MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Abdulloh ibn Rovoha masjidi

Abdulloh ibn Rovoha masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Masjid tumandagi eng eski masjidlaridan biri hisoblanadi.

Joylashuvi va faoliyati 
Abdulloh ibn Rovoha jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Chigʻatoy Oqtepa qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Oʻzbekiston jamoa xoʻjaligi, S. Karimov koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Gʻaybullo domla Madaminov hisoblanib, namozxonlar machitga tashrif buyurgan aholi vakillari va mehmonlar, ziyoratchilar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Chigʻatoy Oqtepa qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Oʻzbekiston jamoa xoʻjaligida istiqo, at qiluvchi mahalliy aholi vakillari, S. Karimov mahalla fuqarolar yigʻini, S. Karimov tor koʻchasi va unga qoʻshni boʻlgan hududlardan namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi.

Tarixi 
Abdulloh ibn Rovoha jome masjidi qachon, kim tomonidan qurilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. Ushbu masjid Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 15-avgust kunida roʻyxatdan oʻtib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan.

Manbalar

Havolalar 
Abdulloh ibn Rovaha" jome masjidida Qurbon hayiti

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Orxideyasimon gulsafsar

Orxideyasimon gulsafsar () – bir urugʻpallalilar sinfi, gulsapsardoshlar oilasi, iris turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati, Ugom, Piskom, Qorjontov, Chatqol, Qurama togʻ tizmlarida va Ohangaron daryosi havzasida tarqalgan.

Tavsifi 
Balandligi 15-25 sm gacha yetadigan koʻp yillik, piyozchali oʻsimlik. Ildizi urchuqsimon shaklda biroz yogʻonlashgan. Piyozchasining diametri 2,5-3 sm. Poyasining uzunligi 5-20 sm, sirti och yashil, tuksiz, silliq. Barglari yashil, bandsiz ostki qismi bilan poyani oʻrab turadi, shakli oʻroqsimon, cheti oq hoshiyali, biroz dagʻal. Gullari poya uchida yakka yakka joylashgan, 3-5 dona, och sariq tusda, changlanishdan keyin gultojibarglari binafsharang tusga kiradi. Tashqi gulbargchalari 3,5-4,5 sm, och sariq tusda. Ichki gulbarglarining uzunligi 1-1,5 sm, yaproqlari uchli. Aprel oyida gullab mevasi mayda pishib yetiladi. Urugʻi va piyozchalari orqali koʻpayadi.

Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Yovvoyi holatda kam uchraydi. Toshkent viloyati, Ugom, Piskom, Qorjontov, Chatqol, Qurama togʻ tizmalarida va Ohangaron, Oygaying, Maydontol daryosi havzasida tarqalgan. Adir va togʻ mintaqalarining toshli shagʻalli tuproqlarida oʻsadi. Maʼlum bir tuproq sharoitiga moslashganligi va raqobatga chidamsizligi sababli yovvoyi holatda kam uchraydi. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida oʻstirilmoqda. Chatqol davlat qoʻriqxonasi va Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent geografiyasi
Anas ibn Malik masjidi

Anas ibn Malik masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Masjid tumandagi eng eski masjidlaridan biri hisoblanadi.

Joylashuvi va faoliyati 
Anas ibn Malik jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Alisher Navoiy koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Xolmamat domla Xurramov hisoblanib, namozxonlar machitga tashrif buyurgan aholi vakillari va mehmonlar, ziyoratchilar bilan doimiy muloqotda boʻlib turadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Alisher Navoiy koʻchasi, tor koʻchasi va unga qoʻshni boʻlgan hududlardan namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi. Masjid binosi zamonaviy talablar asosida qurilgan, namozxonlar uchun tahoratxona, bosh imom-xatibi xonasi, kutubxonadan tashrif buyuruvchilar foydalanishlari mumkin.

Tarixi 
Anas ibn Malik jome masjidi qachon, kim tomonidan qurilganligi haqida aniq dalillar yoʻq. Ushbu masjid Oʻzbekiston Respublikasi Adliya vazirligi, Toshkent viloyat adliya boshqarmasi tomonidan 1998-yil 15-avgust kunida davlat roʻyxatidan oʻtkazilib, uning ustavi viloyat adliya boshqarmasida roʻyxatga olingan. Jome masjidning binosi namozxonlar uchun qulay va yetarli shart-sharoitlar yaratilgan boʻlib, tashqaridan kelgan har qanday mehmon, sayyoh, yoʻlovchilar uchun barcha imkoniyatlar yaratilgan.

Manbalar

Havolalar 
Abdulloh ibn Rovaha" jome masjidida Qurbon hayiti

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Gvelesiani Nikolay Germanovich

Nikolay Germanovich Gvelesiani ( 1887-yil, Gantiadi qishlogʻi, Kutaisi viloyati, Shorapan tumani, Rossiya imperiyasi — vafot etgan yili nomaʼlum, Gurjiston SSR, Zestafoni tumani, Gantiadi qishlogʻi )

Zestafoni tumani, Xose Dias nomidagi kolxozning boʻgʻinchisi. 

Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1949).

Biografiya 
1887-yilda Kutaisi viloyati Shorapan tumani Gantiadi qishlog'ida dehqon oilasida tugʻilgan. Kollektivlashtirishning dastlabki yillarida u oddiy kolxozchi, urushdan keyingi yillarda esa Zestafonskiy tumanidagi Xose Dias nomidagi uzumchilik kolxozida boshqaruvchi sifatida faoliyat yuritgan.

1948-yilda Nikolay Gvelisiani boshchiligidagi brigada 3 gektar maydonning har gektaridan o‘rtacha 80 sentnerdan uzum olishga muvaffaq boʻlishdi va shu munosabat bilan SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1949-yil 9-avgustdagi farmoni bilan unga Lenin ordeni, “1948 yilda yuqori uzum hosili olgani uchun” Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni hamda Oʻroq va bolgʻa oltin medali berildi.

Xuddi shu farmon bilan Xose Dias nomidagi kolxoz ishchilari, brigadir Valerian Bichievich Talaxadze va xodimlari Anna Georgievna Tkemaladze, Galina Silionovna Tkemaladze, Sinepor Galaktionovich Tkemaladzega ham Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berildi.

1950-yildagi mehnat natijalariga koʻra yutuqlari uchun u 1951-yilda ikkinchi Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

Nafaqaga chiqqanidan soʻng u tugʻilgan Gantiadi qishlogʻida yashadi. Uning vafot etgan sanasi nomaʻlum.

 Mukofotlar

 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni - ikki marta (1949; 05.07.1951)

Havolalar 

 
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1887-yilda tugʻilganlar
Enoteka

Enoteka (koʻplik : Enoteche) – italyancha soʻz boʻlib, yunoncha „sharob ombori“ (Oeno/Eno- nōs " sharob „ va teca ĘĮrecepta, ombori) degan maʼnoni anglatuvchi yunoncha soʻzdan olingan. Lekin Italiyada paydo boʻlgan mahalliy yoki mintaqaviy sharob doʻkonining maxsus turini tasvirlash uchun ishlatiladi.

Haqiqiy enoteka, birinchi navbatda, tashrif buyuruvchilar yoki sayyohlarga ushbu vinolarni oʻrtacha narxda tatib koʻrish va ehtimol ularni sotib olish imkoniyatini berishga qaratilgan. Enoteka koʻpincha qishloq yoki mintaqadagi paxtakorlar yoki paxtakorlar yoki turizm tashkilotlari bilan hamkorlikda olib boriladi. Bunday muassasalarning „vino kutubxonalari“ deb nomlanishining sababi shundaki, ular har bir sharobni koʻproq miqdorda sotadigan oddiy savdo nuqtalari sifatida emas, balki mahalliy vinolar haqida amaliy maʼlumot manbai sifatida moʻljallangan yoki birinchi navbatda belgilangan mijozlar uchun moʻljallangan. Koʻpincha enoteka har bir vinoning oz miqdorini saqlaydi va tatib koʻrgandan keyin koʻp miqdorda sotib olmoqchi boʻlgan mijozlar toʻgʻridan-toʻgʻri ishlab chiqaruvchilarga murojaat qilishlari kerak boʻladi.

Yangi tanga zarb qilinishidan oldingi uzoq davom etgan anʼana bu Palazzo Antinori, Florensiyadagi vino doʻkoni boʻlib, u yerda Antinori sharoblari bir asrdan koʻproq vaqt davomidan beri saqlanib kelinmoqda.

Enoteka Alp togʻlarining shimolidan Avstriyagacha va Avstriyadan Germaniyaga nemis nomi Vinothek ostida tarqaldi.

Enoteka bilan bogʻliq boʻlish, katta yoki taniqli ishlab chiqaruvchilarga qaraganda kichikroq, unchalik taniqli boʻlmagan ishlab chiqaruvchilar uchun koʻproq foydalidir. Tasodifiy tashrif buyuruvchilar enotekani topishda qiynalishmaydi va kimdir bir nechta shisha sotib olish uchun kelsa, ishlab chiqaruvchi oʻz vino zavodida rozetkani ochiq saqlashi shart emas. Boshqa tarafdan, tatib koʻrish, taqqoslash va raqobat qilish uchun koʻplab sharoblar yonma-yon mavjud boʻlsa, yaxshi ishlaydigan vinochilik korxonalari uchun yaxshiroqdir.

Vino doʻkonlari va restoranlar 
Baʼzi joylarda enoteka konseptsiyasi mashhur boʻlganligi sababli, „muntazam yuqori darajadagi“ vino doʻkonlari baʼzan mahalliy vinolarga eʼtibor bermasdan yoki tashrif buyuruvchilarning maʼlumot ehtiyojlarini qondirmasdan oʻzlarini enoteka yoki Vinothek deb atashadi. Sifatli vino doʻkonlari hozir italyan tilida koʻpincha enoteka deb ataladi. Ilgari Bottiglieria koʻp ishlatilgan, ammo hozir foydalanilmayapti.

Baʼzi enotekalar sharob bilan gazak sifatida xizmat qilganligi sababli, enoteka baʼzi vino barlari yoki restoranlarining nomi sifatida ham ishlatilgan, ayniqsa italyan taomlari bilan bistro uslubidagi restoranlar.

Vino kutubxonalari 
Enoteka, Vinothek yoki Œnothèque (tegishli fransuz atamasi) soʻzning ikkita qoʻshimcha maʼnosida „sharob kutubxonalari“ ni tasvirlash uchun ham ishlatilishi mumkin:

Manbalar

Havolalar 
 Ushbu maqola shuningdek, Nemis Vikipediyasidagi ikkita maqoladan maʼlumotlarni oʻz ichiga oladi: Enoteca, 2007-yil 22-sentyabr va Vinothek, 2008-yil 11-yanvardagi versiya .
Troitskiy Georgiy monastiri

Troitskiy Georgiy monastiri – Oʻzbekistonning Chirchiq shahrida joylashgan Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugiga qarashli Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining pravoslav monastiri.

Monastir tarixi 
Monastir Rus pravoslav cherkovi Muqaddas Sinodining 1996-yil 22-fevraldagi qarori bilan Chirchiq shahrida mavjud boʻlgan Georgiy cherkovi cherkovi negizida ochilgan.

Muqaddas Troitskiy Georgiy monastiri tarixi XIX asrning oxiriga, Turkiston viloyati Troitskoye qishlogʻida (hozirgi Oʻzbekiston Respublikasi, Chirchiq shahri) qishloq aholisi uchun ibodatxona qurilishi boshlangan paytdan boshlanadi. 1895-yil 11-sentyabrda Turkiston kengashi qishloq aholisiga maʼbad qurish uchun yeparxiya ichida ehson yigʻish maqsadida kitob chiqardi.

1897-yil 1 fevralda foydalanishga topshirilgan cherkov qurildi. Cherkovda 1897-yil 9-fevralda Buyuk shahid Georgiy sharafiga yeparxiya ruhoniylari Yevstafiy Lyubimskiy va birinchi ruhoniy boʻlgan Konstantin Stoberskiy tomonidan muqaddas marosim amalga oshirildi. Bu cherkovning binosi bugungi kungacha saqlanib qolgan.

Sovet davrida 1931-yilda ibodatxona yopilgan va unda otxona qurilgan. Keyinchalik ibodatxona binosi avval qishloq sovetiga, keyin esa bolalar bogʻchasiga koʻchirildi. Maʼbadning qoʻngʻiroq minorasi buzib tashlangan.

Maʼbad 1945-yilda cherkovga qaytarilgan.

1980-yilda sovet va rus arxitektori V. I. Piskarev boshchiligida ibodatxonada restavratsiya ishlari olib borildi.

Monastir hozirda 
Monastirda birinchi monastir soch kesish 2004-yilda Toshkent va Markaziy Osiyo mitropoliti Vladimir (Ikim) tomonidan amalga oshirilgan.

Ikkinchi soch kesish marosimi 2004-yil 9-sentyabrda boʻlib oʻtdi. Oʻsha kuni ruhoniy Sergey Korostylev rohib boʻldi.

2012-yildan beri monastirda xizmatlar har kuni oʻtkaziladi.

2013-yilda monastirning tarkibiga 11 kishi kirgan: bitta abbat, uchta ruhoniy, bitta sxemamonk, ikkita rohib va boshqalar.

Galereya

Manbalar

Havolalar 
 Официальный сайт Свято-Троице-Георгиевского монастыря
 Официальный сайт Ташкентской епархии
 Адрес храма на Pravoslavie.uz
Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Oʻzbekistondagi xristian binolari
Chirchiq
Eshonguzar masjidi

Eshonguzar masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan. Masjid tumandagi eng eski masjidlaridan biri hisoblanadi.

Joylashuvi va faoliyati 
Eshonguzar jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Alisher Navoiy koʻchasida joylashgan. Masjidning bosh imom-xatibi Odidjon oʻgʻli Mamajonov hisoblanadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorta uchun Turkiston qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Alisher Navoiy koʻchasi va unga qoʻshni boʻlgan hududlardan namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi.

Tarixi 
Eshonguzar jome masjid Zangiota tuman Eshonguzar qishloq fuqarolar yigʻinining faol aholi tomonidan 1992-yilda hashar yoʻli orqali qurilgan. Masjid hududi 0,20 gektar maydonda joylashgan boʻlib, 1 dona xonaqoh, 1 dona ayvon, 4 dona kichik va 1 dona katta gumbazdan iborat. Masjid atrofida Eshonguzar qabristoni joylashgan.
„Eshonguzar“ jomeʼ masjidida 650 nafar namozxonlar ibodat qilish imkoniyatiga ega boʻladi. Masjid 2013-yilda qayta taʼmirlangan.
Masjid hovlisida tarixiy ahamiyatga ega boʻlgan maqbara mavjud boʻlib, u 1848-yilda tugʻilib, 1922-yilda vafot etgan Lutfulla eshon Madali eshon oʻgʻliga tegishli hisoblanadi, hamda, qabrning bosh tarafidagi marmarga „basmala“dan soʻng „Gʻofir“ surasi 40 oyat suls xatida yozilgan.

Manbalar

Havolalar 
Abdulloh ibn Rovaha" jome masjidida Qurbon hayiti

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Albert kisroni

Albert kisroni () — ikki urugʻpallalilar sinfi, gulxayridoshlar oilasiga mansub gulli o‘simlik turi. Hayotiy shakli buta. O‘zbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati G‘arbiy Tyan-Shan, Chatqol, Qurama, Piskom tog‘ tizmalarida, sernam va unumdor tuproqlarda tarqalgan.

Tavsifi
Balandligi 1,5 metrgacha yetadigan buta. O‘q ildiz sistemasiga ega. Poyasi bir nechta yog‘ochlashgan. Eskirgan shoxlari qo‘ng‘ir kulrang, yangi novdalari yashi va yotiq tukli. Barglari poyada navbatma-navbat va qarama qarshi joylashgan, uzunligi 1,5-3 sm, eni 0,5-1,5 sm asosi ponasimon, uchi to‘mtoq, har ikki tomoni tukli, poya pastidagi barglari bandsiz. Gulqo‘rg‘oni murakkab, a'zolari qo‘shilmagan erkin. Gullari ikki jinsli, 5-13 ta gul birlashib soyabonsimon boshcha to‘pulni hosil qiladi. Gulbandi 1,5 sm yashil yotiq tukli. Gultojibarglari sariq. Hasharotlar yordamida changlanadi.Mevasi quruq yong‘oq meva. Yong‘oqchasi gulqo‘rg‘on bo‘laklari bilan o‘ralgan. Iyun iyul oylarida gullab mevasi avgustda pishib yetiladi. Urug‘i va vegetativ yoʻl bilan koʻpayadi.

Tarqalishi va o‘sish sharoiti
Tabiatda juda kam tarqalgan. Toshkent viloyati G‘arbiy Tyan-Shan, Chatqol, Qurama, Piskom tog‘ tizmalarida uchraydi. Archazorlar, butazorlar orasida sernam, yumshoq va sernam tuproqlarda o‘sadi. Ma'lum bir tuproq sharoitiga moslashganligi sababli areali qisqarib ketgan. Chatqol biosfera rezervati qo‘riqxonasi va Ugom-chatqol davlat tabiat milliy bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent geografiyasi
Pokrovskiy monastiri

Muqaddas Pokrovskiy monastiri Oʻzbekistonning sobiq Soldatskoye qishlogʻi boʻlgan Doʻstobod shahrida joylashgan Rus pravoslav cherkovining Oʻrta Osiyo mitropolit okrugining Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasining amaldagi pravoslav monastiridir.

Tarixi 
Turkiston viloyati Rossiya imperiyasi tarkibiga kirgandan soʻng hozirgi Doʻstobod shahri joylashgan hududga ruslar kelib joylasha boshlagan. Yersiz dehqonlar bu yerga boʻsh yerlar qidirib, Rossiyadan kelishadi. Siyosiy jihatdan baʼzi fuqarolar ham bu yerga surgun qilindi. Hukumat kazaklar va faxriy askarlarni ham bu yerga koʻchirdi, ularga sodiq xizmat uchun mukofot sifatida yer uchastkalari ajratildi. 1890-yillarda qochqinlar Volga boʻyi va Voronej viloyatida qurgʻoqchilik va hosil yetishmovchiligi tufayli yuzaga kelgan ocharchilikdan qochish uchun bu yerga koʻchib oʻtishni boshladilar. XX asr boshlarida Turkistonda paydo boʻlgan 120 ta rus qishlogʻi orasida quyidagi qishloqlar bor edi: Voskresennskoye, Blagoveshchenskoye, Bogoroditskoye, Russkoye, Soldatskoye, Chinoz, Yangiyoʻl va boshqa qishloqlar Ohangaronning quyilish qismida vujudga kelgan.

XX asrning boshlarida Soldatskoye qishlogʻida bu yerga koʻchirilgan kazaklar va boy dehqonlar Bibi Maryamning shafoat bayramiga bagʻishlangan birinchi cherkovni qurishdi. Cherkov 1917-yil general-gubernator Konstantin Petrovich fon Kaufmanning ichki siyosati sabab kech foydalanishga topshirildi.

1933-yilda maʼbad buzib tashlangan. 1942-yilda dindorlar frontga ketgan qishloq aholisi uchun ibodat qilish uchun uy sotib olishga muvaffaq boʻlishdi.

Dastlab, 1992-yilda bu yerda Avliyo Troitse Nikolskiy ayollar monastiri tashkil etilgan.

1998-yil 15-avgustda Muqaddas Sinod qarori bilan u Pokrovskiy monastiriga aylantirildi. Shu bilan birga, Toshkent viloyati hokimligi qarori bilan adliya boshqarmasi tomonidan monastir davlat roʻyxatidan oʻtkazildi. Oʻsha paytda monastirda turli millatlarga mansub 12 rohiba boʻlgan.

1999-yilda Mitropolit Vladimirning (Ikim) duosi bilan ular juda vayronaga aylangan eski ibodatxona oʻrnida yangi cherkov qurishni boshladilar va 2013-yilda u yerda mitropolit Vinsent boshchiligida muqaddas marosim oʻtkazildi.

Bugungi kunda monastirda 30 ta rohiba istiqomat qiladi.

Galereya

Manbalar

Havolalar 
 Адрес храма на Pravoslavie.uz 
 В Ташкентской области произошло чудо
 Покровский женский монастырь (Дустабад)  
 Павел Кравец Свято-Покровский женский монастырь хранит свет православной веры в сельской глубинке Узбекистана 
Toshkent va Oʻzbekiston yeparxiyasi
Oʻzbekistondagi xristian binolari
Abdujalilbob masjidi

Abdujalilbob masjidi – Oʻzbekiston Respublikasi Musulmonlar idorasi tasarrufidagi jome masjid boʻlib, Toshkent viloyati, Zangiota tumanida joylashgan boʻlib, tuman masjid va madrasalar tarkibiga kiradi.

Joylashuvi va faoliyati 
Abdujalilbob jome masjidi Toshkent viloyati hududidagi Zangiota tumani, Oʻrta ovul qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli Amir Temur koʻchasida joylashgan. Mazkur masjidning bosh imom-xatibi Nigʻmatilla domla Xakimjonov hisoblanadi. Jome masjidga namoz oʻqish va ziyorat qilish uchun Oʻrta ovul qishloq fuqarolar yigʻiniga qarashli boʻlgan barcha koʻcha va aholi yashash punktlari aholisi, shuningdek, Amir Temur koʻchasi va unga yaqin, hamda, qoʻshni boʻlgan hududlardan, Onqoʻrgʻon mahalla fuqarolar yigʻini, Keng Kechik mahalla fuqarolar yigʻini, Gʻalaba mahalla fuqarolar yigʻini, Boborahim mahalla fuqarolar yigʻini, Said ota mahalla fuqarolar yigʻini, Bogʻzor mahalla fuqarolar yigʻini, Yuksalish mahalla fuqarolar yigʻini, Gʻalaba mahalla fuqarolar yigʻini, Obod Turmush koʻchasi, Ziyo koʻchasi, Mustaqillik koʻchasi, Qora ulov koʻchasi, Alisher Navoiy koʻchasi, Shodlik koʻchasi, Boborahim koʻchasi, Musoq koʻchasi, Qirq ariq koʻchasi, Yoshlik koʻchasi, Istiroxat koʻchasi, Samarqand shox koʻchasi, Tinchlik koʻchasida istiqomat qiluvchi aholilar namoz ibodatini ado etish maqsadida tashrif buyurishadi. Masjidda namozxonlar uchun barcha qulayliklarga ega boʻlgan tahoratxona, bosh imom-xatib xona, fuqarolarni qabul qilish xonalari mavjud. Abdujalilbob jome masjidi 2019-yilda Toshkent viloyati hokimligi tashabbusi bilan qayta taʼmirlash ishlari olib borilgan.

Manbalar 

Masjidlar
Toshkent viloyatidagi masjidlar
Zangiota tumanidagi masjidlar
Binolar
Aleksandr (Kulchitskiy)

Yepiskop Aleksandr (dunyoviy ismi Andrey Ivanovich Kulchitskiy; 1823-yil, Grodno viloyati, Kobrin tumani, Kamen Shlyaxetskiy qishlogʻi – 1888-yil 28-dekabr, Kostroma, Rossiya imperiyasi) – rus pravoslav cherkovining yepiskopi, Turkiston va Toshkent, Kostroma, Galich yepiskopi.

Hayoti 
Aleksandr Kulchitskiy 1823-yilda Grodno viloyati, Kobrin tumani, Kamen Shlyaxetskiy qishlogʻida (hozirgi Brest viloyati, Oktyabr qishlogʻi) ruhoniy Ivan Kulchitskiy oilasida tugʻilgan. U Avliyo Innokentning (Kulchitskiy) qarindoshi edi. 1847-yilda Litva diniy seminariyasini tamomlagan. Oʻsha yilning 26-sentyabrida u Kobrin Pyotr va Pol cherkovida ruhoniy etib tayinlandi va shahar maktablarida oʻqituvchilik qila boshladi. Keyinchalik ayoli vafot etgan va 1852-yil 3-noyabrda rohib boʻldi.

1853-yilda Sankt-Peterburg diniy akademiyasiga oʻqishga kirdi. 1857-yil 14-mayda u akademiyani ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tugatdi va oʻsha yilning noyabr oyida petitsiyaga koʻra Pekin ruhoniylar missiyasiga slavyan tili oʻqituvchisi sifatida qabul qilindi. U Xitoy hukumati tomonidan Yevropa tillarini oʻrganish uchun yaratilgan Albazin maktabida dars bergan. 1864-yilda 500 rubl pensiya bilan missiyadan ishdan boʻshatildi.

1866-yil 9-martdan Polotsk diniy seminariyasining inspektori boʻlgan. 1869-yil 20-aprelda u arximandrit darajasiga koʻtarildi.

1871-yil 18-avgustda u Sankt-Peterburgda bir qator ruhoniylik xizmatlariga va voizlik qilishga chaqirildi. 1871-yil 17-noyabrda u Rimdagi pravoslav cherkovining rektori etib tayinlandi. 1878-yil 12-martda Sankt-Peterburgdagi Aleksandr Nevskiy Lavra soborida Turkiston yepiskopi etib tayinlandi. 1883-yilgacha shu yerda faoliyat yuritdi. U fidoyi missioner va xayriyachi, pravoslav dini va rus aholisining himoyachisi boʻlgan.

Turkistonda u Issiqkoʻl yaqinida Muqaddas Trotskiy monastiriga asos solgan.

1883-yil 6 avgustdan Kostroma va Galich yepiskopi etib tayinlandi. 1888-yil 16-dekabrda vafot etdi. U Kostroma Ipatiev monastirida dafn etilgan.

Manbalar

Havolalar 
 Выпускники Санкт-Петербургской духовной академии
1888-yilda vafot etganlar
28-dekabrda vafot etganlar
1826-yilda tugʻilganlar
Arkadiy Karpinskiy

Yepiskop Arkadiy (dunyoviy ismi Arkadiy Konstantinovich Karpinskiy; 1851-yil 26-yanvar, Novograd-Volinsk – 1913-yil 30-avgust, Novgorod viloyati) – rus pravoslav cherkovi yepiskopi, Turkiston va Toshkent, Ryazan, Zaraysk yepiskopi.

Hayoti 
1851-yil 26-yanvarda Volin viloyati Novograd-Volinsk shahrida ruhoniy oilasida tugʻilgan. U Derman diniy maktabida, soʻngra Volin diniy seminariyasida oʻqigan va 1873-yilda uni tugatgan. 1877-yil 28-iyunda u Moskva diniy akademiyasini ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tamomlagan. Unga har qanday diniy seminariyalarda magistr darajasiga ega boʻlgan va yangi ogʻzaki imtihon topshirmasdan dars berish huquqi berildi. 1879—1889-yillarda Klevan (sobiq Derman) ilohiyot maktabining 3-4-sinflarida katexizm va liturgiyadan (1881—1885-yillarda geografiyadan) dars bergan.

1879-yil sentyabr oyida yeparxiya talabalari uchun yotoqxona tashkil etdi, 1879-yil 1-noyabrda u talabalar uchun kasalxona ochdi, kutubxonani tartibga soldi va toʻldirdi. 1879-yilda Senat qarori bilan u sud maslahatchisi, 1883-yilda kollegial maslahatchi, 1887-yilda maslahatchi-statist lavozimlariga tasdiqlangan.

1884—1889-yillarda Klevan diniy maktabi qurilish qoʻmitasining raisi boʻldi. 1888-yilda u maktabda maʼbad qurdi. Muqaddas Sinodning 1889-yil 5-sentyabrdagi farmoni bilan u Mogilev diniy seminariyasining inspektori lavozimiga tayinlandi va shu bilan birga seminariyaning 5-sinfida Muqaddas Yozuvlardan dars berdi.

1893-yil 20-martdan 6-sentyabrgacha Mogilev yeparxiyasi maktab kengashining aʼzosi, 1893-yil 25-oktyabrdan 1895-yil maygacha kengash raisi boʻlgan.

Muqaddas Sinodning 1893-yil 6-sentyabrdagi qarori bilan u Volin diniy seminariyasi rektori etib tayinlandi, ammo bir oy oʻtgach, u yana Mogilev diniy seminariyasi rektori etib tasdiqlandi. 17-oktyabrda u arximandrit darajasiga koʻtarildi va yeparxiya maktab kengashini boshqardi.

1897-yil 9-noyabrdan Turkiston va Toshkent yepiskopi boʻldi va bu yerda bir davomida faoliyat yuritdi. 1902-yil 18-dekabrda u Ryazan va Zaraysk yepiskopi etib tayinlandi.

1913-yil 17-avgustda Valday Iverskiy monastirida vafot etdi.

Adabiyotlar 
 Тихон (Затёкин), Дегтева О. В. Епископ Балахнинский Аркадий (Карпинский) (1896-1897) // Святители земли нижегородской. — Нижний Новгород: Центр содействия бизнесу, 2003. — С. 368—370. — 537 с. — ISBN 5-00-002241-6.

Manbalar

Havolalar 
 Аркадий (Карпинский) в Православной энциклопедии
 Аркадий (Карпинский) Епископ Балахнинский, викарий Нижегородской епархии (1896—1897) 
 Аркадий (Карпинский)
 Миссионерская деятельность в Туркестанском крае

1913-yilda vafot etganlar
30-avgustda vafot etganlar
1851-yilda tugʻilganlar
26-yanvarda tugʻilganlar