fargʻona viloyati qoʻshinlariga fotiha beish bilan birga Avliyo Aleksandr Nevskiy ibodatxonasi ikonasi va siymosini olib kelishdi. Har xil turdagi yogʻochlardan yasalgan uch qavatli ikona 1899-yilda xazina hisobidan sotib olingan.

1900-yilgacha 1876-yilda tashkil etilgan cherkov va ruhoniylar Turkiston yeparxiyasi hokimiyati tasarrufida boʻlib, oʻsha 1900-yil 23-martda general-gubernator va okrug qoʻshinlari qoʻmondoni Sergeyning iltimosiga binoan, boshqa ruhoniylar va cherkovlar qatorida ular komendant idorasida roʻyxatdan oʻtgan harbiy va dengiz ruhoniylarining protopresviteri yurisdiksiyasiga oʻkazildi (1895-yilda u Fargʻona idorasi, keyin esa Skobelev harbiylari deb oʻzgartirildi). 1911-yil 22-dekabrda Oliy Kengash tomonidan tasdiqlangan Harbiy Kengashning buyrug‘i bilan Skobelev harbiy qo‘mondonligi idorasi huzuridagi ruhoniylar shtabi tugatilib, 8-Turkiston otishma polkida yangisi ochildi, u yerda ruhoniylar maʼbad bilan birga kiritilgan. Shtatga koʻra, maʼbadga bitta ruhoniy tayinlangan.

Cherlovning asoschisi va uning birinchi rektori, protoreys Afanasiy Ryshkin cherlovning qurbongoh qismining janubi-sharqiy devori yaqinida dafn etilgan, dafn qilinadigan joy qabr toshi bilan belgilangan.

1936-yilda maʼbad yopildi, uning binosi buzildi. Barcha mulk boshqa ibodatxonalarga topshirildi.

Adabiyot 

 Golenberg V. A. „Turkiston oʻlkasining qadimiy ibodatxonalari“. Toshkent 2011 yil.

Manbalar

Havolalar 

 Muqaddas oʻng dindor Buyuk Gertsog Aleksandr Nevskiy cherkovi

Fargʻona tarixi
Fargʻona meʼmoriy yodgorliklari
Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Oʻzbekistonning vayron qilingan cherkovlari
Fargʻonadagi pravoslav cherkovlari
Fargʻonaning yoʻqolgan bino va inshootlari
Avliyo Aleksandr Nevskiy ibodatxonasi
Andrey Timoshenko

Andrey Stanislavovich Timoshenko (1972-yil 21-aprelda tugʻilgan, Fargʻona, Oʻzbekiston SSR, SSSR) — rus zobiti, Rossiya Federatsiyasi Qahramoni.

Tarjimai holi 
1972-yil 21-aprelda Fargʻona shahrida tugʻilgan.

1993-yilda Ryazan oliy havo-desant qoʻmondonlik maktabini tamomlagan. 98, 7-gvardiya havo-desant diviziyalarida va 10-alohida parashyut polkida vzvod komandiridan parashyut batalonining shtab boshligʻigacha boʻlgan lavozimlarda xizmat qilgan.

2001-yilda Qoʻshma qurolli kuchlar akademiyasiga oʻqishga kirgan va oʻqishni 2003-yilda tamomlagan. Shundan soʻng 7-gvardiya desant-shturm diviziyasi (Stavropol shahri) 247-havo-desant polki komandirining oʻrinbosari etib tayinlangan. 2007-yildan — Havo-desant kuchlari kichik mutaxassislari uchun 242-oʻquv markazining 285-havo-desant oʻquv polkining komandiri (Omsk). 2001-yildan 2003-yilgacha — Tashkiliy va shtat ishlari bilan bogʻliq holdu 35-alohida qoʻriqchilar motorli miltiq brigadasi komandirining oʻrinbosari etib tayinlangan. 2013-yilning noyabridan 2015-yilning fevraligacha 201-harbiy bazaning 149-gvardiya motoo‘qchilar polkiga qo‘mondonlik qilgan.

Urushdagi faoliyati 
1994-yilda 98-gvardiya havo-desant diviziyasining birlashgan batalyoni konstitutsiyaviy tuzumni tiklash uchun Checheniston Respublikasiga xizmat safariga joʻnatilgan. 1994-yil 31-dekabrdan 1995-yil 1-yanvargacha parashyutchilar bataloni Grozniy shahriga kirib borgan. Leytenant Andrey Timoshenko hujum guruhi qoʻmondoni etib tayinlangan.

1995-yil 2-yanvarda leytenant Timoshenko: 1995-yil 12-yanvardan 13-yanvarga oʻtar kechasi Vazirlar Kengashi binosiga bostirib kirish, tungi qoʻriqchini yoʻq qilish va jangarilarning eng muhim qoʻmondonlik punktlarini egallash buyrugʻini olgan. Ertalab soat 5 larda binoga hujum boshlangan. Hujum guruhining yoʻlida tungi qoʻriqchilar yoʻq qilingan va shu bilan batalonning asosiy kuchlari uchun oʻtish joyi tozalangan. Shundan so‘ng, guruhga Vazirlar Kengashi binosining qarama-qarshi tomonida pistirma o‘tkazish va shu orqali Vazirlar Kengashi binosiga yangi jangari kuchlarning o‘tishiga yo‘l qo‘ymaslik vazifasi yuklatilgan. O‘n nafar jangari yo‘q qilingan. Guruh vazifani yoʻqotishsiz bajargan.

Mukofotlari 
Rossiya Prezidentining 1995-yil 6-martdagi farmoni bilan maxsus topshiriqni bajarishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun gvardiya leytenanti Andrey Stanislavovich Timoshenkoga „Oltin yulduz“ medali bilan Rossiya Federatsiyasi Qahramoni unvoni berildi.

Manbalar 

Fargʻonada tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1972-yilda tugʻilganlar
21-aprelda tugʻilganlar
Muqaddas Nikolay mo‘jizakor cherkovi (Farg‘ona)

Muqaddas Nikolay moʻjizaviy cherkovi — Turkiston oʻlkasining Skobelev (hozirgi Fargʻona shahri) shahrida 1907—1927-yillarda mavjud boʻlgan vayron boʻlgan pravoslav cherkovi.

Tarix 
Maʼbad 1902-yilda Turkiston general-gubernatorligida Termiz, Verniy, Skobelev, Kerki, Kushka, Samarqand, Chardjou shaharlarida garnizon cherkovlarini qurish uchun ishlab chiqilgan meʼmor Fyodor Verjbitskiy va harbiy muhandis Fyodor Smirnovning loyihasi boʻyicha qurilgan. Turkiston harbiy ibodatxonalari uchun namunaga aylangan bu loyiha 1901-yilda tasdiqlangan Fyodor Verjbitskiy polk cherkovining namunali loyihasi asosida yaratilgan edi.

Shunday qilib, soddalashtirilgan rus uslubidagi bino Turkistonning boshqa ibodatxonalariga oʻxshash edi. U pishiq gʻishtdan qurilgan, ichki makonining oʻlchami 24 dan 16 metrga teng edi. Eshiklardan birining tepasida qoʻngʻiroq minorasi bor edi.

Maʼbadning qurilishi 1907-yilda yakunlandi. 1909-yil avgust oyida sobor Muqaddas Nikolay moʻjizaviy sharafiga muqaddas qilindi (patronal bayram kuni 6-dekabr etib belgilangan).

1910-yilning ikkinchi yarmigacha u 3-Turkiston otishma brigadasi idorasiga qarashli 7-Turkiston otishma polkiga mansub edi. 1910-yilda qayta muqaddaslash marosimi oʻtkazildi.

Andijon qoʻzgʻoloni (1898) paytida halok boʻlgan rus askarlari dafn etilgan ibodatxonaga pravoslav qabristonida qurilgan Avliyo Aleksandr Nevskiy ibodatxonasi tayinlangan.

1927-yildan keyin cherkov yopildi, qoʻngʻiroq minorasi buzildi, piktogramma va barcha cherkov mulki boshqa cherkovlarga oʻtkazildi. Bir muncha vaqt sobiq soborda ombor sifatida mavjud edi va keyinchalik u yopildi. Bino 2000-yillarda buzib tashlangan.

Manbalar

Adabiyot 

 „Turkiston o‘lkasida ko‘chirish“ Peterburg, 1911-yil.
 F. B. Karavaeva — „Och dasht oʻtmishi va hozirgi kuni“. Hududi juda katta edi. Petrograd, 1914-yil.
 „Rossiya Turkistonining shahar va qishloqlariga sayohatlar“. Qishloqlar va shaharlar koʻzdan kechirildi va suratga olindi: Voskresenskoye, Blagoveshchenskoye, Bogoroditskoye, rus, Spasskoye, Chinazskoye, Yangiyulskoye va boshqalar. Sankt-Peterburg, 1900-yil.

Fargʻona meʼmoriy yodgorliklari
Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Fargʻonadagi pravoslav cherkovlari
Oʻzbekistonning vayron qilingan cherkovlari
Kyoning teoremasi (kinetika)

Kinetikada König teoremasi yoki Königning parchalanishi Iogann Samuel König tomonidan olingan matematik munosabat bo'lib, jismlar va zarralar tizimlarining burchak momenti va kinetik energiyalarini hisoblashda yordam beradi.

Zarrachalar tizimi uchun 
Teorema ikki qismga bo'lingan.

Kyoning teoremasining birinchi qismi 
Birinchi qism tizimning burchak momenti massa markazining burchak momenti va massa markaziga nisbatan zarrachalarga tatbiq etilgan burchak momentining yig'indisi sifatida ifodalaydi.

Isbot 
Koordinata boshi O bo'lgan inersial sanoq sistemasini hisobga olsak, tizimning burchak momentini quyidagicha aniqlash mumkin:

Bitta zarrachaning joylashishini quyidagicha ifodalash mumkin:

Shunday qilib, biz bitta zarrachaning tezligini aniqlashimiz mumkin:

Birinchi tenglama quyidagiga keladi:

 

 

Ammo quyidagi shartlar nolga teng:

Shunday qilib, isbotlandi:

bu yerda M - tizimning umumiy massasi .

Qattiq jism uchun 
Teoremani qattiq jismlarga ham qo'llash mumkin, bunda ba'zi bir inersial sanoq sistemasida o'rnatilgan N kuzatuvchi tomonidan ko'rilganidek qattiq jismning kinetik energiyasi K, quyidagicha yozilishi mumkin:

bu yerda  - qattiq jismning massasi;  - inersial sanoq sistemasida N o'rnatilgan kuzatuvchi tomonidan ko'rilgan qattiq jismning massa markazining tezligi;  - N inersial sanoq sistemasidagi qattiq jismning massa markaziga nisbatan burchak impulsi; va  - N inersial sanoq sistemasiga nisbatan qattiq jismning burchak tezligi R

Foydalanilgan adabiyotlar ro'yxati 

 Hanno Essen: Oʻrtacha burchak tezligi (1992), Qirollik texnologiya instituti mexanika boʻlimi, S-100 44 Stokgolm, Shvetsiya.
 Samuel König (Sam. Koenigio): De universali principio æquilibrii & motus, in viva reperto, deque nexu inter vim vivam & actionem, utriusque minimo, dissertatio, Nova acta eruditorum (1751) 125-135, 162-176 ( Arxivlangan ).
 Pol A. Tipler va Gen Moska (2003), Olimlar va muhandislar uchun fizika (qog'oz): 1A jild: Mexanika (Olimlar va muhandislar uchun fizika), WH Freeman Ed.,

Iqtiboslar 

Mexanika
Selim Ay

Kategori:Türkçe Vikipedi ile Vikiveride aynı resim olan maddeler
Selim Ay (1991-yil 31-iyulda tugʻilgan, Antaliya ) — turk futbolchisi . U Superliga jamoalaridan biri "Chaykur Rizespor" da o'ynaydi.

Futbol karerasi

Jamoadagi faoliyati 
Sidespor infratuzilmasida futbolni boshlagan Selim Ay, keyinchalik Kepez Belediyespor va Konyaspor infratuzilmalarida ishtirok etdi. 2008-yilda u professionallikka o'tish shartnomasini imzoladi va bu joyning A2 jamoasiga kiritildi. 2010-yilda u asosiy tarkibga kiritila boshlandi. Shunday qilib, Konyaspor uchun ilk rasmiy o'yin 2010-yilning 8-may kuni 1-ligada " Oltoy" ga qarshi o'tkazilgan. U liga o'yinlarida maydonga tushdi. U 2010-2011-yilgi mavsumda asosiy jamoada ishtirok eta olmadi va asosan A2 jamoasida o'ynadi.

2011-2012-yilgi mavsum boshida Superligada 1-o'rin . Ligaga tushib qolgan "Konyaspor" jamoasi tarkibiga kiritildi. 2012-2013 yilgi mavsumda jamoasi Superligaga qaytganida u faoliyatini Turkiya oliy ligasida davom ettirdi. U o'zining yagona golini 2013-2014-yilgi mavsumda, 2013-yilning 25-noyabrida, jamoasining yagona goli bo'lgan "Beshiktosh"ga 3:1 hisobida mag'lub bo'lganida kiritdi.

Omadli kunlari 

 Konyaspor

 bitta. Liga : Pley-off chempionati 2012-13

Statistikasi

Klublar statistikasi

Manbalar

Havolalar 

 TFF.org'da Selim Ay
 Mackolik.com'da Selim Ay
 goal.com İnternet Sitesi - Selim Ay Profili 20 Temmuz 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Futbol himoyachilari
Yashayotgan insonlar
Turkiya futbolchilari
1991-yilda tugʻilganlar
FUDBOLL
Bibi Mushkulkushod ziyoratgohi (Namangan)

Bibi Mushkulkushod ziyoratgohi — Namangan viloyat Namangan tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Xoja Abdurahmon ibn Avf ziyoratgohi

Xoja Abdurahmon ibn Avf ziyoratgohi — Namangan viloyat Chust tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi 
Usbu ziyoratgoh Chust tumani, Toshqoʻgʻon qishlogʻida joylashgan. Xoja Abdurahmon ibn Avf Samarqandga kelib odamlarni islomga targʻib qoladi hamda u yerda 40 yil hukumdor boʻladi. Soʻngra fargʻona vodiysiga yetib keladi. Xoja Abduraxmon ibn Avf maqbarasi XII asrga mansub. Ziyoratgohda mahalliy sayyohlarni tashrifi uchun sharoitlar yaratilgan. Namangan viloyat hokimining 1999-yil 2-oktabrdagi 283-sonli qarori bilan Namangan viloyati Xalqaro Oltin meros xayriya jamg‘armasiga foydalanishga berilgan.

Manbalar
Burhoniddin Marg‘inoniy yodgorlik majmuasi

Burhoniddin Marg‘inoniy yodgorlik majmuasi — Fargʻona viloyat Marg‘ilon shahrida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Sayyid Abdullohxon ziyoratgohi

Sayyid Abdullohxon ziyoratgohi — Fargʻona viloyat Marg‘ilon shahrida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Ulug‘ mozor ziyoratgohi

Ulug‘ mozor ziyoratgohi — Fargʻona viloyat Marg‘ilon shahrida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Bandikushod ziyoratgohi

Bandikushod ziyoratgohi — Fargʻona viloyat Buvayda tumanida joylashgan ziyoratgoh.

Tarixi

Manbalar
Kastelo Velyodagi Kastro

Kastelo Velyodagi Kastro () — Portugaliyaning Alentexo markaziy hududidagi Alandroal munitsipaliteti hisoblanib, Terena (San-Pedro) fuqarolik cherkovidagi xalkolit shaharchasidir.

Tarixi 
Birinchi turar-joylar xalkolit davriga toʻgʻri keladi. Bronza davrining oxiriga kelib, bu joy kuchli metallurgiya faoliyati markaziga aylandi.

Mavriylarning joylashishi davrida bu joy musulmon koʻchmanchilar tomonidan ishgʻol qilingan.

20-asrda (1990-yillar) Manuel Kalado aholi punktini oʻrganish uchun hududda birinchi arxeologik qazishmalarni oʻtkazdi.

Arxitekturasi 
Qadimgi qal’a Rio-Lyusefesit bilan chegaralangan boʻlib u baland togʻ choʻqqilari va sharqiy yon bagʻirlari hududiga qaraydigan kichikroq badavlat qishloq hududida joylashgan. Saytga kirish faqat gina gʻarbiy chekkadan mumkin hisoblanadi. Aholi punkti yaqinida „Kastelo Velho 2“ deb atalgan yana bitta aholi punkti oʻrnatilgan boʻlib, u umumiy xususiyatlarga ega va  saytdan Santuário de Endovélico em São Migel da Mota joylashgan hisoblanadi.

Mustahkamlangan turar-joy tartibsiz rejaga ega boʻlib, turli davrlarda foydalanilgan va oʻzgartirilgan. Uning perimetri atrofida past devorlarning koʻrinadigan qoldiqlari boʻlgan qiyalik joylashgan. Ushbu mudofaa tuzilmalari saytdagi turli bosqichlarga mos keladigan alohida rejalarga ega hisoblanadi. Tuzilmalarning qoldiqlari tartibsiz perimetr devorlarida qurilgan, kattaroq tuzilmalar sharq va janubga yaqin joylashgan. Shimoliy qanot boʻylab, ehtimol kon yoki mumkin boʻlgan marosim maydoni bilan bogʻliq kichik va tartibsiz galereyadir.U Galereya Casa da Moura (Ayollar uyi) nomi bilan tanilgan boʻlib, mintaqada mavjud boʻlgan, yaʼni , Pego da Moura yoki Pego da Rocha da Moura (shunga oʻxshash sehrlanganlarga tegishli) kabi etnografik qoʻriqxonalar bilan parallel boʻlishi ham mumkin. Murlar).

Aholi punktining mudofaa qobiliyati daryo va uning sharqiy va gʻarbiy qirgʻoqlari bilan himoyalangan baland joyda joylashganligi bilan taʼminlangan. Gʻarbda saytga noyob kirish imkonini beruvchi tor yoʻl bor hisoblanadi. Bunga yaqin joyda turar-joyning asosiy kirish eshigi shist platformasi bor va u erda metallurgiya faoliyati bilan bogʻliq chekka yashash maydoniga toʻgʻri kelishi mumkin boʻlgan keramika, quyma shlak va tuzilmalarning qoldiqlari koʻrinadi.

Manbalar 

 
 
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Tarix