MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Amnon Koen

Amnon Koen (1960-yil 1-iyun, Samarqand, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – isroillik siyosatchi, Shas partiyasidan Knesset (15–19 – chaqiriqlar) deputati.

Hayoti 
Amnon Koen 1960-yil 1-iyunda Oʻzbekiston SSR, Sovet Ittifoqi (hozirgi Oʻzbekiston Respublikasi) Samarqand shahrida tugʻilgan. 1973-yilda ona vatani Isroilga qaytdi. Kiryat Ono akademik kollejida menejment boʻyicha bakalavr darajasini oldi.

Ramle munitsipalitetida turli lavozimlarda ishlagan. 1999-yilda u birinchi marta Knessetga (15-chaqiriq) saylangan. U favqulodda iqtisodiy dastur boʻyicha qonun boʻyicha maxsus komissiyada, Knesset komissiyasida, moliya komissiyasida, shuningdek, absorbsiya va diaspora masalalari boʻyicha komissiyada ishlagan. Fuqarolar murojaatlari boʻyicha komissiya raisi boʻlgan.

Amnon 16-Knessetda Davlat nazorati qoʻmitasi va Aliya, absorbsiya va diaspora qoʻmitasida ishlagan. Davlat nazorati komissiyasi va iqtisod boʻyicha komissiya raisi boʻlgan.

Koen 2006-yilda Knessetga qayta saylangan, Moliya qoʻmitasi, Fuqarolar murojaatlari qoʻmitasi va Bolalar huquqlari boʻyicha komissiya aʼzosi boʻlgan. Bundan tashqari, u bir qator quyi qoʻmitalarda ishlagan. 17-Knessetda Koen Knesset spikeri oʻrinbosari etib tayinlandi.

18-Knessetga saylovlar oldidan Koen Shas partiyasi roʻyxatida toʻrtinchi oʻrinni egalladi va Knessetga saylandi. Ichki ishlar va atrof-muhitni muhofaza qilish komissiyasini boshqargan. Davlat nazorati, moliya-xoʻjalik komissiyalari aʼzosi boʻldi.

2015-yilgi saylovlar oldidan Koen saylovlarda qatnashmasligini va Knessetni tark etishini eʼlon qildi. 2016-yilda u Isroil 2-kanalidagi tergov hisobotidan soʻng korrupsiyada gumon qilinib, tergov qilingan. Ish 2021-yil iyun oyida dalillar toʻplashdagi qiyinchiliklar tufayli yopilgan.

Koen oila qurgan, toʻrt farzandi bor, ibroniy, rus va oʻzbek tillarini biladi.

Manbalar 

Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1960-yilda tugʻilganlar
1-iyunda tugʻilganlar
Obid Ismatiy

Obid Ismatiy (; ) – sovet, tojik va oʻzbek shoiri, dramaturg, folklorshunos, tarjimon va yozuvchi. SSSR Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi (1934). Tojik teatrining asoschilaridan biri.

Hayoti 
Obid Ismatiy 1905-yilda Samarqand shahrida tugʻilgan. Avval madrasada, keyin jadid maktabida tahsil oldi. 1927-yilda Toshkentda oʻqishni tugatdi. Oʻqishni tugatgach, til va adabiyot oʻqituvchisi boʻldi. U yangi taʼlim tizimiga ega yangi tipdagi maktablarda birinchilardan boʻlgan oʻqituvchilardan biri edi. Keyin bir muddat Oʻzbekiston pedagogika institutida (hozirgi Samarqand davlat universiteti) dars berdi.

1928-yilda Dushanbega joʻnab ketgan va u yerda respublikaning bir qator oʻquv va davlat muassasalarida ilmiy va oʻqituvchilik faoliyati bilan shugʻullangan. 1937-yilda u „Buyuk terror“ davrida hibsga olingan va Sibirga surgun qilingan. 1945-yil 15-martda 40 yoshida surgunda vafot etgan.

Ijodi 
Obid Ismatiy 1920-yillarda ijod bilan shugʻullana boshlagan. U koʻplab sheʼr va maqolalar yozgan, ular „Ovozi tojik“, „Bedori tojik“, „Rahbari Donish“, „Mullo Mushfikiy“, „Bigiz“ kabi koʻplab gazeta va jurnallarda chop etilgan. U bir qancha sheʼriy toʻplamlar, tojik tiliga oid kitoblar muallifi boʻlib, ularning aksariyati nashr etilgan. „Mugʻjaho“ (1930), „Kolxoʻzi buloq“ (1932), „Ashulaho“ (1934), „Yararmiz“ (1934) toʻplamlari, „Danqov“ pyesasi (1934), „Alami eshon“ hajviy kitobi muallifi. Gogolning „Tergovchi“, Huseynovning „Ibrohimbek ertagi“, Gotsiyaning „Malika Turandot“, Yashinning „Yonish“, „Orshin Mololon“ ​​Hojibekov kabi dunyoning turli xalqlari yozuvchilarining koʻplab sahna asarlari, Gʻulom Zafariyning „Halima“ asarini tojik tiliga tarjima qilgan.

Manbalar 

Samarqandda tugʻilganlar
Sergey Kalmykov

Sergey Ivanovich Kalmykov (1891-yil 6-oktyabr – 1967-yil 27-aprel) – rus va qozoq rassomi, illyustrator, dekorativ, yozuvchi; avangard rassomi. Kalmykov asarlarining jahon sanʼati tarixida bevosita oʻxshashligi yoʻq. Ijodiy faoliyati davomida Kalmykov baʼzan „fantastik ekspressionizm“ deb ataladigan oʻziga xos rasm uslubini ishlab chiqdi.

Hayoti 
Kalmykov Rossiya imperiyasi tarkibidagi Samarqandda rus oilasida tugʻilgan. U tugʻilgandan koʻp oʻtmay, oila Orenburgga koʻchib oʻtdi va u yerda oʻrta maktabni tugatdi.

1909–1910-yillarda Kalmykov Moskvada yashagan, u yerda Moskva rassomlik, haykaltaroshlik va arxitektura maktabida kurslarida qatnashgan.

1910-yil oxiridan 1926-yilgacha Peterburgda yashab, u yerda M. V. Dobujinskiy va K. S. Petrov-Vodkinga shogirtlikka tushdi. Uning soʻzlariga koʻra, 1911-yilda suv ustidagi qizil otlarni tasvirlagan dastlabki asarlaridan biri Petrov-Vodkinni oʻzining mashhur „Qizil otning choʻmilishi“ (1912) rasmini yaratishga ilhomlantirgan.

Orenburgda 
1926-yilda, Oktyabr inqilobidan soʻng, Kalmykov Orenburgga qaytib keldi, u yerda bezakchi, paradlar va namoyishlar dizayneri boʻlib ishladi, maʼruzalar oʻqidi va oʻz asarlarini yozishni davom ettirdi. 1926-yildan 1928-yilgacha u AHRR (Inqilobiy Rossiya rassomlari uyushmasi) Orenburg boʻlimining aʼzosi, „Jar-Tsvet“ jamiyati koʻrgazmalari ishtirokchisi boʻlgan. 1930-yillarning boshlarida Kalmykov Fyodor Vaserskiyning sayohat operasi uchun dekoratsiya yaratdi, Orenburg teatri va sirki uchun liboslar va plakatlarning eskizlarini yaratdi. 1935-yilda senzura kuchayib, ziyolilar safida tozalashlar sodir boʻlganda, Sergey Kalmykov Orenburgdan Almataga koʻchib oʻtishga qaror qildi.

Vafoti 
Kalmykov umri davomida psixiatriya shifoxonalarida davolanmagan va hech qachon rasmiy psixiatrik tashxisga ega boʻlmagan (garchi uning xatti-harakati, ayniqsa hayotining soʻnggi yillarida ijtimoiy meʼyorlardan tashqariga chiqqan boʻlsa ham). Uning oʻlimidan soʻng (va asosan uning ishini tahlil qilish asosida) baʼzi psixiatrlar (masalan, Sankt-Peterburglik Viktor Kagan) Kalmykov shizofreniya bilan ogʻrigan deb taxmin qilishdi.

Kalmykov Almata markaziy qabristoniga dafn etilgan. Qabr 2022-yilda topilib, tartibga keltirildi.

Manbalar 

Olmaotada vafot etganlar
1967-yilda vafot etganlar
27-aprelda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1891-yilda tugʻilganlar
6-oktyabrda tugʻilganlar
Valentin Ivanov

Valentin Dmitriyevich Ivanov (18 (31)-iyul 1902-yil, Samarqand, Samarqand viloyati, Rossiya imperiyasi – 1975-yil 7-aprel, Moskva, RSFSR, SSSR) – rus sovet yozuvchisi, sarguzasht va tarixiy romanlar muallifi. U „Povesti drevnix let“ (1955), „Rus iznachalnaya“ (1961) va „Rus velikaya“ (1967) tarixiy trilogiyasi muallifi sifatida tanilgan.

Hayoti 
Valentin Ivanov Samarqandda oʻqituvchi oilasida tugʻilgan, oʻrta maʼlumot olgan va 16 yoshida oʻzi pul ishlay boshlagan. Fuqarolar urushi yillarida Qizil Armiya safida xizmat qilgan, 1920–1930-yillarda Toʻqimachilik savdosi boʻyicha SSSR boʻylab koʻp sayohat qilgan, 1935–1937-yillarda Ishimbayevskoye neft konini oʻzlashtirishda ishlagan, keyin qurilishga oʻtkazilgan. Omsk shinalar zavodida 1941-yilgacha ishlagan. Yetti yildan ortiq vaqt davomida u SSSR Oziq-ovqat sanoati xalq komissarligining Glavstroy tuzilmalarida qurilish muhandisi va iqtisodchi-loyiha inspektori lavozimlarida ishladi, mamlakat boʻylab oʻnlab qurilish obyektlarida boʻlgan.

U adabiy faoliyatga kech murojaat qildi: 1947-yilda Ivanov „Bilim – bu kuch“ jurnali uchun ilmiy-ommabop inshoga buyurtma oldi, u yerda 1948-yilda uch marta nashr etilgan va 1949–1950-yillarda u oʻzining birinchi ilmiy-fantastik romanini nashr etgan. 1952-yildan 35 yillik ish stajiga ega boʻlgan Ivanov SSSR Yozuvchilar uyushmasiga nomzod sifatida qabul qilindi va shundan beri faqat adabiyotdan yaxshi daromad topdi. Yozuvchi 1956-yilda Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi maqomini oldi. Ivanov 1960-yillarda Butunrossiya Tarix va madaniyat yodgorliklarini muhofaza qilish jamiyatining (VOOPIiK) Moskva boʻlimining yigʻilishlarida qatnashdi. Uning asarlari professional tarixchilar va adabiyotshunoslar tomonidan tanqid qilingan boʻlsa-da, kitobxonlar orasida mashhur boʻlgan. Ivanov matnlarining adabiy xizmatlari, tarixiy haqqoniyligi va gʻoyaviy asoslari haqida toʻgʻridan-toʻgʻri qarama-qarshi fikrlar bildirildi.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
1975-yilda vafot etganlar
7-aprelda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1902-yilda tugʻilganlar
31-iyulda tugʻilganlar
Viktor Zimin

Viktor Vasilyevich Zimin (1925-yil Samarqand – 15-mart 1945-yil) – sovet askari, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, „Shon-sharaf“ ordeni sohibi.

Hayoti 
Zimin 1925-yilda Samarqand shahrida tugʻilgan. 7-sinfni tamomlagan.

1943-yil fevral oyida Samarqand shahar harbiy komissarligi tomonidan Qizil Armiya safiga chaqiriladi. 1944-yil iyuldan 1-Ukraina frontida bosqinchilar bilan janglarda qatnashgan. U butun jangovar faoliyatini 62-gvardiya tank brigadasi tarkibida oʻtkazgan va T-34 tankining qurol qoʻmondoni boʻlgan. 1945-yildan KPSS aʼzosi.

Gʻarbiy Ukrainadagi birinchi janglarda u oʻzini namoyon qildi. 1944-yil 22-iyulda bosh patrul tarkibida birinchi boʻlib Lvov shahrining janubiy chekkasiga bostirib kirdi, bu jangda ularni oʻrab olgan 5 ta sapyor va 10 ta pulemyotchini yoʻq qildi. Birinchi harbiy mukofoti – Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlandi.

1944-yil 26–27-iyulda Lvov shahridan 5 km janubda dushmanning qarshi hujumini qaytarish paytida gvardiya serjanti Zimin 2 oʻq otish nuqtasi va 10 dan ortiq dushman askarini yoʻq qildi. 1944-yil avgust oyining boshlarida Lvov viloyati hududida boʻlib oʻtgan keyingi janglarda u 2 ta bronetransportyor, 2 ta avtomashina, 10 tagacha oʻq otish nuqtasi va koʻplab dushman askarlari va ofitserlarini aniq nishonga oldi. Zimin 9-avgust kuni ekipaj tarkibida 4 ta vayron qilingan sovet tanklarini jang maydonidan evakuatsiya qildi.

1945-yil 13-yanvarda Zaboje va Vola-Moravichka aholi punktlari uchun janglarda gvardiya katta serjanti 3 minut oʻq otish bilan T-IV tankini, hujum qurolini yoʻq qildi, 2 ta pulemyot nuqtasini bostirdi. 2-darajali „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan.

Zimin 1945-yil 24–29-yanvar kunlari Shtaynau shahri yaqinidagi Oder daryosi boʻyida boʻlib oʻtgan janglarda alohida ajralib turdi. Gvardiyaning suv liniyasini kesib oʻtishda katta serjant Zimin qurol qoʻmondoni sifatida 2 ta Tiger tankini, 4 ta T-IV tankini, oʻziyurar qurolni va piyoda askarlarini yoʻq qildi. Tank minaga urilib, taʼmirlashga ketganda, Viktor Zimin boshqa ekipajga qoʻshildi. Viktro Zimin jangda olgan tan jarohatlari sababli vafot etgan va jang maydoniga dafn qilingan.

Manbalar 

Shuhrat ordeni bilan mukofotlanganlar
1-darajali Vatan urushi ordeni sovrindorlari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
1945-yilda vafot etganlar
15-martda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1925-yilda tugʻilganlar
Boris Gorobets

Boris Valentinovich Gorobets (1928-yil 24-aprel Samarqand, SSSR – 2015-yil 7-noyabr Moskva, Rossiya) – atom sanoatidagi sovet va rus muhandisi, texnika fanlari nomzodi (1971); Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan mexanik muhandisi (1998). SSSR Davlat mukofoti laureati (1969).

MSM SSSR Yadro oʻq-dorilarini ishlab chiqarish bosh boshqarmasi boshligʻi (1986–1995).

Hayoti 
1928-yillar Oʻzbekiston SSR Samarqand shahrida maktabni tugatgach, Oʻrta Osiyo politexnika institutiga oʻqishga kirdi va uni 1950-yilda muhandis mutaxassisligi boʻyicha tamomladi.

1950-yildan boshlab u 817-sonli kombinatda birinchi uran-grafit reaktorida muhandis-mexanik va Chelyabinsk-40 shahridagi ogʻir suv reaktorida ishlagan.

1954-yildan Zlatoust shahridagi 20-sonli MSM SSSR priborsozlik zavodida yigʻish sexi boshligʻi, ishlab chiqarish va dispetcherlik boʻlimi boshligʻi, 1964-yildan esa PSZ bosh muhandisi boʻlib ishlagan. 1971-yilda SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining farmoni bilan – yadro qurolini yuqori darajada ishlab chiqarish uchun asbobsozlik zavodi Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

1978-yildan Gorobets boshliq oʻrinbosari, 1986-yildan SSSR MSM oltinchi bosh boshqarmasi boshligʻi, 1989-yildan SSSR MAEP va Rossiya Federatsiyasi vazirligining Yadro oʻq-dorilarini ishlab chiqarish bosh boshqarmasi boshligʻi etib tayinlandi. Atom energiyasi uchun .

1995-yildan beri u Rossiya atom energiyasi vazirligining maslahatchisi etib tayinlangan.

2015-yilning 7-noyabrida u uzoq davom etgan xastalikdan soʻng Moskva shifoxonalaridan birida vafot etdi.

Mukofotlari 
Gorobets 1998-yil Rossiya Federatsiyasining xizmat koʻrsatgan mexanik muhandisi, 1969-yil SSSR Davlat mukofoti laureati, "Shon-sharaf belgisi" ordeni, 3 marotaba Mehnat Qizil Bayroq ordeni, Oktyabr inqilobi ordeni va Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Toshkent davlat texnika universiteti bitiruvchilari
Shavkatli mehnat uchun medali sohiblari
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Oktabr Inqilobi ordeni sohiblari
Lenin ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
2015-yilda vafot etganlar
7-noyabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1928-yilda tugʻilganlar
24-aprelda tugʻilganlar
Valentin Koldin

Valentin Yakovlevich Koldin (1925-yil 13-mart, Samarqand – 2020-yil 12-mart, Moskva, Rossiya) – sovet va rus huquqshunosi, shaxsni aniqlash va sud ekspertizasi boʻyicha mutaxassis; Yuridik fanlar doktori (1970), MDU yuridik fakulteti kriminalistika kafedrasi professori (1977); Moskva universitetining xizmat koʻrsatgan professori (2005), xizmat koʻrsatgan huquqshunos (1995) va Rossiya Federatsiyasida xizmat koʻrsatgan fan arbobi (2003).

Hayoti 
Valentin Koldin 1925-yil 13-martda Samarqand (Oʻzbekiston SSR) shahrida tugʻilgan; Ikkinchi jahon urushi paytida, 1944-yilda SSSR Ichki ishlar vazirligining Oliy maktabini tamomlagan. Urushdan keyin 1947-yilda Butunittifoq sirtqi yuridik institutini tamomlagan. Toʻrt yil oʻtgach, u Moskva yuridik institutida aspiranturani tamomladi va dotsentlar Emelyan Zitser va David Mirskiyning ilmiy rahbarligida „Sud-tibbiyot identifikatsiya nazariyasi va amaliyoti asoslari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini muvaffaqiyatli himoya qildi. U Moskva yuridik institutida mavjud boʻlgan kriminologiya kafedrasida oʻqituvchi va kafedra mudiri lavozimlarida ishlagan.

1947-yilda Koldin Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining yuridik fakultetida dars berishni boshladi: u ketma-ket dotsent, katta ilmiy xodim va professor lavozimlarida ishlagan – 1975-yilda unga professor unvoni berilgan; bir necha yillar malaka oshirish fakulteti dekan muovini lavozimida ishlagan. 1948-yildan 1954-yilgacha Qozogʻiston SSR Ichki ishlar vazirligi boshqarmasida ilmiy-texnika boʻlimi (STD) boshligʻi boʻlib ishlagan.

Koldin oʻqituvchi va maslahatchi boʻlib, 1948-yildan 1954-yilgacha (SSSR Oliy va oʻrta maxsus taʼlim vazirligi qarori bilan) XXRda sovet mutaxassislari guruhi tarkibida ishlagan.

1971-yilda Koldin „Jinoyat ishlarini tergov qilish va sudda identifikatsiyadan foydalanishning nazariy asoslari va amaliyoti“ mavzusida doktorlik dissertatsiyasini muvaffaqiyatli himoya qildi. 1960-yildan 1990-yilgacha Lomonosov nomidagi Moskva davlat universiteti va xorijiy universitetlar oʻrtasidagi hamkorlik dasturi doirasida u Pragadagi Charlz universiteti, Berlindagi Gumboldt universiteti, Sofiya universiteti va Budapeshtdagi Eötvös universitetiga maʼruza kurslari bilan bir necha bor tashrif buyurdi.

Manbalar 

„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Moskvada vafot etganlar
2020-yilda vafot etganlar
12-martda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1925-yilda tugʻilganlar
13-martda tugʻilganlar
Oqsoy qishlogʻi

Oqsoy qishlogʻi — Samarqand viloyati, Nurobod tumanidagi qishloq.

Manbalar
Kiprian (Komarovskiy)

Arxiyepiskop Kipr (haqiqiy ismi Konstantin Stanislavovich Komarovskiy; 1876-yil 17-sentyabr Samarqand – 1937-yil 11-sentyabr Kirov) – Rus pravoslav cherkovi yepiskopi, Vyatka (Kirov) va Slobodskiy arxiyepiskopi.

Hayoti 
Kamarovskiy 1876-yil 17-sentyabrda Samarqand shahrida amaldor oilasida tugʻilgan, diniy eʼtiqodi katolik.

Boshlangʻich maʼlumotni Vernenskiy erkaklar gimnaziyasida olgan.

1895-yilda u Qozon diniy akademiyasiga oʻqishga kirdi, u yerda oʻqishning oxirgi yili 1898-yil 6-dekabrda rohib boʻldi va 1898-yil 11-dekabrda iyerodeakon etib tayinlandi.

1899-yil 1-oktyabrda iyeromonk lavozimiga tayinlangan.

1899-yilda akademiyani ilohiyot fanlari nomzodi ilmiy darajasi bilan tugatgan. Omsk yeparxiyasi qirgʻiz missiyasining Shulba lageriga missioner etib tayinlangan.

1901-yil 19-apreldan – qirgʻiz missiyasi boshligʻining yordamchisi. 1906-yil 11-iyuldan – arximandrit, qirgʻiz missiyasi boshligʻi boʻlgan.

1911-yil 4-dekabrda u Semipalatinsk yepiskopi, Omsk yeparxiyasi vikarisi etib tayinlandi.

Monarxiya qulab, markazdan qochma kuchlar kuchaygach, qirgʻiz missiyasini yopish masalasi paydo boʻldi. Yepiskop Kipr bunga qarshi chiqdi. 1917-yilning yozi va kuzida Semipalatinsk viloyat komissarligiga yozgan xatlarida u Bolshaya Vladimirovka va Preobrajenka qishloqlarida missionerlik lagerlarini saqlab qolish zarurligini himoya qildi.

Biroq, Semipalatinsk pravoslav cherkovlarining koʻpchiligini taʼmirlashchilar tomonidan bosib olingandan soʻng, missionerlik lageriga haqiqiy tahdid paydo boʻldi. Yepiskop Kipr 1922-yilda hibsga olingan va Solovetskiy lageriga surgun qilingan. Missiya yopildi, chunki „tirik cherkov aʼzolari“ boshqa dindagi odamlar orasida missionerlik ishiga ehtiyoj sezmaganlar.

1927-yil 15-sentyabrda u Nijne-Udinsk arxiyepiskopi, Irkutsk yeparxiyasi vikarisi va Irkutsk yeparxiyasining vaqtinchalik boshqaruvchisi etib tayinlandi. Noyabr oyida Irkutskga yetib keldi.

1933-yil avgustda u Ijevsk va Zlatoust arxiyepiskopi etib tayinlandi, 1934-yil 27-martgacha u Zlatoust vikariyatini vaqtincha boshqarishda davom etdi.

Manbalar 

1937-yilda vafot etganlar
24-sentyabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1876-yilda tugʻilganlar
29-sentyabrda tugʻilganlar
Matvey Kayukov

Matvey Maksimovich Kayukov (1892-yil, Samarqand, Samarqand viloyati, Rossiya imperiyasi – 1941-yil, SSSR) – sovet harbiy boshligʻi, GAU RKKA moddiy qismi boshligʻi, texnik qoʻshinlar general-mayori.

Hayoti 
Matvey Kayukov 1892-yilda Turkmaniston SSR, hozirgi Oʻzbekistonning Samarqand shahrida oʻrta dehqon oilasida tugʻilgan. 1918-yildan (1920) Butunittifoq kommunistik (bolsheviklar) aʼzosi. Oliy harbiy maʼlumotga ega.

1918-yil apreldan Qizil Armiya safida koʻngilli boʻlib xizmat qilgan. Fuqarolar urushi qatnashchisi. Gʻarbiy, Janubiy, Sharqiy va Turkiston frontlarida jang qilgan. 1918-yilda – Gʻarbiy frontning alohida muhandislik otryadining Qizil Armiya askari boʻlgan. 1919-yilda – Sharqiy frontning janubiy kuchlari guruhi siyosiy boʻlimining informatori, Turkiston fronti muhandislar boshligʻi boʻlimining siyosiy instruktor-kutubxonachisi, 1920-yilda – Samarqand harbiy muhandislik distansiyasi harbiy komissari, Samarqand-Buxoro qoʻshinlari guruhi taʼminot boʻlimi harbiy komissari, 1920-yil noyabrdan – Turkiston davlat universitetining harbiy fakulteti talabasi boʻlgan.

Fuqarolar urushidan keyin Qizil Armiya artilleriya boshqarmasida mas’ul lavozimlarda ishlagan. 1922-yil avgustdan Artilleriya akademiyasida, 1925-yil sentyabrdan Qizil Armiya Harbiy-texnika akademiyasida talaba boʻldi. 1928-yil apreldan – kichik artilleriya qabul qiluvchisi. 1929–1931-yillarda – 2-boʻlim boshligʻining yordamchisi, artilleriya qabul qilish boshligʻining yordamchisi, ishlab chiqarish-texnik boʻlim boshligʻining yordamchisi, Qizil Armiya artilleriya boshqarmasi katta inspektori. 1932-yil yanvardan – Qizil Armiya Qurol-yarogʻi boshligʻi texnik shtabining moddiy qismi byurosi boshligʻi). 1-darajali muhandis (1935), brigada muhandisi (1936), uchastka muhandisi (1936). 1937-yildan – artilleriya materiallari boʻlimi boshligʻi, keyinchalik Qizil Armiya Bosh artilleriya boshqarmasi (GAU) boshligʻining oʻrinbosari. 1938–1941-yillarda – GAU direksiyasining 2-mobilizatsiya va texnik inspektsiyasi byurosi boshligʻi, GAU boshligʻi huzuridagi topshiriqlar uchun texnik qoʻshinlar general-mayori, SSSR Mudofaa xalq komissarining oʻrinbosari general-adyutanti lavozimlarida faoliyat yuritgan.

Hibsga olinishi va vafoti 
Kayukov 1941-yil 29-iyun kuni hibsga olingan. Oʻsha yilning 28-oktyabrda Kuybishev shahri yaqinidagi Barbish qishlogʻida, L. P. Beriyaning 1941-yil 18-oktyabrdagi 2756/B buyrugʻi asosida 19 kishi, jumladan, generallar Loktionov, Stern, Arjenuxin, Proskurov, Rychagov, Smushkevich, Volodin, Savchenko va boshqalar bilan birgalikda general sudsiz otib oʻldirilgan.

Manbalar 

Samarqandda tugʻilganlar
Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Ishchi-Dehqon Qizil Armiyasining XX yilligi yubiley medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Qizil Bayroq ordeni sohiblari
General-mayorlar (SSSR)
1941-yilda vafot etganlar
28-oktyabrda vafot etganlar
1892-yilda tugʻilganlar
Musharrafa Qosimova

Musharrafa Orifjonovna Qosimova (; 1918-yil 19-dekabr, Samarqand – 2019-yil 1-aprel, Dushanbe, Tojikiston) – sovet va tojik teatr va kino aktrisasi, Tojikiston SSRda xizmat koʻrsatgan artist (1974). Tojikiston xalq artisti. SSSR Kinematograflar uyushmasi aʼzosi (1990).

Hayoti 
Musharrafa Qosimova 1918-yil 19-dekabrda Samarqandda tugʻilgan. Qosimovaning otasi Orifjon Rasuliy boshqa tojik ziyolilari qatori 1924-yilda Tojikiston poytaxti Dushanbega yuborilgan. 1930-yilda otasi oilasini Samarqanddan Dushanbega koʻchiradi. Oʻsha kunlarda yosh Musharrafa Toshkent tibbiyot bilim yurtiga oʻqishga kiradi va 1937-yilda otasi vafotidan soʻng maktabni tashlab, aka-ukalari bagʻriga qaytadi. Orifjon Rasuliy Stalin terrori avjiga chiqqan oʻsha qora 37-yilda „xalq dushmani“ sifatida qatl etiladi.

Oila farovonligini taʼminlash maqsadida Musharrafa oʻz yaqinlaridan biri, taniqli yozuvchi Gʻani Abdulloba koʻmagida Lohutiy nomidagi drama teatrini tashkil etadi.

Musharrafa tojik dramaturgi Abdulhaq Usmonovga turmushga chiqdi. Biroq Abdulhaq Usmonov 1942-yilda Ulugʻ Vatan urushi xandaqlarida halok boʻldi. 1946-yilda Musharrafa mashhur tojik teatri yulduzi Muhammadjon Qosimovga turmushga chiqdi va familiyasini Qosimovaga oʻzgartirdi.

Aktrisa butun umri Lohutiy nomidagi akademik drama teatri (1937–1983) aktrisasi, 1989-yildan esa „Gahvora“ teatr-studiyasida aktrisalik faoliyatini amalga oshirdi. 1956-yildan tojik kinematografiyasida faoliyat yuritadi. Qosimova yoshligidan tojik sahnasida chiqish qilib, Tojikistonning tuman va qishloqlaridagi teatr spektakllarida ishtirok etib, doimo xalq orasida boʻlgan.

Vafoti 
Musharrafa Qosimova Dushanbedagi Sari Osiyo qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
Qosimova „Sharaf“ ordeni, Mehnat Qizil Bayroq ordeni, „Shavkatli mehnat uchun“ medali, Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan taʼsis etilgan medal, „Mehnat faxriysi“ medali, Tojikiston xalq artisti, Tojikiston SSR xizmat koʻrsatgan artist (1974), Tojikiston Oliy Kengashi va Oliy Kengashi Prezidiumi, Tojikiston Madaniyat vazirligining Faxriy yorliqlari bilan taqdirlangan.

Manbalar 

Mehnat faxriysi medali sohiblari
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Shavkatli mehnat uchun medali sohiblari
Dushanbeda vafot etganlar
2019-yilda vafot etganlar
1-aprelda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1918-yilda tugʻilganlar
19-dekabrda tugʻilganlar