UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2014-03-27):
Mahaiburu anderea, lehendakaria, legebiltzarkideak, egun on guztioi.
Teoria hutsa, hitzak hitz hutsak. Hitzak azkenean ez direnean konkretatzen, ekintzak ez direnean bilakatzen, esanahia eta edukia galtzen dute, izaeraz uzten dira. Gaur eztabaidagai daukagun proposamenarekin arrisku hori nabarmen geratzen da.
Orokorkerian geratzen da. Ez dakigu hori zertan konkretatzen den baina teoria, azkenean paperak dena aguantatzen duelako. Baina paperetik haratago, ikusten duguna da eta ikusi baino gehiago, pairatzen duguna da egunerokoan zera da: Haizeak hitzak eramaten dituela eta konpromisoa ura bezala lurruntzen dela ahanzturan gizakiok dugun euli memorian.
Garbi hitz eginez, gaur hizpide dugun aholku batzordearen gomendioekin, Gobernu onari buruzko gomendioekin, guztiok ados egon gaitezke. Guztiok bat egin dezakegu nabardura bat edo beste bat tarteko. Dokumentu honetan idatzita dagoenarekin, no problem.
Arazorik ez balioekin: Giza eskubideak, legeak betetzearekin, demokraziarekin. Arazorik ez printzipioekin: Unibertsaltasuna, zuzentasuna, elkartasunarekin. Arazorik ez Gobernu Onaren berariazko ezaugarriekin: Kontuak ematea, gardentasuna, erantzukizuna, partaidetza, eraginkortasuna, kalitatea, segurtasuna, beharrei erantzutea eta herritarren eskariak eta kexekin. Arazorik ez kontratu sozial berri bat sustatzearekin, arazorik ez osasun publiko guztiaren antolakuntza eta funtzionamendua berriz diseinatzearekin. Arazorik ez osasun publikoa indarberritzea, osasunaren prebentzio, babesa eta sustapena bultzatzearekin; eta nola ez, arazorik ez zerbitzuaren kalitatea, eragingarritasun eta eraginkortasun maila altuagoetara bideratzearekin.
Arazoak sortzen dira hitzetatik ekintzetara pasatzen garenean egunerokotasunean, eta teoria guzti hau, hitz guzti hauek zertan konkretatzen ditugun egunero indarrean jartzen ditugun neurriekin, politikekin.
Eta guk ikusten duguna da guztiz kontrako norantzan goazela eta azkenean aipatzen ditugun asmo on guztiak, ba ezer ezean geratzen direnean. Hau da, pertsona helburu ez duzuenean bilakatzen eta pertsonaren duintasuna urratzen denean. Ba unibertsaltasuna alboratzen denean, ba pertsona batzuei etorkinak izateagatik osasun txartela kentzen zaienean eta ordaindu behar dutenean osasun arreta jasotzeagatik.
Ekitatea urratzen denean. Pertsona batzuei berrordainketa ezarriaz, botiketara sarbidea izateko. Elkartasuna ekiditen denean. Estaldura sozialetik hainbat botika kanpo geratzen direnean.
Funtzio publikoaren arduraz beste egiten denean. Ba zerbitzu publikoen kudeaketa kanporatzen denean eta uko egiten zaionean jarraipen eta kontrolari.
Demokrazia eta partehartzeari bizkarra ematen zaionean, osasun sistema publikoa osatzen duten eragile guztien parte-hartzearekin ez denean kontatu nahi eta mugatzen garenean aurkezpenak eta power point-ak aurkeztea.
Langileen lan baldintza duinak prekarietate bilakatzen direnean eta luze jarrai genezake. Eguneroko praxia zein den ikusita, gaurko eztabaidak, egia esan, gure ustez zentzua galtzen du. Zeren hemen hankak lurrean jarri behar ditugu eta teoriatik, hitzetatik jaitsi egin behar dira eta hor sortzen zaizkigu kontraesanak eta beste hainbat kontu.
Badakigu bidea ez dela erraza izaten eta ekintzak teoria errealitate bilakatzea ez direla erraza izaten, baina gainditu beharra dagoen malda bat da eta gutxienez, saiakera zintzo bat egin beharra dago teoria guzti hori, hitz guzti horiek errealitate bilakatzeko.
Eta gure ustez, hor neurtzen dira gaur moduko legez besteko proposamen ponpoxoak, bai? Eta hor irabazten da sinesgarritasuna. Konkretura jaisten garenean, hankak lurrean jartzen ditugunean, baina iruditzen zaigu eta gure taldearen ustez, zoritxarrez errealitate horretatik oraindik urruti aurkitzen gara. Urruti aurkitzen gara erkidegoko osasun sistema publikoan.
Besterik ez.