UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2014-03-20):
Mahaiburu andrea, legebiltzarkideok, arratsalde on guztioi.
Lehenik eta behin, Alderdi Popularra zoriondu nahi dut. Zorionak Barrio jauna. Zorionak EH Bilduk markatutako bidea jarraitzearren eta batzordera eraman genuen eztabaida osoko bilkurara ekarri eta jarraipena emateagatik. Zorionak.
Baina ez dugu helburu bera konpartitzen. Baina nonbaitetik hasi behar da, ea beste esparru batzuetan ere gure bidea jarraitzen duzuen.
Nola nonbaitetik hasi behar garen, eta ez da gutxi kirolaren finantziazio ereduaren inguruan kezka adierazi eta eztabaida mahai gainean jartzea, ba ez da gutxi gaur hemen Barrio jaunak egin duena. EH Bildu batzordera eraman zuen eztabaidari, jarraipena eman osoko bilkuran nahiz eta eztabaidatzeaz gain, haratago joan behar ginatekeen eta guztion artean erantzun eraginkorrak bilatu beharko genituzkeen guztion artean inolako bazterketarik gabe, hausnarketa sakon bat emanez hemen gaudenok: Gobernuan daudenak, kirolean militatzen ari diren kirolari, zuzendaritza taldetan daudenak eta baita ere aldundietan kirolaren inguruan lanean jarduten ari diren arduradun eta teknikari guztiak.
Zertarako? Kirol egitura indartsu eta kohesionatuagoa garatzeko eta gaur egun aurkitzen garen egoera ezegonkor horretatik atera ahal izateko, eredu duina, objektiboa eta egonkorra bilatzeko. Noski, finantziazio publikoaz ari naiz eta inolako momentutan ez naiz finantziazio pribatuaz ari.
Iruditzen zait funtsezkoa dela benetako eztabaida sakon bat aurrera eramatea, azkenean kirol estrategia bat, estrategia oso bat, kirol egitura oso bat garatu ahal izateko. Horretarako, gure proposamenean hausnarketa eskatzen genuen, azterketa konpartitu bat egitea eragile guztiekin, ez koordinatua. Ez, ez, elkarlanean, inplikazioarekin eta guztiok batera.
Iruditzen zaigu hor badagoela desberdintasun nabarmen bat orain arte kontsolidatua dugun norabide eza, irizpide eza eta inprobisazioarekin amaitu ahal izateko. Eta horren adibide dira –ez dugu urrutira joan behar– urtero aurrekontuetan onartzen diren aurrekontu eskeletikoak.
Bai, adibidez, Jaurlaritzarena. Joaten bagara kirol zuzendaritzara, kirol atalera, 7.321.000 eurotako aurrekontua dugu eta ez naiz aldundietara joango baina aldundietan ere aurkitzen gara aurrekontu nahiko eskasekin.
Ikustea besterik ez dago ere aurrekontu horiek aztertzen hasten baldin bagara, kirol egiturak, bai kirol politikak, kirola sustatzera eta garatzera bideratzen den aurrekontua zenbatekoa den. Ikustea besterik ez dago ez dagoela inolako irizpiderik definituta, irizpide objektiborik kirol entitate desberdinak diruz finantzatu eta laguntzerako orduan.
Sartzen baldin bazarete Jaurlaritzako kirol zuzendaritzaren web orrian, azalean ikusten da: Deialdi desberdinak, deialdi bakoitzak irizpide desberdinak eta okerragoa dena, oraindik aurreko urteko deialdiak ebatzi gabe. Gaur ez naiz horretan sartuko baina horretaz ere jardun beharko ginatekeen.
Ikustea besterik ez hemen eskumenak araudietan, 98ko Kirol Legean oso definituak daude baina gero finantzatzeko orduan ez dira egokitzen konpetentziei zeren eta aldundiak goi mailako kiroletaz finantziazioa ematen dute, beste batzuetan Jaurlaritzak berari ez dagozkion eskumenetan eta hor badaukagu nahiko saltsa. Ikustea besterik ez erakunde desberdinetan...
...berari ez dagozkion eskumenetan eta hor badaukagu nahiko saltsa-maltsa.
Ikustea besterik ez erakunde desberdinetan kirol talde desberdinak ate joka ditugula. Hemen ere, Kirol Batzordean, izan genituen klub desberdinak finantzazioaren bila eta finantzazio eske.
Baina badirudi benetan eztabaida honi, hausnarketa honi eta azterketa honi beldurra diogula, beldurra diogula ganoraz aurre egiteko.
Eta guztion artean, erakunde guztion artean bakoitzak dituen konpetentziak mahai gainean jarri eta horren araberako finantzazio bat definitu ahal izateko, aurrekontu sendoagoak izateko eta eredu objektiboagoa definitu ahal izateko.
Ez dut ulertzen. Ez dut ulertzen zer daukagun galtzeko. Gaur ez dakit eztabaidak zer ondorio emango dituen, baina badirudi talde Popularrak helburu duen kontsolidazioa hortxe geratuko garela.
Baina emaitza hori bada, emaitza baldin bada dagoenetan jarraitzea, eta badirudi hori izango dela, arazoak hor jarraituko du. Eta laster izango dugu eztabaida gai Eibarko kirol elkartearen finantzazio arazoa edo lizentzia bakarrarena, eta guztiak badakizkigu ere hemen arazoak baldin bagenituen ere nondik datozkigun, nondik datozkigun.
Begiak itxi genitzake errealitatearen aurrean, baina errealitateak hor jarraitzen du eta arazoak hor jarraitzen du, nahiz eta –lehen esan dudan bezala– zailtasun eta oztopo guztien gainetik kirolari eta kirolaren militanteak eginiko esfortzuari esker garaipenak eta garai-ikurrak lortzen jarraituko duten, erakundeen epe motzeko lan mugatuaren gainetik. Eta hori da errealitatea. Kirolean daukagun errealitatea hori da, baina galdera da noiz arte izango da posible hori?
Eta hori esanda ba esan guk, kasu honetan, osoko zuzenketa aurkeztu diogula Barrio jaunak aurkeztutako mozioari, erdibideko bat lortu dugula Alderdi Sozialistarekin eta pentsatzen dugu guztiok benetako hausnarketa serio bat egingo bagenu gai izan beharko ginatekeela guztion artean hemen adostasun batetara iristeko eta benetan gaiari heltzeko.
Baina ez dakigu noiz arte jarraituko dugun gisa honetako eztabaidetan murgilduta, eztabaidak garrantzitsuak direnean, garrantzirik ematen ez diogunean eta errealitatearen aurrean begiak ixten jarraitzen dugun bitartean.