UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2014-10-30):
Lehendakari andrea, legebiltzarkideok, egun on denoi.
Zein da zuen ustez Osakidetzak duen bitartekorik garrantzitsuena? Zein da Osakidetzak duen gauzarik inportanteena herritar guztioi osasun eskubidea bermatzeko? Herritarroi kalitatezko osasun arreta eskaintzeko? Pentsatu duzue?
Ba gure ustez, zalantzarik gabe, daukan bitartekorik garrantzitsuena, gauzarik garrantzitsuena, langileak dira, Osakidetzako langileak. Azpiegiturak baino eta azpiegiturak bezain garrantzitsuak.
Ze eduki genezake munduko ospitalerik hoberenak, munduko teknologiarik aurreratuenak baina langilerik ez baldin badaukagu, ez badaukagu nahiko giza baliabiderik, giza baliabide prestatuak, formatuak, nola eskainiko dugu kalitatezko osasun arreta? Nola?
Zeren alferrik izango da, alferrik izango da munduko azpiegiturarik handienak, politenak eraikitzea. Hemen Osakidetzak behar duena da plantilla egonkor, sendo bat eta prestatua. Hori da Osakidetzaren altxorra, behin baino gehiagotan Legebiltzar honetan mahai gainean jarri duguna. Hori da herritarrok gure osasunaz zaintzeko, osasun arreta kalitatezkoa jasotzeko dugun bermea.
Eta ez gabiltza gaurkoan ere munduko beste ezer eskatzen, eskatzen ari garen bakarra da 2010eko egoerara bueltatzea. Eskatzen ari garena da Osakidetza izan zena orain, gaur egun, izatea. Bukatu behar delako errentetatik bizitzea.
Momentu honetan Osakidetza dabil errentetatik bizitzen, dabil izan zenetik bizitzen oraina eta etorkizuna ahaztuta eta horrekin lortuko dugun bakarra da Osakidetzak, osasun sistema publikoak, etorkizunik ez izatea eta hori guztia herritarrok ordainduko dugu.
Eta datuak hor daude eta datu horiek ez gabiltza gu asmatzen. Badakigu hemen eta askotan eztabaidetan esaten digute fikzioan bizi garela, errealitatean ez garela bizi, baina hemen egunerokoan eta eguneroko adibideak erakusten digute Osakidetzan zer gertatzen ari den, zeren egoera jasangaitza bilakatzen ari da osasun sistema publikoan.
Osakidetza biktima izaten ari da, murrizketen biktima, eta ez dira garai onak Osakidetzarentzat. 2011tik 300 enplegu suntsitu dira. Behin-behinekotasuna etengabe gora egiten ari da. 2013an behin-behinekotasuna % 20a izan zen.
Ordezkapenak ez dira betetzen ari eta horrek ze suposatzen du? Ba langileek lan zama gehiago daukatela, herritarrak artatzeko denbora gutxiago dutela, zerbitzuak murrizten direla, itxarote zerrendak gora egiten dutela eta abar, eta abar luze bat. Ondorioz, lehen esan dudana, Osakidetza murrizketen biktima bilakatu da eta guzti hori herritarrak pairatzen ari gara.
Horregatik, berriro ere proposamen bat jarri genuen mahai gainean eta proposamenean eskatzen duguna da 2011tik suntsitu diren 300 lanpostu horiek berreskuratzea eta guzti hori egin dadila elkarrizketaren bidez osasun arloko mailan.
Lanpostu errealak eskatzen duguna da 2010eko egoerara bueltatu daitezela, lanpostuen egonkortasuna bermatzea, generazio arteko erreleboa ziurtatzea, bermatzea, zahartzea ekiditeko.
Eskatzen duguna da Osakidetzako langileak motibatzea, beraien konplizitatea bilatzea, ze beraiek esfortzatzen ari dira, beraiek esfortzatzen ari dira murrizketa horiek gainditzeko, baina hala ere, poliki-poliki Osakidetzaren kalitatea galtzen ari da.
Eskatzen duguna da aldi baterako kontratazio irizpide egonkorrak zehaztea eta hauen kudeaketarako irizpide gardenak jartzea eta kontrola bermatzea.
Laburbilduz, eskatzen duguna da Osasun Sailak orain arte eduki duen jokabidea aldebakarrekotasunez jokatzeko izan duen jokabide hori albo batera uztea eta elkarrizketari ekitea, egiazko elkarrizketari langileekin, eragileekin elkarlanean. Hori da eskatzen gabiltzana. Ez gabiltza munduko beste ezer eskatzen, eskatzen duguna da azken finean, proposamen batzuk ekarri ditugu eta horiek osasun arloko mahaian hitz egitea eta adostea.
Eta ez da lehenengo aldia izango esaten dudana eta esango dudana, baina horrela da. Momentu honetan inflexio puntu batean gaude, sinestuko dugu edo ez, konbentzituak egongo gara edo ez, baina errealitateak hori erakusten digu, inflexio puntu batean gaudela, bidegurutze batean osasun sistema publikoak, hau da, Osakidetzak etorkizuna izateko edo ez izateko. Hau da, Osasun Sailetik Gobernu honetatik osasun sistema publikoari etorkizuneko atea itxi edo atea irekitzeko, eta giltza hori Darpón jauna, Urkulluren Gobernuak dauka.
Guk argi daukagu zein ate ireki nahi dugun, Osakidetzari etorkizunaren atea ireki nahi diogu. Horregatik, proposamen hau ekarri dugu eta prest egon gara adostasunak bilatzeko.
Esan beharra dago azkenean bakoitzak dituen ñabardurak kontuan izanda eta bakoitzak izan ditzakeen iritziak ere hainbat kontu albo batera utzita, esfortzu bat egin dugula eta Alderdi Sozialistarekin adostasun batera iritsi garela, pentsatzen dugulako gai hau lehentasunezkoa dela, urgentziazkoa dela eta konponbide bat eman behar zaiola momentu honetan osasun sistema publikoan aurkitzen garen egoerari. Batez ere, herritarrengatik eta herritarrongatik, Osakidetzaren erabiltzaileongatik. Orduan, gaur bozketan jarriko dugun proposamena ondorengoa da.
En el primer punto, le instamos al Gobierno Vasco a negociar y acordar en la mesa sectorial de Osakidetza la suficiencia de recursos humanos en el servicio vasco de salud para garantizar la asistencia sanitaria universal, equitativa y de calidad, adoptando para ello cuantas decisiones sean necesarias incluida la convocatoria de una OPE que fije como meta recuperar los puestos de trabajo destruidos los últimos años y que garantice la estabilidad de la plantilla.
Segundo punto, que abra las vías para un incremento de las tasas de reposición que garantice la cobertura de las bajas por jubilación, incapacidades permanentes o fallecimientos al 100 %.
Tercer punto, que elabore un plan de empleo para Osakidetza a medio y largo plazo, respondiendo a las demandas de servicios actuales y garantizando el relevo generacional y evitando el envejecimiento de la plantilla.
Cuarto punto, recuperar el espíritu de consenso y acuerdo del año 2000 que permitió el acuerdo por las 35 horas y otras medidas para el empleo entre el Gobierno y la totalidad de los sindicatos.
Quinto punto, poner en marcha medidas de fomento del empleo cumpliendo todas las sustituciones desde el primer día y en todas las sustituciones.
Y sexto punto, analizar las situaciones de empleo eventual al objeto de transformar en estructurales todas aquellas que lleven tal situación tres años o más.
Eskatuko genukeena da benetan hausnarketa bat egitea, baita Gobernua sostengatzen duen taldeari ere, eta guztion artean proposamen hau aurrera ateratzea.
Eskerrik asko.