UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-05-03):
Nik, egia esan, ez dakit gai honetan ezezagutza dagoen, edo ez den ikusi nahi, edo benetan kontsentsu bat, adostasun bat ez bilatzeko aitzakiak bilatzen diren.
Zeren guk erreferentzia egiten diogu apirilak 13an sinaturiko oinarriari, akordio partzialari. Baina hori ez da... Hor sinatu dena ez da hitzarmena, ez da akordioa, baizik eta abiapuntu bat negoziazioari abiatzeko abiapuntu baten akordio bat izan da, irakasleen borrokaren ondorioz lortutako negoziazioaren ondorioz.
O sea, azken finean ez dakit konturatzen garen erakundeak, Gobernua mugitzen dela presio bat baldin badauka eta irakasleak mugitzen direnean.
Nik ez dakit nola ez garen ohartarazten guztiok  - eta hor hausnarketa bat egin beharko genuke -  gure herritarren interesak defendatzeko gai ez garen presiorik gabe. Iruditzen zait horren inguruan hausnarketa bat egin beharko genukeela.
Eta guk erreferentzia oinarri horri egiten diogu, eta ez dugu eremua zabaldu, eta ez dugu beste kolektibo batzuk ere sartu. Zuek aipatzen duzuen akordioan sartzen diren kolektiboak aipatu ditut; gehiago ez, ezta gutxiago ere; sartzen direnak.
Eta pentsatzen nuen benetan gai honetan gaurkoan adostasuna lortuko genuela, aho batezko akordio bat lortuko genuela eta puntua nirea ez izanik ere, ikusita zer gertatzen ari zen, benetan mugitu naiz, saiatu naiz, proposamenak egin ditut eta, beno, ba hemen batzuek jakingo dute zer gertatu den bidean edo zer interes dauden.
Baina guk garbi daukaguna da herritarren interesak defendatu behar direla eta, batez ere, behar gehien dituztenak. Behar gehien dituztenak eta, beno, arrazoi desberdinengatik daudenak beste maila desfaborizatu batetan, ez?
Eta hor guk erantzukizun berezi bat daukagu eta horretarako sistema publikoak eskubideak bermatu behar ditu, babes bat eskaini behar du eta horretarako daukagu hezkuntza sistema publikoa.
Zer gertatzen da? Diru publikoz beste, beno, daukagu daukagun sarea, oraindik ordenatu gabe daukagu, baina diru publikoz finantzatzen duguna, diru publikoz finantzatzen duguna, orduan ezin dugu beste aldera begiratu.
Eta Gobernu honek beste aldera begiratu nahi zuen, esaten zuen ez zela bere erantzukizuna. Eta diru publikoz finantzatzen den oro da bere erantzukizuna.
Eta hemen ikasleak baldin badira erdigunean ditugunak, herritarrak baldin badira erdigunean ditugunak, hezitzaile hauek badira erdigunean ditugunak, guztiei erantzun behar diegu.
Eta ezin duguna da diru publikoaren finantzatu eta beste aldera begiratu. Hori ezin dugu egin. Jarraipen bat egin behar da, kontrol bat egon behar da eta benetan bermatu behar da langile horien eskubideak bermatzen direla, eta bermatu behar da funtzioak ondo zehaztuta daudela eta ikasleen beharrak asetzen direla, eta erantzun bat ematen dela, zeren diru publikoarekin egiten delako. Eta diru publikoarekin ezin da jolastu. Ezin da jolastu, a ver buruan sartzen zaigun.
Orduan, momentu honetan daukagun errealitatea edukita, ditugun sare guztiak edukita, hori ordenatzen ez dugun bitartean. Por cierto, ordenatu beharko genukeena, ditugun gatazkak konpondu, korapiloak askatu, ordenatu, asko irabaziko genuke, asko irabaziko genuke; kudeaketan ere efizienteagoa izango ginateke, eta iruditzen zait ere erantzunak ematerakoan ere eraginkorragoak izan ginatekeela eta iruditzen zait balizko akordio hori lantzera orduan ere bide horretan jokatu beharko genukeela, sare bakarrera, sare publiko bakarrera, nahi duena kanpoan geratu kanpoan geratu dadila, mundu guztiak eskubide berdinak, bete behar berdina, benetan erdigunean herritarrak izan da.
Baina bitartean goazen ditugun erantzukizunak behar den bezala erantzutera, jakinda bakoitzaren erantzukizuna zein den, erdigunean zein dagoen eta lehentasuna zalantzarik gabe ba sistema publikoa izan behar dela, gure erantzun zuzenekoa delako eta gure ardura zuzenekoa delako.
Baina beste erantzukizunei ihes egin gabe eta diru publikoarekin jolastu gabe, ez, eta pentsatzen dugu kolektibo honekin zor bat dagoela, zor bat dagoela, zor historikoa dela, eta ez bakarrik kolektiboagatik, baizik eta momentu honetan gizarteko kate-begi ahulena, ba hor nonbait dagoelako, atzean uzten ari garelako eta ez gabiltzalako, benetan, eman beharko genituzkeen erantzunak ematen.
Orduan, hausnarketa bat egingo nuke eta bai benetan 2014ko hitzarmena berritzeko apustu eta erabaki sendoa hartzea Gobernu honen aldetik.