MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Konstantin Bogoroditskiy

Konstantin Nikolayevich Bogoroditskiy (1863-yil15-dekabr, Ryazan viloyati Pronskiy tumani Abakumovo qishlogʻi – 1922-yil, Toshkent) – rus pravoslav cherkovining arxiyerariysi, Gʻarbiy front qoʻshinlari bosh ruhoniysi (1914–1917).

Biografiyasi 
Konstantin 1863-yil15-dekabrda Ryazan viloyatida ruhoniylar oilasida tavallud topgan.

1883-yil Ryazan diniy seminariyasini va 1887-yil Qozon diniy akademiyasini ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tamomlagan.

Bogoroditskiy Qozon oʻqituvchilar seminariyasining huquq oʻqituvchisi (1887), yeparxiya maktab kengashining Qozon boʻlimi (1889) va Qozon oʻqituvchilari kengashi (1891) aʼzosi boʻlgan.

Bogoroditskiy 1892-yilda Toshkent erkaklar gimnaziyasida huquq fani oʻqituvchisi, Toshkentdagi Spaso-Preobrajenskiy sobori ruhoniysi, 1894–1899-yillarda Toshkent okrugidagi cherkovlar katta popi, 1895–1898-yillarda oʻrta maktabda huquq fani oʻqituvchisi, 1895-yilda yeparxiya maktablari kengashining Toshkent boʻlimi raisi, 1896–1899-yillarda cherkov maktablari va savodxonlik maktablarining okrug kuzatuvchisi, 1900-yilda Sirdaryo viloyatidagi harbiy cherkovlar bosh popi hamda 1913-yilda Toshkent harbiy punkt cherkovlari popi boʻlgan.

Konstantin Nikolayevich 1914-yilda Gʻarbiy front qoʻshinlarining bosh ruhoniysi boʻlgan.

Uning rafiqasi – Natalya Vasilyevna, bolalari – Yevgeniya, Dmitriy, Aleksandr va Mariya.

Bogoroditskiy 1917-yilda Harbiy va dengiz ruhoniylarining 1-chi rais oʻrinbosari va 2-Umumrossiya kongressining raisi boʻlgan.

1918-yildan yana Toshkentdagi Transfiguratsiya sobori bosh ruhoniysi boʻlgan.

Ruhoniy Konstantin 1922-yil Toshkentda yurak xurujidan vafot etgan. Toshkentning markaziy maydonidagi Iosif-Georgiyevskiy ibodatxonasining mehrob devori yoniga dafn etilgan (1995-yilda buzib tashlangan).

Mukofotlari 
Bogoroditskiy skufya (1892), kamilavka (1896), IV (1908) va III (1912) darajali Avliyo Vladimir ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Toshkentda dafn etilganlar
Toshkentda vafot etganlar
1922-yilda vafot etganlar
1863-yilda tugʻilganlar
15-dekabrda tugʻilganlar
Greyg lolasi

Greyg lolasi () – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, lola turkumiga mansub gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati hududidagi togʻ tizmalarida tarqalgan.

Tavsifi 
Boʻyi 10-45 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Popuk ildiz tizimiga ega. Piyozi tuxumsimon yoki yumaloq, tashqi qobigʻi qalin charmsimon. Barglari 3-4 dona, bandsiz, egri-bugri, yuqori qismida siyohrang dogʻlari bor, pastki tomoni bilan poyani oʻrab oladi, ketma ket joylashgan. Gullari yakka, ikki jinsli. Gulqoʻrgʻoni oddiy, oʻzaro qoʻshilmagan, erkin. Gultojibarglari toʻq qizil, toʻq sariq dogʻlari bor. Gulning tubida tuxumsimon qora dogʻlar koʻzga tashlanadi. Changchi iplari qora, changdonlari sariq. Hasharotlar yordamida changlanadi. Aprel may oylarida gullab mevasi iyulda pishib yetiladi. Mevasi quruq koʻsak meva. Urug‘i va piyozchalari orqali koʻpayadi.

Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda yakka-yakka yoki 3-4 tadan toʻda hosil qolib oʻsadi. Toshkent viloyati hududida 100.000 tupi borligi aniqlangan. Guli va piyozchalarining yigʻib olinishi va oʻsish hududida chorva mollarining boqilishi tufayli areali qisqarib ketgan. Togʻlarning pastki qismlaridagi shagʻalli va unumdor tuproqli yonbagʻirlarda oʻsadi. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida 1956-yildan beri ekib oʻstirilmoqda. Chotqol biosfera qoʻriqxonasi va Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent geografiyasi
Nefzaoua

Nefzaoua () Tunisning janubi-gʻarbiy qismidagi hudud. Gʻarbda Chott el Djerid shoʻr koʻli, janubda Buyuk Sharqiy Erg va sharqda Dahar platosi bilan chegaralangan.

Hudud maʼmuriy jihatdan Kebili viloyati tarkibida boʻlib, maydoni 2,208 million gektar, shu jumladan, 15,3 ming gektar voha hududini tashkil etadi. Tarixiy jihatdan mintaqada nasroniy berberlar yashagan. Aholi tarkibi rekonkista siyosati tufayli Ispaniyani tark etgan Mozarablar hisobidan toʻldirilgan.

Manbalar 

Tunis maʼmuriy-hududiy birliklari
Bara Imambara

Bara Imambara (), shuningdek, Asafi Imambara nomi bilan ham tanilgan, Hindistonning Laknau shahrida 1784-yilda Avadlik Navab Asaf-ud-Daula tomonidan qurilgan imambara majmuasi. Bara katta degan maʼnoni anglatadi. Imambara – shia musulmonlari tomonidan Azadariy uchun qurilgan ziyoratgohdir. Bu imambara Nizamat Imambaradan keyin ikkinchi oʻrinda turadi.

Bino tarkibi 

Qurilish majmuasi shuningdek, katta Asfi masjidi, Bhul-bhulaiya (labirint) va Bovli, oqar suvli tik quduqni oʻz ichiga oladi. Ikkita ajoyib shlyuzlar asosiy zalga olib boradi. Aytishlaricha, terastaga borish uchun 1024 yoʻl mavjud, lekin faqat ikkitasi birinchi yoki oxirgi darvoza orqali qaytib keladi. Bu tasodifiy arxitekturaning mahsuli hisoblanadi.

Yengillik chorasi 
Bara Imambara qurilishi 1780-yilda, dahshatli ocharchilik davrida boshlangan va Asaf-ud-Daulaning ushbu ulkan loyihani boshlashdagi maqsadlaridan biri mintaqadagi odamlarni ocharchilik davom etayotgan vaqtda deyarli oʻn yil davomida ish bilan taʼminlash edi. Aytishlaricha, oddiy odamlar kunduzi bino qurish bilan shugʻullangan, zodagonlar va boshqa elita vakillari esa oʻsha kuni koʻtarilgan har qanday narsani buzish uchun tunda ishlashgan. Bu bandlikni yaratish uchun Keynscha aralashuvdan oldingi loyiha edi. Imambara qurilishi 1784-yilda yakunlangan. Imambara qurilishining taxminiy qiymati yarim million rupiydan bir million rupiygacha yetishi taxmin qilinadi. Inshoot qurilishi tugallangandan keyin ham har yili uni bezash uchun toʻrt yuz ming dan besh yuz ming rupiygacha mablagʻ sarflangan.

Arxitekturasi 
Majmua arxitekturasi bezakli boburiy dizayni, yaʼni Badshaxi masjidining yetukligini oʻzida aks ettiradi – bu hech qanday Yevropa elementlarini yoki temirdan foydalanishni oʻz ichiga olmagan soʻnggi yirik loyihalardan biri hisoblanadi. Asosiy imambara Asaf-ud-Daula qabri joylashgan katta gumbazli markaziy xonadan iborat. Binoning balandligi 15 metrdan 16 metrgacha yetadi, u dunyodagi eng katta kemerli inshootlardan biridir. Har xil tom balandliklarida qurilgan sakkizta kameralar mavjud boʻlib, ular ustidagi qismda jami 489 ta bir xil eshiklar orqali bir-biri bilan bogʻlangan oʻtish joylari mavjud boʻlgan labirint bunyod etilgan. Binoning bu qismini va koʻpincha butun majmuani Bhulbhulaiya deb atashadi. Inshoot mahalliy aholi va sayyohlar orasida mashhur sayohatbop joy boʻlib, Hindistonda mavjud boʻlgan yagona labirint hisoblanadi. Naqshinkor bezaklar bilan bezatilgan peshtoq Imambaraning gʻarbga qaragan kirish eshigidir. Bara Imambara Laknaudagi eng buyuk binolardan biridir.

Imambara dizayni raqobat anosida qoʻlga kiritilgan. Gʻolib Dehli meʼmori Kifayatulloh boʻlgan, u ham Imambaraning asosiy zalida dafn etilgan. Binoning yana bir oʻziga xos jihati shundaki, homiy va meʼmor yonma-yon dafn etilgan. Imambaraning tomi guruch qobigʻining kulidan qilingan, bu Imambarani noyob inshootlardan biriga aylantiradi.

Galereya

Yana qarang 
 Rumiy Darvaza
 Chhatar Manzil
 Imambara Shoh Najaf
 Chota Imambara
 Imambara Ghufran Maʼab
 Laknau imambarasi

Manbalar

Havolalar 
 
 Bara Imambara more facts
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Shia ziyoratgohlari
Hindistonda shia
Vvedenskiy lolasi

Vvedenskiy lolasi () – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, lola turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Chotqol tizmasi va Ohangaron daryosining vodiysida oʻsadi.

Tavsifi 
Boʻyi 20-35 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Popuk ildiz tizimiga ega. Piyozchasi tuxumsimon toʻq qoʻngʻir rangli qogʻozsimon qobiq bilan oʻralagan. Poyasi silliq, tuksiz, tik oʻsadi. Barglari 3-4 ta, qalami nashtarsimon, poyada navbatma-navbat joylashgan, bandsiz, pastki qismi bilan poyani oʻrab turadi. Gullari poyaning uchida yakka joylashgan. Gultojibarglari qoʻshilmagan, erkin, qizil rangda. Gulining tubi sariq, changchi iplari sariq yoki qoʻngʻir tusda, changdonlari qoramtir binafsharang. Kapalaklar va asalarilar yordamida changlanadi. Aprel-may oylarida gullab, iyun iyulda mevasi pishadi. Mevasi quruq koʻsak meva. Urugʻi va vegetativ yoʻl bilan koʻpayadi.

Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda kichik toʻplar hosil qilib oʻsadi. Toshkent viloyati hududidagi togʻ tizmalarida va Ohangaron daryosi vodiysida tarqalgan. Dengiz sathidan 1600-2000 metr balandlikda unumdor tuproqli yerlarda uchraydi. Chorva mollarining koʻplab boqilishi, guli va piyozchalarining mahalliy aholi tomonidan yigʻib olinishi natijasida populyatsiyasi qisqarib ketgan. Oʻzbekiston Respublikasi Fanlar Akademiyasining Botanika bogʻida 1956-yildan beri ekib oʻstirilmoqda. Chatqol biosfera qoʻriqxonasi va Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent geografiyasi
Lola
Xan Un Sek

Xan Un Sek, norasmiy sharifi – Ilich (1924-yil 6-sentyabr, Sergeyevka qishlogʻi, Olgin uezdi, Primorsk guberniyasi, Uzoq Sharq viloyati – 1997-yil 24-may) – Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Yuqori Chirchiq tumanidagi Sverdlov nomidagi kolxoz raisi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Tarjimai holi 

1924-yilda Olgin uezdi Sergeyevka qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. Millati koreys. 1937-yilda ota-onasi bilan Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus aholi punktiga deportatsiya qilinadi. Toʻliqsiz oʻrta maʼlumotga ega, oʻrta maktabning 8-sinfini tugatgan. 1940-yil – Yuqori Chirchiq tumani Sverdlov nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri, agronom, dala ekinlari brigadasi brigadasi, uchastka boshligʻi.

1950-yilda Xan Un Sekning boʻlimi 10,3 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 118 sentnerdan yashil kanop hosilini oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 22-maydagi farmoni bilan Lenin ordeni (tartib raqami 143554) va O‘roq va Bolg‘a oltin medali (tartib raqami 5965) hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni berilgan.

1953-yilda KPSS safiga qabul qilindi. 1955-yilda Toshkent qishloq xoʻjaligi texnikumini tamomlagan.

1984-yilda nafaqaga chiqqunga qadar Sverdlov nomidagi kolxozda mehnat qilgan. Oʻsha yilning sentyabr oyidan boshlab Ittifoq ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr.

1990-yillarda Yuqori Chirchiq tumani Ahmad Yassaviy fermer xoʻjaligi (sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz) hududidagi muzeyda Sverdlov nomidagi kolxozda mehnat qilgan Sotsialistik Mehnat Qahramonlariga bagʻishlangan yodgorlik majmuasini yaratish tashabbuskorlaridan biri boʻlgan.

1997-yil 24-mayda vafot etdi. Sobiq Sverdlov nomidagi kolxoz (hozirgi Ahmad Yasaviy nomidagi fermer xoʻjaligi, Yuqori Chirchiq tumani) qabristoniga dafn etilgan.

Olgan mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni;
 Lenin ordeni;
 „1941-1945 yillar Ulugʻ Vatan Urushida jasorat bilan qilgan xizmatlari uchun“ medali;

Adabiyotlar 
 Shin D. V., Sovetskie koreysi Geroi Sotsialisticheskogo truda, Almati: Service Press, 2019
 Z. V., Pan N. G. Geroi Sotsialisticheskogo Truda – kazaxstansi, Alma-Ata, 1969—1985, tt. 1-5
 Men D. V., Kvon L. A., Kim, Sovetskie koreysi Kazaxstana, Almati, 1992
 Kim P. G., Koreysi Respubliki Uzbekistan, Tashkent: Uzbekiston. 1993
 Kan G. V., Istoriya koreysev Kazaxstana, Almati: Gilim, 1995
 Kim G. N., Men D. V., Istoriya i kultura koreysev Kazaxstana, Almati: Gilim, 1995
 Kim B. I., Koreysi Uzbekistana. Kto est kto, Tashkent, 1999

Manbalar

Havolalar 
 German Kim, Ensiklopediya koryo saram. Geroy Sotsialisticheskogo Truda Xan Un Sek

Kishilar
Yuqori Chirchiq tumani Sverdlov nomidagi kolxozning Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Toshkent viloyatida dafn etilganlar
Musoxon masjidi

Muso Xon masjidi () Bangladeshda qurilgan Boburiylar davriga oid bino boʻlib, mamlakat poytaxti Dakkaning janubiy qismida joylashgan. 18-asrda qurilgan masjid muhim tarixiy ahamiyatga ega boʻlib, oʻrta asr Bengaliyasining eng koʻzga koʻringan baro-buyanlaridan biri, Iso Xonning oʻgʻli Muso Xonning sharafiga shunday nomlangan. Inshoot Bengaliyada Boburiylar davrida Musoxonning nabirasi Divon Munavarxon tomonidan bunyod etilgan.

Uch gumbazli masjid hozirda Dakka universiteti kampusida, Shahidulloh zalining yonida, Kerzon zalining orqa qismida joylashgan. Bangladesh hukumati tomonidan amalga oshirilgan metro-temiryoʻl loyihasi tufayli masjid hozirda katta xavf ostiga tushib qolgan va metro-temir yoʻli tufayli jiddiy oqibatlarga yuz tutishi mumkin boʻlgan 75 ta inshoot roʻyxatiga kiritilgan.

Tavsifi 
Oʻrta asrlarda Bengal oʻlkasi tarixda Baro-Bhuyan nomi bilan mashhur boʻlgan taxminan oʻn ikki yer egalari tomonidan boshqarilgan. Baro-Bhuyanlarga Rajput musulmon qoʻmondoni Iso Xon boshchilik qilgan, u bir qator muvaffaqiyatli harbiy yurishlarni amalga oshirgan va vafotigacha Bengaliyadagi Boburiylar bosqiniga muvaffaqiyatli qarshilik koʻrsatgan. U tuzgan mamlakat poytaxti Narayanganj tumanining Sonargaon shahrida joylashgan.

1599-yilda vafot etganidan soʻng, uning oʻgʻli Musoxon boshqaruvni oʻz qoʻliga oladi hamda gʻarbiy va shimoliy hududlarda Boburiylarga qarshi jang qilib otasining ishlarini davom ettiradi. Ammo oxir-oqibat Boburiylar generali Islom Xon I tomonidan magʻlubiyatga uchragach, keyinchalik Boburiylarga sodiq boʻlib, Boburiy armiyasi uchun xizmat qiladi. Muso Xon 1623-yilda vafot etadi va Dakkada dafn qilinadi.

Uning nabirasi Divon Munavarxon bobosini xotirlab Musoxon qabri yonida masjid bunyod ettiradi.

Arxitekturasi 

Masjid uchta gumbazdan iborat boʻlib, u balandligi taxminan 3 metr boʻlgan platforma ustida qurilgan. Platformaning kengligi 17 metrdan 14 metrgacha yetadi. Platforma ostida bir qator xonalar joylashgan boʻlib, ular hozirda rekonstruksiyaga muxtoj.

Sahnaning yuqori qismiga janubi-gʻarbiy burchakda joylashgan zinapoya orqali chiqish mumkin. Masjid platformaning gʻarbiy qismini egallaydi. Yonlarida qoʻshimcha minoralari boʻlgan toʻrtta sakkiz qirrali burchak minoralari tekis istehkomlar ustida koʻtarilib, tepasida gumbazli ixcham xonachalar bilan tugallanadi.

Xavf-xatarlar 
Mamlakatning eng kam uchraydigan inshootlaridan biri boʻlgan Boburiy inshootining taqdiri unga tutash metro-temir yoʻl loyihasi tufayli xavf ostida qolgan. Ushbu tuzilma loyiha sabab xavf ostida qolgan tarixiy ahamiyatga ega 75 ta tuzilma qatoriga kiritilgan.

Galereya

Yana qarang 
 Bangladeshdagi masjidlar roʻyxati
 Bangladeshdagi arxeologik joylar roʻyxati

Manbalar 

Dakkadagi masjidlar
Shoistaxon masjidi

Shoistaxon masjidi () – qadimgi Dakka, Bangladeshning Mitford hududida Buriganga daryosi boʻyida joylashgan tarixiy ahamiyatga ega meʼmoriy yodgorlik. Masjid Boburiylar davri meʼmorchiligi namunasidir. Inshoot Bengaliyalik Subahdar, Shoistaxon tomonidan qurilgan.

Tarixi 
Subahdar Shoistaxon bu kichik masjidni Buriganga daryosi boʻyida qurdirgan. Shoistaxon 1664-yildan 1688-yilgacha Bengaliyani boshqargan Boburiylar subahdari edi. Bu masjid qurilishining aniq sanasi maʼlum emas, lekin u Subahdar Shoistaxon 1664-yilda Dakkaga ilk bor kelganida qurib bitkazilgan deb taxmin qilinadi. U Xonning birinchi noibi boʻlgan davrda yaʼni, 1663–1678-yillar oraligʻida qurilgan. Britaniya davrida masjid toʻsatdan yuz bergan yongʻin tufayli jiddiy zarar koʻrgan. Yaqinda masjid qayta taʼmirlanib, asl qiyofasini yoʻqotdi.

Eshik ustiga oʻrnatilgan fors tilidagi eski yozuv bugungi kunda ham saqlanib qolingan boʻlib, bu bitik masjid Shoistaxon tomonidan qurdirilganligi haqida maʼlumot beradi. Boshqa tafsilotlar, jumladan sanalar ham hanuz nomaʼlumligicha qolgan.

Arxitekturasi 
Masjidning oʻlchami 14.13x7.62 metrni tashkil etadi. Masjid uchta gumbazli va toʻrtta sakkiz burchakli minoradan tashkil topgan. Markaziy gumbaz boshqalarga qaraganda kattaroqdir. Binoning sharqiy tomonida uchta, shimol va janub tomonda esa bittadan eshiklari bor. Undagi hamma eshiklar arkaga ega.

Hozirgi holati 
Hozirda bu uch gumbazli masjid konstruktiv jihatdan mustahkam va u Mitford kasalxonasining ulkan inshooti orasida koʻrinmay ketadi. Garchi mahalliy aholi tomonidan masjidga nisbatan yomon munosabatda boʻlinsa-da, bu Shoistaxon qurdirgan inshootlarning eng muhimlaridan biri hisoblaniladi. Masjid oʻzining asl koʻrinishini yoʻqotgan. Sirtidagi bezaklari hozirda gipslangan va yashil rangga boʻyalgan.

Yana qarang 
 Bangladeshdagi masjidlar roʻyxati

Manbalar 

Dakkadagi masjidlar
Lyudmila boychechagi

Lyudmila boychechagi () – bir urugʻpallalilar sinfi, loladoshlar oilasi, boychechak turkumiga mansub koʻp yillik gulli oʻsimlik turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Toshkent viloyati Parkent shahrining janubi sharqiy qismida oʻsishi maʼlum.

Tavsifi 
Balandligi 10-25 sm gacha yetadigan koʻp yillik piyozchali oʻt oʻsimlik. Piyozchasining diametri 6-8 mm. Bosh piyozcha atrofida 4-6 tagacha kichik piyozchalarni hosil qilishi mumkin. Kichik piyozboshlarda yangi nihollar oʻsib chiqib kichik toʻplam hosil qilishi mumkin. Ildizoldi barglari bandsiz, novsimon, uchi oʻtkirlashgan. Poyadagi barglari gullarining pastida halqa hosil qilib oʻrnashgan. Gulqoʻrgʻoni oddiy, qoʻshilmagan, uzunligi 10-15 mm. Gultojibarglari och pushti tusda. Hasharotlar yordamida changlanadi. Aprel oyida gullab mevasi mayda pishadi. Mevasi quruq, boʻlakli koʻsak meva. Urugʻi orqali yaxshi koʻpaymaydi, asosiy tarqalish usuli piyozcha hisoblanadi.

Tarqalishi va oʻsish sharoiti 
Tabiatda kam tarqalgan. Kichik toʻplamlar hosil qilib oʻsadi, yosh nihollari hisobiga soni koʻpdek koʻrinadi. Gullab turgan tuplari nihoyatda siyrak. Unumdor tuproqlarda va quyosh nuri tik tushmaydigan joylarda topish mumkin. Oʻsadigan joylarida doimiy dehqonchilik ishlarini olib borish, chorva mollarining boqilishi oqibatida kamayib bormoqda. Bu oʻsimlik turi urugʻi orqali yaxshi koʻpaymaydi, asosiy koʻpayish yoʻli vegetativ aʼzo boʻlgan piyozcha hisoblanadi. Ugom Chatqol davlat milliy tabiat bogʻi hududida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent geografiyasi
Asrafiya jome masjidi

Asrafia jome masjidi ( , ) ilgari Ahladi Bibi masjidi sifatida ham tanilgan, Bangladeshning Narayanganj shahridagi Amlapara shahar mahallasida joylashgan masjiddir. U Britaniya Raj mustamlakasi davrida qurilgan boʻlib, bu qurilish ishlari 1890-yillari amalga oshirilgan.

Tarixi 

Asrafia jome masjidi Narayanganj tumanidagi eng qadimiy masjidlardan biridir. 1898-yil 20-aprelda Rahim Baxsh Hoji (1857-1935) ismli bengal musulmon zamindori va uning rafiqasi talukdar Ahladi Bibi Baliati birgalikda Harendra Kumar Roy Choudxuridan rasman yerning bir qismini sotib olishgan. Keyinchalik, Hoji va uning rafiqasi Amlapara shahridagi hududlarining bir qismini xayriya vaqf va ibodat joyi sifatida hayriya qilishga qaror qilishadi. Masjid uning xotini sharafiga „Ahladi Bibi masjidi“ deb nomlangan. Vaqt oʻtishi bilan bu nom Asrafiya jome masjidiga oʻzgartirildi. Masjid Britaniya xaritasida (CS Parcha) ham qayd etilgan.

2002-yildagi taʼmirdan soʻng, masjid oʻzining oʻtmishdagi holati, meʼmoriy va dekorativ uslubining katta qismini yoʻqotgan. Hozirda asl masjiddan gumbaz, mehrob va minoradan boshqa hech narsa saqlanib qolmagan.

Arxitektura elementlari va uslubi 
Masjid mustamlaka davrida qurilgan boʻlsa-da, qurilish Boburiy meʼmorchiligi uslubiga xos tarzda qurilgan. U juda baland bir qavatli masjid sifatida bunyod etilgan va vertikal sifatlariga alohida eʼtibor berilgan. Tomning toʻrt tomonida kichkina toʻrtta gumbaz bor. Mehrob gʻarbiy devorda joylashgan boʻlib, birinchi qavatning pastki qismida, birinchi qavat balandligining uchdan bir qismigacha boʻlgan joyda joylashtirilgan. Unda arab xattotligi yozuvida shisha va toshga yozilgan Shahodat kalimasi mavjud. Mehrob dizayni besh rangdagi shisha va toshlardan yasalgan, bular: koʻk, yashil, sariq, jigarrang va oq ranglardir. Masjid arxitekturasi bezaklar va arklar, gumbazlar, mehrob va boshqa elementlarning mutanosib moslashuvi bilan ajralib turadi.

Manbalar

Havolalar 
 
 Ancient Mosque in Bangladesh, Daily Inqilab, 9 July 2015
Bangladeshdagi masjidlar
Amor fati

lotincha ibora boʻlib, uni „taqdirga muhabbat“ yoki „oʻz taqdirini sevish“ deb tarjima qilish mumkin. Bu inson oʻz hayotida sodir boʻladigan hamma narsani, shu jumladan azob-uqubat va yoʻqotishlarni yaxshi yoki hech boʻlmaganda kerakli deb biladigan munosabatni tasvirlash uchun ishlatiladi.

Manbalar 

Lotin tilidagi soʻzlar va iboralar
Taqdir
Friedrich Nietzsche falsafasi
Hayot falsafasi
Kan O Nam

Kan O Nam (1926-yil 28-iyul, Uzoq Sharq viloyati, Posyetovskiy tumani, Krasnoye Selo shahri – vafot etgan yili nomaʼlum, Moskva) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumani, Engels nomidagi kolxoz agronomi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan oxirgi koreys (1976). SSSR Oliy Kengashining 10-chaqiriq deputati.

Hayoti 
Kan O Nam 1926-yil 28-iyulda Posyetovskiy tumani, Krasnoye Selo shahrida dehqon oilasida tugʻilgan. Novokievskoye qishlogʻida (hozirgi Kraskino) boshlangʻich maktabning toʻrtinchi sinfini tugatgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga Toshkent viloyatiga surgun qilingan.

1940-yilda u 14 yoshli oʻsmir sifatida mehnat faoliyatini boshlagan. Toshkent viloyatidagi „Stalin Konstitutsiyasi“ kolxozida ishlagan. 1943-yildan Oʻrta Chirchiq tumani, Engels nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, 1945–1963-yillarda shu kolxozda sholichilik brigadasi rahbari, 1964–1986-yillarda esa paxtachilik brigadasi rahbari boʻlgan.

1975-yilda Kang O Nam jamoasi paxta yetishtirish boʻyicha toʻqqizinchi besh yillik (1971–1976) topshiriqlarini muddatidan oldin bajargan. Mazkur besh yillik reja yillarida jamoa paxta xomashyosi hosildorligini gektariga 12 sentnerdan 43,1 sentnerga oshirgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1976-yil 25-dekabrdagi farmoni bilan u Lenin ordeni, O‘roq va Bolg‘a oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

U Toʻrt marta Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida qatnashgan.

Bir necha bor xalq deputatlari Oʻrta Chirchiq tuman Kengashi deputati (1964–1979), Angren saylov okrugidan 10-chaqiriq SSSR Oliy Kengashi deputati (1979–1984) etib saylangan.

1970-yillardan Toshkentda, 1980-yillarning boshidan esa Moskvada yashagan. 1980-yillar boshida u Sotsialistik Mehnat Qahramoni Xvan Man Geum bilan birgalikda delegatsiya tarkibida Shimoliy Koreyaga tashrif buyurgan.

Kang O Nam Moskvada vafot etgan. Oʻlim sanasi aniqlanmagan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1970, 1976)
 Oktyabr Inqilobi ordeni (1973)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1982)
 „Hurmat Belgisi“ ordeni (1966)
 „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar