MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Lev Shvarts

Lev Aleksandrovich Shvarts (1898-yil 17-noyabr – 1962-yil 24-fevral) – sovet bastakori, koʻplab sovet filmlari uchun musiqa muallifi sifatida tanilgan.

Biografiyasi 
Lev Aleksandrovich Shvarts 1898-yil 17-noyabrda Toshkentda (Turkiston general-gubernatori) shifokor yahudiy Ashkenaziylar oilasida tavallud topgan. Uning otasi Aleksandr Lvovich Shvarts Germaniyada (Berlin universiteti) tahsil olgan va ajoyib yuqumli kasalliklar shifokori edi. U oʻttiz yildan ortiq Toshkentning Eski shahar hududidagi erkaklar poliklinikasiga rahbarlik qilgan. Shvartsning oilasida bolalar besh yoshdan boshlab xususiy oʻqituvchidan musiqa oʻrganishgan. Inqilobdan keyingi 1917–1921-yillarda gimnaziyani aʼlo baholar bilan tamomlagan. Shvarts oʻz mahoratini oshirib, oʻsha davrning mashhur pianinochisi, Toshkentda vaqtincha yashagan K. N. Igumnov shogirdi V. I. Buyuklidan tahsil olishda davom etgan.

Shvarts 1922-yilda Chaykovskiy nomidagi Moskva davlat konservatoriyasiga oʻqishga kirish uchun tavsiyanoma olgan va 1925-yilda oʻqishga kirgan.

1927-yilda Moskva konservatoriyasida K. N. Igumnov (fortepiano) sinfni tugatgan va G. L. Katuar bilan kompozitsiyani oʻrgangan.

Lev Aleksandrovich 1927–1930-yillarda Gnesini nomidagi musiqa texnikumida fortepianodan dars bergan. 1931–1933-yillarda Butunittifoq radio qoʻmitasi kuychisi boʻlgan.

Shvarts 1935-yildan 1962-yilgacha oʻttizdan ortiq jonli va animatsion filmlarga musiqa yozgan bastakor sifatida tanilgan.

Shvarts 1962-yil 24-fevralda Moskvada vafot etgan. U Donskoy monastiri qabristonining 4-boʻlimiga koʻmilgan.

Oilasi 
Shvartsning rafiqasi Nadejda Gavrilovna Snejko-Blotskaya, rassom boʻlgan. Qizi – Suzanna Lvovna Bogdanova (Snejko Blotskaya), molekulyar biolog. U kimyogar Aleksey Alekseyevich Bogdanovning rafiqasi. Oʻgʻli – Aleksandr Lvovich Shvarts (1945–2020), sovet va rus rassomi, grafik rassom va musiqachi. Rafiqasining singlisi – Aleksandra Snejko-Blotskaya, sovet animatori boʻlgan.

Manbalar 

Hurmat Belgisi ordeni sohiblari
Moskvada vafot etganlar
1962-yilda vafot etganlar
24-fevralda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1898-yilda tugʻilganlar
17-noyabrda tugʻilganlar
Igor Shabdurasulov

Igor Vladimirovich Shabdurasulov (1957-yil 3-oktyabr Toshkent shahrida tugʻilgan, Toshkent, OʻzSSR, SSSR) – rossiyalik siyosatchi va davlat arbobi. "ORT" OAJ sobiq bosh direktori.

Hayoti 
Igor Shabdurasulov 1957-yil 3-oktyabrda Toshkentda tugʻilgan. Moskva davlat universitetining geografiya fakultetini tugatgan (1979-yil, geomorfologiya va paleogeografiya fakulteti). SSSR Fanlar akademiyasining Geografiya institutida oʻz mutaxassisligi boʻyicha ishlagan.

1979–1991-yillarda – SSSR Fanlar akademiyasi Geografiya institutida muhandis, aspirant, katta muhandis, ilmiy xodim lavozimlarida faoliyat yuritgan.

1991–1992-yillarda – Fanlar akademiyalari Prezidentlari Kengashi Ijroiya byurosi direktorining oʻrinbosari.

1992–1992-yillarda – Rossiya Federatsiyasi Hukumati Madaniyat va taʼlim departamentining mutaxassis-ekspert, ijtimoiy-madaniy masalalar, madaniy va tabiiy merosni saqlash sektori mudiri.

1992–1993-yillarda – Rossiya Federatsiyasi hukumati fan, madaniyat va taʼlim boshqarmasi boshligʻining oʻrinbosari boʻlgan. OAV boʻlimiga rahbarlik qilib, oʻz vazifalari tufayli televidenieda professional ravishda ishlay boshlaydi.

1993-yil – Rossiya Federatsiyasi Prezidenti Administratsiyasi rahbarining yordamchisi.

1998-yil oktyabr – 1999-yil sentyabr – ORT OAJ bosh direktori (1998-yil sentyabrdan – vaqtincha vazifasini bajaruvchi; 1995-yil yanvar oyidan 2001-yil fevralgacha – ORT direktorlar kengashi va aktsiyadorlar kengashi aʼzosi) boʻlib ishlagan. Iqtisodiy inqiroz va bankrotlik tahdidi sharoitida davlat kreditini olib, buning natijasida telekompaniyaning Sovet davridan eskirgan texnik bazasini qayta jihozlagan. 1999-yilning sentyabr oyida ORTni tark etib, oʻz lavozimiga oʻsha paytda kanalning bosh prodyuseri boʻlgan Konstantin Ernstni tavsiya qiladi.

1999-yil sentyabr – 2000-yil iyul – Rossiya Federatsiyasi Prezidenti Administratsiyasi rahbarining birinchi oʻrinbosari.

2000–2010-yillari – „Triumf-yangi davr“ mustaqil xayriya fondi prezidenti, „Spartak“ xalq jamoasini qoʻllab-quvvatlash jamgʻarmasi bosh direktori, „Nika“ kinematografchilar avtonom notijorat tashkiloti direktori.

2001–2002-yillari – „Moskva TV-6 Moskva“ mustaqil radioeshittirish korporatsiyasi YoAJ direktorlar kengashi raisi.

2010-yildan 2020-yilgacha – INFLEX MChJ bosh direktori.

2012-yilning noyabridan 2013-yil martigacha – Sochi-2014 tashkiliy qoʻmitasi vitse-prezidenti.

Mukofotlari 

 Rossiya Federatsiyasi Prezidentining minnatdorchiligi (1996-yil 9-iyul) – 1996-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidenti saylovi kompaniyasini tashkil etish va oʻtkazishdagi faol ishtiroki uchun.
 Rossiya Federatsiyasi Prezidentining minnatdorchiligi (1995-yil 14-avgust) – 1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi Gʻalabaning 50 yilligini nishonlashga tayyorgarlik koʻrish va oʻtkazishdagi faol ishtiroki uchun.

Manbalar

Havolalar 

 Shabdurasulov Igor Vladimirovich. Biografiya.

Toshkentda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
1957-yilda tugʻilganlar
3-oktyabrda tugʻilganlar
Korneliy Shatsillo

Korneliy Fedorovich Shatsillo (1924-yil 12-aprel, Toshkent, TASSR, SSSR – 1998-yil 30-iyul, Moskva, Rossiya) – sovet va rus tarixchisi, flot tarixi va Rossiyada liberalizm tarixi boʻyicha mutaxassis. Tarix fanlari doktori, professor.

Biografiyasi 
Korneliy Shatsillo 1924-yilda Toshkent shahrida harbiy xizmatchi oilasida tavallud topgan. Uning otasi Sibir surgunlarining avlodidan, onasi esa Ural kazaklarining kambagʻal oilasidan chiqqan.

Fedorovich 1941-yilda Novosibirskdagi oʻrta maktabni tugatgach, Tinch okeani oliy dengiz maktabiga oʻqishga yuborilgan. Maktabni tugatgandan soʻng ofitser unvonini olgan. Korneliy suv osti kemasi ekipaji tarkibida Uzoq Sharqdagi harbiy harakatlarda qatnashgan. U oʻn yil davomida dengiz flotida xizmat qilgan. 1951-yilda ogʻir kasallik tufayli nafaqaga chiqqan.

Taʼlimi va ilmiy darajalari 
Korneliy Shatsillo 1955-yilda M. V. Lomonosov nomidagi Moskva davlat universitetining tarix fakultetini, 1958-yilda shu yerda aspiranturani tamomlagan. U A. L. Sidorovning shogirdi boʻlgan. Korneliy tarix fanlari nomzodi (dissertatsiya mavzusi: „Rossiya dengiz kemasozlik sanoatidagi moliyaviy kapital“), tarix fanlari doktori (1968, „Birinchi jahon urushi arafasida Rossiya qurolli kuchlarining rivojlanishi“ nomli dissertatsiyasi) va professor boʻlgan.

Ilmiy-pedagogik faoliyati 
Korneliy 1958-yildan SSSR Fanlar akademiyasining SSSR tarixi institutida (Rossiya Fanlar akademiyasining Rossiya tarixi instituti) ishlagan. Avval kichik keyinchalik bosh ilmiy xodim lavozimida faoliyat olib borgan.

Oʻqituvchilik ishi 
Fedorovich 1980-90-yillarda Moskva davlat tarix-arxiv institutida (Rossiya davlat gumanitar universiteti) dars bergan va rus liberalizmi tarixi boʻyicha maxsus seminar oʻtkazgan.

1998-yil 29-iyulda vafot etgan. U Moskvada Butovskoye qabristoniga dafn etilgan (7-boʻlim).

Oilasi 
Korneliyning rafiqasi Valentina Mixaylovna Astrova (1927-2001), shifokor boʻlgan. Oʻgʻillari – Vyacheslav (1953-yilda tugʻilgan) va Mixail (1960-yilda tugʻilgan), tarixchi boʻlishgan.

Manbalar 

Rossiya tarixchilari
Sovet tarixchilari
Moskvada vafot etganlar
1998-yilda vafot etganlar
29-iyulda vafot etganlar
Toshkentda tugʻilganlar
1924-yilda tugʻilganlar
12-aprelda tugʻilganlar
Ashot Sarkisov

Ashot Arakelovich Sarkisov (1924-yil 30-yanvar – 2022-yil 17-oktyabr) – sovet va rus olimi, harbiy arbobi. Rossiya fanlar akademiyasining akademigi (1994-yil), vitse-admiral (1978-yil), „Global energiya“ xalqaro energetika mukofoti laureati (2014-yil), fan va texnologiya sohasidagi Rossiya hukumati mukofoti laureati (2013-yil). Akademik A. P. Aleksandrov nomidagi Rossiya fanlar akademiyasi oltin medali bilan taqdirlangan (2007-yil). Dengiz akademiyasining faxriy professori (Sankt-Peterburg), Dengiz muhandislik institutining faxriy professori (Sankt-Peterburg).

Hayoti 
Ashot Sarkisov 1924-yili 30-yanvarda Toshkent shahrida tugʻilgan. Uning otasi – arman Arakel Ovanesovich Sarkisov (1881–1959). Onasi – rossiyalik Yevgeniya Bogdanovna (1896–1987).

Faoliyati 
Ashot Sarkisov 1941-yilda Feliks Dzerjinskiy nomidagi Oliy dengiz muhandislik maktabiga oʻqishga kirgan. Soʻng, urush yillarida armiyada xizmat qilib, 1945-yilda oʻqishini davom ettiradi. 1948-yildan Leningrad davlat universitetida tahsil olgan.

1950-yildan 1954-yilgacha Boltiq floti kemalarida torpedo qayiqlari brigadasining flagman mexanik muhandisi sifatida xizmat qilgan. 1954-yilda F. E. Dzerjinskiy nomidagi Oliy dengiz muhandislik bilim yurti aspiranturasiga oʻqishga kirib, nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilgan. 2-darajali kapitan unvoni bilan Sevastopol oliy dengiz muhandislik maktabiga (SODMM) oʻqituvchi etib tayinlanib, u erda jami 27 yil xizmat qilgan. „Kema atom elektr stansiyalari“ kursi boʻyicha maʼruzalar oʻqigan. 1959-yilda harbiy taʼlim muassasalari tizimidagi yadro reaktorlari va suv osti bugʻ generatorlari birinchi boʻlimi boshligʻi etib tayinlanadi.

1968-yilda texnologiya fanlari doktori unvonini olgan.

1983-yilda A. A. Grechko nomidagi Harbiy dengiz akademiyasining (Leningrad) ilmiy ishlar boʻyicha boshligʻining oʻrinbosari etib tayinlangan.

1985-yilda Harbiy dengiz floti Ilmiy-texnik qoʻmitasi raisi boʻlgan. 1989-yilda dengiz flotidan vitse-admiral sifatida isteʼfoga chiqqan.

1994-yildan beri Rossiya Fanlar akademiyasining haqiqiy aʼzosi boʻlib, 2007-yilda Aleksandrov oltin medalini oladi.

Ashot Sarkisov 2022-yil 17-oktyabrda vafot etgan. 2022-yil 20-oktyabrda Moskvadagi Troekurovskiy qabristoniga dafn etilgan.

Manbalar 

Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Hurmat ordeni sohiblari (Rossiya)
Vatan oldidagi xizmatlari uchun 4-darajali ordeni sohiblari
Vatan oldidagi xizmatlari uchun 3-darajali ordeni sohiblari
Vatan oldidagi xizmatlari uchun 2-darajali ordeni sohiblari
Toshkentlik harbiy xizmatchilar
2022-yilda vafot etganlar
1924-yilda tugʻilganlar
Moisey Itkin

Moisey Ruvimovich Itkin (1920-yil 15-mart, Rostov-Don, RSFSR – 2005-yil 29-may, Rostov-Don, Rossiya) – sovet shoiri, shifokori va Rossiya Yozuvchilar uyushmasi aʼzosi.

Hayoti 
Moisey Ruvimovich Itkin 1920-yil 15-martda RSFSRning Rostov-Don shahrida shifokorlar oilasida tugʻilgan. U 1944-yilda Toshkent tibbiyot institutining tibbiyot fakultetini tugatib, 1944—1954-yillarda Oʻzbekistonda harbiy shifokor boʻlib xizmat qilgan. Moisey Itkin 1955—1958-yillarda Moʻgʻulistondagi ekspeditsiyalar qatnashgan. 1958—1984-yillarda Rostov-Donda oftalmolog boʻlib ishlagan. U Ulugʻ Vatan urushida qatnashnashgan va urush vaqtida ogʻir yaralangan.

Moisey Ruvimovich Itkin 2005-yil 29-mayda vafot etadi va Rostov-Don shahridagi yahudiylar qabristoniga dafn qilinadi.

Ijodi 
Moisey Ruvimovich Itkin adabiy faoliyatini 1950-yilda boshlagan. Uning 9ta sheʼriy toʻplami 1993—2004-yillarda nashr etilgan.

Moisey Itkinning 65 ta sheʼri „Don toʻlqini“ jurnalida, 46 ta sheʼri „Moviy ovoz“ toʻplamida bosilib chiqqan.

Mukofotlari 
Muso Ruvimovich Itkin 1-darajali Vatan urushi ordeni, „Harbiy xizmatlari uchun“ va „Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medallari, Moʻgʻulistonning „Qutb yulduzi“ ordeni, Xitoyning „Doʻstlik belgisi“ ordeni, „ Veteran“ medallari bilan taqdirlangan. „Mehnat sharafi“, „Gʻalabaning 40 yilligi“, „Georgiy Jukov“ va boshqa bir qator medallarni qoʻlga kiritgan.

Moisey Itkin 85-yillik yubileyida Rostov viloyati Madaniyat vazirligidan minnatdorchilik maktubini qabul qilgan.

Asarlari 
 Ko'p qavatli daraxt: She'riy to'plam. - Rostov-Don, 1993-yil
 Tasodifiy kitob: she'rlar to'plami. - Rostov-Don: Gefest, 1996-yil
 Gulli sonet: she'rlar to'plami. - Rostov-Don, 1998-yil.
 Osmondagi boshoq: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 1998-yil.
 Ikki kitobdan: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 2000-yil.
 Kumush ip: She'rlar to'plami. - Rostov-Don, 2000-yil.
 Fleyta va skripkada (Tanlangan asarlar): She'riy to'plam. - Rostov-Don, 2001-yil.
 Tongni qaytaring (yettinchi she’rlar kitobi): She’riy to‘plam. - Rostov-Don, 2003-yil.
 Takrorlar ham yo‘q...: She’rlar to‘plami. - Taganrog: Y.D.Kuchma, 2004-yil.

Manbalar
Baxtiyor Qosimov

Baxtiyor Qosimov (; 1-oktyabr, 1995-yil, Andijon) – oʻzbek futbolchisi,Oʻzbekiston Super ligasida ishtirokchisi, Olmaliqning „OKMK“ klubi yarim himoyachisi.

Faoliyati 
Baxtiyor futbolchilik faoliyatini Andijonning „Andijon“ jamoasida boshlagan. Faoliyati davomida „Paxtakor-79“ jamoasida ham ijara asosida oʻynagan. Qosimov Andijon jamoasi tarkibida 2022-yilgi mavumgach oʻynagan. 2022-yilgi mavsumda Termizning „Surxon“ klubi bilan shartnoma imzolagan. Termiz jamoasi tarkibida yarim mavsum davomida oʻynagan va samarali oʻyinlari sababli yozgi transfer oynasida Qatarning „Al-Xor SC“ klubi tarkibiga oʻtgan. 

Qatar jamoasi tarkibida bir yil davomida toʻp surdi va jamoa bilan birgalikda Qatar ikkinchi ligasida ikkinchi oʻrinni oldi. 2023-yil yozgi transfer oynasida Qatar jamoasi bilan shartnomasi yakunlandi va sentyabr oyida Olmaliqning „OKMK“ jamoasi bilan shartnoma imzoladi.

Yututqlar 

 Oʻzbekiston Pro ligasi gʻolibi: 2018
 Qatar Ikkinchi ligasi ikkinchi oʻrin: 2022

Manbalar

Havolalar 

 Baxtiyor Qosimov Transfermarkt
 Baxtiyor Qosimov Soccerway
 Baxtiyor Qosimov

1-oktyabrda tugʻilganlar
1995-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Alifbo boʻyicha futbolchilar
Erkak futbol yarim himoyachilari
Oʻzbekistonlik erkak futbolchilari
Oʻzbekistonlik muhojir erkak futbolchilari
Andijon klubi futbolchilari
Surxon klubi futbolchilari
AGMK futbolchilari
Al-Khor SC futbolchilari
Qatardagi Oʻzbekistonlik muhojir sportchilar
Qatardagi chet ellik erkak futbolchilari
Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Paxtakor-79 futbolchilari
Sergey Zabolotnov

Sergey Valentinovich Zabolotnov (1963-yil 11-avgust, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – sovet suzuvchisi. 1986-yilgi jahon chempionatining bronza medali sovrindori va Yevropa chempioni. Yozgi Universiadaning koʻp karra chempioni va sovrindori. Yevropa rekordchisi (1984). SSSRda xizmat koʻrsatgan sport ustasi (1984).

Faoliyati 
Sergey Zabolotnov 1983-yilda 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha Yevropa rekordini oʻrnatdi. U bu natijaga 2:00.42 soniya koʻrsatkich bilan 1983-yil 4-iyulda Kanadaning Edmonton shahrida oʻtkazilgan Jahon universiada oʻyinlarida erishdi. Bu natija bilan u oltin medalni qoʻlga kiritgan. U oʻzining ikkinchi Yevropa rekordini 1984-yil 15-fevralda Sovet qishki milliy oʻyinlarida oʻrnatdi (2:00.39).

1984-yil iyul oyining oxiri va avgust oyining boshlarida Los-Anjelesda boʻlib oʻtgan Yozgi Olimpiya oʻyinlari Sharqiy blok davlatlari tomonidan boykot qilingan. Shu sababli SSSRning Moskva shahrida Doʻstlik oʻyinlari oʻtkazilgan. Sergey Zabolotnov ushbu musoboqda ishtirok etgan. U Doʻstlik oʻyinlarining suzish musobaqasi 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha jahon rekordini yangilab oltin medalni qoʻlga kiritgan (1:58.41). Bu vaqtda 1984-yilgi Yozgi Olimpiya oʻyinlarida 200 m masofaga chalqancha suzish boʻyicha Rick Carey rekordchi boʻlgan edi (1:58.86). Ushbu rekord Rick Carey va Zabolotnov tomonidan yangilanmasidan uch hafta oldin 2:00.23 natija boʻlgan.

Sergey Zabolotnov 1988-yilda Janubiy Koreyaning Seul shahrida boʻlib oʻtgan Yozgi Olimpiya oʻyinlarida 100 va 200 m masofaga chalqancha suzishda qatnashib, ikkala bahsda ham toʻrtinchi oʻrinni egalladi. U 100 m masofaga chalqancha suzishda 55.37 soniya, 200 m masofaga chalqancha suzishda esa 2:00.52 soniya natija qayd etdi. 4×100 m estafeta bahsida Sovet jamoasi bilan finalda AQSh va Kanada jamoalaridan ortda qolgan holda bronza medalini qoʻlga kiritdi.

Hozirgi kunda Sergey Zabolotnov suzish boʻyicha murabbiylik qiladi.

Manbalar 

1963-yilda tugʻilganlar
Toshkent sport kishilari
Yashayotgan insonlar
Anvar Boynazarov

Anvar Boynazarov (1989-yil 10-yanvar, Toshkent) – oʻzbek muay-tay kikbokschisi va aralash yakkakurash ustasi. U avvalroq kikboksing boʻyicha Glory promouterligi uchun kurashgan va Giga Chikadze, Fabio Pinka va Abdellah Ezbirilar ustidan gʻalabalarga erishgan.

Kikboksingdagi faoliyati 
Anvar Boynazarov 1989-yil 10-yanvarda Toshkent shahrida tugʻilgan. Boynazarov yoshligida ukasi Firdavs bilan muay-tay bilan shugʻullanib, sportdagi faoliyatini boshlagan. Fabio Pincani Glory 47: Lyon musobaqasida yarim finalda magʻlub etganidan soʻng mashhurlikka erishdi. Jangda autsayder sifatida koʻrilganiga qaramay, u ikkinchi raundda Pincani nokaut qilishga muvaffaq boʻldi, bu unga „KO of the Night“ mukofotini va Combatpress.comning maxsus sovrinini qoʻlga kiritishga yoram berdi. Bu gʻalabadan soʻng Boynazarov finalga yoʻl oldi va Abdelloh Ezbiri bilan toʻqnash keldi. Finalda Ezbiri gʻalaba qozondi.

Shundan soʻng Anvar yengil vazn toifasida vaqtinchalik Glory chempionlik unvoni uchun Kevin VanNostrandga qarshi jang qildi. VanNostrand jangda birinchi raundda nokaut bilan gʻalaba qozondi.

Ushbu ikki magʻlubiyatdan keyin u Xitoydagi EM Legend 27 turnirida Thodkhui MR bilan jang qildi va magʻlubiyatga uchradi.

Keyin u EM Legend Featherweight Tournamentda jang chiqdi. Pan Jiayunga qarshi jangda hakamlarning qarori bilan bir ovozdan gʻolib deb topilib, turnir finaliga yoʻllanma oldi. Final jangida esa Men Guodongga qarshi uchinchi raundda KO bilan gʻalaba qozondi.

Glory 67 musobaqasida Anvar amaldagi Glory Featherweight chempioni Petpanomrung Kiatmuu9 bilan jang qildi. Bu jangda Petpanomrung hakamlarning yakdil qarori bilan gʻalaba qozondi.

Boynazarov 2023-yil 2-iyul kuni Osaka shahrida boʻlib oʻtgan RISE World Series 2023 musobaqasida yengil vazn toifasida sobiq RISE chempioni Kento Xaraguchi bilan toʻqnash keldi.

Aralash jang sanʼatidagi faoliyatii 
Boynazarov 2020-yil 12-dekabr kuni Combat Night Pro 19 musobaqasida Genri Krappga qarshi jang sanʼatida debyut qildi. Bu jangda birinchi raundda nokaut bilan gʻalaba qozondi. 2021-yil 13-mart kuni esa Combat Night Pro 20 musobaqasida Rob Fullerni 99 soniya ichida nokautga uchratib, yana bir gʻalabaga erishdi.

Boynazarov 2022-yilning 14-yanvarida LFA 121 musobaqasida John Pham bilan toʻqnash keldi. Unga John Phamni nokautga uchratish uchun atigi 21 soniya kifoya qildi.

Boynazarov 2022-yil 9-avgust kuni Dana Whitening 49-turida Erik Silva bilan toʻqnash keldi. U birinchi raundning boshidayoq texnik nokaut bilan jangni yutqazdi.

Manbalar 

Toshkent sport kishilari
Yashayotgan insonlar
1989-yilda tugʻilganlar
Akim Jemilev

Akim Abdurahmanovich Jemilev (; 1918-yil 9-may, Kuchuk-Oʻzen, Yalta tumani – 2001-yil 11-dekabr, Simferopol) – qrim-tatar xoreografi. Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi. Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (1994).

Hayoti 
Akim Abdurahmanovich Jemilev 1918-yil 9-mayda Kuchuk-Oʻzen qishlogʻida tugʻilgan. 1933-yilda otasi Guzhtransport boshligʻi lavozimiga oʻtkazilgan. Akim zavod maktabiga oʻqishga kirgan va bir vaqtning oʻzida isteʼmolchilar kooperatsiyasi klubining raqs ansamblida ham tahsil olgan. U xoreograf Usein Bakkalga shogirdlikka tushgan.

1936-yilda Qrim davlat opera va balet teatrining raqs ansambli solisti boʻlgan. U „Agyr-ava“, „Choban-oyun“, „Haitarma“ kabi qrim-tatar raqslari va SSSR xalqlarining raqslarini ijro etgan. Moskvadagi SSSR xalqlari ijodi festivali laureati boʻlgan (1938). U Qrimning Yalta Sharq raqs ansambli, Qrim drama teatri va Opera va balet teatrida raqqos boʻlgan.

1940-yilda armiyaga chaqirilgan. Ulugʻ Vatan urushi yillarida artilleriyachi boʻlib xizmat qilgan. Stalingrad va Kursk janglarida qatnashgan. Belgorod, Xarkov, Iskandariya va Kirovogradni ozod qilishda ishtirok etgan. Dnepr jangida va Kiev hujum operatsiyasida qatnashgan. Viktor Gudimenko va Nusret Shabanov bilan birgalikda 1945-yil sentyabr oyida Pragadagi Lucerne teatrida kontsert berishgan.

1946-yilning bahorida demobilizatsiya qilinganidan soʻng, Gorlovkaga borgan. 1944-yilda esa deportatsiya qilingan qarindoshlari joylashgan Oʻzbekiston SSRning Yangiyoʻl shahriga koʻchib oʻtgan. Yangiyoʻldagi Toshkent viloyat teatrida solist boʻlib ishlagan. Shahardagi neft va paxtani qayta ishlash zavodlarida badiiy havaskorlik jamoalarini tashkil etishda qatnashgan.

1956-yilda Toshkent davlat „Haytarma“ ansamblida ish boshlagan. 1976-yildan buyon xoreograf boʻlib ishlaydi. 1980-yilda Novorossiyskga koʻchib oʻtgan va u yerda qrim-tatar raqslarini ijro etuvchi ansambl tuzgan. 1984-yilda „Haytarma ansambli raqslari“ kitobini yozgan.

U Qrim-tatar milliy harakati aʼzosi boʻlgan. 1988-yilda Simferopolga qaytib kelgan. 1989-yildan 1993-yilgacha Qrim-tatar musiqali drama teatrining xoreografi boʻlgan.

Akim Abdurahmanovich Jemilev 2001-yil 11-dekabrda Simferopolda vafot etgan.

Mukofotlari 
 „Jasorat uchun“ medali (1942).
 „Qizil Yulduz“ ordeni (1943).
 „Harbiy xizmatlari uchun“ medali (1945).
 „2-darajali Vatan urushi“ ordeni (1985).
 „Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist“ unvoni (1994).

Adabiyotlar 
 Урсу Д. П. Деятели крымскотатарской культуры (1921—1944 гг.), с. 112—113
 Кулик О. Нездоланний Аким // Урядовий кур’єр. — 2004. — 17 квітня. — С. 8-9.
 Усеинова Гульнара. Он сотворял чарующие танцы // Голос Крыма (2008).

Manbalar 

Simferopolda vafot etganlar
Eng qadimgi masjidlar roʻyxati

Dunyodagi eng qadimgi masjidlar eng eski, saqlanib qolgan masjid binosi boʻlishi mumkin. Masjid sifatida uzluksiz foydalanilayotgan eski masjid binolari bilan masjid sifatida boshqa foydalanilmayotgan binolar orasida ham farq bor.

Ushbu roʻyxatga kirish uchun quyidagilar kerak:

 mamlakatdagi eng qadimgi masjid, yirik shahar (eng yaxshi 50 ta) yoki uning turidagi eng qadimgi masjid (mazhab, meʼmoriy va h.k.) boʻlishi;
 yoʻnalishidagi (mazhab) eng qadimgi jamoat boʻlishi.

Afrika

Amerika

Osiyo

Manbalar
Oleg Shaumarov

Oleg Temurovich Shaumarov (1983-yil 1-dekabr, Toshkent, Oʻzbekiston, SSSR) – rossiyalik bastakor, musiqa prodyuseri, qoʻshiqchi. „Orli i voroni“ qoʻshigʻi muallifi sifatida „Oltin Gramafon“ mukofoti sovrindori. Maksim Fadeyev va Nargiz Zokirova ijrosidagi „Vdvoyom“ qoʻshigʻi muallifi. „Kamen“ qoʻshigʻi uchun „Yil shansoni“ mukofoti gʻolibi.

Biografiyasi 
Oleg Shaumarov Toshkentda tavallud topgan. 2000-yildan beri Moskvada yashaydi. Bolaligidan musiqaga mehr qoʻygan va yoshligida doʻstlari uchun metroda Arbatsko-Pokrovskaya liniyasida va Moskva teatr stansiyasida mashhur qoʻshiqlarni ijro etgan. Viktor Uspenskiy nomidagi Toshkent musiqa maktabini tamomlagan.

Oleg Temurovich 2003-yilda VIA „Soyuz“ guruhiga asos solgan. „Ya ne mogu inache“ ularning eng mashhur qoʻshigʻi edi. VIA „Soyuz“ guruhi „Slavyanskiy bazar“ning diplom gʻoliblari boʻlgan.

Oleg 2005-yildan beri yakkaxon chiqish qiladi.

2018-yilda birinchi yakkaxon konsert boʻlib oʻtgan.

Shaumarov koʻplab rus yulduzlari bilan ishlaydi: Alla Pugachova, Kristina Orbakayte, Filipp Kirkorov, Irina Allegrova, Nikolay Baskov, Taisiya Povaliy, Sergey Lazarev, Lolita, Layma Vaykule, Slava, Grigoriy Leps.

„Korni“, „Premyer-ministr“ va „Assorti“ musiqiy guruhlar bilan ishlagan.

Oleg „Dve zvezdi“, „Dostoyaniye respubliki“, „Bolshiye gonki“, „Ugaday melodiyu“, „Faktor „A““ nomli loyihalarida ishtirok etgan. U yerda ovoz, aranjirovka ustasi va prodyuser boʻlib ishlagan.

Temurovich Ani Lorak jamoasidagi „Golos“ telekoʻrsatuvining yettinchi mavsumi ishtirokchisi boʻlgan. Saralash bosqichida ilgari Maksim Fadeyev va Nargiz ijro etgan „Vdvoyom“ qoʻshigʻini birinchi marta oʻzi ijro etdi.

Olegning soʻzlariga asoslangan qoʻshiqlarni „Realniye patsani“ serialida ham eshitish mumkin.

Shaumarov ichishni qanday toʻxtatish haqida „Problema na J“ kitobini yozgan.

U oʻzining TopLabMusic leyblini beatmeykerlar, qoʻshiq mualliflari, toplaynerlar, zamonaviy vokalistlar va artistlar uchun ochgan.

Oleg 2018-yilda Valeriya ismli qizga uylandi. 2019-yilda ular oʻgʻil koʻrdishdi va ismini Aleksandr qoʻyishdi.

Manbalar 

Toshkentda tugʻilganlar
Rossiyalik qoʻshiqchilar
Yashayotgan insonlar
1983-yilda tugʻilganlar
1-dekabrda tugʻilganlar