UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2014-11-20):
Arratsalde on denoi.
EH Bilduk garbi daukagu edozein osasun arazo zein krisi epidemiologikoen aurrean herritarren eta herrien osasuna bermatu eta lehenesteko, elkartasunez jokatzearekin batera, egiturazkoak diren alorretan eragin behar direla. Horrekin zer esan nahi dugu?
Alde batetik, krisi epidemiologikoaren iturburura joan beharko ginatekeela, iturburuan aktuatu behar dela eta bertan ekimena hartu arazoari errotik konponbidea emateko. Baina bereziki eta bestetik, osasun epidemia zein arazoak ekiditeko elkartasunez jokatu behar dugula prebentzioan oinarrituta eta oinarrizko proiektu iraunkorrak ezarri: Ur saneamenduak, ur potablea izateko proiektuen garapena eta abar.
Egiturazko proiektuak behar ditugu zeren eta hemen arazoa ez da bakarrik ebola. Ebola bezain gaizotasun kutsakor eta arazo hilgarriagoak ditugu: Pobrezia, gosea, ur falta, malaria. Eta nahiko lotsagarria da ebolarekin gertatu dena eta bereziki lotsagarria gizarte bezala izan dugun jarrera berekoi eta hipokrita.
Noiz hasi gara kezkatzen? Gure kontinentera hurbiltzen hasi izan denean ebola. Ez zaigu asko inporta izan beste toki batzuetan hil diren eta hiltzen ari ziren eta ari diren ume, emakume eta pertsonak. Nahiko lotsagarria eman zaion tratamendu sensatzionalista.
Hainbat kontu aztertzeko eta erreflexionatzeko ditugu zeren eta gurean, Euskal Herrian eta Iparraldeko hemisferioan, orain piztu da alarma gorria, hobeto esanda azken bi hilabeteetan ebolaren ondorioz kezkatuta.
Ukiezinak baikina jokatu dugu orain arte, lehen esan dudan bezala, kapitalismoaren ikuspegitik herri oparoetan bizi ginenaren ustearen ondotik. Ahantzi zitzaigun kilometro batzuk beherago dauden herrialdeetako osasun arazoak gurera ere heldu daitezkeela. Ebola Espainiaren arazoa denean bakarrik pentsatu dugu euskaldunon arazoa badela ere eta oker gabiltza. Oso oker egon gara eta oso oker gabiltza. Ebola gure arazoa da hegoaldeko herrialdeetan arazoa denetik.
Ongi geratu behar zaigu buruan Afrikako edo bestelako kontinente bateko herrialde batean gertatzen dena guri eragiten digula zuzen- zuzenean eta, herrien arteko harreman parekideetan oinarrituta, herrien arteko bestelako harreman ekonomiko, sozialak garatu beharko genituzkeela pertsona guztien eskubideak bermatzeko.
Albo batera utzi behar ditugu harreman neokapitalista usurpatzaileak, pertsonak eta herriak zapaltzera miseriara soilik eramaten dituztenak interes ekonomiko eta geoestrategikoen baitan. Horregatik proposatzen genuen osasun arazoaren jatorrian bertan neurriak bideratzea, beste herri batzuk egin duten bezala, esate baterako, Kubak. Eta arestian aipaturiko argudioengatik, proposatzen genuen egiturazko proiektuak bideratzea lankidetzaren bidez.
Eta noski, horrek ez du esan nahi gurean neurriak hartu behar ez ditugunik eta neurriak bideratu behar ez ditugunik, azkenean gure osasun profesionalen eta herritarren segurtasuna ere bermatzeko garrantzitsua delako guztion eskubideak bermatzeko, Osakidetzan lanean jarduten profil guztietako profesionalek eguneroko erronkei aurre egin behar dituztenean bitartekoak bideratzea, gaixotasun kutsakor, krisi epidemiologikoak eraginkortasunez aurre egin ahal izateko.
Eta horretarako, behar duguna da formakuntza: Formakuntza iraunkorra, formakuntza etengabekoa, eta aldi oro protokoloak eguneratzea zeren eta jakin beharko genuke ez bakarrik ebolaren kasuan, beste kasu batzuetan ere, protokoloak noiz dauden eguneratuak eta noizkoak diren.
Hor erreflexio bat egin beharko genuke, eta nola ez, horrek ere eskatzen du herritarrak ahalduntzea, herritarrak informatzea egunerokoan eta baita halako epidemiak eta gaixotasun kutsakorrak gertatzen direnean ere informazioa zabaldu eta kontrastatu ahal izateko, beldurra ekiditeko eta benetan eskura izan behar duen informazio objektibo hori izateko eta ez interes batzuen arabera medio batzuk edo beste batzuk edo dena delakoak zabaltzen duten informazioaren arabera.
Eta bukatzeko esan, ebolak iparraldeko ustezko herrialde oparoak bisitatu izanak ea hausnarketa eragiten digun eta ondorio positiboren bat uzten digun herritarroi eta ustez gizarte oparo eta aurreratuetan bizi garenoi.
Eskerrik asko.