ALDAITURRIAGA ZORROZUA (EAJ, 2013-12-19):
Gracias, señora presidenta. Tira, azter ditzagun gai honi buruz hemen egin diren adierazpen batzuk.
Lehenik eta behin, Zaballos jaunari esan behar diot ez dadila larritu, sintonia ezin hobea dugu eta Madrilgo gure legebiltzar-taldearekin. Harremana ezin hobea da; ez dago arazorik. Gertatzen dena da zu bizkorrago ibili zarela gai honetan. Hori besterik ez da.
Berriro heldu diozu Ibarretxeren Gobernuaren garaian eta López jaunaren garaian egindako obra-ehunekoen gaiari. Begira, gai honetan  - ez dut uste ez dakizuenik, baizik eta erabiltzen duzue, nolabait esatearren, ura zuen errotara eramateko - , honelako azpiegiturek heltze-aroa deritzona izaten dute. Hau da, erabakia hartu ondoren, proiektuak idatzi egin behar dira, eta horrek bere denbora darama; lursailak desjabetu egin behar dira, eta lizitazio-prozesuei ekin behar zaie. Eta zuek iritsi zineten obrak esleitu behar ziren unean. Hori besterik ez da. Kasualitate hutsa da.
Ahaztu baino lehen, Maneiro jaunari eskertu nahi diot 3. puntua goraipatzea, hori izan baita guk erdibideko zuzenketa honi egin diogun ekarpena, beste ekarpen bat; Diputatuen Kongresuan agertzen ziren beste biei, gure taldearena bakarrik den hirugarren hau gehitu diogu. Beraz, benetan eskertzen ditugu haren hitzak. Eta, gure aldetik, ez da eragozpenik egongo puntuz puntu bozkatzeko; beraz, nahi duzuna egin ahal izango duzu horri dagokionez.
Galdetu duzu zenbat balio duen abiadura handiko trenak. Hara, ustez denen eskura dauden ikerketen arabera, Espainiako estatuan batez beste 19 milioi dira kilometroko, gutxi gorabehera; Euskadin, ordea, 25etik 30era bitarte igotzen da, gauza batzuk gorabehera, eta horren arrazoia, ondo dakizunez, gure orografia da, zorioneko orografia hau, polita baina honelako lanak zailtzen eta garestitzen dituena.
Beraz, uste dut komeni dela bereiztea. Izan ere, hau ez da Gaztela, edo Espainiako gainerako erkidegoak, zentzu horretan. Bere berezitasunak ere baditu.
Bilduri dagokionez, ez dugu denbora askorik galduko zurekin, ez baikara ados jarriko, bistan denez. Esan behar dizuet, halaber, jar zaiteztela ados zuen taldean bertan; izan ere, gogorarazi denez, EA ere zuen taldean dago, eta hark azpiegitura honen alde bozkatu zuen. Beraz, jar zaitezte ados, baina irudipena daukat zuen taldeko beste alderdi batzuek burua berotu dizuetela.
Zuengandik bereizten gaituena da, besteak beste, garraio-azpiegitura bat egotea aurretiko baldintza dela ekonomiak arrakasta izan dezan. Horretan ez gatoz bat, egia. Egia da bestelako azpiegiturak ere behar direla, hala nola hezkuntza-arlokoak, zerga-arlokoak, eta abar, baina azpiegitura fisikoak ere funtsezkoak dira, kasu honetan bezala.
Eta euskal Y-ari dagokionez, esan behar dut Europako ibilbide baten zati dela, eta Europar Batasunak horren % 40 finantzatuko duela gutxi gorabehera, eta aurreikusten da datorren urtean % 50eraino finantzatuko duela. Mistoa izango da, bidaiarientzat zein salgaientzat, eta Estatuko gainerako sareekiko desberdina da, nabarmen hobetzen du hiru lurraldeetako hiriburuen arteko barne-lotura, eta trenbide bidez lotzen ditu portuak eta zentro logistikoak.
Eta, zu galderak egin eta egin ari zarenez gaur goizean, nahi genuke, ahal bada, konta diezaguzun..., alegia, erantzun diezaguzun egingo dizudan galdera bati.
Esaten duzue trenbide-lotura hobetu behar dela, hau eta beste, errepideko garraioa trenbidera eraman behar dela, eta horrekin, ziurrenik, ados gaude. Esadazu: nola pentsatzen duzu konpontzea gaur egun Bilbo eta Gasteizen artean dagoen bidaiari-garraioa? Nola pentsatzen duzu jendea trenbidez garraiatzea Gasteiztik Bilbora?
Badakizu, edo jakin behar zenuke, ezen, gaur egun, Bilbotik ateratzen den trenak Miranda de Ebrora eramaten dituela Urduñako portutik barrena, eta trenbide hori bihurgunetsua da, ezin da orduko 50 kilometroko abiadura gainditu, eta bide bakarrekoa da. Gero, Mirandara iritsi ondoren, itxaron egin behar dugu, tren-aldaketa egin, eta Gasteiza doan beste tren bat hartu; hau da, egindako bidean berriz ere atzera egin. Kasurik onenean, gutxienez bi ordu behar ditugu lerro zuzenean hirurogei kilometrora iristen ez den bidea egiteko, Maeztu jauna; errepidez, ordea, ia berrogei minutuan egiten dugu. Beraz, baldintza horietan ia ezinezkoa da ziurrenik guztiok ados gauden helburua lortzea: joan-etorriak errepidetik trenbidera pasatzera, garraiobide eraginkorragoa den aldetik.
Beraz, gauza horiek proposatu behar dizkiezue Euskadiko herritarrei, eta alde batera utzi behar dituzue inora ez garamatzaten hitz hotsandiko eta edukirik gabeak.
Nada más. Muchas gracias.