UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2017-05-18):
Badirudi administrazioa euskalduna nahi dugunok argudiatu egin behar dugula, justifikatu egin behar dugula.
Badirudi euskara erabili nahi dugunak, euskararen normalizazioan aurrera egin nahi dugunak, justifikatu, argudiatu eta eten gabe, konplexutasun horretatik, argudiatzen eta defendatzen ibili behar garela.
Eta askotan ere, pena handiz, pena handiz sentsazioa daukat Gobernua sostengatzen duen alderdia eta Gobernuan dagoen alderdia etengabe bere burua justifikatu behar horrekin dagoela.
Eta zer demontre? Zer demontre? Euskal Herrian bizi gara, euskaldunak gara, euskara gaztelaniaren parekoa da. Haratago gainera, euskara berezko hizkuntza da. Hemen administrazioa euskalduna izan behar dugu, guztion eskubideak eta askatasuna, hainbeste aldarrikatzen den askatasun hori bermatzeko. Inolako konplexurik gabe, eta arro hemen administrazio euskalduna behar dugu.
Eta horretarako politikak garatu behar dugu. Ez gehiago, baina ezta gutxiago ere. Eta gaztelaniaren pare-pare, legediak, guk gure buruari emandako legediak, hainbeste aldarrikatzen duzuen Gernikako Estatutuak, hori esaten du.
Beraz, ze konplexutasun? Zertan gabiltza? Eta ezin duguna egin da alderdi nazionalista espainiarrek ireki nahi duten eztabaida maltzur horren sareetan erori. Ez. Burua tente, burua tinko eta aurrera egin behar dugu.
Zeren hemen alperrik da argudioak mahai gainean jartzea, ez dute balio. Inori ez zaizkio interesatzen argudioak. Eta argudioak baditugu. Baditugu argudioak, etxe honetatik hasita. Hemen, guztiok ez daukagu askatasun bera nahi dugun bezala, nahi dugun hizkuntzan lan egiteko. Batzuk bai, beste batzuk ez, beste batzuk ez.
Eta hemen asko hitz egiten da, elkarbizitzaz, aniztasunaz, Garrido andreak ere, lezioak ematen dizkigu. Zer elkarbizitza? Zer aniztasun? Zuek zaretenak aniztasun hori errefusatzen lehenengoak, Alderdi Popularra denean aniztasun hori eta elkarbizitza hori errefusatzen duenean, elebakartasuna bultzatuz.
Aurrekoan ere batzordean esan nuen, mundu guztiak ezin du Everestera igo, mundu guztiak ezin du Behobiako lasterketan parte hartu. Mundu guztiak ezin du lanpostu guztietarako sarbidea izan.
Ba hemen garbi esan behar dugu administrazio publikoan lan egin nahi duenak baldintza batzuk bete behar ditu, gustatu edo ez gustatu. Baldintzak betetzen baldin badituzu aurrera, eta ez baldin badituzu betetzen ba bakoitzak berari dagokion mailako lanpostua izan beharko du. Eta ez dago besterik, ez dago besterik.
Oso-oso sinplea da, baina ezin garena egon katramilatuta eztabaida maltzur honetan. Eta adibideak milaka ditugu, egunerokoan gertatzen direnak. begira, Twitterren, Durangon gertatu zen, maiatzak 8an. "Atzo, hiru urteko umea buruan ebakiagaz Durangoko larrialdietara eraman zuen. "¿Esta niña solo sabe euskera? Pues tenemos un problema". Hori da gaur egun gertatzen dena eta niri pertsonalki ere gertatu zait, joan semearekin eta aurpegira begiratu ere ez. Hitz bat euskaraz, beste bat gazteleraz. Eta gauza bat da hizkuntza baina beste gauza bat da edukazioa. Edukazioa da. Edukazioa, besterik ez.
Eta asko hitz egin genezake eta argudioak eman genitzake gainera, baina ni jada aspertu naiz argudioak ematea entzun nahi ez duenentzat eta nire burua justifikatu behar izatea euskalduna naizelako, eta euskaraz hitz egitea eta lan egitea eta bizitzea erabaki dudalako.
Hemen, nik eta guk lan egingo dugu dagokigun administrazioa izateko. Mundu guztiak, gazteleraz hitz egin, euskaraz hitz egin, mundu guztiak bere eskubideak bermatuak izan dezan eta askatasunean, benetan, aldarrikatzen duzuen askatasun horretan, bizi ahal izateko.
Eta Gobernuari esan nahiko niokeena da euskararen normalizazioan benetan urrats sendoak emateko prest baldin bazaudete, bidelagun izango gaituzuela, prest egongo garela, ez maximalismotik, baina ezta ere minimalismotik; tinko, aurrera, benetan euskararen normalizazioan aurrera egiteko eta politika eraginkorrak martxan jartzeko.