PINEDO BUSTAMANTE (EH Bildu, 2015-04-16):
Egun on guztioi.
Gaurko honetan eztabaidagai dugu Erkidegoko hiru lurraldeetarako jada mundu mailan eta bereziki Europa mailan ekonomilari, aditu eta giza eragile ezberdinek behin eta berriro zerga politika bidezkoagoa definitzerakoan esaten dutena, sistema justuago eta birbanatzaileago bat lortzeko, alegia, gure gizarteetan handituz doan ezberdintasun sozialaren aurka egiteko behingoz zerga sistemaren jomugan ondarea eta kapitala jarri behar direla.
Honetarako tresnak guztiz baliagarriak eta erabilgarria da Gipuzkoan jada indarrean dagoen Aberastasuna eta Fortuna Handien Gaineko Zerga.
Se trata, en definitiva, de distribuir la carga fiscal de forma más justa y equitativa y para ello es fundamental trasladar la carga tributaria del trabajo y el consumo al patrimonio, el capital y las rentas derivadas de dichos bienes. Porque es injusto que la clase trabajadora aporte más del 80 % de la recaudación cuando posee menos de la mitad de la riqueza.
Oinarrian bidegabea den banaketa ideologiko horrekin errotik aldatu beharrean gaude eta zerga hau bide zuzen horretatik doa. Para ello es necesario un impuesto real sobre la riqueza, un impuesto no parcial y el Impuesto Sobre la Riqueza y las Grandes Fortunas vigente hoy en día en Gipuzkoa es la herramienta para este fin.
El Impuesto Sobre la Riqueza y las Grandes Fortunas resumidamente afecta a aquellas personas con una riqueza superior a los 700.000 euros y 300.000 euros en vivienda habitual. Es un impuesto que promueve el uso productivo de la riqueza, eliminando de una vez el mal llamado escudo fiscal.
Y una cuestión fundamental, es un impuesto que aporta información sobre la riqueza de las personas, una cuestión clave en la lucha contra el fraude fiscal, puesto que las ganancias no declaradas todos sabemos que suelen acabar en bienes y este impuesto ayuda a descubrir esas incongruencias entre los que algunas personas dicen que ganan y la riqueza que realmente atesoran. Se trata, en definitiva, de un impuesto clave para construir un sistema fiscal más justo y más progresivo.
Zerga honek aipatutako oinarrizko helburuaz gain, beste hiru helburu nagusi ditu: Zerga sistemaren progresibitatea handitzea eta indartzea; aberastasuna eta kapitalaren erabilpen produktiboa bestelako erabilpen espekulatiboen aurrean sustatzea; eta aberastasuna osatzen duten ondasunetan izan daitezkeen aldaketak kontrolatzea. Hau da helburu zentrala.
Beraz, zerga honen bidez zerga sistema bera indartzen da. Zergadunen ekarpena modu nabarmenagoan bat etorriko da aberastasunarekin eta ez ordea, beste zirkunstantzia batzuekin. Izan ere, ondasunaren gaineko zergetan dauden hainbat salbuespen eta mugek ahalbideratzen dute modu leungarri batean esan ohi den plangintza fiskal oldarkorra, alegia zerga ordainketatik ihes egitea, eta kasu batzuetan zuzenean zerga iruzurra bera egitea.
Aberastasuna eta fortuna handien gaineko zerga ondo dago egina. Bilketa handitu du eta zerga sistemaren legitimitatea irabazi du. Izatez, ongizate estatua indartzeko ezinbesteko tresna dela deritzogu. Beraz, zerga hau kentzearen hautua, kentzearen alde egiten dutenek azaldu beharko dute nola indartuko duten hori, ongizate estatua bera. Nola egingo dioten aurre zerga sisteman errotik dagoen banaketa bidegabe horri fortuna eta enpresa handien alde egindakoa, espekulazioa eta zerga ihesa masiboa ahalbideratzen duena.
Jakin badakigu zerga honen kontrako erasoak gogorrak direla, baina eraso hauek ere oso oinarri eskasak dituzte. Diskurtso ideologikoak dira, klase interesak defendatzen dituzte. Jakina, Aberastasunaren Gaineko Zergak ez die inolako graziarik egiten aberatsei eta ebidentzian, oinarri ahulak duten argumentuak dira.
Zerga honen kontra erabilitako argudio nagusia hauxe da: Aberatsei zergak igotzen badizkiegu, zerga zama txikiagoa den beste lurralde batera joango dira eta ondorioz, gure herrian inbertsioa eta enplegua galduko dela. Beraz, argudio honen arabera, herritar guztiontzako kaltea da Aberastasunaren Gaineko Zerga handitzea. Hori da argudioa. Baina argudio honek ez dauka inolako oinarri ekonomikorik.
Ez dago inolaz ere frogatuta ondarearen gaineko zerga txikiago batek inbertsio produktiboa handitzen duenik. Eta gehiago esango nuke: Izatez, kapitala askotan finantza inbertsioetara bideratzen da, nazioarteko merkatuetara bideratzen da, tokiko enplegu eta garapenari muzin eginez. Beraz, bide honetatik ezer gutxi dago egiterik.
Eta tokiz aldatzeari dagokiola, behin eta berriz beldurraren diskurtsoa astintzen da jakina denean ez dela hain orokorra, ezta erreza ere, zerga bat ez ordaintzeko tokiz aldatzea. Datuak hor daude. Ez naiz ni, ez dugu guk esaten; adituek esaten dute deslokalizazioaren datuak puztu egiten direla.
Zerga honen kontra, alderdi, komunikabide eta zenbait lobbiek ireki egin duten borrokan balorazio iritziak ematen ari dira, besteak beste, zerga honek zigortu egiten du. Horrelako baieztapenak entzuten ditugu behin eta berriro. Baina guk argi daukagu, argi esaten dugu eta irmotasunez defendatu eta aplikatu egin dugu: zigortzea da zigor bat jartzea eta zergak ez dira zigorra, baizik eta bere ahalmen ekonomikoaren arabera, pertsona guztion onurari ekarpen bat egiteko bitartekoa, besterik ez.
Itsuan botere faktiko horiek esaten dutenei men eginez, batzuk zera errepikatzen dute mantra baten moduan. Zerga hori konfiskatorioa da, zerga konfiskatorioa eta jakina, enpresa eta enpresarien kontrako zerga da eta datuek berriz ere baieztapen guzti hau txiki egiten dute. Gipuzkoako 2013ko Aberastasunaren eta Fortuna Handien Gaineko Zergari buruzko datuak ikusita, publikoak direnak, bataz-besteko tasa efektiboa 0,4889koa zen; 0,4889koa. Eta adibide sinple batzuekin argi geratuko da zerga hau ez dela batere konfiskatorioa.
Adibidez 3 milioi eurotako ondare garbia duen pertsona batek gehienez 0,33a ordainduko luke, hau da 10.000 euro, 3 milioi dituen pertsona batek. 5 milioi dituenak 0,75a. Hau da, 37.500 euro. Denek ondasun garbiaren eta esaten dut ondasun garbia, hau da, zorrak, dituzten zorrak kenduta, % 1a baino gutxiago ordaintzen dute. Beraz, non dago izaera konfiskatorioa zerga honetan? Inon ere ez. Zerga honek gehien dutenek sistemari dagokien benetako ekarpen ekonomikoa egitea ahalbideratzen du. Eta hori da egin behar duguna.
Miren, contra el Impuesto sobre la Riqueza y las Grandes Fortunas se han dicho y se dicen muchas mentiras. Se han retorcido los datos hasta la extenuación, se han agitado miedos, y estoy segura de que hoy vamos a volver a escuchar muchos de estos, vistas las enmiendas presentadas y que ha habido dos grupos que no han presentado enmienda alguna.
Ya hemos oído en fechas recientes cómo el candidato del partido nacionalista a la Diputación de Gipuzkoa, dice que la primera medida que va a adoptar en caso de que sea elegido, será la eliminación del Impuesto sobre la Riqueza y las Grandes Fortunas.
Es decir, su prioridad es eliminar un impuesto que afecta al 1 % de la población y que supone un incremento del 47 % de la recaudación respecto al impuesto del patrimonio del ejercicio anterior. Está claro definitivamente quienes son la prioridad.
El PSE no ha presentado en este caso enmienda ninguna, por lo que le pedimos que mantenga su apoyo al Impuesto sobre la Riqueza y las Grandes Fortunas como ya hizo en Gipuzkoa en su momento.
Are gehiago Euskal Herriko lurralde guztietara zabaltzeko hautua egiteko eskatzen diogu, horixe baita aurrerakoia eta koherentea den jarrera. PSEk ondo daki hori eta horregatik babestu zuen zerga hau hasierako momentuan, 2012. urtean, abenduan zehazki.
Gaur agian beste interes batzuen menpe egon daitekeenez, zerga kontraerreforma babesten duen eskumako taldeekin lerratuko da. Zer gertatu da PSErekin? Zer aldatu da? Zer aldatu da 2012. urtetik hona? Zergatik berriz ere gizartearen gehiengoa osatzen duen langilegoari beste iruzur eta zartako bat egiteko aukera gaur hemen?
El PP lo ha dicho en repetidas ocasiones y es de todos sabido que su apuesta es retirar este impuesto y en la enmienda que nos ha presentado va más allá y aboga por una reducción general de los impuestos siguiendo la senda marcada por un Estado español que lo que de verdad ha rebajado casi hasta la eliminación son las políticas y los servicios públicos, situando al Estado con una tasa de paro por encima del 23 %, con más de 700.000 familias sin ningún tipo de ingreso, con un 20 % de la población bajo el umbral de la pobreza y con un 11,7 % de la población que aun teniendo trabajo, sigue siendo pobre.
Éste sin duda no es el camino para el desarrollo de un Estado del bienestar pleno. UPyD nos presenta una enmienda que es casi igual a una moción que ya debatimos en este parlamento y ante la que todos los grupos ya nos posicionamos en aquel momento en contra, por lo tanto no tengo mucho más que añadir a la enmienda presentada por el grupo UPyD.
Beraz eta bukatzeko, zerga hau babestea eta Bizkaira eta Arabara zabaltzea eskatzen dugu. Izan ere ongizate estatua indartzearen aldeko hautua da, benetako hautua. Gizarte justuago baten alde egitea da. Handituz doan ezberdintasun sozialaren aurka, gobernuetatik egin daitekeen lana indartzeko tresna da. Apustu bat da.
Azken finean eta hasieran esan dudan moduan, sistema justuago eta birbanatzaileago bat lortzeko bidean tresna aproposa da.
Eskerrik asko.