MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Shilluk

Shilluk (oʻzining nomi Cholo, Sholo) — Janubiy Sudandagi xalq. Etnik guruh Oq Nilning gʻarbiy sohilidagi Kordofan provinsiyasi chegaralarigacha boʻlgan yerlarni egallaydi. Sharqiy qirgʻoqda ularning hududlari Nilning Sobat daryosiga qoʻshilish joyidan va Sobatdan 20 mil yuqoriga choʻzilgan.

Shilluklar Angliya-Misr Sudanidagi negroid xalqlarining eng koʻp aholi soni — 430-450 ming kishi edi. Shilluk tili (boshqa nomlar: Kolo, Dholo, Chulla, Shulla) Nilo-Saxara makro oilasining Shari-Nil oilasining Sharqiy Sudan boʻlimining nilot guruhining luo tillarining shimoliy kichik guruhiga kiradi.

Ular bir-biriga yaqin aholi punktlarida yashaydilar. Asosiy kasbi chorvachilik, dehqonchilik. Ular chaqqon ovchilar va baliqchilardir. Temirni qayta ishlash qadimdan yaxshi rivojlangan. Qurollar — nayzalar, qalqonlar, kaltaklar.

Negroidlar vakillari uchun tashqi maʼlumotlar xosdir, terining rangi agat-qora. Erkaklar odatda kiyim kiymaydilar, ayollar buzoq terisidan tikilgan fartuk kabi narsalarni kiyishadi. Angliya-Misr nazoratining oʻrnatilishi bilan shilluklar kiyim-kechaklarni qabul qila boshladilar (Berzina S. Ya. 1999).

Alur, Acholi, Burun, Maban, Anuak, Jur, Turi, Bor bilan birgalikda Shilluklar bir paytlar Xartumgacha shimolga choʻzilgan etnografik tadqiqotlarda „ilohiy shohlik“ deb ataladigan kuchli negr qirolligini tashkil qilganlar. Biroq, milodiy V asrga kelib kamaydi (Westermann D. 1970:187-194).

Yomgʻir yuboradigan oddiy nilot xudosi Juok hurmatga sazovor. U bilan xalq oʻrtasidagi vositachi Nyikang (Nyakang), qirollarning (retlarning) afsonaviy ajdodi boʻlib, uning mujassamlanishi hisoblanadi. Koʻp jasoratlarni bajarib, Nyikang oʻz sharafiga kult oʻrnatadi, soʻng shamol bilan uchub ketadi, boshqa manbaga koʻra, oʻzini boʻgʻib oʻldiradi. Shu munosabat bilan, ehtimol, keksa podshohlarni marosim bilan boʻgʻish odati boʻlgan. Shilluklar orasida nasroniylik keng tarqalgan, ammo anʼanalar hali ham kuchli. Shunday qilib, har bir qabilada hali ham Nyikanga ziyoratgohi mavjud boʻlib, unga faqat ruhoniylar va Retaning bevasi kirish huquqiga ega (Tokarev S.A. 1976:202-215).

Shilluklar Yuqori Nilning yagona xalqi boʻlib, ular yagona rahbarni barcha qabilalarning hukmdori deb tan oladilar. Garchi ular patriarxal oilalarda yashasalar ham, boshliqning rahbarligi har doim opa-singilning farzandlariga yoki boshqa ayol qarindoshlariga oʻtadi.

Manbalar

Adabiyotlar 
 
 Традиционные культы // Токарев С. А. Религия в истории народов мира. — М.: Политиздат, 1976. — С. 202-230. — (Библиотека атеистической литературы)
 Westermann D. The shilluk people, their language and folklore. Westport: Negro Universities Press, 1970. P. 187—194.

Havolalar 
 Реты шиллук на .
Afrika Xalqlari
Mezhozernoy sublast xalqlari
 Sudan Xalqlari
 Janubiy Sudan Xalqlari
Nil-sahar xalqlari
 Shimoliy Luo
Shina (xalq)

Shina (shina angst) — Hindiston (Jammu va Kashmir), shuningdek, Pokistonda yashovchi dard xalqi. Shina etnik hududining katta qismi Pokistonda — Gilgit-Baltiston viloyatida joylashgan. 1998-yilda taxminan 120 ming aholi yashar edi. Bir nechta lahjalar bilan ifodalangan shin tili hind-yevropa oilasining hind-eron boʻlimining dard guruhiga kiradi (Radloff, 1992. 412-bet).

Tarixi 
XIV-asrgacha (islom ularning hududiga kirib borgunga qadar) yer dehqonchilikni rivojlantirgan edilar. Knyazliklar oʻrtasida doimiy oʻzaro urushlar boʻlib turdi, buning natijasida qul bozorlariga qullarni joylashtirish amaliyoti keng tarqaldi. Kashmirning shimoli-gʻarbiy qismida joylashgan koʻplab qishloqlarda hali ham istehkomlar mavjud (Shtempel, 1963, 29-bet).

Kasbi kori 
Vodiylarda qoʻl dehqonchiligi — anʼanaviy mashgʻulot (don, bogʻdorchilik va mevali ekinlar; Gilgit vodiysida — uzum). Unumdor yerlar kam boʻlganligi sababli, Shina aholisi juda zich yashaydilar. Quritilgan meva va sabzavotlar oʻz mintaqalarida non yoʻqligi sababli donga almashtiriladi (Levin, 1963, 434-bet).

Togʻli hududlarda ular quyidagi hunarlar bilan shugʻullanadilar: chorvachilik, ovchilik, oltin qazib olish va boshqalar. Shuningdek, Shinaing anʼanaviy mashgʻuloti karvonlarga xizmat koʻrsatishdir (chunki Gilgit vodiysi savdo yoʻllari chorrahasida joylashgan). Ular yuk koʻtaruvchi hayvonlarni tashish va haydovchi sifatida ishlaganlar (Kochnev 1999, 463-bet).

Ijtimoiy tashkilot va din 
Qishloq jamiyati mavjud boʻlishda davom etmoqda. Shariat normalari oila va nikoh munosabatlarining asosidir. Dindorlar asosan musulmonlar (sunniylar, shialar, ismoiliylar) va buddistlardir. Ammo qadimgi eʼtiqodlarning qoldiqlari (animizm, ajdodlarga sigʻinish), shuningdek, hinduizm (Voskresensky, 2005, 434-bet).

Manbalar

Adabiyotlar 
 Кочнев В.И. Шина // Народы и религии мира / Глав. ред. В.А. Тишков. М.: Большая Российская Энциклопедия, 1999. С. 643.
 Народы Южной Азии / Под ред. М. Г. Левина. Издательство Академии наук СССР - М.: 1963. - С. 343.
 Пакистан: справочник / Глав. ред. М.И. Штемпель. - 3-е изд., испр. и доп. - М. : Наука, 1991. С. 29.
 Этносы и конфессии на Востоке: конфликты и взаимодействие / Отв. ред. А.Д. Воскресенский. М.: МГИМО (У). М. 2005. С. 434.
 Backstrom, Peter C. and Carla F. Radloff. 1992. Languages of northern areas. P. 412.

Havolalar 
 Шина на Ethnologue: Languages of the World
 1992 Sociolinguistic Survey of Shina
 Официальный сайт Пакистана

Yana qarang 
 Minaro
 Dards
 Osiyo Xalqlari
 Hindiston Xalqlari
Pokiston Aholisi
 Jammu va Kashmir aholisi
dard xalqlari
Doʻstlik (stadion, Kattaqoʻrgʻon)

"Doʻstlik" stadioni — Oʻzbekiston Respublikasining Samarqand viloyati, Kattaqoʻrgʻon shahridagi koʻp maqsadli stadionidir.

Stadion tavsifi 
U 5 mingga yaqin tomoshabinga moʻljallangan boʻlib, sigʻimi boʻyicha Kattaqoʻrgʻondagi eng yirik stadion hisoblanadi. Doʻstlik soʻzi oʻzbek tilida Doʻstlik/birodarlik maʼnolarini anglatadi. Oʻzbekistondagi koʻpgina stadionlaridan biri boʻlib, turli musoboqa, turnirlar, yoki madaniy tadbirlar oʻtkazilinuvchi joylardan biridir. Bu inshoot Samarqand viloyatiga oʻshgacha chiroy, oʻzgacha tarovat berib, viloyatning qurilish salohiyati yanada yuqori darajaga koʻtarib turadi.

Bu mahalliy „Sherdor“ va Kattaqoʻrgʻonning „Dinamo“ futbol klublarining uy arenasidir. 2018-yildan buyon „Sherdor“ futbol jamoasi oʻz uyidagi uchrashuvlarini aynan shu stadionda oʻtkazib kelmoqda. Stadion 1990-yilda qurilgan va Kattaqoʻrgʻon shahridagi eng yirik stadion hisoblanadi. Shaboda koʻchasida joylashgan. Stadion 5000 tomoshabinni sigʻdira oladi. Maydonning oʻlchamlari 112x72 metr. Kattaqoʻrgʻon kolleji oʻquvchilari futbol oʻyinlaridan tashqari stadionda turli xil mashgʻulotlar, sport musobaqalari va tadbirlari oʻtkaziladigan asosiy stadiyon hisoblanadi.

Havolalar 

 „Doʻstlik“ stadioni Yandex. Xaritalarda

Oʻzbekistondagi futbol stadionlari
Xurshid Shamsutdin

Xurshid Shamsutdin (asl familiyasi — Sharafutdinov) — oʻzbek sovet shoiri, dramaturg, teatr arbobi, rejissor va tarjimon. U 1941-yilda  Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan sanʼat arbobi boʻlgan. Oʻzbek musiqa drama janrining yaratuvchilaridan biri hisoblanadi.

Xurshid Shamsutdin 1892-yil may oyida Oʻzbekistonda tugʻilgan. U ijodining gullagan pallasi ayni 1912-yildan boshlanadi. Sheʼrlar, qissalar, komediyalar va adabiy-tanqidiy maqolalar muallifi sanaladi. Dramaturg 1915-yilda sahnada debyut rolini ijro etadi. U Toshkentdagi „Turon“ havaskorlar truppasida ozarbayjon, tatar va oʻzbek mualliflarining spektakllarida bir qator yumorga boy va oʻtkir xarakterga ega rollarni ijro etgan.

Xurshid Shamsutdin 1960-yil 13-sentabrda vafot etadi.

Tanlangan asarlar 

 1918-yilda „Yangi va koʻhna“ qissasi
 1918-yilda „Savodsiz boy“ qissasi
 1919-yilda „Kichik askar“ qissasi
 1920-yilda Siyovush oʻlimi fojeasi
 1920-yilda „Temirchi oʻgʻli“ dramasi
 1920-yilda „Turkiston“ tarixiy dramasi
 1924-yilda „Qaysi biri yaxshiroq“ musiqiy komediyasi
 1926-yilda „Kulgi va koʻz yoshlar“ musiqiy komediyasi va boshqalar.

Adabiyotlar 

 Teatralnaya ensiklopediya. Tom 5/Glav. red. P. A. Markov — M.: Sovetskaya ensiklopediya, 1967.
Mobile Legends: Bang Bang

Mobile Legends: Bang Bang, odatda ML yoki MLBB deb nomlanadi, bu ByteDance shoʻba korxonasi Moonton tomonidan ishlab chiqilgan va tatbiq etilgan mobil multiplayer onlayn jang maydoni (MOBA) oʻyinidir. 2016-yilda chiqarilgan oʻyin butun dunyo boʻylab, eng koʻp Janubi- Sharqiy Osiyoda mashhur boʻldi va oʻshandan beri 1 milliard yuklab olishdan oshib ketdi, oylik oʻyinchilar soni 100 millionni tashkil etdi. 2021-yilda Mobile Legends: Bang Bang 1 milliard AQSH dollari miqdoridagi yalpi daromadga erishdi, uning daromadining 44 foizi Osiyodan tashqarida boʻlib, bu oʻz janridagi eng global jozibador mobil oʻyinga aylandi.

Asosiysi, oʻyin kamida 10 soniyadan cheksiz muddatgacha davom etishi mumkin. Oʻyin jarayonida 5 kishidan iborat jamoa xuddi oʻzlari kabi tuzilgan jamoaga qarshi oʻynashadi. Anʼanaviy jang maydonidagi oʻyinni oʻz ichiga olgan oʻyinchilar dushman minorasini egallab, oʻzlarini himoya qilish uchun uchta yoʻlakda kurashishlari kerak. Klassik oʻyinlar singari bu oʻyinda daraja koʻtarish yoki oʻynash uchun pul toʻlash va qahramonlarni tayyorlash kabi mashgʻulotlar mavjud emas. Gʻoliblar va yutqazganlar mahorat, qobiliyat va strategiya asosida aniqlanadi.

Muvaffaqiyatga erishgandan soʻng, Moonton mobil afsonalar deb nomlangan bir nechta mintaqaviy turnirlarni yaratib, EA sport sahnasiga chiqdi: Janubi- Sharqiy Osiyo, Lotin Amerikasi va Yaqin Sharq va Shimoliy Afrika mintaqalarida Bang Bang Professional ligasi (MPL). Mobil afsonalar boʻyicha jahon chempionatida hozirgacha jami 15 davlat, jumladan Yaponiya, Rossiya va AQSh ishtirok etgan. Shuningdek, u Filippinda boʻlib oʻtgan 2019-yilda boʻlib oʻtgan Janubi-Sharqiy Osiyo oʻyinlarida kibersport boʻyicha birinchi medal uchun tanlangan 6 ta oʻyindan biri edi.

Dastlab Mobile Legends: 5v5 MOBA deb nomlangan oʻyinning 2016-yilda chiqarilishi boshqa MOBA oʻyini, League of Legends bilan oʻxshashligi sababli tanqidlarga uchradi. 2017-yil iyul oyida Riot Games mualliflik huquqini buzganlik uchun Moontonga qarshi daʼvo arizasi bilan chiqdi; ammo, ish forum non conveniens hisobiga Qoʻshma Shtatlardagi Kaliforniya markaziy okrug sudi tomonidan rad etildi. Oʻshandan beri Moonton farqlash va oʻyinni yaxshilash uchun bir nechta remodeling va qayta yangilanishlarini amalga oshirdi.

Manbalar

Havolalar 

 
  — lore exclusive
O'yin
Mobile legends
Suka cholg‘u asbobi

Suka ( — Polshada mashhur boʻlgan kamonli torli cholgʻu asbobi. XIX asrga oid rasmlaridan maʼlum, hozirda yoʻqolgan. Chol’gu asbobini qayta tiklashga urinishlar olib borilmoqda. Uchbu musiqa asbobini Polshaning zamonaviy musiqiy guruhlaridan Varshava Village Band qoʻllaydi.

Ushbu asbobdan Krit lirasida chalishganidek soz chalishgan, u tizzaga vertikal ravishda qoʻyilgan yoki kamarga osilgan. Torlarni tirnoqlari bilan borsilgan.

Asbob korpusi skripkanikiga oʻxshash, lekin boʻyni ancha kengroq va torlarni tortib turuvchi qoziqlari birmuncha qoʻpol. Torlar tonik, beshinchi (kvint) va oktavaga sozlangan.

Asbob tizzada ushlab turilb chalinadigan cholgʻu asboblari oilasi va zamonaviy skripka oʻrtasidagi „oʻtish davri“ cholgʻusi hisoblanadi.

Bugungi kungacha birorta ham haqiqiy suka yetib kelmagan, ammo asbob 1895-yilda Voytsex Gerson tomonidan akvarel kartinasidan rekonstruksiya qilingan.

Manbalar

Havolalar 

 Sharqiy Yevropa va loʻli skripkasi
Karamanoğlu Mehmed Bey

Karamanoğlu Mehmed Bey yoki Şemseddin Mehmed Bey (, ) — Karamanoğulları bekligining asoschisi Kerimüddin Karaman Beyning eng katta oʻgli boʻlib, beklikni 1261-1277-yillarda boshqargan.

Tarix 
Mehmed Bey 1240-yilda Larendrada tugʻilgan boʻlib, 1277-yilda 37 yoshida Koʻniyada vafot etgan. Mehmet Bey harbiy va maʼmuriy bilimga ega davlat arbobi boʻlib, oʻz atrofiga olimlarni toʻplab, ularga katta ahamiyat bergan.

XIII asr oʻrtalarida saljuqiylar davlat ishlarida fors tilidan foydalangan boʻlib, xalq esa oʻz ona tili boʻlmish turk tilida gaplashgan. Mehmet Bey millat boʻlib birga yashashning birinchi sharti boʻlgan til birligini taʼminlash zarurligini yaxshi bilgan. Bu ittifoqni amalga oshirish uchun Toros togʻlarida yashovchi barcha turkman qabilalarini oʻz atrofiga toʻplab, qoʻshin tuzadi.

Mehmed Bey oʻziga qarshi yuborilgan saljuqiy va moʻgʻul qoʻshinlarini magʻlub etib, Koʻniya'ga kirdi. Bu yerda yashovchi saljuqiy turklar Karamanoğlulari bilan birlashdilar. Qisqa vaqt ichida Konya viloyati va baʼzi atrofidagi viloyatlar Karamanoʻgʻullari tasarrufiga oʻtdi. Keyinchalik Saljuqiylar sultoni Izziddin Keykavusning oʻgʻli ekanligini daʼvo qilgan Cimriyni (Gʻiyosiddin Siyovush) hokimiyatga olib kelgan Mehmet Bey oʻzi vazir deb eʼlon qildi. Mehmed Bey dastlab moʻgʻullar zulmiga qarshi koʻp marta gʻalaba qozonib, muvaffaqiyatli qarshilik koʻrsatgan boʻlsa-da, ammo keyingi janglarning birida ikki ukasi bilan birga halok boʻlgan. U hukmdorligining oxirgi davrida turk tilini rasmiy til deb eʼlon qilish toʻgʻrisida farmon berdi. Bu farmoda „Bugundan boshlab hich kim devonda, dargohda, bargohda, majlista va xatto hamma yerda turk tilidan boshqa soʻz soʻzlamaydi.“ deb yozilgan boʻlib, Mehmed Bey, nafaqat siyosiy va harbiy gʻalabani, balki madaniy gʻalabani ham qoʻlga kiritdi.

Manbalar

Adabiyotlar 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Karamanoğulları bekligi
1240-yilda tugʻilganlar
1277-yilda vafot etganlar
Tangu do‘mbira

Tangu (xit. pinyin) — Xitoyning anʼanaviy zarbli cholgʻu asbobi (doʻmbira -baraban).

Tavsifi 

Tanguning bochkasimon shaklidagi tanasi ailanthus, chinor, qayin, terak yoki boshqa turdagi yogʻochlardan yasalgan va uzunligi 60 dan 80 santimetrgacha va diametri 20 dan 100 santimetrgacha yoki undan koʻp boʻladi. Odatda u qizil rangga boʻyaladi. Baraban 4 ta temir halqa vositasida tanaga mahkamlanadi yoki yogʻoch ramkaga oʻrnatiladi.

Doʻmbira pardalari tanguning ikki tomonida joylashgan boʻlib, sigir, choʻchqa yoki echki terisidan tortiladi.

Tangada soz chalish uchun ikkita yogʻoch tayoqdan foydalaniladi.

Tangu buddaviylik marosimlari va teatr tomoshalarida hamda Xitoy musiqasining koʻp turlarida ishlatiladi; jumladan, turli oʻlchamdagi tangular Pekin opera orkestri tarkibiga kirishi mumkin.

Sozandalar anʼanaviy ravishda Xitoy Yangi yilining ilk kunlarida sher raqsini ijro etish chogʻida Datangu (línínín ; katta tangu yoki sher tangu)ni ishlatishadi.

Syaotangu ( ; kichik tangu) esa vertikal ravishda chalinadi.

Manbalar
Mansur Abdulin

Mansur Abdulin (1919—1996) — Ikkinchi jahon urushi qatnashchisi, tatar millatiga mansub komsomolchi. Sovet Sotsialistik Respublikasi Ittifoqi armiyasiga 1938-yilda Fargʻona viloyati Lenin tumani voyenkomatidan harbiy xizmatga chaqirtirilgan. 167-artelleriya polki gvardiyasi, 6-batalyon qurol-aslahalar komandiri, gvardiya serjanti. Komandirlik vaqtida katta serjant Abdulin Qizil armiyaning mudofasi yorib oʻtilmasligini taʼminlagan hamda dushmanlarning 8-harbiy tankini tor-mor qilgan.

Biografiyasi 
Mansur Idiatovich Abdullin 1919-yil 15-sentyabrda Ufa viloyati Belebeevskiy tumani Qirgʻiz-Miyaki qishlogʻida (boshqa maʼlumotlarga koʻra, Sterlitamak tumani Sterlibashevo qishlogʻida, hozirgi Sterlibashevskiy tumani) tatar dehqon oilasida tavallud topgan.

1927-yilda Qirgʻiz-Miyakdagi oʻrta maktabda taʼlim ola boshlaydi, keyinchalik mahalliy kolxozda mehnat qiladi. 1937-yilda Oʻzbekiston SSRga koʻchib oʻtib, Leninsk shahridagi (hozirgi Oʻzbekistonning Andijon viloyati Asaka shahri) „Arkabesh“ ishchi artelida savodsizlikni yoʻq qilish boʻyicha oʻqituvchi boʻlib ishlay boshlaydi.

1938-yilda (boshqa maʼlumotlarga koʻra, 1939-yilda) Fargʻona viloyati Leninskiy tuman harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqirtiriladi. 1941-yildan Ikkinchi jahon urushida ishtirok eta boshlaydi. 194-yil kuzida jangda ogʻir yaralanib, davolanish uchun gospitalga yuboriladi. 1942-yil iyul oyida sogʻligini tiklaganidan soʻng yana qayta xizmatga qaytadi. Gʻarbiy front, Markaziy front, 1 va 2-Belorussiya frontlaridagi janglarda ishtiok etgan. Smolensk, Stalingrad va Kursk janglarida ham ishtirok etgan.

1943-yil 10-iyulida Molotichi qishlogʻi yaqinida (Kursk viloyati Fatejskiy tumani) 167-gvardiya yengil artilleriya polkining qurolli kuchlari komandiri (3-gvardiya yengil artilleriya brigadasi, 1-gvardiya artilleriya otishma diviziyasi, 70-sonli gvardiya serjanti) Abdulin dushman hujumini qaytarishda koʻrsatgan oʻziga xos jasorati bilan boshqalardan ajralib turadi. 60 ta tank va nemis piyoda askarlari Abdulin turgan oʻq otish hududiga uch marta hujum uyushtiradi, hududga 150 ta havo bombasi tashlanadi, bir necha yuz snaryad va minalar otiladi. Qattiq jang paytida toʻgʻridan-toʻgʻri oʻqqa tutilgan Abdulin yuzaga kelgan ogʻir vaziyatga qaramay, dushmanning 8 ta tankini, shu jumladan, 3 ta „Tigr“ tankini va dushman piyodalari batalyonini yoʻq qilishga erishadi, biroq oʻzi ham jangda snaryad parchalaridan og‘ir yaralanadi.

Mansur Idiatovich Abdulin 1996-yil 8-iyunda Ufa shahrida vafot etadi.

Mukofotlari 
Mansur Abdulin Mansur Idiyatovich jangda koʻrsatgan jasorati va fidokorligi uchun 1943-yilning avgustida Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berilgan.

1943-yil 5—9-iyul oylaridagi janglarda Teploe — Samodurovka qishloqlari hududida Abdulin 1943-yil 10-iyuldagi buyrugʻi bilan Jagala 3-gvardiya brigadasi komandiri tomonidan Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlanadi.

Manbalar 

Ikkinchi jahon urushi qatnashchilari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
1919-yilda tugʻilganlar
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʻzolari
Alanga (futbol klubi)

"Alanga" — Qashqadaryo viloyati Koson tumanidagi sobiq oʻzbek futbol klubi.

Nomlari 
 2000-2001-yy. — „Oltin Tola“
 2009-2011-yy. — „Yerqoʻrgʻon“
 2012-y. — „Yoshlik“
 2013-yildan hozirgacha — „Alanga“

Tarixi 
Klub, 2000-yilda tashkil etilgan va 2009-yilda qayta tuzilgan. 2 mavsum davomida Oʻzbekiston chempionatining Ikkinchi ligasida (2009 va 2010-yillar) hamda 7-mavsumda Birinchi liga bahslarida (2000-2001 va 2011—2015-yillar) ishtirok etgan.

Yutuqlari 
 Birinchi liga bahslarida 4-oʻrin (2011).

Havolalar 
 Клуб в базе footballfacts

Oʻzbekiston futbol klublari
Qashqadaryo viloyati futbol klublari
2000-yilda Oʻzbekistonda tashkil etilganlar
2009-yilda Oʻzbekistonda tashkil etilganlar
Evgeniy Abdullayev

Evgeniy Viktorovich Abdullayev (1971-yil 19-aprelda Toshkent shahrida tugʻilgan) — Oʻzbekistonda muqim turuvchi rus shoiri, yozuvchisi va tanqidchisi. U faqatgina tanqidiy maqolalarni oʻzining asl ismi-sharifi bilan, sheʼriy va nasriy asarlarini Suhbat Aflotuniy taxallusi bilan chiqaradi.

Yevgeniyning bolaligi Namanganda oʻtgan. 1978-yildan buyon Toshkent shahrida yashaydi. 1993-yilda boʻlajak yozuvchi ToshDU (Toshkent davlat universiteti, ayni kunda Oʻzbekiston milliy universiteti deb yuritiladi)ning falsafa fakultetini tamomlagan.

„Arion“, „Xalqlar doʻstligi“, „Sharq yulduzi“, „Bayroq“, „Iyerusalim jurnali“, „Yoshlik“, „Oktyabr“ jurnallarida, „Kichik ipak yoʻli“ almanaxlarida (Toshkent — Moskva, 1999-2005-yillarda) va „Interpoeziya“ (Nyu-York — Moskva, 2005-yilda) va boshqalar. „Oktyabr“ jurnali (2004-2006-yillarda), „Rossiya mukofoti“ (2005-yilda), „Triumf“ yoshlar mukofoti (2006-yilda) laureati.

Shuningdek, Yevgeniy Viktorovichni „Romans va eskizlar“ (R.Elinina adabiyot nashriyoti, Moskva, 2003), „Kesilgan quloq peyzaji“ (R.Elinina nashriyoti, Moskva, 2008). „Toshkent romani“ (Amfora, 2006, Sankt-Peterburg), „+39“ (2011), „Avliyoga itoat“ (2015), „Chumoli podishoh“ (2016) va boshqalar sheʼriy kitob toʻplamlari hisoblanadi.

2006-yildan yozuvchi „Sharq yulduzi“va „Xalqlar doʻstligi“ jurnallari tahririyat kengashi aʼzolari safidan oʻrin olgan.

Havolalar 

 Suxbat Aflatuni v „Jurnalnom zale“
 Olga Balla. A chetvyortomu ne bivat. „Drujba narodov“ № 5, 2016
 Dmitriy Tonkonogov. Iz knijnix lavok. „Arion“ № 4, 2008
 Mariya Galina Suxbat Aflatuni. Tashkentskiy roman. jurnal „Znamya“ № 8, 2007
 Vladimir Gubaylovskiy Knijnaya polka Vladimira Gubaylovskogo jurnal „Noviy mir“, 2008, № 7
 Dmitriy Novoxatskiy Transkulturniy tekst i tendensii russkogo literaturnogo meynstrima: „Tashkentskiy roman“ Suxbata Aflatuni. jurnal Mundo Eslavo № 18 (2019)
 Sergey Shulakov Logos — mujskogo roda. Russkoyazichniy pisatel iz Tashkenta i poklonenie volxvov. „Nezavisimaya gazeta“, 25.02.2016

Manbalar 

1971-yilda tugʻilganlar
19-aprelda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Oʻzbekistonlik yozuvchilar
Oʻzbekistonlik shoirlar
Rossiyalik shoirlar

Oʻzbekiston faylasuflari
Oʻzbekiston muharrirlari
Oʻzbekiston adabiyotshunoslari
Güneri Bey

Güneri Bey () — Karamanoğulları bekligining asoschisi Kerimüddin Karaman Beyning oʻgli boʻlib, beklikni 1277-1300-yillarda boshqargan. Guneri bey moʻgʻullarga muvaffaqiyatli qarshilik koʻrsatib, beylik hududini kengaytirish uchun koʻp ishlarni amalga oshirgan.

Tarix 
Güneri Bey akasi Karamanoğulları bekligining ikkinchi beki Karamanoğlu Mehmed Bey 1277-yilda moʻgʻullar tomonidan oʻldirilganidan soʻng, beklik taxtiga oʻtirgan. Güneri Bey hukmdorligining dastlabki davrlarida beklikda hech qanday tarixiy ahamiyatga ega muhim voqealar sodir boʻlmagan. Ammo u 1284-yilda Saljuqiylar davlatida roʻy bergan fuqarolar urushidan foydalanib, saljuqiylar taxti uchun ikki kichik shahzodani qoʻllab-quvvatladi (Mehmet I siyosatidan unchalik farq qilmaydi). U keyin Saljuqiylarning beklarbeki (beylerbeyi) deb ham eʼlon qilindi. Ammo Hulokuiylar davlati xoni Argʻun ibn Abaqaxon aralashuvi bilan oʻz hududlariga qarab chekinishga va Koʻniya sultonligining ichki ishlariga aralashmasligiga majbur boʻldi. 1287-yilda u oʻsha paytda Kilikiya Armaniston qirolligi tarkibiga kirgan Tarsga bir qancha hujumlar uyushtirdi. Biroq Armaniston hukmdori Leon II ni qoʻllab-quvvatlagan saljuqiylar va moʻgʻullar uning hududiga bostirib kirib, poytaxti Karamanni yondirib, taladilar va uni ortga chekinishga majbur qiladilar. Keyingi yili u saljuqiylar hukmdorlariga vassal boʻlishni qabul qildi.

1294-yilda u Armaniston va Kipr qirolligi koalitsiyasi tomonidan saljuqiylardan tortib olingan Oʻrta yer dengizidagi muhim port shahar Alayni turk aholi uchun qaytarib oldi.

Güneri Bey 1300-yilda vafot etgan boʻlib, undan soʻng beklik taxtiga ukasi Bedreddin Mahmud Bey oʻtirdi.

Manbalar 

Karamanoğulları bekligi
1300-yilda vafot etganlar
Olimpiya (stadion, Samarqand)

"Afrosiyob arena"— Oʻzbekistonning Samarqand shahridagi koʻp maqsadli stadion. 12500 tomoshabinga moʻljallangan bu stadion Samarqanddagi 13800 tomoshabinga moʻljallangan “Dinamo” stadionidan keyin ikkinchi oʻrinda turadi. Bu mahalliy “Sherdor” futbol klublari va “Dinamo” yoshlar jamoasining uy arenasidir. 2015-yilgacha Samarqandning yana bir klubi “Registon” oʻz uyida bo'lgan uchrashuvlarini shu stadionda oʻtkazgan. Stadion 1989-yilda qurilgan va Samarqand viloyatidagi eng yirik stadionning biri. O'zbekistondagi ko'pgina stadionlaridan biri bo'lib, turli musoboqa, turnirlar, yoki madaniy tadbirlar o'tkazilinuvchi joylardan biridir. Bu inshoot Samarqand viloyatiga o'shgacha chiroy, o'zgacha tarovat berib, viloyatning qurilish salohiyati yanada yuqori darajaga ko'tarib turadi.

Tarixi 
“Afrosiyob arena” stadioni Samarqand olimpiya zaxiralari kolleji tomonidan foydalaniladigan yirik sport majmuasining bir qismidir. Samarqandning shimoliy qismida, Ibn Sino koʻchasining gʻarbiy va shimoliy qismlarida, janub tomondan Rudakiy koʻchasida joylashgan. Stadion Sovet davrida, ba'zi ma'lumotlarga ko'ra, 1989 yilda qurilgan.

Bir muddat “ Registon ” va “ Sherdor ” futbol klublari o'z uyida bo'lgan uchrashuvlarini stadionda o'tkazishgan. 2011 -yilda “Dinamo” stadioni kapital ta’mirlanayotganda “Dinamo” futbol klubi oʻz uyida bo'lgan uchrashuvlarini shu stadionda oʻtkazishgan. Ayni damda stadionda “Dinamo” yoshlar jamoasining o'z uyida bo'ladigan uchrashuvlari oʻtkazadi. Stadion olimpiya zaxiralari kollejining mahalliy jamoalariga ham mezbonlik qiladi.

Olimpiya zaxiralari kolleji oʻquvchilari futbol oʻyinlaridan tashqari stadionda mashgʻulotlar olib borishadi, shahar, viloyat, respublika miqyosida turli sport musobaqalari va tadbirlari (futbol, ​​yengil atletika va boshqalar) oʻtkaziladi.

Tavsifi

Xalqaro o'yinlar 
2007 yil Afrosiyob stadionida London-2008 Olimpiada o'yinlar saralash bosqchi doirasida O'zbekiston olimpiya terma jamoasi Suriya olimpya terma jamasini qabul qilgan

Yana qarang

Manbalar

Havolalar 

 Futbolfacts.ru sayti asosida stadion haqida ma'lumot   Архивная копия
 Stadion haqida ma'lumot wildstat.ru saytida  Архивная копия  -da arxivlangan
 Stadion haqida ma'lumot wikimapia.org saytida

Oʻzbekistondagi futbol stadionlari