MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Aleksandr Popov (harbiy shifokor)

Aleksandr Vasilyevich Popov (1924-yil, Toshkent, SSSR – 1991-yil, Leningrad, SSSR) – sovet tibbiyot olimi va oʻqituvchisi, toksikolog, sogʻliqni saqlash va tibbiyot fanlari tashkilotchisi, tibbiyot fanlari doktori (1968), professor (1978), tibbiyot xizmati polkovnigi (1970). SSSR Davlat mukofoti laureati (1969).

Biografiyasi 
Aleksandr Vasilyevich 1924-yil 18-oktyabrda Oʻzbekiston SSR Toshkent shahrida tavallud topgan.

Popov 1948–1953-yillarda S. M. Kirov nomidagi harbiy tibbiyot akademiyasida tahsil olgan. 1953–1954-yillarda Sovet Armiyasi qismlarida harbiy qism tibbiyot punktida mudir lavozimida xizmat qilgan. 1954-yildan 1957-yilgacha S. M. Kirov nomidagi Harbiy tibbiyot akademiyasining normal fiziologiya kafedrasida aspiranturani tamomlagan.

Aleksandr Popov 1969–1985-yillar oraligʻida S. M. Kirov nomidagi harbiy tibbiyot akademiyasida oʻqituvchi, ommaviy qirgʻin qurollari va ulardan himoya qilish kafedrasi katta oʻqituvchisi, harbiy toksikologiya va tibbiy himoya kafedrasi professori va mudir oʻrinbosari lavozimlarida ilmiy-pedagogik faoliyatini olib borgan. 1985-yildan 1991-yilgacha Leningrad sanitariya-gigiyena tibbiyot instituti fuqarolik mudofaasida kafedra mudiri boʻlib ishlagan.

Ilmiy-pedagogik faoliyati va fanga qoʻshgan hissasi 
Popov 1957-yilda tibbiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun „Oʻtkir nurlanish kasalligida miya yarim korteksi normal va funksional zaiflashgan itlarda ingichka ichakning sekretor va motor funksiyalari“ dissertatsiyasini himoya qildi. 1968-yilda „Yuqori va oʻta yuqori dozalarda oʻtkir nurlanish shikastlanishining patofiziologik xususiyatlari“ mavzusida dissertatsiyasini himoya qildi va tibbiyot fanlari doktori boʻldi. 1968-yilda Popovga professor ilmiy unvoni berildi. 1969-yilda SSSR Davlat mukofotiga sazovor boʻldi. Aleksandr bir yuz ellikdan ortiq ilmiy ishlar, jumladan monografiyalar muallifi boʻlib, toʻqqiz nafar fan doktori va nomzodlarini tayyorlagan.

Popov 1989-yil 21-avgustda Leningradda vafot etdi va Volkovo qabristoniga dafn qilindi.

Mukofotlari 
Aleksandr 1969-yil SSSR Davlat mukofoti bilan taqdirlangan.

Manbalar 

SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Tibbiyot fanlari doktorlari
Sankt-Peterburgda vafot etganlar
1991-yilda vafot etganlar
21-avgustda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1924-yilda tugʻilganlar
18-oktyabrda tugʻilganlar
Pavel Rjevskiy

Pavel Maksimovich Rjevskiy (1908 – 1974) – Qizil Armiyasi leytenanti, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943).

Biografiya 
Pavel Rjevskiy 1908-yil 21-dekabrda Rudnya-Kamishinskaya qishlogʻida (hozirgi Volgograd viloyatining Rudnya qishlogʻi) tugʻilgan. Oʻrta maktabni tamomlagan. 1928—1930-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan. Demobilizatsiyadan keyin Orskda yashab ishladi. 1942-yilda Rjevskiy yana armiyaga chaqirildi. 1943-yil martda yana harbiylikka chaqirildi. Ikkinchi jahon urushida Voronej, Dasht va 2-Ukraina frontlaridagi janglarda qatnashgan.

1943-yil 25-sentabrdan 26-sentabrga oʻtar kechasi Rjevskiy Dneprni kesib oʻtib, Ukraina SSR Dnepropetrovsk viloyati, Verxnedneprovskiy tumani, Borodayevka qishlogʻi yaqinidagi Glinsk Borodayevskiy oroliga bordi. Rjevskiy orol uchun boʻlgan janglarda shaxsan ikkita pulemyot ekipaji boʻlgan bunkerni, shuningdek, dushmanning koʻp sonli askarlari va ofitserlarini yoʻq qildi. Keyinchalik, orasida Rjevskiy boʻlgan razvedka guruhi nemis qoʻshinlari joylashgan joyga kirib, dushmanning sovet boʻlinmalariga hujum qilish rejasini muvaffaqiyatli barbod qildi. Gʻarbiy qirgʻoqdagi janglarda Rjevskiy nemislarning oʻn ikkita qarshi hujumlarini qaytarishda ishtirok etdi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 26-oktyabrdagi farmoni bilan „Qizil Armiyaning nemis bosqinchilariga qarshi kurashida frontida qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi va koʻrsatgan jasorati uchun“ askar Pavel Rjevskiy Lenin ordeni, 3701-sonli Oltin yulduz medali va Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1945-yilda Rjevskiy Frunze piyodalar maktabini tamomlagan. Xuddi shu yili leytenant unvoni bilan zaxiraga oʻtkazildi. Toshkentda yashab ishlagan. 1974-yil 3-iyulda vafot etgan va Toshkent harbiy qabristoni Qahramonlar xiyoboniga dafn etilgan.

Shuningdek, bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Toshkentdagi koʻchaga Rjevskiy nomi berilgan.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Toshkentda vafot etganlar
1974-yilda vafot etganlar
3-iyulda vafot etganlar
1908-yilda tugʻilganlar
21-dekabrda tugʻilganlar
Mixail Shchenikov

Mixail Vasilyevich Shchenikov (1913-yil 14-sentabr Vladimir viloyati, Chernij qishlogʻi, 1994-yil 4-noyabr Toshkent) – Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni, mayor.

Biografiya 
1913-yil 14-sentyabrda Chernij qishlogʻida rus dehqon oilasida tugʻilgan.1942-yildan KPSS aʼzosi. Oʻrta maktabning 6-sinfni tamomlagan. Moskvadagi „Krasnaya Zarya“ zavodida ishlagan.

1934-yilda Qizil Armiya saflariga qoʻshilgan. 1937-yilda Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi nomidagi Harbiy maktabni tamomlagan. 1941-yil iyul oyidan boshlab Ikkinchi jahon urushi frontlariga qoʻshilgan. 1942-yilda M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiyaning tezlashtirilgan kursini tamomlagan.

Gvardiya pulemyotchilarining motorli bataloni komandiri mayor Mixail Shchenikov fashistlar Germaniyasining poytaxti Berlin chekkasidagi janglarda qatnashgan. 1945-yil 2-aprelda yashirincha Barut shahrining chekkasida batalonni toʻpladi, kutilmaganda shahar markaziga yoʻl oldi va shu kuni shahar dushmandan butunlay tozalandi. M. V. Shchenikov Germaniyaning bir qator boshqa aholi punktlarini bosib olishda ishtirok etgan.

Urushdan keyin SSSR Qurolli Kuchlarida xizmat qilishni davom ettirdi. 1954-yildan keyin podpolkovnik unvoni bilan nafaqaga chiqdi. Oʻzbekiston poytaxti Toshkentda yashagan. Koʻchma mexanizatsiyalashgan kolonnaning kadrlar boʻlimi boshligʻi boʻlib ishlagan. 1994-yil 4-noyabrda vafot etgan.

1968-yilda Shchenikovga „Rossoshi shahrini fashist bosqinchilaridan ozod qilgani uchun“ „ Rossoshi shahrining faxriy fuqarosi“ unvoni berildi.

Mukofotlar 
SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 27-iyundagi farmoni bilan fashist bosqinchilariga qarshi kurashda qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajargani, batalyonni mohirlik bilan boshqarganligi hamda jasorat koʻrsatgani uchun mayor Mixail Vasilyevich Shchenikov Lenin ordeni va „Oltin Yulduz“ medali bilan mukofotlangan.

Bundan tashqari, Qizil Bayroq ordeni, ikkita 1-darajali Vatan urushi ordeni, 2-darajali Vatan urushi, Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
M. V. Frunze nomidagi nomidagi Harbiy akademiya bitiruvchilari
Toshkentda vafot etganlar
1994-yilda vafot etganlar
4-noyabrda vafot etganlar
1913-yilda tugʻilganlar
14-sentyabrda tugʻilganlar
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Lutsian Prigojin

Lutsian Abramovich Prigojin (, 15-avgust 1926-yil, Toshkent, OʻzSSR, SSSR – 21-fevral, 1994-yil, Sankt-Peterburg, Rossiya) – sovet bastakori. RSFSR xalq artisti (1991).

Hayoti 
Lutsian 15-avgust 1926-yilda Toshkent shahrida tavallud topgan. Uning otasi Abram Markovich Prigojin advokat boʻlgan (1896, Mariupol – 1944, Toshkent). Uning onasi Berta Iosifovna Levitan boʻlgan. 1951-yilda Leningraddagi konservatoriyani tamomlagan va 1967-yildan Sankt-Peterburg konservatoriyasida professor lavozimida faoliyat yurita boshlagan. Lutsian Prigojin simfoniyalar, operalar va kantatalar muallifidir. U 1960-yilda „Krotkaya“, 1962-yilda „ Zavtrashniye zaboti“, 1963-yilda „Polyot k tisyacham solns“ 1964-yilda „Dalniy poisk“ (hujjatli film) hamda 1967-yilda „Grossmeysterskiy ball“ (film spektakli) kabi koʻplab teatr spektakllari va filmlari uchun musiqalar bastalagan. Bastakor Prigojin Sankt-Peterburgdagi Shimoliy qabristonga onasining yoniga dafn etilgan.

Oilasi 
Prigojinning rafiqasi musiqashunos Y. V. Keldishning qizi Larisa Georgiyevna Prigojina (1937–2017) teatr tarixchisi boʻlgan. Oʻgʻli – Yuriy Lutsianovich Prigojin (1951-yilda tavallud topgan), matematik va qizi – Nina Lutsianovna Prigojina (1959-yilda tugʻilgan), pianinochi, musiqashunos boʻlgan.

Ijodi

Operalari 
1965-yilda „Aybolit i obezyana“, „Malchish-kibalchish“, 1969-yilda „Slova o polku Igore“ operalarini va 1950-yilda „Stepan Razin“ kantatasini yaratgan.

Baletlari 
Lutsian „Krug ada“ baletiga musiqa bastalagan (Dantening „komediyasi“ asosida, 1964-yil, premyerasi Leningrad Maliy opera va balet teatri, 1964-yil 31-oktyabr).

Simfoniyalari 
Bastakor 1955-yil birinchi, 1957-yil ikkinchi (2-nashr 1960) va 1970-yil uchinchi simfoniyasini yaratgan.

Romanslari 
N. Nekrasov, A. Kanningem, V. Shekespeare, A. Pushkin va boshqalarning soʻzlariga romanslar yaratgan.

Spektak va filmlar uchun musiqa 
Lutsian Abramovich teatrlarda drama spektakllar, radio spektakllar, filmlar uchun musiqa bastalagan.

Manbalar 

Sankt-Peterburgda vafot etganlar
1994-yilda vafot etganlar
21-fevralda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1926-yilda tugʻilganlar
15-avgustda tugʻilganlar
Gʻarbiy Quddus

Gʻarbiy Quddus (, ; , ) Quddusning 1948-yilgi arab-isroil urushi oxirida Isroil tomonidan nazorat qilingan qismlari kiradi. Shahar Yashil chiziq bilan boʻlinganligi sababli (Isroilning ilgari ), 1949-yilgi sulh bitimlari bilan oʻrnatilgan chegara), Gʻarbiy Quddus rasmiy ravishda Iordaniya tomonidan nazorat qilinadigan Sharqiy Quddus kabi sektor hisoblanadi. Isroil 1967-yildagi Arab-Isroil urushidan soʻng butun Quddusni nazorat qilgan boʻlsa-da, Gʻarbiy Quddus va Sharqiy Quddus chegaralari xalqaro ( sifatida tan olingan). Arab-Isroil mojarolari va Isroil-Falastin mojarolarida asosiy tortishuv nuqtalaridan biri boʻlgan Quddusning maqomini aniqlash jarayonidagi ahamiyati tufayli. Baʼzi istisnolardan tashqari, boʻlinmagan Quddus xalqaro miqyosda na Isroilning, na Falastin davlatining suveren hududi sifatida tan olinmaydi. Biroq, Isroilning faqat Gʻarbiy Quddus ustidan suverenitetini tan olish koʻproq ishonchli diplomatik pozitsiya sifatida qabul qilinadi, chunki Birlashgan Millatlar Tashkiloti Sharqiy Quddusni Isroil tomonidan bosib olingan Gʻarbiy sohilning bir qismi deb biladi.

Manbalar 

Quddus gubernatorligi
Quddus okrugi
Quddusdagi Isroil-Falastin mojarosi
Doʻst Ustaboyev

Doʻst Muxamedovich Ustaboyev (1887, Kattaqoʻrgʻon, Turkiston – 1964, Moskva) – sovet siyosiy arbobi, rus inqilobchisi.

Inqilobdan oldingi harakatlar 
1887-yilda Rossiya Turkistonining Kattaqoʻrgʻon shahrida tugʻilgan. Uning otasi etikdoʻzlik bilan shugʻullangan va shaharning asosiy koʻchasida poyabzal doʻkoniga ega edi. Ustaboev yoshligida Kattaqoʻrgʻon rus-mahalliy maktabiga oʻqigan. Maktabda dars beruvchi oʻqituvchi Nadejda Matveevna Ostashkova uning siyosiy qarashlarini shakllantirdi. Otasining vafotidan keyin maktab qorovuli boʻlib ishga kirdi. 1905-yilda inqilobiy voqealarda faol ishtirok etgan. Pochtachi boʻlib ishlab, mahalliy aholiga varaqalar, deklaratsiyalar tarqatgan. 1913–1914-yillarda Samarqanddagi choy qadoqlash zavodida ishlagan. U jamoaviy ish tashlashlarni tashkil qilgani uchun ishdan boʻshatildi.

Inqilobdan keyingi harakatlar 
1918-yilda Ustaboev RCP (b) safiga qoʻshildi. Buxoro amirligida oq kazaklar va oq gvardiyachilarga qarshi janglarda qatnashgan. 1920-yilda Samarqand Sovetining Uezd-shahar ijroiya qoʻmitasi raisi etib saylandi. 1921-yil dekabrda Butun Turkiston Sovetlar qurultoyi uni VIII Butunrossiya Sovetlar qurultoyiga deputat etib yuborildi. Qurultoy qarori bilan u Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi aʼzosi etib saylandi.

1921-yil 22-fevralda u Adliya xalq komissari, iyun oyida esa Turkiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasining birinchi Bosh prokurori etib tayinlandi. Turkiston Chekasining raisi ham edi. Faoliyati davomida basmachilar harakatini tugatishda qatnashgan. Jasorat uchun M. V. Frunzening taklifiga koʻra Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan.

1924-yilda Oʻrta Osiyo qishloq xoʻjaligi banki raisi boʻlib ishlagan.

1924-yil 4-iyuldan RSFSR Oliy sudi sudyasi.

1924-yil 24-noyabrdan – Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi Prezidiumi huzuridagi Millatlar boʻlimi boshligʻining oʻrinbosari.

Keyingi yillarda Moskva va Toshkentda turli rahbarlik lavozimlarida ishlagan.

1964-yilda Moskvada vafot etgan. Oʻzbekistonning Toshkent shahrida dafn etilgan.

Xotira 

 Oʻzbekiston Respublikasining Toshkent va Samarqand shaharlaridagi markaziy koʻchalarga Ustaboyev nomi berilgan.

Manbalar 

Toshkentda dafn etilganlar
Moskvada vafot etganlar
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
1964-yilda vafot etganlar
1887-yilda tugʻilganlar
Ziyo Niyozov

Ziyo Niyozov (1903-yil, Toshkent, Rossiya imperiyasi – 1975-yil oktyabr) – sovet partiya va xoʻjalik arbobi. Toshkent viloyat ijroiya qoʻmitasining birinchi boshligʻi.

Biografiya 
Ziyo Niyozov 1903-yilda Toshkentda mardikor oilasida tavallud topgan.

1918-yilda rus maktabda uchinchi sinfgacha oʻqigan va 1921-yilda yangi uslubdagi „Turon“ oʻzbek maktabini tugatgan.

Faoliyati 
Ziyo Niyozov 1921-yil iyundan 1926-yil noyabrgacha otasining hunarmandchilik ustaxonasida bolgʻachi, 1926-yil dekabrdan esa ishsizlar jamoasida bolgʻachi boʻlib ishlagan.

1928-yil fevral oyida „Glavxlopka“ bosh boshqarmasi mexanik ustaxonalarida temirchi boʻlib ishlagan. 1931-yil sentabrdan „Tashselmash“ zavodida usta, temirchilik sexi boshligʻining yordamchisi, 1933-yil dekabrdan shu zavodda temirchi boʻlib faoliyat olib borgan.

Partiyasi 
Niyozov 1930-yil iyul oyida SIKP(b) aʼzoligiga nomzod, 1931-yil apreldan esa partiya aʼzosi boʻldi.

1935-yil oktabrda „Tashselmash“ partiya qoʻmitasi kotibi oʻrinbosari hamda 1937-yil sentabrdan esa uning kotibi lavozimida ishladi.

Ziyo 1938-yil mart oyida Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Markaziy Ijroiya tashkiliy qoʻmitasining raisi etib tayinlandi. U bu lavozimda sentyabrgacha ishladi, shundan soʻng Oʻzbekiston SSR Kompartiyasi Markaziy Komitetining 3-kotibi etib tayinlandi. Ziyo bu lavozimda 1939-yil fevralgacha qoldi.

Niyozov 1939-yil sentabrdan 1941-yil dekabrgacha Moskvadagi Butunittifoq sanoat akademiyasining tayyorlov boʻlimida tahsil oldi.

1941-yil dekabrdan 1942-yil oktyabrgacha va 1943-yil maydan 1944-yil aprelgacha Toshkent shahar Kuybishev tuman ijroiya qoʻmitasi raisi oʻrinbosari boʻlib ishladi.

Ziyo Oʻzbekiston SSR Oliy Kengashining 1 va 2-chaqiriqlari deputati etib saylangan.

Soʻnggi yillari 
Niyozov nogironligi sababli 1944-yil apreldan 1947-yil sentyabrgacha ish faoliyatini olib borolmadi. 1947-yil sentyabrda Toshkentdagi sanoat zavodiga direktor etib tayinlanadi. 1949-yil dekabr oyida „Tashselmash“ga qaytib keldi va u yerda temirchilik sexiga brigadir boʻldi.

1958-yil may oyida nafaqaga chiqdi va Toshkentda yashadi.

Niyozov 1975-yil oktyabr oyida vafot etgan.

Manbalar 

1903-yilda tugʻilganlar
1975-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
Toshkentda dafn etilganlar
Kirill Romanovskiy-Iskander

Knyaz Kirill Aleksandrovich Romanovskiy-Iskander yoki Ciril Iskander Romanov (5-dekabr 1914-yil, Toshkent, Turkiston – 1992-yil, Moskva) – inqilobdan keyin Rossiyada omon qolgan Romanovlar xonadonining soʻnggi ikki vakilidan biri.

Hayoti 
Kirill Romanovskiy-Iskander Aleksandr Nikolayevich Romanov (1887-yil 15-noyabrda – 1957-yil 26-yanvar) va uning birinchi rafiqasi Olga Iosifovna Rogovskaya oilasida tavallud topgan. U Buyuk Gertsog Nikolay Konstantinovichning va podsho Nikolay I ning nabirasi boʻlgan.

Buyuk Gertsog Konstantin Nikolayevichning oʻgʻli Nikolay Konstantinovich onasi brilliantlarni oʻgʻirlagani uchun sharmanda boʻlib, Oʻrta Osiyoga surgun qilingan. Buyuk Gertsog Nikolay Toshkentda saroy qurdirgan va yashagan. Uning oʻgʻli Toshkentda tugʻilgan. Unga podshoh Aleksandr III (uning togʻasi) tomonidan shahzoda Iskander unvoni berilgan (Iskander Iskandar ismining arabcha shaklidir) .

Kirill Toshkentda tugʻilgan, Rossiya imperiyasi Konstantinovichlar sulolasi aʼzosi boʻlgan. Uning singlisi malika Natalya Romanovskaya-Iskander (1917–1999) edi. Ularning ota-onalari ajrashishdi va 1924-yilda Kirill va uning singlisi onasi bilan Moskvaga koʻchib oʻtishdi (avval ular Plyushixaga, keyin Arbatga koʻchib oʻtishdi). U yerda Olga Iosifovna Nikolay Androsovga turmushga chiqdi.

Kirilning oʻgay otasi uni va singlisini asrab oldi, shuning uchun knyaz Iskander Kirill Nikolayevich Androsov deb familiyasini oʻzgartirdi. Uning otasi ham 1930-yilda Parijda ikkinchi marta Natalya Xanikovaga (1893-yil 30-dekabr – 1982-yil 20-aprel) uylandi.

Rus inqilobidan keyin Kirill va uning singlisi Natalya SSSRda Romanovlarning yagona avlodlari edi. Aka-singil umrini SSSRda oʻtkazgan.

Uning amakivachchalari – Gretsiya va Daniya shahzodasi Maykl va Edinburg gertsogi shahzoda Philip.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
1992-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1914-yilda tugʻilganlar
5-dekabrda tugʻilganlar
Yevgeniya Rudnitskaya

Yevgeniya Lvovna Rudnitskaya (1920-yil, Toshkent, Sirdaryo viloyati – 24-noyabr 2016-yil, Moskva, Rossiya) – sovet va rus tarixchisi, XIX asr ijtimoiy harakatlar va ijtimoiy fikr tarixi boʻyicha taniqli mutaxassis, V. O. Klyuchevskiy mukofoti laureati (1997). Tarix fanlari doktori (1970).

Biografiyasi 
Yevgeniya Lvovna 1920-yilda Toshkentda tavallud topgan.

1942-yilda Oʻrta Osiyo Davlat universiteti (Toshkent) tarix fakultetini tamomlagan.

Rudnitskaya 1946-yildan 1948-yilgacha SSSRdagi fuqarolar urushi tarixi bosh tahririyati kotibasi boʻlib faoliyat yuritgan. 1948-yilda M. V. Nechkina rahbarligida „Gersen va Ogarov. Nachalo Puti“ mavzusida dissertatsiya yoqlagan.

1949-yildan 1950-yilgacha Bolsheviklar Butunittifoq Kommunistik partiyasi Moskva davlat qoʻmitasi qoshidagi Marksizm-leninizm kechki universitetida oʻqituvchi boʻlib ishlagan.

Yevgeniya 1950–1958-yillar oraligʻida adabiy meros tahririyatining xodimi boʻlgan.

1958-yildan 2012-yilgacha SSSR Fanlar akademiyasining Tarix institutida ishlagan. Yevgeniya 1970-yilda „N. P. Ogarov v russkom revolutsionnom dvijenii“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini yoqlagan.

Rudnitskaya 2016-yil 24-noyabrda vafot etdi. Uni Vvedenskoye qabristoniga eri, kimyo fanlari doktori, professor Zaxar Aleksandrovich Rogovin qabri yoniga dafn etishdi.

Qizi – kimyo fanlari doktori Svetlana Zaxarovna Rogovina (1948-yilda tugʻilgan), Rossiya Fanlar akademiyasi N. N. Semenov nomidagi Kimyoviy fizika institutining yetakchi ilmiy xodimi.

Ilmiy faoliyati 
Yevgeniya Lvovna rus ijtimoiy harakati va ijtimoiy fikr tarixiga qiziqqan.

A. I. Gertsen va N. P. Ogarovning „Kolokol“ gazetasining, „Polar Star“, „Istoricheskogo sbornika Volnoy russkoy tipografii v Londone“ almanaxini, „Golosa iz Rossii“ toʻplamini hamda Gertsen va Ogarovga bagʻishlangan „Literaturnogo nasledstva“ jildlarini faksimile nashrlarini tayyorlashda qatnashgan.

Rudnitskaya guruh tomonidan tayyorlangan „19-asr oʻrtalarida Rossiyadagi inqilobiy vaziyat“ ilmiy toʻplamlari va 19-asr oʻrtalaridagi inqilobiy vaziyat tarixiga oid manbalar toʻplamlarining tahririyat hay’ati aʼzosi edi.

Manbalar 
Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Moskvada vafot etganlar
2016-yilda vafot etganlar
24-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1920-yilda tugʻilganlar
Oleg Raxovskiy

Oleg Anatolyevich Raxovskiy (1933-yil 19-oktyabr, SSSR) – sovet yengil atletikachisi, uch hatlab sakrash boʻyicha sport ustasi, 1958-yilgi Yevropa chempionatining kumush medali sovrindori, 1959-yilgi Universiada chempioni, 1961-yilgi Universiadaning kumush medali sovrindori, SSSRning ikki karra chempioni. Uch hatlab sakrash boʻyicha sobiq jahon rekordchisi.

Biografiyasi 
Oleg Anatolyevich 1933-yil 19-oktyabrda Toshkentda tavallud topgan. 1958-yil 28-iyulda Moskvada SSSR va AQSh oʻrtasidagi yengil atletika uchrashuvida uch hatlab sakrash spotri boʻyicha (16,59 m) yangi jahon rekordini oʻrnatdi, bu braziliyalik Ademar Ferreyra da Silvaning oldingi rekordidan uch santimetr yuqori edi. Oleg xuddi shu yili Stokgolmda boʻlib oʻtgan Yevropa chempionatida ishtirok etdi va 16,02 m koʻrsatkich bilan polshalik sportchi Jozef Schmidtdan (16,43 m) keyin ikkinchi oʻrinni egalladi.

Oleg Raxovskiy 1959-yilda Moskva oliy texnika universitetining aspiranturasiga oʻqishga kirdi.

1960-yilda oyogʻidan jiddiy jarohat oldi va bu uning sportdagi faoliyatini shubha ostiga qoʻydi. Oleg oʻsha yili SSSR chempionatida uchinchi oʻrinni egalladi.

Oleg Raxovskiy oʻziga xos sakrash texnikasi bilan ajralib turardi. Boʻyi past boʻlishiga qaramay, uch hatlab sakrash sporti boʻyicha tezlikni oshirish texnikasini yaxshi oʻzlashtirgan edi (uning 100 m yugurishdagi shaxsiy eng yaxshi koʻrsatkichi 10,6 soniya edi). U tekis trayektoriya boʻylab sakradi.

Oleg Anatolyevich Raxovskiy 1988-yil texnika fanlari doktori boʻldi. N. E. Bauman nomidagi Moskva davlat texnika universitetining „Mashina qismlari“ kafedrasi professori lavozimida faoliyat yuritdi. SSSR yengil atletika federatsiyasi prezidiumi aʼzosi va Butunittifoq hakamlar kengashi raisi boʻlgan.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1933-yilda tugʻilganlar
19-oktyabrda tugʻilganlar
Dörbiljin

Dörbiljin Nohiyasi,(Uygurca: دۆربىلجىن ناھىيىسى, Dörbilcin Nahiyisi, Emin Nahiyisi; Çince: 额敏县/額敏縣; Pinyin: Émǐn Xiàn), Xitoy Xalq Respublikasining Shinjon-Uygʻur muxtor rayoni Tarbagʻatoy tumanidagi nohiya. Xitoy tilida nohiya oʻz hududidan oqib oʻtuvchi Emin daryosi sharafiga nomlangan

Tarixi 
Chingizxon vafotidan keyin uning oʻgʻli Oʻqtoyxon bu joylarni oʻz nazoratiga oladi va daryoning janubiy qirgʻogʻida qishloq paydo bo'ladi. Sin imperiyasi davrida bu yerda istehkom qurilgan bo‘lib, mo‘g‘ullar uni to'rtburchak shaklda bo'lgani uchun Durbuljin (“tortburchak qal’a”) deb atashgan.
1918-yilda Shinjon hokimi Yang Zengsin Emin vodiysida nohiya tashkil etishni iltimos qilgan. Dörbiljin (yoki Emin) nohiyasi 1918-yilda tashkil topgan.

Geografiyasi 
Nohiya shimolda Qozogʻiston (Sharqiy Qozogʻiston viloyati bilan, Makanchi, Urjar, Zaysan koʻli roʻparasida), sharqda Xoboksar-Moʻgʻul muhtor okrugi, gʻarbda Chuguchak shahar okrugi bilan,janubi - Toli tumani bilan chegaradosh.

Ma'muriy bo'linmalari 
Durbuljin nohiyasi 6 shahar, 3 shaharcha va 2 milliy shaharchaga boʻlingan.

Manbalar 

Sharqiy Turkiston
Zalman Amitin-Shapiro

Zalman Lvovich Amitin-Shapiro (1893(?) – 1968) – sovet sharqshunosi, etnograf olimi.

Hayoti 
Zalman Lvovich Amitin-Shapiro 1893-yilda Sobiq Chernigov viloyatining Sosnitsa qishlogʻida tugʻilgan. Anʼanaviy yahudiy taʼlimini olgan. 1916-yilda Moskvadagi Xalq universitetini tugatib, Smolenskda oʻqituvchi boʻlib ishladi. Oradan bir yil oʻtib Oʻrta Osiyoga joʻnatiladi. Bu yerda avval maktablarda, soʻngra Oʻzbekiston oliy oʻquv yurtlarida dars berdi. Toshkent, Samarqand va Buxoroda mehnat faoliyatini olib bordi. 1927-yilda Toshkent universiteti (SADU)ning Sharq fakultetini tamomlagan, Oʻrta Osiyo (Buxoro) yahudiylarini tarixinj oʻrgangan. Zalman Amitin-Shapiro jahon fanida birinchilardan boʻlib Shinjondagi yahudiylar tarixini oʻrgangan. 1938-yilda u sionizm uchun RSFSR Jinoyat kodeksining 58-moddasiga binoan 8 yilga mehnat lageriga hukm qilindi va „burjua-fashistik va trotskistik talqinlarni qoʻllashda“ ayblandi. Ozodlikka chiqqanidan keyin SADUda dars berdi, Oʻrta Osiyoning kichik xalqlari (xususan, dunganlar) madaniyatini oʻrgandi, urushdan keyingi yillarda uning asosiy ishi qirgʻizshunoslik tarixshunosligi va bibliografiyasi boʻldi.

Zalman Lvovich Amitin-Shapiro jami hajmi 300 ga yaqin bosma varaqdan iborat 80 dan ortiq asarlar yozgan boʻlib, ulardan 60 tasi nashr ettirgan. Shu jumladan har ikkala mahalliy etnik guruh tarixi, madaniyati, dini, etnografiyasi, tarixshunosligi va bibliografiyasining turli masalalariga bagʻishlangan 19 ta monografiya nashr etilgan. Ushbu 19 ta monogragiya asosan Markaziy Osiyo milliy diasporalari (ruslar, ukrainlar, yahudiylar, loʻlilar, uygʻurlar, dunganlar) haqida yozilgan. Yettita asari geografiya masalalariga bagʻishlangan. 1924-yildan Zalman Lvovich Amitin-Shapiro SSSR Geografiya jamiyatining toʻliq aʼzosi, 1947-yilda uning Qirgʻiziston boʻlimining asoschilaridan biri hisoblanadi.

U Bishkekda vafot etgan va dafn etilgan.

Manbalar