KORTAJARENA IBAÑEZ (EH Bildu, 2019-11-14):
Bai, eskerrik asko, legebiltzar-buru andrea, eta berriz egun on.
Arrazoia emango diot Garrido andreari, eta bai, egia da, horrelako gaietan hobeto da gaian zentratzea eta ez dispertsatzea, eta horregatik gaur ere hona ekarri dena oso gai konkretua izan da, eta da zerbitzu sozialen arloan zaintza lanetan diharduten emakume horien lan baldintzak eta beraien prekarizazio egoera, hori da hona ekarri dena.
Eta hemen hitz egin da familia politikez, gurasotasun baimenen dekretuez, hitz egin da gauza askotaz, baina oso gutxi hitz egin da emakume horien egoeraz, oso gutxi hitz egin da.
Eta egia da gauza batzuk oso konplexuak direla konpontzen, baina beste batzuk identifikatuak daude, oso zehatzak dira eta badituzte mahai gainean berehala jarri daitezkeen alternatiba errealak, egingarriak eta gauzagarriak. Eskatzen dutena da perspektiba feminista bat mahai gainean jartzea, eta merkatu irizpideak alde batera utzi eta bizitza erdigunean kokatzea. Eta eskatzen duena da Gobernuak agente ekonomiko bezala funtzionatu beharrean, Gobernu bezala, zaintza erdigunean eta bizitza horiek erdigunean dituen proiektu politiko bat bultzatzen duten Gobernu bezala funtzionatzea, eta ez beste agente ekonomiko bat bezala.
Zeren egia izango da, noski, egia da hemen eman behar diren aldaketen inguruan ardura konpartitua da, baina batzuek besteek baina ardura gehiago ditugu, hori oso argia da.
Eta hemen hitz egiten ari diren erantzukizun publikokoak diren zerbitzu batzuez, eta zuk hemen atril honetan gaur esan duzu feminizatuak eta prekarizatuak diren lan arloak direla.
Zuri onargarriak iruditzen zaizu? Onargarria iruditzen zaizu administrazio publikoetatik, eta gainera zure taldeak, zure talde politikoak gobernatzen dituen zenbait esparruetan, kontratatzen diren zerbitzu batzuetan lan prekarizazioa bultzatzea? Egokia iruditzen zaizu hori? Egiten diren kontratazioen arabera, erantzukizun publikokoak diren zerbitzuetan? Nik ez dut konpartitzen eta uste dut horrek zerikusi gutxi duela bizitzak eta zaintzak errekonozitzearekin eta bizitzak erdigunean kokatzearekin, uste dut ezer gutxi.
Eta hemen aipatu da, aipatu da behin eta berriro gizon-emakumeen arteko arrakala salarial horren kontrako estrategia, eta egia da, baina estrategia hori indarrean dagoenetik soldata arrakalak gora egin du gurean. Eta soldata arrakala horren erdigunean dauden elementuetako bat hemen eztabaida gai dugun horietako bat da.
Porque si no explíqueme, señora Molina, señora Sánchez o señora Garrido, cómo va a afectar a la brecha salarial el que más de 5.000 trabajadoras de las residencias de Gipuzkoa vayan a afrontar su cuarto año de congelación salarial, cómo va a afectar eso a ese intento de subir en el ranking y estar en el top five que se nos comentaba aquí y que además puede ser un reto compartido. A mí me parece que eso es muy curioso. Y aquí se ha hablado...
...que se nos comentaba aquí y que además puede ser un reto compartido. A mí me parece que eso es muy curioso y aquí se ha hablado de muchas cosas. Se ha hablado de la inspección, de la segregación ocupacional y es que realmente eso es lo que está en el centro del debate que hoy Elkarrekin Podemos nos ha traído a este Parlamento.
Pero una vez más, en vez de afrontar esta realidad, se opta por invisibilizarla y se opta por otras estrategias, comentar otros temas y salir del paso.
Me parece muy curioso, señora Molina, que usted que ha citado en más de una ocasión la estrategia contra la brecha salarial, que nos ha dicho que es muy completa, que además está dotada de recursos, nos ha cifrado en 60 las medidas que están contempladas, me ha llamado la atención que no haya sido capaz de mencionar ninguna que afectara en concreto al colectivo de mujeres a las que se refiere esta iniciativa.
Con lo cual, sí, se necesita un cambio cultural efectivamente, pero lo que se necesita también son acciones y se necesita sobre todo coherencias entre lo que se dice y lo que se hace, no sirve pintar de barniz morado las actuaciones, porque feministas no es parecerse, no se parece; se tiene que ser.
Hay que incorporar esa perspectiva y la economía feminista para traer los cuidados al centro de la política.