LLANOS GÓMEZ (PP, 2014-02-06):
Eskerrik asko, presidente andrea. Arratsalde on guztioi.
Eztabaidatzera eta bozkatzera ekarri da herritarren babeserako eta segurtasunerako lege-aurreproiektua gaitzestea eskatzen duen proposamen bat. Eta hortik hasiko naiz hain justu, zeren, besterik ez bada ere, teknika legegilearen zehaztapen azkar bat egin behar da, zioen azalpenean adierazten baita herritarren segurtasunerako lege-proiektua onartu zuela Ministro Kontseiluak. Ez, aurreproiektua onartu zuen. Eta, Ganbera honetan zein besteetan hainbeste gustatzen ari den politika horren, hau da, guztiari ezezkoa esateko eta izapide legegileak hasteari ere ez itxaroteko prebentziozko politikaren estrategia horren beste erakusgarri baten gisa, jada kontra egiten diogu aurreproiektuak bere bidea hasteari, ekarpenak egiteari, nahitaezko txostenak ekartzeari... Ez; zuzenean, aurreproiektu horrek ez dezala aurrera egin.
Eta hemen esan da Alderdi Popularraren Gobernuak fronte asko dituela, eta denbora galdu duela. Batzuek bakearen lantaldera eraman nahi dituzte Ganbera honetakoak diren gai batzuk; aldiz, gai hau, zeina Espainiako Gobernuaren eskumenekoa baita, Diputatuen Kongresuaren eskumenekoa baita  - eta hemen zaudeten guztiok dituzue ordezkariak Diputatuen Kongresuan -  eta han eztabaidatu eta onartu behar baita, hemen ari gara eztabaidatzen. Eta hori ez da denbora galtzea.
Zuek etengabeko antsietate-egoeran zaudete, eta, esan dizuedanez, ez duzue utzi legegintzako araudia Legebiltzarrean izapidetzen hasterik ere. Eta demokrazia akordioan datza, adostasunean datza, araudi-tresnak hobetuko dituzten ekarpenak egitean datza, jakina baietz, baina, hobetzeko eta adosteko, izapideak hasi egin behar du. Bestela, nekez.
Eta etengabe kontra egiten zaie legitimitatetik sortu diren, bai, legitimitatetik eta hauteskunde orokorretan lortutako 11 milioi botoek ematen duten estalduratik sortu diren ekimenei, eta zuek ez duzue nahi erabat legitimoak diren ekimen horiek gutxieneko legegintza-ibilbide bat izaterik. Izan ere, esan zenez, geldiarazi egin behar da Alderdi Popularraren Gobernua, eta hurrengo hauteskundeak baino lehen geldiarazi behar da. Hori da..., antza. Ez hautetsontzien bidez geldiaraztea, ez, baizik eta nolanahi.
Baina guk sinesten dugu demokrazian, sinesten dugu gure erakundeetan, sinesten dugu parlamentarismoan, eta, hortaz, sinesten dugu aurreproiektu honek behar duen legebiltzar-ibilbidea izan behar duela  - bai, Zorrilla jauna - , eztabaidatu, ekarpenak egin eta, hala badagokio, hobetu ahal izan dadin. Nahi dudan gauza bakarra da zuek joko demokratiko hori onartzea, legebiltzar-dinamika onartzea, herritarrek hautatu dutenak egindako ekimenak onartzea. Hala ere, gaur hemen ekimen hau proposatu duenaren esperientzia demokratikoa kontuan izanik, eta, film batekin konparatuz, misión imposible da.
Eta, arau-testuan sartuz, esan behar dut herritarren segurtasuna ezinbesteko baldintza dela konstituzio demokratiko guztiek aitortzen eta babesten dituzten eskubideak eta askatasunak erabiltzeko. Herrialde batean, eta, hortaz, haren gizartearen kalitate demokratikoari berez lotuta dauden ezaugarrietako eta oinarrizko parametroetako bat da herritarren segurtasuna.
Herritarren segurtasuna ezin da segurtasun publikotik bereizi, pertsonak eta ondasunak babesteko eta bizikidetza baketsua bermatzeko jarduerak baitira biak; izan ere, horrela jasotzen du gure Konstituzioak, eta horrela interpretatzen dute doktrinak, jurisprudentziak eta justizia-epaitegiek.
Herritarren segurtasuna agian ez da izango arazo nagusia, Maneiro jauna, baina herritarrek eskatu egiten dute. Eta botere publikook ekin egin behar diogu, nahiz eta lehentasunezko eskaria ez izan, funtsezko hiru zutabetan oinarritzen den osoko ikuspegi batetik: antolamendu juridiko egoki bat, zorroztasunean eta objektibotasun juridikoan oinarritutako sistema judizial bat, eta arau-hausteak prebenitzen eta pertsegitzen eraginkorrak diren Estatuko Segurtasun Indarrak.
Beharrezkotzat jotzen dugu legedia berritzea, hogei urte baino gehiago igaro baitira Herritarren Segurtasunari buruzko 1/1992 Legea onartu zenetik. Ezinbestekoa da aurreko araudia hobetzea. Baina, Ganberari entzutea hainbeste eskatzen duzuenok, ekimen hau legebiltzar-talde batek eskatuta egin zen, eta talde horrek ekimen bat aurkeztu zuen Diputatuen Kongresuan Herritarren Segurtasunerako Legea alda zedin.
Beharrezkoa da botere publikoaren esku-hartze arbitrarioak, gehiegizkoak eta nahierakoak saihestea, herritarren segurtasunaren kontzeptuaren definizio orokorrek eta kasu zehaztugabeek  - batzuetan birtualek -  justifikatu eta babesten baitituzte. Gobernuaren helburua izan behar du, Konstituzio Auzitegiarekin bat etorriz, askatasuna/segurtasuna binomioa bateragarri egitea, uztartzea eta orekatzea, bi kontzeptuak haztatu egin behar baitira. Beraz, proportzionaltasun-printzipioak babestu egin behar ditu gizarte batean Konstituzioak aitortzen dituen eskubideen eta askatasunen muga onargarriak, interes orokorra kontuan hartuz. Eskubide batzuk gehiegi mugatzeak beste batzuk murriztea dakar ezinbestean. Eta kontzeptu horiek guztiek bateragarriak izan behar dute gizarte heldu batean.
Batzuek kontrako irudia eman nahi duten arren, Espainia demokrazia aurreratu bat da, eta legearen inperioak arautzen du. Eta, Matute jauna, ez duzue zuek jarriko zalantzan eta barregarri gure zuzenbide-estatua; besteak beste, ez duzuelako gutxieneko legitimitaterik edozein sistema demokratiko gidatu behar duten printzipioei eta balioei buruz leziorik emateko.
Proposamena egin duen taldearen ahotik entzutea erabat babesten dituztela oinarrizko eskubideak, hala nola adierazpen- edo manifestazio-askatasuna, eta eskubide zibilak edo politikoak aldarrikatzen dituztela, zinikoa iruditzen zaigu, gaur goizean esan dudanez. Oinarrizko eskubide nagusia, hots, bizitzeko eskubidea, urratzea gaitzetsi gabe jarraitzen duenaren zinismo ideologikoa da hori.
Espainian, Konstituzioak aitortu eta babesten ditu oinarrizko eskubideak. Eta, errepresioa eta estatu zapaltzailea aipatu direnez, datu batzuk emango dizkizut. 2013an, 44.000 manifestazio baino gehiago egin ziren, egunean 120, batez beste, eta ordena-indarrek 300etan hartu zuten esku, hau da, kasuen % 0,7an. Euskadi da manifestazio gehien egiten diren bigarren autonomia-erkidegoa; ia 4.000 egiten dira, hau da, egunean bi manifestazio, batez beste.
Hara zenbateraino den zapaltzailea Espainia: 2012an, ia 3.000 manifestazio edo elkarretaratze egin ziren ETAko preso terroristei babesa emateko. Matute jauna, benetan uste duzu, beste araubide politiko batzuez hitz egitea hainbeste gustatzen zaizun horrek, Kubako disidentziak 3.000 manifestazio egin litzakeela urtean Kubako preso politikoen  - haiek bai dira politikoak -  askatasuna eskatzeko? Galderak berak dakar erantzuna.
Nik ulertzen dut proposamena egin duen taldeak kontra egitea lege-testua izango denari, eta ulertzen dut gaitzetsi egiten duzuelako indarkeria askatasunez erabiltzeko zigorgabetasun-guneak mugatzea dakarren guztia; ulertzen dut ez duzuelako batere errespetatzen gune publikoetako bizikidetza baketsua; ulertzen dut, aurreproiektu horretan agertzen diren gai batzuk aipatu dituzunez, aurreproiektu horrek saihesten duelako zuen propaganda-akelarreak kolektiboki plazaratzeko gune bihurtzea kalea, eta saihestuko duelako kalea book moduan erabiltzea ETAko presoen argazkiak erakusteko. Eta ulertzen dut aurreproiektuaren testuak saihestuko duelako leku publikoak gudu-zelai gisa erabiltzea gerrilla-ekintzak eta hiri-iskanbilak egiteko, eta gaur hemen esan da testuinguru batzuetan justifikatuta daudela horiek.
Adierazpen batzuek samina eragiten dute esan dituenak esan dituelako. Zioen azalpenean aipatu duzu "ahoan ostikoa ematearen" legea dela, eta, esaera hori irakurtzean, irudi bat etorri zait gogora, ostikoez ari garela: Ander Susaeta ertzainaren irudia, zeina jipoitu egin baitzuten zuen aurreko politikariek 1993. urtean zipaio bat eta torturatzaile bat izateagatik, festak ospatzen ari zirenean. Hark bai jaso zituela ostikada ugari. Eta zuk atzerapena aipatu duzu hemen, Matute jauna: ziur naiz garai hartan gaitzets zenezakeela eraso hura; gaur irmotasun berarekin gaitzets dezakezu?
Zuek zalantzan jartzen dituzue erreformaren parametro demokratikoak, eta esan nahi dizut, beste batzuetan esan dudanez, zuen eragozpenak berme eta babesik onena direla harekin jarraitzeko. Gero, zuzenketa aipatuko dut, zuzenketa ere marka baita, eta, kasu batzuetan, esango dizut, baina, bakarrik...
Gallastegi andrea, zuk aldarrikapen alderdikoiak egin dituzu, eta ulertzen dut Talde Sozialistak une honetan duen bilakabidearen barruan sartzen direla, non bakoitzak bere harri-koskorra jarri behar baitu erakargarriena nor den ikusteko. Baina esan behar dizut egia dela bere izapidea jarraitzen duela, eta Kontseilu Fiskalarena ez dela egia. Ez da egia. Ez da egia, eta gero irakurriko dizut txostena. Kontseilu Fiskala, zuk hemen esan dituzun gauza batzuei dagokienez, manifestazioen gaiari dagokionez, aldeko agertzen da.
Eta, Maneiro jauna, ez da kalea isilarazteko saiakera bat, ez. Nik ulertzen dut oso ongi geratzen dela esaldia, zuri hainbeste gustatzen zaizkizun esaldi demagogikoen tankera daukala, baina ez, ez da hori. Izan ere, eskubide konstituzionalak errespetuz erabiltzearen alde egiten dugu; askatasuna modu egokian erabiltzearen alde egiten dugu, herritar guztiek berme guztiak izateko moduan; eta gizarte seguruago baten alde egiten dugu, herritar gisa dauzkagun eskubideak interes kolektiboa errespetatuz erabiltzeko.
Erreforma beharrezkoa, komenigarria eta egokia da, geroago esango dudanez. Erreforma haztatua da, orekatua, proportzionatua eta gizarteak eskatua.
Bukatzeko, esango dut demokrazia moderno batean eta zuzenbide-estatu batean gizarte seguruago bat gizarte askeagoa dela.