Hið óviðjafnanlega grín!

Það er öllum kunnugt að hér hafa verið við stjórn undanfarin misseri Samfylking og Vinstrihreyfingin grænt framboð. Þessir tveir flokkar tóku hér við vondu búi í flestum skilningi eftir áralangt sukk og svínarí – sérstaklega í fjármálum – sem hér hafði verið í boði Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks og nota bene Samfylkingar.

En íslensk óstjórn var auðvitað ekki eina ástæðan fyrir þessum efnahagslegu hörmungum, heimurinn allur tókst – og tekst enn – á við hrun efnahagskerfisins, kapítalisma. Og sprikla nú um í þeirri öskustó af mismiklum krafti þjóðir og þjóðabandalög um víða veröld. Spriklar þar af mestri örvæntingu – enda helst í dauðateygjunum – apparatið ESB.

Á góðum stundum þegar fulltrúar þeirra flokka tveggja sem fyrst voru upp taldir í pistli þessum hæla sér – um sumt réttilega – af því hve vel hafi tekist til efnahagsstjórnin hér heima eftir hrun þá grípa þeir til skemmtilegra samanburðarfræða. Fræða sem eðlilega er notast við þegar mæla þarf árangur ríkja í hagstjórn. Þessi fræði ganga út á það að miða sig við nágrannalöndin. Og eru þá bornar saman hinar ýmsu stærðir, svo sem hagvöxtur, atvinnuleysi og sjálfbærni – og það er sama hvar borið er niður, alltaf komast talsmenn ríkistjórnarinnar, oftast réttilega, að því að hér sé allt í betra standi en á næsta bæ.

Og hver er hann þá þessi næsti bær hvar allt er verra en hér? Jú, það eru auðvitað ESB-löndin. Þar er allt verra en hér – að sögn þeirra sem með þeim vilja deila kjörum:

*Þar er – segja okkur þeir sem undir slíku vilja búa – hagvöxtur ekki nándar nærri eins góður og hér.

*Þar er – segja okkur þeir sem við slíkt vilja lifa – atvinnuleysi mun miklu meira og illskeyttara en hér.

*Þar er – segja okkur þeir sem með slíkum vilja teljast – sjálfbærni mun skemmra á veg komin en hér.

Auðvitað er þessi málflutningur eins og eitt óviðjafnanlegt grín á góðri stundu. Hér prédika menn um nauðsyn þess að komast í það samfélag þar sem allt er á köldum klaka. Ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs hefur ýmislegt gert ágætlega – og það ber að þakka. En því miður fellur það allt í skuggann af því gerræði að vilja koma þessari þjóð í hið yfirþjóðlega helsi ESB hvar allt – og meira segja að mati prédikaranna sjálfra – allt er í meira sukki en hér.

- gb.

Fyrri ummæli:
Góður pistill og gaman að lesa hann, því hér kristallast vitleysan í allri sinni dýrð.

Þjóðremban lýsir sér ekki síst í allt of háum hugmyndum um Ísland eins og sjá má í þessum pistli Vinstrivaktarinnar.

Þó að efnahagsmálin séu hér í kaldakoli, ekki síst í samanburði við þau ESB-lönd sem við erum vön að bera okkur saman við, segir þjóðremban okkur að Ísland sé best.

Í samanburði við þessi lönd er landsframleiðslan hér með versta móti þó að vinnutíminn sé langlengstur hér. Skuldir hins opinberra eru langhæstar hér og á langverstu kjörunum.

Atvinnuleysið er alls ekki minnst hér og hagvöxtur heldur ekki mestur. Hagvöxtur einstök ár eftir mikla lækkun skiptir heldur ekki máli heldur langtímahorfur.

Langtímahorfur á Íslandi með krónu sem gjaldmiðil eru miklu verri en í þessum samanburðarlöndum. Ástæðan er nauðsyn á gjaldeyrishöftum og skortur á stöðugleika sérstaklega ef höftum verður aflétt.

Gjaldeyrir kemur ekki til landsins. Og hann leitar úr landi í gegnum smugur. Við það lækkar gengi krónunnar eða hækkar ekki eins og það myndi annars gera.

Traust á Íslandi minnkar og vextir á erlendum lánum opinberra aðila fara hækkandi. Þetta gæti hæglega endað með ósköpum.

Hvernig einstökum evruríkjum gengur skiptir engu máli fyrir okkur ef við göngum í ESB nema sem víti til varnaðar.

Ekki það að kreppa á evrusvæðinu geti ekki haft áhrif hjá okkur. En það gerist þá hvort sem við erum í ESB eða ekki.

Ólafur Ragnar líkti nýlega í heimsfréttum Íslandi við Sviss og Noreg. Í athugasemd minni #25 við færslu frá í fyrradag má sjá hve fráleitur slíkur samanburður er.

Noregur og Sviss geta leyft sér að vera utan ESB þó að hag þeirra væri enn betur borgið þar. Við höfum hins vegar alls ekki efni á því.

Já eða nei við ESB-aðild Íslands er val um hvort þjóðremba, afdalaháttur, vanmáttarkennd og vænisýki eigi að ráða ferðinni eða hvort skynsemi og hagur komandi kynslóða sé í fyrirrúmi.

||

Mikið ofboðslega eru illa læs, Ásmundur.

Það er auðvelt að hrópa upp orð eins og þjóðremba, vænisýki, vanmáttarkennd og afdalaháttur, þegar rökin þrjóta.

En málefnafátækt þín kórónast svo í því að þú nærð að koma Ólafi Ragnari Grímssyni fyrir í þessari athugasemd þinni, ef athugasemd skyldi kalla.

||

Gb, öfugmæli og innantómt bull eru þér bara til skammar. Ef þú getur ekki betur ættirðu ekki að vera að tjá þig hér.

Athugasemd mín er full af rökum með tilvísunum í staðreyndir sem er hægt að sannreyna á netinu.Ég vísa meira að segja í töluleg gögn og hlekki í nýlegri athugasemd minni. Veistu yfirleitt hvað rök eru?

Að minnast á fráleit ummæli ÓRG er rökrétt framhald miðað við umræðuefnið. Er ÓRG heilög kýr í þínum augum? Eða skammastu þín fyrir framgöngu hans og vilt þess vegna ekki að hún sé rifjuð upp?

||

Á BBC í dag er grein sem birtist undir "Features" eftir Matthew Price. Sá er fréttaritari stöðvarinnar í Belgíu.

Útdrættir úr greininni hljóða svo, lauslega þýddir:

"Loksins nær Tania Godefroot fremst í röðina. Lítri af mjólk, skaffaður af EU til þess að hjálpa fátækum, fer í pokann hennar. Hún tekur nokkur egg, svolítið af öðrum vörum. Ekki mikið en það telur allt þessa dagana."

"Tania sér engin merki þess að ástandið sé að lagast. "Það er minna af mat í boði vegna þess að sífellt fleira fólk leitar aðstoðar hér hjá matarbankanum". (The food bank)."

"Matarbankinn sem Tania leitar til er í borginni Ghent í N-Belgíu á Flanders svæðinu."

Þess má geta, sem líka kemur fram í greininni, að Tania er í fullu starfi, en er einstæð móðir og endar ná ekki saman.

Svona er ástandið í Belgíu, ekki fjarri aðsetri elítunnar í Brussel!

Ummæli:
Öfugmæli og innantómt bull, segir þú, Ásmundur, það er eitthvað sem þú þekkir svo ekki ætla að stæla við þig um slíkt.

Það er hægt að vitna út og suður og helst aldei í það sem satt er eða rétt, það hefur þú ástundað hér vikum saman. Um það þarf ekki að fjölyrða svo vitlaust sem það er. En venjulega hefur þú uppi stóryrði um það hversu allt hér inni sé nauða ómerkilegt, vitlaust og fjarri öllum sannleika. Samt eyðir þú ótrúlegum tíma og púðri - af veikum mætti þó - til þess að andæfa allri þessari meintu þvælu. Hvað segir það um þig og þann málstað sem þú telur þig þurfa að verja? Jú það eitt að hann er vondur og vonlaus.

Og svo tekur steininn úr þegar þú beinir því til mín að ég eigi ekki að vera að tjá mig hér inni á þessari síðu, því ólíkt því sem gildir um þig þá var kallað eftir því að ég tjáði mig hér og það geri ég undir fullu nafni - ólíkt þér sem ert ekkert annað en ómerkingur, en auðvitað er það hentugast að nafnleysingjar haldi uppi vörnum fyrir vondan málstað. Þú ert passlegur málsvari þess sem illt er og óverjandi - nafnlaus, huglaus og síðast en ekki síst rakalaus.

Verkefni: Staðfesting á marki meiðyrða
Merking: Einstaklingur