MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Baba Adam masjidi

Baba Adam masjidi (, ) Bangladeshning Munshiganj tumanidagi Rampal ittifoqiga qarashli Qodi Qasba qishlogʻida joylashgan masjiddir. U 1483-yilda Malik Kafur tomonidan Jaloliddin Fatehshoh davrida jome masjidi sifatida foydalanish uchun qurilgan. 15-asrda yashagan musulmon voizi Baba Adam Shahidning qabri bino yaqinida joylashgan.

Tarixi 

Sharqdagi markaziy eshik tepasiga oʻrnatilgan arab xattotchilik uslubidagi yozuvga koʻra, masjid hijriy 888-yil rajab oyida (milodiy 1483-yil avgust/sentyabr) Bengal sultoni Jaloliddin Fatehshoh davrida qurilgan. U Sultonning zobitlaridan biri Malik al-Muazzam Molik Kafur tomonidan bunyod ettirilgan. Tarixchi Ahmad Hasan Doniyning yozishicha, Kafur habash millatiga mansub edi. Hozirda arxeologiya boʻlimi qoshidagi qoʻriqlanadigan yodgorlik sirasiga kiruvchi masjid taʼmirlangan va yaxshi holatda saqlab qolingan.

Arxitekturasi 
Masjid ikki yoʻlak va uchta qismga boʻlingan, gʻarbdagi devorning orqa tomoni uch qismga ajratilgan, uning oʻrta qismida koʻp qirrali bezakli ark paneli mavjud. Gʻishtdan qurilgan bino ikki qatorga boʻlingan oltita bir xil shakldagi gumbaz bilan qoplangan. Sakkiz qirrali ikkita mustaqil nozik qora bazalt ustunlar zanjir va qoʻngʻiroq naqshlari bilan bezatilgan. Tosh ustunlar oltita gumbazning ikki markazli qirralarini tutib turadi.

Barcha kirish eshiklari va mehroblar toʻrtburchak ramka ichida joylashtirilgan. Janubiy va shimoliy devorlarida toʻrtburchak nishlar mavjud. Koʻp gumbazli masjidning minorasi yoʻq. Markaziy eshikning ikkala tomonida ikkita koʻp burchakli toʻrtburchak panellar oʻrnatilgan. Arklar qirrali kichik ustunlar ustida mustahkam qilib ishlangan va chiroyli terakota gulli naqsh va osma bezaklar bilan bezatilgan. Fasad bezaklarining bu turi Shahzodpur (Sirajganj) masjidida ham uchraydi.

Galereya

Yana qarang 
 Bengal sultonligi

Manbalar 

Bangladeshdagi masjidlar
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Pak Chi Sun

Pak Chi Sun (1908-yil 22-noyabr, Olginskiy tumani, Primorsk oʻlkasi, Amur viloyati, Rossiya imperiyasi – 1994-yil 15-iyun) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozining zveno aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Pak Chi Sun 1908-yil 22-noyabrda Olgin tumanidagi qishloq aholi punktlaridan birida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. U mahalliy boshlangʻich maktabning 4-sinfini tamomlagan. 1933-yildan Suchan tumanidagi „Kommunistikeskiy put“ kolxozida oddiy kolxozchi boʻlib ishlashni boshlagan. 1937-yilda O‘zbekiston SSR, Toshkent viloyatining Yuqori Chirchiq tumanidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. Keyinchalik Pak Chi Sun 1938-yildan oddiy kolxozchi, dala mudiri, shuningdek, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozining ombor mudiri boʻlib ishlagan. 

1950-yilda Park Chi Sun jamoasi 16 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 85,4 sentnerdan yashil kanop poyasi yigʻib olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 17-iyuldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, O‘roq va Bolg‘a oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Unga urush yillardagi mehnati uchun „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali berilgan.

Pak Chi Sun nafaqaga chiqqunga qadar kolxozda ishlagan. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan. U 1994-yil 15-iyunda vafot etgan. Yuqori Chirchiq tumanidagi sobiq „Pravda“ kolxozi qabristoniga dafn etilgan (bugungi kunda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Guliston“ fermer xoʻjaligi).

Mukofotlari 
 "Sotsialistik Mehnat Qahramoni" unvoni
 Lenin ordeni
 „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Rossiya imperiyasida tugʻilganlar
Lim Chan Yur

Lim Chan Yur (1903-yil 13-sentyabr, Koreya – 2000-yil 21-avgust) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumani, „Pravda“ kolxozi aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1954).

Hayoti 
Lim Chan Yur 1903-yil 13-sentyabrda Koreyada oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. U yoshligida yetim qolgan. Keyinchalik qarindoshlari bilan birga Rossiya imperiyasining Primorsk viloyatiga koʻchib oʻtgan. 1922-yilda yetti yillik koreys maktabini tamomlagan. 1924-yildan Olginskiy tumanidagi fermada ishchi boʻlib ishlagan. 1927-yildan baliqchi, 1932-yildan Budennovskiy tumanidagi sariyogʻ zavodida yogʻ bosuvchi boʻlib ishlagan. 1937-yilda O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. 1938-yildan Fargʻona viloyati Zagotzern Namangan boʻlimi yuklovchisi boʻlib ishlagan. 1940-yildan Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ gazetasi nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, dala mudiri boʻlib ishlagan.

Lim Chan Yur mehnat faoliyatidagi katta yutuqlari uchun 1952-yilda Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

1953-yilda Lim Chan Yur zvenosi 15,2 gektar maydondan gektariga oʻrtacha 120,4 sentnerdan yashil jut poyasini olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1954-yil 8-fevraldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, "Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida qatnashgan va sovrindor boʻlgan.

Lim Chan Yur „Pravda“ gazetasi nomidagi kolxozda nafaqaga chiqqunga qadar ishlagan. Kasaba uyushmasi ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan. U 2000-yil 21-avgustda vafot etgan va „Pravda“ gazetasi nomidagi sobiq kolxoz qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1953, 1954)
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1951)

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar
Li Bon Sik

Li Bon Sik (1926-yil 14-yanvar, Uzoq Sharq oʻlkasi, Vladivostok tumani, Suchan tumani, Voroshilovka qishlogʻi – 2000-yil) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanining „Pravda“ kolxozi aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Li Bon Sik 1926-yil 14-yanvarda Suchan tumani (hozirgi Partizan tumani) Voroshilovka qishlogʻida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan birga O‘zbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus aholi punktiga surgun qilingan. 1942-yilda toʻliq boʻlmagan oʻrta maʼlumot olgan, Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozidagi toʻliq boʻlmagan oʻrta maktabning 6-sinfini tugatgan. Maktabdan soʻng oʻsha kolxozda oddiy kolxozchi boʻlib ishlagan. 1943-yilda mehnat frontiga chaqirilgan. Komi Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining Uxta shahrida daraxt kesish ishlarida ishlagan.

Li Bon Sik 1946-yilda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxoziga qaytib, u yerda oddiy kolxozchi, brigada boshligʻi, dala brigadasi brigadiri, yem-xashak olish boʻyicha brigadir, texnik ekinlar brigadiri lavozimlarida ishlashni davom ettirgan.

1950-yilda Li Bong Sik boʻlinmasi 17,5 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 102,8 sentnerdan yashil kanop poyasi olgan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 17-iyuldagi farmoni bilan u Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1951-yilda u KPSS aʼzoligiga qabul qilingan. 1957-yilda Moskvada boʻlib oʻtgan VI Butunjahon yoshlar va talabalar festivalida qatnashgan.

Li Bon Sik kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr hisoblangan. U 2000-yilning yozida vafot etgan va Sobiq „Pravda“ kolxozi (hozirgi Yuqori Chirchiq tumanidagi „Guliston“ fermer xoʻjaligi) qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni
 Mehnat Qizil Bayroq ordeni (1954)
 „1941-1945 yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali
 „Mehnatdagi jasorat uchun“ medali (1953)
 „Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan“ medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar

Havolalar 
 Герман Ким, Энциклопедия корё сарам. Герой Социалистического Труда Ли Бон Сик

2000-yilda vafot etganlar
Yuqori Chirchiqda vafot etganlar
Atala masjidi (Jaunpur)

Atala masjidi Hindistonning Uttar-Pradesh shtatidagi Jaunpur shahrida XIV asrda qurilgan masjiddir. Shahi Qila qal’asidan 300 metr, jome masjididan 1 km uzoqlikda joylashgan. Masjid Jaunpurdan 2.2 km shimoli-sharqda, Zafaroboddan 7.3 km shimoli-gʻarbda, Mariaxudan 16,8 km shimoli-sharqda, Kerakatdan 26.3 km shimoli-gʻarbda oʻrnashgan.

Tavsifi 
Milodiy 1377-yilda Firuzshoh Tugʻloq Devi ibodatxonasini buzib masjid qurilishini boshlaydi. Masjid 1408-yilda Jaunpur sultoni bo‘lgan Ibrohimshoh Sharqiy tomonidan qurib bitkazilgan.

Masjidning balandligi 100 futdan oshadi. Kirish uchun uchta ulkan shlyuz mavjud. Masjidning umumiy perimetri 248 futni tashkil etadi. Uning qurilishi 1393-yilida Firuzshoh tomonidan boshlangan.

William Hodges oʻzining „Select Views in India (Hindistondagi koʻrinishlarini tanlang)“ kitobida bu masjid haqida yozadi.

Masjidning markaziy hovlisida Madarsa Din Dunia nomli madarasa joylashgan. Masjid Hindiston Arxeologiya direksiyasining (UP) yodgorliklari/arxeologik tadqiqotlar obidalari roʻyxatiga va Hindiston arxeologik tadqiqot yodgorliklari roʻyxatiga kiritilgan.

Arxitekturasi 
Markaziy gumbaz yerdan deyarli 17 metr balandlikda joylashgan, lekin baland minora (23 metr) tufayli old tomondan toʻliq koʻrinmaydi.

Yana qarang 

 Shahi koʻprigi
 Jome masjidi, Jaunpur

Manbalar

Adabiyotlar 
 Mishel, Jorj (tahrir). Islom olami meʼmorchiligi: uning tarixi va ijtimoiy maʼnosi. London: Temza va Gudson, 272.
 Nath, R. 1978 yil. Sultonlik arxitekturasi tarixi. Yangi Dehli, Abhinav nashrlari, 98-100.
 Uilyams, Jon A. va Karolin. 1980 yil. Musulmon Hindiston arxitekturasi. 4-toʻplam: Jaunpur sultonligi taxminan 1360-1480 yillar. Santa Barbara, Kaliforniya: Visual Education, Inc.

Havolalar 

 ATALA MASJID/JAUNPUR
 Sharqi Jaunpur qirolligining merosi
 Kolumbiya taʼlim maqolasi
15-asr masjidlari
Uttar Pradeshdagi masjidlar
Kim Pen Cher

Kim Pen Cher (ruscha: ismi Kim Andrey; 1916-yil 17-dekabr, Olginskiy tumani, Primorsk viloyati – 1976-yil 17-dekabr, Yuqori Chirchiq tumani, Oʻzbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Yuqori Chirchiq tumanining „Pravda“ kolxozi aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1949).

Hayoti 
Kim Pen Cher 1916-yil 17-dekabrda Primorsk viloyatining Olginskiy tumanidagi aholi punktlaridan birida oddiy dehqon oilasida tugʻilgan. 1935-yilda yetti yillik maktabni tamomlagan. 1935-yildan Posyet koreys pedagogika bilim yurtida tahsil olgan. 1937-yilning birinchi yarmida u Oʻrta Osiyoga surgun qilishdan qochib, Yoqutistonda ishlagan. Aldan viloyatidagi Lebedinskiy va Samodumovskiy oltin konlarida koreys brigadasi tarkibida ishlagan (1937–1940).

Kim Pen Cher 1940-yilda Toshkent viloyatiga surgun qilingan qarindoshlari oldiga borib, u yerda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozida ishchi boʻlib ishlagan (1940–1941). Ulugʻ Vatan urushi yillarida mehnat frontiga chaqirilgan. Kim Pen Cher 1941–1946-yillarda Toshkentdagi 84-sonli aviatsiya zavodida ishlagan. Soʻngra 1946–1950-yillarda Yuqori Chirchiq tumanidagi „Pravda“ kolxozida chorvador, katta chorvador boʻlib ishlagan.

U 1949-yilda 21 bosh toychoq hamda 21 bosh sigir boqqan. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1949-yil 21-iyuldagi farmoni bilan Lenin ordeni, „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Kim Pen Cher 1951-yildan 1976-yilgacha „Pravda“ kolxozi fermasida veterinar boʻlib ishlagan.

U 1976-yilda Toshkentda vafot etgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni
 Lenin ordeni
 „Oʻroq va Bolgʻa“ oltin medali

Manbalar 

Toshkentda vafot etganlar
Ten Man Bok

Ten Man Bok, shuningdek, Ten Manbok (1925 yil, Krounovka, Nikolsk-Ussuriysk tumani, Primorsk oʻlkasi, Uzoq Sharq Respublikasi) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumani „Polyarnaya zvezda“ kolxoz aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1949).

Hayoti 
Ten Man Bok 1925-yilda Nikolsk-Ussuriysk tumani Krounovka qishlogʻida dehqon oilasida tugʻilgan. Deportatsiya davrida u 1937-yilda ota-onasi bilan birga Oʻzbekiston SSRning Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. Oʻrta maktabning oltinchi sinfini tamomlagan.

Ten Man Bok 1949-yilda Butunittifoq leninchi kommunistik yoshlar soyuziga qabul qilingan. Keyinchalik Ten Man Bok Oʻrta Chirchiq tumanidagi „Polyarnaya zvezda“ kolxozida irrigator, sholichilik brigadasi aʼzosi boʻlib ishlagan.

1948-yilda Ten Man Bokning boʻlinmasi 5,1 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 81 sentner sholi oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1949-yil 18-maydagi farmoni bilan „Kolxozda barcha turdagi majburiy topshiriqlar va shartnomalarni toʻliq bajargani, sugʻoriladigan yerlarda qishloq xoʻjaligi mahsulotlari, sholidan yuqori hosil olgani uchun“ Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Shuningdek, „1948-yilda MTS ishi uchun natura toʻlovlari va 1949-yil bahorgi ekinlarni ekish uchun tayyorlash, ularni toʻliq miqdorida urugʻlik bilan taʼminlashdagi ishtiroki uchun“ Lenin ordeni hamda "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali berilgan. Urush yillardagi mehnati uchun „1941—1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali topshirilgan. U bir necha bor Xalq xoʻjaligi yutuqlari Butunittifoq koʻrgazmasida ishtirok etgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni
 „1941—1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Yashayotgan insonlar
1925-yilda tugʻilganlar
Markaziy Mahallu juma masjidi (Muvattupuja)

Markaziy Mahallu juma masjidi – Hindistonning Kerala shtatidagi Muvattupuja shahridagi Juma masjidi. Inshoot qashshoqlik, kasalliklarga barham berishga qaratilgan hamda kambagʻal va nochor odamlarga yordam berish maqsadida qurilgan. Inshootning maqsadlari – ishsizlikni yoʻq qilish, taʼlim islohotlarini oʻtkazish va islom jamiyatini shon-shuhratini oshirishdan iborat.

Aʼzolari 
2011–2021-yillardagi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, mahalla 1824 oila va jami 8960 kishini (4594 erkak va 4366 ayol) oʻz ichiga olgan 11 blokdan iborat. Mahallaning barcha aʼzolari Mahallaning rivojlanishi va farovonligi yoʻlida birgalikda faoliyat olib boradi.

Masjid Muvattupujadagi Kavumkara bozorida joylashgan.

Tarixi 

Markaziy Mahallu jamoati taʼmiri 1900-yillarning boshlariga toʻgʻri keladi. 1927-yilda Juma masjidi uchun yer sotib olingan. U 1927-yil 19-fevralda (1346-yilning shaʼbon oyida 27-sanasida) tashkil etilgan boʻlib, u yerda birinchi juma namozi oʻqilgan.

Manbalar

Havolalar 

 Rasmiy Facebook sahifasi
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Keraladagi masjidlar
Ton Ben Xun

Ton Ben Xun, shuningdek, Ton Benxun, Ton Pen Xun, Don Be Un (1905-yil 11-iyul, Primorsk viloyati, Janubiy Ussuriysk tumani, Chafigu qishlogʻi – 1981-yil 26-avgust, Oʻrta Chirchiq tumani, Toshkent viloyati, Oʻzbekiston SSR) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumanidagi „Polyarnaya zvezda“ kolxozining aʼzosi. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1950).

Hayoti 
Ton Ben Xun 1905-yilda Primorsk viloyatining Janubiy Ussuriysk tumanidagi Chafigu qishlogʻida (boshqa maʼlumotlarga koʻra 1906-yil 14-martda Koreyada) dehqon oilasida tugʻilgan. 1930-yildan Primorsk viloyatidagi „Qizil partizan“ kolxozida oddiy kolxozchi boʻlgan. 1937-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan.

1937-yildan Fargʻonadagi sariyogʻ zavodida ishchi. 1941-yildan Oʻrta Chirchiq tumanidagi „Polyarnaya zvezda“ kolxozida oddiy kolxozchi, dala brigadasi rahbari, qorovul boʻlib ishlagan.

1949-yilda Ton Ben Xun jamoasi 37-gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 29,4 sentnerdan bugʻdoy oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1950-yil 18-sentyabrdagi farmoni bilan „Kolxozda barcha turdagi majburiy topshiriqlar va shartnomalarni toʻliq bajargani, sugʻoriladigan yerlarda qishloq xoʻjaligi mahsulotlari, sholidan yuqori hosil olgani uchun“ Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Shuningdek, „1948-yilda MTS ishi uchun natura toʻlovlari va 1949-yil bahorgi ekinlarni ekish uchun tayyorlash, ularni toʻliq miqdorida urugʻlik bilan taʼminlashdagi ishtiroki uchun“ Lenin ordeni hamda "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali berilgan.

1967-yilda nafaqaga chiqqunga qadar „Polyarnaya zvezda“ kolxozida ishladi. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan. U shu kolxozning markaziy hududida yashagan. 1981-yil avgust oyida vafot etdi. Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumani, Kim Pen Xva nomidagi sobiq kolxoz qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni
 „1941—1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда — казахстанцы, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
 Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Советские корейцы Казахстана, Алматы, 1992
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Кан Г. В., История корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Г. Н., Мен Д. В., История и культура корейцев Казахстана, Алматы: Гылым, 1995
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Oʻzbekistonda dafn etilganlar
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1981-yilda vafot etganlar
26-avgustda vafot etganlar
1905-yilda tugʻilganlar
11-iyulda tugʻilganlar
Karaviq

Karaviq  (forscha: كرويق , Karavīq deb ham romanizatsiya qilinadi, shuningdek, Karavī, Karvigh, Keyāralī, Kiarali, va Kyaraly nomlari bilan ham keng tarqalgan) – Eronning Sharqiy Ozarbayjon ustonining Vorzikon shahristoniga qarashli qishloq. 2006-yil aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, qishloqning aholisi 257 nafarni tashkil etadi.

Manbalar 

Eron
Eron aholi punklari
Aholi yashash punktlari
Aholi punktlari
Xe Donyun

Xe Donyun, shuningdek, Xae Dong Yun, Xye Dong-Yun, Xye Do Yun (1896-yil, Songjin okrugi, Shimoliy Hamgyong viloyati, Koreya – oʻlim sanasi nomaʼlum) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Oʻrta Chirchiq tumanidagi „Polyarnaya zvezda“ kolxozining rahbari. Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Xe Donyun 1896-yilda Koreyaning Shimoliy Hamgyong provinsiyasi, Songjin tumanida dehqon oilasida tugʻilgan. 1909-yildan Primorsk viloyatida yashagan. 1930-yillarning boshidan Shkotovskiy tumanidagi „Qizil partizan“ kolxozida oddiy kolxozchi boʻlib ishlagan. 1937-yil kuzida yapon militaristlarining Xitoyga bostirib kirishidan koʻp oʻtmay, SSSRning Uzoq sharq oʻlkasidagi aholini boshqa hududlarga koʻchirish boshlangan va Xe Donyun 1937-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. 1940-yildan oddiy kolxozchi, Oʻrta Chirchiq tumanining „Polyarnaya zvezda“ kolxozida (1974-yildan – Kim Peng Xva nomidagi kolxoz) koʻp yillik oʻtlarni yetishtirish dala mudiri boʻlgan.

1950-yilda Xe Donyun boʻlinmasi 21,4 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 149,7 sentner koʻp yillik oʻt pichanini yigʻib oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 1-noyabrdagi farmoni bilan u Lenin ordeni va "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan. Urush yillardagi mehnati uchun „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali berilgan.

Xe Donyun 1968-yilda nafaqaga chiqqunga qadar „Polyarnaya zvezda“ kolxozida ishladi. Kasaba uyushma ahamiyatiga ega nafaqaxoʻr boʻlgan.

Vafot etgan sanasi aniqlanmagan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni
 „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi jasoratli mehnati uchun“ medali

Manbalar 

Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1896-yilda tugʻilganlar
Boburiylar davlati bosh vazirlari roʻyxati

Boburiylar imperiyasining bosh vaziri Boburiylar hukmdori hukumatining eng yuqori martabali vaziri va imperatorning bosh maslahatchisi bo'lgan. Bu lavozim amalda Mug'allar imperiyasining hukumat boshlig'i vazifasini bajargan va boshqa vazirlarini boshqarish uchun javobgar edi. Quyidag Boburiylar davlatining bosh (sadr) vazirlari ( vazīr-e azam ) ro'yxati mavjud.

Tarixi 
Boburiylar qo'l ostidagi eng katta amaldor va bosh vazir turli xil Boburiy hukmdorlari davrida Vakil, Vakil-us-Sultonat, Vazir, Devon, Devoni Alo va Devon Vazir kabi turli unvonlarga ega bo'lgan. Bobur va Humoyun davrida bu lavozim vazirlikda kuchli siyosatchilarning kamligi va siyosiy to‘ntarishlar ko'pligi tufayli to‘liq rivojlanmagan edi. Shunga qaramay, har ikkala hukmdor davrida turli shaxslar bosh vazir lavozimiga teng bo'lgan lavozimlarga ko'tarilishgan. Humoyun davridagi islohotlar davomida Vakil va Vazir rollarini ajratishga harakatlar bo'lgan.

Akbar hukmronligining dastlabki yillarida bosh vazir lavozimini ilk bor rasmiy ravishda Bayramxon Vakil-us-Sulton sifatida qabul qilgan. U imperator ustidan sezilarli taʼsir koʻrsatgan. Vaqt o'tishi bilan Vakilning kuchi asta-sekin pasayib borgan. Jahongir hukmronligi davrida Vakil lavozimi tugatilgan. Bundan keyin bu lavozim ham vazir deb nomlanadigan bo'lgan. Boburiy vazirlari ahl-i sayfdan (jangchilardan) emas ahl-i qalamdan (ilm ahli) tayinlangan.  Vakillik mansabining tugatilishi bilan bu lavozim ikki vazir va mir baxshi idoralariga boʻlinib, vazir moliya ishlari bo'yicha vazir, Mir baxshi esa harbiy ishlar vaziri bo'lgan.  Avrangzeb vafot etgunga qadar vazir lavozimi hech qachon podishohning hukmronligi uchun xavf tug'dirmagan, chunki vazir to'liq mustaqil harakat qila olmadi. Biroq, Avrangzeb vafotidan so'ng, vazir saroyda bosh vazir va moliya bo'yicha ishlarni to'liq o'z qo'liga olgan. Shuningdek podshohning bosh maslahatchisi lavozimiga ham ko'tarilgan.

Bosh vazirlar ro'yxati

Yana qarang 

 Boburiy imperatorlar
 Boburiylar imperiyasi

Manbalar 

Boburiylar davlati
Dongah

Dongah (forscha: كرويق , Dongāh va Dangah deb ham romanizatsiya qilinadi, shuningdek, Dūngāh, Dungāi va Dyungyan nomlari bilan ham keng tarqalgan) – Eronning Sharqiy Ozarbayjon ustonining Vorzikon shahristoniga qarashli qishloq. 2006-yil aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, qishloqning aholisi 23 nafarni tashkil etadi.

Manbalar 

Eron
Eron aholi punklari
Aholi yashash punktlari
Aholi punktlari