MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Yuriy Bosko

Yuriy Ivanovich Bosko (1930-yil 24-sentyabr, Samarqand – 2019-yil 2-fevral, Moskva) – Sovet monument va portret rassomi, Moskva arxitektura instituti rassomlik kafedrasi professori, RSFSRda xizmat koʻrsatgan rassom (1963), Rossiya Federatsiyasi xalq rassomi (2006).

Biografiyasi 
1930-yil 24-sentabrda Samarqand shahrida tugʻilgan.

Ulugʻ Vatan urushi yillarida Samarqandda badiiy taʼlimni boshlagan. Keyinchalik Toshkent va Moskvada tahsil olgan.

1956-yilda V. I. Muxin nomidagi Leningrad oliy sanoat sanʼat maktabini monumental-dekorativ rangtasvir yoʻnalishi boʻyicha. imtiyozli diplom bilan tugatgan.

1978-yildan Moskvada yashagan, Moskva arxitektura institutining chizmachilik kafedrasi professori lavozimida ishlagan.

Yuriy Bosko ijodida muhim oʻrinni monumental asarlar egallaydi:

 Tolyatti shahridagi Madaniyat saroyi binosidagi „Prometey“ barelyefi (haykaltarosh Fetisov bilan birga);
 Ulyanovskdagi Lenin memorial markazidagi mozaika
 Volgograd gidroelektr stantsiyasida „Xalq uchun energiya“ kompozitsiyasi
 "AvtoVAZ " OAJ Mehnat shon-sharaf zali devori

Volgograd, Uralsk, Samara, Togliatti va boshqa shaharlardagi koʻplab devor rasmlari, vitrajlar va mozaikalar muallifi.

Rassomchilik maktabining koʻplab rasmlari, shu jumladan SSSRda bir necha bor takrorlangan „Volgograd GESining kundalik hayoti“ va „Volga ustidan“ (1960-yillar) rasmlari muallifi.

SSSR parchalanganidan keyin ijodda ustunlik portretga berilgan. Uning asarlari orasida meʼmorlar Levitan va Pryadixin, rassom Egidis, Rossiya xalq rassomi Nazarov, akademik Komarov, frontal tibbiyot instruktori Mariya Roxlinaning portretlari (Buyuk Gʻalabaning 60 yilligiga bagʻishlangan „Ogʻir kunlarning muqaddas xotirasi“ kartinasi) Vatan urushi), geologlar, Moskva davlat universiteti oʻqituvchilarining portretlari seriyasi ham mavjud.

Yuriy Bosko bir necha bor turli koʻrgazmalarda qatnashgan. Uning asarlari Germaniya, Polsha, AQSh, Buyuk Britaniya, Fransiya, Yaponiya, Xitoy, Bolgariya va Rossiyaning koʻplab shaharlarida ommaga taqdim etilgan. 2006-yilda Moskvadagi Rassomlar markaziy uyida Yuriy Bosko va uning qizi Anna Boskoning birgalikdagi koʻrgazmasi tashkil etilgan.

Yuriy Boskoning rasmlari Moskvadagi muzeylar va sanʼat galereyalarida, jumladan Tretyakov galereyasida, Sankt-Peterburgda, Samarada, Tolyatti, Volgograd, Nijniy Novgorod, Permda namoyish etilgan.

U Smolenskaya maydonidagi 13/21 minoradagi sanʼat ustaxonasida 2012-yilda ishdan boʻshatilgunga qadar faoliyat yurtigan.

2019-yilda vafot etgan. Vidolashuv 5-fevral kuni Moskva yaqinidagi Korolyev shahrida boʻlib oʻtgana.

Unvon va mukofotlari 

 1963-yil – RSFSRda xizmat koʻrsatgan rassom
 2006-yil – Rossiya Federatsiyasi xalq rassomi

Manbalar 

2019-yilda vafot etganlar
2-fevralda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1930-yilda tugʻilganlar
24-sentyabrda tugʻilganlar
Shlomo Boroxov

Shlomo Boroxov (1941-yilda tugʻilgan, Samarqand, Oʻzbekiston SSR, SSSR) – sovet va Isroil shashkachisi, ikki karra Oʻzbekiston chempioni, Markaziy Osiyo chempioni, Isroil shashka federatsiyasi faxriy prezidenti.

Biografiyasi 
Shlomo Boroxov 1941-yilda Samarqandda badavlat va boy Boroxov-Muloqandovlar oilasida tugʻilgan. Uning otasi Avraam Boroxov Sovet davrida muvaffaqiyatli tadbirkor boʻlgan va xayriya ishlari bilan ham shugʻullangan. Avraam Boroxov yahudiylar jamoasiga yordam bergan va qabristonlarni obod qilgan.

Shlomo Boroxov Samarqanddagi 37-maktabda tahsil olgan. Yoshligida shaxmat bilan shugʻullangan va Oʻzbekiston yoshlar terma jamoasi tarkibida boʻlgan, biroq keyinchalik shashkaga oʻtgan. 1974-yilda u Isroilga koʻchib kelgan va u yerda shashka federatsiyasini tuzgan.

Sportdagi faoliyati 
1964-yilda SSSR jamoaviy chempionatida Shlomo taniqli shashkachilar – Valentin Abaulin, Yuriy Arustamov, Nikolay Abatsievga qarshi dona surib, sport ustasi normalarini bajargan. 1965-yilda u SSSR chempionatining yarim finalida ikkinchi oʻrinni egallagan, ammo finalda ishtirok etishdan bosh tortgan. 1966-yilda Boroxov Samarqanddagi viloyat Pionerlar saroyida bolalarga shshkadan dars bera boshlagan. 1969 va 1970-yillarda jahonning afsonaviy shashkachilari ishtirokida ikkita xalqaro turnir oʻtkazgan. Boroxov ikki marta Oʻzbekiston chempioni, 1972-yilda esa Oʻrta Osiyo chempioni boʻlgan va oʻsha yili Orenburgda boʻlib oʻtgan SSSR erkaklar chempionati finalida kuchli oʻntalikka kirgan.

Boroxov ikkita Yevropa chempionatida ishtirok etgan: 1977-yilda Bryusselda erkaklar oʻrtasidagi xalqaro shashka boʻyicha Yevropa chempionatida oltinchi oʻrinni egallagan va 1978-yilda Tbilisida boʻlib oʻtgan Yevropa jamoaviy chempionatida Isroil jamoasi tarkibida bronza medalini qoʻlga kiritgan. (Isroil jamoasi faqat Gollandiya va SSSR jamoalariga yutqazgan) Yevropadagi oʻyinlar natijalariga koʻra u xalqaro toifadagi sport ustasi unvonini olgan. 1988-yilda erkaklar oʻrtasidagi xalqaro shashka boʻyicha Isroil chempionatida u bronza medalini qoʻlga kiritgan.

2009-yilda Shlomo Boroxov Isroil shashka federatsiyasining faxriy prezidenti etib saylangan.

Mehnat faoliyati 
Universitetni tamomlagach, Samarqanddagi oziq-ovqat texnikumida kimyo fani oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Isroilda Boroxov yogʻochni qayta ishlash zavodida kimyo muhandisi sifatida ishlay boshlagan va 1982-yilda zavodning bosh direktori boʻlgan. Boroxov zavodda 1987-yilgacha ishlagan. 1987—1990-yillarda „Polgat“ yirik toʻqimachilik konserni direktori boʻlib ishlagan. 1990-yilda u Sionistlar Forumining ijrochi direktori boʻlgan. 1996-yildan 2002-yilgacha Shlomo Isroilda yettinchi yirik sanoat taraqqiyot banki direktorlar kengashi raisi etib saylangan.

Bibliografiyasi 

 Boruxov S., Xeyf L., „Shashka sirlari“, T., 1967
 „Uroki delovogo mishleniya“, Shlomo Boroxov, 1999 god
 „Put k sebe v epoxu peremen“, 2015-yil

Manbalar 

1941-yilda tugʻilganlar
Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Axadov Valeriy

Valeriy Bakiyevich Axadov ( 1945-yil 9-avgust, Samarqand ) — sovet va rus teatr hamda kino rejissyori. Rossiya Federatsiyasida xizmat ko'rsatgan san'at arbobi (2002).

Biografiyasi 
1945-yil 9-avgustda Samarqand shahrida tugʻilgan.

1963—1965-yillarda Moskva davlat universitetining falsafa fakultetida tahsil olgan, “Tojikfilm” kinostudiyasida illuminator va operator assistenti boʻlib ishlagan.

1971-yilda VGIK rejissyorlik fakultetini tugatgan ( E. Dzigan ).

Laxuti nomidagi Tojik akademik drama teatrida bosh rejissyor boʻlib ishlagan.

1974-yilda u KPSS a'zoligiga qabul qilingan.

1978—1986-yillarda Tojikiston SSR Kinematograflar ittifoqining birinchi kotibi lavozimida ishlagan.

1987—1991-yillarda Dushanbedagi Davlat rus teatrida bosh rejissyor boʻlib ishlagan.

1989-yilda Dushanbeda “Poluostrov” eksperimental teatr-studiyasini tuzgan va unga rahbarlik qilgan.

1991-yilda u truppaning asosiy qismini Magnitogorskga olib ketgan.

1991—1998-yillarda A.S.Pushkin nomidagi drama teatri bosh rejissyori lavozimida ishlagan.

1993—1998-yillarda Magnitogorsk davlat konservatoriyasida aktyorlik guruhiga rahbarlik qilgan.

2004-yilda VGIK oliygohi dotsenti bo'lgan. Talabalari orasida Vyacheslav Kaminskiy ("Tosh " filmi), Mixail Morskov ( Drama va rejissyorlik markazida "Xudo - DJ" spektakllari, Pushkin teatrida "Testosteron"), Evgeniy Shelyakin (" ChW " filmi) mashhurdir.

2008-yil 16-noyabrda u yaratilayotgan "Pravoe delo" partiyasining federal siyosiy kengashining birinchi tarkibiga saylangan.

Teatr tomoshalari

Tojikistonda 

 1988-yil - "Dorogaya Yelena Sergeyevna" L. Razumovskaya
 1989-yil - "Imon. Umid. Sevgi " E. Kozlovskiy
 1990-yil - Chingiz Aytmatovning "Fudzi tog'iga chiqish".

Rossiyada 

 Magnitogorsk

 1991-yil - "Imon. Umid. Sevgi " E. Kozlovskiy
 1991-yil - "Dorogaya Yelena Sergeyevna" L. Razumovskaya
 1992 yil - "Bez zerkal" N. Klimontovich
 1993 yil - "Varshava ohangi" L. Zorin
 1993 yil - "Madam Margaret" J. Debazier ( Enni Jirardot bilan)
 1993 yil - "Yodgorlik" D. Jacquet ( Fransiyadan kelgan rassomlar bilan)
 1994 yil - "Chayka" A. Chexov
 1996 yil - "Bez vini vinovatie" A. Ostrovskiy
 1996 yil - "Asal oyi" G. Barilli
 1996 yil - "Nu vsyo,vsyo ...Vsyo? » N. ford
 1996 yil - "olchazor bog'i" A. Chexov

Rejissyor

Filmlari 

 1971-yil - Vperyod, gvardeysi (TV)
 1972-yil - Nashi Boki
 1976-yil - Gayurovlarning oilaviy ishlari (TV)
 1977-yil - Truskavetsga kim boradi (TV)
 1980-yil - Aprel orzulari (TV)
 1983-yil - Oila sirlari (TV)
 1986-yil - ikkinchi yo'lga qo'shimcha keldi ( S. Qurbonov )
 1986-yil - Cho'loq Darvesh (J. Kishem, Vengriya )
 1988-yil - Vzglyad ( S. bilan birga. Qurbonov )
 1989-yil - Ruf
 1992-yil - Men va'da berdim, ketaman ...
 1993-yil - malikaning shaxsiy hayoti 
 1999-yil - Ayollarni xafa qilish tavsiya etilmaydi
 2002-yil - Moskva viloyati elegiyasi
 2002-yil - Erkin ayol
 2003-yil - Erkin ayol 2
 2003-yil - Godson
 2005-yil - Issiqxona effekti
 2006-yil - Jinlar ( Gennadiy Karyuk bilan birga)
 2007-yil - Jivopisnaya avantyura (TV)

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1945-yilda tugʻilganlar
9-avgustda tugʻilganlar
“Nomaʼlum-1” maqbarasi (ustoz Olim Nasafiy asarlari)

"Nomaʼlum-1" maqbarasi (usto Olim Nasafiy asarlari) – Samarqanddagi meʼmoriy yodgorlik, Shohi Zinda ansambli tarkibiga kiradi.

Tarixiy kesish 

XIV asrning 90-yillarida. Shoxi-Zinda ansamblining „oʻrta guruhi“ning butun gʻarbiy tomoni nihoyat Afrosiyob qishlogʻi qalʼa devori ichida qurilgan. Bu vaqtga kelib XI-XII asrlarga oid binolar qoldiqlari butunlay vayron boʻlgan. Qusamiya madrasasi hududida uchta portal-gumbazli qabrlar: „Nomsiz-1“ maqbarasi (usto Olim Nasafiy asarlari), „Nomsiz-2“ va amir Burunduq qurilgan.

XIV asrning 90-yillaridagi uchta maqbara ham bir-biridan bir necha metr masofada kengaytmasiz holatda edi. Qazishmalar natijasida ular orasida XIV-XV asrlarda boshqa qabrlar boʻlmaganligi aniqlangan. Muhandislik inshootlarining evolyutsiyasi jarayoni binolarda aniq ifodalangan. Kub asosi qirrali barabanlarda qoʻsh ichki va tashqi gumbaz bilan qoplangan. Maqbara oʻzining meʼmoriy shakllari va bezaklarida ilk temuriylar maktabi taraqqiyotini sarhisob qilgandek koʻrinadi. Agar binoning yuqori qismini hisobga oladigan boʻlsak, u holda bizgacha faqat tashqi gumbazning poydevori va sakkiz burchakli baraban yetib kelgan. Markazning bu shaklidagi ramkasi XIV asrning dastlabki qabrlarida boʻlgani kabi tor bezak chiziqlaridan iborat emas, balki choʻzilgan sakkiz qirrali yulduzlar va xochlar naqshini tashkil etuvchi bir-biriga bogʻlangan lentalarning keng yoʻli girixlari bilan mashhur.

Maqbara tavsifi 
Maqbara „Shohi-Zinda“ ansambli uchun anʼanaviy portal-gumbaz tipida qurilgan.

Tashqarisi 8,1×9,8 m

Ichkarisi 6,5x6,4 m

Balandligi 13,5-14 m

Maqbarining asosiy qismi bu kirish qismi. Bu yerda oʻyilgan devoriy tasvir butunlay almashtirilgan. Pilonlarning dekorativ bezaklari butunlay yangi kompozitsiyalarni oʻz ichiga oladi. Barabanning chetlari gʻisht toʻplamiga taqlid qilib, oʻymakorlik bilan qilingan, koʻk va toʻq koʻk rangli plitkalardan geometrik naqshli plitalar bilan qoplangan. Naqsh geometrizlashtirilgan kufiy youvini ifodalaydi, bu yerda „Muhammad“ soʻzini oʻqish mumkin. Maqbaraning yon va orqa jabhalari koʻk rangli „kamonlar“ bilan almashinadigan juftlangan sayqallangan gʻishtlar bilan qoplangan. Fasadlarning tagida alohida toʻrtburchaklar va kvadrat panellar mavjud.

Maqbaraning ichki qismi 
Maqbaraning ichki qismi boʻyalgan sopol mayolika bilan qoplangan. Maqbaraning sakkiz qirrali gumbaz osti qismining ichki burchaklari boʻylab stalaktit gulchambarlari bilan toʻldirilgan arklar joylashgan. Ichki gumbaz 11-12-asrlardan sharqda keng tarqalgan ochiq ish taassurotini yaratgan mayolika qoplamali relef qovurgʻalarining yulduz shaklidagi geometrik naqshlari bilan qoplangan. (V.L.Voronina tomonidan XIV asrda tadqiq qilingan). Ushbu dekorativ dizayn anʼanasi va ayni paytda gumbazning strukturaviy barqarorligi (qovurgʻalar skufiya bilan mustahkamlangan) Shohi-Zinda ansamblining deyarli barcha maqbaralarida ishlatilgan.

Manbalar 

Shohizinda
Samarqand maqbaralari
Komil Ikromov

Kamil Akmalevich Ikramov (1927-yil 10-sentyabr, Samarqand – 1989-yil 4-iyun, Germaniya) sovet yozuvchisi, dramaturg va publitsist.

Hayoti 
Komil Ikromovning otasi oʻzbek, Oʻzbekiston Kompartiyasi Markaziy Komitetining birinchi kotibi Akmal Ikromovich Ikromov (1898–1938), onasi yahudiy, Oʻzbekiston SSR qishloq xoʻjaligi xalq komissari oʻrinbosari Yevgeniya Lvovna Zelkina (1900–1938), Qizil professorlar instituti bitiruvchisi, Kommunistik akademiyasi Agrar institutining Sharqiy boʻlimi mudiri, „Agrar frontda“ jurnali tahririyati aʼzosi, „Oʻrta Osiyoda agrar mavzusiga oid ocherklar“ muallifi (1930).

Otasi 1937-yil sentyabr oyida oʻng qanot Trotskiy bloki ishi boʻyicha (N. I. Buxarin, A. I. Rikov, N. N. Krestinskiy, X. G. Rakovskiy va boshqalar bilan birga) hibsga olingan. Uchinchi Moskva sudida sud qarori bilan u 1938-yil mart oyining oʻrtalarida oʻlimga hukm qilindi. Uning onasi oʻsha yilning 28-martida hibsga olinib, oʻlimga hukm qilindi va Komil bobosi va buvisi – shifokor Lev Zaxarovich Zelkin va Chernigovskiy koʻchasi, 4-uy, 23-xonadonda yashovchi yozuvchi Berta Pavlovna Zelkina bilan yashash uchun Moskvaga koʻchib oʻtdi.

1943-yil noyabr oyida Komil Ikromov Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqot uchun hibsga olindi va majburiy mehnat lagerida besh yilga hukm qilindi. 1948-yilda ozodlikka chiqarilgan, ammo 1951-yilda xuddi shu modda bilan yana qamoqqa olingan. 1951–1955-yillarda Qaragʻandi lagerida jazo muddatini oʻtagan.

1956-yilda Krupskaya nomidagi Moskva viloyat pedagogika institutining filologiya fakultetiga oʻqishga kirib, 1961-yilda tamomlagan.

Ikromov 1989-yilda Kyolnda vafot etgan. U Kuntsevo qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
1989-yilda vafot etganlar
4-iyunda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1927-yilda tugʻilganlar
10-sentyabrda tugʻilganlar
Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Eldor Ibragimov

Eldor Saidovich Ibragimov (; 1976-yil 22-iyun Samarqand) – ukrainalik futbolchi, yarim himoyachi. „Gurzuf“ klubi murabbiyi.

Hayoti 
Ibragimov yoshligidan futbol oʻynashni boshlagan. 8 yoshida onasi uni Samarqanddagi sport va oʻsmirlar sport maktabiga olib boradi. Eldor futbol bilan birga maktabda ham yaxshi oʻqigan, maktabni oltin medal bilan tamomlagan. Keyin u tibbiyot institutiga oʻqishga kirdi (tish shifokori boʻlib tugatgan) va futbol oʻynashni toʻxtatdi. 18 yoshida u oilasi bilan Qrimga koʻchib oʻtdi. Kollejni tugatgach, Nikolayevda oʻqishni tugatdi va u yerda yana futbol oʻynay boshladi.

Futbolchi 1997-yilda Anatoliy Zayayev murabbiyligi ostida boʻlgan Nikolayev klubiga qoʻshildi. Ibragimov soʻng „Metallurg“ (Nikopol), „Prikarpattya“ (Ivano-Frankivsk), „Energetik“ (Burshtin) va „Bukovina“ klublarida oʻynagan. 2000-yilning yozida „Jitomir Polesiye“ klubiga koʻchib oʻtdi. Ibragimov jamoada taxminan 3 yilini oʻtkazdi va Ukrainaning Ikkinchi va Birinchi ligalarida 96 oʻyin oʻtkazib va 28 oʻyinda gol urdi.

2004-yilning qishida u „Metalist Xarkov“ klubiga koʻchib oʻtdi. 2003–04-yilgi mavsumda jamoa bilan birgalikda Birinchi ligada 2-oʻrinni egallab, Oliy ligaga chiqdi. Oliy ligadagi debyutini 2004-yilning 20-iyulida Donetskning „Metallurg“ klubiga qarshi mezbon uchrashuvida (1:4) oʻtkazgan boʻlsa, Ibragimov Anderson Ribeyro oʻrniga 72-daqiqada maydonga tushdi. 2005-yilning yozida u FK Xarkovga koʻchib oʻtdi, jamoada 2 yil oʻynadi va Oliy ligada 30 ta oʻyin oʻtkazdi.

Qrim Rossiyaga qoʻshib olingandan keyin u Rossiya fuqaroligini qabul qildi. 2020-yildan buyon Qrim futbol akademiyasida 2006-yilda tugʻilgan jamoa murabbiyi sifatida ishlab kelmoqda.

Shaxsiy hayoti 
Ibragimov millati qrim-tatar. 1990-yillar boshida u ota-onasi bilan Oʻzbekistondan Qrimga koʻchib kelgan.

Manbalar 

1976-yilda tugʻilganlar
22-iyunda tugʻilganlar
Samarqandda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Ukrainalik erkak futbolchilar
MFC Mykolaiv futbolchilari
FC Elektrometalurh-NZF Nikopol futbolchilari
FC Spartak Ivano-Frankivsk futbolchilari
FC Enerhetyk Burshtyn futbolchilari
FSC Bukovyna Chernivtsi futbolchilari
FC Polissya Zhytomyr futbolchilari
FC Metalist Kharkiv futbolchilari
FC Metalist-2 Kharkiv futbolchilari
FC Kharkiv futbolchilari
FC Ihroservice Simferopol futbolchilari
Erkak futbol yarim himoyachilari
Qabz

Mozori Kabz (  ), Xo'ja Muhammad Qatang'u maqbarasi yoki Xoja Muhammad Dashtinabotiy maqbarasi nomi bilan ham tanilgan - Registon maydoni va ansambl hududida joylashgan bo'lib, Sherdor madrasasi eshigining toʻgʻridan-toʻgʻri roʻparasida joylashgan qadimiy mozor hisoblanadi. U XIV asrdan oldin, Registon ansamblining hozirgi uchta madrasasi qurilishidan ancha oldin qurilgan.

Bu qabr haqidagi ma'lumotlar birinchi marta Abu Tohirxoji Samarqandiyning mashhur kitobi - " Samariya"da uchraydi. Kitobda aytilishicha, ba'zilar qabr Xoja Ahmad Yassaviyning ko'zga ko'ringan avlodlaridan biri, atoqli turkiy shayx Xoja Muhammad Qatang'ga tegishli, deb hisoblasa, boshqa olimlar qabr Xoja Muhammad Dashtinabotiyga tegishli, deb taxmin qilishadi. Abu Tohirxo'ja Samarqandiy Dashtinabod posyolkasi Hisor viloyatida ekanligini aytadi. Keyinchalik Xo'ja Muhammad Dashtinabotiy mo‘jizalar yarata olgani va bu avliyoning qabri (mozori) bilan sodir bo‘lgan mo‘jizalardan biri shundaki, hayvonlar va odamlar siydik tutilishi (ehtimol adenoma ma’nosi) bilan bir necha marta ziyorat qilsa yoki bu mozor atrofida aylansa, ular darhol shifo topadilar. Abu Tohirxo‘ja Samarqandiy o‘z kitobida bunga shaxsan o‘zi guvoh bo'lganini aytadi va bu mozorni muborak deb ataydi.

Sovet davridan beri gidlar orasida juda keng tarqalgan afsona paydo bo'ldi, unga ko'ra bu qabr Sherdor madrasasi quruvchilariga go'sht yetkazgan va quruvchilar va qurilish tashabbuskorlari orasida hurmat qozongan va qassobga tegishli. keyinchalik bu madrasaga kiraverishda dafn etish sharafiga muyassar bo'lgan. Darhaqiqat, qabr Registon ansamblining hozirgi uchta madrasasi qurilishidan ancha oldin paydo bo‘lgan. Shuningdek, ayrimlar qabrni Buxoro xonligi davrining lashkarboshi va davlat arbobi Yalangtush Bahodirga ( 1576-1656 ) tegishli , deb yanglishgan.

Samarqandning boshqa meʼmoriy, arxeologik, diniy va madaniy yodgorliklari bilan birgalikda “Samarqand – madaniyatlar chorrahasi” nomi bilan YuNESKOning Butunjahon merosi roʻyxatiga kiritilgan.

Manbalar 

 Abu Tohirxo'ja Samarqandiy. Samariya.
 arheolog.su - Xoja Muhammad Katangu maqbarasi
 Samarqand tarixi, Toshkent, «Tarix», 1961 yil.
Samarqand maqbaralari
Oʻzbekistondagi Jahon merosi obʼyektlari
Alfavit boʻyicha butun jahon yodgorliklari
Minxoj Gʻulomov

Minxoj Gʻulomovich Gʻulomov (; 1929-yil 3-sentyabr Samarqand – 1996-yil 6-may Dushanbe) – sovet va tojik olimi va davlat arbobi. Tojikiston Sogʻliqni saqlash vazirligining bosh psixiatri boʻlgan. SSSR Tibbiyot fanlari akademiyasining muxbir aʼzosi (1988).

Hayoti 
Gʻulomov Samarqandda zodagonlar oilasida tugʻilgan. Uning bobosi Muhammad Rahimboy va ukasi Muhammad Aminboy Samarqandning eng boy kishilari boʻlgan, Muhammad Rahimboy esa Buxoro amiri nomidan bir necha marta oliy hazratlarining vakolatli elchisi boʻlib xizmat qilgan. Qolaversa, bir muddat Samarqand shahri hokimi lavozimlarida ham ishlagan. 1910–1913-yillarda Minxoj Gʻulomovning bobosi va uning ukasi Aminboy mablagʻlari hisobidan 1610-yilda qurilgan Xoʻja Ahror Valiy madrasasi qayta taʼmirladilar, hozirda masjid mamlakat yodgorligi hisoblanadi. 1917-yil fevral inqilobidan keyin uning bobosi Buxoro amirligida hokimiyat uchun bolsheviklar bilan kurashgan Samarqanddagi „Shoʻroi islom“ tashkiloti (Samarqand tarixi 1-jild, 366-bet) rahbariyatida boʻlgan. Buyuk tojik adibi Sadriddin Ayniy oʻzining „Buxoro“ kitobining 2-qismida Minxoj Gʻulomov bobosining hurmati va obroʻ-eʼtiborini tasdiqlaydi. Sadriddin Ayniy yozganidek: „Buxorolik savdogarning eng sharafli mehmoni jahonga mashhur boy Muhammad Rahimboy – samarqandlik Toʻycha edi. Uni Buxorodagi toʻyga taklif qilishdi va katta izzat va xarajat bilan kutib olishdi“.

Gʻulomov I. P. Pavlov nomidagi Samarqand tibbiyot universitetining tibbiyot fakultetini tamomlagan. SSSR Sogʻliqni saqlash vazirligi Psixiatriya institutida klinik ordinaturani tamomlagan, 1954–57-yillarda V. P. Serbskiy nomidagi Butunittifoq umumiy va sud-psixiatriya ilmiy tadqiqot instituti aspiranturasida tahsil olgan. 29 yoshida nomzodlik, 36 yoshida esa doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

Gʻulomov Tatariston Respublikasi sobiq bosh vaziri oʻrinbosari Nigina Sharapova va Birinchi kanal boshlovchisi Nasiba Gʻulomovaning otasi. Uning qizi, taniqli tadbirkorning rafiqasi Nazira Gʻulomova 2000-yil fevralida Dushanbeda „nomaʼlum shaxslar“ tomonidan oʻgʻirlab ketilgan, biroq eri toʻlov toʻlaganidan keyin qoʻyib yuborilgan.

Vafoti 
1996-yil 6-may kuni Dushanbeda fuqarolar urushi paytida Minxoj Gʻulomov Tojikiston tibbiyot universiteti rektori Yusuf Isxakiy bilan birga otib oʻldirilgan.

Butun shahar olimlarni dafn qildi. Odamlar oqimi tufayli transport harakati toʻxtatildi, oʻsha kuni minglab odamlar Medgorodokdagi mitingga yigʻildi. U Dushanbedagi SariOsiyo qabristoniga dafn etilgan. Dafn marosimidan soʻng Tatariston Respublikasi Prezidenti Emomali Rahmonov halok boʻlganlarning oila aʼzolari oldiga kelib hamdardlik bildirdi.

Manbalar 

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Lenin ordeni sohiblari
Dushanbeda vafot etganlar
1996-yilda vafot etganlar
6-mayda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1929-yilda tugʻilganlar
3-sentyabrda tugʻilganlar
Mstislav Korelov

Mstislav Nikolayevich Korelov (1911-yil Samarqand —1995-yil Almata) – sovet ornitologi, „Qozogʻiston qushlari“ (1960—1974) kapital asari mualliflaridan biri, Qozogʻiston SSR Davlat mukofoti laureati.

Hayoti 
Korelov 1911-yil 17-oktyabrda Samarqand shahrida harbiylar oilasida tugʻilgan.

1930-yilda Toshkentdagi toʻqqiz yillik maktabni tugatib, SAGU – Oʻrta Osiyo davlat universitetida laborant, tayyorlovchi boʻlib ishlagan. Shu bilan birga, 1931–1936-yillarda u biologiya fakultetida tahsil olgan

1937-yil may oyidan Almata davlat qoʻriqxonasida avval kichik ilmiy xodim, keyin zoologiya sektori mudiri lavozimlarida ishlagan.

1941-yil 20-apreldan 27-iyulgacha – VNIO Qozogʻiston zonal laboratoriyasining katta ilmiy xodimi, shu lavozimdan Qizil Armiya safiga chaqirildi, Trans-Baykal frontining kimyoviy mudofaa kuchlarida (vzvod komandiri, dala kimyo laboratoriyasi boshligʻi, polk kimyoviy xizmati boshligʻi) xizmat qildi, 1945-yildan 1946-yil iyulgacha – Arys stansiyasidagi NPO omborida katta kimyogar lavozimida faoliyat yuritdi (Janubiy Qozogʻiston).

1946-yil 1-avgustdan nafaqaga chiqqunga qadar Qozogʻiston Fanlar akademiyasi Zoologiya institutida qushlar, sudralib yuruvchilar va amfibiyalar ekologiyasi va sistematikasi laboratoriyasida ishlagan.

1947-yilda (19-dekabr) „Qozogʻiston koʻrshapalaklari“ mavzusida nomzodlik dissertatsiyasini himoya qildi va 1950-yil 30-dekabrda katta ilmiy xodim unvoni bilan tasdiqlandi.

Korelov fundamental asar 5 jildlik „Qozogʻiston qushlari“ xulosasining uchta asosiy ijrochilaridan biri (I. A. Dolgushin va M. A. Kuzmina bilan birga). U 3 va 4-jildlarning muharriri boʻlgan.

1972-yilda nafaqaga chiqqan.

1978-yilda Qozogʻiston SSR Davlat mukofoti laureati, 1945-yil 22-noyabrda „Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ va 1953-yil 30-dekabrda „Mehnat jasorati uchun“ medallari bilan taqdirlangan.

Xotirasi 
Korelov sharafiga quyidagilar nomlangan:

 Tibet kulrang turnasi Grus grus korelovi Ilyashenko et Belyalov, 2011
 Chink saker lochin Falco cherrug korelovi Pfeffer et Karyakin

Manbalar 

Oʻzbekiston Milliy universiteti bitiruvchilari
Shavkatli mehnat uchun medali sohiblari
„1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali sohiblari
Olmaotada vafot etganlar
1995-yilda vafot etganlar
30-dekabrda vafot etganlar
Samarqandda tugʻilganlar
1911-yilda tugʻilganlar
4-oktyabrda tugʻilganlar