bons argumentos, mas fale com o coracao! Sucesso. Euforia. Emocao. ******* Jam plu sen eltenebloli plendas al Lernejestro. Ec lernejosango jam venis al lia kapo. Akvo bolanta,bolado, varmokapa ciuflanka bullying.Ekvivis li tute sola, korton ne plu frekventis, lernocambre silente, sed dum laelira horo amase venis mokado, la Avo jenstelisto, la Avo jen stelisto, la Avo jen stelisto, politikisto tiom popola.Volis bati almenau tri, songis avertan batadon, sed... ne ankorau cifoje. Sakrado,pus-pusado ne estis la plej malbono. Doloro venis pli funda pro la plejmokantaj ridoj kunige al la refreno: Lanepeto de stelisto!, La nepeto de stelisto!, La nepeto de stelisto! La turmentego komencis cirkla spektaklo per TV dum la balot-sesio nuliganta la mandaton de la Prezidentino,pro preteksto ne elmontrita, sed de l Supera Kortumo benita, popolodisdividita, malamo stranga en la aero kvazau klasika maco tremiganta lastultajan campionecon. Cu afero iel grava? Subiro cu de bando, ascendo de aliabando? Cu Palaco rifugejo de fifamaj ministroj, subgvide de la friponostarigita superan komandanton de la armeo? Sotita la apogstangon, jen haosostarigita: porpropagandaj mon-sumoj venis tute senbride, malsparema gazetaro monprofitegongajnanta! Sekavanta au ne la anason, jam konsternita la rido, la popolo pagusla fakturon kelkajn monatojn poste, la labora malprofito venis jam tria-uligita,iom pli da maldeco dum la flikaco de la malprudeco sen popola konsulto aukvalifika diskuto, tre malmulta diskutado. Dum bankedoj en palaco, pagitaj dela popolo, tink-mono, mondonaco, postenoferto, deliro de protektitoj, troabundode parlamenta friponaro! En la lernejoantaueniras homamaso: La nepeto de lastelisto! La nepeto de la stelisto! Tio gis kiam la Kunordiganto notisciujn nomojn kaj sin direktis al ciu lernocambro por ordoni: vi, vi, vi, vi... nepros sinprezenti en laLernejestra Kabineto. Ankau ec mi mem, la siegita de tiu senfina kovardajo!La riprocego de la Lernejestro, ege amplena veninta, enhavis moralan leciononper tre krudaj vortoj. Du knabinoj ploradis, tri hontaj knaboj ne sciis kie sinkasi. Tiu parto al mi direktita, malgrau la graveco, venis per milda voco. Ni estis la estontaj estroj de la malvigligitaPatrujo. Vere ni do studu! Al la intelekta kono, malgrau gia graveco, devusesti aldonita senlima respekto al la sankta rajto al libera penso kaj liberaesprimo, sed ciam auskultante per malferma menso la malakordantojn, lakonstrauulon. Vivo nin instruos, ke nur per paco kaj harmonio eblos al la Naciosuperi malamon, cikanon, avidon. Cu ni estus vulturoj sur la putrajo, cu volantajkolibroj? Civilizitaj disputoj, temaj profundigoj, debato ec varma, sed tre edukita,jen kontrauulo nin komplementas, ne estas malamiko, valoru legoj por ciuj, ec amikojde l rego! Etaj okuloj malfermegitaj, ne nur knabinoj ploradis, knabojlarmetis, la Kunordiganto kasis. Kiam venis la veredikto kelkaj ec ridetis. Mi ne volas scii pri malpaco, mi ne volasscii pri ploraco, morgau jam matene, mi volas vidi la kampanjon en la tuta Lernejo,ciu konas la mision: vi iros lernocambren post lernocambro varbi por lamuzikturniro, poezifestivalo, redaktaj-konkurso. La temon jam vi scias! Kiu nungin mencius? La plej agresema kolego, la unua min brakumi. Post tiom dabrakumoj, tiel mi diris al la Lernejestro: - Mi certas, ke nia temo furoros. Jen gi: Elektu bonajn argumentojn, sed parolu nur tutkore! Sukceso. Euforio. Emocio.