Ísland bakdyramegin

Samþykkt Rúv frumvarpsins í gær fékk mig til að leiða hugann að ákveðinni aðferð í íslenskum stjórnmálum, sem virðist vera mikið tekin af fagmönnum. Þessi aðferð felst í því að umdeildum málum er einhvern veginn laumað -- tja, eða troðið, eins og í tilviki Rúv -- í gegnum stjórnkerfið bakdyramegin.
Hér sé ég ekki betur en að verið sé að einkavæða RÚV, bakdyramegin. Umdeildri stefnu er þannig kippt inn að aftan, inn í stjórnkerfið, án þess að hún sé sett hreint og klárt upp á borðið og rædd umbúðalaust. Atburðarásin, sem getur svo auðveldlega leitt til einkavæðingar, er bara sett af stað, svo erfitt verður að stöðva.
Í virkjanamálum er líka farið inn að aftan. Orkufyrirtækin fá fyrst rannsóknarleyfi. Þá bora þau holur og leggja vegi. Svo þegar kemur að sjálfu virkjanaleyfinu eru framkvæmdir hafnar í raun. Og álver fá tilskilin leyfi án umræðu og rísa fyrr en varir. Nema í Hafnarfirði. Þar er málið rætt og kosið um það, enda Samfylkingin við völd. Að öðru leyti hefur stóriðjustefnunni svo til allri verið laumað inn í Ísland bakdyramegin.

Ójöfnuðurinn eykst án þess að nokkur taki eftir. Bilið á milli ríkra og fátækra vex í krafti skattastefnu sem hyglir hinum ríkari. Sú stefna kom ekki inn um aðaldyrnar. Hún er of óvinsæl. Hún er óboðin. Frjálshyggjustefnan kom því inn að aftan, laumuleg.
Kvótaframsalið og tilfærsla eigna í sjávarútvegi fór öll fram bakdyramegin, án þess að nokkur fengi rönd við reist. Eitt skref í einu. Jafnvel heil leyniþjónusta virðast vera að laumast inn í stjórnkerfið að aftan og er smám saman að verða til, samkvæmt tíðum og reglubundnum fréttum, án þess að til hennar hafi formlega verið stofnað.

Ákvörðunin um að styðja Íraksstríðið var öll tekin bakdyramegin. Það er líklega frægasta dæmið og augljósasta.

Í komandi kosningum verða kjósendur að skoða vel hvað hefur komið inn um bakdyrnar í íslenskt samfélag á undanförnum árum, órætt og óboðað. Það eru boðflennurnar í íslensku samfélagi.

Fyrri ummæli:
Er endilega í alla staði slæmt að bilið á milli ríkra og fátækra aukist?

Nú telst ég sennilega með þeim fátækari og fyrir mér virðist þessi umræða stjórnast eingöngu af öfundsýki.

Það er nú bara þannig að í þjóðfélagi þar sem fólk hefur tækifæri á að verða ríkt virkar mjög hvetjandi á almenning sem aftur eykur hagvöxt. Eins er það svo að þegar einhverjir hafa síðan eignast fúlgur fjár þá fara þeir að fjárfesta sem síðan við þessum fátækari getum fengið vinnu við.

Það er löngu sannað að með því að leyfa einhverjum að verða ríkari, þá hafa þeir fátæku það líka betra (ef þeir eru ekki illa haldnir af öfund). Bilið á milli ríkra og fátækra hefur ekki verið að aukast á kostnað þeirra fátæku, þ.e.a.s. að þeir fátæku hafa ekki verið að verða fátækari.

Viljum við meiri jöfnuð sem veldur minnkandi hagvexti, auknu atvinnuleysi og verri kjörum fyrir alla, ríkra sem fátækra?

Þessi öfundarumræða er svo stórkostlega kjánaleg og ómálefnaleg að ég get eiginlega ekki orða bundist.

Þegar maður spáir í tækifæri til athafna og einkaframtaks er svo sem bara gott og gilt að það sé til staðar ... en málið er nú samt þannig að þeir sem taka sig til og stofna fyrirtæki eða skaffa hinum okkur fátæka lýðnum vinnu mega samt ekki hafa leyfi til þess gjörsamlega að níðast á okkur og halda okkur undir fátæktrarmörkum með laununum sem þeir borga. Auðvitað er það bara sjálfsagt að þeim séu settar reglur um lágmarkið sem þeir mega greiða og það á ekki að vera svo lágt að það geti varla lifað af því! Auðvitað er miklu betra að allir starfsmenn fyrirtækis hafi það bara ágætt þannig að álagið af fátæktaráhyggjum verði ekki of óþolandi því það veldur okkur öllum erfiðleikum líka og jafnvel sjúkdómum - eða heilsukvillum. Það borgar sig einfaldlega fyrir okkur öll að enginn sé fátækur - dregur úr heilsukvillum, dregur úr þjófnaði, dregur úr alls kyns samfélagslegu rugli.

Höldum bara öllum fyrir ofan fátæktina og höfum það öll gott saman! Það er bara allt í lagi þótt stórfyrirtæki græði milljarðinum minna á ári hverju og hugsi almennilega um starfsfólkið sitt! Það á ekki að líta á fólk sem þræla sem eiga að setja meira í vasa hinna ríku. Þannig er það í dag. Hinir ríku eru í raun bara að borga hinum alltof lítið fyrir vinnu sína, sem þó eru að skapa arðinn innan fyrirtækisins. Það er ekki mannvirðing.

||

Góð grein. Þetta á annars við um fleiri þætti RÚV-frumvarpsins því að með því er verið að auka skattlagningu á láglaunafólk en minnka skattlagningu á hátekjufólk sem aðeins hefur fjármagnstekjuskatt.

Allt þáttur í því sem virðist vera stefna ríkisstjórnarinnar að hækka lágtekjuskattinn en lækka eða fella niður hátekjuskatta.

||

Því miður Andrea, öll rök afsanna allt sem þú skrifar í þessari athugasemd hérna fyrir ofan.

1. Það eru færri fátækir í dag eftir að sumir fá að vera ríkir heldur en var fyrir nokkrum árum. Þeir sem hafa lægstu launin hafa það betra núna heldur en þeir sem höfðu lægstu launin fyrir nokkrum árum. Þú vilt leggja þetta af svo þeir fátæku geti aftur orðið fátækari.

2. Ríkið hefur mikið hærri skatttekjur nú en áður. Allir vita hvaða þíðingu það hefur. Þú virðist vilja minnka tekjur ríkissjóðs.

3. Jóhannes í Bónus, ef við tökum hann bara einn sem dæmi, hefur styrkt Barnaspítala Hryngsins um stórar upphæðir. Hann er ekkert einsdæmi. Börnin okkar hafa það mikið betra fyrir vikið. Þú vilt koma í veg fyrir að fólk geti fjárfest og grætt peninga og styrkt land og þjóð.

Að koma á algjörum jöfnuði er einhver besta hugsun sem til er en málið er bara það að mannlegt eðli kemur í veg fyrir að hún geti virkað í raun. Ég vil fólk við stjórnvölinn sem stjórnar með heilanum en ekki hjartanu eingöngu.

Ummæli:
Þetta er skrýtin umræða hér að ofan um innihaldið í pistli Guðm.Steingríms. Það eru ekki nokkur minnstu tengsl álitsgefenda við það sem pistillinn fjallar um, þ,e það "stjórnkerfi " sem við höfum búið við nú um árabil í tíð núverandi ríkisstjórnar ---- er fólk virkilega svona alveg úti að aka og sljótt að því finnist þessi fullkomlega ólýðræðislegu vinnubrögð í lagi ??? Endilega tjáið ykkur um merg málsins

Verkefni: Særandi eða ekki
Merking: Særandi