Jesús hefur húmor

.

Það er kannski að bera í bakkafullan lækinn að tla hér um auglýsingu Símans. Ég hef samt þá þörf að koma minni skoðun á framfæri.

Áhugi minn á auglýsingum er gömul saga. Sem barn, búandi hjá ömmu og afa, lék ég mér mikið ein. Ekkert af mínum systkinum bjó þar með mér. Ég dundaði löngum stundum ein inn í herbergi í dúkkuleik eða búðarleik. Algjörlega í eigin heimi. En auglýsingastef RUV náði alltaf eyrum mínum. Um leið og það hljómaði þá hljóp ég fram í stofu og horfði andaktug á auglýsingarnar. Ég man vel hvað ég þoldi illa tímann fyrir jól því þá voru bara leiðinlegar bókaauglýsingar.

Ég átti æskuvinkonu. Lilja Jóna heitir hún. Þegar ég varð örlítið eldri þróuðum við Lilja leik. Hann fólst einfaldlega í því að í auglýsingatímum stóðum við upp og lékum auglýsingarnar eftir bestu getu með miklum tilþrifum. Okkur þótti þetta afskaplega skemmtilegt.

Ég flæktist svo inn í auglýsingaheiminn á fullorðinsárum fyrir algjöra tilviljun. Ég starfaði á auglýsingastofum og á auglýsingadeild Norðurljósa í mörg ár. Bretinn er starfandi í auglýsingabransanum. Á mínu heimili eru auglýsingar krufnar til mergjar. Ég horfi mikið í tæknilegu hliðina á auglýsingu Símans. Hún er svo vel gerð að ég held varla vatni yfir því.

Mér þykir hún líka fyndin. Hvernig er ekki hægt að finnast fyndið þegar Júdas spyr Jesú hvort hann sé búin að segja Gjörið svo vel.

Mér er algjörlega fyrirmunað að skilja afhverju ekki megi fjalla um atvik úr Biblíunni á spaugsaman hátt. Auðvitað eru skiptar skoðanir á því hversu fyndin auglýsingin er. Fólk hefur mismunandi kímnigáfu.

En spurning mín er þessi: afhverju hefur trúað fólk þá skoðun að Jesú og Guð hafi enga kímnigáfu?

Er trúin þá húmorslaus?

Samkvæmt kristinni trú erum við sköpuð af Guði. Í hans mynd. Afhverju skapaði hann okkur með kímnigáfu ef það er honum ekki þóknanlegt að við notum hana? Væri það ekki svolítið undarlegt? Eða megum við bara ekki hafa húmor gagnvart honum/henni og hans/hennar nánustu?

Þetta er ekki mín trú. Ég er viss um að bæði Guð og Jesú hafa magnaða kímnigáfu og kunni vel að meta góðan húmor.

Fyrri ummæli:
Kæra Jóna! Af hverju er endalaust verið að nudda okkur upp úr því að við höfum ekki húmor? Hver hefur sagt að ekki megi fjalla um atvik úr Biblíunni á spaugsaman hátt?

Símaauglýsingin er sjálfsagt bæði fyndin og vel gerð - en hún er AUGLÝSING. Þar er verið að selja gemsa. Mér finnst ósmekklegt að nota þessa sögu í þeim tilgangi. Mér fyndist líka ósmekklegt að nota jólaguðspjallið til að selja bleyjur - þótt mörgum fyndist það sjálfsagt voða fyndið.

ég hljóp líka alltaf inní stofu þegar það voru auglýsingar, fannst þær svo merkilegar

||

Foreldrar mínir gerðu líka í því að kryfja til mergjar auglýsingar á mínu heimili. Mér fannst alltaf skondið að fylgjast með þegar verðlauna átti bestu auglýsingar ársins, því yfirleitt hafði pabbi rétt fyrir sér með valið á þeim bestu og vönduðustu.

||

Ég er sammáa þér með það Jóna að bæði Guð og Jesú hljóta að kunna að meta húmorinn.

Ég er líka svona "auglýsinga manneskja" og enn í dag þykir mér gaman að horfa á góða auglýsingutíhí

||

Mér er eitthvað svo slétt sama um þessa auglýsingu. Hún truflar mig ekki og mér finnst hún heldur ekki fyndin. Er með alvarlegar áhyggjur af því, því ég hef ekki talað við kjaft sem ekki getur hlegið að henni. Finnst þér að ég eigi að fara til sálfræðings?

Mér finnst alvarlegast í þessu máli að ég skuli ekki getað hlegið. Hm...

Kveðjur,

Húmorsnefndin

||

Æ, veit ekki. Mér finnst þetta svosem ekkert fyndin auglýsing og í rauninni hefði ég alveg viljað að þeir notuðu annað efni en síðustu kvöldmáltíðina. En í dag er inn að finnast ekkert heilagt eða að það meigi gera hvað sem er með hvað sem er. Farðu nú að drífa þig í sveitina kona.

||

þegar ég sá auglýsinguna hugsaði ég það sama og þú Jóna. Mér fannst þetta fyndið atriði og ofboðslega vel gert tæknilega séð. Ég er búin að horfa oft á hana síðan og sú skoðun hefur ekki breyst. En þegar ég les kommentið hans Svavars finnst mér hann hafa nokkuð til síns máls. Kannski hefði þetta frekar átt að verða skets í Spaugstofunni heldur en auglýsing. Ég vil samt taka fram að auglýsingin særði mig ekkert. Ég er bara að segja að eftir því sem fleiri sjónarmið koma fram verð ég meira efins um að auglýsing sé rétti farvegurinn fyrir þennan húmor. Svo finnst mér Síminn eiginlega ekki eiga það skilið að fá alla þessa fríu auglýsingu miðað við allan peninginn sem ég borga í símreikninga, hvað þá miðað við það hvað það kostar að tala í græjuna sem þeir auglýsa þarna.

||

Ég er einn af þeim mörgu sem fannst auglýsingin bæði góð og fyndinn. En mér finnst líka allt í lagi að virða á sjónarmið presta sem finnst hún ekki viðeigandi.

||

Ég er alveg ósammála þínu sjónarmiði í þessu sambandi Jóna.

Mér finnst röksemdafærslan sömuleiðis heldur klén þar sem þú berð þetta saman við Spaugstofuþættina. Vissulega fá Spaugstofumenn greitt fyrir sína vinnu en það eru laun. Vinna er seld og keypt vissulega, líka listræn vinna eins og þeirra starf er, en laun fólks eru allt annars konar sala/kaup heldur en tæknigræjur eins og GSM símar.

Ef auglýsingin væri leikþáttur þá myndi ég horfa allt öðrum augum á hana og gæti hlegið að henni. En eins og þetta er sett fram þá er það gert í þeim eina tilgangi - að selja gemsa s s forgengilegt græjudrasl...

Mér finnst óþarfi að ögra á þennan hátt, endilega því sem klárlega er heilagt fyrir mjög mörgu fólki. Mér finnst það bera vott um úrræðaleysi og hugmyndasnauð þess sem tekur að sér að semja efnið. Ef ég væri kaupandi efnisins (sá sem kaupir auglýsinguna af auglýsingastofunni fyirr hönd Símans) hefði ég sagt höfundinum að koma með annað, gera betur, ekki þetta.

Síminn hefur efni á að kaupa dýrustu og færustu vinnu sem finnst á auglýsingamarkaði. Þarna er einfaldlega smekkleysa á ferð, ekki helgispjöll heldur smekkleysa. Smekkleysan er ekki bara höfundarins eða auglýsingastofunnar heldur ekki síður þess aðila hjá Símanum sem starfar við og ber ábyrgð á keyptu efni. Síminn hefur efni á að fara aðrar leiðir að markmiðum sínum.

Einungis við sjálf getum spornað við því að vera samdauna öllu bullinu sem yfir okkur gengur frá fjölþjóðlegum stórfyrirtækjum eins og GSM framleiðendum. Við þurfum sjálf að vera ábyrg fyrir því að láta ekki hvað sem er ríða yfir okkur eins og sjálfsagðan hlut.

Oft nennir fólk einfaldlega ekki að hugsa eða hafa skoðun, finnst bara þægilegra að fljóta með straumnum. Gagnrýnin og virk hugsun er eitt það mikilvægasta sem fólk þarf að hafa sem starfar við listgreinar eins og t d auglýsingagerð.

Ég er ekki strangtrúa sem einstaklingur né heldur er ég húmorslaus langífrá. Hef mína &#147;barnatrú&#148; en hún hefur stundum reynst betri en engin - en kynningarefni, ímyndarvinna og markaðsstarf er mitt fag.

||

... ósköp teygðist þessi fræsla - hmm sorry beib

||

Góða sveit...........

||

Ég tek undir hjá Jenný.... held samt að engin þörf sé á sálfræðing eins manns æði getur verið annars manns ógeð. en auglýsingin er flott tæknilagaséð.

||

alveg sammála því að þetta er mjög flott gerð auglýsing og ég á það líka til að gleyma mér yfir sjónvarpsauglýsingum

||

Ég verð að segja bara "jahérna" hver er munurinn á að selja síma eða skemmtun? Í báðum tilfellum er verið að selja eitthvað.
Þessi viðkvæmni að ekki megi segja þetta orð eða nota einhver atriði úr sögunni til að selja hvað sem er.

||

Viðar, ef maður lítur á gsm símtæki sem list ...... þá er að sjálfsögðu munurinn enginn.

Til hvers eru leikarar, rithöfundar, myndlistarfólk, er ekki bara hægt að láta fjölþjóðleg fyrirtæki framleiða tæknidrasl, róbóta í stað þessara óþurfta fólks ---- þetta er munurinn Viðar, hann er fólkið listamennirninr og tjáning þeirra, stundum er það skemmtun, stundum eitthvað annað.

En símtæki er bara símtæki. Dauður hlutur sem engu máli skiptir.

||

Auglýsingar almennt finnast mér þreytandi. Það er fínt að skilgreina auglýsingar en ekki gleypa þær hráar. Yfirleitt eiga þær sammerkt að vera of yfirborðskenndar. Auglýsingin með Búkollu finnst mér samt krúttleg. Ég vona að allar ömmur og afar muni að segja barnabörnunum þá sögu (ef þið munið hana).

Ummæli:
Ég er alls ekki að tjá mig hér um það hvort auglýsingin sé góð eða ekki. Hef ekki sagt stakt orð um það. Kjarni málsins er einfaldlega þessi:

Er það viðeigandi/smekklegt að ögra því sem heilagt er fyrir allflestu fólki - til þess eins að

selja gsm símtæki?

Flóknara/dýpra en svona er þetta bara ekki

Verkefni: Særandi eða ekki
Merking: Ekki særandi