que Multiculturalismo e Interculturalidade son duas palabras-conceptos que hai que revisar en profundidade en Europa occidental e na Union Europea, onde habitamos: a primeira esta pasando por unha evidente crise politica, a segunda e un peqiueno barco a valga mediterranea dunha crise de sentido. Nos pensamos que a crise politica, recen anunciada de maneira clamorosa pola premier alema Angela Merkel, representa a ultima consecuencia da persistente e confusa vision eurocentrica da politica unitaria dos europeos unidos baixo o circulo de estrelas. Desde o noso punto de vista representa tamben o resultado da errada descolonizacion dos europeos de si propios, de ter sido e continuar a ser: colonos e patrons. Unha peticion plantexada nos anos 50 do seculo XX por dous grandes intelectuais, un frances e o outro francofono da Martinica antilla: Jean Paul Sartre e Frantz Fanon.As palabras-conceptos, multiculturalismo e interculturalidade, foron desgastadas pola fracasada, ainda que cada vez mais urxente, descolonizacion das nosas mentes ainda coloniais: primeiro, cara as civilizacions violadas por nos co-co [conquistadores-colonos] planetarios da modernidade, e logo readaptada en Europa para acoller, en particular, a africanos e asiaticos, despois da colonizacion inacabada e fracasada dos pobos devastados por nos, mais sobre todo como reaccion a recente Gran Migracion dos condenados da terra nos estreitos territorios xa superpoboados da cola peninsular de Eurasia. Italia, por exemplo, conta con 60 millons de habitantes. Para ter esperanza de sermos felices, deberiamos chegar a ser a metade, co 20% de inmigrados, en coevolucion. Desfacendonos de todo o que recobre o Bel Paese: do lixo das ruas e os campos, do cemento e o eternit [mestura de amianto e cemento], da corrupcion e a mentira da vida politica, da desgraza de ser a nacion europea unida mais enferma de criminalidad, a unica forma social que coevolucione coa sociedade civil volvendoa anomica, matandoa. Hoxe os europeos descubriron ser racistas na sua propia casa. Esta sorte de neo-racismo na democracia representa o sintoma mais forte do fracaso da politica do multiculturalismo coactivo e da interculturalidade abstracta que, no mellor dos casos, podemos definir: voluntariosa e caritativa. Nos cremos que a crise daqueles modelos de adaptacion social esta ponendo ao descuberto a remocion nas mentes europeas das vellas pretensions coloniais (nas antigas colonias como en casa propia) de parte das ex-potencias imperiais: a asimilacion en Francia, a integracion no Reino Unido, Alemana e, de maneira moi confusa, en Italia. Compre reconecermos que o miolo da grande relacion intercultural entre nos os europeos e as persoas-multitudes, que chegan aos nosos paises, e distorsionado e inxusto. De feito, os migrantes chegan non para nos conquistar e colonizarnos, senon para vivir con nos unha vida mais xusta e saudable nunha nova comunidade transcultural que hai que construir xuntos, en Europa. En cambio, seguimos a remover esta banal vision coevolutiva. Porque pode ser perigosa. En efecto, de continuarmos a pensalo ben e en profundidade, deberiamos chegar a reconecer que precisamente e soamente os migrantes tenen a capacidade de desexar esta utopia xusta e concreta. Mais ben, que son eles hoxe en dia portadores de sana humanidade e de futuro. Este