PINEDO BUSTAMANTE (EH Bildu, 2014-05-29):
Egun on, egun on guztioi.
Gaurko honetan Legebiltzarrera ekarri dugun gaia, urgentziaz ekarri dugu, opor fiskalen inguruan maiatzaren 13an emandako epaia oso larria delako. Eta gure ustez Legebiltzar honen erantzuna behar duelako epai honek.
Larria da 30 milioi eurotako isuna ezartzen duelako. Herritar guztion artean ordaindu behar izango duguna. Eta larria da 20 urtetan zenbait arduradun politiko eta enpresarialek izandako jokaera arduragabea behingoz agerian uzten duelako.
Zeren eta nahiz eta azken egun hauetan denetarik entzun dugun, hau da isunaren benetako arrazoia: Boterean izandakoen arduragabekeria eta larderia. Hau da, kudeaketa kaskarra. Urteetan euren harrokeria azalduz, bakar batzuen alde eginez eta interes orokorra alde batera utziz.
Hau gaur, argi eta garbi esan behar dugu. Eta herritarrei inolako nahaste borrasterik azaldu behar zaie. Hori delako benetan jakin nahi dutena. Zer gertatu den, zergatik gertatu den eta jakina, nor da guzti honen arduraduna.
Ante la multa de 30 millones de euros impuesta por el Tribunal de Justicia de la Unión Europea, a la que vamos a tener que hacer frente desde las instituciones vascas, es decir, la vamos a pagar entre todos y todas, no valen evasivas ni justificaciones baldías. Y por supuesto, no valen los infantilismos, los castillos en el aire, el recurso fácil al sentimentalismo o a los tan manidos comodines temáticos. Que en este país parece que valen para un rato y un descosido. La gente quiere saber el porqué de esta multa, qué ha pasado y quiénes son los responsables.
El Partido Nacionalista Vasco principalmente, debe aclarar por qué desolló el mandato de la Unión Europea para beneficiar a unos pocos. La gente quiere escuchar a los responsables, de que entre todos y todas tengamos que pagar una multa de 30 millones de euros, reconociendo sus actos y decisiones. Y lo que no quiere es oír al lehendakari hablando de almas. O al Diputado Foral de Bizkaia haciendo cuentas tramposas del saldo final de las vacaciones fiscales. En definitiva, echando balones fuera todos los días.
Lo que no podemos permitir es que por la desidia de algunos, ahora en plena crisis económica, ahora que la ciudadanía lleva ya demasiado tiempo soportando recortes, ahora, justo ahora, tengamos que pagar 30 millones de euros de multa. Y encima parezca que es que aquí no ha pasado nada.
Gaia oso erraza da. Opor fiskalen inguruko auzi honetan izan diren arduradunek aurrera pausu bat eman behar dute ausardiaz eta euren ekintzen ondorioak onartu. Garaia da.
20 urtetan arduragabekeri osoz gai hau kudeatzen egon direnak, bere momentuan domina guztiak jaso nahi zituztenak, orain euren jardueraren erantzukizuna jasan dezaten.
20 urte pasa dira jada opor fiskalen auzi honekin. Erraz esaten da baina badira urteak, niretzat gutxienez asko. Eta egokia da urte guzti hauen istorio labur bat egitea.
1994 eta 97 urteen bitartean, Ardanza lehendakariak bultzatuta, Erkidegoko hiru foru aldundiek, PNVren eskutan, zenbait enpresarien onurarako sozietateen gaineko zergetan, hainbat txikipen eta kreditu fiskal ezarri zituzten.
Europako Komisioak neurri honen berri izan zuenean 2001ean, eta ez aldundiek esana jakina, laguntza erregimen bat zirela aldarrikatu zuen. Legez kanpokoak zirela esan zuen. Merkatu batuarekin bat ez zetozela eta beraz, laguntza erregimen hori bertan behera geratu behar zela eta jada emandako laguntza guztiak berreskuratu behar zirela inolako atzerapenik gabe.
Baina 2001ean Komisioari ez zitzaion inolako kasurik egin, jaramonik ez. Aldundiek ez zuten Europako Komisioaren erabakia betetzeko neurririk hartu, bat ere.
Hau horrela izanik, bi urtetan inolako emaitza positiborik lortu gabe, azkenean Komisioa 2013an auzitegira joan zen. Horrela 2006an bost urteetan aldundiek Komisioaren erabakiei muzin egin ostean Europar Batasuneko Auzitegiak aitortu zuen Komisioari ez zitzaiola kasurik egin, dirulaguntzarik ez zela berreskuratu eta guzti hori betebeharrekoa zela.
Momentu hartan, hau da 2006an, agertu zen gaur ordaindu behar dugun isunaren lehen mehatxua mahai gainean. Gerora, hainbat urteetan bueltaka egon ondoren gaia konpondu ezean, Komisioa berriz ere auzitegira joan zen 2011n eta oraingoan bai, isuna eskatu zuen: 64 milioi euro baino gehiago.
Azkenean aurten  - denok dakigun moduan -  2014ean epaia argira eman da eta jakina, isuna jarri egin dute arrazoi nagusi batengatik: kasurik ez egiteagatik. Isuna dago sententzia bat ez betetzeagatik eta laguntza ilegalen berreskurapena atzeratzeagatik. Horregatik daukagu isuna.
Hortaz, ardura politikoak daude horretan eta ardura horiek eskatu behar ditugu.
Y ésa, ésa es la razón de la multa impuesta por el Tribunal de Justicia de la Unión Europea. Las diputaciones forales gobernadas por el Partido Nacionalista Vasco y alentadas por la patronal iniciaron en el año 2001 una táctica de dilación, una táctica de huída hacia adelante llegando a tomar el pelo a las autoridades europeas  - como estas mismas han llegado a reconocer - , con el envío de documentación inservible, de camiones llenos de documentos desordenados en el caso de la Diputación de Bizkaia.
En un alarde de irresponsabilidad que no se puede justificar bajo ningún concepto, porque se pongan como se pongan, al final lo que han hecho es jugar con el dinero de todos y todas para beneficiar a unos pocos.
Una vez más han puesto los intereses de unos pocos  - que casualidades de la vida siempre son los mismos, los que más tienen -  por encima del interés general. Lo pueden vestir como quieran, pueden utilizar todo tipo de palabrería para envolverlo, pero la realidad es esa.
Isuna berez larria da oso, baina larria da ere batzuen arduragabekeriagatik enpresek bere momentuan, Komisioak eskatu zuenean edo are gehiago, Auzitegiak lehenengo aldiz 2006an eskatu zuenean  - hau da, oparotasun aldian - , erraztasun handiagoz dirua itzuli beharrean, krisian murgilduak kreditu zailtasun handiak izan dituztenean egin behar izatea.
Enpresa askok ahalegin handiak egin behar izan dituzte laguntzak itzultzeko. Itxierak ere egon dira eta guzti hau zentzugabeko geroratze taktika batengatik. Beraz, mesede eskasa egin die kontu hau enpresei.
Isuna esan bezala ordaindu behar da, eta gure ustez hau ez da lurraldekerietan jausteko momentua nahiz eta batzuek edozein aitzakia erabili lurraldeen arteko lehia pizteko.
Herri moduan erantzun beharko dugu: elkartasunez eta oreka mantenduz. Hau da isuna ordaintzeko gure proposamenaren oinarria. Jaurlaritzak % 70a ordain dezan eta foru aldundiek gainontzeko % 30a.
Jakina da opor fiskalak oinarri dituen zerga-sistema ez datorrela bat Euskal Herria Bilduren ikuspuntu ekonomikoarekin. Modu honetako neurriek ez dutela bat egiten gure zerga politikarako ereduarekin. Are gehiago, modu honetako neurriek gure ekonomia hirugarren mailako ligara eramaten dutelako.
Soldata murrizketak, lan baldintzak okertzea, enpresen eta kapitalaren gaineko zergak txikitzea edo desagerraraztea ez dira ekonomia garatu eta berriztatzaile bat suspertzeko hartu...
...Gaineko Zergak txikitzea edo desagerraraztea ez dira ekonomia garatu eta berriztatzaile bat suspertzeko hartu beharreko neurriak.
Gure ekonomia lehen mailako ekonomien parean jarri nahi badugu era honetako neurriak ez dira bidea, ezta pentsatu ere. Horregatik, guk benetako irabazietan oinarritzen den eta iruzur zein elusio fiskala taxuz helarazten duen sozietateen mozkinen gaineko zerga aldarrikatzen dugu, horretarako Gipuzkoako Foru Aldundiak horren inguruan aurkezturiko proposamen zehatza oinarritzat hartuz.
Eta isunera bueltatuz, hori delako gaur garrantzitsuena, horrelakorik berriz ere ez gertatzeko, gauzak behar bezala egiteko eta segurtasun juridikoa bermatze aldera, hiru herrialdetan onartu berria den Sozietateen Zergaren Araudia Europara igortzeko konpromisoa hartzea proposatzen dugu, Europako araudiarekin arazorik ez dela egongo ziurtatzeko gerora.
El tema de la multa de los 30 millones de euros impuesta por la falta absoluta de medidas para dar cumplimiento a la sentencia del 2006 tiene suficiente entidad, tanto económica como política, como para que hoy aquí, como ya he dicho al principio, el foco se ponga en la responsabilidad de quien decidió instaurar unas ayudas manifiestamente ilegales y, lo que es aún más grave, hizo caso omiso a los requerimientos de Europa, sin tener en cuenta el interés general de la sociedad.
Señoras y señores, no es tiempo de excusas. Es tiempo de responsabilidad.