OYARZABAL DE MIGUEL (PP, 2014-02-06):
Eskerrik asko, presidente andrea.
Vaquero andrea, Bake eta Elkarbizitzarako Planaren Oinarriak eta Proiektuak izeneko planaren barruan, zenbait proposamen eta zenbait programa jasotzen dira hezkuntza-alorrerako. Tira, plan bat onartzen baduzue, eta esaten badiguzue plan horri buruz hitz egiteko ere Bildukoekin daukazuen lantalde sekretu horretara joan behar dugula, bada, gureak egin du!
Dagoeneko esana duzue programa hori aurrera eramango duzuela  - hala da ala oraindik eztabaidatu egin behar duzue lantaldean Bildurekin? - , plan hau aurrera eramango duzue, eta, gainera, iragarria duzue aurreko Jaurlaritzak proposaturiko biktima hezitzaileen testigantzen planaren ordez beste bat ezarriko duzuela, guztia nahasten duena, bortxakeria guztien biktimak bilduko dituena eta orokorrean hitz egingo duena bortxakeriari eta giza eskubideen urraketei buruz. Eta, horretarako, 1978aren aurretik izandako polizia-gehiegikerien biktimen testigantzak gaineratuko dituzue.
Aizu, bada Jaurlaritzaren erabakia da hori; iragarri duzue dagoeneko! Ezin al dugu hitz egin Legebiltzar honetan Jaurlaritzak egindako ekintzen eta hartutako erabakien gainean? Beraz, zuekin ados ez gaudenean, gela ilun horretara joan behar dugu, Bildurekin partekatzen duzuen gela sekretu horretara, noizean behin hitz egiten duzuenari buruzko paperak ateratzen diren horretara? Baina lantaldetik kanpo hitz egiten duzue itxuraz!
Itxuraz, lantaldetik kanpo Bildurekin hitz egiten duzue. Bakeari eta elkarbizitzari buruzko gai horiei buruz hitz eta pitz aritzen zarete lantaldetik kanpo, komunikabideetan. Badirudi gainerakook ez daukagula hitz egiteko eskubiderik Legebiltzar honetan. Orduan, zertarako dago Legebiltzarra?
Vaquero andrea, kontua ez da minaren bidez enpatia lortzea. Horretarako, ez da hainbeste plan behar eta ez dago hezkuntza-komunitate osoa inplikatu beharrik. Erraza da biktimen minarekiko enpatia bilatzea. Hemen dugun arazoa ez da bakarrik biktimen minarekiko enpatia bilatu behar dugula. Arazoaren muinera joan behar dugu, arazoaren muinera, eta konturatu behar dugu helburu bat dugula, gizarte honek helburu bat duela, beldurra eta ikara alde batera uztea, baina, aldi berean, dogmatismoari eta fanatismoari aurre egitea eta terrorismoa deslegitimatzea. Arazo zehatz bat da hori. Gero, jakina hitz egin behar dela bortxakeria guztiei buruz, baina arazo zehatz bati buruz ari gara, eta arazo zehatz hori konpontzeko, erabaki argiak behar dira, helburua argi izan behar da.
Eta ez zarete gai hona jaitsi, eta beste biktima batzuk, poliziaren gehiegikerien biktimak ekarriz zer helburu duzuen azaltzeko. Ez diguzu azaldu. Terrorismoaren biktimekin lortu nahi zen helburua argi zegoen: aurre egin behar genion EAEko ikasleen % 18 ETAren terrorismoa justifikatzeko prest egotea ahalbidetu duen ingurune horri. Jaitsiko zara hona poliziaren biktimen testigantzekin zeri aurre egin nahi zaion esatera, bortxakeria-mota horren aldeko ingurunerik dagoen, gure gizartean babesten ote den...? Gure gizartean inork babesten al ditu giza eskubideen urraketak, poliziaren gehiegikeriak, poliziak urte haietan erabilitako bortxakeria? Inork babesten du?
Hona etorri, eta esango didazu ez zaiela hauspoa ematen gatazkaren teoria hori eraiki nahi dutenei eta terrorismoa erantzunezko bortxakeria gisa aurkeztu nahi dutenei, gaur eta hemen, 2014an, Espainiako legeriari buruz legeria kriminal bat balitz bezala hitz egiten dutenei? Baina zer hizkera demokratiko erabil dezakegu Bildurekin partekatzen duzuen gela ilun horretan, zer hizkera, esaten badiguzue Espainiako espetxe-politika, Europan berme gehien ematen duena, politika kriminala dela! Ezagutzen al duzue bada Frantziak, Alemaniak eta beste herrialde batzuek duten espetxe-politika? Gurea, denetan aurreratuena, politika kriminaltzat duzue?
Biktimekin eta minarekin enpatia bilatzeaz gainera, kontua ez al da arazoaren muinera jotzea? Kontua ez al da iragan terrorista justifikatu nahi dutenen argumentuak deslegitimatzea, argumenturik gabe uztea, haien konplizitatea ez bilatzea?  Ez al da hori kontua? Kontua ez al da demokrazia eta haren balioak gailentzea? Kontua ez al da elkarbizitza printzipio etikoen gainean eraikitzea? Gizarte honek ez al dio etorkizunari begiratu behar gertaturikoari buruzko egiazko kontakizuna eraikiz? Ez al da hori kontua? Ala soka horretan jarraitu nahi duzue oreka eginez, maltzurki gure historia faltsutu nahi dutenei plazer emanez? Hausnarketa hori egin behar du EAJk.
Eskerrik asko.