OTERO GABIRONDO (EH Bildu, 2018-10-18):
Eskerrik asko, berriro ere.
Nik uste dut, López de Ocariz andrea, zurekin gaur eztabaida handiegirik ez dagoela. Esan nahi dut argi dagoela zuk gaur postura bat irudikatu nahi duzula. Zuek, Alderdi Popularra, kurrelaren lagunak, mundu guztiaren aurka eta gauzak ondo egiten, eta beste guztiak katastrofe bat ekarriko dute. Argazki hori nahi zenuen, argazki hori badaukazu.
Niretzako arduragabekeria bat da, ez dakit nola esan, lasaitasuna eman behar den momentu batean, zuek guztiz kontrakoa egiten ari zarete. Eta egia baldin bada ere, Madrilen mezuak ematerakoan ministroen arteko kontraesan batzuk ere egon badira ere, norabidea desegokia denik ezin da esan inondik inora.
Nik beste kontu pare bat esan nahi nuen. Kontuan hartu behar dugu dieselaren industria izan dela Europar Batasunaren ume kuttuna, esango genuke, eta konfiantza horretaz abusu bat egin duela. Nik uste dut hori azken urteetan oso argi gelditzen den zerbait da.
Horren aurrean, ez bakarrik, no solamente se han endurecido las normativas, sino que también hay algunas ciudades que a la vista que la implantación y la masificación del diésel en las zonas metropolitanas han dado problemas muy específicos y muy concretos de contaminación, que además ha sido una contaminación muy grande, como nos están diciendo los informes de la Unión Europea, derivados del óxido nitrógeno, derivados de las partículas pequeñas y demás, entonces, claro, después de este abuso, lo que ha pasado es que hay otros sectores ciudadanos que se han movilizado y que están poniendo barreras. Ese es realmente el problema que tiene el diésel y es el sitio el que tendrá que recuperar la confianza, el propio sector.
Horregatik, nik uste dut, alde batetik, argi eduki behar dugula ingurumen zergak begiratzen ditugunean, logikoa dela kutsatzen duenak ordaintzen du printzipioaren arabera, dieselak ordaindu behar duela gutxienez gasolinak bezain beste, eta hori kuestionaezina da gaur egunean.
Hemen gertatzen dena da industriak orain badaki epe ertainera begira arazo batean sartu daitekeela eta industriak eskatu egingo du. Industria adaptatzen joango da eta ari da.
Hor badago lista oso bat, errepasatzen aritu gara lehenago: Porsche abandona el diésel, Suzuki abandona el diésel, Toyota abandona el diésel, Honda abandona el diésel, (...) abandona el diésel, SEAT está haciendo planes para abandonar el diésel.
Orduan, zuek eta zuen lehendabiziko emendakinean ere, pixka bat Josu Jon Imazek esaten zuen zentzu horretan, la de démosle una oportunidad al diésel, ezta? Eta esaten duzue trantsizioa egiteko. Nik uste dut automozioari begira bakarrik eta eremua esparru askoz ere...
...eta esaten duzue trantsizioa egiteko. Nik uste dut  - automozioari begira bakarrik eta eremua esparrua askoz ere handiagoa izango litzateke - , trantsizioaz hitz egiten ari garenean edo sektorea trantsizioaz hitz egiten ari denean, hibridoetaz, entxufatzen direnak edo ez direnak entxufatzen, mota horietako behikuluetaz, ez beste batzuetaz hitz egiten ari da eta azken eszenatokia elektrikoa. Baina gaur egun diesela trantsiziozko eremu interesgarri bat bezala kontsideratzea atzera pausu bat da, hori atzerakoia da. Gasolinarekin ere dudak izango genituzke baino, desde luego, dieselarekin ezin da egin inola ere.
Orduan horregatik diogu ere zuek plan renove eta zuek ere pixka bat hortik joan nahi zenuten, plan renovetaz hitz egiten dugunean kontuz ibili behar dugu, ze azkenean plan renove batek gerta daiteke balio izatea bakarrik guztion dirua herritarren bitartez enpresei ematea, eta da beste intsentibazio bat egin behar den benetako sakoneko aldaketa trantsizio hori ez egiteko. Eta hor kontuz ibili behar gara.
Industriak indar asko dauka, industriak enplegu asko dauka eta industriak presioa egingo da eta guri ez zaigu tokatzen beraiek jartzen duten eszenatokian murgiltzea, baizik hemendik aurrera irudikatzen dugun eszenatoki horretan lana egitea eta horretarako jarri beharko ditugu makina guztiak martxan, ikerkuntza garapena, programa desberdinak, planak... Horregatik diogu hain garrantzitsua dela planifikazio estrategiko bat, ze berez tendentzia bat egongo da kontserbadorea izatera enpresa horiek.
Eta guk bultzatu behar ditugu beste norabidean, ez daukagu beste biderik. Eta benetan enplegua epe ertain edo epe iraunkor batean mantendu nahi baldin badugu, hori da bide bakarra, ez gaur daukagunari nola edo hala eutsiz. Aldaketa badator, aldaketa ezinbestekoa izateaz gain, badator, eta orduan atzean gelditu daitekeen sektore industrial edo esparru oso bat defendatu ordez, eboluzionatzen, lagundu eta exijitu behar dugu. Hori da bidea gure ustez.