Sergey Iovlev

Sergey Ivanovich Iovlev (1899-yil 17 (29)-sentyabr, Krestovskoye, Perm viloyati – 1979-yil 4-aprel, Kiyev) – Sovet harbiy qoʻmondoni, general-mayor (1943-yil 27-yanvar).

Hayoti 
Sergey Iovlev 1899-yil 17 (29)-sentyabrda Perm viloyati, Shadrinskiy tumani, Krestovskiy volostining Krestovskiy qishlogʻida tugʻilgan (yoki 1899-yil 30-sentyabr). Qishloq hozirgi kunda Koʻrgan viloyati, Verxozinskiy qishloq kengashi tarkibiga kiradi. Millati – rus.

Fuqarolar urushi 
Iovlev 1918-yil fevral oyida ixtiyoriy ravishda Ishchilar va dehqonlar Qizil Armiyasining Shadrinskiy otryadiga qoʻshilgan. Soʻngra, 4-Ural polkining tarkibida Chexoslovakiya korpusini bostirishda qatnashib, 1918-yil iyundan oktyabrgacha asirga olinadi. Chexoslovaklar tomonidan ozod qilinganidan keyin kasalxonada davolanadi.

Sogʻayib ketgandan soʻng, 1919-yil mart oyidan 104-piyoda polki (12-piyoda diviziyasi, Janubiy front) tarkibida Qizil Armiya askari va vzvod komandiri boʻlib xizmat qilgan. General A. I. Denikin qoʻmondonligi ostida koʻngillilar armiyasiga qarshi janglarda qatnashgan.

U V. I. Lenin nomidagi Toʻrtinchi Toshkent birlashgan qoʻmondonlik bilim yurtini tugatgandan soʻng, 1924-yil avgust oyida Arxangelskda joylashgan 29-piyoda polkiga (10-piyoda diviziyasi) vzvod komandiri, 1925-yil noyabrda esa yordamchi lavozimiga tayinlanadi.

1925-yilda KPSS (b) safiga qoʻshilgan.

Sovet-fin urushi 
Sergey Iovlev 1939-yilda 18-piyoda diviziyasining tezkor boʻlimi boshligʻi, polkovnik lavozimiga tayinlangan.

1939-yil dekabr oyida 97-piyoda polki (18-piyoda diviziyasi) qoʻmondoni boʻlgan. Shundan soʻng, Sovet-Fin urushida qatnashgan. 1940-yil 20-mayda Qizil Bayroq ordeni bilan taqdirlangan.

1940-yil iyun oyida esa Smolenskda joylashgan 64-piyoda diviziyasi (Gʻarbiy harbiy okrug) qoʻmondoni etib tayinlangan.

Ulugʻ Vatan Urushi 
Urush boshlanganidan beri 64-oʻqchilar diviziyasi Minsk yaqinida mudofaa jangovar operatsiyalarini oʻtkazgan. Polkovnik Iovlev tankga qarshi mudofaani tashkil qilgan. Diviziya yetti kun davomida dushman hujumlarini qaytargan, natijada unga katta zarar yetkazadi. Ushbu jangovar harakatlardagi farqi uchun diviziya 1941-yil sentyabr oyida 7-gvardiya diviziyasiga aylantiriladi. Oʻzini va shtabini qurshab olgan holda, Kasplya qishlogʻi (Smolensk viloyati) hududida joylashgan partizan tuzilmalariga qoʻshilgan. 1941-yil 23-iyulgacha 64-diviziyaga qoʻmondonlik qilgan.

1942-yil 23-dekabrdan 17-yanvargacha Moskva yaqinidagi qarshi hujumda va Naro-Fominskni ozod qilishda qatnashgan. 1942-yil 20-yanvardan 8-oktyabrgacha polkovnik Iovlev 194-oʻqotar diviziyaga qoʻmondonlik qilgan.

1942-yilning 12-aprelida „Krasnaya zvezda“ gazetasida Sergey Iovlevning „Jangdagi qoʻmondonning oʻrni“ maqolasi chop etilgan. Unda u jangovar harakatlarning baʼzi stereotiplarini qayta koʻrib chiqishga, harbiy xizmatning eskirgan qoidalar va koʻrsatmalaridan voz kechishga chaqiradi.

1943-yil 25-martda Smolensk-Roslavl hujum operatsiyasida qatnashadi. Operatsiyada Smolenskni ozod qilish va Soj daryosini kesib oʻtishda 215-piyoda diviziyasi qoʻmondoni etib tayinlangan edi. U 1944-yil 17-fevraldan 29-fevralgacha mudofaada boʻlgan 36-oʻqchilar korpusi qoʻmondoni boʻlib xizmat qiladi.

K. E. Voroshilov nomidagi Oliy harbiy akademiyada qoʻmondonlik tarkibining tezlashtirilgan malaka oshirish kurslarini tugatgandan soʻng, 1945-yil yanvar oyida SSSR NKVD Ichki qoʻshinlarining 59-piyoda diviziyasi qoʻmondoni etib tayinlanadi. Diviziya 4-Ukraina fronti orqasida banditizm va josuslikka qarshi kurashadi.

Sergey Iovlev 1979-yil 4-aprelda Kiyev shahrida vafot etgan. Kiyev shahridagi Lukyanov harbiy qabristonida dafn etiladi.

Mukofotlari 
 Lenin ordeni ikki marta: 1941-yil 4-dekabr, 1945-yil 21-fevral)
 Qizil Bayroq ordeni, uch marta. 1940-yil 20-may, 1944-yil 3-noyabr, 1948-yil)
 II darajali Suvorov ordeni, 1943-yil 28-sentyabr)
 1-darajali Vatan urushi ordeni, ikki marta, 1943-yil 12-mart, 1945-yil 11-iyun
 medallar, shu jumladan
 „Ishchilar va dehqonlar Qizil Armiyasining XX yilligi“ yubiley medali
 „Vatan urushi partizanlari“ medali, 1943-yil 9-iyul
 „Moskva mudofaasi uchun“ medali
 „1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali
 „Sovet armiyasi va flotining 30 yilligi“ yubiley medali

Oilasi 
Rafiqasi – Yuliya Alekseyevna (1906-1985).

Manbalar

Adabiyotlar 

 Kollektiv avtorov. Velikaya Otechestvennaya: Komkori. Voenniy biograficheskiy slovar / Pod obщey redaksiey M. G. Vojakina. – M.; Jukovskiy: Kuchkovo pole, 2006. – T. 1. – S. 245—246. – ISBN 5-901679-08-3.
 Kollektiv avtorov. Velikaya Otechestvennaya: Komdivi. Voenniy biograficheskiy slovar. Komandiri strelkovix, gornostrelkovix diviziy, krimskix, polyarnix, petrozavodskix diviziy, diviziy rebolskogo napravleniya, istrebitelnix diviziy. (Ibyanskiy – Pechenenko). – M.: Kuchkovo pole, 2015. – T. 4. – S. 66—67. – 330 ekz. – ISBN 978-5-9950-0602-2.
 Mixeenkov S. Ye. Serpuxov. Posledniy rubej. 49-ya armiya v Bitve za Moskvu. – M.: Tsentrpoligraf, 2011. 254 s. ISBN 978-5-227-02802-0.

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Ulugʻ Vatan urushi partizanlari
Rossiyadagi fuqarolar urushi qatnashchilari
Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
M. V. Frunze nomidagi nomidagi Harbiy akademiya bitiruvchilari
Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Kiyevda vafot etganlar
1979-yilda vafot etganlar
4-aprelda vafot etganlar
1899-yilda tugʻilganlar
29-sentyabrda tugʻilganlar
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 20 yilligi medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Moskva mudofaasi uchun medali bilan mukofotlanganlar
Ishchi-Dehqon Qizil Armiyasining XX yilligi yubiley medali sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
General-mayorlar (SSSR)