Jedynie oryginalne teksty EKG ONZ wywołują skutki prawne w międzynarodowym prawie publicznym. Status i datę wejścia w życie niniejszego regulaminu należy sprawdzać w najnowszej wersji dokumentu EKG ONZ dotyczącego statusu TRANS/WP.29/343/, dostępnej pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html

Regulamin nr 12 Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w odniesieniu do ochrony kierowcy przed układem kierowniczym w przypadku uderzenia

Zawierający cały obowiązujący tekst do:

Suplement 3 do serii 03 poprawek – data wejścia w życie: 23 marca 2000 r.

1. ZAKRES

1.1 Przepisy niniejszego regulaminu dotyczą zachowania układu kierowniczego pojazdów silnikowych kategorii M1 i pojazdów kategorii N1, o maksymalnej dopuszczalnej masie 1 500 kg, w odniesieniu do ochrony kierowcy w przypadku zderzenia czołowego.

1.2 Na wniosek producenta, na mocy przepisów niniejszego regulaminu można homologować pojazdy inne niż te określone w pkt 1.1 powyżej.

2. DEFINICJE

Dla celów niniejszego regulaminu:

3. WNIOSEK O HOMOLOGACJĘ

3.1 Typ pojazdu

3.1.1 Wniosek o homologację typu pojazdu w odniesieniu do ochrony kierowcy przed układem kierowniczym w przypadku uderzenia składa producenta pojazdu lub jego właściwie upoważniony przedstawiciel.

3.1.2 Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące informacje:

rysunki układu kierowniczego i jego zamocowania do podwozia i nadwozia pojazdu, we właściwej skali i dostatecznie szczegółowe;

3.1.3 Służbie technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych należy przekazać:

w zależności od uznania producenta, w porozumieniu ze służbą techniczną, drugi egzemplarz pojazdu albo części pojazdu, jakie uważa on za istotne do przeprowadzenia badań, o których mowa w pkt 5.2 i 5.3 poniżej.

3.2 Typ kierownicy

3.2.1 Wniosek o homologację typu kierownicy w odniesieniu do ochrony kierowcy przed układem kierowniczym w przypadku uderzenia składa producent kierownicy lub jego właściwie upoważniony przedstawiciel.

3.2.2 Do wniosku należy dołączyć wymienione poniżej dokumenty w trzech egzemplarzach oraz następujące informacje:

rysunki układu kierowniczego i jego zamocowania do podwozia i nadwozia pojazdu, we właściwej skali i dostatecznie szczegółowe;

3.2.3 Służbie technicznej odpowiedzialnej za przeprowadzenie badań homologacyjnych, o których mowa w pkt 5.2 i 5.3 poniżej, należy przekazać kierownicę reprezentatywną dla typu kierownicy, której dotyczy homologacja, oraz, w zależności od uznania producenta, w porozumieniu ze służbą techniczną, te części pojazdu, jakie uważa on za istotne do przeprowadzenia badań.

4. HOMOLOGACJA

4.1 Do świadectwa homologacji typu dołącza się świadectwo zgodne ze wzorem określonym w pkt 4.1.1 lub 4.1.2:

4.2 Typ pojazdu

4.2.1 Jeśli pojazd zgłoszony do homologacji na mocy niniejszego regulaminu spełnia wymogi określone w pkt 5 i 6 poniżej oraz w załącznikach 4, 5 i 6 regulaminu, homologacja tego typu pojazdu zostanie udzielona.

4.2.2 Każdemu homologowanemu typowi przydzielony zostaje numer homologacji. Jego dwie pierwsze cyfry (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03, która weszła w życie 24 sierpnia 1993 r.) oznaczają serię poprawek obejmującą najnowsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w czasie udzielania homologacji. Ta sama umawiająca się strona nie przydzieli identycznego numeru temu samemu typowi pojazdu wyposażonemu w inny typ układu kierowniczego ani innemu typowi pojazdu, zgodnie z definicją podaną w pkt 2.2 powyżej.

4.2.3 Powiadomienie o udzieleniu, przedłużeniu lub odmowie homologacji typu pojazdu na mocy niniejszego regulaminu jest przekazywane stronom Porozumienia, stosującym niniejszy regulamin, przy użyciu formularza zgodnego ze wzorem podanym w załączniku 1A do niniejszego regulaminu.

4.2.4 Na każdym pojeździe zgodnym z typem pojazdu homologowanym na mocy niniejszego regulaminu umieszcza się w widoczny sposób i w łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.2.5 Jeśli pojazd jest zgodny z typem pojazdu homologowanym na mocy jednego lub więcej regulaminów, stanowiących załączniki do Porozumienia, w państwie, które udzieliło homologacji na mocy niniejszego regulaminu, znaku opisanego w pkt 4.2.4.1 nie trzeba powtarzać. W takim przypadku numery regulaminu i homologacji oraz dodatkowe znaki wszystkich regulaminów, na mocy których udzielono homologacji w państwie, które udzieliło homologacji na mocy niniejszego regulaminu, umieszcza się w pionowych kolumnach po prawej stronie znaku opisanego w pkt 4.2.4.1.

4.2.6 Znak homologacji powinien być czytelny oraz trwały.

4.2.7 Znak homologacji umieszcza się w pobliżu tabliczki znamionowej pojazdu umieszczanej przez producenta lub na niej.

4.3 Typ kierownicy

4.3.1 Jeśli kierownica zgłoszona do homologacji na mocy niniejszego regulaminu spełnia mające zastosowanie wymogi określone w pkt 5 i 6 poniżej oraz w załącznikach 4, 5 i 6 regulaminu, homologacja tego typu kierownicy zostanie udzielona. Dotyczy to wyłącznie kierownic nie wyposażonych w poduszkę powietrzną.

4.3.2 Każdemu homologowanemu typowi przydzielony zostaje numer homologacji. Jego dwie pierwsze cyfry (obecnie 03, odpowiadające serii poprawek 03, która weszła w życie 24 sierpnia 1993 r.) oznaczają serię poprawek obejmującą najnowsze zmiany techniczne wprowadzone do regulaminu w czasie udzielania homologacji. Ta sama umawiająca się strona nie przydzieli identycznego numeru innemu typowi kierownicy, zgodnie z definicją podaną w pkt 2.4 powyżej.

4.3.3 Powiadomienie o udzieleniu, przedłużeniu lub odmowie homologacji typu kierownicy na mocy niniejszego regulaminu jest przekazywane stronom Porozumienia, stosującym niniejszy regulamin, przy użyciu formularza zgodnego ze wzorem podanym w załączniku 1B do niniejszego regulaminu.

4.3.4 Na każdej kierownicy zgodnej z typem kierownicy homologowanym na mocy niniejszego regulaminu umieszcza się w widoczny sposób i w łatwo dostępnym miejscu, określonym w formularzu homologacji, międzynarodowy znak homologacji składający się z:

4.3.5 Znak homologacji powinien być czytelny oraz trwały.

4.4 W załączniku 2 do niniejszego regulaminu znajdują się przykłady znaków homologacji.

5. SPECYFIKACJE

5.1 Gdy niezaładowany pojazd gotowy do jazdy, bez manekina, uderza podczas badania w przeszkodę z szybkością 48,3 km/h (30 mil/h), górna część kolumny kierownicy i wału kierownicy nie może przemieścić się do tyłu, poziomo i równolegle do osi wzdłużnej pojazdu o więcej niż 12,7 cm oraz nie więcej niż 12,7 cm pionowo ku górze. W obu przypadkach wymiary podane są względem punktu pojazdu, na który uderzenie nie miało wpływu (3).

5.1.1 W przypadku pojazdu napędzanego silnikiem elektrycznym badanie uderzeniowe opisane w pkt 5.1 przeprowadzane jest z głównym włącznikiem zasilania akumulatora napędowego w pozycji „włączony”. Dodatkowo, podczas badania i po nim muszą zostać spełnione poniższe wymagania.

5.1.1.1 Bloki pozostaną zamocowane na swoich miejscach.

5.1.1.2 Nie nastąpi żaden wyciek ciekłego elektrolitu do przedziału pasażerskiego. Dopuszczalny jest ograniczony wyciek wyłącznie na zewnątrz pojazdu, pod warunkiem, że wielkość wycieku w ciągu pierwszej godziny po badaniu nie przekroczy 7 % całkowitej zawartości ciekłego elektrolitu w akumulatorze napędowym.

5.1.2 Specyfikacje w pkt 5.1 powyżej uważa się za spełnione, jeśli pojazd wyposażony w taki system kierowniczy jest zgodny ze specyfikacjami podanymi w pkt 5.2.2. regulaminu nr 94, seria poprawek 01.

5.2 Kiedy o kierownicę uderza manekin wyrzucony w jej kierunku z prędkością względną co najmniej 24,1 km/h (15 mil/h), siła, z jaką na manekina działa kierownica, nie może przekraczać 1 111 daN.

5.2.1 Jeśli kierownica jest wyposażona w poduszkę powietrzną, specyfikacje w pkt 5.2 powyżej uważa się za spełnione, jeśli pojazd wyposażony w taki system kierowniczy jest zgodny ze specyfikacjami podanymi w pkt 5.2.1.4 i 5.2.1.5 regulaminu nr 94, seria poprawek 01.

5.3 Kiedy o kierownicę uderza impaktor wyrzucony w jej kierunku z prędkością względną co najmniej 24,1 km/h, zgodnie z procedurami podanymi w załączniku 5, skumulowane opóźnienie impaktora nie może przekroczyć 80 g przez więcej niż 3 milisekundy. Opóźnienie powinno być zawsze niższe niż 120 g przy klasie CFC (klasie częstotliwości kanału) równej 600 Hz.

5.4 Kierownica ma być zaprojektowana, skonstruowana i zamocowana taki w sposób, że:

pełnego zakresu możliwych pozycji impaktora i manekina względem kierownicy, przez co rozumie się przeprowadzenie badań co najmniej dla pozycji średniej w homologowanych typach pojazdów, dla których kierownica jest przeznaczona. Gdy używana jest kolumna kierownicy, powinna ona być typu odpowiadającego najgorszym możliwym warunkom.

pełnego zakresu kątów ustawienia kolumny, przez co rozumie się przeprowadzenie badań co najmniej dla maksymalnego i minimalnego kąta ustawienia kolumny w homologowanych typach pojazdów, dla których kierownica jest przeznaczona;

Jeśli do przystosowania jednego typu kierownicy do wielu rodzajów kolumn kierownicy używane są łączniki oraz można wykazać, że charakterystyka pochłaniania energii przez system z tymi łącznikami jest identyczna, można przeprowadzić wszystkie badania przy użyciu jednego typu łącznika.

6. BADANIA

6.1 Badanie zgodności z wymaganiami określonymi w pkt 5. powyżej przeprowadzane jest zgodnie z metodami opisanymi w załącznikach 3, 4 i 5 do niniejszego regulaminu. Wszystkie pomiary przeprowadzane są na podstawie normy ISO 6487:1987.

6.2 W zależności od uznania organu homologującego mogą jednak zostać dopuszczone inne rodzaje badań, o ile można wykazać ich równoważność. W takim przypadku do dokumentacji homologacyjnej dołącza się sprawozdanie z opisem użytych metod i uzyskanych wyników.

7. ZMIANY ORAZ PRZEDŁUŻENIE HOMOLOGACJI TYPU POJAZDU LUB TYPU KIEROWNICY

7.1 O każdej zmianie typu pojazdu, typu kierownicy lub obu z nich powiadamia się organ administracyjny, który homologował typ pojazdu lub typ kierownicy. Organ ten może wówczas:

7.2 Bez uszczerbku dla przepisów pkt 7.1 powyżej wersja pojazdu, której masa w stanie gotowym do jazdy jest niższa od masy pojazdu poddawanego badaniu homologacyjnemu nie jest uważana za zmianę typu pojazdu.

7.3 Potwierdzenie lub odmowa homologacji typu pojazdu z określeniem zmiany przekazywane są stronom Porozumienia, stosującym niniejszy regulamin, zgodnie z procedurą określoną w pkt 4.2.3 lub 4.3.3. powyżej.

7.4 Właściwy organ wydający decyzję o przedłużeniu homologacji przyznaje numer identyfikujący takie przedłużenie oraz informuje o nim pozostałe strony Porozumienia z 1958 r., stosujące niniejszy regulamin, przy użyciu formularza zgodnego ze wzorem podanym w załączniku 1A lub 1B do niniejszego regulaminu.

8. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

8.1 Każdy pojazd i kierownica homologowane na mocy niniejszego regulaminu muszą być wytwarzane w taki sposób, aby zachowały zgodność z homologowanym typem, spełniając wymagania podane w pkt 5 i 6 powyżej.

8.2 W celu weryfikacji zgodności z wymaganiami podanymi w pkt 8.1 należy zapewnić odpowiednią kontrolę procesu produkcji.

8.3 Do obowiązków posiadacza homologacji należą w szczególności:

zapewnienie dostępu do urządzeń testujących potrzebnych do sprawdzania zgodności każdego homologowanego typu;

8.4 Właściwy organ, który udzielił homologacji typu, może w dowolnym czasie sprawdzać metody kontroli zgodności, stosowane w każdej jednostce produkcyjnej.

8.4.1 Podczas każdej inspekcji zapisy dotyczące badań i produkcji są przedstawiane inspektorowi.

8.4.2 Inspektor może wybrać losowo próbki do zbadania w laboratorium producenta. Minimalna liczba próbek może zostać określona na podstawie wyników własnych kontroli producenta.

8.4.3 Jeśli poziom jakości wydaje się niezadowalający lub jeśli wydaje się konieczne sprawdzenie poprawności badań przeprowadzanych na mocy pkt 8.4.2, inspektor wybiera próbki do wysłania do służby technicznej, która wykonywała badania homologacji typu.

8.4.4 Właściwy organ może przeprowadzać wszelkie badania określone w niniejszym regulaminie. Zwykła częstotliwość inspekcji zlecanych przez właściwy organ to jedna inspekcja rocznie. W przypadku wykrycia podczas inspekcji niezadowalających wyników właściwy organ zapewni podjęcie wszelkich czynności wymaganych do przywrócenia zgodności produkcji w najkrótszym możliwym czasie.

9. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

9.1 Homologacja typu pojazdu lub typu kierownicy, udzielona na mocy niniejszego regulaminu, może zostać uchylona, jeśli wymagania określone w pkt 8.1 powyżej nie są spełnione albo jeśli wybrane pojazdy lub kierownice nie spełniły wymagań podczas kontroli określonej w pkt 8.2 powyżej.

9.2 Jeśli umawiająca się strona Porozumienia, stosująca niniejszy regulamin, uchyla uprzednio udzieloną przez siebie homologację, niezwłocznie powiadamia o tym pozostałe umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zgodnego ze wzorem podanym w załączniku 1A lub załączniku 1B do niniejszego regulaminu (wybierając właściwy wzór).

10. INSTRUKCJE

W przypadku typu kierownicy dostarczanej osobno, a nie z pojazdem, na opakowaniu oraz w instrukcji montażu musi znajdować się wyraźna informacja o tym, do jakiego typu pojazdu kierownica jest przeznaczona.

11. CAŁKOWITE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Jeśli posiadacz homologacji całkowicie zaprzestaje produkcji pojazdu lub kierownicy typu homologowanego zgodnie z przepisami niniejszego regulaminu, informuje o tym organ, który udzielił homologacji. Po otrzymaniu właściwego powiadomienia organ informuje o nim pozostałe umawiające się strony Porozumienia z 1958 r., stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza zgodnego ze wzorem podanym w załączniku 1A lub załączniku 1B do niniejszego regulaminu (wybierając właściwy wzór).

12. NAZWY I ADRESY SŁUŻB TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PRZEPROWADZANIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH ORAZ JEDNOSTEK ADMINISTRACYJNYCH

Strony Porozumienia stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy służb technicznych odpowiedzialnych za przeprowadzanie badań homologacyjnych oraz organów administracyjnych udzielających homologacji oraz przyjmujących formularze poświadczające udzielenie, przedłużenie, odmowę lub uchylenie homologacji, wystawione w innych krajach.

13. PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

13.1 Począwszy od oficjalnej daty wejścia w życie serii poprawek 03 do niniejszego regulaminu żadna z umawiających się stron nie odmówi przyjęcia wniosku o homologację złożonego zgodnie z niniejszym regulaminem, zmienionym serią poprawek 03.

13.2 Homologacje typu pojazdu

13.2.1 Po upływie 36 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie, o której mowa w pkt 13.1 powyżej, umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, udzielą homologacji pojazdom kategorii M1 z wysuniętą pozycją prowadzenia pojazdu i pojazdom kategorii N1 o masie poniżej 1,5 tony tylko wtedy, gdy typ pojazdu spełnia wymagania niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 03, z wyjątkiem przepisów określonych w pkt 5.1 niniejszego regulaminu dotyczących maksymalnego pionowego przemieszczenia kolumny kierownicy, które będą stosowane do nowych homologacji dopiero po okresie kolejnych 12 miesięcy.

13.2.2 Po upływie 48 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie, o której mowa w pkt 13.1 powyżej, umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, udzielą homologacji pojazdom kategorii M1 innym niż pojazdy z wysuniętą pozycja prowadzenia pojazdu tylko wtedy, gdy typ pojazdu spełnia wymagania niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 03.

13.2.3 Po upływie 60 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie, o której mowa w pkt 13.1 powyżej, umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, mogą odmówić uznawania homologacji typu pojazdu, które nie zostały udzielone zgodnie z serią poprawek 03 do niniejszego regulaminu.

13.3 Homologacje typu kierownicy

13.3.1 Po upływie 24 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie, o której mowa w pkt 13.1 powyżej, umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, udzielą homologacji tylko wtedy, gdy typ kierownicy spełnia mające zastosowanie wymagania niniejszego regulaminu, zmienionego serią poprawek 03.

13.3.2 Po upływie 36 miesięcy od oficjalnej daty wejścia w życie, o której mowa w pkt 13.1 powyżej, umawiające się strony, stosujące niniejszy regulamin, mogą odmówić uznawania homologacji typu kierownicy, które nie zostały udzielone zgodnie z serią poprawek 03 do niniejszego regulaminu.

13.3.3 Od oficjalnej daty wejścia w życie załącznika 2 do serii poprawek 03 umawiające się strony nie będą udzielać odrębnych homologacji typu kierownic zawierających poduszkę powietrzną.

13.3.4 Od oficjalnej daty wejścia w życie załącznika 2 do serii poprawek 03 umawiające się strony mogą odmówić uznawania odrębnych homologacji typu kierownic zawierających poduszkę powietrzną.

(1) 1 – Niemcy, 2 – Francja, 3 – Włochy, 4 – Niderlandy, 5 – Szwecja, 6 – Belgia, 7 – Węgry, 8 – Czechy, 9 – Hiszpania, 10 – Jugosławia, 11 – Zjednoczone Królestwo, 12 – Austria, 13 – Luksemburg, 14 – Szwajcaria, 15 (puste), 16 – Norwegia, 17 – Finlandia, 18 – Dania, 19 – Rumunia, 20 – Polska, 21 – Portugalia, 22 – Rosja, 23 – Grecja, 24 – Irlandia, 25 – Chorwacja, 26 – Słowenia, 27 – Słowacja, 28 – Białoruś, 29 – Estonia, 30 (puste), 31 – Bośnia i Hercegowina, 32 – Łotwa, 33 (puste), 34 – Bułgaria, 35–36 (puste), 37 – Turcja, 38–39 (puste), 40 – Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, 41 (puste), 42 – Wspólnota Europejska (homologacje udzielone przez państwa członkowskie z ich własnymi symbolami EKG), 43 – Japonia, 44 (puste), 45 – Australia, 46 – Ukraina. Kolejne numery są przyznawane innym państwom w kolejności chronologicznej, zgodnie z datą ratyfikacji lub przystąpienia do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o ich przyznaniu Umawiające się Strony Porozumienia powiadamia Sekretarz Generalny ONZ.

(2) Patrz przypis do pkt 4.2.4.1

(3) Patrz załącznik 3, pkt 3.1

ZAŁĄCZNIK 3

BADANIE ZACHOWANIA PRZY CZOŁOWYM UDERZENIU W PRZESZKODĘ

1. CEL

Badanie to przeprowadza się w celu ustalenia, czy pojazd spełnia wymagania określone w pkt 5.1.

2. INSTALACJA, PROCEDURA I PRZYRZĄDY POMIAROWE

2.1 Miejsce przeprowadzania badań

Miejsce, gdzie przeprowadzane są badania, powinno mieć powierzchnię wystarczającą do urządzenia toru do rozpędzania pojazdów, umieszczenia przeszkody i urządzeń technicznych potrzebnych do badań. Końcowa część toru, co najmniej 5 m przed przeszkodą, powinna być pozioma (nachylenie mniejsze niż 3 % mierzone na odcinku 1 metra), płaska i gładka.

2.2 Przeszkoda

Przeszkodę stanowi blok ze zbrojonego betonu o minimalnej szerokości z przodu 3 m i minimalnej wysokości 1,5 m. Grubość przeszkody powinna być taka, aby przeszkoda miała masę co najmniej 70 ton. Przednia ściana powinna być płaska, pionowa i prostopadła do osi toru do rozpędzania. Powinna być pokryta płytami ze sklejki o grubości 19 ± 1 mm, w dobrym stanie. Między płytą ze sklejki a przeszkodą może się znajdować konstrukcja na płycie stalowej o grubości co najmniej 25 mm. Można użyć przeszkody o innej charakterystyce, pod warunkiem, że obszar powierzchni uderzenia jest większy niż czołowy obszar uderzenia badanego pojazdu i pod warunkiem uzyskiwania przy jej użyciu równoważnych wyników.

2.3 Napęd pojazdu

W chwili uderzenia pojazd nie powinien znajdować się pod kontrolą żadnego dodatkowego urządzenia sterującego, ani być napędzany żadnym dodatkowym urządzeniem napędowym. Powinien zetknąć się z przeszkodą na torze prostopadłym do uderzanej ściany. Dopuszczalne maksymalne boczne odchylenie pionowej linii środkowej przedniej ściany pojazdu od pionowej linii środkowej uderzanej ściany wynosi ± 30 cm.

2.4 Stan pojazdu

2.4.1 W czasie badania w pojeździe powinny być zamontowane wszystkie normalne elementy i składniki wyposażenia zawarte w masie niezaładowanego pojazdu gotowego do jazdy lub pojazd powinien spełniać to wymaganie w zakresie elementów i składników wyposażenia istotnych dla przedziału pasażerskiego oraz rozłożenia ogólnej masy pojazdu gotowego do jazdy.

Na wniosek producenta, na zasadzie odstępstwa od pkt 5.1 niniejszego regulaminu, badanie można przeprowadzać z manekinami w pojeździe, pod warunkiem, że w żadnym momencie nie przeszkadzają one w ruchu układu kierowniczego. Masę manekinów należy wziąć pod uwagę dla celów badania.

2.4.2 Jeśli pojazd jest napędzany za pomocą środków zewnętrznych, układ doprowadzania paliwa powinien być napełniony, co najmniej do 90 % swojej pojemności, niepalnym płynem o gęstości od 0,7 do 1. Wszystkie pozostałe układy (zbiorniki płynu hamulcowego, chłodnica itp.) mogą być puste.

2.4.3 Jeśli pojazd jest napędzany swoim własnym silnikiem, jego zbiornik paliwa powinien być pełny w co najmniej 90 %. Wszystkie pozostałe zbiorniki powinny być pełne.

Na wniosek producenta i za zgodą służby technicznej doprowadzanie paliwa do silnika może następować z dodatkowego zbiornika o małej pojemności. W takim przypadku zbiornik paliwa powinien być napełniony, co najmniej do 90 % swojej pojemności, niepalnym płynem o gęstości od 0,7 do 1.

2.4.4 Na wniosek producenta służba techniczna odpowiedzialna za przeprowadzanie badań może zezwolić na użycie w badaniach określonych w niniejszym regulaminie pojazdu używanego w badaniach określonych w innych regulaminach (łącznie z badaniami, które mogą wpłynąć na jego konstrukcję).

2.4.5 Jeśli koło kierownicy jest regulowane, umieszcza się je w zwykłym położeniu wskazanym przez producenta lub, w razie jego braku, w położeniu środkowym w stosunku do zakresu regulacji.

2.5 Prędkość w momencie uderzenia

Prędkość w momencie uderzenia powinna wynosić od 48,3 km/h (30 mil/h) do 53,1 km/h (33 mil/h). Jeśli jednak badanie przeprowadzono przy wyższej prędkości w momencie uderzenia, a pojazd spełnił określone wymagania, wynik badania uznaje się za wystarczający.

2.6 Przyrządy pomiarowe

Przyrząd używany do rejestrowania prędkości, o której mowa w pkt 2.5 powyżej, powinien zapewniać dokładność pomiaru w granicach 1 %.

3. WYNIKI

3.1 W celu określenia przesunięcia do tyłu i do góry kierownicy, podczas uderzenia dokonuje się zapisu (1) zmiany odległości mierzonej poziomo (2) i równolegle do osi podłużnej pojazdu oraz pionowo i prostopadle do tej osi – między górną częścią kolumny kierownicy (i jej wału) a punktem pojazdu, na który uderzenie nie miało wpływu. Największą wartość tej zmiany zarejestrowaną podczas zapisu przyjmuje się jako wartość przesunięcia do tyłu i do góry.

3.2 Po przeprowadzeniu testu uszkodzenia pojazdu wykazuje się w pisemnym sprawozdaniu. Wykonuje się co najmniej po jednym zdjęciu pojazdu w następujących ujęciach:

3.2.1 widok z boku (z prawej i lewej strony),

3.2.2 widok z przodu,

3.2.3 widok z dołu,

3.2.4 strefa oddziaływania uderzenia wewnątrz przedziału pasażerskiego.

4. CZYNNIKI KORYGUJĄCE

4.1 Zapis

V zarejestrowana prędkość w km/h; m0 masa prototypu w stanie określonym w pkt 2.4 niniejszego załącznika; m1 masa prototypu z przyrządami badawczymi; D0 zmiana odległości zmierzona podczas uderzenia, określona w pkt 3.1 niniejszego załącznika; D1 zmiana odległości używana do ustalenia wyników badania; K1 = wartość większa z i 0,83; K2 = wartość większa z m0/m1 i 0,8.

4.2 Skorygowana zmiana D1 używana do sprawdzania zgodności prototypu z wymaganiami niniejszego regulaminu jest obliczana za pomocą następującego wzoru:

D1 = D0.K1.K2

4.3 Badanie zachowania przy czołowym uderzeniu w przeszkodę nie jest wymagane w przypadku pojazdu, który jest identyczny z prototypem w odniesieniu do cech określonych w pkt 2.2 niniejszego regulaminu, ale którego masa m1 jest większa niż m0, jeśli masa m1 nie jest większa niż 1,25 m0 i jeśli skorygowana zmiana D2 uzyskana ze zmiany D1 za pomocą wzoru D2 = (m1/m0).D1 ma wartość pokazującą, że nowy pojazd wciąż spełnia wymagania pkt 5 niniejszego regulaminu.

5. RÓWNOWAŻNE PROCEDURY

5.1 W zależności od uznania organu homologującego mogą zostać dopuszczone inne rodzaje badań, o ile można wykazać ich równoważność. Do dokumentacji homologacyjnej dołącza się sprawozdanie z opisem użytej metody i uzyskanych wyników lub przyczynę nieprzeprowadzenia badania.

5.2 Odpowiedzialność za wykazanie równoważności alternatywnej metody spoczywa na producencie lub jego przedstawicielu proponującym użycie takiej metody.

(1) Zapis ten można zastąpić pomiarem wartości szczytowej.

(2) „Poziomo” odnosi się do przedziału pasażerskiego, gdy pojazd jest nieruchomy przed badaniem, a nie do przestrzeni podczas ruchu pojazdu względem podłoża. „Pionowo” oznacza kierunek prostopadły do poziomego i skierowany w górę.