PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 158/34

Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ wywołują skutki prawne w międzynarodowym prawie publicznym. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343, dostępnej pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html.

Regulamin nr 101 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji samochodów osobowych wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego lub w hybrydowy elektryczny układ napędowy w zakresie pomiaru emisji dwutlenku węgla i zużycia paliwa i/lub pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną oraz pojazdów kategorii M1 i N1 wyposażonych w elektryczny układ napędowy w zakresie pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną

Uzupełnienie 100: Regulamin nr 101

Wersja 2

Rozszerzająca obowiązujący tekst o:

Suplement 6 do oryginalnej wersji regulaminu – data wejścia w życie: 4 kwietnia 2005 r.

1. ZAKRES

Niniejszy regulamin dotyczy pomiaru emisji dwutlenku węgla (CO2) i zużycia paliwa, i/lub pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną pojazdów kategorii M1 wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego lub hybrydowy elektryczny układ napędowy, a także pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną pojazdów kategorii M1 i N1 wyposażonych w elektryczny układ napędowy (1).

2. DEFINICJE

Dla celów niniejszego regulaminu:

2.1. „Homologacja pojazdu” oznacza homologację typu pojazdu w odniesieniu do pomiaru zużycia energii (paliwa lub energii elektrycznej).

2.2. „Typ pojazdu” oznacza kategorię pojazdów o napędzie silnikowym, które nie różnią się pod takimi istotnymi względami, jak nadwozie, mechanizm napędowy, przeniesienie napędu, akumulator trakcyjny (odpowiednio), opony i masa własna pojazdu.

2.3. „Masa własna” oznacza masę pojazdu w stanie gotowości do jazdy, bez kierowcy, pasażerów i ładunku, ale z napełnionym zbiornikiem paliwa (jeśli taki jest), płynem chłodniczym i akumulatorami trakcyjnymi, olejem, ładowarką pokładową, ładowarką przenośną, narzędziami i kołem zapasowym, wszelkimi przedmiotami właściwymi dla danego pojazdu lub dostarczonymi przez producenta pojazdu.

2.4. „Masa odniesienia” oznacza masę własną pojazdu zwiększoną o stałą wartość 100 kg.

2.5. „Masa maksymalna” oznacza dopuszczalną technicznie maksymalną masę podaną przez producenta (masa ta może być większa niż masa maksymalna dopuszczona przez krajowy organ administracyjny).

2.6. „Masa testowa” dla pojazdów wyposażonych wyłącznie w elektryczny układ napędowy oznacza masę odniesienia dla pojazdów kategorii M1, a dla pojazdów kategorii N1 – masę własną pojazdu plus połowa pełnego obciążenia.

2.7. „Urządzenie rozruchowe zimnego silnika” oznacza urządzenie czasowo wzbogacające mieszankę powietrzno-paliwową silnika, wspomagające rozruch silnika.

2.8. „Wspomaganie rozruchu” oznacza urządzenie wspomagające rozruch silnika bez wzbogacania mieszanki powietrzno-paliwowej silnika, np. świece żarowe, zmiany w rozrządzie wtrysku itp.

2.9. „Układ napędowy” oznacza układ urządzenia (urządzeń) do magazynowania energii, przemiennika (przemienników) energii i przeniesienie napędu, które przekształcają zachowaną energię w energię mechaniczną dostarczaną do kół w celu zapewnienia napędu pojazdu.

2.10. „Pojazd wyposażony w silnik spalania wewnętrznego” oznacza pojazd zasilany wyłącznie silnikiem spalania wewnętrznego.

2.11. „Elektryczny układ napędowy” oznacza system złożony z jednego lub więcej układów do magazynowania energii elektrycznej (np. akumulatora, elektromechanicznego koła zamachowego lub ultrakondensatora), jednego lub więcej kondycjonerów energii elektrycznej i jednego lub więcej urządzeń elektrycznych, które przekształcają zachowaną energię elektryczną w energię mechaniczną dostarczaną do kół w celu zapewnienia napędu pojazdu.

2.12. „Pojazd wyposażony w elektryczny układ napędowy” oznacza pojazd wyposażony wyłącznie w elektryczny układ napędowy.

„Hybrydowy układ napędowy” oznacza układ napędowy złożony z co najmniej dwóch różnych konwerterów energii i dwóch różnych układów magazynowania energii (zainstalowanych w pojeździe), zapewniający napęd pojazdu.

2.13.1. „Hybrydowy elektryczny układ napędowy” oznacza układ napędowy, który czerpie energię z obu wymienionych poniżej źródeł zmagazynowanej energii zainstalowanych w pojeździe:

— paliwa nieodnawialnego,

— układu magazynowania energii (np. akumulator, kondensator, koło zamachowe/prądnica itp.).

„Pojazd wyposażony w hybrydowy układ napędowy (HV)” oznacza pojazd zasilany hybrydowym układem napędowym.

2.14.1. „Pojazd wyposażony w hybrydowy elektryczny układ napędowy (HEV)” oznacza pojazd zasilany hybrydowym elektrycznym układem napędowym.

2.15. „Zasięg przy zasilaniu energią elektryczną” dla pojazdów wyposażonych w elektryczny układ napędowy lub w hybrydowy elektryczny układ napędowy z doładowaniem poza pojazdem oznacza odległość, którą można przejechać, korzystając z zasilania elektrycznego, przy jednym całkowicie naładowanym akumulatorze (innym urządzeniu do magazynowania energii elektrycznej), zmierzoną zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 9.

2.16. „Układ okresowej regeneracji” oznacza urządzenie ograniczające zanieczyszczenia (np. katalizator, filtr cząstek stałych), które wymaga przeprowadzenia procesu okresowej regeneracji podczas zwykłego użytkowania pojazdu na odcinku krótszym niż 4 000 km. Jeżeli regeneracja urządzenia ograniczającego zanieczyszczenia ma miejsce przynajmniej raz podczas badania typu I i jeżeli urządzenie to było wcześniej co najmniej raz regenerowane podczas cyklu przygotowania pojazdu, urządzenie uważa się za układ poddawany ciągłej regeneracji, który nie wymaga specjalnej procedury badania. Załącznik 10 nie ma zastosowania do układów poddawanych ciągłej regeneracji.

Na wniosek producenta i za zgodą służby technicznej, do urządzenia poddawanego regeneracji nie będzie stosowana specjalna procedura badania przewidziana dla układów regeneracji okresowej, jeżeli producent przedstawi organowi homologacyjnemu dane wskazujące, iż podczas cykli, w których ma miejsce regeneracja, poziom emisji CO2 nie przekracza podanej wartości o więcej niż 4 %.

3. WNIOSEK O UDZIELENIE HOMOLOGACJI

3.1. Z wnioskiem o udzielenie homologacji typu pojazdu w odniesieniu do pomiaru emisji dwutlenku węgla i zużycia paliwa, i/lub pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną występuje producent pojazdu lub jego upoważniony przedstawiciel.

Do wniosku należy załączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach, a także następujące informacje:

3.2.1. Opis głównych cech charakterystycznych pojazdu, w tym informacje dodatkowe wymienione w załączniku 1, 2 lub 3, w zależności od układu napędowego. Na wniosek służby technicznej, odpowiedzialnej za badania, lub producenta, w odniesieniu do określonych pojazdów charakteryzujących się szczególną efektywnością wykorzystania paliwa uwzględnione mogą być uzupełniające informacje techniczne.

3.2.2. Opis podstawowych cech charakterystycznych pojazdu, w tym wskazanych w załączniku 4.

3.3. Pojazd reprezentowany dla typu, który ma być homologowany, jest dostarczony służbie technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania homologacyjnego. W czasie badania służba techniczna sprawdzi, czy ten pojazd, jeśli jest on wyposażony w silnik spalania wewnętrznego lub hybrydowy elektryczny układ napędowy, jest zgodny z wartościami limitów dotyczącymi danego typu, zgodnie z regulaminem nr 83.

3.4. Właściwe organy sprawdzają istnienie odpowiednich postanowień zapewniających skuteczną kontrolę zgodności produkcji przed wydaniem homologacji typu pojazdu.

4. HOMOLOGACJA

4.1. Homologacji typu udziela się, jeżeli emisja CO2 i zużycie paliwa, i/lub zużycie energii elektrycznej i zasięg przy zasilaniu energią elektryczną typu pojazdu, którego dotyczy wniosek o homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, zostały zmierzone zgodnie z warunkami określonymi w pkt 5 poniżej.

4.2. Każdy typ, któremu udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry tego numeru (obecnie 00, co odpowiada oryginalnej wersji regulaminu) wskazują serię poprawek, obejmujących ostatnie główne zmiany techniczne do regulaminu, na podstawie którego udzielono homologacji. Ta sama Umawiająca się Strona nie może przydzielić tego samego numeru homologacji innemu typowi pojazdu.

4.3. Powiadomienie o udzieleniu, rozszerzeniu lub odmowie homologacji typu zgodnie z niniejszym regulaminem zostanie przekazane Stronom Porozumienia z 1958 r., stosującym niniejszy regulamin, w postaci formularza zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, umieszcza się międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.4.1. litery „E” umieszczonej w okręgu, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji (2);

4.4.2. numeru niniejszego regulaminu, po którym stawia się literę „R”, łącznik i numer homologacji, na prawo od okręgu wymienionego w pkt 4.4.1.

4.5. Jeżeli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanego zgodnie z jednym lub większą liczbą regulaminów załączonych do Porozumienia w kraju, który udzielił homologacji zgodnie z niniejszym regulaminem, nie trzeba powtarzać symbolu opisanego w pkt 4.4.1; w takim wypadku numery regulaminu i homologacji oraz dodatkowe symbole wszystkich regulaminów, zgodnie z którymi udzielono homologacji w kraju, w którym udzielono homologacji na podstawie niniejszego regulaminu, umieszcza się w kolumnach pionowych z prawej strony symbolu opisanego w pkt 4.4.1.

4.6. Znak homologacji musi być łatwy do odczytania i nieusuwalny.

4.7. Znak homologacji umieszcza się na tabliczce znamionowej pojazdu lub w jej pobliżu.

4.8. W załączniku 5 do niniejszego regulaminu podano przykładowe układy znaku homologacji.

5. SPECYFIKACJE I BADANIA

5.1. Dane ogólne

Części składowe, które mogą wpływać na emisję CO2 i zużycie paliwa lub energii elektrycznej, powinny być projektowane, konstruowane i montowane w sposób zapewniający zgodność pojazdu z postanowieniami niniejszego regulaminu w warunkach normalnego użytkowania, pomimo wibracji, na jakie mogą być narażone.

5.2. Opis badań dla pojazdów wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego

5.2.1. Pomiar emisji CO2 i zużycia paliwa prowadzi się zgodnie z procedurą badania opisaną w załączniku 6.

5.2.2. W odniesieniu do emisji CO2 wyniki badania należy wyrazić w gramach na kilometr (g/km), zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej.

5.2.3. Wartości zużycia paliwa należy wyrazić w litrach na 100 km (w przypadku benzyny, LPG lub oleju napędowego) lub w m3 na 100 km (w przypadku gazu ziemnego) i przeliczyć zgodnie z pkt 1.4.3 załącznika 6 metodą bilansu węglowego z uwzględnieniem zmierzonej emisji CO2 i innych emisji powiązanych z węglem (CO i HC). Wyniki zaokrągla się do jednego miejsca po przecinku.

5.2.4. Dla celów wyliczenia wymienionego w pkt 5.2.3 zużycie paliwa wyrażone jest w odpowiednich jednostkach, przy czym należy zastosować następujące cechy charakterystyczne paliwa:

1) gęstość: pomiar dokonany na paliwie stosowanym do przeprowadzania badań zgodnie z ISO 3675 lub metodą równoważną. W przypadku benzyny i oleju napędowego należy zastosować pomiar gęstości dokonany przy 15 °C; w przypadku LPG i gazu ziemnego stosuje się następujące gęstości wzorcowe: 0,538 kg/l dla LPG 0,654 kg/m3 dla gazu ziemnego (3)

2) stosunek wodoru do węgla: należy stosować stałe wartości wynoszące: 1,85 dla benzyny 1,86 dla oleju napędowego 2,525 dla LPG 4,00 dla gazu ziemnego

5.3. Opis badań dla pojazdów wyposażonych w elektryczny układ napędowy

5.3.1. Służba techniczna odpowiedzialna za badania prowadzi pomiary zużycia energii elektrycznej z zastosowaniem metody i cyklu badań opisanego w załączniku 7 do niniejszego regulaminu.

5.3.2. Służba techniczna odpowiedzialna za badania prowadzi pomiary zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną z zastosowaniem metody opisanej w załączniku 9.

W materiałach promocyjnych dla celów sprzedaży przedstawiany może być wyłącznie zasięg przy zasilaniu energią elektryczną zmierzony tą metodą.

5.3.3. Wyniki pomiarów zużycia energii elektrycznej należy wyrazić w watogodzinach na kilometr (Wh/km), a zasięg przy zasilaniu energią elektryczną w kilometrach, przy czym obie wartości należy zaokrąglić do najbliższej liczby całkowitej.

5.4. Opis badań dla pojazdów wyposażonych w hybrydowy elektryczny układ napędowy

5.4.1. Służba techniczna odpowiedzialna za badanie prowadzi pomiary emisji CO2 i zużycia energii elektrycznej z zastosowaniem procedury badań opisanej w załączniku 8.

5.4.2. Wyniki badań emisji CO2 należy wyrazić w gramach na kilometr (g/km), zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej.

5.4.3. Wartości zużycia paliwa należy wyrazić w litrach na 100 km (w przypadku benzyny, LPG lub oleju napędowego) lub w m3 na 100 km (w przypadku gazu ziemnego) i przeliczyć zgodnie z pkt 1.4.3 załącznika 6 metodą bilansu węglowego z uwzględnieniem zmierzonej emisji CO2 i innych emisji powiązanych z węglem (CO i HC). Wyniki zaokrągla się do jednego miejsca po przecinku.

5.4.4. Dla celów wyliczenia wymienionego w pkt 5.4.3 obowiązują wskazania i wartości zawarte w pkt 5.2.4.

5.4.5. Odpowiednio, wyniki pomiarów zużycia energii elektrycznej należy wyrazić w watogodzinach na kilometr (Wh/km), zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej.

5.4.6. Służba techniczna odpowiedzialna za badania prowadzi pomiary zasięgu przy zasilaniu energią elektryczną z zastosowaniem metody opisanej w załączniku 9 do niniejszego regulaminu. Wynik jest wyrażany w kilometrach zaokrąglonych do najbliższej liczby całkowitej.

Wyłącznie zasięg przy zasilaniu energią elektryczną zmierzony tą metodą może być przedstawiany w materiałach promocyjnych dla celów sprzedaży i zastosowany w wyliczeniach określonych w załączniku 8.

5.5. Interpretacja wyników

5.5.1. Wartością CO2 lub wartością zużycia energii elektrycznej przyjętą jako wartość homologacji typu jest wartość podana przez producenta, jeżeli wartość zmierzona przez służbę techniczną nie przekracza wartości zadeklarowanej o więcej niż 4 %. Wartość zmierzona może być niższa bez żadnych ograniczeń.

W przypadku pojazdów wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego, które posiadają układ okresowej regeneracji zgodnie z definicją zawartą w pkt 2.16, przed porównaniem z wartością zadeklarowaną, wyniki mnoży się przez współczynnik Ki z załącznika 10.

5.5.2. Jeśli zmierzona wartość CO2 lub wartość zużycia energii elektrycznej przekracza podaną przez producenta wartość CO2 lub zużycia energii o więcej niż 4 %, ten sam pojazd poddaje się kolejnemu badaniu.

Jeśli średnia wyników z tych dwóch badań nie przekracza wartości podanej przez producenta o więcej niż 4 %, jako wartość homologacji typu przyjmuje się wartość podaną przez producenta.

5.5.3. Jeśli średnia wciąż przekracza wartość podaną o więcej niż 4 %, ten sam pojazd poddaje się ostatecznemu badaniu. Jako wartość homologacji typu przyjmuje się średnią trzech wyników badań.

6. MODYFIKACJA I ROZSZERZENIE HOMOLOGACJI TYPU

Każda modyfikacja typu objętego homologacją jest zgłaszana organowi administracyjnemu udzielającemu homologacji typu pojazdu. Organ ten może wówczas:

6.1.1. uznać, że wprowadzone modyfikacje prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego wpływu na wartości CO2 i zużycie paliwa lub zużycie energii elektrycznej i że w tym przypadku dla zmodyfikowanego typu pojazdu obowiązywać będzie oryginalna homologacja;

6.1.2. zażądać kolejnego sprawozdania z badań od służby technicznej odpowiedzialnej za prowadzenie badań zgodnie z warunkami pkt 7 niniejszego regulaminu.

6.2. Informacja o potwierdzeniu lub rozszerzeniu homologacji, z wyszczególnieniem zmian, jest przekazywana zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.3 Stronom Porozumienia z 1958 r., stosującym niniejszy regulamin.

6.3. Właściwy organ udzielający rozszerzenia homologacji przydziela numer seryjny dla danego rozszerzenia oraz informuje o nim pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego z wzorem w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

7. WARUNKI ROZSZERZENIA HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU

7.1. Pojazdy wyposażone w silnik spalania wewnętrznego, z wyjątkiem pojazdów wyposażonych w układ okresowej regeneracji dla celów kontroli emisji

Homologacja typu może być rozszerzona na pojazdy tego samego lub innego typu, różniące się w odniesieniu do wymienionych poniżej cech charakterystycznych podanych w załączniku 4, jeśli emisja CO2 zmierzona przez służbę techniczną nie przekracza o więcej niż 4 % wartości homologacji typu:

7.1.1. Masa.

7.1.2. Maksymalna masa dopuszczalna.

7.1.3. Rodzaj nadwozia: sedan, kombi, coupe.

7.1.4. Przełożenia całkowite biegów.

7.1.5. Wyposażenie i akcesoria silnika.

7.2. Pojazdy wyposażone w silnik spalania wewnętrznego i w układ okresowej regeneracji dla celów kontroli emisji

Homologacja typu może być rozszerzona na pojazdy tego samego lub innego typu, różniące się pod względem cech charakterystycznych podanych w załączniku 4, wymienionych w pkt 7.1.1–7.1.5, ale nienaruszających cech charakterystycznych rodziny podanych w załączniku 10, jeśli emisja CO2 zmierzona przez służbę techniczną nie przekracza o więcej niż 4 % wartości homologacji typu i jeśli obowiązuje ten sam współczynnik Ki.

Homologacja typu może być rozszerzona również na pojazdy tego samego typu, ale o innym współczynniku Ki, jeśli skorygowana wartość CO2 zmierzona przez służbę techniczną nie przekracza o więcej niż 4 % wartości homologacji typu.

7.3. Pojazdy wyposażone w elektryczny układ napędowy

Rozszerzenie może nastąpić za zgodą służby technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania.

7.4. Pojazdy wyposażone w hybrydowy elektryczny układ napędowy

Homologacja typu może być rozszerzona na pojazdy tego samego lub innego typu, różniące się w odniesieniu do wymienionych poniżej cech charakterystycznych podanych w załączniku 4, jeśli emisja CO2 i zużycie energii elektrycznej zmierzone przez służbę techniczną nie przekraczają o więcej niż 4 % wartości homologacji typu:

7.4.1. Masa.

7.4.2. Maksymalna masa dopuszczalna.

7.4.3. Rodzaj nadwozia: sedan, kombi, coupe.

7.4.4. W przypadku zmiany innych cech charakterystycznych rozszerzenie może nastąpić za zgodą służby technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania.

8. POSTANOWIENIA SPECJALNE

W przyszłości w ofercie mogą pojawić się pojazdy oparte na specjalnych technologiach zapewniających efektywne wykorzystanie energii. Pojazdy takie mogą być poddane uzupełniającym programom badawczym, które zostaną określone na późniejszym etapie. Producent może odwoływać się do takich uzupełniających programów badawczych, aby wykazać zalety rozwiązania.

9. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

9.1. Pojazdy, które otrzymały homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, są produkowane w sposób zapewniający zgodność z pojazdem posiadającym homologację typu.

9.2. W związku z tym, aby sprawdzić zgodność z warunkami określonymi w pkt 9.1, prowadzone są odpowiednie badania produkcyjne.

9.3. Pojazdy wyposażone w silnik spalania wewnętrznego

Generalnie pomiary zapewniające zgodność produkcji w odniesieniu do emisji CO2 z pojazdów sprawdzane są na podstawie opisu w poświadczeniu homologacji typu zgodnym z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

Kontrola zgodności produkcji opiera się na dokonanej przez właściwe organy ocenie procedury badania stosowanej przez producenta w celu zapewnienia zgodności typu pojazdu w odniesieniu do emisji CO2.

Jeśli organy nie są zadowolone ze standardu procedury badania stosowanej przez producenta, mogą wymagać przeprowadzenia badań weryfikacyjnych obejmujących pojazdy w produkcji.

W przypadku konieczności przeprowadzenia pomiaru emisji CO2 dla typu pojazdu, który był przedmiotem jednego lub więcej rozszerzeń, badania będą dotyczyć pojazdu(-ów) dostępnego(-ych) w momencie badania (pojazdu(-ów) opisanego(-ych) w pierwszym dokumencie lub kolejnych rozszerzeniach).

Zgodność pojazdu pod względem badania CO2.

9.3.1.1.1.1. Z danej serii wybiera się losowo trzy pojazdy, które poddawane są badaniu zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 6.

9.3.1.1.1.2. Jeśli właściwy organ uzna, iż odchylenie od standardu produkcji podane przez producenta jest zadowalające, badanie przeprowadza się zgodnie z pkt 9.3.2.

Jeśli właściwy organ uzna, iż odchylenie od standardu produkcji podane przez producenta jest niezadowalające, badanie przeprowadza się zgodnie z pkt 9.3.3.

9.3.1.1.1.3. Produkcję w danej serii uznaje się za zgodną lub niezgodną z wymogami na podstawie badania próbki trzech pojazdów, po uzyskaniu decyzji pozytywnej lub negatywnej dla CO2, zgodnie ze stosowanymi kryteriami badań zawartymi w odpowiedniej tabeli.

Jeżeli dla CO2 nie zostanie wydana decyzja pozytywna ani nie zostanie wydana decyzja negatywna, badanie przeprowadza się na innym pojeździe (patrz rysunek 1).

Rysunek 1

9.3.1.1.1.4. W przypadku układów okresowej regeneracji zgodnie z definicją w pkt 2.16, wyniki są mnożone przez współczynnik Ki uzyskany zgodnie z procedurą określoną w załączniku 10 w momencie udzielenia homologacji typu.

Na wniosek producenta badania mogą być przeprowadzone bezpośrednio po zakończeniu regeneracji.

Niezależnie od wymogów załącznika 6, badania przeprowadza się na pojazdach, które nie przejechały żadnej odległości.

9.3.1.1.2.1. Na wniosek producenta, badania mogą być jednak przeprowadzone na pojazdach, które przejechały maksymalnie 15 000 km.

W tym przypadku procedura dotarcia zostanie przeprowadzona przez producenta, który zobowiązuje się nie wykonywać żadnych regulacji w tych pojazdach.

9.3.1.1.2.2. Jeżeli producent wnioskuje o wykonanie dotarcia pojazdów („x” km, gdzie x ≤ 15 000 km), procedura może być przeprowadzona w następujący sposób:

emisję CO2 mierzy się przy zerze i „x” km na pierwszym badanym pojeździe (którym może być pojazd posiadający homologację typu);

współczynnik rozwoju emisji (EC) od zera do „x” km wylicza się w następujący sposób:

Wartość EC może być niższa niż 1.

Pozostałych pojazdów nie dociera się, lecz ich emisje przy zerze km będą przemnożone przez uzyskany współczynnik rozwoju emisji (EC).

W tym przypadku wartościami, które bierze się pod uwagę, są:

wartość przy „x” km dla pierwszego pojazdu;

wartości przy zerze km pomnożone przez współczynnik rozwoju dla pozostałych pojazdów.

9.3.1.1.2.3. Zamiast tej procedury producent pojazdów może zastosować stały współczynnik rozwoju emisji EC wynoszący 0,92 i pomnożyć wszystkie wartości CO2 zmierzone przy zerze km przez ten współczynnik.

9.3.1.1.2.4. Powyższe badanie zostanie przeprowadzane z użyciem paliw odniesienia opisanych w załączniku 9 do regulaminu nr 83.

Zgodność produkcji w przypadku dostępności danych statystycznych producenta.

9.3.2.1. Poniższe punkty opisują procedurę, którą należy zastosować w celu weryfikacji wymogów zgodności produkcji w zakresie CO2, jeśli odchylenie od standardu produkcji, podane przez producenta, jest zadowalające.

9.3.2.2. Przy minimalnej wielkości próbki równej 3 procedurę pobierania próbek opracowano tak, aby prawdopodobieństwo zatwierdzenia partii w przypadku 40 % sztuk wadliwych wynosiło 0,95 (ryzyko producenta = 5 %), a w przypadku 65 % sztuk wadliwych – 0,1 (ryzyko konsumenta = 10 %).

9.3.2.3. Stosuje się następującą procedurę (patrz: rysunek 1):

L = logarytm naturalny z dopuszczalnej wartości CO2

xi = logarytm naturalny z wartości zmierzonej dla i-tego pojazdu z danej próbki. s = szacunkowe odchylenie od standardu produkcji (po obliczeniu logarytmu naturalnego ze zmierzonych wartości) n = wielkość bieżącej próbki

9.3.2.4. Dla próbki oblicza się statystykę badania, określającą sumę standardowych odchyleń od wartości dopuszczalnej, wyznaczonej jako:

Wówczas:

9.3.2.5.1. jeśli statystyka badania przekracza wartość przewidzianą dla zatwierdzenia próbki o wielkości podanej w tabeli 1, podejmuje się decyzję o zatwierdzeniu próbki;

9.3.2.5.2. jeśli statystyka badania jest niższa niż wartość przewidziana dla odrzucenia próbki o danej wielkości podanej w tabeli 1, podejmuje się decyzję o odrzuceniu próbki;

9.3.2.5.3. w innym wypadku przeprowadza się badanie kolejnego pojazdu zgodnie z załącznikiem 6 i procedura stosowana jest w odniesieniu do próbki powiększonej o jedną sztukę.

Tabela 1

Wielkość próbki (łączna liczba badanych pojazdów) Próg zatwierdzenia Próg odrzucenia (a) (b) (c) 3 3,327 –4,724 4 3,261 –4,790 5 3,195 –4,856 6 3,129 –4,922 7 3,063 –4,988 8 2,997 –5,054 9 2,931 –5,120 10 2,865 –5,185 11 2,799 –5,251 12 2,733 –5,317 13 2,667 –5,383 14 2,601 –5,449 15 2,535 –5,515 16 2,469 –5,581 17 2,403 –5,647 18 2,337 –5,713 19 2,271 –5,779 20 2,205 –5,845 21 2,139 –5,911 22 2,073 –5,977 23 2,007 –6,043 24 1,941 –6,109 25 1,875 –6,175 26 1,809 –6,241 27 1,743 –6,307 28 1,677 –6,373 29 1,611 –6,439 30 1,545 –6,505 31 1,479 –6,571 32 –2,112 –2,112

Zgodność produkcji w przypadku gdy dane statystyczne producenta są niezadowalające lub nieznane.

9.3.3.1. Poniższe punkty opisują procedurę, którą należy zastosować w celu weryfikacji wymogów zgodności produkcji w zakresie CO2, jeśli podane przez producenta odchylenie od standardu produkcji jest niewystarczające lub nieznane.

9.3.3.2. Przy minimalnej wielkości próbki równej 3 procedurę pobierania próbek opracowano tak, aby prawdopodobieństwo zatwierdzenia partii w przypadku 40 % sztuk wadliwych wynosiło 0,95 (ryzyko producenta = 5 %), a w przypadku 65 % sztuk wadliwych – 0,1 (ryzyko konsumenta = 10 %).

9.3.3.3. Zakłada się, że zmierzone wartości CO2 mają rozkład logarytmiczno-normalny i należy je najpierw przekształcić, obliczając ich logarytm naturalny. Niech mo i m oznaczają odpowiednio minimalną i maksymalną wielkość próbki (mo = 3 i m = 32), a n niech oznacza wielkość bieżącej próbki.

9.3.3.4. Jeżeli x1, x2, …, xj są logarytmami naturalnymi zmierzonych wartości w serii, a L jest logarytmem naturalnym dopuszczalnej wartości CO2, wówczas:

Tabela 2 zawiera wartości progów zatwierdzenia (An) i odrzucenia (Bn) w odniesieniu do wielkości bieżącej próbki. Statystyka badania jest stosunkiem i służy do określania, czy seria zostaje zatwierdzona, czy odrzucona, jak poniżej:

dla mo ≤ n ≤ m:

9.3.3.5.1. seria jest zatwierdzana, jeśli ;

9.3.3.5.2. seria jest odrzucana, jeśli ;

9.3.3.5.3. jeśli , przeprowadza się kolejny pomiar.

Tabela 2

Wielkość próbki (łączna liczba badanych pojazdów) n Próg zatwierdzenia An Próg odrzucenia Bn (a) (b) (c) 3 –0,80380 16,64743 4 –0,76339 7,68627 5 –0,72982 4,67136 6 –0,69962 3,25573 7 –0,67129 2,45431 8 –0,64406 1,94369 9 –0,61750 1,59105 10 –0,59135 1,33295 11 –0,56542 1,13566 12 –0,53960 0,97970 13 –0,51379 0,85307 14 –0,48791 0,74801 15 –0,46191 0,65928 16 –0,43573 0,58321 17 –0,40933 0,51718 18 –0,38266 0,45922 19 –0,35570 0,40788 20 –0,32840 0,36203 21 –0,30072 0,32078 22 –0,27263 0,28343 23 –0,24410 0,24943 24 –0,21509 0,21831 25 –0,18557 0,18970 26 –0,15550 0,16328 27 –0,12483 0,13880 28 –0,09354 0,11603 29 –0,06159 0,09480 30 –0,02892 0,07493 31 0,00449 0,05629 32 0,03876 0,03876

9.3.3.6. Uwagi

Do obliczenia kolejnych wartości statystyki badania przydatne są następujące wzory rekurencyjne:

9.4. Pojazdy wyposażone w elektryczny układ napędowy

Generalnie pomiary zapewniające zgodność produkcji w odniesieniu do zużycia energii elektrycznej sprawdzane są na podstawie opisu w poświadczeniu homologacji typu przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

Posiadacz homologacji w szczególności:

9.4.1.1. zapewnia istnienie procedur skutecznej kontroli jakości produkcji;

9.4.1.2. posiada dostęp do urządzeń niezbędnych do sprawdzenia zgodności każdego typu posiadającego homologację;

9.4.1.3. zapewnia rejestrację danych dotyczących wyników badania i dostępność załączonych dokumentów przez okres, którzy zostanie uzgodniony ze służbą administracyjną;

9.4.1.4. analizuje wyniki badania każdego rodzaju, tak aby monitorować i zapewnić zgodność cech charakterystycznych produktu, z uwzględnieniem wahań dopuszczalnych w produkcji przemysłowej;

9.4.1.5. zapewnia przeprowadzanie badania określonego w załączniku 7 niniejszego regulaminu, w odniesieniu do każdego typu pojazdu; niezależnie od wymogów pkt 2.3.1.6 załącznika 7, na wniosek producenta badania przeprowadza się na pojazdach, które nie przejechały żadnej odległości;

9.4.1.6. zapewnia, aby po każdym pobraniu próbek lub badaniach wykazujących niezgodność z danym badaniem typu nastąpiło pobranie próbek i kolejne badanie. Podejmowane są wszystkie niezbędne kroki celem ponownego ustanowienia zgodności produkcji.

Właściwy organ, który udzielił homologacji, może w każdej chwili zweryfikować metody stosowane w każdej jednostce produkcyjnej.

9.4.2.1. W czasie każdej inspekcji inspektor otrzymuje informacje o rejestrach badań i monitorowaniu produkcji.

9.4.2.2. Inspektor może wybrać losowo próbki, które mają być zbadane w laboratorium producenta. Minimalną liczbę próbek można określić w oparciu o wyniki własnych kontroli prowadzonych przez producenta.

9.4.2.3. Jeśli standard jakości wydaje się niezadowalający lub w przypadku stwierdzenia konieczności weryfikacji ważności badań prowadzonych zgodnie z pkt 9.4.2.2, inspektor pobiera próbki do przesłania służbie technicznej, która przeprowadziła badania homologacyjne.

9.4.2.4. Właściwe organy mogą przeprowadzić wszystkie badania określone w niniejszym regulaminie.

9.5. Pojazdy wyposażone w hybrydowy elektryczny układ napędowy

Generalnie pomiary zapewniające zgodność produkcji w odniesieniu do emisji CO2 i zużycia energii elektrycznej przez pojazdy wyposażone w hybrydowy elektryczny układ napędowy sprawdzane są na podstawie opisu w poświadczeniu homologacji typu zgodnym z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

Kontrola zgodności produkcji opiera się na dokonanej przez właściwe organy ocenie procedury badania stosowanej przez producenta w celu zapewnienia zgodności typu pojazdu w odniesieniu do emisji CO2 i zużycia energii elektrycznej.

Jeśli organy nie są zadowolone ze standardu procedury badania stosowanej przez producenta, mogą wymagać przeprowadzenia badań weryfikacyjnych obejmujących pojazdy w produkcji.

Zgodność dla emisji CO2 sprawdza się z zastosowaniem procedury statystycznej opisanej w pkt 9.3.1–9.3.3. Pojazdy bada się zgodnie z procedurą opisaną w załączniku 8 do niniejszego regulaminu.

9.6. Działania w przypadku niezgodności produkcji

W przypadku stwierdzenia niezgodności w czasie inspekcji, właściwe organy zapewnią podjęcie wszystkich niezbędnych kroków celem możliwie najszybszego ponownego ustanowienia zgodności produkcji.

10. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

10.1. Homologacja udzielona w odniesieniu do typu pojazdu zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów zawartych w pkt 9.1.

10.2. Jeżeli Strona Porozumienia z 1958 r. stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, zobowiązana jest do bezzwłocznego powiadomienia o tym pozostałych Umawiających się Stron stosujących niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 4 do niniejszego regulaminu.

11. OSTATECZNE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Jeżeli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestanie produkcji typu pojazdu homologowanego zgodnie z niniejszym regulaminem, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego komunikatu organ ten, za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem w załączniku 4 do niniejszego regulaminu, poinformuje o tym pozostałe Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin.

12. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PROWADZENIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ ORGANÓW ADMINISTRACYJNYCH

Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekażą Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy służb technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz organów administracyjnych udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające udzielenie, rozszerzenie, odmowę lub cofnięcie homologacji.

(1) Zgodnie z definicją w załączniku 7 ujednoliconej rezolucji w sprawie budowy pojazdów (R.E.3) (TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2).

(2) 1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Republika Czeska, 9 – Hiszpania, 10 – Serbia i Czarnogóra, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 – wolny, 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Federacja Rosyjska, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia 30 – wolny, 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 - Łotwa, 33 – wolny, 34 – Bułgaria, 35 – wolny, 36 – Litwa, 37 – Turcja, 38 – wolny, 39 – Azerbejdżan, 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 – wolny, 42 – Wspólnota Europejska (homologacje wydawane przez państwa członkowskie z zastosowaniem właściwych symboli ECE), 43 – Japonia, 44 – wolny, 45 – Australia, 46 – Ukraina, 47 – Afryka Południowa, 48 – Nowa Zelandia, 49 – Cypr, 50 – Malta i 51 – Republika Korei. Kolejne numery są przyznawane innym państwom w kolejności chronologicznej, zgodnie z datą ratyfikacji lub przystąpienia do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o ich przyznaniu Umawiające się Strony Porozumienia powiadamia Sekretarz Generalny ONZ.

(3) Wartość średnia paliw referencyjnych G20 i G23 przy 15 °C.

ZAŁĄCZNIK 1 PODSTAWOWA CHARAKTERYSTYKA POJAZDU WYPOSAŻONEGO W SILNIK SPALANIA WEWNĘTRZNEGO I INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEPROWADZANIA BADAŃ Wymienione poniżej informacje, odpowiednio, należy dostarczyć w trzech egzemplarzach wraz z podsumowaniem. W przypadku dostarczania rysunków muszą mieć one właściwą skalę i zapewniać odpowiedni poziom szczegółowości. Rysunki należy dostarczyć w formacie A4 lub złożone do tego formatu. W przypadku funkcji kontrolowanych przez mikroprocesor należy dostarczyć właściwe informacje dotyczące obsługi. 1. DANE OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa producenta): … 1.2. Typ i opis handlowy (podać warianty): … Oznaczenie typu, jeżeli pojazd jest oznaczony: … 1.3.1. Miejsce oznaczenia: … 1.4. Kategoria pojazdu: … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 1.6. Nazwa i adres upoważnionego przedstawiciela producenta odpowiednio: … 2. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BUDOWY POJAZDU 2.1. Zdjęcia i/lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Osie napędzane (liczba, umiejscowienie, wzajemne połączenie): … 3. MASA (w kilogramach) (jeżeli dotyczy, odniesienie do rysunku) 3.1. Masa pojazdu wraz z nadwoziem w stanie gotowym do jazdy lub masa podwozia z kabiną, jeżeli producent nie montuje nadwozia (włącznie z płynem chłodniczym, olejem, paliwem, narzędziami, kołem zapasowym oraz kierowcą): … 3.2. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita obciążonego pojazdu podana przez producenta: … 4. OPIS UKŁADU NAPĘDOWEGO I ELEMENTÓW UKŁADU NAPĘDOWEGO 4.1. Silnik spalania wewnętrznego 4.1.1. Producent silnika: … Kod silnika producenta (zaznaczony na silniku lub inny sposób oznaczenia): … 4.1.2.1. Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (1) Liczba, układ i kolejność zapłonu w cylindrach: 4.1.2.2.1. Średnica cylindra (2) … mm 4.1.2.2.2. Skok tłoka (2) … mm 4.1.2.3. Pojemność skokowa silnika (3) … cm3 4.1.2.4. Współczynnik sprężania (4) … 4.1.2.5. Rysunki komory spalania i denka tłoka: … 4.1.2.6. Prędkość silnika na biegu jałowym (4)… 4.1.2.7. Objętościowa zawartość tlenku węgla w spalinach przy prędkości obrotowej biegu jałowego … % (zgodnie ze specyfikacją producenta) (4) … 4.1.2.8. Maksymalna moc netto: … kW przy min–1 Paliwo: benzyna/benzyna bezołowiowa/olej napędowy/gaz płynny/gaz ziemny (1) 4.1.3.1. Badawcza liczba oktanowa (RON): … Zasilanie paliwem Z gaźnika(-ów): tak/nie (1) 4.1.4.1.1. Marka(-i): … 4.1.4.1.2. Typ(y): … 4.1.4.1.3. Liczba: … Regulacje (4) 4.1.4.1.4.1. Dysze: … 4.1.4.1.4.2. Gardziele: … 4.1.4.1.4.3. Poziom komory pływakowej: … 4.1.4.1.4.4. Masa pływaka: … 4.1.4.1.4.5. Iglica pływaka: … Układ rozruchu zimnego silnika: ręczny/automatyczny (1) 4.1.4.1.5.1. Zasada działania: … 4.1.4.1.5.2. Zakresy działania/nastawy (1) (4) … Przez wtrysk paliwa (tylko silniki wysokoprężne): tak/nie (1) 4.1.4.2.1. Opis układu: … 4.1.4.2.2. Zasada działania: wtrysk bezpośredni/komora wstępna/komora wirowa (1) Pompa wtryskowa 4.1.4.2.3.1. Marka(-i): … 4.1.4.2.3.2. Typ(y): … 4.1.4.2.3.3. Maksymalna dawka paliwa (1) (4): … mm3/suw lub cykl przy prędkości obrotowej pompy (1) (4): … min–1 lub wykres charakterystyki: … 4.1.4.2.3.4. Moment wtrysku (4): … 4.1.4.2.3.5. Krzywa wyprzedzenia wtrysku (4): … 4.1.4.2.3.6. Procedura kalibracji: stanowisko pomiarowe/silnik (1) Regulator 4.1.4.2.4.1. Typ: … Punkt odcięcia: 4.1.4.2.4.2.1. Punkt odcięcia przy obciążeniu: … min–1 4.1.4.2.4.2.2. Punkt odcięcia bez obciążenia: … min–1 4.1.4.2.4.3. Prędkość na biegu jałowym: … min–1 Wtryskiwacz(-e): 4.1.4.2.5.1. Marka(-i): … 4.1.4.2.5.2. Typ(y): … 4.1.4.2.5.3. Ciśnienie otwarcia (4): … kPa lub wykres charakterystyki: … Układ rozruchu zimnego silnika 4.1.4.2.6.1. Marka(-i): … 4.1.4.2.6.2. Typ(y): … 4.1.4.2.6.3. Opis: … Pomocnicze urządzenie rozruchowe 4.1.4.2.7.1. Marka(-i): … 4.1.4.2.7.2. Typ(y): … 4.1.4.2.7.3. Opis: … Przez wtrysk paliwa (tylko silniki o zapłonie iskrowym): tak/nie (1) 4.1.4.3.1. Opis układu: 4.1.4.3.2. Zasada działania (1): kolektor dolotowy (jedno-/wielopunktowy)/wtrysk bezpośredni/inny (podać) Typ (lub numer) układu sterowania: … informacje te należy podać w przypadku wtrysku ciągłego; w przypadku innych układów podać równoważne informacje szczegółowe Typ regulatora paliwa: … Typ czujnika przepływu powietrza: … Typ rozdzielacza paliwa: … Typ regulatora ciśnienia: … Typ mikroprzełącznika: … Typ śruby regulującej bieg jałowy: … Typ korpusu przepustnicy: … Typ czujnika temperatury wody: … Typ czujnika temperatury powietrza: … Typ przełącznika temperatury powietrza: … Zabezpieczenie przed zakłóceniami elektromagnetycznymi … Opis i/lub rysunek: … 4.1.4.3.3. Marka(-i): … 4.1.4.3.4. Typ(y): … 4.1.4.3.5. Wtryskiwacze: Ciśnienie otwarcia (4): … kPa lub wykres charakterystyki (4): … 4.1.4.3.6. Moment wtrysku: … Układ rozruchu zimnego silnika: … 4.1.4.3.7.1. Zasada(-y) działania: … 4.1.4.3.7.2. Zakresy działania/ustawień (1) (4): … Pompa zasilająca 4.1.4.4.1. Ciśnienie (4): … kPa lub wykres charakterystyki: … Układ zasilania gazem płynnym (LPG): tak/nie (1) 4.1.4.5.1. Numer homologacji zgodnie z regulaminem nr 67 i dokumentacja: … Elektroniczne urządzenie regulacji silnika związane z zasilaniem gazem płynnym: 4.1.4.5.2.1. Marka(-i): … 4.1.4.5.2.2. Typ: … 4.1.4.5.2.3. Możliwości regulacji w zakresie emisji: … Dalsza dokumentacja: 4.1.4.5.3.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy przechodzeniu z zasilania benzyną na zasilanie gazem płynnym lub z powrotem: … 4.1.4.5.3.2. Budowa układu (połączenia elektryczne, przewody ciśnieniowe, giętkie przewody kompensacyjne itd.): … 4.1.4.5.3.3. Rysunek symbolu: … Układ zasilania gazem ziemnym (NG): tak/nie (1) 4.1.4.6.1. Numer homologacji zgodnie z regulaminem nr 67: … Elektroniczne urządzenie regulacji silnika związane z zasilaniem gazem ziemnym: 4.1.4.6.2.1. Marka(-i): … 4.1.4.6.2.2. Typ: … 4.1.4.6.2.3. Możliwości regulacji w zakresie emisji: … Dalsza dokumentacja: 4.1.4.6.3.1. Opis zabezpieczenia katalizatora przy przechodzeniu z zasilania benzyną na zasilanie gazem ziemnym lub z powrotem: … 4.1.4.6.3.2. Budowa układu (połączenia elektryczne, przewody ciśnieniowe, giętkie przewody kompensacyjne itd.): … 4.1.4.6.3.3. Rysunek symbolu: … Zapłon 4.1.5.1. Marka(-i): … 4.1.5.2. Typ(y): … 4.1.5.3. Zasada działania: … 4.1.5.4. Krzywa wyprzedzenia zapłonu (4): … 4.1.5.5. Statyczny moment zapłonu (4): … stopni przed górnym martwym punktem 4.1.5.6. Szczelina stykowa (4): … 4.1.5.7. Kąt wzniosu krzywki (4): … Świece zapłonowe 4.1.5.8.1. Marka: … 4.1.5.8.2. Typ: … 4.1.5.8.3. Ustawienie szczeliny iskrowej: … mm Cewka zapłonowa 4.1.5.9.1. Marka: … 4.1.5.9.2. Typ: … Kondensator zapłonu 4.1.5.10.1. Marka: … 4.1.5.10.2. Typ: … 4.1.6. Układ chłodzenia: ciecz/powietrze (1) Układ wlotowy: Urządzenie doładowania ciśnienia: tak/nie (1) 4.1.7.1.1. Marka(-i): … 4.1.7.1.2. Typ(y): … 4.1.7.1.3. Opis układu (maksymalne ciśnienie doładowania: … kPa, przepustnica spalin) 4.1.7.2. Chłodnica międzystopniowa: tak/nie (1) Opis i rysunki przewodów wlotowych i ich wyposażenia (komora powietrza naporowego, element grzejny, dodatkowe wloty powietrza itd.): … 4.1.7.3.1. Opis kolektora dolotowego (rysunki i/lub fotografie): … Filtr powietrza, rysunki: …, lub 4.1.7.3.2.1. Marka(-i): … 4.1.7.3.2.2. Typ(y): … Tłumik wlotowy, rysunki: …, lub 4.1.7.3.3.1. Marka(-i): … 4.1.7.3.3.2. Typ(y): … Układ wydechowy 4.1.8.1. Opis i rysunki układu wydechowego: … Rozrząd zaworów lub równoważne dane: 4.1.9.1. Maksymalny wznios zaworów, kąty otwarcia i zamknięcia, lub szczegóły rozrządu alternatywnych układów rozdzielczych, w stosunku do punktów martwych: … 4.1.9.2. Zakresy odniesienia i/lub ustawień (1): … Stosowany smar: 4.1.10.1. Marka: … 4.1.10.2. Typ: … Środki podjęte przeciw zanieczyszczeniu powietrza: 4.1.11.1. Urządzenie powtórnego obiegu gazów ze skrzyni korbowej (opis i rysunki): … Dodatkowe urządzenia regulacji zanieczyszczeń (jeżeli występują i jeżeli nie są uwzględnione w innej pozycji): Konwertor katalityczny: tak/nie (1) 4.1.11.2.1.1. Liczba konwertorów katalitycznych i ich części: … 4.1.11.2.1.2. Wymiary i kształt konwertora(-ów) katalitycznego(-ych) (objętość, …): … 4.1.11.2.1.3. Zasada działania katalitycznego: … 4.1.11.2.1.4. Całkowita zawartość metali szlachetnych: … 4.1.11.2.1.5. Zawartość względna: … 4.1.11.2.1.6. Podkład (budowa i materiał): … 4.1.11.2.1.7. Gęstość kanałów: … 4.1.11.2.1.8. Typ obudowy katalizatora(-ów): … 4.1.11.2.1.9. Położenie katalizatora(-ów) (miejsce i odległość względem układu wydechowego): … Układy regeneracji/metoda oczyszczania spalin, opis: 4.1.11.2.1.10.1. Liczba cykli jazdy badania typu I, lub równoważnych cykli na hamowni silników, występujących pomiędzy dwoma cyklami, podczas których występują fazy regeneracji, zgodnie z warunkami równoważnymi dla badania typu I (odległość „D” na rysunku 10/1 w załączniku 10): … 4.1.11.2.1.10.2. Opis metody określania liczby cykli występujących pomiędzy dwoma cyklami, podczas których występują fazy regeneracji: … 4.1.11.2.1.10.3. Parametry określające wymagany poziom obciążenia przed wystąpieniem regeneracji (temperatura, ciśnienie itp.): … 4.1.11.2.1.10.4. Opis metody obciążania układu podczas procedury badawczej opisanej w pkt 3.1 załącznika 10: … Typ czujnika tlenu: 4.1.11.2.1.11.1. Położenie czujnika tlenu: … 4.1.11.2.1.11.2. Zakres regulacji czujnika tlenu: … Wtrysk powietrza: tak/nie (1) 4.1.11.2.2.1. Typ (wymuszony obieg powietrza, pompa powietrza itp.): … Ponowny obieg gazów spalinowych: tak/nie (1) 4.1.11.2.3.1. Charakterystyka (przepływ itp.): … 4.1.11.2.4. Układ kontroli emisji. Kompletny, szczegółowy opis urządzeń i stanu ich wyregulowania: … Rysunek układu kontroli emisji par: … Rysunek pochłaniacza z węglem aktywnym: … Rysunek zbiornika paliwa z podaniem pojemności i materiału: … Filtr cząstek stałych: tak/nie (1) 4.1.11.2.5.1. Wymiary, kształt (oraz pojemność) filtra cząstek stałych: … 4.1.11.2.5.2. Typ i konstrukcja filtra cząstek stałych: … 4.1.11.2.5.3. Położenie filtra cząstek stałych (odległość względem układu wydechowego): … Układ/metoda regeneracji. Opis i rysunek: … 4.1.11.2.5.4.1. Liczba cykli jazdy badania typu I, lub równoważnych cykli na hamowni silników, występujących pomiędzy dwoma cyklami, podczas których występują fazy regeneracji, zgodnie z warunkami równoważnymi dla badania typu I (odległość „D” na rysunku 10/1 w załączniku 10): … 4.1.11.2.5.4.2. Opis metody określania liczby cykli występujących pomiędzy dwoma cyklami, podczas których występują fazy regeneracji: … 4.1.11.2.5.4.3. Parametry określające wymagany poziom obciążenia przed wystąpieniem regeneracji (temperatura, ciśnienie itp.): … 4.1.11.2.5.4.4. Opis metody obciążania układu podczas procedury badawczej opisanej w pkt 3.1 załącznika 10: … 4.1.11.2.6. Inne układy (opis i zasada działania): … 4.2. Jednostka sterowania układu napędowego 4.2.1. Marka: … 4.2.2. Typ: … 4.2.3. Numer identyfikacyjny: … 4.3. Przeniesienie napędu Sprzęgło (typ): … 4.3.1.1. Maksymalny przenoszony moment obrotowy: … Skrzynia biegów: … 4.3.2.1. Typ: … 4.3.2.2. Położenie względem silnika: … 4.3.2.3. Sposób sterowania zmianą biegów: … 4.3.3. Przełożenia: Przełożenie skrzyni biegów Przełożenia przekładni głównej Przełożenia całkowite Maksimum dla CVT (5) 1 2 3 4, 5, inne Minimum dla CVT (5) Bieg wsteczny 5. ZAWIESZENIE 5.1. Opony i koła Zespół (zespoły) opona/koło (dla opon podać oznaczenie rozmiaru, minimalny wskaźnik nośności, oznaczenie kategorii prędkości minimalnej; dla kół – rozmiary obręczy i osadzenie(-a)): Osie 5.1.1.1.1. Oś 1: … 5.1.1.1.2. Oś 2: … 5.1.1.1.3. Oś 3: … 5.1.1.1.4. Oś 4: itd. … Górna i dolna granica promienia tocznego: Osie 5.1.2.1.1. Oś 1: … 5.1.2.1.2. Oś 2: … 5.1.2.1.3. Oś 3: … 5.1.2.1.4. Oś 4: itd. … 5.1.3. Ciśnienie(-nia) w oponach według wskazań producenta: … kPa 6. NADWOZIE Siedzenia: … 6.1.1. Liczba miejsc siedzących: … (1) Niepotrzebne skreślić. (2) Wartość należy zaokrąglić do dziesiątej części milimetra. (3) Wartość należy obliczać dla π = 3,1416 i zaokrąglać do pełnych cm3. (4) Podać zakres tolerancji. (5) CVT – Przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły

ZAŁĄCZNIK 2 PODSTAWOWA CHARAKTERYSTYKA POJAZDU WYPOSAŻONEGO W ELEKTRYCZNY UKŁAD NAPĘDOWY I INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEPROWADZANIA BADAŃ (1) Wymienione poniżej informacje, odpowiednio, należy dostarczyć w trzech egzemplarzach wraz z podsumowaniem. W przypadku dostarczania rysunków muszą mieć one właściwą skalę i zapewniać odpowiedni poziom szczegółowości. Rysunki należy dostarczyć w formacie A4 lub złożone do tego formatu. W przypadku funkcji kontrolowanych przez mikroprocesor należy dostarczyć właściwe informacje dotyczące obsługi. 1. DANE OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa producenta): … 1.2. Typ i opis handlowy (podać warianty): … Oznaczenie typu, jeżeli pojazd jest oznaczony: … 1.3.1. Miejsce oznaczenia: … 1.4. Kategoria pojazdu: … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 1.6. Nazwa i adres upoważnionego przedstawiciela producenta, odpowiednio: … 2. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BUDOWY POJAZDU 2.1. Zdjęcia i/lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Osie napędzane (liczba, umiejscowienie, wzajemne połączenie): … 3. MASA (w kilogramach) (jeżeli dotyczy, odniesienie do rysunku) 3.1. Masa pojazdu wraz z nadwoziem w stanie gotowym do jazdy lub masa podwozia z kabiną, jeżeli producent nie montuje nadwozia (włącznie z płynem chłodniczym, olejem, paliwem, narzędziami, kołem zapasowym oraz kierowcą): … 3.2. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita obciążonego pojazdu podana przez producenta: … 4. OPIS UKŁADU NAPĘDOWEGO I ELEMENTÓW UKŁADU NAPĘDOWEGO 4.1. Ogólny opis elektrycznego układu napędowego 4.1.1. Marka: … 4.1.2. Typ: … 4.1.3. Napęd (2): Jedno-/wielosilnikowy/(liczba): … 4.1.4. Rodzaj przeniesienia napędu: równoległy/osiowy/inny (określić): … … 4.1.5. Napięcie probiercze: … V 4.1.6. Nominalna prędkość silnika: … min–1 4.1.7. Maksymalna prędkość silnika: … min–1 lub domyślna: reduktora/wałek główny skrzyni biegów (wskazać włączoną przekładnię): … min–1 4.1.8. Maksymalna prędkość mocy (3): … min–1 4.1.9. Maksymalna moc: … kW 4.1.10. Maksymalna moc po 30 minutach: … kW 4.1.11. Zakres elastyczny (gdzie P ≥ 90 % mocy maksymalnej): prędkość na początku zakresu: … min–1 prędkość na końcu zakresu: … min–1 4.2. Akumulator trakcyjny 4.2.1. Nazwa handlowa i oznaczenie akumulatora: … 4.2.2. Rodzaj ogniwa elektrochemicznego: … 4.2.3. Napięcie nominalne: … V 4.2.4. Maksymalna moc akumulatora po 30 minutach (stałe rozładowanie mocy): … kW Działanie akumulatora przy rozładowaniu przez 2 h (stała moc lub stałe natężenie) (2): 4.2.5.1. Energia akumulatora: … kWh 4.2.5.2. Pojemność akumulatora: … Ah w 2 h 4.2.5.3. Wartość napięcia pod koniec rozładowania: … V 4.2.6. Wskazanie zakończenia rozładowania, prowadzącego do przymusowego zatrzymania pojazdu (4): … 4.2.7. Masa akumulatora … kg 4.3. Silnik elektryczny Zasada działania: 4.3.1.1. prąd stały/prąd zmienny (2)/liczba faz: … 4.3.1.2. wzbudzenie obce/szeregowe/szeregowo-bocznikowe (2) 4.3.1.3. synchroniczny/asynchroniczny (2) 4.3.1.4. z wirnikami uzwojonymi/z magnesami stałymi/klatkowy (2) 4.3.1.5. liczba biegunów silnika: … 4.3.2. Masa bezwładności: … 4.4. Regulacja mocy 4.4.1. Marka: … 4.4.2. Typ: … 4.4.3. Rodzaj sterowania: wektorowe/w układzie otwartym/w układzie zamkniętym/inne (określić) (2): 4.4.4. Maksymalna wartość skuteczna prądu dostarczanego do silnika (3): … Aw … sekund 4.4.5. Zakres napięcia: … V do … V 4.5. Układ chłodzenia: silnik : cieczą/powietrzem (2) urządzenie sterujące : cieczą/powietrzem (2) Wymagania dla urządzeń chłodzących cieczą: 4.5.1.1. Właściwości cieczy: … pompy cyrkulacyjne: tak/nie (2) 4.5.1.2. Właściwości lub marka(-i) i typ(y) pompy: … 4.5.1.3. Termostat: ustawienie: … 4.5.1.4. Chłodnica: rysunek(-ki) lub marka(-i) i typ(y): … 4.5.1.5. Zawór nadmiarowy: ustawienie ciśnienia: … 4.5.1.6. Wentylator: właściwości lub marka(-i) i typ(y): … 4.5.1.7. Przewód wentylacyjny: … Wymagania dla urządzeń chłodzących powietrzem 4.5.2.1. Dmuchawa: właściwości lub marka(-i) i typ(y): … 4.5.2.2. Standardowe przewody powietrzne: … 4.5.2.3. Układ regulacji temperatury: tak/nie (2) 4.5.2.4. Krótki opis: … 4.5.2.5. Filtr powietrza: … marka(-i): … typ(y): … Temperatury dopuszczalne przez producenta temperatura maksymalna Wylot silnika: … °C Wlot urządzenia sterującego: … °C W punkcie(-tach) odniesienia silnika: … °C W punkcie(-tach) odniesienia sterownika: … °C 4.6. Kategorie izolacji: … 4.7. Kod IP (międzynarodowy kod zabezpieczenia): … Zasada działania układu smarowania (2): Łożyska: cierne/kulkowe Smar: smar stały/olej smarowy Uszczelnienie: tak/nie Cyrkulacja: tak/nie 4.9. Opis układu napędowego 4.9.1. Koła napędowe: przednie/tylne/4 × 4 (2) 4.9.2. Typ przeniesienia napędu: ręczny/automatyczny (2) Liczba przełożeń: … Przełożenie Prędkość kół Przełożenie Prędkość silnika 1 2 3 4 5 Bieg wsteczny minimum CVT (przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły): … maksimum CVT (przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły): … 4.9.4. Zalecenia dotyczące zmiany biegów 1 → 2: … 2 → 1: … 2 → 3: … 3 → 2: … 3 → 4: … 4 → 3: … 4 → 5: … 5 → 4: … nadbieg włączony: … nadbieg wyłączony: … 5. ŁADOWARKA: 5.1. Ładowarka: pokładowa/zewnętrzna (2) W przypadku jednostki zewnętrznej, określić ładowarkę (znak towarowy, model): … … 5.2. Opis normalnego profilu doładowania: … Specyfikacja sieci zasilającej: 5.3.1. Typ sieci zasilającej: jednofazowa/trójfazowa (2) 5.3.2. Napięcie: … 5.4. Zalecany okres spoczynku pomiędzy zakończeniem rozładowania i rozpoczęciem doładowania: … 5.5. Teoretyczny czas trwania pełnego doładowania: … 6. ZAWIESZENIE 6.1. Opony i koła Zespół (zespoły) opona/koło (dla opon podać oznaczenie rozmiaru, minimalny wskaźnik nośności, oznaczenie kategorii prędkości minimalnej; dla kół – rozmiary obręczy i osadzenie(-a)): … Osie 6.1.1.1.1. Oś 1: … 6.1.1.1.2. Oś 2: … 6.1.1.1.3. Oś 3: … 6.1.1.1.4. Oś 4: itd. … Górna i dolna granica promienia tocznego: … Osie 6.1.2.1.1. Oś 1: … 6.1.2.1.2. Oś 2: … 6.1.2.1.3. Oś 3: … 6.1.2.1.4. Oś 4: itd. … 6.1.3. Ciśnienie(-nia) w oponach według wskazań producenta: … kPa 7. NADWOZIE Siedzenia: … 7.1.1. Liczba miejsc siedzących: … 8. MASA BEZWŁADNOŚCI 8.1. Równoważna masa bezwładności pełnej osi przedniej: … 8.2. Równoważna masa bezwładności pełnej osi tylnej: … (1) Dla silników lub układów niekonwencjonalnych, producent przedstawi dane odpowiadające wskazanym poniżej. (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Podać zakres tolerancji. (4) Odpowiednio.

ZAŁĄCZNIK 3 PODSTAWOWA CHARAKTERYSTYKA POJAZDU WYPOSAŻONEGO W HYBRYDOWY ELEKTRYCZNY UKŁAD NAPĘDOWY I INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEPROWADZANIA BADAŃ Wymienione poniżej informacje, odpowiednio, należy dostarczyć w trzech egzemplarzach wraz z podsumowaniem. W przypadku dostarczania rysunków muszą mieć one właściwą skalę i zapewniać odpowiedni poziom szczegółowości. Rysunki należy dostarczyć w formacie A4 lub złożone do tego formatu. W przypadku funkcji kontrolowanych przez mikroprocesor należy dostarczyć właściwe informacje dotyczące obsługi. 1. DANE OGÓLNE 1.1. Marka (nazwa producenta): … 1.2. Typ i opis handlowy (podać warianty): … Oznaczenie typu, jeżeli pojazd jest oznaczony: … 1.3.1. Miejsce oznaczenia: … 1.4. Kategoria pojazdu: … 1.5. Nazwa i adres producenta: … 1.6. Nazwa i adres upoważnionego przedstawiciela producenta, odpowiednio: … 2. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA BUDOWY POJAZDU 2.1. Zdjęcia i/lub rysunki reprezentatywnego pojazdu: … 2.2. Osie napędzane (liczba, umiejscowienie, wzajemne połączenie): … 3. MASA (w kilogramach) (jeżeli dotyczy, odniesienie do rysunku) 3.1. Masa pojazdu wraz z nadwoziem w stanie gotowym do jazdy lub masa podwozia z kabiną, jeżeli producent nie montuje nadwozia (włącznie z płynem chłodniczym, olejem, paliwem, narzędziami, kołem zapasowym oraz kierowcą): … 3.2. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa całkowita obciążonego pojazdu podana przez producenta: 4. OPIS UKŁADU NAPĘDOWEGO LUB ELEMENTÓW UKŁADU NAPĘDOWEGO 4.1. Opis pojazdu z napędem hybrydowym elektrycznym 4.1.1. Kategoria pojazdu z napędem hybrydowym elektrycznym: Pojazd doładowywany zewnętrznie/niedoładowywany zewnętrznie (1) Przełącznik trybu działania: jest/nie ma (1) Możliwe do wyboru tryby pracy: Wyłącznie zasilanie elektryczne: tak/nie (1) Wyłącznie zasilanie paliwem: tak/nie (1) Tryby hybrydowe: tak/nie (1) (jeśli tak, podać krótki opis) Ogólny opis hybrydowego elektrycznego układu napędowego 4.1.3.1. Rysunek hybrydowego układu napędowego (silnik/motor/zespół napędowy (1)): … 4.1.3.2. Opis ogólnej zasady działania hybrydowego układu napędowego: … 4.1.4. Zasięg pojazdu przy zasilaniu energią elektryczną (zgodnie z załącznikiem 9): … km 4.1.5. Zalecenia producenta dotyczące kondycjonowania: … 4.2. Silnik spalania wewnętrznego 4.2.1. Producent silnika: … Kod silnika producenta (zaznaczony na silniku lub inny sposób oznaczenia): … 4.2.2.1. Zasada działania: zapłon iskrowy/zapłon samoczynny, czterosuwowy/dwusuwowy (1) Liczba, układ i kolejność zapłonu w cylindrach: … 4.2.2.2.1. Średnica cylindra (2): … mm 4.2.2.2.2. Skok tłoka (2): … mm 4.2.2.3. Pojemność skokowa silnika (3): …cm3 4.2.2.4. Współczynnik sprężania (4): … 4.2.2.5. Rysunki komory spalania i denka tłoka: … 4.2.2.6. Normalna prędkość silnika na biegu jałowym (4): … 4.2.2.7. Objętościowa zawartość tlenku węgla w spalinach przy prędkości obrotowej biegu jałowego… % (zgodnie ze specyfikacją producenta) (4) 4.2.2.8. Maksymalna moc netto: … kW przy … min–1 Paliwo: benzyna/benzyna bezołowiowa/olej napędowy/gaz płynny/gaz ziemny (1) 4.2.3.1. Badawcza liczba oktanowa (RON): … 4.2.4. Zasilanie paliwem Z gaźnika(-ów): tak/nie (1) 4.2.4.1.1. Marka(-i): … 4.2.4.1.2. Typ(y): … 4.2.4.1.3. Liczba: … Regulacje (4): 4.2.4.1.4.1. Dysze: … 4.2.4.1.4.2. Gardziele: … 4.2.4.1.4.3. Poziom komory pływakowej: … 4.2.4.1.4.4. Masa pływaka: … 4.2.4.1.4.5. Iglica pływaka: … Układ rozruchu zimnego silnika: ręczny/automatyczny (1) 4.2.4.1.5.1. Zasada działania: … 4.2.4.1.5.2. Zakresy działania/nastawy (1) (4): … Przez wtrysk paliwa (tylko silniki wysokoprężne): tak/nie (1) 4.2.4.2.1. Opis układu: … 4.2.4.2.2. Zasada działania: wtrysk bezpośredni/komora wstępna/komora wirowa (1) Pompa wtryskowa 4.2.4.2.3.1. Marka(-i): … 4.2.4.2.3.2. Typ(y): … 4.2.4.2.3.3. Maksymalna dawka paliwa (1) (4): … mm3/suw lub cykl przy prędkości obrotowej pompy (1) (4): … min–1 lub wykres charakterystyki: … 4.2.4.2.3.4. Moment wtrysku (4): … 4.2.4.2.3.5. Krzywa wyprzedzenia wtrysku (4): … 4.2.4.2.3.6. Procedura kalibracji: stanowisko pomiarowe/silnik (1) Regulator 4.2.4.2.4.1. Typ: … Punkt odcięcia: … 4.2.4.2.4.2.1. Punkt odcięcia przy obciążeniu: … min–1 4.2.4.2.4.2.2. Punkt odcięcia bez obciążenia: … min–1 4.2.4.2.4.3. Prędkość na biegu jałowym: … min–1 Wtryskiwacz(-e): 4.2.4.2.5.1. Marka(-i): … 4.2.4.2.5.2. Typ(y): … 4.2.4.2.5.3. Ciśnienie otwarcia (4): … kPa lub wykres charakterystyki: … Układ rozruchu zimnego silnika 4.2.4.2.6.1. Marka(-i): … 4.2.4.2.6.2. Typ(y): … 4.2.4.2.6.3. Opis: … Pomocnicze urządzenie rozruchowe 4.2.4.2.7.1. Marka(-i): … 4.2.4.2.7.2. Typ(y): … 4.2.4.2.7.3. Opis: … Przez wtrysk paliwa (tylko silniki o zapłonie iskrowym): tak/nie (1) 4.2.4.3.1. Opis układu: … 4.2.4.3.2. Zasada działania (1): kolektor dolotowy (jedno-/wielopunktowy)/wtrysk bezpośredni/inny (podać) Typ (lub numer) układu sterowania: … Informacje te należy podać w przypadku wtrysku ciągłego; w przypadku innych układów podać równoważne informacje szczegółowe Typ regulatora paliwa: … Typ czujnika przepływu powietrza: … Typ rozdzielacza paliwa: … Typ regulatora ciśnienia: … Typ mikroprzełącznika: … Typ śruby regulującej bieg jałowy: … Typ korpusu przepustnicy: … Typ czujnika temperatury wody: … Typ czujnika temperatury powietrza: … Typ przełącznika temperatury powietrza: … Zabezpieczenie przed zakłóceniami elektromagnetycznymi … Opis i/lub rysunek: … 4.2.4.3.3. Marka(-i): … 4.2.4.3.4. Typ(y): … 4.2.4.3.5. Wtryskiwacze: Ciśnienie otwarcia (4): … kPa lub wykres charakterystyki (4): … 4.2.4.3.6. Moment wtrysku … Układ rozruchu zimnego silnika: … 4.2.4.3.7.1. Zasada(-y) działania: … 4.2.4.3.7.2. Zakresy działania/ustawień (1) (4): … Pompa zasilająca 4.2.4.4.1. Ciśnienie (4): … kPa lub wykres charakterystyki: … Zapłon 4.2.5.1. Marka(-i): … 4.2.5.2. Typ(y): … 4.2.5.3. Zasada działania: … 4.2.5.4. Krzywa wyprzedzenia zapłonu (4): … 4.2.5.5. Statyczny moment zapłonu (4) … stopni przed górnym martwym punktem 4.2.5.6. Szczelina stykowa (4): … 4.2.5.7. Kąt wzniosu krzywki (4): … Świece zapłonowe 4.2.5.8.1. Marka: … 4.2.5.8.2. Typ: … 4.2.5.8.3. Ustawienie szczeliny iskrowej: … mm Cewka zapłonowa 4.2.5.9.1. Marka: … 4.2.5.9.2. Typ: … Kondensator zapłonu 4.2.5.10.1. Marka: … 4.2.5.10.2. Typ: … 4.2.6. Układ chłodzenia: ciecz/powietrze (1) Układ wlotowy: Urządzenie doładowania ciśnienia: tak/nie (1) 4.2.7.1.1. Marka(-i): … 4.2.7.1.2. Typ(y): … 4.2.7.1.3. Opis układu (maksymalne ciśnienie doładowania: … kPa, przepustnica spalin) 4.2.7.2. Chłodnica międzystopniowa: tak/nie (1) Opis i rysunki przewodów wlotowych i ich wyposażenia (komora powietrza naporowego, element grzejny, dodatkowe wloty powietrza itd.): … 4.2.7.3.1. Opis kolektora dolotowego (rysunki i/lub fotografie): … Filtr powietrza, rysunki: …, lub 4.2.7.3.2.1. Marka(-i): … 4.2.7.3.2.2. Typ(y): … Tłumik wlotowy, rysunki: …, lub 4.2.7.3.3.1. Marka(-i): … 4.2.7.3.3.2. Typ(y): … Układ wydechowy 4.2.8.1. Opis i rysunki układu wydechowego: … Rozrząd zaworów lub równoważne dane: 4.2.9.1. Maksymalny wznios zaworów, kąty otwarcia i zamknięcia, lub szczegóły rozrządu alternatywnych układów rozdzielczych, w stosunku do punktów martwych: … 4.2.9.2. Zakresy odniesienia i/lub ustawień (1) … Stosowany smar: 4.2.10.1. Marka: … 4.2.10.2. Typ: … Środki podjęte przeciw zanieczyszczeniu powietrza: 4.2.11.1. Urządzenie powtórnego obiegu gazów ze skrzyni korbowej (opis i rysunki): … Dodatkowe urządzenia regulacji zanieczyszczeń (jeżeli występują i jeżeli nie są uwzględnione w innej pozycji): … Konwertor katalityczny: tak/nie (1) 4.2.11.2.1.1. Liczba konwertorów katalitycznych i ich części: … 4.2.11.2.1.2. Wymiary i kształt konwertora(-ów) katalitycznego(-ych) (objętość, …): … 4.2.11.2.1.3. Zasada działania katalitycznego: … 4.2.11.2.1.4. Całkowita zawartość metali szlachetnych: … 4.2.11.2.1.5. Zawartość względna: … 4.2.11.2.1.6. Podkład (budowa i materiał): … 4.2.11.2.1.7. Gęstość kanałów: … 4.2.11.2.1.8. Typ obudowy katalizatora(-ów): … 4.2.11.2.1.9. Położenie katalizatora(-ów) (miejsce i odległość względem układu wydechowego): … Typ czujnika tlenu: Typ … 4.2.11.2.1.10.1. Położenie czujnika tlenu: … 4.2.11.2.1.10.2. Zakres regulacji czujnika tlenu: … Wtrysk powietrza: tak/nie (1) 4.2.11.2.2.1. Typ (wymuszony obieg powietrza, pompa powietrza itp.): … Ponowny obieg gazów spalinowych: tak/nie (1) 4.2.11.2.3.1. Charakterystyka (przepływ itp.): … 4.2.11.2.4. Układ kontroli emisji. Kompletny, szczegółowy opis urządzeń i stanu ich wyregulowania: … Rysunek układu kontroli emisji par: … Rysunek pochłaniacza z węglem aktywnym: … Rysunek zbiornika paliwa z podaniem pojemności i materiału: … Filtr cząstek stałych: tak/nie (1) 4.2.11.2.5.1. Wymiary, kształt (oraz pojemność) filtra cząstek stałych: … 4.2.11.2.5.2. Typ i konstrukcja filtra cząstek stałych: … 4.2.11.2.5.3. Położenie filtra cząstek stałych (odległość względem układu wydechowego): … 4.2.11.2.6. Inne układy (opis i zasada działania): … 4.3. Akumulator trakcyjny/urządzenie do magazynowania energii elektrycznej Opis urządzenia do magazynowania energii elektrycznej: (akumulator, kondensator, koło zamachowe/prądnica itp.): … 4.3.1.1. Marka: … 4.3.1.2. Typ: … 4.3.1.3. Numer identyfikacyjny: … 4.3.1.4. Rodzaj ogniwa elektrochemicznego: … 4.3.1.5. Energia: …(w odniesieniu do akumulatora: napięcie i pojemność Ah w 2 h, w odniesieniu do kondensatora: J itp.): … 4.3.1.6. Ładowarka: pokładowa/zewnętrzna/brak (1) 4.4. Urządzenia elektryczne (opisać oddzielnie każdy typ urządzenia elektrycznego) 4.4.1. Marka: … 4.4.2. Typ: … Podstawowe zastosowanie: silnik napędowy/prądnica (1) 4.4.3.1. Jeśli używane jako silnik napędowy: silnik pojedynczy/zespół silników (1) (podać liczbę): 4.4.4. Moc maksymalna: … kW Zasada działania: 4.4.5.1. Prąd stały/prąd zmienny/liczba faz (1): … 4.4.5.2. wzbudzenie obce/szeregowe/mieszane (1) 4.4.5.3. synchroniczny/asynchroniczny (1) 4.5. Jednostka sterowania układu napędowego 4.5.1. Marka: … 4.5.2. Typ: … 4.5.3. Numer identyfikacyjny: … 4.6. Regulacja mocy 4.6.1. Marka: … 4.6.2. Typ: … 4.6.3. Numer identyfikacyjny: … 4.7. Przeniesienie napędu Sprzęgło (typ): … 4.7.1.1. Maksymalny przenoszony moment obrotowy: … Skrzynia biegów: … 4.7.2.1. Typ: … 4.7.2.2. Położenie względem silnika: … 4.7.2.3. Sposób sterowania zmianą biegów: … 4.7.3. Przełożenia Przełożenie skrzyni biegów Przełożenia przekładni głównej Przełożenia całkowite Maksimum dla CVT (5) 1 2 3 4, 5, inne Minimum dla CVT (5) Bieg wsteczny 5. ZAWIESZENIE 5.1. Opony i koła Zespół (zespoły) opona/koło (dla opon podać oznaczenie rozmiaru, minimalny wskaźnik nośności, oznaczenie kategorii prędkości minimalnej; dla kół – rozmiary obręczy i osadzenie(-a)): … Osie 5.1.1.1.1. Oś 1: … 5.1.1.1.2. Oś 2: … 5.1.1.1.3. Oś 3: … 5.1.1.1.4. Oś 4: itd. … Górna i dolna granica promienia tocznego: … Osie 5.1.2.1.1. Oś 1: … 5.1.2.1.2. Oś 2: … 5.1.2.1.3. Oś 3: … 5.1.2.1.4. Oś 4: itd. … 5.1.3. Ciśnienie(-nia) w oponach według wskazań producenta: … kPa 6. NADWOZIE Siedzenia: … 6.1.1. Liczba miejsc siedzących: … 7. MASA BEZWŁADNOŚCI 7.1. Równoważna masa bezwładności pełnej osi przedniej: … 7.2. Równoważna masa bezwładności pełnej osi tylnej: … (1) Niepotrzebne skreślić. (2) Wartość należy zaokrąglić do dziesiątej części milimetra. (3) Wartość należy obliczać dla π =3,1416 i zaokrąglać do pełnych cm3. (4) Podać zakres tolerancji. (5) CVT – Przekładnia o przełożeniu zmiennym w sposób ciągły.

ZAŁĄCZNIK 4 KOMUNIKAT (Maksymalny format: A4 (210 × 297 mm)) ( 1 ) wydany przez: Nazwa organu administracyjnego: … … …

dotyczy (2) UDZIELENIA HOMOLOGACJI ROZSZERZENIA HOMOLOGACJI ODMOWY HOMOLOGACJI COFNIĘCIA HOMOLOGACJI OSTATECZNEGO ZAPRZESTANIA PRODUKCJI typu pojazdu zgodnie z regulaminem nr 101 Homologacja nr: … Rozszerzenie homologacji nr: … 1. Nazwa handlowa i oznaczenie pojazdu: … 2. Typ pojazdu: … 3. Kategoria pojazdu: … 4. Nazwa i adres producenta: … 5. Jeśli dotyczy, nazwa i adres przedstawiciela producenta: … Opis pojazdu: … 6.1. Masa pojazdu w stanie gotowości do jazdy: … 6.2. Maksymalna masa dopuszczalna: … 6.3. Rodzaj nadwozia: sedan/kombi/coupe (2) 6.4. Napęd: przednie koła/tylne koła/cztery koła (2) 6.5. Pojazd z napędem elektrycznym: tak/nie (2) Pojazd z napędem hybrydowym elektrycznym: tak/nie (2) 6.6.1. Kategoria pojazdu z napędem hybrydowym elektrycznym: Pojazd doładowywany zewnętrznie/niedoładowywany zewnętrznie (2) 6.6.2. Przełącznik trybu działania: jest/nie ma (2) 6.7. Silnik spalania wewnętrznego 6.7.1. Pojemność cylindra: … 6.7.2. Zasilanie paliwem: gaźnik/wtrysk (2) 6.7.3. Paliwo według wskazań producenta: … 6.7.4. W przypadku gazu płynnego/gazu ziemnego (2) paliwo odniesienia zastosowane do badania (np. G20, G25): … 6.7.5. Maksymalna moc silnika: … kW przy: … min–1 6.7.6. Sprężarka doładowująca: tak/nie (2) 6.7.7. Zapłon: zapłon samoczynny/zapłon iskrowy (mechaniczny lub elektroniczny) (2) 6.8. Napęd (dla pojazdu wyposażonego w elektryczny układ napędowy lub w hybrydowy elektryczny układ napędowy) (2) 6.8.1. Maksymalna moc netto: … kW, przy: … do … min–1 6.8.2. Maksymalna moc po 30 minutach: … kW 6.8.3. Zasada działania: … 6.9. Akumulator trakcyjny (dla pojazdu wyposażonego w elektryczny układ napędowy lub w hybrydowy elektryczny układ napędowy) 6.9.1. Napięcie nominalne: … V 6.9.2. Pojemność (współczynnik 2 h): … Ah 6.9.3. Maksymalna moc akumulatora po 30 minutach: … kW 6.9.4. Ładowarka: pokładowa/zewnętrzna (2) 6.10. Przeniesienie napędu 6.10.1. Rodzaj skrzyni biegów: ręczna/automatyczna/przełożenie zmienne (2) 6.10.2. Liczba przełożeń: … 6.10.3. Przełożenia całkowite biegów (w tym obwód bieżnika opon pod obciążeniem): prędkość drogowa (km/h) przy prędkości silnika 1 000 (min–1): Pierwszy bieg: … Drugi bieg: … Trzeci bieg: … Czwarty bieg: … Piąty bieg: … Nadbieg: … 6.10.4. Przełożenia przekładni głównej: … 6.11. Opony. Typ: … Wymiary: … Obwód toczny pod obciążeniem: … 7. WYNIKI BADANIA 7.1. Pojazd wyposażony w silnik spalania wewnętrznego i pojazd wyposażony w hybrydowy elektryczny układ napędowy bez doładowania zewnętrznego (NOVC) (2) Masa wyemitowanego CO2 7.1.1.1. Warunki miejskie: … g/km 7.1.1.2. Warunki pozamiejskie: … g/km 7.1.1.3. Jazda łączona: … g/km Zużycie paliwa (3) (4) 7.1.2.1. Zużycie paliwa (warunki miejskie): … l/100 km 7.1.2.2. Zużycie paliwa (warunki pozamiejskie): … l/100 km 7.1.2.3. Zużycie paliwa (jazda łączona): … l/100 km 7.1.3. W przypadku pojazdów wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego, które posiadają układ okresowej regeneracji zgodnie z definicją w pkt 2.16 niniejszego regulaminu, wyniki badania muszą być pomnożone przez współczynnik Ki z załącznika 10. 7.2. Pojazdy z napędem elektrycznym (2) Pomiar zużycia energii elektrycznej 7.2.1.1. Zużycie energii elektrycznej: … Wh/km 7.2.1.2. Łączny czas poza zakresem tolerancji w cyklu: … sec Pomiar zasięgu: 7.2.2.1. Zasięg: … km 7.2.2.2. Łączny czas poza zakresem tolerancji w cyklu: … sec 7.3. Pojazd wyposażony w hybrydowy elektryczny układ napędowy z doładowaniem zewnętrznym (OVC) 7.3.1. Masa wyemitowanego CO2 (warunek A, jazda łączona (5)): … g/km 7.3.2. Masa wyemitowanego CO2 (warunek B, jazda łączona (5)): … g/km 7.3.3. Masa wyemitowanego CO2 (ważona, jazda łączona (5)): … g/km 7.3.4. Zużycie paliwa (warunek A, jazda łączona (5)): … l/100 km 7.3.5. Zużycie paliwa (warunek B, jazda łączona (5)): … l/100 km 7.3.6. Zużycie paliwa (ważone, jazda łączna (5)): … l/100 km 7.3.7. Zużycie energii elektrycznej (warunek A, jazda łączona (5)): … Wh/km 7.3.8. Zużycie energii elektrycznej (warunek B, jazda łączona (5)): … Wh/km 7.3.9. Zużycie energii elektrycznej (ważone, jazda łączona (5)): … Wh/km 7.3.10. Zasięg przy zasilaniu energią elektryczną: … km 8. Pojazd oddano do badania dnia: … 9. Placówka techniczna przeprowadzająca badania homologacyjne: … 10. Numer sprawozdania służby technicznej: … 11. Data sprawozdania sporządzonego przez służbę techniczną: … 12. Homologacja udzielona/rozszerzona/odmowa homologacji/homologacja wycofana (2) 13. Przyczyny rozszerzenia (odpowiednio): … 14. Uwagi: … 15. Umiejscowienie znaku homologacji na pojeździe: … 16. Miejsce: … 17. Data: … 18. Podpis: … (1) Numer identyfikacyjny kraju udzielającego/rozszerzającego/cofającego homologację lub odmawiającego homologacji (patrz: przepisy dotyczące homologacji w niniejszym regulaminie). (2) Niepotrzebne skreślić. (3) Powtórzyć dla benzyny i paliwa gazowego dla pojazdu, który może być napędzany benzyną lub paliwem gazowym. (4) W przypadku pojazdów zasilanych gazem ziemnych jednostkę l/100 km zastępuje jednostka m3/km. (5) Pomiar w cyklu łączonym, tj. część pierwsza (jazda miejska) i część druga (jazda pozamiejska) razem.

ZAŁĄCZNIK 5 UKŁAD ZNAKÓW HOMOLOGACJI MODEL A (Patrz: pkt 4.4 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany typ pojazdu uzyskał homologację na terytorium Holandii (E4) w odniesieniu do pomiaru emisji CO2 i zużycia paliwa lub pomiaru zużycia energii elektrycznej i zasięgu zgodnie z regulaminem nr 101 oraz otrzymał numer homologacji 002492. Dwie pierwsze cyfry numeru homologacji wskazują, że homologacji udzielono zgodnie z wymogami regulaminu nr 101, zmienionego w stosunku do wersji pierwotnej. MODEL B (Patrz pkt 4.5 niniejszego regulaminu) Powyższy znak homologacji umieszczony na pojeździe oznacza, że dany typ pojazdu uzyskał homologację na terytorium Holandii (E4) zgodnie z regulaminem nr 101 i 83 (1). Dwie pierwsze cyfry numeru homologacji wskazują, że w dacie udzielenia danej homologacji regulamin nr 101 obowiązywał w wersji pierwotnej, a regulamin nr 83 uwzględnia już serię poprawek 02. (1) Drugi numer został podany wyłącznie jako przykład.

ZAŁĄCZNIK 6 METODA POMIARU EMISJI DWUTLENKU WĘGLA I ZUŻYCIA PALIWA PRZEZ POJAZDY WYPOSAŻONE W SILNIK SPALANIA WEWNĘTRZNEGO 1. SPECYFIKACJA BADANIA 1.1. Emisję dwutlenku węgla (CO2) i zużycie paliwa przez pojazdy wyposażone w silnik spalania wewnętrznego określa się zgodnie z procedurą badania typu I, określoną w załączniku 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. 1.2. Emisję dwutlenku węgla (CO2) i zużycie paliwa określa się oddzielnie dla części pierwszej (cykl miejski) i części drugiej (cykl pozamiejski) danego cyklu jazdy. Poza warunkami określonymi w załączniku 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu, obowiązują następujące warunki: 1.3.1. W czasie badania należy korzystać wyłącznie z urządzeń niezbędnych do działania pojazdu. Sterowane ręcznie urządzenie regulujące temperaturę powietrza wlotowego do silnika, jeśli takie jest, będzie ustawione w położeniu wskazanym przez producenta dla temperatury otoczenia, w której prowadzi się badanie. Generalnie należy włączyć wszystkie urządzenia pomocnicze wymagane do normalnej obsługi pojazdu. 1.3.2. Jeśli wentylator chłodnicy sterowany jest temperaturą, należy ustawić go na normalne działanie pojazdu. Ogrzewanie przedziału dla pasażerów będzie wyłączone, podobnie jak instalacja klimatyzacyjna, ale sprężarki tych instalacji będą działać normalnie. 1.3.3. W przypadku zainstalowania sprężarki doładowującej, w warunkach badania należy nastawić ją na normalny stan działania. 1.3.4. Wszystkie zastosowane smary powinny odpowiadać zaleceniom producenta pojazdu, przy czym należy wymienić je w sprawozdaniu z badań. 1.3.5. Opony będą zgodne z typem wskazanym jako oryginalne oprzyrządowanie przez producenta pojazdu i zostaną napompowane do ciśnienia zalecanego dla obciążenia i prędkości badawczych. Ciśnienie zostanie wskazane w sprawozdaniu z badań. 1.4. Wyliczenie wartości CO2 i zużycia paliwa Masa wyemitowanego CO2, wyrażona w g/km, jest obliczana na podstawie wyników pomiarów, z uwzględnieniem postanowień zawartych w dodatku 8 do załącznika 4 do regulaminu 83, obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. 1.4.1.1. Dla celów tych obliczeń gęstość CO2 wynosi QCO2 = 1,964 g/litr. 1.4.2. Wartości zużycia paliwa są obliczane na podstawie emisji węglowodorów, tlenku węgla i dwutlenku węgla, określonej na podstawie wyników pomiarów, z uwzględnieniem postanowień zawartych w dodatku 8 do załącznika 4 do regulaminu 83, obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. 1.4.3. Zużycie paliwa, wyrażone w litrach na 100 km (w przypadku benzyny, LPG lub oleju napędowego) lub w m3 na 100 km (w przypadku gazu ziemnego), wylicza się w oparciu o następujące wzory: a) dla pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym, zasilanych benzyną: FC = (0,1154/D) · [(0,866 · HC) + (0,429 · CO) + (0,273 · CO2)] b) dla pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym, zasilanych LPG: FCnorm = (0,1212/0,538) · [(0,825 · HC) + (0,429 · CO) + (0,273 · CO2)] Jeśli skład paliwa zastosowanego do badania różni się od składu przyjętego do wyliczenia znormalizowanego zużycia, na wniosek producenta, zastosowany może być współczynnik korygujący cf, jak poniżej: FCnorm = (0,1212/0,538) · (cf) · [(0,825 · HC) + (0,429 · CO) + (0,273 · CO2)] Współczynnik korygujący cf, który można zastosować, określa się w następujący sposób: cf = 0,825 + 0,0693 · nactual gdzie: nactual = faktyczny współczynnik H/C zastosowanego paliwa c) dla pojazdów z silnikiem o zapłonie iskrowym, zasilanych gazem ziemnym: Fcnorm = (0,1336/0,654) · [(0,749 · HC) + (0,429 · CO) + (0,273 · CO2)] d) dla pojazdów z silnikiem o zapłonie samoczynnym: FC = (0,1155/D) · [(0,866 · HC) + (0,429 · CO) + (0,273 · CO2)] W powyższych wzorach: FC = zużycie paliwa w litrach na 100 km (w przypadku benzyny, LPG lub oleju napędowego) lub w m3 na 100 km (w przypadku gazu ziemnego) HC = zmierzona emisja węglowodorów w g/km CO = zmierzona emisja tlenku węgla w g/km CO2 = zmierzona emisja dwutlenku węgla w g/km D = gęstość paliwa stosowanego w badaniach W przypadku paliw gazowych jest to gęstość w temperaturze 15 °C.

ZAŁĄCZNIK 7 METODA POMIARU ZUŻYCIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ PRZEZ POJAZDY WYPOSAŻONE W ELEKTRYCZNY UKŁAD NAPĘDOWY 1. KOLEJNOŚĆ BADANIA 1.1. Struktura Badanie składa się z dwóch części (patrz: rysunek 1): a) cyklu miejskiego, obejmującego cztery podstawowe cykle miejskie; b) cyklu pozamiejskiego. W przypadku ręcznej wielobiegowej skrzyni biegów, operator zmienia biegi zgodnie ze specyfikacją producenta. Jeśli pojazd posiada różne tryby napędu, które mogą być dobierane przez kierowcę, operator wybierze tryb najbardziej dopasowany do krzywej docelowej. Rysunek 1 Kolejność badania – pojazdy kategorii M1 i N1 Teoretyczna odległość = 11 022 m Średnia prędkość = 33,6 km/h 1.2. Cykl miejski Cykl miejski składa się z czterech cyklów podstawowych po 195 sekund każdy i łącznie trwa 780 sekund. Opis podstawowego cyklu miejskiego przedstawiono na rysunku 2 i w tabeli 1. Rysunek 2 Podstawowy cykl miejski (195 sekund) Tabela 1 Podstawowy cykl miejski Lp. działania Działanie Lp. fazy Przyśpieszenie (m/s2) Prędkość (km/h) Czas działania (s) Czas fazy (s) Łączny czas (s) 1 Bieg jałowy 1 0,00 0 11 11 11 2 Przyśpieszenie 2 1,04 0–15 4 4 15 3 Prędkość stała 3 0,00 15 8 8 23 4 Spowolnienie 4 –0,83 15–0 5 5 28 5 Bieg jałowy 5 0,00 0 21 21 49 6 Przyśpieszenie 6 0,69 0–15 6 12 55 7 Przyśpieszenie 0,79 15–32 6 61 8 Prędkość stała 7 0,00 32 24 24 85 9 Spowolnienie 8 –0,81 32–0 11 11 96 10 Bieg jałowy 9 0,00 0 21 21 117 11 Przyśpieszenie 10 0,69 0–15 6 26 123 12 Przyśpieszenie 0,51 15–35 11 134 13 Przyśpieszenie 0,46 35–50 9 143 14 Prędkość stała 11 0,00 50 12 12 155 15 Spowolnienie 12 –0,52 50–35 8 8 163 16 Prędkość stała 13 0,00 35 15 15 178 17 Spowolnienie 14 –0,97 35–0 10 10 188 18 Bieg jałowy 15 0,00 0 7 7 195

Podsumowanie Czas (s) Udział procentowy Bieg jałowy 60 30,77 Przyśpieszenie 42 21,54 Prędkość stała 59 30,26 Spowolnienie 34 17,44 Razem 195 100,00

Średnia prędkość (km/h) 18,77 Czas jazdy (s) 195 Teoretyczna odległość w podstawowym cyklu miejskim (m) 1 017 Teoretyczna odległość w czterech podstawowych cyklach miejskich (m) 4 067 1.3. Cykl pozamiejski Opis cyklu pozamiejskiego przedstawiono na rysunku 3 i w tabeli 2. Rysunek 3 Cykl pozamiejski (400 sekund) Uwaga: Procedurę, którą należy zastosować, jeśli pojazd nie spełnia wymagań w zakresie prędkości wynikających z niniejszej krzywej, przedstawiono w pkt 1.4. Tabela 2 Cykl pozamiejski Lp. działania Działanie Lp. fazy Przyśpieszenie (m/s2) Prędkość (km/h) Czas działania (s) Czas fazy (s) Łączny czas (s) 1 Bieg jałowy 1 0,00 0 20 20 20 2 Przyśpieszenie 2 0,69 0–15 6 41 26 3 Przyśpieszenie 0,51 15–35 11 37 4 Przyśpieszenie 0,42 35–50 10 47 5 Przyśpieszenie 0,40 50–70 14 61 6 Prędkość stała 3 0,00 70 50 50 111 7 Spowolnienie 4 –0,69 70–50 8 8 119 8 Prędkość stała 5 0,00 50 69 69 188 9 Przyśpieszenie 6 0,43 50–70 13 13 201 10 Prędkość stała 7 0,00 70 50 50 251 11 Przyśpieszenie 8 0,24 70–100 35 35 286 12 Prędkość stała 9 0,00 100 30 30 316 13 Przyśpieszenie 10 0,28 100–120 20 20 336 14 Prędkość stała 11 0,00 120 10 10 346 15 Spowolnienie 12 –0,69 120–80 16 34 362 16 Spowolnienie –1,04 80–50 8 370 17 Spowolnienie –1,39 50–0 10 380 18 Bieg jałowy 13 0,00 0 20 20 400

Podsumowanie Czas (s) Udział procentowy Bieg jałowy 40 10,00 Przyśpieszenie 109 27,25 Prędkość stała 209 52,25 Spowolnienie 42 10,50 Łączny 400 100,00

Średnia prędkość (km/h) 62,60 Czas jazdy (s) 400 Teoretyczna odległość (m) 6 956 1.4. Tolerancje Tolerancje podano na rysunku 4. Rysunek 4 Tolerancja prędkości Tolerancje prędkości (±2 km/h) i czasu (±1 s) są geometrycznie sumowane w każdym punkcie przedstawionym na rysunku 4. Poniżej 50 km/h dopuszcza się odchylenia poniżej powyższej tolerancji, jak poniżej: a) w przypadku zmiany biegów przez okres krótszy niż 5 sekund; b) do pięciu razy w ciągu godziny w innych momentach, przez okres zawsze krótszy niż 5 sekund. Łączny czas poza zakresem tolerancji należy wskazać w sprawozdaniu z badań. Przy prędkości powyżej 50 km/h dopuszcza się przekroczenie wskazanych tolerancji, pod warunkiem pełnego wciśnięcia pedału gazu. 2. METODA PROWADZENIA BADAŃ 2.1. Zasada Opisana poniżej metoda prowadzenia badań umożliwia pomiar zużycia energii wyrażonego w Wh/km: 2.2. Parametry, jednostki i dokładność pomiarów Parametr Jednostki Dokładność Rozdzielczość Czas s ±0,1 s 0,1 s Odległość m ±0,1 % 1 m Temperatura °C ±1 °C 1 °C Prędkość km/h ±1 % 0,2 km/h Masa kg ±0,5 % 1 kg Energia Wh ±0,2 % Klasa 0,2 s według IEC 687 IEC = Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna 2.3. Pojazd 2.3.1. Stan pojazdu 2.3.1.1. Opony pojazdu należy napompować do ciśnienia określonego przez producenta pojazdu dla opon przy temperaturze otoczenia. 2.3.1.2. Lepkość smarów dla ruchomych części mechanicznych będzie zgodna ze specyfikacją producenta pojazdu. 2.3.1.3. Należy wyłączyć oświetlenie i oznaczenia świetlne, a także urządzenia pomocnicze, z wyjątkiem wymaganych dla celów badania i normalnego działania pojazdu. 2.3.1.4. Wszystkie układy magazynowania energii inne niż dla celów napędu (elektryczne, hydrauliczne, pneumatyczne itp.) należy naładować do maksymalnego poziomu określonego przez producenta. 2.3.1.5. Jeśli akumulatory działają powyżej temperatury otoczenia, operator zastosuje procedurę zalecaną przez producenta pojazdu, aby utrzymać temperaturę akumulatora w normalnym zakresie działania. Przedstawiciel producenta powinien mieć możliwość potwierdzenia, że system zarządzania termicznego akumulatora nie został wyłączony ani ograniczony. 2.3.1.6. Pojazd musi przejechać przynajmniej 300 km w ciągu siedmiu dni przed badaniem z akumulatorami, które zainstalowane są w badanym pojeździe. 2.4. Faza działania Wszystkie badania prowadzi się w temperaturze otoczenia od 20 °C do 30 °C. Badanie obejmuje następujące etapy: a) wstępne doładowanie akumulatora; b) podwójna realizacja cyklu złożonego z czterech podstawowych cyklów miejskich i cyklu pozamiejskiego; c) doładowanie akumulatora; d) wyliczenie zużycia energii elektrycznej. Pomiędzy etapami, jeśli pojazd musi się przemieścić, przepycha się go do następnego obszaru badania (bez ponownego doładowania regeneracyjnego). 2.4.1. Wstępne doładowanie akumulatora Doładowanie akumulatora obejmuje następujące procedury: 2.4.1.1. Rozładowanie akumulatora Procedura rozpoczyna się od rozładowania akumulatora pojazdu w czasie jazdy (na torze testowym, hamowni podwoziowej itp.) przy stałej prędkości wynoszącej 70 % ± 5 % maksymalnej prędkości pojazdu użytkowanego przez 30 minut. Zatrzymanie rozładowania następuje: a) gdy pojazd nie jest w stanie osiągnąć 65 % maksymalnej prędkości pojazdu użytkowanego przez 30 minut; b) gdy kierowca otrzyma sygnał zatrzymania pojazdu od standardowych instrumentów zainstalowanych w pojeździe; lub c) po przejechaniu odległości 100 km. 2.4.1.2. Zastosowanie normalnego doładowania nocnego Akumulator należy doładować zgodnie z następującą procedurą. 2.4.1.2.1. Procedura normalnego doładowania nocnego Doładowanie prowadzi się: a) za pomocą ładowarki zamontowanej w pojeździe; b) za pomocą ładowarki zewnętrznej, zalecanej przez producenta, z zastosowaniem schematu doładowania ustalonego dla normalnego doładowania; c) w temperaturze otoczenia od 20 °C do 30 °C. Procedura ta wyklucza wszystkie rodzaje doładowania specjalnego, które można uruchomić automatycznie lub ręcznie, na przykład doładowanie wyrównawcze lub konserwacyjne. Producent pojazdu oświadczy, że w czasie badania nie zastosowano procedury doładowania specjalnego. 2.4.1.2.2. Kryteria zakończenia doładowania Kryteria zakończenia doładowania odpowiadają czasowi doładowania wynoszącemu 12 godzin, chyba że standardowe instrumenty zainstalowane w pojeździe dadzą kierowcy wyraźny sygnał, że akumulator nie jest całkowicie naładowany. W tym przypadku 2.4.1.2.3. Pełne naładowanie akumulatora Akumulator naładowany zgodnie z procedurą doładowania nocnego do momentu spełnienia kryteriów zakończenia doładowania. 2.4.2. Realizacja cyklu i pomiar odległości Wykazuje się koniec okresu doładowania t0 (wyłączenie). Hamownia podwoziowa ustawiona zostanie metodą opisaną w dodatku do niniejszego załącznika. W ciągu czterech godzin od t0 dwa razy przeprowadza się cykl złożony z czterech podstawowych cyklów miejskich i cyklu pozamiejskiego na hamowni podwoziowej (odległość badawcza: 22 km, czas trwania badania: 40 minut). Pod koniec rejestruje się pomiar Dtest – odległość przejechaną w km. 2.4.3. Doładowanie akumulatora Pojazd należy podłączyć do sieci zasilającej w ciągu 30 minut od dwukrotnej realizacji cyklu złożonego z czterech podstawowych cyklów miejskich i cyklu pozamiejskiego. Pojazd zostanie naładowany zgodnie z normalną procedurą doładowania nocnego (patrz: pkt 2.4.1.2 niniejszego załącznika). Urządzenia do pomiaru energii, umieszczone pomiędzy gniazdkiem sieci zasilającej a ładowarką pojazdu, mierzą energię doładowania E dostarczaną z sieci zasilającej, a także czas doładowania. Doładowanie przerywa się po 24 godzinach od końca poprzedniego doładowania (t0). Uwaga: W przypadku wyłączenia sieci zasilającej, 24 godziny przedłuża się o czas wyłączenia. Ważność doładowania zostanie omówiona przez służby techniczne laboratorium homologacyjnego i producenta pojazdu. 2.4.4. Wyliczenie zużycia energii elektrycznej Pomiary energii E w Wh i czasu doładowania rejestruje się w raporcie z badań. Zużycie energii elektrycznej c określa się za pomocą wzoru: (wyrażone w Wh/km i zaokrąglone do najbliższej liczby całkowitej) gdzie Dtest to odległość przejechana w czasie badania (km). Dodatek do załącznika 7 Określenie łącznej mocy zużytej do napędu pojazdu wyposażonego w elektryczny układ napędowy i kalibracja hamowni 1. WPROWADZENIE Celem niniejszego dodatku jest określenie metody pomiaru łącznej mocy zużytej do napędu pojazdu z dokładnością statystyczną ±4 % przy stałej prędkości, a także odtworzenie tej zmierzonej mocy zużytej do napędu na hamowni z dokładnością ±5 %. 2. CHARAKTERYSTYKA DROGI Droga testowa powinna być płaska, prosta, wolna od przeszkód i barier wiatrowych, które niekorzystnie wpływają na zmienność mocy zużytej do napędu. Kąt nachylenia drogi testowej nie może przekraczać ±2 %. Ten kąt nachylenia definiuje się jako współczynnik różnicy wysokości pomiędzy końcami drogi testowej do łącznej długości tej drogi. Poza tym lokalne nachylenia pomiędzy dowolnymi dwoma punktami oddalonymi o 3 m od siebie nie będą odbiegać o więcej niż ±0,5 % od powyższego kąta nachylenia. Maksymalne poprzeczne nachylenie drogi testowej będzie równe lub niższe od 1,5 %. 3. WARUNKI ATMOSFERYCZNE 3.1. Wiatr Badanie zostanie przeprowadzone przy średnich prędkościach wiatru nieprzekraczających 3 m/s, z wartościami szczytowymi mniejszymi niż 5 m/s. Dodatkowo składnik wektora prędkości wiatru w poprzek drogi musi być mniejszy niż 2 m/s. Prędkość wiatru podlega pomiarowi 0,7 m nad powierzchnią drogi. 3.2. Wilgotność Droga musi być sucha. 3.3. Warunki odniesienia Ciśnienie barometryczne H0 = 100 kPa Temperatura T0 = 293 K (20 °C) Gęstość powietrza d0 = 1,189 kg/m3 3.3.1. Gęstość powietrza 3.3.1.1. Gęstość powietrza w czasie badania, wyliczona zgodnie z punktem 3.3.1.2 poniżej, nie może różnić się o więcej niż 7,5 % od warunków odniesienia. 3.3.1.2. Gęstość powietrza wylicza się na podstawie wzoru: gdzie: dT to gęstość powietrza w czasie badania (kg/m3) d0 to gęstość powietrza w warunkach odniesienia (kg/m3) HT to łączne ciśnienie barometryczne w czasie badania (kPa) TT to temperatura bezwzględna w czasie badania (K) 3.3.2. Warunki otoczenia 3.3.2.1. Temperatura otoczenia wyniesie od 5 °C (278 K) do 35 °C (308 K), a ciśnienie barometryczne znajdzie się na poziomie od 91 kPa do 104 kPa. Wilgotność względna będzie niższa od 95 %. 3.3.2.2. W porozumieniu z producentem, badania mogą być przeprowadzone w niższej temperaturze otoczenia, do 1 °C. W tym przypadku należy zastosować współczynnik korygujący wyliczony dla 5 °C. 4. PRZYGOTOWANIE POJAZDU 4.1. Docieranie Pojazd będzie w normalnym stanie gotowości do jazdy i wyregulowania po przejechaniu co najmniej 300 km. Opony będą dotarte w tym samym czasie co pojazd lub będą mieć głębokość bieżnika wynoszącą 90–50 % początkowej głębokości bieżnika. 4.2. Sprawdzanie Należy wykonać następujące kontrole zgodnie ze specyfikacją producenta dla przewidzianego użytkowania: kół, wyważenia kół, opon (marka, rodzaj, ciśnienie), geometrii przedniej osi, dostosowania hamulców (zniesienie oporu szkodliwego), smarowania przedniej i tylnej osi, dostosowania zawieszenia oraz poziomu pojazdu itp. Należy sprawdzić, czy w czasie jazdy na luzie nie występuje hamowanie elektryczne. 4.3. Przygotowanie do badania 4.3.1. Pojazd jest obciążany do swojej masy testowej, z uwzględnieniem kierowcy i urządzeń pomiarowych, rozłożonych równomiernie w miejscach do przewożenia ładunku. 4.3.2. Okna pojazdu muszą być zamknięte. Wszelkie zasłony układu klimatyzacji, świateł przednich itp. muszą pozostawać w pozycji nieaktywnej. 4.3.3. Pojazd musi być czysty. 4.3.4. Bezpośrednio przed badaniem pojazd jest doprowadzany we właściwy sposób do normalnej temperatury działania. 5. OKREŚLONA PRĘDKOŚĆ V W celu określenia oporu toczenia przy prędkości odniesienia z krzywej oporu toczenia wymagana jest określona prędkość. Aby określić opór toczenia jako funkcję prędkości pojazdu dla wartości zbliżonej do prędkości odniesienia Vo, należy zmierzyć opory toczenia przy określonej prędkości V. Wskazane jest zmierzenie przynajmniej czterech do pięciu punktów określonej prędkości wraz z prędkościami odniesienia. Tabela 1 przedstawia określone prędkości w zależności od kategorii pojazdu. Gwiazdka (*) wyróżnia w tabeli prędkość odniesienia. Tabela 1 Kategoria Vmax. Określone prędkości (km/h) > 130 120 (2) 100 80 (1) 60 40 20 130 – 100 90 80 (1) 60 40 20 — 100 – 70 60 50 (1) 40 30 20 — < 70 50 (2) 40 (1) 30 20 — — 6. ZMIANA ENERGII PODCZAS WYBIEGU 6.1. Określenie łącznej mocy zużytej do napędu 6.1.1. Urządzenia pomiarowe i dokładność Granica błędu nie przekroczy 0,1 sekundy dla czasu i ±0,5 km/h dla prędkości. 6.1.2. Procedura badania 6.1.2.1. Pojazd rozpędza się do prędkości o 5 km/h wyższej od prędkości, przy której rozpoczynają się pomiary badawcze. 6.1.2.2. Skrzynię biegów ustawia się w pozycji neutralnej lub odłącza zasilanie. 6.1.2.3. Czas t1 podlega pomiarowi w odniesieniu do pojazdu spowalnianego z: V2 = V + Δ Vkm/h do V1 = V – Δ Vkm/h gdzie: Δ V ≤ 5 km/h dla prędkości nominalnej ≤ 50 km/h Δ V ≤ 10 km/h dla prędkości nominalnej > 50 km/h 6.1.2.4. To samo badanie przeprowadza się także w kierunku przeciwnym, dokonując pomiaru czasu t2. 6.1.2.5. Uwzględnia się średnią T1 z dwóch czasów t1 i t2. 6.1.2.6. Badania powtarza się dopóki dokładność statystyczna średniej (p) tych jednostek jest równa lub mniejsza od 4 % (p ≤ 4 %). Dokładność statystyczną (p) określa się jako: gdzie: t współczynnik określony w poniższej tabeli; s odchylenie standardowe n to liczba badań n 4 5 6 7 8 9 10 t 3,2 2,8 2,6 2,5 2,4 2,3 2,3 t/ 1,6 1,25 1,06 0,94 0,85 0,77 0,73 6.1.2.7. Wyliczenie oporu toczenia Siłę oporu toczenia F dla określonej prędkości V wylicza się w następujący sposób: [N] gdzie: MHP masa testowa, Mr równoważna masa bezwładności wszystkich kół i części pojazdu obracających się z kołami w czasie wybiegu na drogę. Mr należy zmierzyć lub wyliczyć w odpowiedni sposób. 6.1.2.8. Opór toczenia określony na drodze koryguje się o temperaturę otoczenia w następujący sposób: Fskorygowane = k · Fzmierzone gdzie: RR opór toczenia przy prędkości V RAERO ciąg aerodynamiczny przy prędkości V RT całkowity opór jazdy = RR + RAERO KR współczynnik korygujący temperatury dla oporu toczenia, przyjęty jako równy: 3,6 × 10–3 °C t temperatura otoczenia badania drogowego w °C t0 temperatura odniesienia otoczenia = 20 °C dt gęstość powietrza w warunkach badania d0 gęstość powietrza w warunkach odniesienia (20 °C, 100 kPa) = 1,189 kg/m3. Współczynniki RR/RT i RAERO/RT zostaną podane przez producenta pojazdu w oparciu o dane normalnie dostępne spółce. Jeżeli wartości te nie są dostępne, z zastrzeżeniem zgody producenta oraz właściwej służby technicznej, można użyć danych dotyczących stosunku oporów toczenia do całkowitego oporu wynikającego z następującego wzoru: gdzie: MHP masa testowa a współczynniki a i b dla każdej prędkości podano w tabeli poniżej. V (km/h) a b 20 7,24 · 10–5 0,82 40 1,59 · 10–4 0,54 60 1,96 · 10–4 0,33 80 1,85 · 10–4 0,23 100 1,63 · 10–4 0,18 120 1,57 · 10–4 0,14 6.2. Ustawienie hamowni Celem niniejszej procedury jest symulacja na hamowni łącznej mocy zużytej do napędu przy danej prędkości. 6.2.1. Urządzenia pomiarowe i dokładność Urządzenia pomiarowe będą podobne do stosowanych na torze. 6.2.2. Procedura badania 6.2.2.1. Instalacja pojazdu na hamowni. 6.2.2.2. Dla hamowni podwoziowej wymaga się korekty ciśnienia w oponach (zimnych) kół napędowych. 6.2.2.3. Równoważną masę bezwładności hamowni podwoziowej ustawia się zgodnie z tabelą 2. Tabela 2 Masa testowa MHP (kg) Bezwładność równoważna I (kg) MHP ≤ 480 455 480 < MHP ≤ 540 510 540 < MHP ≤ 595 570 595 < MHP ≤ 650 625 650 < MHP ≤ 710 680 710 < MHP ≤ 765 740 765 < MHP ≤ 850 800 850 < MHP ≤ 965 910 965 < MHP ≤ 1 080 1 020 1 080 < MHP ≤ 1 190 1 130 1 190 < MHP ≤ 1 305 1 250 1 305 < MHP ≤ 1 420 1 360 1 420 < MHP ≤ 1 530 1 470 1 530 < MHP ≤ 1 640 1 590 1 640 < MHP ≤ 1 760 1 700 1 760 < MHP ≤ 1 870 1 810 1 870 < MHP ≤ 1 980 1 930 1 980 < MHP ≤ 2 100 2 040 2 100 < MHP ≤ 2 210 2 150 2 210 < MHP ≤ 2 380 2 270 2 380 < MHP ≤ 2 610 2 270 2 610 < MHP 2 270 6.2.2.4. Pojazd i hamownię podwoziową doprowadza się do ustabilizowanej temperatury działania, aby uzyskać warunki zbliżone do warunków panujących na drodze. 6.2.2.5. Przeprowadza się działania wymienione w pkt 6.1.2 niniejszego załącznika z wyjątkiem pkt 6.1.2.4 i 6.1.2.5, zastępując MHP współczynnikiem I i Mr – Mrm we wzorze podanym w pkt 6.1.2.7. 6.2.2.6. Hamulec nastawia się tak, aby uzyskać prawidłowy połówkowy ciężar użyteczny oporu toczenia (pkt 6.1.2.8 niniejszego załącznika) i uwzględnić różnicę masy pojazdu na drodze i równoważnej testowej masy bezwładności (I), którą należy zastosować. Można dokonać tego, wyliczając średni skorygowany czas wybiegu na drogę z V2 do V1 i odtwarzając ten sam czas na hamowni przez następującą zależność: gdzie: I równoważna masa bezwładności koła zamachowego hamowni podwoziowej Mrm równoważna masa bezwładności kół napędowych i części pojazdu obracających się z kołami w czasie wybiegu na drogę. Mrm należy zmierzyć lub wyliczyć w odpowiedni sposób. 6.2.2.7. Moc Pa, która ma być zaabsorbowana przez stanowisko, należy ustalić, aby umożliwić odtworzenie tej samej mocy zużytej do napędu dla tego samego pojazdu w innym dniu lub na innej hamowni podwoziowej tego samego typu. (1) Prędkość odniesienia (2) Jeśli pojazd może osiągnąć taką prędkość.

ZAŁĄCZNIK 8 METODA POMIARU EMISJI DWUTLENKU WĘGLA, ZUŻYCIA PALIWA I ZUŻYCIA ENERGII ELEKTRYCZNEJ PRZEZ POJAZDY WYPOSAŻONE W HYBRYDOWY ELEKTRYCZNY UKŁAD NAPĘDOWY 1. WPROWADZENIE 1.1. Niniejszy załącznik zawiera szczegółowe postanowienia dotyczące homologacji typu pojazdu wyposażonego w hybrydowy elektryczny układ napędowy zgodnie z definicją w pkt 2.12.2 (1) niniejszego regulaminu. 1.2. Zgodnie z ogólną zasadą obowiązującą w odniesieniu do badań pojazdy wyposażone w hybrydowy elektryczny układ napędowy należy badać zgodnie z zasadami obowiązującymi w odniesieniu do pojazdów wyposażonych w silnik spalania wewnętrznego (załącznik 6), z zastrzeżeniem zmian wprowadzonych niniejszym załącznikiem. 1.3. Pojazdy doładowywane ze źródeł zewnętrznych (OVC) (zaklasyfikowane zgodnie z pkt 2 niniejszego załącznika) będą badane zgodnie z warunkiem A i warunkiem B. W formularzu komunikatu, określonym w załączniku 4, wykazane zostaną wyniki badań w warunkach A i B, a także średnia ważona. 1.4. Cykle jazdy i punkty zmiany biegów 1.4.1. W przypadku pojazdów z ręcznym przełożeniem napędu należy zastosować cykl jazdy opisany w dodatku 1 załącznika 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu, łącznie ze wskazanymi punktami zmiany biegów. 1.4.2. W przypadku pojazdów ze specjalną strategią zmiany biegów, nie obowiązują punkty zmiany biegów wskazane w dodatku 1 załącznika 4 do regulaminu nr 83. W przypadku tych pojazdów należy zastosować cykl jazdy opisany w pkt 2.3.3 załącznika 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. Jeśli chodzi o punkty zmiany biegów, pojazdy te należy prowadzić zgodnie z instrukcjami producenta zawartymi w podręczniku użytkownika pojazdu oraz ze wskazaniami technicznego urządzenia do wspomagania zmiany biegów (zapewniającego kierowcy właściwe informacje). 1.4.3. W przypadku pojazdów z automatyczną zmianą biegów, należy zastosować cykl jazdy opisany w pkt 2.3.3 załącznika 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. 1.4.4. W przypadku kondycjonowania pojazdów stosuje się kombinację cyklów części pierwszej i/lub części drugiej właściwego cyklu jazdy. 2. KATEGORIE POJAZDÓW Z NAPĘDEM HYBRYDOWYM ELEKTRYCZNYM Doładowanie pojazdu Doładowanie ze źródeł zewnętrznych (2) (OVC) Bez doładowania ze źródeł zewnętrznych (3) (NOVC) Przełącznik trybu działania bez przełącznika z przełącznikiem bez przełącznika z przełącznikiem 3. POJAZDY DOŁADOWYWANE ZEWNĘTRZNIE (OVC HEV) BEZ PRZEŁĄCZNIKA TRYBU DZIAŁANIA 3.1. Przeprowadza się dwa badania w następujących warunkach: Warunek A: badanie przeprowadza się z użyciem w pełni naładowanego urządzenia magazynującego energię. Warunek B: badanie przeprowadza się z użyciem minimalnie naładowanego urządzenia magazynującego energię (w stanie maksymalnego rozładowania jego pojemności). Profil stanu naładowania urządzenia magazynującego energię na różnych etapach badania typu I podano w załączniku 1. 3.2. Warunek A Procedura badania rozpoczyna się rozładowaniem urządzenia magazynującego energię jak opisano w pkt 3.2.1.1 poniżej: 3.2.1.1. Rozładowanie urządzenia magazynującego energię Urządzenie magazynujące energię rozładowuje się podczas jazdy (na torze testowym, hamowni podwoziowej itp.): — przy stałej prędkości 50 km/h do momentu włączenia się silnika paliwowego w pojeździe HEV; lub — jeżeli pojazd nie jest w stanie osiągnąć stałej prędkości 50 km/h bez włączania silnika zasilanego paliwem, prędkość należy zmniejszyć do stałej prędkości, przy której w określonym czasie/na określonym odcinku drogi (do uzgodnienia między służbą techniczną a producentem) silnik paliwowy nie włączy się; lub — stosownie do zaleceń producenta. Silnik paliwowy należy zgasić w ciągu 10 sekund od jego automatycznego włączenia. 3.2.2. Kondycjonowanie pojazdu 3.2.2.1. W odniesieniu do pojazdów z silnikiem wysokoprężnym stosuje się cykl badania części drugiej odpowiedniego cyklu jazdy z uwzględnieniem odpowiedniego wskazanego przełączania biegów, zgodnie z opisem zawartym w pkt 1.4 niniejszego załącznika. Przeprowadza się trzy kolejne cykle. 3.2.2.2. Pojazdy wyposażone w silniki o zapłonie iskrowym należy kondycjonować, stosując jeden cykl dla części pierwszej i dwa cykle dla części drugiej, z uwzględnieniem odpowiedniego wskazanego przełączania biegów, zgodnie z opisem zawartym w pkt 1.4 niniejszego załącznika. 3.2.2.3. Po zakończeniu kondycjonowania, ale przed rozpoczęciem badania, pojazd należy umieścić w pomieszczeniu o względnie stałej temperaturze między 293 a 303 °K (20 °C a 30 °C). Kondycjonowanie należy prowadzić przez co najmniej sześć godzin i kontynuować aż temperatura oleju w silniku i temperatura płynu chłodniczego (jeżeli jest) będzie równa temperaturze pomieszczenia ±2 °K, a urządzenie magazynujące energię elektryczną zostanie w pełni naładowane zgodnie z procedurą doładowania opisaną w pkt 3.2.2.4 poniżej. 3.2.2.4. Podczas wystawiania pojazdu na działanie temperatury urządzenie magazynujące energię ładuje się, stosując normalną procedurę doładowania nocnego zgodnie z pkt 3.2.2.5 poniżej. 3.2.2.5. Zastosowanie normalnego doładowania nocnego Urządzenie magazynujące energię należy doładować zgodnie z następującą procedurą. 3.2.2.5.1. Procedura normalnego doładowania nocnego Doładowanie prowadzi się: a) przy pomocy ładowarki pokładowej; jeśli jest zamontowana; lub b) przy pomocy zalecanej przez producenta ładowarki zewnętrznej, stosując zwykłą procedurę doładowania; c) w temperaturze otoczenia od 20 °C do 30 °C. Procedura ta wyklucza wszelkiego rodzaju doładowania specjalne inicjowane automatycznie lub ręcznie, np. doładowania wyrównawcze lub konserwacyjne. Producent oświadczy, że w czasie badania nie zastosowano procedury doładowania specjalnego. 3.2.2.5.2. Kryteria zakończenia doładowania Kryteria zakończenia doładowania odpowiadają czasowi doładowania wynoszącemu 12 godzin, chyba że kierowca otrzyma wyraźny sygnał od standardowych instrumentów, że urządzenie magazynujące energię nie jest całkowicie naładowane. W tym przypadku, 3.2.3. Procedura badania 3.2.3.1. Rozruch pojazdu należy przeprowadzić w sposób przewidziany dla zwykłego użytkowania przez kierowcę. Cykl pierwszy zaczyna się od rozpoczęcia procedury rozruchu pojazdu. 3.2.3.2. Pobieranie próbek należy zacząć przed lub wraz z rozpoczęciem procedury rozruchu pojazdu, a zakończyć po ukończeniu ostatniego okresu pracy na biegu jałowym w cyklu pozamiejskim (część druga, koniec pobierania próbek). 3.2.3.3. Pojazd należy prowadzić z uwzględnieniem właściwego cyklu jazdy i przełożeń biegów, jak wskazano w pkt 1.4 niniejszego załącznika. 3.2.3.4. Gazy spalinowe analizuje się zgodnie z załącznikiem 4 do regulaminu nr 83 obowiązującego w momencie homologacji pojazdu. 3.2.3.5. Wyniki badań cyklu łączonego (CO2 i zużycie paliwa) dla warunku A należy zarejestrować (odpowiednio m1 [g] i c1 [l]). 3.2.4. Urządzenie magazynujące energię należy doładować w ciągu 30 minut od zakończenia cyklu, zgodnie z pkt 3.2.2.5 niniejszego załącznika. Urządzenia do pomiaru energii, umieszczone pomiędzy gniazdkiem sieci zasilającej a ładowarką pojazdu, mierzą energię doładowania e1 [Wh] dostarczaną z sieci zasilającej. 3.2.5. Zużycie energii elektrycznej dla warunku A wynosi e1 [Wh]. 3.3. Warunek B 3.3.1. Kondycjonowanie pojazdu 3.3.1.1. Urządzenie magazynujące energię w pojeździe należy rozładować zgodnie z pkt 3.2.1.1 niniejszego załącznika. Na wniosek producenta kondycjonowanie zgodne z pkt 3.2.2.1 lub