MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Boris Balter

Boris Isaakovich Balter (1919-yil 6-iyul Samarqand – 1974-yil 8-iyun Vertoshino) – rus sovet yozuvchisi, tarjimon va ssenariynavis. Balter „Do svidaniya, malchiki“ avtobiografik romani muallifi sifatida tanilgan (1962).

Hayoti va ijodi 
Balterning aytishicha, uning otasi rus-yaponlar urush qahramoni, Avliyo Sent-Jorj ordeni kavaleri. Balter Yevpatoriyada maktabni tugatgan. 1936-yilda Leningradga, 1938-yildan Kiyev harbiy bilim yurtiga oʻqishga kirgan. Ofitser sifatida Sovet-fin va Ulugʻ Vatan urushida qatnashgan. Soʻngra Balter KPSS (b)ga qoʻshilgan.

B. Sarnovning yozishicha, Balter „polkni qamaldan olib chiqqan, polk komandiri boʻlgan, urushni mayor unvoni bilan tugatgan“. 1945-1946-yillarda u M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiya talabasi edi, biroq antisemitizm toʻlqini tufayli harbiy faoliatini toʻxtatishga majbur boʻldi (kasalligi tufayli rasman ishdan boʻshatilgan).

1948-yildan Adabiyot institutida oʻqishni boshlagan, xususan, Konstantin Paustovskiy seminarlaria tahsil olgan va 1953-yilda oʻqishni tugatgan, ustozi bilan doʻstona aloqalar olib borgan. Balter 1961-yilda Paustovskiy tomonidan nashr etilgan „Tarusskie stranitsi“ toʻplamini nashr etish tashabbusi bilan chiqgan.

1952-yilda Balterning urush boshlanishi haqidagi ilk hikoyasi „Perviye dni“ „Vladimir“ almanaxida chop etilgan. 1953-yilda bu hikoya yozuvchining nasriy asarlarining alohida toʻplamiga kiritilgan.

1953-yildan Balter bir necha yil davomida Abakandagi Xakass Til, adabiyot va tarix ilmiy-tadqiqot institutining adabiy boʻlimini boshqargan, xakas tilidan ertaklarni tarjima qilgan. „Xakasskie narodnie skazki“ kitobi va xakas xalqining oʻtmishi haqidagi ikkita tarixiy hikoyalar toʻplami – „Stepnie kurgani“ hamda „O chyom molchat kamni“ nomli toʻplamlar bu ishning natijasi boʻlgan.

1965-yil oktyabr oyida „Yunost“ jurnalining 10-sonida Balterning „Proyezdom“ hikoyasi nashr etilgan. Bu yozuvchining mashhur jurnaldagi oxirgi nashri boʻlgan. Oradan qariyb chorak asr oʻtib, 1989-yilda „Yunost“ jurnali vafotidan soʻng Boris Balterning tugallanmagan „Samarqand“ qissasini chop etgan.

Balterning Moskva viloyati, Ruzska tumani, Vertoshino qishlogʻida uyi boʻlgan. Oʻz uyida ikkinchi marta yurak xurujiga uchrab vafot etgan. Balter Staraya Ruza qishlogʻidagi qabristonga dafn etilgan.

Manbalar 

Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
1974-yilda vafot etganlar
8-iyunda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1919-yilda tugʻilganlar
6-iyulda tugʻilganlar
Xachik Bagdasarov

Xachik Saakovich Bagdasarov (; – sovet va rus kristall olimi, Rossiya Fanlar akademiyasi aʼzosi (07.12.1991). Fizika-matematika fanlari doktori (1971-yil), professor (1973-yil). SSSR Davlat mukofoti laureati (1972-yil). Rossiya Davlat mukofoti laureati (2000). E. S. Fedorov mukofoti laureati bo'lgan (2003-yil, „Yuqori haroratli kristallanish asoslarini yaratish“ asarlari uchun).

Hayoti 
Bagdasarov 1929-yil 21-may Oʻzbekiston SSR Samarqand shahrida tugʻilgan.

1946–1951-yillarda Moskva poʻlat institutining metallurgiya fakultetida oʻqigan. Dmitrov ekskavator zavodida smenada ishlagan va texnolog boʻlib ishlagan.

SSSR Fanlar akademiyasining Kristallografiya instituti aspiranturasini tamomlagan. 1957-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilib, „Kimyo fanlari nomzodi“ ilmiy unvonini oldi.

1956-yildan Rossiya Fanlar akademiyasining Kristallografiya institutida (laborant, kichik ilmiy xodim, katta ilmiy xodim) ishlagan.

1964-yildan 1987-yilgacha u Rossiya Fanlar akademiyasining kristallshunoslik boʻlimi boshligʻi boʻlgan.

2003-yildan beri yuqori haroratli kristallanish boʻlimi boshligʻi boʻlib faoliyat yuritgan.

Bagdasarovning asosiy ilmiy ishlari noorganik refrakter kristallarning fizik kimyosi, shu jumladan lazerlar haqidadir.

1991-yil 7-dekabrdan SSSR Fanlar akademiyasi – muhandislik fanlari seksiyasi (materialshunoslik) aʼzosi boʻlgan.

Bagdasarov 2013-yil 5-oktyabrda vafot etdi. U Moskvada Xovanskiy qabristoniga dafn etilgan (Markaziy hudud, 21-boʻlim).

Ilmiy ishlari

Mukofotlari 
Bagdasarov 1971-yili Mehnat Qizil Bayroq ordeni, 1981-yili „Shon-sharaf belgisi“ ordeni, 1972-yili SSSR Davlat mukofoti, 2000-yili Rossiya Davlat mukofoti, 2003-yili E. S. Fedorov nomidagi mukofot bilan taqdirlandi.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2013-yilda vafot etganlar
5-oktyabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1929-yilda tugʻilganlar
21-mayda tugʻilganlar
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Ablaberdiyeva Alla

Alla Ablaberdiyeva Muxamediyevna (1953-yil 7-may, Samarqand) – Sovet va rus xonandasi (soprano), vokal oʻqituvchisi.

Biografik maʼlumotlari 
1953-yil 7-mayda Oʻzbekiston SSR Samarqand shahrida tugʻilgan. Oʻrta taʼlimni Samarqandda olgan. Oʻrta maktabni tugatgach, musiqa gimnaziyasida tahsil olgan. Keyinchalik musiqiy taʼlimni davom ettirish uchun Moskvaga joʻnab ketgan.

1977-yilda Moskva konservatoriyasini, aspiranturani (1979) professor N. D. Doriak qoʻl ostida muvaffaqiyatli yakunlagan .

Vokalchilarning Butunittifoq tanlovi laureati hisoblanadi. M.Glinka nomidagi Moskva birinchiligi (1977), Gollandiya va Angliyadagi xalqaro musobaqalarda ishtirok etib gʻoliblikni qoʻlga kiritgan (1979).

1980-yillarda u doimiy ravishda Moskva filarmoniyasining solisti sifatida , Moskva va Leningraddagi juftlik kontsertlarida (xususan, Svyatoslav Rixter bilan ansamblda) chiqish qilgan. Oʻsha davrda Alla SSSR, Chexiya, Vengriya, Kuba, Shvetsiya va Fransiyada ham gastrol safarlarida boʻlgan.

1991-yilda Alla Londonga koʻchib oʻtgan va shundan keyin uning ijodiy faoliyatida oʻsish kuzatilgan. U qoʻshiqchilikdan ham dars bergan, shogirdlari orasida xonanda va qoʻshiq mualliflari ham koʻplab yetishib chiqgan.

Alla Qirollik musiqa kollejida (London, Angliya, 1995—2003) hamda Maymonid nomidagi Davlat klassik akademiyasida dars bergan. (Rossiya Federatsiyasi, Moskva, 2008—2014).

Ijodiy ishlari 
U bir nechta asarlar muallifi hisoblanadi, jumladan Les Noces I. Stravinskiy, Jovanni Battista Pergolesi va Antonio Vivaldining bir nechta kantatalari, rus bastakorlarining romanslari, J. S. Bax , H Purcell va G. G. Fridrix, asosan „Melodiya“ musiqa uyida shugʻullangan. Chaykovskiyning asarlariga bastalangan ijodiy ishlari Buyuk Britaniyaning Kent shahrida joylashgan All Saints Church cherkovida joylashgan.

Manbalar 

7-mayda tugʻilganlar
1953-yilda tugʻilganlar
Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Ruxi Annayev

Ruxi Guseynovich Annayev (11-yanvar 1911-yil Samarqand – 1977-yil 7-iyul) – sovet fizigi, magnitlanish va metallar fizikasi sohasidagi koʻzga koʻringan olim. Turkmaniston SSR Fanlar akademiyasi akademigi (1951), 1956–1959-yillarda uning vitse-prezidenti.

Hayoti 
Annayev 1911-yil 11-yanvarda Samarqandda tugʻilgan. Moskva davlat universitetining fizika fakultetini muvaffaqiyatli tugatgandan soʻng (1936) magnitizm kafedrasida ishlashni davom ettirgan. 1941-yilning fevralida muddatidan oldin nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Annayev 1949-yil iyun oyida „Binar qotishmalarda atomlarning joylashish darajasiga qarab magnit-elektr hodisalarini tadqiq qilish“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgandan soʻng Turkmaniston KP (b) Markaziy Qoʻmitasidan taklif olgan. Oʻsha paytda R. G. Annayev Turkmanistonda birinchi fan doktori boʻlgan.

Uning yuqori strukturali qotishmalardagi magnitelektrik hodisalarni oʻrganish natijalari sanoatda katta ahamiyatga ega boʻlgan. Samarali ilmiy faoliyati davomida 15 ixtiro, 200 dan ortiq ilmiy ishlarni amalga oshirgan. Ulardan biri: „Ferromagnit metallar va qotishmalardagi magnit-elektrik hodisalar“ (1952) monografiyasidir.

R. G. Annayevning tashkilotchi sifatida ilmiy doiradagi faoliyati rang-barangdir. 1949-yilda SSSR Fanlar akademiyasining Turkmaniston filiali hisoblangan Fizika-texnika institutini ochilishida bosh qosh boʻlgan. 1949–1951-yillarda shu institut direktori lavozimida ishlagan. 1951–1953-yillarda Turkmaniston SSR Fanlar akademiyasi Fizika va geofizika instituti direktori. 1950-yilda Turkman universiteti tashkil topganidan beri R. G. Annayev fizika-matematika fakulteti, keyin esa fizika fakulteti professori boʻlib ishlagan. Uning rahbarligida qattiq jismlar fizikasi boʻyicha ilmiy-tadqiqot laboratoriyalari ochilgan, 1963-yilda Nazariy va eksperimental fizika (TEF) kafedrasi ochilishiga bosh boʻlgan.

R. G. Annayev taniqli jamoat arbobi: 1956–1959-yillarda Turkmaniston SSR Fanlar akademiyasi Prezidiumi partiya byurosi aʼzosi; 1960–1963-yillarda – Turkmaniston qishloq xoʻjaligi instituti partiya byurosi aʼzosi; 1963–1967-yillarda – Turkman davlat universitetining fizika-matematika, soʻngra fizika fakulteti partiya byurosi aʼzosi; 1956–1959-yillarda Turkmaniston SSR Fanlar akademiyasi qoshidagi siyosiy va ilmiy jamiyati guruhiga rahbarlik qilgan; 1957-yilda Turkmaniston Kommunistik partiyasining XIV qurultoyiga delegat etib saylangan.

R. G. Annayev Metallurgiya instituti bilan hamkorlikda qoʻshma ilmiy-tadqiqot ishlarini olib borgan.

Manbalar 

Magnetizm
1977-yilda vafot etganlar
7-iyulda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1911-yilda tugʻilganlar
24-yanvarda tugʻilganlar
Viktor Kondratov

Viktor Yevgenyevich Kondratov (1942-yil 24-sentyabr, Samarqand – 2018-yil 10-yanvar, Vladivostok) – rossiyalik siyosatchi, Rossiya Federatsiyasi Federal Majlisining Federatsiya Kengashidagi Primorsk oʻlkasi davlat hokimiyati ijro etuvchi organining vakili (2006—2010), Federatsiya Kengashining hisob-kitoblar boʻyicha komissiyasi aʼzosi. Rossiya Federatsiyasi Palatasi, Federatsiya Kengashining milliy dengiz siyosati komissiyasining aʼzosi.

Biografiyasi 
Viktor Kondratov 1942-yil 24-sentabrda Samarqand shahrida tugʻilgan. Odessa oliy dengiz muhandislik maktabini yuqori natijalar bilan tamomlagan. Oliy dengiz muhandislik maktabidan soʻng, SSSR KGB Oliy maktabiga oʻqishga kirgan. 1973-yilda F.E.Dzerjinskiy nomidagi SSSR KGB Oliy maktabini tamomlagan.

Mehnat faoliyatini Qora dengiz kemachilik kompaniyasining kichik boʻlimlarida boshlagan. 1973-yildan SSSR KGBda xizmat qila boshlagan.

1981-yildan 1983-yilgacha – Sevastopol shahar KGB boʻlimi boshligʻi lavozimida faoliyat yuritgan. 1991-yilda u federal xavfsizlik agentligi boʻlimi boshligʻi, keyin Primorsk oʻlkasi Federal xavfsizlik xizmati (FSB) boshligʻi etib tayinlangan.

1997-yildan 1999-yilgacha Kondratov Rossiya Federatsiyasi Prezidentining Primorsk oʻlkasidagi vakolatli vakili boʻlib ishlagan. 1999-yil mart oyida u Rossiya FSBning Moskvadagi markaziy idorasiga oʻtkazilgan. Rossiya FSBning Moldova Respublikasi va Dnestryanı boʻyicha rasmiy vakil boʻlgan.

2006-yil dekabr oyida u Federatsiya Kengashiga delegat etib tayinlangan. Vakolatlari 2010-yil aprel oyida tugatilgan. Federatsiya Kengashida uch yil davomida Federatsiya Kengashining mahalliy oʻzini oʻzi boshqarish qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan.

Senator lavozimidan ozod etilgach, nafaqaga chiqqan.

Umrining soʻnggiga qadar Vladivostok shahrida yashagan. 2018-yil 10-yanvarda vafot etgan va Vladivostok qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 

 „Shon-sharaf“ ordeni,
 Harbiy xizmatlari uchun ordeni (Rossiya)
 III darajali „Harbiy xizmatdagi yutuqlari uchun“ medali;
 II darajali „Harbiy xizmatdagi yutuqlari uchun“ medali;
 1-darajali „Harbiy xizmatdagi yutuqlari uchun“ medali
 „Rossiya flotiga 300 yil“ yubiley medali

Manbalar 

Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
2018-yilda vafot etganlar
10-yanvarda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1942-yilda tugʻilganlar
24-sentyabrda tugʻilganlar
Nikolay Anfimov

Nikolay Yuryevich Anfimov (1950-yil 28-dekabr, Samarqand) – yengil vazn boʻyicha sovet bokschisi, hozirda murabbiy, 1970-yillarning birinchi yarmida SSSR terma jamoasida oʻynagan. Myunxendagi yozgi Olimpiya oʻyinlari ishtirokchisi, milliy chempionat chempioni, oʻsmirlar oʻrtasida Yevropa chempioni, koʻplab xalqaro turnirlar va uchrashuvlar gʻolibi. Musobaqalarda Qurolli Kuchlar sharafini himoya qilgan, xalqaro toifadagi sport ustasi. Uning Aleksandr, Yuriy va Nikita ismli uchta oʻgʻli hamda Yelena, Inna va Dariya ismli uch qizi bor.

Hayoti 
Nikolay Anfimov 1950-yil 28-dekabrda Oʻzbekiston SSR Samarqand shahrida tugʻilgan. Sportchi Samarqandda Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan murabbiy Anatoliy Panarin rahbarligida boks bilan faol shugʻullana boshlagan. Tez orada Anfimov oʻsmirlar oʻrtasida Yevropa chempioni boʻldi va 1971-yilda Sovet Ittifoqining kattalar chempionatida kumush medalni qoʻlga kiritdi.

Anfimov 1972-yilda SSSR chempionati finalida Oleg Korotayev bilan uchrashdi – raqiblarning hech biri aniq ustunlikka ega emas edi, lekin uchinchi raundda bokschilar boshlari bilan toʻqnashib ketishdi va Korotayev qon ketishi tufayli jangdan chetlashtirildi. Shunday qilib, Anfimov chempion boʻldi va 1972-yilda Myunxenda boʻlib oʻtgan yozgi Olimpiya oʻyinlarida mamlakat sharafini himoya qilish huquqiga ega boʻldi. Olimpiadada u chorak finalga chiqishga muvaffaq boʻldi va shundan soʻng nigeriyalik Isaak Ixuriyaga 2:3 hisobida yutqazdi. Hakamning qarori bahsli boʻldi, Sovet delegatsiyasi bunga norozilik bildirdi, ammo hech qanday natija bermadi.

Bokschi 1974-yilgi SSSR chempionatida chorak finalda belaruslik Yuriy Bistrovga yutqazdi. Oradan bir yil oʻtib, Toshkentda boʻlib oʻtgan SSSR xalqlari Spartakiadasi finalida bokschi yana Korotayev bilan jang qildi va bu safar unga imkoniyatni boy berdi. 1976-yilgi milliy chempionatda turnirning dastlabki bosqichidayoq medallar uchun kurashni tark etdi, shuning uchun Anfimov tez orada ringni tark etishga qaror qildi. Sport faoliyatini yakunlab, Navoiy va Samarqand shaharlarida boks boʻyicha murabbiy boʻlib ishlagan, koʻplab iqtidorli jangchilarni tarbiyalagan, xususan, uning shogirdi Olimpiya oʻyinlari va jahon chempionatlari sovrindori Rustam Saidov, Aleksandr va Yuriy Anfimovlar (oʻgʻillari)dir. Nikolay Anfimovning akasi Aleksandr ham juda mashhur bokschi edi.

Manbalar 

Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1950-yilda tugʻilganlar
28-dekabrda tugʻilganlar
Boris Kimyagarov

Bension (Boris) Ariyevich Kimyagarov (tojik . Bension (Boris) Ariyevich Kimyogarov, 1920 – 1979) – sovet teatr va kino rejissyori, oʻqituvchi. Tojikiston SSR xalq artisti (1960). Uchinchi darajali Stalin mukofoti (1952) va A. Rudakiy nomidagi Tojikiston SSR Davlat mukofoti laureati (1972). SSSR Kinematografchilar uyushmasi (1957) va 1944-yildan Butunittifoq Bolsheviklar Kommunistik partiyasi aʼzosi.

Biografiyasi 
1920-yil 30-sentabrda Samarqand shahrida buxoriylik yahudiylar oilasida tugʻilgan.

Stalinobod pedagogika institutida oʻqigan (1936—1939), Butunittifoq davlat kinematografiya institutining rejissyorlik boʻlimini (S.Eyzenshteyn ustaxonasi) tugatgan (Moskva, 1944).

1934—1936-yillarda Qoʻqondagi Yoshlar teatrida aktyor, rejissyor yordamchisi lavozimlarida ishlagan. VGIKda oʻqish bilan bir qatorda, 1939—1941-yillarda u A. V. Lunacharskiy nomidagi GITISda oʻqituvchi-assistent, 1942—1943-yillarda Olma-Ota shahar komsomol qoʻmitasining kotibi boʻlgan.

1944-yildan Tojikiston kinosida – badiiy filmlar rejissyori, ssenariynavis va hujjatli filmlar rejissyori.

Tojik kinosida tarixiy, epik janr asoschisi.

1944-yildan – Stalinobod kinostudiyasi direktori (1957-yildan – „Tojikfilm“).

Tojikiston SSR Ittifoqi Kinematograflar ittifoqi Boshqaruvi birinchi kotibi (1962—1975). SSSR Kinematograflar uyushmasi qurultoyida (1965) boshqaruv kengashi aʼzoligiga saylangan(1970).

SSSR Kinematograflar uyushmasi aʼzosi(1957).

Butunittifoq va xalqaro kinofestivallardagi mukofotlari: „Tojikiston“ hujjatli filmi uchun bronza medali va Venetsiyadagi IFF faxriy diplomi (1947).

1979-yil 19-aprelda vafot etgan va shaharning markaziy qabristoniga dafn qilingan.

Mukofotlari 

- Tojikiston SSR xalq artisti (1960)

- Uchinchi darajali Stalin mukofoti (1952) – „Sovet Tojikistoni“ hujjatli filmi uchun

- A. A. Rudakiy nomidagi Tojikiston SSR Davlat mukofoti (1973) – „Rustamning jasoratlari“ filmi uchun)

- Uchta "Shon-sharaf belgisi" ordeni (1952, 1954, 1957)

- Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1957)

- „Jasoratli mehnati uchun“ medali (1946)

- Sovet tinchlik qoʻmitasining faxriy yorligʻi (1959)

- Oltita Tojikiston SSR Oliy Soveti Prezidiumining Faxriy yorliqlari va boshqa yorliq va yorliqlar bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Oʻzbekiston teatr rejissyorlari
Dushanbeda vafot etganlar
1979-yilda vafot etganlar
19-aprelda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1920-yilda tugʻilganlar
30-sentyabrda tugʻilganlar
Yevgeniy Ippolitov

Yevgeniy Vasilevich Ippolitov (1946-yil 3-iyun Samarqand – 2005-yil 17-yanvar Moskva) – rus davlat, siyosiy va jamoat arbobi, tadbirkor. U „Uxta neftni qayta ishlash zavodi“ OAJ bosh direktori boʻlgan. Uxta meri (2001—2005).

Biografiyasi 
Yevgeniy Ippolitov 1946-yil 3-iyunda Oʻzbekiston SSR Samarqand shahrida tugʻilgan. Lensoviet nomidagi Leningrad texnologik institutini (hozirgi Sankt-Peterburg davlat texnologiya instituti) tamomlagan. 1987-yilda Moskvadagi Xalq xoʻjaligi akademiyasida tahsil olgan. 1991-yilda Neft institutida (Fransiya) tahsil olgan.

1982-yildan beri E. V. Ippolitov Komi Respublikasida ishlagan. Mehnat faoliyatini „Kirishinefteorgsintez“ ishlab chiqarish birlashmasida termal kreking blokining operatori sifatida boshlagan. Bosh muhandis lavozimida ishlagan. 1986-yil avgust oyida u Uxta neftni qayta ishlash zavodining bosh direktori boʻlgan. 1994-yil 1-fevraldan u „KomiTEK“ boshqaruvchi neft kompaniyasining bosh direktori hamda rasmiy vakili boʻlib ishlagan.

1991-yildan 2001-yilgacha Lukoil kompaniyasining Sofiyadagi vakili (NK LUKOIL – LUKOIL – Bolgariya shoʻba korxonasi) boʻlib ishlagan.

Mahalliy oʻzini oʻzi boshqarish organlari deputati, Komi Respublikasi Davlat kengashining 1-chaqiriq deputati (1995—1999). 1995-yildan Davlat kengashining Byudjet, soliq va iqtisodiy siyosat qoʻmitasi aʼzosi. 1999-yil fevral oyida u Uxta shahridagi Zvail hududiy okrugi boʻyicha Davlat kengashi deputati etib saylangan. Uxta shahar kengashi aʼzosi.

2001-yil 27-iyunda kengash deputatlari tomonidan Uxta shahar hokimi etib saylangan. Shu bilan bir qatorda, uning maʼmuriy rahbarining birinchi oʻrinbosari etib Aleksandr Busyrev saylangan. U 2001-yil iyulidan 2002-yil fevraligacha Uxta meri boʻlgan.

Yevgeniy Ippolitov umrining soʻnggi yillarini Moskvada oʻtkazgan, vaqti-vaqti bilan Uxtaga tashrif buyurgan. 2005-yil 17-yanvarda vafot etgan. U 19-yanvar kuni Mitinskiy qabristoniga dafn qilingan.

Yevgeniy ikki nafar farzandning otasi boʻlgan.

Mukofotlari 

 Komi Respublikasi xalq xoʻjaligida xizmat koʻrsatgan xodim (1993);
 Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan kimyogar (1996-yil 30-avgust)

Mamlakat iqtisodiyotini rivojlantirishdagi faol ishtiroki uchun Sharq taraqqiyot jamgʻarmasining „Oltin globus“ va „Oltin Merkuriy“ xalqaro mukofotlari bilan taqdirlangan. Korxonalarni boshqarishdagi ajoyib ishbilarmonlik fazilatlari va shaxsiy muvaffaqiyatlari uchun 1-Respublika tanlovida (1998) „Yil odami“ nominatsiyasida mukofotga sazovor boʻlgan.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2005-yilda vafot etganlar
17-yanvarda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1946-yilda tugʻilganlar
3-iyunda tugʻilganlar
Ikromov Komil

Komil Akmalevich Ikromov (10-sentyabr 1927-yil, Samarqand – 4-iyun 1989-yil, Moskva) – sovet yozuvchisi, dramaturg va publitsist.

Biografiyasi 
Komil Ikromovning otasi oʻzbek, Oʻzbekiston Kompartiyasi Markaziy Komitetining birinchi kotibi Akmal Ikromovich Ikromov (1898—1938), onasi yahudiy, Oʻzbekiston SSR Qishloq xoʻjaligi xalq komissarining oʻrinbosari Yevgeniya Lvovna Zelkina (1900—1938-yillar), Sharqiy Segra instituti bitiruvchisi. Kommunistik akademiyasi instituti, „Agrar frontda“ jurnali tahrir hay’ati aʼzosi, „Oʻrta Osiyoda agrar sohadan savollar ocherki“ kitobining muallifi(1930).

1937-yil sentyabr oyida otasi Trotskiy bloki ishida hibsga olingan (N. I. Buxarin, A. I. Rikov, N. N. Krestinskiy, X. G. Rakovskiy va boshqalar bilan birga). Uchinchi Moskva sudida sud qarori bilan u 1938-yil mart oyining oʻrtalarida oʻlimga hukm qilingan. Oʻsha yilning 28-martida onasi hibsga olinib, oʻlimga hukm qilingan va Komil bobosi hamda buvisi, shifokor Lev Zaxarovich Zelkin va Chernigovskiy koʻchasi, 4-uyda yashovchi yozuvchi Berta Pavlovna Zelkina bilan yashash uchun Moskvaga koʻchib oʻtgan.

1943-yil noyabr oyida Komil Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqot uchun hibsga olingan va majburiy mehnat lageriga besh yilga hukm qilingan. Jazoni Usollagda xizmat qilgan. 1948-yilda ozodlikka chiqarilgan, ammo 1951-yilda yana shu modda bilan qamoqqa olingan. 1951—1955-yillarda Qaragʻanda lagerida jazo muddatini oʻtagan.

1956-yilda Krupskaya nomidagi Moskva viloyat pedagogika institutining filologiya fakultetiga oʻqishga kirib, 1961-yilda tamomlagan.

1956-yildan jurnalistikadan boshlangan ishi nashriyotga qadar davom etgan. U bolalar va oʻsmirlar uchun asarlar yozgan. Tarixiy romanlar muallifi ham xisoblanadi.

Komil Ikromov 1989-yilda Kyolnda vafot etgan. Kuntsevo qabristoniga dafn qilingan.

Oilasi 
Komil Irina Danilovna Braude (1938—2004) bilan oila qurgan, uning ayoli Komil bilan ajrashgach 1964-yilda yozuvchi Vladimir Voinovichga turmushga chiqqan.

Komil Ikromovning ikkinchi xotini (1963-yildan) – jurnalist Olga Rostislavovna Sidelnikova (Sidelnikova-Verbitskaya, 1931-yilda tugʻilgan).

Ijodiy ishlari

Mukofot va unvonlari 

 Bolalar uchun eng yaxshi kitob tanlovi gʻolibi (1967-yil)
 "Shon-sharaf belgisi" ordeni (1987-yil 5-noyabr)
 Oʻzbekiston SSR xalq yozuvchisi (1987-yil)

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
1989-yilda vafot etganlar
4-iyunda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1927-yilda tugʻilganlar
10-sentyabrda tugʻilganlar
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Emil Zalyaldinov

Emil Usmonovich Zalyaldinov ( , 2-iyul 1933-yil, Samarqand viloyati, Oʻzbekiston SSR, SSSR - 2023-yil 19-mart, Qozon, Tatariston Respublikasi, Rossiya Federatsiyasi ) — tatar xonandasi, Tatar ASSRda xizmat koʻrsatgan artist (1969-yil), Tatar ASSR (1973), RSFSRda xizmat ko'rsatgan artist (1982).

Biografiyasi 
1933-yil 2-iyulda Samarqand shahrida tug‘ilgan. 1954-yilda Samarqand texnikumining dirijyor-xor bo‘limini tamomlagan.

1954—1957-yillarda Sovet Armiyasi safida xizmat qilgan.

1957-yilda Toshkent davlat konservatoriyasining vokal bo‘limiga o‘qishga kirib, u yerda ikki yil tahsil olgan.

1959-yilda u Qozonga kelgan va darhol Qozon davlat konservatoriyasiga oʻqishga kirgan uchinchi bosqichda tahsil olayotgan vaqtida V.voronova maktabida dars bergan.

1962-yilda Qozon konservatoriyasini muvaffaqiyatli tamomlab, Tatar filarmoniyasining solisti bo'lgan va 1992-yilgacha opera va kamera musiqasi bo'limida ishlagan.

2023-yil 19-martda Qozon shahrida 89 yoshida vafot etgan. Oʻlimidan o'n kun oldin u insultni, keyin esa katta yurak xurujini boshdan kechirgan va kasalxonada vafot etgan. Vidolashuv 20-mart kuni al-Marjoniy masjidida Janoza namozi o'qilishi bilan bo'lib o'tgan, Zalyaldinov Samasirovada musulmonlar qabristoniga dafn etilgan.

Ijodi 
Repertuarida E. Zalyaldinov ariyalari, qo'shiqlari, tatar, rus, sovet va xorijiy bastakorlarning romanslari, shuningdek, tatar va rus xalq qo'shiqlari bor.

Xonanda ijodida tatar bastakorlari Rustem Yaxin, Almaz Monasypov, Farid Yarullin, Aleksandr Klyucharyev, Nazib Jiganov, Zagid Xabibullin, Jaudata Faizi, Mansur Muzaffarov, Renata Yenikeyeva va boshqalarning qoʻshiq va romanslari alohida oʻrin egallagan.

Uzoq yillar davomida E. Zalyaldinov Butunittifoq va Respublika radiosi fondida saqlanadigan ko'plab asarlarni yaratgan.

Xonanda milliy madaniy merosni targ‘ib qilish bilan faol shug‘ullanib, oʻlimiga qadar yakkaxon konsert faoliyatini davom ettirgan.

2022-yil dekabr oyida Emil Zalyaldinov „Bolgar radiosi“ X Milliy musiqa mukofotining „Tatar estradasi afsonasi“ nominatsiyasida gʻolib boʻlgan.

Unvonlar va mukofotlari 

Unvonlar

 „RSFSRda xizmat ko'rsatgan artist“ faxriy unvoni (1982).
 „Tatar ASSR xalq artisti“ faxriy unvoni (1973).
 „Tatar ASSRda xizmat ko'rsatgan artist“ faxriy unvoni (1969) .

Medallar

 „Qozonning 1000-yilligi xotirasi uchun“ medali (2005).
 „Mehnat uchun“ medali (2018) - musiqa san'ati rivojiga qo'shgan ulkan hissasi va ko'p yillik samarali ijodiy faoliyati uchun.

Manbalar 

Rossiyalik qoʻshiqchilar
2023-yilda vafot etganlar
19-martda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1933-yilda tugʻilganlar
2-iyulda tugʻilganlar