EGIBAR ARTOLA (EAJ, 2013-11-07):
Egun on guztioi.
Gaur eskuartean dugun gaia legez besteko proposamen baten eskutik Alderdi Popularrak aurkeztua, debate honek eduki zuen bere aurrekina saiakera baten genuelako bere garaian, adierazpen instituzional baten eskutik ia momentu hartan gertatutakoari erantzunez hitzarmen bat lortzen ote genuen. Ez zen posible izan eta Alderdi Popularrak legez besteko proposamen batetan bihurtu du.
Nik ulertzen ditut diskurtsoak, batzuenak eta bestenak. Gai honen inguruan konkretuki egun berdinean Euskal Herriko kaleetan eta hainbat egoitzetan antzeko gauzak gertatu ziren. Agian ohituegiak geunden edo gaude antzeko gertaerak sufritu izateaz eta ematen diogu duen inportantzia eta garrantzia. Zergatik berdin, egun berean, Amurrioko Batzokian edo Donostiako Matia kalean, hasi punta batetik eta bestea bitarteraino, "PNV errudun" zegoen margotuta pareta guztietan. "PNV errudun", itzulita culpable. Baita ere Batzokian.
Orduan, nik ulertzen dut Alderdi Popularrak esaten duena, nola ez, gauza bat da pintaketa bat, edo prezintaje bat, edota beste bat nola ez, larriagoa da indarkeriaren erabilera, iragan hurbilean zoritxarrez herri honetan izan duguna.
Baina orain badago fase bat non zaharra dena edo ohitura zaharrak edo portaera zaharrak diren horiek ez dira desagertzen, eta berriak izan behar dutenak, ez dira benetan sortzen edo hedatzen. Eta nik uste hor daukagula muga bat, eta nik uste dut hor guk ekarpen bat egin behar dugula baita ere Legebiltzar honetatik.
Eta debate honek eskaintzen digu aukera. Zertarako? Besteak beste, garbi dago herritarrek ere badituztela, ditugula guztiok, ba bai adierazpen askatasuna eta baita manifestatzeko askatasuna ere. Eta baita ere, pertsonak eta erakundeek dituztela beste eskubide batzuk. Eta eskubide horiek ere zaindu eta bermatu egin behar direla.
Eta horregatik legez besteko proposamen honen aurrean, hitzarmen modura edo akordio bezala, transakzio bezala aurkezten dugun honetan, horixe azpimarratu nahi dugu.
Azkenean, mehatxuak tokiz kanpo daudela. Mehatxuek iragana izan behar dutela, jendea eta egoitzak errespetatuak izan behar direla. Egoitzetan momentu horietan edo momentu horretan zegoen jendea edo pertsonak. Eta baita ere, aldi berean, alderdi politiko horrekin edo erakunde horrekin bere pentsamendua edo bere botoa edo bere sinpatia binkulatuta sentitzen duten guztiei ere. Errespetu bat zor zaiela. Horregatik presentatu dugu presentatu duguna.
Cuando decimos que rechazamos firme e inequívocamente, evidentemente estamos hablando de una terminología concreta, que ha supuesto y debe suponer un avance. Pero más allá de la terminología, yo creo que lo que es realmente estructural en ese posicionamiento de Sortu, es la ruptura con el pasado. La ruptura inequívoca, no solamente orgánica, sino con todos los comportamientos que pudieran afectar a esos tiempos pasados.
Yo creo que estamos en esa transición que necesariamente vamos a tener que consolidar, en la dirección de una convivencia pacífica, una paz también con contenidos, y cuando estamos hablando de respeto a los derechos humanos de todas las personas, también estamos hablando del derecho a la libre expresión y también al derecho a la manifestación. Y creo que tenemos una tarea importante que desarrollar. Y decimos que rechazamos firme e inequívocamente actos de intimidación ante organizaciones políticas, y se define actos de intimidación. Porque no es una simple manifestación, acto de intimidación. Y respeto a los derechos de las personas que en ese momento están y a las personas que están vinculadas con ese proyecto.
Yo creo que por algo tenemos que empezar y yo creo que es una base seria. Creo que a esta base o bases muy simples, hay que implementar o añadir un ejercicio de pedagoguización, porque los tiempos de ese reciente pasado, donde las vulneraciones de derechos se estaban produciendo sistemáticamente, también van a requerir de nuevos comportamientos. De nuevas formas.
Askotan gertatzen da. Porque es una evolución que necesariamente se tiene que producir. Esaten denean, beno baino lehen guk gure protestak egoitza horren aurrean egiten genituen. Eta nola egiten zenituen? Ba orduan, koktela botatzen zen, edo erre egiten zen.
Eta orain, ez, ez, hori ezin da egin. Beno, orduan zer egin behar dugu? Ba beste zerbait, leunagoa. Ez, ez, egin behar duzuna da, hor aurrean dagoen egoitza hori eta pertsona horiek eta hor dagoen ideologia hori errespetatu. Eta nik uste dut hor badagoela bide bat, demagun ez dela luzea izango, baina pedagojizazio behar bat badago eta Legebiltzar honen eskutik eta legez besteko proposamen honen eskutik behintzat pentsatzen dugu urrats bat ematen dugula norabide zuzenean.
Horregatik sinatu dugu eta ia antzeko gertaerarik ez dugun izaten hemendik aurrera. Beraz, ondorioz, ez daukagun eztabaidatu beharrik Legebiltzar honetan.