Tímaglas þjóðarinnar er að renna út.

Og það er ekki vegna hinna nýju ICEsave svika. Það er ekki vegna þess að ríkisstjórninni tókst ekki að gera orkufyrirtæki okkar endanlega gjaldþrota með nýjum risaorkuveraframkvæmdum.

Það er vegna þess að við ætlum að láta Samfylkinguna og Sjálfstæðisflokkinn komast upp með að koma Hrunskuldum auðmanna yfir á almenning.

Rökin eru margvísleg, en öll ættuð út tunnu hinnar botnlaus heimsku. Þau hundsa efnahagslegar staðreyndir, þau hundsa þann samfélagssáttmála að fólk aðstoði hvort annað á neyðarstundu, þau hundsa sjálfa mennskuna.

Skynsamt fólk hefur varað við afleiðingum þess að láta síngirni og smásálarhátt móta framtíð þjóðarinnar, að það hugarfar, "til hvers á ég að leggja eitthvað á mig til að hjálpa öðrum??"sé ávísun á ólgu og ringulreið þegar fram í sækir, í samfélagi þar sem enginn treystir öðrum og allir reyni að skara eld að sinni köku.

Með þeim afleiðingum að samfélagið leysist upp.

Ég las meitlaðan texta í jólabók minni, Morgun Engill eftir Árna Þórarinsson, samfélagsskáld. Og hann var það sannur og tjáð hugsanir mínar það vel, að ég vil deila honum á bloggi mínu. Orðin eru mælt af einum af máttarstólpa þjóðarinnar, honum ÓlaGísla varðstjóra á Akureyri, persóna sem sameinar það trausta sem maður upplifir svo víða hjá íslensku kjarnafólki.

"Getum við treyst og borið virðingu fyrir slíku liði??

Venjulegt fólk er elt uppi fyrir að skulda bíla eða hús en þeir sem valdið hafa þjóðinni tjóni upp á hundruð, ef ekki þúsundir milljarða, fá það afskrifað og spóka sig glaðbeittir með þýfið, margir flúnir til útlanda og byrjaðir að maka krókinn að nýju. Um þá er slegin skjaldborg stjórnvalda, banka og lögfræðinga á meðan almennir borgarar eru í sjálfheldu. Þjóðfélagi, sem hefur látið þetta gerast og leyfir því að gerast áfram, er varla viðbjargandi.

Er þetta eitthvað sem ungt og efnilegt fólk þráir að búa og vinna við????".

Og ef við látum þetta gerast, að hið Nýja Ísland sé land þar sem venjulegt fólk er hundelt af handrukkurum kerfisins, þess sama kerfis sem kom okkur á hausinn, þá mun eitthvað bresta í þjóðarsálinni. Hið Nýja Ísland mun vera andleg auðn.

"Verst er, ef hið glæpsamlega hugarfar festir rætur með okkur sjálfum. Siðleysið, mannfyrirlitningin, ábyrgðarleysi og veruleikafirring eru eins og veirusjúkdómar sem smitar allt þjóðlífið. Lögbrot verða partur af sjálfsbjargarviðleitni.

Og börnin eignast foreldra sem hatast út í allt og alla."

Þetta Wasteland mun engin þjóð þola. Og það fer hver að verða síðastur að forða því.

Þegar rökþrota smásálir eiga engin rök eftir, þá segja þau aðeins, "Verðtryggingin er lög, það er í gildi samningur sem þarf að virða".

Eins og einhver lög séu æðri sjálfri velferð og framtíð þjóðarinnar.

Og um það er ekki deilt lengur, þessar deilur voru útkljáðar á 18. öld. Þá voru orð sett á blað sem kváðu á um að ef lög gengu gegn almannaheill, þá yrði lögin að víkja, ekki réttur eða hagur almennings.

Svona var þetta orðað 1776 í Virginíu, þar sem frjálsir menn settu rétt sinn á blað.

"Að allir menn eru í eðli sínu jafnfrjálsir og sjálfstæðir og hljóta að erfðum ákveðin réttindi sem þeir mega ekki, þegar þeir komast í valdastöður í þjóðfélaginu, á nokkurn hátt, með nokkrum samningum, svipta afkomendur sína; nánar tiltekið að njóta lífs og frelsis með því að öðlast eignir og halda þeim og leita eftir og finna hamingju og öryggi".

Engin valdamaður hefur rétt til að svipta fólki lífi eða frelsi, svipta því réttindum til mannsæmandi lífs, að finna hamingju og öryggi.

Reynist lög ranglát, eða vinna gegn markmiðum sínum, þá víkja lögin, réttindi fólks eru alltaf æðri.

Lögin um verðtryggingu voru sett til að tryggja stöðugleika og jafnvægi í efnahagslífinu, ásamt því að viðhalda verðgild peningaeigna. Eftir sannarlega aðför stjórnvalda og auðmanna að þessum stöðugleika og jafnvægi, þá hrundi gjaldmiðill okkar, verðmæti gufuðu upp því kaupmáttur verðtryggðu krónunnar var falskur, byggður upp með lántökum.

Það voru engar efnislegar forsendur þar að baki.

Lögin um verðtryggingu gera ekkert annað en að reyna að halda í það sem ekki er til. Og það sem ekki er til, það verður ekki varið með verðtryggingu. Eða neinum öðrum ráðum.

En verðtrygging eftir bankahrun rænir fólk og fyrirtæki því eigin fé sem það átti fyrir Hrun. Á móti lækkandi eignarverði kemur reiknuð hækkun á skuldum.

Og daginn sem fólk sættir sig ekki við þetta rán, þá eru forsendur hinna peningalegu eigna brostnar. Því pappírseignir, pappírsveð eru einskis virði ef enginn er tilbúinn að greiða af skuldum sínum.

En í millitíðinni mun fólk neyta allra ráða til að bæta stöðu sína, það mun þrýsta upp kaupgjaldi, sem aftur þrýstir upp verðbólgunni, sem aftur hækkar skuldir, óstöðugleiki sem er bein ávísun á nýtt Hrun, sem verður þjóðinni ofviða.

Markmið verðtryggingarinnar snúast í andhverfu sina.

Og þau bönd sem hnýta þjóðina saman, brostin.

Gjaldið við að halda í ranglát lög, er þjóðarsundrung, þjóðargjaldþrot.

Er það sú framtíð sem við viljum börnum okkar????

Er manndómur okkar og metnaður virkilega ekki meiri en þetta?????

Ef ekki, þá er stuttur tími til stefnu, við höfum ekki efni á þessu þrasi. Við þurfum að afnema ranglát lög, við þurfum að sameina þjóðina.

Tímaglasið er að renna út.

Kveðja að austan.

Fyrri ummæli:
Þetta er það flottasta og sannasta blogg sem ég hef lesið lengi! Það er þegar farið að dreifa sér víða um Fésbókina:-)

Hafðu kærar þakkir fyrir skrifin. Mig langar til að nota tækifærið til að þakka þér sérstaklega fyrir skrif þín á árinu og óska þér og okkur hinum uppskeru á nýju ári!

Ummæli:
Ég er sammála Rakel, hafðu kærar þakkir fyrir þrautseigjuna, bloggin þín eru alltaf áhugaverð. Ég nenni sjaldnast að skrifa athugasemdir. En takk fyrir gamla árið og vonandi verður nýja árið betra fyrir okkur almenning...

Verkefni: Særandi eða ekki
Merking: Ekki særandi