UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-05-03):
Egun on berriro.
Lehenik eta behin ongietorria eman nahi diet gaur euren etxera hurbildu diren, euren etxea ere Legebiltzarra delako, bildu diren Irakasle Jubilatuek Elkarteko kideei, batzuk kanpoan geratu dira, beste batzuk sartu dira, Adostuz Elkarteko kideei ba ongi etorria eman nahi diet eta, ongi etorria ematearekin batera, eskertu nahi diet ba nekaezin egiten ari diren lanagatik, ba euren eskubide laboralen defentsan, egiten ari diren lanagatik, herritarrak, pertsonak politikaren erdigunean jartzeagatik, egiten ari diren lanagatik euren eskubideak defendatzerakoan guztion eskubideak defendatzen ari direlako, defendatzen ari direlako herritar guztiok politikaren erdigunean jartzea eta politikaren helburu izateaz.
Eta eredu izaten ari dira, eredu izaten ari dira erakusten ari direlako borrokaren bidez, lanaren bidez defendatu behar direla eskubideak, etxean geratu gabe, konstantziaz eta errez esaten da, baina 2012tik ari dira lanean. 2012tik dagokiena eskatzeko, eskubideak defendatzeko.
Eta iruditzen zait ba gaur egun, ikusita gizartean dauden baloreak, ba benetan eskertzekoa dela egiten ari diren lana. Beraz, hemen gaudenok zerbait gaizki egiten ari gara, soilik mugitzen garenean presionatzen gaituztenean edo aldarrikapenak kalera ateratzen direnean, ez?
Ardura mailak ez ditut ekiparatuko, hemen bakoitzak bere ardura mailak ditu, ez ditugu gureak ere kanporatu nahi, guztiok ditugulako ardurak baina iruditzen zaigu hausnartu beharreko kontua dela. Presiorik gabe ez gara gai pertsonak, herritarrak, politikaren erdigunean kokatzeko? Bueno behintzat presionatzen gaituztenean mugitzen baldin bagara ere ez dago gaizki, baina gure betebeharra da herritarren, pertsonen eskubideak defendatzea. Hori pentsatzen dugu.
Eta iruditzen zaigu gure betebeharra dela eta gure zeregina dela herritarron eskubideen bermatzailea den ere sistema publikoa defendatzea eta sistema publiko hori eraikitzen dute, egunerokoan eraikitzen duten langile publikoen eskubideak defendatzea eta betearaztea. Zeren gauza bat da...
...hori eraikitzen, egunerokoan eraikitzen duten langile publikoen eskubideak defendatzea eta betearaztea.
Zeren gauza bat da eskubideak eta beste gauza bat da pribilegioak.. Gaur hemen eskubideez ari gara eta ez pribilegioez.
2012an dekretu baten bidez aurrekontu estabilitate, defizit muga eta gastuaren kontrolaren aitzakipean murriztu ziren eta bertan behera utzi ziren irakasle jubilatuak borondatezko jubilazioagatik kalte-ordaina kobratzeko zuten eskubideen inguruan ari gara, zehatzagoak izateko Muface deritzon kidegoari dagokiona, dagoeneko desagertzear dagoen kidego bati buruz ari gara.
Egia da, beste hainbat murrizketa ere eman direla, erosmen ahalmenari dagokionak, bajei dagokienak, kontratu erreleboei dagozkienak. Baina aurreko oso bilkuretan horren inguruan eztabaidatu dugu, orduan, beraz, gaurkoak irakasleak aurrez jubilatzen direnean borondatez dagokien kalte-ordaina kobratzeko duten eskubideari buruz arituko naiz.
Ez dugu inoiz ulertu  - eta oraindik ere ez dugu ulertzen -  zergatik aurrekontuen estabilitatearen izenean, langileen eskubideak izan diren murriztuak, kolpatuak; langileen eskubideak eta sistema publikoa.
Eta besteak beste, sistema publikoa eusten duten langile publikoak. Zergatik ez dira murrizketak ezarri aurrekontuen estabilitateagatik esaterako, Abiadura Handiko Trenean, azpiegitura erraldoietan, eta benetan pertsonen herritarren eskubideak babestu? Zergatik ez? Beste aukera bat da. Aukera bat da, lehentasun kontua da, borondate politiko kontua da.
Langileak kate-begiko begirik ahulenak direlako? Funtzio publikoko langileak kolpatzeak ez duelako kosterik, iritzi publikoa? Funtzio publikoko langileak duten ospe kaskarrarengatik? Zenbat aldiz entzun ote dugun funtzionarioak alperrak direla, pribilegiatuak direla. Beraz, badirudi batzuentzat jomuga erreza izan daitekeela, langilego publikoak.
Badirudi ere funtzio publikoaren baitan mailak daudela, mailaketak daudela, eta gaur hizpide ditugun kolektiboa ahaztu handienetarikoa da.
Lehen beste kolektibo batez hitz egin dugu eta kasualitatez oraingoan ere hezkuntzaren baitan dagoen beste kolektibo bat da.
Zergatik esaten diogun hau? Poliki-poliki mahai orokorrean hainbat murrizketei buelta emateko gaiak mahai gainean jartzen ari dira, eta beste batzuk ere errekuperatu dira, adibidez, aparteko ordainsaria.
Beste gauza batzuk ere berreskuratu izan dira, esaterako, jubilazioari dagozkionak.
Baina ez dakit zergatik, gai hau, ezkutatua dago. Ezkutatua dago eta ez da mahai orokorrean jartzen. Ez dakigu benetan hemen zer gertatzen den.
Gero ikusiko dugu ere mahai orokorrean beste gaiekin zer gertatzen den. Baina gai honekin gertatzen dena benetan harrigarria da.
Badakigu irakasleen kidegoaren artean jubilazio irizpideak desberdinak direla eta gure ustez parekatu beharko lirateke eta horrela eskatu dugu behin baino gehiagotan eta jarraituko dugu eskatzen. Eta badirudi ere hezkuntza mailan negoziaziorako gai bat dela.
Baina guzti horrek ez du kentzen borondatez erretiratutako irakasle jubilatuei eskubidez zor zailena itzultzea eta horretarako bide bat zehaztea, eta kaltetuak izan direnekin adostea. Beraiek hori eskatzen ari dira. Beraiek eskatzen ari direna da, negoziazio bat, adostea, zor zailena ordaintzea, eskubide bat betetzea. Besterik ez.
Badakigu gaur hizpide dugun gaian kaltetuak diren kidego hori desagertzear dagoela, badakigu, baina horregatik ez zaie dagoeneko jubilatuta daudenei dagokiena ordainduko? Desagertzear dagoen kolektibo bat delako? Ez dakit, ez dakit hemen zein den benetan sakonean dagoen arazoa.
Gero, zer gertatzen da hemen ere? Funtzio publikoak eta Hezkuntza Sailak ematen dizkigun datuak ere ez dira berdinak, ez dute koadratzen. Hezkuntza Saila 2.873 bat irakaslez ari garela dio, Erkorekaren Sailak 3.200 irakaslez ari garela dio.
Ez dakit nik serioa den Gobernu baten baitan ere datuak berberak ez izatea, hori da kudeatzaile onaren erreferentzia, ez dela gai ere datu zehatzak eta bateratuak emateko?
Horrek erakusten du ere, justu momentu honetan sistema publikoan eta irakaskuntzan ere belaunaldi aldaketa bat eman behar denean, planifikazio bat egon behar denean, prebisio bat egon behar denean ere, nola ari garen.
Horrek ikusten du ere Gobernu honek aurreikuspenak edo planifikazioak egiteko ze egoeratan aurkitzen den.
Orduan, ez dakigu zehazki zenbat diren edo ez dugu jakin nahi zenbat diren edo eta horrela egin daitekeen ere belaunaldi aldaketa bat eta planifikatu bat.
Edo eta Gobernu honi interesatzen zaion benetan belaunaldi aldaketa bat egitea, behar den bezalako baldintzetan eusteko eskubideak bermatzen dituen sistema publikoa.
Guk gure proposamena ekarri genuenean, gure helburua zen eta helburua da eta jarraitzen du izaten eta horretarako lan egingo dugu, negoziazioari ateak irekitzea.
Kaltetuak diren kidegoko ordezkariekin Gobernu honek negoziazio bat ematea eta bide bat irekitzea, gainera beraiek prest daude horretarako, ba zor zailena ordaintzeko eta kalte ordainak eskuratzeko.
Ematen du posible dela, edo guk pentsatzen genuen posible izango litzatekela, eta gaur adostasun, aho bateko adostasuna bilatzea ere erraza izango zela, entzundakoak entzunda.
Ze alde batetik, aurreko Osoko Bilkuran izan genuen eztabaidan Gobernuko bozeramaleen ordezkarien aldetik entzun izan genuen, ba dagoeneko murrizketak aplikatzen zituzten dekretuak gainditzear daudela.
Negoziazioak ere ematen ari direla hori gainditzeko, beraz arrazoi bat gehiago hau ere gainditzeko, ordaintzeko eta betetzeko, nahiz eta gure zalantzak ditugun ikusitakoak ikusita.
Eta bestetik ere Adostuz Elkarteko kideak Hezkuntza Batzordean egon zirenean, talde guztiak esan zutena entzunda pentsatzen genuen ere, posible izango zela, posible izango zela adostasun bat bilatzea.
Eta horregatik, gure proposamena egin genuenean, entzundakoak entzunda, minimoen minimoan kokatzen ginen, ze mundu guztiak eskatzen zuen Dekretu hori suspenditzea eta esan genuen, bueno, ba goazen hori eskatzera, ematen du hemen elkargune bat dagoela eta hortik abiatuta agian probokatzen dugu benetan negoziazioa aktibatzea.
Baina gero, hasi ginen zuzenketak ikusten, aitzakiak entzuten eta batak suspentsioa eskatuta ez dela nahikoa gero suspentsioa altxatzeko neurriak ere jaso behar direlako.
Beste batek, ez dela posible ez dakit zergatik.
Orduan, benetan ez dakigu zer gertatzen den, hau da, borondatea ez dago eta aitzakiak bilatzen diren edo benetan borondatea dagoen eta negoziazio bat bideratu nahi den. Pentsatu nahi dugu bigarren hori dela.
Gainera, guzti hau gertatzen ari da irakasleak ez diren funtzionarioen kasuan borondatezko jubilazioen kasuan indemnizazioak ordaindu zaienean udaletan, aldundietan, eta beste hainbat tokietan, baita unibertsitatean ere.
Hori gertatzen ari da, beraz, hauekin zergatik ez dugu berdin jokatu behar edo Gobernu honek zergatik ez du berdin jokatu behar?
Beraz, ez dakigu hor Jaurlaritzak ze arazo duen dekretu horrek ezarritako murrizketei buelta emateko, edo murrizketa batzuei bueltak emateko, ze badirudi beste batzuekin borondatea duela.
Esan dudan bezala, kolektibo hau prest dagoenean egutegi bat adosteko, modu progresiboan egiteko, modu diferenteak aztertzeko eta bideratzeko.
Beraz, zein da arazoa? Galdetu nahi dut. Zein da arazoa? Zein da arazoa 2012. urtean Gobernua sostengatzen duen bazkide nagusiak borondatea zuenean, ze 2012an eztabaida berbera izan zen, 2012ko martxoaren 15an Osoko Bilkura honetan.
Eta Gobernua sostengatzen duen alderdi nagusiak, alderdi nagusiak, baiezkoa eman zuen. Baiezkoa eman zuen gaur egun, gaur eztabaidatzen dugun gaiari benetan kalte-ordainak ordaintzeko eskubideak bermatzeko.
Beraz, orain, orduan oposizioan zegoenean bazuen borondatea eta orain Gobernuan dagoenean ez du borondaterik?