ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2.

Jeżeli obywatelowi- autorowi pisma przysługuje określony termin ustosunkowania się do odpowiedzi Rady, na mocy odstępstwa od pkt 1a) Rada skieruje swoją odpowiedź w języku hiszpańskim/kastylijskim bezpośrednio do obywatela, w tym samym czasie co do właściwego organu. W swojej odpowiedzi Rada poinformuje obywatela, że termin ustosunkowania się do jej odpowiedzi zaczyna biec od daty jej otrzymania w języku hiszpańskim/kastylijskim. Rada prześle kopię swojej odpowiedzi właściwemu organowi, któremu rząd hiszpański powierzył obowiązek dostarczenia obywatelowi tłumaczenia odpowiedzi na język, w którym zredagowane było pismo. Rada poinformuje obywatela również o tym fakcie. W żadnym wypadku Rada nie ponosi odpowiedzialności za tłumaczenia; w tekstach tłumaczeń znajdzie się wyraźna wzmianka na ten temat.
2.1.1.2.

Dwa bloki badawcze typu 1 umieszcza się na podłodze bagażnika. W celu ustalenia położenia bloków badawczych w kierunku wzdłużnym należy najpierw umieścić je tak, aby ich przód stykał się z częścią pojazdu stanowiącą przednią ścianę bagażnika, a ich dolne powierzchnie spoczywały na podłodze bagażnika. Następnie należy przesunąć je w tył, równolegle do środkowej płaszczyzny wzdłużnej pojazdu, do chwili, gdy ich środek ciężkości przemieści się w poziomie o 200 mm. Jeżeli wymiary bagażnika nie pozwalają na przemieszczenie o 200 mm, a tylne siedzenia są regulowane w poziomie, siedzenia takie należy przesunąć w przód do najdalszego punktu zakresu regulacji przeznaczonego do normalnego użytkowania przez osoby znajdujące się w pojeździe, lub do pozycji skutkującej przemieszczeniem o 200 mm, w zależności od tego, które przesunięcie jest mniejsze. W pozostałych przypadkach bloki badawcze umieszcza się możliwie najdalej za tylnymi siedzeniami. Odległość między środkową płaszczyzną wzdłużną pojazdu, a skierowaną do wewnątrz stroną każdego z bloków badawczych wynosi 25 mm, co daje 50 mm odstępu między oboma blokami.
3.7.1.

Podstawowymi badaniami wytrzymałościowymi są badanie dynamiczne i badanie statyczne (badanie na podnoszenie). Sprzęgi siodłowe przeznaczone do sterowania wymuszonego naczepami poddaje się dodatkowemu badaniu statycznemu (badanie na zginanie). Do celów badania sprzęg siodłowy musi być wyposażony we wszystkie zaczepy konieczne do przymocowania go do pojazdu. Metoda mocowania musi być taka sama jak metoda stosowana przy montażu do samego pojazdu. Nie wolno używać metody obliczeniowej jako alternatywy dla badania fizycznego.
7.1.1.4.

jeżeli utylizacja zamiennego systemu poduszek powietrznych może prowadzić do sytuacji stanowiących bezpośrednie zagrożenie dla ludzi lub dla środowiska, należy określić właściwą procedurę ich uniknięcia. Może to polegać na przedstawieniu metody celowego zwolnienia poduszki powietrznej, jeżeli prowadzi to do uniknięcia sytuacji zagrożenia, na zobowiązaniu do zwrotu systemu lub jego części do konstruktora lub producenta lub na dowolnym innym właściwym działaniu.
3.3.3.1.

poziom hałasu w przypadku pojazdu w ruchu nie może przekroczyć limitu obowiązującego w kategorii przedmiotowego pojazdu w chwili, gdy typ, do którego należy pojazd, otrzymał homologację; ponadto nie może on przekroczyć o więcej niż 3 dB(A) poziomu hałasu wskazanego w homologacji typu, do którego należy pojazd;
i)

jeżeli właściwe organy nie dają wiary temu, że zyski przedsiębiorstwa zostały włączone lub jest prawdopodobne, że zostaną włączone do zysków przedsiębiorstwa w innym Umawiającym się Państwie, informują one to przedsiębiorstwo o swoich wątpliwościach i wzywają je do złożenia dalszych wyjaśnień;
6.

PWN powinno mieć możliwość włączenia elementów do dokumentacji podstawowej zamiast do dokumentacji odnoszącej się do określonego kraju, zachowując jednakże ten sam poziom szczegółowości co w dokumentacji odnoszącej się do określonego kraju. Dokumentacja odnosząca się do określonego kraju powinna być opracowana w języku określonym przez zainteresowane państwo członkowskie, nawet jeżeli PWN podjęło decyzję o włączeniu dokumentacji odnoszącej się do określonego kraju do dokumentacji podstawowej.
8.

poprawa dostępu do wykształcenia średniego i obniżanie liczby osób przedwcześnie opuszczających szkołę są niezbędne do zwiększenia możliwości zatrudnienia poszczególnych osób w nowoczesnym społeczeństwie opartym na wiedzy i do promowania integracji społecznej i aktywnego obywatelstwa, a także do wzmocnienia europejskiego modelu społecznego. W miarę jak zwiększa się zapotrzebowanie rynku pracy na wykwalifikowanych pracowników, coraz ważniejsze staje się zapewnienie młodszemu pokoleniu dostępu do kwalifikacji i umiejętności, tym samym zwiększając perspektywy jego zatrudnienia i integracji społecznej;
6.

Różnorodność europejskich systemów VET jest wartością, która stanowi podstawę wzajemnego uczenia się i która inspiruje do reform. Równocześnie różnorodność sprawia, że konieczna jest większa przejrzystość i wspólne podejście do kwestii jakości, czyli wzajemna wiarygodność systemów i wzorców dotyczących VET. Celem powinno być promowanie europejskiego obszaru VET, w którym kwalifikacje i umiejętności nabyte w jednym kraju są uznawane w całej Europie, co wspiera mobilność młodzieży i osób dorosłych.
(1)

W konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r. określone są nowe cele strategiczne takie jak: zwiększenie zatrudnienia, przyspieszenie reformy gospodarczej oraz wzmocnienie spójności społecznej, co stanowi integralną część gospodarki opartej na wiedzy. Rada Europejska zwróciła się do państw członkowskich o przyjęcie koniecznych środków w swoich przepisach konstytucyjnych oraz do Rady i Komisji o to, aby, każda w ramach swych kompetencji, opracowały m.in. wspólny europejski wzorzec curriculum vitae, z którego korzystanie byłoby dobrowolne i który ułatwiłby placówkom edukacyjnym i szkoleniowym oraz pracodawcom ocenianie nabytych umiejętności i zwiększanie mobilności zawodowej.
1.3.

Jeżeli obywatelowi będącemu autorem pisma przysługuje określony termin ustosunkowania się do odpowiedzi Komisji, nie naruszając przepisów pkt 1.1. Komisja przesyła swoją odpowiedź w języku hiszpańskim/kastylijskim bezpośrednio do obywatela, jednocześnie przesyłając ją do właściwego organu. W swojej odpowiedzi Komisja przypomina obywatelowi, że termin ustosunkowania się do jej odpowiedzi zaczyna biec od daty jej otrzymania w języku hiszpańskim/kastylijskim. Komisja przesyła kopię swojej odpowiedzi właściwemu organowi, aby ten ostatni mógł dostarczyć obywatelowi tłumaczenie odpowiedzi na język, w którym zredagowane było pismo; w swojej odpowiedzi Komisja informuje obywatela również o tym fakcie. W żadnym wypadku Komisja nie ponosi odpowiedzialności za wyżej wymienione tłumaczenia. Zastrzeżenie to zostanie jasno wyrażone w tekście tłumaczeń.
23.

Zachęcenia do osiągania dalszych postępów w odniesieniu do środków służących młodym ludziom, przez włączenie europejskiego paktu na rzecz młodzieży do strategii lizbońskiej;
(8)

Podczas wiosennego posiedzenia w 2007 r. Rada Europejska — mając na względzie wniosek Komisji dotyczący zintegrowanych wytycznych w sprawie wzrostu i zatrudnienia (2008–2011) — wezwała Komisję do przedstawienia jesienią tego samego roku sprawozdania okresowego. Wezwała także do tego, by w celu poprawy dostępu do rynku pracy zastosować bardziej zdecydowane podejście do pracy uwzględniające cykl życiowy człowieka. Państwa członkowskie zgodziły się dalej rozwijać strategie polityczne promujące rolę młodych ludzi — również podczas przechodzenia przez nich z etapu edukacji do etapu życia zawodowego — jako aktywnych uczestników życia gospodarczego i uczestników rynku pracy, po to by w pełni wykorzystać potencjał ich udziału w gospodarczym i społecznym rozwoju naszych społeczeństw;
3)

To z kolei powoduje, że przed instytucjami kształcenia nauczycieli, osobami kształcącymi nauczycieli oraz szkołami pojawiają się nowe wyzwania związane z opracowywaniem lub realizacją programów przeznaczonych zarówno dla osób przygotowujących się do zawodu nauczyciela, jak i dla osób już pracujących w tym zawodzie. Aby systemy kształcenia nauczycieli mogły sprostać tym wyzwaniom, należy zwiększyć koordynację między różnymi etapami kształcenia nauczycieli — od kształcenia, przez dodatkowe wsparcie ułatwiające start w zawodzie (staż) (13), po doskonalenie zawodowe. Co więcej, konieczne jest z jednej strony zwiększanie zachęt dla nauczycieli do stałego podnoszenia umiejętności na kolejnych etapach kariery zawodowej, a z drugiej — podejmowanie działań, które zagwarantują, że doskonalenie zawodowe będzie dostosowane do potrzeb nauczycieli zarówno pod względem jakości, jak i ilości szkoleń.
5.6.7.

Maksymalne przemieszczenia środka ciężkości modelu głowy mierzone przy kącie od dθA do dθB (patrz: rys. 6) powinny wynosić: przedni kąt podstawowy wahadła dθA od 32,0 do 37,0 stopni włącznie, mieszcząc się w przedziale prędkości od 53,0 do 63,0 ms włącznie, oraz tylny kąt podstawowy wahadła dθB od 0,81*(kąt dθA) +1,75 do 0,81*(kąt dθA) +4,25 stopni włącznie, mieszcząc się w przedziale prędkości od 54,0 do 64,0 ms włącznie.
7)

istnieje potrzeba międzysektorowej strategii na rzecz młodzieży; strategia ta miałaby doprowadzić do ściślejszego powiązania ram europejskiej polityki na rzecz młodzieży — ustanowionych po przyjęciu Białej Księgi dotyczącej młodzieży (12) — z innymi politykami mającymi wpływ na młodzież, po to, by można było opracować spójne podejście do polityki na rzecz młodzieży, stanowiące klucz do osiągnięcia rzeczywistego postępu w realizacji określonych celów polityki na rzecz młodzieży;
10)

uzgodnione w ostatnich latach przez Unię Europejską narzędzia i cele w ramach strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia oraz otwartą metodę koordynacji na rzecz ochrony socjalnej i integracji społecznej, które mają duże znaczenie dla lepszego godzenia życia rodzinnego, prywatnego i zawodowego, oraz opracowanie polityki w odpowiedzi na zmiany demograficzne; — cel uzgodniony w roku 2000 podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Lizbonie, jakim jest zwiększenie — do roku 2010 — udziału zatrudnionych kobiet do ponad 60 %; — wezwanie sformułowane w roku 2001 podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Sztokholmie do opracowania wskaźników dotyczących świadczenia usług opieki nad dziećmi i innymi osobami pozostającymi na utrzymaniu oraz systemów zasiłków rodzinnych; — zobowiązanie — podjęte w roku 2002 podczas posiedzenia Rady Europejskiej w Barcelonie — do zapewnienia do roku 2010 opieki nad co najmniej 90 % dzieci w wieku 3–6 lat oraz nad co najmniej 33 % dzieci poniżej 3. roku życia; — wezwanie państw członkowskich podczas wiosennego posiedzenia Rady Europejskiej w 2006 r. (8), potwierdzone w marcu 2007 r. (9), do podjęcia kroków koniecznych do szybkiej i znaczącej redukcji ubóstwa dzieci przez zapewnienie dzieciom równych możliwości niezależnie od tego, z jakiego środowiska pochodzą;
PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 141/82

Sprostowanie do Regulaminu nr 51 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów silnikowych mających co najmniej cztery koła w odniesieniu do ich emisji hałasu

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 137 z dnia 30 maja 2007 r. )

Powyżej tytułu dodaje się tekst w brzmieniu:
—

do lipca 2009 roku grupy robocze przedstawią sprawozdania śródokresowe na temat przeprowadzonych do tego czasu prac, co będzie stanowiło podstawę ostatecznego sprawozdania na temat realizacji planu działania Rady w dziedzinie kultury na lata 2008–2010,
1.

osobom niepełnosprawnym korzystanie w pełni z praw człowieka poprzez: a) ratyfikację i zawarcie, a następnie wprowadzenie w życie Konwencji ONZ, w tym także poprzez wspólne europejskie rozwiązania w ramach spójnego i skoordynowanego podejścia do wprowadzania w życie Konwencji ONZ; b) dalsze rozwijanie wszechstronnego zestawu odpowiednich instrumentów w celu zarazem eliminowania dyskryminacji jak i integracji osób niepełnosprawnych w społeczeństwie, zgodnie z podejściem opartym na prawach człowieka i przy uwzględnianiu włączania kwestii niepełnosprawności do głównego nurtu polityki w różnych obszarach; c) zachęcanie osób niepełnosprawnych do aktywności zawodowej poprzez zapewnienie rozwoju i wprowadzenia w życie środków antydyskryminacyjnych, aktywnego wsparcia i usuwania przeszkód; d) podjęcie kwestii wielorakiej dyskryminacji kobiet niepełnosprawnych i ułatwianie ich pełnego rozwoju, poprawy statusu i upodmiotowienia; e) podjęcie środków pozwalających osobom niepełnosprawnym, w miarę możliwości, na samodzielne funkcjonowanie, bycie częścią wspólnoty i na dostęp do wysokiej jakości usług opiekuńczych i wspierających; f) wzmocnienie zintegrowanego podejścia do kwestii niepełnosprawności, bazując na podjętych przez państwa członkowskie staraniach dotyczących zobowiązania instytucji publicznych do promowania równości szans osób niepełnosprawnych; g) dalsze wspieranie państw członkowskich, wspólnot regionalnych i lokalnych w procesie deinstytucjonalizacji, ilekroć jest to w najlepszym interesie osób niepełnosprawnych; h) badanie wszelkich luk, które mogą istnieć w obecnych wspólnotowych ramach prawnych w zakresie ochrony przed dyskryminacją, w szczególności ze względu na niepełnosprawność, jak również rozpatrzenie odpowiednich i ukierunkowanych działań w tym zakresie; i) wzmacnianie, zarówno na poziomie krajowym, jak i Wspólnoty, zdolności gromadzenia i analizowania stosownych informacji, w tym danych statystycznych i danych pochodzących z badań, zgodnie z gwarancjami prawnymi i zasadami ochrony danych;
98.

Wspólnota dąży zatem do wniesienia wartości dodanej dzięki stosowaniu w praktyce zasad dobrej pomocy i silnego partnerstwa i jednoczesnemu zachęcaniu innych do podobnej postawy, wspieraniu działań wysokiej jakości i opartych na potrzebach, które uwzględniają wnioski wyciągnięte z wcześniejszych kryzysów, oraz stałemu dążeniu do poprawy wyników i profesjonalizmu w dostarczaniu pomocy.
4.

Aby osiągnąć powyższe cele ogólne, państwa członkowskie powinny zachęcać do podejmowania nowych konkretnych działań, a także — w stosownych przypadkach — opracowywać takie działania służące: a) zwróceniu uwagi na europejski wymiar działań sądowniczych przez: a) wprowadzenie szkoleń z prawa europejskiego do krajowego programu kształcenia, jeśli taki istnieje, oraz do systemu i programów szkoleń ustawicznych, należycie uwzględniając w tym zakresie odnośne wytyczne, które sporządzi EJTN, oraz w pełni korzystając z doświadczenia istniejących placówek szkoleniowych; b) w odpowiednich przypadkach — objęcie pracowników wymiaru sprawiedliwości programem wymiany, o którym mowa w pkt 3 lit. c); c) propagowanie wśród sędziów, prokuratorów i pracowników wymiaru sprawiedliwości znajomości co najmniej jednego obcego języka urzędowego Unii Europejskiej, zwłaszcza poprzez programy szkoleniowe, i premiowanie tej znajomości w stosownych przypadkach, np. podczas rekrutacji nowych sędziów, prokuratorów i pracowników wymiaru sprawiedliwości i podczas ocen, przy jednoczesnym uwzględnieniu uwarunkowań systemu prawnego i sądowniczego danego państwa członkowskiego; d) wspieranie znajomości systemów prawnych i przepisów prawa innych państw członkowskich; e) wspieranie przyswajania wiedzy o europejskich metodach e-prawa; f) zachęcanie do kształcenia na odległość (e-learning) i wykorzystywanie nowoczesnych technologii. b) przyjęciu wspólnych europejskich programów szkoleniowych, których treść powinna określić EJTN i których realizację powinna zapewniać EJTN lub jej członkowie; programy te mogą obejmować: a) co najmniej jeden wspólny moduł szkoleniowy; b) wspólny program szkoleniowy specjalnie przeznaczony dla poszczególnych kategorii pracowników wymiaru sprawiedliwości, takich jak kadra wymiaru sprawiedliwości wysokiego szczebla, wyspecjalizowani sędziowie lub prokuratorzy oraz osoby prowadzące szkolenia; c) wspólny program szkoleniowy o krótkim czasie trwania, w którym będą uczestniczyć sędziowie, prokuratorzy i pracownicy wymiaru sprawiedliwości z różnych państw członkowskich („zajęcia europejskie”) i którego organizacją powinny się początkowo zająć krajowe organy szkoleniowe.
(3)

W Rezolucji z dnia 25 maja 2007 r. (2) Rada zwróciła się do państw członkowskich i Komisji o zwiększenie spójności środków służących wdrożeniu Europejskiego paktu na rzecz młodzieży i o zadbanie o to, by „środki te faktycznie dotarły do grup docelowych — zwłaszcza do młodych ludzi mających mniejsze szanse — poprzez uwzględnienie ich potrzeb, pochodzenia i motywacji”.
2)

1) Celem sieci powinno być zwiększanie dostępu do informacji posiadanych przez ministerstwa sprawiedliwości państw członkowskich Unii Europejskiej na temat obowiązującego ustawodawstwa, systemów sądowych i prawnych oraz planowanych najistotniejszych reform w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości. W szczególności utworzenie sieci powinno umożliwić: a) przekazywanie członkom sieci, na ich wniosek, spójnych i aktualnych informacji z zakresu ustawodawstwa lub orzecznictwa dotyczącego wybranych zagadnień; b) udostępnianie wyników analiz z zakresu prawa porównawczego prowadzonych przez ministerstwa sprawiedliwości poszczególnych państw lub w ich imieniu w dziedzinach prawa zasadniczo podlegających kompetencjom tych ministerstw, w tym w ramach reform prowadzonych przez państwa członkowskie lub transpozycji prawa Unii Europejskiej; c) uzyskanie informacji na temat planowanych najistotniejszych reform w dziedzinie prawa, z zachowaniem poufności, do której zobowiązane są stosowne organy państw członkowskich. 2) Nie należy wprowadzać obowiązku zapewnienia tłumaczenia dostarczanych dokumentów.
3.

szereg czynników związanych z warunkami życia, takimi jak ubóstwo, brak pracy, niepewność zatrudnienia, problemy mieszkaniowe, przedwczesne przerywanie kształcenia oraz dyskryminacja może stanowić zagrożenie dla zdrowia i dobrej kondycji młodych ludzi, stanowią one również dla młodych ludzi przeszkodę w korzystaniu lub uzyskaniu pełnego dostępu do środków zapobiegawczych i wysokiej jakości bezpłatnych systemów opieki zdrowotnej, co z kolei może mieć wpływ na ich zdrowie i jakość życia;
3.

W rezolucji Rady z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy (3) wezwano państwa członkowskie i Komisję do przygotowania pracowników do podejmowania zatrudnienia w nowych miejscach pracy w społeczeństwie opartym na wiedzy, dzięki usługom poradnictwa zawodowego pozwalającym osobom poszukującym pracy określić zestawy kompetencji, jakie są konieczne do podjęcia zatrudnienia w nowych miejscach pracy w sektorach, w których istnieje niedobór kwalifikacji.
3)

umiejętności i kompetencje zdobyte podczas działań w ramach wolontariatu na poziomie lokalnym, regionalnym, krajowym i europejskim mogą przyczyniać się do zwiększenia możliwości znalezienia zatrudnienia przez młodzież, a także do rozwijania inicjatywy oraz ducha przedsiębiorczości i kreatywności wśród młodzieży, co z kolei jest istotnym aspektem strategii lizbońskiej;
2.

Jeżeli obywatelowi, który jest autorem pisma, przysługuje określony termin ustosunkowania się do odpowiedzi Rady, na mocy odstępstwa od pkt 1 lit. a) Rada prześle swoją odpowiedź w języku angielskim bezpośrednio do obywatela, w tym samym czasie co do właściwego organu. W swojej odpowiedzi Rada poinformuje obywatela, że termin ustosunkowania się do jej odpowiedzi zaczyna biec od daty jej otrzymania w języku angielskim. Rada prześle kopię swojej odpowiedzi właściwemu organowi, któremu rząd Zjednoczonego Królestwa powierzył obowiązek dostarczenia obywatelowi tłumaczenia odpowiedzi na język, w którym zredagowane było pismo. Rada poinformuje obywatela również o tym fakcie. W żadnym wypadku Rada nie ponosi odpowiedzialności za tłumaczenia; w tekstach tłumaczeń znajdzie się wyraźna wzmianka na ten temat.
2.3.

„Budowa” opony pneumatycznej oznacza charakterystykę techniczną osnowy opony. W szczególności wyróżnia się następujące typy budowy: 2.3.1. „Diagonalna” określa typ budowy opony pneumatycznej, w którym warstwy kordu sięgają do stopki (kołnierza) opony i są ułożone na przemian pod kątami znacznie mniejszymi niż 90 ° w stosunku do osi bieżnika; 2.3.2 „Diagonalna opasana” określa typ budowy diagonalnej opony pneumatycznej, w którym osnowa jest ograniczona opasaniem składającym się z dwóch lub więcej warstw zasadniczo nierozciągliwego materiału kordu, ułożonych na przemian pod kątami zbliżonymi do kątów osnowy; 2.3.3. „Radialna” (promieniowa) określa typ budowy opony pneumatycznej, w którym warstwy kordu sięgają do stopki (kołnierza) opony i są ułożone zasadniczo pod kątem 90 ° w stosunku do osi bieżnika, a osnowę stabilizuje ułożone obwodowo i zasadniczo nierozciągliwe opasanie; 2.3.4. „Wzmocniona” lub „O podwyższonym indeksie nośności” określa typ budowy opony pneumatycznej, w którym osnowa jest bardziej wytrzymała niż w przypadku odpowiadającej mu opony standardowej; 2.3.5. „Opona zapasowa do zastosowania tymczasowego” oznacza oponę różniącą się od opon przeznaczonych do montowania w jakichkolwiek pojazdach do celów normalnych warunków drogowych, a przeznaczoną jedynie do zastosowania tymczasowego w ograniczonych warunkach drogowych; 2.3.6. „Opona zapasowa typu T do zastosowania tymczasowego” oznacza oponę zapasową do zastosowania tymczasowego, przeznaczoną do stosowania przy wyższych wartościach ciśnienia wewnętrznego niż w przypadku opon standardowych i wzmocnionych; 2.3.7. „Opona odporna na przebicie typu »run-flat«” lub „Opona samonośna” oznacza typ budowy opony pneumatycznej, w którym zastosowano dowolne rozwiązania techniczne (np. wzmocnione ściany boczne itp.), dzięki którym opona pneumatyczna, założona na odpowiednią obręcz, przy braku jakichkolwiek dodatkowych elementów, jest w stanie spełniać co najmniej podstawowe funkcje opony pojazdu, przy prędkości 80 km/h i na dystansie 80 km, w warunkach użytkowania opony w trybie pracy bez powietrza.
2.12.

Typ „urządzenia odblaskowego” jest określony przez modele i literaturę opisową przedłożoną razem z wnioskiem homologacyjnym. Można uznać, że urządzenia odblaskowe należą do tego samego typu, jeżeli posiadają jeden lub więcej „optycznych zestawów odblaskowych” takich samych jak model standardowy, a w przypadku gdy nie są identyczne, to są symetryczne i przeznaczone do montowania po jednym urządzeniu po lewej i prawej stronie pojazdu, oraz jeśli ich inne części różnią się od części standardowego modelu wyłącznie pod względami, które nie mają wpływu na właściwości, do których stosuje się niniejszy regulamin.
5.

W rezolucji Rady z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie nowych umiejętności w nowych miejscach pracy (6) zwrócono uwagę, że pilnie potrzeba prognoz co do tego, jakie umiejętności będą w przyszłości niezbędne w nowych miejscach pracy w społeczeństwie opartym na wiedzy, ponieważ pozwoli to wyjść naprzeciw tym potrzebom za pomocą działań, które dostosują wiedzę, umiejętności i kompetencje do potrzeb gospodarki i zapobiegną potencjalnym niedoborom.
2.1.

Ważność stosowanego narzędzia do modelowania i symulacji sprawdza się za pomocą porównania z praktycznym(-i) badaniem(-ami) pojazdu. Do walidacji należy wykorzystać badanie(-a), podczas którego(-ych) bez interwencji ze strony funkcji kontroli stabilności doszłoby do utraty sterowania kierunkowego (podsterowności lub nadsterowności) lub utraty kontroli nad przewracaniem się pojazdu, w zależności od zainstalowanej w reprezentatywnym pojeździe funkcji kontroli stabilności. W badaniu(-ach) odpowiednio rejestruje się lub oblicza następujące zmienne opisujące ruch, zgodnie z normą ISO 15037 część 1:2005: Warunki ogólne dla samochodów osobowych lub część 2:2002: Warunki ogólne dla pojazdów ciężkich i autobusów (w zależności od kategorii pojazdu): a) prędkość kątowa odchylania; b) przyspieszenie poprzeczne; c) obciążenie koła lub oderwanie koła; d) prędkość ruchu naprzód; e) działanie kierowcy.