AGIRRE GARITAONANDIA (EH Bildu, 2017-11-03):
Egun on, mahaiburu andrea. Egun on, legebiltzarkideok. Egun on, Erkoreka jauna.
Gaur, zuri zuzentzen natzaizu, baina jakina, gaurkoa ez da zu eta bion artekoa. Eta gaurkoa ez da, nik uste dut, ezta Euskal Herria Bildu eta Jaurlaritzaren artekoa ere.
Gaur, sekula baino gehiago da guk ordezkatzen ditugun milaka lagunak eta zuok ordezkatzen dituzuen milaka lagunen artekoa da.
Gaur, herriaren zati batek herriaren beste zatiari galdetzen dio zer egin behar dugu Kataluniarekin? Herri bezala jokatuko dugu behingoagatik? Denok bat eginda? Aitortuko dugu Kataluniako Errepublika? Hori da gaur hemen guk galdetzen duguna Legebiltzar honetan.
Ez dakit zelan bizi izan duzun zuk Kataluniako prozesu hau. Ezin daiteke zure larruan ipini, baina ariketa bat egiteko eskatuko dizut. Eskatuko dizut bat-batean pentsatzeko Katalunia esanda, zer datorkizun burura, zintzoa izan. Ikusiko dugu zenbatetan gatozen bat.
Zein irudi datorkizun burura? Zein flash? Niri neu, azkena etortzen zaidan da, atzokoa. Consellerrak edo zuek bezala sailburuak, zirena hots artean, Guardia Zibilen furgonetan kartzelarantz. Imajinatzen duzu zu, zu zeu, hemen beste sailburuak, horrelako trantzean? Buzo zuria jantzita, Sotoko kartzelan? Katalunian ere, seguramente ez zutela imajinatuko eta hor, Junkeras, Romeva, Turull kontseilariak euren lehen gaua pasatu dute gaur kartzelan.
Eta atzera begiratzen badut, beste irudi batzuk etortzen zaizkit. Guerra etortzen zait burura, Guerra hauena, Alfonso. Eta gogoratzen dut irudi hori, zepilatuarena egiten.
Gero, beste hainbat flash; jendea botoa eman guran, polizia kolpeka, hautestontzia lurretik, botoak lurretik, piolin bat sartzen zait derrepentean irudi horien artean. Ikusten dut jende heldua, nagusia, pozik, harroa, botoa eman guran. Esteladak, urdinak eta gorri-horiak. Jendea batuta kalean, Gobernuko kideak, denak batera, denak, munduaren aurrean, denak batera.
También me vienen imágenes de gente violenta, gente violenta en la calle, pero la única violencia que he visto, la verdad, estaba envuelta en una bandera española. Esa es la única violencia. Violencia fascista que...
...en la calle, pero la única violencia que he visto la verdad, estaba envuelta en una bandera española, esa es la única violencia, violencia fascista que he visto en Cataluña.
Eta pantaila batetik ikusi izan ditut nik irudi horiek, ez dakit zuk nola ikusiko zenituen. Nik ez dut aukerarik eduki Kataluniara joateko, baina zorionez katalanak bai etorri dira eurak gurera bizitzen hari direna kontatzera.
Gogoan daukat (...) antolatuta, Bilbon egin zuen mahai ingurua Joseba Egibarrek ere ondo gogoratuko du, berak ere parte hartu baitzuen bertan, Maialen Iriartek ere bai, (...) Nicolasek eta Kataluniatik Joan Tardà, Jordi Turull eta Jordi Sánchez etorri ziren. Eta haren ostean elkarrekin bazkaldu genuen denok.
Me acuerdo que durante la comida salió el tema de la cárcel y la verdad, la conversación no estaba demasiado descaminada visto lo visto, el Estado español nunca defrauda. La gente del 155 pues la verdad es bastante previsible.
Y recuerdo que le conté a Jordi Turull, portavoz de la Generalitat, ahora encarcelado, que una de las cosas que más me llamó la atención cuando entré en el grupo de Euskal Herria Bildu era cuántas compañeras y compañeros, cuántos familiares de mis compañeras y compañeros habían pasado por la cárcel, habían pasado por la cárcel por defender ideas políticas. Sólo por eso, por hacer política.
(Berbotsak)