SÉMPER PASCUAL (PP, 2013-12-19):
Eskerrik asko, presidente andrea.
Aipamen oso laburra Arzuaga jaunaren mintzaldiari: terrorismoaren biktimei iseka-tonuz egin diezun aipamena, rankingak eta halakoak aipatuz, onartezina iruditzen zait. Baina ez naiz horretan geratuko, zuk esan eta oso garrantzitsua iruditzen zaidan zerbaitetan geratuko naiz, berek zigorra ezartzeaz eta halakoez.
Aita zara, baduzu anai-arrebarik, semea zara? Zuetako asko gurasoak izango zarete, seme-alabak, anai-arrebak... izango dituzue. Usansoloko Jabik bonba bat jarri zuen auto batean, eta hiru urteko mutiko bat hil. Oso egokia da Maneiro jaunak egin duen kontakizun gordina. Egin hori bider bederatziehun, ETAren historia krudela dela eta. Biktima bakar batek, seme-alaba garondoan tiro batez edo auto-bonba batez hilda ikusi zuen guraso bakar batek, aita terroristen zentzugabekeriak hilda ikusi eta jasan behar izan zuen seme-alaba bakar batek ere ez du inoiz berak zigorra ezarri. Atentatua krudela, izugarria eta dramatikoa izan arren, jasandako mina muturrekoa izan arren, inoiz inork, inork ez du ezarri zigorra.
Eta terrorismoaren biktimek eta gizarte demokratikoaren gehiengo handi batek orain eskatzen dugun gauza bakarra da, ETA gaindituta, errespetua, errespetua, egin ziguten min izugarriaren onarpena. Errespetua eta barkamena ez soilik terrorismoaren biktimei, baina horiei ere bai, haiek ordaindu baitzuten beren odolez zentzugabekeria terrorista: errespetua eta barkamena euskal gizarteari, haren izenean egin baitzituen ETAk izugarrikeria horiek, haien izenean zuritu baitzenituzten zuek izugarrikeria horiek.
Hori eskatzen ari gara, lidergoa lehendakariari, Euzko Alderdi Jeltzaleari, Iturrate jauna. Ageri ez den lidergo hori; zuek, zuk zenioen moduan, eremu babestu batera eraman nahi duzue eztabaida. Hori da aurrean dugun errealitatea; euskal herritarren zati batek uste du kontakizun honek, ETAren izate krudelaren kontakizun honek, zuribideren bat izan zuela, eta ateratzen da tribuna honetara eta historia honetan zehar inoiz egin ez dutenen aldetik izan daitezkeen ondorio edo mendekuen berri ematen du. Eta zuek prest zaudete horri estaldura politikoa emateko, Iturrate jauna.
Demokraziaren apologia jarraitua behar du herri honek. Herri honek behar du erakundeek, lehendakariak, Euskadiko alderdi nagusiak lur honen leheneratze demokratikoaren lidergoa hartzea, Alderdi Sozialistarekin eta Alderdi Popularrarekin batera, eta, kasu honetan, baita UPyDrekin ere, herri eta gizarte honi mezu argia emango dion lidergoa hartzea, mezu horiek behar baititu, erabat ziur bainaiz hori eskatzen ari zaizkigula.
Eta zuek eremu babestu batera eraman nahi duzue, hala esan duzu! Zuek nahi duzue aurrean dugun errealitateari bizkar emanda bizitzea; izan ere, gizartearen zati batek, Ganbera honetan legebiltzarkide horiek ordezkatzen duenak, diskurtso horiek ditu.
Eta garrantzitsua da pedagogia demokratikoa egitea, noski garrantzitsua dela Ganbera honetan egitea. Batzorde txostengile ugari izan dira historian, noski, baina noiz lapurtu du batzorde txostengile batek eztabaida Ganbera honetan, Iturrate jauna? Noiz izan da eragozpena gai jakin batzuez hitz egiteko batzorde txostengile bat izatea Ganbera honetan eztabaidatzeko, gai horri buruz dagokiona bozkatzeko?
Orain, zergatik ebatzi nahi du Euzko Alderdi Jeltzaleak eztabaida Ganbera honetan, zergatik eraman nahi du eremu babestu batera? Ziur naiz arrazoi bakarra hauteskunde-interes hutsa dela, ezker abertzalearekin duen lehia. Zuek ez duzue argazkia atera nahi Alderdi Popularrarekin eta Alderdi Sozialistarekin, euskal gizarteak hori behar badu ere, deseroso jartzen baitzaituztete legebiltzarkide horiekiko harremanak. Baina, halaber, ez zaizue komeni argazkirik legebiltzarkide horiekin, bitarteko egoera moduko horretara jokatu nahi baituzue: muturreko jarreren arteko orekara.
Begira, Iturrate jauna, muturrekoa izan behar da printzipio demokratikoak defendatzen. Printzipio demokratikoetan, bai, jakina. Hilketek, terrorismoak inoiz zuribiderik izan ez zutela esatean, noski, irmoa izan behar da. Irmoak izan behar dugu izuaren iragana bermatu eta legitimatzen ahalegintzen diren diskurtsoen aurrean, bai, jakina. Hori ez da eremu babestuetara eraman behar; oihukatu egin behar da, esan, partekatu. Adostu egin behar dugu, elkarrekin lider izan ETAren ondorengo Euskadi honetan.
Zailena gainditu dugu, ezinezkoa zela esaten zigutena: talde terroristaren garaiezintasuna. Lortu dugu. Orain, ETAren amaieraren ondoren, ez gara gai izango euskal gizartearen lidergo demokratikoa elkarrekin adosteko? Benetan legebiltzarreko batzar txostengileren batera eraman behar ote dugu hain gauza oinarrizkoa, "Usansoloko Jabi, zure borroka, gure eredu" gaizki dagoela esatea, hori baitzioten Usansoloko Jabiren harreran, hiru urteko haur baten hiltzailearenean?
Benetan eremu babestu batera joan behar dugula horretarako? Ezin dugu hirurok, gehi UPyDk, hori hemen adostu, eta mezu hori igorri euskal gizarteari, gizon horiek jakin dezaten ez dela beste biderik etorkizuna eraikitzeko, oinarrizko printzipio batzuen irmotasun demokratikoa baino, hain logikoak izanik errepikatzeak ere lotsa ematen duenean? Benetan eremu babestu batera joan behar ote dugu horretarako, Iturrate jauna?
Zeren beldur zarete? Zer ezkutatu nahi duzue? Zergatik ez zatzaizkiote batzen gizarte honek hain beharrezkoa duen eta hain zilegi den aldarrikapen bati, eta da betiko ezabatzea haren izenean hiltzen zuela zioenaren diskurtso legitimatzailea, etorkizunean indarkeriak zuribiderik zuela uste dutenek ez dezaten tentaziorik izan (haiek, bai, Arzuaga jauna) ezer armak erabiliz defendatzeko?
Eskerrik asko, presidente andrea.