MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Uzassets investitsiya kompaniyasi

„Uzassets investitsiya kompaniyasi“ AJ – davlat ulushi mavjud korxonalarni xususiylashtirishga tayyorlash va salohiyatli investorlarga sotish bilan shugʻullanuvchi oʻzbek kompaniyasi. 2020-yil 16-iyuldagi „Xususiylashtirish jarayonlarini takomillashtirish boʻyicha qoʻshimcha chora-tadbirlar toʻgʻrisida“gi VMQ-381 sonli Vazirlar Mahkamasi qarori bilan Davlat aktivlarini boshqarish agentligi muassisligida tashkil etilgan.

Kompaniya 2020-yil 24-avgustdan roʻyxatdan oʻtkazilgan. Faoliyat sohasi tijorat faoliyati va boshqaruv masalalari boʻyicha maslahat berish hisoblanadi. Ustav kapitali 20 milliard soʻm. Ushbu mablagʻ Davlat aktivlarini boshqarish agentligi huzuridagi budjetdan tashqari Davlat aktivlarini boshqarish, transformatsiya va xususiylashtirish jamgʻarmasi hisobidan shakllantirilgan.

Faoliyati 

Tashkiliy-huquqiy shakli aksiyadorlik jamiyati boʻlgan Uzassets investitsiya kompaniyasi „Aksiyadorlik jamiyatlari va aksiyadorlarning huquqlarini himoya qilish toʻgʻrisida“gi qonunga binoan uch pogʻonali boshqaruv tizimi tomonidan boshqariladi.

Boshqaruvning eng yuqori pogʻonasi Aksiyadorlar umumiy yigʻilishi hisoblanadi. Ushbu organ bankning umumiy strategiyasini tasdiqlaydi, bank Kuzatuv kengashi aʼzolarini saylaydi va bank faoliyatiga doir masalalarda eng yuqori organ sifatida qaror qabul qiladi.

Kuzatuv kengashi 

Kuzatuv kengashi aksiyadorlar umumiy yigʻilishi vakolat doirasiga kiritilgan masalalardan tashqari bank faoliyatiga umumiy rahbarlikni amalga oshiradi.

381-sonli Vazirlar Mahkamasi qaroriga muvofiq, kompaniya Kuzatuv kengashi tarkibiga Davlat aktivlarini boshqarish agentligi direktori kiritiladi hamda ularning kamida 50 foizi yuqori malakali, xalqaro tajribaga ega boʻlgan mutaxassislardan iborat boʻladi.

Kompaniya sof foydasi saqlash xarajatlari, jumladan, xususiylashtirilgan korxonalarni sotishdan oldingi tayyorlash bilan bogʻliq xarajatlarni olib qolgan holda toʻliq Davaktivga oʻtkaziladi.

Portfeli 

Kompaniya tashkil etilganda unga quyidagi davlat kompaniyalari berilgan edi:

 „Kvars“ AJ (davlat ulushi – 89,8%);
 „Qizilqumsement“ AJ (86,9%);
 „Urganch sharob“ AJ (53,9%);
 „O‘zbekiston shampani“ AJ (51,0%);
 „O‘zgeorangmet LITI“ DUK (100,0%);
 „O‘zshaharsozlik LITI“ DUK (100,0%);
 „Kafolat sug‘urta kompaniyasi“ AJ (66,5%);
 „Olmazor kichik sanoat zonasi“ AJ (73,7%);
 „Shahrisabz yulduzi“ DUK (100,0%).

„Kvars“ AJ 2023-yil fevral oyida xususiylashtirildi. Xaridor Quvasoysement 265 milliard soʻm toʻlash hamda Kvarsning 47,2 million yevro miqdoridagi kredit majburiyatini toʻliq qoplash majburiyatini olgan.

„Qizilqumsement“ AJ ustav kapitalidagi 86,92 foiz davlat ulushi 2021-yilning oxirida 1,89 trillion soʻmga Kiprda roʻyxatdan oʻtgan United Cement Groupga sotildi

„Urganch sharob“ AJ ustav kapitalidagi 53,94% davlat ulushi 2022-yil iyulda 11,5 milliard soʻmga „Jayhun Ulgurji“ MChJga sotildi.

Manbalar 

Shirkatlar
Toshkent

Report content on this page
Istanbuldagi masjidlar roʻyxati

Istanbul, 1453-yildan beri Usmonli imperiyasining poytaxti va Yaqin Sharqdagi eng katta shahar hisoblanib, bu yerda juda koʻp masjidlar mavjud. 2007-yilda Istanbulda 2944 ta masjid faoliyat koʻrsatgan.

Vizantiya binolari 

Bu Vizantiya inshootlari Usmonlilar tomonidan masjidga aylantirilgan.

 Arap masjidi
 Atik Mustafo posho masjidi
 Bodrum masjidi
 Eski Imaret masjidi
 Fenari Iso masjidi
 Hirami Ahmet Posho masjidi
 Gül masjidi
 Ayasofya masjidi
 Xora cherkovi hozir Kariye masjidi.
 Kalenderhane masjidi
 Qosim ogʻa masjidi
 Kefeli masjidi
 Koca Mustafo posho masjidi
 Kichkina Ayasofya
 Fethiye masjidi
 Sancaktar Hayrettin masjidi
 Vefa Kilise masjidi
 Zeyrek masjidi
 Stoudios monastiri
 Manastır masjidi
 Shayx Sulaymon masjidi

Usmonli masjidlari 

 Eyüp Sulton masjidi 1458-yil
 Mahmut posho masjidi 1463-yil
 Fotih masjidi 1470-yil
 Murat posho masjidi 1471-yil
 Rum Mehmed posho masjidi 1471-yil
 Firuz ogʻa masjidi 1491-yil
 Boyazid masjidi 1506-yil
 Yovuz Salim masjidi 1527—1528-yillar
 Piri Mehmed posho masjidi 1530-1531-yillar
 Haseki Sulton masjidi 1539-yil
 Defterdar masjidi 1542-yil
 Mihrimah Sulton masjidi (Üsküdar) 1548-yil
 Shahzoda masjidi 1548-yil.
 Burmali masjidi 1550-yil
 Hadim Ibrohim posho masjidi 1551-yil
 Sinan posho masjidi (Istanbul) 1555-yil
 Sulaymoniya masjidi 1558-yil
 İskender posho masjidi (Kanlıca) 1560-yil
 Rustam posho masjidi 1563-yil
 Mihrimah Sulton masjidi, 1565-yil
 Gazi Ahmad posho masjidi, 
 Sokollu Mehmed posho masjidi 1572-yil
 Zal Mahmud posho masjidi 1577-yil
 Kılıç Ali posho masjidi
 Şemsi posho masjidi 1560-yil
 Atik Valide masjidi 1583-yil
 Molla Çelebi masjidi 1584-yil
 Mesih Mehmed posho masjidi 1585-yil
 Kırmızı minora masjidi 1591-yil
 Sulton Ahmad masjidi (Moviy Masjid), 1616v
 Yangi masjid, 1665-yil
 Yangi Valide masjidi 1710-yil
 Nuruosmaniye masjidi 1755-yil
 Zeynep Sulton masjidi 1769-yil
 Emirgan masjidi 1781-yil
 Laleli masjidi 1783-yil
 Teşvikiye masjidi 1794-yil
 Salimiya masjidi (Üsküdar) 1805-yil
 Muhammad Maarifi masjidi 1818-yil
 Nusretiye masjidi 1826-yil
 Küçük Mecidiye masjidi 1843-yil
 Dolmabahçe masjidi 1855-yil
 Ortaköy masjidi 1856-yil
 Altunizade masjidi 1865-yil
 Pertevniyal Valide Sulton masjidi 1872-yil
 Yıldız Hamidiye masjidi 1886-yil
 Bebek Masjidi 1913-yil
 Handan ogʻa masjidi XV asr
 İskender posho masjidi (Fotih) XV yoki XVI asrlar
 Ayazma masjidi
 Beylerbeyi masjidi
 Gazi Atik Ali posho masjidi
 Hirami Ahmet posho masjidi
 Hırka-i Şerif masjidi
 Nallı masjidi
 Piyale posho masjidi
 Sokollu Mehmet posho masjidi (Azapkapi)
 Sokollu Mehmet posho masjidi (Büyükçekmece)
 Vasat Atik Ali posho masjidi

Usmonli davridan keyin qurilgan masjidlar 

 Şişli masjidi, 1949-yil
 Şakirin masjidi, 2009-yil
 Sancaklar masjidi, 2012-yil
 Xoʻja Sinon masjidi, 2012-yil
 Çamlıca masjidi, 2019-yil
 Taksim masjidi, 2021-yil

Yana qarang 

 Turkiyadagi masjidlar roʻyxati
 Turkiyada islom

Manbalar 

Istanbuldagi masjidlar
Usmon Pashayev

Usmon Pashayev (, , , 1977-yil 23-yanvarda Angren shahrida tugʻilgan) – qrim-tatar jurnalisti va prodyuseri.

Hayoti 
Usmon Pashayev 1977-yil 23-yanvarda Angren shahrida qrim-tatar oilasida tugʻilgan. Uning bobosi va buvisi 1944-yilda butun Qrim-tatar xalqi bilan birga NKVD tomonidan Qrimdan deportatsiya qilingan. U 1980-yili Ukrainaning Genichesk shahrida yashab, 1989-yildan Qrimga koʻchib oʻtgan.

Faoliyati 
Pashayev Kiyev xalq xoʻjalik universitetida tahsil olgan. Avvaliga davlat „Qrim“ telekompaniyasining qrim-tatar nashrida yangiliklar boshlovchisi, keyin esa shu yerda muxbir boʻlib ishlagan. Keyin u 2001-yilda Kiyevga koʻchib oʻtadi. Soʻng turli telekanallar, jumladan, STB, Inter, 5 Kanal, NTN va Tvi bilan faoliyat olib borgan. 2011—2014-yillarda Simferopoldagi Qrim-tatarlarning ATR telekanalida ishlaydi. 2013-yilning bahorida ATRning Istanbuldagi ofisiga koʻchib oʻtgan.

2009-yilda Ukrainaning toʻrtta milliy kanali (STB, 1+1, Ukraina, TONIS) 158 nafar ishchilarini birlashtirgan „Mediafront“ kasaba uyushmasi raisi etib saylanadi. 2014-yil Qrim inqirozi paytida ishgʻol qilingan Qrimdagi voqealarni issiq nuqtalar va koʻchalardan jonli efirda yoritish bilan shugʻullangan. Tasodifiy fuqarolar bilan blits-intervyular, siyosatchilar va faollar bilan studiya intervyulari orqali Qrim ochiq kanaliga asos solgan. Dastlab loyihaga Zenife Seydametova, Muslim Umerov, Ridvan Pashayev va Lyuman Abdullayev qoʻshiladi.

U Gezi noroziliklari, Ukraina inqilobi va Qrim inqirozi haqida, Ukraina rasmiylari, jumladan Viktor Yanukovich, Viktor Yushchenko va Valentina Semenyukka qarata tergovlar haqida maʼruza qilgan.

Qrim tatarlarining „Avdet“ gazetasi uni 20 ta eng nufuzli Qrim tatarlaridan biri deb tan oladi (2009).

Manbalar 

Angren kishilari
Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
Emirali Ablayev

Emirali Seyitibraimovich Ablayev (;) – ukrain va rus qrim-tatar jamoat va diniy arbobi. 1999-yil 4-dekabrdan Qrim muftiysi. Qrim musulmonlari diniy boshqarmasi raisi.

Hayoti 
Emirali Ablayev 1962-yil 11-iyulda Toshkent viloyati (Oʻzbekiston SSR) Bekobod tumani Dalverzin qishlogʻida tugʻilgan. 1978-yilda Dalverzindagi 11-sonli oʻrta maktabni tamomlagan.

Ablayev dindor oilada ulgʻayib, Sovet ateistik hukumatining barcha toʻsiqlariga qaramay, islomni saqlab qolish va uning asoslarini farzandlariga yetkaza olgan.

Qrimga koʻchib oʻtishi 
Yoshligidan koʻplab qrim-tatar tengdoshlari singari, qrim-tatar xalqining tarixiy vataniga qaytishi uchun ularning safiga qoʻshilgan. 1988-yilda oilasi bilan Qrimga qaytib, Kirov viloyati, Dolinnoye qishlogʻiga joylashadi.

1993-yili Dolinnoye qishlogʻidagi masjidda nufuzli islom ilohiyotchisidan shaxsiy diniy saboq olgan. Ablayev 1995-yilda Zolotoe Pole qishlogʻining imomi, keyinchalik Kirov viloyatining viloyat imomi etib saylangan. Bu lavozimni 1999-yilgacha egallagan.

1998-yilda Manisa shahridagi Turkiya madrasasida tahsil olib, shu yili Hajni ado etgan. 1999-yilda arabcha bilimlarini Livanda mustahkamlaydi.

Ablayev istisnosiz Qrim musulmonlarining barcha diniy ob’ektlari hamda madaniy islom merosi ob’ektlarini qayta tiklash tarafdori boʻlgan. U ishlagan davrda SAMKga 80 ga yaqin musulmon ziyoratgohlari qayta tiklangan. 60 dan ortiq masjidlar qurilgan va 3 ta madrasa ochilgan.

Uning Qrim musulmonlari muftiysi sifatidagi faoliyatining yana bir muhim koʻrinishi Qrim musulmonlari oʻrtasida islom dini qadriyatlari toʻgʻrisida oʻzlariga yot boʻlgan ekstremistik mafkuralarning tarqalishiga qarshi kurashgan. Emirali Ablayev IV va V Qrim-tatar xalqi qurultoyi delegati.

2013-yil sentyabr oyida boʻlib oʻtgan Qrim musulmonlarining V Qurultoyida Emirali Ablayev bir ovozdan toʻrt yil muddatga Qrim musulmonlari muftiysi etib saylangan.

2018-yil 27-oktyabrda Qrim musulmonlarining VI qurultoyida muftiy Emirali Ablayevning vakolat muddati besh yilga, 2023-yilgacha uzaytiriladi.

Faoliyati 
Ablayev Qrim musulmonlarining barcha diniy obidalarini, shuningdek, madaniy meros ob’ektlarini qayta tiklash. Uning davrida 60 dan ortiq masjidlar qurilib, 3 ta madrasa ochilgan.

2017-yilning 25-oktabr kuni Rossiya prezidenti Vladimir Putin Ablayevning iltimosiga koʻra jinoyatlarda ayblangan Axtem Chiygʻoz, Ilmi Umerov, xayriyachi va ijtimoiy faol Resul Velilyayevni afv etadi.

2018-yil fevral oyida qrim-tatarlarni Rossiyadagi 2018-yil 18-mart kuni boʻlib oʻtadigan prezidentlik saylovda ishtirok etishga chaqiradi.

Emirali Ablayev Simferopoldagi masjid qurilishini qoʻllab-quvvatlaydi. Qurilish jarayonini nazorat qilib, ochilishi 2020-yil yozining boshiga rejalashtirilgan edi.

Oilasi 
Emirali Ablayev – oilali, ikta qizi, bir oʻgʻli va beshta nabirasi bor.

Manbalar 

Imomlar
Yashayotgan insonlar
Bekobod tumanida tugʻilganlar
Beldyuga Andriyasheva

Andriyashev () – ilonboʻgʻimlar (Zoarkida) oilasining Zoarkes turkumiga mansub dengiz nurli baliq turi. Kamchatka (Rossiya) janubi-gʻarbiy qismida topilgan dengiz suvida yashashga moslashgan. Maksimal uzunligi 19,5 sm. Ular 96 m gacha chuqurlikda uchraydi. Koʻzlari nisbatan katta. Ularda 115-122 ta umurtqasi bor. U 2005-yilda Rossiya Fanlar akademiyasining Okeanologiya instituti xodimlari (Parin N.V, Grigoryev S. S. Karmovskaya E.S) tomonidan tasvirlangan va sovet olimi Anatoliy Petrovich Andriyashev sharafiga nomlangan boʻlib, uni oʻrganishga katta hissa qoʻshgan.

Manbalar
Bekzod Aripov

Bekzod Kamolovich Aripov (19.6.1989, Toshkent, Oʻzbekiston) – oʻzbekistonlik futbol mutaxassisi, sobiq futbolchi.

Biografiya 
Bekzod Aripov 1989-yil 19-iyun kuni Toshkent shahrida tugʻilgan. 7 yoshdan futbol maktabiga borgan. 

2013-yilda Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya institutini tamomlagan.

Toshkent shahrining „Chigʻatoy“ futbol klubi asosiy tarkibida faoliyatini boshlagan. „Paxtakor“ va „Bunyodkor“ yoshlar jamoalari tarkibida toʻp surgan.

Oʻzbekiston Professional futbol ligasi musobaqalarni oʻtkazish boʻlimida ishlagan

2019-yilning 2-may kuni Oʻzbekiston futbol assotsiatsiyasi hakamlar va nazoratchilar departamenti direktori etib tayinlandi.

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Erkak futbol himoyachilari
Bunyodkor klubi futbolchilari
Paxtakor jamoasi futbolchilari
Chigʻatoy klubi futbolchilari
Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universiteti bitiruvchilari
Qodir Yusupov

Qodir Yusupov (, , 1951-yil 18-dekabrda tugʻilgan) – hozirda davlatga xiyonat qilganda ayblanib, Oʻzbekiston qamoqxonasida saqlanmoqda. Birlashgan Millatlar Tashkiloti va bir qancha nufuzli xalqaro nodavlat tashkilotlari uni zudlik bilan ozod qilish va reabilitatsiya qilishga chaqirgan. Yusupov oʻzbekistonlik isteʼfodagi diplomat boʻlib, 2006-yildan 2009-yilgacha oʻz mamlakatining Avstriya, Slovakiya va Vengriyadagi muvaqqat ishlar vakili boʻlib faoliyat olib borgan. U bir vaqtning oʻzida Oʻzbekistonning Yevropada Xavfsizlik va Hamkorlik Tashkiloti, BMT va boshqa xalqaro tashkilotlar huzuridagi Venadagi doimiy vakili lavozimini egallagan.

Hayoti 
Qodir Yusupov 1951-yil 18-dekabrda Toshkent shahrining (Oʻzbekiston SSR) tashqarisidagi Olmazor qishlogʻida ishchi oilasida tugʻilgan. 1970-yilda Toshkent davlat sharqshunoslik institutida oʻqishni boshlab, 1976-yilda arabshunoslik fakultetini tamomlagan. 1976-yildan 1982-yilgacha Liviya va Iroqdagi diplomatik vakolatxonalarda tarjimon boʻlib ishlagan.

Faoliyati 
Qodir Yusupov 1982-yili Toshkentdagi oʻsha paytdagi viloyat Tashqi ishlar vazirligining diplomatik xizmatiga ishga kiradi. 1987-yildan 1991-yilgacha Sudanning Xartum shahridagi elchixonada birinchi kotib lavozimida ishlagan. Sovet Ittifoqi parchalanishi bilan 1991-yili hozirgi mustaqil Oʻzbekistonga qaytadi. Keyinchalik Moskvadagi Rossiya Federatsiyasi Tashqi ishlar vazirligining Diplomatik akademiyasiga oʻqishga kirib, 1993-yilda u yerni tamomlaydi.

Hibsga olinishi 

Yusupov shizofreniya alomatlari natijasida uzoq muddatli ruhiy kasalliklardan aziyat chekib kelgan. U 2018-yilning 3-dekabr kuni psixotik epizoddan keyin Toshkentdagi "Pushkin" bekatida metro poyezdi ostiga tushib, oʻz joniga qasd qilishga uringan.

Uning yoqa suyagi sinib, miya jarohati bilan tirik qolgan. Oʻzbekiston Respublikasi Davlat xavfsizlik xizmati 10-dekabr kuni Yusupovni Oʻzbekiston Jinoyat kodeksining 157-moddasida nazarda tutilgan davlatga xiyonat qilganlikda ayblab, hibsga oladi. U ayblovlarni rad etgan. 2019-yil 24-iyun kuni Toshkentda yopiq sud jarayoni boshlanadi.

Sud va qamoq 

2020-yil 8-yanvar kuni Qodir Yusupov besh yarim yilga ozodlikdan mahrum etilgan. Hozirda Navoiy shahridagi 4-sonli koloniyada saqlanmoqda. Bu koloniya mahkumlarga nisbatan shafqatsiz munosabatda boʻlganligi bilan mashhur.

Manbalar

Qoʻshimcha oʻqish uchun 

 AQShning Oʻzbekistondagi missiyasi (2019-yil 14-mart). „2018 yil uchun inson huquqlari amaliyoti boʻyicha davlat hisobotlari: Oʻzbekiston“. Demokratiya, inson huquqlari va mehnat byurosi . 2019-yil 20-iyunida olindi.
 Stroehlein, Endryu; Sverdlov, Stiv (2019-yil 8-mart). „Samarqanddan tashqarida: Oʻzbekiston oʻzining yangi boshlangan islohot saʼy-harakatlarini shafqatsiz oʻtmishidan aniq tanaffusga aylantira oladimi?“ Human Rights Watch . 2019-yil 20-iyunida olindi.
 Amnesty International jamoatchilik bayonoti (2018-yil 14-fevral). 'Oʻzbekiston: jurnalistning qiynoqlarini tergov qiling.' Amnesty International . 2019-yil 20-iyunida olindi.

Yashayotgan insonlar
Toshkent viloyati kishilari
Oʻzbek diplomatlari
1951-yilda tugʻilganlar
Unisikl (bir g'ildirakli velosiped)

Unisikl  bu faqat bitta g'ildirak bilan yerga tegadigan transport vositasi. Eng keng tarqalgan variant egarli ramkaga ega va pedal bilan boshqariladigan to'g'ridan-to'g'ri haydovchiga ega. Tezroq velosiped haydash uchun ikki tezlikli turi sotuvda mavjud. Unisikling professional ravishda sirklarda, ko'cha ijrochilari tomonidan, festivallarda va sevimli mashg'ulot sifatida amalga oshiriladi. Unisikllar, shuningdek, velosipedli xokkey kabi yangi sport turlarini yaratish uchun ishlatilgan. So'nggi yillarda unisikl tog' velobaykingi kabi ham qo'llanilib kelinmoqda.
Enver Ablayev

Enver Nazimovich Ablayev (, ; 1977-yil 5-iyunda Chirchiqda tugʻilgan) – oʻzbek va ukrainalik erkin changʻichi (akrobatika boʻyicha ixtisoslashgan). Birinchi ukrainalik erkin changʻichi, Madonna di Kampiglioda 2004–2005-yilgi erkin uslub boʻyicha jahon kubogi gʻolibi (2005-yil 11-mart). Xalqaro toifadagi sport ustasi. Hozirda Ukrainaning erkin changʻi boʻyicha terma jamoasining bosh murabbiyi.

Hayoti 
Oʻzbekistonlik, millati – qrim-tatar. Enver Ablayev 16 yoshida Ukrainaga kelib, Ukraina fuqaroligini olgan. Chunki, Oʻzbekistonda sportni moliyalashtirish kamligi sababli, mamlakat uchun muvaffaqiyatga erisha olmasligiga ishonchi komil boʻlgan edi. Birinchi murabbiyi Anatoliy Mazur, keyin Galina Dosova boʻlgan. Ujgorod milliy jismoniy tarbiya universitetini tamomlab, Ukrainaning yetakchi sportchilaridan biriga aylanadi. Mukachevoning „Kolos“ klubida oʻynagan.

Ablayevning jahon chempionatidagi eng yuqori yutuqlaridan biri 2003-yilda Kiyik vodiysidagi musobaqada 4-oʻrinni egallaganligi edi. U Olimpiadada uch marta qatnashib, 2006-yilda Turindagi finalgacha yetib borgan (12-oʻrin). 2005-yilda jahon chempionatida ukrainalik erkin uslubga birinchi oltin medalni keltiradi (2005-yil 11-mart, akrobatika, Madonna di Kampiglio).

2010–2011-yilgi mavsumda Sochiga Olimpiadaga borish uchun kurashishga tayyor boʻlishiga qaramay, jarohat olgan. Natijada, faoliyatini yakunlagan (uning aytishiga qaraganda, u hatto shtat jamoasi roʻyxatidan ham olib tashlangan).

Enver Ablayev Moskva va Sochida boʻlib oʻtgan erkin kurash boʻyicha Jahon kubogi bosqichlarining tashkilotchisi boʻlgan. Sochidagi Olimpiada oʻyinlarida terma jamoaning katta murabbiyi boʻlib, Rosa Xutor bogʻida treklarni tayyorlash uchun mas’ul edi. 2014–2015-yilgi mavsum oldidan Ukraina terma jamoasi bosh murabbiyi boʻlgan.

Uylangan, bitta oʻgʻil va qizni tarbiyalagan. Enver Ablayev chet tillarini oʻrganishga qiziqadi. 2015-yilda Karpat orti viloyat davlat maʼmuriyati raisi Gennadiy Moskalga Mukachevodagi A. Pushkin nomidagi 1-oʻrta maktabda rus tilida oʻqishni tiklash toʻgʻrisidagi murojaatni imzolaydi.

Davlat mukofotlari 

 2-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2022-yil 23-avgust)
 3-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni (2018-yil 28-fevral)

Manbalar

Havolalar 

 Enver Ablaev – olimpiyskaya statistika na sayte Sports-Reference.com (angl.)

Chirchiqda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1977-yilda tugʻilganlar
5-iyunda tugʻilganlar
Grinnell kolleji

Articles using infobox university
Grinnell kolleji — Amerika Qo'shima Shtatlaridagi Ayova shtatida joylashgan xususiy libaral san'at kolleji . U 1846 yilda tashkil etilhan. U ochiq o'quv dasturiga ega, ya'ni talabalar o'zlari o'quv jadvallarini tayyorlashlari mumkin, aniq belgilangangan tartibga amal qilishlari majburiy emas.

Kollejning tahminan 48.5 gektar maydonga ega shaharchasi bir nechta tarixiy joylarni, shuningdek, Sezar Pelli talabalar markazi, integratsiyalashgan o'quv majmualari va atletika inshootlarini o'z ichiga oladi.  Kampusga tutashgan va tarixiy shahar markazidagi 365 gektarlik Konard ekologik tadqiqot maydoni Grinnell kolleji uchun kmuhim ko'chmas mulkdir.  

Grinnell bitiruvchilari va o'qituvchilari orasida 16 Truman stipendiati,  122 ta Fulbrayt granti sohibi,  va 1 ta Obama olimi bor.  Ushbu kollej o'quvchilari yoki bitiruvchilari Fulbrayt granti sohiblarining eng yaxshilaridir.  Uning bitiruvchilari orasida aktyor Gari Kuper, kimyo yo'nalishida Nobel mukofoti osrindori Tomas Chex, Intel asoschilaridan biri Robert Noys, jazz musiqachisi Gerbi Xankok, hukumat ma'muriGarri Xopkins va komediyachi Kumail Nanjiani bor.

1882 yilda Grinnell kolleji tornadoga uchradi va bu tornado o'z ortidan siklon olib keldi, shundan so'ng kollej yilnomasi nomlandi. Bo'ron kampusni vayron qildi va kollejning 2 ta binosini ham vayron qildi. Qayta qurish darhol boshlandi va kengaytirish faqat arxitekturadoirasida bo'lib qolmadi: o'quv rejasi siyosatshunoslik (AQShda bu yo'nalish birinchilardan bo'lib, Minnesota universitetining kafedrasida 1879 yilda Grinnelldan 3 yil avval tashkil etilgan  ). va zamonaviy tillar bo'limlarini ham qamrab olish uchun kengaytirildi.

Grinnell "Social Gospel" isloh qilish harakatining markazi sifatida tanildi Robert Handi yozganidek, "Harakat Ayova (hozirgi Grinnell) kolleji kampusiga markazlashgan edi. Uning yetakchi namoyishchilari Jorj D.Herron va Prezident Jorj A.Geyts edi ".  Boshqalar kollej hayotining yengil tomoniga ishora qilishgan: Missisipi g'arbidagi birinchi kollejlararo futbol va beysbol o'yinlari Grinnellda o'tkazilgan va bu o'yinda mezbon jamoalar g'alaba qozonishgan.
Königsberg universiteti

Königsberg universiteti (nem. Albertus-Universität Königsberg) Sharqiy Prussiyadagi Königsberg universiteti edi. 1544 yilda Prussiya gertsogi Albert tomonidan dunyodagi ikkinchi protestant akademiyasi (Marburg universitetidan keyin) sifatida asos solingan va odatda Albertina nomi bilan tanilgan.

Ikkinchi jahon urushidan keyin 1945 yildagi Potsdam kelishuviga binoan Kenigsberg shahri Sovet Ittifoqiga o'tkazildi va 1946 yilda Kaliningrad nomini oldi. Shartnoma. Bugungi kunda Kaliningraddagi Immanuel Kant Boltiq federal universiteti Albertinaning an'analarini saqlab qolishga da'vo qilmoqda.

Tarixi 
Tevtonik ritsarlarning sobiq grossmeysteri va 1525 yildan beri birinchi Prussiya gertsogi Albert Samlend bo'limidan Pregel daryosining Kneyfof orolida joylashgan Kenigsberg sobori orqasidan yer sotib olgan va u erda akademik gimnaziya (maktab) qurilgan edi. 1542. U 1544-yil 20-iyulda Albertinum kollegiyasining taʼsis dalolatnomasini chiqardi, shundan soʻng universitet 17-avgustda ochildi.
Albert Veynik

Albert-Viktor Iozefovich Veynik (1919-yil 3-oktyabr, Toshkent – 1996-yil 24-noyabr, Minsk) – sovet termofiziki. Belarus SSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi (1956), texnika fanlari doktori (1953), professor (1955). U issiqlik va massa almashinuvi nazariyasi va quyma termofizikasi asoschilaridan biri sifatida tanilgan. Shuningdek, ilmiy jamoatchilik tomonidan tan olinmagan real jarayonlarning termodinamik nazariyasi (TRP) muallifi.

Tarjimai holi 
Albert-Viktor Veynik 1919-yil 3-oktyabrda Toshkent shahrida tavallud topgan. Qizigʻi shundaki, uning tugʻilganlik haqidagi guvohnomasida Viktor-Albert yozilgan, ammo umrining koʻp qismida Albert ismi koʻproq ishlatilgan. Turli davrlardagi bosma asarlarda bosh harflar „A. I.“, „A.-V. I.“, yoki „V. I.“ ishlatgan. 1992-yilda pravoslavlikni qabul qilgandan keyin Viktor nomi bilan faoliyatini davom ettirgan.

Oilasi 
Iozefovich 1944-yildan 1950-yilgacha Tatyana Nikolayevna Orlova bilan turmush qurgan. 1945-yil 27-iyulda ularning oʻgʻli Viktor dunyoga keldi.

1958-yilda Vera Vladimirovna Sitinaga uylandi. 1959-yil 27-iyulda ularning oʻgʻli Vitaliy va 1961-yil 1-oktyabrda Aleksandr tugʻildi. Vera ikkinchi farzandini dunyoga keltirish paytida dunyodan koʻz yumgan.

Ilmiy faoliyati 
Veynik 1947-yilda „Qattiq jismlarni isitish va sovutish“ nomli nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi. 1950–1954-yillarda MATI „Aviamotorlar va issiqlik texnikasi“ kafedrasida va 1954–1957-yillarda „Qattiq jismlarni isitish va sovutish“ kafedrasida dotsent lavozimida faoliyat olib bordi. Moskva oziq-ovqat sanoati texnologik instituti (MTIPP) fizika fakultetida professor boʻlib ishlagan.

1953-yilda N. E. Bauman nomidagi Moskva Oliy Texnika Universiteti Ilmiy Kengashida „Quyma nazariyasining issiqlik asoslari“ dissertatsiyasini himoya qilib, texnika fanlari doktori unvonini olgdi.

1956-yilda Belorusiya SSR Fanlar akademiyasining fizika-matematika va texnika fanlari boʻlimiga muxbir aʼzosi etib saylandi va shundan soʻng Minskka koʻchib oʻtdi.

Albert Veynik 1992-yilda choʻqindi, shundan soʻng moddiy va maʼnaviy olamlarning oʻzaro taʼsirini, oʻziga xos xususiyatlarini oʻrganishga oʻtdi.

Umrining soʻnggi yillarida „Astronalniy plan“ va ularning bioorganizmlarni boshqarishi, yaʼni Yerning biosferasi haqida kitob ustida ishladi.

Manbalar 

1996-yilda vafot etganlar
24-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1919-yilda tugʻilganlar
3-oktyabrda tugʻilganlar