Óafsakanleg framkoma.

Í fyrsta skipti frá því ég fór að blogga hér á mbl.is verður mér illt af því að lesa viðbrögð fólks í fréttablogginu.

Að nokkrum manni skuli detta í hug að mæla því bót þegar ölvaðri konu er haldið fastri af karlmönnum í lögreglubúningi sem leysa niður um hana inni í fangaklefa þar sem þvaglegg er troðið upp í þvagrás hennar - það er með ólíkindum. Skiptir engu hversu ölvuð konan var, hversu illa hún lét, jafnvel þó hún hafi hrækti og sparkaði - sé það rétt sem sagt er. Ekkert af þessu skiptir mái. Ekki heldur afbrot hennar - fyrir það átti hún að gjalda með dómi að undangenginni eðlilegri málsmeðferð.

Blóðsýni vottar að áfengismagn konunnar var hátt yfir mörkum. Lögreglunni mátti vera það full ljóst að hún var ölvuð, og sé eitthvað að marka lýsingar á framkomu hennar mátti öllum ljóst vera að hún var ekki með sjálfri sér. Raunar spyr maður sig hversvegna þurfti þvagsýni, úr því að blóðsýni lá fyrir - en því verða aðrir að svara.

Það var hroðalegt að sjá sýslumann Selfyssinga reyna að réttlæta þessar aðfarir í sjónvarpinu í kvöld. Málflutningur hans og fas var þannig að mér er raunverulega illt eftir það sem ég sá og heyrði.

Og ef satt er að læknir og hjúkrunarfræðingur hafi verið viðstödd þessar aðfarir (samþykk þeim, jafnvel aðstoðað við þær - en þannig mátti skilja sýslumann) þá er illa komið fyrir heilbrigðisstéttunum. Manneskjan var ekki einu sinni í sótthreinsuðu umhverfi - heldur inni í fangaklefa!

Er það hlutverk lækna og hjúkrunarfólks að sinna "löggæslu" af þessu tagi? Að aðstoða lögreglu við að ráðast inn í líkama manneskju að henni nauðugri, til þess að afla sönnunargagna í ölvunarakstursmáli (sem hlýtur að hafa legið nokkuð ljóst fyrir úr því að blóðprufa náðist)?

Ölvunarakstur er auðvitað alvarlegt brot - en yfirmaður lögreglu getur ekki notað dómgreindarleysi ofurölvaðrar konu sem réttlætingu fyrir eigin dómgreindarleysi eða sinna manna. Þessar aðfarir ná ekki nokkurri átt. Og það er uggvænlegt að ríkissaksóknari skuli hafa vísað þessu máli frá - uggvænlegt!

Ég er miður mín.

---

PS: Eftir athugasemdir um að það hafi verið læknir og hjúkrunarkona sem hafi þrætt þvaglegginn í konuna en lögreglan haldið henni á meðan - hef ég lítillega breytt orðalaginu í annarri setningu þessarar færslu. Af sjónvarpsfréttum mátti skilja að heilbrigðisstarfsfólkið hafi einungis verið "viðstatt" þessar aðgerðir, en ekki beinir þátttakendur. Ekki veit ég hvað rétt er í því - og þar sem tvímæli hafa ekki verið tekin af um þetta atriði tel ég réttast að fullyrða ekkert um það hver það beinlínis var sem þræddi þvaglegginn, enda er verknaðurinn nógu yfirgengilegur samt.

Fyrri ummæli:
Ég held að sönnunarbyrði vegi mjög þungt fyrir dómi. Þess vegna hefur þetta sennilega endað svona. Hinsvegar mætti hugsa sér að hegning fyrir svona brot, ásamt öðrum brotum væri hýðing á Austurvelli á beran rassinn kl. 15:00 á fyrsta sunnudegi hvers mánaðar í, segjum 5 ár.

Það að stofna samborgurum sínum í óþarfa hættu með slíku framferði sem ölvunarakstri er of alvarlegra brot en svo að vera með vesen yfir aðferð löggæslunnar að sanna sitt mál. Ég segi bara, áfram með smjörið og upp með gúmmívettlingana hvort sem konur eða karlar eru fullir undir stýri.

Ólína blóðsýni vottar um áfengismagn þegar það er tekið en ef um rofna eftirför er að ræða þá vottar þagsýni um hvenær áfengið var drukkið og það er málið þarna efir því sem sagt er.

Ég segi það er ekkert til sem er of vont fyrir þá sem aka undir áhrifum í raun á að líta á það sem morðtilraun þess vegna vorkenni ég umræddum einstakling ekkert og í raun á hún að þakka fyrir að hafa verið tekin áður en hún varð völd að slysi. Það hefði verið dómgreindarlaysi af lögreglunni ef þeir hefðu ekki fengið þvagsýni því það hefði sennilega orðið til þess að viðkomandi hefði sloppið.

Auk þess er ég orðinn þreyttur á að konur eigi að njóta forréttinda í dómskerfinu. Ég veit til þess að karlmaður hefur þurft að ganga í gegnum það sama og það vorkendi honum enginn og hefði ekki orðið "frétt".

||

"....þegar ölvaðri konu er haldið fastri af karlmönnum í lögreglubúningi sem leysa niður um hana inni í fangaklefa og troða þvaglegg upp í þvagrás hennar":

Þú ættir sjálf að skammast þín fyrir þessa framsetningu. Hver eru skilaboðin út í þjóðfélagið ef framkoma konunnar kemur í veg fyrir að hægt er að sanna á brot hennar? Mér skilst að til þess að sanna aðra neyslu en áfengisneyslu þurfi þvagsýni. Geðsýkisleg hegðun konunnar hefur eflaust vakið grun um að í henni væri fleiri efni en áfengi.

||

Í Mannréttindayfirlýsingu Sameinuðu Þjóðanna og samningunum sem voru gerðir í framhaldi af henni og í samræmi við hana, sem Ísland er nota bene aðili að, er skýrt tekið fram að líta skuli á hvern mann sem saklausan uns sekt hans hefur verið sönnuð í dómi. Þá er tekið fram að enginn skuli með lögum þvingaður til að veita hinu opinbera liðsinni við öflun sönnunargagna gegn honum sjálfum eða nánum ættingjum.

Eru Íslendingar svona illa að sér í mannréttindum. Mundi t.d. Gunnar Th. Gunnarsson sætta sig við að hann yrði tekin þeim tökum sem konan var tekin. Ég held ekki. En ef lögreglan segði eftir á að G.Th.G. hefði verið grunaður um ölvunarakstur og þar að auki ekki viljað pissa í glas fyrir þá. Ég held samt ekki.

Ef lögreglan vill ganga svona hart fram gegn borgurunum á hún auðvitað að leita eftir heimild dómara til þess. Þvagið, sem vissulega kann að vera mikilvægt sönnunargagn, var ekki að fara neitt. Og ef það hefði farið eitthvað, þ.e. konunni orðið mál, þá hefði þvagsýnið verið komið þar með. En dómstólar eiga að meta forsendur fyrir svona harkalegum aðgerðum og réttmæti þeirra. Slíkt á ekki að vera geðþóttaákvörðun þeirra sem ætla að sanna brotið.

Ef þetta eru rétt vinnubrögð, hvers vegna var þessu þá ekki beitt í tilviki yfirmanns rannsóknardeildar lögreglunnar fyrir norðan sem ekki var staðinn að akstri og bar því við að hann hefði neytt áfengis eftir að akstri lauk en áður en lögregla handtók hann. Eða hefur lögregla heimild til að taka ákvörðun um slíka valdbeitingu einungis þegar henni hentar og þegar hinn grunaði er af einhverri sérstakri manngerð eða stétt manna.

||

Góð skilaboð útí samfélagið ef fólk er að aka drukkið og dópað. Skil ekki hvorum megin þú ert Ólina?

||

Ég verð nú að játa að þetta mál þvælist nú svolítið fyrir mér. Lífið er ekki eins einfalt hjá mér og þeim sem hafa gert athugasemdir við skrif þín hingað til. Ofbeldi er ekki deild heilbrigðisstarfsmanna, aftur á móti hafa lögreglumenn leyfi til þess. Ég held að löggjafinn verði að koma að þessu máli. Ef viðkomandi neitar að láta af hendi þvag þá verður einfaldlega gengið út frá því í dómi að þvagprufan hafi verið jákvæð. Þar með losnum við við ofbeldið og viðkomandi refsast fyrir heimskulega hegðun sína.

||

Það vekur mér satt að segja óhug að sjá hve margir, sem til máls taka um þetta mál, virðast meðmæltir á ofbeldið sem þarna átti sér stað. Mér finnst ég líka sjá, að það eru einkum þeir hægri sinnuðu, sem eru skilningsríkir á aðfarirnar og refsiglaðir í samræmi við það.

||

Hreiðar virðist vel að sér í Mannréttindayfirlýsingu Sameinuðu þjóðanna en illa að sér í íslenskum lögum. Það kemur þessu máli ekkert við hvort viðkomandi aðili er sáttur við að tekið sé úr honum blóð eða þvagsýni eða ekki. Enda kærir konan kynferðislega áreitni. Lögreglan og heilbrigðisstarfsmennirnir voru semsagt að gamna sér með konunni. Einmitt það.

||

Tillaga þín, Gunnar Skúli, stenst ekki fyrir lögum. Hins vegar má vel vera að verklagsreglur í málum sem þessum þurfi að vera skýrari.

||

Og Jóhannes; hægrimenn eru almennt ekki refsiglaðari en vinstrimenn, nema síður sé. Vísa HÉR í færslu um Atla lögmann VG.

||

Viltu semsagt meina að ekki sé hægt að beita einhvern kynferðislegu ofbeldi án þess að "gamna sér" með viðkomandi?

||

Vísun í Atla Gíslason er góð. Hann hittir gjarnan naglan á höfuðið, í þessu máli sem öðrum. Það að aka undir áhrifum áfengis eða annarra vímuefna er mikið glapræði og verður að meðhöndlast sem slíkt. Hvort sem brjótandinn er karl eða kona þarf refsingin að vera eftirminnileg.

||

Ég á mjög bágt með að trúa að þessi gjörningur gagnvart konunni standist lög. Það hlýtur að vera að það þurfi sértakan úrskurð til að löglegt sé að beita þessum aðferðum.

||

Anna en hvað með þá meðvirkin með ofbeldi sem kemur fram í því að fólk eigi að geta sloppið með því að sýna ofbeldi og mótþróa? Að aka undir áhrifum er ofbeldi og kannski meira ofbeldi en flest annað.

||

Ég er svo fjúkandi reið að það nálgast hættumörkum, -hvernig DYRFAST þessir menn að REYNA að réttlæta þennann glæpaverknað?? Og leyfa sér svo að ávíta Ólínu fyrir að lýsa þessu eins og þetta gerðist, og segja henni að skammast sín. SKAMMIST ÞIÐ YKKAR! Það kæmi sko annað hljóð í strokkinn ef það hefði verið móðir ykkar, systir eða dóttir sem þarna var verið að svívirða.

||

Það sem ég átti við með að Ólína ætti að skammast sín yfir er hvernig hún vitnar ranglega í fréttina til að gera lögregluna svívirðilega. Ég mun aldrei réttlæta ofbeldi en í þessu tilfelli er það konan sem er dólgurinn og hún hefur ekki mína samúð. Auðvitað getur hún verið veik á geði og e.t.v. hefði átt að svæfa hana, en að láta fólk sleppa við sýnatöku ef það hagar sér geðveikislega er út í hött.

||

Þeir sem hér mæla þessu ofbeldi bót, hefðu gott af því að fá þvaglegg þræddan í sig, gegn vilja sínum, við tækifæri, og þá gætu þeir kannski rætt málin af einhverju viti.

||

Linkarnir eru ekki að virka.

||

Helga enn og aftur móðir, systir, dóttir! hvað með faðir, bróðir, sonur? Eða er það allt annað mál? Því einhvern veginn grunar mig það.

||

Ef læknir eða hjúkrunarfólk tók þátt í þessu, voru þau þá ekki að rjúfa Hippókratesareiðinn?

||

Það hlýtur flestum að vera ljóst, að viðkomandi sýslumaður sem lét framkvæma verknaðinn í skjóli embættis síns sem lögreglustjóri, er ekki hæfur til að gegna þeirri stöðu.Það á reyndar við um flesta sýslumenn þessa lands,enda hafa þeir enga sérmenntun á sviði lögreglumála.Ef lagaramminn leyfir svona verknað þá þarf að breyta þeim lögum strax.Ef viðkomandi sýslumaður var viðstaddur verknaðinn,þá á hann að sjá sóma sinn í því að hætta strax.

||

"....þegar ölvaðri konu er haldið fastri af karlmönnum í lögreglubúningi sem leysa niður um hana inni í fangaklefa og troða þvaglegg upp í þvagrás hennar"

Ég vitnaði í þig í minni fyrstu athugasemd við þessa færslu. Þú segir að lögreglan hafi troðið þvaglegg í konuna. Er þessi fullyrðing rétt hjá þér? Og að segja að ég skyldi málið betur ef þetta yrði gert við mig er merkilegt. Ef þyrfti að gera þetta við mig myndi ég skammast mín svo mikið að það síðasta sem mér dytti í hug væri að blása það út í fjölmiðlum. En eins og ég hef áður sagt hér má vel vera að verklagsreglurnar þurfi að vera skýrari í þessum málum og svæfing eða róandi lyf ætti að nota í svona tilfellum að undangengnum dómsúrskurði. En hér eruð þið að verja það að fólk komist undan sýnatöku hjá lögreglu og lækni.

||

Einar Þór, ég væri nákvæmlega sama sinnis ef um karlmann hefði verið að ræða. Sjálf á ég bæði son og bræður. EN þarna var

manneskjan

niðurlægð viðurstyggilega og óviðurkvæmilega og

ekkert

sem getur varið það. Samborgurum hennar stafaði heldur engin hætta af henni lengur og ekkert sem réttlætti svona villimannslegar aðgerðir. Ef það var spurning um að fullnægja einhverjum formsatriðum með því að fá hjá henni þvagprufu, þá

getur

það ekki hafa átt að framkvæmast á þennann hátt. Svo mikið er víst!

||

Finnst þér sennilegt að lögreglumaður hafi "troðið" þvaglegg í konuna að viðstöddum lækni?

||

-Finnst þér í lagi að lögreglumaður, KARLMAÐUR, haldi ölvaðri konu niðri meðan læknir eða hjúkka fremur þetta ótrúlega verk Í FANGAKLEFA?

Auðvitað var þessum þvaglegg

troðið

í konuna. Hún barðist enda um á hæl og hnakka meðan á því stóð, í vanmátta baráttuhug fyrir blygðunarsemi sinni.

Ég einfaldlega skil ekki svona málflutning.

||

"Konan hefur verið ákærð fyrir að hafa keyrt undir áhrifum áfengis og fyrir að hóta lögregluþjónum og sjúkraflutningamönnum og fyrir að hafa veist að lögreglumanni þetta umrædda kvöld".

Ég vorkenni lögreglunni og heilbrigðisstarfsfólkinu að þurfa að fást við svona fólk. Ég vorkenni þeim meira en konunni. En hún þurfti víst að verja sína mannlegu reisn.

||

Hvað er að???? Afhverju er fólk að láta þetta snúast um kyn eða feminisma. hvort konan kærði kynferðislega áreitni skiptir engu máli hér. Það er enginn að mæla konunni bót fyrir hennar ölvunarakstur. Eins er enginn nema þessi kona fær um að skilgreina hvernig hún upplifði ofbeldið. Sem kynferðislegt eða ekki. Það var ráðist á kynfæri hennar, ekki satt?

Gunnar Th. talar um að ef um hann sjálfan hefði verið að ræða hefði hann skammast sín svo mikið að hann hefði haldið sér saman. Þessi umræða er svo langt frá því að vera málefnaleg.

Er Gunnar, og aðrir sem eru á sömu skoðun og hann, sem sagt á því að undir lögreglu höndum sé fólk réttlaust yfir sínum eigin líkama? Ef þú hefur framið lögbrot (og ölvunarakstur er vissulega alvarlegt lögbrot) ertu þá á því að um leið og þú kemur undir laganna hendur þá sértu algjörlega upp á þeirra náð og miskunn kominn?

||

"Í 47. gr. umferðarlaga kemur skýrt fram hvenær lögreglu er heimilt að að taka sýni úr ökumönnum, m.a. þvagsýni. Þar kemur fram að slíkt megi ef lögreglan telur ástæðu til að ætla að ökumaður hafi ekið undir áhrifum áfengis eða vímuefna (örvandi eða deyfandi). Áðurnefnd 47. gr. umferðarlaga segir líka að læknir, hjúkrunarfræðingur eða lífeindafræðingur annist töku þvagsýnis. Þar segir líka að ökumanni sé skylt að hlíta þeirri meðferð sem talin er nauðsynleg við rannsóknina. Það þýðir á mannamáli að sýnið má taka hvort sem ökumaður samþykkir eða ekki. Ökumaðurinn á ekkert val".

Dögg Pálsdóttir, lögmaður, fer yfir málið HÉR

||

Þetta er lögbrot í sjálfu sér, því ekki má þvinga fólk til né taka án leyfis lífsýni úr manneskju án samþykkis hennar eða aðstandenda. Þar er flötur fyrir þessa blessuðu konu til að stefna þessum andskotum. Hjúkrunarfólkið þarf að rifja upp prótokollinn sinn og hippókratesareiðinn. Þarna skautuðu menn kyrfilega yfir það.

||

47. grein, er brot á mannréttindasáttmálanum.

||

HEYR HEYR!

||

"Auðvitað væri minnst niðrandi ef allir væru konur sem kæmu að málinu en það er nánast útilokað að koma á slíkri skipan vegna praktískra vandamála við slíkt. Normið er að fólk fari eftir beiðni lögreglunnar og pissi í sýnaglasið án vandræða. Það er ekki komið til móts við fólk sem sýnir ekki samstarfsvilja nema að því leyti að það er alltaf ein kona viðstödd og þar er hún sem afklæðir viðkomandi, þurfi þess. Mér skilst á frétt Blaðsins að í þessu máli hefði hjúkrunarfræðingurinn verið kona og lögreglumenn hefðu snúið baki við þegar sýnatakan fór fram. Auðvitað er aldrei öll sagan í fréttum og því er ekki hægt að segja neitt fyrir víst um þetta mál út frá fréttum".

"Hafi það verið karlkyns lögreglumaður sem tók niður um hana er það ekki viðeigandi framkvæmd og fyllilega rétt að gagnrýna það og jafnvel kæra. Í frétt Blaðsins (bls 2) er ekki tekið fram hver nákvæmlega hafi tekið hana úr. Ég stórefast um að það hafi verið karlmaður".

Ég skora á ykkur að lesa grein Svans Sigurbjörnssonar læknis um þetta mál HÉR . Tilvitnunin að ofan er úr svari Svans í athugasemdakerfi hans.

||

Nei, Ólína, ég er viss um að það er ekki hlutverk lækna að standa i svona ofbeldi. Þess vegna er brýnt að læknirinn sem ábyrgur er fyrir læknisfræðilega þættum verði kærður fyrir siðanefnd lækna. Það er óþolandi ef það verður ekki gert. http://nimbus.blog.is/blog/nimbus/entry/292229/

||

Eigum við þá ekki bara að lögleiða pyntingar næst, til þess að ná fram játningum.

nei ég bara spyr...

||

Mér finnst sorglegt að sjá hve aumingjadýrkunin er mikil á Íslandi. Þessi blessaða kona vildi fara lengri leiðina í þessu máli. Ef ég hef skilið fréttaflutninginn rétt var búið að reyna að dekstra konuna til í tvo klukkutíma áður en kallað var á heilbrigðisstarfsfólk til að ná í sönnunargögnin sem konan vildi greinilega leyna.
Það er oft skondið að horfa uppá yfirlætið hjá bloggurum sem sitja heima í mestu makindum og þykjast vita best hvernig á að framkvæma hlutina og hvernig á ekki að framkvæma þá.
Hvað átti að gera???
Og væri uppi sama væl ef um karlmann væri að ræða og hjúkrunarkona hefði þurft að þræða þvaglegginn? Hefði ekki bara verið einfaldast ef konan hefði einfaldlega farið að fyrirmælum lögreglunnar og pissað í glasið.

||

Mér finnst það vera með ólíkindum hversu bloggarar eru fljótir að dæma Lögreglu og yfirvöld og ráðast að þeim,þó þeir séu eingöngu að vinna þau verk sem þeim er uppálagt.
Af hverju vísar saksóknari málinu frá?? eru það ekki eitthverjar ástæður fyrir því????.
Ég persónulega er ekki fylgjandi slíku inngripi sem um ræðir,en tel að til slíkra aðgerða sé ekki gripið nema að vel grunduðu máli,enginn sem að slíku máli kemur getur talist viljalaust verkfæri í höndum sýslumans.
Það eru til ótal dæmi um það að vegið sé að Lögreglumönnum af hinum "réttlátu"sem oft á tíðum veina manna hæðst er þá vantar lögreglu sjálfa og gagnrýna þá sömu fyrir aðgerðaleysi.
Er það nokkur furða þó mannaflaflótti sé sem raun ber vitni.
Fyrir nokkrum árum kærði kona leigubílstjóra fyrir nauðgun,hann missti starfsleyfi dagin eftir að kæran var lögð fram,hjónabandi hans lauk snarlega í sem stystu máli tilvera hans hrundi og 7 mánuðum seinna fyrir rétti viðurkendi konan að hafa átt öll frumkvæði og verið gerandin í málinu þar til að hin meinta nauðgun var yfirstaðin,þá gerði hún sér grein fyrir því að þessi maður var alls ekki sá sem hún hélt,lét hún hann aka sér á upphafstað,en en á nauðgun var ekki minnst er hún kvaddi hann,
það var fyrst gert um morgunin,engu að síður var bílstjórinn dæmdur fyrir að nota sér ástand konunar sem að eigin sögn var ölvuð.
Ég er ekki að setja þetta fram í öðrum tilgangi en þeim að sýna fram á að hlutirnir eru ekki jafn hvítir og svartir og hinir "réttlátu" vilja halda fram

||

S.Þorsteinsson vil ég spyrja afhverju honum finnist gerandinn í ofbeldisverkinu vera orðið fórnarlambið? Í mínum huga er þetta hreint og klárt ofbeldi. Ég vil líka geta treyst lögreglunni en ég myndi ekki vilja lenda í þessu sjálfur þ.e. að vera að berjast um í fangaklefa við lögreglu og heilbrigðisfólk. Það er hreint ótrúlegt og óskiljanlegt að fólk geti fundið í hjarta sínu réttlætingu fyrir þessu hræðilega ofbeldisverki.

Dæmisagan þín er...ja...bara steypa.

||

Þetta er svo einfalt. Kæra bara dömuna fyrir mótþróa og að hindra lögregluna í starfi.

Það ofan á blóðsýnið ætti alveg að duga...

Ummæli:
Sæl Ólína og blogggestir hér

Ég bloggaði um þetta mál í gær og velti upp þeim siðferðislegu verðmætum sem eru í húfi, þ.e. annars vegar réttur manneskjunar til að ráða yfir eigin líkama og þá sérstaklega að þurfa ekki að bera kynfæri sín og hins vegar réttur þegna landsins til að fólk sem fremur afbrot verði lögsótt og verði látið bera ábyrgð á gerðum sínum á einhvern hátt. Lögreglan er í framkvæmdavaldi löggjafans og hefur það hlutverk að afla sönnunargagna.

Hér hafa sumir talað um að þessi sýnataka hafi verið refsing hennar. Hafi það verið hugsunin er það nátttúrulega alrangt en fólk hlýtur að sjá að það var ekki tilgangurinn. Tilgangurinn var að ná í nauðsynlegt sýni til að skoða hvort að eiturlyfjaneysla hefði átt sér stað. Ég sé ekki tilganginn í að rugla þessu saman.

Hér hefur verið bent á að skv. samþykktum Mannréttindasáttmála Sameinuðu Þjóðanna (MSÞ) sé ekki rétt að þvinga fólk til að leggja fram sönnunargögn. E.t.v. er þetta réttast. Hins vegar má hugsa sér að hægt sé að beita mjög takmörkuðu valdi eins og t.d. við töku blóðs þar sem það er ekki nærri eins niðrandi og að setja upp þvaglegg.

Hvað gerist ef fólk má neita því að sýni sé tekið, blóðsýni og þvagsýni? Á þá að dæma eftir sjónarvitni? T.d. tveir lögreglumenn tóku eftir því að manneskjan var drukkin og líklega hafði manneskjan drukkið áður en hún tók að keyra um og setja líf annarra í hættu. Eða á að fara eftir þefskyni? Bæði lögreglumaður, hundur hans og læknir fundu mikinn áfengisfnyk af manneskjunni. Hún var samstundis svipt ökuréttindum og dæmd í 3 ára fangelsi í kjölfarið. Ljóst er að vitni og mat þeirra eru ekki nægilega hlutlaus sönnunargögn og því hætta á að einhverjir saklausir verði dæmdir. Þess vegna er svo mikil áhersla lögð á að sanna tilvist efna í líkamsvökvum.

Á að láta þá málið niður falla? Æ, manneskjan vildi ekki gefa sýni og því kemst hún/hann alltaf upp með að keyra drukkin. Ég get ekki séð að slíkt gangi nema að við sættum okkur við að ákveðinn hópur fólks fái að skemmta sér drukkinn á vegum úti án þess að nokkuð verði við því gert.

Hvað með þá valdbeitingu að svifta fólk frelsi og fær á lögreglustöð? Finnst fólki hér það réttlætanlegt? Ég býst við því, en það er þvingun og stenst þá e.t.v. ekki MSÞ miðað við hvernig í hann var vitnað hér að ofan. Mér þykir ljóst að lögreglan þarf að geta beitt ákveðnu valdi yfir fólki til að koma á reglu og stuðla að framgangi réttvísinnar.

Á þá að bíða eftir að einhver sú tækni verði þróuð að ekki þurfi að beita neinu ofbeldi til að fá hlutlaust mat? Ég efast um að það sé hægt því það myndi a.m.k. fela í sér einhvers konar innilokun. Hins vegar má auðvitað reyna að vinna í því. Krimmarnir leika lausum hala á meðan.

Sumir hér að ofan, m.a. þú Ólína, hafa bent á að manneskjan hefði nú ekki getað hadið í sér endalaust. Hvað átti þá að gera þegar hún bæði um að fara á salerni? Átti að bíða með glas undir henni mót vilja hennar? Átti að halda vörð um það að hún sturtaði ekki niður og veiða svo mengað sýni uppúr klósettinu? Nei, þannig er ekki hægt að fá marktækt sýni og svo einfalt er þetta ekki.

Nú hefur það talsverða siðferðislega sérstöðu að taka þvagsýni úr konu með því að setja upp þvaglegg gegn hennar vilja og með valdbeitingu. Það er ákveðinn eðlismunur á því og að taka blóð úr handlegg manneskju með valdbeitingu þar sem nálægðin við kynfæri konunnar er óhjákvæmileg við uppsetningu þvagleggs og það þarf að bera hana. Ófeigur yfirlæknir á bráðamóttöku Lsh í Fossvogi sagði í fréttum á RÚV í gærkveldi að hann myndi aldrei slást við manneskju til að taka svona sýni. Læknar mættu ekki gera fólki skaða. Hann benti á að ef dómari skipaði honum að ná sýninu myndi hann þá vilja gera það með því að svæfa konuna fyrst. Hér kemur fram það sjónarmið að reyna að vernda konuna frá því að upplifa nauðungaruppsettningu þvagleggs. Á hinn bóginn yrði hún nauðug látin þola að vera færð á bekk, bundin þar og í hana settur æðaleggur og sprautað inn svefnlyfi. Til að tryggja meðvitundarleysi hennar yrði að svæfa hana djúpt en það er bara gert á skurðstofum. Bið eftir skurðstofu getur verið löng. Kalla þyrfti út svæfingarlækni og svæfingarhjúkrunarfræðing. Hugsanlega þyrfti að setja í hana barkarennu (intubera) en það getur haft fylgikvilla. Hún þyrfti svo að sofa úr sér á spítala og hugsanlega lögregla að gæta hennar þar með yfirsetu utan við herbergið. Allt þetta útheimtir mikinn kostnað og tíma fjölda fólks, þ.m.t. fangans og er alls ekki áhættulaust en hún myndi ekki upplifa ísetningu þvagleggs berrössuð í návist 5-6 aðila. Þessi nauðung stæðist varla túlkun fólks hér á MSÞ frekar en önnur valdbeiting en e.t.v. er hún hugarfarslega þolanlegri fyrir fangann þrátt fyrir lengri aðdraganda og frelsissviptingu.

Það eru ekki góðir kostir í þessum málum og það þarf að velja það illskásta og það sem er praktíst að gera. Einhvers staðar verða þó að vera takmörk og t.d. líðum við ekki pyntingar eða annað slíkt þar sem ætlunin er að meiða þann grunaða. Á að banna það að tekið sé þvag með þessum hætti og sætta sig við að hafa ekki þau sönnunargögn sem stundum þarf til að sakfella? Kannski er best að það fari eftir því hver glæpurinn var. Hafi manneskjan ekki valdið skaða með drykkju sinni er e.t.v. eðlilegra að ekki sé gengið þetta langt í öflun sönnunargagna. Hafi hún valdið því að önnur manneskja slasaðist og grunur sé sterkur um aðild konunnar/karlsins að slysinu má e.t.v. réttlæta það að ganga lengra.

Verkefni: Tilfinning
Merking: Hlutlaust