KORTAJARENA IBAÑEZ (EH Bildu, 2017-03-17):
Bai, berriz ere eskerrik asko.
Artolazabal andrea, egia esan zure jarduna entzunda, tengo la sensación de que estamos ante un discurso de larga duración como el desempleo. Ze egia esan, sentsazioa dut eta irakurri ditut aurretik gure taldeak zentsu honetan egindako zenbait ekimenak eta Toña sailburuak emandako erantzunak, eta emandako erantzunak oso antzekoak dira.
Eta noski, zuk esandako diagnostikoarekin bat egiten dut, nola ez, nik ere aipatu dut, eta zuk aipatu dituzun gauza guzti horiek ere, ba, baita ere, bat egiten dut horiekin eta erosiko nituzke. Baino denok dakigu zein den benetako egoera, eta denok dakigu zein den Lanbidek momentu honetan duen benetako errealitatea.
Eta jakin nahiko nuke aipatutako bide luze horretan eta, benetan, sinestuna hori izan behar duela norabidea, ba aztertu beharra dago ze eraginkortasun izan duten neurri guzti horiek, ze eraginkortasunari begira eta arazo konplexutasuna handikoa dela ulertuta ere, ez da izan eraginkortasun handirik. Uste dut, Gobernu honek horrela barneratua baldin badauka enplegua ardatz duela, eta kalitatezko enplegua ardatz duela, eta asmo berezia duela eta konpromiso asmo berezi bat duela laneratzeko arazo gehien dituzten pertsona horiekin, hausnarketa sakonago bat egin beharko duela. Eta behar ditugu zentzu honetan buru irekiak, ausardia pixka bat eta erronka berriak.
Horregatik, pozez irakurri nuena atzo, behatoki bat jartzeko. Zure asmoak pozez eta pixka bat irribarretxo bat ere atera zitzaidan behatokiaren kontu hau ikusi nuenean ikusita hemen lehengo astean sortutako pasioa fiskalitatearen inguruko behatoki hori proposatu zenean. Egia esan, gertutik jarraituko dugu obserbatorio horren jarduna, zeren eta iruditzen zaigu oso datu interesanteak eta bide interesanteak eskaini ahal dizkigula.
Baina jardunean berrikuntza behar dugu eta erantzun egin behar diogu benetan ez manualeko erantzunekin kolektibo honek eta jendarte honek dituen beharrei. Lanbidek kolokatu egin behar du, dagoeneko hor erreforma bat bideratua dugu eta jarri behar karril horretan. Eta hor ezin dira onartu autokonplazentziak. Prestakuntza eraginkorrak hor dugun katalogoa egokitu egin behar dugu zentzu honetan ditugun beharrei eta pertsona hauek zehazki dituzten beharrei.
Denentzako formazio kurtso horiek ez dute balio. Lortzen dugu pertsonak kurtsoz kurtso ibiltzea. Birgizarteratze enpresak ere aipatu dituzu eta, desde luego, nik ere horien bultzada nahiko nuke. Baina badakizu krisiaren ondoren zenbat birgizarteratze enpresa itxi diren erkidego honetan? Tokiko garapenaz ere baliatu beharko dugu. Esperientzia oso politak daude zentzu honetan eta koordinazioak bideratzea inportantea izango da zentzu honetan.
Birgizarteratze enpresak bezala, beste asmo batzuk aztertu beharko ditugu. Klausula sozialak, adibidez, eskaintzen dizkigute bide horiek. Buru irekiak eta bide berriak irekitzeko, Artolazabal andrea, ez dute balio betiko formulek. Hemen denentzako formula horiek, zaku berdinean kokatze horrek  - zuk ere esan duzu -  behar direla arreta espezializatu horiek. Eta bide horretan jarri behar diogu ausardia gehiago, konformismo gutxiago eta autokonplazientzia gutxiago eskatzen diot sailburu honi tamaina honetako erronkari heltzeko.
Bukatu nahiko nuke gauza batekin, eta esan nahi nizuke oso adierazgarria dela iraupen luzeko langabetu horrek, emakume horrek, esandakoa: "Nos han dejado solos, nos han dejado solas. Les estamos dejando solos". Bakarrik geratzen ari dira pertsona hauek eta ezin dugu etsitu istorio honetan. Ezin dugu pentsatu krisiaren ondorioz eta gure sistemaren ondorioz pertsona batzuk sistematikoki horretan geratuko direla, bazterrean.
Gure taldeak inor bazterrean utziko ez duen proiektu bat aurrera eramatea du asmo. Horretan askotan aipatu dizugu bidelagun izango gaituzula, baina serioki, ausardiaz eta benetako konpromisoz.
Eskerrik asko.