วันศุกร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2563
คำกล่าว พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ในการประชุมผู้นำกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 12
คำกล่าว พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ในการประชุมผู้นำกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 12 ผ่านการประชุมทางไกล วันศุกร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2563 เวลา 11.00 – 12.00 น.
คำกล่าว พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี
ในการประชุมผู้นำกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 12
ผ่านการประชุมทางไกล
วันศุกร์ที่ 13 พฤศจิกายน 2563
เวลา 11.00 – 12.00 น.
ฯพณฯ สึกะ โยะชิฮิเดะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
ฯพณฯ เหวียน ซวน ฟุก นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ประธานร่วมกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น และผู้นำประเทศสมาชิกทุกท่าน
สวัสดีครับ
1. ผมขอร่วมแสดงความเสียใจอย่างจริงใจในนามของรัฐบาลและประชาชนไทย ต่อเหตุการณ์อุทกภัยและดินถล่มรุนแรงในหลายพื้นของเวียดนามตอนกลางและกัมพูชาในช่วงเดือนตุลาคม ผมขอส่งกำลังใจและขอยืนยันว่าไทยให้ความสำคัญกับความร่วมมือในการรับมือกับภัยพิบัติ รวมทั้งความร่วมมือเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งจะช่วยบรรเทาผลกระทบจากภัยพิบัติในระยะยาว ไทยจึงยินดีที่กรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับประเด็นเหล่านี้เช่นกัน และขอถือโอกาสนี้แสดงความยินดีกับเวียดนามสำหรับความสำเร็จในการเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมผู้นำอาเซียนและการประชุมที่เกี่ยวข้องตลอดปีที่ผ่านมา
2. เป็นที่น่าเสียดายที่สถานการณ์การระบาดของโรคโควิด-19 ในปัจจุบันทำให้เราไม่ได้พบกัน อย่างไรก็ดี ผมขอขอบคุณ ฯพณฯ สึกะ โยะชิฮิเดะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น และ ฯพณฯ เหวียน ซวน ฟุก นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามที่ร่วมกันจัดการประชุมครั้งนี้ในรูปแบบการประชุมทางไกล ซึ่งแสดงให้เห็นว่า แม้พวกเราจะประชุมจากต่างสถานที่ แต่ก็ยังมีความตั้งใจและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันที่จะขับเคลื่อนกรอบความร่วมมือของพวกเราให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น
3. คงปฏิเสธไม่ได้ว่าการแพร่ระบาดของโควิด-19 คือความท้ายท้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งส่งผลกระทบไปทั่วโลก โดยเป็นทั้งความท้าทายด้านสาธารณสุข ในเรื่องการเข้าถึงการรักษา การควบคุมโรค และการป้องกันการแพร่ระบาดของโรค ยิ่งไปกว่านั้น โควิด-19 ยังส่งผลให้เศรษฐกิจโลกย่ำแย่ลง เนื่องจากภาวะชะงักงันของห่วงโซ่อุปทาน และการอุปโภคบริโภคที่ประชาชนต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อลดการแพร่ระบาดของโควิด-19 ผมเห็นว่า ผลกระทบต่าง ๆ ที่ได้กล่าวมาข้างต้นนั้น ไม่มีประเทศใดที่สามารถรับมือได้ โดยลำพัง ผมจึงขอเน้นย้ำความสำคัญของความร่วมมือระหว่างประเทศในลักษณะพหุภาคีและความเป็นหุ้นส่วนกัน เพื่อรับมือกับโควิด-19 และฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังโควิด-19 ทั้งในระดับโลก ภูมิภาค และอนุภูมิภาค ดังนั้น สิ่งที่พวกเราควรจะเร่งดำเนินการมากที่สุด คือ การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงให้รวดเร็วและยั่งยืนโดยใช้วิกฤตโควิด-19 เป็นโอกาสในการวางรากฐานทางเศรษฐกิจใหม่ และยกระดับมาตรฐานในทุกด้าน ทั้งด้านความมั่นคงของมนุษย์ ซึ่งรวมถึงการพัฒนาอย่างยั่งยืนและความมั่นคงทางสุขภาพ ด้านโครงสร้างพื้นฐานและการประกอบธุรกิจ ซึ่งรวมถึงการสร้างความยืดหยุ่นให้แก่ห่วงโซ่อุปทาน การพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่ออำนวยความสะดวกในการประกอบธุรกิจและส่งเสริมผู้ประกอบการทุกขนาด ซึ่งผมจะได้กล่าวในรายละเอียดต่อไป
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
4. ท่ามกลางวิกฤตนี้ ผมยังเล็งเห็นโอกาสที่พวกเราจะสามารถกระชับความร่วมมือระหว่างกันให้แน่นแฟ้นขึ้น โดยไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ผมจึงขอเสนอให้พวกเราร่วมมือกันใน 3 ประการ ดังนี้
5. ประการแรก ความร่วมมือด้านสาธารณสุข ภายใต้สาขาการสร้างสังคมที่มีประชาชนเป็นศูนย์กลาง ผมเห็นว่าพวกเราควรมุ่งมั่นเสริมสร้างความสามารถด้านสาธารณสุขให้แก่ประชาชนในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง โดยเฉพาะการทำให้อนุภูมิภาคบรรลุระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (Universal Health Coverage - UHC) เพื่อให้มีความพร้อมในการรับมือกับโรคระบาดในอนาคตได้ดียิ่งขึ้น อันจะเป็นการส่งเสริมความมั่นคงทางสุขภาพในอนุภูมิภาคด้วย ในเรื่องนี้ ผมขอแสดงความชื่นชมบทบาทของญี่ปุ่นในการประชุมรัฐมนตรีกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 13 ที่ผ่านมา ที่ญี่ปุ่นได้เน้นย้ำความสำคัญของการบรรลุระบบหลักประกันสุขภาพผ่านการรับรองถ้อยแถลง “ความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น เพื่อการบรรลุหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าและการเสริมสร้างความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจอย่างบูรณาการ” และในส่วนของประเทศไทย ก็พร้อมที่จะแบ่งปันประสบการณ์และความรู้เกี่ยวกับระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า ซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้ประเทศไทยสามารถรับมือกับโควิด-19 ได้อย่างมีประสิทธิภาพเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
6. ยิ่งไปกว่านั้น ผมเห็นว่า การจะบรรลุหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าได้นั้น ต้องมาจากพื้นฐานด้านสาธารณสุขอื่น ๆ ที่เข้มแข็งด้วย หนึ่งในนั้น คือ ขีดความสามารถของบุคลากรด้านสาธารณสุข ในส่วนของประเทศไทย อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) คือกลไกสำคัญในการรรณรงค์ให้ความรู้และเก็บข้อมูลด้านสาธารณสุข ซึ่งทำให้ประเทศไทยสามารถป้องกันการแพร่ระบาดของโควิด-19 ได้เป็นอย่างดี ไทยจึงพร้อมแบ่งปันประสบการณ์เหล่านี้แก่ประเทศสมาชิก ผ่านโครงการแบ่งปันประสบการณ์และถ่ายทอดความรู้ผ่านระบบเครือข่ายการแพทย์ข้ามพรมแดน (Project on sharing experiences and knowledges transfer through cross-border medical networking system) ภายใต้กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ โดยไทยหวังว่าโครงการดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ต่อการบริหารจัดการ การป้องกัน และการควบคุมโรค รวมทั้งเป็นการสร้างเครือข่ายทางการแพทย์อีกด้วย
7. นอกจากนี้ ผมขอย้ำในท่าทีของไทยว่า เราสนับสนุนการเข้าถึงยาและวัคซีนที่เท่าเทียมกัน ในราคาสมเหตุสมผล รวมทั้งสนับสนุนให้ยาและวัคซีนเป็นสินค้าสาธารณะของโลก เพื่อนำพาโลกของเราไปสู่ “ภาวะหลังโควิด-19” ที่เข้มแข็งขึ้นและยั่งยืน ผมเห็นว่ากรอบความร่วมมือของเรา และอนุภูมิภาคเราสามารถเป็นผู้เล่นที่สำคัญในการช่วยให้ประชากรโลกสามารถฟื้นตัวจากปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดจากการแพร่ระบาดของโควิด-19
8. ประการที่สอง การสร้างความเชื่อมโยงของห่วงโซ่อุปทานในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง โดยที่อนุภูมิภาคนี้เป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก ดังนั้น เราจึงควรเร่งสร้างความเชื่อมโยงของห่วงโซ่อุปทานในอนุภูมิภาคให้ไร้รอยต่อ ยืดหยุ่น และยั่งยืน ซึ่งผมเห็นว่าญี่ปุ่นสามารถมีบทบาทที่สำคัญในเรื่องนี้ได้ โดยการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณภาพในอนุภูมิภาค ผมมีความยินดีที่ได้ทราบว่า ญี่ปุ่นก็ให้ความสำคัญกับการสร้างความยืดหยุ่นให้แก่ห่วงโซ่อุปทานเช่นกัน โดยการให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนบริษัทเอกชนญี่ปุ่นที่ลงทุนในอนุภูมิภาค และยินดีอย่างยิ่งกับการเปิดตัว “หุ้นส่วนเพื่อการลงทุนในลุ่มน้ำโขงเพื่อเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Mekong SDGs Investment Partnership)” ที่ขับเคลื่อนโดยองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศของญี่ปุ่น (JICA) ซึ่งจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดการไหลเวียนของเงินทุนในอนุภูมิภาคด้วย
9. ประเทศไทยให้ความสำคัญกับการเชื่อมโยงห่วงโซ่อุปทานในอนุภูมิภาคเช่นกัน โดยมุ่งเพิ่มประสิทธิภาพและความยืดหยุ่นต่อวิกฤตให้แก่ระเบียงเศรษฐกิจและพื้นที่ต่อเนื่อง โดยเฉพาะเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) จะมีบทบาทในการเป็นประตูเปิดรับการค้าการลงทุนในอนุภูมิภาคที่สำคัญ ที่ผ่านมา ประเทศไทยได้พัฒนาเส้นทางสำคัญ ๆ ให้เกิดการไหลเวียนของระบบห่วงโซ่อุปทานในอนุภูมิภาค และขณะนี้ประเทศไทยมุ่งพัฒนาโครงการด้านโครงสร้างพื้นฐานเพิ่มเติมอีก 2 โครงการ ได้แก่ 1) โครงการแลนด์บริดจ์ (land bridge) โดยจะเชื่อมโยงทางถนนระหว่างท่าเรือน้ำลึก จ. ระนอง ที่อยู่ฝั่งทะเลอันดามัน กับ จ. ชุมพร ที่อยู่ฝั่งอ่าวไทย ซึ่งก็คือการสร้างความเชื่อมโยงระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิกอย่างเป็นรูปธรรม และ 2) โครงการสะพานไทย เป็นโครงการก่อสร้างสร้างถนนเชื่อมระหว่าง 2 จังหวัดริมอ่าวไทย ได้แก่ จ. ชลบุรี และ จ. ประจวบคีรีขันธ์ หรือ จ. เพชรบุรี อันจะเป็นการเชื่อมโยงระหว่าง EEC เข้ากับเขตพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ (SEC) เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมอยากจะเชิญชวนญี่ปุ่นเข้ามาร่วมมือในโครงการโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณภาพได้ในอนาคตอันใกล้
10. นอกจากนี้ เพื่อความเชื่อมโยงในอนุภูมิภาคที่ไร้รอยต่อ ยืดหยุ่น และยั่งยืน ผมขอเน้นย้ำความสำคัญของความเชื่อมโยงทางกฎระเบียบและความเชื่อมโยงทางดิจิทัล โดยเฉพาะการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการค้าการลงทุนข้ามพรมแดนซึ่งรวมถึงการพัฒนาแพลทฟอร์มอิเล็กทรอนิกส์ทางการค้าและการพัฒนาผู้ประกอบการ และการขนส่งและคมนาคม ทั้งในด้านศุลกากร การตรวจคนเข้าเมือง การพัฒนาจุดตรวจสินค้าจุดเดียว (single stop inspection) ระบบท่าเรือ ตลอดจนพื้นที่เขตพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก - ตะวันตก (EWEC) และเขตพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ (SEC) เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมสนับสนุนให้กรอบความร่วมมือของพวกเราจัดทำแผนแม่บทการส่งเสริมการเชื่อมโยงดังกล่าว
11. ประการสุดท้าย การส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืนและการพัฒนาระดับรากหญ้าในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง ผมขอชื่นชมบทบาทของญี่ปุ่นผ่านข้อริเริ่ม “คูซาโนเนะ” (KUSANONE) เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงที่ได้ให้ความช่วยเหลือลงไปถึงท้องถิ่นต่าง ๆ รวมถึงกลุ่มพลเมืองชายขอบ ซึ่งในประเทศไทยก็มีการดำเนินโครงการทั้งกับผู้พิการและผู้สูงอายุ ผมเชื่อว่าข้อริเริ่มดังกล่าวจะช่วยให้อนุภูมิภาคของเราเกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนโดยไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง รวมทั้งเป็นการส่งเสริมความมั่นคงของมนุษย์ในอนุภูมิภาคด้วย
12. ในการนี้ ผมขอย้ำความสำคัญและพร้อมเป็นเจ้าภาพร่วมกับญี่ปุ่นในการจัด “เวทีหารือกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่นเรื่องเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Mekong-Japan SDGs Forum)” ครั้งที่ 1 ที่ประเทศไทย ในช่วงก่อนการประชุมรัฐมนตรีกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 14 ในปีหน้า (2564) เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้และแบ่งปันประสบการณ์เพื่อการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน ประเทศไทยพร้อมจะแบ่งปันประสบการณ์ด้านระบบเศรษฐกิจแบบใหม่ หรือ Bio-Circular-Green (BCG) Economy Model และหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (SEP for SDGs) ซึ่งเป็นแนวนโยบายที่ไทยใช้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนแบบไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
13. สุดท้ายนี้ ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ญี่ปุ่นประกาศให้ปี 2564 เป็นปีแห่งความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น โดยผมเห็นว่า จะเป็นโอกาสอันดีในการกระชับความร่วมมือระหว่างญี่ปุ่นกับประเทศลุ่มน้ำโขง โดยเฉพาะการจัดกิจกรรมเพื่อสานสัมพันธ์และการสร้างความร่วมมือในระดับประชาชนในช่วงหลังโควิด-19 ซึ่งไม่ได้มี
การเดินทางไปมาหาสู่กันมาระยะหนึ่งแล้ว สำหรับตัวผมเอง ก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ในปี 2564 พวกเราจะได้กลับมาพบหน้ากันอีกครั้งในการประชุมผู้นำกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขงกับญี่ปุ่น ครั้งที่ 13 ที่กรุงโตเกียว และทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดเพื่อเสริมสร้างความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืนให้แก่ภูมิภาคของเราต่อไป
ขอบคุณครับ
****************************