BERRIOZABAL BÓVEDA (EAJ, 2020-02-06):
Eskerrik asko, legebiltzarburua.
Eta sailburu, legebiltzarkideok, eguerdi on.
Pues es cierto que esta iniciativa tiene que ver con las campañas de matriculación y que mañana termina el plazo de matrícula. Pero esta iniciativa, como se ha dicho, viene después de haber estado dos años en algún congelador, por lo que entiendo, sobre todo a la hora de...
... Pero esta iniciativa, como se ha dicho, viene después de haber estado dos años en algún congelador, por lo que entiendo, sobre todo a la hora de ver la presentación de la iniciativa, que esto tiene algo que ver con algún otro tipo de campaña.
Gure taldeak duela bi urte argi definitu zuen bere jarrera lau zutaberen inguruan. Eta esango nuke bi urte geroago gaur egun egokiak izaten jarraitzen dutela, baina gero hitz egingo dut horiei buruz.
No lo comparto, pero puedo llegar a entender que ustedes consideren que no les conviene llegar a acuerdos con los grupos que sustenten al Gobierno, en estos momentos. Es legítimo, pero me parece irresponsable utilizar argumentos como los que han esgrimido, una vez más, en esta tribuna para abonar el campo del enfrentamiento entre redes educativas. Y me parece irresponsable dar a entender que tenemos un sistema educativo inamovible y estanco, cuando la realidad es que vive en un permanente proceso de adaptación y adecuación.
Y como me parece irresponsable, por eso mismo, no voy a entrar en ese juego de enfrentamiento, porque nuestro grupo se niega a enfrentar redes, así como a generar enfrentamiento dentro de cada una de las redes educativas, en lugar de favorecer la colaboración y la cooperación.
Gaurko hizketa gaia, bueno argi dut, baina zuetako batzuei entzunda, iruditzen zait ez garela gauza beraz hitz egiten ari, momentu batzuetan. Ez dakit mapa kontzeptua izango ote den interpretazio arazo hori sortzen duena. Izan ere, arkatza, eskuadra eta kartaboiarekin irudikatzen zaituztet ia-ia mapa batean marrak egiten. Baina eskola mapa askoz ere haratago doa eta beste zerbait da, askoz ere konplexu eta sakonagoa.
Kontu baten inguruan behintzat, badirudi ados gaudela: Hezkuntza Administrazioaren lana dela ikastetxeen eta ikaspostuen programazio bat egitea. Eta programazio horretan Hezkuntza Administrazioak ikastetxe publikoak eta itunpeko ikastetxeak daudela kontuan izanik, kalitatezko hezkuntza izateko eskubidea eta ikasleen eskubideak eta horien familienak uztartu behar ditu ahalik eta modurik egokienean.
Eta Martínez jaunak zioen eskaintza eta eskariaren artean desoreka handia dagoela Euskadin, baina hori babesten duen inolako daturik ez du eman. Baina nik datu bat emango dizut, familien % 97ak eskatutako ikastetxean lortzen du ikas postua. Hortaz, ez dago horrenbesteko desorekarik eskaintzaren eta eskariaren artean.
Programazio hori helburu izanik, 2009an unibertsitateaz besteko ikastetxeen sarea antolatu eta planifikatzeko irizpide batzuk ezarri ziren, irakasmaila eta etapa guztietako hezkuntza eskaintza eta, kasuan- kasuan, eskualde zonalde edo udalerri bakoitzeko ikaspostuen premiak zehazteko. Arau horretan funtsezko printzipio batzuk zehaztu ziren sare osoa antolatzeko eta planifikatzeko irizpideak gidatu eta inspiratzeko. Eta, hortaz, joko arauak eta jarduteko moduak orduan finkatu ziren.
Hasteko, eskola mapa ikaspostuen eskaintza planifikatzeko tresna bezala ulertu beharra dagoela azpimarratzen da, beti ere, ikasle guztiak barne hartuko dituen kalitatezko hezkuntza erantzunaren zerbitzuan. Hezkuntza eragile guztien parte hartzea ere nabarmentzen du, plangintza demokratikoa eta herritarren hezkuntza premiei begira, egokia izango dena mamitzeko. Eta horretarako daude, besteak beste, eskolatze eta berme batzordeak.
Ekitatea ere gogoan hartu beharreko printzipioa da, ikasle guztiei aukera berdintasuna bermatzeko eta pertsona guztiak hezkuntza sisteman sartzeko. Eta, nola ez, helburu horiek lortzeari begira, ikastetxe guztien ezinbesteko elkar erantzukizuna edo korrespontsabilitatea izateko. Baina ez ikastetxeena soilik, baita herri erakundeena ere. Horien lankidetza ezinbestekoa da hezkuntza sistema, giza baliabideez eta baliabide materialez hornitzeko.
Baliabide hornikuntza horrekin batera, baliabideen arrazionalizazio eta optimizazioa ere beharrezkotzat jotzen du dekretu horrek, hezkuntza sistema bere helburuak lortzeko eraginkorra izango bada. Eta malgutasuna ere aipatzen da. Malgutasuna izatearen garrantziari aipamen berezia egiten dio dekretuak, hezkuntza eskaintza Euskadiko errealitate sozial, demografiko eta geografiko desberdinei egokitzeko eta moldatzeko orduan. Izan ere, errealitateak dinamikoak dira eta errealitateari erantzuna emango dion tresna ere dinamikoa izan beharko da nahitaez.
Eta eskola mapari buruzko proposamena zehazterakoan, kontuan hartu behar dira lurralde historiko bakoitzeko eskualde eta zonalde bakoitzaren ezaugarri eta berezitasunak, baita horietako bakoitzean dauden hiri-eremuak edo landa eremuak ere. Horiei guztiei egokitu behar baitzaie mapa.
Eta bateko eta besteko errealitateak ez dira berberak, ezta finkoak ere. Etengabe eraldatuz doaz. Horregatik arauak berak aldaketa, egokitzapen eta doikuntzak egin beharra aurreikusten du. Ikastetxeen Zuzendaritzak, Hezkuntzako Lurralde ordezkariekin koordinatuta, eta dekretuan jasotako printzipio eta irizpideen arabera, diseinatu, doitu, aldatu eta unean uneko premiei egokitzen diren egoerak eta ibilbideak markatu behar dituzte.
Eta araua haratago doa, eta zenbait faktore aurreikusten ditu. Udalerrien bilakaera demografikoa, ikastetxeen matrikula eta irakaskuntzen eskaintza eta, kasu bakoitzean, eta eskumena duen organoaren aurrean planteatu behar da aurrera eramatea ikastetxe bat egitea integrazioa, atxikipena, jardueraren etendura, banaketa, zatiketa edo sorrera.
Eta aldagai desberdin horiek guztiek sortzen dute mapa dinamiko izatea. Eta egia da premia handiena dutenei berariazko laguntza ematea bidezkoa da. Eta Martínez jaunak diskriminazio positiboa aipatzen zuen eta ni bat nator, eta horretan ari da Hezkuntza Saila azken urteetan. Zer dira bestela Hamaika Esku, HAUSPOA, edo hezkuntza premien indizea? Ez al da hori diskriminazio positiboa, premia gehien dituzten ikastetxe edo ikastaldeei laguntzeko neurri positiboak ez badira?
Mapa dinamikoa izanik, ikasturteek aurrera egin duten heinean, doikuntzak egin behar izan dira eta izaera desberdineko doikuntza eta moldaketak eman dira. Eta guztioi etorriko zaizkigu gogora horietako hainbat. Ikastetxe berriak eraiki eta abian jarri dira, bereziki hirietan sortutako auzo berrietan. Ikastetxeen bat egiteak eman dira. Ikastetxeren bat itxi da. Zenbait ikastetxeetan lerro kopuruetan aldaketak egin dira. Ikastetxeen arteko atxikimenduetan eta ibilbideetan egokitzapenak egin dira. Zenbait ikastetxeetan eskaintzen ziren hizkuntza ereduetan bilakaerak eman dira. Eta horiek guztiak eskola maparen...
... egokitzapenak egin dira. Zenbait ikastetxeetan eskaintzen ziren hizkuntza ereduetan bilakaerak eman dira. Eta horiek guztiak eskola maparen egokitzapenak dira, urtero aztertu eta egin beharrekoak. Hortaz, etengabe aldatzen ari da. Horregatik, guk bat gentozen, eta gure zuzenketan ere horrela jasotzen genuen, bat gatoz jatorrizko ekimenaren funtsezko elementu horrekin; hau da, maparen diseinua berrikustearekin, etengabe egokitzearekin, unean uneko errealitatea egokitzearekin.
Beste batzuekin, aldiz, ezin gara bat etorri, inolaz ere. Izan ere, arauan jasotako baldintzak betetzen dituzten ikastetxeei edo itunak ukatzea proposatzen duzue, eta hori erabaki nahi duzue Legebiltzar honetan. Eta horrek ez du inolako oinarri, ezta segurtasun juridikorik ere, guztiz kontrakoa. Eta, ondo baino hobeto dakizue hori, indarrean dagoen araudiarekin hori ez da posible. Eta, aurretiaz baimenduta egon eta araudian jasotako baldintza eta obligazioak betetzen dituzten ikastetxeek, eskubidea dute itunduak izateko.
Como decía al inicio de mi intervención, la enmienda que presentamos hace dos años pivotaba sobre cuatro ejes, que eran: la garantía de cohesión, la adaptación del mapa escolar, la igualdad de oportunidades y el derecho a las familias. Y entendemos que esa enmienda sigue siendo absolutamente válida a día de hoy. Talde proposatzailearekin erdibideko bat lortzeko ahalegina egin dugu, baina ez da posible izan. Bestelako kontu txikiagoz gain, bi lerro gorri zituen Martinez jaunak: aipatu berri dudan aukeratzeko askatasuna edo desagertaraztea eta plaza publikoak hutsik dauden bitartean itunak ez ematea. Biak ala biak, guretzat, onartezinak dira, araudian jasotakoaren kontra egitea litzatekeelako.
Aldiz, Talde Sozialistak eta Eusko Abertzaleak taldeak, Talde Popularrarekin batera, erdibideko on bat sinatu dugula iruditzen zaigu. Eta, gainera, sinatzaile ez den talde baten aipamen zehatza jaso nahi izan ditugu gure erdibidekoan, bidezkoak zirela iruditzen zitzaigulako. Eta, gobernuak, erabakiak hartzeko daude, zalantzarik gabe. Eta horretan dihardu Urkullu Gobernuak. Eta, etorkizunean ere, ez izan zalantzarik horrela jardungo duela, beti ere ikaslea erdigunean jarrita. Eta aurrerabidean dago euskal hezkuntza sistema osoa, kalitatea, kohesioa, ekitatea eta aukera berdintasuna gogoan hartuta. Baina, azkarrago egingo luke aurrera sistema osoak, oposizioak etengabe oztopoak eta zangotrabak jartzen saiatuko ez balitz, eta modu eraikitzaileagoan jardungo bagenu.
Eskerrik asko.