Tejeria Otermin LEHENDAKARIA (EAJ, 2014-10-17):
Eskerrik asko Breñas andrea.
Erantzuteko, Uriarte andrea zurea da hitza.
HEZKUNTZA, HIZKUNTZA POLITIKA ETA KULTURAKO SAILBURUAK (Uriarte Toledo): Presidente andrea.
Breñas andrea, galdegai duzun dekretu hori berriz ere muga-mugan dago. Herritar guztiek kultura eskuragarri izateko duten eskubidearen eta kultura sortzaileen ordain justuaren artean dagoen muga lausoan.
Egia esanda eskubideak interesekin nahasten dituen inposizio legala izateaz gain, zerbitzu publikoen garapenerako eragin kaltegarria izan dezakeen burugabekeria da.
Dekretu horren edukia izango duen eragina eta eragin hori gutxitzeko, Jaurlaritzak hartuko dituen neurriak aztertzen hasi aurretik hausnarketa bat egin nahi dut, nahiz eta zuk egin duzun hausnarketa luze bat, gure partetik ere gustatuko litzaiguke.
Lehenik akats larria da liburutegiak idazleei kalte ekonomikoa eragiten dien erakunde gisa ikustea. Hain da horrela, dagoeneko idazle asko araudi berriaren kontra azaldu baitira.
Eta bigarrenik onartezina da gainkarga hori ezartzea liburutegi zerbitzu publikoak eskaintzen dituzten erakundeei, batez ere egungoa bezalako une ekonomiko zailean.
Tasa horiek aurrekontuak murriztuko dituzte eta erakunde horiei euren jarduera sozial, kultural eta hezitzaileak behar bezala betetzea galaraziko diete.
Hori argitu ondoren esan nahi nizueke araudi berri hau oso urrutitik datorrela. Alokairu, mailegu eta egile eskubideei buruzko Europako Parlamentuaren eta Kontseiluaren zuzentarau baten bidez inposatutako betebeharra da.
Zuzentarau horrek maileguetatik edo alokairuagatik eragileek ordaina jasotzeko duten eskubidea berrezten du, baina onartzen du estatuek erabaki dezaketela nola erabakitzen diren xehetasunak zenbait erakunde salbuetsita gelditzea baimentzen du.
Eta gai honetan ez legislatzeko aukera ematen du, beti ere mailegu horien truke...
...erakunde salbuetsita gelditzea baimentzen du eta gai honetan ez legislatzeko aukera ere ematen du, beti ere mailegu horien truke ordainketa bat ezartzen bada.
Edozein kasutan Espainiako Gobernuak kudeaketa sozietateen mesedetan arautzearen aldeko izanik, zuzentarauaren transposizioa ekainaren 22ko 10/2007 Legearen bidez egin zuen Irakurketa Liburu eta Liburutegien Legearen bidez.
Lege berriak zehazten du zein liburutegik ez duten behar egile eskubideen titularren baimenik egiten dituzten maileguetan. Era berean, mailegu horiengandik idazleen egin beharreko ordainketaren oinarriak ezartzen ditu.
2007an ugari izan ziren araudi berriaren aurkako mugimenduak eta adierazpenak. Plataforma bat ere sortu zen eta hainbat izan ziren gehitu ziren idazleak eta baita editoreak ere, baina mugimendu guztiak alferrik izan ziren eta orain, zazpi urte beranduago, krisi ekonomiko egoera latzean, aurretiazko solasaldirik gabe, inolako babesik gabe eta hainbat zailtasun teknikoekin, Gobernu zentralak egileen ordainketa eskubidea arautzea erabaki du.
Honela gauzak, Errege Dekretu berriak ordaintzeko prozedura arautzen du eta ordainketaren zenbatekoak kalkulatzeko irizpideak zehazten ditu, baina gure ustetan dekretu horrek hainbat arazo eta zailtasun ditu.
Titularitate publikoa daukaten museotan, liburutegietan, artxiboetan, filmoteketan edota hemeroteketan egile eskubideak dituzten liburuak maileguan emateagatik kanon bat ordaintzera behartzen du.
Lehenengo une batean kanon hori erabiltzaileek ordaindu beharko zutela pentsatu zen, baina ez da horrela, liburutegi publikoak dira mailegatzen dituzten liburu kopuruagatik eta dauzkaten erabiltzaileen kopuruagatik kanona ordaindu behar dutenak.
Ondorioz, liburutegi publikoek bi kontzeptu ezberdinengatik ordainketa egin beharko dute 2016ko urtarrilaren 1gotik aurrera. Alde batetik, 0,05 euro liburutegi bakoitzean mailegu zerbitzua erabiltzen duen erabiltzaile kopuruagatik eta bestetik 0,004 euro liburutegi edo toki bakoitzean urtean zehar maileguan utzi dituzten lan edota liburu kopuruagatik.
Bien bitartean, hau da, 2016ko urtarrilaren 1goa heldu arte, Errege Dekretuak behin-behineko ordainketa tasa ezartzen du. Horrela, abuztuaren 2an Errege Dekretua indarrean sartu zenetik eta 2016ra arte liburutegiek 16 zentimo ordaindu beharko dituzte erosi edo eskuratutako liburu edota lan bakoitzagatik.
Ikus dezakezuenez neurri sistematikoa, orokorra, garaiz kanpokoa eta errealitate ezberdinak kontutan hartzen ez dituena, hori da daukaguna.
Se trata de una medida sistemática, generalizada, adoptada a destiempo y sin tener en cuenta las diferentes realidades. Un café para todos, que una vez más lejos de adaptarse a la realidad y ayudar al sector supone un despropósito por varios motivos.
La principal consecuencia negativa de este canon bibliotecario es el efecto que puede tener en la disminución de la cantidad destinada a la compra de fondos de las bibliotecas públicas, es decir, se corre el riesgo de que éstas cada vez se hagan con un menor número de novedades y reposiciones para no tener que hacer frente a más gastos.
Por ello, el Gobierno Vasco, viendo que no dispone de margen para negarse a la aplicación de la norma, va a adoptar tres tipos de medidas, medidas todas ellas orientadas a reforzar la financiación pública a los fondos de las bibliotecas municipales, con el objeto de paliar dentro del ámbito de sus competencias el deterioro que esta norma puede provocar en el servicio público de la red de bibliotecas.
En primer lugar, un mayor compromiso de cofinanciación por parte del Gobierno Vasco para la compra de libros físicos en papel, con el correspondiente alivio para las arcas municipales.
Esta medida supone una flexibilización del compromiso de cofinanciación derivado de las ayudas que presta el Gobierno para la compra de libros en papel, según el cual el municipio debía aportar hasta ahora, como mínimo, la misma cantidad que la sufragada por el Gobierno Vasco. La realidad es que se asumía al 50 % por ambas partes.
Nuestra intención es suavizar dicha obligación en la convocatoria de ayudas de 2015, siendo mayor el porcentaje aportado por el Gobierno Vasco que el aportado por los municipios.
En segundo lugar, se prevé la aportación de una cantidad adicional de 250.000 euros para la compra de licencias de libros digitales.
Y en tercer lugar, la integración de las bibliotecas municipales de Donostia-San Sebastián, Bilbao y Santurtzi en la red de lectura pública de Euskadi. La integración de estas tres importantes bibliotecas es una asignatura pendiente, una reivindicación que viene de lejos y que por fin se va poder materializar.
Esta acción conllevará la financiación por parte del Gobierno Vasco de la infraestructura informática que soportan dichos servicios municipales, lo que redundará en la liberación de partidas, que dichos municipios podrán destinar a la compra de fondos bibliotecarios.
A través de dichas medidas se pretende reforzar la política de compra de fondos y minimizar el impacto de la nueva normativa, de modo que se siga garantizando el acceso universal a la cultura.
Eskerrik asko.