MAEZTU PEREZ (EH Bildu, 2013-03-15):
Eskerrik asko legebiltzarburu anderea, egun on guztioi, egun on lehendakari jauna, egun on sailburuak, eta egun on eta eskerrik asko ere pleno hau egitea posible egiten duten langile guztiei.
Pasadan martxoaren 5ean Gobernu Kontseiluak sektore publikoko langileen lanaldia handitzen duen dekretua onartu zuen. Negoziazio barik, negoziatu barik, eta Espainia mailan Alderdi Popularrak egiten duen bezalaxe dekretuz sektore publikoko langileei euren lanaldia handitzea inposatu zenieten.
Politika pertsonei begira jartzen omen duen Gobernuak –hori esaten duzue behin eta berriz–, 70.000 pertsonei izen eta abizenekin eragiten duen murrizketak inposatu zizkien era horretan euren lan baldintzak kaskartuz. Eta interpelazio hau sartu dugu Euskal Herria Bildutik jakin nahi dugulako zeintzuk izan diren Eusko Alderdi Jeltzalearen Gobernuak, erabili dituen arrazoiak neurri hau era honetan inposatzeko.
Guretzako hamaika arrazoi ezberdin daudelako erabaki hau ez hartzeko. Lehengo eta behin, 35 orduko lorpen soziala bertan behera geratzen delako. Horrela, beste barik, dekretuen bidez negoziazio soziala eta politiko barik eta dekretu baten bitartez, esan dudan bezalaxe. Herri honetan, azken 20 urtetan lortu den lorpen sozial garrantzitsuenetariko bat bertan behera utziz. Lana banatzea suposatzen zuen lorpen soziala. 2000. urtean Administrazioaren Mahai Orokorrean lortutako akordio zabal historikoa. Eta zuena da meritua Erkoreka jauna, zurea eta lehendakariarena, oraindik gaur egun Gobernuan ez duzue bete eta historiara pasatuko zarete, herri honetan lortutako akordio sozial garrantzitsuenetariko bat ezabatzeagatik.
Bigarrenez, hau ez da 22 ordu eta erdiko inguruan eztabaida bat. Hau ez da soilik 1.592 orduko urteko lanalditik 1.614 ordu eta erdiko urteko lanaldira pasatuko direla sektore publikoko langileak. Eztabaida nagusia da berriro ere behin eta berriz norabide okerrean ari zaretela neurriak hartzen. Eta ari zaretela diot, zuek eta Estatu Espainoleko Gobernuak ere azken finean hartzen dituzuen neurriak, nahiz eta azalean ezberdinak izan, sakonean norabide berdinean doazelako. Alegia, krisia sortu ez dutenei krisiaren ondorioak ordaintzearaztea.
Zer nolako eragina eduki duten langileen lan eskubideek merkatuetan egon den espekulazio finantzieroa? Ezer ere ez. Baina krisiaren aitzakiarekin neurri latzenak eurek ordaindu behar dituzte. Eta neurri bat beste baten ondoren hartzen ari zarete. Ordezkapenak murriztea, gaixoaldiko osagarriak murriztea, soldata baldintzetan murrizpenak. Azken lau urtetan % 20ko erosteko ahalmena galdu dute langile publikoak eta orain azken dekretu hau.
Hirugarrenez, edo hirugarren arrazoia guretzako dekretu hau ez sartzeko. Mota honetako neurriak kanpainan eta Gobernuan zaudetenetik, behin eta berriz marra gorri bezala markatutako oinarrizko zerbitzuetan ere, hor ere, murrizketak aplikatzea suposatzen duelako.
Oinarrizko zerbitzuak aurrera ateratzen dituzten langileen lan baldintzak kaskartzea guretzako zalantza barik, suposatzen duelako, langile horrek sustengatzen dituzten zerbitzu publikoak kaskartzea ere.
Eskola publikoko edota unibertsitateko ordezkapenak ez betetzea, hezkuntzan murrizketak aplikatzea delako. Osakidetzako erizainei edo medikuei ordezkapenak ez betetzea, osasun arloan murrizketak aplikatzea delako. Azken finean, sektore publikoko lan baldintzak kaskartzea, zerbitzu publikoetan murriztea delako.
Laugarrenez, urteko lanaldia handitzea, momentu honetan estrategikoena izan beharko litzatekeen sektorean, alegia sektore publikoan, enplegua suntsitzea delako.
Gaur egun, behin-behinean dauden pertsonei langabeziara kondenatzea delako. Herri honek azken hamarkadan bizi izan dituen langabezi tasa handienak dituenean, orduan zuek hartzen duzue erabaki bat, hain zuzen ere enplegua sortzeko motore izan beharko litzatekeen sektore publikoan, enplegua suntsitzeko.
Zuena bai marka Erkoreka jauna. Baina zelan deitzen diozu zuk honi? Eta mediotan agertu den bezalaxe, "daño colateral". Milaka pertsona langabezira bidaltzea, "daño colateral".
Bosgarrenez, autogobernuaren kontrako beste eraso bat. Norbaitekin negoziatu edo kontsultatu ote du Espainiako Gobernuak 20/2012 Lege Errege Dekretua inposatzerako orduan?
Zuek defenditzen duzuen autogobernua, ez da negoziazio eta aldebikotasunean oinarritzen ala? Eta hori horrela izanik, honetaz, Herri Administrazioko Batzordean galdetu genizuenean, argi eta garbi esan zenuen: "Voy a cumplir la ley". Horrela esan zenuen.
Zein lege Erkoreka jauna? Zein da bete behar dena? Zein lege bete behar da gai honetan konkretuki? Zeri ematen diozu lehentasuna Erkoreka jauna? Ehunka kilometrotara bulego batean hamaika pertsona erabakitzen dutenei, Gobernu kontseilu batean. Edo hemen bertan eragile sindikal guztiekin, guzti guztiekin bere garaian adostu zenari? Zeri ematen diozu lehentasuna?
Azaldu egidazu mesedez, zelan ulertzen duzun autogobernua kasu honetan. Beren-beregi onartu duzuelako eginkizun partikularretarako egunak kentzea, Espainiako Errege Dekretuak ezartzen zuenez eta arau berdina haitzakitzat hartura, urteko lanaldia luzatu ere.
Zertarako Erkoreka jauna? Zer suposatzen du honek gure Administrazioan? Zergatik orain eta horrela? Zer gertatuko litzateke ez bazenuen aplikatzen? Ezer ere ez.
Lehen López-ek egin zuena zuek egin dozue. Nafarroan Barcina saiatu dena baina ez duena lortu, zuek hemen egin duzue.
Y para ir terminando. Para Euskal Herria Bildu, necesitamos un sector público fuerte en cualquier coyuntura, para asegurar los servicios básicos de la ciudadanía, creando empleo digno y de calidad. Pero una coyuntura como la actual, con un sector privado lastrado por las deudas y con una falta de financiación que le ahoga, el sector público tiene que ser el motor de la economía, pero con políticas de incentivación de la economía que pongan a las personas en el centro de esas políticas.
Y eso ustedes decir lo dicen, pero no lo hacen. Porque la realidad es totalmente diferente. Porque acabamos de recibir el borrador de presupuestos, y a mí desde luego y a Euskal Herria Bildu le parece indecente, que en un momento donde se machaca a los trabajadores y trabajadoras del sector público, se les pone en el punto de mira delante de la sociedad, se les tacha a veces de privilegiados y de que tenemos todos que arrimar el hombro, cuando nada han tenido que ver sus condiciones laborales, con la creación de esta crisis.
Cuando además se destruye empleo en el sector público, a su vez, una de las pocas partidas que suma y que incrementa, sea para un tren que va de ningún sitio a ninguna parte destrozando todo lo que hay a su paso, eso sí; y que a día de hoy no tiene un informe coste-beneficio decente y que justifique el hacer esa obra. Para nosotros y para nosotras eso es apostar por el cemento y no por las personas, clarísimamente. Eso sigue siendo una apuesta por las grandes infraestructuras que nos han traído a esta crisis.
Eta Euskal Herria Bilduk oso argi dauka urteak eta urteak zehar, hainbat langileen borrokarekin lortutako lorpen sozialak ez ditugula zementu azpian lurperatuko.
Eskerrik asko.