Bæjarstjórar í slorvinnu

Þrír bæjarstjórar birtu grein í Morgunblaðinu fyrir skömmu. Þar hóta þeir endalokum sjávarútvegsins ef Samfylkingin fær framgengt löngu tímabærri leiðréttingu á óréttlátu kvótakerfi sem mikill meirihluti landsmanna er sammála um að þurfi að breyta.

Þetta er kerfi sem hefur með tímanum þróast yfir í leiguliðakerfi þar sem nýliðun getur ekki átt sér stað nema nýliðarnir gerist leiguliðar hjá handhöfum aflaheimildanna. Sjálfir handhafarnir sitja að fiskveiðiheimildum sem voru gefnar útgerðunum í upphafi - sitja einráðir að sjálfri auðlindinni.

Fyrir um tvöhundruð árum lagðist af illræmt leiguliðakerfi meðal íslenskra bænda. Enginn vill taka það upp aftur. Hví ættum við að sætta okkur við ósanngjarnt leiguliðakerfi í sjávarútvegi á 21. öld?

Bæjarstjórarnir þrír, láta sem þeir séu að skrifa fyrir byggðarlögin þrjú þar sem þeir hafa verið ráðnir til starfa. Þeir saka andstæðinga kvótakerfisins um mannfyrirlitningu, gera þeim upp það viðhorf að „sjávarútvegurinn sé ekkert annað en slorvinna" í augum „elítunnar" svo notuð séu þeirra orð.

Hvaðan kemur þetta orðbragð spyr ég? Jú, það kemur frá þremur hálaunamönnum sem eiga það sameiginlegt, auk þess að vera Sjálfstæðismenn, að vinna allir þægilega innivinnu á vel innréttuðum skrifstofum. Þeir eru „elítan og "slorvinnan" sem þeir tala um er ekki rétt lýsing á störfum fiskvinnslufólks. Það orð mætti mun frekar nota um þeirra eigin vinnuaðferðir nú rétt fyrir kosningar.

Bæjarstjórarnir þrír virðast hafa gleymt hruni byggðanna undanfarna áratugi, eftir að núverandi kvótakerfi var komið á. Þeir gleyma líka úrskurði Mannréttindanefndar SÞ um kerfið brjóti mannréttindi og hindri eðlilega nýliðun. Þeir horfast heldur ekki í augu við það að í núverandi kerfi er innbyggð sama meinsemd og sú sem olli efnahagshruninu í haust. Þá sátu menn í aftursætinu aðgerðarlausir. Það má ekki gerast aftur.

Ég er frambjóðandi fyrir þessar kosningar og verð vonandi alþingismaður að þeim loknum. Ég get ekki setið þegjandi og horft á kvótakerfið með allri sinni leiguáþján, veð- og skuldsetningu hrynja yfir þjóðina.

Tillaga Samfylkingarinnar um árlega innköllun 5% aflaheimilda á 20 árum er sanngjörn leiðrétting á þessu óréttláta kerfi.

----

Þessi grein birtist í Morgunblaðinu í dag og er endurbirt hér.

Fyrri ummæli:
Það verður ekki hjá því komist að vinda ofan af kvótakerfinu, hvaða leið sem menn velja. Það sem ekki er tekið á, í annars ágætum pistli, er gagnrýni á að afturkalla kvótann án þess að neitt komi á móti.
Kvótakerfið var sett á fyrir aldarfjórðungi og hefur meitlast og mótast síðan. Það er því ekki einfalt mál að gera á því breytingar. Hugsa þarf málið til enda og ná sátt um breytingarnar. Úrskurður mannréttindanefndar kallar á breytingar.

Framsal á veiðiheimildum var leyft með lögum. Veðsetning var líka leyfð og settar reglur um meðferð á söluhagnaði. Við sitjum uppi með það, hvort sem okkur líkar betur eða verr og það þarf að glíma við vandann á þeim forsendum. Veðsetningin er vissulega með ólíkindum í mörgum tilfellum og það gerir vandann stærri.
Það er ekki hægt að miða lausnina við að allir séu með gjafakvóta eða hagnist á púli leiguliða sinna. Eða að breyting á kvótakerfi sé stríð við sægreifa og lénsherra.
Ef maður setur sig í spor útgerðarmanns sem hefur keypt mest af sínum kvóta, jafnvel allan, þá getur hann aldrei verið sáttur við að láta af hendi kvótann en sitja eftir með skuldirnar. Að veðið fyrir lánunum hverfi. Það er ekkert réttlæti í því, lausnin þarf að vera önnur.

Hann hefur farið í öllu að gildandi lögum. Þó lögin séu vanhugsuð, óréttlát, vitlaus og asnaleg, þá voru þau samt gildandi lög. Það er ekki við útgerðarmanninn að sakast. Ef hann þarf að láta af hendi kvóta sinn, bótalaust, í gegnum fyrningaleið, felst meira óréttlæti í því en kvótakerfinu sjálfu. Það hlýtur að leiða til skaða og á því er gagnrýnin á fyrningaleiðina byggð. Réttilega.

Mikið rétt hjá þér Ólína. Ég er mjög ánægður að sjá þessa skeleggu grein þína. Í blaði ungra Sjálfstæðismanna hérna í Vestmannaeyjum í gær er grein eftir formann Eyverja, en hann er einn af sonum Eyjanna, sem erfir kvóta. Grein hans er full af skætingi til þeirra sem voga sér það, að vera ekki sama sinnis og hann. Greinin ber titilinn: "Látum ekki vinstri stjórnina ræna okkur." tilvitnun í greinina: Samfylking og Vinstri grænir eru að gera lítið úr vitsmunum Eyjamanna og öllum þeim sem eiga allt sitt undir blómlegum sjávarútvegi í Vestmannaeyjum eins og undirritaður. Þetta fólk sem kýs að kalla sig Vestmannaeyinga ætti að skammast sín fyrir að opna hér yfir höfuð kosningaskrifstofur og reyna að sannfæra Eyjamenn um ágæti þessarar þvælu. Sindri Ólafsson formaður Eyverja.

Ummæli:
OK gott mál.
Greinin hefði verið "sterkari" hefði þetta komið fram þar sem þunginn í gagnrýninni snérist um bótalausa fyrningu.

Ég fann þetta ekki í Skal gert bókinni, aðeins um "niðurfellingu veiðigjalds" á bls. 59 og kafla um sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins á bls. 65.

Í Viðskiptablaðinu í dag er svo grein um fyrningaleiðina sem sögð er aðför að 32.000 heimilum, þar sem mér sýnist forsendur vera aðrar en þú nefnir í svarinu.

Verkefni: Særandi eða ekki
Merking: Ekki særandi