Samstaðan hefur þegar riðlast

Fréttir hafa borist af því að mikil óeining ríki innan Evrópusambandsins og NATO um hernaðaraðgerðirnar í Libýu - og að fundur sá sem á að vera í London í dag verði stormasamur, en þar koma saman fulltrúar 35 landa (Ísland líklega þar á meðal en Össur er sagður vera í borginni).

Deilt er aðallega um það hvað felist í orðalaginu í ályktun Öryggisráðs SÞ um að vernda almenna borgara "með öllum tiltækum ráðum".

Þá hafa bæði Arababandalagið og Samtök Afríkuríkja gagnrýnt aðgerðirnar og segjast ekki geta samþykkt neitt nema það sé gert af mannúðarástæðum.

Ræða Obama sýnir að aðgerðirnar njóta ekki stuðnings heima fyrir. Almenningur í USA vill ekki nýtt Írak eða Afganistan og vill helst að Bandaríkin dragi sig út úr hópi "hinna viljugu þjóða."

Fyrri ummæli:

Ummæli:
Það sem mér finnst skýna í gegnum þetta allt er hræsnin. Ef þetta er bara vegna þess að Gaddafi er svo vondur og er að níðast á almenningi, þá spyr ég mig líka; hvað með Fílabeinsströndina, Sómalíu, Bahrein ...

Ég tel rétt að vinna gegn órétti í heiminum, en ég geri samt kröfu um samræmi í orðum og gerðum. Það er ekki hægt að nota olíuhagsmuni sem einhvern útgangspunkt í þessu.

Svo var loka málsgreinin áhugaverð "Obama sagði að heimurinn væri betri staður ef Gaddafi væri ekki lengur við völd", en þetta hljómar svolítið eins og rispuð plata. Maður getur skipt út Gaddafi fyrir Saddam og þá virðist ekki skipta máli hvort forseti Bandaríkjanna heitir Bush eða Obama, sé svartur eða hvítur. Þeir eru bara alveg eins.

Verkefni: Tilfinningalegt ástand
Merking: Blendnar tilfinningar