Winterthur jangi

Winterthur jangi (27-may, 1799-yil) Fransuz inqilobiy urushlarining bir qismi boʻlgan Ikkinchi Koalitsiya urushi paytida Danube armiyasining elementlari (qismlari) va Gabsburg armiyasining elementlari (qismlari) oʻrtasidagi kechgan muhim jarayon edi. Winterthur shahri Shveysariyadagi kichik shahar boʻlib, Zurichdan 18 kilometr shimoli-sharqda joylashgan. Yettita yoʻlning kesishmasida joylashganligi sababli, shaharni ushlab turgan armiya Shveysariyaning katta qismiga va Reyn daryosidan Germaniya janubiga oʻtadigan nuqtalarga kirishni nazorat qilardi. Ishtirok etgan kuchlar kichik boʻlsa-da, avstriyaliklarning fransuz qoʻshinlariga 11 soatlik hujumini davom ettirish qobiliyati Zurich shimolidagi tepalikda uchta Avstriya kuchlarining birlashishiga olib keldi va bir necha kundan keyin fransuzlarning magʻlubiyatiga olib keldi.

1799-yil may oyining oʻrtalariga kelib, avstriyaliklar Shveysariyaning bir qismini fransuzlardan tortib olishadi. Hotze va graf Heinrich von Bellegarde qoʻmondonligi ostidagi kuchlar fransuzlarni Grizonlardan siqib chiqarishdi. Archgertsog Charles qoʻmondonligi ostida Avstriyaning asosiy armiyasi Ostrach va Stockach janglarida Jean-Baptiste Jourdanning 25 000 kishilik Danube armiyasini magʻlub etganidan soʻng, Shveysariyaning Schaffhauzen shahrida Reyn daryosini kesib oʻtdi va Zurich atrofidagi tekisliklarda Hotzening hamda Nauendorf grafi Friedrich Josephning qoʻshinlari bilan birlashishga tayyorlanadi.

Fransiyaning Helvetiya va Danube armiyalari Andre Massena qoʻmondonligi ostida bu birlashishni oldini olishga harakat qilishadi. Masséna Michel Ney va kichik aralash otliq va piyoda qoʻshinni Zurichdan Winterthurga Hotzening kuchlarini toʻxtatish uchun yuboradi. Keskin kurashga qaramay, har ikkala tomon ham koʻp qurbonlar berishgan boʻlsada, avstriyaliklar fransuzlarni Winterthur togʻlaridan siqib chiqarishga muvaffaq boʻlishadi. Iyun oyining boshida Gabsburg qoʻshinlarining birlashuvi boʻlib oʻtganidan soʻng, Archgertsog Charles Zurichdagi fransuz pozitsiyalariga hujum qiladi va fransuzlarni Limmatdan tashqariga chekinishga majbur qiladi.

Urushdan oldingi vaziyat

Siyosiy va diplomatik vaziyat 

Dastlab, Yevropa hukmdorlari Fransiyadagi inqilobni ular aralashishi kerak boʻlmagan, balki fransuz qiroli va uning fuqarolari oʻrtasidagi ziddiyat sifatida koʻrishadi. Inqilobiy ritorika kuchayib borar ekan, Yevropa hukmdorlari oʻzlarining manfaatlarini Louis va uning oilasi manfaatlari bilan birdek eʼlon qildilar. Ushbu Pillnits Deklaratsiyasi, agar qirol oilasiga biror narsa boʻladigan boʻlsa, noaniq, ammo juda jiddiy oqibatlarga olib kelishi bilan tahdid qiladi. Fransiyaning pozitsiyasi tobora qiyinlashadi. Xalqaro munosabatlardagi muammolarni murakkablashtirgan fransuz muhojirlari aksilinqilob uchun tashviqotni davom ettirdilar. 1792-yil 20-aprelda Fransiya Milliy Konvensiyasi Avstriyaga urush eʼlon qiladi. Birinchi Koalitsiya Urushida (1792-1798) Fransiya u bilan quruqlik yoki suv chegaralarini baham koʻradigan koʻpgina Yevropa davlatlariga, shuningdek, Portugaliya va Usmonli imperiyasiga qarshi chiqadi. Koalitsiya kuchlari Verdun, Kayzerslautern, Neervinden, Mayns, Amberg va Vyurtsburgda bir nechta gʻalabalarga erishgan boʻlsada, Napoleon Bonapartning Italiya shimolidagi saʼy-harakatlari Avstriya kuchlarini ortga suradi va bu vaziyat Leoben tinchligi (17-aprel, 1797-yil) toʻgʻrisidagi kelishuvga hamda keyinchalik, Campo Formio shartnomasi(17-oktyabr, 1797-yil) bilan yakunlanadi.

Shartnoma tegishli tomonlar oʻrtasida aniq hududiy va toʻlov tafsilotlarini ishlab chiqish uchun uchrashuvlar oʻtkazishni talab qilardi. Reynlandiyaning oʻrtalarida joylashgan kichik shaharcha Rastattda chaqirilgan Kongress tezda intriga va diplomatik pozitsiyalar botqogʻida izdan chiqadi. Fransuzlar koʻproq hudud talab qiladilar. Avstriyaliklar esa belgilangan hududlarni berishni istamaydilar. Kongress muammolarini kuchaytirib, Fransiya va Birinchi Koalitsiya ittifoqchilarining aksariyati oʻrtasida keskinlik kuchayadi. Ferdinand (Neapol qiroli) Fransiyaga kelishilgan soliqlarni toʻlashdan bosh tortadi va uning fuqarolari bu rad etishdan keyin isyon koʻtarishadi. Shundan soʻng Fransuzlar Neapolni bosib olib, Parfenopiya Respublikasini tuzadilar. Shveysariya kantonlarida, Fransiya Respublikasi tomonidan ragʻbatlantirilgan respublika qoʻzgʻoloni Shveysariya Konfederatsiyasining agʻdarilishiga va Helvetiya Respublikasining barpo etilishiga olib keladi. Fransuz Direktoriyasi avstriyaliklar yana bir urush boshlashni rejalashtirayotganiga amin edi. Darhaqiqat, Fransiya qanchalik zaif koʻrinsa, avstriyaliklar, neapolliklar, ruslar va inglizlar bu imkoniyatni shunchalik jiddiy muhokama qilishardi. Bahorning oʻrtalarida avstriyaliklar Rossiya podshosi Pavel bilan kelishuvga erishdilar. Unga koʻra Aleksandr Suvorov yana 60 000 askar bilan Italiyada Avstriyaga yordam berish uchun nafaqadan qaytariladi.

1799-yilda urushning boshlanishi 

1799-yilda Fransuz Direktoriyasining harbiy strategiyasi barcha jabhalarda hujum kampaniyalarini oʻtkazishga chaqiradi: markaziy Italiya, Shimoliy Italiya, Shveysariya kantonlari, yuqori Reynlandiya va Niderlandiya. Nazariy jihatdan, fransuzlarning umumiy kuchlari 250 000 kishilik qoʻshindan iborat edi. Ammo bu jang dalasida emas, balki qogʻozda edi. 1799-yil qish tugaganda, general Jean-Baptiste Jourdan va Danube armiyasining qogʻoz quvvati 50 000 kishilik, ammo haqiqiy kuchi 25 000 kishilik qoʻshini 1-mart kuni Bazel va Kehl oʻrtasida Reyn daryosini kesib oʻtadi. Ushbu kesib oʻtish rasmiy ravishda Campo Formio shartnomasini buzadi. Danube armiyasi Qora oʻrmondan oʻtib, mart oyining oʻrtalarida Ostrach qishlogʻi tomonidan Shveysariya Platosining gʻarbiy va shimoliy chekkasida hujumkor pozitsiyani oʻrnatadi. Andre Massena oʻzining 30 000 kishilik qoʻshini bilan allaqachon Shveysariyaga bostirib kirgan va Chur dagi Grizon Alplariga hamda Inn daryosi boʻyidagi Finstermuenzga muvaffaqiyatli oʻtib olgan edi. Nazariy jihatdan, uning chap qanoti Konstans koʻlining sharqiy qirgʻogʻida Piere Marie Barthelemy Ferino boshchiligidagi Jourdanning oʻng qanot qoʻshinlari bilan bogʻlanishi kerak edi.

Avstriyaliklar oʻz qoʻshinlarini Tiroldan Danubegacha boʻlgan chiziqda toʻplagan edilar. 46 000 kishilik kuch graf Heinrich von Bellegarde qoʻmondonligi ostida Tirol mudofaasini tashkil etardi. 26 000 kishidan iborat yana bir kichik Avstriya kuchlari Friedrich Freiher von Hotze qoʻmondonligi ostida Vorarlbergni qoʻriqlagan. Avstriyaning asosiy armiyasi — Archgertsog Charles qoʻmondonligi ostida 80 000 ga yaqin qoʻshin — Lexning sharqiy tomonidagi Bavariya, Avstriya va Zalsburg hududlarida qishlashdi. Ostrach (21 mart) va Stokach (25 mart) janglarida Avstriyaning asosiy kuchi Danube armiyasini Qora oʻrmonga qarab chekinishga majbur qiladi. Charles Shveysariyaning Shaffhauzen shahrida yuqori Reyn daryosini kesib oʻtishni rejalashtirgan edi. Friedrich Freiher von Hotze oʻz kuchlarining bir qismini (taxminan 8000) gʻarbga olib keldi, qolgan qismini esa Vorarlbergni himoya qilish uchun qoldirdi. Shu bilan birga, Nauendorf grafi Friedrich Joseph Avstriyaning asosiy kuchlarining chap qanotini Eglisau tomonidan Reyn boʻylab olib keldi. Ular Avstriyaning asosiy armiyasi bilan birlashishni, Zurichning shimoliy kirish nuqtalarini nazorat qilishni va Massena bilan jangga kirishishni rejalashtirdilar.

May oyining oʻrtalariga kelib, fransuzlarning ruhiyati past edi. Ular qoʻshimcha kuchlar bilan toʻldirilgan boʻlishlariga qaramay Ostrach va Stockachda dahshatli yoʻqotishlarga duch kelishdi. Danube armiyasining ikki yuqori martabali ofitseri Charles Mathieu Isidore Decaen va Jean-Joseph Ange dʼHautpoul oʻzlarining katta ofitserlari Jourdan tomonidan tan olingan nojoʻya hatti-harakatlarda ayblanib, harbiy sudga tortildilar. Jean-Baptiste Bernadotte va Laurent de Gouvion Saint-Cyr kasal edilar yoki sogʻliklarini tiklash uchun armiya lagerlarini tark etganliklarini daʼvo qilishardi. Massenaning kuchlari Feldkirchda Hotze qoʻshini tomonidan qaytarildi va ortga qaytishga majbur boʻldi va LeCourbening Tiroldagi Bellegardening avstriyalik kuchlariga qarshi tura olmagani Massenaning janubiy qanotini, shuningdek, markaziy va shimoliy qanotlarini orqaga tortib olishga majbur qildi. Maqsad qanotlarda chekinayotgan qoʻshinlar bilan aloqa qila olish edi. Shu nuqtada, shuningdek, Shveysariya yana qoʻzgʻolon koʻtardi, bu safar fransuzlarga qarshi va Zurich Masséna egallashi mumkin boʻlgan oxirgi himoya pozitsiyasiga aylandi.

Yetakchilik 
Ostrach va Stokachdagi janglardagi magʻlubiyatlardan va Danube armiyasining Qora oʻrmonga chekinishidan soʻng, Fransuz Direksiyasi 1799-yil aprel oyida Jean-Baptiste Jourdanni lavozimidan boʻshatdi va Helvetiya armiyasiga ham, Danube armiyasiga ham qoʻmondonlik qilishni Andre Massenaga topshirdi. Zurichga shimoliy yoʻlni himoya qilib, Massena oʻzida mavjud boʻlgan eng yaxshi qoʻmondonlarni toʻpladi. Oxir-oqibat, bu qoʻmondonlarning uchtasi Fransiyaning marshali va boʻlinmaning ishonchli generali Tharreau boʻladi.

Fransuzlarning ahvoli ogʻir edi. Ular nafaqat janubi-gʻarbiy Germaniyada magʻlub boʻlgandilar, balki afsonaviy Aleksandr Suvorov u yerdagi koalitsiya kuchlariga qoʻmondonlik qilish uchun 60 000 nafar ruslar bilan Italiya shimoliga yoʻl olgan edi. Grizonlarda 20 000 kishidan iborat boʻlgan qoʻshin bilan graf Heinrich Bellegarde Massenaning kuchini Italiyadan har qanday yordamdan samarali ravishda ajratib qoʻydi. Eng qoʻrqinchlisi, Archgertsog Charlesning asosiy qoʻshini bir kundan kamroq vaqt talab qiladigan masofa ichida edi. Charles armiyasining hajmining kattaligi bilan ham Massenani oʻrab olishi mumkin boʻlibgina qolmay, agar Massena gʻarbga chekinsa, Charlesning pozitsiyasi uning Fransiya tomon chekinish yoʻlini kesib qoʻyar edi. Massena, agar Charlesning Nauendorf qoʻmondonligi ostidagi chap qanoti sharqdan kelayotgan Hotzening kuchi bilan birlashsa, Charles hujum qilishini va uni Zurichdan siqib chiqarishini bilar edi.

Avstriya kuchlarining bunday birlashishiga yoʻl qoʻymaslik uchun Massena Winterthurda markazlashgan oldingi chiziqni tajribali Jean Victor Tharreauning umumiy qoʻmondonligi ostida oʻrnatadi. Fransuz qoʻshinlari notekis yarim doira shaklida joylashgan boʻlib, uning markaziy qismini Winterthur tashkil qilgan. Winterthur brigadalarining qoʻmondonligi eng muhimi edi. Agar markaz oʻz oʻrnini ushlab tura olmasa, qanotlar yakkalanib, tor-mor keltirilardi. Massena 1799-yil 27-mayda Winterthurga yangi lavozimga tayinlangan boʻlinma generali Michel Neyni markazga qoʻmondonlik qilish uchun yuboradi.

Massena Neyni Shveysariyaning markaziy qismidagi Claude Lecourbe qoʻshinlarining tashqi postiga qoʻmondonlik qilishdan orqaga qaytardi va unga yangi, oʻz unvoniga mosroq vazifa berdi. Ney otliq ofitserlarga xos boʻlgan jasorat bilan va shuhrat bilan keladi, ammo aralash kuchlarni boshqarishda minimal tajribaga ega edi. Oʻzini isbotlash uchun qaygʻurgan, lekin protokollardan xabardor boʻgan Ney Tharreauning shtab-kvartirasiga shoshilgan edi, lekin buyruqni qabul qilishdan oldin xizmat maktublarini kutishga majbur boʻladi. Bu maktublar 25-may kuni yetib keladi. Winterthurdagi qoʻshinlar tarkibiga Dominique Mansuy Roget boshchiligidagi toʻrtta batalondan iborat brigada, Theodore Maxime Gazan boshchiligidagi zaif brigada va Frederic Henri Walther boshchiligdagi otliqlar brigadasi kirardi.

Ney singari, Avstriyalik qoʻmondon Friedrich Freiher von Hotze ham otliq ofitser edi. Neydan farqli oʻlaroq, u katta dala tajribasiga ega edi. Shveysariyada tugʻilgan Hotze 1758-yilda Württemberg gertsogining harbiy xizmatiga kirgan va Rittmeister, yaʼni otliqlar kapitanligigacha koʻtarilgan. U Yetti yillik urushda qisqa muddat qatnashgan, ammo hech qanday jang koʻrmagan. Keyinchalik Rus-Turk urushida (1768-74) rus armiyasida xizmat qilgan. Avstriya komissiyasi bilan u Gabsburg imperator armiyasiga qoʻshiladi va Bavariya vorisligi uchun qisqa urushda (1778-79) xizmat qiladi. Birinchi koalitsiya urushidagi, xususan, Würzburg jangidagi harakatlari unga Archgertsog Charlesning ishonchini qozontiradi va Charlesning akasi, Muqaddas Rim imperatori Francis II tomonidan zodagonlar darajalariga koʻtariladi.

Jarayon

Dastlabki vaziyat 
1799-yil 22-mayda Nauendorf grafi Friedrich Joseph Konstanz, Shtayn va Eglisauda Reyn boʻylab qoʻshinning katta qismini boshqardi. Hotzening qoʻshinlari Reyn daryosini hali ham togʻ oqimi boʻlgan sharqidan kesib oʻtib, Grizonlardan Toggenburgga oʻtib, Zurich tomon harakatlanardi.

Bu ikki kuch Archgertsog Charlesning 100 000 lik qoʻshini bilan qoʻshilishiga yoʻl qoʻymaslik uchun, 22-may kuni Massena va Danube armiyasining 23 000 lik qoʻshini Zurichdan Winterthur yoʻnalishi boʻyicha yurishdi. Winterthurdan oʻtib, ular yana 14 kilometr yoʻlni bosib oʻtishdi shimoli-sharqda, 25-mayda Frauenfeldda ikki qoʻshin toʻqnashdi. Deyarli toʻrtga bir farq bilan kamchilik boʻlgan Hotzening kuchi fransuzlar tomonidan qattiq talon-toroj qilinadi. Hotzening 750 nafar odamlari oʻldirilgan yoki yaralangan va 1450 kishi qoʻlga olinganedi. Bundan tashqari, Hotze ikkita qurol ham yoʻqotadi. Uning buyruq boʻyicha ikkinchi qoʻmondoni, general-mayor Christoph Karl von Piacsek jang paytida yaralanadi va keyinroq olgan jarohatlaridan vafot etadi. Fransuz qoʻshinlarining ustunligiga qaramay, Hotze oʻz kuchini jangdan chiqarib olib, fransuz pozitsiyasi atrofida manevr qiladi va Winterthur yoʻnalishi boʻylab qochib ketadi.

Bu paytda, 26-mayga kelib Nauendorf Andelfingen yaqinida lager quradi va Avstriyaning asosiy kuchlari bilan aloqani tiklaydi. Nauendorf bilan birlashgan Archgertsog Charles Zurichda fransuzlarga hujum qilishdan oldin sharqdan keladigan Hotzening kuchini kutadi. Oʻsha kuni kechqurun Hotze Frauenfeld va Hüttwilen oʻrtasida lager quradi. Nauendorf pozitsiyasidan taxminan 10 kilometr janubi-sharqda joylashib, oʻzining oldingi postlarini Winterthurdan atigi 9 kilometr sharqda boʻlgan Islikon va Elgggacha joʻnatadi.

Toʻqnashuv 

27-may kuni ertalab Hotze oʻz kuchlarini uchta ustunga yigʻadi va Winterthur tomon yurish boshlaydi. Unga qarshi Michel Ney, oʻzining yangi qoʻmondonlik qilayotgan 3000 kishilik boʻlinmasini Ober-Winterthur (shahardan 6 kilometr shimolida) deb ataluvchi past-balandliklar halqasi atrofida joylashtiradi., yaʼni 6 ga yaqin past yotgan tepaliklar halqasi atrofida joylashtiradi.

Unga yaqinlashayotgan Avstriya kuchlarining kattaligini hisobga olib, Ney Winterthurga chekinishni rejalashtiradi. U bu harakatni amalga oshirishdan oldin, oldinga chiziqning umumiy qoʻmondoni Jean Victor Tharreau oʻz pozitsiyasiga yurdi va Jean-de-Dieu Soultning boʻlinmasini yuborib, Neyni qoʻllab-quvvatlashini aytdi. Ney buni butun old chizigʻi boʻylab turishi kerakligini va u izolyatsiya qilinmasligini anglatadi deb tushundi. Uning kichik kuchlari Soult boʻlinmasidan qoʻshimcha kuchlarni olardi. Shunday qilib, Ney Gazan qoʻmondonligi ostidagi eng zaif brigadani Frauenfeld tomon uzoq vodiy boʻylab harakatlanishni buyurdi va Roget qoʻmondonligi ostidagi boshqa brigadaga Avstriyaning qanotli manevrlarini oldini olish uchun oʻng tomonga oʻtishni buyurdi.

Tong oʻrtalarida Hotzening ilgʻor qoʻriqchilari dastlab Roget brigadasidan, soʻngra deyarli darhol Gazandan moʻtadil fransuz qarshiligiga duch keladi. Avstriyaning oldindagi qoʻshinlari Gazanning kuchsiz brigadasini tezda bosib oldi va Islikon qishlogʻini oʻrab turgan oʻrmonlarni egallab oldi. Islikondan gʻarbda joylashgan Gundeschwil, Schottikon, Wiesendangen va Stogen qishloqlarini nazoratga olganidan soʻng Hotze oʻzining ikkita boʻlinmasini Fransuz frontiga qaratib qoʻydi, uchinchisi esa Ney kutganidek, fransuzlarning oʻng tomoniga burildi.

Tong oʻrtalarida Ney Gazan brigadasi bilan oldinga qarab harakat qiladi va dushmanning oʻziga qarab kelayotganini koʻradi. Hali ham Soultning qanotlarda yordamga kelishini kutgan holda, Ney uch kun oldin Frauenfeldda Massena qoʻshinlari Hotze qoʻshiniga zarba berganidek oson gʻalabani kutgan edi. U Hotzening Winterthur shimolidagi chorrahani himoya qiladigan 8000 kishilik qoʻshini borligini hali anglamagan edi. Ney koʻproq odamlarini oldinga olib keladi va Avstriyaning chap qanotiga qarshi harakat qiladi. U Avstriya kengligida ot bilan yerga tushadi. Oti oʻldiriladi va Ney tizzasidan jarohat oladi. U yarasini bogʻlab, boshqa otni chaqiradi va yana jangga kirishadi.

Ney endilikda ikkita muammoga duch keladi: u Soultning qoʻllab-quvvatlovchi kuchlari har ikkala qanotdan tezlik bilan kelishini kutadi va avstriyaliklar toʻgʻridan-toʻgʻri uning markazi tomon kuch bilan kelganini bilmas edi. Garchi Roget brigadasi avstriyaliklarning qanot pozitsiyani qoʻllab-quvvatlashiga yoʻl qoʻymaslik uchun yetarlicha kuchli boʻlsa-da, Gazan brigadasi Avstriyaning ustun qoʻshiniga qarshilik koʻrsatish uchun juda zaif edi, chunki Hotze qoʻshinlari oldinga siljishda davom etib, jangga kirishishda davom etardi.

Nihoyat, Soult kelmasligini qabul qilgan Ney oʻz pozitsiyasini saqlab qolishga umid qila olmagani kabi avstriyaliklarni ham orqaga siljitishga koʻzi yetmaydi. U Winterthurga chekinishi kerak degan xulosaga keladi. Chekinishni qoʻriqlash uchun u Walther va uning otliq qoʻshinlariga Stieg koʻprigi tepasida joylashgan Tössda joylashishni buyuradi. U yerdan otliqlar tartibli chekinishni himoya qilishlari mumkin edi. Tossni toʻydiradigan loyqa daryo oʻrtasida Ney Toss qishlogʻini va tepaliklar tizmasiga olib boradigan yoʻlni qoʻriqlaydigan ikkinchi otryadni joylashtiradi va u yerga bir nechta toʻp qoʻyadi. Uning orqa qoʻriqchisi togʻ tizmasidan avstriyaliklarning old qismiga oʻz artilleriyasidan zarba berishi mumkin edi.

Walther uchun koʻprikdagi vaziyat Neyning kuchlarini Winterthurga oʻtkazguncha himoyalana oladigan boʻlib koʻrindi. Lekin Avstriyaning uning himoyasiga zarba bergan kuchlari shiddatli jangdan soʻng 90 daqiqada himoya chizigʻini yorib oʻtishadi. Ammo shu yerda avstriyaliklarning oldinga shiljishi toʻxtab qoladi. Hotzening askarlari Waltherning askarlarini koʻprikdan uzoqlashtirgan boʻlsalarda, ularning oʻzlari koʻprikdan oʻta olmaydi. Neyning orqa qoʻriqchisi togʻ tizmasidan turib, koʻprikdan oʻtib tepalikka koʻtarilishga uringan avstriyaliklarni toʻplardan oʻqqa tutib turardi. Hotze oʻz odamlarini toʻgʻridan-toʻgʻri toʻpdan otilayotgan oʻqlarga tutish berishning befoydaligini tan olib, uning oʻrniga ularni barqaror mushketyorlar toʻqnashuviga buyuradi. Bu harakat samarali boʻladi, chunki Ney yana jarohat oladi. Bu safar chap qoʻlidan va ikkinchi oti ham oʻldiriladi. U Gazanga qoʻmondonlikni topshiradi va Gazan pozitsiyadan chiqib ketishni davom ettiradi.

Archgertsog Hotzening Winterthur chorrahalarini qoʻlga olishdagi muvaffaqiyati haqida eshitgach, u oʻz qoʻshinlarini Nauendorfnining qoʻshinlarini koʻpaytirishga va Winterthurning 7 kilometr shimoliy-gʻarbida joylashgan Neftenbach qishlogʻi va atrofini egallashga yoʻnaltiradi. Fransuz old chizigʻining bir qismi sifatida Neftenbachni qoʻriqlayotgan Nicolas Oudinot va uning odamlari kunning koʻp qismida qishloqni ushlab turishadi, lekin tushdan keyin Pfungengacha 4 kilometr chekinishga majbur boʻladi. Uning u yerdagi pozitsiyasini himoya qilish mumkin emas edi va u Zurichning chekkasigacha ortga qaytariladi. Neftenbachni egallagan Charles Ney kuchlari va Hotzening qanotlari oʻrtasida katta qoʻshinlar guruhini joylashtiradi va fransuzlarni Zurichga tomon chekinishga majbur qiladi. Tharreau Toss atrofida manevr qilib, oʻzining oldingi chizigʻini tiklashga harakat qiladi, ammo Massena Zurich va Neftenbach oʻrtasida umumiy duch kelishni xohlamaydi, na u yerda va na u vaqtda. Shveysariya va Danube qoʻshinlari Charlesga qarshi qoʻyishga tayyor emas edi. Massenaning kuchlari Charlesning butun armiyasiga qarshi turish uchun zarur boʻlgan miqyosdagi jangga tayyor emas edi va u Avstriyaning yaqinlashib kelayotgan hujumiga qarshi chiziq oʻrnatish uchun Zurich tomonidan himoyaga muhtoj edi. Oxir-oqibat, Tharreau butun oldinga chiziq bilan Zurichga chekinadi. Toʻqnashuv umumiy 11 soat davom etgan.

Jang natijasi 
Hotzening kuchi nisbatan katta yoʻqotishga uchraydi. 8000 kishidan 1000 kishi (12,5 foiz) oʻldirilgan, yaralangan yoki bedarak yoʻqolgan edi. Ammo uning yoʻqotishlari Neyning yoʻqotishlariga (7000 askaridan 800 nafari (11,5 foiz) oʻldirilgan, yarador yoki bedarak yoʻqolgan) taqqoslanarli edi. Eng muhimi, Hotze nafaqat fransuzlarni Winterthurdan ortga qaytarishga, balki oʻz kuchlarini Nauendorf va Charles bilan birlashtirishga ham muvaffaq boʻladi. Birlashgan Avstriya kuchlari Zurichdagi Massenaning pozitsiyalari atrofida yarim doira boʻylab joylashadi.

Fransuzlar uchun, Frauenfelddagi muvaffaqiyatlariga qaramay, jarayon muvaffaqiyatli boʻlmagan edi. Toʻqnashuvda Ney yetarlicha yaralangan, darhol taʼtilga chiqgan va 22-iyulgacha harakat va qoʻmondonlikdan tashqarida qolgan edi. Jangning oʻtkazilishi, shuningdek, fransuz qoʻmondonlik tizimining zaifligini koʻrsatadi. Bunda yuqori martabali ofitserlar, bu holda Soult va Tharreau oʻrtasidagi shaxsiy adovat va raqobat fransuz harbiy maqsadlariga putur yetkazadi. Tharreau oxir-oqibat Soultni itoatsizlikda ayblaydi. Soult oʻz boʻlinmasini Neyning qanotlariga oʻtkazish toʻgʻrisidagi aniq va toʻgʻridan-toʻgʻri buyruqlariga qaramay, Neyga yordamga borishni qatʼiyan rad etadi.

Bundan tashqari, fransuzlar avstriyaliklarning qatʼiyatliligi va harbiy mahoratini xavfli ravishda past baholaydilar. Oq xalatlilar (fransuzlar avstriyaliklarni shunday ataganlar) fransuzlar oʻylaganidan koʻra ancha yaxshi askarlar edilar va Ostrach, Stokach va Winterthurdagi voqealarga qaramay, fransuzlar bu notoʻgʻri qarashda davom etadilar. Bu 1809-yilga qadar, yaʼni Aspern-Essling jangi va Wagram janglaridan bir necha hafta oʻtib Napoleonni Avstriya harbiylari haqidagi fikrini qayta koʻrib chiqishga majbur qilgunga qadar oʻzgarmaydi.

Nihoyat, Winterthurdagi jang Zurichdagi gʻalabaga imkon berdi. Avstriya qoʻshinlari Zurichning gʻarbi, shimoli va sharqida birlashganidan soʻng, Charles Zurichdagi Massenaning pozitsiyalariga hujum qilish uchun yetarlicha ustun kuchga ega ekanligiga qaror qiladi. Suvorov qoʻmondonlik qilgan va Italiyadagi togʻlarda joylashgan Avstriyaning boshqa korpusisiz uning birlashgan hujumni rivojlantirish strategiyasi butunlay mumkin emas edi. Bu Massenaning Zurichdagi qoʻmondonligining yaqin atrofini oʻrab olishiga imkon yaratib, fransuzlarning pozitsiyasini chidab boʻlmas holga keltirardi. Shunga qaramay, Birinchi Zurich jangida (4-7 iyun, 1799-yil) Avstriya armiyasi fransuzlarni Zurichni tark etishga majbur qiladi. Masséna Limmat boʻylab chekinadi va u yerda shaharga qaragan past-baland tepaliklarda mudofaa pozitsiyasini oʻrnatadi hamda shaharni qaytarib olish imkoniyatini kutadi.

Manbalar 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.