ARZUAGA GUMUZIO (EH Bildu, 2016-03-10):
Eskerrik asko, legebiltzarburu anderea. Lehendakari, sailburuak, legebiltzarkideak, egun on denoi.
1986ko martxoaren 12an, orain dela ia 30 urte, NATOri buruzko erreferenduma burutu zen espainiar Estatuan eta Euskal Herrian ere. Euskal jendartearen gehiengo batek, gehiengo argiak, % 62ak, NATO ez argi eta garbi esan zuen: % 68 Gipuzkoan, % 64 Bizkaian, % 60 Araban eta % 53 Nafarroan. Emaitza eztabaidaezina beraz.
Ordutik gauzak aldatu egin dira, gu aldatu gara, Euskal Herria aldatu da eta NATO ere aldatu da. Baina ez beti onerako, ez behintzat NATOren kasuan. 30 urte beranduago EH Bilduk erabaki hura balioan jarri nahi du eta NATO ez hura berretsi nahi du ekimen honen bitartez. Horretarako arrazoiak badauzkagu. 10 arrazoi aletuko ditut NATOri ez gaur egun ere berresteko.
Bat. NATOk munduko hainbat herrialdeetan eraso militarra zabaldu du eta gerrak probokatu ditu. Mendebaldeko hainbat potentziek sortu zuten NATO 1949an defentsarako tresna bat bezala. Helburua omen zen Sobietar Batasunaren Varsoviako Itunaren aurrean, eta oro har, Gerra Hotzaren aurrean defentsa militarrean elkarri laguntzea.
Sobietar Batasuna desagertu da, Varsoviako Ituna amaitu da, Gerra Hotza amaituta, NATO etsairik gabe geratu zen, baina disolbatu ordez, etsai berriak bilatu eta bilatzen duena aurkitzen ditu. Horrela, nazioarteko legediari muzin eginez, NATOk hainbat herrialdeetan zabaldu du bere eraso militarra: Jugoslavia, Irak, Afganistan, Libia, Somalia, Palestina, Ukrainia, Siria... Mundu osora zabaltzen du gerra, heriotza eta miseria errefuxiatuen krisiak adierazten digun moduan. Gatazka horien biktimak kontaezinak dira. Iturri batzuen arabera, hirugarren gerra deslokalizatu batean aurkitzen gara jada.
Bi. NATOk interes militar eta geoestrategikoez gain, lehengai eta errekurtso naturalen espoliazioa gauzatzen du. NATOk zeregin zaharra baina baita berriak ere baditu. Ohiko interesei beste helburu berriak gehitu dizkio. Petrolioa, gasa, uranioa, kobre, koltana eta munduko estatu aberatsek behar edo desio dituzten beste edozein lehengai edo errekurtso naturalak espoliatzeko kontrol militarra ezartzen du NATOk.
Tres. La OTAN militariza el planeta, fomenta la industria de guerra, incrementa la escalada armamentista. Esa OTAN belicista, militarista, imperialista, intervencionista, busca continuamente medirse con otros gobiernos, con otras potencias, con otros organismos a su vez belicistas, militaristas, imperialistas, intervencionistas, ya sean estos Rusia, sea China, sea en África, sea en Oriente. Esa OTAN provoca una progresión siempre en ascenso de más recursos para la guerra. Precisa de material militar siempre necesitado de ser renovado, siempre necesitado de ser modernizado, de proveerse en más cantidad y con más capacidad destructiva.
La OTAN multiplica el gasto militar, gasto ilegítimo que estaría mejor empleado en absolutamente cualquier otra causa. Solo con un 17 % del gasto que los gobiernos occidentales dilapidan en la OTAN, se podría erradicar la pobreza en el mundo. Un gasto que en vez de evitar el riesgo de guerra, lo acrecienta.
Cuatro. La OTAN incrementa el uso de armas nucleares y el peligro de guerra nuclear. La OTAN mantiene armamento nuclear en suelo europeo, la doctrina sobre su uso es clara, en caso de peligro seamos los primeros en emplearlo. La amenaza está siempre ahí, de aquella decisión de instalar escudos antimisiles en las fronteras con Rusia, entonces radares en la República Checa y baterías militares en Polonia, ahora se ha pasado más actualmente a alojar sistemas similares en otras bases, como es el caso de la base de Rota en Cádiz. Hay poderosos indicios del empleo de puertos del Estado español en el transporte y almacenamiento de armas nucleares.
Cinco. Europa es rehén de las decisiones de política exterior de los Estados Unidos. La OTAN es el mecanismo para someter a tutela la política exterior europea que no puede decidir libremente cuál es el papel mundial que debe o que quiere cubrir. Supeditada a la OTAN Europa no puede desempeñar con los objetivos señalados en la Carta de las Naciones Unidas, en especial el objetivo de la paz, pero también el de contribuir a las relaciones de amistad entre naciones con respeto al principio de igualdad de derechos y de la libre autodeterminación de los pueblos, o con el objetivo de evitar a las nuevas generaciones el flagelo de la guerra.
España ha mostrado su interés por tener un asiento en ese escenario belicoso, participar en esa escalada de violencia promovida por la OTAN. Sin embargo solo ha conseguido mostrar su más absoluta subordinación con respecto a la política imperialista que se diseña en Washington.
Seis. NATO eta TTIP eskutik datoz, biek kapitalismo basatia eta inperialismoa elikatzen dituzte, NATO eta TTIP txanpon bereko bi aldeak dira, kasu honetan munduko merkatua kontrolatzeko helburuarekin. Berriro ere Estatu Batuetako nahiak, legislazioak edo moduak inposatzen dira, dolarraren inperalismoa Europar Batasunaren interes ekonomikoen gainetik inposatzen da. Berriro ere Europa galtzaile aterako da erabakiak hartzeko ezintasunarekin.
Zazpi. NATO ez da erakunde demokratikoa eta bere gain inolako erabakitzeko ahalmenik ez dugu. Espainiak esan zuen ez zela inplikatuko NATOko estruktura militarretan, egin du. Parte hartzen du guda ekintzetan, parte hartzen du bitartekoak eskainiz eta parte hartzen du baita ere ekonomikoki. Oso harro esaten du Espainiak zazpigarren kontribuientea dela NATOren gastu horretan.
Guk ezin dugu inolaz ere bere erabakietan parte hartu, noski, lehendakariarekin egindako interpelazioan berrestu zidan konstatazio hau, beste batzuk sartu gintuzten NATOn guk eragiteko inolako posibilitaterik, inolako gaitasunik ez daukagula. Lehendakariak azaldu zidan moduan, egin dezakegun nolabait gauza bakarra da mundu zabalean harreman sare zabala erabili, euskal etxeak edo Donostiako Europako Kultura Hiriburua adibidez, gure baloreak hedatzen saiatzeko. Baloreak hedatu ondo dago, baina mantentzen gara NATO barruan kateatuak.
Zortzi. NATOk Euskal Herriko lurraldeetan maniobrak eta presentzia militarra areagotzen ditu, Euskal Herriko lurraldea ere bada OTANen operatiboen eskenatokia. Bardeetako esparru naturalean etengabeko ariketa militarrak egiten dituzte, edo orain hilabete batzuk Trident Juncture 2015 ariketen harira, Santurtziko portuan material belikoa ekarri zuten eta milaka militarrek, milaka ibilgailu militarrak, gure lurraldea zeharkatu zuten. Horrelako jardunbideak iraingarriak suposatzen zaizkie euskal herritar askori, agrabio bat bezala hartzen da, hartzen dugu.
Bederatzi. Gerrarik gabeko mundua eta ejertzitorik gabeko Euskal Herria defendatzen dugulako. Euskal Herrian kontzientzia eragozpenerako mugimendua loratu zen. Ostean, espainiar Ejertzitoaren intsumisioaren mugimendua etorri zen.
Mugimendu antimilitaristak, gerraren kontrako mugimenduak eta baita ere, herrien arteko elkartasunaren aldeko mugimendu indartsuak izan ditugu eta badauzkagu Euskal Herrian. Euskal Herri intsumitu antimilitarista eta solidario hau, NATOn parte hartzearekin guztiz inkonpatiblea da.
Hamar. Euskal Herriak NATOri ez demokratikoki esan ziolako. Hego Euskal Herriko lau herrialdeetan, mobilizazio herritar handia egon zen eta gehiengo batek NATOren kontra bozkatu zuen.
Kontrako bozkek, 828.000, ia bikoiztu zituzten aldekoak, 424.000, oso parte-hartze handia izan zela. Herriaren ebazpen irmoa, ebazpen argia izan zen hura. Euskal Herriak ez zuen nahi NATOren parte izatea.
Herri burujabe baten ekimena izan zen erabaki hura. Hautu burujabea, bai forman eta baita ere fondoan. Pentsatzen dut, herri honetan, barru barrutik errotua egon dela hartutako erabaki hura, gaur arte.
Urteen poderioz, erabaki hark lekua egin du gure baitan. Adinagatik, erreferendum hartan bozkatu ezin genuenongan baita ere. Erabakitzeko ariketa demokratiko izanagatik eta baita ere erabakitakoagatik, edukiagatik, mamiagatik.
Orduan erabaki zena pentsatzen dugu gaurkotasun osoa duela. Ez dugu ahaztu. Erabakitakoa ez onartzeak, oraindik ere gaurkotasun osoa badu. Inposizio hura ere ez dugu ahaztu.
Este pueblo rechazó, repudió a la OTAN. Sin embargo se mantiene encadenado a sus designios, a sus intereses o a sus caprichos. Este pueblo se mantiene encadenado a decisiones que adoptaron otros y de las que no podemos salir.
Es a esto a lo que hoy queremos dar respuesta, es a esto a lo que queremos dar una opinión positiva a aquella decisión que se adoptó en Euskal Herria en contra de la OTAN.
Euskal Herriaren erabakia errespetatzeko ordua delako, gerrarik ez, TTIP ez, NATOrik ez.
Eskerrik asko.