PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 122/1

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny w świetle międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem:

http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 73 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji

I. Pojazdów w odniesieniu do ich bocznych urządzeń zabezpieczających (BUZ)

II. Bocznych urządzeń zabezpieczających (BUZ)

III. Pojazdów w odniesieniu do montażu bocznych urządzeń zabezpieczających typu homologowanego zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu

Obejmujący wszystkie obowiązujące teksty, w tym:

Serię poprawek 01 – data wejścia w życie: 9 grudnia 2010 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

1. Zakres

2. Definicje

3. Wymogi

4. Wystąpienie o homologację

5. Homologacja

6. Zmiana i rozszerzenie homologacji typu pojazdu lub bocznego urządzenia zabezpieczającego

7. Zgodność produkcji

8. Sankcje z tytułu niezgodności produkcji

9. Ostateczne zaniechanie produkcji

10. Nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz nazwy i adresy organów administracji

11. Przepisy przejściowe

CZĘŚĆ I – HOMOLOGACJA POJAZDÓW W ODNIESIENIU DO ICH BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH (BUZ)

12. Wymogi

13. Odstępstwa

CZĘŚĆ II – HOMOLOGACJA BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH (BUZ)

14. Wymogi

CZĘŚĆ III – HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO MONTAŻU BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH TYPU HOMOLOGOWANEGO ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ II NINIEJSZEGO REGULAMINU

15. Wymogi

16. Odstępstwa

ZAŁĄCZNIKI

Załącznik 1 Dodatek 1 – Zawiadomienie (Część I) Dodatek 2 – Zawiadomienie (Część II) Dodatek 3 – Zawiadomienie (Część III)

Załącznik 2 Układ znaków homologacji

Załącznik 3 Warunki badania

1. ZAKRES

1.1. Niniejszy regulamin dotyczy:

1.1.1. CZĘŚĆ I: pojazdów kategorii N2, N3, O3 oraz O4 (1) wyposażonych w boczne urządzenia zabezpieczające, które nie posiadają oddzielnej homologacji zgodnej z częścią II niniejszego regulaminu, lub które są zbudowane bądź wyposażone w taki sposób, że ich części składowe można uznać za spełniające w całości lub w części funkcję takiego urządzenia.

1.1.2. CZĘŚĆ II: bocznych urządzeń zabezpieczających przeznaczonych do montowania w pojazdach kategorii N2, N3, O3 oraz O4 (1).

1.1.3. CZĘŚĆ III: montażu w pojazdach kategorii N2, N3, O3 oraz O4 (1) bocznych urządzeń zabezpieczających, które uzyskały homologację typu zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu, oraz kompletowania pojazdów częściowo homologowanych zgodnie z częścią I i zostały skompletowane poprzez montaż bocznych urządzeń zabezpieczających, które uzyskały homologację zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu.

1.2. Niniejszego regulaminu nie stosuje się do:

1.2.1. ciągników naczep;

1.2.2. pojazdów zaprojektowanych i skonstruowanych do celów specjalnych, na których z przyczyn praktycznych niemożliwe jest zamocowanie bocznych urządzeń zabezpieczających.

2. DEFINICJE

Dla celów niniejszego regulaminu:

2.1. Definicje wspólne dla części I, II oraz III

2.1.1. „Masa własna” oznacza masę pojazdu w stanie gotowości do jazdy, bez kierowcy, pasażerów i ładunku, lecz z paliwem, chłodziwem, olejem, narzędziami i kołem zapasowym (jeżeli stanowi ono wyposażenie standardowe dostarczane przez producenta pojazdu).

2.1.2. „Masa maksymalna” oznacza technicznie dopuszczalną masę określoną przez producenta pojazdu, która może być większa niż „dopuszczalna masa całkowita” określona przez administrację krajową.

2.1.3. „Niechronieni użytkownicy dróg” oznaczają pieszych, rowerzystów i motocyklistów korzystających z dróg w taki sposób, że są narażeni na wpadnięcie pod bok pojazdu i wciągnięcie pod jego koła.

2.1.4. „Boczne urządzenie zabezpieczające (BUZ)” składa się z podłużnych elementów i połączeń (elementów mocujących) z elementami bocznej części podwozia lub innymi częściami konstrukcyjnymi pojazdu, zaprojektowanych do zapewniania skutecznej ochrony niechronionych użytkowników dróg przed wpadnięciem pod bok pojazdu i wciągnięcie pod jego koła. Części pojazdu również można wykorzystywać jako BUZ.

2.2. Definicje dotyczące części I

2.2.1. „Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu kompletnego, niekompletnego lub skompletowanego w odniesieniu do jego zabezpieczeń bocznych.

2.2.2. „Typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów, które nie różnią się między sobą pod względem takich podstawowych cech, jak szerokość tylnej osi, szerokość całkowita, wymiary, kształt i materiały całej bocznej części pojazdu (w tym kabiny, o ile występuje) oraz właściwości zawieszenia, w zakresie mającym znaczenie dla wymogów określonych w pkt 12.

2.3. Definicje dotyczące części II

2.3.1. „Homologacja BUZ” oznacza homologację danego typu BUZ w odniesieniu do wymogów określonych w pkt 14.

2.3.2. „Typ BUZ” oznacza BUZ, które nie różnią się między sobą pod względem takich podstawowych właściwości, jak kształt, wymiary, sposób zamocowania, materiały i oznakowania, o których mowa w pkt 5.2.4.

2.4. Definicje dotyczące części III

2.4.1. „Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do montażu BUZ typu homologowanego zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu, w tym, gdy jest to konieczne, skompletowania pojazdu częściowo homologowanego zgodnie z częścią I.

2.4.2. „Typ pojazdu” oznacza pojazdy, które nie różnią się między sobą w odniesieniu do następujących podstawowych cech: a) szerokość tylnej osi; b) budowa, wymiary, kształt i wysokość nad podłożem boków pojazdu oraz charakterystyka zawieszenia, w zakresie mającym znaczenie dla wymogów określonych w pkt 15 niniejszego regulaminu; c) homologowane BUZ zamontowane w pojeździe.

3. WYMOGI

3.1. WYMOGI OGÓLNE

3.1.1. Wymogi niniejszego regulaminu uznaje się za spełnione, jeśli: 3.1.1.1. pojazd jest wyposażony w BUZ zgodnie z wymogami części I lub części III; lub 3.1.1.2. boczna część pojazdu jest tak skonstruowana lub wyposażona, że ze względu na kształt i właściwości jej części składowych można je zaliczyć do bocznych urządzeń zabezpieczających lub można uznać, że urządzenie takie zastępują. Uznaje się, że części, których połączona funkcja spełnia wymogi określone w pkt 12 i 15, stanowią boczne urządzenie zabezpieczające.

3.2. WARUNKI BADANIA POJAZDU

Zgodność z wymogami zawartymi w części I i części III należy ustalić na pojeździe ustawionym w sposób określony w załączniku 3.

4. WYSTĄPIENIE O HOMOLOGACJĘ

4.1. Wystąpienie o homologację na podstawie części I niniejszego regulaminu

4.1.1. Wniosek o homologację typu pojazdu na podstawie części I niniejszego regulaminu składa producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

4.1.2. Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące dane: 4.1.2.1. szczegółowy opis typu pojazdu pod względem jego kompletności, budowy, wymiarów, kształtu i zastosowanych materiałów; 4.1.2.2. rysunki pojazdu przedstawiające typ pojazdu w rzucie pionowym z boku i z tyłu oraz szczegóły konstrukcyjne bocznych części konstrukcji; 4.1.2.3. szczegółowy opis BUZ: ich wymiary, kształt, zastosowane materiały, detale konstrukcyjne połączeń z pojazdem i umiejscowienie w pojeździe.

4.1.3. Pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu zgłoszonego do homologacji należy przedstawić placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych. 4.1.3.1. Pojazd, który nie składa się ze wszystkich części właściwych dla danego typu, można dopuścić do homologacji pod warunkiem, że możliwe jest wykazanie, iż brak danych części nie ma negatywnego wpływu na wyniki homologacji w zakresie regulowanym wymogami niniejszej części. 4.1.3.2. Wnioskodawca odpowiada za wykazanie, że dopuszczenie wariantów, o których mowa w pkt 4.1.3.1, pozwala na zachowanie zgodności z wymogami niniejszej części.

4.2. Wystąpienie o homologację zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu

4.2.1. Wniosek o homologację zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu składa producent BUZ lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

4.2.2. Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące dane: 4.2.2.1. szczegółowy opis BUZ: ich wymiary, kształt, zastosowane materiały i detale planowanych połączeń z pojazdem; 4.2.2.2. próbkę danego typu BUZ: na wszystkich głównych częściach próbki powinny znajdować się następujące dane, umieszczone w sposób łatwy do odczytania i nieusuwalny: nazwa handlowa lub znak towarowy wnioskodawcy oraz oznaczenie typu; 4.2.2.3. BUZ reprezentatywne dla typu zgłoszonego do homologacji należy przedstawić placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych.

4.3. Wystąpienie o homologację zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu

4.3.1. Wniosek o homologację zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu składa producent pojazdu lub jego należycie upoważniony przedstawiciel.

4.3.2. Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące dane: 4.3.2.1. rysunki pojazdu przedstawiające, zgodnie z kryteriami, o których mowa w pkt 2.4.2, typ pojazdu w rzucie pionowym z boku, z zaznaczeniem położenia homologowanych BUZ oraz rozwiązań projektowych dotyczących ich połączeń z pojazdem; 4.3.2.2. wykaz BUZ przeznaczonych do zamontowania w pojeździe. 4.3.2.3. Na żądanie organu udzielającego homologacji należy również dostarczyć formularz zawiadomienia dotyczący homologacji typu (tj. załącznik 1 dodatek 2 do niniejszego regulaminu) dla BUZ.

4.3.3. Pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu zgłoszonego do homologacji, wyposażony w homologowane BUZ, należy przedstawić placówce technicznej upoważnionej do przeprowadzania badań homologacyjnych. 4.3.3.1. Pojazd, który nie składa się ze wszystkich części właściwych dla danego typu, można dopuścić do homologacji pod warunkiem, że możliwe jest wykazanie, iż brak danych części nie ma negatywnego wpływu na wyniki homologacji w zakresie regulowanym wymogami niniejszej części. 4.3.3.2. Wnioskodawca odpowiada za wykazanie, że dopuszczenie wariantów, o których mowa w pkt 4.3.3.1, pozwala na zachowanie zgodności z wymogami niniejszej części.

5. HOMOLOGACJA

5.1. Homologacja zgodnie z częścią I niniejszego regulaminu

5.1.1. Homologacji typu danego pojazdu udziela się, jeżeli kompletny, niekompletny lub skompletowany pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację na podstawie niniejszej części, spełnia wymogi pkt 12.

5.1.2. Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 01, odpowiadające serii poprawek 01) wskazują serię poprawek uwzględniających ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego w chwili wydania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu zgodnemu z definicją w niniejszym regulaminie.

5.1.3. Zawiadomienie o udzieleniu, odmowie udzielenia lub rozszerzeniu homologacji typu pojazdu na podstawie niniejszej części przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 dodatek 1 do niniejszego regulaminu.

5.1.4. Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się znak homologacji zawierający: 5.1.4.1. okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający państwo udzielające homologacji (2); 5.1.4.2. numer niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji, po prawej stronie okręgu opisanego w pkt 5.1.4.1.

5.1.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub kilkoma innymi regulaminami załączonymi do Porozumienia w państwie, które udzieliło homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 5.1.4.1; w takim przypadku numery regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w państwie, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu opisanego w pkt 5.1.4.1.

5.1.6. Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

5.1.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

5.1.8. Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

5.2. Homologacja zgodnie z częścią II niniejszego regulaminu

5.2.1. Homologacji typu BUZ udziela się, jeżeli BUZ, którego dotyczy wniosek o homologację na podstawie niniejszej części, spełnia wymogi pkt 14.

5.2.2. Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 01, odpowiadające serii poprawek 01) wskazują serię poprawek uwzględniających ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego w chwili wydania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi urządzenia.

5.2.3. Zawiadomienie o udzieleniu, odmowie udzielenia lub rozszerzeniu homologacji typu BUZ na podstawie niniejszej części przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 dodatek 2 do niniejszego regulaminu.

5.2.4. Na głównych elementach BUZ zgodnego z typem BUZ homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się znak homologacji zawierający: 5.2.4.1. okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający państwo udzielające homologacji (2); 5.2.4.2. numer homologacji, na prawo od okręgu opisanego w pkt 5.2.4.1.

5.2.5. Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

5.2.6. Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

5.3. Homologacja zgodnie z częścią III niniejszego regulaminu

5.3.1. Homologacji typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd, którego dotyczy wniosek o homologację na podstawie niniejszej części, jest wyposażony w homologowane BUZ i spełnia wymogi pkt 15 poniżej.

5.3.2. Każdemu homologowanemu typowi należy nadać numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru (obecnie 01, odpowiadające serii poprawek 01) wskazują serię poprawek uwzględniających ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego w chwili wydania homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru innemu typowi pojazdu.

5.3.3. Zawiadomienie o udzieleniu, odmowie udzielenia lub rozszerzeniu homologacji typu pojazdu na podstawie niniejszego regulaminu przekazuje się Umawiającym się Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zgodny ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 dodatek 3 do niniejszego regulaminu.

5.3.4. Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, umieszcza się znak homologacji zawierający: 5.3.4.1. okrąg otaczający literę „E”, po której następuje numer wyróżniający państwo udzielające homologacji (2); 5.3.4.2. numer niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik i numer homologacji, po prawej stronie okręgu opisanego w pkt 5.3.4.1.

5.3.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym zgodnie z jednym lub kilkoma innymi regulaminami załączonymi do Porozumienia w państwie, które udzieliło homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 5.3.4.1; w takim przypadku numery regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w państwie, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu opisanego w pkt 5.3.4.1.

5.3.6. Znak homologacji musi być czytelny i nieusuwalny.

5.3.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu zamontowanej przez producenta lub w jej pobliżu.

5.3.8. Przykładowe układy znaków homologacji przedstawiono w załączniku 2 do niniejszego regulaminu.

6. ZMIANA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU LUB BUZ

6.1. Jakakolwiek zmiana typu pojazdu lub BUZ wymaga powiadomienia organu administracji, który udzielił homologacji typu. Organ taki może wówczas:

6.1.1. uznać, że wprowadzone zmiany prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i że w każdym razie pojazd lub BUZ nadal spełnia wymogi; lub

6.1.2. zażądać sprawozdania z dalszych badań od placówki technicznej upoważnionej do ich przeprowadzenia.

6.2. Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z podaniem zmiany, w trybie określonym odpowiednio w pkt 5.1.3, 5.2.3 lub 5.3.3.

6.3. Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla takiego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

7. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w aneksie 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) oraz następującymi wymaganiami:

7.1. każdy pojazd lub BUZ homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem muszą być tak wytwarzane, aby odpowiadały homologowanemu typowi dzięki spełnieniu wymogów określonych odpowiednio w powyższych częściach;

7.2. organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie zweryfikować metody kontroli zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych.

8. SANKCJE Z TYTUŁU NIEZGODNOŚCI PRODUKCJI

8.1. Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu lub BUZ na podstawie niniejszego regulaminu może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów zawartych odpowiednio w pkt 12, 14 lub 15.

8.2. Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest ona bezzwłocznie powiadomić o tym pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zawiadomienia zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

9. OSTATECZNE ZANIECHANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestaje wytwarzać typ pojazdu lub BUZ homologowane zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu odpowiedniego zawiadomienia organ ten informuje o tym pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, wykorzystując w tym celu formularz zawiadomienia zgodny ze wzorem podanym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

10. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH UPOWAŻNIONYCH DO PRZEPROWADZANIA BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ NAZWY I ADRESY ORGANÓW ADMINISTRACJI

Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz organów administracji udzielających homologacji, do których należy przesyłać wydane w innych państwach poświadczenia udzielenia, rozszerzenia, odmowy lub cofnięcia homologacji.

11. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

11.1. Od daty oficjalnego wejścia w życie serii poprawek 01 żadna Umawiająca się Strona stosująca niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01.

11.2. Po upływie 12 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin udzielają homologacji tylko w przypadku, gdy typ pojazdu lub BUZ przeznaczone do homologacji odpowiadają wymaganiom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01.

11.3. Nawet po wejściu w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu homologacje przyznane zgodnie z serią poprawek 00 pozostają ważne, a Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin kontynuują przyznawanie rozszerzeń tych homologacji oraz ich uznawanie.

11.4. Żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia krajowej lub regionalnej homologacji typu dla typu pojazdu homologowanego zgodnie z serią 00 poprawek do niniejszego regulaminu.

CZĘŚĆ I – HOMOLOGACJA POJAZDÓW W ODNIESIENIU DO ICH BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH (BUZ)

12. WYMOGI

12.1. BUZ nie mogą zwiększać całkowitej szerokości pojazdu, zaś główna część ich zewnętrznej powierzchni nie może być cofnięta do wewnątrz o więcej niż 150 mm w stosunku do najbardziej wysuniętej na zewnątrz płaszczyzny (szerokości maksymalnej) pojazdu. W niektórych pojazdach ich przednie zakończenie może być zagięte do wewnątrz zgodnie z pkt 12.4.3 i 12.4.4. Ich tylne zakończenie nie może być cofnięte do wewnątrz o więcej niż 30 mm w stosunku do najbardziej wysuniętej na zewnątrz krawędzi opon tylnych (z wyłączeniem wszelkich wybrzuszeń opon w pobliżu podłoża) co najmniej na odcinku 250 mm najbardziej wysuniętym do tyłu.

12.2. Zewnętrzna powierzchnia BUZ musi być gładka i w możliwie największym stopniu ciągła od przodu do tyłu; części przyległe mogą jednak zachodzić na siebie, pod warunkiem że krawędzie zachodzące skierowane są do tyłu lub w dół, lub można pozostawić przerwę nie większą niż 25 mm mierzoną wzdłużnie, pod warunkiem że część położona z tyłu nie wystaje poza płaszczyznę części położonej z przodu; kopulaste główki śrub lub nitów mogą wystawać poza powierzchnię na odległość nieprzekraczającą 10 mm, a inne części mogą wystawać na tę samą odległość pod warunkiem, że są one gładkie i podobnie zaokrąglone; wszystkie zewnętrzne krawędzie i rogi, z którymi mogłaby się zetknąć kula o średnicy 100 mm, zaokrągla się, stosując promień nie mniejszy niż 2,5 mm; części wystające na mniej niż 5 mm muszą mieć stępione krawędzie skierowane na zewnątrz.

12.3. BUZ mogą składać się z ciągłej płaskiej płaszczyzny, lub z jednej lub więcej poziomych szyn, lub z połączenia płaszczyzny i szyn; w przypadku gdy stosuje się szyny, nie mogą być one oddalone od siebie o więcej niż 300 mm i muszą mieć nie mniej niż:

a) 50 mm wysokości w przypadku pojazdów kategorii N2 i O3;

b) 100 mm wysokości i być zasadniczo płaskie w przypadku pojazdów kategorii N3 i O4.

Połączenia powierzchni i szyn muszą tworzyć praktycznie ciągłe BUZ, z zastrzeżeniem jednak przepisów pkt 12.2.

12.4. Przednia krawędź BUZ musi być skonstruowana w następujący sposób:

12.4.1. znajduje się: 12.4.1.1. w pojeździe kategorii N2 lub N3: nie dalej niż 300 mm za pionową płaszczyzną prostopadłą do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i styczną do zewnętrznej powierzchni opony na kole znajdującym się bezpośrednio przed urządzeniem; 12.4.1.2. w przyczepie z wózkiem skrętnym: nie dalej niż 500 mm za płaszczyzną określoną w pkt 12.4.1.1; 12.4.1.3. w naczepie: nie dalej niż 250 mm za poprzeczną płaszczyzną symetrii podpór, jeżeli są one zainstalowane, jednakże w żadnym przypadku odległość od przedniej krawędzi do płaszczyzny poprzecznej przechodzącej przez środek sworznia naczepy, w jego położeniu najbardziej wysuniętym do tyłu, nie może przekraczać 2,7 m; 12.4.1.4. w przyczepie z osią środkową: w obszarze przed płaszczyzną poprzeczną przechodzącą przez środek przedniej osi, ale nie dalej niż z przodu nadwozia, o ile istnieje, tak by zapewnić normalną kierowalność przyczepy.

12.4.2. W przypadku gdy przednia krawędź znajduje się w przestrzeni otwartej dalej niż 25 mm, krawędź ta musi składać się z ciągłego elementu pionowego rozciągającego się na całą wysokość urządzenia; zewnętrzne i przednie powierzchnie tego elementu muszą sięgać co najmniej 50 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 50 mm w przypadku pojazdów kategorii N2 i O3 oraz sięgać co najmniej 100 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 100 mm w przypadku pojazdów kategorii N3 i O4.

12.4.3. W pojeździe kategorii N2 lub N3, w którym odcinek 300 mm, o którym mowa w pkt 12.4.1.1, wypada wewnątrz kabiny, urządzenie musi być tak skonstruowane, aby przerwa między jego przednią krawędzią a poszyciem kabiny nie przekraczała 100 mm, i w razie potrzeby musi być zagięte do wewnątrz pod kątem nieprzekraczającym 45°. W tym przypadku przepisów pkt 12.4.2 nie stosuje się.

12.4.4. Jeśli tak zdecyduje producent, w pojeździe kategorii N2 lub N3, gdzie odcinek 300 mm, o którym mowa w pkt 12.4.1.1, znajduje się poza kabiną, a urządzenie wystaje przed kabinę na maksymalnie 100 mm, mogą zostać spełnione wymogi pkt 12.4.3.

12.5. Tylna krawędź BUZ nie może znajdować się dalej niż 300 mm przed pionową płaszczyzną prostopadłą do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i styczną do zewnętrznej powierzchni opony na kole znajdującym się bezpośrednio za urządzeniem; ciągły element pionowy nie jest wymagany na krawędzi tylnej.

12.6. Wymogi określone w pkt 12.4 i 12.5 są niezależne i nie mogą być łączone. W przypadku pojazdu posiadającego dwie osie kierowane BUZ nie jest jednak wymagane między tymi dwoma osiami, jeśli odległość wzdłużna między ich liniami środkowymi nie przekracza 2 100 mm.

12.7. Przedni i tylny zwis BUZ nie może przekraczać odległości między połączeniami a środkiem stempla mierzonej w czasie badania opisanego w pkt 12.10. W przypadku gdy występuje kilka takich odległości, nie wolno przekroczyć największej z nich.

12.8. Dolna krawędź BUZ w żadnym punkcie nie może znajdować się wyżej niż 550 mm od podłoża.

12.9. Górna krawędź BUZ nie może znajdować się niżej niż 350 mm od tej części konstrukcji pojazdu, przeciętej pionową płaszczyzną styczną do zewnętrznej powierzchni opon lub mającej kontakt z taką płaszczyzną, z wyłączeniem wszelkich wybrzuszeń opon w pobliżu podłoża, z wyjątkiem następujących przypadków:

12.9.1. jeżeli płaszczyzna wymieniona w pkt 12.9 nie przecina konstrukcji pojazdu, to górna krawędź musi znajdować się na poziomie płaszczyzny platformy ładunkowej lub na wysokości 950 mm od podłoża, w zależności od tego, która z tych wielkości jest mniejsza;

12.9.2. jeżeli płaszczyzna wymieniona w pkt 12.9 przecina konstrukcję pojazdu na poziomie powyżej 1,3 m od podłoża, to górna krawędź urządzenia musi znajdować się nie niżej niż 950 mm nad podłożem;

12.9.3. w pojeździe specjalnie zaprojektowanym i skonstruowanym, a nie tylko przystosowanym do przewozu kontenera lub zdejmowanego nadwozia, górna krawędź urządzenia może być ustalona zgodnie z pkt 12.9.1 i 12.9.2, przy czym kontener lub nadwozie uznaje się za część pojazdu.

12.9.4. W pojeździe wyposażonym w dźwig służący do ładowania, rozładowywania lub wykonywania innych operacji, posiadający zamontowane na stałe stanowisko robocze operatora lub platformę sterowniczą, z której można sterować dźwigiem, górna krawędź BUZ może zostać ustalona zgodnie z pkt 12.9.1 i 12.9.2, przy czym stanowisko robocze lub platformę sterowniczą uznaje się za platformę ładunkową.

12.10. BUZ muszą być zasadniczo sztywne, zamontowane w sposób bezpieczny (nie mogą być podatne na obluzowanie z powodu wibracji powstających podczas normalnego użytkowania pojazdu) i, z wyjątkiem części wymienionych w pkt 12.11, muszą być wykonane z metalu lub innego odpowiedniego materiału. BUZ uważa się za odpowiednie, jeżeli są one w stanie wytrzymać statyczną siłę poziomą wynoszącą 1 kN, przyłożoną prostopadle na jakąkolwiek część ich zewnętrznej powierzchni środkiem stempla o zakończeniu okrągłym i płaskim, którego średnica wynosi 220 mm ± 10 mm, i jeżeli odchylenie urządzenia pod tym obciążeniem mierzone w środku stempla jest nie większe niż:

a) 30 mm na mierzącym 250 mm najbardziej wysuniętym do tyłu odcinku urządzenia; oraz

b) 150 mm w pozostałej części urządzenia.

Na wniosek producenta zgodność z niniejszym wymogiem można wykazać w drodze obliczeń. Wiarygodność metody obliczeniowej ustalana jest w sposób zadowalający upoważnioną placówkę techniczną.

12.11. Części na stałe zamocowane do pojazdu, np. koła zapasowe, skrzynka akumulatora, zbiorniki powietrza, zbiorniki paliwa, światła, odbłyśniki oraz skrzynki z narzędziami, mogą być wbudowane w urządzenie, jeżeli spełniają wymagania dotyczące wymiarów określone w niniejszej części. Wymogi określone w pkt 12.2 należy stosować w odniesieniu do przerw między urządzeniami zabezpieczającymi a częściami zamocowanymi na stałe.

12.12. Urządzenia nie można używać do przyłączenia przewodów hamulcowych, powietrznych lub hydraulicznych.

12.13. BUZ może być zbudowane w sposób umożliwiający jego ustawienie w kilku położeniach z boku pojazdu. W takim przypadku musi być zapewniona skuteczna metoda zabezpieczenia urządzenia w jego zwykłym położeniu roboczym, tak aby uniemożliwić nieumyślne zmiany położenia. Siła wymagana do zmiany położenia urządzenia przez operatora nie może przekraczać 40 daN.

13. ODSTĘPSTWA

13.1. W drodze odstępstwa od powyższych przepisów pojazdy należące do następujących typów muszą jedynie odpowiadać przepisom wskazanym w każdym z poszczególnych przypadków:

13.1.1. Przyczepa rozciągana złożona do swej długości minimalnej musi spełniać wszystkie wymogi określone w pkt 12; jednak gdy przyczepa jest rozciągnięta, BUZ muszą spełniać wymogi tylko pkt 12.8, 12.9 i 12.10 oraz wymogi określone w pkt 12.4 albo 12.5, ale niekoniecznie w obu tych punktach; rozciągnięcie przyczepy nie może powodować przerw w długości BUZ.

13.1.2. Pojazd cysterna, który jest pojazdem zaprojektowanym wyłącznie do przewozu substancji płynnych w zamkniętej cysternie zamocowanej na stałe na pojeździe i zaopatrzonym w złącza węża lub przewodu służące do załadunku lub rozładunku, musi być zaopatrzony w BUZ, które spełniają w praktycznie możliwym zakresie wszystkie wymogi pkt 12; od ścisłego spełnienia tego wymogu można odstąpić jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne ze względów eksploatacyjnych.

13.1.3. W pojeździe wyposażonym w wysuwane podpory, służące zapewnieniu dodatkowej stateczności podczas załadunku, rozładunku lub podczas innych działań, do których pojazd jest zaprojektowany, w BUZ mogą znajdować się dodatkowe przerwy, jeśli są one konieczne do wysunięcia podpór.

13.1.4. W pojeździe wyposażonym w punkty mocujące lub zabezpieczające zgodnie z ISO 9367-1:1989 lub ISO 9367-2:1994 do transportu drogą wodną na jednostkach pływających Ro/Ro, w BUZ dozwolone są przerwy umożliwiające przytwierdzenie urządzeń mocujących.

13.1.5. W pojeździe wyposażonym w dźwig służący do ładowania, rozładowywania lub wykonywania innych operacji, do których zaprojektowano pojazd, z powodu którego nie jest możliwe spełnienie wszystkich wymogów określonych w pkt 12, BUZ mogą posiadać tam, gdzie to niezbędne, dodatkowe przerwy pozwalające na przemieszczanie lub ładowanie dźwigu.

13.2. Jeżeli boki pojazdu są zaprojektowane lub wyposażone w taki sposób, że ich części składowe łącznie, dzięki swemu kształtowi i właściwościom, spełniają wymogi pkt 12, można uznać, że zastępują one BUZ.

CZĘŚĆ II – HOMOLOGACJA BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH (BUZ)

14. WYMOGI

14.1. Zewnętrzna powierzchnia BUZ musi być gładka i w możliwie największym stopniu ciągła od przodu do tyłu; części przyległe mogą jednak zachodzić na siebie, pod warunkiem że krawędzie zachodzące skierowane są do tyłu lub w dół, lub można pozostawić przerwę nie większą niż 25 mm mierzoną wzdłużnie, pod warunkiem że część położona z tyłu nie wystaje poza płaszczyznę części położonej z przodu; kopulaste główki śrub lub nitów mogą wystawać poza powierzchnię na odległość nieprzekraczającą 10 mm, a inne części mogą wystawać na tę samą odległość pod warunkiem, że są one gładkie i podobnie zaokrąglone; wszystkie zewnętrzne krawędzie i rogi, z którymi mogłaby się zetknąć kula o średnicy 100 mm, zaokrągla się, stosując promień nie mniejszy niż 2,5 mm; części wystające na mniej niż 5 mm muszą mieć stępione krawędzie skierowane na zewnątrz.

14.2. BUZ mogą składać się z ciągłej płaskiej płaszczyzny, lub z jednej lub więcej poziomych szyn, lub z połączenia płaszczyzny i szyn; w przypadku gdy stosuje się szyny, nie mogą być one oddalone od siebie o więcej niż 300 mm i muszą mieć nie mniej niż:

a) 50 mm wysokości w przypadku BUZ stosowanych w pojazdach kategorii N2 i O3; lub

b) 100 mm wysokości i być zasadniczo płaskie w przypadku BUZ stosowanych w pojazdach kategorii N3 i O4.

Połączenia powierzchni i szyn muszą tworzyć praktycznie ciągłe BUZ, z zastrzeżeniem jednak przepisów pkt 14.1.

14.3. Przednia krawędź musi składać się z ciągłego pionowego elementu rozciągającego się na całej wysokości urządzenia; zewnętrzne i przednie powierzchnie tego elementu muszą sięgać co najmniej 50 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 50 mm w przypadku pojazdów kategorii N2 i O3 oraz sięgać co najmniej 100 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 100 mm w przypadku pojazdów kategorii N3 i O4.

14.4. BUZ muszą być zasadniczo sztywne i, z wyjątkiem części wymienionych w pkt 14.5, wykonane z metalu lub innego właściwego materiału. BUZ uważa się za odpowiednie, jeżeli są one w stanie wytrzymać statyczną siłę poziomą wynoszącą 1 kN, przyłożoną prostopadle na jakąkolwiek część ich zewnętrznej powierzchni środkiem stempla o zakończeniu okrągłym i płaskim, którego średnica wynosi 220 mm ± 10 mm, i jeżeli odchylenie urządzenia pod tym obciążeniem mierzone w środku stempla jest nie większe niż:

a) 30 mm na mierzącym 250 mm najbardziej wysuniętym do tyłu odcinku urządzenia; oraz

b) 150 mm w pozostałej części urządzenia.

Na wniosek producenta zgodność z niniejszym wymogiem można wykazać w drodze obliczeń. Wiarygodność metody obliczeniowej ustalana jest w sposób zadowalający upoważnioną placówkę techniczną.

14.5. Części na stałe zamocowane do pojazdu, np. koła zapasowe, skrzynka akumulatora, zbiorniki powietrza, zbiorniki paliwa, światła, odbłyśniki oraz skrzynki z narzędziami, mogą być wbudowane w urządzenie, jeżeli spełniają wymagania dotyczące wymiarów określone w niniejszej części.

14.6. BUZ może być zbudowane w sposób umożliwiający jego ustawienie w kilku położeniach z boku pojazdu. W takim przypadku musi być zapewniona skuteczna metoda zabezpieczenia urządzenia w jego zwykłym położeniu roboczym, tak aby uniemożliwić nieumyślne zmiany położenia. Siła wymagana do zmiany położenia urządzenia przez operatora nie może przekraczać 40 daN.

CZĘŚĆ III – HOMOLOGACJA POJAZDU W ODNIESIENIU DO MONTAŻU BOCZNYCH URZĄDZEŃ ZABEZPIECZAJĄCYCH (BUZ) TYPU HOMOLOGOWANEGO ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ II NINIEJSZEGO REGULAMINU

15. WYMOGI

15.1. BUZ nie mogą zwiększać całkowitej szerokości pojazdu, zaś główna część ich zewnętrznej powierzchni nie może być cofnięta do wewnątrz o więcej niż 150 mm w stosunku do najbardziej wysuniętej na zewnątrz płaszczyzny (szerokości maksymalnej) pojazdu. W niektórych pojazdach ich przednie zakończenie może być zagięte do wewnątrz zgodnie z pkt 15.2.3 i 15.2.4. Ich tylne zakończenie nie może być cofnięte do wewnątrz o więcej niż 30 mm w stosunku do najbardziej wysuniętej na zewnątrz krawędzi opon tylnych (z wyłączeniem wszelkich wybrzuszeń opon w pobliżu podłoża) co najmniej na odcinku 250 mm najbardziej wysuniętym do tyłu.

15.2. Przednia krawędź BUZ musi być skonstruowana w następujący sposób:

15.2.1. muszą być one umieszczone: 15.2.1.1. w pojeździe kategorii N2 lub N3: nie dalej niż 300 mm za pionową płaszczyzną prostopadłą do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i styczną do zewnętrznej powierzchni opony na kole znajdującym się bezpośrednio przed urządzeniem; 15.2.1.2. w przyczepie z wózkiem skrętnym: nie dalej niż 500 mm za płaszczyzną określoną w pkt 15.2.1.1; 15.2.1.3. w naczepie: nie dalej niż 250 mm za poprzeczną płaszczyzną symetrii podpór, jeżeli są one zainstalowane, jednakże w żadnym przypadku odległość od przedniej krawędzi do płaszczyzny poprzecznej przechodzącej przez środek sworznia naczepy, w jego położeniu najbardziej wysuniętym do tyłu, nie może przekraczać 2,7 m.

15.2.2. W przypadku gdy przednia krawędź znajduje się w przestrzeni otwartej dalej niż 25 mm, krawędź ta musi składać się z ciągłego elementu pionowego rozciągającego się na całą wysokość urządzenia; zewnętrzne i przednie powierzchnie tego elementu muszą sięgać co najmniej 50 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 50 mm w przypadku pojazdów kategorii N2 i O3 oraz sięgać co najmniej 100 mm do tyłu i być zagięte o 100 mm do wewnątrz lub posiadać promień co najmniej 100 mm w przypadku pojazdów kategorii N3 i O4.

15.2.3. W pojeździe kategorii N2 lub N3, w którym odcinek 300 mm, o którym mowa w pkt 15.2.1.1, wypada wewnątrz kabiny, urządzenie musi być tak skonstruowane, aby przerwa między jego przednią krawędzią a poszyciem kabiny nie przekraczała 100 mm, i w razie potrzeby musi być zagięte do wewnątrz pod kątem nieprzekraczającym 45o. W tym przypadku przepisów pkt 15.2.2 nie stosuje się.

15.2.4. Jeśli tak zdecyduje producent, w pojeździe kategorii N2 lub N3, w którym odcinek 300 mm, o którym mowa w pkt 15.2.1.1, znajduje się poza kabiną, a urządzenie wystaje przed kabinę na maksymalnie 100 mm, mogą zostać spełnione wymogi pkt 15.2.3.

15.3. Tylna krawędź BUZ nie może znajdować się dalej niż 300 mm przed pionową płaszczyzną prostopadłą do płaszczyzny wzdłużnej pojazdu i styczną do zewnętrznej powierzchni opony na kole znajdującym się bezpośrednio za urządzeniem; ciągły element pionowy nie jest wymagany na krawędzi tylnej.

15.4 Wymogi określone w pkt 15.2 i 15.3 są niezależne i nie mogą być łączone. W przypadku pojazdu posiadającego dwie osie kierowane BUZ nie jest jednak wymagane między tymi dwoma osiami, jeśli odległość wzdłużna między ich liniami środkowymi nie przekracza 2 100 mm.

15.5. Przedni i tylny zwis BUZ nie może przekraczać odległości między połączeniami a środkiem stempla mierzonej w czasie badania opisanego w pkt 14.4. W przypadku gdy występuje kilka takich odległości, nie wolno przekroczyć największej z nich.

15.6. Dolna krawędź BUZ w żadnym punkcie nie może znajdować się wyżej niż 550 mm od podłoża.

15.7. Górna krawędź BUZ nie może znajdować się niżej niż 350 mm od tej części konstrukcji pojazdu, przeciętej pionową płaszczyzną styczną do zewnętrznej powierzchni opon lub mającej kontakt z taką płaszczyzną, z wyłączeniem wszelkich wybrzuszeń opon w pobliżu podłoża, z wyjątkiem następujących przypadków:

15.7.1. jeżeli płaszczyzna wymieniona w pkt 15.7 nie przecina konstrukcji pojazdu, to górna krawędź musi znajdować się na poziomie płaszczyzny platformy ładunkowej lub na wysokości 950 mm od podłoża, w zależności od tego, która z tych wielkości jest mniejsza;

15.7.2. jeżeli płaszczyzna wymieniona w pkt 15.7 przecina konstrukcję pojazdu na poziomie powyżej 1,3 m od podłoża, to górna krawędź urządzenia musi znajdować się nie niżej niż 950 mm nad podłożem;

15.7.3. w pojeździe specjalnie zaprojektowanym i skonstruowanym, a nie tylko przystosowanym do przewozu kontenera lub zdejmowanego nadwozia, górna krawędź BUZ może być ustalona zgodnie z pkt 15.7.1 i 15.7.2, przy czym kontener lub nadwozie uznaje się za część pojazdu.

15.7.4. W pojeździe wyposażonym w dźwig służący do ładowania, rozładowywania lub wykonywania innych operacji, posiadający zamontowane na stałe stanowisko robocze operatora lub platformę sterowniczą, z której można sterować dźwigiem, górna krawędź BUZ może zostać ustalona zgodnie z pkt 12.9.1 i 12.9.2, przy czym stanowisko robocze lub platformę sterowniczą uznaje się za platformę ładunkową.

15.8. BUZ muszą być solidnie przymocowane; nie mogą one ulegać poluzowaniu w wyniku wibracji podczas zwykłego użytkowania pojazdu.

15.9. Części na stałe zamocowane do pojazdu, np. koła zapasowe, skrzynka akumulatora, zbiorniki powietrza, zbiorniki paliwa, światła, odbłyśniki oraz skrzynki z narzędziami, mogą być wbudowane w urządzenie, jeżeli spełniają wymagania dotyczące wymiarów określone w niniejszej części lub są homologowane zgodnie z częścią I. Wymogi określone w pkt 12.2 lub 14.1 należy stosować w odniesieniu do przerw między urządzeniami zabezpieczającymi a częściami zamocowanymi na stałe.

15.10. BUZ nie można używać do przyłączenia przewodów hamulcowych, powietrznych lub hydraulicznych.

16. ODSTĘPSTWA

16.1. W drodze odstępstwa od powyższych przepisów pojazdy należące do następujących typów muszą odpowiadać jedynie przepisom wskazanym w każdym z poszczególnych przypadków:

16.1.1. Przyczepa rozciągana złożona do swej długości minimalnej musi spełniać wszystkie wymogi określone w pkt 15; jednak gdy przyczepa jest rozciągnięta, BUZ muszą spełniać wymogi pkt 15.6, 15.7 i 15.8, oraz wymogi określone w pkt 15.2 albo 15.3, ale niekoniecznie w obu tych punktach; rozciągnięcie przyczepy nie może powodować przerw w długości BUZ.

16.1.2. Pojazd cysterna, który jest pojazdem zaprojektowanym wyłącznie do przewozu substancji płynnych w zamkniętej cysternie zamocowanej na stałe na pojeździe i zaopatrzonym w złącza węża lub przewodu służące do załadunku lub rozładunku, musi być zaopatrzony w urządzenia, które spełniają w praktycznie możliwym zakresie wszystkie wymogi pkt 15; od ścisłego spełnienia tego wymogu można odstąpić jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne ze względów eksploatacyjnych.

16.1.3. W pojeździe wyposażonym w wysuwane podpory, służące zapewnieniu dodatkowej stateczności podczas załadunku, rozładunku lub podczas innych działań, do których pojazd jest zaprojektowany, w BUZ mogą znajdować się dodatkowe przerwy, jeśli są one konieczne do wysunięcia podpór.

16.1.4. W pojeździe wyposażonym w punkty mocujące lub zabezpieczające zgodnie z ISO 9367-1:1989 lub ISO 9367-2:1994 do transportu drogą wodną na jednostkach pływających Ro/Ro, w BUZ dozwolone są przerwy umożliwiające przytwierdzenie urządzeń mocujących.

16.1.5 W pojeździe wyposażonym w dźwig służący do ładowania, rozładowywania lub wykonywania innych operacji, do których zaprojektowano pojazd, jeśli przemieszczanie lub ładowanie dźwigu uniemożliwia założenie BUZ, należy zamontować BUZ spełniające w największym możliwym stopniu wszystkie wymogi pkt 12; od ścisłego spełnienia tego wymogu można odstąpić jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne ze względów eksploatacyjnych.

(1) Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument ECE/TRANS/WP.29/78/Rev.2, para. 2).

(2) 1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (numer wolny), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (numer wolny), 34 – Bułgaria, 35 – Kazachstan, 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 (numer wolny), 39 – Azerbejdżan, 40 – była jugosłowiańska republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 – Unia Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 – Japonia, 44 (numer wolny), 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Republika Południowej Afryki, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta, 51 – Republika Korei, 52 – Malezja, 53 – Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne), 56 – Czarnogóra, 57 (numer wolny) oraz 58 – Tunezja. Inne numery przydzielane są pozostałym państwom w porządku chronologicznym, zgodnie z datą ratyfikacji lub przystąpienia do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

ZAŁĄCZNIK 1 Dodatek 1 ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) Dodatek 2 ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) Dodatek 3 ZAWIADOMIENIE (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm))

ZAŁĄCZNIK 2 PRZYKŁADY ZNAKÓW HOMOLOGACJI WZÓR A (zob. pkt 5.1.4 i 5.3.4 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe lub na BUZ wskazuje, że dany typ pojazdu został w odniesieniu do jego zabezpieczeń bocznych homologowany w Niderlandach (E4) na podstawie regulaminu nr 73 pod numerem homologacji 012439 jako pojazd kompletny. Pierwsze dwie cyfry numeru homologacji oznaczają, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 73 zmienionego serią poprawek 01. WZÓR B (zob. pkt 5.2.4 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na BUZ wskazuje, że dany typ BUZ został w odniesieniu do jego zabezpieczeń bocznych homologowany w Niderlandach (E4) na podstawie regulaminu nr 73 pod numerem homologacji 012439. Pierwsze dwie cyfry numeru homologacji wskazują, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 73 zmienionego serią poprawek 01. WZÓR C (zob. pkt 5.1.5 i 5.3.5 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany typ pojazdu uzyskał homologację w Niderlandach (E 4) na podstawie regulaminów nr 73 i 31 (1). Pierwsze dwie cyfry numerów homologacji oznaczają, że w dniu udzielenia homologacji regulamin nr 73 uwzględniał serię poprawek 01 i homologacji udzielono na pojazd kompletny, a regulamin nr 31 uwzględniał serię poprawek 02. (1) Drugi numer podano jedynie jako przykład.