MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Abduddor

Abduddor ( – Bani Abd ad-Dor) – Quraysh qabilasining asosiy urugʻlaridan biri.

Tarixi 
Abduddor arabcha soʻz boʻlib, dorning quli – johiliyat davridagi arablar eʼtiqodida mashhur boʻlgan Dor ismli butning quli degan maʼnoni anglatadi. Makka fathigacha Kaʼba xizmatlari, hojilarga suv tarqatish, bayroqdorlik hamda „Dor an-nadva“ni bosh­qarish huquqiga ega boʻlgan urugʻ boʻlib, Paygʻambarning katta bobolari Qusayning katta oʻgʻli ismidan olingan. Manbalarda Abdumanof oʻgʻillarining bobolari merosini qaytarib olish harakatida Abduddorga qarshi chiqqanlari hamda ular oʻrtasida tuzilgan shartnomaga binoan Kaʼba xizmatlari, bayroqdorlik va Makka rahbarligi Abduddorning vakolatida qolgani qayd etilgan.

Al-Abdiy, al-Ibodiy, al-Abdariy ka­bi nisbatlar bilan nomlangan Abduddor qabilasi Kaʼbaning taʼmir ishlarida qatnashib, baʼzi qabilalar bilan birgalikda Hijr qismidagi devorni quradilar. Zam-zam qudugʻi qazilmasidan oldin qabila uchun Ummu Ahrad nomi berilgan quduq qaziganlar. Habashistonga qilingan ilk hijratda Abduddor oʻgʻillaridan besh erkak va bir ayolning qatnashgani, musulmonlarga qarshi tuzilgan hujjat matni shu qabila vakili Mansur ibn Ikrima tomonidan yozilgani va Qur’ondan taʼlim berish uchun Madinaga yuborilgan Mus’ab ibn Umayr ham mazkur qabilaga mansubligi maʼlum.

Quraysh bayroqdori hisoblangan Abuddor oʻgʻillari Uhud janggida Abu Sufyon va uning rafiqasi Hindning qistovi bilan birin-ketin urush maydoniga chiqadi va ularning koʻpchiligi oʻldiriladi. Makka fathidan keyin paygʻambar Kaʼbaning kalitiga doimiy egalik qilish huquqini mazkur urugʻdan boʻlgan Usmon ibn Talhaga topshirganlar.

Adabiyotlar 

 Ibn Hishom. As-Sӣra. – Qohira: 1936. I, 132, 136, 138, 140, 157, 341, 376;
 Ibn Kasir. As-Sӣra. – Qohira: 1964-66. I, 100, 101, 259; II, 216, 259;
 Kahhola. Mu’jam qabāil al-’arab. – Bayrut: 1982. II, 723;
 Ahmet Lütfi Kazanci. „Abdüddâr“ (Benî Abdüddâr)". TDV İA. – İstanbul: 1988. I, 177.

Manbalar 

Quraysh
Arablar
Musulmon
Uhud janggi
Zamzam
Faxriddin al-Burdvoniy

Faxriddin ibn Fulon al-Hanafiy al-Burdvoniy (; 1199-yil hijriy/1785-yil milodiy), yoki Faxriddin Bardhamaniy () — Bengaliyalik 18-asr ulamosi. Abdul Hayy al-Luknaviyning yozishicha, u o‘z davrida islom mantigʻi va hikmat sohalarida yetakchi olimlardan biri bo‘lgan.

Biografiyasi 
Faxr ad-Din oʻsha paytda Bengal Subahining bir qismi boʻlgan Burdvandagi Jilu qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan va u yerda oʻsgan. Oliy islomiy tadqiqotlar boʻyicha Faxr ad-Din Ollohobodlik Muhammad Baraka ibn Abdurrahmon qoʻl ostida yuqori kursda oʻqidi va hanafiy mazhabiga ergashdi.

Oʻqishni tugatgandan soʻng, Bengaliyaga qaytib keldi va u yerda islomshunoslik, mantiq va hikmatdan saboq oldi.

Faxr ad-Din al-Burdvoniy hijriy 1199-yili (milodiy 1785-yil) vafot etgan.

Yana qarang 

 Gʻulom Mustafo Burdvoniy

Manbalar 

XVIII asr musulmon teologlari
1785-yilda tugʻilganlar
Rimaleh

Rimaleh (, romanizatsiya qilinganda Rīmaleh va Rīmleh; shuningdek, Rapamleh nomi bilan ham mashhur) — Eronning Luriston ustoni, Xurramobod tuman okrugi Markaziy tumani tarkibidagi Robat okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Rimaleh aholisi 467 nafarni tashkil qilib, ular 104 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Margad Sar

Margad Sar (, shuningdek, Marg Sar nomi bilan ham mashhur) — Eronning Luriston ustoni, Xurramobod tuman okrugi tarkibidagi Papi tumani, Keshvar okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Margad Sar aholisi 64 nafarni tashkil qilib, ular 11 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Nikolay Lavrov

Nikolay Vladimirovich Lavrov (1911-yil 17-dekabr, Rossiya imperiyasi, Samara — 1981-yil 21-aprel, SSSR) — gaz va yonilgʻi sohasidagi sovet olimi, kimyogar, texnika fanlari doktori (1950), Oʻzbekiston SSR Fanlar akademiyasi akademigi (1960), KPSS aʼzosi (1942), SSSR gaz sanoati vazirligi ilmiy-texnika kengashi aʼzosi, Butunittifoq Gaz ilmiy tekshirish instituti qoshidagi yonilgʻilarni qazib chiqarish seksiyasining raisi.

Tarjimayi holi
Nikolay Vladimirovich Lavrov 1911-yil 17-dekabr kuni Samarada tavallud topgan. 1934-yili Dmitriy Mendeleyev nomidagi Moskva Kimyo texnologiyasi institutini bitiradi. 1935—1936-yillari Moskva tunukasozlik zavodida gaz-generator stansiyasining katta muhandisi, 1939—1941-yillarda SSSR Fanlar akademiyasi Energetika institutida ilmiy xodim boʻlib ishlagan. 1941—1945-yillari Ulugʻ Vatan urushida ishtirok etgan. Lavrov 1945—1948-yillari SSSR FA Energetika instituti hamda Yonilgʻi qazilamalari institutida katta ilmiy xodim, 1948—1949-yillari SSSR FA Prezdiumida ishlagan. 1949-yildda Lavrov Andrey Chernishyov bilan birgalikda Butunttifoq Yer osti gazlari ilmiy tekshirish institutini tashkli etishda tashabbus koʻrsatishgan. 1949—1951-yillarda Butunttifoq Yer osti gazlari ilmiy tekshirish instituti (VNIIpodzemgaz) xodimi, 1951—1953-yillarda mazkur insitutning direktori, SSSR FA Yonilgʻi qazilmalar institutida (1953—1959-yillar) ilmiy ishlar boʻyicha direktor oʻrinbosari, 1960—1964-yillari Oʻzbekiston SSR Fanlar akademiyasi texnika fanlari boʻlimining akademik-sekretari hamda Oʻzbekiston SSR FA Yonilgʻidan foydalanish instituti direktori, 1965-yildan Butunittifoq Gaz ilmiy tekshirish instituti (VNIIProzmgaz) da laboratoriya mudiri vazifasida faoliyat olib borgan. Olim 1981-yil 21-aprelda 69-yoshida vafot etgan.

Ilmiy ishlari
Lavrov gazsimon yonilgʻilardan foydalanishga va yonilgʻilarning kimyoviy texnologiyasiga oid 300 ga yaqin ilmiy asar, shu jumladan 14 kitob va monografiya muallifidir.

Mukofotlari
 Qizil Yulduz ordeni;
 2-darajali Vatan urushi ordeni.

Manbalar

Adabiyotlar 
 

Oʻzbekiston SSR Fanlar akademiyasi akademiklari
Sar Tashtak

Sar Tashtak () — Eronning Kerman ustoni, Bam tuman okrugi Markaziy tumani tarkibidagi Howmeh okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Sar Tashtak aholisi 37 nafarni tashkil qilib, ular 11 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Abduyoliyl ibn Amr

Abduyoliyl ibn Amr ( – Abduyoliyl ibn Amr ibn Umayr as-Saqafiy) – pamgʻambar bilan kelishuv uchun Saqiyf qabilasi yuborgan hay’at boshligʻi.

Hayoti 
Paygʻambar 620-yil Toifga qilgan safarlari chogʻida Saqiyf qabilasi tomonidan yuborilgan hay’at aʼzolari va ularning boshligʻi Abdu­yoliyl ibn Amr bilan uchrashadilar. Rasululloh ularni Islom diniga daʼvat qiladilar, biroq boshqalar kabi Abduyoliyl ibn Amr ham bu taklifni rad etadi. Makka fathidan soʻng, mazkur qabiladan boʻlgan Urva ibn Mas’ud Madinaga hijrat qilib musulmon boʻlgan va hamshaharlarini Islomga daʼvat qilish uchun Toifga qaytgan. Toifliklar uning daʼvatiga qurol bilan qarshilik koʻrsatib uni oʻldiradilar. Biroq ke­yinchalik Saqiyf qabilasi vakillari musulmonlarga qarshilik koʻrsatishda yolgʻiz qolganlarini anglab, hijratning toʻqqizinchi yili Abduyoliyl ibn Amr boshchiligidagi hay’atni Madinaga yuborishga majbur boʻladilar. Hay’at paygʻambar tomonlaridan qabul qilinib, Masjid an-Nabaviyning yaqinida tiklangan chodirlarga joylashtiriladi. Shunday qilib, ularga musulmonlarning hayotlarini yaqindan kuzatish imkoniyati beriladi. Hay’at aʼzolari Islomni qabul qilmasdan turib biror-bir kelishuvga erishib boʻlmasligini tushunib yetganlaridan soʻng, musulmon boʻlish uchun baʼzi shartlarni oʻrtaga tashlaydilar. Paygʻambar ularning janglarda qatnashmaslik, ushr bermaslik va oʻzlaridan boʻlmagan rahbarlar tomonidan boshqarilmaslik shaklidagi istaklarini qabul qiladilar, faqat, namozdan ozod boʻlish istak­lariga „Namozi boʻlmagan dinning hech qanday qiymati qolmaydi“ deb, ushbu shartni rad etadilar. Hay’at boshligʻi Abduyoliyl ibn Amr qabilasi aʼzolari Islom dini man qilgan zino, sharob va ribo kabi yomon odatlarni tark eta olmasligini aytadi. Boshqa aʼzolar ham Lot ismli butlariga yana uch yil sigʻinish uchun izn berilishini soʻraydilar. Bu shartlar ham Rasululloh tomonlaridan qabul qilinmaydi.

Nihoyat, Abduyoliyl ibn Amr va hay’atning boshqa aʼzolari Islomni qabul qiladilar. Ular Paygʻambarning Saqiyf qabilasiga xitoban yozgan maktublari bilan ortlariga qaytadilar. Biroq musulmon boʻlganlari va Paygʻambardan olgan buyruqlarini bir muddat toifliklardan sir tutadilar. Keyinchalik Islomni ularga tushuntiradilar va qabila aʼzolarining musulmon boʻlish­larini taʼminlaydilar. Foizni man qiluvchi oyatlardan biri (Baqara surasi, 278-oyat) Abduyoliyl ibn Amr va uning tarafdorlari haqida nozil boʻlgani rivoyat qilinadi.

Adabiyotlar 

 Ibn Hishom. As-Sӣra. – Qohira: 1955. I, 67, 261; II, 419; IV, 538, 539;
 Ibn Saʼd. At-Tabaqāt al-kubrā. – Bayrut: 1968. I, 312-314; V, 506;
 Ibn al-Asir. Usd al-gʻāba. – Qohira: 1970-73. III, 512. Selman Başaran. „Abdüyâlîl b. Amr“. TDV İA. – İstanbul: 1988. I, 304-305.

Manbalar 

Payg‘ambar
Islom
Musulmon
Namoz
Oyat
Sura
Ahmad Ali Enayetpuriy

Ahmad Ali Enayetpuri () Bengal yozuvchisi, jurnalisti va siyosatchisi hisoblanadi.

Ilk faoliyati va taʼlimi 
Ahmad Ali 1898-yil 21-yanvarda Bengaliya prezidentligi Jessor tumanidagi Enayetpur qishlogʻida bengal musulmon oilasida tugʻilgan. Oilaning kelib chiqishi asli iroqlik boʻlgan. Otasi Shoh Abed Ali (vaf. 1956) mavlono bo‘lib, onasining ismi Sayoda Xotun edi. 

Shajiali quyi boshlang‘ich maktabida Pandit Dvijabar Charkabarti va boshqalar qo‘lida o‘qigan. Shundan soʻng u Jessor tumani maktabiga oʻqishga kiradi va 8-sinfgacha oʻqiydi. Otasi Alining qiziqishi yo‘qligini tushunib, uni Kalkutta Alia madrasasiga o‘qishga kiritadi. Ahmad Ali Kalkuttada islom ilmini tamomlagan hamda Mavlono Gul Muhammadxon va Mavlono Bashir Ahmad davrida arab tilini o‘rgangan. Ammo Ahmad Ali madrasada oʻqishni tamomlash oʻrniga Furfura Sharifning birinchi piri Muhammad Abu Bakr Siddiqning taʼsiri ostiga tushib qoladi. Siddiq unga islom ilohiyoti, fors va urdu tillaridan saboq bergan. Enayetpuriy keyinchalik ingliz tilini ham mustaqil oʻrganadi va Shamsul Ulamo unvoniga sazovor boʻladi. Oradan koʻp oʻtmay, piri unga Islomga daʼvat qilib, omma oldida nutq soʻzlashni buyuradi.

Faoliyati 
Enayetpuriy 1924-yilda „Sariat“ (shuningdek, Sariyat deb ham ataladi) oylik jurnaliga asos solib, uning muharriri boʻldi. U gazeta nomini „Sariat-i-Islom“ deb o‘zgartirdi. Bu Kalkuttadagi yagona hanafiy nashri hisoblangan. Ahmad Ali 32 yil davomida „Sariat-i-Islom“ning muharriri bo‘lib ishlagan. 1934-yilda Britaniya Hindistoni unga Xon Sohib unvonini beradi. U Jessore tuman kengashi aʼzosi boʻlib ishlagan.

1937-yilda Bengal qonunchilik assambleyasiga Jenaidah saylov okrugidan Butun Hindiston musulmonlar ligasi nomzodi sifatida saylangan. Assambleyada u boshlangʻich taʼlimni bepul qilish toʻgʻrisidagi qonun loyihasini kiritdi. Ahmad Ali 1938-yilda Xon Bahodir unvoni bilan taqdirlangan.

Vafoti 
Enayetpuriy 1959-yil 4-yanvarda Sharqiy Bengaliya, Pokiston, Jessor tumanidagi Enayetpur shahrida vafot etdi.

Manbalar 

1959-yilda vafot etganlar
1898-yilda tugʻilganlar
Pokistonlik yozuvchilar
Bengaliyalik yozuvchilar
Bengal siyosatdonlari
Sayyid Muhammad Zamon

Articles with hCards

Qozi Sayyid Muhammad Zamon (taxminan hijriy 1170-yil/milodiy 1756-yilda vafot etgan) — hozirgi Haryana shtatining Mevat okrugida Sakras shariat qonunlariga muvofiq ish tutadigan qozi boʻlgan.

Biografiyasi 
Muhammad Zamon (vafoti taxminan 1170 hijriy/1756 milodiy) otasining izidan borib, Qozi Shahr (shahar qozisi) boʻldi. Uning islomiy huquqshunos sifatidagi koʻplab hukmlarining nusxalari Tijara shahridagi Hakim Sayid Karam Husayn kutubxonasida saqlangan. Tibbiyot sohasida mutaxassis va shuning uchun ham koʻplab kasalliklarni davolashi bilan mashhur boʻlgan. Sayohat va ekskursiyani yaxshi koʻrargan.

Oilasi 
Muhammad Zamon Gardezi Sadoat oilasidan boʻlibb, Sayid Hayatullohning oʻgʻli edi (hijriy 1135-yil/milodiy 1722-yil vafot etgan). 

U Muhammad Qozim ibn Qozi G‘ulom Murtazoning qizi va Qozi Badruddinning ona tomonidan nabirasi Bibi Asalatga uylangan (hijriy 1169-yil, Ramazonning 6-kunida/milodiy 1755-yil vafot etgan). 

Badruddin Farmon (qirollik buyrugʻi) ba-Mohr „Sadrus Sudoor“ Saaduddinni Moʻgʻul imperatorlari Muhammad Shoh tomonidan hijriy 1141-yil, Rabiusson oyi/milodiy 1728-yilda qabul qildi. Muhammadshohdan yana ikkinchi qirollik ordeni unga hijriy 1154-yil, Zulhijja/milodiy 1741-yilda berildi.

Uning Qozi Sayid Muhammad Rafi ismli bir oʻgʻli boʻlgan.

Yana qarang 

 Hakim Sayyid Karam Husayn
 Hakim Sayyid Zillur Rahmon
 Sayyid Ziaur Rahmon

Manbalar 

Tugʻilgan yili nomaʼlum boʻlgan kishilar
Hanafiylar
1756-yilda vafot etganlar
Azizul Haq

Muftiy Azizul Haq ( ; 1903 — 1961) hozirgi Bangladeshlik islom olimi va ijtimoiy islohotchi hisoblanadi. U Al-Jomiah al-Islomiyah Patiya asoschisi va uning birinchi kansleri bo'lib ishlagan.

Ilk faoliyati va ta'limi 
Azizul Haq 1903-yilda Bengaliya prezidentligining Chittagong okrugi Patiya shahridagi Charkanai shahrida munshiy musulmon bengal oilasida tug‘ilgan. O‘n bir oyligida otasi Mavlono Nur Ahmaddan ayrildi. Azizul Haq o‘n bir yoshga to‘lganida onasidan ham ayrilgan. Shundan so‘ng u otasi tomonidan bobosi Munshi Surat Ali qo‘lida tarbiyalanadi.

1914-yilda bobosi uni Al-Jomiah al-Arabiyah al-Islomiyah Jiriyga olib boradi va u yerda Azizul Haqni direktori Shoh Ahmad Hasan nazorati ostida ishonib topshiradi.

Haq Meshkatni tamomlagan yili Shoh Ahmad Hasan keyingi yili madrasada Hadis bo'limi tashkil etilishini e'lon qildi. 1924-yilda Haq hadis ilmini tamomlab, qoʻshimcha taʼlim olish uchun Hindistonga joʻnab ketadi. U Saxaranpur tumanidagi Darul Ulum Deoband va Mazohir Ulumda tahsil olgan. U Ashraf Ali Tahonaviy qo'l ostida to'qqiz oylik ta'limni o'tkazgandan so'ng Bengaliyaga qaytib keladi.

Faoliyati 
Azizul Haq Jiriy huzuriga qaytib, 1927-1940-yillarda madrasa muftiysi va mufassiri (Qur’on tafsiri olimi) bo‘lib ishladi. Azizul Haq ustozi Zamiriddin Ahmad homiyligida 1938-yilda Zamiriya Qosimul Ulum nomli madrasa tashkil etadi. Keyinchalik u al-Jomia al-Islomiyah Patiya nomini oladi va islom universitetiga aylantiriladi. Umrining qolgan qismini shu madrasa rektori sifatida o‘tkazdi.

Shaxsiy hayoti 
Jiri madrasasida muallim bo‘lib ishlagan vaqtida Azizul Haq Harinhayn (G‘arbiy Patiya)lik Badiur Rahmon Saudagarning qiziga uylangan. Bu nikohdan ularning uch o'g'il va to'rt qizi bor edi.

Vafoti 

Haq 1961-yil 3-martdagi juma namozi oldidan, 63 yoshida vafot etdi. Uning janozasi (janoza namozi) Abdul Karim Madaniy (Anderkilla Shohi Jome masjidi imomi) tomonidan Jamiya Patiya maydonida o'qildi. Haq keyinchalik madrasa qabristoniga dafn qilindi, mazkur joy hozir Maqbara-i-Azizi nomi bilan mashhur.

Manbalar

Adabiyotlar 

 
 
 
 
 Tazkira-e-Aziz, Sultan Zauq Nadvi
 Yaad-e-Aziz
 

Muftiylar
1961-yilda vafot etganlar
1903-yilda tugʻilganlar
Deobandiylar
Sunniy musulmon ulamolar
Hanafiy fiqh ulamolari
Darul Ulum Deoband ulamolari
Bengal musulmon Islom olimlari
XX asrda Bengaliya
Naybin

Naybin (, romanizatsiya qilinganda Nāybīn) — Eronning Gʻarbiy Ozarbayjon ustoni, Urmiya tuman okrugi Markaziy tumani tarkibidagi Torkaman okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Naybin aholisi 422 nafarni tashkil qilib, ular 109 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Abdulaziz al-Buxoriy

Abdulaziz al-Buxoriy ( — Alouddin Abdulaziz ibn Ahmad ibn Muhammad al-Buxoriy) — hanafiy faqihi.

Hayoti 
Abdulaziz Ahmad al-Buxoriy, asosan, usul al-fiqh ilmiga doir yozgan asarlari bilan tanilgan. Olimning hayoti haqida maʼlumotlar ko‘p emas. Fiqh taʼlimini amakisi Faxruddin Muhammad al-Maymurg‘iy va Hofizuddin Muhammad al-Buxoriylardan olgan. Shogirdlari orasidan Qavomuddin Muhammad al-Kokiy va Jamoluddin Umar al-Habboziy kabi mashhur hanafiy olimlari yetishib chiqqan.

Asarlari 
1. „Kashf al-asrār fӣ sharh usӯl al-Bazdavӣ“. Mazkur kitob al-Pazdaviyning hanafiy mazhabi usul al-fiqhiga oid asarining sharhi bo‘lib, muallif asarni yozishda Imom al-Gʻazzoliyning „Mustasfā“ nomli asaridan ham foydalangan.

2. „Kashf al-asrār“ asari keyingi davr olimlari uchun ham muhim manba bo‘lib xizmat qilgan. Asar Qohira (1890-yil) va Istanbulda (1890-1891-yillar) to‘rt jildda nashr qilingan.

3. „Tahqӣq“ („Gʻā­ya at-tahqӣq“ yoki „Sharh al-Husāmӣ“). Usul al-fiqhga oid mazkur asar Husomuddin al-Axsikatiyning „Muntaxab“ nomli asariga yozilgan sharh hisoblanadi. Asar 1871-yil va 1876-yillarda Lakhnavda nashr qilingan.

Abdulaziz Ahmad al-Buxoriy fiqhiy asarlarga ham baʼzi sharhlar yozgan, jumladan, Burhonuddin al-Marg‘inoniyning „Al-Hidāya“ asarini sharh­lashni boshlagan, ammo bu sharhini tugatmasdan, aynan „Kitāb an-nikāh“ bobiga yetganda vafot etgan. Shuningdek, uning „Risāla fӣ taxrӣj masāil zavi-l­-arhām fi-l-farāiz“, „Al-Arbaʼӯn fi-l-hadӣs“, „Kitāb al-afniya“ asarlari ham bor.

Adabiyotlar 

 Abdulaziz al-Buxoriy. Kashf al-asrār. — Is­tanbul: 1892. I, 3-4;
 Al-Qurashiy. Al-Javāhir al-muziyya. — Qohira: 1978-79. II, 428;
 Ibn Qutlub­g‘o. Tāj at-tarājim. — Bag‘dod: 1962. 35;
 Hoji Xalifa. Kashf az-zunӯn. I, 112; II, 1395;
 Az-Zirikliy. Al-Aʼlām. — Qohira: 1954-59. IV, 137;
 Kahhola. Mu’jam al-muallifӣn. — Damashq: 1957-61. V, 242;
 Brockelmann. GAL. Suppl., I, 637, 654; II, 268;
 Seyyid Bey. Üsül-i Fıkıh. — İstanbul: 1333. 53-54, 193;
 Fahrettin Atar. "Abdülazîz el-Buhârî". TDV İA. — İstanbul: 1988. I, 186-187.

Manbalar 

Tarixiy shaxslar
Kishilar
Olimlar
Shayx Shamzin

Sheyx Shamzin (, romanizatsiya qilinganda Sheykh Shamzīn) — Eronning Gʻarbiy Ozarbayjon ustoni, Urmiya tuman okrugi tarkibidagi Silvaneh tumani, Targavar okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Sheyx Shamzin aholisi 413 nafarni tashkil qilib, ular 70 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Muhammad Solih Bengaliy

Shayx Muhammad Solih Bengaliy (, ) —18-asr ulamosi va bengaliyalik oʻqituvchi. Abdulhay al-Luknaviy va Muhammad Ishoq Bahti asarlarida tilga olinib, islom fiqhi, uning asoslari, hikmat, kalom va mantiq sohalarida yetakchi olimlardan biri sifatida taʼriflanadi.

Biografiyasi 
Muhammad Solih Bengaliyadan kelib chiqqan, shuning uchun tarixiy adabiy asarlarda uning ismiga Bengaliy suffiksi qoʻshiladi. Shimoliy Hindistonda Gopamau qozisi Shihob ad-Din huzurida islom ilmlarini oʻrgangan. Shundan soʻng Boburiylar saroyida qozi boʻlib xizmat qilgan Shoh Abdurrahimning ustozlari boʻlgan Mirzohid Xaraviyning (vaf. 1689) haloqasiga qoʻshiladi. Keyin Solihning oʻzi islom ilmidan muallim boʻldi. Uning koʻplab shogirdlari orasida sobiq ustozi Shihob ad-Dinning oʻgʻli Qutb ad-Din ham bor edi, u ham qozi boʻlgan

Manbalar 

Oʻlgan yili nomaʼlum boʻlgan kishilar
Tugʻilgan yili nomaʼlum boʻlgan kishilar
XVIII asr musulmon teologlari
XVIII asrda vafot etganlar
Moqaddam

Moqaddam () — Eronning Gʻarbiy Ozarbayjon ustoni Urmiya tuman okrugi Markaziy tumani tarkibidagi Torkaman okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Moqaddam aholisi 349 nafarni tashkil qilib, ular 95 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Maqsudulloh

Maqsud Ulloh ibn Tanoʻ Ullloh ibn Hijr Ullloh al-Gʻoziy ( 1961-1883), yoki oddiygina Maqsudulloh (), Talgasiyaning birinchi piri Darbar Sharif sifatida tanilgan Bengal Deobandiy islom olimi edi. U Ashraf Ali Tanviyning shogirdi boʻlgan va Katta Barisal hududida koʻplab qoumi madrasalariga asos solgan.

Yoshligi va oilasi 
Maqsudulloh 1883-yilda Bengaliya prezidentligining Backergunge tumanida joylashgan Jalakatining Talgasia qishlogʻida Gʻoziylarning Bengal musulmon oilasida tugʻilgan. Uning otasi Moulvi G‘ozi Sanoulloh 1898-yilda haj ziyoratidan qaytayotganda vafot etgan, shuning uchun Maqsudulloh asosan onasi Amina Xotun va otasi tomonidan bobosi Moulvi G‘ozi Hijrullohning qo‘lida tarbiyalangan.

Taʼlimi 
Maqsudulloh yoshligidayoq Qur’on yod olishni tugatgan. Uning bobosi Moulvi G‘ozi Hijrulloh uni yaqin atrofdagi Kachua madrasasiga olib borib, Kalkiniy Said Ahmad qo‘liga ishonib topshirdi. Ahmad Kachuadagi oʻqishni tamomlagach, Maqsudullohga Hindistonga borishni va Dorul Ulum Deoband seminariyasiga oʻqishga kirishni buyuradi. Maqsudulloh 1906-yilda Deobandga jo‘nab ketadi va u yerda bir necha yil davomida islomiy ilmlarni davom ettirdi. Deoband davridagi boshqa Barisali talabalari orasida Zaynul Abedin, Muhammad Yasin, Mansur Ahmad va Fajruddin bor edi. Maqsudulloh Ashraf Ali Tanviyning shogirdi va muridi boʻldi. Tanvi keyinroq uni Hasanpurlik Ali Ahmad qo‘liga o‘qishga yuboradi. Maqsudulloh Hasanpur va Sahronpurda bir oz vaqt oʻqib, keyin 1916-yilda Deobandga qaytib keldi hamda u yerda toʻrt tariqada bir necha kun ichida Sanviydan xalifat (ruhiy vorislik) unvonini oldi.

Faoliyati 
Maqsudulloh 1919-yilda Bengaliyaga qaytadi. Keyinchalik uzoq yillar Kachua madrasasiga mudir etib tayinlanadi. So‘ng u Dars-i Nizomiy o‘quv dasturi asosida Katta Barisal mintaqasidagi ilk qaumi muassasalaridan biri bo‘lgan ota-bobolari Talgacchia qishlog‘ida Madrasa-e-Ashrafia Emdadiani tashkil qiladi. Shuningdek, u „Baytul Mamur“ nomi bilan mashhur madrasaga tutash masjid ham qurdiradi. Maqsudulloh keyinchalik Barisalda Ashraful Ulum Barisal, Latabuniya madrasasi, Kayxali madrasasi va Bhandariyadagi Paikxali Maqsudul Ulum madrasasi kabi yana koʻplab madrasalar ochadi.

1947-yil 13-dekabrda Chavkbazar Jome Ebadulloh masjidida Sayid Mahmud Mustafo raisligida maslahat konferensiyasi boʻlib oʻtdi. Anjumanda Buyuk Barisalning yirik ulamolari, jumladan, Mahmudiya madrasasini tashkil etishda yordam bergan Talgasiyalik Maqsudulloh ham ishtirok etgan.

Vafoti 
Maqsudulloh 1961-yilda vafot etgan va Talgasiya Darbar Sharifda dafn etilgan. Uning o‘rniga Shohidulloh Ashrafiy kabi avlodlari pir bo‘lgan.

Yana qarang 

 Abdur Rahim (ulamo)
 Delvar Hussain Sayyidi
 Sarsina pirining asoschisi: Nesariddin Ahmad
 Sayid Fazlul Karim, sobiq Charmonai piri

Manbalar 

Deobandiylar
Hanafiylar
1883-yilda tugʻilganlar
1961-yilda vafot etganlar
Darul Ulum Deoband ulamolari
Bengal musulmon Islom olimlari
XX asrda Bengaliya
XIX asrda Bengaliya
Malibagʻ

Malibag — Bangladesh poytaxti Dakkadagi mahalla nomi. Shahjahanpur Thana tarkibiga kiradi. “Mali” so‘zi bog‘bon, “bag‘” so‘zi esa bog‘ degan ma’noni bildiradi. Demak, “Malibagʻ” so‘zining lug‘aviy ma’nosi bog‘bonning bog‘i yoki mahallasidir. Bu Mag‘bozor yaqinidagi aholi zich joylashgan hudud. Bu hududda ko'plab biznes do'konlari, bozorlar, ofislar, maktablar va kollejlar joylashgan. Bu yer Dakka shahrining eng gavjum transport nuqtalaridan biri.

Manbalar 

Bangladesh hududiy birliklari
Shirali (Kirmonshoh)

Shirali (, romanizatsiya qilinganda Shīr‘alī) — Eronning Kermanshah ustoni, Kirmonshoh tuman okrugi Markaziy tumani tarkibidagi Miyan Darband okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Shirali aholisi 83 nafarni tashkil qilib, ular 18 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Koreh Jub

Koreh Jub (, romanizatsiya qilinganda Koreh Jūb; shuningdek, Kūreh Jūb nomi bilan ham mashhur) — Eronning Kermanshah ustoni, Kirmonshoh tuman okrugi tarkibidagi Firuzobod tumani, Sar Firuzobod okrugiga qarashli qishloq. 2006-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Koreh Jub aholisi 20 nafarni tashkil qilib, ular 4 ta oiladan iborat boʻlgan.

Manbalar 

Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Toʻqimachi (stadion, Fargʻona)

Toʻqimachi stadioni — Fargʻona shahridagi koʻp maqsadli stadion. Bino mahalliy toʻqimachilik fabrikasiga tegishli. Stadiondan Oʻz vaqtida mahalliy Toʻqimachi va viloyatning bosh jamoasi Neftchi klublari foydalangan. Stadionda asosan Toʻqimachi klubi Oʻzbekiston Birinchi ligasi baxslarida maydongga tushgan. Hozirgi kunda stadionda Bolalar va oʻsmirlar sport maktabi foydalnmoqda.

Tarixi

Havolalar 

 Dunyo stadionlari - Toʻqimachi 

Oʻzbekistondagi futbol stadionlari
Murodpur

Murodpur — Hindistonning Panjob shtati Jalandhar tumani Jalandhar–Idagi qishloq. U tuman markazidan 23 kilometr (14 milya) uzoqlikda joylashgan. Qishloqni qishloq aholisi orasidan saylangan vakil Sarpanch boshqaradi.

Demografiya 

2011-yil holatiga ko'ra qishloqda jami 53 ta xonadon mavjud. Umumiy aholi soni 275 nafar. Shundan 146 nafar erkaklar, 129 nafar ayollar.

Manbalar

Havolalar 
 Tourism of Punjab
 Census of Punjab