22.

W Obwieszczeniu w sprawie współpracy w ramach sieci organów ochrony konkurencji EFTA stwierdza się w szczególności (22): „Organ może być uznany za właściwy do prowadzenia sprawy, jeżeli spełnione są łącznie trzy następujące warunki: 1) porozumienie lub praktyka mają istotny bezpośredni rzeczywisty lub możliwy do przewidzenia wpływ na konkurencję w na jego terytorium, są stosowane w obrębie tego terytorium lub mają swoje zostały zapoczątkowane na tym terytorium; 2) jest w stanie skutecznie doprowadzić do całkowitego wyeliminowania naruszenia tzn. może wydać nakaz jego zaprzestania, którego skutek będzie wystarczający dla powstrzymania naruszenia oraz, w razie konieczności, zastosować odpowiednie kary z tytułu naruszenia; 3) organ może zebrać, ewentualnie przy wsparciu ze strony innych organów, dowody niezbędne do wykazania naruszenia. Z powyższych kryteriów wynika, że musi istnieć wyraźny związek między naruszeniem a terytorium objętym zasięgiem działania organu ochrony konkurencji państwa EFTA, by ten organ mógł zostać uznany za właściwy do prowadzenia sprawy. Można się spodziewać, że w większości wypadków organy tych państw EFTA, w których naruszenie poważnie zakłóca konkurencję, będą organami właściwymi, pod warunkiem jednak, że będą zdolne do powstrzymania naruszenia w drodze indywidualnego lub równoległego działania, chyba że bardziej właściwy działania jest Urząd Nadzoru EFTA (zob. poniżej […]). Z powyższego wynika, że krajowy organ ochrony konkurencji jest zwykle właściwy do rozpatrywania spraw dotyczących porozumień i praktyk mających poważny wpływ na konkurencję przede wszystkim na terytorium jego działania. […] Ponadto, działanie jednego krajowego organu ochrony konkurencji może być także odpowiednie, chociaż więcej niż jeden taki organ może być uznany za właściwy do prowadzenia sprawy, jeżeli wystarczy ono, by powstrzymać naruszenie. […] Równoległe działania kilku krajowych organów ochrony konkurencji mogą być odpowiednie, jeżeli porozumienie lub praktyka mają wpływ na konkurencję przede wszystkim w obrębie terytoriów podlegających tym organom a działanie tylko jednego krajowego organu ochrony konkurencji nie byłoby wystarczające do całkowitego powstrzymania naruszenia i/lub zastosowania odpowiedniej kary. […] Organy prowadzące sprawę w ramach równoległych działań dokładają starań w celu ich koordynacji w możliwym zakresie. W tym celu, mogą uznać za użyteczne wyznaczenie jednego z nich jako organu wiodącego i przydzielić temu organowi zadania takie, jak na przykład koordynacja działań dochodzeniowych, natomiast każdy z pozostałych organów zachowa odpowiedzialność za prowadzenie własnych postępowań. Urząd Nadzoru EFTA jest również właściwy wówczas, gdy jedno porozumienie lub praktyka albo kilka porozumień lub praktyk, w tym także sieci podobnych porozumień i praktyk, mają wpływ na konkurencję w co najmniej dwóch państwach EFTA (na rynki transgraniczne obejmujące co najmniej dwa państwa EFTA lub kilka rynków krajowych). Ponadto, Urząd Nadzoru EFTA jest przede wszystkim właściwy do prowadzenia sprawy, jeżeli ma ona ścisły związek z innymi postanowieniami Porozumienia EOG, które mogą być wyłącznie lub bardziej skutecznie stosowane przez Urząd, jeżeli interes EOG wymaga przyjęcia decyzji Urzędu w sprawie ustalenia polityki konkurencji EOG, gdy wyłaniają się nowe aspekty dotyczące konkurencji lub w celu zapewnienia skutecznego przestrzegania prawa.”