UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2019-09-26):
Egun on berriro. Hezkuntzarekin jarraitzen dugu.
Uriarte andrearen tokian egongo banintz, ez dakit Bruselara, baina bai etxera, dagoeneko etxera joanda egongo nintzateke. Edo hobeto esanda, lehenengo eta behin, egoera honetara ez iristeko ekimena hartuko nuke. Saiatuko nintzateke egoera honetara ez iristeko ahalegin guztiak egiten.
Badakit gauzak ez direla sinpleak eta agian ez nukela lortuko, edo agian gaizki egingo nukela. Baina behintzat saiatuko nintzateke, ekimena hartuko nuke.
Egiari zor, Uriarte andrearen sailean ez dugu ekimenik ikusten, ez dugu ahaleginik ikusten, baina litekeena da ekibokatuak egotea eta errealitatearen argazki distorsionatua izatea. Gure ustez, eta guk ikusten dugunetik behintzat, datuak oso nabarmenak dira.
Begira ikasturte hasiera honetan Hezkuntza Sailaren hamaikagarren txapuza ari gara sufritzen. Anabasa itzela ordezkagunearen kudeaketarekin. Ez duzue izan ekimenik, ti-ta baten ekimena hartzeko eta konpontzeko, baizik eta uzten duzue. Hori izan da legegintzaldi osoko ildoa, legegintzaldi osoko frekuentzian aurkitu da aurtengo ikasturte hasiera.
Lehenengo sare publikoan izan genuen gatazka eta mobilizazio askoren ostean Hezkuntza Sailak bere burua mugitzera behartua ikusi arte, ez zuen ezer egin eta ez zer negoziatzera eseri. Hala ere, bidea malkartsua izaten ari da.
Segregazioaren inguruan zer esan. Ikastetxeetako azpiegitura hobekuntza planean jasotakoa betetzeko ere makina bat komeria. Irakasleen egonkortasunaz eta hezkuntza proiektuen jarraikortasuna bermatzeko neurriez ere zer esango dugu. Zerrenda oso luzea.
Baina Gobernu baten lekuan jarrita, ulertezina egiten zaidana da nola beti Gobernua atzetik eta berandu dabilen, eta estutzen zaionean mugitzen den. Estutzen ez zaion bitartean, berarekin gauza joango ez balitz bezala aritzen da Hezkuntza Saila.
Egia da eta aitortu behar dago ere Gobernu hau oso eroso dagoela, ez diola inolako kosterik pasatzen eta orain arte, lehen esan dudan bezala, komunikabideen bidezko kudeaketa funtzionatzen diola nahiz eta ikasleak, herritarrak eta familiak sufritzen dituzten ondorioak. Baina Gobernuak ez du desgasterik.
Oraingoan, ikasturte hasieran Kristau Eskolen patronala oihuka etorri zaio laguntza eske ikasturte hasiera honetan, aste honetan bertan egindako ikasturte hasierako ekitaldian  - "Socorro, lagundu!" -  luzeegi irauten duen hezkuntza eta lan gatazkari konponbidea edo amaiera emateko, gehiegi korapilatu eta zatartu den auzia bideratzeko.
Eta Uriarte andreak, Hezkuntza Saileko sailburuak, zer egin du? Zer egin du? Beste alde batera begiratzen jarraitu? Arduragabekeriaz jarraitu? Komunikabideen bidez itxurak eginez jarraitu zerbait egiten duen bezala baina ezer egin gabe? Negoziazioei heldu gabe?
Ikasturte hasiera honetan egin duen bezala, iragarriz diru gehiago jarriko duela kontzertatuetarako. Baina gogoratu nahi dut otsailean onartu genuen 3/2019 Legearen bidez dagoeneko diru gehiago bideratu zaiola, 2019an onartu ez zen aurrekontu lege-proiektuan jasota zegoena baino gehiago bideratu zuen.
Gero ere, lehenago hezkuntza behar bereziak dituztenentzat ere neurriak areagotuko zituela esan zuen, dagoeneko jasoa zegoenean. Alegia, efektu kolpeak eman...
...bereziak dituztenentzat ere neurriak areagotuko zituela esan zuen, dagoeneko jasoa zegoenean. Alegia, efektu kolpeak eman iritzi publikoa nahasteko, baina ezer egin gabe eta benetan gaiari, erroari, heldu gabe.
Eta gogoratu nahi dut Hezkuntza Saila parte eta arte dela auzi honetan, parte eta arte da. Hezkuntza Saila patronal nagusia da, berak ezartzen duelako itunpekoan jarraitu beharreko marko normatiboa, eta nola ez, finantzazioa. Gaur egun itunpekoak ia % 100, ez esateagatik % 100a diru publikoz finantzatuta daudenean, moduluak gehi gero lerro bakoitzeko, proiektu bakoitzeko ateratzen diren deialdi guztiak, publikoaren pareko.
Beraz, Hezkuntza Sailak badu ardura, ardura badauka, dagokion lidergoa hartzea, gidaritza hartzea eta zirt edo zart egitea, erremangatu, parteak bildu eta negoziatu. Bere esku dago finantzazio iturria eta marko juridikoa, baina onartezina dena da gatazka hau, auzi hau, beste helburu batzuetarako erabiltzea, agerian geratu izan den bezala Hezkuntza Batzordean izan ditugun agerraldi ezberdinetan. Izan dugun sentsazioa da lan gatazka hau etor daitekeen balizko hezkuntza legearen aurrean presio gisa erabili nahi dela parte ezberdinen aldetik, besteak beste. Tristea. Eta bitartean zer? Ba galtzaile nagusiak ikasleak.
Etxe honetan 2019ko martxoan ahalegin bat egin genuen eta adostasuna lortu genuen Gobernuarekin, Gobernua sostengatzen duen alderdiekin adostasun, minimoetako adostasun bat egiteko, eta gure taldeak gauza asko alboratu zituen eta gure irizpideetatik asko urrundu genuen. Pentsatzen genuen lagungarria izango zela auzi hau bideratzeko.
Baina Gobernuak ez du bete, eta ez da ezer gertatu, eta ez dago aurrerapausorik. Badakigu uda aurretik sindikatu batek Gobernuari eskatu diola mugitzea eta negoziazioa publikoa da, medioetan agertu zen, baina jakin nahi duguna da zer gertatu den. Ondorioz, Gobernua mugitu da? Parteekin bildu da? Negoziaziorako egin du eskaintzarik? Jakin nahiko genuke.
Jakin dugu ere berriki sindikatu batek Gobernuari bilera eskatu diola, nik ez dakit erantzunik dagoen, ez dagoen erantzunik... Kontua da, egoera ikusita zein zen, ba beharrezkoa ikusi genuela berriro eztabaida mahai gaineratzera, gauden tokian ikusita, oposizioko talde bat garela ikusita. Badakit ez duzuela ulertzen eztabaida hau hona ekartzea eta ez duzuela ongi ikusi. Baina, zer geratzen zaigu? Zer egin behar dugu? Eragiteko gaude, ez? Gobernuari jarraipena egiteko, sustapen lanak egiteko eta proposamenak egiteko gaude.
Agian, ez dakit, beste bide bat izan daiteke, ez dakit Ganbera honetan esploratu den, baina Hezkuntza Batzordeko ordezkaritza bat izendatzea gaia bideratzeko bitartekari eta negoziazioa bultzatzeko, edo agian Justizia eta Lan Saileko Batzordeko ordezkaritza bat, ez dakit. Guk gaurkoan ekartzen genuena zen eztabaidara proposamen zehatz bat, eta agian zuri interesatuko zaizu eta eskertzen dizut eztabaida honetan egotea.
Eskatzen duguna da Hezkuntza Saila gidaritza izatea, gidaritza bat behar da blokeo egoerari amaiera emateko, eta hor guk planteatzen genuen ildo zehatz batzuk: Langileen birkokapenerako kolektibo guztia kontutan hartzea, soldataren planteamendua eta hainbat irizpide kontutan hartzea, eta lan pertsonalerako erreserbatutako ordu osagarrien planteamendua ere aintzat hartzea.
Badakigu egoera oso konplikatua dela, badakigu. Gainera, sartuta gauden jaiotza tasaren beherakadarekin, horrek ere oraindik gehiago konplikatzen du, matrikularen jaitsierak ekarriko dituen ondorioengatik, besteak beste, baina zalantzarik gabe sartuak gauden ziklo berrian, demografiaren bilakaera sare eta ikastetxeen arteko borroka eta gatazka areagotzeko erabili beharrean, aukera bezala ikusi beharko genuke, iraganari erantzuten dion antolakuntza eredua aldatu, buelta bat eman, urtetako inboluzioari irauli, ekitatean eta bikaintasunean eman diren atzerapausoak buelta emateko,...
Horretarako balizko hezkuntza lege aitzindari bat onartuz, ez gaur egungo eredua egonkortzera eta betikotzera ekarriko duena, baizik eta bestelako eredu batetan sakonduko duena, baina hori beste eztabaida bat da, badakigu, beste eztabaida bat, baina buruan izan behar dugu.
Baina eztabaida horretara iristeko, aurretik esku artean ditugun gatazkak konpondu behar dira. Publikarekin izan zen gatazkarekin ere esaten genuen, motzera ditugun gatazkak, auziak konpondu behar ditugu. Zergatik? Baldintzak sortzeko. Baldintzak sortu behar ditugu.
Eta hau horietako bat da. Eta zerbait egin beharko dugu, zeren dagoeneko oso ustelduta dagoen auzi bat da. Beraz, ea gaurko eztabaida lagungarria den honetarako.