MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Solijon Inomov

Solijon Inomov (1903-yil tavallud topgan — 1938-yil 14-oktyabrda vafot etgan) — Namangan shahrida joylashgan ko‘nchilar uyushmasi kotibi va rais o‘rinbosari. O‘zK(b)P Markaziy Komitetining Zelenskiy tumanidagi tashviqotchisi. Zelenskiy tumani partiya komitetida instruktor.

Hayoti va taʼlimi 
S. Inomov 1903-yil Namangan viloyati Namangan shahrida To‘qmoqguzar mahallasida tavallud topgan. Manbalarda yashash manzili — Lenin (Asaka) tumanidaligi, oilaligi, ota-onasi va 2 nafar go‘dak bolalari borligi qayd qilingan.
SSSR Harbiy Oliy sudi kollegiyasi sayyor sessiyasining 1938-yilning 14-oktyabr sanasidagi yig‘ilishida otuvga hukm etilgan, jazo o‘sha kuni amalga oshirilgan.

Maʼlumoti — o‘rta, Namangan shahridagi savodsizlikni tugatish kursida, shundan soʻng Qo‘qon shahrida ham tahsil olgan. 1936-yil 1-dekabridan 1937-yil 1-martgacha Toshkent shahrida O‘zbekiston Kompartiyasi Markaziy Komiteti huzuridagi marksizm-leninizm kurslarida taʼlim olgan.

Faoliyati 
1915-yildan 1923-yilgacha Namangan shahridagi bir boy qoʻlida batrak bo‘lib ishladi. 1923-yildan 1925-yilgacha boʻlgan muddatda Namangan shahridagi turli xunarmandlar qoʻl ostida to‘qimachilik bo‘yicha shogird bo‘lib ishlagan. 1925-yilda VKP(b)ga nomzod bo‘lib qabul qilindim va shu kasbda ishchi sifatida 6 oylik ish stajiga ega boʻldi. 1925-yil — 1928 yil Namangan shahridagi ko‘nchilar uyushmasi kotibi va rais o‘rinbosari lavozimida ish yuritdi. 1928-yildan 1930-yilgacha Moskva viloyati Zaraysk tumanidagi ip tekstil fabrikasida ishlagan. Keyinchalik 1930-yildan boshlab 1931-yilgacha Namangan shahrida kotib sifatida xizmat qilgan. 1931—1932-yillarda O‘zK(b)P Markaziy Komitetining Zelenskiy tumani tashviqotchisi lavozimida, 1932-yildan 1933-yilgacha Zelenskiy tumani partiya komitetida instruktor bo‘lib faoliyat yuritgan. 1933-yilning 1-dekabr sanasidan 1934-yilning 1-dekabr sanasigacha Marhamat tumani partiya komitetining sekretari sifatida, 1935-yilning boshlaridan 1936-yil 1-iyuligacha Lenin tumani partiya komitetida instruktor bo‘lib xizmat koʻrsatdi.

Shaxsiy hayoti 
Inomovning prokuratura qoʻlidagi shaxsiy varaqasida oʻzbek va rus tili yaxshi bilishi, partiya tozalovlaridan tanbehsiz oʻtgani, yashash manzili — Lenin (Asaka) tumani ekanligi, oilaligi, ota-onasi, 2 nafar farzandi borligi qayd qilingan.

Adabiyotlar

Manbalar 

Sovet davri qatagʻon qurbonlari
Oʻzbekiston SSR
Turkiston ASSR
Fargʻona qipchoqlari

Fargʻona qipchoqlari boshqa xalqlarga singishib ketgan turkiy xalq boʻlib, ilgari 1930-yillargacha Fargʻona vodiysi va Oʻrta Osiyoning unga tutash hududlarida yashab kelgan. Keyingi aholini ro‘yxatga olishda qirg‘izlar ham, o‘zbeklar ham hisobga olindi.

Tarixi 
Qipchoqlar XIX asrda Qoʻqondagi saroy toʻntarishlarida faol qatnashdilar.

1845-yilda nufuzli qipchoq feodal Musulmonqul) Xudoyorxonni Qo‘qon taxtiga ko‘tarib, qiziga uylantiradi. Shu bilan birga, yosh xonni hukumatdan chetlatib, regentga aylanadi. Qipchoqlar hokimiyat tepasiga kelib, ruhoniylarning eng koʻzga koʻringan vakillari (ulamolar, shayxlar, seyidlar) va dunyoviy zodagonlar — amirlarni qirib tashlashga kirishadilar. Namangan shayxulislomi Zokirxo‘ja, Xalfa Safo masjidi mudarrislari, Domulla Xalmuhammad-Rais, Domulla Xojam-quli Aʼlam, Sulaymonxo‘ja — Shayxulislom va Mavlaviyning o‘g‘li Ahmad Kashshak Andijoniy va boshqalar qatl etildi. Qipchoq zodagonlariga qarshi kurashda Qoʻqon ruhoniylari ham faol boʻlgan, chunki Musulmonqul qatl qilganlar orasida eng yirik mulla va shayxlar boʻlgan.

Biroq 1852-yilda Qo‘qon xoni Xudoyorxon Bilqilllama hududida qipchoq qo‘shinini mag‘lub etdi va qipchoqlar siyosiy maydonni abadiy tark etdilar. Xudoyorxonning buyrugʻi bilan qipchoqlar qirib tashlandi. Xon qoʻshinlari tomonidan 20 mingdan ortiq qipchoqlar oʻldirilgan. Omon qolganlar tog‘larga qochib ketishgan.

Oʻrta Osiyo aholisi oʻrtasida oʻtkazilgan statistik tekshiruvga koʻra, 1924-yilda 128 ming qipchoq, jumladan Fargʻona vodiysida 60 mingga yaqin qipchoq boʻlgan. 1926-yilgi Butunittifoq aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra qipchoq millatining 33502 nafar vakili boʻlgan. 1939-yilgi aholini roʻyxatga olishda qipchoqlar qayd etilmagan. Bu vaqtga kelib qipchoqlar qirgʻiz va oʻzbek xalqlari tarkibiga qoʻshilgan.

Yana qarang 

 Qo‘qon xonligidagi ichki kurashlar

Manbalar

Adabiyotlar 

 Gumilyov L. N. „Kaspiy atrofida bir ming yillik“. Moskva. 2009 yil
Fargʻona
Oʻzbek qabilalari
Antonina Pisarchik

Antonina Konstantinovna Pisarchik (23.03.1907, Qoʻqon — 6.0.1995, Moskva) — sovet etnografi, sharqshunosi, Oʻrta Osiyo boʻyicha mutaxassisi.

Hayoti 
Antonina Konstantinovna 1907-yil 23-martda Qo‘qon shahrida tug‘ilgan. U butun umrini O‘rta Osiyo xalqlari madaniyati va hayotini o‘rganishga bag‘ishladi. 1924-yilda Oʻrta Osiyo universitetining (SAGU) Sharq fakultetiga oʻqishga kirdi. Uning oʻqituvchilari orasida A. E. Shmidt, eronshunos A. A. Semenov, K. K. Yudaxin, E. D. Polivanov, L. V. Oshanin, M. S. Andreev (1873-1948) lar bor edi. A. A. Semenov Pisarchikning olim boʻlib yetishishida alohida rol oʻynadi va 1940-yildan boshlab uning umr yoʻldoshiga aylandi. Ularning qizi Yekaterina Mixaylovna Andreeva, araxnolog, biologiya fanlari nomzodi.

Mustaqil ilmiy faoliyatining boshidanoq (Samarqand muzeyi, Oʻzbekiston Fanlar akademiyasi Tarix va arxeologiya instituti) Antonina Konstantinovna Samarqand va Leningrad muzeylari uchun toʻplamlar yigʻish bilan xalq madaniyatiga oid dala materiallarini toʻplash va qayta ishlash bilan shugʻullanadi. Samarqand va boshqa shaharlarning qadimiy meʼmorchiligini oʻrganish bilan Nurota, Gʻarbiy Pomir aholisini estaliklarini yozib oldi.

1945-yilda A. K. Pisarchik SAGUda „XIX-XX asrlarning Samarqand turar-joy binolari va masjidlari“ mavzusida ilmiy ish yoqladi. Bu koʻp yillik mehnat samarasi edi. Dissertatsiya 1974-yilda nashr etilgan „Samarqand XIX-XX asrlar xalq meʼmorchiligi“ kitobiga asos bo‘ldi.

Olim 1948-yilda SSSR Fanlar akademiyasi Tojikiston filiali Tarix, til va adabiyot instituti etnografiya kabinetiga rahbarlik qildi. 1951-yil aprel oyida Tojikiston SSR Fanlar akademiyasi tashkil etildi, uning tarkibiga Tarix, arxeologiya va etnografiya instituti kirdi, unga eng yirik sharqshunos, akademik A. A. Semenov rahbarlik qildi. 1951—1965-yillarda A. K. Pisarchik institutning etnografiya sektorini boshqargan. Ularning faoliyati natijasi N. A. Kislyakov va A. K. Pisarchik (1966-1976) muharrirligida chop etilgan „Qorategin va Darvaz tojiklari“ uch jildlik nashri bo‘ldi.

1967-yilda „Tojikiston SSRda xizmat ko‘rsatgan fan arbobi“ unvoni bilan taqdirlangan.

A. K. Pisarchik 60 ga yaqin kitob va maqolalar muallifi, etnografiyaga oid koʻplab fundamental asarlarning muharriri.

A. K. Pisarchik 1995-yilda vafot etgan.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Etnografik sharh, № 4, 1995-yil.

Sovet tarixchilari
1995-yilda vafot etganlar
6-yanvarda vafot etganlar
Qoʻqonda tugʻilganlar
1907-yilda tugʻilganlar
23-martda tugʻilganlar
Nikolay Rudakov

Nikolay Yakovlevich Rudakov (1906 — 1977) — Sovet Armiyasining polkovnigi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943).

Hayoti 
Nikolay Rudakov 1906-yil 23-oktyabrda Qoʻqon shahrida tugʻilgan. Toʻrt yillik maktabni tugatgan. 1928-yilda Rudakov Ishchilar va Dehqonlar Qizil Armiyasiga xizmatga chaqirildi. 1931-yilda Kiyev birlashgan qoʻmondonlik kurslarini, 1941-yilda — „Otishma“ kurslarini tugatgan. Ulug 'Vatan urushi boshlanganidan keyin uning frontlarida xizmat qildi. 1943-yil sentyabrgacha gvardiya mayori Nikolay Rudakov Voronej frontining 40-armiyasining 68-gvardiya otishma diviziyasining 202-gvardiya otishma polkiga qoʻmondonlik qildi. U Dnepr uchun boʻlgan janglarda jasorat koʻrsatgan.

1943-yil 22-sentyabrdan 23-sentyabrga oʻtar kechasi Rudakov polki Dneprdan Bukrinskiy koʻprigiga oʻtdi. Dushmanning son jihatdan ustun boʻlgan qo‘shinlari bilan bir necha shiddatli qarshi hujumlarni boshdan oʻtkazdi, biroq polk ularning barchasini muvaffaqiyatli qaytardi va dushman qo‘shinlariga katta talofatlar yetkazdi. Rudakov shaxsan oldingi safda boʻlib, oʻz polki boʻlinmalarining harakatlarini nazorat qilgan, oʻzi yaralangan, ammo qoʻshin saflarida qolgan va ogʻir ahvolda uch kun davomida jangni davom ettirgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 23-oktabrdagi farmoni bilan mayor Nikolay Rudakov „Dneprni bosib olishda va uning o‘ng qirg‘og‘ida plasterni ushlab turishda ko‘rsatgan jasorati va qahramonligi uchun“Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi. 2004-yilda Lenin ordeni va Oltin Yulduz medali bilan taqdirlandi.

Urush tugaganidan keyin Rudakov Sovet Armiyasida xizmat qilishni davom ettirdi. 1945-yilda M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiyani, 1947-yilda oʻqituvchilar kurslarini tamomlagan. 1947-yilda Boku piyodalar maktabida kadet batalyoniga qoʻmondonlik qilgan.

1952-yilda polkovnik unvoni bilan Rudakov zaxiraga oʻtkazildi. Kalinin shahrida yashagan va ishlagan, faol ijtimoiy faoliyat bilan shugʻullangan. U 1977-yil 29-avgustda vafot etdi, Tverdagi Dmitrov-Cherkasskiy qabristoniga dafn qilindi.

Ikkita Lenin ordeni, ikkita Qizil Bayroq ordeni, 2-darajali Vatan urushi va Qizil Yulduz ordenlari, bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Geroi Sovetskogo Soyuza: Kratkiy biograficheskiy slovar / Pred. red. kollegii I. N. Shkadov. — M.: Voenizdat, 1988. — T. 2 /Lyubov — Yaщuk/. — 863 s. — 100 000 ekz. — ISBN 5-203-00536-2.
 Dolgov I. A. Zolotie zvyozdi kalininsev. Kn. 1. — M.: Moskovskiy rabochiy, 1983.

Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
1977-yilda vafot etganlar
29-avgustda vafot etganlar
Qoʻqonda tugʻilganlar
1906-yilda tugʻilganlar
23-oktyabrda tugʻilganlar
Yelizaveta Chernyavskaya

Yelizaveta Aleksandrovna Chernyavskaya (1904-yil 23-avgust, Fargʻona — 2005-yil 19-avgust) — sovet va rus rassomi. Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan rassom (1996). Maloyaroslavets shahrining faxriy fuqarosi (1995).

Hayoti 
1904-yil 23-avgustda Farg‘onada tug‘ilgan. Farg‘onada gimnaziyani tamomlagan, musiqaga mehr qo‘ygan, rasm chizishda o‘zini namoyon qilgan. 1920-yillarda Yelizaveta Aleksandrovna Moskvaga koʻchib oʻtdi. M. V. Nesterov tavsiyasiga koʻra 1925-yildan 1927-yilgacha P. D. Korin ustaxonasida tasviriy sanʼat bilan shugʻullangan. 1927-yilda u mamlakatni tark etib, Avstriyaga joʻnadi va u yerda Vena Badiiy akademiyasiga muvaffaqiyatli oʻqishga kirdi va uni 1943-yilda „akademik rassom“ mutaxassisligi boʻyicha tugatdi. Chernyavskayaning asarlari Venadagi koʻrgazmalarda namoyish etildi va butun dunyo eʼtirofiga sazovor boʻldi. Uning Vena ijodi davrida yaratilgan asarlari yoʻqolgan.

1945-yilda Sovet qoʻshinlari Vena shahrini ozod qilgandan soʻng, Yelizaveta Chernyavskaya Sovet rahbariyati tomonidan qatagʻonga uchradi. U sudlangan va 10 yilga Mordoviyadagi Potma lagerlariga yuborilgan. Yakkalanib qolganda, u ishlashni va malakasini oshirishni davom ettirdi. 1955-yilda jazo muddatini oʻtab boʻlgach, Chernyavskaya Krasnoyarsk oʻlkasiga surgun qilindi va u yerda Pedagogika institutida katta laborant-rassom boʻlib ishladi. Faqat 1959-yilda u Moskvaga qaytib keldi.

Qatagʻon qilingan, u uzoq vaqt poytaxtda yashay olmadi va 1960-yilda Maloyaroslavetsga koʻchib oʻtishga majbur boʻldi. 1968-yilda u SSSR Rassomlar uyushmasiga aʼzo boʻldi. Chernyavskaya asarlarining shaxsiy namoyishi doimiy ravishda Maloyaroslavets va Obninsk shaharlarida oʻtkazildi.

Uning asarlari Vengriyada nashr etilgan „Rus natyurmorti“ toʻplamida, „Artist“ jurnalida va boshqa nashrlarda nashr etilgan. 1992-yildan beri u Maloyaroslavetsda 2002-yildan beri rassom nomi bilan atala boshlagan sanʼat galereyasining ochilishiga faol hissa qoʻshdi.

1995-yilda mahalliy jamoatchilik taklifi bilan Maloyaroslavets shahrining faxriy fuqarosi boʻldi. 1996-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidentining farmoni bilan u Rossiyada xizmat koʻrsatgan rassom unvoniga sazovor boʻldi.

Uning asarlari Kaluga sanʼat muzeyi, Kalugadagi sanʼat galereyasi, Maloyaroslavets, Obninsk shahri tarixi muzeyi, Krasnoyarsk shahri muzeylarida saqlanmoqda.

U Kaluga viloyati, Maloyaroslavets shahrida yashab, ishlagan. 2005-yil 19-avgustda vafot etgan.

Mukofotlar va unvonlar 

 Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan rassom (1996)
 Kaluga viloyati, Maloyaroslavets shahrining faxriy fuqarosi (1995).

Manbalar

Havolalar 

 Siz mening taqdirimdagi xodimimsiz
 Rassom Chernyavskaya Elizaveta Aleksandrovna

2005-yilda vafot etganlar
19-avgustda vafot etganlar
Fargʻonada tugʻilganlar
1904-yilda tugʻilganlar
23-avgustda tugʻilganlar
Rassomlar
Boʻri Allamurodov

Boʻri Allamurodovich Allamurodov (1947-yil 10-noyabr (ayrim manbalarda 10-iyul), Kofrun qishlogʻi, Boysun tumani — 2018-yil 29-yanvar, Oʻzbekiston) — sovet davlat va partiya arbobi.

Tarjimayi holi
Boʻri Allamurodov 1947-yil 10-noyabr (baʼzi manbalarda 10-iyul) Surxondaryo viloyati, Boysun tumani, Kofrun qishlogʻida tavallud topgan. 1969-yilda Moskva qishloq xoʻjaligi akademiyasini, 1989-yil KPSS Markaziy qoʻmitasi qoshidagi Ijtimoiy fanlar akademiyasini tugatgan. 1972-yildan KPSS aʼzosi. Ilk mehnat faoliyatini 1962-yilda Sherobod tumanidagi „Yangiobod“ sovxozidan boshlagan. 1969—1971-yillarda harbiy xizmatni oʻtagan. 1971-yildan boshlab Allamurodov Butunittifoq leninchi kommunistik yoshlar soyuzida faoliyat koʻrsata boshlaydi. Dastlab 1971-yili Oʻzbekiston leninchi kommunistik yoshlar ittifoqi Surxondaryo viloyati qoʻmitasi instruktori, boʻlim mudiri, 1973-yildan Leninchi kommunistik yoshlar ittifoqi Markaziy qoʻmitasi boʻlim mudiri oʻrinbosari boʻlib ishlagan. 1975-yilda Oʻzbekiston leninchi kommunistik yoshlar ittifoqi Surxondaryo viloyati qoʻmitasi birinchi kotibi etib saylanadi. 1977-yilda Oʻzbekiston Kompartiyasi Surxondaryo viloyati qoʻmitasida boʻlim mudiri, 1978-yilda Ukraina Kompartiyasi Markaziy qoʻmitasida boʻlim mudiri oʻrinbosari boʻlib ishlagan. 1982-yil mart oyida Oʻzbekiston leninchi kommunistik yoshlar ittifoqi Markaziy qoʻmitasining birinchi kotibi etib saylanadi. 1982-yil may oyida boʻlib oʻtgan Butunittifoq leninchi kommunistik yoshlar soyuzining 19-syezdida esa Allamurodov BLKYI Markaziy qoʻmitasi hamda Oʻzbekiston Kompartiyasi Markaziy qoʻmitasi aʼzoligiga saylanadi. 1985-yili Sirdaryo viloyat partiya qoʻmitasi ikkinchi kotibi, 1987-yil 5-oktyabrdan 1990-yil 7-avgustgacha Oʻzbekiston Kompartiyasi Namangan viloyati qoʻmitasi birinchi kotibi hamda bir vaqtning oʻzida Namangan viloyati kengashi raisi boʻlgan. 1990-yil avgustda respublika Kasaba uyushmalari kengashi raisi, sentyabr oyidan esa Oʻzbekiston Kasaba uyushmalari federatsiyasining kengashi raisi boʻladi.

Boʻri Allamurodov 2018-yil 29-yanvar kuni 70 yoshida vafot etgan.

Mukofotlari 
 Mehnat qizil bayrogʻi ordeni (1981);
 Xalqlar doʻstligi ordeni (1986).

Xotira 
Hozirgi vaqtda Boʻri Allamurodov xotirasiga bagʻishlab tabdirlar oʻtkazilib kelinmoqda.

Manbalar 

10-iyulda tugʻilganlar
1947-yilda tugʻilganlar
29-yanvarda vafot etganlar
2018-yilda vafot etganlar
Surxondaryo viloyatida tugʻilganlar
Oʻzbekistonda vafot etganlar
Xalqlar doʻstligi ordeni sohiblari
Oʻzbekiston siyosatchilari
Oʻzbekiston Komsomoli Markaziy Komitetining birinchi kotiblari
Oʻzbekiston Kompartiyasi Sirdaryo viloyat qoʻmitasi ikkinchi kotibi
Oʻzbekiston Kompartiyasi Namangan viloyat qoʻmitasining birinchi kotiblari
Jonah Hauer-King

Jonah Andre Hauer-King (1995-yil 30-mayda tugʻilgan) — ingliz aktyori. U Kembrijdagi Sent-Jon kollejida oʻqiyotganda aktyorlik faoliyatini boshlagan. U Disneyning The Little Mermaid (2023) musiqiy fantastik filmining jonli spektaklidagi shahzoda Erik rolini oʻynab xalq orasida tanilgan. U "Hovards End „ (2017), “Kichik ayollar „ (2017) va “Olovli dunyo" (2019) televizion miniseriallarida, "Oxirgi fotosurat" (2017) va "Itning uyga yoʻli" (2019) filmlarida rol oʻynagan.

Erta hayot va taʼlim 
Hauer-King  Shimoliy Londonning Canonberi shahrida, amerikalik psixoterapevt va sobiq teatr prodyuseri, Kaliforniyaning Walnut Creek shahridan boʻlgan Debra Hauerning oʻgʻli va Londonning taniqli restavratori, asli Somerset, Burnham-on-Sea shahridan boʻlgan Jeremi Kingning tarbiyasida boʻlgan Hauer-King yahudiy dinidan boʻlgan.  Uning onasi tomonidan bobosi va buvisi 1950 yilda Shimoliy Kaliforniyaga kelgan; uning buvisi 3-avlod yahudiy Torontonlik edi va uning bobosi 1928 yilda 7 yoshida Pakanovdan Torontoga hijrat qilgan. U ikki tomonlama Britaniya-Amerika fuqaroligiga ega. 

Hauer-King Eton kollejida, keyin esa Kembrijdagi Sent-Jon kollejida oʻqigan, u yerni ilohiyot va diniy tadqiqotlar boʻyicha birinchi darajali diplom bilan tugatgan  u shu paytlarda sahna va ekranda aktyorlik rollarini oʻynagan.

Karyera 
Hauer-Kingning birinchi surati Denni Xyustonning "Oxirgi fotosurat" filmidagi asosiy qahramoni boʻlib, Edinburg xalqaro kinofestivalida oʻzining jahon premyerasini oldi. U 2017-yilda "Kichik ayollar" filmining BBC versiyasida Lori rolini o‘ynadi,  va "Qordagi kul" (2018) filmida Andrius Aras rolini, Bel Pauli bilan, „Govardning oxiri“ filmida Pol Uilkoks va "Otkritkalar" filmida Devid rolini ijro etdi. London (2018). U shuningdek , „Itning uyga yoʻli“ (2019) filmida Lukas rolini oʻynagan.  Uning boshqa rollari orasida "Ismlar qoʻshigʻi" va "Bu tun" rollari ham bor. Uning eng so‘nggi roli BBC Ikkinchi jahon urushi dramasi "Yonayotgan dunyo" da (2019) Garri Cheyz rolini o‘ynagan. King televizion filmda ham paydo boʻlgan. 2019- yilda Mallouanni Yunus "Agata va Ishtarning laʼnati" filmida tasvirlagan. 2019-yil 12-noyabrda King 2023-yil 26-mayda chiqqan "Kichik suv parisi" filmida Shahzoda Erik rolini o‘ynashi aytildi  Shundan beri u Skyning "Osventsim tatuirovkachisi" ning yangi moslashuvida bosh qahramon Lale rolini oʻynadi.

Filmografiya

Filmlar

Televizion

Diskografiya

Manbalar

Havolalar 
 

Angliyalik erkak televideniye aktyorlari
Ingliz erkak film aktyorlari
Amerikalik erkak televideniye aktyorlari
Yashayotgan insonlar
1995-yilda tugʻilganlar
Yuriy Chuguyev

Yuriy Veniaminovich Chuguyev (1910-yil 23-aprel, Andijon, Fargʻona viloyati, Rossiya imperiyasi — 1964-yil 23-iyul, Moskva, SSSR) — SSSR oltin qazib olish sanoatining yetakchilaridan biri, muhandis-polkovnikgi hisoblanadi.

Biografiyasi 
1910-yil 23-aprelda Rossiya imperiyasining Fargʻona viloyati Andijon shahrida tavallud topgan.

Toʻqqiz yillik maktabni hamda oʻqishni tamomlaganidan keyin Moskvadagi zavod va fabrikalarda tokar-revolverchi boʻlib faoliyat olib borgan.

1931-yilda  Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi saflariga kiradi. Shu vaqtdan boshlab oltin qazib olish sanoatida ishlay boshlaydi.

1936-yildan 1938-yilgacha — Sharqiy Qozogʻiston viloyati Zyryanovka tumanidagi „Altizoloto“ tresti Buxtarma boshqarmasi direktori va 1938-yildan 1939-yilgacha — Sverdlovsk viloyati Nevyansk shahri ural oltin tresti Nevyansk boshqarmasi direktori lavozimlarida ishlaydi. 1940-yilda rangli metallurgiya xalq komissariati rahbariyati tarkibiga kiruvchi 6 oylik kurslarni tamomlagan. 1940-yildan 1942-yilgacha — Kokchetov viloyati Stepnyak shahridagi trest boshqaruvchisi.

1942-yildan 1944-yilgacha — SSSR rangli metallurgiya xalq qoʻmitasining „Glavzoloto“ Bosh boshqarmasi boshligʻi oʻrinbosari va1944-yildan 1946-yilgacha — Irkutsk viloyatidagi „Glavzoloto“ boshligʻi — „Lenzoloto“ tresti boshligʻi oʻrinbosari sifatida faoliyat yuritgan.

1946-yildan 1952-yilgacha — SSSR IIV maxsus Bosh boshqarmasining „Lenzoloto“ tresti boshqaruvchisi.

1952-yil aprel oyidan — Magadan shahridagi „Dalstroy“ SSSR IIV SDS bosh boshqarmasi boshligʻi oʻrinbosari.

1956-yil 27-fevraldan 1957-yil martgacha — „Dalstroy“ boshligʻi boʻlgan.

1957-yil 29-maydan 1959-yilgacha— Magadan sovnarxozining birinchi raisi.

SSSR xalqaro kengashi huzuridagi „Rosglavtsvetsnabsbit“ boshligʻi hisoblanadi.

Darajasi 
Yuriy Chuguyev 1947-yilda mehnat faoliyati davomida koʻrsatgan fidoyiligi uchun muhandis-polkovnik darajasini olgan.

Mukofotlari 
Yuriy Chuguyev mehnat faoliyati davomida koʻrsatgan faolligi uchun bir qancha mukofotlar bilan taqdirlangan.
 Lenin Ordeni;
 Mehnat Qizil Bayrogʻi Ordeni;
 Qizil Yulduz Ordeni;

Adabiyotlar 

 Magadan. — qaniydi? Oʻtmish haqida qisqacha maʼlumot / komp. va muallif. kirish. maqolalar A. G. Kozlov.  Magadan: Q. nashr, 1989 yil.  182, 183-sahifalar. — ISBN 5-7581-0066-8
 Chuguyev Yuriy Veniaminovich  / / Sentraziya sayti materiallari.  (Kirish: 2010 yil 4-dekabr)

Manbalar 

Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
1964-yilda vafot etganlar
23-iyulda vafot etganlar
Andijonda tugʻilganlar
1910-yilda tugʻilganlar
23-aprelda tugʻilganlar
Andrey Cherepaxin

Andrey Mixaylovich Cherepaxin (1972-yil 3-noyabrda tugʻilgan, Fargʻona, OʻzSSR) — rossiyalik klassik (yunon-rum) kurashchi. Rossiyada xizmat koʻrsatgan sport ustasi. 1995-yilda 74 kg vazn toifasida Rossiya chempioni, yunon-rum kurashi boʻyicha ikki karra Jahon kubogi gʻolibi (1997, 2001) 76 kilogrammgacha Yevropa chempionatida qatnashgan. Seynajoki shahrida 84 kg vazn toifasida 6-o‘rinni egallagan.1995—2003-yillarda yunon-rum kurashi bo‘yicha Rossiya terma jamoasi aʼzosi bo‘lgan.

Hayoti 
U 9 yoshida (1981) Vladimir Leongardovich Blind boshchiligidagi o‘smirlar sport maktabida kurash bilan shug‘ullana boshlagan. Rossiyaga koʻchib oʻtgach, Aleksandr Grigoryevich Kurilov Cherepaxinning bosh murabbiyiga aylandi.

Sportdagi yutuqlari 
1995-yilda

 Rossiya chempionatidagi oʻrni. Barnaul 74 kg gacha.

 Aleksandr Karelin sovrinlari uchun xalqaro turnirda oʻrni

1997-yilda

 shaxsiy musobaqada jahon chempionatida oʻrni.

1998-yilda

 Ivan Poddubniy xalqaro turnirida (Ivan Poddubniyning Gran-prisi).

1999-yilda

 Harbiylar oʻyinlari boʻyicha jahon chempionatida 76 kg vazn toifasida oʻrni.

2000-yilda

 Ivan Poddubniy xalqaro turnirida (Ivan Poddubniy Gran-prisi) oʻrni.

2001-yilda

 Ivan Poddubniy xalqaro turnirida (Ivan Poddubniyning Gran-prisi).

 shaxsiy musobaqada jahon chempionatida oʻrni. 76 kg gacha.

2002-yilda

 Rossiya chempionatida oʻrni (2002) 84 kg gacha.

Maʼlumoti 
1990—1994 yillar — Omsk davlat jismoniy tarbiya va sport instituti murabbiy-o‘qituvchi mutaxassisligi bo‘yicha

2001—2003 — Novosibirsk davlat iqtisod va boshqaruv akademiyasi moliya menejeri darajasiga ega.

Ijtimoiy faoliyati 
2005-yilda Novosibirskda Andrey MMA boʻyicha ikki taniqli rossiyalik sportchi — Magomed Magdievich Mirzamagomedov va Maksim Vladimirovich Tarasov bilan birgalikda „Sport faxriylari ittifoqi“ notijorat hamkorligini tuzdi.

U Novosibirsk shahrida sportni rivojlantirishda faol ishtirok etadi — u „Progress“ kurash sport klubining asoschisi, MMA sport klubi sport faxriylari ittifoqi va „Soyuz“ klubining rivojlanishiga faol yordam beradi.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Novosibirsk: entsiklopediya / ch. ed. V. A. Lamin. — Novosibirsk: Novosib. kitob. nashriyoti, 2003. — S. 235.
 Novosibirskda kim kim / komp. Pashkova N. va boshqalar; ch. ed. Fedorova I. — Novosibirsk: Max Media Sibir, 2006. — P. 27

Havolalar 

 Andrey Cherepaxin — profil na sayte International Wrestling Database (angl.)

Fargʻonada tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1972-yilda tugʻilganlar
3-noyabrda tugʻilganlar