UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2017-11-03):
Begira, eskertzen dizut erantzun didazula. Izan zara bakarrenetakoa erantzun egin didala. Ez nik nahi nuen erantzuna baina erantzuna didazu.
Esan didazu zure posizioa badakidala eta hor daudela adibide bezala prekarietateari aurre egiteko kanpainak eta negoziazio kolektiborako egin dituzun aldarrikapenak. Baina nik posizioak ez ditut ezagutu nahi, San José anderea, nik ekimenak ezagutu nahi ditut, eta ezagutzeaz baino gehiago, ekimenak ikusi nahi ditut zeren ez ditut ikusten.
Eskudatzen zara indarrean dagoen legedian. Esaten duzu bermatzen direla lan hitzarmenak, bermatzen dela segurtasuna, bermatzen dela osasuna eta obra publikoa kalitatezkoa dela. Gezurra, gezurra.
Lehen galdetu dizut, lehenengo harria jartzeaz gain, bisitatzen dituzu obrak? Joan ikustera obrak, ikusi zer gertatzen den. Gainera, ikusi gabe ere, pistak ematen dizkizute komunikabideen bidez langileen ordezkariak. Konprobatu, kontrastatu, interesatu. Benetan nahi duzu prekarietateari aurre egitea? Ba ausardia gutxi ikusten dizuet, ausardia gutxi. Eskudatu zara administrazioen arteko koordinazio batzorde horretan. Batzorde horrek ez du funtzionatzen, batzorde horrek ez du funtzionatzen.
Pertsonak babestu nahi dituzue? Kalitatezko enplegua bultzatu nahi duzue? Zeren hemen, Administrazio publikoa  - erakunde publikoak -  eredu izan behar dira eta horretarako, eredu izan nahi baldin baduzue, orain arteko formula, orain arteko legediak ez du funtzionatzen, ez du bermatzen. Ez engainatu zuen burua.
Ez engainatu zuen burua, eta gainera esan duzue berpizkunde bat egongo dela, obra publikoa areagotuko dela. Ba orain duzue aukera. Eta egin behar duzuena da legedia aldatu, araudia aldatu. Ojo, araudi eta legedi hori ez da aldatu behar indarrean dagoena legeztatzeko. Hau da, ez dugu egin behar, araudi bat, lege bat, prekarietatea legeztatzeko. Ulertu duzue? Ze hori egiten ari zarete. Eta justu kontrakoa egin behar dugu, zeren bestela kanpainak eta ez dute balio ezertarako ere ez. Ez dute balioko.
Eta diru publikoaren kudeaketak praxi etikoa eskatzen du eta eskatzen duena da kudeaketa egoki bat, esleitzen diren kontratazioetan, obra publikoetan. Hau da, izan eskolak, ospitaleak, futbol zelaiak, trenak, dena delako azpiegiturak, hor pertsonak babestu behar ditugu.
Eraikuntza, azpiegitura horiek egiten dituzten pertsonak babestu egin behar ditugu zeren azpiegitura horiek ere gero pertsonentzat dira eta eraikuntza hasiera bertatik hasi behar da hori babesten. Eta obra publikoa bideratzerako orduan edo kontratazioak bideratzerako orduan, buruan daukaguna ezin da izan kosteak merketzea eta dirua aurreztea, eta badirudi Gobernu honek hori duela buruan.
Eta, eske hainbatetan entzuten dugu iruzur fiskalari aurre egin behar zaiola, oso ondo, bikain. Baina obra publikoan orokortua dagoen iruzur horri ere aurre egin behar zaio. Edo ez duzue ikusten zer gertatzen den? Edo hobeto esanda, zuek zarete iruzurgileak? Zuek zarete obra publikoa bultzatzen duzuena.
Horregatik, egin behar duguna da mekanismoak jarri, mekanismoak euskal sektore publikoan, kontratista diren enpresentzat lan egiten duten beharginei eragiten dieten hainbat arazori aurre egiteko. Aplikagarriak diren baldintzen ziurgabetasunari aurre egiteko, enpleguaren ez-egonkortasunari aurre egiteko.
Eta horretarako hainbat neurri bideratu daitezke, hainbat neurri: Lizitazio prezioak nahikoa izatea, klausula sozialak txertatzea, gutxienezko sektoreko eremu txikieneko hitzarmen probintzialeko baldintzak errespetatzeko, azpi-kontratazioa arautzea, mugatzea, langileak subrogatzea enpresa kontratista aldatzen denean eta abar.
Hainbat neurri ditugu eskura, hainbat neurri arautu ditzakezue esleipenak bideratzerako orduan, legeak definitzerako orduan, arauak egiterako orduan.
Eta eskatzen dizuguna da ausardia, beste aldera ez begiratzeko, joateko, bisitatzeko obrak, ikuskatzeko. Baina prekarietatea ez legeztatu.