MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Mark Konik

Mark Aleksandrovich Konik (1938-yil 4-sentabr, Toshkent) – sovet va rus dizayneri, rassomi, dekoratori va sanʼat nazariyotchisi.

Hayoti 
Mark Konik Oʻzbekiston SSRda xizmat sanʼat arbobi rassom Aleksandr Konikning oʻgʻli.

Konik Toshkent teatr va rassomlik institutining rassomlik fakultetini tugatgan (1962). SSSR Rassomlar uyushmasi aʼzosi (1963). 1964-yildan 1991-yilgacha SSSR Rassomlar uyushmasining Markaziy oʻquv va eksperimental studiyasida (Senej studiyasi deb ataladigan) atrof-muhitni loyihalash ustaxonasini boshqargan. Aleksandrovich „Osnovi kopmozitsii“ va „Osnovi koloristiki“ asl mualliflik kurslarini ishlab chiqqan. U oʻz ish tajribasini mahalliy („SSSR dekorativ sanʼati“ jurnali) va xorijiy jurnallarda chop ettirgan, shuningdek, maqolalarini (O. Genisaretskiy, V. Glazichev, K. Kantor va boshqa mashhur mutaxassislarning maqolalari bilan oʻz maqolalarini boyitgan) „Arxiv odnoy masterskoy (Senejnaya studiya)“ kitobida umumlashtirgan.

Mark Konik Georgiy Yungvald-Xilkevichning „Formula radugi“ (1966), „Tufli s zolotimi pryajkami“ (1976), „Dvoye pod odnim zontom“ (1983), „Sezon chudes“ (1985) filmlarida kino rassomi sifatida ishtirok etgan. Xilkevichning intervyularidan birida Konikning badiiy va pedagogik ishi Vladimir Visotskiyda kuchli taassurot qoldirganligi haqida soʻz boradi.

Konik Aleksandrovich 2012-yil 6-dekabrda vafot etgan.

Yaratilishi 
Konik rassom boʻlib ishlagan hamda 250 dan ortiq sur’atlar muallifi. P. Kleye va K. Malevichning ishlari Konikning rasmlariga katta taʼsir koʻrsatdi. Uning ijod namunalari Rossiyada va xorijda shaxsiy kolleksiyalarda saqlanadi.

2022-yilning mart-aprel oylarida VSEKOXUDOJNIK koʻrgazma assotsiatsiyasi „Kod Konika“ (Gostiny Dvor, VSEKOXUDOJNIK galereyasi) rasmining katta retrospektiv koʻrgazmasini tashkil qilgan. Ushbu koʻrgazmada muallifning ikki yuzdan ortiq asari taqdim etilgan.

Manbalar 

2012-yilda vafot etganlar
6-dekabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1938-yilda tugʻilganlar
4-sentyabrda tugʻilganlar
Feruz A’zamov

A'zamov Feruz Muzaffarovich (1965-yil 27-fevral, Toshkent, O'zbekiston SSR) — sovet—o‘zbek sambo sport ustasi, yoshlar (1983-yil) va o‘smirlar o‘rtasidagi SSSR chempionatlarining bronza medali sovrindori (1984-yil), SSSR kubogi g‘olibi (1990-yil) va bronza medali (1988-yil), 1991-yil SSSR chempionati kumush medali sovrindori, 1991-yil g‘olibi. SSSR xalqlarining yozgi Spartakiadasi, 1990-yil “Xarlampiev xotirasiga bag'ishlangan” xalqaro turniri gʻolibi, 1991-yil Yevropa chempioni, 1994-yil Osiyo chempionati kumush medali sovrindori, SSSR xalqaro sport ustasi. “Dinamo” (Toshkent) sport klubi vakili. U 1-o‘rta vazn toifasida (68 kg gacha) ishtirok etdi. A'zamovning ustozi A. N. Abduvaliev edi.
Yuriy Koloskov

Yuriy Veniaminovich Koloskov (1929-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 2016-yil Moskva, Rossiya) – Sovet harbiy qoʻmondoni, general-mayor. K. Y. Voroshilov nomidagi SSSR KGBning Oliy chegara harbiy-siyosiy maktabi boshligʻi (1982–1990).

Biografiyasi 
Yuriy Veniaminovich 1929-yil 2-fevralda Oʻzbekiston SSRning Toshkent shahrida tavallud topgan.

1939–1946-yillarda Toshkent SSSR NKVDning Suvorov nomli harbiy bilim yurtida tahsil olgan. 1946–1948-yillarda SSSR NKVD qoʻshinlarining Moskva harbiy bilim yurtida oʻqigan. 1951-yilda Saratov davlat universitetining filologiya fakultetining sirtqi boʻlimini tamomlagan.

Koloskov 1948-yildan 1982-yilgacha SSSR NKVD, SSSR Ichki ishlar vazirligi, SSSR MGB, SSSR Davlat xavfsizligi qoʻmitasida qoʻmondonlik va siyosiy lavozimlarda xizmat qilgan. 1965-yildan 1982-yilgacha Sharqiy chegara okrugida quyidagi lavozimlarda xizmat qilgan: 1965-yildan 1972-yilgacha siyosiy boʻlim boshligʻi va 129-Prjevalskiy chegara otryadi boshligʻining oʻrinbosari. 1972-yildan 1978-yilgacha boshliq oʻrinbosari, 1978-yildan 1982-yilgacha siyosiy boʻlim boshligʻi va Sharqiy chegara okrugi qoʻshinlari boshligʻi (qoʻmondoni) oʻrinbosari lavozimlarida faoliyat olib borgan. Afgʻoniston urushida qatnashgan.

Yuriy Veniaminovich 1982-yildan 1990-yilgacha SSSR KGB K. Y. Voroshilov nomidagi Oliy chegara harbiy-siyosiy maktabining boshligʻi boʻlgan (Golitsyno, Moskva viloyati).

Koloskov 1990-yilda isteʼfoga chiqqanidan soʻng, Dnestrovyeda PMR MGB maslahatchisi boʻlib ishlagan va ushbu respublikaning maxsus kuchlari va chegara otryadlarining tashkilotchisi boʻlgan. 1992-yildan beri Dnestrboʻyıdagi qurolli mojaroning ishtirokchisi. 1993-yildan B. V. Tarasov xalq deputati maslahatchisi, Rossiya Federatsiyasi Oliy Kengashining himoyasi ishtirokchilaridan biri edi.

Koloskov 2016-yil 8-dekabrda Moskvada vafot etdi va Troyekurovskoye qabristoniga dafn qilindi.

Xotirasi 
2018-yil 25-may kuni Dnestrboʻyidagi Tiraspol chegara postiga general-mayor Yuriy Veniaminovich Koloskov nomi berildi.

Manbalar 

Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
General-mayorlar (SSSR)
Moskvada vafot etganlar
2016-yilda vafot etganlar
8-dekabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1929-yilda tugʻilganlar
20-fevralda tugʻilganlar
Muravitskiy Yuriy

Muravitskiy Yuriy Adolfovich (; 1947-yil 12-iyun, Angren shahri, Toshkent viloyati – 2015-yil 29-may, Kiyev) – sovet va ukrain teatr va kino aktyori, oʻqituvchi. Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1982).

Hayoti 
Muravitskiy Yuriy Adolfovich 1947-yil 12-iyunda Oʻzbekiston SSRning Angren shahrida tugʻilgan.

U Kaliningrad drama teatrida va Lesya Ukrainka nomidagi Kiyev rus drama teatrida aktyorlik qilgan.

Kiyev milliy madaniyat va sanʼat universitetining teatr sanʼati kafedrasida dars bergan, professor. Bugungi kunda klassik Butun Ukraina teatr festivalining hakamlar hay’ati aʼzosi boʻlgan.

U filmlar hamda rol oʻynagan hamda Grigoriy Koxan rejissyorligidagi „Yaroslav Donishmand“ (1981) filmida bosh rolni ijro etgan.

Muravitskiy Yuriy Adolfovich 2015-yil 29-mayda Kiyevda vafot etgan.

Filmlari 
1974-yil – Moviy patrul – Vitya Belousning otasi.

1975-yil – Aeronavt – Odessa rezidenti, oʻqituvchi.

1978-yil – Polkovnik Zorin versiyasi – politsiya mayori (epizod).

1978-yil – Maxsus kuchlar – epizod.

1979-yil – Kazaklar – qaroqchilar.

1981-yil – Yaroslav donishmand – Yaroslav.

1983-yil – Qirollarning soʻnggi bahsi (4-qism) – Admiral Lourens Palmer, dengiz floti boshligʻi.

1984-yil – Ingliz bogʻidagi Kankan – Savva.

1985-yil – Dengizchi Jeleznyak – Aleksandr Kerenskiy.

1985-yil – Unvonsiz – Viktor Eduardovich Montvid, maxsus topshiriqlar boʻyicha rasmiy inson.

1987-yil – Va ertaga yashang – Karpinskiy.

1987-yil – Leapfrog – Guryanov (Lukyanov), qurilish boʻyicha menejer oʻrinbosari.

1990-yil – Parchalanish – Juravlevlarning mehmoni.

1991-yil – Sherif yulduzi – Piter.

1991-yil – Kazaklar keladi – Pan-professor, Iesuit.

1991-yil – Qoʻshiq aytishi mumkin boʻlgan it – Garri Del Mar.

1994-yil – Cupid va Demon (Ukraina).

1994-yil – Tigroloviy (Ukraina) – Gepner, professor, mahbus.

1995-yil – Atentat: Myunxendagi kuzgi qotillik (Ukraina).

1995-yil – Sichga yoʻl (Ukraina) – Hetman Sagaidachniy.

2000-yil – Qora Rada (Ukraina) – epizod.

2001-yil – Vaqt garovi (Ukraina).

2007-yil – Jonimning bitta sevgisi (Ukraina) – Tsar Mitridat.

2008-yil – Vladyka Andrey (Ukraina) – Pravoslav ruhoniysi.

2008-yil – Muxtorning qaytishi 4 („Hasad rangi“ 65-qism) – Chibisov.

Mukofotlari 
 Ukraina SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1982).

Manbalar

Havolalar 
 КиноПоиск. Юрий Муравицкий
 Советский экран. Юрий Муравицкий
Lada Jiyenbalanova

Lada Vladimirovna Jiyenbalanova (; 1970-yil 10-aprel, Toshkent, OʻzSSR, SSSR) – qozogʻistonlik beshkurashchi, Qozogʻiston Respublikasida xizmat koʻrsatgan sport ustasi. Qozogʻistonda xizmat koʻrsatgan xodim (2002).

Faoliyati 
Lada Vladimirovna 1997-yildan beri pentatlon bilan shugʻullanadi (1990-yilda ushbu sport bilan shugʻullana boshlagan boʻlsa-da, seksiya tarqatib yuborilganidan keyin suzish sportiga oʻtgan).

Lada 1997-yilda boʻlib oʻtgan ilk Osiyo chempionatida yakkalik va jamoaviy bahslarda ikkinchi oʻrinni egallagan.

Sportchi 2002-yilgi beshkurash boʻyicha Osiyo chempionati gʻolibi boʻlgan. 2002-yilgi Osiyo oʻyinlarida shaxsiy chempionatda birinchi oʻrinni egallagan. Ushbu gʻalabalar tufayli Osiyoning eng yaxshi pentatletchisi deb tan olindi.

Jiyenbalanova Moskvada boʻlib oʻtgan jahon chempionatida Afina Olimpiadasiga yoʻllanma oldi va u yerda 9-oʻrinni egalladi. Sportchi Afina Olimpiadasidagi shaxsiy bahslarda 14-oʻrinni egalladi.

Vladimirovna 2004-yilgi Osiyo chempionatida yakkalik va jamoaviy oʻyinda oltin, shuningdek, estafetada bronza medalini qoʻlga kiritdi. Sportchi Tokio va Seulda oʻtkazilgan Osiyo chempionatlarida yakkalik bahslarda kumush medal sohibasiga aylandi.

Lada 2008-yilda Pekinda boʻlib oʻtgan Olimpiadada atigi 36-oʻrinni egallagan edi.

Jiyenbalanova 2010-yili Guanchjouda boʻlib oʻtgan Osiyo oʻyinlarida Qozogʻiston terma jamoasi tarkibida qatnashib, bronza medalini qoʻlga kiritdi. Shaxsiy bahslarda esa boshqa yoʻnalishlarda yuqori natijalarga erishib, ot chopishda muvaffaqiyatsizlikka uchradi va 16 nafar ishtirokchi orasidan 13-oʻrinni egalladi.

U Jahon kubogining ikkita bosqichida uchinchi (Pekin 2004 va Qohira 2006), ikkinchi (Meathfield 2007) oʻrinlarni egalladi. Jahon kubogi estafeta bosqichida ham uchinchi boʻldi (Vengriya 2007).

Eng yuqori yutugʻi jahon chempionatidagi 4-oʻrin boʻldi (Berlin, 2007).

Oilasi 
Lada oilali. Ikki farzandi bor. Qizi – Arina (1992) 2012-yil zamonaviy beshkurash boʻyicha Osiyo chempioni, Qozogʻiston Respublikasining xalqaro toifadagi sport ustasi. Oʻgʻlining ismi Temur (1996).

Mukofotlari 
Lada 2002-yilda „Qozogʻistonda xizmat koʻrsatgan xodim“ faxriy unvoni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1970-yilda tugʻilganlar
10-aprelda tugʻilganlar
Emiliya Koleganova

Emiliya Olegovna Koleganova (. 2000-yil 28-noyabr, Toshkent) – belaruslik figurali uchuvchi. U Vladislav Polxovskiy bilan birgalikda Belorussiya chempionatining ikki karra kumush medali sovrindori (2019, 2020) va Yevropa chempionati (2020) ishtirokchisi boʻlgan. Sport ustasi, figurali uchish boʻyicha milliy terma jamoa aʼzosi.

Biografiyasi 
Koleganova ijodiy muhitda tarbiyalangan. U rasm chizishni yaxshi koʻrardi, Davlat raqs ansambli qoshidagi xoreografik studiyada raqsga tushishni mashq qila boshladi va besh yoshidan boshlab Prezident archasi tadbirlari sahnasida chiqish qildi. Minsk shahridagi 96-sonli oʻrta maktabda tahsil olgan, uni tugatgandan soʻng Belarus Respublikasi Prezidenti huzuridagi Boshqaruv akademiyasining „Davlat boshqaruvi va huquqshunoslik“ mutaxassisligi boʻyicha oʻqishga kirdi.

Koleganova figurali uchishni toʻrt yoshida, sobiq figurali uchish boʻyicha sport ustasi boʻlgan onasi bilan muz saroyidagi musobaqalarda qatnashganida oʻrgangan. Sakkiz yil davomida yakka ayollarning figurali uchishi bilan shugʻullangan. Koleganovaning konkida uchish boʻyicha birinchi ustozi Igor Rolinskiy edi. Emiliya oʻn ikki yoshida murabbiy Tatyana Belyayevani taklifiga koʻra, oʻn toʻrt yoshli Vladislav Polxovskiy bilan juftlik boʻlib raqsga tushishdi .

Emiliya va Vladislav birinchi toʻlaqonli kattalar mavsumiga Berlindagi musobaqaga tayyorgarlik koʻrishdi. U yerda Italiya va Germaniya terma jamoalari murabbiyi Stefano Karuso bilan birga ishlashdi. Karuso bilan juftlik qadamlarini, qoʻl harakatlarini, pozitsiyalarini tahlil qildilar, shuningdek, sirpanish sifatini yaxshiladilar. 2020-yilda Koleganova va uning sherigi oʻz faoliyatida birinchi va oxirgi bor yirik xalqaro turnirda – Yevropa chempionatida ishtirok etishdi, ammo juftlik final bosqichiga chiqa olmadi. Keyinchalik Emiliya sportni tark etdi.

Ularning raqobatbardosh faoliyati davomida Koleganova va Polxovskiyning raqs dueti juda istiqbolli deb hisoblangan. Belorus konkida uchish ittifoqi bosh kotibi Yuliya Levshunova bu juftlikka umid bogʻlagan. Koleganova va Polxovskiy Belarus raqs duetlarining norasmiy reytingida Anna Kublika va Yuriy Gulitskiydan keyin ikkinchi oʻrinni egallagan.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
2000-yilda tugʻilganlar
28-noyabrda tugʻilganlar
Levon Abramyan

Levon Abramovich Abramyan (arman. Լևոն Աբրահամյան; 1910-yil 11-may, Toshkent, Turkiston – 1988-yil 26-iyul, Leninakan, Armaniston SSR) – sovet-arman arbobi, kino aktyori. Armaniston SSR xalq artisti (1978-yil).

Hayoti 
Levon Abramyan 1910-yil 11-may sanasida Toshkent shahrida tugʻilgan. 1932-yilda birinchi debyut rolini Toshkentdagi Katta teatr sahnasida ijro qilgan.

U 1926—1937-yillarda oraligʻida Toshkentda yashagan va shu yerda ishlagan. 1937—1953-yillarda esa Kirovoboddagi (hozirgi Ganja) teatrda bosh direktor lavozimlarida ishlagan. 1953-yildan 1957-yilgacha Leninanakan (hozirgi Gyumri) arman drama teatrining bosh rejissyor sifatida ishlagan.

1957-yildan to nafaqaga chiqguniga qadar yaʼni 1988-yilgacha shu teatrda aktyro sifatida ishlagan.

U Aleksandr Shirvonzodaning Nomus romani asosida saxnalashtirilgan shu nomli spektaklida Seyran,

Manbalar
Vadim Kozlov

Vadim Valentinovich Kozlov (1930-yil 16-yanvar, Toshkent – 2010-yil 9-sentyabr, Saratov) – sovet va rus tibbiyot olimi, tibbiyot fanlari doktori, professor, sud tibbiyoti boʻyicha mutaxassis. Saratov davlat yuridik akademiyasining yuridik psixologiya va sud ekspertizasi kafedrasi asoschisi va mudiri (1975–1995). Rossiya Federatsiyasi oliy kasb-hunar taʼlimining faxriy xodimi.

Hayoti 
Vadim Valentinovich Kozlov 1930-yil 16-yanvarda Toshkent shahrida tavallud topgan.

1954-yil – Saratov davlat tibbiyot institutini tamomlagan, 1954–1961-yillarda – professor M. I. Rayskiy nomidagi Saratov davlat tibbiyot instituti sud tibbiyoti kafedrasi xodimi boʻlib faoliyat yuritgan.

Kozlov 1974-yilda – Tibbiyot fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun „Tana jarohatlarining ogʻirlik darajasini sud-tibbiy aniqlash uchun materiallar (tibbiy va yuridik dispozitsiyalar)“ mavzusida dissertatsiya himoya qiladi (ilmiy maslahatchilar V. M. Smolyaninov va D. P. Rasseikin).

1975–1995-yillarda – Saratov davlat yuridik akademiyasining yuridik psixologiya va sud ekspertizasi kafedrasining asoschisi va birinchi mudiri boʻldi.

Kozlovga 1977-yilda – professor unvoni berilgan.

Olim 2010-yil 9-sentyabrda Saratovda vafot etgan. U Saratov shahridagi yahudiy qabristoniga dafn etilgan.

Ilmiy faoliyati 
Professor Kozlovning ilmiy faoliyatining asosiy yoʻnalishi sud-travmatologiyasi, tirik odamlarni tekshirish va ekspertiza qilish edi. U sud-tibbiyot ekspertizalarida ishtirok etgan, huquqni muhofaza qilish organlari va ekspert muassasalari xodimlariga maslahat yordami koʻrsatdi.

Kozlov ishlagan yillari davomida 100 dan ortiq ilmiy ishlar, shu jumladan bir necha marta qayta nashr etilgan bir nechta monografiyalar, bir qator darsliklarni nashr ettirgan. Huquqshunoslik, Sotsialistik qonuniylik, Sud-tibbiyot kabi yetakchi ilmiy jurnallarda faol nashr etilgan.

Saratov 1965-yildan davlat tibbiyot universiteti sud-tibbiyot shifokorlari ilmiy jamiyati boshqaruvi aʼzosi boʻlgan.

Mukofotlari 
Vadim Kozlov 1984-yilda Saratov „Mehnat faxriysi“ medali, 2002-yilda II darajali „Vatanga xizmatlari uchun“ ordeni va 2006-yilda Rossiya Federatsiyasi Oliy kasb-hunar taʼlimining faxriy xodimi nominatsiyalari bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Mehnat faxriysi medali sohiblari
Tibbiyot fanlari doktorlari
2010-yilda vafot etganlar
9-sentyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1930-yilda tugʻilganlar
16-yanvarda tugʻilganlar
Eskender Mustafayev

Mustafayev Eskender Ametovich (1981-yil 17-iyulda tugʻilgan) paralimpiyachi suzuvchi. U 2012-yilgi Yozgi Paralimpiya oʻyinlarida Ukraina nomidan qatnashib, 50 metrga erkin usulda suzishda oltin, 2013-yilda IPC suzish boʻyicha jahon chempionatida ikkita oltin va ikkita kumush medalni qoʻlga kiritgan. Mustafayev 2015-yilgi IPC suzish boʻyicha jahon chempionatida Rossiya nomidan qatnashib, bittadan oltin va bronza medallarini qoʻlga kiritgan.

Hayoti 
Eskender Mustafayev Toshkent viloyatining Chinoz shahrida tugʻilgan. Besh yoshida unga Charcot-Marie-Tooth kasalligi tashxisi qoʻyilgan. U uylangan, xotini Yuliyadan bir qizi bor. Mustafayev avvalroq ukrainalik paralimpiyachi Olga Mustafoyeva bilan turmush qurgan edi. U ukrain tilini bilmaydi va rus tilida gapiradi.

Suzuvchilik faoliyati
Mustafayev 2008-yilda Ukrainaning Sevastopol shahrida bel va qoʻlning zaifligini reabilitatsiya qilish rejimi doirasida suzishni boshlagan. U dastlab qilichbozlikka qiziqqan, ammo, suzishga ahd qilgan, chunki uning qoʻlidagi muammolar qilichbozlik bilan shugʻullanishiga halaqit berar edi. 2011-yilda Mustafayev terma jamoa safida debyut qilgan va Germaniyaning Berlin shahrida boʻlib oʻtgan suzish boʻyicha IPC Yevropa chempionatida Ukraina delegatsiyasi aʼzosi sifatida erkaklar oʻrtasida 50 metrga S4 erkin suzishda ishtirok etgan.

Mustafayev 2012-yilgi Yozgi Paralimpiya oʻyinlarida Qrim viloyatidan qatnashgan uch ukrainalik sportchidan biri boʻlgan. 2012-yilda Londonda 31 yoshli Mustafayev S4 suzish boʻyicha 50 metrga erkin usulda suzish boʻyicha 38,26 soniya natija bilan oltin medalni qoʻlga kiritgan.Shuningdek, Londondagi suzish dasturida 100 metrga erkin usulda, 50 metrga chalqancha va 200 metrga erkin usulda suzish bahslarida ham ishtirok etgan. 2012-yilgi natijalarilardan soʻng Mustafayev sportdagi yutuqlari uchun „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

Monrealda boʻlib oʻtgan 2013-yilgi IPC suzish boʻyicha jahon chempionatida Mustafayev erkaklar oʻrtasida 50 metrga S4 erkin uslubda suzishda 37,96 soniya natija bilan oltin medalni qoʻlga kiritgan. U erkaklar oʻrtasida 100 metrga erkin uslubda suzishda oʻtkazilgan bahslarda sloveniyalik Darko Dyurichga sekundning uchdan bir qismiga yutqazib, kumush medalni qoʻlga kiritgan.

Mustafayev 2014-yilda rasmiy ravishda fuqaroligini oʻzgartirdi va hozirda xalqaro musobaqalarda Rossiya sharafini himoya qilib kelmoqda.

Mustafayev 2014-yilgi IPC suzish boʻyicha Yevropa chempionatini oʻtkazib yuborgan. 2015-yilda u IPC Jahon chempionatida Rossiya sharafini himoya qilgan va 4 x 50 m erkin estafetada 20 ball bilan bronza medalini qoʻlga kiritgan. 100 metrga erkin uslubda va 50 metrga chalqancha uslubda suzish boʻyicha oʻtkazilgan musobaqalarda esa saralashdan oʻta olmagan.

Manbalar

Havolalar 
 Eskender Mustafaev – Russian Federation – Glasgow 2015 IPC Swimming World Championships at the International Paralympic Committee
 Eskender Mustafaiev – Ukraine – Montreal 2013 IPC Swimming World Championships at the International Paralympic Committee
Grigoriy Kleymits

Grigoriy Davidovich Kleymits (17-avgust 1945-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 20-sentyabr 1998-yil, Sankt-Peterburg, Rossiya) 1970-yillarda mashhur VIA „Singing Guitars“ning mashhur musiqachisi boʻlgan. Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist (1998-yil).

Biografiyasi 
Kleymits 1945-yil 17-avgustda Toshkent shahrida tavallud topgan. 1952-yilda uning oilasi Leningradga koʻchib oʻtdi. Otasi David Grigoryevich Kleymits Leningrad konservatoriyasida dars bergan. Onasi Sofya Ilinichna musiqa maktabini skripka boʻyicha tamomlagan, ammo butun umri davomida hisobchi boʻlib ishlagan. Opasi Yevgeniya musiqa maktabi va institutini tugatgan va musiqa maktabida dars bergan.

Edita Piyexa 1976-yilda G. Kleymitsni musiqiy direktor va pianinochi sifatida oʻz jamoasiga taklif qildi. Bu davrda „Pridet i k vam lyubov“, „Ballada o Tane Savichevoy“, „Stariy royal“, „A jizn prodoljayetsya“, „Gorko“ va boshqa koʻplab xitlar yaratildi.

Kleymits istedodli pianinochi edi. U koʻplab musiqachilar va sanʼat ustalari bilan hamkorlik qilgan.

Grigoriy Kleymits ishtirokida teledasturlar suratga olindi: „Grigoriy Kleymits“ (boshlovchi Irina Taymanova, (hozirgi MTV), „Nou Smoking“ (boshlovchi K. Nabutov), „Odnajdi vecherom“ D. Nagiyev va S. Rost bilan, „Muzikalniy ring“, „Vezyot je lyudyam“ va boshqalar.

U 1998-yil 20-sentyabrda „Drujba“ ansambli asoschisi Aleksandr Bronevitskiy xotirasiga bagʻishlangan kechada „Conti“ kazinosining Gigant zalida „Drujba“ guruhining sobiq solisti Vitaliy Korotayev bilan qoʻshiq kuylayotganda yurak xurujidan vafot etdi.

Oilasi 
Birinchi xotini – Irina Vitaliyevna Ponarovskaya (1953), sovet va rus jaz, estrada xonandasi, kino aktrisasi, teleboshlovchi.

Ikkinchi xotini – Marina Anatolyevna Kleymits (1953-yil 12-may – 2007-yil 9-oktyabr), Rossiya Federatsiyasi Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi, shoira

Mukofotlari 
1998-yil 13-oktyabrda 1229-sonli qaror bilan Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan artisti unvoniga sazovor boʻlgan.

Manbalar 

Sankt-Peterburgda vafot etganlar
1998-yilda vafot etganlar
20-sentyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1945-yilda tugʻilganlar
17-avgustda tugʻilganlar
Osmanov Dilyaver

Osmanov Dilyaver Ibraimovich (; 1959-yil 17-iyul, Bekobod, Toshkent viloyati) – qrim tatarlaridan boʻlgan sovet va ukrain shoiri va publitsist. „Yildiz“ jurnali bosh muharriri (2009-yildan). Tatariston Respublikasi Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi(1993), Ukraina Jurnalistlar milliy uyushmasi va Ukraina teatr arboblari milliy uyushmasi aʼzosi. Tatariston Respublikasi va Qrim Avtonom Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist. KIPU oʻqituvchisi. Tarix fanlari nomzodi. Qrim-tatar va rus tillarida ijod qiladi.

Hayoti 
Osmanov Dilyaver Ibraimovich 1959-yil 17-iyulda O‘zbekiston SSR, Toshkent viloyati, Bekobod shahrida oddiy ishchi oilasida tugʻilgan. Millati qrim-tatar. Yoshligidan ijod bilan shugʻullangan. 1966-yilda u boshlangʻich maktabda oʻqishni boshlagan, bir vaqtning oʻzida musiqa maktabida ham taʼlim olgan. 1979-yilda maktabni tugatgach, Qozon madaniyat universitetiga oʻqishga kirgan. Uchinchi kursda esa Qozon konservatoriyasiga oʻqishga kirgan va uni 1985-yilda xalq cholgʻulari fakulteti boʻyicha tamomlagan.

1984-yildan 1989-yilgacha Qozondagi turli musiqa muassasalarida ishlagan. 1993-yilda Tatariston Respublikasi Yozuvchilar uyushmasi aʼzosiga aylangan. 1989-yilda Qrimga koʻchib oʻtgan.

1980-yildan boshlab matbuotda yozuv va sheʼrlarini chop etib kelagan. Ijod naʼmunalari Qrim tatarlarining „Yildiz“ jurnalida, Qozondagi „Idel“ va „Kazan utlari“ jurnallarida nashr etilgan. Qrimga koʻchib oʻtgach, mahalliy nashrlarda chop etilgan. Uning sheʼriyati va jurnalistik materiallari mavzulari orasida Qrim-tatar milliy harakati va Qrim-tatarlarning deportatsiyasi va Qrim-tatar xalqining huquqlarini tiklash bor. Bundan tashqari, Osmonov Qozon „Tatar-inform“ ga Qrim tatarlarining hayoti haqida materiallar taqdim etagan. Qrim-tatar musiqali drama teatri uchun pyesalar muallifi va tarjimoni ham boʻlgan.

1999-yildan boshlab Qrim muhandislik-pedagogika universitetida ishlagan. Tarix fanlari nomzodi boʻlgan.

Qrim-tatar yozuvchilar uyushmasi kotibi, NSJU prezidiumi aʼzosi, Ukraina teatr xodimlari milliy uyushmasi aʼzosi boʻlgan. Kotib sifatida u Eshref Shemy-Zadeh mukofotini berish komissiyasi aʼzosi ham boʻlgan. Deport qilingan fuqarolar ishlari boʻyicha Respublika milliy ishlar qoʻmitasining Jengiz Dagʻji asarlarini nashr etish boʻyicha tahrir hay’ati aʼzosi boʻlgan.

2009-yildan „Yildiz“ jurnalining bosh muharriri boʻlib ishlay boshlagan.

Osmonovning tashabbusi bilan Belogorsk shahrida Bekir Chobanzodaning haykali oʻrniga yodgorlik toshi oʻrnatilgan va Komsomolskaya koʻchasi Chobanzoda sharafiga nomlangan.

Mukofotlari va unvonlari 
 Tatariston Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (2003)
 Qrim Avtonom Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (2010)

Manbalar 

Bekobodda tugʻilganlar
Marina Aganina

Marina Aganina Andreyevna ( 1985-yil 21-iyun, Toshkent, O'zbekiston SSR) — O‘zbekistonlik figurali uchish bo'yicha nafaqadagi sportchi. Artem Knyazev bilan 2004—2005-yillardagi O‘zbekiston milliy chempioni va 2006-yilgi Qishki Olimpiya o‘yinlarida ishtirok etgan.