MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Nikolay Paikov

Paykov Nikolay Nikolayevich (1951-yil 14-may, Samarqand – 2010-yil 14-sentyabr, Yaroslavl) – yetakchi nokrasolog, filologiya fanlari nomzodi, 2010-yildan – P. G. Demidov nomidagi Yaroslavl davlat universiteti umumiy va amaliy filologiya kafedrasining birinchi mudiri.

Hayoti 
Paykov 1951-yil 14-mayda otasi jangovar uchuvchi Nikolay Nikolayevich xizmat qilgan Samarqand shahrida tugʻilgan. Ammo bir yil oʻtgach, Paykovlar Yaroslavlga, onalari Antonina Aleksandrovnaning vataniga koʻchib oʻtishdi. Oʻsha paytga kelib Nikolayning otasi qatagʻon qilinayotgan edi. Onasi bilan Pobeda koʻchasidagi kvartiraga joylashadi. Antonina Aleksandrovna xalq dushmanining rafiqasi sifatida deyarli ishga olinmagan. Nikolay 37-sonli maktabda oʻqigan, shuningdek, Rassomlar uyushmasi qoshidagi ixtisoslashtirilgan maktabni tugatgan.

1968-yilda maktabni tamomlaganidan soʻng Nikolay pedagogika institutining tarix-filologiya fakultetiga oʻqishga kirdi, garchi u oʻqituvchi emas, balki jurnalist boʻlishni niyat qilgan edi. Institutda oʻqib, uni aʼlo baholarga tugatgandan soʻng bir yil Nekrasovskiy tumani Vyatka qishlogʻidagi oʻrta maktabda ishladi. Keyin armiyada xizmat qildi, u yerdan qaytib kelganidan keyin Paykov ikki yil PTIOMES institutida va bir necha oy 39-sonli maktabda ishladi. 1976-yil dekabr oyida oila qurib, Yaroslavl pedagogika universitetiga qaytib keldi. Toʻrt yil oʻtgach, Gertsen nomidagi Leningrad davlat pedagogika institutining kunduzgi aspirantura boʻlimiga oʻqishga kiradi. Nikolay yotoqxonada yashagan va tungi qorovul boʻlib yarim kunlik ishlagan.

Nikolay Alekseyevich Nekrasov Paykov hayotida alohida oʻrin tutgan. U buyuk rus shoiriga mahalliy va butun Rossiya matbuotida nashr etilgan koʻplab materiallarni bagʻishlagan. Karabixa muzey-mulkidan tashqari, Nekrasov yoshlar kutubxonasi bilan yaqin aloqalar oʻrnatgan. 2001-yil sentyabr oyida bu yerda uning „Nekrasov fenomeni“ kitobining taqdimoti boʻlib oʻtdi. Va oktyabr oyida Nekrasov tavalludining 180 yilligiga va kutubxonaga shoir nomi berilganining 100 yilligiga bagʻishlangan Nekrasov ilmiy konferensiyasi boʻlib oʻtdi. Konferensiya raisi Nikolay Nikolayevich Paykov boʻlib, u oʻsha paytda viloyat badiiy boʻlmagan tadqiqotlar markazini boshqargan.

Nikolay Paykov 2010-yil 14-sentyabrda P. G. Demidov nomidagi YarDUga ishga ketganidan ikki hafta oʻtib, yurak xurujidan vafot etdi.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
2010-yilda vafot etganlar
14-sentyabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1951-yilda tugʻilganlar
14-mayda tugʻilganlar
Vasiliy Ryasnoy

Vasiliy Stepanovich Ryasnoy (7-mart 1904-yil Samarqand – 12-dekabr 1995-yil Moskva) – NKVD va NKGB boʻlinmalarining sovet rahbarlaridan biri, Ukraina SSR Ichki ishlar xalq komissari (1943-1946), Moskva va Moskva viloyati Ichki ishlar vazirligining boshligʻi (1953–1956). General-leytenant (1945-yil 9-iyul).

Hayoti 
Ryasnoy 1904-yil 7-mart Samarqandda temiryoʻlchi oilasida tugʻilgan. Ukrain millatiga mansub (boshqa manbalarga koʻra – rus). Boshlangʻich maktabning 4-sinfini tamomlagan. 1919-yilning kuzida Ashxobod temir yoʻl texnikumiga oʻqishga kiradi. 1920-yil yanvardan Qizil Armiyada komsomolda ishlagan, Transkaspiy fronti 1-armiyasining siyosiy boʻlimining jurnalist-ekspeditori.

1920-yil oxirida demobilizatsiya qilindi. 1920–1921-yillarda – Turkmaniston XKM okrug qoʻmitasining mas’ul kotibi boʻlgan.

1922-yilda RKP (b) ga qabul qilindi.

1923-yil yanvardan – ocharchilikka qarshi kurash boʻyicha tuman qoʻmitasining raisi, 1923–1924-yillarda – Rossiya KSM okrug qoʻmitasining tashkiliy boʻlimi boshligʻi, 1924-yildan – Seranskiy volost inqilobiy qoʻmitasi va volost ijroiya qoʻmitasi raisining oʻrinbosari, 1924–1926-yillarda – Marevskiy tuman ijroiya qoʻmitasining tashkiliy boʻlimi boshligʻi boʻlib faoliyat yuritgan.

1926-yilda Qizil Armiya safiga safarbar qilingan va Ashxoboddagi 8-temir yoʻl polkida qizil armiya askari boʻlib xizmat qilgan. Demobilizatsiyadan soʻng, 1927-yildan – Turkmaniston Kommunistik partiyasi (b) Iolatan respublika qoʻmitasining tashkiliy boʻlimi mudiri, 1928–1929-yillarda – Ashxobod, Marevskiy, Kerkinskiy tuman partiya qoʻmitalari tashkiliy boʻlimi boshligʻining oʻrinbosari, Turkmaniston Kompartiyasi Markaziy Qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan.

1931–1933-yillarda Moskvadagi Butunittifoq sanoat akademiyasida tahsil olgan.

1933-yilda Bolsheviklarning Butunittifoq Kommunistik partiyasi Markaziy Qoʻmitasi Stalingrad oʻlkasining Rudnyanskiy tumaniga yuborildi va u yerda Lemeshkinskiy MTSning siyosiy boʻlimi boshligʻi etib tayinlandi. 1935-yildan – KPSS (b) Lemeshkinskiy, keyin esa Rudnyanskiy tuman qoʻmitalari kotibi boʻlgan.

1988-yilda nafaqaga chiqdi. Ryasnoy Moskvadagi Kuntsevo qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Jangovar xizmatlari uchun medali sohiblari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Moskvada vafot etganlar
1995-yilda vafot etganlar
12-dekabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1904-yilda tugʻilganlar
Samariddin Sagʻdiyev

Samariddin Sagʻdiyev (Saʼdiyev) () – sovet tojik kinoaktyori, televideniye rejissyori, Tojikiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1962).

Hayoti 
Samariddin 1918-yil 10-yanvarda Samarqandda tugʻilgan. Ijodiy faoliyatini 13 yoshida Samarqanddagi „Yashil kaftanlar“ teatrida hajvchi sifatida boshlagan. Samarqand teatr texnikumini (1935) va Toshkent musiqa texnikumini (1936) tugatgan. 1935–1936-yillarda Toshkent „Kichik formalar“ teatrida aktyor boʻlgan. 1936-yilda bir guruh tojik aktyorlari bilan birga Tojikiston SSRga yuboriladi. 1936–1940-yillar – Stalinoboddagi Laxuti drama teatri aktyori, 1940-yilda yangi tashkil etilgan Sadriddin Ayniy nomidagi opera va balet teatriga aktyor boʻladi. 1942–1970-yillarda Tojikiston davlat filarmoniyasining solisti boʻlgan.

Ijodi 
Aktyor 1941–1949–1957-yillarda Moskvadagi tojik adabiyoti va sanʼati dekadalari ishtirokchisi boʻlgan. Oʻrta Osiyo estrada artistlari tanlovi gʻolibi (1946), hamda adabiy-dramatik nashri uchun bolalar dasturlari rejissyori sifatida Tojikiston televideniyesining shakllanishida ishtirok etgan. 1956-yildan – „Tojikfilm“ kinostudiyasi aktyori. S.Sagʻdiyev eng mashhur „Tojikfilm“ musiqali komediyasida etikdoʻz rolini ijro etgan. „Men qiz bilan uchrashdim“ (1957) filmidagi qoʻshiqlar, shu jumladan poyabzalchining „Men tozalovchiman“ qoʻshigʻi (bastakor Andrey Babayev) sobiq SSSR respublikalarida xitga aylandi. Film Osiyo va Afrika davlatlarining birinchi kinofestivalida (1958) namoyish etilgan va „Katta vaza“ mukofotiga sazovor boʻlgan.

Mukofotlari 
Samariddin Sagʻdiyev 1946-yilda Markaziy Osiyo estrada artistlari tanlovi laureati diplomi, 1945-yilda „1941–1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali, 1946-yilda „1941–1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali, 1957-yilda „Shon-sharaf belgisi“ ordeni, 1962-yilda Tojikiston SSR xizmat koʻrsatgan artist va 1975-yilda „1941–1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi“ yubiley medali bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Sovet aktyorlari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Dushanbeda vafot etganlar
1983-yilda vafot etganlar
29-mayda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1918-yilda tugʻilganlar
10-yanvarda tugʻilganlar
Igor Saruxanov

Igor Armenovich Saruxanov (1956-yil 6-aprel, Samarqand) – sovet va rus estrada – rok xonandasi, gitarachi, bastakor va shoir. Rossiyada xizmat koʻrsatgan artist (1997), Rossiya Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi, Rossiya Bastakorlar uyushmasi aʼzosi.

Hayoti

Oilasi 
Saruxanov 1956-yil 6-aprelda Samarqand shahrida tugʻilgan, millati arman. Onasi tomondan Gorisdan, ota ajdodlari tomondan esa Stepanakertdan. Uning katta bobosi badavlat kishi boʻlib, gʻalla, yogʻoch, toshni qayta ishlash bilan shugʻullangan, qoʻl ostida bir qancha zavod va fabrikalar boʻlgan. 1921–22-yillarda Volga boʻyidagi ocharchilik davrida u yerga oʻz zavodlaridan don bilan toʻlgan poyezdlarini joʻnatgan.

Otasi Armen Vaganovich Saruxanov (1930–1991), olim, texnika fanlari nomzodi, texnika universitetida dars bergan. Onasi Rosa Ashotovna Saruxanova (1932–1991), rus tili va adabiyoti oʻqituvchisi.

Qizlari Lyubov (2008), Rozaliya (2015).

Yoshligi 
Saruxanov Samarqandda tugʻilgan, lekin u yerda koʻp yashamagan. 4 yoshida, oila otasining dissertatsiyasini himoya qilish zarurati tufayli Moskvaga koʻchib oʻtdi.

Dolgoprudniy shahridagi 1-sonli musiqa maktabini klassik gitara boʻyicha tamomlagan. Maktab yillarida oʻzining rok guruhi bilan Dolgoprudniydagi kafe va raqs maydonchalarida konsert berishni boshladi va bu chiqishlari uchun pul kompensatsiyasi oldi. Sovet davrida komsomolchi va maktab oʻquvchisi ishlash huquqiga ega emasligi sababli, ular Saruxanovni maktabdan haydab chiqarishni xohlashdi, ammo otasi tufayli u oʻquv muassasasida qoldi.

Ota-onalar oʻgʻlini armiyaga yuborishdan qoʻrqishdi va uni Moskva harbiy okrugining ashula va raqs ansambliga yozdilar. Koʻp oʻtmay, 1979-yilda u „Sinyaya ptitsa“ ansambliga, keyinroq „Svety“ guruhiga taklif qilindi va u yerda 1981-yilgacha ijro etdi. Saruxanov 1981-yilda „Svety“ guruhidagi hamkasblari bilan birgalikda „Circle“ guruhini tashkil etdi va 1984-yilgacha unda ishladi.

Yakkaxon ijodkorlik 
Igor Saruxanovning yakkaxon karyerasi 1985-yilda Moskvada boʻlib oʻtgan Butunjahon yoshlar va talabalar festivali dasturi doirasida boshlangan. 1986-yilda qoʻshiqchining „Yesli nam po puti“ deb nomlangan birinchi yirik diski chiqdi. Saruxanov shu paytdan boshlab faol gastrol safarlarini boshladi. 1984-yilda Sopot (Polsha) shahrida boʻlib oʻtgan Xalqaro festivalda u „Pozadi krutoy povorot“ qoʻshigʻi muallifi sifatida birinchi mukofotga sazovor boʻldi. 1988-yilda „Bratislava liri“ xalqaro festivalida (Chexoslovakiya) ishtirok etdi. 1990-yilda Igor Saruxanovning „Barber“ qoʻshigʻi uchun birinchi professional videoklip suratga olingan (rejissyor Mixail Xleborodov).

Manbalar 

Rossiyalik shoirlar
Rossiyalik qoʻshiqchilar
Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1956-yilda tugʻilganlar
6-aprelda tugʻilganlar
Mixail Stepanov

Mixail Petrovich Stepanov (29-may 1908-yil, Samarqand – 19-yanvar 2003-yil, Sankt-Peterburg) – Sovet harbiy mexanik muhandisi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Lenin nomidagi Oliy dengiz muhandislik maktabi boshligʻi, vitse-admiral (1984).

Hayoti 
Mixail Petrovich Stepanov 1908-yil 29-mayda Rossiya imperiyasining Samarqand shahrida (hozirgi Oʻzbekiston) tugʻilgan.

1928-yilda Oʻrta Osiyo davlat universitetining 3-kursini tugatib, T. F. E. Dzerjinskiy nomidagi Oliy dengiz maktabining mexanika boʻlimiga oʻqishga kiradi. U yerni 1932-yil sentyabrida tugatgan.

Mixail Stepanov Lenin suv osti kemasining BC-5 guruhining komandiri, 1934-yil yanvardan esa suv osti kemaning elektromexanik jangovar boʻlimi komandiri etib tayinlandi.

1935-yil apreldan 12-suv osti diviziyasida mexanigi, 1936-yil avgustdan esa 2-suv osti brigadasida flagman mexanik boʻlib xizmat qildi. 1939-yil apreldan Boltiq floti texnik boshqarmasining 2-boʻlimi boshligʻi boʻlgan.

1940-yil dekabrdan 1943-yil yanvargacha K. E. Voroshilov nomidagi Harbiy dengiz akademiyasining harbiy kemasozlik fakultetida tahsil oldi.

1943-yil yanvardan noyabrgacha Harbiy dengiz floti kemasozlik direksiyasining nazorat-qabul apparatlari boʻlimi boshligʻi lavozimida ishlagan.

1943-yil noyabr oyida u dizel boʻlimi boshligʻi, 1945-yil sentyabrda kemasozlik boʻlimi boshligʻi, 1948-yil avgustda F.E.Dzerjinskiy nomidagi VVMIU qoshidagi maktab direktorining oʻquv va ilmiy ishlar boʻyicha oʻrinbosari etib tayinlandi.

1951-yil apreldan 1952-yil iyungacha A.N.Krilov dengiz floti akademiyasi ilmiy va oʻquv ishlari boshligʻining oʻrinbosari boʻldi.

Mixail 1952-yil iyuldan oktyabrgacha dengiz flotida faoliyat yuritdi.

1952-yil oktyabr oyida u 2-VVMIU (Pushkin) rahbari etib tayinlandi. 1953-yil 3-avgustda unga kontr-admiral muhandis unvoni berildi.

1959-yil dekabrdan 1970-yil avgustgacha A.N.Krilov nomidagi VMAKV boshligʻining oʻrinbosari boʻldi.

1970-yil avgust oyida u kasallik tufayli zahiradan boʻshatilgan.

1971-yil 18-noyabrda unga vitse-admiral muhandis unvoni berildi. 1984-yil 26-apreldan esa vitse-admiral hisoblanadi.

Mixail Petrovich Stepanov 2003-yil 19-yanvarda vafot etgan. U Sankt-Peterburg yaqinida, Pushkin shahridagi Qozon qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Lenin ordeni
 Qizil Bayroq ordeni
 Qizil Yulduz ordeni

Manbalar

Tashqi havolalar
  Степанов Михаил Петрович — Социальная сеть города Пушкин

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 50 yilligi medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 40 yilligi medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 20 yilligi medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
2003-yilda vafot etganlar
19-yanvarda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1908-yilda tugʻilganlar
29-mayda tugʻilganlar
Daniel Radcliffe ekranda va sahnada

Daniel Radkliff - kino, televidinya  va sahnada ko'rinish bergan ingliz aktyori. U 2001-2011-yillarda xuddi shu nomdagi filmlar seriyasida Garri Potter rolini ijro etgani bilan juda mashhur.

Manbaalar Ro'yxati 

IMDb identifikatori Vikimaʼlumotlarda mavjud boʻlmagan sahifalar
Galina Sevruk

Galina Sylvestrovna Sevruk (1929-yil 18-may, Samarqand, Oʻzbekiston SSR, SSSR – 2022-yil 13-fevral, Kiyev, Ukraina) – sovet va ukrain rassomi, kulol-monumentalist. Mozaikada ham, grafikada ham ishlagan. Ukrainada xizmat koʻrsatgan rassom (2005).

Hayoti 
Galina Silvestrovna Sevruk 1929-yil 18-mayda Samarqand shahrida meʼmor Silvestr Sevruk va uning rafiqasi Irina oilasida tugʻilgan va ular keyinchalik Ukraina SSRga koʻchib kelgan. 1930-yildan boshlab u ishgʻol ostida boʻlgan Xarkovda yashadi va 1944-yilda uning oilasi Kiyevga koʻchib oʻtdi. T. G. Shevchenko nomidagi Kiyev oʻrta maktabini, 1959-yilda esa Kiyev rassomlik institutining rassomlik fakultetini tamomlagan.

Ijodi 
Sevruk oʻzining badiiy mashgʻulotlarini rassom Xryhoriy Svitlitskiydan rasm chizishdan boshlagan. Keyinchalik u bu yillarni iliqlik bilan esladi va bu tajriba uning „haqiqiy rassom“ boʻlish majburiyatini shakllantirganini taʼkidladi.

1947-yildan 1949-yilgacha Sevruk Kiyevda joylashgan Shevchenko rassomlik maktabida oʻqidi va u yerda Yuriy Kyanchenko bilan birga oʻqidi. 1952-yilda Kiyev davlat rassomlik institutiga oʻqishga kirdi va uni 1959-yilda tugatdi. Keyinchalik Viktor Puzirkov kabi taniqli rassomlarni oʻz ichiga olgan Sanʼat instituti fakultetidan olgan koʻrsatmalari uning shaxsiy badiiy intilishlariga mos kelmasligini kuzatdi.

Sevruk 1960-yillarda Badiiy jamgʻarmada binolarning bezakchisi boʻlib ishlagan. U oʻz sanʼatiga Ukraina sanʼati, tarixi, tili va adabiyoti elementlarini kiritish tuygʻusini rivojlantirdi. Les Tanyuk tomonidan asos solingan Kiyevdagi Ijodkor yoshlar klubiga aʼzo boʻldi va u yerda uning gʻoyalarini qoʻllab-quvvatlovchi hamfikr rassomlarni topdi. 1964-yilda „Lily“ deb nomlangan yana bir mozaikasi koʻrgazmaga qoʻyilgan. Oʻsha yili u kulolchilik bilan shugʻullangan, bu esa oʻzining taniqli asarlarini yaratishga yordam beradi. U Odessadagi Chorne More mehmonxonasi va Xmilnik sanatoriysi kabi muassasalarga oʻrnatish uchun monumental sopol sanʼat asarlarini yaratdi.

Sevruk 1968-yilda qatagʻon qilinganlarni himoya qilish uchun „Norozilik maktubi 139“ ni imzolagani uchun Ukraina Rassomlar uyushmasidan chiqarib yuborildi va keyinchalik Ukraina Rassomlar uyushmasiga qayta tiklandi.

Galina Sevruk 2022-yil 13-fevralda Kiyevda vafot etdi.

Manbalar 
Kiyevda vafot etganlar
2022-yilda vafot etganlar
13-fevralda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1929-yilda tugʻilganlar
18-mayda tugʻilganlar
Tamila Tasheva

Tamila Ravilovna Tasheva (; ; 1985-yil 1-avgust, Samarqand) – ukrainalik qrim-tatar huquqshunosi, jamoat arbobi, volontyor. „CrimeaSOS“ jamoat tashkilotining hammuassisi. 2023-yil 22-apreldan Qrim Muxtor Respublikasida Ukraina Prezidentining doimiy vakili.

Hayoti 
Tamila Ravilovna Tasheva 1985-yil 1-avgustda Oʻzbekiston SSRning Samarqand shahrida deportatsiya qilingan qrim-tatar oilasida tugʻilgan. 1991-yilda u boshqa qrim-tatarlar singari oilasi bilan Qrimga qaytib keldi va Simferopolga joylashdi. Vernadskiy VI nomidagi Tavrida milliy universitetining Sharq tillari fakultetini tamomlagan..

U zangori inqilobda qatnashgan va Qrimda mitinglar uyushtirgan. Keyinchalik u Qrimdagi Mintaqaviy tashabbuslar jamgʻarmasi nodavlat tashkiloti boʻlimiga rahbarlik qildi.

2006-yilda u xalq deputati Lesya Orobetsning yordamchisi boʻldi. Tamila Viktor Yushchenkoning „Bizning Ukraina“ partiyasida tahlilchi boʻlib ishlagan. 2010-yilda u „Nash Format“ nashriyotida boshqaruv lavozimini egalladi. Keyinchalik u TIK guruhining PR menejeri boʻldi.

2013-yil dekabrida Tasheva „Qadr-qimmat inqilobi“ da va Viktor Yanukovich rejimiga qarshi namoyishlarda qatnashgan. 2014-yil qishida Tasheva boshqa bir qancha faollar bilan birga Facebookda CrimeaSOS sahifasini yaratdi, unda Qrimning Rossiyaga qoʻshib olinishigacha boʻlgan voqealar yoritilgan. Mart oyi boshida faollar mamlakatning tinch hududlarida boshpana izlovchilar uchun ishonch telefonlari orqali yordam berish tizimini tashkil qilgan. Tez orada CrimeaSOS keng koʻngillilar tarmogʻiga aylandi, u Birlashgan kuchlar operatsiyasi zonasi aholisiga yordam koʻrsatishni boshladi. Keyinchalik CrimeaSOS toʻliq huquqli jamoat tashkilotiga aylandi.

Qrim Rossiya tomonidan anneksiya qilinganidan soʻng Tasheva qrim tatarlarining gʻoyib boʻlishi, haqoratlanishi va haqorat qilinishiga oid faktlarni toʻpladi.

2019-yilgi parlament saylovlarida Tasheva Ukraina xalq deputati lavozimiga „Holos“ partiyasidan nomzod sifatida ishtirok etdi.

2019-yil 25-oktyabrda prezident Volodimir Zelenskiy Tashevani Ukraina prezidentining Qrimdagi vakili oʻrinbosari etib tayinladi. 2022-yil 25-aprelda Tasheva Ukraina Prezidentining Qrim Avtonom Respublikasidagi yangi doimiy vakili lavozimiga koʻtarilib, Anton Korinevich oʻrniga tayinlandi.

Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishidan keyin u Qrim yarim orolida qolgan ukrainlar va qrim tatarlarining taqdirini kuzatishda faol boʻldi.

Mukofotlari 
2016-yilda Tasheva „Ukraina mustaqilligiga 25 yil“ medali bilan taqdirlangan. 2019-yil 20-fevralda u fuqarolik jasorati, qadr-qimmatini, demokratiyaning konstitutsiyaviy tamoyillarini, inson huquq va erkinliklarini fidokorona himoya qilgani, samarali jamoat va koʻngillilik faoliyati uchun „Olga ordeni“ bilan taqdirlangan. 2019-yilning 25-oktyabr kuni Tamila Tasheva „Shaxsiyat“ nominatsiyasida Polshaning Serxio Vieyra di Mello mukofoti sovrindori boʻldi.

Manbalar 

Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1985-yilda tugʻilganlar
1-avgustda tugʻilganlar
GrassMaster

GrassMaster — sunʼiy tolalar bilan birlashtirilgan tabiiy oʻtlardan tashkil topgan gibrid oʻt sport oʻyinlaridagi maydoni yuzasi. Bunday usul 1993-yilda Niderlandiyadagi Desso Sports tomonidan ishlab chiqilgan va patentlangan. Ushbu gibrid oʻt tizimi endi Desso Sportsni qoʻlga kiritgandan soʻng Tarkett Sports tomonidan sotiladi va yanada rivojlantiriladi va GrassMaster sifatida rebrendinglashtirilgan.

Texnologiya 
GrassMaster 20 million polipropilen (PP) tolalarni butun oʻyin maydoniga teng ravishda taqsimlangan tuproqqa vertikal ravishda kiritish orqali tabiiy oʻt maydoni ildizini mustahkamlaydi.  uzun PP tolalari kompyuter tomonidan boshqariladigan mashinalar tomonidan ekib chiqiladi,  chuqur shunday  sirt ustida qoladi. PP tolalari taxminan  boʻlgan panjara ichiga kiritiladi. Oʻt ildizlari tolalar bilan oʻralashib, chuqurroq va kengroq tuproq ichida oʻsadi. Sirt ustidagi PP tolalari tekis va barqaror sirtni taʼminlash uchun moʻljallangan. GrassMaster ekishdan oldin yoki ekishdan keyin oʻtlariga oʻrnatilishi mumkin.

Asosiy oʻrnatilgan maydonlar

Maʼlumotnomalar

Tashqi havolalar 

 GrassMaster veb-sayti
Maysazor o‘tlari
Abdurrahman Roza Haxhiu stadioni

Abdurrahman Roza Haxhiu stadioni (yoki: A. Roza Haxhiu stadioni) — Albaniyaning Lyushnya shahridagi koʻp maqsadli stadion. Hozirda u asosan futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi va KS Lushnja jamoasi uchun uy maydoni hisoblanadi. Stadion 8500 oʻrinli va 12000 ga yaqin odamni sigʻdira oladi.

Tarixi 
Oʻtgan asrning 60-yillarigacha „Traktori Lushnja“ jamoasi oʻynagan futbol maydonchasi shahar markazidagi bugungi „18 oktyabr“ sport zali joylashgan joyda edi. 1960-yillardan boshlab Lyushnya shahrining bugungi stadioni qurilishi boshlandi. U xuddi jamoa nomi kabi Traktor degan nomga ega edi. 1992-yilda Lyushnya munitsipal kengashining qarori bilan stadionga milliy futbolga qoʻshgan hissasi uchun alban afsonasi, futbolchi va murabbiy Abdurahmon Roza Hoji nomi berildi. A. Roza Haxhiu stadionining sigʻimi 8 ming oʻringa yaqin. Stadion tribunasi sariq va yashil — Lushnja jamoasining ranglari bilan boʻyalgan va uning markazida futbol afsonasi Abdurahmon Roza Hojining portreti joylashgan. A. Roza Haxhiu stadioni hududida janob Vergjil 2015-yilda Lushnja futbol muzeyini ochdi. Ushbu muzeyda futbolning butun tarixini aks ettiruvchi koʻplab fotosuratlar joylashtirilgan. Shuningdek, afsonaviy Abdurahmon Roza Hojining haykaltarosh Lushnjar Maks Bushi tomonidan juda mohirona va professional tarzda ishlagan byusti joylashgan.

Stadion 
Abdurrahman Roza Haxhiu stadioni juda eski stadion boʻlib, 8500 dan 12000 gacha tomoshabinga moʻljallangan. Stadion 1961-yilda, kommunizm davrida qurilgan. Bu oʻsha paytdagi Albaniyadagi eng katta stadionlardan biri edi. Bu stadionda 19 yoshgacha boʻlgan Albaniya va Qozogʻiston milliy terma jamoalari oʻrtasidagi bahs kabi xalqaro oʻyinlar boʻlib oʻtgan.

Manbalar 

Albaniya futbol stadionlari