Partei: CDU/CSU
Mien leev Präsident! Leev Kolleginnen un Kollegen! Froens- un Mannslüüd op de Tribün! Veel Johr is dat al her, dat ik hier in’n Saal mal so schöön as hüüt Plattdüütsch höört heff. Dormals stünn hier an’t Pult mien Kolleeg Wolfgang Börnsen ut den nöördlichsten Wahlkreis vun Düütschland an de Grenz to de dänisch Naverslüüd. Ich heff noch dat Bild – un dat is ja nu al en poormal ansnackt worrn – ok vun de Gesichter von uns Schrieverslüüd hier in’t Parmlament vör Ogen. Aver wi mööt dat Skript – dat ganz to Beruhigung vun jo all – vörher afgeven. Un ik glööv, se schrievt dor so’n lütt beten bla, bla, bla, weil se dat, glööv ik, gor nich verstaht, wat hier an’t Pult snackt warrt. Villicht fraagt ok de een oder anner: „Hebbt de dor in’n Düütschen Bundesdag nix anneres to doon?“, un villicht hebbt se sogor Recht. Aver wenn ik an so manch annere Debatten torüch denken do, wat dor so an anner Themen mennicheen rümbraselt un gesabbelt wird – un manchmal is dor en Barg dumm Tüüch mit bi –, denn is dat woll gor nich verkehrt, an en Spraak to erinnern, de siet 1999 as Kulturerbe ünner Schutz steiht. Plattdüütsch is de eenzige vun 20, de as Regionalspraak annerkannt is. Ik bün en echten Holsteiner Jung. Mien Heimat liggt an de Ostsee, un dor gifft dat so smucke Ostseebäder as Timmdörper Strand, Scharbeutz, Grömz, Hiligenhaben, Wittenhüser Strand, un ik sülvst wahn op de Insel Fehmarn. Wi hebbt en wunnerbore Landschaft in uns Holsteener Schweiz üm Malente bet hen to uns Kreisund Rosenstadt Eutin. Dor in de Kreisverwaltung gifft dat de en oder anner Amtsstuuv, dort steiht an de Döör: Ik snack Platt. Ok uns Kreispräsident un Landrat geevt sik bannig Möhg, bi de Traditionverbände Platt to snacken. Un dormit dat beter flutscht, hett de Kreis sogar en Plattdütschbeopdragten: Heiner Evers. He is en ganz groten Verfechter för de plattdüütsche Spraak. Un wenn de Schrievers un de een oder anner hier in’n Saal nich allens verstaht, denn hebbt wi in dat World Wide Web de Sied „Platt för Plietsche“. Dor gifft dat sogor en Wöörbook, un Se köönt allens wonnerbor nalesen un översetten. Mien Daams un Heren, wi nehmt dat Eernst mit de Pleeg – aver dat is ok en groot Aggewars. Wie heet dat so schöön op Hoochdüütsch: „Was Hänschen nicht lernt, lernt Hans nimmermehr.“ Schall heten: Wi mööt bi de Kinner anfangen. – Ok dat geiet an mach School ganz goot, un mit dat Lehren vun plattdüütsch Leder un Gedichte, aver ok mit plattdüütsch Theater. De Lütten hebbt dorbi meist en bannig Vergnögen. Pleegt warrt Plattdüütsch ok in de Schüttenvereen un in de Gillen. Dorvon heff ik in mien Heimatwahlkreis en ganzen Barg. Ik kann ehr gor nich all optellen; aver anfungen över de Börgercompanie op Fehmarn vun 1494 – dor bün ik Hauptmann – gifft dat vele ole Gillen, de hebbt sik meist in ene Tiet en Opdrag geven, sik ünnereenanner to verteidigen, as dormals noch Schergen un düstere Gestalten dörch de Lande trocken, um den een oder annern to beklauen. Gillen un Broderschaften würen grünnt, dormit de een för den annern insteiht. Dat is nich oolt un konservativ, dat is hoochmodern: Een för den annern instahn, Heimat, Sraak, Kultur un Tradition bewohren – dat is nich oolt, dat is man hoochaktuell. Junge Gillbröder un -süstern leevt dat to’n Bispeel in de groot Börgergill vun Hiligenhaben, in de Groot Eutiner Schüttengill, in de Niestätter Schüttengill, in de Grömzer Börgergill un ok in de öllst Gill vun ganz Düütschland, in Oldenborg bi de St. Johannes Doden- un Schüttengill vun 1192. Ik nutz mal de Gelegenheit: En hartlichen Glückwunsch geiht hüüt ut den Düütschen Bundesdag an de Oldenborger Gill, de in dit Johr dat 825 Jubiläum fiern warrt. Ik frei mi all op den Kommers, op den Umtoch dörch de ganze Stadt, op dat bunte Drieven in de Zeltgemeinschaften, wenn wi, as in all de annern Johrn, op den Vagel scheten warrt. – Op düssen Vagel warrt nich schaten, Herr Präsident. Wenn wi all tohoop en Spraak nich starven laten wüllt, gifft dat veel to doon. An all mien Landlüüd in Bremen, Hamborg, Schleswig-Holsteen, in Neddersassen, in Meckelnborg-Vörpommern, man ok in dat nöördliche Nordrhein-Westfalen segg ik: Leve Lüüd, snackt mal wedder Platt. Uns Radiosender vun den Noorddüütschen Rundfunk segg ik: Dat mütt veel mehr plattdüütsche Sendungen geven as nur Hör mal ‘n beten to. Ji all hebbt mi en beten tohöört. Velen, velen Dank för de Aufmerksamkeit.