Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?

Ég hefði átt að byrja á þessu fyrir langa löngu, þ.e.a.s. að gera svör við greinum sem Vantrú gerir. Eftir því sem maður bloggar lengur því erfiðara er að finna eitthvað áhugavert að fjalla um. Ef einhver er með hugmyndir, endilega láta mig vita. En hérna kemur mín svar/gagnrýni á grein frá Vantrú sem fullyrðir að kristni sé fáránleg trú.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
Stundum er því haldið fram að trúleysingjar séu almennt að ráðast á einhverja gerviútgáfu af kristni, að þeir séu bara að gagnrýna fáránlegar útgáfur af kristni, en láti fágaða kristni vera

Það er ekki að ástæðulausu, bara í þessari grein er að mínu mati gerviútgáfa af kristni sett fram. Síðan hefur Vantrú marg oft gagnrýnt það sem þeir kalla grænsápu guðfræði svo ef það er fáguð útgáfa en ég myndi einmitt kalla fáránlega trú er eitthvað sem Vantrú hefur gagnrýnt marg oft.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
Þar er boðað að það sé til ósýnileg andavera sem hægt er að tala við,

Hvað er fáránlegt við þetta? Er nóg bara að þú trúir einhverju ekki að þá er það orðið fáránlegt? Menn auðvitað trúa mörgu ekki vegna þess að þeim finnst það fáránlegt en þegar kemur að Guð sé til og Guð sé ekki efnislegur heldur andlegur er eitthvað sem megnið af mannkyninu hefur trúað í mörg þúsundir ára. Að trúa að Guð sé ekki til er trú sem meirihluti mannkyns hefur alltaf litið á sem fáránlega trú.

Við síðan vitum að út frá því að alheimurinn hafði upphaf, að eitt sinn var efni og tími ekki til gefur okkur mjög góða ástæðu til að ætla að það sem orsakaði alheiminn er ekki búið til úr efni og er ekki háð tíma.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
að forsprakki sértrúarsafnaðar fyrir 2000 árum síðan sé þriðjungur þessarar ósýnilegu persónu, að þessi költleiðtogi hafi þurft að deyja af því að fólkið hlýðir ekki ósýnilegu persónunni

Þetta er gott dæmi um gervi útgáfu af kristni sem ég veit ekki um neinn sem einhver sem flokkar sig kristinn aðhyllist. Ég hef áður glímt við þessa afskræmingu hérna: Er kristin trú fáránleg?

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
og að sami maður hafi síðan risið upp frá dauðum. Allt þetta og meira til er boðað þar.

Það kemur mér mjög óþægilega fyrir sjónir að það sem mér er dýrmætt og gefur mér von sé flokkað sem fáránlegt. Útfrá því að Guð er til þá er lítið mál fyrir Hann að reisa einstakling upp frá dauðum. Jafnvel ef Guð er ekki til þá ætti tækni að vera möguleg til að reisa dáið fólk upp frá dauðum, við sannarlega þekkjum engan í dag sem hefur þá tækni en möguleikinn ætti að vera til staðar; sérstaklega ef við erum út frá guðleysi aðeins samansafn af efnum þá á að vera hægt að setja okkur aftur saman.

Hérna er fyrirlestur um upprisuna og af hverju við höfum góðar ástæður til að trúa að hún raunverulega hafi gerst: http://www.youtube.com/watch?v=oAxPHWF8aec

Punkturinn er að trúin að Jesú hafi risið upp frá dauðum er ekki blind trú, við höfum góðar ástæður til að trúa að hún sé sönn.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
Svo þarf ekki að leita lengi til að finna ríkiskirkjupresta koma með alls konar rugl sem verður seint flokkað sem virðingarverð og djúphugsuð útgáfa af kristni. Þeir tala um að guðinn þeirra sé að stjórna náttúruhamförum (nú á dögum virðist hann oftar koma í veg fyrir þau frekar en að orsaka þau)

Frekar mikið af bara fullyrðingum um hvað sé fáránlegt en ekki neinar útskýringar á af hverju það er fáránlegt. Ef að Guð er til, af hverju gæti Hann ekki stjórnað náttúruhamförum? Mín persónulega trú er að Guð almennt er ekki að stjórna þeim heldur láti þennan heim fara sína eðlilegu braut samkvæmt þeim lögmálum sem Hann sjálfur skapaði.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
Því skal ekki neitað að það eru til einstaka prestar og guðfræðingar sem eru með afskaplega sérstakar og ruglingslegar útgáfur af kristni. Samkvæmt þeim þá var Jesús bara maður, biblían bara samansafn af hugleiðingum fornaldarmanna, þrenningin bull og guð er jafnvel ekki til.

Slíkt fólk ætti auðvitað ekki að fá að vinna fyrir kirkjuna, ekki einu sinni sópa gólfin eða skipta um glugga í kirkjum, hvað þá fara í ræðustól. Ein góð ástæða fyrir því að þjóðkirkjan verði tekin af ríkisspenanum svo að hún haldi ekki áfram að vera hvorki fugl né fiskur.

Vantrú - Fáguð eða fáránleg trú?
Þeir trúmenn sem telja sig hafa fágaða trú ættu bara sætta sig við það að við trúleysingarnir tökum loftkastalana þeirra ekki alvarlega einfaldlega af því að það hafa svo fáir þessa meintu fáguðu trú

Í augum á megninu af mannkyninu og frægustu vísindamönnum sögunnar þá er guðleysi fáránleg trú. Trúin að það sé ekki til skapari, að lífið hafi bara kviknað af sjálfu sér, að tilviljanir og náttúruval hafi sett saman vitsmuni guðleysingja ( tilviljanir sannarlega bjuggu ekki til minn heila! ) og svo mætti lengi telja.

Fyrri ummæli:
Það er EKKERT fágað við vantrú. Mér hefur fundist, að félagsskapurinn sem kallar sig Vantrú, sé aðallega að hnýta í kristna trú. Ég get ekki með nokkru móti séð að þótt þessir aðilar telji sig ekki trúa á neitt að þeir geti ekki látið fólk í friði sem einhverja trú hefur, eða ræður öfundin för hjá þeim??????????????

Sæll Mofi,

Samkvæmt mínu viti er trú ekki fáránleg nema að hún gangi gegn algildum sannleika, eins og t.d. að trúa því að 1+1 = 3. Þegar niðurstaðan verður alltaf önnur þegar allt kemur til alls.

Hins vegar getur trú orðið skaðleg og það þekkjum við í okkar kristna geira. Biblían hefur oft verið notuð í annarlegum tilgangi með hörmulegum afleiðingum. Við þurfum öll að forðast öfgana og þegar við, með herskáum hætti, ráðumst gegn ákveðnum gildum, með skipulögðum hætti. Þá hljótum við að vera komin á hálan ís.

Ég get tekið sjálfan mig sem dæmi í þessu samhengi. Ef að ég með skipulögðum hætti myndi ráðast að Íslam í riti og ræðu, hvar sem tækifæri gæfist. Myndi stofna samtök sem myndu stuðla að afbökun þessara trúarbragða í grunnskólakennslu og stuðla að því að þessum trúarbrögðum yrði útrýmt úr kennslu í trúarbragðafræði við Háskóla Íslands, þá væri ég svo sannarlega kominn á ísinn hála sem myndi leiða mig að fallinu öfgakennda.

Hver og einn þarf að skoða sína breytni. Ég hef ekki alltaf hagað mér vel í umræðum um trúmál en er staðráðinn í að breyta því.

Í færslunni þinni finnst mér þú setja fram tvær spurningar:

1. Er kristin trú fáránleg?

2. Er sú trú að efnisheimurinn sé allt sem sé til og ekkert sé til utan hans fáránleg?

Ef við byrjum á því að leggja mat á orðið "fáránlegt" þá ættum við að vera sammála um að það lýsi einhverju sem sé fjarstæðukennt og eins langt frá sannleikanum og hugsast getur. Eitthvað sem sé nánast "örugglega" ekki rétt.

Þeir sem kenna sig við trúleysi (væntanlega veikt trúleysi). Geta ekki með nokkru móti sagt að eitthvað sé fáránlegt, því með því væri sá og hinn sami að ganga mun lengra en lífsskoðun hans leyfði. Hvað á ég við með þessu? Jú, þá þarf staðhæfingin að eitthvað sé fáránlegt að byggjast á því að viðkomandi viti það "rétta" og því sé fyrirbærið sem um ræðir andstæðan við það rétta, þ.e. "fáránlegt". Þannig er viðkomandi ekki lengur trúlaus, (aðhyllist ekki veikt trúleysi) heldur í raun trúaður á þá staðhæfingu sem birtist í spurningu númer tvö (aðhyllist sterkt trúleysi).

Hér er ekki nóg að benda á jólasveina-rökin, eða eitthvað álíka. Því jólasveinninn kemur tilurð alheimsins, eða stöðu mannsins innan hans ekki á nokkurn hátt við. Það geta allir sagt að það sé fáránlegt að trúa á jólasveinin án þess að þurfa að staðsetja sig á nokkurn hátt í trúarbragða- eða lífsskoðunar flórunni. Því trúarbrögð eru í víðari skilgreiningu, skýring á sambandi mannsins við alheiminn sem hann þrífst í. Þetta hefur ekkert með jólasveininn eða bleika fíla að gera.

Þeir sem halda því fram að kristin trú sé "fáránleg" falla oft í þá gryfju að benda á hvað kristin trú gangi í berhögg gegn viðurkenndum (náttúru)vísindum og séu beinlínis hættuleg vegna þess að fylgismenn kristinna trúarbragða ráðist oft gegn viðurkenndum (náttúru)vísindum með slæmum afleiðingum (ég set náttúru- innan sviga því þessir aðilar tala oft um þessa gerð af vísindum sem hin einu réttu vísindi). Í þessu samhengi er vert að skoða eftirfarandi:

1. Útskýra náttúruvísindin samband mannsins við alheiminn sem hann þrífst í?

2. Er það yfir höfuð þeirra hlutverk?

Vísindin eru einmitt reist á þeirri hugmynd að þekking sé afurð rökhugsunar og reynslu eingöngu(Jón Ólafsson, vísindavefurinn, 2000). Í vísindum leitum við að þekkingu og könnum reynslu með skipulögðum hætti, ennfremur eru vísindin hlutlaus um lífsgildi og önnur verðmæti(Jón Ólafsson, vísindavefurinn, 2000).

Þeir sem falla í fyrrnefnda gryfju, þ.e. að ætla kristinni trú að ganga í berhögg við viðurkennd vísindi, gerast einmitt and-vísindalegir með því að gera tilraun til að hefja vísindin yfir aðra tegund af orðræðu (Jón Ólafsson, vísindavefurinn, 2000).

Önnur þekkt grifja sem gagnrýnismenn kristinnar trúar falla í er að ætla kraftarverkum að geta ekki átt sér stað og því sé kristin trú fáránleg. Hér fer viðkomandi einstaklingur líka langt fram úr sjálfum sér og þeirri lífsskoðun sem hann/hún aðhyllist. Ef viðkomandi vill kenna sig við veikt trúleysi, þá er erfitt fyrir viðkomandi að segja að kraftaverk séu útilokuð og því fáránleg. Hér er viðkomandi einmitt að sverja sig við staðhæfinguna í spurningu nr. 2, sem er sú trú að efnisheimurinn sé allt sem sé til og ekkert sé til utan hans. Með því er viðkomandi gengin frá sínu "veika" trúleysi og hefur tekið upp "sterkt" trúleysi sem er ekkert annað en staðföst trú á það sem ekki er auðið að sjá, þ.e. hann sér lengra en lífsskoðun hans leyfir.

Er fáránlegt til þess að hugsa að eitthvað óefnislegt, ekki bundið við orku, utan tíma og rúms hafi orsakað það sem vísindin kalla "Miklahvell"? Það má vera að það sé órökrétt (þó svo að mér finnist það ekki) en það er a.m.k. ekki fáránlegt. Það, hins vegar, þarf ekki að vera sú skýring sem við leitum að í eðlisfræðilegum skilningi. Með þessu er ég að segja að vísindin þurfa alltaf að einhverju marki að takmarka sig við aðferðafræðilega náttúruhyggju til þess að staðna ekki í þekkingaleitinni. Það getur verið að eitthvað hafi orsakað "Miklahvell" sem var svo orsakað af einhverju öðru, við vitum það ekki fyrir víst. Þekkingin má ekki stöðvast við það eitt að við föllumst á fullyrðinguna "Guð gerði það". Ef frumorsökin orsakaði Miklahvell, þá komumst við - vísindalega, ekki lengra (samkvæmt minni trú).

Hvaðan kemur skapandi geta hugans, sem aðgreinir okkur frá dýrunum? Þessi spurning hlýtur að vakna þegar við skoðum stöðu mannsins innan alheimsins. Ekki er til nein vísindaleg staðreynd sem útskýrir þetta enda mannshugurinn langt í frá að vera kortlagður að fullu, og hægt að lesa um það í ritrýndum greinum eftir þekkta mannfræðinga. Hér kemur því trú til sögunnar þegar grípa þarf til útskýringa, trúin þarf samt ekki að stöðva þekkingarleitina, ef aðferðafræðilegri náttúruhyggju er beitt.

Svo vikið sé að síðari spurningunni, þ.e. hvort fáránlegt sé að trúa því að efnisheimurinn sé allt sem sé til og ekkert til utan hans, þá er svarið við þeirri spurningu, nei, svo ég svari fyrir sjálfan mig. Mér getur samt þótt þessi trú órökrétt og rökstutt þá skoðun mína án þess að gera lítið úr þeim sem aðhyllast þessa trú.

||

Mofi,

Þú verður að afsaka langlokuna hjá mér í innleggi nr. 2 en þetta sem þú talar um í innleggi nr. 3 heitir að hefja vísindin yfir aðra tegund af orðræðu, og er einmitt and-vísindalegt.

||

> þeir geti ekki látið fólk í friði sem einhverja trú hefur, eða ræður öfundin för hjá þeim

Hefur Vantrú eitthvað verið að abbast upp á þig Jóhann?

||

Já og: Kristin trú er svo sannarlega fáránleg.

Ummæli:
Mofi,

Ég vil sérstaklega þakka þér fyrir þessa færslu, hún hefur skilað meiri árangri en þig grunar :-) , eins og sjá má á athugasemd númer 6 en þar er innlegg frá trúlausum einstaklingi sem hefur samt sem áður komist að hinu "sanna" í lífsspurningunum stóru.

Verkefni: Tilfinning
Merking: Gleði