ARRONDO ALDASORO (EH Bildu, 2015-03-05):
Egun on guztioi. Ditudan minutu hauetan saiatuko naiz adierazten eta arrazoitzen gure abstentzioaren zergatiak eta gure ikuspuntua gaiarekiko.
Esan den bezala, 2014an zaintza eta enplegua bateragarria egiteko laguntzen ordainketa eten egin zen, milaka eskari gelditu ziren bete gabe eta honen ondorio tamalgarriak milaka pertsonak eta familiak jasan behar izan dute. Jaurlaritzak bazekien hori gertatuko zela eta horri guk arduragabekeria deitzen diogu.
Egoera horren aurrean, eskari guztiak bete zitzala eskatu genion, Legebiltzar honek ere eskatu zion baina ez zuen horrelakorik egin eta milaka pertsonak kaltetuak suertatu dira. 2014ko eskarien % 70a bete gabe utzi zuen, murrizketa handia eta planifikatuta milaka pertsonek pairatu izan dutela.
2015erako panorama, hau ere aipatu da, ez da asko aldatuko. Sailburuak esan berri du aurreikusitako diruarekin apirileko eskariak betetzeko soilik iristen dela, apirila arte. Eta hori ere bagenekien, bazenekiten. Esan genuen eta berriro ere arduragabekeriaz jokatzen ari da Jaurlaritza gai honetan.
Eta testuinguru honetan, Talde Popularrak legea aldatzea proposatzen du, eskubide subjektiboak bihurtuz laguntza hauek. Hau ere benetan bitxia iruditu zaigu. Alderdi Popularrak agintzen duen tokietan, Estatuan adibidez, daramatzan politikak oso urruti daude orain egiten duen proposamenetik, antipodetan hain zuzen ere.
Norbait ari bada ongizate Estatua deuseztatzen, Alderdi Popularra da; norbait ari bada zerbitzu publikoak suntsitzen, Alderdi Popularra da; norbait ari bada emakumeen eskubideak zapuzten, Alderdi Popularra da.
Beste gai batzuetan ere, adibidez diru sarrerak bermatzeko errentaren inguruan, esan dezakegu murrizketa guztiak babestu dituzuela eta, egiten eta esaten ari zaretena ikusita, baliozko boto batzuen truke pertsonen duintasuna lurperatu nahian zabiltzatenean, susmatzen dugu egindako proposamenaren atzetik zintzotasun handirik ez dagoela. Agian, beste interes batzuk izango dira kasu honetan ere.
Baina beste aldetik, argi utzi nahi dugu Jaurlaritzak lege proposamenaren aurrean emandako ezeko iritzian dauden arrazoiekin ez gatozela bat. Ez ditugu konpartitzen. Ez gatoz bat esaten denean egoera ekonomikora egokitutakoa dela gaur egun dagoela edo ezin dela aurrekontu gastua handitu, edota zeharo herren jaiotako elkarrizketa sozialeko mailan adostu eta eztabaidatu behar dela. Ez, ez da bidea inolaz ere ez gure ikuspuntutik.
Legebiltzar honetan urriaren 16an onartutako legez besteko proposamenean beste gauza bat eskatzen zitzaion Jaurlaritzari. Hain zuzen ere neurrietan sakontzea, hauek garatzea eta Europako politika publikoen mailara iristeko ibilbide orriak diseinatzea. Eta hori bai da bidea Jaurlaritzak gaur arte behintzat ekin nahi ez duena. Horretarako, gaur egungo egoera kontutan hartzea ezinbestekoa da.
Eszedentzia edo lanaldi murriztua eskatzen dutenen artean, % 95etik gora emakumezkoak dira. Batetik, arau sozial hegemonikoek emakumeei inposatzen die etxeko-lanak eta zaintzaren ardura nagusia beraiei. Bestetik, emakumeen soldata baxuek eragiten dute haien esku hartzea, haiek hartzea eszedentzia edo jardueren murrizketa. Zaintza emakumeengan egoten jarraitzen du eta laguntzen politika hauek berdintasunaren ikuspuntutik ere ez dute lortu aurrera pausu bat izatea. Gainera, diru-sarrera gutxien dutenak gutxiago erabiltzen dituzte kontziliaziorako neurri hauek.
Gure ikuspuntutik, egoera hau betikotzea ez da ona. Horregatik, beste arrazoi batzuekin batera, ez dugu aldeko botoa eman. Gure ustez, aldaketa sakonak egin behar dira lehen aipatu dudan bezala hemen onartu zen bidetik.
Lan mundua eraldatu behar da, enpresak zein administrazioa. Europako politiketara begiratu behar da eta zaintza, hain garrantzitsua dena jendartearentzat, ezin da izan esparru pribatuan konpondu beharreko gaia. Eta nola ez, horretarako zerbitzu publikoak indartu behar dira, indartsuak behar ditugu. Eta hau da egoera bideratzeko gako nagusietariko bat.
Gehienetan, emakumeen esku geratzen da zaintza eta beraiek dira zaintzaileak. Gehienetan, ez dute aukeratzeko posibilitaterik eta askotan bere ibilbide profesionala eta bere nahia alde batera utzi behar dute. Gaur hemen ikusi dugu ere zeintzuen artean eztabaidatzen ari garen gai hau. Emakumeak gara Legebiltzar honetan ere gai honetaz eztabaidatzen ari garenak.
Hori bai, guk uste dugu amaitu behar dela egoera horrekin baina bitartean Jaurlaritzarik irmoki eskatu eta exigituko diogu eskatzen duten pertsona guztiei ematea laguntzak eta horretarako behar den dirua mahai gainean ipintzea ahaztu gabe, hori bai, kontziliazio politikoak aipatu bezala politikan beste norabide bat hartu behar dutela.
Eta horri heltzeko konpromisoa har dezala eskatu nahi diogu.