ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1)

orzeka, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich środków niezbędnych do wdrożenia art. 2 aktu, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z tego aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 16b tiret pierwsze załącznika IX i w pkt 4 tiret pierwsze załącznika XII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniająca dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych), dostosowanego do porozumienia EOG protokołem 1 do porozumienia, oraz z art. 7 tego porozumienia;
1)

orzeka, że Królestwo Norwegii, nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w rozdziale II pkt 16a załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, tzn. dyrektywy Komisji 2010/48/UE z dnia 5 lipca 2010 r. dostosowującej do postępu technicznego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/40/WE w sprawie badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep, dostosowanego do Porozumienia EOG przez protokół 1 do tego porozumienia (w obu przypadkach z wyłączeniem postanowień pkt 3 załącznika II do dyrektywy dotyczącego certyfikatów stwierdzających zdatność do ruchu drogowego, którego termin wdrożenia upływa dopiero w dniu 31 grudnia 2013 r.), uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia EOG;
1.

Wydaje orzeczenie, że nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego, do którego następuje odniesienie w pkt 4 rozdziału XXIX załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2007/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wprowadzania do obrotu wyrobów pirotechnicznych), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego porozumienia, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 21 wspomnianego aktu i art. 7 Porozumienia.
1.

Orzeka, że poprzez utrzymywanie w mocy przepisów krajowych, które stanowią, że należna jest pełna stawka podatku rejestracyjnego dla leasingowanych pojazdów silnikowych zarejestrowanych za granicą, tymczasowo importowanych przez norweskich rezydentów do Norwegii, w przypadku gdy dana osoba nie ma prawa do zwolnienia z opłaty lub do jej zwrotu, a pojazd ani nie był zasadniczo przeznaczony do stałego użytku w Norwegii, ani nie był w rzeczywistości w taki sposób używany, Królestwo Norwegii uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 36 Porozumienia EOG.
1.

stwierdza, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w pkt 18a załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2006/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. zmieniająca dyrektywę 1999/62/WE w sprawie pobierania opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do Porozumienia oraz na mocy art. 7 Porozumienia, nie przyjmując w przewidzianym terminie wszystkich środków niezbędnych do wdrożenia aktu;
1.

Orzeka, że Islandia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, o którym mowa w pkt 4 rozdziału IV załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania poprzez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia.
2.

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1768/92 zakres ochrony przyznanej dodatkowym świadectwem ochronnym dotyczy określonego szczepu wirusa objętego patentem podstawowym, ale nieokreślonego w pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu w odniesieniu do szczepionki zawierającej martwe wirusy, wykorzystanej do celów art. 3 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1768/92, wyłącznie jeżeli dany szczep stanowi tę samą substancję czynną co produkt leczniczy, dla którego udzielono pozwolenia, a skutki lecznicze są objęte wskazaniami terapeutycznymi, w odniesieniu do których udzielono pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Nie jest istotne, czy produkt leczniczy na bazie takiego innego szczepu będzie wymagał odrębnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Ocena tych okoliczności jest kwestią faktyczną, która musi zostać określona przez sąd krajowy. Dodatkowe świadectwo ochronne jest nieważne w zakresie, który przekracza zakres określony w odpowiednim pozwoleniu na dopuszczenie do obrotu.
1.

Orzeka, że Islandia uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 7 Porozumienia EOG poprzez nieprzyjęcie w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do włączenia do krajowego porządku prawnego aktu, o którym mowa w pkt 56x rozdziału V załącznika XIII do Porozumienia EOG (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia oraz decyzją Wspólnego Komitetu nr 17/2011 z dnia 1 kwietnia 2011 r.
1.

Orzeka, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego przywołanego w pkt 21c załącznika XVIII do Porozumienia EOG (dyrektywa Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia i decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 147/2009 z dnia 4 grudnia 2009 r., Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tego aktu oraz art. 7 Porozumienia EOG;
1.

Orzeka, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 1a rozdziału XXIII załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego Porozumienia i decyzją Wspólnego Komitetu nr 127/2012 z dnia 13 lipca 2012 r., Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia EOG.
1.

Stwierdza, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 7 Porozumienia EOG, nie przyjmując w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do włączenia do krajowego porządku prawnego aktu przywołanego w rozdziale XI pkt 4d załącznika II do tego Porozumienia (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady nr 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady nr 96/73/WE i 2008/121/WE zmienionych Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 286/2012 z dnia 27 stycznia 2012 r. zmieniającym załącznik I – w celu dodania nazwy nowego włókna tekstylnego – oraz załączniki VIII i IX – w celu dostosowania ich do postępu technicznego – do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych), dostosowanego do Porozumienia EOG przez protokół 1 do tego Porozumienia;
1.

Orzeka, że Islandia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 6 rozdziału IV załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 i decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 67/2011 z dnia 1 lipca 2011 r., uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia.
1.

Orzeka, że Islandia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 2 załącznika XII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/7/UE z dnia 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 12 wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 183/10

WYROK TRYBUNAŁU

z dnia 18 grudnia 2014 r.

w sprawie E-10/14

Enes Deveci i inni przeciwko Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden

(Dyrektywa 2001/23/WE – Przejęcie przedsiębiorstw – Układy zbiorowe pracy – Wolność działalności gospodarczej)

(2015/C 183/11)

W sprawie E-10/14 Enes Deveci i inni przeciwko Scandinavian Airlines System Denmark-Norway-Sweden – WNIOSEK do Trybunału na podstawie art. 34 Porozumienia pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości złożony przez sąd apelacyjny Eidsivating (Eidsivating lagmannsrett) dotyczący interpretacji dyrektywy Rady 2001/23/WE w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przejęcia przedsiębiorstw, zakładów lub części przedsiębiorstw lub zakładów, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher (prezes i sędzia sprawozdawca), Per Christiansen i Páll Hreinsson (sędziowie), wydał w dniu 18 grudnia 2014 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:

1. Jeżeli zasady i warunki wynagrodzenia przysługującego przejmowanym pracownikom na mocy układu zbiorowego obowiązującego zbywającego zastępuje się zgodnie z prawem krajowym warunkami wynagrodzenia ustanowionymi w układzie zbiorowym obowiązującym przejmującego po wygaśnięciu poprzedniego układu zbiorowego, jest to zgodne z art. 3 ust. 3 dyrektywy 2001/23/WE. Obniżenie wynagrodzenia – znaczące lub nie – nie może mieć wpływu na tę ocenę. Sąd krajowy musi jednak w tym zakresie ocenić, czy obowiązujące ustawodawstwo krajowe przewiduje trwałe skutki w sytuacji podobnej do rozpatrywanej. Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy 2001/23/WE musi być interpretowany w ten sposób, że zasady i warunki, które zostały ustanowione w układzie zbiorowym, którego dotyczą trwałe skutki, stanowią „zasady i warunki ustanowione we wszystkich układach zbiorowych”, chyba że stosunek pracy nie jest przedmiotem nowego układu zbiorowego lub nowe indywidualne porozumienia nie zostały zawarte z zainteresowanymi pracownikami.
3.

Zgodnie z art. 8b rozporządzenia (EWG) nr 95/93 zalecenia organów publicznych dotyczące przydziału czasu na start lub lądowanie w celu sprzyjania konkurencji mogą być kierowane do przewoźników lotniczych, lecz nie mogą być adresowane do koordynatora. Ponadto wydawanie zaleceń organowi zarządzającemu portem lotniczym nie służyłoby żadnemu celowi. W odróżnieniu od podstawowego przydziału czasu na start lub lądowanie, za który odpowiada wyłącznie koordynator, rozporządzenie (EWG) nr 95/93 nie zakazuje transferu czasu na start lub lądowanie, po tym jak został on przydzielony, jeśli jest to konieczne w świetle prawa konkurencji. W konsekwencji organy ds. konkurencji w państwie członkowskim EOG mogą wydać zainteresowanym przedsiębiorstwom zalecenia, jeśli zajdzie konieczność zastosowania takiego środka zaradczego w świetle prawa konkurencji obowiązującego w EOG lub danym państwie.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 183/6

WYROK TRYBUNAŁU

z dnia 10 listopada 2014 r.

w sprawie E-9/14

Otto Kaufmann AG

(Dopuszczalność – Wymiana informacji o wyrokach skazujących osoby prawne – Swoboda świadczenia usług – Swoboda przedsiębiorczości – Dyrektywa 2004/18/WE – Dyrektywa 2006/123/WE)

(2015/C 183/07)

W sprawie E-9/14 Otto Kaufmann AG – WNIOSEK skierowany do Trybunału na podstawie art. 34 Porozumienia pomiędzy Państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości przez Okręgowy Sąd Książęcy Księstwa Liechtensteinu (Fürstliches Landgericht des Fürstentums Liechtenstein) dotyczący wykładni przepisów EOG w odniesieniu do rejestrowania wyroków skazujących za przestępstwo osoby prawne, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher (prezes) oraz sędziowie: Per Christiansen (sędzia sprawozdawca) i Páll Hreinsson, wydał w dniu 10 listopada 2014 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:

Artykuły 31 i 36 Porozumienia EOG nie nakładają wymogu wyraźnej rejestracji wyroków skazujących za przestępstwo osoby prawne. Przepisy takie jak art. 45 dyrektywy 2004/18/WE i art. 33 dyrektywy 2006/123/WE mogą wprowadzać wymóg, by dane państwo EOG przedstawiło, na żądanie innego państwa EOG, informacje dotyczące wyroków skazujących istotne z punktu widzenia kompetencji i wiarygodności zawodowej osób prawnych. Dyrektywy te pozostawiają jednak kwestie gromadzenia i przetwarzania takich istotnych informacji przepisom krajowym.
1.

Orzeka, że Republika Islandii, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w rozdziale XXIX pkt 5 załącznika II do Porozumienia EOG, (tzn. dyrektywy Komisji 2008/43/WE z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/EWG), dostosowanego do Porozumienia EOG przez protokół 1 do Porozumienia EOG, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia EOG.
1.

Orzeka, że Republika Islandii, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 56v załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (tzn. dyrektywy 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa), dostosowanego do Porozumienia EOG przez protokół 1 do Porozumienia EOG oraz decyzję Wspólnego Komitetu EOG nr 65/2009 z dnia 29 maja 2009 r., uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia.
1.

Orzeka, że Republika Islandii, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, do którego następuje odniesienie w pkt 27 załącznika XVIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, tzn. dyrektywy 2009/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej lub trybu informowania pracowników i konsultowania się z nimi w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym (wersja przekształcona), dostosowanego do Porozumienia EOG przez protokół 1 do Porozumienia EOG oraz decyzję Wspólnego Komitetu EOG nr 54/2010, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wspomnianego aktu oraz art. 7 Porozumienia.
1.

Wydaje orzeczenie, że nie przyjmując środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego, do którego następuje odniesienie w rozdziale V pkt 32ff załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 40 wspomnianego aktu i art. 7 Porozumienia.
1.

Wydaje orzeczenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego, do którego następuje odniesienie w pkt 65a załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/12/WE z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie opłat lotniskowych), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego porozumienia, Królestwo Norwegii uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z wspomnianego aktu i art. 7 Porozumienia.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 2/4

WYROK TRYBUNAŁU

z dnia 16 grudnia 2015 r.

w sprawie E-13/15

Abuelo Insua Juan Bautista v Liechtensteinische Invalidenversicherung

(koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego – art. 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 – wiążący charakter ustaleń medycznych instytucji miejsca pobytu lub zamieszkania – prawo do kwestionowania tych ustaleń – zasada równego traktowania)

(2017/C 2/04)

W sprawie E-13/15 Abuelo Insua Juan Bautista v Liechtensteinische Invalidenversicherung – WNIOSEK skierowany do Trybunału na mocy art. 34 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości przez Książęcy Sąd Apelacyjny (Fürstliches Obergericht) w sprawie wykładni art. 87 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher (prezes), Per Christiansen (sędzia) oraz Páll Hreinsson (sędzia sprawozdawca), wydał w dniu 16 grudnia 2015 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:

Art. 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 nie zabrania osobie otrzymującej lub ubiegającej się o świadczenia kwestionowania ustaleń instytucji miejsca pobytu lub zamieszkania dokonanych zgodnie z wyżej wymienionym przepisem w ramach postępowania administracyjnego prowadzonego przez instytucję będącą dłużnikiem.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 2/4

WYROK TRYBUNAŁU

z dnia 16 grudnia 2015 r.

w sprawie E-18/15

Urząd nadzoru EFTA przeciwko Islandii

(uchybienie zobowiązaniom państwa EOG/EFTA – zaniechanie wdrożenia – dyrektywa 2010/65/UE w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków)

(2017/C 2/05)

SKARGA o stwierdzenie, że Islandia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 14 aktu, o którym mowa w pkt 56l rozdziału V załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE) dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do Porozumienia oraz na mocy art. 7 Porozumienia; Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher (prezes) oraz Per Christiansen (sędzia-sprawozdawca) i Páll Hreinsson (sędzia) wydał w dniu 16 grudnia 2015 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:

Trybunał niniejszym:

1. Orzeka, że Islandia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 14 aktu, o którym mowa w pkt 56l rozdziału V załącznika XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE) dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 oraz na mocy art. 7 Porozumienia.
1.

Orzeka, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w pkt 7a, 7e i 7i załącznika XIX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do Porozumienia oraz na mocy art. 7 Porozumienia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 467/22

WYROK TRYBUNAŁU

z dnia 2 października 2015 r.

w sprawie E-7/15

Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii

(Uchybienie zobowiązaniom przez państwo EFTA – Dyrektywa 2008/50/WE w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy – Dopuszczalne wartości niektórych substancji zanieczyszczających w powietrzu atmosferycznym – Plan ochrony jakości powietrza)

(2016/C 467/09)

W sprawie E-7/15 Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Królestwu Norwegii – SKARGA o stwierdzenie, że Królestwo Norwegii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy aktu, o którym mowa w pkt 14c załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy), przekraczając dopuszczalne wartości dwutlenku siarki (SO2), pyłu zawieszonego (PM10) i dwutlenku azotu (NO2) w powietrzu atmosferycznym w niektórych strefach w Norwegii w okresie od 2008 do 2012 r. i nie przestrzegając określonego w tym akcie zobowiązania do opracowania planu ochrony jakości powietrza, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher, prezes (sędzia sprawozdawca), oraz sędziowie: Per Christiansen i Páll Hreinsson, wydał w dniu 2 października 2015 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści:

Trybunał niniejszym:

1. Orzeka, że: i) przekraczając wartości dopuszczalne dla dwutlenku siarki (SO2) i pyłu zawieszonego (PM10) w powietrzu atmosferycznym w okresie od 2009 do 2012 r. w strefach NO3, NO4 i NO6, o czym mowa w art. 3 i 5 dyrektywy 1999/30/WE, obecnie w art. 13 dyrektywy 2008/50/WE, ii) przekraczając wartości dopuszczalne dla dwutlenku azotu (NO2) w powietrzu atmosferycznym w okresie od 2010 do 2012 r. w strefach NO1, NO3 i NO5, o czym mowa w art. 4 dyrektywy 1999/30/WE, obecnie art. 13 dyrektywy 2008/50, oraz iii) nie wypełniając zobowiązania do opracowania planu ochrony jakości powietrza określonego w art. 8 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE, obecnie art. 23 dyrektywy 2008/50/WE, dla stref NO1, NO2, NO3, NO4 i NO5, Królestwo Norwegii uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z aktu prawnego, o którym mowa w pkt 14c załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy).
1.

Orzeka, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w pkt 21au rozdziału III załącznika XX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2009/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. w sprawie odzyskiwania oparów paliwa na etapie II podczas tankowania pojazdów silnikowych na stacjach paliw), dostosowanego do Porozumienia EOG zgodnie z protokołem 1 do Porozumienia oraz na mocy art. 7 Porozumienia, nie przyjmując w przewidzianym terminie środków niezbędnych do wdrożenia aktu.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 457/12

POSTANOWIENIE PREZESA TRYBUNAŁU

z dnia 7 października 2015 r.

w połączonych sprawach E-8/15 i E-9/15,

Financial Services and Compensation Scheme Limited przeciwko The Depositors' and Investors' Guarantee Fund i De Nederlandsche Bank N.V. przeciwko The Depositors' and Investors' Guarantee Fund

(2016/C 457/09)

Wnioski do Trybunału złożone przez Héraðsdómur Reykjavíkur (sąd okręgowy w Reykjavíku) dotyczące wydania opinii doradczych zgodnie z art. 34 Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości, Prezes Trybunału wydał w dniu 7 października 2015 r. postanowienie zawierające sentencję następującej treści:

Połączone sprawy E-8/15 i E-9/15 zostają usunięte z rejestru.