URRUZUNO URRESTI (EH Bildu, 2019-04-04):
Bai, arratsalde on guztioi.
Estarrona jauna kanporatua izan da erabaki arbitrario baten ostean. Adierazpen askatasunaren kontrako erabaki bat eta, halako kasuetan eman ohi den legez, inpartzialtasuna, arbitrarietatea, doble vara de medir, la ley del embudo, esta vez por parte de la presidenta de esta Cámara.
Hitzaurrea goizean izan dugu, eztabaida honen preanbulua goizean izan dugu. Nik baneukan prestatuta hitzartze hau izan behar zena, baina uste dut ez daukala zentzurik adierazpen askatsuenaren inguruko eta zentsuraren inguruko mozio batetaz ari garenean, goizean gertatutakoaz abstraitzea eta goizean gertatutakoa ez komentatzea.
Zer zentzu dauka adierazpen askatasunaren eta zentsuraren kontrako mozio bat zentsura aplikatzen duen Ganbera batean aprobatzeak? Nola eskatuko diogu beste instantzia bati adierazpen askatasuna errespetatzea eta zentsurarik ez erabiltzea, Ganbera honetan justu hori egiten denean?
¿Cómo vamos a instar a una tercera instancia a respetar la libertad de expresión, cuando en esta Cámara está en entredicho, sujeta a decisiones arbitrarias de la presidenta?
Zer zentzu dauka horrek? Zertarako balio du gaur hona ekarriko dugun erdibideko honek edota mozio honek? Beharbada hemendik denbora batera beste mozio bat ekarrik beharko dugu, oraingoan Bakartxo Tejeria andereari zuzenduta.
Bakartxo Tejeria andereak gaur erabaki du gaur hemen egondako hitzartze bat zentsatzea. Jada egin du, irakurri dugu transkripzioa. Zentzuratu du jada dagoeneko. Araudiak jasotzen ez duen aplikazio bat erabili du, zentsuratzea.
Eta hori da hemen gertatu dena. Larria, erabat larria Euskal Herri Bilduren aburuz.
Baina ez gara horretan ere zentratuko gehiegi, nahiz eta berriro diodan ezin gara abstraitu goizean gertatutakoaz mozio hau eztabaidatzeko orduan.
Orain urtebete ekarri genuen interpelazioa. Orain urtebete, eta hau esaten dut norbaitek esango duelako gero urtebete eduki duzue hor. Ez, nik esaten dut: Urtebete.
Baina berdin dio, zeren ari gara adierazpen askatasunaren defentsaz, ari gara zentsuraz eta ari gara ere Estatu espainolaz eta Espainiaz ere. Beraz, horrek egunerokotasuna du, aktualitatea du eta egunerokotasun edo indarrean dagoen gai bat izanik, gaur, bihar eta hurrengoan ere egoki etorriko den eztabaida bat izango da.
Eta zentsuraren kontua ez da zerbait berria, zoritxarrez, herri honetan. Dakizuenez, frankismo garaian antolatzen ziren ekitaldietan, ekitaldi kulturaletan, antolatzen ziren kantaldietan, hitzaldietan, aurretiaz Guardia Zibilaren kuarteletik pasatu beharra zegoen, alegia, kuartel horretako buruari erakutsi egin behar izaten zitzaion gero ekitaldi horretan, kantaldia baldin bazen abestuko ziren kanten letrak erakutsi behar izaten zitzaion, hitzaldia baldin bazen, hitzaldian esango zena erakutsi behar izaten zitzaion, ba beti ere guardia zibil horrek erabaki ahal izateko zer den abestu ahal dena, zer den abestu ezin dena, zer den esan ahal dena eta ezin zena.
Eta Joseba Sarrionandia idazleak bere liburu batean, anekdota bat kontatzen du, ez kantaldia ez hitzaldia, antolatu zuten bertso jaialdi bat, bertso jaialdi bat, eta ohikoa zen legez, Durangoko Guardia Zibilaren kuarteleko sarjentuak eskatzen zion abestuko ziren bertsoen letrak, eta Sarrionandia saiatu zen sarjentuari esplikatzen, bertsoak inprobisatu egiten zirela, beraz, ezin zela aurretiaz esan abestuko ziren bertsoen letrak.
Eta izugarrizko azalpenak eman ostean guardia zibilari, izugarrizko azalpenak eman ostean, eta jada behin uste zutenean, guardia zibilak ulertu zuela zer zen inprobisazioa, esan zion: "A mí no me importa que improvisen, lo que quiero es la letra de la canción, con una semana de antelación, traducción y dos copias".
(Berbotsa)
Hori da guardia zibilak esan ziona. Sarjentuak, Durangoko kuarteleko Guardia Zibilaren sarjentuan nahi zuen, gaur hemen, Bakartxo Tejeriak egin duena egin, alegia, komeni ez zitzaiona moztu...