OTERO GABIRONDO (EH Bildu, 2017-04-27):
Egun on guztioi.
Gure bozka ezinbestean abstentzioa izan da. Ezinbestean diot ze legea bera ikusita ezin dugu esan paperean behinik behin eta oro har, legea txarra denik. Legeekin askotan gertatzen den bezala, kontua ez da soilik zer onartu den, baizik eta gero nola garatzen den. Eta garatzeko zein baliabide jartzen diren.
Baina aldeko botorik ezin diogu eman, legearen eztabaida eman zenean guk egindako proposamen nagusi batzuk ez baitziren onartu eta beste batzuk aldiz, nahiz eta partzialki onartuak izan, legeari eman nahi genion norabidea, ez baitzen behar bezala islatu.
Legea eztabaidatu zenean, gure helburu nagusiak hauek ziren: Bat, larrialdien egituraren funtzionamendua hobetzea eta gaurkotzea, eta horretarako, antolaketa ereduan larrialdien euskal agentzia sortzea proposatu genuen. Koordinazioa hobetu eta ikuspegi integrala ezarri eta lehenesteko, gaur egun, larrialdien arloan existitzen diren koordinazio hutsuneak saihesteko. Kolektiboen arteko mailaketei amaiera emateko bidea irekiaz.
Bigarrena, formakuntzari behar den lekua ematea zen. Arkaute larrialdiei aurre egiteko zerbitzu guztien formazio-gune eta ongi prestatua bihurtuz.
Hirugarrenik, itsas esparruan gertatzen diren larrialdiak, lege honen esparrukoak izatea nahi genuen. Azken urteotan gertatu den utzikeriari aurre egiteaz gain, gure eskuduntzetan eskuratzen joateko.
Eta laugarrenik, babes zibileko boluntarioen sarea eta taldeak indartzea zen, larrialdietako zerbitzu profesionalei babesa eta laguntza emateko.
Horretarako, lurralde (...) babes zibilerako egiturak osatzea proposatzen genuen eta 20.000 biztanletik gorako herrietan berriz, talde hauek sustatzeko langile kualifikatuak izatea proposatzen genuen. Horiek ziren helburuak, baina nahiz eta zenbait irizpide eta helburuei ateak irekitzea lortu, ez zen izan guk nahi bestekoa.
Azkenean, ez da larrialdi euskal agentziarik sortuko, badirudi nahiago dela bakoitzak bere botere kuota mantentzen jarraitzea eta hau oso kuriosoa da, zeren azkenean, legeak alde batetik larrialdi hauei aurre egiteko eskala bat onartzen du, eta bestalde, hondamendiei aurre egiteko laguntza unitate bat eratzeko agindua ematen du.
Eta gure galdera da, zertarako behar dugu eskala bat edo ez dakit zenbat unitate berezi, hor hori ordenatzeko agentziarik ez baldin badago?
Formakuntzari dagokionean, urratsak eman dira, baina oraindik Arkautek ere bide luzea du aurretik larrialdietan parte hartzen duten zerbitzu guztien formakuntza baliabideak eskaintzeko.
Gure helburuetako beste bat, itsas salbamenduan urratsak ematea zen, baina ez genuen lortu gure irizpidea onartzea, eta berriro ere, itsas esparrua inoren lurraldean geratuko da, azken urteotan gertatu den bezala. Aukera galdu dugu gure eskuduntzak maila operatibo batetara eramateko.
Eta babes zibileko boluntarioen sareari dagokionean, ez genuen lortu legean boluntarioen sarea osatzea, eta hauek baliabidez hornitzea, garrantzitsuena azkenean. Sareak sustatzeko erregistro bat izango dugu, beraz, atea irekita gelditzen da, gero eta urriagoa den boluntarioak indartzeko eta prestatzeko.
Pena bat ere alboratua geratzea lurralde historikoetan eta 20.000 biztanletik gorako herrietan babes zibilerako egitura sendo bat sortzearen irizpidea. Azkenean, hori da bidea, legearen helburuak benetan praktikara eramateko. Eta hau hurrengorako izan beharko du.
Eta bi kontu gehiago amaitzeko. Bat, suhiltzaileen kapituluak, aipamen berezia behar du. Hemen ere, aukera asko galdu direla iruditzen zaigu. Alde batetik, lege berriak, 96koa ia ez du ukitzen suhiltzaileei dagokionean, eta legearen kapitulu oso bat da. Suhiltzaileek lege berria behar dute, dudarik gabe, baina aurreko lege aldian, lege txapuzero bat ekarri zen eta azkenean erretiratu egin behar izan zuen Gobernuak babes faltagatik.
Eta orain berriz, lege berriak, aurrekoak zituen gabezia berdinak ditu. Eta hemendik gonbitea, Euskal Herria Bilduren partetik, suhiltzaileen lege berria ekartzeko, baina benetako eztabaida izateko bidea ea irekitzen duzuen.
Bide batez, arraroa egitean zaigu, ez aprobetxatu izana Larrialdien Legearen berrikusketa, azkenean Beltran de Herediak esan duen bezala, ba saiatu zarete, las erratas de género eta gauza hauek konpontzen baino hor hutsune nabarmenak geratu dira, zeren azkenean, hor suhiltzaileen taldeak eta gelditu dira 96ko Legearekin eta (...) 2007tik dago, 10 urte beranduago, azkenean, legea berriro ere kontu hauetan gaizki idatzia gelditu da eta suhiltzaileen generoen inguruan, bonbero eta bonbera, artikulu batzuetan ondo dago baina besteetan gaizki idatzia dago  - komentatu dezakegu nahi baduzu.
Eta amaitzeko, eta beste hausnarketa uste dut sakona da, ea bidezkoa iruditzen zaizuen eta oraintxe hitz egingo dugu honetaz bilkuraren hurrengo puntuan, larrialdiei aurre egiteko lehen lerroko langileak oinarrizkoa den segurtasun zerbitzu mundu honetan, azkenean, indarrean izango dugun legeak prekarizazioa eta subkontratazioa ahalbideratuko duela. Harrigarria iruditzen zaigu.
Así que si tenemos que resumir la ley en una frase, podemos decir que tiene algo de oportunidad perdida, que es una ley con una literatura que chirria poco la superficie, que parece razonable en un primer vistazo, pero que no termina de dotar...
...una frase podemos decir que es, tiene algo de oportunidad perdida, que es una ley con una literatura que chirria un poco en la superficie, que parece razonable en un primer vistazo, pero que no termina de dotar a las emergencias de las herramientas organizativas, ni de los medios materiales ni humanos necesarios para dar una respuesta integral y actualizada a las emergencias.
El tiempo dirá si tenemos razón o no.