parsi-ai-nlpclass/IRTourism huggingface dataset:
پارک آبی تبریز — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان توحید، بعد از مخابرات، جنب پارک اوشاخلار باغچاسی

پارک آبی تبریز یکی از مفرح‌ترینجاذبه‌های گردشگری تبریزاست که طراحی و ساخت آن در سال ۱۳۸۸، با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در دو فاز عملیاتی آغاز شد. این مجموعه از حیث امکانات و تجهیزات در زمره کامل‌ترین و مجهزترین پارک‌های آبی ایران قرار گرفته است و اولین پارک آبی زیرزمینی کشور به‌شمار می‌رود. پارک آبی تبریزبا آخرین تکنولوژی روز و با رعایت استانداردهای بین‌المللی میزبان تمامی اعضای خانواده در همه سنین است.
خانه ارفع الملک جلیلی — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان شهید بهشتی (منصور سابق)

خانه‌ی ارفع الملک جلیلی با قدمتی که به دوره پهلوی اول می‌رسد، از خانه‌های تاریخی ودیدنی‌های تبریزبه شمار می‌رود. حاج حسینقلی، معروف به ارفع الملک جلیلی، در اواخر دهه ۱۲۹۰ شمسی و نیمه دوم دهه ۱۳۱۰ شمسی، به دلیل درستکاری، کاردانی و مدیریت درست، شهرت داشت و مسئولان ارشد کشوری و ایالتی در مواقع سخت و بحرانی دست به دامن او می‌شدند. سنگ‌کاری‌های این خانه در تبریز بی‌نظیر است و اگر گذرتان به خیابان شهید بهشتی تبریز افتاد، می‌توانید این خانه را از بیرون تماشا کنید؛ چون با گذشت چندین سال، همچنان صلابت و زیبایی خود را حفظ کرده است. سردر خانه‌ی ارفع الملک جلیلی در ۷ مهر ماه ۱۳۸۱ به شماره‌ی ۶۲۱۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
موزه استاد بهتونی — تبریز
نشانی: ایران، آذربایجان شرقی، تبریز، خانه هنر، روبروی هنرستان وحدت

موزه استاد بهتونی یکی از موزه‌ها ودیدنی‌های تبریزاست و از آن به‌عنوان نخستین موزه شخصی کشور یاد می‌کنند. مجموعه موزه شامل ده هزار قطعه از آثار ابتکاری استاد محمد حسن بهتونی می‌شود که از جمله می‌توان به مجسمه‌های گچی و سیمانی از میوه‌جات، خشکبار، غذاها، موضوعات ضرب‌المثل‌ها، آداب و رسوم و … اشاره کرد.
مسجد صاحب‌الامر تبریز — تبریز
نشانی: ایران، آذربایجان شرقی، تبریز، انتهای خیابان دارایی، میدان صاحب‌الامر

مسجد صاحب‌الامر تبریز یا مسجد شاه طهماسب، یکی از مساجد قدیمی و کهن و از جملهدیدنی‌های تبریزاست. این بنا توسط شاه تهماسب یکم بنیاد نهاده شده است و در آغاز متعلق به وی بود. شکل گنبد و مناره‌های این مسجد با سایر مساجد تفاوت بسیاری دارد. از زمان شاه تهماسب یکم، تنها دو تاق مرمرین در این مسجد باقی‌مانده است که جنبه تاریخی دارند. در کنار یکی از تاق‌ها، سنگ‌نبشته‌ای مرمرین و در بالای تاق دیگری، سوره «الجن» نوشته‌شده است. این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شماره ثبت ۴۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. عکس کاور از سیامک ناصر قربانزاده
خانه صلح‌جو — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان تربیت، کوچه‌ی کرباسی، پلاک ۲۷

خانه صلح‌جوشامل یک حیاط اندرونی و یک حیاط بیرونی می‌شود و ورودی اصلی آن از کوچه‌ی کرباسی است. ابتدا از طریق یک هشتی، از دو دالان عبور می‌کنید و سپس وارد طنبی قسمت اندرونی و حیاط بیرونی می‌شوید. ورودی زیرزمین و طبقه‌های فوقانی در حیاط جدا از یک‌دیگر هستند. این خانه از معدود خانه‌های تاریخی تبریز است که در هر چهار طرف حیاط، فضاهای معماری وجود دارد. در اضلاع شمالی، جنوبی و غربی یک طنبی با دو گوشوار (اتاق جانبی) دیده می‌شود و ورودی هر کدام مستقل از دیگری است. این اثر که ازجاهای دیدنی تبریزمحسوب می‌شود، در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۸۲ با شماره‌ی ثبت ۹۴۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. عکس کاور از مهلا منجزی حسین
پل ونیار — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۱۵ کیلومتری تبریز، ۵۰۰ متری غرب روستای ونیار

پل ونیار از پل‌های قدیمی ودیدنی‌های تبریزمحسوب می‌شد و قدمت آن به دوره‌ی صفویه می‌رسید. این پل در ۵۰۰ متری غرب روستای ونیار و روی رودخانه‌ی آجی چای احداث‌شده بود. متاسفانه در سال ۱۳۹۲، هنگام ساخت پل مدنی که آن نیز نافرجام ماند، این پل به صورت شبانه و پنهانی تخریب شد. پل ونیار سه دهنه داشت و از سنگ‌تراش، آجر و ملات گچ و آهن ساخته‌شده بود. کف پل نیز سنگفرش بود که بعدها آن را آسفالت کرده بودند.
موزه تاریخ طبیعی آذربایجان — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، چهارراه آبرسان، اداره کل محیط‌زیست

موزه تاریخ طبیعی آذربایجان که با نام موزه حیات وحش تبریز نیز شناخته می‌شود، ازجاهای دیدنی تبریزاست و در بلوار آزادی، سازمان محیط‌زیست قرار دارد. با ۲۰۰ مترمربع مساحت، این موزه در سال ۱۳۷۲ شمسی و در محل سازمان محیط‌زیست استان آذربایجان شرقی تاسیس شد. مجموعه موزه یکی از بزرگ‌ترین و کامل‌ترین مجموعه‌های تاریخ طبیعی در ایران و شمال غرب کشور به‌شمار می‌رود. این موزه با ارایه نمونه‌هایی بی‌نظیر از مظاهر مختلف طبیعت از جمله گیاه، جانور و فسیل، ارتباط فکری مستقیم بین انسان و طبیعت برقرار می‌کند. در این موزه می‌توانید مجموعه‌های متنوع جانوری و گیاهی را که متشکل از ۳۸ گونه پستاندار، ۴۹ گونه پرنده، ۱۳ گونه خزنده، ۹ گونه‌آبزی، دو نوع سنگواره و نمونه‌هایی از سخت‌پوستان و بندپایان است، تماشا کنید.
پل منصور — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، تقاطع منصور و خیابان عباسی

پل منصور از پل‌های تاریخی ومکان‌های دیدنی تبریزاست. این پل در محله‌ی منصور، در تقاطع منصور و خیابان عباسی قرار دارد و در دوره قاجار احداث‌شده است. پل منصور در ۱۱ مرداد سال ۱۳۸۴ به شماره‌ی ثبت ۱۲۴۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
موزه آرشیو ناصر بخشی — تبریز
نشانی: ایران، آذربایجان شرقی، تبریز، ولیعصر، ضلع غربی فلکه بزرگ

موزه آرشیو ناصر بخشی از مقاصد هنری در تبریز به شمار می‌آید. این مجموعه با هدف گردآوری و نمایش اسناد، اشیا و آثار هنری معاصری کار خود را آغاز کرده است که به موضوع حافظه جمعی می‌پردازند. این آرشیو جالب‌توجه دربردارنده بیش از ۱۰۰ هزار سند، شی، کتاب خطی و چاپ سنگی و دیگر آثار مرتبط است. بازدیدکنندگان می‌توانند از این آرشیو برای پژوهش نیز استفاده کنند. بازدید از موزه رایگان است.
خانه سلطان القرایی — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، محله دوه‌چی، خیابان مفتح، بن‌بست کوزه‌گر

خانه سلطان القرایی یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های تاریخی تبریز است و مالک آن، حاج میرزا جعفر سلطان القرایی، یکی از مفاخر ایران به شمار می‌رود. او در شناخت نسخه‌های خطی بسیار تبحر داشت و در سفرهای تجاری خود به خارج از کشور، نسخه‌های ارزشمندی را به ایران آورد. این نسخه‌ها در اواخر عمر وی به کتابخانه‌ی مجلس واگذار شدند. با ۳۰۰ متر مربع مساحت، این خانه یک اعیانی ۲۸۰ متر مربعی دارد که در دو طبقه همراه با زیرزمین ساخته‌شده است. در طبقه‌ی اول دو اتاق، یک سرسرای ورودی و یک طاق با پنجره‌های ارسی و شیشه‌های رنگارنگ دیده می‌شود که نشان‌دهنده قدمت و تعلق آن به دوران قاجار است. سقف طبقه‌ی اول را با تیرهای چوبی ساخته‌اند و سقف زیرزمین طاقی‌شکل است. نمای خانه نیز آجری است و قاب‌بندی‌های زیبای گچی دارد. این خانه که در زمرهجاهای دیدنی تبریزقرار دارد، توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری و مرمت شده است و در سال ۱۳۸۶ با شماره‌ی ۱۹۲۰۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
کوه پکه چین — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، شمال تبریز، کوه پکه چین

کوه پکه چین از ارتفاعات استان آذربایجان شرقی به شمار می‌رود که در شمال شهرستان تبریز قرار گرفته است. این کوه ارتفاعی معادل با ۱۹۴۵ متر از سطح دریا دارد و تلخه رود (آجی چای) در مسیر رسیدن بهدریاچه ارومیه، از میان آن و یکی دیگر ازجاذبه‌های گردشگری تبریز، کوهعون بن علی، عبور می‌کند.
مدرسه تومانیان — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان شریعتی، کوچه بارون آواک

مدرسه تومانیان با قدمتی که به دوره قاجار می‌رسد، در خیابان شریعتی (شهناز سابق)، در کوچه‌ی بارون آواک و در نزدیکی برخی ازجاهای دیدنی تبریزقرار دارد. در سال ۱۸۹۵ میلادی، خانواده‌ی ارمنی تومانیان، با هزینه‌ی خرید جهیزیه‌ی دختر ناکام خود، تامارا این مدرسه را در سه‌طبقه، زیرزمین، همکف و طبقه‌ی اول بنا کردند. مدیریت این بنای موقوفی را خلیفه‌گری ارامنه آذربایجان بر عهده دارد. مدرسه تومانیان در تاریخ ۱ آذر سال ۱۳۷۸ به شماره‌ی ۲۵۱۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
مدرسه طالبیه — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، بازار مسجد جامع

مدرسه طالبیه در دل یکی ازدیدنی‌های تبریز، بازار مسجد جامع، قرار دارد. دالان ورودی این مدرسه علمیه که قبلا سرپوشیده و مسقف بود، حدود ۱ ٫ ۵ متر از کف بازار پایین‌تر است. در عمارت غربی و شمالی مدرسه حجره‌های کوچکی قرار دارند که طلاب به‌صورت شبانه‌روزی در آن‌ها اقامت گزیدند. عمارت شمالی در نیمه‌ی دوم قرن ۱۱ هجری ساخته شد و بانی آن حاج طالب خان، پسر حاج اسحق تبریزی بود. وی در تاریخ ۱۰۸۷ هجری قمری پس از اتمام ساخت عمارت طالبیه، طبق وقف‌نامه‌ای که ۱۴ تن از علما آن را امضا کردند، این مکان را وقف کرد و درآمد مستغلاتی را به هزینه‌ی اداری، حفظ و حراست مدرسه اختصاص داد. عمارت شرقی مدرسه شامل کتابخانه و مدرسه‌ی جدید می‌شود که در سال ۱۳۲۷ شمسی توسط حاج محمد باقر خویی کلکته‌چی، از تاجران نیکوکار تبریز ساخته شد. دو سنگ‌نبشته مرمری در بالای در بزرگ مدرسه، زیر طاق مقرنس قرار دارد که فرمان بخشش مالیات و عوارض شهری از طرف فتحعلی شاه قاجار روی آن حک‌شده است. در صحن مدرسه نیز حوضچه‌ی سنگی یکپارچه‌ای با سنگ گیاه دیده می‌شود که آن را به شکل جام زیبایی تراشیده‌اند.
خانه معبودی — تبریز
نشانی: ایران، آذربایجان شرقی، تبریز، میدان منجم، خیابان شهید سلمان‌پور، پلاک ۹

خانه معبودی از خانه‌های تاریخی قاجار ودیدنی‌های تبریزدر میدان منجم است. این خانه ابتدا متعلق به احمد جوان بود، سپس حسین قونسول (از اجداد خانواده‌ی تماری) آن را خریداری کرد و در سال ۱۳۲۰ رضا صادری که از تاجران فرش تبریز بود، صاحب‌خانه شد. او از خانه به‌خوبی نگهداری کرد و تا قبل از مرگش خانه همان حالت اولیه‌ی خود را داشت. مساحت خانه ۹۵۰ متر مربع بود و زیرزمین و دالان تنگی دو خانه را به این خانه وصل می‌کردند که مساحت هر یک از آن‌ها ۲۰۰ متر مربع بود و به‌عنوان حیاط خلوت مورد استفاده قرار می‌گرفتند. رضا صادری این خانه را تبدیل به حسینیه کرد. خانه‌ی صادری دو در داشت که یکی به کوچه‌ی «چوستدوزان» و دیگری به «دربند قالیچیلر» باز می‌شد. چند سال پس از مرگ رضا صادری، در سال ۱۳۶۶ مهدی معبودی این خانه را خرید. خانه معبودی در ۱۴ مرداد سال ۱۳۸۲ به شماره‌ی ۹۴۷۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
درب نوبر — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، تقاطع خیابان تربیت با خیابان امام

درب نوبر یکی از دروازه‌های قدیمی تبریز بوده است که در حدود سال ۴۰۰ هجری بنا شد. این درب در دوران غازان خان نیز جزو ده دروازه‌ی شهر تبریز محسوب می‌شد که همگی در زلزله‌ی سال ۱۱۹۳ هجری ویران و دوباره بازسازی شدند. درب و دروازه‌ی نوبر هنگام احداث خیابان پهلوی سابق، توسط شهرداری تخریب شدند. محدوده‌ی این دروازه، محله‌ی نوبر نامیده می‌شود. در دهه ۱۳۹۰ خورشیدی، شهرداری تبریز در محل تقریبی درب نوبر، در تقاطع خیابان تربیت با خیابان امام، بنای جدیدی را با الهام از تصاویر موجود از درب نوبر بنا کرد که امروزه به‌عنوان یکی ازدیدنی‌های تبریزشناخته می‌شود.
مدرسه اکبریه — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، میدان صاحب‌الامر

مدرسه‌ی اکبریه یکی از مدارس قدیمی ومکان‌های دیدنی تبریزاست و در دوران قاجار، به‌دست میرزا علی‌اکبر خان بنا شد. وی یکی از افراد سرشناس تبریز، مترجم و دبیر کنسولگری روس بود. این بنای دو طبقه که تاریخ دقیق ساخت آن به سال ۱۲۶۶ هجری قمری بازمی‌گردد، در ضلع غربی و شمالی صحن بقعه‌ی صاحب‌الامر قرار دارد. در این مدرسه علمیه حجره‌های متعددی برای سکونت طلاب دینی در نظر گرفته‌شده است. «حاج فتحعلی خان صاحب دیوان شیرازی» زمانی که در تبریز اقامت داشت، آب‌انبار بزرگی در حیاط مدرسه ساخت که ماه‌ها آب مورد نیاز ساکنان مدرسه و مردمی را که در حوالی آن زندگی می‌کردند، تامین می‌کرد. شهردار وقت در سال ۱۳۴۵ دست به تخریب مدرسه‌ی اکبریه زد و این ویرانی‌ها روز به‌روز بیشتر شد تا آن‌که در سال ۱۳۶۷ سازمان میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی مرمت و بازسازی مدرسه را آغاز کرد. این مدرسه در حال حاضر به خوبی مرمت شده است. مدرسه‌ی اکبریه در ۶ شهریور ماه ۱۳۸۰ با شماره‌ی ۴۱۹۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
پل بیلانکوه — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان آبرسان، کوچه‌ی شیخ کمال

پل بیلانکوه در محله‌ی بیلانکوه تبریز، واقع در خیابان آبرسان و کوچه‌ی شیخ کمال قرار دارد و روی رودخانه‌ی اسبه ریز احداث‌شده است. این رودخانه از کوه‌های سهند سرچشمه می‌گیرد و سرانجام به مهرانه رود می‌ریزد. با قدمتی که به دوره قاجار بازمی‌گردد، این پل از آجر و سنگ ساخته‌شده است. پل سه دهنه با طاق‌های جناغی دارد که دهانه‌ی وسطی عریض‌تر است و دو موج‌شکن نیز در اطراف آن جای گرفته‌اند. طول پل ۲۶، عرض آن ۷۰ ٫ ۵ و ارتفاع آن ۵ ٫ ۵ متر است. یکی دیگر ازجاهای دیدنی تبریز، یعنی مقبره دو کمال نیز روبروی پل قرار دارد که آرامگاه کمال‌الدین مسعود خجندی و کمال‌الدین بهزاد است. این اثر تاریخی در تاریخ ۱۰ بهمن سال ۱۳۸۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
مدرسه حسن پادشاه — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، بازار دوه چی، میدان صاحب‌الامر

مدرسه حسن پادشاه ازمکان‌های دیدنی تبریزو قدیمی‌ترین مدرسه‌های این شهر به شمار می‌رود و مسجدی به همین نام نیز کنار آن وجود دارد. این مدرسه در مجموعه‌ی صاحب آباد واقع‌شده است که تنها مجموعه‌ی تاریخی به‌جامانده از دوران آق قویونلوها (اجداد شاه اسماعیل اول) محسوب می‌شود و برخی از کارشناسان معتقد هستند در اوایل دوران صفویه به وسعت آن اضافه‌شده است. زلزله‌های ویرانگر تبریز و گذر زمان جز یک مدرسه و مسجد، چیزی از این مجموعه باقی نگذاشته‌اند.
مدرسه ظهیریه — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان ثقه‌الاسلام

مدرسه ظهیریه یکی از مدارسی است که توسط میرزا محمد ابراهیم ظهیرالدوله، وزیر آذربایجان در راستای آباد کردن و تعیین موقوفات ایجاد شد. وی مدرسه‌ای را با همین نام را در اردوباد نیز بنا کرد. قدمت این مدرسه به سال ۱۰۸۹ هجری قمری و زمان سلطنت شاه سلیمان صفوی بازمی‌گردد و در کنار یکی دیگر ازدیدنی‌های تبریز، یعنی قزللو مسجد یا همان آرامگاه سید حمزه در تقاطع خیابان ثقة الاسلام کنونی و بازارچه‌ی سید حمزه قرار دارد.
موزه استانداری — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، میدان شهدا، استانداری آذربایجان شرقی

موزه استانداری به‌عنوان یکی ازجاهای دیدنی تبریز، نشانگر بخش مهمی از تاریخ فرهنگی آذربایجان شرقی است و در آن می‌توان صنایع‌دستی اهدایی به استانداران آذربایجان شرقی از سوی مقامات دیگر کشورها را مشاهده کرد. برخی از این کشور‌های شامل روسیه، چین، اوکراین، بولیوی، ارمنستان، عراق و هند می‌شود. از جمله این آثار می‌توان به قالی‌های دستباف، محصولات چوبی و صنایع سنگی اشاره کرد.
موزه قرآن و کتابت — تبریز
نشانی: ایران، آذربایجان شرقی، تبریز، مسجد صاحب‌الامر، میدان صاحب آباد

موزه قرآن و کتابت در محل مسجد صاحب‌الامر قرار دارد و ازدیدنی‌های تبریزدر مرکز شهر است. مجموعه موزه شامل نسخ نفیسی از قرآن از دوره‌های گوناگون تاریخ، انواع پلاک‌های فلزی، قلمدان‌ها، ظروف سفالی، نسخ خطی و … می‌شود. همچنین در این موزه می‌توان از آثار خوش‌نویسی هنرمندان تبریزی مانند درویش عبدالمجید، علی‌رضا عباسی، علاالدین بیگ تبریزی، محمدحسین تبریزی، ملاعبدالباقی تبریزی، میرزا طاهر خوش‌نویس، میرزا محمد شفیع تبریزی و میرعماد حسنی دیدن کرد.
مدرسه حاج صفرعلی — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، یمنی دوز بازار، روبروی سرای شاهزاده

مدرسه حاج صفرعلی در دل یکی از مشهورترینجاهای دیدنی تبریز، بازار تبریز، در یمنی دوز بازار و رو‌به‌روی سرای بزرگ شاهزاده قرار گرفته است. در دوران قاجار و روزگار نایب‌السلطنه عباس میرزا، تاجری نیکوکار به نام حاج صفرعلی خویی، از بازرگانان سرشناس، این مدرسه علمیه را بنا کرد. وی در ضلع شمالی این مدرسه، مسجدی را نیز به همین نام ساخت. مدرسه‌ی حاج صفرعلی بارها مورد مرمت قرار گرفته است که آخرین بار آن‌ها در سال ۱۳۲۷، توسط حاج سید ابراهیم آقای میلانی مجتهد صورت گرفت. این مدرسه در ۲۸ شهریور سال ۱۳۸۶ به شماره‌ی ۱۹۵۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
موزه شهدای ۲۷ دی — تبریز
نشانی: ایران، استان آذریایجان شرقی، تبریز، بلوار ۲۹ بهمن، خیابان امام خمینی، دانشگاه تبریز

موزه شهدای ۲۷ دی که با نام موزه شهدای ۲۷ دی دانشگاه تبریز نیز شناخته می‌شود، ازدیدنی‌های تبریزدر در دانشگاه تبریز است. مجموعه موزه شامل عکس‌ها، وصیت‌نامه‌ها و دست‌نوشته‌های ۲۲ شهیدی می‌شود که طی بمباران ۲۷ دی ۱۳۶۵ دانشکده فنی جان باختند.
امامزاده جمال — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، خیابان شهید مطهری (راسته کوچه)

امامزاده جمال ازمکان‌های دیدنی تبریزبه شمار می‌آید و مدفن امامزاده ابوالحسن موسی بن جعفرالجمال است که نسب آنبا پنج واسطه به حضرت امام موسی بن جعفر (ع) می‌رسد. مقبره وی در محل قدیمی قبرستان کهنه در محله راسته کوچه (خیابان شهید مطهری فعلی) قرار دارد. با حدود حدود ۸۳۵ متر مربع وسعت، در ساخت بنای آرامگاه از مصالحی مانند سنگ، آجر، آهن، گچ و چوب استفاده کرده‌اند و شامل صحن‌ها، گنبدخانه، حسینیه و مسجد حاجت می‌شود. مردم محلی از این بقعه با نام‌های امامزاده موسی، کهنه امامزاده و امامزاده راسته‏ کوچه نیز یاد می‌کنند.
مدرسه کاظمیه تبریز — تبریز
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، تبریز، محله چنار، انتهای بازار مسجد جامع

مدرسه کاظمیه تبریز در نزدیکی تعدادی ازجاذبه‌های گردشگری تبریزقرار دارد و در محله چنار، واقع در انتهای بازار مسجد جامع بنا شده است. «سلیمان خان بن شمخال خان افشار» حاکم صائین، این مدرسه و مسجد را به نام سید کاظم رشتی بنا و تولیت آن را به ملا علی مرندی واگذار کرد. ساخت مدرسه و مسجد کاظمیه در سال ۱۲۷۱ هجری قمری پایان یافت و بعد‌ها به علت عدم رسیدگی کافی متروکه شد. حوادث طبیعی از جمله زلزله، باد و باران مزید بر علت شدند و این عمارت به تدریج رو به ویرانی رفت. متاسفانه امروزه جز ویرانه‌ای از این مدرسه باقی نمانده است.
آبشار گور داغ مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۵ کیلومتری جنوب شرقی مراغه، روستای چکان

آبشار گور داغ مراغه که با نام آبشار کوره چکان مراغه نیز شناخته می‌شود، از مقاصد طبیعت‌گردی وجاهای دیدنی مراغهاست. این آبشار در فاصلهپنج کیلومتری جنوب شرقی مراغه و در نزدیکی روستای چکان، در استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است و ۹ متر ارتفاع دارد. آبشار دوقلو گور داغ از ارتفاعات سهند به درون یک دره سرازیر می‌شود و چشم‌اندازی زیبا را خلق می‌کند.
رودخانه صوفی چای مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، مراغه

رودخانه صوفی چای که با نام رودخانه گپی چای نیز شناخته می‌شود، با ۷۰ کیلومتر طول، از دامنه‌های غربی کوه سهند سرچشمه می‌گیرد. با عبور از غرب شهر، این رود به یکی ازدیدنی‌های مراغهتبدیل شده است. پس از مراغه، صوفی چای از جنوب شهر بناب می‌گذرد و ۱۲ هکتار از باغ‌ها و زمین‌های زراعی را در مسیر خود آبیاری می‌کند و سرانجام بهدریاچه ارومیهمی‌ریزد. سد علویان روی این رود ساخته‌شده است و در فاصله سه کیلومتری از مراغه قرار دارد.
بازار مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، مراغه

بازار مراغه با معماری قدیمی و دالان‌های تو در تو، مقصدی هیجان‌انگیز برای تماشای مردم بومی و همچنین خرید محصولات محلی مراغه است. بخشی از این بازار به فروشمحصولات لبنی و عسل اختصاص دارد و برگه‌های میوه، میوه‌های خشک‌شده و سبزی‌های کوهی از دیگر محصولات محبوب در بازار هستند. علاوه بر این‌ها، این بازار دارای قسمت‌های مخصوص فروش طلا و فرش است. هنگام گشت‌و‌گذار در بازار مراغه، می‌توانید از مدرسه محییه نیز بازدید کنید. این مدرسه که قدمت آن به اواخر قرن پنجم هجری قمری بازمی‌گردد، از دیگرجاهای دیدنی مراغهاست.
گویجه قلعه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی مراغه، دهستان قوری چای

گویجه قلعه در فاصله ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی مراغه و در نزدیکی دهستان قوری چای قرار دارد و نمونه‌ای فوق‌العاده از حجاری سه هزار ساله هنرمندان ایران است. با معماری صخره‌ای، این قلعه که ازجاهای دیدنی مراغهمحسوب می‌شود، از نادرترین قلعه‌های کشور است و صخره‌های طبیعی، آن را به دژی قدرتمند تبدیل کرده‌اند. برخی از قسمت‌های گویجه قلعه شامل آب‌انبار، راه‌پله‌های دسترسی، سکوهای اقامت، دخمه و تالار اصلی می‌شود. در دوره‌های تاریخی مختلف بخش‌هایی به قلعه افزوده شده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به گورستان سلجوقی در ضلع جنوب شرقی اشاره کرد. در سال ۱۳۸۲، گویجه قلعه با شماره ۱۰۴۷۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. عکس‌ها از سایت باشگاه خبرنگاران جوان
غار کبوتر (غار هامپوئیل) — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۱۵ کیلومتری شهر مراغه، نزدیکی روستای تازه کند سفلی

غار کبوتر که با نام غار هامپوئیل نیز شناخته می‌شود، از جاذبه‌های طبیعی وجاهای دیدنی مراغهاست و در فاصله ۱۵ کیلومتری شهر مراغه، در نزدیکی روستای تازه کند سفلی قرار دارد. به دلیل وجود تعداد زیادی از کبوتران وحشی در تالار ورودی، غار با این نام شهرت یافته است. هشت تالار در پنج طبقه، چندین دالان تو در تو و تعدادی چاه عمیق در این غار جای گرفته‌اند واستالاکتیت‌ها، استالاگمیت‌ها، رسوبات آهکی و برکه‌های آب از ویژگی‌های این غار شگرف هستند. پیمایش غار هامپوئیل نیازمند دانش و تجهیزات غارنوردی است.
چشمه گشایش — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی مراغه

چشمه گشایش در ۷۰۰ متری جنوب غربی روستای گشایش و در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی مراغه واقع‌شده است و از مقاصد طبیعی وجاذبه‌های گردشگری مراغهمحسوب می‌شود. در این ناحیه دره‌ای شرقی- غربی با نام دره گشایش وجود دارد که رودخانه مردق چای در آن جاری است و دو چشمه آب معدنی نیز در آن جای گرفته‌اند. یکی از آن‌ها در سمت جنوبی دره، زیر سنگ‌های آهکی که به‌صورت غار کوچکی درآمده‌اند، از زمین خارج می‌شود. حجم آب این چشمه زیاد است و به‌صورت نهر بزرگی به رودخانه می‌ریزد. از نقاط دیگر این ناحیه، آب و گاز از زمین خارج می‌شود که در برخی از نقاط توام با صدا است. آب چشمه دیگر در قسمت شمالی دره، از سوراخی در یک سنگ آهکی که به طرف رودخانه جلو آمده است، با فشار و صدا به خارج می‌جهد. مقدار و فشار آب بعد از هر جهش کاهش می‌یابد و از نو جهش تکرار می‌شود. آب این چشمه‌ها از نوع آب‌های بیکربناته کلسیک و منیزیم به حساب می‌آید و حرارت آن ۲۵ درجه سانتی‌گراد و مزه‌اش کمی گزنده است.
فرودگاه سهند مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، کیلومتر ۵ جاده مراغه به تبریز

فرودگاه سهند از فرودگاه‌های اقماری اداره کل فرودگاه‌های استان آذربایجان شرقی است و در باغ‌شهر مراغه قرار دارد. این فرودگاه در زمینی به مساحت ۴۲ هکتار، در کنار پادگان امام رضا و در جاده مراغه به تبریز واقع‌شده است. فرودگاه سهند تنها فرودگاه جنوب استان به‌شمار می‌رود. با بهسازی سطوح پروازی باند فرودگاه سهند به طول سه کیلومتر و عرض ۳۰ متر در سال ۱۳۹۲ شمسی، امکان فرود هواپیمای فوکر ۱۰۰ در این فرودگاه فراهم شد. همچنین این فرودگاه دارای پارکینگ هواپیما به مساحت ۱۰ هزار متر مربع است. در حال حاضر در این فرودگاه پروازهایی به مقصد تهران و بالعکس صورت می‌گیرد. عکس کاور از خبرگزاری صدا و سیما
خانه اشرف الملوک نبئی وند — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، مراغه، خیابان خواجه نصیر شمالی، کوچه خان، پلاک ۷۸

خانه اشرف الملوک نبئی وند که با نام‌های خانه حیدرانلو و خانه اشرف الملوک نبی وند نیز شناخته می‌شود، ازجاهای دیدنی مراغهدر بافت قدیمی شهر است و در نزدیکی مسجد تاریخی شیخ بابا قرار دارد. با قدمتی که به اواخر حکومت قاجاریان و اوایل حکومت پهلوی بازمی‌گردد، این عمارت دو طبقه با پلانی مستطیل شکل و به‌صورت قرینه ساخته‌شده است. از جمله زیبایی‌های بنا می‌توان به ستون‌های سنگی تعبیه‌شده در نمای اصلی اشاره کرد. این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱، با شماره ثبت ۶۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. عکس‌ها از پایگاه اطلاع‌رسانی رصد مراغا
چشمه شورسو چایباغی — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۸ کیلومتری جنوب مراغه، مجاورت روستای چایباغی

چشمه شورسو چایباغی از مقاصد گردشگری ومکان‌های دیدنی مراغهاست و در حدود هشت کیلومتری جنوب شهر و در نزدیکی دهکده چایباغی واقع‌شده است. در این ناحیه دره‌ای شرقی غربی وجود دارد که رودخانه‌ای در آن جاری است. شورسو در قسمت شمالی و کمی بالاتر از این رودخانه قرار دارد. از قسمت شمالی حوضچه، آب به همراه گاز خارج می‌شود و بخش اضافی آب، از طریق مجرایی در غرب حوضچه، به رودخانه می‌ریزد. آبدهی این چشمه حدود دو لیتر بر ثانیه است و جز آب‌های معدنی بیکربناته کلسیک و منیزیم گازدار و آهن‌دار محسوب می‌شود. از آب این چشمه برای استحمام استفاده می‌کنند و خاصیت درمانی دارد.
برج مدور مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، مراغه، خیابان موسوی

بناهایی موسوم به گنبد از مهم‌ترینجاهای دیدنی مراغههستند. یکی از آن‌ها با نام گنبد مدور مراغه از یادگارهای دوره سلجوقی است. این بنا که با نام برج مدور مراغه نیز شناخته می‌شود، در فاصله ده متری شمال گنبد کبود مراغه بنا شده است. از این گنبد به‌عنوان دومین مزار از قبرهای پنج‌گانه مراغه یاد می‌شود که فرد مدفون در آن ناشناخته است. با پلانی مدور، این گنبد شامل دو طبقه سردابه و فضای اصلی می‌شود و با استفاده از مصالح سنگ‌های آهکی و حجاری‌شده، آجرهای خشتی و ساروج ساخته‌شده است. روی کتیبه برج به خط کوفی، تاریخ احداث سال ۵۶۳ هجری دیده می‌شود؛ اما درباره نام بانی و مدفون داخل آن هیچ‌گونه اطلاعی در دست نیست. درب ورودی برج با نقوشی مشابه نمای اصلی گنبد سرخ مراغه آذین‌شده است و در آن می‌توان ترقی و تکامل نمای مینایی را طی دوران کوتاه میان زمان احداث این بنا و ساخت گنبد سرخ مشاهده کرد. این اثر ارزشمند در سال ۱۳۱۰، با شماره ۱۳۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
ساعت آفتابی مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، مراغه، خیابان ارجمندی، پارک گنبد سرخ

یکی از جذاب‌تریندیدنی‌های مراغه، ساعت آفتابی آن است. ساعت آفتابی مراغه بزرگ‌ترین ساعت آفتابی کشور به شمار می‌رود و با همکاری مرکز تحقیقات نجوم و اختر فیزیک، سازمان میراث فرهنگی مراغه و سفارت فرانسه در ایران، در سال ۱۳۸۴ ساخته‌شده است. حدود هزار سال پیش، از گنبد سرخ مراغه برای سنجش تاریخ و زمان استفاده می‌شد و به همین دلیل نیز، ساعت آفتابی مراغه را در مجاورت آن ایجاد کرده‌اند. علاوه بر نشان دادن ساعت، این سازه علمی ماه‌های خورشیدی و میلادی را نیز نشان می‌دهد و خطای آن کم‌تر از یک ثانیه است.
چشمه ساری سو مراغه — مراغه
نشانی: ایران، استان آذربایجان شرقی، ۴ کیلومتری مراغه، ۳ کیلومتری شمال غربی آبادی ورجوی

چشمه ساری سو (آب زرد) در چهار کیلومتری مراغه و سه کیلومتری شمال غربی آبادی ورجوی، در مسیر راه آبادی خانقاه قرار دارد و ازجاهای دیدنی مراغهدر استان آذربایجان شرقی به شمار می‌آید. شهر مراغه که در شرقدریاچه ارومیهواقع شده است، با قرارگیری روی دامنه جنوبی کوه سهند، چشمه‌های متعددی را در خود جای می‌دهد که اغلب خاصیت درمانی درمانی دارند. چشمه ساری سو یکی از این چشمه‌ها است که زیبایی آن هر ببینده‌ای را شگفت‌زده می‌کند. مسیر راه‌آهن مراغه به ارومیه نیز از ۵۰ متری این چشمه عبور می‌کند. عکس‌ها از ایوب فارابی