ARRAIZ BARBADILLO (EH Bildu, 2014-09-25):
Arratsalde on.
Lehenengo eta behin onartu behar dut Egibar jaunaren erantzuna benetan etsigarria izan dela. Nik eskatu dut egoeraren neurrian egotea eta berriro, zoritxarrez eta, ez dugu halako jarrerarik topatu.
Nik ez dakit gure arteko adostasuna beharrezkoa ikusten den ala ez, ikusten baldin bada, norberak, lehen esan dugun bezala, jakin behar du zubia ala harresia ote den eta horren arabera kontuak atera behar ditu.
Beste alde batetik, ez baldin badu uste adostasun hori beharrezkoa denik, hori uler dezaket eta hemen entzun dugun bezala lehenesten ari da PSE eta PNVren arteko akordio bat.
Un acuerdo entre el PNV y el PSE evidentemente respetable, legítimo, es un acuerdo que hasta el día de hoy al PNV le ha salido barato y le ha ido bien, pero también es cierto que para el conjunto del país, para su ciudadanía, es una pérdida de tiempo, es perder la Legislatura, porque no va a responder ese acuerdo a los problemas principales de este país, como lo ha demostrado en este tiempo.
Ahora parece que la actitud es la de subir un poco el precio, no creemos tampoco que vaya a ser para tanto, y al final seguramente puedan llegar a un acuerdo de forma cómoda.
Beste alde batetik, EH Bildu etorri da hona, tribuna honetara eskaintza zehatzekin, hiru eskaintzarekin.
Batetik, agenda demokratikoaren inguruan, status berriaren inguruan. Horretan eta, zuzendu behar diot lehendakariari, berak esan duelako guk parte hartu dugula autogobernu ponentzian eta horren arabera guk erabakietan parte hartu dugula.
Beno, esan behar dizut, zuek, hau da PNVk eta PSEk adostu zenutela guztia eta hara eraman zenuten...
...eta guk erabakietan parte hartu dugula.
Beno, esan behar dizut zuek, hau da PNVk eta PSEk adostu zenutela guztia eta hara eraman zenuten adostuta eta besteok jan behar izan genuen. Eta egutegia eta gainontzeko autu guztiak horrela erabaki ziren autogobernu ponentzia horretan eta esango dizut ni bertan nengoelako, zu uste dut ezetz.
Hori horrela izan zen. Gero beste alde batetik bake ponentziaren inguruan ere, eskaintza zehatz batekin etorri gara eta erantzunik ez. Isiltasuna. Bakarrik entzun dugu berriro "el comodín de la estrategia político-militar de ETA", que se nos empieza a hacer ya bastante cansino, porque parece que cuando no hay nada más que decir, volvemos a la estrategia político-militar de ETA. En cualquier caso, quizá lo tenga que hablar con ellos porque no es tampoco nuestra cuestión.
Ematen du orain, Euskal Herria ere ez dela independentea ETA-ren jarduera armatuagatik. ETA-ren erruagatik izan dela hori. Begiratu zenbat urte egon diren ETA-rekin eta ETA gabe eta ematen du zuek ere ez duzuela halakorik lortu.
Alde horretatik, pesak aipatu dira, 35 urte pasatu direla eta ez direla eta abar eta nik ez dakit urgentziarik ote dagoen, baina badakit gauza bat eta da tren batzuk ez direla urtero pasatzen, eta orain pasatzen ari dena, Katalunia zeharkatzen ari dena, ez da hemendik 20 urteetara pasako seguruenez. Orain aprobetxatu behar dugu gure aukera eta alde horretatik, eskaintza zehatza egiten dizuegu ea prest zaudeten estrategia bateratu bat egiteko. Adosteko estrategia bat horren inguruan. Ahalik eta indar gehien egiteko Estatua behartzeko eta behartzeko kapazak ez baldin bagara, gure bidea egiteko, gure kabuz. Katalunian egiten ari diren bezala.
Katalunian prozedura demokratikoa izan da goitik behera, instituzioetatik abiatuta eta Estatuaren topearekin egin du talka. Orain beraien bidea segi behar dute. Modu demokratikoak, bide demokratikoak erabiliz, baina egin egingo dute. Zergatik hemen ezin dugu egin? Zergatik hemen ezin dugu beraiekin batera indarrak batu eta kuña demokratiko bat sortu Espainiar Estatuan ate hori irekitzeko? Zergatik ez?
Eta gero, ez dizut onartuko gauza bat. Lehen aipatu duzu ongi etorriak garela nazio eraikuntzara. Nik uste dut nazio eraikuntza gu geuk bezain zaharra dela. Gu geuk bezain zaharra dela, gutxienez. Seguruenez, zaharragoa ere bai, baina nire ustez aberrigintza eta nazio eraikuntza instituzioetan egiten den lanarekin nahastea arriskutsua da.
Herri mugimenduan ere, nazio eraikuntza aberrigintza egiten delako. Ikastolak herri mugimendutik sortu ziren, inolako instituzioren laguntzarik gabe eta beraiek bezala, beste eremu batzuetan ere lan hori guztia egin da herri mugimendutik. Eta gogoratu nahi dizut udaletan ere, beste batzuk gauzak ere egin ditugula aberriaren alde, nazioaren alde. Eta hor dauden batzuk ere, zuen gobernuetan ere egon dira. Beraz, ez dira berriak horretan ere. Baina tira, ematen du bazegoela aukera.
Horretan ere, aurrekontuen ere eskaintza zehatz bat egin dugu eta zuk onartu duzu ez duzula zakarrontzira botako. Eskertzen da. Eskertzen da ahalegina, baina horrekin batera ere esango dizut gauza bat. Ez dakit ondo ulertu den ala ez, agian gaizki azaldu dut. Guk planteatzen duguna da, eskaintza bat egiten dugu aurrekontuak adosteko baldintza batekin, murrizketarik ez egotea.
Murrizketak egiten segitzeko asmoa baldin baduzue, logikoki ez da akordiorik egongo. Beraz, akordioa egongo da gurekin murrizketarik ez aplikatzeko, murrizketarik ez egoteko. Ez alderantziz.
Nire ustez eskaintza zehatz horiekin etorri gara eta eskatu dugu egoeraren neurrian egotea. Nire ustez eta tokitik kanpo legoke gaur hemendik honela, besterik gabe joatea.
Gure eskaintzak hor uzten ditugu eta guk uste dugu gaur ez dela hau guztia amaitu behar. Mahai gainean daude eskaintza horiek eta benetan espero dugu benetan kontuan hartuta zer nolako eszenatokia irekitzen zaion gure herriari eta zer nolako denborak etor daitezkeen, benetan akordio horiek posible egitea.
Eskerrik asko.