MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Englen Azizov

Englen Atakuziyevich Azizov (1936-yil 18-noyabr, Toshkent – 2015-yil 17-dekabr) – elektrofizika va plazma fizikasi sohasidagi olim, Kurchatov yadro texnologiyalari majmuasi rahbarining tokamak fizikasi boʻyicha oʻrinbosari, fizika-matematika fanlari doktori, professor. SSSR Davlat mukofoti laureati (1981).

Hayoti 
1936-yil 18-noyabrda Toshkent shahrida olim-filolog, SSSR Pedagogika fanlari akademiyasi muxbir aʼzosi Otaqoʻzi Azizov (1910-2005) oilasida tugʻilgan. Oʻrta Osiyo davlat universitetining fizika-matematika fakultetini tugatgan (1959).

U OʻzSSR Fanlar Akademiyasi Yadro fizikasi institutiga ishga yuborilgan, ilmiy mavzu boʻylama magnit maydonidagi kuchli razryadlarni oʻrganish edi.

1961-yilda Atom energiyasi institutining plazma fizikasi boʻlimi aspiranturasiga oʻqishga kirdi. 1967-yilda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilib, I. V. Kurchatov nomidagi Atom energiyasi institutida ishlagan.

1975-yildan boshlab „Almaz“ markaziy konstruktorlik byurosida: boʻlim boshligʻi, keyin yirik lazer majmualarini yaratish boʻyicha bosh dizayner oʻrinbosari boʻldi.

1977-yilda u Atom energiyasi institutining Troitsk filialida ishladi va u yerda impuls energiyasi boʻlimini yaratdi.

2009-yilda u „Kurchatov instituti“ Milliy tadqiqot markazining Tokamak fizikasi instituti direktori etib tayinlandi, T-15 tokamakni yaratish boʻyicha ishlarga rahbarlik qildi. Rossiyada birinchi boʻlib divertor va qoʻshimcha isitish tizimida buni qoʻlladi. Kurchatov yadro texnologiyalari majmuasi boshligʻining Tokamak fizikasi boʻyicha oʻrinbosari boʻlgan.

Uning rahbarligida TP-8000 doimiy amortizator generatori va koʻp kanalli lazer komplekslarini sinovdan oʻtkazish uchun kuchli kommutatsiya tizimiga ega 30 MJ seksiyali induktiv xotira qurilmasi hamda eksperimental tokamak majmuasi asosida energiya tizimi bilan „Track“ majmuasi yaratildi.

U fizika-matematika fanlari doktori (1980), professor (1987). SSSR Davlat mukofoti laureati (1981 – yuqori oqimli nurlanish fizikasi boʻyicha bir qator ishlar uchun) boʻlgan. Shuningdek, fan va texnika sohasidagi Rossiya hukumati mukofoti (2009 – „Ilmiy-tadqiqot va tajriba-konstruktorlik ishlari kompleksi“ ishi uchun) sovrindori.

2015-yil 17-dekabrda ogʻir va uzoq davom etgan xastalikdan soʻng vafot etdi.

Manbalar
Musalla

Musalla () masjiddan tashqari kichikroq ibodat qilish joyi boʻlib, asosan Islom dinida namoz oʻqish uchun foydalaniladi. Bu soʻz  feʼlidan olingan boʻlib, „ibodat qilish“ degan maʼnoni anglatadi. Bu anʼanaviy ravishda Hayit namozlari va janoza namozlari oʻqish vaqtida Sunnatga muvofiq ishlatilmaydigan hudud hisoblanadi.

Musalla – namoz oʻqish uchun xona, inshoot yoki joyni nazarda tutishi mumkin (kanonik ibodatlar) va odatda masjiddan kichikroq „ibodat zali“ deb tarjima qilinadi. Odatda u beshta kunlik namozni yoki boshqa ibodatlarni kichik jamoatda (yoki katta jamoatni boʻlmaslik uchun) oʻtkazish uchun ishlatiladi, lekin juma namozi yoki Hayit namozi kabi katta jamoat namozlari uchun emas. Bunday musallalar odatda musulmonlar koʻp boʻlgan mamlakatlarning aeroportlarida, savdo markazlarida, universitetlarida va boshqa jamoat joylarida, shuningdek baʼzi musulmon boʻlmagan mamlakatlarda musulmonlar kundalik namozlarini oʻqishlari uchun maxsus bunyod etiladi. Odatda, musallada minbar boʻlmaydi.

Yana qarang 

 Hayitgoh
 Masjid
 Surau, Malay tilida soʻzlashadigan mamlakatlarda ekvivalent tuzilma
 Jamoatxona

Manbalar 

Islom atamalari
Islom arxitekturasining elementlari
Moti masjidi

Moti masjidi (Punjabi, ), Moti, „Marvarid masjidlaridan“ biri – 17-asrga tegishli diniy bino. Pokistonning Panjob viloyati Lohur shahrida joylashgan. Bino Boburiylar imperatori Jahongir tomonidan qurilgan va Shoh Jahon meʼmorlari tomonidan oʻzgartirilgan.

Etimologiyasi 
Urdu tilida moti marvarid degan maʼnoni anglatadi. Bino Agra qal’asida joylashgan va Shoh Jahon hukmronligi davrida 1637-yilda qurib bitkazilgan Mino masjidi (Gem masjidi) va Nagina masjidiga (Javohir masjidi) oʻxshash.

Keyingi tarixi 
Boburiylar imperiyasidan keyin masjid sikx ibodatxonasiga aylantirildi va Ranjit Singx sikx konfederatsiyasi davrida (1760—1799) davrida Moti Mandir deb nomlandi. Keyinchalik Ranjit Singx ham bu binodan davlat xazinasi uchun foydalandi. 1849-yilda Sikx imperiyasi qulagandan soʻng, inglizlar Panjobni egallab olishganda, ular boshqa inventarlar bilan birga mato parchalariga oʻralgan va masjid ichiga sochilgan baxmal hamyonlarga joylashtirilgan qimmatbaho toshlarni topdilar. Keyinchalik bino avvalgi holatiga qaytarildi.

Manbalar

Yana qarang 

 Pokistondagi masjidlar roʻyxati
 Badshahi masjidi
 Naulaxa paviloni
 Shalimar bogʻlari
 Shesh Mahal
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Boburiylar masjidi
1-Toshkent ayollar gimnaziyasi

1-Toshkent ayollar gimnaziyasi – Toshkent shahridagi ayollar gimnaziyasi .

Tarix 

1876-yil 1-oktyabrda Toshkentda ayollar oʻquv markazi ochildi. 1877-yilda oʻquv muassasasi etti yillik qizlar gimnaziyasiga aylantirildi. Dastlab, gimnaziya shaxsiy kvartirada, 1879-yil 7-oktyabrdan esa Konstantinovskiy maydoniga (Kaufman maydoni) qaragan holda, u uchun qurilgan hukumat binosida joylashgan. 1879-yildan 1883-yilgacha gimnaziya binolari qurilishi muhandis E. P. Dubrovin, harbiy muhandis Yanchevskiy tomonidan ishlab chiqilgan. Kapitan Beloxa qurilishni boshqargan.

Binolarni qurish uchun jami 230 ming rubl sarf qilingan. 1876-yilning noyabridan 1877-yilning martigacha talaba qizlar uchun yotoqxona qurishga 1200 rubl sarflandi. 1877-yil mart oyidan boshlab yotoqxonani Zaxarjevskaya va Zavikhoisko-Lyatskaya xonimlar boshqargan, 1883-yil avgustda yotoqxona gimnaziya binosida joylashgan va gimnaziya maʼmuriyati tasarrufida edi. 1906-yilda gimnaziya binosida joy yoʻqligi sababli yotoqxona xususiy sektorga koʻchirilgan, lekin talabalar uchun toʻlovlar yetarli emasligi va gʻaznadan subsidiyalar rad etilganligi sababli talabalar yotoqxonasi 1907-yilda yopildi. Toshkent markazidagi taʼlim muassasalarida Shafoat cherkovi faoliyat koʻrsatgan va uning rektori protoyestr Grigoriy Britskiy uzoq vaqt davomida oʻrta maktab oʻquvchilari uchun dindan saboq bergan.

1877-yilda talabalar soni 108 ta, 1912-yilda esa 700 taga yetdi (jumladan 7% yahudiylar, 1% ga yaqin musulmonlar va 0,5% armanlar), sinflar soni 16 ta edi.

Gimnaziya gʻazna mablagʻlari (4753 rubl), zemstvo soʻmi (23350 rubl) va gimnaziyaning maxsus mablagʻlari (33014 rubl) hisobidan taʼmirlangan. Asosiy kutubxonada 10 ming dona kitob saqlangan.

Direktorlar 

 Pyotr Morel Karlovixv (1886—1891)
 Vasiliy Oshanin (1891—1906)
 Dyankonov Mixail Fyodorovich (1906 – ?)

Bitiruvchilar 
Gimnaziyaning taniqli bitiruvchilari orasida birinchi qozoq ayol shifokori Gulsum Asfendiarova, SSSRda xizmat koʻrsatgan oʻqituvchi va Moskvadagi 684-sonli maktab direktori Mila Malkova, kinoaktrisa E. A. Kuzmina bor.

Manbalar 

Toshkent tarixi
Baydabek Tulepbayev

Baydabek Axmetovich Tulepbayev (1921-yil 10-oktyabr, Oʻrdabasi, Turkiston viloyati – 2011-yil 10-oktabr, Qozogʻiston, Olmaota – qozoq sovet tarixchisi va partiya yetakchisi, Rossiya Fanlar akademiyasi korrespondent-aʼzosi (1991), SSSR Fanlar akademiyasining korrespondent-aʼzosi (1981).

Hayoti 
Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1939-yil Oʻrta Osiyo Davlat universitetining ishchilar fakultetini tamomlagan. U Mehnat faoliyatini Bugen tumanidagi Oryol oʻrta maktabida oʻqituvchilikdan boshlagan. 1939—1945-yillarda Qizil Armiya safida xizmat qilgan, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Baydabek Axmedovich urush tugagandan soʻng Toshkentdagi 4-sonli kasb-hunar bilim yurti direktorining oʻrinbosari lavozimida ishlagan. 1949-yilda Oʻzbekiston Oʻzbekiston Kommunistik partiyasi qoshidagi partiya maktabini va Toshkent pedagogika institutini tamomlagan.

Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1949—1952-yillarda Oʻzbekiston Kompartiyasi MK instruktori, Oʻzbekiston Kompartiyasi MK kotibi yordamchisi, 1952—1953-yillarda Oʻzbekiston Kompartiyasi partiya organlari boʻlimi mudirining birinchi oʻrinbosari lavozimlarida xizmat qilgan.

Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1960—1973-yillarda KPSS Markaziy Komiteti apparatida ishlagan. U 1960-yilda nomzodlik, 1967-yilda esa doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 1967—1973-yillarda KPSS Markaziy Komiteti huzuridagi Ijtimoiy fanlar akademiyasining sirtqi boʻlimda dars bergan.

U 1973-1976 yillarda Olmaota viloyat KPSS qoʻmitasi kotibi lavozimida ishlagan. Baydabek Axmedovich Tulepbayev Qozogʻiston Kommunistik partiyasi Olmaota viloyat qoʻmitasi aʼzosi. U 1975-yilda Qozogʻiston SSR Fanlar akademiyasining akademigi, Baydabek Axmedovich Tulepbayev 1976—1984-yillarda Qozogʻiston SSR Fanlar akademiyasi vitse-prezidenti, Qozogʻiston SSR „Bilim“ jamiyati raisi lavozimida ishlagan.

Manbalar
Toshkent o‘qituvchilar seminariyasi

Toshkent oʻqituvchilar seminariyasi 1879-yilda Toshkentda ochilgan va dastlab Turkiston oʻqituvchilar seminariyasi deb nomlangan. Seminariyaning asosiy vazifasi maktablar, shu jumladan rus tilidagi maktablar uchun oʻqituvchilar tayyorlash boʻlgan.

Bu yerda asosan Turkistonda istiqomat qilgan rus koʻchmanchilarining farzandlari oʻqigan, oʻlkaning mahalliy tub aholisidan oʻquvchilar soni kam edi. Masalan, 1886-yilda 61 oʻquvchidan atigi 9 nafari mahalliy millat vakillari, 1883–1904-yil, seminariyani bitirgan 254 nafar talabadan 39 nafari mahalliy aholiga mansub edi.

1918-yilgi inqilobdan keyin bu yerda sovet oʻzbek maktablari uchun oʻqituvchilar tayyorlash boshlandi. 1920-yilda viloyat erkaklar taʼlimi institutiga aylantirildi.

Taʼlim 
Seminariyada: Xudo qonuni, pedagogika, rus tili, arifmetika, algebra, geometriya, fizika, tabiatshunoslik, umumiy tarix, geografiya, chizmachilik, xattotlik, qoʻshiqchilik, musiqa, tikuvchilik, gimnastika, qozoq va fors tillari oʻrgatilgsn. 1884-yildan boshlab V. P. Nalivkin tashabbusi bilan qozoq tili oʻrniga oʻzbek tilini oʻqitish joriy etildi. U oʻzbek va fors tillari boʻyicha antologiyalar, lugʻatlar, grammatika va darsliklar tuzgan.

Manzil 
Dastlab, seminariya polkovnik Tartakovskiyning uyida joylashgan boʻlib, A. L. Benois (1881-1887) loyihasi boʻyicha qayta qurilgan. 1887-yilda Konstantinovskiy maydoni yonida yangi bino qurildi.

Uy cherkovi 
1898-yilda E. P. Dubrovin, A. L. Benois loyihasiga koʻra, seminariya binosining gʻarbiy qismiga knyaz Aleksandr Nevskiy nomidagi besh gumbazli uy cherkovini qoʻshib qoʻyildi. Cherkov XX asrning 30-yillarida yopilgan, gumbazlari buzib tashlangan. Binoning oʻzidan turli maqsadlarda foydalanish davom etirildi. SSSR parchalanganidan keyin u xususiy mulkka aylandi va ofis binosi sifatida foydalanilishga topshirildi.

Sobiq cherkov meʼmoriy yodgorlik boʻlib, himoyalangan maqomga ega edi. Shunga qaramay, 2009-yil 18-21-noyabr dam olish kunlari shahar hokimiyatining qarori bilan yangi qurilishiga yoʻl ochish uchun buzib tashlandi.

Galereya

Manbalar 

Toshkent tarixi
Sancaktar Hayrettin masjidi

Sancaktar Hayrettin masjidi (, shuningdek, Sancaktar Hayrettin Mescidi) – Usmonlilar imperiyasi tomonidan masjidga aylantirilgan sobiq sharqiy pravoslav monastirining bir qismi. Dastlab Gastriya monastiri (; Monē tōn Gastríōn) deb nomlangan ushbu kichik bino Vizantiya imperiyasiga tegishli boʻlgan deb ishoniladi. Yodgorlik Konstantinopoldagi paleologlar arxitekturasining kichik namunalaridan biri hisoblanib, muhim tarixiy ahamiyatga ega.

Manzili 
Sancakter Hayrettin masjidi atrofi hunarmand doʻkonlari bian oʻralgan boʻlib, Istanbul shahri, Fotih tumani, Kocamustafapaşa mahallasi (tarixiy Samatya), Teberdar Sokakning Sirkeci va Halkali hududi oʻrtasida joylashgan shahar tashqarisidan oʻtuvchi Kocamustafapaşa temir yoʻl stansiyasidan taxminan besh yuz metr shimolda joylashgan.

Tarixi 
Konstantinopolning yettinchi tepaligi janubiy yonbagʻrida joylashgan, Marmar dengiziga tomonga qaragan bu binoning kelib chiqishi toʻgʻrisida aniq dalillar mavjud emas. Ayrim maʼlumotlarga koʻra, 325-yilda Konstantin I ning onasi Yelena Quddusdan Haqiqiy xoch bilan qaytayotganda, shaharga kirish uchun Psomatheou portidan oʻtgan va bu yerga xushboʻy oʻtlar yigʻilgan bir nechta vazalarni („Gastria“) joylashtirgan. Oradan bir qancha vaqt oʻtib, Yelena bu hududda ayollar monastiriga ham asos solgan. Shu sababdan ham ushbu monastir keyinchalik „Gastria“ deb nomlangan. Biroq tarixiy manbalarga koʻra IV asrning oxirgi choragiga qadar Konstantinopolda hech qanday monastir tashkil etilmagan, shuning uchun ham binoning kelib chiqishi haqidagi bu soʻzlarga shunchaki afsona sifatida qaraladi.

Gastria monastiri rohibalari toʻgʻrisidagi maʼlumotlar ilk marotaba IX asrning boshlarida tilga olingan. Oʻsha paytda imperator Theodoraning onasi Theoktiste (imperator Theophilosning rafiqasi) Psamathia kvartalida Patrician Niketasdan (ehtimol Avliyo Nicetas Patrisician) uy sotib olgan va u yerda ayollar monastirini tashkil qilgan. Ktētorissa (asoschi) unvoni ushbu mulk bilan birgalikda uning qizi Theodoraga meros boʻlib oʻtgan. X asrda hukmronlik qilgan Konstantin VII Porphyrogennetos oʻzining „De Ceremoniis“ kitobida monastirlar cherkovi Theodoraning oila aʼzolari uchun maqbara vazifasini bajarganligini yozgan. U yerda imperator, ukasi Petronas, onasi va uning uchta qizi dafn etilgan.

1453-yilgacha Gastria monastiri haqidagi soʻnggi maʼlumotlar XV asrning ikkinchi choragida shaharga tashrif buyurgan rus ziyoratchisi tomonidan tilga olingan.

Konstantinopol qulaganidan koʻp oʻtmay, Sulton Mehmed II Fotihning Sancaktari (bayroq koʻtaruvchi) Hayrettin Afandi binoni masjidga aylantirgan. Hayrettin Afandining oʻzi ham vafotidan keyin oʻsha yerga dafn etilgan.

1894-yilda Istanbulda sodir boʻlgan zilzilasi natijasida masjid qisman vayron boʻlgan. Keyinchalik, 1973—1976-yillarga kelibgina bino qayta tiklangan.

Galereya

Manbalar

Adabiyotlar 

 

 

 

 

 

 
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Vladimir Kulikov

Vladimir Nikolayevich Kulikov (1908-yil 4-avgust, Sankt-Peterburg, Rossiya imperiyasi – 1990-yil 24-aprel, Toshkent) – Paxta-Orol sovxozi direktori, Qozogʻiston davlat va partiya yetakchisi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1959). Qozogʻiston SSR Oliy Kengashi deputati.

Hayoti 
Vladimir Kulikov 1908-yilda Sankt-Peterburgda tugʻilgan. 1930-yil boshida u Oʻzbekistonga koʻchib oʻtadi va Kermen paxta zavodida ish boshlaydi. Mehnat faoliyatini zavodda mexanik yordamchisi sifatida boshlagan va shu zavoddagi mehnat faoliyatini yakunlagach, uning direktori etib tayinlangan. 1942-yilda Oʻzbekiston SSR paxta sanoati xalq komissarining oʻrinbosari etib tayinlandi. 1943-yildan Ulugʻ Vatan urushida qatnashgan. Demobilizatsiyadan soʻng Oʻzbekistonga qaytib, 1953-yilgacha partiya rahbarlik lavozimlarida ishladi. 1953-yil oktyabrda Chimkent viloyatidagi „Paxta-Orol“ paxtachilik sovxoziga direktor etib tayinlanadi. 1965-yildan Oʻzbekiston SSR Davlat plan komitetida ishlagan.

Vladimir Kulikov rahbarligida „Paxta-Orol“ sovxozi Chimkent viloyatidagi yetakchi qishloq xoʻjaligi kolxozlaridan biriga aylandi. Kolxoz 8,5 ming ga paxta va 2,5 ming ga gʻalla maydonlaridan iborat edi. 1954-yilda sovxoz 5250 gektar ekin maydonining har gektaridan oʻrtacha 34 sentnerdan paxta xom ashyosi oldi. Ushbu yuqori koʻrsatkichlari uchun Vladimir Kulikov Lenin ordeni va Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasining oltin medali bilan taqdirlangan.

1956—1957-yillarda „Paxta-Orol“ sovxozi paxta xomashyosi hosildorligi gektariga 35 sentnerga yetkazildi. Sovxozni samarali boshqargani uchun Vladimir Kulikov 1959-yilda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoniga sazovor boʻldi.

Qozogʻiston SSR Kompartiyasi Chimkent viloyat qoʻmitasi aʼzosi, Xalq deputatlari Chimkent viloyat Kengashi va Qozogʻiston SSR Oliy Kengashi deputati etib saylangan.

1990-yil 24-aprelda vafot etgan va Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Qizil Yulduz ordeni;
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni;
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni – SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1959-yil 25-dekabrdagi farmoni bilan;
 Ikki marta Lenin ordeni.

Manbalar 

Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilganlar
Xalq xoʻjaligi yutuqlari koʻrgazmasining oltin medali bilan taqdirlanganlar
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Toshkentda vafot etganlar
1990-yilda vafot etganlar
24-aprelda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
1908-yilda tugʻilganlar
4-avgustda tugʻilganlar
Vitaliy Medvedev

Vitaliy Mixaylovich Medvedev (, , 1983-yil 7-may, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – ukrainalik qilichboz, Jahon va Yevropa chempionatlari sovrindori va jamoaviy bahslarda Universiada chempioni, Olimpiada oʻyinlari ishtirokchisi, Ukraina chempioni (2014) yakkalik bahslarida Ukrainada xizmat koʻrsatgan sport ustasi. Ukraina Qurolli Kuchlari praporshchigi.

Tarjimai holi 
1983-yilda Oʻzbekistonning Chirchiq shahrida tugʻilgan.

1990-yilda Qrimning Saki shahriga koʻchib ketgan. Vitaliy Qrimda 11 yoshidan qilichbozlik bilan shugʻullana boshlagan, Andrey Fenogentov uning birinchi murabbiy boʻlgan. 1997-yilda u Kiyevdagi Respublika oliy jismoniy tarbiya maktabiga oʻqishga kirgan va u yerda Leonid Yemelyanovich Andreyuk qoʻl ostida shugʻullana boshlagan.

2003-yilda Vitaliy Medvedev oʻsmirlar oʻrtasidagi Yevropa chempionatining kumush medali sovrindori boʻlib, finalda fransiyalik Gote Gryumega 15:14 hisobida yutqazgan. 2007-yilda Vitaliy Lissabonda boʻlib oʻtgan „A“ toifasidagi turnirda bronza medalini sohibi boʻldi, shuningdek, Ukrainaning shpaga boʻyicha terma jamoasi tarkibida Jahon Universiadasi chempioni boʻldi.

2008-yilda u Pekindagi Olimpiada oʻyinlarida qatnashdi va u yerda jamoaviy chempionatda 7-oʻrinni egalladi. 2009-yilda Vitaliy Medvedev terma jamoa tarkibida navbatdagi Jahon universiadasi uchun Belgradga yoʻl oldi va u yerda shaxsiy chempionatda 28-oʻrinni va jamoaviy chempionatda 3-oʻrinni egalladi. Oʻsha yilning yozida u tennis boʻyicha murabbiy Irina bilan turmush qurdi. Ukraina Milliy jismoniy tarbiya va sport universitetini psixologiya magistri darajasi bilan tamomlagan.

Kiyev oliy sport mahorat maktabi jamoasi tarkibida Vitaliy Medvedev 2013-yil fevral oyida qilichbozlik boʻyicha Yevropa klublar kubogida gʻolib chiqdi (ushbu jamoaning boshqa aʼzolari Anatoliy Gerey, Yevgeniy Makiyenko va Yevgeniy Mirgorodskiy). Turnirning yarim finalida aynan Medvedevning inyeksiyasi Ukraina jamoasiga Aveyron shahrining Rod klubi (Fransiya) ustidan minimal 45:44 hisobida gʻalaba qozonish imkonini berdi. 2013-yilda Medvedev Yevropa chempionatida bronza medalini qoʻlga kiritdi (u yerda fransuz jamoasi bilan uchinchi oʻrin uchun oʻyinda shaxsiy chempionatda ikkita medal sohibini magʻlub etdi), keyin esa Bogdan Nikishin, Dmitriy Karyuchenko va Anatoliy Gereylar bilan bilan jamoa Jahon chempionatida kumush medalni qoʻlga kiritdi. 2014-yilda Medvedev finalda Bogdan Nikishinni magʻlubiyatga uchratib, yakkalik bahslarida qilichbozlik boʻyicha Ukraina chempioni unvonini qoʻlga kiritdi.

Manbalar 

7-mayda tugʻilganlar
1983-yilda tugʻilganlar
Chirchiqda tugʻilganlar
Toshkent viloyatida tugʻilganlar
Kishilar
Alifbo boʻyicha sportchilar
Ukraina qilichbozlari
Ukrainada xizmat koʻrsatgan sport ustalari
Serince, Sincik

Serince ( ) — Turkiyaning Adıyaman viloyatida joylashgan Sinjik tumanidagi qishloq. Qishloqda reshvan qabilasining kurdlari istiqomat qiladi va 2021-yilda 255 nafar aholi istiqomat qilgan.

Serinjega Dut, Gülüsor, Soğanlı va Yassıkaya ovullari biriktirilgan.

Manbalar 

Sincik tumanidagi qishloqlar
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Pavel Grebentsov

Pavel Anatoliyovich Grebentsov (1981-yil 10-iyun, Toshkent) – rossiyalik yunon-rum kurashchisi, jamoat arbobi va kurash (yunon-rum kurashi) boʻyicha Rossiya xalqaro toifadagi sport ustasi.

Hayoti 
Pavel Grebentsov 1981-yil 10-iyunda Toshkentda tugʻilgan. Yunon-rum kurashi bilan 1992-yilda Toshkentda „Spartak“ sport klubida trenerlar Valeriy Nikolayevich Ema, Andrey Valeryevich Nagorniy va Gʻayrat Abdullayev rahbarligida shugʻullanishni boshlagan. 2002—2004-yillarda yunon-rum kurashi boʻyicha Rossiya terma jamoasi aʼzosi boʻlgan. 2002-yildan 2005-yilgacha armiyaning Markaziy sport klubida (CSKA, Moskva) harbiy xizmatni oʻtagan.

U 2011-yili Sibir davlat xizmati akademiyasini „Davlat va munitsipal boshqaruv“ mutaxassisligini, 2018-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidenti huzuridagi Rossiya xalq xoʻjaligi va davlat xizmati akademiyasining „Davlat va munitsipal boshqaruv“mutaxassisligi boʻyicha magistraturasini tamomlagan.

Ijtimoiy faoliyati 
2005-yilda „Sport Kuzbass“ avtonom notijorat tashkilotini tashkil etib, unga boshchilik qilgan. Oʻsmirlar oʻrtasida SSSR ZMS V. P. Manayev xotirasiga bagʻishlangan yunon-rum kurashi boʻyicha turnirni qayta tiklaydi.

2007—2011-yillarda Kemerovo viloyati yunon-rum kurash Federatsiyasi prezidenti boʻlgan. ANO asoschilaridan biri Yuriy Arbachakovning boks klubi da (2010) ishlagan. 2012-yildan boshlab „Hamdoʻstlik“ijtimoiy ahamiyatga ega tashabbuslarni qoʻllab-quvvatlash boʻyicha ano asoschisi va rahbari boʻlgan.

Pavel Grebentsov bir qator ijtimoiy ahamiyatga ega loyiha va tadbirlarning tashabbuskori boʻlib, ularni amalga oshirilishiga rahbarlik qilgan:

Afsonaviy sovet kurashchisi, jahon chempioni va klassik kurash boʻyicha Olimpiya oʻyinlari kumush medali sovrindori Vladimir Petrovich Maneevga yodgorligini oʻrnatish – V. P. Maneyev (Novokuznetsk) nomidagi 6-sonli sport maktabi fasadiga;

Novokuznetsk markaziy tumanidagi bulvarga Vladimir Petrovich Maneyev nomini berish;

V. P. Maneev haykali uning nomidagi bulvarda oʻrnatilishi va tantanali ochilishi (2018).

Shuningdek, u „Mehnat zahiralari“ VFSO ning Novosibirsk mintaqaviy boʻlimi raisi (2019-yilning iyun oyidan beri).

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1981-yilda tugʻilganlar
10-iyunda tugʻilganlar