Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin ONZ nr 142 – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do montowania ich opon [2020/242]

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Suplement 1 do pierwotnej wersji regulaminu — data wejścia w życie: 16 października 2018 r.

Niniejszy dokument służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych. Autentycznymi i prawnie wiążącymi tekstami są:

— ECE/TRANS/WP.29/2016/64 oraz

— ECE/TRANS/WP.29/2018/14.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

1. Zakres

2. Definicje

3. Wystąpienie o homologację

4. Homologacja

5. Specyfikacje

6. Zmiana typu pojazdu oraz rozszerzenie homologacji

7. Zgodność produkcji

8. Sankcje z tytułu niezgodności produkcji

9. Ostateczne zaniechanie produkcji

10. Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu

ZAŁĄCZNIKI

1. Dokument informacyjny

2. Zawiadomienie

3. Układy znaków homologacji

1. ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do pojazdów kategorii M1 (1) w odniesieniu do montowania ich opon.

Nie stosuje się go do pojazdów, których warunki użytkowania są niezgodne z cechami charakterystycznymi opon klasy C1 lub C2, oraz do pojazdów w odniesieniu do montowania ich:

a) zespołu zapasowego do użytku tymczasowego; lub

b) opon typu „run flat” lub systemów typu „run flat” podczas eksploatacji w trybie pracy „run flat”; lub

c) systemu monitorowania ciśnienia w oponach.

2. DEFINICJE

Do celów niniejszego regulaminu:

2.1. „typ pojazdu w odniesieniu do montowania jego opon” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą pod takimi zasadniczymi względami, jak typ opon, oznaczenia minimalnych i maksymalnych rozmiarów opon, wymiary i odsadzenia koła, a także prędkość i nośność odpowiednie do montażu oraz cechy charakterystyczne osłon kół;

2.2. opony klasyfikuje się w następujący sposób:

a) opony klasy C1 – opony zaprojektowane głównie do stosowania w pojazdach kategorii M 1, N1, O1 oraz O2;

b) opony klasy C2 – opony zaprojektowane głównie do stosowania w pojazdach kategorii M2, M3, N, O3 i O4 o indeksie nośności w układzie pojedynczym ≤ 121 i indeksie prędkości ≥ „N”;

2.2.1. „typ opony” oznacza asortyment opon, które nie różnią się między sobą pod względem następujących zasadniczych cech charakterystycznych:

a) klasa opony: C1 lub C2 zgodnie z opisem w pkt 2.2; oraz

b) w przypadku opon klasy C1 – cechy charakterystyczne typu opon pneumatycznych zgodnie z definicją w pkt 2.1 regulaminu EKG ONZ nr 30;

c) w przypadku opon klasy C2 – cechy charakterystyczne typu opon pneumatycznych zgodnie z definicją w pkt 2.1 regulaminu EKG ONZ nr 54;

2.3. „oznaczenie rozmiaru opony” oznacza oznaczenie zgodne z definicją w pkt 2 regulaminu nr 30 w odniesieniu do opon klasy C1 oraz w pkt 2 regulaminu nr 54 w odniesieniu do opon klasy C2 i C3;

2.4. „odsadzenie koła” oznacza odległość między płaszczyzną czołową piasty koła a linią środkową obręczy;

2.5. „budowa opony pneumatycznej” oznacza techniczną charakterystykę osnowy opony;

2.6. „opona zwykła” oznacza oponę lub oponę typu „run flat” przeznaczoną do normalnego użytkowania drogowego;

2.7. „opona śniegowa” oznacza oponę, której wzór bieżnika, jego mieszanka lub struktura zostały zaprojektowane przede wszystkim w celu uzyskania podczas jazdy po śniegu osiągów lepszych niż osiągi opony zwykłej w odniesieniu do jej zdolności wprawiania pojazdu w ruch lub utrzymywania jego ruchu;

2.8. „opona do zastosowań specjalnych” oznacza oponę przeznaczoną do mieszanego zastosowania drogowego i terenowego lub do innych zastosowań specjalnych. Opony te zostały zaprojektowane przede wszystkim w celu uzyskania podczas jazdy w terenie osiągów lepszych niż osiągi zwykłej opony w odniesieniu do jej zdolności wprawiania pojazdu w ruch lub utrzymywania jego ruchu;

2.9. „opona typu »run flat«” jest zdefiniowana w pkt 2 regulaminu nr 30;

2.10. „opona zapasowa do zastosowania tymczasowego” oznacza oponę różniącą się od opon przeznaczonych do montowania we wszelkich pojazdach do jazdy w normalnych warunkach drogowych, a przeznaczoną jedynie do zastosowania tymczasowego w ograniczonych warunkach drogowych;

2.11. „koło” oznacza kompletne koło składające się z obręczy i tarczy koła;

2.12. „koło zapasowe do zastosowania tymczasowego” oznacza koło różniące się od jednego z normalnych kół stosowanych w danym typie pojazdu, a przeznaczone jedynie do zastosowania tymczasowego w ograniczonych warunkach drogowych;

2.13. „zespół” oznacza zestaw złożony z koła i opony;

2.14. „zespół standardowy” oznacza zespół, który można zamontować w pojeździe do celów normalnego działania;

2.15. „zespół zapasowy” oznacza zespół przeznaczony do zastąpienia zespołu standardowego w przypadku jego awarii, przy czym zespołem zapasowym może być jeden z następujących zespołów;

2.16. „standardowy zespół zapasowy” oznacza zestaw złożony z koła i opon, który jest identyczny pod względem oznaczeń rozmiaru koła i opony, odsadzenia koła oraz budowy opony z zestawem zamontowanym w tej samej pozycji osi w określonym wariancie i wersji pojazdu w celu normalnego działania, włączając w to koła wyprodukowane z innego materiału oraz takie, które mogą wykorzystywać inny rodzaj nakrętki lub śruby mocującej koło, ale poza tym są identyczne z kołami przeznaczonymi do normalnego działania;

2.17. „zespół zapasowy do użytku tymczasowego” oznacza zestaw złożony z dowolnego koła i opony, który nie spełnia warunków definicji „standardowego zespołu zapasowego”, ale jest zgodny z jednym z opisów typu zespołu zapasowego do użytku tymczasowego zgodnie z definicją w pkt 2.10 regulaminu nr 64;

2.18. „indeks prędkości” oznacza symbol zgodnie z definicją w pkt 2 regulaminu ONZ nr 30 w odniesieniu do opon klasy C1 oraz w pkt 2 regulaminu ONZ nr 54 w odniesieniu do opon klasy C2;

2.19. „indeks nośności” oznacza liczbę związaną z maksymalną dopuszczalną nośnością opony w powiązaniu z definicją w pkt 2 regulaminu ONZ nr 30 w odniesieniu do opon klasy C1 oraz w pkt 2 regulaminu ONZ nr 54 w odniesieniu do opon klasy C2;

2.20. „maksymalna dopuszczalna nośność” oznacza maksymalną masę, jaką może być obciążona dana opona, gdy jest używana zgodnie z wymogami dotyczącymi użytkowania określonymi przez producenta opony.

3. WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

3.1. O udzielenie homologacji typu pojazdu w odniesieniu do montowania jego opon występuje producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

3.2. Do wniosku dołącza się wymienione niżej dokumenty w trzech egzemplarzach i podaje się następujące dane:

3.2.1. opis typu pojazdu w odniesieniu do elementów wymienionych w pkt 5.

3.3. Placówce technicznej przeprowadzającej badania homologacyjne przedstawia się egzemplarz pojazdu reprezentatywny dla typu pojazdu, który ma być homologowany, lub narzędzie do symulacji typu pojazdu, który ma być homologowany.

4. HOMOLOGACJA

4.1. Jeżeli typ pojazdu przedstawiony do homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem spełnia wymagania określone w pkt 5, udziela się homologacji tego typu pojazdu.

4.2. Każdemu homologowanemu typowi pojazdu nadaje się numer homologacji; pierwsze dwie cyfry takiego numeru (00 dla regulaminu w jego pierwotnej wersji) wskazują serię poprawek obejmujących ostatnie poważniejsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu przed datą udzielenia homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi pojazdu w odniesieniu do montowania jego opon.

4.3. Powiadomienie o homologacji bądź o odmowie lub cofnięciu homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane Umawiającym się Stronom Porozumienia, które stosują niniejszy regulamin, w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 oraz fotografii lub schematów dostarczonych przez składającego wniosek w formacie nieprzekraczającym A4 (210 × 297 mm) lub złożonych do tego formatu oraz w odpowiedniej skali.

4.4. Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji umieszcza się międzynarodowy znak homologacji zgodny ze wzorem opisanym w załączniku 3, zawierający:

4.4.1. okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer identyfikujący państwo udzielające homologacji (2);

4.4.2. numer niniejszego regulaminu, literę „R”, myślnik i numer homologacji umieszczone z prawej strony okręgu opisanego w pkt 4.4.1.

4.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub większą liczbą regulaminów stanowiących załączniki do Porozumienia w państwie, które udzieliło homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, symbol podany w pkt 4.4.1 nie musi być powtarzany. W takim przypadku numer regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole należy umieścić w kolumnach po prawej stronie symbolu opisanego w pkt 4.4.1.

4.6. Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

4.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu lub w jej pobliżu.

4.8. Przykładowe znaki homologacji przedstawiono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.

5. SPECYFIKACJE

5.1. Wymogi ogólne

5.1.1. Z zastrzeżeniem przepisów pkt 5.2.4.2 każda opona zamontowana w pojeździe, włączając w to opony zapasowe, jeśli takie występują, musi spełniać wymagania niniejszego regulaminu.

5.1.2. Każda opona zainstalowana w pojeździe, włączając w to opony zapasowe, jeśli takie występują, musi spełniać wymagania techniczne i być zgodna z przepisami przejściowymi regulaminów nr 30, 54 i 117, stosownie do przypadku.

5.2. Wymagania dotyczące osiągów

5.2.1. Montaż opon

5.2.1.1. Wszystkie opony normalnie montowane w pojeździe, czyli z wyjątkiem zespołów zapasowych do użytku tymczasowego, muszą mieć taką samą budowę.

5.2.1.2. Wszystkie opony normalnie montowane na jednej osi muszą być tego samego typu.

5.2.1.3. Przestrzeń, w której koło się obraca, musi być tak duża, aby przy zastosowaniu największego dopuszczalnego rozmiaru opony i średnicy obręczy ruch koła nie był ograniczony przy uwzględnieniu minimalnego i maksymalnego odsadzenia koła w ramach przewidzianych przez producenta minimalnych i maksymalnych ograniczeń dotyczących zawieszenia i układu kierowniczego. Weryfikuje się to, przeprowadzając próby przy użyciu największych i najszerszych opon, biorąc pod uwagę stosowne tolerancje w zakresie rozmiaru (tj. maksymalny skok) związane z oznaczeniem rozmiaru opony określonym w odpowiednim regulaminie ONZ.

5.2.1.4. Placówka techniczna lub organ udzielający homologacji typu może się zgodzić na zastosowanie alternatywnej procedury badania (np. wirtualnego badania) dla zweryfikowania, czy spełniono wymagania określone w pkt 5.2.1.3.

5.2.2. Nośność

5.2.2.1. Z zastrzeżeniem przepisów pkt 5.2.4 niniejszego regulaminu maksymalna dopuszczalna nośność każdej opony zamontowanej w pojeździe, określona w pkt 5.2.2.2 niniejszego regulaminu, w tym standardowego zespołu zapasowego (jeśli występuje), musi być:

5.2.2.1.1. w przypadku pojazdu wyposażonego w opony tego samego typu w układzie pojedynczym: równa co najmniej połowie technicznie dopuszczalnego maksymalnego obciążenia osi podanego dla osi najbardziej obciążonej, zgodnie z wartością zadeklarowaną przez producenta pojazdu;

5.2.2.1.2. w przypadku pojazdu wyposażonego w opony więcej niż jednego typu w układzie pojedynczym: równa co najmniej połowie technicznie dopuszczalnego maksymalnego obciążenia osi, zgodnie z wartością zadeklarowaną przez producenta pojazdu, w odniesieniu do odpowiedniej osi;

5.2.2.1.3. w przypadku pojazdu wyposażonego w opony klasy C1 w układzie podwójnym (bliźniaczym): równa co najmniej iloczynowi 0,27 i technicznie dopuszczalnego maksymalnego obciążenia osi, zgodnie z wartością zadeklarowaną przez producenta pojazdu, w odniesieniu do odpowiedniej osi;

5.2.2.1.4. w przypadku osi wyposażonych w opony klasy C2 w układzie podwójnym (bliźniaczym): równa co najmniej iloczynowi 0,25 (w stosunku do indeksu nośności dla układu podwójnego) i technicznie dopuszczalnego maksymalnego obciążenia osi, zgodnie z wartością zadeklarowaną przez producenta pojazdu, w odniesieniu do odpowiedniej osi.

5.2.2.2. Maksymalną dopuszczalną nośność opony określa się w następujący sposób:

5.2.2.2.1. w przypadku opon klasy C1 uwzględnia się „maksymalną dopuszczalną nośność” zdefiniowaną w pkt 2 regulaminu ONZ nr 30;

5.2.2.2.2. w przypadku opon klas C2 uwzględnia się „tabelę zmiany nośności w zależności od prędkości”, o której mowa w pkt 2 regulaminu ONZ nr 54, przedstawiającą, w postaci funkcji indeksów nośności i symboli indeksu prędkości nominalnej, zmiany nośności, jakie może wytrzymać opona pneumatyczna, biorąc pod uwagę maksymalną prędkość konstrukcyjną pojazdu.

5.2.2.3. Niezbędne informacje na temat nośności opon na wymianę przedstawia producent w instrukcji obsługi dla posiadacza pojazdu lub za pomocą wszelkich innych środków komunikacji w pojeździe.

5.2.3. Dopuszczalna prędkość

5.2.3.1. Każda opona normalnie montowana w pojeździe musi być opatrzona indeksem prędkości.

5.2.3.1.1. W przypadku opony klasy C1 indeks prędkości musi być zgodny z maksymalną prędkością konstrukcyjną pojazdu i uwzględniać, w przypadku opon o indeksie prędkości V, W i Y, maksymalną dopuszczalną nośność opisaną w regulaminie ONZ nr 30.

5.2.3.1.2. W przypadku opony klasy C2 indeks prędkości musi być zgodny z maksymalną prędkością konstrukcyjną pojazdu i mającą zastosowanie kombinacją nośności i prędkości ustaloną na podstawie „tabeli zmiany nośności w zależności od prędkości” opisanej w pkt 2 regulaminu ONZ nr 54.

5.2.3.2. Wymagania określone w pkt 5.2.3.1.1 i 5.2.3.1.2 nie mają zastosowania w następujących sytuacjach:

5.2.3.2.1. w przypadku zespołów zapasowych do użytku tymczasowego, do których stosuje się pkt 5.2.5 niniejszego regulaminu;

5.2.3.2.2. w przypadku pojazdów wyposażonych normalnie w zwykłe opony i okazjonalnie w opony śniegowe, w którym to przypadku indeks prędkości opony śniegowej musi odpowiadać prędkości większej niż maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu lub prędkości nie mniejszej niż 160 km/h (lub obu). Niemniej jednak, jeżeli maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu jest większa niż prędkość odpowiadająca najniższemu indeksowi prędkości montowanych opon śniegowych, wówczas wewnątrz pojazdu w dobrze widocznym miejscu w polu widzenia kierującego pojazdem umieszcza się ostrzeżenie dotyczące maksymalnej prędkości określające najniższą wartość maksymalnej dopuszczalnej prędkości montowanych opon śniegowych;

5.2.3.2.3. w przypadku pojazdów wyposażonych w opony do zastosowań specjalnych. Niemniej jednak, jeżeli maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu jest większa niż prędkość odpowiadająca najniższemu indeksowi prędkości montowanych opon do zastosowań specjalnych, wówczas wewnątrz pojazdu w dobrze widocznym miejscu w polu widzenia kierującego pojazdem umieszcza się ostrzeżenie dotyczące maksymalnej prędkości określające najniższą wartość maksymalnej dopuszczalnej prędkości montowanych opon do zastosowań specjalnych;

5.2.3.2.4. w przypadku pojazdów wyposażonych w pokładowy system spełniający funkcję ogranicznika prędkości, w których symbol indeksu prędkości opon musi być zgodny z prędkością na jaką ustawiony jest limit ograniczenia prędkości. Niemniej jednak, jeżeli producent pojazdu przewidział, że maksymalna prędkość konstrukcyjna pojazdu jest większa niż prędkość odpowiadająca najniższemu indeksowi prędkości montowanych opon, wówczas wewnątrz pojazdu w dobrze widocznym miejscu w polu widzenia kierującego pojazdem umieszcza się ostrzeżenie dotyczące maksymalnej prędkości określające maksymalną dopuszczalną prędkość opon.

5.2.3.3. Niezbędne informacje na temat dopuszczalnej prędkości w odniesieniu do opon na wymianę producent przedstawia w instrukcji obsługi dla posiadacza pojazdu lub za pomocą wszelkich innych środków komunikacji w pojeździe.

5.2.4. Przypadki szczególne

5.2.4.1. W przypadku pojazdów przystosowanych do ciągnięcia przyczepy dodatkowe obciążenie w miejscu urządzenia sprzęgającego przyczepy może powodować przekroczenie maksymalnej dopuszczalnej nośności opon tylnych w przypadku opon klasy C1, ale o nie więcej niż 15 %. W takim przypadku instrukcja obsługi dla posiadacza pojazdu lub inne środki komunikacji, o których mowa w pkt 5.2.3.3, muszą zawierać jasne informacje i porady dotyczące maksymalnej dopuszczalnej prędkości pojazdu podczas ciągnięcia przyczepy, w żadnym wypadku nieprzekraczającej 100 km/h, a także ciśnienia w oponach tylnych, o co najmniej 20 kPa (0,2 bar) większego niż ciśnienie w oponach zalecane podczas normalnej jazdy (tzn. bez przyczepy).

5.2.4.2. W wyjątkowych przypadkach, w których pojazdy są przystosowane do warunków niekompatybilnych z właściwościami opon klas C1 lub C2 i konieczne jest zatem wyposażenie opon w inne dodatkowe cechy, wymagania pkt 5.1.1 niniejszego regulaminu nie mają zastosowania, o ile spełnione są wszystkie z wymienionych poniżej warunków:

5.2.4.2.1. opony spełniają wymagania techniczne i są zgodne z przepisami przejściowymi określonymi w regulaminie nr 75 lub regulaminem nr 106; oraz

5.2.4.2.2. organ udzielający homologacji typu oraz placówka techniczna uznały, że zamontowane opony są odpowiednie do warunków użytkowania pojazdu. Charakter zwolnienia i przyczyny jego udzielenia określa się w sprawozdaniu z badania oraz na formularzu zawiadomienia określonym w załączniku 2.

5.2.5. Zapasowe koła i opony

5.2.5.1. W przypadku gdy pojazd wyposażono w standardowy zespół zapasowy, zestaw ten musi być tego samego rozmiaru co opony faktycznie zamontowane w pojeździe.

5.2.5.2. Każdy pojazd wyposażony w zespół zapasowy do użytku tymczasowego lub opony typu „run flat” musi spełniać przepisy techniczne i przejściowe określone w regulaminie nr 64 w odniesieniu do wymagań dotyczących wyposażenia pojazdów w zespoły zapasowe do użytku tymczasowego i opony typu „run flat”.

Jeśli w celu zamontowania w pojeździe zespołu zapasowego do użytku tymczasowego trzeba zastosować szczególne środki ostrożności (np. zespół zapasowy do użytku tymczasowego może być zamontowany tylko na przedniej osi i z tego względu w przypadku awarii tylnego zespołu standardowego na tylnej osi należy najpierw zamontować przedni zespół standardowy), fakt ten wyraźnie zaznacza się w instrukcji obsługi dla posiadacza pojazdu lub we wszelkich innych środkach komunikacji w pojeździe oraz weryfikuje się zgodność z odpowiednimi elementami pkt 5.2.1.3 niniejszego regulaminu.

6. ZMIANA TYPU POJAZDU ORAZ ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

6.1. O każdej zmianie istniejącego typu pojazdu należy powiadomić organ udzielający homologacji typu, który udzielił homologacji typu pojazdu. W takim przypadku organ udzielający homologacji typu:

a) postanawia, w porozumieniu z producentem, że należy udzielić nowej homologacji typu; lub

b) stosuje procedurę przedstawioną w pkt 6.1.1 (Zmiana) oraz, w stosownych przypadkach, procedurę przedstawioną w pkt 6.1.2 (Rozszerzenie).

6.1.1. Zmiana

W przypadku gdy szczegółowe dane zarejestrowane w dokumentach informacyjnych z załącznika 1 uległy zmianie, a organ udzielający homologacji typu uznaje za mało prawdopodobne, aby wprowadzone modyfikacje miały istotne negatywne skutki, i uznaje, że w każdym razie dany pojazd nadal spełnia wymagania, modyfikacje oznacza się jako „zmianę”.

W takim przypadku organ udzielający homologacji typu wydaje w razie potrzeby zmienione strony dokumentów informacyjnych z załącznika 1, oznaczając każdą zmienioną stronę w sposób jasno wskazujący charakter modyfikacji i datę ponownego wydania. Uznaje się że wymóg ten spełnia ujednolicona, zaktualizowana wersja dokumentów informacyjnych z załącznika 1, której towarzyszy szczegółowy opis modyfikacji.

6.1.2. Rozszerzenie

Modyfikację oznacza się jako „rozszerzenie”, jeżeli, oprócz zmiany szczegółowych danych zarejestrowanych w dokumentach informacyjnych z załącznika 1,

a) wymagane są dalsze kontrole lub badania; lub

b) uległy zmianie jakiekolwiek informacje w dokumencie zawiadomienia (z wyjątkiem jego załączników); lub

c) wystąpiono o homologację zgodnie z późniejszą serią poprawek po jej wejściu w życie.

6.2. Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin powiadamia się o potwierdzeniu lub odmowie udzielenia homologacji, z wyszczególnieniem zmian, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 powyżej. Ponadto odpowiednio zmienia się spis treści dokumentów informacyjnych i sprawozdań z badań dołączony do dokumentu zawiadomienia z załącznika 1 w celu wskazania daty ostatniej zmiany lub rozszerzenia.

6.3. Organ udzielający homologacji typu, który udziela rozszerzenia homologacji, nadaje kolejny numer każdemu formularzowi zawiadomienia sporządzonego do celów takiego rozszerzenia.

7. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

7.1. Procedury dotyczące zgodności produkcji muszą odpowiadać ogólnym przepisom określonym w art. 2 Porozumienia i dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) oraz muszą spełniać następujące wymogi:

7.2. każdy pojazd homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem produkowany jest w sposób zapewniający jego zgodność z typem homologowanym w drodze spełnienia wymogów określonych w pkt 5;

7.3. organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym momencie weryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z zakładów produkcyjnych. Weryfikacji takiej dokonuje się zazwyczaj co dwa lata.

8. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

8.1. Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów określonych w pkt 7.

8.2. Jeżeli Umawiająca się Strona postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu, pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin.

9. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji określonego typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji, który z kolei bezzwłocznie informuje pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem zamieszczonym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

10. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW UDZIELAJĄCYCH HOMOLOGACJI TYPU

Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów udzielających homologacji typu, które udzieliły homologacji i którym należy przesyłać zawiadomienia poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę udzielenia lub cofnięcie homologacji.

(1) Zgodnie z definicją zawartą w ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6, pkt 2 – www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html.

(2) Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 3 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.6 www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29resolutions.html