PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 72/1

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ mają skutek prawny na mocy międzynarodowego prawa publicznego. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w ostatniej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnego pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.

Regulamin nr 67 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące:

I. Homologacji specjalnego wyposażenia pojazdów samochodowych wykorzystujących w układzie napędowym skroplony gaz ropopochodny (LPG)

II. Homologacji pojazdu wyposażonego w specjalny układ wykorzystujący w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny w zakresie montażu tego wyposażenia

Uzupełnienie 66: Regulamin nr 67

Suplement 7 do serii poprawek 01 — data wejścia w życie: 2 lutego 2007 r.

SPIS TREŚCI

REGULAMIN

1. Zakres

2. Określenie i klasyfikacja elementów składowych

CZĘŚĆ 1

3. Wniosek o udzielenie homologacji

4. Oznakowanie

5. Homologacja

6. Specyfikacje dotyczące poszczególnych elementów instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym

7. Zmiana typu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym i rozszerzenie homologacji

8. (Wolne)

9. Zgodność produkcji

10. Sankcje za niezgodność produkcji

11. Przepisy przejściowe dotyczące różnych elementów instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym

12. Ostateczne zaprzestanie produkcji

13. Nazwy i adresy służb technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz służb administracyjnych

CZĘŚĆ II

14. Definicje

15. Wniosek o udzielenie homologacji

16. Homologacja

17. Wymagania dotyczące sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych pojazdu skroplony gaz ropopochodny

18. Zgodność produkcji

19. Sankcje za niezgodność produkcji

20. Zmiana i rozszerzenie homologacji typu pojazdu

21. Ostateczne zaprzestanie produkcji

22. Przepisy przejściowe dotyczące sposobu montażu różnych elementów instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym oraz homologacji typu pojazdu wyposażonego w specjalny układ wykorzystujący w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny w zakresie montażu tego wyposażenia

23. Nazwy i adresy służb technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz służb administracyjnych

ZAŁĄCZNIKI

Załącznik 1 Podstawowe właściwości pojazdu, silnika i wyposażenia związanego z zasilaniem skroplonym gazem ropopochodnym

Załącznik 2A Układ znaku homologacji typu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym

Załącznik 2B Komunikat dotyczący udzielenia, odmowy, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaprzestania produkcji typu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym na mocy regulaminu nr 67

Załącznik 2C Układ znaków homologacji

Załącznik 2D Komunikat dotyczący udzielenia, odmowy, rozszerzenia lub cofnięcia homologacji lub ostatecznego zaprzestania produkcji typu pojazdu w odniesieniu do sposobu montażu układów zasilania skroplonym gazem ropopochodnym na mocy regulaminu nr 67

Załącznik 3 Przepisy dotyczące homologacji osprzętu zbiornika na LPG

Załącznik 4 Przepisy dotyczące homologacji pompy paliwa

Załącznik 5 Przepisy dotyczące homologacji zespołu filtra gazu

Załącznik 6 Przepisy dotyczące homologacji reduktora i parownika

Załącznik 7 Przepisy dotyczące homologacji zaworu odcinającego, zaworu jednokierunkowego (zwrotnego), nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów gazowych oraz dojazdowego wlewu paliwa gazowego

Załącznik 8 Przepisy dotyczące homologacji przewodów elastycznych ze złączami

Załącznik 9 Przepisy dotyczące homologacji wlewu paliwa

Załącznik 10 Przepisy dotyczące homologacji zbiornika na skroplony gaz ropopochodny

Załącznik 11 Przepisy dotyczące homologacji urządzeń wtrysku gazu, mieszalników lub wtryskiwaczy gazu oraz magistrali paliwowej

Załącznik 12 Przepisy dotyczące homologacji zespołu dawkującego przepływ gazu, jeżeli nie jest on zespolony z urządzeniem(-niami) wtrysku gazu

Załącznik 13 Przepisy dotyczące homologacji czujnika ciśnienia i/lub temperatury

Załącznik 14 Przepisy dotyczące homologacji elektronicznej jednostki sterującej

Załącznik 15 Procedury badawcze

Załącznik 16 Przepisy dotyczące znaku identyfikacyjnego LPG dla pojazdów kategorii M 2 i M 3

Załącznik 17 Przepisy dotyczące znaku identyfikacyjnego dla dojazdowego wlewu paliwa gazowego

1. ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do:

Część I. homologacji specjalnego wyposażenia pojazdów kategorii M i N (1) wykorzystujących w układzie napędowym skroplony gaz ropopochodny (LPG);

Część II. homologacji pojazdów kategorii M i N (1) wyposażonych w specjalny układ wykorzystujący w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny w zakresie montażu tego wyposażenia.

2. OKREŚLENIE I KLASYFIKACJA ELEMENTÓW SKŁADOWYCH

Klasyfikacja elementów instalacji zasilania LPG do stosowania w pojazdach, pod względem maksymalnego ciśnienia roboczego i funkcji, przedstawiona jest na rysunku 1.

Klasa 1 Elementy wysokociśnieniowe, w tym przewody i elementy osprzętu zawierające ciekły skroplony gaz ropopochodny LPG pod ciśnieniem par własnych lub zwiększonym ciśnieniem par własnych do 3 000 kPa. Klasa 2 Elementy niskociśnieniowe, w tym przewody i elementy osprzętu zawierające odparowany LPG pod maksymalnym ciśnieniem roboczym poniżej 450 kPa i ponad 20 kPa powyżej wartości ciśnienia atmosferycznego. Klasa 2A Elementy niskociśnieniowe przeznaczone do pracy w ograniczonym zakresie ciśnienia, w tym przewody i elementy osprzętu zawierające odparowany LPG pod maksymalnym ciśnieniem roboczym poniżej 120 kPa i ponad 20 kPa powyżej wartości ciśnienia atmosferycznego. Klasa 3 Zawory odcinające i zawory bezpieczeństwa (zawory nadmiarowe ciśnieniowe), podczas pracy w fazie ciekłej.

Postanowień niniejszego regulaminu nie stosuje się do elementów instalacji zasilania LPG przeznaczonych do pracy pod maksymalnym ciśnieniem roboczym poniżej 20 kPa.

Pojedynczy element może składać się z kilku części, z których każda zaliczana jest do swojej własnej klasy pod względem maksymalnego ciśnienia roboczego i funkcji.

Rysunek 1

Klasyfikacja pod względem maksymalnego ciśnienia roboczego i funkcji

„Ciśnienie” oznacza ciśnienie względne w odniesieniu do ciśnienia atmosferycznego, o ile nie podano inaczej.

2.1.1. „Ciśnienie użytkowe” oznacza ustalone ciśnienie przy ustalonej temperaturze gazu wynoszącej 15 °C.

2.1.2. „Ciśnienie próbne” oznacza ciśnienie działające na dany element składowy podczas badań homologacyjnych.

2.1.3. „Ciśnienie pracy” oznacza najwyższe ciśnienie, na którego oddziaływanie dany element składowy został zaprojektowany i na podstawie którego określana jest jego wytrzymałość.

2.1.4. „Ciśnienie robocze” oznacza ciśnienie w normalnych warunkach roboczych.

2.1.5. „Maksymalne ciśnienie robocze” oznacza maksymalne ciśnienie, jakie może wystąpić w danym elemencie składowym podczas pracy.

2.1.6. „Ciśnienie klasyfikacyjne” oznacza najwyższą dopuszczalną wartość ciśnienia roboczego w danym elemencie składowym zgodnie z jego klasyfikacją.

2.2. „Wyposażenie specjalne” oznacza:

a) zbiornik,

b) osprzęt zbiornika,

c) parownik/reduktor,

d) zawór odcinający,

e) urządzenie wtrysku gazu, wtryskiwacz gazu lub mieszalnik,

f) zespół dawkujący przepływ gazu, oddzielny lub zespolony z urządzeniem wtrysku gazu,

g) przewody elastyczne,

h) wlew paliwa,

i) zawór jednokierunkowy (zwrotny),

j) nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodów gazowych,

k) zespół filtra gazu,

l) czujnik ciśnienia lub temperatury,

m) pompa paliwa,

n) dojazdowy wlew paliwa gazowego,

o) elektroniczna jednostka sterująca,

p) magistrala paliwowa,

q) urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa;

„Zbiornik” oznacza dowolny zbiornik służący do przechowywania skroplonego gazu ropopochodnego;

2.3.1. Zbiornik może być:

(i) cylindryczny standardowy, składający się z cylindrycznego płaszcza, dwóch wypukłych dennic torysferycznych lub eliptycznych oraz odpowiednich otworów;

(ii) specjalny: zbiorniki inne niż standardowy zbiornik cylindryczny. Charakterystyka wymiarowa została podana w załączniku 10, dodatek 5;

2.3.2. „Zbiornik kompozytowy” oznacza zbiornik wykonany wyłącznie z materiałów kompozytowych, wyposażony w niemetalową wykładzinę wewnętrzną (dętkę).

2.3.3. „Seria zbiorników” oznacza nie więcej niż 200 zbiorników tego samego typu wyprodukowanych kolejno na tej samej linii produkcyjnej.

2.4. „Typ zbiornika” oznacza zbiorniki, które nie różnią się pod względem następujących właściwości określonych w dodatku 10:

a) nazwa(-y) handlowa(-e) lub znak(-i) towarowy(-e),

b) kształt (cylindryczny, specjalny),

c) otwory (płyta armaturowa/metalowy króciec armaturowy),

d) materiał,

e) metoda spawania (w przypadku zbiorników metalowych),

f) obróbka cieplna (w przypadku zbiorników metalowych),

g) linia produkcyjna,

h) nominalna grubość ścianek,

i) średnica

j) wysokość (w przypadku zbiorników specjalnych)

„Osprzęt zbiornika” oznacza następujące elementy wyposażenia, oddzielne lub zespolone:

a) zawór ograniczający napełnianie do 80 %

b) wskaźnik poziomu paliwa

c) nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa

d) samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu

e) pompa paliwa

f) wielozawór

g) gazoszczelna obudowa osprzętu zbiornika

h) elektryczne złącze zasilania

i) zawór jednokierunkowy (zwrotny)

j) urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa

2.5.1. „Zawór ograniczający napełnianie do 80 %” oznacza urządzenie, które ogranicza stopień napełnienia zbiornika do maksimum 80 % jego pojemności;

2.5.2. „Wskaźnik poziomu paliwa” oznacza urządzenie służące do sprawdzania poziomu cieczy w zbiorniku;

„Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa (zawór wypływowy)” oznacza urządzenie ograniczające wzrost ciśnienia w zbiorniku;

2.5.3.1. „Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa” oznacza urządzenie chroniące zbiornik przed rozsadzeniem w przypadku pożaru, poprzez odprowadzenie znajdującego się w nim LPG;

2.5.4. „Samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu” oznacza urządzenie, które umożliwia załączenie oraz przerwanie dopływu gazu do parownika/reduktora; określenie samoczynny oznacza, że zawór ten jest sterowany poprzez elektroniczną jednostkę sterującą; jeżeli silnik pojazdu nie pracuje, zawór jest zamknięty; zawór ograniczający wypływ gazu oznacza urządzenie ograniczające przepływ LPG;

2.5.5. „Pompa paliwa” oznacza urządzenie zasilające silnik w ciekły LPG poprzez zwiększanie ciśnienia w zbiorniku za pomocą ciśnienia strumienia zasilającego z pompy paliwa;

2.5.6. „Wielozawór” oznacza urządzenie zawierające wszystkie lub niektóre elementy osprzętu, o których mowa w pkt od 2.5.1. do 2.5.3. i 2.5.8.;

2.5.7. „Gazoszczelna obudowa osprzętu zbiornika” oznacza urządzenie służące do ochrony osprzętu oraz odprowadzania wszelkich wycieków do atmosfery;

2.5.8. elektryczne złącze zasilania (pompa paliwa/siłowniki/czujnik poziomu paliwa);

2.5.9. „Zawór jednokierunkowy (zwrotny)” oznacza urządzenie umożliwiające przepływ ciekłego LPG w jednym kierunku i uniemożliwiające przepływ ciekłego LPG w kierunku przeciwnym;

2.6. „Parownik” oznacza urządzenie służące do odparowania LPG z fazy ciekłej do fazy lotnej;

2.7. „Reduktor” oznacza urządzenie służące do zmniejszania i regulacji ciśnienia skroplonego gazu ropopochodnego;

2.8. „Zawór odcinający” oznacza urządzenie odcinające przepływ LPG;

2.9. „Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodów gazowych” oznacza urządzenie zapobiegające wzrostowi ciśnienia w przewodach powyżej zadanej wartości;

2.10. „Urządzenie wtrysku gazu, wtryskiwacz gazu lub mieszalnik” oznacza urządzenie przygotowujące ciekły lub lotny LPG do podania do silnika;

2.11. „Zespół dawkujący przepływ gazu” oznacza urządzenie, które odmierza i/lub doprowadza dopływ gazu do silnika i może być zespolone z urządzeniem wtrysku gazu bądź stanowić oddzielne urządzenie.

2.12. „Elektroniczna jednostka sterująca” oznacza urządzenie, które steruje zapotrzebowaniem silnika na LPG i automatycznie odcina zasilanie elektryczne zaworów odcinających układu zasilania LPG w przypadku uszkodzenia przewodu doprowadzającego paliwo w wyniku wypadku lub zgaśnięcia silnika wskutek przeciążenia;

2.13. „Czujnik ciśnienia lub temperatury” oznacza urządzenie służące do pomiaru ciśnienia lub temperatury;

2.14. „Zespół filtra gazu” oznacza urządzenie do filtrowania LPG, przy czym filtr ten może być zespolony z innymi elementami składowymi;

2.15. „Przewody elastyczne” oznaczają przewody służące do przenoszenia skroplonego gazu ropopochodnego w stanie ciekłym lub lotnym pod różnym ciśnieniem z jednego punktu do drugiego;

2.16. „Wlew paliwa” oznacza urządzenie umożliwiające napełnianie zbiornika; wlew paliwa może być wykonany jako zespolona część zaworu zbiornika ograniczającego napełnianie do 80 % lub jako jednostka umieszczona na zewnątrz pojazdu;

2.17. „Dojazdowy wlew paliwa gazowego” oznacza złącze na przewodzie paliwowym pomiędzy zbiornikiem paliwa a silnikiem. Jeżeli w pojeździe z zasilaniem jednopaliwowym zabraknie paliwa, silnik może pracować za pomocą zbiornika paliwa dojazdowego, który można podłączyć do dojazdowego wlewu paliwa gazowego;

2.18. „Magistrala paliwowa” oznacza rurę lub przewód łączący urządzenia wtrysku gazu;

2.19. „Skroplony gaz ropopochodny (LPG)” oznacza dowolny produkt zawierający w swoim składzie głównym następujące węglowodory: propan, propen (propylen), n-butan, izobutan, izobutylen, buten (butylen) oraz etan.

Norma europejska EN 589:1993 podaje wymogi i metody badań skroplonego gazu ropopochodnego do zastosowań w przemyśle motoryzacyjnym, będącego przedmiotem obrotu rynkowego i dostaw w krajach członkowskich CEN (Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego).

CZĘŚĆ I

HOMOLOGACJA SPECJALNEGO WYPOSAŻENIA POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH WYKORZYSTUJĄCYCH W UKŁADZIE NAPĘDOWYM SKROPLONY GAZ ROPOPOCHODNY

3. WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI

3.1. Wniosek o udzielenie homologacji wyposażenia specjalnego składa właściciel nazwy handlowej lub znaku towarowego lub jego należycie uprawniony przedstawiciel

Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty i dane szczegółowe w trzech egzemplarzach:

3.2.1. szczegółowy opis typu wyposażenia specjalnego (określony w załączniku 1),

3.2.2. rysunek wyposażenia specjalnego, wystarczająco szczegółowy i w odpowiedniej skali,

3.2.3. weryfikację zgodności z wymogami określonymi w pkt 6. niniejszego regulaminu;

3.3. Na wniosek służb technicznych odpowiedzialnych za badania homologacyjne należy przedstawić wyposażenie specjalne do badań.

Na żądanie należy przedstawić dodatkowe próbki.

4. OZNAKOWANIE

4.1. Wszystkie elementy składowe zgłoszone we wniosku o homologację powinny być oznakowane nazwą handlową lub znakiem towarowym producenta oraz typem; dodatkowo na elementach niemetalowych należy umieścić miesiąc i rok produkcji; powyższe oznakowanie powinno być łatwo czytelne i nieusuwalne.

4.2. Na wszystkich elementach wyposażenia powinno być wystarczająco dużo miejsca na umieszczenie znaku homologacji uwzględniającego klasyfikację danego elementu (patrz załącznik 2A); miejsce to należy zaznaczyć na rysunkach, o których mowa w pkt 3.2.2. powyżej.

4.3. Na każdym zbiorniku należy umieścić tabliczkę informacyjną, przyspawaną do zbiornika, zawierającą następujące, łatwe do odczytania i nieusuwalne dane:

a) numer seryjny;

b) pojemność w litrach;

c) oznaczenie „LPG”;

d) ciśnienie próbne [kPa];

e) napis: „maksymalny stopień napełnienia: 80 %”;

f) rok i miesiąc udzielenia homologacji (np. 99/01);

g) znak homologacji zgodnie z pkt 5.4.

h) oznaczenie „POMPA WEWNĄTRZ” oraz oznaczenie identyfikacyjne pompy, jeżeli w zbiorniku zamontowana jest pompa.

5. HOMOLOGACJA

5.1. Homologacji danego typu wyposażenia udziela się, jeżeli próbki wyposażenia zgłoszone we wniosku o homologację spełniają wymogi pkt od 6.1. do 6.13. niniejszego regulaminu.

5.2. Każdy typ wyposażenia, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji (obecnie 01, co odpowiada serii poprawek 01, która weszła w życie dn. 13 listopada 1999 r.). Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego kodu alfanumerycznego innemu typowi wyposażenia.

5.3. Zawiadomienie o udzieleniu, odmowie udzielenia lub przedłużeniu homologacji danego typu/części instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym na mocy niniejszego regulaminu zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2B do niniejszego regulaminu. W przypadku zbiornika dołączony zostanie załącznik 2B — dodatek 1.

Na wszelkim wyposażeniu zgodnym z typem homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, dodatkowo oprócz znaku wymaganego na mocy pkt 4.1. i 4.3., w widocznym miejscu określonym w pkt 4.2. powyżej, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

5.4.1. Okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2).

5.4.2. Numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji po prawej stronie okręgu określonego w pkt 5.4.1. Numer homologacji składa się z numeru homologacji typu elementu ze świadectwa homologacji danego typu (patrz pkt 5.2. i załącznik 2B), poprzedzonego przez dwie cyfry oznaczające ostatnią serię poprawek do niniejszego regulaminu.

5.5. Znak homologacji powinien być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

5.6. Przykładowy układ powyższego znaku homologacji podano w załączniku 2A do niniejszego regulaminu.

6. SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH ELEMENTÓW INSTALACJI DO ZASILANIA SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM

6.1. Przepisy ogólne

Specjalne wyposażenie pojazdów wykorzystujących LPG w układzie napędowym powinno działać w sposób prawidłowy i bezpieczny.

Materiały zastosowane w wyposażeniu, które mają kontakt z LPG, powinny być zgodne z LPG.

Te części wyposażenia, których prawidłowe i bezpieczne działanie może ulec zmianie pod wpływem LPG, wysokiego ciśnienia lub drgań, powinny zostać poddane odpowiednim próbom opisanym w załącznikach do niniejszego regulaminu. W szczególności wymagane jest spełnienie warunków określonych w pkt od 6.2. do 6.13.

Sposób montażu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym, homologowanej na mocy niniejszego regulaminu, powinien spełniać odpowiednie wymogi dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) zgodnie z regulaminem nr 10, seria poprawek 02, lub inne równoważne wymogi.

6.2. Przepisy dotyczące zbiorników

Zbiorniki na LPG powinny posiadać homologację typu na mocy przepisów określonych w załączniku 10 do niniejszego regulaminu.

6.3. Przepisy dotyczące osprzętu zbiornika

Zbiornik powinien być wyposażony w następujący osprzęt, którego elementy mogą być wykonane oddzielnie lub zespolone (wielozawór/wielozawory):

6.3.1.1. zawór ograniczający napełnianie do 80 %,

6.3.1.2. wskaźnik poziomu paliwa,

6.3.1.3. nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa (zawór wypływowy),

6.3.1.4. samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu,

6.3.2. W razie potrzeby, zbiornik może być wyposażony w gazoszczelną obudowę osprzętu zbiornika.

6.3.3. Zbiornik może być wyposażony w elektryczne złącze zasilania na potrzeby siłowników/pompy paliwa LPG.

6.3.4. Zbiornik może być wyposażony w pompę paliwa LPG umieszczoną wewnątrz zbiornika.

6.3.5. Zbiornik może być wyposażony w zawór jednokierunkowy (zwrotny).

6.3.6. Zbiornik powinien być wyposażony w urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (FZB). Następujące urządzenia lub funkcje mogą być homologowane jako FZB:

a) Korek topliwy (działający pod wpływem temperatury) (termiczny zawór bezpieczeństwa); lub

b) Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa pod warunkiem, że spełnia wymogi określone w pkt 6.15.8.3.; lub

c) Kombinacja dwóch powyższych urządzeń; lub

d) Dowolne równoważne rozwiązanie techniczne pod warunkiem, że zapewnia ten sam poziom ochrony.

6.3.7. Elementy osprzętu wymienione w pkt od 6.3.1. do 6.3.6. powyżej podlegają homologacji typu na mocy przepisów określonych w:

— załączniku 3 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do osprzętu, o którym mowa w pkt 6.3.1., 6.3.2., 6.3.3. i 6.3.6.,

— załączniku 4 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do osprzętu, o którym mowa w pkt 6.3.4.,

— załączniku 7 do niniejszego regulaminu w odniesieniu do osprzętu, o którym mowa w pkt 6.3.5.

6.4.–6.13. Przepisy dotyczące pozostałych elementów

Pozostałe elementy, wymienione w tabeli 1, podlegają homologacji typu na mocy przepisów określonych w odpowiednich załącznikach przedstawionych w tabeli.

Tabela 1

Pkt Element instalacji Załącznik 6.4. Pompa paliwa 4 6.5. Parownik (3) Reduktor (3) 6 6.6. Zawory odcinające Zawory jednokierunkowe (zwrotne) Nadciśnieniowe zawory bezpieczeństwa przewodów gazowych Dojazdowy wlew paliwa gazowego 7 6.7. Przewody elastyczne 8 6.8. Wlew paliwa 9 6.9. Urządzenia wtrysku gazu/Mieszalnik (5) lub Wtryskiwacze gazu 11 6.10. Zespoły dawkujące przepływ gazu (4) 12 6.11. Czujniki ciśnienia Czujniki temperatury 13 6.12. Elektroniczna jednostka sterująca 14 6.13. Zespoły filtra gazu 5 6.14. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa 3

6.15. Ogólne wytyczne projektowe dotyczące elementów składowych

Przepisy dotyczące zaworu ograniczającego napełnianie do 80 %

6.15.1.1. Połączenie pomiędzy pływakiem a blokadą zaworu ograniczającego napełnianie do 80 % nie może ulegać odkształceniom w normalnych warunkach roboczych.

6.15.1.2. Jeżeli zawór zbiornika ograniczający napełnianie do 80 % zawiera pływak, to powinien on wytrzymywać ciśnienie zewnętrzne o wartości 4 500 kPa.

6.15.1.3. Blokada urządzenia ograniczającego napełnianie do 80 % +0/-5 % pojemności zbiornika, do czego ma służyć zawór ograniczający napełnianie do 80 %, powinna wytrzymywać ciśnienie o wartości 6 750 kPa. Po zablokowaniu, szybkość napełniania przy różnicy ciśnień 700 kPa nie może przekraczać 500 cm3/minutę. Zawór należy poddać próbom w kombinacji ze wszystkimi zbiornikami, na których ma być stosowany, w przeciwnym razie producent jest zobowiązany określić za pomocą obliczeń, do jakich typów zbiorników dany zawór jest odpowiedni.

6.15.1.4. W przypadku, gdy zawór ograniczający napełnianie do 80 % nie zawiera żadnego pływaka, szybkość dalszego napełniania zbiornika po zablokowaniu nie może przekraczać 500 cm3/minutę.

6.15.1.5. Na urządzeniu powinno znajdować się trwałe oznakowanie określające typ zbiornika, do jakiego przeznaczony jest dany zawór, średnicę i kąt, oraz w razie potrzeby instrukcje dotyczące montażu.

W celu uniknięcia iskrzenia na powierzchni pęknięcia w przypadku pęknięcia elementu, urządzenia sterowane elektrycznie i zawierające LPG powinny:

(i) być izolowane tak, aby przez żaden element instalacji, w którym znajduje się LPG, nie płynął prąd elektryczny

(ii) posiadać układ elektryczny, który jest izolowany: — od obudowy — od pojemnika na pompę paliwa.

Opór izolacji powinien wynosić > 10 MΩ.

6.15.2.1. Połączenia elektryczne wewnątrz bagażnika oraz w obrębie przestrzeni pasażerskiej powinny mieć stopień ochrony IP 40 zgodnie z IEC 529.

6.15.2.2. Wszystkie pozostałe połączenia elektryczne powinny mieć stopień ochrony IP 54 zgodnie z IEC 529.

6.15.2.3. Elektryczne złącze zasilania (pompa paliwa/siłowniki/czujnik poziomu paliwa) powinno być hermetycznie uszczelnione w celu zapewnienia izolowanego i szczelnego połączenia elektrycznego.

Przepisy szczegółowe dotyczące zaworów uruchamianych za pomocą energii elektrycznej/siły zewnętrznej (hydraulicznie, pneumatycznie)

6.15.3.1. W przypadku zaworów uruchamianych za pomocą energii elektrycznej/siły zewnętrznej (np. zawór ograniczający napełnianie do 80 %, samoczynny zawór odcinający zbiornika, zawory odcinające, zawory jednokierunkowe, nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodów gazowych, dojazdowy wlew paliwa gazowego), zawory te powinny pozostawać w pozycji zamkniętej po wyłączeniu zasilania elektrycznego.

6.15.3.2. Zasilanie pompy paliwa powinno się wyłączać w przypadku awarii lub braku zasilania elektronicznej jednostki sterującej.

Czynnik wymiany ciepła (zgodność i wymogi ciśnieniowe)

6.15.4.1. Materiały, z których składa się dane urządzenie i które mają kontakt z czynnikiem wymiany ciepła w czasie pracy urządzenia powinny być zgodne z takim płynem oraz powinny wytrzymywać ciśnienie czynnika wymiany ciepła wynoszące 200 kPa. Materiał taki powinien spełniać wymogi określone w załączniku 15, pkt 17.

6.15.4.2. Komora zawierająca czynnik wymiany ciepła w parowniku/reduktorze powinna zachowywać szczelność pod ciśnieniem 200 kPa.

6.15.5. Element składający się z części zarówno wysoko-, jak i niskociśnieniowych powinien być zaprojektowany tak, aby uniemożliwić wzrost ciśnienia w części niskociśnieniowej do wartości wyższej niż 2,25 razy maksymalne ciśnienie pracy określone dla danej części w badaniach. Elementy podłączone bezpośrednio do ciśnienia zbiornika powinny być zaprojektowane na ciśnienie klasyfikacyjne równe 3 000 kPa. Odprowadzanie gazu do komory silnikowej lub na zewnątrz pojazdu jest niedozwolone.

Przepisy szczegółowe dotyczące zapobiegania przepływowi gazu

6.15.6.1. Pompa powinna działać tak, aby ciśnienie wylotowe nigdy nie przekraczało wartości 3 000 kPa, np. w przypadku zatkania przewodu lub braku otwarcia zaworu odcinającego. Cel ten można osiągnąć poprzez wyłączenie pompy lub recyrkulację do zbiornika.

6.15.6.2. Reduktor/parownik powinien działać tak, aby uniemożliwić przepływ gazu w przypadku, gdy do zespołu reduktora/parownika dostarczany jest LPG pod ciśnieniem ≤ 4 500 kPa, gdy reduktor nie pracuje.

6.15.7. Przepisy dotyczące nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów gazowych

6.15.7.1. Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodów gazowych powinien się otwierać przy ciśnieniu równym 3 200 ± 100 kPa.

6.15.7.2. W nadciśnieniowym zaworze bezpieczeństwa przewodów gazowych nie może występować przeciek wewnętrzny do wartości 3 000 kPa.

Przepisy dotyczące nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa (zaworu wypływowego)

6.15.8.1. Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa powinien być zamontowany wewnątrz zbiornika lub na zbiorniku, w miejscu, gdzie paliwo występuje w stanie lotnym.

6.15.8.2. Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa powinien się otwierać przy ciśnieniu równym 2 700 ± 100 kPa.

6.15.8.3. Przepustowość nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa, wyznaczona za pomocą sprężonego powietrza pod ciśnieniem wyższym o 20 % od normalnego ciśnienia roboczego, powinna wynosić co najmniej

Q ≥ 10,66 · A0,82

gdzie:

Q = przepływ powietrza w m3/min w warunkach normalnych (100 kPa ciśnienie bezwzględne i temperatura 15 °C) A = zewnętrzna powierzchnia zbiornika w m2.

Wyniki próby przepływu należy skorygować do warunków normalnych:

bezwzględne ciśnienie powietrza 100 kPa i temperatura 15 °C.

W przypadku gdy nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa jest traktowany jako urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa, przepustowość powinna wynosić co najmniej 17,7 m3/min w warunkach normalnych.

6.15.8.4. W nadciśnieniowym zaworze bezpieczeństwa nie może występować przeciek wewnętrzny do wartości 2 600 kPa.

6.15.8.5. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) powinno się otwierać przy temperaturze wynoszącej 120 ± 10 °C.

6.15.8.6. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) powinno być zaprojektowane tak, aby jego przepustowość w pozycji otwartej wynosiła:

Q ≥ 2,73 · A

gdzie:

Q = przepływ powietrza w m3/min w warunkach normalnych (100 kPa ciśnienie bezwzględne i temperatura 15 °C) A = zewnętrzna powierzchnia zbiornika w m2.

Próbę przepływu należy przeprowadzić przy bezwzględnym ciśnieniu plusowym powietrza 200 kPa i w temperaturze 15 °C.

Wyniki próby przepływu należy skorygować do warunków normalnych:

bezwzględne ciśnienie powietrza 100 kPa i temperatura 15 °C.

6.15.8.7. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa powinno być zamontowane na zbiorniku w strefie lotnej.

6.15.8.8. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa powinno być zamontowane na zbiorniku tak, aby odprowadzać gaz do gazoszczelnej obudowy, jeżeli jest wymagana.

6.15.8.9. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) podlega próbom zgodnie z postanowieniami załącznika 3, pkt 7.

6.15.9. Rozproszenie energii pompy paliwa

Przy minimalnym poziomie paliwa i przy wciąż pracującym silniku pojazdu, nagromadzenie ciepła z jednej lub więcej pomp paliwa nie może w żadnym wypadku powodować otwarcia nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa.

Przepisy dotyczące wlewu paliwa

6.15.10.1. Wlew paliwa powinien być wyposażony w co najmniej jeden zawór jednokierunkowy (zwrotny) z miękkim uszczelnieniem i powinien być niezdejmowalny.

6.15.10.2. Wlew paliwa powinien być zabezpieczony przed zanieczyszczeniem.

6.15.10.3. Konstrukcja i wymiary końcówki wlewu paliwa powinny być zgodne z danymi na rysunkach w załączniku 9.

Wlew paliwa pokazany na rysunku 5 można stosować tylko w pojazdach samochodowych kategorii M2, M3, N2, N3 i M1 o dopuszczalnej masie całkowitej > 3 500 kg (6).

6.15.10.4. Wlew paliwa pokazany na rysunku 4 można również stosować w pojazdach samochodowych kategorii M2, M3, N2, N3 i M1 o dopuszczalnej masie całkowitej > 3 500 kg (6).

6.15.10.5. Zewnętrzny wlew paliwa jest połączony ze zbiornikiem za pomocą przewodu elastycznego lub rury.

Przepisy szczegółowe dotyczące wlewu paliwa Euro do pojazdów lekkich (załącznik 9 — rysunek 3):

6.15.10.6.1. Objętość martwa pomiędzy przednią powierzchnią uszczelnienia a przodem zaworu zwrotnego nie może przekraczać 0,1 cm3;

6.15.10.6.2. Przepływ przez złączkę przy różnicy ciśnień 30 kPa powinien wynosić co najmniej 60 litrów/min, przy próbie z wodą.

Przepisy szczegółowe dotyczące wlewu paliwa Euro do pojazdów ciężkich (załącznik 9 — rysunek 5):

6.15.10.7.1. Objętość martwa pomiędzy przednią powierzchnią uszczelnienia a przodem zaworu zwrotnego nie może przekraczać 0,5 cm3;

6.15.10.7.2. Przepływ przez wlew paliwa, przy mechanicznym otwarciu zaworu jednokierunkowego (zwrotnego), przy różnicy ciśnień 50 kPa powinien wynosić co najmniej 200 litrów/min, przy próbie z wodą.

6.15.10.7.3. Wlew paliwa Euro powinien spełniać wymogi próby udarności opisanej w załączniku 9, pkt 7.4.

Przepisy dotyczące wskaźnika poziomu paliwa

6.15.11.1. Urządzenie do sprawdzania poziomu cieczy w zbiorniku powinno działać na zasadzie pomiaru pośredniego (na przykład magnetycznego) pomiędzy wewnętrzną a zewnętrzną stroną zbiornika. Jeżeli urządzenie do sprawdzania poziomu cieczy w zbiorniku jest typu bezpośredniego, połączenia elektryczne powinny mieć stopień ochrony IP 54 zgodnie z IEC EN 60529:1997–06.

6.15.11.2. Jeżeli wskaźnik poziomu paliwa w zbiorniku zawiera pływak, to powinien on wytrzymywać ciśnienie zewnętrzne wynoszące 3 000 kPa.

Przepisy dotyczące gazoszczelnej obudowy zbiornika.

6.15.12.1. Otwór wentylacyjny obudowy gazoszczelnej powinien mieć całkowitą powierzchnię przekroju dla przepływu gazu nie mniejszą niż 450 mm2.

6.15.12.2. Obudowa gazoszczelna powinna wykazywać gazoszczelność przy nadciśnieniu 10 kPa przy otworach zamkniętych, dopuszczalny wypływ gazu w stanie lotnym 100 cm3/godz., oraz nie powinna wykazywać trwałych odkształceń.

6.15.12.3. Obudowa gazoszczelna powinna wytrzymywać ciśnienie 50 kPa.

Przepisy dotyczące samoczynnego zaworu odcinającego zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu.

Przepisy dotyczące samoczynnego zaworu odcinającego zbiornika

6.15.13.1.1. Jeżeli samoczynny zawór odcinający zbiornika jest zespolony z pompą paliwa zasilającą układ w LPG, to identyfikacja pompy powinna zawierać oznaczenie „POMPA WEWNĄTRZ” oraz identyfikację pompy na tabliczce znamionowej zbiornika lub na wielozaworze, jeżeli taki występuje. Połączenia elektryczne wewnątrz zbiornika na gaz LPG powinny mieć stopień ochrony IP 40 zgodnie z IEC 529.

6.15.13.1.2. Samoczynny zawór odcinający zbiornika powinien wytrzymywać ciśnienie 6 750 kPa w położeniu otwartym i zamkniętym.

6.15.13.1.3. Samoczynny zawór odcinający zbiornika w położeniu odcięcia powinien uniemożliwiać przeciek wewnętrzny w kierunku przepływu. Dopuszcza się przeciek w kierunku zwrotnym.

Przepisy dotyczące zaworu ograniczającego wypływ gazu

6.15.13.2.1. Zawór ograniczający wypływ gazu powinien być zamontowany wewnątrz zbiornika.

6.15.13.2.2. Zawór ograniczający wypływ gazu powinien posiadać obejście do wyrównywania ciśnień.

6.15.13.2.3. Zawór ograniczający wypływ gazu powinien zadziałać przy różnicy ciśnień po obu stronach zaworu wynoszącej 90 kPa. Przy takiej różnicy ciśnień, przepływ nie może być większy niż 8 000 cm3/min

6.15.13.2.4. Jeżeli zawór ograniczający wypływ gazu jest w położeniu odcięcia, przepływ przez obejście nie może być większy niż 500 cm3/min przy różnicy ciśnień 700 kPa.

7. ZMIANA TYPU INSTALACJI DO ZASILANIA SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI

Każda zmiana typu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym wymaga powiadomienia służb administracyjnych, które udzieliły homologacji typu. W takim przypadku, służby administracyjne mogą:

7.1.1. uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że dane wyposażenie spełnia dalej odpowiednie wymogi; lub

7.1.2. zadecydować, czy ponowne badania będą powtórzone częściowo czy w całości.

7.2. Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu rozszerzenia lub odmówieniu udzielenia homologacji, z określeniem zmiany, zgodnie z procedurą określoną w pkt 5.3. powyżej

7.3. Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przyznaje numer seryjny każdemu formularzowi komunikatu sporządzonemu do celów takiego rozszerzenia.

8. (Wolne)

9. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji powinny być zgodne z procedurami określonymi w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i następującymi wymogami:

9.1. Każdy element wyposażenia homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem powinien być tak wytwarzany, aby spełniając wymogi określone w pkt 6. powyżej odpowiadał homologowanemu typowi.

9.2. W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 9.1., przeprowadza się odpowiednie inspekcje produkcji.

9.3. Powinny być spełnione minimalne wymogi do badań kontrolnych zgodności produkcji określone w załącznikach 8, 10 i 15 do niniejszego regulaminu.

9.4. Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji, stosowanych w każdej jednostce produkcyjnej. Normalna częstotliwość takich weryfikacji wynosi raz na rok.

9.5. Ponadto każdy zbiornik zostanie poddany próbom pod ciśnieniem co najmniej 3 000 kPa zgodnie z postanowieniami pkt 2.3. załącznika 10 do niniejszego regulaminu.

9.6. Każdy zespół przewodów elastycznych stosowany w klasie wysokiego ciśnienia (Klasa 1) zgodnie z klasyfikacją określoną w pkt 2. niniejszego regulaminu zostanie poddany przez pół minuty próbie z gazem pod ciśnieniem 3 000 kPa.

9.7. W przypadku zbiorników spawanych, co najmniej jeden egzemplarz na 200 zbiorników i jeden egzemplarz z pozostałej liczby powinny przejść kontrolę radiograficzną zgodnie z postanowieniami załącznika 10, pkt 2.4.1.

9.8. W czasie produkcji, jeden egzemplarz na 200 zbiorników i jeden egzemplarz z pozostałej liczby powinny przejść wyżej wymienione próby mechaniczne zgodnie z postanowieniami załącznika 10, pkt 2.1.2.

10. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

10.1. Homologacja typu wyposażenia na mocy niniejszego regulaminu może być cofnięta, jeżeli wymogi określone w pkt 9 powyżej nie są spełnione.

10.2. Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadomi o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2B do niniejszego regulaminu.

11. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH ELEMENTÓW INSTALACJI DO ZASILANIA SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM

11.1. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01.

11.2. Począwszy od daty upływu 3 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin są zobowiązane udzielać homologacji EKG tylko w przypadku, gdy typ elementu wyposażenia ubiegającego się o homologację odpowiada wymogom niniejszego regulaminu zmienionego serią poprawek 01.

11.3. Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin nie mogą odmówić udzielenia homologacji na typy elementów wyposażenia spełniające wymogi serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu

11.4. W czasie 12-miesięcznego okresu następującego po dacie wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są nadal udzielać homologacji typom elementów wyposażenia, które spełniają wymogi niniejszego regulaminu w wersji oryginalnej.

11.5. Począwszy od daty upływu 12 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zabronić sprzedaży typu elementu wyposażenia, który nie spełnia wymogów serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, chyba że dany element jest przeznaczony jako część zamienna do zamontowania w pojazdach będących w użytkowaniu.

12. OSTATECZNE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu wyposażenia homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu, organ ten poinformuje o tym pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2B do niniejszego regulaminu.

13. NAZWY I ADRESY SŁUŻB TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są do przekazania Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazw i adresów służb technicznych przeprowadzających badania homologacyjne oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające udzielenie homologacji, rozszerzenie, odmowę lub cofnięcie homologacji.

CZĘŚĆ II

HOMOLOGACJA POJAZDU WYPOSAŻONEGO W SPECJALNY UKŁAD WYKORZYSTUJĄCY W UKŁADACH NAPĘDOWYCH SKROPLONY GAZ ROPOPOCHODNY W ZAKRESIE MONTAŻU TEGO WYPOSAŻENIA

14. DEFINICJE

Do celów części II niniejszego regulaminu:

14.1.1. „Homologacja pojazdu” oznacza zatwierdzenie danego typu pojazdu w odniesieniu do sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych tego pojazdu skroplony gaz ropopochodny;

„Typ pojazdu” oznacza pojazdy lub rodzinę pojazdów wyposażonych w specjalny układ wykorzystujący w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny, które nie różnią się między sobą w odniesieniu do następujących cech:

14.1.2.1. producent;

14.1.2.2. oznaczenie typu określone przez producenta;

podstawowe cechy projektu i konstrukcji;

14.1.2.3.1. podwozie/płyta podłogowa (oczywiste i zasadnicze różnice);

14.1.2.3.2. sposób montażu instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym (oczywiste i zasadnicze różnice).

15. WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI

15.1. Wniosek o udzielenie homologacji typu pojazdu w odniesieniu do sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych tego pojazdu skroplony gaz ropopochodny składa producent pojazdu lub jego należycie uprawniony przedstawiciel.

15.2. Do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty w trzech egzemplarzach: opis pojazdu zawierający wszystkie odpowiednie dane szczegółowe, o których mowa w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

15.3. Pojazd reprezentatywny dla typu pojazdu zgłoszonego do homologacji, należy przedstawić służbom technicznym odpowiedzialnym za badania homologacyjne.

16. HOMOLOGACJA

16.1. Homologacji danego typu pojazdu udziela się, jeżeli pojazd zgłoszony we wniosku o homologację na podstawie niniejszego regulaminu jest wyposażony we wszystkie niezbędne elementy specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny oraz spełnia wymogi pkt 17. poniżej.

16.2. Każdy typ pojazdu, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Dwie pierwsze cyfry takiego numeru oznaczają serię poprawek obejmujących ostatnie główne zmiany dostosowujące regulamin do postępu technicznego przed datą udzielenia homologacji.

16.3. Zawiadomienie o udzieleniu, odmowie udzielenia lub przedłużeniu homologacji danego typu pojazdu z instalacją do zasilania LPG na mocy niniejszego regulaminu zostaje przekazane Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2D do niniejszego regulaminu.

Na każdym typie pojazdu homologowanym na mocy niniejszego regulaminu, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu określonym w formularzu homologacji, o którym mowa w pkt 16.3. powyżej, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

16.4.1. Okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (7).

16.4.2. Numeru niniejszego regulaminu, po którym następuje litera „R”, myślnik oraz numer homologacji po prawej stronie okręgu określonego w pkt 16.4.1.

16.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z pojazdem homologowanym na mocy innego lub kilku innych regulaminów stanowiących załącznik do Porozumienia, w kraju, który udzielił homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, to znak określony w pkt 16.4.1. nie musi się powtarzać. W takim przypadku, numery regulaminów i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich innych regulaminów, na podstawie których udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na mocy niniejszego regulaminu, umieszcza się w pionowych kolumnach na prawo od znaku określonego w pkt 16.4.1.

16.6. Znak homologacji powinien być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

16.7. Znak homologacji umieszcza się w pobliżu lub na tabliczce znamionowej pojazdu.

16.8. Przykładowy układ powyższego znaku homologacji podano w załączniku 2C do niniejszego regulaminu.

17. WYMAGANIA DOTYCZĄCE SPOSOBU MONTAŻU SPECJALNEGO UKŁADU WYKORZYSTUJĄCEGO W UKŁADACH NAPĘDOWYCH POJAZDU SKROPLONY GAZ ROPOPOCHODNY

17.1. Ogólne

17.1.1. Instalacja do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym zamontowana w pojeździe powinna działać tak, aby nie przekraczać wartości maksymalnego ciśnienia roboczego, na jakie została zaprojektowana i homologowana.

17.1.2. Wszystkie części układu powinny posiadać homologację typu dla poszczególnych części na podstawie części I niniejszego regulaminu.

17.1.3. Materiały zastosowane w układzie powinny być odpowiednie do stosowania ze skroplonym gazem ropopochodnym.

17.1.4. Wszystkie części układu powinny być zamocowane prawidłowo.

17.1.5. Instalacja do zasilania LPG nie może wykazywać żadnych nieszczelności.

17.1.6. Instalacja do zasilania LPG powinna być zamontowana w sposób zapewniający najlepszą możliwą ochronę przed uszkodzeniami, takimi jak uszkodzenia spowodowane przez ruchome elementy pojazdu, zderzenia, żwir, załadunek lub rozładunek pojazdu lub przemieszczanie ładunku.

Do instalacji zasilania LPG nie mogą być podłączone żadne inne urządzenia oprócz tych ściśle niezbędnych do celów prawidłowego funkcjonowania silnika pojazdu samochodowego.

17.1.7.1. Bez uszczerbku dla postanowień pkt 17.1.7., pojazdy samochodowe kategorii M2, M3, N2, N3 i M1 o dopuszczalnej masie całkowitej > 3 500 kg mogą być wyposażone w instalację ogrzewania przestrzeni pasażerskiej podłączoną do instalacji zasilania LPG.

17.1.7.2. Zezwala się na stosowanie instalacji ogrzewania, o której mowa w pkt 17.1.7.1., jeżeli w opinii służb technicznych odpowiedzialnych za badania homologacyjne typu, instalacja ta jest zabezpieczona w odpowiedni sposób i nie wpływa negatywnie na prawidłowe działanie podstawowej instalacji zasilania LPG.

17.1.7.3. Bez uszczerbku dla postanowień pkt 17.1.7., pojazd z zasilaniem jednopaliwowym bez systemu strategii dojazdu do celu w sytuacji awaryjnej może być wyposażony w dojazdowy wlew paliwa gazowego w instalacji zasilania LPG.

17.1.7.4. Zezwala się na stosowanie dojazdowego wlewu paliwa gazowego, o którym mowa w pkt 17.1.7.3., jeżeli w opinii służb technicznych odpowiedzialnych za badania homologacyjne typu, dojazdowy wlew paliwa gazowego jest zabezpieczony w odpowiedni sposób i nie wpływa negatywnie na prawidłowe działanie podstawowej instalacji zasilania LPG. Dojazdowy wlew paliwa gazowego powinien być zespolony z oddzielnym gazoszczelnym zaworem jednokierunkowym pozwalającym tylko na pracę silnika.

17.1.7.5. Pojazdy z zasilaniem jednopaliwowym wyposażone w dojazdowy wlew paliwa gazowego będą opatrzone nalepką umieszczoną w pobliżu dojazdowego wlewu paliwa gazowego, określoną w załączniku 17.

Identyfikacja pojazdów kategorii M2 i M3 z zasilaniem LPG.

17.1.8.1. Pojazdy kategorii M2 i M3 będą oznaczone tablicą określoną w załączniku 16.

17.1.8.2. Tablica powinna być umieszczona z przodu i z tyłu pojazdu kategorii M2 lub M3 oraz po zewnętrznej stronie drzwi po lewej stronie pojazdu w przypadku pojazdów z układem kierowniczym prawostronnym oraz po prawej stronie pojazdu w przypadku pojazdów z układem kierowniczym lewostronnym.

17.2. Dalsze wymogi

17.2.1. Żadne elementy instalacji do zasilania LPG, w tym żadne materiały zabezpieczające stanowiące część takich elementów, nie mogą wystawać poza obrys pojazdu, z wyjątkiem wlewu paliwa, który może wystawać na odległość maksymalnie 10 mm poza nominalny obrys danej części nadwozia.

17.2.2. Z wyjątkiem zbiornika paliwa LPG, żadne elementy instalacji do zasilania LPG, w tym żadne materiały zabezpieczające stanowiące część takich elementów, nie mogą w żadnym przekroju poprzecznym pojazdu wystawać poza dolną krawędź pojazdu, chyba że inna część pojazdu w promieniu 150 mm znajduje się niżej.

17.2.3. Żaden element instalacji do zasilania LPG nie może być zlokalizowany w promieniu 100 mm od wydechu lub podobnego źródła ciepła, chyba że jest odpowiednio osłonięty przed działaniem ciepła.

17.3. Instalacja do zasilania LPG

17.3.1. Instalacja do zasilania LPG musi zawierać obowiązkowo:

17.3.1.1. zbiornik paliwa;

17.3.1.2. zawór ograniczający napełnianie do 80 %;

17.3.1.3. wskaźnik poziomu paliwa;

17.3.1.4. nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa;

17.3.1.5. samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu;

17.3.1.6. reduktor i parownik, które mogą być zespolone;

17.3.1.7. samoczynny zawór odcinający;

17.3.1.8. wlew paliwa;

17.3.1.9. przewody gazowe sztywne i elastyczne;

17.3.1.10. złącza gazowe pomiędzy elementami instalacji do zasilania LPG;

17.3.1.11. wtryskiwacz gazu, urządzenie wtrysku gazu lub mieszalnik;

17.3.1.12. elektroniczną jednostkę sterującą;

17.3.1.13. urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa).

17.3.2. Instalacja może zawierać dodatkowo następujące elementy:

17.3.2.1. gazoszczelną obudowę osprzętu zbiornika paliwa;

17.3.2.2. zawór jednokierunkowy (zwrotny);

17.3.2.3. nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodów gazowych;

17.3.2.4. zespół dawkujący przepływ gazu;

17.3.2.5. zespół filtra gazu;

17.3.2.6. czujnik ciśnienia lub temperatury;

17.3.2.7. pompę paliwa LPG;

17.3.2.8. elektryczne złącze zasilania do zbiornika (siłowniki/pompa paliwa/czujnik poziomu paliwa);

17.3.2.9. dojazdowy wlew paliwa gazowego (wyłącznie do pojazdów z zasilaniem jednopaliwowym oraz bez systemu strategii dojazdu do celu w sytuacji awaryjnej);

17.3.2.10. układ wyboru paliwa i układ elektryczny;

17.3.2.11. magistralę paliwową.

17.3.3. Elementy osprzętu zbiornika, o których mowa w pkt od 17.3.1.2. do 17.3.1.5. mogą być zespolone.

17.3.4. Samoczynny zawór odcinający, o którym mowa w pkt 17.3.1.7. może być zespolony z reduktorem/parownikiem.

17.3.5. Dodatkowe elementy służące do zwiększenia efektywności pracy silnika mogą być zamontowane w tej części instalacji do zasilania LPG, która pracuje pod ciśnieniem mniejszym niż 20 kPa.

17.4. Sposób montażu zbiornika paliwa

17.4.1. Zbiornik paliwa powinien być zainstalowany na stałe w pojeździe i nie może być umieszczony w komorze silnikowej.

17.4.2. Zbiornik paliwa powinien być zainstalowany w prawidłowym położeniu, zgodnie z wytycznymi producenta zbiornika.

17.4.3. Zbiornik paliwa powinien być zainstalowany tak, aby nie występowały styki metal-metal, oprócz tych w miejscach stałych mocowań zbiornika.

17.4.4. Zbiornik paliwa powinien być przymocowany do pojazdu samochodowego za pomocą stałych mocowań lub za pomocą ramy zbiornika i pasów zbiornika.

Zbiornik paliwa w pojeździe gotowym do jazdy nie może znajdować się niżej niż 200 mm ponad powierzchnią drogi.

17.4.5.1. Postanowień pkt 17.4.5. nie stosuje się w przypadku, gdy zbiornik jest odpowiednio zabezpieczony z przodu i z boków i gdy żadna część zbiornika nie znajduje się poniżej takiej konstrukcji ochronnej.

17.4.6. Mocowanie zbiornika(-ów) paliwa do pojazdu powinno zabezpieczać zbiornik przed przemieszczaniem pod działaniem następujących przyspieszeń, bez powodowania żadnych uszkodzeń, przy całkowitym napełnieniu zbiornika:

Pojazdy kategorii M1 i N1:

a) w kierunku jazdy — 20 g

b) poziomo w kierunku poprzecznym do kierunku jazdy — 8 g

Pojazdy kategorii M2 i N2:

a) w kierunku jazdy — 10 g

b) poziomo w kierunku poprzecznym do kierunku jazdy — 5 g

Pojazdy kategorii M3 i N3:

a) w kierunku jazdy – 6,6 g

b) poziomo w kierunku poprzecznym do kierunku jazdy — 5 g

Dopuszcza się zastosowanie metody obliczeniowej zamiast prób praktycznych, jeżeli wnioskujący o udzielenie homologacji udowodni jej równoważność przed służbami technicznymi.

17.5. Dalsze wymogi dotyczące zbiornika paliwa

17.5.1. W przypadku, gdy do jednego przewodu zasilającego podłączony jest więcej niż jeden zbiornik LPG, każdy zbiornik powinien być wyposażony w zawór jednokierunkowy umieszczony za samoczynnym zaworem odcinającym zbiornika, a w przewodzie zasilającym powinien być zainstalowany nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa przewodu umieszczony za zaworem jednokierunkowym. Przed zaworem(-ami) jednokierunkowym(-i) należy umieścić odpowiedni układ filtrujący, w celu zabezpieczenia tych zaworów przed zanieczyszczeniem.

17.5.2. Stosowanie zaworu jednokierunkowego i nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów nie jest wymagane, jeżeli ciśnienie zwrotne samoczynnego zaworu odcinającego przekracza 500 kPa w położeniu zamkniętym.

W takim przypadku, samoczynne zawory odcinające będą sterowane tak, aby uniemożliwić jednoczesne otwarcie więcej niż jednego samoczynnego zaworu w danym czasie. Nakładanie się czasu potrzebnego do otwarcia jest ograniczone do dwóch minut.

17.6. Osprzęt zbiornika paliwa

17.6.1. Samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu na zbiorniku

17.6.1.1. Samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu powinien być zainstalowany bezpośrednio na zbiorniku paliwa, bez żadnych elementów pośrednich.

17.6.1.2. Samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu powinien być sterowany tak, aby zamykał się automatycznie, jeżeli silnik nie pracuje, niezależnie od położenia wyłącznika zapłonu, i aby pozostawał zamknięty, dopóki silnik nie pracuje.

17.6.2. Sprężynowy nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa w zbiorniku

17.6.2.1. Sprężynowy nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa powinien być zainstalowany na zbiorniku paliwa tak, aby był połączony ze strefą lotną i odprowadzał gaz do otoczenia. Sprężynowy nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa może odprowadzać gaz do gazoszczelnej obudowy, jeżeli taka gazoszczelna obudowa spełnia wymogi określone w pkt 17.6.5.

17.6.3. Zawór ograniczający napełnianie do 80 %

17.6.3.1. Automatyczny ogranicznik poziomu napełniania powinien być przystosowany do danego zbiornika paliwa i powinien być zainstalowany w odpowiednim położeniu uniemożliwiającym napełnienie zbiornika paliwa powyżej 80 % jego pojemności.

17.6.4. Wskaźnik poziomu paliwa

17.6.4.1. Wskaźnik poziomu paliwa powinien być przystosowany do danego zbiornika paliwa i powinien być zainstalowany w odpowiednim położeniu.

17.6.5. Gazoszczelna obudowa osprzętu zbiornika

17.6.5.1. Na zbiorniku paliwa należy zamontować gazoszczelną obudowę osłaniającą osprzęt zbiornika, spełniającą wymogi określone w pkt od 17.6.5.2. do 17.6.5.5., chyba że zbiornik jest zainstalowany na zewnątrz pojazdu i osprzęt zbiornika jest zabezpieczony przed zanieczyszczeniem i wodą.

17.6.5.2. Gazoszczelna obudowa powinna mieć otwarte połączenie z atmosferą, w razie potrzeby poprzez odpowiedni przewód układu przewietrzania obudowy i element przepustowy.

17.6.5.3. Wylot otworu wentylacyjnego gazoszczelnej obudowy powinien być skierowany do dołu. Jednakże otwór ten nie może uchodzić do wnęki koła ani nie może być skierowany w stronę źródła ciepła, takiego jak wydech.

17.6.5.4. Wszelkie przewody układu przewietrzania obudowy i element przepustowy w spodniej części nadwozia pojazdu samochodowego do celów wentylacji gazoszczelnej obudowy powinny mieć powierzchnię przekroju otworu nie mniejszą niż 450 mm2. Jeżeli w przewodzie układu przewietrzania obudowy i elemencie przepustowym zainstalowany jest przewód gazowy, inny przewód lub przewody elektryczne, powierzchnia przekroju otworu również powinna być nie mniejsza niż 450 mm2.

17.6.5.5. Obudowa gazoszczelna oraz przewody układu przewietrzania powinny wykazywać gazoszczelność pod ciśnieniem 10 kPa przy zamkniętych otworach. W trakcie próby wymienione elementy nie powinny wykazywać trwałych odkształceń, a dopuszczalny wypływ gazu nie powinien przekroczyć 100 cm3/godz.

17.6.5.6. Przewód układu przewietrzania powinien być prawidłowo przymocowany do gazoszczelnej obudowy i elementu przepustowego, tak aby powstało gazoszczelne złącze.

17.7. Przewody gazowe sztywne i elastyczne

17.7.1. Przewody gazowe sztywne powinny być wykonane z materiału bez szwu: miedzi, stali nierdzewnej lub stali z powłoką antykorozyjną.

17.7.2. Przewody miedziane bez szwu powinny być zabezpieczone na całej długości osłoną gumową lub z tworzywa sztucznego.

17.7.3. Średnica zewnętrzna przewodu miedzianego nie może przekraczać 12 mm, a grubość ścianki przewodu powinna wynosić co najmniej 0,8 mm, średnica zewnętrzna przewodów gazowych ze stali i stali nierdzewnej nie może przekraczać 25 mm, przy odpowiedniej do zastosowań gazowych grubości ścianek.

17.7.4. Dopuszcza się stosowanie przewodów gazowych sztywnych wykonanych z materiału niemetalowego, jeżeli spełniają wymogi niniejszego regulaminu, pkt 6.7.

17.7.5. Przewód gazowy sztywny można zastąpić przewodem gazowym elastycznym, jeżeli spełnia on wymogi niniejszego regulaminu, pkt 6.7.

17.7.6. Przewody gazowe sztywne, inne niż przewody sztywne wykonane z materiału niemetalowego, powinny być zamocowane w sposób chroniący przed drganiami i naprężeniami.

17.7.7. Przewody gazowe elastyczne i przewody gazowe sztywne wykonane z materiału niemetalowego powinny być zamocowane w sposób chroniący przed naprężeniami.

17.7.8. W punkcie mocowania, przewód gazowy sztywny lub elastyczny powinien być zabezpieczony materiałem ochronnym.

17.7.9. Przewody gazowe sztywne lub elastyczne nie mogą znajdować się w miejscach przykładania podnośnika.

17.7.10. W przepustach przewody gazowe sztywne lub elastyczne, z osłoną lub bez, będą zabezpieczone materiałem ochronnym.

17.8. Złącza gazowe pomiędzy elementami instalacji do zasilania LPG

17.8.1. Przewody nie mogą być spawane lub lutowane oraz łączone ciśnieniowymi złączami zatrzaskowymi.

17.8.2. Przewody gazowe powinny być łączone wyłącznie za pomocą złączy kompatybilnych pod względem korozji.

17.8.3. Przewody ze stali nierdzewnej mogą być łączone wyłącznie za pomocą złączy ze stali nierdzewnej.

17.8.4. Rozdzielacze powinny być wykonane z materiału odpornego na korozję.

17.8.5. Przewody gazowe powinny być łączone za pomocą odpowiednich złączy, na przykład dwuczęściowych złączy zaciskowych na przewodach stalowych i złączy z pierścieniami zaciskowymi dwustożkowymi po obu stronach lub dwoma kołnierzami na przewodach miedzianych. Przewody gazowe powinny być podłączone do odpowiednich połączeń. W żadnym przypadku nie należy stosować złączy, które mogą uszkodzić przewód. Ciśnienie rozrywające zainstalowanych złączy powinno by takie same lub wyższe niż ciśnienie rozrywające przewodu.

17.8.6. Liczba złączy powinna być ograniczona do minimum.

17.8.7. Złącza powinny być umieszczone w miejscach łatwo dostępnych do kontroli.

Przewody gazowe sztywne lub elastyczne umieszczone w przestrzeni pasażerskiej lub zamkniętej przestrzeni bagażowej nie mogą być dłuższe niż jest to konieczne; niniejszy wymóg uważa się za spełniony, jeżeli przewód gazowy sztywny lub elastyczny nie sięga dalej niż od zbiornika paliwa do boku pojazdu.

17.8.8.1. W przestrzeni pasażerskiej lub zamkniętej przestrzeni bagażowej zabrania się umieszczania połączeń, przez które przepływa gaz, z wyjątkiem:

(i) połączeń na obudowie gazoszczelnej; oraz

(ii) połączenia pomiędzy przewodem gazowym sztywnym lub elastycznym a wlewem paliwa, jeżeli połączenie to jest wyposażone na całej długości w osłonę odporną na LPG, a ewentualne wycieki gazu są odprowadzane bezpośrednio do atmosfery.

17.8.8.2. Przepisów określonych w pkt 17.8.8. i pkt 17.8.8.1. nie stosuje się do pojazdów kategorii M2 lub M3, jeżeli przewody gazowe sztywne lub elastyczne oraz połączenia są wyposażone na całej długości w osłonę odporną na LPG i posiadają bezpośrednie połączenie do atmosfery. Otwarty koniec osłony lub kanału powinien być umieszczony w najniższym położeniu.

17.9. Samoczynny zawór odcinający

17.9.1. Samoczynny zawór odcinający powinien być zainstalowany w przewodzie gazowym pomiędzy zbiornikiem LPG a reduktorem/parownikiem, jak najbliżej reduktora/parownika.

17.9.2. Samoczynny zawór odcinający może być zespolony z reduktorem/parownikiem.

17.9.3. Bez uszczerbku dla postanowień pkt 17.9.1., samoczynny zawór odcinający może być zainstalowany w komorze silnikowej, w miejscu określonym przez producenta instalacji do zasilania LPG, pod warunkiem obecności układu powrotu paliwa pomiędzy reduktorem a zbiornikiem LPG.

17.9.4. Samoczynny zawór odcinający powinien być zainstalowany tak, aby zapewnić odcięcie dopływu paliwa do silnika, kiedy silnik nie pracuje lub po przełączeniu na inne paliwo, w przypadku pojazdu wyposażonego w drugi układ zasilania paliwem. Dopuszczalna zwłoka do celów diagnostycznych wynosi 2 sekundy.

17.10. Wlew paliwa

17.10.1. Wlew paliwa nie może się obracać i musi być zabezpieczony przed zanieczyszczeniem i wodą.

17.10.2. Jeżeli zbiornik LPG jest umieszczony w przestrzeni pasażerskiej lub w zamkniętej przestrzeni (bagażowej), to wlew paliwa powinien znajdować się na zewnątrz pojazdu.

17.11. Układ wyboru paliwa i układ elektryczny

Układ elektryczny wchodzący w skład instalacji do zasilania LPG powinien być zabezpieczony przed przeciążeniami i wyposażony w co najmniej jeden oddzielny bezpiecznik na przewodzie zasilającym

17.11.1.1. Bezpiecznik powinien być zainstalowany w określonym miejscu dostępnym bez użycia narzędzi.

17.11.2. Moc elektryczna do elementów instalacji zasilania LPG, przez które przepływa gaz, nie może być doprowadzana przewodem gazowym.

17.11.3. Elementy układu elektrycznego zainstalowane w tej części instalacji do zasilania LPG, w której ciśnienie przekracza 20 kPa, powinny być połączone i zaizolowane w sposób zapewniający, że przez żadne części zawierające LPG nie płynie prąd elektryczny.

17.11.4. Przewody elektryczne powinny być odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem. Połączenia elektryczne wewnątrz bagażnika oraz w obrębie przestrzeni pasażerskiej powinny mieć stopień ochrony IP 40 zgodnie z IEC 529. Wszystkie pozostałe połączenia elektryczne powinny mieć stopień ochrony IP 54 zgodnie z IEC 529.

17.11.5. Pojazdy wyposażone w więcej niż jeden układ zasilania w paliwo powinny posiadać układ wyboru paliwa, aby w danym czasie do silnika doprowadzany był tylko jeden rodzaj paliwa. Dopuszcza się niewielką zwłokę w odłączeniu jednego paliwa po przełączeniu na drugie.

17.11.6. Bez uszczerbku dla przepisów pkt 17.11.5., dopuszcza się zasilanie więcej niż jednym paliwem w przypadku silników wysokoprężnych z zasilaniem dwupaliwowym jednoczesnym, w których do inicjacji spalania gazu wykorzystuje się dawkę pilotującą oleju napędowego.

17.11.7. Połączenia elektryczne i elementy układu elektrycznego w obudowie gazoszczelnej powinny być wykonane w sposób zapobiegający iskrzeniu.

17.12. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa

17.12.1. Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa powinno być zamontowane na zbiorniku(-ach) paliwa tak, aby odprowadzać gaz do gazoszczelnej obudowy, jeżeli jest wymagana pod warunkiem, że obudowa ta spełnia wymogi pkt 17.6.5.

18. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Procedury zgodności produkcji muszą być zgodne z procedurami określonymi w dodatku 2 do Porozumienia (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) i następującymi wymogami:

18.1. Każdy pojazd homologowany zgodnie z niniejszym regulaminem musi być tak wytwarzany, aby spełniając wymogi określone w pkt 17. powyżej odpowiadał homologowanemu typowi.

18.2. W celu sprawdzenia, czy spełnione są wymogi określone w pkt 18.1., przeprowadza się odpowiednie inspekcje produkcji.

18.3. Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie dokonać weryfikacji metod kontroli zgodności produkcji, stosowanych w każdej jednostce produkcyjnej. Normalna częstotliwość takich weryfikacji wynosi raz na rok.

19. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

19.1. Homologacja typu pojazdu na mocy niniejszego regulaminu może być cofnięta, jeżeli nie są spełnione wymogi określone w pkt 18 powyżej.

19.2. Jeżeli Umawiająca się Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin postanowi o cofnięciu uprzednio przez siebie udzielonej homologacji, niezwłocznie powiadomi o tym fakcie pozostałe Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2D do niniejszego regulaminu.

20. ZMIANA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU

Każda zmiana sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych pojazdu skroplony gaz ropopochodny wymaga powiadomienia służb administracyjnych, które udzieliły homologacji typu pojazdu. W takim przypadku, służby administracyjne mogą:

20.1.1. Uznać za mało prawdopodobne, aby dokonane zmiany miały istotne negatywne skutki, i uznać, że w każdym razie dany pojazd spełnia dalej odpowiednie wymogi; lub

20.1.2. Zażądać dodatkowego sprawozdania z badań przeprowadzonych przez służby techniczne odpowiedzialne za takie badania.

20.2. Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zostaną powiadomione o potwierdzeniu lub odmowie homologacji, z określeniem zmiany, zgodnie z procedurą określoną w pkt 16.3. powyżej.

20.3. Właściwy organ, który udzielił rozszerzenia homologacji, przyznaje numer seryjny każdemu takiemu rozszerzeniu i powiadamia o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2D do niniejszego regulaminu.

21. OSTATECZNE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, jest zobowiązany poinformować o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu, organ ten poinformuje o tym pozostałe Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 2D do niniejszego regulaminu.

22. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE DOTYCZĄCE SPOSOBU MONTAŻU RÓŻNYCH ELEMENTÓW INSTALACJI DO ZASILANIA SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM ORAZ HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU WYPOSAŻONEGO W SPECJALNY UKŁAD WYKORZYSTUJĄCY W UKŁADACH NAPĘDOWYCH SKROPLONY GAZ ROPOPOCHODNY W ZAKRESIE MONTAŻU TEGO WYPOSAŻENIA

22.1. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może odmówić udzielenia homologacji EKG zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01.

22.2. Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, żadna z Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin nie może zabronić zainstalowania w pojeździe i stosowania jako pierwszego wyposażenia elementu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem zmienionym serią poprawek 01

22.3. W czasie 12-miesięcznego okresu następującego po dacie wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą zezwalać na stosowanie jako pierwsze wyposażenie typu elementu wyposażenia homologowanego na podstawie niniejszego regulaminu w wersji oryginalnej, w przypadku montażu w pojeździe przystosowywanym do zasilania LPG.

22.4. Począwszy od daty upływu 12 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin powinny zabronić stosowania jako pierwsze wyposażenie takiego elementu wyposażenia, który nie spełnia wymogów serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, w przypadku montażu w pojeździe przystosowywanym do zasilania LPG.

22.5. Począwszy od daty upływu 12 miesięcy od daty wejścia w życie serii poprawek 01 do niniejszego regulaminu, Umawiające się Strony stosujące niniejszy regulamin mogą odmówić pierwszej krajowej rejestracji (pierwsze wprowadzenie do użytkowania) pojazdu, który nie spełnia wymogów serii 01 poprawek do niniejszego regulaminu.

23. NAZWY I ADRESY SŁUŻB TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin zobowiązane są do przekazania Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazw i adresów służb technicznych przeprowadzających badania homologacyjne oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające udzielenie homologacji, rozszerzenie, odmowę lub cofnięcie homologacji.

(1) Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS//WP29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką Amend.4).

(2) 1 — Niemcy, 2 — Francja, 3 — Włochy, 4 — Niderlandy, 5 — Szwecja, 6 — Belgia, 7 — Węgry, 8 — Republika Czeska, 9 — Hiszpania, 10 — Serbia, 11 — Zjednoczone Królestwo, 12 — Austria, 13 — Luksemburg, 14 — Szwajcaria, 15 (numer wolny), 16 — Norwegia, 17 — Finlandia, 18 — Dania, 19 — Rumunia, 20 — Polska, 21 — Portugalia, 22 — Federacja Rosyjska, 23 — Grecja, 24 — Irlandia, 25 — Chorwacja, 26 — Słowenia, 27 — Słowacja, 28 — Białoruś, 29 — Estonia, 30 (numer wolny), 31 — Bośnia i Hercegowina, 32 — Łotwa, 33 (numer wolny), 34 — Bułgaria, 35 (numer wolny), 36 — Litwa, 37 — Turcja, 38 (numer wolny), 39 — Azerbejdżan, 40 — Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (numer wolny), 42 — Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG), 43 — Japonia, 44 (numer wolny), 45 — Australia, 46 — Ukraina, 47 — Republika Południowej Afryki, 48 — Nowa Zelandia, 49 — Cypr, 50 — Malta, 51 — Republika Korei, 52 — Malezja, 53 — Tajlandia, 54 i 55 (numery wolne) oraz 56 — Czarnogóra. Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymogów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymogów, a Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia o przydzielonych w ten sposób numerach.

(3) Zespolone lub oddzielne

(4) Stosuje się tylko w przypadku, gdy urządzenie uruchamiające dozowanie gazu nie jest zintegrowane z urządzeniem wtrysku gazu.

(5) Stosuje się tylko w przypadku, gdy ciśnienie robocze w mieszalniku przekracza 20 kPa (Klasa 2).

(6) Zgodnie z definicją zawartą w załączniku 7 do ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3), (dokument TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, ostatnio zmieniony poprawką Amend.4).

(7) Patrz przypis 2

ZAŁĄCZNIK 1 PODSTAWOWE WŁAŚCIWOŚCI POJAZDU, SILNIKA I WYPOSAŻENIA ZWIĄZANEGO Z ZASILANIEM SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM

ZAŁĄCZNIK 2A UKŁAD ZNAKU HOMOLOGACJI TYPU INSTALACJI DO ZASILANIA SKROPLONYM GAZEM ROPOPOCHODNYM (patrz pkt 5.2. niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na instalacji do zasilania skroplonym gazem ropopochodnym oznacza, że dana instalacja otrzymała homologację w Niderlandach (E4) na mocy regulaminu nr 67 pod numerem homologacji 012439. Pierwsze dwie cyfry numeru homologacji oznaczają, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 67 zmienionego serią poprawek 01 (1). (1) Klasa 1, 2, 2A lub 3

ZAŁĄCZNIK 2B KOMUNIKAT Dodatek (dotyczy wyłącznie zbiorników)

ZAŁĄCZNIK 2C UKŁAD ZNAKÓW HOMOLOGACJI MODEL A (patrz pkt 16.2. niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany pojazd, w odniesieniu do sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny, otrzymał homologację w Niderlandach (E4) na mocy regulaminu nr 67 pod numerem homologacji 012439. Pierwsze dwie cyfry numeru homologacji oznaczają, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 67 zmienionego serią poprawek 01. MODEL B (patrz pkt 16.2. niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany pojazd, w odniesieniu do sposobu montażu specjalnego układu wykorzystującego w układach napędowych skroplony gaz ropopochodny, otrzymał homologację w Niderlandach (E4) na mocy regulaminu nr 67 pod numerem homologacji 012439. Pierwsze dwie cyfry numeru homologacji oznaczają, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 67 zmienionego serią poprawek 01 oraz że regulamin nr 83 był zmieniony serią poprawek 04.

ZAŁĄCZNIK 2D KOMUNIKAT

ZAŁĄCZNIK 3 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI OSPRZĘTU ZBIORNIKA NA LPG Zawór ograniczający napełnianie do 80 % 1.1. Definicja: patrz pkt 2.5.1. niniejszego regulaminu. 1.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 3. 1.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 1.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 1.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.1., Przepisy dotyczące zaworu ograniczającego napełnianie do 80 %. Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie. 1.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 Test działania Załącznik 15, pkt 10 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Wskaźnik poziomu paliwa 2.1. Definicja: patrz pkt 2.5.2. niniejszego regulaminu. 2.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1. 2.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 2.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 2.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.11., Przepisy dotyczące wskaźnika poziomu paliwa. Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. 2.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Nadciśnieniowy zawór bezpieczeństwa (zawór wypływowy) 3.1. Definicja: patrz pkt 2.5.3. niniejszego regulaminu. 3.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 3. 3.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 3.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 3.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.8., Przepisy dotyczące nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa (zaworu wypływowego) 3.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 (200 cykli działania) Test działania Załącznik 15, pkt 10 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Samoczynny zawór odcinający zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu 4.1. Definicja: patrz pkt 2.5.4. niniejszego regulaminu. 4.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 3. 4.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 4.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 4.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów uruchamianych za pomocą energii elektrycznej/siły zewnętrznej. Pkt 6.15.13., Przepisy dotyczące samoczynnego zaworu odcinającego zbiornika z zaworem ograniczającym wypływ gazu. 4.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 Test działania Załącznik 15, pkt 10 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Elektryczne złącze zasilania 5.1. Definicja: patrz pkt 2.5.8. niniejszego regulaminu. 5.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1. 5.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 5.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 5.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.2.3., Przepisy dotyczące elektrycznego złącza zasilania. 5.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Gazoszczelna obudowa osprzętu zbiornika 6.1. Definicja: Patrz pkt 2.5.7. niniejszego regulaminu. 6.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Nie dotyczy. 6.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: nie dotyczy. 6.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 65 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 6.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.12., Przepisy dotyczące gazoszczelnej obudowy osprzętu zbiornika. 6.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 (przy 50 kPa) Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 (przy 10 kPa) Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Przepisy dotyczące homologacji urządzenia spełniającego funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) 7.1. Definicja: patrz pkt 2.5.3.1. niniejszego regulaminu. 7.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, Pkt 2.): Klasa 3. 7.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 7.4. Temperatura obliczeniowa: Zawór powinien się otwierać przy temperaturze wynoszącej 120 ± 10 °C 7.5. Ogólne wytyczne projektowe Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie Pkt 6.15.7., Przepisy dotyczące nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów gazowych 7.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda (jeżeli występuje) Załącznik 15, pkt 8 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) 7.7. Wymagania dotyczące urządzenia spełniającego funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) Należy wykazać, że urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa (termiczny zawór bezpieczeństwa) określone przez producenta jest zgodne z warunkami eksploatacji, za pomocą następujących badań: a) Jeden egzemplarz umieszcza się w warunkach kontrolowanej temperatury wynoszącej nie mniej niż 90 °C i pod ciśnieniem nie mniejszym niż ciśnienie próbne (3 000 kPa) przez 24 godziny. Po zakończeniu próby nie może wystąpić żadna nieszczelność ani widoczne oznaki wypłynięcia metalu niskotopliwego zastosowanego w zaworze. b) Jeden egzemplarz poddaje się próbom zmęczeniowym przy cyklicznej zmianie ciśnienia nie częstszej niż 4 cykle na minutę, w sposób następujący: (i) w temperaturze 82 °C przy 10 000 cykli zmiany ciśnienia od 300 do 3 000 kPa; (ii) w temperaturze –20 °C przy 10 000 cykli zmiany ciśnienia od 300 do 3 000 kPa. Po zakończeniu próby nie może wystąpić żadna nieszczelność ani widoczne oznaki wypłynięcia metalu niskotopliwego zastosowanego w zaworze. c) Odkryte mosiężne elementy utrzymujące ciśnienie, wchodzące w skład urządzenia spełniającego funkcję zaworu bezpieczeństwa, powinny wytrzymywać bez pękania korozyjnego naprężeniowego próbę z azotanem rtęciawym opisaną w ASTM B154 (3). Urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa zanurza się na 30 minut w wodnym roztworze azotanu rtęciawego zawierającym 10 g azotanu rtęciawego i 10 ml kwasu azotowego w jednym litrze roztworu. Po zanurzeniu urządzenie spełniające funkcję zaworu bezpieczeństwa poddaje się próbie na szczelność pod ciśnieniem aerostatycznym 3 000 kPa przez jedną minutę, podczas której urządzenie testuje się na szczelność zewnętrzną. Ewentualny przeciek nie może przekraczać 200 cm3/godz. d) Odkryte elementy utrzymujące ciśnienie wykonane ze stali nierdzewnej, wchodzące w skład urządzenia spełniającego funkcję zaworu bezpieczeństwa, powinny być wykonane ze stopu odpornego na pękanie korozyjne naprężeniowe pod wpływem chloru. (1) Dotyczy tylko części niemetalowych. (2) Dotyczy tylko części metalowych. (3) Stosowanie tej lub innej równoważnej procedury dopuszcza się do chwili publikacji odpowiedniej normy międzynarodowej.

ZAŁĄCZNIK 4 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI POMPY PALIWA 1. Definicja: patrz pkt 2.5.5. niniejszego regulaminu. 2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1. 3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 4. Temperatura obliczeniowa: –20 °C do 65 °C, jeżeli pompa paliwa jest zainstalowana wewnątrz zbiornika. –20 °C do 120 °C, jeżeli pompa paliwa jest zainstalowana na zewnątrz zbiornika. W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.2.1., Przepisy dotyczące stopnia ochrony. Pkt 6.15.3.2., Przepisy dotyczące wyłączenia zasilania. Pkt 6.15.6.1., Przepisy zapobiegające wzrostowi ciśnienia. Odpowiednie procedury badawcze: 6.1. Pompa paliwa wewnątrz zbiornika: Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) 6.2. Pompa paliwa na zewnątrz zbiornika: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) (1) Dotyczy tylko części niemetalowych. (2) Dotyczy tylko części metalowych.

ZAŁĄCZNIK 5 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI ZESPOŁU FILTRA GAZU 1. Definicja: patrz pkt 2.14. niniejszego regulaminu. 2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Zespół filtra gazu może być wykonany w klasie 1, 2 lub 2A. 3. Ciśnienie klasyfikacyjne: Elementy należące do klasy 1: 3 000 kPa. Elementy należące do klasy 2: 450 kPa. Elementy należące do klasy 2A: 120 kPa. 4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 5. Ogólne wytyczne projektowe: (wolne) Odpowiednie procedury badawcze: 6.1. W odniesieniu do części należących do klasy 1: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) 6.2. W odniesieniu do części należących do klasy 2 i/lub 2A: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) (1) Dotyczy tylko części niemetalowych. (2) Dotyczy tylko części metalowych.

ZAŁĄCZNIK 6 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI REDUKTORA I PAROWNIKA 1. Definicja: Parownik : patrz pkt 2.6. niniejszego regulaminu. Reduktor : patrz pkt 2.7. niniejszego regulaminu. 2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1 : części będące w kontakcie z ciśnieniem zbiornika. Klasa 2 : części będące w kontakcie ze zredukowanym ciśnieniem, przy maksymalnym ciśnieniu zredukowanym podczas pracy wynoszącym 450 kPa. Klasa 2A : części będące w kontakcie ze zredukowanym ciśnieniem, przy maksymalnym ciśnieniu zredukowanym podczas pracy wynoszącym 120 kPa. 3. Ciśnienie klasyfikacyjne: Części należące do klasy 1: 3 000 kPa. Części należące do klasy 2: 450 kPa. Części należące do klasy 2A: 120 kPa. 4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów uruchamianych za pomocą siły zewnętrznej. Pkt 6.15.4., Czynnik wymiany ciepła (zgodność i wymogi ciśnieniowe). Pkt 6.15.5., Zabezpieczenie przed nadciśnieniem. Pkt 6.15.6.2., Zapobieganie przepływowi gazu. Odpowiednie procedury badawcze: 6.1. W odniesieniu do części należących do klasy 1: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) 6.2. W odniesieniu do części należących do klasy 2 i/lub 2A: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Uwagi: Zawór odcinający może być zespolony z parownikiem, reduktorem, w takim przypadku stosuje się również postanowienia załącznika 7. Części składowe reduktora/parownika (klasa 1, 2 lub 2A) powinny być szczelne przy zamkniętym wylocie (zamkniętych wylotach) danej części. Do celów próby ciśnieniowej, wszystkie wyloty włącznie z tymi z komory chłodzącej powinny być zamknięte. (1) Dotyczy tylko części niemetalowych. (2) Dotyczy tylko części metalowych.

ZAŁĄCZNIK 7 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI ZAWORU ODCINAJĄCEGO, ZAWORU JEDNOKIERUNKOWEGO (ZWROTNEGO), NADCIŚNIENIOWEGO ZAWORU BEZPIECZEŃSTWA PRZEWODÓW GAZOWYCH ORAZ DOJAZDOWEGO WLEWU PALIWA GAZOWEGO Przepisy dotyczące homologacji zaworu odcinającego 1.1. Definicja: patrz pkt 2.8. niniejszego regulaminu. 1.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 3. 1.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 1.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 1.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie. 1.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Przepisy dotyczące homologacji zaworu jednokierunkowego (zwrotnego) 2.1. Definicja: patrz pkt 2.5.9. niniejszego regulaminu. 2.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1. 2.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 2.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 2.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie. 2.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Przepisy dotyczące homologacji nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów gazowych 3.1. Definicja: patrz pkt 2.9. niniejszego regulaminu. 3.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 3. 3.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 3.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 3.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie. Pkt 6.15.7., Przepisy dotyczące nadciśnieniowego zaworu bezpieczeństwa przewodów gazowych. 3.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 (200 cykli działania) Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) Przepisy dotyczące homologacji dojazdowego wlewu paliwa gazowego 4.1. Definicja: patrz pkt 2.17. niniejszego regulaminu. 4.2. Klasyfikacja elementu (zgodnie z rys. 1, pkt 2.): Klasa 1. 4.3. Ciśnienie klasyfikacyjne: 3 000 kPa. 4.4. Temperatura obliczeniowa: od –20 °C do 120 °C W przypadku temperatur wykraczających poza powyższy zakres stosuje się specjalne warunki badawcze. 4.5. Ogólne wytyczne projektowe: Pkt 6.15.2., Przepisy dotyczące izolacji elektrycznej. Pkt 6.15.3.1., Przepisy dotyczące zaworów sterowanych elektrycznie. 4.6. Odpowiednie procedury badawcze: Próba ciśnieniowa Załącznik 15, pkt 4 Szczelność zewnętrzna Załącznik 15, pkt 5 Podwyższona temperatura Załącznik 15, pkt 6 Obniżona temperatura Załącznik 15, pkt 7 Szczelność gniazda Załącznik 15, pkt 8 Wytrzymałość zmęczeniowa Załącznik 15, pkt 9 (6 000 cykli działania) Zgodność z LPG Załącznik 15, pkt 11 (1) Odporność na korozję Załącznik 15, pkt 12 (2) Odporność na suche gorąco Załącznik 15, pkt 13 (1) Starzenie ozonowe Załącznik 15, pkt 14 (1) Pełzanie Załącznik 15, pkt 15 (1) Cykl temperaturowy Załącznik 15, pkt 16 (1) (1) Dotyczy tylko części niemetalowych. (2) Dotyczy tylko części metalowych.

ZAŁĄCZNIK 8 PRZEPISY DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI PRZEWODÓW ELASTYCZNYCH ZE ZŁĄCZAMI ZAKRES Celem niniejszego załącznika jest określenie przepisów dotyczących homologacji przewodów elastycznych do stosowania z LPG, o średnicy wewnętrznej nie większej niż 20 mm. Niniejszy załącznik obejmuje trzy rodzaje przewodów elastycznych: (i) Wysokociśnieniowe przewody gumowe (klasa 1, np. przewód elastyczny do napełniania) (ii) Niskociśnieniowe przewody gumowe (klasa 2) (iii) Wysokociśnieniowe przewody syntetyczne (klasa 1) 1. WYSOKOCIŚNIENIOWE PRZEWODY GUMOWE, KLASYFIKACJA KLASA 1, PRZEWÓD ELASTYCZNY DO NAPEŁNIANIA 1.1. Ogólne specyfikacje 1.1.1. Przewód powinien wytrzymywać maksymalne ciśnienie robocze wynoszące 3 000 kPa. 1.1.2. Przewód powinien wytrzymywać temperatury od –25 °C do +80 °C. W przypadku temperatur roboczych, które wykraczają poza zakres podany powyżej, należy odpowiednio dostosować temperatury próbne. 1.1.3. Średnica wewnętrzna powinna być zgodna z tabelą 1 z normy ISO 1307. 1.2. Budowa przewodu elastycznego 1.2.1. Przewód powinien się składać z rury gładkościennej oraz osłony z odpowiedniego materiału syntetycznego, ze zbrojeniem w postaci jednej lub kilku warstw pośrednich. 1.2.2. Zbrojenie w postaci jednej lub kilku warstw pośrednich powinno być zabezpieczone przed korozją odpowiednią osłoną. Jeżeli warstwa lub warstwy pośrednie zbrojeniowe są wykonane z materiału odpornego na korozję (np. ze stali nierdzewnej), to osłona nie jest wymagana. 1.2.3. Przewód wewnętrzny i osłona powinny być gładkie, bez porów, otworów i nietypowych elementów. Celowo wykonane przekłucie w osłonie nie stanowi niedoskonałości. 1.2.4. Osłona powinna posiadać celowo wykonane otwory w celu uniknięcia powstawania pęcherzy. 1.2.5. Jeżeli osłona posiada przekłucia, a warstwa pośrednia jest wykonana z materiału nieodpornego na korozję, to warstwa pośrednia powinna być zabezpieczona przed korozją. 1.3. Specyfikacje i badania dotyczące przewodu wewnętrznego Wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie 1.3.1.1. Wytrzymałość na rozciąganie i wydłużenie całkowite zgodnie z ISO 37. Wytrzymałość na rozciąganie nie mniej niż 10 MPa i wydłużenie całkowite nie mniej niż 250 %. 1.3.1.2. Odporność na n-pentan zgodnie z ISO 1817 w następujących warunkach: (i) ośrodek: n-pentan (ii) temperatura: 23 °C (tolerancja zgodnie z ISO 1817) (iii) czas zanurzenia: 72 godziny Wymagania: (i) maksymalna zmiana objętości 20 % (ii) maksymalna zmiana wytrzymałości na rozciąganie 25 % (iii) maksymalna zmiana wydłużenia całkowitego 30 % Po przechowywaniu w powietrzu o temperaturze 40 °C przez okres 48 godzin, masa w porównaniu z wartością początkową nie może się zmniejszyć o więcej niż 5 %. 1.3.1.3. Odporność na starzenie zgodnie z ISO 188 w następujących warunkach: (i) temperatura: 70 °C (temperatura próbna = maksymalna temperatura robocza minus 10 °C) (ii) czas ekspozycji: 168 godzin Wymagania: (i) maksymalna zmiana wytrzymałości na rozciąganie 25 % (ii) maksymalna zmiana wydłużenia całkowitego –30 % i +10 % 1.4. Specyfikacje i metody badań osłony Wytrzymałość na rozciąganie i wydłużenie całkowite zgodnie z ISO 37. Wytrzymałość na rozciąganie nie mniej niż 10 MPa i wydłużenie całkowite nie mniej niż 250 %. 1.4.1.1. Odporność na n-heksan zgodnie z ISO 1817 w następujących warunkach: (i) ośrodek: n-heksan (ii) temperatura: 23 °C (tolerancja zgodnie z ISO 1817) (iii) czas zanurzenia: 72 godziny Wymagania: (i) maksymalna zmiana objętości 30 % (ii) maksymalna zmiana wytrzymałości na rozciąganie 35 % (iii) maksymalna zmiana wydłużenia całkowitego 35 % 1.4.1.2. Odporność na starzenie zgodnie z ISO 188 w następujących warunkach: (i) temperatura: 70 °C (temperatura próbna = maksymalna temperatura robocza minus 10 °C) (ii) czas ekspozycji: 336 godzin Wymagania: (i) maksymalna zmiana wytrzymałości na rozciąganie 25 % (ii) maksymalna zmiana wydłużenia całkowitego –30 % i +10 % Odporność na ozon 1.4.2.1. Próbę należy wykonać zgodnie z normą ISO 1431/1. 1.4.2.2. Próbki rozciągnięte do wydłużenia 20 % poddaje się działaniu powietrza o temperaturze 40 °C i stężeniu ozonu 50 pphm przez okres 120 godzin. 1.4.2.3. Próbki nie mogą wykazywać pęknięć. 1.5. Specyfikacje dotyczące przewodu elastycznego bez złączy Gazoszczelność (przepuszczalność) 1.5.1.1. Przewód o długości swobodnej 1 m należy podłączyć do zbiornika z ciekłym propanem o temperaturze 23 ± 2 °C. 1.5.1.2. Próbę należy wykonać zgodnie z metodą opisaną w normie ISO 4080. 1.5.1.3. Przeciek przez ścianę przewodu nie może być większy niż 95 cm3 pary na jeden metr przewodu na 24 godz. Odporność w obniżonej temperaturze 1.5.2.1. Próbę należy wykonać zgodnie z metodą opisaną w normie ISO 4672:1978 metoda B. 1.5.2.2. Temperatura próbna: –25 ± 3 °C. 1.5.2.3. Pęknięcie lub zerwanie próbki jest niedopuszczalne. 1.5.3. (Wolne) Próba wytrzymałości na zginanie 1.5.4.1. Pusty przewód elastyczny o długości około 3,5 m powinien wytrzymać bez złamania poniżej opisaną próbę wielokrotnego zginania powtórzoną 3 000 razy. Po zakończeniu próby, przewód musi wytrzymywać ciśnienie próbne, o którym mowa w pkt 1.5.5.2. Rysunek 1 (przykład) Wewnętrzna średnica przewodu [mm] Promień zginania [mm] (Rysunek 1) Odległość między środkami [mm] (Rysunek 1) W pionie a W poziomie b mniej niż 13 102 241 102 od 13 do 16 153 356 153 od 16 do 20 178 419 178 1.5.4.3. Maszyna wytrzymałościowa (patrz rysunek 1) powinna się składać ze stalowej ramy i dwóch drewnianych kół o szerokości wieńca około 130 mm. Koła powinny być rowkowane na obwodzie do prowadzenia przewodu. Promień kół mierzony do dna rowka powinien być zgodny z wartością podaną w pkt 1.5.4.2. Środkowe wzdłużne płaszczyzny obu kół powinny znajdować się w jednej płaszczyźnie pionowej. Odległość między środkami kół powinna być zgodna z wartością podaną w pkt 1.5.4.2. Każde koło powinno się obracać swobodnie wokół własnej osi. Mechanizm napędowy przeciąga przewód przez koła z prędkością czterech pełnych ruchów na minutę. 1.5.4.4. Instalacja przewodu na kołach powinna kształtem przypominać literę S (patrz rysunek 1). Na końcu przewodu zwisającym z górnego koła należy zamocować odpowiednią masę, która zapewni pełne przyleganie przewodu do kół. Do części przebiegającej przez dolne koło należy podłączyć mechanizm napędowy. Mechanizm powinien być tak ustawiony, żeby przewód przemieszczał się o 1,2 m w obydwu kierunkach. Hydrauliczne ciśnienie próbne i wyznaczanie minimalnego ciśnienia rozrywającego 1.5.5.1. Próbę należy wykonać zgodnie z metodą opisaną w normie ISO 1402. 1.5.5.2. Próbkę poddaje się działaniu ciśnienia próbnego 6 750 kPa przez 10 minut, nie może wystąpić żadna nieszczelność. 1.5.5.3. Ciśnienie rozrywające nie może być niższe niż 10 000 kPa. 1.6. Złącza 1.6.1. Złącza powinny być wykonane ze stali lub mosiądzu, a ich powierzchnia musi być odporna na korozję. Złącza powinny być samozaciskające. 1.6.2.1. Nakrętka powinna posiadać gwint U.N.F. 1.6.2.2. Nakrętka powinna posiadać stożek uszczelniający 45°. 1.6.2.3. Złącza mogą być wykonane jako nakrętki złączkowe lub szybkozłącza. 1.6.2.4. Szybkozłącza powinny być niemożliwe do rozłączenia bez specjalnych środków lub użycia specjalnych narzędzi. 1.7. Przewód elastyczny ze złączami 1.7.1. Złącza powinny być wykonane w sposób niewymagający zsuwania osłony, chyba że zbrojenie przewodu jest wykonane z materiału odpornego na korozję. Przewód ze złączami należy poddać próbie impulsowej zgodnie z normą ISO 1436. 1.7.2.1. Próbę należy wykonać z użyciem oleju krążącego o temperaturze 93 °C, pod ciśnieniem co najmniej 3 000 kPa. 1.7.2.2. Przewód należy poddać działaniu 150 000 impulsów. 1.7.2.3. Po próbie impulsowej przewód powinien wytrzymywać ciśnienie próbne, o którym mowa w pkt 1.5.5.2. Gazoszczelność 1.7.3.1. Przewód elastyczny ze złączami powinien wytrzymywać przez pięć minut ciśnienie gazu wynoszące 3 000 kPa bez żadnego przecieku. 1.8. Oznaczenia Na każdym przewodzie, maksymalnie co 0,5 m, powinny być umieszczone następujące oznaczenia identyfikacyjne składające się ze znaków, cyfr lub symboli, łatwe do odczytania i nieusuwalne. 1.8.1.1. Nazwa handlowa lub znak towarowy producenta. 1.8.1.2. Rok i miesiąc produkcji. 1.8.1.3. Rozmiar i oznaczenie typu. 1.8.1.4. Oznaczenie identyfikacyjne „L.P.G. Klasa 1”. 1.8.2. Na każdym złączu powinna się znajdować nazwa handlowa lub znak towarowy producenta, który instalował złącza. 2. NISKOCIŚNIENIOWE PRZEWODY GUMOWE, KLASYFIKACJA KLASA 2 2.1. Ogólne specyfikacje 2.1.1. Przewód powinien wytrzymywać maksymalne ciśnienie robocze wynoszące 450 kPa. 2.1.2. Przewód powinien wytrzymywać temperatury od –25 °C do + 125 °C. W przypadku temperatur roboczych, które wykraczają poza zakres podany powyżej, należy odpowiednio dostosować temperatury próbne. 2.2. Budowa przewodu elastycznego 2.2.1. Przewód powinien się składać z rury gładkościennej oraz osłony z odpowiedniego materiału syntetycznego, ze zbrojeniem w postaci jednej lub kilku warstw pośrednich. 2.2.2. Zbrojenie w postaci jednej lub kilku warstw pośrednich powinno być zabezpieczone przed korozją odpowiednią osłoną. Jeżeli warstwa lub warstwy pośrednie zbrojeniowe są wykonane z materiału odpornego na korozję (np. ze stali nierdzewnej), to osłona nie jest konieczna. 2.2.3. Przewód wewnętrzny i osłona powinny być gładkie, bez porów, otworów i nietypowych elementów. Celowo wykonane przekłucie w osłonie nie stanowi niedoskonałości. 2.3. Specyfikacje i badania dotyczące przewodu wewnętrznego Wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie 2.3.1