loretoparisi/tatoeba-sentences huggingface dataset:
На следующей неделе отец собирается ехать за границу.
¿Acompañaste a Peter hasta Múnich?
Milyen jó ötlet!
Did you accompany Peter to Munich?
Если б я только знал!
Estamos hartos de la corrupción política.
Aliaj domoj, aliaj homoj.
Aliajn gvidas kaj mem ne vidas.
Alian ne mallaŭdu, vin mem ne aplaŭdu.
Alia tempo, aliaj moroj.
Alia urbo, alia moro.
Aliloka ĉielo estas sama ĉielo.
Al la malamik' en kuro faru ponton kun plezuro.
Al loko dolora ni manon etendas – al loko ĉarma okulojn ni sendas.
Al malriĉulo infanoj ne mankas.
Al malriĉulo ovo kiel al riĉulo bovo.
Al mono kaj forto humiliĝas la sorto.
Almozpetanto sinĝena restas kun sako malplena.
Al pec' pecon algluas, kiu neston konstruas.
Al porko Dio kornojn ne donas.
Al posedanto de metio mankas nenio.
Tomo alpremis sian amatinon al la muro.
Al promeso oni ne kredas, -- kredu, kiu posedas.
Al protekto kaj forto helpas la sorto.
Al sklavo mon' ne estas savo -- li ĉiam restas sklavo.
Altan arbon batas la fulmo.
Al tiu ĉio cedas, kiu monon posedas.
Al venko rajto venas, se ĝin forto subtenas.
Al vi ne plaĉis sitelo, laboru per martelo.
Al vi oni predikas, kaj nin oni pikas.
Amaso da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas.
Amaso da mono kaj titolo de barono.
Ambaŭ floroj de samaj valoroj.
Ameno diablon ne forpelas.
Amikeco aparte, afero aparte.
Amikeco aparte, ofico aparte.
Li estas amiko en ĝojo kaj ploro.
Amiko estas kara, sed mi mem estas pli kara.
Amikon karesu, sed kalkuli ne forgesu.
Amo estas forta, sed mono pli forta.
Amo faras ion, mono ĉion.
Amo kaj ĵaluzo estas gefratoj.
Amu Antonon, sed gardu vian monon.
Amu edzinon plej kore, sed tenu ŝin bonmore.
Animo al paradizo deziras, sed pekoj retiras.
Ankaŭ al nia nesto venos iam la festo.
Ankaŭ diablo tondron suferos.
Ankaŭ la lupon atingos la sorto.
Ankaŭ por diablo tondro ekzistas.
Ankoraŭ Dio ne dormas.
Ankoraŭ la ezoko ne estas sur la hoko.
Ankoraŭ la gajno ne estas en la mano.
Ankoraŭ multe vi kuros, ĝis vi alkuros.
Ankoraŭ neniu evitis la sorton.
Antaŭ ĉio zorgu oficon, -- plezuro atendos sian vicon.
Antaŭe intencu kaj poste komencu.
Antaŭe kion vi devas, poste kion vi volas.
Antaŭparolo liberigas de postparolo.
Antaŭ tima okulo potenciĝas eĉ kulo.
Antaŭ vespero ne estu fiera.
Aperas prudento, kiam pasis la momento.
Aprila vetero – trompa aero.
Apud propra domo ŝtelisto ne ŝtelas.
Aranĝite, ordigite.
Arbo krakanta venton ne timas.
Atakis lin horo malsaĝa.
Atakis teruro, ektremis la kruro.
Ne atendu bonan veteron kaj laman kurieron.
Atendis, atendis, ĝis lin ĉerko etendis.
Atendis, meditis, ĝis en tombon englitis.
Atendi sur tero, ĝis sekiĝos la rivero.
Atendu min antaŭ la domo de mia pranepo.
Li ricevis ateston de matureco.
Mi volus atingi la vesperon de mia vivo.
Aŭ festene, aŭ malplene.
Aŭ festo, aŭ fasto.
Aŭ kuseno sub ripo, aŭ bato per vipo.
Aŭ ministran postenon, aŭ pundoman katenon.
Aŭ plej riĉa stato, aŭ plena malsato.
Aŭskultas prudente, kiu aŭskultas atente.
Li aŭskultis mesaĝon kiel ĥinan predikon.
Avarulo avaras, heredantoj malŝparas.
Azen' al azeno riproĉas malsaĝon.
Azenon komunan oni batas plej multe.
Babilas, muelas, kion lango elpelas.
Balaaĵon el korto eksteren ne elportu.
Barbo elkreskis, sed saĝon ne naskis.
Barbo potenca, sed kapo sensenca.
Bastono batas, bastono resaltas.
Li estas en konflikto kun nefleksema kaj apatia socio. Sed kiom utilas batadi kiel fiŝo kontraŭ glacio?
Ol batadi la venton, faru ion utilan.
Li longe bataladas kontraŭ la sorto.
Batanto povas argumenti, batato devas silenti.
Bato de frato estas sen kompato.
Bato de patrino ne longe doloras.
Batu malbonulon, li vin flatos, -- kisu, li vin batos.
Bedaŭrinde!
Bedaŭro kaj ĉagreno ŝuldon ne kovras.
Bela birdo!
Bela celo por fabelo.
Belaj rakontoj el trans la montoj.
Bela paro por altaro.
Bela per vizaĝo, sed ne bela per saĝo.
Bela vizaĝo estas duono da doto.
Bela vizaĝo, sed ne bela la saĝo.
Beleco hodiaŭ estas, morgaŭ ne restas.
Beleco logas, virto apogas.
Belecon taksas ne okulo sed koro.
Birdo petolas, kiom ĝi volas.
Blindulo kartojn ludi ne devas.
Bojas hundido, ĉar tiel faras la hundo.
Bojas hundido, kiel ĝi aŭdas de hundoj.
Bojas hundo sen puno eĉ kontraŭ la suno.
Bona estas fremdlando, sed aliaj tie loĝu.
Bona estas Romo, sed tro malproksima de nia domo.
Bona famo sin trenas testude, malbona kuras rapide.
Bona gloro pli valoras ol oro.
Bona ideo venas post la pereo.
Bonaj infanoj gepatrojn feliĉigas, malbonaj ilin entombigas.
Bonaj kalkuloj, bonaj kunuloj.
Bona kaporalo revas esti generalo.
La germanaj bobistoj ne gajnis olimpian medalon. Tio estis bona puno por malbona peno.
Bona stato malsaĝigas, malbona saĝigas.
Bona vino al la fino.
Bone kreskas la herbo, sed ĉevalo jam mortis.
Bone sukcesu, sed ankaŭ nin ne forgesu.
Bone tiu sidas, al kiu la sorto ridas.
Bongusta peco longe ne atendas.
Bono posedata ne estas ŝatata.
Bovidon mi atendis, -- infanon Dio sendis.
Bovo prenita, koko donita kaj -- kvita.
Brava batalanto kontraŭ plado bolanta.
Brava homo en sia domo.
Li estas bravulo kontraŭ muŝo, sed muŝo kontraŭ bravulo.
Brogita eĉ sur akvon blovas.
Bruligi al si la lipharojn.
Bruo potenca, nula esenco.
Buĉas la lupo, oni ankaŭ ĝin buĉos.
Ni devas butonumi nin malvaste.
Ni iru ĉe la tagiĝo.
Oni lin kaptis ĉe l' freŝa faro.
Celis anseron, trafis aeron.
Celis paseron, trafis anseron.
Ĉe mastro ŝtelisto la servantoj ne ŝtelas.
Cent jarojn silentis kaj subite sin prezentis.
Ĉe plej granda fido memoru pri perfido.
Tion fari estas kiel ĉerpi akvon per kribrilo.
Tio estas certaĵo kaj leĝo, kiel amen en preĝo.
Certe, kiel duoble du kvar.
Ĉesis esti vino, sed vinagro ne fariĝis.
Ĉe stomako malsata ne kapricas palato.
Ĉe tablo malplena babilo ne fluas.
Ĉe tro ĝentila ekstero mankas sincero.
Ĉe vesto velura suferas stomako.
Ĉe vulpoj ĉiam naskiĝas nur vulpoj.
Ĉie estas varme, sed hejme plej ĉarme.
Cindrulino havis du malicajn vicfratinojn.
Ĉio dependas de "se" kaj "kiam".
Ĉio estas por li kiel polvero sur la tero.
Ĉio havas sian "sed" kaj "se."
Ĉion novan oni ŝatas, malnovan oni forbatas.
Li ĉion rigardas tra sia persona vitro.
Ĉio sia estas plej ĉarma.
Ĉio supermezura estas terura.
Li scipovas ĉirkaŭflatadi kaj ĉirkaŭflirtadi iun.
Ĉiu angulo kun sia sanktulo.
Ĉiu barono havas sian kapricon.
Ĉiu besto zorgas pri sia nesto.
Ĉiu eraro estas kulpo.
Ĉiu familio havas sian kriplulon.
Ĉiu havas sian kaŝitan mizeron.
Ĉiu havas sian ŝarĝon.
Ĉiu havas sian vermon.
Ĉiu iras, kiel saĝ' al li diras.
Ĉiuj enterigitoj estas plenaj de meritoj.
Ĉiuj milionoj konsistas el milonoj.
Ĉiu klopodu nur en sia metio, tiam al la urbo mankos nenio.
Ĉiu komenco estas malfacila.
Ĉiu kreas sian forton, ĉiu forĝas sian sorton.
Ĉiu "li" havas sian "ŝi".
Ĉiu manĝas, kiel li aranĝas.
Ĉiu mano al si altiras.
Ĉiu mezuras aliajn laŭ sia mezurilo.
Ĉiu morgaŭ havas sian zorgon.
Ĉiun demandu, sed mem al vi komandu.
Ĉiu persono kun sia bezono.
Ĉiu por si -- por ĉiuj Di'.
Ĉiu por si, por ĉiuj Di'.
Ĉiu propran saĝon posedas.
Ĉiu provas, kion li povas.
Ĉiu sin direktas, kiel la kap' al li diktas.
Ĉiu sin gvidas, kiel li vidas.
Ĉiu tajloro havas sian tranĉmanieron.
Ĉiu "tial" havas sian "kial."
Ĉiu vivas laŭ sia prudento kaj sento.
Ĉiu vulpo sian voston laŭdas.
Li dancas antaŭ ŝi sur piedoj kaj manoj.
Li dancis kiel kato ĉirkaŭ poto.
Ĉiuj dancas laŭ ies fajfilo.
Danĝero sieĝas, al Dio ni preĝas — danĝero ĉesas, ni Dion forgesas.
De atendo kaj espero pereis multaj sur la tero.
De edziĝo tro malfrua orfoj naskiĝas.
De elekto tro multa plej malbona rezulto.
De fremda groŝo ŝiriĝas la poŝo.
De kantado senpaga doloras la gorĝo.
Deko da pekoj — unu la puno.
De la buŝo ĝis la manoj estas granda interspaco.
De la manoj ĝis lipoj la sup' elverŝiĝis.
De la volo la ordono pli efikas ol bastono.
De legado sen atento ne riĉiĝas la prudento.
En lia vivo aranĝo estas trinko kaj manĝo.
De majesta ĝis ridinda estas nur unu paŝo.
De malbona ŝafo estas bona eĉ tufo.
De malgranda kandelo forbrulis granda kastelo.
De malriĉula manĝo ni guston ne scias.
Demando ne kostas, demando ne devigas.
Por progresi, necesas demeti de si la antikvan Adamon.
Dentoj mordas la langon, tamen ambaŭ sin amas.
De peko kaj mizero estas plena la tero.
De plendo kaj ploro ne foriĝas doloro.
De pli da suko ne malboniĝas la kuko.
Depost tempo nememorebla.
De rigardo tro alta malsaniĝas okulo.
De ŝafo senlana eĉ lanero taŭgas.
De sama koloro, de sama valoro.
De senpripensa rekomendo venas ploro kaj plendo.
De superfluo malboniĝas la ĝuo.
De tro da pano venas malsano.
De tro multa scio krevas la kranio.
La domo estas detruita ĝis la fundo de la fundamento.
De unu bovo oni du felojn ne deŝiras.
De unu bovo oni du felojn ne ŝiras.
De vorto ĝentila ne doloras la lango.
Mi deziras al vi amason da mono kaj la titolon de barono.
Mi deziras al vi ĉion bonan.
Deziro kaj inklino ordonon ne obeas.
Deziro tre granda, sed mankas la forto.
Deziru, ne deziru -- ordon' estas, iru!
Deziru sincere, vi atingos libere.
De zorgoj, ne de jaroj, blankiĝas la haroj.
Diablo ne ĉiam unu pordon sieĝas.
Diablo ŝercon ne komprenas, vokite li venas.
Difekton de naturo ne kovros veluro.
Dio al vi donis, por ke vi povu doni.
Dio batas, Dio kompatas.
Dio donis buŝon, Dio donos manĝon.
Dio donis, Dio prenis.
Dio donis infanon, Dio donos por ĝi panon.
Dio donis kaj benis, sed diablo forprenis.
Dio donis oficon, Dio donas kapablon.
Dio donis oficon, Dio donas prudenton.
Dio donis tagon, Dio donos manĝon.
Dio ĝuste faras, neniam eraras.
Dio kompatu!
Dio longe paciencas, sed severe rekompencas.
Dio manĝon donacis, sed la dentoj agacas.
Dio ne perfidas, se homo lin fidas.
Dio ne ricevis, diablo forlevis.
Dion kolerigis, homojn ridigis.
Dion laŭdu kaj diablon aplaŭdu.
Dio orfojn ne forgesas.
Dio punas laŭ la fortoj.
Dio puni deziras, li la saĝon fortiras.
Dio scias bone pri niaj bezonoj.
Estas danĝere diri al iu nudan veron.
Diru al mi la puran veron.
Diris kaj foriris.
Dirite, farite.
Disputoj kondukas al malpaco.
Disputo kredigas, sed ne certigas.
Disputu komence -- vi ne malpacos en fino.
Disputu pri ĉio, sed sen garantio.
Li dolĉe ŝmiris la lipojn al la estroj.
Donaco nesincera estas donaco infera.
Donacon reprenu kaj mian vivon ne venenu.
Donado de almozoj neniam malriĉigas.
Ŝi donis al li la baton de morto.
Kiu donis la finofaran baton?
Li ĉiam donas la tonon.
Vi devas doni lecionon de moroj al via infano.
Ĉu vi donos ovon por ricevi bovon?
Donu al krudulo plezuron, li ne scios mezuron.
Mi dorlotis serpenton sur mia brusto.
Dormus leporo, se ĝi ĉason ne timus.
Doto koron ne varmigas.
Ne draŝu fojnon.
Drinku tutajn tagojn, sed kontrolu viajn agojn.
Dronanto domon proponas, savito eĉ brikon ne donas.
Dronanto eĉ herbeton kaptas avide.
Du botoj faras paron.
Du kontraŭ unu prezentas armeon.
Du manoj faras ĉion, sed unu nenion.
Du militas -- tria profitas.
Du mortojn vi ne havos, de unu vi vin ne savos.
Du sinjoroj en unu bieno, du mastrinoj ĉe unu kameno -- neniam vivas sen reciproka malbeno.
Ebrieco pasas post dormo, malsaĝeco neniam.
Ebriulon kaj malsaĝulon oni ne juĝas.
Eĉ blinda kokino povas trovi grajnon.
Eĉ ĉe kokino troviĝas propra inklino.
Eĉ el sub la tero aperas la vero.
Eĉ en Parizo herbo ne fariĝas cerbo.
Eĉ kaprino plaĉas, se la doto sufiĉas.
Eĉ kiu plej bone pafas, tamen iam maltrafas.
Eĉ kontraŭ pastra prediko troviĝas kritiko.
Eĉ kvar piedoj de ĉevalo ĝin ne savas de falo.
Eĉ malgranda muŝo ne estas sen buŝo.
Eĉ malsaĝulon sperto instruos.
Eĉ muŝo sentas, kiam vi ĝin turmentas.
Eĉ najtingalo ne estas sen galo.
Eĉ per dolĉa kuko vi min ne allogos.
Eĉ pinglo povas koron trapiki.
Eĉ plej bonan ŝipon malbonigas la ventoj.
Eĉ plej granda malbono al bono kondukas.
Eĉ plej nigra bovino donas lakton nur blankan.
Eĉ por plej terura tago venas vespero.
Eĉ por pomo putranta troviĝas amanto.
Eĉ signo ne restis, kie urbo estis.
Eĉ ŝtipo estos bela, se vi ĝin ornamos.
Eĉ ŝtono verdiĝas, se ĝi longe ne moviĝas.
Eĉ sur la suno troviĝas makuloj.
Eĉ vulpo plej ruza fine estas kaptita.
Li edziĝis laŭ koro, laŭ la kvanto da oro.
Edziĝo najbara garantias de eraro.
Li edziĝis pro amo flamanta al la sako sonanta.
Edziĝo tro momenta estas longapenta.
Edzigu filon, kiam vi volas, -- edzinigu filinon, kiam vi povas.
Edzin' admirata -- edzo malsata.
Edzino pli elverŝas per funelo, ol edzo enverŝas per sitelo.
Edzo edzinon laŭdas, edzino edzon aplaŭdas.
Edzo kaj edzino -- ĉiela difino.
Eksalte senhalte.
Li estas eksplodema kiel pulvo.
Eksplodis kiel pulvo.
Ekstere honoro, interne doloro.
Ekster via ofico estas ekster via vico.
Ekzameni ne devigas preni.
Ekzemplo proponas, sed ne ordonas.
Ekzistas ezoko, por ke fiŝetoj ne dormu.
Mi devas mallevi vin el aero al tero.
Li elbatadis estrajn sojlojn dum monatoj.
El du malbonoj pli malgrandan elektu.
Elektadis sen fino, edziĝis kun porkino.
El fremda ledo oni tranĉas larĝe.
El fremda poŝo oni pagas facile.
Li ĉiam povas eliri sen frakaso el granda embaraso.
El kanto oni vortojn ne elĵetas.
El klara ĉielo tondro ekbatis.
El la buŝ' multaj vortoj eliras, sed ne ĉiuj ion diras.
El la faraĉo fariĝis kaĉo.
El la mizero oni devas fari virton.
El la neceseco oni devas fari virton.
Li elmetas ion nur el la poŝo al la buŝo.
El la sama buŝo li blovas varmon kaj malvarmon.
El lia mano ĉiu monero elglitas.
El malplena telero vane ĉerpas kulero.
Ja vi elmetis la okulon kaj vidis nulon.
Elmetu mielon, muŝoj alflugos.
El multaj milonoj fariĝas milionoj.
Li elpelis ĉiujn siajn malamikojn el la mondo de la vivuloj.
El post la arbo li estas bravulo.
El sama tero devenas, saman sukon entenas.
Li eltrinkis per unu tiro.
Ĉiuj iam bezonas elverŝi sur iun sian koleron.
Eminenta ŝuldanto -- malbona paganto.
En arbaro sidis kaj arbojn ne vidis.
Se li enbatis al si ion en la kapon, vi lin kontraŭe ne persvados.
En bona horo!
En bona ordo tra la pordo!
En buŝo Biblio, en koro malpio.
En ĉeesto amata, en forest' insultata.
En ĉiu aĝo devas kreski la saĝo.
En ĉiu angulo alia postulo.
En ĉiu brusto estas sia gusto.
En ĉiu kranio estas sia opinio.
En ĉiu kranio regas aparta opinio.
En ĉiu objekto troviĝas difekto.
En ĉiu transloĝiĝo estas parto de ruiniĝo.
En dom' de pendigito pri ŝnuro ne parolu.
En fremdan vazon ne ŝovu la nazon.
En fremda okulo ni vidas ligneron, en nia ni trabon ne vidas.
En fremda tegmento li flikas truon kaj en propra ne vidas la fluon.
En infano vidiĝas, kia homo fariĝos.
En juneco logas, en maljuneco tedas.
En juneco ni petas, en maljuneco forĵetas.
En la bona malnova tempo eĉ herbo estis pli verda.
En la tago de la sankta Neniamo.
Mi faros tion en la triĵaŭda semajno.
Mia monujo estis ŝtelita en luma tago.
En malfacila horo eĉ groŝ' estas valoro.
En malsata familio mankas harmonio.
En mizero eĉ saĝulo estas malsaĝa.
En nomo de l' ĉielo, sed pro bono de l' felo.
Enpakiĝu kaj foriĝu.
En plej alta mizero al Dio esperu.
Mi ilin enpremos en la teron!
Tiu decido enpremas nin en funelon.
En puton ne kraĉu, ĉar vi trinki bezonos.
En ŝerco kaj ludo ofte sidas aludo.
En sia afero ĉiu juĝu libere.
En sia angulo li estas bravulo.
En sia korto ĉiu kok' estas forta.
Enspezo postulas elspezon.
En trankvila vetero ĉiu remas sen danĝero.
En unu sako du katoj, ĉiam mordoj kaj gratoj.
En via malica regalo vin atendas ankaŭ pokalo.
Esperis flaton, -- ricevis baton.
Espero logas, espero mensogas.
Espero panon ne donas.
Espero postulas oferon.
Estas ŝafoj, estos lano.
Estas tubero en la afero.
Esti anĝelo inter homoj, sed satano en la domo.
Esti bone enskribita ĉe iu.
Ĉiuj estis en granda embaraso.
Vi estis en Romo kaj ne vidis la Papon.
Tie li estas en sia elemento.
Mi estas en situacio sen eliro.
Mi trafis inter martelon kaj amboson.
Estinta amiko estas plej danĝera malamiko.
Estintaj amikoj plej kruele malpacas.
Estis la tempo, ni ne komprenis, – pasis la tempo, la saĝ' al ni venis.
Esti sub la ŝuo de sia edzino.
Estro ne malsatas.
Estu ĉapo laŭ la kapo.
Estu saĝa homo en via propra domo.
Tio estas fabeloj por infanoj.
Facile estas danci, se la feliĉo kantas.
Fajron estingas akvo, pekon pardono.
Fajro provas la oron, mizero la koron.
Falinton ĉiu atakas.
Falis el mano, prenu satano.
Famo kredon allogas, sed tre ofte mensogas.
Famo ne flugas, se kaŭzo ne estas.
Faras rabon kaj ŝtelon, por oferi al Dio kandelon.
Lernejestro faris al ni bonan lavon.
Ne faru predikon pri moroj al plenkreskuloj.
Ili faris al ni aplaŭdon sur la vangon.
Ja li faros arkon el iu ajn.
Ne faru el muŝo elefanton.
Farita -- elstrekita.
Farita ne refariĝos.
Farita via faro, nun adiaŭ, mia kara!
Faru hodiaŭ, kion vi povas, -- morgaŭ vi eble okazon ne trovos.
Faru vian aferon, Dio zorgos ceteron.
Feliĉo hodiaŭ karesas, morgaŭ forgesas.
Feliĉo kaj riĉo envion elvokas.
Feliĉo leĝon ne konas.
Feliĉo leĝon ne obeas, subite naskiĝas, subite pereas.
Feliĉon oni ne heredas nek cedas.
Feliĉo venas gute, malfeliĉo venas flue.
Feliĉo vezike sin levas, sed baldaŭ falas kaj krevas.
Fendita ligno facile ekbrulas.
Ili vivas kun festeno kaj ĉaso kaj da ŝuldoj amaso.
Festotaga laboro estas sen valoro.
Fianĉiĝis -- por ĉiam ligiĝis.
Fianĉiĝo ne estas edziĝo.
Fianĉon de l' sorto difinitan forpelos nenia malhelpo.
Fidanta al vorto atendas ĝis morto.
Fiera mieno -- kapo malplena.
Filo konfesis -- patro forgesis.
Filo konfesis, patro forgesis.
Ĉio estas finita kaj glatigita.
Fiŝo granda naĝas profunde.
Fiŝo ne iras, sed hoko ĝin tiras.
Fiŝo pli granda malgrandan englutas.
Fiŝo scias pri naĝo ankaŭ sen via saĝo.
Fiŝo sen vino estas veneno.
Fiŝo serĉas dronon, homo serĉas bonon.
Fiŝo serĉas profundon, homo serĉas abundon.
Fiŝo volas naĝi.
Flamiĝema kiel ligno rezina.
Fleksu arbon dum ĝia juneco.
Li estas flugema kiel vento.
Fluidaĵo sen difino, nek vinagro nek vino.
Fluis sur lipoj, sed en buŝon ne trafis.
Nur li povas fordoni anseron, por ricevi paseron.
Mi gratulas, vi fordormis la okazon.
For el la manoj -- for el kalkulo.
Foresto de ofendo estas plej bona defendo.
Forfluis infano kune kun la bano.
Forigu lin!
Foriris bovido, revenis bovo.
For konscienco, venos potenco.
Formanĝis en merkredo, ne serĉu en vendredo.
Tiun dosieron oni formetis en arĥivon.
Tiun aferon ili volas formeti ĝis la grekaj kalendoj.
Mi formetis la aferon en la keston de forgeso.
Forportu vian pakaĵon kaj havaĵon!
Forsavis sian korpon kaj animon.
Forte sidas, kiu Dion fidas.
Fortoj leporaj, kaj kapricoj sinjoraj.
Forveturis malsaĝa, revenis nur pli aĝa.
France saĝa, angle sovaĝa.
Fremda animo estas abismo sen limo.
Fremda doloro ne kondukas al ploro.
Fremda korpo ne doloras.
Fremda malfeliĉo ne instruas.
Fremda manĝo havas bonan guston.
Fremda medito estas kaŝita.
Fremda mizero ne estas sufero.
Fremda mizero – ridinda afero.
Fremdan dorson bastoni -- ankaŭ sian doni.
Fremdan vundon kaŝas vesto.
Fremda spesmilo estas sen utilo.
Fremdlando objekton por speso donas, sed por ĝin venigi, oni spesmilon bezonas.
Frosto lin atakis.
Frue leviĝu kaj frue edziĝu.
Fungon englutis!
Gardatan ŝafon eĉ lupo timas.
Gardu kandelon por la nokto.
Gardu min Dio kontraŭ amikoj, -- kontraŭ malamikoj mi gardos min mem.
Gardu min Dio kontraŭ amikoj, kontraŭ malamikoj mi gardos min mem.
Gardu vin du baroj: lipoj kaj dentaroj.
Gasto en tempo malĝusta estas ŝtono sur brusto.
Gasto kiel fiŝo baldaŭ fariĝas malfreŝa.
Gasto sen avizo estas agrabla surprizo.
Gasto tro petata foriras malsata.
Geamantoj sin pikas.
Geedzoj en paco vivas en reĝa palaco.
Ĝibulo ĝis morto restos ĝibulo.
Tio eĉ ne tuŝas lian orelon.
Ĝi estas al li tre bonvena.
Ĝi estas ankoraŭ birdo sur la tegmento.
Ĝi estas ankoraŭ malproksime en la kampo.
Ĝi estas ankoraŭ pasero en aero.
Ĝi estas ankoraŭ vortoj de orakolo.
Tio estas malpaco pri la reĝa palaco.
Ĝi estas mustardo post la manĝo.
Ĝi estas nek lakto, nek selakto.
Ĝi estas nek viando, nek fiŝo.
Ĝi estas por mi ĥina scienco.
Ĝi estas por mi makulo en la okulo.
Ĝi estas por mi volapukaĵo.
Ĝi estu por vi al sano!
Ĝi fariĝis por mi osto en la gorĝo.
Tio resaltas de li kiel pizo de muro.
Ĝi havas ankoraŭ signon de demando.
Ĝi helpos kiel hirud' al mortinto.
Ĝi iris al li preter la buŝon.
Ĝi jam staras al mi en la gorĝo.
Ĝi ne eliris ankoraŭ el malproksima nebulo.
Ĝi ne estas tiel facila, kiel laboro argila.
Ĝis la edziĝo ĝi resaniĝos.
Ĝis la edziĝo venos resaniĝo.
Ĝi staras ankoraŭ malproksime en la kampo.
Ĝi tuŝas lin, kiel akvo anseron.
Granda doto kaj oro, sed mankas la koro.
Granda estas la mondo, sed rifuĝon ne donas.
Granda frakaso en malgranda glaso.
Grandaj malbonoj -- grandaj rimedoj.
Granda kranio, sed interne nenio.
Granda nubo, eta pluvo.
Granda nubo, malgranda pluvo.
Granda ofico -- grandaj zorgoj.
Granda parolisto estas duba faristo.
Granda parolisto, malgranda faristo.
Granda parolo, sed malgranda volo.
Granda ŝipo bezonas profundon.
Groŝon ŝtelis -- ho, ŝtelisto! milojn ŝtelis -- financisto.
Groŝo ŝparita neniam perdiĝas.
Ĝustatempa vorto estas granda forto.
Guto malgranda, sed ŝtonon ĝi boras.
Hakado de ligno donas lignerojn.
Hakilo estas tranĉa, sed ne cedas la branĉo.
Hako post hako estas la plej efika atako.
Li havas ĉe policestro krediton kaj meriton.
Ŝi havas iom da vaporo en la kapo.
Li havas la ĉefan voĉon.
Saĥarov havis larĝan konsciencon.
Li havis malprofiton.
Ĉiu havu orelojn sur ĝusta loko.
Ĉe la piedoj de Maria la hundeto havis varman lokon en ŝia lito.
Li havas vinagron en la mieno.
Hazardo estas malbona gardo.
Hejma dometo estas kiel patrineto.
Helpas krako kontraŭ atako.
Hodiaŭ festene, morgaŭ malplene.
Hodiaŭ pagi vi devas, morgaŭ kredite ricevos.
Hoko elsaltis, afero haltis.
Hom' malesperas, Dio aperas.
Li estas homo bagatelema.
Homo esperas, morto aperas.
Homo fidas, feliĉo decidas.
Homo senpeka neniam ekzistis.
Honoro ne donas, kion stomako bezonas.
Li havu hundan vivon!
Hundo bojas, homo vojas.
Hundo bojas la vojon, vento portas la bojon.
Hundo bojas, pasanto vojas.
Hundo bonrasa estas bona por ĉaso.
Hundo povas boji eĉ kontraŭ la reĝo.
Iafoje oni devas okulon fermeti.
Ni finis laboron iele, iome, duone malbone.
Ili estas en akordo, kiel peto kaj mordo.
Ilo el oro taŭgas por ĉiu laboro.
Li volis imiti grandan sinjoron kaj baldaŭ perdis sian oron.
Infana inklino restas ĝis la fino.
Infanoj kaj fiŝoj voĉon ne havas.
Infanon malbonigas ne petolado, sed malbona kamarado.
Instruas mizero manĝi panon sen butero.
Insulto ne algluiĝas.
Inter faro kaj rakonto staras meze granda monto.
Inter fremduloj ŝi estas edzino-anĝelo, kun la edzo ŝi estas demono kruela.
Inter generaloj parolu pri bataloj.
Interkonsento estas pli bona ol mono.
Inter kornikoj ne konvenas predikoj.
Inter la mano ĝis la buŝo ofte disverŝiĝas la supo.
Inter miaj muroj estu miaj plezuroj.
Inter pokalo kaj lipoj povas multe okazi.
Iom da malvero ne estas danĝero.
Iras ĉiu kruro laŭ sia plezuro.
Li iris for en bona hor'.
Jen havu!
Jen kiaj ni estas!
Jen staras la bovo antaŭ la monto!
Ne ĵetu perlojn antaŭ la porkojn.
Ĵeti polvon en la okulojn.
Ju disputo pli forta, des pli multaj la vortoj.
Juĝanto decidas, kiel li vidas.
Juĝanto devas havi du orelojn.
Juĝo komencita paciĝon ne malhelpas.
Ju homo pli fiera, des puno pli severa.
Juku la haŭto, sed ne sur mia korpo.
Juneco ne scias, maljuneco ne povas.
Juneco petolis, maljuneco malsatos.
Ju pli da babilado, des pli da pekado.
Ju pli da bruo, des malpli da ĝuo.
Ju pli da havo, des pli da pravo.
Ju pli da honoro, des pli da laboro.
Ju pli frue, des pli certe, -- ju pli volonte, des pli lerte.
Ju pli granda bezono, des pli granda la prezo.
Ju pli la infanoj bezonas, des pli Dio al vi donas.
Ju pli precizaj la kalkuloj, des pli fortika la amikeco.
Ne eblas ĵuri kaj reĵuri.
Mi ĵuras per la barbo de l' profeto!
Kaldrono ridas pri poto kaj mem estas kota.
Dum la tuta leciono li kalkulis muŝojn.
Kalumniante konstante, oni eĉ anĝelon nigrigas.
Kapo estas por tio, ke ĝi zorgu pri ĉio.
Kapoj diferencas, kranioj egalas.
Kapo kun herbo, sen guto da cerbo.
Kapo majesta, sed cerbo modesta.
Kapo malsaĝa ne griziĝas nek kalviĝas.
Kapo pekas, piedoj suferas.
Kaprica fianĉino restos eterne fraŭlino.
Nin plagas kapricoj de grandaj sinjoroj kaj multego da kreditoroj.
Kaptu lin kiel forflugintan venton.
Kara estas dono en minuto de bezono.
Kara estas ovo, kiam venas la Pasko.
Karakteron al kanto donas la tono.
Li havas karakteron olean.
Maria bone scias, kiel karesi al iu la barbon.
Ne karesu katon kontraŭ la haroj.
Kastel' en aero -- malsato sur tero.
Kaŝu kiom vi povos, mensogo sin elŝovos.
Kaŝu malbenon kaj faru bonan mienon.
Ke la lup' estu sata, kaj la ŝaf' ne tuŝata.
Kia drapo, tia vesto.
Kia estas la homo, tia estas lia nomo.
Kia estas via laboro, tia estas via valoro.
Kia fripono, tia bastono.
Kiaj kolegoj, tiaj kutimoj.
Kia la birdo, tia la kaĝo.
Kia la homo, tia lia nomo.
Kia la kapo, tia la ĉapo.
Kia la poto, tia la kovrilo.
Kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝas.
Kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝis.
Kiam forto ordonas, leĝo pardonas.
Kiam fratoj batalas, fremdulo ne eniĝu.
Kiam havo malaperis, saĝo aperis.
Kiam kato jam formanĝis, forpelado ne helpos.
Kiam kreskas honoro, kreskas humoro.
Kiam nokto vualas, ĉiuj koloroj egalas.
Kiam pasanto jam trinkis, li la puton insultas.
Kiam pasis la aĝo, aperas la saĝo.
Kiam sako mizeras, amo malaperas.
Kiam vorto eliris, vi ĝin jam ne retiros.
Kia naskiĝis, tia grandiĝis.
Kia naskinto, tiaj naskitoj.
Kia oni vin vidas, tia oni vin taksas.
Kia pago, tia ago.
Kia paroĥestro, tia paroĥo.
Kia patrino, tia filino.
Kia regalato, tia regalado.
Kia sono, tia resono.
Kia sufloro, tia aktoro.
Kia vivo, tia morto.
Kie ajn rano iras, ĝi ĉiam marĉon sopiras.
Kie estas harmonio, estas beno de Dio.
Kie estas mielo, tie muŝoj ne mankas.
Kie estas pano, ne mankas panpecetoj.
Kie fumo leviĝas, tie fajro troviĝas.
Kie ĵuron vi aŭdas, malbonon suspektu.
Kiel li meritis, tiel li profitis.
Kiel oni, tiel ĉe ni.
Kie lumo ekzistas, ankaŭ ombro troviĝas.
Kie maldike, tie rompiĝas.
Kie mi disponas, tie mi ordonas.
Kie minaco, tie malpaco.
Kien ajn mi pafas, mi ĉion maltrafas.
Kie ne estas konsileble, tie ne estas helpeble.
Kien kudrilo iras, tien fadenon ĝi tiras.
Kien vi vin turnos, ĉie malbone.
Kie pano estas, tie musoj ne mankas.
Kie regas konkordo, regas ordo.
Kie regas virino, malbona estas la fino.
Kies gasto mi estas, ties feston mi festas.
Kie sklav' regadon havas, tie mastro baldaŭ sklavas.
Kie timo, tie honto.
Kio akorde ne sonas, tio rimon ne donas.
Kio aliloke promenos, al ni ankaŭ ĝi venos.
Kio al mi sonis, tion mi resonas.
Kio al unu donas forton, al alia donas morton.
Kio bone aspektas, tion ĉiu elektas.
Kio doloras, pri tio ni ploras.
Kio el la dentoj elsaltas, en la lipoj ne haltas.
Kio en koro sidas, la vizaĝo perfidas.
Kio estas bona por vi, estas bona por mi.
Kio estas farita, estas sankciita.
Kio estas lernita, ne estas perdita.
Kio estis kaj pasis, tion tempo frakasis.
Komm und schreib deinen Namen.
Kio fariĝis, jam ne refariĝos.
Kio konvenas al sciuro, ne konvenas al vulturo.
Kio kostas malmulte, kostas plej kare.
Kiom ajn oni penas, per forto plaĉo ne venas.
Kiom ajn vi penos, nenio elvenos.
Kiom da juĝantoj, tiom da juĝoj.
Kiom da koroj, tiom da voloj.
Kio mem ne venas, li per la dentoj ĝin prenas.
Kio min ne tuŝas, kuŝu kiel kuŝas.
Kion Dio ne donis, perforte ne postulu.
Kion Dio ne donis, tion perforte ne serĉu.
Kion fari!
Kion koro portas, vizaĝo raportas.
Kion koro sentas, lango prezentas.
Kion leĝo malpermesas, tio plaĉi ne ĉesas.
Kion mi ne sentas, pri tio mi silentas.
Kion mi povas, tion mi elŝovas.
Kion ni havas, por ni ne valoras, – kiam ni ĝin perdis, ni ploras.
Kion ni vere bezonas, Dio ĝin donas.
Kion Parizo aplaŭdas, Berlino mallaŭdas.
Kion rajtas leono, ne rajtas azeno.
Kion saĝulo ne komprenas, ofte malsaĝa divenas.
Kion sobreco deziras, ebrieco ĝin diras.
Kion vi ne perdis, tion ne serĉu.
Kion vi pripenas, tio al vi venas.
Kion vi semas, tion vi rikoltos.
Kio pasis, nin forlasis.
Kio post la montoj kuŝas, tio nin neniom tuŝas.
Kio servas por ĉio, taŭgas por nenio.
Kio taŭgas por somero, ne taŭgas por vintro.
Kio tra l' dentoj travenis, tion la lipoj ne retenos.
Kio vendiĝas kaŝite, vendiĝas plej profite.
Kiso antaŭ amaso estas kiso de Judaso.
Kiso malsincera estas danĝera.
Kiso publika estas kiso malamika.
Kiu akceptas donacon, perdas la pacon.
Kiu akvon evitas, droni ne timas.
Kiu amas honoron, amu laboron.
Kiu amas la liton, ne akiros profiton.
Kiu amas okulaĉi, ne havas kion maĉi.
Kiu batas edzinon, tiu vundas sin mem.
Kiu bati deziras, trovas bastonon.
Kiu bone ŝmiras, bone veturas.
Kiu cedas al sia infano, ĝin pereigas per propra mano.
Kiu ĉe l' vojo konstruas, tiun ĉiu instruas.
Kiu ĉion formanĝis en tago, malsatos vespere.
Kiu devas, tiu elekti ne povas.
Kiu devas, tiu povas.
Kiu diras la veron, havas suferon.
Kiu domaĝas groŝon, perdas la tutan poŝon.
Kiu donacon prenas, tiu sin katenas.
Kiu donas rapide, donas duoble.
Kiu donis garantion, tiu pagu la ŝuldon.
Kiu edziĝas, tiu ŝanĝiĝas.
Kiu elektas tro multe, ricevas nenion.
Kiu entreprenis, tiu sin tenu.
Kiu forton ne havas, ĉiam malpravas.
Kiu frapas, al tiu oni malfermas.
Kiu garantias, trankvilon ne scias.
Kiu glutis tro multe, tiu agas tro stulte.
Kiu groŝon ne honoras, eĉ duongroŝon ne valoras.
Kiu groŝon ne respektas, riĉecon ne kolektas.
Kiu havas abelojn, havas mielon.
Kiu havas bonan najbaron, havas bonan tagon.
Kiu havas forton, havas rajton.
Kiu havas la forton, havas la rajton.
Kiu havas malican celon, ofte perdas sian propran felon.
Kiu havas nenion, estas nenio.
Kiu havas oron, havas honoron.
Kiu hontas nenion, ne timas Dion.
Kiu iras sperte, iras certe.
Kiu iras trankvile, iras facile.
Kiu jam havas, tiu pravas.
Kiu kaĉon kuiris, tiu ĝin manĝu.
Kiu kapon posedas, kombilon jam trovos.
Kiu koleras, tiu ne prosperas.
Kiu koleras, tiu perdas.
Kiu komencas juĝon, iras sub jugon.
Kiu komencas tro frue, finas malfrue.
Kiu komencis kuiri, ne forkuru de l' fajro.
Kiu konsilas kaj rezonas, tiu helpon ne donas.
Kiu konstante lokon ŝanĝas, neniam sin aranĝas.
Kiu kritikas kuraĝe, mem agas malsaĝe.
Kiu kutimis ĉion juĝi, nenie povas rifuĝi.
Kiu laboras kaj deziras, tiu akiras, -- kiu mem ne penas, nenio al li venas.
Kiu laboron evitas, bonon ne vidas.
Kiu langon ne tenas, mem sin malbenas.
Kiu leviĝis fiere, baldaŭ falos al tero.
Kiu levis la piedon, devas ekpaŝi.
Kiu lin tuŝas, tiu lin sentas.
Kiu ludas kun koto, malpurigas la manojn.
Kiu malmulton ne ŝatas, multon ne meritas.
Kiu manĝon al mi donas, tiu al mi ordonas.
Kiu mem sin adoras, nenion valoras.
Kiu mem sin laŭdas, tiun neniu aplaŭdas.
Kiu mensogas kutime, mensogas sentime.
Kiu metion disponas, mizeron ne konas.
Kiu minacas, tiu avertas.
Kiu mizeron ne havis, mizeron ne konas.
Kiu mordi ne povas, kisi ekprovas.
Kiu multe babilas, al si mem malutilas.
Kiu multe babilas, pensas malmulte.
Kiu multe minacas, ne estas danĝera.
Kiu multe parolas, malamikon konsolas.
Kiu multe profitas, ankaŭ perdon ne evitas.
Kiu multon deziras, nenion akiras.
Kiu naskiĝis sciuro, ne fariĝos vulturo.
Kiu ne akiras, kiam li povas, tiu poste deziras, sed jam ne retrovas.
Kiu ne atentas la "se", tiu sentos la "ve".
Kiu ne estis kaporalo, ne estos generalo.
Kiu ne fidas, tiu ne bedaŭras.
Kiu ne krimas, tiu ne timas.
Kiu ne mensogas, tiu ne vendas.
Kiu nenion valoras, plej multe sin gloras.
Kiu neniun savis, malamikojn ne havas.
Kiu neniun savis, malamikon ne havas.
Kiu ne pekis, kiu ne eraris?
Kiu ne petas, tiu ne ricevas.
Kiu ne riskas, tiu ne havas.
Kiun favoras la sorto, por tiu eĉ koko estas ovoporta.
Kiun feliĉo subtenas, al tiu mem ĉio venas.
Kiun la sorto karesas, al tiu ĉio sukcesas.
Kiun la sorto karesos, tiu sukcesos.
Kiun malĝojo ne turmentis, tiu ĝojon ne sentas.
Kiun vesto ornamas, tiun homoj ekamas.
Kiu okazon forŝovas, ĝin jam ne retrovas.
Kiu panon donas, malsaton ne konas.
Kiu pekis, tiu pagas.
Kiu perdis la kapon, ne bezonas jam ĉapon.
Kiu pli frue venas, pli frue muelas.
Kiu por ĉiuj laboras, pri si mem ne memoras.
Kiu povas antaŭvidi tion?
Kiu pri ŝtelo silentas, tiu ŝtelon konsentas.
Kiu promesojn faras, tiu ne avaras.
Kiu prudenton ne havas, tiun saĝo ne savas.
Kiu rabi eliras, ofte nuda revenas.
Kiu regalas per ŝtonoj, tiun oni dankas per bastonoj.
Kiu resonis, tiu sin donis.
Kiu riĉiĝas, tiu fieriĝas.
Kiu rigardas ĉielon, maltrafas sian celon.
Kiu rompis la glason, ordigu la kason.
Kiu rompis, tiu pagu.
Kiu saĝon ne havas, Dio lin savas.
Kiu serĉas marcipanon, perdas sian panon.
Kiu servas al ĉiu, al si mem malutilas.
Kiu sian langon katenas, Dio lin benas.
Kiu sin enjungis, devas tiri.
Kiu speson ne tenas, tiu al spesmilo ne venas.
Kiu ŝuldojn estingas, riĉecon atingas.
Kiu supren kraĉon ĵetas, sian barbon al ĝi submetas.
Kiu ŝvitas, tiu profitas.
Kiu trans muro aŭskultas, tiun la muro insultas.
Kiu tro alten rigardon direktas, tiu tre baldaŭ okulojn difektas.
Kiu tro alte svingas, nenion atingas.
Kiu tro bezonas, tiu leĝon ne konas.
Kiu tro forte la manon svingas, nenion atingas.
Kiu tro pelas, nur malakcelas.
Kiu tro rapide saltas, tiu baldaŭ haltas.
Kiu tro ripozas, baldaŭ almozas.
Kiu venas plej frue, sidas plej ĝue.
Kiu venis post la manĝo, restas sen manĝo.
Kiu vivas sen kalkulo, baldaŭ estos almozulo.
Kiu vivas trankvile, vivas facile.
Kiu volas komerci, tiu saĝon bezonas.
Kiu volas mensogi, devas bone memori.
Kiu volas panon, ne dorlotu la manon.
Klopodi pri ĉies favoro estas pleje malsaĝa laboro.
Mi promesas klopodi sen limo per korpo kaj animo.
Klopodo estas kun mono, sed sen ĝi pli malbone.
Knabon senfortan ĉiuj batoj atingas.
Koko krias fiere, sed ne danĝere.
Li estis kolera kiel cento da diabloj.
Kolera kiel rabia hundo.
Kolero montras malsaĝulon.
Kolero pravecon ne donas.
Komenca inklino daŭras ĝis la fino.
Por komprenebligi la aferon mi komencis per Adamo kaj Eva, sed tamen klopodis eviti trolongemon.
Se komenciĝis mizero, ĝi venas tra pordo kaj fenestroj.
Komenciĝis proceso, mono fluas sen ĉeso.
Li komencis per Dio kaj finis per diablo.
Li kutimas komenci per flato kaj fini per bato.
Komenco aprila – trompo facila.
Komercisto estas ĉasisto; li rigardas, kiu sin ne gardas.
Komparo ne estas pruvo.
Komplezema malsaĝulo estas pli danĝera ol malamiko.
Niaj klientoj preferas konduki la dancojn, anstataŭ esti kondukata je la nazo.
Konfido naskas konfidon.
Konfidu, sed vidu.
Koniĝas birdo laŭ flugo kaj homo laŭ ago.
Konkordo malgrandaĵon kreskigas, malkonkordo grandaĵon ruinigas.
Konscienco senmakula estas kuseno plej mola.
Konsento konstruas, malpaco detruas.
Konservas eĉ karbo la strukturon de l' arbo.
Konsilojn ĉiu donas, sed ne kiam oni bezonas.
Konsilu kiu povas.
Konsoliĝas mizerulo, se li estas ne sola.
Konstrui kastelojn en aero.
Konsumi sian antaŭan grason.
Oni ne konsumu sian grenon antaŭ ĝia maturiĝo.
Ne eblas kontentigi la katon kaj kune la raton.
Kontraŭ bato senatenda ekzistas nenia defendo.
Kontraŭ ĉiu malfacilo ekzistas konsilo.
Kontraŭ ĉiu rimedo ekzistas rimedo.
Kontraŭ ĉiu tedo ekzistas rimedo.
Kontraŭ forta mano la leĝo estas vana.
Kontraŭ homo fiera Dio estas severa.
Kontraŭ kalumnio helpas nenio.
Kontraŭ kalumnio ne povas batali eĉ Dio.
Kontraŭ lupo ne helpas kalkulo.
Kontraŭ malfeliĉoj baro ne ekzistas.
Kontraŭ malfeliĉo ne defendas eĉ riĉo.
Kontraŭ muŝoj bravulo, kontraŭ homoj timulo.
Kontraŭ neesto ne helpas protesto.
Kontraŭ nehavo eĉ juĝo silentas.
Kontraŭ peko batalu, sed pekanton ne tuŝu.
Kontraŭ peko prediku, sed pekinton pardonu.
Ni devas kontraŭstari per ĉiuj fortoj.
Kontraŭ tuta kohorto eĉ Herkulo estas malforta.
Kontraŭ vesto malbona konspiras ĉiu ŝtono.
Kontraŭ volo de Dio helpos nenio.
Konu nin, ŝatu nin!
Koro tro plena -- buŝo parolas.
Korvo al korvo okulon ne pikas.
Li provis kovri la buŝon de sia konscienco.
Ĉu vi povas koncize karakterizi lin? – "Kresko mamuta, sed saĝo liliputa."
Krevis la vazo antaŭ la nazo.
Krii el la tuta gorĝo.
Kriu eĉ raŭke, sed kanti ne ĉesu.
La ministro konfesis, ke pro la manko de tempo oni multon kudris per fluganta kudrilo.
Kun Dio vi iros ĉien, sen Dio nenien.
Kun edzo plej malmola estas pli bone ol sola.
Ne, mi ne provis diri pretekston; kune kaptite, kune punite.
Kun kiu vi kuniĝas, tia vi fariĝas.
Kun konfido neniam rapidu.
La policanoj kaptis lin kun la peko en mano.
Ŝi foriris el la vilaĝo kun ĉiom el siaj domo kaj havo.
Li forlasis la landon kun sia edzino kaj kun sia tuta posedo kaj heredo.
Kun urso promenu, sed pafilon prete tenu.
Kun vero severa la varo forvelkos.
Kuradi kiel venenita muso.
Li estas kuraĝa homo en sia domo.
Kuraĝa mieno antaŭ propra kameno.
Kuraĝe li staras, kiam muro lin baras.
Kuraĝo ĉion atingas.
Kurba estas la ligno, sed rekte ĝi brulas.
Kurbiĝadi kiel diablo en akvo benita.
Kurbiĝu la hoko laŭ la postuloj de la loko.
Oni ne povas forkuri de sia propra korpo.
Kvalito bona ne bezonas admonon.
Longan tempon ŝi bezonis min kiel amikon kaj konsilanton, sed nun mi estas la kvina rado ĉe veturado.
Kvitiĝas servo per reservo.
La afero estas plenumita.
La afero havas tempon.
La afero malsukcesis.
La afero ne brulas.
La afero ne iras glate.
La afero ne staras sur pinto de ponto.
La afero ne urĝas.
Laboro donas bonstaton, mallaboro malsaton.
Laboro finita, -- ripozo merita.
Laboro fortigas, ripozo putrigas.
Laboro homon nutras, sen laboro li putras.
Laboro kaj pacienco kondukas al potenco.
Laboro lacigas, sed akiro ĝojigas.
Laboro ne estas leporo, — ĝi haltos, ne forsaltos.
La dorm' estas bona, se mankas la mono.
La enigmo simple solviĝas.
La felo tanadon ne valoras.
La forestanto ĉiam estas malprava.
La haroj disstariĝas.
La konscienco lin ne turmentas.
La lango de virino estas ŝia glavo.
La lipoj ne montru, kion manĝis la buŝo.
La loto estas tirita.
La ludo kandelon ne valoras.
La lumo por vero ofte estas danĝero.
La luno ne aŭskultas, kiam hundo ĝin insultas.
La manĝota fiŝo estas ankoraŭ en la rivero.
La mano lin jukas.
La morto ŝercon ne komprenas: oni ĝin vokas, ĝi venas.
La langa vundo estas la plej profunda.
La lango estas mola kaj laŭvole petola.
Lango miela, sed koro kruela.
Lango nenion atingas, se ĝin saĝo ne svingas.
La parto plej vasta venos la lasta.
La plej danĝera homo — malbona in' en domo.
La "por" kaj la "kontraŭ".
Larmoj pravecon ne pruvas.
Larmoj ŝuldon ne pagas.
La sama afero, sed kun la kapo al tero.
La sigelo ankoraŭ ne estas metita.
La tempo ĉiam malkaŝas la veron.
La tempo venos, ni ĉion komprenos.
La "tuj" de sinjoroj estas multe da horoj.
La tuta ludo ne valoras kandelon.
Li procedis laŭ ĉiuj leĝoj de la arto.
Laŭdu belecon de l' maro, sed ĉe rando de arbaro.
Laŭdu tagon nur vespere.
Laŭ la agoj de homo estas lia renomo.
La vivo staras sur la karto.
Lavu tutan jaron, negro ne blankiĝos.
Lecionoj al profesoro estas vana laboro.
Leĝe kaj rajte.
Leĝo estas bona, se advokato ĝin helpas.
Leĝo estas cedema: kien vi deziras, ĝi iras.
Leĝo malaperas, moro daŭras.
Leĝo mallertulon ligas, lertulon fortigas.
Leĝo valoras por poste, sed ne por antaŭe.
Lernado havas maldolĉan radikon, sed bonan efikon.
Lerneja sekreto ne iru al gazeto.
Lernu juna, por esti saĝa maljuna.
Lernu juna — vi scios maljuna.
Lerteco sorĉon ne bezonas.
Leviĝu kun la suno, edziĝu dum juna.
Lia animo forkuris en la pinton de la piedo.
Lia cerbo iris promeni.
Liaj dentoj povas festi sabaton.
Liaj dentoj povas forgesi sian metion.
Liaj flugiloj paraliziĝis.
Li atendas kaj plendas kaj denove atendas.
Li atendas, ke la okazo venu al lia nazo.
Liberulo iras, kien li deziras.
Li bruligis al si la lipharojn.
Li dentojn prunti ne bezonas.
Li diris adiaŭ al la mondo surtera.
Li donas peceton da pano kaj bategon per mano.
Li eĉ el sablo vipojn tordas.
Li ekscitiĝas kiel bolanta lakto.
Li esploris iom la fundon de la glaso.
Li estas bravulo en sia angulo.
Li estas en acida humoro.
Li estas en klopodoj de l' kapo ĝis piedoj.
Li estas flamiĝema kiel rezina ligno.
Li estas frotita kaj polurita.
Li estas homo sperta kaj lerta.
Li estas kompetenta, kiel besto pri arĝento.
Li estas la portreto de sia patro.
Li estas portreto de sia patro.
Li estas preskaŭ mia frato: nepo de kuzo de onklo de konato.
Li estas sia propra mastrino.
Li estas vera hidrargo.
Li faras princan promeson, sed ne havas eĉ speson.
Li faris sian lastan translokiĝon.
Li foriris kun longa nazo.
Li forpelis siajn piedojn.
Ligno fendita facile flamiĝas.
Li havas ankoraŭ printempon en la kapo.
Li havas cerbon ne tro potencan.
Li havas dentojn ne por parado.
Li havas en la cerbo tro multe da herbo.
Li havas la kapon fortike sur la kolo.
Li havas la kapon sur ĝusta loko.
Li havas la kapon sur la ĝusta loko.
Li havas muŝon en la kapo.
Li havas nek ĉelon, nek kelon.
Li havas pli da mono ol da bezono.
Li havas pli da mono, ol li povas kalkuli.
Li havas pli da ŝuldoj en la urbo, ol da haroj en la barbo.
Li havas siajn kapricojn.
Li havas truon en la manplato.
Li havis viandon, mi havis nur oston -- li havis la ĝuon, mi pagis la koston.
Li jam estas trans montoj kaj maro.
Li jam faras la lastan spiron.
Li ĵus elrampis el la ova ŝelo.
Li komprenas predikon, kiel bovo muzikon.
Li kuraĝon kolekti ne bezonas.
Li mem estas patrono por sia persono.
Li mensogas maŝine.
Li mensogas tiel, ke la muroj krakas.
Li minacas per fingro en la poŝo.
Li ne elpensis la filozofian ŝtonon.
Li ne elrampis ankoraŭ el la vindoj.
Li ne enlasas puŝon en sian buŝon.
Li ne estas el la grandaj saĝuloj.
Li ne estas el la regimento de timuloj.
Li ne frapis al si ankoraŭ la kornojn.
Li ne havas kapon de ministro.
Li neniam venkis la alfabeton.
Li ne toleras eĉ muŝon sur la muro.
Lin tuŝas nek admono, nek ordono.
Li pafis sin for.
Li parolas sen senco kaj sen interligo.
Lipharo de grandsinjoro, sed koro de leporo.
Li prenos kaj benos.
Li pulvon ne elpensis.
Li saltas gracie, kiel urso ebria.
Li salutas profunde kaj mordas hunde.
Li scias, kie la kankroj pasigas la vintron.
Li serĉas la venton sur la kampo.
Li sidas en ŝuldoj ĝis super la ŝultroj.
Li ŝtelas de najbaro, por doni al altaro.
Li ŝvitas ankoraŭ super la alfabeto.
Li taŭgas nek por studo, nek por ludo.
Li tenas la nazon supren.
Li trafis el sub pluvo en riveron.
Li tremas kiel aŭtuna folio.
Li tremas, kiel aŭtuna folio.
Liveru nur panon, manĝontoj sin trovos.
Li vivas en ĝuo kaj bruo.
Li vivas sur la tero kiel en infero.
Li zorgas pri ĝi kiel pri neĝo pasintjara.
Loĝi en la fino de la mondo.
Longa dormado ŝuldojn kreskigas.
Longa konsidero savas de sufero.
Longe ĉerpas la kruĉo, ĝis ĝi fine rompiĝas.
Ĉu vi volas ludi kun mi ludon de pugnoj?
Ludo aparte, kaj afero aparte.
Luksa la vesto, sed malplena la poŝo.
Lumo fariĝos, kulpulo troviĝos.
Lupo kaptas, sed li ankaŭ enfalas.
Lupo lupon ne manĝas.
Lupo sopiras, al arbaro sin tiras.
Maĉi kaj remaĉi.
Malamanto de faro estas amanto de kalendaro.
Malantaŭ barilo kuraĝo estas facila.
Malantaŭe mizero, antaŭe malespero.
Li malaperis kiel ŝtono en maron.
Malavarulo kaj porko estas bonaj post la morto.
Malbona herbo froston ne timas.
Malbonulon diablo ne prenas.
Maldolĉa por la lango, sed saniga por la sango.
Malfeliĉo inviton ne atendas.
Malfeliĉoj kaj batoj venas ĉiam kun fratoj.
Malfeliĉo kaj peko leviĝas sen veko.
Malfeliĉo komuna estas malpli premanta.
Malfeliĉo sin ne ĝenas; faru geston – ĝi tuj venas.
Malfeliĉo venas, malfeliĉon kuntrenas.
Malfeliĉo venas rajde, foriras piede.
Malfeliĉo venas sen alvoko.
Malfermita kelo tentas al ŝtelo.
Malgranda birdeto, sed akra ungeto.
Malgranda estas la flamo, tamen ne mankas la fumo.
Malgrandaj infanoj kaŭzas laboron, grandaj -- doloron.
Malgranda pezo, sed granda prezo.
Malhumileco estas kara plezuro.
Maljunaj jaroj, sed ne saĝaj faroj.
Malnova afero en nova livero.
Malpaco pro limo fariĝas kutimo, malpaco pro kredo fariĝas heredo.
Li estas malpaculo!
Malpaculon ĉiu batas.
Malplaĉas nenio, se taksas pasio.
Malplena sako puŝas al peko.
Malplena sako tentas al peko.
Malpli da posedo, malpli da tedo.
Malpli esperu, pli konsideru.
Vi malproksime vidas, antaŭ la nazo ne vidas.
Malriĉa kiel muso preĝeja.
Malriĉeco ne estas krimo, tamen kondukas al malestimo.
Malriĉeco ne estas malvirto.
Malriĉulo parencojn ne havas.
Malriĉulo rabiston ne timas.
Malsaĝa kiel ŝtipo.
Malsaĝo estas najbaro de mizero.
Malsaĝulo ĉie sian nomon skribas.
Malsaĝulo en foiro estas bona akiro.
Malsaĝuloj kreskas mem, sen plugo kaj sem'.
Malsaĝulo kaj infano parolas la veron.
Malsaĝulo estas kiel tamburo – kiu pasas, lin batas.
Malsaĝulo malpacigis kaj dek saĝuloj repacigi ne povas.
Malsaĝulo ne griziĝas nek senhariĝas.
Malsaĝulon favoras feliĉo.
Malsaĝulon oni batas eĉ en la preĝejo.
Malsaĝulo ofte estas profeto.
Malsaĝulo venas, komercisto festenas.
Malsanan demandu, al sana donu.
Malsano venas rapide, foriras rigide.
Malsato donas spriton.
Malsato malfortigas, ŝuldo suferigas.
Malsato ne estas frato.
Malsato plej bone gustigas la manĝon.
Malsatulon la fabloj ne nutros.
Malŝparulo ĝuas nelonge, avarulo neniam.
Mankis al Petro klopodoj, li aĉetis al si domon.
Manko de oro ne estas malhonoro.
Manon malkvietan ĉiu muro atakas.
Mano pekis, dorso pagas.
Marĉandado aĉeti ne devigas.
Marĉando aĉeti ne devigas.
Maro ĉiujn riverojn ricevas kaj tamen ne krevas.
Maro da mizeroj.
Mastro elbabilis, gastoj ne silentos.
Mastro en vojo -- servantoj en ĝojo.
Matena horo estas plena de oro.
Matenas, vesperas -- kaj tago malaperas.
Matura aĝo.
Melki kaproviron.
Melku bovon senfine, li lakton ne donos.
Li mensogas kiel kalendaro.
Trompado kaj ŝtelado estas fratoj.
Mensogo malproksimen ne kondukas.
Mensogu kiom vi volas, sed memoru kion vi parolas.
Metio manĝon ne bezonas kaj manĝon tamen donas.
Kial vi volas meti trabojn sur ŝian vojon?
Mezuri laŭ sia metro.
Mia lango -- mia malamiko.
Mia loĝejo estas mia reĝejo.
Mia loĝejo - mia reĝejo.
Ankaŭ mi lokon sur Tero okupas.
Mi blinde pafos, eble trafos.
Ŝi havas mielon sur la lango kaj glacion en la koro.
Mieno fiera al ludo mizera.
Mi flanke sidis, mi ne aŭdis nek vidis.
Mi havas pri tio nek scion nek supozon.
Mi hejme sidis, nenion vidis.
Mi konas miajn homojn.
Mi lavas al mi la manojn.
Mi lin liberigis, li min saĝigis.
Jarmiloj ne povis – minuto elŝovis.
Minacas dento al la vento.
Minacoj ne mortigas.
Mi ne povas kapti en ĝi la sencon.
Mi ne volas baton, mi ne volas kompaton.
Mi ne volas tion ĉi scii.
Min ne tuŝas la afero, mi staras ekstere.
Mi panon ne esperis, subite kuko aperis.
Mizero faras lerta, mizero faras sperta.
Mizero faras viziton, ne atendante inviton.
Mizero havas talentan kapon.
Mizero instruas.
Mizero piedojn sanigas, kolon elastigas.
Mizero plej ekstreme, Dio plej proksime.
Mizero saltas, mizero haltas.
Mono amas kalkulon.
Mono fluas al riĉulo, batoj al malriĉulo.
Mono kuras al mono.
Mono mondon regas.
Mono odoron ne havas, sian devenon ne diras.
Mono plenumas ĉiujn oficojn.
Mono publika estu fortika.
Monto gravediĝis, muso naskiĝis.
Montradi al si reciproke la dentojn.
Montroj kaj konsiloj estas facilaj.
Montru moneron, ĉio fariĝos.
Mordantaj hundoj kuras ĉiam kun vundoj.
Morgaŭ estas la amata tago de mallaboruloj.
Mortinta serĉu ĉielon, vivanta ian celon.
Muelilo haltas, muelisto eksaltas.
Multaj kompatantoj, sed neniu helpanto.
Multaj svatiĝas, feliĉulo edziĝas.
Multaj vokitoj, sed ne multaj elektitoj.
Multe da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas.
Multe en kapo, sed nenio en poŝo.
Multe entreprenis, sed ne multe eltenis.
Multe komencite, malmulte plenumite.
Murmuregas la urso, sed danci ĝi devas.
Murmuri tra la dentoj.
Muso satiĝis, faruno malboniĝis.
Naivuloj jam ne ekzistas.
Najbaro ne ĝemas, kiam boto nin premas.
Naskiĝas fianĉino por sia fianĉo.
Naskiĝu, edziĝu kaj mortu -- ĉiam monon alportu.
Nazo supren, ventro antaŭen; esti graveda belegas.
Mi ne atendis, ne esperis — malfeliĉo aperis.
Ne atendita, ne esperita ofte venas subite.
Ne atingos krio ĝis la trono de Dio.
Ne batas bastono sen persono.
Ne bedaŭru hieraŭan, ne atendu morgaŭan, ne forlasu hodiaŭan.
Ne bela estas amata, sed amata estas bela.
Ne bela estas kara, sed kara estas bela.
Ne beligas loko homon, sed homo la lokon.
Ne bezonas la kapo konsilon de kruroj.
Per iu truko la sorĉisto nebulis al ni la okulojn.
Neceseco kontraŭvola estas leĝo malmola.
Neceso ne estas kareso.
Ne ĉiam daŭras malbona vetero, ne ĉiam daŭras homa sufero.
Ne ĉiam estas festo, venos ankaŭ fasto.
Ne ĉiam estas sankta Johano.
Ne ĉio batas, kio tondras.
Ne ĉion oni devas severe ekzameni.
Ne ĉiu aspiranto devas esti prenanto.
Ne ĉiu fianĉiĝas, kiu svatiĝas.
Ne ĉiu ĝibulo estas sanktulo.
Ne ĉiu havas egalan feliĉon.
Ne ĉiuj havas egalan feliĉon.
Ne ĉiu papereto estas banka bileto.
Ne ĉiu raporto estas vera vorto.
Ne defendas oro kontraŭ doloro.
Ne diru "hop" antaŭ la salto.
Ne doloras frapo sur fremda kapo.
Ne donu kaj ne boju.
Ne ekpepi!
Ne ekzistas en komerco amikeco nek ŝerco.
Ne ekzistas fumo sen fajro.
Ne ekzistas honoro sen laboro.
Ne ekzistas juneco sen kapricoj, nek maljuneco sen malicoj.
Ne ekzistas kareso sen intereso.
Se ne estas mono, ne eblas dono.
Ne ekzistas ofico sen benefico.
Ne ekzistas savo kontraŭ malbona virino.
Ne ekzistas terno sen nazo nek fakto sen bazo.
Li manĝis jam panon el pli ol unu forno.
Ne elverŝu la malpuran, antaŭ ol vi havas la puran.
Ne elvoku lupon el la arbaro.
Ne en unu tago elkreskis Kartago.
Ne estingu la fajron, kiu vin ne bruligas.
Neevitebla malbono.
Ne fanfaronu irante, fanfaronu revenante.
Ne fidu amikon, kiu havas jam flikon.
Ne fidu heredon, fidu posedon.
Negocaj aferoj estas severaj.
Neĝo kuŝas nur ĝis printempo.
Ne helpas glorkrono al malplena kaldrono.
Ne helpas plendo nek ploro kontraŭ kreditoro.
Ne helpas ploro al doloro.
Ne helpas spegulo al malbelulo.