ETXEBARRIETA LEGRAND (EH Bildu, 2018-10-11):
Eguerdi on guztioi.
2018ko albisteak dira hauek. Bat: "Beasainen eta Irunen sartu diren 160 langile berrietatik 7 baino ez dira emakumeak". Aukera berdintasunari buruzko hitzarmeneko, enpresa oneko hitzarmeneko 18. artikuluak argi eta garbi adierazten du emakumeak enplegura sartzeko errazteko borondatea. Jasotzen duenaren arabera, "emakumeen kontratazio berriak eta hautagaien kopuruak posible egiten badu, gutxienez % 25 izan daitezke eta halaber ofiziozko lanbideetan, hau da tailerretan, ratioa hobetzeko borondatea erakusten du". 400 emakume aurkeztu ziren, 7 baino ez ziren hautatuak izan 160 langile berrietatik.
Bigarren albistea: "Solo el 25 % de los nuevos convenios incluye medidas de igualdad salarial. La negociación pública se usa poco, aún son menos los que contienen medidas para luchar contra la precariedad laboral femenina, ni el 20 %".
Tres: "El número de mujeres que cobra menos de 1.000 euros duplica al de hombres".
Cuatro: "La discriminación laboral de las mujeres se escapa a la Inspección de Trabajo. En 2017 se castigó a 135 empresas, que son apenas el 0,1 % de todas las sanciones laborales que pone".
Bost: "Soldata arrakala ez da lan beragatik ordain ezberdina ematea bakarrik; are gehiago, hori debekatua dago, berdintasun legeek hala baitiote. Ez da lege falta, eurek adostutako legeak aurrera eramateko borondate politikoa falta da".
Eta azkena: "Solo un 17 % de los planes de igualdad logra resultados en las empresas españolas".
Noticias del 2018.
Datu eta titular gehiago eman ahalko nituzke, baina uste dut ulertu dugula zein den ideia. Enpresek, gizarteko eragile garrantzitsuenetariko moduan, izugarrizko ardura dute ezberdintasuna sustatu edo hau aldatzeko garaian.
Eta hona ekarri dugun hau, proposamen konstruktiboa da. posibilista eta beharrezkoa.
Beharrezkoa, ez duelako balio betikoarekin jarraitzeak. Ideia berriak behar ditugu, 2018ko titularrak 2019an errepikatu ez daitezen.
Agian ez dira ideia onenak izango, agian beste edozerk balioko luke, beste edozer egin beharko genuke, baina saiatu behar dugu.
Saiakera bat da hona ekarri duguna, ziurtagiri bat sortzea eskatzen genuen, zeinak eragile eta adituen laguntzarekin, enpresek betebeharreko gutxienekoak izendatuko zituen.
Eta beti zigorrarekin gaudela esaten duzuen arren, sari bezala honetara atxikitzen zirenak kontratazio publikoetan saritzea proposatzen genuen. Eta horri ezetz esango diozue gaur.
Saiatu gara, asko, eta Elkarrekin Podemosekin batera sinatutako erdibidekoak hori erakusten du. Ziurtagiri hori, egun existitzen den "Entidad Colaboradora para la Igualdad" horrekin batzen baitugu.
Aztertu itzazue, mesedez, hasierako proposamenak, hemen dituzuenak, eta lortutako bi erdibidekoak.
Jarraituko dugu ala ausartuko gara? ¿Seguimos o nos atrevemos?
Bizitza honen marko unibertsala lortu behar dugu, aniztasunak, desberdintasuna edo baztertzea suposatuko ez duelarik.
Sistema honen baitan, beraz, pertsonak erdigunean egon ordez, etekin ekonomikoak jartzen dira. Etekin hauek bizitzen kontra jotzen dute, pertsonen ezberdintasunak ezabatu nahi dituzte eta indarkeria egoerak bultzatu.
Emakumeok prekarietateari ez diogu soilik azken urteetan erantzun behar izan. Aspaldikoa da kapitalismoak eragindako arrakala soziala eta generokoa.
Honetaz gain, murrizketen ondorioei ere erantzun behar diogu. Euskal Herriko mundu martxak esaten duen moduan eta hona askotan ekarri dudan moduan, pobrezia eta prekarietateak emakume aurpegia dute.
Segregazio horizontalaz eta bertikalaz hitz egiten du OITk. Horizontalak, emakumeentzat ohi diren lanpostuetan soldatak kaskarragoak direla adierazten du; bertikalak, berriz, kristalezko sabaia ezagunari egiten dio erreferentzia.
Frogatua dago, eta lehenengo albistean adierazten zen moduan, emakumeak askoz zorrotzago epaitzen dira, kontrataziorako nahiz maila igotzerako garaian.
Krisitik ateratzen ari garen momentu honetan, zulotik burua ateratzen ari den perfila gizonezkoarena da, eta komila handiekin. Iazko urteko datuei begiratzen badiegu, IRPFaren arrakala, urteko 8.397 eurotan kokatu zen.
Arrazoietako bat segregazio horizontalarena da, krisi garaian maskulinizatutako sektoreek atzerakada handia izan zutelako eta, beraz, industrian lanpostu gehien sortzearekin batera, gizonezkoen langabeziak behera egin du.
Eta bestea, emakume sektore prekarizatuek egoera horretan jarraituko dutelako, lehen eta orain. Etxeko langileen kasua da, adibidez.
Edo hasieran aipatzen genuen albiste horretan, industria enpresa batean, emakumeen parte-hartze txikiaz.
Eta horregatik ekarri dugu hona, enpresek daukaten parte hartzerako eta enpresek daukaten lanerako ardura erdigunean jarriko zuen ziurtagiri bat hasieran sortzea eta orain momentuan daukagun erdibidekoan dagoenari buelta bat ematea eskatzen dugun proposamen hau eta, beraz, edo denak berdin jarraitzea nahi dugu, emakumeok prekarietatean geratu daitezela ziurtatzeko, dena berdin mantentzen dugu edo ausartzen gara.
Ausartzen gara parekidetasunaren alde; ausartzen gara justizia sozialagatik; ausartzen gara jendarte justu batengatik; ausartzen gara pertsonak erdigunean izango dituen politika batengatik;. ausartzen gara eta betebeharreko oinarri batzuk identifikatu eta zehazten ditugu, eta borondateaz gain, gutxienekoak zehazten ditugu, edo denak berdin jarraituko du.
Gaur, denak berdin jarraitzearen alde bozkatuko duzue. Guk, dena eraldatu nahi dugula eta horretarako, ausartzeko, hanka sartzeko, erortzeko eta bidea egiten jarraitzeko prest egotearen alde bozkatzen jarraituko dugu.
Eskerrik asko.