PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 52/1

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 i M3 w zakresie ich budowy ogólnej [2018/237]

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 1 do serii poprawek 07 – data wejścia w życie: 22 czerwca 2017 r.

Sprostowanie 1 do serii poprawek 07

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

1. Zakres

2. Definicje

3. Wystąpienie o homologację

4. Homologacja

5. Wymogi

6. Modyfikacja i rozszerzenie homologacji typu pojazdu lub nadwozia

7. Zgodność produkcji

8. Sankcje z tytułu niezgodności produkcji

9. Ostateczne zaniechanie produkcji

10. Przepisy przejściowe

11. Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu

12. Zarezerwowane

ZAŁĄCZNIKI

1 Część 1 – Dokumentacja homologacji – Wzory dokumentów informacyjnych Część 2 – Zawiadomienia

2 Układy znaków homologacji

3 Wymogi dotyczące wszystkich pojazdów

4 Wykresy poglądowe

5 (Zarezerwowane)

6 Wytyczne do przeprowadzania pomiarów sił zamykania drzwi uruchamianych mechanicznie i sił reakcji pochylni uruchamianych mechanicznie

7 Wymogi alternatywne dotyczące pojazdów klas A i B

8 Miejsca i dostępność dla pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się

9 (Zarezerwowane)

10 Homologacja typu oddzielnego zespołu technicznego oraz pojazdu wyposażonego w nadwozie uprzednio homologowane jako oddzielny zespół techniczny

11 Masy i wymiary

12 Dodatkowe wymogi w zakresie bezpieczeństwa dotyczące trolejbusów

13 Część 1 – System tłumienia ognia homologowany jako część Część 2 – System tłumienia ognia montowany w określonej komorze silnika

1. ZAKRES

1.1. Niniejszy regulamin ma zastosowanie do wszystkich jednopokładowych, dwupokładowych, sztywnych lub przegubowych pojazdów kategorii M2 lub M3 (1).

1.2. Wymogów niniejszego regulaminu nie stosuje się jednak do następujących pojazdów:

1.2.1. pojazdów wykorzystywanych do zabezpieczonego przewozu osób, na przykład więźniów;

1.2.2. pojazdów zaprojektowanych specjalnie do przewozu osób rannych lub chorych (karetki);

1.2.3. pojazdów terenowych;

1.2.4. pojazdów zaprojektowanych specjalnie do przewozu uczniów.

1.3. Wymogi niniejszego regulaminu mają zastosowanie do następujących pojazdów jedynie w takim stopniu, w jakim jest to zgodne z ich przeznaczeniem i funkcją:

1.3.1. pojazdów przeznaczonych dla policji, sił bezpieczeństwa oraz sił zbrojnych;

1.3.2. pojazdów posiadających miejsca siedzące przeznaczone do użytku wyłącznie podczas postoju, lecz nieprzystosowanych do przewożenia więcej niż ośmiu osób (z wyłączeniem kierowcy). Przykładami tego rodzaju pojazdów są przewoźne biblioteki, kościoły i szpitale. Siedzenia w takich pojazdach, przeznaczone do użytku podczas ruchu pojazdu, muszą posiadać oznaczenia czytelne dla użytkowników.

1.4. W oczekiwaniu na dodanie właściwych przepisów, żaden z punktów niniejszego regulaminu nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej Umawiającej się Stronie określenie wymogów w stosunku do pojazdów, które mają zostać zarejestrowane na jej terytorium, w odniesieniu do montażu lub wymogów technicznych dotyczących dźwiękowego lub wizualnego wyposażenia wskazującego trasę lub cel przejazdu, montowanego wewnątrz bądź na zewnątrz pojazdu.

2. DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

2.1. „pojazd” oznacza pojazd kategorii M2 lub M3 w zakresie określonym w pkt 1 powyżej;

2.1.1. w przypadku pojazdów o pojemności większej niż 22 pasażerów, poza kierowcą, występują trzy klasy pojazdów:

2.1.1.1. „klasa I”: pojazdy, w których konstrukcji przewidziano przestrzeń dla pasażerów stojących, umożliwiającą częste przemieszczanie się pasażerów;

2.1.1.2. „klasa II”: pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu pasażerów siedzących, o konstrukcji umożliwiającej przewóz pasażerów stojących w przejściach lub na powierzchni nie większej niż powierzchnia przeznaczona dla dwóch siedzeń podwójnych;

2.1.1.3. „klasa III”: pojazdy przeznaczone wyłącznie do przewozu pasażerów siedzących.

2.1.1.4. Pojazd może być zaliczony do więcej niż jednej klasy. W takim przypadku dany pojazd może uzyskać homologację w każdej klasie, do której został zaliczony.

2.1.2. W przypadku pojazdów o pojemności nie większej niż 22 pasażerów, poza kierowcą, występują dwie klasy pojazdów:

2.1.2.1. „klasa A”: pojazdy przeznaczone do przewozu pasażerów stojących; pojazd tej klasy posiada siedzenia i przestrzeń dla pasażerów stojących;

2.1.2.2. „klasa B”: pojazdy nieprzeznaczone do przewozu pasażerów stojących; pojazd tej klasy nie ma przestrzeni dla pasażerów stojących;

2.1.3. „pojazd przegubowy” oznacza pojazd składający się z dwóch lub więcej części sztywnych, połączonych przegubowo; przedziały pasażerskie poszczególnych części łączą się ze sobą, umożliwiając pasażerom swobodne przemieszczanie się między nimi; części sztywne połączone są ze sobą w sposób stały, a ich rozłączenie jest możliwe jedynie przy użyciu urządzeń, które zwykle znajdują się jedynie w warsztacie;

2.1.3.1. „dwupokładowy pojazd przegubowy” oznacza pojazd składający się z dwóch lub więcej części sztywnych, połączonych przegubowo; przedziały pasażerskie poszczególnych części łączą się ze sobą co najmniej na jednym pokładzie, umożliwiając pasażerom swobodne przemieszczanie się między nimi; części sztywne połączone są ze sobą w sposób stały, a ich rozłączenie jest możliwe jedynie przy użyciu urządzeń, które zwykle znajdują się jedynie w warsztacie;

2.1.4. „pojazd niskopodłogowy” jest pojazdem klasy I, II lub A, w którym co najmniej 35 % powierzchni dostępnej dla pasażerów stojących (lub w jego przedniej części w przypadku pojazdów przegubowych bądź na pokładzie dolnym w przypadku pojazdów dwupokładowych) stanowi powierzchnię bez stopni i zapewnia dostęp do co najmniej jednych drzwi głównych;

2.1.5. „nadwozie” oznacza oddzielny zespół techniczny obejmujący całe specjalne wewnętrzne i zewnętrzne wyposażenie pojazdu;

2.1.6. „pojazd dwupokładowy” oznacza pojazd, w którym przestrzenie przewidziane dla pasażerów są rozmieszczone, przynajmniej w jednej części, na dwóch pokładach: dolnym i górnym, przy czym na górnym pokładzie nie zapewnia się miejsc dla pasażerów stojących;

2.1.7. „oddzielny zespół techniczny” oznacza urządzenie przeznaczone do wykorzystania jako część pojazdu, które może być homologowane oddzielnie, ale jedynie w odniesieniu do jednego lub więcej określonych typów pojazdów;

2.1.8. „trolejbus” oznacza pojazd napędzany energią elektryczną pobieraną z zewnętrznej, napowietrznej sieci trakcyjnej. Do celów niniejszego regulaminu definicja ta obejmuje również pojazdy posiadające dodatkowe wewnętrzne źródło napędu (duobusy) lub posiadające możliwość tymczasowego korzystania z zewnętrznych elementów prowadzących (trolejbusy torowe);

2.1.9. „pojazd bez dachu” (2) oznacza pojazd bez dachu nad całością lub częścią pokładu. W przypadku pojazdu dwupokładowego powyższy wymóg dotyczy górnego pokładu. Na żadnym pokładzie pozbawionym dachu nie przewiduje się powierzchni dostępnej dla pasażerów stojących, bez względu na klasę pojazdu.

2.2. Definicje typów:

2.2.1. „typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów nieróżniących się pod następującymi istotnymi względami:

a) producent nadwozia;

b) producent podwozia;

c) rodzaj konstrukcji pojazdu (> 22 pasażerów lub ≤ 22 pasażerów);

d) rodzaj konstrukcji nadwozia (jedno-/dwupokładowe, przegubowe, niskopodłogowe);

e) typ nadwozia, jeżeli nadwozie jest homologowane jako oddzielny zespół techniczny;

2.2.2. „typ nadwozia” do celów homologacji typu jako oddzielny zespół techniczny oznacza kategorię nadwozi nieróżniących się znacząco pod następującymi względami:

a) producent nadwozia;

b) rodzaj konstrukcji pojazdu (> 22 pasażerów lub ≤ 22 pasażerów);

c) rodzaj konstrukcji nadwozia (jedno-/dwupokładowe, przegubowe, niskopodłogowe);

d) masa kompletnie wyposażonego nadwozia pojazdu, z tolerancją do 10 %;

e) określone typy pojazdów, na których może zostać zamontowany dany typ nadwozia.

2.2.3. „typ systemu tłumienia ognia” do celów homologacji typu jako cześć oznacza systemy, które nie różnią się znacząco pod następującymi względami:

a) producent systemu tłumienia ognia;

b) środek gaśniczy;

c) typ stosowanych punktów wyrzutu (np. typ dyszy, generatora środka gaśniczego lub rury do wyrzutu środka gaśniczego);

d) typ gazu napędowego, w stosownych przypadkach;

2.3. „homologacja pojazdu, oddzielnego zespołu technicznego lub części” oznacza homologację typu pojazdu, nadwozia lub części, zdefiniowanego w pkt 2.2, w odniesieniu do cech konstrukcyjnych określonych w niniejszym regulaminie;

2.4. „konstrukcja nośna” oznacza część nadwozia zwiększającą wytrzymałość pojazdu w przypadku przewrócenia;

2.5. „drzwi główne” oznaczają drzwi przeznaczone do użytku przez pasażerów w warunkach normalnych, gdy kierowca siedzi na swoim miejscu;

2.6. „drzwi podwójne” oznaczają drzwi zapewniające dwa dojścia lub odpowiadające takim dwóm dojściom;

2.7. „drzwi przesuwne” oznaczają drzwi, które mogą być otwierane lub zamykane jedynie poprzez przesunięcie wzdłuż jednej lub więcej prostoliniowych lub prawie prostoliniowych prowadnic;

2.8. „drzwi awaryjne” oznaczają drzwi przeznaczone do opuszczania pojazdu przez pasażerów jedynie wyjątkowo, w szczególności w sytuacji awaryjnej;

2.9. „okno awaryjne” oznacza okno, niekoniecznie oszklone, przeznaczone do opuszczania pojazdu wyłącznie w sytuacjach awaryjnych;

2.10. „okno podwójne lub wieloczłonowe” oznacza okno awaryjne, które po podziale na dwie lub więcej części umownymi pionowymi prostymi (lub płaszczyznami) dzieli się odpowiednio na dwie lub więcej części, spełniających wymogi w odniesieniu do wymiarów i dostępu dotyczące zwykłego okna awaryjnego;

2.11. „luk ratunkowy” oznacza otwór w dachu lub w podłodze, przeznaczony do wykorzystania przez pasażerów jako wyjście awaryjne jedynie w sytuacji awaryjnej;

2.12. „wyjście awaryjne” oznacza drzwi awaryjne, okno awaryjne lub luk ratunkowy;

2.13. „wyjście” oznacza drzwi główne, schody wewnętrzne, półschody lub wyjście awaryjne;

2.14. „podłoga lub pokład”:

2.14.1. „podłoga” oznacza tę część nadwozia, na której górnej powierzchni przebywają pasażerowie stojący oraz której górna powierzchnia stanowi oparcie stóp pasażerów siedzących, kierowcy i innych członków załogi oraz zapewnia punkty mocowania siedzeń;

2.14.2. „pokład” oznacza tę część podłogi, która jest przewidziana tylko dla pasażerów.

2.15. „przejście” oznacza przestrzeń zapewniającą pasażerom dostęp z każdego siedzenia lub rzędu siedzeń lub miejsca przeznaczonego dla użytkowników wózków inwalidzkich do każdego innego siedzenia lub rzędu siedzeń lub miejsca przeznaczonego dla użytkowników wózków inwalidzkich bądź do każdego dojścia do lub od każdych drzwi głównych lub schodów wewnętrznych oraz każdej powierzchni przeznaczonej dla pasażerów stojących; nie obejmuje ono:

2.15.1. przestrzeni w obrębie 300 mm przed każdym z siedzeń; wyjątek stanowi przypadek, gdy siedzenie zwrócone bokiem do kierunku jazdy jest usytuowane powyżej nadkola; wówczas wymiar ten można zmniejszyć do 225 mm (zob. załącznik 4, rys. 25);

2.15.2. przestrzeni ponad powierzchnią stopni lub schodów (z wyjątkiem miejsc, gdzie powierzchnia stopnia przylega do powierzchni przejścia lub dojścia); ani

2.15.3. jakiejkolwiek przestrzeni umożliwiającej dostęp wyłącznie do jednego siedzenia lub rzędu siedzeń albo do pary poprzecznie usytuowanych siedzeń lub rzędu siedzeń, zwróconych w stronę tej przestrzeni;

2.16. „dojście” oznacza przestrzeń prowadzącą do wnętrza pojazdu, sięgającą od drzwi głównych do zewnętrznej krawędzi górnego stopnia (krawędzi przejścia), schodów wewnętrznych lub półschodów. W przypadku gdy nie ma stopni w drzwiach, za dojście uznaje się obszar mierzony zgodnie z załącznikiem 3 pkt 7.7.1, rozciągający się maksymalnie do 300 mm od położenia początkowego wewnętrznej płaszczyzny urządzenia pomiarowego;

2.17. „kabina kierowcy” oznacza przestrzeń przeznaczoną do wyłącznego użytku kierowcy, z wyjątkiem sytuacji awaryjnych, i zawierającą siedzenie kierowcy, koło kierownicy, urządzenia sterujące, wskaźniki i inne urządzenia niezbędne do prowadzenia lub obsługi pojazdu;

2.18. „masa pojazdu w stanie gotowym do jazdy” oznacza masę własną pojazdu z nadwoziem oraz urządzeniem sprzęgającym, w przypadku pojazdu ciągnącego, w stanie gotowym do jazdy, lub masę podwozia z kabiną, jeżeli producent nie instaluje nadwozia, lub urządzeniem sprzęgającym (łącznie z płynem chłodzącym, olejami, 90 % paliwa, 100 % innych cieczy z wyjątkiem zużytej wody, narzędziami, kołem zapasowym i kierowcą (75 kg) oraz, w przypadku autobusów i autokarów, masą członka załogi (75 kg), jeżeli w pojeździe znajduje się miejsce dla członka załogi;

2.19. „technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita (M)” oznacza podaną przez producenta maksymalną masę pojazdu w oparciu o jego budowę i sposób działania. Technicznie dopuszczalną maksymalną masę całkowitą stosuje się w celu ustalenia kategorii pojazdu;

2.20. „pasażer” oznacza osobę inną niż kierowca lub członek załogi;

2.21. „pasażer o ograniczonej możliwości poruszania się” oznacza każdego pasażera mającego trudności podczas korzystania z publicznych środków transportu, takiego jak osoba niepełnosprawna (w tym osoby z obniżoną sprawnością sensoryczną i intelektualną, użytkownicy wózków inwalidzkich, osoby z upośledzeniem narządu ruchu, osoby niskiej postury, osoby z ciężkimi bagażami, osoby w podeszłym wieku, kobiety ciężarne, osoby z wózkami na zakupy oraz osoby z dziećmi, w tym z dziećmi siedzącymi w wózkach spacerowych);

2.22. „użytkownik wózka inwalidzkiego” oznacza osobę, która z powodu osłabienia lub niepełnosprawności wykorzystuje wózek inwalidzki do przemieszczania się;

2.23. „członek załogi” oznacza osobę pełniącą funkcję drugiego kierowcy lub ewentualnego pomocnika;

2.24. „przedział pasażerski” oznacza przestrzeń przeznaczoną do użytku pasażerów, z wyłączeniem przestrzeni zajmowanej przez zainstalowane na stałe urządzenia, takie jak barki, kuchenki, toalety lub przedziały bagażowe/towarowe;

2.25. „drzwi główne uruchamiane mechanicznie” oznaczają drzwi główne, które są uruchamiane wyłącznie przy pomocy siły innej niż siła mięśni, a ich otwieranie i zamykanie, jeśli nie jest zautomatyzowane, jest zdalnie sterowane przez kierowcę lub członka załogi;

2.26. „drzwi główne uruchamiane automatycznie” oznaczają drzwi główne uruchamiane mechanicznie, które mogą zostać otwarte (inaczej niż przez użycie urządzeń do sterowania awaryjnego) jedynie po użyciu przez pasażera urządzenia sterującego i po uruchomieniu przez kierowcę urządzenia sterującego oraz które następnie zamykają się automatycznie;

2.27. „urządzenie zapobiegające ruszeniu” oznacza urządzenie automatyczne, które zapobiega możliwości odjechania pojazdem z miejsca postoju, gdy drzwi nie są całkowicie zamknięte;

2.28. „drzwi główne uruchamiane przez kierowcę” oznaczają drzwi główne, które zwykle są otwierane i zamykane przez kierowcę;

2.29. „siedzenie specjalne” oznacza siedzenie z dodatkową przestrzenią dla pasażera o ograniczonej możliwości poruszania się, stosownie oznakowane;

2.30. „urządzenie załadowcze” oznacza urządzenia ułatwiające dostęp wózka inwalidzkiego do pojazdów, takie jak podnośniki, pochylnie itp.;

2.31. „układ przyklęku” oznacza układ obniżający i podnoszący całkowicie lub częściowo nadwozie pojazdu względem normalnej pozycji jazdy;

2.32. „podnośnik” oznacza urządzenie lub układ z pomostem, które mogą być podnoszone lub opuszczane w celu zapewnienia pasażerowi możliwości pokonania odległości między podłogą przedziału pasażerskiego a podłożem lub krawężnikiem;

2.33. „pochylnia” oznacza urządzenie stanowiące pomost ponad przerwą między podłogą przedziału pasażerskiego a podłożem lub krawężnikiem. Gdy pochylnia jest ustawiona w sposób umożliwiający korzystanie z niej, obejmuje ona każdą powierzchnię, która może poruszać się w czasie rozkładania pochylni lub z której korzystanie możliwe jest wyłącznie, gdy pochylnia jest w pozycji rozłożonej, i po której ma się poruszać wózek inwalidzki;

2.34. „pochylnia przenośna” oznacza pochylnię, którą można odłączyć od konstrukcji pojazdu oraz która może zostać rozstawiona przez kierowcę lub członka załogi;

2.35. „siedzenie wyjmowane” oznacza siedzenie, które można łatwo oddzielić od pojazdu;

2.36. „przód” i „tył” oznaczają przód lub tył pojazdu zgodnie z normalnym kierunkiem jazdy, a określenia „do przodu”, „czołowy”, „do tyłu” oraz „najbardziej wysunięty do tyłu” itp. są odpowiednio interpretowane;

2.37. „schody wewnętrzne” oznaczają schody pozwalające na przemieszczanie się między górnym a dolnym pokładem;

2.38. „oddzielny przedział” oznacza przestrzeń w pojeździe, która może być zajmowana przez pasażerów lub przez załogę podczas użytkowania pojazdu, a która jest oddzielona od pozostałej przestrzeni przeznaczonej dla pasażerów lub załogi, z wyjątkiem przypadku, gdy ścianka działowa pozwala pasażerom zaglądać do następnej przestrzeni przeznaczonej dla pasażerów i połączona jest przejściem pozbawionym drzwi;

2.39. „półschody” są to schody z górnego pokładu, kończące się drzwiami awaryjnymi;

2.40. „oświetlenie drzwi głównych” oznacza urządzenia oświetleniowe pojazdu przeznaczone do oświetlania obszaru na zewnątrz pojazdu w bezpośredniej bliskości drzwi głównych i kół;

2.41. „układ blokowania drzwi na noc” oznacza układ zaprojektowany w celu zapewniania możliwości zabezpieczenia drzwi głównych i drzwi awaryjnych przed otwarciem;

2.42. „układ oświetlenia awaryjnego” oznacza układ, który zapewnia minimalny poziom oświetlenia niezbędny do umożliwienia użytkownikom bezpiecznego wyjścia z pojazdu, w tym oświetlenie wyjść awaryjnych;

2.43. „znak bezpieczeństwa” oznacza zespół elementów wizualnych przeznaczonych do przekazywania komunikatów związanych z bezpieczeństwem;

3. WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

3.1. Wystąpienie o homologację:

a) typu pojazdu lub

b) typu oddzielnego zespołu technicznego lub

c) typu pojazdu wyposażonego w typ nadwozia uprzednio homologowanego jako oddzielny zespół techniczny lub

d) typu części

w odniesieniu do jego cech konstrukcyjnych składa odpowiedzialny producent lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.2. W przypadku wniosku o udzielenie homologacji w odniesieniu do pojazdu wykonanego poprzez zmontowanie podwozia z homologowanym nadwoziem termin „producent” odnosi się do zakładu montażu.

3.3. Wzór dokumentu informacyjnego dotyczącego cech konstrukcyjnych podano w załączniku 1 część 1.

3.3.1. Dodatek 1: w odniesieniu do typu pojazdu.

3.3.2. Dodatek 2: w odniesieniu do typu nadwozia.

3.3.3. Dodatek 3: w odniesieniu do typu pojazdu wyposażonego w nadwozie uprzednio homologowane jako oddzielny zespół techniczny.

3.3.4. Dodatek 4: w odniesieniu do typu systemu tłumienia ognia.

3.4. W przypadku wniosku o udzielenie homologacji typu pojazdu producent przedkłada również, w stosownych przypadkach, następujące dokumenty:

3.4.1. informacje dotyczące montowanego systemu tłumienia ognia: 3.4.1.1. w przypadku systemu tłumienia ognia homologowanego jako część – kopię formularza zawiadomienia (załącznik 1 część 2 dodatek 4) oraz analizę dotyczącą montażu systemu tłumienia ognia (zob. załącznik 3 pkt 7.5.1.5.4.2); lub 3.4.1.2. w przypadku systemu tłumienia ognia montowanego w określonej komorze silnika – analizę dotyczącą montażu systemu tłumienia ognia (zob. załącznik 3 pkt 7.5.1.5.4.2) oraz dokumentację wymaganą zgodnie z załącznikiem 13 część 2 pkt 1.3.

3.5. Pojazdy, nadwozia lub systemy tłumienia ognia reprezentujące typ będący przedmiotem homologacji należy przekazać placówce technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzanie badań homologacyjnych.

4. HOMOLOGACJA

4.1. Homologacji typu pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia udziela się, jeżeli pojazd, nadwozie lub system tłumienia ognia, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, spełnia wymogi pkt 5.

4.2. Każdemu homologowanemu typowi nadaje się numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru (obecnie 07, odpowiadające serii poprawek 07) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do niniejszego regulaminu przed datą udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia w rozumieniu pkt 2.2 powyżej.

4.3. Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu homologacji typu pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w części 2 załącznika 1 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin.

4.4. Na każdym pojeździe, nadwoziu lub systemie tłumienia ognia zgodnych z typem pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zawierający:

4.4.1. okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer identyfikujący państwo udzielające homologacji (3);

4.4.2. numer niniejszego regulaminu, literę „R”, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 4.4.1 powyżej; oraz

4.4.3. dodatkowy symbol w postaci liczby zapisanej cyframi rzymskimi, wskazujący klasę, do której należy homologowany pojazd lub homologowane podwozie. Na nadwoziu homologowanym oddzielnie umieszcza się dodatkowo literę „S”.

4.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym na mocy innego regulaminu lub kilku innych regulaminów będących załącznikami do porozumienia, w państwie, które udzieliło homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, to znaku określonego w pkt 4.4.1 powyżej nie trzeba powtarzać. W takim wypadku numery regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w państwie, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu opisanego w pkt 4.4.1 powyżej.

4.6. Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

4.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu lub nadwozia umieszczonej przez producenta lub w jej pobliżu.

Znak homologacji umieszcza się na głównej części systemu tłumienia ognia. Oznaczenie nie musi być widoczne, jeżeli system montowany jest w pojeździe.

4.8. Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

5. WYMOGI

5.1. Wszystkie pojazdy muszą być zgodne z przepisami określonymi w załączniku 3 do niniejszego regulaminu. Nadwozie homologowane oddzielnie musi być zgodne z załącznikiem 10. Homologację pojazdu wyposażonego w nadwozie homologowane zgodnie z załącznikiem 10 przeprowadza się zgodnie z załącznikiem 3. Systemy tłumienia ognia homologowane oddzielnie muszą spełniać wymogi załącznika 13 część 1. W przypadku homologacji pojazdu wyposażonego w system tłumienia ognia montowany w określonej komorze silnika spełnione muszą być wymogi załącznika 13 część 2.

5.2. Pojazdy klasy I muszą umożliwiać dostęp osobom o ograniczonej możliwości poruszania się, w tym co najmniej jednemu użytkownikowi wózka inwalidzkiego, oraz jednemu rozłożonemu wózkowi dziecięcemu lub wózkowi spacerowemu zgodnie z przepisami technicznymi ustanowionymi w załączniku 8. W pojazdach sztywnych klasy I miejsce dla wózka inwalidzkiego może być połączone z miejscem na rozłożony wózek spacerowy lub dziecięcy. W takim przypadku takie miejsce musi posiadać oznakowanie umocowane w takim miejscu lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie w formie napisu w poniższym brzmieniu, równoważnego napisu lub symbolu graficznego:

„Proszę ustąpić miejsca użytkownikowi wózka inwalidzkiego”.

5.3. Uznaniu Umawiających się Stron pozostawia się wybór najbardziej właściwego rozwiązania mającego na celu poprawę dostępu do pojazdów innych niż pojazdy klasy I. Jednakże w przypadku gdy pojazdy inne niż pojazdy klasy I są wyposażone w elementy lub urządzenia dla osób o ograniczonej możliwości poruszania się lub dla użytkowników wózków inwalidzkich, powyższe elementy lub urządzenia muszą spełniać odnośne wymogi załącznika 8.

5.4. Żaden z przepisów niniejszego regulaminu nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej organom krajowym Umawiającej się Strony określania niektórych typów eksploatacji jako zastrzeżonych dla pojazdów wyposażonych w celu przewozu pasażerów o ograniczonej możliwości poruszania się zgodnie z załącznikiem 8.

5.5. Jeżeli nie postanowiono inaczej, wszystkie pomiary przeprowadza się, gdy pojazd ma masę w stanie gotowym do jazdy, stoi na gładkim i poziomym podłożu oraz jest przygotowany do zwykłej jazdy. Jeżeli pojazd wyposażony jest w układ przyklęku, ustawiony jest on w taki sposób, aby pojazd posiadał swoją zwykłą wysokość do jazdy. W przypadku homologacji nadwozia jako oddzielnego zespołu technicznego położenie nadwozia względem płaskiej powierzchni poziomej określone jest przez producenta.

5.6. W przypadku jakiegokolwiek wymogu występującego w niniejszym regulaminie, dotyczącego poziomego położenia powierzchni wewnątrz pojazdu lub jej nachylenia pod określonym kątem, gdy pojazd ten ma masę w stanie gotowym do jazdy, jeżeli ma on zawieszenie mechaniczne, to powierzchnia ta może mieć większe nachylenie lub mieć nachylenie odpowiadające masie w stanie gotowym do jazdy, pod warunkiem że wymóg ten jest spełniony dla stanu obciążenia podanego przez producenta. Jeżeli pojazd wyposażony jest w układ przyklęku, musi on być wyłączony.

6. MODYFIKACJA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU LUB NADWOZIA

6.1. O każdej modyfikacji typu pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia należy powiadomić organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu. Organ ten może wówczas:

6.1.1. uznać, że wprowadzone modyfikacje prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i że w każdym wypadku pojazd, nadwozie lub system tłumienia ognia nadal spełnia wymogi; lub

6.1.2. zażądać kolejnego sprawozdania z badań od placówki technicznej odpowiedzialnej za ich przeprowadzenie.

6.2. Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostają powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 niniejszego regulaminu.

6.3. Organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem w części 2 załącznika 1 do niniejszego regulaminu.

7. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i następującymi wymogami:

7.1. pojazdy, nadwozia i systemy tłumienia ognia homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem produkowane są w sposób zapewniający ich zgodność z typem homologowanym w drodze spełnienia wymogów określonych w pkt 5 powyżej.

7.2. organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji mających zastosowanie w każdym zakładzie produkcyjnym. Weryfikacje takie przeprowadza się zazwyczaj co dwa lata.

8. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

8.1. Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów pkt 5 powyżej.

8.2. Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, jest ona zobowiązana bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem przedstawionym w części 2 załącznika 1 do niniejszego regulaminu.

9. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu, nadwozia lub systemu tłumienia ognia homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu stosownego zawiadomienia organ ten za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w części 2 załącznika 1 do niniejszego regulaminu zawiadamia o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin.

10. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

10.1. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 04, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 04.

10.2. Po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 04 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin są zobowiązane udzielają homologacji wyłącznie w przypadku, gdy typ pojazdu ubiegającego się o homologację odpowiada wymogom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 04.

10.3. Po upływie 36 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 04 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić krajowej/regionalnej homologacji i pierwszej krajowej homologacji (pierwsze dopuszczenie do ruchu) pojazdu, który nie spełnia wymogów serii poprawek 04 do niniejszego regulaminu.

10.4. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji na serię poprawek 03 do niniejszego regulaminu w przypadku pojazdów, których nie dotyczy seria poprawek 04.

10.5. Niezależnie od przepisów pkt 10.2 i 10.3 powyżej homologacje pojazdów udzielone zgodnie z serią poprawek 03 do niniejszego regulaminu, na które seria poprawek 04 nie ma wpływu, pozostają ważne i są nadal uznawane przez Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

10.6. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 05, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 05.

10.7. Po upływie 24 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 05 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji wyłącznie w przypadku, gdy typ pojazdu przeznaczony do homologacji odpowiada wymogom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 05.

10.8. Po upływie 36 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 05 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić krajowej/regionalnej homologacji i pierwszej krajowej homologacji (pierwsze dopuszczenie do ruchu) pojazdu, który nie spełnia wymogów serii poprawek 05 do niniejszego regulaminu.

10.9. Niezależnie od przepisów pkt 10.7 i 10.8 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są nadal do akceptowania homologacji typu udzielonych na podstawie poprzednich serii poprawek, na które seria poprawek 05 nie ma wpływu.

10.10. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzeń homologacji w przypadku pojazdów, których nie dotyczy seria poprawek 05.

10.11. Po upływie 48 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 06 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji typu wyłącznie w przypadku, gdy typ pojazdu przeznaczony do homologacji spełnia wymogi niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 06.

10.12. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji typu dla istniejących typów, które zostały wydane zgodnie z serią poprawek 05 do niniejszego regulaminu.

10.13. Po upływie 60 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 06 do niniejszego regulaminu Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie są zobowiązane do akceptacji, na potrzeby krajowej lub regionalnej homologacji typu, pojazdu homologowanego zgodnie z serią poprawek 05 do niniejszego regulaminu.

10.14. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 07, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia ani uznania homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 07.

10.15. Począwszy od dnia 1 września 2020 r., Umawiające się Strony stosujące niniejszy Regulamin mogą udzielać homologacji typu dla typów pojazdów klas I i II wyłącznie w przypadku, gdy typ homologowanego pojazdu odpowiada wymogom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 07.

10.16. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia rozszerzenia homologacji typu dla istniejących typów, które zostały udzielone zgodnie z serią poprawek 06 do niniejszego regulaminu.

10.17. Począwszy od dnia 1 września 2021 r., Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie są zobowiązane do akceptowania, na potrzeby krajowej lub regionalnej homologacji typu, typu pojazdu klasy I lub II homologowanego zgodnie z serią poprawek 06 do niniejszego regulaminu.

10.18. Niezależnie od przepisów pkt 10.14 i 10.16 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są nadal do akceptowania homologacji typu udzielonych na podstawie serii poprawek 06 dla pojazdów, na które seria poprawek 07 nie ma wpływu.

11. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz organów udzielających homologacji typu, którym należy przesyłać wydane w innych państwach formularze poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

12. ZAREZERWOWANE

(1) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

(2) Wykorzystywanie tych pojazdów może podlegać przepisom określonym przez państwowe organy administracji.

(3) Numery identyfikujące Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. podano w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3/załącznik 3 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html

ZAŁĄCZNIK 1 CZĘŚĆ 1 Dodatek 1 DOKUMENTACJA HOMOLOGACJI Wzory dokumentów informacyjnych Wzór dokumentu informacyjnego zgodnie z regulaminem nr 107 dotyczący homologacji typu pojazdów kategorii M2 lub M3 w zakresie ich budowy ogólnej Poniższe informacje należy dostarczyć, w stosownych przypadkach, w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być dostatecznie szczegółowe. Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania. 1. OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa handlowa producenta): … 1.2. Typ: … 1.2.1. Podwozie: … 1.2.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli oznaczono na pojeździe (b): … 1.3.1. Podwozie: … 1.3.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.3.3. Umiejscowienie tego oznakowania … 1.3.3.1. Podwozie: … 1.3.3.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.4. Kategoria pojazdu (c): … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 1.6. Adresy zakładów montażowych: … 2. OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU 2.1. Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Zwymiarowany rysunek całego pojazdu: … 2.3. Liczba osi i kół: … 2.3.1. Liczba i położenie osi z kołami bliźniaczymi: … 2.3.2. Liczba i pozycja osi kierowanych: … 2.4. Podwozie, o ile występuje (rysunek ogólny): … 2.5. Materiał zastosowany w podłużnicach ramy (d): … 2.6. Umiejscowienie i układ silnika: … 2.7. Kabina kierowcy (wysunięta do przodu lub normalna) (z): … 2.8. Kierunek ruchu drogowego: 2.8.1. Pojazd przystosowany do jazdy w ruchu prawo-/lewostronnym (1). 2.9. Podać, czy pojazd silnikowy przeznaczony jest do ciągnięcia przyczep oraz czy są to przyczepy dyszlowe czy przyczepy z osią centralną. … 3. MASY I WYMIARY (E) (W KG I MM) (ZOB. RYSUNEK, STOSOWNIE DO PRZYPADKU) 3.1. Rozstawy osi (pojazd w pełni obciążony) (f): … 3.2. Zakres wymiarów pojazdu (gabarytowych) … 3.2.1. Dla podwozia z nadwoziem: … 3.2.1.1. Długość (j): … 3.2.1.2. Szerokość (k): … 3.2.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy) (l) (w przypadku zawieszenia o regulowanej wysokości wskazać normalne położenie podczas jazdy): … 3.2.1.4. Zwis przedni (m): … 3.2.1.5. Zwis tylny (n): … 3.3. Położenie środka ciężkości pojazdu przy technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej, w kierunku wzdłużnym, poprzecznym i pionowym: … 3.4. Masa pojazdu z nadwoziem oraz, w przypadku pojazdu ciągnącego przyczepę należącego do kategorii innej niż M1, masa z urządzeniem sprzęgającym, jeżeli zostało zamontowane przez producenta, w stanie gotowym do jazdy, lub masa podwozia, lub podwozia z kabiną, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeśli producent nie montuje nadwozia lub urządzenia sprzęgającego (z płynami, narzędziami, kołem zapasowym i kierowcą oraz, w przypadku autobusów i autokarów, członkiem załogi, jeżeli w pojeździe przewidziano dla niego miejsce) (o) (maksymalna i minimalna dla każdego wariantu): … 3.4.1. Rozkład tej masy na osie oraz, w przypadku naczepy lub przyczepy z osią centralną, obciążenie sprzęgu (maksymalny i minimalny dla każdego wariantu): … 3.5. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita podana przez producenta (y) (maksymalna i minimalna dla każdego wariantu): … 3.5.1. Rozkład tej masy na osie (maksymalny i minimalny dla każdego wariantu): … 3.6. Technicznie dopuszczalne maksymalne obciążenie/masa na każdą oś: … 3.7. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita na sprzęgu: … 3.7.1. pojazdu silnikowego: … 4. NADWOZIE 4.1. Typ nadwozia: jednopokładowe/dwupokładowe/przegubowe/niskopodłogowe (1) 4.2. Zastosowane materiały i metody wykonania: … 4.3. System tłumienia ognia 4.3.1. Marka i typ systemu tłumienia ognia … 4.3.2. Numer homologacji typu systemu tłumienia ognia, w stosownych przypadkach: … 4.3.3. System tłumienia ognia dla określonej komory silnika, w stosownych przypadkach (2): … 4.3.3.1. Środek gaśniczy (marka i typ): … 4.3.3.2. Masa środka gaśniczego … 4.3.3.3. Typ punktów wyrzutu: … 4.3.3.4. Liczba punktów wyrzutu: … 4.3.3.5. Typ gazu napędowego, w stosownych przypadkach: 5. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE POJAZDÓW DO PRZEWOZU PASAŻERÓW, ZAWIERAJĄCYCH, OPRÓCZ SIEDZENIA KIEROWCY, WIĘCEJ NIŻ OSIEM SIEDZEŃ 5.1. Klasa pojazdu (klasa I, klasa II, klasa III, klasa A, klasa B): 5.2. Przestrzeń dla pasażerów (m2): … 5.2.1. Łącznie (So): … 5.2.2. Pokład górny (Soa) (1): … 5.2.3. Pokład dolny (Sob) (1): … 5.2.4. Dla pasażerów stojących (S1): … 5.3. Liczba pasażerów (siedzących i stojących): … 5.3.1. Łącznie (N) (3) (4): … 5.3.2. Pokład górny (Na) (1) (3) (4): … 5.3.3. Pokład dolny (Nb) (1) (3) (4): … 5.4. Liczba pasażerów (siedzących) (2): … 5.4.1. Łącznie (A) (3) (4): … 5.4.2. Pokład górny (Aa) (1) (3) (4): … 5.4.3. Pokład dolny (Ab) (1) (3) (4): … 5.5. Siedzenie dla członka załogi: tak/nie (1) 5.6. Liczba drzwi głównych: … 5.7. Liczba wyjść awaryjnych (drzwi, okna, luki ratunkowe, wewnętrzne schody i półschody): … 5.7.1. Łącznie: … 5.7.2. Pokład górny (1): … 5.7.3. Pokład dolny (1): … 5.8. Pojemność przedziałów bagażowych (m3): … 5.9. Powierzchnia przeznaczona do transportu bagażu na dachu (m2): … 5.10. Urządzenia techniczne ułatwiające dostęp do pojazdów (np. pochylnia, podnośnik, układ przyklęku), jeżeli zamontowane: … 6. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE TROLEJBUSÓW 6.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: … 6.1.1. Temperatura … 6.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej … 6.1.3. Ciśnienie atmosferyczne … 6.1.4. Wysokość bezwzględna … 6.2. Pojazd 6.2.1. Wymiary z zablokowanymi drążkami … 6.2.2. Zasilanie … 6.2.3. Napięcie znamionowe napowietrznej sieci trakcyjnej (V) … 6.2.4. Znamionowy prąd sieciowy pojazdu (A), z uwzględnieniem napędów dodatkowych i układów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji … 6.2.5. Parametry … 6.2.6. Prędkość maksymalna (km/h: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.7. Odchylenie maksymalne (%: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.8. Opis najważniejszych układów elektroenergetycznych … 6.2.9. Schematy obwodów … 6.2.10. Zabezpieczenia (schematy i rysunki poglądowe) … 6.2.11. Monitorowanie stanu izolacji (jeżeli występuje) … 6.2.12. Marka i typ urządzenia monitorującego … 6.2.13. Zasada monitorowania, opis … 6.2.14. Opis poziomu izolacji elementów … 6.3. Silnik elektryczny 6.3.1. Marka i typ silnika elektrycznego … 6.3.2. Typ (uzwojenie, wzbudzenie) … 6.3.3. Maksymalny godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.3.4. Napięcie znamionowe (V) … 6.3.5. Prąd znamionowy (A) … 6.3.6. Częstotliwość znamionowa (Hz) … 6.3.7. Umiejscowienie w pojeździe … 6.4. Napęd energoelektroniczny 6.4.1. Marka i typ falownika trakcyjnego … 6.4.2. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.3. Układ chłodzenia … 6.4.4. Marka i typ prostownika do akumulatorów 24 V … 6.4.5. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.6. Układ chłodzenia … 6.4.7. Marka i typ trójfazowego urządzenia zasilającego prądem przemiennym … 6.4.8. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.9. Układ chłodzenia … 6.5. Zasilanie w przypadku jazdy autonomicznej: 6.5.1. System magazynowania energii elektrycznej … 6.5.2. Akumulator/superkondensator … 6.5.3. Marka i typ systemu magazynowania energii elektrycznej … 6.5.4. Masa (kg) … 6.5.5. Pojemność (Ah) … 6.5.6. Umiejscowienie w pojeździe … 6.5.7. Marka i typ jednostki sterującej … 6.5.8. Marka i typ prostownika … 6.5.9. Napięcie znamionowe (V)/minimalne napięcie (V), napięcie końca ładowania (V) … 6.5.10. Prąd znamionowy (A)/maks. prąd wyładowczy (A), maks. prąd ładowania (A) … 6.5.11. Schemat działania, sterowania i bezpieczeństwa … 6.5.12. Charakterystyka okresów ładowania … 6.5.13. Zespół silnikowo-prądnicowy … 6.5.14. Godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.5.15. Marka i typ zespołu silnikowo-prądnicowego lub silnika i prądnicy … 6.5.16. Paliwo i układ paliwowy … 6.5.17. Umiejscowienie w pojeździe … 6.6. Odbierak prądu 6.6.1. Marka i typ odbieraka prądu … 6.6.2. Praca odbieraka prądu Uwagi: (b) Jeżeli oznakowanie typu zawiera znaki nieistotne dla opisu pojazdu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy dany dokument identyfikacyjny, powinny być one przedstawiane w dokumencie za pomocą symbolu „?”. (np. ABC??123??). (c) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3. (d) W miarę możliwości oznaczenie zgodne z normą europejską, a w przeciwnym razie należy podać: (i) opis materiału; (ii) granicę plastyczności; (iii) wytrzymałość na rozciąganie; (iv) wydłużenie (w %); (v) twardość w skali Brinella. (e) W przypadku występowania jednej wersji z normalną kabiną i jednej z kabiną sypialną, należy podać oba zestawy mas i wymiarów. (f) Norma ISO 612:1978, określenie nr 6.4. (j) Załącznik 11 pkt 2.2.1. (k) Załącznik 11 pkt 2.2.2. (l) Załącznik 11 pkt 2.2.3. (m) Norma ISO 612:1978, określenie nr 6.6. (n) Norma ISO 612:1978, określenie nr 6.7. (o) Masę kierowcy oraz, w razie potrzeby, członka załogi, ocenia się na 75 kg (podzieloną dalej na 68 kg masy osoby i 7 kg masy bagażu zgodnie z normą ISO 2416:1992), zbiornik paliwa napełniony jest do 90 %, a pozostałe układy zawierające płyny (z wyjątkiem układów zawierających zużytą wodę) do 100 % pojemności określonej przez producenta. (y) W przypadku przyczepy lub naczepy, wywierających znaczne pionowe obciążenie na urządzenie sprzęgające lub siodło, obciążenie to, podzielone przez standardowe przyspieszenie ziemskie, wlicza się do technicznie dopuszczalnej maksymalnej masy. (z) Wysunięta do przodu konfiguracja układu kierowniczego to konfiguracja, w której więcej niż połowa długości silnika znajduje się za najdalej wysuniętym do przodu punktem obramowania szyby przedniej, a środek koła kierownicy znajduje się w przedniej ćwiartce długości pojazdu. Dodatek 2 WZÓR DOKUMENTU INFORMACYJNEGO w związku z regulaminem nr 107 dotyczący homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3 w zakresie ich budowy ogólnej Poniższe informacje należy dostarczyć, w stosownych przypadkach, w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być dostatecznie szczegółowe. Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania. 1. OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa handlowa producenta): … 1.2. Typ: … 1.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli oznaczono na pojeździe (b): … 1.3.1. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.3.2. Miejsce tego oznakowania: … 1.3.3. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.4. W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji: … 1.5. Adresy zakładów montażowych: … 2. OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU 2.1. Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Zwymiarowany rysunek całego pojazdu: … 2.3. Liczba osi i kół: … 2.4. Podwozie, o ile występuje (rysunek ogólny): … 2.5. Materiał zastosowany w podłużnicach ramy (d): … 2.6. Umiejscowienie i układ silnika: … 2.7. Kabina kierowcy (konfiguracja wysunięta do przodu lub z kabiną z maską) (z): … 2.8. Kierunek ruchu drogowego: … 3. MASY I WYMIARY (E) (W KG I MM) (ZOB. RYSUNEK, STOSOWNIE DO PRZYPADKU) 3.1. Rozstawy osi (pojazd w pełni obciążony) (f): … 3.2. Zakres wymiarów pojazdu (gabarytowych) … 3.2.1. W przypadku nadwozia homologowanego bez podwozia: … 3.2.1.1. Długość (j): … 3.2.1.2. Szerokość (k): … 3.2.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy) (l) (w przypadku zawieszenia o regulowanej wysokości wskazać normalne położenie podczas jazdy): … 4. NADWOZIE 4.1. Typ nadwozia: jednopokładowe/dwupokładowe/przegubowe/niskopodłogowe (5) 4.2. Zastosowane materiały i metody wykonania: … 5. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE POJAZDÓW DO PRZEWOZU PASAŻERÓW, ZAWIERAJĄCYCH, OPRÓCZ SIEDZENIA KIEROWCY, WIĘCEJ NIŻ OSIEM SIEDZEŃ 5.1. Klasa pojazdu (klasa I, klasa II, klasa III, klasa A, klasa B): 5.1.1. Typy podwozi, na których można montować homologowane nadwozia (producenci i typy pojazdów): … 5.2. Przestrzeń dla pasażerów (m2): … 5.2.1. Łącznie (So): … 5.2.1.1. Pokład górny (Soa) (5): … 5.2.1.2. Pokład dolny (Sob) (5): … 5.2.2. Dla pasażerów stojących (S1): … 5.3. Liczba pasażerów (siedzących i stojących): … 5.3.1. Łącznie (N) (6) (7): … 5.3.2. Pokład górny (Na) (5) (6) (7): … 5.3.3. Pokład dolny (Nb) (5) (6) (7): … 5.4. Liczba siedzeń dla pasażerów (6): … 5.4.1. Łącznie (A) (6) (7): … 5.4.2. Pokład górny (Aa) (5) (6) (7): … 5.4.3. Pokład dolny (Ab) (5) (6) (7): … 5.5. Liczba drzwi głównych: … 5.6. Liczba wyjść awaryjnych (drzwi, okna, luki ratunkowe, wewnętrzne schody i półschody): … 5.6.1. Łącznie: … 5.6.2. Pokład górny (5): … 5.6.3. Pokład dolny (5): … 5.7. Pojemność przedziałów bagażowych (m3): … 5.8. Powierzchnia przeznaczona do transportu bagażu na dachu (m2): … 5.9. Urządzenia techniczne ułatwiające dostęp do pojazdów (np. pochylnia, podnośnik, układ przyklęku), jeżeli zamontowane: … 5.10. Wymogi niniejszego regulaminu, które muszą zostać spełnione, a zgodność z nimi wykazana dla tego oddzielnego zespołu technicznego: … 6. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE TROLEJBUSÓW 6.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: 6.1.1. Temperatura … 6.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej … 6.1.3. Ciśnienie atmosferyczne … 6.1.4. Wysokość bezwzględna … 6.2. Pojazd 6.2.1. Wymiary z zablokowanymi drążkami … 6.2.2. Zasilanie … 6.2.3. Napięcie znamionowe napowietrznej sieci trakcyjnej (V) … 6.2.4. Znamionowy prąd sieciowy pojazdu (A), z uwzględnieniem napędów dodatkowych i układów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji … 6.2.5. Parametry … 6.2.6. Prędkość maksymalna (km/h: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.7. Odchylenie maksymalne (%: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.8. Opis najważniejszych układów elektroenergetycznych … 6.2.9. Schematy obwodów … 6.2.10. Zabezpieczenia (schematy i rysunki poglądowe) … 6.2.11. Monitorowanie stanu izolacji (jeżeli występuje) … 6.2.12. Marka i typ urządzenia monitorującego … 6.2.13. Zasada monitorowania, opis … 6.2.14. Opis poziomu izolacji elementów … 6.3. Silnik elektryczny 6.3.1. Marka i typ silnika elektrycznego … 6.3.2. Typ (uzwojenie, wzbudzenie) … 6.3.3. Maksymalny godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.3.4. Napięcie znamionowe (V) … 6.3.5. Prąd znamionowy (A) … 6.3.6. Częstotliwość znamionowa (Hz) … 6.3.7. Umiejscowienie w pojeździe … 6.4. Napęd energoelektroniczny 6.4.1. Marka i typ falownika trakcyjnego … 6.4.2. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.3. Układ chłodzenia … 6.4.4. Marka i typ prostownika do akumulatorów 24 V … 6.4.5. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.6. Układ chłodzenia … 6.4.7. Marka i typ trójfazowego urządzenia zasilającego prądem przemiennym … 6.4.8. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.9. Układ chłodzenia … 6.5. Zasilanie w przypadku jazdy autonomicznej: 6.5.1. System magazynowania energii elektrycznej … 6.5.2. Akumulator/superkondensator … 6.5.3. Marka i typ systemu magazynowania energii elektrycznej … 6.5.4. Masa (kg) … 6.5.5. Pojemność (Ah) … 6.5.6. Umiejscowienie w pojeździe … 6.5.7. Marka i typ jednostki sterującej … 6.5.8. Marka i typ prostownika … 6.5.9. Napięcie znamionowe (V)/minimalne napięcie (V), napięcie końca ładowania (V) … 6.5.10. Prąd znamionowy (A)/maks. prąd wyładowczy (A), maks. prąd ładowania (A) … 6.5.11. Schemat działania, sterowania i bezpieczeństwa … 6.5.12. Charakterystyka okresów ładowania … 6.5.13. Zespół silnikowo-prądnicowy … 6.5.14. Godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.5.15. Marka i typ zespołu silnikowo-prądnicowego lub silnika i prądnicy … 6.5.16. Paliwo i układ paliwowy … 6.5.17. Umiejscowienie w pojeździe … 6.6. Odbierak prądu 6.6.1. Marka i typ odbieraka prądu … 6.6.2. Praca odbieraka prądu Uwagi: zob. dodatek 1. Dodatek 3 WZÓR DOKUMENTU INFORMACYJNEGO zgodnie z regulaminem nr 107 dotyczący homologacji typu pojazdów M2 lub M3, w przypadkach gdy nadwozie uprzednio uzyskało homologację typu jako oddzielny zespół techniczny, w zakresie ich budowy ogólnej Poniższe informacje należy dostarczyć, w stosownych przypadkach, w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być dostatecznie szczegółowe. Jeżeli układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania. 1. OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa handlowa producenta): … 1.2. Typ: … 1.2.1. Podwozie: … 1.2.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.3. Sposób identyfikacji typu, jeśli oznaczono na pojeździe (b): … 1.3.1. Podwozie: … 1.3.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.3.3. Miejsce takiego oznakowania: … 1.3.3.1. Podwozie: … 1.3.3.2. Nadwozie/pojazd kompletny: … 1.4. Kategoria pojazdu (c): … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 1.6. Adresy zakładów montażowych: … 2. OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU 2.1. Fotografie lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Zwymiarowany rysunek całego pojazdu: … 2.3. Liczba osi i kół: … 2.3.1. Liczba i położenie osi z kołami bliźniaczymi: … 2.4. Podwozie, o ile występuje (rysunek ogólny): … 2.5. Materiał zastosowany w podłużnicach ramy (d): … 2.6. Umiejscowienie i układ silnika: … 2.7. Kierunek ruchu drogowego: … 2.7.1. Pojazd przystosowany do jazdy w ruchu prawo-/lewostronnym (8). 3. MASY I WYMIARY (E) (W KG I MM) (ZOB. RYSUNEK, STOSOWNIE DO PRZYPADKU) 3.1. Rozstawy osi (pojazd w pełni obciążony) (f): … 3.2. Zakres wymiarów pojazdu (ogólnie): … 3.2.1. Dla podwozia z nadwoziem: 3.2.1.1. Długość (j): … 3.2.1.2. Szerokość (k): … 3.2.1.2.1. Maksymalna szerokość: … 3.2.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy) (l) (w przypadku zawieszenia o regulowanej wysokości wskazać normalne położenie podczas jazdy): … 3.3. Masa pojazdu z nadwoziem oraz, w przypadku pojazdu ciągnącego przyczepę należącego do kategorii innej niż M1, masa z urządzeniem sprzęgającym, jeżeli zostało zamontowane przez producenta, w stanie gotowym do jazdy lub masa podwozia, lub podwozia z kabiną, bez nadwozia lub urządzenia sprzęgającego, jeśli producent nie montuje nadwozia lub urządzenia sprzęgającego (z płynami, narzędziami, kołem zapasowym i kierowcą oraz, w przypadku autobusów i autokarów, członkiem załogi, jeżeli w pojeździe przewidziano dla niego miejsce): (o) (maksymalna i minimalna dla każdego wariantu): … 3.3.1. Rozkład tej masy na osie oraz, w przypadku naczepy lub przyczepy z osią centralną, obciążenie sprzęgu (maksymalny i minimalny dla każdego wariantu): … 3.4. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita podana przez producenta (y) (maksymalna i minimalna): … 3.4.1. Rozkład tej masy na osie oraz, w przypadku naczepy lub przyczepy z osią centralną, obciążenie sprzęgu (maksymalny i minimalny): … 3.5. Technicznie dopuszczalna(-e) maksymalna(-e) masa/obciążenie na każdą oś: … 4. SYSTEM TŁUMIENIA OGNIA 4.1. Marka i typ systemu tłumienia ognia … 4.2. Numer homologacji typu systemu tłumienia ognia, w stosownych przypadkach: … 4.3. System tłumienia ognia dla określonej komory silnika, w stosownych przypadkach (3): 4.3.1. Środek gaśniczy (marka i typ): … 4.3.2. Masa środka gaśniczego … 4.3.3. Typ punktów wyrzutu: … 4.3.4. Liczba punktów wyrzutu: … 4.3.5. Typ gazu napędowego, w stosownych przypadkach: 5. ZAREZERWOWANE 6. PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE TROLEJBUSÓW 6.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: 6.1.1. Temperatura … 6.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej … 6.1.3. Ciśnienie atmosferyczne … 6.1.4. Wysokość bezwzględna … 6.2. Pojazd 6.2.1. Wymiary z zablokowanymi drążkami … 6.2.2. Zasilanie … 6.2.3. Napięcie znamionowe napowietrznej sieci trakcyjnej (V) … 6.2.4. Znamionowy prąd sieciowy pojazdu (A), z uwzględnieniem napędów dodatkowych i układów ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji … 6.2.5. Parametry … 6.2.6. Prędkość maksymalna (km/h: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.7. Odchylenie maksymalne (%: jazda normalna/jazda autonomiczna) … 6.2.8. Opis najważniejszych układów elektroenergetycznych … 6.2.9. Schematy obwodów … 6.2.10. Zabezpieczenia (schematy i rysunki poglądowe) … 6.2.11. Monitorowanie stanu izolacji (jeżeli występuje) … 6.2.12. Marka i typ urządzenia monitorującego … 6.2.13. Zasada monitorowania, opis … 6.2.14. Opis poziomu izolacji elementów … 6.3. Silnik elektryczny 6.3.1. Marka i typ silnika elektrycznego … 6.3.2. Typ (uzwojenie, wzbudzenie) … 6.3.3. Maksymalny godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.3.4. Napięcie znamionowe (V) … 6.3.5. Prąd znamionowy (A) … 6.3.6. Częstotliwość znamionowa (Hz) … 6.3.7. Umiejscowienie w pojeździe … 6.4. Napęd energoelektroniczny 6.4.1. Marka i typ falownika trakcyjnego … 6.4.2. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.3. Układ chłodzenia 6.4.4. Marka i typ prostownika do akumulatorów 24 V … 6.4.5. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.6. Układ chłodzenia … 6.4.7. Marka i typ trójfazowego urządzenia zasilającego prądem przemiennym … 6.4.8. Maksymalny ciągły pobór mocy … 6.4.9. Układ chłodzenia … 6.5. Zasilanie w przypadku jazdy autonomicznej: 6.5.1. System magazynowania energii elektrycznej … 6.5.2. Akumulator/superkondensator … 6.5.3. Marka i typ systemu magazynowania energii elektrycznej … 6.5.4. Masa (kg) … 6.5.5. Pojemność (Ah) … 6.5.6. Umiejscowienie w pojeździe … 6.5.7. Marka i typ jednostki sterującej … 6.5.8. Marka i typ prostownika … 6.5.9. Napięcie znamionowe (V)/minimalne napięcie (V), napięcie końca ładowania (V) … 6.5.10. Prąd znamionowy (A)/maks. prąd wyładowczy (A), maks. prąd ładowania (A) … 6.5.11. Schemat działania, sterowania i bezpieczeństwa … 6.5.12. Charakterystyka okresów ładowania … 6.5.13. Zespół silnikowo-prądnicowy … 6.5.14. Godzinowy/ciągły pobór mocy (kW) … 6.5.15. Marka i typ zespołu silnikowo-prądnicowego lub silnika i prądnicy … 6.5.16. Paliwo i układ paliwowy … 6.5.17. Umiejscowienie w pojeździe … 6.6. Odbierak prądu 6.6.1. Marka i typ odbieraka prądu … 6.6.2. Praca odbieraka prądu Uwagi: zob. dodatek 1. Dodatek 4 WZÓR DOKUMENTU INFORMACYJNEGO w związku z regulaminem nr 107 dotyczący homologacji typu systemu tłumienia ognia jako części Poniższe informacje należy dostarczyć, w stosownych przypadkach, w trzech egzemplarzach wraz ze spisem treści. Wszelkie rysunki należy sporządzić w odpowiedniej skali i stopniu szczegółowości w formacie A4 lub złożone do formatu A4. Ewentualne fotografie muszą być dostatecznie szczegółowe. Jeżeli części są sterowane elektronicznie, należy przedstawić informacje dotyczące ich działania. 1. OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa handlowa producenta): … 1.2. Typ i ogólne oznaczenie handlowe: … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 2. SYSTEM TŁUMIENIA OGNIA 2.1. Środek gaśniczy (marka i typ): … 2.2. Masa środka gaśniczego (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3): … 2.3. Typ punktów wyrzutu (np. typ dyszy): … 2.4. Liczba punktów wyrzutu (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3): … 2.5. Długość rury do wyrzutu (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3): … 2.6. Typ gazu napędowego: … 2.7. Ciśnienie gazu napędowego: … 2.8. Minimalna temperatura robocza: … 2.9. Wymiary przewodów i łączników: … 2.10. Szczegółowy opis, schematy oraz instrukcja montażu systemu tłumienia ognia i jego części: … CZĘŚĆ 2 Dodatek 1 Tekst z obrazka ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) (1) wydane przez: Nazwa organu administracji dotyczące (2): udzielenia homologacji rozszerzenia homologacji odmowy udzielenia homologacji cofnięcia homologacji ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (2) w odniesieniu do regulaminu nr 107 Nr homologacji: Nr rozszerzenia: Sekcja I 1. Marka (nazwa handlowa producenta): 2. Typ: 3. Środki identyfikacji typu, jeśli są zaznaczone na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (2) (3): 3.1. Miejsce tego oznakowania: 4. Kategoria pojazdu (4): 5. Nazwa i adres producenta: 6. W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji: 7. Adresy zakładów montażowych: Sekcja II 1. Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. uzupełnienie 2. Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych: 3. Data sprawozdania z badania: 4. Numer sprawozdania z badania: 5. Ewentualne uwagi: zob. uzupełnienie 6. Miejscowość: 7. Data: 8. Podpis: 9. Do pakietu informacyjnego, który przedłożono organowi udzielającemu homologacji typu, załączony jest spis treści, który może być udostępniony na życzenie. Tekst z obrazka Uzupełnienie do świadectwa homologacji typu nr dotyczące homologacji typu pojazdu w odniesieniu do regulaminu nr 107 1. Informacje dodatkowe 1.1. Kategoria pojazdu (M2, M3) (2): 1.2. Rodzaj konstrukcji nadwozia (jedno-/dwupokładowe, przegubowe, niskopodłogowe) (2): 1.3. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa (kg): 1.4. Długość (całkowita): mm 1.5. Szerokość (całkowita): mm 1.6. Wysokość (całkowita): mm 1.7. Liczba pasażerów (siedzących i stojących): 1.7.1. Łącznie (N) (5) (6): 1.7.2. Pokład górny (Na) (2) (5) (6): 1.7.3. Pokład dolny (Nb) (2) (5) (6): 1.7.4. Liczba pasażerów siedzących: 1.7.4.1. Łącznie (A) (5) (6): 1.7.4.2. Pokład górny (Aa) (2) (5) (6): 1.7.4.3. Pokład dolny (Ab) (2) (5) (6): 1.8. Pojemność przedziałów bagażowych (m3): 1.9. Powierzchnia przeznaczona do transportu bagażu na dachu (m2): 1.10. Urządzenia techniczne ułatwiające dostęp do pojazdów (pochylnia, podnośnik, układ przyklęku): 1.11. Położenie środka ciężkości pojazdu obciążonego w kierunku wzdłużnym, poprzecznym i pionowym: 1.12. Trolejbusy 1.12.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: 1.12.1.1. Temperatura 1.12.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej 1.12.1.3. Ciśnienie atmosferyczne 1.12.1.4. Wysokość bezwzględna 2. Uwagi: (1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie). (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Jeżeli środek identyfikacji typu zawiera znaki, które nie mają związku z opisem typu pojazdu, elementu konstrukcyjnego lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy niniejsze świadectwo homologacji typu, muszą one być przedstawiane w dokumentacji symbolem: „?” (np. ABC??123??). (4) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2. (5) W przypadku pojazdu przegubowego podać liczbę miejsc siedzących w każdej sztywnej części pojazdu. (6) Jeśli pojazd posiada wyposażenie umożliwiające przewożenie wózków inwalidzkich, podać maksymalną liczbę wózków, która może być przewożona. Jeśli maksymalna liczba przewożonych pasażerów zależy od liczby przewożonych wózków, należy podać dopuszczalne kombinacje liczby pasażerów na miejscach siedzących, miejscach stojących i w wózkach inwalidzkich. Dodatek 2 Tekst z obrazka ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) (1) wydane przez: Nazwa organu administracji dotyczące (2): udzielenia homologacji rozszerzenia homologacji odmowy udzielenia homologacji cofnięcia homologacji ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (2) w odniesieniu do regulaminu nr 107 Nr homologacji: Nr rozszerzenia: Sekcja I 1. Marka (nazwa handlowa producenta): 2. Typ: 3. Środki identyfikacji typu, jeśli są zaznaczone na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (2) (3): 3.1. Miejsce tego oznakowania: 4. Kategoria pojazdu (4): 5. Nazwa i adres producenta: 6. W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji: 7. Adresy zakładów montażowych: Sekcja II 1. Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. uzupełnienie 2. Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych: 3. Data sprawozdania z badania: 4. Numer sprawozdania z badania: 5. Ewentualne uwagi: zob. uzupełnienie 6. Miejscowość: 7. Data: 8. Podpis: 9. Do pakietu informacyjnego, który przedłożono organowi udzielającemu homologacji typu, załączony jest spis treści, który może być udostępniony na życzenie. Tekst z obrazka Uzupełnienie do świadectwa homologacji typu nr dotyczące homologacji typu nadwozia jako oddzielnego zespołu technicznego w odniesieniu do regulaminu nr 107 1. Informacje dodatkowe 1.1. Kategoria pojazdu, na którym dane nadwozie może zostać zamontowane (M2, M3) (2): 1.2. Rodzaj konstrukcji nadwozia (jedno-/dwupokładowe, przegubowe, niskopodłogowe) (2): 1.3. Typy podwozia, na których montowane może być dane nadwozie: 1.4. Liczba pasażerów (siedzących i stojących): 1.4.1. Łącznie (N) (5) (6): 1.4.2. Pokład górny (Na) (2) (5) (6): 1.4.3. Pokład dolny (Nb) (2) (5) (6): 1.4.4. Liczba pasażerów siedzących: 1.4.4.1. Łącznie (A) (5) (6): 1.4.4.2. Pokład górny (Aa) (2) (5) (6): 1.4.4.3. Pokład dolny (Ab) (2) (5) (6): 1.5. Pojemność przedziałów bagażowych (m3): 1.6. Powierzchnia przeznaczona do transportu bagażu na dachu (m2): 1.7. Urządzenia techniczne ułatwiające dostęp do pojazdów (pochylnia, podnośnik, układ przyklęku): 1.8. Trolejbusy 1.8.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: 1.8.1.1. Temperatura 1.8.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej 1.8.1.3. Ciśnienie atmosferyczne 1.8.1.4. Wysokość bezwzględna 2. Uwagi: 3. Wymogi, które spełniono i z którymi zgodność wykazano dla danego oddzielnego zespołu technicznego: (1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie). (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Jeżeli środek identyfikacji typu zawiera znaki, które nie mają związku z opisem typu pojazdu, elementu konstrukcyjnego lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy niniejsze świadectwo homologacji typu, muszą one być przedstawiane w dokumentacji symbolem: „?” (np. ABC??123??). (4) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2. (5) W przypadku pojazdu przegubowego podać liczbę miejsc siedzących w każdej sztywnej części pojazdu. (6) Jeśli pojazd posiada wyposażenie umożliwiające przewożenie wózków inwalidzkich, podać maksymalną liczbę wózków, która może być przewożona. Jeśli maksymalna liczba przewożonych pasażerów zależy od liczby przewożonych wózków, należy podać dopuszczalne kombinacje liczby pasażerów na miejscach siedzących, miejscach stojących i w wózkach inwalidzkich. Dodatek 3 Tekst z obrazka ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) (1) wydane przez: Nazwa organu administracji dotyczące (2): udzielenia homologacji rozszerzenia homologacji odmowy udzielenia homologacji cofnięcia homologacji ostatecznego zaniechania produkcji typu pojazdu/części/oddzielnego zespołu technicznego (2) w odniesieniu do regulaminu nr 107 Nr homologacji: Nr rozszerzenia: Sekcja I 1. Marka (nazwa handlowa producenta): 2. Typ: 3. Środki identyfikacji typu, jeśli są zaznaczone na pojeździe/części/oddzielnym zespole technicznym (2) (3): 3.1. Miejsce tego oznakowania: 4. Kategoria pojazdu (4): 5. Nazwa i adres producenta: 6. W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, miejsce i sposób umieszczenia znaku homologacji: 7. Adresy zakładów montażowych: Sekcja II 1. Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. uzupełnienie 2. Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych: 3. Data sprawozdania z badania: 4. Numer sprawozdania z badania: 5. Ewentualne uwagi: zob. uzupełnienie 6. Miejscowość: 7. Data: 8. Podpis: 9. Do pakietu informacyjnego, który przedłożono organowi udzielającemu homologacji typu, załączony jest spis treści, który może być udostępniony na życzenie. Tekst z obrazka Uzupełnienie do świadectwa homologacji typu nr dotyczące homologacji typu pojazdu wyposażonego w nadwozie uprzednio homologowane jako oddzielny zespół techniczny w odniesieniu do regulaminu nr 107 1. Informacje dodatkowe 1.1. Kategoria pojazdu (M2, M3) (2): 1.2. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa (kg) (1): 1.3. Położenie środka ciężkości pojazdu obciążonego w kierunku wzdłużnym, poprzecznym i pionowym: 1.4. Trolejbusy 1.4.1. Szczególne warunki otoczenia dotyczące niezawodnej pracy: 1.4.1.1. Temperatura 1.4.1.2. Poziom wilgotności zewnętrznej 1.4.1.3. Ciśnienie atmosferyczne 1.4.1.4. Wysokość bezwzględna 2. Uwagi: (1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie). (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Jeżeli środek identyfikacji typu zawiera znaki, które nie mają związku z opisem typu pojazdu, elementu konstrukcyjnego lub oddzielnego zespołu technicznego, którego dotyczy niniejsze świadectwo homologacji typu, muszą one być przedstawiane w dokumentacji symbolem: „?” (np. ABC??123??). (4) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.3, pkt 2. Dodatek 4 Tekst z obrazka ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) (1) wydane przez: Nazwa organu administracji dotyczące (2): udzielenia homologacji rozszerzenia homologacji odmowy udzielenia homologacji cofnięcia homologacji ostatecznego zaniechania produkcji typu części w odniesieniu do regulaminu nr 107 Nr homologacji: Nr rozszerzenia: Sekcja I 1. Marka (nazwa handlowa producenta): 2. Typ: 3. Sposób identyfikacji typu, jeżeli jest oznaczony na części: 3.1. Miejsce tego oznakowania: 4. Nazwa i adres producenta: 5. Nazwa i adres przedstawiciela producenta (w stosownych przypadkach): 6. Umiejscowienie i metoda umieszczania znaku homologacji: Sekcja II 1. Informacje dodatkowe (w stosownych przypadkach): zob. uzupełnienie 2. Placówka techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań homologacyjnych: 3. Data sprawozdania z badania: 4. Numer sprawozdania z badania: 5. Ewentualne uwagi: zob. uzupełnienie 6. Miejscowość: 7. Data: 8. Podpis: 9. Do pakietu informacyjnego, który przedłożono organowi udzielającemu homologacji typu, załączony jest spis treści, który może być udostępniony na życzenie. Tekst z obrazka Uzupełnienie do świadectwa homologacji typu nr dotyczące homologacji typu systemu tłumienia ognia jako części w odniesieniu do regulaminu nr 107 1. Informacje dodatkowe 1.1. Środek gaśniczy (marka i typ): 1.2. Masa środka gaśniczego (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3): 1.3. Typ punktów wyrzutu (np. typ dysz) (3): 1.4. Liczba punktów wyrzutu (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3) (3): 1.5. Długość rury do wyrzutu (wymagana dla komory silnika o objętości 4 m3) (3), w stosownych przypadkach: 1.6. Typ gazu napędowego (3), w stosownych przypadkach: 1.7. Ciśnienie gazu napędowego (potrzebne w komorze silnika o objętości 4 m3) (3) w przypadku systemów podciśnieniowych: 1.8. Minimalna temperatura robocza: 1.9. Wymiary przewodów i łączników, w stosownych przypadkach: (1) Numer identyfikujący państwo, które udzieliło homologacji/rozszerzyło homologację/odmówiło udzielenia homologacji/cofnęło homologację (zob. przepisy dotyczące homologacji zawarte w regulaminie). (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Niepotrzebne skreślić (w niektórych przypadkach, kiedy zastosowanie ma więcej niż jedna pozycja, dokonywanie skreśleń nie jest konieczne). (1) Niepotrzebne skreślić (w niektórych przypadkach, kiedy zastosowanie ma więcej niż jedna pozycja, dokonywanie skreśleń nie jest konieczne). (2) Uwaga: W stosownych przypadkach należy również dodać dokumentację wymaganą zgodnie z załącznikiem 13 część 2 pkt 1.3. (3) W przypadku pojazdu przegubowego podać liczbę miejsc siedzących w każdej sztywnej części pojazdu. (4) Jeśli pojazd posiada wyposażenie umożliwiające przewożenie wózków inwalidzkich, podać maksymalną liczbę wózków, która może być przewożona. Jeśli maksymalna liczba przewożonych pasażerów zależy od liczby przewożonych wózków, należy podać dopuszczalne kombinacje liczby pasażerów na miejscach siedzących, miejscach stojących i w wózkach inwalidzkich. (5) Niepotrzebne skreślić (w niektórych przypadkach, kiedy zastosowanie ma więcej niż jedna pozycja, dokonywanie skreśleń nie jest konieczne). (6) W przypadku pojazdu przegubowego podać liczbę miejsc siedzących w każdej sztywnej części pojazdu. (7) Jeśli pojazd posiada wyposażenie umożliwiające przewożenie wózków inwalidzkich, podać maksymalną liczbę wózków, która może być przewożona. Jeśli maksymalna liczba przewożonych pasażerów zależy od liczby przewożonych wózków, należy podać dopuszczalne kombinacje liczby pasażerów na miejscach siedzących, miejscach stojących i w wózkach inwalidzkich. (8) Niepotrzebne skreślić (w niektórych przypadkach, kiedy zastosowanie ma więcej niż jedna pozycja, dokonywanie skreśleń nie jest konieczne).

ZAŁĄCZNIK 2 UKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI MODEL A (zob. pkt 4.4 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe wskazuje, że odnośny typ pojazdu uzyskał homologację w zakresie jego cech konstrukcyjnych w Niderlandach (E4), jako pojazd należący do klasy III, zgodnie z regulaminem nr 107, a numer homologacji to 062439. Numer homologacji wskazuje, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 107 zmienionego serią poprawek 06. MODEL B (zob. pkt 4.5 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że odnośny typ pojazdu uzyskał homologację w Niderlandach (E4) na podstawie regulaminów nr 107 i nr 43 (*1). Pierwsze dwie cyfry numerów homologacji wskazują, że w terminach udzielenia odnośnych homologacji regulamin nr 107 obejmował serię poprawek 06, a regulamin nr 43 miał swoją pierwotną formę. WZÓR C (zob. pkt 4.4.3 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na nadwoziu pojazdu wskazuje, że odnośny typ nadwozia uzyskał oddzielną homologację w zakresie jego cech konstrukcyjnych w Niderlandach (E4) jako oddzielne nadwozie (litera „S”) dla pojazdów należących do klasy III, zgodnie z regulaminem nr 107, a numer homologacji to 062439. Numer homologacji wskazuje, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 107 zmienionego serią poprawek 06. WZÓR D Powyższy znak homologacji umieszczony na systemie tłumienia ognia wskazuje, że odnośny typ systemu tłumienia ognia uzyskał homologację w Niderlandach (E 4) jako część, zgodnie z regulaminem nr 107, a numer homologacji to 072439. Numer homologacji wskazuje, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 107 zmienionego serią poprawek 07. (*1) Ten numer podano jedynie jako przykład.

ZAŁĄCZNIK 3 WYMOGI DOTYCZĄCE WSZYSTKICH POJAZDÓW 1–6. (Zarezerwowane) 7. WYMOGI 7.1 Ogólne 7.1.1. Jeśli kabina kierowcy pozbawiona jest dachu, kierowca powinien być chroniony specjalną osłoną przed silnym wiatrem, tumanami kurzu, intensywnym deszczem itd. 7.2. Masy i wymiary 7.2.1. Pojazdy muszą spełniać wymogi załącznika 11. 7.2.2. Przestrzeń dostępna dla pasażerów 7.2.2.1. Całkowita powierzchnia S0 dostępna dla pasażerów obliczana jest przez odjęcie od całkowitej powierzchni podłogi pojazdu: 7.2.2.1.1. powierzchni kabiny kierowcy; 7.2.2.1.2. powierzchni stopni w drzwiach i powierzchni każdego innego stopnia o głębokości mniejszej niż 300 mm oraz powierzchni, po której przesuwają się drzwi i ich mechanizm podczas pracy; 7.2.2.1.3. powierzchni każdej części, powyżej której pionowy prześwit mierzony od podłogi jest mniejszy niż 1 350 mm, z pominięciem dopuszczalnego naruszenia przestrzeni określonego w pkt 7.7.8.6.3 i 7.7.8.6.4 niniejszego załącznika. W przypadku pojazdów klasy A lub B wymiar ten można zmniejszyć do 1 200 mm; 7.2.2.1.4. powierzchni każdej części pojazdu, do której pasażerowie nie mają dostępu zgodnie z definicją w pkt 7.9.4 niniejszego załącznika; 7.2.2.1.5. powierzchni każdej przestrzeni zastrzeżonej wyłącznie do przewozu towarów lub bagażu i niedostępnej dla pasażerów; 7.2.2.1.6. powierzchni wymaganej do zapewnienia odrębnej powierzchni roboczej do przygotowywania posiłków; 7.2.2.1.7. powierzchni podłogi zajmowanej przez jakiekolwiek schody, półschody, schody wewnętrzne lub powierzchni każdego stopnia. 7.2.2.2. Powierzchnia S1 dostępna dla pasażerów stojących (tylko w przypadku pojazdów klasy A, I i II, w których dozwolony jest przewóz pasażerów stojących) obliczana jest przez odjęcie od powierzchni S0: 7.2.2.2.1. powierzchni wszystkich części podłogi, których nachylenie przekracza maksymalne wartości dopuszczalne określone w pkt 7.7.6 niniejszego załącznika; 7.2.2.2.2. powierzchni wszystkich części, które nie są dostępne dla pasażera stojącego, gdy zajęte są wszystkie siedzenia, z wyjątkiem siedzeń składanych; 7.2.2.2.3. powierzchni wszystkich części podłogi, gdzie wolna przestrzeń ponad podłogą jest mniejsza niż wysokość przejścia określona w pkt 7.7.5.1 niniejszego załącznika (w związku z tym nie bierze się pod uwagę uchwytów); 7.2.2.2.4. powierzchni wysuniętej w przód poza pionową płaszczyznę przechodzącą przez środek siedziska siedzenia kierowcy (ustawionego w skrajnym tylnym położeniu); 7.2.2.2.5. powierzchni w obrębie 300 mm przed wszystkimi siedzeniami innymi niż siedzenia składane, z wyjątkiem siedzenia zwróconego bokiem do kierunku jazdy, w którym to przypadku wymiar ten można zmniejszyć do 225 mm. W przypadku siedzenia w systemie zmiennego układu siedzeń, uznanego za będące w użyciu, zob. pkt 7.2.2.4 powyżej; 7.2.2.2.6. każdej powierzchni niewyłączonej przez przepisy pkt 7.2.2.2.1–7.2.2.2.5 powyżej, na której nie da się umieścić prostokąta o wymiarach 400 mm × 300 mm; 7.2.2.2.7. w pojazdach klasy II – powierzchni, na której nie mogą przebywać pasażerowie stojący; 7.2.2.2.8. w pojazdach dwupokładowych – całej powierzchni pokładu górnego; 7.2.2.2.9. powierzchni miejsca (miejsc) na wózek inwalidzki, uważanych za zajęte przez użytkownika wózka inwalidzkiego, zob. pkt 7.2.2.4 powyżej; 7.2.2.2.10. powierzchni miejsca (miejsc) na wózek inwalidzki przeznaczonych wyłącznie dla użytkownika wózka inwalidzkiego. 7.2.2.3. W pojeździe musi znajdować się liczba (P) miejsc siedzących, innych niż siedzenia składane, odpowiadających wymogom pkt 7.7.8 poniżej. Jeżeli pojazd należy do klasy I, II lub A, liczba miejsc siedzących na każdym pokładzie jest co najmniej równa liczbie metrów kwadratowych powierzchni podłogi na danym pokładzie dostępnym dla pasażerów i załogi (o ile występuje), zaokrąglonej w dół do najbliższej liczby całkowitej; w przypadku pojazdów klasy I liczbę tę można, z wyłączeniem pokładu górnego, zmniejszyć o 10 %. 7.2.2.4. W przypadku pojazdu o zmiennej liczbie miejsc siedzących powierzchnia dostępna dla pasażerów stojących (S1) oraz przepisy pkt 3.3.1 załącznika 11 określane są dla każdego z następujących warunków, jeśli mają zastosowanie: 7.2.2.4.1. przy wszystkich możliwych zajętych siedzeniach, a następnie pozostałej powierzchni dla pasażerów stojących, oraz jeśli pozostaje miejsce, zajętych miejscach dla wózków inwalidzkich; 7.2.2.4.2. przy wszystkich możliwych zajętych miejscach dla pasażerów stojących, a następnie pozostałych siedzeniach dostępnych dla pasażerów siedzących oraz, jeśli pozostaje miejsce, zajętych miejscach dla wózków inwalidzkich; 7.2.2.4.3. przy wszystkich możliwych zajętych miejscach dla wózków inwalidzkich i pozostałej powierzchni dla pasażerów stojących, a następnie pozostałych zajętych siedzeniach dostępnych do użytku. 7.2.3. Oznakowanie pojazdów 7.2.3.1. W przestrzeni zajmowanej przez kierowcę należy zapewnić miejsce wyraźnie widoczne dla siedzącego kierowcy, w którym umieszcza się oznakowanie, o którym mowa w pkt 3.3 załącznika 11. 7.2.3.1.1. Maksymalna liczba miejsc siedzących, do której pojazd jest przystosowany. 7.2.3.1.2. Maksymalna liczba ewentualnych miejsc stojących, do której pojazd jest przystosowany. 7.2.3.1.3. Maksymalna liczba ewentualnych wózków inwalidzkich, do której pojazd jest przystosowany. 7.2.3.2. (Zarezerwowane) 7.2.3.3. (Zarezerwowane) 7.3. Zapobieganie wypadkom 7.3.1. Jeżeli komora silnika znajduje się z tyłu kabiny kierowcy, nie jest możliwe uruchomienie silnika z pozycji kierowcy, kiedy główna klapa dostępu do silnika znajdująca się na tylnej ścianie pojazdu jest otwarta i umożliwia bezpośredni dostęp do części stwarzających zagrożenie, gdy pracuje silnik (np. koło pasowe napędów pasowych). 7.4. Badanie stabilności 7.4.1. Stateczność pojazdu musi być taka, aby nie został przekroczony punkt, w którym następuje przewrócenie, jeżeli powierzchnia, na której stoi pojazd, jest przechylana kolejno na obie strony pod kątem 28 stopni od poziomu. 7.4.2. Do celów powyższego badania pojazd musi mieć masę w stanie gotowym do jazdy określoną w pkt 2.18 niniejszego regulaminu, z następującym uzupełnieniem: 7.4.2.1. Obciążenia równe Q (określone w pkt 3.2.3.2.1 załącznika 11) należy umieścić na każdym z siedzeń dla pasażerów (na górnym pokładzie tylko w przypadku pojazdów dwupokładowych). Jeżeli pojazd jednopokładowy jest przeznaczony dla pasażerów podróżujących na stojąco lub do podróży z członkiem załogi niezajmującym miejsca siedzącego, środek ciężkości obciążeń Q lub 75 kg je reprezentujących musi być równomiernie rozłożony odpowiednio na powierzchni przeznaczonej dla pasażerów podróżujących na stojąco lub dla załogi, na wysokości 875 mm. Jeżeli w zamierzonym użytkowaniu pojazdu dwupokładowego przewidziany jest członek załogi niemający miejsca siedzącego, środek ciężkości masy 75 kg reprezentującej ciężar członka załogi umieszcza się w przejściu górnego pokładu na wysokości 875 mm. Jeżeli pojazd jest wyposażony w urządzenia do przewozu bagażu na dachu, na dachu należy umocować równomiernie rozłożoną masę (BX), nie mniejszą niż deklarowana przez producenta zgodnie z pkt 3.2.3.2.1 załącznika 11, odpowiadającą takiemu bagażowi. Pozostałe przedziały bagażowe nie mogą zawierać żadnego bagażu. 7.4.2.2. Jeśli pojazd posiada zmienną liczbę miejsc siedzących, zmienną ilość miejsca dla pasażerów stojących lub jest zaprojektowany do przewozu jednego lub więcej wózków inwalidzkich, w odniesieniu do dowolnego przedziału pasażerskiego, w którym takie zmiany się pojawiają, obciążenia wymienione w pkt 7.4.2.1 powyżej przyjmują większą z poniższych wartości: a) masa odpowiadająca liczbie pasażerów siedzących, którzy mogą zajmować powierzchnię, włącznie z masą siedzeń wyjmowanych; lub b) masa odpowiadająca liczbie pasażerów stojących, którzy mogą zajmować daną powierzchnię; lub c) masa wózków inwalidzkich i użytkowników, którzy mogą zajmować daną powierzchnię, każdy o całkowitej masie 250 kg, umieszczona na wysokości 500 mm nad podłogą w punkcie środkowym każdego miejsca przeznaczonego dla wózka inwalidzkiego; lub d) masa pasażerów siedzących, pasażerów stojących i użytkowników wózków inwalidzkich, występujących w różnych układach, którzy mogą zajmować daną powierzchnię. 7.4.3. Wysokość każdego stopnia stosowanego do zapobiegania ślizganiu się koła wózka inwalidzkiego na boki na urządzeniu do badania przechyłu nie może być większa niż dwie trzecie odległości między powierzchnią, na której pojazd stoi przed poddaniem go przechyłowi, a częścią obręczy tego koła, która znajduje się najbliżej w stosunku do danej powierzchni, kiedy pojazd jest obciążony zgodnie z pkt 7.4.2 powyżej. 7.4.4. W czasie badania nie może nastąpić zetknięcie się części, którego nie przewiduje się w normalnym użytkowaniu, ani też nie może nastąpić uszkodzenie lub przemieszczenie jakiejkolwiek części. 7.4.5. Alternatywnie w celu wykazania, że pojazd nie przewróci się w warunkach opisanych w pkt 7.4.1 i 7.4.2 powyżej można stosować metodę obliczeniową. Obliczenia te muszą uwzględniać następujące parametry: 7.4.5.1. masy i wymiary; 7.4.5.2. wysokość położenia środka ciężkości; 7.4.5.3. współczynnik sztywności; 7.4.5.4. boczna i promieniowa sztywność ogumienia; 7.4.5.5. właściwości w zakresie kontroli ciśnienia powietrza w amortyzatorach pneumatycznych; 7.4.5.6. położenie środka momentów; 7.4.5.7. odporność nadwozia na skręcanie. Metoda obliczeń przedstawiona jest w dodatku do niniejszego załącznika. 7.5. Zabezpieczenie przeciwpożarowe 7.5.1. Komora silnika 7.5.1.1. W komorze silnika nie stosuje się palnych materiałów wygłuszających ani materiałów nasiąkliwych paliwem, smarem lub innym materiałem palnym, o ile dane materiały nie są pokryte warstwą nieprzepuszczalną. 7.5.1.2. Podejmuje się środki ostrożności przez odpowiednie rozplanowanie komory silnika lub przez wyposażenie jej w kanały spływowe w celu uniknięcia, w możliwym zakresie, gromadzenia się paliwa, oleju smarowego lub innego materiału palnego w jakiejkolwiek części komory silnika. 7.5.1.3. Komora silnika lub jakiekolwiek inne źródło ciepła (takie jak urządzenie przeznaczone do pochłaniania energii uwalnianej podczas zjazdu z długiego wzniesienia, np. zwalniacz lub urządzenie ogrzewające wnętrze nadwozia, z wyłączeniem jednakże urządzeń grzewczych z obiegiem ciepłej wody) są oddzielone od reszty pojazdu przy użyciu przegrody z materiału o własnościach izolacji cieplnej. Wszystkie mocowania, zaciski, uszczelki itp. stosowane łącznie z taką przegrodą są ogniotrwałe. 7.5.1.4. W przedziale pasażerskim można stosować urządzenie grzewcze inne niż z obiegiem gorącej wody, jeśli jest ono pokryte materiałem odpornym na temperaturę wytwarzaną przez to urządzenie i niewydzielającym trujących wyziewów i które jest tak umieszczone, że nie jest prawdopodobne, aby ktokolwiek z pasażerów wszedł w bezpośredni kontakt z jakąkolwiek gorącą powierzchnią. 7.5.1.5. W przypadku pojazdów wyposażonych w silnik spalinowy wewnętrznego spalania lub grzejnik spalinowy umieszczony z tyłu kabiny kierowcy, kabina musi być wyposażona w system alarmowy ostrzegający kierowcę sygnałem dźwiękowym i wzrokowym oraz uruchamiający światła awaryjne w przypadku przekroczenia temperatury w komorze silnika i we wszystkich komorach, w których znajduje się grzejnik spalinowy. Oprócz systemu alarmowego, pojazdy klas I, II i III muszą być dodatkowo wyposażone w system tłumienia ognia w komorze silnika oraz w każdej komorze, w której znajduje się grzejnik spalinowy. Pojazdy klas A i B mogą być wyposażone w system tłumienia ognia w komorze silnika oraz w każdej komorze, w której znajduje się grzejnik spalinowy. 7.5.1.5.1. System alarmowy i system tłumienia ognia, o ile są zamontowane, muszą być automatycznie uruchamiane za pomocą systemu wykrywania pożaru. System wykrywania musi być zaprojektowany tak, by wykrywał w komorze silnika i we wszystkich komorach, w których znajduje się grzejnik spalinowy, temperaturę przekraczającą temperaturę występującą w czasie zwykłej pracy urządzeń. 7.5.1.5.2. Wymogi pkt 7.5.1.5.1 powyżej uważa się za spełnione, jeśli pod kątem zbyt wysokiej temperatury monitorowane są następujące obszary komory silnika i wszystkich komór, w których znajduje się grzejnik spalinowy: 7.5.1.5.2.1. obszary, w których – w przypadku wycieku – palne płyny (ciecz lub gaz) mogą zetknąć się z narażonymi na to elementami, np. sprężarką lub układem wydechowym, w tym elementami zamontowanymi na silniku, których temperatura robocza jest równa lub wyższa niż temperatura zapłonu palnych płynów (cieczy lub gazu); 7.5.1.5.2.2. obszary, w których – w przypadku wycieku – palne płyny (ciecz lub gaz) mogą zetknąć się z osłoniętymi elementami, np. niezależnym urządzeniem grzewczym, których temperatura robocza jest równa lub wyższa niż temperatura zapłonu palnych płynów (cieczy lub gazu); oraz 7.5.1.5.2.3. obszary, w których – w przypadku wycieku – palne płyny (ciecz lub gaz) mogą zetknąć się z elementami, np. alternatorem, których temperatura w przypadku awarii może być równa lub wyższa niż temperatura zapłonu palnych płynów (cieczy lub gazu). 7.5.1.5.3. System alarmowy i system tłumienia ognia muszą być włączone od chwili załączenia rozrusznika silnika do czasu wyłączenia silnika, bez względu na ustawienie, w jakim znajduje się pojazd. Mogą pozostawać włączone po wyłączeniu zapłonu lub dezaktywacji głównego wyłącznika pojazdu, w stosownych przypadkach. System alarmowy pozostaje włączony zawsze, gdy włączony jest grzejnik spalinowy. 7.5.1.5.4. Montaż systemu tłumienia ognia musi spełniać następujące wymogi: 7.5.1.5.4.1. system tłumienia ognia jest montowany zgodnie z instrukcją montażu producenta systemu; 7.5.1.5.4.2. przed rozpoczęciem montażu przeprowadza się analizę, aby ustalić umiejscowienie i kierunek punktów wyrzutu środka tłumiącego (np. dysz, generatorów środka gaśniczego lub rury do wyrzutu środka gaśniczego bądź innych urządzeń rozprowadzających). Potencjalne zagrożenia pożarowe w komorze silnika oraz w każdej komorze, w której znajduje się grzejnik spalinowy, są identyfikowane, a punkt wyrzutu umiejscowiony jest w taki sposób, aby umożliwić rozprowadzenie środka tłumiącego w celu pokrycia zagrożenia pożarowego w momencie aktywacji systemu. Należy upewnić się, że rozmieszczenie oraz kierunek punktów wyrzutu, jak również odległość wyrzutu, umożliwiają pokrycie zidentyfikowanych zagrożeń pożarowych. Należy upewnić się, że system działa prawidłowo bez względu na ustawienie, w jakim znajduje się pojazd. Analiza zagrożenia pożarowego musi uwzględniać co najmniej następujące elementy: a) elementy, których powierzchnia może osiągnąć temperaturę przekraczającą zapłonu dla płynów, gazów i substancji znajdujących się w komorze; b) elementy i przewody elektryczne o wartości prądu lub napięcia wystarczającej do wystąpienia zapłonu; c) węże i pojemniki z palnymi cieczami lub gazami (w szczególności jeśli znajdują się pod ciśnieniem). Analiza musi być w pełni udokumentowana. 7.5.1.5.4.3. System tłumienia skaluje się z systemu objętego badaniem, na podstawie łącznej objętości brutto komory silnika i komór z grzejnikiem spalinowym, w których ma być zamontowany system. Przy pomiarach komory silnika oraz komór z grzejnikiem spalinowym mierzy się objętość brutto tych komór, tzn. nie odejmuje się objętości silnika oraz jego elementów. Przy skalowaniu systemu uwzględnia się masę środka tłumiącego, wszystkie punkty wyrzutu oraz masę pojemnika z gazem napędowym, w stosownych przypadkach. Ciśnienie systemu musi pozostawać takie samo jak w badanym systemie. Jeżeli system obejmuje rurę do wyrzutu środka gaśniczego, długość rury skaluje się bez dysz. Dopuszcza się rozwiązania, w których system tłumienia zawiera większą ilość środka gaśniczego lub większą liczbę punktów wyrzutu lub dłuższą rurę do wyrzutu środka gaśniczego lub większą ilość gazu napędowego, niż jest to wymagane zgodnie z przedstawionymi niżej modelami skalowania. Jeżeli objętość brutto komory silnika i komór z grzejnikiem spalinowym przekracza 4 m3, system tłumienia skaluje się z użyciem współczynnika skalowania obliczanego zgodnie z pkt 1 poniżej. Jeżeli objętość brutto wynosi mniej niż 4 m3, dopuszcza się skalowanie w dół systemu tłumienia z użyciem współczynnika skalowania obliczanego zgodnie z pkt 2 poniżej. Sx oznacza współczynnik skalowania, a x oznacza łączną objętość brutto komory silnika i komór z grzejnikiem spalinowym [m3]. Sx = 0,1 · x + 0,6 (1) Sx = 0,15 · x + 0,4 (2) Liczbę skalowanych dysz lub innych punktów wyrzutu, w przypadku gdy system tłumienia posiada więcej niż jeden punkt wyrzutu, można zaokrąglić do najbliższej liczby całkowitej. 7.5.2. Wyposażenie elektryczne i instalacja elektryczna 7.5.2.1. Wszystkie przewody elektryczne muszą być dobrze izolowane, a wszystkie przewody i urządzenia elektryczne muszą być w stanie wytrzymać warunki temperatury i wilgotności, którym są poddawane. W szczególności elementy osprzętu elektrycznego pracujące w komorze silnika muszą być przystosowane do panującej tam temperatury oraz oddziaływania zanieczyszczeń. 7.5.2.2. Przez żaden przewód elektryczny stosowany w obwodzie elektrycznym nie może płynąć prąd przewyższający wielkość dopuszczalną dla tego przewodu z uwzględnieniem sposobu jego instalacji i przy maksymalnej temperaturze otoczenia. 7.5.2.3. Każdy obwód elektryczny zasilający odbiornik inny niż rozrusznik, elektryczny układ zapłonowy (zapłon wymuszony), świece żarowe, układ zatrzymujący silnik, układ ładowania akumulatora i uziemienie samego akumulatora musi zawierać bezpiecznik lub automatyczny wyłącznik prądu. Obwody zasilające inne elementy wyposażenia mogą jednakże być zabezpieczone wspólnym bezpiecznikiem lub wspólnym automatycznym wyłącznikiem prądu, pod warunkiem że ich łączna wartość prądów znamionowych nie przekracza wartości prądu bezpiecznika lub wyłącznika prądu. W przypadku instalacji multipleksowej, na wniosek placówki technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzanie badań, producent musi podać wszystkie właściwe informacje techniczne. 7.5.2.4. Wszystkie przewody elektryczne muszą być dobrze zabezpieczone i stabilnie utrzymywane w przewidzianym dla nich położeniu, w sposób uniemożliwiający ich uszkodzenie przez nacięcie, ścieranie lub przetarcie. 7.5.2.5. W przypadku gdy w jednym lub większej liczbie obwodów elektrycznych w pojeździe napięcie skuteczne prądu przekracza 100 V, odłącznik z napędem ręcznym przeznaczony do jednoczesnego odłączenia wszystkich takich obwodów od głównego źródła zasilania musi być połączony z każdym biegunem takiego zasilania, który nie jest połączony z masą oraz znajdować się wewnątrz pojazdu w miejscu łatwo dostępnym dla kierowcy, pod warunkiem że żaden taki odłącznik nie przerywa żadnego obwodu elektrycznego zasilającego obowiązkowe zewnętrzne oświetlenie pojazdu. Niniejszy punkt nie ma zastosowania do obwodów zapłonowych wysokiego napięcia ani do obwodów wewnętrznych zawartych w danym elemencie wyposażenia pojazdu. 7.5.2.6. Wszystkie przewody elektryczne muszą być rozmieszczone w taki sposób, aby żadna część nie miała kontaktu z przewodem paliwowym lub z częścią układu wydechowego ani nie była wystawiona na działanie nadmiernie wysokiej temperatury, o ile nie jest zapewniona odpowiednia specjalna izolacja i zabezpieczenie, na przykład elektromagnetyczny zawór wydechowy. 7.5.3. Akumulatory 7.5.3.1. Wszystkie akumulatory muszą być dobrze zamocowane i łatwo dostępne. 7.5.3.2. Przestrzeń na akumulatory musi być oddzielona od przedziału pasażerskiego i kabiny kierowcy oraz wietrzona powietrzem z zewnątrz pojazdu. 7.5.3.3. Zaciski akumulatora zabezpiecza się przed ryzykiem powstania zwarcia. 7.5.4. Gaśnice i apteczka 7.5.4.1. Należy zapewnić przestrzeń na zamocowanie jednej lub większej liczby gaśnic, z czego jedno miejsce musi znajdować się w pobliżu siedzenia kierowcy. W pojazdach klasy A lub B miejsce dla każdej obowiązkowej gaśnicy wynosi nie mniej niż 8 dm3, a w pojazdach klasy I, II lub III – nie mniej niż 15 dm3. W przypadku pojazdu dwupokładowego na górnym pokładzie należy przewidzieć miejsce na dodatkową gaśnicę. 7.5.4.2. Należy zapewnić przestrzeń na zamocowanie jednej lub więcej apteczek. Przewidziane miejsce musi wynosić nie mniej niż 7 dm3, a minimalny wymiar – nie mniej niż 80 mm. 7.5.4.3. Gaśnice i apteczki można zabezpieczyć przed kradzieżą lub zniszczeniem (np. w wewnętrznej szafce lub za tłukącą się szybą), pod warunkiem że umiejscowienie tych przedmiotów jest wyraźnie oznaczone i że zapewnione są środki umożliwiające łatwe ich wyjęcie w sytuacjach awaryjnych. 7.5.5. Materiały Niedozwolone jest stosowanie materiałów łatwopalnych w odległości mniejszej niż 100 mm od elementów układu wydechowego, urządzeń elektrycznych pracujących pod wysokim napięciem lub dowolnego innego znaczącego źródła ciepła, o ile materiał ten nie jest skutecznie osłonięty. W razie potrzeby należy zapewnić osłonę zapobiegającą wchodzeniu smaru lub innych materiałów palnych w styczność z układem wydechowym lub innymi znaczącymi źródłami ciepła. Do celów niniejszego punktu za materiał łatwopalny uważa się taki materiał, który nie jest odporny na temperaturę mogącą prawdopodobnie występować w omawianym miejscu. 7.5.6. Wykrywanie pożaru 7.5.6.1. Pojazdy muszą być wyposażone w system alarmowy wykrywający przekroczenie temperatury lub dym w pomieszczeniach toalet, w kabinach sypialnych kierowców lub w innych oddzielnych pomieszczeniach. 7.5.6.2. W momencie wykrycia system określony w pkt 7.5.6.1 powyżej musi przekazać kierowcy sygnał zarówno dźwiękowy, jak i wizualny do kabiny kierowcy oraz uruchomić światła awaryjne. 7.5.6.3. System alarmowy musi być co najmniej włączony od chwili załączenia rozrusznika silnika do czasu wyłączenia silnika, bez względu na ustawienie, w jakim znajduje się pojazd. 7.6. Wyjścia 7.6.1. Liczba wyjść 7.6.1.1. Minimalna liczba drzwi w pojeździe wynosi dwa: dwoje drzwi głównych lub jedne drzwi główne i jedne drzwi awaryjne. Każdy pojazd dwupokładowy posiada dwoje drzwi na pokładzie dolnym (zob. także pkt 7.6.2.3 poniżej). Minimalna wymagana liczba drzwi głównych jest następująca: Liczba pasażerów Minimalna liczba drzwi głównych Klasy I i A Klasa II Klasy III i B 9–45 1 1 1 46–70 2 1 1 71–100 3 (2 w przypadku pojazdu dwupokładowego) 2 1 > 100 4 3 1 7.6.1.2. Minimalna liczba drzwi głównych w każdej sztywnej części pojazdu przegubowego wynosi jeden, z zastrzeżeniem, że w przypadku przedniej części pojazdu przegubowego klasy I ta liczba minimalna wynosi dwa. 7.6.1.3. Do celów tego wymogu, drzwi głównych wyposażonych w układ mechanicznego otwierania nie uważa się za drzwi awaryjne, o ile nie dają się one łatwo obsługiwać ręcznie po uruchomieniu, w razie konieczności, urządzenia sterującego opisanego w pkt 7.6.5.1 poniżej: 7.6.1.4. Minimalna liczba wyjść awaryjnych musi być taka, aby łączna liczba wyjść w oddzielnym przedziale była następująca: Liczba pasażerów i członków załogi przewidziana do ulokowania w każdym przedziale lub na każdym pokładzie Minimalna łączna liczba wyjść 1–8 2 9–16 3 17–30 4 31–45 5 46–60 6 61–75 7 76–90 8 91–110 9 111–130 10 >130 11 Liczbę wyjść dla każdego oddzielnego pokładu (w przypadku pojazdu dwupokładowego) i każdego oddzielnego pomieszczenia należy określić oddzielnie. Pomieszczeń toalet lub kuchenek nie uznaje się za oddzielne pomieszczenia do celów określania liczby wyjść awaryjnych. Luki ratunkowe można zaliczyć jedynie do wymienionej powyżej liczby wyjść awaryjnych. 7.6.1.5. Przy określaniu minimalnej liczby i usytuowania wyjść awaryjnych każda ze sztywnych części pojazdu przegubowego traktowana jest jako oddzielny pojazd, z wyjątkiem pkt 7.6.2.4 poniżej. Przejścia je łączącego nie należy uważać za wyjście. Pomieszczeń toalet lub kuchenek nie uznaje się za oddzielne pomieszczenia do celów określania liczby wyjść awaryjnych. Należy ustalić liczbę pasażerów dla każdej części sztywnej. Płaszczyznę zawierającą poziomą oś zawiasu pomiędzy połączonymi częściami sztywnymi pojazdu oraz prostopadłą do osi wzdłużnej pojazdu poruszającego się do przodu należy uważać za granicę pomiędzy częściami. 7.6.1.6. Podwójne drzwi główne należy liczyć jako dwoje drzwi, a podwójne lub wieloczłonowe okna jako dwa okna awaryjne. 7.6.1.7. Jeżeli kabina kierowcy nie umożliwia dostępu do przedziału pasażerskiego za pośrednictwem przejścia, które pozwala, aby: a) przednia krawędź walcowego urządzenia pomiarowego, o którym mowa w załączniku 4 rys. 6, sięgnęła co najmniej do poprzecznej pionowej płaszczyzny stycznej do czołowego punktu oparcia siedzenia w najbardziej do tyłu wysuniętej wzdłużnej pozycji oraz b) z tej płaszczyzny możliwe było przesunięcie płyty przedstawionej na rys. 7 w załączniku 4 w taki sposób, że ruszając do przodu z położenia styku z walcowym urządzeniem do momentu dotarcia co najmniej do pionowej płaszczyzny stycznej z najbardziej wysuniętym do przodu punktem poduszki siedzenia kierowcy, to należy spełnić wymogi poniższych pkt 7.6.1.7.1–7.6.1.7.5. 7.6.1.7.1. Kabina kierowcy musi posiadać dwa wyjścia, które nie znajdują się na tej samej ścianie bocznej. Gdy jednym z wyjść jest okno, okno to musi mieć powierzchnię co najmniej 400 000 mm2, musi być możliwe wpisanie w tę powierzchnię prostokąta o wymiarach 500 mm × 700 mm i musi być ono zgodne z wymogami określonymi w pkt 7.6.8 poniżej dotyczącymi okien awaryjnych; 7.6.1.7.2. Dopuszcza się jedno lub dwa siedzenia wzdłuż kabiny kierowcy dla osób dodatkowych, w takim przypadku oba wyjścia określone w pkt 7.6.1.7.1 powyżej są drzwiami. Drzwi dla kierowcy uznaje się za drzwi awaryjne dla osób zajmujących te siedzenia, pod warunkiem że możliwe jest przesunięcie urządzenia pomiarowego od siedzeń tych osób na zewnątrz pojazdu przez drzwi kierowcy (zob. załącznik 4 rys. 27). Sprawdzenie dostępu do drzwi kierowcy objęte jest wymogami pkt 7.7.3.2 poniżej, przy czym stosuje się urządzenie pomiarowe o wymiarach 600 × 400 mm, zgodnie z opisem w pkt 7.7.3.3 poniżej. Drzwi główne muszą znajdować się z boku pojazdu, po stronie przeciwnej do tej, z której znajdują się drzwi kierowcy i muszą być uznane za drzwi awaryjne dla kierowcy. 7.6.1.7.3. Pkt 7.6.3–7.6.7, 7.7.1, 7.7.2 i 7.7.7 niniejszego załącznika nie mają zastosowania do wyjść przewidzianych dla kabiny kierowcy, o których mowa w pkt 7.6.1.7.1 i 7.6.1.7.2 powyżej. 7.6.1.7.4. W okolicznościach opisanych w powyższych pkt 7.6.1.7.1 i 7.6.1.7.2 wyjścia przewidziane dla kabiny kierowcy i użytkowników wszystkich siedzeń znajdujących się obok kierowcy nie są liczone jako jedne z drzwi wymaganych w powyższych pkt 7.6.1.1 i 7.6.1.2, ani też jako jedne z wyjść awaryjnych wymaganych w pkt 7.6.1.4 niniejszego załącznika dla każdego innego przedziału pasażerskiego. 7.6.1.7.5. W pomieszczeniu mieszczącym kabinę kierowcy można zamontować do pięciu dodatkowych siedzeń i dowolną liczbę siedzeń obok