UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2017-12-21):
Egun on, mahaiburu anderea.
Uriarte andreari eskertu behar nion eztabaidan presente egotea. Iruditzen zait inportante dela, bale, baimendua zaude tartetxo bat. Faltan botatzen dut Kirol sailburua ze iruditzen zait gaur dugun eztabaida garrantzitsua dela.
Gaurko proposamenarekin eskatzen duguna da, edo beste era batetara planteatzen duguna da orain dela 10 urteetako egoerara bueltatzea, hau da, hasierako eskola kiroleko espiritua errekuperatzea, besterik ez. Hori da eskatzen duguna eta ikastetxeak erdigunean kokatzea.
Planteatzen duguna da Kirol Legea, indarrean dagoen Kirol Legea betetzea, 14/1988koa, planteatzen dugu 125/2008 Dekretua betetzea. Gure proposamenak ez du inolako konpetentzia aldaketarik proposatzen, baizik eta bakoitzari dagozkion ardurak bere egitea, ez gehiago baina ezta gutxiago ere. Eta beraz, eskatzen duguna da hezkuntzaren parte-hartzea.
Eskatzen duguna da umeen lehen kirol esperientzia bere umearentzat emozionalki bere esparru naturalean, hurbileko esparruan ematea eta esparru hori haurrarentzat gertukoa ezaguna ikastetxea da, zentroaren eremua da. Haurrak jolasa, jarduera fisikoa, kirola, balore hezitzaileetan praktikatzeko, kirol desberdinak esperimentatzeko, ahalik eta gaitasun gehien eskuratzen joateko haurraren garapen integrala sustatzeko.
Eskola sasoiko jarduera fisikoa, kirol praktikak kalitatezkoa izatea eta oinarriak finkatzea izugarrizko garrantzia dauka, bai ohitura osasuntsuak eskuratzeko, bai haurrak berak ezagutzeko bere mugak, limiteak, zeintzuk diren, bere indarguneak zeintzuk diren ezagutu eta aurrera egiteko.
Gatazken konponbiderako, zeren gatazkak ez dira Jonan Fernándezek egiten dituen planekin konpontzen. Egunerokoan ditugun bizipenekin ikasten ditugu gatazkei aurre egiten, eta hor kirolak asko aportatzen du.
Taldean mugitzen ikasteko, elkarlana, elkartasuna, aniztasuna... Hainbat eta hainbat balore lantzen dira jarduera fisikoan eta kirolaren praktikarekin. Baina baita ere, eta baita ere azpimarratu nahi dut ez hori bakarrik, baita ere gero behin eskola sasoiko kirol etapa bukatu ostean, geroko kirol ibilbiderako. Izugarrizko garrantzia dauka oinarri bat ondo ezartzeak.
Gainera orain sedentarismoak izugarrizko garrantzia hartu duenean gure gizartean; haurrek gero eta espazio gutxiago dutenean jolasteko, mugitzeko. Begiratu, gure herriak, herri txikietan tira, baina hiriburuetan zenbat espazio daude haurrak mugitzeko, jolasteko, gozatzeko...
Ez dakit konturatzen zareten eskola kirolak zelako garrantzia daukan, ez dakit ohartzen zareten. Ez dakit Gobernu honentzat nahikoa den, zeren orain, aspaldi honetan, Gobernu honek planak ateratzen ari dira elikadura osasuntsurako, orain dela gutxi, aurreko astean ere beste kanpaina bat atera du gainpisuari dagokionean.
Zuek uste duzue marketineko plan horiek garrantzitsuagoak izan daitezkela eguneroko politikak sartzen direnak baino esparru desberdinetan? Zeren askotan iruditzen zait ditugun bitartekoak baztertzen ditugu, ez ditugu betetzen, eta gero kanpainak egiten ditugu.
Aukera berdintasun eta kohesiorako ere izugarrizko garrantzia dauka, horregatik izugarrizko garrantzia dauka, eta barkatu azpimarratzea, familia guztiek sarbidea izatea.
Orain dela gutxi hemen, Gasteizen, ikastetxe batean egon ginen, eta bertako irakasleek azpimarratu ziguten eskola kirola nola galtzen ari diren, gero eta familia gehiagok sarbide zailagoa duten, eta ez da bakarrik ikastetxe horretan esan digutena, ikustea besterik ez ere Arabako guraso elkarteak, Denon Eskolak egin duen txostenak, edo eta Bizkaiatik ere dauden eskariak.
Beraz guzti hori bideratzeko zer hobeto ikastetxea baino. Ikastetxea erdigunean kokatu eskola sasoian egiten den kirol praktika eskolaren parte-hartzearekin, curriculumarekin bideratzea, kontseiluan onartuta programa, ikastetxean txertatuta... Eta hori guztia ba Aldundiekin eta udalarekin planifikatuz.
Begira, orain dela hamar urte eskolaz kanpoko jardueraz arduratzen zen, eta eskolaz kanpoko kirolaz arduratzen zen, koordinatzaile bat zegoen ikastetxeetan. Zegoen. Orain udalak arduratzen dira, edota gurasoak arduratzen dira, baina galtzen ari gara.
Baina pentsa zenbat irabazi genezakeen guzti honekin, pentsatu. Gero badago nahikoa denbora oinarri hori ongi finkatzen bada, federazioak, klubak eskua sartzeko eta interbenitzeko. Guztientzako espazioa dago eta guztiok lan egiteko eremuak daude, baina oinarriak ondo finkatu behar dira, eta pentsatu guztiok zenbat irabaziko genuke, federazioek irabaziko lukete, klubek irabaziko lukete, familiek irabaziko lukete, baina batez ere haurrek irabaziko lukete kalitatezko eskola kirola jarriko bagenu.
Eta hau esaten dut, ez guk esaten dugulako edo guk pentsatzen dugulako, baizik eta datu objektiboetan, ebidentzia zientifikoan, prestigioko adituek hainbat txosten egin dira, azterketak daude herrialde ezberdinetan ere azterketak daude. Hasierako urteetan egiten den praktika anitzeko kirolak zer nolako emaitzak dituen, zer nolako emaitzak dituen geroago, esaterako, errendimenduko kirolan, eliteko kirolariak bideratzen, txapelketak lortzen, eta ziur nago Gobernu honek txosten horiek ezagutzen dituela.
Ikustea besterik ez dago, biztanlegoa kontutan hartuta, konparatzen badituzue Bizkaia, Araba eta Gipuzkoa, maila handiena non dagoen...
...konparatzen badituzue Bizkaia, Araba eta Gipuzkoa, maila handiena non dagoen, fijatu. Ez dago, ez dago, ezin da konparatu, ezin da konparatu.
Beraz, berdin du nondik begiratzen dugun, onurak besterik ez daude, onurak besterik ez daude. Frogatuak daudenak.
Horregatik ez du ulertzen Gobernu hau zergatik tematzen den oztopoak jartzen. Ez dut ulertzen.
Ez dakit non dagoen arazoa, kiroletako zuzendaritzan dagoen arazoa? Hezkuntza Sailean dagoen arazoa? Ez dut ulertzen, benetan.
Gainera, azken urteotan Jaurlaritzaren Dekretua 125/2008, Dekretu horrek ezarritako kontrako norabidean joan gara, Dekretu hori ez da bete eta kontrako norabidean joan gara eta EAEko, begiratu zein herrialde txikia garen, EAEko hiru herrialdeak, gero elkarrengandik gero eta urrunago daude, bakoitzak eredu bat dauka.
O sea, gauza bat da herrialde bakoitzaren ezaugarriei egokitzea. Hori da gauza bat, eta horrekin ados, baina beste gauza bat da gero bakoitzak bere eredua garatzea edo eredurik ez izatea.
Eta azkenean zeintzuk dira galtzaile nagusiak? Ba galtzaile nagusiak dira haurrak. Baina hori autu bat da, erabaki bat da eta badirudi Gobernu honen autua eta erabakia hori dela.
Begira zer den gaur eskatzen duguna: eskatzen duguna da, kirolaren euskal eskolak, Gobernu honen erakunde bat, eta Gobernu honetako zuzendariak, azaroak 24an, Arrasateko Polo Garaian antolatu zuen jardunaldi bat. Eta jardunaldi horretan, 10 mahai osatu ziren eta 100 eragiletik gora, 100 pertsonatik gora.
Ba eskatzen dugu jardunaldi horietan, Gobernu honek antolatutako jardunaldi horretan, bertan eragileek eskatzen zutena eta bertan ateratako ondorioak betetzea. Hori bakarrik eskatzen dugu. Hori bakarrik eskatzen dugu.
Eta are gehiago, gure erdibideko zuzenketan, zeren Gobernuak proposamen bat egin zigun hori jasotzeko, jaso dugu, ez da posible izan adostea eta orain Gobernuak Alderdi Popularrarekin egin duen erdibidekoan ez du jasotzen berak egindako ekarpena. Ez dut ezer ulertzen, ez dut ezer ulertzen.
Zertarako antolatzen dituzue jardunaldi horiek? Jendea mareatzeko? Gero zuen erabakiak zilegitzeko? Jendearen eskaria eta ondorioak azaroak 24an agerikoak izan ziren, datu objektibo bat da eta ez dut nik asmatzen.
Eta zer eskatzen zuten? Eskatzen zutena zen Hezkuntza Saila itzuli dadila eskola kirolera. Hezkuntza Saila bueltatu dadila, eskola zentroei baliabideak jartzea eskolaz kanpoko jarduerak koordinatu ahal izateko. Eta hori zertan datza? Hori da, azken finean, heziketa fisikoko departamentuak ordu batzuk izatea koordinaziorako, planifikaziorako, curriculuma prestatzeko, hori da, besterik ez.
Eta horrek esan nahi duena da, azken finean, eskola kiroleko programa, eskolako kontseiluan onartzea, txertatzea. Curriculumean txertatzea, hezkuntza komunitateko tresna bilakatzea, azkenean, ume guztien eskura jartzea, hori da.
Esan nahi duena da, zehatz lerro ikuspegi batetik, ordu lektiboetatik haratago, orain oso modan jarri dena, ordu lektiboetatik haratago, politika integralak egitea. Sedentarismoaren kontra, elikadura osasuntsuaren alde, bizitza aktiboaren alde, balore hezitzaileen alde, berdintasunaren alde, hezkuntza komunitatea indartzearen alde, euskararen alde. Hori esan nahi du, besterik ez.
Hori bateraezina da aldundiak daukaten paperarekin? Egin behar dutenarekin? Ez, ez, ez da bateraezina.
Bakoitzak paper bat du. Paper guztiak inportanteak dira eta paper guztiak beharrezkoak dira.