PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 330/158

Regulamin nr 105 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) — Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów przeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych w odniesieniu do ich szczególnych cech konstrukcyjnych (1)

1. ZAKRES

Przepisy niniejszego Regulaminu mają zastosowanie do podstawowej konstrukcji pojazdów silnikowych kategorii N oraz do ich przyczep kategorii O2, O3 i O4 (2) /przeznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych, o których mowa w sekcji 9.1.2 załącznika B Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR).

2. DEFINICJE

W rozumieniu niniejszego Regulaminu:

2.1. „pojazd podstawowy” (zwany dalej „pojazdem”), podwozie - kabina, ciągnik siodłowy, podwozie przyczepy lub przyczepa z konstrukcją samonośną przeznaczone do przewozu towarów niebezpiecznych;

2.2. „typ pojazdu”, jeśli chodzi o cechy konstrukcyjne wymienione w niniejszym Regulaminie, nie ma między pojazdami znaczących różnic.

3. WNIOSEK O HOMOLOGACJĘ

3.1. Wniosek o homologację danego typu pojazdu dotyczący jego cech konstrukcyjnych składa konstruktor pojazdu lub jego odpowiednio upoważniony przedstawiciel.

Do wniosku o homologację należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące informacje:

3.2.1. szczegółowy opis typu pojazdu pod względem jego budowy, silnika (zapłon sprężeniowy, zapłon przymusowy), wymiarów, linii oraz zastosowanych materiałów;

3.2.2. oznaczenie pojazdu, zgodnie z ust. 9.1.1.2. ADR (EX/II, EX/III, AT, FL, OX);

3.2.3. rysunki dotyczące pojazdu;

3.2.4. maksymalną masę całkowitą (kg) pojazdu.

3.3. Pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu, który ma być homologowany należy przekazać służbie technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych.

4. HOMOLOGACJA

4.1. Homologacji udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację, zgodnie z niniejszym Regulaminem, spełnia wymogi wymienione poniżej w sekcji 5.

4.2. Każda homologacja wiąże się z przyznaniem numeru homologacji, którego dwie pierwsze cyfry (obecnie 02 odpowiadające serii 02 poprawek do Regulaminu) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do przepisów w momencie udzielenia homologacji. W myśl ust. 2.2. niniejszego Regulaminu, ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu.

4.3. Powiadomienie o homologacji lub o rozszerzeniu homologacji danego typu pojazdu, zgodnie z niniejszym Regulaminem, przekazane zostaje Umawiającym się Stronom w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego Regulaminu.

Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanego, zgodnie z niniejszym Regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.4.1. okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (3);

4.4.2. numeru niniejszego Regulaminu, po którym następuje litera „R”, a za nią łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu opisanego w ustępie 4.4.1. oraz

4.4.3. dodatkowego symbolu oddzielonego od numeru homologacji i składającego się z symbolu odpowiadającego oznaczeniu pojazdu zgodnie z ust. 9.1.1.2. ADR.

4.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanego w myśl jednego lub wielu Regulaminów załączonych do niniejszego Porozumienia, w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym Regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w ust. 4.4.1.; w takim wypadku Regulamin i numery homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich pozostałych Regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego Regulaminu, umieszczone zostaną w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu opisanego w pkt 4.4.1.

4.6. Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

4.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamieniowej pojazdu zamieszczonej przez producenta lub obok niej.

4.8. W załączniku 2 do niniejszego Regulaminu znajdują się przykłady znaków homologacji.

5. WYMAGANIA TECHNICZNE

Pojazdy, według oznaczenia, powinny spełniać poniższe wymagania techniczne zgodnie ze wskazaniami zawartymi w tabeli na odwrocie (4).

5.1.1. WYPOSAŻENIE ELEKTRYCZNE

5.1.1.1. Przepisy ogólne

Instalacja elektryczna w całości powinna spełniać wymienione dalej przepisy zgodnie z tabelą, o której mowa w ust. 5.1.

5.1.1.2. Przewody

5.1.1.2.1. Przekroje przewodów powinny być na tyle duże, aby nie dochodziło do ich przegrzewania. Przewody powinny być odpowiednio izolowane. Wszystkie obwody powinny być wyposażone w bezpieczniki lub automatyczne wyłączniki, z wyjątkiem następujących obwodów:

— od akumulatora do układu zimnego startu i wyłącznika pracy silnika

— od akumulatora do alternatora

— od alternatora do skrzynki z bezpiecznikami topikowymi lub wyłącznikami automatycznymi

— od akumulatora do rozrusznika

— od akumulatora do zespołu sterowania układem zwalniacza, niezależnie od tego, czy jest on urządzeniem elektrycznym czy elektromagnetycznym

— od akumulatora do elektrycznego mechanizmu podnoszenia osi składowej.

Niezabezpieczone obwody wymienione powyżej powinny być możliwie jak najkrótsze.

Oznaczenie pojazdu (zgodnie z pkt 9.1 ADR) Przepisy techniczne EX/II EX/III AT FL OX Wyposażenie elektryczne 5.1.1.2. Przewody X X X X 5.1.1.3. Główny wyłącznika akumulatora X X 5.1.1.3.1 X X 5.1.1.3.2 X X 5.1.1.3.3 X 5.1.1.3.4 X X 5.1.1.4. Akumulatory X X X 5.1.1.5. Obwody stale zasilane X X 5.1.1.5.1 X 5.1.1.5.2 X 5.1.1.6 Instalacja elektryczna za tylną ścianą kabiny X X 5.1.2. Zabezpieczenia przeciwpożarowe 5.1.2.2. Kabina pojazdu 5.1.2.2.1. X X 5.1.2.2.2. X 5.1.2.3. Zbiorniki na paliwo X X X X 5.1.2.4. Silnik X X X X 5.1.2.5. Układ wydechowy X X X 5.1.2.6. Zwalniacz X X X X 5.1.2.7. Ogrzewacze spalinowe 5.1.2.7.1 2 et 5 X X X X X 5.1.2.7.3 et 4 X 5.1.2.7.6 X X 5.1.3. Układ hamulcowy 5.1.3.1. Układ hamulcowy X X X X 5.1.3.2. Układ hamulcowy X 5.1.4. Ogranicznik prędkości X X X X X 5.1.5. Urządzenie sprzęgające dla przyczep X X

5.1.1.2.2. Wiązki przewodów elektrycznych powinny być solidnie zamocowane i usytuowane w sposób zapewniający kierowcom ochronę w razie mechanicznych lub termicznych uszkodzeń.

5.1.1.3. Główny wyłącznik akumulatora

5.1.1.3.1. Wyłącznik służący do przerwania pracy obwodów elektrycznych powinien być zainstalowany tak blisko akumulatora jak tylko jest to praktycznie możliwe.

5.1.1.3.2. Urządzenie sterujące umożliwiające rozłączanie/załączanie wyłącznika powinno być zainstalowane w kabinie kierowcy. Powinno znajdować się ono w miejscu łatwo dostępnym dla kierowcy i być wyraźnie oznakowane. Urządzenie to powinno być wyposażone w pokrywę ochronną lub w wielostopniowy mechanizm przełączania lub też inne zabezpieczenie uniemożliwiające jego przypadkowe użycie. Dopuszcza się zainstalowanie dodatkowych urządzeń sterujących pod warunkiem, że są one wyraźnie oznakowane i zabezpieczone przed przypadkowym użyciem.

5.1.1.3.3. „Wyłącznik powinien być umieszczony w obudowie o stopniu ochrony IP65 zgodnie z normą IEC 529.”

5.1.1.3.4. Złącza elektryczne przy głównym wyłączniku powinny posiadać stopień ochrony IP54. Niemniej jednak nie dotyczy to złączy znajdujących się wewnątrz obudowy, w tym obudowy, w której umieszczono akumulator; w tym przypadku wystarczające jest zabezpieczenie złączy przed zwarciem, na przykład za pomocą gumowej osłony.

5.1.1.4. Akumulatory

Zaciski akumulatorów powinny być izolowane elektrycznie lub zabezpieczone pokrywą izolującą obudowy akumulatora. Jeżeli akumulatory nie znajdują się pod pokrywą przedziału silnikowego, powinny być one umieszczone w wentylowanej obudowie na akumulator.

5.1.1.5. Obwody stale zasilane

5.1.1.5.1. Części instalacji elektrycznej, w tym również przewody, które pozostają pod napięciem po uruchomieniu wyłącznika głównego akumulatora, powinny być przystosowane do pracy w strefach niebezpiecznych. Wyposażenie takie powinno spełniać odpowiednie wymagania normy IEC 60079 (5), części 0 i 14 oraz odpowiednie wymagania dodatkowe normy IEC, części 1, 2, 5, 6, 7, 11, 15 lub 18 (6).

W przypadku zastosowania normy IEC 60079, części 14 (6), należy zastosować następującą klasyfikację:

Wyposażenie elektryczne będące stale pod napięciem wraz z przewodami, które nie jest objęte przepisami ust. 5.1.1.3 i 5.1.1.4, powinno spełniać wymagania stosowane dla strefy 1 w zakresie ogólnego wyposażenia elektrycznego lub wymagania przepisów mających zastosowanie do strefy 2 w zakresie wyposażenia elektrycznego znajdującego się w kabinie kierowcy. Powinno ono również spełniać wymagania przepisów mających zastosowanie do grupy wybuchowości IIC i klasy temperaturowej T6.

Niemniej jednak, odnośnie do wyposażenia elektrycznego będącego stale pod napięciem, znajdującego się w środowisku, w którym temperatura wytwarzana przez wyposażenie nieelektryczne, znajdujące się w tym samym środowisku, przekracza wartość graniczną klasy temperaturowej T6, klasyfikacja temperaturowa wyposażenia elektrycznego będącego stale pod napięciem powinna odpowiadać co najmniej klasie T4.

5.1.1.5.2. Połączenia wyposażenia elektrycznego wychodzące od wyłącznika głównego akumulatora, które pozostają pod napięciem po uruchomieniu wyłącznika głównego akumulatora, powinny być zabezpieczone przed przegrzaniem za pomocą odpowiednich środków takich jak bezpieczniki, wyłączniki lub inne urządzenie zabezpieczające (ograniczniki prądu).

5.1.1.6. Przepisy mające zastosowanie do części instalacji elektrycznej znajdującej się za tylną ścianą kabiny kierowcy

Cała instalacja powinna być zaprojektowana, wykonana i zabezpieczona w taki sposób, aby w normalnych warunkach użytkowania pojazdu nie spowodowała ona pożaru ani zwarcia oraz minimalizowała tego typu ryzyka w przypadku uderzenia lub zniekształcenia. W szczególności powinny być spełnione następujące wymagania:

5.1.1.6.1. Przewody

Przewody usytuowane za tylną ścianą kabiny kierowcy powinny być zabezpieczone przed zgnieceniami, zerwaniem lub przetarciem podczas normalnego użytkowania pojazdu. Przykłady odpowiednich zabezpieczeń znajdują się na przedstawionych dalej rysunkach 1, 2, 3 i 4. Niemniej jednak, przewody urządzeń przeciwblokujących układów hamulcowych nie wymagają dodatkowych zabezpieczeń.

5.1.1.6.2. Oświetlenie

Nie dopuszcza się stosowania żarówek z gwintem.

5.1.1.6.3. Elektryczny mechanizm podnoszenia osi składowej

Elektryczny mechanizm podnoszenia osi składowej powinien znajdować się na zewnątrz podłużnicy ramy w szczelnej obudowie.

5.1.2. ZABEZPIECZENIE PRZECIWPOŻAROWE

5.1.2.1. Przepisy ogólne

Wymagania techniczne znajdujące się poniżej powinny być stosowane zgodnie z tabelą w ust. 5.1.

RYSUNEK

5.1.2.2. Kabina

5.1.2.2.1. Do budowy kabiny powinny być użyte wyłącznie materiały trudnopalne. Wymaganie to uważa się za spełnione, jeżeli zgodnie z procedurą określoną w normie ISO 3795:1989, prędkość spalania próbek następujących części kabiny: poduszki foteli, oparcia foteli, pasy bezpieczeństwa, wewnętrzne pokrycie dachu, dachy uchylne, podłokietniki, wszystkie elementy tapicerki drzwiowej oraz paneli bocznych, przednich i tylnych, przegrody, zagłówki, dywaniki, osłony przeciwsłoneczne, zasłony, przesłonki, osłona koła zapasowego, pokrywa przedziału silnikowego, pokrowce oraz wszystkie pozostałe materiały użyte wewnątrz kabiny, w tym materiały wypełniające oraz elementy rozkładające się w razie wypadku, służące do pochłaniania energii w kontakcie z ciałami osób znajdujących się w kabinie, nie może przekraczać 100 mm/min.

5.1.2.2.2. Jeżeli kabina nie jest wykonana z materiałów trudnopalnych, tylna ściana kabiny powinna być zabezpieczona osłoną o szerokości równej szerokości cysterny, wykonaną z metalu lub innego odpowiedniego materiału. Wszystkie okna znajdujące się w tylnej ścianie kabiny lub w jej osłonie powinny być wykonane z bezodpryskowego i ognioodpornego szkła w ognioochronnych ramach i pozostawać hermetycznie zamknięte. Pomiędzy kabiną lub osłoną należy zapewnić wolną przestrzeń o szerokości nie mniejszej niż 15 cm.

5.1.2.3. Zbiorniki paliwa

Zbiorniki paliwa przeznaczonego do zasilania silnika pojazdu powinny spełniać następujące wymagania:

5.1.2.3.1. w przypadku wycieku, paliwo powinno spływać na podłoże, bez możliwości kontaktu z nagrzanymi częściami pojazdu lub z ładunkiem;

5.1.2.3.2. zbiorniki zawierające benzynę powinny być wyposażone w skuteczny przerywacz płomienia dopasowany do otworu wlewowego lub w urządzenie pozwalające na hermetyczne zamknięcie tego otworu.

5.1.2.4. Silnik

Silnik napędzający pojazd powinien być wyposażony i umieszczony w sposób pozwalający uniknąć wszelkiego niebezpieczeństwa związanego z ładunkiem w wypadku nagrzania lub zapalenia. W przypadku pojazdów EX/II oraz EX/III, powinny być stosowane silniki wysokoprężne.

5.1.2.5. Układ wydechowy

Układ wydechowy łącznie z rurami wydechowymi powinien być skierowany i zabezpieczony w sposób pozwalający uniknąć wszelkiego niebezpieczeństwa związanego z nagrzaniem lub zapaleniem ładunku. Części układu wydechowego znajdujące się bezpośrednio pod zbiornikiem paliwa (olej napędowy) powinny być umieszczone w odległości nie mniejszej niż 100 mm lub zabezpieczone osłoną termiczną.

5.1.2.6. Zwalniacz

Pojazdy wyposażone w zwalniacz znajdujący się za tylną ścianą kabiny kierowcy, wydzielający znaczne ilości ciepła, powinny być wyposażone w izolacyjną osłonę termiczną, stabilnie zamocowaną między zespołem zwalniacza a zbiornikiem lub ładunkiem; osłona ta powinna być umieszczona w sposób zapewniający uniemożliwienie jakiegokolwiek, nawet miejscowego, nagrzania ścian zbiornika lub samego ładunku. Ponadto wyposażenie izolacyjne powinno chronić zespół zwalniacza przed jakimkolwiek, nawet sporadycznym, kontaktem z wypływającym lub wyciekającym ładunkiem. Za wystarczające zabezpieczenie uważa się na przykład zastosowanie pokrywy dwuwarstwowej.

5.1.2.7. Ogrzewacze spalinowe

5.1.2.7.1. (Zarezerwowane)

5.1.2.7.2. Ogrzewacze spalinowe oraz należące do nich przewody odprowadzające gazy spalinowe, powinny być zaprojektowane, usytuowane i zabezpieczone lub przykryte w sposób zabezpieczający ładunek przed niebezpieczeństwem nagrzania lub zapalenia. Wymaganie to uznaje się za spełnione, jeżeli zbiornik oraz układ wydechowy ogrzewacza odpowiadają wymaganiom przepisów przewidzianych dla zbiorników paliwa i układów wydechowych pojazdów, wymienionym w ust. 5.1.2.3 i 5.1.2.5.

5.1.2.7.3. Odcięcie ogrzewaczy spalinowych powinno być możliwe co najmniej przy użyciu następujących sposobów:

a) ręcznie, w sposób zamierzony, z kabiny kierowcy;

b) automatycznie, po zatrzymaniu pracy silnika; w tym wypadku ogrzewacz może zostać uruchomiony ponownie ręcznie, z kabiny kierowcy;

c) automatycznie, po uruchomieniu pompy pojazdu silnikowego przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych.

5.1.2.7.4. Dopuszcza się występowanie wybiegu po wyłączeniu dodatkowych ogrzewaczy. Odnośnie do sposobów wymienionych powyżej w ust. 5.1.2.7.3 lit. b) i c), dopływ nagrzanego powietrza powinien być odcinany przy pomocy odpowiednich środków po jednym cyklu wybiegu nie dłuższym niż 40 sekund.

Powinno się używać wyłącznie ogrzewaczy spalinowych, w odniesieniu do których wykazano, że ich wymiennik ciepła, w normalnych warunkach użytkowania, jest odporny na czterdziestosekundowe ograniczenie cyklu wybiegu.

5.1.2.7.5. Ogrzewacz spalinowy powinno się uruchamiać ręcznie. Zakazane jest stosowanie urządzeń programujących.

5.1.2.7.6. Niedozwolone jest stosowanie ogrzewaczy, w których stosowane jest paliwo gazowe.

5.1.3. UKŁAD HAMULCOWY

Pojazdy, które podlegają wymaganiom przepisu dodatkowego 10 221 ADR, muszą spełniać wszystkie stosowne wymagania Regulaminu Nr 13, w tym również wymagania zawarte w załączniku 5, wraz z późniejszymi zmianami, zgodnie z podanymi tam datami stosowania tych wymagań.

5.1.3.1. Pojazdy oznaczone kodami EX/III, AT, FL i OX muszą spełniać wszystkie stosowne wymagania Regulaminu Nr 13, w tym wymagania zawarte w załączniku 5.

5.1.3.2. Pojazdy oznaczone kodami EX/II muszą spełniać wszystkie stosowne wymagania Regulaminu Nr 13. Nie mają jednak zastosowania wymagania zawarte w załączniku 5.

5.1.4. OGRANICZNIK PRĘDKOŚCI

Pojazdy silnikowe (samochody ciężarowe i ciągniki siodłowe) o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 12 ton powinny być wyposażone w ogranicznik prędkości zgodnie z wymaganiami technicznymi Regulaminu Nr 89. Ogranicznik powinien być ustawiony w taki sposób, aby po uwzględnieniu tolerancji technicznej urządzenia, prędkość pojazdu nie przekroczyła 90 km/h.

5.1.5. URZĄDZENIA SPRZĘGAJĄCE DLA PRZYCZEP

Urządzenia sprzęgające dla przyczep powinny spełniać wymagania techniczne Regulaminu Nr 55 wraz z późniejszymi zmianami, zgodnie z podanymi tam datami obowiązywania tych wymagań.

6. ZMIANA TYPU POJAZDU I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

Każda modyfikacja typu pojazdu powinna być zgłoszona służbie administracyjnej udzielającej homologacji typu pojazdu; służba ta może wówczas:

6.1.1. uznać, że wprowadzone modyfikacje nie mają znaczącego negatywnego skutku oraz, że w każdym razie pojazd nadal spełnia wymogi; bądź

6.1.2. zażądać nowego sprawozdania z badań od służby technicznej odpowiedzialnej za prowadzenie badań.

6.2. Potwierdzenie lub odmowa homologacji, wyszczególniająca zmiany, zostaje notyfikowana Umawiającym się Stronom, zgodnie z procedurą określoną w ust. 4.3.

6.3. Właściwa władza udzielająca rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny każdemu formularzowi komunikatu, przygotowanemu dla rozszerzenia, o którym mowa oraz za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem zawartym w dalszej części, w załączniku 1, informuje o tym pozostałe Strony.

7. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji powinny odpowiadać procedurom zawartym w Porozumieniu, dodatek 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Now.2) oraz zawierać następujące przepisy:

7.1. Każdy pojazd homologowany zgodnie z niniejszym Regulaminem powinien być zgodny z homologowanym typem pojazdu i spełniać wymagania wymienione powyżej w ust. 5.

7.2. Władza, która udzieliła homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych. Weryfikacje takie dokonywane są zazwyczaj co dwa lata.

8. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

8.1. Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu zgodnie z niniejszym Regulaminem, może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów wymienionych powyżej, w ust. 7.

8.2. Jeśli jedna z Umawiających się Stron Porozumienia z 1958 r. stosująca niniejszy Regulamin cofa uprzednio udzieloną homologację, jest ona zobowiązana bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy Regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem zawartym w załączniku 1 do niniejszego Regulaminu.

9. OSTATECZNE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym Regulaminem, zobowiązany jest poinformować o tym władzę, która udzieliła homologacji; władza ta ze swojej strony, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem zawartym w załączniku 1 do niniejszego Regulaminu, poinformuje o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy Regulamin.

10. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

10.1. Po oficjalnej dacie wejścia w życie serii poprawek 02, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy Regulamin, nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym Regulaminem zmienionym serią 02 poprawek.

10.2. Do dnia 31 grudnia 2002 r. Umawiające się Strony stosujące niniejszy Regulamin powinny nadal udzielać homologacji EKG oraz rozszerzać homologacje, o których mowa na typy pojazdów spełniające wymagania niniejszego Regulaminu zmienionego poprzedzającymi seriami poprawek.

10.3. Od dnia 1 stycznia 2003 r. Umawiające się Strony stosujące niniejszy Regulamin mogą udzielać homologacji EKG oraz rozszerzać homologacje, o których mowa wyłącznie, jeżeli typ pojazdu ubiegającego się o homologację odpowiada wymaganiom niniejszego Regulaminu zmienionego serią 02 poprawek.

10.4. Żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy Regulamin nie może odmówić udzielenia krajowej homologacji dla typu pojazdu homologowanego zgodnie z serią 02 poprawek do niniejszego Regulaminu.

10.5. Do dnia 31 grudnia 2002 r., żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy Regulamin nie może odmówić krajowej homologacji dla typu pojazdu homologowanego zgodnie z poprzednimi seriami poprawek do niniejszego Regulaminu.

10.6. Od dnia 1 stycznia 2003 r., Umawiające się Strony stosujące niniejszy Regulamin mogą odmówić pierwszej krajowej rejestracji (pierwsze wprowadzenie do użytkowania) pojazdu, który nie spełnia wymagań serii 02 poprawek do niniejszego Regulaminu.

11. NAZWY I ADRESY SŁUŻB TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PROWADZENIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy Regulamin zobowiązane są przekazać sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy służb technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, do których powinny zostać wysłane wydane w innych krajach formularze o udzieleniu, rozszerzeniu, odmowie lub cofnięciu homologacji.

(1) Poprzedni tytuł Porozumienia:

Seria 01 poprawek — Data wejścia w życie: 13 stycznia 2000 r.

Seria 02 poprawek — Data wejścia w życie: 5 grudnia 2001 r.

Sprostowanie 1 do serii 02 poprawek — Data wejścia w życie: 13 marca 2002 r.

Sprostowanie 2 do serii 02 poprawek — Data wejścia w życie: 13 listopada 2002 r.

Sprostowanie 3 do serii 02 poprawek - Data wejścia w życie: 12 marca 2003 r.

(2) Zgodnie z postanowieniami załącznika 7 do Rezolucji zbiorowej w sprawie konstrukcji pojazdów (R.E.3) (dokument TANS/WP.29/78/Now.1/Popr.2).

(3) 1 dla Niemiec, 2 dla Francji, 3 dla Włoch, 4 dla Niderlandów, 5 dla Szwecji, 6 dla Belgii, 7 dla Węgier, 8 dla Republiki Czeskiej, 9 dla Hiszpanii, 10 dla Jugosławii, 11 dla Zjednoczonego Królestwa, 12 dla Austrii, 13 dla Luksemburga, 14 dla Szwajcarii, 15 (numer wolny), 16 dla Norwegii, 17 dla Finlandii, 18 dla Danii, 19 dla Rumunii, 20 dla Polski, 21 dla Portugalii, 22 dla Federacji Rosyjskiej, 23 dla Grecji, 24 dla Irlandii, 25 dla Chorwacji, 26 dla Słowenii, 27 dla Słowacji, 28 dla Białorusi, 29 dla Estonii, 30 (numer wolny), 31 dla Bośni i Hercegowiny, 32 dla Łotwy, 33 (numer wolny), 34 dla Bułgarii, 35 (numer wolny), 36 dla Litwy, 37 dla Turcji, 38 (numer wolny), 39 dla Azerbejdżanu, 40 dla byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, 41 (numer wolny), 42 dla Wspólnoty Europejskiej (homologacje udzielone przez jej Państwa Członkowskie przy użyciu właściwych im symboli EKG), 43 dla Japonii, 44 (numer wolny), 45 dla Australii oraz 46 dla Ukrainy. Kolejne kraje uzyskują numery w porządku chronologicznym, w jakim ratyfikują lub przystępują do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji przydzielonej zgodnie z wymaganiami, a sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony o przydzielonych w ten sposób numerach.

(4) W Regulaminie tym, uznaje się, że odniesienia do innych Regulaminów EKG odwoływać się będą do każdego przepisu międzynarodowego, którego wymagania techniczne są takie same, jak wymagania techniczne odpowiedniego Regulaminu EKG. Podobnie, interpretowane będą odniesienia do poszczególnych sekcji Regulaminów EKG.

(5) Wymagania normy IEC 60079, część 14, nie mają pierwszeństwa przed wymaganiami niniejszego Regulaminu.

(6) Dopuszcza się w razie potrzeby stosowanie wymagań ogólnych normy EN 50014 oraz wymagań dodatkowych norm EN 50015, 50016, 50017, 50018, 50019, 50020, 50021 lub 50028.

ZAŁĄCZNIK I KOMUNIKAT (maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))