ARRONDO ALDASORO (EH Bildu, 2013-11-27):
Erantzunen zati honetara pasatuta edo bigarren buelta honetara pasatuta, Oyarzabal jauna ez dago, ez dut ikusten hortik baina bi gauzatxo komentatuko diot.
La defensa de la LOMCE evidentemente es lo que le tocaba hacer hoy al señor Oyarzabal en esta Cámara sin tener en cuenta la realidad de nuestro sistema educativo para nada; pedir y defender café para todos, una Ley para España, no para Euskal Herria.
Legitimidad de la ley ha dicho, legitimidad de una mayoría en España, una mayoría española. Podemos ver el sociómetro que antes también se ha comentado en varias intervenciones desde esta tribuna y los datos están claros: Un 78 % a favor de la no aplicación de la LOMCE en este país.
Eso es la mayoría de la que habla el señor Oyarzabal. Por no hablar de las opiniones que aparecen también en dicho sociómetro sobre la asignatura de religión o sobre las evaluaciones externas, entre otras cosas, donde una mayoría aplastante de más del 70 % de esta sociedad se muestra totalmente en contra.
Celaá andrea, sigue mirando a Madrid. Esta ley es mala pero hay que hacer otra pero en Madrid. Hay que hacer en Madrid otra ley básica dice usted. Seguimos hablando de leyes que impiden que podamos decidir aquí el sistema educativo que queremos y no compartimos esa posición. Qué hacer comenta, firmeza pero a cumplir la ley, pero hay que cumplir la ley. Y no podemos dejar de mencionar que cuando usted habla de firmeza, también sabemos en muchas ocasiones a qué se refiere.
El discurso está bien. Seguramente, podemos compartir muchas de las cosas que ha planteado teóricamente pero no nos podemos olvidar de algunas cosas. En cuanto fue consejera, usted modificó el currículum, que había sido consensuado por una parte de la comunidad educativa. Usted subvencionó también a los centros que segregan. No dio un solo paso para asegurar que todo el alumnado dominase las dos lenguas oficiales de esta país, que impuso programas por decreto por no hablar también de los recortes.
Por lo tanto, en lo teórico, en el discurso podemos compartir muchas cosas pero creo que tenemos que bajar también a la realidad y a la práctica de todos los días.
Nosotros discrepamos fundamentalmente en lo que le acabo de comentar. No compartimos la idea de seguir mirando a Madrid, de seguir pidiendo que en cuanto el Partido Popular pierda las elecciones, se hará otra ley en la cual también tendremos que pelearnos las competencias o las no competencias para este país. Y esa parte, creemos que es el momento de acabar con esa dinámica que nos ha traído hasta donde estamos.
Aipatu dut soziometroa orain dela gutxi eta soziometroa aipatu nahi dut berriro aipatzeko bi gauza zehazki. Bat da Urkulluk eta Gobernu honek lege honi aurre egiteko inoiz ezagutu dugun babesa daukala gizartearen gehiengo zabala kontra dagoelako
Lehen aipatu dut % 78a, soziometro horren arabera, pentsatzen du hemen ez dela aplikatu behar LOMCE legea. Hezkuntza eragileen babesa duzue eta Legebiltzar honetako gehiengoarena LOMCE ez aplikatzeko. Gurea behintzat hor duzue. Eta gaiak ere merezi du. Hezkuntza ez da edonolako gaia. Bere garrantzi handia dauka. Zer gehiago behar da baldintza guztiak daudenean, planto egiteko eta hemen argi eta garbi esateko LOMCE ez dela aplikatuko?
Autogobernua defendatzen duzue baina zuek defendatzen duzuen autogobernua ez da zuk aipatu duzun harreman bilateralak, hitz egitea, eta bien arteko adostasuna egitea zeren azken batean onartzen dituzuen Madrilek inposatutako eta nahiz eta esan kontra zaudetela eta kritika gogorrak egin, onartzen dituzue Madriletik datozen inposizioak aurre egin gabe.
LOMCE ez da kasu bakarra. Hona ekarri dugun bakoitzean beste gai batzuk ere, azken boladan zentralizazio prozesu horretan Madrildik aurrera eraman nahi dituztenak, erantzun berbera jaso dugu. Eta guretzat, burujabetasunaren bidetik urratsak emateko momentua da eta aukera ezinbestekoa du Gobernu honek ere bai. Harreman bilateralak ez daude gaur egun. Dagoena da behin eta berriro menpekotasuna eta hori da, hain zuzen, guk ez duguna onartzen.
Lege bat behar dugula diozue eta batzuetan hori ondo dago. Gu ere bat gatoz. Baina aipatu nahi dut eta orain esango dut baita ere, Urkulluk beste gauza pare bat komentatu zituen orain dela gutxi.
Apeló a la actuación conjunta en la defensa del sistema educativo vasco y contra una ley –la LOMCE– que ataca a las competencias vascas en materia educativa y que tiene un marcado carácter segregador.
El lehendakari, aseguró que la LOMCE colocaría a Euskadi en el pelotón de los más torpes de Europa, algo que el ejecutivo no va a permitir, porque nos jugamos el futuro de Euskadi. Y estamos escuchando una y otra vez que se va a aplicar la LOMCE, de una manera o de otra pero que se va aplicar. Entonces, es contradictorio lo que se dice con lo que se hace.
Aurkezten duzue Heziberri 2020. Jaurlaritzak marko pedagogiko orokor bat ezartzeko bidea dela dio, gure ustez Euskal Herritik Euskal Herrirako sorturiko euskal curriculuma izan beharko lukeena.
Prozesuak dituen zehaztasun falta eta parte hartze zein gardentasun eza alde batera utzita, bat gatoz gure herriak marko hori behar duenaren baieztapenarekin.
...eta partehartze zein gardentasun eza alde batera utzita, bat gatoz gure herriak marko hori behar duenaren baieztapenarekin baina ez da nahikoa.
Partehartzearen inguruan aipamen bat, ikasleak eta irakasleak ordezkatzen dituzten sindikatuak non daude? Gure ustez larria da.
Ez da nahikoa ez dituelako asebetetzen egungo hezkuntza ereduak dituen gabeziak, ezta urteetan zehar hezkuntza eragile eta herritar ezberdinek aldarrikatutakoa.
Curriculumaz hitz egin behar dugu? Bai, zalantzarik gabe, baina baita hizkuntza ereduez, ikastetxeen autonomiaz eta partehartzeaz, hezkuntza ibilbideaz, finantziazioaz, publikotasunaz, finean, marko normatibo oso batez hitz egin behar dugu eta, nola ez, hori kalitatez eta aukera berdintasunean garatu dadin, behar diren bitartekoetaz hitz egin behar da.
Ez dakit honetaz ari zen Berriozabal andrea esan duenean "zerikusirik ez dituzten gaiak atera ditudala". Horrela ez baldin bada ez dut jarraituko, baina ulertu nahi dut aurrekontuen aipamenarekin zerikusia zuela, eta niretzat aurrekontuak eta baliabideak zer esan eta zer ikusi zuzena dute hezkuntzarekin, hezkuntza sistema batekin eta herri honetan behar dugun, eratu behar dugun hezkuntza sistemarekin.
LOMCEk eta prozesu zentralizatzaile osoak, aspaldi hila dagoen Autonomi Estatutua erraustu du eta horrekin argi geratu dena da gure hezkuntza Madrilek agindutakoaren arabera kudeatzen jarraitzen dugun bitartean, kolore bateko edo besteko inposaketak etengabeak izango direla eta ez dugula sekula izango inongo injerentziarik gabeko hezkuntza eredua erabaki eta eraikitzeko aukerarik.
Horregatik proposatzen dugu ponentzia. Elkarlana aipatu duzue, elkarlanerako nahi dugu ponentzia, non eragile politikoak, talde parlamentarioak hemen gaudenak, instituzioak eta eragile sozialak, denon artean, LOMCE ez aplikatzeko elkarlanean arituz ponentzia tresna bezala erabiliz adostu behar dugu nola egin aurrera.
Ez da nahikoa. Ez da nahikoa eta ez da bidea errekurritzea. Iruditzen zaigu hori, lehen esan dugun bezala, gure artean erabaki behar dugula eta irakurriko dut momentu batean –uzten baldin badit mahaiburuak– Wertek esandako gauza bat, uste dut atzo bertan elkarrizketa batean, "que recurran al Constitucional quien crea que tiene motivos para hacerlo". Está bien, Catalunya eta Euskaditaz hitz egiten.
"Es más, en el caso de algunos me parece estupendo. Dicho lo cual, me parecería igual de bueno que estas comunidades aplicaran las sentencias del Tribunal Constitucional".
Mahaia horretan utzi nahi duzue gure garapena eta gure hezkuntza sistemaren gauzatzea? Guk ez eta berriro diogu: ponentzia guretzat tresna bat da, elkarlanerako, planto egiteko gure herriaren gehiengoak horrela eskatzen duelako eta aukera guztiak ditugulako adostasunaren bidez pausuak emateko.
Eskerrik asko.