GALLASTEGUI OYARZÁBAL (PSE-EE, 2014-02-06):
Eskerrik asko, presidente andrea. Arratsalde on berriro ere, jaun-andreok.
Ea, lehen ezin izan dut aipamen bat egin denbora agortu zaidalako, baina aipamen bat egin nahi nioke zuk aipatu duzun gauza bati, Matute jauna, Corcuera Legeari dagokionez.
Zuek ere aitortu ahal izango duzue 1992ko Corcueraren legeak, hain zuzen, eskubideak eta askatasunak bermatu dituela. Eskubideak eta askatasunak bermatu ditu. Zuek ez duzue Konstituzioari lotutako tradiziorik ez kulturarik izan  - espero dezagun hasiko zaretela hartzen - , baina lege horrek ez du arazorik izan. Izan ere, konstituzionaltasun-errekurtso bat jarri zen, eta Konstituzio Auzitegiak 21. artikuluaren bigarren zenbakia, bakarrik jo zuen Konstituzioaren kontrakotzat; drogaren aurkako xedapen batzuei buruzkoa, alegia. Gainerako guztiak indarrean jarraitzen du, eta, gainera, gertatzen den gauza bakarra da duintzen jarraitzen dela, batez ere honelako aurreproiektuekin.
Llanos andreak esan du adierazpen batzuk egin behar ditugula, eta, gure jarrerekin..., erakargarriagoak izan nahi dugula. Uste dut ez duzula ondo aukeratu adjektiboa, baina, nolanahi ere, erakargarria den guztia onartu egiten dizut, onartu egiten dizut. Baina oso ere oso erakargarriak diren esaldi batzuk esango dizkizut. Oso erakargarriak dira, eta, gainera, Ganbera hau guztia ados egongo da, ziurrenik, erakargarriak direla. Eta erakargarriak bakarrik ez, demokratikoak ere badira. Beste adjektibo bat ere badute, baina, agian, gero esango dizut.
"Askatasuna eta segurtasuna ez dira kontzeptu parekagarriak. Askatasuna eta segurtasuna ez daude proportzio berean, ez Konstituzioan, ez estatu demokratiko batean. Inoiz ez. Askatasuna lehentasunezkoa da, eta segurtasuna askatasunarekiko erlazioan dago, bitarteko/helburu erlazioan. Beraz, segurtasun handiagoa ez da lortzen askatasuna mugatuz. Herritarren segurtasun-maila handiagoa ez dugu lortuko herritarren askatasunak mugatuz". Federico Trillo dixit.
Hori... Nola ez dut bada hartuko nik prebentziozko jarrera, aizu! Izan ere, prebentziozko jarrera hartu behar dut, eskizofrenia politikoa oso arriskutsua baita, oso arriskutsua! Eta zuek hori esan bazenuten 1992an, eta, orain, berriz, beste hau esaten baduzue lege-aurreproiektu honekin, kezkatu beharrean nago.
Eta prebentzioak zerikusi handia du aurreproiektua ez gustatzearekin. Ez zaigu gustatzen aurreproiektua, eta, horrenbestez, badakigunez nola funtzionatzen duten gero gauzek, bi aukera bakarrik dauzkagu, bi aukera bakarrik gerta daitezke. Bata da denak okerrera egin dezakeela, eta hori gertatzen da askotan. Alegia, zuek aurreproiektu bat aurkezten duzue, eta, azkenean, aurreproiektua baino askoz ere lege okerragoa ateratzen da, batez ere gehiengo osoa duzuelako, eta lasai asko erabaki ditzakezuelako artikuluak, xedapenak..., baita legearen izenburua ere. Nahi duzuena alda diezaiokezue.
Eta beste aukera bat ere badago, eta hargatik aurkezten edo aldezten ditugu guk honelako ekimenak, ez bakarrik lege honekin, baita tasenarekin...; azken batean, eskubideak mugatu besterik egiten ez duten lege horiekin guztiekin. Eta beste aukera da zuek justuen linboan zokoratzen dituzuela. Irakur ezazu zer gertatuko den abortuaren legearekin; ziurrenik, ez duzue baztertuko, baina legebiltzar-izapidean geratuko da lozorroan ahazten garen arte; eta zer gertatuko den zehazki  - jada adierazi baitu Gallardón ministroak Aragoiko Autonomia Erkidegoko Justiziaren sailburuarekin hitz eginez -  zer gertatuko den Auzitegi eta Epaitegien Mugape eta Antolaketari buruzko Legearekin. Eta horrela, bata bestearen atzetik.
Gainera, esaera zaharren bilduma, askotan esan dizuedanez, oso jakintsua da, eta beti esan izan du "arriskuari aurrez begiak ezarri, kalte handiak ez daitezen etorri". Kalte handiak konpontzea beti izaten da askoz garestiagoa eta mingarriagoa, eta, hortaz, guk nahiago dugu arriskuari aurrez begiak ezarri.
Eta, azkenik, irakurriko dizuet non dagoen eztabaidatzen ari garen gaiaren gakoa, hots, zer den herritarren segurtasuna. Herritarren segurtasuna  - bide batez esanda, termino demokratiko bat da, termino demokratiko bat da, baina, lehen, segurtasun publikoa esaten zitzaion - , herritarren segurtasuna da, zehazki, indarkeriarik eta delitu-ekintzarik eza, herritarrek beren askatasunak erabili ahal izan ditzaten. Eta delitu-ekintzak jurisdikzioaren eraginpean bakarrik daude (kasu honetan, zigor-jurisdikzioaren eraginpean), eta honek delituaren mugak gainditzen ditu, hala, zehapen administratibo batekin, zigorrak askoz ere handiagoak izan daitezen, herritarren erantzukizuna askoz handiagoa izan dadin, eta herritarrek kexatzeko duten ahalmenaren kalteak askoz handiagoak izan daitezen.
Adierazpen bat aurkitu dut, halaber, esaten duena zer den zehazki herritarren segurtasuna eta zer balio konstituzional edo maila izan dezakeen herritarren segurtasunak, ez bakarrik kontzeptu juridikoei dagokienez, baita kontzeptu politikoei eta kontzeptu erabat demokratikoei dagokienez ere, eta hauxe da: "Herritarren segurtasunak ez du berez balio konstituzionalik; Konstituzioan jasotako pertsonaren eskubide eta askatasunen erabilera aske eta baketsuaren emaitza delako eta izan behar duelako du balio hori. Demokrazian herritarren bizitzaren muina den eskubide- eta askatasun-sistema baztertuz eta haren gainetik herritarren segurtasunari bizitza propioa emateko saiakera guztiek beti ekarri dute eskubide eta askatasun horiek ahultzea eta zalantzan jartzea.
"Segurtasuna askatasunari gailentzen zaionean, balio ez, baizik eta historiaren funts bihurtzen den segurtasunaren gailentasun horrek pertsonaren eskubideak eta askatasunak deuseztatzea eta haiek erabili nahi dituztenak pertsegitzea ekartzen du"...