Mulk surasi

Mulk surasi (, nomining maʼnosi — ) — Qurʼonning -surasi.  suralardan biri,  oyatdan iborat. Bu sura Qurʼonning -sahifasida va -juzida joylashgan. -boʻlib nozil boʻlgan. Mulk — podshohlik, hukmronlik. Oʻzbek tilida mulk soʻzi bu maʼnoda kam ishlatiladi. Koʻproq u boylik, ashyo,
xususiy yoki davlat mulki kabi mazmunlarda ishlatiladi.
Surada Yeru osmon va boshqa mavjudotlarni yaratishdagi Allohning hikmat va qudratlari, bu dunyodan
imonsiz oʻtganlarning oxiratdagi nadomatlari, rizq-roʻziy talab qilish, tabiiy ofatlar xavfi, hidoyat va zalolat kabi
mavzular aks ettirilgan. Hadisi sharifda: "Qurʼoni karimda 30 oyatli bir sura borki, u uni oʻqiganni shafoat
qiluvchidir, hatto qiyomat kuni doʻzaxdan xalos etib jannatga kirishga sabab boʻlur. U „Taborak“ surasidir" deb
bashorat berilgan (Imom Termiziy rivoyati).

Tarjimasi 
Mehribon va rahmli Alloh nomi bilan (boshlayman).

1. (Mutlaq) hukmronlik „qoʻli“da boʻlgan zot — Alloh barakotli (buyuk)dir va U har narsaga qodirdir.

2. (U) sizlarning qaysilaringiz chiroyliroq (savobliroq) amal qiluvchi ekaningizni sinash uchun oʻlim va
hayotni yaratgan zotdir. U qudratli va magʻfiratlidir

3. (U) yetti osmonni qatma-qat qilib yaratgan zotdirki, siz Rahmonning yaratishida biror tafovut
(nuqson)ni koʻrmaysiz. Bas, koʻzingizni yana (samoga) qaytaringchi, (unda) biror yoriqni
koʻrarmikansiz?

4. Soʻngra koʻzingizni qayta-qayta (samoga) qarating, koʻzingiz sizga xor va toliqqan holda qaytur.

5. Haqiqatan, Biz quyi osmonni chiroqlar (yulduzlar) bilan bezadik va ularni shaytonlarga otiladigan
toshlar qilib qoʻydik. Yana ular (shaytonlar) uchun (oxiratda) doʻzax azobini ham tayyorlab
qoʻygandirmiz.

6. Parvardigorlariga kofir boʻlgan kimsalar uchun jahannam azobi bordir. Naqadar yomon oqibat bu!

7. Qachonki, ular (jahannamga) tashlanganlarida, qaynab turgan (jahannamning) oʻkirik (faryodi)ni
eshiturlar.

8. U gʻazabdan parchalanib ketgudek boʻlur. Har gal unga bir toʻda (kofir) tashlanganida, uning
qoʻriqchilari ulardan: „Sizlarga (dunyoda biror) ogohlantiruvchi (paygʻambar) kelmaganmidi?“ — deb
soʻraydilar.

9. (Ular) derlar: "Ha, haqiqatan, bizlarga ogohlantiruvchi kelgan edi, (lekin bizlar uni) yolgʻonchiga
chiqarganmiz va: „Alloh (hech kimga) hech narsa nozil qilgan emas, sizlar faqat katta zalolat
(gumrohlik)dadirsizlar“, — deganmiz.

10. Ular (kofirlar) yana: „Agar bizlar (paygʻambar soʻzlarini) tinglab, aql yurgizuvchi boʻlganimizda,
doʻzax ahlidan boʻlmas edik“,- derlar.

11. Bas, ular oʻz gunohlarini (shu tarzda) eʼtirof etadilar. Endi, doʻzax ahliga halokat boʻlgay!

12. Parvardigorlaridan gʻoyibona qoʻrqadigan zotlar uchun magʻfirat va katta mukofot bordir.

13.(Ey, insonlar,) sizlar soʻzlaringizni yashiringlar yoki oshkora qilinglar, (baribir,) U dillardagi sirlarni ham biluvchidir.

14. (Axir) yaratgan zot (Oʻzi yaratgan narsalarini) bilmaydimi?! U lutfli va xabardor zotdir.

15. U (Alloh) sizlarga yerni xoksor (boʻysunuvchi) qilib qoʻygan zotdir. Bas, u (Yer)ning har tomonida
(sayohat, tijorat yoki dehqonchilik qilib) yuraveringlar va (Allohning bergan) rizqidan yenglar. Tirilib
chiqish Uning huzurigadir.

16. (Ey, Makka kofirlari,) yo sizlar osmondagi zot sizlarni yerga yuttirib yuborishidan, bas, birdaniga
(yer) larzaga kelishidan (sizlarni halok qilishidan) xotirjammisizlar (qoʻrqmaysizlarmi)?!

17. Yoki sizlar „osmondagi“ zot ustingizga tosh yogʻdirishidan xotirjammisizlar?! Hali (azob kelganda),
Mening ogohlantirishim qanday ekanligini bilib olajaksizlar!

18. Darvoqe, ulardan avvalgi kimsalar ham (oʻz paygʻambarlarini) yolgʻonchiga chiqargandilar. Bas,
Mening inkorim (azobim) qanday boʻldi?!

19. Ular ustilarida (qanotlarini) yoyuvchi va yiqqan holda (uchib yurgan) qushlarni koʻrmadilarmi?! U
(qush)larni yolgʻiz Rahmongina (samoda) tutib turar. Albatta, U barcha narsani koʻrib turuvchidir.

20. (Ey, mushriklar,) Rahmondan oʻzga sizlarga yordam beradigan qoʻshiningiz kim ekan oʻzi?! Kofirlar
faqat magʻrurlikdadirlar.

21. Yoki (Rahmon) Oʻz rizqini toʻxtatib qoʻysa, sizlarga rizq beradigan oʻsha zot kim oʻzi?! Yoʻq, ular
(kofirlar) qaysarlikda va (haqdan) yiroqlashishda davom etdilar.

22. Axir, yuz tuban (yerga qarab) yuradigan kimsa Haq yoʻlni topuvchiroqmi yoki tik holda toʻgʻri
yoʻlda yuradigan kishimi?!

23. (Ey, Muhammad, u (kofirlarga) ayting: „U (Alloh) sizlarni paydo qilgan va sizlar uchun quloq,
koʻzlar va dillarni (ato) qilgan zotdir. (Sizlar esa) kamdan-kam shukr qilursizlar“.

24. Ayting: „U sizlarni Yer (yuzi)da yaratib qoʻygan zotdir. Sizlar (Qiyomatda) Uning huzuriga
toʻplanursizlar“.

25. Ular: „Agar rostgoʻy boʻlsangizlar, (aytinglarchi) ushbu vaʼda (Qiyomat kuni) qachon boʻladi?“ -
derlar.

26. (Ey, Muhammad, ularga) ayting: "(Qiyomat haqidagi) bilim, albatta, Allohning huzuridadir. Men
faqat aniq ogohlantiruvchidirman.

27. Bas, qachonki, ular (Qiyomatda azobni) yaqin holda koʻrishgach, u kofirlarning yuzlari shuvit boʻlur
va (ularga): „Mana shu sizlar soʻragan narsadir“, — deyilur.

28. (Kofirlarga) ayting: "Xabar beringiz-chi, agar Alloh meni va men bilan birga boʻlgan kishilarni
halok qilsa yoki (halok qilmay) bizlarga shafqat qilsa (Oʻzining ixtiyoridadir). Ammo, kofirlarni
(sizlarni) alamli azobdan kim himoya qilur?!

29. Ayting: „U Rahmon (mehribon)dir. Bizlar Unga imon keltirdik va Ungagina tavakkul qildik. Hali
sizlar kim aniq zalolatda ekanini bilib olajaksizlar“.

30. Ayting: „Xabar beringiz-chi, agar suvingiz (yer qariga) singib ketsa, bas, kim sizlarga oqin suvni keltira olur?!“

Manbalar