tua!'E Nemesis, ai, 'A ti que sao as dores minhas?a mim foi que estendeu a mao mortica!'se entao sobrar de nos senao o nome e a sombra,Tibulo vivera no vale Elisio!viras a seu encontro, da hedera cingido,jovem Catulo, o douto Calvo teu;e tu tambem, se falso e o fatricidio, prodigoGalo que tanto deste suor e sangue!se a sombra tem feicao, tua sombra e socia deles!culto Tibulo, mais alto cantaste!ossos, ai, rogo, agora cala, urna, descansa,e seja leve a relva as cinzas tuas!*AMORVM LIBER III.IXMemnona si mater, mater plorauit Aquillem,et tangunt magnas tristia fata deas,flebilis indignos, Elegia, solue capillos;a, nimis ex uero nunc tibi nomen erit!ille tui uates operis, tua fama, Tibullusardet in exstructo corpus inane rogo.ecce puer Veneris fert euersamque pharetramet fractos arcus et sine luce facem;aspice, demissis ut eat miserabilis alispectoraque infesta tundat aperta manu.excipiunt lacrimas sparsi per colla capilli,oraque singultu concutiente sonant.fratris in Aeneae sic illum funere dicuntegressum tectis, pulcher Iule, tuis.nec minus est confusa Venus moriente Tibulloquam iuueni rupit cum ferus inguen aper.at sacri uates et diuum cura uocamur,sunt etiam qui nos numen habere putent.scilicet omne sacrum Mors importuna profanat;omnibus obscuras inicit illa manus.quid pater Ismario, quid mater, profuit Orpheo,carmine quid uictas obstipuisse feras?et Linon in siluis idem pater 'aelinon' altisdicitur inuita concinuisse lyra.adice Maeoniden, a quo ceu fonte perenniuatum Pieriis ora rigantur aquis;hunc quoque summa dies nigro summersit Auerno.defugiunt auidos carmina sola rogos.durat opus uatum, Troiani fama laboristardaque nocturno tela retexta dolo:sic Nemesis longum, sic Delia nomen habebunt,altera cura recens, altera primus amor.quid uos sacra iuuant? quid nunca Aegyptia prosuntsistra? quid in uacuo secubuisse toro?cum rapiunt mala fata bonos, (ignoscite fasso)sollicitor nullos esse putare deos.uiue pius: moriere; pius cole sacra: colentemMors grauis a templis in caua busta trahet.carminibus confide bonis: iacet ecce Tibullus;uix manet e tanto, parua quod urna capit.tene, sacer uates, flammae rapuere rogales,pectoribus pasci nec timuere tuis?aurea sanctorum potuissent templa deorumurere, quae tantum sustinere nefas.auertiti uultus, Erycis quae possidet arces;sunt quoque qui lacrimas continuisse negant.sed tamen hoc melius, quam si Phaeacia tellusignotum uili supposuisset humo.hic certe madidos fugientis pressit ocellosmater et in cineres ultima dona tulit;hic soror in partem misera cum matre dolorisuenit inornatas dilaniata comas,cumque tuis sua iunxerunt Nemesisque priorqueoscula nec solos destituere rogos.Delia discedens 'felicius' inquit 'amatasum tibi: uixisti, dum tuus ignis eram.'cui Nemesis 'quid' ait 'tibi sunt mea damna dolori?me tenuit moriens deficiente manu.'si tamen e nobis aliquid nisi nomen et umbrarestat, in Elysia ualle Tibullus erit.obuius huic uenies hedera iuuenalia cinctustempora cum Caluo, docte Catulle, tuo;tu quoque, si falsum est temerati crimen amici,sanguinis atque animae prodige Galle tuae.his comes umbra tua est, si qua est modo corporis umbra;auxisti numeros, culte Tibulle, pios.ossa quieta, precor, tuta requiescite in urna,et sit humus cineri non onerosa tuo.* * * * *"Espelho da decadencia romana", Publio Ovidio Nasao nasceu em 43 a.C. em Sulmona, na Italia central. Foi o ultimo dos grandes poetas do periodo augustano, dentre eles o mais jovem. De verso fluido e facil e ligeiro, diversos creram frivolo e flebil, lascivo no juizo de Quintiliano1, artifice do verso, estendeu a mao a varios metros e generos: autorou epopeia (as Metamorfoses), elegias (Amores), epistolas