Love Story (1970)

Love Story – 1970-yilda Erich Segal tomonidan yozilgan AQSh romantik drama filmi. Uning prodyuseri Howard G. Minsky, rejissyori Arthur Hiller, filmdagi debyutida Ali MacGraw, Ryan O'Neal, John Marley, Ray Milland va Tommy Lee Jones ishtirok etishgan.

Film Amerika kino institutining eng romantik filmlardan biri hisoblanadi (roʻyxat 9-sonli) va inflyatsiyaga moslashtirilgan barcha davrlardagi eng yuqori daromad keltiruvchi filmlardan biridir. Keyinchalik, ushbu film OʻNeal va Candice Bergen ishtirok etgan „Oliverning hikoyasi“ (1978) filmining davomi sifatida suratga olindi.

Syujeti 
Oliver Barrett IV, Sharqiy qirgʻoq oq anglo-sakson protestant oilasining merosxoʻri edi. Harvard kollejida oʻqirdi va u yerda xokkey bilan shugʻillanardi. U klassik musiqa boʻyicha Radcliffe kollejining tezkor ishchi sinfidagi talaba Jennifer „Jenny“ Cavilleri bilan uchrashadi; ularning orasida anchagina farq boʻlishiga qaramay ular munosabat qurishadi. Oliverning otasi Nyu-Yorkning Itaka shahriga oʻgʻlining „All-Ivy“ nomini qoʻlga kiritgan Kornellga qarshi xokkey oʻyinini koʻrish uchun uzoq masofani bosib oʻtadi. Barrett jang sababli oʻyindan chetlashtiriladi va Harvard Kornellga 4-3 hisob bilan yengiladi. Oliver otasining kechki ovqat va Harvard yuridik fakultetiga kirishiga yordam berish taklifini rad etadi.

Ular Rod-Aylend shtatida yashovchi Krenston shahridagi novvoy otasi Philni ziyorat qilish uchun borishadi, u Oliverning otasi bilan til topishishini xohlaydi. Phil katolik toʻy oʻtkazishni xohlardi, lekin Oliver va Jenny bu fikrga qarshi chiqib, toʻyida Walt Whitmanning „Song of the Open Road“ni va Elizabet Barret Browningning „Sonnet 22“ qiroatini oʻqib, turmush qurishadi.

Jenny oʻqituvchi boʻlib ishlaydi, lekin otasining moliyaviy yordamisiz er-xotin Oliverning Harvard yuridik maktabida oʻqish uchun pul toʻlashga qiynalishadi. Oliver oʻz sinfida uchinchi oʻrinni egallab, Nyu-Yorkdagi yuqori darajali yuridik firmasida ishlay boshlaydi. Ular oila qurishga tayyor edi, lekin Jenny homilador boʻla olmaydi. U uchta qon tekshiruvidan soʻng, Oliverga ogʻir kasal ekanligi haqida aytadi.

Oliver oʻz ahvolini Jennyga aytmasdan, odatdagidek davom etishga harakat qiladi, lekin u Jennyning shifokoriga duch keladi va haqiqatni bilib oladi. Oliver Parijga chipta sotib oladi, lekin u faqat Jenny bilan vaqt oʻtkazishni xohlab, borishdan bosh tortadi. Oliver Jennyning tibbiy yordami uchun ajrashgan otasidan pul soʻraydi.

Jenny kasalxonada boʻlgan paytda otasi bilan katoliklar tomonidan oʻtkaziladigan marosimga tayyorgarlik koʻrishadi. U Oliverga oʻzini ayblamasligini aytadi. Jenny oʻlganidan soʻng Oliver uni mahkam quchoqlashini soʻraydi. Bu uning soʻngi tilagi edi.

Qaygʻuga botgan Oliver kasalxonani tark etadi va tashqarida otasini koʻradi. Otasi Jennyning ahvoli haqida bilib, yordam taklif qilish uchun Massachusetsdan Nyu-York shahriga yetib kelgan edi. Oliver unga: „Jenny oʻldi“, deb aytadi va otasi unga: „Meni kechir“, deb javob beradi. „Sevgi – bu hech qachon kechirasiz demaslikni anglatadi“

Rollarda 

 Ali MacGraw Jennifer „Jenny“ Cavilleri rolida
 Ryan O'Neal Oliver Barrett IV rolida
 John Marley Phil Cavilleri rolida
 Ray Milland Oliver Barrett III rolida
 Russell Nype Dean Thompson rolida
 Katharine Balfour Mrs. Barrett rolida
 Sydney Walker Dr. Shapeley rolida
 Robert Modica Dr. Addison rolida
 Walker Daniels Ray Stratton rolida
 Tommy Lee Jones Hank Simpson (credited as Tom Lee Jones) rolida
 John Merensky Steve rolida
 Andrew Duncan Reverend Blaufelt rolida

Erich Segal akademik edi, u „Sariq suv osti kemasi“ va „O'yinlar“ kabi filmlarning ssenariylarini yozgan. U oʻzining yangilangan „1940-yillardagi filmning hikoyasi“ni yaratmoqchi boʻldi. Bugungi kunda odamlarning bir-biriga boʻlgan shaxsiy majburiyat va doimiy munosabatlari toʻgʻrisida izlanish olib bordi. Jinsiy axloq masalasi ahamiyatsiz, ammo hozirgi yoshlar orasida eski kunlarga qaraganda ancha „tebranish“ kamroq edi".
Film dastlab ssenariy sifatida yozildi, ammo Erich Segal uni sota olmadi. Segalning vakili boʻlgan William Morris agentligining sharqiy qirgʻoqdagi kinofilmlar boʻlimi boshligʻi Howard Minsky loyihaning muvaffaqiyatli boʻlishiga ishondi. Arthur Hillerning soʻzlariga koʻra, „U oʻz ishidan voz kechdi va Erich Segal bilan kelishuvga erishdi, chunki u bu loyihaga juda ishongandi. U buni oxirigacha davom ettirdi. Agar u boʻlmaganida, Ushbu film hech qachon film boʻlmas edi.
Minksyning aytishicha, Segalga ssenariyni yetti marta qayta yozishini aytgan. U oʻzgarishlar orasida bosh rolni yahudiydan italyan-amerikalikka oʻzgartirish, qizning onasining xarakterini oʻzgartirish, soʻkinish va yalangʻochlikni minimallashtirish taklifini bergan.
1969-yil sentyabr oyida Hiller rejissyorlik qilishi va Harper va Row keyingi yil fevral oyida ssenariyning yangi versiyasini nashr etishi eʼlon qilindi. Evansning aytishicha, Paramount Segalga filmni targʻib qilishga yordam berish uchun ssenariyni romanga moslashtirishini taklif qilgan. Minskiy esa buni men taklif qildim deb aytadi. Peter Bart, oʻsha paytdagi Paramount kompaniyasining rahbari, bu taklif oʻzi tomonidan berilganini davo qiladi. Segal, oʻzi oʻsha paytda romanni yozganini va Harpersning muharriri boʻlgan Gene Youngning unga katta hissa qoʻshganini aytadi. Kitob 1970-yilda Sevishganlar kuni munosabati bilan nashr etilgan va eng koʻp sotilgan kitoblar qatorida boʻlgan.

Kasting 
Matbuot xabarlariga koʻra, Oliver Barrett IV ning asosiy roli Jeff Bridges, Michael Douglas, Beau Bridges, Michael York va Jon Voight tomonidan rad etildi. Evansning aytishicha, Michael Sarrazin, Peter Fonda va Keith Carradine ham uni rad etishdi. MacGraw Christopher Walken, Ken HowardvaDavid Birney bilan eshittirishni eslaydi.

Suratga olish jarayonlari 
Filmning suratga olish jarayoni 1969-yil 18-noyabr kuni Kembrij, Boston va Nyu-York shaharlarida boshlandi. Oradan vaqt oʻtib ilk marota filmni Harvardda suratga olish uchun ruxsat berildi. Ularning Kembrijda yangi turmush qurgan paytlari aslida Agassiz mahallasida suratga olingan. Oliver Jennyni odatga koʻra ostonadan olib oʻtadi, bu voqea Oksford koʻchasi, 119-uyda boʻlib oʻtadi.

Filmning asosiy qoʻshigʻi " (Where Do I Begin?) Love Story „ katta muvaffaqiyat qozondi, xususan, Andy Williams tomonidan yozilgan vokal ijrosi uni muvaffaqiyat choʻqqisiga olib chiqdi. Filmning suratga olish ishlari 1970-yil 3-fevralda oʻz yakuniga yetdi. Love Story filmining premyerasi 1970-yil 16-dekabr kuni Nyu-York shahridagi Loews’s State I teatrida boʻlib oʻtdi.

Amerika kino instituti 

Filmning soundtrackini Quality Records alohida albom sifatida chiqargan va ommaga namoyish etgan.

Yil oxiridagi grafiklar

Musiqa mavzusi va soʻzlari 
(Where Do I Begin?) Love Story soʻzlari bilan boshlangan qoʻshiq filmda yoʻq edi, ammo koʻp oʻtmay chiqarildi.

Keyingi qismlari va qayta ishlab chiqish 
NBC 1973—1974 yillarda Love Story, qisqa metrajli romantik antologiya serialini ommaga namoyish etdi. Ushbu serial roman va filmning nomi bilan bir xil boʻlsa-da, unda filmdagi qoʻshiqdan foydalanilgan boʻlsa ham „(Where Do I Begin) Love Story“ – ular bilan aloqasi yoʻq edi, chunki roman yoki film bilan hech qanday oʻxshash belgi yoki hikoyadan foydalanilmagan.

Tanqidlar 
Jenny Cavillerinin kasalligi aniqlanmaganligi va kasallikning boshlanishi paytida uning holatiga nisbatan chiroyli koʻrinishi uning tanqid qilindi. Vinsent Kenbi oʻzining "New-York Times" gazetasining asl sharhida „Jenny Elizabet Ardenning befoyda muolajasidan azob chekayotganga oʻxshaydi“ deb yozgan. Mad jurnalining 1971-yil oktyabr sonida filmga parodiya qilib („Lover’s Story“) chop etilgan boʻlib, unda Ali MacGrawning „Eski kino kasalligi“ bilan kasallangani tasvirlangan. Bu oʻlim arafasida turgan bemorni „daqiqa sayin goʻzalroq“ boʻlishini anglatadi. 1997-yilda Rojer Ebert „Ali MacGraw kasalligi“ ni kino kasalligi deb taʼriflagan, unda „yagona alomat – bemorning oʻlimgacha goʻzal boʻlib borishi“.

Manbalar

Keltirilgan asarlar

Havolalar 
 
 Love Story at the TCM Movie Database
 
 Film Rewind: Revisiting Love Story (fan summary)

Paramount Pictures filmlari
1970-yil filmlari
Romantik filmlar
AQSh filmlari