HERRI ADMINISTRAZIO ETA JUSTIZIAKO SAILBURUAK (Erkoreka Gervasio) (EAJ, 2013-03-01):
Eskerrik asko legebiltzarburu andrea.
Arzuaga jauna, ez daukagu desadostasunik presoen egoeraren desegokitasuna aipatzeko orduan. Horretan erabat konforme gaude, horretan informaziorik eman beharrik ez daukazu, datu berririk ekarri beharrik ez daukazu. Hemen mahai gainean dagoena da zer egin dezakeen bakoitzak hori bideratzeko eta egoera hori gainditu ahal izateko.
Sobre declaraciones y actos que más que ayudar entorpecen, podemos hacer un monográfico de jornada completa –entero– de actuaciones y declaraciones que aunque se manifiestan partidarias de conseguir estos objetivos de acercar a los presos, en realidad lo que están haciendo es todo lo contrario en nombre de la ética necesaria, entiendo yo, hay quien necesita formularla pero no tiene efectos reales.
Nire lehenbiziko interbentzioan euskal presoak Euskadiratzeko Eusko Jaurlaritzak egin dezakeenari, egin duenari eta egingo duenari buruz hitz egin dut. Orain presoek eurek egin dezaketenari buruz hitz egingo dut, bai Euskadiratzeko eta bai legean aurreikusten diren onura penitentziarioez gozatu ahal izateko.
Beraiek ere zerbait egin bai dezakete. Izan ere, legedia penitentziarioaren arabera, espetxean dagoen preso oro sailkatu egin behar da lehen, bigarren ala hirugarren graduan. Sailkapen hori ez da taldeka egiten, banan-banan baino preso bakoitzaren nortasuna, testu ingurua, ibilbidea eta jarrera pertsonala kontuan hartuta. Baita preso bakoitzaren birgizarteratzeko pronostikoa ere oso kontutan hartuta.
Are gehiago, sailkapen horren aldaketa posiblea da jakina, eta egiten da baina hori ere sailkapenaren aldaketa ere banan-banan hartuta egiten da. Erreglamenduaren 100. artikuluaren 2. atalak malgutasun handia eskaintzen dio administrazio penitentziarioari graduen aldaketa erabaki ahal izateko baina horretan ere, preso bakoitzaren ezaugarri eta berezitasun pertsonalak kontuan hartuta jokatu behar da eta jokatzen da. Beste horrenbeste esan daiteke onura penitentziarioei buruz. Preso bakoitzak eskatzen ditu eta preso bakoitzari ematen ala ukatzen zaio.
Errealitateak argi erakustera ematen du euskal preso guztiak ez daudela egoera berdinean. Batzuk aspaldian Euskadiratu ziren, beste batzuk oraindik ez eta hori horrela da, besteak beste, oso diferenteak direlako...
...ez daudela egoera berdinean. Batzuk aspaldian Euskadiratu ziren. Beste batzuk oraindik ez eta hori horrela da, besteak beste, oso diferenteak direlako baita ere batzuen eta besteen ibilbide eta jarrera pertsonalak, puntu horri dagokionez.
Presoei, eurei egoera hori jakinaraztea, hau, errealitate honen berri ematea zeregin handia da, denoi dagokiguna, baita ere Ezker Abertzaleko jendeari ere badagokiona, zeren presoei egia esan behar zaie, egia esan behar zaie. Ez gezurra. Ez zaie itxaropen faltsurik eman behar.
Legedia zertan dagoen eta legedia horrek eskaintzen dieten aukeren berri zehatza eman behar zaie, engainatu barik, ez direnak erakusten eman barik, ez direnak sinestarazi barik.
Eusko Jaurlaritzak bere lana egingo du, ez horretan zalantzarik izan, espetxeen transferentzia eskatzen eta baita ere bere solaskidetzarako gaitasuna, eduki badaukan solaskidetzarako gaitasun politikoa erabiliz, politika penitentziario malguagoa eskatzen.
Baina, gainontzeko guztiak ere, Ezker Abertzalea barne, badute honetan zereginik, presoei errealitatea erakusten eta helburua bertan baldin bada, euren egoera hobetzea, Euskadiratzea eta baldintza jakinak ematen dituztenak kaleratzea, horretarako Legedi Penitentziarioak bide batzuk ematen ditu, eskaintzen ditu bai, Legedia Penitentziario hori ez da gauetik egunero aldatuko eta horren berri ematea ona da eta denoi dagokigu, baita ere presoei, jakin dezaten egia zer den eta nola jokatu dezaketen beraiek ere euren egoera hobetzeko.
Beraz, hemen bakoitzak bere zeregina dauka. Gobernuak berea egingo du, baina talde parlamentarioak ere badaukate zeregina presoei errealitatearen berri emateko.
Eskerrik asko.