Sygn. akt V CSK 426/10  
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE  
 
 
 
Dnia 6 października 2011 r.  
Sąd Najwyższy w składzie :  
 
 
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)  
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)  
SSA Marek Machnij  
 
 
w sprawie z wniosku Wolfa K.  
przy uczestnictwie Piot ra W., Pawła W. i Kajetana W.  
o stwierdzenie wykonalności aktu notarialnego,  
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 6 października 2011 r.,  
skargi kasacyjnej uczestników postępowania  
od postanowienia Sądu Apelacyjnego  
z dnia 31 marca 2010 r.,  
 
 
 
oddala skargę kasacyjną.  
 
 
 
 
 
 2 
Uzasadnienie  
 
 
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. stwierdził 
wykonalność na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej aktu notarialnego 
sporządzonego w Republice Federalnej Niemiec w dniu 29 mar ca 2009 r., w którym 
uczestnicy postępowania P. W., K. W. i P. W. solidarnie uznali swój dług i   poddali 
się egzekucji należności w kwocie 634.001,39 euro. W ocenie tego Sądu, w prawie 
ma zastosowanie konwencja o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych  w 
sprawach cywilnych i handlowych sporządzona dnia 16 września 1988   r. w Lugano 
(dalej: „Konwencja z Lugano”) Postanowienia tej konwencji regulują bezpośrednio 
procedurę stwierdzania wykonalności orzeczenia zagranicznego; ma ono być 
proste, szybkie i nie  zawierać elementu kontradyktoryjnego. Wniosek o 
stwierdzenie wykonalności dokumentu urzędowego (w tym – aktu notarialnego) 
może być oddalony tylko wówczas, gdy wykonania postanowień tego dokumentu 
sprzeczne byłoby z porządkiem publicznym państwa wykonania  (art. 50 konwencji 
z Lugano). Wykonanie przedstawionego aktu notarialnego w Polsce, 
sporządzonego przez notariusza niemieckiego, nie sprzeciwiało się, zdaniem Sądu 
Okręgowego, porządkowi publicznemu obowiązującemu w Polsce. Nie stanowiło 
przeszkody uznani a wykonalności niemieckiego aktu notarialnego to, że w akcie 
tym brak było określenia terminu, w   ciągu którego wierzyciel może wystąpić o 
nadanie klauzuli wykonalności (art.  777 § 1 pkt 4 k.p.c.).  
Zażalenie uczestników postępowania (dłużników z akt notari alnego) zostało 
oddalone jako nieuzasadnione. Sąd Apelacyjny uznał, że wystąpiły wymagane 
przesłanki uznania wykonalności aktu notarialnego z dnia 29 marca 2002 r., 
przewidziane w art. 31 i n. konwencji w Lugano. Brak w tym akcie niektórych 
elementów przew idzianych w art. 777 §  4-5 k.p.c. nie powoduje, wbrew sugestii 
skarżących, tego, że dokument ten nie odpowiada wymaganiom art. 50 konwencji 
w Lugano. Akt notarialny jako tytuł egzekucyjny jest bowiem wykonalny w państwie, 
w którym został sporządzony, a wyk onalność tego aktu w Polsce nie naruszałoby 
polskiego porządku prawnego.  
 3 
W skardze kasacyjnej uczestników postępowania podnoszono zarzuty 
naruszenia art. 777 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c., art. 386 §  6 k.p.c. i art. 50 konwencji 
w  Lugano .Skarżący wnosili o uchyle nie zaskarżonego postanowienia w całości 
i  przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, 
ewentualnie – zmianę tego postanowienia i oddalenie wniosku wnioskodawcy.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje :  
Zarzut naruszenia art. 386 § 6 k.p.c ., podnoszony już wcześniej w zażaleniu, 
jest nieuzasadniony. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny 
uchylił postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7 września 2009 r. i stwierdził m. in. 
to, że Sąd pierwszej instancji „dokonana oceny zasadno ści wniosku o stwierdzenie 
wykonalności (…) aktu notarialnego, sporządzonego przez niemieckiego notariusza 
(…) z porządkiem publicznym państwa wykonania” (k. 48 -53 akt). Sąd Apelacyjny 
w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia traf nie zauważył, że z pierwszego 
postanowienia tego Sądu nie wynika jednak to, że uwzględnienie wniosku 
uzależnione było od ustalenia, czy niemiecki akt notarialny spełnia „wszelkie cechy 
ustanowione w art. 777 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.”. Okoliczności te miały zna czenie jedynie 
przy ogólnej ocenie, czy wykonania niemieckiego, notarialnego tytułu 
egzekucyjnego byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym RP.  
Złożony przez wnioskodawcę wniosek o stwierdzenie wykonalności 
notarialnego tytułu egzekucyjnego z dnia 2 marca 2 002 r. powinien być oceniany 
z  punktu widzenia postanowień konwencji z Lugano a nie – postanowień 
rozporządzenia Rady Europy (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. 
o  jurysdykcji oraz uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń w sprawach cywilnych 
i  handlowych( Dz. Urz. WE 2001 L.12 /1 ze zm.). W art. 27 pkt 1 konwencji 
przewidziano możliwość odmowy uznania orzeczenia m.in. wówczas, gdy uznanie 
takie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym państwa, w którym wystąpiono 
o  uznanie. Przesłanki stwierdzania wykonywa nia dokumentów urzędowych (w tym 
aktów notarialnych stanowiących tytuł egzekucyjny) przewidziano w art. 50 
konwencji z Lugano. Chodzi o dokumenty urzędowe wykonalne w państwie ich 
sporządzenia. Dokumenty takie powinny spełnić warunki wymagane do uznania ic h 
za posiadające moc dowodową w państwie, w którym zostały sporządzone (cecha 
 4 
autentyczności dokumentu), wykonanie tego dokumentu (tytułu egzekucyjnego) nie 
byłoby sprzeczne z porządkiem prawnym państwa wykonania.  
Sporządzony w dniu 29 marca 2002 r. w B. a kt notarialny zawierający tytuł 
egzekucyjny podlega niewątpliwie wykonaniu w Republice Federalnej Niemiec. 
Taka postać tytułu egzekucyjnego (die Zwangsvollsreckung) została przewidziana 
w niemieckim kodeksie postępowania cywilnego (art. 794 pkt 5 ZPO; prze pis ten 
zalicza do tytułów wykonawczych m.in. akt notarialny, gdy spełnia on wymagania 
bliżej wskazane w tym przepisie). Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził, że akt 
notarialny z dnia 29 marca 2002 r. – w świetle ustaleń faktycznych – należy uznać 
za autentyc zny i podlega on (jako tytuł egzekucyjny) wykonaniu w Republice 
Federalnej Niemiec (k. 47 i n. akt).  
Uczestnicy postępowania skardze kasacyjnej koncentrują się na wykazaniu 
tego, że wykonanie wspomnianego, notarialnego tytułu egzekucyjnego naruszałoby 
porządek publiczny państwa wykonania, starając się jednocześnie wskazać na 
zasadnicze różnice konstrukcyjne tego tytułu i notarialnego tytułu egzekucyjnego 
przewidzianego w przepisach art. 777 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c. Tymczasem akcentowane 
przez uczestników postęp owania różnice konstrukcyjne niemieckiego, notarialnego 
tytułu egzekucyjnego oraz przewidziane w przepisach k.p.c. nie oznaczają tego, że 
wykonanie w Polsce niemieckiego aktu notarialnego byłoby sprzeczne z polskim 
porządkiem publicznym. Chodzi tu bowiem o  instytucję prawa procesowego znaną 
obu porządkom prawnym, mającą podobne funkcje prawne, tj. umożliwienie 
wierzycielowi odpowiednio szybsze uzyskanie tytułu egzekucyjnego w razie 
niewykonania zobowiązania objętego takim tytułem. Trafnie też stwierdził Sąd  
Apelacyjny, że w świetle prawa polskiego dłużnicy objęci kwestionowanym tytułem 
zachowują możliwość obrony swych praw zgodnie z przepisami k.p.c. Zarzut 
naruszenia art. 50 konwencji w Lugano uznać należy zatem za nieuzasadniony.  
Z przestawionych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną 
(art. 39814 k.p.c.).