MLDataScientist/Wikipedia-uzbek-2024-05-01 huggingface dataset:
Pyotr Chaus

Pyotr Grigoryevich Chaus (, 1939-yil 7-yanvar, Starina qishlogʻi, Gomel viloyati, BSSR, SSSR) – Sovet va Belorussiya harbiy rahbari. Belarus Respublikasi birinchi mudofaa vaziri (1991).

Hayoti 
Pyotr Chaus 1939-yil 7-yanvarda Gomel viloyati (Belarus SSR) Starina qishlogʻida tugʻilgan. Belarus partizanining oʻgʻli. Urushdan keyin qishloq maktabining 7-sinfini tamomlab, 1953-yilda Minsk Suvorov harbiy maktabiga oʻqishga kirgan. 1956-yilda MnSVU birinchi sinfini tamomlagan.

Toshkent Oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurtida, V. I. Lenin nomidagi Harbiy-siyosiy akademiyada (sirttan), Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurtida, V. Lenin (sirtdan), SSSR Qurolli kuchlari Bosh shtabi harbiy akademiyasida tahsil olgan. Shuningdek, Afgʻonistonda jang qilgan.

U tank vzvod komandiri (1960-1965), tank kompaniyasi komandiri (1965-1966), tank bataloni komandirining siyosiy ishlar boʻyicha oʻrinbosari (1966-1970), tank bataloni komandiri (1970-1972), motorli miltiq polki komandirining oʻrinbosari (1972-1974), tank polki komandiri (1974-1975) boʻlgan. Keyinchalik shtab boshligʻi – tank diviziyasi komandirining oʻrinbosari (1975-1980), Oʻrta Osiyo harbiy okrugi shtabi operativ boshqarmasi (qoʻmondonlik punkti boshligʻi) boshligʻining oʻrinbosari (1980-1983), Bosh shtab boshligʻi – Armiya korpusi qoʻmondoni oʻrinbosari (1983-1985), Oʻrta Osiyo harbiy okrugi shtab boshligʻining birinchi oʻrinbosari (1985-1987), SSSR Qurolli Kuchlari Bosh shtabining 10-Bosh boshqarmasi ixtiyorida (1987-1988) va Bosh shtab boshligʻi – Qizil bayroqli Boltiq harbiy okrugi qoʻmondoni birinchi oʻrinbosari (1988-1991) boʻlib ishlagan. Shu bilan birga, SSSR Mudofaa vazirligi Harbiy tarix instituti boshligʻi (1991), 1991-yil oktyabrdan dekabrgacha SSSR fuqaro mudofaasi shtab boshligʻi, shtab boshligʻining birinchi oʻrinbosari, Belarus Respublikasi Mudofaa vaziri (1991-yil dekabr), 1992-yil yanvardan aprelgacha Belarus Respublikasi Mudofaa vaziri vazifasini bajaruvchisi, 1992-yil may oyidan boshlab Belarus Respublikasi Mudofaa vazirining oʻrinbosari va Minsk garnizoni boshligʻi lavozimlarida faoliyat olib borgan. Pyotr nafaqaga chiqishdan oldin 1994-yildan 1995-yilgacha Belarus Respublikasi hukumati maslahatchisi boʻlib ishlagan.

Ijtimoiy faoliyati 
Pyotr Chaus xalqaro kadetlar harakatiga rahbarlik qilgan. Suvorov, Naximov va kadetlar uyushmalari xalqaro assotsiatsiyasining raisi, „Kadet birodarligi“, Belarus Suvorov-Naximov ittifoqining faxriy raisi, keyinchalik Belarus Suvorov va kadetlar uyushmasi deb oʻzgartiriladi.

Mukofotlari 

 ikkita Qizil Yulduz ordeni
 III darajali "SSSR Qurolli Kuchlarida Vatanga xizmatlari uchun ordeni"
 Ikkita Qizil Bayroq ordeni (Afgʻoniston)
 medallar

Manbalar 

Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Bosh shtab Harbiy akademiyasi bitiruvchilari
SSSR Qurolli Kuchlarining 70 yilligi yubiley medali sohiblari
Ulugʻ Vatan urushidagi gʻalabaning 20 yilligi medali sohiblari
“Vladimir Ilich Lenin tavalludining 100 yilligi munosabati bilan” medali sohiblari
Qizil Yulduz ordeni sohiblari
Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Yashayotgan insonlar
1939-yilda tugʻilganlar
7-yanvarda tugʻilganlar
Qayrat Umbetov

Qayrat Jarilqasin oʻgʻli Umbetov (, 1977-yil 10-sentyabr, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – qozoq harbiy xizmatchisi, general-mayor, Qozogʻiston Xalq Qahramoni (2016), Qozogʻiston Respublikasi Milliy gvardiyasi  „Оңтүстік“  mintaqaviy qoʻmondonligi shtab boshligʻi

Tarjimai holi 
1977-yil 10-sentabrda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tugʻilgan.

1994-yilda Chirchiq oliy tank komandir-muhandislik bilim yurti qoʻmondonlik-taktika fakulteti birinchi kursiga oʻqishga kirdi.

1998-yilda oʻqishni tamomlagan Qayrat Umbetov „leytenant“ harbiy unvoni bilan ofitser sifatida xizmat qila boshladi.

2001-yil 14-dekabrda Qozogʻiston Respublikasi Prezidentining farmoni bilan u Qozogʻiston Respublikasi fuqaroligini oldi.

2002-yil 3-maydan Qozogʻiston Respublikasi Milliy gvardiyasi ofitseri sifatida xizmat qilgan.

2022-yil 31-maydan Milliy gvardiya Bosh qoʻmondoni oʻrinbosari etib tayinlangan.

Qozogʻiston Prezidenti Qosim-Jomart Toʻqayevning 2023-yil 5-maydagi farmoni bilan unga general-mayor harbiy unvoni berilgan.

Qaragʻandadagi hodisa 
2016-yil 7-aprel kuni Qaragʻanda viloyatining Qarabas qishlogʻidagi 6505-harbiy qism alohida o'qchi rotasi harbiy oʻquv mashgʻulot maydonida harbiy qism shtab boshligʻi, polkovnik Qayrat Umbetov muddatli harbiy xizmatchilar bilan granata uloqtirish mashqlari paytida oʻz hayotini xavf ostiga qoʻyib, yosh askar Abzal Sultankulovni tanasi bilan yopib olgan va uni oʻlimdan qutqargan. Jabrlanganlar zudlik bilan Abay shahridagi shifoxonaga yetkazilgan. Ikkalasi ham granata parchasidan jarohatlangan – askar oyogʻidan, Umbetov esa yelka va oyogʻidan jarohat olgan. Maʼlum boʻlishicha, askar jangovar mashqlarni bajarayotib, RGD-5 granatasini yetarlicha kuch bilan uloqtirolmagan. Harbiy burchni bajarishda ko‘rsatgan jasorati va fidoyiligi uchun Qozog‘iston Respublikasi Milliy gvardiyasi Bosh qo‘mondoni polkovnik Qayrat Umbetovni davlat mukofotiga ko‘rsatishga qaror qilgan.

Olgan mukofotlari 
 Qozogʻiston Xalq Qahramoni unvoni hamda „Oltin Yulduz“ oliy nishoni va „Otan“ () ordeni;
 „Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 10 yilligi“ yubiley medali;
 „Qozogʻiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 20 yilligi“ yubiley medali;
 2 va 3-darajali „Buyuk xizmatlari uchun“ medallari

Manbalar 

Kishilar
Chirchiqda tugʻilganlar
Qozogʻiston qahramonlari
Otan ordeni sohiblari
Qozog‘iston harbiylari
„Qozog‘iston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 10 yilligi“ medali sohiblari
„Qozog‘iston Respublikasi Qurolli Kuchlarining 20 yilligi“ medali sohiblari
Shin Sin Gi

Shin Sin Gi, shuningdek, Shin Seung Gi (1895-yil 5-may, Koreya – 1972-yil, Toshkent viloyati) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Quyi Chirchiq tumani, Budyonniy nomidagi kolxoz agronomi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1951).

Hayoti 
Shin Sin Gi 1895-yil 5-mayda (boshqa maʼlumotlarga koʻra 21-dekabr) Koreyada tugʻilgan. 1905-yilda u ota-onasi bilan Rossiyaning Uzoq Sharqiga koʻchib oʻtgan. U 1929-yildan oddiy kolxozchi, keyinchalik Suchan tumanidagi „Qizil oktyabr“ kolxozining raisi boʻlib ishlagan. U 1934-1935-yillarda Suchan tumani Krasnooktyabrskiy qishloq kengashi raisi boʻlgan.

1937-yilda Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyatidagi maxsus posyolkaga surgun qilingan. Deportatsiya paytida u 42 yoshda edi, uning rafiqasi bilan oʻn ikki farzandi bor edi, ulardan toʻqqiz nafari tirik qoldi. Shin Sin Gi 1937-yildan Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxoz dala ekinlari boʻlimi aʼzosi boʻlgan.

1950-yilda Shin Sin Gi boshchiligidagi dala jamoasi 6 gektar maydonning har gektaridan oʻrtacha 81 sentnerdan yashil kanop poyasi oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1951-yil 15-oktuabrdagi farmoni bilan „1950-yilda sugʻoriladigan yerlarda yashil kanop poyasidan yuqori hosil olganligi, kolxozlar qishloq xoʻjaligi mahsulotlarini yetkazib berish va kontraktatsiya qilish, qishloq xoʻjaligi mahsulotlari uchun natura shaklida toʻlovni amalga oshirganligi, shuningdek, MTSning ishi va 1951-yil bahorgi ekish uchun barcha ekinlarni urugʻlik bilan taʼminlashdagi xizmati uchun“ Lenin ordeni va "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali bilan taqdirlangan. 1951-yil may oyida Shin Sin Gining o'g'li Ermolay 24 yoshida rekord darajadagi hosilga erishgani uchun Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoniga sazovor bo'lgan.

Shin Sin Gi 1950-yillarning boshidan Quyi Chirchiq tumani, Dimitrov nomidagi kolxozda mudir boʻlib ishlagan.

Unga kasaba uyushmasidan nafaqa tayinlangan. 1972-yilda vafot etgan. Quyi Chirchiq tumani, sobiq Dimitrov nomidagi kolxoz qabristoniga dafn etilgan.

Adabiyotlar 
 Шин Д. В., Советские корейцы Герои Социалистического труда, Алматы: Service Press, 2019
 Ким П. Г., Корейцы Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
 Ким Б. И., Корейцы Узбекистана. Кто есть кто, Ташкент, 1999

Manbalar 

Quyi Chirchiq tumani Dmitrov nomidagi kolxozning Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxozning Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1972-yilda vafot etganlar
1895-yilda tugʻilganlar
5-mayda tugʻilganlar
Nikolay Yegay

Nikolay Yegay, shuningdek, Nikolay Den Munovich Yegay (1926-yil 14-oktyabr, Mixaylovka qishlogʻi, Primorsk oʻlkasi – 1987-yil, Qozogʻiston SSR, Jambul) – Oʻzbekiston SSR, Toshkent viloyati, Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxoz aʼzosi, Sotsialistik Mehnat Qahramoni (1953).

Hayoti 
Nikolay Yegay 1926-yil 14-oktyabrda Mixaylovka qishlogʻida (hozirgi Primorsk oʻlkasi) dehqon oilasida tugʻilgan. 1937-yilda ota-onasi bilan Oʻrta Osiyoga surgun qilinadi. Mehnat faoliyatini 1942-yilda boshlagan. Toshkent viloyati Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxozda oddiy kolxozchi, mudir boʻlib ishlagan. Ulugʻ Vatan urushi yillarida frontga jalb qilingan. Komi Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasida daraxt kesish ishlarida ishlagan (1943—1946).

1946-yilda Toshkent viloyatiga qaytib, Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxozda mudirlik faoliyatini davom ettirdi. 1949-yilda mehnat yutuqlari uchun u Lenin ordeni bilan taqdirlangan.

1952-yilda Nikolay Yegay jamoasi 12 gektar maydondan 74,6 sentner yashil jut poyasini yigʻib oldi. SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1953-yil 21-dekabrdagi farmoni bilan u Lenin ordeni va "Oʻroq va Bolgʻa" oltin medali hamda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

1956-yilda Chirchiq shahridagi Kimyo-mexanika texnikumini tamomlagan. Jambul shahridagi superfosfat zavodida usta (1956—1957), Jambuldagi 3-sonli yoʻl uchastkasida mexanik (1957) boʻlib ishlagan. 1957-yilda Uzoq Sharqqa koʻchib oʻtdi va u yerda Xabarovsk viloyatidagi yogʻoch zavodida ish boshladi (1957—1959). Keyinchalik u Chechen-Ingush Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasining Sunja viloyati madaniyat xodimi, don qabul qilish punktida brigadir boʻlib ishlagan (1959—1963). 1962-yilda u Sovet Ittifoqi Kommunistik partiyasi aʼzoligiga qabul qilindi.

1963-yilda Qoraqalpogʻiston Avtonom Sovet Sotsialistik Respublikasiga koʻchib oʻtdi. Xoʻjayli tumani 166-qurilish trestining qurilish uchastkasi boshligʻi, Qoʻngʻirot tumani SMU-21 qurilish uchastkasida prorab boʻlib ishlagan (1963—1965). 1965-yildan Ukraina SSRning Donetsk viloyatida yashab, Proletar tumanidagi Teplichniy sovxozida brigadir boʻlib ishlagan.

1965-yilda Qozogʻiston SSRga koʻchib oʻtgan, u yerda Jambuldagi superfosfat zavodida mexanik (1965-1967), Olmaota viloyati Kaskelen tumanidagi „Olatau“ va „Drujba“ sovxozlarida ishchi boʻlib ishlagan.

1973-yilda Zaporojye viloyati Volnyanskiy tumani Gnarovskaya nomidagi sovxozda sabzavotchilar brigadasida ishchi boʻlib ishlagan. Keyin yana Jambulga qaytib keladi va u yerda operator, superfosfat zavodida usta (1973—1975), „Ximprom“ ishlab chiqarish birlashmasi 5-sonli sexda usta (1975—1978), „Kazximremstroymontaj“ trestining 4-SMU katta ustasi (1978—1982), „Ximprom“ ishlab chiqarish birlashmasi 4-sonli sex katta ustasi (1982—1986) boʻlgan.

1987-yilda Jambulda vafot etgan. Jambulda dafn etilgan.

Mukofotlari 
 Sotsialistik Mehnat Qahramoni
 Lenin ordeni – ikki marta (1949, 1953)

Manbalar 

Quyi Chirchiq tumani Budyonniy nomidagi kolxozning Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
Lenin ordeni sohiblari
Sotsialistik Mehnat Qahramonlari
1987-yilda vafot etganlar
1926-yilda tugʻilganlar
14-oktyabrda tugʻilganlar
Lazar Sajčić

Lazar Sajčić (; 1996-yil 24-sentyabrda tugʻilgan) – serb futbolchisi, Litvaning Hegelmann jamoasida oʻynaydi.

Faoliyati 
Belgradda tugʻilgan Sajchich Partizan yoshlar maktabida oʻqigan va keyinchalik Teleoptik jamoasi safida ijara asosida 2 mavsum oʻtkazgan. U 2014/2015-yilgi mavsumda 18 ta gol jamoasining toʻpurari boʻldi. Xayduk Beogradga qarshi oʻyinda 4 ta gol urdi va Serbiya Ligasi Belgradning eng yaxshi toʻpurari boʻldi. Sinđelić Beograd bilan yarim mavsumdan soʻng, Sajchich 2015/2016-yilgi mavsumning bahor oyida „Yagodina“ jamoasi tarkibiga qoʻshilgan. Keyinchalik, oʻsha yili Sajchić „Borac Chačak“ klubiga koʻchib oʻtdi.

Manbalar

Havolalar 

 
 Lazar Sajčić stats at utakmica.rs 
 
 

1996-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Futboldagi erkak hujumchilar
Serbiyalik erkak futbolchilar
Serbiyalik chet ellik erkak futbolchilari
Belorussiyadagi chet ellik erkak futbolchilari
Qozogʻistondagi chet ellik erkak futbolchilari
FC Atirau futbolchilari
Emirgan masjidi

Emirgan masjidi (), rasman Emirgan Hamid-i Evvel masjidi () – XVIII asrga oid Turkiyaning Istanbul shahri, Sariyer tumani, Emirgan mahallasida joylashgan Usmonli masjidi.

Tarixi 
Masjid 1781-yilda Usmonli sultoni Abdulhamid I (hukmronlik yillari: 1774–1789) tomonidan uning erta vafot etgan oʻgʻli Mehmed va Hümaşah Kadınefendining () onasi xotirasiga bagʻishlab bunyod etilgan. Masjid rasmiy ravishda usmonli tilida sulton nomi bilan atalgan. Dastlab yodgorlik bugungi kunda ham mavjud favvora, hozirda faoliyat yuritmayotgan turk hammomi, novvoyxona va tegirmon kabi inshootlardan iborat majmuaning bir qismi boʻlgan. Majmua Emirgüneoğlu () Yusuf poshoga tegishli boʻlgan sobiq qirgʻoq saroyi oʻrnida qurilgan. Bino Abdulhamid I ning oʻgʻli Sulton Mahmud II (hukmronligi: 1808–1839) tomonidan hozirgi koʻrinishga keltirilgan.

Arxitekturasi 
Masjidning meʼmoriy uslubi detallari va bezaklari Abdulhamid I davri (1757–1808) meʼmorchiligi barokko uslubiga emas, balki Mahmud II ning hukmronlik davri (1808–1876) meʼmorchiligiga mos keladi. 1871-yilda Abdulhamid I tomonidan qurilgan masjidning hurmat belgisi sifatida saqlanib qolgan yozuvidan tashqari barcha qismi qayta bunyod etilgan.

Kvadrat shaklidagi masjid hovlisida yogʻoch tomli toshdan qurilgan devor mavjud. Har tomondan ikki qator qilib joylashtirilgan katta derazalar masjidga tabiiy yorugʻlik olib kiradi. Masjidning janubiy qismida balkonli silindrsimon ingichka minora joylashgan. XIX asr minoralariga xos boʻlgan akant tipidagi barg bezaklari va minoradagi boshqa bezaklar yillar oʻtib unga oʻzgarishlar kiritilganligini koʻrsatadi. Masjidning sharqiy devoriga alohida kirish eshigi bilan ikki qavatli sulton ayvoni biriktirilgan. Masjid hovlisining shimoliy burchagida joylashgan shodirvon (favvora) tepasida suls tilida yozilgan ikki qatorli sheʼriy yozuvga koʻra, uni Valiyning turmush oʻrtogʻi Mumtaz Kadınning uyidagi ayol xizmatkorlar boshligʻi Rebgigül Hanım vaqf qilgan.

Galereya

Manbalar 

Istanbuldagi binolar va inshootlar
Koordinatalar Vikimaʼlumotlarda
Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Teşvikiye masjidi

Teşvikiye masjidi () – Turkiyaning Istanbul shahri, Şişli tumani, Teşvikiye mahallasida joylashgan neo-barokko uslubida bunyod etilgan inshoot.

Tarixi 
Masjid dastlab 1794-yilda sulton Salim III tomonidan foydalanishga topshirilgan, ammo 1854-yilda Sulton Abdulmajid I davrida bugungi koʻrinishga keltirilgan. Masjid loyihasi mashhur arman meʼmorlari oilasidan boʻlgan Krikor Balyan tomonidan ishlab chiqilgan. Meʼmor Istanbuldagi bir qancha mashhur inshootlar, jumladan, Yevropa meʼmorchiligi asosida bunyod etilayotgan Ortaköy masjidi va Dolmabahçe saroyi qurilayotgan yoki taʼmirlanayotgan bir davrda bunyod etilgan. Masjidning XIX asr oxiridagi taʼmirlash ishlari vaqtida qurilgan old fasadi ulkan oq ustunlar bilan oʻziga xos koʻrinish beradi. Yodgorlik Nişantaşıning gavjum mahallasida oʻziga xos timsolga aylangan. Bundan tashqari, bino taniqli shaxslar va jamoat arboblari dafn marosimlarining boshlangʻich nuqtasi sifatida xizmat qiladi.

Galereya

Manbalar

Havolalar 

 

Masjidlar
Turkiyadagi masjidlar
Istanbuldagi masjidlar
Istanbuldagi binolar va inshootlar
Gumbazli masjidlar
Nenad Vukčević

Nenad Vukčević (1974-yil 25-noyabrda tugʻilgan) – chernogoriyalik sobiq futbolchi va hozirgi murabbiy, Yugoslaviya, Gretsiya va Shvetsiya klublarida hujumchi sifatida oʻynagan. Vukčević Bekobodning „Metallurg“ jamoasida, bosh murabbiy Vesco Steševićning yordamchi murabbiyi vazifasida ishlamoqda.

Futbolchilik faoliyati 
SR Chernogoriyaning Titograd shahrida tugʻilgan. Vukčević faoliyatini mahalliy „FK Budućnost Podgoritsa“ jamoasida boshlagan. U 1999-yilda Gretsiya Superligasining „Panachaiki“ jamoasiga qoʻshilishdan oldin „Spartak Subotica“ jamoasida ham oʻynagan.

U toʻrt mavsumni Gretsiya chempionatida Panachaiki bilan oʻtkazdi va klub safida 100 ta oʻyinda maydonga tushdi.

Murabbiylik faoliyati 
Faoliyatining oxirida Vukčević „FK Kom“ jamoasida futbolchi-murabbiy boʻlgan. Keyinchalik, u „FK Budućnost Podgoritsa“ jamoasiga qoʻshildi va 2010-yilda klubning vaqtinchalik bosh murabbiy boʻldi.

„FK Budućnost Podgoritsa“ jamoasida bir necha yil ishlagandan soʻng, u 2013-yilning iyul oyida Radislav Dragichevich ketganidan soʻng klub bosh murabbiyi etib tayinlandi. Vukčević 2014-yilning mart oyida klubni tark etgan.

2016-yil iyun oyida u 2017-yilning martigacha davom etgan „FK Kom“ murabbiyi boʻldi. 2019-yil 10-yanvarda Vukčević „Rudar Plyevlya FK“ bosh murabbiyi etib tayinlandi.

2019-yil 25-sentyabrda Vukčević „Petrovac“ jamoasida vaqtinchalik bosh murabbiy etib tayinlandi. Vukčević 2023-yildan Bekobodning „Metallurg“ jamoasida, bosh murabbiy Vesco Steševićning yordamchi murabbiyi vazifasida ishlamoqda.

Manbalar

Havolalar 

 Nenad Vukčević at the Swedish Football Association (in Swedish) (archived)
 ΞΕΝΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΣ at the Wayback Machine (archived 2011-07-24)
1974-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Futboldagi erkak hujumchilar
Kishilar
Chernogoriyalik erkak futbolchilari
Gretsiyadagi chet ellik erkak futbolchilari
Gretsiya Superligasi futbolchilari
Albert Nsofor

Albert Nsofor (7.2.1988, Nigeriya) – „Andijon“, „Buxoro“ jamoalarida himoyachi sifatida oʻynagan nigeriyalik futbolchi.

Manbalar

Havolalar 

 Albert Nsofor

1988-yilda tugʻilganlar
7-fevralda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Nigeriyalik erkak futbolchilari
Oʻzbekistondagi chet ellik erkak futbolchilar
Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Andijon klubi futbolchilari
Buxoro klubi futbolchilari
Oʻtkir Siddiqov

Oʻtkir Siddiqov (1945-yil, Toshkent – 20.11.2023) – Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan artist, suxandon.

Biografiyasi 
Siddiqov Toshkent teatr va rassomchilik sanʼati instituti (Hozirgi Toshkent sanʼat instituti) ning drama va kino aktyorligi yoʻnalishi boʻyicha tahsil ogan. 1968-yildan „Shodlik“ ashula va raqs ansamblida faoliyat koʻrsata boshlagan. Boshlovchi oʻlaroq 8 mingga yaqin tadbir va konsertlarda qatnashgan. 250 martadan ortiq turli mamlakat va shaharlardagi gastrol safarlarida boshlovchi boʻlgan. Zamonaviy oʻzbek estradasida konferansyelik sanʼatining rivojlanishiga Siddiqov katta hissa qoʻshib kelgan. 

Qiziqchi Hojiboy Tojiboyevning konsertlariga boshlovchilik qilgan. Shuningdek Avaz Oxunning 2023-yilgacha 10 yildan buyon taqdim etib kelinayotgan har bir konsertida boshlovchi boʻlgan.

Mukofotlari 

1996-yilda Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan artist faxriy unvoniga sazovor boʻlgan. 2017-yilda „Shuhrat“ medali bilan taqdirlangan.

Vafoti 
Siddiqov Avaz Oxunning 2023-yilgi konsertining ikkinchi kunida, 14-noyabrda sahnada koʻrinish bermadi. Oradan 4 kun oʻtib, 2023-yilning 20-noyabrida vafot etdi.

Manbalar 

1945-yilda tugʻilganlar
Toshkentda tugʻilganlar
Kishilar
Toshkent sanʼat instituti bitiruvchilari

2023-yilda vafot etganlar
20-noyabrda vafot etganlar
Toshkentda vafot etganlar
Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan artistlar
Arsen Manasyan

Arsen Manasyan (8.1.1987, Ukraina) – Kiyevning „CSKA“,  Toshkentning „Lokomotiv“ jamoalarida hujumchi sifatida oʻynagan ukrainalik futbolchi.

Manbalar

Havolalar 

 Arsen Manasyan

8-yanvarda tugʻilganlar
1988-yilda tugʻilganlar
Yashayotgan insonlar
Kishilar
Ukrainalik erkak futbolchilar
Futboldagi erkak hujumchilar
Oʻzbekistondagi chet ellik erkak futbolchilar
Oʻzbekiston Superligasi futbolchilari
Lokomotiv Toshkent futbol klubi futbolchilari
Habibjon Xolbayev

Habibjon Tojiboyevich Xolbayev () – sovet va oʻzbek zobiti. „1-musulmon bataloni“ deb nomlangan qoʻmondon, 1979-yilda Amin saroyiga bostirib kirishda qatnashgan.

Hayoti 
Habibjon Xolbayev 1947-yilda tugʻilgan. 1969-yilda V. I. Lenin nomidagi Toshkent Oliy qoʻshma qurolli qoʻshinlar qoʻmondonlik bilim yurtini tamomlagan.

Oʻzbekiston SSR Toshkent viloyati Chirchiq shahridagi 15-alohida boʻlinma brigadasida havo-desant tayyorgarligi boʻyicha batalyon boshligʻining oʻrinbosari lavozimida ishlagan.

1979-yilning aprel oyida 15-brigada negizida tashkil etilgan va harbiy muhitda „Musulmon bataloni“ laqabini olgan 154-maxsus kuchlar otryadiga qoʻmondon etib tayinlanadi. 10-dekabrdan boshlab oʻziga boʻysunuvchi otryad bilan birga Afgʻoniston Demokratik Respublikasi hududida boʻlgan.

1979-yil 27-dekabrda mayor Habibjon Xolbayev boshchiligidagi 154-otryad Toj beglar saroyini egallash uchun 333-boʻron operatsiyasida qatnashgan. Amaliyot yakunlari boʻyicha uning rahbari polkovnik Vasiliy Kolesnik Xolbayevga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvonini berish toʻgʻrisidagi taklifni imzolagan. Biroq, u Lenin ordeni bilan taqdirlanadi.

Xolbayev 1980-yilning 5-yanvariga kelib, 154-otryad 15-brigada tarkibida Chirchiq shahridagi doimiy joylashtirish punktiga yuborilgan. 1980-yilning avgustigacha otryadga qoʻmondonlik qilishda davom etadi.

Keyinchalik u 15-brigada komandirining havo-desant mashqlari boʻyicha oʻrinbosari lavozimini egallaydi.

1985-yilning mart oyida 15-brigada qoʻmondonligi Afgʻonistonga kiritilgach, Xolbayev Chirchiqdagi 15-brigada harbiy lagerida tuzilgan 467-alohida maxsus kuchlar oʻquv polkiga komandir etib tayinlangan. 467-polk 40-armiya tarkibida maxsus maqsadli harbiy qismlar uchun kichik mutaxassislarni tayyorlab, polkni 1987-yilga qadar boshqargan.

1998-yilda polkovnik unvoni bilan nafaqaga chiqqan. Oʻsha paytda Oʻzbekiston Mudofaa vazirligi inspektsiyasi boshligʻi lavozimini egallagan edi.

Oilasi 
Xolbayevning yetti nafar farzandi bor.

Manbalar

Havolalar 

 Kolotilo A. Avtor povesti o legendarnom „musbate“ // Voenno-patrioticheskiy sayt „Otvaga“
 „Musulmanskiy batalon“, kotorogo „ne bilo“. Istoriya Xabibdjana Xolbaeva // Radio „Azattik“. 14.02.2020.

Sovet—Afgʻon urushi odamlari
Toshkent oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurti bitiruvchilari
Lenin ordeni sohiblari
1947-yilda tugʻilganlar
Toshkent yuzasuzari

Toshkent yuzasuzari () – xordalilar tipi, baliqlar sinfiga mansub, chuchuk suvlarda yashovchi baliq turi. Oʻzbekiston Respublikasi Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Chirchiq va Ohangaron daryolari havzasining quyi va oʻrta oqimlarida uchraydi.

Tavsifi 
Uzunligi 14,2 sm boshining uzunligi 4,1-4,9 sm, dum suyagi 3,7-4,7 sm. Vazni 34 gr, yashash davomiyligi 6 yil. Tanasining orqa qismi tangachalar bilan qoplangan. Yon tomondagi tangachalari yumshoq tuzilgan. Tana uzunligi 5,2-5,7 sm ga yetgan paytda 2 yoshida jinsiy yetuklikka erishadi. Keyin yillik oʻsish sekinlashdi. May iyun oylarida, suv harorati 16-18 C° boʻlganda koʻpayadi. Erkak baliqlar urgʻochilardan oq tangachalari bilan farq qiladi. Tosh shagʻalli va qumli yoriqlarga tuxum qoʻyadi. Urgʻochi baliq 1300-5200 tagacha uvildiriq qoʻyishi mumkin. Qisqichbaqasimonlar, lichinkalar, hasharotlar, suv oʻtlari, hayvonlarning chiriyotgan qoldiqlari va urugʻlar bilan oziqlanadi. Daryo qirgʻoqlaridagi sayoz joylarda, oqar suvli qoʻltiqlarda, daryoning oqim sekin boʻlgan qismlarida uchraydi.

Uchrash joylari va himoya choralari 
Oʻzbekiston Respublikasining Qizil kitobiga kamyob, endemik tur sifatida kiritilgan. Ohangaron va Chirchiq daryolati havzasida uchraydi. Kam sonli toʻdalar hosil qiladi. Oxirgi oʻn yil ichida soni keskin qisqarib ketgan. Daryo oqimining oʻzgartirilishi, suvning kamayishi, ifloslanishi, chet eldan keltirilgan baliq turlari bilan raqobat sababli soni kamayib ketgan. Ugom Chatqol milliy bogʻida muhofaza ostiga olingan.

Manbalar 

Toshkent daryolari