EGIBAR ARTOLA (EAJ, 2017-11-16):
Egun on guztioi.
Azken urte honetan aukera ezberdinak izan ditugu Kataluniako gaia tarteko gure posizioak azaltzeko Ganbara honetan, erabakiak tarteko, gertaerak, azkeneko garai hauetakoak oso larriak, ondorioak, ebazpenak, espetxeratzeak, Estatuaren erantzuna, Estatuaren erasoa, eraso politikoa eta baita ere eraso judiziala.
Eta gaur hona ekarri den gaia...
...eraso politikoa eta baita ere eraso judiziala eta gaur honantz ekarri den gaia Kataluniarekin zerikusi zuzena duena noski, baina aldi berean momentu jakin bateko pleno batez ari gara, urriaren 27koa, zergatik hor momentu berean gertatu ziren gauza asko, aldarrikapenak ganbara batean eta beste batean 155 delako artikulu horren aplikazioa.
Hor ikusten da bi legitimidadeen talka nola gauzatu zen arratsalde berean, egun berean. Horregatik guk aurkeztu dugun zuzenketak ez du argazki estatiko bat horretan finkatu nahi bere gogoeta, baizik eta bilakaera osoan. Eta horregatik pentsatzen dugu zuzenketa horretan jasotzen dugun moduan gainera jasota, zuzenean egiten dugun azterketaz gain, etorkizunari begira gure posizioa azaltzen duguna.
Horregatik esaten dugu errespetatzen eta laguntzen ditugula Kataluniako Parlamentuak bere subiranotasunaren inguruan eta konstituziogile edo eratzaile izan daitekeen prozesu baten inguruan hartu dituen erabaki guztiak. Zergatik eztabaida egon daiteke, zer eztabaida zen, zer bozkatu zen eta dena delakoa. Nik ez noa horretan sartzera, irakurketa politiko bat egitera baizik, han erabaki batzuk hartu baitziren prozesu konstituziogilearen inguruan edo eratzailearen inguruan, baina Parlamentuak orain baino lehenago ere hartzen dituen erabaki horien aurrean azaltzen dugu lehenengo gure errespetua, gure babesa eta laguntza.
Bigarrengo gaia da ondorioz beste ganbara batetan 155. Artikulua dela eta Estatuak harrotuta eta geroz eta harroputzaren tankera gehiago Hartzen zaio Rajoy berari esanez 155 eta nik aldarrikatu nuen eta nik deitu ditut hauteskundeak eta ni naiz guzti horren arduradun. Bueno horrek beste argazki bat jartzen du eta da gure ustez Kataluniako instituzioek duten zilegitasun demokratiko osoa zapuztu egiten duela estrategia horrek, desjabetza prozesu bat ematen da, desjabetza politikoa, desjabetza demokratikoa.
Ez da bakarrik Katalunia interbenitzea, da demokrazia bera interbenitzea. Baino nonbait denbora pasa ahala, ba ikusten da ba erreakzio bortitzik edo biolentorik ez dagoela eta gauza bere horretan mantentzen dela eta Estatua oraindik gehiago harropuzten da, esanez honek jarraitu egingo duela. Eta jarri da data bat eta da hauteskunde eguna.
Eta nik uste dut hauteskunde egun horrek berriro ere argazki bat emango duela, eta argazki hori izango da, guk horrela espero dugu behintzat, Kataluniaren aldeko argazki bat zentzu oso garbian, hau da Katalunian zerbait hedatua baldin badago, independentista izan ala ez, da Kataluniak eta bertako gizon-emakumeek duten erabakitzeko eskubidea. Eta horrek bere tokia hartu du, bere tokia hartu du, gauzatuko da momentu batean edo bestean, baina % 75ak edo 80ak hori garbi dauka. Beraz, hauteskunde horietan ere hori zenbatuko da, bakoitzak bere ñabardurak izango ditu hauteskunde garaian nola presentatu erabakitzeko.
Galdera da, Espainiako demokraziak gutxieneko heldutasun hori lortu ahal du? Beste pleno batean galdera berdina egiten nuen. Heldutasun politiko, heldutasun demokratikoa modernizatu ahal da? Zergatik beste toki askotan antzeko arazoei ematen zaien erantzuna eta soluzio bidea izaten da herriari edo herritarrei hitza ematea eta hitzak erabakia dakar eta erabakiak egin behar dira errespetatu. Eta zergatik errealitate horren aurrean ba itsu-itsu dabilen Estatua.
Nik uste det garbi hitz egin beharren gaudela, zergatik Katalunian gertatu dena, gertatzen ari dena eta gertatuko dena baita ere etorkizun hurbilean eta edozein, beste edozein Parlamentutan gerta daitekeena ere, baita ere hemen, nik uste dut garbi ikusi behar dugula, guk behintzat hala ikusten dugu, ez dagoela irtenbiderik, ez dagoela soluziorik, nazio izaera duten errealitate horiek eskubide politiko berdinak ez baldin badituzte.
Zergatik esaten denean, elkarrizketa bai baina legearen barruan, hori egiteak, edo hori aitortzeak baita ere esan nahi du, de facto esan nahi du, gaur egun indarrean dagoen legediaren barruan bakarrik hitz egiten behar baldin bada, nagusitasun bat aitortzen ari zara, Espainiako subiranotasunaren nagusitasuna zurekiko.
Orduan, hori nola aldatzen da? Nola aldarazten da? Eta hori da Katalunian gertatu dena. Eta pleno horretan ikusi dena, hori izan da, zilegitasun demokratikoaren eskutik, oinarri demokratikoaren eskutik esaten dute Kataluniako ordezkaritza politikoa dutenak, beste parteak gurekin hitz egin nahi ez baldin badu, legedi propioa sortu beharra daukagu, geure borondate politiko horretatik irtenda.
Beraz, askotan hitz egiten da, hitz egiten dugu, batzuk beste batzuk baino gehiago, baina aldebakartasun hori edo aldebikotasunaren estrategia, beno aldebakarreko, aldebiko estrategia horretan. Klaro, aldebikoak beste bat behar du aurrean, mahaiaren aurrean, eta horrek eskatzen du elkarren arteko errespetua. Eta errespetuak esan nahi du berdintasuna eta hori ez da aitortzen. Eta ez da egongo irtenbide politiko emankor eta iraunkor bat, hori errespetatzen ez baldin bada.
Horregatik, gure proposamenean hitz egiten dugu hartutako erabakietaz, etorkizunari begira ere oso epe motzean erabakiak hartuko direlako Kataluniako Legebiltzarrean. 155 horrek suposatzen duen antidemokratikoa den jarrera, gure ustez, erabat kritikagarria eta bere harrotasun guzti horrekin Alderdi Popularrak horretan oinarritu nahi du demokrazia berri horren nolabaiteko arau berri horien proposamena.
Hau da, hauteskundek berriro ere irabaziko balituzte, independentismoa edo erabakitzeko eskubidearen aldeko apustua egiten duten horiek, atzera berriz 155, desjabetza prozesu horrekin jarraitu ahal izateko. Onartezina! Onartezina!
Eta hirugarrengo puntua, berriro ere Katalunia dela eta ez beste inor, Kataluniako herritarrak direla eta ez beste inor, beraien etorkizun kolektiboa erabakitzeko gaitasuna dutenak. Beraiek direla eta etorkizun hori marraztu ahal izateko, erabaki ahal izateko, eskubide osoa dute eta gero, gauzatu ahal izateko, jakina, bakarren batekin negoziatu beharko dutela. Bakarren batzuekin negoziatu beharko dutela. Baina jatorrian, berdintasunaren printzipioa, berdinen arteko harremana, errespetuan oinarritzen da edo ez dago etorkizunik.
Horregatik horixe izan da gure osoko zuzenketaren zioa. Sartzen da eta gordetzen du gorde behar duen guztia, Kataluniako Parlamentu hartan, saio hartan erabaki ziren gauzak eta erabaki ez zirenak ere. Baina hura jardun politiko bat izan zen, eta gu orain baino lehen ere esana daukagu, pentsatzen dugu harreman politikoak, elkarbizitza politikoa, atxikimendu librean oinarritu behar dela, ez batasun behartuan.
Eta hori gauzatu ahal izateko, berriro berdintasunean jokatu ahal izateko arauak dauzkagu edo elkarrizketak ez du bide luzerik izango.