PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 319/7

DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

z dnia 25 lutego 2004 r.

w sprawie międzynarodowych spółek handlowych

(ISLANDIA)

(2004/C 319/06)

URZĄD NADZORU EFTA,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (1), w szczególności jego art. 61 i 63 oraz protokół 26,

uwzględniając Porozumienie między Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (2), w szczególności jego art. 24 i 1 części I protokołu 3 (3),

uwzględniając Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (4), w szczególności ich rozdział 17B (5),

uwzględniając decyzję Urzędu Nadzoru w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego (6),

a także mając na uwadze co następuje:

I. FAKTY

1. Procedura

2. Opis środków: ustawodawstwo podatkowe mające zastosowanie do ITC w Islandii

Ustawa nr 31/1999 określa następujący zakres działalności ITC:

— handel we własnym imieniu z podmiotami zagranicznymi spoza Islandii, lub w charakterze pośrednika w takim obrocie, towarami, które nie podlegają postanowieniom Porozumienia EOG oraz nie pochodzą z Islandii,

— działanie w charakterze pośrednika w obrocie usługami między podmiotami zagranicznymi niepodlegającymi jurysdykcji Islandii,

— działanie w charakterze spółki holdingowej, posiadającej lub inwestującej w przedsiębiorstwa zagraniczne lub też w wartości niematerialne i prawne oficjalnie zarejestrowane poza terytorium Islandii, takie jak znaki towarowe, patenty, prawa projektowe i prawa wydawnicze,

— posiadanie lub kontrola i rejestracja statków powietrznych lub statków morskich innych niż kutry rybackie na terytorium Islandii, pod warunkiem, że statki są wykorzystywane wyłącznie do działalności przewidzianej ustawowo dla ITC,

— posiadanie lub kontrola i rejestracja statków powietrznych lub statków morskich innych niż kutry rybackie na terytorium Islandii oraz ich dzierżawa lub podwynajem podmiotom zagranicznym do celów transportowych poza obszarem podlegającym jurysdykcji Islandii,

— ITC nie może prowadzić we własnym imieniu obrotu towarami z osobami z Islandii, ani też z osobami spoza Islandii, ani też działać w charakterze pośrednika w takim obrocie jak również nie może częściowo ani całkowicie przetwarzać towarów na terytorium Islandii.

3. Komentarz przedstawiony przez Rząd Islandii

II. OCENA

Artykuł 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi, że:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez Państwa Członkowskie WE, Państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między Umawiającymi się Stronami.”

1. Wybiórcze przywileje na korzyść pewnych form przedsiębiorstw

2. Zasoby państwa

3. Zakłócenie konkurencji i wpływ na obrót handlowy

4. Nowa pomoc

5. Zgodność z funkcjonowaniem porozumienia EOG

6. Odzyskanie pomocy już wypłaconej

7. Wnioski

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ

1. Środki podatkowe korzystne dla ITC wprowadzone w Islandii na mocy Ustawy nr 31/1999 i nr 29/1999 oraz odnośne ustawodawstwo stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 61 Porozumienia EOG. System podatkowy stosowany w odniesieniu do ITC w Islandii jest niezgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

2. Islandia zaprzestaje stosowania środków podatkowych określonych w art. 1.

3. Islandia podejmie wszelkie działania niezbędne w celu odzyskania od beneficjentów pomocy określonej w art. 1 i nieprawomocnie przekazanej beneficjentom, potrącając wszelkie wpłaty już uczynione na rzecz właściwych władz. Odzyskanie przeprowadza się bezzwłocznie i zgodnie z procedurami prawa krajowego, pod warunkiem, że pozwalają one na natychmiastowe i efektywne wykonanie niniejszej decyzji. Odzyskana pomoc obejmuje odsetki liczone od dnia, w którym pomoc została przekazana beneficjentowi do dnia jej odzyskania. Odsetki są obliczane na podstawie odnośnej stopy określonej przez Urząd Nadzoru i nie obejmują odsetek netto już naliczonych przez właściwe władze.

4. Islandia informuje Urząd Nadzoru, w okresie dwóch miesięcy od otrzymania niniejszej decyzji, o działaniach podjętych w celu jej wykonania.

5. Niniejsza decyzja jest skierowana do Islandii. Rząd Islandii zostanie powiadomiony listem zawierającym kopię decyzji.

6. Tekst niniejszej decyzji w języku angielskim jest autentyczny.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 lutego 2004 r. W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA Hannes HAFSTEIN Przewodniczący Einar BULL Członek Kolegium

(1) Dalej zwane „Porozumieniem EOG”.

(2) Dalej zwane „Porozumieniem o Nadzorze i Trybunale”.

(3) Należy zauważyć, że zmiany wprowadzone do protokołu 3 Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, po podpisaniu porozumienia pomiędzy Państwami EFTA dnia 10 grudnia 2001 r. zmieniającego protokół 3 Porozumienia pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, weszły w życie z dniem 28 sierpnia 2003 r. Zmiany te objęły Rozporządzenie Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania dawnego art. 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w protokole 3.

(4) Wytyczne w sprawie stosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia o EOG oraz art. 1 protokołu 3 Porozumienia o Nadzorze i Trybunale, przyjęte i opublikowane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994, Dz.U. L 231 z 3.8.1994, Suplement EOG nr 32, ostatnio zmienione decyzją Urzędu Nadzoru nr 198/03/COL z 5.11.2003, dotychczas nieopublikowaną.

(5) Rozdział 17B dotyczący Stosowania zasad pomocy państwowej odnoszących się do środków związanych z podatkami bezpośrednimi od działalności gospodarczej, przyjęty decyzją Urzędu Nadzoru nr 149/99/COL z 30.6.1999, Dz.U. L 137 z 8.6.2000, str. 11, Suplement EOG nr 26.

(6) Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA 392/01/COL z 6.12.2001. Dz.U. C 87 z 11.4.2002, str. 10.

(7) Rozdział 17.B.3.1 Wytycznych w sprawie pomocy państwa.

(8) Podobnie patrz np. Decyzja Komisji z dnia 17 lutego 2003 r. w sprawie pomocy państwa wprowadzonej przez Holandię dla międzynarodowej działalności finansowej, Dz.U. L 180 z 18.7.2003, str. 52, akapit 82.

(9) Sprawa 173/73 Włochy przeciwko Komisji [1974] ECR 709.

(10) Patrz w tym kontekście opinię Generalnego Adwokata Ruíz-Jarabo w sprawie C-6/97 Republika Włoska przeciwko Komisji [1999] ECR I-2981, akapit 27.

(11) Rozdział 17B.3.2 Wytycznych w sprawie pomocy państwa.

(12) Sprawa T-55/99 Confederación Española de Transporte de Mercancías (CETM) przeciwko Komisji [2000] ECR II-3207, akapit 53.

(13) Rozdział 17B.3 Wytycznych w sprawie pomocy państwa.

(14) Patrz w tym kontekście decyzja Komisji z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie pomocy państwa wprowadzonej przez Hiszpanię w 1993 r. dla pewnych nowo powołanych firm w obwodzie Vizcaya (Hiszpania), Dz.U. L 40 z 14.2.2003, str. 11, akapit 64.

(15) Rozdział 12 Wytycznych w sprawie pomocy państwa, dotyczący zasady de minimis. Rozdział ten został skreślony decyzją Urzędu Nadzoru EFTA nr 198/03/COL z 5.11.2003. Decyzją Wspólnego Komitetów EOG nr 88/2002 z 20.6.2002 (Dz.U. L 266 z 3.10.2002, str. 56) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 69/2001 z 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz.U. L 10, z 13.1.2001, str. 30) zostało włączone do Załącznika XV EOG.

(16) Patrz sprawa C-142/87 Belgia przeciwko Komisji („Tubemeuse”) [1990] ECR I-959, akapit 43 oraz połączone sprawy C-278/92, C-279/92 i C-280/92 Hiszpania przeciwko Komisji [1994] ECR I-4103, akapity 40-42.

(17) Sprawa 730/79 Philip Morris przeciwko Komisji [1980] ECR 2671.