UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-12-14):
Eguerdi on, Uriarte andrea.
Euskal Herria Bilduk baditu obsesio batzuk eta ez ditut ukatuko, horietako bi ondorengoak izaten ari dira. Bata, egoera ezaugarrian edo egoera konplexuei erantzun behar dien ikastetxeetan giza-baliabideak gehitzea, bertara egokitutako perfilekin, ikasleen aukera berdintasuna eta ikasleen eskola arrakasta helburu izanda.
Beste obsesioa, irakasleen...
...ikasleen aukera berdintasuna eta ikasleen eskola arrakasta helburu izanda.
Beste obsesioa irakasleen egonkortasuna da. Ikastetxeetan irakasleak egonkortzea hezkuntza proiektuei jarraikortasuna emateko, ikastetxeetan zuzendaritza potenteak eta indartsuak izateko, irakasleak urteak joan eta urteak etorri dituzten ikasleak gertu ezagutzeko, hurbiltasun hori, egunerokoari aurre egiteko.
Azken finean, eskola arrakasta lortzeko, ikastetxeetan irakasleen egonkortasuna ezinbestekoa da eta klabea da. Hau ez da bakarrik irakasleen ikuspuntu batetik, baizik eta hezkuntza proiektuei jarraikortasuna emateko, hezkuntza proiektuak sendotzeko, behar-beharrezkoa da ikastetxeetan irakasleak egonkortzea.
Alde horretatik azken urteetan oso ahul gaude, kontrako norabidean goaz. Eta legegintzaldi hasieratik gogor ekin izan diogu bi obsesio horiek errealitate bilakatzeko eta gauzatzeko.
2018ko  - ez naiz oso ondo gogoratzen -  martxoan edo apirilean zentzu horretan proposamen bat egin genuen, ekainean eztabaidatu zena eta Legebiltzarreko talde guztien babesa jaso genuena. Gaurkoan, Uriarte andrea, jakin nahi duguna da Ganbara honetan onartutako hori gauzatzeko errealitatera eramateko, Hezkuntza Sailak zertan diharduen, hau da, negoziazioak bideratzen ari diren hezkuntza arloko mahaian, planifikazioko mahaian ere gai horren inguruan zertan ari zareten.
Alegia, Hezkuntza Saila zertan ari da bitartekoak diren irakasleak hutsik dauden lanpostuetan geratu ahal izateko, lan eskaintza publiko bidez, plaza hori kubritu arte edota jabean norbaitek baldin badauka, jabea bueltatu arte.
Jakin nahi dugu horretarako ere ea hurbiltasun kontua hartuko den, hau da, eskualdeen parametro horiek diametroak kontuan hartuko den. Jakin nahi dugu ere guzti hori zikloka egingo ote den, hau da, zikloak kontuan hartuko diren, 3 edo 4 urtekoak, eta horren arabera koordinatuko diren eta uztartuko diren lekualdatze lehiaketak, lan eskaintza publikoak edota agian jakin nahi dugu ea beste parametro batzuk edo beste irizpide batzuk kontutan hartzen ari zareten.
Jakin nahi dugu ere irakasleen egonkortasunerako ea beste aukera batzuk aztertzen ari zareten. Esaterako, kontsolidazio prozesuak abiatzearena. Por cierto, EH Bilduk 2019ko aurrekontuen lege proiektuari emendakin batzuk egin zizkion artikulatuari kontsolidazio prozesuak ahalbidetzeko eta lege marko bat emateko.
Arazoa batez ere daukagu urteak eta urteak lanean daramatzaten bitartekoekin, hau da, giza baliabideekin, irakasle horiekin. Arrazoi ezberdinak medio, lanpostu finkorik gabe jarraitzen dute, makina bat urte daramatzate lanean eta ez dut uste hau bakarrik Hezkuntza Sailaren arazo bat denik. Osakidetzan ere gauza bera gertatzen da, Administrazio orokorrean ere. Zenbat irakasle ditugu horrela? Asko. Hor dugu erronka nagusienetako bat. Hori ona da sistemarentzat? Ez, hori ez da ona sistemarentzat.
Baina azken garaian irakurri ditugun azken berriak kezkatuta gaude, Uriarte andrea, ez dakigu izan den komunikabideetan agertu den gauza bat edo zuek dagoeneko ofiziala egin duzuen eta iragarritako gauza bat.
Ikusten ari gara Hezkuntza Saila norabidea aldatzen ari dela edota nahasten ari dela, edo agian helburua argia dauka eta berarentzat erronka ez da urte asko lanean daramatzaten eta behin-behinean jarraitzen duten poltsa horri irtenbidea ematea, baizik eta bere helburua da poltsa horri irakasle horiei lanerako lanbidea zailtzea antzinatasunagatik soz batzuk aurrezteko. Baina pentsatu nahi dut horrela ez dela.
Zergatik diot hau? Ulergaitza egin zaigulako, lan eskaintza publikoa dela eta, publiko egin diren hainbat irizpide, ba besteak beste azterketa gainditzen dutenei eta plaza gabe geratzen direnei bider bost puntuazioa saritzea, ez diogu logikarik ikusten, gure ustez ez du ez buru eta ez hankarik, horrek oreka guztia apurtuko lukeelako, zerrendak irauliko lituzkeelako.
Belaunaldi aldaketa modu naturalean ez egitea ahalbidetuko lukeelako, antinaturala litzatekeelako eta gainera dugun arazoari irtenbiderik ez liokeelako emango. Beraz, ez zen ezer konponduko eta gainera ondo funtzionatzen duena suntsituko lukeelako. Eta ez dugu ulertzen, bueltak ematen aritu gara baina ez dugu ulertzen horren atzean zer egon daitekeen. Agian gaurkoan zuk zerorrek azalduko diguzu.
Eta badirudi ere Hezkuntza Sailak egonkortasunari irtenbidea emateko modu bakar bezala Lan Eskaintza Publikoak ulertzen dituela, justu Madrilen eskuetan dagoen bitarteko baten bidez. Berriki gainera Osasun Sailaren eskutik etorri zaigu aditu bat funtzio publikoan aditua dena, oso txosten interesgarria jarri du mahai gainean, nabarmen agerian uzten duenean Lan Eskaintza Publikoen bitarteko eredua zaharkitua dagoela, buelta bat eman behar zaiola, ez bakarrik Osasun Sailean, oro har funtzio publiko guztian.
Gainera esaten duenean legalki ere eta gure araudiari egokituta ere baditugula zirrikituak eta bitartekoak, bueno neurri batzuk aplikatzen hasteko. Beraz, iruditzen zaigu momentu interesgarrian egon gaitezkeela orain arte eduki ditugun baliabideak zaharkituak geratu direnei buelta emateko, eta kontutan hartu beharko lituzkeela ere Hezkuntza Sailak.
Baina bueno, tira, gaurkoan eskertuko genizuke irakasleen egonkortasuna xede izanda, dituzuen eta ari zaretena egiten dituzuen egitasmo eta ari zaretena egiten azalduko bazenigu zehaztasunez. Eta zehatzagoak izateko, ekainean etxe honetan aho batez onartu zen proposamena gauzatzeko zertan ari zareten azalduko bazenigu.
Eskerrik asko.