MINTEGI LAKARRA (EH Bildu, 2013-10-24):
Egun on legebiltzarburu andrea, lehendakaria, sailburuak. Egun on guztiei.
Gobernu batek bere programa politikoa aurrera ateratzeko bi tresna nagusi ditu...
...andrea. Lehendakaria, sailburuak, egun on guztioi.
Gobernu batek bere programa politikoa aurrera ateratzeko bi tresna nagusi ditu, alde batetik aurrekontuak, hau da, programa politikoa zenbakietara ekartzea. Eta beste alde batetik, legegintza egitasmoa, hau da, ze nolako tresna, erreminta juridikoak erabiliko dituen programa politiko hori aurrera ateratzeko.
Eta egia esan ikusita hona ekarri den legegintza egutegi hau gelditzen den zalantza da ia ez duen iniziatibarik hartuko benetako arazoei erantzun efektiboak emateko edo egindako diagnostikoa okerra den. Bestela ez da ulertzen nola dagoen konkordantzia falta hori, nola dagoen desproportzio hori dauden arazoen eta horretarako planteatzen diren soluzioen artean.
Hau da, legeak baldin badira erantzunak emateko egoera honetako arazoei ez da ulertzen honelako legegintza egutegi bat ekartzea, hain zuzen ere arazo larrienei erantzunak emateko ez dagoelako iniziatibarik. Eta hori da deigarriena. Planteatu egiten da kudeaketa egitea eta ez gobernatzea. Eta ematen duen inpresioa da diagnostikoa dela kamutsa, ez dela zorrotza. Zorroztasunik gabeko diagnostiko bat egin dela.
Eta diagnostikoa okerra denez, orduan ez dela ipintzen tresnarik, elementurik, arazo horiei erantzun bat emateko. Egin dezagun diagnostiko bat ea koinzidentzia dagoen eta gero ikusiko dugu ea arazo horiei zer nolako erantzunak, zer nolako legeak edo lege egitasmoak planteatu behar diren horri erantzuteko. Eta lehenengoa da argi eta garbi langabezia.
Ez dakit sintomatikoa den ala ez baina 93 orritan behin ere ez da aipatzen langabezi edo paro hitza. Agian sintoma bat baino ez da baina kontua da enplegu legea, aurretik esan den bezalaxe, atzeratu egiten dela hemendik bi urtera. Enplegu publikoa bai, 2014rako planteatzen da. Baina enplegu legea, benetan inportantea den legea, atzeratu egiten da 2015.era arte. Hemendik bi urtera. Eta hori ez da ulertzen. Zaila da ulertzeko eta imajinatzen dut zailagoa izan behar dela azaltzeko. Eta langabezian gazteen langabezia da hain zuzen ere ardura gehien sorrarazi egiten diguna. Ba horren gainean ez dago ezer.
Pobretze etengabea da beste konstante bat gure diagnostikoan egiten dugun balorazioa. Hain zuzen ere, pobretzea heltzen ari da baita ere nomina daukatenengana. Hau da, gero eta gehiago dira pobreak nomina daukatenak, ez bakarrik langabezian daudenak.
Ba pobretze lege egoeraren inguruan ez da planteatzen EAJren programan agertzen zen lege bat. Maiatzean aipatu zen lege bat eta jauzi egin dena oraingo egutegi honetan, eta da gizarte zerbitzuen legea. Aipatu ere ez da egiten. Eta gero azkenik, daukagu noski erabakitze eskubidearen inguruko legea, ez dago legerik.
Zer egin beharko genuke hain zuzen ere diagnostiko hori zuzena bada arazo horiei erantzuteko? Lehenik eta behin enpleguaren legea aurreratu, noski. Ezin da atzeratu hemendik bi urtera planteatzeko lege hori. Etxebizitzaren legea ez da agertzen. 30 urtean ez da egin aurreko gobernuek ez dute egin. Pasaden legealdian sozialisten Gobernuari behin eta berriz esan zenieten egin behar zela eta orain zuek berriko Jaurlaritzara bueltatuta ez duzue planteatu ere egiten.
La Comunidad Autónoma Vasca es la única comunidad del Estado junto con Ceuta y Melilla, que no tiene una ley de la vivienda.
Zer egin pobretzearen aurka? Aipatu dudan bezalaxe gizarte eskubideen legea jauzi egin da zeuen egitasmoetatik eta hori ez dago ulertzerik. Ez dago lege hori egutegian. Eta gutxienez bueltatu beharko ginateke 2008an egin zen egoerara eta gero 2011n sozialistek aldatu zutena, hain zuzen ere, lehenik eta behin gutxitu egin zuten kopurua, % 7an gutxitu egin zuren kopurua. Luzatu egin zuten urte batetik hiru urtera hain zuzen ere erroldan inskribatuta egoteko epea laguntzak jaso ahal izateko, eta kopuru zehatz bat ipini zen, 250 eurokoa hain zuzen ere, etxebizitza prestazio osagarrian.
Hau da, neurri zeharo atzerakoiak gobernu sozialista batek hartutako zeharo atzerakoiak eta bere horretan daudenak eta Gobernu honek aldatu ez dituenak. Gutxienez bueltatu beharko ginateke esaten dudan moduan 2008ko egoerara. Babes sozialeko euskal esparru bat sortu beharko genuke, babes soziala sortu eta hori da faltan hartzen duguna.
Faltan hartzen dugu aipamena txikiena ere gutxienez herri ekimen legeei buruz. Atzo bertan sindikatu batek sartu zuen iniziatiba bat, honezkero hemen ere ikusi izan dugu iniziatiba bat. Aurrikustekoa da hainbat iniziatiba helduko direla eta aurrekariak ez dira onak, aurrekariak ez dira onak hain zuzen ere, atzera bota izan direlako hona heldutako herri ekimenen iniziatibak, herri ekimenen legegileak.
Eta aintzat hartu beharko genuke benetan sinesten baldin badugu politika egiten dugula eta legislatu egiten dugula pertsonentzat. Pertsonek ekartzen digutenean iniziatiba hori, alderdi politikoek kanalizatu beharko genuke eta irtenbide bat eman.
Eta noski, gabezia handia ikusten dugu erabakiak hartzeko orduan ez dagoela kontsulta legerik. Egia da hemen dantza zoroa egon dela, fetxatan, aurretik ere aipatu izan da 2015etik 2020ra joan gara, berriz bueltatu gara 2015era, baina inolako neurri zehatzik gabe, inolako pistarik edo zentsurik eman gabe egiatan zer den egin nahi dena.
Eta ebidentzia badena, egitatea dena da kontsulta legerik ez dagoela egutegi honetan. Hau da, hortxe, muga imaginarioan atzeratu nahi da eta nahiz eta gero bueltatu 2015era, 2020 batean kokatu egin da.
Desde hace dos años hay condiciones objetivas mejores y yo diría que estas condiciones se han mejorado desde hace un año. Si las condiciones objetivas son mejores, entonces tendremos que hablar de condiciones subjetivas.
Da la impresión de que el Euzkadi Buru Batzar ha apostado por reforzar el status quo. Ve la independencia como una utopía, deseable pero inalcanzable. Da la impresión de que no se ha hecho una apuesta firme por el derecho a decidir, que no hay prisa, que no hay ganas y sobre todo que no hay interés. Que no hay interés por subsumir esta autonomía, por juntarla con el resto de los territorios vascos para construir Euskal Herria.
Se ha apostado por una autonomía, aguantar la tormenta, aguantar el temporal, perder el menor espacio posible, mejorar en lo que se pueda y estar a la espera de tiempos mejores.
Es decir, jugar a chica cuando todo buen jugador de mus sabe que no es posible ganar en el mus jugando a chica a no ser, a no ser que se haga un órdago y no da la impresión de que aquí se vaya a plantear órdago de ningún tipo.
Nos gustaría saber exactamente cuál es la idea que tienen cuando hablan de un nuevo Estatuto. ¿De qué están hablando? ¿Qué están pensado? ¿Qué es lo que van a responder a los militantes, a los votantes, a los afiliados del Partido Nacionalista Vasco cuando la noche electoral gritan independetzia? ¿Cuál es la respuesta que se le va a dar a esa reivindicación?
Criticamos al Partido Nacionalista Vasco precisamente por esa inacción, por esa inmovilidad pero simultáneamente les planteamos que si se mueven, van a tener compañeros de camino.
Eta neu independentista izanda eta benetan independentzian sinestuko banu, pozarren egongo nintzateke ikusita norbaitek esaten didala prest dagoela bide hori elkarrekin egiteko.
Eta batzuetan ematen du halako eskaintza egiten dugunean, egunero egiten dizugunean eskaintza hau, aspertuta egongo zarete honezkero bai sailburuak eta bai lehendakaria egunero entzuten ausardia falta aurpegiratzen dizuegula eta egunero entzuten hainbat arlotan, hezkuntzan, osasungintzan, zerbitzu sozialetan, aurrera pausu bat eman behar dela, pentsatu beharko zenukete, eskaintza hori benetan poztekoa dela. Pozarren egon beharko zinateke, benetan, horretan sinestu ezkero. Eta horren ordez, egiten duguna, ikusten duguna da, aurpegi serioak. Aurpegi serioak eta arduratuak, hain zuzen ere... Pozten naiz orain irribarre bat atera dizuedala, pozgarria da.
Ea irribarre hori ikusi egiten dugun independentziaren proiektuaz hitz egiten dugun bakoitzean. Eta luzatzen dugunean eskuan naziogintzarako. Ea zuen erantzuna den oraingo irribarre hori. Eta ez ardura, hain zuzen ere, ez duzuelako bide horretan gurekin joan nahi. Ea, ea mantentzen den.
Eskerrik asko.