EKONOMIAREN GARAPENA ETA LEHIAKORTASUNEKO SAILBURUAK (Tapia Otaegui) (EAJ, 2019-06-28):
Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakari, sailburu eta legebiltzarkideok, egun on guztioi.
Larrion anderea, aipatu zenuen txosten bat 2017koarekin alderatuta okerrago ateratzen dena, baina alderaketa bat da. Baita ere kontutan izan behar dugu, Europa berak egiten duen txosten horretan, azkeneko 10 urtetan hobekuntza izan dugula, hobekuntza bat % 12koa gutxi gorabehera. Zer gertatzen da? Besteak azkarrago joan direla. Egia da, besteak % 17ra joan dira. Beraz, nahiz eta guk hobetu  - eta hori onartu beharra dago - , besteak azkarrago egin dute.
Eta ez da guretzako harridura izan, ez. Aspalditik gentozen pentsatzen eta ikusten hori horrela izan zitekeela baina bi gauza esan behar dira: Hobera egin dugu, ez nahikoa.
Nos encontramos, por tanto, en un estudio que confirma que a día de hoy Euskadi es más innovadora que hace 10 años. Eso es así, ha mejorado un 12 % de media a lo largo de los últimos años sin parar en esa mejora. Ahora bien, otras regiones europeas han innovado más, han ido más rápido. Han llegado a un 17 %. Por tanto, nuestra posición relativa ha empeorado, es cierto.
Compartimos la preocupación y por eso explicamos cuál era la situación de ese informe que es un tanto complicado y lo quisimos explicar. Pero no porque nos extrañara qué es lo que había ocurrido, sino porque hay que explicar muchos de los datos que aparecen ahí. Son estudios complicados y son análisis que hay que hacerlos de una forma yo creo exhaustiva para no solamente explicar el resultado, sino para adoptar las medidas adecuadas.
Ese informe  - me decía usted -  estaba basado en 17 medidas en cuatro bloques diferentes. Lo ha comentado también el lehendakari cuáles son las conclusiones principales pero yo quiero hacer referencia a dos.
Lehendabizikoan, krisiaren egoerak nolabait izugarrizko eragina izan du eta ez bakarrik publikoetan, esango nuke inbertsio publikoetan gutxiago, inbertsio pribatuetan izan du izugarrizko eragina. Eta kontutan hartzen baldin baditugu eboluzio horiek, inbertsio pribatuan izan dira.
Eta bestea  - eta ez da aitzakia bat baina esplikazio bat bai -  Estatuan gertatzen denak ere guregan eragina du. Zergatik? Zeren une honetan Estatu espainiarrak duen indikadorea Greziakoaren berdina delako. Finlandian egongo bagina, zuk aipatzen zenuen bezala, agian beste leku batean egongo ginateke. Beraz, nik uste dut gure neurriak guk hartu behar ditugula. Estatua estatu, gure enpresak egiten duten bezala, gure neurriak hartu behar ditugu.
Bi arrazoi horiek kontutan izanik, alde batetik, esaten dugun bezala, berrikuntza jarraitu duela hobetzen, esan behar da, zergatik aipatzen dut pribatuan dagoelako? Eta hori ere esplikatzekoa da zeren 17 horietan pribatua berdez dago eta publikoa gorriz dago. Gure kasuan, zerbait berezia gertatzen da eta hori ere esplikatu behar da eta ez da aitzakia bat.
Kasu honetan, zentro teknologikoak eta CICA, fundazio pribatuak direnez, Europarentzako inbertsio pribatuan daude. Horrek ez du esan nahi ez daukatenik izugarrizko inbertsio publiko bat.
Beraz, hori banatzen baldin badugu eta aztertzen baldin badugu non dauden arazoak, benetan bi lekuetan esan genezake. Eta bata da, egia da, inbertsio publikoa Estatuan % 10a jaitsi egin dela azken 10 urteotan. Zergatik? Tresnak ez direlako egokiak. Jartzen da dirua baina jartzen da gehiago maileguetan subentzioetan baino. Badakigu ikerketa, eta zuk aipatu duzun bezala, nolabait badauka arrisku izugarri bat eta hori subentzionatu egin behar da.
Pero al mismo tiempo me extraña, señora Larrion, porque en muchas ocasiones personas de su grupo han criticado precisamente muchísimos proyectos que se han subvencionado, que han tenido un riesgo y que han sido un fracaso. Pero es que el fracaso en investigación es aprender. Muchas veces en esta Tribuna, hagan ustedes repaso de la hemeroteca, muchas veces.
Pero estoy de acuerdo con lo que ha dicho usted. El riesgo de la I+D hay que subvencionarlo. Por tanto, en eso estamos. Luego, vamos a volver.