Á hvaða forsendum er dýraníð rangt?

Guðleysingjar náttúrulega sitja uppi með að það er ekkert raunverulega rétt eða rangt út frá þeirra heimsmynd svo þannig er það nú afgreitt.

En hvað með t.d. kristna? Það er ekkert í Nýja Testamentinu um að þetta sé rangt, eini staðurinn sem þetta er fordæmt er í Móseslögunum og kristnir eru almennt á þeirri skoðun að kristnir þurfa ekki að hlusta á Móses.

Þeir geta sagt að lögin eru skrifuð á hjarta þeirra en mér finnst það virkilega veik rök þar sem að allir geta sagt að eitthvað sé ritað á þeirra hjarta og þeir eru "leiddir af andanum". Mér finnst nokkuð greinilegt að allir þeir sem segjast vera leiddir af anda Guðs eru það engan veginn, annars er andi Guðs með virkilega skiptar skoðanir.

Hvað með bara hinn venjulega borgara sem lætur sér fátt finnast um trúmál? Á hvaða forsendum er rangt að manneskja stundi kynlíf með dýrum? Einhver getur sagt að það sé verið að brjóta á vilja dýranna en það þarf ekkert að vera. Við erum síðan að brjóta á réttri miljóna dýra á hverjum degi þegar við slátrum þeim til matar og það er örugglega meiri sársauki við það.

Bara nokkrar vangaveltur sem komu upp hjá mér við að lesa um þetta mál.

Fyrri ummæli:
Hvers vegna bannar Jahve dýraníð?

Allt í lagi. Dýraníð er rangt af því að "það er af hinu illa"! Brot á hönnun guðs?

||

Já, eiginlega. En fyrri punkturinn minn var sá að ef að guðinn þinn hefur einhverjar ástæður fyrir því að banna dýraníð, þá getur guðleysingi fordæmt dýraníð með sömu rökum.

||

Af hverju tönglast þú á að í heimi trúleysingja sé ekkert rétt eða rangt? Þetta er svo fáránlegt og óheiðarlegt. Auðvitað vita trúleysingjar alveg hvað er rétt og rangt rétt eins og trúað fólk. Samfélagið sem hver og einn býr í kemur sér saman um skrifaðar og óskrifaðar reglur og þær segja okkur hvað er rétt og hvað er rangt. Foreldrar okkur kenna okkur að við eigum að hafa stjórn á skapi okkar, að við þurfum að taka tillit til annarra, að við þurfum stundum að sýna auðmýkt og við eigum að leitast við að koma fram við aðra eins og við viljum að komið sé fram við okkur. Svo eru skrifuð lög um það sem ekki kemur alveg af sjálfu sér.

Í mjög frumstæðu samfélagi, eins og t.d. í einangruðum dal á Nýju Gíneu er fólk sem veit alveg hvað er rétt og hvað er rangt. Það er t.d. rétt að kála öllu fólki sem dirfist að álpast inn í dalinn þinn, og það er rétt að drepa fólk sem leggur álög á aðra, og hver veit hvað. Það er bara rétt að haga sér eins og samfélagið samþykkir.
Þegar frá líður er ekki ósennilegt að margt sem okkur finnst núna alveg sjálfsagt og eðlilegt verði talið ótrúega frumstætt og rangt.

||

Já, einmitt Mófi. Life is not cruel, it&#39;s indifferent. Þannig er þetta bara. Ef þú lendir t.d. í því að þú ert í karabíska hafinu á brimbretti, þá getur það gerst að hákarl ákveði allt í einu að smakka á þér, eða jafnvel að éta þig. Þá gerist það bara, alveg sama hve trúaður þú ert á þetta eða hitt. Þannig er það bara. Og hákarlinn hefur enga samúð með þér, hann hefur ekki hugmynd um neitt í þá veru. Þú ert bara étinn og Guðinn þinn gerir ekkert í málinu.

||

Já Mófi, þessi þankagangur er mér algelega framandi. Ég skil ekkert hvað þú ert að segja. Kanske þetta virki fyfir þig af því að þú trúir því, en það get ég bara ekki ímyndað mér, en ef það er það sem þú vilt þá vona ég að þér hlotnist það. En hvenig gæti mér fundist þetta ef ég er trúleysingi. Hvaðan kemur þessi velviljli minn í þinn garð? Frá Guði?

||

Guðleysingjar náttúrulega sitja uppi með að það er ekkert raunverulega rétt eða rangt út frá þeirra heimsmynd svo þannig er það nú afgreitt.

Mofi, þú ert meira andskotans fíflið. Þannig er það nú afgreitt. :)

Ég myndi nú samt ekki freistast til að hrinda þér fram af bjargbrún ef við myndum nú hittast á Látrabjargi og enginn sæi til okkar. Þó svo samkvæmt minni heimsmynd sé nákvæmlega ekkert rangt við það, eins og þú lýsir henni.

||

Ég myndi ekki drepa þig, Mofi, vegna þess að ég elska þig, sem aðra manneskju. Þú ert manneskja eins og ég, eins og konan mín og dóttir mín.

Þú myndir ekki drepa mig af því GUÐ þinn hefur sett þér þá reglu að þú megir ekki drepa. (Nema auðvitað þegar sami Guð gefur fólki undantekningu og beinlínis skipar fólki að drepa aðrar manneskjur, en það gerir hann margoft í biblíunni þinni.)

Þú óttast að Guð muni refsa þér ef þú brýtur regluna. Svoleiðis siðferði er eins og siðferði þriggja ára barns. &#39;Gerðu eins og pabbi þinn segir&#39;.

Ummæli:
Takk :)

Þú ert eflaust líka með gott og þroskað siðferði og hefur tilfinningu djúpt í þinum hug og hjarta fyrir því hvað sé rétt og hvað rangt, en þarft ekki að fletta því upp í biblíunni hverju sinni.

Ég og þú og samfélag okkar mannanna er raunverulegt.

Ég þarf ekkert eðlilsfræðilögmál, einhvern "náttúrukraft" sem undirstöðu undir mitt siðferði. Það gerir það ekkert óraunverulegt.

Þannig að ég samþykki ekki þegar þú segir Guðleysingjar náttúrulega sitja uppi með að það er ekkert raunverulega rétt eða rangt út frá þeirra heimsmynd .

Er þetta ekki nógu skýrt hjá mér?

Verkefni: Samúð
Merking: Engin samúð