UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-02-01):
Bueno, egun on guztioi. Hezkuntza sailburu andrea, Urkullu jauna, gobernukideok, legebiltzarkideok.
Bueno, en primer lugar, nuestro más sincero agradecimiento a la gente de Bidebieta  - madres, padres, vecinos, vecinas, alumnado, profesorado -  por el esfuerzo que han hecho para presente en el pleno de hoy dejando sus trabajos, solicitando permisos para estar hoy con nosotros.
Nuestro más sincero agradecimiento por toda la pelea que estáis realizando por la escuela de barrio, por el barrio, por la escuela pública, por el futuro de todas y todos sin dejar a nadie atrás, comprometidas y luchando por esos barrios que no aparecen en las fotos, que no aparecen en los trípticos turísticos de las ciudades, por los barrios de la gente trabajadora, de la gente humilde. Gracias a vosotros hemos llegado hasta aquí y, desde luego, seguiremos peleando para conseguir la escuela pública que se merece Bidebieta.
Ez da nire asmoa gaur mitin bat botatzea, nahiz eta ez nagoen gogo faltan, baina agenda honek hezkuntzaren alde, guztiona den eskolaren alde, auzoaren alde, borrokan ari den jende honek aitortza bat merezi du eta justu lan hori, borroka hori da ez duguna ikusi Hezkuntza Sailaren aldetik, Gobernu honen aldetik.
Uriarte andrea, begiratu jende horri begietara eta esan Bidebietako eskola, auzo eskola defendatuko duzula, irekita mantenduko duzula eta betetako apustua egingo duzula Bidebietako etorkizunaren alde. Esaiozue, mesedez, begietara begiratuta ez duzuela auzo eskola hiltzen utziko, zeren orain arte egin dena da hiltzen utzi. Zergatik diot hau? Irekita mantentzea soilik hiltzen uztea delako Bidebietako auzo eskola.
Eta berdin da, berdin da gaur guri edo gainerako egunetan zer esango diguzuen EH Bilduri, berdin zaigu, gurekin sinatuko duzuen edo ez mozio hau, zeren hemen ez da, arazoa edo auzia ez da mozio bat irabaztea edo mozio bat galtzea, baizik eta hemen jokoan dagoena da auzoa, hemen jokoan dagoena da auzoko eskola publikoa eta zuen betebeharra da auzoarekin, eskola horrekin konprometitzea. Eta horrek esan nahi du ekimena hartzea, ardura hartzea eta neurriak indarrean hartzea, hori esan nahi dut. Eta orain arte bakarrik orokorkeriak ikusi ditugu zoritxarrez; barkatuko didazu, sailburu andrea, baina hori da orain arte ikusi dugun guztia prozesu honetan.
Eta eztabaidan, interpelazioaren eztabaidan esan nizun, guztiz bat nentorrela eta bat ados nengoela zurekin esaten zenuenean hezkuntza proiektu estrategiko bat behar dugula, berritzailea, epe luzera begiratuko duena, eta ikastetxea eta familiak konprometitzea. Eta hor dituzu, hor ari dira, hor daude guztiak lanean, konprometituta eta zuei ere, Hezkuntza Sailari konpromiso guzti horiek idatziz helarazi dizkizue, idatziz, eta ari dira, baina ez da nahikoa eta zuk badakizu. Ez da nahikoa ikastetxea edo familia konprometitzea, Hezkuntza Saila konprometitu behar da, bere ardura bete behar du eta hori oso ondo dakizu.
Baina, zertarako dago prest Hezkuntza Saila? Zertarako dago prest? Zeren hezkuntza proiektua definitu eta abian jarrita ere badakizue egoerari buelta emateko denbora behar dela eta denbora horretan irakasleak, ikastetxeak, familiak bermeak behar dituzte. Bermeak behar dituzte eta gainera ikasleak erakartzeko, familiak erakartzeko azpiegitura erakargarria, txukuna, duinak behar dira. Eta, begira, ez dabiltza eskatzen bi eraikinak berristea, ez dabiltza eskatzen ez dakit zelako obra egitea; ez. Bakarrik eskatzen ari dira ondoen dagoen eraikina berristea, aurpegi garbiketa bat egitea, behar duten jantokia izatea.
Eta beste eraikina, bueno, gu horretan ez gara sartuko eta ez da gure lana, baina auzorako izatea eta hori beraiek erabakiko dute Donostiako Udalarekin eraikin hori zertarako izan, ba hor kultur etxe bat, liburutegi bat, auzoari buelta emateko eta auzoak behar dituen azpiegitura duin horiek izateko, auzo bizi bat izateko. Baina, tira, hori ez da gaurko eztabaida eta hori beraiek adostuko dute Donostiako Udalarekin.
Auzoak merezi du, auzoak behar du eta auzoari bermatu behar zaio eskaintza publiko hori, auzoari bermatu behar zaio auzo eskaintza publikoa 0-18ra arte, hezkuntza proiektu sendo baten baitan jardungo duena, Haurreskola Partzuergoa, Lehen Hezkuntza, Bigarren Hezkuntza, hirurak bat, proiektu sendo baten inguruan, auzora irekia, elkarlanean. Hori da behar dena eta hori da behar duguna, eta hori da zuek bermatu behar duzuena.
Pertsonak ez gara zenbakiak, pertsonak ez gara zenbakiak, ez ditugu behar makroeskolak, behar ditugu pertsonaren aniztasunari erantzuna emango dioten eskolak.
Ez dakit zenbat aldiz entzun behar izaten dugu, eta ados nago, ados nago behar dugun hezkuntza eredua dela pertsonalizatua, pertsonen ezaugarriak banan-banan kontutan hartuko dituenak. Eskola euskalduna, kalitatezkoa, bizia, auzoan saretua, herritar orori aukera berdintasuna bermatuko diena, bakoitzaren bizitza proiektua garatu ahal izateko ba bitartekoak eskuratzen, garatzen lagunduko dion bidelagun izango den ikastetxea, irakasleak, bitartekoak.
Hori da eskatzen ari garena, auzo eskola hurbilak, hori da eskatzen ari garena. Eta zuena da ardura, Uriarte andrea, zuena da ardura bermatzea eskaintza publikoa. Ezin dena izan da ikusten ari garena, hau da, auzoetatik eskaintza publikoa kendu, bide batez hezkuntza pribatizatu. Eta nola auzo horietan ez dagoen eskaintza publikoa, kontzertatuta ezin direnak joan auzoetatik desplazatzen ditugu. Hori da Gobernu honen eskola publikoaren aldeko apustua? Hori da? Hori da zuen auzoko eskola hurbila?
Wert, Espainiako Gobernuak, bere momentuan Hezkuntza ministroa izan zena eta Espainiako Gobernuak inongo lotsarik gabe esan eta dokumentuetan jasotzen du. Baina zuek, Gobernu honek, EAJk, askoz ere azkarragoak zaretelako, atzeko atetik egiten duzue.
Eta ez dakit konturatzen garen edo ez, gizarte bezala asko daukagu jokoan. Gizarte batean daukagun oinarri funtsezkoena, gauzarik inportanteena hezkuntza da, formakuntza da. Aberastasunaren birbanaketarako daukagun instrumenturik handiena da, kohesiorako daukagun bitartekorik potenteena da, aukera berdintasuna bermatzeko, kohesioa, inklusioa... dena da hezkuntza. Hezkuntza da oinarria, bai.
Eta zertan ari gara hezkuntzarekin? Zertan ari gara hezkuntzarekin? O sea, eskolak ixten aritu beharrean, eskolak irekitzen ibili beharko litzateke Gobernu hau. Eskolak irekitzen. Edo gaizki daudenak ondo jartzen. Horretan aritu beharko litzateke Gobernua, herritar guztiei hezkuntzara sarbidea berdintasunean eskaintzeko.
Eta momentu honetan, herritar guztiei hezkuntzara sarbidea ez zaie berdintasunean eskaintzen. Ez zaie eskaintzen. Nahi duzuena esango duzue, baina ez da horrela. Baina kontrako norabidean ari zarete.
Beno, oraingoan badirudi matrikulazioa erabili nahi dela aitzakiatzat. Eskertzekoa da gutxienez matrikula irekia mantendu dela, baina ez da nahikoa. Matrikula irekita bermatzea ez da nahikoa. Iruditzen zait errazena egitera mugatu dela Gobernu hau, baina, beno, urrats bat da, urrats bat da bide horretan.
Baina benetan egoerari buelta eman nahi baldin bazaio apustua politikoa izan behar da. Apustu politikoa izan behar da auzoko eskolaren alde. Eta horrek eskatzen du neurri zehatzak, neurri zehatzak.
Seguraski, seguraski azken urteotan guztiok gauza asko egin ditugu gaizki. Seguraski, seguraski. Baina orain iruditzen zait aukera bat dagoela egoera hori zuzentzeko, neurriak abian jartzea eta aukera hau aprobetxatzea egoerari buelta emateko. Baina ez dakidana oso ondo da aukera hau aprobetxatu nahi den. Ez zait argi geratzen.
Bidebieta edo  - Bidebieta adibide bat delako - , Bidebieta edo beste hainbat eskola publiko dauden egoeran egonda, nola da posible, nola da posible ba diru-laguntzak bideratzea hobeto dauden ikastetxeetara?
Ez ahal litzateke logikoagoa lehentasuna okerren dauden ikastetxe horiei dirua bideratzea? Ikastetxe horiek, desabantailan dauden ikastetxe horiek besteekiko parean jartzea? Ez al litzateke hori logikoagoa, lehentasunezkoagoa, zentzuzkoagoa? Galdetzen dut.
Eske horrela bakarrik bermatuko genuke gurasook dugun ikastetxea aukeratzeko eskubidea. Bestela ez da bermatzen, bestela tranpa da. Tranpa egiten ari zarete. Gezurra da gurasook dugula ikastetxeak aukeratzeko eskubidea. Ez da egia. Ez da egia.
Beraz, iruditzen zaigu hor hausnarketa bat egin beharko lukeela Gobernu honek diruak nola banatzen dituen. Esan, zenbat aldiz hitz egin dugu paradigma aldaketa horretan, "café para todos" horrekin bukatu behar dugula, ikastetxe bakoitzak daukan errealitateari erantzuteko baliabide egokituak behar dituela, ikastetxe guztiak ez dituztela baliabide berberak behar? Zenbatetan hitz egin dugu horretaz? Hezkuntza komunitateak zer esaten digu? Ez dakit, ez zait iruditzen hain zaila denik.
Guk gure mozioarekin saiatu garena da, saiatu garena da eta gero ere Elkarrekin Podemosekin erdibidekoan ere jaso duguna da bakoitzaren konpromisoak zehaztea eta konpromiso horien inguruan konpromiso idatzi bat, baieztapen idatzi bat jasotzea.
Azken finean, elkarlan baten paktu bat egitea. Bai? Hori da, horretan saiatu gara. Hainbatetan aipatzen den elkarlan hori abian jartzeko, lidergo konpartitu hori abian jartzeko, zeren hemen konpromisoak guztiok hartu behar ditugu. Baina guztiok ditugun ardurak ere desberdinak dira. Eta hemen Hezkuntza Sailak bere ardura zuzenekoa den eskola publikoaren alde konpromisoak hartu behar ditu, eta horrek eskatzen du ardura hartzea eta neurriak abian jartzea.
Zeren, egia esan, nahiko nekatuta nago, nahiko nekatuta nago eskola publikoko langileoi, familioi leporatzen zaigunean ez dugula hezkuntza proiektuaren aldeko lanik egiten, ez dugula konpromisorik hartzen eta egon daitekeen matrikulazio txikia gure...
...hezkuntza proiektuaren aldeko lanik egiten. Ez dugula konpromisorik hartzen.
Eta egon daitekeen matrikulazio txikia, gure arazoa dela. Gure errua dela.
Badakizue zer? Ez da egia, ez da egia.
Eta badakizue zein den arazoa. Arazoa da, Gobernu honek ez duela inolako apustu politikorik egiten, ez duela inolako apusturik egiten eskola publikoaren alde.
Zeren hemen, eskola publikoa aurrera ateratzen ari direnak, hezkuntza aurrera ateratzen ari direnak, irakasleak, familiak eta egunerokoan lanean ari direnak dira bereziki.
Eta badirudi, Gobernu honek ez duela eskola publikoan sinisten, eta horrek, sentitzen dut, baina horrek ondorio zuzenak ditu.
Eta hori, zergatik? Ba eskuina oso eroso dagoelako, eskuinaren eredua delako, eta komeni zaiolako bi abiadurako hezkuntza indartzea, horrela, bi abiadurako gizartea eraikitzeko, non batzuk, eskulan merkea izatera bideratuko diren, prekarietatera kondenatuz, beste batzuk, oparotasunean bizi izateko.
Hori da laburpena.
Eta barkatuko didazue baina gaiak barrua mugitzen dit, zeren badakizue zer? Nire aiton-amonek ez zeukaten ezer eta ez zuten eduki bere seme-alabei ikasketak eskaintzeko aukerarik.
Gure gurasoak, eta gure belaunaldiko gurasoak, izugarrizko borroka egin zuten guk euskaraz ikasteko, ikasketak izateko, formakuntza izateko, baina badakizue zer gertatzen ari den, azken urteotan? Eraikitako guztia deuseztatzen ari dela, deuseztatzen ari dela.
Eta gure seme-alabek, hurrengoko belaunaldiak ez dira gu baino hobeto bizi izango. Agian, batzuk bai, agian batzuk bai, batzuk oparotasunean biziko dira, baina guztiak ez. Hori da, nahi dugun etorkizuna? Hori da gure seme-alabentzat nahi dugun etorkizuna? Hori da belaunaldi berrientzat nahi dugun gizartea? Hori da gizarte kohesioa? Hori da justizia sozialean eraikitako gizartea? Ba gure ustez, ez.
Eta pentsatzen baduzue ekibokatua nagoela, ez dudala arrazoirik, egiten dudan diagnostikoan okertua nagoela, jaitsi argudioekin, eta konbentzitu iezadazue, okertua nagoela eta ez dudala arrazoirik.