UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-11-15):
Egun on denoi.
Beno, azpiegiturak planifikatzeari gure taldeak garrantzi berezia ematen dio eta baita ere hezkuntza azpiegiturak behar den bezala eta ongi planifikatzeari ere, hainbat arrazoirengatik:
Planifikazio on batek kontutan izaten dituelako dauden behar guztiak eta horrek errazten duelako beraien betetze maila, egutegien epeak errespetatzea. Planifikazio on batek ere negoziazioa duelako bere baitan eta proiektua konpartitua eta adostua izatea suposatzen duelako; eta planifikazio on batek albo kalteak, ondorio negatiboak murrizten dituelako nahiz eta beti gertatzen diren sorpresak.
Orduan, guretzat inportantea planifikazio on bat da eta ikusi dugu zer gertatu den azpiegitura hobekuntza planarekin, makina bat aldiz batzordean eztabaidagai izaten dugulako eta datorren planifikazioari begira ere  - datorren azpiegitura hobekuntzaren planari begira ere -  gure taldeak aurreko ikasturtea bukatu aurretik ere agerraldia eskatu zuen norabidea markatzen hasteko.
Guk planifikazio onaren hutsunea somatu izan dugu Hezkuntza Sailaren aldetik, baina noski, dena ez da Hezkuntza Sail honen eskuetan egon ere, zeren Hezkuntza Sail honek ere herentzia bat jaso du eta hori ere kontutan izan behar da.
Baina lekuko zuzenak izan gara  - eta hor iruditzen zait gauden talde guztiak horren lekuko izan garela gainera egin ditugun bisita guztietan -  zenbat kostatzen ari zaigun, kostatu zaigun 2014-2018 Plana betearaztea eta benetan hezkuntza azpiegituretan obrak egitea.
Hainbat ikastetxeetan ia jasota zeuden, 2006an jasota zeuden obrak ere egin gabe zeuden. Hor, Ibaiondo barrutia bisitatu genuenean ikusi genuen, egia da egoerari buelta ematen ari zaiola, baina gaur Martínez jaunak ere aipatu du Miribillako kasua. Horrek erakusten du ere mantenimeduari ze garrantzi gutxi ematen zaion eta mantenimenduari ere garrantzi gehiago emango bagenio, gero berrikuntzak egiterako orduan edo berriak egiterako orduan kostetan ere aurreztuko genuke. Beraz, iruditzen zaigu hor planifikazioan kontutan hartzeko beste aspektu bat ere badela mantenimendua.
Baina gero egoera dena dela izanik ere kuriosoa izan da izan ditugun agerraldi guztietan Hezkuntza Sailaren aldetik planaren betetze mailaren portzentaia beti berdina zela, % 80a. Kuriosoa izaten zen, beti zegoen betetze maila behar den bezala.
Eta egiten ari garen bisitetan ikusten ari gara beharrak makina bat direla, makina bat gabezia daudela: Estalpe gabeziak, jantokien egoera... Bengoechea andreak esan duena, aurkitzen gara ere momentu batetan, ba orain dela 35 urte eraikitako eraikinekin, berritze beharra daukatela, baina gero ere eraikitzerako orduan, beste batzuk ez ditugulako ondo eraiki eta berri-berriak ditugunak esaterako, Amara-Berri, joan nintzen. Amara-Berrik eraikin berri bat dauka, izugarri polita eta hori, eta eraikitzen dute patioa, aterpe gabe. Euskal Herrian, patio bat aterperik gabe eraikitzea, ba beno.
Orduan, nola eraikitzen ditugun berriak ere kontutan hartzekoa da, ze gero bestela etxeko-lanak pikatzen joaten zaizkigu. Horregatik esaten dugu, planifikazioaren beharraz. Beraz, badago eskuak bete lan, ba eskuak beteko eskaerei premiei erantzuteko.
Beraz, gure taldearentzat bat, funtsezko funtsezkoa da, lehenik eta behin, indarrean dagoen planaren ebaluazioa egitea, zer bete den, zer ez dan bete, zergatik ez diren bete, ze zailtasun izan ditugun. Horrela gero hurrengo planari begira, errealistagoak eta kontutan izateko zer zailtasun izan ditugun. Zailtasun horiek aurreikusteko.
Bigarrena, diagnostiko bat egitea. Diagnostiko on bat egitea, ze lehentasun dauden eta diagnostiko hori konpartitua eta adostua izan beha da, zeren konpartituta eta adostua ez bada, ikastetxeekin eta Hezkuntza komunitatearekin ba arazoekin aurkituko garelako.
Eta gure ustez, diagnostikoa egiterako orduan, irizpide alor diferenteak kontutan hartu behar dira. Zeren alde batetik, irisgarritasun premiak eta arazoak ditugu, eta hori kontutan hartu behar da, oraindik ere ikastetxeak ditugu izugarrizko matrikulazioa daukatenak igogailu gabe, edo sarreran ez dago irisgarritasunik, eta abar eta abar.
Eraberritze orokortua, ba Bengoechea andreak esan duen bezala, jolas-lekuak estaltzeko beharrak, heziketa fisikorako espazio beharrak, segurtasun lanak, jantokien beharrak. Zeren baditugu ikastetxe batzuk jantoki gabe daudenak edo egin duten jantokia, ikusi genuen bezala Donostian, Katalina Erauso ikastetxean, ba ikustekoa zen, zer nolako jantokia zeukaten.
Eta gero daukagu ere ikastetxeen autonomia indartu behar baldin badugu, ikastetxeek ere erabaki ahalko beharko lukete zer nolako jantoki zerbitzua eskaini behar duten.
Orduan, sukaldeak eraikitzeko aukera, hemen badago erdibideko bat Legebiltzar honetan Hezkuntza Batzordean onartuta dagoena, oraindik ere ez dena inplementatu... Beraz, irizpide diferente horiek kontutan hartzea, paraleloan progresiboki beharrak asetzen eta betetzen joateko.
Eta gero noski, proiektuak adostu behar dira. Proiektuak ikastetxeekin adostu behar dira, parte hartu behar dute. Ze legedi bat dago, marko araugile bat dago, hori bete behar da, baina gero errealitatea askotan ez dator bat legea eta Hezkuntza errealitatearekin eta hor ikastetxeen iritziarekin kontatzea ere inportantea da.
Zeren askotan legearen izenean izugarrikeriak egiten dira eta gero kontraesanak ere. Zeren behin eta berriro entzuten dugu berriak egiterakoan edo espazioak berritzerakoan ba metodologia berritzaileei egokitu behar direla azpiegitura horiek, baina ikusi genuen bezala Donostian, ikastetxe berri batetan, Jakintzan, han goian gelan txiki-txikiak eta ez zen metodologia eta pedagogia berriei egokitzen. Orduan, gero kontraesan horiek ere ekiditeko planifikazio on baten inportantzia.
Beraz, gure ustetan, goazen, 2014-2018 planaren ebaluazioa egitera, goazen diagnostiko on bat egitera eta goazen planifikazio on bat egitera. Planifikazio on bat egiten baldin badugu asko aurreratuko dugu.