HJÁLPUM ÞEIM !

Hjálpum þeim! - vesalings Bandaríkjamönnunum sem treysta sé ekki til að láta af hendi yfirburða forystu sína í útblástri gróðurhúsalofttegunda. Hjálpum þeim til að sleppa við að endurvinna ál með því að lofa þeim að reisa ný álver hér á landi til þess framleiða það sem þeir þurfa til að geta hent álumbúðunum áfram. Hjálpum þeim í leiðinni til leggja niður óvinsæl álver heima hjá sér. Hjálpum þeim til að varðveita orkubúntið Yellowstone með því að virkja fyrir þá hér á Íslandi mun dýrmætari náttúru á heimsvísu.

Hjálpum þeim til að reisa olíuhreinsistöðvar hér í stað stöðvanna sem þeir hafa lagt niður hjá sér.

Við erum fá en en við getum hjálpað þeim eins og við getum við framleiða áfram stóra og eyðslufreka bíla með því að halda áfram að kaupa slíka bíla af þeim og veita áfram tollaafslátt í því skyni.

Ef við hjálpum þeim hjálpa þeir kannski okkur. Ef við styðjum sem allra mesta uppbyggingu herafla NATÓ við bæjardyr Rússa í austanverðri Evrópu getum við kannski hleypt lífi í nýtt kalt stríð og fengið herinn aftur til okkar, herinn sem fór héðan og menn segja að hafi með því valdið mesta atvinnu- og tekjumissi hér á landi í áratugi.

Ég er félagi í Samtökum um vestræna samvinnu og studdi með atkvæði mínu veru varnarliðsins. Ég hef hins vegar vonast til að ekki þyrfti að koma til þess, sem nú virðist stefna í, í flótta Bandaríkjamanna frá viðfangsefnum alþjóðsamfélagsins.

Það er í ósamræmi við fyrri viðbrögð Bandaríkjamanna við alþjóðlegri vá. Þeir komu, seinþreyttir til vandræða, Evrópubúum og raunar mannkyninu öllu til hjálpar á ögurstundum í heimstyrjöldunum tveimur, einkum þeirri síðari.

Ég var að vona að þeir brygðust eins við nú. Nú dofnar sú von hratt og stefnir að óbreyttu í það að hlutunum verði snúið við, - við verðum að hjálpa þeim við að komast hjá því að taka á sig sinn stærstan skerfinn af ábyrgðinni af því hvernig mannkynið umgengst jörðina sína og afkomendur sína.

Aðrar þjóðir heims, þar á meðal Íslendingar, eiga líklega engra annarra kosta völ en að láta herópið hljóma svo það berist vestur yfir Atlantshafið: Hjálpum þeim !

Fyrri ummæli:
"Gleymd&#39; ekki þínum minnsta bróður ..."

Hvað ertu tilbúinn að borga mikið fyrir samkomulag um takmörkun á losun gróðurhúsalofttegunda? Ertu með verðmiða á því Ómar?

||

Gunnar held að þú ættir bara að halda þessum fáránlegu skrifum þínum á þinni eigin bloggsíðu og leyfa vitibornu fólki að taka þátt í vitrænni umræðu. Það er skammarlegt að lesa þín skrif og vona þín vegna að þú þroskist hvað varðar þessi mál. Fordómar og þráhyggja er vond blanda til að bera á borð almennings.

kv. Vaðall

||

Sammála Ómari með stóru eyðslufreku bílana. En hvernig á að búa til rafmagn úti í hinum stóra heima þegar ekki má nýta kjarnorku, ekki má virkja fallvötn, og helst ekki að það megi nýta jarðvarma?

Það er ljóst ef minnka eigi losun CO2, þá verður að slökkva á öllum heimsins kola- og olíuorkuverum, - ekki satt??

Kínverjar opna að meðaltali eitt stk. kolaorkuver á viku, eða um 52 ár ári. Hvert þessara kolaorkuvera framleiðir að jafnaði tvöfallt meira afl en Kárahnjúkavirkjun. Kína losar nú meira af gróðurhúsalofttegundum út í andrúmsloftið en Bandaríkin. Af hverju beina umhverfissinnar ekki spjótum sínum að Kína?? Þora þeir því ekki? - eða er þetta enn eitt dæmið um hræsni og tvískinnungshátt hinna svokölluðu umhverfissinna??

||

Ekki veit ég hvers vegna Arnar Ævarsson forvarnarfulltrúi Kópavogsbæjar kýs að skrifa hér undir dulnefninu Vaðall. Skammast hann sín eitthvað fyrir að kunna ekki að vera málefnalegur?

||

Ég hef því miður þurft að loka á hans athugasemdir á bloggi mínu vegna dónalegrar framkomu. IP tölurnar eru orðnar þrjár frá honum. Ætli Gunnar Birgisson viti af þessu?

||

Ekki veit ég hvernig Gunnari dettur í hug að ég sé Arnar og hvað þá að ég sinni þessu starfi sem hann nefnir. En sárt er greinilega að hlusta á þegar satt er kveðið. Gunnar bara svo þú vitir þá starfa ég sem lögfræðingur og hef undrast þessi skrif þín líkt og margir fleiri.

||

Það er ekki uppörvandi fyrir okkur hér á Íslandi að það mikla varanlega tjón sem náttúra landsins verður fyrir skuli í raun vera kastað á ruslahauga í henni Ameríku.

Nálægt einni milljón tonna í formi áldósa fyrir drykkjarvörur er fleygt á haugana hjá þessari þjóð sem engu vill neinu fórna í þágu andrúmsloftsins og lífsins á jörðinni.

Öll okkar álver með núverandi framleiðslugetu halda ekki í við þessa sóun í Ameríku.

Það kostar aðeins 5 % að endurvinna ál miðað við frumvinnslu eins og hér er stunduð.

Er það réttlætanlegt að við fórnum okkar ægifagra landi á altari þessarar sóunar ?

Ég vil staldra við .

Ummæli:
Það er sama sagan með Bandaríki Norður Ameríku. Sú þjóð er mesta ógnun við heimsfriðinn sem til er, og einnig mesti dragbíturinn á endurbótum í umhverfismálum. Það er af sem áður var.

Verkefni: Lyndi
Merking: Neikvætt