la Antauparolo, la fundamentodevas resti severe netusebla ec kunekun siaj eraroj.La netuseblecode la Fundamento signifas kompreneble tion, ke neniu rajtas en gi mem fari ian korekton au plibonigon, sed gi devas por ciam restisensanga kiel autentika dokumento. Sed tiu netusebleco tute ne signifas, ke ciuesperantisto devas laulitere imitiec la erarojn de la Fundamento kaj ke oni ne rajtas uzi vorton au formon, kiune trovigas en gi. Bedaurinde ekzistas personoj, kiuj miskomprenas tion, kajestante pli papaj ol la papo mem, evitas kaj malpermesas la uzadon de ciuvorto kaj formo, kiu ne trovigas en la Fundamento. La obeo de tiu postulosignifus, ke cia evoluo de la lingvo cesus kaj gi stonigus simile al la mortinta latina lingvo.Sed per la Fundamento D-ro Zamenhof tute ne voliskateni kaj haltigi la evoluon deEsperanto, rigidigi kaj stonigi ginen tiu formo, kiun gi havis antau jardekoj. En la Antauparolo li mem diras: Midiris, ke la fundamento de nia lingvo devas esti absolute netusebla, se ecsajnus al ni, ke tiu au alia punkto estas sendube erara. Tio ci povus naski lapenson, ke nia lingvo restos ciam rigida kaj neniam disvolvigos... Ho, ne!Malgrau la severa netusebleco de la fundamento, nia lingvo havos la plenaneblon ne sole konstante ricigadi, sed ec konstante plibonigadi kaj perfektigadi;la netusebleco de la fundamento nur garantios al ni konstante, ke tiuperfektigado farigados ne per arbitra, interbatala kaj ruiniga rompado kaj sangado, ne per nuligado ausentaugigado de nia gisnuna literaturo, sed per vojo natura, senkonfuza kaj sendangera. Kaj plue:Se ia autoritata centra institucio trovos, ke tiu au alia vorto au regulo ennia lingvo estas tro neoportuna,gi ne devos forigi au sangi la diritan formon, sed gi povos proponi formonnovan, kiun gi rekomendos uzadi paralele kunla formo malnova. Kun la tempo la formo nova iom post iom elpusos la formonmalnovan, kiu farigos arhaismo,kiel ni tion ci vidas en ciu natura lingvo. Sed,prezentante parton de la fundamento,tiuj ci arhaismoj neniam estos eljetitaj,sed ciam estos presataj en ciuj lernolibrojkaj vortaroj samtempe kun la formoj novaj, kaj tiamaniere ni havos la certecon,ke ec ce la plej granda perfektigadola unueco de Esperanto neniam estos rompata kaj neniu verko Esperanta ec el laplej frua tempo iam perdos sian valoron kaj kompreneblecon por la estontaj generacioj.Tian autoritatan centran institucion, pri kiuparolas Zamenhof, ni havas en la Lingva Komitato kaj Akademio, la superajlingvaj institucioj, kiuj gardas kaj gvidas la unuecan evoluon de Esperanto.Aldone al la Fundamento ili oficiale enkondukis jam grandan nombron da novajvortoj, inter ili la jam menciitaj ebria,aspekti, distanco, diskuti, svarmi, stulta, kanono kaj kadavro, kaj ec du novajnafiksojn: -ac- kajmis-. La Akademio oficialigis ec laliteron k anstatau h en la vortoj arkaismo, arkitekturo, tekniko k.t.p.Sed tio tute ne signifas, ke per tio la malnovaj kaj Fundamentaj arhaismo, arhitekturo, malkomprenigo,pafilego k.t.p. estas eljetitaj el la lingvo. Ne, ili nur farigisarkaismoj, ciam estos presataj en la Fundamento, diversaj vortaroj kajlernolibroj, kaj ciu, kiu deziras, povas ilin uzi ankau en la praktika vivo,kvankam ili donas specialan arkaikan nuancon al la stilo.La tasko de niaj lingvaj institucioj ne estas detempo al tempo elpensi novajn vortojn kaj formojn kaj oficialigi ilin nur pro tio, ke tiu au alia