ETXEBERRIA IRADI (EH Bildu, 2016-03-04):
Egun on berriz ere.
Hitzak hitz Jaurlaritzak orain arte ez du pausu bat bera eman gurasotasun-baimenak parekatzen hasteko. Amildegi bat badago gaur egun, Jaurlaritzaren hitzetatik ekintzetara, eta guk jarraitzen dugu esaten gurasotasun-baimenak parekatzea posible da eta beharrezkoa da.
Ezagutzen duzue "Telma y Louise" filma eta nola bukaeran jauzi egiten duten izugarrizko amildegi batetik? Ba halako amildegi badago Jaurlaritza honen hitzen eta ekintzen artean. Hitzak hitz esandakoa Jaurlaritzak orain arte ez du inolako pausurik eman gurasotasun-baimenak parekatzeko, eta hiru ebidentzia aipatuko ditut.
Lehenengoa da zuk aipatu duzuna: Pasaden astean proposamen zehatz eta egingarri ekarri genuen Legebiltzar honetara proiektu pilotu bat martxan jartzeko, gurasotasun-baimenak parekatzeko bidean, eta Gobernu hau sostengatzen duen taldeak PNVk ate guztiak itxi zizkion proposamen horri.
Bigarren ebidentzia. Legegintzaldi bukaeran gaude eta oraindik eta orain arte Jaurlaritzak ez du inolako urratsik eman norabide honetan. Eta hirugarren ebidentzia, enplegu publikoaren lege proposamena. Honetan proposatzen duzue funtzionariei amatasun baimenak bi astez luzatzea eta aitatasun baimenak lau egunez luzatzea, baimenak luzatzeko norabidean badoa bai, baina ez parekatzeko norabidean. Orain arteko baimenen logika patriarkala mantentzen du.
Eta bitartean, datorren astean egin duzue jardunaldi bat aitatasun eraldatzaileei buruzkoa, oso ondo dago, eta bertan hitz egingo duzue zeinen inportantea den aitak inplikatzea haurren zaintzan eta heziketan, baina hitzak besterik ez dira. Eta hitzak haizeak eramaten ditu.
Eta guk jarraitzen dugu esaten gurasotasun-baimenak parekatzea posible da eta beharrezkoa da, eta hauek izan beharko lukete iraupen berdinekoak, transferiezinak eta ehuneko ehunean ordainduak. Haurrak zaintzea ez delako emakumeen ardura soilik, gizonak ere inplikatu behar dutelako horretan eta beharrezko ditugulako pertsonen zaintzari eta ongizateari lehentasun emango dioten politika publikoak, nahi ditugulako eta behar ditugulako.
Gurasotasun-baimenak parekatzearen eragina gainera haurren lehenengo hilabeteetatik harago doa. Haurra jaiotzean ezartzen diren rolak gailentzen baitira gerora ere, baina gaur egun haurrentzat etxea da desberdintasunen lehenengo eskola, ikusten dutena ikasten dute.
Eta zaintza partekatuaz hainbeste hitz egiten den garaiotan, nola ez babestu benetako zaintza parekatua bultzatuko duten neurriak. Gurasotasun-baimenak parekatzea posible da eta beharrezkoa da. Aipatu dituzu familia politikak babesten dituzuela, indartuko dituzuela, baina kontua da gaur egungo zaintza sistema ez dela justua eta ez dela jasangarria, batez ere oinarritzen delako amatasun baimenetan eta kontziliazio politika patriarkaletan.
Kontziliazio politikak batez ere oinarritzen direnak lanaldia murrizteko edo eszedentziak hartzeko diru laguntzetan, eta batez ere emakumeei bideratuak. Ondorioz, emakumeak etxera, partzialki edo erabat. Diru laguntza hauen erabiltzaileen % 92a dira emakumeak.
Kontziliazio politikak egin behar dira bai, baina parekidetasun klabean eta gaur egungo politikak eskasak dira eta norabide okerra dute, rol banaketa tradizionala indartzen dutelako eta kontziliazioa emakumeen bizkar uzten dutelako.
Horregatik guztiagatik politika publikoak bai egin behar dira, baina norabide berri batean, eta iruditzen zaigu norabide berri horretan gurasotasun baimenak parekatzea pieza garrantzitsua dela. Politika zaharren emaitzak ezagutzen ditugu, politika berritzaileak martxan jartzeko garaia da eta pilota Jaurlaritzaren teilatuan dago.