EGIBAR ARTOLA (EAJ, 2018-11-29):
Pastor jauna, II. Errepublikako Konstituzioak eta garai hartako Estatutuak ere, ez zituen aipatzen eskubide historikoak.
Hala da, gero gerra etorri zen eta diktadura luze bat.
Baina eskubide historikoak azaltzen diren neurrian, ni aitortu dut, behar bada, Konstituzio harrek agindua eman behar zuela, aizu, garatu ditzagun, 1876ko foru haiek, foru ezabatu haiek suposatzen zutena eta garatu ditzagun eskubide horiek. Hori ez da egin. Ez zen egin, baina posible zen egitea. Ez zen borondaterik izan.
Baina Estatutuak esaten du, Konstituzioak esaten duenaz aparte, esaten du, ez diola egiten uko eskubide historikoei.
Beraz, Estatutuan dauden horien artean, ez daude eskubide historikoak, beste batzuk izango dira. Inork ez du ikertu. Guk esaten duguna da, hor nahi izan ezkero, borondate eduki ezkero, badagoela heldu leku bat.
Hori garbi ikusten da eta ez da guk esandakoa bakarrik, aditu askok esaten dutena.
Gero, esaten da, beno, Sémper jaunak esan duena, gehiengoak eta gutxiengoak. Beno, oso berria da Ganbara honetan, debate bat eduki genuen gehiengo kualifikatuak behar zirela Estatutua bera aldatzeko, eta aipatzen ari gara, Espainiako Konstituzioak eduki zuela %, zensoko % 30,8. Eta Estatutuak aldeko % 53. Aldea dago, horixe dagoela aldea.
Eta zuk esaten duzu, justu-justu Lege hori, hau da, % 30,8ko botoak, aldeko botoak izan dituen hori aldaezina da. mugiezina, ukitu ezina.
Esaten dut, beno, alda dezagun, behintzat hasieratik, sorreratik dituen gaitz horiek konpontzeko.
Zer gertatzen da? Hemen, oso berria da, ez? Gaurkotasun osoa dauka, ba frankismoa eta ez dakit zer, eta Franko eta zergatik, Cuelgamuros edo haran hartatik aterako duten ala ez.
Eta nik ikusten dudanean egunero-egunero debatitzen, Konstituzio garaira nola iristen gera? Eske detaile bat ahazten zaigu, oso inportantea, Gutierrez andreak ondo zekiena eta da, Franko altxamendua, gerra irabazi egin zuela eta 40 urtetan iraun zuela eta ohean hil zela. Eta ez zela haustura demokratikorik egon, eman.
Eta iritsi ginela debate hartara, eta sableen doinuak eta soinuak izugarriak ziren. Zergatik dago 8. artikulua Konstituzioan? Zergatik?
Esan diezaidazu, Sémper jauna, zuzentzen dizut galdera, zergatik dago artikulu hori?
Eta orduan, Gutierrez Medianok berak esan zuen, beste batzuetaz, Saenz de Santamaria tarte zegoela, "aquí hay mucho demócrata en contra de sus convicciones, mucho demócrata en contra de sus convicciones", eta gaur egun ere.
Eta zuk aipatu dezuna, mehatxu moduan, garbi eduki ezazu hau eta hau eta hau eta hau, gutxi, gutxi ez, etzaizu ezer falta izan, esateko, eta edozer gauza egiteko prest gaude, edozer gaur egiteko prest gaude.
Zergatik horretarako, eskura daukazue 8. artikulu hori, edo 155.a edo ikusi berri dugu, botere banaketa nola sustatzen dan eta nola garatzen den Estatu honetan, bestela Cosidoren dokumentua hartu eta ikusten da, baita (...)rena, nola banatzen den. Eta nola artikulatzen den, eta nola gauzatu behar den Kataluniarekiko auzi politikoa.
Hori da Estatutik edo PPren eskutik datozkigun errezeta sorta.
Eta amaitzeko, nik bai transakzio honetan ba beno, bi alderdi politiko gaude eta ikusiko dugu Elkarrekin Podemosek ere bere ekarpenak egin ondoren, bozketa nola dijoan, baina bai azpimarratu nahi nuke edo nituzke, lehenengo, bigarrengo eta hirugarrengo puntua.
Non euskaraz lehen aipatu dut, esaten da: "la mayoría de la ciudadanía de la Comunidad Autónoma de Euskadi no respaldó la Constituían en el Referéndum de 1978". No respaldó la mayoría.
30,8 señor Pastor, usted me está pidiendo mayorías cualificadas para reformar el Estatuto. Me dice que no se puede reformar el Estatuto si no hay una participación del censo del 60 % y una mayoría absoluta de parlamentarios aquí.
¡Y usted se atreve a decir que con el 30,8 % la ciudadanía vasca respaldó mayoritariamente! No, no se lo cree nadie.
La Constitución Española que se fundamenta en la indisoluble unidad de la Nación Española, patria común e indivisible de todos los españoles, la unidad decimos desde la imposición y la pertenencia desde la obligación, suponía y supone construir el Estado Español desde una base antidemocrática y además históricamente falsa, porque dicha unidad no fue, ni es consecuencia de la libre adhesión y voluntad de los pueblos.
Y el tercer punto en el que hemos participado de forma yo creo que diversa para intentar tener puntos de convergencia.
Una generación no puede sujetar con sus leyes a las generaciones futuras. Y en este sentido y tras 40 años de vigencia de la actual Constitución, cualquier reforma constitucional o proceso constituyente que se realice, ha de dar respuesta a los retos de blindar los derechos sociales, garantizar las libertades y reconocer y articular el carácter plurinacional y plurilingüe del Estado en una clave federal y/o confederal.