Mitt er valdið segja fótgönguliðar í bretahernum.

Vísa þá í að með svikum og blekkingum tókst þeim að stela byltingu fólksins. Og fara því með framkvæmdarvaldið.

Þau telja sig ekki þurfa að spyrja þjóð sína álits, þau viti betur.

En þeirra er ekki valdið, þau þiggja vald sitt frá þjóðinni og sáttmála hennar, stjórnarskrá íslenska lýðveldisins..

Í henni var gert ráð fyrir að forseti þjóðarinnar geti vísað málum til þjóðarinnar, telji hann þau það brýn, eða ákvörðun Alþingis á skjön við vilja mikils meirihluta þjóðarinnar.

Þennan málsskotsrétt nýtti forseti Íslands sér í ICEsave deilunni, hann lét þjóðina skera úr um hvort hún vildi frí og sjálfviljug samþykkja fjárkúgun erlends ríkis, og hvort hún samþykkti samning sem gat ekki skýrar brotið stjórnarskrána þar sem skorður er sett á geðþótta Alþingis við að leggja ríkisábyrgðar á þjóðina.

Stjórnarskráin bannar ríkisábyrgð þar sem endanleg tala liggur ekki fyrir.

Þjóðin felldi þessa ríkisábyrgð, og þar með ætti málið vera dautt.

Í dag telur Alþingi sig þess umkomið að samþykkja nýjan ICEsave samning, það fjölgaði í fótgönguliði breta.

Í sjálfu sér er það ekki bannað, en það er fullkomin ósvífni að telja sig hafa vald til þess án þess að þjóðin skeri úr um hvort hún sé nokkuð sáttari við fjárkúgun og lögleysu, þó líklegast sé um lægri upphæð sem hinn óútfyllti víxil felur í för með sér.

En Alþingi hefur ekkert vald til að forseti Íslands standi við stjórnskipan landsins og láti þjóð sína eiga síðasta orðið. Enda vandséð að slíkt ætti vera hindrun fyrir hermenn breta, þeir eru jú í miklum meirihluta á þingi og stjórna öllum fjölmiðlum þjóðarinnar nema Morgunblaðinu, og ekki lesa það mjög margir.

Það er eins og þetta lið viti upp á sig skömmina þegar það vill ganga svona beint á skjön við þjóðarvilja og stjórnskipan landsins.

Forseti Íslands á ekkert val en að standa við fyrri ákvörðun. Annars viðurkennir hann að hún hafi verið röng, að hún hafi verið tekin að geðþótta til að ná höggi á Alþingi. Sé það raunin er honum ekki stætt í embætti, það situr enginn á Bessastöðum með algjöra fyrirlitningu þjóðar sinnar á bakinu.

Og að fólkið sem skipulagði eina svæsnustu rógherferð síðustu tíma, níðið um Ólaf Ragnar Grímsson, þegar ljóst var að hann myndi virða þjóðarvilja, að það skuli trúa og treysta því í eina mínútu að Ólafur Ragnar muni fórna sér fyrir lögleysu þess, það lýsir þvílíku dómgreindarleysi, að fátt fær það toppað.

Nema kannski ákvörðun Bjarna Ben að kljúfa flokk sinn.

Þess vegna er ótrúlegt að það skuli ekki að fyrra bragði vísa málinu til þjóðarinnar, og standa og falla með ákvörðun sinni.

Jafnvel gungur sjá að það er það eina rétta.

En spurning um þjóðníðinga.

Kveðja að austan.

Fyrri ummæli:
Sæll já hárrétt hjá Þér þjóðníðinga og landráðamenn. Enn eina ferðina verðum við að treysta á forseta vorn þetta er algerlega ósættanlegt ástand sem við búum við í stjórnmálum í dag því að þurfa horfa upp á þennan skrípaleik aftur og aftur frá alþingi gengur ekki!

Ég treysti þeim ekki sem að lögðu blessun sína yfir Svavarssamninginn.

Ummæli:
nei esb

Verkefni: Særandi eða ekki
Merking: Ekki særandi