MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Abdus Sattor Akon

Muftiy Abdus Sattor Akon (1929—2012-yil 6-fevral) — oʻqituvchi, siyosatchi va Bangladesh Jamoati Islomiy siyosiy partiyasining sobiq rahbari. Bagerxat-4 parlamentining sobiq aʼzosi ham edi.

Bolalik va yoshlik davrlari 

Akon 1929-yilda Bengal prezidentligi Xauliya Ittifoqidagi Chalitabuniya qishlogʻida bengal musulmon Akon oilasida tugʻilgan. Otasi Alimuddin Akon. Akon dastlab Morrelganjdagi Amtali madrasasida, keyin Lakshmipurdagi Tumchar madrasasida tahsil olgan. So‘ngra Firozpurning Nesarobod shahridagi Sarsina Darus-sunnat Komil madrasasida o‘qishni davom ettirdi.

Kasbiy faoliyati 

Akon kasbiy faoliyatini islomshunoslik oʻqituvchisi sifatida boshlagan. Bagerhat Alia madrasasi, Xulnadagi Nesariya Alia madrasasi va Chuadanga Alia madrasalarida mudirlik qilgan. 1969-yilda Jamoati Islomi Pokistonning Bakerganj tumani bo‘limi rahbari bo‘ldi. 1970-yilda partiyaning Xulna bo‘limi rahbari etib ko‘tarildi. Shuningdek, partiyaning Bagerhat tumani bo‘limi rahbari bo‘lib ishlagan va Bangladesh Jamoati Islomiy markaziy sho‘rosining aʼzosi ham edi.

1991-yilda Bangladeshdagi umumiy saylovlarda Akon Bagerhat-4 saylov okrugidan partiya nomzodi sifatida qatnashdi va muvaffaqiyat qozondi. 2001-yilgi Bangladeshdagi umumiy saylovlardan keyin ikkinchi muddatga parlamentga saylangan.

Vafoti va merosi 

Akon 2012-yil 6-fevralda Bangladeshning Dakka shahridagi Ibn Sino kasalxonasida kasallik tufayli vafot etdi. Ikki kundan keyin dafn marosimi boʻlib oʻtdi va oilaviy qabristonga dafn qilindi. Undan uch o‘g‘il va yetti qiz qoldi.

Manbalar
Yoqub Nanautaviy

Muhammad Yoqub Nanautaviy (1833 — 1884) — hind islom olimi va Hindistonda mashhur Dorul Ulum Deoband deb ataladigan Deobanddagi Islom madrasasining ilk oʻqituvchilaridan biri. Dorul Ulum Deobandning birinchi mudiri.

Nasli 
Uning nasabi (otasining ismi): Muhammad Yaqub ibn Mamluk Ali ibn Ahmad Ali ibn G‘ulom Sharaf ibn Abdulloh ibn Abdulfath ibn Muhammad Muin ibn Abdul-Somiy ibn Muhammad Hoshim ibn Shoh Muhammad ibn Qozi Toha ibn Muborak ibn Jamaluddin ibn Omonulloh ibn Qozi Meeron ibn Mazharuddin ibn Najmuddin Saoniy ibn Nuruddin Rab’iy ibn Qiyomuddin ibn Ziyouddin ibn Nuruddin Salis ibn Najmuddin ibn Nuruddin Saoniy ibn Ruknuddin ibn Rofiuddin Xayuddin Khuddin Khuddin Khuddin Khoibn ibn Ruknuddin Samarqandiy ibn Sadruddin al-Haaj ibn Ismoil ash-Shahid ibn Nuruddin al-Qitol ibn Mahmud ibn Bahouddin ibn Abdulloh ibn Zakariyya ibn Nur ibn Sirah ibn Shodiy as-Siddiqiy al-Siddiqiy al-Voddiqiy al-Massimodibn R. ibn Muhammad ibn Abu Bakr.

Ilk faoliyat davri va taʼlim 
Muhammad Yoqub 1833-yilda hijriy 1249-yilning 13-safariga toʻgʻri kelgan Britaniya Hindistonida, Hindistonning zamonaviy Uttar-Pradesh provinsiyasining Saharanpur tumaniga qarashli Nanauta shahrida tugʻilgan. Otasi Mamluk Ali oʻsha paytda Hindistonning katta musulmon olimlaridan biri va Gʻoziuddin Xon madrasasining sharqshunoslik boʻlimi boshligʻi edi. Muhammad Yoqub otasi va Shoh Abd al-G‘ani Mujaddidiy qo‘l ostida islom ilmlarini o‘rgangan. Uning boshqa ustozlari orasida Ahmad Ali Saharanpuri ham bor. 

Muhammad Yoqub Hoji Imdodulloh huzurida tasavvuf boʻyicha taʼlim olgan va undan Chishtiya, Naqshbandiya, Qodiriy va Suhravardiy tariqatlarida xalifalik (ruxsat) olgan.

Faoliyati 
1852-yilda Muhammad Yoqub Ajmer hukumat kollejiga oʻqituvchi etib tayinlandi. Kollej direktorining tavsiyasiga koʻra, unga kollektor oʻrinbosari lavozimini taklif qilishdi, lekin u rad etdi. Banarasga oʻtdi va keyinchalik Saharanpurda inspektor oʻrinbosari lavozimiga koʻtarildi.

1866-yilda Muhammad Yoqub Dorul Ulum Deobandning mudiri etib tayinlandi. Muhammad Miyan Deobandi oʻzining Deoband seminariyasiga tayinlanishi haqida shunday yozadi: „Talabalar kundan kunga koʻpayib borayotganini koʻrib, yaxshi oʻqituvchilar olish tashvishlantirdi va shu sababli Mavlono Muhammad Yoqubni chaqirildi“.

Muhammad Yoqub shogirdlari orasida Mahmud Hasan Deobandiy, Aziz-ur-Rahmon Usmoniy, Sayyid Mumtoz Ali, Muhammad Ahmad, Xalil Ahmad Saharanpuriy va Ashraf Ali Tanviy kabi ulamolar bor.

Vafoti 
Muhammad Yoqub Nanautaviy 1884-yilda 51 yoshida vabo kasalidan vafot etdi va oʻz ona shahri Nanautada dafn qilindi.

Oilasi 
Muhammad Yoqub muhaddis Xalil Ahmad Saharanpuriyning amakisi edi.

Manbalar 

Deobandiylar
1884-yilda vafot etganlar
1833-yilda tugʻilganlar
Nanauta odamlari
Britaniya Hindistoni odamlari
XX asr musulmon ulamolari
Hindistonlik sunniy musulmon Islom olimlari
Dudu Miyan

Muhsin ad-Din Ahmad (1819—1862) — Dudu Miyan nomi bilan tanilgan Bengaliyadagi Faraizi harakati yetakchisi. 1857-yilgi Hindiston qoʻzgʻolonida faol rol oʻynagan.

Yoshligi 
Ahmad 1819-yilda Madaripurning Mulfatganj shahrida Bengal musulmonlari oilasida tug‘ilgan. Otasi Hoji Shariatulloh Faraiziylar harakatining asoschisi edi. Yoshligida otasidan taʼlim olgan Ahmad oʻn ikki yoshida Arabistonning Makka shahriga taʼlimni davom ettirish uchun yuboriladi.

Harakat 
Shariatulloh vafotidan keyin Miyan harakatni yanada radikal, agrar xarakterga olib keldi va samarali tashkiliy tuzilma yarata oldi.  Uning fikricha yer uni ishlaganlarga tegishli edi. Oʻzining boshqaruv tizimini oʻrnatdi, har bir qishloqqa bir xalifa (rahbar) tayinladi. Uning siyosati Britaniya boshqaruvidagi davlat tarkibida davlat yaratish edi. 1838-yilda Miyan oʻz izdoshlarini zamindorlarga daromad toʻlamaslikka chaqirdi. Indigo Kuthis, tez-tez raiyatlar tomonidan hujumga uchragan va talon-toroj qilingan. Qasos sifatida uy egalari va indigo ekuvchilar Miyanga qarshi ish qoʻzgʻatib, uni ushlab turishga harakat qilishdi. 1838-, 1844-, 1847-yillarda bir necha bor hibsga olingan, ammo dehqonlar orasida dinidan qatʼi nazar, shu qadar mashhur boʻlganligi sababli qoʻyib yuborilgan va bu holatlarda sudlar kamdan-kam hollarda unga qarshi guvoh topardi.

Vafoti 
1857-yilgi Hindiston qoʻzgʻoloni paytida Britaniya hukumati uni ehtiyot chorasi sifatida hibsga oldi va Kalkutta shahridagi Alipore qamoqxonasida saqladi. 1859-yilda ozod qilindi va qayta hibsga olindi. 1860-yilda yana ozod qilindi. 1862-yilda Miyan Dakkada 42-43 yoshlarida vafot etdi.

Manbalar 

XIX asr Hindiston musulmonlari
1862-yilda vafot etganlar
1819-yilda tugʻilganlar
Murtazo az-Zabidiy

Al-Murtazo al-Husayniy az-Zabidiy (), yoki Muhammad ibn Muhammad Murtado az-Zabidiy (1732—1790), (hijriy 1145—1205-yil) islom olimi. Mashhur „ Taj al-ʼArus min Javohir al-Qamus“ () lugʻatining muallifidir. G‘azzoliyning diniy fanlarni qayta tiklash haqidagi mashhur kitobiga sharhlar yozgan.

Murtazo 1732-yilda (hijriy 1145-yil) Hindistonning Uttar-Pradesh shtati Hardoi shtatining Bilgram shahrida tugʻilgan. Ota-onasining kelib chiqishi Iroqning Vosit shahridan. 1790-yili (hijriy 1205-yil) Misrda vabodan vafot etgan.

Ishlari 

 Toj al-Arus min Javohir al- Qomus () 'The Brideʼs Crown from the Pearls of the Qamus (lugʻat)'; Firuzobodiyning „Al-Qamus“ Ibn Manzurning „Lisān al-ʻArab“ dan keyin eng koʻp keltiriladigan klassik arab lugʻatining kengayishi.

 Ithof as-sadah al-muttaqin bi sharh ihyāʾ ʿulum al-din: Gʻazzoliyning monumental „Ihyoʻ Ulumuddin“ asariga sharh.
 Al-Rauḍ al-ǧalī fī ansab AL Bā ʻAlaviy () (Damashq, Dār Kinan li-ṭ-Ṭibaʼa va an-Nasr va-t-Tauziy, 2010)

 Al-Ūqyānūs al-basīṭ fī tarjamat al-Qāmūs al-muḥīṭ (); (al-Qohira, Matbaat Buloq, 1834)

Manbalar

Havolalar 

 Qisqacha tarjimai holi va asarlari ro‘yxati: Imom Sayyid Murtado az-Zabidiy
 Toj al- Arusning butun asari pdf formatida: تاج العروس — الزبيدي

1790-yilda vafot etganlar
1732-yilda tugʻilganlar
Hanafiylar
Gulamur Rahmon

Gulamur Rahman Maizbhandari (), shuningdek, Baba Bhandari (), amakisi Sayid Ahmad Ullohdan keyin Bangladeshdagi birinchi soʻfiylik Maizbhandari ordeni boshligʻi boʻlgan bengal soʻfiy voizi edi.

Kelib chiqishi 
Gulamur Rahmonning otasi Abdulkarim Shoh, Sayid Ahmad Ullohning kenja ukasi va onasi Musharaf Jaan boʻlgan. Uning ota-bobolari Sayidlar boʻlib, dastlab Madinadan Bagʻdod va Dehli orqali oʻrta asrlardagi Bengaliyaning sobiq poytaxti Gaurga koʻchib kelishgan. Gulamurning ajdodlari Hamid ad-Din Gaurning imomi va qozisi etib tayinlangan edi, ammo shaharda toʻsatdan epidemiya sodir boʻlganligi sababli Hamid keyinchalik Chittagong tumanidagi Patiyaga koʻchib oʻtdi. Hamidning oʻgʻli Sayid Abdul Qodir zamonaviy Fotikchharida Azimnagarga imom etib tayinlangan. Uning ikki oʻgʻli bor edi; Sayid Ataulloh va Sayid Tayyab Ulloh. Ikkinchisining uchta oʻgʻli boʻlgan; Sayid Ahmad, Sayid Matiulloh va Sayid Abdul Karim hamda kenja oʻgʻli Sayid Gulamur Rahmon Baba Bhandarining otasi edi.

Ilk Faoliyati va taʼlimi 
Gulamur Rahmon 1865-yil 14-oktyabrda Chittagongning Fatikchxari shahridagi Maizbhandar qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan. Uni „bog‘im atirgul“ deb atagan amakisi shogirdlarga, xususan ustalarga dars berishni ishonib topshirgan. U ruhiy sayohatining bir qismi sifatida oʻrmonda yolgʻiz kezish bilan vaqt oʻtkazar edi. Taxminan 1914-yilda u meditatsiya holatiga kiradi. Gulamur Rahmon koʻp hollarda gapirish istamaydi va shu tariqa magdub pir sifatida taniladi. 1928-yilda u otasining uyidan chiqib, oʻz uyiga koʻchib oʻtadi, u yerda shogirdlari va uning toʻrt oʻgʻli ordenni boshqarish uchun mas’uliyatni oʻz zimmalariga olishdi.

Sayyid Ahmad Ulladan meros 
Nemis olimi Hans Harderning fikricha,

Yana qarang 

 Janubiy Osiyoning soʻfiy avliyolari roʻyxati
 Abdulqodir Gʻiloniy

Manbalar

Havolalar 

 

1937-yilda vafot etganlar
1826-yilda tugʻilganlar
Hanafiylar
XX asr musulmon ulamolari
XX asrda bengallar
Hindistonlik soʻfiylar
Islomdagi bengal musulmon ulamolari
Ibrohim Ujani

Ujaniylik Muhammad Ibrohim (; 1863 — 1943) Bengal Deobandi olimi va Jamia Islamia Ibrohimiya asoschisi edi. U Rashid Ahmad Gangohiyning katta shogirdi, uning xalifasi Sayid Muhammad Ishoq esa Charmonai Darbarning asoschisi boʻlgan.

Ilk faoliyati va taʼlimi 
Ibrohim 1863-yilda Bengaliya prezidentligining Noaxali shahridagi Nalua qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan. Otasining ismi Muhammad Panah Mian edi. Uning boshlangʻich taʼlimi oʻz mahallasida boshlangan, u yerda arab va fors tillarini oʻrgangan. Keyinchalik Muhammad Ibrohim Kalkutta Alia madrasasida tahsil oladi, soʻngra Arabistonning Makka shahridagi as-Savlatiya madrasasiga oʻqishga kiradi. U Makkada turk olimi Qori Baraksusdan qiroat ilmini ham o‘rgangan.

Faoliyati 

Makkada boʻlganida, Ibrohimning Qur’on tilovatini Makka hokimi eshitib, unga Madrasa as-Savlatiyada muallimlik qilishni buyuradi. Ibrohim u yerda 12 yil muallimlik qildi. Keyinchalik u Bengaliyaga qaytib keldi va u yerda xotinlaridan biri bilan Chandpurga joylashadi. 1901-yilda Ujani shahrida masjid va Jamia Islamia Ibrohimiya tashkil etadi. Shuningdek, IbrohimRashid Ahmad Gangohiyga ham bay’at qildi. 12 kundan keyin Gangohi Ibrohimga xalifalikni (tasavvuf vorisligini) beradi.

Vafoti va merosi 
Ujani 1943-yilda Chandpurning Kachua shahridagi uyida vafot etadi. U yerda muallim bo‘lib ishlagan vaqtida Makkalik bir ayolga uylangan edi, u Bengaliyaga qaytib kelganida u bilan yashay boshlaydi. U, shuningdek, Daulatpurlik qizga ham uylangan edi, uning otasi u yerda Qur’on tadbirida uning tilovatini eshitgan. Muhammad Ibrohimning 11 oʻgʻli va 7 qizi boʻlgan. Uning shogirdi Sayid Muhammad Ishoq Charmonai Darbar asoschisi vazifasida faoliyat yuritgan.

Manbalar

Adabiyotlar 

 
 
  
 
 
  

Deobandiylar
1863-yilda tugʻilganlar
1943-yilda vafot etganlar
Sunniy musulmon ulamolar
Hanafiy fiqh ulamolari
Chandpur tumanilik shaxslar
Noakhali tumanilik shaxslar
XX asr musulmon Islom ulamolari
Mavlono Murod

Mavlono Murod (   ,  ) — Usmonlilar Arabistonining Makka shahrida islom olimi va oʻqituvchisi boʻlgan.

Biografiya 
Murod 1700-yillarda Bengalda tug'ilgan. 1757-yildagi Plassey jangi va Britaniya mustamlaka hokimiyatining kuchayishi ortidan, Murod kabi baʼzi Bengal musulmonlari shu qadar xavotirga tushdilarki, ular Usmonlilar imperiyasi kabi musulmon oʻlkalariga koʻchishga qaror qilishadi.

Murod 18-asrda Makka shahrida ilmli islom olimi sifatida eʼtirof etildi, shuning uchun Mavlono sharafli old qoʻshimchasi bilan chaqirilgan.

1799-yilda bir guruh bengaliyaliklar, jumladan Bashorat Ali va 18 yoshli Shariatulloh Taluqdor Makkaga koʻchishdi va ularga Murodning qarorgohida yashash taklif qilindi. Murod ikki yil davomida Shariatullohga fiqh, arab adabiyoti va islom tarixidan dars bergan.

Yana qarang 

 Yaqin Sharqdagi Bangladeshliklar

Manbalar
Habibulloh Qurayshiy

Ḥabībullāh Qurayshī (; 1865 — 1943) Bengal islom olimi va Deobandi harakatining maʼrifatchisi. U „Al-Jamiatul Ahlia Dorul Ulum Moinul Islam“ tashkiloti bosh direktori boʻlgan.

Yoshlik yillari va oilasi 
Habibulla Qurayshiy 1865-yilda Chittagong tumani, Hathazari, Chariya qishlog‘ining Qozipara shahrida bengal musulmon Myanji oilasida tug‘ilgan. Uning otasi Matiulloh Mianji Qurayshiy olim edi. Oila arablarning Quraysh qabilasidan boʻlgan toʻrtinchi Umaviy xalifasi Marvon ibn al-Hakamdan kelib chiqqan. Habibulla Qurayshiy besh yoshida onasidan ayrilgan va ota-onasining yagona farzandi hisoblanadi.

Taʼlimi 
Qurayshiy dastlab Imomuddin Mianjiydan Qurʼon va boshqa kitoblarni Masiulloh bilan oʻrgangan. Keyin u oʻsha paytda Chittagongdagi yagona oliy islom taʼlim muassasasi boʻlgan Mohsiniya madrasasiga oʻqishga kiradi. Jamat-e-Duamni tugatgandan soʻng, u Shimoliy Hindistondagi Dorul Ulum Deobandda oʻqishni davom ettiradi. Bu maskanda bir muncha vaqt oʻtkazgandan soʻng, Qurayshiy Kanpurdagi Jameul Ulumga qoʻshildi va u yerda 7 yil Ashraf Ali Tanvi qoʻl ostida tahsil oladi. Oliydargohdagi taʼlimni tugatgandan soʻng, Qurayshiy Tanviyga bayʼat qiladi va Tanviy unga Bengaliyaga qaytib, ruhiy zohidlik uchun uyi yonida hujra tashkil qilishni buyuradi. Bu holatda Qurayshiy 2 yil yashaydi. Mahmud Hasan Deobandiy va Ishoq Bardhamoniy ham uning ustozlari boʻlgan.

Faoliyati 

Chittagongga qaytgan Qurayshiy Abdul Vohid Bengaliy, Soʻfi Azizur Rahmon va Abdul Hamid Madarshohiy bilan uchrashdi. Ular birgalikda madrasa tashkil etishning ahamiyatini muhokama qiladilar. Shundan soʻng, Qurayshiy oʻzining pirlari Ashraf Ali Tanviyga rejalar yuzasidan ayrimlarini yubordi. Qurayshiy ustozining ruxsati bilan taʼlim berish uchun kichik bir bino qurdiradi (hozirgi Choriya madrasasining gʻarbida joylashgan). Hamkasblarining maslahati bilan madrasa Xotzari Bozordagi hozirgi Panka masjidi yaqinidagi joyga ko‘chirildi. Bir necha sabablarga koʻra, boshqa koʻchirish zarurati paydo boʻldi. 1899-yilda u nihoyat uch olim bilan birga va mahalliy aholining yordami bilan „Al-Jamiatul Ahliya Dorul Ulum Moinul Islam“ga asos solgan. Vaqt oʻtishi bilan ish koʻlami kengayib borgach, Tanviy koʻrsatmasiga binoan Qurayshiy madrasaning bosh direktori boʻladi. U bu lavozimda 1941-yilgacha faoliyat yuritgan.

Vafoti 
Habibulloh Qurayshiy 1943-yilda vafot etgan. Uning janoza nomoziga Said Ahmad Sandvipiy imomlik qilgan. Keyin u Zamiriddin Ahmad qabri yoniga, Hathazariy madrasasining markaziy qabristoniga dafn etilgan va hozir Maqbara-i Habibiy nomi bilan mashhur.

Yana qarang 

 Mavlono Murod

Manbalar 

CS1 uses Bengali-language script (bn)
Deobandiylar
1865-yilda tugʻilganlar
1943-yilda vafot etganlar
Sunniy musulmon ulamolar
Hanafiy fiqh ulamolari
Ibn Qosim

Al-Abbodiy, Ibn Qosim ( – Shihobuddin Ahmad ibn Qosim as-Sabbogʻ al-Abbodiy ash-Shofeʼiy al-Azhariy al-Misriy) – nahv olimi, shofeʼiy faqihi.

Hayoti 
Oʻz davrining eng yetuk nahv olimi boʻlgan al-Abbodiy, Ibn Qosim arab grammatikasiga doir asarlarga yozgan sharhlari bilan mashhur boʻlgan. Misrda Nosir Muhammad al-Laqoniy, Shihobuddin al-Bursiy va Qutbuddin Iso as-Safaviy kabi oʻz davrining mashhur nahv olimlaridan tahsil olgan. Muhammad ibn Dovud al-Maqdisiy va boshqa koʻplab shogirdlar yetishtirgan. Al-Abbodiyning vafotiga oid biografik maʼlumotlar ixtilofli boʻlib, 1586-yilda haj ziyo­ratidan qaytayotganda vafot etgan de­yilsa, baʼzi manbalarga koʻra, hijriy 992-yilda (milodiy 1584) Makkada dunyodan oʻtganligi aytiladi.

Shuningdek, uning turli ilmlarga bagʻishlangan asarlar yozgani haqida maʼlumotlar mavjud. Biroq u oʻz davrining odatlariga muvofiq asar tasnif qilishdan koʻra, oʻzidan avval yashagan mashhur olimlarning asarlariga sharh va hoshiyalar yozish bilan tanilgan.

Asarlari 
 „Al-Āyāt al-bayyināt“. Mazkur asar Tojuddin as-Subkiyning usul al-fiqhga doir „Jam’ al-javāmi’“ nomli asariga Jaloluddin al-Mahalliy tomonidan yozilgan sharhga hoshiya. Bu asar „Hāshiya Ibn Qāsim al-Abbādӣ ’alā sharh jam’ al-javāmi’ fӣ usӯl al-fiqh“ deb ham ataladi.

 „Hāshiya ’alā sharh al-Varaqāt“. Ushbu asar Abu-l-Muallo al-Juvayniyning „al-Varaqāt fӣ usӯl al-fiqh“ nomli asariga Jaloluddin al-Mahalliy tomonidan yozilgan sharhga hoshiya.

 „Al-Havāshӣ va-n-nukāt va-l-favāid al-muharrarāt ’alā muxtasar al-Saʼd fi-l-maʼānӣ va-l-bayān“. Saʼduddin al-Taftazoniyning „al-Mutavval“ asariga sharh.

 „Hāshiya ’alā sharh al-muhtāj“. Mazkur asar an-Navaviyning shofeʼiy fiqhiga doir „Al-Minhāj“ nomli asariga Ibn Hajar al-Haytamiy tarafidan „Tuhfa al-muhtāj“ nomi bilan yozilgan sharhning hoshiyasi.

 „Hāshiya al-gʻurar al-bahiyya“. Mazkur asar Zakariyo al-Ansoriy tomonidan Ibn al-Vardiyning „Al-Bahja al-vardiy­ya“siga yozilgan sharhning hoshiya­sidir.

 „Hāshiya al-Abbādӣ ’alā tahrӣr al-­qavā’id al-mantiqiyya“. Asar „Sharh ar-risāla ash-shamsiyya“ nomi bilan ham ataladi.

Al-Abbodiyning yuqorida sanalgan asarlaridan tashqari Abu Shujoʻ ismi bilan tanilgan Ahmad ibn al-Husayn ibn Ahmad al-Isfahoniyning „Gʻāya al-ixtisār“ nomli fiqhiy asariga „Fath al-gʻaffār bi kashfi muxabbaāt gʻāya al-ixtisār“ nomli ikki jildlik sharhi hamda „Kāfi­ya“, „Alfiyya“, „Talxӣs“, „Izzӣ“, „Qatr an-nadā“ kabi arab tili grammatikasiga oid kitob­larga bitgan sharh va hoshiya­lari ham bor.

Adabiyotlar 

 Hoji Xalifa. Kashf az-zunӯn. I, 152, 476, 596;
 II, 1139, 1373, 2006; Ibn al-Imod. Shazarāt az-zahab. – Qohira: 1934. VIII, 433-434;
 Az-Zirikliy. Al-­Aʼlām. – Qohira: 1954-59. I, 189;
 Kahhola. Mu’jam al-muallifӣn. – Damashq: „At-Taraqqiy“, 1957-61. II, 48-49;
 Ibn al-Gʻazziy. Dӣvān al-islām. – Bayrut: „Dor al-kutub al-’ilmiyya“, 1411/1990. IV, 38-39;
 Ali Bardakoğlu. „Abbâdî, Ibn Kāsım“. TDV İA. – İstanbul: 1988. I, 15;
 Brockelmann. GAL. II, 417-418; Suppl., I, 677, 679, 681; II, 105, 441.

Manbalar
Hamid Rizo Xon

Hamid Rizo Xon Qadriy islom olimi va Barelviylar harakatining tasavvufchisi boʻlgan. Qadriy 1875-yilda (Rabiul-avval hijriy 1292-yil) Hindistonning Bareyli shahrida tugʻilgan. Uning aqiqasi paytidagi ismi Muhammad edi, chunki bu oilaviy anʼana boʻlgan.

Nasabi 
Hamid Rizo Xon Ahmad Rizoxonning oʻgʻli, Naqi Alixonning nabirasi, Razo Alixonning evarasi edi.

Taʼlimi 
Hamid Rizo Xon dastlabki taʼlimni otasidan olgan. Rasmiy islomiy ilmlarini 19 yoshida tugatgan. U arab va fors tillari bilan bir qatorda hadis, fiqh, falsafa va matematika ilmlarini ham yaxshi oʻrgangan.

Adabiy asarlar 
Rizo Xon "Ad Daulatul Makkiya Bil Mad’datil Ghaibiya" asarini arabchadan urduchaga tarjima qilgan. Muhammadning hayotidagi gʻayb bilimlarini tushuntiradi.

Hamid Rizo Xon asarlariga quyidagilar kiradi:

 As Saarimur Raboniy ala Asraaf Qaadiyani (Ahmadiya mazhabini rad etuvchi)
 Ad Daulatul Makkiya tarjimasi
 Kiflul Faqih Alfahim Fi Hukme Qirats adarahim tarjimasi
 Haashiya Mulla Jalol
 Naatia Deevaan
 Fatovo Hamidiya

Vafoti 
Xon 17-Jumadodilavval (1943-yil 23-may) kuni namoz o‘qiyotganda vafot etadi. Uning janoza namoziga Sardaar Ahmad imomlik qildi. Rizoning qabri otasining yonida joylashgan.

Manbalar 

Hanafiy fiqh ulamolari
1943-yilda vafot etganlar
1875-yilda tugʻilganlar
Hindistonlik soʻfiylar
Ahmad Rizo Xon oilasi
Xalq uyi (Buxoro)

Xalq uyi — Oʻzbekistonning Buxoro shahri tarixiy markazida joylashgan madaniy meros yodgorligi. Oʻzbekiston moddiy va madaniy merosining koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.

„Xalq uyi“ Buxoro xalq sovet respublikasi hukumati aʼzolarining tashabbusi bilan 1923-yili bunyod etilgan. 1925-yil uning zalida Oʻzbekiston SSR tashkil topganligi eʼlon qilingan. Binoda maʼlum mddat Buxoro teatri oʻz faoliyatini olib borgan. 2010-yildan buyon qarovsiz holatda, avariya holatiga kelib qolgan.

Manbalar 

Xalq uylari
Oʻzbekiston meʼmoriy yodgorliklari
Farallon orollari

Farallon orollari yoki Farallonlar - (ispancha farallón dan "ustun" yoki "dengiz qoyasi" degan ma'noni anglatadi), San-Fransisko, Kaliforniya, Amerika Qo'shma Shtatlari qirg'oqlari yaqinida, Farallon ko'rfazidagi orollar va dengiz to'plamlari guruhidir. Orollarni dengizchilar ba'zan Iblis tishlari orollari deb ham atashadi, bu ularning atrofidagi ko'plab xiyonatkor suv osti shollariga ishora qiladi. Orollar  Oltin darvozadan tashqarida va  Point Reyes janubida joylashgan va ochiq kunlarda materikdan ko'rinadi. Orollar San-Fransisko shahri va okrugi tarkibiga kiradi. Orollarning yagona aholi yashaydigan qismi Janubi-Sharqiy Farallon orolida (SEFI) joylashgan bo'lib, u yerda Point Blue Conservation Science va AQSh Baliq va yovvoyi tabiat xizmati tadqiqotchilari istiqomat qilishadi. Orollar jamoatchilik uchun yopiq.
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Klaster metodi

Klaster metodi - pedagogik, didaktik strategiyaning muayyan shakli bo'lib, u ta'lim olovchilarga ixtiyoriy muammo (mavzu) lar yuzasidan erkin, ochiq o'ylash va fikrlarni bemalol bayon etish uchun sharoit yaratishga yordam beradi. Mazkur metod turli xil g'oyalar o'rtasidagi aloqalar fikrlash imkoniyatini beruvchi tuzilmani aniqlashni talab etadi. Klaster metodi aniq obektga yo'naltirilmagan fikrlash shakli sanaladi. Undan foydalanish inson miya faoliyatining ishlash tamoyili bilan bog'liq ravishda amalga oshadi. Ushbu metod muayyan mavzuning ta'lim olovchilar tomonidan chuqur hamda puxta o'zlashtirilguniga qadar fikrlash faoliyatining bir maromda bo'lishini ta'minlashga hizmat qiladi.
Gʻayrat Fozilov

Gʻayrat Gʻaniyevich Fozilov – oʻzbek diplomati. 2018—2021-yillarda Oʻzbekistonning Yaponiyadagi elchisi.

Biografiya 
1974-yil 14-avgustda Toshkent shahrida tugʻilgan.

1996-yilda Jahon iqtisodiyoti va diplomatiya universitetini (bakalavriatura), 2005-yilda Oʻzbekiston Respublikasi Strategik tahlil va istiqbolni belgilash oliy maktabini tamomlagan. Fransuz va ingliz tillarini biladi.

1996—1999 – Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi Yevropa mamlakatlari boshqarmasi attashesi.

1999—2002 – Oʻzbekistonning Fransiyadagi elchixonasi attashesi.

2002—2004 – Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi Yevropa mamlakatlari boshqarmasi uchinchi kotibi.

2003—2005 – Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti huzuridagi Milliy xavfsizlik kengashi apparati kichik mutaxassisi.

2005—2006 – Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi Tashqi siyosiy faoliyat strategiyasi va tahlili bosh boshqarmasi boʻlim boshligʻi.

2006—2010 – Oʻzbekistonning Belgiyadagi elchixonasi birinchi kotibi, maslahatchisi, muvaqqat ishlari vakili.

2010—2012 – Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirligi kadrlar va oʻquv yurtlari boshqarmasi boʻlim boshligʻi.

2012—2015 – Oʻzbekiston Respublikasining NATO huzuridagi missiyasi maslahatchisi.

2015—2017 — Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirining oʻrinbosari.

2017—2021 – Oʻzbekiston Respublikasining Yaponiyadagi favqulodda va muxtor elchisi.

2021-yil 8-apreldan 2023-yil 5-dekabrgacha – Oʻzbekiston Respublikasi Tashqi ishlar vazirining oʻrinbosari.

2023-yildan – Oʻzbekiston Respublikasining Benilyuksdagi favqulodda va muxtor elchisi.

Manbalar 

Oʻzbekistonning Yaponiyadagi elchilari
Oʻzbekistonning Belgiyadagi elchilari
Oʻzbekistonning Niderlandlardagi elchilari
Oʻzbekistonning Lyuksemburgdagi elchilari
Yashayotgan insonlar
Jahon iqtisodiyoti va diplomatiya universiteti bitiruvchilari