Páskar og mannfórnir.

Kristna trúin ber af hvað varðar mannréttindi og lífsvernd. Innan hennar er lögmál kærleikans og höfundur trúarinar leggur það til fylgjenda sinna að aðeins eitt boðorð gefi hann þeim:,,að elska hvern annan"!

Þetta er nú ekki flókið!

En er það framkvæmanlegt? Við sem búum í svokölluðu kristnu þjóðfélagi búum samt við gríðarlega misjöfn kjör. Einnig er augljóst að mikið vantar á að kristnar dyggðir séu í hávegum hafðar.

Búið er að t.d. reikna út þá upphæð sem talin er vera lágmarksupphæð lífskjara. Við erum samt með stóra hópa sem glíma og ná ekki saman endum. Bæði þeir ungu og hinir gömlu að ég nefni nú ekki öryrkjana sem geta ekki beitt verkfallsvopninu og mega éta það sem úti frýs. Ástæðan er að sanngirnin sem er angi kærleikans skortir. Þessum er ,,fórnað" til að peningakerfið standi betur.

Ætli þetta sé lögmál í mannheimi að ,,fórna öðrum" til að hinir hafi það betra? Helsti galli við heiðnina var einmitt sá að þar mátti fórna mönnum fyrir hina. Hin forna heiðni eins og Víkingatrúin var undirlögð af mannfórnum.

Þrælaþjóðfélög sögunnar skipti mönnum í æðri og óæðri allt frá dögum Súmera og til okkar daga. Ein mesta þrælauppreisn sögunnar og sú fyrsta sem heppnaðist fullkomlega var brottför Ísraelsmanna úr Egyptalandi. Álitið er að yfir 2 milljónir þræla hafi losnað úr ánauð á einni nóttu. Síðasta nóttin í ánauðinni kostaði alla frumburði Egyptalands lífið. Aðeins var ein undankomuleið frá engli dauðans en hún var að rjóða blóði páskalambsins á dyrastafi og dyratré útidyra híbýla manna. Við það að hafa blóðið á dyrakarminum fór dauðinn ekki inní heimilin og allir fengu að lifa. Þeir sem ekki hlýddu skipuninni og ruðu ekki blóði lambsins á dyrastafina opnuðu dyrnar fyrir dauðanum. Eftir á vissu þeir hversu skelfilegt það var að missa af blóðverndinni. Þessa er minnst með Páskahátíðinni enda þýðir orðið páskar framhjáganga, þegar dauðinn gekk framhjá blóðugum dyrum hinna hlýðnu og trúuðu.

Oft stöndum við í sömu sporum að velja vitlaust af því okkur finnst við vita betur. Þetta á sérstaklega við um þá tilhneigingu okkar að velja ekki vernd Guðs yfir okkur. Þó gaf hann okkur Jesú, son sinn, sem varð mannfórn fyrir okkur, mætti dauðanum og afvopnaði hann á páskum arið 30 e.kr. Í dag er boðskapurinn ,,til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft líf"!

Treystum við því að mannfórn hans afli okkur eilífs lífs? Eða treystum við okkar eigin hyggjuviti til að mæta því sem lífið býður uppá? Allir þurfa að mæta dauðanum, ,,eitt sinn skal hver deyja" en hin kristna trú býður þér að vera í réttu fötunum þegar sú stund kemur einmitt þeimm að vera íklæddur Kristi. Hann fór fyrir okkur í dauðann og sigraði.

Mannfórnir eru því ekki innan kristninnar nema í þeirri mynd að við, hvert og eitt, gefumst Kristi til að við sjálf lifum ekki framar heldur Kristur í oss. Þannig íklæðumst við Kristi og mætum bæði dauðanum og dómsdegi í rétta gallanum, íklædd Jesú Kristi.

Er ekki kominn tími á að ,,dressa sig upp"?

Kveðja Snorri í Betel

Fyrri ummæli:
Lítur þú svo á að BIBLÍAN sé HEILÖG RITNING

eins og stendur fremst í öllum BIBLÍUM?

Ummæli:
Með kærri kveðju: Mix - Praise Jesus more & more....Best Arabic Christian Song (Subtitles @ CC) YouTube &#149;

Verkefni: Kaldhæðnigreining - Kaldhæðni eða ekki
Merking: Ekki kaldhæðin