Συζήτηση:Γκόνος Γιώτας

message: Copy apo http://www.ypodomi.com/giannitsa/hp5.htm -   Badseed  απάντηση 13:33, 20 Ιουλίου 2006 (UTC)
replies: text: A new book on him --Μίκο 07:41, 5 Ιανουαρίου 2010 (UTC)

message: Εξήγησα πολλές φορές ότι η πηγή που υποτίθεται ότι τεκμηριώνει τη σλαβοφωνία του Γεώργιου Γιώτα, είναι συγκεχυμένη και επομένως ακατάλληλη, αλλά μάλλον δεν έγινε κατανοητό. Στη συγκεκριμένη πηγή , στη σελίδα 122 αναφέρεται κάποιος σλαβόφωνος Γεώργιος Γκόνος από Γιαννιτσά, ενώ στη σελίδα 120 αναφέρεται κάποιος Γεώργιος Γιώτας από τον Άγιο Λουκά. Πιθανόν να πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, καθώς ο Γεώργιος (Γκόνος) Γιώτας εργάστηκε αρκετά χρόνια με τον πατέρα του στον Άγιο Λουκά και πιθανόν να κατάγονταν και από 'κεί. Όπως και νά 'χει, η συγκεκριμένη πηγή δεν έχει να προσφέρει κάτι θετικό ως προς τη σλαβοφωνία του ή όχι. Πάντως, η παρουσία της βουλγαροποιημένης εκδοχής του ονόματός του εδώ, είναι από άσχετη έως ακραία φανατική. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 09:45, 22 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
replies: text: Δεν είναι αληθές ότι "η συγκεκριμένη πηγή δεν έχει να προσφέρει κάτι θετικό ως προς τη σλαβοφωνία ή όχι" του βιογραφούμενου σε αυτό το λήμμα προσώπου, καθώς αναφέρει σαφώς την πληροφορία αυτή. Η υπόθεση ότι οι δύο συνονόματοι για τους οποίους αναφέρονται στην πηγή διαφορετικά έτη θανάτου είναι το ίδιο πρόσωπο αφενός θα έθετε εν αμφιβόλω μόνο τις αλληλοσυγκρουόμενες σχετικές πληροφορίες αλλά (το σημαντικότερο) είναι εντελώς αυθαίρετη και πρέπει με κάποιον τρόπο να τεκμηριώνεται για να ληφθεί υπόψη στη διαμόρφωση του λήμματος, πράγμα που δε γίνεται. Η καταγραφή της ονομασίας στη μητρική γλώσσα των βιογραφούμενων προσώπων δεν είναι ούτε άσχετη ούτε ένδειξη φανατισμού, αλλά σύμφωνη με την την πολιτική της εγκυκλοπαίδειας. Ασμοδαίος (συζήτηση) 10:33, 22 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Εφόσον τεκμηριωθεί ότι η σκοπιανή ή η βουλγαρική ήταν η μητρική του γλώσσα, γιατί ακόμη και αν ήτυαν σλαβόφωνος, σίγουρα δεν μιλούσε σκοπιανά (γλώσσα μεταγενέστερη ούτως ή άλλως) ή βουλγαρικά και δεν έγραφε στο κυριλλικό αλφάβητο. Το να τοποθετούμε σε έναν Έλληνα, τη βουλγαροποιημένη εκδοχή του ονόματός του, αν δεν είναι ακρότητα και φανατισμός τί άλλο θα μπορούσε να είναι; Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 12:24, 22 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Για τις διαλέκτους τις ομιλούμενες από τους [[σλαβόφωνοι της Μακεδονίας|σλαβόφωνους] της περιοχής χρησιμοποιούνταν την περίοδο εκείνη που ζούσε ο Γκόνος (αλλά και σήμερα) και οι δύο ονομασίες ("βουλγάρικα" / "[σλαβο]μακεδόνικα") των γλωσσών στις οποίες συνήθως κατηγοριοποιούνται οι διάλεκτοι αυτοί από τους γλωσσολόγους και χρησιμοποιούνται στα σχετικά λήμματα σύμφωνα με την κατάληξη της συζήτησης στην Αγορά για τις "ντόπιες διαλέκτους της Μακεδονίας". Ασμοδαίος (συζήτηση) 10:47, 25 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Καταρχήν, όταν συζητάς, καλό είναι να αποφεύγεις να χρησιμοποιείς λήμματα από τη βικιπαίδεια (τα οποία εν πολλοίς έχεις διαμορφώσει εσύ ο ίδιος!!!!!!!) για να τεκμηριώσεις την όποια άποψή σου, όπως κάνεις τώρα. Μου θυμίζεις το Βελόπουλο που έλεγε παλιά "...το γράφουν και τα βιβλία μου.."(!!). Κατά δεύτερον, υπάρχουν τριών ειδών γλωσσολόγοι για το συγκεκριμένο ζήτημα, ανάλογα με τις απόψεις τους. Οι Βούλγαροι τις χαρακτηρίζουν βουλγαρικές, οι Σκοπιανοί σκοπιανές, και οι Έλληνες τοπικές διαλέκτους pidgin (δηλαδή σλαβικές διάλεκτοι που προήλθαν από την επιβολή της σλαβικής σε αλλόφωνους ομιλητές). Είναι προφανές, ποιά είναι η πραγματικότητα, εάν κάποιος θέλει να σκεφτεί με την κοινή λογική. Η διεθνής κοινότητα όμως παίρνει διακριτικά θέση, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως πολιτικούς παράγοντες. Έτσι λοιπόν, έχει καθιερωθεί, στις περιοχές της Βουλγαρίας να κατατάσσονται στις Βουλγαρικές διαλέκτους. Στις περιοχές του κράτους των Σκοπίων να κατατάσσονται στις σκοπιανές διαλέκτους, και στις περιοχές της Ελλάδας να κατατάσσονται στις τοπικές pidgin διαλέκτους των νοτιοσλαβικών γλωσσών. Αυτό το διεθνές status quo, δεν το αποδέχονται φυσικά, οι τρεις εμπλεκόμενοι: οι Βούλγαροι προπαγανδίζουν ότι όλες είναι Βουλγαρικές, οι Σκοπιανοί προπαγανδίζουν ότι όλες είναι σκοπιανές, και οι Έλληνες (οι πιο μετριοπαθείς όπως αποδεικνύεται) προπαγανδίζουν ότι οι περισσότερες είναι pidgin. Ενώ, λοιπόν, στη Βουλγαρία και στα Σκόπια έχουν επικρατήσει ακραίες εθνικιστικές απόψεις που φέρνουν σε δύσκολη θέση τη διεθνή κοινότητα, και ενώ στην Ελλάδα, έχει επικρατήσει η πιο μετριοπαθής άποψη, ίσως και πιο κοντά στην πραγματικότητα, παρατηρείται το φαινόμενο, να εμφανίζεται στην Ελλάδα, μια ακραία άποψη (εδώ όχι εθνικιστική αλλά αντεθνική μάλλον, ή τελοσπάντων εθνικιστική υπέρ αμφότερων Βουλγάρων και Σκοπιανών) που να υποστηρίζει τις ακραίες απόψεις Βούλγαρων και Σκοπιανών, αδιακρίτως, ακόμη και αν αυτές μεταξύ τους αλληλοαναιρούνται!!!!!!!!!!!! Ε, λοιπόν, ας μην μετατρέψουμε και τη βικιπαίδεια ένα ακόμα ακραίο blog. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 13:29, 26 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Η συζήτηση για την επεξεργασία των λημμάτων της εγκυκλοπαίδειας γίνεται στη βάση των αξιόπιστων δευτερογενών πηγών και όχι των προσωπικών (ενδεχομένως αυθαίρετων) απόψεων και χαρακτηρισμών του καθενός από εμάς. Εν προκειμένω, όσα γράφω στο προηγούμενό μήνυμά μου τεκμηριώνονται με αναφορά στις αξιόπιστες δευτερογενείς πηγές που είτε υπάρχουν ως πηγές για το λήμμα για τους σλαβόφωνους της περιοχής της Μακεδονίας (Κολιόπουλος, Γούναρης) είτε έχουν αναφερθεί  στη συζήτηση στην Αγορά για τις "ντόπιες διαλέκτους της Μακεδονίας" για την οποία υπάρχει σύνδεσμος στο μόλις προηγούμενο μήνυμά μου και στην οποία συμμετείχε και ο Dipa1965 (Ιωαννίδου). Οι πηγές αυτές (κείμενα ελλήνων πανεπιστημιακών), ιδίως της Ιωαννίδου (που ασχολείται ερευνητικά με τη νοτιοσλαβικη διαλεκτολογία) διαψεύδουν τον ισχυρισμό ότι δήθεν "οι Έλληνες [χαρακτηρίζουν τις] τοπικές διαλέκτους [της Μακεδονίας] pidgin", τουτέστιν κρεολικές-μεικτές, καθώς ουδέν τέτοιο αναφέρουν, αλλά αντιθέτο κάνουν λόγο ξεκάθαρα για "σλαβικές διαλέκτους". Σε ρητό σχόλιό της δε περί της άποψης περί του υποτιθέμενου μικτού γλωσσικού χαρακτήρα της ομιλούμενης σλαβικής γλώσσας των σλαβόφωνων της Μακεδονίας σε ένα κείμενό της που εξετάζει τέτοιες αναφορές στο έργο της Πηνελόπης Δέλτα γράφει ότι δεν ευσταθεί ("Η άποψη στην αρχή του βιβλίου ότι οι κάτοικοι της Μακεδονίας είχαν ως γλώσσα «τη μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες», καθώς και δύο ακόμα αναφορές στη «μακεδονίτικη διάλεκτο» αναιρούνται από την ίδια τη δράση και την περι­ γραφή των γλωσσών που χρησιμοποιούνται από τους ήρωες", ενώ λίγο παρακάτω στο ίδιο κείμενο μας πληροφορεί για τη γλώσσα αυτή γράφοντας ότι "ονομά­ζονται βουλγάρικα σε όλα τα σημεία αναφοράς τους εκτός από μία περί­πτωση, όπου γίνεται λόγος για τη «σλαβομακεδονική», όρος αρκετά πρωτό­τυπος ακόμα και σήμερα [το 1995]"). Εξ ου και εξαιτίας της εγγύτητας των διαλέκτων αυτών με τις προτυποποιημένες γλώσσες (βουλγαρική και σλαβομακεδονική) η περιγραφή της σλαβικής γλώσσας που ομιλούσε ο Γκόνος Γιώτας και γενικά οι σλαβόφωνοι της Μακεδονίας της εποχής αυτής με τους όρους αυτούς. Ασμοδαίος (συζήτηση) 22:39, 26 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Το λήμμα σλαβόφωνοι της Μακεδονίας έχει προταθεί για διαγραφή ή συγχώνευση με το Σλαβομακεδόνες. Και ο λόγος είναι απλώς, αναφέρεται σε ένα έθνος που έχει συγκεκριμένη ονομασία και δεν αναφέρεται σε αλλοεθνείς σλαβόφωνους. Επομένως, ορθώς έχει προταθεί γι αυτό το λόγο. Όπως έγραψα και παραπάνω, και αγνοείς συστηματικά, η σύνταξη ενός λήμματος που σήμερα είναι έτσι και αύριο θα είναι αλλιώς, δεν είναι πηγή, ούτε πρωτογενής, ούτε δευτερογενής, ούτε καν τριτογενής. Εάν το λήμμα συντάχθηκε απλώς, για να χρησιμοποιηθεί συλλήβδην, όπου έχουμε ανάγκη να βάλουμε το POV μας, τότε ορθώς προτείνεται για διαγραφή. Ομολογουμένως, πρωτότυπη και αρκετά επιτήδεια μέθοδος επιβολής POV. Ανεβάζει την τεχνική προπαγάνδας σε άλλο επίπεδο. Επί του συγκεκριμένου εδώ, δεν τέθηκε κανένα επιχείρημα και καμιά πηγή που να δικαιολογεί τη χρήση άλλων γλωσσών στην ονομασία του Γεώργιου Γιώτα (Βλέπω το "Γεώργιος" ενοχλεί και αυτό στην προσπάθεια απαλοιφής οτιδήποτε ελληνικού). Για τους γλωσσολόγους, είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες γλωσσόλόγοι (καθηγητές) δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το ζήτημα και ελάχιστοι έχουν εκπονήσει εργασίες. Οι περισσότεροι που έχουν ασχοληθεί είναι φιλόλογοι εκπαιδευτικοί. Όλοι όμως, ενδεχομένως και οι Ιωαννίδου (δεν έχω διαβάσει την εργασία της), έχουν καταλήξει ότι πρόκειται για διαλέκτους Pidgin. Λοιπόν, παραφράζεις εδώ τα λόγια μου και μιλάς για διαλέκτους Creole. Δεν είπα αυτό, μίλησα για διαλέκτους Pidgin (το ξαναγράφω για πολλοστή φορά μπας και το καταλάβεις), επειδή έτσι αναφέρονται από τους ερευνητές. Οι διάλεκτοι Pidgin χαρακτηρίζονται από την απλούστευση μιας γλώσσας προκειμένου να γίνεται εύχρηστη από αλλόφωνους (απλούστευση συνήθως προς την κατεύθυνση της γλώσσας των αλλοφώνων). Αντίθετα, οι Creole διάλεκτοι χαρακτηρίζονται από σύμμεικτα στοιχεία δύο ή τριών γλωσσών και δεν έχουν να κάνουν με την περίπτωσή μας. Ενδεχομένως, Creole θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ίδια η σκοπιανή γλώσσα, αλλά σίγουρα όχι οι Pidgin διάλεκτοι της Μακεδονίας, συγκρινόμενες με αυτήν. Πάντως η διαστρέβλωση των γραφόμενών μου είναι περιττή εδώ, και ενδεχομένως είναι μια ένδειξη ότι μάλλον δεν πρόκειται για προσωπικές αυθαίρετες απόψεις. Αλλιώς, δεν θα έμπαινες στον κόπο να τις παραφράσεις. Επί του συγκεκριμένου το μόνο που ενδεχομένως θα είχε νόημα, είναι η αναφορά του ονόματος του Γεώργιου Γιώτα, όπως καταγράφηκε από τη Βουλγαρική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επιτροπή όταν ήταν μέλος της. Και τίποτε άλλο. Να σου θυμίσω, επίσης, ότι η κατάληξη "-ωφ" "-εφ", σπάνια χρησιμοποιούνταν στη Μακεδονία (σχεδόν καθόλου στην Ελληνική νότια Μακεδονία) και γι αυτό στο Κράτος των Σκοπίων οι καταλήξεις των επιθέτων συνήθως είναι άλλες (-οσκι -εσκι) που επιτηδευμένα προσέθεσε το Κομμουνιστικό Καθεστώς σε μια προσπάθεια εκσλαβισμού των επιθέτων πληθυσμών που δεν είχαν καταλήξεις. Και αφού υλοποιήθηκε ένα τόσο εκτεταμένο πρόγραμμα σλαβοποίησης των επιθέτων στα Σκόπια έρχονται 70 χρόνια μετά, κάποιοι να εκσλαβίσουν και τα επίθετα των Ελλήνων Μακεδόνων. Έλεος. Ως πού θα φτάσει αυτή η ψύχωση;;;  Χρήστης:Pyraechmes 62.169.201.60 06:32, 27 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Λυπάμαι που χρειάζεται να επαναλάβω το προκύπτον από την πολιτική της γουικιπαίδειας περί επαληθευσιμότητας που γράφω στο προηγούμενο σχόλιό μου, ότι "η συζήτηση για την επεξεργασία των λημμάτων της εγκυκλοπαίδειας γίνεται στη βάση των αξιόπιστων δευτερογενών πηγών και όχι των προσωπικών (ενδεχομένως αυθαίρετων) απόψεων και χαρακτηρισμών του καθενός από εμάς". Προϋπόθεση, δηλαδή, για την άρθρωση μιας αντίρρησης ως προς το ποια είναι η ουδέτερη οπτική γωνία όσον αφορά ένα ζήτημα είναι η παραπομπή σε σελίδες και χωρία από συγκεκριμένες αξιόπιστες πηγές που δείχνουν την ύπαρξη διάστασης απόψεων. Έχω αναφέρει προηγουμένως σειρά αξιόπιστων Ελλήνων πανεπιστημιακών ιστορικών που σε βιβλία και άρθρα τους σε διεθνείς δημοσιεύσεις κάνουν λόγο tout court για σλάβους και σλαβόφωνους κατοίκους της περιοχής (Γούναρης, Κολιόπουλος), καθώς και την επίσης διεθνή δημοσίευση της Ιωαννίδου που μιλάει σαφώς ήδη  από τον τίτλο για "σλαβικές διαλέκτους". Τώρα, επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία ή ηθελημένη άρνηση να λάβετε σχετική γνώση, ισχυρίζεστε ότι "ενδεχομένως και οι [sic] Ιωαννίδου" υποστηρίζει τάχα "ότι πρόκειται για διαλέκτους Pidgin". Όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κανείς, ωστόσο, στο κείμενο της Ιωαννίδου (σελ. 56-7) γίνεται λόγος για δημοσιεύματα διακινούντα την άποψη πως η γλώσσα των σλαβόφωνων της Μακεδονίας ήταν δήθεν "a mixture of Greek, Turkish and words borrowed from other languages" ως ανήκοντα σε "a series of ethnological and pseudo-linguistic publications" γραμμένες από Έλληνες εκπαιδευτικούς. Δεδομένου, λοιπόν, (α) ότι η ασαφής αναφορά σας στο παραπάνω μήνυμα σε "εκπαιδευτικούς φιλολόγους" και στην άποψη που προσωπικά υποστηρίζετε περί "γλώσσας Pidgin" αντιστοιχεί στη ψευδοεπιστημονική άποψη που έχει υποστηριχθεί από Έλληνες εκπαιδευτικούς, (β) ότι πέραν τούτων ουδεμία πηγή -πόσο μάλλον κάποια τουλάχιστον εξίσου αξιόπιστη πηγή όπως αυτή του άρθρου της Ιωαννίδου- έχει προσκομιστεί που να διαφωνεί με την άποψη αυτή, και (γ) σύμφωνα με την την πολιτική της εγκυκλοπαίδειας για γλώσσες στενά συνδεδεμένες με το θέμα του λήμματος, στο εδώ λήμμα για τον Γκόνο Γιώτα, όπως και στα υπόλοιπα λήμματα για τους σλαβόφωνους της Μακεδονίας πρέπει να αναφέρεται πέραν της ελληνικής μετάφρασης και η καταγραφή του αρχικού, σλαβικού ονόματος των βιογραφούμενων προσώπων. Ασμοδαίος (συζήτηση) 16:21, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Αν εσύ λυπάσαι, εγώ ήδη κλαίω (με μαύρο δάκρυ) που θα πρέπει να επαναλάβω ξανά και ξανά:
#Τα λογικά άλματα που επιχειρείς
#Τα ψεύδη που αναπαράγεις
#Τη διαστρέβλωση των πηγών
#Την κακή χρήση πηγών
#την ουσιαστική απουσία πηγών
#τη διαστρέβλωση συζητήσεων
#τη διαστρέβλωση των γραφόμενών μου
#την επιβολή POV
#την ψύχωση που έχεις
1. Λογικά Άλματα: Θέλουμε να προσθέσουμε στο όνομα ενός Έλληνα του προ-προηγούμενου αιώνα ένα Βουλγάρικο και ένα Σκοπιανό όνομα: Τί εμπόδια συναντούμε; Κατ' αρχήν, ο συγκεκριμένος δήλωνε Έλληνας και ως τέτοιος έχει καταγραφεί. Άρα δεν δικαιολογείται να μπει στο όνομά του άλλη γλώσσα. Θα πρέπει να στηριχτούμε στη μητρική του γλώσσα. Ποιά ήταν η μητρική του γλώσσα; Ήταν Βουλγαρική; Ήταν Σκοπιανή; Είχε δύο μητρικές γλώσσες (Βουλγαρική και Σκοπιανή); Προφανώς δεν υπήρχε τότε Σκοπιανή γλώσσα (Ιωαννίδου, σελ. 58). Άρα, μήπως μιλούσε Βουλγάρικα; Δεν έχουμε τέτοια πηγή. Τί θα κάνουμε τώρα; Βρήκα τη λύση!!! Θα πούμε ότι κάποιες πηγές χαρακτηρίζουν τις σλαβικές διαλέκτους που ομιλούνταν στη Μακεδονία τον προ-προηγούμενο αιώνα Βουλγαρικές και κάποιες άλλες τις χαρακτηρίζουν Σκοπιανές (κάποιες πηγές τις χαρακτηρίζουν απλώς σλαβικές, αλλά θα τις αγνοήσουμε (ποιός θα το καταλάβει;). Άρα, έχοντας έναν Έλληνα, που έζησε στα τέλη του 19ου αιώνα, και είχε ως μητρική μια σλαβική διάλεκτο της Μακεδονίας, μπορούμε να του κοτσάρουμε δίπλα ένα σκοπιανό ονοματεπώνυμο (το οποίο το δημιουργήσαμε μόλις σήμερα, γιατί δεν υπήρχε τότε) και ένα βουλγαρικό ονοματεπώνυμο (το οποίο δημιουργήθηκε από τότε με τη βουλγαροποίηση που υφίσταντο και υφίστανται ακόμα και σήμερα ονοματεπώνυμα Ελλήνων, ενώ είναι γνωστό από την πολιτογράφηση των Μακεδόνων μεταναστών στις ΗΠΑ, ότι η πλειοψηφία - ακόμα και αυτοί που δεν είχαν ελληνική συνείδηση - δεν είχαν καταλήξεις -ωφ ή -εφ). Κι έτσι, έχουμε υπερπηδήσει αυτά τα "λιγοστά" εμπόδια. Επιπλέον, χρησιμοποιούμε και το κυριλλικό αλφάβητο της Βουλγαρικής για κάποιον που στη μητρική του διάλεκτο δεν το χρησιμοποιούσε (βλέπε Ιωαννίδου) και (ακόμη χειρότερα) χρησιμοποιούμε και το σερβο-σκοπιανό αλφάβητο (που είναι ελαφρώς διαφορετικό) που δεν υπήρχε τότε, ούτε σε απόσταση 300 χιλιομέτρων. Μετρήστε πόσα λογικά άλματα έχουν επιτευχθεί εδώ, με μια απλή εμμονική εππιβολή POV, και πέστε μου πόσα ρεκόρ Γκίνες θα μπορούσαν να έχουν καταρριφθεί, εάν υπήρχε τέτοια κατηγορία.
2. Ψεύδη: Λες ότι στηρίζεσαι σε αξιόπιστες δευτερογενείς πηγές. Δεν τις είδαμε. Αναφέρεις κάποιους συγγραφείς χωρίς τίτλο βιβλίου, χωρίς αριθμό σελίδας, χωρίς, χωρίς χωρίς. Μόνο για την Ιωαννίδου παρέθεσες κάποια στοιχεία (η συγκεκριμένη δεν συμφωνεί με την άποψή σου αλλά θα αναλυθεί παρακάτω). Λες, ότι στηρίζεσαι στην πολιτική της βικιπαίδειας, αλλά είδαμε παραπάνω ότι την καταστρατηγείς συστηματικά. Λέτε ότι "αρνούμαι" να καταλάβω "τις πηγές", την εξής μία: της Ιωαννίδου που μιλά για σλαβικές διαλέκτους, όταν εγώ μίλησα πρώτος για σλαβικές διαλέκτους και όχι για σκοπιανο-βουλγαρικές. Επικαλεστήκατε την πηγή της Ιωαννίδου ως γλωσσολόγου, ενώ πρόκειται για μια ιστορικο-πολιτική αναδρομή και διαπίστωση έλλειψης γλωσσολογικής έρευνας, όπως πραγματικά είναι. Ισχυρίζεστε ότι οι Έλληνες γλωσσολόγοι διαφωνούν με μένα, ενώ όπως σας έγραψα και παραπάνω και το επιβεβαιώνει και η Ιωαννίδου (σσ. 60-61) οι μόνες εργασίες για τις ομιλούμενες διαλέκτους στη Μακεδονία έχουν γίνει από Έλληνες εκπαιδευτικούς. Δεν θέλω να συνεχίσω, αλλά εξετάζοντας λέξη λέξη τα γραφόμενά σας, δεν τολμώ να σκεφτώ ως πού θα φτάσει ο κατάλογος των ψευδών.
3.Διαστρέβλωση πηγών: Η μοναδική πηγή που παρέθεσες (Ιωαννίδου) διαστρεβλώθηκε. Ενώ η συγγραφέας απορρίπτει τη σύνδεση των ομιλούμενων διαλέκτων με τη Βουλγαρική και Σκοπιανή επίσημη γλώσσα, εσύ τη χρησιμοποιείς για να στηρίξεις ακριβώς αυτό.!!! 
4.Κακή χρήση πηγών:Ενώ παραθέτεις κάτι (χωρίς στοιχεία) από Γούναρη και Κολιόπουλο, μιλάς για γλωσσολογική άποψη, ενώ οι υποτιθέμενες πηγές δεν είναι αυτό (ούτε καν η δημοσίευση της Ιωαννίδου). Επίσης, και πιο σημαντικό, για να βάλεις δίπλα στο ονοματεπώνυμο ενός Έλληνα, ένα όνομα στα σκοπιανά και ένα όνομα στα βουλγάρικα, δεν αρκεί πηγή ενός γλωσσολόγου. Αν αυτό δεν είναι κακή χρήση πηγής, τότε τί είναι; Πιοια ήταν η μητρική του διάλεκτος; Τι λεν γι αυτή τη διάλεκτο οι γλωσσολόγοι; Με ποια γραφή την έγραφέ; Την έγραφε; Υπήρξε σε χρήση από τον ίδιο, αυτή η μορφή του ονόματός του; Είχε κατάληξη -ωφ ή -εφ το ονοματεπώνυμό του ή προστέθηκε αργότερα; Όλα αυτά δεν απαντιούνται από μια έρμη Ιωαννίδου.
5.Ουσιαστική απουσία πηγών:Πήγες κι έβαλες ένα βουλγαρικό κι ένα σκοπιανό οματεπώνυμο δίπλα σε έναν Έλληνα οπλαρχηγό, χωρίς ουσιαστικά καμιά πηγή που να το υποστηρίζει και τώρα ζητάς από μένα να το αναιρέσω, μόνο με χρήση πηγής που να το αντικρούει!!! Μα τί να αντικρούσει; Το τίποτα; Το έτσι θέλω; Το POV; Λίγη σοβαρότης παρακαλώ.
6.Διαστρέβλωση συζητήσεων:Επικαλέστηκες τη συζήτηση στην Αγορά!!!!!!!! Άλλο πάλι κι αυτό (δεν σε προλαβαίνω, αλήθεια). Τη συζήτηση την προκάλεσα εγώ για να δείξω ότι οι σλαβικές διάλεκτοι που ομιλούνταν από Έλληνες δεν είναι της βουλγαρικής ή της σκοπιανής γλώσσας. Ο Ντίπα συμφώνησε μαζί μου. Κι εσύ συμφώνησες με το Ντίπα. Και χωρίς συμμετοχή άλλου, κατέληξες, μόνος σου στο αυθαίρετο συμπέρασμα, ότι παρόλο που οι διάλεκτοι αυτές δεν μπορούν να ταξινομηθούν στη βουλγαρική ή τη σκοπιανή γλώσσα, εμείς θα συνεχίσουμε να βάζουμε βουλγαρο-σκοπιανοποιημένα ονοματεπώνυμα δίπλα σε Έλληνες!!!!! Λίγη αιδώς;
7.Διαστρέβλωση γραφομένων μου: Μίλησα και μιλώ για διαλέκτους πίντζιν, γιατί έτσι χαρακτηρίστηκαν από Έλληνες εκπαιδευτικούς (βλέπε "Το γλωσσικό ιδίωμα των γηγενών σε περιοχές της Μακεδονίας - μια γλωσσολογική προσέγγιση", Δ. Ευαγγελίδης, δεν τον είχε υπόψη της η Ιωαννίδου). Εδώ επικαλούμαι την θεωρία της "απλοποίησης της γλώσσας", όπως έχει αναφερθεί στις πηγές. Συνεχίζεις να μιλάς για σύμμεικτες γλώσσες, για τις οποίες ε΄γω δεν μίλησα ποτέ (τουλάχιστον έως τώρα). 
8.POV: Προς τί όλ' αυτα; Γιατί να επικαλούμαστε την πολιτική της βικιπαίδειας, αλλά να την καταστρατηγούμε; Γιατί να επικαλούμαστε αξιόπιστες πηγές, αλλά να μην προσκομίζουμε; Γιατί να διαστρεβλώνουμε πηγές, συζητήσεις κ.λπ; Γιατί να κάνουμε λογικά άλματα; Γιατί μας έχει μπει στο μυαλό να προσθέτουμε κάτι σλαβικό (οτιδήποτε, ακόμα και αν είναι αυτό κατάληξη ή κανένα κυριλλικό γράμμα ή κάτι που να θυμίζει σλάβους τέλος πάντων) σε οποιοδήποτε λήμμα για τη Μακεδονία, ακόμα κι όταν δεν τεκμηριώνεται επαρκώς; Μα γιατί έχουμε διαμορφώσει ένα POV και θέλουμε να το επιβάλουμε.
9.Ψύχωση: Η συμπεριφορά σου έως τώρα παραπέμπει σε μανία. Παλιότερα είχα χαρακτηρίσει τις συνεισφορές κάποιου χρήστη, ως "στρατευμένη προπαγάνδα". Νομίζω όμως, ότι η δική σου συμπεριφορά ξεπερνά αυτό το χαρακτηρισμό. Νομίζω ότι πηγάζει από μέσα σου και είναι δύσκολο να τιθασευτεί. Καταντά μανία πλέον η συνεισφορά σου.
Με βάση τα παραπάνω, δεν έχω άλλη επιλογή από την διόρθωση που τεκμηρίωσα. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 21:40, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Για ποιό λόγο η εμμονή; Στο σημειωματάριο κατηγορείσαι ότι επέλεξες i.p. για ορισμένες επεξεργασίες. Αληθεύει;--Kalogeropoulos (συζήτηση) 21:43, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Ναι. Αλλά δεν το έκανα κρυφά. Σε κάποια υπογράφω κιόλας ως Πυραίχμης, για να φανεί το ΆιΠι. Ούτε καταστρατήγησα κάποιο κανόνα για τις επαναφορές. Δεν έχω δει κάποια κατηγορία εναντίον μου. Στο σημειωματάριο είναι; 
Δεν υπάρχει εμμονή. Είχα θέσει το ζήτημα πέρισυ, ότι κάποιοι ξεκίνησαν να σλαβοποιούν ονόματα Ελλήνων ατεκμηρίωτα, κι ενώ η συζήτηση έκλινε μάλλον προς αυτό, ο συγκεκριμένος χρήστης (και κάνα δυο άλλοι) μπαίνουν και αλλάζουν τα λήμματα συλλήβδην, αγνοώντας κανόνες, τεκμηρίωση κ.λπ. Λέιε καμιά οδηγία στη Βικιπαίδεια ότι οποιοσδήποτε είναι Μακεδόνας πρέπει να μπει δίπλα το σκοπιανοποιημένο ή βουλγαροποιημένο όνομά του, χωρίς καν μια υποτυπώδη τεκμηρίωση; Αυτά που γίνονται εδώ είναι απίστευτα. Ήθελα, νά ξερα, τα επικροτείς;Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 21:52, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Να σού πω την αλήθεια μου μάλλον με αφήνει αδιάφορο το θέμα. Αν κάποιος έχει και σλαβικό ή σλαβόφωνο όνομα δεν το θεωρώ καθόλου μεμπτό, εξ ου και η απορία μου. Δεν θεωρώ ότι κινδυνεύει η ιστορία του τόπου, αλλά αυτή είναι η δική μου εκτίμηση. Σε γενικές γραμμές πιστεύω πως αν κάτι καλύπτεται από πηγές μπαίνει και γενικά σε τέτοιες αντιθέσεις θα πρέπει κατά κόρον να χρησιμοποιούνται πηγές. Από διαχειριστικής άποψης οι συχνές αναστροφές φέρνουν κλείδωμα, κάτι που πρέπει να αποφευχθεί--Kalogeropoulos (συζήτηση) 21:58, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Πάντως, αν θέλετε και τη δική μου γνώμη, προσωπικά διαφωνώ με την προσθήκη των βουλγαρικών ή σλαβομακεδονικών μορφών των ονομάτων σλαβόφωνων που διάλεξαν την ελληνική πλευρά (είτε από λόγους συνείδησης, είτε και από άλλους λόγους). Εξάλλου, από τη στιγμή που (ορθώς κατ' εμέ) δεν κάνουμε το ίδιο για τους Έλληνες αρβανίτες, βλαχόφωνους ή τουρκόφωνους, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να γίνει με αυτή την κατηγορία των σλαβόφωνων. 
Από την άλλη, σε περιπτώσεις δεδηλωμένων Βούλγαρων ή αυτονομιστών όπως λ.χ. του Πάβελ Ρακόφσκι ή του Λάζαρου Αδαμόπουλου, δεν βλέπω πρόβλημα στην παράθεση των βουλγαρικών ή σλαβομακεδονικών τους ονομάτων. --Pavlos1988 (συζήτηση) 22:12, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Εννοείται ότι την θέλουμε. Πάντως για να σταματήσουν οι διαμάχες και να ασχοληθούμε πραγματικά με τον εμπλουτισμό περιεχομένου, θα πρέπει να αποφασίσουμε συλλογικά για το θέμα, να έχουμε έναν κοινό μπούσουλα που θα ακολουθούν όλοι--Kalogeropoulos (συζήτηση) 22:19, 29 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)
Συμφωνώ, αλλά θα πρέπει να υπάρξει μια συγκεκριμένη πολιτική. Δεν μπορεί για παράδειγμα, στο όνομα του Διονύσου να αναφέρεται δίπλα του στα Ορντού (σημερινή γλώσσα του Πακιστάν) με το σημερινό αλφάβητο της Ορντού, επειδή σύμφωνα με το μύθο, πήγε στον Ινδικό Καύκασο πριν τρεις - τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Είναι λογικό άλμα. Ομοίως δεν μπορεί ένας Έλληνας οπλαρχηγός του 1905 να αναγράφεται με ένα υποτιθέμενο όνομα που θα προέκυπτε εάν σκοπιανοποιούνταν τότε (το 1905), από κάποιον Σκοπιανό που το 1905 θα έπαιρνε το Ελληνικό όνομα, θα του έβαζε μια σλαβόηχη κατάληξη, θα το ανέγραφε με το σερβικό αλφάβητο και μετά από 40 χρόνια θα έλεγε, "Ναι! Τώρα που έγινα "Μακεδόνας" και απέκτησε τη "μακεδονική" γλώσσα, και χρησιμοποιώ το σερβικό αλφάβητο, δικαιούμαι να βάλω δίπλα στο όνομα αυτουνού του Έλληνα τη σκοπιανοποιημένη εκδοχή του για να δει ο μέσος Έλληνας αναγνώστης πώς θα ήταν εάν αυτό συνέβαινε 40 χρόνια πριν"!!!!!!!! Το μόνο που είναι αποδεκτό, είναι η Βουλγαρική εκδοχή ενός ονόματος, εφόσον είχε καταγραφεί τότε (εάν για παράδειγμα ο συγκεκριμένος οπλαρτχηγός είχε εγγραφεί στη βουλγαρική ΕΜΑΟ) και αυτό φυσικά μόνο εάν υπάρξει πηγή που να αναφέρει, αφενός ότι είχε εγγραφεί στην ΕΜΑΟ, και αφετέρου ότι το όνομά του τότε αναγράφονταν έτσι. Όλα τα άλλα είναι εκτός πολιτικής.
Για τη "μανία" και την "ψύχωση" που έγραψα παραπάνω για κάποιες ενέργειες του Ασμοδαίου, να διευκρινίσω ότι είχαν την έννοια της "οργανωμένης εκστρατείας" και όχι φυσικά ότι ο Ασμοδαίος είναι μανιοψυχωτικός. Εάν το πίστευα αυτό, δεν θα συζητούσα τόσο καιρό μαζί του. Το ίδιο και για τα "ψεύδη" που αναφέρω παραπάνω. Είναι εκ του αποτελέσματος ψεύδη, και δεν χαρακτηρίζουν ως ψεύτη τον συντάκτη τους. Εάν έχει συγκεκριμένες δικαιολογίες που τον οδήγησαν σε πλάνη και τελικά, εν αγνοία του, κατέληξε να υποστηρίζει ψεύδη, είναι κάτι που δεν εξετάζω, και πολύ πιθανόν να είναι και έτσι. Χρήστης:Pyraechmes καλώς ήλθε η Ελληνοαραβική άνοιξη (συζήτηση) 11:57, 30 Δεκεμβρίου 2017 (UTC)

text: Δε θα ασχοληθώ με τις προσωπικές επιθέσεις ούτε με ατεκμηρίωτους προσωπικούς ισχυρισμούς.

text: Η πληροφορία ότι ο Γκόνος ήταν σλαβόφωνος προστέθηκε αρχικά στο λήμμα από εμένα με παραπομπή στη σχετική καταχώρηση του "συναξαρίου" Μακεδονομάχων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (σελ. 122-3). Η πληροφορία αυτή αφαιρέθηκε με τη δικαιολογία ότι "[δ]εν ξέρουμε αν αναφέρεται στο Γιώτα από τα Γιαννιτσά ή [ενν. στον Γκόνο Γιώτα] από τον Άγιο Λοτκά [sic] για να πούμε με βαιβαιότητα [sic] ότι τεκμηριώνεται έτσι η σλαβοφωνία". Πράγματι, στο βιβλίο αυτό της ΕΜΣ υπάρχει (σ. 120) μία καταχώρηση για ένα μακεδονομάχο με το ίδιο όνομα. Και οι δύο αυτές καταχωρήσεις, ωστόσο, αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο: ο Γκόνος που πέθανε το Φεβρουάριο του 1911 στο Νησί της Ημαθίας της σελ. 120 είναι ο καπετάν Γκόνος που έδρασε στη λίμνη των Γιαννιτσών, συνεργάστηκε με τον Παπατζανετέα κ.λπ. των σελ. 122-3. Η εσφαλμένη διπλή καταχώρηση του Γκόνου στη συγκεκριμένη πηγή οφείλεται στη σύγχυση σχετικά με την ημερομηνία του θανάτου του, που ξεκινάει ήδη από τα γραπτά του Γεωργίου Μόδη και την οποία περιγράφει και διορθώνει στο βιβλίο Μυστικά και παραμύθια από την ιστορία της Μακεδονίας (Αθήνα: Βιβλιόραμα: 2014), σελ. 102 ο ιστορικός του Πανεπιστημίου Αιγαίου Σπύρος Καράβας. Σημειωτέον ότι το αρχείο PDF στο οποίο υπάρχει ο σχετικός σύνδεσμος είναι αντίγραφο της πρώτης έκδοσης του καταλόγου από το 2008, η οποία, σύμφωνα με την περιγραφή της δεύτερης, διορθωμένης έκδοσης του 2011, περιείχε "λάθη που είχαν παρεισφρήσει ηθελημένα ή αθέλητα στο αρχειακό υλικό". (Αυτή τη στιγμή δεν έχω πρόσβαση στη δεύτερη έκδοση, αλλά θα προσπαθήσω να ελέγξω μέσα στην εβδομάδα αν το σφάλμα της διπλής καταχώρησης του Γκόνου έχει διορθωθεί). Πράγματι, στη δεύτερη αυτή έκδοση του ίδιου έργου, το σφάλμα έχει διορθωθεί, καθώς οι δύο καταχωρήσεις έχουν συγχωνευθεί σε μία (σσ. 239-40), όπου υπάρχει η φωτογραφία που χρησιμοποιείται στο λήμμα, αναφέρεται ως τόπος θανάτου του το Νησί της Ημαθίας και χρόνος θανάτου ο Φεβρουάριος του 1911 και επαναλαμβάνεται σαφώς η πληροφορία ότι ο -ένας και μοναδικός- Γκόνος Γιώτας ήταν "σλαβόφωνος".

text: Άλλωστε, πέραν αυτού, η σλαβοφωνία του Γκόνου τεκμηριώνεται και από άλλες αξιόπιστες πηγές. Στο βιβλίο του Καράβα που προανέφερα (σελ. 88) γίνεται αναφορά στην "ἔκθεση τοῦ σλαβόφωνου ὁπλαρχηγοῦ καπετὰν Γκόνου", ο οποίος σε άλλο σημείο (σελ. 37) παρουσιάζεται ως το "πιὸ τρανταχτὸ παράδειγμα" για την "παρουσία τόσων βουλγαρόφωνων Μακεδόνων στὰ σώματα τοῦ Ἀγρα, τοῦ Νικηφόρου καὶ τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν". Ο Ντάγκλας Ντέικιν, στο The Greek Struggle for Macedonia, 1897-1913 (Θεσσαλονίκη: ΙΜΧΑ, 1966), σελ. 274 περιγράφει τον Γκόνο ως "a Slav-speaking fighter from Yanitsa". Ακόμη και ο Κωνσταντίνος Απ. Βακαλόπουλος (το ιστοριογραφικό έργο του οποίου ελέγχεται ως έκφραση του ελληνικού εθνικισμού -- βλ. εδώ) στο Ο Ένοπλος Αγώνας στη Μακεδονία 1904-1908 σ. 344 γράφει ότι "Η βαθμιαία πρόοδος των ελληνικών ενεργειών στην περιφέρεια Γιαννιτσών οφείλεται, αφενός, στην επιτυχημένη δράση των ελληνικών σωμάτων και ιδιαίτερα του σλαβόφωνου Γκόνου, ο οποίος, ως αρχηγός του δυτικού διαμερίσματος της λίμνης των Γιαννιτσών, κατάφερε στις αρχές του 1908 σημαντικά πλήγματα κατά των Βουλγάρων κλπ" (Παρενθετικά παρατηρώ ότι στη σελίδα αυτή, ήδη υπάρχει -μετά από αυτήν την επεξεργασία- παραπομπή στο λήμμα, δίχως, ωστόσο, να προστεθεί στο λήμμα η σχετική με τη σλαβοφωνία του Γκόνου πληροφορία...). Και μειωμένης αξιοπιστίας λόγω της υποστήριξης στην ελληνική πλευρά πηγές, όπως ο Ιωάννης Κ. Μαζαράκης (για την αντιεπιστημονική πλαστογράφηση των απομνηνευμάτων του μακεδονομάχου πατέρα του στην οποία ήταν εμπλεκόμενος βλ. εδώ) περιγράφει τον Γκόνο ως "ένα σλαβόφωνο από τα Γενιτσά με ελληνική καρδιά, που από το 1900 ως το 1904 ήταν με τους κομιτατζήδες" (ΙΕΕ, ΙΔ΄, σελ. 251). Μέχρι και στην εξηρωισμένη εθνικιστική εκδοχή της σύγκρουσης στη λίμνη των Γιαννιτσών, στα Μυστικά του Βάλτου της Πηνελόπης Δέλτα διαβάζουμε (μεταξύ άλλων αναφορών) ότι ο Γκόνος ήταν "Βουλγαρόφωνος, από τα Γιαννιτσά [...]" ή αναρωτιέται κανείς "τάχα ο καπετάν Κόττας δεν ήταν βουλγαρόφωνος; Και ο Γκόνος δεν είναι;" Η άγνοια της ελληνικής δεν είναι κάτι καθόλου περίεργο, προσθέτω, καθώς, όπως γράφει για τους σλαβόφωνους της ελληνικής Μακεδονίας κατά τη δεκαετία του 1920 ο καθηγητής Ιστορίας στο ΑΠΘ Ιάκωβος Μιχαηλίδης στο βιβλίο του, Μετακινήσεις Σλαβόφωνων πληθυσμών 1912-1930: Ο πόλεμος των στατιστικών (2003), σ. 263, "η πλειοψηφία των Σλαβοφώνων αγνοούσε την Ελληνική".

text: Στη σαφή αυτή περιγραφή του Γκόνου από όλες αυτές τις ελληνικές / φιλελληνικές πηγές ως σλαβόφωνου simpliciter, έχουν διατυπωθεί, εξ όσων μπορώ να διακρίνω δύο αντιρρήσεις. Η πρώτη συνίσταται στον ισχυρισμό ότι σε αντίθεση με τις πηγές που προανέφερα ο Γκόνος δεν ήταν σλαβόφωνος, αλλά δίγλωσσος, όπως μάλιστα γράφεται στο λήμμα μετά από αυτήν την επεξεργασία («δίγλωσσος (ελληνικά και σλαβικά)»), η οποία παραπέμπει στον κατάλογο της ΕΜΣ, όπου, ωστόσο, δεν αναφέρεται ότι ο Γκόνος ήταν δίγλωσσος, αλλά σλαβόφωνος. Στο ερώτημα του αν ο Γκόνος γνώριζε ελληνικά και, εάν ναι, πότε τα έμαθε μπορεί να δοθεί απάντηση με τη χρήση αξιόπιστων πηγών. Πέρα από τις προαναφερθείσες πηγές που σαφώς κάνουν λόγο για το Γκόνο όχι ως δίγλωσσο, αλλά ως σλαβόφωνο, προκύπτει ότι ο Γκόνος δεν είχε ως μητρική γλώσσα τα ελληνικα, ούτε τα γνώριζε μέχρις ότου τα έμαθε σε μεγάλη ηλικία. Αυτό μαρτυρεί ο μακεδονομάχος και συγγραφέας περί του μακεδονικού αγώνα Γεώργιος Μόδης, ο οποίος στο κείμενο "Μακεδονικός Αγών και Μακεδόνες Αρχηγοί" (αναπαράγεται στον 9ο τόμο της Μακεδονικής Βιβλιοθήκης (Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, 1947), σελ. 298) γράφει για τον Γκόνο: "Αυτός [=ο Γκόνος] στο μεταξύ [=κατά τη διάρκεια της δράσης του με την ελληνική πλευρά] μάθαινε τά ελληνικά" και συνεχίζει ότι "Τά μιλούσε μέ κάποια δόσι κρητικής προφοράς, αφού Κρητικοί ήσαν οί κυριώτεροι δάσκαλοί του". Σχεδόν ακριβώς το ίδιο γράφει και ο Ντέικιν (στη σελίδα στην οποία παρέπεμψα), ότι "while with the Greeks", αφότου δηλαδή εγκατέλειψε την ΕΜΕΟ το 1904, "Gonos learned to speak Greek with a Cretan accent". Περιττεύει, αλλά προσθέτω και τη λογοτεχνική περιγραφή της Δέλτα και πάλι στα Μυστικά ότι ο Γκόνος "είχε μάθει να μιλά ελληνικά, όχι όμως πολύ ελεύθερα, και τον πείραζε ότι τα πρόφερε ξενικά. Το ήξερε ο Άγρας, και τον εγκαρδίωνε να μιλά και να διηγείται. Τον βεβαίωνε πως όχι μόνο είχαν γούστο τα λάθη που έκαμε, αλλά και πως ήταν χρήσιμη η προφορά του η ξενική, γιατί έτσι τον αναγνώριζε και στα σκοτεινά, και όταν δεν τον έβλεπε ακόμα, και ήξερε πως είχε πλάγι του ένα ατρόμητο παλικάρι".

text: Η δεύτερη ένσταση συνίσταται στον, και πάλι ερχόμενο σε αντίθεση με τις παρατεθείσες πηγές που μας πληροφορούν ότι ο Γκόνος ήταν σλαβόφωνος, ισχυρισμό πως δήθεν η μητρική του γλώσσα βρίσκεται ανάμεσα σε κάποιες "τοπικές διαλέκτους pidgin (δηλαδή σλαβικές διάλεκτοι που προήλθαν από την επιβολή της σλαβικής σε αλλόφωνους ομιλητές)", οι οποίες, σύμφωνα πάντα με τον Pyraechmes, "έτσι αναφέρονται από τους ερευνητές". Καθώς οι προσωπικές αντιλήψεις του καθενός δεν μπορούν να αποτελούν βάση για τη διαμόρφωση των λημμάτων της γουικιπαίδειας, για να μπορεί (και να πρέπει) να ληφθεί ο ισχυρισμός υπόψη πρέπει να υπάρχει τεκμηρίωση με παραπομπές σε αξιόπιστες πηγές. Σε ερώτημα ποιοι είναι αυτοί οι ερευνητές που επικαλείται, η απάντηση του Pyraechmes ήταν "βλέπε "Το γλωσσικό ιδίωμα των γηγενών σε περιοχές της Μακεδονίας - μια γλωσσολογική [sic] προσέγγιση", Δ. Ευαγγελίδης". Αυτός ο Δ. Ευαγγελίδης, δεν είναι ο Δημήτριος Ευαγγελίδης, καθηγητής πανεπιστημίου, ανασκαφέας της Δωδώνης κλπ, αλλά ένας φυσικός-γεωλόγος που "ασχολείται συστηματικά, παράλληλα με την κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα, με την Εθνολογία, την Προϊστορική Αρχαιολογία και την Γλωσσολογία" (βλ. εδώ την καταχώρηση στο BiblioNet). Υπάρχει άραγε κάποια ένδειξη ότι οι θεωρίες αυτές του Ευαγγελίδη έχουν έστω κάποια επιστημονική υπόσταση; Tο κείμενο που επικαλείται ο Pyraechmes (ο ακριβής υπότιτλος του οποίου, παρεμπιπτόντως, είναι "μια εθνογλωσσική προσέγγιση") δεν έχει δημοσιευθεί σε κάποιο επιστημονικό περιοδικό , σύγγραμμα ή forum, αλλά στο προσωπικό ιστολόγιο που διατηρεί ο Ευαγγελίδης στο διαδίκτυο, στην ιστοσελίδα μιας οργάνωσης της οποίας είναι αντιπρόεδρος και σε ένα πολιτικό διαδικτυακό site με τον τίτλο "Αντίβαρο στην ιδιωτεία", δεν πρόκειται, επομένως, για κάποια επιστημονική δημοσίευση. Σχετικό με την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των εθνογλωσσικών απόψεων του συγγραφέα είναι το ότι, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του BiblioNet, τις εθνογλωσσικές του πραγματείες ο Ευαγγελίδης ξεκίνησε να τις εκδίδει στον εκδοτικό οίκο "Νέα Θέσις". Είναι ο ίδιος εκδοτικός οίκος που εκδίσει τα γραπτά του Κώστα Πλεύρη, συμπεριλαμβανομένου του αντισημιτικού βιβλίου Ας μιλήσουμε για εβραίους! (βλ. εδώ), πράγμα διόλου περίεργο, καθώς για τον Ευαγγελίδη γνωρίζουμε ότι "πρόκειται για παλιό στέλεχος της «4ης Αυγούστου» του Πλεύρη επί δικτατορίας". Όπως, λοιπόν, θα ήταν εντελώς παράλογο και αντίθετο στην πολιτική της εγκυκλοπαίδειας περί αξιόπιστων πηγών να διαμορφώνεται ένα λήμμα π.χ. για κάποιον Εβραίο που σχετίζεται με το Ολοκαύτωμα με βάση την επίκληση από κάποιον χρήστη των ψευδοεπιστημονικών ιδεολογημάτων του νεοφασίστα Πλεύρη, εξίσου παράλογο και αντίθετο με την πολιτική περί αξιόπιστων πηγών θα ήταν εν προκειμένω να υιοθετηθεί αντί αυτού που τεκμηριώνουν μια σειρά αξιόπιστες εκδόσεις πανεπιστημιακών κλπ ερευνητών τα ψευδοεπιστημονικά ιδεολογήματα του νεοφασίστα Ευαγγελίδη, τον οποίο επικαλείται ο Pyraechmes.

text: Δεδομένης, λοιπόν, της σλαβοφωνίας του Γκόνου και καθώς "[i]f the subject of the article is closely associated with a non-English language" πρέπει να προστίθεται σχετική αναφορά στη γλώσσα αυτή στην εισαγωγή του λήμματος (βλ. :en:MOS:FORLANG), πρέπει (μεταξύ άλλων διορθώσεων αυθαίρετων επεξεργασιών του λήμματος) να επανέλθει η γραφή του ονόματος στη μητρική του γλώσσα στην εισαγωγή. Κλείνω με τη (σχετική με το σχόλιο του Pavlos 1988) παρατήρηση πως το ότι ο Γκόνος επέλεξε κάποια στιγμή στη ζωή του (το 1904, σε ηλικία 24 ετών και μόλις επτά χρόνια πριν το θάνατό του) να εγκαταλείψει τη βουλγαρομακεδονική ΕΜΕΟ και να συνταχθεί με τα ελληνικά αντάρτικα σώματα και το ότι, όπως ανεφερα παραπάνω, είχε ξεκινήσει να μαθαίνει και την ελληνική γλώσσα δεν αίρει το γεγονός πως η μητρική του γλώσσα ήταν η σλαβική γλώσσα που ομιλούνταν στην περιοχή, η "βουλγάρικη" ή "μακεδονική", καταπώς αναφέρεται στις πηγές της εποχής, και ότι σε αυτήν τη γλώσσα πρέπει να αναγράφεται και το όνομά του στην εισαγωγή του λήμματος. Ασμοδαίος (συζήτηση) 13:28, 31 Μαρτίου 2018 (UTC)
thread_title: Πηγή για τη σλαβοφωνία του