EGIBAR ARTOLA (EAJ, 2013-03-22):
Arratsalde on.
Gaurko arratsaldeko saioa behintzat erraza da esplikatzen. Gure erabaki proposamena ezaguna da, dagoeneko bai Arantza Quirogak eta Rodolfo Aresek azaldu dute. Erdibidekoa daukagu baina ez da erdibidekoa, da adostasun osoa hasieratik bukaeraraino.
Hain zuzen ere aurreko legealdian burututako lanaren ondorioa delako. Eta egia da ponentzi lanak burutu zirela, baina Ganbara honetako inongo organok ez zituela berretsi, edo babestu edo onartu printzipio eta oinarri guzti horiek. Horregatik pentsatzen dugu debate honen ondorio bezala egokia litzatekeela behintzat lurzorua izan daitekeen horretan, planteamendu etiko eta baita ere demokratikoak jartzea.
Eta goiz partean, nik sute horretaz hitz egin dugula nahikoa, iraganari begiratu bai eta nola begiratu behar den eta etorkizunari nola egin behar zaion aurre. Nik uste dut Laura Mintegi bozeramaileak azaldu du eskura egon dela akordio bat edo puntuka edo bozkatu izan ezkero aurreko legealdian ponentzia burututako lanaren inguruan. Ez dakit zein izango den zuen postura, abstentzioa izango da edo ez dakit ze postura izango duzuen, baina nik uste dut baita ere esplikazioak emateko garaian, behintzat ni saiatuko nintzateke gure aldetik, zuekin izan dugun harreman horretan non ikusten dugun gakoa, arazoa edo etorkizunari begira adostasuna. Nik ez dut uste momentu honetan taldeak, EH Bildu taldeak, ponentzia bere garaian eta gaur ebazpen modura ekartzen dugun testu horrekin arazo gehiegi daukanik. Esango nuke inongo arazorik ez daukala.
Beste arazo bat dauka eta da koalizioaren barne kudeaketa. Eta hori zuen kontua da, hiru alderdi politiko zaudete etxe barruan, baina lau alderdi politiko egia bai –beno bat ez da hauteskundeetara presentatu–. Zuen kudeaketa da eta zuek ikusiko duzue etorkizun hurbilean, ponentzia osatu ondoren, printzipio guzti horiekin non daukazue arazoa. Zein arlotan edo non esaten den gehiegi o non gutxiegi.
Baina nik bai aitortu beharra daukat iragan hurbilean gutako bakoitzak eta guztiok elkarren artean esfortzu bat egin genuela, egia da. Eta ez genuela ikuspegi partzial batetik abiatu eta partziala izan zitekeen ondorio horietara iritzi nahi. Nik uste dut begiak zabalik genituela eta entzun beharrekoak entzun genituela, baita ere gogoratu beharra daukat alderdi politiko guztiak izan zirela gonbidatuak.
Gutxienez bere ekarpenak idatziz egitera, ezker abertzaleko alderdi politiko guztiak, honetan bai bat egin zenuten batzorde horretara o ponentzia horretara ezer ez bidaltzeko erabakia hartzerakoan. Beraz nahiz eta ekarpenak zuzenean ez genituen jaso, zeharka komunikabideen eskutik entzun beharrekoak eta jakin beharrekoak entzun eta jakin genituen.
Hor lan bat dago, guk pentsatzen dugu abiapuntutarako esfortzu bat egin ondoren ez dela toki makala lanean hasteko. Eta lehen bai lehen ponentzi hori osatzen badugu, baita ere bertan egon behar dutenak egon ondoren, ateak itxita, elkarren arteko errespetu horretatik abiatuta agian elkarren arteko konfidantza irabazteko modua ere izango dugu. Baina hori etorkizunari begira jartzen dudan kontua da nahiz eta etorkizun hurbila izan.
Ebazpen proposamenak tarteko, aipatu da hemen orain urte batzuk onartutako testuen erabilera. Euzko Alderdi Jeltzalea dagoeneko ohituta dago 25 urtera arrazoi izan zuela jakitea, entzutea edo irakurtzea. Hori da gutxienekoa.
Nik oraindik gogoan dauzkat ezker abertzalearen izenean zeintzuk egin zuten ibilbidea Ajuria Eneako jardinetik bertara eta bai sarreran eta bukaeran zer esan zuten. Zeintzuk eta zer esan zuten.
Eta orduan bai, hamargarren puntu hartan bai esaten zen momentu honetan ezker abertzaleak aldarrikatzen duena. Hau da, ikusirik ez dagoela inor beste aldean, gatazka egon badago mila klaseetakoa, baina mahaiaren beste aldean inor ez da jartzen.
Eta hor, ahalbideratzen da hamargarren puntu horren eskutik, indarkeriarekin amaitzeko erabaki tinkoa eta ezbairik gabekoa hartu dutenen eta Estatu botereen arteko harremana gauzatzea, beti ere gai politikoak herri borondatearen ordezkari direnen esku utziz.
Konfliktoa dago baina mahaiaren beste aldean ez da inor esertzen. Eta hori da momentu honetan ezker abertzaleak daukan drama. Eta horrek bat egiten du ni ados nagoen, baina azken muturreraino eraman behar den estrategia batekin. Hau da, alde bakarrekoa izatea estrategia, unilaterala izatea. Horrek esan nahi du hasieratik amaieraraino, helmugaraino, azken muturreraino eman behar dela. Eta bide lagunak sortuko direla elkarlana eta adostasuna ere sortuko dela, baina horretarako denbora jarri beharko dugu testigu eta bakoitzak duen onena eman beharko du saio guztietan. Gu behintzat ahaleginduko gara horretan.
Posizioa finkatzeko garaian ba UPyDren bederatzi proposamen, ebazpenak ikusi ditugu, bakarren bati aldeko botoa emango diogu. Abstenitu eta ezezkoa ere izango duzu. Beste batzuetan eta erdibideko bat uste dut lortu dugula ere EH Bildurekin eta ezezkoren bat izango da eta baita ere abstentzioak.
Ez dakit bigarrengo txanda horretarako erabiliko dugun baina gaurko egun honekin nik azpimarratu nahi nukeena da hiru alderdi politikoak –bere garaian ponentzia osatzen saiatu ginenak, beste parlamentario batzuk ere izan ziren–, lan guzti horren ondorioz sortutako abiapuntua gaur hemen berrestea.
Nik uste hori dela gaur notiziarik garrantzitsuena eta euskal gizarteari ere eta eragile politiko eta sozialei ere bakegintzan eta normalizazio politikoan sinesten dutenei ere, jakiteko etxe honetan Erkidego Autonomoko euskaldun guztien etxe honetan, bakearen aldeko eta bizikidetzaren aldeko apustu tinkoa, garbia eta atzera bueltarik ez duena egiten dugula.
Eskerrik asko.