UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-06-28):
Pastor jauna.
Gainerako taldeak paso egin duzuenean lege honetaz, paso, literalki eta ekintzetan, eta eztabaidatzeko interesik ere ez duzuenean esan, EH Bilduri esatea mugak jarri ditugula eta ez dugula nahi izan ez eztabaidatu, ez negoziatu, eta ez adostu, iruditzen zait, iruditzen zait benetan manipulazioak eta (...) soberan daudela.
Gainera zuek, PSEk irentsi behar izan duenean aurreko legegintzaldian kontra zeundeten lege bat. Literal.
Beraz, mesedez.
Horretaz gainera, gu izan gara eta Bengoechea anderea, zuk ere oso ongi dakizu, ikusita Gobernuak ez zuela negoziatzeko eta adostasunerako urratsik ematen, eta zain gaudenean beraiek proposamen bat helarazteko, eta ikusita proposamenik ez zuela bidaltzen, guk, EH Bilduk proposamen bat egin genuenean, lehenengo artikuluekin, talde desberdinen ekarpenak hartuz, kontutan hartuz erdibidekoak bilatzeko, Pastor jauna, zein izan zen Gobernuaren erantzuna? Zein izan zen EAJren erantzuna? Ezetz...
...ekarpenak hartuz, kontutan hartuz erdibidekoak bilatzeko, Pastor jauna, zein izan zen Gobernuaren erantzuna? Zein izan zen EAJren erantzuna? Ezetz. Ezetz eta puntu.
Orduan? Orain ez esan EH Bilduri EH Bilduk borondaterik zian. Gu saiatu gara legea hobetzen. Legea hobetzen, eta horretarako egin dugu ekarpen bat. Ez da posible izan, eta orain daukagu daukagun lege bat. Guri ez zaigu gustatzen, iruditzen zaigu hobetu daitekeela eta hau ez dela herri honek behar duen legea.
Eta esaten dugunean lege hau ez dagoela gure herriari begira, esaten duguna da lege hau ez da sustraitzen gure herria antolatuta dagoen eskualdeetan, eragileetan, enpresa txikietan, ez.
Eta lanbide heziketako lege bat egon behar da sustraituta, egituratuta, saretuta eskualdeetan, eragileekin, garapen agentziekin, oinarrian herritarren formakuntza, ikasleen formakuntza... Hori da euskal lege bat.
Gure herriaren antolakuntzaren ereduari begirakoa, gure herriaren kohesioa, ongizatea, bilatzeko. Hori da. Eta ez erabakigunea ez dakit non daukaten enpresei begira, edo ez txandako agintariaren irizpideen baitan, zeren lege hau zerbait baldin bada da iluna, ez dauka inolako argitasunik. Aukera ematen du nahi duenerako.
Orduan, herri harrotasuna baldin badaukagu, eta oso ondo iruditzen zaigu, herri harrotasuna izan behar dugu, bestela jai daukagu. Baina herri harrotasunak eskatzen du herri mailako akordioak erdiestea. Herri mailako akordioak erdiestea eskatzen du, herriari begirako marko juridikoak erdiestea.
Eta horrek ez du esan nahi nazioartekoarekin, nazioarteratzearekin, lehiakortasunarekin, kontrakotasunean egon behar duela. Nazioarteratzean indartu nahi baldin badugu, lehiakortasunean indartu nahi baldin badugu, erreferente izan nahi baldin badugu, gure herriko, eskualdeetako kohesioa indartu behar dugu.
Eta hortik abiatu behar gara. Eta ikastetxeak erdigunean jarri behar dira. Eta guretzat herri harrotasuna hori da, ondo sustraitua, hankak lurrean ondo jarrita. Gure hizkuntza ofizial biekin harrotasunez, kontrajarri gabe ingelesari, baina euskara ere erdigunean.
Eta guretzat euskara ez da muga bat, baina ez da oztopo bat. Eta lan mundua euskaldundu nahi bada, Lanbide Heziketa ere euskaldundu behar da eta urratsak eman behar dira, orain arte eman ez diren urratsak.
Eta guk hori ere mahai gainean jarri dugu, beste gauza batzuekin batera, beste gauza batzuekin batera. Baina hori ez da izan oztopo lege hau negoziatzeko eta adosteko. Elementu desberdinak jarri ditugu mahai gainean, besterik ez.
Begira, lege honek, besteak beste, ikastetxe publikoen aurretik jartzen ditu ikastetxe pribatuak, autonomia eta beraien finantzaziorako markoa zabaldu egiten die ikastetxe publikoei kontrol gehiago jartzen zaien bitartean.
Eta hori justu lanbide Heziketan bi sareen artean harremana ona denean, ona denean, eta beste era batetara lan egin daitekeenean. Lege honek euskara baztertzen du eta gaztelera bultzatzen du.
Lege honek ez ditu kontutan hartzen ikastetxeen eskariak, zeren ikastetxeek ere eskariak egin zituzten, eta hainbat eskari mahai gainena jartzen zituzten, besteak beste ikastetxeetako kontseiluak eraginkorragoak, autonomoagoak, erabakigarriagoak izatea eskatzen zuen, ba programak eta heziketa espezifikoa eskualdeka egokitzeko, aukera gehiago izateko.
Eskatzen zuten ere langile eta langabetuentzako programak ikastetxe publikoetan emateko markoa ezartzea, eta ez da ezarri. Eta non ematen dira programa hauek bereziki? Ba akademia eta entitate pribatuetan. Eta hor zer gertatzen ari da? Orduan, norantz goaz?
Ez da zer daukagun bakarrik, baizik eta norantz goaz? Beharrezkoa zen ere ba adibidez irakasleen perfilazioaz ere araudia jasotzea, marko bat ezartzea. Ez da jaso, ez da jaso.
Begira, eta sareen arteko talketan ere, hemen ez denean gertatzen ere, eta aurrera pausoak eman nahi baldin badira, ba beste aukera bat ere bazen ba lan poltsa bakar bat sortzea (...)tarako.
Hainbat aukera zeuden benetan lege iraultzaile bat egiteko, eta ez egiteko, orain dagoena hartu eta lege batetara bulkatu, ez. Normalean marko juridikoak aldrebes izaten dira, ez? Ordenatu, markoa ondo egituratu...