ETXEBARRIETA LEGRAND (EH Bildu, 2017-05-11):
Oraingoan zaintza lanak egiteagatik, eszedentzia hartu edo lanaldia murriztu duten langileentzako prestazioetatik kanpo etxeko langileak uzteaz arituko gara.
Legebiltzar honetara heldu bezain laster, proposatu nuen lehenengo ekimenetako bat izan zen hau, eta hain zuzen horregatik, eta oraindik ere etxe honen funtzionamendua gehiegi ezagutzen ez nuelako, ba proposamenaren, baina batez ere jasotako zuzenketen berri eman nien kideei, eta legebiltzarkide ohiei, haien iritzia jakiteko, niretzako garai horretan osoko zuzenketa hitzak ba beldur apur bat ematen zuelako eta uste nuelako guztiz zaila zela horren aurrean zerbait egitea.
Garaiko erantzun email horietako bat gordeta daukat eta honela dio: "Podemosek ez du ezer aurkeztu, ziurrenik gurekin bat datozelako".
Eta e-mail hori idazten zidanak, arrazoi osoa zuen, horregatik eskerrak eman nahi dizkizuet Elkarrekin Podemoseko kideei, Hernández jaunari, babesagatik eta bere taldeari, ba etxeko langileen eskubideen defentsan, hau ere babestu eta aurretik beste proposamen bat ere aurkeztu zuelako.
Emailak jarraitzen zuen: "PPren testuak gurea babesten du baina beste hitz batzuekin, PPrekin erdibideko testu bat adostea litzateke kontua, aurrera aterako litzateke".
Eta bai, hori uste nuen nik atzo arte, baina ikusi dugu erdibideko bat topatzeko bidea ere egitea ezinezkoa izan dela, ez da feedback egon.
Bai ordea, EAJ eta PSErekin, eta azkenean bakoitzak mahi gainean bere lehentasunak jarrita erdibideko bat lortzea posible izan ez den arren, eskertu nahi dut saiakera bera.
Zergatik erabaki dugun guk gure hasierako proposamena mantentzea? Injustizia ikaragarri baten aurrean gaudelako, eskubide urraketa konstante baten aurrean, eta batez ere emakumez osatutako sektore oso altu bati eragiten diolako.
Eta horregatik mantentzen da, mantentzen den moduan egoera. Berehala bertan behera utzi behar den disposizio lotsagarria da. Zergatik? Adibide oso larria delako, lana eta familia bateragarria egiteko laguntzei buruzko dekretuko puntu hori.
Bertan, zaintza lanak egiteagatik, eszedentzia hartu edo lanaldia murriztu duten langileentzako prestazioetatik kanpo geratzen dira espresuki etxeko langileak. Beste langileek, beste langile guztiek, horiek jasotzeko aukera daukate, etxeko langileak izan ezik.
14 puntu, 3. artikuluari so egiten diogunean, honela dio hitzez hitz: "Langileen Estatutuaren Legearen testu bategina onartzen duen martxoaren 24ko 1/95 legegintzaldiko Errege Dekretuaren 2.1 artikuluaren B atalean aipatzen diren lan harreman bereziak dituzten langileek, har ditzaketen eszedentziak edo lanaldi murrizketak, ez dira diruz ordainduko".
Eta B atal horretara jotzen badugu, nork aurkituko dugu? Zerrendatxo batekin topo egitea espero dezakegu, baina ez, etxeko langileak daude bakarrik.
Las del servicio de hogar familiar. Inor gehiago ez. Nola onartu dezakegu kolektibo konkretu bat, bereziki baztertzen eta eskubide gabetzen duen disposizio bat? Zergatik ikertu behar dugu zein eragin izango duen honek? Badauzkagu eragindako bizitza testigantzekin hainbat eta hainbat ideia.
O. Romero andrearen bizipenak jaso zituen Berria egunkariak etxeko langileen inguruko erreportaje batean. Honela zioen berak: "Hiru urte daramatzat Euskal Herrian, premia gorriak bultzatuta etorri nintzen Hondurastik, ia urte bete egon nintzen Bilbon etxe batean, oso esperientzia txarra izan zen. Hilean 700 Euro kobratzen egon nintzen, astean 7 egun...
..."Ia urtebete egon nintzen Bilbon etxe batean. Oso esperientzia txarra izan zen. Hilean 700 euro kobratzen egon nintzen, astean, zazpi egun egiten nituen lan, egunean bi ordu besterik ez nuen libre, eta gaixotu nintzelako bota ninduten.
"Erietxera joan behar izan nuen bi aldiz. Bigarren aldi hura azkena izan zen. Handik hiru egunera, etxeko andreak esan zidan kaleratu egingo ninduela, jota laga ninduen. Zergatiaz galdetu eta zera erantzun zidan, zainduko zuen norbait behar zuela, bi aldiz gaixotu berria nintzela, eta sasoian zegoen norbait behar zuela".
Kontratatzailearen jarrera, zigortze edo mesprezatzera izan daiteke ateratzen zaigun lehenengo arranke hori, lehenengo momentuko ideia hori. Baina egunerokoan zainduko duen norbait behar baldin badu bere alboan, norena da ardura?
Pertsonak helburu leloa erabiltzen zuen Gobernuak ez ahal du ardurarik? Gobernuak ez ahal du ardurarik? Zein pertsona dugu helburua?
Hemen behin baino gehiagotan aipatu izan dugun langile txanpiñoi horren metafora ekarri nahiko nuke berriro. Hori da helburu dugun pertsona, bere kabuz, inolako zaintza, inolako osatzerik gabe bizi daitekeena. Jan behar ez duena, lo egin behar ez duena, maitasunik behar ez duena, sozializatu behar ez duena.
Baina langile hori, ez da existitzen. Pertsona hori ez da existitzen. Eta behar guzti hauek asetzeko daukagun ardura pertsonala, kolektiboa eta publikoa ere bada. Hiru arlotekoa da.
Eta gure legeen bidez ezin ditugu pertsona horiek mailakatu eta hementxe daukaguna lege honetan daukaguna hori da, bazterketa argi eta garbi bat.
Horregatik mantenduko dugu gure proposamena, eta horregatik eskertzen dugu Elkarrekin Podemosen jarrera, eta horregatik ere, aterako den erdibideko horretan, Gobernua sostengatzen duten eta PPk babestu duen erdibideko horretan eskatzen dena, ikerketa horren kontra ez dugu egingo, hori ere babestu genuelako bere garaian. Baina ikerketa hori zertarako egingo dugu kasu honetan?
Ekonomikoki kontziliazioari prezio bat jarriko diogu? Errentagarria den begiratuko dugu? Ez kontziliazioari, ez zaintzari, eta eskubideei, ezin diogu preziorik jarri.
Esan bezala, diskriminazio argi bat da eta berehala eraitsi behar dugu. Horregatik bozkatuko dugu proposamen horren kontra, berehala etetea delako neurri honek eskatzen duena.
Zein arrazoi dago bestela, diskriminazio honekin jarraitzeko?
Eskerrik asko.