ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
17.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY: — współpracowała z państwami członkowskimi w zakresie realizacji niniejszego planu prac, zwłaszcza w zakresie wyników prac nakreślonych w załączniku I, — informowała państwa członkowskie o trwających lub planowanych inicjatywach w innych dziedzinach polityki UE mających wpływ na sport oraz o odnośnych wydarzeniach w Komisji, — wspierała państwa członkowskie i inne odpowiednie podmioty we współpracy w ramach nakreślonych w niniejszej rezolucji, zwłaszcza poprzez: — analizowanie możliwości zadbania o jak najszerszy udział państw członkowskich i ekspertów, a także zachęcanie do uczestnictwa w strukturach roboczych, o których mowa w załączniku I, przedstawicieli ruchu sportowego i inne podmioty, co ma zapewnić wysoki i spójny poziom reprezentatywności, — ustanawianie, w stosownych przypadkach, grup ekspertów mających odpowiednie doświadczenie, a także innych struktur wsparcia na rzecz wymiany poglądów i partnerskiego uczenia się oraz poszerzania wiedzy (np. badania), — ułatwiała usystematyzowany dialog na temat sportu, w tym organizowała co roku Forum Sportu UE, gromadząc wszystkie najważniejsze podmioty reprezentujące ruch sportowy różnego szczebla, — korzystała ze środków finansowych programu Erasmus + i innych stosownych programów UE w celu udzielenia wsparcia tematom priorytetowym i odpowiadającym im kluczowym zagadnieniom określonym w niniejszym planie prac, — przyjęła do listopada 2016 r. – na podstawie dobrowolnego wkładu państw członkowskich – sprawozdanie z realizacji i przydatności niniejszego planu prac. Sprawozdanie to posłuży za podstawę do ewentualnego przygotowania planu prac UE w pierwszej połowie 2017 r., — w stosownych przypadkach publicznie udostępniła wyniki prac uzyskane w ramach struktur roboczych.
8.

We wspólnym sprawozdaniu UE z dnia 27 listopada 2012 r. na temat młodzieży (6) znalazła się ocena usystematyzowanego dialogu oraz sugestia, by proces ten rozwijać poprzez dalszą ocenę jego samego i jego wyników, poprzez poszerzanie składu krajowych grup roboczych o młodzież ze wszystkich środowisk, a także poprzez zachęcanie osób kształtujących politykę do pełniejszego uwzględniania zaleceń ze strony młodych ludzi.
15.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY: — Wspierała budowanie potencjału osób pracujących z młodzieżą oraz samej pracy z młodzieżą poprzez realizację programu Erasmus+, uznając to za jeden z kluczowych sposobów podnoszenia jakości pracy z młodzieżą w Europie; — Wspierała państwa członkowskie i współpracowała z nimi podczas realizacji niniejszego planu prac, a zwłaszcza działań przedstawionych w załączniku; — Informowała państwa członkowskie o bieżących lub planowanych inicjatywach i analizach w zakresie unijnej polityki młodzieżowej oraz w innych stosownych dziedzinach polityki mających wpływ na młodzież, a także o odnośnych wydarzeniach w Komisji; — Regularnie konsultowała się z zainteresowanymi stronami na szczeblu europejskim – w tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego i młodzieży – oraz informowała je o postępach planu prac, po to by nadać wagę prowadzonym działaniom i je wyeksponować. — Sprzyjała większemu zasięgowi i synergii programów UE oraz współpracy z innymi organizacjami międzynarodowymi, takimi jak Rada Europy.
21.

Propagowały opracowywanie programów dotyczących umiejętności korzystania z mediów, które to programy rozwijałyby zdolność do krytycznej analizy informacji we współczesnym społeczeństwie opartym na wiedzy, a także programów dotyczących umiejętności korzystania z technologii informacyjno-komunikacyjnych, które to programy służyłyby rozwijaniu umiejętności technologicznych umożliwiających użytkownikom docieranie do przydatnych informacji online, zarządzanie nimi, ich ocenę oraz tworzenie.
10.

Głównymi strukturami zorganizowanego dialogu w obrębie UE na temat sportu są: — Forum Sportu UE, które jest ważnym forum dla zorganizowanego dialogu między instytucjami europejskimi a zainteresowanymi podmiotami ze świata sportu, i którego głównym celem jest podsumowanie postępów osiągniętych we wdrażaniu programu działań UE w dziedzinie sportu i uzyskiwanie opinii zainteresowanych podmiotów na temat działań obecnych, planowanych lub możliwych w przyszłości; — zorganizowany dialog wysokiego szczebla w obrębie UE na temat sportu, odbywający się przy okazji posiedzenia Rady UE i stanowiący dla unijnych ministrów sportu okazję do spotkania się z najwyższej rangi przedstawicielami ruchu sportowego, instytucji europejskich i innych zainteresowanych podmiotów ze świata sportu; — zorganizowany dialog w obrębie UE na temat sportu na poziomie operacyjnym, odbywający się przy okazji posiedzenia unijnych dyrektorów ds. sportu lub innych nieformalnych wydarzeń prezydencji i stanowiący dla tych dyrektorów okazję do spotkania się z prominentnymi i wysokimi rangą przedstawicielami międzynarodowego ruchu sportowego i innymi zainteresowanymi podmiotami ze świata sportu;
34.

UE podtrzymuje swoje zobowiązanie do propagowania, ochrony i przestrzegania wszystkich praw człowieka oraz do pełnego i skutecznego wdrożenia postanowień pekińskiej platformy działania, programu działania Międzynarodowej Konferencji na temat Ludności i Rozwoju oraz wyników ich konferencji przeglądowych, a także podtrzymuje swoje zobowiązanie na rzecz reprodukcyjnych i seksualnych praw i zdrowia w tym kontekście. Mając to na względzie, UE potwierdza swoje zobowiązanie do propagowania, ochrony i przestrzegania praw wszystkich osób do posiadania pełnej kontroli oraz swobodnego i odpowiedzialnego decydowania – w sposób wolny od dyskryminacji, przymusu i przemocy – w kwestiach dotyczących ich seksualności oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. UE podkreśla ponadto potrzebę powszechnego dostępu po przystępnych cenach do rzetelnych i wszechstronnych informacji na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, edukacji w tym zakresie (w tym do wszechstronnej edukacji seksualnej) oraz usług opieki zdrowotnej. Równouprawnienie płci Równość kobiet i mężczyzn, niezależnie od wieku, ma zasadnicze znaczenie dla zrównoważonego rozwoju. Ma ona efekt wzmagający w procesie eliminacji ubóstwa i jest kluczem otwierającym drogę do rozwoju demokratycznych społeczeństw opartych na poszanowaniu praw człowieka, sprawiedliwości społecznej i zrównoważonym rozwoju. Ponadto z równouprawnieniem płci wiąże się zwiększenie dobrobytu i stabilności oraz lepsze rezultaty w obszarach takich, jak zdrowie i edukacja. UE i jej państwa członkowskie uważają, że kobiety i dziewczęta w kluczowy sposób przyczyniają się do pobudzania rozwoju i zmian, m.in. odgrywają dużą rolę w budowaniu pokoju, rozwiązywaniu konfliktów oraz działaniach humanitarnych. Wiele kobiet i dziewcząt jest jednak w dalszym ciągu pozbawionych praw, zasobów i prawa głosu. Różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn przeplatają się z innymi formami wykluczenia. Propagowanie poprawy pozycji kobiet i dziewcząt oraz równouprawnienia płci wymaga pracy z chłopcami, mężczyznami, dziewczętami i kobietami, by pomóc im zrozumieć prawa, koncepcję równouprawnienia i role w społeczeństwie. Oznacza to również współpracę z ważnymi osobami w społeczeństwie, takimi jak nauczyciele oraz przywódcy religijni i społecznościowi, aby wyeliminować dyskryminację wobec dziewcząt i kobiet. UE i jej państwa członkowskie zapewnią konsekwentne włączanie perspektywy płci do głównego nurtu wszystkich polityk, gdyż w zasadniczy sposób przyczynia się ona do pomyślnej realizacji celów zrównoważonego rozwoju. Przyspieszą one wysiłki mające na celu zapewnienie równouprawnienia płci i wzmocnienie pozycji kobiet poprzez pogłębienie wielostronnych partnerstw, wzmocnienie zdolności w zakresie sporządzania budżetu i planowania z uwzględnieniem aspektu płci i zapewnienie aktywnego udziału kobiet i organizacji kobiecych w procesie podejmowania decyzji.
5.

Każde wspólne stanowisko uzgodnione przez państwa członkowskie UE musi być zgodne z uzgodnionymi stanowiskami UE i będzie przedstawiane na posiedzeniach CAHAMA przez prezydencję. Państwa członkowskie UE powinny dążyć do tego, by ich stanowisko zostało uwzględnione we wspólnym stanowisku całej Europy opracowanym przez komitet CAHAMA.
3.

We wspomnianej strategii wymienia się szereg elementów w odniesieniu do usystematyzowania realizacji tego dialogu, a mianowicie: a. wykorzystywanie doświadczeń z przeszłości; b. dążenie do jasności i prostoty procesu; c. jako rozwiązanie preferowane – podział na 18-miesięczne cykle robocze; d. jeden priorytet tematyczny w każdym cyklu; e. stosowny plan prac; f. elastyczność w odniesieniu do podmiotów uczestniczących w zarządzaniu dialogiem i jego realizacji; g. stały nadzór z myślą o monitorowaniu wyników pod kątem jakości oraz wpływu całego procesu; h. uznanie roli krajowych grup roboczych. Grupy te to podmioty na szczeblu państw członkowskich, które mają pomagać w organizowaniu konsultacji, propagowaniu dialogu z młodzieżą i zwiększaniu jego wpływu (2). Zgodnie z postanowieniami strategii Unii Europejskiej na rzecz młodzieży „państwa członkowskie zachęcane są do umożliwienia uczestnictwa młodzieży na wszystkich etapach realizacji unijnego dialogu młodzieżowego, m.in. poprzez przyznanie wiodącej roli w krajowej grupie roboczej krajowej radzie młodzieżowej” (3).
—

Przeanalizowanie, we współpracy z Komisją, sposobów rozwiązania impasu w odniesieniu do konwencji z myślą o umożliwieniu UE i jej państwom członkowskim zakończenia odpowiednich procesów ratyfikacyjnych i przystąpienia do tej konwencji
Sprawozdanie grupy ekspertów: The contribution of youth work to address the challenges young people are facing, in particular the transition from education to employment (2015)
11.

„Wysokiej jakości zatrudnienie dla wszystkich” a) promowaniem i ułatwianiem sprawiedliwego traktowania osób młodych na rynku pracy oraz dążeniem do wyeliminowania wszelkich form dyskryminacji i nierówności w miejscu pracy; b) zapewnieniem równych możliwości rozwijania niezbędnych umiejętności odpowiednich do potrzeb rynku pracy, z myślą o stworzeniu lepszego dostępu do wysokiej jakości i trwałych miejsc pracy, w których panują sprawiedliwe i zdrowe warunki pracy; c) promowaniem ukierunkowanego edukowania i informowania osób młodych i odnośnych podmiotów na rynku pracy w zakresie praw przysługujących młodym pracownikom; d) promowaniem zdrowego trybu życia wśród młodzieży (w tym zdrowia psychicznego) i dbaniem o jego utrzymanie, poprzez kształtowanie warunków sprzyjających odporności na rynku pracy i dobrostanowi osób młodych w miejscu pracy; e) promowaniem godnych warunków pracy, w tym w stosownych przypadkach elastycznej organizacji pracy, w celu zapewnienia większej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym (10); f) podejmowaniem kroków służących przeciwdziałaniu stosunkom pracy, które mogą wiązać się z niepewnymi warunkami pracy i skutkować osłabieniem pozycji i brakiem bezpieczeństwa młodych pracowników; g) zobowiązaniem do ochrony praw pracowniczych przysługujących osobom młodym, z uwzględnieniem zmieniającego się charakteru pracy, a także promowaniem dostępu osób młodych do odpowiedniej ochrony socjalnej, mając na względzie różnorodność środowisk, z których osoby te pochodzą; h) dalszym włączaniem do swoich krajowych polityk w zakresie edukacji i umiejętności kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, a także różnych praktycznych, zawodowych i przekrojowych umiejętności osób młodych, które to umiejętności są istotne z punktu widzenia potrzeb rynku pracy; i) zapewnieniem lepszego dostępu osób młodych do możliwości uczenia się opartego na pracy, takich jak staże, przygotowanie zawodowe, szkolenia międzynarodowe czy obserwacja pracy – w tym dla osób, które nie mają dostępu do tych możliwości z powodów finansowych – przy jednoczesnym dbaniu o odpowiednie wsparcie podczas trwania programów uczenia się; j) promowaniem ulepszonych, ukierunkowanych na młodzież działań w zakresie orientacji zawodowej i poradnictwa zawodowego, odnośnych usług oraz możliwości nabywania nowych kwalifikacji zawodowych, przed rozpoczęciem kariery zawodowej i podczas jej trwania, we współpracy z pracodawcami i z wykorzystaniem różnorodnych programów mentoringowych, np. programów dla młodych przedsiębiorców społecznych; k) promowaniem dostępu do umów o pracę na czas nieokreślony, poprzez wdrażanie unijnych i krajowych długoterminowych projektów mających sprzyjać zatrudnianiu osób młodych, z myślą o zapewnieniu godnych możliwości zatrudnienia.
7.

Szczególnie wyróżniającym się elementem niniejszego planu prac jest Europejski Rok Młodzieży w 2022 r., którego rezultaty i spuściznę plan będzie umacniał i propagował do 2024 r. Wydarzenie to będzie dodatkowo zachęcać młodych ludzi do wnoszenia wkładu w kształtowanie rozwoju Unii i całego społeczeństwa, w tym w ramach Konferencji w sprawie przyszłości Europy i inicjatywy „Nowy europejski Bauhaus”. Będzie też okazją do podnoszenia świadomości na temat możliwości oferowanych młodym ludziom, a także wsparcia udzielanego im na szczeblu unijnym, krajowym, regionalnym i lokalnym.
a)

Zachęcamy państwa członkowskie do ustanowienia ogólnounijnego symbolicznego procesu głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego dla grup wiekowych, które nie mogą jeszcze głosować, we współpracy z lokalnymi ośrodkami młodzieżowymi i krajowymi radami młodzieżowymi, aby zachęcić młodych ludzi poniżej obecnego wieku uprawniającego do głosowania do aktywnego udziału w politycznych procesach decyzyjnych, a tym samym do wzmocnienia kultury uznawania opinii młodych ludzi w polityce.
9.

W Europie oparty na wartościach sport zorganizowany jest zazwyczaj ustrukturyzowany na szczeblu krajowym, zasadniczo zgodnie z zasadą jednej federacji na jedną dyscyplinę sportową, co pozwala na kompleksowe podejście do przepisów, uregulowań i norm, a także na przestrzeganie kalendarzy rozgrywek i kwalifikacji do nich. Organizacje te są zaangażowane na rzecz solidarności finansowej między sportem zawodowym a sportem masowym, jak również najwyższych poziomów dobrego sprawowania władzy, praw podstawowych i praw człowieka, zdrowia psychicznego i fizycznego oraz bezpieczeństwa sportowców, zapobiegania wszelkim formom dyskryminacji oraz propagowania uczciwości w sporcie.
I.

Rada zwraca się do Komisji, by ta udzielała pomocy Grupie w prowadzeniu niezbędnych prac w celu przygotowania posiedzeń tej Grupy i ułatwiała przekazywanie informacji i proces przeglądu. W tym celu Rada zwraca się do państw członkowskich o przekazywanie Komisji informacji, o których mowa w pkt E, tak by Komisja mogła przygotować projekty opisów i projekty ocen, o których mowa w pkt. F. Komisja powinna wykonywać podobne zadania przy dokonywaniu ocen, o których mowa w pkt N. Komisja nie uczestniczy w procesie podejmowania decyzji w ramach Grupy. Wyniki prac Grupy są zatwierdzane przez przedstawicieli państw członkowskich na szczeblu Grupy i przedkładane Radzie do zatwierdzenia. Pomoc państwa