AGIRRE GARITAONANDIA (EH Bildu, 2017-12-14):
Mahaiburu anderea, legebiltzarkideok.
Ez dakit zuotako zenbat egonda egongo zareten Bilboko portuan. Esperientzia ederra da, egia esateko. Portua ikusteko modu asko daude hala ere, kokatzen zaren lekuaren arabera, jakina.
Behetik ikusi ezkero, dena da erraldoia. Edukiontziak metroak eta metroak gora, itsasontziak, blokea, etxe-blokeak bezalakoak dira, distantzia luzeak, kaiak zabalak. Itzela da daukazun txikitasun sentsazioa.
Oso bestelako da, ostera, goitik ikustea, portuko zuzendaritzako bulegotik, esate baterako. Ez dakit 12. edo 14. solairua den. Bulego isila, lasaia da, portutik zaratatik urrun. Den dena ikusten da handik. Ibaiak itsasoarekin bat egiten duen puntu magiko hori, garabiak,... bista ederra, benetan. Itsasontziak, ostera, nahiko txiki ikusten dira handik goitik; txiki edukiontziak ere, portuko langileak ere apenas ez dira ikusten handik goitik.
Eta tetris bat bezala da portua handik ikusita. Pieza denek enkajatu egiten dute. Handitasun edo botere sentsazioa modukoa sentitzen da han goian. Pribilegiatua sentitzen zara, nagusi, exitantea da, egia esateko.
Hori horrela dela badakit oraintsu han izan ginelako EH Bilduko ordezkaritza bat zuzendariarekin berba egiteko, Asier Atutxarekin. Oso ondo hartu gintuen, adeitasunez, egia esateko. Gu geu portuan eraikitzen ari diren harresiaz galdetzen joan ginen arduratuta.
Harresia non zegoen erakutsi zigun handik goitik eta ferriaren parean zegoen. Ferria txiki ikusten zen eta harresia ere oso txiki, egia esateko. Ez zuen begietako minik ematen handik ikusita. Portua den tetris erraldoi horretan beste piezatxo bat baino ez zen.
Baina badago portua ikusteko beste modu bat ere, hirugarren modu bat, gutakoa inork  - kasu honetan bai nago ziur -  sekula bizi izan ez duena, imajinatu ere ezin duena egin.
Ez dakigu zelan ikusiko den portuan zirrikitu batetik eta poliziaren beldurrez sartzen zarenean, ez dakigu zer sentituko den Europa osoa zeharkatu ostean, bizia jokatzen duzunean, ferrian sartzeko beste herrialde batera bizi hobe baten bila joateko. Eta ezin dugu imajinatu ere egin zer den halako batean lau metroko harresi erraldoi bat aurkitzea, behetik gora ikusita imajinatzen dut gaindiezina ikusiko dela. Eta ez dakit zer sentituko den horrelako porlan mordo baten aurrean aurrera eginezinik geratzerakoan.
Baina oraindik ere badago Bilboko portua ikusteko beste modu bat, laugarrena, eta hori guk denok badakigu zelakoa den. Denok dakigu hemendik, Legebiltzar honetatik, Bizkaia, Araba eta Gipuzkoako herritarren ordezkaritza gorena den honetatik, zelan ikusten den Bilboko portuan eraiki duten harresia...
...Bizkaia, Araba eta Gipuzkoako herritarren ordezkaritza gorena den honetatik, zelan ikusten den, Bilboko portuan eraiki duten harresia. Nahiz eta zoritxarrez denok ikuspegi bera eduki ez.
Zuotako batzuk, segurtasunaren ikuspegitik ikusiko duzue seguru, portuko zuzendariak ere, hala defendatzen du harresia. Aireportu batekin alderatzen du, aireportuan ere mugimendua ez da librea esaten du eta harresiak ez duela gainera jaioterririk bereizten, denontzat berdina da harresia, Albaniakoak izan zein Ubidekoak, beti, berak erabili egiten du adibide hori.
Harresitik ez oso urrun baina, Euskal Herrian eginiko armak kargatzen dituzte, gerran dauden lekuetara eramateko. Armak Ubiderako izango balira, berdin esango ote luke edo esango ote genuke?
Baina badago egon harresiaren beste ikuspegi bat, bosgarrena eta hau azkena da. Una visión del muro que nos dio una mujer brillante y comprometida en este mismo Parlamento, Helena Maleno Garzón.
Ella nos pidió que estuviéramos alerta con la construcción del muro, porque los muros, nos dijo, crean un imaginario, nos hacen creer, que quien viene de fuera es una amenaza, porque los muros fomentan el racismo y la xenofobia, porque los muros a la larga repercuten en nuestra convivencia.
Sabias palabras de Helena Maleno Garzón a la que ahora España acusa de crimen de tráfico de personas e inmigración clandestina, por qué, y por haber hecho llamadas de auxilio a los equipos de salvamento marítimo para avisarles de pateras de inmigrantes a la deriva o desaparecidas.
Desde este Parlamento, que la invitó, que la escuchó por su experiencia, por su compromiso con las personas, quiero enviar un abrazo sentido a esta mujer valiente, leal a sus convicciones.
Besarkada bero bat Helena Maleno Garzoni.
EH Bildun uste dugu, Legebiltzar honek bere buruari galdetu behar diola, ze kontakizun, ze errelato, ze transmititu gura dien herritarrei harresia eraikitzerakoan.
Segurtasuna bermatzeko dela esango duzue batzuek, baina segurtasunaren izenean, kriminalizatu egiten dituzue, portuan sartu guran dabiltzanak. Eta ez dira kriminalak, bizi hobe baten bila doazen pertsonak baino ez dira, pertsonak.
Eta gainera, segurtasuna diogunean, noren segurtasunaz ari gara? Benetako arriskuan egon da inor harresia ariniketa batean eraikitzeko? Ala ferriaren merkatuaren interesak babesteko eraiki da?
Eta segurtasuna defendatuko duzue, harresitik metro gutxira armak eta bonbak kargatzen direnean, Yemeneko, Siriako herritarrek ez dute segurtasunik merezi? Ze mezu bidali gura diegu herritarrei, segurtasunarena ala elkartasunarena?
Aitortu behar dugu, ez dela hau kontu erraza. Badakigu momentu honetan harresia salto egin guran dabiltzanek ez dutela Euskal Herrian geratu gura, badakigu, laguntza eskaini izan zaiela ere. Zaila da, baina zein da Jaurlaritzaren B plana?
Bidea oztopatu egin zaie migratzaileei, baina jarraitzen dute ahaleginean. Aurten ia 5.000 ekinaldi egin dituzte, azaroan bakarrik, 1.000tik gora.
Zer egin dezakegu erakundeetatik? Guk ez dugu harresirik gura. Zuek benetan uste duzue harresiak arazoa konponduko duela? Horrekin lasai geratzen dira zuen kontzientziak? Zer egin behar dugu arazo horren jatorria konpontzeko?
Horregatik, Legebiltzar honi portuko harresiaren aurka agertu dadila eskatzen diogu eta Jaurlaritzari ere gauza bera. Guk uste dugu, segurtasuna eta giza eskubideak ez direla kontrajarriak.