UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2015-03-06):
Egun on denoi.
Gaur hizpide dugu Zumarragako Ibaiondo zentroa. Bertako langileen zeregina, langile guztiena, baina bereziki hezitzaile, koordinatzaile eta irakasleena oso lan gogorra, berezia eta arriskutsua ere bada. Arriskutsua bere integraltasunean, ez bakarrik arrisku fisikoa, baizik eta psikologiakoa, emozionala eta abar.
Aipaturiko langileak azpimarratu nahi izan ditugu, baina, oro har, langile guztiak, baita segurtasunekoak ere.
Duten ardura handia da, izan ere profil oso bereziko adingabekoekin lanean ari baitira, haien gizarteratzea helburu izanda nahiz eta kasu askotan oztopoz, zailtasunez jositako bidea den eta behin eta berriro zulo berberean erortzen diren.
Beraz, Euskal Herria Bilduk argi dauka hezitzaileekin, oro har, zentroko langileekin zuzendariak eta zentroko heziketa zuzendariak kontatu egin behar dutela, elkarlan bat bideratu behar direla eta hartzen diren erabakiak guztien artean partekatu behar direla eta guztien artean hartu behar direla, eta ez alde batetik hartuak izan besteekin kontatu gabe.
Eta hori funtsezkoa iruditzen zaigu gaur erdibidetu ditugun proposamenak, neurriak praktikara eramaterako orduan.
Ondorioz, hiru ideia, hiru helburua nagusi azpimarratu nahi ditugu gaurkoan. Bata langileak, hezitzaileak batipat, kanpoko eta etengabeko, alegia, iraunkorra izango den ikuskaritza psikosoziala behar dutela.
Hau da, babes iraunkorra behar dute egiten duten lanaren gogortasunak hala eskatzen duelako. Eta hori ezin da eman zentroan bertan dauden psikologoekin edo departamentuko...
...egiten duten lanaren gogortasunak hala eskatzen duelako eta hori ezin da eman zentroan bertan dauden psikologoekin edo departamentuko psikologoekin, baizik eta duten lan bereziagatik kanpoko babes bat behar dute zaintzeko beraien aspektu psikologikoa, emozionala, erabiltzen diren protokoloen materialaren egokitasuna, nahikotasuna, benetako, egiazko jarraipena egiteko hezkuntza egitasmoarena eta abar luze bat.
Bigarren ideia eta helburua, etengabeko formakuntza. Funtsezkoa da eta etengabeko formakuntzaz gain koordinatzaileak ere hezitzaileak artatzeko, esaten den bezala gazteleraz acogida hori egiteko neurriak bideratu behar dira eta abian jarri behar dira.
Kontuan izan behar da lan honetan baxak ugariak izaten direla lanak duen ezaugarriengatik. Adibide bat emateko, hasierako bost koordinatzaileetatik bakarrik orain bi koordinatzaile geratzen dira eta hezitzaileen dantza etengabekoa da zentroan.
Eta horri gehitu behar zaio segurtasuna azpikontratatzerako orduan lan baldintzak gero eta okerragoak direla eta horrek ez duela ere segurtasuneko kalitatea bermatzen, nahiz eta badakigun beste kontratazio bat gehiago ere egin dela segurtasuneko esparruan. Baina iruditzen zaigu etengabeko formakuntza behar-beharrezkoa eta funtsezkoa dela.
Hirugarren ideia eta helburua, 2009an egindako lan arriskuen prebentzio txostena betetzea. Jaurlaritzak zentroa 2005ean bereganatu zuenetik, lehenengo aldia da 2009an horrelako txosten bat egin zela.
Badakigu txosten horretan jasotako gomendio batzuk, gomendio errazenak eta hala moduz aplikatzen hasiak direla baina garrantzitsua da eta funtsezkoa da zentroko egoera hobetzeko bertan jasotzen diren gomendioak betetzea eta hori da eskatzen duguna gaurko erdibidekoan.
Eta hori guztia lehen esan dudan bezala zuzendariek langileekin kontatuz, elkarlanean eta partekatuz.
Eta guzti honi beste kontu bat gehitu nahi diogu, protokolo integrala, bitarteko materialak, lokalizadoreak eta abar. Zergatik esaten dugu hau? Ba bertako langileak kontatzen digutenarengatik, lokalizadoreak orain dela hamar urtekoak dira, ez dira berriztatu eta etengabeko akatsak ematen dituzte.
Beraz, ere baloratu behar ditugu materialak ea egokiak diren, berriztu behar diren eta hori guztia abian jarri behar dugu hezitzaileek beraien lana ahalik eta baldintzarik egokienean egiteko.
Laburbilduz, eskatzen duguna da gaurkoan neurri eraginkorrak premiaz hartzea, zeren ikusten duguna da, eta oso ohikoa izaten da horrelako zentroetan, gertatzen diren egoerak eta hainbat gertakari barruan gertatzea eta kanpora ez gertatzea. Eta horrek azkenean zer egiten du? Arazoak areagotzea eta arazoei konponbidea ez ematea.
Gaur, hemen, onartuko dugun erdibidekoarekin aukera paregabea daukagu Ibaiondoko zentroan hobekuntzak abian jartzeko eta langileek eskertuko digute hamar urte daramatzatelako hainbat aldarrikapenekin eta gaur poztekoa da hemen, Kamara honetan dagoen gehiengoak eta espero dugu aho batez, entzun izana eta entzun izana baino harago joatea eta Gobernuak praktikan jartzea onartuko dena.
Eskerrik asko.