MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Sunyat Raxmatullin

Sunyat Abdulovich (Abdullayevich) Raxmatullin (, Xoʻjayli, Qoraqalpoq Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasi, Oʻzbekiston SSR, SSSR – 8-noyabr, Obninsk, Kaluga viloyati, Rossiya Federatsiyasi ) – sovet davrida faoliyat olib borgan suv changʻisi sport turi boʻyicha murabbiy, muhandis.

Biografiyasi 
Sunyat Raxmatullin 1934-yil 12-noyabrda Qoraqalpogʻiston Muxtor Sovet Sotsialistik Respublikasining Xoʻjayli shahrida tatar oilasida tugʻilgan. Raxmatullin oilada uch nafar farzandning oʻrtanchasi va yolgʻiz oʻgʻil boʻlgan. Otasi Sun Yat-sen sharafiga unga shunday ism qoʻygan. Urushdan oldin hibsdan qochgan otasi sirtdan repressiyaga uchragach, xotini va uch nafar yosh bolasi Vatan xoinining oila aʼzosi sifatida hibsga olinmasligi uchun Oʻrta Osiyo boʻylab doimiy ravishda bir joydan ikkinchi joyga koʻchib yurgan. Urush boshlanganda, otasi harbiy xizmatga yaʼni jazo batalyoniga yuborilgan va Stalingrad yaqinida bedarak yoʻqolgan (vafot etgan). 1950-yilda Sunyatning onasi otasining oqlanishiga erishgan. Bu esa Sunyat va opa-singillariga Moskva universitetlarida oliy taʼlim olish imkonini bergan. Sunyat Rahmatullin Nukus shahridagi maktabni kumush medal bilan tugatgan. Soʻng Moskva muhandislik-fizika institutiga (MIFI) oʻqishga kirgan va oʻqishni 1958-yilda tugatgan.

MIFI talabasi sifatida Obninskga amaliyot oʻtash uchun yuborilgan. 1958-yilda institutni tugatgach, Obninskdagi Fizika-energetika institutiga ishga yuborilgan. 1959-yilda maxsus reaktor inshootida smena muhandisi boʻlib ishlagan. Keyinchalik termofizika boʻlimiga, maxsus maqsadlar uchun atom elektr stantsiyalari va transport atom elektr stansiyalariga nisbatan suvni sovutadigan reaktorlarning yoqilgʻi birikmalarini texnik ishonchliligini oʻrganish boʻyicha ilmiy laboratoriyaga oʻtkazilgan. Doimiy ravishda muhandis yoki katta muhandis lavozimlarida ishlagan.

Protva daryosida Obninskdagi Fizika va energiya institutining suv changʻisi boʻlimini tashkil qilgan va uning doimiy rahbari, jamoat murabbiyi boʻlib ishlagan. Seksiya oʻquvchilari SSSR boʻylab oʻtkazilgan musobaqalarda qatnashishgan. Qayta qurish davrida ushbu boʻlim moliyaviy yetishmovchilik va mahalliy ekologlarning noroziligi tufayli oʻz faoliyatini toʻxtatgan.

1990-yilda nafaqaga chiqqanidan soʻng, tez orada suv changʻisi boʻlimida ishlashni toʻxtatgan. Bogʻdorchilik va nabirasini tarbiyalash bilan shugʻullangan.

2008-yil 31-oktabrda oʻz kvartirasida sodir boʻlgan yongʻinda nafas yoʻllari kuyishi oqibatida 8-noyabr kuni reanimatsiyada vafot etgan.

Taniqli shogirdlari 

 Pavel Gavrilov (1954-yil) – sovet suv changʻichisi, suv changʻisi boʻyicha ikki karra SSSR chempioni (1976, 1979).

Manbalar

Havolalar 

 Raxmatullinlar oilasining oilaviy fotosuratlari

2008-yilda vafot etganlar
8-noyabrda vafot etganlar
Xoʻjaylida tugʻilganlar
1934-yilda tugʻilganlar
12-noyabrda tugʻilganlar
Pierre Agostini

Pierre Agostini fransuz-amerikalik fizik boʻlib, attosekundlik yorugʻlik impulslarini tavsiflash texnikasi RABBITT ixtirosi bilan mashhur. Pierre Agostini Ferens Kraus va Anne L’Huillier bilan birgalikda 2023-yilgi fizika boʻyicha Nobel mukofotiga sazovor boʻlgan .

Biografiyasi 
Agostini Aix-Marseille universitetida tahsil oladi, 1968-yilda doktorlik darajasini yoqlagan.

Doktorlik dissertatsiyasidan soʻng u CEA Saclay kompaniyasida tadqiqotchi boʻlgan, 2002 -yilgacha turli lavozimlarda ishlagan.

Agostini 2005-yilda Ogayo shtati universitetida fizika professori boʻladi.

Manbalar
Ferenc Krausz

Ferenc Krausz (1962-yil 17-mayda Vengriyaning Mor shahrida tugʻilgan) – venger-avstriyalik fizik, Nobel mukofoti laureati. U Maks Plank nomidagi Kvant optikasi instituti direktori va Germaniyaning Lyudvig Maksimilian nomidagi Myunxen universitetida eksperimental fizika professori. Uning tadqiqot guruhi birinchi attosekundlik yorugʻlik impulsini yaratadi va uni atomlar ichidagi elektronlarning harakatini ushlab turish uchun ishlatadi. 2023 yilda Per Agostini va Enn L’Huilye bilan birgalikda u fizika boʻyicha Nobel mukofotiga sazovor boʻldi.

Akademik faoliyati 
Krausz Eötvös Loran universitetida nazariy fizika va Vengriyadagi Budapesht texnika universitetida elektrotexnika boʻyicha tahsil olgan. Avstriyadagi Vena texnika universitetida tahsil olgandan soʻng, u oʻsha institutning professori boʻladi. 2003-yilda Garchingdagi Maks Plank nomidagi kvant optikasi institutiga direktor etib tayinlandi va 2004-yilda Myunxendagi Lyudvig Maksimilian universitetida eksperimental fizika kafedrasi mudiri boʻladi. 2006-yilda u Myunxen Advanced Photonics markazi (MAP) hammuassisi va direktorlaridan biriga aylandi.

Mukofotlari 

 2006-yil – Qirollik fotosuratlar jamiyati taraqqiyot medali va faxriy stipendiya
 2013-yil – Otto Xan mukofoti
 2016-yil – Germaniya Fanlar akademiyasining aʼzosi Leopoldina
 2019-yil – Vladilen Letoxov medali
 2022-yil – Fizika boʻyicha Boʻri mukofoti
 2022-yil Asosiy fanlar boʻyicha BBVA Jamgʻarmasining „Bilim chegaralari“ mukofoti
 2023-yil – Fizika boʻyicha Nobel mukofoti

Manbalar

Havolalar 

 Deutsche Forschungsgesellschaftdagi portret 
 Ferens Krausning bosh sahifasi 
 Ferents Krausz guruhining bosh sahifasi
 Myunxen – Ilgʻor fotonika markazi

Fizika boʻyicha Nobel mukofoti sovrindorlari
Yashayotgan insonlar
1962-yilda tugʻilganlar
Vladimir Vragov

Vladimir Nikolaevich Vragov (1945-yil 2-oktyabr — 2002-yil 4-iyun) — sovet va rus matematigi, Novosibirsk davlat universiteti rektori (1993-yildan 1997-yilgacha).

Biografiyasi 
1945-yil 2-oktyabrda Oʻzbekiston SSR Urganch shahrida tugʻilgan. Uning otasi haydovchi bo'lgan va shu sababli oilasi tez-tez ko'chib yurishga majbur bo'lgan.

1963-yilda Novosibirskdagi 10-sonli maktabni tamomlagan va shu yili Novosibirsk davlat universitetining mexanika-matematika fakultetiga o‘qishga kiradi.

1968-yilda universitetni tamomlagach, NDU aspiranturasiga o'qishga kirdi.

1969-yildan Rossiya Fanlar akademiyasining Sibir filiali Matematika institutida funksiyalar nazariyasi bo‘limida ishlagan.

1971-yilda V.N.Vragov nomzodlik, 1978-yilda esa doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi.

Dissertatsiya himoyasidan so‘ng u Matematika institutiga ilmiy kotib, keyinchalik NDU prorektori etib tayinlandi.
Prorektorlik faoliyati bilan parallel ravishda o‘qituvchilik bilan ham shug‘ullangan. Uning rahbarligida 56 ta nomzodlik va 8 ta doktorlik dissertatsiyalari himoya qilingan.
1993-yilda Vragov NDU rektori etib saylandi va 1997-yilgacha ushbu lavozimda faoliyat yuritdi. Uning rahbarligida bir qancha yangi taʼlim yoʻnalishlari: “Sharqshunoslik”, “Iqtisodiyot va huquq” mutaxassisliklari, tibbiy-biologiya yoʻnalishi va ilmiy jurnalistika boʻlimi ochildi.
1997-yil bahoridan V.N.Vragov Rossiya Fanlar akademiyasining Sibir bo'limida YuNESKO kafedrasiga rahbarlik qildi.

Xotira 
Vladimir Vragov Novosibirskdagi janubiy qabristonga dafn etilgan.

Havolalar 
 Виртуальный музей — Врагов Владимир Николаевич
 В. Н. Врагов
 Персональная страница на сайте Фотоархив СО РАН

Urganchda tugʻilganlar
Aporomiya

Articles with 'species' microformats

Aporeomyia – Tachinidae oilasiga mansub boʻlgan pashshalar turkumi hisoblanadi . Aporeomyia'da kamida bitta tasvirlangan tur mavjud, A.antennalar .

Manbalar

Qoʻshimcha oʻqish

Tashqi havolalar 

 
 

Pashalar
Oestroidea
Vladimir Bogdanavichus

Vladimir Stasisovich Bogdanavichus (1965-yil 18-mayda tugʻilgan, SSSR) – sovet davrida toʻp surgan rus futbolchisi, hujumchi, himoyachi, futzalchi. Keyinchalik murabbiylik qilgan.

Faoliyati 
Moskva „Torpedo“ ning bitiruvchisi. Futbolchi sifatida Sovet Ittifoqining ikkinchi ligasida koʻplab jamoalarda oʻynagan. Mamlakat parchalanganidan soʻng, 1993-yilda Bogdanavichus Tyumenning „Dinamo-Gazovik“ jamoasi bilan birgalikda Sharqiy zonada birinchi divizionda gʻolib chiqdi. U havaskor jamoalarda futbolchi sifatida faoliyatini yakunlagan.

Mini futbolda 
90-yillarda Vladimir Bogdanavichus mini-futbol boʻyicha Rossiya chempionatida faol ishtirok etdi. Bir muncha vaqt eng kuchli Sovet futzal jamoasi „KSM-24“ tarkibida boʻlgan. 1996—1997-yillarda Bolear-MGAFK jamoasida va 1998—1999-yillarda Koylda oʻynadi. 1982-yili FShMda 2 marta maydonga tushdi va gol ura olmagan. 1982—1983-yillarda Torpedo (Moskva) jamaosida va 1984-yil Dinamo (Stavropol) jamaosida 2 marta maydonga tushib1 ta gol urgan. 1987—1988-yillarda Tekstilshik (Ivanovo)da 58 marta maydonga tushib 4 ta gol uegan. 1989-yilda Saturn jamaosida faoliyat olib bordi. 1990-yillarda Xorazmning Jayhun (Urganch) jamoasida faoliyat olib bordi. 1998/99-yilgi mavsumda futbolchi Superligada „Kogalim“ jamoasida oʻynagan. 24 uchrashuvda bitta gol urgan.

Murabbiylik faoliyati 
2001-2009-yillarda Ximki oʻsmirlar sport maktabida murabbiy boʻlib ishlagan. 2009-yildan 2013-yilgacha sport maktabi direktori edi. Keyinchalik „Ximki“ yoshlar jamoasini boshqargan va asosiy jamoaning murabbiylar shtabida edi.

2023-yilning 4-martidan 19-apreliga qadar „Ximki U19“ jamoasi bosh murabbiyi boʻlgan, shundan soʻng shaharda yoshlar futbolini rivojlantirishga rahbarlik qilgan.

Yutuqlari 

  PFL Birinchi liga gʻolibi: 1993-yil (Sharqiy zona).

Manbalar

Havolalar 

 
 Statistika na sayte FK „Saturn“
 
 Mini-futbol Rossii. Statisticheskiy spravochnik. Assotsiatsiya mini-futbola Rossii. 10 let
1965-yilda tugʻilganlar
18-mayda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
SSSR erkak futbolchilari
Rossiyalik erkak futbolchilar
Xorazm futbolchilari
Torpedo Moskva klubi futbolchilari
Rossiyalik futbol murabbiylari
Farrux Fattoyev

Farrux Fattoyev (1982-yilda tugʻilgan) – ilmiy izlanishlarini AQSHda olib borayotgan fizika fanlari doktori, professor. Hamkasblarining gravitatsion toʻlqinlar boʻyicha qilgan tadqiqotlaridan foydalanib, yadroviy moddalar holati tenglamasini aniqlagan, shuningdek, neytron yulduzining radiusi tenglamasining 14 km dan yuqori boʻla olmasligini isbotlagan. Bundan tashqari Fattoyev neytron yulduzlari sovishi mumkin boʻlgan eng tez neytrino-emissiya mexanizmining birinchi toʻgʻridan-toʻgʻri dalillarini topdi. Fattoyev 10 dan ortiq yadroviy holat tenglamalari muallifi. Uning modellari dunyo miqyosida maʼruf boʻlib, jumladan birinchi boʻlib neytron terisi tajribasini neytron yulduziga kuzatuvlariga boʻglaydigan ibora bilan aytganda yadroviy narvon yasaydi. Ayniqsa, oxirgi yadroviy modellaridan biri neytron yulduzlarining massasi 2.6 quyosh massasiga teng boʻlishi mumkinligini isbotlaydi va bir qancha xorij yangiliklarida muhokamaga sabab boʻladi. Fattoyev 40 dan ortiq ilmiy maqolaning muallifi boʻlib, maqolalariga 3100 dan ortiq havola yoʻllangan.

Yoshlik davri 
Olim Surxondaryo viloyati Sariosiyo tumanida tugʻilgan. Fizika fundamental fan boʻlgani bois fizik olim boʻlib yetishishiga maktabdagi barcha fanlarga bir xil qiziqishi sabab boʻlganini taʼkidlaydi. Bu choʻqqilarga erishishiga ustozlarining naqshi muhimligini taʼkidlaydi.

Taʼlim 
Samarqand Davlat Universiteti (2002);

Oʻzbekiston Milly Universiteti (2004);

Trieste Universiteti va Abdus Salom nomidagi Xalqaro Nazariy Fizika Markazi (Italiya, 2007);

Florida Shtat Universiteti (Florida State University, AQSH, 2011).

Manbalar 

Oʻzbekiston fiziklari
Islombek Pirmanov

Islombek Pirmanov (1995-yil 23-fevralda Amudaryo tumanida tugʻilgan) – oʻzbek sportchisi, boks boʻyicha „Uzbek Tigers“ jamoasi aʼzosi. Islombek Pirmanov 2022-yilda „Shon-sharaf“ ordeni bilan taqdirlangan.

Islombek 2008–2013-yillarda havaskor boks boʻyicha Markaziy Osiyo chempionatida umumiy hisobda oltita medalni qoʻlga kiritgan. Bular: uchta oltin, ikkita kumush va bitta bronza medallari. 2013-yil va 2016-yillarda bu koʻrsatgich son boʻyicha kamaygan boʻlsada, sifat borasida oʻsizshga erishdi. Islombek Pirmanov 2013–2016-yillarda boks boʻyicha Markaziy Osiyo chempionatlarida toʻrtta oltin medalni qoʻlga kiritgan.

Professional boksdagi faoliyati 
2021-yil fevral oyida Islombek Toshkentda boʻlib oʻtgan boks kechasida WBC kamarining amaldagi chempioni sifatida ishtirok etdi. Finalda qozogʻistonlik raqibi Asror Sotvordievni magʻlub etdi. Bu gʻalaba bilan WBC kamarlarini oʻzida saqlab qoldi.

2021-yil 14-may kuni boʻlib oʻtgan 25 yoshli hamyurti Xumoyun Rustamovga (24-2, 23 KO) qarshi oʻzining ikkinchi jangini oʻtkazgan Islombek Pirmanov gʻalaba bilan bahsni tugatadi. Ikkinchi raunddagi nokauti evaziga Islombek WBA Intercontinental kamarini qoʻlga kiritdi.

2021-yil 31-may kuni Pirmanov butunjahon boks federatsiyasi (WBC) xalqaro kamari uchun davogar hisoblangan ozarbayjonlik Rauf Agayevga qarshi ringga koʻtarildi. Pirmanov azarbayjonlik raqibini texnik nokaut evaziga magʻlubiyatga uchratdi. Bu gʻalabasi evaziga WBC kamarini yana bir bor oʻzida saqlab qoldi.

2021-yil 15-oktabr kuni boʻlib oʻtgan Aleksandr Saltikovga qarshi jangda texnik nokaut bilan gʻalaba qozonadi.

2022-yilda Islombek WBC kamarini himoya qilish uchun Turat Osmonovga qarshi ringga chiqqan va jangni gʻalaba bilan yakunlagan.

Havolalar 
Islombek Pirmanov Boxrec.com

Manbalar
Anne L'Huillier

Anne Geneviève L'Huillier ( 1958-yil 16-avgustda tugʻilgan ) — fransuz-shved fizigi, va Shvetsiyadagi Lund universitetining atom fizikasi professori. 2003-yilda  L'Huillier va uning guruhi 170 attosekundlik eng kichik lazer zarbasi bilan jahon rekordini yangiladi. U turli mukofotlari bilan taqdirlangan, jumladan 2022-yilda fizika boʻyicha Boʻri mukofoti  va 2023-yilda fizika boʻyicha Nobel mukofoti .

Biografiyasi

Manbalar 

Fizika boʻyicha Nobel mukofoti sovrindorlari
Yashayotgan insonlar
1958-yilda tugʻilganlar
Louis E. Brus

Lui E. Brus (1943-yil tavallud topgan) – SL Mitchell nomidagi Kolumbiya universitetining kimyo fani professori va kimyo boʻyicha Nobel mukofotining uchta sovrindoridan biri (2023). U kvant nuqtalari deb nomlanuvchi kolloid yarim oʻtkazgichli nanokristallarning kashfiyotchisi hisoblanadi.

Brus 2012-yilda Franklin Institutining Bower mukofoti va fandagi muvaffaqiyatlari uchun taqdirlanadi va 2010-yilda kimyo fanlari boʻyicha NAS mukofotini qoʻlga kiritadi. U 2008-yilda nanofan boʻyicha Kavli mukofotini oladi va Amerika Optik Jamiyatining 2006-yilgi RW Wood mukofotining hammuallifi boʻldi. Louis E. Brus 2010-yilda Rays universiteti bitiruvchilari assotsiatsiyasining „Hurmatli bitiruvchilar“ mukofotini oldi.

Biografiyasi 
1973-yilda Brus AT&T Bell Laboratories kompaniyasiga qoʻshildi va u yerda kvant nuqtalarini kashf etishga oʻz xissasini qoʻshdi. 1996-yilda Brus Bell laboratoriyasini tark etdi va Kolumbiya universitetining kimyo fakultetiga ishga kirdi.

Manbalar

Havolalar 

 Brus guruhi bosh sahifasi
 Brus fakulteti profili 
 Milliy fanlar akademiyasidan tarjimai hol
 2010 yil Hurmatli Rays bitiruvchilari mukofoti sohiblari
 Bower mukofoti

Kimyo boʻyicha Nobel mukofoti sovrindorlari
Yashayotgan insonlar
1943-yilda tugʻilganlar
Anatoliy Marchenko

Anatoliy Aleksandrovich Marchenko (1956-yil 5-aprel, Xerson) – sovet futbolchisi, yarim himoyachi.

Biografiyasi 
U futbolchilik faoliyatini 1973-yilda SSSR Ikkinchi ligasida oʻynagan „Lokomotiv Xerson“ tarkibida boshlagan. Keyingi yili Kiyevning „Dinamo“ siga oʻtdi. 1974—1975-yillarda „Dinamo“ning oʻrinbosarlar jamoasida oʻynagan. U 1976-yil 4-aprelda SSSR Oliy ligasining 1-turi doirasida Moskvaning „Dinamo“ jamoasiga qarshi uy uchrashuvida asosiy jamoa safida debyut qilgan. Anatoliy maydonga asosiy tarkibda kirib, butun uchrashuvni oʻtkazdi. Kiyev jamoasidagi debyut golini 1976-yil 23-mayda Oliy liganing 8-turida Tbilisining „Dinamo“ jamoasiga qarshi uy uchrashuvining 20-daqiqasida kiritgan. Marchenko oʻyinning barcha 90 daqiqasini oʻynadi. (Ushbu kurashning natijasi bekor qilindi.). 1976-yilgi mavsumning bahorgi qismida Oliy ligada 10 ta oʻyin oʻtkazib, 2 ta gol urdi. Mavsumning kuzgi qismida yana oʻrinbosarlar jamoasida oʻynadi. 1977-yilgi mavsum Kiyev CSKA jamoasida oʻtkazildi, u yerda asosiy oʻyinchilardan biri boʻlgan (38 oʻyin va 1 gol).

1978-yilda Voroshilovgrad „Zarya“ jamoasining oʻyinchisiga aylandi, lekin faqat oʻrinbosarlar jamoasida oʻynadi. Keyingi yili Oliy liganing boshqa klubi – „Qayrat“ ga oʻtdi va u yerda yana oʻrinbosarlar jamoasida oʻynadi. Mavsum davomida Ikkinchi ligada oʻynagan „Traktor“ ga ijaraga berildi. U pavlodarliklar safida 15ta oʻyin oʻtkazib, 1ta gol urgan. Qayrat kelajakda Marchenkoning xizmatlariga qiziqmadi va shuning uchun 1980-yilgi mavsum va 1981-yilning bir qismini ijara asosida Oʻzbekistonning „Xorazm“ jamoasida oʻtkazdi va buning uchun 41 ta oʻyin oʻtkazib, 2 ta gol urdi. 1981-yilda Olmaota klubiga qaytib, mavsum oxirigacha oʻrinbosarlar jamoasida oʻynadi. 1982-yilda CSKA Kievga qaytib keldi, oʻsha paytda Birinchi ligada oʻynagan, ammo „armiya jamoasi“ tarkibida SSSR kubogida atigi 2 ta oʻyin oʻtkazgan. Keyinchalik havaskorlar darajasida chiqish qildi. 1982-yilda Novokaxovkaning „Energiya“ ranglarini, keyingi yili esa Kishinyovdan „Grincherula“ va Xersonning „Dorojnik“ ranglarini himoya qila boshlagan.

1984-yilda Marchenko Xersonning "Kristal " jamoasini kuchaytirib, professional futbolga qaytdi. U asosiy tarkibda oʻz oʻrniga ega boʻla olmadi. Kristall tarkibida Ikkinchi ligada 7 ta oʻyin oʻtkazdi va mavsum oxirida jamoani tark etdi. 1985-yildan 1988-yilgacha Novokaxovskning „Energiya“ jamoasi uchun Ukraina SSR chempionatida oʻynagan. 1989-yilda Kaxovkadagi „Meliorator“ da oʻynadi va 1990-yildan 1991-yilgacha boshqa havaskor klublarning ranglarini himoya qildi: „Tavriya“ (Novotroitskoe) va „Kirovets“ (Nijniy Serogozi).

1992-yilda „Novokaxovka Energiya“ga qaytib keldi va u yerda 1993/94-yilgi mavsumda (28 ta oʻyin) havaskorlar oʻrtasidagi Ukraina chempionatida oʻynadi. Mavsum oxirida futbolchilik faoliyatini yakunlashga qaror qildi.

Manbalar

Havolalar 

 Ukr-footbal.org.ua veb-saytidagi oʻyinchi profili
 Footbook.ru saytida oʻyinchi profili
1956-yilda tugʻilganlar
5-aprelda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Ukrainalik erkak futbolchilar
SSSR erkak futbolchilari
Xorazm futbolchilari
Qayrat klubi futbolchilari
Irtish Povladar klubi futbolchilari
Shukrullaboy Miskinov

Shukrullaboy Miskinov – Xiva xonligining elchilaridan biri. 1847-yilda Rossiya imperiyasiga elchilik missiyasi bilan joʻnatilgan. Keyinchalik Xiva xonligi nomidan Usmonli davlatining poytaxti Istanbul shahriga elchi sifatida tashrif buyurgan.

Elchilik faoliyati 
1846-yil dekabr oyida Orenburg shahriga Xorazm xoni Muhammad Aminxonning elchilari – Qlich Niyozmuhammedov va Shukrullaboy Miskinov yetib boradi. 1847-yil 9-mart kuni elchilar Sankt-Peterburgga yetib borishgan. Elchilar Rossiya imperiyasi tomonidan chegara Sirdaryoga yaqin joyda qurilgan Raim istehkomini buzish masalasini qoʻyadilar. Biroq, Nikolay I bu talabga rad javobini bergan. Shundan soʻng 1847—1848-yillarda Xiva otryadlari va chor harbiy qismlari oʻrtasidagi kichik harbiy toʻqnashuvlar boʻlib oʻtadi. Muvaffaqiyatga erisha olmagan Muhammad Amin Xon bu masalani yana tinch yoʻl bilan hal qilishga harakat qila boshlaydi. Buning uchun 1852-yilda 11 kishidan iborat elchilar hayʼati Shukrullaboy Miskinov boshchiligida Rossiya imperiyasiga joʻnatiladi. Bu oʻrinda shuni taʼkidlash kerakki, aholi oʻz davlatini doimo Xorazm deb bilgan. Rus tarixchilari esa XVII asrdan soʻng oʻz poytaxti Xiva shahriga koʻchirgani munosabati bilan Xiva xonligi deb atay boshlaganlar. Rossiyaga amalga oshirilgan elchilik missiyalaridan soʻng Shukrullaboy Miskinov 1854—1855-yillar oraligʻida Usmonli davlatiga elchi sifatida yuborilgan. Bu borada Ogahiy oʻzining „Gulshani davlat“ asarida quyidagicha maʼlumot berib oʻtgan:

Adabiyotlar 
•	Гуломов Х. Г., Дипломатические отношения государств Средней Азии с Россией в XVIII — первой половине XIX века. Ташкент, 2005

Manbalar 

Xiva xonligining elchilari
Xiva xonligi kishilari
Rossiya imperiyasiga tashrif buyurgan elchilar
Vladimir Kamishev

Vladimir Maksimovich Kamishev (1923–1943) – Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi.

Biografiyasi 
Vladimir Maksimovich Kamishev 1923-yilda Oʻzbekiston SSRning Xiva shahrida tugʻilgan, otasi bosmachilar harakati bilan kurashda qatnashgan.

Otasi demobilizatsiya qilinganidan soʻng, Vladimirning oilasi oʻz vatanlariga – Ryazan viloyati Qosimov shahriga qaytib kelgan. Vladimir Moskvadagi qarindoshlarinikiga tez-tez tashrif buyurib, u yerda akademik Tarle va general-leytenant Ignatiyevning („50 let v stroyu“ xotiralari muallifi) maʼruzalarini tinglagan.

1941-yilda oʻn yillik maktabni tugatgach, tez orada Olma Otaga evakuatsiya qilingan Ryazan artilleriya maktabiga oʻqishga kirgan.

1942-yilda koʻngilli ravishda frontga ketgan. Yaralanib, Penzadagi harbiy gospitalda ikki oy davolangan.

1942-yilning kuzida 62-armiya tarkibida Stalingrad jangida qatnashgan.

1943-yil 17-avgustda Svyatogorskda vafot etgan.

Oʻlimi 
1943-yil 17-avgustda, Severskiy Donetsidagi jang boshlanganidan bir oy oʻtgach, leytenant V. Kamishev Artyom haykali yaqinida pozitsiyalarni egallab, Yasinovoye traktida mudofaaga kirgan nemislarga qarata oʻt ochgan. Relyefning notekisligi tufayli olovning taʼsir oʻtkazishi qiyinlashgan.

Kamishev akkumulyator turgan joylardan uncha uzoq boʻlmagan hududda zich shoxli eman daraxti borligini payqaydi. Bir jangchi bilan jimgina eman daraxti tomonga yoʻl olgan va ustiga chiqib, batareyasining olovini sozlashni boshlagan. Nemislar oʻziyurar qurollardan eman daraxtiga qarata oʻt ochishgan. Snaryadlardan biri daraxt tanasiga tegib, uning shoxini sindirgan. Kamishev yarador boʻlgan va jangdan soʻng Bannoye (hozirgi Svyatogorsk) qishlogʻidagi Tyajmash sanatoriysi (hozirgi „Shaxtyor“) negizida yaratilgan gospitalga yotqizilgan va shu yerda vafot etgan. Bannoye qishlogʻi markazidagi qabristonga dafn etilgan (hozirgi Shon-sharaf tepaligi shu erda joylashgan).

V. M. Kamishevning qoldiqlari 1970-yil 20-avgustda – Svyatogorsk shahar qabristonidan skaut ekspluatatsiyasi hududida qayta dafn qilingan.

1985-yilda Kamishev vafot etgan joyda askarning baland barelyefi tasvirlangan eman daraxti koʻrinishidagi yodgorlik oʻrnatilgan.

Xotirasi 

 Kamishev emani

Manbalar

Havolalar 

 „Gvardiya leytenanti Vladimir Kamishevning jasorati“
1943-yilda vafot etganlar
17-avgustda vafot etganlar
Xivada tugʻilganlar
1923-yilda tugʻilganlar