BLANCO DE ANGULO (EH Bildu, 2015-06-04):
Eskerrik asko mahaiburu andrea. Lehendakari jauna, sailburua, legebiltzarkide jaun-andreok, egun on.
Martxoaren 13kon kontrol bilkuran interpelazio zehatza egin genion Toña sailburuari. Egun horretan eta gaur ere gure asmoa zen langabeziako estaldurik gabe dauden pertsonei babes sistema hedatzeko onartutako proposamenaren inguruan galdetzea. EH Bilduren ustez sailburuaren erantzuna ez zen argigarria izan, horregatik gaurko osoko bilkuran 100.000 pertsonen egoera larriarekin amaitzeko asmoz gure proposamen zehatzak ekartzen ditugu.
Baina gure mozioaren edukia azaldu baino lehen, eta gaia kokatzeko, komeni zaigu daukagun arazoaren oinarrira joatea. Gure mozioan aipatzen dugu epe luzeko langabetuen kopurua  - eta hitz egiten ari gara 100.000 pertsonari buruz - , bi urte baino gehiago lanik gabe daudenak, inolako laguntza ekonomikorik jasotzen ez duen pertsona kopuruari hitz egiten ari gara hain zuzen ere.
En Araba, Bizkaia y Gipuzkoa hoy en día existen 100.000 desempleados y desempleadas que no perciben ninguna prestación del Estado. Por otra parte, de entre los 66.373 ciudadanos y ciudadanas que perciben la RGI, unas 50.000 están en activo. Por lo tanto, ¿de qué están viviendo o mal viviendo, las otras 50.000 personas que se nos quedan fuera del sistema? Esta pregunta también se la hicimos al señor consejero en la interpelación.
Y sobre todo y lo más importante, ¿qué podemos hacer entre todos y todas para que este numeroso grupo de personas abandonen la situación de pobreza severa o de riesgo de exclusión en la que se encuentran?
Zer egin dezakegu behin eta berriz galdetzen diogu geure buruari, azken hilabete honetan ez dugulako ikusi ez proposamenik ez aldaketarik ere.
Honen inguruan Jaurlaritzaren erantzuna ezagutu izan dugu, "ezin dugu dena egin baina errekurtsoek uzten diguten neurrian ahal duguna egiten dugu". Argi dago euskal erakundeetan ez dagoela gustatuko litzaigukeen diru nahikoa etxebizitza, gizarte eta enplegu politiketan inbertitzeko.
El Parlamento nos insta a tomar medidas para fortalecer nuestro sistema de protección social. "Nondik aterako dugu dirua?" Galdetzen zion sailburuak bere buruari.
Beste aldetik Toña sailburua Enplegu Planaren Ebaluaketa Batzordean aurkeztera etorri zenean, adin nahiagoak izan beharko dugula, gehiago egin beharko dugula onartu zuen. Horregatik erabaki genuen aurre hartzea eta gure aburuz bost proposamen zehatzen bitartez egoera latz honi buelta ematen saiatzea.
Por otra parte, antes de ayer mismo analizamos los últimos datos del desempleo, datos que públicamente admitimos que son buenos. Pero de la misma manera también señalamos que hay que tomarlos con cautela y que no podemos caer en la autocomplacencia que tantas veces aquí citamos. Porque no es bueno hacer una lectura sesgada de los datos, entre otras cosas porque no podemos obviar que estamos ante una gran contradicción.
Langabetu kopurua jaitsi da baina horrek ez du esan nahi gehiengoen bizi baldintzak hobetu direnik. Eustaten, EAPN edo Cáritasen iritziz, gaur bertan komunikabideek jasotzen duten bezala, arrakala soziala gero eta handiagoa da. Hilabete askotan zehar salatu dugu pobrezia kronifikatzen ari dela eta ezbairik gabe gero eta zailagoa izango da kronifikazio horretatik pertsonak ateratzea.
Hego Euskal Herrian 200.000 langabetu daude eta 423.000 pertsona pobrezia arriskuan, hor dago kontraesana. Beraz zintzotasunez hitz egin nahi badugu argi dago ez dela momentu egokiena autokonplazentziaz hitz egiteko.
Y ¿cómo es posible que habiendo menos desempleo aumente la brecha social y el número de personas en situación de pobreza no descienda?
Para responder a este pregunta deberíamos pararnos a pensar con detenimiento qué tipo de empleo se está creando, qué tipos de contratos se están tramitando.
Si hablamos de empleos con contratos semanales, si hablamos de salarios miserables que tienen que complementarse con la RGI, si estamos ante programas de empleo juvenil que se basan en becas y contratos temporales; si tenemos en cuenta que el 95 % de los casos los contratos que se llevan a cabo son temporales. Si sabemos con certeza que al menos el 50 % de las personas que durante dos años intentan reinsertarse laboralmente no lo consiguen, ahora entendemos por qué aún descendiendo el número de desempleados y desempleadas, la tesitura de las personas que se encuentran en situación de exclusión social, de pobreza o de pobreza extrema no mejora.
Hori da diagnosia eta hona hemen gure ekimena pasaden martxoan talde batzuk adostu genuen proposamena garatzeko bazterkeria arloan lan egiten ari den eragileekin landuta.
Lehenengoa, eskubide soziala jasotzen ez dituzten hainbat pertsonari sarbidea bermatzeko asmoz, Jaurlaritzak gizarte eragileekin batera 18/2008 Legean jasotzen diren eskubideak gauzatzeko azterketa teknikoa egin dezala eskatzen diogu.
Bigarrena, lege honetan jasotzen diren eskubideak ezagutarazteko eta eurei prestigioa emateko, Jaurlaritzari eskatzen diogu  - berriro ere gizarte eragileekin batera -  kanpaina bat diseinatzea.
Hirugarrena, 18 urtetik gorakoak diren eta langabezian dauden gazteei zabaltzeko eta euren emantzipazioa bultzatze aldera, ibilbide orria diseinatzea eskatzen diogu.
Laugarrena, eskatzen diogu Jaurlaritzari azaroaren 24ko 2001 legean aldaketak egiteko, 6. artikulua aldatzea erroldatzeko epea murrizteko eta 9. artikulua indargabetu dezala.
Eta bosgarrena eta azkenik, RGI laguntza % 10a gehitzea eta PCVren 250 euroko diru muga ken dezala eskatzen diogu.
Cinco propuestas concretas que pretenden desarrollar un acuerdo previo firmado entre varios grupos de esta Cámara con el ánimo de mejorar la situación de miles de vascos y vascas que por diferentes motivos no consiguen salir de la situación penosa e injusta en la que se encuentran...