MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Raxmet Jolayev

Raxmet Jangaziyevich Jolayev (; 1910-yil 7-noyabr, Rossiya imperiyasi, Toʻrgʻay viloyati, Shalkar tumanida tugʻilgan, (hozirgi Qozogʻistonning Aqtoʻbe viloyati) – 1979-yil 6-yanvar, SSSR Qozogʻiston SSR, Olmaota shahrida vafot etgan) – Sovet olimi, texnika fanlari doktori (1962-yil), professor (1964-yil). Qozogʻiston Fanlar akademiyasi aʼzosi (1962-yil) va Qozogʻistonda xizmat koʻrsatgan gidrotexnik (1961-yil).

Hayoti 
Raxmet Jolayev 1935-yilda Toshkent irrigatsiya va qishloq xoʻjaligini mexanizatsiyalash institutini tamomlagan.

Oʻrta Osiyo rejalashtirish instituti va Oʻrta Osiyo qishloq xoʻjaligini mexanizatsiyalash instituti, Olmaota va Chimkentdagi oliy oʻquv yurtlarida ilmiy va oʻqituvchilik faoliyati bilan shugʻullangan (1932—1945-yillar oraligʻida).

Raxmet Jolayev 1945-1962-yillarda Energetika instituti laboratoriya mudiri va direktor oʻrinbosari, 1962—1973-yillarda Jambil irrigatsiya-qurilish instituti rektori, 1973—1979-yillarda – Qozog'iston davlat suv xoʻjaligi loyiha-tadqiqot instituti (Kazgiprovodxoz) ilmiy maslahatchisi lavozimlarida faoliyat olib borgan.

Ilmiy faoliyati 
Ilmiy ishlari gidrotexnika va suv xoʻjaligi muammolariga hamda Qozogʻiston, Qirgʻiziston va Turkmaniston mamlakatlaring togʻdagi daryolarida samarali suv olish inshootlarini qurishga asoslangan.

Baʼzi ishlari:

Sugʻorish va daryo tizimlarining gidroenergetika resurslarini hisobga olish metodikasi. – A., 1950-yil.

Pastki panjarali galereya bilan yaxshilangan suv olish turi. – A., 1961.

Sholi sugʻorish tizimida suv taqsimotini avtomatlashtirish. – Jambil, 1978-yil.

Eʼtirof va mukofotlari 
Jambil viloyati Taraz shahar mas’ullarining 2010-yil 23-dekabrdagi 36-17-son qarori va Taraz shahar hokimligining 2010-yil 23-dekabrdagi 1089-son qarori bilan Taraz shahrining yangi koʻchalaridan biri Jolayev sharafiga nomlangan. Raxmet Jolayev Oktyabr inqilobi (Oktabr toʻntarishi, Oktyabr revolyutsiyasi) ordeni va SSSR davlat mukofoti „Hurmat Belgisi“ ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Toshkent irrigatsiya va qishloq xoʻjaligini mexanizatsiyalash muxandislari instituti bitiruvchilari
Qozogʻiston milliy fanlar akademiyasi muxbir aʼzolari
Olmaotada vafot etganlar
1979-yilda vafot etganlar
6-yanvarda vafot etganlar
1910-yilda tugʻilganlar
7-noyabrda tugʻilganlar
Mixail Kondratyev

Mixail Nikolayevich Kondratyev (1879-yil, Rostov-Donu – 1943-yil, Toshkent) – rus meʼmori, Sankt-Peterburg, Rostov-Don, Taganrogdagi bir qator turar-joy binolari muallifi. Rus modern va konstruktivizm ustalaridan biri. Zodagon.

Biografiyasi 
Mixail Nikolayevich 1879-yilda Rostov-Don shahrida davlat maslahatchisi Nikolay Kondratyev oilasida tavallud topgan. Kondratyevlar Rostovning markazida, hozirgi Universitetskiy tor koʻchasi va Pushkinskaya koʻchasi hududida yashagan. Mixail bu yerda gimnaziyada oʻqigan, u rasm chizish boʻyicha yagona aʼlochi talaba edi. Petrovskiy nomidagi maktabda Pyotr Vrangel bilan bir sinfda oʻqigan.

Mixail imperator Nikolay I qurilish muhandislari institutida tahsil olgan.

Mixail Kondratiyev institutni tugatgandan soʻng, Sankt-Peterburgda yettita bino uchun loyihalarni amalga oshirgan, ulardan ikkitasi hozirda buzib tashlangan.

Kondratyev Rostovga qaytib, qurilish muhandisligi bilan shugʻullanagan. „Priazovskiy kray“ gazetasi uni 1913-yilda „shahar meʼmori“ deb atagan. 1927-yilda Kondratiyev Donskaya qurilish munitsipal idorasida texnik ishlab chiqarish boʻlimi boshligʻi boʻlib ishlagan.

Kondratyev loyihasi boʻyicha 1929-yilda Taganrogda SSSRda birinchi „Krugliy dom“ deb nomlangan turar-joy binosi, qurilgan. Dumaloq uy hozir ham saqlanib qolgan.

Kondratyevning murosasiz tabiati kasbiy masalalarda muammolar tugʻdirdi. Shu sababli Landvorets qurilishidan chetlashtirildi. Uning doʻsti, meʼmor Leonid Eberg „Noviy bit“ qurilishini tugatdi. Kondratiyevning hibsga olinishiga yangi tizimning vazifalarini tushunmasligi va oʻzlashtirishda ayblash sabab boʻldi.

Mixailning Qizil Bogʻ shahridagi maktab loyihasi va „Kooperativnaya smichka stroiteley“ koʻp qavatli turar-joy binosi loyihasi amalga oshmay qolgan.

Rostov-Don fashistlar tomonidan bosib olingandan soʻng, Mixail Kondratyev Toshkentga evakuatsiya qilingan. U Toshkentda vafot etgan va shu yerga dafn etilgan.

Manbalar 

Toshkentda dafn etilganlar
Sovet meʼmorlari
Rossiya imperiyasi meʼmorlari
Toshkentda vafot etganlar
1943-yilda vafot etganlar
1879-yilda tugʻilganlar
Georgiy Zelma

Georgiy Anatolyevich Zelma (haqiqiy sharifi Zelmanovich; 1906 – 1984) – sovet fotografi va fotomuxbir. 1920–1930 - yillarda „Izvestiya“, „Ogonyok“, „Krasnaya zvezda“ nashrlarida va Ulugʻ Vatan urushi jang maydonlarida harbiy fotomuxbir boʻlib ishlagan. Georgiy Zelma 60 yildan ortiq fotografiya bilan shugʻullangan.

Biografiya 
1906-yil 8-avgustda Toshkentda shifokor (keyinchalik tibbiyot fanlari doktori), teri va tanosil kasalliklari boʻyicha mutaxassis Anatoliy Samoylovich Zelmanovich (1881-1956) va Ester Iosifovna Zelmanovich oilasida tugʻilgan. Otasi 1932–1939-yillarda Oʻzbekiston dermatovenerologiya ilmiy-tadqiqot institutida jinsiy yoʻl bilan yuqadigan kasalliklar ilmiy boʻlimiga rahbarlik qilgan, Toshkent tibbiyot instituti teri-tanosil kasalliklari kafedrasida dotsent lavozimida ishlagan.

1921-yilda Moskvaga koʻchib oʻtdi. Faoliyatini eski Kodak 9x12 kamerasi bilan boshladi. Oʻzining birinchi ish tajribasini Proletkino studiyasida va „Teatr“ jurnalida oldi. Russfoto agentligida ishlagan u yerda avvaliga shogird sifatida kirgan va tez orada mustaqil ish boshlagan.

1924—1927-yillarda Zelma oʻz vatani Oʻzbekiston, Afgʻoniston, Eron va Oʻrta Osiyoda fotomuxbiri boʻlib ishlagan. Uning ishlari „Pravda Vostoka“da chop etilgan. 1927-yilda G. A. Zelma Qizil Armiya safiga qoʻshildi va Moskvada xizmat qildi. 1929-yilda demobilizatsiyadan keyin qisqa muddatga Toshkentga qaytib keldi.

Moskvaga qaytgach, Zelmaning surati „Sovet foto“ jurnalida nashr etildi. 1930-yillarda Donbass konlari, fabrikalariga, Tula viloyatidagi kolxozlarida xizmat safarlarida boʻldi va Qora dengiz sohilidagi Qizil Armiya mashgʻulotlarida qatnashdi. U R. L. Karmen bilan birgalikda „Sovet Ittifoqi osmondan“ va „Sovet Sotsialistik Respublikasining 10 yilligi“ loyihalarida ishlagan, ular „SSSR on Construction“ jurnalida nashr etilgan.

Ulugʻ Vatan urushi yillarida, uchinchi darajali kvartal ustasi, "Izvestiya" gazetasining muxbiri sifatida, Odessa mudofaasi paytida, Moldova va Ukrainada frontda ishlagan. Qora dengiz floti kemalarida suratga olingan. Uning eng mashhur fotosuratlari 1942–1943-yillardagi Stalingrad jangi paytida olingan. Shahar uchun janglar yilnomasini yaratdi. Butunittifoq kommunistik partiyasi (bolsheviklar) aʼzosi.

Urushdan keyin „Ogonyok“ jurnalida, 1962-yildan esa „Novosti“ agentligida ishlagan.

1984-yilda vafot etgan. Kuli solingan urna Donskoye qabristonidagi kolumbariyga koʻmilgan.

Oila 
Oʻgʻli – Temerlan (Timur) Georgievich Zelma (1941-yil 25-noyabrda tugʻilgan), sovet va rus operatori, prodyuser. U „Mosfilm“da, keyin SSSR Markaziy televideniyesida ishlagan. 30 dan ortiq filmlar va televizion filmlar, teleseriallarni suratga olgan .

Asarlar kolleksiyalarda 

 Zamonaviy sanʼat muzeyi, Nyu-York

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Stalingrad mudofaasi uchun medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Rossiyalik jurnalistlar
Moskvada vafot etganlar
1984-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1906-yilda tugʻilganlar
8-avgustda tugʻilganlar
Namozgoh masjidi (Toshkent)

Namozgoh masjidi — Toshkent shahri  Sobir Rahimov tumani,  Zarqaynar  ko‘chasida joylashgan Hazrati Imom majmuasi tarkibiga kiruvchi masjid. Hayit  bayramlarida namoz oʻqish uchun qurilgan masjidlardan biri. Qaffol Shoshiy maqbarasidan 40 m uzoqda joylashgan.

Tarixi
Qurilgan vaqti haqida aniq tarixiy ma'lumotlar ma'lum emas. O‘rganishlar davomida masjid Qo‘qon xonligi davrida XIX asrda qurilgani ma'lum bo'ldi. Sovet devrida masjiddan yotoqxona, kutubxona sifatida foydalanilgan. Imom Buxoriy nomidagi Toshkent islom instituti 1969-yil tashkil etilgan. Oʻzbekiston musulmonlari idorasi tasarrufiga kiradi. Oʻzbekiston Sovet Ittifoqi Vazirlar Kengashi huzuridagi Din ishlari boʻyicha kengashning Toshkentda oliy darajadagi madrasa ochish toʻgʻrisidagi qarori bilan qayta tiklangan. Madrasa uchun „Namozgoh“ masjidining binosi berilgan. 2007-yilda masjid qayta ta'mirlangan.

Arxitekturasi
Masjid tarhi cho‘ziq to'g'ri to'rtburchak shaklida tuzilgan. Devorlari pishgan g‘ishtdan ko‘tarilgan, yuzasiga ganchli o‘ymakorlik namunalari va naqshlar bilan bezak betilgan. Masjidning maydoni 56x15 m.

Manbalar
Aleksandr Kolenkovskiy

Aleksandr Konstantinovich Kolenkovskiy (1880-yil 4-sentabr – 1942-yil 23-may) – rus va sovet harbiy rahnamosi, sovet harbiy tarixchisi, general-leytenant (1940), professor (1938), harbiy fanlar doktori (1941).

Biografiya 
Aleksandr Konstantinovich 1880-yil 4-sentabrda Xersonskaya viloyatining Nikolayev shahrida ofitser oilasida tavallud topgan. Uyda taʼlim olgan.

Kolenkovskiy 1897-yil 30-sentyabrda Odessa piyoda askarlari maktabiga oʻqishga kirgan, 1900-yilda uni tugatgan. Vilenskiy 52-piyoda polkida leytenant unvonini olgan, keyin 218-Borisoglebskiy piyodalar polkida xizmat qilgan. Aleksandr rus-yapon urushi qatnashchisi boʻlib, rotaga qoʻmondonlik qilgan va polk adʻyutanti boʻlgan. 1912-yilda Nikolayev harbiy akademiyasini tamomlagan va 1913-yildan 14-piyoda polkida rota komandiri lavozimida xizmat qilgan.

Aleksandr 1918-yil aprel oyida ixtiyoriy ravishda Qizil armiya safiga qoʻshilgan va Nevelsk okrugi harbiy qoʻmondoni shtab boshligʻi etib tayinlangan. Kolenkovskiy 5-Vitebskaya miltiq diviziyasi boshligʻi, 1918-yil 28-sentyabrdan 1919-yil 3-aprelgacha Sharqiy front shtab boshligʻi va 1919-yil 29-apreldan Volga harbiy okrugining harbiy boshligʻi boʻlib xizmat qilgan. 1921-yil 3-martdan Bosh qoʻmondon, 1921-yil 9-martdan 1924-yilgacha Qizil Armiya shtab-kvartirasining Operatsion boshqarmasi boshligʻi lavozimida faoliyat olib borgan.

Kolenkovskiy 1924-yildan Frunze nomidagi Harbiy akademiyada dars bergan va harbiy tarix kafedrasi mudiri boʻlgan. Bundan tashqari, harbiy tarix va operativ sanʼat boʻyicha ilmiy ishlar muallifidir. 1940-yildan KPSSga aʼzo boʻlgan.

Aleksandr Konstantinovich Ulugʻ Vatan urushini oʻrganib chiqqan va 1942-yilda „Rostovskaya operatsiya Krasnoy Armii“ maqolasini yozgan. Maqolada hujumkor jangovar operatsiyalarni tashkil etish boʻyicha muhim xulosalar qilgan.

Aleksandr Konstantinovich Kolenkovskiy 1942-yilda Toshkent shahrida vafot etgan.

Mukofotlari 
1939-yil 2-mayda Qizil yulduz ordeni va 1938-yil 22-fevralda „Ishchi-Dehqon Qizil Armiyasining XX yilligi yubiley“ medali bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Ishchi-Dehqon Qizil Armiyasining XX yilligi yubiley medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Toshkentda vafot etganlar
1942-yilda vafot etganlar
23-mayda vafot etganlar
1880-yilda tugʻilganlar
4-sentyabrda tugʻilganlar
Stepan Ilyin

Stepan Petrovich Ilyin (1915-yil 2-avgust –1993-yil 2-noyabr) – Sovet Armiyasi katta serjanti, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943).

Biografiyasi 
Stepan Ilyin 1915-yil 2-avgustda Akmolinskaya viloyati Krivoozyornoye qishlogʻida tavallud topgan. U maktabning yetti sinfini tamomlagan. 1942-yil yanvar oyida Qizil Armiyasi safiga chaqirilgan. Oʻsha yilning aprel oyidan boshlab Ulugʻ Vatan urushi frontida qatnashgan. Katta serjant Stepan Ilyin 1943-yil oktyabr oyiga kelib Markaziy frontning 69-piyoda diviziyasining 99-muhandislik batalyonining bir qismiga qoʻmondonlik qilgan. 

Ilyin 1943-yil 15-oktyabrda otryadi bilan Belorussiya SSRning Gomel viloyati, Loyevskiy tumani, Loyev qishlogʻi yaqinida Dneprni kesib oʻtgan va uning gʻarbiy qirgʻogʻidagi janglarda faol ishtirok etgan. Urushda nemislarning bir nechta qarshi hujumlarini qaytargan va Dneprda uchta miltiq vzvodiga boshchilik qilgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 30-oktabrdagi farmoni bilan „Nemis bosqinchilariga qarshi kurash frontida qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajargani, koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“ katta serjant unvoni bilan taqdirlangan. Stepan Ilyin Lenin ordeni, „Zolotaya Zvezda“ medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Ilyin 1946-yilda demobilizatsiya qilindi. 1960-yilda meliorativ texnikumni tamomlagan, soʻngra muhandis-gidravlik boʻlib ishlagan. Stepan Toshkentda istiqomat qilgan.

1993-yil 2-noyabrda Oʻzbekiston poytaxti Toshkent shahrida vafot etgan va Toshkent harbiy qabristonidagi Qahramonlar xiyoboniga dafn etilgan.

Shuningdek, Stepan 1-darajali Vatan urushi ordeni sohibi boʻlgan. Bundan tashqari „Za otvagu“ medali va boshqa bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Katta serjantlar (SSSR)
Toshkentda vafot etganlar
1993-yilda vafot etganlar
2-noyabrda vafot etganlar
1915-yilda tugʻilganlar
2-avgustda tugʻilganlar
Vera Komissarjevskaya

Vera Fedorovna Komissarjevskaya (27-oktyabr 1864-yil – 10-fevral 1910-yil) – XX asr boshidagi rus aktrisasi, rus va sovet teatr va kino aktrisasining N. F. Skarskayaning katta singlisi (1868–1958).

Biografiyasi 
Vera Fedorovna Komissarjevskaya (1930-yillarning oxirigacha familiyasi Kommissarjevskaya deb yozilgan) 1864-yil 27-oktyabr Sankt-Peterburgda rus opera artisti va musiqa oʻqituvchisi F. P. Komissarjevskiy oilasida tavallud topgan.

Vera Komissarjevskaya 1891-yilda Sankt-Peterburgda birinchi marta sahnada flot ekipajining dengiz assambleyasida Zina rolini (P. P. Gnedichning „Goryashiye pisma“ spektakli) ijro etgan. Uning sahnadagi debyutidan oldin Aleksandrinskiy teatrining taniqli aktyori V. N. Davydov bilan mashgʻulotlar oʻtkazgan. Keyin Komissarjevskaya K. S. Stanislavskiy boshchiligidagi Sanʼat va adabiyot jamiyati (Moskva) spektakllarida qatnasha boshlagan.

Komissarjevskaya 1894–1896-yillarda Vilnyusda K. N. Nezlobin korxonasida ishlagan va oʻsha paytda 60 ga yaqin rollarni oʻynagan. Aktrisa Rozi (G. Zudermanning „Boy babochek“), Larisa (A. N. Ostrovskiyning "Bespridannitsaʼ), Luiza (Schiller „Kovarstvo i lyubov“), Sofiya (A. S. Griboedovning „Gore ot uma“), Klerchen (Zuderman „Gibel Sodoma“) va boshqa rollarni ijro etgan.

Aleksandrinskiy teatri 
Vera Fyodorovna 1896-yilda Aleksandrinskiy teatri sahnasida chiqish qildi. Uning birinchi ajoyib muvaffaqiyati „Bespridannitsa“ filmidagi Larisa rolidan keyin boshlandi. Undan soʻng Chexovning „Chayka“ asaridagi Nina Zarechnaya, Sudermanning „Ogni Ivanovoy nochi“ spektaklidagi Marikka, „Faust“dagi Margarita va boshqalar rollarini ijro etdi.

Umrining soʻnggi yillari 

Vera Fedorovnaning yangi orzusi teatr maktabini yaratish edi. Undan oldin gastrol safariga chiqdi va bu gastrol uning hayotida oxirgisi boʻldi.

Komissarjevskaya 1910-yil 10-fevralda Toshkentda gastrol paytida chechakdan vafot etdi.

U 20-fevral kuni Aleksandr Nevskiy lavrasining Nikolskoye qabristoniga dafn qilindi.

Manbalar 

Toshkentda vafot etganlar
1910-yilda vafot etganlar
23-fevralda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
1864-yilda tugʻilganlar
8-noyabrda tugʻilganlar
Aleksandr Kirsanov

Aleksandr Trofimovich Kirsanov (1880–1941) – rus va sovet agroximik, tuproqshunos, oʻsimlikshunos.

Biografiyasi 
Aleksandr Kirsanov 15-avgust 1880-yilda Saratov viloyati, Xvalinskiy tumani, Staroye Chirkovo qishlogʻida dehqon oilasida tavallud topgan. 1896-yilda Volsk oʻqituvchilar seminariyasiga oʻqishga kirgan. Seminariyani tugatgach, 4 yil qishloq maktabida dars bergan. 1903-yilda Yangi Aleksandriya qishloq xoʻjaligi institutiga oʻqishga kirgan, ammo ikki yildan soʻng talabalar gʻalayonlarida qatnashgani uchun oʻqishdan haydalgan. Kirsanov Berlinga oʻqishga borgan va 1907-yilda u yerdagi Oliy qishloq xoʻjaligi maktabini tugatgan. 1908-yilda ilmiy agronom unvonini oldi va Yangi Aleksandriya institutida diplom himoya qildi. Kirsanov institutda tajriba xoʻjaligi boshligʻining yordamchisi boʻlib ishlagan. Keyin Sankt-Peterburgga koʻchib oʻtdi va u yerda uch yil davomida Kamennoostrovskiy oliy qishloq xoʻjaligi kurslarida eksperimental biznes va qishloq xoʻjaligi amaliyoti boʻlimida faoliyat olib bordi. 1913-yilda Minskka koʻchib oʻtdi. Aleksandr mamlakatda birinchi boʻlib Minsk botqoq stansiyasining tashkilotchilaridan biri boʻldi. U 1925-yilgacha bu stansiyaga rahbarlik qilgan. 1918–1922-yillarda Ivanovo-Voznesenskiy politexnika institutining professori boʻlgan. 1922–1925-yillarda Belarus davlat qishloq va oʻrmon xoʻjaligi institutining birinchi rektori lavozimida ishlagan.

Kirsanov ikki yil davomida chet elda xizmat safarida boʻldi, keyin Leningradga koʻchib oʻtdi. U yerda 1927–1931-yillarda eksperimental ishlar boʻlimi boshligʻi va ikki yil davomida Leningrad qishloq xoʻjaligi instituti rektori boʻldi. 1931-yildan umrining oxirigacha V. V. Dokuchayev nomidagi Tuproq instituti laboratoriyasini boshqargan. 1941-yil 30-oktyabrda Toshkentda vafot etgan.

Aleksandr Trofimovich Kirsanov 87 ta ilmiy maqola chop etgan. Uning nashrlarining asosiy mavzulari: botqoqlarni yetishtirish, ohaklash, oʻgʻitlar taʼsirini aniqlash usullari, oʻsimliklarning oʻsish omillari taʼsirini tahlil qilish, „profil unumdorligi“.

Manbalar 

Toshkentda vafot etganlar
1941-yilda vafot etganlar
20-oktabrda vafot etganlar
1880-yilda tugʻilganlar
27-avgustda tugʻilganlar
Viktor Kuznetsov

Viktor Petrovich Kuznetsov (1924-yil 24-noyabr, Xabarovsk – 1987-yil 10-dekabr, Toshkent) – Qizil Armiyasi brigadiri, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1945).

Biografiyasi 
Viktor Kuznetsov 1924-yil 24-noyabrda Xabarovskda tavallud topgan. Maktabni tugatgach, fotograf boʻlib ishladi. Kuznetsov 1942-yil avgust oyida Qizil Armiyasi safiga chaqirildi. 1943-yil may oyidan Ulugʻ Vatan urushi frontida xizmat qildi. katta serjant Viktor Kuznetsov 1945-yil yanvarga kelib, 1-Belorussiya fronti 301-oʻqotar diviziyasining 9-rota qismiga qoʻmondonlik qildi. U Polshani ozod qilishda qahramonlarcha ishtirok etdi.

1945-yil 14-yanvarda Magnushevdan 12 kilometr gʻarbda joylashgan Viboruv qishlogʻi hududida Kuznetsovning rotasi birinchi boʻlib Pilika daryosini kesib oʻtdi va dushmanning ikkita pulemyotini yoʻq qildi. Daryoning gʻarbiy qirgʻogʻidagi janglar paytida dushmanning oʻnlab askarlari va zobitlarini shaxsan yoʻq qildi. Kuznetsov 1945-yil 15-yanvarda dushmanning yana ikkita oʻq otish nuqtasini yoʻq qildi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 27-fevraldagi farmoni bilan katta serjant Viktor Kuznetsov „Hujumkor janglarda va Pilitsa daryosidan oʻtishda koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“ Oʻzbekiston Qahramoni unvoni bilan taqdirlandi. Sovet Ittifoqi, Lenin ordeni va Zolotaya Zvezda medali sohibi boʻlgan.

Urush tugagandan soʻng, Kuznetsov serjant mayor unvoni bilan demobilizatsiya qilindi. Toshkentda yashagan, kinooperator boʻlib ishlagan. 1987-yilda vafot etgan va Toshkent harbiy qabristoni Qahramonlar xiyoboniga dafn etilgan.

Shuningdek, u 1-darajali Vatan urushi ordeni, 3-darajali Shuhrat ordeni va bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Toshkentda vafot etganlar
1987-yilda vafot etganlar
10-dekabrda vafot etganlar
1924-yilda tugʻilganlar
24-noyabrda tugʻilganlar
Faysal Al-Husayniy xalqaro stadioni

Faysal Al-Husayniy xalqaro stadioni () – Al-Ramdagi Dahiat al’Barid koʻchasidagi futbol stadioni. Bu Falastin milliy futbol jamoasining uy stadionlaridan biri. U 2001-yilda vafot etgan falastinlik siyosatchi Faysal Husayniy sharafiga nomlangan. Stadion 12500 tomoshabinga moʻljallangan.

Falastin xalqaro oʻyinlari 
2008-yil 26-oktabrda jamoa FIFA aʼzoligining 10 yillik faoliyati davomida ilk bor Iordaniya bilan oʻynadi. Unda FIFA prezidenti Sepp Blatter va Falastin bosh vaziri Salam Fayyad ishtirok etdi. 2009-yil 29-oktabrda Falastin milliy ayollar terma jamoasi stadiondagi muhlislar oldida Iordaniya terma jamoasiga qarshi birinchi uy xalqaro oʻyinini oʻtkazdi.

2011-yil 9-mart kuni Falastin „Iordan daryosining Gʻarbiy sohilida oʻz uyida oʻzining ilk rasmiy oʻyinini oʻtkazdi“. Bu Tailandga qarshi 2012-yilgi Olimpiya oʻyinlari saralashining ikkinchi oʻyini edi. Tailand Bangkokdagi birinchi oʻyinda 1:0 hisobida gʻalaba qozongan edi. Stadiondagi ikkinchi oʻyinda Falastin 43-daqiqada Abdelhamid Abuhabib tomonidan kiritilgan gol bilan 1:0 hisobida gʻalaba qozondi. Umumiy hisobda durang natija penaltilar seriyasiga olib keldi va Tailand 6:5 hisobida gʻalaba qozondi. Uchrashuvda bosh vazir Fayyod ishtirok etdi va u buni „tarixiy kun“ deb taʼrifladi.

2011-yil 3-iyul kuni stadionda „Falastin hududlarida oʻz uyida oʻtkaziladigan birinchi jahon chempionati oʻyini“ boʻlib oʻtdi. Oʻyin 2014-yilgi FIFA Jahon chempionati uchun Osiyo Futbol Konfederatsiyasi saralash bosqichining birinchi bosqichida Afgʻonistonga qarshi ikki oʻyindan iborat boʻlgan javob uchrashuvi boʻldi. Oʻyinda durang qayd etildi va bu Falastinga umumiy hisobda ikkinchi bosqichga chiqish imkonini berdi. Afgʻoniston yoʻq qilindi.

Manbalar

Havolalar 

 Falastinliklar futbol tarixini yaratadilar
 Falastin birinchi oʻyinini oʻz maydonida oʻtkazadi
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Falastindagi futbol stadionlari
Talal Haji

Talal Abubakr Abdulloh Hoji ( ; 2007-yil 16-sentyabrda tugʻilgan) – Saudiya Arabistonining professional futbolchisi, Saudiya Arabistoni Pro-ligasining „Al-Ittihod“ klubida hujumchi sifatida oʻynaydi.

Klub faoliyati 
2023-yil sentabrida, asosiy hujumchi Abderrazzak Hamdalla yoʻqligi sababli, Hoji Saudiya Arabistoni Pro-Ligasida „Al-Oxdood“ jamoasiga qarshi oʻyin oldidan „Al-Ittihod“ jamoasi asosiy tarkibiga chaqirilgan edi, ammo u oʻyinda maydonga tushmadi. Bu vaqtda hali oʻn olti yoshga toʻlmagan edi. U 21-sentyabr kuni debyutini oʻtkazdi va „Al Fateh“ ga qarshi oʻyinda (2:1) Romarinyoning oʻrniga oʻyin yakuniga oz qolganida maydonga tushdi. Shu tariqa u Saudiya Arabistoni Pro ligasida oʻn olti yoshu besh kunlik boʻlganida oʻyinda maydonga tushgan eng yosh futbolchiga aylandi va avval Abbos Al-Hassanga tegishli boʻlgan rekordni yangiladi.

Terma jamoa 
Hoji Saudiya Arabistonining 17 yoshgacha boʻlgan futbol terma jamoasiga 2022-yilda Jazoirda boʻlib oʻtadigan U-17 Arab kubogi uchun chaqirilgan edi. Ketma-ket Livan va Iroqqa qarshi oʻyinlarda xet-trik qayd etgan Xoji yarim finalda penaltini amalga oshira olmadi va Saudiya Arabistoni boʻlajak chempion Jazoir oʻsmirlar terma jamoasiga 5:4 hisobida yutqazdi. Guruh bosqichidagi qoʻshimcha goli, jumladan Suriya darvozasiga kiritgan gollari uchun Haji yettita gol bilan turnirning eng yaxshi toʻpurari deb topilgan.

U 2023-yilgi OFK U-17 Osiyo kubogi uchun yana terma jamoaga chaqirildi va Saudiya Arabistoni guruh bosqichining dastlabki bosqichida Avstraliyaga qarshi oʻyinda gol ura olmaganidan soʻng, keyingi oʻyinda ikkita gol urdi va Tojikistonga qarshi 2:0 hisobida gʻalaba qozondi. Osiyo Futbol Konfederatsiyasi tomonidan "Oʻyinning eng yaxshi futbolchisi" sovrinini qoʻlga kiritdi.

Faoliyat statistikasi

Klub 

 Eslatmalar

Manbalar 

2007-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Futboldagi erkak hujumchilar
Saudiya Arabistonilik erkak futbolchilar
Saudiya Arabistoni Pro-ligasi futbolchilari
Al-Ittixod (Jidda) klubi futbolchilari