O conflicto ocasionado polas expropiacions de terreos agricolas do val do Mino, co fin de construir o encoro de Castrelo a meiados dos anos 6o, foi complexo. No conflicto de Castrelo de Mino houbo participacion, no plano da legalidade, de importantes sectores sociais do conxunto de Galicia. No plano da loita ilegal, alen dos panfletos, fixeronse pintadas e manifestacions de diferente tipo. Constituironse focos de resistencia nos que participaron, ademais dos labregos, mestres procedentes das antigas Mocedades Galeguistas e da ATEO (Asociacion de Trabajadores de la Ensenanza de Orense). Non foi alleo a todo isto Eulogio Gomez Franqueira, o ideologo e impulsor do cooperativismo agrario na provincia de Ourense. Os activistas galegos denomiraronse a si mismos Tercios de Asalto. Estes exerceron a violencia de baixa intensidade polo que resultaron presos, xulgados e condenados. .O orixe do conflicto estivo nun expediente de expropacion forzosa, aprobado polo agonizante goberno Franquista, para desaloxar o valle agricola sobre o que se asentaba unha gran parte da poblacion desta parroquia. O proxecto mineiro encuadrase no ano 1973. Para aproximadamente a mitad das familias, dedicadas total ou parcialmente, supuna a perda das suas propiedades, casas e terreos de labranza. Debido o minifundismo e a dispersion caracteristica da pequena propiedade campesina, os habitantes das aldeas situadas nas zonas mais altas saian moi perxudicados.Este documental explica mais afondo o conflicto: A construccion deste barrio rematou hai dez anos, sendo esta a maior promocion de vivendas impulsada pola Xunta en Galicia, nunha zona de case un millon de metros cadrados, onde viven unhas 11.000 persoas actualmente, unha poboacion bastante superior a da gran maioria dos municipios galegos. En efecto, Navia sentese practicamente unha cidade independente hoxe en dia.Feito por: Emilio Soto, Iria Rioboo, Ana DiazFontes : FarodeVigo Foi en 1910 cando o enxeneiro Ramiro Pascual presentabao seu proxecto de ensanche. Naquel plano xa aparece plasmado o trazado da rua,asi como a urbanizacion das estribacions do Castro,case como a conecemos hoxe en dia. Non obstante este plan non se aprobou aindaque se se realizaron algunhas construcions no arranque actual da rua. Pordetras, si comezaron a nacer as ruas Cuba, Mexico e Vazquez Varela.Overdadeiro impulsor desta via foi o alcalde Luis Suarez-Llano, apoiandose no plan de alinacions do enxeneiro de Caminos Manuel Cominges. Entre 1939 e 1942, a corporacion municipal promoveu aapertura deste vial ata alcanzar a actual praza de Espana, lugar conecido como O Couto.Ainda asi, o ascenso fixose lento debido as continuas expropiacions que debeurealizar a corporacion. En abril de 1941, a sesion extraordinaria dos municipes acordaba aprobar a prema para asexpropiacions de terreos entre as ruas Paraguai e o camino do Couto. Afinais do ano seguinte a nova rua alcanza a sua cota maxima. O dia 7 de marzo o Sindicato Vertical asinara en Madrid un convenio interprovincial que non reconecia as reclamacions dos traballadores de Bazan Ferrol de ter convenio propio. As factorias de Cartagena e Cadiz estaban controladas polo Sindicato Vertical e a de Ferrol por CC.OO. O 8 de marzo en asemblea os traballadores de Bazan Ferrol rexeitan o acordo. Acordouse unha nova asemblea de traballadores para