URRUTIA OIANGUREN (EAJ, 2016-02-04):
Legebiltzarburu andrea, legebiltzarkideok, egun on denoi.
Maneiro jaunaren hitzaldia arretaz entzun dut. Ni lehendabiziko egitera noana da, guk zer defendatu genuen eta zer defendatzen dugun azaltzera. Agerraldiaren ondoren eta han egin zitzaigun proposamen testuaren ondoren, Maneiro jaunak berea egin zuen literalki edo ia literalki han agertzen zena, eta guk osoko zuzenketa bat aurkeztu genuen, batez ere hiruzpalau, lauzpabost puntu zekartzanak.
Lehendabizikoa, eskatzen genion, Estatu mailako agintariei, hipotekarioentzako erreferentziazko tipo ofizial gisa delako IRPH-aren berehalako indargabetzea. Eta uste dut, Maneiro jaunak esan du errebajatu egiten dugula eta horrelako gauza batzuk esan ditu, baina nik uste dut desagerpena eskatuta, ez dagoela errebajarik. Puntua da beharbada, dauden arazoei nola egingo geniekeen aurre, baina ez errebajarik jartzeko edo ez arazoaren kontzientziarik ez daukagulako.
Bigarren puntuan esaten genuen eta bat gentozen hasierako testuak esaten zuenarekin. Euskal Legebiltzarrak eskatzen diola Eusko Jaurlaritzari eskura dituen baliabide guztiak habian ipini ditzala, Kontsumobide barne, indize honengatik afektaturiko pertsonen defentsa eta mailegu hipotekarioen etorkizuneko sinatzaileen babeserako.
Zergatik? Nolabait arazoa gainera etorri zaigu, ez da Euskadin sortutakoa, baina guk pentsatzen genuen eta sarritan esan izan dugunean pertsonak helburu ditugula, eta hori dela behintzat legegintzaldi honetako leloa, pentsatzen genuen guk gure aldetik ipini behar genuela.
Kontziente gara hau ez dela panazea, ez dela ideala, baina guk pentsatzen genuen gure aldetik ipini behar genuela eta alde horretatik gure eskumenen eta euskal instituzioen eskumenen arabera, eskatzen diegu lagundu diezaiela afektatu hauei.
Hirugarren puntua, Euskal Legebiltzarrak Europako Batzordeari eskatzen dio kontratu hipotekario, zein zorraren diru itzulketa prozedurak harmonizatzera zuzenduriko lege proposamenak osatu ditzala, Europar Batasun guztiko kontsumitzaileen babesa sendotze aldera, eta baita Estatu guztietan ordainean ematea sartzeko aukera aintzat hartuta ere.
Eta laugarrenean, eskatzen zena zen bigarren aukera batzuk irekitzea, bai partikular eta bai familientzat.
Bai azken egunotan, makina bat posta elektroniko eta mezu jaso ditugu, ez dakit uneoro zer defendatu nahi genuen ulertzen zen. Sarritan izan dugu nirekin edo nire aurkako horrelako jarrera baten inpresioa eta horren arabera eta zenbait gauza eta akatsen bat zuzendu beharra zegoelako, Maneiro jaunari helarazi genion erdibideko proposamen bat.
Bertan, nahiko uztargarriak ziren proposamen biak biltzen ziren, eta hasieratik hartu genituen mezuen arabera, ikusi genuen beharbada arazoa ez zegoela guk gure osoko zuzenketan esaten genuena, baizik eta ez genuena esaten.
Dirudienez, hemen arazoa zegoen diru itzulketa bezalako gaietan. Guk hemen hasieratik segurtasun juridikoaren arazo bat ikusten genuen. Eta iruditzen zaigu gauzei errealismotik heldu behar zaiela. Eta hortik heltzea nahi genion. Ez kontzientzian inongo errebajarik daukagulako, ez, ez gaudelako beste batzuk bezain sentsibilizatuak, baizik eta beste modu batean aurre egin behar zitzaiolako uste genuelako.
Eta alde horretatik pentsatzen genuen proposamen serio bat eta bidezko bat egina genuela. Beno, zoritxarrez ez zen posible izan akordio hau Unión, Progreso y Democraciarekin, baina gaizki ulertu ez badiot, azken orduko albiste batean edo komunikazio batean, gaizki ulertu ez badiot Maneiro jaunari, posiblea izango litzateke behintzat hasierako puntua puntuka bozkatzea. Hala da? Arazorik puntuka bozkatzeko?
Orduan alde horretatik guk bozketa puntuka eskatuko genuke posible bada. Eta ziur gaude eta alde horretatik erantzuna baiezkoa bada, eskertuko nioke Maneiro jaunari agertu duen disponibilitatea. Azken finean egia baita zenbat eta boto gehiago izan, hobe izango dela horrelako kausa batek.
Eta besterik gabe, gainontzekoa bigarren txandarako utziko dut.
Eskerrik asko.