ARRIZABALAGA OLAIZOLA (EAJ, 2014-05-08):
Eskerrik asko presidente andrea. Arratsalde on lehendakari, arratsalde on guztiok.
Tapia sailburuaren hitz batzuk aitzakiatzat hartuz, Euskal Herria Bilduk Europako hauteskunde kanpainaren hasiera ordu batzuk aurreratu du eta hala aitortu du Matute jaunak.
Sailburuak, Estatu Batuak eta Europako Batasunaren arteko balizko itunak euskal enpresentzat izango duen, edo aprobatu balitz izango lukeen garrantzia aipatu zuen.
Berez, ezker alternatiboko eragile politiko guztiak itunaren kontrako kanpaina egiten ari dira, ari zarete, Euskadin ez ezik, ikusten denez, baita hemendik kanpo ere.
Eta ezker alternatiboko alderdi politiko hauek eta beraien inguruan mugitzen diren eragile eta erakunde sozialek –asko izaten direla edo behintzat itxura hori proiektatzen dutela– bazter guztietan argumentu berdintsuak erabiltzen ari dira itunaren kontra jotzeko.
Matute jaunak berak interpelazioan azaldu zituen batzuk, gaur beste batzuk, lehenengoan agerraldian ikusi izan genituen eta oro har edozein web orritan ere eskura daitezke.
Zerrenda azkar bat egiteagatik, aipatu duzu ituna ezkutuan gauzatzen ari dela, lobbyekin bakarrik eta hauen interesen menpe, itunak izaera geoestrategikoa duela, aurrikuspenak baikorregiak direla, hainbat sektorerentzat kaltegarria izango dela, eskubide laboralen galera erakarriko lukeela, gizarte eskubideak murriztuko dituela, prekauzio printzipioa ezabatu, janari transgenikoa gutako edozeinen sukalderaino sartu, frakingak askatasun osoa izango duela, korporazioak auzitegi arbitralen bitartez estatuak demandatu ahal izango dituztela ikaragarrizko kalte-ordainak exigituz.
Eta denak baitan hartzen dituen bat. Lehengo batean uste dut zuk esan zenuela, itun hau abian jartzen duten indar politikoek krisitik irteteko krisia bera sortu duen eredu barruan aurkitu nahi dutela irtenbidea. Hau da, kapitalismoaren baitan.
Beno, aitzaki hauek eta beste asko, zer nola esan, XIV.mendean Europa jo zuen izurrite beltza Asiatik etorritako arratoien arkakusoak ekarri zuten bezalaxe, XXI.mendeko izurrite beltza itun transatlantikoaren eskutik etorriko zaigula esaten zabiltzatelako.
Gero egia esan, gauza guzti hauek, izugarrikeri guzti hauek, ondotxo erlatibizatuak geratzen dira joan den asteleheneko agerraldian ikusi genuen bezala.
Alde batetik, muga-zergak dezente jaitsita daudelako aspalditik Europa eta Amerikaren artean, zzken hamarkadetan Europak antzeko itunak dozenaka sinatu izan dituelako mundu osoko beste hainbeste nazioekin inor gutxi asaldatu delarik.
UPVko irakasleek beraiek aitortu zuten bezala, Estatu Batuen eta Europaren arteko negoziaketan, hainbat arlotan ezin delako esan Europa ahulagoa denik Estatu Batuta bera baino.
Estatu ezberdinen korporazioen erreklamazioak auzitegi arbitralen bitartez aspaldidanik ematen ari direlako eta abar, alegia, ez delako zuk aipatu duzun regularizazio-desregularizazio hori oraintxe asmatuta hasiko den gauza bat baldin eta itun hau sinatzen bada, baizik eta aspaldidanik funtzionatzen duten eta mundu mailako merkataritza arautzen duten kontu bat badelako.
Alegia, itunaren inguruko diskurtso erabat katastrofista egiten ari zarete. Iritzi publikoaren aurrean EH Bildu beste eredu politiko eta ekonomikoaren defendatzaile modura agertzeko. Betikoa.
Al final os cobijáis en la simpleza del discurso guay, dando por hecho que los últimos capaces de denunciar las disfunciones del sistema sois vosotros y haciéndolo sin ninguna dificultad dialéctica.
Pues que ponme en cualquier discurso un par de troicas, media docena de neoliberales, un par de cucharadas de intereses ocultos de las corporaciones o trasnacionales, nómbrame al FMI, a Merkel, a las injusticias en genérico que evidentemente existen porque hasta la fecha en la historia de la humanidad, nunca se ha podido encontrar lamentablemente la vacuna contra la injusticia y listo, ya está hecho el discurso. Y si encima el discurso pasa por los Estados Unidos de América, pues os que bordado.
Erraza da ereduen konfrontazioaren diskurtsopean babestea. Hain erraza ez dena zera da, beste eredu hori paperetatik, mitinetatik, prentsaurrekoetatik harago gauzatzea.
Eta badakit hau ilustratzeko adibide errazera jo behar dudala berriz ere, baina zer nahi duzu esatea? Ni gipuzkoarra naiz, Gipuzkoan bizi naiz, Gipuzkoan zure eredu alternatiboa baliozko horrek agintzen du eta, egia esan, ni neuk ez dut somatzen inon eredu alternatibo horren baitan edo eremuan bizi naizenik.
Azkenean PPk eta PSOEk troikaren aginduz gauzatutako arratsalde batetan gauzatutako Konstituzio aldaketa hartara ederki moldatzen ditu Bilduk bere aurrekontuak, Gipuzkoan eredu neoliberal troikazalearen defizit mugak zintzo-zintzo betez, urteak joan eta urtea etorri.
Edozein modutara, galdera bat. Europakoa ez bada zuen eredua, zein da munduan zuen gizarte eta politika idealera hurbiltzen den nazio hori? Jasaten ari garen zailtasun guztiekin bada ere, gure bizi-kalitate orokorraren azpitik eta ondotxo azpitik egon daitekeen besteren bat?
Aitortzen dut gu ez gabiltzala beste eredu horren bila denbora alferrik galtzen. Ez dut uste eredu perfekturik badenik, ezta urrutitik ere. Gurea perfekziotik urrun dabil, aitortzen dugu, baina joko eremua ez perfektua izanik gizartearen aurrerabiderako formulak topatzea da jokoa.
Aurrerapen bidea ez da ordeka eroso eta zabal bat. Gehienetan aurrerapenerako bidea aldapa estua izaten da eta deskuidatuz gero aurrera egin beharrean atzera jotzeko joera ere hartzen duena, azken urteetan ikusten ari garen bezala, baina jokalari onak, hala ere, gizarte osoarekin aurrera jotzeko bidea asmatzen du. Hori da gure eredua: gizarte osoarekin batera aurrerabidea lantzea.
Eta eredu horretan, Tapia sailburuak esan zuen bezala, itun hau beste tresna bat izan daiteke. Itunak, edozein baldintza aldaketekin gertatzen den modura, hain aproposak izan ez daitezkeen ondorioak ekar ditzakeela? Ba litekeena. Ia beti gertatzen baita, zoritxarrez, zerbait norbaitentzat kaltegarria izatea.
Kontua da orokorrean, bataz bestean, gehienentzat onuragarria izango ote den eta Europako eragile politiko eta ekonomiko gehienak bezala, gu ere ituna positiboa izango delakoan gaude, baldin eta negoziaketak gauzatu eta gero onartzen bada, eta baldin eta, negoziaketa horiek itxuran eta behar bezala gauzatzen badira eta guk behintzat daukagun indarrarekin, gure txikitasunean horretan saiatuko gera.
Geopolitika mailan gainera, posizio zentrala ematen digu guri. Ekonomiaren ikuspegitik ez ezezik, nazioarteratze eragiketa erraztuz baita nazio ikuspegitik ere, zeren ez da berdina munduko merkatu handiena justu gu gauden lekuaren antipodetan gauzatu edo geu erdigunean dauzkan merkatua izatea munduko handiena.
Gainera, ezin dugu ahaztu Txinarekin gertatzen ari dena. Aste honetan bertan ikusi dugunez, Txinak aurre harrapatu dio, gaina hartu dio...
...gainera ezin dugu ahaztu Txinarekin gertatzen ari dena. Aste honetan bertan ikusi dugunez, Txinak aurre harrapatu dio, gaina hartu dio Estatu Batuak beraiei.
Eta baten batek aipatu duen bezala, lan baldintzak, gizarte politika baldintzak eta mota guztietako baldintzak gurea baino askoz okerragoak direla inork ezin ukatu. Eta beraz, Txinaren merkataritza potentzia neurri batean baldintzatuko duen beste kontrapisu bat ezartzea komenigarria dela badirudi edo guk behintzat horrela ikusten dugu. Zer dauka horrek kaltegarri?
Porque no es fácil entender que haya entre nosotros quien considere que un pacto que nos puede colocar en el centro geográfico de un mercado que pretende neutralizar el polo económico que representa China sea intrínsecamente y por ello mismo malo, sólo por tener carácter geoestratégico.
En resumen, que estáis haciendo campaña, la campaña europea del otro modelo, una campaña que colocareis con facilidad en determinados ámbitos sólo con mencionar determinar palabras.
Con que digáis Monsanto, con que digáis fracking y con que digáis transgénico, ya tenéis tres cuartas partes del trabajo hecho. A eso se le llama populismo y no es más que la frivolización de la política. O sea, diría yo, esta mañana se ha mencionado en algún otro debate, pues un ejercicio neto de maniqueísmo.
Que sepamos –y creo que lo dijo la consejera en su interpelación–, sólo podemos hacer verdaderas políticas de reparto de riqueza y de justicia social si tenemos recursos. Y no digo si tenemos riqueza porque parece que la palabra riqueza está anatomizada en determinados ámbitos. Muy bien, sólo podemos repartir riqueza si tenemos recursos y, mientras no descubramos alguna vaguada pozos de petróleo, nuestra única fuente de recursos sigue siendo las empresas, sean transnacionales, sean lo que sean, las empresas donde trabaja la gente; ésas que dan trabajo y que deben de empezar a dar más trabajo que el que dan a día de hoy.
Y esas empresas sí o sí tienen que jugar en el mundo globalizado les guste o no. Y para eso tienen que competir porque es va de suyo y para eso sin duda tienen que vender.
Y el pacto de libre comercio no es para nosotros evidentemente el modelo, no lo es. Pero sí puede ser si se hace bien y entendemos que Europa debe de tener gente capacitada para defender sus propios intereses generales. No es el modelo, sí puede ser un instrumento. Seguro que tendrá sus claroscuros. Pero así y todo, esperamos que si esa prueba resulte positivo, sin exageraciones pero positivo.
Con lo cual, podremos seguir empujando en el camino de la mejora de la calidad de vida de la gente y no de las corporaciones, no de las transnacionales, no de los lobbies y de todos estos, sino de la gente en general.