MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Aleksandr Ivanov (futbolchi)

Aleksandr Yevgenievich Ivanov () – sovet futbolchisi, himoyachi pozitsiyada oʻynagan.

Faoliyati 
Aleksandr futbolchilik faoliyatini Namanganning SSSR ikkinchi ligasida jamoasida ishtirok etgan „Avtomobilist“ / „Navbahor“ jamoasida boshlagan va faoliyatining soʻngiga qadar Namangan jamoasi tarkibida oʻtkazgan. Oʻn mavsumdan ortiq faoliyati davomida (1981–1990) SSSR chempionatlarida 302 ta oʻyin oʻtkazib, 7 ta gol muallifiga aylangan.

Havolalar 

 Aleksandr Ivanov Footballfacts saytida futbolchi profili

1959-yilda tugʻilganlar
30-aprelda tugʻilganlar
Kishilar
Yashayotgan insonlar
Alifbo boʻyicha futbolchilar
Erkak futbol himoyachilari
SSSR erkak futbolchilari
Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Navbahor futbolchilari
Timur Safin

Timur Marselevich Safin (, 1992-yil 4-avgust) – rossiyalik qilichboz, uch karra Yevropa chempioni, Jahon va Yevropa oʻyinlari chempionati sovrindori. Folga boʻyicha jamoaviy bahslarda Olimpiya chempioni (2016), folga boʻyicha shaxsiy bahslarda XXXI Olimpiada oʻyinlarining bronza medali, folga boʻyicha XXXII yozgi Olimpia oʻyinlarining jamoaviy bahslarida kumush medali sovrindori, Rossiya sport ustasi.

Biografiyasi 
Timur Marselevich 1992-yil 4-avgustda Toshkent shahrida tatar oilasida tavallud topgan va keyinchalik Rossiyaga koʻchib oʻtgan. 1998-yildan beri qilichbozlik bilan shugʻullanadi. Yoshlar (2008) va milliy (2012) Rossiya qilichbozlik terma jamoasi aʼzosi boʻlgan. Rossiya sport ustasi (2007) hamda qilichbozlik boʻyicha Rossiya xalqaro toifadagi sport ustasi (2012).

Timur 19-sonli sport maktabda (birinchi murabbiylari – F. Y. Arslanov, V. V. Nagimov) va 5-sonli sport Respublika maktab-internatida (murabbiylar: L. R. Grushina va R. R. Nasibullin) tahsil olgan.

2014-yilda Boshqirdiston jismoniy tarbiya institutini tamomlagan.

Safin Ufaning 19-sonli SDYUSSHOR klubida, keyin esa TsSKA jamoasida oʻynagan. U katta leytenant harbiy unvoniga ega.

Sport natijalari 

 Shaxsiy musobaqada

Safin 2006-yil yoshlar oʻrtasidagi Rossiya chempionatining bronza medali sovrindori, 2012-yil Jahon chempionati gʻolibi va oʻsmirlar oʻrtasidagi Rossiya chempionati bronza medali sohibi boʻlgan. 2011-yilda Yoshlar oʻrtasidagi Yevropa chempionatida va shu yili erkaklar oʻrtasida boʻlgan Rossiya chempionatida bronza medalini qoʻlga kiritgan.

Mukofotlar 
2016-yilda Rio-de-Janeyroda (Braziliya) boʻlib oʻtgan XXXI Olimpiada oʻyinlarida gʻalaba qozonish irodasini va qatʼiyatini namoyish etgan yuqori sport yutuqlari uchun 2016-yil 25-avgustda Doʻstlik ordeni bilan taqdirlangan.

2020-yil Tokioda (Yaponiya) boʻlib oʻtgan musobaqada mamlakat sportini rivojlantirishga qoʻshgan ulkan hissasi, yuqori sport yutuqlari, XXXII Olimpiada oʻyinlarida gʻalaba qozonish irodasi va qatʼiyati uchun 2021-yil 11-avgustda 1-darajali „Vatanga xizmatlari uchun“ medali bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Rossiyaning Doʻstlik ordeni sohiblari
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1992-yilda tugʻilganlar
4-avgustda tugʻilganlar
Shora Saribayev

Shora Shamgaliyevich Saribayev (2-mart 1925-yil, Toshkent – 5-fevral 2018-yil, Olmaota) – tilshunoslik sohasidagi olim, qozoq tilshunosi, turkolog, qozoq tili dialektologiyasining asoschilaridan biri.

Biografiya 
Shora Shamgaliyevich 1925-yil 2-martda Toshkent shahrida taniqli oʻqituvchi, metodist Shamgali Xaresovich Sariboyev oilasida tavallud topgan.

Saribayev 1945–1950-yillarda S. M. Kirov nomidagi Qozoq davlat universitetini tamomlagan, soʻngra qozoq tili kafedrasi aspiranturasiga oʻqishga kirgan.

U 1954-yilda professor M. Balakayev rahbarligida „Qazaq tіlіndegі odagʻaylar“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini va 1974-yilda „Oblastnaya kazaxskaya leksikografiya“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Shora 1954-yildan umrining oxirigacha A. Baytursinov nomidagi Tilshunoslik institutida katta ilmiy xodim boʻlib ishlagan. Keyinchalik shu institutda qozoq tili tarixi va dialektologiyasi boʻlimi mudiri, institut direktori oʻrinbosari va bosh ilmiy xodim boʻlib faoliyat yuritgan.

Olim Saribayev 2018-yil 2-may kuni vafot etdi.

Oilasi 
Shora Shamgaliyevichning uch nafar farzandi bor. Oʻgʻli Saribayev Gʻayrat Shorayevich va qizlari Saribay Mayra Shoʻraqizi va Saltanat Saribayeva.

Ilmiy faoliyati 
Shora dialektologiya, morfologiya, leksikologiya, leksikografiya, bibliografiya, til tarixi, oltoyshunoslik kabi fanlarni oʻrgangan.

Professor 300 dan ortiq ilmiy maqola va darsliklar, 20 dan ortiq monografiyalar muallifidir.

Qozoq tilshunosligi boʻyicha himoya qilingan 1000 ta nomzodlik dissertatsiyalarining bibliografik koʻrsatkichini chop etgan.

Saribayevning asarlari oʻzbek, arab, qirgʻiz, tatar, turk, ozarbayjon va boshqa tillarga tarjima qilgan.

Mukofotlari va unvonlari 
Shora Saribayev 1974-yil Filologiya fanlari doktori, 1979-yil Professor va 2003-yilda Qozogʻiston Respublikasi Milliy Fanlar Akademiyasi akademigi boʻlgan.

1985-yil „Qozogʻiston SSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi“, „Mehnat faxriysi“ medali, 2001-yil „Hurmat“ ordeni va 2007-yil Parasat ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Mehnat faxriysi medali sohiblari
Parasat ordeni sohiblari
Filologiya fanlari doktorlari
Olmaotada vafot etganlar
2018-yilda vafot etganlar
2-mayda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1925-yilda tugʻilganlar
2-martda tugʻilganlar
Ilya Slonim

Ilya Lvovich Slonim (1906-yil 24-oktyabr, Toshkent – 1973-yil 28-oktyabr, Moskva) – sovet haykaltaroshi.

Biografiyasi 
Ilya Lvovich 1906-yilda Toshkent shahrida kon muhandisi, neft instituti aspiranti, keyinchalik professori Lev Ilich Slonim (1883–1945) va Anna Grigoryevna Slonim (1887–1954) oilasida tavallud topgan. 1921-yilda oilasi Moskvaga koʻchib oʻtgan. Ota-onasi yozuvchi Isaak Babelning yaqin doʻstlari va uzoq yillik muxbiri boʻlgan. Yozuvchi ham bir muncha vaqt Slonimlarning uyida ijarada yashagan. Slonimlarning uyida Babelning „Yevreyka“ hikoyasi saqlab qolingan (1989-yilda vafotidan keyin nashr etilgan). Lev Ilich qator ilmiy ishlar, „Osnovi neftepromislovoy elektrifikatsiya“ darsligi (1946), „Elektrifikatsiya amerikanskoy neftyanoy promishlennosti“ (1927) monografiyasi muallifi edi.

Ilya Lvovich 1924–1929-yillarda VXUTEMAS-VXUTEINda I. S. Efimov va I. M. Chaykovlar rahbarligida tahsil olgan.

Ilya 1931-yilda Rossiya haykaltaroshlar jamiyatiga nomzod boʻldi. U portret janrida koʻp ishlagan. 1934–1935-yillarda Konakovodagi ZIKda faoliyat olib borgan va 1950-yillarda yogʻoch va marmar kabi materiallar bilan ishlay boshlagan. Slonim 1970-yillarning boshlarida kompozitsion haykaltaroshlik bilan shugʻullanib, qadimgi mifologiya mavzularida bir qator asarlar taqdim etdi. Ilya Slonimning soʻnggi asarlari orasida memorial haykaltaroshlik asarlari bor. Shuningdek qabr toshlari va SSSRning taniqli kishilariga yodgorlik taxtalari yasagan.

Slonim 1973-yil 28-oktyabrda Moskvada vafot etgan.

Oilasi 
Ilya Lvovich SSSR tashqi ishlar xalq komissari Maksim Litvinovning qizi Tatyana Litvinova bilan oila qurgan, ularning ikki nafar qizi bor.

Qizi Mariya (1945-yil, Moskva) jurnalist va radio boshlovchisi hamda pedagog. 1974-yildan AQShda, 2015-yildan Londonda istiqomat qiladi.

2-qizi Vera (1948) huquq himoyachisi va nashriyotchi. U Valeriy Chalidzening rafiqasi.

Ilyaning togʻalari (otasining aka-ukalari) Moisey Ilich Slonim (1875–1945) jarroh va tibbiy olim hamda tibbiyot fanlari doktori boʻlgan. Solomon Ilich Slonim (1879–1928) rentgenolog va fizioterapevt, tibbiyot fanlari doktori boʻlgan.

Uning amakivachchasi Yudif Moiseyevna Slonim, astronom.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
1973-yilda vafot etganlar
28-oktyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1906-yilda tugʻilganlar
24-oktyabrda tugʻilganlar
Vladimir Solovyov

Vladimir Isaakovich Solovyov (20-fevral 1942-yil, Toshkent) – rus-amerikalik yozuvchi, jurnalist, politolog, memuarist, tanqidchi. Yuzlab maqolalar va koʻplab kitoblar muallifi, baʼzilari rafiqasi Yelena Klepikova bilan birgalikda yozilgan. Kitoblari 13 mamlakatda 12 tilda nashr etilgan – AQSh, Argentina, Braziliya, Rossiya, Yaponiya, Xitoy, Germaniya, Buyuk Britaniya, Italiya, Shvetsiya, Finlandiya  va boshqalar. U Leningrad va Moskvada yashagan, 1977-yildan beri rafiqasi bilan AQShning Nyu-York shahrida yashaydi.

Tarjimai holi 
Vladimir Isaakovich 1942-yil 20-fevral kuni Toshkentda tavallud topgan. Uning otasi Isaak Yakovlevich Solovyev (1902–1966) chegara qoʻshinlarida xizmat qilgan, onasi Mariya Zaharyevna Solovyova (1911–1990) hamshira boʻlgan. Vladimir Solovyovning Toshkentda tugʻilishi va yoshligi oʻrta Osiyoda (Toshkent, Frunze) oʻtishi otasining Xitoy va Mo'g'uliston bilan chegaradagi xizmati bilan bogʻliq. Isaak Solovyov podpolkovnik unvoni isteʼfoga chiqqan va 1949-yilda oilasi bilan Leningradga koʻchib oʻtgan. Vladimir Solovyov 1959-yil Leningradda 281-maktabni tugatgan. 4 yildan soʻng oʻzining sobiq sinfdoshi Yelena Klepikovaga uylandi. Rafiqasi ham oʻzi kabi yozuvchi va jurnalist edi. 

Vladimir Solovyev oʻzining professional adabiy-jurnalistik va siyosiy faoliyatini 15 yoshida 8-sinf oʻquvchisi boʻlganida Leningradning „Smena“ yoshlar gazetasida, soʻngra shaharning boshqa gazetalarida „Leningradskaya Pravda“ va „Vecherniy Leningrad“ da nashr etish bilan boshlagan.

Solovyov 1960-yildan boshlab „Smena“ gazetasi shtatida madaniyat va sanʼat boʻlimi muharriri boʻlib faoliyat yuritgan. 1961-yildan 1965-yilgacha A. A. Bransev nomidagi Leningrad yoshlar teatrining adabiy qism mudiri boʻlgan. 1973-yilda teatr, musiqa va kinematografiya institutida „Problematika i poetika pyes Pushkina“ nomli dissertatsiyasini himoya qildi va unga sanʼatshunoslik nomzodi darajasi berildi. Vladimir Solovyovning Pushkin dissertatsiyasi (qisqartirilgan holda) „Voprosi literaturi“, „Teatr“, „Neva“, „Avrora“, „Sever“ jurnallarida chop etilgan.

Vladimirning majburiy emigratsiyadan sal oldin Sovet Ittifoqida nashr etishga muvaffaq boʻlgan yagona kitobi „Muza plamennoy satiri“ edi. Kitob shu qadar koʻp va hamma joyda nashr etilib, Vladimir butun mamlakatga taniqli adabiyotchi, badiiy tanqidchi va publitsistga aylandi. Birgina shu kitobi tufayli yozuvchilar uyushmasiga va JSTga (Butunrossiya teatr jamiyati) qabul qilindi.

Munozarachi Vladimir Solovyovning debyuti adabiy emas, balki koʻproq ijtimoiy-siyosiy sohada edi. U atigi oʻn toʻqqiz yoshida „Komsomolskaya Pravda“ bahsida qatnashgan.

Vladimirning polemik mahoratiga namunasi sifatida ushbu gazetada bir-biriga bogʻliq ikkita maqolani misol qilish mumkin. „V zashitu Sergey Dovlatova“ va „V zashitu Vladimir Solovyov“ nomli maqolalari keyinchalik Yelena Klepikova bilan birgalikda yozgan „Bit Sergeyem Dovlatovim. Tragediya veselova cheloveka“ kitobiga kiritilgan (2014).

Manbalar 

Amerikalik yozuvchilar
Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1942-yilda tugʻilganlar
20-fevralda tugʻilganlar
Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Amerikalik jurnalistlar
Gennadiy Mashyanov

Gennadiy Yuryevich Mashyanov (1955-yil 30-yanvar, Toshkent) – sovet va rus boks murabbiyi. RSFSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy (1986). 1976-yildan boshlab trenerlkik faoliyatini boshlagan. „Ijorets“ sport klubining, "Dinamo" sport jamiyati, Sankt-Peterburg MTSSH va jang sanʼatlari Akademiyasining murabbiyi boʻlgan. Shuningdek, Sankt-Peterburg terma jamoasining bosh murabbiyi. Dmitriy Bivol, Sergey Kuzmin, Aleksandr Artemyev, Sergey Artemyev kabi titulli bokschilarning shaxsiy murabbiyi hisoblanadi.

Hayoti 
Gennadiy Mashyanov 1955-yil 30-yanvarda Oʻzbekiston SSRning Toshkent shahrida tugʻilgan. U mahalliy boksda murabbiy Boris Petrovich Norkin bilan faol shugʻullana boshlagan. Keyinchalik Leningradga doimiy yashash joyiga koʻchib oʻtadi. RSFSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy Oleg Petrovich Kuzmin rahbarligida „Trudovye rezervi“ ixtiyoriy sport jamiyatida tahsil olgan. Sport ustasi nomzodi meʼyorini bajargan.

1974-yilda Leningrad jismoniy tarbiya va sport kollejini, 1976-yilda esa P. F. Lesgaft nomidagi Davlat jismoniy tarbiya institutini tamomlagan.

Mashyanov sportchi sifatida katta muvaffaqiyatlarga erisha olmagani uchun erta murabbiylikka oʻtadi. Shunday qilib, 1976—1978-yillarda „Ijorets“ sport klubida boks boʻyicha murabbiy boʻlib ishlagan. Keyin ikki yil davomida Leningrad shahar markaziy bolalar va oʻsmirlar sport maktabida yangi bokschilarni tayyorlagan. 1981—1993-yillarda „Dinamo“ ixtiyoriy sport jamiyati seksiyasida murabbiy boʻlib ishlagan. Sovet Ittifoqi qulaganidan soʻng, koʻp yillar davomida Sankt-Peterburg jang sanʼatlari Akademiyasining murabbiylar jamoasida boʻlgan. 2008-yildan boshlab boks boʻyicha Sankt-Peterburg terma jamoasining bosh murabbiyi boʻladi. U oliy malaka toifasidagi murabbiy.

Gennadiy koʻp yillik murabbiylik faoliyati davomida xalqaro maydonlarda muvaffaqiyat qozongan bir qator nomdor bokschilarni tarbiyalagan. Uning eng mashhur shogirdlari orasida aka-uka Aleksandr va Sergey Artemyevlar ham bor edi. Ular SSSR terma jamoasi aʼzolari boʻlib, yirik xalqaro turnirlar gʻoliblari va sovrindorlari, Rossiya professional bokschilarining birinchi toʻlqini vakillari boʻlgan. Uning shogirdlaridan yana biri – sport ustasi Sergey Kuzmin. U Yevropa chempioni, ikki karra Rossiya chempioni boʻlib, professionallar oʻrtasida ham muvaffaqiyatli ishtirok etmoqda. Mashyanov boshchiligida xalqaro sport ustasi, ikki karra Rossiya chempioni va professional boks boʻyicha jahon chempioni Dmitriy Bivol oʻzining sport faoliyatining koʻp qismini mashq qilgan.

Mukofotlari 
1986-yilda murabbiylik sohasidagi ulkan yutuqlari uchun Gennadiy Mashyanovga „RSFSRda xizmat koʻrsatgan murabbiy“ faxriy unvoni berilgan. "Sankt-Peterburgning 300 yilligi" medali medallari, „Faxriy Dinamo“, „Sankt-Peterburgda jismoniy tarbiya va sportni rivojlantirishdagi xizmatlari uchun“ koʻkrak nishonlari bilan taqdirlangan. 2010-yil natijalariga koʻra, Sankt-Peterburgning eng yaxshi murabbiyi boʻlgan.

Manbalar

Havolalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1955-yilda tugʻilganlar
30-yanvarda tugʻilganlar
Xakan

Xakan qishlogʻi — Andijon shahridan janubda joylashgan qadimgi qishloq. Xakan soʻzi aslida „Xoqon“ soʻzining xalq tomonidan buzib aytilishidir. Milodiy V asrda Turk xoqonligi tashkil topganida Fargʻona vodiysi ushbu xoqonlik tarkibidagi bir hokimlik boʻlgan.
Andijon shahri tarixini oʻrganish maqsadida olib borilgan tekshirishlar natijalari shuni koʻrsatadiki, Turk xoqonligiga qarashli boʻlgan Fargʻona hokimligining markazi hozirgi Xakan qishlogʻida joylashganligini aytib oʻtishgan. Shuningdek Bobokalonimiz Zahiriddin Muhammad Bobur ham oʻzining Boburnoma asarida Andijonning „Xakan darvozasi“ va Xakan arigʻi haqida yozib qoldirgan.

Manbalar 

Andijon viloyati qishloqlari
Oʻzbekiston qishloqlari
Ruben Mirimanov

Ruben Gayevich Mirimanov (1911-1996) – rus olimi (kvant radiotexnika, radar va radionavigatsiya sohalari mutaxasisi), Stalin mukofoti sovrindori (1952).

Hayoti 
1911-yil 10-avgustda Toshkentda tugʻilgan. Petrograd politexnika institutida oʻqigan, 1914-yilda talabalar inqilobiy Harakatlarida qatnashgani uchun oʻqishdan va frontga yuborilgan. Otasi — Gaik Sedrakovich Mirimanov, 1918-yilda vafot etgan. Onasi oʻqituvchi boʻlgan.
Turmush oʻrtogʻi – Vera Ivanovna Mirimanova, kimyo muhandisi, Vakuum tadqiqot institutida ishlagan. Ularning bolalari yoʻq edi.

1928—1930-yillarda onasi, Gʻarbiy Sibir oʻlkasi, Novosibirsk viloyati, Leninskiy tumani, Dragunino qishlogʻidagi ikta sinfli maktabda oʻqtituvchi va maktab rahbari boʻlib ishlagan.

1930—1936-yillar oraligʻida Moskva energetika institutini oʻqib tugatadi. 1936—1939-yillar oraligʻida esa aspiranturani oʻqiydi. 1940-yilda doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1936-yildan Butunittifoq elektrotexnika institutida (VEI), 1940 yildan katta ilmiy xodim. Urush boshlanishidan biroz oldin Mirimanov SSSR Fanlar akademiyasining doktoranturasiga oʻqishga kirgan.

1941—1946-yillarda. Qizil Armiyada xizmat qilgan, urush qatnashchisi, muhandis-kapitan, 559-alohida VNOS batalonining aniqlash asboblari muhandisi.

1946-yilda demobilizatsiya qilinib, doktoranturani tiklab oladi. Shu bilan birga, u 16-Markaziy aloqa ilmiy-tadqiqot institutiga (Rossiya Federatsiyasi Mudofaa vazirligining Qizil yulduz ordeni 16-Markaziy tadqiqot sinov instituti Signal korpusi marshali A. I. Belov nomidagi) oʻqishga kiradi. Mirimanov ilmiy-tadqiqot institutida uzoq vaqt ishlaydi. Lekin, asosan yarim kun ishlagan.

1947-yildan 1954-yilning 1-yanvargacha SSSR Fanlar akademiyasining Avtomatika va telemexanika institutida katta ilmiy xodim boʻlib ishlagan. 1954-yil 1-yanvarda SSSR Fanlar akademiyasi prezidentining buyrugʻi bilan maxsus muammolarni hal qilish uchun yangi tashkil etilgan institutga oʻtkaziladi.

1996-yilda Moskva shahrida vafot etgan. MirimanovNovodevichy qabristoniga dafn qilingan.

Mukofot va unvonlari 

 2-darajali Stalin mukofoti (1952) – harbiy texnika sohasidagi tadqiqotlar uchun.
 Qizil Yulduz ordeni (18.11.1944);
 „1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali .

Adabiyotlar 

 Armyane – voennie uchenie, konstruktori, proizvodstvenniki i … Arkadiy Yeremovich Sarkisyan • 1998 •
 https://1418museum.ru/heroes/10622164/

Manbalar 

Ulugʻ Vatan urushi qatnashchilari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
1996-yilda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1911-yilda tugʻilganlar
10-avgustda tugʻilganlar
Yarkun Muhamedxanov

Yarkun Jafarovich Muhamedxanov (1933-yil 14-yanvar, Toshkent) – sovet va rossiyalik meʼmor.

Hayoti 
Yarkun Muhamedxanov 1933-yili 14-yanvarda „Oʻzbekiston qishloq xoʻjaligi“ jurnali bosh muharriri boʻlgan Jafar Muhamedxonov oilasida tugʻilgan. Moskva arxitektura institutini tamomlagan (1956). 1975-yildan SSSR Arxitektorlar uyushmasi aʼzosi boʻlgan.

Faoliyati 
Ish faoliyatini 1958-yildan Moskvada A. A. Galaktionov boshchiligidagi shaharsozlik ilmiy-tadqiqot institutida ishlashdan boshlagan. 1959—1969-yillarda Mosproekt-1 loyiha instituti xodimi, xususan, Xovrino tumanini rivojlantirish loyihasi bilan shugʻillangan (loyiha menejeri N. N. Selivanov). Ushbu keng koʻlamli loyiha boʻyicha olib borilgan ishlar mutaxassislar tomonidan quyidagicha qayd etildi: „Ushbu mikrorayon Moskvadagi eng yaxshi ichki mikrorayon parklaridan biri joylashgan. 60-yillarning oʻrtalariga tegishli mikrorayon qurilishi mualliflari, uy-joy qurilishi sanoatining ish sharoitlari yaxshilanganida, qurilishning kengaytirilgan koʻlamini qabul qilishdi: boshqalar orasida Moskva amaliyotida eng uzun besh qavatli binolardan biri boʻlib, uzunligi 250 metrga (oʻn besh seksiya) etadi“. Shuningdek, u Mikluxo-Maklay koʻchasidagi Xalqlar doʻstligi universiteti yotoqxona majmuasini loyihalashtirgan.

1969-yildan Moskva madaniyat, sogʻliqni saqlash va sport obyektlari ilmiy-tadqiqot va loyiha institutida (Mosproekt-4), 1971—1983-yillarda ustaxonaga rahbarlik qilgan. Bu davrning asosiy ishlari orasida Belomorskaya koʻchasidagi Tibbiyot malakasini oshirish markaziy institutining oʻquv-laboratoriya binosi (1977) va Butunittifoq kardiologiya ilmiy markazi (1973-1984) edi. 1990-yilda adabiyot, sanʼat va arxitektura sohasidagi hammualliflari SSSR bilan birgalikda Davlat mukofoti bilan taqdirlangan.

1983—1986-yillarda Jazoirda ishlagan. 1987-yildan boshlab „Mospromproekt“ instituti direktori (keyinchalik Moskva shahar xoʻjaligi uchun sanoat va transport obyektlarini loyihalash instituti), 2000-yilda Moskva meri Yu. M. Lujkov boshchiligidagi arxitektorlar va menejerlar guruhi tarkibida Rossiya Federatsiyasining „Moskva va Sevastopolda ijtimoiy ob’ektlarni yaratish boʻyicha kompleks dasturni amalga oshirish uchun“ davlat mukofotiga sazovor boʻlgan.

Oilasi

Bolalari: 

Tatyana Yarkunovna Muxamedxanova (1957-yilda tugʻilgan) – dizayner.

Anastasiya Yarkunovna Muxamedxanova (1975-yilda tugʻilgan) – meʼmor va tadbirkor.

Manbalar 

SSSR Davlat mukofoti laureatlari
Sovet meʼmorlari
Sergey Musanif

Sergey Sergeyevich Musanif (Vitaliy Frolov, 1977-yil 21-mart, Toshkent) – rossiyalik fantastika yozuvchisi. Jangovar ilmiy fantastikadan hazil va fantastikagacha janrlarda ishlaydi.

Hayoti 
Musanif 1977-yil 21-martda Toshkentda tugʻilib, keyinchalik Moskvaga koʻchib oʻtgan. Oʻzining LinkedIn profilida „yakka tartibdagi tadbirkor“ sifatida qayd etilgan. Uylangan.

Faoliyati 
U oʻzining onlayn debyutini „Aspen va kumush“ hikoyasi va „Yoʻl avariyasi“ hikoyasi bilan qilgan. 2005-yilda Musanifning „Drevnee kitayskoe proklyatie“ birinchi romani nashr etilib, u hajviy fantaziya janrida yozilgan.

2006-yilda muallif qahramon fantaziya janrida yozilgan va oʻqishni endigina tugatgan Garri haqida hikoya qiluvchi „Pravila strelka“ turkumini nashr eta boshlagan. Unda dunyoni tez orada yovuz sehrgar Negoriusdan qutqarish vazifasini bajarishi soʻz etilgan.

Keyingi yillarda Musanif bir qator roman va tsikllarni nashr etadi. 2009-yilda xuddi shu nomdagi tsiklning birinchi romani – „Prikonchit charodeya“ nashr etilib, yolgʻiz turmush tarzini olib boradigan yosh sehrgar Riko haqida hikoya qiladi. Ammo, bir kuni uning ostonasida paydo boʻlgan notanish odam uni sarguzashtlar girdobiga jalb qiladi. U yerda boshqa narsalar qatori ajdarho va Goblinlarga qarshi kurashishi kerak edi. Shuningdek, shu yilning oʻzida Roman Zlotnikov bilan birgalikda yozilgan va kosmoopera janrida shu nomdagi tsiklni ochadigan „Vselennaya neudachnikov“ romani nashrdan chiqqan.

2010—2011-yillarda Musanifning hammualliflikda yozgan „Yoʻqotuvchilarning manevrlari“ va „Yoʻqotilganlar uchun imkoniyat“ (hammuallif Roman Zlotnikov) nomli birinchi asarlari nashr etilgan. Keyin muallif „Alfa-kitob“ nashriyoti bilan kelishmovchiliklarga duch kelib, uning yangi asarlari nashr etilmay qoladi. Musanif 2017-yilda yana Internetda nashr etila boshladi.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
21-martda tugʻilganlar
Rossiyalik yozuvchilar
Alifbo boʻyicha yozuvchilar
Jetour Traveler

Jetour Traveler – Xitoyning yirik avtomobil ishlab chiqaruvchisi boʻlmish Chery kompaniyasiga qarashli Jetour subbrendi tomonidan ishlab chiqariluvchi avtomobil.

Tarixi 

2018-yilda Chery tomonidan asos solingan Jetour subbrendi dastlab yosh va nisbatan kamharj auditoriyaga moʻljallangan edi. Ammo oradan uch yil oʻtgach, brend oʻz yoʻnalishini oʻzgartiradi va yangi rivojlanish strategiyasi ishlab chiqdi. Unga koʻra Jetour nafaqat asfalt yoʻllarda, balki borish qiyin boʻlgan joylarda ham sayohat qilish imkonini beruvchi avtomobillar ishlab chiqarishni boshladi.

Texnik koʻrsatkichlari 

Jetour Traveler ramasiz korpusli krossover boʻlganligi sababli yoʻltanlamaslar kabi asfalt qoplamasiz joylarda harakatlanishga moʻljallanmagan. Lekin mashina koʻrinishi va dizayni yoʻltanlamas mashinalarni oʻxshatib ishlangan. Ilk taqdimotda krossoverning besh o'rindiqli versiyada namoyish qilindi, keyinchalik kengaytirilgan uch qatorli o'rindiqli versiyasi ham SUV bozorga chiqadi), ushbu Jetour Traveler uzunligi 4785 mm (quti bilan birga), kengligi - 2006 mm, balandligi - 1880 mm, g'ildirak bazasi - 2800 mm. Pasportning yerdan tozalanishi ta'sirchan 220 mm. Yondashuv burchagi 28 daraja, ketish burchagi 30 daraja. Ford chuqurligi 700 mm. Modellar 18, 19 yoki 20 dyuymli g'ildiraklar bilan jihozlangan.Avtomobilning minimal klirentsi 220 mm, kirish va chiqish burchaklari mos ravishda 28° va 30°, Suv sayoz boʻlgan kechuv joylaridan maksimal oʻta olish chuqurligi 70 sm ni tashkil qiladi.

Yangi Travellerning orqa qismidagi eshigiga qoʻshimcha toʻrtburchak yuk qutisi oʻrnatilgan. Lekin unda hech qanday zaxira gʻildiragi mavjud emas. Avtomobilning umumiy uzunligi ushbu quti bilan hisoblanganda 4781 mm, usiz esa 4612 mm ni tashkil qiladi. Avtomobil salonida ikki qator oʻrindiqlar qatori mavjud. Keyinchalik, umumiy uzunligi taxminan 4,95 m boʻlgan kengaytirilgan yetti oʻrindiqli versiyasi ham chiqarilishi haqida maʼlum qilingan.

Narxi 

Avtomobilning bazaviy versiyasi narxi 19000 dollar, 2 litrli dvigatelga ega versiya 21900 dollar, eng top versiyasi esa 25200 dollarni tashkil qiladi.

Yana qarang 

 Xitoy avtomobil ishlab chiqaruvchilari
 Shanxay Avtomobillar muzeyi
 Xitoy avtomobil sanoati

Manbalar 

Xitoy avtomobillari