MAEZTU PEREZ (EH Bildu, 2014-06-05):
Bai, eskerrik asko eta egun on legebiltzarkide guztioi.
Duela 35 urte, 1979ko ekainaren 3an, energia nuklearraren aurkako nazioarteko egunean, Jose Martinez Salas guardia zibilak 11 lekukoen aurrean Gladys del Estal militante antimilitarista eta ekologista hil zuen Tuteran.
Gladys ez da agertzen terrorismoko zerrenda ofizialetan. Baina nik, gaurko honetan, Garoñaren inguruan enegarren bider eztabaidatu behar dugunean, gaur, egun honetan, ingurumen nazioarteko egun honetan, gogora ekarri nahi dut bere pertsona eta bere borroka, bere borroka ekologista, etorkizunean izango dugun euskal errepublika sozialista ekologista izango delako ere.
Garoña ez da zentral nuklear soil bat. Garoña politikaren porrota adibide argi bat da. Nire aurretik, Prieto jaunak esaten zuen hau arazo politiko bat dela. Bai, hain zuzen ere. Politikaren sumisioa interes ekonomiko konkretu batzuei.
Garoña Estatu espainolean kasta politikoaren ustelkeria agerian uzten duen beste adibide bat da. Nuklenorrek, Iberdrola eta Endesa kudeatzen duten enpresak, 17 urte mehatxu nuklearra iraunarazteko eskaria egin du.
43 urte martxan eduki ondoren, 43 urte zentrala, 49 urte duen erreaktore nuklear bat, 2031 urtera arte zabalik mantentzeko eskaria egin du Nuklenorrek. 23 urte hauetan, istripu, ingurumeneri kalteak, herritarrentzako arriskuak eta hondamendi nuklearrarekiko izua etengabekoa izan da.
Itxiera eskaerak eragile sozial eta ekologisten aldetik, etengabekoak izan dira, eta eskaera hori gehiengo zabal batek babesten du.
Zaharkituta dagoen zentral batetaz ari gara. Inolaz ere martxan jarri behar ez dena. Nola uler daiteke, orduan, etengabeko segurtasun arazoak sortzen dituen zentrala, herritarren bizitza eta osasuna arriskuan jartzen duena, berriro ere martxan jarri nahi izatea?
Baina Garoñako erreaktore nuklearra berriro energia elektrikoa ekoizten jartzeko erabakia hartzerako orduan segurtasunak, energiak edo argindarra, edo argindarraren eskaerak, zerikusi gutxi eduki du.
Garoñaren ekoizpen elektrikoa ez da beharrezkoa. Ez zen beharrezkoa itxi zenean eta argi geratu da itxi ondoren hornidura elektrikoan ez delako nabaritu, ez delako inongo aldaketarik egon. Ez zen beharrezkoa itxi zenean, ez da beharrezkoa gaur egun.
Ez da izan hornidura elektrikoaren inguruko eztabaida bat. Kasta politikoa eta lobby ekonomiko, energetikoen arteko negoziazio bat izan da, argi eta garbi. Despatsu itxietan egindako negoziazio bat izan da honetan ere.
Iberdrolak eta Endesak euren etekin ekonomikoak handitzen jarraitu nahi dute. Eta horretarako negoziazio bat hasi zuten Alderdi Popularraren gobernuarekin. Emaitza badakigu, ad hoc egindako legedi bat, araudi bat Garoña berriro zabaltzeko.
Inbertsioetarako kostea gutxitzeko segurtasun neurria murrizten duen eta prezio fiskala malgutzen duen ad hoc egindako araudia. Emaitza badakigu, esan dut, hori izan da emaitza, araudi berri bat. Ez dakiguna da, zeren truke lortu duten Iberdrolak eta Endesak euren eskaera betetzea.
Hainbat teoria egon ahal dira, alderdien finantzazioa, diruz betetako sobreak, ate birakariak, erabili nahi dituzuen teoriak. Ziurrenik, motz geratuko zarete. Guzti horiek eta beste prebenda batzuk ordaindu behar izango dituztelako.
Hori da politika Espainian...