ETXEBERRIA IRADI (EH Bildu, 2014-02-20):
Eskerrik asko presidente andrea. Egun on berriz ere.
Nerea Llanosen ahotik entzun dugu abortua ez dela eskubidea. Nola ez? Lehen esan dugun bezala, zuentzat emakumeak eta eskubideak kontzeptu kontrajarriak dira. Ez dakit merezi duen ere hemen argudioetan sartzeak.
Orain dela bi aste azalpena egin genuen eta pixka bat errepikakorra izango litzatekeelako batez ere. Esaten genuen, kontraerreforma hau Frankismoan errautsetatik sortutako kontraerreforma bat da, emakumeon askatasunen eta eskubideen kontra egiten du zuzen zuzenean, abortua delitu bilakatzen du, amatasuna inposatu egin nahi du eta Estatua, Eliza eta komunitate zientifikoa ezarri nahi ditu emakumeon tutore legal gisa.
Azken finean, zigor gehiago eta eskubide gutxiago, hori da zuen politika. Hemen gaur jokoan dagoena da norena den emakumeon gorputza eta, hortaz, norena den erabakitzeko eskubidea, nork erabaki behar duen emakumeon gorputzaren gainean, sexualitatearen gainean, amatasunaren gainean, azken finean, emakumeen bizitzen inguruan nork erabaki behar duen.
Jokoan dago emakumeak pertsona heldua garen, pertsona osoa garen eta hortaz gainontzekoak bezala –esan nahi dut, gizonek bezala ere– eskubide osoko herritarrak garen eta jokoan dago zer den emakume izatea.
Emakume izatea ama izatea den, emazte, zaintzailea izatea den edo emakume izateko hamaika modu dauden, eta emakumeok nahi duguna izateko eskubidea dugu.
Esandakoa, zigor gehiago eta eskubide gutxiago...
...nahi duguna izateko eskubidea dugun.
Esandakoa, zigor gehiago eta eskubide gutxiago. Eta kontua da, abortua debekatzeak ez duela abortua desagertzea ekarriko, baina bai baldintzak okertzea. Lehen kontatu dut Adelaren istorioa, ezta? Ba oso garbia da.
Eta hor, zuzen zuzenean sartzen da klase faktorea. Zeren legeak debekatzen diena, batzuei diruak irekiko dizkie atzerriko klinika pribatuetako ateak. Eta beste emakume asko eta askok, klandestinitatera jo beharko dute abortatzera, beraien osasuna eta bizitza arriskuan jarriz.
Norena da ardura?
Eta gaurko gure mozioan zentratuz. Aipatu dudan bezala, erdibideko bat adostera iritsi gara. Inportantea iruditzen zaigu, zeren Nerea Llanos, zuk aipatu duzu gehiengo bat dagoela Espainian, hautu politiko bat egin zuen hauteskundeetan eta nolabait horrek adierazten duela kontrarreforma honi dioten babesa edo.
Eta kontua da hemen gehiengo batek, abortatzeko eskubidea babesten duela. Hemen gehiengo bat dago abortatzeko eskubidearen alde.
Eta zentzu horretan adostu dugu proposamena. Proposamen hau aurrera pauso bat iruditzen zaigu, zeren orain arte Legebiltzarrak argi adierazi bazuen ere bere posizioa kontrarreformaren aurrean, argi adierazi bazuen ere kontrarreformaren kontra zegoela eta abortatzeko eskubidearen alde zegoela, eta babestu beharrekoa zela. Oraingoan bai uste dugu hitzetatik ekintzetara pasatzeko lehenengo konpromiso bat hartu dela. Eta alde horretatik pozgarria iruditzen zaigu eta zoriondu nahiko nituzke talde jeltzalea eta talde sozialista ere, beraien jarreran ere eman duten aurre pausu horrengatik.
Ez du ezer ziurtatzen baina hasiera bat da. Hasiera bat da abortatzeko eskubidea blindatzen hasteko, aukerak, neurriak, bitartekoak baloratzen hasi ahal izateko.
Ez dakigu noraino iritsiko den baina abiapuntua da. Hortaz, has gaitezen, abortatzeko eskubidea blindatzeko pausuak ematen.
Gure gorputza, gure da. Eta gurea da erabakia. Eta euskaraz esaten dut, gaztelaniaz esanda ere, Madrildik, ez luketelako ulertuko. Ez luketelako ulertuko. Eta ulertu edo ez, guri azken finean berdin zaigulako. Guri dagokigulako gure bidea egitea. Beste inoren baimenik gabe.
Eskerrik asko.