MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Teymur Charyev

Teymur Alikovich Charyev (; 26-noyabr 2000-yil, Marv) – turkman futbolchisi, „Abdysh-Ata“ klubi va Turkmaniston terma jamoasi yarim himoyachisi.

Faoliyati 
2019-yilda futbolchi ilk professional jamoasi, Turkmanistonning „Energetik“ klubida oʻynay boshladi. 2023-yilning mart oyida u Qirgʻizistonning „Abdysh-Ata“ klubi tarkibiga oʻtdi. U klubdagi debyutini 2023-yilning 2-aprelida Talent klubiga qarshi oʻyinda oʻtkazdi. 2023-yilning 8-aprel kuni boʻlib oʻtgan navbatdagi oʻyinda "Oʻsh Davlat Universiteti – „Aldier“ klubiga qarshi oʻyinda debyut golini kiritdi. Klub bilan birgalikda u Qirgʻiziston kubogining kumush medali sohibiga aylandi. Abdish Ata jamoasida 2023-yil 16-sentyabr kuni finalda Jalolobod klubiga gol urdi ammo yakibnda magʻlub boʻldi. 2023-yilning sentyabr oyida u klub bilan AFC Kubogi oʻyinlariga bordi. Turnirning ilk oʻyini 2023-yil 21-sentabr kuni Turkmanistonning „Oltin Asir“ klubiga qarshi oʻtkazilgan. Klub bilan birga futbolchi 2023-yilgi Qirgʻiziston Premyer-ligasi chempioniga aylandi.

Terma jamoa 
2022-yilning may oyida futbolchi Turkmaniston U23 yoshlar terma jamoasiga yoshlar oʻrtasidagi Osiyo chempionatida ishtirok etish uchun chaqiruv oldi. U milliy terma jamoadagi debyutini 2022-yilning 1-iyunida Oʻzbekistonga qarshi oʻyinda oʻtkazgan. U terma jamoadagi debyut golini 2022-yil 4-iyun kuni Eron terma jamoasiga qarshi oʻtkazgan navbatdagi oʻyinida kiritdi. Terma jamoa bilan birgalikda u guruhda ikkinchi oʻrinni egalladi va pley-off bosqichiga chiqdi, u erda 2022-yil 11-iyunda Avstraliya terma jamoasiga magʻlub boʻldi.

2023-yil iyun oyida futbolchi Turkmaniston terma jamoasiga CAFA Millatlar Kubogi 2023 ishtirok etish uchun chaqiruv oldi. U milliy terma jamoadagi debyutini 2023-yilning 11-iyun kuni Tojikiston terma jamoasiga qarshi oʻyinda oʻtkazgan. U terma jamoadagi debyut golini 2023-yilning 12-sentabr kuni Bahrayn terma jamoasiga qarshi oʻrtoqlik oʻyinida kiritdi.

Yutuqlar 
Abdish-Ata

 Qirgʻiziston chempioni: 2023

Manbalar 

2000-yilda tugʻilganlar
26-noyabrda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Alifbo boʻyicha futbolchilar
Turkmanistonlik erkak futbolchilar
Turkmaniston milliy terma jamoasi futbolchilari
Turkmanistonlik chet ellik erkak futbolchilari
Qirgʻizistondagi chet ellik erkak futbolchilari
FC Abdysh-Ata Kant futbolchilari
FC Energetik Mari futbolchilari
Kai Merk

Kai Merk (; 1998-yil, 26-avgust) — professional futbolchi, „Pétange“ jamoasida hujumchi sifatida oʻynaydi. Germaniyada tugʻilgan u Qirgʻiziston terma jamoasi sharafini himoya qiladi.

Futbolchilik faoliyati 
Merk oʻz faoliyatini Germaniya jamoasi SV Elversberg bilan boshladi va ularga 2018-yil Saarland kubogini yutishda yordam bergan.. 2021-yilda u Lyuksemburg milliy divizionida Petange bilan shartnoma imzolagan.

Milliy terma jamoa 
Germaniyada tugʻilgan Merk otasi orqali qirgʻizistonlik. 2023-yilning mart oyida Qirgʻiziston terma jamoasiga chaqirilgan.

Shaxsiy hayot 
Uning akasi Kimi ham futbolchi.

Manbalar

Havolalar 
 

1998-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Qirgʻizistonlik erkak futbolchilari
Germaniyalik erkak futbolchilar
Futboldagi erkak hujumchilar
Qirgʻiziston milliy terma jamoasi futbolchilari
Osiyo Kubogi 2023 futbolchilari
Lyuksemburg milliy divizioni futbolchilari
Qirgʻizistonlik erkak muhojir futbolchilari
Aleksandr Chekrigin

Aleksandr Ivanovich Chekrigin (1884-yil 7-avgust,Sankt-Peterburg — 1942-yil 17-may, Toshkent) – sovet balet raqqosi, xoreograf va balet oʻqituvchisi, sovet davrida inqilobdan oldingi klassik balet merosini saqlashga katta hissa qoʻshgan. RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist (1922), RSFSRda sanʼat xodimi (1936). Balet raqqosi va bastakor Ivan Chekriginning ukasi.

Hayoti 
Aleksandr Chekrigin 1884-yil 7-avgustda Sankt-Peterburgda tugʻilgan.

U Sankt-Peterburg teatr maktabida tahsil olgan, u yerda uning oʻqituvchilari Platon Karsavin, Nikolay Legat va Aleksandr Shiryaev boʻlgan. 1902-yilda oʻqishni tugatgandan soʻng, u Imperator Mariyinskiy teatriga (inqilobdan keyin Davlat opera va balet teatri) oʻqishga kirdi, u yerda 1923-yilgacha ishladi. U yorqin xarakterli aktyor boʻlib, asosan grotesk rollarni ijro etgan. Tanqidchi A.A.Sokolov-Kaminskiy Aleksandr Chekriginning eng yaxshi rollari qatoriga „Uxlayotgan goʻzal“ filmidagi Peri Karaboss, „Koppeliya“ filmidagi Koppelius va „Behuda ehtiyotkorlik“ filmidagi Marselinalarni kiritgan.

1903-yildan boshlab Chekrigin Vladimir Stepanovning chiziqli raqs tizimidan foydalangan holda balet raqslarini yozib boshladi. Nikolay Sergeyev bilan hamkorlikda u Mariyinskiy teatrining „Oqqush koʻli“, „Fir’avnning qizi“, „Kapalakning injiqliklari“, „Moviy Dahlia“ kabi spektakllarining xoreografik matnini, shuningdek, „Ruslan va Lyudmila“ operalaridan raqslarni yozgan. 1918-yilda Rossiyani tark etgan Sergeyev ushbu yozuvlarni oʻzi bilan olib ketgan. Hozirda uning arxivi AQShda, Harvard universitetida saqlanadi.

Badiiy faoliyati bilan bir vaqtda, 1904-yildan 1928-yilgacha (inqilob va fuqarolar urushi davridagi tanaffuslar bilan) u oʻzining tugʻilgan teatr maktabida oʻqituvchilik bilan shugʻullangan. 1914-yilda u akasi, balet raqqosi va musiqachi Ivan Chekrigin bilan birgalikda oʻzining balet maktabini ochdi va u yerda dars berdi (teatr 1925-yilgacha mavjud boʻlgan).

U xoreograf sifatida faoliyatini 1919-yilda Petrograd opera va balet teatrida (sobiq Mariyinskiy teatri) boshlagan. Ilk ishi R.Drigo musiqasi ostida „Atirgul gulining romantikasi“ operasini sahnalashtirgan. 1920—1921-yillarda u teatr sahnalashtiruvchisi boʻlib ishlagan va inqilobdan oldingi repertuardagi spektakllarni qayta sahnalashtirish bilan shugʻullangan. Shuningdek, u koʻplab konsertlarni tashkillashtirgan.

1923—1928-yillarda Malog opera va balet teatrining xoreografiya boʻlimi boshligʻi, 1928—1930-yillarda Xarkov opera teatrining xoreografi boʻlgan.

1930—1935-yillarda u Katta teatrda balet raqqosi va xoreograf boʻlgan.

Mehnat Qizil Bayroq ordeni bilan mukofotlangan (1937-yil 6-iyun).

Urush boshlanishi bilan 1941—1942-yillarda Toshkentga evakuatsiya qilingan va Toshkent xoreografiya bilim yurtida dars bergan.

1942-yil 17-mayda Toshkentda vafot etgan.

Manbalar

Havolalar 

RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Mehnat Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Toshkentda vafot etganlar
1942-yilda vafot etganlar
17-mayda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
1884-yilda tugʻilganlar
7-avgustda tugʻilganlar
Ordabasi-2 (futbol klubi)

Ordabasy U21 (; Ordabasy Youth Club) – bu farm jamoa boʻlib, klub tarkibida „Ordabasi“ futbol jamoasining 21 yoshgacha boʻlgan yoshlari oʻynaydi.

Tarix 
2003-yilda Oqsuvkent nomdagi qishloqda „Oqsukent“ (Aksu-kent) nomi bilan tashkil etilgan. 2004-yilda baza Chimkentga koʻchirildi va „Ordabasi-2“ deb nomlandi. Shu nom ostida 2007-yilgacha Birinchi liga va Qozogʻiston kubogida oʻynagan.

2016-yilda u hozirgi nomi bilan qayta tashkil etildi va ikkinchi ligada oʻynagan.

Yutuqlar 

 Qozogʻiston Birinchi ligasida 3-oʻrin: 2004

Manbalar

Havolalar 

 Tarkibi
Qozogʻiston futbol klublari
Altymyrat Annadurdyýew

Altymyrat Myratowich Annadurdyyev (1993-yil 13-aprelda tugʻilgan) – Turkmanistonning professional futbolchisi, „Altin Asir“ klubida oʻynaydi. Turkmaniston milliy terma jamoasi azosi.

Klub karerasi 
U Turkmanistonning Ashxobod shahrida tugʻilgan va faoliyatini Ashxobodning „Galkan“ futzal jamoasida boshlagan. U chempion boʻldi Turkmanistonning 2014-yilgi (10 ta gol) .

2015-yilda u "Ahal" klubi bilan shartnoma imzolab, professional futbolga oʻtdi. U yangi jamoasi safida 2015-yilgi OFK kubogi doirasida Bishkekning „Dordoy“ klubiga qarshi oʻyinda, 9-daqiqada jarima zarbasidan gol urdi. 2015-yilgi Yoqari Liganing birinchi oʻyinida „Energetik Turkmeboshi“ jamoasiga qarshi poker oʻynadi (6:0).

2016-yildan beri "Oltin Asir" klubida oʻynamoqda.

Xalqaro martaba 
Annadurdyyev kattalar terma jamoasidagi debyutini 2015-yilning 11-iyunida Guamga qarshi oʻtkazdi.

Terma jamoa uchun gollar 

 Gollar va natijalar birinchi boʻlib Turkmanistonning gollar sonini sanab oʻtadi.

Manbalar

Havolalar 

 Altymyrat Annadurdyýew – FIFA competition record (archived)
 

1993-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Ashxobodlik futbolchilar
Turkmanistonlik erkak futbolchilar
Futboldagi erkak hujumchilar
FC Ahal futbolchilari
Osiyo Kubogi 2019 futbolchilari
Turkmaniston milliy terma jamoasi futbolchilari
Timofey Alekseychuk

Timofey Danilovich Alekseychuk (1921-yil 6-fevral – 2010-yil 16-dekabr) – sovet zobiti, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, kapitan, 1-Ukraina frontining 1-gvardiya armiyasi 99-oʻq korpusi 197-oʻq polkining miltiq batalyoni komandiri. Sovet Ittifoqi Qahramoni (1944-yil 1-oktyabr), isteʼfodagi polkovnik.

Hayoti 
Timofey Danilovich Alekseychuk 1921-yil 6-fevralda Bryansk viloyati, Sevskiy tumani, Radogoshchskaya volostining Komarichi qishlogʻida ishchi oilasida tugʻilgan. Millati belarus. 1939-yilda Qizil Armiya safiga chaqirilgan. 1941-yilda V.I.Lenin nomidagi Toshkent birlashgan harbiy bilim yurtini tamomlagan.

1942-yil noyabr oyidan Ulugʻ Vatan urushi, Zakavkazye, Shimoliy Kavkaz va 1-Ukraina frontlarida jang qilgan. 1943-yilda Butunittifoq Kommunistik partiyasi/KPSS partiyasiga qabul qilingan.

Batalyon komandiri Alekseychuk Ukraina SSRni ozod qilish uchun boʻlgan janglarda (Kiyev va Jitomir-Berdichevdagi hujum operatsiyalari) oʻzini koʻrsatgan. 1943-yil 26-dekabrda Studenitsa qishlogʻi (Ukrainaning Jitomir viloyati, Korostyshevskiy tumani) uchun boʻlgan jangda yarador boʻlgan, ammo, jang maydonini tark etmagan. 1943-yil 31-dekabrda uning qoʻmondonligidagi miltiq batalyoni fashistlar mudofaasini yorib oʻtib Jitomir shahriga kirgan va dushmanni yoʻq qilgan. Jitomir shahrini ozod qilishga oʻnta tank, uch yuztacha askar va ofitserlar jalb etilgan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1944-yil 10-yanvardagi „Qizil Armiya generallari, ofitserlari, serjantlari va oddiy askarlariga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvonini berish toʻgʻrisida“gi farmoni bilan „jangovar vazifalarni naʼmunali bajarganliklari, koʻrsatgan jasorat va qahramonligi uchun" kapitan Alekseychuk Timofey Danilovichga Lenin ordeni va „Oltin yulduz“ medali hamda Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berilgan.

Urush tugaganidan keyin u SSSR qurolli kuchlarida xizmat qilishni davom ettirgan. 1947-yilda M.V.Frunze nomidagi harbiy akademiyani bitirgan. 1976-yilda polkovnik unvoni bilan nafaqaga chiqqan.

Timofey Danilovich Alekseychuk keyinchalik Moskva shahrida yashagan. Nafaqaga chiqishdan oldin Moskva iqtisodiyot va statistika institutida dars bergan.

Mukofotlari 
 Oltin Yulduz medali
 Lenin ordeni
 Ikkita Qizil Bayroq ordeni
 Birinchi darajali Vatan urushi ordeni
 Ikkita Qizil Yulduz ordeni
 Medallar, shu jumladan:
 „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali
 „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning yigirma yilligi“ yubiley medali
 „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 30 yilligi“ yubiley medali
 „1941–1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushidagi Gʻalabaning 40 yilligi“ yubiley medali
 Chexiya Respublikasining Znoymo shahrining faxriy fuqarosi

Adabiyotlar

Manbalar 

Moskvada vafot etganlar
Iosif Lebedev

Iosif Dmitrovich Lebedev (1895-yil, Bolshoy Osov qishlogʻi, Krasnopil tumani, Mogilev viloyati, Belarus – 1978-yil, Toshkent, Oʻzbekiston SSR) – sovet gidrotexniki, „Sednyazvodproyekt“ tresti bosh muhandisi. Katta Fargʻona kanali loyihasi muallifi. SSSR Oliy Kengashining ikkinchi va toʻrtinchi chaqiriq deputati.

Hayoti 
Iosif Dmitrovich Lebedev 1895-yilda kambagʻal dehqon oilasida tugʻilgan. Yetti yoshidan boshlab Mogilev viloyatining Bolshoy Osov qishlogʻida choʻponlik qila boshlagan. Qishloq boshlangʻich maktabini, keyin Cherikovdagi shahar maktabini, soʻngra Pskov yer tuzish maktabini tamomlagan.

Boshlangʻich maktabda dars bergan, chizmachi boʻlgan. Keyin geolog-kartograf boʻlib ishlagan. Geologik partiyalarda turli xoʻjalik va boshqaruv lavozimlarida ishlagan.

1924-yilda Moskvadagi Timiryazev nomidagi qishloq xoʻjaligi akademiyasini tamomlagan.

Iosif Dmitrovich Lebedev 1924-yildan Oʻzbekiston SSR Samarqand shahri yaqinidagi Yangi Darg`om Kanali va Pervomay toʻgʻoni qurilishi irrigatsiya ishlari boshqarmasi muhandisi boʻlgan. Zarafshonning oʻng qirgʻogʻini sugʻorish tizimini qayta rejalashtirish va rivojlantirish sxemasi ustida ishlagan.

1927-yildan O‘zbekiston SSR Farg‘ona vodiysi irrigatsiya inshootlari boshqarmasi katta muhandisi boʻlgan. 1930-yillarda bosh muhandis oʻrinbosari lavozimida faoliyat yuritgan va Katta Fargʻona kanali loyihasi muallifiga aylangan.

1940-yildan SSSR Qishloq xoʻjaligi xalq komissarligining Oʻrta Osiyo irrigatsiya tizimlari va inshootlarini tadqiqot va loyihalash boshqarmasi („Serednyazvodproekt“ tresti) bosh muhandisi, Oʻzbekiston SSRda Kattaqoʻrgʻon suv ombori qurilishi rahbarlaridan biri boʻlgan.

1950-yillardan „Serednoazdiprovodbavovna“ instituti bosh muhandisi, Markaziy Aziz sovxoz binosi imtihon boʻlimi xodimi boʻlgan.

Iosif Dmitrovich Lebedev 1978-yilda Toshkent shahrida vafot etgan hamda Toshkentdagi Botkin qabristoniga dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Lenin ordeni (1939-yil 23-dekabr)
 Uchta Mehnat Qizil Bayrogʻi ordeni
 Qizil yulduz ordeni (1946-yil)
 Oʻzbekiston SSRda xizmat koʻrsatgan irrigator

Manbalar 

1895-yilda tugʻilganlar
1978-yilda vafot etganlar
Belarusda tugʻilganlar
Toshkentda vafot etganlar
Leonid Levin

Leonid Tixonovich Levin (1869-yil, Grodno viloyati, Visoko-Litovsk – 1944-yil,Oʻzbekiston SSR, Toshkent shahri) — sovet otorinolaringologi. Tibbiyot fanlari doktori (1902), RSFSRda xizmat koʻrsatgan fan arbobi (1935).

Hayoti 
Leonid Tixonovich Levin 1869-yilda Grodno viloyatida tugʻilgan.

1894-yilda Kiyev universitetining tibbiyot fakultetini tamomlagan. 1896—1901-yillarda u chet elda malaka oshirgan. 1908-yildan esa Sankt-Peterburgdagi Shifokorlar malakasini oshirish klinik institutida dastlab assistent, keyin dotsent boʻlgan. 1902-yilda difteriyada eshitish organidagi oʻzgarishlar haqida doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

U 1914-yildan Psixonevrologiya instituti professori boʻlgan.

1917-yildan Leningrad tibbiyot malaka oshirish institutida otorinolaringologiya kafedrasi mudiri boʻlgan (u yerda umrining oxirigacha ishlagan).

Ulugʻ Vatan urushi boshlanishi bilan 1941-yilda Toshkentga evakuatsiya qilingan.

Leonid Tixonovich Levin 1944-yilda Toshkentda nomzodlik dissertatsiyasini himoya qilish chogʻida kutilmaganda vafot etgan. U Sestroretsk qabristoniga dafn etilgan.

Ilmiy faoliyati 
Leonid Tixonovich Levinning 60 dan ortiq ilmiy maqolalari chop etilgan. U umumiy radikal quloq jarrohligining original usulini ishlab chiqqan. Quloq labirintini ochish usulini oʻzgartirgan va bu operatsiyalarni bajarish uchun bir qator vositalarni taklif qilgan.

Quloqning jarrohlik kasalliklari boʻyicha 3 jildlik toʻliq qoʻllanma yaratgan va u bir necha nashrlardan oʻtgan (1928, 1936–1937, 1948).

U jarrohlik sohasida otorinolaringologlar maktabini yaratgan.

Levin tashabbusi bilan Sankt-Peterburg otorinolaringologiya jamiyati tuzilgan (1906). U keyinchalik „Rossiya otorinolaringologiyasi“ deb oʻzgartirilgan. Shuningdek, u „Quloq, burun va tomoq kasalliklari oyligi“ ilmiy jurnalini tashkil qilgan.

Ilmiy ishlari 
 „Difteriyadagi eshitish organining holati toʻgʻrisida“ (1902)
 „Quloqning jarrohlik kasalliklari va ularni jarrohlik yoʻli bilan davolash“ 1–2-kitoblar (1936–1937).
Leonid Tixonovich Levin nomi Leningrad davlat tibbiyot institutining otolaringologiya klinikasiga berilgan (2011-yilda qayta tashkil etilgan).

Manbalar 

1869-yilda tugʻilganlar
1944-yilda vafot etganlar
shifokorlar
Sokollu Mehmed posho masjidi

Sokollu Mehmed posho masjidi () – Turkiyaning Istanbul shahri, Fotih tumani, Kadirga mahallasida joylashgan XVI asrga oid Usmonli masjidi. Yodgorlik Usmonli vaziri Sokollu Mehmed posho hamda uning rafiqasi İsmihan Sulton () tomonidan qurdirilgan. Masjid loyihasi Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan ishlab chiqilgan va 1571—1572-yillarda qurib bitkazilgan. Masjid oʻzining ichki devorlarini bezatib turuvchi Iznik koshinlari bilan ajralib turadi.

Tarixi 
Masjid Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Hovlining shimoliy kirish eshigi ustidagi turkcha poydevor yozuvlariga koʻra, bino 979-hijriy yilda (milodiy 1571—1572) qurib bitkazilgan. Sokollu Mehmed posho masjidni rafiqasi İsmihan Sultan bilan birgalikda vaqf qilgan boʻlsa-da, yozuvlarda faqat Sokollu Mehmed Poshoning nomi qayd etilgan.

Arxitekturasi

Tashqi koʻrinishi 
Masjid meʼmoriy jihatdan nisbatan noqulay hududda, yaʼni tik qiyalikda joylashganligi bilan bilan ajralib turadi. Meʼmor Sinon masjid binosini ikki qavatli hovli koʻrinishida qurish orqali bu muammoni hal qiladi. Pastki qavatlardan doʻkon sifatida foydalanilgan boʻlib, ularning ijara haqi masjidni taʼmirlash ishlari uchun moʻljallangan. Hovlining ochiq ustunli yuqori qavatining uch tomonida joylashgan ustunlar orasidagi boʻshliqlar devor bilan oʻralgan boʻlib, ularning har birida kichik deraza, kamin va koʻrpa-toʻshaklarni saqlash uchun joy, shuningdek, madrasa uchun turar-joy vazifasini bajaruvchi kichik xonalar ham mavjud boʻlgan. Hovlining toʻrtinchi tomonida esa masjid binosi qurilgan boʻlib, tepa qismi gumbaz bilan oʻralgan. Gumbazning diametri , balandligi . Hovlidagi tahorat olinadigan favvora gumbazini oʻn ikkita ustunlar mustahkamlab turadi. Masjidning yagona minorasi shimoli-sharqiy burchakda joylashgan.

Ichki koʻrinishi 
Sokollu Mehmed posho masjidining ichki qismi koʻk, qizil va yashil rangdagi gul naqshlari, oq suls harflari bilan ishlangan xattotlik panellari, bezatilgan Iznik koshinlari bilan mashhur. Ichki ustunlarni yaratishda marmardan foydalanilgan. Minbar konussimon qalpoqli boʻlib, oq marmardan yasalgan va Iznik koshinlari bilan qoplangan. Mehrob ustidagi derazalar shisha bilan qoplangan. Asosiy kirish eshigi tepasida oltin va mis yugurtirilgan ramka bilan hoshiyalangan, Makkadagi Kaʼbadan keltirilgan tosh parchasi joylashgan. Bu qora toshning boshqa parchalari minbar va mehrob ustida ham mavjud. Binoning boʻyoqlar bilan bezatilgan qismlari qayta boʻyab chiqilgan, ammo asl boʻyoqlarning bir qismi shimoliy kirish eshigi vestibyulining tepasida, kirish qismi tepasidagi balkonni mustahkamlab turuvchi qismida va yon galereyalarning shiftlari ostida saqlanib qolgan.

Galereya

Manbalar

Adabiyotlar

Havolalar 

 Sokullu Mehmet Paşa ve Ismihan Sultan Külliyesi (Kadırga), ArchNet.
 360 degree panoramic view of the mosque interior, 3dmekanlar.
 Photographs of the Sokollu Mehmet Mosque by Dick Osseman
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Inna Leman-Balanovskaya

Inna Nikolayevna Leman-Balanovskaya (18-iyun 1881-yil, Peterburg – 1945-yil aprel, Toshkent) – rus va sovet astronomi.

Biografiyasi 
Inna Nikolayevna zodagon oilada tavallud topgan. Otasi Rossiya vazirliklaridan birida katta lavozimda ishlagan. 1899–1903-yillarda Bestujev nomidagi Oliy ayollar kurslarining fizika - matematika fakultetida tahsil olgan.

1903-yilda Sankt-Peterburgning Gidrologiya boʻlimiga hisobchi sifatida oʻqishga kirgan.

Leman-Balanovskaya 1905-yilda oʻqishni davom ettirish uchun chet elga joʻnadi va vaqti-vaqti bilan Sorbonnada maʼruzalar kursida qatnashdi. Soʻngra astrofizikaga qiziqib, Göttingen universitetiga oʻqishga kirdi va u yerda professor Karl Shvartsshild rahbarligida tahsil oldi va ishladi.

Inna 1910-yilda universitetni imtiyozli diplom bilan tugatib, falsafa fanlari doktori ilmiy darajasini oldi. Sankt-Peterburgga qaytib, Bestujev kurslarining astrofizika boʻlimida ishlay boshladi va 1913-yilda Pulkovo rasadxonasiga hisobchi olima sifatida oʻqishga kirdi.

Olima 1914-yilda Pulkovo astronomi I. A. Balanovskiyga turmushga chiqdi va u bilan birga Nikolayev rasadxonasiga joʻnab ketdi.

Balanovskiylar oilasi 1918-yilda Pulkovo rasadxonasiga qaytib kelishdi va u yerda 1937-yilgacha ishladilar.

1937-yil 7-sentyabrda bir guruh Pulkovo astronomlari, shu jumladan Inna turmush oʻrtogʻi bilan birga „pulkovskomu delu“ deb nomlangan jinoyatda hibsga olindi.

Leman-Balanovskaya 1937-yil 9-oktabrda Vatan xoini oilasi aʼzosi sifatida besh yilga ozodlikdan mahrum etildi. Jazoni NKVD SIBLAGning Narim boʻlimida oʻtadi.

Astronom Inna 1942-yilda ozod qilindi va 1989-yil 12-iyunda reabilitatsiya qilindi.

1943-yilda Ulugʻ Vatan urushi davrida Kitabskaya xalqaro kenglik stansiyasiga evakuatsiya qilindi va Simeiz rasadxonasida ishladi.

Inna Nikolayevna 1945-yilda Toshkentda tifdan vafot etdi.

Ilmiy faoliyati 
Leman-Balanovskaya asosan kuzatuv astronomiyasi sohasida ishlagan. 1905-yilda Odessa yulduzlar katalogini yaratishda qatnashgan. U oʻzgaruvchan yulduzlar, tumanliklar, kichik sayyoralar, kometalarni va Saturn sunʼiy yoʻldoshlari kuzatish bilan shugʻullangan. Inna atmosferaning yutilishini, yulduzlarning miltillashini oʻrganish bilan shugʻullangan. Neuymin 2 kometasining harakatini oʻrgangan.

Xotirasi 
G. N. Neuymin tomonidan 1915-yil 5-sentyabrda Simeiz rasadxonasida kashf etilgan kichik sayyora Inna Leman-Balanovskaya nomi bilan atalgan.

Manbalar 

SSSRda qatag‘on qilinganlar
Fan doktorlari
Toshkentda vafot etganlar
1945-yilda vafot etganlar
Sankt-Peterburgda tugʻilganlar
1881-yilda tugʻilganlar
30-iyunda tugʻilganlar
Ivan Lipayev

Ivan Vasilyevich Lipayev (1865-yil, Samara viloyati – 25-sentyabr 1942-yil, Toshkent) – rus trombonchisi, musiqa tanqidchisi va yozuvchi, jamoat arbobi. Rossiya Respublikasida xizmat koʻrsatgan artist (1925).

Biografiyasi 
Ivan Vasilyevich 1865-yil Samara viloyati, Bobrovskiy volostining Spiridonovka qishlogʻida oʻqituvchi oilasida tavallud topgan.

Lipayev 1882-yildan Moskva konservatoriyasida tahsil oldi. 1887-yil Moskva filarmoniyasi qoshidagi musiqa va drama maktabining B. Rempening trombon sinfini va 1890-yilda P. I. Blarambergning kompozitsiya sinfini tamomlagan. 1890-yillarning boshlarida Rossiyada birinchi misdan yasalgan musiqa asbobi chaluvchilar kvartetini tashkil etdi. Jamoada I. V. Lipayev, A. K. Marquardt va F. Putkamer (1900-yillarda oxirgi ikkita karnaylarchilar V. G. Brandt va M. I. Tabakovlar bilan almashtirilgan), I. F. Kunst (altohorn). Kvartet tez-tez konsertlarda qatnashgan va u uchun bir qator qiziqarli kamera asarlari yozilgan.

Lipayev 1893–1898, 1903–1912 va 1924–1931-yillar oraligʻida Katta teatr orkestrining artisti boʻlgan. 1907–1917-yillarda S. N. Vasilenko tarixiy konsertlarida orkestr rassomi va inspektori boʻlib faoliyat olib borgan. 1922–1926-yillarda Persimfansda chiqish qilgan. Shuningdek, Ivan dirijyor, dramatik aktyor, oʻqituvchi-musiqashunos va rejissyor sifatida ham ishlagan. 1903-yilda orkestr musiqachilarining oʻzaro yordam jamiyatini tashkil qildi va unga rahbarlik qildi.

Musiqachi Lipayev 1912–1921-yillarda Saratov konservatoriyasida trombon va musiqa tarixidan dars berdi. 1917-yildan professor unvoniga sazovvor boʻldi. 1923–1934-yillar oraligʻida A. G. va N. G. Rubinshteyn nomidagi Moskva musiqa texnikumi va M. M Ippolitova-Ivanova musiqa kollejida musiqa tarixidan dars berdi.

Ivan Vasilyevich birinchi marta 1885-yilda adabiy sohada namoyon boʻldi, oʻshandan beri (baʼzan Samarov va Volgarev taxalluslari bilan) muntazam ravishda tarixiy va publitsistik maqolalar, biografik eskizlar bilan „Novosti dnya“ (1885–1901), „Teatr i jizn“ (1888–1890), „Russkiy Listok“ (1893–1904), „Teatr, izvestiya“ (1893–1900), „Teatral“ (1895–1897), „Teatr i iskusstvo“ (1897–1898), „Muzika i jizn“ (1908–1912), „Saratovskiy listok“ (1913–1917), „Rabis“ (1927–1930) va boshqa gazeta va jurnallarida chiqdi. 1906–1910-yillarda „Muzikalniy trujenik“, 1910–1912-yillarda „Orkestr“ jurnallarining noshiri va muharriri va 1896–1917-yillarda Rossiya musiqa gazetasining doimiy muxbiri va xodimi boʻldi.

Lipayev 1942-yil 25-sentyabrda Toshkent shahrida vafot etgan.

Uning qoʻlyozmalari Glinka nomidagi Davlat markaziy madaniyat muzeyida saqlanmoqda.

Manbalar 

Moskva konservatoriyasi bitiruvchilari
RSFSRda xizmat koʻrsatgan artistlar
Toshkentda vafot etganlar
1942-yilda vafot etganlar
25-sentyabrda vafot etganlar
1865-yilda tugʻilganlar
28-mayda tugʻilganlar