Hai noites que son luz.Outras,en cambeo,son escurida.Hai noites frias,noites calidas,noites de torbuada,noites de xeladae noites de grilos tolosberrando desesperadospor safarse del calor que los abrasa.E hai homes fatosque pensan que cantanalegrias estivales,os grilos.Os grillos visten de mouro.Parecera que andan enluitados. Roxios e un lugar da parroquia de Bual que resultarealmente acolledor. E mais acolledor se el tou anfitrion e Quique Roxios, uadesas persoas que traballan pola terra a pouco e a pouco, sen fer muito ruidonin grandes aspaventos, con tranquilidade.E boa cousa visitar Roxios, pero mellor cousa se avisita se da por un feito que poderiamos considerar un fito historico para areivindicacion linguistica, cultural e territorial deste pais asturiano de falagalega. Ointe, sen grandes aspaventos nen feitos fundacionales, deuse unacontecemento que, sinceiramente, creo que vai ser recordado na pequenaHistoria da reivindicacion linguistica del Eo-Navia. Un encontro en Roxiosentre distintas persoas (del Eo-Navia e de fora del Eo-Navia) interesada porpuxar por esta terra e por esta lingua. Cerca dua treintena de persoasinteresadas en asistir, anque por distintas razois solo puidemos ser uaventena, que non e, nin muito menos, un numero despreciable. Persoas chegadasdende distintas sensibilidades, con distintas traxectorias e distintas culturasmilitantes, sentadas a ua mesa compartindo inquietudes.A xornada comenzou tranquila, tomando ua cana nel Zangano. Despoisdimos ua voltia por Roxios, visitamos el molin de Quique, falamos cadaquen dassuas cousas... Puiden falar con varias persoas un pouco sobre a historia danosa reivindicacion linguistica a finales del seculo XX, naquelos anos 80-90nos que a xente del Eo-Navia empezou a reivindicar un espacio para a sualingua. Despois, na mesa de debate falariamos mas en serio daquelo. Xantamos.Xantamos de maravilla, e e algo que hai que agradecerlle a Quique a a suafamilia, a esplendida acollida que nos deron. Na xanta, obviamente, tamenfalamos. Eu puiden falar con xente interesante sobre atlantismo e celtismo esobre a Lusofonia e el marco interesante que supon para Asturias, non solo parael Eo-Navia, sinon para Asturias nel sou conxunto. Mesmo acabaron salindo ideasde poder traer a Bual artistas portugueses que mesmo poderian atraer prensaportuguesa... e poner un pouco el Eo-Navia nel mapa lusofono.E despois de xantar subimos al salon e xa, mais organizadamente(Nedi Mallada dirixiu mui ben todo el debate, de forma que encaminou sempre elque falabamos a buscar puntos de encontro e ua analise positiva) falamos delque nos preocupaba. Ua analise da situacion que non por repetida foi menosinteresante. Saliron as principales preocupaciois, a perda da fala e datransmision xeracional, a non presencia da nosa lingua nas administraciois, naRTPA, nas empresas... Mesmo a falta de traballo e el despoblamento (se non haixente, non pode haber falantes), a falta de proxectos culturales e economicos,a necesidade dun selo de calida asemellado al Euskolabel ou a Galicia Calidade,a falta de prevision agropecuaria (problemas como el da avespa asiatica ou apolilla guatemalteca que estan mermando el agro)... Pero tamen se falou delpotencial que a sociedade civil ten para traballar estos temas. Falouse de quea propia sociedade civil pode impulsar cousas, que a propia sociedade civilpode etiquetar en galego, que a propia sociedade civil pode organizarse.Prantiouse tamen (aqui e onde si houbo mais diversidade de posturas) el