ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
—

Niniejsza skarga Urzędu Nadzoru EFTA dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 3 grudnia 2012 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 3 października 2012 r. dotyczącej niewdrożenia do krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/81/WE z dnia 23 października 2001 r. w sprawie krajowych poziomów emisji dla niektórych rodzajów zanieczyszczenia powietrza (akt prawny), przywołanej w pkt 21ar załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
1)

orzeczenie, że Królestwo Norwegii, nie dokonując prawidłowego wdrożenia do prawa krajowego art. 37 ust. 1 aktu prawnego przywołanego w pkt 23b załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (tj. dyrektywa 2005/60/WE w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia, uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z tego aktu oraz z art. 7 Porozumienia EOG;
—

Niniejsza skarga Urzędu Nadzoru EFTA dotyczy niezastosowania się przez Islandię do dnia 5 listopada 2012 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 5 września 2012 r. dotyczącej niewdrożenia do krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/22/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie nakazów zaprzestania szkodliwych praktyk w celu ochrony interesów konsumentów (akt prawny), przywołanej w pkt 7d załącznika XIX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
1)

orzeczenie, że nie dokonując w wyznaczonym terminie prawidłowego wdrożenia art. 9 ust. 1 i 2 oraz art. 10 aktu prawnego przywołanego w pkt 13b załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2012 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z tego aktu i z art. 7 Porozumienia EOG;
1)

orzeczenie, że nie dokonując w wyznaczonym terminie prawidłowego wdrożenia art. 2 ust. 1 lit. a)–d) i art. 2 ust. 2 lit. a)–b) aktu prawnego przywołanego w pkt 21b załącznika XVIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z tego aktu prawnego;
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Norwegię przed dniem 30 marca 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 30 stycznia 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/12/WE z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie opłat lotniskowych („akt prawny”), przywołanej w pkt 65a załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 12 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 czerwca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa („akt prawny”), przywołanej w pkt 56v załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia i decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 65/2009 z dnia 29 maja 2009 r.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 20 kwietnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 20 lutego 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy 2006/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. zmieniającej dyrektywę 1999/62/WE w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe („akt prawny”), przywołanej w pkt 18a załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Swoim wyrokiem w sprawie E-5/13 DB Schenker przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA z dnia 7 lipca 2014 r. Trybunał EFTA stwierdził nieważność decyzji Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie Urzędu Nadzoru EFTA nr 73075 (DB Schenker) w takim zakresie, w jakim dotyczy ona odmowy, na podstawie art. 4 ust. 4 i 6, zasad dotyczących dostępu do dokumentów (RAD) z 2012 r., pełnego lub częściowego dostępu do dokumentów należących do akt sprawy, w której Urząd Nadzoru EFTA wydał decyzję nr 321/10/COL (Norway Post – system lojalnościowy/system rabatów), oraz odmowy udzielenia dostępu do pełnej wersji decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 321/10/COL.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 11/16

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Héraðsdómur Reykjavíkur z dnia 4 września 2014 r. w sprawie Wow air ehf. przeciwko Samkeppniseftirlitið (islandzki urząd ds. konkurencji), Isavia ohf. i Icelandair ehf.

(Sprawa E-18/14)

(2015/C 11/06)

W dniu 4 września 2014 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek złożony do Trybunału EFTA w dniu 4 września 2014 r. przez Héraðsdómur Reykjavíkur (sąd rejonowy w Reykjaviku), o wydanie opinii doradczej w sprawie Wow air ehf. przeciwko Samkeppniseftirlitið (islandzki urząd ds. konkurencji), Isavia ohf. i Icelandair ehf., w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy rozporządzenie Rady (EWG) nr 95/93 z dnia 18 stycznia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad przydzielania czasu na start lub lądowanie w portach lotniczych Wspólnoty nakłada na państwa członkowskie obowiązek zagwarantowania, że koordynatorowi wyznaczonemu na mocy przepisów tego rozporządzenia zostaną w odniesieniu do wykonywania jego obowiązków przyznane zgodnie z prawem krajowym niezależne uprawnienia administracyjne w ramach władzy wykonawczej danego państwa członkowskiego, czy też państwo członkowskie samo decyduje o statusie koordynatora zgodnie z prawem krajowym?

2. Czy należy przyjąć, że, zgodnie z wytycznymi rozpatrywania skarg dotyczących przydzielania czasu na start lub lądowanie zawartymi w art. 8 ust. 7 oraz art. 8 ust. 8 rozporządzenia (EWG) nr 95/93, wszystkie skargi, w tym skargi oparte na kryterium konkurencji, będą podlegały procedurze opisanej w tym rozporządzeniu, czy też motyw 15 preambuły tego rozporządzenia należy rozumieć w ten sposób, że rozporządzenie stosuje się, nie naruszając reguł konkurencji zawartych w Traktacie, w szczególności jego art. 85 i art. 86, w taki sposób, że skargi oparte na kryterium konkurencji będą podlegały wyłącznej właściwości organów ds. konkurencji we właściwym państwie członkowskim i w związku z tym mają być wnoszone bezpośrednio do tych organów?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 19 kwietnia 2014 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 19 lutego 2014 r. dotyczącej niewłączenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków, przywołanego w pkt 56x rozdziału V załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 18 lutego 2014 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 18 grudnia 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią („akt prawny”), przywołanej w pkt 4 rozdziału IV załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
5.

Jeżeli produkt leczniczy jest szczepionką zawierającą martwe wirusy, czy zakres ochrony na podstawie rozporządzenia (WE) nr 469/2009 może obejmować nie tylko dany szczep wirusa, który jest zawarty w produkcie leczniczym i objęty patentem podstawowym, ale także inne szczepy wirusa, które są objęte patentem podstawowym? Przy odpowiedzi na to pytanie istotne jest, czy: a) takie inne szczepy mają równoważny skutek terapeutyczny do szczepu wirusa zawartego w produkcie leczniczym, czy też skutek terapeutyczny nie jest bezpośrednio równoważny? b) produkt leczniczy na bazie takiego innego szczepu będzie musiał być przedmiotem odrębnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, wymagającego dokumentacji na temat bezpieczeństwa i skutków?
—

Niniejsza skarga dotyczy niezastosowania się przez Norwegię do dnia 26 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie uchybienia przez Norwegię zobowiązaniom wynikającym z artykułu 33 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (SCA) nakazującej podjęcie środków koniecznych do wykonania wyroku Trybunału z dnia 16 lipca 2012 r. w sprawie E-9/11 Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii [2012] Ct. Rep. 442.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 18 lutego 2014 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 18 grudnia 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych („akt prawny”), przywołanej w pkt 2 załącznika XII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Urząd Nadzoru EFTA uważa, że wymóg, by w pełni wykształcony i wykwalifikowany dentysta, który chce wykonywać swoją działalność zawodową zgodnie z uzyskanym przez siebie dyplomem, musiał być zatrudniony przez lekarza dentystę w Liechtensteinie, wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest ochrona zdrowia publicznego.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 3 września 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 3 lipca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią („akt prawny”), przywołanej w pkt 6 rozdziału IV załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię w wyznaczonym terminie do dwóch uzasadnionych opinii Urzędu Nadzoru EFTA dotyczących niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw 96/73/WE i 2008/121/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, jak również niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 286/2012 z dnia 27 stycznia 2012 r. zmieniającego załącznik I – w celu dodania nazwy nowego włókna tekstylnego – oraz załączniki VIII i IX – w celu dostosowania ich do postępu technicznego – do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych („akty prawne”) przywołanych w pkt 4d rozdział XI załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanych do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 5 maja 2014 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 5 marca 2014 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek („akt prawny”), przywołanej w pkt 1a rozdział XXIII załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 26 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 26 czerwca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług („akt prawny”), przywołanej w pkt 21c załącznika XVIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Czy w postanowieniach Porozumienia EOG, w szczególności przepisach dotyczących swobody świadczenia usług i swobody przedsiębiorczości lub poszczególnych aktach prawa wtórnego (na przykład dyrektywie 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi lub dyrektywie 2006/123/WE dotyczącej usług na rynku wewnętrznym, które to dyrektywy zostały uwzględnione w przepisach EOG) wymaga się, by wyroki skazujące w odniesieniu do osób prawnych – w przypadku gdy prawo krajowe pozwala na skazywanie osób prawnych w sądzie karnym – były dokładnie rejestrowane, na przykład w rejestrze karnym?
1.

Czy z art. 3 ust. 1, por. art. 3 ust. 3, dyrektywy Rady 2001/23/WE zgodne jest to, że przedsiębiorstwo przejmujące przypisuje poszczególnych pracowników objętych przejęciem do pozycji w tabeli wynagrodzeń określonej w układzie zbiorowym pracy obowiązującym u przedsiębiorstwa przejmującego, ze skutkiem po dniu wygaśnięcia układu zbiorowego pracy obowiązującego u przedsiębiorstwa zbywającego, nawet jeśli skutkuje to obniżeniem wynagrodzenia poszczególnych pracowników?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 26 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 26 czerwca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/38/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej lub trybu informowania pracowników i konsultowania się z nimi w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (wersja przekształcona) („akt prawny”), przywołanej w pkt 27 załącznika XVIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia.
1)

orzeczenie, że poprzez utrzymywanie w mocy przepisów krajowych, które stanowią, że należna jest pełna stawka podatku rejestracyjnego dla leasingowanych pojazdów silnikowych zarejestrowanych za granicą, tymczasowo importowanych przez norweskich rezydentów do Norwegii, przy czym dana osoba nie ma prawa do zwolnienia z opłaty lub do jej zwrotu, a pojazd ani nie był przeznaczony do użytku na stałe głównie w Norwegii, ani nie był tak używany w rzeczywistości, Norwegia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 36 Porozumienia EOG;
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 26 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 26 czerwca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy 2007/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wprowadzania do obrotu wyrobów pirotechnicznych („akt prawny”), przywołanej w pkt 4 rozdziału XXIX załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 3 września 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 3 lipca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Komisji 2008/43/WE z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/EWG („akt prawny”), przywołanej w pkt 5 rozdziału XXIX załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 26 sierpnia 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 26 czerwca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy („akt prawny”), przywołanej w pkt 32ff rozdziału V załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 28 marca 2015 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 28 stycznia 2015 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Komisji 2013/10/UE zmieniającej dyrektywę Rady 75/324/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli w celu dostosowania jej przepisów dotyczących oznakowania do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, o której mowa w pkt 1 rozdziału VIII załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do tego Porozumienia w drodze protokołu 1 (zwanej dalej „aktem prawnym”).
1.

Czy postanowienia Porozumienia EOG, a w szczególności przepisy art. 7 ust. 1 dyrektywy 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów, dopuszczają możliwość wymagania, w razie wystąpienia kryzysu systemowego, aby zobowiązania prefinansowanego systemu gwarancji depozytów były ograniczone do jego aktywów w czasie, gdy depozyty stają się nierozporządzalne w rozumieniu art. 1 ust. 3 dyrektywy, a aktywa nie są wystarczające do zaspokojenia roszczeń poszczególnych deponentów w wysokości do 20 000 EUR?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 366/11

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Fürstliches Obergericht, Liechtenstein, w dniu 19 maja 2015 r. w sprawie Abuelo Insua Juan Bautista przeciwko Liechtensteinische Invalidenversicherung

(Sprawa E-13/15)

(2015/C 366/09)

W dniu 29 maja 2015 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek złożony do Trybunału EFTA w dniu 19 maja 2015 r. przez Fürstliches Obergericht, Liechtenstein (Książęcy Sąd Apelacyjny) dotyczący wydania opinii doradczej w sprawie Abuelo Insua Juan Bautista przeciwko Liechtensteinische Invalidenversicherung w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy w związku z tym, że zgodnie z art. 87 ust. 2 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 987/2009 ustalenia instytucji miejsca pobytu lub zamieszkania są wiążące dla instytucji będącej dłużnikiem, osobie otrzymującej lub ubiegającej się o świadczenia zabrania się podważania tych ustaleń w postępowaniu prowadzonym przez instytucję będącą dłużnikiem?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 18 lutego 2015 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 18 grudnia 2014 r. dotyczącej niewdrożenia przez Islandię do swojego krajowego porządku prawnego aktu prawnego (dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylającej dyrektywę 2002/6/WE) przywołanego w pkt 56 l rozdziału V załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia („akt prawny”).
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 217/22

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Eidsivating lagmannsrett w dniu 11 lutego 2015 r. w sprawie Matja Kumba T. M’bye i inni przeciwko Stiftelsen Fossumkollektivet

(Sprawa E-5/15)

(2015/C 217/08)

W dniu 13 lutego 2015 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek złożony do Trybunału EFTA w dniu 11 lutego 2015 r. przez Eidsivating lagmannsrett (sąd apelacyjny Eidsivating w Norwegii) o wydanie opinii doradczej w sprawie Matja Kumba T. M’bye i inni przeciwko Stiftelsen Fossumkollektivet w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy przeciętny tygodniowy czas pracy wynoszący 84 godziny („rotacja 7-7”) w ramach opieki świadczonej w domu narusza art. 6, zob. również art. 22 ust. 1 lit. a), dyrektywy w sprawie czasu pracy (dyrektywa 2003/88/WE)?

2. Czy przepis krajowy, na mocy którego pracownik nie może wycofać zgody na tygodniowy czas pracy dłuższy niż 60 godzin w ramach opieki świadczonej w domu, jest zgodny z prawami przysługującymi pracownikom na mocy art. 6, zob. również art. 22, dyrektywy w sprawie czasu pracy?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 217/21

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Trybunał Stanu Księstwa Liechtenstein dnia 20 stycznia 2015 r. w sprawie Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz (stowarzyszenie na rzecz ochrony środowiska w Liechtensteinie) przeciwko gminie Vaduz

(Sprawa E-3/15)

(2015/C 217/07)

W dniu 22 stycznia 2015 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek złożony do Trybunału EFTA w dniu 20 stycznia 2015 r. przez Trybunał Stanu Księstwa Liechtenstein (Staatsgerichtshof des Fürstentums Liechtenstein) dotyczący wydania opinii doradczej w sprawie Liechtensteinische Gesellschaft für Umweltschutz (stowarzyszenie na rzecz ochrony środowiska w Liechtensteinie) przeciwko gminie Vaduz w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy dyrektywa 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko ma w Księstwie Liechtensteinu zastosowanie do procedur OOŚ, które w dalszym ciągu, na mocy przepisów przejściowych, opierają się na ustawie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko (Gesetz über die Umweltverträglichkeitsprüfung) z dnia 10 marca 1999 r. („dawna wersja ustawy w sprawie oceny oddziaływania na środowisko”)?

2. Jeżeli tak, czy w niniejszym przypadku ma miejsce bezprawne ograniczenie prawa skargi organizacji środowiskowych przewidzianego na mocy art. 11 dyrektywy 2011/92/UE w związku z art. 20 dawnej wersji ustawy w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli rząd podejmuje ogólną decyzję odnośnie do zgodności przedsięwzięcia z zasadami ochrony środowiska zgodnie z art. 16 dawnej wersji ustawy w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w oddzielnym postępowaniu, ale pozostawia rozstrzygnięcie zasadniczych kwestii dotyczących zgodności przedsięwzięcia z zasadami ochrony środowiska w formie warunków późniejszym procedurom udzielania zezwoleń w ramach przepisów szczególnych?

3. Jeżeli tak, czy art. 11 dyrektywy 2011/92/UE wywiera skutek bezpośredni w związku z przedmiotową procedurą OOŚ, co stanowi podstawę indywidualnej skargi do Trybunału Stanu?