MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Yakov Zundelovich

Yakov Osipovich Zundelovich (1893–1965) – taniqli sovet adabiyotshunosi, shoir va tarjimon, professor, filologiya fanlari doktori, Monpelye universitetini tamomlagan.

Hayoti 
Yakov Zundelovich 1893-yil avgustda Rossiya imperiyasining Smolensk viloyati Duxovshchina shahrida farmatsevt Osip Lvovich Zundelovich oilasida tugʻilgan. Yakov Zundelovich bolalik va oʻsmirlik yillarini Polshada, badavlat shifokor oilasida oʻtkazdi. 1910-yilda Lodz shahrida oʻrta maktabni tugatgach, chor hukumatining „buyuk shovinistik siyosati“ deb atalgan, milliy ozchilik vakillarining oliy maʼlumot olishiga toʻsqinlik qilganligi sababli chet elga ketishga majbur boʻldi. Shuningdek, 1910-yilda u Monpelye universitetiga oʻqishga kirdi va u yerda filologiya fanlari boʻyicha tahsil oldi. Shu bilan birga, uning advokat boʻlishini istagan ota-onasining talabi bilan Zundelovich bir yil davomida yuridik fakultetida maʼruzalarda qatnashdi.

1914-yilda u Monpelyedan Lodzga qaytadi va shu vaqtda Birinchi jahon urushi boshlanadi. Rossiyadagi oktyabr inqilobidan keyin u SSSRga ketadi. Moskvaga kelib, u mamlakatni inqilobiy yangilashda ishtirok etadi. Dastlab u temir yoʻl xalq komissari temir yoʻl kengashining xodimi etib tayinlanadi, soʻngra Ichki xavfsizlik qoʻshinlari direksiyasida siyosiy ishchilar kurslarida oʻqituvchi boʻladi. Bu vaqtda u Vadim Podbelskiy, Aleksandr Shotman bilan uchrashdi, uning tavsiyasiga koʻra u protokolchi lavozimini oldi, shuningdek, Leninning doʻsti va ittifoqchisi Panteleimon Lepeshinskiy bilan uchrashdi.

Keyinchalik Maorif xalq komissarligida, Davlat qishloq xoʻjaligi fanlari akademiyasida, V.Bryusov nomidagi Oliy adabiyot va sanʼat institutida ishlagan. 1920—1930-yillarda shoir va tarjimon sifatida ham faoliyat yuritgan. Lepeshinskiy bilan uchrashuvlarning birida u Narkomprosning LITO studiyasi rahbari Vyacheslav Ivanov va Valeriy Bryusov bilan uchrashadi. Valeriy Bryusov Zundelovichni maʼlumotli, fransuz, nemis, polyak va boshqa tillarni yaxshi biladigan shoir-protokolist sifatida yoqtiradi va uni LITO studiyasida Gogol, Tyutchev, Pushkin va Lermontov asarlari boʻyicha maʼruzalar va individual kurslar oʻqishga taklif qiladi.

1937-yil 10 yilga hukm qilindi. 1956-yil sentyabr oyida u jinoyat dalili yoʻqligi sababli muddatidan oldin ozod qilindi. Baʼzilar manbalarda 1943 yoki 1944-yillarda kasallik tufayli erta ozod qilingan deb qayd etilgan. Ozodlikka chiqqandan soʻng, u Ivanovo pedagogika institutida ishlay boshladi. Shundan soʻng, Yakov Zundelovich rafiqasi bilan janubga, Samarqandga koʻchib oʻtdi va ijodini shu yerda davom ettirdi. 1953-yildan Zundelovich Samarqand davlat universitetining rus tili va umumiy adabiyoti kafedrasida mudirlik qiladi.

Vafoti 
Yakov Zundelovich 1965-yil dekabr oyida Leningrad yaqinidagi Sestroretsk shahrida vafot etdi.

Manbalar

Havolalar 
 Самаркандская школа
Samarqand davlat universiteti oʻqituvchilari
Qoʻsh hovuz mahallasi

Qoʻsh hovuz mahallasi – Samarqand viloyati, Samarqand shahrida joylashgan mahalla.

Qoʻsh hovuz mahallasi XV asrda tashkil topgan. Samarqand shahrining shimoliy gʻarbiy hududida paydo boʻlgan. Mahalla sharqdan Soʻfi Roziq va Maddohi, shimol tomondan Xoʻjajon Xoʻja, janub tomondan Tagi Shoʻr hamda gʻarbdan Koʻk masjid va Yusufboy mahallalari bilan chegaradosh boʻlgan.
Mahalla ichida madrasa, maktab, ikkita masjid, hammom, uchta qabriston, karvonsaroy, savdo doʻkonlari, ikkita hovuz, attorlik bozori va boshqa tarixiy inshotlar bunyod etilgan. Hovuzning birida suv loyqadan tozalanib, ikkinchi hovuzga quyilgach, uni isteʼmol qilish mumkin.

Mahallada mashhur tarjimon Mirzo Qoʻqandboy, shoir Saidahmad Vasli, naqqosh Mahmud, meʼmor Abduqodir Boqiyev va shoir Fikri yashab ijod etganlar.
Mahalla ichida yahudiy millatiga mansub mahalliy puldorlardan birining homiyligi ostida yahudiy xotin-qizlarining sinagogasi qurilgan edi. Keyingi paytlarda sinagoga tugatilib, uning binosida kozi ojizlar klubi ochilgan.
Qoʻsh hovuz mahallasi hududida kompozitor, Oʻzbekiston xalq artisti, professor Doni Zokirov, akademiklar Minhoj Gʻulomov va Islom Zohidov, professorlar Boboqul va Mardonqul Rustamovlar yetishib chiqqan.

Mahalla hududida yirik masjid joylashgan boʻlib, u shu nom bilan ataladi. Samarqand shahar „Qoʻsh hovuz“ jome masjidi taxminan 1897-1903 yillarda Axmadjon xoji bobo tomonidan oʻzining shaxsiy mablagʻi hisobidan qayta quriladi. Binoga puxta xom gʻishtlar ishlatilgan, vassajuft va ustumlardan iborat.

Masjid Samarqand gavhari „Registon“ maydonining shundoq orqasida, Qoʻshhovuz koʻchasi № 68 uyda joylashgan.
Hozirda masjidda Razzoqov Jahongir Muhammadiyevich imom xatiblik qilib kelmoqda.

Yana qarang 
 Nayman mahallasi
 Dobusiya mahallasi

Manbalar 

Mahallalar
Samarqand
Samarqand mahallalari
Koʻk ota ziyoratgohi

Koʻk ota ziyoratgohi – Samarqand viloyati Narpay tumanida joylashgan qadamjo.

Koʻk ota nomiga erishgan Hazrat Abu Qusam shayx ibn Said Ahmad an-Nasafiydir. Imom sartaxtining vorisi boʻlmish ushbu avliyoni Narpay ahli hurmat ehtirom ila „Koʻk ota“ yoki „Avliyo ota“ deb ulugʻlaydi.

Said Ahmad Nasafiy taxminan 1419—1420-yillarda Koson tumanida tugʻilgan. Hazrat Abu Said Ahmad Nasafiyning otasi Abu Qusam obroʻ-eʼtibori baland, eng zukko va bilimdon shayxlardan sanalgan. Ayrim diniy ulamolar Abu Qusam shayxni Bahovuddin Naqshbandiyning piri deb bilishadi.
Hazrat Qusam shayx oʻsha imomlar safidan oʻrin egallagan. Said Ahmad Nasafiy yoshligidan ilmga chanqoqligidan dastlab otasining tarbiyasini olgan Soʻng kosonlik din peshvosi mohir bilimdonlariga shogird tushib, Qur’on, Hadis, Fiqh, Tavhid va boshqa koʻplab islomiy ilmlarni chuqur egallagan. U 1455-yili Narpay tumanining hozirgi Koʻk ota qishlogʻiga (qadimgi Totkent mavzesi) koʻchib oʻtgan. Hozirgi Koʻk ota jomeʼ masjididagi kitoblarning birida „Saud mavze Koʻk ato alayhir rohima“, deb yozilgan bitik bor, Bu yerda Saud atamasidan maʼno, yaʼni, Arablar mavzesi deyiladi.

Hozirgi Koʻk ota qabristonida Hazrat Qusam shayxning bir necha avlod vakillarining qabrlari bor. Koʻk ota xoʻjalar qabristoni Koʻk ota jomeʼ masjidining orqasida joylashgan. Mazkur qabristonda oʻnlab ulugʻ xoʻjalarning, moʻtabar qorilarning va qozilarning qabrlari bor. Bundan tashqari, oʻzbek xalqining otashin shoiri Buxoralik Sadriddin Ayniyning maktabdosh doʻsti Turdixoʻjaning „XVIII asrda yashab oʻtgan shoir“, bir necha islom taʼlimotiga doir asarlar muallifi Barot Hokisorning ham qabri Koʻk ota qabristonida joylashgan. Koʻk ota qabristonining umumiy maydoni oʻn sakkiz gektarni tashkil etadi. Koʻk-ota jomeʼ masjidining yonida soʻlim bogʻlar bor. Azon uchun baland minora va masjid oldida hovuz bor. Hovuz yonida barvasta chinorlar boʻlib, ularning ostiga soʻrilar oʻrnatilgan.
         
Koʻk otaning maqbarasi qoʻshkulohlik gumbazsimon turda bunyod etilgan. Bir-biriga tutash maqbaraning birida (shimoliy qismida) Said Ahmad Otanurning qabri joylashgan. Ushbu maqbaraning balandligi yerdan tomigacha 3 metr. Eniga esa 5 m 35 smdan iborat. Maqbaraning gʻishtlari shu yerda maxsus xumdonlarda pishirib, tayyorlangan. Koʻk ota jomeʼ masjidi va Said Ahmad otaning maqbarasi qabristonda mavjud boʻlgan yer osti xonaqohlari bir davrda barpo etilgan. Bunday yer osti qabrlari dastlab 10 tadan ziyod boʻlgan. Hozirda 3 tasi saqlanib qolgan. Bu yer osti qabrlarining ustki koʻrinishi 1936—1940-yillar atrofida shoʻro hukumati tomonidan koʻmib yuborilgan.

Manbalar 

Samarqand
Narpay tumani
Ziyoratgohlar
Artyom Nikitenko

Artyom Viktorovich Nikitenko (, 30.5.1983, Ashxobod, Turkmaniston) — turkmanistonlik futbolchi. Oʻzbekistonning „AGMK“, „Andijon“, „Buxoro“, „Shoʻrtan“, Turkmanistonning „Niso“, „Osudalyk“ klublarida yarim himoyachi sifatida oʻynagan.

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Buxoro klubi futbolchilari
Andijon klubi futbolchilari
AGMK futbolchilari
Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Oʻzbekistonlik muhojir erkak futbolchilari
Sheroz qalʼa

Sheroz qalʼa – Samarqand viloyati Bulungʻur tumanida joylashgan qal’a. Amir Temur tomonidan barpo etilgan.

Qal’ada soʻnggi yillarda arxeolog olimlar tomonidan qazishma ishlari olib borilyapti. Bu tarixiy hududdan „Buyuk ipak yoʻli“ ham oʻtgan. Xoʻja Hofiz Merosiy XV asrning ikkinchi yarmi, XVI asrning birinchi yarmida yashab, ijtimoiy-diniy va madaniy, badiy sohalarda ham faoliyat koʻrsatgan mashhur shoir, xattot, diniy davlat arbobi boʻlib, „Qur’oni karim“ni 7 xil qiroatda oʻqiy olgan dunyodagi 7 allomalardan biri sanalgan.

Ibn Arabshohning „Amir Temur tarixi“ kitobida ushbu qal’a barpo etilishi bilan bogʻliq quyidagi fikrlarni keltiriladi:

Sheroz qalʼa 1397-yil mart oyidan 1398-yil aprelgacha boʻlgan davrda bunyod etilgan. Uzoq davrdan buyon inshoot „Xoʻja Hofiz Merosiy“ deb atalib kelinayotgan ushbu qadamjo – Sheroz qal’asining tarixi keyingi vaqtlarda keng va atroflicha tahlil qilinmoqda.

Mirzo Ulugʻbekning „Toʻrt ulus tarixi“ asarida Sheroz qal’asi – Samarqandning sharq tarafida, undan 4 farsah (32 km.) uzoqlikda joylashgan Buzmojan qishlogʻi oʻrnida Amir Temur tomonidan bino qilinganligi aytiladi.

Manbalar 

Samarqand tarixi
Bulungʻur tumani
Aleksandr Gulyayev

Aleksandr Lazarevich Gulyayev (1845 – 1906) – rus harbiy yozuvchisi, Rossiya imperiyasining Oʻrta Osiyoga yurishlarida ishtirok etgan.

1845-yil 21-noyabrda tugʻilgan. Ural kazak armiyasi zodagonlaridan. U Orenburg Neplyuevskiy kadet korpusini tamomlagan. Ural harbiy maktabida dars bergan va Ural oʻquv yuzligida xizmat qilgan. 1867-yildan Turkiston harbiy okrugida xizmat qilgan, 1868–1869-yillarda Sirdaryo viloyati qoʻshinlari qoʻmondoni, 1868-yildan Turkiston harbiy okrugidagi 4-Ural yuzligi qoʻmondoni, yuzboshi. Aleksandr Gulyayev 1868-yilda Buxoro armiyasiga qarshi bir qancha janglarda, jumladan, Samarqand va Zirabuloq yonidagi janglarda, Choʻponota tepaliklari boʻlgan jangda qatnashgan. 4-darajali avliyo Anna ordeni, „Jasorat uchun“ yozuvli ordeni bilan taqdirlangan. Kapitan unvoniga koʻtarilgan. 1870-yilda Ural kazak armiyasi hududiga qaytib kelgan. 1871-yilda Guryev qishlogʻining boshligʻi boʻlgan. 1873-yilda 1-Ural yuzligiga qoʻmondonlik qilgan. General Veryovkinning otryadi tarkibida Xiva ekspeditsiyasida qatnashgan. Xiva bosib olingach, Sankt-Peterburg ordeni bilan taqdirlangan. 1874–1878 yillarda u Ural oʻquv yuzligiga, 1879-yilda karantin tufayli qoʻshinlarning gʻarbiy chegarasida joylashgan kazak polkiga qoʻmondonlik qilgan. Oʻsha yili u podpolkovnik unvoniga koʻtarilgan. 1879-yil oxiridan boshlab yana Turkiston harbiy okrugida xizmat qiladi. 1880-yilda birlashgan Orenburg-Ural kazak diviziyasining qoʻmondoni boʻlib, 1880–1881-yillarda general Skobelevning Ahal-Tekin ekspeditsiyasida qatnashgan. U „Goʻktepani qoʻlga kiritgani uchun“ kumush medali bilan taqdirlangan. 1881-yil dekabrdan polkovnik unvoni bilan 1882-yilda Eronning 3-darajali Arslon va Quyosh ordeni bilan taqdirlangan. 1882–1887-yillarda 2-Ural kazak polkining komandiri, 1887–1888-yillarda 3-Ural kazak polkining komandiri. 1889–1893-yillarda Guryev okrugi boshligʻi, 1894–1898-yillarda Ural harbiy xoʻjalik boshqarmasi maslahatchisi boʻlgan. 1898-yilda u kasallik tufayli xizmatdan boʻshatilgan holda general-mayor unvoniga koʻtarildi.

U Uralskda yashagan. Mariya ismli qizi bor edi. Aleksandr Lazarevich 1906-yil 1-yanvarda Uralskda vafot etdi.

Manbalar 

1906-yilda vafot etganlar
1-yanvarda vafot etganlar
1845-yilda tugʻilganlar
21-noyabrda tugʻilganlar
Aleksey Dennett

Категория:Персоналии по алфавиту
Категория:Википедия:Статьи о военных деятелях без портретов
Aleksey Romanovich Dennett (1836 - 1917-yildan keyin) - Rossiya imperator armiyasining general-leytenanti. Buxoro amirligiga qarshi kurashgan. Samarqand qamalida ishtirok etgan.

Biografiyasi 
Aleksey Dennet Tambov gimnaziyasining ingliz tili va adabiyoti o'qituvchisi Roman Dennet oilasida (1817-? ) 1836-yilning 9(21-yanvarida) tug'ilgan.  Dennetlar Sasseks grafligidagi zodagonlar oilasidan chiqqan; XVIII asrning oxirida Robert va Elizabet Dennet Sankt-Peterburgga kelishgan, u yerda Elizabet Dennet pomeshchik yer egasi, knyaz Aleksandr Fedorovich Shcherbatovga o'qituvchilik qiladi. Aleksey Dennetdan tashqari Elizabet Dennetning tula guberniyasidagi pomeshchikdan qizi ham bor edi. 

Aleksey Dennet 2-Moskva kadet korpusida tarbiyalangan; Shuningdek, u Moskva universiteti va Nikolayev akademiyasida tahsil olgan (1862-yil).

Harbiy xizmatni 1858-yilda, leytenant unvoni bilan boshlagan; 1861-yil 14-aprelda u shtab-kapitan, 1866-yil 2-iyulda bosh shtab kapitani etib tayinlangan. Bu vaqtda Aleksey DennetTurkiston viloyati harbiy gubernatori qo'shini tarkibida 1868-yilda Samarqand qamali va Iskandarko'l ekspeditsiyalarida qatnashgan. 1877-1878-yillardagi rus-tukr urushida ham qatnashgan. 

1880-yilning 20-martidan boshlab Dennet Kavkaz harbiy okrugi shtab-kvartirasida xizmat qilgan; 15 dekabrdan - Erzurum (Turkiya)dagi Bosh konsul.  1882-yil 30-avgustda unga general-mayor unvoni berildi.

1893-yilda nafaqaga chiqqan va general-leytenant unvoni olgan.

1895-yilda Dennet Moskva viloyati zodagonlarining nasabnomasiga kiritilgan.

Manbalar 

1836-yilda tugʻilganlar
21-yanvarda tugʻilganlar
Dmitriy Romanovskiy

Dmitriy Ilyich Romanovskiy (1825 – 1881) – rus harbiy boshligʻi, general-leytenant. Rossiya imperiyasining Turkiston ekspansiyasining koʻzga koʻringan vakili.

Biografiyasi 
1825-yil 25-fevralda tugʻilgan, Tver viloyati zodagonlaridan boʻlgan.

1839-yildan u Nikolayev muhandislik maktabida oʻqigan, shundan soʻng Romanovskiy praporshiklikka koʻtarilgan (1842-yil 8-avgust). Nikolayev muhandislik akademiyasida tahsil olgan. 1844-yilda Romanovskiy (leytenant unvoniga koʻtarilgandan soʻng) Sankt-Peterburg poruchiklari safiga qabul qilingan. Bu yerda uzoq qolmaydi va tez orada Kiyev muhandislik guruhiga, soʻngra Gruziya muhandislik okrugiga (1846-yil 31-avgust) oʻtkaziladi.

Romanovskiy Kavkaz togʻlilariga qarshi kurashda (1847–1853), keyin turklar bilan boʻlgan Qrim urushida (1853–1856) qatnashgan.

1865-yilda Ural kazak armiyasining atamani (1865-yil maydan avgustgacha), keyinroq Turkiston viloyatining harbiy gubernatori (1866-yil martidan 1867-yilga qadar) etib tayinlandi. Bir nechta muvaffaqiyatli harbiy operatsiyalarni oʻtkazdi: u Chernyayevga taslim boʻlmagan Xoʻjand, Jizzax, Xau, Oʻratepa, Yangi-Qoʻrgʻonni bosib olgan. Romanovskiy Chernyayevning harakatlari natijasida Buxoro amiri tomonidan garovga olingan astronom K. V. Struve, Bosh shtab ofitseri, topograf va kon muhandisidan iborat elchixona aʼzolarini ozod qilgan. Turkistondan chaqirib olingan Chernyayev Turkiston viloyati rahbari lavozimiga asosiy daʼvogar sifatida unga qarshi kurash boshlaganidan soʻng u Markaziy Osiyoni tark etdi. 1866-yilda u „Buxoro amirining asosiy armiyasi magʻlubiyatga uchragan 8-maydagi Erjar traktida   koʻrsatilgan aʼlo boshqaruvi uchun mukofot sifatida“ 3-darajali Avliyo Georgiy ordeni bilan taqdirlangan.

Romanovskiy Kavkaz harbiy okrugi shtab boshligʻi (1867–1871), Bosh shtab qoshidagi harbiy ilmiy qoʻmita aʼzosi boʻlgan.

1881-yil 16-mayda Qozonda kasalxonada vafot etdi.

Manbalar

Havolalar 

 Biografiya veb-saytidagi maʼlumotlar. RU
 19-asr qahramonlari – Romanovskiy Dmitriy Ilich

Adabiyotlar 

 Romanovskiy, Dmitriy Ilich // Ensiklopedicheskiy slovar Brokgauza i Yefrona : v 86 t. (82 t. i 4 dop.). – SPb., 1890—1907.
 B. T. Romanovskiy, Dmitriy Ilich // Russkiy biograficheskiy slovar : v 25 tomax. – SPb.—M., 1896—1918.
 Gluщenko, Ye. A. Rossiya v Sredney Azii. Zavoevaniya i preobrazovaniya. – M.: ZAO Izdatelstvo Tsentrpoligraf, 2010. – 575 s. – (Rossiya zabitaya i neizvestnaya. Zolotaya kolleksiya). ISBN 978-5-227-02167-0

1881-yilda vafot etganlar
16-mayda vafot etganlar
1825-yilda tugʻilganlar
25-fevralda tugʻilganlar
Qoraqalpoq avtonom viloyati

Qoraqalpogʻiston avtonom viloyati 1925—1929-yillarda RSFSR tarkibidagi Qozoq Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining maʼmuriy-hududiy birligi boʻlgan. 1930—1932-yillarda esa bevosita RSFSRga toʻgʻridan-toʻgʻri boʻysungan avtonom viloyatga aylangan. Qoraqalpoq avtonom okrugining maʼmuriy markazi va eng yirik hududi Toʻrtkoʻl shahri boʻlgan. Ikkinchi yirik hududi Nukus shahri boʻlgan. 1926-yilgi Butunittifoq aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Qoraqalpoq avtonom viloyat aholisi 304 ming kishini tashkil etgan.

Tarixi 
Qoraqalpoq avtonom viloyati tashkil etilishidan avval Xorazm Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi qoshida qozoq-qoraqalpoq boʻlimi tashkil etilgan. Qoraqalpoq va qozoq xalqlarining umumiy muammolarini hal etish maqsadida 1920-yilda Xorazm Respublikasi Sovetlarining 1-syezdi qarori bilan qozoq-qoraqalpoq boʻlimi tashkil etilgan. 1923-yil oktyabrda Xorazm Respublikasi Sovetlarining 3-syezdida Qozoq-Qoraqalpoq avtonom okrugini tashkil etish va Xoʻjayli shahrini uning markaziga aylantirish toʻgʻrisida qaror qabul qilingan. 1924-yil may oyida Respublika Sovetlarining 4-syezdida Qoraqalpoq muxtoriyatini tashkil etish toʻgʻrisida qaror qabul qilingan.
{|class="standard sortable" .

Qoraqalpoq muxtor okrugi 1925-yil 16-fevralda Turkiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasining Amudaryo viloyati hududidan, shuningdek , Xorazm Sotsialistik Sovet Ittifoqining sobiq Qirgʻiz-Qoraqalpoq muxtor viloyatining bir qismlari qoʻshilgan holda tashkil etilgan.

Rasmiy muxtor maqomini olishdan oldin u Turkiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasi va Xorazm SSR hududlarining faqat bir qismini egallagan. 1929-yilda tugatilgan Adayevskiy okrugi hududining bir qismi avtonom Qoraqalpoq viloyat tarkibiga kiritilgan. Dastlab u Qirgʻiziston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi tarkibiga kirgan (1925-yil martdan u Kazaklar Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi deb atalgan), 1930-yilda esa RSFSRga bevosita boʻysuna boshlagan.

1932-yil 20-martda Qoraqalpoq Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasiga aylantirilgan. 1936-yil 5-dekabrda Oʻzbekiston SSR tarkibiga oʻtkazilgan.

Aholisi 
1926-yilgi Butunittifoq aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra Qoraqalpoq avtonom okrugi aholisining etnik tarkibi quyidagicha:.

Manbalar 

Qoraqalpogʻiston tarixi
Lev Barashkov

Lev Pavlovich Barashkov (1931-yil 4-dekabr Moskva – 23-fevral 2011-yil Moskva) – sovet teatr va kino aktyori, estrada xonandasi. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist(1970). Qoraqalpogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist.

Biografiyasi 

1931-yil 4-dekabrda Moskvada harbiy uchuvchi Pavel Nikolayevich (1905—1965) va samolyotlarni taʼmirlash ustaxonasi ishchisi Anastasiya Yakovleyevna (1906—2004) Barashkov oilasida tugʻilgan. Barashkovning bolalik yillari otasining harbiy qismi joylashgan Moskva yaqinidagi Lyubertsi shahrida oʻtgan. U otasiga oʻxshab uchuvchi boʻlishni va osmonda dushmanlarga qarshi kurashishni orzu qilgan. Ulugʻ Vatan urushi paytida bola uydan qochib ketgan va oʻzini yetim deb atab, polkga xizmatga kirishga harakat qilgan. Ammo Podolsk yaqinidagi qishloqda otasining hamkasbi uni tanib qolgan va uyiga qaytarib yuborgan.

Korogodskiy Kaliningrad viloyat drama teatrining bosh direktori etib tayinlanganidan soʻng, u bir yil davomida professional ravishda sahnada chiqishlar qilgan.

1956-yilda u GITISga oʻqishga kirgan.

Uning repertuarida „Beloe solnse pustini“ filmidagi qoʻshiq, Vladimir Visotskiy, Yuriy Vizbor va boshqa sovet bastakorlarining asarlari mavjud boʻlgan.

1960-yillarning oʻrtalarida Lev teatrni tark etgan va Igor Granovning „Moviy gitaralar“ ansamblining solisti boʻlib ishga kirgan. 1966-yildan 1976-yilgacha „Mosconcert“ da ansambl bilan ishlagan.

Institutni tugatgach , Lev Moskva drama teatriga ishga taklif qilingan.

Barashkovning ovozi yoqimli, tembrga boy kichik bariton hisoblangan. Biroq, Barashkov vokalni professional ravishda oʻrganmagan, u kantilenasiz kuylagan va ovoz diapazoni kichik boʻlgan.

1985-yilda Lev Barashkov Yuriy Vizbor asarlari asosida „Napolnim muzikoy serdsa“ konsert dasturini tayyorlagan.

1990-yillarning oxirida Lev oʻtgan yillardagi qoʻshiqlardan iborat bir nechta musiqiy dasturlarni yaratgan.

1959-yildan 1974-yilgacha u filmlarda beshta rol oʻynagan, „Tishina“ („Na bezimyannoy visote“) va „Neulovimie mstiteli“ (Shayton haqida qoʻshiq) filmlariga qoʻshiqlar yozgan.

2001-yilda Lev Barashkov va Vladimir Troshin „Dva royalya“ dasturida Zaur Tutov va Oleg Uxnalyev juftligi bilan raqobatlashgan.

U aktrisa va balerina Lyudmila Barashkova (Butenina) bilan oila qurgan. Ularning Anastasiya ismli qizi boʻlgan.

2011-yil 23-fevralda vafot etgan. U Vagankovskoye qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Qoraqalpogʻiston ASSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Moskvada vafot etganlar
2011-yilda vafot etganlar
23-fevralda vafot etganlar
Moskvada tugʻilganlar
1931-yilda tugʻilganlar
4-dekabrda tugʻilganlar
XXI asr hind aktyorlari
Sovet aktyorlari
Rossiyalik aktyorlar
Alifbo boʻyicha aktyorlar
Boris Bibikov

Boris Vladimirovich Bibikov (9-iyul 1900-yil, Serpuxov, Rossiya imperiyasi – 1986-yil 5-noyabr, Dushanbe, SSSR) – sovet teatr va kino aktyori, teatr rejissyori, teatr oʻqituvchisi. Uchinchi darajali Stalin mukofoti laureati (1950), Tojikiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1964). Qoraqalpogʻiston ASSRda xizmat koʻrsatgan artist.

Biografiyasi 
1900-yil 9-iyulda Rossiyaning Serpuxov qishlogʻida tavallud topgan.

Boris Bibikovning shogirdlari orasida: Vyacheslav Tixonov, Rufina Nifontov, Nonna Mordyukova, Maya Bulgakova, Nadejda Rumyantseva, Svetlana Drujinina, Leonid Kuravlev, Lyubov Sokolova, Sofiko Chiaureli, Yekaterina Savinova, Andrey Vertogradov, Tamara Belov va boshqa koʻplab taniqli aktyorlar bor. Arxiv maʼlumotlariga koʻra, u Serpuxovda emas, balki Moskvada dunyoga kelgan degan tahminlar ham mavjud.

1921-yilda M.Chexov rahbarligidagi teatr studiyasini tamomlagan. 1922-yildan Moskva badiiy teatrining 1-studiyasining aktyori. 1927—1932-yillarda – Inqilob teatri aktyori va rejissyor yordamchisi lavozimlarida faoliyat yuritgan. 1935-yildan u O.Pijova bilan birgalikda, koʻplab sahnalarda chiqishlar qilishgan. Oxir oqibat ular oila qurishgan.

1934—1941-yillarda GITISda oʻqituvchi boʻlib ishlagan. 1942-yildan VGIKda oʻqituvchi, 1949-yildan beri aktyorlik maktabiga rahbarlik qilgan.

1949-yilda Olga Pijova bilan birgalikda Markaziy bolalar teatrini (hozirgi RAMT) ochilishiga rahbarlik qilgan va teatrning ilk spektaklida rol ijro etganS 1942 bil pedagogom VGIKa, gde s 1949 goda sovmestno s O. I. Pijovoy rukovodil aktyorskoy masterskoy. Boris Bibikov koʻplab filmlarda rol oʻynagan, asosan generallar yoki olimlar rolini ijro etgan.

Olga Pijova vafotidan soʻng, 1978-yilda Boris Bibikov oʻz shogirdlaridan biri Malika Djurabekova bilan oila qurgan va u bilan birga vatani Dushanbega koʻchib oʻtgan. Toʻrt yil davomida Mirzo Tursunzoda nomidagi Tojikiston davlat sanʼat institutida dars bergan. B. V. Bibikov 1986-yil 5-noyabr kuni 87-yoshda Dushanbe shahrida vafot etgan. U Dushanbedagi pravoslav qabristoniga dafn etilgan.

1990-yilda Boris Bibikov xotiralari kitobi nashr etilgan.

Kinodagi faoliyati 
Nikitskiy cherkovining kitobida keltirilishicha Boris 1900-yil 9-iyulda tugʻilgan va 18-iyulda choʻqintirilgan. Ota-onasi: zodagon, viloyat kotibi Vladimir Vasilyevich Bibikov va rafiqasi Natalya Vasilyeva boʻlishgan.

„Prixodite zavtra …“ filmi Yekaterina Savinovaning VGIKga qabul qilinishi haqidagi haqiqiy voqea asosida suratga olingan, Bibikov oʻzining prototipi boʻlgan professor Sokolov rolini ijro etgan.

Mukofotlari 

 Boshqird Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (1959)
 Tojikiston SSR xizmat koʻrsatgan artist (1964)
 Qoraqalpogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (1967)
 Stalin mukofoti, uchinchi darajali lauerati (1950)

Manbalar 

Qoraqalpogʻiston ASSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Sovet aktyorlari
Rossiyalik aktyorlar
Alifbo boʻyicha aktyorlar
Dushanbeda vafot etganlar
1986-yilda vafot etganlar
5-noyabrda vafot etganlar
1900-yilda tugʻilganlar
22-iyulda tugʻilganlar