Hverjum ber að biðjast afsökunar?

"Við eigum að biðjast afsökunar" segir Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir menntamálaraðherra í DV í dag (sjá hér) og er helst að skilja að "við" eigi við um ríkisstjórnina sem hafi ekki "gætt" sín og ekki "haldið vöku" sinni. Þið fyrirgefið, en þetta er full almennt orðað fyrir minn smekk.

Já, það er full vel sloppið verð ég að segja, ef ákveðnir ráðherrar sem persónulega bera siðferðilega (ekki bara pólitíska) ábyrgð geta svo bara beðist afsökunar sem hópverur, þ.e. sem hluti af ríkisstjórn, en ekki einstaklingar.

Byrjum á menntamálaráðherranum og skuldafyrirgreiðslunni sem starfsmenn Kaupþings fengu vegna kaupa á hlutabréfum - þ.á.m. Kristján Arason eiginmaður ráðherrans. Nú hefur Kauphöllin seint um síðir áminnt gamla Kaupþing fyrir það hvernig staðið var að málinu (sjá hér). Hvað varð um ábyrgðina á 500 milljónunum sem hann (þau hjónin?) tók(u) að láni til að kaupa hlutabréf í Kaupþingi í gegnum einkahlutafélagið sem stofnað var í febrúar eða mars?

Hvaða áhrif hefur þetta á siðferðilega stöðu menntamálaráðherrans? Hún upplýsir það ekki - enda ekki spurð. Og eftir síðustu uppákomur af ritstjórnarmálum DV er ég satt að segja ekkert sérlega hissa þó henni sé hlíft við að svara því. Enda í sjálfu sér ekki auðvelt að gera slíkt í sama viðtalinu og hún tjáir sig um alvarleg veikindi dóttur sinnar.

Já, það gæti komið sér vel fyrir menntamálaráðherrann að geta í skjóli ríkisstjórnarinnar runnið inn í einhverskonar hópafsökun - og málið dautt. Að þurfa ekki að standa skil á einu eða neinu sem tengist hennar persónulegu fjármálum. Óneitanlega væri það þægilegra fyrir ráðherrann.

----

PS: Af gefnu tilefni árétta ég að ég mun ekki hika við að henda út ómálefnalegum athugasemdum séu þær meiðandi eða særandi fyrir fólk og/eða lífsskoðanir þess sbr. fyrri bloggfærslu mína um það efni (sjá hér).

Fyrri ummæli:
Við ráðherra ríkisstjórnar þessa lands vil ég segja: Fyrirgefið mér að ég skuli vera til !

Og við þig Ólína vil ég segja: Fyrirgefðu mér að ég skuli ekki vera ráðherra!

||

Hárrétt hjá þér, Ólína. Eiginlega ætti Þorgerður að segja af sér. Hún er óneitanlega tengd fjármálahneyksli vegna mannsins hennar sem vinnur í banka sem hreinlega strokaði út skuldir lykilstarfsmanna, (ég vil líka frá námslánin mín, bílalánið, húsnæðislánið og yfirdráttarlánið mitt strykað út). Í öðrum löndum þurfa ráðherrar að segja af sé af minna tilefni. Man einhver eftir Mona Sahlin í Svíþjóð út af Tobelroninu sem hún keypti út á kreditkort ráðuneytis hennar?

Hvaða ritstjórnarstefna er þetta nú hjá DV? Tvö drottningar- og samúðarviðtöl við ráðherra (og eina forsetafrú), fyrst við Dorrit Moussajeff, en svo við Ingibjörgu Sólrúnu, og loks við Þorgerði Katrínu. Ekki fá Davíð Oddsson, Björn Bjarnason, Valgerður Sverrisdóttir eða Sif Friðleifsdóttir svona drottningarviðtöl.

Ætlaði ekki DV að fjalla um upprisu og fall útrásarvíkinganna á upplýsandi og hátt? Það eina sem kom út úr því var hálf-mærandi umfjöllun um Hannes Smárason.

Hvað með alla hina útrásarvíkinganna? Var DV kannski bannað að gera það eftir hótanir frá "háttsettum" og "áhrifamiklu" mönnum úti í bæ?

Þetta sýnir nú bara trúverðugleikan hjá DV eða þá hitt þá heldur. DV er ekkert annað en ómerkilegur og ótrúverðugur snepill.

||

Er uppgjörið með samþykki jafnaðarmanna ? Skuldaeftirgjafir hljóta að fara í gegn með samþykki núverandi valdhafa og þeirra stuðningsmanna, eða hvað ?

||

Hún Tóta nappaði Tóbleróni,
tittlingaskít af Jónssyni Jóni,
öfundin er ferleg hér á Fróni,
er flösku nú fær ókeypis róni.

||

Mér þykir leitt að heyra að þú fáir ruddalegar athugasemdir á bloggið. Það er ekki öllum gefið að tjá sig á viðeigandi hátt. Ég á erfitt með að skilja karakter menntamálaráðherra og fleiri í hennar röðum. Ósvífnin virðist vera algjör.

DO hélt fund með ráðherrum í byrjun febrúar um alvarlegt ástand bankanna. Tveim vikum seinna stofnuðu menntamálaráðherra og maður hennar nýja kennitölu og fluttu skuldir sínar vegna Kaupþings. Í mínum bókum eru þetta kölluð innherjaviðskipti.

Siðblinda ráðherrans er slík að hún horfir framan í þjóðina og segir "allt upp á borðið." Hluti Kaupþings í þessum viðskiptum er líka glæpsamlegur. Kaupþing brýtur á hluthöfum þegar stjórnendur samþykkja að færa skuldina úr persónulegri ábyrgð þeirra hjóna yfir á kennitölu sem býður verri veð á móti. Svona viðskipti fara eingöngu fram þar sem spilling er mikil.

||

Mér finnst nú frekar óþægilegt að lesa svona hugleiðingu um afsökun frá menntamálaráðherra- þó finnst mér hún Þorgerður hin mætasta kona- fyrir utan pólitíkina. Enda af jafnaðarmönnum komin. Auðvitað verður það í aðdraganda kosninga sem þetta fólk fer á hnén og biður sér griða . Þá er það okkar að vega og meta hvern fyrir sig og skrifa uppá syndakvittun eður ei. En eitt er ljóst hvað mig varðar- enginn fær mitt atkvæði eða frá mínu fólki - sem ætlar fram í gegnum prófkjör. Eftir það sem á undan er gengið og með efnahagshruninu- þá er prófkjör í mínum huga- spillingaráhætta hin mesta. Erfitt er að greina stjórnmálin og viðskiptalífið nú hvert frá öðru- þetta er eins og spaghettikássa. Og hver má taka það til sín og kíkja í eigin hug....

Þetta er svona það sem mér finnst.

||

Ég skal biðjast afsökunar. Ég trúði þessum blekkingum, En sem betur fer féll ég ekki í freystinguna. Auðvitað á hver og einn að biðjast afsökunar á misgjörðum sínum, eignig á ríkisstjórnin að biðjast afsökunar á því að hafa mistekist að koma í veg fyrir hrunið. Þeir sem hylma yfir sín mistök virka samsekir á mig. Ef allir kæmu hreint fram tel ég að fljótlegra sé að rétta aftur úr kútnum.

||

Ef ég man rétt þá kom það fram þegar umræður um skuldaniðurfellingu hjá starfsmönnum Kaupþing fór sem hæst, að Kristján Arason væri ekki í þeim hópi. Hann hefði vissulega keypt hlutabréf, sem nú voru orðin verðlaus, og þannig tapað miklum peningum, en að þau hlutabréf hefðu verið keypt með eignum þeirra hjóna, m.a. frá handboltaárum hans, og því engin lán tekin.

Það virðist vera komið hálfgert skotleyfi á stjórnmálamenn, og löngu hætt að skipta máli hvað er satt og hvað ekki. Bara benda, hrópa og vera hneisklaður.

||

Er komin einhver niðurstaða í mál þeirra hjóna vegna hlutabréfakaupa og ef þar er rétt sem Auður skrifar hér að ofan, þá finnst mér ekki við hæfi að tala um einhvað sakhæft athæfi þeirra hjóna. Hafi þau tekið lán þá er það ekki saknæmt í sjálfu sér og hvað þá ástæða afsagnar ÞKG. Komi við rannsókn eitthvað annað í ljós þá mun hún axla sína ábyrgð, það er ég viss um.

Það er vissulega mjög sorglegt að heyra um veikindi í fjölskyldu Þorgerðar og bið ég almættið um hjálp fyrir þeirra hönd.

Þorgerður Katrín er mikill stjórnmálamaður og það væri missir ef hún mundi láta af embætti. Þó hún sé ekki flokkssystir mín, þá sé ég hæfileika þegar þeir eru til staðar. Umræðan í samfélaginu núna er afskaplega óvægin og ég vona svo innilega að fólk fari aðeins að mýkjast. Þessi harka skilar okkur litlu nema ergelsi og pirrinigi.

Ég er sérlega ánægð með að þú skulir ekki líða meiðandi og særandi ummæli Ólína.

||

Takk fyrir rúgbrauðsuppskriftina í fyrri færslu. Ég er nú að þróa baksturinn í nýju brauðvélinni og ætla að láta það duga að sinni.

Það fara nú ábyggilega að meyrna eitthvað hjörtun hörðu hjá ýmsum þegar nær dregur jólum. Spurning er hvort einhverjir auðmennirnir eða nýríku bankamennirnir játi syndir sínar og taki þátt í því að greiða reikningana sem streyma inn um lúgurnar núna hjá almúganum vegna fjármálaóreiðunnar sem þeir sameiginlega tóku þátt í að skapa. Aldrey að gefa upp vonina. Allt getur gerst á Fróni.

||

Jurgen hvað er athugavert við að trúa Þorgerði? Erum við ekki of fljót að dæma ég er hrædur um að margt saklaust fólk verði dæmt meðan feluleikurinn fær að líðast. Ég hef líka misst trú á það sem sagt er og ritað en ég vill ekki dæma fólk fyrir það að trúa því sem þeim er sagt.

||

Er það merki um gagnrýna hugsun að dæma fólk á sögusögnum, án þess að fram hafi komið haldbær gögn sem sýni saknæmt eða siðlaust athæfi?

Nenni annars ekki að elta ólar við að rökræða við teiknimyndapersónur sem koma fram undir dulnefni...!

||

þarna fór ævisparnaður okkar hjóna 500 milljónir sagði þORGERÐUR Katrín í sjónvarpsfréttum.

Er lán sparnaður?

Laug Þorgerður Katrín?

||

Það sem mér finnst athyglisverðast í þessu máli, er að hún var innherji á þessum tíma, þegar skuldirnar og hlutabréfin foru færð í einkahlutafélagið.

Samkvæmt lögum um verðbréfaviðskipti telst sá tímabundinn innherji sem »býr yfir innherjaupplýsingum vegna eignaraðildar, starfs síns, stöðu eða skyldna«. Í kafla laganna um innherjasvik segir að innherja sé óheimilt að »afla eða ráðstafa fjármálagerningum með beinum eða óbeinum hætti, fyrir eigin reikning eða annarra, búi hann yfir innherjaupplýsingum«.

Ég setti fram þessa bloggfærslu um málið fyrir nokkru.

||

Hér er önnur bloggfærsla um innherjamálið.

||

Þegar til alvörunnar kemur, rís upp einhverskonar múgsefjun. Hvers á Þorgerður Katrín að gjalda. Hún er bara dóttir föður síns og eiginkona fjármálabraskara ef taka má mark á hennar eigin orðum. Hún hefur þurft að vaka yfir veikindum barns síns. Hvaða foreldri hefur ekki þurft að taka þátt í því nema kannske togarasjómaður (eins og ég) sem var ekki á staðnum á réttum tíma. Aumlegasta ásýndin er þegar þáttakendur eru orðnir blórabögglar.

||

Það skiptir engu máli hvenær félag ráðherrahjónanna, 7 hægri efh, var stofnað. Hvort það var í febrúar eða kortéri fyrir hrun.

Tilgangurinn með stofnun félagsins var augljós: Að komast undan því að borga lán vegna hlutabréfakaupa, féllu þau í verði, með því að færa skuldirnar yfir á félag sem er sjálfstæður lögaðili sem hægt er að keyra í þrot.

Láta eigendurna (Kristján Arason, eiginmann Þorgerðar Katrínar og Þorgils Óttar Mathiesen, bróðir Árna Mathiesen fjármálaráðherra) komast undan skuldbindingum sínum með því að velta þeim yfir á skattgreiðendur, eða aðra viðskiptavini Kaupþings sem hefðu þurft að borga tapið með okurvöxtum, ef ekki hefði komið til hrunsins.

Ummæli:
Sæl Ólína.

Ég hef hvergi séð það svart á hvítu, að Þorgerður og Kristján hafi tekið 500 milljóna króna lán hjá Kaupþingi, í þeim tilgangi að kaupa hlutabréf í þeim sama banka. Þú hlítur að muna það Ólína, að Kristján Arason var um árabil atvinnumaður í handbolta. Og hann var enginn miðlungsmaður, heldur leikmaður í heimsklassa með há laun. Og ég trúi að hann hafi ávaxtað sitt pund vel frá byrjun. Auk þess hefur Kristján verið í vellaunuðu starfi eftir að ferlinum lauk og það sama gildir um Þorgerði Katrínu. Ég held að fólk af þeirra "caliber" sé ekki að tala um lán þegar þau ræða ævisparnað sinn með þessum hætti. Það er því ósmekklegt að mínu mati að gefa í skyn, að þessar 500 milljónir séu alfarið lán, eins og Sigmar Ægir kýs að gera í sinni færslu og þú tekur undir með því að hæla honum fyrir "góða spurningu".

Sveinn hinn ungi fullyrðir að um innherjaviðskipti sé að ræða. Samkvæmt fréttum sátu fundinn fræga í febrúar auk Davíðs, þau Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, Geir Haarde og Árni Mathiesen. Eins og fram hefur komið í fréttum þagði Ingibjörg Sólrún þunnu hljóði yfir þeim upplýsingum sem fram komu á þessum fundi og sagði ekki einu sinni bankamálaráðherranum frá því að bankarnir væru í stórtjóni. Fyrst að hún gat þagað hafa hinir ábyggilega getað það líka, enda er margt sem bendir til þess, að krataráðherrarnir séu lausmálli en hinir. Það er því ekki greindarlegt að gefa sér það að Þorgerður hafi verið innherji á þeim tíma.

Ég hef mikið og gott álit á þér Ólína og les bloggið þitt oft mér til ánægju. Verð þó að viðurkenna að mér finnst þú stundum nokkuð léttstíg og fljót á þér í gagnrýni á pólitízka andstæðinga. Mér finnst reyndar almennt séð, að Samfylkingarfólk sýni samstarfsflokknum í ríkisstjórn lítil heilindi og rítingsstungur í bakið séu fulltíðar fyrir minn smekk. Og þá er ég bæði að tala um ráðherra flokksins og fótgönguliðana

Hvernig væri nú Ólína að taka aðeins til í sínum eigin pólitízka garði, áður en rokið er í garð nágrannans ?

Eða er þar allt í fínni rækt og ilgresi hvergi sjáanlegt ? Annað mátti skilja á grein Einars Más í Mogganum í gær.

Með góðri kveðju,

Kári Lárusson

Verkefni: Kaldhæðnigreining - Kaldhæðni eða ekki
Merking: Ekki kaldhæðin