MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Taras Petrinenko

Taras Petrinenko (, 1953-yil 10-martda tugʻilgan) – ukrainalik musiqachi, Ukraina xalq artisti.

Biografiyasi 
Musiqiy faoliyati 1969-yilda Nikolay Lisenko nomidagi musiqa maktabi oʻquvchilaridan tashkil topgan Eney guruhida raqs maydonchasida chiqish qilgach boshlangan. 1970-yilda guruh televideniyeda debyut qilgan va deyarli ikki yil davomida Ukraina rok musiqasining soʻzsiz yetakchisi boʻlgan.

1971-yilda Taras yangi Dzvoni guruhini tashkil etgan, 1974-yilda ommaviy ravishda taqiqlangan Eney bilan birlashgan.

Armiyada xizmat qilgandan soʻng, Petrinenko mashhur Mriya guruhining rahbari boʻlgan, lekin ularga oʻz qoʻshiqlarini ijro etish taqiqlanganidan soʻng, Charivni gitari guruhi bilan Rossiyaga koʻchib oʻtgan. 1982-yildan Petrinenko ukrainalik musiqachilardan iborat Chervoni maki ansambli bilan Tula shahrida oʻzining birinchi rus tilidagi: „Sled pogasshey zvezdi“, „Perelyotnaya ptitsa“, „Odnajdi utrom“, „Ya skoro vernus“ kabi xitlarini yozgan lekin qisqa vaqtdan keyin Ukrainaga qaytib ketgan.

1991-yilda Petrinenko „Gospodi, pomiluy nas“ Audio Ukraina albomiga qoʻshiqlar yozishni boshlgan, ammo albom ikki yil oʻtib yakunlangan. Buning sababi Grono guruhining parchalanishi boʻlgan, chunki hamrohlik qiluvchi musiqachilar shunchaki chet el gastrollaridan qaytmaganlar. Ammo bu albomning sifatiga taʼsir qilmagan va 1993-yil natijalariga koʻra Ukrainada yetakchi boʻlgan.

1995-yilda Taras bir muncha vaqt markaziy televizion Koliskova dlya doroslix dasturini olib borgan. 1997-yil yozida „Tavria oʻyinlari – VI“ da Petrinenko „Tirik afsona“ nominatsiyasida musiqa va ommaviy shoularda „Zolota Jar-ptitsya“ boʻyicha Butunukraina mukofotiga sazovor boʻlgan.

Yil oxirida Nova Records kompaniyasi Petrinenko Lyubov moyaning uchinchi yakkaxon albomini chiqargan va nihoyat avvalgisini ham nashr etishni rejalashtira boshlagan. 1999-yilda milliy madaniyat va sanʼat rivojiga qoʻshgan shaxsiy hissasi va ulkan yutuqlari uchun Kiyevshina kontsert-ijodiy tashkilotlarining yakkaxon vokalisti Taras Petrinenko Ukraina xalq artisti unvoniga sazovor boʻlgan.

2003-yilda Atlantic brendi Taras Petrinenkoni rok musiqachilari guruhiga kiritgan va uning qoʻshiqlari toʻplamini Ukrainaning Rok afsonalari seriyasi sifatida chiqargan.

2004-yil kuzida Taras Apelsin inqilobida faol ishtirok etgan, bu yerda Kiyevdagi Mustaqillik maydonida oʻz qoʻshiqlarini ijro etgan. 2013-2014-yillarda Taras Petrinenko Qadr-qimmat inqilobida faol ishtirok etib, u yerda oʻz qoʻshiqlarini koʻp marotaba kuylab bergan.

Mashhur qoʻshiqlari 
 Ukraincha
 Dorogi inshoí ne treba,
 Poki zorit Chumatskiy Shlyax.
 Ya ydu vid tebe i do tebe
 Po zolotix tvoí̈x stejkax.

 Ukraíno, Ukraíno!
 zorya nashix nadiy
 Vrne sertse tgogo sina
 ya kladu tobi do nig.

Manbalar

Havolalar 

 Taras Petrinenko bilan suhbat 
 Uning asarlari roʻyxati va qisqacha tarjimai holi 
 Nova Recordsning Lyubov moya albomidan matn 
 Kiev Gordon bulvarida u haqida fotosuratlar bilan maqola 
 Baʼzi fotosuratlar va qisqacha tarjimai holi boʻlgan boshqa sayt 

Yashayotgan insonlar
1953-yilda tugʻilganlar
Wellboy

Anton Oleksandrovich Velboy (,; 2000-yil 9-iyunda tugʻilgan), professional ravishda Wellboy nomi bilan tanilgan, ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. NK jamoasida The X Factor Ukraina talqinining oʻninchi mavsumi ishtirokchisi. 2022-yilda „Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan raqobatlashuvchi Vidbir 2022 finalchilaridan biri boʻlib, musiqiy tanlovda uchinchi oʻrinni egallagan.

Faoliyati 
„Nozzy Bossy“ qoʻshigʻi bilan Yevrovision 2022 uchun Ukraina milliy tanlovining finalchilaridan biri. 2022-yil iyun oyida Wellboy Yuriy Bardash bilan hamkorlikni toʻxtatganini eʼlon qilgan.

2022-yildan beri Anton Velboy musiqa prodyuseri Yevgeniy Triplov boshchiligida Papa Music leyblida ishlaydi.

13-iyul kuni sanʼatkorning YouTubeʼdagi kanalida „Vorogiv na noji“ nomli qoʻshigʻining premyerasi boʻlib oʻtgan.

2022-yil oktabr oyida Wellboy „Stil“ klipini chiqargan.

2023-yil aprel oyida Anton Velboy. asoschisi Aleksey Golubev va musiqiy prodyuser Yevgeniy Triplov bilan „Rossiya masalasi“ boʻyicha kelishmovchiliklarni keltirib, leyblni tark etishini eʼlon qilgan. Rassom, shuningdek, Golubevning Rossiya Federatsiyasi va uning sobiq menejeri Yuriy Bardash bilan aloqalari borligiga ishora qilgan. Velboyning soʻzlariga koʻra, konsert prodyuseri Marta bilan ishlashda davom etgan. Ukrainaning Muzvar musiqa nashriga koʻra, rassom va prodyuserning ishi Ukraina musiqa industriyasidagi eng mashhur ajralish holatlari beshligiga kiritilgan.

Diskografiyasi 
2019 – Krasivishe lyudey (singl)

2019 – Viter (singl)

2019 – Baba Moroz (singl)

Videokliplari

Manbalar 

2000-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Artem Pivovarov

Artem Volodimirovich Pivovarov (; 1991-yil 28-iyunda tugʻilgan) – ukrainalik zamonaviy yoʻnalishda ijod qiluvchi qoʻshiqchi va bastakor. U 2021-yilning eng yaxshi qoʻshiq muallifi va 2022-yilning esa eng yaxshi qoʻshiq ijrochisi yoʻnalishda YUNA mukofotini qoʻlga kiritgan.

Biografiyasi 
Pivovarov oʻn ikki yoshida uch oy gitara chalishni oʻrgangan va qoʻshiq yozishni boshlagan. Volchanskiy tibbiyot kollejida akusherlik diplomini olgan va anesteziolog yordamchisi boʻlib ishlagan. Shuningdek, Xarkov milliy shahar xoʻjaligi akademiyasida iqtidiyot fanini tamomlagan.

Musiqiy faoliyati „Dance! Dance!“ guruhi aʼzosi sifatida boshlangan va 2012-yilda akustik qoʻshiqlar tufayli YouTubeda mashhurlikka erishgan. Oʻshandan beri uning koʻplab yozuvlari beshta albomni oʻz ichiga oladi. 2015-yildan boshlab qoʻshiqnavis, ovoz yozishda va bir qator qisqa metrajli filmlar hamda vizualizatsiya rejissyori sifatida ham ishlagan.

2022–2023-yillarda Ukrainada xayriya tashkilotlarini qoʻllab-quvvatlash, shuningdek, Ukraina qurolli kuchlarini ragʻbatlantirish maqsadida konsertlar bergan. 2022-yil dekabr oyida Rossiyaning raketa zarbasi ortidan Cherkas shahridagi kontserti chogʻida elektr taʼminoti uzilib qolganiga qaramay, kontsertni davom ettirgan va tomoshabinlar u bilan birga qoʻshiq kuylashi bilan yakunlgan. Ukraina Mudofaa vazirligi konsert lavhalari bilan birga „Dux Ukraini ne zlamati“ deb yozgan.

2023-yil sentyabr oyida Pivovarov Golos Ukraini ga murabbiy boʻlgan. 29-oktabr kuni Pivovarov jamoasi ishtirokchisi Mixailo Panchishin musobaqasida gʻolib chiqqan.

Diskografiyasi

Albomlari 

 2013-yil – Kosmos
 2015-yil – Okean
 2017-yil – Stixiya vodi
 2017-yil – Stixiya ognya
 2019-yil – Zemnoy

Pivovarov eng mashhur qoʻshiqlari 
Uning eng mashhur hitlari:

 Manifest
 Dejavyu
 Miraj
 Randevu
 Dom
 Sobiray Menya
 Kislorod
 Moya Nich
 № 1

Manbalar

Havolalar 

 

Yashayotgan insonlar
1991-yilda tugʻilganlar
Arsen Mirzoyan

Arsen Romanovich Mirzoyan (; 1978-yil 20-mayda tugʻilgan), ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis. Qoʻshiqchi 2020-yil „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvonini olgan va 2022-yil „3-darajali xizmatlari uchun“ ordeni bilan taqdirlangan.

Biografiyasi 
Arsen Mirzoyan 1978-yil 20-may kuni Ukrainaning Zaporijjya shahrida istiqomat qiluvchi arman oilada tugʻilgan va 1995-yilda maktabni tamomlagan. Maktabda oʻqib yurgan yillari konsertlarda ham qatnashgan, sheʼrlar yozgan, keyinchalik ularning baʼzilari qoʻshiqlarida qoʻllanilgan. Biroq, rasmiy musiqiy maʼlumotga ega boʻlmagan va Zaporojye Milliy universiteti muhandislik institutining rangli metallurgiya muhandisi malakasini olgan. Keyin Zaporojyeda, avvaliga samolyot dvigatellarini ishlab chiqaruvchi Motor Sichda, soʻngra Zaporijstal poʻlat ishlab chiqaruvchisining dastgoh ustaxonasida oʻn ikki yil davomida uchastka ustasi boʻlib ishlagan.

Diskografiyasi – albomlari 

 2011-yil – „Gudziki“
 2013-yil – „Nazruchni lijka“
 2015-yil – „Nich“
 2016-yil – „Paperoviy snig“
 2017-yil – „Slova i Noti“
 2019-yil – „Ingredient“
 2021-yil – „Monarxiya“

Shaxsiy hayoti 
Mirzoyanning birinchi rafiqasi Annadan Vlad va Artem ismli ikki oʻgʻli bor. Biroq, 2011-yilda Golos Krainida Antonina Matviyenko bilan doʻstlashgan va munosabatlar shu qadar rivojlandiki, 2013-yil oxirida Anna bilan ajrashish uchun ariza bergan. Mirzoyan va Matviyenkoning qizi Nina (2016-yil 15-yanvarda tugʻilgan) boʻlgan va ular 2017-yil 15-iyunda turmush qurishgan. Oʻgʻillari bilan iliq munosabatda.

Manbalar

Havolalar 

 YouTube kanali

Yashayotgan insonlar
1978-yilda tugʻilganlar
Mixail Xoma

Mixail Stepanovich Xoma (; 1983 yil 20-noyabr, Bortniki, Lvov viloyati, Ukraina SSR, SSSR), Dzidzio nomi bilan mashhur, ukrainalik qoʻshiqchi, qoʻshiqnavis, aktyor, rejissyor, prodyuser. Frontmen va „DZIDZIO“ guruhining asoschisi. Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2020). Ukraina milliy futbol jamoasining elchisi.

Shaxsiy hayoti 
Uning rafiqasi lvovlik, qoʻshiqchi Yaroslava Pritula, SLAVIA taxallusi bilan tanilgan. Juftlik 2013-yil noyabr oyida turmush qurgan. Mixail boʻlajak rafiqasi bilan „Molodaya Galisiya“ tanlovida uchrashgan, keyinchalik ular „Druzya“ guruhida qoʻshiq kuylashgan. 2021-yil aprel oyida Mixail ajrashganini eʼlon qilgan.

Diskografiyasi

Singllari

Filmografiyasi

Qisqa metrajli filmlari

Filmlari

Seriallari

Televideniyeda

Mukofotlari 

 1995-yil Pyotr Chaykovskiy nomidagi vokal tanlovi sovrindori.
 1996-yil „Molodaya Galisiya“ tanlovida 1-oʻrin sohibi boʻldi.
 1999-yil „Molodaya Galisiya“ festivalining Gran-prisi gʻolibi boʻlgan.
 2018-yil DZIDZIO kontrabas filmi „Tomoshabin tanlovi“ nominatsiyasida „Oltin Dziga“ mukofoti bilan taqdirlandi.
 2019-yil DZIDZIO filmi birinchi marta „Eng yaxshi ovoz“ va „Tomoshabinlar mukofoti“ nominatsiyalarida ikkita „Oltin Dziga“ bilan taqdirlangan.
 2020-yil Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist.

Manbalar

Havolalar 

 dzidzio.com – Rasmiy veb-sayt.
 
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Yashayotgan insonlar
1983-yilda tugʻilganlar
20-noyabrda tugʻilganlar
Lutsk qalʻasi

Lutsk qal’asi (), shuningdek, mahalliy Lyubart qal’asi yoki Yuqori qal’asi nomi bilan ham tanilgan. Lutskning eng koʻzga koʻringan joyi, 200 grivnalik banknotida tasvirlangan. (XIV asrdan beri Chortoriskilar oilasi tomonidan qurilgan Quyi qal’a deb nomlangan yana bir shahar qal’asi hozir xarobaga aylangan.)

1075-yilda Boleslav JasurKiyevning Lutsk shahrini olti oy davomida qamal qilgan. Qal’a oʻsha paytda yogʻoch devor bilan oʻralgandi. Yuriy Dolgorukiy 1149-yilda olti haftalik qamaldan keyin Lutskni egallab ololmagan. 1255-yilda Jochixonning nabirasi Kuremsa Lutskka bostirib kirgan.

Stir daryosi ustida joylashgan hozirgi qal’a asosan 1340-yillarda qurilgan va unda oldingi devorlarning baʼzi qismlari ishlatilgan. Koʻplab hukmdorlar, jumladan Buyuk Kazimir (1349), Yagaylo (1431) va Sigismund Kestutaitis (1436) qamallarini qaytargan. Aynan oʻsha yerda 1429-yildagi Lutsk konferentsiyasi boʻlib oʻtgan, unda imperator Sigizmund, Moskvaning Vasiliy II, Yagaylo, Buyuk Vitovt va Valaxiya voyevodasi ishtirok etgan.

Vitovtning uzoq hukmronligi davrida Lutsk qal’asi artilleriya va otishmalardan himoyalanish uchun yanada mustahkamlangan. Shundan soʻng gʻisht bilan oʻralgan asosiy kirish joyi gʻarbda va tashqi xandaq ustidagi koʻprik bilan tutashtirilgan. XVI-XVII asrlarda „Lubart“, „Svitrigaila“ (ikkalasi ham Litva knyazlari nomidan) va „Yepiskop“ deb nomlangan uchta asosiy minora qurilgan.

Qal’aning devorlari ilgari Avliyo Ioann sobori, buyuk knyazlar saroyi va yepiskop saroyini oʻrab olgan. Ushbu binolardan faqat neoklassik yepiskoplar saroyi saqlanib qolgan.

1941-yil 2-iyulda qal’a devorlarida 1160 yahudiy oʻldirilgan. Qal’ada bu fojia uchun hech qanday yodgorlik yoki belgi mavjud emas.

Manbalar

Havolalar 
 Lutsk qal’asi atrofida sayr qilish (video)

Qalʼalar
Avliyo Pyotr va Pavel sobori

Avliyo Pyotr va Pavel sobori (), Kamianets-Podilskiy sobori deb ham ataladi Ukrainaning gʻarbiy qismi – Xmelnitskiy viloyatiga qarashli Kamianets-Podilskiy shahrida sobor maydonida joylashgan katolik cherkoviga tegishli bino.

Maʼbad Rim yoki Lotin marosimiga amal qiladi (, ) amal qiladi va dastlab 1373-yilda insho etilgan hamda 1918-yilda qayta tiklangan Kamianets-Podilskiy yeparxiyasi joylashgan.

Cherkov XVI asrda yepiskop Yakub Bukzaki davrida Uygʻonish davri uslubida qurilgan. Tosh cherkovining qurilishi boyanchiklik yepiskop Pavelga tegishlidir. 1646-1648-yillarda sobor barokko uslubida qayta qurilgan. 1672-yilda turklar bu yerlarni bosib olgan paytda ibodatxona vaqtincha masjidga aylantirilib, minora qurilgan.

Binolar 1699-yilda sobor maqomini olgan. XVIII asrning oʻrtalarida sobor soʻnggi barokko uslubida qayta qurilgan. 1936-yil 14-mayda kommunistik hokimiyat maʼbadni yopgan va uni muzeyga aylantirgan.

1941-yil yozidan 1945-yil 4-iyungacha vaqtincha ochiq boʻlgan. 1946-1990-yillarda cherkovda „ateizm muzeyi“ joylashgan. 1990-yil 13-iyunda cherkov yana ishlay boshlagan va oʻsha yilning 29-iyunida birinchi ommaviy bayram nishonlangan.

Galereya

Manbalar
Xarkov xor sinagogasi

Xarkov xor sinagogasi () – Ukrainaning Xarkov shahrida joylashgan mamlakatdagi eng katta sinagoga va meʼmoriy ahamiyatga ega bino.

Tarixi 
Ibodatxonaning qurilishi 1909-yilda boshlangan, arxitektorlar tanlov doirasida loyiha takliflarini berishgan. Sankt-Peterburglik meʼmor Yakov Gevirts gʻolib boʻlgan loyihani taqdim etgan va qurilish 1913-yilda 150 000 rubl qiymatida yakunlangan. 1923-yil iyun oyida sinagoga yahudiy ishchilarining talabi bilan yopilgan, hukumat tomonidan milliylashtirilgan va Komintern tarkibiga kiruvchi yahudiy ishchilar klubi foydalangan. Mahalliy Yevseksiya bu kunni dam olish kuni deb eʼlon qilgan. Bir guruh yahudiy ishchilar qizil bayroq koʻtarib, binoga kirishgan holda ibodatxonaga yurish uyushtirgan. Moskvadagi Der Emes sinagogani „aksilinqilob uyasi“ deb eʼlon qilgan va ibodatxonadagi Tavrot varaqlari podshohga bagʻishlanganligini daʼvo qilgan. Keyin bino turli maqsadlarda, jumladan, klub, kino va sport majmuasini oʻz ichiga olgan va 1990-yilgacha ibodat sifatida foydalanilmagan.

Sovet Ittifoqi parchalanganidan soʻng, turli yahudiy guruhlari sinagogani nazorat qilish uchun kurashganlar. Edvard Xodos islohotchi yahudiylik aʼzolarini vakillik qilish uchun tashkilot tuzgan va sinagoga ustidan nazoratni tasdiqlagan. Chabad vakillari oʻzaro daʼvolar bilan chiqib, bir muddat ikkala guruh ham binoda faoliyat yuritdgan. 1993-yilda Xodos ibodatxonaning ikkinchi qavatida ishlagan, maʼlumotlarga koʻra, u oʻzining antiqa buyumlari bilan shugʻullangan va mahalliy bolalar uchun juma kuni kechqurun kik-boks klubini tashkil qilgan.

1998-yilda yongʻinda sinagoga yongan va rasman Chabadga topshirilgan. 2003-yilda keng koʻlamli taʼmirlash ishlari yakunlangan.

Arxitekturasi 
Bino dizayni Xarkov arxitektura jamiyati tomonidan „qadimgi Falastinning ulkan devorlarini eslatuvchi“ deb hisoblangan roman-gotik, neogotik va islom meʼmorchiligi uslublarining kombinatsiyasi sifatida tasvirlangan.

Bino gumbazining balandligi 42 m va uzunligi , umumiy maydoni .

Bugungi kunda sinagoga 
Ibodatxona Xarkovdagi yahudiylar hayotining markazi va shaharning muhim diqqatga sazovor joyi. Yahudiy bayramlarini yahudiylar ham, yahudiy boʻlmaganlar ham sinagogada nishonlashadi. Xanukka bayrami Petro Yushchenkoni, oʻsha paytdagi gubernator Arsen Avakovni va milliy ommaviy axborot vositalarini jalb qilgan. Xarkovdagi Ikkinchi jahon urushi yahudiy faxriylariga hurmat koʻrsatish kabi tadbirlar ham boʻladi.

Ibodatxona Xabad tomonidan boshqariladi, uning bosh qarorgohi Xarkovda joylashgan. Sinagoganing hozirgi ravvini Moshe Moskovits ham Xarkovning bosh ravvinidir. Chabad, shuningdek, 1-11-sinflarda 500 nafar yahudiy bolalarga moʻljallangan maktab va 70 oʻrinli bolalar bogʻchasini ham boshqaradi.

Xarkov meri Xennadi Kernes sinagogadagi Purim bayramida va ravvin Moskovits qizining toʻyida qatnashgan.

Adabiyotlar 
 Н. Дьяченко. Улицы и площади Харькова. X., Прапор, 1977.
 Харьков: Архитектура, памятники, новостройки. Путеводитель. Сост. А. Ю. Лейбфрейд, В. А. Реусов, А. А. Тиц.- Х.: Прапор, 1985.
 А. Лейбфрейд, Ю. Полякова. Харьков. От крепости до столицы. Х., Фолио, 2004.

Manbalar
Novara FC

Novara () – Italiyaning Piedmont, Novara shahrida asos solingan futbol klubi. Klub 2021-yilda oʻz maqomini yoʻqotgan Novara Kalcio oʻrniga tashkil etilgan.

Manbalar 

Italiya futbol klublari
Taras Chubay

Taras Grigoryevich Chubay (, 1970-yil 21-iyunda Lvov shahrida tugʻilgan) – ukrainalik qoʻshiqchi, rok musiqachisi va bastakor, „Plach Yeremiy“ guruhining vokalisti va qoʻshiqnavisi. Ukraina xalq artisti (2017). Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2008). Faoliyati davomida 100 dan ortiq qoʻshiqlar yozgan, 11 ta albom nashr etgan va Kraysler-Imperial operasi uchun uvertura yozgan.

Biografiyasi 
Ukraina shoiri, tarjimon va sanʼatshunos Grigoriy Chubay oilasida tugʻilgan. S. Krushelnitskaya nomidagi Lvov musiqa maktabi va Lvov konservatoriyasini tamomlagan. Talabalik yillarida, 1987-1992-yillarda „Ne juris!“ teatrining spektakllarida qatnashgan. 1990-yilda bas gitarachi Vsevolod Dyachishin bilan birgalikda „Plach Yeremiy“ guruhini tashkil qilgan va hozirgacha ijodda davom etmoqda.

1999-yilda Kiyevga koʻchib oʻtgan. „Skryabin“ guruhi bilan ikkita albom yozgan – „Nashe Rizdvo“ va „Nashі partizani“. 2003-yil 11-sentyabrda Ukraina saroyida oʻzining „Svіtlo і spovіd“ albomini taqdim etgan holda yakkaxon konsert bergan. Konsertda uning „Plach Yeremiy“ guruhi, „Virtuozi Lvova“ kamera orkestri va „Pikkardiyska tertsiya“ musiqiy assotsiatsiyasi ishtirok etgan.

2008-yilda Taras Chubay „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvoniga sazovor boʻlgan.

2017-yil 24-avgustda Ukraina Prezidentining farmoni bilan unga „Ukraina xalq artisti“ unvoni berilgan.

Uylangan, uch farzandi bor.

Diskografiyasi

Plach Yeremiy 

 Dverі, kotrі naspravdі e (1993)
 Nay bude vse yak e… (1995)
 Xata moya (1997)
 Dobre (1998)
 Svіtlo і spovіd ch.1 (2003)

Boshqalar 

 Postat Golosu (1988)
 Nashe Rіzdvo (1998)
 Nashі partizani (2000)
 Nash Іvasyuk (2002)

Taras Chubay va Kozak System 

 „Pіsnі samonavedennya“ (2014)

Ordenlari 

 Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (13.11.2008)
 Ukraina xalq artisti (24.08.2017)
 „Y“ jurnalidan „Za dobroye delo“ koʻkrak nishoni (2004).

Manbalar

Havolalar

Taras Chubay sahifalari 

 Taras Chubay Facebook sahifasi
 Taras Chubayning Reverbnation haqidagi sahifasi

Intervyular 

 
 
 
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Yashayotgan insonlar
1970-yilda tugʻilganlar
21-iyunda tugʻilganlar
Tin Sontsya

Tin Sontsya (, baʼzan soʻzma-soʻz Sun Shadow tarjimasi qoʻllaniladi) – kiyevlik ukrain folk metall guruhi, musiqasida simfonik metal elementlari ham mavjud. Guruhning uslubi asosan muqobil rokka yaqin boʻlgan. Bir nechta belaruscha qoʻshiqlardan tashqari deyarli barcha matnlar ukrain tilida. Guruh bir qancha festivallarda qatnashgan, ulardan eng yiriklari Basovishcha va Zakhiddir. Ular keng koʻlamli sayohatlar va ATO zonasida jang qilayotgan ukrainalik askarlarni qoʻllab-quvvatlashlari bilan mashhur. Ularning „Kozaki“ qoʻshigʻi UEFA Yevro-2016 kubogi vaqtida Ukraina futbol terma jamoasining norasmiy madhiyasi boʻlgan. Xuddi shu qoʻshiq professional bokschi Oleksandr Usik uchun intro boʻlib xizmat qiladi.

Aʼzolari 

 Hozirgi aʼzolari

 Sergey Vasilyuk (bosh vokal, akustik gitara)
 Ivan Luzan (bandura)
 Mikola Luzan (gitara, qoʻshiq aytish)
 Volodimir Xavruk (baraban)
 Ruslan Mikayelyan (gitara)
 Ivan Grigoryak (bas)

Diskografiyasi 

 Albomlari

 2002-yil – Svyatist Viri
 2005-yil – Za Mejeyu
 2005-yil – Nad Dikim Polem
 2007-yil – Polumyana Ruta
 2011-yil – Tanets Sertsya
 2014-yil – Grim V Kovalni Boga
 2016-yil – Buremniy Kray
 2018-yil – Zacharovaniy Svit
 2020-yil – Na Nebesnix Konyax

 Yon va yakka loyihalari

 2005-yil – Zacharovaniy Svit
 2010-yil – Sxovane oblichcha

Adabiyotlar

Manbalar

Havolalar 

 
 
 Last.fm
 Tin Sontsia at Encyclopaedia Metallum
 Interview with Serhiy Vasylyuk on „Radio Liberty Ukraine“ 
 Interview with Serhiy Vasylyuk in „Ukrayina Moloda“
Dimna Sumish

Dimna Sumish () – Ukraina musiqiy guruhi. 1998-yil 3-dekabrda Chernigovda tashkil etilgan guruh hardkor, pank va psixodelik rok aralashmasini ijro etadi. „Chervona Ruta“ (Ukraina), „Perlini Sezonu“ (Ukraina), „Doski“ (Moskva), „Woodstock“ (Polsha) festivallari gʻoliblari. Nomi Smoking Mix degan maʼnoni anglatadi.

Guruhning barcha aʼzolari vegetarianlardir. Ular zoʻravonlik, giyohvandlik, ichkilikbozlikka qarshi oʻz fikrlarini ochiqdan-ochiq ifoda etib, oʻz musiqasi va soʻzlari bilan hayotning qadr-qimmatini tinglovchilarga yetkazishga harakat qilmoqda.

2012-yil aprel oyida guruh ishtirokchilari Ukrainadagi – madaniyat qadrlanmagan, aksincha, butun hokimiyat siyosat, ijtimoiy tajribalar va „totalitarizm“ ga ega vaziyatga dosh bera olmagani uchun guruh oʻz faoliyatini vaqtincha toʻxtatganini aytgan.

Oldingi aʼzolari 

 Oleksandr Chemerov – vokal, gitara, qichqiriq
 Sergiy Martinov – gitara, sitar
 Igor Herjina – bas
 Oleg Fedosov – baraban

Albomlari 

 Ti jiviy (2005)
 V kraini iluziy (2008)
 Dymna Sumish (2009)

Musiqiy videolari 

 „V Krainі Іlyuzіy“ (2007)
 „Psіxodelіchnі Kraї“ (2008)
 „Vkray Stomleniy“ (2008)
 „Okean“ (2008)
 „Tansyuy, Tansyuy“ (2008)
 „Kojnoi vesni“ (2009)
 „RnR“ (2009)
 „Krashiy drug samuraya“ (2009)
 „Karma“ (2010)

Manbalar

Havolalar 

 Rasmiy sayt
Ukrain rock guruhlari
Sestrichka Vika

Viktoriya Vradiy (; 1961-yil 8-fevralda tugʻilgan), professional sifatida Sestrichka Vika nomi bilan tanilgan, ukrainalik rok qoʻshiqchisi.

Biografiyasi 
Vika professional sahnaga ilk marta maktab oʻqib yurgan paytlarda chiqqan va 1976-yilda VIA „Arnica“ ning solistiga aylangan. Uning repertuariga Ukraina estrada qoʻshiqlari kiritilgan, ulardan ikkitasi Melody kompaniyasining minionida chiqarilgan. Keyinchalik Lvov universitetida oʻqiyotganda Yuriy Varumning „Labirint“ jazz-rok guruhi solistiga aylangan. 1985-yilda guruh bilan birgalikda Gorkiy shahriga koʻchib oʻtgan. 1986-yilda Mixail Boyarskiy bilan birgalikda Yuriy Chernavskiyning ikkita qoʻshigʻini yozib, „Kamalakdan baland“ filmiga musiqa yozishda ishtirok etgan. 1989-yilda aka-uka Xadyukinlar bilan birga ishlagan. Chervona Ruta festivalida Sestrichka Vika nomi bilan tanilgan Vika Vradiy rok ijrochilari nominatsiyasida birinchi oʻrinni egallagan. Xonandaning „Mamo, ya durna“ nomli birinchi albomi „SP Kobza (Ukraina-Kanada)“ kompaniyasi tomonidan kompakt diskda chiqarilgan.

Vika Gnessin nomidagi davlat musiqa kollejini tamomlagan. Volodimir Denisenkoning „Mana“ filmida ham bosh rolni ijro etgan. 1992-yil yanvar oyida „Miss Rock Europe“ unvonini olgan. Shundan soʻng „On the Cymbals“ va „Lviv Stob“ albomlarini yozgan va 1993-yil iyul oyida AQShga gastrolga ketgan va oʻgʻli bilan Nyu-Yorkda qolgan. Shundan soʻng eri Volodimir Bebeshko bilan ajrashgan, AQShda qisqa vaqtdan keyin Ukrainaga qaytgan. Asosan amerikalik musiqachilar bilan mashhur klublarda chiqish qilgan, shuningdek, amerikalik repperlar uchun eng yaxshi sherik boʻlib ishlagan. Yana uch marta turmushga chiqqan, barchasidan ajralishgan.

2004-yilda Vika Ukrainaga qaytib kelgan. Ukrainadagi musiqiy faoliyatini yangilashni oʻylaydi, ammo qisqa vaqtdan soʻng 2006-yilda AQShga qaytib ketgan va Los-Anjelesda yashab kelmoqda.

Diskografiyasi 

 1990-yil – Mamo, ya durna
 1992-yil – Vika
 1992-yil – Lvovskiy stob
 1996-yil – Po tsimbalam
 2000-yil – Tyndy-ryndy Forever
 2001-yil – Amerika, holi bebi
 2003-yil – Vika Vradiy

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
1961-yilda tugʻilganlar