MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Erast Poyarkov

Erast Fyodorovich Poyarkov (1886-yil 1-fevral, Toʻqmoq shahri – 1955-yil 9-noyabr, Toshkent) – biolog, ipak qurti boʻyicha mutaxassis.

Biografiyasi 
Erast Fyodorovich 1886-yil 1-fevralda Toʻqmoq shahrida harbiy shifokor F. V. Poyarkov oilasida tavallud topgan. Poyarkovlar oilasi 1895-yilda Bishkekka, 1900-yilda esa Verniyga koʻchib oʻtgan. 1904-yilda Vernenskiy erkaklar gimnaziyasini tugatgan. Erast Fedorovich gimnaziya oʻqituvchisi Pol Gourdening tavsiyanomasiga koʻra oʻqishni Fransiyada, Bordeauxda davom ettirishga qaror qilgan. Erast bolaligidan doʻst boʻlgan Mariya Davidovna Triyers bilan birga Bordoga joʻnaydi. Ular Bordoda turmush qurishdi va farzandlari boʻlishdi. Ularga Vladimir va Mariya deb ism qoʻyishdi. Poyarkov Bordo universitetini kumush medal bilan tamomlagan va Parijda Sorbonna universitetida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. Fransiyada mashhur fransuz olimlari (professor Perez, akademik Jiar, professor Kollari) rahbarligida Vimere va Arkanshon dengiz biologik stansiyalarida ishlagan.

Poyarkov Rossiyaga qaytib kelgach, Petrograddagi Eksperimental veterinariya institutida ishladi. Inqilobdan keyin Moskvaga koʻchib oʻtdi va u yerda tasodifan gimnaziyadagi doʻsti Mixail Vasilyevich Frunze bilan uchrashdi. Frunze uni Oʻrta Osiyoga, oʻsha paytda Turkiston universiteti tashkil etilgan Toshkent shahriga qaytishga koʻndirdi. Professor Erast Fedorovich 1920-yilda tashkil etilgan universitetda pillachilik kursidan dars berdi. 1923-yilda Toshkent pillachilik stansiyasida ilmiy xodim boʻlib faoliyat olib borgan.

1929-yilda Erastning ipakchilik va ipak qurti biologiyasiga bagʻishlangan „Tutoviy shelkopryad“ asari nashr etildi.

Xotirasi 
Ipak qurti kasalliklariga qarshi kurashish uchun ishlab chiqqan usul Erast Fyodorovich Poyarkov sharafiga „Poyarkov biometodi“ deb nomlandi.

Manbalar 

SSSRda qatag‘on qilinganlar
Oʻzbekiston Milliy universiteti oʻqituvchilari
Toshkentda vafot etganlar
1955-yilda vafot etganlar
9-noyabrda vafot etganlar
1886-yilda tugʻilganlar
1-fevralda tugʻilganlar
Pavel Ponomarov

Pavel Sergeyevich Ponomarov (22-yanvar 1924-yil, Belovodskiy, Turkiston ASSR – 1990-yil, Toshkent) – sovet harbiy xizmatchisi. Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Sovet Ittifoqi Qahramoni (1944). Kapitan.

Biografiyasi 
Pavel Sergeyevich Ponomaryov 1924-yil 22-yanvarda Belovodskiy qishlogʻida (hozirgi Qirgʻiziston Respublikasi Chuy viloyati Moskva tumanining maʼmuriy markazi) dehqon oilasida tavallud topgan. Maktabni tamomlagandan keyin Frunzega ketgan. Pavel Sergeyevich 1941-yilda fabrika-zavod tayyorlash maktabini tamomlagan. Harbiy xizmatga chaqirilgunga qadar Frunzenskiy goʻsht kombinatida ishlagan.

Ponomarov 1943-yil 8-yanvarda Frunze shahar harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqirilgan. Olmaota harbiy piyodalar bilim yurtining artilleriya kurslarini tamomlagan. Qizil Armiya askari Ponomarov 1943-yil sentyabr oyida Fashist bosqinchilari bilan boʻlgan janglarda Dasht fronti 37-armiyasining 307-gvardiya otishma polkida otuvchisi sifatida qatnashgan. Pavel Poltava-Kremenchug operatsiyasida qatnashib, 1943-yil 30-sentyabrdan 1-oktyabrga oʻtar kechasi Ukraina SSR, Kirovograd viloyati, Onufriyevskiy tumani, Kutsevolovka qishlogʻi yaqinida Dneprni kesib oʻtgan. U Dneprning oʻng qirgʻogʻidagi plastdarm janglarda ayniqsa mardonavor xarakatlari bilan ajralib turgan.

1944-yil 22-fevralda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining farmoni bilan „Dnepr daryosidan oʻtishda qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi, oʻng qirgʻoqdagi harbiy yutuqlarni rivojlantirish va jasorat va jasorat uchun“ Qizil Armiya askari Pavel Sergeyevich Ponomarov Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoniga sazovor boʻlgan. Pavel Sergeyevich mukofot haqida kasalxonada bilgan. U 1943-yil 26-oktyabrda Ingul va Ingulets daryolari oʻrtasidagi Kirovograd yoʻnalishidagi jangda ikki oyogʻidan ogʻir yaralangan. Pavel sogʻayib ketganidan soʻng, V. I. Lenin nomidagi Toshkent Qizil Bayroq ordenli piyodalar bilim yurtiga yuborilgan, uni 1946-yilda tugatgan. Ponomarev SSSR Qurolli Kuchlarida 1976-yil dekabrgacha xizmat qilgan. Toshkent shahrida yashagan va yoshlarni harbiy-vatanparvarlik ruhida tarbiyalashda faol ishtirok etgan. Pavel Sergeyevich 1990-yilda vafot etdi. U Oʻzbekiston Respublikasi, Toshkent shahridagi „Ommaviy qabrlar“ harbiy qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
Pavel Sergeyevich 1944-yil „Oltin yulduz“ medali va Lenin ordeni bilan taqdirlangan. 1985-yilda 1-darajali Vatan urushi ordeni hamda 1943-yilda 2-darajali Vatan urushi ordeni sohibi boʻlgan.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Toshkentda vafot etganlar
1990-yilda vafot etganlar
1924-yilda tugʻilganlar
22-yanvarda tugʻilganlar
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Lenin ordeni sohiblari
Sovet Ittifoqi Qahramonlari
Boris Serevitinov

Boris Fedorovich Serevitinov (1904—1979) – sovet olimi, professor. RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi.

Hayoti 
Boris Fedorovich Serevitinov 1904-yilda Moskva imperatorlik texnikumi oʻqituvchisi Fyodor Vasilyevich Serevitinov oilasida tugʻilgan.

U 1927-yilda Moskva davlat universitetining fizika-matematika fakultetining biologiya boʻlimini imtiyozli diplom bilan tugatgan. U talabalik davrida Moskva davlat universiteti zoologiya muzeyiga Kavkazorti mintaqasi, Buxoroning janubiy qismi, Turkmaniston va Tojikistondagi sutemizuvchilar, qushlar va sudralib yuruvchilarni oʻrganish, kolleksiyalarini toʻplash ishlarida faol ishtirok etgan. 1926-yilda u moʻynali hayvonlarning xususiyatlarini tavsiflovchi birinchi maqolalarini nashr etdi.

1930—1933-yillarda Iqtisodiyot va tovarshunoslik Oliy pedagogika institutida, 1935-yildan G. V. Plexanov nomidagi Moskva xalq xoʻjaligi institutida dars bergan (1961—1964-yillarda sanoat tovarlari savdosi kafedrasini boshqargan). Bundan tashqari, 1934-yildan 1952-yilgacha u Butunrossiya ovchilik ilmiy-tadqiqot institutida tovar tadqiqot laboratoriyasini boshqargan. 1967—1979-yillarda Moskva veterinariya akademiyasining tovarshunoslik va hayvonot xomashyosi texnologiyasi kafedrasini boshqargan.

U moʻynali hayvonlarning xususiyatlarini oʻrganishning oʻziga xos usullarini taklif qildi. Moʻynali hayvonlar teri va moʻynasining xususiyatlari oʻzgarishini oʻrgangan. Sutemizuvchilar moʻynalarining turli ekologik sharoitlardagi 9 xil topografik xususiyatlarini aniqladi. 1965-yilda „Moʻynadan tayyorlangan buyumlar savdosining ilmiy asoslari“ doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Boris Fedorovich Serevitinov asarlari bibliografiyasi140 dan ortiq hisoblanadi, shu jumladan 17 darslik va oʻquv qoʻllanmalarini oʻz ichiga oladi. U ixtirolar uchun 18 ta mualliflik guvohnomasi olgan.

1975-yil dekabr oyida u RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan va texnika arbobi faxriy unvoniga sazovor boʻldi.

1979-yilda Toshkentda xizmat safari chogʻida vafot etgan. U Moskvada, Vedenskiy qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar

Havolalar 
 Dinastiya Tserevitinovix – uchenix-tovarovedov
 Tserevitinov Boris Fedorovich

Toshkentda vafot etganlar
1979-yilda vafot etganlar
1904-yilda tugʻilganlar
Vitaliy Bologov

Vitaliy Ignatyevich Bologov (1938-yil 4-avgust, Ak-Mechet qishlogʻi, Qora dengiz mintaqasi, Qrim ASSR, RSFSR – 2003-yil 29-iyun, Moskva) – sovet harbiy rahbari, Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari general-polkovnigi.

Hayoti 
Vitaliy Bologov 1938-yil 4-avgustda Qrim viloyati, Ak-Mechet qishlogʻida (hozirgi Chernomorskoye, Chernomorskoye viloyati, Qrim Respublikasi) tavallud topgan. 1958-yilda Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻmondonlik bilim yurtiga oʻqishga kirgan. Oʻqishni tugatgandan soʻng, janubiy kuchlar guruhida va Uzoq Sharq harbiy okrugida qoʻmondonlik lavozimlarida xizmat qilgan.

1972-yilda M. V. Frunze nomidagi harbiy akademiyani tugatib, Shimoliy Kavkaz harbiy okrugiga yuborilgan. 1979-yilda Bosh shtab Harbiy akademiyasini tamomlagan. Harbiy xizmatni turli lavozimlarda, jumladan Vengriya va GDRda davom ettiradi.

Bologov 1986-yildan boshlab SSSR Qurolli Kuchlari Bosh shtabida ishlagan. Soʻng, Chernobil AESdagi avariya oqibatlarini bartaraf etishda qatnashgan (1986-1987). 1988–1989-yillarda Afgʻoniston Demokratik Respublikasida xizmat qilgan. Sovet qoʻshinlarini tayyorlash va olib chiqish boʻyicha tadbirlarni amalga oshirgan.

SSSR parchalanganidan keyin Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlarida xizmat qilishni davom ettiradi. 1920-yil 14-noyabrda unga general-polkovnik unvoni berilgan. Qurolli Kuchlar Bosh shtabida xizmat qilgan davrda boʻlim boshligʻining birinchi oʻrinbosari, Bosh tashkiliy va safarbarlik boshqarmasi boshligʻi, Rossiya Federatsiyasi Qurolli Kuchlari Bosh shtabi boshligʻining oʻrinbosari kabi lavozimlarda faoliyat olib borgan (1992-1994).

Vitaliy Bologov 1994-yil 6-iyulda nafaqaga chiqqan. 2003-yil 29-iyunda ogʻir va uzoq davom etgan kasallikdan soʻng vafot etadi. U Moskvadagi Troekurovskoye qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 

 Qizil Yulduz ordeni
 III darajali „SSSR Qurolli Kuchlarida Vatanga qilgan xizmati uchun“ ordeni
 Sakkizta medal .

Manbalar 

Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
M. V. Frunze nomidagi nomidagi Harbiy akademiya bitiruvchilari
Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
2003-yilda vafot etganlar
29-iyunda vafot etganlar
1938-yilda tugʻilganlar
4-avgustda tugʻilganlar
Mixail Utkin

Mixail Vasilyevich Utkin (1923-yil 14-mart, Samara viloyati – 1991-yil 10-may, Toshkent) – maxsus xizmat kinologlarining 2-alohida polki boshligʻi, Qizil Armiya askari, 1-darajali Shuhrat ordeni (SSSR) sohibi.

Hayoti 
Mixail Utkin 1923-yil 14-martda Samara viloyati Sizran shahrining Oktyabr tumanidagi Kostichi qishlogʻida tugʻilgan. Taʼlim toʻliq boʻlmagan oʻrta. Batraki stansiyasi deposining taʼmirlash-mexanika ustaxonasida chilangar boʻlib ishlagan.

U 1942-yil may oyida koʻngilli boʻlib, Sizran tumani harbiy komissarligi orqali Qizil Armiya safiga qoʻshiladi. 1942-yil noyabrdan Ulugʻ Vatan urushi janglarida qatnashdi. U Stalingrad janglarida yarador boʻldi. Kasalxonada tuzalgandan keyin yana frontga qaytdi.

U tanklarni yoʻq qiluvchi itlarni oʻrgatuvchi kinolog kasbini tanlagan. Mixail Utkin urush tugagunga qadar yaʼni 1943-yil mart oyigacha Janubi-gʻarbiy frontning 3-gvardiya armiyasi qoshida tuzilgan maxsus xizmat kinologlarining 2-alohida polki tarkibida xizmat qildi. 1943-yil 3-iyuldan 6-iyulgacha boʻlgan janglarda Privolnoye qishlogʻi yaqinida dushmanning 7 askari va 2 merganini yoʻq qildi. „Jasorat uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Keyinchalik, janubi-gʻarbiy 4- va 1-Ukraina frontlaridagi janglarida qatnashdi.

1943-yil 27-avgustdan 25-oktyabrgacha boʻlgan janglarda Qizil Armiya askari Utkin 243-piyoda diviziyasining 303-tankga qarshi qiruvchi diviziyasi tarkibida harakat qildi. Janglarda u 15 nafar dushman askarini oʻldirgan. 1944-yil 1-yanvarda Novo-Troitskoye fermasi hududida dushmanning qarshi hujumini qaytarish paytida chap qoʻlidan yarador boʻldi. Hammasi boʻlib, 1943-yil 27-avgustdan 1944-yil 2-yanvargacha boʻlgan janglarda u 29 nemis askarini yoʻq qildi.

Uchinchi gvardiya diviziyasi qoʻshinlarining 1944-yil 22-yanvardagi buyrugʻi bilan Qizil Armiya askari Mixail Vasilyevich Utkin 3-darajali "Shuhrat" ordeni bilan taqdirlangan.

U 1944-yil 30-31-yanvarda Nikopol shahri yaqinidagi hujum janglarida ishtirok etdi.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1945-yil 10-apreldagi farmoni bilan „jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi hamda janglarda koʻrsatgan jasorati uchun Qizil Armiya askari Mixail Vasilyevich Utkin 1-darajali “Shuhrat" ordeni bilan taqdirlangan. „Shon-sharaf“ ordenining toʻliq sohibiga aylangan.

1946-yilda Mixail Utkin demobilizatsiya qilindi.

U 1-darajali Vatan urushi ordeni, 3-darajali Shon-sharaf ordeni va „Jasorat uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Mixail Utkin 1991-yilda Toshkent shahrida vafot etdi.

Adabiyotlar 
 Кавалеры ордена Славы трёх степеней: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии Д. С. Сухоруков. — М.: Воениздат, 2000. — 703 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-203-01883-9.
 Кургузов И. П. Солдатская доблесть. Ташкент, 1970.

Manbalar 

Harbiy qabristonga dafn etilganlar (Toshkent)
Shuhrat ordeni bilan mukofotlanganlar
Jasurlik uchun medali bilan mukofotlanganlar
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Toshkentda vafot etganlar
1991-yilda vafot etganlar
10-mayda vafot etganlar
1923-yilda tugʻilganlar
14-martda tugʻilganlar
Kırmızı minora masjidi

Kırmızı minora masjidi () – Turkiyaning Istanbul shahri, Beyoğlu () tumani, Hasköy () mahallasida joylashgan masjid. 1591-yilda Kiremitçi () Ahmet ogʻa tomonidan qurilgan boʻlishi, shu sababli ham Kiremitçi Ahmet ogʻa masjidi sifatida ham tanilgan boʻlishi mumkin. Masjid qizil gʻishtdan qurilgan minorasi tufayli ham "Kırmızı minora" yaʼni „qizil minora“ nomini olgan. Bino 1889 va 1994-yillarda qayta tiklangan.

Manbalar

Adabiyotlar 

 Beyogʻlu muftiyligi (Beyogʻlu muftiyligi). Kiremitchi Ahmet Aga Camii . URL: https://web.archive.org/web/20110905115831/http://www.beyoglumuftulugu.gov.tr/index.php?modul=cami&id=50 Olingan. 2009-yil 14-oktabr.

Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Istanbuldagi binolar va inshootlar
Trofim Borisov

Trofim Mixaylovich Borisov (1882-yil, Atirau, Ural viloyati, Rossiya imperiyasi — 1941-yil 15-sentyabr, Toshkent, Oʻzbekiston SSR, SSSR) — rus sovet yozuvchisi , Uzoq Sharq tabiati haqida yozgan.

Biografiya 
Baliqchi oilasida tug‘ilgan, rus-yapon urushida askar bo‘lgan va asirga olingan. 1906-yil yanvar oyida asirlikdan qaytgach, otasi bilan Aleevka qishlog'ida (Keyp-Pronge) ikra zavodiga ishchi bo'lib ishladi. Inqilobdan keyin Dalriba trestining raisi bo'ldi (1922), baliqchilik sanoati muassasalarida bir qator kichik lavozimlarda ishladi, 1930-yildan Uzoq Sharq universitetida ishladi. 1935-yildan Uzoq Sharq ilmiy-tadqiqot institutida ilmiy xodim bo'ldi. V.K. Arsenyev bilan do'st edi, u Arsenyev katta baliqchilik inspektori bo'lib ishlagan paytida uning bevosita boshlig'i edi. 1939-yilda universitetning Tomskga koʻchirilishi munosabati bilan u yerga, soʻngra Toshkentga koʻchib oʻtadi. Saraton kasalligidan vafot etgan.

Baliqchilik bo'yicha qo'llanmalardan tashqari, Borisov badiiy va hujjatli asrlar ham yozgan. Borisov Arsenyev bilan baham ko'rgan narsa uning Uzoq Sharq tabiatiga bo'lgan muhabbati va ko'rgan va boshidan kechirganlarini ajoyib rus tilida tasvirlash qobiliyatidir. 1928-yilda Borisovning "Kichik daryoning siri" hikoyasi Maksim Gorkiyning e'tiborini tortdi. Borisov hayotining so'nggi yillarida Amur va Kamchatkaga bag'ishlangan ko'plab kitoblarini yozgan.

Manbalar 

Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Toshkentda vafot etganlar
1941-yilda vafot etganlar
15-sentyabrda vafot etganlar
1882-yilda tugʻilganlar
Charles Bukowski

Henry Charles Bukowski ( ; asl ismi Heinrich Karl Bukowski; ; 1920-yil 16-avgust — 1994-yil 9-mart) — amerikalik shoir, yozuvchi va jurnalist. Bukowskining ijodi kambagʻal amerikaliklarning oddiy hayoti, spirtli ichimliklar, ayollar bilan munosabatlar va ishning mashaqqatliligi haqidadir. Federal tekshirishlar byurosi Los-Anjelesdagi Open City gazetasidagi „Notes of a Dirty Old Man“ rukni natijasida unga tegishli hujjatni saqlab qolgan. Bukowski, shuningdek, Oʻn olti toʻplam, olti roman va oʻttizdan ortiq sheʼriy kitobga kiritilgan ikki yuzdan ortiq hikoyalar muallifidir.

Manbalar 

Amerikalik erkak ssenaristlar
Amerikalik erkak shoirlar
1994-yilda vafot etganlar
1920-yilda tugʻilganlar
Emirasan Kurtmollayev

Emirasan (Emir-Asan) Kurtmollayev (, 1902-yil 7 (20)-dekabr Oʻzenbash, Taurida viloyati – 1973-yil 11-aprel, Olmaota) – sovet tilshunosi. Filologiya fanlari nomzodi (1933). Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi.

Hayoti 
Emirasan Kurtmollayev 1902-yil 7 (20)-dekabrda Taurida viloyati, Yalta tumani, Oʻzenbash qishlogʻida badavlat dehqon oilasida tugʻilgan. Undan tashqari, ota-onasining yana ikkita oʻgʻil va ikkita qizi bor boʻlgan. Emirasan oʻzi tugʻilib oʻsgan qishlogʻida boshlangʻich maktabni tugatgan.

1922-yilda Qrim-tatar pedagogika kollejiga oʻqishga kirib, u yerda toʻrt yil oʻqigan. Texnikumni tugatgach, M. V. Frunze nomidagi Qrim davlat pedagogika institutining Qrim-tatar tili va adabiyoti fakultetiga oʻqishga kirib, 1930-yilgacha shu yerda tahsil olgan. Texnikumni tugatgach, bir yil davomida Afandikoʻy qishlogʻidagi boshlangʻich maktabda oʻqituvchi boʻlib ishlaydi va universitetda oʻqishni davom ettiradi. 1933-yilda esa Qrim pedagogika instituti qoshidagi aspiranturani tugatib, nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Emirasan Kurtmollayev 1933-yildan 1941-yilgacha – Qrim pedagogika institutida oʻqituvchi boʻlib ishlagan. Shu bilan birga Pushkin nomidagi Qrim til va adabiyot ilmiy-tadqiqot institutida katta ilmiy xodim boʻlgan. Qrim-tatar tilining rivojlanishiga hissa qoʻshgan. Til boʻyicha birinchi (1930) va uchinchi (1934) ilmiy anjumanlarida maʼruza qilgan. Maktablar uchun bir qator darsliklar, jumladan, „Qrim-tatar tilining imlo lugʻati“ (1936) muallifi va hammuallifi boʻlgan.

Ulugʻ Vatan urushi boshlanishi bilan Qizil Armiya safiga chaqiriladi. U yerda kichik leytenant unvoni bilan piyodalar polkida vzvod komandiri boʻlib xizmat qilgan. 1942-yilning mart oyida Qrimdagi yer osti faoliyatiga qoʻshilgan. Yarim orolni fashistlardan ozod qilish jarayonida Kurtmollayev boshchiligidagi vzvod Massandraning vinoyertoʻlalarini talon-taroj qilishdan qutqaradi.
Kurtmollayev 1944-yilda Qrim-tatarlar deportatsiyasi paytida Oʻzbekiston SSR, Samarqand viloyati, Bulungʻur tumaniga surgun qilingan. Keyinchalik oilasi yashagan Qozogʻiston SSSRning Olma-Ota shahriga koʻchib oʻtgan. U yerda SSSR tarixi va qozoq tilidan dars berib, keyinchalik Qozogʻiston SSR Maorif vazirligida ishlagan. Toshkent pedagogika institutida oʻqituvchi boʻlib, qrim-tatar tilini oʻqitish metodikasi kursidan dars bergan.

Emirasan Kurtmollayev 1973-yil 11-aprelda Olmaotada vafot etib, u yerda dafn etilgan.

Oilasi 
 Rafiqasi – Anife Safayevna, pediatr.
 Qizi – Lenyar.

Manbalar 

Ulugʻ Vatan urushi qatnashchilari
Olmaotada vafot etganlar
1973-yilda vafot etganlar
11-aprelda vafot etganlar
1902-yilda tugʻilganlar
20-dekabrda tugʻilganlar
Zeynep Sulton masjidi

Zeynep Sultan masjidi () – 1769-yilda Ayazma masjidi meʼmori Mehmet Tohir ogʻa tomonidan Ahmad III ning qizi Zeynep Sulton uchun qurilgan masjid. Inshoot oʻzining meʼmoriy uslubi va qurilishida ishlatilgan materiallar bilan Vizantiya cherkovlarini esga soladi.

Tarixi 
Zeynap Sulton masjidi Istanbul shahri Alemdar Caddesi koʻchasi, Gülhane bogʻi () qarshisida, Sofiya ibodatxonasidan unchalik uzoq boʻlmagan hududda joylashgan boʻlib, shahar boʻylab harakatlanadigan tramvaydan koʻrinib turadi. Masjidning orqa tomonida bir vaqtlar maktabxona, hozir esa boshlangʻich maktab sifatida foydalanilayotgan bino bor. Avvallari sevil sifatida ishlatilgan, Hamidiye bulogʻi () nomi bilan ham tanilgan qism hozirda yopib tashlangan. Masjid roʻparasida favvora joylashgan boʻlib, ushbu favvora aslida Abdulhamid I kulliyasining bir qismi boʻlgan. Bu yerga esa 1920-yillarda olib kelingan.

Usmonli imperiyasining harbiy qahramonlaridan biri Alemdar Mustafo poshoning qabri masjidning hazîresida (masjidlarda panjaralar bilan oʻralgan qabr) joylashgan, yoʻl qurilishi tufayli Zeynep Sultonning qabri yertoʻlada saqlanmoqda. Selim III ning sadr vaziri va Zeynep Sultonning ikkinchi turmush oʻrtogʻi Melek Mehmet poshoning (faoliyat yillari: 1792–1794) qabri ham masjid hazîresida saqlanadi. Zeynep Sultonning birinchi turmushidan Mahmud Dramali posho ismli oʻgʻli boʻlgan.

Manbalar

Havolalar 

 Istanbuldagi masjidlar roʻyxatini sayohat veb-sayti
 Masjidning rasmlar galereyasi
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Istanbuldagi binolar va inshootlar
Fyodor Sherbakov

Fyodor Ivanovich Sherbakov (1947-yil 26-may, Bidayiq qishlogʻi, Janaarqa tumani, Qaragʻandi viloyati, Qozogʻiston SSR, SSSR – 2022-yil 16-avgust) – Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlari Oliy qoʻmondonligi vakili, general-leytenant(1993). Quruqlikdagi qoʻshinlar qoʻmondoni (1994-2000).

Hayoti 
Fyodor Sherbakov 1947-yil 26-mayda Qaragʻandi viloyati , Janaarqa tumani, Bidayiq qishlogʻida tugʻilgan.

1966–1970-yillarda Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻshinlar qoʻmondonlik bilim yurtida tahsil olgan. Kollejni tugatgandan soʻng, motooʻqotar vzvod komandiri boʻlib xizmat qilgan.

1970–1977-yillarda Germaniyadagi Sovet qoʻshinlari guruhida motorli miltiq otryadi komandiri, motorli miltiqlar rotasi komandiri, motorli miltiq batalonining shtab boshligʻi boʻlgan.

1980-yilda Frunze nomidagi harbiy akademiyani tamomlagan.

1980–1987-yillarda esa Uzoq Sharq harbiy okrugida motorli miltiq polkining komandiri boʻlgan.

1987–1990-yillarda – Magadan viloyatidagi Uzoq Sharq harbiy okrugining 99-motooʻqchilar diviziyasi qoʻmondoni.

1992-yilda general-mayor Sherbakov RF Qurolli Kuchlari Bosh shtabining Harbiy akademiyasini tamomlagan. Shundan soʻng, Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarida harbiy xizmatni davom ettirgan.

1992-yil iyun-oktyabr oylarida – Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 40-qoʻshma qurolli armiyasi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari.

1992-yil oktyabr – 1994-yil fevral – qoʻmondonligi Semipalatinskda joylashgan 1-armiya korpusi qoʻmondoni.

1993-yil 5-mayda Fyodor Sherbakovga navbatdagi general-leytenant harbiy unvoni berilgan.

1994-yil fevral, 1997-yil noyabr – Quruqlikdagi qoʻshinlar qoʻmondoni, Qozogʻiston Respublikasi Mudofaa vazirining birinchi oʻrinbosari.

1998-2000-yillarda – Qozogʻiston Respublikasi Umumiy maqsadli kuchlar qoʻmondoni.

„Qizil Yulduz“ (SSSR, 1989-yil) va „Hurmat“ ordenlari(Qozogʻiston Respublikasi, 1997-yil, may), SSSR va Qozogʻiston Respublikasining koʻplab medallari bilan taqdirlangan.

2000-yilda general-leytenant Sherbakov zaxiraga oʻtkazilgan.

Fyodr Sherbakov 2022-yil 16-avgustda vafot etgan.

Mukofotlari 

 Hurmat ordeni ;
 Qizil Yulduz ordeni;
 SSSR va Qozogʻiston Respublikasining 20 dan ortiq medallari.

Manbalar

Havolalar 

 Щerbakov Fyodor Ivanovich na sayte vipusknikov Tashkentskogo obщevoyskovogo komandnogo uchiliщa

Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
2022-yilda vafot etganlar
16-avgustda vafot etganlar
1947-yilda tugʻilganlar
26-mayda tugʻilganlar