MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Mariya Sur

Mariya Sur (; 2004-yil 31-dekabrda tugʻilgan) – Shvetsiyada yashab ijod qiluvchi ukrainalik qoʻshiqchi. Melodifestivalen 2023 da „Never Give Up“ qoʻshigʻi va „Melodifestivalen 2024“ „When I’m Gone“ qoʻshigʻi bilan mashhur boʻldi.

Hayoti va faoliyati 
Mariya Sur Zaporojye shahrida tugʻilgan. 2022-yilda The Voice louyihasining Ukraina versiyasi boʻlgan Golos Kraini ning oʻn ikkinchi mavsumida ishtirok etdi. 2022-yilda Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi ortidan Sur va uning onasi Ukrainadan qochib, Shvetsiyaga joylashganlar. Sur tez orada qoʻshiqchi Sara Dawn Finer bilan aloqaga chiqqan, bu esa Surning Stokgolmdagi Avicii Arenada Ukraina bilan birdamlik uchun xayriya galakonsertida chiqish qilishiga sabab boʻlgan va bu yerda „Survivor“ Destiny's Child qoʻshigʻini ijro etgan. Keyinchalik Warner Music Sweden bilan rekord shartnoma imzoladi.

Sur „Melodifestivalen 2023“ da „Never Give Up“ qoʻshigʻi bilan ishtirok etib, finalda toʻqqizinchi oʻrinni egallagan. 2023-yilning yozida Sur Shvetsiya boʻylab Diggiloo gastrollarida qatnashgan. Melodifestivalen 2024 da „When I’m Gone“ qoʻshigʻi bilan ishtirok etgan; 2024-yil 10-fevralda yarim finalda ikkinchi oʻrinni olib, toʻgʻridan-toʻgʻri finalga yoʻllanma olgan. Tez orada Melodifestivalen fandomida mashhurlikka erishadi, uning qoʻshigʻi gʻalaba zavqini ulashuvchi deb eʼtirof etilgan. Oxir-oqibat, hakamlar hay’atidan 37 ball va televideniyedan 35 ball toʻplab, jami 72 ball toʻplagan holda finalda yettinchi oʻrinni egallagan.

Diskografiyasi

Singllari

Manbalar

Havolalar 

 
 
 

Yashayotgan insonlar
2004-yilda tugʻilganlar
Mariya Burmaka

Mariya Burmaka (; 1970-yil 16-iyun, Xarkov, Ukraina) – ukrainalik qoʻshiqchi, teledastur musiqachisi va rok, pop, folklor va jahon musiqasi janrlarida qoʻshiqnavis. Ukraina xalq artisti.

Biografiyasi va taʼlimi 
Burmaka oʻqituvchilar oilasida tugʻilgan. Musiqa maktabida gitara sinfida oʻqiyotganda ukrain qoʻshiqlarini kuylashni boshlagan. 1987-yilda Karazin Xarkov universitetining filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. Talabalik davrida original qoʻshiqlar yozishni boshlagan.

2004-yilda Burmaka Taras Shevchenko nomidagi Kiyev Milliy universitetining jurnalistika fakultetini tamomlagan. Shuningdek, filologiya fanlari nomzodi darajasiga ega.

Ilk qatnashgan festival va tanlovlari 
Faoliyatining boshida Burmaka bir nechta muhim va Butunukraina musiqiy tanlovlari yoki festivallarida gʻolib chiqqan, bu uni tezda mashhur qilib, Ukraina musiqasining timsoliga aylantirgan.

1989-yilda Burmaka Lutskdagi Oberig musiqa festivalida birinchi oʻrinni egalladi va Chernovtsidagi mashhur Chervony Ruta yoshlar musiqa festivalida ikkinchi oʻrinni egallagan. 1990-yil iyun oyida Kanivda boʻlib oʻtgan DZVIN Butunukraina festivalida gʻolib chiqqan va „laureat“ unvoniga sazovor boʻlgan. 1993-yilda Promin radio platformasi tomonidan tashkil etilgan „12-2“ xit-qoʻshiq tanlovida gʻolib chiqqan.

Musiqiy faoliyati 

Burmaka zamonaviy Ukraina tarixidagi koʻplab tadbirlarda, jumladan, yuqorida aytib oʻtilgan birinchi Chervona Ruta festivalida (1989), Granitdagi Student Hungerda (1990), „Apelsin inqilobida“ (2004) va Qadr-qimmat inqilobida (2013–2014) faol ishtirok etgan.

1991-yilda Monrealda Kanadaning Yevshan kompaniyasi tomonidan ishlab chiqarilgan Mariya nomli birinchi diskini yozgan. Disk Ukrainada sotuvga chiqarilgan birinchi ukrain tilidagi musiqiy disk boʻlgan.

1998-yilda Burmaka Znovu lyublyu nomli boshqa albomini chiqargan. Yozuvning taqdimoti oʻzgacha boʻlgan: Burmaka oʻzining eng yaqin doʻstlari va matbuot vakillarini Milliy tasviriy sanʼat muzeyidagi 17—18-asr ikonalar zaliga taklif qilib, u yerda akustik gitarada kontsert bergan.

Tili 
Burmaka ukrain tilining ashaddiy tarafdori va rus tilida ijro etmaydigan va rus tilida musiqa repertuariga ega boʻlmagan yagona Ukraina xalq artistidir. Uning taʼkidlashicha, „Ukrain tili boʻlmasa, Ukrain xalqi oʻzlarining etnik oʻziga xosligi va erkinligini yoʻqotadi“.

Mukofotlari 

 1997-yil: Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist unvonini olgan
 2007-yil: malika Olga ordeni bilan taqdirlangan (III darajali)
 2009-yil: „Ukraina xalq artisti“ faxriy unvoni berilgan
 Focus jurnalining Ukrainadagi 100 ta eng nufuzli ayollar roʻyxatiga kiritilgan.

Albomlari 

 1990-yil Oy ne kvitni, vesno
 1992-yil Mariya
 1994-yil Lishayetsya nadiya
 1998-yil Znovu lyublyu
 2001-yil Iz yangolom na plechi
 2002-yil Miya
 2003-yil I Am
 2003-yil Jivi
 2004-yil N9
 2008-yil Saundtreki
 2010-yil Ne smіysya z mene
 2011-yil Dityachiy Albom
 2014-yil Tin po vodi

Manbalar

Havolalar 

  

Yashayotgan insonlar
1970-yilda tugʻilganlar
Irina Fedishin

Irina Petrivna Fedishin (, Lvovda tugʻilgan) – ukrainalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis.

Biografiyasi 
Irina Fedishin 1987-yil 1-fevralda Lvov shahrida (Ukraina SSR) musiqachi oilasida tugʻilgan. Yoshligidan musiqiy, vokal va sahna qobiliyatlarini namoyon eta boshlagan.

Olti yoshida boʻlajak qoʻshiqchi oʻzini boshlovchi sifatida sinab koʻrgan. Otasi, musiqachi boʻlsa ham, musiqani hech qachon jiddiy kasb deb hisoblamagan va qizining shaxmat bilan shugʻullanishini orzu qilgan. Boʻlajak xonandaning birinchi chalgan musiqa asbobi sintezator boʻlib, tezda improvizatsiya qilishni oʻrganib olgan Irina oʻzining birinchi qoʻshiqlarini yozishni boshlagan.

Oʻn uch yoshida qiz musiqiy taʼlim olishga qaror qilgan va musiqa maktabiga oʻqishga kirgan. Uyida olgan taʼlimi tufayli darhol musiqa maktabining toʻrtinchi sinfiga qabul qilingan va uni imtiyozli diplom bilan tugatgan. Bu yerda kontsert dasturlarini ham olib borgan.Ivan Franko nomidagi Lvov Milliy universitetida iqtisod fakultetida tahsil olgan va shu bilan birga xususiy musiqa hamda vokal saboqlarini olgan.

U yoshlar musiqa tanlov va festivallarida qatnashib, sovrinli oʻrinlarni qoʻlga kiritgan. Baʼzi qoʻshiqlari Ukraina radiostansiyalarida repertuariga kiritilgan. 2005-yilda Eurovision qoʻshiq tanlovi uchun Ukraina milliy tanlovining yarim finalida hamda 2006 va 2009-yilda „Schlager of the Year“ kontsert dasturida chiqish qilgan. 2015-yilda Irina Fedishin „Ukraina formati“ ukrain tilidagi qoʻshiqlar tanlovida „Sertsya stuk“ qoʻshigʻi bilan gʻolib chiqqan.

2016-yilda Ukrainada kontsertlar bergan, bir necha oʻnlab shaharlarga tashrif buyurgan. 2016-yil 4-noyabr kuni Kiyevda, Oktyabr saroyida uning „Tsvite Kalina“ yakkaxon konserti boʻlib oʻtan.

2018-yilda „Golos Kraini“ telekoʻrsatuvining sakkizinchi mavsumida ishtirok etgan.

2020-yilda Irina Fedishin va uning turmush oʻrtogʻi koronavirus bilan kasallangan, bu hodisa uning tuzalganidan keyin maʼlum boʻlgan. 2020-yil sentabr oyida Kiyev va Ukraina radiostansiyalarida eng mashhur xitlar oʻnligiga kirgan „Tam de ti“ qoʻshigʻini taqdim etgan va unga ishlangan klip YouTubeda milliondan ortiq koʻrilgan. Oʻsha yilning oxirida qoʻshiqchi Rojdestvo mavzusidagi bir nechta qoʻshiqlarni chiqargan.

2021-yil yanvar oyidan boshlab qoʻshiqchi „Ukraina“ telekanalidagi „Niqobli qoʻshiqchi Ukraina“ loyihasining toʻrtinchi epizodida ishtirok etgan . 2-mart kuni Fedishin muallifning „Obiymi“ qoʻshigʻini taqdim etgan.

Shaxsiy hayoti 
Fedishin Lvovda yashaydi. Prodyuser Vitaliy Chovnik bilan turmush qurgan. Ularning ikkita: Yura va Oleg ismli oʻgʻillari bor

Diskografiyasi 

 Studiya albomlari

 Tviy angel (2007)
 Ukraina kolyaduye (2007)
 Parol (2012)
 Ukraina kolyaduye. Noyabr (2013)
 Tsvite kalina (2015)
 Ti tilki miy (2018)

Mukofotlari

Manbalar

Havolalar 

  

Yashayotgan insonlar
1987-yilda tugʻilganlar
Yevgen Galich

Yevgen Galich (; 1984-yil 29-aprelda tugʻilgan) – ukrainalik rok musiqachi, teleboshlovchi, DJ va O.Torvald rok guruhi solisti.

Biografiyasi 
Yevgen Galich 1984-yil 29-aprelda Kiyev viloyatining Bila Tserkva shahrida tugʻilgan, ammo hayotining dastlabki sakkiz yilini Qozogʻistonda oʻtkazgan, u yerda otasi Sovet Armiyasi safida xizmat qilgan. 1992-yilda oilasi, shu jumladan ukasi Andrey Poltavaga koʻchib oʻtgan va bu yerda uzoq vaqt yashagan. Yevgen besh yoshida musiqa darslariga qatnay boshlagan. 1994-yilda oʻzining qoʻshnisi boʻlgan, keyinchalik O.Torvald gitarachisi va Yevgen Galichning eng yaqin doʻsti Denis Mizyuk bilan uchrashgan. 1999-yildan 2005-yilgacha ular „Kruti! Pedali“ guruhida birga oʻynashgan, keyin ular O.Torvald guruhini tashkil qilishgan.

Galich Poltava harbiy telekommunikatsiya institutida tahsil olgan (hozir zahiradagi leytenant, telekommunikatsiya tizimlari va tarmoqlari muhandisi). Institutdagi soʻnggi yillarida radiostansiyada ishlagan. Bu yerda ishlaganda hayotidagi yagona narsa musiqa ekanligini his qilgan.

2006-yilda institutni tugatgandan soʻng, oʻz guruhi bilan Kiyevga koʻchib oʻtgan va u yerda ijaraga uy olgan. 2006-yildan 2010-yilgacha ular oʻsha uyda birga yashashgan va bu uy ularning studiyasi vazifasini bajargan. Dastlab ular musiqa yozishdan unchalik koʻp pul olmagan, shuning uchun musiqaga koʻp vaqt ajratib, boshqa ishlarda ishlagan.

2008-yilda ular oʻzlarining birinchi „O.Torvald“ albomini yozganlar va guruh 2011-yildan oʻsishni boshlagan. Ilgari Galich yagona bastakor va qoʻshiqnavis boʻlgan, ammo hozir unga Yevgenning doʻsti va sobiq guruhdoshi boʻlgan „DJ Polyarnik“ Mikola Rayda yordam bermoqda. Yevgen Galich O.Torvalddan tashqari reper Andrey Shostakov bilan birga „NUDLY“ guruhida ham ishtirok etadi.

Kiyevda yashab, Yevgen bir qator telekanallarda, jumladan M1 musiqiy telekanalida (Oleksandr Asaulyuk taklifiga binoan), NLO TV koʻngilochar telekanalida va 2018-yildan boshlab Megogo Live deb nomlangan muqobil musiqa ijro etuvchi kanalda ishlagan.

Yevgen televideniye faoliyatidan tashqari „Prosto Radi. O“ radiostansiyasida ham ishlagan.

Yevgen Galichning Valeriya ismli rafiqasi bor, 2013-yilda qiz farzand koʻrgan. Yevgen xotiniga „Nas dvoye“ qoʻshigʻini bagʻishlagan. Shuningdek, rafiqasi O.Torvaldning bir nechta videolarida ishtirok etgan.

2022-yil aprel oyida, 2022-yilda Rossiyaning Ukrainaga bosqinidan soʻng, Galich Ukraina armiyasiga qoʻshilgan.

Eurovisiondagi ishtiroki 
2017-yil 25-fevralda O.Torvald Eurovision milliy tanlovida gʻolib chiqqan, shuning uchun Yevgen Galich O.Torvald aʼzosi sifatida Eurovision 2017 qoʻshiqlar tanlovida „Vremya“ qoʻshigʻi bilan Ukraina sharafini himoya qilgan.

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
1984-yilda tugʻilganlar
Yaktak (xonanda)

Yaroslav Mikolayovich Karpuk (; 2005-yil 4-mayda tugʻilgan), Yaktak nomi bilan tanilgan, ukrainalik qoʻshiqchi va pop hamda xip-xop qoʻshiqlari muallifi.

Biografiyasi 
Bobosi va buvisi uning musiqaga mehrini bolaligidan tarbiyalagan. Onasi tomonidan buvisi Stara Vijivka bolalar musiqa maktabida, bobosi esa Stara Vijivka kasb-hunar litseyida dars bergan.

Karpuk oilasining qishlogʻidagi gimnaziyani tamomlagan. Kiyev shahar estrada va sirk sanʼati akademiyasida („vokalchi“ mutaxassisligi) tahsil olgan.

2019-yilda Karpuk Ukrainaning „Holos. Dity“ telekoʻrsatuvining 5-mavsumida ishtirok etgan (jamoa Dzidzio), super finalga chiqqan va 2-oʻrinni egallagan. 2020-yilda Jahon sanʼati chempionatida (Los-Anjeles) birinchi va ikkinchi oʻrinlarni egallagan.

2021-yildan qoʻshiqlariga musiqa yozib kelmoqda. Oʻsha yili „Chornomorskiy igri“ festivalida Gran-prini qoʻlga kiritgan.

Yaktak loyihasi 
2022-yil fevral oyida Kiyevda Yaktak yakkaxon loyihasini ishga tushirgan.

Uning Jerry Heil, MamaRika, SOBOL, DOVI, Kola, Golubenko bilan duet asarlari bor. Weekno veb-saytiga koʻra, Yaktak har hafta TOP 10 talikda yuqori oʻrinlarni egallab turadi.

Muzvar Awards 2023 mukofoti bilan taqdirlangan.

„Lalala“ qoʻshigʻi bilan 2024-yilgi Eurovision qoʻshiqlar tanlovi uchun  finalchilaridan biri sifatida tanlangan. Toʻrtinchi oʻrinni egallagan.

Videokliplari

Mukofotlari

Manbalar 

2005-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Oʻrik gullaganda

„Oʻrik gullaganda“ – shoir Hamid Olimjon tomonidan yozilgan mashhur sheʼr. Sheʼr koʻplab taniqli oʻzbek xonandalari tomonidan ijro etilgan boʻlib, musiqa va soʻzlari bahor ramziga aylangan.

Tarixi 
1937-yilning mart oyida Hamid Olimjon Oʻzbekiston SSRning hukumat delegatsiyasi tarkibida Qozogʻistonga borgan. U yerda tashkil etilgan tantanali tadbirda ishtirok etib, tadbir davomida „Qozogʻiston“ nomli mashhur sheʼrini yozgan va tadbir ishtirokchilariga oʻqib bergan. Hamid Olimjon Qozogʻistonda boʻlib turgan vaqtda, respublikaning oʻsha vaqtdagi poytaxti – Olmaota shahri qalin qor ostida qolgan edi. Mart oyi oxirlarida Toshkentga qaytgan shoir, hovlisiga ekilgan oʻrikning gullaganiga guvoh boʻlgan va mashhur „Oʻrik gullaganda“ sheʼrini yozgan. 

Sheʼr „Qizil Oʻzbekiston“ gazetasining 1937-yil 5-aprel sonida ilk bor eʼlon qilingan.

Ijro etilishi 
Sheʼrni ilk bor qoʻshiq qilib kuylaganlardan biri Muhabbat Shamayevadir. Qoʻshiq, shuningdek, Nasiba Abdullayeva, Malika Egamberdiyeva kabi taniqli xonandalar tomonidan ham ijro etilgan. Musiqasi mashhur kompazitor Manas Leviyevga tegishlidir.

Matni

Manbalar 

Hamid Olimjon sheʼrlari
Sheʼrlar
Ivan Karpenko-Kariy

Ivan Karpovich Karpenko-Kari (haqiqiy familiyasi Tobilevich;  ;) – ukrainalik realistik yoʻnalishda ijod qilgan dramaturg, N. K. Sadovskiy, P. K. Saksaganskiy va M. K. Sadovskaya-Barilottilarning akasi.

Biografiyasi 
1845-yil 29-sentyabrda Elisavetgrad yaqinidagi Arsenevka qishlogʻida mulkdor Karp Tobilevich oilasida tugʻilgan.

Tuman maktabini tamomlab, 14 yoshida kotib lavozimida ish boshlagan.

23 yil davomida Elisavetgradda shahar politsiyasi kotibi boʻlib ishlagan, u yerdan 1883-yilda inqilobchilarni pasport bilan taʼminlagani uchun ishdan boʻshatilgan va surgun qilingan.

1880-yillarda M. L. Kropivnitskiy truppasida oʻynagan va 1883-yildan ukrain tilida dramalar yoza boshlagan. 1886-yilda Xersonda uning: „Bondarivna“, „Xto vinen?“ va „Rozumniy і duren“ kabi dramalar toʻplami nashr etilgan. 1887-yilda uning „Naimichka“ (Xersonda), 1892-yilda „Martin Borulya“ („Zora“da bosilgan) dramalari nashr etilgan.

Dramalari hayotiyligi, personajlar yaxlitligi va tushunarli tilda yozilganligi bilan ajralib turadi.

Uning nomi Ukraina SSR Davlat teatr sanʼati institutiga berilgan.

1906-yilda kasal boʻlib, sahnadagi faoliyatini toʻxtatgan va davolanish uchun Berlinga ketgan. Jiddiy kasallikdan soʻng (jigar va taloq saratoni) 1907-yil 2(15)-sentyabrda Berlinda vafot etgan. Nadejda fermasi qoʻriqxona-muzeyidan unchalik uzoq boʻlmagan Karlyuzinskiy qabristoniga dafn etilgan.

Oilasi 

 Nadejda Karlovna Tarkovskaya bilan turmush qurgan (1882-yilgacha), ushbu xotinidan yetti farzandibor: Vissarion (tugʻilgandan koʻp oʻtmay vafot etgan), Galya (1872—1882), Nazar (1874—?), Mikola va Katerina (goʻdakligida vafot etgan), Yurko (1876—1925) va Orisya (1879—1955).
 1883-yilda Sofiya Vitaliyevna Ditkovskaya bilan turmush qurgan. Uning qizi Mariyani asrab olgan.

Asarlari 

 Beztalanna
 Bondarіvna
 Burlaka
 Jiteyske more
 Martin Borulya
 Naymichka
 Nevolnik
 Novobranes
 Rozumniy і duren
 Sava Chaliy
 Sto tisyach
 Xazyaїn

Manbalar

Havolalar 
 Litplayer audio kutubxonasida Karpenko-Kari asarlari
 Ukraina gʻururi – Ivan Karpenko-Kari
 Karpenko-Kari Ivan Karpovich (Tobilevich)
 „I. K. Karpenko-Kari (Tobilevich)“
 Natalya Garbar. Tobilevichlar oilasini qayta qurishdan oldin (28-35-betlar)

1907-yilda vafot etganlar
15-sentyabrda vafot etganlar
1845-yilda tugʻilganlar
29-sentyabrda tugʻilganlar
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Olesya Vlasova

Olesya Yuryevna Vlasova (1974-yil 14-sentyabr Moskva viloyatida tugʻilgan) – ukrainalik teatr va kino aktrisasi, teleboshlovchi. „Ukrainskaya pravda. Jizni“ nashriga koʻra Ukrainaning TOP-20 aktrisalari qatoriga kiritilgan(2009) .

Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist (2020).

Biografiyasi 
1974-yil 14-sentyabrda Moskva viloyatida tugʻilgan.

Bolaligida ota-onasi bilan Odessaga koʻchib oʻtgan va shu yerda maktabni tugatgan. Odessada Teatr litseyida oʻqigan va „7-kanal“da teleboshlovchi boʻlib ishlagan.

1999-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev teatr sanʼati institutini tamomlagan.

2000-yildan – Pecherskdagi Yangi drama teatrining aktrisasi.

Taʼlimi 
1990—1995-yillar – Odessa teatr litseyida oʻqigan.

1995—1999-yillar – I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev nomidagi teatr sanʼati institutida N. Rushkovskiy qoʻl ostida taʼlim olgan.

Shaxsiy hayoti 
 Eri – ukrainalik aktyor Igor Rubashkin
 Qizi – Appolinarya (Polina)
 Qizi – Varvara

Ijodi

Mukofotlari 

 1998-yil „Eng yaxshi debyut uchun“ nominatsiyasida „Kiyev Pektoral“ mukofoti. „Usta va Margarita“ va „Chelovek iz Lamanchi“ spektakllari uchun kurs bilan birga olingan.
 2003-yil „Varshava ohangi – 2“ spektaklidagi „Yetakchi ayol roli uchun“ nominatsiyasida „Kiyev Pektoral“ mukofoti.

Teatrdagi rollari 

 1998-yil „Chelovek iz Lamanchi“ – Aldonza
 2001-yil „Ostrov nashey Lyubvi i Nadejdi“ – Lizka
 2002-yil „Arlekino. Sluga dvux gospod“ – Beatrice
 2003-yil „Ionich“ – Anna Martynovna Zmeyukina
 2003-yil „Pyat rasskazov Pelevina“ – Tanya
 2003-yil „Varshava ohangi – 2“ – Gelya
 2003-yil „Shkola donjuanov“ – jurnalist (Aleksandra – Aleksandr)
 2004-yil „Zakon Tango“ – ssenariy muallifi, qoʻshiq matni muallifi
 2005-yil „Usta va Margarita“ – Margarita
 2005-yil „Belaya vorona“ – Minx
 2012-yil „Lyuks dlya inostransev“ – Brenda Parker

Televideniyeda 

 1992—1995-yillar: „Kanal 7“ telekanalining diktori, Odessa
 2006-yil: „Yestestvenniy otbor“ teleoʻyini
 2007—2008-yillar: „Noviy kanal“ da „Podʼyom“ tonggi teledasturining boshlovchisi, Kiyev, Ukraina
 2007-yil: Igri patriotov
 2008-yil: Kulinarniy duet – 2. Olesya Vlasova
 2012-yil: Bolshaya raznitsa po-ukrainski. 40-son

Manbalar

Havolalar 

 Pecherskdagi Yangi teatr veb-saytida aktrisa O. Vlasovaning sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning ruskino.ru veb-saytidagi sahifasi
 Aktrisa O. Vlasovaning afisha.ru veb-saytidagi sahifasi
 „Varshava ohangi – 2“
 Hammasi „Don Juans maktabi“ga!
 „Benyuk va Xostikoev“ teatr kompaniyasining veb-saytida „Chet elliklar uchun lyuks“ (asosiy Vikonoviyaliklar)
 Olesya Vlasova: Men ham uyda xoʻjayinman! Arxivnaya kopiya
 Olesya Vlasova: shaxsiy hayot
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Rossiyalik aktrisalar
Yashayotgan insonlar
1974-yilda tugʻilganlar
14-sentyabrda tugʻilganlar
Lidiya Belozorova

Lidiya Alekseyevna Belozorova (; 1945-yil 31-mart, Xerson – 2022-yil 15-fevral, Vinnitsa) – sovet-ukrain teatr va kino aktrisasi, Ukraina xalq artisti (1993).

Biografiyasi 
1945-yil 31-martda Xerson shahrida tugʻilgan. Qizlik familiyasi – Vakula.

1968-yilda I. Karpenko-Kariy nomidagi Kiyev davlat teatr sanʼati institutini tamomlagan. Musiqa va drama teatrining aktrisasi. 1968—1969-yillarda – Rovne viloyati Ukraina drama teatri aktrisasi. 1969—1972-yillarda – Lvovdagi M. Zankovetskiy nomidagi Ukraina drama teatri aktrisasi.

1972-yildan umrining oxirigacha M. Sadovskiy nomidagi Vinnitsa viloyat musiqali drama teatrida aktrisa boʻlgan. Vinnitsa teatri sahnasida 100 dan ortiq rollarni oʻynagan.

2022-yil 15-fevralda 77 yoshida Vinnitsada vafot etgan. Aktrisa bilan vidolashuv 17-fevral kuni Vinnitsa teatri sahnasida boʻlib oʻtgan.

Teatrdagi ishlari 
 Odarka („Zaporojes za Dunayem“)
 Natalka Poltavka („Natalka Poltavka“)
 Mariya („Dvenadsataya noch“)
 Jena Teve („Pominalnaya molitva“)
 Bayadera („Bayadera“)
 Mirandolina („Mirandolina“)
 Xanuma („Xanuma“)
 Lyubov Fyodorovna („Mazepa“)
 Bobrenchixa („Marusya Churay“)
 Pamela („Dorogaya Pamela“)
 Bernarda Alba („Dom Bernardi Albi“)
 Mariya Vasilyevna („Dyadya Vanya“)
 Marselina („Bezumniy den, ili Jenitba Figaro“)
 Dulskaya („Moral pani Dulskoy“).

Filmlardagi rollari 

 1971-yil – VesyoliJabokrichi (rejissyor Viktor Ivanov) – Parasya
 1972-yil – Prapovshaya gramota – kazak Vasilining xotini, jodugar, imperatoritsa
 1973-yil – Ded levogo kraynego – epizod
 1975-yil – Prostie zaboti (rejissyor Isaak Shmaruk) – Taisiya
 2005-yil – Vozvrasheniye Muxtora-2 / Sobaka.gi | 9-qism – Igorning qoʻshnisi
 2007-yil – Vozvrasheniye Muxtora-2, 4-mavsum / Kino yulduzi | 3-qism – Anastasiya Sergeyevna

Mukofotlari 

 III darajali malika Olga ordeni (?).
 Ukraina xalq artisti (1993).
 Ukraina SSR xizmat koʻrsatgan artist (?).
 Nikolay Zarudniy mukofoti (2001).

Manbalar

Havolalar 

 Lidiya Belozerova Arxivnaya kopiya
Sovet aktrisalari
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
2022-yilda vafot etganlar
15-fevralda vafot etganlar
1945-yilda tugʻilganlar
31-martda tugʻilganlar
Rostislav Derjipilskiy

Rostislav Lyubomirovich Derjipilskiy (1975-yil 7-oktabr, Ivano-Frankivsk viloyati, Kosiv) – ukrainalik teatr rejissyori va aktyori, Ukraina xalq artisti, Ivan Franko nomidagi Ivano-Frankivsk akademik mintaqaviy musiqa va drama teatrining badiiy rahbari.

Ishlari 

 „Teatralna pіsnya v observatorії“ 2014
 „Oskar і jіnka v rojevomu“ 2015
 Hamlet, 2017
 Romeo va Juletta, 2021
 „Vkusni Darusya“ 2021
 „Vishivaniy. Korol Ukraini“ 2021

Mukofotlari 

 2007-yil – Ukrainada xizmat koʻrsatgan artist
 2009-yil – Volodimir Blavatskiy nomidagi Ukraina Milliy teatr aktyorlari uyushmasi mukofoti laureati (AQSh-Ukraina)
 2009-yil – Ivano-Frankivsk viloyati davlat maʼmuriyati va Ivano-Frankivsk viloyat kengashining „Prikarpatiya oldidagi xizmatlari uchun“ medali
 2013-yil – teatr sanʼati sohasidagi Vitaliy Smolyak mukofoti laureati
 2015-yil – Ukraina Vazirlar Mahkamasining diplomi
 2015-yil – Ukraina xalq artisti
 2019-yil – „Teatr sanʼati“ nominatsiyasi boʻyicha Shevchenko mukofoti laureati
 2020-yil – III darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ ordeni

Manbalar 

Yashayotgan insonlar
1975-yilda tugʻilganlar
Lyubov Gakkebush

Lyubov Mixaylovna Gakkebush () (1888-yil 14(26)-sentyabr, Nemirov – 1947-yil 28-may, Kiyev) – Ukraina sovet teatri aktrisasi, oʻqituvchi va tarjimon. Ukraina SSR xalq artisti (1943). Mixail va Valentin Gakkebushning singlisi, Valeriy Gakkebushning onasi.

Biografiyasi 
Zodagon oilada tugʻilgan. Kiyevdagi Zodagon qizlar institutida, Oliy ayollar kurslarida va Moskvadagi Kamera teatri studiyasida tahsil olgan.

1917-yildan professional sahnada Ukraina milliy teatrida (1917— 1918), soʻngra Kiyevdagi Shevchenko nomidagi Ukraina SSR Birinchi teatrida (1919— 1921), Vinnitsadagi Franko nomidagi Ikkinchi teatrda faoliyatini boshlagan (1921—1922). 1922—1926-yillarda Xarkovga koʻchib oʻtishdan oldin Les Kurbasning „Berezil“ teatrida ishlagan.

1926—1928-yillarda Odessa Oktyabr inqilobi nomidagi teatrda, 1928—1933-yillarda Xarkov Krasnozavodskiy teatrida, Stalinoga (Donetsk) koʻchgandan soʻng Donetsk teatrida ishlagan (1933—1938).

1938—1941-yillarda yana Odessa Oktyabr inqilobi nomidagi teatrga ishga qaytgan.

Urush paytida evakuatsiya qilish uchun Xarkov Ukraina Shevchenko teatri truppasiga qoʻshilgan (1941—1944). 1943-yildan KPSS aʼzosi.

1944-yildan keyin Kiyevga joylashgan va Kiyev teatr institutida tarjimonlik faoliyati bilan shugʻullangan.

Adabiyotlar 
 Гаккебуш Любов /  Енциклопедія українознавства — С. 339
 Жадько В. О. Український некрополь.— К., 2005.— С. 151
 Н. П. Єрмакова. Акторська майстерність Любові Гаккебуш. — Київ: Наукова думка, 1979. — 123 с.
 Смолич Ю. Перша актриса нового українського театру (Любов Гаккебуш) / Смолич Ю. Про театр.— К., 1977.
 Liubov Hakkebush

Manbalar

Adabiyotlar 

 Yermakova N. P. Aktorska maysternіst Lyubovі Gakkebush. — Naukova dumka, 1979. – 123 s.

Sovet Ittifoqi Kommunistik Partiyasi aʼzolari
Alifbo boʻyicha shaxsiyatlar
Sovet aktrisalari
Kiyevda vafot etganlar
1947-yilda vafot etganlar
28-mayda vafot etganlar
1888-yilda tugʻilganlar
26-sentyabrda tugʻilganlar