Kristnitakan á Íslandi

Kristnitakan á Íslandi

Norrænir menn kynntust kristni í víkingaferðum t.d. á Bretlandseyjum. Á Norðurlöndum reis trúboðsalda á 10. –11. öld og náði til Íslands á 10 öld.
Nokkrir trúboðar lögðu leið sína til Íslands. Fyrstir voru Þorvaldur Koðránsson og Friðrekur biskup frá Saxlandi í Þýskalandi. Ólafur Tryggvason sendi Stefni Þorgilsson hingað til lands og síðar Þangbrand Vilbasússon.
Hallur Þorsteinsson frá Þvottá í Álftafirði, Gissur hvíti Teitsson af Mosfellingaætt og Hjalti Skeggjason úr Þjórsárdal voru með þeim fyrstu sem tóku trú og létu skírast.
Gissur hvíti og Hjalti fóru til Noregs til að hitta Ólaf konung Tryggvason. Hittu þeir konung reiðan. Hafði Þangbrandur þá borið Íslendingum illa söguna.
Konungur var með hótanir og tók fjóra gísla. Gissur og Hjalti lofuðu að reyna að kristna Íslendinga.
Gissur og Hjalti fóru á Alþingi og boðuðu kristna trú. Varð uppi fótur og fit. Þorgeir Ljósvetningagoði var fenginn til að fella úrskurð.
Mikil pressa var á Íslendingum vegna gíslatökunnar. Viðskipasambönd við útlönd voru í hættu.

Fyrir kristnitökuna var ásatrú
Norrænir menn kynntust kristni í víkingaferðum t.d. á Bretlandseyjum. Á Norðurlöndum reis trúboðsalda á 10.-11. öld. Trúboðsaldan náði til Íslands á 10. öld.
Árið 1000 gerðist stórmerkilegur atburður á Íslandi. Íslendingar tóku kristna trú. Áður var ásatrúin ríkjandi hér allt frá landnámi. Ásatrúin er einnig nefnd “heiðinn siður.” Ásatrúin á sér langa sögu og er hægt að rekja söguna aftur til Grikkja og Rómverja og jafnvel enn lengra.
Ásatrúarmenn áttu mörg átrúnaðargoð s.s. Óðin, Þór, Frey, Tý, Baldur, Njörð, Frigg og Freyju.
Hátíðir Ásatrúarmanna voru blót og blótveislur. Menn tilbáðu goð sín, það var kallað að blóta goðin. Ásatrúarmenn dýrkuðu goð sín í hofum og hörgum. Það er heiðið vé, blóthús eða blótstallur.
Goðaveldið. Valdamestu menn landsins voru goðar. Goðarnir voru fyrst 36 og síðar 39. Goðarnir áttu sæti í Lögréttu og voru með öll völd þar, þangað til að biskup tók sæti í Lögréttu. Til viðbótar við goðana 36/39 voru 9 menn með goðavöld á Alþingi. Það var gert til að hafa jafn marga goða úr öllum landsfjórðungum. (Árni Hermannsson o.fl.2000:100)
Af þessum 36 goðorðum voru tvö í Vopnafirði. Það voru goðorð Hofverja og Krossvíkingagoðorð. Á sama tíma var bara eitt goðorð í Reykjavík. Þrjú goðorð bættust við 965 og eitt af þeim var Ljósvetningagoðorð. Þar var Þorgeir Þorkelsson goði og eftir að hann gerðist kristinn henti hann öllum goðalíkneskjum í Goðafoss í Skjálfandafljót. (Árni Daníel Júlíusson o.fl.1991:59)
Þegar kristnitakan átti sér stað voru goðarnir valdamestir og koma þeir mikið við sögu. Það voru Hallur Þorsteinsson úr Álftafirði, Gissur hvíti Teitsson úr Haukadal og Þorgeir Þorkelsson frá Ljósavatni.

Fyrstu trúboðarnir
Þorvaldur hinn víðförli Koðránsson frá Stóru-Giljá í Húnaþingi kynntist kristinni trú í Saxlandi í Þýskalandi og tók þar skírn. Friðrekur biskup á Saxlandi skírði Þorvald. Friðreks er ekki getið í heimildum erlendis. Hann hefur því aðeins verið trúboðsbiskup. Þorvaldur bað Friðrek að koma með sér til Íslands til að skíra frændur sína. Þeir dvöldu á Íslandi 981-986. Þorvaldur og Friðrekur dvöldu á Stóru-Giljá og svo á Lækjarmóti í Víðidal. Þorvaldi og Friðrek varð svolítið ágengt með kristniboðið á Norðurlandi. Frændgarður Þorvalds tók skírn.
Friðrekur og Þorvaldur boðuðu Koðráni föður Þorvaldar kristna trú. Koðrán var bundinn af trú sinni á verndarvætti. Verndarvætturinn bjó í steini rétt hjá Giljá og vakti hann yfir fé Koðráns og varaði hann við aðsteðjandi hættum. Koðrán hreifst af helgihaldi sonar síns og þeir feðgar gerðu með sér samkomulag að Koðrán skyldi gerast kristinn ef Friðrekur myndi hrekja vættinn á brott. Daginn eftir vígði biskup vatn. Hann fór með bæn og sálmasöng. Síðan dreifði hann vatninu umhverfis steininn og hellti yfir steininn helgu vatni. Koðrán dreymdi nóttina eftir að spámaður sinn kæmi til sín og talaði við hann. Var hann dapur að sjá og hræddur. Hann var ósáttur við gesti Koðráns og vildi meina að þeir væru með svik við Koðrán. Lýsti hann því að þegar Friðrekur hafði hellt vatninu yfir bústað hans þá hefðu börn hans ekki þolað það og þau brennst. Biskup þurfti í þrjá daga að vera með yfirsöng yfir steininum til að reka vættinn á brott. Það tókst að afhjúpa illt eðli vættarinnar. Koðrán, Járngerður kona hans og allt heimilisfólkið á Giljá tóku kristna trú nema Ormi bróðir Þorvaldar. (Hjalti Hugason o.fl. 2000:123-161)
Heiðnir menn fóru að yrkja níð um Þorvald og Friðrek. “Hefir börn borið biskup níu, þeirra er allra Þorvaldur faðir.” (Sigurður Líndal.1974:231-236) Með þessu var verið að gefa í skyn að biskup væri kynvilltur. Vegna þessa drap Þorvaldur tvo menn. Fannst Friðrek ganga hægt hjá Þorvaldi að læra fyrirgefningarboðskap kristninnar. Þeir yfirgáfu landið skömmu síðar. (Gunnar Karlsson.1989:75-76)
Þorkell krafla á Hofi í Vatnsdal og Eyjólfur Valgerðarson á Möðruvöllum í Eyjafirði létu prímsignast. (Jón Jóhannesson.1956:152-153). Að prímsignast, það var fyrsta blessun, krossmark var gert yfir þeim og þeir voru afdjöflaðir. Eftir að þeir létu prímsignast máttu þeir ekki lengur taka þátt í opinberum blótum og mökum við myrkravöldin. Þá máttu þeir hafa samskipti við kristna menn. Margir létu prímsignast og margir gerðu það í hagnaðarskyni. (Árni Daníel Júlíusson o.fl. 1991:64)
Ólafur Tryggvason sendi hingað mann sem var af íslensku bergi brotinn Stefni Þorgilsson. Stefnir var afkomandi Helga bjólu, hins kristna landnámsmanns á Kjalarnesi.(Sigurður Líndal.1974:236-237) Talið er að hann hafi dvalist hér 995-996.
(Hjalti Hugason o.fl.2000:123-161). Honum varð ekki ágengt og “ tók þá að meiða hof og hörga og brjóta skurðgoð.”(Gunnar Karlsson o.fl. 1989:76) Hann var dæmdur sekur fyrir gjörðir sínar og fór hann alfarinn frá Íslandi. Einnig er Stefnir sagður afkomandi Bjarna bunu. (Hjalti Hugason o.fl. 2000:123-161)
Ólafur Tryggvason lét ekki deigan síga og sendi hingað þýskan prest sem hét Þangbrandur. Skip Þangbrands kom inn Berufjörð og inn að Gautavík. Bændur sem bjuggu í Berunesi bönnuðu mönnum að eiga kaup við Þangbrand. Hallur Þorsteinsson (Síðu-Hallur) sem bjó á Þvottá í Álftafirði frétti um afdrif Þangbrands og bauð honum að dvelja hjá sér. Síðu-Hallur og öll hans hjú tóku skírn. Talið er að skírnin hafi verið framkvæmd í ánni Þvottá í Álftafirði. (Kristnitakan.Vefsíða). (Heimildir eru í Kristni á Íslandi 1. bls.138 að Þangbrandur hafi fyrst tekið land í Hamarsfirði).
Margir höfðingjar létu skírast þ.á. m. voru þeir Gissur hvíti Teitsson, Ketilbjarnarsonar landnámsmanns frá Mosfelli í Grímsnesi í Árnessýslu og tengdasonur hans Hjalti Skeggjason úr Þjórsárdal. (Gizur þannig var nafn hans skrifað. Ketilbjörn var Ketilsson).
Bæði Þangbrandur og Stefnir boðuðu kristna trú með Biblíuna í annarri hendi og sverðið í hinni. (Árni Hermannsson o.fl.2000:111)
Þangbrandur boðaði trú á Suðausturlandi, Suðurlandi og hann fór alla leið yfir á Barðaströnd. Þangbrandur þurfti að yfirgefa Ísland sumarið 999 (eða 998) eftir að hafa vegið tvo eða þrjá menn. (Árni Hermannsson o.fl.2000:111) Skrifað er um Þangbrand í Heimskringlu að hann hafi verið vígamaður og ofstopamaður en vaskur maður og góður klerkur.

Gissur hvíti Teitsson og Hjalti Skeggjason
Gissur hvíti var af ríkri og valdamikilli ætt og var goðorðsmaður í Mosfellingagoðorði í Grímsnesi í Árnessýslu. (Kristnitakan á Íslandi. Vefsíða) Gissur hvíti og Hjalti voru með þeim fyrstu sem tóku kristna trú og létu skírast. Hjalti var dæmdur fjörbaugsmaður. Þann dóm fékk hann fyrir að hafa líkt Freyju við tík í kviðlingi. “Vil ég eigi goð geyja; grey þykir mér Freyja” (Sigurður Líndal.1974:239-247) Dómurinn var þriggja ára útlegð frá Íslandi. Gissur hvíti og Hjalti fóru á fund Ólafs konungs Tryggvasonar. Dvöldu þeir einn vetur í Noregi. Ágiskanir eru um að “Gissur hvíti hafi verið fulltrúi kristinna manna er átti að tryggja áframhaldandi stuðning konungs við kristni á Íslandi.”(Hjalti Hugason o.fl. 2000:83-121). Gissur hvíti og Ólafur konungur voru náskyldir. Þeir voru þreminningar. (Jón Jóhannesson.1956:159)
Þegar þeir hittu konung, þá komust þeir að því að Þangbrandur hafði sagt konungi ýmisleg miður úr för sinni til Íslands. Þangbrandur sagði að Íslendingar hefðu ort níð um hann og sumir hafi viljað drepa hann. (Kristnitakan á Íslandi. Vefsíða.) Konungur brást reiður við og var með hótanir við Gissur hvíta og Hjalta. Hann ætlaði að láta meiða eða drepa Íslendinga í Noregi. (Árni Hermannsson o.fl. 2000:111.)
Ólafur konungur tók fjóra gísla: Kjartan son Ólafs pá í Hjarðarholti; Sverting son Runólfs goða í Dal; Halldór son Guðmundar ríka á Möðruvöllum og Kolbein Þórðarson bróður Brennu-Flosa á Svínafelli. (Jón Jóhannesson.1956:159-160). Þetta voru allt synir höfðingja og var þetta gert til að pressa á Íslendinga að gerast kristnir.
Gissur hvíti og Hjalti voru í mjög slæmri stöðu en þeir lofuðu konungi að fara til Íslands og beita sér fyrir kristnun á Íslandi. Ólafur konungur lét þá fá mikið fé til að vingast við höfðingja á Íslandi. (Kristnitakan á Íslandi. Vefsíða.)

Boðuð kristin trú á Alþingi
Sumarið eftir héldu Gissur hvíti og Hjalti heim á leið. Með þeim í för var prestur sem hét Þormóður. Þegar þeir voru við Dyrhólaós var Flosi Þórðarson á leið til Alþingis. Hann reið yfir Arnarstakksheiði. Flosi fékk fréttir um “gíslatökuna” frá mönnum sem höfðu róið út í ósinn til þeirra Gissurar hvíta og Hjalta. Fréttirnar um gíslatökuna fór svo Flosi með á Alþingi. Einn af gíslunum var bróðir Flosa. (Jón Hefill Aðalsteinsson. 1971:73)
Gissur hvíti og Hjalti komu til Vestmannaeyja. Þá voru liðnar 10 vikur af sumri og þennan dag áttu menn að ríða til Alþingis. Héldu þeir strax frá Vestmannaeyjum yfir til fastalandsins. Þeir héldu til Þingvalla en komu fyrst við í Laugardal. Þar gerðu þeir með sér samkomulag að Hjalti yrði eftir ásamt tólf manns því hann hafði ekki tekið út sinn dóm. Þegar Gissur og hans menn voru komnir að Vellankötlu við Þingvallavatn sendu þeir boð til allra sem ætluðu að fylgja þeim að málum og báðu þá að koma til móts við sig. Þeir höfðu frétt að andstæðingar þeirra vildu verja þeim þingvöllinn (Gunnar Karlsson o.fl.1989:78) Frændur og vinir komu til móts við þá. En áður en Gissur hvíti og fylgdarmenn hans riðu inn á þingstaðinn slóst Hjalti í för með þeim. Hann tók þar mikla áhættu því hann hafði ekki tekið út sinn dóm. Hefur örugglega ríkt ófriðarástand að Hjalti skyldi koma til þings en hafði bara afplánað eitt ár af þremur.
Gissur og Hjalti gengu til Lögbergs og báru upp erindi sín. Þeir boðuðu kristna trú. Varð uppi fótur og fit. Heiðnir menn og kristnir sögðu sig úr lögum hverjir við aðra. Leit út fyrir að litla Ísland yrði tvö ríki. “Athugulir menn og varfærir sáu að við svo búið mátti ekki standa” (Árni Hermannsson o.fl. 2000:111)
Á meðan á þessu stóð kom maður hlaupandi og sagði að jarðeldur væri byrjaður í Ölfusi og að hann stefndi á bæ Þórodds goða. Heiðnir menn sögðu “Eigi er undur í að guðin reiðist tölum slíkum” Snorri goði að Helgarfelli mælti þá. “Um hvað reiddust goðin þá, er hér brann hraunið , er nú stöndum vér á. (Hjalti Hugason o.fl. 2000:83-121)
Var Hallur Þorsteinsson goði úr Álftafirði, sem var foringi kristna flokksins, fenginn til að segja upp lög er fylgja skyldu kristni. Hallur leystist undan því og fékk hann Þorgeir Þorkelsson Ljósvetningagoði og lögsögumann um að fella úrskurð í þessu máli. Þorgeir var þá ennþá heiðinn.

Þorgeir Þorkelsson frá Ljósavatni
Þorgeir Þorkelsson goði frá Ljósavatni gekk til búðar sinnar eftir að hann hafði tekið við flóknu hlutverki að vera lögsögumaður tveggja ólíkra fylkinga. Sagt er að hann hafi lagst undir feld. Lá hann þar til næsta morguns án þess að mæla orð. Morguninn eftir var hann tilbúinn að ljúka því verki sem honum var falið og sagði mönnum að ganga til Lögbergs.
Þorgeir flutti ræðu á Alþingi. Það er örugglega ein örlagaríkasta ræða sem haldin hefur verið á Íslandi. Þorgeir talaði um að það væri hættulegt að hafa ekki bara ein lög. Hann talaði um að ef þeir myndu slíta í sundur lögin að þá myndu þeir einnig slíta og friðinn. Hann sagði að allir skyldu hafa ein lög, þau sem hann myndi ákveða. Þegar menn höfðu játast undir þessa skuldbindingu, þá kvað hann upp úr: “að allir menn skyldi kristnir vera og skírn taka.” (Sigurður Líndal.1974:239-247) Til að milda ákvörðun sína ákvað Þorgeir að heiðnir menn mættu gera þrennt sem þeir hefðu gert áður: Að bera út börn, éta hrossakjöt og blóta heiðin goð á laun. Fáeinum vetrum síðar var þessi heiðni afnumin. (Gunnar Karlsson o.fl. 1989:79)
Boðskapur í ræðu Þorgeirs felst m.a í því að farsæl mannvist í landinu fái ekki staðist nema allir íbúar þess lifi í sama samfélagi. Þess vegna taldi Þorgeir að allir yrðu að játa sömu trú. Ef það væru tveir siðir í landinu væri allsherjarsamfélagið úr sögunni. Þá myndi ríkja ófriður, glundroði og óregla. (Hjalti Hugason o.fl.2000:83-121). Lögtaka kristninnar á Alþingi er einn af stærstu og merkustu atburðum í sögu þjóðarinnar. Ríkinu var bjargað frá ófriði og klofningi. Hér á landi var kristnitakan samþykkt á löggjafarþingi. Út um víða veröld þurfti oft langan tíma til að koma á kristni og þurfti oft að beita valdi. (Jón Jóhannesson.1956:163-164) Ef til átaka hefði komið, hefðu við kannski misst sjálfstæðið til Noregskonungs. Á þessum tíma vorum við í miklum viðskiptum við Noreg og því lífsnauðsynlegt að halda friðinn við ofureflið Ólaf Tryggvason.

Eftir kristnitökuna
Eftir kristnitökuna höfðu erlendir trúboðsbiskupar eftirlit með kristnihaldi. Eftir að landsmenn tóku upp kristna trú vantaði kirkjur, presta og biskupa. (Gunnar Karlsson o.fl.1989:85). Gissur hvíti lét reisa kirkju í Skálholti á eignarjörð sinni.
Árið 1050 fannst landsmönnum tími til kominn að stofna biskupsstól. Ísleifur Gissurarson hins hvíta var kosinn fyrsti biskup landsins. Ísleifur hafði stundað nám í Þýskalandi. Var hann talin fyrsti Íslendingurinn sem fór til náms erlendis. Hann fór utan á fund páfa sem sendi hann til Aðalberts erkibiskups í Brimum. Þar var hann vígður 1056. (Íslenska Alfræðiorðabókin H-O 1990:175). Ísleifur var fimmtugur þegar hann varð biskup. Hann sat í Skálholti og stofnaði skóla fyrir tilvonandi presta. Oft reyndi á Ísleif því kristnin og siðferðið var nýtt fyrir fólki. Hann var biskup í 24 ár og lést í Skálholti 1082.
Gissur Ísleifsson stundaði nám í Saxlandi. Hann vígðist til prests og bjó á Hofi í Vopnafirði. Hann fór nokkrum sinnum til útlanda og m.a. til Rómar.Hann var kosinn biskup 1081 og var vígður biskup í Magdeburg 1082. (Íslenska Alfræðiorðabókin A-G 1990:511) Gissur tók við af föður sínum 1082 en með einu skilyrði þó. Hann fór fram á það við landsmenn að þeir gæfu honum fyrirheit um að vera eftirgefanlegri við hann en þeir voru við föður hans.
Gissur var skörungur mikill og embættisfærslur allar vann hann að af dugnaði. Hann kom því til leiðar að Skálholt yrði biskupssetur. (Árni Hermannsson o.fl.2000:113) Kirkjulegur skattur , tíund var lögfest á meðan Gissur Ísleifsson var biskup. Fyrirmyndin var komin erlendis frá. (Hjalti Hugason o.fl. 2000:201) Tíundin var 1% eignarskattur og skiptist hún í fjóra hluta á milli biskups, presta, kirkna og fátækra. Á Norðurlöndunum sá kirkjan um að útdeila tíund til fátækra en hér á landi sáu hrepparnir um það. Á biskupsárum Gissurar fóru Norðlendingar fram á að biskupsstóll yrði stofnaður í þeirra fjórðungi.
Biskupsstóll var stofnaður á Hólum í Hjaltadal og var Jón Ögmundsson fyrsti biskupinn. Hann var í skóla hjá Ísleifi Gissurarsyni. Hann var vígður 1106. Jón stofnaði dómsskóla á Hólum og lét reisa skólahús.Hann fékk erlenda kennara til skólans. Jón var mjög stjórnsamur og efldi grundvöll kristninnar. Hann beitti sér fyrir afnámi leifa úr heiðni eins og að vikudagarnir bæru nöfn Óðins, Þórs og Týs. (Íslenska Alfræðiorðabókin bls.218)
Ísleifur og Gissur sonur hans voru trúboðsbiskupar. Þeir höfðu ekki fastan biskupsstól né lögsögu. (Kristnitakan á Íslandi. Vefsíða.). Gissur gaf Skálholt til biskupsseturs og fór fram á að þar skyldi alltaf vera biskupstóll á meðan kristni væri á Íslandi og landið í byggð. (Árni Daníel o.fl. 1991:65) Eftirmaður Gissurar, Þorlákur Runólfsson fékk fyrsta eiginlega biskupsstólinn. Össur erkibiskup af Lundi vígði hann til biskups árið 1118. (Kristnitakan á Íslandi.Vefsíða)

Lokaorð:
Mikinn fróðleik hef ég fengið með að skrifa þessa ritgerð. Á Íslandi ríkti ásatrú fyrir árið 1000. Þá reis upp mikil trúboðsalda sem náði til Íslands á 10. öld. Ólafur Tryggvason konungur í Noregi sendi trúboða hingað til að kristna landsmenn. Um aldir voru allir kristnir menn á Íslandi kaþólskir. Breyting varð á 16 öld við siðbreytingu þegar tekin var upp mótmælendatrú. Nú tilheyra flestir landsmenn hinni evangelísku lúthersku þjóðkirkju.

Kristniboðarnir sem Ólafur sendi hingað boðuðu kristna trú með Biblíuna í annarri hendi og vopn í hinni. Bæði Þorvaldur og Þangbrandur drápu menn sem höfðu ort níð um þá. Boðskapur kristninnar um fyrirgefninguna vantaði. Í Heimskringlu er Þangbrandi lýst að hann hafi verið vígamaður og ofsopamaður mikill, en vaskur maður og góður klerkur. Að vera vígamaður og ofstopamaður fer ekki saman við að vera klerkur og boða Guðs kærleika.
Ólafur konungur var með hótanir við Íslendinga ef þeir ekki tækju við boðskap kristinnar trúar. Aðferð Ólafs stangast á við Biblíuna. Þar getur maður lesið að Guð gaf manninum frjálsan vilja að velja og hafna.
Hvers vegna urðu engin átök? Vopnuð átök milli kristinna og heiðinna manna hafa verið miklu minni hér en annarsstaðar.Það var pressa á þjóðinni vegna gíslatökunnar. Kristnir voru í meirihluta. Heiðni stóð ekki djúpum rótum lengur. Viðskipti við útlönd voru í hættu.
Á þessum árum var niðurdýfingarskírn og menn veigruðu sér við að taka skírn vegna kalda vatnsins. Biblían boðar niðurdýfingu. Jesús Kristur var skírður í ánni Jórdan af Jóhannesi. Matteus 2. 13-17, þar er frásögn um þegar Jesús var skírður. Matteusar guðspjall er að sjálfsögðu í hinni helgu bók Biblíunni.
Að mínu áliti var þetta það besta sem gaf komið fyrir íslenska þjóð að gerast kristin. Ég trúi á almáttugan Guð, föður , skapara himins og jarðar. Ég trúi því að Guð hafi sent son sinn Jesúm Krist í heiminn til að frelsa okkur frá syndum okkar og þegar að við höfum tekið við Jesú Kristi sem frelsara okkar þá höfum við eignast eilíft líf með Jesú þegar við deyjum. Það er leiðin til eilífðar.
Veturinn 2003 las ég um fimm stærstu trúarbrögð heims í Félagsfræði 103. Það er gyðingdómurinn, íslam, búddatrú, hindúatrú og svo kristnin. Eftir þann lestur þá er ég ennþá meira sannfærð en áður að við séum á réttri leið til eilífðar og það er forfeðrum og mæðrum að þakka.

Ritgerð skrifuð apríl 2003

Rósa Aðalsteinsdóttir

Heimildir:
Árni Hermannsson; Jón Ingvar Kjaran; Lýður Björnsson og Margrét Gunnarsdóttir. 2000. Íslands- og Mannkynssaga NB 1. Nýja bókafélagið, Reykjavík.
Árni Daníel Júlíusson, Jón Ólafur Ísberg og Helgi Skúli Kjartansson. 1991. Íslenskur Sögu Atlas 1. Iðunn Reykjavík.
Gunnar Karlsson og sagnfræðinemar við Háskóla Íslands. 1989. Samband við miðaldir. Mál og menning, Reykjavík.
Hjalti Hugason. 2000. Kristni á Íslandi 1: Frumkristni og upphaf kirkju. “Kristnitakan á alþingi” bls 83-121 ; “Getið í eyður kristnitökusögunnar” bls.123-161. Alþingi, Reykjavík.
Íslenska alfræðiorðabókin. Dóra Hafsteinsdóttir og Sigríður Harðardóttir (ritstjórar). 1990. Bókaútgáfan Örn og Örlygur Reykjavík.
Jón Hefill Aðalsteinsson. 1971. Kristnitakan á Íslandi. Almenna bókafélagið, Reykjavík.
Jón Jóhannesson. 1956. Íslendingasaga 1. Almenna bókafélagið, Reykjavík.
“Kristnitakan á Íslandi árið 1000”. Vefsíða. http://www.fsu.is/vefir/erlingur/kristnitaka.htm

“Kristnitakan.” Saga Djúpavogs. Vefsíða:http://www.djupivogur.is/sagan/kristnitaka.html
Sigurður Líndal. 1974. Saga Íslands 1. “Frumkristni á Íslandi” bls 231-238 ; “Kristnitakan” bls. 239-248. Hið íslenska bókmenntafélag. Sögufélagið. Reykjavík.

Fyrri ummæli:
Trúaðir eru á rangri leið og þeir vita það, heimurinn er að færast í átt að raunveruleikanum, eftir 50 ár eða svo verða ekki margir trúaðir eftir; staðreynd

það gæti verið að þú hafir rétt fyrir þér í þessu DoctorE þar sem næst á dagatali Guðs er burthrifningin, þar sem þeir sem lifa sigrandi lífi í samfélaginu við Jesúm Krist munu fara til fundar við hann í loftinu.

||

Ég man þegar ég var að læra þetta í barnaskóla, fannst svo gaman og man helling ennþá, greinilega eftir lestur þessa psitils. Takk og kær kveðja til þín Rósa mín.

||

Doctorf u´r right on the money núna minn kæri,eftir 50 ár veður djöfullinn uppi og reyndar fylgisveinar hans.Vonandi verð ég bara að bíða dóms míns um hvoru megin ég enda hjá drottni vorum Jesú eða bara í skítamálum með þér og the rest of the pack.

||

Þakka þér fyrir þennan fróðleik Rósa, sem hefði jafnvel orðið enn betri ef við hefðum skrifað þetta saman. Ég hef dálítið lagt mig eftir að kynna mér þessa sögu og sem hvergi er hægt að lesa í heild sinni. Nokkrar tilraunir hafa verið gerðar til að draga saman fróðleik um þessi mál og mér finnst engum hafa tekist jafn vel til og Einari Arnórssyni, fyrrum ráðherra og hæstaréttardómara. Ritgerð sína birti hann í Skírni 1941, bls. 79 -118. Eins og fram kemur í þessari samantekt var kristnitakan þetta pólitísk ákvörðun og það sama má segja um þegar Íslendinga skipta yfir í mótmælendatrú. Bæði Ólafur Tryggvason og Þorvaldur víðförli voru "ortodox kristnir" (kaþólska kemur hálfri öld síðar). Íslendingar "tóku ekki kristni" árið eittþúsund enda skírðist enginn maður á Þingvöllum heldur gengust menn undir vilja Ólafs. Margir voru aftur á móti prímsigndir eða skírðir að Laugarvatni skömmu síðar. Þessi saga er fyrst skrifuð 122 árum eða þremur mannöldrum eftir að atburðir gerðust, aðrar frásagnir eru yngri. Sagan var í öllum tilfellum ritskoðuð og í einhverjum tilviku hreinn uppspuni * og þess vegna verður að raða saman brotum úr ýmsum áttum til að fá út heildstæða mynd, enda var bannað að gagnrýna norska kónginn.

* "Hraunið sem rann" Jarðsögulega rangt.

* "Elsta heimild um að goðum hafi verið fleygt í Goðafoss er frá miðri síðustu öld úr kennslubók sem Jónas frá Hriflu skrifaði.

Eins eins og Ari fróði sagði: "Hafa skal það sem sannara reynist"

||

Rósa ég var nú ekki búinn að sjá síðustu færsluna þína þegar ég skrifaði mína athugasemd. En ég vil undirstrika að mér finnst ritgerðin skemmtileg hjá þér og Guðsteini vini mínum, sem ég er sammála þér í að er flottastur.

kær kveðja

||

Sæl Rósa, þú ert alveg bráðskemmtileg. Ég er á því að mínar ritgerðir yrðu betri ef ég nyti þinnar aðstoðar. Auðvitað hefur þú rétt fyrir þér varðandi skírnina og mér finnst þú útskýra það mjög vel. En það sem ég var nú að reyna að segja að var að sögur og ekki síst söguritun virðist alltaf taka mið af því hver er valhafi á hverjum tíma. Auðvitað vil ég gjarnan vera vinur þinn óháð hvar þú ert í pólitík. En mér finnst þú réttsýn og ég vona að þú virðir það til betri vegar við mig þó mér finnist mikill fengur í þér enda hefur Guðsteinn vinur minn hælt þér mikið í mín eyru.

Með bestu vina- og friðarkveðju til þín Rósa.

||

Ekki gleyma því Rósa að þegar menn norrænir námu hér land þá var hér fyrir kristið samfélag. Því verður vart trúað, þó svo að Ari Þorgilsson láti liggja að því, að þeir hafi einfaldlega pakkað saman föggum sínum og yfirgefið skerið sisvona. Þeir hafa líklegast einhverjir verið gerðir að hjúum hjá landtökumönnum og enn aðrir teknir "eignarnámi" og þannig hafi aðkomumenn kynnst kristni og kristilegu hugarfari.

||

Það er alltaf gaman að rifja upp sögur Íslendinga. En hversu sannar þær eru - það dregur maður í efa eftir því sem lengra líður á ævina.

Það kæmi mér ekki á óvart að í tengslum við Kristniþröngvunina hafi mörgum verið slátrað án dóms og laga. Ýmsu var hér breytt sem ekki náðist að breyta á Norðurlöndum.

Ein lítil vísbending: Dagaheitin eins og þau eru í dag, Sunnudagur, Mánudagur o.s.frv. Engum sögum fer af því hvort eða hvenær dagaheitin breyttust úr nöfnum fornra Guða og í þri, mið, fim og fös.

Hér í Danmörku heita dagarnir ennþá í höfuð fornu Guðanna. Tisdag, Onsdag, Torsdag, Fredag og ættu til samræmis að heita hjá Íslendingum Týrsdagur, Óðinsdagur, Þórsdagur og Freysdagur (eða Freyjudagur).

Ekki hef ég rekist á frásagnir um hvenær þessar breytingar urðu eða hvort þær kostuðu átök.

Er einhver með heimildir um það?

||

Takk fyrir skemmtilegt svar Rósa. Ég fell ekki kylliflatur fyrir tilgátu prédikara af ýmsum ástæðum auk þess að ég sé enga skynsamlega ástæðu fyrir því að séra Ari Þorgilsson og aðrir sem tjáð sig hafa um þessi mál hafi verið að skrökva. Ég hef mikla trú á Ara en mér fróðari menn hafa haldið því fram að ritskoðun hafi einungis átt sér stað þegar hagsmunir yfirvaldsins (norski konungurinn og kirkjan) kröfðust þess. Þá held ég að nafni minn hafi góðu heilli rangt fyrir sér um mikið mannfall eða ófrið varðandi fyrri siðskiptin. Þvert á móti er allt sem bendir til að þetta hafi farið friðsamlega fram. Meðal þeirra skýringa sem gefnar hafa verið er sú að heiða menn sé í góðu lagi að bæta við einum guð og endurbót úr nýjum sið. Satt að segja skil ég forfeður okkar vel að þessu leyti.

||

skemmtileg grein. Eg sit herna a Stanset flugvelli i London ad bida eftir flugi, svo tad er gott ad hafa eitthvad gott ad lesa.

Bestu kvedjur Jenni.

||

Rósa mín, hvalreki er auðvitað notað frá gamalli tíð og er átt við er það rosalegur fengur í þeim sem er átt við. Það er nú þannig í þinu tilfelli að þú værir jú hvalreki ef þú gengir í FF. Það er sko alveg á hreinu!

En þú segir:

Ég er nú ekki viss að öllum líki skoðun mín á hvalveiðum. Guðsteinn

Útskýrðu þetta betur þar sem ég hef aldrei spurt þig um þetta ....

En greinin er flott og setti ég hana upp eins vel og hægt var, efni hennar spannar margt sem margir eru fáfróðir um og er þess vegna kærkominn fróðleikur á bloggið. Takk fyrir það Rósa mín, þetta er vel unnið hjá þér.

||

Rósa, þetta með hvalrekann er nákvæmlega rétt skilið og útskýrt hjá Guðsteini.

Annars myndi ég ekki lofa því að við þekkjum engan sameiginlega annan en Guðstein okkar. Ísland er jú lítið land og öll erum við jú skyld amk í 6 lið. En jafnvel þó svo ólíklega vildi til að við eigum bara einn sameiginlegan vin, þá er það samt alls ekki lítið, þar sem Guðsteinn er annars vegar.

Besta kveðja

||

Rósa - "Allir forstöðumenn í Hvítasunnukirkjunni vita að ég er að blogga og þeir sjá að ég sópa að mér karlpeningnum. Sennilega munu þeir hafa áhyggjur því þeir þekkja mig allir mjög vel og vita að ég er algjörlega kona einsömul."

Þú ferð sennilega að fá það orð á þig að þú sért orðin einstaklega - Mannelsk-

||

glitter-graphics.com

||

Talið er að vikudagarnir hafi borið eftirfarandi nöfn á Íslandi fram á 12. öld.
sunnudagur mánadagur týsdagur óðinsdagur þórsdagur frjádagur þvottdagur/laugardagur
Þessi nöfn eru í samræmi við daganöfn annars staðar í Norður-Evrópu. Uppruna þessara nafna er að finna hjá Rómverjum sem töldu að vikudögunum væri stjórnað af föruhnöttunum sól, mána, Mars, Merkúríusi, Júpíter, Venus og Satúrnusi. Germanskar þjóðir þýddu svo og staðfærðu þessi nöfn þegar þau bárust til þeirra.
Eftir kristnitöku reyndi svo kirkjan að koma á notkun eftirfarandi heita í stað gömlu daganafnanna:
drottinsdagur annar dagur þriðji dagur miðvikudagur fimmti dagur föstudagur laugardagur
Sum þessara heita festust í málinu en enn höldum við í daga sólar og mána.
Heimild:
Árni Björnsson (1993), Saga daganna, Reykjavík: Mál og menning.

Fann þetta í fljótu bragðiKveðja Ari G

||

Ari - Þakka þér þessar upplýsingar. Ásatrúarmenn hafa þá haldið í gömlu heitin í rúm 100 ár eða svo. Danir, Svíar og Norðmenn halda enn í Tisdag, Onsdag, Torsdag og Fredag.

Þjóðverjar eru með Diestag, Mittwoch=Miðvikudag, Donnerstag og svo Freitag=Freyjudagur (Freysdagur).

Rósa - Mér líst vel á að þú takir við forystu í Frjálslynda Flokknum. Stelpurnar þar eru alveg getulausar.

||

Sæl, kæra Rósa, ég ætlaði að vera búinn að skrifa hér allnokkur orð til að hrósa þér fyrir eljuna og ýtarlega, fjörlega samantektina &#150; hefði þá orðið fyrstur til að svara, en hafði þá öðru að sinna (og þá varð DrE fyrri til, sá ábyrgðarlausi guðlastari sem allir kristnir bloggarar eiga að sjá sér skylt að boycottera).

Og það er ekkert vit í því, að ég fari að skrifa hér langt mál um miðja nótt &#150; vil bara vara þig við því að taka hann eðal(ginseng)vin minn Sigurð Þórðarson á orðinu um margt það sem hann segir &#150; það er t.d. út í hött að segja Íslendingum hafa verið mútað eða þeir neyddir til að meðtaka kristni (um) árið 1000, en fleira var rangt í máli hans, enda ástrúar blessaður og þó viðræðugóður og gegn mörgum fremur.

Svo var auðvitað rangt, að það væru ekki heimildir fyrir nafnabreytingunni á vikudögunum &#150; ég held ég fari rétt með (án uppflettinga), að það hafi verið herra Jón helgi Ögmundarson á Hólum, sem tók upp nýju vikudaganöfnin og frá því væntanlega greint í sögu hans og e.t.v. fleiri heimildum frá þeim tíma.

Kveð þig hér með virktum á hraðferð frá svæðinu.

||

Sæl Rósa. Hér kemur meira um vikudagana

Hér fer á eftir tafla um nöfn vikudaganna í nokkrum tungumálum, ásamt athugasemdum og skýringum.

LATÍNAÍTALSKAFRANSKAENSKADANSKAdies solis1/

d. domenica2domenicadimancheSundaysöndagd. lunae3lunedilundiMondaymandagd. Martis4martedimardiTuesdaytirsdagd. Mercurii5mercoledimercrediWednesdayonsdagd. Iovis6giovedijeudiThursdaytorsdagd. Veneris7venerdivendrediFridayfredagd. Saturni8sabatosamediSaturdaylördag

1Dies solis merkir "dagur sólarinnar", eins og "sunnudagur".
2Dies dominica merkir hins vegar "dagur herrans", sbr. "drottins dagur" í fornu íslensku máli.
3Dies lunae merkir "dagur tunglsins", sbr. "mánudagur".
4Dies Martis merkir "dagur Mars" en Mars var hernaðarguð Rómverja eins og Týr í Ásatrú, sbr. enska og danska nafnið.
5Dies Mercurii er "dagur Merkúríusar". "Wednesday" merkir "dagur Óðins". Óðinn hefur verið hliðstæður Merkúríusi.
6Dies Iovis þýðir "dagur Júpíters" sem svarar þá til Þórs.
7Dies Veneris er "dagur Venusar" enda merkir "fredag" í raun og veru "dagur Freyju".
8Dies Saturni er "dagur Satúrnusar". Ítalir hafa hlaupið frá latínunni á laugardögum og tekið saman við Gyðinga. Enskan er hér óvenju trú latneska þættinum í uppruna sínum.
Vikudagar munu lítið sem ekki hafa verið notaðir í forngrísku

Latnesku heitin vísa kerfisbundið til föruhnattanna sjö sem svo hafa verið kallaðir, það er að segja til þeirra himinhnatta sem hreyfast á himninum miðað við fastastjörnurnar og eru sýnilegir berum augum. Þessir föruhnettir voru áður fyrr kallaðir plánetur á erlendum málum en það orð fékk aðra merkingu með sólmiðjukenningunni og er nú einkum haft um reikistjörnurnar níu sem eru á braut um sól.
Föruhnettirnir eru venjulega taldir í þessari röð: Tunglið, Merkúríus, Venus, sólin, Mars, Júpíter og Satúrnus. Ef við byrjum á sólinni (sunnudagur) og förum þrjú skref aftur á bak í röðinni lendum við á tunglinu (mánudagur), þrjú skref þaðan vísa á Mars sem þriðjudagur er kenndur við, og þannig koll af kolli þar til við endum á Satúrnusi á laugardegi.
Heimild: Þorsteinn Vilhjálmsson, 1986. Heimsmynd á hverfanda hveli 1. Reykjavík: Mál og menning, bls. 38-39.

Kveðja

||

Það safnast í þekkingarsarpinn
hjá sumum &#150; þótt verði&#39; engin byrði.
Svo gleðjum við Rósu garpinn,
Guðsbarn á Vopnafirði.

||

Hér er fjör ofan á fjör. Knús Rósa mín.

||

Fjör hjá þér .Bara að kasta á þig kveðju og þakka fyrir meil

||

Það er athyglisvert að íslendingar létu sig platkristnast á alþingi eftir hótanir og gíslatöku hryðjuverkamanns í Noregi. Segir sitt um sögulegt siðferði kristinna manna.

||

Við ræddum þetta mikið í áfanga sem ég stunda í framhaldsnámi við Háskóla íslands. Hvernig stendur á því að umskipti milli kristni og heiðni var svona átakalaus. Fornleifafræðin segir okkur að strax eftir kristnitöku er farið að grafa fólk eftir kristnum sið og um allt land. Þetta gerist þrátt fyrir að langur tími líður þar til menn sem eru vel að sér í kristnum kenningum fór að koma til landsins. Hugsanlega hefur það haft áhrif, að hér voru mjög margar kristnar konur frá Bretlandseyjum-þó við finnum ekki minjar um þær hafa nýlegar DNA rannsóknir staðfest þetta. Þessar konur og líka menn konu frá landi sem hafði verið kristið síðan um 400. Líklegt er að það sé einmitt vegna þessa fólks að kristnar rætur voru mun sterkari hér, en vegna þess að þetta voru konur og þrælar fór ekki mikið fyrir þessu í landnu fyrr en eftir kristnitöku. Hinir heiðnu höfðingjar kristnuðust vegna þrýstings frá konungi, til að halda skipasamgöngum við landið og til að auðvelda viðskipti við valda og viðskiptamenn.

||

Ég var nú ekki að sækjast eftir hrifningu þinni heldur langaði mér nú bara til þess að benda á þetta atriði með kristnitökuna. Ég kalla það platkristnun að ákveða það svona á alþingi, og bæta því við að það megi blóta í laumi. Þetta vitnar auðvitað um stjórnsýslulega kænsku höfðingja íslendinga á þessum tíma og sýnir hversu frábrugnir við erum norðmönnum. Norðmenn eru svo þrjóskir að eðlisfari að ég get ekki ímyndað mér að þeir hefðu nokkurn tíman brugðist svona við.

Þetta með sauðina; er ég einn af misjöfnum sauðum? Geturðu útskýrt þetta nánar? Ég trúi ekki á guð en ég ætla ekkert að fara að núa þér trú þinni um nasir. Við veljum hvert okkar veg og þurfum ekki að koma með sleggjudóma um hvort annað þótt á milli mála skilji.

||

Já, svona fór um dagaheitin þau. Skrýtið að Ásatrúarmenn skuli ekki krefjast þess að fá dagaheitin til baka. Svona eins og íslenska ríkisstjórnin gerði kröfu til Dana um að fá handritin heim.

Annars verður fróðlegt að sjá framan í kristna í framtíðinni, þegar og ef Islam verður þröngvað upp á Vesturlandabúa eins og allt virðist benda til. Danir eru hægt og sígandi að gefa eftir. Nú fá muslimir bráðlega vaxtalaus lán í Dönskum bönkum. Þeir eru búnir að fá sér grafreit. Asmaa Abdol-Hamid fær að tala á Danska þinginu með slæðu um höfuðið. Næst fá þær að tala í Burqa. Þá segja muslimar eitthvað þessu líkt: "Sem betur fer var tekin ákvörðun á Alþingi að taka upp Islam og er það farsælasta ákvörðun sem hefur verið tekin."

En ég vona að við trúleysingjar eigum það sameiginlegt í framtíðinni með kristnum að berjast af fullu afli gegn Islam og venjum þeirra.

||

||

Mér dettur ekki í hug að segja neitt misjafnt um þig og mun ekki gera það svo þú getur verið alveg óhrædd. Það getur hins vegar verið að ég sé ósammála þér í hinu og þessu og það ætti gestgjafi bloggsíðu að geta þolað.

||

Þetta er mjög fróðleg grein hjá þér og sem kristinn maður er alltaf gott að geta bætt við sinn fróðleik um kristna trú. Af því það eru svo margir að skrifa hjá þér, þá man ég ekki hver var að ræða um Íslam-trú. En mitt álit á þeirri trú er að í henni felist oftæki, þ.e. að ekkert er rétt nema Íslam og ég hef á tilfinngunni að hún sé talsvert varasöm og vona að íslendingar haldi sig við hina kristnu trú. Þótt auðvitað eigi hver að hafa þann rétt að trúa á það sem hann vill. En reynsla dana af Íslam er ekki góð, þeir reyna alltaf að komast lengra og lengra með trú sína í danskt þjóðfélag. Þetta er eins og sagt er um suma að ekki sé óhætt að heilsa viðkomandi, nema að telja fingurna til að vera viss um að þeir séu ennþá á hendinni eftir handtakið, því menn óttast að það gæti kannski vantað einn fingur. Þetta er nú orðið lengra en ég ætlaði mér, því ég hef ekki hundsvit á trúmálum.

Annars ætlaði ég ekki að fara að rökræða við þig um trúmál, heldur þakka fyrir blómin. Og því lofa ég þér hér og nú að blómin verða sett í vasa á skrifborði borgarstjóra og alltaf þegar ég lít á þau, hugsa ég um Rósu á Vopnafirði. Takk fyrir og aftur takk og enn meira takk.

Gangtu á Guðs vegum, þá er framtíðin björt og fögur.

||

Ég þakka þér Rósa og reyndar Jóni Val góðkunningja mínum fyrir skemmtileg skrif, þó hann hafi til öryggis varað við mér. Kannski er það nú eins gott? Það er alveg rétt, og ég hef ekki farið leynt með það að ég er trúaður þó með öðrum hætti sé en þið flest. Það kemur ekki í veg fyrir að ég met mjög mikils kærleiksboðskap Krists. Ég þakka það líka umburðalyndi kristinnar trúar að ég hef aldrei goldið trúar minnar. Ég vil ekki meta fólk eftir því hverrar trúar það segist vera. " Af ávöxtunum skulið þér þekkja þá" Margir af bestu vinum mínum eru trúaðir kristnir einstaklingar en sumir eru auðvitað ásatrúar eins og ég. Ég met mikils að fólk reyni eins og þú Rósa að hafa það sem sannara reynist. Mér tekst það örugglega ekki nærri alltaf, enda þykir hverjum sinn fugl fagur. Vinur minn Jón Valur hefði, að mínu mati, frekar átt að benda á hvað ég sagði rangt. Ég tek ekki þátt í að níða trú fólks eða það sem því finnst heilagt. Kannski eru það kristileg áhrif að gera ekki öðrum það sem þú villt ekki að aðrir geri þér? En það er sama hvaðan gott kemur.

||

Sæl Rósa, ég er ekki sammála vini okkar honum Guðsteini, það er eitthvað svo gyðjulegt við þessa huggulegu dömu, sem heillar ásatrúarmenn eins og mig gjörsamlega upp úr skónum. Varðandi Jón Val get ég sagt að ég hef þekkt hann lengi og finnst hann fínasti náungu. Ég get alveg fyrirgefið honum þó honum finnist sín trú flottari en mín. Við erum annar ótrúlega of sammála og sumir hafa sagt að það sé vegna þess að ég sé hálf kristinn. Mig grunar hinsvegar að því sé öfugt farið. JVJ hefur líka þann ágæta kost að vera óforbetranlega réttsýnn. Mig grunar því að líklegra sé að hann gangi í Ásatrúarfélagið en ég verði biskup. En þó Ólafur F sé alls góðs maklegur þá myndi ég mikið gefa fyrir að sjá mætan vin okkar hann Jakob sem borgarstjóra.

||

Já, Danskir bankamenn eru líka að fjarlægja sparígrísirnar. Sennilega verða þeir að lokum að hætta framleiðslu og neyslu svínakjöts af tillitssemi við muslima. Það eru þó nokkrir á þingi sem vilja veita Islamvæðingunni mótspyrnu, eins og t.d. Helle Thorning Schmidt, Socialdemókrati.

Rósa - Jú, þetta er að sjálfsögðu fyndið. En við nánari skoðun sjáum við að trúleysingjar njóta góðs af kristnu umburðarlyndi. Jesús Kristur sjálfur barðist gegn einstrengislegum ákvæðum Gyðingdómsins og

ruddi því um leið braut trúleysingja

. Trúleysingjar ættu því að vera í þakkarskuld við þennan hugrakka Palestínumann. Símon Pétur sneri boðskap hans hins vegar til skilyrðislausrar hlýðni og dró upp sverð til varnar sínum lífsstíl og sótti hart til að afla frumsöfnuðinum tekna, sbr. frásögnin af Ananías og Saffíru Post 5:1-11 sem seldu jarðareign en skiluðu ekki öllu fénu til gjaldkerans Símonar Péturs. Persónulega hef ég grun um að Símon Pétur hafi höggvið hjónin í spað og grafið þau í hasti. Hverjum var ekki sama um þá sem gerðust kristnir á þessum slóðum og á þeim tímum.

||

æ Rósa mín ... losaðu þig nú við þessa bryðjulegumynd! Hún er allt of ásatúarleg ! hehehe ... er það ekki Siggi?

||

Flest allir trúarsöfnuðir eru byggðir upp á því sama og söfnuður Benny Hinn. Fjársöfnun og kónglíf leiðtogans.

||

Christian Glitter by www.christianglitter.com

sæl vertu rósin mín.ég er búinn að laga bloggið aftur, þú ættir að geta lesið núna mín kæra.þakka ábendinguna.sofðu vel þín vinkona adda.

ps.skoðaðu gestabókina þína hehe

||

Sammála þér í því að kristnitakan árið 1000 á Þingvöllum var mjög heilladrjúg fyrir íslendinga en ég segi stundum að ég sé heiðingi að hálfu því mér finnst alveg mergjað hvernig Víkingar börðust í bardögum og blótuðu goðin þess á milli en auðvitað fór Ólafur konungur offari við að kristna Ísland en frábær ritgerð og þú átt heiður skilið fyrir þetta,ég hef nú lesið þetta gegnum íslendingasögurnar og Sturlungu.

||

frábær grein og enn betri umræða á eftir henni

Guðsteinn, það er erfitt að vera of ásatrúarlegur

||

Ég tek þetta þannig að Rósa sé að hafa sig til fyrir mér. Guðsteinn, ég vil hvetja þig til að láta af þessari afbrýðissemi.

||

Ég bara er að skoða nýjar víddir eftir að hafa lesið í gegn um fjöldan allan af þessi bloggi. Þvílík hvíls frá loðnuþrasi og stjórnmálum. Skal viðurkenna með kristni, þá er það feimnismál fyrir mig og hefur alltaf verið. Það er aðdráttarafl í þessu sem er stórmerkilegt fyrir mig að lesa. Þetta er svo vel útskýrt að ég get tekið undir allt. Ég varð sérstaklega hrifin af vitleysunni í því sem felst í að blóta. Það var reyndar engin trúarmaður sem kenndi mér leyndarmálið á bak við blót. Þegar ég vandi mig af blóti fékk ég annað vandamál. Ég varð óskaplega feimin og er enn, en hef verið góður að láta ekki bera á því við aðra. Merkilegt að lesa þetta fyrir mig. Og alls ekki tilviljun. þetta er bara frábært allt saman, segi ég bara.

||

Ég er kominn heim aftur Rósa,og læt kannski í mér heira fljótlega.Annars hörku fín umræða hér og skemmtileg.

||

Bloggvinainnlitskvitt!

Góð!

||

Segðu Rósa mín,ég skal senda inn eina létta færslu á morgun varðandi mína menn,jú Njarðvík vann í gær.

Og síðan er hörkurimma um helgina Arsenal og Aston Villa,svo nú verða mínir menn að spýta í lófana og sína sitt rétta andlit og djörfung.

Já ég verð að segja eins og er þetta er auðvitað rugl ég vaknaði í gærdag 4:30 var kominn á flugvöllinn 5:30 og ég lenti aftur heima rétt um 3 leytið í nótt.Gekk frá öllu og bang vaknaður kl 7 og mættir í vinnu fyrir 8 og mun síðan vinna á morgun varðandi lausnir og stórt verkefni.

Jú Jú svona er bara oft lífið og eins og lagið góða segir ´hún hefur kennt mér að vaka og vinna.......................................heheheh bestu kveðjur héðan sunnann með sjó.

Ummæli:
Rósa - "Það er ekkert sverð þarna og það kemur skýrt fram að þegar Ananías og síðan konan hans þremur tímum seinna heyrðu þetta þá féllu þau niður og gáfu upp öndina."

Það er nú alveg óþarfi að láta sem þú þekkir ekki Símon Pétur. Þú þarft ekki að afneita eðli hans þó að hann hafi afneitað vini okkar Jesú á sínum tíma. Hann var formaður á sinni skektu og bar alltaf sverð á sér sem er kallað sverð eða sveðja í dag. Hann beitti því m.a. gegn þjóni æðstaprestsins þegar Jesús var handtekinn, sbr. Matt 26:51 "Einn þeirra, sem með Jesú voru, greip til sverðs og brá því, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað." Ég neita alveg að trúa því að þau hafi bæði dottið niður dauð í kjölfar "hvítrar lygi" gegn Símoni Pétri, þá ætti Benny Hinn og fleiri peningapredikarar að vera margdauðir.

En varðandi eftirfarandi spurningu þína "Finnst þér ekki strákurinn vera óþekkur. Hann er kvæntur maður?", þá fylgist ég lítið með hver er með hverjum, eða hvernig bíl náunginn á. Hins vegar verðum við að

taka Frelsarann til fyrirmyndar í öllu

og þá ekki síst hvernig hann sýnir okkur að ástunda skuli - kærleikann - þegar stúlkur/konur eru annars vegar.

Þig ætti ekki að skorta kærleikann frekar en Maríu Magdalenu forðum eins og ég lýsi nánar í færslu á bloggsíðu nafna míns Þórðarsonar, undir "Prestur hvetur söfnuðinn til aukins kynlífs"

Verkefni: Samúð
Merking: Engin samúð