PINEDO BUSTAMANTE (EH Bildu, 2013-01-24):
Eskerrik asko presidente burua. Eskerrik asko guztioi eta arratsalde on.
Gaur hemen EAJk eta PPk aurkezten digutena defizit helburuei buruzko gai honetan aurrekontuetan lortu duten akordioaren isla da, murrizketak aurrera eramateko oinarriak finkatzeko beste urrats bat besterik ez.
Esaten da Erkidegoko Administrazioari eskatzen diola bete ditzala adostutako defizit mugak baina esaldi honek niri hiru galdera nagusi dakarkit burura: Nork adostu ditu? Norekin adostu ditu? Eta noski, zertarako adostu ditu?
Argi dugu Euskal Herrian ez dugula horrelakorik adostu. Hemen gure artean erabaki beharko ditugu lehentasunak eta horien arabera defizit mugak. EH Bildutik prest gaude lan horretan aritzeko zintzo. Euskal Herriaren ekonomiaren egoera ez da kontutan izan Espainiaren aldetik adostutako defizit muga horiek finkatzeko.
Café para todos aplikatu du. Berak akordatutako defizit mugak erkidegoen artean banatzeko, Estatuak bere kabuz aritu izan da, berariazko eskumenak ditugu eta gure ekonomiaren helburuak guk erabaki ditzakegu. Geuk erabaki behar ditugu, guretzat garrantzitsuena euskal gizartearen ongizatea bermatzea da, justizia soziala. Eta horretara bideratu behar dira Gobernuaren ekintzak eta baliabide ekonomikoak lehentasun osoz.
Krisi sistemikoak jota gaude, eta beraz, ekonomiaren koordenadak aldatu behar dira krisitik irten nahi badugu. Krisitik ateratzeko ezin erabil daitezke krisi bera sortu duten neurriak. Ildo honetan, agertzen ari dira azken aldietan nazioarteko diru funtsa eta Munduko Bankua, adibidez.
Inola ere ezin dugu onartu defizitaren kontrola dela eta zerbitzu publiko edo ekonomiaren garapenaren kontrako neurriak ezartzea. Arlo hauetan murrizketak egitea. Defizita kontrolatu behar da, bai, Damborenea jauna. Baina inposatzen dizkiguten neurri batzuk zalantzan jarri behar genituzke. Oparo alditan eta krisialdietan zentzugabea da aurrekontu diziplina bera erabiltzea, hori agerikoa da. Krisialdietan ekonomiaren aldeko neurririk ez baditugu hartzen, ez dago irtenbiderik.
Errealitateak azalarazi du defizitaren kontrola helburu nagusi eta bakarra izateak krisia besterik sakondu egin duela. Miseria bakarrik ekarri du: Langabezia igo da, garapena jaitsi egin da eta hainbat enpresa itxi egin dira.
Y para conseguir ese nivel de déficit pactado, ¿qué medidas debemos tomar? ¿Las que toma el Gobierno de Madrid? ¿Las que están empobreciendo a las familias, cerrando empresas, incrementando el paro? En definitiva, ¿asfixiando la economía?
Ése no es el modelo que queremos para nuestro pueblo. Es más, nuestra economía puede afrontar esta crisis de otra manera mucho más efectiva: Potenciando el trabajo, potenciando el desarrollo, la innovación y el bienestar de la ciudadanía.
Orain, aste honetako berriak ikusita, Urkullu (gaur oraintxe ez dago( jaunaren Gobernuak jarraituko dituen ildoak asmatzen gaude: Rajoy ereduari jarraitzea eta euskal gizarteari emandako hitza ez betetzea. Orain arte, bere marra gorriak oinarrizko zerbitzu publikoak izango zirela esaten egon da baina jada ikusten ari gara hori ez dela horrela izango. Bere benetako marra gorriak defizita eta zorpetze mugak izango direla.
Aurreko legealdiko murrizpen politikei jarraipena emango die Urkullu jaunak eta Rajoyk daraman norabidea hartu du...
...aurreko legealdiko murrizten politikei jarraipena emango die Urkullu jaunak, eta Rajoy daraman norabidea hartuko du, berdin-berdina, funtsean.
PPk Madriletik aplikatzen ari diren politikaren bidea hartuko du, ezin dugu ahaztu Estatuak berak Europako instituzioen ustez ez dituela adostutako defizit mugak beteko 2012rako. Bruselak aitortu du Rajoiren murrizketek ez dutela balio izan defizita jaisteko.
Iazko bigarren sei hilekoan Madrilek BESA igo zuen, funtzionarioen 14. ordainsaria kendu zuen, baina horrek ez du zorpetzea murrizterik lortu. Beraz, nola da posible Estatuak ez betetzea bere akordioak? Eta aldiz hemen PPek Estatuak bere kabuz gure erkidegoari inposatutako defizit mugak betetzea eskatzea? Benetan, galdera hori garrantzitsua deritzogu.
Bukatzeko labur bilduz. Gai honi buruz argi dugu, lehenik eta behin, hemen gure artean erabaki behar dugula zertarako den defizita? Zertarako den zor publikoa? Eta zeintzuk diren gure herriaren lehentasunak? Horrela bai, erabaki daitezke mugak, baina ezin duguna onartu da inposatutako mugak eta inposatutako neurriak.