MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Andrey Golovatyuk

Andrey Mixaylovich Golovatyuk (1968-yil 17-dekabr Fargʻona)— sovet va rus siyosatchisi, toʻrtinchi chaqiriq Rossiya Federatsiyasi Federal Majlisi Davlat Dumasi deputati hisoblanadi.

Biografiyasi 
SSSR Ichki ishlar vazirligi Ichki qo‘shinlarining Novosibirsk oliy harbiy qo‘mondonlik bilim yurtini tamomlagan.

Andrey  Golovatyuk 1985-yildan 2003-yilgacha Ichki ishlar vazirligining ichki qoʻshinlarining tezkor, maxsus va razvedka boʻlinmalari va boʻlinmalarida xizmat qilgan.

Andrey  Golovatyuk Vityaz otryadining shtab boshligʻi va deputat Yevgeniy Loginovning yordamchisi lavozimida ishlagan.

2002-yilda Nord-Ostda garovga olinganlarni ozod qilishda qatnashgan.

Davlat Dumasi deputati 
Andrey  Golovatyuk 2003-yilda Markaziy partiya roʻyxatining 7-sonli Liberal-demokratik partiyasidan toʻrtinchi chaqiriq Rossiya Davlat Dumasi deputatligiga nomzod boʻlgan.

2007-yilda u beshinchi chaqiriq Rossiya Davlat Dumasi deputatligiga Liberal-demokratik partiyadan № 17 mintaqaviy guruhda birinchi boʻlib (Voronej viloyati) nomzodini qoʻydi.

2008-yildan 2009-yilgacha Rossiya Federatsiyasi Markaziy saylov komissiyasi nazorat boʻlimi boshligʻining oʻrinbosari lavozimida ishlagan.

2009—2012-yillarda DOSAAF Markaziy qoʻmitasi raisi boʻlgan.

2012—2014-yillarda DOSAAF raisi oʻrinbosari va 2015-yildan beri „AMPP“ GKU bosh direktorining oʻrinbosari sifatida faoliyat yuritgan.

Andrey  Golovatyuk koʻplab harbiy va fuqarolik mukofotlari, shu jumladan LDPR faxriysi medali bilan taqdirlangan. 2008 — 2010-yillar  vazirlik huzuridagi jamoatchilik kengashi aʼzosi. Rossiya Federatsiyasi mudofaasi, Federal xavfsizlik siyosati va ekspertiza komissiyasining aʼzosi. 2012-yildan Rossiya Federatsiyasi Harbiy-sanoat komissiyasi raisi huzuridagi jamoatchilik kengashi aʼzosi hisoblanadi.

Andrey  Golovatyuk 2 ta davlat va 16 ta idoraviy mukofotlar bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Fargʻonada tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1968-yilda tugʻilganlar
17-dekabrda tugʻilganlar
Rentgen nurlari optikasi

Rentgen optikasi amaliy optikaning rentgen nurlarining muhitda tarqalish jarayonlarini o'rganuvchi, shuningdek rentgen apparatlari uchun elementlarni ishlab chiqadigan bo'limidir. Rentgen optikasi, an'anaviy optikadan farqli o'laroq, elektromagnit to'lqinlar to'lqin uzunligi Rentgen 10−4 dan 100 [gacha bo'lgan diapazonda aks ettirish va sindirishni ko'rib chiqadi. [Angstrom|Å ]] (10−14 dan 10−8 m) va Gamma < 10 − 4 Å.

Umumiy tushuncha
Rentgen optikasi rivojlanishining sabablaridan biri bu optikaning ravshanligini oshirish orqali ajoyib darajada kichik jismlarning Rentgen mikroskoplari qisqaroq to'lqin uzunliklaridan foydalanadigan tizimlar tasvirlarini olish qobiliyatidir. Rentgen optikasi Rentgen lazerlari va Rentgen teleskoplarida ham qo'llaniladi.
An'anaviy optikada qo'llaniladigan materiallar barcha moddalar uchun rentgen nurlarining birligiga sindirish ko'rsatkichi yaqinligi sababli rentgen optikasida qo'llanilmaydi. Boshqacha qilib aytganda, rentgen nurlari materiyadan deyarli yo'nalishini o'zgartirmasdan o'tadi. Bundan tashqari, rentgen nurlari fotoelektrik effekt va Kompton effekti tufayli moddalarda kuchli yutiladi va tarqaladi.
Rentgen optikasi an'anaviy optikaga nisbatan xususiyatlarga ega, masalan, 1 sm qalinlikdagi havo qatlami yumshoq rentgen nurlari uchun deyarli butunlay shaffof emas. Shuning uchun yumshoq rentgen diapazonidagi rentgen-optik tizimlarining ishlashi uchun vakuum va rentgen teleskoplari kosmosga chiqarilgan zarur.

Tarixi
Rentgen optikasi 1895 yilda Vilgelm Konrad Rentgen rentgen nurlarining kashf etilishidan kelib chiqqan.
Kashfiyotdan so'ng rentgen diapazonidagi to'lqinlarning optik xususiyatlarini o'rganish boshlandi, bu uning tibbiyot va texnologiyada amaliy qo'llanilishiga olib keldi.
1901yilda kashfiyoti uchun Rentgen birinchi Nobel mukofotini oldi.
1912Maks Laue, Valter Fridrix Paul Knippingda rentgen nurlarining toʻlqin tabiatini aniqladi. X-nurlari kristallar bilan o'zaro ta'sirlashganda, interferentsiya naqshlari qayd etilgan. Laue kristallar tomonidan rentgen nurlanishini kashf etgani uchun 1914 yilda Nobel mukofoti bilan taqdirlangan.
Ayni paytda Uilyam Genri Bragg va uning o'g'li Uilyam Lourens Bragg Lids universitetida ishlagan va 1913-yilda rentgen nurlari bilan shug'ullanishgan. nurlarning materiya bilan o'zaro ta'siri, ularning nomi bilan atalgan qonunini yaratdi.
Natijada, moddaning atom tuzilishini o'rganishning yangi usuli - Rentgen nurlanishini tahlil qilish paydo bo'ldi.
 ,

Bu yerda  sirpanish burchagi — tushish burchagiga toʻldiruvchi burchak, l — toʻlqin uzunligi, n (n = 1,2…) diffraktsiya tartibi deb ataladigan butun son.

Manbalar
 Пинскер З. Г. Рентгеновская кристаллооптика. М.: Наука, 1982.
 Высоцкий В. И., Воронцов В. И., Кузьмин Р. Н. и др. Опыт Саньяка на рентгеновском излучении // Успехи физ. наук. 1994. Т. 164, № 3. С. 309—324.
 Бушуев В. А., Кузьмин Р. Н. Вторичные процессы в рентгеновской оптике. М.: Изд-во МГУ, 1990.
Emma Babayeva

Emma Arkadiyevna Babayeva (1920-yil 22-aprel, Andijon — 2014-yil 20-avgust, Kiyev) — sovet va ukrain muzey xodimi, sanʼatshunos. Ukrainada xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1998).

Biografiyasi 
1932-yil N. K. Krupskoy nomidagi Kommunistik siyosiy-maʼrifiy institutning muzeyshunoslik fakulteti bitiruvchisi. Leningraddagi Rossiya muzeyida, Tretyakov galereyasida amaliyot oʻtagan.

1942-1943-yillarda qamal qilingan Leningraddagi evakuatsiya kasalxonasida ishlagan.

1943-1948-yillarda — Toshkentda komsomolda, 1950-1952-yillarda — Kiyevda partiya ishlarida.

Ukrainadagi eng qadimgi muzey xodimlaridan biri. 50 yildan ortiq vaqt davomida uning hayoti Kiyev milliy rus sanʼati muzeyi bilan chambarchas bogʻliq edi. Oʻz vaqtida u fond bosh saqlovchisi va ilmiy ishlar boʻyicha direktor oʻrinbosari lavozimlarida ishlagan, koʻplab katalog va maqolalar muallifi.

1953-1969-yillarda — fondlarning bosh saqlovchisi, 1969-1991-yillarda — direktorning ilmiy ishlar boʻyicha oʻrinbosari, 1991-2001-yillarda — boʻlim boshligʻi, 2001-yildan — Kiyev milliy rus sanʼati muzeyi fondlarining etakchi saqlovchisi.

Tasviriy sanʼatga oid koʻplab nashrlar, xususan, „Sayyorlar manzarasi“ (1972), „Bizning kolleksionerlarimiz“ (2000), koʻplab katalog va maqolalarning muallifi va hammuallifi hisoblanadi.

Kiyevdagi Rossiya muzeyi kollektsiyasini toʻldirish, tadqiq qilish, oʻrganish va ommalashtirishga katta hissa qoʻshdi.

Mukofotlar 

 „Jasorat uchun“ ordeni (2003)

Manbalar

Havolalar 

 Babaeva Emma Arkadievna

Kiyevda vafot etganlar
2014-yilda vafot etganlar
20-avgustda vafot etganlar
Andijonda tugʻilganlar
1920-yilda tugʻilganlar
22-aprelda tugʻilganlar
Rishton volosti

Rishton (Roshidon) volosti — 1876—1926-yillarda Turkiston general-gubernatorligining Fargʻona viloyati Qoʻqon uyezdi tarkibidagi maʼmuriy-hududiy birlik.

Maʼmuriy markazi — Roshidon yaʼni Rishton boʻlib, sobiq qadimiy shahar boʻlgan va oʻsha davrda soʻnggi feodal davrdagi savdo-hunarmandchilik, dehqonchilik va bogʻdorchilik shaharchasi hisoblangan.

Tarixi 
1876-yilda Qoʻqon xonligi Rossiya imperiyasi tarkibiga qoʻshilgach, Fargʻona viloyati 1873-yilda Konstantin Kaufman tomonidan ishlab chiqilgan „Nizom“ asosida boshqarila boshlanadi. 1880-yil boshida Fargʻona viloyatining uyezdlari kengaytiriladi va beshta yangi uyezdga — Qoʻqon, Margʻilon, Namangan, Andijon va Oʻsh uyezdlariga aylantiriladi. Yangi mustamlaka davlatlarni boshqarish uchun Rossiya imperiyasi alohida qonunlar (nizomlar) ishlab chiqadi. Bu hujjatlarga ko‘ra, Rishton volosti Qo‘qon okrugi tarkibiga kiritiladi. 1886-yilda Turkiston general gubernatorligi tomonidan mustamlakachi xalqlarni boshqarish uchun yangi „Nizom“ ishlab chiqiladi.

1923-yillarda Sovet hokimiyati oʻrnatilinib, 1926-yildagi rayonlashtirish jarayonida Rishton volosti oʻrnida Oʻzbekiston SSR Markaziy Ijroiya Qoʻmitasining 1926-yil 29-sentyabrdagi 5-sonli farmoni bilan Rishton tumani tashkil etiladi. Fargʻona viloyatida joylashgan va 50 yil davomida faoliyat olib borgan Rishton volosti keyinchalik oʻz faoliyatini toʻxtatadi.

Geografiyasi 
Rishton volosti Fargʻona viloyatining janubi-gʻarbida, Soʻx daryosining oʻng qirgʻogʻida, Olay tizmalarining etaklarida joylashgan edi. Volost karvon yoʻllari kesishmasida, togʻ oldi tekisliklari va togʻli hududlar tutashgan joyda qulay joylashuvga ega boʻlgan, yaʼni bu hududdagi oʻtroq va koʻchmanchi aholining joylashish chegarasi ham aynan shu yerdan oʻtgan.

Volost hududi 25 250 gektar boʻlib, shundan 9 633 gektar maydoni sugʻoriladigan yer hisoblangan. Volost gʻarbda Qoʻqon okrugining Yaypan, shimolda Qoʻqon uyezdining Zohidon, sharqda Margʻilon tumanining Oltiariq va janubda Qoʻqon okrugining Soʻx volosti bilan chegaradosh boʻlgan.

Volostning asosiy gidrotexnik inshootlari kichik sugʻorish kanallari koʻrinishida boʻlib, Rishtonariq, Toʻdaariq, Doʻtirariq, Zarariq suvlari, asosan, Soʻx daryosidan oqib kelgan.

Maʼmuriy boʻlinishi 
1882—1912-yillarda Qoʻqon okrugi 4 qismga (Boshqird, Beshariq, Konibodom, Prigorodniy) boʻlingan, ular tarkibidan 23 ta volostlar oʻrin olgan. Okrugning maʼmuriy boʻlinishidan soʻng, uning tarkibiga Rishton volostidan (Bachqir tumani) tashqari Soʻx, Beshariq, Yaypan, Isfara, Konibodom, Aravon, Ganjiravon, Qaynar, Kenaga, Qudash, Chirchiq-Jidiy, Janjol, Qipchoq, Qoraqalpoqsux, Yangiqoʻrgʻon, Oʻltarma, Nayman, Buvayda, Nagutqipchoq, Laylak, Mahram volostlari ham kirgan.

Manbalar 

Qoʻqon uyezdi volostlari
Fargʻona viloyati volostlari
Maks Lurie

Maks Izrailovich Lurie (1957-yil 13-fevralda tugʻilgan, Fargʻona viloyati, Oʻzbekiston) — Oʻzbekistonda tugʻilgan isroillik jurnalist, muharrir.

Biografiya 
Maks Luri 1957-yilda Qoʻqon shahrida tugʻilgan.

Otasi — Isroil Bentsionovich Lurie, (1923—2003), taniqli jurnalist, frontchi, Odessa shahrida tugʻilgan.

Onasi — Klara Maksovna Luri (Belkina), iqtisodchi, Minsk shahrida tugʻilgan (1926—2018).

1979-yilda Toshkent Davlat universitetining jurnalistika fakultetini imtiyozli diplom bilan tamomlagan.

1979—1989-yillarda. „Farg‘ona haqiqati“ gazetasining xodimi bo‘lgan. SSSR Jurnalistlar uyushmasi mukofoti laureati.

1989-yilda Farg‘ona voqealarini yoritishda ko‘rsatgan jasorati va professionalligi uchun IIV Ichki qo‘shinlarining I va II darajali ordenlari bilan taqdirlangan, „Jasorat uchun“ medali bilan ham taqdirlangan. Bu voqealar ortidan u Pyotr Studenikin bilan hamkorlikda „Yonish va qayg‘u hidi: Farg‘ona, tashvishli iyun 1989“ (M.: Kniga, 1990) kitobini nashr etdi.

1990-yilda Isroilga qaytarildi. Kfar Saba shahrida yashaydi. Uylangan, toʻrt farzandning otasi.

1990-yildan 1992-yilgacha „Hadashot“ gazetasining rus tilidagi nashri bosh muharriri edi.

1992-yilda „Vremya“ gazetasining mas’ul kotibi boʻldi.

1993-yilda u Eduard Kuznetsov boshchiligidagi „Vesti“ gazetasi xodimlariga qabul qilindi. U kundalik sonning muharriri, „Avto“, „Vesti ha-Sharon“ jurnallari, „Erkaklar oʻyinlari“ jurnallarining birinchi muharriri, „Oyna“ ilovasida mualliflik ruknini boshqargan. Oxirgi ish lavozimi bosh muharrir edi.

2000-yilda Eduard Kuznetsov va uning jamoasi bilan birgalikda u „Vesti“ni tark etib, MIG-news nashrida ishlay boshladi.

2003—2004-yillarda „Novosti Nedeli“ gazetasining bosh muharriri boʻlgan, u erdan RTVi telekanaliga oʻtgan.

2005-yildan beri Anton Nosikning taklifiga binoan u Cursorinfo.co.il saytiga koʻchib oʻtdi va keyinchalik u boshqargan.

2016-yilda u Vesti gazetasiga qaytib keldi va u yerda Vesty.co.il  onlayn-nashrini yaratish va ishga tushirishda ishtirok etdi, hozirda u yerda ishlaydi. Bugungi kunda Ukraina voqealari haqida bir necha maqolalari bilan ham mashxur.

Manbalar

Havolalar 

 Maks Lurining LiveJournal-dagi blogi

 Maks Lurining Facebookdagi blogi

1957-yilda tugʻilganlar
13-fevralda tugʻilganlar
Qoʻqonda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Injeksiya hodisasi

Injeksiya, elektr toki oʻtganda n — yarimoʻtkazgichga p — yarimo‘tkazgichdan nomuvozanat zaryad tashuvchilar kirib kelib noasosiy zaryad tashuvchilar konsentratsiyasini oshiradi.

Injeksiya natijasida noasosiy zaryad tashuvchilarning nomuvozanat konsentratsiyasi eksponensial qonunga muvofiq kamayadi. Nomuvozanat zaryad tashuvchilarning yashash vaqti davomida konsentratsiya e=2,7 marta kamayadi.

Potensial to‘siqning kam ayishi natijasida asosiy zaryad tashuvchilaming p-n oʻtish orqali oʻtishi ortadi, diffuziya toki qiymati kattalashadi. p — va n — sohalarda nomuvozanat noasosiy zaryad tashuvchilar (p — sohada  elektronlar, n — sohada esa  kovaklar) hosil boʻladi. Yarimoʻtkazgich hajmiga noasosiy zaryad tashuvchilarni „purkash“ (kiritish) hodisasi injeksiya deb ataladi.Inyeksion kalıplama (AQSh imlosi: injection molding) — qolipga yoki qolipga eritilgan materialni quyish orqali qismlarni ishlab chiqarish uchun ishlab chiqarish jarayoni. Inyeksion kalıplama, asosan, metallar (bular uchun bu jarayon quyma deb ataladi), koʻzoynaklar, elastomerlar, shakarlamalar va koʻpincha termoplastik va termoset polimerlar kabi koʻplab materiallar bilan amalga oshirilishi mumkin. Qism uchun material isitiladigan barrelga oziqlanadi, aralashtiriladi (spiral vint yordamida) va qolip boʻshligʻiga AOK qilinadi, u yerda soviydi va boʻshliqning konfiguratsiyasiga qattiqlashadi. Mahsulot odatda sanoat dizayneri yoki muhandis tomonidan ishlab chiqilgandan soʻng, qoliplar qolip ishlab chiqaruvchi (yoki asbobsozlik) tomonidan metalldan, odatda poʻlatdan yoki alyuminiydan tayyorlanadi va kerakli qismning xususiyatlarini shakllantirish uchun nozik ishlov beriladi . Inyeksion kalıplama eng kichik qismlardan tortib avtomobillarning butun kuzov panellarigacha boʻlgan turli qismlarni ishlab chiqarish uchun keng qoʻllaniladi. Baʼzi bir past haroratli termoplastiklarni quyish jarayonida erimaydigan fotopolimerlardan foydalangan holda 3D bosib chiqarish texnologiyasidagi yutuqlar baʼzi oddiy qarshi qoliplari uchun ishlatilishi mumkin.

Inyeksion kalıplama uch qismdan iborat boʻlgan maxsus moʻljallangan mashinadan foydalanadi: qarshi birligi, qolip va qisqich. Inyeksion qolipga solinadigan qismlar kalıplama jarayonini osonlashtirish uchun juda ehtiyotkorlik bilan ishlab chiqilishi kerak; qism uchun ishlatiladigan material, qismning kerakli shakli va xususiyatlari, qolipning materiali va qoliplash mashinasining xususiyatlarini hisobga olish kerak. Inyeksion kalıplamaning koʻp qirrali boʻlishi dizaynning keng koʻlamli imkoniyatlari va imkoniyatlari bilan yordam beradi.

Manbalar
Grant Bagrazyan

Grant Samsonovich Bagrazyan () (1914-yil 8-iyul, Andijon — 1995-yil 2-dekabr, Yerevan) — sovet va arman dramaturgi, jurnalist, yozuvchi va ssenariynavis.

Biografiyasi 
1914-yil 8-iyulda Andijonda tug‘ilgan. Tugʻilganidan bir necha yil oʻtgach, u Moskvaga koʻchib oʻtdi va avval Moskva metrosida, keyin Moskva zavodlarida ishladi. 1922-yilda ular Shimoliy Kavkaz-Jeleznovodskga koʻchib oʻtdilar. 1931-yilda yetti yillik rejani tugatib, Moskvaga joʻnadi va „Krasniy Put“ zavodiga tokarlik shogirdi sifatida oʻqishga kirdi. Komsomolning chaqirigʻi bilan u metroning faol quruvchisi — maʼdanlarning choʻktiruvchisi boʻldi, bir vaqtning oʻzida Metrostroyning mehnat fakultetida oʻqidi. Metroning birinchi bosqichi qurilishi tugagach, u samolyot zavodida ishlagan.

U Uzoq Sharqda Sovet Armiyasi safida xizmat qilgan, Finlandiya frontidan oʻtgan, Ladoga koʻlining shimoliy qirgʻogʻida shiddatli janglardan oʻtgan.

1940-yilda Yerevanga qaytib, „Kommunist“ respublika gazetasi tahririyatida ishladi. Ulugʻ Vatan urushi uning jurnalistik faoliyatini toʻxtatdi. Novorossiysk, Krasnodar yaqinidagi janglarda, Ukraina va Polshani ozod qilishda qatnashgan.

Ikki marta yaralangan va qobiqdan zarba olgan.

1947-1948-yillarda „Komsomolets“ gazetasi tahririyatida, 1966-1971-yillarda „Armaniston sanoati“, 1971-1972-yillarda „Literary Armeniya“ jurnallarida ishlagan.

1941-yilda Ikkinchi jahon urushi boshlanishi munosabati bilan armiya safiga safarbar qilingan va butun urushni boshidan kechirgan. 1944-yilda demobilizatsiyadan soʻng Armaniston SSRga koʻchib oʻtdi va YDUning filologiya fakultetiga oʻqishga kirdi va uni 1948-yilda tugatdi. U radioda ham hamkorlik qilgan, bir nechta kitob va pyesalar yozgan. 1981-yildan Armaniston SSR Kinematograflar uyushmasi aʼzosi.

1995-yil 2-dekabrda Yerevanda vafot etdi.

Filmografiya

Ssenariy muallifi 

 1961-yil — Yoʻl

Manbalar 

Armaniston:Yozuvchilar
Vatan urushi 2-darajali ordeni sohiblari
1995-yilda vafot etganlar
2-dekabrda vafot etganlar
Andijonda tugʻilganlar
1914-yilda tugʻilganlar
8-iyulda tugʻilganlar
Nuklonlarning spin tuzilishi

Nuklon spin strukturasi nuklonning ( proton va neytron ) ichki burchak momentumining ( spin ) partonik tuzilishini ifodalaydi. Kerakli savol - kattaligi 1/2ħ bo'lgan nuklonning spini uning tarkibiy qismlari ( kvarklar va glyuonlar ) tomonidan qanday amalda ko'rsatiladi. Avvalo, 1980-yillarga qadar kvarklar barcha nuklon spinini olib yurishi kutilgan edi, ammo keyingi tajribalar bu taxminga noto'gri keldi. 1980-yilning so'ngida Yevropa muon hamkorligi (EMC) tajribalar oʻtkazdi, bunda kvarklar tarafidan yuboriladigan spin nuklonlarning umumiy spinini hisobga olish uchun yetarli emasligini koʻrsatdi. Ushbu topilma o'sha davrdagi zarrachalar fiziklarini hayratda soldi va kerakli  spin qayerda joylashganligi muammosi ba'zan proton spin inqirozi deyildi.

Ushbu manbalar bo'yicha eksperimental tadqiqotlar Spin Muon Collaboration (SMC) va CERN da COMPASS tajribasi, SLACda E142, E143, E154 va E155 tajribalari, DESY da HERMES, JLab va RHIC tajribalari va boshqalar tomonidan bajarildi. Xamma kerakli eksperimentlar informatsiyalarning global tahlili EMCning ilk kashfiyotini tasdiqladi va kvark spini nuklonning umumiy spiniga taxminan 30% hissasi borligini ko'rsatdi. Zamonaviy zarralar fizikasinI asosiy manbasi glyuon spini yoki glyuon va kvark orbital burchak impulsi orqali olib boriladigan yetishmagan burchak momentumini qidirishdir. Bu fakt yig'indisi xossasi bilan ifodalanadi,

 

Gluon spin komponentlari  ko'plab tajribalar bilan hisoblanadi. Kvark ilan glyuon burchak momentlari boshqa laboratoriyalar qatori CERN ( COMPASS ) va Jefferson laboratoriyasida o'tkazilgan chuqur virtual kompton tarqalishi (DVCS) tajribalari orqali umumlashtirilgan parton taqsimotini (GPD) o'lchash orqali o'rganiladi.
Yuriy Galkin

Yuriy Vadimovich Galkin (1958-yil 6-mart, Andijon) — rossiyalik marafonchi va ultramarafonchi, kunlik yugurish boʻyicha Rossiya chempioni (2016, 2017), Rossiya sport ustasi. 60—64 yoshlilar oʻrtasida kunlik yugurish boʻyicha jahon rekordchisi.

Tarjimayi holi 
Yuriy Galkin 1958-yil 6-mart kuni Andijon shahrida tavallud topgan. 1979-yilda Toshkentdagi Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya institutini bitirgan. Moskva viloyati, Lyubertsi shahrida istiqomat qiladi. Moskva sport qoʻmitasiga qarashli 61-sonli bolalar va oʻsmirlar sport maktabida suzish boʻyicha murabbiy boʻlib ishlaydi.

Sportchilik faoliyati 
1977-yilda SSSR sport ustasi unvonini olish boʻyicha koʻpkurash normalarini (suzish, oʻq otish, 1500 m masofaga yugurish, eshkak eshish, yelkanli qayiqlar poygasi) toʻliq bajargan va SSSR sport ustasi unvonini olgan. 2014-yilda yugurish musobaqasida qatnashgandan soʻng, uzoq masofali yugurish musobaqalarida, jumladan, 3000 metrdan tortib, kunlik yugurishda doimiy ishtirok etib keladi. Galkin musobaqalarda „Parsek“ yugurish klubi nomidan qatnashadi. Shuningdek, Galkinning murabbiysi rossiyalik marafonchi va ultramarafonchi Vsevolod Igorevich Xudyakov hisoblanadi.

Jahon rekordi 
2016-yil 18—19-avgust kunlari kunlik yugurish boʻyicha boʻlib oʻtgan Rossiya kubogi musobaqasida Galkin 60—64 yoshlilar oʻrtasida kunlik yugurish boʻyicha 243 km 549 m masofani bosib oʻtib, jahon rekordini oʻrnatgan. Oldingi rekord 1990-yilda oʻrnatilgan boʻlib, 240 km 790 m masofani tashkil etgan.

Shuningdek, Galkin 58 yoshida yugurish boʻyicha Rossiya sport ustasi unvonini olishda belgilangan normalarni bajargan birinchi sportchi ham hisoblanadi.

Manbalar 

Andijon shahrida tugʻilganlar
Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya va sport universiteti bitiruvchilari
Nikolay Levitskiy

Levitskiy Nikolay Arsenyevich (1887-yil -1942-yil 21-aprel) — sovet harbiy tarixchisi, Qizil Armiya Bosh shtab akademiyasining professori, general-mayor (1940).

Tarjimai holi 
1918-yilda Qizil Armiya va Bolsheviklarning Butunittifoq Kommunistik partiyasi safiga qoʻshilgan, Petrograd harbiy muhandislik texnikumini tugatgan.

Fuqarolar urushi 
1918-yil mart oyidan fuqarolar urushida qatnasha boshlagan. 1918-yil avgustda — Povorino-Balashovskiy harbiy qismining boshligʻi, 1918-yil 21-oktyabrdan — zaxira miltiq polkining muhandislik bataloni texnik kompaniyasining komandiri, 1918-yil 2-dekabrda Harbiy akademiyaga oʻqishga yuborilgan. 1919-yil 13-apreldan — Sharqiy frontning shtab-kvartirasi ixtiyorida, 1919-yil 2-maydan 11-maygacha — Derul kuchlari guruhi qoʻmondoni, 1919-yil 30-iyundan 16-sentyabrgacha — armiya 1-otliq diviziyasi shtab boshligʻi, 1919-yil 6-oktyabrdan 26-oktyabrgacha — 4-armiya dala shtabining boshligʻi, 1919-yil 26-oktyabrdan 1920-yil 26-maygacha Harbiy akademiyaning yuqori kursida oʻqigan. 1920-yil 26-mayda — Janubi-gʻarbiy frontga yuborilgan va Melitopol kuchlari guruhining shtab boshligʻi etib tayinlangan, 1920-yil 10-iyundan 1-iyulgacha — zarba qoʻshinlari shtab-kvartirasining tezkor boʻlimi boshligʻi, 1920-yil 1-iyuldan — xuddi shu guruhning boshligʻi va 13-armiya RVS aʼzosi, 1920-yil 28-iyuldan — 46-piyoda diviziyasi qoʻmondoni, 1920-yil 17-avgustdan — 1-piyoda diviziyasi shtab boshligʻi.

Urushdan keyin 
1920-yil 11-noyabrda Harbiy akademiyaga qoʻshimcha taʼlim olish uchun yuborilgan, 10-dekabrda akademiyaning qoʻshimcha kursiga oʻqishga kirgan, 1921-yil 14-oktyabrda akademiyaning toʻliq kursini „yaxshi“ bahosi bilan tugatgan. 1921-yil 12-oktyabrda Qizil Armiya shtab-kvartirasi direksiyasi ixtiyoriga yuborilgan, 1921-yil 5-oktyabrdan 18-noyabrgacha — 27-piyoda diviziyasi qoʻmondoni, 1921-yil 20-noyabrdan — 4-piyodalar diviziyasi qoʻmondoni. 1923-yil martdan — 29-Vyatka miltiq diviziyasi qoʻmondoni, 1925-yil noyabrdan — Qizil Armiya zaxirasida, 1931-yil martdan — 168-Proletar miltiq polkining komandiri. Ikkinchi Jahon urushi davrida — oʻqituvchilik sohasida ishlagan.

1942-yilda Farg‘onada kasallikdan vafot etgan.

Unvonlari 

 brigada komandiri — 1935-yil 12-may
 general-mayor — 1940-yil 6-aprel

Mukofotlari 

 Qizil Bayroq ordeni — 1923-yil

Kompozitsiyalar 

 Voyna 1812 goda. — M., 1938-yil.
 Leypsigskaya operatsiya 1813 goda — M., 1934-yil.
 Polkovodskoye iskustvo Napoleona — Voenoizdat, 1938-yil. — 280 b.
 1904—1905-yillardagi rus-yapon urushi — 1935-yil (kitob 4 marta qayta nashr etilgan (jumladan, 1936-yilda 2-nashr, 1938-yilda 3-nashr (katta toʻldirilgan)), oxirgi nashr — M .: Eksmo nashriyoti, Izographus; Sankt-Peterburg: Terra Fantastica, 2003-yil)

Manbalar

Havolalar 

 Fotoalbomdagi biografiya Berdnikov
 http://www.dopros.ru/peaceful/149.html
 https://web.archive.org/web/20140724061839/http://www.rkka.ru/cavalry/Gv/kav_gv_kom.html

Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Fargʻonada vafot etganlar
1942-yilda vafot etganlar
21-aprelda vafot etganlar
1887-yilda tugʻilganlar