ARRAIZ BARBADILLO (EH Bildu, 2014-06-26):
Arratsalde on guztioi.
Estatu operazio oso bat abian denean, UPyDk Legebiltzar honetara ekarri du Estatu eredua eztabaidagai.
Guri eztabaida hau momentu honetan egokia iruditzen zaigu zeren eta Estatu ereduari buruzko eztabaida gaur egun kalena eta beste instituzio batzuetan ere baitago.
EH Bilduren ustez Legebiltzar honek nekez bere funtzioak bete ditzake bizkarra ematen baldin badio jendearen kezkari, kalearen kezkari eta beste instituzio batzuetan ere dagoen kezkari.
Esan dugu Estatu eredua eztabaidagai dagoela eta hori gertatzen ari da Espainiar estatu eredua bera krisi larrian dagoelako. Krisi larrian dago monarkia, krisi larrian dago bi alderdien alternantzian sustatzen den sistema politiko ustela, baina batez ere estatuaren lurralde eredua da kinka larrian dagoena.
Eta kasu honetan, ekonomiaren krisia ez da errudun, berak bakarrik arindu egin duelako atzetik zetorren (...) prozesua.
Monarkia ez da bat-batean usteldu, nahiz eta bat-batean Borboi bat kendu eta beste bat jartzeak ezer ez duen konpondu.
Bipartidismoa delakoa erori egin da eta erori egin da ezker hankak, PSOErena alegia, sinesgarritasun osoa galdu duelako. Politikari askok uste dutenaren kontrara, jendea, ez hemen ezta Espainian ere, ez da txatxua.
Baina espainar Estatuan jende askok eta askok urte luzetan gezur handiak sinesteko ahalegin handiagoak egin ditu. Francoren erregimenaren erreformarik gabe, alternatiba bakarra diktaduran jarraitzea zela pentsatzen zutelako.
Gauzak horrela, milaka eta milaka espainiarrek urte luzetan diktaduraren arduradun faxisten inpunitatea demokraziarako ona zela sinetsi nahi izan zuten, horrela bat-batean frankista guztiak demokrata bihurtu ziren.
Francok izendatutako erregea estatu-buru izatea ere ona omen zen demokraziarako. Horrela, bat-batean Juan Carlos I, demokraziaren babesle ere bihurtu zen, NATOn sartzea, OTANen sartzea ere espainiar demokraziarako ona omen zen, eta milaka eta milaka langile kalean lanik gabe uztea Espainia modernizatzeko ezinbestekoa zen bezala.
Hori guztia sinestu behar izan duen jendeak espainiar Estatuan. Eta espainiarra da kasu bakarra Europa osoan non eskuin muturra eta gainontzeko eskuin guztia alderdi politiko bakarraren baitan biltzen den, Alderdi Popularrean hain zuzen ere.
Eta PSOEk urtez urte, gezurrez gezur, beti ere demokraziaren izenean hori bai, Frankoren erregimenarekiko sektore kritiko gehienak bildu eta indargabetzea lortu du.
Noski, lurralde eredua ere ez da salbuespena izan. Hala, espainiar Estatuko herritarrek, baita kataluniarrek, galiziarrek eta euskal herritarrek ere alderdi politikoen artean lortutako adostasuna lor zitekeen onena zela sinetsi nahi zuten. Demokrazia gaztea oraindik ahula omen zen eta bazter guztietan sable hotsak aditzen omen ziren.
Autonomia Estatu eredua helburu bakarrekin jaio zen: galiziarren, kataluniarren eta euskal herritarren burujabetasun gosea asetzea, hala bestela behinik behin baretzea. Horrela artifizialki, Estatu horretan zeuden nazioak eta erregioak berdinduko zituen egitura bat asmatu zuten.
Euskal Herriari dagokionez lurraldea zatituz, Nafarroa eta gainontzeko lurraldeak banandu zituzten Foruetan oinarritutako eskubide historikoak aitortu arren. Euskal herritar askok garai hartan lor zitekeen adostasunik onena zela sinetsi nahi izan zuten.
Hemen eta han, Euskal Herrian eta Espainian batzuen iruzurrek eta herritar askoren borondate zintzoak Espainiako trantsizioa izan zen gezur handia betiko izatea ahalbide zezaketen.
Baina zorionez ez da hala gertatu. Duela 37 urte, Frankok dena lotuta eta ondo-ondo lotuta utzi zuena, gaur egun askatzen ari delako.
Espainiako trantsizioa delako hartan asmatutako autonomia Estatu ereduak porrot egin duelako.
Eta batzuk esango dute porrot egin duela Kataluniari finantziazioa ukatu zaiolako, kupoa lantzeko formularen bat asmatuta arazo guztiak akabo. Beste batzuk esango dute Euskal Herriko zati honetan, Euskal Autonomia Erkidegoa delakoan, porrot egin duela Estatuak oraindik Gernikako Estatutua osorik bete ez duelako.
Agian, baten batek esan dezake Nafarroan porrot egin duela foru hobekuntza delakoa inoiz bozkatu ez delako. Baina guzti guztiek badakite ez dela egia.
Sí, los ciudadanos y ciudadanas españolas quisieron creer que homologar como demócratas de toda la vida a los responsables del régimen franquista y no depurar las estructuras criminales del Ejército, la Policía y la Judicatura era bueno para la recién nacida democracia.
Sí, también quisieron creer que era bueno para la democracia que el Jefe de Estado fuera el Rey puesto por Franco e incluso creyeron que salvó a la democracia el autogolpe del 23-F.
Los y las ciudadanos españoles quisieron creer que entrar en la OTAN era bueno para esa joven democracia española porque la protegía de su propio Ejército.
También hicieron un durísimo esfuerzo por creer que dejar en la calle a miles y miles de trabajadores españoles era imprescindible para modernizar la economía española.
Es España un caso único en toda Europa donde tenemos a los franquistas y al resto de la derecha unida en un único partido, el Partido Popular, y al PSOE como el otro gran partido de Estado.
Ese partido que se ha dedicado año tras año, mentira tras mentira, siempre por el supuesto bien de esa joven democracia a neutralizar a todos los sectores críticos con la reforma del régimen franquista, siempre en perjuicio objetivo de la clase trabajadora española.
El ruido de sables, los engaños de unos pocos y la buena voluntad de muchos y de muchas han hecho que esta gran mentira llamada transición española haya durado 37 años, pero se acabó. Esto no da más de sí. La operación de estado que han puesto en marcha no va a detener nada. Ni el proceso exprés de cambio de rey, ni el blindaje a pruebas de paternidad o de latrocinio continuado, ni un adelanto electoral, ni una reforma constitucional que no altere nada en lo sustancial, nada puede detener que Cataluña y Euskal Herria se desaten. Porque la ingenuidad democrática de hace 37 años ha dado lugar a algo llamado madurez política como pueblo.
Denbora baina ez da alferrik igaro. Katalunian eta Euskal Herrian nagusi diren burujabetza nahiek Estatu eredua kinka larrian jarri dute. Gaur beste garai bateko iruzurrek ez dute balio, funtsezko ezer ez aldatzeko aldaketa kosmetikoek ez dute balio. 37 urte beranduago Frankoren erregimenaren erreformaren erreforma hutsak ez du ezertarako balio.
Eta zer balio du? Duela 37 urte egiazko trantsizio demokratikoa egiteko behar zena, hau da, espainiar Estatuan dauden nazioak aitortzea eta ondorioz Euskal Herriari eta gainontzeko herriei dagozkien nazio eskubideak aitortzea. Haien baitan beraien etorkizun politikoa libre eta...
...eta ondorioz, Euskal Herriari eta gainontzeko herriei dagozkien nazio eskubideak aitortzea. Haien baitan beraien etorkizun politikoa libre eta demokratikoki erabakitzeko eskubidea. Hori da herri honentzako balio duen bakarra. Hori da gaur bertan EH Bilduk Legebiltzar honetan Espainiar Estatuari eskatzen dion gauza bakarra.
Ni a este pueblo, ni al pueblo vasco, ni al catalán le valen cambios cosméticos para no cambiar nada. No queremos la reforma de la reforma del régimen franquista. Queremos aquello que hace 37 años pudo hacer de aquel proceso una verdadera transición a la democracia, el reconocimiento de las naciones que están dentro del Estado español y por consiguiente, el reconocimiento y el respeto de los derechos nacionales que le asisten al pueblo vasco.
Eso es lo único que hoy le exige EH Bildu al Gobierno español desde este Parlamento. Pero ya sabemos también que no se le pueden pedir peras al olmo. Sabemos que no se le puede pedir democracia a un régimen heredero del franquismo porque por eso él lo dejó todo y a todos atados y bien atados.
Por eso, hacemos un llamamiento hoy a nuestro pueblo, a sus gentes, a sus ciudadanos y ciudadanas y a sus representantes políticos –algunos de ellos presentes hoy en esta Cámara– para que hagamos un esfuerzo entre demócratas vascos y vascas para llegar a acuerdos políticos que tengan por objetivo la integración del derecho a decidir en el ordenamiento jurídico propio y así, poder dar instrumentos jurídicos a los representantes de la mayoría social vasca para que, a su vez, estos puedan dar la palabra y la decisión a quien le corresponde: A la ciudadanía de Euskal Herria.
Handia da, beraz, egin beharreko lana. Espainiar Estatuak ez du Euskal Herria nazio gisa inoiz aitortuko bere burua ukatzea litzatekeelako. Espainiar Estatuak ez du inoiz demokraziaren bidea egingo egungo erregimena Frankoren erreforma besterik ez delako.
Baina Frankok lotuta utzitakoa askatzeko garaia da. Gezur guztiak alde batera uzteko garaia da heldutasun politikoaren garaia delako, egiaren garaia delako. Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako euskal herritarrok gu ordezkari hautatu gaituzte. Herritarrena da bultzada baina gurea da ardura; bakarrik gurea, beste inorena ez.
Euskal instituzio nagusietako ordenamendu juridikoan erabakitzeko eskubidea txertatuz Estatuaren borondaterik ezaren gainetik euskal gizarteari bere etorkizun politikoa libre eta demokratikoki erabakitzeko aukera eman behar zaio.
37 urte pasa dira. Ezin dira beste 37 urte pasa behar Euskal Herriak historiarekin hitzordu bat duelako baina badaezpada ere, hori ere esaten dizuet, ez ezazue zarata handirik egin autogobernu ponentzia lotan dagoelako eta esnatzeko eta eztabaidatzen hasteko arriskua dagoelako.
Eskerrik asko.