ARRONDO ALDASORO (EH Bildu, 2013-06-20):
Bueno, hasiko naiz bukaeratik.
Erabaki genuen ez aurkeztea iruditzen zaigulako inolako legez besteko proposamen honen aurrean zuzenketa, uste dugulako gai hau beste modu batean tratatu behar dela eta espero dugulako aurrerantzean aukera izatea ez maila honetan eztabaidatzea euskararen eta hezkuntzan euskarak izan behar duen trataerari buruz baizik eta beste modu egokiago batzuetan.
Hala eta guztiz, ikusi dut erdibidekoa adosteko gai izan zaretela lehen esan dudan bezala, funtzionatzen ez duen sistema baten inguruan baina zuen desadostasunak plazaratu dituzue behin eta berriro hemen zabaldu duzuen eztabaidan.
Beraz, ez dakit benetan hasieran esan dudan bezala, gaur hemendik aterako dena zerbaitetarako balioko duen. Bai, nik badut erantzun bat. Ez du ezertarako balioko egunerokotasunean ezta errealitatean ezta aurrera egiteko.
Hori esanda berretsi egin nahi ditut lehen esan ditudan gauza batzuk eta nire ustez behintzat ezin direnak beste modu batean interpretatu.
Orain arte egindako esfortzua errekonozitu egin behar dugu denok, handia izan delako eta askotan ikastetxeetatik, gizartetik, jendarteen artean egindako esfortzu hori instituzioetatik at egin delako eta urretik joan delako behin baino gehiagotan eta ereduen sistema dela eta praktika eta errealitatea, Celaá andreak esan duen bezala, hori izan da.
Ikastetxeetatik, guraso eta irakasleek batera gainditu egin dute kasu askotan eta askotan sistemak legeak, arauak esaten duena eta eskerrak, eskerrak.
Orduan errekonozitu egindakoari. Bigarrena, bai, helburua ados egon behar gara eta adostu behar dugu ze nahi dugun eta nahi duguna baldin bada, lehen esan dudan bezala, ikasle euskaldun eleanitzak ados gaude baina adostu beharko genuke denen artean lehen esan dudana ere, eleanitza izateko elebiduna izan behar dela lehendabizi.
Eta elebiduna izateko gaur egun ditugun baliabideak eta sistemak ez direla nahiko. Beste batzuk ipini behar ditugula martxan eta beraz, orain arte egin dugun...
...gaur egun ditugun baliabideak eta sistemak ez direla nahiko beste batzuk ipini behar ditugula martxan.
Beraz, orain arte egin dugunetik ikasi, akatsak eta hutsuneak aztertu eta aurrerapausoak emateko ordua iritsi da eta ez horrelako adostasuna ezertarako balio ez duena egiteko, baizik eta beste pausu batzuk. Eta hartzen diot hitza Celaá andreari, hemendik aurrera gauzen benetan hitz egitera zein aurrera pauso eman nahi ditugun eta zertarako.
Euskara normalizazio bidean baita ere Hezkuntza Batzordean esan genuen bezala, dena ezin da hezkuntzatik egin eta askotan hezkuntzari eskatzen diogu egin ez duena edo ezin duena egin ere bai. Baina egin daitekeena ziurtatu egin behar dugu eta guk eskatzen dugu denon artean hori ziurtatzea.
Guk hemen hainbat gauza erabiltzen dira modu makiaveliko batean. Guk ez dugu ezer inposatu nahi inori eta gutxiago hizkuntza bat, bi, lau edo zortzi. Guk ikasle guztiei ziurtatu nahi diegu duten eskubide bat eta da herri honetan ditugun hizkuntzak ezagutzea eta ondo ezagutzea, eta aukera izatea ezagupen horretatik erabilpenera joateko horrela nahi badute behintzat.
Horretarako, gaur egun dugun sistema, nahiz eta berriro errepikatu ez da nahikoa. Gainditu egin behar da, asko ikasi dugu eta hobetu eta beste pauso batzuk eman behar ditugu. Eta horri ezin zaio deitu ez inposizioa eta ezta ere askatasun eza, zeren eta hemen askatasuna eta horrelako hitzak erabiltzen dira baina askotan faltsukeri bat da erabiltzen den moduagatik behintzat.
Hizkuntza, esan dudan bezala, bidea ez da agortuta dagoena makilatzea, baizik eta aurrera pausoak ematea. Nik uste dut hemen zaudeten guztiak, badakizuela gaur sinatzen duzuenarekin eta gaur egun dagoen araudiarekin ez dela betetzen legea. Legea ere, hitz magikoa legea, legalitatea ez da betetzen eta su eta guztiz enpeinatzen zarete mantentzen egoera hori. Funtzionatzen ez badu aldatu egin behar da, goazen hitz egitera nola aldatu.
Eta Berriozabal andrea, murgiltze eredua oso ezaguna da hezkuntza munduan. Murgiltze eredua ikastetxeen autonomia prestakuntza, tokiz-tokiko egokitzapena, ebaluazioa, baliabideak, hobekuntza. Hori dena da esaten ari garena EH Bildutik.
Lehen esan dudan bezala, hizkuntza edo errepikatuko dut, hizkuntza denona da –nik horrela pentsatzen–, altxorra da guztiona izan beharko litzateke baina askotan askatasun faltsu baten izenean, inposizio ez dakit zer izenean, badirudi batzuentzat berdin zaiela euskararen ezagupena, erabilpena, egoera, iraupena bost axola dela.
Horregatik behin eta berriro gai hauetaz hitz egiten dugunean ez dugu hitz egiten benetako aurrera pausoak nola eman ditzakegun denon artean eta hizkuntzen eta hizkuntzaren hobe beharrez, baizik eta beste interes batzuk defendatuz.
Eskerrik asko.