ARRIZABALAGA OLAIZOLA (EAJ, 2013-03-14):
Eguerdi on guztioi.
Gaur Maneiro jaunak hona ekarri digun eztabaida honek eta orain artean nire aurretik parte hartu duten bozeramaleen posizionamenduek argi uzten dute, kanpo ordezkaritzatik harago eta kanpo ordezkaritza horiek egunerokotasunean daukaten lanetik harago, gai honen inguruan badagoela transfondo bat eta azken finean horrek, atzean dagoen horrek baldintzatzen duela erabat debatean, gutxienez Maneiro berak daukan jarrera eta baita Alderdi Popularrak ere. Ezingo dugu esan Gorka Maneiro, UPyDko legebiltzarkidea tematia ez denik ez gai honetan bakarrik, baina bereziki gustatzen zaio berak enbaxada hotz egiten dituen horiek.
Atzo hemerotekan halako begirada xume bat, txiki bat ematen ibili nintzen eta gaia errekurrentea dela esan behar, 2008an jada bere blogean idazten zuen: "En el año 1999 el Gobierno Vasco contaba con una única delegación. 10 años después, su obsesión por situar al País Vasco en el mundo como estado independiente...
En el año 99 el Gobierno Vasco contaba con una única delegación diez años después. Su obsesión por situar al País Vasco en el mundo como Estado independiente se ha traducido en una red de ocho embajadas.
2010ean UPyD pide reducir embajadas vascas, 2012an Maneiro pide el cierre de las embajadas vascas. La representación vasca en el exterior está perfectamente cubierta por las embajadas de España y la función de expansión e internacionalización de las empresas vascas lo está por la red de oficinas de la SPRI, alegia, gaur bertan hemen hizpide dugun mozio berdin-berdina.
2012ko uztailean UPyD exige a López que cierre las embajadas creadas por los nacionalistas. Gaur ere esan du "el miedo reverencial hacia el nacionalismo vasco del lehendakari López".
Gaur berriz ere gaia ekarri digu aurrekoan esan zuen bezala baina ez da gaia behin bakarrik aurkeztu dugula, baizik eta Ganbara honetan epe oso laburrean bitan aurkeztu du ekimen berdina: Bat ez legezko proposamen bezala eta bestea, gaur tratatzen dugun mozio hau bezala.
Galdetuko nuke hau ez ote den bikoizkeria. Bikoizkeria hitza ekarri dudala nahi nuke baita aprobetxatu, akordarazteko edo aklaratzeko, Jaurlaritzak kanpo ordezkaritzak dituen lekuetan ez dela bikoizkeriarik SPRIko zerbitzuak ordezkaritza horietan txertatzen direlako.
Bikoizkeria bakarra dagoela momentu honetan Estatu Batuetan, Ameriketan, ematen dena. Baina hori ere orain dela gutxi, idazkari nagusiak azaldu zuen bezala, konponduko da epe labur batean.
Bikoizkeria da 2012ko uztailean, oker ez banago, tratatu zen ekimen berdina berriz ere Ganbara honetan tratatzea baina argi geratu da UPyDko ordezkariak ez duela berehala etsitzen bere saiakeretan.
Eta Alderdi Popularrak ere akaso, Barrio jaunak aipatu duen bezala, Bruselako egoitza salbatzen duelarik beste gainontzeko guztian erabat bat dator UPyDkoaren diskurtsoarekin. Eta ez da berria Ibarretxe lehendakari zenean makina bat gauza entzun eta irakurri genituen. Eta harrezkeroztik ere bai Basagoitik, orduan lehendakari egin berria zen Lópezekin izandako bilera batetan eskatu omen zion que dé cerrojazo a la propaganda de Ibarretxe, eliminando las sociedades chiringuito y cerrando las embajadas para acabar con la paranoia de que éste es un país independiente.
Orain momentu honetan krisi egoera batetan bizi gara, egoera ekonomiko latza, nahiko tristea. Eta nire galdera da, eta desberdina balitz egoera ekonomikoa ez ote geundeke antzeko debatetan? Seguru baietz. Aitzakiatzat erabili daiteke krisia, aitzakiatzat erabili daitezke balizko milioi batzuk. Baina azken finean, hemen lehen hasieran esan dudan bezala, ondoan dagoena beste kontu bat da.
Eta hemerotekari begiratu ez ezik, atzo kuriosidadez UPyDk azkenengo kongresurako hauteskundeetarako aurkeztu duen programari begirada bat ematen jardun nuen ere. Eta egia da hainbat ekimen interesante dituela. Adibidez, 10. Puntua, supresión de la Disposición Transitoria Cuarta que afecta a Navarra; 11.a, supresión de la Disposición Adicional Primera que consagra los derechos históricos de los territorios forales; 19.a, las lenguas no tienen derechos políticos y por ello se suprimirá el artículo 3.3 de la Constitución Española, artículo peligrosísimo para cualquiera que haya leído la Constitución Española y que habla de la riqueza de las distintas modalidades lingüísticas de España.
El punto 53 del programa de UPyD habla de la supresión del Concierto Económico Vasco y Navarro y de la consecuente eliminación del cupo y de la aportación; el punto 8 de ese programa habla de la representación internacional, expresamente dice que debe ser competencia exclusiva e intransferible del Gobierno de España, lo cual evidentemente es muy coherente con todo el planteamiento que una y otra vez viene haciendo el representante de UPyD en esta Cámara con respecto a los que él llama las embajadas vascas.
Y, en el punto 38 –esto ya me llamó la atención– es muy importante porque dice "UPyD aboga por la supresión de las oficinas comerciales autonómicas en el exterior", cosa que visto el planteamiento del texto de la moción que nos presenta resulta bastante contradictorio, ya que viene a decir el señor Maneiro que no hacen falta las delegaciones vascas en el exterior porque su función está perfectamente cubierta por un lado, por las embajadas españolas y por otro lado, por esas oficinas de la SPRI que han llevado adelante más de 500 proyectos, según sus propias palabras.
Pero visto el programa electoral de UPyD, no me extrañaría que si este empeño con lo que llama embajadas no sale adelante, de aquí en adelante se entretenga presentándonos una y otra vez mociones o proposiciones no de ley para supresión de las oficinas del SPRI.
En cualquier caso, Marian Elorzak, kanpo harremanetarako idazkari nagusiak, orain egun gutxi azaldu zuen modura, nahitaezkoa da euskal sektore anitzeko interesak atzerrian defendatzea. Beti izan da beharrezkoa eta gauden egoera honetan, berriz, bi aldiz da beharrezkoa: Hazkundearen bidera itzultzeko gure herria nazioartera hedatzera.
Gu benetan hori horrela dela sinestuta gaude. Nazioartean leku bat lortu beharra daukagula sinestuta gaude. Euskadik aitortza behar duela mundu zabalean pentsatzen dugu eta gainera ez horrela nahi dugulako bakarrik, bizitzeko eta aurrera egiteko beharrezko egiten zaigulako baizik.
"Marca país" da azken boladan oso modan dabilen kontzeptu bat. Eta hain ohikoa orain artean izan ez dena ikusten ari gara azken egun hauetan. Eta da nola normalean dezente diskretuak izaten diren enpresari eta eragile ekonomiko bat baino gehiago ari diren agertzen komunikabideetan, nolabait España markak, beraien jarduera ekonomikoa garatzeko inplikatzen dien eragozpena salatuz edo aitortuz edo aipatuz.
Hau da, orain arte gure ekonomiak beste batzuk baino hobeto agoantatu izan badu, neurri handi batean izan da euskal enpresa askok nazioarterako izan duten gaitasunarengatik. Baina ariketa horretan, España markaren azpian edo identifikatuak izateak eragozpena besterik ez omen die ekartzen gaur egun bizi den egoera dela eta. Kontratuak ixteko edo finantziazioa lortzeko.
Beraz, guretzako erabateko lehentasuna da –eta horretarako ordezkaritzak ezinbestekoak ditugu– geure marka propioa eratzea. Nekez lortuko genuke pentsatzen dugu horrelakorik Espainiako enbaxadaren itzalpean aurkeztuko bagina. Eta egingo bagenu ere, Espainiako enbaxada batek bi enpresa lehiakor ari diren bi enpresen artean zeinen aldeago egingo ote luke, Madrileko enpresa baten alde edo demagun Arrasateko enpresa baten alde?
Maneiro jauna, eta kontua da eta honekin bukatzen dut, zuk aipatu duzu nola lehendakariak, Urkullu lehendakariak, esan zizun herri bezala dugun helburu bat dela nazioarteratzea eta nazioarte horretan, geure marka eta gure izaera propioa lortzea, eta hala da. Eta beste gauza bat ere esan zizun nik orain esaten dizutena. Nahiko luke berak, nahiko nuke neuk eta makina batek nahiko genuke zuk enbaxadatzat dauzkazun horiek benetan enbaxada balira.
Eta poztuko nintzateke Carmelo Barriok esan duena hala gertatuko balitz: La cosa esta les salga en contra.
Eskerrik asko.