Per Burdier

Per Burdier (fr. Per Burdier, 1930 yil 1 — avgust, Fransiya — 2002 yil 23-yanvar, Parij, Fransiya) - fransuz sotsiologi, etnologi, faylasufi va siyosiy publitsisti, XX asrning eng nufuzli sotsiologlaridan biri. O'ttiz beshta kitob va to'rt yuz maqola muallifi, ham nazariy, ham empirik tadqiqotlar nuqtai nazaridan yuqori baholanadi. Shu bilan birga, uning ishi turli xil tanqidlarga uchradi, asosan ijtimoiy deterministik qarash uchun.

1981 yildan-Fransiya kollejida sotsiologiya professori. 1990-yillarda Per Burdier Fransiyaning ijtimoiy-siyosiy hayotida muhim rol o'ynadi.

Bourdieu birinchi navbatda ijtimoiy ierarxiyalarni ko'paytirish mexanizmlarini o'rgangan. U ko'payishning madaniy va ramziy omillarining ahamiyatini ta'kidlab, iqtisodiyot primatining marksistik tushunchalarini tanqid qildi. Bourdieu fikriga ko'ra, hukmronlikning ijtimoiy munosabatlarini qayta tiklashda muhim rol hokimiyat mavqeini egallagan agentlarning madaniy va ramziy amaliyotlarini joriy etish qobiliyatidir. Bourdieu ramziy zo'ravonlik tushunchasini hukmronlikning turli shakllarini tan olishga va uning mexanizmlarini bilmaslikka majburlash sifatida kiritdi. Ramziy zo'ravonlik hukmronlikning ijtimoiy shakllarini qonuniylashtiradi.

Burdierning so'zlariga ko'ra, zamonaviy jamiyatdagi ijtimoiy dunyo maxsus ijtimoiy sohalarga — "ijtimoiy sohalarga"bo'linadi. Ijtimoiy faoliyatni farqlash, xususan, san'at sohasi va siyosat sohasini muayyan faoliyat turlari sifatida shakllantirishga olib keldi. Maydonlar umuman jamiyatga nisbatan qiyosiy avtonomiyaga ega. Ijtimoiy agentlarning ustun mavqe uchun raqobati tufayli maydonlar o'zlarining ierarxiyasi va dinamikasiga ega. Bu erda Bourdieu tahlili jamiyat faoliyatidagi kurash va mojaroning ahamiyati nuqtai nazaridan marksistik an'analarga to'g'ri keladi. Ammo Bourdieu uchun mojarolar ijtimoiy sinflar o'rtasidagi ziddiyatlarga emas, balki turli xil ijtimoiy sohalarda ramziy o'lchovda yuzaga keladi.

Ijtimoiy tabiat ijtimoiy ierarxiyalarni keltirib chiqaradigan farq bilan belgilanadi. Paskalga ergashib, Bourdieu insonni birinchi navbatda uning insoniy qadr-qimmatini tan olish istagi qo'zg'atadi, deb ishongan; tan olish faqat ijtimoiy xarakterga ega.

Bourdieu harakat nazariyasini ishlab chiqdi, uning markazida "odat" — ijtimoiy fanlarga katta ta'sir ko'rsatgan tushuncha. Bourdieu nazariyasiga ko'ra, sotsializatsiya natijasida olingan oz sonli munosabat ijtimoiy agentlarga harakatlar strategiyasini amalga oshirishga imkon beradi. Ushbu strategiyalar ijtimoiy dunyo ehtiyojlariga moslashtirilgan, ammo agentlar tomonidan tan olinmagan.

Bourdieu tadqiqotlari asosiy tushunchalar atrofida joylashgan: agentlarning ishlash printsipi sifatida odat, asosiy ijtimoiy kurash maydoni sifatida maydon, ijtimoiy sohadagi manba sifatida kapital, hukmronlikni tasdiqlashning asosiy mexanizmi sifatida ramziy zo'ravonlik. Burdier tomonidan kiritilgan va ishlab chiqilgan ushbu tushunchalarning barchasi sotsiologiya va ijtimoiy antropologiyada keng qo'llaniladi.

Biografiya 

Per Bourdieu, oilaning yagona farzandi, 1930 yilda Fransiyaning janubi-g'arbiy qismida Dungenda, tarixiy Béarne mintaqasidagi kichik qishloqda, Departamentning g'arbiy qismida tug'ilgan. Uning otasi, kichik dehqonlardan kelib chiqqan, dehqon-ulush egasi bo'lgan va keyinchalik qishloq muhitini tark etmasdan pochtachi bo'lib ishlagan. Bourdieu onasi shunga o'xshash ijtimoiy kelib chiqishga ega edi, garchi biroz balandroq bo'lsa ham, uning ajdodlari kichik mulkdorlar edi.

O'qish 

1941 yildan 1947 yilgacha Bourdieu po shahridagi Lui-Bartu litseyida stajyor bo'lib, mukammal o'qigan. Uni o'qituvchilardan biri, oliy normal maktab bitiruvchisi ko'rdi, u 1948 yilda Parijdagi buyuk Lui elita litseyida gumanitar fanlar bo'yicha tayyorgarlik kurslariga yozilishni maslahat berdi.
1951 yilda Bourdieu Jak Derrida va Lui Maren u bilan birga o'qigan oliy normal maktabga qabul qilindi. Urushdan keyingi davrda fransuz falsafasida Jan-Pol Sartrning fenomenologik ekzistensializmi eng katta obro'ga ega edi, bu Bourdieu va uning avlodining ko'plab a'zolariga ma'lum darajada ta'sir ko'rsatdi. Burdieu, uning xotiralariga ko'ra, Sartrning "borliq va hech narsa" asarini juda erta o'qigan, birozdan keyin — Edmund Gusserl va Moris Merlot-Ponti asarlari. Burdier va yosh Karl Marksning asarlarini o'rgangan.

Oliy oddiy maktabda fransuz kommunistik partiyasining stalinistik bosimi sezilib turardi, unga Bourdieu, Marin, Derrida va boshqalar 1951 yilda tashkil etilgan erkinlikni himoya qilish qo'mitasiga qarshi chiqishdi. Falsafa tarixini fan tarixi bilan bog'laydigan yondashuvlar tarafdorlari: Marsel Geru va Jyul Villeman Oliy oddiy maktabda mashhur edilar. Yuqori oddiy maktabda epistemologiyani Gaston Bashlyar va Jorj Kangilem o'rgatgan. Universitet falsafasi, o'qituvchilarning barcha malakalariga qaramay, Burdier uchun juda qiziq emas edi, u falsafaning yangi ma'nosini izlab, o'sha paytda Fransiyada kam ma'lum bo'lgan Gusserlni o'qiy boshladi. Ko'p yillar o'tgach yozilgan tarjimai holida Bourdieu ikki turdagi ziyolilarga qarshi chiqdi:" erkin " Sartr kamtar va ijro etuvchi Kangilemga.
1953 yilda Bourdieu Leybnits diplomini Anri Guye rahbarligida himoya qildi. O'qishni davom ettirish uchun u Oliy tadqiqotlar amaliy maktabida Erik Vaylning Hegel huquq falsafasi bo'yicha seminarlarida qatnashdi. 1954 yilda falsafani o'qitish huquqi bo'yicha davlat imtihonini topshirgandan so'ng, u falsafa bo'yicha dissertatsiya tayyorlashni boshladi. Dissertatsiya mavzusi hissiy hayotning vaqtinchalik tuzilmalari edi.

Jazoir: sotsiologiyaga o'tish 

Jorj Kangilem aspirantini Parij yaqinidagi Moulin shahridagi o'rta maktab o'qituvchisi sifatida tashkil qiladi, u erda Bourdieu 1954-1955 yillarda ishlaydi. Majburiy harbiy xizmatdan bosh tortgandan so'ng, u Versaldagi armiya psixologik xizmatiga o'tkaziladi. Bu erda u Jazoirdagi urushga bag'ishlangan tsenzura tomonidan taqiqlangan "L'Express" raqamini topdi. Bourdieu intizomiy sabablarga ko'ra tayinlanishini yo'qotadi, ammo 1955 yilda u urush munosabati bilan fransuz armiyasining oddiy askari sifatida tezda Jazoirga ko'chiriladi; u erda ikki yil qoldi.

Dastlab u kichik omborda xizmat qiladi. Keyinchalik, tahririyat qobiliyatlari tufayli u Robert Lakoste boshchiligidagi hukumat xizmatlarida ishlaydi. Jazoirda boshlagan dala etnologik tadqiqotlarini davom ettirishni istagan Bourdieu 1958 yildan 1960 yilgacha Jazoirdagi universitetning filologiya bo'limida assistent bo'lib ishlagan va u erda Dyurkgeym va Sossyur bo'yicha seminarlar o'tkazgan.

Uning etnologik tadqiqotlarining boshida Burdier hali ham o'zini faylasuf deb bilgan, ammo Jazoir davri uning sotsiolog sifatidagi faoliyatini belgilab berdi. Falsafani o'rganishdan voz kechib, u Jazoirda etnologiya bo'yicha bir qator ishlarni olib bordi, natijada bir nechta kitoblar paydo bo'ldi. Birinchi tadqiqotlar uni mahalliy millatchilik qal'asiga olib keldi Kabiliya va Kollo mintaqalari, urush bilan qamrab olingan. "Jazoir sotsiologiyasi" badiiy bo'lmagan " men nimani bilaman?"1958 yilda. Ushbu asarda (dastlab dissertatsiya sifatida rejalashtirilgan) Burdier mustamlakachilikning an'anaviy turmush tarzining parchalanishiga ta'sirini tahlil qildi.

Dala etnologiyasi akademik martaba pasayishini anglatardi. Burdierning o'zi o'sha davrda Etnologiyaga bo'lgan qiziqishni Levi-Strauss ta'siri bilan izohlagan, chunki u ijtimoiy fanlarga tilshunoslik bilan taqqoslanadigan vakolat bergan Levi-Strauss edi. Bourdieu dala tadqiqotlari uchun imkoniyat tasodifan, harbiy xizmat tufayli paydo bo'lgan bo'lsa-da, keyinchalik u "sxolastik" falsafani etnologiya va o'sha paytda nufuzli bo'lmagan sotsiologiya uchun tark etishga tayyorligini esladi.

1963 yilda Jazoir mustaqilligi e'lon qilingandan so'ng, Alen Darbel, Jan-Pol Rive va Klod Sebel bilan birgalikda u Jazoirdagi mehnat va ishchilar, Jazoirda ish haqi va shahar proletariatining shakllanishini o'rganib chiqdi. 1964 yilda Bourdieu "yo'q qilish. Jazoirdagi an'anaviy qishloq xo'jaligi inqirozi", jazoirlik hamkasbi Abdelmalek Sayyad bilan birgalikda yozilgan. Kitobda fransuz armiyasining mahalliy aholini ko'chirish siyosati fonida qishloq xo'jaligining yo'q qilinishi va an'anaviy jamiyatning parchalanishi tasvirlangan. Fransiyaga qaytib kelgandan so'ng, Bourdieu shahar va qishloq Jazoir haqida yangi ma'lumotlarni to'plashni davom ettirmoqda.

Kabiliyaning etnologik sayti, keyinchalik u erga bormaganiga qaramay, Burdierning keyingi tadqiqotlariga hal qiluvchi ta'sir ko'rsatdi. Aynan etnologik ekspeditsiyalar, intervyular va oilaviy nasabnomalar ma'lumotlarini to'plash jarayonida Bourdieu o'zining harakat nazariyasini birinchi marta shakllantirdi. Uning "amaliyot nazariyasining eskizi" (1972) va "amaliy ma'no" (1980) harakatlar nazariyasi bo'yicha asosiy asarlari an'anaviy Kabiliya jamiyatining antropologik tahlilidan kelib chiqadi. Gender kitobi "erkaklar hukmronligi" (1998), shuningdek, an'anaviy kabil jamiyatida erkaklar hukmronligini ko'paytirish mexanizmlarini tahlil qilishga asoslangan.

Jazoir dala tadqiqotlari suratga olish orqali amalga oshirildi, ba'zi fotosuratlarda Burdierning o'zi nashr etgan kitoblari tasvirlangan. 2002 yilda Bourdieu tomonidan 1958 yildan 1961 yilgacha olingan fotosuratlar to'plami nashr etildi[25] va 2012 yilda fotosuratlar turda tashkil etilgan birinchi shaxsiy ko'rgazmaning mavzusi bo'ldi.

 === Fransiyaga qaytish: 1960-1968 ===
1960 yilda taniqli sotsiolog Raymond Aron Burdierga Jazoirdan Parijga qaytishga yordam beradi va uni tadqiqot markaziga taklif qiladi[23]:213. Burdier Aron asos solgan Evropa sotsiologiya markazining bosh kotibi lavozimini egallaydi va Parij universitetida Aron yordamchisi bo'ladi.

1961 yilda Bourdieu Lill universitetida o'qituvchilik lavozimini egalladi, u 1964 yilgacha Parijda ma'ruzalar va seminarlar o'tkazishda davom etdi. Lillda u Erik Vayl bilan qayta aloqa o'rnatadi, shuningdek tarixchi Per Vidal-nake va germenevtika tarafdori, faylasuf va germanist Jan Bollak bilan uchrashadi, u uning do'sti bo'ladi. Xuddi shu davrda Bourdieu Klod Levi-Strauss seminarlarida qatnashdi Fransiya kolleji va inson muzeyida etnologiya bo'yicha ma'ruzalar, shuningdek Marksni chuqur o'rgangan.

1962 yilda Bourdie Mari-Kler Brizardga uylandi; u bilan uchta farzandi bor edi: Jerom, Emmanuel va Loran. 1960-yillarning o'rtalarida u oilasi bilan Parijning Janubiy chekkasidagi Antoni shahriga ko'chib o'tdi. Bourdieu "Tour de France" velosipediga qiziqdi; shuningdek, u tennis va regbi kabi ko'plab individual va jamoaviy sport turlarida yaxshi natijalarga erishdi.

1964 yilda Bourdie Evropa sotsiologiyasining Aronov markazi rahbarining o'rinbosari bo'ldi. O'sha yildan boshlab u oliy tadqiqotlar amaliy maktabida (Parij) o'qituvchi bo'lib ishlaydi, keyinchalik u ijtimoiy fanlar Oliy maktabi deb o'zgartirildi. 1964 yilda u Jan-Klod Passeron bilan hamkorlikni boshladi, natijada "Vorislar: talabalar va madaniyat" kitobi nashr etildi, u bir zumda muvaffaqiyatga erishdi va burdierning sotsiologiyada Shuhrat qozonishiga hissa qo'shdi.

"Fotosuratdan ijtimoiy foydalanish bo'yicha insholar" (1965) va "san'atga muhabbat. Evropa san'at muzeylari va ularning jamoatchiligi " (1966 va 1969), sotsiologlar Lyuk Boltanskiy, Robert Kastel va Jan-Klod Shamberdon bilan birgalikda yozilgan, Bourdieu madaniy amaliyotlarga bag'ishlangan bir qator tadqiqotlarni boshladi. Ushbu yo'nalish keyingi o'n yillikdagi tadqiqotlarida asosiy yo'nalishga aylandi. Bir qator asarlar "diskriminatsiya: hukmni ijtimoiy tanqid qilish" (1979) kitobining chiqarilishi bilan yakunlandi, bu uning eng taniqli va keltirilgan asariga aylandi. Xalqaro sotsiologik assotsiatsiyani baholash bo'yicha XX asr jahon sotsiologiyasining eng muhim o'nta kitobi orasida oltinchi o'rinni egallaydi.

Keyingi martaba 
1968 yil may voqealari fonida Bourdieu chap qanot ijtimoiy harakatlarini ma'qullamagan Raymond Aron bilan munosabatlarni uzdi. Aron bilan mojaro paytida Burdier o'zining ta'lim va madaniyat sotsiologiyasi markazini tashkil etadi, unda uning rejasiga ko'ra ijtimoiy ierarxiyalar va ijtimoiy takror ishlab chiqarish bo'yicha tadqiqotlar o'tkazilishi kerak edi. 1983 yilda Aron vafot etganidan so'ng, u Evropa sotsiologiya markazini uning vorisi sifatida meros qilib oladi Fransiya kolleji (ikkala tadqiqot markazi ham 1998 yilda qayta birlashtirilib, hozirda Bourdieu shogirdlari tomonidan boshqariladi).

Bourdieu 1968 yildagi inqirozni birinchi navbatda ilmiy nuqtai nazardan — an'anaviy jamiyatlarning ijtimoiy ko'payishining ma'lum bir tsiklining oxiri sifatida ko'rib chiqishga harakat qildi; Bourdieu universitet fransuz muhitidagi voqealar va an'anaviy jamiyatlarning qulashi o'rtasida ma'lum bir o'xshashlikni ko'rdi Kabiliya va Bearnais (Fransiyadagi tug'ilgan qishlog'ida), u erda antropologik tadqiqotlar olib borgan. Shu bilan birga, Bourdieu 1968 yilgi voqealar ishtirokchilariga nisbatan juda tanqidiy munosabatda bo'ldi; uning fikriga ko'ra, talabalar o'zlari aristokratik muhitdan kelib chiqqan holda, ular qarshi bo'lgan tizimning tuzilishi to'g'risida etarli tasavvurga ega emas edilar.

O'sha yili u (Jan-Klod Shamboredon va Jan-Klod Passeron bilan birgalikda) "sotsiolog Kasbi. Epistemologik preliminariyalar", unda sotsiologiya usullari bayon qilingan. Ushbu kitobda va davrning boshqa bir qancha asarlarida Bourdieu o'zining yangi yondashuvining asosiy fikrlarini bayon qiladi.

Bourdieu tadqiqotlarini tan olish asta-sekin fransuz sotsiologiyasidan tashqariga chiqadi. Bu tarixchilar orasida, ayniqsa, ijtimoiy Fanlar Oliy maktabida ta'sir ko'rsatadi. 1970-yillarda uning Anglo-sakson ilmiy muhitida tan olinishi boshlandi, u nemis va italyan tillarida faol nashr etildi. 1980-yillarning oxiriga kelib, Bourdieu AQShda fransuz ziyolilarining iqtiboslar indeksida Mishel Fukodan keyin ikkinchi o'rinni egalladi. Xalqaro e'tirof Burdierga ko'p sayohat qilish va ko'plab konferentsiyalarda, asosan Angliya-sakson mamlakatlari, Yaponiya, Germaniya va Skandinaviyada qatnashish imkonini berdi. Bourdieu vafotidan sal oldin Rossiyaga kelish rejalashtirilmagan edi.

1981 yildan 2001 yilgacha Bourdieux Sotsiologiya kafedrasini boshqargan Fransiya kolleji. 1993 yilda u Milliy ilmiy tadqiqotlar markazining oltin medalini qo'lga kiritgan birinchi sotsiolog bo'ldi — Fransiyaning ilm-fan sohasidagi eng nufuzli mukofoti.

Nashriyot faoliyati 
Bourdieu akademik faoliyati bilan bir qatorda jiddiy nashriyot faoliyatini olib bordi va bu unga o'z g'oyalarini to'liq tarqatishga imkon berdi. 1964 yildan 1992 yilgacha u "Editions de Minuit" nashriyotida"Le Sense commune" ("Common Sense") seriyasining muharriri bo'lib ishlagan, 1993 yilda nashriyotni o'zgartirib, "Editions du Seuil"ga ketgan. Ushbu seriyada Bourdieu o'z kitoblarining katta qismini va izdoshlarining kitoblarini nashr etdi va shu bilan o'z g'oyalarini ommalashtirishga yordam berdi. Burdier shuningdek, sotsiologiya (Emil Dyurkgeym, Marsel Moss va boshqalar) va falsafa (Ernst Kassirer, Ervin Panofskiy va boshqalar) klassikalarini nashr etdi. D.) seriyada Irving Xofman kabi etakchi amerikalik sotsiologlarning asarlari tarjimalari nashr etilgan. "Éditions du Seuil "da u xuddi shunday"Liber" turkumiga asos solgan.
1975 yilda Bourdieu Fernand Brodelning ma'lum bir ko'magi bilan "ijtimoiy fanlar bo'yicha tadqiqotlar materiallari" jurnalini yaratdi, u vafotigacha unga rahbarlik qildi. Ushbu loyihaning asosiy vazifasi intellektual, birinchi navbatda falsafiy doiralar tomonidan sotsiologiyaga e'tiborni jalb qilish edi, bu muvaffaqiyatli amalga oshirildi: nashr etilgan asarlar katta qiziqish uyg'otdi. Jurnal innovatsion nashriyot loyihasiga aylandi va an'anaviy akademik jurnallardan ko'plab fotosuratlar, illyustratsiyalar, komikslar va katta formatga ega bo'lishi bilan ajralib turardi. Unda Bourdieu va uning sheriklari va shogirdlarining asarlari nashr etilgan. Burdierning bir qator hamfikrlari jurnal atrofida birlashdilar: Lyuk Boltanskiy, Jan-Klod Passeron, Monika de Sent-Martin. Yaqin vaqtgacha jurnal o'ziga xos uslubini saqlab qoldi. Aslida, Bourdieu o'zining professional jurnaliga ega bo'lgan yagona fransuz sotsiologiga aylandi. 1975 yildan keyin yozgan ko'plab kitoblari "asarlar..." da nashr etilgan maqolalarning rivojlanishi edi.

1995 yilda Fransiyada noyabr — dekabr oylarida yuz bergan ommaviy tartibsizliklardan so'ng Burdier "Raisons s'agir" ("harakat qilish sabablari") nashriyotini tashkil etdi. Nashriyot bir vaqtning o'zida ijtimoiy jurnalistika va ilmiy tadqiqotlarni, shu jumladan yosh olimlarni, uning izdoshlarini ishlab chiqardi va neoliberalizmni maqsadli tanqid qildi.

Siyosiy faollik 
Bourdieu vaqti-vaqti bilan o'zini Jan-Pol Sartr ruhidagi "angage Intelligent" obrazidan uzoqlashtirgan bo'lsa-da, u tez-tez siyosiy hayotda o'z nomi va ta'siridan foydalangan.

1980-yillarning boshidan Bourdieu ijtimoiy tadbirlarda ko'proq ishtirok etdi. Mishel Fuko bilan birgalikda u birdamlik harakatini qo'llab-quvvatladi. 1981 yilda Bourdieu Gilles Deleuze va boshqa ziyolilar bilan birgalikda komediyachi Kolyushning prezidentlik saylovlarida qatnashish qarorini qo'llab-quvvatladi. Bourdieu Kolyusha nomzodiga qarshi pujadizm ayblovlarini siyosatchilarning siyosiy vakillik monopoliyasini saqlab qolish va o'zlarini tashqi "o'yinchi"tahdididan himoya qilish istagini ko'rdi. Kolyush odatdagi siyosiy o'yin qoidalaridan voz kechdi va shu bilan siyosiy qoidalarning noqonuniyligini fosh qildi. Mitteran hukumatining tanqidiga qaramay, Bourdieu 1980-yillarning ikkinchi yarmida ta'lim islohotlari loyihalarini ishlab chiqishda ishtirok etdi.

Biroq, Bourdieu siyosiy hayotda faqat 1990-yillarda to'liq ishtirok eta boshladi va siyosatda ishtirok etgan fransuz ziyolilari orasida muhim rol o'ynadi. U neoliberalizmga qarshi global safarbarlikda etakchi jamoat arbobiga aylandi. Bourdieu siyosiy faoliyatining markazida neoliberalizmning tarqalishi va ijtimoiy davlat institutlarini siyosiy demontaj qilish tanqidlari mavjud. 1993 yilda nashr etilgan "dunyoning qashshoqligi" jamoaviy monografiyasi katta jamoatchilik noroziligiga sabab bo'ldi. Kitob hatto teatr tomoshalari uchun asos bo'lgan. Bourdieu o'zining hamfikr odamlari bilan neoliberal siyosatning halokatli oqibatlari haqida gapirib, ijtimoiy himoyaga muhtoj qatlamlar: Jazoir muhojirlari, ishsizlar, yoshlar, dehqonlar tarafida turib, siyosiy jihatdan murakkab pozitsiyani egallaydi. Shu bilan birga, Bourdieu o'zini hech qanday siyosiy partiyaga bog'lamadi.
Jazoirdagi fuqarolar urushi paytida u Jazoir ziyolilarini qo'llab-quvvatlash xalqaro qo'mitasining a'zosi edi.

1995 yil noyabr — dekabr oylarida bo'lib o'tgan ish tashlashlarda u ish tashlagan ishchilarni Alen Juppe hukumati tomonidan boshlangan sug'urta tizimidagi islohotlarga qarshi noroziliklarida qo'llab-quvvatlaydi va bu hukumatning jahon moliya bozorlaridagi mavqeini mustahkamlashning asl maqsadi deb hisoblaydi. U Juppening vorisi Lionel Jospinni qattiq tanqid qiladi va Bler, Jospin va Shrederni "neoliberal uchlik"deb ataydi. 1996 yilda u ziyolilar, kasaba uyushmalari va jamoat birlashmalari vakillarini o'z ichiga olgan "ijtimoiy Harakatning umumiy Shtatlari" ning tashabbuskorlaridan biri. 1997/98 yil qishida Bourdieu "ijtimoiy mo"jiza" deb baholaydigan ishsizlar harakatini qo'llab-quvvatlaydi.

1999 yil dekabr oyida Fransiya-Germaniya "Arte" telekanalida Per Burdier va Gyunter Grass XX asr natijalarini muhokama qilib, siyosatdagi intellektualning roli va neoliberalizmning global boshlanishi bilan bog'liq bizning davrimizning ijtimoiy muammolariga to'xtalib o'tgan dastur chiqdi.

Kapitalizmni ijtimoiy tanqid qilish va muqobil imkoniyatga bo'lgan ishonch Burdierni yangi paydo bo'lgan globallashuvga qarshi harakatning etakchi shaxslaridan biriga aylantirdi. Uning ushbu mavzular bo'yicha qarashlari asosan "noxush oqibatlar" (1998) umumiy nomi ostida ikkita kitobda keltirilgan. 2002 yilda 1961 yildan 2001 yilgacha bo'lgan davrda asosan noqonuniy muhojirlar, gomoseksuallar va neoliberalizmga qarshi kurash masalalariga bag'ishlangan siyosiy ishlar to'plami nashr etildi.

2001 yilda "Sotsiologiya — bu jang san'ati"hujjatli filmi Fransiya ekranlariga chiqdi. Film Bourdieu siyosiy faoliyatiga, birinchi navbatda uning neoliberalizmga qarshi kurashiga bag'ishlangan va shu jumladan Bourdieu g'oyalarini keng auditoriyaga tarqatish.

Burdierning zamonaviy kapitalizm va neoliberalizmga munosabati, xususan Jak Le Goff va Burdierning sobiq shogirdi Lyuk Boltanski tomonidan tanqid qilindi. 1998 yilda "yangi o'ng" intellektual hamjamiyati "Orloj" klubi Burdierga "Lisenko mukofoti"ni taqdim etdi.

Bourdieu va ommaviy axborot vositalari 
Bourdieu mashhur shaxs sifatida siyosiy spektrning barcha yo'nalishlari tomonidan tanqid qilindi. 1991-yil 15-dekabrda u "juda ommaviy axborot vositalari" shaxsiga aylandi. Uning atrofida media makonini tanqid qilish va uning anti-neoliberal pozitsiyasi to'g'risida ko'plab tortishuvlar bo'lgan. BURDIERNING siyosiy faoliyati ommaviy axborot vositalarida doimiy ravishda tarqalib bordi: u shaxsiy va kasbiy intilishlarini qondirish uchun siyosat bilan shug'ullanganlikda ayblandi.

Bourdieuxning ommaviy axborot vositalari bilan munosabatlaridagi eng mashhur epizod uning 1996 yil 20 yanvarda "Arrêt sur images" ("Stop-Frame") dasturida ishtirok etishi edi. Bourdieu asosiy mehmon bo'lgan dastur 1995 yil noyabr — dekabr oylarida bo'lib o'tgan ish tashlashlardan ko'p o'tmay bo'lib o'tdi. U televizorning ularni yoritishdagi rolini muhokama qilishni rejalashtirgan. Bourdieu o'z-o'zini tsenzuraga asoslangan televizorning ishlashida yashirin mexanizmlarning mavjudligi to'g'risida fikr bildirdi. Bunga javoban u jurnalistlar Giyom Durand, Jan-Mari Kavad va translyatsiya boshlovchisi Daniel Shnayderman tomonidan hujumga uchradi. Bourdierning raqiblari uni sotsiologik tushuntirishlarini qabul qilishni istamay, televizorning ishlash tamoyillarini bilmaslikda ayblashdi. Transfer dasturi yana bir nashri tomonidan ta'qib qilingan, u Bourdieu ishtirokisiz tanqid qilindi qaerda va keyin Bourdieu ochiq dasturi direktori va xost bilan gazetasi "Le Monde Diplomatique" polemicized [52]. Ushbu mojaro katta jamoatchilik noroziligiga uchradi va ommaviy axborot vositalari haqida bir qator kitoblarning nashr etilishiga sabab bo'ldi.

Bourdieu ushbu dasturda televizorda televizorni tanqid qilishning iloji yo'qligi haqidagi fikrini tasdiqladi. Tez orada u "televizor haqida" (1996) nomli kichik kitob yozdi. Unda Bourdieu televizion dasturlar shunday tashkil etilganki, ular hukmron tartibni tanqid qilishga urinishlarni tsenzura qiladi. Kitob katta muvaffaqiyatga erishdi va 26 tilga tarjima qilindi.

O'lim 
O'limidan sal oldin Bourdieu avtobiografik deb hisoblashdan bosh tortgan "introspektsiya uchun eskiz" kitobini yakunladi. Unda u o'zining ijtimoiy va intellektual traektoriyasini o'zining nazariy vositalari bilan tahlil qilishga harakat qildi. Xususan, u o'zini ijtimoiy "defektor va defektorning o'g'li" deb hisoblagan va shu bilan uning ijtimoiy dunyoga yondashishining sabablaridan birini topgan. Kitobda u birinchi marta Jazoirdagi urush voqealarini va ikkinchi jahon urushi davriga to'g'ri kelgan yoshligini tasvirlab berdi. Tugallangan qo'lyozma avval Germaniyada nashr etilgan va 2004 yilda Burdieu vafotidan keyin Fransiyada nashr etilgan.

So'nggi oylarda Bourdieu rassom Eduard man haqidagi qolgan tugallanmagan kitob ustida ham ishladi.

Per Bourdieu 2002 yil 23 yanvarda Sankt-Antuan kasalxonasida o'pka saratonidan vafot etdi. Uning o'limi ommaviy axborot vositalarida katta e'tiborga sazovor bo'ldi, bu uning xalqaro shuhratini aks ettirdi.

Uning qabri Parijdagi Per Lachaise qabristonida, Sent-Simon qabri yaqinida joylashgan.