ETXEBARRIETA LEGRAND (EH Bildu, 2018-05-03):
Eguerdi on guztioi.
Gaurko, testu eder bat prestatu nezakeen. Saiatu nintzen atzo ordenagailuaren aurrean, gaurko hitz batzuk prestatzen eta horretan nebilela, barrenak guztiz mugituta, bi astetan Euskal Herritik lau emakume erauzi dizkigutelako  -- lau emakume erahil dituztelako -- , barrenak guztiz mugituta nengoen momentu horretan.jaso nuen Whatsapp bat esaten zuen "hostia, laugarren emakumea". Bidarten atzo beste emakume bat erail zuen bere senarrak tiroz jota eta gero bere buruaz beste egin zuen.
Eta horren aurrean testu eder bat prestatu ahal nuen, gaur datuak ekarri ahal nituen beste behin ere, hitz egin genezake berriro ere, ze gogorra izaten ari den emakumeen kontrako indarkeria, ze bisibilitate hartzen ari den, baina ez zitzaidan ateratzen, ez zait ateratzen.
Gaur eskema batekin etorri naiz zuengana, alde batetik akordioa daukagulako eta horrek izugarri pozten gaituelako, baina amorru handitik, desesperazio puntu batetik ere bai hitz egiten dizuet, lau emakume erahil dituztelako bi astetan.
Pasaden astean epaile batzuek esan zigutelako kalean gurekin nahi dutena egin dezaketela.
Eta horren aurrean, zer esango dizuet? Bai, akordio ona lortu dugu, lanean ari gara, indarkeria matxistaren kontrako borrokan elkarrekin gaude eta gaurko akordioa horren erantzule, horren agerikoa da.
Baina hiltzen jarraitzen ari gaituzte, eske badakit errepikatuko dela mila aldiz baina ez dakit konturatzen garen, badakit konturatzen garela, zeren aurrean aurkitzen garen momentu hauetan.
Eta hau ez da nire ohiko estiloa, hau da nire ohiko hitz egiteko modua baina ezin dut beste modu batean hitz egin. Lau emakume gutxiago Euskal Herrian bi asteetan.
Mugimendu feminista behintzat erakusten ari da eta euskal jendartea erakusten ari da, injustizia guzti horien aurrean erantzuteko kapazitate ikaragarria daukala.
Kalean egon gara epai injustuen aurrean, kalean egon gara Maiatzaren 1ean ere bai euskal gehiengo sindikalaren deialdietan erahildako emakumearen inguruan hitz egiten. Kalean egon gara eta kalean egoten jarraitu beharko dugu tamalez.
Eta hor erakusten ari dira, erakusten ari zaizkigu, badaukagula prestatutako eta erantzuteko kapazitatea daukan mugimendu oso bat, eta beraiekin egin behar dugula lan. Jendarteari eskatzen ari den golpe hori eman behar diogu, ezin dugu horrela jarraitu.
Tremenda Jauriak abesten du "que somos la manada porque peleamos, somos la manada porque nos tenemos y somos la manada porque nos cuidamos". Y yo quiero ser la institución que vaya a cuidar, que vaya a estar al lado y cogida de la mano de todo ese movimiento.
Eta baditugu eskuartean lege onak, baditugu eskuartean hobetzeke dauden baina dagoeneko emaitza batzuk eman dituzten protokoloak, baina askotan tamalez ez gara heltzen paperean daukagun guzti hori betetzera.
Agian pentsatzeari eta hitz egiteari utzi eta ekiteari heldu beharko genioke momentu batean.
Aurrekontuak behar ditugu hori guztia garatu ahal izateko, emakumeon bizitza erdigunean kokatuko duten aurrekontuak behar ditugu, zenbat balio du emakume baten bizitzak? Ezin diogu preziorik jarri eta jartzen ari gara. Lehenengo mailan kokatu behar ditugu indarkeria guzti honi aurre egiteko politiken garapena.
Amaituko dut, askoz gehiago ezin dudalako esan, pozten naiz eta elkarrekin jarraituko dugu lanean akordioak lortzen, beste batzuetan ez.
Politika erradikalak behar ditugulako, errotiko aldaketak behar ditugulako eta akordio eta desakordioekin bada ere lanean jarraituko dugulako.
Baina gaur amaitu nahi dut esaten nire ahizpa defendituko dudals, otsoen kontra, erasoen kontra, indarkeriaren kontra, justiziaren kontra defenditu egiten dut nire ahizpa.
Eskerrik asko.