UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-05-03):
Presidente andrea, sailburua, legebiltzarkideok, egun on guztioi.
Beno, gaurko eztabaidan, Hezkuntza sailburua faltan botatzen dut, horrelako gai garrantzitsu baten inguruan. Faltan botatzen dut.
Faltan botatzen dut, heziketako laguntzaileen kolektiboaz ari garelako gaur, beste kolektibo ahaztu bat. Ez dakit dakigun zeintzutaz ari garen hitz egiten.
Kolektibo horretan sartzen dira, seinu hezkuntzako interpreteak, fisioterapeutak, terapeuta okupazionalak, transkriptoreak, gizarte laguntzaileak eta hezkuntza laguntzako espezialistak.
Pertsona inportanteak, profesional inportanteak, askotan, ahotan erabiltzen dugun aniztasun horri erantzuteko, ikasleei arreta pertsonalizatu hori emateko baina ahaztu egiten ditugu beste behin.
Guztiok, hemen gauden guztiok esaten dugu hezkuntza inportantea dela, hezkuntza gure gizarteko zutabe nagusietakoa dela, baina askotan, zoritxarrez, hitzetan geratzen da eta gero egunerokoan praktikan ez da horrelakorik ikusten.
Eta kolektibo honekin hori gertatzen da. kolektibo hau beste ahaztu handienetariko bat da. kolektibo honetan, beno, egia da, gaur hemen bi eztabaida daudela.
Bata da, Juana De Bengoechea andreak ekarri zuen eztabaida diru publikoz finantzatutako sarean espezialista hauekin eta profesional hauekin dagoen egoera konpontzeko ekarri zuen proposamena.
Eta beste bat da ere, sare publikoan zer geratzen den.
Eta bietan egoera antzekoa da, diru publikoarekin finantzatutako, baina inolako jarraipenik gabe, inolako arretarik gabe eta urteetan utzikeria egon dena.
Garaiak aldatu dira, beharrak aldatu dira baina jarraitzen dugu iraganeko gizarte bati erantzuten aniztasun bati erantzuten, inolako aldaketa eta egokitzapen barik.
Sare publikoko hitzarmena, hitzarmena, indarrean dagoena, 2004koa da. Begiratu zenbat urte pasatu diren. 2004koa da.
Egon zen saiakera bat 2011ean, aurre akordio bat sinatu zen, baina bi hilabetetara, Gobernuak esan zuen, "ezin dut bete" eta bertan behera utzi zuen akordioa, aurre akordioa.
Eta ordutik, daukagu hitzarmena berritu gabe.
Beste kontu bat da, diru publikoz finantzatutako sarean zer gertatzen den, gaur De Bengoechea andreak hizpide eta eztabaidagai jarri nahi zuena baina gero ez dakit gertatu den, sinatu duzun erdibidekoan, gai hori desagertzen da, desagertzen da.
Orduan, ez dakit gaur benetan zein zen zure asmoa.
Eta gure ustetan, benetan ikasleen behar bereziei erantzun egokia eman nahi baldin badiegu, kolektibo hauei irtenbidea, konponbide bat eman nahi baldin badiegu, beraien lana behar den bezala garatu dezaten, ba diru publikoaren finantzatzen den orori, arreta eskaini behar diogu.
Arreta eskaini behar diogu eta batez ere, erantzunak eman behar dizkiegu. Gaur egun ematen ez diren erantzunak.
Orduan, zer gertatzen da? Beno, sare publikoan, gutxienez, apirilak 13an sindikatuak, akordio partzial bat oinarri bat, abiapuntu bat sinatu zuten, hemendik aurrera, 2004ko Konbenioa berritzeko helburuarekin. Bai? Helburu horrekin.
Baina oraindik ez da inolako negoziaziorik eman, bakarrik daukagu abiapuntu bat, oinarri bat, gai inportanteekin, orain arte ere ukatu egin zaizkien gaiekin, abiapuntu ona da negoziaziorako, eta ea benetan lortzen dugun, 2004tik berritu gabe dagoen Hitzarmen hori berritzea.
Kolektibo honen funtzioak eguneratzeko, eta behar duten baldintzak eskaintzeko, beraien egunerokotasunean artatu behar duten aniztasun hori...
...eguneratzeko eta behar duten baldintzak eskaintzeko beraien egunerokotasunean artatu behar duten aniztasun hori, behar bereziak dituzten ikasle horiei benetan erantzun egokiak emateko, bai?
Eta abiapuntua inportantea da eta, adibidez, bertan fisioterapeutak, terapeuta okupazionalak eta gizarte laguntzaileen ekiparazioa lortzen da.
Eta adibide bat emango dizuet: Fisioterapeutak, terapeuta okupazionalak eta gizarte laguntzaileak maisu-maestreen formakuntza bera dute, formakuntza bera dute, baina erretribuzio desberdina daukate.
Lehenengo aldiz, behintzat, erretribuzioa onartu eta aitortu zaie, ea orain betetzen den eta konbenioa berritzerakoan kontutan hartzen den.
Asteko jardunaldia ere zehaztuko da, oraindik ere asteko jardunaldia zehaztu gabe dago. Lehenengo aldiz ere ondo zehaztuko da arreta zuzeneko orduak zeintzuk izango diren eta garraioa ere, beraien lan bat ez dena ere, kenduko zaie eta nolabait, beno, badirudi oinarriak jarriko direla eta benetan funtzioak zehaztuko direla.
Baina zer gertatzen da zure kezka den beste sare horretako hezitzaileekin? Ez dago horrelakorik. Ez dago horrelakorik eta patronala ere Gobernu hau bada, zeren berak finantzatzen du ia % 100 eta Gobernu honek ere badu erantzukizun bat.
Sustatu behar du elkarrizketa, sustatu behar du negoziazioa eta hezitzaile horien ere funtzioak, lan baldintzak... zehaztuta egon behar dira, Bengoechea andrea, eta utzi dituzu, alboratu dituzu gaurko eztabaidan. Orduan, zertara dator eztabaida? Ez dugu ulertu. Ez dugu ulertu. Beraz, iruditzen zait argazki guztia izatea garrantzitsua dela.
Begira, hezitzaile hauek 93ko Eskola Publikoaren Legean ere ez daukate jasota erabakiguneetan eta ez daukate eskubiderik erabakiak hartzeko erabakiguneetan; parte-hartzea errazten zaie, baina ez dago inolako zehaztapenik.
Beraz, beste etxeko lan bat oinarrizko akordioaz lantzen ari den prozesu horretan kontutan hartzeko eta balizko lege horretarako ere kontutan hartzeko, iruditzen zait arlo honetan ditugun etxeko lanak benetan handiak direla.
Zeren behar berezietan ere batez ere orain arte diagnostikatuak eta zehaztuak dauden beharrak hartzen dira, baina garaiak aldatzen dira, eta hainbat diagnostikatu gabeko eta identifikatu gabeko beharrekin aurkitzen dira egunerokoan gure irakasleak eta hezitzaile hauek, eta ez dira, sistemak ez ditu kontutan hartzen.
Eta horiek atzean utzi behar ditugu? Atzean utzi behar ditugu? edo benetan gai honetan benetan azterketa sakon bat egingo dugu eta garaiek eskatzen duten mailan, tamainan egongo gara?
Iruditzen zaigu, benetan, o sea, eskuartean dugun gaia serioa dela, oso serioa dela, arlo diferenteak nahasten direla  - alde batetik lan baldintzak, beste batetik funtzioak - , guzti hori hitzarmenean sinatzen da, ez araudietan. Hitzarmenean. Bai.
Eta gero beharko dugu garapen normatibo bat, beharko dugu legean jasotzea, benetan erabakiak hartu dezaten, organo gorenetan egon daitezen, klaustroetan ere egon daitezen, ahotsa eta bozkarekin, abar, eta abar, eta abar.
Eta benetan beren funtzioa behar den bezala bete dezaten, zeren hemen badirudi mailak ditugula, ez? Sistema osoan, gizarte osoan dauden bezala, hezkuntzan ere mailan daude eta hau dugu beste kolektibo bat ahaztu handienetakoa, pentsatzen duguna, benetan, arreta merezi duela, arreta merezi duela eta horregatik gu saiatu gara bi plan horietan gure proposamena egiten eta erdibidekoa ere bi plan horretan egiten.
Bata, apirilak 13ko abiapuntu hori kontutan hartuta, akordio partzial hori kontutan hartuta, negoziazioa sustatzea 2004ko konbenioa bultzatzeko; bestetik, azterketa sakon bat egiteko arlo honetan dauden beharrak identifikatzeko eta erantzun egokiak emateko eta ondoren behar den garapen normatiboa emateko; eta, bestetik, diru publikoz finantzatutako beste sare horretan ere, horiekin ere gogoratu beharko dugu, gogoratu beharko dugu.
Bestela gure errealitate bati bizkarra ematen diogu eta iruditzen zaigu hemen bizkarra ez zaiola inori eman behar, are gutxiago diru publikoa jokoan dagoenean, interes orokorrak jokoan daudenean, eta herritarrak eta ikasleak eta horien etorkizuna jokoan dagoenean.