MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Dmitriy Batinkov

Dmitriy Viktorovich Batinkov (1970-yil 7-may, Moskva, SSSR) — sovet va rus futbolchisi, yarim himoyachi pozitsiyasida toʻp surgan.

Futbolchilik faoliyati 
Moskva futbol maktabi tarbiyalanuvchisi hisoblanadi. 1987-yilda u Moskvaning „Torpedo“ jamoasida yoshlar jamoalari musobaqalarida ishtirok etgan.

1988-yildan 1991-yilgacha Batinkov dastlab Moskvaning „Dinamo“ jamoasida keyinchalik esa „Dinamo-2“ farm jamoasida toʻp surgan. Batinkov „oq-koʻklar“ning asosiy tarkibida faqat bir marta oʻynadi: 1991-yil 24-iyulda SSSR chempionatida u Dushanbening „Pomir“ jamoasi bilan oʻyinning 66-daqiqasida Igor Kolivanovni oʻrniga maydongga tushdi.

1992-yil Rossiya chempionatida Dinamo Moskvaning farm jamoasi Dinamo-D jamoasi safida toʻp surdi. Keyingi mavsumdan Batinkov ikki yil davomida Rossiya Premyer-ligasida Stavropolning „Dinamo“ jamoasida, keyinchalik esa Birinchi ligada „Shinnik“ jamoasi tarkibida oʻynadi. 1995-yilda O‘zbekiston Oliy ligasi jamoasi Namanganning „Navbahor“ jamoasiga o‘tdi. Namanganliklar safida 2 mavsum davomida toʻp surib, 1996-yilgi mavsumda Oʻzbekiston chempioni unvoniga ega boʻldi. Batinkov „Navbahor“ jamoasi safida 72 ta uchrashuvda 13 ta gol urdi va chempionlik mavsumida jamoaning eng muhim futbolchilaridan biriga aylandi.

3 yildan soʻng Oʻzbekistondan Rossiyaga qaytib keldi va ikkinchi liga klublari, „Noginsk avtomobilist“, „Severstal“, „Vidnoe“ va „Reutov“, shuningdek, Armanistonning „Mika“ jamoalarida toʻp surdi. Professional faoliyatini yakunlaganidan soʻng, bir qator havaskor jamoalarda ham o‘ynadi.

Yutuqlar 

 O‘zbekiston chempioni: 1996

Manbalar

Havolalar 

 
7-sentyabrda tugʻilganlar
1970-yilda tugʻilganlar
Moskvada tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
SSSR futbolchilari
Rossiya futbolchilari
Navbahor futbolchilari
O‘zbekistondagi futbol legionerlari
Matay Abdraimov

Matay Abdraimov () — Qirgʻiziston SSR Jalolobod viloyati Lenin tumani Stalin nomidagi boʻgʻin kolxozi. 1938-yili Sotsialistik Mehnat Qahramoni medali bilan taqdirlangan.

Biografiyasi 
Matay Abdraimov 1888-yilda Sakaldi qishlogʻida dehqon oilasida tavallud topgan (hozirgi Jalolobod viloyati). U oʻz faoliyatini oʻsmirlik davrida boshlagan. U ishchi edi. 1929-yilda kolxozga ishga kirdi. Keyinchalik Lenin tumanidagi Stalin nomidagi paxtachilik kolxoziga rais etib saylandi. Keyinchalik paxtachilikka rahbar etib tayinlandi.

Matay Abdraimov rahbarligidagi zveno 1947-yilda 3 gektar maydondan o‘rtacha 97,3 sentnerdan paxta terib oldi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1948-yil 26-martdagi Farmoni bilan u paxtadan yuqori hosil olgani uchun Lenin ordeni va „ O‘roq va bolg‘a“ oltin medali bilan Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Nafaqaga chiqqanidan so‘ng u o‘z ona qishlog‘ida yashagan va 1954-yilda shu qishlogʻloqda vafot etdi.

 Mukofotlari

Lenin ordeni — ikki marta
"Shon-sharaf belgisi" ordeni

Adabiyotlar 

Muzalevskiy M. V. Sotsialistik mehnat qahramonlari. Biobibliografik lugʻat. — M .: RIC „Cavalier“, 2008. — T. 2. — 200 b.

Qirgʻiz Sovet Ensiklopediyasi

Qirgʻiz kengashi ensiklopediyalari. — Frunze, 1976-yil.

Manbalar 

1954-yilda vafot etganlar
1888-yilda tugʻilganlar
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Erkin Usmonxoʻjayev

Erkin Buzrukxoʻjayevich Usmonxoʻjayev (1927-yil 20-avgust, Uyrat qishlogʻi, Bagʻdod tumani, Fargʻona viloyati, Oʻzbekiston SSR — ?) — paxtakor, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1957-yil 11-yanvar).

Tarjimayi holi 
Erkin Usmonxoʻjayev 1927-yil 20-avgust kuni Uyrat qishlogʻi Buzrukxoʻja Usmonxoʻjayev xonadonida tavallud topgan. Millati oʻzbek. Otasi Buzrukxoʻja Usmonxoʻjayev (1896—1977) Usmon Yusupov nomidagi Katta Fargʻona kanali ekspluatatsiya boshqarmasi boshligʻi (1952—1977) boʻlib ishlagan. Ukasi Inomjon Usmonxoʻjayev (1930—2017) Oʻzbekiston Kompartiyasi MK birinchi kotibi (1983—1988) boʻlgan. Erkin Usmonxoʻjayev 1948-yildan KPSS aʼzosi. 1945-yilda Bagʻdod tumanidagi „Bolshevik“ kolxozining brigada boshligʻi, 1946—1967-yillarda ushbu kolxozning raisi boʻlib ishlagan. 1968—1970-yillarda Bagʻdod tumani mahalliy sanoat kombinati direktori, 1971-yildan yana „Bolshevik“ kolxozi raisi sifatida faoliyat koʻrsatgan. 1957-yilda Usmonxoʻjayev raisik qilgan kolxozda har gektar yerdan 33 sentner paxta yetishtirilgan hamda qishloq xoʻjaligi va chorvachilik mahsulotlarini yetishtirishda yuqori koʻrsatkichlarga erishilgan. 1957-yil 11-yanvarda qishloq xoʻjaligidagi yutuqlari uchun SSSR Oliy Soveti Prezidiumi farmoniga asosan Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni, Lenin ordeni hamda „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali bilan mukofotlangan. Keyingi taqdiri nomaʼlum.

Mukofotlari 
Erkin Usmonxoʻjayev 2 marotaba Lenin ordeni (1951-yil 19-iyun, 1957-yil 11-yanvar), 2 marta Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1950-yil 6-yanvar, 1978-yil 20-fevral), Xalqlar doʻstligi ordeni (1984-yil 6-iyun), „Hurmat Belgisi“ ordeni (1948-yil) bilan mukofotlangan.

Manbalar 

Fargʻona viloyatida tugʻilganlar
Yoqub Xaimov

Yoqub Xaimov — taniqli oʻzbek shoiri, yozuvchisi.

Tavalludi 
Yoqub Xaimov 1909-yilda Namangan shahrida hunarmand oilasida tugʻilgan.

Faoliyati 
1931-yilda maorif institutini tugatgach, mehnat faoliyatini boshlaydi, kolxoz, sovxoz qurilishlarida, 1933-yildan „Bayrogʻi mehnat“ gazetasi tahririyatida, Oʻzbekiston LKSM Markaziy Komiteti bolalar nashriyotida, Gʻafur Gʻulom nomidagi Adabiyot va sanʼat nashriyotida faoliyat koʻrsatgan.

U dramatik va nasriy asarlar muallifidir. Yozuvchining „Jivaya gazeta“, „Sinyaya bluza“, „Raskreposhenie djenshin“, „Nadjat“, „Izmennik“ kabi pyesalari Oʻzbekiston va Tojikiston teatrlarida sahnalashtirildi. „Sin“, „Ateist“, „Chest“, „Yulduzoy“ dramalari bir necha xalq teatrlarida qoʻyilgan.

Adib asarlarida Vatan ozodligi uchun kurash, xotin-qizlar haq-huquqini, izzat nafsini himoya qilish, turli xalqlarning hamjihatligi, doʻstlik gʻoyalari turli janrlar imkoniyatlaridan kelib chiqib, teran tasvirlangan.

Yoqub Xaimov bir qancha nasriy asarlar ham yaratgan. „Besprizorniki“, „Vstrecha“, „Put k djizni“, „Djemchut“, „Pozdnie slyozi“, „Vrenost“ kabi qissalari turli nashriyotlarda chop etildi. „Djizn i smert“, „Skitalets“ (M.Rahmon bilan hamkorlikda) romanlari ham uning qalamiga mansub boʻlib, Gʻafur Gʻulom nomidagi Adabiyot va sanʼat nashriyoti tomonidan turli yillarda chop qilingan.

Yoqub Xaimov bolalar uchin ham bir qancha ertaklar yozdi. „Otpustili lastochku“, „Dosvidaniya“, „Severniy polyus“, „Goluboy ogon“, „Geroy na ldine“, „Raduga“ ertaklari ana shular jumlasidandir. „Volshebnaya kletka“ ertak-pyesasi Andijon qoʻgʻirchoq teatri hamda viloyat teatrida sahna yuzini koʻrgan.
Yozuvchi Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat hodimi faxriy unvoniga sazovor boʻlgan.

Yoqub Xaimovning Malik Rahmon bilan birgalikdagi yozgan „Darbadar“ romani oʻzbek nasriy asarlari qatoriga kiritilgan.

Asarlari 
Qissalari
 „Besprizorniki“
 „Vstrecha“
 „Put k djizni“
 „Djemchut“
 „Pozdnie slyozi“
 „Vrenost“
Ertaklari
 „Otpustili lastochku“
 „Dosvidaniya“
 „Severniy polyus“
 „Goluboy ogon“
 „Geroy na ldine“
 „Raduga“

Vafoti 
Yoqub Xaimov 1999-yili vafot etgan.

Havolalar 
 Retro_kitob
 Xaimov, Malik Rahmon. Darbadar (roman)

Manbalar 

Shoirlar
Yozuvchilar
1909-yilda tugʻilganlar
1999-yilda vafot etganlar
Musulmonqul madrasasi

Musulmonqul madrasasi — Andijonda qurilgan madrasa. Qoʻqon xonligi mingboshisi Musulmonqul tomonidan qurdirilgan.

Musulmonqul Sheralixon, Xudoyorxon hukmronligi davrida xon saroyida yetakchi amaldorlardan bo‘lgan. Ishbilarmon, tadbirkor inson bo‘lgan. Sheralixon davrida mingboshilik lavozimiga koʻtarilgan. Musulmonqul 13 yoshli Xudoyorxonga qizini nikohlab berib, Murodxonni fitnachi sifatida qatl ettiradi. Kuyovini xon deb eʼlon qiladi. Saroyda mingboshi va otaliq lavozimini egallagan. Musulmonqul Andijonda katta madrasa barpo etib, unga katta miqdorda vaqf mulki in‘om qilgan. Musulmonqul o‘z nomidagi madrasaga to‘tta vaqfnoma bo‘yicha vaqf mulklari ta‘sis etgan. 1-vaqfnoma Maygir volostining Chuvama qishlog‘idagi yerlaridan, 2-vaqfnoma shu qishloqning Boysaqol degan joyidagi yerlarini, 3-4-vaqfnomalarda Yorboshi volostining Nayman degan joyidagi yerlarni madrasaga vaqf qilib bergan. Madrasa qurib bitkazilgach, 1845-yili faoliyat yuritishi uchun vaqf mulklari berilgan. Madrasa xom gʻishtdan qurilgan, 23 hujradan iborat boʻlgan. Madrasaning bir darsxonasi, darvoza ustida yana bir xonasi va ayvoni boʻlgan. Gʻarb tomoni Musulmonqul qoʻl ostidagi yerlar va qisman katta soy bilan, shimoli esa Xushboʻta bahodir yeri bilan chegaradosh boʻlgan.

Madrasa tarkibida ayvon borligi juma va hayit namozlarida atrofdagi xonadonlarning namoz yoshidagi erkaklari chiqqanda, odam koʻpayib ketgan vaqtlarda namoz oʻqishga moʻljallangan. Darvoza yuqorisida qurilgan hujradan talabalar koʻpayib, hujralar yetmay qolsa foydalanilgan.

Vaqfnomada Musulmonqul mingboshi tomonidan madrasaga vaqf qilingan yerlarni boshqarish va daromadlardan foydalanish shartlari belgilangan. Vaqfni boshqaradigan mutavalli vaqfni ehson qiluvchining oʻzi, uning vafotidan keyin avlodidan kimdir boʻlishi shart qilib koʻrsatilgan. Vaqf daromadining oʻndan bir qismini mutavalli olishi, zarurat tugʻilganda madrasani taʼmirlashi. Keyingi uch qismi mudarrisga va 6 qismdan bir qismini ikkiga boʻlib, bir qismini imomga, boshqa qismini muazzinga, xizmatkorlar (farrosh, sartarosh) ga va qolgan besh qismini madrasa talabalari oʻrtasida oliy, oʻrta, quyi darajalar boʻyicha boʻlib berish belgilangan.

Madrasaning vaqf daromadi yaxshi boʻlganligi uchun mudarrislar, talabalar soni ham yuqori boʻlgan. Musulmonqul madrasasida 6 nafar mudarris 90 talabaga dars bergan.

Manbalar 

Qoʻqon madrasalari
XIX asrda qurilgan madrasalar
Mirhomid Mirzayev

Mirhomid Mirzayev — jurnalist, oʻzbek adibi.

Tavalludi 
Jurnalist va adib Mirhomid Mirzayev (Sanjar Tilla) 1912-yil 1-iyunda Uychi tumani Fayziobod qishlogʻida tugʻilgan. Ota-onadan erta yetim qolib, namanganlik Zahroxon ismli xolasinikida tarbiyalanadi.

Faoliyati 
Taʼlimni Toshkentda Y.Oxunboboyev nomidagi meditsina texnikumidan boshlaydi. 1924-yildan boshlab respublika matbuotida faol qatnashadi. Harbiy xizmatda boʻladi. „Lenin uchquni“, „Sovet Oʻzbekistoni“, „Toshkent haqiqati“, „Yosh leninchi“, „Namangan haqiqati“, „Sharq musulmonlari“ jurnali va gazetalarida boʻlim mudiri, muharrir vazifalarida ishlaydi. 1925-yili „Yangi Fargʻona“ gazetasida birinchi xabari bosilib chiqqandan to umrining oxirigacha jurnalistikaning oldingi marrasida faoliyat olib bordi.

U oʻzining jurnalistik ijodini adabiy faoliyat bilan birga qoʻshib olib borgan. Uning „Yetuklikka imtihon“, „Poplik Mamajon“, „Birinchilar qatorida“, „Gullar mamlakati“ ocherklar toʻplamlari mavjud. „Gulcha ustida nur“ dramasida uygʻur xalqining ozodlik uchun kurasi badiiy puxta tasvirlangan.

Mirhomid Mirzayev badiiy tarjimonlik bilan ham shugʻullangan. L.Leonovning „Hujum“ pyesasi, A.Gaydarning „Maktab“, „Harbiy sir“, A.Chaykovskiyning „Olis yulduz shu’lasi“ asarlarining tarjimalari uning qalamiga mansubdir.

U Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi unvoniga sazovor boʻlgan.

1958-yilning kuzida shoir Turob Toʻla rahbarligida oqsoqol yozuvchimiz Nazir Safarov, qirimtatar yozuvchisi Shamil Alyadin, Nosir Fozilov, shoir Aziz Abdurazzoq bilan birga Mirhomid Mirzayev Namangan boʻylab sayohatlarda ishtirok etgan.

Asarlari 
Ocherklari
 „Yetuklikka imtihon“
 „Poplik Mamajon“
 „Gullar mamlakati“
 „Birinchilar qatorida“
Tarjima asarlari
 „Hujum“
 „Maktab“
 „Harbiy sir“
 „Olis yulduz shu’lasi“

Vafoti 
Mirhomid Mirzayev 1980-yili 23-noyabrda Namanganda vafot etgan.

Havolalar 
 Sanjar Tilla kitoblari
 Rafiq Mo‘min

Manbalar 

Shoirlar
Yozuvchilar
1909-yilda tugʻilganlar
1999-yilda vafot etganlar
Marko Putinchanin

Marko Putinchanin (serb kirillcha: Marko Putinchanin; 1987-yil 16-dekabrda tugʻilgan) — serb futbolchisi, FK Napredak Krushevac jamoasida oʻynaydi. Marko yarim himoyachi yoki oʻng qanot himoyachisi pozitsiyasida toʻp suradi.

Futbolchilik faoliyati 
Putinchanin futbolchilik faoliyatini Serbiya chempionatida, „Radnichki Nova Pazova“ jamoasi safida boshlagan. 2009-yilda Albaniyaning „Dinamo Tirana“ klubiga oʻtgunga qadar oʻzining „Zemun“ va „Bezaniya“ klublarida oʻynagan.

2014-yilgi mavsumni Qozogʻistonning „Jetisu“ klubi bilan shartnoma imzoladi. Jetisu jamoasi asosiy tarkib futbolchilaridan biriga aylandi. Dekabr oyida Serbiyaning Radnik Surdulicha jamoasidan tushgan taklif sababli Putinchanin klubdagi bir mavsumdan soʻng „Jetisu“ jamoasini tark etdi.

2018-yilning yanvarida Putinchanin Serbiyaning „Voyvodina“ klubi bilan 18 oylik shartnoma imzoladi.

2018-yil iyun oyi oxirida Putinchanin Sloveniyaning „Olimpiya Lyublyana“ klubi bilan shartnoma imzoladi. 2009-2010-yilgi mavsumda u „Tirana Dinamo“ jamoasi bilan Albaniya chempioni boʻlgan va 2019-yilda „Olimpiya Lyublyana“ klubi tarkibida Sloveniya kubogini qoʻlga kiritgan. 2021-yil yangi mavsum avvalida Oʻzbekiston Superligasi vakili Namanganning „Navbahor“ jamoasi bilan shartnoma imzoladi. Viktor Jalilov boshchiligidagi namanganliklar jamoasi safida yarim mavsum davomida toʻp surganidan soʻng yozgi transfer oynasi vaqtida jamoani tark etdi. 2021-yilning iyun oyida Estoniyaning „Levadiya“ jamoasiga oʻtdi va klub bilan 2022-yil oxirigacha shartnoma imzoladi. 2022-yilgi mavsumda Serbiyaning „Napredak Krusevas“ jamoasi bilan shartnoma imzoladi.

Yutuqlar 

 FCI Levadia

 Meistriliiga: 2021
 Estoniya Superkubogi: 2022

 Olimpiya Lyublyana

 Sloveniya kubogi: 2018-2019, 2020-2021

 Dinamo Tirana

 Superiore toifasi: 2009-2010

Manbalar

Havolalar 

 Marko Putinčanin at Soccerway (futbolchi)
 Transfermarkt.com Transfermarkt (futbolchi)
 Sportbox.ru Sportbox.ru (futbolchi)
1987-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Serbiya futbolchilari
Navbahor futbolchilari
O‘zbekistondagi futbol legionerlari
Nozimjon Abdurahmonov

Nozimjon Abdurahmonov (; 1904-yil, Konibodom, Fargʻona viloyati, Qoʻqon uyezdi, Turkiston viloyati — 11.06.1991, Tojikiston, Leninobod viloyati, Konibodam) — Tojikiston SSR Leninobod viloyati Konibodom tumani Kommunist kolxozi brigadiri. 1948-yilda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni sohibi.

Biografiyasi 
1904-yilda Qonibodamda hunarmand oilasida tavallud topgan. 1928-yildan Bolsheviklar hunarmandchilik artelida va 1931-yildan Konibodom konserva zavodida ishlagan. 1932-yildan oddiy kolxozchi keyinchalik Konibodom tumanidagi „Kommunist“ kolxozining paxtachilik brigadasi brigadir boʻlgan.

1947-yilda Nozimjon Abdurahmonov boshchiligidagi brigada 6 gektar maydondan o‘rtacha 69,16 sentnerdan paxtani yig‘ib oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1948-yil 1-martdagi farmoni bilan yuqori darajada paxta hosili olgani uchun Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. MTSning 1947-yilgi va 1948-yil bahorda ekish uchun don urugʻlari bilan taʼminlagani uchun Lenin ordeni va „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali bilan taqdirlangan.

Nozimjon Abdurahmonov 1948-yilda Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi (b) safiga qoʻshiladi. Keyingi yillarda Nazimjon Abdurahmonovning paxtakorlik brigadasi g‘o‘za yetishtirishda bir necha bor yuqori mehnat natijalariga erishdi va buning uchun turli mukofotlar bilan taqdirlandi.

Oilasi

Akasi Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni sohibi Nimatjon Abdurahmonov.

Ukasi Shahardagi birinchi oʻqituvchi Ahmadjon Abdurahmonov. Nafaqaga chiqqanidan keyin Qonibodamda yashadi. Kasaba uyushmasi pensioneri hisoblanadi.

Nozimjon Abdurahmonov 1991-yil iyun oyida vafot etgan.

Mukofotlar va unvonlari 

Sotsialistik Mehnat Qahramoni

Lenin ordeni

Shon-sharaf belgisi ordeni

Mehnat jasorati uchun medali (28.05.1952)

Tojikiston SSR Oliy Soveti Prezidiumining Faxriy diplomi

„Tojik SSR paxta ustasi“ unvoni (1959).

Manbalar

Havolalar 

 
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1991-yilda vafot etganlar
11-iyunda vafot etganlar
1904-yilda tugʻilganlar
Abdi Suerkulov

Abdi Suerkulovich Suerkulov (12 (25)-dekabr 1912-yil, Rossiya imperiyasi, Fargʻona viloyati Oʻsh tumani Torkent qishlogʻi, (hozirgi Qirgʻiziston, Jalolobod viloyati Toʻqtoʻgʻul tumani) — 1992-yil 10-oktyabr, Bishkek) — sovet partiya va davlat arbobi. Qirgʻiziston SSR va 1950 — 1958-yillarda Qirgʻiziston SSR Vazirlar Soveti raisi.

Biografiyasi 
Abdi Suerkulov 1912-yilda dehqon oilasida tavallud topgan.

1946-yilda Bolsheviklar Butunittifoq kommunistik partiyasi Markaziy Komiteti huzuridagi Oliy partiya maktabini tamomlagan. 1927-yil martdan Frunzedagi ruhoniy va tijorat shogirdlari maktabining talabasi.

1931 — 1933-yillarda Qirgʻiziston ASSR Ketmen-tepa viloyat isteʼmolchilar uyushmasi raisi, 1933 — 1937-yillarda Ketmen-tube, Naukat, Talas viloyat moliya boshqarmalari boshlig‘i va 1937 — 1938-yillarda Qirgʻiziston SSR Moliya Xalq Komissarligining soliq boshqarmasi boshligʻi lavozimlarida ishlagan.

1938 — 1939-yillarda Ketmen-Tyubinsk viloyatidagi kolxoz raisi va 1939-yilda Tuman yer boʻlimi boshligʻi, Qirgʻiziston SSR Ketmen-Tyubinsk tumani tuman qoʻmitasi raisi sifatida faoliyat yuritgan. 1939 — 1941-yillarda Qirgʻiziston SSR Jalolobod viloyat moliya boshqarmasi boshligʻi. 1941 — 1942-yillarda Jalolobod viloyat ijroiya qo‘mitasi raisi.

1942 — 1944-yillarda Qirgʻiziston KP(b) MKning targʻibot va tashviqot boʻyicha kotibi. 1944 — 1946-yillarda Bolsheviklar Butunittifoq kommunistik partiyasi Markaziy Qoʻmitasi huzuridagi Oliy partiya maktabi talabasi.  1949 — 1959-yillarda Qirgʻiziston Kompartiyasi (b) Markaziy Qoʻmitasining ikkinchi kotibi boʻlgan.

1947 — 1950-yillarda Qirgʻiziston SSR Oliy Kengashining raisi. 1950 — 1958-yillarda Qirgʻiziston SSR Vazirlar Kengashining raisi.

1958 — 1959-yillarda KPSS Markaziy Qoʻmitasi huzuridagi kadrlarni qayta tayyorlash kurslari talabasi.

1959 — 1969-yillarda. Qirgʻiziston SSR savdo vaziri boʻlgan. 1940-yildan VKP (b) aʼzosi va SSSR Oliy Sovetining 3—5-chaqiriqlari deputati etib saylangan. 1969-yil apreldan pensiyaga chiqgan.

U 1992-yil 10-oktyabrda vafot etdi, Bishkekdagi Ala-Archa qabristoniga dafn qilindi.

Mukofotlar va unvonlari 
Ikki marta Lenin ordeni

Ikki marta Mehnat Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Bishkekda vafot etganlar
1992-yilda vafot etganlar
10-oktabrda vafot etganlar
1912-yilda tugʻilganlar
25-dekabrda tugʻilganlar
Jahongir Shirinov

Jahongir Jabborovich Shirinov(1982-yil 10-aprelda Buxoro viloyatida tavallud topgan) — oʻzbek huquqshunosi va siyosatchisi. Jahongir Shirinov III va IV chaqiriq Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Majlisi Qonunchilik palatasi deputati etib saylangan. O‘zbekiston „Milliy tiklanish“ demokratik partiyasi aʼzosi.

Biografiyasi 
Jahongir Jabborovich Shirinov 1982-yil 10-aprelda Buxoro viloyatida tavallud topgan. Jahongir Shirinov Toshkent davlat yuridik instituti va O‘zbekiston Prezidenti huzuridagi Davlat boshqaruvi akademiyasida oʻqishni oliy maʼlumotga ega boʻlgan holda tamomlagan.

Mehnat faoliyatini 2002-yilda Buxoro viloyat adliya boshqarmasi bo‘lim maslahatchisi lavozimida boshlagan.2002—2006-yillarda Adliya vazirligi huzuridagi Normativ-huquqiy hujjatlarning ijrosini monitoring qilish markazida boshqarmasida katta maslahatchisi, so‘ngra yetakchi maslahatchi, keyinchalik yetakchi maslahatchi, bosh maslahatchi, bo‘lim boshlig‘i lavozimlarida ishlagan.2011—2012-yillarda Adliya vazirligining Qonun hujjatlariga rioya etilishini nazorat qilish bosh boshqarmasi bo‘limini boshqargan. 2012—2014-yillarda Davlat, nodavlat, notijorat va diniy tashkilotlar bilan ishlash boshqarmasi boshlig‘i o‘rinbosari lavozimlarida ishlagan.2015-yilda III chaqiriq O‘zbekiston Respublikasi Oliy Majlisi Qonunchilik palatasi deputati etib saylanga.2020-yilda esa yana bir muddatga qayta saylangan va Korrupsiyaga qarshi kurashish qo‘mitasi aʼzosi lavozimiga tayinlangan. Jahongir Shirinov O‘zbekiston Respublikasi Oliy Majlisi Qonunchilik palatasining Sud-huquq masalalari bo‘yicha faoliyat olib boradi.

Manbalar 

Milliy tiklanish demokratik partiyasi aʼzolari
Muntaxab at-tavorix

Muntaxab at-tavorix (Saylangan tarixlar kitobi) — qoʻqonlik tarixchi Muhammad Hakimxon ibn Maʼsumxon toʻraning tarixga oid asari. Asarda Paygʻambarlar tarixidan tortib to Qoʻqon xonligining 1843/1845-yillargacha boʻlgan tarixi bayon etilgan. Asar bir qancha tarixga oid kitoblar uchun manba boʻlib xizmat qilgan.

Oʻrganilishi 
Ushbu kitob va muallifi toʻgʻrisida Boʻriboy Ahmedov, Shodmon Vohidov, Enver Xurshut, Abdulla Qodiriy, Aleksandr Semyonov, Aziz Qayumov va boshqa bir qator olimlar fikr bildirganlar.

Aziz Qayumov, Enver Xurshut, Shodmon Vohidovlar asrni chuqur oʻrganib uning oʻzbekcha tarjimasini chop ettirgan.

Tuzilishi 

Asar hijriy 1259, milodiy 1843-yillar yoz oylarida Shahrisabz shahrida yozib tugallangan. Baʼzi taxminlarga koʻra 1845-yilda tugallangan boʻlishi ham mumkin. Kitob matni fors-tojik tilida yozilgan. Ushbu tarixiy manba Odam paydo boʻlgandan to XIX asrning oʻrtalariga qadar boʻlgan tarixni oʻz ichiga oladi. Muallif asarda manba oʻlaroq bir qator maktublarni (Doʻstmuhammadxonning Britaniya Hindistonining general-gubernatori V.Maknotening kotibi Lotga maktubi, Sulton Mahmudxonning Amir Nasrulloga maktubi, Nasrulloning Muhammad Alixonga maktubi); „TUhfat al-xoniy“, „Toj at-tavorix“ kabi asarlarni; asarga bezak oʻlaroq Alisher Navoiy, Nizomiy Ganjaviy, Pahlavon Mahmud, Umar Xayyom, Bedil, Fazliy, Ibn Sino, Xusrav Dehlaviy, Amiriy, Firdavsiy kabi shoirlarning sheʼrlarini keltirib oʻtgan. Arab, fors-tojik, oʻzbek xalq maqollari ham qoʻllanilgan.

Asar quyidagi 5 bobdan iborat:

1-bob — Paygʻambarlar

2-bob — Qadimiy Eron sulolar

3-bob — Chin va Farang shohlari

4-bob — Chahahoriyorlar, Umaviylar va Abbosiylar xalifalari haqida

5-bob — 1) Safforiylar, 2) Somoniylar sulolasi. 3) Al Buya hukmronligi. 4) Gʻaznaviylar. 5) Saljuqiylar. 6) Xorazmshohlar saltanati. 7) Chingiz va Chingizlar xonadoni. 8) Temuriylar. 9) Shayboniylar. 10) Ashtarxoniylar. 11) Mangʻitiya saltanati. 12) Mingiya toifasi.

Nusxalari 

„Muntaxab at-tavorix“ yozilgan yiliyoq nusxa koʻchirish boshlangan. Yaʼni oʻsha yili Shahrisabzda Muhammadamin kotib tomomonidan 10 nusxa koʻchirilgan. Hozirda asarning Oʻzbekiston, Tojikiston, Rossiya qoʻlyozma arxivlarida nusxalari mavjud. Ayniqsa ulardan S 470-sonli (Rossiya), 63-sonli (Tojikiston), 592-sonli (Oʻzbekiston) nusxalari juda yaxshi saqlangan.

Adabiyotlar

 Mukhammad Khakim-khan. Muntakhab altawarikh. Selected history. Vol.II. Y. Kawahara, K. Haneda (tls). Tokio, 2006.
 Muhammad Hakimxon. Muntahab ut-tavorih (Ba choop hozirkrunanda, muallifi muddima va taqliyot A. Muxtorov). Dushanbe, 1983, 1985.

Manbalar 

Tarixiy asarlar