Trúarklám

Það ber stundum við að menn sýna fórnalund og leggja líf sitt í sölurnar fyrir aðra. Allir verða snortnir yfir slíkum atburðum.

Það sem er sérstætt við það atvik þegar bátur fórst í Fáskrúðsfirði er það að prestar hafa séð sér leik á borði til gera það að einhverju sýniatriði fyrir tilvist guðs. Ekki síst í kaþólskiu kirkjunni í útvarpsmessu en um það held ég að fáir hafi fjallað um aðrir en ég.

Koma presthjónanna í Kastljósi í gærkvöldi, þeirra sömu og hafa gert atvikið að predikunarefni um jólin, var einmitt gerð til að lyfta þessari blöndu af harmsögu og hetjudáð upp í trúarlega ást eða kærleika.

Trúgera slysið.

Slys eru auðvitað viðkvæm mál og spurning hvort og hvernig eigi um þau að fjalla. En ekki má horfa framhjá því að það eru prestar sem gert hafa málið að opinberu umræðuefni. Það hlýtur þá að vera leyfilegt fyrir þá sem setja atburðinn ekki í trúarlegt samhengi að fjalla líka um hann og það án þess að það sé talið vera smekklaust eða tillitslaust við aðstandendur. Slík ásökun er í raun fyrir neðan beltisstað af því að það er erfitt að verjast henni. Hún hefur samt komið fram í bloggskrifum og athugasemdum við þau.

Við sjáum þá að hér er líka um vissa kúgun að ræða: Ef þú víkur af þeirri leið sem prestar hafa markað um atburðinn ertu að sýna tillitsleysi í viðkvæmum og sársaukafullum aðstæðum fyrir utan það að sýna trú manna óumburðarlyndi. Og þó varðar þetta atburð sem á allan hátt er mannlegur og veraldlegur en ekki trúarlegur.

Ofurvald trúaðra er orðin æði fyrirferðarmikið og fær á sig eins konar kraftaverkalegan blæ , sem er sjaldgæfur nú á dögum, þegar ríkisfjölmiðlar leyfa prestum að einoka sinn skilning á þessari atburðarás. Það er þegar búið að helgisagnavæða hana, það er orðið hin opinbera útgáfa atburðarins, og þeir sem ekki vilja taka þátt í því verða að minnsta kosti litnir hornauga af trúarlega þenkjandi fólki.

Þessi atburður, sorglegt slys sem jafnfram býr í hetjudáð, atburðir sem ekki eru einsdæmi og eiga sér að öllu leyti rök sín í heimi mannanna og náttúruaflanna, hefur verið blásinn upp í hreina trúarbragðahysteríu. Fyrst og fremst af prestum en fyrir dygga tilstuðlan fjölmiðla.

Þetta er varhugarvert frávik frá skynsamlegri yfirvegun og æðruleysi yfir í tilfinningasama trúaróra við fullkomlega venjulegu sjóslysi þar sem svo vill þó til að annar skipsverjinn gat bjargað öðrum en ekki sjáfum sér. Slíkt gerist stundum.

Látum bjargvættinn njóta verks síns og sleppum öllu trúarklámi.

Vísum á bug þeim andvitsmunalega skilningi á lífinu, flótta inn í tilfinningaþrungna trúarbragðaaóra, sem nú eru að verða alltof algeng um túlkanir á atburðum mannlífsins sums staðar í heiminum.

Þetta var slys og mannleg dáð en ekki teikn frá guði og kraftaverk.

Fyrri ummæli:
Þetta er að sjálfsögðu rétt Sigurður. Þetta mál er þannig að ég þori ekki að segja neitt um það og hef þó ýmislegt að segja. Ef ég opnaði munninn yrði ég strax afgreiddur sem tillitslaus ruddi (níðingur) og skiptir þá litlu máli hvað ég hefði að segja.

Ummæli:
Þetta eru verklagsreglur í trúarbrögðum.. kemur eitthvað slys.. allir deyja nema einn; Formúlumeistarar trúarbragða kenna trúboðum hvernig á að koma þessu fyrir þannig að auðtrúa gleypi við galdrakarlinum þeirra... þá eru tekin saman nokkur orð og hrærð saman í velling handa auðtrúa svo þeir borgi nú áfram fyrir umboðsmenn galdrakarlsins.. þetta eru orð eins og: Sorg, óskiljanlegt, kraftaverk, órannsakanlegt, kærleikur, hughreystandi,lygar.. þessu er svo öllu hrært saman í pott blekkingarinnar.. kryddað yfir með dash af væmni og svo smá Sússi.. .BANG þú ert kominn með sjálfsblekkingarvelling sem sauðirnir lepja í sig og borga svo tugi þúsunda á ári í skatta vegna meintra umboðsmanna hins ógurlega geimgaldrakarls.
Mér þykir voðalega leiðinglegt að segja það en fólk er fífl sem skráir sig inn í svona rugl og bull... bara sorry, þannig er þetta bara

Verkefni: Kaldhæðnigreining - Kaldhæðni eða ekki
Merking: Ekki kaldhæðin