ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Czy przepisy dotyczące emisji akcji zawarte w sekcji 4 ustawy o bankach komercyjnych oraz sekcji 2-1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, rozumiane jako wymóg, zgodnie z którym trzy czwarte akcji w nowych bankach i przedsiębiorstwach ubezpieczeniowych musi być subskrybowanych bez prawa pierwszeństwa (w ofercie publicznej), stanowią ograniczenie na mocy art. 31, art. 36 lub art. 40 Porozumienia EOG, o ile wniosek o wydanie zezwolenia nie dotyczy jedynie działalności niszowej? a) Przyjmując, że wspomniane przepisy stanowią ograniczenie w rozumieniu Porozumienia EOG: czy przepisy te służą prawnie uzasadnionemu celowi publicznemu? b) Przyjmując, że ograniczenie to służy prawnie uzasadnionemu celowi publicznemu: czy ograniczenie to jest odpowiednie w rozumieniu prawa EOG? c) Przyjmując, że ograniczenie to służy prawnie uzasadnionemu celowi publicznemu: czy ograniczenie to jest konieczne w rozumieniu prawa EOG?
1.

Czy art. 2 lit. a) dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) można interpretować w ten sposób, że pojęcie „sieci łączności elektronicznej” obejmuje przekazywanie sygnałów mających postać wiadomości SMS na urządzeniu końcowym użytkownika podłączonym za pośrednictwem przeglądarki internetowej do serwera „My Pages” w domenie internetowej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, za pośrednictwem publicznego internetu, oraz do skryptu PHP na tej samej domenie internetowej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, które odbiera te sygnały, przetwarza je i następnie przekazuje od domeny internetowej przedsiębiorcy telekomunikacyjnego do serwera SMS (SMSC) w jego systemie komunikacyjnym, który to serwer przekazuje je następnie za pomocą sieci telefonicznej na numer telefonu odbiorcy?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 26/16

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej, złożony przez Norges Høyesterett w dniu 19 lutego 2016 r. w sprawie Ski Taxi SA, Follo Taxi SA i Ski Follo Taxidrift AS przeciwko państwu norweskiemu reprezentowanemu przez Konkurransetilsynet (Urząd Ochrony Konkurencji)

(Sprawa E-3/16)

(2017/C 26/07)

W dniu 24 lutego 2016 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek, pismem z dnia 19 lutego 2016 r., wniesiony przez Norges Høyesterett (Sąd Najwyższy Norwegii), o wydanie opinii doradczej w sprawie Ski Taxi SA, Follo Taxi SA i Ski Follo Taxidrift AS przeciwko państwu norweskiemu reprezentowanemu przez Konkurransetilsynet (Urząd Ochrony Konkurencji) w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Co stanowi podstawę prawną przy określaniu, czy porozumienie między przedsiębiorstwami ma na celu ograniczenie konkurencji w rozumieniu art. 53 Porozumienia EOG? a) Czy stwierdzenie, że współpraca może ograniczać konkurencję, wystarczy, by uznać formę działania za naruszenie ze względu na cel na mocy art. 53 Porozumienia EOG?

2. Jakie znaczenie prawne dla rozważenia, czy forma działania stanowi naruszenie ze względu na cel, ma fakt, że taka współpraca była prowadzona otwarcie wobec organu zamawiającego?
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 26/17

Wniosek do Trybunału EFTA z dnia 22 marca 2016 r. o wydanie opinii doradczej wniesiony przez norweską izbę odwoławczą ds. praw własności przemysłowej w sprawie odwołania wniesionego przez gminę Oslo

(Sprawa E-5/16)

(2017/C 26/08)

W dniu 31 marca 2016 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek, pismem z dnia 22 marca 2016 r., wniesiony przez norweską izbę odwoławczą ds. praw własności przemysłowej (Klagenemnda for industrielle rettigheter), o wydanie opinii doradczej w sprawie odwołania wniesionego przez gminę Oslo, w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy rejestracja znaków towarowych dotyczących utworów chronionych prawem autorskim, których okres ochrony upłynął, może w pewnych okolicznościach stać w sprzeczności z zakazem zawartym w art. 3 ust. 1 lit. f) dyrektywy w sprawie rejestracji znaków towarowych dotyczącym rejestracji znaków towarowych, które stoją w sprzeczności z „polityką publiczną lub […] przyjętymi dobrymi obyczajami”?

2. W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, czy na rozpatrzenie wniosku będzie miało znaczenie to, że odnośny utwór chroniony prawem autorskim jest dobrze znany i ma znaczną wartość kulturową?

3. W razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 1, czy dla rozpatrzenia wniosku mogą mieć znaczenie czynniki lub kryteria inne niż te wymienione w pytaniu 2? Jeśli tak, jakie to czynniki lub kryteria?

4. Czy art. 3 ust. 1 lit. e) ppkt (iii) dyrektywy 2008/95/WE ma zastosowanie do dwuwymiarowych przedstawień rzeźb?

5. Czy art. 3 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2008/95/WE może stanowić podstawę prawną do odrzucenia wniosku o zarejestrowanie znaku towarowego stanowiącego dwu- lub trójwymiarowe przedstawienie postaci lub wyglądu danego towaru?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 9 kwietnia 2016 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 9 lutego 2016 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/127/WE z dnia 21 października 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2006/42/WE w odniesieniu do maszyn do stosowania pestycydów („akt prawny”), przywołanej w rozdziale XXIV pkt 1c w załączniku II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego porozumienia.
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 2 maja 2016 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 2 marca 2016 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych („akt prawny”), przywołanego w rozdziale XV pkt 12zzq w załączniku II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego porozumienia.
2.2.

Jeśli mechanizm pomocy, o którym mowa w akapicie trzecim sekcji 8 rozporządzenia PE, stanowi mechanizm, który zgodnie z art. 60 Porozumienia EOG wymaga wcześniejszego zgłoszenia do Urzędu Nadzoru EFTA, czy ma to zastosowanie wyłącznie do produktów powszechnie nazywanych „produktami określonymi w protokole 3”, czy też zostanie on uznany za pomoc na rzecz transportu w odniesieniu do wszystkich kategorii produktów?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 16 września 2014 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 16 lipca 2014 r. dotyczącej uchybienia przez Islandię zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w rozdziale II pkt 17h w załączniku XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa 2000/30/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie drogowej kontroli przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie), przez niewprowadzenie kontroli drogowych wymaganych w art. 3 ust. 1 tego aktu.
—

Marine Harvest jest zdania, że Urząd Nadzoru EFTA posiada konieczne uprawnienia do stwierdzenia, czy pomoc przeznaczona na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury jest zgodna z Porozumieniem EOG, oraz prowadzenia nadzoru w tym zakresie, zgodnie z art. 62 Porozumienia EOG, por. protokół 26 do Porozumienia EOG, a ponadto Urząd Nadzoru EFTA jest zobowiązany do prowadzenia takiego nadzoru zgodnie z tym samym artykułem.
1.

Orzeczenie, że Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy aktu, o którym mowa w rozdziale II pkt 17d w załączniku XIII do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Rady 95/50/WE z dnia 6 października 1995 r. w sprawie ujednoliconych procedur kontroli drogowego transportu towarów niebezpiecznych), dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia, i. nie zapewniając, aby reprezentatywna część dostaw towarów niebezpiecznych w transporcie drogowym była poddawana kontroli zgodnie z wymogiem art. 3 ust. 1; ii. nie stosując wykazu kontrolnego zawartego w załączniku I do dyrektywy przy dokonywaniu tych kontroli zgodnie z wymogiem art. 4 ust. 1; iii. nie zapewniając, aby kontrole przeprowadzane na podstawie dyrektywy były wyrywkowe i obejmowały możliwie dużą część sieci drogowej zgodnie z art. 4 ust. 2; iv. nie zapewniając, aby miejsca przeznaczone do tych kontroli umożliwiały doprowadzenie pojazdów do stanu zgodnego z przepisami lub, jeśli organy przeprowadzające kontrolę uznają to za właściwe, unieruchomienie ich na miejscu lub w miejscu do tego przeznaczonym przez wspomniane organy, o ile nie zagraża to bezpieczeństwu, zgodnie z wymogiem art. 4 ust. 3; v. nie zapewniając, aby tam, gdzie to stosowne, i o ile nie zagraża to bezpieczeństwu, próbki towarów transportowanych mogły być pobierane do kontroli przez laboratoria uznane przez właściwe organy zgodnie z art. 4 ust. 4; vi. nie zapewniając, aby kontrole nie trwały dłużej, niż jest to niezbędne zgodnie z wymogiem art. 4 ust. 5; vii. nie zapewniając, aby w przypadku stwierdzenia jednego lub większej liczby wykroczeń, w czasie drogowego transportu towarów niebezpiecznych, pojazdy mogły zostać unieruchomione albo na miejscu, albo też w miejscu do tego przeznaczonym przez organy przeprowadzające kontrolę i wezwane do doprowadzenia do zgodności z zasadami przed podjęciem dalszej podróży lub mogły zostać poddane dalszym właściwym środkom, zależnie od okoliczności czy też wymogów z zakresu bezpieczeństwa zgodnie z art. 5; viii. nie zapewniając, aby kontrole mogły także odbywać się w pomieszczeniach przedsiębiorstw zgodnie z art. 6 ust. 1; oraz ix. nie przesyłając Urzędowi Nadzoru EFTA rocznego sprawozdania wymaganego w art. 9 ust. 1.
—

skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 13 marca 2016 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 13 stycznia 2016 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy 2014/68/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku urządzeń ciśnieniowych, przywołanej w rozdziale VIII pkt 6a i 6e załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”),
1)

utrzymując w mocy przepis krajowy taki jak sekcja 2 pkt 32 norweskiego rozporządzenia w sprawie produktów, które zakazuje wytwarzania, przywozu, wywozu i sprzedaży produktów konsumenckich zawierających w określonym stężeniu kwas perfluorooktanowy (PFOA), Norwegia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z aktu prawnego przywołanego w rozdziale XV pkt 12zc załącznika II do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, a także dyrektywa Rady 76/769/EWG oraz dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE, ze zmianami), w szczególności jego art. 128 ust. 1, dostosowanego do Porozumienia EOG protokołem 1 do tego porozumienia;
—

W dniu 11 stycznia 2017 r. spółka Konkurrenten.no AS wniosła skargę do Trybunału EFTA na decyzję Urzędu Nadzoru EFTA nr 179/15/COL z dnia 7 maja 2015 r. Strona skarżąca złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie E-1/17 Konkurrenten.no AS przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA, na co udzielono zgody postanowieniem prezesa z dnia 12 lipca 2017 r.
—

W dniu 11 stycznia 2017 r. firma Konkurrenten.no AS wniosła skargę do Trybunału EFTA przeciwko decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 179/15/COL z maja 2015 r. Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA wpłynęła bezpośrednio na stronę skarżącą, która w związku z tym złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie E-1/17 Konkurrenten.no AS przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA. Strona skarżąca została dopuszczona do udziału postanowieniem prezesa z dnia 12 lipca 2017 r.
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 119/11

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Borgarting lagmannsrett z dnia 23 listopada 2017 r. w sprawie Nye Kystlink AS przeciwko Color Group AS i Color Line AS

(Sprawa E-10/17)

(2018/C 119/12)

W dniu 24 listopada 2017 r. do kancelarii Trybunału wpłynęło pismo z dnia 23 listopada 2017 r. skierowane do Trybunału EFTA, w którym Borgarting lagmansrett (sąd apelacyjny Borgarting) zwraca się z wnioskiem o wydanie opinii doradczej w sprawie Nye Kystlink AS przeciwko Color Group AS i Color Line AS w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy z zasady równoważności w prawie EOG wynika, że krajowy przepis regulujący przedawnienie, który określa odrębny roczny termin przedawnienia dla wytaczania powództw o odszkodowanie za przestępstwo stwierdzone prawomocnym wyrokiem karnym, należy stosować odpowiednio w ramach powództwa o odszkodowanie za naruszenie art. 53 i 54 Porozumienia EOG stwierdzonego ostateczną decyzją Urzędu Nadzoru EFTA o nałożeniu grzywny?

2. Czy zasada skuteczności w prawie EOG nie ogranicza prawa państw EOG do trzyletniego terminu przedawnienia na występowanie z powództwem o odszkodowanie za naruszenie art. 53 i 54 Porozumienia EOG, gdy ten termin przedawnienia jest powiązany z obowiązkiem prowadzenia dochodzenia po stronie poszkodowanego, co może prowadzić do upływu terminu przedawnienia zanim Urząd Nadzoru EFTA podejmie decyzję w sprawie naruszenia art. 53 i 54 Porozumienia EOG na podstawie powództwa wniesionego przez poszkodowanego?
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 447/2013 z dnia 15 maja 2013 r. ustanawiającego procedurę obowiązującą ZAFI, które wyrażają zgodę na objęcie ich przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE, o którym mowa w pkt 31bbb załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”).
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 231/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do zwolnień, ogólnych warunków dotyczących prowadzenia działalności, depozytariuszy, dźwigni finansowej, przejrzystości i nadzoru, o którym mowa w pkt 31bba załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”).
1)

orzeczenie, że poprzez nieprzyjęcie środków niezbędnych do wdrożenia aktu, o którym mowa w pkt 8 załącznika V do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/54/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników), dostosowanego do Porozumienia w drodze protokołu 1, a w każdym razie poprzez niezawiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA o środkach przyjętych do wdrożenia tego aktu, Islandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tego aktu prawnego oraz art. 7 Porozumienia EOG;
—

skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 448/2013 z dnia 15 maja 2013 r. ustanawiającego procedurę mającą na celu określenie państwa członkowskiego odniesienia ZAFI spoza UE zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE, o którym mowa w pkt 31bbc załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”),
—

skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/514 z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie informacji, które mają być przekazywane przez właściwe organy Europejskiemu Organowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych zgodnie z art. 67 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE, o którym mowa w pkt 31bbe załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”),
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy 2011/61/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010, o której mowa w pkt 30, 31bb, 31eb, 31i oraz 31d załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”).
—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 12 września 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 12 lipca 2017 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 694/2014 z dnia 17 grudnia 2013 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych służących określeniu typów zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, o którym mowa w pkt 31bbd załącznika IX do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”).
2.

Które kryteria prawne należy w szczególności podkreślić podczas oceny, czy bezwzględna odmowa wydania zgody przez krajowy związek sportowy na zawarcie indywidualnych umów sponsorskich sportowców zawodowych należących do kadry narodowej na używanie takiego rodzaju oznakowania (aby prawa do tego oznakowania dalej należały do związku) zostanie uznana za ograniczenie swobody świadczenia usług przez sportowca na podstawie art. 36 Porozumienia EOG albo dyrektywy 2006/123/WE (dyrektywa usługowa)? a) Jaki wpływ na ocenę będzie miał fakt, że krajowy związek sportowy zawarł już ważną umowę z głównym sponsorem kadry narodowej o świadczenie usług reklamowych polegających na umieszczeniu danego oznakowania na kaskach/nakryciach głowy? Czy ma to znaczenie przy ustaleniu, czy ograniczenie istnieje oraz, alternatywnie, czy istnieją obiektywne i dostateczne podstawy dla odmowy? O ile stwierdzono, że ograniczenie istnieje:
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 429/29

Wniosek o wydanie przez Trybunał EFTA opinii doradczej złożony przez Héraðsdómur Reykjavíkur w dniu 30 czerwca 2017 r. w sprawie Fjarskipti hf. przeciwko Síminn hf.

(Sprawa E-6/17)

(2017/C 429/13)

W dniu 19 lipca 2017 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek skierowany do Trybunału EFTA złożony w dniu 30 czerwca 2017 r. przez Héraðsdómur Reykjavíkur (sąd rejonowy w Reykjaviku) o wydanie opinii doradczej w sprawie Fjarskipti hf. przeciwko Síminn hf. w odniesieniu do następujących kwestii:

1. Czy możliwość powołania się przez osobę fizyczną lub prawną na art. 54 Porozumienia przed sądem krajowym w celu dochodzenia odszkodowania z tytułu naruszenia zakazów ustanowionych tymi przepisami stanowi element skutecznego wprowadzenia w życie Porozumienia EOG?

2. Czy podczas oceny pod kątem spełniania warunków wniosku o odszkodowanie w przypadku naruszenia zasad konkurencji istotne jest, czy właściwe organy wydały ostateczną decyzję w sprawie naruszenia art. 54 EOG?

3. Czy za bezprawne zawężenie marży, naruszające art. 54 EOG, uznaje się sytuację, gdy przedsiębiorstwo posiadające pozycję dominującą na rynku hurtowym wyznacza wobec konkurentów stawki za zakończenie połączenia w taki sposób, że dział sprzedaży detalicznej przedsiębiorstwa dominującego nie osiągałby zysku ze sprzedaży połączeń telefonicznych w ramach własnej sieci, jeśli miałby ponosić koszty ich sprzedaży w tych samych warunkach, gdy samo przedsiębiorstwo dominujące również jest zobowiązane do zakupu zakończenia połączenia od tych samych konkurentów po wyższych stawkach niż te, po których sprzedaje swoim konkurentom zakończenie połączenia?
—

skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię najpóźniej do dnia 8 lutego 2017 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 8 grudnia 2016 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do jego krajowego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/29/UE w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku urządzeń ciśnieniowych, przywołanej w rozdziale VIII pkt 6f załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do Porozumienia („akt prawny”),
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 341/5

Wniosek dotyczący wydania przez Trybunał EFTA opinii doradczej wystosowany przez Hæstiréttur Íslands dnia 12 czerwca 2017 r. w sprawie Merck Sharp & Dohme Corp. przeciwko Urzędowi Patentowemu Islandii (Einkaleyfastofan)

(Sprawa E-5/17)

(2017/C 341/06)

W dniu 15 czerwca 2017 r. do kancelarii Trybunału EFTA wpłynął wniosek, wystosowany dnia 12 czerwca 2017 r. przez Hæstiréttur Íslands (Sąd Najwyższy Islandii), o wydanie opinii doradczej w sprawie Merck Sharp & Dohme Corp przeciwko Urzędowi Patentowemu Islandii (Einkaleyfastofan) w odniesieniu do następującej kwestii:

Czy z racji tego, że rozporządzanie (WE) nr 1901/2006 oraz rozporządzenie (WE) nr 469/2009 nie zostały uwzględnione w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dodatkowe świadectwo ochronne dla produktu leczniczego może zostać wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 1768/92, jeżeli okres, jaki upłynął od daty dokonania zgłoszenia patentu podstawowego oraz daty dnia pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Europejskim Obszarze Gospodarczym jest krótszy niż pięć lat?
(i)

w błędny sposób opisało przedmiot zamówienia publicznego, niestosując poprawnego lub kompletnego i wystarczająco precyzyjnego zestawu kodów CPV, co jest niezgodne z art. 58 ust. 2 dyrektywy oraz z art. 1 ust. 14 dyrektywy i aktem, o którym mowa w pkt 6a załącznika XVI do Porozumienia EOG (rozporządzenie (WE) nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV));
1.

orzeczenie, że utrzymując w mocy system zezwoleń dotyczący mięsa świeżego oraz produktów mięsnych, jak ten określony w art. 10 aktu nr 25/1993 oraz art. 3, 4 i 5 rozporządzenia (IS) nr 448/2012, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z aktu, o którym mowa w rozdziale I pkt 1.1.1 załącznika I do Porozumienia EOG, to znaczy z dyrektywy Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego, zmienionej oraz dostosowanej do Porozumienia EOG na mocy protokołu 1 do tego porozumienia oraz na mocy zmian sektorowych w załączniku I do tego porozumienia, a w szczególności art. 5 tej dyrektywy;