URRUZUNO URRESTI (EH Bildu, 2016-04-14):
Arratsalde on guztioi. Euskal Herria Bildutik argi adierazi nahi dugu kontratu-programa bat bere horretan egoki ikusten dugula.
Egoki ikusten dugu hiru, lau, bost urtetarako hitzarmen bat horrek nolabait gauzak beste perspektiba batekin egiteko aukera ematen duelako eta egin behar den horri ere eraginkortasun gehiago atera dakiokeelako. Beraz, kontratu-programa bat esan bezala ongi ikusten dugu.
Aldiz, kontratu-programa honi dagokionez, nagusiki, muinean bi arazo ikusten dizkiogu. Bat, nola egin den, ze momentutan eta nola egin den, eta beste alde batetik edukia bera.
Dos problemas: Fondo y forma. Noiz eta nola egin da. Esan da aurretiaz hitza hartu dutenek ere esan dute, legealdi bukaeran egiten dela. Eta egia da, ez da logikoa legealdi bukaeran egitea. Baina guretzat ez da hainbeste legealdi bukaeran egiten dela, hemen adostasun bat balego, Ganbera honetan adostasun bat balego EITB izan behar denaz, adostasun bat balego bere ereduaz, ikusiko bagenu momentu honetan EITB ez dagoela gainbehera baten eta jokatu behar duen funtzio publikoa, soziala, ondo bereiztea eta ondo betetzen ari dela, alegia legealdi bukaeran egitea ez litzateke akatsa bere horretan. EITBk uste dugulako bere ibilbide propioa izan behar duela, Gobernuek edo legealdiek izan behar duten denborei loturik egon gabe.
Baina ze testuingurutan egiten edo egin da kontratu-programa hau? Ganbera honetan behin baino gehiagotan azpimarratu da EITBren ereduaz hausnartu egin behar dela, EITB agortua dagoen eredu baten baitan kokatzen delako. Ganbera honetan bertan batzorde berezi baten sorrera ere adostu zen. Egia esan behar da batzorde berezi horrek bilkura bat bera ere ez duela egin, eta zentsu honetan ondo legoke gogoratzea Alderdi Sozialistari ere berak kontu hau aipatzen duelako bere ekimenean ere, presidentzia bere esku dagoela eta berari dagokiola komisio hori martxan jartzea ere.
Bilkura bat bera ere ez da burutu, baina kontua da arazoak bere horretan jarraitzen duela. EITBren eredua agortua gaur eguneko egoerari inondik inora erantzuten ez diona. Orduan egoera guzti horretatik testuinguru horretatik abstraitu egiten gara eta egunetik gauera kontratu-programa batekin aurkitzen gara mahai gainean. Eta guretzat dagoen eskaera hori, hausnarketarako eta eztabaidarako dagoen eskaera hori gutxiestea eta hori albo batera uztea, guretzat ez da logikoa.
Bestetik, 2013-2016 epealdirako plan estrategiko bat sinatu zen eta dirudienez oraindik 2016an gaudenez, ba suposatzen dugu hori ere martxan egongo dela. Baina ez dugu uste ere horren inolako balantzerik, horren inolako nondik norakoen azalpenik eman gabe beste urrats bat ematea eta 2016-2019 epealdirako beste halako plan bat, beste halako kontratu bat sinatzeak, berriro diogu, guretzat ez da inondik inora logikoa.
Beraz kontratu-programa hau dagoen bezala guretzat jarraikortasun hutsa da. Jarraikortasuna baino ez du adierazten plan estrategikoaren balantzerik gabe, batzorde bereziaren ondoriorik gabe, beste inolako hausnarketarik gabe, berriro diogu, jarraikortasun hutsa da.
Edukiari dagokionez...
...beste inolako hausnarketatik gabe, berriro diogu, jarraikortasun hutsa da.
Edukiari dagokionez, Unzalu jaunak Urgell andereak eta Suriok sinatutakoa aipatu du, nolabaiteko diferentziak egin nahian. Egia esan, nik neuk  - agian nire arazoa da - irakurri ditut biak eta ez dut diferentzia handirik aurkitzen.
10 misio edo helburu eta 11 konpromiso adierazten dira oraingoan, eta kasualitatez edo, ez dakit, Urgellenak eta Suriorenak ere 11 zituen: Asko berdinak eta besteak, geratzen direnak, beretsuak. Aportazio ekonomikoa ere beretsua, Surio 2012an gainetik, Iturbek 2019an izango duenarengatik konparatuz.
Eta helburuak eta konpromisoak zehazten dira. Eta egiten da zerrendatze bat, helburuen eta konpromisoen zerrendatze bat. Eta egia esan behar baldin bada, zaila da borondate oneko helburuen kontra egotea. Oso gaizki eginak egon beharko lukete hala izateko. Baina arazoa non dago? Arazoa horiek inplementatzerakoan daude. Helburu bat kokatzen denean, helburuak onak izaten dira, baina gero egunerokotasunean horiek nola gauzatzen diren, horiei zer jarraikortasun egiten zaien eta horiek zer proiekzio edo horiek zein etekin ematen dituzten, hori da baloratu behar dena.
Adibidez, lehen konpromisoa: Kalitatezko informazio bermatzea, garantizar una información de calidad. Iturbe anderea kontratu-programa hau azaltzera etorri zen egun berean, "ELA denuncia al Ararteko la política informativa de EITB", egun berean. Orduan, kontua hori da. Ez da kontua informatibo gardenak behar ditugula. Bai, horrekin guztiok gaude ados, baina gero zer da egiten dena? ELA denuncia al Ararteko la política informativa de EITB".
Gaur gaurkoa kontatuko dut beste bat, egunero daukagu zerbait gure EITB horretan. Gaur goizean, EITBren Twitter kontu ofizialean, "EAJ-PNV pide que la Emakumeen Bira sea admitida en la Women World Tour y sea retrasmitida en directo". EAJ-PNV, ni el Grupo Popular, ni el Socialista, ni UPyD, ni EH Bildu. EAJ-PNV, hori zer da? Hori da manipulazioa, manipulación con todas las de la ley.
Eta horrekin aurkitzen gara egunetik egunera. Manipulazio ez baldin bada, zentzura da; zentzura ez baldin bada, da Gobernuaren aldeko propaganda merkea. Hori lehen konpromisoa dago, beraz.
Bigarrena, euskara eta gero eta elebidunagoa izan behar duen gizartea sustatzea. Ondo, ados gaude guztiok, agian egongo gara ados. Baina helburu hori hutsean geratzen da kontratu-programan orrialde batzuk atzerago joan eta kateei, kate bakoitzari eman behar zaion ezaugarri eta izaera kontuan hartzerakoan. Horietan ikusten dugu nolatan kate bakoitzak duen eginkizun konkretu bat eta hor dago problema, dualizazioa ematen dela.
Alegia, euskara ETB1i bakarrik egokitzen zaio eta beste gauza batzuk ETB2ri. Eta euskara Euskadi Irratiari eta gizarte kohesioa eta halako gauzak besteei. Eta horrek funtzionatzen du euskararen kaltetan. Eta euskara ez da suspertzen eta EITBren hasierako fundazioko helburuak, euskararen suspertzea eta guzti hori, dualizazio horren baitan egiten dena da galdu.
Gero, klaro, gero Bruselan atentatua egoten da eta norbaitek EITBn agintzen du euskarako kateak bere emisioa etetea, inportantea denez, inportantea erdaraz eman behar delako. Eta "Egun on Euskadi" utzi egiten da eta "En Jake"ra pasatzen gara, porque lo importante se da en español. Lo importante se da en castellano. Eta euskara geratzen da bigarren maila batean.
Jarraitu genezake: Euskara eta kirola sustatzea, ikus-entzunezkoen industria sustatzea. Barkatuko didazue, baina partida presupuestaria honekin, ez da inondik inora, ikus entzunezkoen industria garatzen. Inondik inora ere ez.
Zenbatetan murriztu da azken lau urteetan ikus-entzunezko sektorea indartzeko partida? Ez dakit buruz, baina badakizue nik baino hobeto, zenbatetan, zenbat milioietan murriztu den diru partida hori.
Beste alde batetik, bake eta bizikidetza plana betez jardutea. Bake eta bizikidetza plana hanka motza da. Murritza da, zuek zerorrek onartutako gauza bat da. Ez zarete gai izan inorekin konpartitzeko, inorekin adosteko. Baina, era berean, ETB erabiltzen duzue bere difusiorako.
Ez gaude ados kontratu-programa honen edukiekin, inondik inora ere.
Beste bat, enpresa gardentasunaren printzipioak aplikatzea. Zenbatetan eskatu da Ganbara honetan, lau urteetan, gestoreen sistemaren inguruko informazioa? Gestoreen sistema eta gardentasuna oximorona da. Ez dago inondik heltzerik. Gestoreen sistema da sistemarik eta opakoena eta ez gardenena, eta ez gardenena.
Esan bezala, orduan, ia denbora bukatzen dudalako, jarraikortasun hutsa da, besterik gabe, egin beharreko zerbait bezala hartua ematen duena, eta egin da. Eta hor dago.
Baina guretzat honek hankamotz geratzen da, bai formetan eta baita edukietan ere. Eta berriro diogu, kontratu-programa bat bere horretan guretzat ondo dago, baina norabidea eta helburuak argi daudenean eta, hori ezean, guk gurean berretsi egiten gara: EITBk momentu honetan behar duena, hausnarketa estrategikoa da.
Besterik gabe.