Össur lætur vaða

Össur Skarphéðinsson er frábær rithöfundur. Ég hef verið aðdáandi hans á því sviði í fjölmörg ár enda fáum lagið að koma orðum að hugmyndum sínum og skoðunum á sama hátt og hann gerir jafnan. Að því leyti ber Össur nafn með réttu. Hann er örninn sem flýgur fugla hæst í forsal hinna pólitísku sviptivinda þegar hann beitir stílvopninu og tekst vel upp í skrifum um menn og málefni.

Gísli Marteinn Baldursson er frambærilegur pólitíkus sem ég hef lengi haft dálæti á - aðallega fyrir það hvað hann er kurteis og vel máli farinn. Ég hef gert mér þá mynd af manninum að hann sé fulltrúi uppvaxandi kynslóðar í stjórnmálum, kynslóðar sem vill nýjar áherslur og aðferðir. Vissulega þykist ég sjá - ekki síður en Össur - að Gísli Marteinn hefur að undanförnu viðhaft aðferðir í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokksins sem ekki hafa reynst flokknum farsælar og verða seint skilgreindar sem foringjahollusta. Hann er svosem ekki einn um það. Ég man ekki betur en allur borgarstjórnarflokkurinn að Vilhjálmi undanskildum hafi gengið á fund formanns og varaformanns flokksins til þess að ræða um foringja sinn að honum fjarstöddum. Þeim var veitt móttaka og áheyrn - án foringja síns. Hvað segir það um móralinn í flokknum?

Gísli Martein er ungur maður - hann er enn að læra. Og ungt fólk þarf að fá svigrúm til að læra í lífinu. Það ætti Össur að vita.

Bloggfærsla Össurar um Gísla Martein Baldursson er snilldar vel skrifuð - því verður ekki á móti mælt. En hún er óvægin - allt of óvægin. Og ég spyr mig hvað valdi þessum tilfinningaþunga hjá iðnaðarráðherra í garð "sjónvarpsdrengsins" sem hann nefnir svo.

Hitt er svo annað mál, að Össur er ekki þarna að gagnrýna samstarfsmann í ríkisstjórn - og því hljóma dulbúnar hótanir Sigurðar Kára Kristjánssonar um áhrif þessa á ríkisstjórnarsamstarfið hálf kjánalega. Össur er þarna að skrifa um skoðun sína á borgarmálefnum og pólitískum vandræðagangi í Reykjavík. Hann skrifar utan síns lögbundna vinnutíma, í eigin frítíma, á eigin bloggsíðu. Skrif hans ættu ekki að bifa meira við ríkisstjórnarsamstarfinu nú en skrif Björns Bjarnasonar á sínum tíma þegar hann réðist að foringja Samfylkingarinnar í borgarstjórn sem hann kallaði "pólitískan loddara" ef mig misminnir ekki.

Það var því hálf hjákátlegt að sjá Sigurð Kára standa á öndinni af hneykslan í sjónvarpinu í kvöld - ekki bara í ljósi þess hvernig Björn hefur skrifað - heldur vegna þess hvernig Sigurður Kári hefur sjálfur talað um aðra stjórnmálamenn. Ekki er ýkja langt síðan hann kallaði borgarfulltrúa í Reykjavík spilltasta og siðlausasta stjórnmálamann landsins, ef ég man rétt.

Sú orðræða sem hér er vísað til er hinsvegar leiðinleg. Persónulegar árásir eru blettur á íslenskri stjórnmálaumræðu - já og opinberri umræðu almennt og yfirleitt.

Þar er við ýmsa að sakast, ekki síst fjölmiðlana, sem alltaf eru tilbúnir að éta upp allt sem mönnum dettur í hug að segja um náungann, hversu rætið og ómerkilegt sem það er. Er þess skemmst að minnast þegar "hnífasettsmálið" fræga komst í umræðuna. Drottningarviðtal við framsóknarmann sem taldi sig eiga harma að hefna á öðrum framsóknarmanni vegna þess að sá síðarnefndi taldi þann fyrrnefnda ekki hafa kjörþokka. Þessu var sjónvarpað yfir landslýð - rætnum sögum um óskemmtileg samskipti þessara tveggja manna. Ég hef enn ekki fengið botn í það hvað okkur landsmönnum kom þetta við. En það er annað mál.

Fyrri ummæli:
Hvernig væri nú ad verja Gísla Martein nú eins og tú vardir Ólaf gagnvart spaugstofunni um daginn?

Mig minnir að fólk hafi snúist til varna vegna hæðnislegrar umfjöllunar um sjúkdóm Ólafs. Hvaða sjúkdóm telur Gulli litli að Gísli Marteinn sé með?

||

Er einhver svo lítill kall ad hann verdskuldi róg og teim sem róginn ber obinberlega rétt rós fyrir snildartakta í rædumennsku. Tad er greinilega ekki sama hver er... Annars er pólitík leidindatík tar sem tvískinnungur telst kostur.

||

Það þarf að setja orð ráðherrans í samhengi við REI málið og alla milljarðanna sem Össur taldi að þjóðarbúið væri að tapa með framgöngu sexmenninganna. Einnig þarf að taka með í reikninginn "vinskap" Össurar við hinn fallna foringja Framsóknarmanna Björn Inga sem Össur hafði mikið álit á. Gísli Marteinn átti þátt í að dæma hann í útlegð ásamt öllum milljörðunum "ofurbusinessmanna" þjóðarinnar. Allt fór þetta fyrir lítið og Össur og aðrir kenna Gísla Marteini um... Sjá blogg um össurisma.

||

Rætin níðskrif verða ekkert betri þó þau séu "snilldar vel skrifuð". Heldur þvert á móti- áhrifamáttur þeirra verður enn meiri.

Þessi blogfærsla Össurar batnar ekkert þó bent sé á "hnífasettsmál" og "drotningarviðtal við framsóknarmann". Þessi skrif Össurar voru algerlega ástæðulaus og honum til skammar.

Og mér fannst Sigurður Kári rökfastur og kurteis að vanda í í Kastljósinu í kvöld. Og ég gat ekki annað séð en að öndunin hjá honum væri bara í góðu jafnvægi.

Össur hefur kveinkað sér á opinberum vettvangi undan óvægnum skrifum og lýst því á tilfinningaþrungin hátt hvernig hann reyndi að forða því að dætur hans læsu eitthvað ljótt um pabba gamla. Hann ætti því ekki að ástunda það sjálfur sem honum finnst miður heppilegt hjá öðrum. Það eiga nefnilega fleiri en hann börn og ættingja.

Og varla eru þetta umræðustjórnmálin sem Samfylkingin hefur boðað í ræðu og riti.

||

Ólína.

Ósköp er að lesa ofanritað frá þér. Ertu virkilega svona lítilla sanda og sæva?

Flokks- og fyrrverandi foryngjahollysta þín ríður ekki við einteyming.

Þegar Össur segist í sl. janúar hafa hent dagblöðum, grátklökkur, með ljótum skrifum um sjálfan sig, svo dætur sínar sæu ekki skrifin, þá skrifar hann hálfu verra, meira persónulegra níð og ljótara um pólitískan andstæðing sinn, og hefur engar áhyggjur af væntanlegum lestri barna hans á óþverranum.

Hvílíkur hræsnari.

Og þú, þú sjálf reynir að verja þetta.

Skammastu þín.

Þú sem máttir að mínu mati hljóta íllgjörn og óverðskulduð skrif um þig sjálfa áður en þú flæmdist frá menntaskólanum á Ísafirði, dettur þú í sama pytt? Ertu bara ekkert betri sjálf? Ríður flokkshollusta þín skynseminni og manngæskunni ofurliði?

Össurá að skammast sín. Skammast sín og biðjast afsökunar.

Hvorki þú né önnur flokksystkini hans eiga að reyna að verja hann.

Það er feigðarflan.

Guðm. R.Ingvason

||

Þið sem hafið kommenterað á þessa færslu, lásuð þið hana ekki? Hvar kemur fram að Ólína sé að verja það með hvaða hætti Össur talar um Gísla Martein?

Mér sýnist hún nú vera mótfallin aðferðunum þá hún sé annars hrifin af ritstíl Össurar.

Af kynnum mínum af Ólínu hingað til hefur mér lærst að hún er síðasta manneskja sem myndi mæla bót ómálefnalegum aðdróttunum og skætingi, hvort sem er á pólitískum vettvangi eða öðrum.

Góðar stundir, Erla Rún.

||

Ég las færslu Ólínu, svo athugasemdirnar og ég varð að lesa færsluna aftur því ég náði ekki gagnrýninni í athugasemdunum. Ég fæ með engu móti séð að Ólína sé að afsaka skrif Össurar. Þvert á móti - hún gagnrýnir þau í tvígang í færslunni.

Á öðrum staðnum segir Ólína: "En hún er óvægin - allt of óvægin." Á hinum staðnum segir hún: "Sú orðræða sem hér er vísað til er hinsvegar leiðinleg. Persónulegar árásir eru blettur á íslenskri stjórnmálaumræðu - já og opinberri umræðu almennt og yfirleitt."

Það er alltaf leiðinlegt að lesa athugasemdir þar sem skín í gegn að viðkomandi hafi alls ekki lesið það sem hann er að gagnrýna.

Ummæli:
Ég tek undir með þeim Hönnu Láru og Erlu Rún. Ég get ekki séð að Ólína hafi varið Össur í þessari færslu - þvert á móti setur hún ofan í við hann þó hún hæli honum fyrir rithöfundarhæfileikann. Mér finnst nú að þessu Guðmundur R. megi skammast sín fyrir ofsann í sinni athugasemd.

Mér hefur alltaf fundist Ólína skrifa mjög sjálfstætt og málefnalega - og hún virðist óhrædd við að gagnrýna og hrósa því sem hún hefur skoðun á. Blessunarlega laus við flokkshlýðni, hefur mér sýnst.

Verkefni: Tilfinning
Merking: Gleði