MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Nikolay Pak (Sotsialistik Mehnat Qahramoni)

Nikolay Pak (1928-yil 20-noyabr, Uzoq Sharq oʻlkasi, Vladivostok tumani, Spassk-Primorskiy – 1969-yil 13-sentyabr, Toshkent viloyati, O'zbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Quyi Chirchiq tumanidagi Mikoyan nomidagi kolxoz aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Nikolay Pak 1928-yil 20-noyabrda Uzoq Sharq oʻlkasining Spassk-Primorskiy shahrida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus aholi punktiga surgun qilingan. 1951-yildan Quyi Chirchiq tumanida joylashgan Mikoyan nomidagi kolxozda dala brigadasi aʼzosi boʻlib ishlagan.

1950-yilda Nikolay Pak brigadasi 7,5 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 89,3 sentnerdan yashil kanop poyasi yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan unga Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan.

Nikolay Pak 1953-yildan Toshkent qishloq xoʻjaligi institutida tahsil ola boshlagan. 1954-yildan Quyi Chirchiq tumanida joylashgan Stalin nomidagi kolxozning dala ekinlari boʻlimi aʼzosi boʻlgan. Nikolay Pak Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida bir necha bor ishtirok etgan. Nikolay Pak 1950-yilda Mehnat Qizil Bayroq ordeniga loyiq koʻrilgan.

Nikolay Pak umrining soʻnggi yillarida Quyi Chirchiq tumanidagi Sverdlov nomidagi kolxozda ishlagan. U 1969-yil 13-sentyabrda vafot etgan va sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz (hozirgi Oqqoʻrgʻon tumani) qabristoniga dafn etilgan.

Oilasi 
Otasi – Park Mun Sim.

Ukasi – Park Gennadiy.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Ikki marta Lenin ordeni (1951, 1953)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1950)
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar
Ilya Kim (Sotsialistik Mehnat Qahramoni)

Ilya Kim (1917-yil 17-sentyabr, Primorsk viloyati, Nikolsk-Ussuriysk tumani, Krasatusk qishlogʻi shahri – 1998-yil 8-iyun, Mingchinor qishlogʻi, Quyi Chirchiq tumani, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston Respublikasi) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Quyi Chirchiq tumani, Mikoyan nomidagi kolxoz aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Ilya Kim 1917-yil 8-iyunda Nikolsk-Ussuriysk tumanining Krasatusk qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. 1950-yillarning boshidan Quyi Chirchiq tumanida joylashgan Mikoyan nomidagi (keyinchalik Sverdlov nomidagi) kolxozda oddiy kolxozchi, 1-dala ekinlari brigadasi brigadiri boʻlib ishlagan.

1950-yilda Ilya Kim jamoasi 8,8 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 92,5 sentnerdan yashil kenaf yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 17-iyuldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Ilya Kim Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida bir necha bor ishtirok etgan.

Ilya Kim 1966-yildan Stavropol oʻlkasida yashagan. Kursk viloyati Galyugaevskaya qishlogʻida qovun, piyoz va sholi yetishtiruvchi koreys brigadasining brigadri boʻlib ishlagan.

U 1976-yilda nafaqaga chiqqan. RSFSR shaxsiy nafaqaxoʻri boʻlgan. 1987-yilda Oʻzbekistonganing Galabin tumanidagi 9-boʻlim qishlogʻida yashagan.

Ilya Kim 1998-yil 8-iyunda Toshkent viloyatining Quyi Chirchiq tumanida vafot etgan va Quyi Chirchiq tumanidagi Mingchinor qishlogʻida (sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz) dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Lenin ordeni
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar
Qoraboshboy jome masjidi

Qoraboshboy jome masjidi – Oʻzbekiston musulmonlari idorasi tasarrufidagi jomeʼ-masjid boʻlib, Toshkent viloyati Angren shahrida joylashgan. Maskur masjid Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar mahkamasi va Toshkent viloyati Musulmonlar boshqarmasi tomonidan faoliyat yuritadi.

Joylashuvi va faoliyati 
Qoraboshboy jome masjidi jome masjidi Toshkent viloyati, Angren shahri, Zarbuloq mahalla fuqarolar yigʻini, Oltinbel nomli koʻchada joylashgan. Maskur masjiga har kunlik 5 mahal namoz ibodatlarini ado qilish uchun Angren sharining turli hudud va joylaridan musulmon insonlar, namozxonlar, ziyoratchilar tashrif buyurishadi. Masjid shahar markazidan chetroqda joylashganligi sababli binu muhitida tinchlik hukm suradi. Shuningdek, Angren shahrining turli hududlarida istiqomat qiluvchi aholilar, namozxonlar, shuningdek, yoʻlovchilar, mehmonlar va sayohatchilar Ramazon va Qurbon hayiti kabi yirik namozlarida va Juma namozlari vaqtlarida namoz ibodatini amalga oshirish uchun tashrif buyurishadi. Ushbu jome masjidda kunlik besh vaqt namoz oʻqilishi uchun zarur barcha shart-sharoitlar yaratilgan.

Tarixi 
Qoraboshboy jome masjidi tarixi XX-asrlarga borib taqaladi. Masjid binosining qurilishi haqida oʻtgan yillar davomida, mahalliy aholi vakillari, tadbirkorlar, homiylar, mahalla va Angren shahar faollari, hamda, homiylar tomonidan amalga oshirilgan. Yangi masjid binosi namozxonlar uchun zarur qulayliklarga ega boʻlib, zamon talablariga mos keladi. Angren shahar Qoraboshboy jome masjidi 1998-yil, 29-sentabr kuni Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi tomonidan diniy tashkilot sifatida roʻyxatdan oʻtkazilgan.

Manbalar 

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Angren shahar masjidlari
Binolar
Sabriye Eredjepova

Sabriye Eredjepova (; 1912-yil 12-iyul, Boqchasaroy, Tavrida gubernatorligi – 1977-yil, Oʻzbekiston SSR) – sovet qrim-tatar xonandasi. Qrim ASSRda xizmat koʻrsatgan artist (1940), Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1966).

Hayoti 
Sabriye Eredjepova 1912-yil 12-iyulda Boqchasaroyda oʻqituvchi Kerim Jemilev (Naji aka Kerimafyz) oilasida tugʻilgan. Onasi – Saide (? – 1924), shoir Jemil Kermenchiklining singlisi. Aka-ukalari Abduramon va Abdulloh. Simferopoldagi 13-sonli toʻqqiz yillik qrim-tatar maktabini tamomlagan. U Varvara Xanbekovadan qoʻshiqchilik boʻyicha tahsil olgan. U birinchi marta 1928-yilda 16 yoshdaligida aktrisa Sara Baykinaning yubileyida xorda chiqish qildi. Maktabni tugatgach, Tav-Bodrak qishlogʻidagi yetti yillik maktabda dars berdi. 1932-yildan boshlab yosh xonanda Qrim radiosida xalq qoʻshiqlari repertuari bilan chiqish qiladi.

1935 yilda u „Dunay narigi kazak“ (rejissyor I.Kavaleridze) filmining dublyajiga taklif qilindi va sahna ortida „Majbur oldim“ va „Pendjereden kar gelir“ („Qor bor“) qoʻshiqlarini kuyladi.

1939-yilda u Moskvada boʻlib oʻtgan Birinchi Butunittifoq estrada tanlovida „Nogai beitleri“ qoʻshigʻi bilan ishtirok etdi, spektakl ajoyib boʻldi va hakamlar hay’ati raisi Isaak Dunaevskiy unga yuqori baho beradi. Eredjepova „Iqtidorli yosh xonanda“ diplomi bilan taqdirlandi. Xuddi shu vaqtdan u oʻzini televidenyeda sinab koʻrdi.

1940-yilda u Qrim Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist unvoniga sazovor boʻldi.

Ulugʻ Vatan urushi davrida, 1941-yil noyabr oyida Qrim ishgʻol qilinishidan oldin, u Qrim Davlat tatar drama teatrining targʻibot guruhi tarkibida frontda va kasalxonalarda konsertlarda qatnashgan. Bosqin yillarida u Qrim radioqoʻmitasining solisti sifatida Germaniya hukumati tomonidan ochilgan oʻsha teatrga qoʻshildi va Simferopolda uning sahnasida chiqish qildi. 1943-yilda teatr truppasi nemis-rumin qoʻshinlari bilan birgalikda Ruminiyaga evakuatsiya qilindi. 1944-yilda vataniga qaytarilgandan soʻng Oʻrta Osiyoga surgun qilingan, u yerda 1950-yil 15-sentyabrda urush paytida dushman davlat hududida boʻlgani uchun 25 yilga lagerda oʻtirishga hukm qilingan. 1956-yil 12-martda jinoyat tarkibi yoʻqligi sababli ish toʻxtatildi va u ozod qilindi. Reabilitatsiyadan soʻng Toshkentda Xaytarma ansamblida solist boʻlib ishladi va 1966-yilda Sabriyaga Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist faxriy unvoni berildi.

1977-yil 18-sentyabrda vafot etgan va Toshkent shahrida dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Qrim Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (1940).
 Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1966).

Manbalar

Havolalar 
 Авдет (№ 29, 26.07.2010): «Она пела не для всех, она пела для каждого»
 Вечер памяти заслуженной артистки Крыма и Узбекистана Сабрие Эреджеповой (20 февраля 2013)
 Сабрие Эреджепова на discogs.com 
Toshkentda dafn etilganlar
Oʻzbekistonda vafot etganlar
1977-yilda vafot etganlar
1912-yilda tugʻilganlar
12-iyulda tugʻilganlar
Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Ten Dyun Gir

Ten Dyun Gir (1903-yil 19-oktyabr, Sinelnikovo-2 qishlogʻi, Janubiy Ussuriysk tumani, Amur viloyati, Rossiya imperiyasi – 1981-yil 20-noyabr, Toshkent viloyati) – Qozogʻiston SSR, Qizil Oʻrda viloyati, Shieli tumanidagi „Gigant“ kolxozining agronomi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1950).

Hayoti 
Ten Dyun Gir 1903-yilda Janubiy Ussuriysk tumanidagi Sinelnikovo-2 qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. Ten Dyun Gir 1918-yildan Ussuri viloyati, Pokrovskiy tumani, Pokrovka qishlogʻida yashagan. Keyinchalik 1937-yilda Qozogʻiston SSR Qizil Oʻrda viloyati Chiyli tumanidagi maxsus aholi punktiga surgun qilingan. 1938-yildan – oddiy kolxozchi, Chiyli tumanidagi „Gigant“ kolxozida sholichilik boshligʻi.

1948-yilda Ten Dyun Gir boʻlinmasi 6 gektar yerning har gektaridan oʻrtacha 81,6 sentner sholi oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1950-yil 21-iyundagi farmoni bilan unga „Kolxozda barcha turdagi majburiy topshiriqlar va shartnomalarni toʻliq bajargani, sugʻoriladigan yerlarda qishloq xoʻjaligi mahsulotlari, sholidan yuqori hosil olgani uchun“ Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Shuningdek, „1949-yilda MTS ishi uchun natura toʻlovlari va 1950-yil bahorgi ekinlarni ekish uchun tayyorlash, ularni toʻliq miqdorida urugʻlik bilan taʼminlashdagi ishtiroki uchun“ Lenin ordeni hamda "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali berilgan.

1954-yilda Oʻrta Chirchiq tumani Tuyaboʻgʻiz qishlogʻiga koʻchib keladi. „Toshvodoxranilishe“ SMUda betonchi, qorovul boʻlib ishlagan.

U 1967-yilda nafaqaga chiqdi. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqa tayinlangan. Ten Dyun Gir 1981-yil noyabr oyida vafot etdi. Toshkentdagi Bektemirovskiy qabristoniga dafn etilgan.

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Toshkentda dafn etilganlar
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1981-yilda vafot etganlar
20-noyabrda vafot etganlar
1903-yilda tugʻilganlar
19-oktyabrda tugʻilganlar
Andalus masjidi

Andalus masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyatida joylashgan. Maskur masjid Vazirlar mahkamasi tasarrufida hisoblanib, Musulmonlar idorasi va Toshkent viloyati Musulmonlar boshqarmasi tomonidan faoliyat yuritadi.

Joylashuvi va faoliyati 
Andalus jome masjidi Toshkent viloyati, Zangiota tumani tarkibidagi Tarnov shaharchasi Oxunboboyev mahalla fuqarolar yigʻini, Abdurahmon Jomiy koʻchasida joylashgan. Maskur masjiga har kunlik 5 mahal namoz ibodatlarini ado qilish uchun Zangiota tumanining turli joylaridan musulmon insonlar tashrif buyurishadi. Shu jumladan, Oxunboboyev mahalla fuqarolar yigʻini, Abdurahmon Jomiy koʻchasi, Toshkent koʻchasi, Gulobod koʻchasi, Maktab koʻchasi, Toxinur koʻchasi, Gul saroy koʻchasi, Turkiston shox koʻchasi, Turkiston koʻchalari, Tarnov koʻchasi, Shodlik koʻchalari, Tokzor koʻchasi, Ramazon koʻchasi, Shifokorlar koʻchasi, Koʻrkam koʻchasidan istiqomat qiluvchi mahalliy aholi vakillari tashrif buyurishadi. Shuningdek, Zangiota tumanining shaharga tutashgan aholi punktlari va yoʻlovchilar, mehmonlar va sayohatchilar Ramazon va Qurbon hayit namozlarida va Juma namozlari vaqtlarida tashrif buyurishadi. Ushbu jomeʼ-masjidda kunlik besh vaqt namoz oʻqilishi uchun zarur barcha shart-sharoitlar yaratilgan.

Tarixi 
Andalus jome masjidining aniq qachon tashkil etilganligi haqida toʻliq va ishonchli manbalar mavjud emas. Jome masjid 30-noyabr 1998-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi tomonidan diniy tashkilot sifatida roʻyxatdan oʻtkazilgan. Masjidning yangi binosi yaqin yillarda qurilgan boʻib, oʻz zamonasining koʻrkam inshotlaridan qolishmaydi, hamda, namozxonlar uchun sharoitlar yetarli.

Manbalar 

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Li Chan Yur

Li Chan Yur (1924-yil 10-noyabr, Uzoq Sharq viloyati, Primorsk viloyati, Olginskiy tumani, Nikolayevka qishlogʻi – 1978-yil 26-may) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumani, Sverdlov nomidagi kolxoz aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Li Chan Yur 1924-yil 10-noyabrda (baʼzi maʼlumotlarda 1922-yilda) Olginskiy tumani, Nikolaevka qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. U Yuqori Chirchiq tumanida joylashgan Sverdlov nomidagi kolxozda yetti yillik maktabni tamomlagan. 1950-yillarning boshidan Yuqori Chirchiq tumanida joylashgan Sverdlov nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri, brigadir va chorvador boʻlib ishlagan.

1950-yilda Li Chan Yur boʻlinmasi 9 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 153,4 sentnerdan yashil kenaf poyasi yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan unga Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan.

Katta mehnat yutuqlari uchun 1952-yilda ikkinchi marotaba Lenin ordeni bilan taqdirlangan. Li Chan Yur bir necha bor Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida ishtirok etgan va sovrindor boʻlgan.

Li Chan Yur 1978-yil 26-mayda toʻsatdan vafot etgunga qadar Sverdlov kolxozida ishlayotgan boʻlgan. U Sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz (hozirgi Ahmad Yassaviy nomidagi fermer xoʻjaligi, Yuqori Chirchiq tumani) qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Ikki marta Lenin ordeni (1951, 1953)
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Toshkent viloyatida vafot etganlar
Nurul Islom masjidi

Nurul Islom masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan.

Joylashuvi va faoliyati 
Nurul Islom jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Xonabod qishloq fuqarolar yigʻini, Qumariq mahallasining Hamza koʻchasi, 20-uyda joylashgan. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Xonobod qishloq fuqarolar yigʻini, Qumariq mahalla fuqarolar yigʻini, Toshkent xalqa aylanma yoʻli koʻchasi, hamza, Hamza koʻchasida yashovchi aholi vakillari tashrif buyurishadi.

Tarixi 
Ushbu masjidning yoshi taxminan bir asrdan oshgan „Miton ota“ qabristoni yoniga, 1996-yilda mahalliy aholining hashar yoʻli orqali qurilgan. Masjid hududi 1,27 gektar hududni tashkil etadi. Masjid xonaqohi ikki qavatli boʻlib, uning oʻng va chap tomonida ayvon joylashgan. Xonaqohni 10 dona ustun ushlab turadi. Hozirgi paytda Zangiota tumanida Xonobod qishlogʻining „Nurul Islom“ jomeʼ masjidida 1500 nafardan ziyod musulmon aholilar ibodat qilishmoqda. Masjid oxirgi marta 2012-yilda qayta taʼmirlangan edi. Masjidning peshtoqidagi kitobada „Jin“ surasining 18 oyati nasx xatida bitilgan.
Baʼzi manbalarga koʻra Masjid binosi 1993-yil xalq hashar yoʻli orqali qayta barpo etilgan boʻlib, Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 23-oktabr kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida mazkur sanali 127-sonli roʻyxatga olingan. Zamonaviy masjidning binosi oʻz bagʻriga 3500 nafar namozxonlarni sigʻdira oladigan darajada quvvatga ega.

Manbalar 

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Yulian Kalisher

Yulian Abramovich Kalisher (1935-yil 18-fevral, Ashxobod, Turkmaniston SSR, SSSR – 2007-yil 8-oktyabr, Rastorguevo, Moskva viloyati, Rossiya) – sovet va rus animator rejissyori.

Hayoti 
Yulian Abramovich Kalisher 1935-yil 18-fevralda Turkmaniston SSRning Ashxobod shahrida tugʻilgan. Otasi Abram Isaakovich Kalisher (1904—?) Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi boʻlgan.

Yulian Abramovich Kalisher 1952–1957-yillarda Toshkent Politexnika institutida tahsil olgan, u yerda badiiy rahbari RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist Nikolay Selivestrovich Xlibkoning drama guruhi aʼzosi boʻlgan. 1961–1965-yillarda esa Toshkent teatr va rassomlik institutining rejissyorlik boʻlimida tahsil olgan.

U bir qancha qoʻgʻirchoq teatrlarida ishlagan: 1963–1966-yillarda Toshkent davlat qoʻgʻirchoq teatrida, 1967–1968-yillarda Moskvadagi S.V.Obrazsov nomidagi Davlat akademik markaziy qoʻgʻirchoq teatrida, 1970–1971-yillarda Moskva viloyat qoʻgʻirchoq teatrida ishlagan.

1971-yilda Yulian Abramovich Kalisher „Multtelefilm“ studiyasi qoshidagi „Ekran“ ijodiy uyushmasida ish boshlagan va 1995-yilgacha shu yerda ishlagan. U qoʻgʻirchoq teatrlarining bir nechta film versiyalari va bir nechta multfilmlarni yaratgan. U qoʻgʻirchoqlar bilan, shuningdek, volumetrik va tekis oʻtkazish texnikasida ishlagan.

Shoir Yunna ssenariysi asosida Morits Tatyana va Sergey Nikitin qoʻshiqlari bilan „Kichik kompaniya uchun katta sir“ (1979) multfilmini suratga olgan. Bu film Yulian Kalisherning rassom Lyudmila Tanasenko bilan hamkorligining boshlanishi edi.

Yulian Abramovich Kalisher 2007-yil 8-oktyabrda Moskva viloyatining Rastorguevo shahrida vafot etgan. U 11-oktyabrda Vidnovskoye qabristoniga dafn qilingan. 2023-yil sentyabr holatiga koʻra, qabrda hech qanday yodgorlik oʻrnatilmagan.

Manbalar

Havolalar
 Юлиан Калишер на Animator.ru 
 Юлиан Калишер — Энциклопедия отечественного кино
 Юлиан Абрамович КАЛИШЕР (1925-2007) Георгий Бородин, 12.10.2007.
Avliyo Yermogen cherkovi

Toshkentdagi Avliyo Yermogen cherkovi – Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugiga qarashli Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining pravoslav cherkovi.

Tarixi 
Avliyo Yermogen cherkovi Toshkent shahrining shimoli-sharqiy qismida (Mirzo Ulugʻbek tumani, Oyshaxonim koʻchasida) mahallaning ichki joylashgan boʻlib, ikki tomondan tor koʻchalar bilan oʻralgan (Ravon hamda Doʻrmon yoʻli koʻchasi).

Cherkovga 1956-yil 29-dekabrda arxiyepiskop Yermogen (Golubev) tomonidan asos solingan.

Cherkov tarixi 1890-yilda Niyozbek volostining Toshkent tumani Nikolskoye qishlogʻida avliyo Nikolay Myraskiy cherkovining qurilishi bilan boshlanadi. Nikolskoye qishlogʻi Rossiyadan kelgan ko'chmanchilar va Orenburg kazaklari tomonidan tashkil etilgan. 

Nikolskoye qishlogʻidagi maʼbad 1930-yillarda ateistlar tomonidan vayron qilingan.

1948-yilda cherkov ochildi, ammo 2 yildan keyin buzib tashlangan.

1954-yilda ruhoniy Sergey Nikitin yer va uy cherkovi joylashgan uyni sotib oldi. Ruhoniy Sergey Nikitin arxipastorning ishonchnomasi bilan uchta turar-joy binosini maʼbadga aylantirishga qaror qilgan va u yerni Rus pravoslav cherkovi mulki sifatida oldi. Bu yerda, vayron qilingan cherkovdan unchalik uzoq bo'lmagan joyda, eng qadimgi pravoslav qabriston bor boʻlib, u yerda 140 yil oldin Toshkent uchun birinchi janglarda halok boʻlgan general Chernyaevning 25 askari dafn etilgan.

1985-yildan beri maʼbadning rektori protoyestroy Sergey Nesterenko edi. 2005-yilda u Rossiyaga joʻnab ketdi va u yerda 2011-yil iyun oyida vafot etdi. U, 2009-yildan vafot etgunga qadar, Pachomius Lai cherkovining rektori edi. Hozirda maʼbadning rektori ruhoniy Andrey Tugushevdir.

Galereya

Manbalar

Havolalar 
 Адрес храма на Pravoslavie.uz
 О храме

Toshkentdagi pravoslav cherkovlari
Sergey Radonej cherkovi (Toshkent)

Muqaddas Sergey Radonej cherkovi – Toshkentdagi buzib tashlangan pravoslav cherkovi. 1932-yilda kommunistlar tomonidan vayron qilingan.

Tarixi 
1893—1897-yillarda A.Burmeyster rahbarligida akademik I.I.Shaposhnikov, N.Latishev va L.Kiselyovlar loyihasi boʻyicha Pushkinskaya va Asakinskaya koʻchalari kesishmasida qurilgan. 1897-yil 24-aprelda muqaddas cherkovlar tarkibiga kiritilgan. Asos solingan kuni bayram sifatida 1897-yil 24-aprel hisoblanadi. 1930-yillarda kommunistlar tomonidan vayron qilingan. Sergey Radonej cherkovi general-gubernator baron A.B.Vrevskiy tashabbusi bilan davlat gʻaznasi tomonidan ajratilgan mablagʻlar hisobidan qurilgan. Uning saʼy-harakati bilan davlatdan pul olindi, Bosh kvartal boshligʻining hisob-kitobiga koʻra 90 000 rubl ajratildi. Boshlangʻich mablagʻ yetarli boʻlmagan. Shuningdek, A.B.Vrevskiy qurilish komissiyasini tuzdi, unga shahardagi taniqli odamlar: polkovnik Tveritdinov, davlat maslahatchisi Brodovskiy, general-mayor Kurilov, muhandis Xayntselman va Sirdaryo harbiy gubernatorining yordamchisi rahbarlik qildi.

Pishiq gʻishtdan qurilgan cherkov katta qoʻngʻiroq minorasini oʻz ichiga olgan. Bu ibodatxonaning oʻziga xos xususiyati ulkan gumbaz va beshta kichik gumbaz mavjudligida edi. Ichki qism oltin barg qoʻshimchalari bilan oʻyilgan ganch qismi bilan bezatilgan. Cherkovning barcha 18 ta derazasiga jingalak panjaralar oʻrnatilgan. 6 ta dumaloq pechkalar ham qoʻyilgan.

Cherkovda katta ikonostaz mavjud edi. Maʼbadda juda koʻp piktogramma ham bor edi. Shuningdek, cherkov anjomlari ham koʻp edi. Maʼbad yopilgandan soʻng, maʼbadning ikonalari va mulki boshqa cherkovlarga oʻtkazildi.

Galereya

Adabiyotlar 
 Остроумов Н. П. Отчёт Туркестанской учительской семинарии за 25 лет её существования. — Ташкент, 1904.
 Голенберг В. А. Старинные храмы Туркестанского края. — Ташкент, 2011.

Manbalar 

Toshkentda yoʻqolgan cherkovlar
Toshkentdagi pravoslav cherkovlari
Alex Wolff

Alexander Draper Wolff (1997-yil 1-noyabrda tugʻilgan) – amerikalik aktyor va qoʻshiqchi.

Biografiya 
1997 yil 1-noyabrda Nyu Yorkda Michael Wolff va Polly Draper oilasida tugʻilgan. Nat Wolff ismli akasi bor.

Filmografiyasi

Film

Televizion

Manbalar

Havolalar 

 
 

Amerikalik erkak qoʻshiqchilar
Aktyorlar
Amerikalik erkak televideniye aktyorlari
Amerikalik erkak aktyorlar
Amerikalik erkak qoʻshiqnavislar
Amerikalik erkak pop-qoʻshiqchilar