OTERO GABIRONDO (EH Bildu, 2019-10-03):
Bai, gutxienez puntualizazio pare bat.
Rojo anderea, ha tenido un pequeño lapsus, que yo creo que delata algo que es interesante de fondo. Usted ha dicho que Álava es la provincia más pequeña y Álava no es la provincia más pequeña; Álava es la provincia más grande pero de menor población.
Quiero decir, que ese hecho de que sea la provincia más grande, y tenga tanto cauce y tanto río que cuidar, hace que, siendo la de menor población, muchas veces se tenga menor músculo financiero, y precisamente URA una de las funciones que debiera de tener es venir a compensar esa carencia de músculo financiero que podía tener. Por lo tanto, el detalle creo yo que es importante. No confunda el tamaño con la población.
Sobre todo (...) de presupuestos. No me voy a enredar, pero ya que usted lo viene haciendo ya durante varios plenos con diferentes cuestiones, usted como ha dicho bien, desde los años 2008 a 2012 que URA tuvo unos presupuestos para infraestructura hidráulica bastante potentes, no completos pero bastante potentes, y después, a partir de los presupuestos de 2013, 2014 tuvo un recorte del cerca del 50 %, bueno pues, revise usted, a ver quién firmó esos presupuestos con esos recortes tan tremendos. Y, a partir de ahí, no nos empiece a reprochar a los demás que no aprobamos los presupuestos cuando precisamente de lo que estamos hablando es de aprobar unos presupuestos que tuvieron esos recortes tan tremendos.
Behintzat bi puntualizazio horiek egin nahi nituen. Eta gero, kontu pare bat Arruabarrena jaunak esan duenarekin, edo hiru denbora ematen badit.
Bat, diskrezionalitatea eta ordezkaritzaren inguruko zera bat egin duzu. Hori egia da, diskrezionalitatea ordezkaritzaren arabera izan behar du, baina kontuz hori nahastearekin gero ordezkaritza bitartez diskrezionalitatea dugun neurrian, edo horren bitartez hori baliatu, gero diru-laguntzak edo kofinantzazioak leku batzuetara edo besteetara bideratzea, batzuei bere ahalegina mozteko arriskua ere badago eta. Arriskua dagoela esan dut, arriskua eta kontuz legitimazio mota horiekin.
Eta gero, nik beste bi kontu aipatu nahi nituen. Bai batak eta bai besteak aipatu duzue  gestore kopuru handia dagoela eta hori arazo bat dela. Eta hemen bai, eta mesfidantza aipatu duzu. Eta hemen mesfidantza puntu bat ere sartzen zaigu zeren eta ikusten ari gara nola azken urteetan badatorrela bultzada bat zentralizazioaren aldera eta horrek arrisku batzuk dauzkala ikusten dugu.
URAren inguruko eskumen gehienak entitate lokaletan edo toki erakundeetan daude, eta horren kudeaketa ustez badugu entitate handiagoetan  - eta Araban ere bultzada hortik dator, gestore bakar bat izatera - , horrek ere arriskuak ekar ditzakela iruditzen zaigu.
Gero hor bultzatu daitezke, eta zantzuak baditugu gaur egun, hori gaur egun ezin bada egin ere, azpiegitura handi gaindimentsionatu edo kasu batzuetan erraldoiak bultzatzeko.
Eta hor pentsatzen ari naiz Barrongo Urtegian edo pentsatzen ari naiz baita ere plan Arabako Plan Zuzendariak 2016-2026 epemugarako aprobatu zenak esaten duela lehendabiziko eta inportanteen den azpiegitura dela (...) urtegia.
Eta guk hor esaten dugu, hor entitate txikiek egindako kudeaketaren bitartez eta beraiei eman beharreko kofinantzazioaren bitartez, badaudela moduak kanalizazioetan galtzen diren urak eta beste hainbat kontu hobetuz, azpiegitura handiak egin gabe, emari ekologikoa mantentzeko eta ur masen kalitatea ona edo hobea izateko.
Eta hemen azken kontua aipatu nahi dut. Hemen Ferrarien teoria dator, eta nik uste dut orain arte ez dela atera baina esan behar dugula. Eta Ferrarien teoria aurreko URA Agentziaren zuzendaria zen Iñigo Ansolak esaten zuen: "URArekin, azpiegiturekin gertatzen da Ferrariekin gertatzen dena. Kontuz ibili behar duzu nori oparitzen diozun Ferrari bat, ze gero agian ez gasolinantzako eta ez mantenurako dirurik ez dauka".
Baina hor bi kontu daude, eta bat da ea nork kudeatu behar duen, eta laguntza teknikoa eta finantzarioa eta mantenukoa ea nork eman behar dion, eta hori modu askotan egin daiteke, eta ez du zertan gestore bakar zentralizatu batek egin behar. Hori badaude beste modu batzuk: Diputazioaren bitartez, hitzarmenen bitartez. Badaude moduak hori egiteko, gestoriak zentralizatzeko.
Eta gero badago beste kontua, eta da Ferrariaren irudia edukitzea berak ere nolabaiteko intentzionalitate bat erakusten duela, eta da Ferrarismoa, Ferrariak mahai gainean jartzeko joera, gogoa edo asmoa.
Eta horregatik hemen ongi etortzen da nik lehenago aipatu dudan hori. Eta adibide zehatz bat jarriko dut: Bizkaian, Ea herrian Bedaronan egin den araztegia ekologiko-pasiboa landareekin eta zizareekin ura arazten duena, 180.000 euroko kostua eta energiarik kontsumituko ez duena. Horren ekibalenteak egin dira populazio berdinarentzako 2 milioi eurotako araztegiak eginez. Imajinatu zenbat aldiz biderkatu behar duzun, gehi mantenu kostua askoz ere handiagoa, gehi energia kontsumoa.
Beraz, hemen beldurrak badaude zentralismo horrek ea nora eramango gaituen gaur egun dagoen joerarekin Ferrariak egiteko. Agian kontua ez da Ferraria izan eta mantentzeko gai izan behar dugun, baizik eta ea egokiak eta beharrezkoak diren azpiegiturak planteatzen ditugun behar diren leku guztietan.
Nik uste dut arazoa hortik doala.