descubrimento, en lugar que ao panico identitario e a rabia racista, deberia levar aos europeos a construir unha vision mais aberta da convivencia entre as persoas. Como o fixeron uns pequenos concellos do Sur de Italia, aquela Italia meridional sen meridiano, aquela terra senagora porque nunca foi a sua hora. Aquela terra devastada pola pobreza, a emigracion e a criminalidada. Os calabreses pediron aos migrantes, que chegaban naufragando dos barcos as beiras do Mar Xonio, que se quedasen con eles nos seus pequenos lugares de Calabria: Badolato, Riace, Caulonia e outros, para darense a esperanza reciproca de poderen re-vivir xuntos unha vida diferente. Para ter un agora mellor. O director aleman Wim Wenders, en 2010, rodou Il Volo [O voo], un documental narrativo sobre este fenomeno non tanto de mera "acollida" canto de proposta aos estranxeiros de volver a darse vida xuntos. Poren, os altos europeos que gobernan as vidas, as nosas e as dos outros e das futuras xeracions, so son capaces de defender os privilexios da civilizacion moderna creada coa violencia e a usurpacion: negocios, non importa de que maneira, e mando, sempre. Os aparellos gobernamentais europeos non son capaces de asegurar aos migrantes nin sequera un trato de civilizacion burguesa e iluminada; nin sequera unha inmunda politica [como di a filla de Barney a Barney] apta para prever e remediar dificultades e conflitos, leis de policia e racismo, caridade e solidariedade. O que significa que ainda non somos capaces de pensar no futuro e preparar unha sociedade transcultural, xunto con quen o desexa, ainda que sen o saber.A Transculturacion -como concepto antropoloxico e cultural e como palabra comun ainda que de orixe culta: transculturacion e transculturacao- naceu e prospera na parte central, na antilla e na meridional do Mundus Novus das Americas. Como nacions non pobres, senon empobrecidas e devastadas, e non domadas, polo colonialismo europeo e sucesivamente polo norteamericano. A Transculturacion permite reconecer a evidencia de que a historia propia de cada cultura foise hibridando con outras e xerou novas formas crioulas e imprevisibles. Asi como nos ensinaron Fernando Ortiz, Oswaldo de Andrade, Aime Cesaire, Frantz Fanon, Edouard Glissant, Walter Mignolo, Roberto Fernandez Retamar, Eduardo Galeano, o Subcomandante Marcos, Leonardo Boff e moitos outros. O pensamiento e a praxe transculturais indican que isto se da na mutualidade do intercambio e na transformacion imprevisible, alen da violencia e o mando. Seguindo o pensamento latinoamericano, queremos proponernos a nos propios como aqueles que contestan a isto desde a parte europea, en contrapunto e en relacion. Nos individualizamos e articulanos a idea e o proxecto da Transculturacion en tres movementos, non tanto sucesivos, senon mais bien, contemporaneos e coevolutivos: Descolonizacion, Creoulizacion e Mundializacion, todas mutuas. Para que poidamos salvarnos o un ao outro, como escribiu o filosofo epicureo Filodemo de Gadara. So asi a nova poetica do Interser e a Relacion pode substituir de maneira pacifica, ainda que implacable, os trazos metafisicos do antigo rexime europeo: o Ser, a Identidade e a Universalidade. Nos pensamos que estas categorias filosoficas, que deviron sucesivamente ideoloxicas e que son hoxe en dia so palabras