JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (Urkullu Renteria) (EAJ, 2019-05-31):
Eskerrik asko, legebiltzar-buru andrea.
Hasteko eta behin Urizar jauna, gai honen inguruan hainbat aldiz aurkeztutako posizioa berretsiko dut  - hainbat aldiz - :
Bat: Katalunia eta Espainiako Estatuaren botereen arteko gatazkaren judizializazioarekin bat ez natorrela adierazi dut.
Bi: Politikari katalanen behin behineko espetxealdia eta ezarri zaizkien tipo penalak neurri gabeak direla defendatu dut.
Hiru: Behin eta berriro defendatu dut beste era batera landu behar direla Estatuaren lurralde arazoa eta Katalunian hartu duen norabidea. Distentsioan, elkarrizketan, negoziazioan eta akordioan oinarritutako irtenbide bat behar da.
Testuinguru horretan uste dut politikari katalanak behin behineko espetxealdian edukitzeak eta kargugabetzeak ez duela laguntzen gatazkari konponbide adostua bilatzeko bidean. Ez duela laguntzen.
Aitzitik, pentsatzen dut aukeratu diren hautetsi horiek beren karguak normaltasunez betetzeak lagundu dezakeela normalizazio bide berriak irekitzen. Horiek dira abiapuntuak.
Baina zuk  - eta ez dakit benetan galdera honen atzean ni estualdi batean jartzea ote den ala Legebiltzarrean ekimenen bat proposatzeko aitzakia den asmoa - , zuk galdetzen duzu zer asmo dauka Eusko Jaurlaritzak demokraziaren anomalia horren aurrean.
Galdera hori zuzendu didazu eta ematen du ondorioztatzen duzula Jaurlaritzak eskumen zuzenen bat daukala anomalia diozun hori konpontzeko. Ondo dakizu Jaurlaritzaren eskumenak zeintzuk diren eta jarduteko eremua zein duen. Jarrera eta iritzi propioa gauza bat da eta beste bat, aldiz, jarduteko benetako ahalmen eraginkorra.
Jarrera errealista batetik abiatuta, gaia azpimarratu, eragin edo iritzia eman da orain arte egin dudana eta horrela egiten jarraituko dut.
Jarrera hau ez da berria. 2017ko udatik elkarrizketan, distentsioan, negoziazioan eta akordioan oinarritutako irtenbide bat bilatzen ahalegindu naiz.
Hain zuzen ere, gatazka konpontzeko eskumenik ez daukadanez, proposamen eraikitzaile eta positiboen esparruan aritu eta aritzen naiz. Helburuak beti arazoa konponbidera zuzentzea izan da.
Zein den nire asmoa? Egoerari eztabaidatutako irtenbide negoziatu bat bilatzen eta ematen laguntzea, uste osoz jarraituko dut horretan, laguntza hori baliagarri izan daitekeen eta eskatzen zaidan artean.
Me ha preguntado usted por mi intención y creo que es conocida. Mi objetivo ha sido siempre tratar de influir para tratar de resolver el problema, contribuir a buscar y tratar de facilitar una salida dialogada, negociada y acordada a la situación. Lo seguiré haciendo con plena convicción tal y como he hecho hasta ahora, respetando dos condicionantes, primero, que mi participación sea requerida; y segundo, manteniendo la discreción que la solución de esta cuestión exige.
En el terreno propositivo voy a seguir defendiendo las tesis que he planteado hasta ahora, la base de partida es que el conflicto debe ser trasladado de un marco de enfrentamiento a uno nuevo de diálogo político e institucional.
Bide honetan, Urizar jauna, proposatu nuen elkarrizketa politiko instituzionaleko prozesu bat sustatzea Espainiako, Kataluniako, baita Euskadiko gizarteko gehiengoaren jomugak demokratikoki uztartzeko, politikarik, elkarrizketarik eta akordiorik ezak eraman du Kataluniako egoera orain dagoen puntura.
Uste dut saihestu egin behar dela edozein haustura sozial edo politikoa, izan barnekoa edo izan lurralde esparruen nahiz instituzioen artekoa, hau da, itunei eman behar zaie lehentasuna.
Hau oinarrizko erantzukizun politikoko printzipio bat da, garaile eta garaituen agertoki traumatiko batek ez du konponduko arazoa eta leizea handitu besterik ez du egingo. Uste dut Gobernuek eta politikariok konponbidearen parte izan behar dugula eta ez arazoen parte.
Nos encontramos ante una anomalía, entre comillas, porque personas que se han podido presentar a las elecciones con normalidad, una vez elegidas y manteniendo el mismo estatus que cuando lo fueron, ahora no pueden ejercer su representación.
Tenemos antecedentes de anomalía democrática en el orden parlamentario, señor Urizar, y usted los conoce bien, le recuerdo el caso Atutxa, Knörr-Bilbao y la posición adoptada por el partido político con el que usted comparte escaños ahora en este Parlamento, señor Urizar.
Le recuerdo cuál es la posición del propio Parlament de Cataluña, que ha mantenido su actividad con normalidad a pesar de la suspensión de las personas citadas, de las personas electas.
Le recuero cuál es la posición de su propio partido en el Congreso de los Diputados ante la anomalía democrática que se producido con la decisión de la mesa en relación a las personas electas y ahora suspendidas. Le recuerdo que ante esta misma situación se van a encontrar ustedes en el Parlamento Europeo, y su grupo política dará continuidad con normalidad a su representación a pesar de la anomalía democrática previsible también en este caso. Le recuerdo todo ello, porque conviene ser exigente, de acuerdo, pero comenzando por uno mismo.
Nire partetik elkarrizketa eta itun bidezko irtenbide baten alde egiten jarraituko dut, Kataluniaren gaineko krisian eta Espainiako Estatuaren lurralde ereduaren arloan. Hauxe da, azken batean, auzi honen mamia, alde biek egin behar dute konponbidearen alde, itunek josi eta hurbildu egiten dituzte jarrerak, heldutasuna behar da amore emateko, eta malgutasuna behar da adostasunak aurkitzeko.
Espainian orain Gobernu berri bat osatu behar da, eta etapa berri bat hasiko da, horrek ere aukera bat ireki dezake. Uste dut beharrezkoa dela Espainiako Estatua artikulatzean haren errealitate publinazionala onartzea. Espainiako Estatuaren burujabetza birbanatzean, ikuskera eraikitzaile eta itundua edukitzea da funtsa, hori da nire uste apalean egin beharrekoa.
Eskerrik asko.