MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Asl Oyna

Asl Oyna — Oʻzbekistondagi eng yirik shisha idish zavodlaridan biri. Toshkent shahrida joylashgan. Xodimlar soni 600 ga yaqin. Asosiy mahsulotlari vinolar, konyak, pivo, alkogolsiz va gazlangan ichimliklar uchun shisha idishlar boʻlib, sigʻimi 275 ml dan 1000 ml gacha. Korxonaning loyihaviy quvvati yiliga 200 million shisha idishni tashkil etadi.

Hikoya 
2008-yilda „Mehnat“ kompaniyasi tomonidan 6 milliard soʻm sarmoya kiritilgan. Zavod 2009-yil oktabr oyida foydalanishga topshirilgan. Germaniyaning „Heye“ kompaniyasidan uskunalar xarid qilindi va oʻrnatildi. 2014-yil mart oyidan boshlab zavod NNPB texnologiyasidan foydalangan holda butilkalar ishlab chiqarishni boshladi, bu shishaning ogʻirligini oʻrtacha 20-25% ga kamaytirish imkonini berdi. Ushbu yangi texnologiya Heye International bilan yaqin hamkorlik tufayli yoʻlga qoʻyildi.

Ishlab chiqarish va sotish 
Zavodda Oʻrta Osiyodagi yagona shisha eritish pechi mavjud. Dastgoh igna tipidagi rekuperatorga ega, unumdorligi yuqori.

Dastlab, faqat rangsiz idishlar ishlab chiqarish rejalashtirilgan edi, ammo tashqaridan talabning ortishi bilan jigarrang va yashil shisha idishlar ishlab chiqarish boshlandi. Zavod mijozlari orasida „Anadolu Efes“ korporatsiyasiga qarashli Qaraganda pivo zavodi, Oʻzbekistonning "Carlsberg" pivo ishlab chiqaruvchi zavodi, „Mehnat“ qishloq xoʻjaligi kompaniyasi, „Oʻzbekiston shampan vinosini quyish“ korxonalari ham bor. Umumiy savdo hajmining katta qismini qoʻshni davlatlarga (Qozogʻiston, Qirgʻiziston, Turkmaniston, Tojikiston) eksport egallab turibdi.

Moliya 
2010-yil dekabr oyida kompaniya ustav kapitalini 1,343 mlrd. soʻmga oshirdi.

Qoʻshimcha maʼlumotlar 
Oʻzbekistonning boshqa shisha idishlar ishlab chiqaruvchilari qatorida „Pharm Glass“ va „Kvars“ kompaniyalari ham alohida eʼtiborga loyiqdir. Mutaxassislarning fikricha, butun Oʻzbekiston Respublikasining bir martalik ishlatiladigan shisha idishlarga boʻlgan ehtiyoji 650 million donani tashkil etadi

Manbalar

Havolalar 

 Kompaniyaning rasmiy sayti
Avliyo Filipp cherkovi (Toshkent)

Misol
Toshkentdagi Avliyo Filipp arman cherkovi () — Oʻzbekistonning Toshkent shahridagi arman Apostol cherkovi ibodatxonasi. Cherkov boshqaruvchisi ruhoniy Ovannes Grigoryan.

Tarix 
Oʻzbekiston Vazirlar Mahkamasi huzuridagi Din ishlari boʻyicha qoʻmita matbuot xizmati xabariga koʻra, Avliyo Filipp cherkovi 2007-yil 12-yanvarda rasman roʻyxatga olingan.

Manzil 
Cherkov Issiq Suv koʻchasi, 57-uyda joylashgan.

Cherkov telefon raqamlari:

 + 998 (91) 133-43-41
 + 998 (71) 269-36-26

Galereya

Manbalar
Boris Xudoyorov

Boris Pavlovich Xudoyorov (1898-yil, Toshkent – 1973-yil, Moskva) – fotomuxbir, RSFSRda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi.

Biografiyasi 
Boris Pavlovich 1918–1920-yillarda Qizil Armiyada xizmat qilgan.

1924-yildan boshlab oʻzining fotosuratlarini „Fizkultura i sport“, „Sovetskoye foto“ jurnallarida nashr etgan. Boris 1926-yildan „Unionfoto“ agentligida fotomuxbir boʻlib faoliyat yutitgan va 1929-yildan „Spartak“ zavodining fototoʻgaragiga homiylik qilgan. 1930–1931-yillarda „Oktyabr“ ijodiy guruhi aʼzosi edi. Guruh rahbarlari A. Rodchenko va B. Ignatovich boʻlgan.

Xudoyorov 1931-yildan „Soyuzfoto“ agentligining sport mavzulariga ixtisoslashgan fotomuxbiri edi. Shuningdek, „mamlakatni sanoatlashtirish va kollektivlashtirishning fotoxronikasini“ yaratdi. 1932-yilda 1-mayni nishonlash paytida P-5 samolyotida Qizil maydonni, Metrostroy dizaynini, Mehnat saroyini, Sverdlovsk maydonini suratga oldi. Xuddi shu yili Nijniy Novgorod viloyatidagi Nijniy Novgorod avtomobil zavodi, Sormovo, Viksinskiy zavodi, port va boshqa ob’ektlarni suratga oldi.

Boris 1933-yildan „Izvestiya“ gazetasida, 1930-yillarning oʻrtalaridan „Komsomolskaya pravda“ gazetasida muxbir boʻlib ishladi. Ulugʻ Vatan urushi yillarida „Komsomolskaya pravda“ gazetasining fotomuxbiri boʻlgan va shu vaqt ichida 3000 ga yaqin suratga olgan. Suratlarning aksariyati sovet jurnalistikasi va fotografiyasining oltin fondiga kiritilgan.

Fotomuxbir Boris SSSR Jurnalistlar uyushmasi Markaziy fotokomissiyasi byurosi va Butunittifoq koʻrgazmalari tashkiliy qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan.

1968-yilda Pavlovichning jurnalistik faoliyatning 40 yilligiga bagʻishlangan shaxsiy koʻrgazma boʻlib oʻtdi (Moskva, Jurnalistlar markaziy uyi).

Xudoyorovning fotosuratlari bugungi kungacha namoyish etib kelinmoqda.

Boris Moskvadagi Vagankovskoye qabristoniga dafn etilgan (16-uchastka).

Mukofotlar 
Fotomuxbir Pavlovich Qizil yulduz ordeni bilan taqdirlangan. Shuningdek, RSFSRda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi.

Manbalar 

Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
1973-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1898-yilda tugʻilganlar
Aleksandr Kuzin

Aleksandr Sergeyevich Kuzin (1953-yil 15-oktyabr) rus rejissyori va teatr oʻqituvchisi. Rossiya xalq artisti (2011). Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi, pedagogika fanlari nomzodi, professor, Rossiya Prezidiumi ASSITEJ boʻlimi aʼzosi. Lenin nomidagi mukofot sovrindori. Teatr sanʼati sohasidagi xizmatlari uchun olti karra Fyodor Volkov mukofoti (Yaroslavl viloyati) laureati. Uch marta eng yaxshi rejissyorlik ishi uchun Samara teatri Muse mukofoti bilan taqdirlangan.

Ijodiy yoʻli 
Aleksandr Sergeyevich Toshkent teatr institutining aktyorlik fakultetini (1975), keyin rejissyorlik (1983) fakultetini tamomlagan.

Kuzin Toshkent rus drama teatrida 40 dan ortiq rollarni ijro etgan va filmlarda suratga tushgan. 1982–1990-yillarda shu teatrda rejissyor boʻlib ishlagan.

Keyinchalik G. Tovstonogov, A. Efros, M. Tumanishvili, M. Zaxarov, A. Shapirodan rejissyorlik mahoratlaridan saboq oldi. Kuzin 70 ga yaqin spektakllarni sahnalashtirgan.

Aleksandr 1990-yildan 2003-yilgacha Yaroslavl Yoshlar teatrining bosh rejissyori (badiiy rahbari) boʻlib faoliyat yuritgan va u yerda 40 ga yaqin spektakllarni sahnalashtirgan.

Hozirda SamART (Samara) teatrining bosh direktori, Yaroslavl davlat teatr instituti professori hamda aktyorlik ustaxonasi rahbari boʻlib faoliyat olib kelmoqda.

Filmografiyasi 
Kuzin 1985-yil „Vina leytenanta Nekrasova“ filmida Aleksey Lugovoy, uchuvchi va 1987-yil „Voskresniy den v adu“ filmida rus eskadrasi komandiri rollarini ijro etgan.

Xalqaro hamkorlik 
Aleksandr Kuzin zamonaviy turk muallifining spektaklini Rossiyada sahnalashtirish boʻyicha rus-turk loyihasini amalga oshirdi. Germaniyadan kelgan aktyorlarning teatrdagi ishlariga rahbarlik qildi. O'zbekiston, Turkmaniston va Qirg'iziston uchun aktyorlar, teatr va kino rejissyorlarining katta guruhini tayyorladi. Bundan tashqari Germaniya va Janubiy Koreyada teatr mahorati darslarini oʻtkazgan.

Manbalar 

Toshkentlik kishilar
Toshkent sanʼat instituti bitiruvchilari
Sovet aktyorlari
Alifbo boʻyicha aktyorlar
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1953-yilda tugʻilganlar
15-oktyabrda tugʻilganlar
Ninel Kuznetsova

Ninel Fyodorovna Kuznetsova (1927-yil 9-dekabr, Toshkent – 2010-yil 27-noyabr, Moskva) – sovet va rus huquqshunos olimi, kriminolog, yuridik fanlar doktori, fan sohasidagi SSSR Davlat mukofoti laureati (1984), Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan fan arbobi. RSFSR (1988), SSSR taʼlim aʼlochisi va Moskva universitetining professori (1995).

Hayoti 
Kuznetsova harbiy uchuvchi oilasida tavallud topgan. 1943–1945-yillarda maktabda oʻqishni toʻxtatmasdan, avval Oʻrta Osiyo, keyin esa Janubiy Ural harbiy okrugi harbiy-havo kuchlarida telegraf operatori boʻlib xizmat qildi. Kuznetsova bu ishi uchun „Ulugʻ Vatan urushida (1941–1945) Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Ninel 1945-yilda Chkalov shahridagi 12-sonli oʻrta maktabni oltin medal bilan tamomlab, Moskva davlat universitetining yuridika fakultetiga imtihonsiz oʻqishga kirdi. 1950-yilda aspiranturaga oʻqishga kirdi. 1953-yilda „Jinoyatga tayyorgarlik koʻrish va unga suiqasd qilish uchun javobgarlik“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1968-yilda „Jinoyat va huquqbuzarlik“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Ninel Fyodorovna 1953-yilda oʻqituvchilik qilgan. M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining yuridika fakultetida assistent, dotsent, professor, jinoyat huquqi va kriminologiya kafedrasi mudiri lavozimlarida ishlagan.

Ninel 1984-yilda besh nafar olim bilan Sovet kriminologiyasining nazariy asoslarini ishlab chiqqani uchun SSSR Davlat mukofotiga sazovor boʻlgan.

Ninel Fyodorovna 1996-yilda Rossiya Federatsiyasi Oliy sudining Ilmiy maslahat kengashi aʼzosi boʻlgan. U Rossiya oliy oʻquv yurtlarining yuridik taʼlim oʻquv-uslubiy birlashmasining jinoyat huquqi va kriminologiya boʻlimi faxriy raisi boʻlgan. 1995-yildan Moskva davlat universitetining faxriy professori boʻlgan. Bundan tashqari Ninel Moskva davlat universitetining yuridik fakulteti faxriylar kengashi aʼzosi edi. U jinoyat huquqi va kriminologiya sohasidagi koʻplab rus va chet el mutaxassislarni tayyorlagan.

Kuznetsova 2010-yil 27-noyabrda uzoq davom etgan kasallikdan soʻng 82 yoshida vafot etdi.

Manbalar 

Mehnat faxriysi medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Moskvada vafot etganlar
2010-yilda vafot etganlar
27-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1927-yilda tugʻilganlar
9-dekabrda tugʻilganlar
Gennadiy Kurbatkin

Gennadiy Pavlovich Kurbatkin (1930-yil 23-iyul, Toshkent – 2011-yil 9-sentyabr, Moskva) – sovet va rus meteorologi, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1976).

Hayoti 
Gennadiy Kurbatkin 1930-yil 23-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan.

Gennadiy Pavlovich Qizil Armiya qoʻmondoni, general-leytenant P. S. Kurbatkinning oʻgʻli.

Oʻrta Osiyo (Toshkent) universitetini tugatgan (1953). I. A. Kibelning shogirdi.

Gennadiy 1955-yildan 1957-yilgacha SSSR Fanlar akademiyasining atmosfera fizikasi institutida, 1957–1961-yillar oraligʻida amaliy geofizika institutida va 1961–1963-yillarda SSSR Gidrometeorologiya xizmatida faoliyat olib borgan.

Kurbatkin 1963–1984-yillarda SSSR Fanlar akademiyasining Sibir filiali Matematika institutida fizika va kimyo masalalari laboratoriyasiga rahbarlik qilgan. 1964-yildan SSSR Fanlar akademiyasining Sibir boʻlimi hisoblash markazining ob-havo prognozi laboratoriyasida (boʻlimi) mudir lavozimida ishlagan.

Gennadiy Pavlovich 1964-yildan 1971-yilgacha Novosibirsk davlat universitetining dotsenti boʻlgan.

Pavlovich 1983-yildan Moskvada ishlagan. Roshidromet va Rossiya Fanlar akademiyasining SSSR Gidrometeorologiya ilmiy-tadqiqot markazi direktorining oʻrinbosari hamda Global iqlim va ekologiya instituti iqlim dinamikasi boʻlimi boshligʻi (1989-yildan) lavozimida ishlagan.

Atmosfera jarayonlari dinamikasini raqamli modellashtirish, atmosfera sirkulyatsiyasi nazariyasi va gidrodinamik uzoq muddatli ob-havo prognozi boʻyicha ilmiy tadqiqotlar olib borgan.

Kurbatkin fizika-matematika fanlari doktori (1971, „Ultra-uzoq atmosfera toʻlqinlari va uzoq muddatli ob-havo prognozi“ dissertatsiyasi), SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi boʻlgan (1976, atmosfera fizikasi).

Kurbatkin "Hurmat belgisi" ordeni va medallar bilan taqdirlangan.

Gennadiy Pavlovich 2011-yil 9-sentyabrda Moskva shahrida vafot etgan. U Troyekurovskoye qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
2011-yilda vafot etganlar
9-sentyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1930-yilda tugʻilganlar
23-iyulda tugʻilganlar
Georgiy Kurnin

Georgiy Ivanovich Kurnin (1915, Toshkent – 1988-yil 14-aprel, Sochi) – fantast-rassom, sanʼatshunos. Boshqa sayyoralar manzaralari aks ettirilgan 30 dan ortiq monumental kartinalar muallifi.

Biografiyasi 
Georgiy Kurnin 1915-yil 26-noyabrda Toshkent shahrida ishchi, ammo ziyoli oilada tavallud topgan. Uning otasi yuqori malakali rassom boʻlgan. Georgiy Ivanovich oʻqishdan oldin chizishni oʻrgangan va umri davomida qiziqishni mukammallashtirib borgan. Toshkent rassomchilik bilim yurtini, Oʻrta Osiyo davlat universitetining sanʼat tarixi fakultetini tamomlagan. Oʻrta Osiyoga bagʻishlangan bir qator landshaftlar muallifi hisoblanadi. U noyob vizual xotiraga ega boʻlgan va shuning uchun hech qachon hayotiy rasm chizmagan. Georgiy 1949-yilda Sochiga koʻchib oʻtdi va u yerda umrining oxirigacha yashadi. Sochi rassomlari uchun sanʼat tarixi mavzularida maʼruzalar oʻqigan. 1970-yillarda kosmonavt Vitaliy Ivanovich Sevastyanov Kurninning ishi bilan tanishdi va gʻayrioddiy rassomning ishini ommalashtirish uchun koʻp harakat qildi.

1973–1976-yillar oraligʻida Kurnin rasmlarining reproduksiyalari „Texnika – molodyoji“, „Smena“, „Ogonyok“, „Sovetskiy soyuz“, „Uralskiy sledopit“, „Fanatstika“ nomli jurnal va almanaxlarda nashr etilgan.

Kurninning rasmlari Bokudagi xalqaro kosmonavtlar kongressi, Moskva Olimlar uyi, VDNX, Vengriya, Chexoslovakiya va Polshada koʻrgazmaga qoʻyilgan (1973–1974).

Georgiy Ivanovich 1988-yil 14-aprelda Sochida vafot etgan. U Sochi shahridagi Markaziy Aspiriya qabristoniniga dafn etilgan. Oʻlimidan uch kun oldin u haqida televizion film yaratildi va oʻlimidan keyin Moskva televideniyesida namoyish etildi.

Rasmlar saqlanmasi 
Kurninning barcha asarlari Sochi shahri tarixi muzeyida saqlanadi.

Xotirasi 
Rassom Georgiyning sharafiga asteroidga 395 148 Kurnin nomi berilgan.

Manbalar 

Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
1988-yilda vafot etganlar
14-aprelda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1915-yilda tugʻilganlar
Ilya Levitas

Ilya Mixaylovich Levitas (1931-yil 11-dekabr, Toshkent – 2014-yil 3-avgust, Kiyev) – tarixchi, jurnalist, pedagog, jamoat arbobi. Ukraina Qahramoni (2021, vafotidan keyin). Ukrainada xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1991). Ukraina milliy jamiyatlari kengashi va Ukraina yahudiylari kengashi prezidenti. „Ukrainada fashizm qurbonlari xotirasi“, „Babin Yar xotirasi“ jamgʻarmalari va Sholom Aleyxem jamgʻarmasi raisi. „Jewish News“ gazetasining bosh muharriri.

Biografiyasi 
Ilya Levitas rus, oʻzbek, tatar maktablarida oʻqigan. 14 yoshidan Kiyevda yashagan.

Levitas oliy murabbiylar maktabini (1952), Kiyev davlat jismoniy tarbiya institutini (1959) va Kiyev davlat pedagogika institutini (rus filologiyasi fakulteti) (1964) tamomlagan.

Armiyada Gʻarbiy chegarada (Rava-Russkaya) zaxiradagi kapitan lavozimida xizmat qilgan.

Ilya 1952-yildan 1992-yilgacha qirq yil davomida Kiyev maktablarida rus adabiyoti va jismoniy tarbiya oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Ukrainada xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1991). SSSR jismoniy tarbiya va sport aʼlochisi (1983) va Ukraina xalq taʼlimi aʼlochisi boʻlgan (1978). Mixaylovich GTO faxriy nishoni sohibi boʻlgan (1981). Bundan tashqari yoshlar oʻrtasida futbol boʻyicha Ukraina chempioni (1949) hamda gandbol boʻyicha sport ustasi (1954).

Levitas Kiyev shahridagi 146-sonli oʻrta maktabda muzey yaratgani uchun Ulugʻ Vatan urushi, rus adabiyoti, Olimpiya shon-sharafi va VDNX medallari bilan taqdirlangan (1979).

Ilya Mixaylovich Ukraina Prezidenti huzuridagi Til siyosati boʻyicha kengash aʼzosi va 2001–2003-yillarda Ukraina Prezidenti huzuridagi Ukraina milliy vakillari kengashi raisi boʻlgan.

Rossiya Federatsiyasi Xavfsizlik, mudofaa va huquq-tartibot akademiyasida professor lavozimida ishlagan (2006).

Professor Levitas 2014-yil 3-avgustda Kiyevda vafot etdi va 2014-yil 6-avgustda Baykovo qabristoniga dafn etildi.

Mukofotlari 
Ilya Levitas Davlat ordeni (Ukraina) sohibi boʻlgan.

Mixaylovich III (2001), II (2006) va I (2009) darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Ukrainalik tarixchilar
Sovet tarixchilari
SSSR sport ustasi
Kiyevda vafot etganlar
2014-yilda vafot etganlar
3-avgustda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1931-yilda tugʻilganlar
11-dekabrda tugʻilganlar
Aleksandr Liberman

Aleksandr Yevgeniyevich Liberman (1954-yil, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – rossiyalik tadbirkor, „Saratov birlashgan shisha zavodlari“ kompaniyalar guruhi prezidenti (2004–2010), muhtojlarga xayr-ehson qilgan.

Biografiyasi 
Liberman 1954-yil 11-yanvarda Toshkent shahrida tavallud topgan.

Aleksandr 1975-yilda „Saratovstroysteklo“ korxonasiga usta boʻlib ishga kirgan va 1997-yilda shu korxonaga bosh direktori lavozimiga saylangan.

Liberman 2000-yildan 2004-yilgacha „Saratovstroysteklo“ OAJ bosh direktori va „Saratovstroysteklo“ OAJ direktorlar kengashi raisi boʻlib faoliyat yuritgan.

Aleksandr Liberman 2004–2010-yillar oraligʻida United Glass Factories kompaniyalar guruhi prezidenti lavozimida ishlagan va kristal ishlab chiqarishni saqlab qolish shaxsan Libermanga topshirilgan. Rossiya prezidenti Boris Yeltsin Saratovga tashrif buyurganida „Saratovsteklo“da yasalgan billur toj kiydirilgan.

Aleksandr Yevgeniyevich 2010-yildan hozirgi kungacha Ulyanovsk viloyati „Kvarts“ OAJ direktorlar kengashi raisi boʻlib faoliyat olib kelmoqda.

„Saratov viloyati ishlab chiqaruvchilar va ish beruvchilar ittifoqi“ NNT kengashi aʼzosi boʻlgan.

Liberman 2007-yilda Iqtisodiyot fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun „Shisha sanoati korxonalarida biznes jarayonlarini qayta qurish va takomillashtirish: metodologiya va qoʻllash tajribasi“ nomli dissertatsiya himoya qilgan. U 18 ta ilmiy maqolalar muallifi.

1998-yilda „Blagotvoritel Saratovskoy oblasti“ faxriy unvoniga va „Shon-sharaf“ ordeniga sazovor boʻlgan.

Aleksandr 2002-yilda „Umumrossiya aholi roʻyxatini oʻtkazishdagi xizmatlari uchun“ medali, 2003-yilda Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan quruvchisi faxriy unvoni va YuNESKOning „Besh qitʼa“ faxriy medali bilan taqdirlangan.

Iqtisodiyot fanlari doktori Liberman Solomon Mixoyels xalqaro madaniyat markazi vasiylik kengashi aʼzosi boʻlgan.

Manbalar 

Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1954-yilda tugʻilganlar
11-yanvarda tugʻilganlar
Vladimir Strunnikov

Vladimir Aleksandrovich Strunnikov (tugʻilgan ismi Vladimir Ivanovich Chexov, 1914-yil 2-iyul – 2005-yil 9-dekabr) – sovet genetigi va selektsioneri, biologiya fanlari doktori, professor, SSSR Fanlar akademiyasi akademigi (1987), Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1990).

Hayoti 
Vladimir Aleksandrovich Strunnikov 1914-yilda Tambovda ruhoniy Ivan Yevgeniyevich va ruhoniy Larisa Mitrofanovna Chexova oilasida tugʻilgan. U Bolalik yillarini Voronej  yaqinida oʻtkazgan. 1937-yilda otasi otuvga hukm qilingan. U Yetti yillik maktabni tugatgach, professor-jarroh Aleksandr Nikolaevich Strunnikovga turmushga chiqqan xolasi Valentina Yevgeniyevna Chexova bilan Krasnodarga koʻchib oʻtgan. Ular bolani asrab olishga qaror qilishadi va shu bilan Strunnikovga universitetga kirish va taʼlim olish imkoniyatini berishadi. Maktabning oxirgi yilida qayta oʻqigandan soʻng, hujjatlarga koʻra, Vladimir Aleksandrovich Strunnikov, Vladikavkaz shahridagi Togʻ qishloq xoʻjaligi institutida oʻqigan. U Bir yildan soʻng Toshkent qishloq xoʻjaligi institutiga oʻqishga kiradi va institutni 1936-yilda tamomlaydi.

Vladimir Aleksandrovich Strunnikov 1936—1939 va 1945—1963-yillarda Oʻrta Osiyo ipakchilik ilmiy-tadqiqot institutida ishlagan. U 1939-yilda armiyaga chaqiriladi va Ulug 'Vatan urushida qatnashadi.

B. L. Astaurovning taklifiga binoan Vladimir Aleksandrovich Strunnikov N. K. Koltsov nomidagi biologiya instituti laboratoriyasini boshqargan.

Vladimir Aleksandrovich 2005-yil 9-dekabrda vafot etadi va Moskva viloyatida, Rakitki qabristoniga dafn etiladi.

Ilmiy faoliyati 
Vladimir Strunnikov Ipak qurti seleksiyasi bilan shugʻullangan. U Fanlar akademiyasining N. K. Koltsov nomidagi Rivojlanish biologiyasi institutida jinsiy rivojlanish va tartibga solishning sitogenetikasi guruhining rahbari, Rossiya Fanlar akademiyasining genetika va seleksiya muammolari boʻyicha ilmiy kengashining raisi lavozimlarida ishlagan. 1982—1992-yillarda Vavilov genetika va selektsionerlar jamiyatida raislik qilgan. Strunnikov 1974-yilda ipak qurtining bir qator yuqori mahsuldor zotlari va duragaylarini yaratishga imkon beruvchi geterozning tabiati haqida noyob gipotezani ishlab chiqqan. Geterozda kompensator gen kompleksining roli haqida gipoteza yaratgan. Keyinchalik uning izdoshlari Tarakanova va Navolotskiy uning izlanishlaridan foydalanib, arpa va bugʻdoyning yuqori mahsuldor navlarini yaratdilar. Gipoteza doktor Melanogaster (Kaidanov, 1984; Maresin, 1985), Pisum Sativum (Gostimskiy, 1987; Sokolov, 1990; Rybtsov, 1991; Gostimskiy, 1992; Rybtsov, 1992; Rybtsov, 1966) tomonidan tasdiqlangan.

Mukofotlari 
 Lenin ordeni
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 ikkita Mehnat Qizil Bayroq ordeni
 „Shon-sharaf belgisi“ ordeni
 II darajali Vatan urushi ordeni

Manbalar
Shin Ermolay

Ermolay Shin, koreyscha varianti Shin Yong Sim (1922-yil 20-yanvar, Chendalaza, Primorsk oʻlkasi – 1974-yil 20-noyabr, Toshkent viloyati) – Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati, Nijne-Chirchiq tumani, Dimitrov nomidagi kolxozlar aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
1922-yilda (boshqa maʼlumotlarga koʻra – 1927-yilda) Olginskiy tumani, Chendalaza qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilinadi. 1946-yilda Nijne-Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxozda oʻrta maktabning oʻninchi sinfini tamomlagan. 1947-yildan Nijne-Chirchiq viloyatidagi Dimitrov nomidagi kolxozda traktor parki hisobchisi, sholichilik va dalachilik boʻlimi mudiri, brigadir, uchastka mudiri boʻlib ishlagan.

1950-yilda Ermolay Shin boshchiligidagi dala jamoasi 10,2 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 107,6 sentnerdan yashil kanop poyasi oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan unga "1950-yilda kolxozlar tomonidan majburiy yetkazib berish va sugʻoriladigan yerlarda yashil kanop poyasidan yuqori hosil olgani uchun Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan. Shuninhgdek, qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini kontraktatsiya qilish, MTS ishi uchun natura shaklida toʻlov tizimini joriy qilish va 1951-yil bahorgi ekin uchun barcha kolxozlarni urugʻlik bilan taʼminlashdagi faoliyati uchun „Lenin ordeni“ va O‘roq va Bolg‘a oltin medali oltin medali topshirilgan.

1964-yilda Toshkent qishloq xoʻjalik institutining sirtqi boʻlimini tamomlagan.

Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasida bir necha bor qatnashgan. 1961-yilda Oqqoʻrgʻon viloyati Krasnooktyabrskiy qishloq kengashiga, 1971-yilda xalq deputatlari Oqqoʻrgʻon tuman Kengashiga deputat etib saylangan.

1974-yil noyabrda vafot etdi. U sobiq Dimitrov nomidagi kolxoz qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 ikki marta Lenin ordeni (1950, 1951)
 „Mehnat jasorati uchun“ medali (1972)
 „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali (1970)
 ikki marta Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasi kumush medali (1962, 1972)
 Oʻzbekiston SSR Oliy Soveti Prezidiumining Faxriy yorligʻi (1956)

Manblalar