PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 164/151

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 99 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji gazowo-wyładowczych źródeł światła używanych w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych

Obejmujące wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement nr 5 do pierwotnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 19 sierpnia 2010 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

1. Zakres

2. Przepisy administracyjne

3. Wymagania techniczne

4. Zgodność produkcji

5. Sankcje z tytułu niezgodności produkcji

6. Ostateczne zaniechanie produkcji

7. Nazwy i adresy upoważnionych placówek technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy służb administracyjnych

ZAŁĄCZNIKI

Załącznik 1 Arkusze dotyczące gazowo-wyładowczych źródeł światła

Załącznik 2 Zawiadomienie dotyczące udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaniechania produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła na mocy regulaminu nr 99

Załącznik 3 Przykładowy znak homologacji

Załącznik 4 Metoda pomiaru właściwości elektrycznych i fotometrycznych

Załącznik 5 Układ optyczny do pomiaru położenia i kształtu łuku oraz położenia elektrod

Załącznik 6 Minimalne wymogi dotyczące procedur kontroli jakości stosowane przez producenta

Załącznik 7 Pobieranie próbek i poziomy zgodności z wymaganiami do celów dokumentacji badań producenta

Załącznik 8 Minimalne wymogi dotyczące pobierania próbek przez kontrolera

1. ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do gazowo-wyładowczych źródeł światła przedstawionych w załączniku 1 i przeznaczonych do stosowania w homologowanych gazowo-wyładowczych reflektorach pojazdów samochodowych.

2. PRZEPISY ADMINISTRACYJNE

2.1. Definicje

2.1.1. Termin „kategoria” stosowany jest w niniejszym regulaminie do różnych podstawowych konstrukcji znormalizowanych gazowo-wyładowczych źródeł światła. Każda kategoria ma specjalne oznaczenie, na przykład „D2S”.

2.1.2. W obrębie tej samej kategorii do różnych „typów” (1) należą te gazowo-wyładowcze źródła światła, które różnią się tak istotnymi cechami, jak:

2.1.2.1. nazwa handlowa lub znak towarowy, tzn.: a) gazowo-wyładowcze źródła światła opatrzone tą samą nazwą handlową lub znakiem towarowym, lecz wytwarzane przez różnych producentów, uważa się za gazowo-wyładowcze źródła światła różnych typów; b) gazowo-wyładowcze źródła światła wyprodukowane przez tego samego producenta, różniące się jedynie nazwą handlową lub znakiem towarowym, można uważać za należące do tego samego typu;

2.1.2.2. konstrukcja bańki lub trzonka gwintowanego, o ile różnice te wpływają na parametry optyczne.

2.2. Wystąpienie o homologację

2.2.1. O udzielenie homologacji występuje właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

2.2.2. Do każdego wystąpienia o homologację należy dołączyć (zob. także pkt 2.4.2):

2.2.2.1. rysunki w trzech egzemplarzach o dostatecznej szczegółowości, umożliwiające identyfikację typu;

2.2.2.2. opis techniczny zawierający identyfikację statecznika;

2.2.2.3. trzy próbki dla każdej barwy, której dotyczy wniosek;

2.2.2.4. jedną próbkę statecznika.

2.2.3. W przypadku typu gazowo-wyładowczego źródła światła różniącego się tylko nazwą handlową lub znakiem towarowym od typu, który był już homologowany, wystarczy przedstawić:

2.2.3.1. oświadczenie producenta, że przedkładany typ jest identyczny (z wyjątkiem nazwy handlowej lub znaku towarowego) i że jest wytwarzany przez tego samego producenta co już homologowany typ, który można zidentyfikować za pomocą przydzielonego kodu homologacji;

2.2.3.2. dwie próbki noszące nową nazwę handlową lub znak towarowy.

2.2.4. Właściwy organ weryfikuje istnienie odpowiednich środków zapewniających efektywną kontrolę zgodności produkcji przed udzieleniem homologacji typu.

2.3. Oznakowanie

2.3.1. Gazowo-wyładowcze źródła światła przedkładane do homologacji muszą nosić, na trzonku lub bańce, następujące oznakowanie:

2.3.1.1. nazwę handlową lub znak towarowy wnioskodawcy;

2.3.1.2. międzynarodowe oznaczenie odpowiedniej kategorii;

2.3.1.3. moc znamionową; nie trzeba jej wskazywać osobno, jeżeli jest częścią międzynarodowego oznaczenia odpowiedniej kategorii;

2.3.1.4. odpowiednich rozmiarów miejsce na umieszczenie znaku homologacji.

2.3.2. Miejsce, o którym mowa w pkt 2.3.1.4, zaznacza się na rysunkach przedstawianych razem z wnioskiem o homologację.

2.3.3. Napisy inne niż wskazane w pkt 2.3.1 i 2.4.4 mogą być umieszczane na trzonku.

2.3.4. Statecznik wykorzystywany przy homologacji typu źródła światła jest odpowiednio oznaczony identyfikacją typu i znaku towarowego oraz znamionowym napięciem i mocą, wskazanymi w odpowiednim arkuszu danych dotyczących lampy.

2.4. Homologacja

2.4.1. Homologację przyznaje się, jeżeli wszystkie próbki typu gazowo-wyładowczego źródła światła przedłożone zgodnie z powyższymi pkt 2.2.2.3 lub 2.2.3.2 spełniają wymagania niniejszego regulaminu w wyniku badania ze statecznikiem zgodnie z pkt 2.2.2.4.

2.4.2. Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje kod homologacji. Pierwsza cyfra takiego kodu oznacza serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji.

Po znaku tym następuje kod identyfikacyjny złożony z nie więcej niż dwóch znaków. Należy używać wyłącznie cyfr arabskich i wielkich liter wymienionych w przypisie (2).

Ta sama Umawiająca się Strona nie może przyznać tego samego kodu innemu typowi gazowo-wyładowczego źródła światła. Jeżeli wnioskodawca sobie tego zażyczy, ten sam kod homologacji może zostać przypisany do gazowo-wyładowczych źródeł światła emitujących zarówno światło białe, jak i selektywnie żółte (zob. pkt 2.1.2).

2.4.3. Komunikat o przyznaniu lub przedłużeniu, odmowie bądź cofnięciu homologacji albo o ostatecznym zaniechaniu produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła na mocy niniejszego regulaminu przedstawia się Stronom porozumienia stosującym niniejszy regulamin za pomocą formularza zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu, dołączając rysunek w formacie nie większym niż A4 (210 × 297 mm) i w skali co najmniej 2:1, dostarczony przez wnioskodawcę.

2.4.4. Na każdym ze źródeł światła zgodnym z typem, który homologowano na podstawie niniejszego regulaminu, oprócz oznakowań wymaganych w pkt 2.3.1, nanosi się – w miejscu, o którym mowa w pkt 2.3.1.4 – znak homologacji międzynarodowej złożony z:

2.4.4.1. ściętego okręgu otaczającego literę „E” z następującym po niej charakterystycznym numerem kraju, który przyznał homologację (3);

2.4.4.2. kodu homologacji, umieszczonego blisko wspomnianego ściętego okręgu.

2.4.5. Jeżeli wnioskodawca otrzymał ten sam kod homologacji dla kilku nazw handlowych lub znaków towarowych, wówczas do spełnienia wymagań pkt 2.3.1.1 wystarczy umieszczenie jednej/jednego z nich.

2.4.6. Oznaczenia i napisy wymienione w pkt 2.3.1 oraz 2.4.3 muszą być wyraźnie czytelne i nieusuwalne.

2.4.7. Przykładowy znak homologacji podano w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.

3. WYMAGANIA TECHNICZNE

3.1. Definicje

3.1.1. „Gazowo-wyładowcze źródło światła”: źródło światła, w którym światło wytwarzane jest przez stabilny łuk elektryczny.

3.1.2. „Statecznik”: specyficzny układ zasilania dla gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.1.3. „Napięcie znamionowe”: napięcie wejściowe oznakowane na stateczniku.

3.1.4. „Moc znamionowa”: moc oznaczona na gazowo-wyładowczym źródle światła i stateczniku.

3.1.5. „Napięcie podczas badania”: napięcie na zaciskach wejściowych statecznika, które jest właściwe dla gazowo-wyładowczego źródła światła i przy którym należy badać jego właściwości elektryczne i fotometryczne.

3.1.6. „Wartość obiektywna”: wartość konstrukcyjna właściwości elektrycznej lub fotometrycznej. Należy ją osiągnąć, w ramach określonej tolerancji, gdy gazowo-wyładowcze źródło światła jest zasilane przez statecznik pracujący przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.1.7. „Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródło światła”: specjalne gazowo-wyładowcze źródło światła stosowane w badaniu reflektorów, o ograniczonych wymiarach i właściwościach elektrycznych i fotometrycznych, określonych w odpowiednim arkuszu danych.

3.1.8. „Oś odniesienia”: oś określona w odniesieniu do trzonka, w odniesieniu do której sprawdzane są pewne wymiary gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.1.9. „Płaszczyzna odniesienia”: płaszczyzna określona w odniesieniu do trzonka, w stosunku do której sprawdzane są pewne wymiary gazowo-wyładowczego źródła światła.

3.2. Specyfikacje ogólne

3.2.1. Każda przedłożona próbka musi odpowiadać odnośnym specyfikacjom zawartym w niniejszym regulaminie w przypadku badania ze statecznikiem wymienionym w pkt 2.2.2.4.

3.2.2. Gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być skonstruowane tak, aby w warunkach normalnej eksploatacji miały i zachowywały pełną zdolność do pracy. Ponadto nie powinny wykazywać błędów konstrukcyjnych ani produkcyjnych.

3.3. Produkcja

3.3.1. Bańka gazowo-wyładowczego źródła światła nie może mieć żadnych rys lub skaz, które zmniejszałyby jego wydajność i parametry optyczne.

3.3.2. W przypadku bańki barwionej (zewnętrznie) po 15 godzinach pracy ze statecznikiem przy napięciu stosowanym w badaniu powierzchnię bańki należy delikatnie przetrzeć bawełnianą tkaniną nasączoną mieszaniną złożoną w 70 % objętości z n-heptanu i w 30 % objętości z toluenu. Po około 5 minutach powierzchnia jest poddawana oględzinom. Nie powinna ona wykazywać żadnych widocznych zmian.

3.3.3. Gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być zaopatrzone w znormalizowane trzonki wyszczególnione w poszczególnych arkuszach danych w załączniku 1 i zgodne z arkuszami danych dla trzonków zamieszczonych w publikacji IEC nr 60061, wydanie trzecie.

3.3.4. Trzonek powinien być wytrzymały i mocno przymocowany do bańki.

3.3.5. W celu upewnienia się, że gazowo-wyładowcze źródła światła spełniają wymagania pkt 3.3.3 i 3.3.4, przeprowadza się oględziny, dokonuje kontroli wymiarów oraz – w sytuacjach, gdy jest to niezbędne – próbnego zamocowania.

3.4. Badania

3.4.1. Gazowo-wyładowcze źródła światła należy sezonować w sposób podany w załączniku 4.

3.4.2. Wszystkie próbki należy badać ze statecznikiem wymienionym w pkt 2.2.2.4.

3.4.3. Pomiarów elektrycznych dokonuje się za pomocą przyrządów klasy co najmniej 0,2. (0,2 % dokładności pełnego zakresu)

3.5. Położenie i wymiary elektrod, łuku i pasków

3.5.1. Położenie geometryczne elektrod powinno odpowiadać położeniu określonemu w odpowiednim arkuszu danych. Przykład metody pomiaru położenia łuku i elektrod podano w załączniku 5. Dopuszcza się również stosowanie innych metod.

3.5.1.1. Pomiaru położenia i wymiarów elektrod źródła światła należy dokonać przed okresem sezonowania, dla nieświecącego gazowo-wyładowczego źródła światła, z zastosowaniem metod optycznych umożliwiających pomiar przez szklaną bańkę.

3.5.2. Kształt i przemieszczenie łuku powinny spełniać wymagania podane w odpowiednim arkuszu danych.

3.5.2.1. Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.5.3. Położenie, rozmiary i przepuszczalność pasków powinny spełniać wymagania podane w odpowiednim arkuszu danych.

3.5.3.1. Pomiar należy wykonać po sezonowaniu ze źródłem światła zasilanym przez statecznik przy napięciu stosowanym w badaniu.

3.6. Charakterystyki zapłonu, rozruchu i ponownego zapłonu w stanie ciepłym

3.6.1. Zapłon

Przy badaniu zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła należy zapalić bezpośrednio i pozostawić w tym stanie.

3.6.2. Rozruch

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła powinno emitować co najmniej:

po 1 sekundzie: 25 % obiektywnego strumienia świetlnego,

po 4 sekundach: 80 % obiektywnego strumienia świetlnego.

Wartość obiektywnego strumienia świetlnego podano we właściwym arkuszu danych.

3.6.3. Ponowny zapłon w stanie ciepłym

Przy badaniu zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 gazowo-wyładowcze źródło światła powinno zapalać się ponownie bezpośrednio po wyłączeniu w czasie określonym w arkuszu danych. Po jednej sekundzie źródło światła musi emitować co najmniej 80 % obiektywnego strumienia świetlnego.

3.7. Właściwości elektryczne

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 wartość napięcia i mocy źródła światła powinna mieścić się w granicach podanych we właściwym arkuszu danych.

3.8. Strumień świetlny

Przy pomiarze zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 wartość strumienia światła powinna mieścić się w granicach podanych we właściwym arkuszu danych. W przypadku gdy dla tego samego typu przewidziano barwę białą i żółtą, wartość obiektywną stosuje się do źródeł światła emitujących światło białe, podczas gdy strumień świetlny źródła światła emitującego światło żółte powinien wynosić co najmniej 68 % tej wartości.

3.9. Barwa

3.9.1. Barwa emitowanego światła musi być biała albo selektywnie żółta. Ponadto właściwości kolorymetryczne, wyrażone przez współrzędne chromatyczności CIE, powinny mieścić się w granicach określonych we właściwym arkuszu danych.

3.9.2. Definicje barwy emitowanego światła podane w regulaminie nr 48 oraz serii poprawek do tego regulaminu obowiązujących w momencie składania wniosków o udzielenie homologacji typu mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego regulaminu.

3.9.3. Pomiaru barwy dokonuje się zgodnie z warunkami określonymi w załączniku 4 pkt 10.

3.9.4. Minimalna zawartość czerwieni w gazowo-wyładowczym źródle światła powinna być taka, aby

gdzie

Ee (λ) [W/nm] oznacza rozkład widmowy strumienia promieniowania; V (λ) [1] oznacza wydajność świetlną widmową; λ [nm] oznacza długość fali.

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.

3.10. Promieniowanie UV

Promieniowanie UV gazowo-wyładowczego źródła światła musi być takie, by:

gdzie

V (λ) [1] oznacza względny rozkład widmowy promieniowania; km = 683 [lm/W] oznacza fotometryczny równoważnik promieniowania; (Definicje pozostałych symboli zawarto w powyższym pkt 3.9.4).

Powyższą wartość należy obliczyć z dokładnością do jednego nanometra.

Promieniowanie UV należy skorygować zgodnie z wartościami podanymi w poniższej tabeli.

λ S(λ) 250 0,430 255 0,520 260 0,650 265 0,810 270 1,000 275 0,960 280 0,880 285 0,770 290 0,640 295 0,540 300 0,300 305 0,060 310 0,015 315 0,003 320 0,001 325 0,00050 330 0,00041 335 0,00034 340 0,00028 345 0,00024 350 0,00020 355 0,00016 360 0,00013 365 0,00011 370 0,000090 375 0,000077 380 0,000064 385 0,000053 390 0,000044 395 0,000036 400 0,000030

Wybrane długości fal są reprezentatywne; inne wartości powinny być interpolowane.

Wartości zgodne z „Wytycznymi IRPA/INIRC dot. limitów narażenia na promieniowanie ultrafioletowe”.

3.11. Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródła światła

Wzorcowe gazowo-wyładowcze źródła światła powinny być spełniać wymagania stosowane w homologacji źródeł światła oraz wymagania szczególne określone we właściwym arkuszu danych. W przypadku typu emitującego światło białe i światło selektywnie żółte wzorcowe źródło światła powinno emitować światło białe.

4. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

4.1. Gazowo-wyładowcze źródła światła homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być wyprodukowane w taki sposób, aby były zgodne z homologowanym typem, poprzez spełnienie wymagań dotyczących oznakowania oraz wymagań technicznych zawartych w powyższym pkt 3 i w załącznikach 1 i 3 do niniejszego regulaminu.

4.2. W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymagania pkt 4.1, należy przeprowadzać odpowiednie kontrole produkcji.

4.3. Posiadacz homologacji jest zobowiązany w szczególności:

4.3.1. zapewnić istnienie procedur skutecznej kontroli jakości wyrobów;

4.3.2. posiadać dostęp do aparatury kontrolnej niezbędnej do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu;

4.3.3. zapewnić rejestrację wyników badań i dostępność załączonych dokumentów przez czas określony w porozumieniu z organem administracji;

4.3.4. prowadzić analizę wyników każdego rodzaju badań, stosując kryteria podane w załączniku 7, w celu sprawdzenia i zapewnienia stabilności charakterystyk wyrobów, określając przy tym margines na zmiany procesu produkcyjnego;

4.3.5. zapewnić przeprowadzanie dla każdego typu gazowo-wyładowczego źródła światła przynajmniej tych badań, których przeprowadzanie nakazano w załączniku 6 do niniejszego regulaminu;

4.3.6. dopilnować, aby każdy zestaw próbek będący dowodem niezgodności w świetle danego typu badania powodował pobranie następnej próbki i ponowne przeprowadzenie badania. Należy podejmować wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności przedmiotowej produkcji.

4.4. Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnej chwili sprawdzić metody kontroli zgodności stosowane w każdym zakładzie wytwórczym.

4.4.1. Podczas każdej kontroli wyniki badań oraz zapis z oceny produkcji należy udostępnić osobie przeprowadzającej kontrolę.

4.4.2. Kontroler może pobrać wyrywkowo próbki, które zostaną zbadane w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może być określana według wyników kontroli prowadzonej samodzielnie przez producenta.

4.4.3. Jeżeli poziom jakości wydaje się niezadowalający lub jeżeli wydaje się konieczna weryfikacja ważności badań przeprowadzonych zgodnie z powyższym pkt 4.4.2, kontroler jest zobowiązany wybrać próbki i przesłać je do placówki technicznej, która przeprowadziła badania homologacyjne typu.

4.4.4. Właściwy organ może przeprowadzić dowolne badania przewidziane w niniejszym regulaminie. Badania te należy przeprowadzić na wybranych losowo próbkach, nie powodując przy tym zakłóceń realizacji zobowiązań wytwórcy oraz zgodnie z kryteriami załącznika 8.

4.4.5. Właściwy organ powinien dążyć do prowadzenia kontroli z częstotliwością raz na dwa lata. Kwestię tę pozostawia się jednak do uznania właściwego organu zgodnie z jego wiedzą w zakresie organizacji skutecznej kontroli zgodności produkcji. W przypadku stwierdzenia negatywnych wyników właściwy organ zobowiązany jest zapewnić podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.

5. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

5.1. Homologacja udzielona dla gazowo-wyładowczego źródła światła zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia określonych wymagań zgodności produkcji.

5.2. Jeżeli Umawiająca się Strona porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, niezwłocznie powiadamia o tym inne Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

6. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu gazowo-wyładowczego źródła światła homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu organ ten informuje o tym pozostałe Strony porozumienia stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

7. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

Strony porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, do których należy przesyłać wydane w innych krajach poświadczenia udzielenia, rozszerzenia, odmowy udzielenia lub cofnięcia homologacji bądź ostatecznego zaniechania produkcji.

(1) Bańka selektywnie żółta lub dodatkowa selektywnie żółta bańka zewnętrzna, zastosowana wyłącznie w celu zmiany barwy, a nie zmiany jakiejkolwiek innej właściwości gazowo-wyładowczego źródła światła emitującego światło białe, nie stanowi podstawy do zmiany typu gazowo-wyładowczego źródła światła.

(2) 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9

A B C D E F G H J K L M N P R S T U V W X Y Z

(3) 1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45– Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne), 56 – Czarnogóra, 57 (numer wolny) oraz 58 – Tunezja. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

ZAŁĄCZNIK 1 ARKUSZE DOTYCZĄCE GAZOWO-WYŁADOWCZYCH ŹRÓDEŁ ŚWIATŁA Wykaz kategorii gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz odpowiadające im numery arkuszy Kategoria źródła światła Numer arkusza D1R DxR/1 do 7 D1S DxS/1 do 6 D2R DxR/1 do 7 D2S DxS/1 do 6 D3R DxR/1 do 7 D3S DxS/1 do 6 D4R DxR/1 do 7 D4S DxS/1 do 6 Wykaz arkuszy dotyczących gazowo-wyładowczych źródeł światła oraz ich kolejność w niniejszym załączniku Numer arkusza DxR/1 do 7 DxS/1 do 6 Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/1 Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) gazowo-wyładowczego źródła światła. Rysunek 1 Kategoria D1R – Typ z przewodami – Trzonek PK32d-3 Rysunek 2 Kategoria D2R – Typ ze złączką- Trzonek PK32d-3 (1) Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. (2) Zob. arkusz DxR/3. (3) Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A. Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/2 Rysunki te służą jedynie przedstawieniu (w mm) głównych wymiarów gazowo-wyładowczego źródła światła. Rysunek 3 Kategoria D3R – Typ z zapłonnikiem- Trzonek PK32d-6 Rysunek 4 Kategoria D4R – Typ ze złączką- Trzonek PK32d-6 (1) Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. (2) Zob. arkusz DxR/3. (3) Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia mimośród zewnętrznej powierzchni bańki powinien być mniejszy niż ± 0,5 mm w kierunku B i mniejszy niż + 1 mm /– 0,5 mm w kierunku A. Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/3 Rysunek 5 Definicja osi odniesienia (1) Trzonek powinien być naciskany w pokazanych kierunkach. Rysunek 6 Maksymalny obrys lampy (2) Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/4 Rozmiary Konstrukcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła Położenie elektrod Arkusz DxR/5 Położenie i kształt łuku Arkusz DxR/6 Położenie czarnych pasków Arkusz DxR/7 α1 (3) 45° ± 5° α2 (4) 45° min. D1R: Trzonek PK32d-3 D2R: Trzonek P32d-3 D3R: Trzonek PK32d-6 D4R: Trzonek P32d-6 zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3) WŁAŚCIWOŚĆI ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE D1R/D2R D3R/D4R D1R/D2R D3R/D4R Znamionowe napięcie statecznika V 12 (4) 12 Moc znamionowa W 35 35 Napięcie podczas badania V 13,5 13,5 Napięcie lampy Obiektywne V 85 42 85 42 Tolerancja ± 17 ± 9 ± 8 ± 4 Moc lampy Obiektywna W 35 35 Tolerancja ± 3 ± 0,5 Strumień świetlny Obiektywny Lm 2 800 2 800 Tolerancja ± 450 ± 150 Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego Obiektywne x = 0,375 y = 0,375 Tolerancja (5) Zakresy x = 0,345 y = 0,150 + 0,640 x x = 0,405 y = 0,050 + 0,750 x Punkty przecięcia x = 0,345 y = 0,371 x = 0,405 y = 0,409 x = 0,405 y = 0,354 x = 0,345 y = 0,309 Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym s 10 10 Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/5 Położenie elektrod Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie elektrod względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe. Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku i z góry Wymiary (w milimetrach) Produkcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła a1 d + 0,5 d + 0,2 a2 d + 0,7 d + 0,35 b1 0,4 0,15 b2 0,8 0,3 c 4,2 4,2 d = średnica elektrody d < 0,3 dla D1R i D2R d < 0,4 dla D3R i D4R Wierzchołek elektrody znajdujący się najbliżej płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a1 i b1. Wierzchołek elektrody znajdujący się najdalej od płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a2 i b2. Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/6 Położenie i kształt łuku Badanie to ma celu określenie kształtu i ostrości łuku oraz jego położenia względem osi i płaszczyzny odniesienia poprzez pomiar jego wygięcia i rozproszenia w środkowym przekroju D oraz pomiar intensywności światła rozproszonego w strefie A i przy liniach B i C. Przy pomiarze względnego rozkładu luminancji w środkowym przekroju D, jak pokazano na powyższym rysunku, maksymalna wartość Lmax powinna znajdować się w odległości r od osi odniesienia. Odcinek łączący punkty wyznaczające 20 % Lmax ma długość s. (Wymiary w mm) Produkcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła D1R/D2R D3R/D4R r 0,50 ± 0,25 0,50 ± 0,25 0,50 ± 0,20 s 1,10 ± 0,25 1,10 + 0,25/– 0,40 1,10 ± 0,25 Przy pomiarze luminancji z kierunku pomiaru B, jak określono w arkuszu DxR/7, w układzie przedstawionym w załączniku 5, jednak z okrągłym polem o średnicy 0,2M mm, względna luminancja wyrażona jako wartość procentowa Lmax (w przekroju D) powinna wynosić: Strefa A ≤ 4,5 % Linia B ≤ 15 % Linia C ≤ 5,0 % Obszar strefy A określony jest przez czarną powłokę, zewnętrzną powierzchnię banki oraz płaszczyznę znajdującą się 24,5 mm od płaszczyzny odniesienia. Kategorie D1R, D2R, D3R i D4R Arkusz DxR/7 Położenie czarnych pasków Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie czarnych pasków względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe. Przy pomiarze rozmieszczenia luminancji łuku, jak określono w arkuszu DxR/6, po skierowaniu źródła światła w taki sposób, że czarny pasek pokrywa łuk, luminancja powinna wynosić ≤ 0,5 % Lmax. Na obszarze określonym przez α1 i α3 czarną powłokę można zastąpić innym środkiem uniemożliwiającym przepuszczanie światła przez ten obszar. Rozmiary Produkcyjne źródła światła Standardowe źródła światła α1 45° ± 5° α3 70° min. α4 65° min. β1/24, β1/30, β2/24, β2/30 25° ± 5° f1/24, f2/24 (6) 0,15 ± 0,25 0,15 ± 0,20 f1/30 f1/24 mv ± 0,15 (7) f1/24 mv ± 0,1 f2/30 f2/24 mv ± 0,15 (7) f2/24 mv ± 0,1 f1/24 mv – f2/24 mv ± 0,3 maks. ± 0,2 maks. d 9 ± 1 Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/1 Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów (w mm) gazowo-wyładowczego źródła światła. Rysunek 1 Kategoria D1S – Typ z przewodami – Trzonek PK32d-2 Rysunek 2 Kategoria D2S – Typ ze złączką – Trzonek PK32d-2 (1) Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. (2) Zob. arkusz DxR/3. (3) Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm. Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/2 Rysunki te służą jedynie przedstawieniu głównych wymiarów gazowo-wyładowczego źródła światła. Rysunek 3 Kategoria D3S – Typ z zapłonnikiem – Trzonek PK32d-5 Rysunek 4 Kategoria D2R – Typ ze złączką – Trzonek PK32d-5 (1) Płaszczyzna odniesienia jest określona przez punkty na powierzchni oprawy, do których przylegają trzy występy podpierające pierścienia trzonka. (2) Zob. arkusz DxR/3. (3) Przy pomiarze w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia i w stosunku do środkowego punktu wnętrza bańki mimośród zewnętrznej bańki powinien wynosić maksymalnie 1 mm. Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/3 Rysunek 5 Definicja osi odniesienia (8) Trzonek musi być naciskany w pokazanych kierunkach. Rysunek 6 Maksymalny obrys lampy (9) Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/4 Rozmiary Produkcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła Położenie elektrod Arkusz DxS/5 Położenie i kształt łuku Arkusz DxS/6 α1, α2 (10) 55° min. 55° min. D1S: Trzonek PK32d-2 D2S: Trzonek P32d-2 D3S: Trzonek PK32d-5 D4S: Trzonek P32d-5 zgodny z publikacją IEC 60061 (arkusz 7004-111-3) PARAMETRY ELEKTRYCZNE I FOTOMETRYCZNE D1S/D2S D3S/D4S D1S/D2S D3S/D4S Znamionowe napięcie statecznika V 12 (11) 12 Moc znamionowa W 35 35 Napięcie podczas badania V 13,5 13,5 Napięcie lampy Obiektywne V 85 42 85 42 Tolerancja ± 17 ± 9 ± 8 ± 4 Moc lampy Obiektywna W 35 35 Tolerancja ± 3 ± 0,5 Strumień świetlny Obiektywny lm 3 200 3 200 Tolerancja ± 450 ± 150 Współrzędne chromatyczności w przypadku światła białego Obiektywne x = 0,375 y = 0,375 Tolerancja (12) Zakresy x = 0,345 y = 0,150 + 0,640 x x = 0,405 y = 0,050 + 0,750 x Punkty przecięcia x = 0,345 y = 0,371 x = 0,405 y = 0,409 x = 0,405 y = 0,354 x = 0,345 y = 0,309 Czas wyłączenia przed ponownym zapłonem w stanie ciepłym s 10 10 Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/5 Położenie elektrod Badanie to ma celu stwierdzenie, czy położenie elektrod względem osi odniesienia i płaszczyzny odniesienia jest prawidłowe. Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku i z góry Wymiary (w milimetrach) Produkcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła a1 d + 0,2 d + 0,1 a2 d + 0,5 d + 0,25 b1 0,3 0,15 b2 0,6 0,3 c 4,2 4,2 d = średnica elektrody d < 0,3 dla D1S i D2S d < 0,4 dla D3S i D4S Wierzchołek elektrody znajdujący się najbliżej płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a1 i b1. Wierzchołek elektrody znajdujący się najdalej od płaszczyzny odniesienia powinien znajdować się na obszarze określonym przez a2 i b2. Kategorie D1S, D2S, D3S i D4S Arkusz DxS/6 Położenie i kształt łuku Badanie to ma na celu określenie kształtu łuku i jego położenia względem osi odniesienia i płaszczyzny poprzez pomiar jego wygięcia i rozproszenia w środkowym przekroju w odległości 27,1 mm od płaszczyzny odniesienia. Kształt łuku podano jedynie w celach poglądowych. Kierunek pomiaru: widok źródła światła z boku Przy pomiarze względnego rozkładu luminancji w środkowym przekroju, jak wskazano na powyższym rysunku, maksymalna wartość Lmax powinna znajdować się w odległości r od osi odniesienia. Odcinek łączący punkty wyznaczające 20 % maksymalnej wartości ma długość s. (Wymiary w mm) Produkcyjne źródła światła Wzorcowe źródła światła r 0,50 ± 0,40 0,50 ± 0,20 s 1,10 ± 0,40 1,10 ± 0,25 (1) Oś odniesienia jest prostopadła do płaszczyzny odniesienia i przechodzi przez punkt przecięcia obu równoległych pokazanych na rysunku 5. (2) Szklana bańka i elementy podstawy nie powinny wykraczać poza obrys pokazany na rysunku 6. Obrys ten jest koncentryczny z osią odniesienia. (3) Część bańki mieszcząca się w obrębie kątów ± 1i ± 2 powinna być elementem emitującym światło. Jej kształt powinien być możliwie najbardziej jednorodny i powinna ona być pozbawiona odkształceń optycznych. Wymóg ten stosuje się do całego obwodu bańki w obrębie kątów γ1 i γ2 z wyjątkiem czarnych pasków. (4) Stosowane wartości napięcia stateczników mogą różnić się od 12 V. (5) Zob. załącznik 4. (6) „f1/..” oznacza wymiar fl mierzony w takiej odległości w mm od płaszczyzny odniesienia, jak liczba stojąca po ukośniku. (7) „../24 mv” oznacza wartość zmierzoną w odległości 24 mm od płaszczyzny odniesienia. (8) Oś odniesienia jest prostopadła do płaszczyzny odniesienia i przechodzi przez punkt przecięcia obu równoległych pokazanych na rysunku 5. (9) Szklana bańka i elementy podstawy nie powinny wykraczać poza obrys pokazany na rysunku 6. Obrys ten jest koncentryczny z osią odniesienia. (10) Część bańki mieszcząca się w kątach ± 1 i ± 2 powinna być elementem emitującym światło. Jej kształt powinien być możliwie najbardziej jednorodny i powinna ona być pozbawiona odkształceń optycznych. Wymaganie to stosuje się do całego obwodu bańki w obrębie kątów ± 1 i ± 2. (11) Stosowane wartości napięcia stateczników mogą różnić się od 12 V. (12) Zob. załącznik 4.

ZAŁĄCZNIK 2 ZAWIADOMIENIE (maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

ZAŁĄCZNIK 3 PRZYKŁADOWY ZNAK HOMOLOGACJI (zob. pkt 2.4.3)

ZAŁĄCZNIK 4 METODA POMIARU WŁAŚCIWOŚCI ELEKTRYCZNYCH I FOTOMETRYCZNYCH 1. Część ogólna W trakcie badania zapłonu, rozruchu i ponownego zapłonu w stanie ciepłym oraz przy pomiarach właściwości elektrycznych i fotometrycznych gazowo-wyładowcze źródło światła powinno pracować w otwartej przestrzeni, w temperaturze otoczenia 25 ° ± 5 °C. 2. Statecznik Wszystkie badania i pomiary należy przeprowadzić przy użyciu statecznika zgodnie z pkt 2.2.2.4 niniejszego regulaminu. Zasilanie używane w badaniach zapłonu i rozruchu musi być wystarczające do zapewnienia szybkiego wzrostu impulsu wysokoprądowego. 3. Położenie, w którym urządzenia funkcjonują Położenie, w którym urządzenia funkcjonują, powinno być poziome z tolerancją ± 10 °, z przewodami zasilającymi skierowanymi do dołu. Położenia podczas sezonowania i badania muszą być identyczne. Jeśli lampa przez pomyłkę będzie pracować w niewłaściwym kierunku, należy ją poddać ponownie sezonowaniu przed rozpoczęciem pomiarów. Podczas sezonowania i dokonywania pomiarów wewnątrz walca o średnicy 32 mm i długości 60 mm, współosiowego z osią odniesienia i symetrycznego względem łuku, nie powinny znajdować się żadne przewodzące prąd urządzenia elektryczne. Należy ponadto unikać magnetycznych pól rozproszenia. 4. Sezonowanie Wszystkie badania należy przeprowadzać przy użyciu źródeł światła, które były sezonowane przez co najmniej 15 cykli według następującego cyklu przełączania: 45 minut włączone, 15 sekund wyłączone, 5 minut włączone, 10 minut wyłączone. 5. Napięcie zasilania Wszystkie badania przeprowadza się przy takim napięciu stosowanym w badaniu, jakie podano w odnośnym arkuszu danych. 6. Badanie uruchamiania Badanie uruchamiania stosuje się wobec źródeł światła, które nie zostały poddane sezonowaniu i nie były używane przez okres co najmniej 24 godzin przed badaniem. 7. Badanie rozruchu Badanie rozruchu stosuje się wobec źródeł światła, które nie były używane przez okres co najmniej jednej godziny przed badaniem. 8. Badanie ponownego zapłonu w stanie ciepłym Źródło światła należy uruchomić i pozostawić, by pracowało ze statecznikiem pod napięciem stosowanym w badaniu przez okres 15 minut. Następnie należy odłączyć napięcie zasilania statecznika na czas określony we właściwym arkuszu danych i ponownie je włączyć. 9. Badanie elektryczne i fotometryczne Przed dokonaniem pomiaru źródło światła należy ustabilizować na okres 15 minut. 10. Barwa Pomiaru barwy źródła światła należy dokonać w kuli całkującej przy użyciu systemu pomiarowego pokazującego współrzędne chromatyczności CIE światła odbieranego z dokładnością ± 0,002. Poniższy rysunek pokazuje obszar tolerancji dla barwy białej i obszar ograniczonej tolerancji dla gazowo-wyładowczych źródeł światła D1R, D1S, D2R, D2S, D3R, D3S, D4R i D4S.

ZAŁĄCZNIK 5 Układ optyczny do określania położenia i kształtu łuku oraz położenia elektrod (1) Położenie gazowo-wyładowczego źródła światła powinno być następujące: na rysunku 1 lub rysunku 2 w arkuszu DxR/1 lub DxS/1; na rysunku 3 lub rysunku 4 w arkuszu DxR/2 lub DxS/2. Układ optyczny powinien rzutować na ekran obraz A′ łuku A z zalecanym powiększeniem M = s′/s = 20. Układ optyczny powinien być aplanatyczny i achromatyczny. Przysłona d powinna powodować rzut łuku z niemal równoległych kierunków obserwacji w odległości ogniskowej f układu optycznego. Aby uzyskać kąt połówkowy rozproszenia nie większy niż μ = 0,5°, średnica przysłony ogniskowej w stosunku do odległości ogniskowej układu optycznego nie powinna przekraczać d = 2f tan(μ). Czynna średnica układu optycznego nie powinna przekraczać: D = (1 + 1/M)d + c + (b1 + b2)/2 (c, b1 i b2 podane są odpowiednio w arkuszu DxS/5 lub DxR/5). Za pomocą skali na ekranie należy określić położenie elektrod. Kalibracja zestawu może być wykonana za pomocą oddzielnego rzutnika z wiązką równoległą w połączeniu ze sprawdzianem, którego cień jest rzutowany na ekran. Sprawdzian powinien pokazać oś odniesienia i płaszczyznę równoległą do płaszczyzny odniesienia i w odległości „e” mm (e = 27,1 dla D1R, D1S, D2R, D2S, D3R, D3S, D4R oraz D4S). W płaszczyźnie ekranu należy zamontować odbiornik ruchomo w pionie na linii odpowiadającej płaszczyźnie oddalonej o „e” od płaszczyzny odniesienia gazowo-wyładowczego źródła światła. Odbiornik powinien mieć względną wrażliwość spektralną ludzkiego oka. Rozmiary odbiornika nie powinny przekraczać 0,2 M mm w poziomie i 0,025 M mm w pionie (M – powiększenie). Zakres mierzonych przemieszczeń powinien umożliwić pomiar ugięcia łuku r i rozproszenia łuku s. (1) Jest to przykład jednej z metod pomiarowych. W badaniu tym można zastosować każdą metodę o równoważnej dokładności pomiaru.

ZAŁĄCZNIK 6 Minimalne warunki dla procedur kontroli jakości stosowanych przez producenta 1. WYMAGANIA OGÓLNE Wymagania dotyczące zgodności uważa się za spełnione pod względem fotometrycznym (w tym pod względem promieniowania ultrafioletowego), geometrycznym, wizualnym i elektrycznym, jeżeli odstępstwa dla gazowo-wyładowczych źródeł światła z normalnej produkcji nie są większe niż te określone w odpowiednich arkuszach danych zawartych w załączniku 1 oraz w odpowiednich arkuszach danych dla trzonków. 2. MINIMALNE WYMOGI DLA SPRAWDZANIA ZGODNOŚCI PRZEZ PRODUCENTA Dla każdego typu gazowo-wyładowczego źródła światła producent albo posiadacz znaku homologacji powinien w odpowiednich odstępach czasu przeprowadzać badania zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu. 2.1. Charakter badań Badania zgodności ze specyfikacjami muszą obejmować właściwości fotometryczne, geometryczne i optyczne. 2.2. Metody stosowane w badaniach 2.2.1. Badania należy w zasadzie przeprowadzać zgodnie z metodami określonymi w niniejszym regulaminie. 2.2.2. Stosowanie pkt 2.2.1 wymaga regularnej kalibracji aparatury do badań oraz korelowania jej z pomiarami przeprowadzanymi przez właściwy organ. 2.3. Charakter pobierania próbek Próbki gazowo-wyładowczych źródeł światła wybiera się losowo z jednorodnej partii produkcji. Jednorodna partia oznacza zestaw gazowo-wyładowczych źródeł światła tego samego typu, określony zgodnie ze stosowanymi przez producenta metodami produkcji. 2.4. Skontrolowane i zarejestrowane właściwości Gazowo-wyładowcze źródła światła należy kontrolować, a wyniki badań zapisywać według grup właściwości zgodnie z wykazem w załączniku 7, tabela 1. 2.5. Kryteria uznawania Producent lub posiadacz homologacji jest zobowiązany do przeprowadzenia analizy statystycznej wyników badań w celu spełnienia wymogów przepisów ustanowionych do celów weryfikacji zgodności produkcji w pkt 4.1 niniejszego regulaminu. Zgodność jest zapewniona, jeżeli nie przekroczono poziomu dopuszczalnej niezgodności na grupę właściwości podanego w tabeli 1 załącznika 7. Oznacza to, że liczba gazowo-wyładowczych źródeł światła niespełniających wymagań dla dowolnej grupy właściwości dowolnego typu gazowo-wyładowczego źródła światła nie przekracza dopuszczalnych wartości granicznych zawartych w odnośnych tabelach 2, 3 lub 4 załącznika 7. Uwaga: Każdy z wymogów dotyczących gazowo-wyładowczego źródła światła należy uznawać za jedną z właściwości.

ZAŁĄCZNIK 7 Pobieranie próbek i poziomy zgodności z wymaganiami do celów protokołowania badań producenta Tabela 1 właściwości Grupa właściwości Grupowanie (1) protokołów z badań typów gazowo-wyładowczych źródeł światła Najmniejsza próbka 12-miesięczna na grupę (1) Dopuszczalny poziom niezgodności na każdą grupę właściwości (%) Oznakowanie, czytelność i trwałość Wszystkie typy o tych samych wymiarach zewnętrznych 315 1 Jakość bańki Wszystkie typy z jednakowymi bańkami 315 1 Zewnętrzne wymiary (bez trzonka) Wszystkie typy tej samej kategorii 315 1 Położenie i wymiary łuku i pasków Wszystkie typy tej samej kategorii 200 6,5 Zapłon, rozruch i ponowny zapłon w stanie ciepłym Wszystkie typy tej samej kategorii 200 1 Napięcie i moc lampy Wszystkie typy tej samej kategorii 200 1 Strumień świetlny, barwa i promieniowanie ultrafioletowe Wszystkie typy tej samej kategorii 200 1 W tabeli 2 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Te wartości graniczne oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 1 %, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95. Tabela 2 Liczba wyników badań każdej właściwości Dopuszczalne wartości graniczne –200 5 201–260 6 261–315 7 316–370 8 371–435 9 436–500 10 501–570 11 571–645 12 646–720 13 721–800 14 801–860 15 861–920 16 921–990 17 991–1 060 18 1 061–1 125 19 1 126–1 190 20 1 191–1 249 21 W tabeli 3 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako maksymalną liczbę stwierdzonych niezgodności odpowiadającą różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości. Te wartości graniczne oparto na dopuszczalnym poziomie niezgodności 6,5 %, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95. Tabela 3 Liczba lamp w protokołach Wartość graniczna –200 21 201–213 22 214–227 23 228–240 24 241–254 25 255–268 26 269–281 27 282–295 28 296–308 29 309–322 30 323–336 31 337–349 32 350–363 33 364–376 34 377–390 35 391–404 36 405–417 37 418–431 38 432–444 39 445–458 40 459–472 41 473–485 42 486–499 43 500–512 44 513–526 45 527–540 46 541–553 47 554–567 48 568–580 49 581–594 50 595–608 51 609–621 52 622–635 53 636–648 54 649–662 55 663–676 56 677–689 57 690–703 58 704–716 59 717–730 60 731–744 61 745–757 62 758–771 63 772–784 64 785–798 65 799–812 66 813–825 67 826–839 68 840–852 69 853–866 70 867–880 71 881–893 72 894–907 73 908–920 74 921–934 75 935–948 76 949–961 77 962–975 78 976–988 79 989–1 002 80 1 003–1 016 81 1 017–1 029 82 1 030–1 043 83 1 044–1 056 84 1 057–1 070 85 1 071–1 084 86 1 085–1 097 87 1 098–1 111 88 1 112–1 124 89 1 125–1 138 90 1 139–1 152 91 1 153–1 165 92 1 166–1 179 93 1 180–1 192 94 1 193–1 206 95 1 207–1 220 96 1 221–1 233 97 1 234–1 249 98 W tabeli 4 przedstawiono dopuszczalne wartości graniczne jako procent wyników odpowiadający różnym liczbom wyników badań każdej grupy właściwości, przy założeniu prawdopodobieństwa dopuszczenia równego co najmniej 0,95. Tabela 4 Liczba wyników badań każdej właściwości Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów. Dopuszczalny poziom niezgodności 1 % Wartość graniczna jako procent wyników z protokołów. Dopuszczalny poziom niezgodności 6,5 % 1 250 1,68 7,91 2 000 1,52 7,61 4 000 1,37 7,29 6 000 1,30 7,15 8 000 1,26 7,06 10 000 1,23 7,00 20 000 1,16 6,85 40 000 1,12 6,75 80 000 1,09 6,68 100 000 1,08 6,65 1 000 000 1,02 6,55 (1) Zasadniczo ocena musi obejmować osobno gazowo-wyładowcze źródła światła produkowane seryjnie w poszczególnych fabrykach. Producent może grupować protokoły z kilku fabryk dotyczące tego samego typu pod warunkiem, że obowiązuje w nich ten sam program zapewnienia jakości i takie samo zarządzanie jakością.