Samtal fyrir brúðkaup og löngu síðar

Hver kannast ekki við svona samtal fyrir brúðkaup? Það má reyndar líka heimfæra þetta samtal upp á Ólaf F. Magnússon og Hönnu Birnu Kristjánsdóttur þegar verið var að ganga frá ráðningu hans sem borgarstjóra.

.

Ólafur: Ég get varla beðið.

Hanna: Viltu að ég fari?

Ólafur: Nei, láttu það ekki hvarfla að þér.

Hanna: Elskarðu mig?

Ólafur: Auðvitað. Alltaf.

Hanna: Hefur hvarflað að þér að halda framhjá?

Ólafur: Nei, aldrei.

Hanna: Kysstu mig.

Ólafur: Hvenær sem er.

Hanna: Myndir þú einhvertímann beita mig ofbeldi?

Ólafur: Auðvita ekki.

Hanna: Má ég alltaf treysta þér?

Ólafur: Að sjálfsögðu er það þannig.

.

Tveimur árum síðar er samtalið alveg eins. Nema að þá er það lesið neðan frá og upp. .

Fyrri ummæli:
Og hvert fór hún?

||

Þessi var góður. Frábær.

||

Hahahaha... Algjör snilld

||

flottur sannur og fyndinn!!!

||

Góður húmor á ferð.

||

hahaha þetta er akkúrat ástæðan fyrir því að ég ætla aldrei að gifta mig.

||

ný útgáfa af sléttubandi

Ummæli:
Það þýðir ekkert að breyta um texta eftir að maður setur inn athugasemd.

Verkefni: Tilfinningalegt ástand
Merking: Neikvætt