ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(16)

Cechy rynków hurtowych wymienionych w załączniku mogą uzasadniać regulację ex ante, jeżeli ogólnie spełniają one wymienione poniżej trzy łączne kryteria, które były również wykorzystywane na potrzeby określania rynków podlegających regulacji ex ante w poprzednich wersjach zalecenia. Pierwszym kryterium jest obecność trudnych do przezwyciężenia i trwałych barier w dostępie do rynku. Zważywszy jednak na dynamiczny charakter i sposób funkcjonowania rynków łączności elektronicznej, w toku prognostycznej analizy służącej określeniu rynków właściwych, które mogłyby podlegać regulacji ex ante, należy również uwzględnić możliwości likwidacji barier w dostępie do rynku w odpowiednim horyzoncie czasowym. Drugie kryterium dotyczy tego, czy struktura rynku sprzyja osiągnięciu skutecznej konkurencji w odpowiednim horyzoncie czasowym. Zastosowanie tego kryterium wymaga zbadania stanu konkurencji infrastrukturalnej i innych rodzajów konkurencji w sytuacji istnienia barier w dostępie do rynku. Trzecie kryterium polega na tym, iż zastosowanie wyłącznie przepisów prawa konkurencji jest niewystarczające, by wyeliminować konkretne nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Główne wskaźniki, którymi należy się posłużyć przy ocenie według kryterium pierwszego i drugiego, są podobne do wskaźników rozpatrywanych w toku analizy rynku w ujęciu prognostycznym mającej na celu stwierdzenie istnienia podmiotów o znaczącej pozycji rynkowej. W szczególności są to wskaźniki: istnienia barier w dostępie do rynku w sytuacji braku regulacji (w tym skali kosztów utopionych), struktury rynku, wydajności rynku i dynamiki rynku, w tym wskaźniki takie jak udziały w rynku i bieżące tendencje w tym względzie, ceny rynkowe i bieżące tendencje w tym względzie oraz zakres i stopień pokrycia konkurencyjnych sieci lub infrastruktur.
6.

Wspomniana inicjatywa stanowi znakomitą okazję do aktualizacji i konsolidacji istniejących wskazówek w ramach jednego dokumentu oraz dostosowania ich do celów strategii „Europa 2020” i inicjatywy na rzecz unowocześnienia polityki w dziedzinie pomocy państwa, jak również okazję do ewentualnego rozszerzenia ich na inne stosowne dziedziny. Niniejsze wytyczne zastępują zatem wszelkie istniejące przepisy dotyczące IPCEI. Dzięki temu wyposażają one umawiające się strony w specjalne przekrojowe wskazówki mające stymulować powstawanie ważnych wspólnych projektów realizowanych we wspólnym europejskim interesie.
a)

zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” (ang. put and take), otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji muszą spełniać następujące wymogi: (i) wymogi dotyczące wprowadzania do obrotu określone w art. 8a rozporządzenia (WE) nr 1251/2008 (8); (ii) wymogi dotyczące przywozu określone w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1251/2008; (iii) wymogi dotyczące tranzytu i składowania określone w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1251/2008;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 284/35

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 36/16/COL

z dnia 9 lutego 2016 r.

o częściowym uchyleniu decyzji nr 227/04/COL w odniesieniu do statusu wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS) w Islandii [2016/1862]

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając akt, o którym mowa w pkt 5a część 4.1 rozdziału I załącznika I do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (1)), dostosowany do Porozumienia EOG za pomocą pkt 4 lit. d) protokołu 1 do Porozumienia EOG oraz art. 1 ust. 2 i art. 3 protokołu 1 do porozumienia o nadzorze i Trybunale,

uwzględniając decyzję nr 494/13/COL Urzędu Nadzoru EFTA („Urzędu”) z dnia 11 grudnia 2013 r. upoważniającą członka Kolegium odpowiedzialnego za sprawy weterynaryjne i fitosanitarne do podejmowania niektórych decyzji w tej dziedzinie (dokument nr 683826),

a także mając na uwadze, co następuje:

Decyzją nr 227/04/COL Urząd uznał wszystkie lądowe i przybrzeżne obszary Islandii za wolne od zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego (IHN) i wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS).

Dnia 23 października 2015 r. za pośrednictwem systemu zgłaszania chorób zwierzęcych Islandia zgłosiła ognisko choroby VHS wśród dzikich tasz wykorzystywanych w charakterze tarlaków w regionie Landnamsholf. Dalsze informacje dotyczące zastosowanych środków zostały przekazane pismem z dnia 13 listopada 2015 r. (dokument nr 780869, IS nr ref. ANR15110004/20.5).

W świetle powyższych faktów należy wycofać status Islandii jako państwa wolnego od VHS ustanowiony decyzją nr 227/04/COL.

Nie nastąpiły żadne zmiany w odniesieniu do statusu Islandii w zakresie IHN.

Należy zatem uchylić decyzję nr 227/04/COL wyłącznie w odniesieniu do statusu Islandii w zakresie VHS.

Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Komitetu EFTA ds. Weterynaryjnych i Fitosanitarnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

1. Uchyla się decyzję nr 227/04/COL w odniesieniu do statusu Islandii w zakresie wirusowej posocznicy krwotocznej.

2. Decyzja nr 227/04/COL w odniesieniu do statusu Islandii w zakresie zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego nadal obowiązuje.

3. Niniejsza decyzja skierowana jest do Islandii.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2016 r. W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA Helga JÓNSDÓTTIR Członek Kolegium Carsten ZATSCHLER Dyrektor

(1) Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.
(67)

Jeżeli chodzi o wpływ odstępstwa na konkurencję i wymianę handlową, władze norweskie argumentują, że odstępstwo tworzy równe warunki działania dla wszystkich przedsiębiorstw działających na obszarach w niekorzystnym położeniu, ponieważ ma ono zastosowanie w równym stopniu do każdego przedsiębiorstwa mającego siedzibę w EOG. Przedsiębiorstwa zarejestrowane poza Norwegią, które oddelegowują swoich pracowników na kwalifikujące się obszary i podlegają norweskiemu systemowi składek na ubezpieczenie społeczne, korzystają z odstępstwa w przypadku spełnienia odpowiednich kryteriów. W braku odstępstwa przedsiębiorstwa te musiałyby zarejestrować swoją siedzibę na odnośnym obszarze, aby podlegać tym samym przepisom podatkowym co ich lokalnie zarejestrowani norwescy kontrahenci. Spowodowałoby to powstanie bariery wejścia na rynek, co byłoby sprzeczne z logiką pkt 134 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, który stanowi, że: „Jeśli pomoc jest konieczna i proporcjonalna do osiągnięcia celu leżącego we wspólnym interesie […], negatywne skutki pomocy prawdopodobnie zostaną zrównoważone jej pozytywnymi skutkami. Jednak w niektórych przypadkach pomoc może zmienić strukturę rynku lub charakterystyczne elementy danego sektora lub danej branży, co może znacznie zakłócić konkurencję poprzez bariery wejścia lub wyjścia, efekt substytucji lub przesunięcie przepływów handlowych. W takich przypadkach negatywne skutki pomocy prawdopodobnie nie zostaną zrównoważone przez jakikolwiek skutek pozytywny”. W związku z powyższym Urząd stwierdza, że odstępstwo zapewnia uniknięcie nadmiernych negatywnych skutków dotyczących konkurencji i dostępu do rynku. Jest to pozytywny aspekt w świetle pkt 3 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, który stanowi, że w ocenie pomocy regionalnej wyważa się zapotrzebowanie na dotacje na rozwój regionalny przy jednoczesnym zapewnieniu równych warunków działania poszczególnym państwom należącym do EOG. Jak zauważono powyżej, Urząd nie jest przekonany co do zasadności twierdzenia przedsiębiorstwa Kimek, zgodnie z którym przedsiębiorstwa zarejestrowane na kwalifikującym się obszarze zmagają się z trudnościami o bardziej trwałym charakterze niż przedsiębiorstwa, które delegują swoich pracowników do pracy na tym obszarze na zasadzie tymczasowości. Wręcz przeciwnie, przedsiębiorstwa zarejestrowane poza kwalifikującym się obszarem mogą znajdować się w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej w porównaniu z lokalnymi przedsiębiorstwami ze względu m.in. na koszty transportu i zakwaterowania personelu.
(2)

W dniu 3 lipca 2017 r. Norwegia złożyła wniosek (dok. nr 864007) o zwolnienie z obowiązku stosowania przepisów dyrektywy 66/401/EWG w odniesieniu do 22 nowych gatunków włączonych do tej dyrektywy dyrektywą wykonawczą Komisji (UE) 2016/2109 z dnia 1 grudnia 2016 r. zmieniającą dyrektywę Rady 66/401/EWG w odniesieniu do włączenia nowych gatunków oraz nazwy botanicznej gatunku Lolium x boucheanum Kunth (2), o której mowa w pkt 2 części 1 rozdziału III załącznika I do Porozumienia EOG, gdyż gatunki te nie są zwykle reprodukowane lub wprowadzane do obrotu w Norwegii.
(21)

Po przeanalizowaniu wyników uzyskanych w odniesieniu do oczyszczalni ścieków komunalnych Høvringen Urząd stwierdził, że są one niewystarczające do zapewnienia zgodności z warunkami ujętymi w decyzji w sprawie odstępstwa z 2007 r. W związku z tym Urząd stwierdza, że warunki określone w pierwotnej decyzji z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie przyznania odstępstwa nie zostały spełnione. Z tego powodu Urząd uważa, że należy cofnąć decyzję w sprawie odstępstwa w odniesieniu do oczyszczalni ścieków Høvringen.
Nazwa środka pomocy (lub nazwa/y potencjalnych beneficjentów)

:
(16)

W odniesieniu do pkt 20 decyzji o wszczęciu postępowania (23) Islandia dowodzi, że wbrew temu, co stwierdzono w późniejszym piśmie Urzędu z dnia 27 czerwca 2016 r., Landsvirkjun mogło zawierać umowy na zabezpieczające instrumenty pochodne bez gwarancji państwowych. Zawarte w późniejszym piśmie stwierdzenie o przeciwnej treści jest pomyłką, której Islandia wtedy nie zauważyła. Co więcej odnośne ramy prawne nie obligują Landsvirkjun do uzyskania gwarancji państwowej w celu zawarcia umowy na instrument pochodny. Landsvirkjun może co roku wnioskować o gwarancję na zabezpieczające instrumenty pochodne do określonej łącznej wartości nominalnej.
1.

Całe wybrzeże Norwegii jest strefą wolną od choroby w odniesieniu do marteiliozy (Marteilia refringens), z wyjątkiem obszaru odizolowanego w gminie Bømlo w okręgu Hordaland w południowej Norwegii, opisanego szczegółowo w § 2 norweskiego rozporządzenia w sprawie obszaru kontroli ustanowionego w celu zwalczania marteiliozy u mięczaków, gmina Bømlo, okręg Hordaland (FOR-2017-09-08-1377) („rozporządzenie”) (1), który wyznaczono za pomocą linii prostej biegnącej od: — punktu (59° 44,805′ N; 5° 27,560′ E) na południowym krańcu gminy Stord, w kierunku południowym — do granicy między gminami Bømlo i Sveio, a następnie w kierunku południowo-zachodnim wzdłuż tej granicy do — punktu (59° 34,420′ N; 5° 14,623′ W) na morzu i dalej w kierunku zachodnim do punktu (59° 33,72′ N; 5° 05,46′ E) na morzu. Następnie w kierunku na północ do granicy między gminami Austevoll i Bømlo, a następnie w kierunku zachodnim, wzdłuż tej granicy, do — punktu (59° 59,948′ N; 5° 19,629′ E) na morzu, a następnie w kierunku południowym/południowo-zachodnim do — punktu (59° 58,917′ N; 5° 19,114′ E) na północnym krańcu gminy Stord. Mapa obszaru kontroli załączona do rozporządzenia znajduje się w dodatku do niniejszej decyzji.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 155/9

Wykaz naturalnych wód mineralnych uznanych przez Islandię i Norwegię

(Unieważnia i zastępuje tekst opublikowany w Dz.U. C 137 z 16.5.2013, s. 4 i Suplemencie EOG nr 27 z 16.5.2013, s. 7)

(2018/C 155/05)

Zgodnie z art. 1 dyrektywy 2009/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych (1), uwzględnionej w pkt 54zzzzd rozdziału XII załącznika II do Porozumienia EOG, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz Suplemencie EOG do niego publikowany jest wykaz wód uznanych za naturalne wody mineralne.

Wykaz naturalnych wód mineralnych uznanych przez Islandię

Nazwa handlowa Nazwa źródła Miejsce wydobywania Icelandic Glacial Ölfus Spring Hlíðarendi, Ölfus, Selfoss





Wykaz naturalnych wód mineralnych uznanych przez Norwegię

Nazwa handlowa Nazwa źródła Miejsce wydobywania Bonaqua Silver Telemark kilden Fyresdal Eira Eira kilden Eresfjord Farris Kong Olavs kilde Larvik Isbre Isbre kilden Buhaugen, Osa, Ulvik Isklar Isklar kildene Vikebygd i Ullensvang Modal Modal kilden Fyresdal Olden Blåfjell kilden Olderdalen Osa Osa kilden Ulvik/Hardanger Rustad Spring Rustad kilden Rustad/Elverum Snåsa Snåsakilden Snåsa Voss Sparkling Vosskilden Vatnestrøm/Iveland

(1) Dz.U. L 164 z 26.6.2009, s. 45.
zerowa stawka podatku VAT w odniesieniu do pojazdów bezemisyjnych, w tym leasingu pojazdów bezemisyjnych oraz dostaw i przywozu akumulatorów do pojazdów bezemisyjnych: około 3,2 mld NOK;

Czas trwania pomocy

:
C 58/15

Powiadomienie o wniosku złożonym na podstawie art. 35 dyrektywy 2014/25/UE

Wniosek podmiotu zamawiającego

(2019/C 58/13)

W dniu 27 listopada 2018 r. Urząd Nadzoru EFTA otrzymał wniosek złożony na podstawie art. 35 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (1). Pierwszym dniem roboczym następującym po dniu wpłynięcia wniosku był dzień 28 listopada 2018 r.

Wniosek złożony przez Nettbuss AS dotyczy świadczenia usług publicznego transportu autobusowego w Norwegii. Art. 34 dyrektywy 2014/25/UE, dostosowany do Porozumienia EOG, stanowi, iż „zamówienia mające na celu umożliwienie prowadzenia działalności wymienionej w art. 8–14 nie podlegają niniejszej dyrektywie, jeżeli państwo EOG lub podmioty zamawiające, po przedstawieniu wniosku zgodnie z art. 35, mogą wykazać, że w państwie EOG, w którym ta działalność jest wykonywana, bezpośrednio podlega ona konkurencji na rynkach, do których dostęp nie jest ograniczony; podobnie niniejszej dyrektywie nie podlegają konkursy organizowane na potrzeby wykonywania takiej działalności na danym obszarze geograficznym”. Ocena bezpośredniego podlegania konkurencji, jaką można przeprowadzić w kontekście dyrektywy 2014/25/UE, pozostaje bez uszczerbku dla kompleksowego stosowania prawa konkurencji.

Urząd Nadzoru EFTA dysponuje terminem 130 dni roboczych na podjęcie decyzji w sprawie przedmiotowego wniosku, licząc od wyżej podanego dnia roboczego. Termin upływa zatem w dniu 18 czerwca 2019 r.

Zgodnie z art. 35 ust. 5 dyrektywy 2014/25/UE kolejne wnioski dotyczące świadczenia usług publicznego transportu autobusowego w Norwegii, złożone przed upływem terminu przewidzianego dla niniejszego wniosku, nie są traktowane jako wnioski stanowiące podstawę do wszczęcia nowych postępowań i są rozpatrywane w ramach niniejszego wniosku.

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U. L 94 z 28.3.2014, s. 243).
(57)

Wnioskodawca argumentował również, że rynek udzielania zamówień na usługi publiczne w zakresie transportu w Norwegii charakteryzuje się niskimi barierami wejścia oraz ekspansją, co potwierdziła ocena norweskiego organu ds. konkurencji (71). Ustalenie to opierało się na stałym i przewidywalnym dochodzie uzyskiwanym z zamówień udzielonych przez organy ds. transportu publicznego oraz łatwym dostępie do niezbędnych informacji i do infrastruktury, ponieważ organy ds. transportu publicznego zapewniają niezbędną infrastrukturę, z wyjątkiem autobusów (72). Co więcej, pracownicy wcześniejszego wykonawcy określonego zamówienia mają prawo przejść do nowego wykonawcy tego zamówienia. Ponadto przygotowywane przez organy ds. transportu publicznego specyfikacje istotnych warunków zamówienia zawierają zwykle wymóg posiadania nowej floty autobusowej, co sprawia, że potencjalni nowi przewoźnicy nie znajdują się w gorszej sytuacji w związku z kosztami nabycia autobusów (73).
(5)

Na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2008 r. Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt uzgodnił treść dokumentu roboczego służb Komisji zatytułowanego „Guidance document on the minimum requirements for Salmonella control programmes to be recognised equivalent to those approved for Sweden and Finland in respect of meat and eggs of Gallus gallus” (Wytyczne w sprawie minimalnych wymogów koniecznych do uznania programów kontroli salmonelli za równoważne z programami zatwierdzonymi dla Szwecji i Finlandii w odniesieniu do mięsa i jaj gatunku Gallus gallus) („wytyczne”). (9)
3)

w wytycznych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska i cele związane z energią w latach 2014–2020 wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 11 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Niniejsze wytyczne stosuje się jednak do przedsiębiorstw, które nie znajdowały się w trudnej sytuacji w dniu 31 grudnia 2019 r., lecz znalazły się w trudnej sytuacji w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 30 czerwca 2021 r.”; b) pkt 103 otrzymuje brzmienie: „(103) Niniejsze wytyczne dotyczą okresu do dnia 31 grudnia 2021 r. Powinny one jednak przygotować podstawę dla realizacji celów określonych w ramach do roku 2030. Przede wszystkim oczekuje się, że określone w latach 2020–2030 odnawialne źródła energii staną się konkurencyjne dla sieci, co oznacza stopniowe wycofywanie dotacji i zwolnień z odpowiedzialności za bilansowanie. Niniejsze wytyczne są spójne z tym celem i za sprawą mechanizmów rynkowych zapewnią przejście na oszczędną gospodarkę.”; c) pkt 237 otrzymuje brzmienie: „(237) Niniejsze wytyczne będą stosowane od dnia 1 lipca 2014 r. i zastąpią wytyczne w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska opublikowane w dniu 10 czerwca 2010 r. (*1). Będą obowiązywać do dnia 31 grudnia 2021 r. (*1) Dz.U. L 144 z 10.6.2010, s. 1, oraz Suplement EOG nr 29 z 10.6.2010, s. 1.”;" d) w załączniku 4 wprowadza się następujące zmiany: (i) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2. Do celów stosowania sekcji 3.7.2 państwa EOG–EFTA mogą zastosować: a) średnią arytmetyczną z ostatnich 3 lat, za które dostępne są dane dotyczące wartości dodanej brutto; b) średnią arytmetyczną z 2 lat wybranych z ostatnich 3 lat, za które dostępne są dane dotyczące wartości dodanej brutto, pod warunkiem że metoda ta jest stosowana w ten sam sposób do wszystkich beneficjentów. Urząd uważa, że przejście od obliczania przy zastosowaniu metody a) do obliczania przy zastosowaniu metody b) nie stanowi zmiany podlegającej zgłoszeniu.”; (ii) pkt 5 otrzymuje brzmienie: „5. W celu obliczania zużycia energii elektrycznej przez przedsiębiorstwo należy wykorzystać wskaźniki efektywności zużycia energii elektrycznej dla danej branży, o ile są one dostępne. Jeżeli nie są dostępne, państwa EOG–EFTA mogą zastosować: a) średnią arytmetyczną z ostatnich 3 lat, za które dostępne są dane; b) średnią arytmetyczną z 2 lat wybranych z ostatnich 3 lat, za które dostępne są dane, pod warunkiem że metoda ta jest stosowana w ten sam sposób do wszystkich beneficjentów. Urząd uważa, że przejście od obliczania przy zastosowaniu metody a) do obliczania przy zastosowaniu metody b) nie stanowi zmiany podlegającej zgłoszeniu.”;
3.

Komitet doradczy zgadza się z Urzędem Nadzoru EFTA, że do celów niniejszej sprawy właściwy rynek geograficzny w odniesieniu do hurtowego świadczenia usług dostępu do sieci i rozpoczynania połączeń w publicznych sieciach telefonii ruchomej ogranicza się do Norwegii.
19.

W szczególności praktyki cenowe przedsiębiorstwa Telenor doprowadziły lub doprowadziłyby do uzyskania ujemnych marż brutto przez równie skutecznych konkurentów na każdym poziomie dostępu do sieci Telenora (na poziomie krajowego operatora roamingu, wirtualnego operatora sieci ruchomej i dostawcy usług) na podstawie: a) hurtowych taryf dla krajowych operatorów roamingu stosowanych przez przedsiębiorstwo Telenor wobec Network Norway AS od dnia 1 sierpnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2010 r. (włącznie); b) hurtowych taryf dla wirtualnych operatorów sieci ruchomej stosowanych przez przedsiębiorstwo Telenor wobec Ventelo AS od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 30 listopada 2010 r. (włącznie); oraz c) hurtowych taryf dla dostawców usług stosowanych przez przedsiębiorstwo Telenor od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. (włącznie).
Od czasu przyjęcia decyzji zatwierdzającej w Norwegii przeprowadzono reformy, w wyniku których doszło do kilku połączeń gmin. Przed dokonaniem tych połączeń władze Norwegii poinformowały o nich Urząd i zaproponowały, aby poszczególne części połączonych gmin były nadal traktowane jako należące do tej samej strefy co w dniu 1 lipca 2014 r. (pierwszy dzień obowiązywania mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2020) do czasu kolejnej zmiany mapy pomocy regionalnej i programu dotyczącego regionalnie zróżnicowanych składek na ubezpieczenie społeczne ( 6 ) . Takie podejście zapewni, że mapa pozostanie taka sama jak mapa zatwierdzona przez Urząd w decyzji zatwierdzającej oraz że nie zostanie przyznana żadna dodatkowa pomoc. Urząd nie zgłosił żadnych zastrzeżeń wobec wdrożenia proponowanego podejścia ( 7 )
(8)

Od czasu przyjęcia decyzji zatwierdzającej w Islandii przeprowadzono reformy, w wyniku których doszło do kilku połączeń gmin. Do celów niniejszej decyzji każda część składowa połączonych gmin będzie nadal traktowana jako należąca do tej samej strefy co w dniu 1 lipca 2014 r. (pierwszy dzień obowiązywania mapy pomocy regionalnej na lata 2014–2020) do czasu kolejnej zmiany mapy pomocy regionalnej.
Budżet

Pomoc inwestycyjna (wartość szacunkowa: 85 %): Fortum Oslo Varme AS: 4 365 mln NOK Norcem AS: 3 141 mln NOK Northern Lights: 8 169 mln NOK Pomoc operacyjna (wartość szacunkowa: 85 %): Fortum Oslo Varme AS: 2 225 mln NOK Norcem AS: 1 172 mln NOK Northern Lights: 4 429 mln NOK
Podstawa prawna

Krajową podstawę prawną w odniesieniu do września 2020 r. określono w rozporządzeniu w sprawie tymczasowego systemu rekompensat w związku z odwołaniem, zamknięciem lub przełożeniem na skutek pandemii COVID-19 wydarzeń zaplanowanych na ten miesiąc. Krajową podstawę prawną w odniesieniu do okresu 1 października – 31 grudnia 2020 r. określono w rozporządzeniu w sprawie tymczasowego systemu rekompensat w związku z odwołaniem lub zamknięciem na skutek pandemii COVID-19 wydarzeń zaplanowanych na ten okres. Podstawa prawna zwiększenia budżetu na okres 1 maja – 31 sierpnia to wniosek budżetowy 142 S (2019–2020) oraz decyzja parlamentu z dnia 9 października 2020 r.
C 139/30

Sprostowanie do komunikatu Urzędu Nadzoru EFTA na podstawie art. 17 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Zaproszenie do składania ofert w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych zgodnie z obowiązkami użyteczności publicznej

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 132 z dnia 15 kwietnia 2021 r. )

(2021/C 139/12)

Strona 5, w tabeli:

zamiast:

„Okres obowiązywania umowy Florø–Oslo i Ørsta–Volda–Oslo: 1 października/listopada 2021 r. – 31 marca 2024 r. Stokmarknes–Bodø i Stokmarknes–Tromsø: 1 października/listopada 2021 r. – 31 marca 2022 r. Ostateczny termin składania ofert 15 czerwca 2021 r. (data wstępna)”

powinno być:
Budżet

Szacowany maksymalny wpływ na budżet w wysokości 5 mld NOK w okresie przedłużenia do dnia 28 lutego 2021 r. Stanowi to uzupełnienie szacowanego maksymalnego wpływu na budżet w wysokości 30 mld NOK w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 sierpnia 2020 r.
Krajowa podstawa prawna to decyzja Parlamentu upoważniająca do zmiany i przedłużenia programu oraz pismo od Ministerstwa Handlu, Przemysłu i Rybołówstwa w sprawie przydzielenia Innovation Norway dodatkowych środków, określające wytyczne w sprawie dotacji i sposób zarządzania programem

Intensywność pomocy: