EGIBAR ARTOLA (EAJ, 2017-04-06):
Nik ere gaia tarteko, eztabaidarako asmo edo gogo handirik ez dut.
Eta positiboki baloratuta eta kalifikatuta gertatzen ari dena, nahiz eta bost urte t'erdi beranduago gauzatuko den, eta erruak eta ardurak tartean daude, eztabaidarako emango luke, kasuan, Alderdi Popularrak edo bere Gobernuak ze paper jokatu duen denbora guzti honetan.
ETAk, hain zuzen ere, alde bakarreko estrategia bat aplikatu zuelako hasiera-hasieratik eta hori nonbait ez zen espero. Baina beno, horrek beste debateetarako hizpide emango digu edo solasaldietarako. Baina nik positiboki baloratuta, berriro ere hemen garaipenaren diskurtsoa sortzen da, ez? Garaipena, garaituak izan behar dira.
Eta Alderdi Popularrak bere diskurtsoa dauka, baina positiboki baloratzen dutenen artean ere  - lehen aipatu dut euskaraz - , también hay quien dice que aunque algunos se empeñen en negarlo, los resistentes han ganado y en definitiva lo de las armas es una simple anécdota porque en definitiva es solo hierro. Y eso lo ha escrito el ex diputado general.
Yo, ante semejante reflexión, alguna respuesta también reflexiva, sin intentar zaherir pues habrá que dar. Por eso yo sí siento la satisfacción de que por fin se materialice la decisión. Una decisión que significa desarmarse, no utilizar las armas. Y las armas utilizadas, aplicadas e incluso con esa motivación política, pretendían no solamente hacer daño, que lo conseguían, sino también condicionar la política. Por lo tanto, hay muchos motivos para mostrar la satisfacción.
Por eso hacía la pregunta de por qué se ha dejado la lucha armada. Dices "no, no sometas eso ahora a debate". No, no, es que el razonamiento es importante para haber llegado a esa conclusión y por qué ahora sí y no hace 10, 15 o 30 años.
Y claro, una respuesta a estos interrogantes podrá dar satisfacción pues no sé si a la ciudadanía en general, a las víctimas o incluso a los presos cuando se toman determinadas decisiones que son estratégicas que conllevan incluso una afección personal, y si la política y la lucha armada son compatibles o incompatibles. ¿Y por qué no lo son?
Nik uste dut hor dagoela gakoa. Eta notizia ona da baina jarri dezagun bere horretan zergatik aipatutako adierazpen horrek hankaz gora jartzen du gure poztasun guztia. Horregatik, aurreko debate batean ere aipatu nuen eta nola oso gustuko dudan Letek esaten zuenez, "nik ez dut amets handirik, ez dut zeru ederrik eskaintzen", berak esaten zuen buruan utopiak eta gainontzekoak eztabaidan zeudenean debatea sortu zela eta jendeak galdetzen ziola "eta beno, baina zuek erradikalak zarete eta utopiaren aldekoak, eta ze pentsatzen duzue?".
Eta berak esaten du bere letren esplikazioan: "Ba nik esan nuen ezetz". Eta gaiari heltzen dio eta esaten du: "Zergatik kale erdian ipuin zoroak kontatu, bizitza merezi zuten gazte ederrak hondatu. Bat-bateko librakuntzaz aspaldi ez du sinisten, nik ez dut amets handirik, ez dut zeru ederrik eskaintzen".
Beno, nik gelditu nahi dut alde positiboarekin. Etorkizuna eraiki behar dugu, giza eskubideak aipatzen ditugu, niretzako klabeak dira, errespetua. Eta gure posizioak izan daitezela benetakoak, ez itxurazkoak. Garai berri bat datorrela eta, nik itxurazko eta azaleko posizio asko ikusten ditut. Gorroto handia dago oraindik gure artean.
Gorrotoa dago gure artean eta benetakotasun horretara iritsi behar baldin bagara, pausoak eman beharko ditugu. Horregatik, bakoitzak bereak: Gu Legebiltzar bezala, Jaurlaritzak bereak eta alderdi politikoak eta euskal gizarteak bereak.
Mila esker.