MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Shavarsh Badalyan

Shavarsh Vagarshakovich Badalyan (1998-yil 4-yanvar, Toshkent, Oʻzbekiston) — oʻzbek shaxmatchisi. Shaxmat bo‘yicha 14 yoshgacha bo‘lganlar toifasida O‘zbekiston Respublikasi chempioni, xalqaro sport ustaligiga nomzod [1][2][manbada yo‘q]. Hozirda Oliy Iqtisodiyot maktabida universitet talabasi.
Nabi Ziyadullayev

Nabi Saidkarimovich Ziyadullayev (1944-yil 27-fevral, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – oʻzbek va rossiyalik olim-iqtisodchi, mintaqaviy va jahon iqtisodiyoti, xalq xoʻjaligini boshqarishni modellashtirish boʻyicha mutaxassis, iqtisodiyotni rivojlantirish boʻyicha metodologiya va strategiyani ishlab chiquvchilardan biri. Iqtisodiyot fanlari doktori, professor, Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi muxbir aʼzosi (1991). Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2018). Ilgʻor ilmiy tadqiqotlar instituti vA Rossiya Fanlar akademiyasining Bozor muammolari instituti bosh ilmiy xodimi. „Markaziy Osiyo iqtisodiyoti“ jurnali bosh muharriri. Rossiya Fanlar akademiyasining Yevroosiyo iqtisodiy integratsiyasining murakkab muammolari boʻyicha ilmiy kengashi  aʼzosi, Markaziy Osiyo komissiyasining raisi.

Biografiyasi 
Nabi Ziyadullayev 1944-yilda 27-fevralda Toshkentda tugʻilgan.

Oʻgʻil Saidakmal iqtisod fanlari nomzodi.

U 1965-yilda Toshkent xalq xoʻjaligi institutini imtiyozli diplom bilan tamomlagan. 1968-yilda „Oʻzbekistonda yengil sanoatni rivojlantirish va joylashtirish masalalari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Nabi 1975-yilda SSSR FA Markaziy Iqtisodiyot-matematika institutida iqtisod fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun „Oʻzbekistonda yengil sanoatni rivojlantirishni optimallashtirishning mintaqaviy muammolari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Professor 1978-yilda Lenin mukofoti laureati boʻlgan.

1995-yilda akademik S. S. Shatalin taklifiga koʻra Iqtisodiy va ijtimoiy islohotlar xalqaro jamgʻarmasiga oʻtib, 1997–2005-yillarda vitse-prezident lavozimida faoliyat olib borgan.

Nabi 2022-yil 29-avgustda Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining Farmoni bilan davlat mukofoti – „Doʻstlik“ ordeni bilan taqdirlangan.

Nabi Ziyadullayev 1944-yil 27-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. Otasi akademik Said-Karim Ziyadullayev, Oʻzbekiston SSR Vazirlar Soveti Raisining oʻrinbosari.

Manbalar 

Toshkent davlat iqtisodiyot universiteti bitiruvchilari
Oʻzbekiston Fanlar akademiyasi muxbir aʼzoslari
Doʻstlik ordeni sohiblari
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1944-yilda tugʻilganlar
27-fevralda tugʻilganlar
Anton Gerashenko

Anton Ivanovich Gerashenko (1937-yil 2-may – 2012-yil 7-dekabr) rus sovet yozuvchisi, nosir va jurnalist. SSSR Yozuvchilar uyushmasi, keyin Rossiya Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

Biografiyasi 
1937-yil 2-mayda Toshkent shahrida harbiy oilada tavallud topgan.

1951-yilda onasi vafot etib, boʻlajak yozuvchi yetim qoldi. Antonni akasi bilan Kropotkin yaqinida halok boʻlgan ofitserlarning farzandlari uchun moʻljallangan bolalar uyiga joylashtirishgan. Bu yerda yetti sinfni tugatgan va keyin Krasnodar oʻlkasining Gulkevichskiy tumanidagi kolxozda mehnat tarbiyalanuvchisi boʻldi. Gerashenko u yerdan Novocherkassk shahridagi FZO maktabiga oʻqishga yuborilgan. Quruvchi-pardozchi mutaxassisligini tugatgan. Gruziyaning Rostov-Donu, Volgodonsk, Novosibirsk shaharlarida ishlagan va shu bilan birga ishchi yoshlar maktabini tamomlagan.

Keyin yozuvchi Sovet armiyasi safiga chaqirildi va u yerda faol xizmat qildi. Demobilizatsiyadan soʻng „Rostselmash“ zavodida quruvchi boʻlib ishladi. Soʻngra birinchi hikoya va ocherklarini yozishga kirishdi.

1962-yilda A. M. Gorkiy nomidagi Adabiyot institutining sirtqi boʻlimiga oʻqishga kirdi va Shimoliy Kavkaz fuqaro aviatsiyasi boshqarmasining „Havo yoʻli“ gazetasida jurnalist boʻlib ishlay boshladi.

Anton Gerashenkoning otasi Qizil Armiya zobiti, 1944-yil fevral oyida Ulugʻ Vatan urushi frontida Kerch yarimorolini ozod qilish paytida vafot etgan. 1948-yildagi urushdan keyin onasi bolalari bilan Odessaga qarindoshlarinikiga borishdi, soʻngra onalarining vatani Kubanga joʻnab ketishdi. Keyinchalik Kanevskaya qishlogʻiga koʻchib oʻtishdi. Antonning onasi urush paytida juda koʻp azob chekdi va ishda nogiron boʻlib qoldi.

1990–2000-yillarda Gerashenko ijodini davom ettirdi va „Rostov-papa“ avtobiografik romanini nashr etdi.

Anton 2012-yil 7-dekabrda vafot etgan.

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Rossiyalik jurnalistlar
Rossiyalik yozuvchilar
Alifbo boʻyicha yozuvchilar
2012-yilda vafot etganlar
7-dekabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1937-yilda tugʻilganlar
2-mayda tugʻilganlar
Erkin Baydarov

Erkin Ulanovich Baydarov (1968-yil 1-avgust, Toshkent) – qozoq sharqshunos olimi, faylasufi, xalqaro munosabatlar va madaniyatlar va sivilizatsiyalararo oʻzaro aloqalar sohasidagi mutaxassis. Falsafa fanlari doktori, falsafa fanlari nomzodi, professor.

Biografoyasi 
Erkin Ulanovich 1968-yil 1-avgustda Toshkent shahrida (Oʻzbekiston Respublikasi) tavallud topgan. Kelib chiqishi Dulat qabilasining Shimir urugʻidan.

1995-yilda Toshkent Davlat universiteti tarix fakultetining kechki boʻlimini tamomlagan.

Ilmiy-pedagogik faoliyatini 1996-yilda Toshkent shahridagi kechki maktablardan birida ijtimoiy fanlar oʻqituvchisi sifatida boshlagan.

Erkin 1999-yildan 2005-yilgacha Toshkent davlat aviatsiya institutida oʻqituvchi, katta oʻqituvchi lavozimlarida faoliyat olib borgan.

2004–2005-yillarda Mirzo Ulugʻbek nomidagi Oʻzbekiston Milliy universiteti „Falsafa“ kafedrasida (fakultetlararo) katta oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Baydarov 2003-yildan 2005-yilgacha Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi I. Moʻminov nomidagi Falsafa va huquq instituti aspiranturasida tahsil olgan.

Baydarov 2005–2007-yillarda Olmaota texnologik universiteti katta oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

2007–2014-yillarda Yevroosiyo innovatsion iqtisodiyot va boshqaruv akademiyasi (EInAEU) katta oʻqituvchisi, dotsenti, ijtimoiy-gumanitar fanlar kafedrasi mudiri boʻlgan.

2014–2016-yillarda Sulaymon Demirel nomidagi universitet katta oʻqituvchisi (Kaskelen, Olmaota viloyati).

Erkin 2014–2022-yillarda (tanaffuslar bilan) Al-Farobiy noidagi Qozogʻiston Milliy universiteti sharqshunoslik fakulteti hamda 2019–2023-yillarda (tanaffuslar bilan) Abilayxon nomidagi Qozogʻiston Jahon munosabatlari va jahon tillari universiteti Sharqshunoslik fakulteti va xalqaro munosabatlar fakulteti dotsenti boʻlgan.

Erkin Baydarov oʻqituvchilik faoliyati davomida koʻplab ilmiy ishlar qilgan.

2008–2013-yillarda katta ilmiy xodim, yetakchi ilmiy xodim, marketing va xalqaro aloqalar boʻyicha ilmiy kotib, fan boʻyicha ilmiy kotib va boshqa lavozimlarda faoliyat yuritgan. 2011-yil iyuldan sentyabrgacha Falsafa, siyosatshunoslik va dinshunoslik institutida direktor boʻlib ishlagan.

Ulanovich 2015–2017-yillarda A. Yasaviy nomidagi Xalqaro qozoq-turk universiteti qoshidagi Yevroosiyo tadqiqot instituti (ERI) katta ilmiy xodim boʻlgan (Turkiston).

2013–yildan hozirgacha R. B. Suleymenov nomidagi Sharqshunoslik institutida yetakchi ilmiy xodim boʻlib ishlab kelmoqda.

Manbalar 

1968-yilda tugʻilganlar
1-avgustda tugʻilganlar
Toshkentda tugʻilganlar
Liya Golden

Liya Oliverovna (Lili) Golden (, 18-iyul 1934-yil, Toshkent – 6-dekabr 2010-yil, Moskva) – sovet va rus jamoat arbobi, irqchilikka qarshi kurashuvchi, afrikalik olim, tarix fanlari nomzodi, dunyoning koʻplab universitetlari professori, Chicago universitetining faxriy doktori. Rossiyalik jurnalist, televideniye va radio boshlovchisi Yelena Xangining onasi.

Tarjimai holi 
Liya Golden 1934-yil 18-iyul Toshkent shahrida Oliver Golden va Lili Isaakovna Byalik oilasida tavallud topgan. Toshkentda musiqa maktabini tamomlagan, tennis bilan shugʻullangan va Oʻzbekiston terma jamoasi safida Butunittifoq musobaqalarida qatnashgan. U Moskva davlat universitetining tarix fakultetini tamomlagan va „Afrika musiqasi: tarixiy rivojlanish tendensiyalari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan (1967). U Stalinning qizi Svetlana Alliluyeva bilan doʻst edi va unga SSSRdan koʻchib ketishni maslahat berdi. Liya 30 yildan ortiq vaqt davomida SSSR Fanlar akademiyasining Afrika tadqiqotlari institutida ishlagan. Rossiyadagi afrikaliklar tarixi va Afrika musiqasi boʻyicha kitoblar, shuningdek, yuzdan ortiq ilmiy maqolalar nashr etgan.

Liya Goldenning faoliyati asosan dunyoning qora diasporasi, ayniqsa Rossiya, Yevropa va AQShni oʻrganish va himoya qilish bilan bogʻliq edi. U Qora tanli ayollar muammolari xalqaro instituti Oqsoqollar kengashi aʼzosi, dunyoning koʻplab universitetlarida professor va Chicago universitetining fan doktori boʻlgan.

Liya ikkita filmda epizodik rollarda oʻynagan: „Chorniy, kak ya“ (1969) va „Chornoye solnse“ (1970).

Golden 2010-yil 6-dekabrda moskvada vafot etgan va Moskvadagi Vagankovskiy qabristonining 38-boʻlimiga, onasining yoniga koʻmilgan.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2010-yilda vafot etganlar
6-dekabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1934-yilda tugʻilganlar
18-iyulda tugʻilganlar
Yevgeniy Kamenev

Yevgeniy Mixaylovich Kamenev (1910-yil 26-fevral, Toshkent – 1963-yil, Moskva) – sovet radiofiziki, davlat mukofotlari laureati, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi.

Tarjimai holi 
Kamenev 1910-yil 26-fevralda Toshkent shahrida tavallud topgan. Otasi farmatsevt (kazaklardan), onasi savdogar boʻlgan.

1927-yilda Oʻrta Osiyo universitetining (SAGU) fizika-matematika fakultetiga oʻqishga kirgan. Soʻngra kasallik (tropik bezgak) tufayli Leningrad sanoat institutiga (LII) oʻqishini koʻchib oʻtkazgan va uni 1934-yilda tugatib, mutaxassislik diplomini olgan. Yevgeniy radiofizika sohasida tadqiqotchi muhandis boʻlgan. 1932-yildan radiofizika laboratoriyasida ishlagan.

1936-yilda OSOAVIAXIM (Mudofaa, aviatsiya va kimyo muhandisligini targʻib qilish jamiyati) uchuvchilar va planerlar maktabini tamomlagan. 1939-yilda LPI tavsiyasiga koʻra "Hurmat Belgisi" ordeni bilan taqdirlangan.

Yevgeniy Kamenev 1939–1940 va 1941–1946-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan. Sovet-Fin va Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi boʻlgan va uch marta Vatan urushi ordeni bilan taqdirlangan. 

1946–1963-yillar oraligʻida Atom energiyasi institutida faoliyat olib borgan. 1947-yildan 2-sonli laboratoriya va diffuziya zavodi ishini taʼminlash uchun texnologik jarayonlarni boshqarish, masofaviy signalizatsiya, fizik va fizik-kimyoviy tadqiqotlarni ishlab chiqish bilan shugʻullanadigan laboratoriyaga rahbarlik qilgan.

Yevgeniy 1951-yildan uran izotoplarini ajratish uchun sentrifugalarni yaratishda ishtirok etgan. 1953-yildan boshlab yadroviy qurolning atmosfera sinovlarini masofadan qayd etish masalalari ustida bir qancha izlanishlar olib borgan.

Fadiofizik olim 1963-yil Moskva shahrida vafot etgan.

Mukofotlari 
Kamenev 1954-yilda "Hurmat belgisi" ordeni hamda 1956-yilda "Mehnat Qizil Bayroq" ordeni bilan mukofotlangan.

1951-yil Stalin va 19661-yil Lenin mukofotlari sohibi boʻlgan.

Manbalar 

Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Lenin mukofoti laureatlari
Moskvada vafot etganlar
1963-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1910-yilda tugʻilganlar
26-fevralda tugʻilganlar
Viktor Golovin

Viktor Petrovich Golovin (1954-yil 21-mart, 2007-yil 18-may, Moskva) Sovet va rus sanʼati tarixchisi. Sanʼat tarixi doktori, professor, M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universiteti tarix fakulteti umumiy sanʼat tarixi boʻlimi boshligʻi. Italiya uygʻonish sanʼati sohasi mutaxassisi.

Hayoti 
Golovin 1954-yil 21-martda Toshkentda tavallud topgan. Uning otasi harbiy uchuvchi Pyotr Agafonovich Golovin, yoshligida oʻgʻlining boʻlajak universitet ustozi V. N. Grashenkov bilan birga Oʻrta Osiyoda xizmat qilgan. Golovin oʻrta maktabni Moskvada tamomlagan. 1971-yilda Moskva davlat universitetining tarix fakultetining sanʼat tarixi boʻlimiga oʻqishga kirdi. U yerda oʻsha paytda yetakchi olimlar V. N. Lazarev, D. V. Sarabyanov, V. V. Pavlov, G. I. Sokolov, N. M. Nikulina, K M. Muratova, O. S. Popovalar, M. A. Ilyin, M. A. Reformatskaya, O. S. Yevangulova, V. V. Kirillov, Y. K. Zolotov, M. M. Allenov, I. L. Matsa, V. M. Vasilenko, A. S. Zaitsev, V. S. Turchin, R. V. Savko, R. S. Kaufman va M. N. Yablonskayalar dars berishgan.

Viktor Aspiranturani tugatgach, „Italiyada ilk Uygʻonish davrida haykaltaroshlik va rangtasvir munosabatlari toʻgʻrisida“  nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1981-yilda Moskva davlat universiteti tarix fakultetining xorijiy sanʼat tarixi kafedrasida (hozirgi umumiy sanʼat tarixi kafedrasi) dastlab assistent, soʻngra dotsent (1988), koʻp yillar mobaynida kafedra mudiri oʻrinbosari (1989), soʻngra professor (2003) hamda „Umumiy sanʼat tarixi“ kafedrasi mudiri (2003) lavozimlarida ishlagan. 2002-yilda „Italiyaning ilk Uygʻonish davri rassomlari dunyosi“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Golovin oʻz joniga qasd qilgan va Moskvadagi Nikolo-Arxangelsk qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2007-yilda vafot etganlar
18-mayda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1954-yilda tugʻilganlar
21-martda tugʻilganlar
Feliks Kamilov

Feliks Xusainovich Kamilov (1940-yil 7-noyabr, Toshkent) – sovet va rus biokimyogari, tibbiyot fanlari doktori (1977), professor (1979), Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasi (1991), Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasi (2001) muxbir aʼzosi. BASSRda va Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2004). Boshqird tibbiyot instituti rektori (1988–1994).

Biografiya 
Kamilov Feliks Xusainovich 1940-yil 7-noyabrda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1964-yilda Chelyabinsk tibbiyot institutining davolash fakultetini tamomlagan. Biokimyo institutida aspiranturani tugatganidan soʻng, „Pirimidin hosilalari va sintetik steroidlarning oqsil-anabolik va antikatabolik taʼsirini oʻrganish“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va assistent (1967–1970), dotsent lavozimlarida ishladi.

Feliks 1977-yilda tanlov orqali Boshqird davlat tibbiyot institutining biologik va organik kimyo kafedrasi mudiri boʻldi.

U 1982–1983-yillarda tibbiyot fakulteti dekani, 1983–1988-yillarda ilmiy va davolash ishlari boʻyicha prorektor lavozimlarida ishlagan.

1988-yildan 1994-yilgacha Boshqird davlat tibbiyot instituti rektori lavozimida faoliyat olib borgan.

1991-yilda Kamilovga Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi, Belarus Respublikasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi unvoni berildi.

Kamilov Boshqirdiston Respublikasi Fanlar akademiyasini tashkil etishda ishtirok etgan. U Rossiya Ekologiya akademiyasining haqiqiy aʼzosi va Rossiya Tabiiy fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi boʻlgan.

„Boshqirdistonning tibbiy xabarnomasi“ jurnali muharriri oʻrinbosari, BSMU dissertatsiya kengashi raisi, „Ural, Gʻarbiy Sibir va Volga boʻyi biokimyogarlari uyushmasi“ jamoat tashkiloti raisi boʻlib faoliyat yuritgan.

Unda 14 nafar fan doktori va 62 nafar fan nomzodi darajasiga ega shogirdlari bor.

Mukofotlari va unvonlari 
Kamilov BASSRda (1991) va Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2004).

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1940-yilda tugʻilganlar
7-noyabrda tugʻilganlar
Viktor Kalmikov

Viktor Petrovich Kalmikov (1908-yil 18-noyabr, Toshkent – 1981-yil 7-mart) sovet meʼmori. Havodagi shahar „Saturniy“ loyihasi muallifi. RSFSR Xalq Komissarlari Kengashi huzuridagi Kinematografiya boshqarmasi meʼmori hamda SSSRda kinoteatrlarni loyihalash va qurish boʻyicha bosh mutaxassis.

Biografiyasi 
Kalmikov 1908-yil 18-noyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan.

Viktor Kalmikov 1930-yil Moskva Oliy Sanʼat va Texnika Institutini tugatgan.Viktor Petrovich 20–30-yillardagi sovet romantizmining koʻzga koʻringan vakili edi. U shahar arxitektorlari uyushmasi ARU aʼzosi boʻlgan.

Kalmikov havodagi kelajak shahri loyihasining muallifi („Saturniy“ loyihasi, 1930-yil). U butun dunyo boʻylab havoga koʻtarilgan va ekvator boʻylab Yer tezligida aylanadigan halqa shahar yaratishni taklif qilgan.

Keyinchalik RSFSR Xalq Komissarlari Kengashi qoshidagi Kinematografiya boshqarmasida meʼmor boʻlib ishlagan. Bundan tashqari SSSRda kinoteatrlarni loyihalash va qurish boʻyicha bosh mutaxassis boʻlgan. SSSRning turli shaharlarida 1935-yildan 1940-yilgacha qurilgan 60 ta kinoteatrdan 50 tasi Viktor Petrovich Kalmikov loyihasi boʻyicha qurilgan.

1941-yilda Kalmikovning „Arxitektura i proyektirovaniye kinoteatrov“ nazariy asari nashr etildi.

Meʼmor 1981-yil 7-martda vafot etgan.

Mashhur loyihalari 
Viktor 1931-yil Kashirada Rodina kinoteatrini loyihalashtirgan.

1935-yil Derbentda ham „Rodina“ kinoteatriga boshchilik qilgan, ammo keyinchalik teatr buzib tashlangan.

Viktor 1935–1955-yillarda Saratovda, 1936-yil Nalchikda „Pobeda“ kinoteatrini hamda 1937-yil Taganrogda „Oktyabr“ kinoteatri loyihasini chizgan.

Meʼmor Kalmikov 1937-yilda Oryolda „Rodina“ kinoteatri va 1937-yilda Tverda „Zvezda“ kinoteatri layihasini yaratgan.

Manbalar 

1981-yilda vafot etganlar
7-martda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1908-yilda tugʻilganlar
1-dekabrda tugʻilganlar
Irina Baraksanova

Irina Valeryevna Baraksanova (1969-yil 4-iyul, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – sovet gimnastikachisi. Jahon va SSSR chempioni. SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustasi.

Biografiyasi 
Irina Valeryevna 1969-yil 4-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan. „Spartak“ sport maktabida murabbiy Valentina Borisova rahbarligida gimnastika bilan shugʻullanishni boshlagan.

Irina Baraksanova, ayniqsa, xoda ustidagi mashqlarida oʻzining nafisligi, jozibasi va talqin qilish kuchi bilan mashhur edi.

U 1983-yilda SSSR xalqlarining VIII yozgi Spartakiadasida gimnastika muxlislari uchun yangilik qilib, u yerda birinchi marta „Moy laskoviy i nejniy zver“ filmidagi Yevgeniy Doga valsi ostida oʻzining mashhur xoda ustidagi mashqlarini ijro etdi. Keyin Irina 1984-yilda SSSR kubogida yuqori marralarni egallab, sakrash boʻyicha kumush hamda muvozanat va koʻpkurash mashqlarida bronza medalini qoʻlga kiritdi. Oʻsha yili xoda ustidagida mashq qilishda gʻalaba qozonib, SSSR chempioni boʻldi. Baraksanova 1984-yilda Los-Anjelesda boʻlib oʻtgan Olimpiya oʻyinlarida qatnashish uchun SSSR Olimpiya terma jamoasiga qoʻshildi, ammo Sovet Ittifoqi tomonidan musobaqani boykot qilgani uchun ishtirok eta olmadi. „Muqobil Olimpiya oʻyinlari“ sifatida tashkil etilgan „Doʻstlik-84“ musobaqasida birinchi oʻrinni egalladi va Sovet jamoasi tarkibida oltin medalni qoʻlga kiritdi. Sportchi 1985-yilda koʻpkurash boʻyicha SSSR kubogida kumush va notekis bar boʻyicha mashqlarda bronza medalini qoʻlga kiritdi. Bundan tashqari, muvozanat turi mashqlarida gʻalaba qozonib, yana SSSR chempionatining oltin medali sohibasi boʻldi.

Baraksanova SSSR terma jamoasini boshqargan SSKA murabbiylari Irina va Viktor Razumovskiylar shogird tushdi. Oʻsha yili Monrealdagi Jahon chempionatida ishtirok etadigan jamoaga qoʻshildi. Chempionat yakuniy natijalariga koʻra, Irina 1985-yilgi jahon chempioni boʻlib, jamoaviy bahslarda oltin medalni qoʻlga kiritdi.

Sportchi koʻpkurash finalida va notekis bruslar sporti boʻyicha finalida qatnashish huquqini qoʻlga kiritdi, ammo soʻnggi lahzada ayollar jamoasi bosh murabbiyi Andrey Rodionenko Irina Baraksanova va Olga Mostepanovani kasal deb eʼlon qilib, ularning oʻrniga Yelena Shushunova va Oksana Omelyanchikni musobaqaga qoʻydi. Natijada Omelyanchik va Shushunova bir xil ochko jamgʻargan holda mutlaq jahon chempioni boʻlishdi. Shundan soʻng, Baraksanova boshqa yuqori natijalar koʻrsatmadi va 1987-yilda sport karyerasini yakunladi.

Manbalar 

1969-yilda tugʻilganlar
4-iyulda tugʻilganlar
Toshkentda tugʻilganlar
Igor Baranov

Igor Leonidovich Baranov (1932-yil 29-iyul, Toshkent – 2017-yil 26-dekabr, Sankt-Peterburg) – sovet va rus kemasozlik muhandisi, olim, Rubin markaziy konstruktorlik byurosining 16 ta sovet va rus suv osti kemalarining bosh konstruktori, Lenin mukofoti laureati (1984).

Biografoyasi 
Igor Leonidovich 1932-yil 29-iyulda Toshkent shahrida tavallud topgan. 1956-yilda Leningrad kemasozlik institutining kemasozlik fakultetini tamomlagan va 18-TsKBga yuborilgan. Dizayn boʻlimida dizayner va sektor menejeri sifatida faoliyat olib borgan.

Baranov 1972-yilda 667F „Navaga“ va 667B „Murena“, 1974-yilda 667BD „Murena-M“ va 667BDR „Kalmar“ strategik yadro suv osti kreyserlari bosh konstruktorining oʻrinbosari etib tayinlangan. 1977-yilda 949, 675-loyihalar va ularning modifikatsiyalari bosh dizayneri etib tayinlangan. U 3-avlod yadroviy suv osti kreyseri – Project 949 Anteyning qurilishi, ishga tushirilishi va intensiv ishlashiga rahbarlik qilgan.

Baranov suv osti kemalarini maksimal shoʻngʻish chuqurligini sinovdan oʻtkazishda, suv osti kemalarining shovqin izlari boʻyicha akustik sinovlarda, ularning natijalarini tahlil qilishda va suv osti shovqin darajasini pasaytirish uchun texnik yechimlarni ishlab chiqishda ishtirok etgan.

Ilmiy ish bilan shugʻullangan, 1992-yilda texnika fanlari nomzodi, 2005-yilda esa texnika fanlari doktori ilmiy darajasini olish uchun nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Baranovga 2006-yilda professor ilmiy unvoni berilgan.

1994-yilda tezkor qanotli raketalar bilan qurollangan suv osti kreyserlarining bosh konstruktori etib tayinlangan.

Igor Leonidovich Baranov 2017-yil 26-dekabrda Sankt-Peterburgda ogʻir va uzoq davom etgan kasallikdan soʻng vafot etgan.

Mukofotlari 
Baranov 2001-yilda „Shon-sharaf“ ordeni, Mehnat Qizil Bayroq ordeni, „Hurmat Belgisi“ ordeni bilan taqdirlangan. 2002-yilda Rossiya Federatsiyasi Hukumatining Faxriy yorligʻi, 1984-yilda Lenin mukofoti hamda 2006-yilda P. P. Pustintsev mukofotlari laureati boʻlgan.

Xotirasi 
2020-yilda Sankt-Peterburgda VUNTS Harbiy-dengiz floti „Dengiz akademiyasi“ Harbiy-dengiz politexnika institutining Atom elektr inshootlari fakultetida Igor Baranov xotirasiga bagʻishlangan shaxsiy auditoriya ochilgan.

Manbalar 

1932-yilda tugʻilganlar
29-iyulda tugʻilganlar
Toshkentda tugʻilganlar
26-dekabrda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda vafot etganlar
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mariya Glazkova

Mariya Vladimirovna Glazkova (23-dekabr 1974-yil, Toshkent) rus teatr va kino aktrisasi.

Biografiya 
Mariya Glazkova 23-dekabr 1974-yil Toshkent shahrida tavallud topgan. 15 yoshida maktabni tugatib, teatr institutiga kirishga harakat qildi, biroq pasporti yoʻqligi sababli oʻqishga kirmadi. Keyin Tarix va arxiv institutining talabasi boʻldi va keyingi yili M. S. Shepkin nomidagi Oliy teatr maktabiga qabul qilindi. Oradan ikki yil oʻtgach, L. K. Durov kursi boʻyicha Moskva badiiy teatr maktabiga oʻtdi.

Malaya Bronnaya teatrining aktrisasi boʻldi.

Aktrisa Moskva badiiy teatr maktabida tanishgan aktyor Nikita Salopinga turmushga chiqdi.

Mukofotlari 
Glazkova „Pyat vecherov“ spektaklidagi Katya roli uchun I. Smoktunovskiy nomidagi mukofotga sazovor boʻlgan.

Ijodi

Teatrdagi rollari 
Aleksandr Volodinning „Pyat vecherov“. Rejissyor: Sergey Jenovach.

N. V. Gogolning „Noch pered Rojdestvom“. Rejissyor: Sergey Jenovach.

„Nijinskiy, sumasshedshiy bojiy kloun“ spektaklida balerina, fohisha

„Lisa i vinograd“ – Kleya

„Pianino v trave“ – Izabel

A. P. Chexovning „Uch opa-singil“ – Irina rollarini ijro etgan.

2001-yilda Oscar Wildening „Dorian Grayning portreti“. Rejissyor: Andrey Jitinkin

2003-yil S. Naydenovning „Deti Vanyushina“ pyesasi asosida „Bolalar?!“ spektaklida Yelena rolini ijro etgan.

Manbalar 

Rossiyalik aktrisalar
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1974-yilda tugʻilganlar
23-dekabrda tugʻilganlar