UBERA ARANZETA (EH Bildu, 2017-06-08):
Eguerdi on.
Gaia kokatzeagatik, gaurkoan ari gara unibertsitatez kanpoko ikastetxe publikoen garraioaz ari gara. Ari gara bost urte luzatzen ari den arazo batez, bost urteetan itxi gabe dagoen arazo batez ari gara, Hezkuntza Sailetik erantzun gabe dagoen arazo batez ari gara bueltaka dagoena eta Hezkuntza Sailetik diot eskumen osoa Hezkuntza Sailarena delako, legeak horrela esaten duelako eta Dekretuan ere, indarrean dagoen Dekretuan horrela jasotzen duelako.
Bost urte daramazkigu Hezkuntza Sailean hainbat egoera, errealitate konplexu mahai gainean jarriaz eta orain arte behintzat ez dugu erantzunik jaso. Aurreko legegintzaldian proposamen baten ondorioz lortu zen araudia aldatzea, horren ondorioz daukazu 62/2015eko Dekretua, agerian geratu dena ba beste buelta bat eman behar zaiola eta eskatzen duena ba benetan berrazterketa sakon bat baldin eta egoerari aurre egin nahi baldin badiogu. Horrela aurreikusi genuen bere momentuan EH Bilduk, horrela esan genion Hezkuntza sailburuari baina ez zuen ikusi.
Izan ere, oraindik ere egin zen aldaketak behartzen ditu hainbat familia, hainbat ikastetxe atez ate ibiltzera, kondenatzen ditu atez ate ibiltzera erakundez erakunde. Gogoratu nahi dut asteartean bertan hemen izan genituela Araba Errioxako Samaniego institutuko guraso elkarteko ordezkaria, hemen izan genuen Araba Lautadako guraso elkarteko ordezkaria. Hainbat eskaera egon dira, Aldaialde eta abar luze bat. Eta jakin badakigu ere Arabako Batzar Nagusietan ere egon dira, horrek erakusten du egoera zein den.
Hori gaiaren kokapenari dagokionez. Lege markoari dagokionez, eskuartean dugun auzian ez gabiltza pribilegioak eskatzen, baizik eta oinarrizkoa eskatzen dugu. Eskatzen dugu dagoeneko lege markoan jasoa dagoena, araudian jasoa dagoena, ez gehiago, baina ezta gutxiago ere. Hezkuntza sistemaren printzipioak dira, besteak beste, betetzea eskatzen duguna, ikasle guztientzako hezkuntza kalitatezkoa, haien zirkunstantziak eta egoera edozein delarik ere eta hori ere indarrean dagoen Garraio Dekretuan ere jasotzen da.
Hezkuntzarako sarbide unibertsala, zeinarekin konpentsatu egingo diren desberdintasun pertsonalak, kulturalak, ekonomikoak eta sozialak, arreta berezia eskainiaz ezgaitasunen ondoriozkoei eta hori ere indarrean dagoen Dekretuan jasotzen da. Legeak obligazioak ere ezartzen ditu eta, besteak beste, Oinarrizko Hezkuntza eta Oinarrizko Lanbide Heziketa doakoak direla esaten du. Dekretuan bertan, indarrean dagoen dekretuan bertan esaten da ere Hezkuntza Administrazioak zirkunstantzia eta irakaskuntza jakin batzuetan bere gain hartu behar ditu aipatu betebehar eta obligazioak. Beraz, luze jarrai dezaket, askotan aipatzen duzuelako legea bete behar dela, ba luze jarrai dezaket benetan legean eta dekretuetan jasoa dagoena mahai gaineratuz.
Baina kontua da, kontua da landa eremuetan ditugun garraio arazoei azken urteetan ez zaiela irtenbiderik eman. Landa eremuetan bizi den jendeak, bizi garenok asumitzen dugu esfortzu bat egin behar dugula eta ahalegin bat egin behar dugula. Eta badakigu horrelako eremu baten bizitzeak zer suposatzen duen eta hori asumitzeko ez dugu arazorik izaten. Baina beste kontu bat da hor betebehar batzuk dituela administrazioak eta bakarrik eskatzen dugu oinarri oinarrizkoak diren betebehar horiek administrazioak asumitzea eta berari dagokiona betetzea.
Bestetik, historia da Bigarren Hezkuntza ere airean dagoela. Guztiok dakigu Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza noraino luzatzen den eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzan Batxilergoa eta Lanbide Heziketa ez direla sartzen. Baina guztiok dakigu ere Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza soilik bukatuta ere jai dagoela eta euskal erakundeek Gobernuak, Hezkuntza Sailak, herritar guztiok, familia guztiok nahi dugula ikasle guztiak, pertsona guztiak bukatzea Bigarren Hezkuntza bere osotasunean, hori da bilatzen duguna.
Beraz, logikoena izango litzateke horretarako ere, bueno, modu, bueno, beharra daukaten pertsona horiek baldintzak, sarbideak, bideratzea. Eta eskatzen duguna da modu arrazoizkoan zailtasunak dituztenak sarbide horretarako horiei erantzun egoki bat ematea.
Kontua da ere, egoera konkretuen baitan, haurrak bere eremutik beste eremu batera bideratzen direnean, ikastetxea obretan dagoelako, toki faltagatik edo dena delakoagatik, Dekretuak berak aurreikusten ditu salbuespenak eta ikusten da eskola garraioa bermatzeko baldintza batzuk, baina ez dira betetzen.
Eta horrek erakusten du, nahiz eta Dekretuan jasoa egon, gero egiten diren interpretazioak direla eta beraz, araudia aztertu beharra dagoela.
Ondorioz, eskatzen duguna da daukagun araudia errebisatzea, noski, araudia errebisatzeko lehenengo daukagun egoera sakon aztertu behar da ahalik eta modurik egokienean erantzun bat emateko, beti ere interes orokorraren ikuspegitik eta interes partikularrak alde batera utzita. Eta erdigunean, ikasleak eta familiak jarrita, ba familiak, ikastetxeak, ikasleak ez daitezen atez ate ibili behar eskean.
Azkenean, eskatzen duguna da pertsona guztiei berdintasunean hezkuntzara sarbidea bermatzea. Besterik ez.
Eta finean, gaur hemen ari gara lurralde oreka, kohesio sozialaz, aukera berdintasunaz ari gara. Ari gara herri txikiak, landa eremuak bizirik mantentzeko ikastetxeak, eskolak bizirik izateaz.
Eta bide batez, gogoratu nahi dut igandean Eskola Txikien Jaia ospatzen dela, Arroan, gure herriaren nortasun, kultura, hizkuntzaren transmisiorako zutabe direla eta, beraz, hitzordu garrantzitsua dugula igandean. Eta oso gutxirekin, tamaina txikikoak izango dira, baina oso gutxirekin ekarpen handia egiten ari direla.
Tamainaz txikiak, baina bihotzez eta proiektuz handiak direlako gure eskola txikiak, gure herri txikiak.