MINTEGI LAKARRA (EH Bildu, 2014-04-10):
Legebiltzarburu andrea, lehendakaria, legebiltzarkideak Euskalteleko ordezkariak egun on guztiei.
Mozio hau eragin zuen interpelazioan galdetzen genion lehendakariari ia ze lan bermatuko duen Jaurlaritzak Euskaltelen atxikimendua lurraldearekiko, eta Tapia andreak eman zigun erantzunak ez gintuen batere asebete.
Sailburua enpresaren egoera osasuntsuaz mintzatu zitzaigun eta horrela justifikatzen zuen Jaurlaritzak ez izatea partaidetzarik enpresa badelako bideragarria.
Ordutik hona hilabete bat pasatu da eta hiru egun eta egoera zeharo gaiztotu da. Greba mugagabe baten bezperan gaude eta aurreko grebetan gertatu ez bezala, oraingo honetan, sindikatu guztien babesa du.
Egia da alde batetik Tapia andreak esaten zuena, Euskaltel oparoa da. Hori egia da.
Alde batetik, badauzka telefonia mugikorrean 415.000 linea eta horietatik 100.000 linea bakarrik 2013an euskeratu ditu. Bost urtetan pasatu da 29 milioiko irabazietatik, 48 milioiko irabazietara. Baina egia da nahiz eta irabazi duen, langileen soldata igo egin dela bakarrik IPC-aren arabera.
Esaten dugun bezalaxe, azken irabaziak handiak izan dira. Alde horretatik argitu behar dut gauza bat eta espero dut Tapia andreari zuzentzea aurrekoan eduki zuen okerra. Berak esaten zuen, irabazietatik % 9a inbertsioetara doala. Hau da, 40 milioisartu zirela. Ez dira 40, 32 dira eta gainera, ez doaz irabazietatik, kopuru hori bazegoen aurrikusita aurrekontuetan.
Beraz, argitu beharko litzateke irabazi horiek 48 milioi horiek non sartu diren edo zertarako erabili diren. Ze inbertsioetarako dirua gutxiago izan da eta beste partida batean zegoen aurrikusita.
Gaur egun Euskaltelek dauzka 540 langile, baina garai batean 1.800 pertsonek egin izan dute lan Euskaltelentzat eta egun ez dira heltzen 1.000 pertsonetara.
Aurre-jubilazioak batetik, baja inzentibatuak bestetik, kontua da gutxi-gutxinaka, pixka-pixkanaka gutxitzen joan izan dela langileen kopurua Euskaltelen.
Eta egia da bai, inbertsio handiak egin izan dira. Kalkulatu egiten da 2.000 milioi ingurukoak izan daitezkeela, baina gehienak egin izan dira diru publikoaz. Beraz, Euskaltel egia da, erreferentziazko enpresa da telekomunikazioetan, erkidegoan. Eta hemen, erkidego honetan, badauka presentzia bat aitzindaria da, erreferente bat da.
Nola ulertzen da hain basatia izanda sektore hau eta lehia hain handia izanda, beste enpresa batzuek daukatena Euskaltelek baino 38 aldiz gehiago fakturatzen dutela  - Telefonikak esate baterako -  edo 18 aldiz gehiago  - esate baterako Vodafonek - . Nola ulertzen da Euskaltelek edukitzea presentzia hori erkidegoan?
¿Cuál es el motivo de que Euskaltel pueda ser competitiva en su territorio frente a empresas que sobrepasan con mucho la capacidad de facturación que tiene Euskaltel?
Y la respuesta es muy sencilla. La respuesta es la confianza, el compromiso, la apuesta que la sociedad vasca hizo por Euskaltel desde el primer momento. Hizo una apuesta porque le identificaba como propia. Y la cuestión es si Euskaltel responde a esa confianza.
Ia berak ere sentitzen duen atxikimendua populazioarekiko, berak sostengatzen duen populazioarekiko. Errealitatea da hemengo erakundeek saldu dituztela bere partizipazioak eta momentu honetan ia erdia kanpoko eskuetan daudela.
Hain zuzen ere ad hoc sortutako enpresa bat, egun egoitza Holandan daukana eta kapitala Ipar Amerikakoa eta italiarra eta enpresa honek, Kutxabankekin batera erabaki dute Euskaltel zatikatzea, frakzionatzea, haustea, zatiak egitea eta apurka-apurka saltzen joatea.
Lehenengo fase batean 35 langile dira kalera joatekoak, kanpora joatekoak, sistemakoak eta epe laburrean beste 140. Hau da, 180 langile gutxiago.
Kontuan hartu behar dugu heren bat kanpora badoa, horrek eragin zuzena daukala gelditzen diren langileengan. Hau da, ez da beharrezkoa hainbeste pertsona administraziorako, zerbitzu juridikoetarako edo bereziarekiko harremanetarako. Baldin badoaz langileetatik heren bat, gainontzeko langileei gelditzen zaiona da ERE bat edo ERE baten mehatxua argi eta garbi.
Euskaltelen jabeek eta berau babesten dutenek erantzukizun handia dute eta galdera bati erantzun behar diote argi eta garbi. Hain ondo doan enpresa bat, zergatik sartzen da langileak kanporatzeko dinamika honetan?
Eta ondo doala beraien gerenteak berak esaten zuen. Beraien gerenteak ematen zituen datuen arabera, telefonia finkoan Euskaltelek eusten zion kopuruari, ONOk behera egiten zuen bitartean edo Telefonikak behera egiten zuen bitartean.
Gauza bera gertatzen zen banda zabalean eta telebista ordainduan eta mugikorretan. Euskaltelek % 1ean egiten zuen bitartean beste konpainiek, Telefonikak esate baterako, % 0,7an egiten zuen behera eta Vodafonek % 0,6an.
Euskaltelek agindu du bi hilabete barru telebista edukiko dugula gure mugikorretan. Apustu egiten ari da teknologia aurrerazaletan eta bere barne komunikatuetan adierazi egiten du enpresa oparoa dela, enpresa gorantza doala eta enpresak badaukala nola egin aurre dema teknologikoei. Egoera hori baldin bada, zergatik kanporatzen ditu langileak?
¿En qué campo juega Kutxabank? Juega al factor mercado? Si jugamos al factor mercado, juguemos todos. Porque Euskaltel, en este mercado de la telecomunicación, no es ni la más fuerte ni la más competitiva y tenemos un ejemplo claro.
Yo tenía mi móvil con Euskaltel hasta que fui parlamentaria. Ahora lo tengo con Movistar...
...ni en la más fuerte ni la más competitiva. Y tenemos un ejemplo claro. Yo tenía mi móvil con Euskaltel hasta que fui parlamentaria. Ahora lo tengo con Movistar. Será que habrá ganado un concurso público una compañía más fuerte que Euskaltel. De hecho, el cambio fue inmediato y obligatorio.
No puede competir en el mercado con empresas que facturan 38 veces más. ¿En qué puede competir? Puede competir en arraigo, puede competir en identificación y puede competir en proyecto estratégico de país.
Los dueños de Euskaltel, es decir, Kutxabank principalmente, están mercantilizando la confianza, el valor añadido que tiene una empresa emblemática y que ha crecido al amparo del dinero público y de la marca euskal. A ese amparo ha crecido Euskaltel. No es una empresa de telecomunicaciones, es la empresa de aquí, la naranja, la que se lleva en el elástico, en la gorra. La que suponía un distintivo identificativo en el país y fuera del país.
Kutxabank, con el apoyo del partido que actualmente sostiene el Gobierno, pretende salvaguardar la marca y vaciarla de contenido. ¿Cuánto tiempo puede mantenerse este fraude? ¿Cuándo apreciarán los consumidores que detrás de la empresa de telecomunicación, que supuestamente es suya, no hay una apuesta por ellos? ¿Que no hay una apuesta por las personas que la han mantenido? ¿Que es una empresa más en manos de fondos de inversión? ¿Que ese dinero no revertirá en casa? ¿Que esos 800 millones que nos mencionaba la consejera Tapia que recogía la Hacienda, no van a revertir en las haciendas vascas?
Kutxabankek hartu behar du bere gain enpresaren ardura eta enpresa ez dira muebleak. Enpresa ez da eraikina, enpresa langileak dira. Aspertuta gaude ikusten eraikin hutsak gure herrietan honezkero jada enpresak ez direnak, noizbait enpresa izandakoak eta gaur egun enpresa ez direnak. Enpresak langileak dira, langilerik gabe ez dago enpresarik.
Gure galdera da Kutxabankentzat zer da estrategikoa? Lehengo egunean Tapia andreak esaten zigun Kutxabankek izanda ere % 1a akzioetan eta bakarrik 1arekin, eragina zeukala erabaki estrategikoetan eragiteko, parte hartzeko. Eta gure galdera da, zer da estrategikoa? Estrategikoa izan zen diru publikoaz ordaindutako sare osoa musutruk ematea enpresa erakargarriago egiteko? Estrategikoa izango da orain ere langileak externalizatzea akzionistentzat erakargarriago egiteko? Sakrifikatzea langileak enpresa erosgarria izateko balizko erosleen eskuetan?
Hori da estrategikoa? Zeren eta ez da bakarrik sareak saltzea, ez da bakarrik dirua saltzea. Horrekin batera joanda know how guztia ere bai. Hau da, hemen metatutako jakinduria ere joan da horrekin. Deskapitalizatzen ari da ekonomikoki, humanoki eta deskapitalizatzen ari da ere teknologikoki.
Y bueno, del 2 % de Iberdrola, casi mejor ni hablar, porque después de oírle a Sánchez Galán y el criterio que tiene para invertir en Inglaterra, en Brasil o en Estados Unidos, antes de colaborar con la Hacienda vasca, con la cual  - con el País Vasco -  sólo se compromete a gastos de mantenimiento y nada más, cero inversión, pues la verdad poca confianza nos queda para creer en el arraigo que pueda tener la empresa respecto al país.
Curiosa manera de asegurar un arraigo, cuando públicamente se anuncia que tiene intención de inversión cero en el país. Por supuesto, incluida Euskaltel, de la cual posee un 2 %.
Después de regalar la red, sacrificamos ahora a los trabajadores, para que la empresa sea más atractiva para los fondos buitre, fondos que están mucho más asociados a intereses de no-retorno que a compromisos.
La realidad es que mañana empieza una huelga indefinida. Que tenemos 35 trabajadores a punto de salir de la empresa y otros 40 más con una fecha del 1 de mayo. 180 de 540. La realidad es que ya hay paros en Lanalden, que están en una situación delicada Aplica, Cablenor, Indarnet, JPA.
La realidad es que nos estamos cargando una empresa emblemática, referente, tractora, supuestamente, y que además tiene una identificación por parte de la sociedad que la ha sostenido clarísima.
Bigarren partean hitz egingo dut EAJk eta Alderdi Sozialistak aurkeztu duten zuzenketa transakzionalaz. Dezepzio handia hartu dut. Batetik, alderdi baten gezurrak batu izan direlako beste alderdiaren ezintasunaz, eta azkenean gelditu den zuzenketa hori da batzuen ahulezia eta besteen koldarkeria.
Ez da apusturik egiten Euskaltelen alde, inolako apusturik ez da egiten. Saltzen ari da herri honen erreferentea eta enblematikoa den enpresa bat. Eta beste behin ere ikusten dugu Alderdi Jeltzaleak sakondu eta areagotu egiten du langabeziaren eremuan, nahikoa ez balitz bezala 178.000 langabetu, kopuru horri beste kopuru bat gehiago gehitu nahi dio.
Eta beste alde batetik, Alderdi Sozialistak amore eman du, aintzat hartu du externalizazioak egongo direla, bereganatu du patua, fatalitatea eta konformatu egiten da ahalik eta hoberen ateratzen langile horiek enpresatik. Hau da ostikada ahalik eta suabeena izan dadin. Eta, benetan, dezepzionantea da batzuen eta besteen jarrera.
Eskerrik asko.