MAEZTU PEREZ (EH Bildu, 2014-02-06):
Gracias, señora presidenta.
Egia da ahalegina egin dugula gai honetan akordioa lortzeko. Kontua ez zen bakoitzak bere buruari dominak jartzea, bakoitzak bere iritziari eustea eta esatea "Gai horretan nahasita dauden guraso elkarteak gehien defendatzen dituena naiz", edo kontua ez zen guztiz aurkakoa esatea, "Guztiz eszeptikoa naiz eta gaiari buruz idatzi den ezer ez dut sinesten".
Ahalegina egin da, eta bakoitzak gauza batzuk utzi ditu negoziazioan. Guk argi geneukan zein zen gure eskaera: hona etorri nahi genuen eta gaur hemendik Eusko Jaurlaritzari egin beharreko eskaera atera zedin nahi genuen, Estatuko gobernua 2001eko errege-dekretua aldatzeko prest ez dagoela jakinda. Europako Parlamentuaren ebazpenak eta Europako Kontseiluaren ebazpena aurka izan arren, ez dago prest estatuko araudia aldatzeko, ez dago prest ingurumen- eta osasun-arloan ditugun zeharkako eskumenak arlo horretako legegintza-esparru propioa garatzeko erabiltzeko. Uste dugu testu horretan aitortuta dagoela, giro onaren izenean, dena ez da onargarria.
Ez da onargarria, Carro jauna, zenbait gauza esatea, esaterako, ez dugula entzuten entzun nahi ez duguna... Norbaitek zalantzan jartzen al du ez dugula entzun nahi edo txosten batean irakurri nahi eremu elektromagnetikoak 400 mikrowatt/zentimetro karratuko mailan kantzerigenoak direla?  Inork ez du hori entzun nahi. Nik ez dut entzun nahi. Kontua da hori entzun baino lehen, ea gai garen pertsonek eremu elektromagnetiko horien aurrean duten arriskua 4.500 bider murrizteko.  Hori da zuhurtzia-printzipioa, eta hori egin behar zela esan eta eskatzen genuen.
ALARA printzipioa sinatu dugun erdibidekoan dago jasota eta "zentzuz lor daitekeen baxuena" esan nahi du, eta horixe esaten digu: zergatik jarraitzen dugun 450 mikrowatt/zentimetro karratuko  balioekin, 0,1 mikrowatt/zentimetro karratuko balioarekin estaldura eta telefonia mugikorraren funtzionamendua bermatuta daudenean. Eta horretara iritsi nahi genuen gaurkoan.
Eta gero zu etorri zara Konstituzio Auzitegiaren epaiak dioena irakurtzera. Baliteke, araudi propioa eginez gero, araudi horren ezaugarrien arabera errekurtsoren bat izatea, Estatuarena edo telefonia mugikorreko konpainiena. Baina bien bitartean, herritarrek jarri behar dituzte errekurtsoak osasunerako eskubidea defendatzeko.
Badakit zer defendatuko duten telefonia mugikorreko konpainiek, eskubide osoa baitute. Telefonia mugikorreko operadore pribatu batek urte amaieran Merkataritza Erregistroan kontuak aurkezten dituenean, kontu horiek positiboak izan daitezen nahi du. Hori da telefonia mugikorreko operadore batek nahi duena. Baina badakit herritar batek gai hori arautzeko eskatzen digunean osasunerako eskubidea defendatu nahi duela ere. Aukera dezagun hemen zer defendatu nahi dugun (operadoreak ala herritarrak), aukera hori daukagu eta. Eta eskumenak eta eskumen-tituluak ditugu horretarako.
Eta, egia esan, atentzioa ematen dit "Egin dezagun Estatuarekin lankidetzan" entzuteak. Estatuak LOMCE legean, lan-erreforman, Kosta Legean, sendagaien koordainketan edo Konstituzio Auzitegian errekurtsoa jarri diegun hainbat legetan edo errege-dekretutan  bilatu duen lankidetza bera. Haiek ez dute lankidetzarik bilatzen, eta Euzko Alderdi Jeltzaleko ordezkari batek esan digu gai honetan lankidetza bilatu behar dugula. Une honetan bizi dugun egoerarekin eta Konstituzio Auzitegian aurkeztuak ditugun errekurtsoekin hori entzutea arraro samarra egiten da, hankartetik pasatzen baitute lankidetzaren kontua.
Beraz, nik uste dut idatzita dagoena idatzita geratzen dela, uste dut oso argi dagoela, eta espero dut erdibideko hori sinatu dugun talde politiko guztiok kontsekuenteak izango garela.