UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2017-11-23):
Baina lelo bat baino gehiago dena eta haratago doana esango genuke guk, ematen den hitza betetzearen garrantzia konpromisoa adierazten duena.
Maiz entzuten dugu euskaldunon artean emandako hitzarekin nahikoa dela. Argi dago Gobernu honek emandako hitzak ez duela baliorik: Ez hitzak, ez aurrekontuetan jasotakoak, ez gure eskuduntzak, behintzat gaur eztabaidagai daukagun alorrari dagokionean.
Hori bai, hitzaz baliatzen da etengabe medioetan titularrak zintzilikatzeko, irudikatzeko egingo ez duten gauza bat, baina jendeari sinestarazteko iritzi publikoan sinestarazteko egingo duela edota egiten ari direla.
Aitortu behar da euskal system star batzuk zaretela kontseilariak, lehendakari eta gobernukideak. Benetan krak batzuk zarete. Ikustea besterik ez dago titularrak, etengabe irailetik izan ditugun titularrak: "El Gobierno Vasco da ejemplo con la subida de salarios a los funcionarios".
Etengabekoa. Zenbat astez, hilabetez irakurri behar izan dugun medioetan lehenengo % 1a eta geroago % 1,5eko igoera ezarriko duela, dena delarik Madrileko Gobernuak egingo duena. Berdin da Madrileko Gobernuak zer egingo duen, guk hemen langile publikoei igoera ezarriko diegula, nahiz eta langileen ordezkari guztiak gutxitzat eman proposatutako igoera oso kritikoak izan, izan ere, krisi garai delakoetan izandako murrizketak erosmen ahalmena % 15ean jaistea ekarri duelako.
Eta ez hori bakarrik: Gainera, Zearreta jaunak atea ireki zuen % 1,5etik gora igotzea negoziazioaren bidez. Gainera, aurrekontuetan jasoko zirela harrotasunez aldarrikatuz.
Baina aurrekontuen eztabaidan argi geratu da Gobernu honek Madrileko oinarrizko legea lehenesten duela langileen eskubideen eta lan baldintzen gainetik, LOAPAren groupie bilakatuta kontseilariak.
Edo agian benetan gertatzen dena da Gobernu honek komeni zaionean Espainia erabiltzen duela aitzaki? Ondo datorkiolako sistema publikoa ahultzeko, funtzio publikoan ari diren langileen baldintzak estutzen jarraitzea, besteak beste, erosmen ahalmena? Hori da benetan?
Ez dakigu benetan LOAPAren groupiak zaretelako den edo benetan Espainia aitzakia bezala erabiltzen duzuen zuen buruan sistema publikoarekiko beste proiektu bat duzuelako, beste administrazio eredu, sistema publiko, zerbitzu publikoetarako... jauzia emateko proiektua duelako Gobernu honek.
Eta, noski, gainera nola oro har funtzionarioek izen txarra duten eta euren izenak ez duen prentsa onik, ba erraz kitatzeko gaia izan daitekelako, ez? Hori da pentsatu behar duguna? Hori da pentsatu behar duguna Gobernu honen jarrera, ekimenak ikusita?
Lasai asko pentsa genezake hori, izan ere, justu kointziditzen duelako belaunaldi aldaketa batetan gaudela eta ikustea besterik ez administrazio orokorreko plantilla guztiaren % 68a jubilatuko dela.
Gaurkoan, guk langile publikoak balorean jarri nahi ditugu, pentsatzen duguna baino garrantzitsuagoa delako beraien funtzioa, egiten duten lana eta gakoak direlako herritarron babes-sistema, estatu soziala eraikitzeko.
Eta ongi bereiztu beharko genituzke zeintzuk diren pribilegioak eta zertzuk diren eskubideak. 2010etik eskubideak pribilegio gisa aurkeztu nahi izan direlako iritzi publikoaren aurrean, urteetan lortutako eskubideetan, lan baldintza duinetan atzera egiteko, krisiaren aitzakipean.
Zapateroren eskutik 2010ean izugarrizko aizkorakada etorri zen, lehen aizkorakada etorri zen, % 5eko murrizketarekin, gero izozketak eta horrela, poliki-poliki, erosmen ahalmena % 15etik behera jarri arte eta % 15a galdu arte.
Gainera orain Madrilen Barne Produktu Gordinaren erreferentzia erabili eman omen nahi da, horren gorabeherak kontutan hartuta soldaten igoera kalkulatzeko. Noski, beti ere defizitaren helburuak betetzea azken xede izanda. Beraz, dena herritarren, pertsonen bizkar eta sistema publikoa ahulduz.
Seguraski, seguraski, agian gure sistema publikoak administrazioak asko izango du hobetzeko. Funtzio publikoaren antolakuntzan sistema, gure sistema ba segur aski ez da hoberena izango baina agian  - agian diot -  azken urteetako utzikeria konpontzeko bidea egon daiteke. Pentsatzen dugu guk egon beharko litzatekela, guztiok gure aldetik zertxobait jarriz gure sistema publikoa indartzeko, funtzio publikoaren irizpideak finduz.
Azken finean, azken urteetan ematen ari den desregularizazioari atea ixteko, amaiera emateko, zerbitzu kalitatean irabazteko, pribatizazioari ateak itxiz.
Azken finean, hitz egiten ari garena da diru publikoaren kudeaketa hobea egitea, zerbitzuen kalitatea irabazteko, ardatz langile publikoak hartuta.
Horrek zer eskatzen du? Horrek eskatzen duena da zerbitzu publikoen garapenenerako aurreikuspen bat. Eta guk aurreikuspen hori faltan botatzen dugu, ez dugu ikusten aurreikuspenik.
Eskatzen dugu enplegu publikoaren legean bizkarrezurra ongi definitzea, irizpideak konkretatzea, arautzea, arautzea lan eskaintza publikoari buruzkoak, lan baldintzen inguruan, berjartze tasen inguruan.
Gero, ba negoziazioan abiatzeko oinarri batetik aurrera eta ez gertatzeko irizpide subjektibo eta interpretazioen arabera negoziazioak. Bizkarrezur bat, oinarri bat eduki behar dugu eta guk pentsatzen dugu orain dela momentua oinarri hori, base hori adosteko, adosteko eta arautzeko.
Eta iruditzen zaigu, lehen urrats bezala erosmen ahalmenarena, bajen % 100 ordaintzearena, konpondu beharko litzatekeela. Hortik has gaitezkeela.
Has gaitezke urteetan galdutako erosmen ahalmena progresiboki berreskuratzetik, eta bajak % 100 ordaintzetik. Iruditzen zaigu, minimoa dela.
Eta gu oso kritikoak gara % 1,5eko igoerarekin, ikusita azken urteetako KPIa zein izan den, ikusita 2017ko irailean 1,9an zegoela, urrian 1,6an, ikusita 2017an egon zen soldatzen igoera KPIa baino baxuagoa izan dela.
Baina hala ere, prest egon gara gure jatorrizko proposamenean zegoen kritika alboratzeko, prest egon gara adosteko eta ekintzetara pasatzeko. Zeren pentsatzen dugu negoziazioa berreskuratzeko ekintzak behar direla, eta iruditzen zitzaigun bide bat izan zitekeela edo izan beharko litzatekeela urtarrilak 1etik, 1,5eko igoera ezartzea, beti ere irekiak egonda balizko KPIaren igoera osatzeko klausula baten bidez.
Iruditzen zaigu sinesgarritasuna, negoziazioa horrela berreskuratzen dela, ekintzekin, eta ez betetzen ez diren aginduekin, titularrekin.
Bigarrenik, premiazkoa ikusten dugu planteamendu errealista bat egitea eta bigarren puntua gure erdibidekoan Elkarrekin Podemosekin adostu dugunean ere horrela jasotzen du.
Erosmen ahalmena, ahalmen osoa errekuperatzeko progresiboki bost urteetan, ba hor ibilbide horri bat adostea egutegi batekin eta zuzkidura batekin.
Hirugarrenik, hirugarren puntu bat gehitu dugu. Azken urteetan plantilla estrukturalean galdu diren lanpostuak berreskuratzeko eta behin-behinekotasunari aurre egiteko, planteatzen dugu langileen ordezkariekin negoziatutako eta adostutako prozesu bat abiatzea.
Pentsatzen dugu ez dugula beste munduko ezer eskatzen, eta horren inguruan Gobernua sostengatzen duten alderdiak hausnartu beharko lukete eta baita Gobernuak ere.
Ikustea besterik ez dago, bai azken aurreko legegintzaldian Osakidetzan izandako greba guztiak, momentu honetan Hezkuntzan ditugun grebak, atzo administrazio orokorrean izandako lan uzteak, gaur bertan Hezkuntza Bereziko langileak egingo dituzten grebak, 30ean daukaguna, 12an daukaguna. Orduan, zerbait gertatzen da eta horrek zerbait pentsarazi beharko liguke.
Beraz, pentsatzen dugu guzti horren inguruan hausnartu behar dela eta planifikazio bat behar dugula. Zeren urteetan Osakidetzan, Hezkuntzan, Administrazio Orokorrean lan eskaintza publikoak ez deitzeak ba ondorio kaltegarriak izan ditu, eta ez bakarrik langileentzat, baita Osakidetzako proiektuarentzat, Hezkuntza proiektuarentzat, herritarrontzat, baina batez ere behar gehien behar duten herritarrentzat.
Ikustea besterik ez dago ere berriki etxe honetan eduki genuen ingurumen teknikarien eztabaida ere. Hori adibideetariko bat zen eta gai honekin lotuta zegoen.
Orduan, iruditzen zaigu hainbat gai ditugula gaur eztabaidagai daukagunaren inguruan. Erosmen ahalmenarena da bat, baina hor hainbat korapilo ditugu...
...daukagunaren inguruan, erosmen ahalmenarena da bat baina hor hainbat korapilo ditugu askatu beharrekoak guztiak modu integralean landu beharko genituzkeenak modu errealista batetan, eta hori da gaur planteatzera etorri garena.
Beraz, eskuartean dugun erronkari garrantzia eman beharko genioke titular batzuetatik haratago, sakontasunez planifikatzeko beti ere langileen eskubideak oinarri izanda. Baina hasteko negoziazioa berreskuratzeko helburuarekin, hitza beteaz hartutako konpromisoak beteaz eta langile publikoekiko errespetuz jokatuz. Ze beraiekiko errespetuz jokatzen badugu, gure Administrazioarekiko errespetuz jokatuko dugu, gure erakundeekiko errespetuz jokatuko dugu eta gure erakundeekiko langileekiko errespetuz jokatzen badugu interes orokorra irabazten irtengo da.
Besterik ez. Eskerrik asko.