7.

UZNAJĄ w tym kontekście następujące kwestie za szczególnie istotne: a) Jednym z celów europejskiej współpracy w zakresie polityki na rzecz młodzieży jest zajęcie się problemem jakości życia młodych ludzi w Europie za pomocą konkretnych instrumentów tej polityki, a także poprzez włączanie kwestii dotyczących młodzieży do powiązanych z nią obszarów polityki i lepszą międzysektorową koordynację działań z działaniami prowadzonymi w tych obszarach polityki. Taką współpracę można by zacieśnić, mając na uwadze następujące cele: — poprawę integracji społecznej młodych ludzi, ułatwianie im osiągania niezależności i reagowanie tym samym na wyzwania demograficzne, w szczególności poprzez: — zapewnienie wszystkim młodym ludziom możliwości zdobycia niezbędnych podstawowych umiejętności i kompetencji, — ułatwienie przejścia z etapu kształcenia i szkolenia do etapu zatrudnienia, — łączenie elastyczności, w tym zwiększoną mobilność, jakiej wymaga się od młodych ludzi, z bezpieczeństwem („model elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego”), — wspieranie potencjału przedsiębiorczego młodych ludzi oraz — w razie konieczności, propagowanie strategii działania oferujących młodym ludziom drugą szansę i umożliwiających powrót na drogę budowy kapitału ludzkiego na przyszłość; — poprawę warunków życia w społeczeństwach wielokulturowych poprzez rozwijanie umiejętności międzykulturowych młodych ludzi; — propagowanie poszanowania praw człowieka i wartości, takich jak tolerancja, wzajemny szacunek, różnorodność, równość i solidarność oraz zwalczanie wszelkich form dyskryminacji; — poprawę jakości życia młodzieży, w tym umożliwienie jej prowadzenia zdrowego trybu życia; — promowanie aktywności kulturalnej i twórczej młodych ludzi; — udzielanie młodym ludziom wsparcia przez umożliwienie im lepszego godzenia życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego, tak aby mogli, jeśli tego chcą, założyć rodziny i w pełni uczestniczyć w szkoleniu i kształceniu lub jednoczesne rozpoczęcie życia zawodowego; — poprawę warunków społeczno-ekonomicznych, w jakich żyją młodzi ludzie z gorzej rozwiniętych terenów miejskich i wiejskich. b) Doniosłe znaczenie ma rozwijanie polityki na rzecz młodzieży w sposób międzysektorowy i na zasadzie ścisłej współpracy z młodymi ludźmi, osobami aktywnymi w obszarach związanych z młodzieżą oraz z organizacjami młodzieżowymi. Wśród innych propozycji, które mają być opracowane, należy wykorzystać istniejące instrumenty usystematyzowanego dialogu — takie jak spotkania młodzieży organizowane przez prezydencję i Europejski Tydzień Młodzieży — by dać okazję nieformalnych spotkań, w tym także z przedstawicielami Rady, Komisji i Parlamentu Europejskiego odpowiedzialnymi za powiązane obszary polityki. Należy zadbać o to, by przedstawiciele młodzieży od samego początku byli włączani w organizację i działanie takich forów, ze szczególnym uwzględnieniem młodych ludzi będących w niekorzystnej sytuacji społecznej, kulturowej czy ekonomicznej. Należy opracować propozycje dotyczące wzmożonej współpracy międzysektorowej w ramach Rady i jej organów, obejmującej kwestie dotyczące młodzieży. c) Regularne europejskie sprawozdanie na temat młodzieży dotyczące sytuacji młodych ludzi w Europie mogłoby pomóc w analizie problemów młodych ludzi i jakości ich życia oraz w zwróceniu na nie uwagi, a także w rozwijaniu strategii politycznych na rzecz młodzieży w Europie. Młodzi ludzie powinni aktywnie uczestniczyć w opracowywaniu sprawozdań w ramach wspomnianego usystematyzowanego dialogu. Sprawozdania należy postrzegać jako wyraźną zachętę do rozpoczęcia dyskusji zgodnie z ich priorytetami tematycznymi. Aby uniknąć nakładania na państwa członkowskie obowiązku sporządzania dodatkowych sprawozdań, należy je opracowywać przede wszystkim z wykorzystaniem informacji zebranych w toku działań sprawozdawczych przy zastosowaniu otwartej metody koordynacji, ewentualnie z uwzględnieniem odpowiednich danych i uporządkowanych przykładów sprawdzonych rozwiązań pochodzących z państw członkowskich, od organizacji młodzieżowych i z dziedziny badań naukowych. d) Aby poprawić ciągłość, spójność i widoczność działań na rzecz młodzieży, należy optymalnie wykorzystywać możliwości współpracy między trzema prezydencjami na podstawie 18-miesięcznych programów działań. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym Rady (6) obejmowałoby to podejmowaną w odpowiednim czasie współpracę z trzema krajami przejmującymi kolejno prezydencję i z Komisją, tak by dzięki planowi zatwierdzonemu przez Radę priorytety tematyczne były jasno określone na kolejne trzy lata. Prezydencje powinny w szczególności zwracać uwagę na łączenie ze sobą poszczególnych działań podejmowanych w ramach usystematyzowanego dialogu z młodymi ludźmi oraz na zapewnienie możliwości reagowania na kwestie podniesione w dyskusji z młodymi ludźmi. e) Należy stworzyć transgraniczne ramy ułatwiające wymianę sprawdzonych rozwiązań pomiędzy lokalnymi i regionalnymi podmiotami związanymi z polityką na rzecz młodzieży, ze szczególnym naciskiem na „kształcenie partnerskie” w zakresie lokalnej realizacji strategii dotyczących Europejskiego paktu na rzecz młodzieży. Wnioski z tej wymiany powinny być łatwo dostępne dla wszystkich zainteresowanych stron oraz powinny być systematycznie oceniane i wykorzystywane w praktyce — również jako część wkładu wnoszonego przez ministrów ds. młodzieży w realizację celów strategii lizbońskiej. Wymianę tę należy wspierać wytycznymi w zakresie planowania, organizacji i oceny. Należy rozważyć opracowanie systemu nagród, tak aby zwracać uwagę na przykłady wyjątkowo udanej realizacji strategii lokalnych i zwiększać poziom wiedzy na temat działań prowadzonych na rzecz młodzieży na szczeblu europejskim.