EKONOMIAREN GARAPENA ETA LEHIAKORTASUNEKO SAILBURUAK (Tapia Otaegui) (EAJ, 2015-11-27):
Eskerrik asko presidente andrea.
Arrondo andrea, norbaitek ulertu nahi ez duenean edo entzun nahi ez duenean, ba nik ezin dut ezer ere egin.
Nik uste dut nahiko argi utzi dudala non dauden arazoak eta uste dut orain tokatzen zitzaigula industria zatia, nire sailburutzapean dagoenez, enpresarekin biltzea eta ikustea enpresarioarekin zein diren arazoak eta guk nola ikusten ditugun arazo horiek.
Zeren hor dago, berak erabaki du ERE bat planteatzea eta guk transmititu behar genuen zer egin. Baina hori zen gure helburua eta hori da egin behar dena.
Eta aipatzen genuenean honekiko, Euskadirekiko konpromisoa zela, aipatzen zuena berak, zer esaten zuen? Deslokalizaziorik ez zegoela eta ez dago gainera. Eta aipatzen duzuenean 10,5 milioi jaso dituela enpresak, hori ere ez didazu entzun.
Euskadin 10 enpresa daude, 1.500 langilerekin, beraz, ez bakarrik 440 enpresa batean, baizik eta beste enpresa batzuk badaude eta baita ere lehiakortasuna beharko zutenak. Zergatik batzuei bai eta beste batzuei ez? Enpresak erabaki behar du eta gure ustez, kasu honetan, hori zen jarri genuena mahai gainean.
Enpresa honek lehiakortasun arazoak baldin baditu, plantea itzazu zein diren eta ze neurri hartuko dituzun. Ez bakarrik EREa. Hori zen gure planteamendua hasiera hasieratik eta hori jarraitzen du izaten. Eta horretarako badaude moduak laguntzeko eta bitartekaritza egiteko.
Baina inolaz ere, agian da esan duzun bezala, eredua ez dugulako berdina, enpresa pribatuak dira eta enpresarioak eta langileak eremu pribatuan mugitzen dira.
Beste gauza bat da, beti esaten duguna, Jaurlaritzak eta instituzioek lagungarri izan behar dutela. Eta esaten dugu beti laguntzen ibili behar dugula. Ez bere lekua hartzen, inoiz ere ez. Hori ez da bere lekua.
Zenbat eta zenbat enpresa jasotzen ditugu, ez enpresa, enpresarioak baita ere, zuzendaritza taldeak, arazoak dituztenak eta konpartitzen dituztenak gurekin, ez bakarrik lehiakortasunaren ikuspegitik, baizik eta lan harremanetan dituzten arazoak.
Eta horiek ere askotan pasatzen dira inork jakin gabe. Askotan ez, gehienetan, zortez ba iruditzen zaigulako horrela lan egin behar dela eta bilatu behar ditugula bakoitzari irtenbideak.
Eta hori da gure lana eta jarraituko dugu. Zeren benetan sinesten dugu herri honetan enpresak daudela, enpresarioak daudela asko lan egiten dutenak, batzutan era hobean eta beste batzutan hobetu beharrean, noski, guk bezala eta langileek bezala. Guztion artean egin behar delako.
Eta inoiz ere ez gaituzu topatuko, zuk bilatzen duzun bezala, zeren gu ez gara langileen batzordea, benetan, ez gara.
Jasokok ditugu eta lan egingo dugu batzuekin eta besteekin. Baina ez gara batzordeko partaide eta ez gara izango gainera, zeren hori ez da gure papera.
Batzordeak du bere lana eta protokoloa eskatzen duzunean, mesedez, hemen ere entzun duzu, beno, agian entzun ez duzu entzun, nik aipatu ditut behin baino gehiagotan zein diren protokoloak laguntzeko, zein diren gure eginkizunak eta nola lan egiten dugun.
Eta hori zeharo lerrokatuta, hitzez eta idatziz bidali dut Legebiltzar honetara, baina berriro ere bidali dezaket. zer egin genezake eta zer ez, zer dagoen arau barruan eta zer ez, eta zer egiten den logikoki herri guztietan eta zer ezin den egin, Arrondo andrea, nahiz eta zuk pentsatu egin daitekeela.
Gauza batzuk egiten dira eta beste batzuk ez. Neutraltasuna ez, bakoitzak egin behar duena egin behar du. Eta bakoitzak ditu bere eginbeharrak, betebeharrak, derechos y deberes, esaten dena gaztelaniaz.
Y por tanto, el Gobierno va a seguir haciendo lo que tiene que hacer. No se va a poner en el lugar, ni del comité de empresa ni del empresario, en ninguno de los dos.
Ahora bien, si hay un problema como en este caso, intuimos y se lo hemos comentado al señor Gandásegui, más estructural, que necesita abordar otro tipo de aspectos para que de verdad el compromiso que él presenta respecto al mantenimiento de los puestos de trabajo y el aumento de la carga de trabajo aquí, en Euskadi se pueda llevar acabo, requiere una planificación que queremos compartir y que queremos seguir. En eso sí, y vamos a estar viéndola y siguiéndola de primera mano.
Y desde luego, deslocalizaciones, cuando usted habla de deslocalizaciones, es una empresa no deslocalizada, es multilocalizada, como tantas otras en Euskadi, que gracias en muchas ocasiones a lo largo de esta crisis a esa multilocalización ha permitido continuar a las empresas abiertas.
¿Que hay cosas que mejorar? Por supuesto, pero cada uno en su lugar, con un modelo de empresa que, siempre hemos dicho y seguiremos diciendo, compartida por todos, trabajadores, equipo directivo y empresario o empresaria, guste o no guste.
Ese es el modelo de modernidad al que tenemos que avanzar y el Gobierno tiene que ayudar a que eso sea una realidad, y ahí nos van a encontrar siempre.
Eskerrik asko.