Min sulolasi davrida Xitoy-Tibet munosabatlari

Min sulolasi va Tibet oʻrtasidagi munosabatlarning aniq tabiati yaʼni holati aniq emas. Oʻzaro munosabatlarni tahlil qilish zamonaviy siyosiy toʻqnashuvlar va Vestfaliya suverenitetini kontseptsiya mavjud boʻlmagan davrga qoʻllash bilan yanada murakkablashadi. Xitoy Xalq Respublikasi tomonidan nashr etilgan "Xitoy Tibetining tarixiy holati" kitobida Ming sulolasi Tibet ustidan soʻzsiz suverenitetga ega boʻlganligi, Ming saroyining Tibet rahbarlariga turli unvonlar berganiga, tibetliklar unvonlarni toʻliq qabul qilganiga ishora qilib taʼkidlab beradi. Ming poytaxtiga sayohatni oʻz ichiga olgan ushbu unvonlarning vorislari uchun yangilanish jarayoni boshlagan edi. Xitoylik olimlar, shuningdek, Tibet XIII asrdan beri Xitoyning ajralmas qismi boʻlgan va shuning uchun u Min imperiyasining bir qismi boʻlgan deb taʼkidlab kelishgan. Biroq, Turrell V. Wylie, Melvin C. Goldstein va Helmut Hoffman kabi Xitoydan tashqaridagi koʻpchilik olimlar, munosabatlar suzerainty edi, Ming unvonlari faqat nominal edi, Tibet Ming nazorati ostida boʻlmagan mustaqil mintaqa boʻlib qoldi va bu shunchaki Tibet bilan munosabatlarni toʻxtatgan Tszajing imperatoriga qadar qaram boʻlib soliq toʻlab kelgan.

Baʼzi olimlarning taʼkidlashicha, Ming davrida Tibet rahbarlari tez-tez fuqarolar urushi bilan shugʻullangan va Nepal kabi qoʻshni davlatlar bilan oʻzlarining xorijiy diplomatiyalarini ham olib borganlar. Baʼzi olimlar Ming-Tibet munosabatlarining tijoriy jihatini taʼkidlab, Ming sulolasining urush uchun otlarning yetishmasligini va shuning uchun Tibet bilan ot savdosining muhimligini aytib oʻtishgan. Boshqalar esa, Ming saroyining tibet lamalari bilan munosabatlarining muhim diniy tabiati zamonaviy ilm-fanda kam ifodalanganligini taʼriflab berishgan.

Yuan sulolasi va Tibet buddizmining Sakya maktabining ruhiy ustuni Drogyon Chogyal Phagpa davridagi noyob munosabatlarni qayta tiklash umidida, Yongle imperatori Karmapa Deshin Shekpa bilan dunyoviy va diniy ittifoq oʻrnatish uchun Karma Kagyu maktabi bilan birgalikda harakat qiladi. Biroq, Yongle imperatorining urinishlari muvaffaqiyatsiz tugaydi.

Ming XIV asrda Tibetga vaqti-vaqti bilan qurolli aralashuv boshladi, ammo u yerda doimiy qoʻshinlarni garnizon qilmadi. Tibetliklar ham baʼzan Ming bosqinlariga qarshi qurolli qarshilik koʻrsatdilar. Vanli imperatori 1578-yilda boshlangan Moʻgʻul-Tibet ittifoqidan soʻng Min-Tibet munosabatlarini tiklashga urinib koʻrdi, bu keyingi Qing sulolasining Gelug maktabining Dalay Lamani qoʻllab-quvvatlashi tashqi siyosatiga taʼsir qildi XVI asrning oxiriga kelib, moʻgʻullar Amdo mintaqasida oʻzlarining mavjudligini koʻpaytirgandan soʻng, Gelug Dalay Lamaning muvaffaqiyatli qurolli himoyachilari bilan boʻlishadi. Bu 1637-yildan 1642-yilgacha Gushi Xonning Tibetni bosib olishi va uning yordami bilan 5-Dalay Lama tomonidan Ganden Phodrang rejimini oʻrnatishi bilan tarixda yakunlandi.

Tibet ustidan yuan hukmronligi haqida maʼlumot

Moʻgʻullar imperiyasi va Yuan sulolasi 

Tibet bir vaqtlar Tang sulolasi (618-907-yillarda) bilan tengdosh boʻla olgan, kuchlari teng kuchli boʻlishgan edi. IX asrda Tibet imperiyasining qulashigacha u Tangning ichki Osiyoda hukmronlik qilishdagi asosiy ragʻbatlardan biri edi. Tibetning Yarlung hukmdorlari ham tan bilan turli xil tinchlik shartnomalarini imzoladilar va 821-yilda Tibet va Xitoy oʻrtasidagi chegaralarni belgilab bergan shartnoma bilan yakunlandi.

Xitoyning besh sulolasi va oʻn qirolligi davrida (907-960-yilda), Xitoyning parchalangan siyosiy sohasi xuddi shunday siyosiy tartibsizlikda boʻlgan Tibetda hech qanday tahdid koʻrmagan boʻlsada, Xitoy-Tibet munosabatlarida juda kam narsa bor edi. Song sulolasidan (960-1279-yillar) Xitoy-Tibet aloqalari haqidagi bir nechta hujjatlardagina saqlanib qolgan. Qoʻshiq koʻproq Xitan hukmronligi ostidagi Liao sulolasining (907-1125-yillarda) va Jurchen hukmronligidagi Jin sulolasining (1115—1234-yillarda) shimoliy dushman davlatlari bilan kurashish bilan bogʻliq edi.

1207-yilda moʻgʻul hukmdori Chingizxon (r. 1206—1227-yillarda) Tangut boshchiligidagi Gʻarbiy Sya sulolasini (1038—1227-yillarda) bosib oldi va oʻziga boʻysundiradi. Oʻsha yili u Tibetga elchilar yuborib, u bilan diplomatik aloqalar oʻrnatadi. Gʻarbiy Syaning zabt etilishi Tibet hukmdorlarini xavotirga soldi, ular moʻgʻullarga soliq toʻlashga qaror qildilar. Biroq, ular Chingizxon vafotidan keyin soliq toʻlashni toʻxtatganda, uning vorisi Ogedey Xon (r. 1229—1241-yillarda) Tibetga bosqin boshladi.

Chingizxonning nabirasi moʻgʻul shahzodasi Godan Lxasagacha bostirib bordi. 1240-yildagi hujumi chogʻida shahzoda Godan Tibet buddizmining sakya maktabining rahbari Sakya Panditani (1182—1251-yillarda) Gʻarbiy Xitoyning hozirgi Gansu hududidagi saroyiga chaqirdi. Sakya Panditaning 1247-yilda Godanga boʻysunishi bilan Tibet Toregene Xatun (1241—1246-yillarda) hukmronligi davrida Moʻgʻullar imperiyasi tarkibiga rasman qoʻshiladi. Maykl K. van Walt van Praagning yozishicha, Godan Sakya Panditaga hali ham siyosiy jihatdan parchalanib ketgan Tibet ustidan vaqtinchalik hokimiyatni bergan va „bu investitsiya unchalik katta taʼsir koʻrsatmaganligini“ taʼkidlagan, ammo moʻgʻullarva Sakya lamas oʻrtasidagi oʻziga xos „ruhoniy va homiy“ munosabatlarini oʻrnatganligi bilan ahamiyatidir" deya fikrini bayon etgan.

1236-yildan boshlab, keyinchalik 1260-yildan 1294-yilgacha xoqon sifatida hukmronlik qilgan moʻgʻul shahzodasi Xubilayga Shimoliy Xitoyda Ogedey Xon tomonidan katta qoʻmondonlik berildi. Karma Pakshi, 2-Karmapa Lama (1203—1283-yillarda) — Tibet buddizmining Karma Kagyu naslining bosh lamasi — Xubilayning taklifini rad etadi, shuning uchun Xubilay uning oʻrniga Panditaning vorisi va jiyani Drogyon Chogyal Phagpani (1235—1280-yillarda) taklif qiladi. 1253-yilda oʻz saroyiga. Xubilay Phagpa lamasi bilan oʻziga xos munosabatlar oʻrnatdi, u Xubilayni siyosiy ishlarda ustun suveren, Phagpa lamasi esa Xubilayning diniy ishlar boʻyicha katta instruktori sifatida tan oldi. Xubilay, shuningdek, Drogyon Chogyal Phagpani Buddistlar va Tibet ishlari boʻyicha byuro sifatida tanilgan hukumat idorasi direktori va minglab davlatlar tomonidan boshqariladigan oʻn uch xil davlatni oʻz ichiga olgan Tibetning hukmron ruhoniy-qiroli qildi.

Ming tarixida Mingning Tibetga boʻlgan daʼvolariga oid daʼvolar 

Rasmiy yigirma toʻrt tarixga koʻra, 1739-yilda keyingi Qing sulolasi (1644—1912-yillarda) tomonidan tuzilgan Ming tarixiga koʻra, Ming sulolasi Gʻarbiy Tibetda „Ngari harbiy-fuqarolik marshal idorasi“ ni tashkil etdi va „Ü-Tsang“ ni oʻrnatadi. Viloyat harbiy komissiyasi „U-Tsang“ va „Amdo-Kham mintaqaviy harbiy komissiyasi“ ( ni boshqaradi) Amdo va Xam viloyatlarini boshqarishgan. Mingshining taʼkidlashicha, ushbu oliy qoʻmondonlik ostida maʼmuriy idoralar, jumladan, bitta sayohat qoʻmondonligi, uchta tinchlantirish komissari idorasi, oltita ekspeditsiya komissari idorasi, toʻrtta Vanxu idorasi (har biri 10 000 xonadondan iborat minglab xonadonlar) va oʻn yetti Qianxu idorasi (har biri chiliarxiya) 1000 ta uy xoʻjaligi qoʻmondonligida)tashkil etilgan ekan.

Ming sudi uchta Dxarma shahzodasini (kínjín) va beshta Karma Kagyu, Sakya va Gelug kabi knyazlarini (kín) tayinladi va Tibet buddizmining muhim maktablariga, jumladan, Buyuk davlat oʻqituvchilari (kàngāng) va shtat repetitorlari (kàngān) kabi koʻplab boshqa unvonlar berdi. XXR hukumati maʼlumotlariga koʻra, bu organlarning yetakchi mansabdor shaxslarining barchasi markaziy hukumat tomonidan tayinlangan va qonun ustuvorligiga boʻysungan. Shunga qaramay, Van Praag Phagmodru hukmdori Tai Situ Changchub Gyaltsen tomonidan oʻrnatilgan aniq va uzoq muddatli Tibet qonun kodeksini qadimgi Tibet imperatorlik anʼanalarini qayta tiklash uchun koʻplab islohotlardan biri sifatida tasvirlab beradi.

Tibet-Ming munosabatlari boʻyicha zamonaviy ilmiy munozaralar

Merosi, qayta tayinlashi va unvonlari

Yuandan Mingga oʻtish 
Tarixchilar Ming saroyi va Tibet oʻrtasidagi munosabatlar qanday boʻlganligi va Ming Xitoyning Tibet ustidan suvereniteti bormi yoki yoʻqmi degan aniq fikrga kelishmagan. Van Praagning yozishicha, xitoylik saroy tarixchilari Tibetga mustaqil chet el irmogʻi sifatida qarashgan va Tibetga lama va homiylik munosabatlaridan tashqari unchalik qiziqmagan. Tarixchi Tsepon WD Shakabpa van Praagning pozitsiyasini qoʻllab-quvvatlaydi. Biroq, Vang Jiawei va Nyima Gyaincainning taʼkidlashicha, van Praag va Shakabpaning bu daʼvolari „notoʻgʻri“ deya aytgan.

XXR hukumatining taʼkidlashicha, Min imperatori Min sulolasi hukmronligining ikkinchi yilida Tibetga ikki marta farmon yuborgan va u Tibetni tinchlantirish uchun muhim mintaqa sifatida koʻrishini turli Tibet qabilalarini Min saroyiga boʻysunishga undagan. Ularning taʼkidlashicha, bir vaqtning oʻzida Tibet hududlari hukmdori lavozimini meros qilib olgan moʻgʻul shahzodasi Punala 1371-yilda oʻlpon toʻlash va Ming saroyiga sodiqligini koʻrsatish uchun Nankinga borib, oʻzi bilan berilgan hokimiyat muhrini olib kelgan. Ular, shuningdek, lamalarning vorislari „shahzoda“ unvoniga ega boʻlganligi sababli, bu unvonni yangilash uchun Ming saroyiga borishlari kerakligi va lamalar oʻzlarini shahzoda deb ataganligi sababli, Ming saroyi „Tibet ustidan toʻliq suverenitetga“ ega edi. Ularning taʼkidlashicha, Ming sulolasi oʻzining tashkil topgan dastlabki yillarida sobiq yuan amaldorlarini sudga rasmiy lavozimlarga taklif qilish toʻgʻrisida imperator farmonlar chiqarib, Tibet hududlaridagi sobiq yuan diniy va maʼmuriy rahbarlarining boʻysunishini qoʻlga kiritgan va shu bilan Tibetni oʻz ichiga olgan, bu hududlari Ming sudining hukmronligiga kirdi. Shunday qilib, ular xulosa qiladilar, Ming sudi ilgari Yuan sulolasi hukmronligi ostida boʻlgan Tibet hududlarini boshqarish huquqini qoʻlga kiritdi.

Kolumbiya entsiklopediyasida Yuan sulolasi va Moʻgʻul imperiyasining boshqa xonliklari Ilxonlik, Chagʻatoy xonligi va Oltin Oʻrda oʻrtasida farqlanadi. Unda Yuan sulolasi „1271-yildan 1368-yilgacha hukmronlik qilgan Xitoyning moʻgʻul sulolasi va moʻgʻullar tomonidan bosib olingan buyuk imperiyaning boʻlinishi“ deb taʼriflanadi. 1271-yilda Xitoy sulolasi Yuan nomini qabul qilgan Xubilayxon tomonidan asos solingan". Encyclopedia Americana Yuan sulolasini „Xitoydagi moʻgʻul hukmdorlarining chizigʻi“ deb taʼriflaydi va moʻgʻullar „Xonbaliqda (Pekin) xitoycha uslubdagi Yuan sulolasini eʼlon qilgan“ deb qoʻshimcha qiladi. Metropolitan sanʼat muzeyi yozadiki, Yuan sulolasining moʻgʻul hukmdorlari „xitoyning siyosiy va madaniy modellarini qabul qilganlar, Dadudagi poytaxtlaridan boshlab, ular Xitoy imperatorlari rolini oʻz zimmalariga olganlar“, garchi tibetolog Tomas Laird Yuan sulolasini rad etgan, xitoylik boʻlmagan siyosat va uning xitoylik xususiyatlarini past nazarda rol oʻynagan. Metropolitan sanʼat muzeyi, shuningdek, Yuan monarxlarining asta-sekin assimilyatsiya qilinishiga qaramay, moʻgʻul hukmdorlari savodxonlarga koʻp eʼtibor bermasliklari va janubiy xitoylarni kamsituvchi qattiq siyosat oʻrnatganliklarini taʼkidlab oʻtgan. Rossabi oʻzining "Xubilay Xon: uning hayoti va davri" asarida Xubilay „anʼanaviy xitoylarnikiga oʻxshash yoki bir xil boʻlgan hukumat institutlarini yaratgan“ deb tushuntiradi va u „xitoylarga tuzoq va uslubni qoʻllash niyatida ekanligini bildirmoqchi boʻlgan edi“ Xitoy hukmdori" deya taʼrif berib taʼriflab beradi asarida.

Pekindagi Xitoy Tibetologiya tadqiqot markazi qoshidagi Tarixshunoslik instituti direktori va tarix professori Chen Qingingning yozishicha, Ming sudi Phachu Kargyuning sobiq Yuan Tibet rahbarlariga yangi rasmiy lavozimlarni tayinlagan va ularga quyi yaʼni past lavozimlarni bergan. Neyvo Zong va Renbam Zong okrugi (zong yoki dzong) rahbarlaridan Chenning taʼkidlashicha, "imperator Phachu Kargyuning haqiqiy holatini bilib olgach, Ming sudi asosiy Zong ragʻbatlardan Dbus va Gtsangni Oliy qoʻmondonlikning yuqori lavozimli ofitserlari etib tayinladi. Tibetda Min sudi tomonidan tashkil etilgan rasmiy lavozimlar, masalan, katta va kichik qoʻmondonlar, Qianxu idoralari (1000 xonadonga mas’ul) va Vanxu idoralari (10 000 xonadonga mas’ul) Chenga koʻra, merosxoʻrlik lavozimlari edi, ammo uning taʼkidlashicha, „baʼzi muhim lavozimlarning vorisligi hali ham imperator tomonidan tasdiqlanishi kerak edi“, eski imperatorlik mandatlari esa yangilash uchun Ming saroyiga qaytarilishi kerak boʻlgan.

Biroq, Washington universitetining tarix professori Lok-Xam Channing yozishicha, Changchub Gyaltsenning maqsadi Xitoy Tang sulolasi davrida mavjud boʻlgan eski Tibet qirolligini qayta tiklash, tibetliklar oʻrtasida „millatchilik tuygʻusini“ shakllantirish va „yoʻq qilish“ edi. Moʻgʻullar hukmronligining barcha izlarini ham yoʻqotish boʻlgan. Williams kollejining din professori Georges Dreyfusning yozishicha, aynan Changchub Gyaltsen Tibetni kuchli davlat sifatida oʻrnatgan Tibet imperiyasining birinchi rahbari Songtsän Gampo (taxminan 605-649-yillarda)ning eski maʼmuriy tizimini qabul qilgan, yaʼni uning huquqiy jazo kodeksi va maʼmuriy birliklari qayta tiklandi. Masalan, moʻgʻul sakya noibi tomonidan tashkil etilgan 13 ta gubernatorlik oʻrniga Changchub Gyaltsen Markaziy Tibetni tuman boshliqlari (dzong dpon) boʻlgan tumanlarga (dzong) ajratdi, ular eski urf-odatlarga rioya qilishlari va eski imperator Tibetining kiyim uslublarini kiyishlari kerak edi. Van Praagning taʼkidlashicha, Changchub Gyaltsenning ambitsiyalari dunyoviy boshqaruvni tiklash, „milliy madaniyat va anʼanalarni“ targʻib qilish va XX asrgacha saqlanib qolgan qonun kodeksini oʻrnatish orqali „Tibetga imperatorlik davri shon-shuhratini qaytarish“ edi deya taʼkidlagan

A. Tom Grunfeldning aytishicha, Tsongxapa Ming sudiga kelishdan bosh tortganida sogʻligʻi yomonlashganini daʼvo qilgan, Rossabi esa Tsongxapa Xitoyga „sayohatning uzoqligi va mashaqqatliligini“ koʻrsatmaslikning yana bir sababi sifatida keltirganini qoʻshimcha qilgan edi. Mingning birinchi iltimosi 1407-yilda qilingan, biroq Ming saroyi 1413-yilda amaldor Xou Syan (f. 1403—1427-yillar) boshchiligidagi boshqa elchi yuborgan, bu esa Tsongxapa tomonidan yana yoʻq deya rad etilgan. Rossabining yozishicha, Tsongxapa Ming saroyini butunlay begonalashtirishni istamagan, shuning uchun u 1414-yilda uning nomidan shogirdi Chosrje Shakya Yeshesni Nankinga yuborgan va 1415-yilda kelganida Yongle imperatori unga „davlat oʻqituvchisi“ unvonini bergan. Xuddi shu unvon avvalroq Tibet hukmdori Fagmodrupaga berilgan edi. Syuande imperatori (r. 1425—1435-yillar) hatto bu shogird Chosrje Shakya Yeshesga „shoh“ (yán) unvonini berdi. „Bu unvon Tsongxapaning Ganden monastirida hech qanday amaliy maʼnoga ega emas yoki uning egasiga hech qanday kuch bermagan koʻrinadi. Wyliening taʼkidlashicha, buni Karma Kargyu kabi moʻgʻul yuan idoralarining qayta tayinlanishi sifatida koʻrib boʻlmaydi, chunki Gelug maktabi Yuan sulolasi qulagandan keyin yaratilgan“ deya taʼrif bergan edi Wylie.

Qoida masalasiga taʼsiri 
Dawa Norbuning taʼkidlashicha, zamonaviy Xitoy kommunistik tarixchilari Ming Tibetdagi eski Yuan sulolasining amaldorlarini shunchaki qayta tayinlagan va Tibetdagi hukmronligini shu tarzda davom ettirgan degan qarashni yoqlayb shu taraf boʻladi. Norbuning yozishicha, bu Amdoning sharqiy Tibet mintaqalari va Kxamning Ming bilan „oʻlpon-savdo“ munosabatlariga toʻgʻri kelgan boʻlsada, agar gʻarbiy Tibetning Ü-Tsang va Ngari mintaqalariga nisbatan qoʻllanilsa, bu haqiqat emas edi. Phagmodrupa Changchub Gyaltsendan keyin ularni „uchta ketma-ket millatchi rejim“ yaʼni tizim boshqargan, Norbu shunday yozadi: „Kommunistik tarixchilar eʼtibor bermaslikni afzal koʻrishadi“ deya aytgan edi.

Garchi 1430-yillargacha Geluglar Ming saroyi bilan sovgʻalar almashgan va ularga topshiriqlar yuborgan boʻlsalar ham, Mingshi yoki Ming Shiluda Gelug haqida tilga olinmagan. Bu haqda tarixchi Li Tieh-tseng Tsongxapa Mingning Yongle imperatorining saroyiga tashrif buyurish taklifini rad etgani haqida ham gapirgan edi.

1403-yildan boshlangan sayohatlari davomida Deshin Shekpa 1407-yilning 10-apreliga qadar Nankinga tashrif buyurishga Ming saroyining keyingi nasihatlariga koʻra undadi deya yozadi. Norbuning yozishicha, Yongle imperatori moʻgʻul imperatorlarining anʼanalariga va ularning sakya lamalariga boʻlgan hurmatiga amal qilib, Deshin Shekpaga juda katta hurmat koʻrsatgan. Yongle imperatori Karmapani kutib olish uchun Nankindagi saroydan chiqdi va undan irmoq vassaliga oʻxshab qoʻshiq aytishni talab qilmadi. Karma Thinleyning soʻzlariga koʻra, imperator Karmapaga chap tomonida va oʻzinikidan balandroq taxtda sharafli joyni beradi. Rossabi va boshqalar Xubilay Xon va Sakya Phagpa lamasi tomonidan tuzilgan shunga oʻxshash tartibni tasvirlab, Xubilay undan diniy koʻrsatmalar olayotganda „Tibet ruhoniysidan pastroq platformada oʻtirishi“ haqida batafsil bayon etib yozadi etilgan maʼlumotlarda.

Tibet manbalariga koʻra, Deshin Shekpa ham Yongle imperatorini moʻgʻullar ilgari qilganidek, Tibetga oʻz harbiy qudratini yuklamaslikka koʻndirgan. Thinleyning yozishicha, Karmapa Tibetga qaytishidan oldin, Yongle imperatori Tibetga harbiy kuch yuborishni rejalashtirib qoʻygan edi va Karmapa barcha Tibet buddist maktablari ustidan hokimiyatni majburlagan, ammo Deshin Shekpa uni reja asosida rozi boʻlishiga koʻndirgan. Biroq, Xok-Lam Channing taʼkidlashicha, „bu hech qachon imperatorning niyati boʻlganiga oid dalillar kam“ va bu dalillar Deshin Skekpa qatʼiy diniy maqsadlarda taklif qilinganligini koʻrsatadi deya aytin oʻtgan.

Marsha Vaydner Yongle imperatorining oldingi Jianven imperatori bilan ziddiyatiga ishora qilib, Deshin Shekpaning mo''jizalari "imperatorning ham, uning gurusining ham qudratiga guvohlik berdi va imperatorning taxtga muammoli vorisligi uchun qonuniy vosita bo'lib xizmat qildi", deb ta'kidlaydi. Tsayning yozishicha, Deshin Shekpa Yongle imperatori hukmronligining qonuniyligiga yordam bergan va unga Ming taxtidagi Yongle imperatoriga Osmon marhamatidan dalolat beruvchi alomat va alomatlar bergan edi.

XXR Davlat kengashining Axborot idorasi Zhengtong imperatorining farmonini juda yaxshi holatda saqlagandi (r. 1435—1449-yillarda) 1445-yilda Karmapaga murojaat qilib, uning agenti Ming saroyiga muqaddas yodgorliklarni olib kelganidan keyin bu haqida yozilgan. Zhengtong Dxarmaning buyuk xazinasi shahzodasi Karmapaga xabar yetkazgan edi.

Otlarga hurmat va choy almashish 

Tsayning yozishicha, Deshin Shekpa tashrifidan koʻp oʻtmay, Yongle imperatori Tibet bilan choy, ot va tuz savdosini osonlashtirish uchun Yangzi va Mekong daryolarining yuqori oqimida yoʻl va savdo nuqtalarini qurishni buyuradi. Savdo yoʻli Sichuan orqali oʻtgan va Yunnandagi Shangri-La okrugidan oʻtgan. "Xitoy Tibetining tarixiy holati" taʼkidlashicha, Mingning „oʻlpon bilan bogʻliq boʻlgan savdosi“ xitoy choyini tibet otlariga almashtirishi — Tibet elchilari va tibetlik savdogarlarga Xan xitoylik savdogarlari bilan savdo qilish uchun aniq ruxsat berishi kerak boʻlgan va „Ming sulolasi sudining hukmronligini Tibet ustidan yanada kuchaytirgandi“ deya aytishgan. Rossabi va Sperlingning taʼkidlashicha, tibet otlarining Xitoy choyi uchun savdosi Ming davridan ancha oldin ham mavjud boʻlgan edi. Piter C. Perduning aytishicha, Van Anshi (1021—1086-yillar) Xitoyning yetarli darajada harbiy quvvatga ega otlar ishlab chiqara olmasligini tushunib, Xitoy choyi evaziga Ichki Osiyodan ot olishni ham maqsad qilgan. Xitoyliklarga otlar nafaqat otliqlar uchun, balki armiyaning taʼminot vagonlari uchun chaqiruv hayvonlari sifatida ham kerak edi. Tibetliklar Xitoy choyini nafaqat oddiy ichimlik sifatida, balki diniy marosim qoʻshimchasi sifatida ham talab qildi. Ming hukumati choy ishlab chiqarishga monopoliya oʻrnatdi va bu savdoni davlat nazorati ostidagi bozorlar bilan tartibga solishga harakat qildi, ammo ular 1449-yilda harbiy muvaffaqiyatsizliklar va choy ishlab chiqaruvchi hududlarga ichki ekologik va tijorat tazyiqlari tufayli yuksalmay qulab tushadi yaʼni oylanganday boʻlmadi.

Ming sulolasining oʻrtalarida strategiyani muhokama qilish, birinchi navbatda, moʻgʻullar Min Xitoyga bosqinlarni uyushtirish uchun yigʻilish bazasi sifatida foydalangan Ordos mintaqasini tiklashga qaratilgan edi. Norbuning taʼkidlashicha, shimolga moʻgʻullar tahdidi bilan mashgʻul boʻlgan Min sulolasi Tibet ustidan suverenitet haqidagi daʼvolarini amalga oshirish yoki qoʻllab-quvvatlash uchun qoʻshimcha qurolli kuchlarni ayamagan edi. Buning oʻrniga ular diplomatik harakatlar orqali tibetlik lamalarga cheksiz miqdordagi unvon va sovgʻalarni toʻplash uchun „konfutsiyning soliq munosabatlari asboblari“ ga tayanin ish tutafilat. Sperlingning taʼkidlashicha, Ming va Tibet oʻrtasidagi nozik munosabatlar „birlashgan Xitoyning mustaqil Tibet bilan oxirgi marta kurashganligi“, ularning chegaralarida qurolli toʻqnashuvlar yuzaga kelishi mumkinligi va Ming tashqi siyosatining yakuniy maqsadi Tibet boʻysunish emas, balki „Tibet tahdidining har qanday turidan qochish“ boʻlgan edi. P. Kristian Kligerning taʼkidlashicha, Ming saroyining yuqori tibetlik lamalarga homiyligi „chegara hududlarini barqarorlashtirish va savdo yoʻllarini himoya qilish uchun moʻljallangan“ deya aytgan edi.

Osiyo tadqiqotlari assotsiatsiyasining taʼkidlashicha, Gelugning keyingi rahbarlari — Gendün Drup (1391—1474-yillarda) va Gendün Gyatso (1475—1571-yillarda) — Xitoyning Ming bilan aloqalari boʻlganligi haqida hech qanday maʼlum yozma dalillar yoʻq. Bu ikki diniy rahbar Karma Kargyu lamalarining homiylari va himoyachilari boʻlgan kuchli dunyoviy Rinpungpa knyazlari bilan muomala qilishda asosiy tashvish bilan band edilar. Rinpungpa rahbarlari Phagmodrupaning qarindoshlari edi, ammo vaqt oʻtishi bilan ularning hokimiyati Ü-Tsangning katta hududlarida oddiy gubernatorlardan mustaqil hukmdorlarga aylandi. Rinbung shahzodasi 1498-yilda Lxasani egallab oldi va Gelugni Gelugdagi eng muhim voqea boʻlgan Yangi yil marosimlari va ibodatlarida qatnashishdan chetlashtirdi yaʼni cheklab qoʻyadi. Lxasadagi Yangi yil ibodatlari Karmapa va boshqalarga berilgan boʻlsada, Gendün Gyatso quvgʻinda ittifoqchilar izlab sayohat qildi. Biroq, faqat 1518-yilda dunyoviy Phagmodru hukmdori Lxasani Rinbungdan qoʻlga kiritdi va shundan keyin Gelugga Yangi yil ibodatini oʻqish huquqi berildi. 1537-yilda Drigung monastirining Drikung Kagyu abboti Lxasaga tahdid qilganida, Gendün Gyatso oxir-oqibat qaytib kelgan boʻlsada, Drepung monastirini tark etishga majbur boʻaldi.

Tibetliklar „milliy ozchilik“ sifatida 

Hind-Tibet buddizmi olimi Marina Illich Gelug lama Chankya Rolpe Dorje (1717—1786-yillarda) hayotini muhokama qilar ekan, Tibet manbalarini talqin qilishda ham Gʻarb, ham Xitoy zamonaviy ilm-fanining cheklovlarini eslatib oʻtadi. Tibet tarixiga oid masalalar boʻyicha Xitoy Xalq Respublikasi markaziy hukumati olimlarga qoʻygan cheklovlarga kelsak, Illich oʻz fikrini bildirib yozagan edi.

Lairdning yozishicha, Altan Xon mahalliy moʻgʻullarning shamanlik va qon qurbonlik urf-odatlarini bekor qilgan, moʻgʻul knyazlari va fuqarolari esa Altan tomonidan Gelug buddizmiga oʻtishga majbur qilingan yoki agar ular shamanlik yoʻllarida davom etsalar, qatl etilishi mumkin boʻlgan edi. Moʻgʻul knyazlari oʻzlarining diniy rahbariga sodiq qolgan holda Dalay Lamadan unvonlar berishni soʻray boshladilar, bu esa Dalay Lama tomonidan qoʻllanilgan „diniy va siyosiy hokimiyatning noyob uygʻunligini“ namoyish etadi, deb yozadi Laird. Kolmashning taʼkidlashicha, XIII asrdagi maʼnaviy va dunyoviy moʻgʻul-tibet ittifoqi Altan Xon va Sonam Gyatso tomonidan tuzilgan ushbu ittifoq tomonidan yangilanib berilgan. Van Praagning yozishicha, bu tibetlik lamaning asl moʻgʻul homiyligini tikladi va „hozirgi kungacha moʻgʻullar Gelugpa va Dalay Lamaning eng dindor izdoshlaridan biri hisoblanadi“. Anjela F. Xovardning yozishicha, bu noyob munosabatlar nafaqat Dalay Lama va Panchen Lamaga Tibetda diniy va siyosiy hokimiyatni taʼminlagan, balki Altan Xon „butun moʻgʻul aholisi orasida ulkan kuch“ga ega boʻlgan.

Ming sulolasi bilan aloqa 

Sonam Gyatso, Altan Xon tomonidan ulugʻvor unvon berilganidan soʻng, Tibetga joʻnadi. Ketishdan oldin u 1579-yil 12-martda kelgan Min xitoy amaldori Chjan Juchjenga (1525—1582-yillarda) xat va sovgʻalar yuboradi. Oʻsha yilning avgust yoki sentyabr oylarida Sonam Gyatsoning Altan Xon huzuridagi vakili Vanli imperatori (r. 1572-1620), u ham Sonam Gyatsoga unvon bergan. Bu esa Dalay Lama va Xitoy hukumati oʻrtasidagi birinchi rasmiy aloqa edi. Biroq, Lairdning taʼkidlashicha, Vanli uni Pekinga taklif qilganida, Dalay Lama atigi  yoshda boʻlsa ham, oldindan vaʼda qilgani uchun taklifni rad etgan. Lairdning qoʻshimcha qilishicha, „Ming imperatorining kuchi oʻsha paytda juda uzoqqa yetmagan“. Hech qanday rasmiy Xitoy yozuvlarida qayd etilmagan boʻlsada, Sonam Gyatsoning tarjimai holida aytilishicha, Wanli 1588-yilda yana Sonam Gyatsoga unvonlar bergan va uni ikkinchi marta Pekinga taklif qilgan, ammo Sonam Gyatso oʻsha yili Moʻgʻulistonda vafot etgani uchun Xitoyga tashrif buyura olmadi. Buddizmni yanada kengaytirish uchun Oltanxonning oʻgʻli bilan birga ishlagan.

Uchinchi Dalay Lamaning China Daily gazetasi „Ming sulolasi unga oʻlpon toʻlashga ruxsat berib, alohida iltifot koʻrsatdi“ deb taʼkidlaydi. Keyin China Daily gazetasining yozishicha, Sonam Gyatso 1587-yilda Dorjichang yoki Vajradxara Dalay Lama unvoniga sazovor boʻlgan, ammo China Daily unga bu unvonni kim bergani haqida gapirmaydi. China Daily, moʻgʻullarning rolini eslatmasdan turib, Dalay Lama unvonini va uning Tibetdagi hokimiyatini keyingi Qing sulolasi oʻrnatganligini taʼkidlaydi: "1653-yilda Qing imperatori beshinchi Dalay Lamaga faxriy unvon berdi va keyin shunday qildi. 1713-yilda beshinchi Panchen Lama uchun ham xuddi shunday, Dalay Lama va Panchen Erdeni unvonlarini va ularning Tibetdagi siyosiy va diniy maqomini rasman oʻrnatgan.

U-Tsangdagi gʻalabadan koʻp oʻtmay, Gushi Xon Shigatsedan bir kunlik yoʻlda kelganida Lozang Gyatsoni kutib olish marosimini uyushtirdi va Tibetni zabt etganini Dalay Lamaga sovgʻa sifatida taqdim etdi. Shigatse qal’asining asosiy zalida boʻlib oʻtgan ikkinchi marosimda Gushi Xon Dalay Lamani Tibet hukmdori sifatida taxtga oʻtirdi, ammo haqiqiy boshqaruv vakolatini regent Sonam Chöpelga topshirdi. Gushi Xon Dalay Lamaga Goldshteyn yozganidek „oliy hokimiyat“ bergan boʻlsa-da, „Tibet qiroli“ unvoni Gushi Xonga berilgan, u yozni Lxasa shimolidagi yaylovlarda oʻtkazgan va har qishda Lxasani egallagan. Van Praagning yozishicha, bu vaqtda Gushi Xon qurolli kuchlar ustidan nazoratni saqlab qolgan, ammo Dalay Lama oldida oʻzining past mavqeini qabul qilgan. Ravskiyning yozishicha, Dalay Lama oʻzining birinchi dunyoviy va diniy hukmronligi davrida hokimiyatni oʻz regenti va Gushi Xon bilan boʻlishgan. Biroq, Ravskining taʼkidlashicha, u oxir-oqibat „urf-odatlarni bajarish orqali oʻzini Avalokiteśvara sifatida koʻrsatish orqali oʻz vakolatlarini kengaytirdi“, Potala saroyini va anʼanaviy diniy joylarda boshqa inshootlarni qurish va yozma tarjimai hollar orqali nasl reenkarnatsiyasiga urgʻu berish orqali. Goldshteyn Gushixon hukumati va Dalay Lama Karma Kagyu sektasini taʼqib qilgani, ularning boyliklari va mol-mulkini musodara qilgani, hattoki monastirlarini Gelug monastiriga aylantirganini taʼkidlaydi. Ravskiyning yozishicha, bu moʻgʻul homiyligi gelugpalarga Tibetdagi raqib diniy sektalarda hukmronlik qilish imkonini berdi" deya yozgan edi.

Shu bilan birga, Xitoy Ming sulolasi 1644-yilda Li Tsichen (1606—1645-yillarda) qoʻzgʻoloniga quladi, ammo uning qisqa umr koʻrgan Shun sulolasi Manchu istilosi va Xan xitoylik general Vu Sangui (1612—1678-yillarda) tomonidan tor-mor etiladi. China Daily gazetasining taʼkidlashicha, keyingi Qing sulolasi Ming sulolasi oʻrniga kelganida, u shunchaki „Tibet boshqaruvini kuchaytirdi“. Biroq, Kolmashning taʼkidlashicha, Dalay Lama Xitoyda sodir boʻlayotgan voqealarni juda kuzatgan va 1640-yilda Ming qulashidan oldin, 1642-yilda oʻz poytaxti Mukdenga elchilar yuborish toʻgʻrisidagi Manchu taklifini qabul qilgan. Dava Norbu, Uilyam Rokxill va Jorj N. Patterson yozishicha, Shunji imperatori (r. 1644—1661-yillar) keyingi Qing sulolasi beshinchi Dalay Lama Lozan Gyatsoni 1652-yilda Pekinga taklif qildi, Shunji Dalay Lamaga Tibetning mustaqil suvereniteti sifatida munosabatda boʻldi. Pattersonning yozishicha, bu Shunjining Tibet bilan ittifoq tuzishga intilishi, natijada Moʻgʻuliston ustidan Manchu hukmronligi oʻrnatilishiga olib keladi. Qing imperatori bilan boʻlgan uchrashuvda Goldshteyn Dalay Lama moʻgʻul qabilalari bilan ittifoq qilgani uchun arzimas odam emasligini taʼkidlaydi, ularning baʼzilari Qingning dushmani deb eʼlon qilingan. Van Praagning taʼkidlashicha, Tibet va Dalay Lamaning hokimiyati „Manchu imperatori, Moʻgʻuliston xonlari va knyazlari hamda Ladax, Nepal, Hindiston, Butan va Sikkim hukmdorlari“ tomonidan tan olingan.

Yana qarang 

 Imperator Xitoyning tashqi aloqalari
 Tibetning tashqi aloqalari
 Xitoy tarixi
 Tibet tarixi
 Patron va ruhoniy munosabatlari
 Tibet suvereniteti bahsi
 Tang-Tibet munosabatlari
 Tibet Yuan hukmronligi ostida
 Tibet Qing hukmronligi ostida
 Manchuriya Ming hukmronligi ostida
 Xitoyning Vetnamdagi toʻrtinchi hukmronligi

Manbalar 

Pages with unreviewed translations