PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 105/32

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 788/08/COL

z dnia 17 grudnia 2008 r.

zmieniająca po raz sześćdziesiąty siódmy zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez zmianę istniejących rozdziałów dotyczących stóp referencyjnych i dyskontowych oraz pomocy państwa udzielanej w formie gwarancji oraz poprzez wprowadzenie nowego rozdziału dotyczącego odzyskiwania pomocy państwa niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem, pomocy państwa dla produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych oraz pomocy państwa dla przedsiębiorstw kolejowych

URZĄD NADZORU EFTA (1),

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61-63 oraz protokół 26,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 i art. 5 ust. 2 lit. b),

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 24 porozumienia o nadzorze i trybunale Urząd nadaje moc prawną postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) porozumienia o nadzorze i trybunale Urząd wydaje zawiadomienia oraz wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeżeli Porozumienie to lub porozumienie o nadzorze i trybunale jasno tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 1 w części I Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale (4) Urząd stale bada wszystkie systemy pomocy istniejące w państwach EFTA i proponuje im stosowne środki konieczne ze względu na stopniowy rozwój lub funkcjonowanie Porozumienia EOG,

PRZYWOŁUJĄC ZASADY proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa przyjęte przez Urząd dnia 19 stycznia 1994 r. (5),

MAJĄC NA UWADZE, że dnia 15 listopada 2007 r. Komisja Europejska przyjęła zawiadomienie „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” (6),

MAJĄC NA UWADZE, że dnia 19 stycznia 2008 r. Komisja Europejska wydała komunikat Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (7),

MAJĄC NA UWADZE, że dnia 16 czerwca 2008 r. Komisja Europejska wydała komunikat Komisji w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania komunikatu w sprawie działań podjętych w wyniku komunikatu Komisji w sprawie niektórych aspektów prawnych dotyczących produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych z dnia 16 września 2001 r. (8),

MAJĄC NA UWADZE, że dnia 20 czerwca 2008 r. Komisja Europejska przyjęła obwieszczenie Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji (9),

MAJĄC NA UWADZE, że dnia 22 lipca 2008 r. Komisja Europejska wydała komunikat Komisji w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz przedsiębiorstw kolejowych (10),

MAJĄC NA UWADZE, że wymienione komunikaty i obwieszczenia odnoszą się również do Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

MAJĄC NA UWADZE, że w całym Europejskim Obszarze Gospodarczym należy zapewnić jednolite stosowanie zasad EOG w zakresie pomocy państwa,

MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE” zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG Urząd przyjmie, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym aktom, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,

PO konsultacji z Komisją Europejską,

PRZYWOŁUJĄC fakt, że Urząd odbył konsultacje z państwami EFTA, wysyłając pisma do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W rozdziale wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczącym stóp referencyjnych i dyskontowych wprowadza się zmiany. Nowy rozdział znajduje się w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

W rozdziale wytycznych w sprawie pomocy państwa dotyczącym gwarancji państwowych wprowadza się zmiany. Nowy rozdział znajduje się w załączniku II do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

W wytycznych w sprawie pomocy państwa wprowadza się zmiany poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego pomocy państwa dla przedsiębiorstw kolejowych. Nowy rozdział znajduje się w załączniku III do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

W wytycznych w sprawie pomocy państwa wprowadza się zmiany poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego odzyskiwania pomocy państwa niezgodnej z prawem i ze wspólnym rynkiem. Nowy rozdział znajduje się w załączniku IV do niniejszej decyzji.

Artykuł 5

W wytycznych w sprawie pomocy państwa wprowadza się zmiany poprzez dodanie nowego rozdziału dotyczącego pomocy dla produkcji kinematograficznych i innych produkcji audiowizualnych. Nowy rozdział znajduje się w załączniku V do niniejszej decyzji.

Artykuł 6

W wytycznych w sprawie pomocy państwa skreśla się istniejący rozdział „Skargi – formularz skarg dotyczących pomocy państwa, co do której istnieje domniemanie niezgodności z prawem”.

Artykuł 7

Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2008 r. W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA Per SANDERUD Przewodniczący Kristján A. STEFÁNSSON Członek Kolegium

(1) Zwany dalej Urzędem.

(2) Zwane dalej Porozumieniem EOG.

(3) Zwane dalej porozumieniem o nadzorze i trybunale.

(4) Zwany dalej Protokołem 3.

(5) Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG i art. 1 Protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej Dz.U.) L 231 z 3.9.1994, s. 1 i w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994 r., s. 1. Wytyczne zostały ostatnio zmienione 8.10.2008. Zwane są dalej Wytycznymi w sprawie pomocy państwa. Aktualna wersja Wytycznych w sprawie pomocy państwa opublikowana jest na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

(6) Dz.U. C 272 z 15.11.2007, s. 4.

(7) Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6.

(8) Dz.U. C 134 z 16.6.2007, s. 5.

(9) Dz.U. C 155 z 20.6.2008, s. 10.

(10) Dz.U. C 184 z 22.7.2008, s. 13.

ZAŁĄCZNIK I STOPY REFERENCYJNE I DYSKONTOWE (1) W ramach kontrolowania pomocy państwa Urząd korzysta ze stóp referencyjnych i dyskontowych. Stopy referencyjne i dyskontowe stosuje się zastępczo dla stopy rynkowej oraz do mierzenia ekwiwalentu dotacji pomocy, w szczególności w przypadku, gdy wypłaca się ją w kilku transzach, a także do obliczania elementu pomocy będącego pochodną programów dotacji na spłatę oprocentowania. Stosuje się je również do sprawdzania zgodności z zasadą de minimis oraz z rozporządzeniami o wyłączeniach grupowych. Urząd przyjmuje następującą metodę ustalania stóp referencyjnych: — Podstawa obliczania: jednoroczna stopa IBOR Podstawą stopy bazowej są jednoroczne stopy rynku pieniężnego. Urząd zastrzega sobie prawo stosowania krótszych lub dłuższych terminów zapadalności, dostosowanych do niektórych przypadków. Jeżeli stopy te nie są dostępne, stosowane będą trzymiesięczne stopy rynku pieniężnego. W przypadku braku wiarygodnych lub równoważnych danych lub w wyjątkowych okolicznościach Urząd może, w ścisłej współpracy z danym państwem EFTA oraz zasadniczo w oparciu o dane uzyskane z właściwego banku centralnego, określić inną podstawę obliczeń. — Marża Zależnie od ratingu danego przedsiębiorstwa oraz od oferowanego poziomu zabezpieczeń (2) zasadniczo należy stosować następujące marże. Marża kredytów w punktach bazowych Kategoria ratingu Poziom zabezpieczeń Wysoki Standardowy Niski Wysoki (AAA-A) 60 75 100 Dobry (BBB) 75 100 220 Zadowalający (BB) 100 220 400 Niski (B) 220 400 650 Zły/Trudności finansowe (CCC i poniżej) 400 650 1 000 (3) Zazwyczaj do stopy bazowej dodaje się 100 punktów bazowych. Stosuje się to do (i) kredytów dla przedsiębiorstw o zadowalającym ratingu i wysokim poziomie zabezpieczeń lub (ii) kredytów dla przedsiębiorstw o dobrym ratingu i standardowym poziomie zabezpieczeń. W odniesieniu do kredytobiorców, którzy nie mają historii kredytowej lub ratingu opartego o podejście bilansowe, jak niektóre spółki specjalnego przeznaczenia lub nowoutworzone przedsiębiorstwa, stopa bazowa powinna być zwiększona o przynajmniej 400 punktów bazowych (zależnie od dostępnych zabezpieczeń), a marża nigdy nie może być niższa niż marża, która zostałaby zastosowana w odniesieniu do spółki dominującej. Rating nie musi pochodzić z konkretnych agencji ratingowych — akceptowane są również krajowe systemy ratingowe lub systemy ratingowe stosowane przez banki w celu odzwierciedlenia wskaźników niewypłacalności (4). Powyższe marże mogą być od czasu do czasu dostosowywane w celu uwzględnienia sytuacji rynkowej. — Aktualizacja Każdego roku będzie przeprowadzana aktualizacja stopy referencyjnej. Stopa bazowa będzie obliczana w oparciu o jednoroczną stopę IBOR zarejestrowaną we wrześniu, październiku i listopadzie poprzedniego roku. Ustalona wtedy stopa bazowa będzie obowiązywać od dnia 1 stycznia. Ponadto w celu uwzględnienia znacznych i nagłych zmian aktualizacja zostanie przeprowadzona za każdym razem, gdy średnia stopa obliczona za trzy poprzednie miesiące będzie odbiegać o więcej niż 15 % od stopy obowiązującej. Nowa stopa zacznie obowiązywać od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącach, z których dane stanowiły podstawę obliczeń. — Stopa dyskontowa: obliczanie wartości bieżącej netto Stopę referencyjną należy stosować także jako stopę dyskontową do obliczania wartości bieżących. W tym celu zasadniczo stosowana będzie stopa bazowa powiększona o stałą marżę 100 punktów bazowych. — Niniejsza metoda wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2009 r. (1) Niniejszy rozdział odpowiada komunikatowi Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych, Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6; http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2008:014:0006:0009:PL:PDF (2) Pod pojęciem „standardowy poziom zabezpieczeń” należy rozumieć poziom zabezpieczeń, jakiego zwyczajowo wymagają instytucje finansowe z tytułu gwarancji dla udzielanych kredytów. Poziom zabezpieczeń może być mierzony jako strata z tytułu niewywiązywania się z płatności (ang. Loss Given Default — LGD), czyli oczekiwana, wyrażona w procentach strata w łącznej kwocie kredytu dłużnika, przy uwzględnieniu możliwych do odzyskania kwot pochodzących z zabezpieczeń i masy upadłościowej; w konsekwencji LGD jest odwrotnie proporcjonalne do ważności zabezpieczeń. Na potrzeby niniejszego rozdziału przyjmuje się założenie, że „wysoki” poziom zabezpieczeń oznacza LGD nieprzekraczające 30 %, „standardowy” poziom zabezpieczeń — LGD między 31 % a 59 %, a „niski” poziom zabezpieczeń — LGD przekraczające lub równe 60 %. Dalsze informacje na temat pojęcia LGD można znaleźć w dokumencie Basel II: International Convergence of Capital Measurement and Capital Standards: A Revised Framework — Comprehensive Version [Bazylea II: Międzynarodowa konwergencja pomiaru kapitału i wymogów odnoszących się do funduszy własnych: zmienione ramy — wersja kompletna], dostępnym pod adresem: http://www.bis.org/publ/bcbs128.pdf (3) Z zastrzeżeniem stosowania szczegółowych przepisów dotyczących pomocy na ratowanie i restrukturyzację, określonych obecnie w Wytycznych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz.U. L 97, 15.4.2005, s. 41), a w szczególności pkt 25 lit. a), który odnosi się do „stopy procentowej co najmniej porównywalnej do stóp procentowych stosowanych przy pożyczkach dla przedsiębiorstw w dobrej sytuacji finansowej i w szczególności zgodnie ze stawkami referencyjnymi przyjętymi przez Urząd”. Stąd w sprawach dotyczących pomocy na ratowanie stosuje się jednoroczną stopę IBOR powiększoną o przynajmniej 100 punktów bazowych. (4) Mechanizmy ratingu kredytowego będące w powszechnym użyciu porównano np. w tabeli nr 1 w dokumencie roboczym nr 207 Banku Rozrachunków Międzynarodowych: http://www.bis.org/publ/work207.pdf