Myndbirting spillingar og sjálftöku

Tortryggni er ríkjandi hugarástand meðal íslensku þjóðarinnar. Reyndar hefur hjartahlýja gagnvart náunganum aldrei verið grunnstef samskipta. Kaldhæðni er aðalsmerki okkar Íslendinga. Um langt skeið hefur það verið vinnuhefð í pólitík að betra sé að stilla saman strengi í bakherbergjum heldur en ræða málin á opinn máta. Stundum er það rétt að í andrúmslofti tortryggni er betra að vinna saman í liðum. Síðan er farið í að safna liði og mæta til þings og bera saman styrkleika. Sumum finnst þetta lýðræði en þegar traust og kærleikur eru víðs fjarri þá er ekki jarðvegur lýðræðis. Illgresi lýðræðis eru óttinn og hrokinn.

Ráðning Davíðs Oddssonar í stól ritstjóra á Morgunblaðinu var olía á eld tortryggni í landinu. Hann hefur verið það lengi í framvarðasveit átakastjórnmála að hann nýtur ekki trausts. Í raun tengja margir persónu hans við einræði frekar en lýðræði, að honum fylgi í senn hroki og ótti frekar en það sem leysir úr læðingi hin fegurri gildi sem þarf að innleiða í landinu. Hvort er mikilvægara fyrir erfiðleika lands og þjóðar sem að hún stendur nú frammi fyrir? Hvernig rjúfum við tengslanet íslensks viðskiptalífs sem reyndist svo spillt? Hvernig endurskoðum við stöðu okkar sem þjóð meðal þjóða?

Sjálfstæðisflokkurinn rak lengi þá utanríkismálapólitík að hún gengi fyrst og fremst út á það að Ísland hefði af henni ávinning. Á sama tíma var í landinu léleg lýðræðishefð. Kaldastríðið gaf af sér tortryggni, þannig að sambönd flokksfélaga og fjölskyldutengsl urðu farvegur ákvarðana. Að vera í góðum tengslum við réttu mennina var það sem var talið farsælast. Davíð Oddsson hefur lýst því að hann hafi átt vináttu George W Bush og Silvio Berlusconi. Síðan kemur nýfrjálshyggjan og græðgivæðingin ofan á hið óþroskaða lýðræði í landinu. Fjármálakerfið og umsvif þess eru sett inn í tenglanet flokka og fjölskyldna.

Uppgjörið þarf að vera inn á við og út á við. Við þurfum að opna hjartað og treysta í stað þess að vera verkfæri tortryggni og hroka. Við þurfum að verða fullgildir þátttakendur í samstarfi lýðræðisríkja í Evrópu og tengjast stóru myntsvæði. Þannig getum við fyrst átt möguleika á að gera raunhæfar viðskiptaáætlanir og búið til farveg gegnsæis og lýðræðis. Losað okkur úr böndum LÍÚ, flokka og fjölskyldna. Hin eina sanna samspilling, sem þrífst á notkun tenglanets í stað lýðræðis er Sjálfstæðisflokkurinn. Aflið sem að innleiddi meira sundurlyndi og tortryggni en þekkst hefur á Íslandi á lýðveldistímanum. Græðgi og sjálftaka voru helstu meinsemdir. Grunnurinn lagður með kvótakerfinu og sölu bankana.

Fyrri ummæli:
Gunnlaugur, ég les gjarnan blogg þitt, en flokksauðsgæran fer þér afskaplega illa. Sjálfstæðisflokkur, Framsóknarflokkur og Samfylking komu að stjórn þessa lands og bera því ábyrgð á hruninu. Auðvitað komu fleiri að borðinu, sem bera ábyrgð. Við tók VG og Samfylking. Engum nema í harðasta trúarkjarna þessara flokka, dettur í hug að hæla sér af frammistöðunni. Það getur verið að það lini óþægindin hjá þér að líta í myndabækur og hugsa um Davíð Oddsson fyrir okkur hins skiptir mestu máli að þessi vanhæfa ríkisstjórn segi af sér og mynduð verði ríkisstjórn sem hefur getu til þess að takast á við hlutina. Annað hvort þjóðstjórn, eða þá ef flokkarnir valda þessu ekki, utanþingstjórn.

"Reyndar hefur hjartahlýja gagnvart náunganum aldrei verið grunnstef samskipta."
Ekki var þetta nú svona hjá honum Matta frænda í "einum" Teig eða Einari frænda í Reykjadalnum eða hjá honum Guðmundi á Minna Mosfelli eða hjá honum Hreini í Helgadal í gamla daga. Hefur eitthvað breyst í Mosó með árunum?

||

Þakka þér fyrir góðann pistil Gunnlaugur. Ég er ein af fjölmörgum sem er reið út í Davíð og Sjálfstæðismenn almennt fyrir svo margt rangt sem fert hefur veriðí landinu í nafni þess flokks sem þau tilheyra. En ég óttast ekki flokkinn þeirra og ekki Davíð, vegna þess að nú eru svo mörg okkar vöknuð. Við vorum líka vakin á svo harkalegann hátt, fyrst með kaldri gusu og svo var mörgum okkar beinlínis hent fram úr rúminu. Rúmið var volgt og nokkuð mjúkt, en gölfið var grjóthart og svellkalt. Þar liggja mörg okkar enn og höfum ekki á neitt ból að benda.

Í mínum huga breytir flokksaðild ekki málinu, heldur hitt að skrifin þín benda til þess að þú sért jafnaðarmaður og af þeim er aldrei nóg.

||

Það er skelfing að horfa uppá hvað taugarnar láta undan hjá þér Gunnlaugur í vanda lands og þjóðar. Taugaveiklaðir menn eru ekki líklegir til stórafreka og alls ekki þeir sem eru illa haldnir af Davíðs-þráhyggju og frjálshyggju-fóbíu. Vandi Íslands er alvörumál og aldrei voru þeir í Sjálfstæðisflokknum Ólafur Ólafssson, Jón Ásgeir Jóhannesson, Sigurður Einarsson, Finnur Ingólfsson og margir fleiri víkingar útrásarinnar.

Til allrar óhamingju valdi þjóðin rangt fólk til þess að koma að endurreisn landsins, enda hljómar það nánast eins og brandari að Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J., gagnist í alvöru björgunarstarfi fyrir samfélagsgerð sem þau í reynd hata. Þessu mun þjóðin beyta í næstu kosningum, sem eru skemur undan en margan grunar.

||

Gunnlaugur, er þetta myndefni notað í mannræktarkennslu þinni?

Þar sem þú ert svo illa haldin af Davíðs heilkenninu sem raun ber vitni, er ekki úr vegi að benda þér á línurit sem birtist í Morgunblaðinu í dag. Þar kemur skýrt fram hvernig útgjöld heimila og hins opinbera stóðu meðan Davíð Oddsson hélt hér um stjórnvölinn.

Þar sést líka hvernig tilkoma Samfylkingar í ríkisstjórn kynnti upp hrollvekjuna. Rekstrarlína opinberra aðila verður nánast lóðrétt upp og 20% hækkun fjárlaga milli áranna 2007- 2008 bætti ekki ástandið með. En þetta veistu náttúrlega allt.

En hvað hétu þeir annars einræðisherrarnir, sem Ingibjörg Sólrún lagði helst lag sitt við þann tíma sem hún gegndi stöðu utanríkisráðherra?

Ummæli:
Eflaust trúirðu mér ekki þegar ég segist gef séns í umferðinni, en ég get líka glatt þig með að segja að í heita potta stíg ég ekki ótilneidd. Og reyndu svo að ráða í það, Gunnlaugur.

"að stilla saman strengi í bakherbergjum"er einmitt það sem við erum að upplifa hjá núverandi ríkisstjórn. Nema nú er ekki um fínstillingu að ræða heldur eru menn barðir til hlýðni. Það var dapurlegt að sjá konurnar úr hinum femíníska ruðningsliði koma af fundi með Jóhönnu Sigurðardóttir með grátstafinn í kverkunum fyrr í sumar. En ESB ósómann varð víst að samþykkja.

"þegar traust og kærleikur eru víðs fjarri þá er ekki jarðvegur lýðræðis" Inntakið í þessari gerir eiginlega kröfu um að maður taki 3 sjóveikistöflur áður en lengra er haldið,en Gunnlaugur, hvernig getur verið um eitthvað traust hvað þá heldur kærleika að ræða, þegar annar stjórnarflokkurinn þarf að kyngja öllum sínum hugsjónum og hinn stjórnarflokkurinn hefur engar. Það er nefnilega ekki hugsjón að ganga í ESB. Það er undirlægjuháttur og uppgjöf fyrir lífinu.

"Ráðning Davíðs Oddssonar í stól ritstjóra á Morgunblaðinu var olía á eld tortryggni í landinu" vonar þú. Það ríkir tortryggni í landinu vegna þess að hér sitjum við með vanhæfa ríkisstjórn sem hangir saman á hatrinu á einum manni. Þú ert illilega brenndur þessu marki. Þú segir hér í svari við athugasemd að þú hafir lagt þessi úrræð um fjármál heimilanna, sem sá sólbrúni setur nú fram, til í prófkjörsslagnum í vor. Í stað þess að fagna því að rödd þín hafi loksins náð til þinna "kærleiksríku" félaga, hefurðu allt á hornum þér útaf ráðningu manns til einkafyrirtækis út í bæ. Ég hef víst sagt það áður, en það er eitthvað bogið við mannræktarvitund þína

"Hin eina sanna samspilling"kannski er þetta bara Freudiskt skripl, en er það ekki einmitt þarna sem hjartað þitt slær?

Verkefni: Samúð
Merking: Engin samúð