ARRONDO ALDASORO (EH Bildu, 2013-12-05):
Eskerrik asko. Egun on guztioi.
Señor Oyarzabal, lamento no darle la razón, pero lo que para usted es un debate superado, para este grupo es el fondo del debate, por lo tanto, lo que hay que debatir o no hay que debatir lo decidirá cada cual.
Eskolan guretzat ikasle guztiak balore unibertsaletan hezi behar direla pentsatzen dugu, hauek balore unibertsalak dira landu behar direnak eta lantzen direnak ikastetxeetan.
EH Bildun uste dugu eskola ez dela lekua bakoitzaren sinesmenaren araberako Erlijio ikasketak jasotzeko, eskola beste gauza batzuetarako dagoela eta beste helburu batzuk dituela.
Erlijio guztiek, katolikoa barne, demokratikoki dagozkien lekua izan behar dute eta leku hori gizarte zibila da, ez eskola. Askatasun Erlijiosoa duen gizarteak fedea garatzeko leku aproposak izan behar ditu eta, besteak beste, elizak, mezkitak eta sinagogak hor ditugu.
Estatu ez konfesional batek eskola laikoa bultzatu eta indartu egin behar du, aniztasuna, giza eskubideen defentsa, askatasuna, inklusiboa eta berdintasuna garatu daitezen bermatuko duen eskola.
Las madres y los padres que ejerciendo su derecho a decidir libremente la educación de sus hijos y de sus hijas quieran instruirlos, y así lo decidan, en una creencia determinada, pueden llevarlos a las iglesias, a las mezquitas, a las sinagogas, que son los lugares adecuados para recibir dicha instrucción.
Eta funtsean, azaldutakoagatik besteak beste, Euskal Herria Bildu eskola laikoaren alde dago.
La legislación actual en materia educativa, la LOE –ahora será la LOMCE– recoge y podemos decir que sobrepasa lo dispuesto en el Acuerdo entre el Estado español y la Santa Sede sobre Enseñanza y Asuntos Culturales, que no es más que un desarrollo del Concordato firmado entre España y la Santa Sede en 1976, que a su vez da continuidad al que firmó Franco en 1953.
Según esta legislación, los centros tienen que ofertar la asignatura de Religión y los padres y madres o alumnado decidir si quieren cursar o no esta asignatura.
Eta hau da duguna, LOMCEk oraindik pausu bat harago ematen du eta Erlijioko nota kontuan izango da espediente akademikoan eta derrigorrezko bigarren hezkuntzan titulua jasotzeko ere bai, hau da azken batean ebaluatua izango da beste edozein arlo bezala eta balio berdinarekin.
Ez gatoz bat horrekin, esan dugu behin baino gehiagotan. LOMCEri kritika egiterakoan esparru ezberdinetatik ere gai hau aipatu izan da behin eta gehiagotan.
Hori dela eta, berriro adierazi nahi dut gure desadostasuna eskolan eta eskola publikoan, Erlijioa, materia kurrikular moduan ematera derrigortzen duten Estatu zein hemengo araudiekin.
Legebiltzarreko Hezkuntza Batzordean gai honen inguruan hitz egin ohi dugu, beste batzuetan ere eta, zehazki, batxilergoko kasuaz hitz egin genuen ere.
Orain arte, ikasturte honen hasiera arte, 2013-2014 ikasturtera arte, Batxilergoan Erlijioa ikasteko baliabide guztiak jartzen zitzaizkion nahi zuenari, baina ordubete gehiago eman behar zuen institutoan, beste ikaskideak baino ordubete gehiago.
Sententzia baten interpretazioaren ondorioz, ikasturte honetan ikasle batek, ikasle batek, Erlijio katolikoa eskatuz gero, batek nahikoa da eskatzea, ikaskide guztiak behartuta egoteko 33 ordu ikastetxean gelditzeko, 32 egon ordez.
Errekurtsoa, noski, errekurtso hori gero interpretatu dena modu honetan, Elizako hierarkiak ipinia da, Eliza Katolikoa zehazki, Munilla jaunak, zehazkiagoa. Hezkuntza komunitate ia osoak, Euskadiko Eskola Kontseiluak barne, horren kontra adierazi da, gurasoak, irakasleak zein ikasleak.
Eta guri ere ez zaigu bidezkoa iruditzen, iruditzen zaigu beste inposizio bat, zeren hemen, inposizioa da, aukeratzen ez dutenen ikasleentzat, derrigortuta egotea beste arlo bat eman beharra, gainera ebaluatua eta gainera ordu gehiago ikastetxean egotea. Benetako inposizioa eta diskriminazioa hor dago.
Ikasleriaren % 2,7 inguru baino ez du eskatu Erlijioa maila horretan azken urteetan. Ez dago ez familia ezta ikasleen eskaerarik egin den aldaketa egiteko.
Neurri guzti hauek, planteatzen ari diren neurri guzti hauek, Eliza Katolikoak ikasle gehiago izateko asmoarekin hartzen ari dira. Baina ez dute erraza bide hau jarraitzen baldin badute, zeren azken datuen arabera, egun hauetan ezagutu ditugu komunikabideetan ere, jaitsi egin da gazteen artean elizara joaten direnen kopurua eta baita katolikoak direla aitortzen dutenak.
Ziur nago horrela jarraituta are gutxiago izango direla hemendik urte batzuetara, zeren inposizioaren bideak, beti kontrako jarrerak sortzen ditu, zeren hori da, lehen esan dudan bezala, beste ikasleekin egiten ari dena, Erlijioa aukeratzen ez duten ikasleei irakasgai alternatibo bat egitera inposatu eta derrigortu egiten zaie. Hor ere familien eskubideak eta ikasleen eskubideak daude. Bidezkoa da? Gure ustez, ez.
Berriro diot. Erlijio desberdinek, desberdinek, ez bakarrik katolikoak, zeren askotan erlijioetaz hitz egiten dugunean, kontziente edo inkontzienteki, bakarrik katolikoari buruz hitz egiten da, sinesmen bakarra egongo balitz bezala.
Baina denak, erlijio guztiak, bere esparru propioa erabili behar dute, bere doktrinamendurako. Eskolak balore unibertsaletan hezi behar du eta hezten du.
Une honetan, Erlijioa derrigorrean eskaini behar da. Eskaera bat, esan dudan bezala lehen, nahikoa da eskola horiek bermatzeko eta taldeko ikasle guztiak behartzeko, hainbat ordu egoteko beste arlo bat ematen.
Beste hiru erlijiori –juduari, islamikoari eta ebanjelikoari– aitortzen zaie ordutegi lektiboaren barruan presentzia izateko aukera. Kasu honetan, sei ikasle izan behar dira gutxienez bermatzeko. Hor ere, diskriminazioa.
Eta hau ikastetxe guztietan betetzen da. Zein konfidantza gutxi Oyarzabal jauna, hezkuntza komunitatean. Zein konfidantza gutxi adosten dituzten gauzetan, zelako, ez dakit, deskonfidantza. Hay desconfianza hacia la comunidad educativa, en todas las palabras, en cada una de las que dice desde esta tribuna.
Eta, esaten nuen bezala, Erlijioa eskaintzen da eta eskaria daudenean Erlijioa ematen da. Ez gatoz bat zuen proposamenarekin, azken batean guztien diruarekin ordaintzen ditugu batzuentzat...
...ez gatoz bat zuen proposamenarekin.
Azken batean, guztien diruarekin ordaintzen ditugu batzuentzat doktrinamenduak. Batxilergoan, Erlijioan gastatutako dirua dauden beste lehentasunerako erabiltzea egokiagoa izango zela iruditzen zaigu inolako zalantzarik gabe.
Horregatik, proposatzen ditugu hiru gauza. Bat, eskatzea Jaurlaritzari eskola publiko laiko baten alde lan egitea. Bigarrena, Bideak bilatzea curriculumetik ateratzeko Erlijioak eta ez gara ari kultura Erlijiosoen ezagupenez. Kultura Erlijiosoa gure hezkuntzan bermatuta dago eta bermatuta egon beharko litzateke oraindik gehiago seguru aski. Ez beste gauza batez, sinesmenenaz ari gara hitz egiten eta ezin dira nahastu bi gauzak. Eta hirugarrena, defenda ditzagula Erlijioa aukeratzen ez dutenen eskubideak eta ez ditzagula ipini Erlijioa aukeratzen dutenen menpe eta azpitik eta derrigortuta beste arlo bat modu ez dakit nola ematen eta beste ordutegi batekin, ordu gehiagorekin.
Ez dira garai onenak (oraintxe amaitzen dut presidente( laizismorako. Ikastetxe publikoetan gero eta Erlijioa ikasteko eskakizun gutxiago badago ere, gero eta argiago dago nazional- katolizismoak bizirik dirauela eta batzuk edozein gauza egiteko prest daudela gauzak alda ez daitezen.