Συζήτηση:Υπεραγωγιμότητα

message: Στη δική μου εκδοχή, πέραν του παραδείγματος που μας έφεραν στο πανεπιστήμιο οι καθηγητές μας για τα ηλεκτρόνια ανά δύο και το ανάλογο του δρόμου με τις λακκούβες, προσωπικά έχω την αίσθηση πως τα ηλεκτρόνια θα μπορούσαν σε κάποιες περιπτώσεις να σχηματίζουν και τρενάκια άνω των δύο ηλεκτρονίων. Αν έχει κάποιος παίξει με τα μαγνητάκια - μπίλιες (neocube) που μπορούν να προσωμοιώσουν το spin των ηλεκτρονίων με το βοράς-νότος των μαγνητών, μπορεί να δει πως είναι εύκολο να φτιάξει αλυσίδες από τέτοια μπιλάκια. Κοντά στις θερμοκρασίες που τα υλικά γίνονται υπεραγωγοί η κρυσταλλική δομή έχει τέλεια συμμετρία, καθώς κλείνουν τα πλεγματικά κενά και επιπλέον οι ταλαντώσεις των ατόμων του πλέγματος είναι ελάχιστες και έτσι τα άτομα «πιάνουν λιγότερο χώρο». Από ένα neocube με τέλεια συμμετρία είναι δυνατό να αποσπάσει κανείς από το εσωτερικό του μια ολόκληρη σειρά από μπιλίτσες, ένα κορδόνι από μαγνητάκια, με ελάχιστη αντίσταση από τα υπόλοιπα. Τα μπιλάκια στο κορδόνι έχουν όλα τον ίδιο προσανατολισμό βορρά-νότου το ένα πίσω από το άλλο. Η γνώμη μου είναι πως τα ηλεκτρόνια, ακόμα και ανά δύο, πάλι θα φρενάριζαν, τουλάχιστο θα φρενάριζαν ώσπου να εναρμονιστούν σε σπιν μέσα στο φωνόνιο που ταξιδεύει στο πλέγμα ή και κατά το «σπάσιμο» του βαγονιού του φωνονίου όπου το ζεύγος cooper χωρίζει. Αν τα φωνόνια δεν ταξιδεύουν προς μία μόνο κατεύθυνση, δηλαδή οι μικροταλαντώσεις του πλέγματος είναι τυχαίες, και τα ηλεκτρόνια «περιμένουν το κύμα για να το σερφάρουν», ένα τέτοιο βαγονάκι θα μπορούσε να παγιδεύει προς στιγμήν και στην ουσία να φρενάρει δύο ηλεκτρόνια που κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εκτός εάν η ηλεκτρεγερτική δύναμη είναι αυτή που σπρώχνοντας τα ηλεκτρόνια παρασύρει το πλέγμα σε μη τυχαίες ταλαντώσεις, δηλαδή τα ηλεκτρόνια πια δημιουργούν το βαγονάκι τους και το ηλεκτρικό ρεύμα δημιουργεί και ρεύμα φωνονίων, αποθηκεύει δηλαδή ενέργεια στις μικροταλαντώσεις του κρυστάλλου που οδεύουν παράλληλα με την κίνηση των ηλεκτρονίων. Είναι σαν τα φορτία να αποκτούν επιπλέον μάζα, άρα και ορμή και κατ' επέκταση αδράνεια! Η σκέψη μου είναι πως σε κάποιες περιπτώσεις στην υπεραγωγιμότητα δημιουργούνται αλυσίδες άνω των δύο ηλεκτρονίων που ζώνουν το κύκλωμα και δεν υπάρχει αιχμή ηλεκτρονίου που ανοίγει το δρόμο για ένα ζεύγος μόνο αλλά τελικά τα ηλεκτρόνια ρέουν το ένα πίσω από το άλλο σε «κανάλια». Στο μοντέλο με τα τρενάκια χάνουμε την ικανότητα αποθήκευσης ενέργειας σε φωνόνια, ποσοστιαία ανά μονάδα φορτίου, σε σχέση με το μοντέλο του απλού ζεύγους cooper.   ManosHacker 09:03, 18 Μαΐου 2011 (UTC)
thread_title:  Επέκταση στην εξήγηση του μηχανισμού - πρωτότυπη έρευνα 

message: Στην ενοτητα Εφαρμογές, γραφει "σε θερμοκρασία μερικές δεκάδες βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν", πραγμα αδυνατο καθως πρακτικα η θερμοκρασια σε κλιμακα Κελβιν δεν εχει αρνητικες τιμες. Αναφορά: Τασος 193.92.131.118 22:30, 6 Οκτωβρίου 2014 (UTC)
Διορθώθηκε φραστικά. Ευχαριστούμε.   ManosHacker 22:37, 6 Οκτωβρίου 2014 (UTC)
Καλησπέρα σας, 
Είμαι πτυχιούχος φυσικός με πειραματική διπλωματική στην υπεραγωγιμότητα υψηλών θερμοκρασιών. Θα προσπαθήσω να συμπληρώσω αυτό το λήμμα όσο πληρέστερα και καλύτερα γίνεται. Παρακαλώ θα ήθελα να συζητάμε κάθε πιθανή αλλαγή ή συμπλήρωση στο υπάρχον λήμμα πριν κάνουμε editing. Ξεκίνησα με την επέκταση της ιστορίας της υπεραγωγιμότητας.
Taraktron (συζήτηση) 14:37, 8 Μαρτίου 2016 (UTC)
σημαντικό: όταν γράφουμε θερμοκρασία κέλβιν δεν είναι σωστό να βάζουμε κυκλάκι. Για παράδειγμα 20Κ και όχι 20°Κ.
replies: text: Εξ ίσου σημαντικό: Τα ξένα ονόματα μεταγράφονται στα ελληνικά, δεν μπαίνουν ως σύνδεσμοι με τη λατινική τους γραφή ούτε ως σύνδεσμοι σε Βικιπαίδειες άλλων γλωσσών. --Ttzavarasσυζήτηση 15:53, 8 Μαρτίου 2016 (UTC)
thread_title:  Σχόλιο 7-10-2014

message: Ο δεσμός πολαρονίου και το ζεύγος κουπερ δεν πρέπει να συγχέονται. Τα  πολαρόνια προϋποθέτουν συμπύκνωμα Bose-Einstein και συνδέονται στον χώρο των θέσεων ενώ τo ζεύγος κούπερ στον χώρο των ορμών. Ως εκ' τούτου η παράγραφος bipolaron πρέπει να σβηστεί. Εν καιρώ θα ανεβάσω και σχετική βιβλιογραφία.
Taraktron (συζήτηση) 16:57, 9 Μαρτίου 2016 (UTC)
Το κινούμενο σχήμα αφορά υπεραγωγιμότητα bipolaron και όχι cooper. Τα bipolaron είναι κοντά μεταξύ τους, τα cooper απέχουν πιο πολύ από μια πλεγματική απόσταση το ένα από το άλλο. Δείτε τη βιβλιογραφία πάντως για σιγουριά.   ManosHacker 21:35, 9 Μαρτίου 2016 (UTC)
Συμφωνώ. Το κινούμενο σχημα δεν είναι ιδιαίτερο πρόβλημα γιατί είναι απλά ένα σχήμα, χρησιμεύει γιατί δινει στον αναγνώστη μια οπτική της αλληλ/σης ιόντων-ηλεκτρονίων. Τα bipolarons όμως δεν περιγράφουν την υπεραγωγιμότητα γενικά. Υπάρχει μια αναφορά στο μοντέλο Hubbard το οποίο όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Γενικά τα θεωρητικά μοντέλα εκτώς των θεωριών BCS/london/GL αφορούν υπεραγωγούς υψηλών θερμοκρασιών. Η πολυπλοκότητα σε αυτά τα συστήματα είναι τόσο μεγάλη ωστέ τα μοντέλα μπορούν να περιγράψουν μόνο μεμονωμένες περιπτώσεις και ιδιότητες και όχι τον γενικό μηχανισμό (για υπεραγωγιμότητες συμμετριών p-wave, d-wave).
Δυστυχώς (και ευτυχώς) στην υπεραγωγιμότητα η Φύση κρατάει ακόμα τα φύλλα της κλειστά...
Taraktron (συζήτηση) 22:17, 9 Μαρτίου 2016 (UTC)
thread_title:  πολαρόνια/ζεύγος cooper