PINEDO BUSTAMANTE (EH Bildu, 2016-12-15):
Egun on, egun on guztioi.
Gaurko honetan "ate birakaria", ustelkeria eta gardentasuna ditugu eztabaidagai. Azken urteetan gai hauen inguruko kezka handituz joan da gure gizartean, besteak beste, ia egunero aldizkari eta egunkarietan kasu berriak agertu eta agertzen direlako, tamalez.
Gizarteak krisiaren urterik gogorrenak pairatzen dituen bitartean, zerbitzu publikoen murrizketak gero eta handiagoak izan diren urte guzti hauetan, ia egunero poltsikoak diru publikoz beterik dituzten kargu publikoen edo kargu horien ingurukoen iskanbilak agertu izan dira.
Ustelkeriaren susmoak egon den kasuetan, esate baterako Gürtel, Noos, Palma Arena, Andaluziako EREak, Pretoria auzia edo hemen askoz gertuago De Miguel Auzia, Karrantzako Minda, Epsilon, (...) eta abar luze batean, gizarteak haserrea erakutsi du, normala denez, jakina.
Kasu guzti hauek politikarekiko eta orokorrean instituzio publikoekiko mesfidantza eragin izan dute eta horixe erakusten dute inkesta ezberdinek, alegia, gizartearentzat gero eta gai kezkagarriagoa dela korrupzio politikoa.
"Ate birakarien" kasua ezberdina izan ohi da, ez da beti gaizki ikusten sektore publikotik sektore pribaturaz saltua egiteko momentuan batzuek inoiz ere ez, ez lan egin izan duten sektoreetan bukatzea, kasualitatez kargu politikoa izandakoan erlazioak izandako sektoretan, edo euren ikasketa edo bizitza profesionalarekin erlazioa ez duten sektoreetan bat-batean postu garrantzitsuekin agertzea, enpresa handi baten zuzendaritza organoan aurretiaz inolako erlaziorik eta esperientzia profesionalik izan gabe. Eskerrak azken aldian hau aldatuz doala eta gizartea kritikoa agertzen ari dela, hor dogu azkenengoz Barrosoren kasua, adibidez.
El fenómeno de las "puertas giratorias" puede resultar algunas veces más sutil, diríamos, pero no por eso deja de ser sospechoso, a la vez que escandaloso, el paso de algunos, demasiados cargos públicos a los consejos de administración o a los órganos de dirección de grandes empresas, como puede ser el desembarco de presidentes de Gobierno  - como González y Aznar -  y ministros varios  - como Solves, Salgado, Acebes o Rato -  a Telefónica, Gas Natural, Endesa, Iberdrola, Bankia.
O en nuestro entorno más cercano el paso de Josu Jon Imaz a Repsol, de Atutxa a Iberdrola o de Ardanza a Euskaltel. O la utilización de la manera más que descarada del entramado de empresas públicas para colocar a los afines. Y ejemplos de estos hay muchos. Dos exalcalde de Leioa en Metro de Bilbao o exconcejal de Ortuella en Garbiker. Y hay muchísimos más, como ya he dicho.
Por lo tanto, no nos puede sorprender que la sociedad esté más que harta de todos estos manejos, chanchullos y compadreos, del saqueo al que algunos de manera sistemática han sometido a las arcas públicas, para luego venir a decirnos, sin rubor ninguno, a pedir a la ciudadanía que toca apretarse el cinturón porque todos y todas hemos vivido por encima de nuestras posibilidades.
Hau horrela izanik, azken urteetan gobernu ezberdinek hainbat ahalegin egin eta hainbat baliabide jarri izan dituzte gardentasuna indartzeko, "ate birakarien" aurkako neurriak hartzeko eta, azken finean, gizartearen aurrean instituzio publikoen irudi ona berreskuratu eta hauen funtzionamendua hobetzeko. Askotan, eta esan beharrekoa da, hartu diren neurriak ez dira marketing hutsa eta hutsaletik pasatu eta noski hori gizarteak ere antzeman du, eskerrak.
Gardentasuna, zintzotasuna eta baliabide publikoen kudeaketa zuzena eta eraginkorra gaur inoiz baino beharrezkoa da. Gizartearen errespetua, gizartearen lankidetza eta gizartearen partehartzea benetan nahi badugu, argiak eta zorrotzak izan behar gara arlo honetan. Guk guztiona dena babestu behar dugu eta eraginkortasun osoz kudeatu.
Euren ordezkaritza publikoa lapurtzeko, bai lapurtzeko, erabiltzen dutenak edo interes partikularren edo enpresa konkretu batzuen onurarako gerora haietan kolokatuak izateko helburuarekin erabiltzen dutenak agerian utzi behar ditugu, salatu behar ditugu. Eta gehiago esango nuke, hartu behar ditugun neurrien bidez horrelakorik gertatzea gero eta zailagoa izatea lortu behar dugu, ezinezkoa bihurtzeraino. Urbuztan hauek gure instituzioetatik desagerrarazi behar ditugu, bai ala bai.
Honek guzti honek erlazio zuzena du bai gardentasunaren inguruan hartu beharreko neurriekin, bereziki gure lege propioa izatearekin, ezinbestean. Pasaden legealdian Gobernuak bi aldiz, eta esan berri dute, lege hori aurkeztu bazuen ere, oraindik ez dugu lege propio hori gure ordenamenduan indarrean.
Lehenengo aldiz ez zuen berezko lege moduan aurkeztu, administrazio publikoaren lege orokor baten barnean baizik eta gainera aplikazio esparru oso mugatuarekin. Bigarren aldiz, jada, lege moduan aurkeztu zuen, lege propio moduan, aurrekoan hainbat taldeek egindako zenbait proposamen txertatuz, baina legealdiaren azken txanpan eztabaida patxadaz egitea ezinezkoa izan zen. Beraz, funtsezkoa da legealdi honetan Gobernua gardentasun partehartze eta gobernu onaren legea ahalik eta lasterren aurkeztea, legebiltzar taldeen ekarpen berriei irekita, jakina, eta baita jada aurreko legealdian talde ezberdinek egin izan genituen ekarpen zehatzak barnez hartuz.
Guk argi ditugu gardentasun lege honek izan beharreko ezaugarriak, besteak beste, informazio aktiboa ahalik eta zabalena izatea, zabaldutako informazio guztia ulergarria eta eskuragarria izatea. Garden Agentziaren barnean gizartearen ordezkaritza ahalik eta zabalena izatea, administrazio publikoetatik haratago sindikatuak, unibertsitatea eta abar bertan daudelarik. Eta gardentasunaz gain funtsezkoa da politika publikoen ebaluazioa, benetan bilatzen diren helburuak lortzen diren neurtzea.
Azken finean, kudeaketa publikoak jarraitu behar dituen helburuak eraginkortasunez betetzen direla ziurtatzea. Eta eginbehar honetan instituzio publikoek eskura dituzten baliabide guztiak...
...dituen helburuak eraginkortasunez betetzen direla ziurtatzea.
Eta eginbehar honetan, instituzio publikoek eskura dituzten baliabide guztiak martxan jarri behar dituzte. Horregatik funtsezkoa da, kargu publikoen betebeharren kontrola benetakoa izatea. Benetakoa, argia. Ezin da tramite huts batean geratu, kontrol aktiboa izan behar da. Ustelkeria, bai, ustelkeria gure instituzioetatik kanporatzeko behingoz.
Gardentasuna ustelkeriaren aurkako borroka eta ate birakarien kontrola ez da moda bat. Ez da gizartearen aurrean ondo geratzeko pare bat dokumentu eta adierazpen bat egiteko.
Sinestu behar da, konbentzimendua beharrezkoa da eta beraz, konpromiso zintzoa. Politika gizartearen onurarako egin behar dugula argi izatea, oinarri paregabea dugu honetarako, eta horretan, Euskal Herria Bildu aurkituko duzue, horretan aurkituko gaitu euskal gizarteak.
Tenemos una obligación para con la sociedad vasca, la obligación de poner la transparencia, el buen gobierno y la exigencia de honradez de los cargos públicos, como máximas de la acción pública.
Ante la corrupción no hay cabida para las medias tintas. Ante el saqueo de las arcas públicas, no hay espacio para las tibiezas. Ante el uso interesado de la posición que da un cargo público, no hay sitio para las justificaciones partidarias. Por eso, hoy más que nunca es necesario hablar con claridad de corrupción, de puertas giratorias, de cómo algunos han dilapidado y dilapidan el dinero público como si no tuviera fin.
No es momento de eufemismos, no es momento de circunloquios. Si hablamos de transparencia, seamos transparentes, y llamemos a las cosas por su nombre.
Hau da gure eskaera, egin dezagun aurrera gardentasunaren bidean, parte-hartzearen bidean, eskua gu guztion poltsikoetan sartzen dutenaren kontra. Zintzotasunez, gauza bakoitzari bere izenaz deituz.