ITURRATE IBARRA (EAJ, 2013-12-19):
Gracias, señora presidenta. Señor lehendakari, señorías.
Seré muy breve, pues la posición de nuestro grupo ya lo explicó en la última sesión plenaria Joseba Egibar en su discurso, cuando defendió nuestra enmienda.
Quedó claro, y lo hemos reiterado una y otra vez, que la paz, la convivencia, la memoria, las víctimas y todos esos temas necesitan un marco protegido; y un marco protegido para continuar avanzando, para consensuar, para que esta sociedad pueda construir y vaya construyendo un futuro afortunado. Y hacer reivindicaciones públicas semana tras semana en este Parlamento... la pregunta es para qué. ¿Avanzamos con ello? Escuchando los mismos discursos cada jueves ¿hemos avanzado algo? ¿Hemos avanzado? Esa ha sido nuestra posición hasta ahora.
No es para decidir algo en secreto, no es para negar el debate a la sociedad. Es para avanzar. Y así ha sido siempre. Siempre ha habido en este Parlamento una ponencia sobre las víctimas; en la legislatura anterior hubo una ponencia para la paz y la convivencia, y eso no tiene nada de secretismo, ni ha traído la negación del debate. El objetivo ha sido el debate entre partidos, e ir avanzando.
Esta proposición no de ley no tiene ninguna aportación nueva. Lo que ahí se dice, tanto como lo que hemos escuchado hoy aquí, los hemos repetido y escuchado miles de veces en este Parlamento. Por lo tanto, no sabemos a qué viene. Es como lo que sucedía con el menú de mi viejo colegio: sabíamos que cada jueves comeríamos garbanzos o alubias blancas, y teníamos cada jueves garbanzos o alubias blancas. Siempre era así. Aunque se le dieran vueltas y vueltas al mismo plato, siempre volvían los garbanzos o las alubias blancas.
Argi daude gure printzipioak legez besteko proposamenak aurkezten dituen planteamenduekiko; behin eta berriz errepikatu ditugu, publikoki, pribatuan, osoko bilkuran, batzordean, batzorde txostengilean, adierazpen publikoetan, idatziz, prentsaurrekoan. Beraz, ez dugu ikusten zer helburu duen legez besteko proposamen honek. Bueno, bai, ikusten dugu;baina ez dugu hori azpimarratu nahi, gai hauetan aurrerantz egin nahi baitugu.
Beti esan dugu, eta beti erakutsi dugu: biktimekiko elkartasunaren, ETAren aurkako jarrera sendoaren, herri honetako bake eta bizikidetzaren oinarriak memoria izan behar du. Esan dugu, eta gizarte batek adierazpen horiek eraman ditzakeen mailarik gorenera eraman dugu: lege-mailara. Eta Legebiltzar honek, gure babesaz, Terrorismoaren Biktimei Aitorpena eta Erreparazioa egiteko Legea onartu zuen, eta hor dago Euzko Alderdi Jeltzaleak terrorismoaren biktimekiko duen konpromisoa, eta haiek merezi duten errespetua, baita arlo horretan administrazio publikoei eskatu behar zaien jarrera ere.
Hori da gure zorua, eta ostegunero-ostegunero errepikatuta ere, ahots argiz esanda ere, gutxi-asko poetikoki esanda ere, hori da alderdi honek eta Eusko Jaurlaritza honek gai horrekiko duen konpromisoa eta gida.
Hala egin genuen, halaber, aurreko txosteneko akordioak onartu genituenean, eta legegintzaldi honetako saio monografikoan onarpena ere eman genienean. Beraz, ez dugu errepikatuko. Hori da zoru etikoa, horiek dira Euzko Alderdi Jeltzalearen konpromisoak herri honetako bake eta bizikidetzarekiko. Ez dugu ezer erakutsi behar ostegunero-ostegunero, ez dugu zertan pasatu ostegunero-ostegunero label demokratikoaren proba, hori baita konpromisoa, berriki berretsia, eta etorkizunerantz begiratzen diona, Eusko Jaurlaritzak onartutako Bake eta Bizikidetza Planaren bidez.
Beraz, ez dakit legez besteko proposamen honen helburua aurrera egitea den, baina ez du lortzen; astero erabili den diskurtso bera da, adibide berak dituena (bortxatzailea, bestea...), horrek guztiak jada oihartzuna..., zaharkituta dago, eta ez da modernoa, Semper jauna, etengabe diskurtso bera errepikatzea. Izan ere, uste dugu ez duela ekarpenik egiten, ez duela irabazten. Aitzitik, higatu egiten du etengabe argudio berak errepikatzeak, eta guk ez ditugu balio horiek higatu nahi. Ez ditugu higatu nahi bakearen balioa, bizikidetzaren balioa eta gizarte normalizatua eraikitzearen balioa. Ez ditugu higatu nahi, eta, beraz, ez gara sartuko eztabaida horretan.
Batzorde txostengilea Legebiltzarra da. Ez dugu eztabaida Legebiltzarretik atera nahi: batzorde txostengilea Legebiltzarra ere bada. Eta batzorde horretan ez da isilpean hitz egiten. Batzordean, aurrera egiten da, aurrera egin ahal izateko lan egiten da, eta akordioek heldutasuna dutenean, batzordera eramaten dira gardentasunez, edo osoko bilkura honetara, orain artean egin den moduan.
Beraz, Semper jauna, gaur tribuna honetan modernitateaz egin duzun definizioaren arabera, modernoenak garenez  - ez alderdi hau, baizik eta gizarte hau eta Legebiltzar hau (baita alderdi hau ere) - , munduan ez delako legebiltzarrik zuk modernotasuna definitzen duten baliotzat definitu dituzun balio horien alde hainbeste aldiz adierazi denik, ez zait beharrezkoa iruditzen hori adierazten jarraitzea. Jada erakutsi dugu horretan ere modernoenak garena.
Aurrera egin nahi dugu, eta ez dugu zilborrera begira geratu nahi, zauriak miazkatzen, gizarte honek aurrera egin dezan eragozten. Izan ere, hor daude oinarriak, hor daude eskakizunak, eta ez dugu amiñi bat ere atzera egiten arlo horretan: bakea memoriarekin; esana eta berretsia dago. Eta gaur ere berresten dugu.
Besterik ez. Eskerrik asko.