UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2018-02-16):
Justu bigarren txandarako utzi duzuna zen galdera, ez? Eta orain zer? Eta hemendik aurrera zer? Zer urrats emango ditu Jaurlaritzak?
Zeren bueno, ez da gutxi behintzat diagnostikoan bat egiten baldin badugu, baina kontua da, diagnostikotik haratago, hor ea bidea aurkitzen dugun, horri egiteko, gure eskuduntza, gure ahalmenak defendatzeko eta 35 orduko lanaldia indarrean jarraitzeko.
Hori da gaurko interpelazioaren muina eta hori da Jaurlaritzaren aldetik bilatzen dugun erantzuna, zeren iruditzen zait jada nahikoa dela Montorori birrey paperean jarraitzen uztea.
Aurre egin beharko diogu eta iruditzen zait, guk nahiko helduak garela ba gure gizartea kudeatu ahal izateko, gizarte eragileekin batera adostasunak bilatuz.
Diagnostikoan, egin duzun diagnostikoan, zeren berezitu duzu alde batetik antolakuntza eta bestetik funtzio publikoa. Hori sakonago eztabaida genezake.
Baina funtzio publikoan ere gure eskuduntza, esan duzu funtzio publikoan gure ahalmena mugatua dela, baina gure eskuduntza esklusiboak diren kasuetan esango nuke gure ahalmenak ez direla mugatuak, indarrean dagoen legediaren arabera.
Baina beste kontu bat da Espainiako Gobernuari bost axola zaiola indarrean dagoen legedia momentu batetik bestera, momentuko interesen arabera, beno, ez duelako betetzen, edo aldatu egiten duelako, eta hor jokatu egiten duelako.
Beraz, kontua da, zer egiten dugu, zein urrats ematen dugu 35 orduko lanaldiak indarrean jarraitzeko, bere momentuan langileen ordezkariekin lorturiko akordioa indarrean jarraitzeko, eta gure ustetan, gure uste apalean, pentsatzen dugu 2000. urtean lortu zen akordioa berretsi egin beharko litzatekeela, formula egokia izan daitekeela akordio hori berrestea eta, behin berretsita, 35 orduko lanaldiarekin jarraitzea.
Iruditzen zaigu ere berrespen horrek asko lagunduko lukeela fase berri bati ekiteko, momentu honetan hain urriak diren akordio horiei bultzada bat emateko, negoziazio kolektiboari bultzada bat emateko, autogobernuan jausi kualitatiboa emateko.
Eta beno, ea aldatzen dugun ere gaur egun daukagun egoera, euskal gizarteari dagokionean. Nahiz eta, esan dizudan bezala, zuen antolakuntza eredua eta funtzio publikoa arautzeko edo antolatzeko dituzuen irizpideak ez ditugun konpartitzen.
Baina esan dizudan bezala, hori beste egun batetarako eztabaida izango da. Gustura gainera eztabaidatuko dugu, zeren, izan ere, askotan bai ikusten dugu zuek konpartitzen dituzuela Espainiako Gobernuaren irizpideak, bai antolakuntza ereduari dagokionean edo funtzio publikoa arautzeari dagokionean.
Eta horrek askotan ekarri duela nolabait tinkotasun falta bat Espainiako Gobernuaren aurrean gure eskuduntzak defendatzerako orduan.
Baina tira, gaurko, lehentasunezkoa da, gure ustez oinarrizkoa da gure ahalmenak defendatzea eta horretarako bide bat aurkitzea.
Eta iruditzen zaigu eztabaida hau horretarako baliagarria izan beharko litzatekeela, eta ziur nago Jaurlaritza honek bidea hasia duela, komunikabideetan horrela adierazi zenuten, eta bidea ez baldin baduzu hasia, bai gonbidatu nahi zaituztegu sindikatuekin elkarrizketak abian jartzera, 2000. urtean lortutako akordio hori berretsi ahal izateko, ez bakarrik gure ahalmenen eskuduntzen defentsan, baita ere gizarte eredu justuago bat eraikitzeko bide horretan.
Iruditzen zaigu aukera polita izan daitekeela eskuartean dugun arazoari konponbidea bilatuko bagenio guztion artean.
Eta beno, ea bigarren txanda honetan ematen didazun lehenengo txandan eman ez didazun erantzuna.
Besterik ez. Eskerrik asko.